🙈Зліў пратэста — Мікола Дзядок / Mikola Dziadok\nAugust 4th, 2020 | Палітыка, Бягучыя навіны, Відэа\nАсноўны сцэнар на 9-ы дзень, які зараз усе абмяркоўваюць, гэта сілавы разгон. Цалкам верагодна, зразумела. Але чамусьці вельмі рэдка гучыць думка пра другі катастрафічны сцэнар: зліў пратэста.\nА ён цалкам верагодны.\nУ 2006-м Мілінкевіч, сабраўшы 10 000 на Акцябарскай плошчы, павёў іх… Ускладаць кветкі да помніка Перамогі. Не хапіла духу на рашучыя дзеянні ці настаялі куратары — не ведаю. Але ведаю, што калі б не абурэнні шараговых пратэстоўцаў гэтым злівам, намётавага гарадка ўвогуле б не было. Намёты тады паставілі акурат звычайныя людзі, вырашыўшыя, што разыходзіцца па дамах у гэтай сітуацыі — злачынства.\nУ 2014-м на Майдане самазваныя лідары пратэсту спрабавалі дамовіцца з Януковічам, у той час калі народ на плошчы патрабаваў ягонага бясспрэчнага сыходу.\nІ вось калі да сілавога сцэнара мы ўсе падрыхтаваныя, ці прынамсі яго чакаем, то што рабіць, калі нехта, штабы кандыдатаў ці тэлеграм-каналы, якім вы давяраеце, увечары 9-га жніўня заклічуць “заставацца дома, каб унікнуць кравапраліцця” або напішуць, што “маюць інфармацыю аб падрыхтаваных правакацыях”? Ці калі, сабраўшы 100 тысячаў на плошчы, прапануюць падпісаць нейкую рэзалюцыю і разысціся па дамах, каб “змагацца прававымі метадамі”? А калі некаторыя перамоўцы ад апазіцыі прыйдуць і скажуць, што атрымалі клятвенныя завярэнні ад улады правесці новыя выбары, мы перамаглі і можна ісці дадому?\nГэты сцэнар небяспечны з дзвюх прычынаў. Акрамя таго, што гэта марны зліў гіганцкай энэргіі, гэта яшчэ і наўпростая падстава больш рашуча настроеных пратэстоўцаў. Бо вы разумееце, што ўсе, умоўна кажучы, 100 тысячаў, не разыйдуцца, застануцца 10, 5 тысячаў тых, хто захоча “працягу банкета”. І сілавікі з імі расправяцца, адарваўшыся за доўгі страх, недасып, тыдні без звальненняў.\nКалі бачыце людзей, якія дзейнічаюць нашмат больш рашуча за іншых, не запісвайце іх у правакатары. Лепей увогуле спыніць гэтую бясконцую гульню ў пошук правакатараў. Запомніце: міліцыі не патрэбна аніякіх нагодаў, каб прымяніць гвалт, выкаціць бронемашыны і БТРы. Яны могуць зрабіць гэта і так. Таму любой акт самаабароны ў такой сітуацыі – легітымны.\nСакрэт поспеху цяпер у трох рэчах: дэцэнтралізацыя, масавасць і рашучасць. Таму, сябры, з поўнай адказнасцю заяўляю: усе, хто вам будзе прапаноўваць у 9-10 дні абмежавацца напісаннем нейкіх паперак і разысціся па дамах — або працуюць на спецслужбы, або баязліўцы, якім пляваць на лёс краіны. Калі вам разыходзіцца – вырашаеце толькі вы самі, і болей ніхто.\nУ мяне няма свайго сцэнара пратэстаў, але я магу сказаць, што б спрацавала з найбольшай імавернасцю:\n1. Мне падабаецца ідэя ўсім заставацца на выбарчых участках, кантраляваць падлік галасоў і прасякаць фальсіфікацыі. Чым болей канфліктных пунктаў — тым лепей.\n2. Мае сэнс старацца збірацца максімальнай колькасці людзей у адным месцы. Калі вас разагналі, а сілы яшчэ ёсць — шукайце іншае месца, дзе збіраюцца людзі.\n3. Намётавы лагер будзе выдатным рашэннем, калі народ не будзе падрыхтаваны да чагосьці больш радыкальнага. Абараняць яго пры неабходнасці абавязаны ўсе.\n4. Пратэст мусіць быць максімальна доўгім. Рэсурс сістэмы не бязмежны, нельга трымаць Менск на лакдаўне тыдзень.\nУ любым разе, я яшчэ раз заклікаю вас: памятайце, што ўсе палітыкі так ці інакш кантралюемы, а да ўсіх лідараў трэба ставіцца скептычна. Самаарганізуйцеся і настрайвайцеся на доўгую барацьбу.\nА хто не бачыў, абавязкова паглядзіце маю відэаінструкцыю.


Зямля, дзе пачаўся твой лёс - ГУО «Деревнянская средняя школа»\nГлавная » Музей "Стаўбцоўшчына літаратурная" » Зямля, дзе пачаўся твой лёс\nНайбольш змястоўнымі і цікавымі з’яўляюцца матэрыялы чацвёртага раздзела, прысвечанага выпускнікам нашай школы, хто прысвяціў сябе паэзіі ці толькі робіць першыя спробы пяра. Гэты раздзел называецца “Зямля, дзе пачаўся твой лёс”. Эпіграфам да яго ўзялі словы Генадзя Бураўкіна:\nЯ ўдзячны лёсу,\nШто з усіх краёў\nЁн выбраў для мяне\nНа поўнач за Стоўбцамі раскінула свае шаты Налібоцкая пушча. Рубяжэвічы… Іскрыцца, пераліваецца на сонцы стронгавая Сула, вартуе пераезд стары, забыты млын… А далей, ля самага сэрца дрымотнай пушчы, прытулілася вёсачка Малыя Навікі, якая і стала жыццёвай і паэтычнай калыскай паэта Казіміра Камейшы.\nКазімір Вікенцьевіч нарадзіўся 4 снежня 1943 года ў сялянскай сям’і. Пачаў пісаць вершы ў 1959 годзе. Пасля заканчэння Дзераўнянскай сярэдняй школы ў 1961 годзе паступае ў БДУ на філалагічны факультэт. Упершыню ў друку выступіў у тым жа 1961 годзе. Біяграфія майстра паэтычнага слова, як і многіх яго равеснікаў, самая звычайная. Пасля заканчэння БДУ (у 1970 годзе) працаваў у раённай газеце, на беларускім радыё, у рэдакцыях часопісаў “Полымя”, “Вясёлка”, быў намеснікам галоўнага рэдактара часопіса “Маладосць” у галіне паэзіі.\nСёння яго паэтычны набытак даволі багаты. Гэта кнігі паэзіі “Восеньскія позвы”, “Мембрана”, “Нектар”, “Тут мае вёсны прычалены”, “Сябрына”, “Плёс”, “Галоўная вярста”, “Пярэймы дня”, “Кубак блакіту”, “Я – з пушчы”, “Вячэрняя малітва”, зборнік лірычных запісаў і мініяцюр “Паміж кубкам і вуснамі” і іншыя. Некалькі зборнікаў вершаў паэт выдаў для дзяцей. Выступаў у друку з рэцэнзіямі, артыкуламі, нарысамі. Перакладаў з рускай, украінскай, польскай і іншых моў. Асобныя яго творы пакладзены на музыку Вагнерам, Касалапавым, Цесаковым. Лаўрэат Літаратурнай прэміі Саюза пісьменнікаў БССР імя Аркадзя Куляшова (1989 г.) за зборнік паэзіі “Пярэймы дня”, лаўрэат Літаратурнай прэміі “Залаты купідон” (2010 г.), пераможца ў Рэспубліканскім конкурсе “Нацыянальная літаратурная прэмія” ў намінацыі “Лепшы твор (зборнік твораў) паэзіі” за зборнік вершаў “Высокі бераг” (2018).\nПрацаваў на радыё, у рэдакцыях часопісаў “Полымя”, “Вясёлка”, “Маладосць”, “Вожык”.\nА яшчэ далей, у самым сэрцы пушчы, адкуль рукой падаць да залацістадоннага і казачнага возера Кромань, у два шнуркі расцягнула свае хаты вёска Янкавічы. Гэта бацькоўскі куток, маленькая радзіма пісьменніка Генрыха Далідовіча. Ён таксама выпускнік нашай школы.\nНарадзіўся Генрых Вацлававіч 1 чэрвеня 1946 года ў сям’і каваля. У 1963 годзе закончыў Дзераўнянскую СШ, у 1968 годзе – філфак БДУ, працаваў настаўнікам у Барысаўскім раёне, служыў у арміі, зноў працаваў настаўнікам, затым завучам. З 1973 года працуе ў Мінску спачатку ў рэдакцыі часопіса “Полымя”, а з 1979 года – у рэдакцыі часопіса “Маладосць”. З 1991 года з’яўляўся яго галоўным рэдактарам. Займаючы гэту высокую пасаду, ён дапамог убачыць свет творам нашых землякоў – Віктара Сабалеўскага, Тамары Мазур, Зоі Калкоўскай, Івана Рубіна, Сяргея Галоўкі, Рышарда Недаводзіна.\nПершае апавяданне пісьменніка надрукавана ў 1966 годзе ў раённай газеце “Прамень”. Генрых Далідовіч – аўтар кніг прозы “Дажджы над вёскай”, “Цяпло на першацвет”, “Маладыя гады”, “Міланькі”, “На новы парог”, “Станаўленне”, “Міг маладосці”, раманаў “Гаспадар-камень”, “Пабуджаныя”, “Свой дом”, “Заходнікі” і іншых. Лаўрэат Літаратурнай прэміі імя Івана Мележа за раман “Гаспадар-камень” і Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь за раман “Заходнікі”. У цэнтры ўвагі пісьменніка гістарычнае мінулае налібоцкага краю, пасляваеннае жыццё заходнебеларускай вёскі з характэрнымі для таго часу цяжкасцямі і праблемамі. Тэматыка твораў звязана пераважна з вёскай, з працай настаўнікаў. Яго творчасці характэрны лірызм, увага да слова, жыццёвая дакладнасць.\nКрыху бліжэй да Дзераўной яшчэ адна знаёмая вёсачка Ніўнае. Тут у 1948 годзе нарадзіўся паэт Рышард Недаводзін. У 1966 годзе закончыў нашу школу і быў прызваны ў армію. Пасля служыў мічманам на флоце. Закончыў Літаратурны інстытут імя Горкага. Удзельнік VІІІ Усесаюзнай нарады маладых пісьменнікаў, якая праходзіла ў Маскве ў 1984 годзе. Пісаў пераважна на рускай мове. Яго вершы друкаваліся ў цэнтральных і флоцкіх газетах, часопісах “Знамя”, “Знаменосец”, “Советский воин”, “Студенческий меридиан”, у калектыўных зборніках “Маладая гвардыя”, “Багульнік”, у альманаху “Вытокі”. У выдавецтве “Маладая гвардыя” выйшла кніга вершаў “Цяжкая вада”. У 1993 годзе выйшла кніга вершаў “Свидание с Богом”, пазней – зборнік “Судьбы моей сомкнулся круг”. У 1995 годзе ў выдавецтве “Полымя” выйшаў чарговы зборнік паэзіі “Камяні вопыту” на беларускай мове. Памёр у 1998 годзе.\nЛёс наканаваў пушчанцам вырвацца ў вялікі свет, знайсці сваю долю. З “лёгкай рукі” Казіміра Камейшы і Генрыха Далідовіча пайшлі ў нашай школе паэты і празаікі. Гонарам школы з’яўляецца выпускнік 1979 года, зямляк Генрыха Далідовіча Віктар Ключнік. Закончыў факультэт журналістыкі Львоўскага вышэйшага ваенна-палітычнага вучылішча, Ваенную акадэмію Узброеных Сіл Расіі, Міжнародны гуманітарны ўніверсітэт у Францыі. Працаваў ваенным карэспандэнтам на Украіне, у Маскве, на Далёкім Усходзе, за мяжой. Лаўрэат Міжнароднага конкурсу маладых журналістаў (1991 год). Працаваў на тэлебачанні рэдактарам праграмы для вайскоўцаў “Арсенал”., у Камітэце дзяржаўнай бяспекі Рэспублікі Беларусь.\nЛёс Лідзіі Святагор, выпускніцы 1988 года, склаўся так, што яна вымушана была пакінуць факультэт журналістыкі БДУ і закончыць разам з мужам Беларускі інстытут механізацыі сельскай гаспадаркі (цяпер БДАТУ). Завочна скончыла педагагічны ўніверсітэт. Працуе настаўнікам матэматыкі ў г. Стоўбцы. Але піша вершы і цяпер, па-ранейшаму супрацоўнічае з раённай газетай “Прамень”, дасылае туды свае вершы і нарысы аб жыцці вяскоўцаў, аб іх клопатах і турботах.\nЧаста ў мясцовым друку на паэтычнай старонцы “Праменя” “Коласаўская крынічка” можна бачыць вершы выпускніцы нашай школы, а зараз фельчара Стаўбцоўскай раённай бальніцы Эмы Фраловай.\nА сёстры Ірына і Наталля Галавач, якія закончылі школу ў 1996 годзе, неаднаразова зачароўвалі публіку тым, што выконвалі песні, музыку і словы да якіх пісалі самі. У іх вершах, як і вершах аднакласніцы Вольгі Карповіч, расказваецца пра жыццё равеснікаў, моладзі 90-ых гадоў. Пішуць яны пераважна на рускай мове, але сустракаюцца і творы на роднай мове.\nЗахоўваецца ў музеі і літаратурная спадчына былога настаўніка рускай мовы і літаратуры нашай школы Цітова Міхаіла Іванавіча – 15 рукапісных сшыткаў (з іх 9 – аўтабіяграфічная аповесць пра вайну), нататкі, надрукаваныя ў раённай газеце “Прамень”, вершы, прысвечаныя калегам па працы. Яго апошняе выступленне было ў лютым 1998 года ў роднай школе са словамі:\nСкажу я прямо: счастлив я.\nИ счастлив я сполна,\nВедь жизнь моя прошла не зря:\nВ учениках она.\nЗахоўваюцца ў музеі і нізкі вершаў Браніславы Гаўрыленкі, былой піянерважатай, Івана Босага, Ірыны Мар’юшыч, Марыі Ціхановіч, Валерыя і Андрэя Грышаноў, Таццяны Куцко, а таксама працы Іосіфа Пажогі, Франца Шумчыка.


