Рубель вызначае свядомасць - ФорумФорум\nНямногія могуць сказаць, што выбіралі сваю прафесію абсалютна свядома. У 16—17 гадоў мала хто разумее, да чаго ў большай ступені мае прызванне, а значыць, выбар справы ўсяго жыцця проста навязваецца або бацькамі, або меркантыльнымі інтарэсамі на перспектыву, вядома ж, з улікам набраных балаў.\nТолькі ў пачатку працоўнага шляху ты спрабуеш усвядоміць, ці падабаецца табе тое, чым ты займаешся. Некаторыя моцныя духам, адчуваючы дыскамфорт на рабоце, мяняюць сваю прафесійную траекторыю і рухаюцца далей, захаваўшы свой псіхалагічны спакой. Іншыя ў стане незадавальнення працуюць усё жыццё, караючы сябе і тых, хто побач. А яшчэ здраджваючы выбранай прафесіі і падрываючы яе прэстыж у вачах навакольных.\nНе сакрэт, што горкай праўдай жыцця сёння з’яўляюцца недаборы і вельмі нізкія прахадныя балы на педагагічныя спецыяльнасці. Безумоўна, вызначальную ролю адыгрывае нізкая заработная плата маладых спецыялістаў, якія прыйшлі ў сферу адукацыі. Але ж і дзясяткі гадоў назад настаўнік з першых дзён працоўнага стажу не зарабляў шалёныя грошы, аднак конкурсы ў педінстытуты існавалі, і медалісты не лічылі ганебным выбар настаўніцкай прафесіі. Цяперашняя моладзь глядзіць на педагагічную справу вачамі бацькоў і грамадства ў цэлым, а яшчэ вельмі тонка адчувае меркаванне настаўнікаў пра сваю работу. Калі з экранаў тэлевізараў гавораць, што нічога дрэннага няма ў двойках і адзінках у дзённіку, бо гэта пацвярджэнне таго, што вучань усё ж наведвае школу, а адміністратар часцей за ўсё абараняе інтарэсы не педагога, а бацькоў, то, вядома ж, настаўніцкі аўтарытэт ад гэтага не расце. Навошта напружвацца ўсе школьныя гады, калі на другі год не пакінуць, а ў 11 класе бацькі ноймуць рэпетытара, які проста абавязаны ўкласці ў галаву неабходныя веды, з другога боку, навошта паважаць настаўніка, які сам сваю прафесію не паважае?\nХаця пытанне аб павазе да настаўнікаў спрэчнае. Жадаючы расставіць усе кропкі над “i”, я правяла анкетаванне сярод выпускнікоў класа, у якім выкладаю. І вось што атрымалася:\n1. Прычыны непавагі да якога-небудзь настаўніка:\n— негатыўнае стаўленне да вучня, знявага і заніжэнне адзнак;\n— недахоп адукацыі;\n— няма такіх прычын;\n— непатрэбныя маральныя павучанні і нявера ў поспех вучня;\n— пастаянныя крыкі на ўроку і адсутнасць лаяльных адносін да тых, каму не даецца прадмет;\n— празмерная жорсткасць настаўніка і злоўжыванне становішчам або мяккасць, якая зашкальвае, і непатрабавальнасць.\n2. Адносіны да настаўнікаў у цэлым:\n— паважлівыя з пачуццём удзячнасці, бо з дзецьмі працаваць вельмі цяжка, а настаўнікі ў цэлым любяць сваю работу і спрабуюць укласці ў нас як мага больш;\n— гэта людзі, якія нясуць нам веды;\n— асабіста да маіх настаўнікаў адносіны выключна добрыя;\n— нейтральныя, але я думаю, што яны вельмі храбрыя, калі выбралі гэтую прафесію;\n— я ім спачуваю.\n3. Прычыны адсутнасці прэстыжу прафесіі настаўніка:\n— грамадская думка, непавага грамадства да прафесіі;\n— заработная плата, псіхалагічная нагрузка і вялікая адказнасць;\n— неразуменне грамадствам значнасці прафесіі настаўніка;\n— занадта лёгкае паступленне, нізкія прахадныя балы.\n4. Што павінна адбыцца, каб я выбраў прафесію настаўніка?\n— павышэнне прэстыжу прафесіі і заработнай платы;\n— калі не прайду туды, куды б хацелася;\n— нізкі бал ЦТ і любоў да дзяцей, якая абудзілася;\n— калі я раптам зразумею, што гэта маё;\n— нізашто, навошта займацца тым, што не падабаецца!\nУ прынцыпе школьнікі настаўнікаў паважаюць і цэняць іх працу, але не бачаць каштоўнасці прафесіі для сябе. Відавочна, меркантыльныя інтарэсы пераважаюць над іншымі, кульгае прафарыентацыя. На жаль, вельмі нямногія прадстаўнікі педагагічнай справы гатовы з энтузіязмам агітаваць паступаць у педагагічную ВНУ. Часцей за ўсё дэманструецца шкадаванне аб зробленым калісьці выбары.\nМногія настаўнікі сёння толькі і ведаюць, што скардзіцца на адносіны да сябе, абурацца ўсім, крытыкаваць усё, што звязана з работай. Але ж гавораць: крытыкуеш — прапануй, прапаноўваеш — рабі. Скардзіцца і галасіць справа не хітрая, а вось паспрабаваць самому што-небудзь змяніць каштуе намаганняў.\nЛёс падарыў мне магчымасць трапіць у кола неабыякавых, неспакойных душой і прадпрымальных калег — ужо амаль 4 гады я з’яўляюся членам клуба “Крыштальны журавель”. Гэта суполка настаўнікаў, якія ідуць па жыцці з горда паднятай галавой і ўжо ніяк не адчуваюць непавагу збоку. Гэта настаўнікі, якія бясконца любяць справу, якой займаюцца, смела абараняюць свае інтарэсы, пастаянна самаўдасканальваюцца, асвойваючы новыя методыкі, і сапраўды імкнуцца змяніць сітуацыю. Адпраўляючыся на выезды ў розныя рэгіёны краіны, даючы майстар-класы і адкрытыя ўрокі, дэманструюць, як можна і сёння прабіваць сцяну дзіцячай абыякавасці, матываваць на дасягненне высокіх вынікаў у вучэбнай дзейнасці і атрымліваць непрыхаванае задавальненне ад працэсу навучання. А яшчэ публікуюць матэрыялы, разважаючы пра спосабы вырашэння тых ці іншых праблем. “Настаўнiцкая газета” стварыла для гэтага асобны дадатак — “Форум” — месца, дзе можна знайсці аднадумцаў, паразважаць на цікавыя тэмы, папрасіць параду і атрымаць дапамогу. Аднак ёсць адно “але” — настаўнікі не чытаюць сваю газету! На пытанне “чаму?” шаблонна адказваюць: “Няма там нічога цікавага”. У гэтым выпадку ўзнікае сустрэчнае пытанне: “А вы хоць раз прачыталі хаця б палову газеты?” Вядома ж, не. Бо для таго каб прачытаць, трэба прыкласці “лішнія” намаганні. Як можна даваць ацэнку таму, чаго нават у вочы не бачыў? А жаданнем даведацца, чым жыве сфера адукацыі як у нашай дзяржаве, так і за яе межамі, таксама вызначаецца стаўленне да прафесіі і калег. Многім прасцей лічыць сябе самым разумным і пры гэтым нязменна сцвярджаць, што ніхто і нічога не робіць. Вельмі неабходныя ў гэтым выпадку рашучыя дзеянні, перш за ўсё, з боку адміністрацыі ўстановы адукацыі. Напрыклад, можна было б у рамках нарад або пасяджэнняў метадычных фарміраванняў праводзіць абмеркаванне найбольш актуальных матэрыялаў, своеасаблівыя інфармацыйныя гадзіны для настаўнікаў. Асэнсаваныя дасягненні і вопыт калег цалкам могуць стаць арыенцірам для ўсвядомленага самаразвіцця.\nУспомнім яшчэ, колькі абурэнняў было выказана з нагоды ўвядзення новых правіл атэстацыі. Трэба ж цяпер цэлых 12 старонак напісаць пра тое, што ты ўмееш рабіць. Цяжка! Ці то таму, што няма пра што пісаць, ці то хадзіць і абурацца прыемней, чым даказаць сваю пераканаўчасць як педагога. Пацвярджаць вышэйшую катэгорыю плануюць нямногія, а ўжо здаваць экзамен на яе прысваенне і зусім адзінкі. А гэта ж на сёння немалая прыбаўка да зарплаты. Напрошваецца выснова — баяцца, і невыпадкова. Статыстычныя звесткі сведчаць, што пры здачы экзамену на прысваенне вышэйшай катэгорыі многія нават заданні па прадмеце выконваюць з вельмі нізкім балам. А гэтыя ж настаўнікі потым абураюцца, што заданні ЦТ выходзяць за межы школьнай праграмы і выканаць іх не рэальна. А можа, проста зноў жа камусьці не шкодзіла б самому заняцца самаадукацыяй? Тэсты мінулага навучальнага года прарэшваюць ад сілы 5% настаўнікаў. Як можна навучыць таму, чаго сам не ўмееш?\nУ цэлым назіраюцца масава аднолькавыя сімптомы невядомага навуцы захворвання: прыкладаць дадатковыя намаганні не хочацца, але ёсць вострае жаданне пры гэтым атрымліваць зарплату значна вышэйшую і па-ранейшаму наракаць на жудасныя ўмовы. На жаль, прызнаваць, што ўсе праблемы існуюць не звонку, а ўнутры кожнага, большасць не жадае, а быць паважаным майстрам сваёй справы марыць кожны. Але майстэрства не падае з неба, не выдаецца ва ўзнагароду за якія-небудзь заслугі. Гэта бясконцая праца, часам абсалютна альтруістычная. Затое ніводны сапраўдны майстар не скажа, што яго праца не прэстыжная або не вартая павагі. А значыць, кожны настаўнік мае права зрабіць выбар: лічыць сваю прафесію прэстыжнай і, вызначыўшы вектар самаразвіцця, сваімі поспехамі гэта даказваць ці далей адчуваць сябе абдзеленым, прыніжаным і зняважаным.\nДля тых, хто ўсё ж вырашыў узяць сітуацыю ў свае рукі, існуе цэлы шэраг магчымасцей пакарыць раней недасягальныя вяршыні. Па-першае, гэта аўтарскія курсы тых, хто ўжо чагосьці дасягнуў і гатовы падзяліцца вопытам. Ніхто не патрабуе рабіць адкрыцці ў педагогіцы або методыцы выкладання прадмета. Можна ўзяць за аснову ідэю вопыту работы, які спадабаўся, і надаць ёй індывідуальнасць, падмацаваўшы ўласнымі напрацоўкамі і даследаваннямі. Ужо больш за сотню настаўнікаў у краіне маюць кваліфікацыйную катэгорыю “настаўнік-метадыст”, а значыць, гатовы дзяліцца вопытам, дапамагаць рабіць выбар сваёй прафесійнай траекторыі. Пры гэтым зусім не абавязкова нават куды-небудзь ехаць: створаны сайт “Суполка” падае кантактныя звесткі аб усіх настаўніках, якія паспяхова здалі экзамен на самую высокую кваліфікацыйную катэгорыю, і кожны з іх гатовы даць індывідуальную кансультацыю. Менавіта з мэтай аказання метадычнай дапамогі арганізуюцца і выезды членаў клуба “Крыштальны журавель”.