Валерый Карбалевіч: Гэта можа суправаджацца пазбаўленнем грамадзянства - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nВалерый Карбалевіч: Гэта можа суправаджацца пазбаўленнем грамадзянства\nЛукашэнка падтрымаў прапанову ўвесці завочную вытворчасць па крымінальных справах у дачыненні да абвінавачаных, якія знаходзяцца за межамі Беларусі. З такой ініцыятывай сілавікі выступілі яшчэ ў лістападзе. На пасяджэнні Савета бяспекі аб ёй загаварыў і кіраўнік, заявіўшы, што гэта закране «тых, хто здзейсніў або здзяйсняе асабліва небяспечныя злачынствы, прадугледжаныя нацыянальным заканадаўствам».\n— Не думаю, што новаўвядзенне закране нейкай значнай колькасці нашых грамадзян. Мабыць, гэта адзінкі з ліку так званых збеглых. Яны, на жаль, ёсць. Будзе над чым падумаць тым, хто мае намер нашкодзіць краіне, людзям, эканоміцы, а потым «схавацца» за мяжой, — цытуе словы Лукашэнкі ягоная прэс-служба.\nНаколькі сур’ёзныя намеры ўладаў? І хто тыя «адзінкі», каго хоча пакараць рэжым?\n— Тэма не новая. Яе ўжо не першы раз улады паднімаюць на розных узроўнях — гэта значыць падрыхтоўвалі грамадскае меркаванне да такога кроку, — адзначае ў экспрэс-каментары «Салідарнасці» палітолаг Валерый Карбалевіч. — Цяпер, калі аб гэтым пачаў гаварыць Лукашэнка, будзе прынята палітычнае рашэнне. Падвядуць нейкую прававую аснову, і пачнуцца завочныя працэсы. Прычым, думаю, яны будуць суправаджацца пазбаўленнем грамадзянства абвінавачаных, а таксама канфіскацыяй маёмасці. Прэцэдэнты ўжо створаныя.\nНагадаем, на днях стала вядома, што ў дачыненні да Паўла Латушкі ўзбуджаная чарговая крымінальная справа — на гэты раз нібыта па факце атрымання хабару. А ў дачкі палітыка хочуць адабраць кватэру. Пра жаданне выключыць участак у Драздах у алімпійскай чэмпіёнкі Аляксандры Герасімені ўлады заяўлялі яшчэ летась.\nАднак ці абмяжуецца рэжым найбольш прыкметнымі фігурамі, або беларусам, якія апынуліся за мяжой, чакаць масавых працэсаў?\n— Лукашэнка паабяцаў, што гэта будуць «адзінкі», хоць яго ўяўленні аб тым, што ёсць масава, а што не, даволі своеасаблівыя, — лічыць Валерый Карбалевіч. — Спачатку, думаю, палітычныя рашэнні будуць прымацца ў індывідуальным парадку, і далей прававая сістэма будзе працаваць па гэтым палітычнным указанні.\nАле цалкам магчыма, што ўлады ўвойдуць у густ: апетыт прыходзіць падчас ежы. І я не выключаю, што гэта набудзе дастаткова масавы характар. Ужо вельмі шмат разоў здавалася, што ўлады, хоць і пагражаюць, але не пойдуць на той ці іншы крок, але потым аказвалася, што дна няма.\nАле ці магчыма будзе пазбегнуць пакарання, калі «збеглыя», як пра гэта казаў Лукашэнка, «прыпаўзуць на каленях» і будуць каяцца?\n— З заявы самога ж Лукашэнкі вынікае, што вяртанні і пакаянні не вызваляюць ад крымінальнай адказнасці. Ён жа дадаў: «Пасядзіце яшчэ крыху», — нагадвае суразмоўца».—- Таму я з цяжкасцю ўяўляю, што знойдуцца ахвотныя, якія захочуць вярнуцца сюды ў турму. Турма была абяцаная. А прозвішча «вяшчальніка нашага Азаронка» ў складзе камісіі па разглядзе такіх спраў павінна была дадатковым чынам адпудзіць людзей вяртацца.\nПалітолаг не выключае, што завочныя працэсы могуць пачацца ўжо вельмі хутка. Вядома, што распрацаваны адпаведны законапраект, які бліжэйшым часам будзе накіраваны ў Палату прадстаўнікоў.\n— У справах палітычных рэпрэсій улады могуць працаваць вельмі хутка. Машына рэпрэсій ужо не можа спыніцца. Яна працуе на аўтамаце, захопліваючы ўсё новыя пласты насельніцтва, набываючы ўсё новыя формы. Ёсць нейкая каляіна, у якую ўлады сталі, і з яе выскачыць не могуць.


Председатель правления ФК «Пружаны» Николай Попко: «По жизни я — оптимист» — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nПредседатель правления ФК «Пружаны» Николай Попко: «По жизни я — оптимист»\nЗавяршыліся гульні першага круга чэмпіянату вобласці па футболе. ФК «Пружаны» сярод каманд Заходняй зоны пакуль займае другое месца. Чаго чакаць ад каманды далей? Аб гэтым гутарка карэспандэнта са старшынёй праўлення ФК «Пружаны» М.В.Папко.\n— Мікалай Васільевіч, экватар чэмпіянату пройдзены. Наколькі задавальняюць вынікі першага круга?\n— Каманда ў турнірнай табліцы займае другое месца, што, зразумела, само па сабе радуе. І гэта пры тым, што ў нас па сутнасці створаны новы калектыў. Вядома, што маглі б згуляць яшчэ мацней. Лічу, што недаравальна страцілі ачкі ў Драгічыне, саступіўшы саперніку з лікам 1:3.\n— Якая задача пастаўлена перад камандай у сёлетнім сезоне?\n— Па жыцці я аптыміст, таму ставім самыя высокія задачы і перад камандай. Гэта — пазмагацца за чэмпіёнскі тытул і стаць уладальнікам кубка.\n— Мікалай Васільевіч, складваецца такое ўражанне, што ФК «Пружаны» — дамашняя каманда. Ці згодны Вы з гэтым?\n— У гасцях мы атрымалі ў трох матчах толькі адну перамогу. Але і гэта перамога над «Лакаматывам» дасталася няпроста. Дома здабылі чатыры перамогі ў чатырох гульнях. Так што сапраўды, на дамашнім стадыёне нам гуляць лепш. Напэўна, гэта з вобласці псіхалогіі.\n— Ваша імя даўно звязана з пружанскім футболам. Ці не наступае часам расчараванне і думка «завязаць» раз і назаўсёды?\n— У мінулым сезоне наша каманда наогул не выступала ў чэмпіянаце вобласці. Надышоў новы сезон, і мы вырашылі паспрабаваць пачаць з пачатку. Тым больш, што ў Пружанах з’явіўся кваліфікаваны трэнер Ю.М.Цюшкевіч. Значна палепшылася работа аддзялення футбола ў ДЮСШ №1. У камандзе з’явіліся выхаванцы пружанскага футбола: Дзмітрый Грышкевіч, Антон Кусцінскі, Дзмітрый Панасевіч, Дзяніс Місюля, Арцём Рубель.\nУсё гэта надае новыя сілы і жаданне працаваць далей.\n—Мікалай Васільевіч, а што Вас хвалюе на сённяшні дзень больш за ўсё?\n— Хацелася б лепшай фінансавай падтрымкі. Але гэта, бадай, не самае галоўнае. Турбуе тое, што, як мне здаецца, практычна няма належных кантактаў паміж кіраўніцтвам каманды і службовымі асобамі, якія адказваюць за развіццё спорту ў раёне.\nПредыдущая запись30 лет в Беларуси, или Как мусульманин Намазов справляется с обязанностями старосты в Бакунах\nСледующая записьИстория одного шедевра: «Обрыв» Станислава Жуковского


Ужыванне - Shenzhen Radiant Technology Co., Ltd.\nТранспарт Наведвальнікі, захапляльны вопыт з апошнім у святлодыёднай тэхналогіі дысплея\nOOH лічбавай рэкламны шчыт\nRadiant рада прапанаваць розныя рэзалюцыі для нашых верхняй часткі лініі святлодыёдных знакаў. Ёсць важныя зменныя, якія варта ўлічваць пры вызначэнні таго, які дазвол лепш для вас і вашай кампаніі. Дазвол святлодыёднага падсвятлення шыльды таксама згадваюцца як гэта Pixel Pitch. Крок піксель ўяўляе сабой вымярэнне ў міліметрах, які вымярае адлегласць паміж кожнай групай святлодыёдаў. У сваёй чаргі, тым менш колькасці міліметра, тым вышэй дазвол знака, як там будуць больш святлодыёдаў на паверхню і святлодыёды спакаваныя ў жорсткім разам. Шчыльны крок пікселя на высокім дазвол LED знака дазволіць адлюстроўваць больш дэталёвую графіку і выразнае ўтрыманне на вашым знак, нават калі плошчу ўчастак абмежаваны. Нашы дысплеі з высокім дазволам таксама добра падыходзіць для месцаў з касмічнымі абмежаваннямі, альбо з мясцовых пастаноў аб раянаванне або з-за існуючую структуру.\nСучасныя музеі, галерэі і вопыт цэнтры сустракаюць гасцей з новай тэхналогіяй адлюстравання відэа і Radiant знаходзіцца на пярэднім краі лічбавага апавядання ў гэтых прасторах. Спецыяльна распрацавана для вырашэння праблем ўстаноўкі грамадскага месца, Radiant святлодыёднага дысплея рашэнне забяспечвае захапляльныя вобразамі і інтэрактыўнасць, якія могуць прыцягваць, прыцягваць, інфармаваць і натхняць наведвальнік, як ніколі раней пры стварэнні трывалага ўражанні для устаноў і гандлёвых марак.\nТэхналогія LED лічбавага дысплея дазваляе новыя тэндэнцыі ў шырокавяшчальнай пакоі фоне сцяны. У сувязі з высокім дазволам і высокім попытам якасці, малым крокам пікселяў і дакладным тэхналагічным працэсам можа захаваць якасць малюнкаў на высокім узроўні. У той жа час, трансляцыя мае спецыяльныя патрабаванні сістэмы, таму мы павінны разглядаць яго, перш чым мы праектуючы і вырабляем. Акрамя таго, налада і творчы неабходна.\nRadiant Ёмістасць і абслугоўванне\nКаб даць ўніверсальнае абслугоўванне ад праектавання, R & D, рашэнне для перадпродажнай кансультацыі, вытворчасць, продаж, мантаж, навучанне тэхналогіі і кіраўніцтва, пасляпродажным абслугоўванне.\nГэта немагчыма, каб пазбегнуць лічбавага свету сёння. Ад наўтбукаў да смартфонаў, сярэдні амерыканец мае некалькі лічбавых ўзаемадзеяння штодня. І для Millennials, пакаленне, якое прыйшло ад ўзросту ў час інтэрнэт-эры, зносіны ў лічбавай форме з'яўляецца тое, што яны ведаюць. Гэта так жа натуральна для іх, як дыханне. Так, можа быць, гэта не дзіўна, што каледжы і універсітэты кампусе ўсё часцей шукаюць ўключаць лічбавыя дысплеі ў каледжы вопыт. Кіраўнікі ўніверсітэта прызнаюць, што яны павінны гаварыць на мове студэнтаў каледжа ўзросту, каб прыцягнуць іх, і сённяшнія студэнты свабодна ў лічбавым фармаце.


У Дрыбіне на скульптуру фантана павесілі бел-чырвона-белы сцяг | horki.info\n05.02.2021 – 12:20 | 884\n"У навагоднюю ноч у цэнтры Дрыбіна на скульптуру фантану нехта накінуў бел-чырвона-белы сьцяг. Першыя фатаздымкі зь ім у мясцовым чаце, дзе ўдзельнічае большая частка насельніцтва пасёлку, зьявіліся а 6-й раніцы", – распавёў Радыё Свабода Віктар Фрыцлер, звольнены за пратэст з пасады дырэктара Цэнтру фізкультурна-масавай і спартовай работы мясцовага райвыканкаму.\n"У гадзіну дня са сьцягам у інтэрнэце зьявіўся мой знаёмец. Адпачыўшы ад навагодняй ночы, мы з прыяцелем вырашылі праверыць, ці не зьнялі той сьцяг. Прыкладна а 14-й гадзіне і я сфатаграфаваўся ды неабачліва выклаў фота ў інтэрнэт.\nУвечары 1 студзеня мяне і яшчэ двух хлопцаў, Яўгена ды Паўла, якія разьмясьцілі ў сетках здымкі з парку, схапілі. На нашыя пошукі кінулі ўсю тэхніку мясцовага РАУС. Яўгена і Паўла дапытвалі, а мне далі гатовы пратакол. Прачытаўшы толькі першы радок зь яго ("Ня маючы дазволу райвыканкаму на масавае мерапрыемства…"), я сказаў міліцыянтам, што падпісваць адмаўляюся…\nУ жніўні і верасьні мы прагаворвалі, што трэба рыхтавацца да "сутак", бо такая ўжо палітыка дзяржавы: калі адкрыта выказваеш сваю пазыцыю, то такой кары не мінуць.\nНам пашанцавала, бо нас пасадзілі ў адну камэру, разьлічаную на чатырох чалавек. Першы стрэс ад няволі здымалі згуртаванасьцю. Амаль штодня нам падсаджвалі "сямейна-бытавога хулігана". У такіх сядзельцаў былі алькагольныя "адхаднякі", і зь імі было цяжкавата.\nДосьведу жыцьця ў ізалятары мы ня мелі, таму вучыліся на хаду\nЯк перасекліся з Андрэем Юрковым, актывістам руху "За свабоду", то ён са сваімі 77 днямі няволі падказваў, як даваць рады праблемам.\nПраблемамі ў ізалятары былі няведаньне часу і інфармацыйны вакуўм. На волі ж смартфон пастаянна пад рукой: абнавіў Telegram – і ведаеш, што адбылося новага. Пакуль не адвыклі, ляпалі па кішэнях, шукаючы тэлефон. Ратавала чытаньне. Яўген, выйшаўшы на волю сказаў, што за 15 дзён прачытаў больш кніжак, чым за апошнія 15 гадоў.\nУ адной з камэраў была забітая ракавіна; як толькі мы яе "адрамантавалі", нас перакінулі ў іншую. Тады жартавалі, што ахоўнікам падабаецца, як прыбіраемся, таму вырашылі зрабіць экскурсію па ізалятары, і каб мы заадно навялі ў камэрах парадак.\nПрыбіральня ў іх зь невысокай загарадкай. Я заўважыў, што ўсе мелі праблемы "з спаражненьнем па-вялікаму". У такім туалеце зьнікаў момант інтымнасьці і здавалася, што спаражняесься ўва ўсіх на вачох. Хацелася, але не маглося. Да таго ж у куце пад стольлю было відэаназіраньне. Яно не захоплівала цалкам прыбіральні, але ад адчуваньня, што за табою і там прыглядаюць, пазбыцца не ўдавалася.\nУ душ мы трапілі толькі на 11-ы дзень\nГаловы і цела абмывалі пад рукамыйнікам, балазе вада была цёплай. Што да інтымнай гігіены, дык абрэзалі плястыкавую бутэльку і мыліся над унітазам. Ратавалі і вільготныя сурвэткі.\nУ ізалятары немагчыма адчуваць сябе ў бясьпецы ад каранавірусу, бо канвэер людзей не супыняецца. Калі туды паступаеш, у цябе мераюць толькі тэмпэратуру. У мяне градусьнік паказаў 37,4, і хацелі былі вяртаць назад, у Дрыбін, але другі градусьнік засьведчыў 36,8. Ахоўнікі сказалі: "Ай, ладна, залятай".\nПавал, якому прысудзілі 7 дзён, па вызваленьні страціў нюх. Відаць, на "сутках" быў з каранавірусам. Мяне самога пару разоў калаціла, хоць нюх не прападаў. Цяпер стан памежны, адчуваюцца прыкметы прастуды.\nЯ і Яўген у ізалятары адзначылі дні народзінаў\nТакі сыстэма зрабіла нам падарунак. Дзецям і ўнукам раскажу, як сустрэў сваё 32-годзьдзе. Як "сапраўдны зэк", пакаштаваў чыфіру. Яго запарыў Андрэй Юркоў, і яшчэ падарыў шакалядку. Я ня тое каб хацеў глынуць такой "гарбаты", але падумаў: калі зьявілася магчымасьць паглыбіцца ў нявольніцкую субкультуру, то чаму не скарыстацца?\nЯўген на свой дзень народзінаў сядзеў асобна ад нас. З Андрэем для яго мы сьпявалі "Happy birthday to you", а як апынуліся разам, ён сказаў, што чуў нашае віншаваньне і ў адказ крычаў "Дзякую!"\nАдзін з судзьдзяў адмовіўся разглядаць усе тры справы. Узяўся толькі за адну. І ён, як высьветлілася, быў больш ляяльным: наш "падзельнік" Павал атрымаў "толькі" 7 дзён арышту. А нам судзьдзя "ўлупіла" па пятнаццаць.\nУ няволі, тым ня менш, пераканаўся ў слушнасьці выбранага шляху. Я прайшоў паўнавартасны абрад ініцыяцыі і цяпер з гонарам магу заявіць: "Я беларус у поўнай меры". У ізалятары завяршыўся мой пратэставы цыкль.\nПачаўся ён з праблемаў на працы, працягнуўся прафіляктычнымі гутаркамі ў пракуратуры, звальненьнем, судамі, і скончыўся 15 днямі арышту. Цяпер народжаная ў пратэсьце прымаўка "Не сядзеў – не беларус" і пра мяне таксама".