Кліматычная характарыстыка лета 2021 года | Iнфармацыя кліматолага | Белгідрамет - Галоўная старонка\nКліматычная характарыстыка лета 2021 года\nСярэдняя па краіне тэмпература паветра за летні сезон 2021 года склала +20,0°С, што на 2,6°С вышэй за кліматычную норму. Лета 2021 года заняло 2-е месца ў 141-гадовым ранжыраваным шэрагу назіранняў ад самага цёплага да самага халоднага сезона, саступіўшы толькі лету 2010 года. Станоўчая анамалія распаўсюдзілася па ўсёй тэрыторыі краіны, дасягнуўшы найбольшых значэнняў у Магілёўскай вобласці (2,9°С).\nМаксімальная тэмпература паветра летняга сезону (+37,1°С) зарэгістравана 23 чэрвеня на станцыі Кастрычнік, мінімальная (+1,0°С) - 1 чэрвеня на станцыі Мінск і 25 жніўня на станцыі Езярышча.\nСярэдняя тэмпература паветра па месяцах лета 2021 года\nСярэдняя па Беларусі тэмпература паветра за чэрвень склала +19,9°С, што вышэй за кліматычную норму на 3,5°С. Чэрвень 2021 года заняў 3 месца ў ранжыраваным шэрагу назіранняў ад самага цёплага да самага халоднага, пачынаючы з 1945 года.\nСярэдняя тэмпература паветра ўсіх трох дэкад чэрвеня перавышала кліматычную норму. Тэмпература паветра ў першай дэкадзе была вышэй за норму на 1,3°С. Вельмі цёплымі выдаліся другая і асабліва трэцяя дэкады, сярэдняя тэмпература паветра якіх перавысіла кліматычную норму на 3,1 і 6,2°С адпаведна. У трэцяй дэкадзе чэрвеня адзначалася інтэнсіўная хваля цяпла, у выніку якой дзённыя тэмпературы ў асобныя суткі месцамі перавышалі 35-ці градусную адзнаку, дасягнуўшы крытэрыя небяспечнай з'явы. Акрамя таго, на большай частцы тэрыторыі Беларусі, за выключэннем асобных пунктаў назіранняў пераважна на Захадзе, былі абноўлены абсалютныя максімумы тэмпературы паветра для чэрвеня. Папярэднія значэнні абсалютных максімумаў тэмпературы паветра былі адзначаны ў асноўным на працягу апошніх дваццаці гадоў, але на асобных пунктах назірання перавышаны тэмпературныя рэкорды чэрвеня, якія трымаліся больш за сто гадоў. Так на станцыях Барысаў і Васілевічы абноўлены чэрвеньскія рэкорды максімальнай тэмпературы паветра, адзначаныя ў 1901 годзе, а на станцыі Пінск перавышаны рэкорд, адзначаны ў чэрвені 1885 года.\nМаксімальнае значэнне тэмпературы паветра (+37,1ºС) зарэгістравана на метэастанцыі Кастрычнік 23 чэрвеня. Мінімальнае значэнне тэмпературы паветра (+1,0°С) адзначана на станцыі Мінск 1 чэрвеня.\nУ ліпені сярэдняя па Беларусі тэмпература паветра склала +22,5°С, што вышэй за кліматычную норму на 4,1°С. Ліпень 2021 года заняў 2 месца ў ранжыраваным шэрагу назіранняў ад самага цёплага да самага халоднага, пачынаючы з 1881 года. Першае месца належыць ліпеню 2010 года.\nСярэдняя тэмпература паветра ўсіх трох дэкад перавышала кліматычную норму. Вельмі цёплымі выдаліся першая і другая дэкады, сярэдняя тэмпература паветра якіх перавысіла кліматычную норму на 4,4 і 6,0°С адпаведна. Тэмпература паветра ў трэцяй дэкадзе была вышэй за норму на 2,2ºС. У першай-другой дэкадах ліпеня адзначаўся перыяд з анамальна гарачым надвор'ем (хваля цяпла), на працягу якога тэмпература паветра днём знаходзілася пераважна ў межах +30 +34°С, а ў асобныя суткі месцамі перавышала 35-ці градусную адзнаку, дасягнуўшы крытэрыю небяспечнай з'явы.\nМаксімальная за ліпень тэмпература паветра (+35,5°С) адзначана на станцыі Магілёў 12 ліпеня і на станцыі Лельчыцы 17 ліпеня. Мінімальнае значэнне тэмпературы (+6,8°С) адзначана на станцыях Езярышча і Лынтупы 22 ліпеня.\nСярэдняя тэмпература паветра ў першай і другой дэкадах была вышэй нормы на 0,4 і 1,0ºС. Тэмпература паветра ў трэцяй дэкадзе была ніжэй за норму на 0,9ºС. Максімальнае значэнне тэмпературы паветра за месяц адзначана на станцыі Брагін 17 жніўня і склала 34,3ºС. Мінімальнае значэнне тэмпературы (+1,0°С) адзначана на станцыі Езярышча 25 жніўня.\nКолькасць ападкаў за лета 2021 года і кліматычная норма\nЗа лета 2021 года ў сярэднім па Беларусі выпала 241 мм ападкаў, што складае 104% кліматычнай нормы летняга сезону. Найбольшая за сезон колькасць ападкаў выпала ў Брэсцкай вобласці – 306 мм або 137% кліматычнай нормы. Менш за ўсё ападкаў выпала ў Магілёўскай вобласці – 175 мм або 77% кліматычнай нормы.\nУ чэрвені і ліпені ў сярэднім па краіне адзначаўся істотны недабор ападкаў: у чэрвені выпала 55 мм ападкаў, што склала 67% кліматычнай нормы, у ліпені – 66 мм або 78% кліматычнай нормы. У жніўні назіраўся лішак увільгатнення – у сярэднім па тэрыторыі краіны за месяц выпала 121 мм ападкаў або 180% кліматычнай нормы.\nНягледзячы на тое, што першыя два месяцы ў цэлым адзначаны недаборам ападкаў, па асобных пунктах назіранняў у гэты перыяд сума месячных ападкаў перавышала норму. У жніўні паўсюдна колькасць ападкаў склала 1-3 нормы. Летнія дажджы насілі пераважна ліўневы характар, месцамі суправаджаліся навальніцамі і выпадзеннем граду. У асобныя суткі ападкі месцамі былі вельмі моцнымі і дасягалі крытэрыю небяспечнай з'явы.\nКолькасць ападкаў па месяцах лета 2021 года і\nНа працягу летняга сезона ў асобных раёнах адзначалася ўзмацненне ветру парывамі да 15 м/с і больш, а месцамі хуткасць ветру дасягала крытэра небяспечнай з'явы. Так на ГП Сураж і Ула 25 чэрвеня хуткасць ветру па шкале Бафорта перавышала 33 м/с. У асобныя суткі ў начныя і ранішнія гадзіны месцамі назіраліся туманы.


“Музей пад адкрытым небам” на Фэсце нацыянальных культур | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n“Музей пад адкрытым небам” на Фэсце нацыянальных культур\nУпершыню падчас Фэста нацыянальных культур, што адбудзецца ў Гародні 1-3 чэрвеня 2018 года, у самым цэнтры горада на Савецкай плошчы асобнай пляцоўкай свае зборы прадставяць гарадзенскія калекцыянеры. Пляцоўка будзе мець назву “Музей пад адкрытым небам” і пра яе адметнасці распавядае кіраўнік гарадзенскага таварыства калекцыянераў “Скарабей” Віктар Какарэка:\n– У першую чаргу, каб паказаць свае калекцыі, чым яны багатыя. А па накірунках калекцыянавання, канешне, вельмі вялікая разнастайнасць. Найбольш часта сустракаюцца манеты, значкі, знакі ваенныя, спартовыя медалі.\nВіктар Какарэка ўпэўнены, што на міні-кірмашы падчас Фэсту нацыянальных культур гарадзенцаў і гасцей горада могуць зацікавіць розныя дробныя прадметы калекцыянавання:\n– Хатнія рэчы, званочкі, ступкі, статуэткі… І, канешне ж, царкоўныя прадметы: іконкі, крыжы. Людзей гэта вельмі цікавіць. Самае таннае – гэта значкі. Яны ў СССР выпускаліся ў вялікай колькасці. Зараз як сувенір можна купіць.\nАгулам падчас Фэсту нацыянальных культур будуць працаваць больш за тузін нацыянальных падворкаў на цэнтральных вуліцах і плошчах Гародні.\nЧым цікавы гарадзенцам Фэст нацыянальных культур?


Міжэвіцкі сельсавет — Вікіпедыя\nМіжэ́віцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слонімскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Міжэвічы.\nСельсавет знаходзіцца на поўдні Слонімскага раёна за 20 км ад раённага цэнтра. Плошча яго складае 9606 га.\nУтвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Слонімскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Гродзенскай вобласці.\nУ склад сельсавета ўваходзіць 11 населеных пунктаў: вёскі Лапухова, Махначы, Хмяльніца, Мікалаеўшчына, Новая Перавалока, Старая Перавалока, Зосімавічы, Смаўжы, Крывец і аграгарадкі Вострава і Міжэвічы.\nНасельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1140 чалавек, з іх 91,0 % — беларусы, 4,7 % — рускія, 1,8 % — палякі, 1,7 % — украінцы.\nСтанам на 2015 год на тэрыторыі сельсавета пражывала 1114 чалавек, з іх: 142 — маладзей працаздольнага ўзросту, 576 — працаздольнага ўзросту, 396 — пенсіянераў.\nНа тэрыторыі сельсавета размешчаны сельскагаспадарчы вытворчы кааператыў «Міжэвічы», Міжэвіцкае лясніцтва, дзяржаўная ўстанова адукацыі «Міжэвіцкая сярэдняя школа Слонімскага раёна», дзяржаўная ўстанова адукацыі «Міжэвіцкі яслі-сад Слонімскага раёна». Медыцынскія паслугі насельніцтву сельсавета аказваюць Міжэвіцкая ўчастковая бальніца і Астроўскі фельчарска-акушэрскі пункт.\nЗосімавічы · Крывец · Лапухова · Махначы · Мікалаеўшчына · Новая Перавалока · Смаўжы · Старая Перавалока · Хмяльніца\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Міжэвіцкі_сельсавет&oldid=4019676"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:28, 17 студзеня 2022.


LIEN CHINY ENTERPRISE CO., LTD. з'яўляецца адным з самых вядомых вытворцаў, пастаўшчыкоў і экспарцёраў , з завода ў Taiwan. Маючы шматгадовы вопыт працы ў лінію, мы становімся вядомым за нашы выдатныя паказчыкі ў галіны. Мы стварылі сябе ў якасці аднаго з вядучых брэндаў у Taiwan. Мы пастаянна ўдасканальваем нашы прадукты адпавядаюць міжнародным стандартам. Мы лічым, каманда прафесіяналаў, якая гарантуе своечасовую пастаўку высокі шчырасць quality.Our і цяжкая праца дапамаглі нам адпавядаць нашым з міжнароднымі стандартамі якасці.


Чаму ў Мінску будуюць так кепска? - Цэнтр новых ідэй\nЧаму ў Мінску будуюць так кепска?\n4 лютага 2018\nАбмяркоўваем беларускую архітэктуру, якой няма.\nУ Мінску чарговы скандал з забудовай. На гэты раз ахвярай выступае бераг Свіслачы, дзе плануюць пабудаваць забаўляльны цэнтр. Філасофствуем пра пакуты беларускай архітэктуры з менеджарам інвестыцыйных праектаў Іванам Краўцоўвым і нашай калегай Марыяй Русак.\n1:30 Як прымаюцца рашэнні ў беларускай архітэктуры\n17:40 Што рабіць з каштоўнаснай матрыцай\n21:30 Чаго хочуць шараговыя беларусы\n24:20 Чаму ўсё праектуе сп. Вараб’ёў?\n27:10 А ў Кітаі будуюць прыгожа\n#архітэктура#Глеб Мартынаў#Іван Шыла#мінск#Падкаст


Сачыненне на тэму мой любімы казачны герой\nКазка — самую багатую народную спадчыну, якое стварылі людзі. Узніклі казкі яшчэ ў першапачатковым грамадстве і на працягу тысячагоддзяў перадаваліся вусна з пакалення да пакалення. Запісваць казкі пачалі «гадоў дзвесце таму. Яны сведчаць, як жыў народ, да чаго імкнуўся, якіх вышынь чалавечага духу дасягаў. Станоўчы герой казкі — ідэал, на які павінны параўноўвацца людзі. Ён заўсёды сумленны, справядлівы, працавіты, надзелены розумам і волатаўскай сілай .\nгерой казкі адольвае найцяжэйшаю выпрабаванні, перамагае злых і жорсткіх ворагаў. Смелыя і моцныя, адважныя і непераможныя, добрыя і высакародныя, яны вучаць суперажываць, выхоўваюць высакароднасць і велікадушнасць. Я ведаю, што ў свеце няма ні Бабы-ягі, ні Кашчэя Бяссмертнага, ні Жабы-царэўны. І гэтыя вобразы дапамагаюць лепш зразумець навакольны свет, адрозніваць паняцці, як дабро і зло, праўда і несправядлівасць, несумленнасць і справядлівасць. Разумею словы пісьменніка, які сказаў: «Тысячы рэчаў забудзецеся, а тых хвілін, калі дарагая мама ці бабуля распавядалі казкі, не забудзецеся ніколі».\nЯ не ўяўляю свайго жыцця без жывы, яркай казкі, без выдатных казачных вобразаў, якія з’яўляюцца ўвасабленнем дабра і справядлівасці. Больш за ўсё мне запомнілася казка «Іван і закляты горад». У казцы распавядаецца пра юнака, які змагаўся са злом, з чорнымі сіламі. Іван — пяшчотны, лагодны і любіць сын. Даведаўшыся, што яшчэ да нараджэння ён быў прададзены, супакойвае сваю маці: «Не бойцеся, мамка мая родная, Нічога не адбудзецца. »Ён цярплівы і разважны. Запомніўшы словы дзеда, Іван не прамовіў ніводнага слова, нават калі чэрці яго вельмі пабілі. У першую ноч ён трываў цяжкія здзекі і пакуты, так як жадаў выратавацца сам і выратаваць сваю матулю. Наступнай ночы ім кіравала жаданне выратаваць дзяўчыну, а трэцяй ночы ён маўчаў, каб выратаваць цэлы горад. Я здзіўленая тым, што Іван гатовы за людзей аддаць сваё жыццё.\nCloudflare Ray ID: 3bed7802e57d2324 • Your IP: 5.189.137.82 • Performance & security by Cloudflare


Канвертаваць Багамскі арбітальны даляраў (BSD) і Кубінскіх канверсоўных песа (CUC) : Калькулятар абменнага курсу\nБагамскі арбітальны даляр (BSD) і Кубінскі канверсоўнай песа (CUC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Багамскі арбітальны даляр і Кубінскі канверсоўнай песа пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 2 жнівень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Багамскі арбітальны даляр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Кубінскі канверсоўнай песа валюты па змаўчанні. Націсніце на Кубінскіх канверсоўных песа або Багамскі арбітальны даляраў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nБагамскі арбітальны даляр гэта валюта, у Багамскія астравы (BS, BHS). Кубінскіх канверсоўных песа гэта валюта, у Куба (CU, CUB). Сімвал BSD можа быць запісаная B$. Багамскі арбітальны даляр дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Багамскі арбітальны даляр Апошняе абнаўленне 2 жнівень 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу кубінскіх канверсоўных песа Апошняе абнаўленне 30 ліпень 2020 ад Міжнародны валютны фонд. BSD каэфіцыент мае 2 ўважаецца лічбаў. CUC каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Што гаварыла міністарка абароны Францыі пра беларускіх наёмнікаў у Кот-д’Івуары?\n19 лістапад 2004, 22:39\nЮры Сьвірко, Менск Як ужо распавядала Радыё Свабода, група юрыдычнай абароны францускіх вайскоўцаў падала крымінальны пазоў супраць прэзыдэнта Кот-д’Івуару Ларэна Гбагба, якога абвінавачваюць ў “сьвядомым забойстве” 9 францускіх міратворцаў 6 лістапада. Адказьнікамі таксама хочуць зрабіць пілётаў, якія тады нанесьлі бомбавыя ўдары па міратворцах. Паводле міністаркі абароны Францыі Мішэль Альё-Мары, гэтыя лётчыкі былі наёмнікамі зь Беларусі.\nАдрозна ад адвакатаў забітых жаўнераў, урад Францыі адмовіўся ад абвіначваньняў на адрас івуарскага прэзыдэнта. Францускі міністар замежных справаў Мішэль Барнье заявіў ў інтэрвію радыё “Europe 1”, што ўрад Францыі ня ведае, на якім узроўні было прынятае рашэньне атакаваць францускую базу ў цэнтры Кот-д’Івуару.\nЯк паведамляе агенцтва “Франс Прэс”, “міністарка абароны Францыі Мішэль Альё-Мары заявіла, што Францыя перакананая ў тым, што авіяўдар быў наўмысным, але правядзе расьсьледаваньне, каб высьветліць, на якім узроўні было прынятае рашэньне атакаваць. Яна сказала, што гэта мог вырашыць мясцовы камандзір або нават пілёт, што быў, як паведамляецца, наёмнікам зь Беларусі”.\nУ інтэрвію радыё “France Info” спадарыня Альё-Мары заявіла: “Гэта быў гэткі акт вар’яцтва, што не падаецца лягічным тое, што івуарскі кіраўнік дзяржавы мог прыняць такое рашэньне”.\nЯ зьвязаўся з дарадцам міністаркі абароны Францыі Філіпам Ле Корам, які на пытаньне, ці абстрэльвалі беларускія наёмнікі французаў у Кот-д’Івуары, адказаў гэтак:\n(Ле Кор: ) “Мы ня думаем, што гэта магло быць выпадковасьцю – гэта дакладна. Мы ня ведаем, хто былі гэтыя пілёты – ці то нехта з Кот-д’Івуару, ці то зь Беларусі. Гэта ня мае значэньня – ёсьць расьсьледаваньне, і мы спадзяемся атрымаць вынікі вельмі хутка ад івуарскага ўраду”.\nСпадар Ле Кор заявіў, што сам ня чуў ад міністаркі абароны словаў пра двух беларускіх наёмнікаў. Але кіраўнік дэпутацкай групы кіроўнай партыі ў парлямэнце Францыі Бэрнар Акае пасьля сустрэчы з гэтай міністаркай заявіў, што атака на івуарсікх самалётах Су была наўмыснай: “Няма няяснасьці наконт меркаванай памылкі з боку двух пілётаў “Сухога”, якія – мы ведаем – былі наёмнікамі зь Беларусі”.\nДык ці казала міністарка Мішэль Альё-Мары пра двух беларускіх наёмнікаў у Кот-д’Івуары, якія збамбавалі са сваіх самалётаў французаў?\nВось як на гэтае пытаньне адказала прадстаўніца дэпутацкай групы, якую ачольвае Бэрнар Акае – Вэранік Ўінтэр:\n(Ўінтэр: ) “Так, гэта тое, што яна сказала. Яна сказала гэта нам. Бэрнар Акае проста паведаміў тое, што сказала Мішэль Альё-Мары. Так, я таксама гэта чула”.\nСпадарыня Ўінтэр была прысутная на той закрытай сустрэчы дэпутатаў Нацыянальнай асамблеі Францыі ад кіроўнай партыі з міністаркай абароны. На маё пытаньне, чаму спадар Акае распавёў пра закрытую сустрэчу прэсе, яна адказала:\n(Ўінтэр: ) “Калі вы гаворыце перад чатырма сотнямі дэпутатаў, а ў нашай групе 361, калі нешта гаворыцца перад усімі гэтымі людзьмі, звычайна Бэрнас Акае аддае перавагу таму, каб сказаць пра тое, што адбылося на гэтай сустрэчы, – замест таго, каб любыя дэпутаты маглі казаць нешта ня вельмі праўдзівае ці… вы ведаеце, што я маю на ўвазе. Ён аддае перавагу таму, каб распавядаць рэчы самому”.\nНагадаю, што міністэрства абароны Кот-д’Івуару абвергла, што самалётамі, якія збамбавалі францускіх вайскоўцаў, кіравалі беларусы. Аднак яно пацьвердзіла, што грамадзяне Беларусі мелі кантракт з вайсковым ведамствам гэтай афрыканскай краіны ды абслугоўвалі менавіта вайсковыя самалёты Су.\nХаця 15 лётчыкаў з СНД кажуць, што яны цывільныя й займаліся перавозкамі грузаў на Ан-12, адмыслоўцы зазначаюць, што для абслугоўваньня гэтага самалёту хапае 4 сяброў экіпажу. Кіраўнік гэтай групы Міхаіл паведаміў Радыё Свабода, што яны сапраўды рамантавалі яшчэ й вайсковыя самалёты, а таксама спаслаўся на міжурадавае пагадненьне паміж Беларусьсю і Кот-д’Івурам аб ваеннай дапамозе, тэкст якога ён меў з сабою. Беларускае МЗС дагэтуль не абвергла факт існаваньня такога пагадненьня – яго прэсавы сакратар Андрэй Савіных толькі заявіў, што самалёт Ан-12 ня ёсьць беларускім. Але чыім – не ўдакладніў. Раней Беларусь прадала Кот-д’Івуару 2 вайсковыя гэлікоптэры ды іншую зброю, пасьля чаго гэтая афрыканская краіна трапіла ў чацьвёрку найбуйнейшых імпарцёраў беларускай зброі, пра што афіцыйна паведаміла МЗС Беларусі.\nВыйшла справаздача катаваньні ў Беларусі за апошнія 10 месяцаў. Асноўныя тэзісы