\nАле ж не толькі настаўнікі-метадысты або “жураўлі” павінны старацца змяніць сітуацыю, якая склалася. Як утрымаць у прафесіі моладзь і як даць штуршок для прафесійнага развіцця настаўнікам са стажам — важны клопат адміністратараў рознага рангу. Паколькі маладыя спецыялісты, перш за ўсё, зацікаўлены ў дапамозе пры аплаце жылля, хацелася б, каб мела месца сацыяльная падтрымка на належным узроўні. Тыя даплаты, якія сёння прадугледжаны, занадта мізэрныя. Асабліва маладыя настаўнікі мужчыны, стварыўшы сям’ю, імкнучыся даказаць сваю значнасць, настроены шукаць варыянты работы, якія больш аплачваюцца, а ў адукацыі і так мужчын становіцца ўсё менш і менш. Я з’яўляюся кіраўніком раённай школы маладога настаўніка. Камсамольцаў-энтузіястаў даўно ўжо няма. Запаліць хаця б іскру жадання выйсці на прафесійны ўзровень педагога вельмі нялёгка. Усё, што я і мае калегі могуць прапанаваць маладым, — гэта вопыт і асабісты прыклад адносін да нашай прафесіі. Але без неабходнага матэрыяльнага стымулявання гаснуць усе высокія імкненні. Чаму б не прадугледзець ільготы пры будаўніцтве жылля для тых, хто, усё ж выбраўшы педагагічнае рамяство, будзе ўплываць на менталітэт цэлых пакаленняў?\nЗ іншага боку, матывацыя да павышэння кваліфікацыйнай катэгорыі і прафесійнае ўдасканаленне ў многім вызначаюцца падкрэсліваннем значнасці гэтых момантаў на ўзроўні раёна. Цалкам магчыма, што сітуацыя б змянілася ў лепшы бок, калі б праз дзейнасць раённай метадычнай службы была арганізавана тэарэтычная і псіхалагічная падтрымка прэтэндэнтам на прысваенне вышэйшай кваліфікацыйнай катэгорыі або катэгорыі “настаўнік-метадыст”, праводзіліся вучэбныя семінары па абагульненні вопыту і індывідуальныя кансультацыі. А задача школьнай адміністрацыі ў гэтым выпадку выяўляць таленавітых і перспектыўных педагогаў і рэкамендаваць ім рыхтавацца да здачы экзаменаў на прысваенне самых высокіх кваліфікацыйных катэгорый.\nЯ сваю прафесію бясконца шаную, атрымліваю асалоду ад кожнага ўрока, нават калі адчуваю пры гэтым неверагодную стомленасць, шукаю новыя падыходы, метады, сродкі, прыёмы, каб як мага часцей бачыць бляск у дзіцячых вачах ад радасці адкрыцця або дасягнення вяршыні, стараюся асабістым прыкладам пераконваць старшакласнікаў успрымаць настаўніцкую справу як адну з самых паважаных. І яшчэ ўпэўнена ў адным: сваёй прафесіі я ніколі не здраджу, для мяне яна самая прэстыжная.\nнастаўніца матэматыкі сярэдняй школы № 1 Драгічына, настаўнік-метадыст.\nАлена ПРАТАСЕВІЧ Драгічын настаўнік-метадыст настаўніца матэматыкі сярэдняя школа № 1\nЗ тегами: Алена ПРАТАСЕВІЧ Драгічын настаўнік-метадыст настаўніца матэматыкі сярэдняя школа № 1\nПапярэдняя: Памяць чалавецтва — памяць чалавечая\nНаступная: Настаўнік запасу


Catholic.by - Духоўныя асобы і сцэна: па слядах Крысціны Скучыі\nІераманах Фоцій стаў удзельнікам чацвёртага сезона шоў “Голас” у Расіі, манах рэдэмптарыст Дам’ян Монтэс трапіў у іспанскі варыянт аднайменнай праграмы, а святар Роберт Галеа атрымаў чатыры “так” на аўстралійскім шоў „X-factor“.\nЯк ставіцца да новай тэндэнцыі, у якой духоўныя асобы ўсё часцей прымаюць удзел у свецкіх тэлевізійных шоў?\nТры, два, адзін – старт!\nЗ таго часу, як італьянская манахіня Крысціна Скучыя перамагла ў праекце “Голас” на італьянскім тэлебачанні, удзел духоўных асобаў у тэлепраектах павялічыўся ўдвая. Адзін з яскравых прыкладаў – выступ на “Голасе” праваслаўнага манаха Фоція.\nНасельнік Свята-Пафнуцьевага Бароўскага манастыра іераманах Фоцій (Мачалаў) з Калужскай вобласці Расіі дзеля ўдзелу ў конкурсе нават атрымаў неабходнае ў такіх справах благаслаўленне мітрапаліта.\nІераманах выканаў арыю Ленскага з оперы “Яўгеній Анегін” і развярнуў да сябе Грыгорыя Лепса.\nLike a Virgin: дзве спявачкі і адзін тэкст\n«Sister Сristina»: музычнае адкрыццё года\nЦі трапяць уршулянкі на «Еўрабачанне»?\n“Мне вельмі хацелася трапіць да Аляксандра Градскага, але ён не павярнуўся. Думаю, у гэтым ёсць свой провід і лёс. Заўсёды абапіраюся на Божы провід ва ўсім, асабліва ў такіх пазаштатных сітуацыях”, – адзначыў пасля іераманах.\nНа сёння іераманах Фоцій паспяхова пераадолеў яшчэ адзін этап праграмы – спаборніцтва ў дуэтах.\n“Думаю, што пакуль законы шоў-бізнесу мяне мала датычаць, бо я не артыст, а ўсяго толькі тэлевізійны персанаж. Я не звязаны ніякімі жорсткімі абязацельствамі”, – каментуе свой удзел у шоў праваслаўны манах.\nІераманах не адзіны “духоўны” ўдзельнік свецкіх песенных шоў за апошні час. У іспанскай версіі шоў “Голас” сёлета прыняў удзел 29-гадовы рэдэмптарымт Дам’ян Монтэс. У Германіі пра сябе заявіў лютэранскі пастар Кірк Сміт, кіраўнік прыхадскога хору і бацька пяцярых дзяцей. А ў Аўстраліі сваім запалам гледачоў і журы на талент-шоў “X-factor” скарыў мальтыйскі святар Роберт Галеа.\nМагчыма, прыйшоў час стварыць і для святароў, кансэкраваных асобаў свой асобны песенны праект? Нешта кшталту “Голас. Манахі”?\nНідэрландская кампанія “John de Mol”, якая і прыдумала папулярны сёння “Голас”, так, аднак, не лічыць. Ідэю падобнага праекта для духоўных асобаў яна ў свой час адхіліла. Але ці карыстаўся б ён попытам?\nШтодзень на адрас кампаніі прыходзяць дзясяткі лістоў з прапановамі і ідэямі самых розных тэлепраектаў. Невядома, чым кіруюцца ў “John de Mol” пры зацвярджэнні новых праектаў, але, верагодна, не апошнюю ролю тут адыгрываюць тэлерэйтынгі. У ліку найбольш паспяховых тэлепрадуктаў “John de Mol” акрамя згаданага шоў “Голас” – рэаліці “Вялікі брат”, “За шклом”, “Апошні герой” і “Фабрыка зорак”.\n“Манахіня-усмешка”: гісторыя Жанін Дэкерс\nПоспех італьянскай манахіні Крысціны Скучыі быў не першым у сваім родзе. У 1963 годзе ў ТОП-10 музычных хіт-парадаў па ўсім свеце трапіла песня «Dominique» бельгійскай дамініканкі Люк-Габрыэль, зрабіўшы імя яе выканаўцы сусветнавядомым. Папулярнасць песні «Dominique» была нават большая, чым у песень Элвіса Прэслі і славутых "Бітлс".\nЖанін Дэкерс (імя да ўступлення ў манаскі ордэн) скончыла каталіцкую школу, была актыўнай скаўткай і вельмі любіла спяваць. Нават у кляштары з ёй заўсёды была гітара.\nСпеў Жанін вельмі любілі ў кляштары. Праз нейкі час яго вырашана было нават запісаць на пласцінку. Даход ад пласцінкі павінен быў дапамагчы кляштару палепшыць фінансавае становішча.\nДамініканкі, аднак, і падумаць не маглі, што першая ж запісаная песня стане такой папулярнай! Песня «Dominique» стала сапраўдным хітом у ЗША, Канадзе, ПАР, Нарвегіі, Новай Зеландыі, Нідэрландах, Германіі, Аўстраліі, Велікабрытаніі…\nЖанін, якая ў свой час склала манаскае абяцанне ўбоства, нічога не атрымлівала ад продажу пласцінкі. Больш за тое, нават яе імя было схавана пад псеўданімам… Сярод прыхільнікаў яна была вядомая як «Сястра-усмешка».\nДалейшы лёс манахіні склаўся даволі сумна. У Лёвенскім каталіцкім універсітэце, дзе Жанін вывучала тэалогію, яна сустрэла сяброўку дзяцінства і праз пэўны час вырашыла назаўсёды пакінуць кляштарныя сцены. Разам з сяброўкай Жанін адкрывае школу для дзяцей-аўтыстаў і працягвае выступаць на сцэне пад былым псеўданімам.\nАле судовы працэс з гуказапісваючай фірмай, якая абвінаваціла яе ў парушэнні дамоўленасцяў аб ананімнасці, прыводзяць Жанін да дэпрэсіі. Цяжкі псіхалагічны стан і фінансавыя праблемы падштурхнулі яе да самагубства...\nІераманаху Фоцію 29 гадоў, з якіх 10 гадоў ён правёў у манастыры, дзе з’яўляецца рэгентам манастырскага хору. Іераманах вельмі ўсцешаны сваім удзелам у песенным шоў і так каментуе рэакцыю свайго акружэння:\n“Настаяцелі і брація ўспрынялі маё рашэнне на дзіва добра і ўжо даюць станоўчую ацэнку сенсацыі. Малітоўна падтрымліваюе і мой духоўны айцец. Мая задача – не асаромець іх надзей і выйсці з конкурсу калі не з перамогай, то з незаплямленым гонарам і годнасцю”, – разважае іераманах.\nАдначасова ён дадае, што разумее тых, хто выступае з крытыкай:\n“Я станоўча стаўлюся да любой крытыкі і быў гатовы, ідучы на гэты крок, да размоў, што манаху трэба толькі маліцца, а не песні спяваць, і няма чаго ўдзельнічаць яму ў забаўляльным шоў, – дадае іераманах Фоцій. – Але мне ўсё адно здаецца, што многія зразумеюць, што бацюшка выйшаў на сцэну не таму, што гэта грэх, а таму, што ў яго ёсць здольнасці, якімі можна падзяліцца”.\n“Дарога сцеліцца пад нагамі таго, хто ідзе. Я больш за ўсё ў гэтым праекце абапіраюся на Божую волю. Галоўнае – не забыцца, што ўсё не ў тваёй моцы, а ў Божых руках. Думаю, што сам факт майго выхаду на такую пляцоўку ўжо з’яўляецца місіянерскім крокам, нягледзячы на ўсю яго беспрэцэндэнтнасць”, – заключае іераманах.


