19 верасень 2017, 11:57\n«Я разаслаў у розныя расейскія ўстановы 20 лістоў. На 19 адказалі адмоўна. У дваццатым адказе была патрэбная інфармацыя», — гісторык Зьміцер Дрозд расказаў Свабодзе, як трэба праводзіць пошукі.\nПрацэс рэабілітацыі рэпрэсаваных родзічаў можна ўмоўна падзяліць на наступныя часткі: пошук інфармацыі (калі чалавек быў рэпрэсаваны, за што, куды яго саслалі), атрыманьне матэрыялаў справы (альбо іх копіяў) і накіраваньне знойдзеных дакумэнтаў у органы пракуратуры.\n1. Пошукі ў інтэрнэце.\nПачынаць трэба з Google. Нават гэты агульнавядомы пошукавік можа выдаць вам зусім нечаканыя вынікі. Існуюць таксама даступныя праз інтэрнэт базы зьвестак пра рэпрэсаваных грамадзян СССР. Некаторыя зь іх можна знайсьці пад гэтым адрасам (спасылка). Аднак у інтэрнэце можна адшукаць інфармацыю толькі пра адносна невялікую колькасьць рэпрэсаваных. Да пачатку 2010-х гадоў арганізацыя «Мэмарыял», якая займаецца іх публікацыяй, змагла «аблічбаваць» зьвесткі аб прыкладна 2 мільёнах рэпрэсаваных. У той жа час да сьмерці Сталіна (1953 год) у СССР толькі рукамі ВЧК-МГБ былі рэпрэсаваныя каля 4 мільёнаў чалавек. Калі да іх дадаць «раскулачаных», дэпартаваных і сасланых, агульная колькасьць рэпрэсаваных можа перасягаць 12 мільёнаў чалавек.\nКолькасьць вязьняў ГУЛАГУ паводле нацыянальнасьцяў\nЗнайсьці зьвесткі аб рэпрэсаваных можна ў гістарычна-дакумэнтальных хроніках «Памяць», якія выдавецтва «Беларуская энцыкляпэдыя» рыхтуе для кожнага раёну. Сьпісы там няпоўныя і ёсьць не ўва ўсіх выданьнях, аднак паспрабаваць нешта знайсьці можна.\n3. Пошукі ў архівах.\nПасьля інтэрнэту і бібліятэкі можна ісьці ў архіў. Пачынаць трэба з абласнога. Хутчэй за ўсё, вы будзеце ня першым, хто туды прыходзіць з пытаньнем аб рэпрэсаваных родных. Таму супрацоўнікі архіву ня зьдзівяцца і будуць ведаць, як вам дапамагчы. Акрамя абласных архіваў, варта зьвярнуцца ў Нацыянальны гістарычны архіў Рэспублікі Беларусі, дзе захоўваюцца дакумэнты пасьлярэвалюцыйнага часу і сьпісы рэабілітаваных ахвяраў рэпрэсіяў (у Беларусі гэта каля 180 тысяч чалавек). У некаторых архівах укладаюць сьпісы рэпрэсаваных грамадзян, таму вашыя пошукі могуць моцна паскорыцца. Калі ж такога сьпісу ў архіве няма, рыхтуйцеся гартаць сотні, а то і тысячы старых дакумэнтаў самастойна.\nІдучы ў архіў, трэба ведаць адну важную дэталь — у гэты момант там можна знайсьці толькі зьвесткі аб «раскулачаных» родных, бо інфармацыя пра большасьць іншых катэгорыяў рэпрэсаваных знаходзіцца ў архівах КДБ, а яны ў Беларусі застаюцца закрытымі. У архівах варта пытацца пра фонды сельсаветаў і райвыканкамаў. Менавіта там будуць зьвесткі пра «раскулачаных» падаткаплатнікаў. Мясцовыя ўлады ў 1920–30-я гады вялі ўлік сплочаных грамадзянамі падаткаў, і калі нехта з іх трапляў пад рэпрэсіі, быў сасланы, аб гэтым маглі захавацца пазнакі. Мінус у тым, што далёка не заўсёды вы знойдзеце інфармацыю пра месца ссылкі. А яна патрэбная для запыту аб рэабілітацыі.\nСядзіба КДБ у Менску\n4. Візыт у КДБ (альбо ФСБ).\nНягледзячы на закрытасьць архіваў гэтых установаў, вам могуць паказаць матэрыялы асабістай справы рэпрэсаванага родзіча. Для гэтага прыйдзецца даказваць роднасныя сувязі. Каб атрымаць матэрыялы справы, неабходна зьвярнуцца з запытам (форму можна атрымаць непасрэдна ў аддзяленьні КДБ). Калі вам дазволяць паглядзець матэрыялы справы, даведацца можна будзе нямала. У такіх тэчках часта захоўваюцца расшыфроўкі допытаў, фатаздымкі, нават некаторыя асабістыя рэчы. Усе дакумэнты можна папрасіць сфатаграфаваць, фатаздымкі з матэрыялаў справы вам нават могуць аддаць.\n«Паводле закону „Аб рэабілітацыі“, права на рэабілітацыю маюць самі рэабілітаваныя, бліжэйшыя родзічы, арганізацыі і зацікаўленыя асобы... Аднак так званым зацікаўленым асобам часта адмаўляюць», — гаворыць Зьміцер Дрозд. Таму вашыя шанцы на посьпех значна ўзрастаюць, калі маеце даведкі аб роднасных сувязях.\n5. Пісьмовыя запыты ў дзяржаўныя ўстановы.\nГэта, пэўна, найважнейшая частка пошукаў. Неабходна дакладна ведаць, за што быў рэпрэсаваны ваш родзіч, у чым яго абвінавацілі і які менавіта орган. Чым больш інфармацыі вы падасьце ў сваім запыце, тым больш шанцаў на посьпех. Нават калі ў той установе, куды вы пішаце, ня будзе ніякай інфармацыі, яе супрацоўнікі могуць самастойна пераслаць запыт у іншую.\nУ выпадку «раскулачваньня» мае сэнс пісаць у інфармацыйныя цэнтры МУС, калі прычына рэпрэсіяў іншая — у КДБ (альбо расейскую ФСБ). Пісаць трэба ў найбліжэйшы да месца ссылкі орган, адрасы патрэбных установаў лёгка знайсьці ў інтэрнэце. Калі вы дакладна ня ведаеце адрасу ссылкі, то можна слаць лісты наўздагад. Чым больш запытаў вы разашляце, тым больш шанцаў на посьпех.\nАкрамя як мага больш падрабязнай інфармацыі пра чалавека, якога шукаеце, варта апісаць свае роднасныя сувязі зь ім (прыкласьці копіі неабходных дакумэнтаў). Усё гэта павінна быць натарыяльна засьведчана. Атрымаць такія даведкі можа быць вельмі няпроста.\n«У Беларусі мала інфармацыі аб рэпрэсаваных. Яна пераважна ў месцах зьняволеньня альбо ссылкі. Архангельск, Салаўкі, Сьвярдлоўск — беларусаў у асноўным ссылалі туды. І там на сям’ю кожнага „раскулачанага“ беларуса заводзілі асобную справу. Я дакладна ня ведаў, куды выслалі маіх родных. Гаварылі пра Салаўкі, але недакладна. Таму я выслаў запыты адразу ўва ўсе паўночныя рэгіёны Расіі, 20 лістоў. З 19 месцаў адказалі адмоўна, з аднаго — станоўча. Мне даслалі тры даведкі, сьпіс сканфіскаванага, колькі зямлі было», — расказвае дасьледнік.\nГэта самы складаны этап. Дамагаюцца яе рэдка і пераважна для «раскулачаных». Для гэтага неабходна ўсе сабраныя матэрыялы з адмысловай заявай накіраваць у органы пракуратуры. Складанасьці з рэабілітацыяй незаконна рэпрэсаваных у Беларусі экспэрты зьвязваюць з тым, што родным такіх асобаў дзяржава павінна выплачваць кампэнсацыі, у тым ліку дадаткі да пэнсіяў.\n«Праблема таксама ў пазыцыі дзяржавы, якая займалася рэабілітацыяй яшчэ ў 80-я і нібыта ўсіх, каго можна было, ужо рэабілітавала. Гэта каля 180 тысяч чалавек — людзі, асуджаныя ў БССР. Калі чалавека абвінавачвалі ў антысавецкай агітацыі, у шпіянажы, контрарэвалюцыйнай дзейнасьці. Як паказвае досьвед, тая ж справа Геніюш, дамагчыся рэабілітацыі цяпер становіцца складаней».\n7. Станоўчы прыклад.\n«Каб не складалася ўражаньне, што дамагчыся рэабілітацыі родных немагчыма. Ёсьць гісторыя з рэабілітацыяй маіх раскулачаных родных... Я пісаў лісты на месцы іх ссылкі ў Расею, адтуль пераслалі ўсе дакумэнты ў Менгарвыканкам. І ў выніку 7 чалавек былі рэабілітаваныя. Але гэта магчыма, калі справай займаецца менавіта родзіч. Імавернасьць рэабілітаваць раскулачаных асобаў амаль 100%, я лічу», — гаворыць Зьміцер Дрозд.\n«У лягеры мы сьпявалі песьню пра Варашылава, а маці пісала яму ліст», — Мая Кляшторная пра справу з архіваў КДБ\nСталінскія рэпрэсіі ў Хайсах. «Тут расстрэльвалі шмат жанчын»\n«Я толькі выканаўца». У цэнтры Менску выстаўленая карціна пра сталінскія рэпрэсіі\nУ менскім кінатэатры «Масква» адбылася прэм’ера фільму пра Курапаты


Уладзімір Някляеў: «Для каго я пішу?..» — Народная Воля\nУладзімір Някляеў: «Для каго я пішу?..»\nУчора, 9 ліпеня, Уладзіміру Някляеву споўнілася 69 гадоў. Не юбілей, але нагода, каб задаць вядомаму паэту некалькі пытанняў\n– Якімі галоўнымі прынцыпамі вы карыстаецеся ў жыцці?\n– У маім дзяцінстве быў мой дзед Ясь. Ён быў сапраўдны вернік, а не проста чалавек, які ходзіць да царквы, каб свечку на Вялікдзень паставіць. Ці каб вады на Хрышчэнне набраць.\nСыходзячы з гэтага свету, ён пакінуў мне доказ несмяроцця душы (пра што я даволі падрабязна напісаў у прыпавесці “Чмель і вандроўнік”, прысвечанай Васілю Быкаву) і дзве кнігі. “Урок закона Боскага”, па якім я вучыўся, і “Евангелле”, па якім жыў.\nТам сказана, па якіх законах жыць, якімі прынцыпамі кіравацца мусіць чалавек.\nНіякіх іншых, дадатковых прынцыпаў я не шукаў.\n– Як вы бавіце свой вольны час, калі ён ёсць? Што для вас ідэальны адпачынак?\n– У апошнія пяць гадоў, якія аддадзены палітыцы, вольны час для мяне – гэта той, у які ёсць магчымасць заняцца літаратурай. А ідэальны адпачынак – калі ў гэты вольны час удаецца нешта напісаць. Паставіў кропку ў канцы апошняга сказа – і вось табе ідэальны адпачынак…\n– Ці размаўляеце вы з самага дзяцінства па-беларуску? Як вы ставіцеся да трасянкі?\n– Вырас я ў Крэве. У мястэчку, якое размаўляла па-беларуску, па-польску і па-яўрэйску (я не ведаў тады, што гэта ідыш, які да вайны, пасля якой я нарадзіўся, быў адной з дзяржаўных моў Беларусі). Жылі такой мішпохай (калі перакласці на ідыш), ці радзінай (калі перакласці на польскую), што значыць – сям’ёй.\nРускай мовы ў мястэчку не было. Выключэннем стаўся толькі мой бацька, рускі чалавек з Волгі, але і ён той парой, якой пачаў я казаць першыя словы, ужо гаварыў на трасянцы. Так што да трасянкі, хоць мне і не падабаецца сцёб на ёй (асабліва ў вершах), адносіны някепскія. Сямейныя.\n– Як вы мяркуеце, ці сапраўды мы назіраем зараз працэс адраджэння беларускай мовы, культуры? Беларускую мову можна часцей пачуць, на вуліцах моладзь у вышыванках/вышымайках ходзіць, мова на тэлебачанні, рэклама па-беларуску і г.д.). Ці дастаткова ўсяго гэтага, каб называць гэтую з’яву “адраджэннем”?\n– Вышыванкі, моўныя курсы – усё гэта добра. Але для таго, каб зратаваць беларускую мову, нацыянальную культуру, гэтага ні ў якім разе не дастаткова. Калі мова і культура знішчаліся на дзяржаўным узроўні, дык на дзяржаўным узроўні павінны і адраджацца. Вырашыць гэту праблему на ўзроўні аматарскіх гурткоў немагчыма, якія б апантаныя людзі там ні працавалі.\nУвогуле сітуацыя з усім, што ёсць беларускае ў Беларусі, што вызначае нас як беларусаў, на гранічнай мяжы. Нават па-за ёй: мы пераступілі мяжу і перайшлі як бы ў іншую краіну, дзе са сваёй мовай пачуваем сябе чужынцамі. Гэта сітуацыя проста жахлівая, якую немагчыма ўявіць у нармальнай дзяржаве. Дык, можа, у беларусаў сваёй дзяржавы і няма? А ёсць нейкая іншая, якую выдаюць за беларускую?..\nКалі неадкладна, сёння не будуць зроблены рашучыя захады па вяртанні беларусаў, найперш беларускіх дзяцей у Беларусь, у беларускі свет, заўтра вяртацца не будзе каму і не будзе куды.\n– Як вы ставіцеся да беларускай моладзі, якая пакінула ці збіраецца пакінуць краіну?\n– Я стаўлюся да гэтага не як да моладзі (у кожным канкрэтным выпадку гэта асобны чалавек), а як да праблемы. І карані яе ў тым, пра што я казаў, адказваючы на папярэдняе пытанне. У людзях страчваецца адчуванне Айчыны. А з ёй губляецца вера ў будучыню Беларусі. А значыць, нестае матывацыі за яе змагацца. Таму кожны, хто можа і як можа, змагаецца за сябе.\nГэта ўжо відавочна і ў паводзінах нашых эмігрантаў. Міграцыя з краін бяднейшых у багацейшыя – з’ява паўсюдная, але палякі і ў Нямеччыне застаюцца палякамі, а літоўцы і ў Канадзе застаюцца літоўцамі. А нашы?.. Не кажу пра ўсіх, але пераважная тэндэнцыя ў новай беларускай эміграцыі, у адрозненне ад эміграцыі старой – асімілявацца. З’ехаўшы, яны вельмі хутка страчваюць нават тую беларускасць, якую мелі.\nЗ’язджаюць не толькі па эканамічных прычынах. Праз адчуванне безвыходнасці з’язджаюць. Гэта як сядзіш у турэмнай камеры і разумееш: сцены не праб’еш, краты не перагрызеш… Дык дай я ламануся ў дзверы, як толькі вартавыя іх прыадчыняць! А там – Бог бацька! Што будзе, тое будзе, бо ўжо дыхаць у гэтай турме немагчыма.\n– А можа, жыццё было б значна лягчэйшым, калі б вы жылі за мяжой? Апошнім часам не ўзнікае жадання з’ехаць з Беларусі?\n– З’ехаць ніколі не хацеў. Тым не менш змушана, праз ціск улады жыў нейкі час за мяжой. Напісаў там, дарэчы, не самыя кепскія свае паэмы, аповесці. Але штодня і штоночы паўставала пытанне: для каго я пішу? Калі пройдзе яшчэ гадоў пяць-дзесяць, і ў Беларусі не застанецца людзей, якія чытаюць па-беларуску?.. Калі ад усяго беларускага застануцца толькі руіны. Як ад Крэўскага замка, пад сценамі якога я вырас…\nІ я вярнуўся, каб падперці плячом хоць адну сцяну. Зноў пакласці ў яе хоць адзін, які выпаў, камень. Адну цагліну.\nДарэчы, калі мне было 60, мы з маімі сябрамі ўмуравалі ў сцяну Крэўскага замка 60 камянёў. І яны паклаліся там амаль незаўважна – такі замак вялікі. А ўявіце ўсю Беларусь. І яна ўся ў руінах. У руінах культуры, маралі, я ўжо не кажу пра руіны савецкай свядомасці, савецкай эканомікі. Тут працаваць і працаваць, рук не пакладаючы…\n– Якім вы бачыце ваш творчы шлях, якое месца творчасць займае ў вашым жыцці на дадзены момант? Над чым вы зараз працуеце?\n– Я не бачу свой творчы шлях асобным, неяк аддзеленым ад шляху жыццёвага. Я проста жыў, шмат чым займаючыся ў жыцці, але найперш – паэзіяй, літаратурай. І доўгі час, дарэчы, меў сумнеў, што займаюся менавіта тым, што ёсць маім прадвызначэннем, дзеля якога Бог паклікаў мяне ў гэты свет. Толькі пасля паэм і вершаў, якія склалі кнігу “Прошча”, падумаў, што, можа быць, калі Бог і зрабіў памылку, наканаваўшы мне шлях паэта, дык не такую ўжо вялікую. А пасля кнігі “Так” нават здалося, што ніякай памылкі не было. Бог не пымыляецца.\nНапісаў быў нават:\nЯ спытаўся ўчора ў Бога,\nЦi не снiць мяне Гасподзь?\nДы з нябёс – нiхто нiчога.\nХоць бы слоўца. Знак бы хоць.\nСёння ж з ранiцы на ўсходзе\nнадпiс з белых блiскавiц:\n«Ты не снiшся мне, Валодзя.\nБог не спiць».\n– Якім быў асабіста для вас канец 1980-х – пачатак 1990-х? Што самае яскравае вы памятаеце пра гэты час, якія ў вас былі думкі, надзеі?\n– Тыя ж, што ва ўсіх. Вось яна – здзейсненая мара! Незалежная дзяржава Беларусь. Вось ён – шлях да свабоды.\nБыў, праўда, адзін момант, які запомніўся сумненнямі ў тым, што беларусы гатовы прайсці гэты шлях да канца. Не звярнуць, не збочыць.\nГэта было на Дзяды 1988 года, калі сыходзячая камуністычная ўлада ўпершыню ўжыла сілу для разгону ўдзельнікаў шляху на Курапаты. Калі я раптам убачыў, як побач з могілкамі, дзе ў зямлі ляжалі мёртвыя, паслаліся на гэтай жа зямлі, хто стаўшы на калені, хто сеўшы на кукішкі, жывыя. Паслаліся перад сілай шэрай, у шэрых шынялях, што насоўвалася на іх па полі, дзе яны спыніліся на мітынг. Нехта спрабаваў выпрастацца, падняцца, каб прарваць тую сілу, яе шэрыя ланцугі, але ўсе астатнія крычалі: “Сядайце! Няхай яны ідуць – сядзем перад імі! Нічога не робім! Сядай, Беларусь!”\nІ Беларусь села. У халодным полі пад сцюдзёным ветрам, пад колкім снегам, што ляцеў бы шрот…\nГэты сядзячы мітынг уразіў мяне моцна. Уражаны, я хацеў напісаць, што нельга перамагчы на каленях, на кукішках! Але я быў разам з усімі… і напісаў не пра сядзячы мітынг, а пра маўклівы.\nМы ведалі, пра што маўчалі з імі,\nЖывыя з мёртвымі\nІ ўпершыню, маўклівы сцяўшы рот,\nУ гэтым сэнсе за чвэрць стагоддзя, на жаль, мала што змянілася. Тая ж праблема амаль народа застаецца і сёння.\n– На ваш погляд, што павінна адбыцца зараз, каб Беларусь пайшла па Еўрапейскім шляху развіцця? Ці лічыце вы гэты шлях актуальным для сучаснай Беларусі? Ці наш шлях больш складаны?..\n– Як сведчыць гістарычны досвед, беларусы не шукаюць лёгкіх шляхоў. Мелі магчымасць пайсці шляхам еўрапейскай дэмакратыі, дык не! Пастанавілі вярнуцца ў Савецкі Саюз, у сацыялізм: а раптам нешта добрае там забыліся? Ну вось, што забыліся, тое знайшлі…\nСёння шлях перад намі нават больш складаны, чым быў на пачатку 1990-х. Тады нас клікалі, нават цягнулі ў дэмакратыю, у вольны еўрапейскі свет. Мала таго: на нас разлічвалі. А цяпер – не.\nЦяпер мы можам разлічваць толькі самі на сябе. З пачаткам ваеннай агрэсіі Расіі супраць Украіны рэзка актывізавалася расійская “мірная” агрэсія супраць Беларусі. Дакладней – супраць усяго беларускага ў ёй. Па сутнасці, рэалізоўваецца дактрына, сфармуляваная пасля падаўлення паўстання Каліноўскага. «Что недоделал русский штык – доделает русский чиновник, русская школа и русский поп».\nКалі мы не згуртуемся ў адзіную беларускую сілу, якая будзе супрацьстаяць экспансіі “русского мира”, мы страцім Беларусь. Прычым у найблізкім часе. Таму я і ствараю з паплечнікамі, беларускімі патрыётамі, грамадскі рух “За дзяржаўнасць і незалежнасць Беларусі”.\nДалучайцеся! Не спіце ў шапку, каб не прачнуцца аднойчы ў Паўночна-Заходнім краі. На «самом западном рубеже Святой Руси», як сказаў нядаўна, прыехаўшы ў госці да пакуль яшчэ беларусаў, патрыярх Кірыл. І амінь.