Ужо сёньня, 11 траўня\n11 травень 2010, 03:01\nBelarus -- calendar, today\n...з дажджом. Тэмпэратура 8 — 21 С.\nНЕ ПРАХОДЗЬЦЕ МІМА:\nЛябараторыя аксыямэтрычных дасьледаваньняў "Новак" праводзіць прэзэнтацыю вынікаў дасьледаваньня "Беларусь і сьвет: геапалітычны выбар і бясьпека праз прызму эканомікі і культуры". Менск, Crowne Plaza, 17.00.\nДжаз-караван: "The Outsiders". Павел Аракялян — джаз без кампрамісаў. Менск, клюб-кавярня "Лісіная нара", 19.00.\nТАМ ДЗЕ НАС НЯМА:\nПрэзыдэнт Расеі Дзьмітры Мядзьведзеў у Турцыі.\nУ Бэрліне сустрэча міністраў абароны краінаў, чые войскі знаходзяцца ў Афганістане.\nУ 330 рымскі імпэратар Канстантын Вялікі асьвяціў асьвяціў пад сваім імем закладзеную ў 326 новую сталіцу Рымскай імпэрыі — Канстантынопаль.\nУ 1855 беларускі археалёг, гісторык і краязнаўца Яўстафій Тышкевіч (1814-1873) заснаваў Віленскі музэй старажытнасьцяў.\nУ 1904 нарадзіўся Сальвадор Далі, гішпанскі мастак-сюррэаліст (пам. 1989).\nУ 1927 была заснаваная Амэрыканская акадэмія кінамастацтваў. Першым прэзыдэнтам Акадэміі стаў актор Дуглас Фэрбанкс, які запрапанаваў заснаваньне прэміі, вядомай пад назвай "Оскар". Першая ўрачыстасьць прысуджэньня "Оскараў" адбылася ў 1929. Сёньняшнім прэзыдэнтам Акадэміі зьяўляецца актор і прадусар Том Шэрак.\nУ 1944 геройскай сьмерцю загінуў беларускі піянэр і партызан Марат Казей (нар. 1929), які, апынуўшыся ў коле фашыстаў, падарваў сябе і іх гранатай. Ён пасьмяротна атрымаў званьне героя Савецкага Саюзу.\nСьвята першай баразны ў Тайляндзе.\nГод таму на сайце Свабоды: "Вынікі праскага саміту".\n"Ня бойцеся дасканаласьці — вы яе ніколі не дасягнеце",— Сальвадор Далі.\nУжо сёньня, 10 траўня\nУжо сёньня, 7 траўня\nУжо сёньня, 6 траўня\nУжо сёньня, 4 траўня\n«Увайшлі 37 чалавек, а ў пратаколе 123», — назіральнік піша скаргі на несупадзеньне лічбаў выбарнікаў\n«Отдай тепло»: Макс Корж перад выбарамі прэзэнтаваў трэк пра старога, які забраў у людзей сонца. АЎДЫЁ\n«Честные люди» апублікавалі аўдыё інструктажу ў выбарчай камісіі, дзе Лукашэнка набірае ў 9 разоў болей галасоў, чым Ціханоўская\nПраспэкт каля моста на Маскоўскую перакрыты. У навакольлі Дому ўраду машыны адцягваюць з парковак. ФОТАФАКТ\nАйцішнік, рэжыссэрка і маркетоляг назіраюць за выбарамі за плотам


12.08.2017 / 13:51 14\nПеранос на радзіму праху беларускага пісьменніка-нашаніўца Змітрака Бядулі (Самуіл Плаўнік, 1886—1941) ініцыяваў стваральнік «Мовынанова» Глеб Лабадзенка.\nЛітаратар памёр у 1941 годзе па дарозе ў эвакуацыю недалёка ад горада Уральск у Казахстане і там пахаваны. Помнік паступова разбураецца.\n«Нейкі час таму трапіліся на вочы здымкі магілы Змітрака Бядулі, — пісаў Глеб Лабадзенка ў Фэйсбуку. — У 1941-м яго пахавалі ва Уральску: вайна, не да таго было, каб думаць, як вярнуць прах на радзіму. Ад таго часу пару разоў узнікала ідэя перанесці парэшткі класіка ў Беларусь. Але далей за размовы нічога не ішло».\nНа ініцыятыву Лабадзенкі адрэагаваў Канстанцін Плаўнік, унук Змітрака Бядулі.\n«Вельмі ўзрушаны — атрымаў ліст ад унука Змітрака Бядулі, — піша ў сябе ў фэйсбуку Лабадзенка. — Ён дзякуе за ініцыятыву па пераносе магілы ў Беларусь і выказвае гатовасць усяляк далучыцца да гэтай справы. Раней у гэтым пытаньні я гутарыў з сынам пісьменніка [83-гадовым] Яўхімам Плаўнікам. Ён сказаў, што будзе вельмі рады, калі ягоны бацька знойдзе спакой у роднай зямлі. Такім чынам, абодва сваякі Бядулі, якія сёння жывуць у Беларусі, выказалі сваю падтрымку і далучыліся да справы пераносу магілы бацькі і дзеда на радзіму».\nПаводле Глеба Лабадзенкі, справа на перанос праху будзе каштаваць грошай, таму, як і раней, давядзецца аб’яднаць намаганні.\nЛабадзенка нагадвае, што не так даўно ўдалося вярнуць на радзіму прах фундатаркі нацыянальнага руху Магдалены Радзівіл.


Культура - Навагодні падарунак, запознены на месяц\nФота з архіва аўтара і з сайта http://minsk-old-new.com\nУ чэрвені 1941-га, гастралюючы ў Мінску, жыў ён на цяперашняй Першамайскай, у доме па-за скверыкам, у які ўпіраецца вуліца Янкі Купалы. Калі немцы пачалі бамбардзіраваць Мінск, ён кінуўся ў цырк. А калі, зразумеўшы, што трэба спешна пакідаць горад, пабег дадому, каб захапіць рэчы, дома ўжо не было: у яго патрапіла бомба…\nТады ж дрэсіроўшчык марскіх ільвоў Сідоркін (яго дачка Ірына ў 1950-я ўзнавіла нумар) выпусціў жывёлін проста ў Свіслач: а куды ж і як было іх транспартаваць? Артысты, што працавалі з коньмі, паспрабавалі запрэгчы іх у дэкаратыўныя шарабаны. Але не было ні адпаведнай вупражы, ні вазоў, дый выпешчаныя скакуны-прыгажуны не былі прызвычаены нешта цягаць. Артысты, ратуючыся, кінулі і коней…\nУ тое ліхалецце драўляна-брэзентавая пабудова разбурылася.\nПасля вайны дырэктар Барыс Кабішчар вырашыў узвесці амаль такі ж цырк на новым месцы: там, дзе цяпер пляцоўка для дзіцячых гульняў — злева ад галоўнага ўвахода ў парк, які атрымаў імя Максіма Горкага.\nБудаваць наноў не было ні сродкаў, ні матэрыялаў, і знаходлівы дырэктар “старгаваў” напаўстацыянарны цырк-шапіто ў адным з расійскіх гарадоў, — яго там разабралі і перавезлі ў Мінск. Аргумент для такой “аперацыі” быў неабвержны: беларусы нейкім чынам здолелі ў вайну захаваць хаця б частку калектыву…\nЯк артысты жылі ў вайну?\nТой жа Яўген Цімафеевіч Мілаеў, ледзь пазнаёміўшыся, запытаў у мяне:\n— А ці жывы Міравой?\nЯ не ведаў, пра каго ідзе размова. І Мілаеў растлумачыў:\n— “Міравой” — мянушка адміністратара Мінскага цырка Віктара Майзельса, нашага ратаўніка…\nІ распавёў, што Віктар Рыгоравіч у вайну, “вырываючы” нейкім чынам у галадаючым тыле косткі і зрэзкі мяса для дрэсіраваных драпежнікаў, частку гэтага багацця, або “супчык”, выкройваў для артыстаў, якім трэба было сілкавацца, каб “працаваць” нумары з сілавой нагрузкай. Тымі добрымі ўчынкамі і ўвайшоў адміністратар у гісторыю Мінскага цырка. Пра яго тое ж расказвалі мне ўсе цыркачы сталага ўзросту, што прыязджалі да нас на гастролі.\nНа шчасце, вёрткі адміністратар быў жывы-здаровы, плённа працаваў у нашым цырку і душэўна вітаўся з Мілаевым, іншымі артыстамі, якіх падкормліваў у гады вайны. Няхай яго забытае імя ўсплыве хаця б у гэтым артыкуле: Віктар Рыгоравіч Майзельс “Міравой”.\nЦырк у парку імя Горкага, як кажуць, “запаліў агні”. Амаль пятнаццаць гадоў гукі джазавай музыкі, выбухі смеху, авацыі, рыкі драпежнікаў, пстрычкі шамбер’ераў разносіліся цёплымі летнімі вечарамі па бліжэйшых кварталах, па-над набярэжнай, па алеях парку, збіраючы натоўпы адпачываючых. Людзі, спакусіўшыся на прадчуванне свята, набывалі білеты ў цырк. Але большасць збіралася проста паслухаць гукі музыкі ў выкананні адзінага тады ў Мінску джаз-аркестра Барыса Райскага.\nУ яго музыкантаў незвычайны лёс: усе яны — нашчадкі будаўнікоў і служачых чыгункі, што звязвала Расію з Кітаем. Шанхай быў цэнтрам рускай дыяспары. Там існавалі рускія крамы, навучальныя установы, цэрквы, газеты, рэстараны. Руская моладзь людзі атрымлівала кансерваторскую адукацыю.\nЗ іх, віртуозаў ігры на некалькіх інструментах, і склаліся ў Шанхаі два джаз-аркестры — Алега Лундстрэма і Барыса Райскага. Спявак-эмігрант Аляксандр Вярцінскі ў мемуарах узгадвае пра гэта, вылучаючы гітарыста Германа Бартэна, які потым шмат гадоў граў у аркестры Мінскага цырка. У архіве дачкі Райскага, Валянціны Барысаўны, захавалася праграмка шанхайскага вар’етэ, дзе ў адзін вечар гралі абодва джазы. У рэпертуары — савецкая музыка, песні, што музыканты перакладалі на ноты, праслухаўшы маскоўскае радыё. У яе ж — і ўлётка-запрашэнне з профілем Сталіна: у 1946 годзе па закліку “гістарычнай радзімы” грамадзяне былой царскай Расіі — музыканты абодвух аркестраў — перабраліся ў СССР. “Лундстрэмаўцы” аселі ў Казані, джаз Райскага пасля працы ў розных цырках краіны назаўсёды заняў аркестравую ложу ў Мінску. Высокі прафесіяналізм спрыяў таму, што аркестр нашага цырка артысты, якія гастралявалі ў Мінску, лічылі лепшым у сістэме “Саюздзяржцырка”.\nАле “наседжанае месца” ў парку музыканты і артысты пакінулі ў 1959-м.\nЛёс савецкага цырка наогул рашуча змяніла Пастанова Савета Міністраў СССР 1952 года аб будаўніцтве ў краіне новых цыркаў. Пачалі з Мінска.\nПаводле дакументаў, на скрыжаванні праспекта (тады — Сталіна) і вуліцы Янкі Купалы першую, як кажуць, рыдлёўку ўтыркнулі ў зямлю 30 кастрычніка 1954 года. Праект належыў архітэктару Уладзіміру Жукаву. Па тым жа ўдалым праекце, які палічылі тыпавым, будаваліся — з невялічкімі зменамі — цыркі па ўсім СССР. Памяшканне стацыянара было цёплым: разлічвалася на круглагадовую працу. Цырк на вадзе ў нас не гастраляваў, а “Лядовае рэвю” здзіўляла, — менавіта на гэта і быў разлічаны праект!\nТут прадугледжвалася ўтрыманне ўсіх відаў жывёл: ад прагных да цяпла малпачак да жыхароў Арктыкі — белых мядзведзяў. У цокальным памяшканні — шматлікія стайні: на манеж коней выводзілі па пандусе з драўляных цурачак, каб непадкаваныя коні не пабілі капытоў. На ўзроўні манежа — сланоўнік с каванымі кольцамі ў падлозе: для ланцугоў, якімі ўтрымліваюцца паміж выступленнямі гіганты Афрыкі. Побач — светлае памяшканне, якое ў залежнасці ад набору жывёл называлася “тыгратнік”, “львятнік” ці “казлятнік”, другое — для клетак з сабачкамі, яшчэ — птушнік. Асабліва цёплым быў пакой для малпачак, завешаны дыванамі; ім акрамя бананаў ды апельсінаў па зімовым рацыёне “належыць” паўшклянкі цёплага салодкага віна. Словам, новы цырк чакаў насельнікаў-артыстаў. Але памяшканне памяшканнем, а чым збіраліся артысты адзначыць улазіны, чым планавалі здзіўляць 1 667 гледачоў (на такую колькасць быў разлічаны амфітэатр)?\nЗагадзя на базе старога паўстацыянара ішла вялікая падрыхтоўчая праца: рыхтавалася праграма беларускага калектыву.\n1959-ы для Беларусі быў асаблівы: набліжалася 40-годдзе стварэння рэспублікі — вялікае свята!\n31 студзеня будаўнікі здалі аб’ект, і літаральна наступным днём артысты пачалі асвойваць манеж, “таптаць пілавінне” — тады менавіта ім ён быў засыпаны.\n10 лютага — генеральная рэпетыцыя, наступным вечарам — прэм’ера.\nАсляпляльна бліснулі пражэктары. Джаз-аркестр пад кіраўніцтвам Барыса Райскага грымнуў цыркавы марш. На манеж выйшаў мажны, элегантны вядучы ў фраку — Міхаіл Фёдаравіч Кулыгін. У цэнтры манежа засвяцілася вялікая пунсовая кветка з люстраным шарам у сярэдзіне, юная артыстка прадэкламавала верш пра Беларусь… Усё зафіксавана, але, на жаль, адно на кароткіх кадрах кінахронікі ды на фотаздымках…\nПачалася новая гісторыя новага цырка, якая доўжыцца па сёння.\nУсе самыя славутыя артысты савецкага цырка і шмат майстроў з замежжа працавалі ў гэтым манежы.\nКалі праграма ўжо “ўтраслася” і бягучыя турботы браў на сябе інспектар манежа, я, некаторы час працуючы — па сумяшчэнні з кіно — галоўным рэжысёрам цырка, любіў выклікаць на ўспаміны славутых артыстаў. Яны, адпрацаваўшы нумар, у расслабленні, ахвотна ўзгадвалі.\nПра Яўгена Мілаева я распавёў вышэй, пра іншых пісаў у “К”.\nАле вось што яшчэ цікавага ўзгадалася ў святочныя дні…\nЗаканчэнне артыкула чытайце ў адным з наступных нумароў "К".