KmP 3.8 (MULTiRUS2014) » СКАЧАТЬ БЕСПЛАТНО, БЕЗ РЕГИСТРАЦИИ - ПРОГРАММЫ, ИГРЫ, MP3, ФИЛЬМЫ, ТОРРЕНТ\nСкачать KmP 3.8 (MULTiRUS2014)\nАвтор: timaplanet Дата: 23 апреля 2014\nСпампаваць магутны мультымедыя прайгравальнік KmP 3.8.0.119, зручны ў наладзе і выкарыстанні. The KmPlayer мае разнастайныя кодэкі для прайгравання музыкі і відэа ўсіх фарматаў.\nУ Km Player 3.8 доўгачаканыя абнаўлення: з'явіліся новенькія віды інтэрфейсу і палепшана каляровае афармленне, ліквідаваны памылкі, якія з'яўляюцца пры праглядзе відэафайлаў web-камеры або ТБ-каналаў з ТБ-Тюнера, усовершенствованно якасць малюнка яно папросту не паддаецца ніякім параўнанняў, усовершенствованна падтрымка трансляцыі праз інтэрнэт (у Km Player 3.8 карыстальнік можа глядзець ці ж трансляваць сеткавыя перадачы іншых карыстальнікаў), дададзеныя найноўшыя кодэкі, якія выключаюць ўстаноўку якіх-небудзь фільтраў цалкам, руская версія 3.8.0.119 KmPlayer ўмее паказваць HD на вельмі слабенькіх персанальных кампутарах.\nThe KmPlayer валодае сучасным дызайнам, зручны ў наладзе функцыяналам з магчымасцямі змяняць і прызначаць гарачыя клавішы. У Km Player есць добрая падтрымка субтытраў розных фарматаў, прайграванне музыкі прама з архіва, уменне прайграваць пашкоджаныя або недокачанные файлы. Найноўшы KmP арыентаваны на задавальненне самых розных густаў і пераваг карыстальнікаў.\nНазва праграмы: KmP 3.8 (MULTiRUS2014)\nСсылки на KmP 3.8 (MULTiRUS2014)\nСкачаць Dflles.ru KmP 3.8 (MULTiRUS2014)\nСкачаць Uploadedfiles.ru KmP 3.8 (MULTiRUS2014)


Секвоядэндран — Вікіпедыя\nСеквоядэндран (Sequoiadendron) — род дрэў сямейства кіпарысавыя (Cupressaceae), адзіны сучасны від — секвоядэндран гіганцкі (Sequoiadendron giganteum), таксама называюць велінгтонія, гіганцкая секвоя, вялікае дрэва, мамантавае дрэва.\nРод: Секвоядэндран (Sequoiadendron)\nВід: Секвоядэндран гіганцкі\nSequoia gigantea Lindl. basionym\nIUCN 3.1 Vulnerable : / 34023\nНазву від атрымаў з-за аграмадных памераў і знешняга падабенства яго вялізных віслых галін з біўнямі маманта. Гэты від быў шырока распаўсюджаны ў паўночным паўшар'і ў канцы крэйдавага перыяду і ў трэцічным перыядзе, зараз захавалася толькі каля 30 гаёў, якія знаходзяцца на заходнім схіле Сьера-Невада ў Каліфорніі на вышыні 1500—2000 м над узроўнем мора. Менавіта cеквоядэндраны (а не секвоі) можна ўбачыць у нацыянальным парку Секвоя. Культывуецца ў парках і садах Сярэдняй Еўропы і на поўдні Еўразіі. Некаторыя гіганцкія экзэмпляры маюць уласныя імёны.\nШышкі Sequoiadendron giganteum\nВечназялёныя хваёвыя дрэвы. Жывуць да 2,5 тыс. (паводле іншых звестах, да 3—4 тыс.) гадоў. Ствол прамы, стройны, вышынёю да 100 м, дыяметрам да 10 м, у старых дрэў свабодны ад галін амаль да палавіны. Крона густая, канічная або акруглая. Ігліца размешчана спіральна, шышкі даўжынёй 5—7,5 см.\nГарановіч І. Секвоядэндран // БЭ ў 18 тамах. Т. 14, Мн., 2002, С. 301.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Секвоядэндран&oldid=2281557"\nАпошнія змены 5 сакавіка 2016 а 09:14\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 09:14, 5 сакавіка 2016.


Каталог Byrating.net: Дом і побыт / Мэбля і інтэр'ер\nПачатак / Дом і побыт / Мэбля і інтэр'ер\nВыраб мэблі. Зробім шафу за 3 дні. Унікальныя кухні толькі па Вашіх праектах. Будзем чакаць.\nАдрас сайту: http://kuchni-minsk.by\n"Вокны Люкс"– вытворца драўляных, алюмініевых і ПВХ вокнаў. Гэтак жа кампанія выконвае заказы на аркавыя вокны ПВХ падвышанай складанасці (гатычныя, сегментавыя, "з доўгімі нагамі", паўкруглыя, круглыя, па шаблонах), мае ўласныя лініі ...\nАдрас сайту: http://oklux.by\nПрадаем і ўстанаўліваем дзверы з металу беларускай вытворчасці, вокны ПВХ, пластмасавыя, профіль, ралеты ахоўныя, рашоткі. Гарантыя якасці. Ўстаноўка бясплатна.\nАдрас сайту: http://zamer.by\nТэхсістэма - гэта увесь комплекс паслуг па падборы і мантажы, а таксама гарантыйнаму і сэрвіснаму абслугоўванню брамаў, аўтаматыкі і ролет.\nАдрас сайту: http://techsystema-vorota.by\nТАА «Пры Мэблі»\nКампанія ТАА «Пры Мэблі» займаецца ўласнай вытворчасцю корпуснай мэблі. У тым ліку і вытворчасцю мэблі для кухні па індывідуальных заказах. Тэхналогіі вытворчасці кухняў дазваляюць задаволіць таксама і нестандартныя пажаданні, такія як гнутыя фасады, рашо...\nАдрас сайту: http://primebeli.by\nІнтэрнэт-крама Electrodom пацешыць Вас цудоўным асартыментам якасных і бяспечных свяцільняў і сучаснага электраабсталявання. Электраабсталяванне нашага каталога дапаможа стварыць камфорт і ўнікальную атмасферу ў кожным памяшканні, арганізаваць працоўнае м...\nАдрас сайту: http://www.electrodom.by


Беларускі еўрапейскі форум | Новы Час\nМінск +2℃ +0℃ +1℃ +2℃\nБрэст +4℃ +3℃ +3℃ +2℃\nВіцебск +2℃ +1℃ +1℃ +3℃\nГомель +0℃ +0℃ +4℃ +5℃\nГродна +3℃ +2℃ +2℃ +2℃\nМагілёў +1℃ -1℃ +2℃ +3℃\nНа гэтым тыдні пачаў працу аргкамітэт Беларускага еўрапейскага форума.\nУ першым пасяджэнні ўдзельнічалі прадстаўнікі арганізацый Рух «За Свабоду», «Малады фронт», ПСП, БХД, «Правы альянс», «Маладая Беларусь», МХСС «Маладыя дэмакраты» і лідэры шэрагу рэгіянальных арганізацый.\nБеларускі еўрапейскі форум вырашана правесці ў сярэдзіне лістапада. На пасаду старшыні аргкамітэта аднагалосна абраны Аляксандр Мілінкевіч, які правёў першае пасяджэнне.\nСклад аргкамітэта застаецца адкрытым. Да працы па арганізацыі форума могуць далучацца іншыя пaрадстаўнікі грамадскіх і палітычных структураў. З гэтай нагоды лідэр Руху «За Свабоду» плануе распаўсюдзіць адпаведны зварот.\nЗ мэтай арганізацыі правядзення рэгіянальных сходаў, на якіх будуць вылучацца дэлегаты, прынята рашэнне пра стварэнне абласных аргкамітэтаў, а таксама складзены папярэдні графік правядзення абласных нарадаў.\nПаводле прэс-службы Руху «За Свабоду»


Польскі антытэрарыст: На відэа з закладкай бомбы можа быць той жа мужчына, што стаяў на скрыжаванні, дзе забілі Шарамета\nПольскі антытэрарыст: На відэа з закладкай бомбы можа быць той жа мужчына, што стаяў на скрыжаванні, дзе забілі Шарамета 21\nЖурналіст Белсата Сяргей Пеляса разам Анджэем Мрочэкам, былым кіраўніком аператыўнай секцыі ў справах тэрактаў Аддзелу па барацьбе з Крымінальным тэрорам і забойствамі варшаўскай паліцыі працягваюць расследаванне забойства Паўла Шарамета.\n«Выбух пакідае мала слядоў. У такіх замахах характэрна тое, што адна асоба робіць бомбу і яе прадае, другая падкладае і дэтануе, а трэцяя – замоўца забойства. Гэта эфектыўны метад, лепшы, чым з пісталету, як у выпадку з Нямцовым у Маскве. У выпадку бомбы цяжка знайсці ўсіх, хто ў гэтым удзельнічаў. Калі затрымаюць канструктара бомбы, то ён можа не ведаць замоўцы. І безумоўна псіхалагічна забойцам прасцей кагосьці ўзарваць, чым застрэліць, бо ён не глядзіць ахвяры ў вочы. Часта, але не заўсёды, бомбы – гэта ананімнасць. Нярэдка ў такія забойствы замешаныя людзі з блізкага асяроддзя ахвяры», – упэўнены эксперт.\nНа відэа з закладкай бомбы той жа мужчына, што стаяў на скрыжаванні, дзе забілі Шарамета\n«На гэтым відэа жанчына падкладае бомбу пад машыну і мае праблему з тым, каб яе прымацаваць. Выбуховая прылада была на магніце, але не ў кожнай машыне можна падкласці выбухоўку на магніце, бо аўтамабілі часамі маюць алюмініевыя элементы. Мужчына, які яе страхуе, відаць, нападпітку. Бачна, што гэта той жа самы чалавек, што стаяў на скрыжаванні.\nТакая ж шапка і крыху кульгавы. Ён можа рабіць выгляд, што п’яны. Спачатку ён хістаецца, а потым перастае. Дарэчы, дзяўчына досыць характэрная. Маладая, дробная. Украінская паліцыя не павінна мець праблемаў, каб яе знайсці.\nЯ думаю, яны атрымалі грошы за закладку выбухоўкі і магчыма самі не ведалі, што робяць. Замоўца ім невядомы.\n«Ён мог папросту бачыць, як Шарамет выходзіць з дому і сядае ў машыну. Рэдка нехта адразу едзе. Ёсць пару хвілінаў на запуск рухавіка, на тое, каб прышпіліць пас. Калі мужчына ў чорным убачыў, што Павел сеў, то пайшоў уздоўж вуліцы. Ён ішоў з кірунку, з якога прыехала машына. Ён мог яго бачыць. Нельга выключыць, што жанчына дала яму нейкі знак.\nШчыра кажучы, яны дзейнічалі нахабна. Непрафесійна. Прафесійна толькі бомбу зрабілі. Выканаўцы працавалі без падрыхтоўкі і разведкі, па-хуткаму. Яны маглі не ведаць пра камеры назірання. Гэта не выглядае як дзеянні прафесійных дыверсантаў, а хутчэй крымінальнікаў», – канстатуе эксперт.\nПродублирую и тут. Покажите кто-нибудь видео мужика этого врачу, похоже, что у него был инсульт/микроинсульт, подволакивает правую часть туловища. Не похож он на пьяного\nВставило / Адказаць\nна фото разные люди, по крайней мере по фигуре и одежде\nThe Bronx, NY / Адказаць\nЯ жанчына, і ня ведаю каму падкладваю ноччу бомбу + не думаю і нават не здагадваюся, што ноччу могуць быць і нармалёва працаваць камеры назірання. Са мной мужчына, які курчыць з сябе перад тымі камерамі назірання п'янага, але раніцай цвярозым ідзе з пультам ад адскай машыны ў кішэні да скрыжавання, дзе адбудзецца выбух. Стаіць тамака з кіём. Затым адварочваецца ад машыны, націскае кнопку, і, не здрыгануўшыся ад выбуху, першым прыбягае да ахвяры і машыны з пультом у кішэні, каб тыя людзі, хто падбег на секунды пазней, бачылі яго зблізку, а паліцыя... адпусціла потым, не праверыў левы карман, у якім ляжаў пульт для адскай машыны. На мой погляд усе гэтыя відэа падстава, обман, мошенническая уловка для СМІ, або КІНО створанае следчымі. Або частка загадзя спланаванага сцэнару, які распрацавалі і ажыццявілі спецы спецслужб, якія забілі Паўла Шарамета. P.S. Сказанае ў перадапошнім абзацы, растлумачвае сэнс і чыннік з'яўленне ўкраінскай тэлекампаніі ля месца трагедыі до того.