Стабільнасць ува ўсім. Палату прадстаўнікоў ізноў узначаліў Уладзімір Андрэйчанка\nСтаршынём Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу V склікання абраны Уладзімір Андрэйчанка, які займаў гэтую пасаду ў ніжняй палаце мінулага склікання. За ягонае абранне выступілі 105 са 108 дэпутатаў, якія ўзялі ўдзел у галасаванні. Тры бюлетэні прызнаныя несапраўднымі.\nАндрэйчанка быў адзіным прэтэндэнтам на пасаду старшыні Палаты прадстаўнікоў. Ягоную кандыдатуру прапанаваў дэпутат Сяргей Канопліч, матывуючы гэта тым, што Андрэйчанка мае «багаты вопыт парламентарызму» і «шмат зрабіў для прасоўвання Палаты прадстаўнікоў на міжнароднай арэне». «На сустрэчах з пасламі замежных краінаў ён паказаў сябе дасведчаным палітыкам, які ўмела прасоўвае інтарэсы Беларусі», – заявіў Канопліч.\nСам Андрэйчанка, выступаючы перад дэпутатамі, адзначыў, што перад новым складам парламенту стаяць «маштабныя і значныя задачы». У прыватнасці, трэба будзе «дэталёва вывучыць» практыку прымянення выбарчага заканадаўства з улікам мінулых выбараў і ўнесці ў яго карэкціроўкі.\nГаворачы аб міжнароднай дзейнасці, Уладзімір Андрэйчанка падкрэсліў, што неабходна «спыняць усе спробы размаўляць з намі сілаю». Таксама ён выступае за прамыя трансляцыя парламенцкіх дыскусіяў на тэлебачанні.\nУладзімір Андрэйчанка паходзіць з вёскі Мар’янава на Лёзненшчыне. Ён закончыў Велікалуцкі сельскагаспадарчы інстытут і Менскую вышэйшую партыйную школу. Працоўную дзейнасць пачаў у Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці ў якасці агранома. Цягам 17 гадоў працаваў у Лёзненскім раёне па камсамольскай і партыйнай лініі. Быў дэпутатам Вярхоўнага Савету Рэспублікі Беларусь XII склікання (1990–1994).\nУ лістападзе 1994 г. Андрэйчанка быў прызначаны старшынём Віцебскага аблвыканкаму. Ён быў чальцом Савету Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трох скліканняў. Уваходзіў у склад сталай камісіі ў пытанні эканомікі, бюджэту і фінансаў Савету Рэспублікі.


#UndeclaredWork "Еўрапейская платформа", створаная для барацьбы з незадэклараванай працай - EU Reporter\nУ аўторак (2 лютага) Еўрапейскі парламент ухваліў праект заканадаўства ЕС, які стварае "Еўрапейскую платформу" для ўзмацнення супрацоўніцтва ў барацьбе з незадэклараванай працай.\nПлатформа ўзмоцніць супрацоўніцтва паміж міністэрствамі працы, прафсаюзамі і асацыяцыямі працадаўцаў дзяржаў-членаў ЕС у пытаннях, як лепш змагацца з праблемай, якая наносіць шкоду эканоміцы ЕС і дэфармуе рынак працы. На незадэклараваную эканоміку прыпадае 18% ВУП ЕС.\nДэпутаты Еўрапарламента адобрылі папраўкі да праекта прапановы, якая ўключае кампраміс, дасягнуты з прадстаўнікамі дзяржаў-членаў у перамовах у канцы мінулага года, па 619 галасамі супраць 69, з сямі тых, хто ўстрымаўся.\nУ дэбатах перад галасаваннем Георгі Пірынскі (S&D), які кіраваў праектам заканадаўства праз парламент, заявіў: "Мэтай платформы з'яўляецца пашырэнне магчымасцей дзяржаў-членаў для вырашэння шматлікіх і балючых праблем, звязаных з незадэклараванай працай, шляхам узмацнення ўзаемнага супрацоўніцтва. місія будзе прадухіляць, стрымліваць і змагацца з незадэклараванай працай, а таксама садзейнічаць пераўтварэнню такой працы ў заяўленую працу ".\n"Незаяўленая праца" звычайна азначае любую аплачваную дзейнасць, якая мае законны характар, але не дэкларуецца дзяржаўнымі органамі, такімі як падатковыя інспекцыі або інспекцыі працы. Платформа павінна заахвочваць практычныя, эфектыўныя і эфектыўныя трансгранічныя дзеянні і развіваць надзейную і эфектыўную сістэму хуткага абмену інфармацыяй паміж нацыянальнымі органамі. Аднак гэта не будзе ні перашкаджаць уласным дзеянням дзяржаў-членаў, ні імкнуцца ўзгадніць іх правілы, гаворыцца ў тэксце, у якім адзначаецца, што адпаведныя азначэнні і сістэмы рэгулявання адрозніваюцца ў залежнасці ад краіны ЕС. Доўгатэрміновая мэта - дапамагчы палепшыць умовы працы і інтэграваць незадэклараваных работнікаў на рынак працы. Платформа будзе займацца ўсімі формамі незадэклараванай працы, уключаючы падробную самазанятасць.\nПлатформа будзе складацца з высокапастаўленых прадстаўнікоў, вылучаных усімі дзяржавамі-членамі, максімум з чатырох прадстаўнікоў міжгаліновых сацыяльных партнёраў, падзеленых паміж работнікамі і арганізацыямі працадаўцаў (без права голасу) і Камісіяй. Прадстаўнікі працадаўцаў і працоўных Eurofound, Еўрапейскае агенцтва па бяспецы і гігіене працы (EU-OSHA), МАП і прадстаўнікі дзяржаў ЕЭЗ будуць пастаяннымі назіральнікамі. Платформа будзе збірацца нарэшце два разы на год, і будуць створаны спецыяльныя рабочыя групы, якія будуць займацца рознымі аспектамі незадэклараванай працы.\nПаводле ацэнак штогадовыя патрэбы ў фінансаванні платформы на 2.1 млн € будуць выкананы з восі ІДУЦЬ Праграмы ЕС па пытаннях занятасці і сацыяльных інавацый (EASI).\nНезаяўленыя работнікі часта пакутуюць ад шкодных умоў працы, нізкіх заробкаў і парушэння іх працоўных правоў. Недэклараваная праца можа спрыяць сацыяльнаму дэмпінгу, асабліва ў трансгранічных выпадках. Платформа таксама павінна дапамагчы ліквідаваць злоўжыванне прынцыпам свабоднага перамяшчэння праз незадэклараваную працу. Паводле дадзеных Eurofound, памер незадэклараванай эканомікі складае ў сярэднім больш за 18% ВУП ЕС, вагаючыся ад ніжэй за 8% ВУП (Аўстрыя) да больш за 30% (Балгарыя). Праца, заяўленая на дэкларацыі, найбольш распаўсюджана ў будаўнічай галіне, але таксама шырока распаўсюджана ў бытавых паслугах, прыватнай ахове, прамысловай Ачыстцы, сельскай гаспадарцы, гасцініцы, рэстаранах і грамадскім харчаванні. Наступныя крокі Рашэнне, якое прагаласаваў парламент, яшчэ павінна быць афіцыйна зацверджана Саветам міністраў. Ён уступіць у сілу пасля публікацыі ў Афіцыйным часопісе ЕС.\nПадобныя тэмы:Easiпрыкметахпоўны вобраз\n# Недэклараваная праца ЕС гатова прыняць меры па незадэклараванай працы, кажуць навуковыя супрацоўнікі


Арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч часова спыніўся ў Бельску Падляшскім | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАрцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч часова спыніўся ў Бельску Падляшскім\nАрцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч часова спыніўся ў Бельску Падляшскім – пра гэта паведаміў на сваёй старонцы ў Фэйсбуку бургамістр Бельска Падляшскага Яраслаў Бароўскі.\n“Я думаю, што многія жыхары Бельска Падляшскага цікавяцца тым, што зараз адбываецца ў Беларусі. Беларускі народ хоча мірных пераменаў на сваёй радзіме, аналагічных тым, якіх мы дамагаліся ў Польшчы 30 гадоў таму. У нас усё атрымалася,” – піша Бароўскі.\n“Рэжым Лукашэнкі, на жаль, не дазваляе (пакуль?) магчымасці мірнага завяршэння пратэстаў. Кожны дзень недалёка ад нас адбываюцца рэчы, якія ў 21 стагоддзі ў цывілізаванай краіне неймаверныя. Дзякуючы сродкам масавай інфармацыі мы маем магчымасць назіраць за тым, што там адбываецца. Я думаю, што мы ўсе падтрымліваем нашых суседзяў у іх пачынаннях. Рэжым ненавідзіць апазіцыю, рэжым не церпіць людзей, якія думаюць інакш, рэжым ідзе на непрымальныя дзеянні.” Піша ў сваім Фэйсбуку бургамістр Бельска Падляшскага.\n“ Нядаўна мы пачулі, што каталіцкага архіепіскапа Менска-Магілёўскага арцыбіскупа Тадэвуша Кандрусевіча не пусцілі ў Беларусь. Так здарылася, што ён знайшоў свой часовы „прытулак” у Бельску Падляшскім. Я рады, што эксцэленцыя прыняў маё запрашэнне ў мэрыю. Дзякуючы гэтаму мы змаглі паразмаўляць і даведацца шмат рэчаў, пра якія СМІ пакуль маўчаць. Я спадзяюся, што „ссылка” іерарха не будзе доўгай, і ён зможа вярнуцца да сваіх абавязкаў на радзіме. Жыве Беларусь!”- піша бургамістр Бельска Падляшскага Яраслаў Бароўскі.


Агляд-Хроніка, 1999 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\n1999 год стаў годам заканчэньня легітымнасьці Аляксандра Лукашэнкі як прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. У 1994 годзе шляхам дэмакратычных выбараў ён быў абраны на пяцігадовы тэрмін. Аднак увосень 1996 году А. Лукашэнка з дапамогаю, як сьведчаць міжнародныя назіральнікі, у тым ліку прадстаўнікі Еўрасаюзу і АБСЕ, незаконнага, несвабоднага і несправядлівага рэферэндуму падоўжыў тэрмін сваёй улады да сямі гадоў. Члены Канстытуцыйнага суда і дэпутаты парламенту, якія супрацьстаялі узурпатарскім і дыктатарскім намерам Лукашэнкі былі звольненыя. Права грамадзянаў на законную зьмену ўлады было дыскрэдытавана. Спроба легітымнага Вярхоўнага Савету 13-га скліканьня на чале з Сямёнам Шарэцкім правесьці выбары прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, падтрыманая буйнейшымі апазіцыйнымі партыямі і рухамі, была сустрэтая жорсткім супраціўленьнем, рэпрэсіямі супраць арганізатараў і ўдзельнікаў выбарчай кампаніі. У барацьбе з апанентамі за захаваньне ўлады рэжым Лукашэнкі ня грэбаваў самымі бруднымі і антыдэмакратычнымі метадамі. Ніводная акцыя апазіцыі не абышлася без арыштаў, без перасьледу яе арганізатараў альбо ўдзельнікаў, без папярэджаньняў, штрафаў альбо зьняволеньняў...