27 красавіка 2021, 10:27\n27 красавіка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Сяўба яравых культур у Беларусі праведзена на 1,1 млн га, што складае 45,6 працэнта запланаваных плошчаў, паведамляе БЕЛТА са спасылкай на аператыўную інфармацыю Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання.\nПаводле даных на 27 красавіка, раннія яравыя і зернебабовыя (без кукурузы, грэчкі і проса) у краіне пасеялі на 735,9 тыс. га (99,8 працэнта плана). У Брэсцкай, Гомельскай, Гродзенскай, Мінскай і Магілёўскай абласцях сяўба ранніх яравых завершана. У Віцебскай вобласці гэтыя культуры пасеяны на 80,8 працэнта плошчаў. У гэтым годзе раннія яравыя будуць размешчаны на плошчы 737,1 тыс. га.\nУ Беларусі таксама праводзіцца сяўба лёну: работы праведзены ўжо на плошчы 28,1 тыс. га, або 56,7 працэнта плана. Цукровыя буракі пасадзілі на 72,6 тыс. га (80,2 працэнта плана), бульбу - на 5,14 тыс. га (22 працэнты).\nЯравую сяўбу ў бягучым годзе плануецца правесці амаль на 2,5 млн га.-0-


Абвінавачванне Генеральнага сакратара ЮНВТА робіць яго суддзёй і прысяжнымі\nГалоўная » Артыкулы апошніх навін » Урадавыя навіны » Абвінавачванне Генеральнага сакратара ЮНВТА робіць яго суддзёй і прысяжнымі\nАпошнія міжнародныя навіны • Галоўныя навіны падарожжаў • Урадавыя навіны • навіны • Людзі • Апошнія навіны Іспаніі • турызм • актуальныя • Розныя навіны\nГенеральны сакратар ЮНВТА Зураб Палалікашвілі\nУ склад ЮНВТО ўваходзяць 159 дзяржаў -членаў, 6 асацыяваных членаў і больш за 500 афіляваных членаў, якія прадстаўляюць прыватны сектар, навучальныя ўстановы, турыстычныя асацыяцыі і мясцовыя органы па турызме.\nАдказны чалавек-генеральны сакратар Зураб Полалікашвілі. Ён грузінскі палітык і дыпламат, кваліфікаваны і навучаны палітычным маніпуляцыям. Гэты артыкул пакажа, што яму не было б чаго баяцца, калі ён вырашыў кіраваць гэтым даччыным агенцтвам ААН як злачынным прадпрыемствам.\nСпецыялізаваныя ўстановы ААН з'яўляюцца аўтаномнымі міжнароднымі арганізацыямі, якія працуюць з Аб'яднаныя Нацыі.\nУсе яны былі ўсталяваны ў адносіны з ААН праз пагадненні.\nНекаторыя з іх існавалі да Першай сусветнай вайны. Некаторыя з іх былі звязаны з Лігай Нацый. Іншыя былі створаны амаль адначасова з ААН. Іншыя былі створаны ААН для задавальнення новых патрэбаў, і, здаецца, гэта асабістыя патрэбы сядзячага Генеральнага сакратара ЮНВТО.\nСвет знаходзіцца ў бядзе, у прыватнасці, сусветны свет турызму спустошаны COVID-19. Эфектыўнае кіраўніцтва Сусветнай турыстычнай арганізацыяй, супрацоўніцтва паміж ЮНВТО і WTTC з'яўляецца ключавым, але з гэтага часу нічога не адбываецца Зураб Полалікасвілі стаў Генеральным сакратаром 1 студзеня 2018 года.\nНа жаль, адзінаму кіраўніку ЮНВТА, генеральнаму сакратару Зурабу Полалікашвілі ўдалося разыграць свае карты. Адзіная праблема заключаецца ў тым, што ён быў пастаўлены пад адказнасць за маніпуляцыі, магчымыя фальсіфікацыі выбараў, і цяпер ён адказвае за тое, каб выслухаць і прыняць рашэнне па любой скарзе на яго самога.\nАдзінае сумнае, што большасць краін -членаў ЮНВТА маюць палітычныя абавязацельствы і не будуць закранаць гэтае пытанне. Іншыя краіны проста гэтага не разумеюць, некаторым можа быць усё роўна.\nСпадар Зураб Полалікасвілі, хутчэй за ўсё, не быў бы генеральным сакратаром Зураб Полалікасвілі сёння, калі б выбары 2018 года прайшлі сумленна і па правілах.\nСтановіцца відавочным, што правілы былі парушаныя як на пасяджэнні Выканаўчага савета 2017 года ў Мадрыдзе, так і зноў на Генеральнай асамблеі ў Чэнду ў 2018 годзе, што дазволіла Спачатку будзе абраны Зураб Полалікасвілі, а па -другое - пацверджаны. Магчыма, гэта было ідэальнае злачынства.\nВырашальны акт адбыўся сярод белага дня, калі былы Генеральны сакратар доктар Талеб Рыфай быў наўмысна дэзінфармаваны сваім юрысконсультам, які пазней атрымаў сур'ёзнае павышэнне ад дзеючага Генеральнага сакратара Зураб Полалікасвілі.\nПасля 3 гадоў eTurboNews нарэшце атрымаў юрыдычны аналіз працэсу і плануе апублікаваць яго на гэтым тыдні.\nКраіны адпраўлялі членскія ўзносы ў ЮНВТА ў Мадрыд. Яны адпраўлялі яго ў арганізацыю, якой кіруе адзін чалавек, і многія кажуць, што бегчы дзеля яго ўласнай выгады, Зураб Полалікасвілі. Канчатковай мэтай Зураба Палалікасвілі можа стаць прэм'ер -міністр Грузіі.\nЗураб Полалікасвілі - адзіны чалавек, які не толькі пакідае без увагі Афіцыйнае агенцтва ААН, але і той, хто будзе прымаць канчатковае рашэнне па ўсіх пытаннях або скаргах. Ён з'яўляецца суддзёй і прысяжнымі ў ЮНВТА. Камітэт па наглядзе ААН не нясе адказнасці за ЮНВТА.\nНягледзячы на тое, што пытанне аб махлярстве на выбарах 2017/18 можа быць узнята, на дадзены момант ніякіх наступстваў для абвінавачаных няма.\nАдзіным наступствам будзе адмова Генеральнай Асамблеі ЮНВТА ў гэтым годзе ад пацверджання Зураб Полалікасвілі на пасадзе Генеральнага сакратара, пачынаючы з 2022 года.\nНезразумела, калі і дзе пройдзе Генеральная Асамблея. Запланаваны GA на кастрычнік у Марока становіцца ўсё больш аддаленым.\nГэта можа быць план увогуле. З такой колькасцю афрыканскіх краін -членаў яны не змаглі б накіраваць міністра ў Мадрыд, калі б мерапрыемства перанеслі туды, дзе знаходзіцца штаб -кватэра ЮНВТА. Пацвярджэнне было б нашмат лягчэй, калі на агульную асамблею прыедзе менш краін.\nДа Генеральнай Асамблеі Марока засталося крыху больш за месяц, і пакуль нічога не плануецца і не абвяшчаецца. Гэта можа быць увесь план перспектыўнага планавання Зураба Полалікасвілі.\nШто рабіць, калі ёсць праблемы з агенцтвам ААН?\nУпраўленне службаў унутранага нагляду Арганізацыі Аб'яднаных Нацый з'яўляецца незалежным офісам у Сакратарыята Арганізацыі Аб'яднаных Нацый, мандат якога "дапамагаць Генеральнаму сакратару ў выкананні яго абавязкаў па ўнутраным наглядзе ў дачыненні да рэсурсаў і персаналу Арганізацыі.\nАднак гэтае ведамства не мае юрысдыкцыі над агенцтвам, звязаным з ААН, у тым ліку Сусветнай турыстычнай арганізацыяй (ЮНВТО)\nШто такое далучанае агенцтва ААН, як UNWTO?\nСістэма ААН складаецца з галоўнага сакратарыята і асобна кіруемых фондаў і праграм, а таксама спецыялізаваных устаноў.\nНапрыклад, фонды і праграмы ўключаюць Дзіцячы фонд Арганізацыі Аб'яднаных Нацый і Праграму развіцця ААН, якія маюць выканаўчыя саветы і кіраўнікоў, але знаходзяцца ў падпарадкаванні Генеральнага сакратара ААН. Наадварот, спецыялізаваныя ўстановы, такія як Харчовая і сельскагаспадарчая арганізацыя, Сусветная турыстычная арганізацыя (ЮНВТО), маюць уласныя кіруючыя органы і кіраўнікоў і не знаходзяцца ў падпарадкаванні Генеральнага сакратара ААН.