Канвертаваць BitShares (BTS) і Augurs (REP) : Калькулятар абменнага курсу\nBitShare (BTS) і Augur (REP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта BitShare і Augur пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 22 жнівень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад BitShare. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Augur валюты па змаўчанні. Націсніце на Augurs або BitShares канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe BitShare гэта валюта, у ні ў адной краіне. The Augur гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал BTS можа быць запісаная BTS. Сімвал REP можа быць запісаная REP. Абменнага курсу the BitShare Апошняе абнаўленне 22 жнівень 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the Augur Апошняе абнаўленне 22 жнівень 2019 ад coinmarketcap.com. BTS каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. REP каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


12 студзень 2011, 17:54\nАўтарская перадача Сяргея Абламейкі і Кастуся Бандарука. Зьмест: Роля царквы ў жыцьці чалавека. Канфэсіі ў Беларусі. Хроніка рэлігійнага жыцьця. Рэлігійныя разважаньні-казаньні.\n29.07.1995. Візіт патрыярха Аляксія ІІ на Беларусь. Каталіцызм і праваслаўе\nАўтар: Сяргей Абламейка\nУдзельнікі: Эдвард Тарлецкі, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 29.07.1995\n5.08.1995. Пра вядомага рэлігійнага дзеяча беларускай эміграцыі айца Аляксандра Надсана\nСымбаль веры, 5.08.1995\n12.08.1995. Паломніцтва вялікай групы каталіцкіх сьвятароў у Фаціму.Карэспандэнцыя Вінцэся Мудрова з Новаполацку аб стаўленьні тамтэйшых уладаў да мясцовых пратэстантаў\nУдзельнікі: Вінцэсь Мудроў, Эдвард Тарлецкі, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 12.08.1995\n19.08.1995. Паломніцтвы сяброў беларускага праваслаўнага братства Трох віленскіх пакутнікаў. Матэрыял з жыцця беларускіх пратэстантаў\nУдзельнікі: Кастусь Бандарук, Тацяна Антонава\nСымбаль веры, 19.08.1995\n26.08.1995. Дзейнасць братства трох Віленскіх пакутнікаў у Менску\nУдзельнікі: Мікола Матрунчык, Кастусь Бандарук, Алена Панкратава\nСымбаль веры, 26.08.1995\n2.09.1995. Заснаваньне на Беларусі традыцыі правядзеньня духоўных фестывалей моладзі\nСымбаль веры, 2.09.1995\n9.09.1995. Аб рэлігійным жыцьці старажытнага беларускага горада Слуцку\nУдзельнікі: Кастусь Бандарук, Тацяна Антонава, Эдвард Тарлецкі, Алена Панкратава\nСымбаль веры, 9.09.1995\n16.09.1995. Знаёмства з малавядомымі асобамі беларускага рэлігійнага мінулага: праваслаўныя і каталіцкія сьвятары. Беларуская эміграцыя\nУдзельнікі: Валянціна Арлова, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 16.09.1995\n23.09.1995. Уніяцкая царква ў Беларусі\nУдзельнікі: Сяргей Абламейка, Эдвард Тарлецкі, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 23.09.1995\n30.09.1995. Новы пераклад Эвангельля Васіля Сёмухі\nУдзельнікі: Валянціна Арлова, Кастусь Бандарук, Васіль Сёмуха\nСымбаль веры, 30.09.1995\n7.10.1995. 20 год са дня сьмерці айца Тамаша Падзявы\nУдзельнікі: Кастусь Бандарук, Вінцэсь Мудроў\nСымбаль веры, 7.10.1995\n14.10.1995. Аповед пра малавядомага беларускага сьвятара, які памёр на чужбіне – айцец доктар Язэп Дашута\nСымбаль веры, 14.10.1995\n21.10.1995. Тры беларускія арганізацыі прынятыя ў сусьветнае брацтва праваслаўнай моладзі. Полацкім уніятам забараняюць сьвяткаваць дзень сьвятога Язэфата, які адзначаюць нават у Афрыцы і Азіі\nУдзельнікі: Валянціна Арлова, Вінцэсь Мудроў, айцец Ігар Лашук\nСымбаль веры, 21.10.1995\n28.10.1995. Лёс біскупа Сігізмунда Лазінскага. Тайная сустрэча Кардынала Сьвёнтака і старшыні Рады ў справах рэлігіі Жыльскага\nСымбаль веры, 28.10.1995\n4.11.1995. Пра архіяпіскапа беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы Васілія (сапраўднае імя Ўладзімір Тамашчык)\nУдзельнікі: айцец Ігар Лашук, Лявон Луцкевіч, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 4.11.1995\n18.11.1995. Інтэрвію з супрацоўнікам аддзелу зьнешніх царкоўных зносінаў маскоўскага патрыярхату\nУдзельнікі: Алесь Салагубаў, Вінцэсь Мудроў, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 18.11.1995\n2.12.1995. Пра айца Янку Тарасевіча. Пераказ артыкула з амэрыканскага часопісу “Nature” аб пацьцвержаньні сучаснымі генэтыкамі біблейскага апісаньня паходжаньня чалавека ад Адама і Эвы. Інтэрвію з апостальскім візытатарам для беларусаў на эміграцыі – айцом Аляксандрам Надсанам\nУдзельнікі: Ціхановіч Алена, Антонава Тацяна, айцец Аляксандар Надсан\nСымбаль веры, 2.12.1995\n9.12.1995. Інтэрвію з намеснікам старшыні аддзелу знешніх царкоўных зносінаў Маскоўскага патрыярхату доктарам багаслоўя прафесарам айцом Віталём Баравым\nУдзельнікі: айцец Віталь Баравы, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 9.12.1995\n16.12.1995. Меркаваньні заходніх аглядальнікаў, чаму падае аўтарытэт Рымскага Папы. Пра непаразуменьні сярод герархаў праваслаўнай царквы\nАўтар: Кастусь Бандарук.\nУдзельнікі: айцец Ігар Лашук\nСымбаль веры, 16.12.1995\n30.12.1995. Навіны з рэлігійнага жыцьця Полацку\nУдзельнікі: Эдвард Тарлецкі, Вінцэсь Мудроў, Сяргей Гардун\nСымбаль веры, 30.12.1995\n11.05.1996. Пра новага апостальскага нунцыя архібіскупа Дамініка Грушоўскага, які прыбыў у Рэспубліку Беларусь. Рэпартаж пра душпастарскі сымпозіюм, прысьвечаны становішчу каталіцкага касьцёлу ў Беларусі. Навіны жыцьця наваполацкіх каталікоў.\nУдзельнікі: Сяргей Астраўцоў, Вінцэсь Мудроў, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 11.05.1996\n18.05.1996. Біяграфія арцыбіскупа Грушоўскага. Навіны беларускага рэлігійнага эфіру. Паведамленьне пра націск уладаў на рэлігійныя перадачы, што існуюць на беларускім радыё.\nУдзельнікі: Яраслаў Лукасік, Эдвард Тарлецкі, Ігар Лашук\nСымбаль веры, 18.05.1996\n25.05.1996. Паведамленьне пра працяг дыскрымінацыі некалі падпольнай часткі праваслаўнай царквы ў Расеі.\nУдзельнікі: Максім Лукашэвіч, Алена Ціхановіч, Сяржук Сокалаў, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 25.05.1996\n1.06.1996. Аб міжнароднай хрысьціянскай канфэрэнцыі абатаў і абатысаў заходняй і ўсходняй Эўропы, якая адбылася на ініцыятыву гарадзенскага жаночага праваслаўнага манастыра.\nУдзельнікі: Сяргей Астраўцоў, Эдвард Тарлецкі\nСымбаль веры, 1.06.1996\n8.06.1996. Рознагалосьсі паміж Ватыканам і нямецкімі каталікамі, якія дамагаюцца зьмены кансэрватыўных правілаў.\nУдзельнікі: Кастусь Бандарук, Алена Ціхановіч, айцец Ян Матусевіч\nСымбаль веры, 8.06.1996\n15.06.1996. Беларусы на эміграцыі правялі традыцыйнае паломніцтва да беларускага крыжа ў Мідландзе ў Канадзе.\nУдзельнікі: Айцец Аляксандр Надсан, Сяржук Сокалаў\nСымбаль веры, 15.06.1996\n29.06.1996. Аб дзейнасьці ў Беларусі пяцідзясятнікаў, хрысьціянаў веры эвангельскай. Зьезд духавенства і вернікаў грэка-каталіцкай царквы ў Горадні.\nУдзельнікі: Эдвард Тарлецкі, айцец Ян Матусевіч, Кастусь Бандарук, Тацяна Поклад\nСымбаль веры, 29.06.1996\n6.07.1996. У Берасьці адбылася каранацыя абраза Божай маці ў касьцёле ўзвышэньня сьвятога крыжа.\nСымбаль веры, 6.07.1996\n13.07.1996. Урачыстасьці ў Ватыкане ў сувязі са сьвяткаваньнем 400-х угодкаў Берасьцейскай Уніі.\nУдзельнікі: Валянціна Арлова, Кастусь Бандарук, Ігар Лашук, Эдвард Тарлецкі\nСымбаль веры, 13.07.1996\n20.07.1996. Зялёныя супраць эвангельскіх хрысціян-баптыстаў. Цуды выздараўленьня.\nУдзельнікі: Эдвард Тарлецкі, Сяргей Астраўцоў, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 20.07.1996\n11.01.1997. Пра каляды ў Магілёве. Пра рэлігійную сытуацыю на Магілёўшчыне\nУдзельнікі: Вінцэсь Мудроў, Сердзюкоў Аляксандар\nСымбаль веры, 11.01.1997\n18.01.1997. Як сустрэлі Каляды прадстаўнікі трэцяй па велічыні ў Беларусі пратэстанцкай канфэсіі. Навіны рэлігійнага жыцьця Гарадзеншчыны\nУдзельнікі: Невяроўскі Альгерд, Вінцэсь Мудроў, Бандарук Кастусь, Астраўцоў Сяргей\nСымбаль веры, 18.01.1997\n1.02.1997. Пра беларускую імшу ў Горадні; аб удзеле сьвятароў у цырымоніі ўрачыстай прысягі вайскоўцаў; Пра жыцьцё і дзейнасьць беларускіх мусульманаў і татараў\nАўтар: Сяргей Абламейка / Бандарук Кастусь\nУдзельнікі: Астраўцоў Сяргей, Невяроўскі Альгерд, Бандарук Кастусь\nСымбаль веры, 1.02.1997\n8.02.1997. Аб жыцьці сучаснай габрэйскай грамады сталіцы\nУдзельнікі: Невяроўскі Альгерд, Астраўцоў Сяргей, Алесь Салагуб, Ігар Лашук\nСымбаль веры, 8.02.1997\n15.02.1997. Пра вялікі перадвялікодны пост\nУдзельнікі: Невяроўскі Альгерд, Мікалайчанка Алесь, Бандарук Кастусь\nСымбаль веры, 15.02.1997\n22.02.1997. Пра архірейскі сабор Рускай праваслаўнай царквы, які адкрыўся ў Маскве\nУдзельнікі: Невяроўскі Альгерд, Бандарук Кастусь, Сяргей Абламейка\nСымбаль веры, 22.02.1997\n1.03.1997. Царкоўныя расколы\nУдзельнікі: Невяроўскі Альгерд, Бандарук Кастусь , Ціхановіч Алена\nСымбаль веры, 1.03.1997\n8.03.1997. Пра меркаванае аб’яднаньне дзьвюх арабскіх хрысціянскіх цэркваў: Мэльхіцка-уніяцкай (усходне-каталіцкай) з Антыяхійскай праваслаўнай (Аповед А.Салагуба)\nУдзельнікі: Алесь Салагуб, Дылюк Андрэй\nСымбаль веры, 8.03.1997\n22.03.1997. Адкрыцьцё у Петрапаўлаўскім саборы офісу маладзёжных межцаркоўных сувязяў пры беларускім праваслаўным брацтве Трох віленскіх пакутнікаў. Алесь Салагуб працягвае цыкл гутарак пра аб’яднаньне цэркваў\nУдзельнікі: Невяроўскі Альгерд, Алесь Салагуб, Бандарук Кастусь\nСымбаль веры, 22.03.1997\n12.04.1997. Абвінавачаньні Кастуся Каліноўскага ў антыправаслаўных дзеяньнях\nАўтар: Бандарук Кастусь\nУдзельнікі: Мікалайчанка Алесь, Невяроўскі Альгерд, Бандарук Кастусь\nСымбаль веры, 12.04.1997\n3.05,1997. Падзеі ў беларускай праваслаўнай царкве\nУдзельнікі: Вінцэсь Мудроў, Альгерд Невяроўскі, Ігар Лашук\nСымбаль веры, 3.05.1997\n10.05.1997. Знаёмства зь беларускімі мармонамі і гісторыя гэтай царквы ў Амэрыцы\nУдзельнікі: Альгерд Невяроўскі, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 10.05.1997\n17.05.1997. Сьвята славянскага пісьменства і культуры ў Тураве. Навіны каталіцкага жыцьця. Гутарка з Алесем Салагубам аб праблеме царкоўнага календару\nУдзельнікі: Анатоль Гатоўчыц, Альгерд Невяроўскі, Алесь Мікалайчанка, Кастусь Бандарук, Алесь Салагуб\nСымбаль веры, 17.05.1997\n24.05.1997. Візіт Яна Паўла ІІ у Лібан\nУдзельнікі: Альгерд Невяроўскі, Алесь Салагуб, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 24.05.1997\n7.06.1997. “Ружанец” – нізка паэтычных малітваў Рыгора Барадуліна\nУдзельнікі: Вінцэсь Мудроў, Альгерд Невяроўскі, Алесь Салагуб, Рыгор Барадулін, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 7.06.1997\n14.06.1997. Што робяць для дзяцей заражаных раёнаў Беларусі эвангельскія хрысьціяне-баптысты. Пра сакрэтныя спробы наладзіць сустрэчу папы Яна Паўла ІІ з патрыярхам маскоўскім Аляксеем ІІ\nУдзельнікі: Альгерд Невяроўскі, Галіна Прыгара, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 14.06.1997\n21.06.1997. Пра пабудову баптыстамі ў Менску дому міласэрднасьці. Пра пілігрымку маскоўскага патрыярха Аляксея ІІ у сьвятую зямлю. Пра новы рэстрыкцыйны закон аб рэлігійных арганізацыях\nУдзельнікі: Алесь Мікалайчанка, Сяргей Астраўцоў, Ігар Лашук, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 21.06.1997\n5.07.1997. Касцёл сьвятога Язэпа ў Маладэчне. Паэтызаваныя малітвы Рыгора Барадуліна (малітва за памёрлых)\nУдзельнікі: Вінцэсь Мудроў, Алесь Мікалайчанка, Рыгор Барадулін, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 5.07.1997\n19.07.1997. Канфэрэнцыя грэка-каталіцкіх герархаў Вугоршчыны. Рэпрэссіі ў дачыненьні да праваслаўнага япіскапа за распаўсюджаньне верша Сяргея Ясеніна. Цыкл малітваў Рыгора Барадуліна\nУдзельнікі: Альгерд Невяроўскі, Мікола Іваноў, Рыгор Барадулін, Алесь Мікалайчанка, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 19.07.1997\n26.07.1997. Аб стане свабоды рэлігіі ў розных краінах сьвету\nУдзельнікі: Максім Лукашэвіч, Альгерд Невяроўскі, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 26.07.1997\n9.08.1997. Згуртаваньне беларусаў сьвету «Бацькаўшчына» прапануе аднавіць галоўную беларускую сьвятыню – крыж Эўфрасіньні Полацкай. Цыкль малітваў Рыгора Барадуліна\nУдзельнікі: Альгерд Невяроўскі, Рыгор Барадулін, Сяргей Астраўцоў, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 9.08.1997\n23.08.1997. Пра вяртаньне затрыманых на мытні царкоўных каштоўнасьцяў. Пра адкрыцьцё новай апостальскай царквы ў Мазыры. Афіцыйнае выбачэньне Ватыкану за пакараньне Галілея. Ці дазволена будзе выява распятага Хрыста ў нямецкіх школах\nУдзельнікі: Анатоль Гатоўчыц, Валянцін Жданко, Сяргей Шупа, Мікола Іваноў, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 23.08.1997\n30.08.1997. Пошук схаваных ксяндзом Акалатовічам у Нясьвіскім фарным касьцёле каштоўнасцяў. Інтэрвію з айцом Аляксандрам Надсанам з нагоды 50-годзьдзя службы ў Лёндане\nУдзельнікі: Альгерд Невяроўскі, Аляксандр Лукашук, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 30.08.1997\n13.09.1997. Пытаньне незалежнасьці царквы, гэтак званай аўтакефаліі. Новы касьцёл у Сьветлагорску\nУдзельнікі: Алесь Мікалайчанка, Анатоль Гатоўчыц, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 13.09.1997\n20.09.1997. Аб прыняцьці дзяржаўнай думай Расіі абноўленага закону аб свабодзе рэлігіі і рэлігійных арганізацыях\nУдзельнікі: Альгерд Невяроўскі, Сяргей Астраўцоў, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 20.09.1997\n27.09.1997. Урачыстае асьвячэньне новазбудаванага касьцёла сьвятога Андрэя Баболі\nВядучы: Алена Радкевіч\nУдзельнікі: Вінцэсь Мудроў, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 27.09.1997\n5.10.1997. Асьвячэньне катэдральнага касьцёла найсьвяцейшай Дзевы Марыі. Падтрымка бліжняга ў бядзе\nВядучы: Алена Ціхановіч\nСымбаль веры, 5.10.1997\n11.10.1997. Маёмасны канфлікт паміж рэлігійнымі суполкамі, справакаваны мясцовымі ўладамі. Разбурэньне шэдэўраў царкоўнай архітэктуры і мастацтва ў Італіі. Навіны з жыцьця гарадзенскай каталіцкай япархіі\nВядучы: Сяржук Сокалаў\nУдзельнікі: Сяргей Астраўцоў, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 11.10.1997\n18.10.1997. Спроба мясцовых уладаў супольна з рэлігійнымі арганізацыямі выпрацаваць агульны падыход да пытаньняў ідэалягічнага і маральна-палітычнага выхаваньня жыхароў раёну. Праект папраўкі ў закон Беларусі аб свабодзе веравызнаньняў і рэлігійных арганізацыяў\nУдзельнікі: Сяргей Астраўцоў, Альгерд Невяроўскі, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 18.10.1997\n1.11.1997. Рэлігійнае жыцьцё беларускіх рэгіёнаў. У басьнійскім горадзе Брчка праваслаўную царкву зьнішчыў магутны выбух\nВядучы: Сяргей Шупа\nУдзельнікі: Казімір Яноўскі, Сяргей Астраўцоў, Віталь Цыганкоў, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 1.11.1997\n8.11.1997. Паведамленьне пра блюзьнерскі фільм, які маюць паказаць на расейскім канале НТВ. Гутарка пра беларускую аўтакефалію з праваслаўным сьвятаром. Рэлігійная статыстыка Гарадзеншчыны\nУдзельнікі: Альгерд Невяроўскі, айцец Сяргей Гардун, Сяргей Астраўцоў, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 8.11.1997\n15.11.1997. Тэалягічная адукацыя. Ці па-за палітыкай царква? Ці карыстаецца дзяржаўная ўлада аўтарытэтам царквы? Канфэрэнцыя праваслаўных прадстаўнікоў эўрапейскіх парлямэнтаў. Разважаньні на тэму хрысьціянскай чысьціні\nУдзельнікі: Сяргей Астраўцоў, Альгерд Невяроўскі, прапаведнік Андрэй Дылюк\nСымбаль веры, 15.11.1997\n22.11.1997. Паведамленьне з жыцьця праваслаўнай Лідзка-Наваградзкай япархіі. Перадача касьцёла сьвятога Барталамея віленскім беларускім каталікам. Міжнародныя рэлігійныя навіны\nУдзельнікі: Сяргей Астраўцоў, Альгерд Невяроўскі, Сяржук Сокалаў, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 22.11.1997\n29.11.1997. Паведамленьне зь беларускай глыбінкі. Адкрыцьцё новага храму ў вёсцы Ціхінічы. Супольная малітоўная канфэрэнцыя царквы беларускіх эвангельскіх хрысьціянаў і іх расейскіх адзінаверцаў у Менску. Сацыяльныя і рэлігійныя адрозьненьні ў падыходзе да пытаньня абортаў\nУдзельнікі: Казімір Яноўскі, Альгерд Невяроўскі, Сяржук Сокалаў, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 29.11.1997\n6.12.1997. Паведамленьне з Гарадзеншчыны. Даклад уладыкі Філарэта наконт абмеркаваньня паправак да закону аб свабодзе веравызнаньня і рэлігійных арганізацыяў\nСымбаль веры, 6.12.1997\n17.01.1998. Навіны рэлігійнага жыцьця. Сустрэча ў Маскве прадстаўнікоў Маскоўскага патрыярхату і Ватыкану\nУдзельнікі: Віталь Цыганкоў, Альгерд Невяроўскі, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 17.01.1998\n24.1.1998. Хрысьціяне Веры Эвангельскай або пяцідзясятнікі\nСымбаль веры, 24.01.1998\n31.01.1998. Міжканфэсійны сэмінар на тэму “Сацыяльнае служэньне людзям” у Менску. Кавальская выстава “Крыж беларускі” у Горадні. Візыт Папы Яна Паўла П на Кубу (архіўны запіс няпоўны)\nСымбаль веры, 31.01.1998\n11.07.1998. Першы выпускнік тэалягічнага факультэту Эўрапейскага Гуманітарнага Ўнівэрсытэту. Рух ананімных алькаголікаў у Горадні. Завяршэньне будаўніцтва касьцёла ў Бярозе\nУдзельнікі: Альгерд Невяроўскі, Сяргей Астраўцоў, Алег Супрунюк, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 11.07.1998\n18.07.1998. Як урадавыя чыноўнікі шукаюць падтрымкі з боку сьвятароў. Як працуе грамадзкі экспэртны камітэт у справах рэлігіі. Пытаньне цэлібату\nВядучы: Багдан Андрусішын\nУдзельнікі: Казімір Яноўскі, Альгерд Невяроўскі, Алена Радкевіч, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 18.07.1998\n1.08.1998. Сёмая гадавіна дзейнасьці Пратэстанцкай царквы Ісуса Хрыста Поўнага Эвангельля ў Беларусі. Грэка-каталіцкая пілігрымка. Міжнародныя рэлігійныя навіны\nУдзельнікі: Альгерд Невяроўскі, Вінцэсь Мудроў, Сяржук Сокалаў, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 1.08.1998\n8.08.1998. У Беларусі зарэгістравана першая грамада мусульманан-шыітаў\nСымбаль веры, 8.08.1998\n15.08.1998. Новыя тэндэнцыі ў багаслоўі і практыцы Праваслаўнай Царквы краінаў СНД. Гуманітарная акцыя беларускага Саюзу эвангельскіх хрысьціян-баптыстаў\nУдзельнікі: Алесь Лазоўскі, Альгерд Невяроўскі, Алесь Мікалайчанка, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 15.08.1998\n22.08.1998. Праблема ўзьвядзеньня помніка сьвятой Сафіі Слуцкай. Асвячэньне касьцёла ў Пружанах\nУдзельнікі: Алесь Мікалайчанка, Алег Супрунюк, Альгерд Невяроўскі, Кастусь Бандарук\nСымбаль веры, 22.08.1998\n29.08.1998. Агляд каталіцкага квартальніка “Наша вера”. Навіны жыцьця каталікоў гарадзенскай дыяцэзіі\nСымбаль веры, 29.08.1998