Wi-Fi з’явіўся ў рэйсавых аўтобусах у Гародні | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nWi-Fi з’явіўся ў рэйсавых аўтобусах у Гародні\nМабільны аператар МТС абсталяваў кропкамі Wi-Fi 26 аўтобусаў у абласным цэнтры. Заказчыкам выступіла прадпрыемства “Гроднааблаўтатранс”. Бясплатны Wi-Fi з’явіўся ў аўтобусах, якія курсіруюць на міжгародніх і міжнародных маршрутах, перавозяць пасажыраў з Гародні ў Менск, Ашмяны, Астравец, Ліду, Ваўкавыск, Воранава, Наваградак і Смаргонь. Таксама бясплатны інтэрнэт даступны на міжнародным маршруце, які злучае Гародню і польскі Гданьск, а таксама Гародню і ўкраінскую Затоку.\n“З’яўленне Wi-Fi дазваляе павысіць узровень камфорту падчас паездкі. Многія аўтобусныя перавозчыкі пачалі прадастаўляць бясплатны інтэрнэт, ствараючы тым самым дадатковыя выгоды для пасажыраў. Пакуль знаходзішся ў дарозе, можна праверыць пошту, паслухаць музыку ці паглядзець ролікі”, — адзначаюць у кампаніі МТС.\nДля таго, каб скарыстацца бясплатным Wi-Fi, трэба прайсці ідэнтыфікацыю: пры першым наведванні карыстальнік аўтаматычна перанакіроўваецца на партал аўтарызацыі, дзе патрабуецца ўвесці нумар свайго мабільнага тэлефона. Пасля гэтага прыйдзе SMS з кодам для падключэння. Сетка наладжаная такім чынам, каб забяспечыць камфортны сёрфінг адначасова ўсім пасажырам.\nГодам раней МТС запусціў Wi-Fi на адным з прыпынкаў Гародні па вуліцы Дубко, каля гандлёвага цэнтра OldCity. Бясплатным інтэрнэтам могуць карыстацца мясцовыя жыхары, госці з іншых гарадоў і замежныя турысты.


Азбука паліталогіі: Лапаць як прыклад традыцыйнай каштоўнасці | Новы Час\nУ нашых паўднёвых суседзяў растае суверэнітэт — і ад гэтага пакутуюць людзі. Гэту думку я не высмактаў з пальца. Не мой узровень.\nЧаму, аднак, у нашых паўднёвых суседзяў растае суверэнітэт? Адказ на гэта экзістэнцыйнае — гэта значыць, вельмі важнае для існавання чалавецтва — пытанне, я ў два клікі знайшоў у сваёй кампутарнай бібліятэцы: «...усходнеславянскім народам застаюцца два шляхі: ці яны кансалідуюцца, аб’ядноўваюцца і ствараюць свой уласны цэнтр развіцця і сілы, ці яны ператвараюцца ў “этнаграфічны матэрыял”, глебу і ўгнаенне для развіцця іншых цывілізацыйных цэнтраў».\nНяма нічога дзіўнага ў тым, што такое глыбокае адкрыццё я здабыў з артыкула, надрукаванага ў часопісе «Беларуская думка». Дзе яшчэ друкавацца доктару філасофскіх навук, прафесару, аўтару больш за 270 навуковых прац, у тым ліку цэлага шэрагу манаграфій, падручнікаў і навучальных дапаможнікаў Чэславу Кірвелю?\nУ прыведзенай цытаце рэкамендую звярнуць увагу на злучнік «ці». Без яго не абыходзіцца ні адно публічнае выказванне сучасных маніхеяў. Тут напрошваецца тлумачэнне, і нягледзячы на тое, што ў «Азбуках паліталогіі» сутнасць маніхейства раскрывалася неаднаразова, буду вымушаны звярнуцца да самацытавання: «маніхейства — вучэнне, заснаванае ў III стагоддзі рэлігійным філосафам Мані. Схільныя да маніхейства грамадзяне разглядаюць свет як арэну, на якой у апошняй бітве сышліся Дабро і Зло, Святло і Цемра».\nТыповы маніхей адрознівае толькі два колеры: чорны і белы. Ніякіх паўтонаў для яго не існуе. Адсюль дзяленне супляменнікаў на «сваіх» і ворагаў. Ёсць логіка культуры, у якой маніхейства — адна з базавых характарыстык. Той, хто заклікае да вяртання да традыцыйных каштоўнасцяў, павінен памятаць пра гэта.\nСпецыялістаў па традыцыйных каштоўнасцях у нас лічыць — не пералічыць. Аднак гэта не перашкаджае і заезджым гастралёрам паспяхова ўплятаць сваё лыка ў рагожу айчыннай прапаганды. Свежы прыклад — сакратар Савета бяспекі Расіі Мікалай Патрушаў, які наведаў Беларусь з афіцыйным візітам у канцы чэрвеня. Яму і слова: «Мы — прыхільнікі традыцыйных каштоўнасцяў, і іх трэба адстойваць. Таму кансультацыі вельмі карысныя, прайшлі выключна плённа. Нашы апараты (Саветаў бяспекі РБ і РФ. — С. Н.) працягнуць супрацоўніцтва».\nАпараты Саветаў бяспекі — як кладоўкі для захоўвання традыцыйных каштоўнасцяў! Калі так пойдзе і далей, то дажывем да артыкула ў Канстытуцыі, якая абавязвае грамадзян сёрбаць капусту выключна лапцем. А што, чым лапаць — не традыцыйная каштоўнасць?\nНа дварэ XXI стагоддзе, на дварэ пяты тэхналагічны ўклад. Што там яшчэ на дварэ? На беларускім... — поўна носьбітаў традыцыйных каштоўнасцяў, а на расійскім — у працэнтных суадносінах іх яшчэ больш.\nУ Еўропе пераход ад традыцыйных каштоўнасцяў да каштоўнасцяў мадэрну пачаўся ў XVIII стагоддзі ў выніку прамысловай рэвалюцыі. Адзін з вынікаў гэтага пераходу — павелічэнне сярэдняй працягласці жыцця з 30 да 80 гадоў. Каму такое бязладдзе можа спадабацца, калі ўлічыць, што на змену феадалізму (аграрнаму грамадству) прыйшоў капіталізм (індустрыяльнае грамадства) з яго нястрымнай прагай нажывы і палавой распуснасцю?\nУ Расіі гэты пераход пачаўся яшчэ пры цары-бацюхну і завяршыўся пры дарагім Леанідзе Ільічы (у БССР гарадское насельніцтва перавысіла сельскае ў 1975 годзе), але ён не суправаджаўся адэкватнымі зменамі ў грамадстве. Чалавек савецкі, нягледзячы на свой высокі ўзровень адукацыі, ад традыцыйных каштоўнасцяў так да канца і не пазбавіўся, чым, зрэшты, і ганарыўся.\nБалючая праблема любога сістэмнага пераходу — гэта праблема «лішніх». Прыгадаем словы Астапа Бэндэра з «Дванаццаці крэслаў»: «Кіса, мы чужыя на гэтым свяце жыцця!»\nЦытату з несмяротнага рамана растлумачу цытатай, запазычанай у расійскага блогера Анатоля Несміяна: «Справа ў тым, што ўзнікае не проста новы ўклад, а наогул новае асяроддзе. Упаў метэарыт — змяніўся клімат — дамінуючыя віды выміраюць проста таму, што яны адаптаваныя і паспяховыя толькі ў тым клімаце, які быў да падзення метэарыта…\nУ сацыяльных катастроф — тыя ж заканамернасці. Пасля пераходу — што «уверх» (у выпадку поспеху), што «ўніз» (у выпадку няўдачы) вялікая частка цяперашняга соцыуму вырачаная на паразу. Не толькі ў фізічным сэнсе, але і ў ментальным. Усе тыя нормы, якія дзейнічалі ў ім, у новай рэальнасці акажуцца непатрэбнымі. А магчыма, нават шкоднымі. Таму яны застануцца ў выглядзе паданняў, легенд, міфаў, але іх не возьмуць з сабой у новую нармальнасць».\nСупярэчнасць дзвюх сістэм пасля развалу СССР засталіся ў мінулым. На змену прыйшла супярэчнасць паміж культурамі, якія генеруюць інавацыі, і культурамі, асуджанымі на запазычанне чужых дасягненняў. Дый з запазычаннем узнікаюць праблемы. Адна справа — пазычаць тэхналогіі, а зусім іншае — гатовыя вырабы.\nПерачытайце цытату аўтара 270 навуковых прац. Пра якія ўласныя цэнтры развіцця і сілы ўсходнеславянскіх народаў ён вядзе гаворку? Пяты тэхналагічны ўклад — гэта перш за ўсё мікраэлектроніка. Але «сёння неразумна казаць, што ў Расіі існуе серыйная мікраэлектронная вытворчасць, мы нават адсутнічаем у сусветнай статыстыцы».\nГэта меркаванне Юрыя Барысава, віцэ-прэм’ера Расіі, адказнага за ВПК, якое ён выказаў у снежні 2019 года на канферэнцыі «Электроніка ў Расіі: будучыня галіны».\nТрэба прызнаць, што наверсе праблема аматарамі традыцыйных каштоўнасцяў усведамляецца. Я пачаў «Азбуку паліталогіі» са згадкі пра міжнародны форум. Канкрэтызую: меўся на ўвазе VIII Форум рэгіёнаў Беларусі і Расіі. Цытую адзінага палітыка (АП): «Мы, на жаль, пасля распаду СССР трошкі мелі на ўвазе нашы прадпрыемствы, якія займаліся інтэгральнымі схемамі. Але мы дамовіліся, што ў нас нядрэнны зачын, і мы рэанімуем гэтыя прадпрыемствы. Яны будуць працаваць у бліжэйшыя гады на самым высокім узроўні. Як сказаў прэзідэнт (Пуцін. — С. Н.), немагчымыя без гэтых прадпрыемстваў ніякія высокатэхналагічныя прадукты: ні ў космасе, ні ў абароне, ні ў іншых галінах».\nЯшчэ гадоў 5–10 утрымацца\nДобрымі намерамі выбрукавана дарога ў пекла. Хто сёння памятае пра намер вырабляць беларускія мабільныя тэлефоны? А як наконт вытворчасці верталётаў? Дзе працякае тая Лета, у якую ўсё гэта адышло?\nНе памятаю, у якім з даўніх гадоў у Міністэрстве гандлю СССР паўстала ідэя арганізаваць вытворчасць кухоннай мэблі. Па ўзоры далёка ехаць не давялося. У ГДР масавы выраб такой мэблі быў наладжаны. «Ідэя не проста ўзнікла, — піша эканаміст Алег Грыгор’еў у кнізе «Эпоха росту», — але і знайшліся энтузіясты, якія здолелі ўгаварыць начальства, і праекту быў дадзены ход. Дык вось, першы савецкі кухонны гарнітур з’явіўся... праз 10 гадоў».\nЗатрымка адбылася не з-за бюракратаў. «Давялося стварыць дзве новыя падгаліны, — г.зн. вылучыць інвестыцыі, пабудаваць заводы, вырабіць, закупіць і наладзіць абсталяванне...» І яшчэ шмат чаго давялося рабіць упершыню…\nЁсць такое паняцце — прадметна-тэхналагічнае мноства (ПТМ). Не палохайцеся, а ўявіце, што групу распрацоўшчыкаў айфонаў з дапамогай машыны часу перанеслі ў Афіны часоў Пярыкла (495–429 г.да н. э.). І што нашы разумнікі здолелі б там стварыць?\nУ кожнай эпохі — сваё ПТМ, і тое, без чаго немагчыма было пабудаваць Акропаль, бескарысна для вытворчасці электронных вытворчасцяў.\nКолькі ні мадэрнізуй такарныя станкі, вывезеныя з Германіі ў 1945 годзе, у вытворчасці інтэгральных схем карысці ад іх няшмат. Але абсталяванне для электроннай прамысловасці ўсходнеславянскія народы не вырабляюць, а «поўныя мярзотнікі» на Захадзе самі яго не прададуць і іншым не дазволяць.\nШто застаецца рабіць тым, хто аказаўся чужым на свяце пятага тэхналагічнага ўкладу? Апеляваць да традыцыйных каштоўнасцяў — і адначасова спрабаваць выдаць свае правалы за поспехі. Глядзіш, яшчэ гадоў 5–10 гэта дазволіць ім утрымацца ля бюджэтнай кармушкі.


Правесці выбары трэба дастойна — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\nПравесці выбары трэба дастойна\n09/09/2016 69 redakcyja 0 Comment\nГаласаванне на выбарах не павінна быць штучным, заявіў 6 верасня Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка ў час рабочай сустрэчы са старшынёй Цэнтрвыбаркама Лідзіяй Ярмошынай.\n«У нас пачалося датэрміновае галасаванне. Я хацеў бы звярнуць і вашу ўвагу, і тых, хто арганізоўвае выбары, адказвае за іх на месцах, каб не было ў нас нічога штучнага, каб мы не гналі людзей на выбары, каб мы дастойна іх правялі, каб гэта сапраўды было свята і мы разумелі, што робім гэта для сваёй краіны і народа», – сказаў Аляксандр Лукашэнка.\nПрэзідэнт адзначыў, што, вядома, яму хацелася б, каб на выбары прыйшло як мага больш людзей. «Гэта паказчык сувязі паміж уладай і народам, паказчык ацэнкі людзьмі парламенцкіх выбараў, ролі дэпутатаў, парламента ў жыцці нашага грамадства і дзяржавы. Але тым не менш падкрэсліваю: заганяць людзей на ўчасткі не трэба, трэба іх папрасіць. Трэба папрасіць, каб людзі прыйшлі і прагаласавалі», – звярнуў увагу Кіраўнік дзяржавы.\nПры гэтым, адзначыў Аляксандр Лукашэнка, ёсць меркаванні, што Захад дасць нізкую ацэнку выбарам, калі будзе вялікі працэнт датэрміновага галасавання. «Я думаю, нам гэтага баяцца не трэба. Вельмі сур’ёзныя сродкі масавай інфармацыі прааналізавалі іншыя краіны – там ніхто не напружваецца наконт гэтага. Надвор’е на гэтым тыдні будзе цудоўнае, людзі будуць сядзець на дачах, на беразе возера, будуць займацца сваімі пытаннямі, і кожны будзе выбіраць момант, калі яму лепш прагаласаваць», – падкрэсліў Прэзідэнт. «Не трэба напружвацца – датэрмінова ці недатэрмінова. Галоўнае, каб чалавек прагаласаваў. Мы гэта робім для свайго народа», – адзначыў беларускі лідар.\n«Пачне работу новы парламент, ціха, спакойна будзем жыць і працаваць. Галоўнае, каб гэта палітычная кампанія не парушыла мір і спакой у нашай краіне. Нам ён вельмі неабходны. Таму я звяртаюся да людзей, каб яны прыйшлі і прагаласавалі на гэтых выбарах так, як лічаць патрэбным», – заклікаў Кіраўнік дзяржавы.\n← “Інтэрлак” – гэта надзейна\nДэтэктыўная гісторыя →\nІнфармацыя Ляхавіцкай раённай тэрытарыяльнай выбарчай камісіі па выбарах Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь\nКалі лік ідзе на секунды. На базе аддзялення дзённага знаходжання для грамадзян пажылога ўзросту ТЦСАН прайшоў семінар «Рэагаванне на надзвычайныя сітуацыі. Аказанне першай дапамогі пацярпелым»