\nУстановы, якія з'яўляюцца юрыдычна незалежнымі міжнароднымі арганізацыямі з уласнымі правіламі, членам, органамі і фінансавымі рэсурсамі, былі ўсталяваны ў адносіны з Арганізацыяй Аб'яднаных Нацый шляхам заключэння пагадненняў.\n,en Сусветная арганізацыя турызму з'яўляецца агенцтвам Арганізацыі Аб'яднаных Нацый, якое адказвае за прасоўванне адказнага, устойлівага і універсальна даступнага турызму\nГенеральны сакратар ЮНВТА з'яўляецца кіраўніком гэтага незалежнага далучанага агенцтва ААН. Што гэта значыць:\nАбвінавачаны будзе вырашаць скаргу аб маніпуляцыях, карупцыі і махлярстве на выбарах сакратара ЮНВТА ў 2017/18 гадах.\nМаніпуляцыі і фаварытызм Генеральнага сакратара ЮНВТА ў 2021 годзе ў 2021 годзе будуць вырашацца абвінавачанымі.\nНа жаль, ААН не разгледзіць такую скаргу. У сям'і ААН спецыялізаваныя ўстановы незалежныя, няма іерархіі. Сама ААН не мае паўнамоцтваў над іншымі інстытутамі.\nАб'яднаная інспекцыйная група, якая з'яўляецца агульным органам сістэмы ААН, можа паглядзець на гэта. Вельмі малаверагодна, што гэты орган будзе ўдзельнічаць. Ён падпарадкоўваецца самой ЮНВТА і нікому іншаму.\nСачыце за найбліжэйшымі справаздачамі eTurboNews аб гэтым пытанні.\nКастрычнік 20, 2021 на 13: 30\nМарыя Томіта кажа:\n30 жніўня 2021 г. у 05:45\nКалі ласка, адпішыцеся ад мяне.


«Гэта круцей, чым рыбалка»: гарадзенец сабраў калекцыю старажытных прасаў з усяго свету — Новости — Новости и события Гродно\n«Гэта круцей, чым рыбалка»: гарадзенец сабраў калекцыю старажытных прасаў з усяго свету\nМарына ХАРЭВIЧ, Вiталь Дзярнейка\nСтарыя прасы з Індыі, Кітая, Амерыкі і Еўропы сабраў гарадзенскі калекцыянер Алег Ёрш. Аўтарская выстава «Гісторыя аднаго парахода» пачала працаваць у музеі гісторыі рэлігіі.\nАўтар выставы расказаў, што тут можна ўбачыць прасы ХVII стагоддзя, якiя працавалі на вуглях, паравыя, спіртавыя, газавыя прасы ХХ стагоддзя. Ёсць тут і зусім «сучасны» вугальны прас, які “Лідсельмаш” выпусціў у 1974 годзе, і бесправадны 1991 года. Цікава, што дагэтуль частку экспанатаў можна ўжываць па прызначэнні.\nВыстава ўнікальная тым, што экспанаты існуюць у адзінкавай колькасці, а такі маштабны вернісаж адкрыўся ў Беларусі ўпершыню.\n— Першы прас я набыў недзе напачатку 2000-х гадоў. Нават ужо не змагу ўзгадаць, калі дакладна. Тады я ўбачыў у калегі, настаўніка гісторыі, які меў свой музей старажытных рэчаў, вельмі стары прас. Ён тады сказаў мне: «Гэта круцей, чым рыбалка», — распавядае пра пачатак калекцыянiравання Алег Мікалаевіч.\nЗараз яго калекцыя налічвае больш за 400 экспанатаў. У зале музея змясцілася каля 250. Раней папаўняў калекцыю праз рынкі, адмысловыя клубы, зараз часцей з дапамогай інтэрнэта. «Добры прас можна і паўгады чакаць», — упэўнены калекцыянер. Прасы ён не толькі збірае, але і дорыць. Усе знаёмыя маюць ад яго такі рарытэтны падарунак.\nПрасы ў Алега Ёрша захоўваюцца ў асобным памяшканні. Галоўнае — гэта сухія ўмовы, бо прасы вельмі баяццца вільгаці. Тут Алег іх аднаўляе, апрацоўвае і марыць пра стварэнне адмысловага музея. Пакуль што паглядзець на калекцыю прыходзяць у прыватным парадку толькі асобныя людзі, калекцыянеры. Выстава «Гісторыя аднаго парахода» — асаблівая магчымасць убачыць рэдкую калекцыю. Яна будзе дзейнічаць да 3 красавіка.\nвыставка, гродно, новости, утюги\nСнег выпал только в… феврале\nВ Гродно на два месяца закрывают улицу Ленина — как поедут автобусы\nНовость выходного дня: в Беларуси подорожал бензин – обновленные цены на заправках


Беларускія НДА накіравалі ў ААН даклад у рамках працэдуры Ўніверсальнага перыядычнага агляду - Human Rights House Network\nчацвер, 18 верасня 2014, Беларускі ДПЧ, паводле belhelcom.org\nДаклад падрыхтаваны наступнымі арганізацыямі: РПГА «Беларускі Хельсінкскі Камітэт", ПЦ "Вясна", «Цэнтр прававой трансфармацыі», Асамблея дэмакратычных няўрадавых арганізацый Беларусі, РГА «Беларуская асацыяцыя журналістаў», РГА "Прававая ініцыятыва", Камітэт "Салідарнасць", Ініцыятыва «За свабоднае веравызнанне», Офіс па правах людзей з інваліднасцю, Беларускі дакументацыйны цэнтр, Беларускі дом правоў чалавека ім. Б. Звозскава.\nУніверсальны перыядычны агляд (УПА), які ў дадзены момант праходзіць Беларусь, - гэта дастаткова новы (дзейнічае з 2006 года) механізм Савета па правах чалавека, што ацэньвае ступень, у якой кожная з 192 дзяржаў-членаў ААН выконвае свае міжнародныя абавязацельствы па правах чалавека. УПА закліканы паляпшаць сітуацыю з правамі чалавека «на месцах», спрыяць выкананню абавязацельстваў дзяржавы ў галіне правоў чалавека і ўмацоўваць патэнцыял дзяржавы ў справе абароны правоў чалавека. Сітуацыя з правамі чалавека ў кожнай дзяржаве разглядаецца раз у пяць гадоў.\nАгляд робіцца на аснове трох ключавых дакументаў.\nПершы з іх - інфармацыя, падрыхтаваная адпаведнай дзяржавай. У нацыянальны даклад ўваходзяць звесткі аб нарматыўных і інстытуцыйных рамках абароны правоў чалавека, звесткі аб выкананні міжнародных абавязацельстваў у галіне правоў чалавека, нацыянальнага заканадаўства і добраахвотных абавязацельстваў, нацыянальныя прыярытэты і ініцыятывы для пераадолення праблем і паляпшэння становішча з выкананнем правоў чалавека; чаканні дзяржавы з пункту гледжання нарошчвання патэнцыялу і просьбы аб тэхнічнай дапамозе.\nДругі - падрыхтаваная Упраўленнем Вярхоўнага камісара ААН па правах чалавека падборка інфармацыі, якая змяшчаецца ў дакладах дагаворных органаў, спецыяльных працэдур і іншых адпаведных органаў ААН.\nТрэці - рэзюмэ дадатковай «вартай даверу і надзейнай інфармацыі», прадстаўленай іншымі зацікаўленымі бакамі, напрыклад, НДА, нацыянальнымі праваабарончымі арганізацыямі, прафсаюзамі, рэлігійнымі групамі. Дадзенае рэзюмэ таксама складае Упраўленне Вярхоўнага камісара Арганізацыі Аб'яднаных Нацый па правах чалавека.\nДругі цыкл УПА намечаны на травень 2015 года. Беларусь павінна прадэманстраваць прагрэс у галіне сітуацыі з правамі чалавека з улікам рэкамендацый, прынятых ёю ў ходзе першага цыклу. Менавіта напярэдадні гэтага агляду НДА накіравалі свой даклад у офіс Вярхоўнага камісара па правах чалавека ААН.\nБеларускі ДПЧ, паводле belhelcom.org\nАльтэрнатыўны даклад па Універсальным Перыядычным Аглядзе, Беларусь\nАБСЕ апублікавала пратакол перамоваў у Мінску\nКамітэт па правах чалавека прыняў пяць новых рашэнняў па Беларусі