Узгадаваць беларускамоўных аднакласнікаў – Наша Слова штодзень\nУзгадаваць беларускамоўных аднакласнікаў\n30 лістапада 2018, 14:04 Грамадства, Культура, Мова 20\nМова жыве, калі жывуць яе носьбіты. У мовы ёсць перспектыва, калі яна перадаецца з пакалення ў пакаленне. У гэтым сэнсе беларуская мова жывая, бо засталіся людзі, для якіх яна была сродкам зносін, прышчэпленым бацькамі і землякамі ў родных мясцінах, і вучыліся на ёй.\nЗ перадачай з пакалення ў пакаленне цяжэй. Дзеці тых беларускамоўных у большасці выхаваны на рускай мове. З другога боку, новыя беларускамоўныя выхоўваюць дзяцей па-беларуску, і ў мовы з’яўляецца новае пакаленне, яе жыццё працягваецца. У беларускамоўным выхаванні ёсць важная надбудова — школа. Ёй і прысвячаю гэты артыкул, бо, як здаецца, новыя беларускамоўныя ўпускаюць некаторыя шансы і дзейнічаюць без уліку сучаснай спецыфікі.\nШто маем цяпер\nЦікавы разгляд беларускамоўнага школьніцтва з пачатку XX стагоддзя і да сучаснасці прывёў Вінцук Вячорка ў артыкуле «Як беларусы змагаліся за сваю школу пры ўсіх рэжымах. Да Дня беларускае школы». Ёсць там такі сказ: «… не мы, не бацькі павінны збіраць подпісы паводле невядома адкуль узятай квоты на беларускамоўнае навучанне Калі вам кажуць, што вы павінны знайсці яшчэ восем ці дзесяць сем’яў, якія хочуць вучыць дзяцей па-беларуску, — гэта няпраўда. Па-першае, даць магчымасць вучыць дзіця па-беларуску — абавязак дзяржавы. Па-другое, няма афіцыйна зацверджанага мінімуму вучняў для адкрыцця беларускамоўных класаў».\nІ многія беларускамоўныя бацькі дзейнічаюць па гэтым прынцыпе. Яны не згаджаюцца на школы, да якіх трэба некуды ехаць, падаюць у суды. Зрэшты, калі бацькі не такія баявыя, то могуць кідацца з агню ў полымя — шукаць тыя самыя 8-10 сем’яў сярод выпадковых суседзяў. І той, і другі спосабы аддаляюць ад мэты — ад выхавання новага беларускамоўнага пакалення.\nПершы спосаб — змаганне за прынцып як такі. Раз павінны, раз маем права — то трэба патрабаваць і атрымаць. Калі не даюць, то значыць, гэта варожыя сілы, з імі трэба змагацца. Другі спосаб – крокі насустрач бюракратычнай машыне са стратай уласных інтарэсаў (не прынцыпаў, а непасрэднай мэты).\nНядаўна прэса пісала пра гамельчука, які не здолеў засудзіць чыноўнікаў, якія адмовілі яго дачцэ ў навучанні па-беларуску. Чыноўнікі прапаноўвалі гімназію ў 7 км ад дому, бо не палічылі мэтазгодным стварыць клас для адной вучаніцы. Падобныя гісторыі былі і ў іншых гарадах. Людзям нешта прапаноўвалі, але далекавата. Чаму ж чыноўнікі так робяць, ці яны наўмысна перашкаджаюць беларускаму выхаванню дзяцей?\nКалі думаў пра гэта, трапілася на вочы гісторыя, як у адным аграгарадку школьнікам даводзілася ў школьных класах ствараць асвятленне ліхтарыкамі.\n«Вучням музычнай школы ў аграгарадку Падлабенне даводзіцца вось ужо некалькі месяцаў запар займацца ў памяшканні, дзе няма святла. Выкладчыкі гавораць, што праблему мясцовая ўлада і раённы аддзел культуры паабяцалі вырашыць літаральна днямі, але пакуль дзеці на заняткі прыходзяць з ліхтарыкамі. … У Падлабенні жыве каля 700 чалавек. Агульнаадукацыйнай школы тут няма: дзеці на вучобу ездзяць у суседні аграгарадок Рацічы і ў Гродна».\nА яшчэ пасля размяшчэння фатаграфій з ліхтарыкамі строга пагутарылі з настаўніцай і ледзь не звольнілі яе. Чытачы былі абураны! Дажыліся, каб ліхтарыкамі ў класах свяціць, сваімі персанальнымі, куды падаткі ідуць? На гэта і быў акцэнт нават у тых, хто абураўся паводзінамі чыноўнікаў у Гомелі. У выпадку Падлабення як нешта належнае ўспрынялі, што дзецям падаткаплацельшчыкаў трэба некуды ехаць. Пры чым да Рацічаў — 9,5 км, а да Гродна — 12 км. У гэтым выпадку ніхто не апеляваў да права грамадзян і абавязку дзяржавы. Так сказаць, «вы ж разумееце».