Вясельны банкет у Мінску | Арганізацыя вяселля у Мінску\nКейтеринг » Паслуги » Обслуживание банкетов » Организация свадебных банкетов\nАрганізацыя вяселля у Беларусі\nВяселле ў Беларусі – дзіўны і незвычайны абрад, які нясе глыбокі сэнс. Усе абрады вяселля былі прадуманы і дэталёва спланаваны, як у спектаклі. Вяселле і з’яўлялася такім народным спектаклем, тэатралізаваным прадстаўленнем, якое павінна дарыць шчасце і любоў, узаемнасць і павагу адзін да аднаго ў створанай у гэты дзень маладой сям’і. Сёння арганізацыя вяселля стала больш сучаснай, але многія традыцыі тых часоў актуальныя і зараз.\nАрагінзацыя вяселляў у Мінску\nПадрыхтоўчы да вяселля працэс можа расцягнуцца ад двух тыдняў да двух гадоў. На працягу ўсяго часу мы прапануем спецыяльна Вам персанальнага менеджара, які адказвае на ўсе глабальныя пытанні ў ходзе падрыхтоўкі да самага незвычайнага дня ў Вашым жыцці. Першапачаткова мы складаем персанальны план і таймінг арганізацыйных сустрэч, прадстаўляем інфармацыю толькі ў вольны для Вас час і заўсёды знаходзімся ў цесным кантакце з кліентам. Значыць, Вы ў любы момант можаце быць упэўнены, што мерапрыемства адбудзецца ідэальна.Для Вас прыярытэтна, каб абсалютна ўвесь падрыхтоўчы працэс стаў для Вас цікавым і не адымаў у Вас вялікай колькасці часу. І таму мы канцэнтруем Вашу ўвагу на прыгожых і запамінальных перадвясельных момантах і не марнуем Ваш каштоўны час на моманты, рашэнне якіх мы можам узяць пад свой кантроль, таму што маем каласальны вопыт падрыхтоўкі і рэалізацыі ўрачыстасцей дадзенага фармату.\nspan style=”display: block;”> Кошт арганізацыі вяселля мы пачынаем агучваць ад 25 у.адз. на персону. Гэта лічба залежыць ад пажаданняў заказчыка, напаўнення вяселля і яго актывацый, артыстаў, месца правядзення, банкетнага/фуршэтнага меню. Сёння на рынку паслуг занялі сваё месца выязныя вясельныя вечары ў прыгожых бялюткіх шатрах, што мы таксама прапануем “пад ключ”. Мы прапануем Вам розныя варыянты незабыўных пляцовак зручнага размяшчэння для правядзення гэтага цудоўнага свята. У Смак Кейтэрынг працуюць прафесіяналы, якія валодаюць неймавернымі ведамі ў сегменце арганізацыі выязнога абслугоўвання вясельных вечароў. Наш шэф-повар парадуе Вас смачным і прыгожым меню любой кухні свету, арыентуючыся выключна на Ваш густ і перавагі.\nКошт арганізацыі вясельнага банкету ад 50 рублёў на аднаго чалавека!\nРазведаць абстаноўку. Загадзя даведайцеся, не выпадае дзень вашага вяселля на якое-небудзь свята, ці не супадае ён з датай правядзення якіх-небудзь канферэнцый, дабрачынных акцый або іншых мерапрыемствах, якія могуць паўплываць на загружанасць дарог і даступнасць нумароў у гатэлях.\nЗамяніць яйкі ў салодкай выпечцы з поспехам можна і іншымі прадуктамі. Такім чынам, 1 яйка гэта: 1 арт. л. кукурузнага крухмалу + 2 ст. л. вады, альбо пюрэ 1 банана, альбо 1/4 арт. яблычнага пюрэ.


У Бераставіцкай школе мастацтваў – чарговы выпуск — Берестовица. Берестовицкий район. Берестовицкая газета\n29.05.2020 29.05.2020 irina1217Комментарии on У Бераставіцкай школе мастацтваў – чарговы выпуск\nНастаўнік Ніна Чакмарова са сваёй вучаніцай, выпускніцай-выдатніцай Ксеніяй Сушко.\nНавучальны год у Бераставіцкай дзіцячай школе мастацтваў завяршыўся. Эпідэміялагічная сітуацыя ўнесла свае карэктывы ў працэс навучання. У чацвёртай чвэрці, з улікам абставін, вучні працягвалі ўдасканальваць свае творчыя ўменні і навыкі: хто дыстанцыйна – з выкарыстаннем інфармацыйна-камунікацыйных тэхналогій, хто на занятках – з захаваннем неабходных мер бяспекі. Гэтак жа прайшлі акадэмічныя канцэрты і пераводныя экзамены. Выпускнікі здавалі экзамены, як кажуць, у рэальным часе, аднак кожны ў сваім філіяле.\n– Зразумела ж, традыцыйнага справаздачнага канцэрта мы не праводзілі, – расказвае дырэктар Бераставіцкай дзіцячай школы мастацтваў Таццяна Алексяюк. – Граматы і падзячныя лісты за выдатную вучобу і актыўны ўдзел у творчых мерапрыемствах вучням былі раздадзены праз настаўнікаў. На жаль, і ўручэнне пасведчанняў аб заканчэнні школы нашым выпускнікам сёлета абыходзіцца без урачыстасцей. А пакідаюць сцены школы мастацтваў у гэтым годзе 20 музыкантаў і 8 мастакоў. На выдатна завяршылі навучанне вучаніцы мастацкага адзялення Аліса Кандрацюк і Елізавета Шляхотка, а таксама піяністка Надзея Сідаровіч і дамрыстка Ксенія Сушко.\n– Ксенія – вельмі здольная і странная вучаніца, – гаворыць яе настаўніца Ніна Чакмарова. – Домра толькі на першы погляд здаецца простым інструментам, на самой жа справе трэба прыкласці шмат намаганняў, каб авалодаць якаснай ігрой на ёй. У Ксеніі гэта добра атрымліваецца. І я ганаруся сваёй вучаніцай, якая, дарэчы, з’яўляецца і маёй першай выпускніцай. Яна актыўная ўдзельніца творчых конкурсаў. Толькі ў гэтым годзе Ксенія паказала паспяховыя вынікі ў III рэгіянальным адкрытым конкурсе «Пяе над Шчараю гітара» (дыплом III ступені), XI Міжнародным інтэрнэт-конкурсе «DIGI-TALENTY-2020» (дыплом II ступені) і XXVІ абласным адкрытым конкурсе імя К. Горскага (дыплом II ступені). Ксенія вырашыла паступаць у Гродзенскі дзяржаўны музычны каледж. І я ўпэўнена, што ўсё задуманае ёю ажыццявіцца.\nДарэчы, звязаць сваё далейшае жыццё з мастацтвам і паступаць у адпаведныя профільныя каледжы плануюць таксама выпускнікі Аляксандр Гутоўскі, Юрый Карпуць, Мікіта Андрушка і Ілья Казлоўскі. Пажадаем ім поспехаў! А Бераставіцкая дзіцячай школа мастацтваў чакае сваіх вучняў у новым навучальным годзе і запрашае на навучанне ўсіх, хто жадае спасцігнуць свет мастацтва і праявіць сябе ў творчасці.\nВиктор Пранюк: «Скидель приобретает новое лицо». Как меняется город-спутник в преддверии «Дажынак»\n20.06.2020 20.06.2020 irina


Стартуе міжнародны этап продажу білетаў на "Славянскі базар"\n29 сакавіка 2021, 10:48\n29 сакавіка, Віцебск /Кар. БЕЛТА/. Сёння пачынаецца рэалізацыя білетаў на мерапрыемствы XXX Міжнароднага фестывалю мастацтваў "Славянскі базар у Віцебску" на сайтах білетных аператараў, паведамляе карэспандэнт БЕЛТА.\nПершыя білеты на ўсе праекты ў Летнім амфітэатры з'явіліся ў продажы 26 сакавіка ў касах Віцебска. Рэалізацыя білетаў на сайтах kvitki.by і ticketpro.by, а таксама bilesuserviss.lv (Латвія), bilietai.lt (Літва), piletilevi.ee (Эстонія) стартуе сёння.\nАкрамя таго, у касах ёсць і падарункавыя сертыфікаты на набыццё білетаў на мерапрыемствы юбілейнага фестывалю мастацтваў. Яны будуць дзейнічаць з 26 сакавіка па 19 ліпеня.\n"Славянскі базар у Віцебску" пройдзе з 14 па 19 ліпеня. Урачыстая цырымонія адкрыцця фестывалю адбудзецца 15 ліпеня. У фестывальныя дні таксама пройдуць традыцыйныя конкурсы - дарослы і дзіцячы.\nСюрпрызам для гледачоў стане першы канцэрт у Летнім амфітэатры - сімфанічная рок-феерыя "Уверцюра да фестывалю. Агонь і лёд". На галоўнай сцэне музычнага форуму ўстановяць лядовую пляцоўку 10 м на 15 м. На ёй пераможца і прызёр сусветных спартыўных першынстваў па фігурным катанні - Дзяржаўны балет на лёдзе Санкт-Пецярбурга - пакажа публіцы шоу. Усё дзейства будзе суправаджаць Concord Orchestra пад кіраўніцтвам італьянскага дырыжора Фабіа Пірола. У бягучым годзе парадуюць паклоннікаў фестывалю прывычныя праекты - Дзень Саюзнай дзяржавы, начныя канцэрты "Залаты хіт" і "Рытмы лета", канцэрт "Шансон ТБ - усе зоркі". У асаблівай атмасферы арганізатары разлічваюць правесці гала-канцэрт майстроў мастацтваў Беларусі. Закрыццё "Славянскага базару" адбудзецца 18 ліпеня.\nТаксама гасцей чакаюць спектаклі "Лялечнага квартала", "Тэатральныя сустрэчы", пройдзе фэст вулічнага мастацтва "На сямі вятрах". Асноўную колькасць мерапрыемстваў творчага форуму запланавана правесці ў закрытых залах, але, зыходзячы з эпідсітуацыі і патрабаванняў Міністэрства аховы здароўя, любы праект арганізатары гатовы перафармаціраваць у вулічны фармат.-0-


Просмотр темы - Навуковыя прарывы 2014 года на версіі часопіса Science - Grey Order\nНавуковыя прарывы 2014 года на версіі часопіса Science\n31 дек 2014, 12:40\nЧасопіс Science прадставіў традыцыйную дзясятку навуковых прарываў, адкрыццёў і вынаходак года.\nГалоўнай навуковай падзеяй году рэдакцыя аднаго з самых аўтарытэтных акадэмічных часопісаў прызнала першую ў гісторыі пасадку касмічнага апарату на камету — лабараторны модуль «Філы» паспяхова сеў на паверхню каметы 67P/Чурумава—Герасіменкі 12 лістапада. Аб гэтым касмічны апарат паведаміў у сваім твітары.\nПрэтэндэнтамі на навуковую падзею года таксама былі:\nНавукоўцы прасачылі эвалюцыю дыназаўраў і ранніх птушак, даследавалі марфалагічныя прыкметы 150 відаў і таўшчыню костак ног 426 відаў. Чалавецтва даведалася, як радня тыраназаўра з цягам часу ператварылася ў лебедзя і салаўя. Высветлілася, што косткі птушыных продкаў з цягам часу танчэлі і менелі, што дазваляла летунам дасягаць той ежы, якая не цікавіла іх вялікіх братоў.\nБарацьба з наступствамі старэння прайшла паспяхова на лабараторных мышах. Кампаненты крыві маладой мышы амаладзілі цягліцы і мозг старой мышы. Эксперыменты на людзях ужо праводзяцца: 18 хворых на Альцгеймера атрымліваюць плазму ад маладых здаровых донараў, вынікі будуць вядомыя ў наступным годзе.\nРатуйце Сару Конар, робаты навучыліся кааперавацца без кантролю чалавека! Невялічкія боты змаглі самастойна ствараць складаныя формы на стале. Квадракоптары навучыліся лётаць чарадой і не сутыкацца, проста абменьваючыся звесткамі аб сваёй лакацыі. Падобна тэрмітам іншыя робаты змаглі збудаваць простую структуру, аналізуючы патрэбныя для пабудовы крокі.\nІнжынеры IBM распрацавалі «нейраморфныя» чыпы, якія апрацоўваюць інфармацыю шляхам, падобным да таго, як працуе чалавечы мозг. 5,4 млрд транзістараў і 256 млн «кіберсінапсаў» чыпа TrueNorth гэта яшчэ не 100 млрд клетак і 100 трыльёнаў сінапсаў чалавечага мозгу, але яны ўжо спрабуюць спраўляцца з апрацоўкай масіваў звестак накшталт тых, што атрымлівае чалавечы зрок.\nДагістарычнае графіці на востраве Сулавесі мае ўзрост прынамсі 40 тысяч год. Адкрыццё гэтых малюнкаў можа змяніць сучасныя ўяўленні аб развіцці чалавечага розуму, асабліва аб геаграфіі гэтага працэсу — раней найдаўнейшыя пячорныя малюнкі былі знойдзеныя ў Еўропе.\nДаследчыкі знайшлі шлях ператварэння ствалавых клетак чалавека ў штучныя панкрэатычныя бэта-клеткі. Такія самыя, якія знішчаюцца імуннай сістэмай хворых на дыябет 1 тыпу. І такія самыя, якія выпрацоўваюць інсулін, які вымушаныя калоць сабе дыябетыкі. Праўда, гэтыя клеткі яшчэ не навучыліся бараніць ад імуннай сістэмы.\nЛабараторным мышам больш не варта давяраць сваёй памяці, асабліва калі да іх мозгу падключалі оптавалакно і праз яго дасылалі імпульсы лазерам. Такім шляхам навукоўцы могуць зрабіць дрэнны ўспамін добрым і наадварот. Напрыклад, самца можна пераканаць, што ў гэтым пакоі ён стрэў пекную самку, калі насамрэч там ён напаткаў непрыемны электрашок.\nПраекту CubeSat ужо не адзін год (на самой справе 15), але менавіта ў 2014-ым невялічкія 10-сантыметровыя кубікі па 8 тысяч даляраў зрабілі свой касмічны бум. За год іх было запушчана 75 — і кожны робіць свае вымярэнні і назіранні, хто для буйных і малых інстытутаў, хто для вайскоўцаў, хто для карпарацый.\nЧатыры літары, A, T, G і C, дастаткова, каб расшыфраваць усё жыццё на Зямлі. Ці амаль усё. У гэтым годзе генетычны алфавіт займеў дзве новыя літары, X і Y. Да чатырох відаў звыклых азотыстых аснаванняў, чыя паслядоўнасць у малекуле ДНК і з’яўляецца кодам, што перадае інфармацыю праз пакаленні, дадалі два штучных і зусім не падобных да натуральных. Імі паспяхова ўзбагацілі геном кішковай палачкі — такім чынам у перспектыве можна «навучыць старога сабаку новым фокусам».\nRe: Навуковыя прарывы 2014 года на версіі часопіса Science\nОт себя чуть более лениво постану линк про ожидаемые технические тренды 2015-ого: http://ailev.livejournal.com/1155745.html