Шляхамі з Цюмені да Брэста\nХатняя старонка > Шляхамі з Цюмені да Брэста\nБеларусы Цюменьскай вобласці прапануюць турфірмам рэгіёну ладзіць больш паездак у Беларусь, а яе жыхарам — ездзіць у госці да сібірскіх беларусаў-самаходаў. Адпрацоўваецца міжнародны турмаршрут “Дарогамі самаходаў: з Беларусі ў Заходнюю Сібір”.\nНяўрымслівы Ганаровы Генеральны\nПашанцавала нам, беларусам Цюмені, на Ганаровага Генеральнага консула Уладзіміра Шуглю, і Беларусі — таксама. Як вядома, тавараабарот між вобласцю й Беларуссю за гады яго консульства няўхільна расце, як і колькасць беларускіх ліфтаў, аўтобусаў у рэгіёне, усё больш прадуктовых беларускіх крам. А 9–14 чэрвеня па ініцыятыве суполкі “Саюз — інтэграцыя брацкіх народаў”, якой кіруе Уладзімір Фёдаравіч (родавыя карані яго з Карэліцкага раёна Гродзеншчыны), пры падтрымцы Пасольства Беларусі ў Маскве (з намі працаваў старэйшы дарадца Пасла, кіраўнік Дзелавога культурнага комплексу Пасольства Васіль Чэрнік) мы былі ў Беларусі: каб наладзіць кантакты і ў сферы турызму. Гэта — адзін з новых і, упэўнены Уладзімір Шугля, перспектыўных кірункаў яго працы.\nДэлегацыя невялічкая: начальнік аддзела турызму й прасоўвання дэпартамента спажывецкага рынку й турызму Цюменьскай вобласці Аляксей Пляханаў, дырэктар туркампаніі “Кэт-тур” Вікторыя Дзмітрыева, памочнік консула, намеснік дырэктара холдынгавай кампаніі ГД “Мангазея” Аляксей Шугля ды я, прадстаўніца НКА “Аўтаномія Беларусь”. Я прапанавала зладзіць міжнародны турмаршрут “Дарогамі самаходаў: з Беларусі ў Заходнюю Сібір”. Праект, дарэчы, выйграў муніцыпальны грант — і на яго мы змаглі ажыццявіць паездку. Адзін з вынікаў паездкі: прапанова беларускага боку падпісаць дамову аб супрацы ў сферы турызму паміж адпаведнымі дэпартаментамі Цюменьскай вобласці ды Беларусі. Да таго ж Вікторыя Дзмітрыева і Аляксей Шугля з сынам пабывалі таксама ў Брэсце.\nДарэчы. Па вяртанні дадому мы даведаліся: на VІ Форуме рэгіёнаў Беларусі ды Расіі, які пройдзе хутка ў Санкт-Пецярбурзе, тэмай пленарнага пасяджэння стануць “міжрэгіянальныя сувязі як аснова фарміравання адзінай культурнай ды гуманітарнай прасторы народаў Беларусі ды Расіі”. На адной з секцый будуць разглядаць “турызм як драйвер эканамічнага й культурнага развіцця рэгіёнаў Беларусі ды Расіі”. Так што Цюмень (і Шугля…) ідуць на апярэджанне! На форуме плануецца падпісаць пагадненні аб супрацы між рэгіёнамі дзвюх краін, камерцыйныя кантракты, іншыя дакументы аб партнёрстве.\nШто мы ўбачылі, чым захапіліся?\nБеларусь цяпер славіцца сваёй сельгаспрадукцыяй: толькі ў Цюмені каля 20 месцаў, дзе прадаюцца беларускія прадукты — ад цукерак да каўбас і сыроў. Якасць — высокая, смакі — натуральныя. Такія прадукты і ў самой Беларусі. Нам расказалі пра нацыянальную сетку магазінаў “Радзівілаўскі”. А Радзівілы, як вядома, гэта заможны род магнатаў (як цяпер алігархі…) часоў Вялікага Княства Літоўскага — старажытнай дзяржавы, у складзе якой былі калісьці беларускія землі. Родавы замак магнатаў, іх рэзідэнцыю ў Нясвіжы (Мінская вобласць) штогод наведваюць сотні тысяч турыстаў. Славяцца фірмовыя кандытарскія крамы “Камунарка”, “Спартак”, хлебабулачныя “Каравай” ды іншыя. Школьнікі, дарэчы, любяць удзельнічаць у майстар-класах на мінскай фабрыцы “Камунарка”, дзе праходзяць дэгустацыі без абмежаванняў. Запрашалі на “салодкія” вытворчыя туры й цюменьскіх дзяцей. Во наласуюцца!\nКарысна прайшла сустрэча са старшынёй Беларускай асацыяцыі клубаў ЮНЭСКА Дзмітрыем Субцельным. Ён быў летась у Цюмені на прэзентацыі “маршруту па самаходах”, зацікавіўся праектам — такія вандроўкі, мяркуе, дапамогуць сябрам клубаў пры складанні сваіх радаводаў. А ў ліку кірункаў дзейнасці асацыяцыі — праца лінгвістычных лагераў па паглыбленым вывучэнні англійскай мовы, міжнародныя валанцёрскія атрады па аднаўленні замкаў на тэрыторыі Беларусі. “Вашы хлопцы й дзяўчаты могуць падаваць заяўкі ў гэтыя лагеры й атрады”, — прапанаваў Дзмітры Юр’евіч. Пад абаронай ЮНЭСКА цяпер і старадаўнія абрады, нават адметныя стравы нацыянальных кухняў — у Беларусі гэта знакамітыя дранікі, некаторыя гатункі хлеба. Смачная ежа, кажуць, спрыяе выпрацоўцы гармонаў шчасця, гэта — частка культуры любога народа. У Беларусі выпусцілі “Кулінарную карту”, ёсць сайты з беларускімі рэцэптамі: толькі з бульбы тут гатуюць сотні розных страў!\nАграсядзібы: камфорт з нацыянальным каларытам\nМы наведалі тры аграсядзібы з рознай спецыфікай: “Налібоцкія васількі”, “Свет пчол” і “Хутар Дудара”. Вельмі ўражаныя ўбачаным! Экскурсію правяла Валерыя Кліцунова, старшыня праўлення аб’яднання “Адпачынак у вёсцы”. Прэзідэнт Беларусі падтрымаў на заканадаўчым узроўні развіццё агратурызму. Вызвалены ад падаткаў тыя, хто прымае гасцей на сваёй тэрыторыі: бо такія рупліўцы спрыяюць развіццю вёскі, дзякуючы ім развіваецца сельская інфраструктура. Гэта й месцы адпачынку на прыродзе, і ўвага да народных традыцый, нацыянальнай ежы, абрадаў. А яшчэ — зносіны з гаспадаром сядзібы, яго сям’ёй, душэўныя размовы за гарбатай (ці чаркай самагонкі, якая — брэнд краіны). Гасціннасць і ветлівасць, шчырасць і самабытнасць — яны кожнаму з нас даспадобы! Беларусь за 15 гадоў стала краінай агратурызму, пацясніўшы саму Італію ў гэтым кірунку. Сядзібы не канкурэнты — яны дапаўняюць адна другую. Скажам, на “Хутары Дудара” займаюцца развіццём інтэлектуальнага турызму. Гаспадар Алесь Лось (ён мастак-графік, фольк-музыка) сустрэў нас ігрой на дудзе, паказаў музей музінструментаў, сабраных ім: там ёсць дудкі, скрыпка, цымбалы, дуда, гармонік… У сядзібе падаюць толькі гарбату й духоўную ежу. Алесь адладжвае сувязі з музычнымі школамі, дзеячамі культуры. На адкрытай сцэне нядаўна паказалі спектакль па творы Станіслава Манюшкі, ураджэнца Беларусі: 2019‑ы аб’яўлены ЮНЭСКА годам гэтага кампазітара. Здзівіла нас такая паслуга пчаляроў, як “Сон на вуллях”: у спецыяльным памяшканні трэба легчы на вулей спіной — і тады адчуваеш цеплыню, вібрацыю ад руху пчол, адчуваеш водар мёду. Усё гэта супакойвае нервовую сістэмуй ацаляе. А хто з гаспадароў мае коней, той ладзіць далёкія паездкі ў экіпажах — пад даўніну, з фурманам.\nДля гаспадароў сядзібаў праводзяць семінары, яны абменьваюцца досведам. “У Расіі каласальны патэнцыял для развіцця хутароў, агратурызму: бо там вялікая разнастайнасць нацыянальнасцяў, рэлігій, — лічыць Валерыя Кліцунова. — А ў будучыні якраз індывідуальны, сямейны адпачынак будзе пераважаць”.