Барацьба з Лукашэнкам прыкрывае дыскрымінацыю беларускіх вытворцаў у Прыбалтыцы - By.RuBaltic.ru\nУ Латвіі нейкі вытворца алкаголю звярнуўся адразу ў некалькі міністэрстваў з прапановай абмежаваць імпарт і транзіт спіртных напояў з Беларусі. Назву кампаніі прэса не згадвае, затое яскрава выкладае сутнасць яе прэтэнзій: танная «дыктатарская» прадукцыя ў Еўропе карыстаецца попытам, ствараючы канкурэнцыю мясцовым бізнэсмэнам.\nТак, напрыклад, у Латвіі дзейнічае прадстаўніцтва дзяржаўнага канцэрна "Белдзяржхарчпрам", які кіруе алкагольным холдынгам "Мінск Крышталь". Аб'ёмы яго продажаў у прыбалтыйскай рэспубліцы растуць, восенню мінулага года фірма пераехала на новы склад у вёсцы Марупэ на паўднёвы захад ад Рыгі. Як такое магчыма? На думку ананімнага "стукача", рэжым Лукашэнкі проста субсідуе вытворчасць спіртных напояў. Алкаголь атрымліваецца танным і выцясняе з рынку канкуруючую латвійскую прадукцыю.\n«Сітуацыі несупастаўныя, таму што ў Еўрасаюзе дакладна вызначана, наколькі моцнай можа быць падтрымка з боку Латвіі ці любой іншай краіны і ў які момант проста нельга даваць больш грошай кампаніям. І тым самым ствараецца няроўная сытуацыя. Беларусь павінна пачаць з таго, што практычна ўся яе эканоміка субсідуецца Расіяй, як прыродным газам, пастаўкамі сырой нафты, так і атамнай электрастанцыяй, якая была пабудавана фактычна па расійскіх тэхналогіях і з расійскім крэдытам», - скардзіцца навуковы супрацоўнік Латвійскага інстытута міжнароднай палітыкі.\nГучыць як рэклама "краіны-агрэсара". Дзякуючы канструктыўным адносінам з Расіяй Лукашэнка здолеў забяспечыць сваёй эканоміцы канкурэнтныя перавагі, якіх пазбаўлена Прыбалтыка.\nВа ўяўленні латвійскага бізнэсу гэта, вядома, абуральная несправядлівасць. Калі ў суседа ёсць танны газ, нафта і атамная энергетыка, то суседа трэба абкласці гандлёвымі абмежаваннямі.\n«Статыстыка Службы дзяржаўных даходаў паказвае, што аб'ём алкаголю, які імпартуецца з Беларусі, працягвае расці на працягу апошніх двух гадоў. Выбраўшы тавары ў мытнай сістэме толькі з кодам, які абазначае гарэлку, можна ўбачыць, што ў 2020 годзе ў Латвію з Беларусі было ўвезена 1 452 000 літраў. Але ў 2021 годзе іх будзе 2284000», - піша выданне Nekā personīga. І задаецца пытаннем: ці можна дазваляць беларускім дзяржкампаніям запаўняць краіны ЕС танным алкаголем, калі Лукашэнка нібыта стварае "пагрозу бяспецы ў рэгіёне"?\nЖурналістаў, праўда, не бянтэжыць, што неназваны прадпрымальнік заварочвае свае прэтэнзіі ў санкцыйнае «упакаванне». Калі Беларусь сапраўды ўшчамляе латвійскіх вытворцаў алкаголю, то ў адносінах да яе трэба праводзіць антыдэмпінгавае расследаванне.\nАле сёння ЕС распрацоўвае прынцыпова іншыя санкцыі супраць Беларусі - яны з'яўляюцца інструментам барацьбы за "свабоду", "дэмакратыю" і "правы чалавека". Пры чым тут інтарэсы асобна ўзятых бізнесменаў?\nПадобная гісторыя разгортваецца ў Літве. Тут церпяць мясцовыя вытворцы біяпаліва, якія не вытрымліваюць канкурэнцыі з экспарцёрамі з суседняй краіны. Іх незадаволенасць падтрымлівае Міністэрства энергетыкі: «Мы заўсёды прытрымліваліся пазіцыі, што зніжэнне долі мясцовых вытворцаў на літоўскім рынку не адпавядае інтарэсам спажыўцоў цяпла. Мы не можам дапусціць, каб кошт на цеплыню ў Літве залежаў ад рашэнняў урада Беларусі».\nСлушнае пытанне: якім чынам імпарт танных энергарэсурсаў можа «не адпавядаць інтарэсам спажыўцоў»? Гэтае сцвярджэнне зможа аспрэчыць любы школьнік, знаёмы з асновамі эканомікі.\nПа дадзеных таго ж міністэрства, у 2019-2021 гадах на долю Беларусі прыходзілася ад 30% да 40% літоўскага імпарту біяпаліва. Гэта значыць, Лукашэнка пры ўсім жаданні не зможа «падмяць» пад сябе гэты рынак - у яго няма манаполіі.\nЁсць толькі магчымасць прапаноўваць літоўцам драўняныя гранулы і пелеты па больш "дэмакратычных" коштах, чым у іншых пастаўшчыкоў.\n«Калі ў Літву масава завозілі беларускую прадукцыю, нашыя прадпрыемствы разараліся, распрадавалі абсталяванне і проста пакідалі гніць у лесе так званае "зялёнае золата", з якога робяць дранку, прыдатную для біяпаліўных катлоў», - дырэктар Асацыяцыі прыватных лесаўласнікаў Літвы Айдас Піварунас.\nЗдавалася б, суцэльна рынкавая сітуацыя. Адны вытворцы разараюцца, іншыя выходзяць "у дамкі", канкурэнцыя спрыяе зніжэнню коштаў. Але ў выпадку з Беларуссю ў тых, хто прайграе, з'явіўся козыр у рукаве. Цяпер яны могуць даказваць, што імпарт тавараў з "апошняй дыктатуры Еўропы" ледзь не падрывае нацыянальную бяспеку Літвы.\nУ мінулым годзе ўрад рэспублікі ўжо разглядаў пытанне абмежавання закупак біяпаліва з трэціх краін. Вытворцам цяпла хацелі ўсталяваць верхнюю планку імпарту на ўзроўні 20%. Прычым аўтары ініцыятывы выкарыстоўвалі тую ж антылукашэнкаўскую рыторыку: маўляў, цана на цяпло не павінна залежаць ад палітычных рашэнняў замежных дзяржаў. Асабліва калі гэтымі дзяржавамі кіруюць "дыктатары"…\nЯшчэ пару гадоў таму канкурэнты беларускіх вытворцаў у Прыбалтыцы маглі хіба што праклінаць сусветную несправядлівасьць. А потым Лукашэнка ператварыўся ў ворага ўсяго заходняга свету.\nЧаму б не скарыстаць гэта для штучнага абмежавання імпарту тавараў з Беларусі ў мэтах асабістага ўзбагачэння?\nШырма барацьбы за "дэмакратыю" прыкрывае не толькі палітычныя інтарэсы прыбалтыйскіх эліт, якія шукаюць спосабы самазацвердзіцца на знешняй арэне. У гэтай мутнай вадзе ловяць рыбу і прадстаўнікі бізнэсу. Прычым робяць гэта адкрыта.


Віцебскую кандыдатку зноў абшукалі на беларускай мяжы\nhttp://spring96.org/be/news/57061 2012 2012-09-12T11:44:14+0300 2012-09-12T11:44:14+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/famina_alena.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nКандыдатка па Віцебскай-Горкаўскай акрузе № 17 Алена Фаміна\nКандыдатка па Віцебскай-Горкаўскай акрузе № 17 Алена Фаміна, прыхільніца Мікалая Статкевіча і сябра аргкамітэту па стварэнні сацыял-дэмакратычнай партыі "Народная Грамада", 12 верасня ехала ў Вільню. На беларускім баку мытнікі правялі ператрус яе рэчаў.\nАлена Фаміна паведаміла, што рэчы пераглядалі доўга і пільна: праз гэта нават быў затрыманы цягнік. Нічога падазронага ў яе не знайшлі, але спадарыня Фаміна не ўпэўненая, што вярнуцца з Вільні ёй удасца без падобных "прыгодаў". Бо гэта ўжо другі ператрус паводле ініцыятывы беларускіх мытнікаў за апошнія два тыдні.\nМінулым разам кандыдатку ў дэпутаты парламенту абшукалі на польска-беларускім памежжы, калі яна вярталася з Варшавы ад сына. Мытнік правялі ператрус яе рэчаў спачатку ў цягніку, потым прымусілі выйсці ў памяшканне мытні і абшукалі яшчэ раз. Урэшце правялі і асабсты дагляд, які Алена Фаміна палічыла прыніжэннем уласнай голнасці. Пры гэтым супрацоўнікі мытні некалькі разоў прапаноўвалі ёй "добраахвотна задэклараваць" нейкую вялікую суму грошай, якую, паводле іхных меркаванняў, Алена Фаміна магла патаемна везці праз мяжу. Але ні грошай, ні якіх-небудзь іншых недазволеных да перавозу рэчаў у яе не знайшлі.


Хто такія беларускія донжуаны? | Kraina*BY\nНовости Беларуси » Общество » Хто такія беларускія донжуаны?\n29 кастрычніка 1787 году ў Празе адбылася ўсясьветная прэм’ера опэры Вольфганга Амадэя Моцарта “Дон Джавані”. З таго часу вобраз донжуана – спакусьніка й куміра жанчын – належыць агульнаэўрапейскай культуры. Зрэшты, у беларускім мастацтве ён пакуль што не прыжыўся, аднак у нашай рэчаіснасьці можна сустрэць нямала мужчынаў, якія прэтэндуюць на ролю героя-каханка. Што такое сапраўдны донжуан і дзе яго шукаць? У пошуках донжуана я вырашыла спытацца ў народу, як гэты вядомы спакусьнік выглядае й дзе яго шукаць. І месца абрала спэцыяльна – ля абутковай крамы “Казанова”, што непадалёк ад плошчы Якуба Коласа.\n(Спадарыня: ) “Донжуан? Нідзе, напэўна, цяпер ня знойдзеш. Мужчына такі галянтны, які жанчын шануе ды ўсё робіць, каб жанчынам было добра. Вось калі б муж быў такі… А, дык яны яшчэ, напэўна, зь іншымі жанчынамі гуляюць? Ой не, не, тады ня трэба”.\n(Хадановіч: ) “Напраўду, над вершыкамі стаяць самыя розныя нумары абанэнтаў. Я мяркую, што…”\n(Андрэева: ) “Мне падаецца, гэта зьвязана з такой тэмай, як мужчынская й жаночая ідэнтычнасьць у нашым грамадзтве. Яна вельмі недакладная, таму мужчыну для таго, каб сябе сьцьвярджаць як мужчыну, патрэбныя нейкія зорачкі на фюзэляжы. То бок яго насамрэч гэтая жанчына не цікавіць, самі\nадносіны не зьяўляюцца каштоўнасьцю, толькі перамога, толькі заваяваньне”.\nАвтор: Юлія Шарова, Радыё Свбода


Беларускі генэрал абвяргае прэзыдэнта Літвы\n23 лістапад 2005, 13:01\nУладзімер Глод, Менск “Заява прэзыдэнта Літвы Валдаса Адамкуса пра тое, што Брусэль ставіць пад сумнеў дзяржаўную мяжу паміж Літвой і Беларусьсю, была зробленая мабыць зь няпоўнай ацэнкай працы, якую зрабілі яго падначаленыя”, - такое меркаваньне выказаў сёньня старшыня Дзяржаўнага камітэту памежных войскаў Беларусі Аляксандар Паўлоўскі падчас абмеркаваньня ў Палаце прадстаўнікоў дадаткаў і зьменаў да Закону “Аб дзяржаўнай мяжы Рэспублікі Беларусь”.\nВыказваньне прэзыдэнта Літвы, магчыма, зьвязанае з тым, што пагадненьне аб дэмаркацыі дзяржаўнай мяжы паміж Літвой і Беларусьсю дагэтуль застаецца непадпісанае. Генэрал Паўлоўскі дадаў таксама, што “магчыма, прэзыдэнту Літвы яшчэ не пасьпелі паведаміць пра зробленую працу. Або тут ёсьць нейкі палітычны момант”.\nСтаршыня дзяржкамітэту паведаміў, што дэмаркацыя дзяржаўнай мяжы Беларусі зь Літвою фізычна завершаная. Генэрал Паўлоўскі ўпэўнены, што ў 2006 годзе ўсе неабходныя дакумэнты зь літоўскім бокам будуць падпісаныя.\nАпроч таго, паведаміў генэрал, на балтыйскім напрамку Беларусь прапануе ўвесьці 11 пунктаў спрошчанага перасячэньня мяжы, перадусім для жыхароў памежных рэгіёнаў. Прынамсі зь Літвою ўжо дасягнутая дамоўленасьць, што кошт гадавой візы для такіх асобаў з абедзьвюх краінаў ня будзе перавышаць 15 эўра.


Больш за паўтысячы прасаў сабраў калекцыянер са Слуцка | euroradio.fm\nГалоўная / Больш за паўтысячы прасаў сабраў калекцыянер са Слуцка\n21/11/2019 - 15:41\nНастаўнік Леанід Вечар збіраў экспанаты 25 гадоў, сёння калекцыя каштуе 7 тысяч долараў.\nУ калекцыі слуцкага настаўніка геаграфіі Леаніда Вечара — 580 прасаў. 300 з іх прадстаўлены на экспазіцыі ў кадэцкім вучылішчы. Збіраць розныя рэчы Леанід Вечар пачаў у дзяцінстве. Спачатку былі маркі, значкі, рублі, манеты. А вось калекцыянаваць прасы настаўнік геаграфіі пачаў больш за 20 гадоў таму.\nКурсанты, якія прыходзяць паглядзець калекцыю прасаў / Еўрарадыё\nПрас нямецкай вытворчасці / Еўрарадыё\nБеларусь на "Еўрабачанні" прадставіць гурт VAL з песняй на беларускай\nУ Астравецкім раёне ў лабавым сутыкненні двух "Сітраенаў" загінула дзяўчына\nЛеанід Вечар распавядае Еўрарадыё, што сёння яго калекцыя пацягне на 7 тысяч долараў.\n“Як географ, я шмат падарожнічаў: паходы, экскурсіі, — гаворыць слуцкі калекцыянер. — Аднойчы мы прыйшлі з вучнямі ў музей да аднаго з бацькоў, у якога была самая вялікая калекцыя прасаў у Слуцку — 70 штук. У мяне спрацаваў азарт калекцыянера, і я пачаў займацца прасамі. На той момант каля 10 прасаў у мяне было, але я іх не збіраў”.\nПрасы Леанід Вечар збіраў у паходах, купляў на рынках, даваў аб’явы ў газеты, атрымліваў у падарунак. Сёння ў яго калекцыі прасы беларускай, польскай, рускай, нямецкай і іншай вытворчасці. Самы стары экспанат у слуцкага настаўніка — прас 1827 года, які Леанід Вечар купіў у Клецку.\n“Усё сабраць немагчыма, — гаворыць калекцыянер. — Я выбраў сабе тэмы, вось і займаюся. Мне цікавы пошук як сам працэс. Хочацца знайсці, купіць. Здаецца, у калекцыі многа прасаў, але ў мяне яшчэ шмат якіх няма. У мяне ў асноўным еўрапейскія прасы, а вось японскіх няма. Таму ёсць куды імкнуцца”.\nНавошта аўтар роліка "Радзіма-BDSM" правакуе беларусаў?\nПерформанс Аляксея Кузьміча / Фэйсбук\nБРСМ адказаў скандальнаму мастаку Кузьмічу: можам параіць псіхатэрапеўта\nАляксей Кузьміч і значак БРСМ / Фота са старонкі мастака ў Facebook\nМастак Аляксей Кузьміч зладзіў новую шакуючую акцыю і напісаў ліст у БРСМ\nБеларусам прапануюць скінуцца на вяртанне рэдкай кнігі Казіміра Малевіча\n“На магчымую перспектыву”: у двары Мінскай інфекцыйнай лякарні з’явіліся намёты\nПрадстаўнікі Беларусі на "Еўрабачанні-2020" VAL / Еўрарадыё\nВулічная апытанка Еўрарадыё\nЯк абараніць сябе ад каранавіруса? Лайфхакі ад жыхароў Мінска\n90,9% апытаных беларусаў лічыць, што пенсійныя выплаты не змогуць забяспечыць нябедную старасць / Reuters\nЯкой бачаць пенсійную сістэму беларусы і як яе хоча змяніць Лукашэнка\nТаксі / Марыя Вайтовіч, Еўрарадыё\n"Я таксама жыць хачу": пагаварылі з таксістам, які не падвозіць кітайцаў\nДызайнерская медычная маска ад Яна Карпава\nШто можна намаляваць на медычнай масцы?\nЛеанід Каліценя / Еўрарадыё\n"Форма чалавечнасці" і беларусы на Берлінале: эфір з Леанідам Каліценем\nАляксандр Класкоўскі / Марыя Вайтовіч, Еўрарадыё\nПаміж ЕС і ЕАЭС — хто каму пудрыць мазгі і навошта?\nЯшчэ адна кандыдатка: Вольга Мікалайчык пойдзе ў прэзідэнты ад блока Статкевіча\nЮрый і Павел Вінаградавы, фота з сацсетак\nРазбуральнікі міфаў па-беларуску: смартфон можна разблакаваць адрэзаным пальцам\nУ Мінску ўначы будуць шукаць цеплавыя анамаліі\nКіраўнік Удмуртыі адмяніў візіт у Беларусь, і гэта выкарысталі для прапаганды\nСёння стане вядомы прадстаўнік Беларусі на "Еўрабачанні-2020"\nМатч Сабаленка і Квітавай пакажуць у жывым эфіры\nЗ-за каранавіруса ў Беларусі адмянілі шэраг міні-футбольных матчаў\nСабаленка атрымала чарговую перамогу і выйшла ў фінал турніру ў Досе