Будзьма беларусамі! » Што з Радай беларускай інтэлігенцыі?\n14.01.2022 | Грамадства\nШто з Радай беларускай інтэлігенцыі?\nГадоў дзесяць таму пазіцыя Рады беларускай інтэлігенцыі гучала па многіх актуальных пытаннях грамадска-палітычнага жыцця Беларусі. Але з цягам часу голас інтэлектуальнай эліты рабіўся ўсё цішэй, а зараз яго ўжо і наогул не чуваць.\n«Народная Воля» зрабіла запіс тэлефоннай размовы з Уладзімірам Коласам, які некалі быў галоўным ініцыятарам стварэння Рады беларускай інтэлігенцыі і на першых парах актыўна кіраваў яе дзейнасцю.\n— Уладзімір Георгіевіч, сёння як ніколі грамадства хоча чуць голас інтэлігенцыі. Хто, як не яна, павінна сказаць сваё рашучае слова наконт таго, як змяніць сітуацыю ў краіне да лепшага? На жаль, вось ужо шмат гадоў пра дзейнасць Рады беларускай інтэлігенцыі нічога не чуваць. Што здарылася?\n— Ведаеце, голас Рады не такі магутны, каб пакрыць усю тэрыторыю краіны. У гэтым больш дапамагаюць сродкі масавай інфармацыі, але апошнім часам увага СМІ да думкі інтэлігенцыі, мякка кажучы, была невялікай. Фокус увагі быў пераключаны на іншых асоб і іншыя структуры, якія — вы ўсе цудоўна ведаеце. А мы не хацелі цягнуць коўдру на сябе, і гэта ўвогуле не мела сэнсу.\nАле па вялікім рахунку Рада беларускай інтэлігенцыі ўжо ўсё сказала, што хацела сказаць, і паўтараць гэта не патрэбна. Тое, што зараз маем, ужо ацэнена.\nЁсць людзі, якія ўзялі на сябе ініцыятыву і адказнасць за тое, што сёння адбываецца. Мы былі гатовы да супрацоўніцтва, падавалі пра гэта сігналы, але нашы паслугі аказаліся незапатрабаванымі. Яны рэкрутавалі нейкіх сваіх людзей, знаёмых і гэтак далей. І цяпер яны — лідары, таму няхай за свае справы нясуць адказнасць.\n— Але чаму сёння маўчыць цвет нацыі — беларуская інтэлігенцыя?\n— Паўтаруся: сёння ёсць новыя лідары думкі. Адбываецца змена пакаленняў, а Рада беларускай інтэлігенцыі — гэта, так бы мовіць, людзі ранейшага склікання. Больш за палову сябраў рады наогул ужо адышлі ў іншы свет.\nТрэба сказаць, што гэта праблема беларускай нацыі і беларусаў — шанаванне старых. Гэтага ж няма! Наадварот, ёсць тэндэнцыя непавагі. Зараз кожны сам гаспадар сваёй думкі. Не хапае аўтарытэтаў. І ўлада працуе на гэта, і апазіцыя таксама. Апошнія з кан’юнктурна-палітычных мэтаў Раду беларускай інтэлігенцыі неаднаразова ігнаравалі, сабаціравалі і дыскрэдытавалі.\nТаму гэта праблема — канкурэнцыя ўнутры беларускай апазіцыі. Гэта тое, з чым змагалася наша Рада, і гэта тое, што зноў працягваецца. Праігнаравалі назапашаны досвед старой апазіцыі, якая таксама наламала нямала дроў, і цяпер ёсць вялікая небяспека, што новыя апазіцыйныя лідары будуць наступаць на ўсё тыя ж граблі.\n— Атрымліваецца, што Рада беларускай інтэлігенцыі існуе толькі фармальна?\n— Можна сказаць і так. У сённяшніх умовах нават збірацца няма дзе і даволі-такі небяспечна. Хаця мы, безумоўна, абменьваемся нейкімі думкамі, кантактуем.\nКалі ж прадстаўнікі СМІ будуць да нас звяртацца, то мы выкажам сваю думку. Але які сэнс выступаць з нейкімі зваротамі, якія нават незалежныя сродкі масавай інфармацыі ў свой час не заўважалі? Былі спробы сабраць прэс-канферэнцыі — нас ізноў-такі ігнаравалі.\nТаму няхай сёння новыя лідары з новага пакалення выступаюць. Як кажуць, сцяг ім у рукі! Але калі ад нас нешта спатрэбіцца, то мы, як грамадзяне, гатовы ўдзельнічаць, дапамагаць і дзяліцца досведам.


Надзейныя самаробныя прылады і прыстасаванні - Блог пра інструменты\nПры правядзенні рамонтных, будаўнічых ці слясарных работ нярэдка з'яўляецца неабходнасць выкарыстоўваць пэўныя інструменты. Але што рабіць, калі такіх не маецца пад рукой, а магчымасці набыць іх няма? У такім выпадку можна змайстраваць самаробныя прылады і прыстасаванні. Звычайна яны мантуюцца з даступных усім матэрыялаў.\nСхема прылады самаробнага фрэзера.\nНекаторыя прадметы лёгка відазмяняюцца, ўдасканальваюцца, у выніку атрымліваюцца вырабы лепшай якасці. Так, знос і непатрэбныя рэчы набываюць новыя характарыстыкі з павялічаным эксплуатацыйным тэрмінам.\nМетады трансфармацыі асобных прадметаў\nСхема станка для завострывання дыскавых піў і нажоў.\nСвердзел невялікага дыяметра лёгка вырабляецца з спіцы ровара.\nТрубы рознага калібра, шчыльна злучаныя адзін з адным, лёгка трансфармуюцца ў прылады для высвідроўвання бакавых паз. Іх стрыжні набываюць розныя паказчыкі перасеку. Таўшчыня знешняй сталёвай трубы прыраўноўваецца 0,5 мм, унутраныя асновы вырабляюцца з жалезных пласцін.\nПры вырабе фрэзы выкарыстоўваюцца нажы ад электрычных брытваў. Іх фіксуюць у патроне дрылі такім спосабам, якім ставяць ролікі ад запальніцы.\nКавадла робіцца з рэшткаў старых рэек з дапамогай аўтагену. З яго дапамогай прылада набывае аблічча праса.\nНепатрэбны флакон, які застаўся пасля бензінавых запальніц, лёгка відазмяняецца ў маслёнку. Стары стрыжань ад шарыкавай ручкі з адрэзанай пішучай часткай дазваляе прарабіць адтуліну ў вечку ўзятай ёмістасці, затым ён прыляпляецца на гэтае месца. Такая маслёнка прызначаецца для падачы алею невялікімі порцыямі.\nНАДФ і напільнікі робяцца з балончыкаў для запраўкі сіфона. Такія прыстасаванні мацуюцца ў гэтай ёмістасці, шчыльна абхапляючы гарлавіну.\nПусты цюбік пасля выкарыстання зубной пасты можа быць ператвораны ў зручны прыстасаванне для захоўвання змазачных рэчывы. Дно старой ёмістасці расклейвалі, промывается і старанна прасушваецца. Пасля гэтага каўпачок адкручваецца і цюбік запаўняецца змесцівам. Затым дно вальцах, вечка ставіцца на месца. Каб забяспечыць максімальную зручнасць, каўпачок можна прасвідраваць.\nЯкі выйшаў з ужытку мяч стане зручным пасудзінай для выраблення любога складу. Такая ёмістасць не мае патрэбы ў адмыванні: пасля правядзення работ яна лёгка выварочваецца, ад эластычных сценак адыходзіць раствор.\nСтары рухавік ад пральнай машынкі або пыласоса можна перайначыць привариванием мацавання і фіксацыяй вала, на які ставіцца шліфавальныя прыстасаванне.\nЗрабіць зручны пылазборнік можна, узяўшы яго з звычайнага пыласоса. У яго ўстаўляецца сеткаваты фільтр, які дазваляе абараняць яго ад псуты. Пры выкарыстанні ў ім магніта драбнюткія часцінкі не апынуцца ўнутры, а будуць усё на шчотцы. Такім чынам, зваліліся гайкі, шайбы, шрубы не згубяцца.\nСпраўны матор які выйшаў з ужывання вентылятара ці міксера можна выкарыстоўваць для вырабу важнага ў гаспадарцы інструмента. Бярэцца наждачны дыск перасекам у 4-6 см або круг з драўніны, на які апранаецца звычайная наждачная шкурка. Таксама паверхню можна абцягнуць фетрам, гэтая тканіна дазволіць вырабіць шліфоўку невялікіх па памеры дэталяў, паліроўку рэжучыя канты.\nЗ непрыдатнай для выкарыстання пластыкавай бутэлькі лёгка робіцца ўзровень. У яе наліваецца вада, вечка туга зачыняецца. Зрабіўшы каліброўку на гарызантальнай паверхні, пры дапамозе маркера наносяць становішча воднага бурбалкі.\nСамаробны інструмент маецца практычна ў кожнага майстра. Якасна зроблены механізм адбіваецца на выніку праведзеных работ. Так, у металічных вырабах з рэжучыя часткай важным прыкметай становіцца вастрыня ляза. Яна важная для пілы, сякеры, стамескі. У працэсе работ іх краю хутка губляюць ранейшыя паказчыкі, таму такія вырабы даводзіцца перыядычна вастрыць.\nЗавострыванне для піў сваімі рукамі: рэкамендацыі\nСхема і найменне дэталяў лістагібачны станка ў разрэзе.\nПрацэс Наточка прыкметна палегчыцца, калі для гэтага выкарыстоўваць самаробныя прыстасаванні. Яны спрыяюць павышэнню якасці ажыццяўляюцца дзеянняў. Важнай часткай такога прылады з'яўляецца заціск, які складваецца з прыціскной і апорных планак. Гэтыя элементы павінны быць аднолькавых памераў.\nДля гэтага трэба ўзяць:\nТакія прыстасаванні вырабляюцца з драўніны любых цвёрдых гатункаў. У якасці аналага бярэцца шматслаёвая фанера. У падрыхтаваных дэталях, недалёка ад кантавой часткі, робяцца прарэзы. Пазы павінны быць аднолькавымі - 50 × 9 мм. Апорная рэйка пры дапамозе картачных завес аб'ядноўваецца з падставай.\nДаўжыня галоўнай часткі гэтага інструмента будзе больш на 10 см, улічваючы, што працягласць выступаў з кожным з бакоў адпавядае 5 см. Прылада пры дапамозе гэтых элементаў фіксуецца шрубцынгамі на вечка стала. Каб забяспечыць механізм нахілам, зручным для затачивания нажоў, трэба ў кропку злучэння заціску і падставы паставіць брусок. Яго можна замацаваць шрубамі або цвікамі.\nАдна з бліжэйшых граняў бруска состругивается, ёй надаецца патрэбная велічыня кута. Каб завастрыць ножовку, трэба пакласці яе ў прастору паміж апорай і планкамі зубцамі уверх і заціснуць балтамі. Палатно варта выставіць такім чынам, каб вастрыё пілы на 20 мм выступала над заціскной часткай.\nТакім чынам, асноўныя працы па вырабе вастрыць прыладу праведзеныя. Можна трохі папрацаваць над паляпшэннем яго знешняга выгляду, пасля гэтага ён прыдатны да выкарыстання.\nСамаробнае прыстасаванне для згінання ліставога металу\nДля вырабу такога прыстасавання бяруцца:\nметалічныя куткі 40х40 працягласцю ў 1,5 м у колькасці 2 шт .;\nУ якасці асновы падыдзе непатрэбны дзіцячы куток.\nУ адным з такіх прылад прасвідроўваюць 2 адтуліны, якія павінны супадаць. Правільнасць іх размяшчэння можна праверыць звычайным накладванні адзін на аднаго. Куткі закручваюцца балтамі і гайкамі. Затым яны замацоўваюцца на стале або варштаце шрубцынгамі у колькасці 2 шт. У прасторы паміж дошкамі шчыліну трохі пашыраецца, каб у яе лёгка мог змясціцца металічны ліст. Гэты інструмент вонкава нагадвае ціскі з падоўжанымі губкамі, паміж якімі заціснуты ліст металу. Вырабіць загінання нарыхтоўкі на такім абсталяванні няцяжка.\nЖалезная пласціна фіксуецца на станку, пасля чаго яе можна паступова адгінаць, выраўноўваючы краю пластыкавай кіянкай. Гэта найпростае абсталяванне можа спатрэбіцца ў момант пакрыцця даху жалезнымі лістамі, краю якіх падгінаюцца для трывалага злучэння паміж сабой.\nПредыдущаяЯк правільна зрабіць зварачны трансфарматар сваімі рукамі\nСледующаяЯк вырабіць настольны лобзік сваімі рукамі\nЯк вырабіць самаробныя ціскі\nЯкі зварачны апарат лепш выбраць\nШто ўяўляе сабой абразіўная рэзка металу\nПрылада і прынцып працы зварачнага інвертар\nЧым адрозніваецца прыбор тэадаліт ад нівеліра для\nЯк зрабіць ручной профилегиб сваімі рукамі\nЯк выконваецца чыстка фарбапульта\nПарады па выбары будаўнічага фена


Belsat Music Live, 31 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nДата выхаду: 2017-11-04\nБеларускі гурт, які запісвае свае песні ад энергіі сонца і ветру, стаў госцем новага выдання аўтарскай праграмы Сяргея Будкіна «Belsat Music Live». Гэта тыя самыя музыкі, якія не збаяліся прыехаць у Крым, каб падтрымаць украінскіх вайскоўцаў. Яны ладзяць сур’ёзныя міжнародныя праекты і выступаюць па ўсёй Еўропе, іхны альбом «Thou» прызнаны найлепшым у беларускай музыцы на версіі Experty.by. У размове з Міраю Шульц удзельнікі «Port Mone» распавядуць, як яны ствараюць свае музычныя п’есы, як ставяцца да ідэі далучэння вакалу і ці вернуцца калі-небудзь да забаўляльнага кірунку, а таксама сыграюць пранікнёны музычны сэт. Чакаецца некалькі прэм’ераў!


«Прымусіць уключыць унутранага цэнзара». Другі дзень запар у Беларусі затрымліваюць журналістаў\nСілавікі сёння працягнулі ператрусы і затрыманні журналістаў, якія супрацоўнічаюць з незалежнымі і нават дзяржаўнымі выданнямі. Агулам схапілі больш за дзясятак рэпарцёраў ды рэдактараў, бальшыня з іх засталася за кратамі як мінімум на тры дні. Афіцыйна – паводле скаргі галоўнай рэдактаркі БелТА. Але журналісцкая супольнасць працягвае высвятляць дэталі і рабіць высновы, якія могуць праліць святло на сапраўдныя матывы затрыманняў.\nПачастункамі ды кветкамі падтрымалі сёння актывісты арганізацыі «Экадом» журналістаў парталу «TUT.BY», дзе Следчы камітэт ужо другі дзень праводзіць ператрус.\nНа момант, калі актывісты прыйшлі ў рэдакцыю, ператрус яшчэ працягваўся. Сёння сілавікі абшуквалі ды забіралі тэхніку на паверх ніжэй, чым напярэдадні – там, дзе месціцца тэхнічны аддзел «ТУТ БАЙ МЕДИА» ды сэрвісу ўтрымання сайтаў «HOSTER.BY», які таксама звязаны з вядомым бізнесоўцам Юрыем Зісерам.\n«Любая рэпрэсія, яна, калі кранае сёння некага аднаго, то яна можа крануць і другога. І мы лічым важным выказваць салідарнасць», – кажа Алёна Дубовіч з «Экадому».\nНапярэдадні Юрый Зісер напісаў у сваім «Фэйсбуку», што маштаб акцыі ды яе выкарыстанне дзяржаўнаю прапагандай сведчыць пра тое, што спецаперацыя супраць журналістаў звязаная з палітыкаю.\n«Тыя тэмы, і тое як яны асвятляюцца незалежнымі журналістамі, магчыма, ня ў поўнай ступені адпавядаюць дзяржаўнай палітыцы Рэспублікі Беларусь», – кажа чалец «Экадому» Марына Дубіна.\nТаксама сёння працягваліся затрыманні і допыты ў іншых выданнях. Зранку, пасля ператрусу ў офісе парталу «Realt.by», адтуль забралі чатырох працаўнікоў, у тым ліку – галоўнага рэдактара.\n«Неабходнасці не было такой, каб браць з БелТА нейкую інфармацыю. Можа яны карысталіся для асабістых нейкіх… а можа і не карысталіся», – кажа «Белсату» дырэктар «Realt.by» Аляксандр Мартыненка.\nТаксама сёння на допыт у Следчы камітэт забралі журналістаў-фрылансэраў Паўлюка Быкоўскага і Аляксандра Жукава з жонкаю. Жанчыну адпусцілі, абодвух рэпарцёраў, якія супрацоўнічалі з выданнем «Беларусы і рынак», пакінулі на трое содняў за кратамі.\n«Калі пад пад раздачу – пад канкрэтнае гэтае карыстанне паролем доступу да БелТА, патрапілі яшчэ нейкія непалітычныя журналісты, то гэта толькі на руку ўладам, каб зрабіць выгляд, што, нібыта, мы дзейнічаем зусім не па палітычных матывах», – кажа палітычны аглядальнік Віталь Цыганкоў.\nМіж тым з учорашняга дня ў ізалятары застаюцца чацвёра журналістаў. Працаўніца БелаПАН Тацяна Каравянкова і тры журналісткі «TUT.BY»: Марына Золатава, Галіна Уласік і Ганна Калтыгіна. Сёння іхныя калегі і родныя прыйшлі да ізалятара на Акрэсціна і прынеслі перадачы для затрыманых.\nАндрэй Герасімечка, муж затрыманай Ганны Калтыгінай, кажа, што да тых, хто праводзіў ператрусы «прэтэнзіяў няма: усё было вельмі карэктна».\n«Але, сам факт таго, што гэта адбылося – гэта быў дастаткова сур’ёзны шок», – кажа Герасімечка.\nУ рамках справы БелТА следчыя наведаліся і ў дзяржаўнае выданне «Культура і мастацтва», але там, у адрозненне ад незалежных выданняў, сілавікі не забралі ані супрацоўнікаў, ані тэхнікі.\n«У нас увогуле ніякіх следчых дзеянняў, як такіх, не было. Проста прыйшлі, паразмаўлялі, спыталі і сышлі», – кажа дырэктар выдання Ірына Слабодзіч.\nСёння «Еўрарадыё» паведаміла, што, паводле іхнай інфармацыі, шырокае кола журналістаў заходзіла на платную версію БелТА, карыстаючыся паролем дзяржаўнага выдання «СБ Беларусь сегодня». У рэдакцыі «Realt.by» нам выказалі версію, што ператрус можа быць звязаны з прыходам туды новага рэдактара, які перад гэтым працаваў у названым дзяржаўным выданні. Беларуская і міжнародная грамадзянская супольнасць, аднак, сыходзяцца на тым, што нават калі факт парушэння і быў, то непрапарцыйная рэакцыя на яго сведчыць пра тое, што гэта, хутчэй, нагода, чым прычына зачысткі.\n«Надыходзе дзвюх палітычных кампаніяў, як мінімум. Можа будуць і іншыя, але гэта – парламенцкія і прэзідэнцкія выбары. І, менавіта гэтым можна патлумачыць, што дзяржава задумалася пра тое, як можна абмежаваць уплыў незалежных СМІ. Прымусіць журналістаў уключыць як мага больш гучней у сябе ў галаве ўнутранага цэнзара», – лічыць палітычны аглядальнік Віталь Цыганкоў.\nСпыніць пераслед журналістаў заклікаў Еўразвяз, Рада Еўропы, арганізацыя «Рэпарцёры без межаў» ды шэраг іншых беларускіх журналісцкіх ды праваабарончых аб’яднанняў.\nСтаніслаў Івашкевіч; фота – Васіль Фядосенка/Reuters/Forum\nТэгі: TUT.BY Віталь Цыганкоў Ірына Слабодзіч Марына Дубіна Марына Золатава Паўлюк Быкоўскі Тацяна Каравянкова Экадом\nКалегі ўзгадваюць Юрыя Зісера\n01:55 Хай так TV (сатырычная праграма) цяпер