\nЦяпер у Беларусі 2400 аграсядзібаў! Прыязджаюць туды з розных краін, нават з Афрыкі. Кожная самастойна прасоўвае свой “прадукт” — адкрыты звыш 10 сайтаў, выдадзены каталог сядзібаў. Іх тураператары ўключаюць у маршруты: індывідуальныя, сямейныя, групавыя, школьныя. З Польшчы людзі прыязджаюць аднаўляць радаводы. То, магчыма, і беларусы зацікавяцца дарогамі сваіх продкаў-самаходаў у Сібір. Як вядома, толькі ў ходзе Сталыпінскай рэформы Беларусь пакінулі звыш 600 тысяч чалавек. Дарэчы, і ў нашай групе ўсе спалучаны з Беларуссю. Аляксандр Шугля — беларус па крыві, я жыла ў Магілёве 40 гадоў, і ў Вікторыі Дзмітрыевай ды Аляксея Пляханава прадзеды былі беларусамі.\nРаскоша спакою з Бацькаўшчыны\nНаведалі мы й вядомыя беларускія санаторыі “Юнацтва” і “Крыніца” паблізу Мінска, у якіх сярод адпачывальнікаў да 90% расіян, прычым больш паловы іх прыязджаюць паўторна. Па цане з падобнымі паслугамі ў Расіі розніца невялікая, але прырода ім падабаецца, і пералік медпаслуг шырэйшы. Пра магчымасці супрацы ў гэтай сферы расказвала нам Алена Навічэнка з установы “ЦэнтрКурорт”.\nЗмястоўнаю была сустрэча ў Міністэрстве спорту й турызму: гутарылі мы з кіраўнікамі дэпартамента й нацыянальнага агенцтва па турызме, прадстаўнікамі “ЦэнтрКурорта”. Намеснік старшыні Рэспубліканскага саюза туріндустрыі Дзмітры Скварчэўскі прэзентаваў праект “Дзіўная Беларусь” — ён пра турпатэнцыял краіны, яе асноўныя славутасці. “У Беларусі адчуваецца раскоша спакою, — казаў ён. — І найлепшая тут парада для адпачынку: расслабцеся! У вас ёсць час падумаць!”. Дзмітры цікава расказваў пра адметнасці беларускіх гарадоў, прыроды (у Беларусі 11 тысяч азёр і 20 тысяч рэк).\nАляксей Пляханаў расказаў пра турпатэнцыял Цюменьскай вобласці. Адно царскае паляванне чаго вартае! Гэта калі зімою паляўнічыя ў кажухах без зброі ў санках, на конях заганяюць дзічыну сабакамі. Сібір — турбрэнд Расіі: 56% тэрыторыі краіны, 25% насельніцтва, 140 нацыянальнасцяў. Ёсць маршрут “Чорнае золата Сібіры” (паказваюць, як здабываецца нафта), “Імператарскі маршрут” (па месцах, дзе жыў Мікалай ІІ і яго сям’я ў апошнія месяцы ў Сібіры). Купецкія дамы з унікальнай сібірскай накладной разьбой, дываны, смачная рыба (муксун, нельма), касцяны промысел… Гэта знаёмства з паганствам і побытам абарыгенаў, з месцамі сібірскіх ссылак і змагання за волю. А сучасную Цюмень мы называем сталіцай пераменаў і рэалізацыі магчымасцяў, горадам шчаслівых людзей. Рэгіён па многіх паказчыках — у ліку лепшых у Расіі, па якасці жыцця трымае першынство. І ў тым беларусы могуць пераканацца. У наш горад увайшлі буйныя гандлёвыя кампаніі, хоць Цюмень — не мільённік: пакупніцкая здольнасць насельніцтва высокая. А ў канцы свайго выступу Аляксей Пляханаў прывёў меркаванне Марка Твэна: “Толькі пра дзве рэчы мы будзем шкадаваць перад смерцю: што мала любілі й мала падарожнічалі”.\nЯ ж на сустрэчы распавяла пра самаходаў як унікальную гістарычна-культурную з’яву (можа варта было б яе ўнесці ў Спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЭСКА? — Рэд.) і пра тое, якія традыцыі беларусаў-сібіракоў на зямлі Цюменьскай захаваліся. Вікторыя Дзмітрыева гаварыла пра фінансавыя складнікі рэальных цюменьскіх маршрутаў, Аляксей Шугля — пра супрацу “Беларусь — дыяспара” ў Заходнесібірскім нафтавым рэгіёне, працу суполкі “Саюз — інтэграцыя…”, Ганаровага Генеральнага консула Беларусі ў Цюмені. Многае зацікавіла гаспадароў сустрэчы, казалі: “Вы так шмат робіце!!!”. А ўрэшце намдырэктара дэпартамента па турызме Мінспорту Віталь Грыцэвіч унёс прапанову: падпісаць дамову аб супрацоўніцтве між дэпартаментамі у галіне развіцця турызму. Патлумачыў: “Турызм Цюменьскай вобласці — дарагога варты! Мы вам прапануем актыўна ўдзельнічаць у беларускіх выставах тураператараў: многія рэгіёны Расіі з еўрапейскай яе часткі рэкламуюць тут свой прадукт. Прыемна, што Цюмень праявіла такую ініцыятыву. Наша дзейнасць будзе ўзаемакарыснай”.\nНам шмат удалося пабачыць, зрабіць — бо паспрыяла таму Пасольства Беларусі ў Маскве, наш сябар Васіль Чэрнік: ён раней быў намеснікам Міністра культуры. У Мінску яго ведаюць, цэняць, паважаюць, і якраз па яго дамоўленасці ў нас быў мікрааўтобус! Васіль Мечыслававіч прызнаўся: з задавальненнем прыняў прапанову Уладзіміра Шуглі, з якім добра знаёмы. Ён не сумняваецца, што развіццё беларуска-цюменьскага турызму — справа перспектыўная. Дзякуючы нашаму сябру мы паглядзелі спектакль у Нацыянальным акадэмічным драмтэатры імя М. Горкага — за тое яму асаблівая ўдзячнасць.\nВітаем Форум рэгіёнаў!\nЗ 16 па 18 ліпеня ў Санкт-Пецярбурзе праходзіць VІ Форум рэгіёнаў Беларусі ды Расіі. Цэнтральнай імпрэзай яго будзе пленарнае пасяджэнне, у якім плануецца ўдзел кіраўнікоў дзяржаў. Тэма пленарнага пасяджэння — міжрэгіянальныя сувязі як аснова фарміравання адзінай культурнай ды гуманітарнай прасторы народаў Беларусі ды Расіі. Будуць падпісаны пагадненні аб супрацы паміж рэгіёнамі краін, камерцыйныя кантракты, іншыя дакументы аб партнёрстве.


На канцэрт запрасіла Славяначка\nСвятлана ЖЫБУЛЬ, Прамень № 91 (10 334) от 05 декабря 2018\t07 декабря 2018 09:37 Культура\tБеларуская\nУрачыстасць адбылася ў Наваколасаўскім цэнтры культуры. У ліку гледачоў былі ваеннаслужачыя вайсковай часці, бацькі выхаванцаў школы. Ад імя райвыканкама юбіляраў павіншавала намеснік начальніка аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Святлана Жыбуль.\nВа ўсіх быў прыўзняты настрой. У гледачоў – ад судакранання з сапраўдным мастацтвам. Ансамбль прыгожа і прафесійна выконвае народную музыку. У рэпертуары – апрацоўкі беларускіх, рускіх, украінскіх, яўрэйскіх, малдаўскіх, фінскіх народных песень.\nДля ўдзельнікаў ансамбля найбольшая радасць была ў тым, што яны мелі магчымасць паказаць свой прафесіяналізм, выйсці на сцэну не з адным-двума нумарамі, а выканаць некалькі твораў, самім атрымаць асалоду ад музыкі.\n25 гадоў назад ансамбль быў заснаваны Аляксандрам Гундаравым, светлай памяці. З 2002 года гэтым адметным калектывам кіруе настаўніца школы мастацтваў Наталія Кур'яновіч. Яна выконвае ў калектыве партыю бас-гітары. Акрамя Наталіі Кур'яновіч у ансамблі народнай музыкі іграюць яе калегі Наталля Нікалаева (скрыпка), Яўгенія Міхаськова (цымбалы), Ягор Дырда (баян), Таццяна Дырда (ударныя інструменты), Валянціна Берасцевіч (акардэон).\nКалектыў вядзе актыўную канцэртную і гастрольную дзейнасць. Не раз быў лаўрэтам розных конкурсаў і фестываляў. Пабываў на гастролях у Калінінградзе, Белгарадзе, Уладзіміры, Суздалі, Закарпацці, даў 40 канцэртаў у розных гарадах Францыі. У бягучым годзе ансамбль «Славяначка» стаў лаўрэатам абласнога фестывалю народнай музыкі «Грай, гармонь!», які прайшоў у Нясвіжы.\nГэты мастацкі калектыў са званнем народны з'яўляецца гонарам не толькі Наваколасаўскай школы, але і ўсяго раёна.