Маўклівая акцыя рэжыму\n16 студзень 2012, 12:13\nНешта незразумелае адбылося вакол продажу «Белтрансгазу». Спачатку 12 сьнежня расейскае агенцтва «ПРАЙМ» агучыла ўмовы кантракту, якія аказаліся зусім не такімі спрыяльнымі, як нам казалі па тэлебачаньні. Беларускі бок абавязаўся выкупіць усе набытыя расейцамі акцыі «Белтрансгазу» за 5 мільярдаў даляраў у тым выпадку, калі хаця б адзін пункт, азначаны ў дакумэнце ў якасьці абавязкаў беларускага боку, ня будзе выкананы. Адразу пасьля гэтага дзяржаўнае агенцтва «Белта» адрэагавала жорсткім камэнтаром «Газпром, не хістай трубу», які ўжо пасьпелі ўспрыняць як аднаўленьне інфармацыйнай вайны. На мой погляд, ніякага ўзнаўленьня вайны няма, ёсьць праява прынцыповай розьніцы ў разуменьні паняцьця публічнасьці ў Расеі і Беларусі. Ды спроба Расіі захаваць уласныя капіталы ў экзатычных беларускіх умовах.\nКалі ўсё — сакрэт\nВельмі цікава ўчытвацца ў тое, у чым, уласна кажучы, аўтар «Белты» пабачыў праблему. Ён піша, што «дэталі зьздзелкі па продажы „Белтрансгазу“ да нядаўняга часу заставаліся пад ведамасным грыфам», прычым гэта для яго натуральна, бо «не ад сёньняшняга дня ўзьнікла завядзёнка — вялікія грошы і вялікія зьдзелкі пазьбягаюць аголенасьці». Гэтая фраза — «вялікія зьдзелкі пазьбягаюць аголенасьці» вельмі сымптаматычная для Беларусі і, здаецца, зусім ніяк не зразумелая ў Літве ці Нямеччыне. Што гэта значыць, «вялікія зьдзелкі пазьбягаюць аголенасьці»? Хто можа патлумачыць? Размова ідзе не пра тое, што алігарх А набыў у алігарха Б новую яхту і намагаецца, каб гэтая купля «пазьбегла аголенасьці». Размова ідзе пра тое, што кіруючая кляса сучаснай Беларусі, дарэчы, кляса, да легітымнасьці якой у сьвеце ёсьць пытаньні, вырашыла прадаць тую маёмасьць, якая належыць усім жыхарам Беларусі. І вельмі натуральна было б, шаноўная «Белта», каб кожны беларус ведаў, на якіх дакладна ўмовах гэта было зроблена. Бо мне, напрыклад, цікава, ці гэта былі найлепшыя ўмовы і ці ня страцілі мы нешта з-за таго, што купля адбывалася на тле эканамічных і палітычных санкцыяў Эўразьвязу ды пры адсутнасьці (часовай?) геапалітычнай альтэрнатывы заляцаньням Масквы да нашай грамадзкай маёмасьці. «Аголенасьць», аб якой піша «Белта», не пасуе прыватнаму жыцьцю, аднак вельмі натуральная для міждзяржаўных стасункаў.\nМаўчаньне як глеба для падману\nВідавочна, што беларускі рэжым — рэжым маўклівы. Калі жадаеце, адзін з асноўных чыньнікаў беларускага дабрабыту, своеасаблівая «залатая акцыя» — гэта менавіта маўклівасьць ды непублічнасьць. Ніколі на сьвеце ў Менску не атрымалася б весьці двайную, трайную гульню паміж Эўразьвязам і Масквой, Масквой і Кітаем, Кітаем і краінамі Блізкага Ўсходу, краінамі Блізкага Ўсходу і ЗША, — калі б усе абставіны гэтай гульні былі публічнымі. Калі б усе бізнэсоўцы ў сталіцы дакладна ведалі, колькі запрошана за той ці іншы аб’ект, якія ўмовы прапанаваныя, што на паперы, што засталося па-за дакумэнтамі, на ўзроўні абяцаньняў. Калі б кожны раз пасьля перамоваў на найвышэйшым узроўні нам без намёкаў казалі аб тым, што дакладна мы агучылі ў якасьці ўмоваў, напрыклад, прызнаньня Абхазіі. І да чаго дакладна дамовіліся па «Беларускаліі». Бо як толькі мы гучна тлумачым, што зараз будзем рабіць з «Беларускаліем» з расейцамі, цікавасьць да гэтай кампаніі з боку Кітаю зьнікае. А яна ж, гэтая цікавасьць, нам патрэбная для таго, каб як мага лепш дамовіцца з расейцамі. Што цікава, дык гэта абыякавасьць грамадзтва. Яго нейкім чынам прызвычаілі да думкі, нібыта продаж актываў краіны — гэта дзяржаўная справа і звычайным грамадзянам сваю пысу ў гэтыя справы лепей не суваць. Аднак, тое, што праходзіць зь беларусамі і што яшчэ можа неяк спрацаваць з азіятамі ды прадстаўнікамі іншых, недасьведчаных у бізнэс-стратэгіях Беларусі, нацыяў, натыкаецца на супраціў у Расеі. Які Беларусь ужо пасьпела адчуць ды зразумець.\nУ чым прычына гаварлівасьці Масквы?\n«Дык у чым сэнс цяперашняга інфармацыйнага залпу? — задае пытаньне аўтар „Белты“. І сам адказвае на яго. — Кароткае, але дзівугоднае тлумачэньне палягае ў тым, што ў апошняе дзесяцігодзьдзе „Газпром“ ажыцьцяўляў даволі энэргічную экспансію па ўсім фронце ад Балтыкі да Чорнага мора, падчас якой расейскаму газаваму гіганту даводзілася як адбіваць, гэтак і ініцыяваць сур’ёзныя інфармацыйна-палітычныя атакі [...]. І санкцыянаваны працёк адыгрывае ў гэтым выпадку ролю інфармацыйнай дубінкі. Аглушыць партнэра, каб быў больш згаворлівы».\nНе пагаджуся зь «Белтай». Прычына таго, што Масква агучыла драконаўскія ўмовы паперы — прынцыпова іншая. Відавочна, што гэта не гуманістычная прага да публічнасьці ў міждзяржаўных стасунках. Расія добра разумее, што кантракт, аб якім ніхто нічога ня ведае, гэта кантракт, які можна інтэрпрэтаваць. Кантракт, аб якім шмат чаго можна казаць кітайцам, эўрапейцам ды іншым даверлівым суразмоўцам. Кантракт, які можна дэманстраваць уласным грамадзянам як прыклад дурасьці расіян, як прыкмету геніяльнасьці кіруючай клясы. Урэшце, непублічны кантракт — гэта кантракт, які можна парушыць. Калі другі бок пачне лямант, можна спаслацца на нейкія цьмяныя пункты гэтага кантракту, якіх у кантракце ніколі не было. Цяпер, калі вакол дакумэнту пачаўся халівар, парушыць яго будзе складана: мэдыі падрабязна асьвятлілі, што страціла Беларусь і што набыла Расея.\nПа-іншаму гэта не назавеш: Масква дала Менску ўрок таталітарнай публічнасьці.


ARTROVEX у Гродне купіць ад Руб.49\nArtrovex у Гродне\nНадакучыла мучыцца ад болю? Стаміліся ад запалення суставаў? Крэм супраць болю і для аднаўлення суставаў Artrovex дапаможа Вам вярнуць добрае самаадчуванне. Сродак даступна ў Вашай краіне на афіцыйным сайце. Прадукт прадаецца па акцыі за паўкошту. Кошт тавару са зніжкай складае Руб.49.\nЗамовіць Artrovex па зніжанай цэны ў Гродне, Беларусь\nВы можаце замовіць сродак, проста пакажыце нумар тэлефона для сувязі і ваша імя, пасля чаго і хутка з Вамі звяжацца менеджэр кампаніі і адкажа на пытанні. Пацвердзіце уведзеныя дадзеныя. Вы зможаце атрымаць дастаўку ад курьера або забраць на пошце на пошце. Artrovex - лепшая абарона ад болю і запалення суставаў!\nДзе купіць у Гродне Artrovex\nЯк шмат людзей ва ўсім свеце пакутуюць ад захворванняў суставаў! Час пакласці гэтаму канец! Крэм Artrovex - эфектыўнае лекі супраць болю, якое дапаможа хутка вярнуць вярнуць суставам здароўе і добрае самаадчуванне. Крэм з'явіўся ў продажы на тэрыторыі краіны Беларусь на афіцыйным сайце. Толькі сёння ЗНІЖКА -50%, паспейце замовіць Artrovex па апушчанай цане.\nСродак прадаецца ў Гродне па цане Руб.49. Кошт паказаная са зніжкай! Увага! Тэрмін дзеяння акцыі абмежаваны. Спяшаецеся замовіць крэм выгадна! Пакажыце ў форме замовы Вашы кантактныя дадзеныя, каб зрабіць першы крок да куплі сродкі па лепшай цане! Вы плаціце толькі пасля атрымання пасылкі ад курьера або на пошце ў горадзе Гродна.\nЗаказы прымаюцца ў нас на афіцыйным сайце праз кантактную форму. Пакіньце заяўку праз форму замовы, менеджэр патэлефануе для пацверджання замовы і пацвердзіце уведзеную інфармацыю. Наш спецыяліст аформіць дастаўку тавару, Вам застанецца атрымаць яго ў паштовым аддзяленні ў Гродне, у Беларусі.\nАформіць заказ і атрымаць яго ў устаноўленыя тэрміны. Кошт адпраўлення пасылкі кур'ерам да вашага адрасу можа адрознівацца ад іншых гарадоў. Крэм супраць болю і для аднаўлення суставаў Artrovex - надзейнае сродак для здароўя суставаў!\nводгукі карыстальнікаў Artrovex у Гродне\nВиктория, 51 гадоў, Гродна\nУ мяне хранічная алергія на крэмы і мазі, падабраць для мяне якое-небудзь вонкавае сродак вельмі і вельмі складана. З-за маёй алергіі мне нялёгка было знайсці прэпарат для лячэння траўмы. Я абрала Artrovex, таму што ён мае натуральны склад. Дзіўна, але мая скура не адрэагавала на крэм, і я лёгка аднавіла сустаў пасля траўмы.\nЗамовіць у Гродне Artrovex


Расея можа забараніць еўрапейскім авіялініям транссібірскія пералёты\nМасква рыхтуе адказ на санкцыі супраць расейскага лоўкостэра «Дабралёт».\nПра гэта расейскаму выданню «Vedomosti.ru» ананімна распавёў адзін з удзельнікаў перамоў па ўвядзенню забароны на авіятранзіт праз расейскую тэрыторыю. Паводле ананімнай крыніцы гэта пытанне зараз абмяркоўваецца на ўзроўні Міністэрства транспарту і МЗС РФ. Ва ўрадзе Расеі не пацвердзілі факт абмеркавання ўвядзення забароны транзіту, піша расейскае выданне.\nЕўрапейскія авіякампаніі для палётаў у Азію выкарыстоўваюць самы кароткі маршрут – транссібірскі і плацяць за гэта грошы расейскай авіякампаніі «Аэрофлот».\nНайбуйнейшыя плацельшчыкі – «Lufthansa», «British Airways», «Air France» ведаюць пра магчымыя страты ў выпадку блакавання транссібірскага карыдору. Гэта каля 4 млрд еўра ў год, сцвярджае ананімная крыніца, блізкая да контрагентаў буйных еўрапейскіх авіякампаній.\nНіводзін з вышэйзгаданых еўрапейскіх авіяперавожчыкаў не пацвердзіў гэтую інфармацыю.\nУ нядзелю «Дабралёт» аб’явіў аб прыпыненні працы з 4 жніўня ў сувязі з увядзеннем санкцый Еўрасаюза.\nЕўрапейскія партнёры «Дабралёту» анулявалі дзеянне кантрактаў па страхаванню паветраных судоў, тэхнічнаму абслугоўванню, лізінгу, а таксама дамовы па прадастаўленню аэранавігацыйнай інфармацыі. Расейская кампанія планавала адкрыць рэйсы з Масквы ў анексаваны Расеяй Крым.\nЧытай таксама: Расея можа панесці страты амаль на € 100 млрд: Еўропа пашырае санкцыі


Catholic.by - Святы Айцец узначаліў набажэнства Мукі Пана\n29 сакавіка, у Вялікую пятніцу, папа Францішак узначаліў у базыліцы св. Пятра ў Ватыкане набажэнства Мукі Пана. «Вялікая пятніца, якую перажываем у Год веры з новым Наступнікам Пятра, можа стаць пачаткам новага жыцця», — адзначыў у гаміліі прапаведнік Папскага дома айцец Раньера Канталамеса.\nУ адпаведнасці з традыцыяй гамілію ў гэты дзень прамаўляў не Пантыфік, а прапаведнік Папскага дома. Па словах святара, сёння магчыма «прыняць найважнейшае рашэнне свайго жыцця: паверыць, што Езус памёр за нашы грахі і ўваскрос для таго, каб нас апраўдаць». Гэта азначае, што ў Хрысце памерлым і ўваскросшым свет дасягнуў сваёй канчатковай мэты, зло і смерць былі назаўсёды пераможаны, хоць гэтага і не бачаць яўна чалавечыя вочы.\nАйцец Канталамеса дадаў, што праз адкупленне, якое здзейсніў Хрыстус, пачаўся новы свет — новае неба і новая зямля.\nПрапаведнік Папскага дома закрануў таксама тэму евангелізацыі, якая, па яго словах, з’яўляецца не прапагандай, але Божым дарам для свету, каб Божае жыццё ажыўляла ўсіх.\n«Гэта ўжо 34-я Вялікая пятніца, калі я прамаўляю гамілію на літургіі Мукі Пана, якую цэлебруе Папа, — адзначыў святар у размове з Ватыканскім радыё. — Але, шчыра кажучы, я хацеў бы замаўчаць, бо гэты Папа адзіным жэстам і двума словамі здольны сказаць больш, чым я ва ўсёй сваёй гаміліі».\nПадчас набажэнства Мукі Пана адбылася адарацыя крыжа, выстаўленага перад галоўным алтаром базылікі. Літургія завяршылася святой Камуніяй.


Сёння ў Францыі праходзяць першыя пасля рэформы мясцовыя выбары | Новы Час\nУ нядзелю ў Францыі праходзіць першы тур рэгіянальных выбараў.\n«Выбарчыя ўчасткі адкрыліся ў нядзелю, грамадзяне прымаюць удзел у першым раўндзе выбараў у генеральныя саветы дэпартаментаў. Усяго ў выбарах будзе ўдзельнічаць 18.000.194 кандыдата», — адзначылі ў МУС Францыі, паведамляе www.ukrinform.ua.\nУпершыню мясцовыя выбары ў французскіх дэпартаментах праходзіць пасля адміністрацыйнай рэформы і ўнясення істотных зменаў у заканадаўства. Галасаванне праходзіць пасля значнага (амаль удвая) скарачэння тэрытарыяльных адзінак. Колькасць дэпартаментаў пасля рэформы скарацілася да 61, а раёнаў з 4055 да 2074. У сувязі з рэформамі і новым заканадаўствам выбары не будуць праводзіцца ў Парыжы, Ліёне і заморскіх тэрыторыях Марцініка і Французскай Гвіяне.\nНазіральнікі адзначаюць традыцыйна нізкую яўку на мясцовых выбарах, што на руку нацыяналістам. Зрэшты, перамога "Нацыянальнага фронту" (FN) прынясе Марын Ле Пен толькі ўскосны ўплыў на рэгіёны Францыі, паколькі абнаўляецца толькі траціна мясцовых органаў самакіравання, дзе большасць належыць левым.\n"Нацыянальны фронт" Ле Пен, паводле апошніх апытанняў, мае падтрымку на ўзроўні 30%. Пры гэтым апазіцыянеры з правага палітычнага аб'яднання Саюз за народны рух і цэнтрысты Саюза дэмакратаў і незалежных могуць разлічваць на галасы 28% выбаршчыкаў. А вось кіруючай Сацыялістычнай парце прагназуюць 20%. Астатнія партыі наўрад ці набяруць і 10% галасоў.\nБольш пра выбары ў Францыі і "Нацыянальны фронт" Марын Ле Пен чытайце ТУТ\nФранцыя. Сонечнае зацьменне выклікала «прыліў стагоддзя» (фота)