Кандэнсат на бачку ўнітаза: даступныя метады вырашэння - Падручнік сантэхніка\nУ гэтым артыкуле мы распавядзем, як ліквідаваць кандэнсат на бачку ўнітаза. Таксама мы высветлім, чаму ўтворыцца кандэнсат на асобных элементах сантэхнікі, чым гэта пагражае і як такая праблема можа быць вырашана.\nУ цяперашні час на рынку прадстаўлены шырокі асартымент унітазаў, якія адрозніваюцца канфігурацыяй, тыпаразмераў, тыпам вытворчых матэрыялаў і тэхнічным абсталяваннем.\nЗразумела, мадыфікацыі, прапанаваныя ў спецыялізаваных крамах, адрознівае цана, якая залежыць ад брэнда і эксплуатацыйных характарыстык сантэхнікі. Але, на жаль, большасць унітазаў аснашчаны зліўнымі бачка, на якіх у працэсе эксплуатацыі выступае моцны кандэнсат.\nІ толькі малая колькасць вытворцаў сур'ёзна падыходзіць да вырашэння праблемы, прапаноўваючы пакупніку бачкі, якія ня пацеюць. Ітаке, чаму на бачку ўнітаза з'яўляецца кандэнсат?\nПрычыны з'яўлення кандэнсату на сантэхніцы\nЗаўважылі, што на бачку ўнітаза запасіцца кандэнсат? Нічога дзіўнага ў гэтым няма, так як свежая вада ўнутры ёмістасці на парадак халадней паветра ў памяшканні.\nУ ідэальным варыянце вада, трапляючы ў бачок, за пэўны час паспявае прагрэцца і сценкі ёмістасці звонку не пацеюць. Часцей за ўсё, раса з'яўляецца таму, што запорная арматура настроена няправільна і аб'ём халоднай вады пастаянна папаўняецца. Больш за тое, паветра ў памяшканні санвузла вільготны, што, зноў жа, спрыяе запацяваннем халоднай керамікі.\nТакім чынам, прычын праблемы трохі, засталося вызначыцца з тым як іх ліквідаваць сваімі рукамі.\nСвоечасовасць барацьбы з запацяваннем сантэхнікі асабліва важная, бо калі не надаць залішняй вільготнасці належнай увагі, магчымы шэраг негатыўных наступстваў, сярод якіх адзначым наступнае:\nадукацыю на месцы падцёкаў характэрных цёмных плям;\nз'яўленне цвілі, якую з цягам часу будзе цяжка вывесці;\nзакісання нітаў, якія вядуць у бачок і ўнітаз.\nЦяпер, калі мы ведаем, што залішняя вільготнасць на сантэхніцы шкодная, засталося вызначыцца з тым, што рабіць з кандэнсатам на зліўным бачку ўнітаза.\nПравяраем прадукцыйнасць вентыляцыі\nДля таго каб прадухіліць запацяваннем сантэхнікі, у першую чаргу, неабходна пераканацца ў тым, што вентыляцыя санвузла эфектыўна працуе.\nВажна: Праверыць працу выцяжкі ў прыбіральні нескладана, дастаткова паднесці запаленую свечку да дэкаратыўнай вентыляцыйнай рашотцы і паглядзець наколькі асобай полымя. Калі агонь варта вертыкальна нерухома, значыць, вентыляцыя не працуе.\nНармалізаваць цыркуляцыю паветра можна наступным чынам:\nДэкаратыўная рашотка здымаецца і ў вентыляцыйны канал прасоўваць спецыяльны ёрш, які прасоўваецца ўглыб канала і здымае ўсе забруджвання.\nКалі каналы ачышчаны, але цяга слабая, замест дэкаратыўнай рашоткі можна ўсталяваць восевай вентылятар, які будзе прымусова адводзіць паветра вонкі. Адпаведна, чым больш магутны будзе абраны вамі вентылятар, тым менш вільготнага і цёплага паветра будзе ў памяшканні.\nКалі санвузел размешчаны ў прыватным доме, для паляпшэння цыркуляцыі паветра можна ўжыць натуральнае прытокава-выцяжной вентыляцыю. Такія сістэмы працуюць за кошт розніцы ціску паветра звонку і ўнутры дома і кошт іх рэалізацыі не так высокая як выраб прымусовай сістэмы.\nЯшчэ адным дзейсным спосабам паляпшэння цыркуляцыі паветра ў санвузле з'яўляецца прафесійнае праектаванне сістэмы падачы паветра. Для гэтых мэтаў запрашаюцца спецыялісты, якія вызначаць аптымальны варыянт размеркавання паветраных патокаў і падбяруць неабходнае вентыляцыйнае абсталяванне.\nЦяпер, калі мы высветлілі, як ліквідаваць кандэнсат на унитазном бачку вентыляцыя, разгледзім іншыя дзейсныя рашэнні.\nРамантуем запорную арматуру\nКалі не ясна, чаму збіраецца кандэнсат на бачку, трэба пераканацца ў тым, што зліўны механізм працуе, так як неабходна.\nКалі зліўны механізм няправільна настроены, то струменьчык вады пастаянна сцякае ва ўнітаз. У выніку аб'ём свежай халоднай вады ў ёмістасці пастаянна папаўняецца і даводзіцца шукаць адказ на пытанне як прыбраць кандэнсат з бачка ўнітаза.\nАдрэгуляваць зліўны механізм нескладана.\nІнструкцыя рэгулявання на большасці бачкоў наступная:\nЗдымаем верхнюю крышку. На некаторых мадыфікацыях вечка здымаецца свабодна без асаблівых высілкаў, у іншых разнавіднасцях, для таго каб зняць вечка, трэба выкруціць кольца, размешчанае вакол кнопкі зліву.\nЗняўшы вечка, вызначаемся з тыпам зліву. Часцей за ўсё, пластыкавы паплавок мацуецца на пластыкавай рэйцы, якая па меры напаўнення гідраакумулятара перакрывае доступ вады. На канцы рэйкі размяшчаецца які фіксуе шруба, якім можна зацягнуць рэйку ў патрабаваным становішчы. У выніку, механізм будзе спрацоўваць тады, калі гэта неабходна.\nУсталёўваем вечка ў зыходнае становішча і карыстаемся сантэхнікай без пагрозы запацяваннем.\nВажна: Ёсць запорная арматуры, якая мае іншую канструкцыю. Зрэшты, прынцып працы ва ўсіх гэтых прылад падобны, таму разабрацца ў наладзе будзе нескладана.\nКалі зліўны механізм не падаецца наладцы альбо наогул зламаны, неабходна падабраць падыходную замену, усталяваць, адрэгуляваць і такім чынам забяспечыць адсутнасць расы на фаянс.\nКалі да гэтага часу не ведаеце, як пазбавіцца ад кандэнсату на бачку ўнітаза, замест звычайнай сантэхнікі можна прымяніць спецыяльны бачок з падвойнымі сценкамі і праслойкай цеплаізаляцыі. У якасці прыкладу адзначым прадукцыю, пададзеную пад гандлёвай маркай Ido Seven D.\nПрылада ўяўляе сабой пластыкавую ёмістасць, якая выконвае функцыю асноўнага гідраакумулятара. Па-над гэтай ёмістасці апранаецца фаянсавы кажух, паміж якім і асноўны ёмістасцю захоўваецца микропрослойка паветра. Набываючы вырабы з падвойнымі сценкамі, можаце быць упэўнены ў тым, што пытанне як змагацца з кандэнсатам на бачку ўнітаза, ужо не актуальны.\nЦяпер, калі мы ведаем, што рабіць з кандэнсатам на бачку ўнітаза, можна эфектыўна вырашыць праблему актуальную для многіх санвузлоў. Засталіся якія-небудзь пытанні, на якія не ўдалося атрымаць вычарпальны адказ? У такім выпадку можна паглядзець відэа ў гэтым артыкуле.\nПредыдущаяЯк знайсці ваду для свідравіны: тры найпростых метаду


Галоўная ➠ Навіны тэхналогій ➠ Новы фармат ретвитов з каментарамі дазволіць больш актыўна мець зносіны\nАб чарговым рыхтуецца новаўвядзенні, закліканым палепшыць функцыянальнасць і зручнасць карыстання Twitter, паведамляюць журналісты TechCrunch. Па дадзеных крыніцы, папулярны сэрвіс мікраблогаў тэстуе новы фармат ретвитов які спадабаўся кантэнту, які дазволіць пакідаць да цитируемому тэксце разгорнутыя каментары.\nСправа ў тым, што існуючая методыка дазваляе альбо проста ретвитнуть цікавы тэкст, альбо працытаваць яго з уласным каментаром. Праўда, у апошнім выпадку арыгінальнае паведамленне выглядае як цытата, складзеная ў двукоссі, пры гэтым на яго выдаткоўваюцца і тыя самыя "магічныя" 140 знакаў, лимитирующие даўжыню аднаго твіт.\nУ новай функцыі ретвитов з каментарамі, якая можа прыйсці на змену фармату рэтвіты з цытаваннем, тэкст арыгінальнага паведамлення адлюстроўваецца ў выглядзе карткі накшталт тых, што зараз выкарыстоўваюцца для публікацыі ў Twitter паведамленняў з фотаздымкамі і відэа. Тым самым карыстальнік мае магчымасць пакідаць да ретвитам больш разгорнутыя каментары, праўда, калі менавіта паказаны фармат ўбачыць святло, пакуль незразумела.\nNokia рыхтуе новы інтэрфейс Symbian


мануэль - Synonyms of мануэль | Antonyms of мануэль | Definition of мануэль | Example of мануэль | Word Synonyms API | Word Similarity API\nTop 10 similar words or synonyms for мануэль\nTop 30 analogous words or synonyms for мануэль\nМануэль Монт Выхадзец з сям'і імігрантаў з Каталоніі, вывучаў права, займаўся адвакацкай практыкай. Пачынаючы з 1840 года займаў некалькі міністэрскіх пасад ва ўрадзе Мануэля Бульнеса. Быў абраны прэзідэнтам Чылі ў 1851 годзе, і пераабраны ў 1856 годзе. У 1861 годзе быў абраны старшынёй Вярхоўнага суда і заставаўся на пасадзе да сваёй смерці. Яго імя прысвоена гораду Пуэрта-Монт.\nМануэль Бульнес Удзельнічаў у вайне за незалежнасць ад Іспаніі.\nМануэль Нар’ега Мануэль Антоніа Нар'ега Марэна (; 11 лютага 1934, горад Панама, Панама — 29 мая 2017) — панамскі ваенны дзеяч, камандуючы Нацыянальнай гвардыі, дэ-факта кіраўнік Панамы ў 1983—1989 гадах.\nМануэль Нар’ега Нарадзіўся 11 лютага 1934 года ў Панаме. Пасля атрымання сярэдняй адукацыі ў Нацыянальным інстытуце Панамы, Нар'ега скончыў ваеннае вучылішча Чарыльяс ў Перу. У 1962 годзе ў званні малодшага лейтэнанта ён пачаў службу ў другой ваеннай акрузе Нацыянальнай гвардыі, пасля атрымаў званне капітана і пасаду кіраўніка батальёна. У 1968 годзе ў званні маёра Нацыянальнай гвардыі, Нар'ега падтрымаў дзяржаўны пераварот, ажыццёўлены генералам Амарам Тарыхасам. У 1969 годзе быў прызначаны на пасаду кіраўніка Упраўлення ваеннай разведкі і контрразведкі Генеральнага штаба.\nМануэль Бельграна Мануэль Бельграна (; 3 чэрвеня 1770, Буэнас-Айрэс - 20 чэрвеня 1820, Буэнас-Айрэс) — аргенцінскі адвакат, палітык і генерал.\nМануэль Ноер Мануэль Ноер (; нар. , , Германія) — нямецкі футбаліст, брамнік мюнхенскай «Баварыі» і нацыянальнай зборнай Германіі.\nМануэль Альмунія З 2010 года польскі брамнік Войцех Шчэнсны стаў выцясняць Альмунію з асноўнага складу. 30 верасня 2011 года Альмунія быў аддадзены ў кароткатэрміновую арэнду «Вест Хэм Юнайтэд», асноўны брамнік якога Роберт Грын атрымаў траўму. У канцы кастрычніка, пасля аднаўлення Грына, вярнуўся ў «Арсенал».\nМануэль Альмунія Па заканчэнні сезону 2011/2012 Альмунія пакінуў «Арсенал» у стане свабоднага агента, і неўзабаве стаў іграком клуба «Уотфард», за які гуляў на працягу двух сезонаў. Улетку 2014 планаваўся пераход Альмуніі ў «Кальяры», але з-за медыцынскіх праблем ён быў вымушаны завяршыць кар'еру.\nМануэль Нар’ега У 1995 годзе суд Панамы завочна прызнаў Нар'егу вінаватым у палітычных забойствах і прысудзіў яго да 20 гадоў турмы.\nМануэль Гадой Мануэль Гадой, маркіз Альварэс дэ Фарыа, герцаг Алькудыя (; , Бадахас — , Парыж) — іспанскі дзяржаўны дзеяч, фаварыт каралевы Марыі Луізы і сябар караля Карла IV. Меў мноства тытулаў: маркіз (1792 год), герцаг дэ Алькудыа (1792 год), князь дэ ла Паза («князь міру», па заключэнні Базельскага мірнага дагавора), гранд 1-га класа (1795 год), генералісімус сухапутных і марскіх сіл (1 кастрычнік 1804 г.). У 1792—1798 гадах першы міністр каралеўства. Фактычна кіраваў Іспаніяй з 1792 па 1808, за выключэннем перыяду 1798—1801 гадоў.