Санта-Марыя-дэль-Наранка | Навіны пра падарожжы\nКалі вам падабаюцца мастацкія і архітэктурныя творы, вы напэўна чулі пра дараманскі паўвостраў. У горадзе Аўеда, на ўскраіне, мы знаходзім некалькіх прадстаўнікоў гэтага напрамку, найбольш важным з якіх з'яўляецца царква Санта-Марыя-дэль-Наранка. Гэтая царква з'яўляецца адным з турыстычных месцаў у Эўеда, бо мы знаходзім гістарычнае будынак, якое мае вялікае значэнне.\nТрэба сказаць, што і тое, і другое Санта-Марыя-дэль-Наранка ў ролі Сан-Мігеля дэ Ліё і Санта-Крысціна-дэ-Лена ўяўляюць сабой сярэднявечную Еўропу і з'яўляюцца найбольш важнымі будынкамі таго перыяду. Сёння мы паглядзім падрабязнасці пра Санта-Марыю-дэль-Наранка, пабудаваную ў часы праўлення Раміра I.\n1 Гісторыя Санта-Марыя-дэль-Наранка\n3 Упрыгожванне Санта-Марыя-дэль-Наранка\n4 Карысная інфармацыя пра Санта-Марыю дэль Наранка\nСанта-Марыя-дэль-Наранка - будынак, які раней быў часткай палацавага комплексу, у якім таксама знаходзіўся Сан-Мігель-дэ-Ліё. З цягам часу пра гэта месца казалі як пра царкву, хаця яе прызначэнне незразумела, пра каралеўскі клас, палац ці культавы будынак. Гэтая Аўла-Рэгія змяніла стан, калі некаторыя часткі Сан-Мігеля абрынуліся, так што сёння Санта-Марыя-дэль-Наранка Ён вядомы як дараманскі касцёл.\nУвесь комплекс быў пабудаваны падчас васьмігадовага праўлення Раміра I. Гэта царква зведала розныя змены ў перыяды готыкі і барока. У год 1885 абвешчаны нацыянальным помнікам і ў 1929 г. ён быў адноўлены. У 1985 г. ЮНЕСКА таксама абвясціла яго аб'ектам Сусветнай спадчыны ў раздзеле Цэркваў Каралеўства Астурыя.\nГэты палац для адпачынку мае некалькі дваццаць метраў у даўжыню і шэсць у шырыню. Ён мае два паверхі з выразным падзелам, да якіх таксама далучаюцца лесвіцы звонку. Звонку можна ўбачыць кампактны будынак, які мае два паверхі і двухсхільны дах. З больш доўгіх бакоў мы знаходзім дзверы з паўцыркульнымі аркамі, якія прапануюць уваход у будынак. На поўначы размешчана лесвіца, якая дае доступ на верхнюю частку паверха.\nЛас- фасады на тарцах дзівяць сваёй прыгажосцю, дзе вы можаце ацаніць вялікую важнасць прапорцый. Балконы з трыма беражнымі паўцыркульнымі аркамі на фасадзе вылучаюцца, бо гэта адна з найбольш значных дэталяў. Цэнтральная арка большая за астатнія дзве. Гэтыя аркі прыносяць шмат святла ў верхнюю частку царквы. У верхняй частцы вы таксама можаце ўбачыць акно з трыма аркамі, якое надае вялікую сіметрыю і індывідуальнасць цэламу.\nЗнутры можна наведайце ніжнюю частку і падніміцеся на верхнюю па лесвіцы. Верхні паверх знаходзіўся там, дзе знаходзіліся дваране, з цэнтральным пакоем са скляпеністай аркай з шасцю аркамі, падпёртымі каржузамі. Гэтая тэрыторыя выходзіць вонкі на згаданыя балконы. Іншая расліна мае падобнае распаўсюджванне, але ў меншым маштабе.\nТрэба сказаць, што ўвесь твор зроблены з ашлара - звычайнага матэрыялу астурыйскага мастацтва. У наборы таксама іншае невялікія службовыя будынкі, хаця пераважная большасць знікла. Такім чынам, больш не ўдзячна таму, што і Сан-Мігель дэ Ліё, і Санта-Марыя-дэль-Наранка ўваходзяць у адну групу. Аднак яны ўтрымліваюцца ў добрым стане захаванасці.\nХоць гэты будынак на першы погляд здаецца вельмі строгім, як і раманскі і дараманскі, праўда ў тым, што ён таксама мае некаторыя дэкаратыўныя элементы. Вельмі часта можна ўбачыць упрыгожванне вяроўкай, гэта значыць імітуе вяроўкі, якія ўпрыгожваюць пэўныя зоны, напрыклад, сталіцы. У сталіцах калон амаль заўсёды можна ўбачыць прыродныя матывы з раслінамі і жывёламі.\nКарысная інфармацыя пра Санта-Марыю дэль Наранка\nПерад намі адна з самых важных прац высокага сярэднявечча і дараманскага перыяду Астурыі. Праца, якая вывучалася ў кар'еры мастацтва. З тых часоў лёгка наведаць гэтае месца ён знаходзіцца недалёка ад Аўеда, на гары Наранка. Усяго ў чатырох кіламетрах ад гістарычнага цэнтра мы можам убачыць гэтую важную працу. За паступленне трэба плаціць невялікую цану, але гэта, безумоўна, таго варта. Калі мы знаходзімся ў цэнтры горада, мы можам пайсці на аўтавакзал са знакамітай вуліцы Урыя. Адсюль можна сесці на аўтобус па лініі А, які вязе нас да гэтай гары, дзе мы можам наведаць Санта-Марыю-дэль-Наранка. Калі мы любім шпацыраваць, трэба мець на ўвазе, што ёсць пэўны пад'ём, хаця, калі мы прызвычаіліся да паходаў, гэта можа быць добрым планам для наведвання гэтага цудоўнага помніка, з якога адкрываецца выдатны від на горад.\nПоўны шлях да артыкула: Навіны пра падарожжы » агульны » Санта-Марыя-дэль-Наранка\nКасерэс, што паглядзець у горадзе, які прымусіць палюбіць


Гульня Сноўбардысткі Анлайн. Гуляць бясплатна\nГуляць у гульню Сноўбардысткі онлайн:\nАпісанне гульні Сноўбардысткі\nДапамажыце дзяўчынцы спусціцца ўніз па схіле, сабраўшы як мага больш бонусаў і не ўпасці на камянях. . Гуляць у гульню Сноўбардысткі онлайн.\nТэхнічныя характарыстыкі гульні Сноўбардысткі\nГульня Сноўбардысткі дададзеная: 05.02.2012\nУ гульню гулялі: 1401 раз\nГульні, падобныя на гульню Сноўбардысткі\nРуфус. Язда па снезе\nГорныя схілы Ікс\nНарэзка садавіны на хуткасць\nЛепшыя сябры назаўжды - Тэст\nСпампаваць гульню Сноўбардысткі\nУставіць гульню Сноўбардысткі на свой сайт:\nКаб ўставіць гульню Сноўбардысткі на свой сайт, скапіруйце гэты код і вставте ў html код свайго сайта. Таксама калі вам спадабалася гульня Сноўбардысткі, скапіруйце і адпраўце спасылку свайму сябру або ўсім сваім сябрам, падзяліцеся гульнёй з усім светам!\nЗ гульнёй Сноўбардысткі, таксама гуляюць у гульні:


Галоўная ➠ Віды ➠ Дзе ўжываецца бітумная масціка\nАпублікавана 24.06.2016 17:11\nКалі гаворка ідзе аб гідраізаляцыі памяшкання, то тут ніяк нельга абысціся без такога будматэрыялу, як stroy-magazin.ru. Па сутнасці, дадзены будматэрыял — гэта смала, аснову якой складае бітум.\nЯк вы разумееце, масціка мае глейкую кансістэнцыю.\nАднак, часам у гэты будматэрыял могуць дадаваць такія дадаткі, як: тальк, кварц, азбест, розныя палімеры, даламіт і г. д. Сучасны рынак дае неверагоднае мноства разнавіднасцяў бітумнай масцікі. Сёння ў некаторых крамах нават можна набыць прадукт, які перапрацоўваецца з адходаў.\nЯкія існуюць віды?\nНа сённяшні дзень бітумная масціка падзяляецца на два асноўных выгляду:\nХалодная. Галоўным перавагай гэтага варыянту з'яўляецца тое, што для яго прымянення не трэба марнавацца на падагрэў, так як халодную масціку выкарыстоўваюць пры невысокіх тэмпературах. Кожны чалавек можа проста прыйсці ў магазін і купіць ужо гатовы прадукт, які тут жа можна выкарыстоўваць на аб'екце, пры гэтым не рызыкуючы сваім здароўем. Гэта вельмі практычна і зручна, але недахоп заключаецца ў тым, што халодная масціка каштуе значна даражэй гарачай.\nГарачая. Часцей за ўсе дадзены выгляд масцікі выкарыстоўваюць фірмы, якія займаюцца будаўніцтвам буйных будынкаў. Дадзены будматэрыял карыстаецца велізарным попытам, як ужо гаварылася вышэй, з-за сваёй невысокай цэны, але гэта ніяк не адбіваецца на якасці прадукту. Галоўнае пры выкарыстанні гарачай масцікі — гэта захаванне правілаў тэхнікі бяспекі. Адзнакай другога віду ад першага з'яўляецца спосаб падрыхтоўкі. Гарачую масціку пачынаюць рыхтаваць прыблізна за пару гадзін да выкарыстання, і робіцца гэта прама на аб'екце. З халоднай, як вы ўжо прачыталі вышэй, усё нашмат прасцей.\nДля чаго патрэбна бітумная масціка?\nЯе шырока выкарыстоўваюць для вытворчасці будматэрыялаў і, вядома ж, у будаўніцтве.\nБітумная масціка ўжываецца:\nПры дахавых працах.\nДля вырабу будаўнічых пліт.\nЯна патрэбна для гідраізаляцыі падмуркаў, перакрыццяў і скляпоў.\nЁю апрацоўваюць трубы падземных камунікацый.\nЯкімі перавагамі валодае дадзены матэрыял?\nБітумная масціка мае шэраг добрых якасцяў:\nДадзены будматэрыял надзейна абароніць любую паверхню ад вільгаці і волкасці. Гэта значыць, што такія праблемы, як цвіль і грыбок, больш не страшныя.\nАкрамя таго, ён валодае выдатнай параізаляцыі. Ён не ўспушваецца ад уздзеяння вадзяных пароў, так як па сутнасці ўяўляе сабой суцэльную воданепранікальную плёнку без швоў і стыкаў.\nБітумная масціка мае высокую механічную трываласць. Гэта значыць, што нават праз доўгі час эксплуатацыі на ёй не з'явяцца розныя расколіны і дэфармацыі.\nДадзены матэрыял неверагодна просты ў прымяненні. Для таго каб працаваць з ім, вам не патрэбныя кваліфікацыя і спецыяльную адукацыю. Дастаткова ўсяго толькі базавых навыкаў. Спосаб нанясення бітумнай масцікі аналагічны працы з алейнай фарбай.\nАкрамя таго, масціка выдатна сумяшчаецца з іншымі матэрыяламі, у якіх змяшчаецца бітум (напрыклад, руберойдам).\nАпошнім годнасцю гэтага матэрыялу з'яўляецца тое, што ён выдатна супрацьстаіць любым, нават самым суровым пагодных умоў. Напрыклад, калі гаворка ідзе аб кліматычнай зоне, дзе даволі нізкая тэмпература навакольнага асяроддзя, то найбольш прыдатным варыянтам будзе бітумна-алейная масціка маркі М-50. Галоўным вартасцю гэтай разнавіднасці матэрыялу з'яўляецца тое, што ён вытрымлівае тэмпературы ад -50 да 100 °С. Падобнымі характарыстыкамі валодае эпоксидно-бітумная масціка.\nКалі ж вы задумалі паўнавартасны рамонт у памяшканні і наперадзе трэба будзе праца з падлогамі, то вам вызначана спатрэбіцца stroy-magazin.ru.