Палешукі. Замалёўкі з фестывалю «Покліч Палесся»\nФестываль этнакультурных традыцый «Покліч Палесся», які прайшоў у аграгарадку Ляскавічы Петрыкаўскага раёна – цэнтры нацыянальнага запаведніка «Прыпяцкі», сабраў шмат цікавых персанажаў, з якімі мы з задавальненнем знаёміліся самі і мусім пазнаёміць вас. Гэта народныя майстры і людзі, апантаныя ідэяй творчасці, захавальнікі традыцый і культуры.\nМарыя Багдановіч з Вялікіх Аўцюкоў\n«Вось вы ледзьве пачулі назву нашай вёскі – і адразу ўсміхаецесь! Адкрыю вам невялічкі сакрэт: гэта нас пісьменнік Уладзімір Ліпскі так «раскруціў», а мы, шчыра кажучы, людзі звычайныя, смяемся і жартуем не больш за іншых.\nАнекдот у тэму. Ляціць над Аўцюкамі самалёт, і адзін з пасажыраў, аўцюковец, просіць высадзіць яго ў паветры. Дык хіба шкада?! Ага, кажа пілот, будзе, як у мінулы раз: адзін аўцюковец выйшаў – а тры зайшлі!\n…Кросны мае яшчэ бацька зрабіў, а ўзор гэты самы просты, называецца «ў коску». «У коску» рабіліся паўсядзённыя дамашнія рэчы. Але ён самы «хуткасны», за дзень можна рушнік ці два саткаць! А яшчэ бываюць узоры «на каромыслы», «у шэсць нітоў», «у восем нітоў». Маладыя не хочуць вучыцца, мае дочкі, напрыклад, ткаць умеюць, ды амаль не карыстаюцца гэтым сваім умельствам. Бо самае цяжкае ў ткацтве – пачаць выраб і завяршыць, а мае дзеці, на жаль, не валодаюць гэтым майстэрствам. Некалі нават хадзіла такая показка: «Аддай мяне, маці, не туды, дзе затыкаюць і датыкаюць, а туды, дзе пасярэдзіне ткуць!» Шкада, што разам з майстрамі адыходзяць у нябыт і сакрэты ткацтва. Бо раней усё рабілася не на гады – на стагоддзі! Вось зірніце, на мне апранута бабуліна кашуля, якой амаль сто гадоў».\nАляксандр Крывалап з Зялёнага Бору\n«Я павінен гучаць па-новаму», – заявіў музыка, калі даведаўся, што ўдзельнічае ў свяце, і… набыў новы гармонік, не пашкадаваўшы на яго аж 300 долараў.\nДома – а Аляксандр Аляксандравіч жыве ў вёсцы адзін і самастойна вядзе гаспадарку – у яго даволі вялікая калекцыя інструментаў, але член зводнага ансамблю гарманістаў Ельскага раёна вырашыў прыдбаць яшчэ адзін, адмыслова на «Покліч Палесся».\nНіла Ядрынцава, загадчыца вытворчасці грамадскага харчавання Ельскага раёна\n«Колькі напаўзабытых рэцэптаў розных прысмакаў пакінулі нам бацькі і дзяды! Сёння мы імкнемся іх адшукаць і адрадзіць. Паглядзіце, «сцягно панскае» – гэта цалкам запечаны ў хлебе кавалак мяса. Водар, спажыўныя рэчы – усё застаецца ў запечаным сцягне дзякуючы натуральнай духмянай скарынцы!\nА нашы адметныя саленні з мяса, якія рабіліся ў касавіцу, або з гародніны і садавіны, напрыклад, сліва з часнаком – такіх нідзе больш не пакаштуеце! Або шайнічкі па-скарадзянскі: прысмакі з цеста з мёдам у выглядзе «слімачкоў», якія гатуюць у вёсцы Скароднае. Ды ўсё гэта пад квасніцу з журавін ці хмяльную медавуху!\nДавайце хуценька прабяжымся па нашым меню: парсюк, начынены пад чарку,\nцуда-віток (капуста з мясам), цыбрыкі са смажанай цыбуляй, качка па-ельску ды хрэновіна па-ельску, галёнка, ватрабух, язык у вуху, верашчака, бульбяныя варэнікі.\nГэта багатая спадчына, і яе трэба выкарыстоўваць. Забывацца на яе ў ніякім выпадку нельга».\nВёска пінскіх ткачых, фальклорна-этнаграфічны калектыў «Дабраславачка»\n«Падыходзьце да нас хутчэй, будзем разам лён часаць, кудзельку прасці, посцілкі з рушнікамі ткаць! Дачку замуж выдаю, трэба багаты пасаг падрыхтаваць. А ўзоры на нашых посцілках сакральныя, на добрую долю», – заклікае да свайго падворка Таццяна Кавалевіч, кіраўнік ансамблю «Дабраславачка». Усё з жартамі-прымаўкамі, весела. Не прамінеш!\nА калі бабулькі-«дабраславачкі» пачынаюць спяваць, дык заслухацца можна.\nГэта «дабраславачкі» Вольга Цімафееўна і Вольга Ціханаўна Сухаверхія ды Яўгенія Васільеўна Кулеш\nФальклорны гурт «Спадчына», Нараўлянскі раён\nГэтыя сталыя нараўлянскія жанчыны таксама спяваюць народныя песні, і адчуваецца, што робяць яны сваю справу не толькі для публікі, але атрымліваюць сапраўдную асалоду ад занятку:\n«Мы разам з 1986 года і маем у рэпертуары каля 400 песен. Вы не знойдзеце іх ні ў адным зборніку. Мы самі езділі па вёсках, каб пачуць і запісаць нешта незвычайнае, асаблівае. Вось цяпер радуем слухачоў. І, спяваючы, радуемся самі».\nЯўген Кавалёў, навуковы супрацоўнік Нараўлянскага гісторыка-этнаграфічнага музея\nЗаўважыўшы маю цікаўнасць да посцілак, Яўген, да якога далучаецца вядомы ў раёне «музейшчык» Васіль Чайка, тлумачыць мне сакральны сэнс узораў:\n«На гэтым рушніку – выява труса, сімвал нячыстай сілы, і кветкі з загнутымі сцяблінамі – што азначае: жыццё заканчваецца. Адсюль зразумела і прызначэнне: рушнік пахавальны, з яго дапамогай апускалі труну ў зямлю. Даўжыня яго тры з паловай метры. А ўвасабляў ён дарогу ў неба.\nЯшчэ крыху пра сімвалы: касы крыж – сонца, ромб – зямля, урадлівасць; мак – каханне (ап’яненне); вертыкальныя рысачкі – парасткі, жыццё; кветкі, накіраваныя ўверх, таксама сімвалізуюць жыццё. І г. д.».\nА гэтаму рушніку больш за сто гадоў!\nЛілія Чарнова, ганчар з Нароўлі\n«Я самавучка, неяк трапіла «ў добрыя рукі», да прыватных майстроў Косцевых, якія прывілі мне любоў да гліны і ўмельства абыходжання з ёю. Спачатку працавалі разам на невялічкім прыватным прадпрыемстве, потым я на 6 гадоў з’ехала ў Барысаў на мастацкую фабрыку, але неўзабаве зноў вярнулася на радзіму. Сваіх «герояў» бяру з галавы, прыдумваю, напярэдадні свята, напрыклад, з’явіўся мой дзядок з грыбамі».\nМяне ж вельмі ўразілі твары Ліліных герояў: вельмі асабістыя і адухоўленыя.\n«Вы не глядзіце, што я падобная на дзяўчынку. На самой справе на мне строй хлопчыка!» – у вёсцы Пухавічы Жыткавіцкага раёна кожны жыхар мае дома нацыянальны строй\nАдзін са старэйшых беларускіх майстроў разьбы па дрэве Іван Супрунчык з вёскі Цярэблічы Столінскага раёна ўдзельнічаў у пленэры рэзчыкаў, і яго работа засталася каля музея прыроды, што адкрыўся падчас свята\n… Бандарства, ткацтва, вышыўка, паляванне, рыбалоўства, пчалярства, ганчарства, разьба па дрэве, вырабы з саломы, народны касцюм – гэта сапраўдныя палесскія промыслы, традыцыі якіх захаваліся і сталі тэмай падворкаў розных палесскіх раёнаў. Але не толькі. На фестывалі гучалі даўнія песні, ладзіліся старыя абрады, нагадваліся народныя звычаі, помнікі моўнай культуры, падкрэсліваючы: пакуль жывыя традыцыі – жывы і наш народ!


Святы Айцец: усе адказныя за захаванне міру\nВойны пачынаюцца ў сэрцах, таму ўсе людзі адказныя за захаванне міру, падкрэсліў папа Францішак 16 лютага 2017 г. падчас ранішняй Эўхарыстыі ў ватыканскім Доме св. Марты. У сваёй гаміліі Пантыфік спаслаўся на тры вобразы, прысутныя ва ўрыўку з Кнігі Быцця (8,6-13. 20-22; 9,1-13), які чытаўся падчас літургіі: галубкі, вясёлкі і запавету.\nГалубка, якая вярнулася да Ноя з аліўкавай галінкай у дзюбе – гэта знак таго, чаго Бог прагнуў пасля патопу: міру, каб усе людзі былі ў міры, заўважыў Папа. У той жа час ён адзначыў, што і галубка і вясёлка – ўразлівыя. Прыгожая вясёлка з’яўляецца пасля навальніцы, але прыходзяць аблокі і яна знікае. Таксама і галубка – гэта безабаронная птушка, у чым можна было пераканацца два гады таму, калі чайка-рагатуха забіла дзвюх галубоў, якіх падчас малітвы “Анёл Панскі” Святы Айцец выпусціў з вакна Апостальскага палацу.\nПапа падкрэсліў, што мір, які Бог заключае з чалавекам, складана захоўваць. Гэта штодзённая праца, бо ўнутры чалавека прысутнічае першародны грэх, дух Каіна, які з рэўнасці, зайздрасці, сквапнасці і прагі ўлады распачынае войны.\nФранцішак заўважыў, што гаворачы пра запавет з чалавекам Бог казаў пра кроў: “Бо за кроў жыццяў вашых Я спаганю з кожнай жывёлы; а з рукі чалавека і з рукі кожнага брата ягонага Я спаганю за кроў чалавека” (Быц 8,5). Мы з’яўляемся ахоўнікамі нашых братоў, а калі даходзіць да праліцця крыві здзейсняем грэх, з якога Бог у нас спытае, падкрэсліў Святы Айцец.\n“У сучасным свеце льецца кроў. Сёння свет знаходзіцца ў стане вайны. Гіне шмат братоў і сясцёр, у тым ліку нявінных, бо вялікія, магутныя, жадаюць яшчэ адзін кавалак зямлі, жадаюць крыху больш улады ці крыху больш зарабіць на продажы зброі. Але Божае слова яснае: “Бо за кроў жыццяў вашых Я спаганю з кожнай жывёлы; а з рукі чалавека і з рукі кожнага брата ягонага Я спаганю за кроў чалавека”. Таксама і нам, якім здаецца, што жывем у міры, Бог выставіць рахунак за кроў нашых братоў і сясцёр, які пакутуюць ад войнаў”, - сказаў Папа.\nПантыфік заклікаў вернікаў паразважаць, які ўклад яны робяць у захаванне міру. Ён нагадаў, што войны пачынаюцца ў чалавечых сэрцах, у сем’ях, у колах сяброў і пашыраюцца на ўвесь свет. У гэтым кантэксце ён падкрэсліў неабходнасць у штодзённай, асабістай адданасці ўмацаванню міра ў нашых асяродках і ва ўсім свеце. Папа дадаў, што мір у свет прыносіць кроў Хрыста, а не кроў братоў пралітая намі або гандлярамі зброі ці магутнымі гэтага свету ў вялікіх войнах.\nНа заканчэнне сваёй гаміліі Францішак пажадаў, каб закончыліся войны ў сэрцах людзей, у сем’ях, закончыліся войны паміж суседзямі, калегамі па працы, каб закончыліся войны ва ўсім свеце.


Дзе знаходзіцца падстраўнікавая жалеза, як яна баліць? Сімптомы\nДзе знаходзіцца падстраўнікавая жалеза і што азначаюць болю ў ёй?\nЯк распазнаць боль у падстраўнікавай залозе?\nІншыя магчымыя прычыны\nБаліць падстраўнікавая жалеза - асноўныя сімптомы: Дыярэя Падвышаная тэмпература Падвышаны потаадлучэнне Ваніты Млоснасць заняпад сіл\nПадстраўнікавая залоза ў чалавека з'яўляецца самай буйной. На яе ўскладзены разнастайныя функцыі, накшталт фарміравання панкрэатычнага соку з ферментамі і сінтэзу гармонаў. Гэтыя кампаненты ўдзельнічаюць у шэрагу метабалічных працэсаў, накшталт бялковых і вугляводны абменаў. Калі ў чалавека баліць падстраўнікавая жалеза, варта звярнуцца за радай да тэрапеўта, так як наступствы могуць быць сур'ёзныя.\nБолевы сіндром у дадзенай вобласці можа казаць аб самых разнастайных паталогіях страўнікава-кішачнага гасцінца. У большасці выпадкаў яны правакуюцца прыхільнасцю няправільнага харчавання, уключаючы празмерна строгія дыеты або галадання. Аднак, каб зразумець, у чым справа, недастаткова ведаць, дзе знаходзіцца падстраўнікавая жалеза і як яна баліць. Паставіць дыягназ здолее толькі дасведчаны лекар.\nСамая буйная жалеза ў чалавека – падстраўнікавая, яна фармуе панкрэатычны сок з ферментамі, сінтэзуе гармоны. Пры болях у падстраўнікавай залозе, каб пазбегнуць сур'ёзных наступстваў, неабходна звярнуцца да тэрапеўта\nЗразумець, дзе баліць падстраўнікавая жалеза, няцяжка, дастаткова звярнуць увагу на яе назву. Яна размяшчаецца ззаду страўніка, побач з верхнімі пазванкамі паяснічнага аддзела. Боль звычайна адчуваецца ў спіне, пад рэбрамі з правага боку. Арыентыровачна патрэбнае месца знаходзіцца на пяць-дзесяць сантыметраў вышэй пупка. Прыкладную лакалізацыю можна ўбачыць на фота ніжэй.\nПамеры залозы ў людзей могуць быць рознымі. Звычайна яны складаюць каля дваццаці сантыметраў. Галоўка органа даходзіць да выгібу дванаццаціперснай кішкі, а далей варта пратока, з дапамогай якога сок дабіраецца да прасвету кішачніка. Само цела падстраўнікавай кантактуе з задняй страўнікавай сценкай, да брушнога аддзела аорты і паяснічнага аддзела пазваночніка.\nЗвярніце ўвагу. Хвост падстраўнікавай дацягваецца да селязёнкі.\nВельмі рэдка боль у дадзеным органе застаецца адзіным сімптомам, які турбуе чалавека. Як правіла, пры гэтым назіраюцца іншыя стрававальныя засмучэнні. Напрыклад, пацыента ванітуе, ён адчувае цяжар у жываце ці ўздуцце. Дакладнага адказу на пытанне, як баліць падстраўнікавая жалеза, няма. Адчуванні могуць быць рэзкімі, так і ноющими. У адных выпадках болевы сіндром больш адчуваецца з левага боку, а ў іншы з правай.\nЧасам у хворых узнікаюць так званыя апяразваюць адчуванні, якія ахопліваюць усю брушную паражніну цалкам. Боль можа станавіцца мацней або слабець, аддаваць пад лапатку, у спіну або канцэнтравацца ў верхняй частцы жывата. Адказваючы на пытанне, як баліць падстраўнікавая залоза ў чалавека, некаторыя звяртаюць увагу, што пацыенту цяжэй знаходзіцца ў ляжачым становішчы. Яму становіцца лягчэй, калі ён сядзіць, нахіліўшыся наперад.\nПадстраўнікавая жалеза размяшчаецца ззаду страўніка, побач з верхнімі пазванкамі паяснічнага аддзела\nЧасцей за ўсё, калі ў чалавека баліць падстраўнікавая жалеза, разглядаюцца сімптомы і лячэнне панкрэатыту. Пад гэтым словам хаваецца група захворванняў, галоўная рыса якіх – запаленчы працэс у вобласці дадзенай залозы. Хвароба звычайна выяўляецца болямі пад рэбрамі з левага боку. Акрамя гэтага паталогіі спадарожнічаюць:\nЖаўтушныя вачэй і скуры.\nУ некаторых выпадках панкрэатыт прыводзіць да шокавага стану. Боль звычайна развіваецца раптоўна і неўзабаве распаўсюджваецца за спіну. Можа адчувацца распіранне, быццам сама жалеза стала больш і пачала ціснуць на рэбры, тым самым перашкаджаючы нармальнаму дыханню. Па меры ўзмацнення болевага сіндрому, узмацняецца ванітавы рэфлекс, у выніку чаго чалавека часта ірве. Пасля гэтага ён адчувае горыч або кіслату ў роце, і яму часова становіцца лягчэй.\nВостры і хранічны панкрэатыты – самыя частыя прычыны боляў у дадзеным органе. Яны развіваюцца з аднолькавай частатой у мужчын і жанчын. Хранічны варыянт адрозніваецца меншай інтэнсіўнасцю сімптаматыкі. Часцей за ўсё праблемы пачынаюцца, калі пацыент спыняе прытрымлівацца сваёй дыеце.\nЗапаленчы працэс у вобласці падстраўнікавай залозы, які выяўляецца болямі пад рэбрамі з левага боку, называецца панкрэатыт\nКалі баліць падстраўнікавая жалеза, сімптомы ў жанчын і мужчын не адрозніваюцца, як і вялікая частка прычын, якія выклікаюць падобнае стан. Хоць у пераважнай большасці выпадкаў праблема крыецца менавіта ў панкрэатыце, часам боль кажа аб захворваннях іншых органаў ЖКТ. Напрыклад, часам хранічная форма панкрэатыту становіцца толькі следствам жоўцевакаменнай хваробы або запалення жоўцевай бурбалкі.\nЧаму баліць падстраўнікавая жалеза:\nязва страўніка ці дванаццаціперснай кішкі. Гэтыя органы размешчаны досыць блізка да падстраўнікавай, таму самастойна вызначыць, адкуль зыходзіць менавіта боль, цяжка.\nОпухолевые працэсы. Наватворы здольныя з'явіцца практычна ў любым органе. Калі яны моцна разрастутся ў падстраўнікавай залозе, то паўстане боль.\nПарушэнне абмену рэчываў. Нярэдка ў людзей развіваецца панкреатическая форма цукровага дыябету, якая напрамую звязана з запаленнем ў жалезе. На гэтых працэсах таксама адбіваецца спадчынны фактар.\nНекаторыя задаюцца пытаннем, ці можа хварэць падстраўнікавая жалеза на фоне фізічных нагрузак. Як правіла, рухальная актыўнасць не адбіваецца на стане дадзенага органа, чаго ніяк нельга сказаць аб злоўжыванні спіртным, антыбіётыкамі або гарманальнымі прэпаратамі. Гэтыя рэчывы, асабліва ў сукупнасці з няправільным харчаваннем, могуць сур'ёзна паўплываць на падстраўнікавую залозу.\nЖоўцевакаменная хвароба ці запаленне жоўцевай бурбалкі могуць быць прычынай ўзнікнення хранічнай формы панкрэатыту\nКалі ў чалавека з'явіліся прыкметы панкрэатыту, неабходна звярнуцца да лекара. Спатрэбіцца правесці шэраг дыягнастычных працэдур, каб дакладна выявіць захворванне. Звычайна хворага накіроўваюць на агульны і біяхімічны аналізы крыві. Па колькасці лейкацытаў вызначаюць прысутнасць або адсутнасць запаленчых працэсаў. Таксама інфармацыю атрымліваюць зыходзячы з колькасці поджелудочных ферментаў.\nСваю ролю ў працэсе дыягностыкі гуляюць аналіз мачы і кала. У некаторых выпадках прыходзіцца звяртацца да УГД або рэнтгену органаў брушнай паражніны. Праводзіцца агляд стрававода і іншых паражнін з дапамогай эзофагогастродуоденоскопии для дыферэнцыявання панкрэатыту ад іншых захворванняў органаў ЖКТ.\nЯк правіла, ультрагукавога даследавання дастаткова, каб праверыць праходнасць жоўцевых хадоў, прысутнасць камянеў у пратоках або бурбалцы. Калі правесці такую працэдуру немагчыма, лекары накіроўваюць хворага на рэнтгенаграфію. Калі ні адзін элемент дыягностыкі не даў дастатковай колькасці інфармацыі, прызначаюць кампутарную тамаграфію.\nПры з'яўленні прыкмет панкрэатыту неабходна звярнуцца да ўрача для правядзення дыягнастычных працэдур і з мэтай дакладнага выяўлення захворвання\nКалі лекар дыягнастуе панкрэатыт, ён будзе вырашаць, як лячыць хвароба ў дадзеным выпадку. Лячэнне ў хатніх умовах магчыма толькі пры ўмовах хранічнай формы. На вострай стадыі неабходныя сур'ёзныя меры ўздзеяння, нярэдка пацыентаў шпіталізуюць. У стацыянарных умовах чалавек выконвае пасцельны рэжым і нічога не есць на працягу двух сутак.\nЗвярніце ўвагу. Калі боль у падстраўнікавай выкліканая опухолевымі працэсамі, то для лячэння хутчэй за ўсё спатрэбіцца хірургічнае ўмяшанне.\nХворым ставяць ўколы спазмолитических і абязбольвальных сродкаў. Дадаткова выкарыстоўваюцца бурбалкі з лёдам, якія кладуць на ачаг болю. Звычайна ставяцца кропельніцы, накіраваныя на зніжэнне актыўнасці ферментаў хворы залозы. Якія лекі прымяняюцца, калі баліць падстраўнікавая жалеза, вырашае лекар. Выкарыстоўваюцца солевыя растворы, закліканыя абараніць чалавека ад абязводжвання.\nШто рабіць пасля таго, як востры перыяд пройдзе:\nВесці здаровы лад жыцця,\nПрытрымлівацца дыеце, прапісанай лекарам,\nПрымаць абязбольвальныя таблеткі, калі іх дазволіў доктар.\nУ выпадку з хранічным панкрэатытам лячэнне першапачаткова абмяжоўваецца дыетычным харчаваннем. Менавіта яно з'яўляецца ключавым фактарам ўздзеяння на хваробу. Тое ж самае ставіцца і да большасці іншых паталогій органаў страўнікава-кішачнага гасцінца.\nХранічныя формы панкрэатыту можна лячыць у хатніх умовах, на вострай стадыі праводзяць шпіталізацыю\nНа час вострага перыяду рацыён хворага павінен канцэнтравацца на слабых булёнах, адварах і кашы на вадзе. Дапускаецца ежа ў працёртым выглядзе, а таксама пюрэ і суфле. Паступова меню можна будзе папоўніць нятлустай рыбай, птушкай і мясам. Звычайна строгай дыеты даводзіцца прытрымлівацца на працягу трох месяцаў.\nЗ часам можна будзе пачаць ёсць яйкі, кісламалочную прадукцыю з самым малым утрыманнем тлушчу і кампоты. Сярод мяса перавагу звычайна аддаецца крольчатине або цяляціны. Супы павінны быць агародніннымі, а акрамя узвараў з напояў дапускаюцца кісялі, нямоцныя чаі і травяныя адвары.\nВа ўмовах хранічнага панкрэатыту важна харчавацца часта і невялікімі порцыямі. Звычайна ў дзень павінна быць каля васьмі прыёмаў ежы. Чаго ў рацыёне быць не павінна наогул, бо гэта:\nКофеиносодержащих і газаваных напояў,\nАд вэнджаных прадуктаў і кандытарскіх вырабаў, уключаючы шакалад, таксама неабходна адмовіцца. У цэлым рацыён павінен быць мінімальна тоўстым, каб аслабіць нагрузку на падстраўнікавую. Гэтаму таксама будзе спрыяць зніжэнне масы цела, адмова ад шкодных звычак і прыем прапісаных доктарам прэпаратаў.\nУ перыяд вострай стадыі захворвання неабходны асаблівы рацыен, які неабходна вытрымліваць на працягу трох месяцаў\nПанкрэатыт можа развіцца ў жанчын падчас цяжарнасці. Нярэдка будучыя маці хвароба блытаюць з звычайным таксікоз і паталогія выяўляецца толькі пасля аналізаў крыві. Так як цяжарныя не могуць лячыцца з дапамогай антыбіётыкаў, ім звычайна прызначаюць алатрофлоксацина, Панкрэацін і іншыя падобныя сродкі, але іх прыём павінен кантраляваць спецыяліст.\nКалі няма супрацьпаказанняў, можна паспрабаваць аслабіць боль народнымі сродкамі. Напрыклад, некаторым дапамагае адвар шыпшынніка, вымачаны і перемолотый авёс ці кісель з насення лёну. Можна прыгатаваць желчегонное сродак:\n15 г крываўніка,\n20 г, перачнай мяты,\n10 г сушеницы топяной,\n10 г лекавых кіпцікаў.\nУсе кампаненты злучаюць, заліваюць двума лыжкамі кіпеню і вараць з дапамогай вадзяной лазні на працягу пятнаццаці хвілін. Праз гадзіну сродак неабходна працадзіць і спажываць па палове шклянкі двойчы ў суткі. Калі няма кіпцікаў, іх можна замяніць календулай.\nРух: Сімптомы і лячэнне » Сімптомы » Дзе знаходзіцца падстраўнікавая жалеза і што азначаюць болю ў ёй?\nАўтар: Алена Аляксандраўна - гастраэнтэролагДата абнаўлення артыкула: 14.04.2019\nЧаму павялічваецца селязёнка і як западозрыць змены? Прычыны, магчымыя паталогіі, метады лячэння\nОмез - як прымаць пры праблемах з страўнікам? Паказанні, дазоўкі, аналагі, водгукі\nБифидумбактерин - здаровы кішачнік ў малых і дарослых. Інструкцыя да ўжывання\nСелязёнка - дзе знаходзіцца, за што адказвае? Што значыць, калі яна баліць?\nФортранс – як правільна ўжываць для чысткі кішачніка? Водгукі, меры засцярогі\nМезим фортэ – як ён дапамагае страўніку і як правільна прымаць?\nКішачны грып у дарослых – адкуль бярэцца напасці і чым яе лячыць?\nДыета Дзюка – смачны шлях да здароўя і складнасці. Меню ў табліцы на кожны дзень\nЧым небяспечная кішачная непраходнасць і як яна праяўляецца? Прыкметы і лячэнне\nЧаму ўзнікае сверб у заднім праходзе ў мужчын? Прычыны і лячэнне\nМлоснасць. Чаму ванітуе пасля ежы? Якія хваробы могуць быць і што рабіць?\nВся представленная информация подлежит обязательной консультации лечащим врачом и не является универсальной, для всех, инструкцией, по выявлению и лечению заболеваний. Обязательно обращайтесь к опытным врачам, в специализированные клиники, больницы и медицинские центры, не занимайтесь самостоятельной диагностикой и самолечением, по симптомам. Запрещено копирование этой страницы 1 в 1 - “Где находится поджелудочная железа и что означают боли в ней?”, в том числе переписывание её полностью или частично, без нашего письменного разрешения. Мнения и взгляды авторов не всегда совпадают с точкой зрения нашей редакции. © 2012 - 2020 год. Все права защищены. Зваротная сувязь Карыстальніцкае пагадненне