600 балаў з 600 магчымых — Поставы Новости города Поставы Погода в Поставах Поставский край Пастаўскі край\n02.05.2017 03.07.2018 postawy397Комментариев нет\nМайстар-повар кафэ “Церамок”, якое належыць філіялу “Каапгандаль № 2 райспажыўтаварыства” Галіна Зямчонак заваявала Гран-пры на рэспубліканскім конкурсе “Беларускі майстар-2017” па спецыяльнасці “Повар-кулінар”. Яна прадстаўляла Віцебскую вобласць.\nКонкурс ладзіла Федэрацыя прафсаюзаў Беларусі. Яго мэта — павышэнне прэстыжу чалавека працы, стварэнне належных умоў для прафесійнага росту, фарміраванне пазітыўнай грамадскай думкі пра прафсаюзны рух краіны, прыцягненне ўвагі грамадскасці да рабочых прафесій. У “Беларускім майстры” прымалі ўдзел прадстаўнікі 18 прафесій, сярод якіх муляр, зваршчык, цырульнік, медыцынская сястра, повар-кулінар, повар-кандытар, вадзіцель, ратаўнік і іншыя.\nКонкурс праходзіў ў некалькі этапаў. Г. А. Зямчонак не было роўных сярод калег з іншых абласцей. З 600 магчымых балаў яна набрала 600.\n— Мы загадзя не ведалі, што давядзецца гатаваць, — расказвала Галіна Анатольеўна. — Прадукты падаваліся ў чорнай скрыні. А далей — твая фантазія. Мне выпала курыца. З яе я прыгатавала суфле пад лімоннай вуаллю, на гарачае — філе. Яшчэ на адным этапе трэба было прадэманстраваць уменне па карвінгу з агародніны і фруктаў. Прыемна, што журы высока ацаніла мае здольнасці.\nУрачыстае ўшаноўванне пераможцаў у адпаведных прафесіях адбудзецца ў бліжэйшы час у Мінску.


Анкета Свабоды: Зміцер Сасноўскі\nГалоўная » Навіны ЗБС "Бацькаўшчына" » Анкета Свабоды: Зміцер Сасноўскі\nЗміцер Сасноўскі — беларускі музыка, лідэр гурта сярэднявечнай музыкі "Стары Ольса", майстар і калекцыянэр старадаўніх інструментаў, прадусар (акрамя "Ольсы" займаецца маладымі гуртамі свайго ўлюбёнага кірунку), рэжысёр (зняў тры кліпы), навуковец (аўтар 13 навуковых артыкулаў), кіраўнік інфармацыйнага цэнтру МГА "ЗБС "Бацькаўшчына".\nМагчымасць будаваць кожны дзень паводле свайго разумення і ў адпаведнасці са сваімі пачуццямі. У гэтым сэнсе маё ўспрыманне свабоды амаль супадае з разуменнем шчасьця.\nВымушанасць мірыцца з дыктатам большасці.\nШто для вас шчасце?\nСвабода ва ўсіх праявах. Нават у асабістым жыцці. Але наконт асабістага патлумачу. У фільме "Неспрыстойная прапанова" на пачатку гучыць голас за кадрам: "Калі кахаеш нешта — адпусьці яго, і калі яно да цябе вернецца — будзе тваім назаўжды, калі не вернецца — яно не было тваім ніколі".\nСтраціць пакуты творчасці і пачуццё навізны.\nТалент тактычнага чакання непунктуальных, але блізкіх людзей.\nКалі б можна было пражыць жыццё яшчэ раз, што б вы змянілі?\nПасля такога пытання спачатку згадалася ўся безліч глупстваў, памылак і шалёных учынкаў, большасць якіх зроблена пад уздзеяннем адпаведных напояў і рэчываў. Але пасля невялікага асэнсавання адчуваю ўдзячнасць лёсу, Богу і людзям за ўсё перажытае і пабачанае. Таму змяніў бы толькі адчуванне часу — не губляў бы яго на дробязі!\n"Свой лёс будуй сам!" і "Не затрымлівай кубак!"\nУ якой палітычнай сістэме вы хацелі б жыць?\nЯкая пакідае дастатковае поле для працавітай рэалізацыі асабістых амбіцый. Калі я здольны "вкалываць" і ў мяне ёсць вялікія жыццёвыя планы, я не хачу дапамагаць атрымліваць стабільны аклад тым, хто працаваць не хоча і плануе жыццё толькі ад пляшкі да пляшкі.\nУ Беларусі, але з прынцыпам рассялення людей паводле культурных і жыццёвых прыярытэтаў. У маім двары ў цэнтры Мінска рэгулярна можна бачыць карціну, як чалавек у добрым строі сядае ў добрую машыну, а праз 2 метры "сінякі" "душаць" чарговую бутэльку "чарла". У прынцыпе гэта старая мара — пабудаваць пасёлак пад Мінскам, дзе б жылі выхаваныя і свядомыя беларусы са сваёй паліцыяй, сваёй школай і ўніверам, сваёй прэсай і сваім кабельным ТВ. І гэта не так і складана пачаць — хаця б некалькім з нас прадаць свае кватэры, набыць за капекі на рэгіёнах драўляныя зрубы, перавезці і сабраць. А далей — працаваць да чырвонага поту дзеля нашых дзяцей!\nГісторыкі і фантасты даўно вызначылі, што мы не здольныя нармальна жыць ні ў якай іншай эпосе, акрамя той, у якую нарадзіліся і выраслі.\nКультурная рэвалюцыя, побытавая фізычная культура (загартоўванне, ёга, ушу і інш.), адкрытая спекуляцыя на геаграфічным становішчы ў сферы міжнароднага транзітнага гандлю, легалізацыя "чорных" капіталаў, шырокае мясцовае самакіраванне, падтрымка гістарычнай спадчыны, найшырэйшае развіццё ўсіх відаў турызму. Нешта атрымалася шмат — нейкая перадвыбарчая праграма! Але гэта выглядае цэльна, а нейкае адно дзеянне не здольнае заўважна змяніць становішча!\nЯкія адносіны Беларусь павінна мець з Еўразвязам?\nЧаста бываю ў краінах Еўразьвязу і ведаю "процьму" іх амаль невырашальных праблем. Таму аптымальным шлях Беларусі — добрасуседскія стасункі з Усходам і Захадам пры захаванні свайго ўнікальнага статусу і пры дбанні пра свае нацыянальныя беларускія "шкурныя" выгоды. Толькі паводле такіх прынцыпаў ВКЛ ганарліва пражыло пяць стагоддзяў.\nЯкія адносіны Беларусь павінна мець з Расіяй?\nТакія, як і з Еўразвязам. Наша гісторыя паказвае, што калі аддаваць перавагу аднаму з бакоў — аўтаматычна "скатваесся" ў падначаленне да аднаго і супрацпастаўляесся другому. МЫ гордая незалежная нейтральная дзяржава з дбаннем толькі сваіх, а не чужых інтарэсаў. Наш шлях — мір з суседзямі і праз гэта добры бізнэс паміж імі і іхнымі рэсурсамі!\nЯ зусім не супраць дыктатуры, бо мы, беларусы, па натуры поўныя балбесы і разгільдзяі! Але я супраць дыктатуры, якая не мае нацыянальных прыкмет і прымушае актыўных сваіх грамадзян жыць на адным узроўні з вялікім пасіўным статкам.\nКалі і як у Беларусі зменіцца ўлада?\nНу, балбесамі і разгільдзяямі мы не перастанем быць! Здаровы жыцьцёвы "пафігізм" у нас таксама не знікне, бо фарміраваўся доўгія стагоддзі і дапамог нам выжыць! Таму адказ тут адзін — зменіцца ўсё імкліва і хутка, калі хаця б адно звяно гэтага напружанага ланцужка не вытрымае і парвецца. І я ўжо зараз шчыра баюся тых часоў. Баюся за родных, блізкіх і сяброў, бо з нашымі недахопамі ў нацыянальным характары і многімі негатыўнымі рысымі, выхаванымі СССР і РБ, пэўна, давядзецца ўжываць здольнасці абароны і самаабароны. Таму я толькі за мэтанакіраванае, але павольнае рэфармаванне ўлады. Хаця, магчыма, гэта параноя!\nДва варыянты: ці калі ўлада "абмовіцца", ці калі мова стане моднай. Калі "ён" пачне хаця б зрэдку ўжываць родную мову — зменіцца многае. Пры сучаснай сістэме ўлады амаль адсутнічаюць перашкоды, каб за некалькі гадоў Беларусь стала збольшага беларускамоўнай. Гэтым ўлада толькі ўмацавала б свае пазіцыі. Чаму "ён" гэтага не разуме?! Наконт "моднага" шляху вельмі сумняваюся. Яго амаль няма каму рэалізаваць. Зусім нядаўна я безвынікова спрабаваў пераканаць знаёмага, што важней папулярызацыя мовы, чым бясконцыя знясільваючыя спрэчкі прафэсійна нерэалізаваных мовазнаўцаў наконт таго, які правапіс і граматыка больш адпавядае нацыянальнаму характару. Тут шмат што можна сказаць жудасна негатыўнага пра ўсіх, хто зводзіць праблему жывога грамадскага ўжывання мовы да навуковых спрэчак пра граматыку. У мяне складаецца ўражанне, што гэта нейкая добра прадуманая дыверсія — хай актыўныя беларусы лепш трацяць час на спрэчкі між сабой, чым мілагучнымі беларускімі выразамі з добрай усмешкай і пазітыўным стаўленнем да суразмоўцы паказваюць, што карыстацца мовай можа быць прыгожа і модна!\nЯк шматразова ў гісторыі — "выедзем", выжывем, "перакантуемся" на здаровым "пафігізме" да лепшых часоў! У горшым выпадку станем "аўстрыйцамі". Хаця горшага выпадку не будзе!!!


Як спыніць перхаць: хатнія працэдуры і ПАВІННЫ ГЛЯДЗЕ парады!\nПрыгажосць\t 14 сьнежня 2017\nТы ведаеш як пазбавіцца ад перхаці? Перхаць - гэта стан скуры галавы, якое выклікае ў валасоў драбнюткія белыя лускавінкі, і гэта праблема пакутуе мільёны людзей па ўсім свеце. З няёмкага пункту гледжання з'яўленне перхаці не звязана са шкоднымі гігіенічнымі звычкамі, але яно становіцца значна больш частым, калі чалавек не рэгулярна мые валасы.\nНягледзячы на гэта, не адчайвайцеся, перхаць - гэта праблема, якую можна лёгка вырашыць пры дапамозе розных самаробных метадаў альбо шампуняў з лёгкім доступам.\nНіжэй вы можаце ўбачыць некалькі парад, як пазбавіцца ад перхаці самаробным спосабам. Давайце праверым?\nЯк пазбавіцца ад перхаці: хатнія працэдуры\nДля тых, хто адчувае перхаць і адчувае сябе няўтульна ў гэтай сітуацыі, ведайце, што існуюць хатнія і натуральныя метады лячэння, якія эфектыўна пакладуць канец гэтай праблеме.\nВоцат - выдатны саюзнік для збавення ад перхаці, лячэнне гэтым кампанентам дапамагае пазбавіцца ад грыбка, які выклікае перхаць. Паколькі ён валодае вялікай кіслотнасцю, ён перашкаджае размнажэнню грыбоў і знішчае ўжо распрацаваныя.\nЯго прымяненне неабходна рабіць штотыдзень, каб лячэнне пачало дзейнічаць. Рэкамендуецца змяшаць роўнае колькасць белага воцату і вады і нанесці на валасы, уключаючы скуру галавы.\nПакіньце яго на 30 хвілін і нармальна вымыйце валасы.\nХарчовая сода - гэта інгрэдыент, які звычайна выкарыстоўваецца на бразільскіх кухнях. Шмат у якіх выпадках харчовая сода таксама можа быць эфектыўнай для ліквідацыі перхаці.\nГэта таму, што ён вылузвае скуру галавы, а таксама дапамагае ліквідаваць грыбок.\nДля выкарыстання харчовай соды пры лячэнні перхаці варта змяшаць сталовую лыжку харчовай соды з чайнай лыжкай вады.\nПасля таго, як сумесь будзе зроблена, умасіруйце яе ў скуру галавы кончыкамі пальцаў, робячы мясцовы пілінг прыблізна 2 хвіліны.\nПасля завяршэння працэсу трэба прамыць валасы, як звычайна. Яшчэ адна парада - дадаваць харчовую соду ў шампунь пры прыняцці душа.\nАлоэ Вера, якое ў народзе называюць алоэ вера, не толькі служыць для ўвільгатнення валасоў, але і дзейнічае супраць перхаці. Алоэ валодае ўласцівасцямі, якія спрыяюць адслаеннях скуры галавы, працуючы ў якасці эфектыўнага антыбактэрыйнага і супрацьгрыбковага сродкі.\nВыкарыстоўваючы алоэ вера для збавення ад перхаці, варта ўзяць лісце і адкрыць іх гарызантальна, выцягнуўшы ўвесь гель, які змяшчаецца ўнутры.\nПасля гэтага нанёс яго на скуру галавы і дайце дзейнічаць прыблізна 15 хвілін, звычайна змыйце.\nАкрамя таго, што апельсінавыя скарынкі вельмі араматычныя і выкарыстоўваюцца як у салодкіх, так і ў пікантных стравах, яны таксама могуць быць вельмі эфектыўнымі пры лячэнні перхаці. Працуе як выдатны фунгіцыд і стымулюе аднаўленне здзіўленай вобласці дзякуючы вітаміну С.\nКаб выкарыстоўваць апельсінавую скарынку ў лячэнні перхаці, трэба ўзбіваць скарынкі 2 апельсінаў разам з сокам паловы цытрыны, пакуль яна не ўтворыць пасту.\nПасля гэтага вырабіце склад на скуру галавы і дайце яму дзейнічаць прыблізна 30 хвілін, перш чым мыць валасы нармальна.\nЛячэнне шампунямі для ліквідацыі перхаці\nУ дадатак да самаробных метадаў, якія вы можаце выкарыстоўваць для збавення ад перхаці, на рынку прадстаўлена некалькі тыпаў і марак спецыфічных шампуняў супраць перхаці. Ніжэй вы можаце ўбачыць спіс двух тыпаў, якія абяцаюць спыніць перхаць.\nШампунь супраць перхаці Head & Shoulders\nВялікі лідэр на рынку шампуняў супраць перхаці, Head & Shoulders мае некалькі тыпаў шампуняў, якія дапамогуць вам пазбавіцца ад гэтай праблемы. Прадукт можна знайсці ў большасці бразільскіх супермаркетаў па сярэдняй цане 15,00 R $ у ўпакоўцы па 200 мл.\nКалі вы хочаце купіць шампунь і пакласці канец вашай праблеме перхаці, у камфорце дома, пры ўсёй бяспецы і практычнасці, націсніце на кнопкі ніжэй, і вы будзеце перанакіраваны на лічбавыя платформы дзвюх найбуйнейшых аптэк у Бразіліі. Аптэка Araujo і аптэка Onofre - гэта надзейныя аптэкі, у якіх шмат кліентаў па ўсёй Бразіліі.\nШампунь супраць перхаці Яснае абнаўленне і супраць свербу\nЗ дапамогай тэхналогіі, якая дапамагае змагацца з перхаццю, адначасова здымаючы сверб скуры галавы, шампунь Clear Anti Dandruff - выдатная альтэрнатыва барацьбе з перхаццю. Прадукт можна знайсці ў большасці бразільскіх супермаркетаў па сярэдняй цане 13,00 R $ у ўпакоўцы па 200 мл.\nВы можаце купіць шампунь прама зараз і пазбавіцца ад перхаці. З поўнай бяспекай аптэка Onofre прапануе якасную прадукцыю і гарантыю дастаўкі.