Зялёная жамчужына Кобрына\nЗялёная жамчужына Кобрына\nКурачук, С. Зялёная жамчужына Кобрына / Святлана Курачук // Кобрынскі веснік. – 2018. – 25 жніўня. – С. 4.\nНапярэдадні юбілею Кобрынскага парку імя А. В. Суворава цэнтральная раённая бібліятэка паспрабавала сабраць найбольш поўную інфармацыю пра любімае месца кабрынчан і гасцей горада.\nНапярэдадні трох знакавых дат Кобрынскага парку імя А. В. Суворава - 250-годдзя з часу заснавання, 70-годдзя ў статусе парку культуры і адпачынку, 55-годдзя з часу прысваення статуса помніка садова-паркавага мастацтва – цэнтральная раённая бібліятэка паспрабавала сабраць найбольш поўную інфармацыю пра ўнікальны аб’ект Кобрыншчыны, любімае месца кабрынчан і гасцей горада.\nЮбілею парку імя А. В. Суворава прысвечана святочная выстаўка «Гарадскі аазіс», якая пачала функцыянаваць у інфармацыйна-сервісным цэнтры бібліятэкі. Выстава дазваляе зрабіць экскурс у мінулае парку, а таксама пазнаёміцца з яго сучаснымі перспектывамі, каштоўнасцямі.\nСтвораная супрацоўнікамі бібліятэкі краязнаўчая паўнатэкставая база даных «Кобрынскі парк імя А. В. Суворава – унікальны куток горада» налічвае больш за 400 файлаў і паведамляе пра велізарную колькасць крыніц, з дапамогай якіх можна атрымаць найбольш поўную інфармацыю пра наш парк. Складаецца БД з 9 блокаў, сярод якіх гісторыка-архітэктурны нарыс, які прадстаўлены на беларускай і рускай мовах. З усімі друкаванымі крыніцамі - артыкуламі газет, часопісаў, фрагментамі кніг - можна азнаёміцца ў базе даных. Яны аблічбаваны і захаваны ў фармаце pdf. Дарэчы, алічбаваны артыкулы з перыядычных выданняў мінулага стагоддзя (пачынаючы з 1961 года). У БД таксама ўключаны найбольш змястоўныя электронныя рэсурсы, бібліяграфічныя выданні цэнтральнай бібліятэкі. Блок «Фотагалерэя» змяшчае каля 200 фотаздымкаў, зробленых у розныя часы і ў розных ракурсах. База даных уключае таксама вершы кобрынскіх аматараў паэзіі, прысвечаныя парку-юбіляру. Каштоўнасць БД у тым, што яна дае доступ да першасных крыніц інфармацыі, дазваляе зрабіць інфармацыю пра парк адкрытай, даступнай і прывабнай для шырокага кола карыстальнікаў, задавальняе фактаграфічныя і тэматычныя запыты чытачоў больш якасна і з эканоміяй часу. Пазнаёміцца з базай даных можна на афіцыйным сайце Кобрынскай РЦБС, у гісторыка-краязнаўчым цэнтры бібліятэкі.\nТрэба адзначыць, што пра кобрынскі парк надрукавана шмат. Ёсць інфармацыя пра парк імя А. В. Суворава ў беларускіх энцыклапедычных выданнях, можна знайсці радзел ці главу пра наш парк у кнігах, даведніках, у артыкулах перыёдыкі. Але асобнага выдання, цалкам прысвечанага парку, на жаль, не было. А такая неабходнасць адчувалася, асабліва напярэдадні юбілею. Інфармацыйна-пазнавальны даведнік «Зялёная жамчужына Кобрына», выдадзены бібліёграфамі цэнтральнай бібліятэкі, у нейкім сэнсе запоўніў гэты прабел. Выданне з серыі «Ведай і любі свой горад» складаецца з шасці раздзелаў. Пачынаецца даведнік раздзелам «Садова-паркавае мастацтва старажытных сядзіб Беларусі - каштоўная частка нацыянальнай спадчыны», дзе адзначаецца, што ў пачатку XX ст. на тэрыторыі сучаснай Брэсцкай вобласці налічвалася каля 1500 сядзібна-паркавых і палацава-паркавых аб'ектаў, у т. л. на тэрыторыі Кобрынскага раёна – 194.\nРаздел «Вехі гісторыі» знаёміць з неардынарнай гісторыяй парку, яго ўладальнікамі. За 250 гадоў парк павялічыўся да 32 гектараў, стаў помнікам прыроды і садова-паркавага мастацтва, сабраў нямала дыпламоў ад розных камітэтаў па ахове навакольнага асяроддзя і ад ВДНГ СССР, набыў статус гісторыка-культурнай каштоўнасці Рэспублікі Беларусь, мае цалкам сучасную інфраструктуру. Рэканструкцыя горада пры падрыхтоўцы да рэспубліканскіх Дажынак ў 2009 годзе падаравала парку магчымасць расці і развівацца надалей. Менавіта тады гэты зялёны масіў ператварыўся ва ўтульны і сучасны куток, адкрыў новую старонку сваёй гісторыі.\nУ даведніку ідзе гаворка пра кобрынскі парк як шэдэўр беларускага архітэктурна-ландшафтнага дойлідства, якім па праву ганарыцца ўся Беларусь, яго раслінны і жывёльны свет. Дарэчы, такой калекцыі зялёных насаджэнняў кобрынскага парку пазайздросцяць і вядомыя батанічныя сады, тут можна ўбачыць не характэрныя для нашай мясцовасці расліны. Непаўторнасць парку надаюць арыгінальныя скульптурная кампазіцыі, малыя архітэктурныя формы, арт-аб’екты, якія размешчаны па ўсёй яго тэрыторыі. Гэтае багацце таксама знайшло адлюстраванне ў выданні.\n«Казка для дзяцей, прывабнасць для дарослых» - гэты раздзел раскажа, чым жыве самае любімае месца адпачынку гараджан і гасцей Кобрына, якія намаганні прыкладаюцца для таго, каб наведвальнікі атрымлівалі максімум пазітыўных эмоцый, што дае магчымасць на самым высокім узроўні, якасна і прафесійна арганізоўваць адпачынак жыхароў горада і турыстаў.\nЧырвонай ніткай праз інфармацыйна-пазнавальны даведнік праходзіць думка, што наш парк – наш гонар, і трэба берагчы, шанаваць яго багацці, каб пакінуць яго нашчадкам яшчэ больш прыгожым.\nУ інфармацыйна-пазнавальным даведніку шырока прадстаўлены ілюстрацыйны матэрыял, фотаздымкі розных гадоў. Шмат старонак займае бібліяграфія, якая прадстаўляе больш за 150 крыніц. Выданне адрасавана ўсім, хто займаецца вывучэннем роднага краю, цікавіцца яго гісторыяй, культурай, экалогіяй. Спадзяемся, што выдадзены ў Год малой радзімы ў Беларусі і ў юбілейны год кобрынскага парку, даведнік будзе асабліва актуальны.\nцэнтральнай раённай бібліятэкі УК «Кобрынская раённая\nцэнтралізаваная бібліятэчная сістэма»


У палітыцы абнаўлення Android One не будзе зменаў | Androidsis\nПару дзён таму мы гаварылі пра Android One і яго эвалюцыя на рынку, што вы можаце прачытаць тут. Адным з вялікіх пераваг гэтай версіі аперацыйнай сістэмы з'яўляецца тое, што Google гарантавала два гады абнаўлення сістэмы. Безумоўна, аспект, які карыстальнікі Android цэняць станоўча, менавіта таму яны выбіраюць тэлефон з гэтай версіяй аперацыйнай сістэмы.\nАле ўчора навіна аб тым, што Google Я выдаліў частку, у якой гаворыцца пра два гады падтрымкі з вэб -сайта Android One. Навіна, якая выклікала ўсе трывогі аб магчымым змяненні палітыкі гэтай версіі аперацыйнай сістэмы. Хаця, здаецца, так і не было.\nПасля велізарнага ажыятажу, які быў выкліканы ў сетцы, самой кампаніі давялося супрацьстаяць гэтым чуткам. Google пацвярджае, што палітыка абнаўленняў для Android One не змянілася. Такім чынам, два гады абнаўлення сістэмы застаюцца ранейшымі.\nГэта, безумоўна, велізарная палёгка для карыстальнікаў. Бо калі штосьці такое ёсць характарызуецца Android One - гэта яго выдатная палітыка абнаўлення, тое, што заваявала карыстальнікаў Android. У дадатак да павелічэння прапановы тэлефонаў з цягам часу павялічваюцца. У гэтым годзе ў крамах з'явілася XNUMX новых тэлефонаў.\nТак што карыстальнікі могуць быць упэўненыя. Зменаў у гэтым плане не будзе, Прынамсі, пакуль не. Хоць было б дзіўна, калі б Google змяніла або ліквідавала тое, што, несумненна, самае моцнае месца Android One. Гэта было б велізарнай праблемай для яго прасоўвання на рынак.\nТак што новы мадэлі, якія паступаюць з Android One на рынак у 2019, яны будуць трымаць гэтыя два гады абнаўленняў. Пакуль мы не ведаем, якія мадэлі будуць выпушчаныя з гэтай версіяй аперацыйнай сістэмы. Але напэўна хутка мы даведаемся больш.\nПоўны шлях да артыкула: Androidsis » Падручнікі » Версіі Android » Google пацвярджае, што ў палітыку абнаўлення Android One няма змен\nHuawei P Smart 2019: новы прэміум-клас сярэдняга класа