01 жнівень 2011, 18:08\nНекаторыя словы як матылькі – пакрасаваліся, патанчылі, пакінулі пыльцу на старонках газэт і зьніклі, быццам іх ніколі й не было.\nНа пачатку 1960-х гарачую дзясятку ў СССР складалі:\n1. Культ асобы (так тлумачылася найбольшае ў гісторыі чалавецтва зьнішчэньне сваёй уладай сваіх людзей),\n2. Каралева палёў (кукуруза, якую ўкаранялі квадратна-гнездавым мэтадам ад Крыму да Карэліі),\n3. Космас (белазубая ўсьмешка першага чалавека на арбіце Юрыя Гагарына, чый палёт быў аплачаны рабскай працай мільёнаў),\n4. Вадародная бомба (гл. тлумачэньне да Космасу),\n5. Куба (гл. тлумачэньне да Космасу),\n6. Цаліна (гл. тлумачэньне да Космасу),\n7. НТР (нешта накшталт Інтэрнэту, але праз мадэм і толькі на працоўным месцы і ў газэтах),\n8. Хімія (кашулі, у якіх абліваесься потам, і сьмярдзючыя камбінаты, якія будавалі зэкі),\n9. “Наш дарагі Мікіта Сяргеевіч” (гл. Культ асобы, але пры Хрушчове лягерных недабіткаў выпусьцілі на волю і надрукавалі Салжаніцына),\n10. Амэрыка (дагонім і перагонім, пераможам у барацьбе за мір і пахаваем).\nУ гэтым сьпісе лексычнай лепідаптэралёгіі няма слова, якое было ключавым у СССР папярэднія тры дзесяцігодзьдзі: пільнасьць.\nШто зь ёй толькі не рабілі – праяўлялі, гублялі, падвышалі, усыплялі, заклікалі, а таксама нагадвалі, вучылі, патрабавалі, дамагаліся, і нават часам забываліся.\nАле не ў БССР.\nПадыходзіў да канца першы год Освальда ў Менску, калі ў галоўнай газэце Беларусі зьявіўся артыкул пад загалоўкам “Пільнасьць – наша магутная зброя”.\nПублікацыя была прысьвечаная 43-й гадавіне заснаваньня ЧК і яе мэтастазаў – ГПУ-НКУС-МДБ-КДБ.\nАўтар – старшыня Камітэту дзяржаўнай бясьпекі пры Савеце Міністраў БССР Васіль Пятроў пісаў пра страшныя рэчы, якія адбываліся на чыгунцы:\nГрупай жыхароў гораду Менску былі затрыманыя на перакідным мосьце ля чыгуначнага вакзалу два чужаземцы, якія фатаграфавалі пад’язныя пуці, вакзал і праходзіўшыя саставы. Затрыманымі аказаліся амэрыканскія турысты муж і жонка Марлах, якія апрача фатаграфаваньня, як пазьней высьветлілася, узводзілі паклёп на нашу рэчаіснасьць, выхвалялі так званы амэрыканскі лад жыцьця.\nТой самы перакідны мост каля чыгуначнага вакзалу ў Менску\nШто гэта была за група, у якую аб’ядналіся жыхары гораду на перакідным мосьце, перакрылі выхады і захапілі двух фатографаў, колькі іх было – ня выдаў генэрал. Групу напаткаў сюрпрыз, калі меркаваць па выразе “затрыманымі аказаліся амэрыканскія турысты”: вось жа зьдзівіліся, мабыць, жыхары Менску – думалі, фатографы свае, а аказалася – узводзяць паклёп.\nЯшчэ адну пільную групу грамадзянаў аб’ядноўвала тое, што яны не жадалі глядзець вузкастужкавыя кінафільмы:\nАмэрыканскія турысты, прапаведнікі сэкты пяцідзясятнікаў Матысюк і Дурасаў, якія знаходзіліся ў Менску, прывезьлі з сабой вузкаплёначны кінафільм з пропаведзьдзю кіраўніка амэрыканскіх сэктантаў-эвангелістаў Робэртса, дубляваны на расейскую мову, а таксама рэлігійныя лістоўкі. Аднак яны не знайшлі жадаючых глядзець іх фільм і чытаць лістоўкі. Варожым лазутчыкам савецкія людзі далі дастойны адпор.\nЧаму хрысьціянскія місіянэры былі прыраўнаныя да разьведчыкаў у тыле ці ў разьмяшчэньні праціўніка (так тлумачыць слоўнік “лазутчыкаў”), пытаньняў не выклікае – Бога ў СССР не было. Дакладней, іх Бога не было, сваіх хапала, і перад прыездам у Менск Освальд нават пасьпеў адведаць нятленныя мошчы ў Маскве. Але хто былі гэтыя савецкія людзі, якія давалі адпор у Менску? Які адпор лічыцца дастойным, а які не? А калі б фільм быў шырокафарматны? Генэрал пакінуў гэтыя пытаньні без тлумачэньня і перайшоў да яшчэ больш драматычнага выпадку.\nЕдучы па тэрыторыі Беларусі цягніком, група чужаземцаў капіталістычнай дзяржавы спрабавала фатаграфаваць з купэ вагона чыгуначныя збудаваньні і іншыя аб’екты. Правадніца вагона зьвярнула ўвагу на гэтыя падазроныя паводзіны і на наступнай станцыі запрасіла ў вагон супрацоўніка чыгуначнай міліцыі, які запатрабаваў дакумэнты ў названых пасажыраў. На пытаньне супрацоўніка міліцыі, чаму яны займаюцца непрыстойнай дзейнасьцю, адзін зь іх ня змог адказаць што-небудзь пэўнае, другі папрасіў прабачэньня, а трэці настолькі напалохаўся, што наогул ня мог нічога сказаць.*\nМову адняло. І, магчыма, таксама – фотакамэры і адзьнятыя стужкі зь непрыстойнымі кадрамі.\nНевядома, чаму Освальду пашанцавала і ён вывез паўсотні старонак “Калектыву” – ці “Сьцяпан” не заўважыў зьвестак пра рукапіс у лістах і запісах падслухоўваньня, ці “Ігар” не надаў увагі, ці сам старшыня КДБ праігнараваў, ці перадалі па інстанцыі ў Маскву, а там махнулі рукой, ці правадніца патрапілася няпільная...\nЯк са скрухай напіша Васіль Пятроў:\nЁсьць яшчэ ў нас асобныя разявакі, бестурботныя людзі, якія, забываючы аб сваёй высокай адказнасьці, гатовыя балбатаць аб давераных ім сакрэтах або праходзіць міма фактаў страты палітычнай пільнасьці.\nГэтыя генэральскія словы маглі быць адрасаваныя і высокаадказным работнікам уласнага ведамства.\nХаця іх віна мінімальная. Рукапісы – як матылькі, што ня ведаюць мытняў і межаў.\nПрырода іх такая, няпільная.\n*Што тут ад Гогаля, Чэхава, Кафкі – пытаньне да літаратуразнаўцаў. Вядомы, прынамсі, адзін кніжны герой, які аднолькава здатна мог быць і генэралам-аўтарам артыкулу, і пільнай правадніцай, і міліцыянтам-барацьбітом зь непрыстойнасьцю, і капіталістычнымі турыстамі (на якой мове яны тлумачыліся?..) – бравы салдат Швэйк.