Паглядзець | Krynica.info\nСёння Маленькая Тэрэза хоча расказаць вам сапраўдную альпійскую казку. Даўным-даўно жыла-была дзяўчынка. Яе звалі Хайдзі. У яе быў дзядуля, які жыў высока-высока ў гарах, сярод альпійскіх лугоў, сярод прыгажосці, якую стварыў ...\n“Крынічка”. Кінаклуб Маленькай Тэрэзы – “Плюшавы трусік”\nУ гэты цудоўны вясновы дзень Маленькая Тэрэза збірае ўсю сям’ю, каб разам паглядзець добры фільм (0+) Сёння ў нашу сямейную кампанію завітаў цацачны “Плюшавы трусік”, які марыць стаць сапраўдным. Гэты напалову мульцік, ...\n“Крынічка”. Кінаклуб Маленькай Тэрэзы – “Зорачкі на зямлі”\nКінаклуб Маленькай Тэрэзы не стамляецца прапаноўваць вам добрыя фільмы. Фільмы, якія можна паглядзець разам, якія спадабаюцца і дарослым, і дзецям (0+). “Зорачкі на зямлі” – кранальная, шчырая гісторыя аб унікальнасці кожнага ...\n“Крынічка”. Кінаклуб Маленькай Тэрэзы – “Прывітанне, Джулі!”\nПятніца і Кінаклуб Маленькай Тэрэзы зноў з вамі. “Прывітанне, Джулі!” – гэта гісторыя пра двух падлеткаў – Брайса і Джулі, аб іх сталенні і характарах, а таксама пра людзей увогуле. Фільм, ...\n“Крынічка”. Кінаклуб Маленькай Тэрэзы – “Харысты”\nДні пралятаюць проста імгненна – зноў пятніца і зноў Маленькая Тэрэза прапаноўвае вам добры сямейны фільм (12+). “Харысты” – стужка, якая ўражвае, перш за ўсё музыкай, такой цудоўнай, што гэты фільм ...\n«Хрысціянскі Кінаклуб». Пакінутыя\nПасля невялікага творчага адпачынку «Хрысціянскі Кінаклуб» з новым энтузіязмам спяшаецца прадставіць вам годнае кіно, якое нясе хрысціянскія каштоўнасці і пасланне безумоўнай любові. Альбо, як у выпадку з сённяшняй кінастужкай, ...\n“Крынічка”. Кінаклуб Маленькай Тэрэзы – “Паліана”\nДобры дзень, сябры! Маленькая Тэрэза і яе кінаклуб зноў з вамі – і можна быць упэўненым у якасці і вартасці фільма – клічце ўсю сям’ю і дзетак таксама (0+). Сёння будзем глядзець ...\n“Крынічка”. Кінаклуб Маленькай Тэрэзы – “Залатыя рукі”\n“Крынічка”. Кінаклуб маленькай Тэрэзы – “Нябачны бок”


У чым розніца паміж крывой ROC і крывой дакладнасці адклікання? Калі я павінен выкарыстоўваць усіх?\nКрывыя ROC і PR - важныя параметры прадукцыйнасці алгарытму. Значэнне крывой PR становіцца больш глыбокім, калі дадзеныя вельмі скажаюцца. Існуе глыбокая сувязь паміж ROC і PR SPACE, так што крывая дамінуе ў зоне ROC і толькі тады, калі яна дамінуе ў памяшканні PR.\nМы павінны быць асцярожнымі пры працы з алгарытмамі, распрацаванымі для скажоных дадзеных, бо крывая ROC не гарантуе аптымізацыю вобласці пад крывой PR.\nКлючавы момант: простая лінейная інтэрпаляцыя паміж кропкамі ў PR-прасторы недастатковая\nПаколькі людзі ніжэй, асабліва Прэм. Я сказаў, што адрозненні заключаюцца ў тым, як вы падыходзіце да праблемы. З вельмі фармальнага пункту гледжання, крывыя PR надзвычай карысныя і значна больш пераважныя, калі вашы дадзеныя маюць моцны дысбаланс класа. Праверце гэты цудоўны дакумент, калі хочаце даведацца больш пра яго - http: //pages.cs.wisc.edu/~jdavis ...\nДавайце спачатку разгледзім некаторыя прыклады крывых.\nКрывая дакладнасці нагадвання\nТакім чынам, вы прымаеце ўсе вашыя прагнастычныя значэнні і:\nДля ROC мы пабудуем сапраўдныя станоўчыя тарыфы (TPR) і ілжывыя станоўчыя тарыфы (FPR) для ўсіх парогаў для крывой дакладнасці нагадвання. Мы праводзім Precision (PPV) і Recall (гэта таксама TPR) для ўсіх магчымых парогаў.\nЯ думаю, што інтуітыўную розніцу паміж крывымі можна зразумець, паглядзеўшы на AUC (вобласць пад крывой) для абодвух.\nАдрозненне і калі яго выкарыстоўваць:\nРозніца заключаецца ў тым, што ROC-AUC лічыць сапраўдна-станоўчы паказчык TPR і ілжыва-станоўчы паказчык FPR, у той час як PR-AUC лічыць станоўчае прагнастычнае значэнне PPV і сапраўдна-станоўчы паказчык TPR для кожнага парога.\nКалі вы больш зацікаўлены ў станоўчым класе, лепш скарыстацца PR AUC, які больш адчувальны да паляпшэння станоўчага класа. Распаўсюджаны сцэнар - гэта вельмі незбалансаваны набор дадзеных, дзе доля станоўчага класа, які мы хочам знайсці, невялікая. Памятаеце, што нас тут не хвалюе ілжывая станоўчая стаўка.\nКалі вы аднолькава зацікаўлены ў станоўчым і адмоўным класе альбо ваш набор дадзеных дастаткова збалансаваны, добра выбраць ROC AUC. Калі ваш набор дадзеных не збалансаваны, але вы аднолькава зацікаўлены ў абодвух класах з ROC AUC, гэта, вядома, можа быць добра, але памятайце, што вы разлічваеце.\nДаведайцеся больш пра паказчыкі:\nАртыкул Takaya Saito і Marc Rehmsmeier з вычарпальным параўнаннем PR AUC і ROC AUC: Артыкулы з агульнымі "гэтымі супраць" рашэнняў, у тым ліку PR AUC супраць ROC AUCarticle з іншымі (24) метрыкамі ацэнкі для бінарнай класіфікацыі\nУ чым розніца паміж парэзам і траўмай?У чым розніца паміж "планавымі" і "незапланаванымі" выдаткамі ў гадавым бюджэце Індыі?У чым розніца паміж ISO 9001 і ISO 13485?У чым розніца паміж спецыяльнымі аператарамі ўзроўню 1 і 2 у ЗША?У чым розніца паміж аэрапортам і аэрадромам?Як вы можаце апісаць розніцу паміж камутатарам і ступіцай?У чым розніца паміж фарбай на аснове фарбавальніка і фарбай на аснове пігмента?


Землёю белорусской объединенные » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nЗямлёю беларускай аб’яднаныя\n"Чак-чак", "Цэмарт", "Сканцы", "Кабартма", "Ачпачмак"… Гэта некаторыя назвы розных нацыянальных страў, прадстаўленых удзельнікамі фестывалю. Напрыклад, "Сканцы" — абавязковы пачастунак на ўсіх святах у стараабрадцаў. Выпечка з тварожнай начынкай гатуецца ў рускай печы, вытапленай бярозавымі дровамі. Разам з польскай і ўкраінскай кулінарыяй кухню стараабрадцаў прадстаўляла аб'яднанне "Иказненский родник" з Браслаўскага раёна. "Кабартма" і "Ачпачмак" — выпечка татар. Ёй частавалі журы і гасцей прадстаўнікі мусульманскай суполкі з Аршаншчыны. Папулярныя ў мардоўскай кухні выпечку з мёдам у выглядзе палосак "Чак-чак" і падобныя на нашы пельмені "Цэмарт" з начынкай са свежай капусты і мяснога фаршу прыгатавала Святлана Сосік з Туркова. Расказваючы пра асаблівасці мардоўскай культуры, Святлана Габдулаўна заўважыла, што гаспадары дома на развітанне заўсёды частуюць сваіх гасцей цукеркамі. Вось і на яе стале разам з выпечкай красаваліся ласункі ў стракатай "вопратцы". Пачэснае месца сярод нацыянальных "эксклюзіваў" займалі беларускія дранікі з мясам, сала ды каўбаска, фаршыраваныя шчупакі ды марынаваныя агурочкі і памідоры.\nВідэльцы не для стала\nНа міёрскім падвор'і па-суседству з прывезенымі з розных куточкаў раёна пачастункамі, вырабамі майстроў дзісенскага Дома рамёстваў і міёрскай "Святліцы" размясціў выставу гісторык і краязнаўца Вітольд Антонавіч Ермалёнак. Польская матэрыяльная культура была прадстаўлена ўнікальнымі старымі кнігамі, манетамі, прадметамі дамашняга ўжытку. Напрыклад, прыгожае люстэрка ў арыгінальнай аправе, якому ўжо далёка не адзін дзясятак год, відэльцы, што калісьці даўно былі звычайным посудам, а цяпер — важны гістарычны экспанат. Выстава прыцягвала ўвагу многіх наведвальнікаў, а яе арганізатар цікава расказваў пра свае знаходкі.\nЦуды з саломкі\nНа вялікіх лялек, шыкоўныя кветкі, аздобленыя прыгожымі сплеценымі рамкамі іконы і іншыя вырабы з саломкі проста нельга было не звярнуць увагу. Аўтар гэтых работ — Валянціна Барысаўна Атрашкевіч з чашніцкага Дома рамёстваў. Па прафесіі яна бібліятэкар, толькі захапленне саломкай і ўмелыя рукі вызначылі іншае поле дзейнасці. Каля пятнаццаці год жанчына займаецца гэтай справай, у абласным этапе фестывалю прымала ўдзел у другі раз. Валянціна Барысаўна ўжо станавілася лаўрэатам рэспубліканскага фестывалю нацыянальных культур, што праходзіць у Гродне.\nВянок над сцэнай\nЗвычайна на пачатку свята ці пэўнай урачыстасці ўздымаюць сцяг. На фестывалі гэтую функцыю выконвае сплецены з рознакаляровых стужак вянок сяброўства. Калі ён узняўся над сцэнай, вядучыя запрасілі начальніка аддзела ўпраўлення ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі аблвыканкама П. М. Падгурскага і старшыню райвыканкама І. В. Кузняцова даць старт конкурснай праграме. Як заўважыў Пётр Мікалаевіч, абласное свята нацыянальных культур яшчэ раз даказвае, што гасцінная беларуская зямля рада кожнаму. "Добры настрой, шмат людзей, шмат усмешак", — ахарактарызаваў атмасферу фестывалю Ігар Валер'евіч. Усмешак сапраўды было шмат. Разам з апладысментамі яны суправаджалі выступленне кожнага ўдзельніка. І калі гледачы проста атрымлівалі задавальненне ад убачанага і пачутага, то кампетэнтнае журы, не губляючы пільнасці, усё гэта ацэньвала.\nІ ў выніку…\nСярод лаўрэатаў і дыпламантаў абласнога свята значацца прозвішчы міярчан. Дыпломамі ўзнагароджаны Вітольд Ермалёнак, сямейны калектыў Філіпавых, тэатр эстраднай песні "Маленькая фея", тэатр гульні "Фантазёры" (РДК), дзісенскі Дом рамёстваў, клуб народных майстроў "Святліца", клуб "Цвецінскія прысмакі" (Цвецінскі СДК), Святлана Сосік. Тытул лаўрэатаў атрымалі салістка народнай эстраднай студыі "Зараніца" Кацярына Баравік і Арсеній Філіпаў.\n» Областной праздник национальных культур "Нас объединила земля Беларуси" в Миорах\n» Приглашаем на фестиваль\n» Простой и вкусный привет из Цветино\nДетальное описание инженерно геологические изыскания для строительства тут.


ВІБРАЦЫІ СЛОВАЎ, ГВАЛТ ЛІТАР | pARTisan — cучасная беларуская культура | contemporary belarusian culture\nАўтар: Сяргей Астапенка, 28/09/2015 | ЛІТАРАТУРА рэцэнзія\nАдныя літаратурныя раманы лірычныя, другія звяртаюцца да натуралізму і не грэбуюць экстрэмальнымі формамі. Кніга «Пліты і правалы» Андрэя Дзічэнкі – іншая, бо змест яе блізкі не столькі да літаратуры, колькі да музыкі радыкальнага пратэсту.\nЛена Давідовіч. «Кніга Езэкііля», інсталяцыя 2006-2007\nГэты раман-з-нацяжкаю калінінградскага беларуса Андрэя Дзічэнкі наўрад ці зойме месца на латках прадаўцоў кніжнага кірмашу і ўжо дакладна ніколі не з’явіцца ў спісе рускамоўных бестселераў. Каму ад гэтага горш – спісам або Дзічэнку – іншае пытанне. Прынамсі пасля чытання гэтай кнігі можна быць упэўненым, што жыццё ў чэзлым целе страшнага балотнага чалавека яшчэ цепліцца, а працэсу літаратурных эксперыментаў не спыніць нават магутным катком цэнзуры. Нягледзячы на нажніцы дзяржаўнай машыны, некрафілія пераможа любую спробу пакарання, бо гэты сімбіёз існуе па-за рамкамі забойства.\nТым не менш эфекты ёсць заўсёды. А менавіта – цэнзура выціснула экстрым не толькі з рынку кнігавыдаўцоў, але і з галоваў маладых аўтараў, што дзіўна: звычайна ў часы забаронаў махрыстым колерам пачынае расквітаць супрацьстаянне пануючай сістэме.\nУ нас жа – ціша ды роўнядзь, ніякага ярка выказанага творчага бунту. Усіх усё задавальняе, усе задаволеныя. Але вось глядзі ж – аказалася, што не ўсе.\nУ самым пачатку рамана паказваецца менавіта тая рэчаіснасць, дзе мы жывем у гэты момант. Яна яшчэ будзе ўсплываць з развіццём сюжэту, што друзлее, у плямах сацыяльных пролежняў, імкліва дэградуе, наўпрост на вачах муціруе ў жахлівага гамункулуса, пажыраючы ўласных дзяцей. Яна мільгае нават там, дзе ёй ужо няма месца, – выродлівым ценем, заражанаю бліскавіцай, атрутнаю цвіллю. Адпаведнымі ўсёй гэтай карціне аказваюцца і людзі (або істоты), якія яе насяляюць, – падобныя да ашалелых насельнікаў Кунсткамеры або да экспанатаў музея мадам Цюсо, якія заразіліся шаленствам. Усе іхныя дзеянні скіраваныя на разбурэнне, знішчэнне, адмаўленне жыцця. Смерць для іх – вылячэнне ад хранічнай хваробы, адзіны эфектыўны лек. І вельмі цяжка даводзіцца тым, хто апынуўся тут не з уласнай волі, зрабіўшы крок не ў тыя дзверы або саслізнуўшы ў прорву паміж сусветамі.\nГэтая метамарфоза аглушае, настолькі яна нечаканая для чытача. Абрыўкі суіцыдальнай філасофіі, каскады псіхадэлічных прывідаў, феерверк бурлівых адценняў вясёлкі жаху – усё злілося разам у кіпучы паток, які выпальвае мазгавую падкорку. Немагчыма ўбачыць яго пачатак і канец, ён пажырае сябе, нібы Ураборас, спараджаючы новыя абсурдныя сэнсы. Імпрэза ў жудасным тэатры ценяў ніколі не скончыцца, адзінае выйсце – сарваць экран і ўбачыць, як пазіраюць на зямны хаос пагардлівыя зоркі. Менавіта космас з яго вечным спакоем супрацьпастаўляецца ў рамане акіяну чалавечага вар’яцтва – тупой, бязмозглай стыхіі, якая валодае сапраўды бязмежнаю сілай. Дзічэнка выпісвае прастору «Плітаў…» шырокімі сакавітымі мазкамі, не шкадуючы мастацкіх фарбаў, быццам спадзяецца перанесці яго ў рэальнасць.\nПа сутнасці, тут не заўсёды важныя самыя героі, іхнае аблічча, характары. Важная толькі нейкая звышідэя, яна над імі, яна вядзе праз жорсткія выпрабаванні… не, не да святла – гэта выглядала б занадта пошла, хутчэй да яго прывіднага водбліску, які вабіць да недасяжнага. Не хочацца шмат разважаць пра сюжэт рамана, каб загадзя не раскрываць яго паваротаў для будучых чытачоў, аднак варта адзначыць, што звыклыя схемы тут калі і працуюць, то з цяжкасцямі.\nКалі вы прачытаеце гэты тэкст да канца, то, магчыма, адкрыеце для сябе яшчэ адную цёмную грань чалавечай натуры. Калі не – што рабіць, кожны сам выбірае акуляры, праз якія глядзіць на наваколле. Кажуць, што клін выбіваюць клінам, і, думаю, «Пліты і правалы» могуць служыць універсальнаю прышчэпкай ад безвыходнасці, раствараючы яе сваймі радкамі, што кіпяць ад ятры да сусветнае несправядлівасці. І хто сказаў, што адзін у полі не ваяр?\nСпампаваць па спасылцы можна ТУТ.\nТэгі: беларуская літаратура, рэцэнзія