Прычынная абумоўленасць Даследаванне аб порна Хармса - Узнагарода Фонд\nНавіны Блог Прычынная абумоўленасць Даследаванне аб порна Хармса\nПрычынная абумоўленасць Даследаванне аб порна Хармса\nadminaccount888 15th красавіка 2019 Апошнія навіны\nПублікацыя вызначэння для кампульсіўныя засмучэнні сэксуальнага паводзінаў у 2018 чэрвеньскай СААЗ была заснавана на эмпірычных дадзеных. Тым не менш, некаторыя людзі ўсё яшчэ адмаўляюць, што спажыванне парнаграфіі можа выклікаць псіхічны або фізічны шкоду. У гэтым блогу мы разгледзім даследаванне 6 прычыннай абумоўленасці, апублікаванае да гэтага часу, якая дэманструе прычынна-выніковую сувязь, так як удзельнікі ліквідаваны порна выкарыстання і ацалялі хранічныя сэксуальныя дысфункцыі. Яны ўсё выкарыстоўваюць спасылку порна ці порна прыхільнасці да сэксуальнай дысфункцыі і зніжэння ўзбуджэння.\n1) Ці з'яўляецца Інтэрнэт Парнаграфія Прычыненне сэксуальных дысфункцый? Агляд з клінічнымі справаздачамі (2016)\nШырокі агляд літаратуры, звязанай з порна-індукаванага сэксуальнымі праблемамі. Прыцягненне 7 ВМС ЗША лекараў, агляд змяшчае самыя апошнія дадзеныя, якія раскрываюць велізарны рост маладых сэксуальных праблем. У ім таксама разглядаюцца неўралагічныя даследаванні, звязаныя з порна наркаманіі і сэксуальнай абумоўленасці праз інтэрнэт порна. Лекары забяспечваюць 3 клінічных справаздачы мужчын, якія распрацавалі порна-індукаваныя сэксуальныя дысфункцыі. Два з тры чалавекі ацаліліся сваімі сэксуальныя дысфункцыі, ухіляючы порна выкарыстання. Трэці чалавек адчуў невялікае паляпшэнне, паколькі ён не змог ўстрымацца ад выкарыстання порна. вытрымка:\nТрадыцыйныя фактары, якія калі-то растлумачыць мужчынскія сэксуальныя цяжкасці аказваюцца недастатковымі для тлумачэння рэзкага павышэння эректільной дысфункцыі, затрымка эякуляцыі, зніжэнне сэксуальнага задавальнення, а таксама паменшаны лібіда падчас сэксу ў партнёрстве мужчын пад 40. Гэты агляд (1) разглядае дадзеныя з некалькіх даменаў, напрыклад, клінічная, біялагічная (залежнасць / ўралагічных), псіхалагічны (палавыя кандыцыянавання), сацыялагічнага; і (2) уяўляе сабой серыю клінічных справаздач, усё з мэтай прапановы магчымага напрамкі для далейшых даследаванняў гэтай з'явы. Змены ў матывацыйнай сістэме мозгу разглядаюцца як магчымая этыялогія якія ляжаць у аснове парнаграфіі, звязаных з сэксуальнымі дысфункцыямі.\nУ гэтым аглядзе таксама разглядае доказы, што унікальныя ўласцівасці парнаграфіі ў Інтэрнэце (у бязмежную навізну, патэнцыял для лёгкай эскалацыі да больш экстрэмальных матэрыялу, фармат відэа і г.д.) можа быць дастаткова моцным, каб абумовіць сэксуальнае ўзбуджэнне аспекты выкарыстання Інтэрнэт-парнаграфіі, якія не легко пераход да рэальных -Жизнь партнёры, такія, што сэкс з жаданымі партнёрамі не можа рэгістравацца ў якасці сустрэчы чаканняў і ўзбуджэнне зніжаецца. Клінічныя даклады сведчаць аб тым, што спыненне выкарыстання Інтэрнэту парнаграфіі часам досыць звярнуць негатыўныя эфекты, што падкрэслівае неабходнасць шырокіх даследаванняў з выкарыстаннем методык, якія маюць прадметы выдаліць пераменнае выкарыстанне парнаграфіі ў Інтэрнэце.\nфонд Узнагароды напісаў апавяданне аб гэтым даследаванні, калі ён упершыню выйшаў.\n2) Мужчынскія звычкі мастурбацыі і сэксуальныя дысфункцыі (2016)\nГэта даследаванне французскага псіхіятра, які з'яўляецца цяперашнім прэзідэнтам Еўрапейская федэрацыя сексалогіі, У той час як абстрактныя зрушвае назад і наперад паміж выкарыстаннем парнаграфіі ў Інтэрнэце і мастурбацыі, то ясна, што ён у асноўным са спасылкай на порна-індукаваны палавыя дысфункцыі (эректільная дысфункцыя і аноргазміі). У артыкуле круціцца вакол яго клінічнага вопыту з мужчынамі 35, якія развівалі эректільной дысфункцыю і / або аноргазміі, і яго тэрапеўтычныя падыходы, каб дапамагчы ім. Аўтар заяўляе, што большасць яго пацыентаў выкарыстоўвалі порна, з некалькімі быць прыхільнасць да парнаграфіі. Адцягненыя паказвае на інтэрнэт-порна ў якасці асноўнай прычыны праблем (майце на ўвазе, што ананізм не выклікае хранічную ЭД, і яна ніколі не даецца ў якасці прычыны ЭД). 19 мужчын 35 было адзначана значнае паляпшэнне ў сэксуальнай функцыі. Астатнія мужчыны альбо выпалі з лячэння або ўсё яшчэ спрабуюць акрыяць. вытрымкі:\nУвядзенне: Бяспечна і нават карысна ў сваёй звычайнай форме шырока практыкуецца, мasturbation ў яго празмернай і выбітнай форме, як правіла, звязаныя сёння парнаграфічную наркаманію, занадта часта забываюць у клінічнай ацэнцы сэксуальнай дысфункцыі можа выклікаць.\nвынікі: Першыя вынікі гэтых хворых, пасля лячэння "навучыцца" сваім мастурбацыйным звычкам і часта звязанай з імі прыхільнасцю да парнаграфіі з'яўляюцца абнадзейлівымі і перспектыўнымі. Памяншэнне сімптомаў было атрымана ў пацыентаў з 19 з 35, Дысфункцый рэгрэс і гэтыя пацыенты былі ў стане атрымліваць асалоду ад здавальняючай сэксуальнай актыўнасцю.\nВыснову: Захапляльны мастурбацыі, часта суправаджаецца залежнасцю ад кібер-парнаграфіі, было заўважана, каб гуляць пэўную ролю ў этыялогіі некаторых відаў эректільной дысфункцыі або палавога акта анэякуляция. Важна сістэматычна выяўляць наяўнасць гэтых звычак, а не праводзіць дыягностыку па ліквідацыі, для таго, каб ўключаць у сябе звычку ламаць метады дэзадаптацыі ў кіраванні гэтымі дысфункцыямі.\n3) Незвычайная мастурбацыя практыка як этыялагічнай фактар у дыягностыцы і лячэнні палавой дысфункцыі ў маладых мужчын (2014)\nАдным з прыкладаў 4 ў дадзенай працы дакладах аб чалавеку з порна-індукаванага сэксуальнымі праблемамі (нізкая лібіда, фетышы, аноргазміі). Палавой ўмяшанне заклікала 6-тыднёвае ўстрыманне ад порна і мастурбацыі. Пасля 8 месяцаў мужчына паведаміў павышаную сэксуальнае жаданне, паспяховы сэкс і аргазм, і атрымліваць асалоду ад «добрымі сэксуальнымі практыкамі. Гэта першы рэцэнзуюцца хроніка аднаўлення ад порна-індукаванага сэксуальных дысфункцый. Вытрымкі з артыкула:\n«Калі яго спыталі аб мастурбацыі практыкі, ён паведаміў, што ў мінулым ён мастурбаваў энергічна і хутка падчас прагляду парнаграфіі, так як у падлеткавым узросце. Парнаграфія першапачаткова складалася ў асноўным з зоофилии і рабства, панавання, садызму і мазахізму, але ў рэшце рэшт ён атрымаў прывыкалі да гэтых матэрыялаў і неабходнасці больш жорсткай парнаграфіі сцэны, у тым ліку транссэксуалаў сэкс, оргіі, і гвалтоўнага сэксу. Ён купляў нелегальныя парнаграфічныя фільмы аб гвалтоўных палавых актах і згвалтаванні і візуалізаваць гэтыя сцэны ў сваім уяўленні, каб функцыянаваць сэксуальна з жанчынамі. Ён паступова страціў сваё жаданне і ўменне фантазіяваць і зніжэнне яго мастурбацыі частоты «.\nУ спалучэнні з штотыднёвымі сесіямі з сэксапатолаг, пацыент быў праінструктаваны, каб пазбегнуць уздзеянняў на матэрыялы адкрыта сэксуальны характар, у тым ліку відэа, газет, кнігі і інтэрнэт-парнаграфіі.\nПасля 8 месяцаў, пацыент паведаміў адчувае паспяховы аргазм і эякуляцыю. Ён аднавіў свае адносіны з гэтай жанчынай, і яны паступова ўдаліся атрымліваць асалоду ад добрымі сэксуальнымі практыкамі.\n4) Наколькі цяжка лячыць запаволенае семявывяржэнне ў кароткатэрміновай псіхісэксуальнага мадэлі? Параўнанне сацыялагічнага даследавання (2017)\nСправаздачу аб двух «кампазітных выпадках», якая ілюструе прычыны і метады лячэння запаволенай эякуляцыі (аноргазміі). «B пацыента» прадстаўлены некалькі маладых людзей, апрацаваных тэрапеўтам. Цікава адзначыць, што ў дакуменце гаворыцца, што пацыент Б «выкарыстанне порна ён перарос у больш цвёрды матэрыял", "як гэта часта бывае». У дакуменце гаворыцца, што порна, звязаныя з затрымкай эякуляцыі не з'яўляецца рэдкасцю, і на ўздыме. Аўтар заклікае да правядзення дадатковых даследаванняў па ўздзеянні парнухі ў сэксуальным функцыянаванні. затрымка эякуляцыі пацыент Б вылечылася пасля 10 тыдняў ня порна. вытрымкі:\nВыпадкі Кампазітныя выпадкі ўзятыя з маёй працы ў рамках Нацыянальнай службы аховы здароўя ў універсітэцкай бальніцы Кройдон, Лондан. Пры апошнім выпадку (Пацыент B), Важна адзначыць, што прэзентацыя адлюстроўвае колькасць маладых мужчын, якія былі аднесеных лекарамі агульнай практыкі з падобным дыягназам. пацыент B з'яўляецца 19-гадовы, які прадставіў, таму што ён не змог скончыць праз праходкі. Калі ён быў 13, ён рэгулярна доступ да парнаграфіі сайтаў, альбо самастойна праз пошук у Інтэрнэце або праз спасылку, якія яго сябры паслалі яго. Ён пачаў мастурбаваць кожную ноч, шукаючы свой тэлефон для малюнка ... Калі ён не мастурбаваць ён не мог спаць. Парнаграфіі ён выкарыстаў ўжо перарос, як гэта часта бывае (гл Hudson-Allez, 2010), у больш цвёрды матэрыял (нічога незаконнага) ...\nПацыент B падвяргалі ўздзеянню сэксуальных вобразаў з дапамогай парнаграфіі ва ўзросце ад 12 і парнаграфіі ён выкарыстаў перараслі ў рабства і дамінаванню ва ўзросце 15.\nМы дамовіліся, што ён больш не будзе выкарыстоўваць парнаграфію мастурбаваць. Гэта азначала, пакінуўшы свой тэлефон у іншым пакоі ў начны час. Мы дамовіліся, што ён будзе мастурбаваць па-іншаму ....\nпацыент B быў у стане дасягнуць аргазму з дапамогай пранікнення на пятай сесіі; сесій прапануюцца два тыдні ў бальніцы Кройдон універсітэта так сесіі пяць прыраўноўвае прыкладна 10 тыдняў пасля кансультацыі. Ён быў шчаслівы, і вялікую палёгку. У тры месяцы назірання з пацыентам B, усё яшчэ будзе добра.\nпацыент B гэта не адзінкавы выпадак у рамках Нацыянальнай службы аховы здароўя (NHS) і на самай справе маладыя людзі наогул звяртаюцца да псіхісэксуальнага тэрапіі, без сваіх партнёраў, кажа само па сабе да парасткі змены.\nТакім чынам, гэты артыкул падтрымлівае папярэднія даследаванні, якія звязаны стыль мастурбацыі да сэксуальнай дысфункцыі і парнаграфіі ў стыль мастурбацыі. У артыкуле робіцца выснова, выказаўшы здагадку, што поспехі псіхосексуальной тэрапеўтаў у працы з Дэ рэдка рэгіструецца ў навуковай літаратуры, што дазволіла меркаванне DE як цяжкае засмучэнне для лячэння застаецца ў асноўным без адказу. У артыкуле ўтрымліваецца заклік да даследаванняў у выкарыстанне парнаграфіі і яе ўплыў на мастурбацыі і палавога дэсенсібілізацыі.\n5) Сітуацыйны псіхогенный Anejaculation: Сацыялагічнае даследаванне (2014)\nДэталі паказваюць выпадак порна-індукаваны анэякуляция. толькі сэксуальны вопыт мужа да шлюбу была частай мастурбацыі да парнаграфіі - дзе ён быў у стане эякулята. Ён таксама паведаміў, палавой акт, як менш узбуджальным, чым мастурбацыі на порна. Ключавая частка інфармацыі з'яўляецца тое, што «перанавучанне» і псіхатэрапія не ў стане вылечыць яго Anejaculation. Калі гэтыя меры не ўдалося, лекары прапанавалі поўную забарону на мастурбацыю на порна. У рэшце рэшт, гэтая забарона прывёў да паспяховага палавога акту і семявывяржэнне з партнёрам у першы раз у сваім жыцці. Некалькі вынятак:\nА ёсць 33-гадовы жанаты мужчына з гетэрасексуальнай арыентацыяй, прафесійны ад сярэдняга сацыяльна-эканамічнага гарадскога фону. Ён не меў ніякіх дашлюбнае палавыя кантакты. Ён глядзеў парнаграфію і мастурбаваў часта. Яго веданне пра сэкс і сэксуальнасці было адэкватным. Пасля жаніцьбы, г-н А апісаў сваё лібіда, як першапачаткова нармальна, але потым зніжаецца другі раз па адносінах да яго цяжкасцяў семявыбрасывающих. Нягледзячы штурхаючы руху для 30-45 хвілін, ён ніколі не быў у стане эякулята або дасягнуць аргазму падчас пранікальнага сэксу з жонкай.\nШто не працуе\nлекі містэр А былі рацыяналізаваць; кломипрамин і бупропион былі спыненыя, і сертралин падтрымлівалі пры дозе 150 мг у суткі. Тэрапія заняткі з парай праводзіліся штотыдзень на працягу першых некалькіх месяцаў, пасля чаго яны былі разнесены на два тыдні, а затым штомесяц. Канкрэтныя прапановы, уключаючы засяродзіўшы ўвагу на сэксуальных адчуваннях і засяродзіцца на сэксуальны вопыт, а не эякуляцыя была выкарыстаная, каб дапамагчы паменшыць неспакой прадукцыйнасці і spectatoring. Паколькі праблемы захоўваюцца, нягледзячы на гэтыя ўмяшання, інтэнсіўная сэксуальная тэрапія разглядалася.\nУ рэшце рэшт, яны заснавалі поўную забарону на мастурбацыю (што азначае, што ён працягваў драчыць на порна падчас вышэй няўдалых умяшанняў):\nЗабарона на якой-небудзь форме сэксуальнай актыўнасці быў прапанаваны. было пачата Прагрэсіўнае пачуццёвы фокус практыкаванне (першапачаткова ня-генітальныя і пазней генітальны). Г-н А апісала няздольнасць выпрабаваць тую ж ступень стымуляцыі падчас пранікальнага сэксу ў параўнанні з тым, што ён зведаў у час мастурбацыі. Пасля таго, як забарона на мастурбацыю быў выкананы, ён паведаміў, падвышанае імкненне да сэксуальнай актыўнасці са сваім партнёрам.\nПасля нявызначанага колькасці часу, забарону на мастурбацыю на порна прыводзяць да поспеху:\nМіж тым, г-н А і яго жонка вырашылі ісці наперад з дапаможнымі рэпрадуктыўнымі тэхналогіямі (ВРТ) і прайшлі два цыклы ўнутрыматачнай инсеминации. Падчас трэніроўкі, г-н А эякуляцыя ў першы раз, пасля чаго ён мог эякулировать здавальняюча падчас большасці сэксуальных узаемадзеянняў мужа і жонкі.\n6) Парнаграфія Індукаваныя эректільная дысфункцыя сярод маладых мужчын (2019)\nАнатацыя: Гэты артыкул даследуе феномен парнаграфіі, індукаваныя эректільная дысфункцыя (PIED), то ёсць праблемы палавой патэнцыі ў мужчын з-за інтэрнэт-спажыванне парнаграфіі. Эмпірычныя дадзеныя ад людзей, якія пакутуюць ад гэтага стану, былі сабраныя. Спалучэнне мясцовага метаду гісторыі жыцця (з якаснымі асінхроннымі онлайн інтэрв'ю апісальных) і асабістых інтэрнэт-дзённікаў быў выкарыстаны. Дадзеныя былі прааналізаваны з дапамогай тэарэтычнага аналізу толковательного (паводле тэорыі медыя Маклюэ), заснаванага на аналітычнай індукцыі. Эмпірычнае даследаванне паказвае на тое, што існуе карэляцыя паміж спажываннем парнаграфіі і эректільной дысфункцыі, што наводзіць на думку прычынна-следчай сувязі.\nВынікі заснаваныя на 11 інтэрв'ю разам з двума відэа дзённікаў і тры тэкставых дзённікамі. Мужчыны ва ўзросце ад 16 і 52; яны паведамляюць, што ранняе ўвядзенне ў парнаграфіі (як правіла, у падлеткавым узросце) варта штодзённае спажыванне да тых часоў, кропка не будзе дасягнута, дзе крайняя ўтрыманне (уключаючы, напрыклад, элементы гвалту) неабходны для падтрымання ўзбуджэння. Крытычная стадыя надыходзіць, калі сэксуальнае ўзбуджэнне выключна звязана з крайняй і хутка развіваецца парнаграфіі, аказваючы фізічнае зносіны прэсным і нецікавым. Гэта прыводзіць да няздольнасці падтрымліваць эрэкцыю з партнёрам у рэальным жыцці, у гэты момант людзей пачаць працэс «паўторна загрузкі», адмовіўшыся ад парнаграфіі. Гэта дапамагло некаторым з мужчын, каб аднавіць іх здольнасць дасягаць і падтрымліваць эрэкцыю.\nЎвядзенне ў раздзел вынікаў\nАпрацаваўшы дадзеныя, я заўважыў некаторыя заканамернасці і паўтараюцца тэмы, наступныя храналагічнае выклад ва ўсіх інтэрв'ю. Гэтыя: ўвядзенне, Адзін ўпершыню да парнаграфіі, як правіла, да палавога паспявання. пабудова звычкі, Чалавек пачынае спажываць парнаграфію рэгулярна. эскалацыя, Адзін ператвараецца ў больш «экстрэмальных» формаў парнаграфіі, змест мудры, для таго, каб дасягнуць тых жа эфектаў, раней дасягнутыя за кошт менш «экстрэмальных» формаў парнаграфіі. Рэалізацыя. Звяртае на сябе ўвагу праблемы сэксуальнай патэнцыі, як мяркуюць, быць выклікана выкарыстаннем парнаграфіі. Працэс «Re-загрузка». Адзін спрабуе рэгуляваць выкарыстанне парнаграфіі або ліквідаваць яго цалкам, каб аднавіць сваю сэксуальную патэнцыю. Дадзеныя з інтэрв'ю прадстаўлены на аснове вышэй схеме.\nУ дадатак да даследаванняў прычыннасці, пералічаных вышэй, гэтая старонка ўтрымлівае артыкулы і відэа больш чым эксперты 130 (Уралогія прафесар, уролагі, псіхіятры, псіхолагі, сэксолагі, МДС), якія прызнаюць і паспяхова лячыць порна-індукаваны ЭД і порна-індукаваны страту палавога цягі.


Патрабуем спыніць пераслед журналістаў! Сумесная заява БАЖ і рэдакцый медыя – Беларускi ПЭН\nПЭН » Навiны » Навіны ПЭНа » Патрабуем спыніць пераслед журналістаў! Сумесная заява БАЖ і рэдакцый медыя\nГА "Беларуская асацыяцыя журналістаў" і рэдакцыі медыя патрабуюць спыніць пераслед журналістаў і абмежаванні свабоды выказвання. Беларускі ПЭН-цэнтр падпісваецца пад заявай БАЖа і падзяляе яе.\nНа працягу ўсяго двух дзён — 19 і 20 чэрвеня — у Беларусі былі затрыманыя падчас выканання прафесійных абавязкаў як мінімум 14 журналістаў.\nПрычым большасць з затрыманых мелі пасведчанні журналістаў, як таго патрабуе заканадаўства аб СМІ, і гатовыя былі прад’явіць іх па патрабаванні, а таксама былі вельмі прыкметна абазначаныя як супрацоўнікі СМІ адпаведнымі камізэлькамі і бэйджамі.\nНекаторыя з затрыманых журналістаў, у прыватнасці Аляксандр Пазняк і Сяргей Багроў у Ганцавічах, былі збітыя падчас затрымання. Прычым напады (складана падабраць іншае слова) супрацоўнікаў міліцыі на журналістаў часцяком адбываліся ў прамым эфіры, і парушэнні правоў журналістаў былі відавочнымі.\nЗвяртаем увагу, што арт. 34 Закона Рэспублікі Беларусь “Аб сродках масавай інфармацыі” замацоўвае права журналіста ў сувязі з ажыццяўленнем прафесійных абавязкаў прысутнічаць на масавых мерапрыемствах, у месцах іншых грамадска важных падзей і перадаваць адтуль інфармацыю (п. 2.2.). Журналісты трымаліся патрабаванняў заканадаўства — у адрозненне ад супрацоўнікаў сілавых структур, якія груба парушылі іх правы.\nГэтыя падзеі сталі квінтэсенцыяй абмежавання права на атрыманне і распаўсюд інфармацыі і свабоды выказвання меркавання, замацаваных у Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь.\nУ апошні час журналісты і СМІ пастаянна сутыкаюцца з адмовамі ў магчымасці прысутнічаць на пасяджэннях дзяржаўных органаў, у даванні афіцыйнай інфармацыі па значных для грамадства пытаннях (пандэмія COVID-19, выбары), падвяргаюцца пераследу ў выглядзе штрафаў і пагроз з боку дзяржаўных органаў (у тым ліку пагрозы пазбавіць СМІ і журналістаў акрэдытацыі), затрыманням.\nПатрабуем ад кампетэнтных дзяржаўных органаў:\n– строга выконваць арт. 33 і 34 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь, якія гарантуюць свабоду выказвання меркавання, права на атрыманне і распаўсюд інфармацыі і забарону цэнзуры;\n– спыніць пераслед журналістаў недзяржаўных СМІ, фрылансераў і журналістаў замежных СМІ за выкананне імі сваіх прафесійных абавязкаў;\n– роўнага стаўлення ў частцы акрэдытацыі, даванні інфармацыі і строгага выканання арт. 13 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь, які гарантуе ўсім роўныя правы і роўныя магчымасці свабоднага выкарыстання здольнасцяў і маёмасці для прадпрымальніцкай і іншай не забароненай законам эканамічнай дзейнасці;\n– спыніць сегрэгацыю СМІ пры забеспячэнні права на доступ і распаўсюд інфармацыі на дзяржаўныя і недзяржаўныя, пажаданыя і непажаданыя, зручныя і нязручныя, што прадугледжана арт. 13, 33, 34 Канстытуцыі;\n– спыніць перашкоду законнай прафесійнай дзейнасці журналістаў.\nПатрабуем даць прававую адзнаку дзеянням прадстаўнікоў сілавых структур пры затрыманні журналістаў і перашкодзе іх дзейнасці; прыцягнуць вінаватых да адказнасці на падставе арт. 198 Крымінальнага кодэкса, які прадугледжвае адказнасць за перашкоду ў якой бы там ні было форме законнай прафесійнай дзейнасці журналіста альбо прымус яго да распаўсюду ці адмове ад распаўсюду інфармацыі, здзейсненыя з ужываннем гвалту ці з пагрозай яго ўжывання, знішчэннем ці пашкоджаннем маёмасці, ушчамленнем правоў і законных інтарэсаў журналіста.\nНа дадзены момант да заявы далучыліся:\nІнфармацыйнае агенцтва БелаПАН\nБеларускі партал TUT.BY\n«Интернет-журнал о Минске CityDog.by»\n«Комсомольская правда» в Беларуси»\n«Еўрапейскае радыё для Беларусі»\n“Віцебскі кур’ер news”\nГА “Цэнтр інфармацыйнай падтрымкі грамадскіх ініцыятыў “Трэці сектар”\n“Магілёўскі рэгіён” (6tv.by)\nПрофсоюз журналистов и работников СМИ России\nТэгi: БАЖ, Заява, салідарнасць