27 ліпень 2015, 20:37\nАдмін групы «Рудабельская паказуха» Андрэй Павук ужо праславіўся як аўтар хіта Ксеніі Дзягелькі «Я из деревни», а цяпер яшчэ і прымусіў выканкам пачынаць раніцу з чытаньня навінаў на сваёй суполцы. Што там у Акцябрскім? — чытайце ў першым рэпартажы новага правінцыйнага цыклю Радыё Свабода «Хто яны, рудабельцы?»\nНа паўночным захадзе Гомельшчыны ёсьць аддалены райцэнтар Акцябрскі, колішняя Рудабелка. Легендарны край, цікавыя й самабытныя людзі. Адзін з такіх — Андрэй Павук. Ён імкнецца ўзвысіць дух землякоў-рудабельцаў, змагаецца з хібамі мясцовага жыцьця і зьбірае подпісы за вылучэньне апазыцыйнага палітыка кандыдатам у прэзыдэнты.\nРаніца ў выканкаме пачынаецца з чытаньня навінаў на «Рудабельскай паказусе»\nУ верасьні Андрэю Павуку споўніцца 33 гады. Ён жанаты, з жонкай гадуе сына й дачку. Сам нарадзіўся ў Нароўлі, адкуль пасьля Чарнобыля з бацькамі пераехаў у Акцябрскі. Лічыць сябе рудабельцам, бо менавіта тут пачалося ягонае сьвядомае жыцьцё, тут нарадзіліся яго дзеці.\nУ сваім пакуль яшчэ непрацяглым жыцьці грамадзянін Беларусі, жыхар райцэнтру Акцябрскі Андрэй Павук шмат чаго рабіў, шмат што выпрабаваў.\nВучыўся ў тэхнікуме на дызайнэра-тэхноляга мэблі, ва ўнівэрсытэце — на настаўніка, маляваў, працаваў у лясгасе, акампаніятарам у доме дзіцячай творчасьці. Выкладаў нават біялёгію ў сельскай школе, праўда, рэкордна кароткі час — усяго адзін дзень.\n«Я зразумеў, што я не пэдагог, не спэцыяліст, як і многія завочнікі, — тлумачыць Андрэ. — Было сорамна перад дзецьмі нічога ня ведаць. Трэба было добра рыхтавацца да ўрокаў, а мяне гэта напружвала. У дзевятым клясе я панастаўляў дзясятак усім (сьмяецца)... Ведаеце, былі ў школе дзеці, якія толкам чытаць ня ўмелі. Наколькі памятаю, у дзясятым з трох вучняў — адзін ня ўмеў добра чытаць. Я, здаецца, падрыхтаваўся, у інтэрнэце дадатковую інфармацыю знайшоў, а ім — нецікава. Проста няўдзячная праца. Я ня ведаю, якім трэба настаўнікам быць — зь кіем над імі стаяць? Бачу, што ім нецікава. Думаю, я сам хутчэй кепскі настаўнік, чым яны кепскія вучні. Словам, ніводная атрыманая адукацыя мне не спатрэбілася ў жыцьці. Я толькі цяпер зразумеў, чым магу й хачу займацца».\nУ Акцябрскім Андрэй Павук заняўся фатаграфіяй — стаў індывідуальным прадпрымальнікам. На дадатак зацікавіўся народнай журналістыкай — паўгода таму стварыў суполку «Рудабельская паказуха» ў сацыяльнай сетцы «Аднаклясьнікі». Стаў асьвятляць мясцовыя падзеі, пісаць песьні на злабадзённыя тэмы, посьціць цікавыя матэрыялы з інтэрнэт-рэсурсаў:\n«Жыцьцё праходзіць — і штосьці трэба рабіць. Надышоў час сапраўдных мужчынскіх учынкаў. Калі ты жывеш сярод людзей, якія баяцца нават таго, што можна, то адчуваеш сябе некамфортна і ў цябе няма спосабу разьвівацца ў такім грамадзтве. Ну, я й стварыў у інтэрнэце суполку „Рудабельская паказуха“, дзе паказваю недарэчнасьці й неадэкватнасьці нашага жыцьця — сацыяльнага, палітычнага, а заадно заклікаю рудабельцаў актыўна абмяркоўваць гэтыя праблемы. Гэта ж у інтэрнэце не забаронена. Ведаю, што раніца ў райвыканкаме, бывае, пачынаецца з навінаў нашай групы. Яны там сядзяць, хоць у нашай адкрытай групе іх і няма, пастаянна сочаць, адзначаюць. І нават іншы раз даходзіць да парадоксу: тым жа пэдагогам забараняюць, каб у навінах школьнікі не пазначалі клясы, выказвалі нейкія сымпатыі і нават былі ў групе актыўнымі».\nРубцоў, Лукашэнка, «Аднаклясьнікі» і міліцыя\nРудабельская пякучка: Якога прэзыдэнта вам хацелася б?\nЦяпер у суполцы «Рудабельская паказуха» — 953 чальцы. Якіх толькі тэмаў тут не абмяркоўваюць! Стан мэдычных установаў і спартовых збудаваньняў у райцэнтры, неабгрунтаваную рэкляму піва і сьпіртовых напояў, абмялелыя вясковыя калодзежы й руйнаваньне помнікаў ахвярам фашызму, імунізацыю падрастаючага пакаленьня супраць грыпу й куплю райвыканкамам за бюджэтныя грошы шыкоўнага аўто. Ставяцца на абмеркаваньне й філязофскія пытаньні, а таксама практыка дзяржаўнага кіраваньня, кшталту: «Ці адчуваеце вы сябе вольным чалавекам?», «Ці павінен райвыканкам трымаць справаздачу перад насельніцтвам?, «Якога прэзыдэнта вам хацелася б мець у Беларусі?»\nКалі ж Андрэй заўважае, што дзелавы стыль рудабельцам надакучвае, то бярэцца за гітару, запісвае песьні на злобу дня — з гумарам, бывае, зь едкай сатыраю. Прыкладам, пра шыкоўнае райвыканкамаўскае аўто, купленае ў год беражлівасьці, або пра царкоўныя паслугі, кошт якіх выражаны ў грашовых купюрах. Ну проста Крапіва нашага часу зь яго вечна жывымі словамі пра марную траву ў мастацкім гародзе:\n«Я расту вось тут пад плотам\nI ня так даўно ўзышла,\n«Са школьных гадоў нам даводзяць пра легендарную Рудабельскую рэспубліку, пра бунтарскі дух рудабельцаў. Дзякуючы яму рудабельцы спрабавалі будаваць камунізм, падымаць узровень жыцьця, — распавяде Андрэй. — А цяпер, гледзячы на навакольнае жыцьцё, дзівуюся: а дзе ён, бунтарскі дух, куды падзеўся? І што ж гэта рудабельцы так нізкапаклоньнічаюць перад начальнікамі? Становіцца проста крыўдна, хочацца разбудзіць гэты бунтарскі дух. Хочацца часам сказаць: „Шаноўныя грамадзяне, давайце абмяркуем, а ці правільным курсам мы ідзём?“ Сумнявацца ж не забаронена! Але іншыя й сумнявацца баяцца. Думаюць, што праз гэта зь імі не працягнуць кантракт. У Рудабелцы цяпер неяк усё гіпэртрафавана. І нават ня ведаю, як ратаваць людзей, а тым больш калі яны й самі не заўсёды ратавацца хочуць».\nЗ-за актыўнай жыцьцёвай пазыцыі перападае і самому Андрэю Павуку: то нечакана адміністрацыя аўтастанцыі, дзе ён арандуе памяшканьне пад фатастудыю, намагаецца датэрмінова скасаваць дамову на арэнду — пад выглядам абсталяваньня камэры захоўваньня, то тролі ў інтэрнэце абзываюць яго «гадкім Павуком». А то і ў міліцыю выклічуць з нагоды ананімнага ліста, невядома кім напісанага:\n«Я прыйшоў, а мне сказалі, што атрымалі ананімку. Маўляў, давай паразмаўляем. Адказваю — давайце. Распавёў, што наша суполка „Рудабельская паказуха“ не нясе ніякай пагрозы нацыянальнай бясьпецы. Мы абмяркоўваем вострыя сацыяльныя праблемы, якія ўзьнікаюць у раёне. Я ў шмат каго з жыхароў бяру інтэрвію, апытаньні запісваем на розныя тэмы — падабаецца вось гэта ці не? Займаемся цалкам законнымі рэчамі. У міліцыі асабліва не замарочваліся, запісалі з маіх словаў — я пагадзіўся з запісаным.\nСпытаў яшчэ, каму гэта патрэбна? Адказалі, што ў архіў. А ў які архіў, каму патрэбная гэтая інфармацыя, ня ведаю».\nЗа гіт мне ня сорамна: я толькі сабраў тое, чаму нас вучаць\nУ біяграфіі Андрэя Павука, чалавека творчага й самалюбнага, быў адзін даволі скандальны посьпех — гіт «Я из деревни», які выканала рудабельская школьніца Ксенія Дзягелька. Ад імя электарату ў песьні выказвалася рыфмаваная падзяка «за хлеб на полях, за хорошую жизнь в деревнях».\nАндрэй прызнаецца, што гіт — ня цалкам ягоны:\n«Быў конкурс, і трэба было ў ім удзельнічаць. Мы з Домам творчасьці, калі я там працаваў, прывыклі перамагаць. Даволі часта перамагалі з маёй пасільнай дапамогаю. І зноў захацелі перамагчы. І да мяне: „Ну, прыдумай што!“. Напісаў, прынёс. Ага, тут не падабаецца, там не пасуе — давай гэтак. Словам, давай думаць разам, што ды як.\nЯны прапаноўваюць, а я рыфмую. Так і атрымаўся той гіт. Гэта не маё аўтарства цалкам, а агульнае. Аднак яны ня хочуць гэтага прызнаваць ніякім чынам. Няхай гэта буду я аўтар. А калі даведаўся, што на ўзроўні краіны на нейкай там радзе абмяркоўваюць, як далей быць з гітом, разумееш і сваю значнасьць. І гэта ня мне павінна быць сорамна за гэты кліп, бо я там нічога новага не прыдумаў. Я толькі сабраў тое, чаму нас вучаць. Гэта падсумаваньне таго, чаму ідэалёгія навучыла нас за доўгія гады. І калі гэта не падабаецца, тады выбачайце — працуйце над сабою».\nСпадзяюся, што Анатоль Лябедзька здымецца з выбараў\nУ гэтыя дні, апрача сваёй асноўнай працы, Андрэй Павук займаецца й зборам подпісаў за вылучэньне кандыдатам у прэзыдэнты апазыцыйнага палітыка, кіраўніка Аб’яднанай грамадзянскай партыі Анатоля Лябедзькі. Яго можна бачыць на пікеце поруч зь іншымі грамадзкімі актывістамі райцэнтру Акцябрскага — колішняй Рудабелкі, перайменаванай бальшавікамі.\n«Я цяпер зьбіраю подпісы, каб кандыдатам стаў Анатоль Лябедзька. Для мяне гэта першы досьвед актыўнага ўдзелу ў выбарах. Я, канечне, настроены скептычна, — кажа Андрэй. — Спадзяюся, што пазьней Анатоль зьнімецца з выбараў. У Лукашэнкі ня будзе дэмакратычных супернікаў, і ўсё будзе выглядаць яшчэ большым фарсам. Хацелася б, каб Лябедзька праявіў салідарнасьць з тымі, хто на выбары ня ходзіць».\n«Выбары варта было б байкатаваць, — мяркуе Андрэй Павук. — Гэта мела б лепшы вынік, бо нездарма ж улада спалохалася разьвіцьця такіх падзеяў і забараніла агітаваць за байкот».\nКанадзец з Заводзкага раёну: Тут усе размаўляюць па-ангельску, а беларуская мэдыцына ўражвае!\nЗімой у Індыі, летам — у Запрудзьдзі: Беларускія даўншыфтэры перабіраюцца ў вёску\n«Ніякіх мігалак, падаткі 40% і платны паркінг»: як беларуска стала дэпутаткай гарадзкой рады ў Антвэрпэне\nГішпанка праз інтэрнэт вывучыла беларускую як родную


Партрэт на Свабодзе: Чырвоны беларус з Будкі-Шыбенкі\n05 чэрвень 2005, 23:52\nВіталь Сямашка, Талачынскі раён (эфір 2 чэрвеня). Новая перадача сэрыі “Партрэт на Свабодзе”.\n(Галіна: ) “Мой муж заўжды гаворыць: калі памру, каб пахавала без папа і пад “Інтэрнацыянал”. А я кажу: з папом. І ў труну пакладу тамы Сталіна і Леніна ўсе…”\nТое, што паўжартам сказала ягоная жонка Галіна, мой герой у часе нашай шматгадзіннай размовы прамовіць усур’ёз. Ён уражвае іншых усё жыцьцё. Да прыкладу, напачатку 1990-х, калі разам з дэпутатамі Віктарам Алксьнісам ды Сажы Ўмалатавай быў сустаршынём фракцыі “Саюз” у Вярхоўным Савеце СССР, дзе іх адкрыта называлі “бацькамі” ГКЧП. Сталыя слухачы “Свабоды” мусяць памятаць гэтага, як называла яго прэса, “чорнага палкоўніка” з выразным беларускім акцэнтам, які з ваеннай рашучасьцю даказваў неабходнасьць вяртаньня да жорсткага адміністрацыйна-каманднага кіраваньня. І… больш чым на дзесяцігодзьдзе раптоўна зьнік з грамадзкага полю зроку, пакінуўшы ў памяці свой адмысловы выраз, які пачую таксама неаднаразова…\n(Петрушэнка: ) “З палітычнай барацьбы мяне прыбяруць толькі наперад нагамі”.\nДля мяне ягонае імя ўсплыло летась, калі каляжанка з “Народнай Волі” расказала пра палкага змагара за фэрмэрства на Талачыншчыне, што, маўляў, як на амбразуру, кідаўся ва ўсе інстанцыі. І я быў нямала ўражаны, калі даведаўся, што гэта ўсё той жа Мікалай Петрушэнка.\nПрызнаюся адразу, ад ранейшага камуніста-палкоўніка пачуў хіба ўспаміны ды згадкі пра вернасьць старым ідэалам, што, нібыта, пацьвярджаў поўны збор тамоў Маркса-Леніна-Сталіна, якія, маўляў, дагэтуль вывучае з алоўкам у руцэ. Мяне сустрэў па-сялянску апрануты 55-гадовы мужчына, які загаварыў па-беларуску. Па дарозе дахаты перабіраем старонкі ягонай біяграфіі. Малая радзіма ў вёсцы Будка-Шыбенка, што ў Рэчыцкім раёне. Аўтадарожны тэхнікум. Танкавая камандная ды ваенна-палітычная вучэльні. Гістфак унівэрсытэту. Дванаццаць гадоў дэпутацтва. І, нарэшце, вызначальнае для яго 19 жніўня 1991, якое сустрэў у Казахстане, дзе з тэлежурналістам Аляксандрам Няўзоравым адстойваў неабходнасьць захаваньня Сяміпалацінскага ядзернага палігону.\n(Петрушэнка: ) “Калі я вярнуўся з палігону, па радыё перадавалі “Лебядзінае возера”. У 8 раніцы быў у Паўднёва-Казахстанскім абкаме. Я сказаў, што, як прадстаўнік вышэйшай улады, патрабую выкананьня загадаў ГКЧП. Заўважыў, як змоўклі усе, а потым пачалі крытыкаваць Назарбаева. Першым жа рэйсам паляцеў у Маскву, дзе адбылася сустрэча з Лук’янавым ды сябрамі ГКЧП. Мы патрабавалі больш рашучых дзеяньняў — ісьці не на прэсавую канфэрэнцыю, а ў цэхі да рабочых, арышту Ельцына і тых, хто пазьней паставіў подпісы пад Белавескім пагадненьнем”.\nПетрушэнка сам жадаў апынуцца за кратамі разам з гэкачэпістамі ды, па ягоных словах, даць бой ельцынаўскай уладзе на плянаваным судзе. Тым ня менш, пасьля допыту ў пракуратуры яго вызвалілі — казалі, такога падарунка яму не дадуць, маўляў, у Маскву з Казахстану-такі ён спазьніўся. Але ў Маскве пасьля ўсяго ў яго не было аніякіх пэрспэктываў і, узяўшы ў гатэлі, як ён кажа, сто грамаў з прычэпам, вярнуўся ў Беларусь.\n(Карэспандэнт: ) “У вас ацэнкі памяняліся празь пятнаццаць гадоў?”\n(Петрушэнка: ) “Цяпер я добра разумею, што праблема была куды глыбейшая, і цяпер не заклікаю да аднаўленьня СССР, бо такі СССР не сацыялістычны і не савецкі. І таму крытычна стаўлюся да аб’яднаньня Беларусі і Расеі, бо саюз патрэбны Лукашэнку, як дымавая заслона, за якой можна прыкрыць той клін, які сам Лукашэнка ўбівае паміж двума народамі. Гітлер пачынаў з барацьбы супраць спэкулянтаў, прадпрымальнікаў, карупцыі. Рэжым Лукашэнкі такі ж аўтарытарны, як у Мусаліні ды Гітлера. Многія ў Беларусі не разумеюць, што калі ў нас няма прадстаўнічай улады, прынцыповага дэпутацкага корпусу, выканаўчая ўлада не падкантрольная нікому, акрамя самога Лукашэнкі”.\n(Карэспандэнт: ) “Сёньня ў расейскіх тэлевізійных палітшоў мільгацяць і Сажы Ўмалатава, і Віктар Алксьніс. Відавочна, што іх запрашаюць дзеля “затраўкі” дыскусіі і трымаюць, аж пакуль яны паўтораць учорашнія тэзы пра вяртаньне ў СССР, пасьля чаго пра іх тут жа забываюць, як пра тых “рэліктаў савецкай эпохі”. Вас у рэлікты яўна не запішаш. Калі ў вас адбыўся гэты пералом?”\n(Петрушэнка: ) “Я думаю, гэта было эвалюцыйна. На любую справу трэба глядзець у разьвіцьці. Я не адношу сябе да тых, хто “ў Эўропу”, але ж заўжды задаю пытаньне. Цывілізацыя ідзе з Захаду на Ўсход, і вось мы чамусьці палохаемся дэмакратыі, канкурэнтнай барацьбы. Мы ў становішчы, калі 150 гадоў таму паны гаварылі мужыку: капіталізм ня пройдзе!”\n(Карэспандэнт: ) “Вы за незалежнасьць Беларусі?”\n(Петрушэнка: ) “Я за незалежнасьць Беларусі — ад прэзыдэнта Лукашэнкі!”\nПры гэтым камуніст-незалежнік Петрушэнка выступае за роўнааддаленасьць, балянсаваньне паміж Захадам і Ўсходам. Лукашэнку ж мой суразмоўца добра ведаў асабіста, у 1994-м той прапаноўваў Мікалаю Сямёнавічу ўвайсьці ў каманду. Але Петрушэнка тут жа адмовіўся пасьля ўваходжаньня туды братоў Ціцянковых, да якіх ён страціў давер, назіраючы іх працу з чарнобыльскімі праграмамі. Чысьціня абранай веры, пазыцыя для Петрушэнкі — не пусты гук. У свае часы яму прапаноўвалі адкрыць крэдытную лінію для будаўніцтва жыльля на 26 тысяч даляраў. Ведалі, што вярнуўся у Беларусь, як кажуць, з пустой торбай, жонкай ды трыма дзецьмі. Умова — перайсьці з Партыі камуністаў Беларусі Калякіна ў КПБ Чыкіна. Адказ Петрушэнкі быў ужо вам вядомы.\n(Петрушэнка: ) “З палітычнай барацьбы мяне прыбяруць толькі наперад нагамі!”\nУ 1992-м у гатэлі “Масква” адмерыў адлегласьць па чыгунцы паміж Масквой ды Берасьцем пасярэдзіне і патрапіў на станцыю Коханава, што на Талачыншчыне. Туды і прыехаў. Атрымаў зямельны надзел. Зьняў камізэльку ды… Згадвае жонка Галіна:\n(Галіна: ) “Мы ў такіх цяжкіх умовах жылі два гады! Далі два пакоі, усё цякло… За год пабудавалі ўсё, вокны ўстаўляў сам, усе прафэсіі засвоіў — праз год увайшлі ў хату, сьцены вывелі, дах”.\nРазам з Галінай яны 24 гады. Дайце веры — хутка залатое вясельле.\n(Карэспандэнт: ) “Залатыя гады былі?”\n(Галіна: ) “Канечне. Разумееце, ён не дае нудзіцца. Хоць іншы раз цісьне з гэтай палітыкай, але ёсьць стрыжань, што прымушае жыць. Хочацца жыць! Калі зьяжджае, усё згасае, прападае. Гэта сьвет у маім акне”.\nПэўны час Мікалай Сямёнавіч аддаў хатняй гаспадарцы ды, як ён вызначае, працы над сабой. Завяліся тры дзясяткі кур, па пяцёрцы індыкоў ды качак. Кароўка ды ўлюбёны бычок Пэнтыюм, мянушка якога, між іншым, сьведчыць аб добрым знаёмстве гаспадара з кампутарам. Пабудаваў пяць вульляў з пчоламі ды высадзіў адмысловыя зімовыя грыбы ля паркана, зь якіх, аказваецца, можна ня толькі супы варыць.\n(Петрушэнка: ) “Майце на ўвазе: пасьля гэтага грыба ніводная жанчына не гаворыць “не” — толькі “так”. Усе сьмяюцца: ну як, Сямёнавіч, твае грыбы? А пасьля некаторыя мужчыны падыходзяць і просяць гэтага грыба. Я кажу: я б ня супраць, але ты, мярзотнік, гучней за ўсіх сьмяяўся, а просіш чамусьці ціхенька”.\nУ Коханаве Петрушэнка тут жа ўцягнуўся ў двухгадовую гучную цяжбу разам з фэрмэрам Уладзімерам Камаровым, у якога, кажуць, першым у Беларусі забралі ягоныя 46 гектараў з фармулёўкай “за неэфэктыўнае карыстаньне зямлёй”. Ягоны ўчастак, засеяны канюшынай, стаў аазай пасярод узаранага поля і, як аказалася, замінаў інтарэсам мясцовых вэртыкальшчыкаў, якія жадалі яго ўзараць. Згадвае Ўладзімер:\n(Камароў: ) “Калі ваявалі, Сямёнавіч дапамагаў з папяровымі пытаньнямі ў змаганьні за зямлю. Мы ж ліст напісалі Лукашэнку — зьехаліся тыя сюды. Такія людзі трэба, ён уладу бударажыць!”\nІ хоць справа не абярнулася посьпехам, павагу месьцічаў Петрушэнка набыў. У Коханаве ж я зразумеў: ягоная галоўная дыялектыка ня ў Марксавых тамах, але ў прыроджанай празе справядлівасьці. Мо таму ў гэтага, як лічыцца, зацятага камуніста, вось ужо дванаццаць гадоў найлепшым сябрам і галоўным палітычным апанэнтам зьяўляецца кіраўнік мясцовай філіі БНФ Леанід Цімашкоў.\n(Цімашкоў: ) “Ён заўжды возьме ўдзел у лёсе любога чалавека. Вось зьвярталіся да яго жыхары тэрыторыі Коханаўскага льнозаводу. Цяжка было пераходзіць рэчку. А якраз меркаваўся прыезд Лукашэнкі. Ён надрукаваў артыкул: маўляў, парканы пафарбавалі, а пра людзей ня думаюць — трэба было там літаральна перапаўзаць, даўно было зламанае кладаўе. Пасьля артыкула знайшліся грошы, зрабілі мост. Ведае прававыя асновы — дапамагае аргумэнтавана, прафэсійна. Ён ня любіць пахваляцца”.\n(Карэспандэнт: ) “Але, я ведаю, у Коханаве яго многія баяцца”.\n(Цімашкоў: ) “Баяцца, што — ага! —– ён будзе дабівацца чагосьці, а непрыемнасьці будуць для іх. Бо ён ідзе да канца. Калі былі выбары ў абласны савет, у Коханаве ўсё-такі большасьць падтрымала яго. Але адміністрацыйны рэсурс…”\nАле і зь ім Петрушэнка навучыўся змагацца. Ці, дакладней, скарыстоўваць на сваю карысьць. Вось якія цікавосткі распавялі мне рэдактар апазыцыйнай камуністычнай газэты “Товарищ” Сяргей Вазьняк ды ягоны намесьнік Зьміцер Яненка. Дарэчы, Мікалай Петрушэнка — актыўны аўтар, сябра рэдкалегіі, сябра ЦК ПКБ.\n(Яненка: ) “У Талачынскім раёне кіраўнікі вэртыкалі запатрабавалі з пошты сьпісы ўсіх падпісчыкаў газэты “Товарищ” дзеля наступнага адміністрацыйнага ўціску. Людзі, спалохаўшыся, пачалі адмаўляцца ад падпіскі. Мікалай Петрушэнка што робіць: ідзе на пошту і за свае грошы падпісвае на газэту ўсіх галоўных вэртыкальшчыкаў Талачыншчыны. Было вельмі цікава, калі старшыня райвыканкаму ўбачыў у ліку падпісчыкаў на апазыцыйныя выданьні сваё прозьвішча і прозьвішчы сваіх намесьнікаў”.\n(Вазьняк: ) “Гэта вельмі нязручны чалавек ня толькі для улады, апанэнтаў, але і сяброў па партыі. Яго ня вельмі любяць у партыйнай арганізацыі Талачынскага раёну. Ён прымушае працаваць. Часьцяком нашы камуністы любяць змагацца з Джорджам Бушам, Ельцыным, Гарбачовым. А Петрушэнка ставіць пытаньні, якія хвалююць жыхароў і заўжды адбываюцца сутыкненьні зь мясцовай вэртыкальлю”.\nАле, мабыць, найгалоўнейшую перамогу Петрушэнкі я ўбачыў у вачах ягонага малодшага сына Аляксандра. Саша хоча стаць журналістам, ужо друкуецца, піша беларускія вершы.\n(Аляксандар: ) “Ён зрабіў мяне такім, які я ёсьць. Ён надрукаваў памфлет “Тыгры і трусы” і спытаў у мяне, хто ёсьць хто. Я сказаў, тыгры — гэта Лукашэнка, а трусы — мы з табой, твая газэта. Ён мяне ўхваліў. З таго моманту я зразумеў, што мой тата апазыцыянэр”.\n(Карэспандэнт: ) “А якія каштоўнасьці ты стаў цаніць?”\n(Аляксандар: ) “Свабоду! Лепш памерці стоячы, чым жыць на каленях. Пра гэта ўсё дзяцінства размовы бацькі зь сябрамі, са мной. Гэта ўсё перадалося”.\nПільнуючыся партыйнай дысцыпліны, Мікалай Сямёнавіч папрасіў у часе падрыхтоўкі матэрыялу зьвярнуцца да першага сакратара ПКБ Сяргея Калякіна. Я зьвярнуўся. Сяргей найперш зазначыў нявытрыманасьць майго героя.\n(Калякін: ) “Мікалай Петрушэнка часьцяком патрабуе немагчымага. Ён можа запытацца, чаму вы не атрымалі на тэлевізіі час, каб выкласьці, што лідэр дзяржавы хлусіць. І ён гэтага шчыра, з абурэньнем патрабуе”.\n(Карэспандэнт: ) “Спадар Сяргей, тым ня менш, Петрушэнка — камуністычны Дон Кіхот, альбо змагар?”\n(Калякін: ) “Ён змагар. Уздымае пытаньні, дзе ён бачыць несправядлівасьць, нягледзячы на тое, што яму за гэта будзе. Усе змагары крыху дон кіхоты. Бо калі адносна сёньняшняга рэжыму аналізаваць, што можна, што нельга, дык можна прыйсьці да высновы, што нічога нельга. І няма сэнсу змагацца. Не было б дон кіхотаў, не было б ніякага прагрэсу і людзі б не здабылі лепшае жыцьцё. Вельмі шмат грунтуецца на дон-кіхоцтве”.\nПры канцы Петрушэнка чытаў мне свае вершы, ён захапляецца і гэтым. Але ў мікрафон — толькі самы ўлюбёны радок:\n(Петрушэнка: ) “Замоўкні лепей, маладушны, калі патраціў веру ты… Гэтыя словы нашага паэта-земляка Івана Батрака я адрасую тым, хто страціў веру ў перамогу над рэжымам. Дык вось гэта — абы, братка, ціха — самае страшнае, што ёсьць у майго беларускага народу!”\n(Карэспандэнт: ) “Што, на ваш погляд, можа абудзіць беларусаў?”\n(Петрушэнка: ) “Толькі час. І актыўная праца ўсіх нас, каб людзям адкрыць вочы”.


Як ратавацца ад летняй спёкі? | МОВА НАНОВА\nЯк ратавацца ад летняй спёкі?\nЖнівень пачаўся для нас надзвычай гарачым надвор’ем, якое пратрымаецца яшчэ мінімум тыдзень. Пакуль сіноптыкі чакаюць новых тэмпературных рэкордаў, Мова Нанова дае вам парады, як ратавацца ад летняй спёкі.\nЗ 12 да 16 гадзін сонца найбольш актыўнае, таму знаходзіцца на вуліцы ў гэты час небяспечна. Калі выйсці ў горад усё ж неабходна, варта памятаць пра простыя правілы:\n1. На галаве павінен быць капялюш, на целе – адзенне з натуральнай тканіны.\n2. Варта заўсёды мець пры сабе бутэльку з пітвом. Лепш за ўсё піць простую ваду ці зялёную гарбату. Не рэкамендуем ўжываць алкагольныя напоі (нават піва), моцную каву і салодкія газаваныя напоі. Алкаголь выклікае абязводжванне, кава – нагрузку на сасуды, а ад салодкіх напояў, як вы ведаеце, яшчэ больш хочацца піць.\n3. Пазбягайце інтэнсіўнай фізічнай нагрузкі пры тэмпературы вышэйшай за +25 градусаў.\n4. Не карыстайцеся дэкаратыўнай касметыкай ці наносьце яе мінімальна. Закрытыя поры скуры могуць прывесці да перагрэву.\n5. Ешце марозіва\n6. Не грэбуйце крэмам з сонцаахоўным фактарам.\n7. Не набывайце прадукты з рук. У спёку бактэрыі хутка размнажаюцца, што можа прывесці да цяжкіх атручванняў пры няправільным захоўванні прадуктаў.\n8. Хавайцеся ў цені, не загарайце празмерна.\n9. Карысна класці на плечы мокрую хустку, прымаць халодны душ.\n10. Пазбягайце працяглых паездак за стырном аўто. Калі такой магчымасці няма, будзьце максімальна ўважлівымі на дарогах.\n11. Падтрымлівайце халаднаватую тэмпературу ў сваёй кватэры ці доме. Самы просты спосаб – трымаць вокны зачыненымі днём і адчыняць на ноч, калі тэмпература спадае. Таксама дапамагчы могуць вентылятары, кандыцыянеры або ёмістасці з вадой.


У прэс-цэнтр раёнкі завітаў дырэктар ЦБП № 701 Андрэй САЛАНІНКА | Белыничи. Зара над Друццю\n28.08.2017 32 Зара над Друццю Комментариев нет\nУ сучасным свеце арыентавацца ў фінансавых пытаннях вельмі важна. Зараз усе бацькі збіраюць дзяцей у школу. Па самых аптымістычных мерках, каштуе поўны набор неабходных вучнёўскіх прыналежнасцей ад 300 рублёў. А калі ў сям’і дзетак двое? Не ўсе маюць магчымасць патраціць столькі грошай за раз. Вось тут і паўстае пытанне аб тым, як набыць усё неабходнае, але захаваць сямейны бюджэт без “дзірак”? Сёння некалькі банкаў нашай краіны прапануюць скарыстацца карткамі растэрміноўкі. Даведацца, як працуе гэта паслуга мы вырашылі на прыкладзе ААТ “ААБ Беларусбанк”. У прэс-цэнтр раёнкі завітаў дырэктар ЦБП № 701 Андрэй САЛАНІНКА, які распавёў аб умовах выкарыстання карткі растэрміноўкі ААТ “ААБ Беларусбанк” “Магніт”.\nКартка “Магніт” дазваляе набываць тавары ў растэрміноўку без выплачвання камісіі за карыстанне крэдытам. З дапамогай яе можна сабраць у школу дзіця, зрабіць буйныя пакупкі з растэрміноўкай плацяжоў да 12 месяцаў ва ўсіх магазінах-партнёрах банка.\n– Ці шмат мясцовых магазінаў з’яўляюцца партнёрамі вашага банка?\n– Больш за 50 магазінаў прымаюць для разліку картку “Магніт”. Да іх адносяцца, напрыклад, “Гаспадар”, усе магазіны райста, “Золушка”, “Лакомка” і іншыя. Але і ў арганізацыях, якія не супрацоўнічаюць з “Беларусбанкам”, картку можна выкарыстоўваць таксама. Толькі як звычайную дэбітную ці овер-драфтавую. Гэта значыць, што, акрамя сродкаў, якія залічаны на яе, банк дазваляе патраціць яшчэ абумоўленую загадзя суму грошай. Па сутнасці, узяць крэдыт, але без выплаты працэнтаў. Стаўка овердрафта складае 15%, але да канца бягучага года дзейнічае спецыяльная акцыя, і яна паніжана да 12 %.\n– Колькі каштуе картка “Магніт” і хто мае права яе аформіць?\n– Абслугоўванне карткі “Магніт” каштуе 4 рублі. Далей усё залежыць ад яе актыўнасці. Калі сума штомесячнага безнаяўнага разліку складзе больш за 50 рублёў, яна абслугоўваецца бясплатна. Калі меней чым 50 рублёў – Вr1 за месяц. Аформіць “Магніт” можа кожны жадаючы ў межах сваёй плацёжаздольнасці. Для афармлення карткі растэрміноўкі не трэба прадастаўляць банку даведку аб даходах (у выпадку, калі зарплата налічваецца на рахунак кліента ў “Беларусбанку”, а таксама калі кліент хоча аформіць овер-драфт з разліку даходаў, што не перавышаюць 15 б. в.). На сайце нашага банка ёсць калькулятар, які можа разлічыць суму овердрафтавага крэдыта з улікам даходаў і расходаў кліента. Можна аформіць картку праз інтэрнэт-банкінг, М-банкінг, інфакіёск або патэлефанаваць па нумары 147 у кантакт-цэнтр.\n– Як можна папоўніць картку і адсачыць грашовыя сродкі на ёй?\n– Папоўніць картку можна праз банкамат, інфакіёск, інтэрнэт- і мабільны банкінг, а таксама ў аддзяленнях банка. На вашы ўласныя сродкі, якія захоўваюцца на картцы, банк залічвае 0,5 % гадавых. Адсачыць іх змены можна праз SMS-абвесткі, М-банкінг – як і па звычайнай картцы. Акрамя таго, кожны месяц на вашу электронную скрыню будзе прыходзіць графік пагашэння запазычанасці.\n– Картка “Магніт” прадугледжвае частковае вяртанне грашовых сродкаў, так званы кэш-бэк. На якіх умовах ён адбываецца?\n– Вяртанне сродкаў – гэта разнавіднасць бонуснай праграмы. Пры пакупках у магазінах-партнёрах кліент можа атрымаць cash-back ад 1 да 12% ад сумы пакупкі. Дарэчы, гэта самы вялікі кэш-бэк сярод беларускіх банкаў. Таксама бонусам карткі “Магніт” з’яўляецца тое, што наяўныя грошы з яе можна здымаць без камісіі.\n– Андрэй Аляксандравіч, раскажыце, што такое грэйс-перыяд. Ці ёсць такая паслуга ў картцы растэрміноўкі?\n– Грэйс-перыяд – гэта перыяд выплаты працэнтаў за овердрафтны крэдыт па льготнай стаўцы. Пры першым разліку карткай з гандлёвымі або сервіснымі арганізацыямі, якія не з’яўляюцца партнёрамі банка, на 30 дзён прадастаўляецца грэйс-перыяд овердрафта з працэнтнай стаўкай 0,0001% – па сутнасці, вельмі зручна.\n← На працягу дваццаці гадоў Надзея АНТОНАВА і Ніна ПАЛУДА працуюць у гандлёвай сферы\nЗапасливый пес стал героем соцсетей →\n11.09.2019 Зара над Друццю Комментарии к записи В Беларуси в августе зафиксирована дефляция отключены\n28.08.2019 Зара над Друццю Комментарии к записи В Беларуси осталось убрать 2,5% площадей зерновых отключены


„Тройка” добра ўвайшла ў рэформу адукацыі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n„Тройка” добра ўвайшла ў рэформу адукацыі\n689 дзяцей вучыцца ў пачатковай школе №3 з дадатковым навучаннем беларускай мовы імя Яраслава Кастыцэвіча ў Бельску Падляшскім.\nНа думку новай дырэктар адукацыйнай установы Ёанны Каліноўскай, школа добра ўвайшла ў раформу адукацыі, якая ажыццяўляецца з верасня 2017 года. Надалей будзем развіваць беларускі характар „Тройкі”, але будзем шукаць і новыя напрамкі:\n– Усё падрыхтавана да таго, каб было восем класаў. Будзем арганізоўваць і далучацца да розных конкурсаў па-беларускай мове, будзем працягваць дамовы са школамі ў Беларусі, будзем супрацоўнічаць таксама з іншымі школамі, дзе вывучаецца беларуская мова. Хацелася б абсталяваць школу новым дыдактычным абсталяваннем, а таксама, каб школа мела свае адукацыйныя праекты. Будзем развіваць супрацу не толькі на Усходзе, не толькі з беларускай мовай, беларускасцю, але і на Захадзе.\nУ сёмым класе з’явіўся новы прадмет – гісторыя беларускай культуры.\nЁанна Каліноўская на пасадзе дырэктара з 1 верасня. Перамагла ў конкурсе на дырэктара школы, у якім удзельнічала Барбара Скепка, якая амаль год выконвала абавязкі дырэктара. Зараз Скепка з Ірэнай Яблушэўскай з’яўляюцца намесніцамі дырэктара.


27 верасень 2013, 06:18\nСьвір. Мядзельскі раён\nЗ-за таго, што зьмяншаецца насельніцтва, мястэчка Сьвір нядаўна страціла статус пасёлка гарадзкога тыпу і афіцыйна стала вёскай. Але як ты яго ні назаві, Сьвір па сваім месцазнаходжаньні і архітэктуры ўсё роўна застанецца горадам. Дастаткова ўзьняцца на сьвірскую гару, зь якой адкрываецца адзін з найпрыгажэйшых беларускіх краявідаў, каб здагадацца, што паселішча вёскай не было ніколі. А пачыналася як сталіца свайго Сьвірскага княства. Званіца Міхайлаўскага касьцёла, мураваная забудова вуліц, панарама велічнага возера.\nЦікава, што барочны касьцёл пабудаваны ў два этапы. Стары невялікі храм сярэдзіны 17-га стагодзьдзя, уваход у які быў з боку вежы, зрабіўся настолькі цесны, што вернікі маліліся на вуліцы. І на пачатку 20-га стагодзьдзя людзі сабралі грошы на новы касьцёл. Які паглынуў старыя муры. Чорныя часіны для сьвятыні насталі за Хрушчовым, калі тут разьмясьцілі філіял аптычнага заводу.\nПра галоўную страту мне распавяла сьвірская краязнаўца Яніна Буглак.\n— Пры Хрушчову там шмат чаго было. Ад нас вывезьлі арганы, на якія зьбіралі грошы і мой дзед, і мой бацька. Тыя арганы налічвалі чатырыста труб. Гэта рэдкасьць. І як здымалі, некалькі труб патапталі. І гэтыя арганы захоўваюцца без ужытку ў маладэчанскай музычнай вучэльні. Іх так і не сумелі наладзіць.\n— Яны ляжаць, як на складзе?\n— Яны недзе ў падвале там ляжаць. А зьбіралі грошы ўсе. І парафіяне, і багатыя памешчыкі. Яны вельмі каштоўныя, дарагія. Так і засталіся мы без арганаў.\nУздоўж аднайменнага возера цягнецца маляўнічая стараверская слабада. Стараверы былі галоўнымі рыбакамі ў акрузе. Але суседзяў яны найперш уражвалі сваёй суровай рэлігійнасьцю.\n— Мэтад хрышчэньня нованароджаных дзяцей быў жорсткі. Але ніколі не было выпадку, каб дзіця захварэла ці памерла.\n— Што значыць жорсткі?\n— Уявіце сабе нованароджанае дзіця. Слаба нацепленая царква. Наліваюць у бочку з возера вады. Няважна, зіма ці лета. Ваду не падаграваюць. І поп умела заціскае нос, вушкі, вочкі і тры разы апускае ў бочку зь ледзяной вадой. Дзіця заходзіцца ад крыку. І дзеці заставаліся здаровыя.\nАпошняму служку Ўсьпенскай стараверскай царквы Дзьмітрыю Сеніфонавічу Артаеву хутка 90 гадоў. Даўгабароды худы стары з сумным позіркам глядзіць на будучыню сьвірскіх старавераў без аптымізму.\n— Цяпер у Сьвіры колькі старавераў?\n— Мала зусім. Памерлі старыя, моладзь разьехалася. Толькі наежджых поўна. Дамы набудавалі сабе. Дачы. Да нас прыяжджаюць з Падольцаў, з Нарачы стараверы. І тыя ўжо хворыя, нямоглыя. Кепска цяпер. Выжываем. Цяпер праваслаўе бярэ. Ім трохі дапамагае Лукашэнка. Нам нашы папы казалі: «Лепш ты схадзі памаліся ў касьцёл, але толькі не ў царкву».\nПамятаеце паэму расейскага клясыка Някрасава «Кому на Руси жить хорошо?» Адказ на старое пытаньне адносна сучаснай Беларусі я атрымаў ад пэнсіянэра Івана Міхновіча. Загарэлы, мускулісты, паголены нагала нашчадак старавераў доўгія гады працаваў санітарам. У курортнай Сьвіры ёсьць знакаміты псыханэўралягічны дыспансэр.\n— У нас па-простаму называецца «пастух».\n— З мэдсястрой хадзіць, уколы даваць. З санітаркай стаяць побач, каб не пакрыўдзілі, ня ўдарылі. Дурні ж розныя ёсьць. Яны ўзбуджаюцца раз на год абавязкова. Могуць на цябе ўнітаз выліць. Карацей, гэта работа. Цяжкая работа. Таму што і такія людзі патрэбныя на белым сьвеце. Яны ж не вінаватыя. У нас і палкоўнікі, і таксісты, і кіроўцы аўтобусаў. Розныя людзі.\n— А ёсьць такія, якіх не адрозьніш — нармальны ён ці не?\n— Ёсьць. Да мяне прыходзяць хлопцы дровы пасекчы. Я іх сам запрашаю. Грошы плачу ім. І ня толькі я. Бульбу пакапаць, дровы скласьці. Дык ёсьць людзі такія адэкватныя, што забірай яго дадому! Іх не адрозьніш. Праўда, адзінае задавальненьне іх — гэта бухнуць. Яны ж не пад замком сядзяць. У нас адкрытага тыпу. Ізалятар ёсьць ізалятар. А так свабода паўсюль. Яны ходзяць у касьцёл, яны ходзяць у краму, мяняюць дыскі. У кожнай палаце ёсьць тэлевізар. Відзік — гэта абавязкова. Яны харчуюцца — дзеці ў нашым садку тое не ядуць, што ядуць нашы д...бы.\nДаўжыня возера Сьвір — 14 кілямэтраў. Лепшы вясьлярны канал і прыдумаць цяжка. Летам тут займаюцца веславаньнем дзеці з навакольля. Дзіцячы трэнэр Саўлюс Нарушыс, двухмэтровы волат, наракае не на двухмільённую трэнэрскую зарплату.\n— У іх як няўдачы на Алімпіядзе, яны трасуць самы ніз. Была спартшкола стаяла, яе ўзялі разабралі. А дзеці зараз на вуліцы. Яны нікому не патрэбныя.\n— Як гэта разабралі?\n— Разабралі. Хацелі новую пабудаваць. Зрабіць лепш. І ўжо тры гады.\n— А дзе ж вы займаецеся?\n— Летам на возеры. А зімой ніякіх заняткаў.\nСаўлюс нарадзіўся і дзяцінства правёў у Літве. Але лепшым месцам для жыцьця лічыць Сьвір.\n— Тут зямля лепшая, тут свабадней дыхаць.\n— У Беларусі свабадней?\n— Мне свабадней. У мяне літоўскі пашпарт. Я жыву па віду на жыхарства. І хоць магу ехаць, мяне нічога ня цягне.\n— Так, жанаты. Сын — грамадзянін Беларусі. Ня хоча па-літоўску размаўляць.\nШпацыруючы па Сьвіры, каля бара «Якар» — ёсьць тут і такі — я пазнаёміўся са старажылам Уладзімірам Лапатам. Падцягнуты стары зьвярнуў маю ўвагу на недабудаваную шэрую камяніцу насупраць «Якара».\n— Тут месьцілася пасьля вайны НКВД. Тут быў падвал, і ў падвале сядзелі людзі. На месцы гэтага дома.\n— Невясёлае месца.\n— Тут была неразьбярыха. Ніхто не ішоў у армію. Хто як мог, той так і хаваўся. А работнікі з чырвонымі пагонамі МГБ лавілі.\n— Аблавы па лясах, па хутарах?\n— Вось на полі людзі робяць. Мужчына з поля ўцякае, жанчына застаецца. Яны стралялі. Спалохаецца стрэлу, спыніцца — забяруць. А не спужаецца... Аднаго былі раніўшы. Руку пасьля аднялі. А былі злавіўшы ў нядзелю. Чатыры хлапцы ў кустах у карты гулялі. Іх і ўзялі. Адзін уцёк, а трох завезьлі на Дальні Васток. Лес пілавалі. Прыехалі адтуль ледзь жывыя.\nМаё галоўнае адкрыцьцё ў Сьвіры — гэта Ўладзімір Садоўскі. Гэты немалады чалавек, былы электрык, былы гадзіньнікавы майстар, мэханік ад бога, які сам зрабіў сабе трактар на аснове запароскага рухавіка, — гэты чалавек адзін робіць унікальную працу. Кожны ўікэнд, калі ёсьць пагода, ён на ровары абсьледуе навакольлі і здымае, і здымае, і здымае. Здымае руіны сядзіб, старыя магілы, паўразбураныя капліцы. Здымае і фіксуе ўсё, што засталося ад эпохі Вялікага Княства.\n— Я здымаю для гісторыі і гляджу, што нарабілі бальшавікі пасьля сябе. Вось капліца. Яна так зараз выглядае. Там ёсьць надпіс, герб. Што нарабілі гэтыя людцы! Каб быў дах, дык, можа, што і захавалася б. А цяпер... Вось падвал. Бачыце? Нехта лазіў шукаў скарб. У магільных нішах.\n— Скажыце, колькі аб’ектаў вы ўжо зафіксавалі?\n— Я аб’ехаў ужо ўсю акругу. На ровары. У радыюсе дваццаці кілямэтраў.\n— Як ахарактарызаваць адным словам тое, што адбылося?\n— Жах. Для мяне гэта жах. Нацыянальны парк яны зрабілі. Блакітныя азёры. Жах. Яны зрабілі тры кілямэтры для турыстаў дарогу. А за сто мэтраў адгэтуль завалена бураломам. Ніякая ўлада гэта не адновіць. Ні апазыцыя, ніхто.\n— У вас ужо набраўся вялікі архіў гэтых здымкаў.\n— Здымкаў у мяне шмат. Я кожны год здымаю. Глядзім далей. Во, панскі маёнтак. Адзін падмурак застаўся.\n— А вы ня думаеце ствараць сайт?\n— Я для сябе гэта раблю.\n— Ня хочаце падзяліцца з публікай?\n— Я ж і для сябе, і для некага. Каму цікава, я гэта ўсё магу аддаць.\n— Стварыць сваю старонку ў інтэрнэце.\n— Я ня ведаю, як гэта робіцца. Мяне гэта надта не цікавіць. Што для мяне цікава, для другога гэта нуль. А для мяне ўсё цікава тут.\nАдным словам, пакуль ёсьць час і магчымасьць, трэба абавязкова навучыць пана Ўладзіміра стварэньню свайго жывога журнала. Нас усіх чакаюць унікальныя здымкі. І шмат якія аб’екты застануцца ў памяці толькі дзякуючы здымкам Садоўскага.


“Страчаная Гародня” на “Галасах гісторыі”. Новости ГУО "Средняя школа № 4 г. Волковыска"\n“Страчаная Гародня” на “Галасах гісторыі”\nДата: 22 февраля 2016 в 00:28, Обновлено 2 марта 2016 в 20:38\n20 лютага 2016 года на базе ДУА “Ваўкавыскі раённы цэнтр турызма і краязнаўства дзяцей і моладзі” адбылося традыцыйнае мерапрыемства – “Галасы гісторыі”. У конкурсе прымалі ўдзел 11 каманд школ горада і раёна. Наша школа была прадстаўлена камандай у наступным складзе: Бусловіч Кацярына (10 “А” кл.), Лобан Дар’я (10 “А” кл.), Сецько Маргарыта (10 “А” кл.) і Чурак Лізавета (10 “Б” кл.).\nТэматыка “Галасоў гісторыі - 2016” была прысвечана архітэктурным помнікам Гародні, якія былі страчаны і зараз не існуюць. Удзельнікі конкурсу самастойна выбіралі тэматыку даследвання. Напрыклад, Роская школа №2 вывучала масты Гародні. Тэма нашай работы – “Страчаная Гародня”. Прысвечана яна была помнікам культавага дойлідства, якія былі страчаны ў асноўным у XX стагоддзі.\nПрадстаўляем невялікую вытрымку з работы:\n“Рэлігія займае важнае месца ў жыцці чалавека. Знаходжанне ў храме пакідае ў душах людзей незгладжальнае ўражанне. На чалавека аказвае эмацыйны ўплыў усё навакольнае: архітэктура, жывапіс, іканапіс, людзі, пагружаныя ў малітвы. Знаходзячыся ў храме, чалавек адчувае сябе побач з Богам. Усё гэта стварае ўражанне сыходу ў іншы свет, больш чысты і выдатны, больш даверлівы і адкрыты, чым навакольная рэчаіснасць.\nМэта рэлігіі - навучыць чалавека жыць у гармоніі з прыродай, самім сабой і іншымі людзьмі, якія не наносіць крыўду блізкаму свайму, дапамагчы яму перанесціся з свету жорсткай рэальнасці ў свет дабра і прыгажосці рэлігійных прыстанішчаў”.\nХаця час, які быў адведзены на падрыхтоўку быў невялікі, дзяўчаты прадэманстравалі экскурсійнае майстэрства, якому яны вучыліся на працягу некалькіх гадоў, так як з’яўляюцца экскурсаводамі школьнага музея. Камісіяй было адзначана арыгінальнае афармленне работы. Вынікам нашай сумеснай працы і рашэння журы стала 3 месца ў раённым конкурсе “Галасы гісторыі”. 1-е месца атрымала сярэдняя школа №3, 2-е месца - гімназія №1, другое 3 месца было прысуджана сярэдняй школе №8.\nВіншуем нашых дзяўчат: Бусловіч Кацярыну, Лобан Дар’ю, Сецько Маргарыту і Чурак Лізавету!\nПрадстаўляем фатаграфіі з мерапрыемства.