Гульні стрыжкі для дзяўчынак онлайн\nСапраўдныя стрыжкі Папялушкі\nРэальныя стрыжкі Клео дэ Ніл\nЗноў у школу: Стрыжка\nМакіяж для начной вечарынкі ў салоне\nТры выгляду прычосак\nЦырульнік на вакацыях\nСтань моднай - зорныя прычоскі\nГульні стрыжкі для дзяўчынак прапануюць папрацаваць з рознай даўжынёй і колерам валасоў, і ўчыніць няўяўныя прычоскі і ўдалы вобраз.\nДобры дзень мілыя дзяўчынкі, і дамы! Да вашай увазе прапануем Вам вельмі сучасныя, папулярныя і вельмі цікавыя онлайн гульні для дзяўчынак Стрыжкі. Хто ж з нас дзяўчынак не любіць эксперыментаваць і спрабаваць розныя стрыжкі і прычоскі... кожная з нас ведае, што мяне стыль і імідж абавязкова трэба мяняць і прычоску. Онлайн гульні дзяўчынак стрыжкі прывядуць у захапленне ўсіх. Для нас любімых былі распрацаваны такія гульні як: Дом чароўных прычосак, Салон прычосак, Супер прычоскі і іншыя падобныя да гэтых гульні. Вам, безумоўна, павінны спадабацца гэтыя вясёлыя і цікавыя гульні па змене прычосак і стрыжак, а галоўнае не трэба чакаць пакуль вырастуць абрэзаныя валасы ці калі іх можна будзе перафарбаваць, або калі з'явяцца грошы на прычоску. Вы можаце гэта ўсё рабіць у любы для Вас зручнае і вольны час, а галоўнае цалкам бясплатна. Гульні стрыжкі для дзяўчынак спадабаюцца і Вам!


17 ліпень 2009, 19:05\nЧацьвёра зьбітых 17 ліпеня падчас затрыманьня і ў міліцыі ўдзельнікаў акцыі салідарнасьці зь сем’ямі зьніклых і палітвязьнямі будуць зьвяртацца ў пракуратуру са скаргай на дзеяньні спэцназаўцаў. Яны перакананыя, што вінаватых супрацоўнікаў міліцыі не прыцягнуць да адказнасьці, але спадзяюцца на прафіляктычныя захады з боку кіраўніцтва міліцыі ў дачыненьні да падначаленых. Раней на такія скаргі давалася адпіска пра тое, што супрацоўнікі міліцыі дзейнічалі ў рамках закону.\nЛідэр руху “Маладая Беларусь” Артур Фінькевіч лічыць бессэнсоўнымі звароты ў пракуратуру з патрабаваньнямі выявіць прозьвішчы спэцназаўцаў і пакараць іх за зьбіцьцё затрыманага.\nАкцыя салідарнасьці 17 ліпеня.\nАртур Фінькевіч (у цэнтры)\n“Вырашыў не зьвяртацца, бо ня бачу ў гэтым ніякага сэнсу, таму што ніводнага выпадку, калі б прыцягнулі супрацоўніка міліцыі да адказнасьці, я ня ведаю. Больш за тое, былі выпадкі, калі заявы выкарыстоўвалі супраць тых, хто іх пісаў. Цягалі людзей на допыты, і замест таго каб патрапіць на масавую вулічную акцыю, яны сядзелі ў міліцыі па паўдня”.\nАртура Фінькевіча затрымалі ўчора разам зь некалькімі ўдзельнікамі акцыі салідарнасьці на Кастрычніцкай плошчы. Яшчэ каля двух дзясяткаў чалавек затрымалі прэвэнтыўна ў мэтро. Сярод іх быў лідэр моладзі АГП Міхаіл Пашкевіч. Па дарозе ў міліцыю Цэнтральнага раёну Менску спэцназаўцы зьбілі Міхаіла за тое, што ён заступіўся за жанчыну. Потым у міліцыі зьбілі Артура Фінькевіча.\nМіхаіл Пашкевіч напісаў заяву яшчэ ў міліцыі. Сёньня ён вырашыў зьвярнуцца ў пракуратуру:\n“Ёсьць крывападцёк на твары, калі зьбілі акуляры. Я яшчэ ў міліцыі напісаў скаргу на міліцыянтаў з палка спэцыяльнага прызначэньня і міліцыянтаў Цэнтральнага РУУС. Заяву ўзялі, але, на мой погляд, не зарэгістравалі.\nЯ цяпер пішу заяву ў пракуратуру і прашу заадно праверыць, ці зарэгістравалі заяву. Я хачу, каб гэтая справа дайшла да канца. Затрымлівалі мяне ня першы раз, але такіх паводзінаў я ня бачыў даўно”.\nУ дзень салідарнасьці супрацоўнікі міліцыі затрымалі больш за 60 чалавек на вуліцах Менску, Віцебску і Баранавічаў.\nЗа пікет каля менскага сьледчага ізалятара былі затрыманыя актывісты кампаніі “Эўрапейская Беларусь”. У міліцыю Маскоўскага раёну Менску трапілі Яўген Афнагель, Алег Ладуцька, Максім Вінярскі, Паліна Дзьякава, Уладзімер Кумец і Паліна Кур’яновіч.\nЛідэра кампаніі “Эўрапейская Беларусь” Яўгена Афнагеля спачатку зьбілі ў аўтобусе:\n“Гэтыя людзі абражалі затрыманых, паводзілі сябе вельмі непрыстойна. У мяне яны забралі акумулятар да фотакамэры. Калі пад’яжджалі да міліцыі Маскоўскага раёну, я папрасіў іх прадставіцца.\nКалі мае сябры заступіліся за мяне, то яны пачалі зьбіваць усіх, і дзяўчат, і хлопцаў. Пры гэтым яны лаяліся матам.\nУ адказ усіх вывелі з аўтобуса, а мяне пакінулі. Адзін вывернуў мне рукі, а другі ўдарыў мяне па галаве. Калі я падаў, мяне ўдарылі нагой у бок.\nУжо ў міліцыі я заявіў дзяжурнаму афіцэру, што спэцназаўцы мяне зьбілі, і папрасіў высьветліць іхныя прозьвішчы. Тады яны на вачах дзяжурных пачалі зноў мяне зьбіваць. Калі мае сябры заступіліся за мяне, то яны пачалі зьбіваць усіх, і дзяўчат, і хлопцаў. Пры гэтым яны лаяліся матам”.\nУ міліцыі затрыманыя патрабавалі даць ім паперу і аловак, каб падаць заяву. Некалькі гадзінаў ім адмаўлялі.\nЯўген Афнагель, Максім Вінярскі і Алег Ладуцька падалі скаргу ў пракуратуру на дзеяньні спэцназаўцаў.\n“Усё адбывалася на вачах супрацоўнікаў РУУС. Нас зьбілі, забралі нашы рэчы. Па сутнасьці, было зьдзейсьнена злачынства. Мы просім знайсьці тых, хто гэта зрабіў, і пакараць.\nСправа ў тым, што паводзіны спэцназаўцаў былі настолькі нахабныя і жорсткія, якіх не было вельмі доўга да гэтага. Нас зьбівалі на вачах вялікай колькасьці людзей. Мы спадзяемся, што міліцэйскае кіраўніцтва правядзе нейкую выхаваўчую працу са сваімі супрацоўнікамі. Калі яны зьбіваюць людзей толькі за тое, што іх ветліва просяць прадставіцца, то гэта сьведчыць аб тым, што зь імі не праводзіцца выхаваўчая праца альбо яны псыхічна няўстойлівыя”.\nСамымі апошнімі ў міліцыю Цэнтральнага раёну Менску трапілі пяць прадстаўнікоў “Эўрапейскай Беларусі”. Іх затрымалі за пікет каля кляштару бэрнардынцаў. Калі супрацоўнікі міліцыі Цэнтральнага раёну адпусьцілі затрыманых праз тры гадзіны (гэта максымальны тэрмін утрыманьня чалавека для высьвятленьня асобы), то ў міліцыі Маскоўскага раёну людзей трымалі больш за 5 гадзінаў.\nМіліцыянты на акцыях "зьбіваюць у рамках закону"


Давыдавіч — Techkrait . "",\n24.01.2017 129 Анжелика 0 Comment\nТак імем па бацьку паважліва называюць пры сустрэчы былыя і цяперашні кіраўнікі ААТ “Чырвоны партызан” кавалера ордэна Працоўнай Славы ІІІ ступені, механізатара Васіля Селеха.\nГэтай высокай дзяржаўнай узнагароды за працавітасць і адданасць зямлі Васіль Давыдавіч быў удастоены яшчэ ў савецкія часы – у 1986-м годзе. І калі б не распад вялікай краіны, то, хутчэй за ўсё, атрыманы ордэн быў бы далёка не адзіным у яго працоўнай скарбонцы. Бо ўзнагарода гэтая — не выпадковасць у жыцці калгаснага механізатара, а хутчэй заканамернасць. Проста, як гавораць, прыйшоў іншы час. З іншымі прыярытэтамі і каштоўнасцямі. Хоць сам Васіль Селех прызнаецца, што ўсё сваё жыццё працаваў не дзеля прызнання і славы, а для таго, каб годна жыць і ўтрымліваць сям’ю.\nШто ж тычыцца нейкіх дасягненняў, дык ён ніколі не гнаўся за імі, а проста сумленна выконваў работу, якую яму даручалі ў гаспадарцы. З ёй свой лёс мужчына звязаў у 1974-м годзе. Тагачасны старшыня калгаса “Чырвоны партызан” Мікалай Белякоў, а пазней і Мікалай Бардыга, Іван Міхальчук, Валерый Бялкоў, Сяргей Сцепанюк, пад кіраўніцтвам якіх давялося працаваць механізатару, не маглі не заўважыць яго працавітасць і гаспадарлівасць і не адзначыць гэтыя яго рысы. Спачатку сумленную і высокапрадукцыйную работу трактарыста заахвочвалі грашовымі прэміямі і граматамі, як гавораць, мясцовага значэння. У 1980-м годзе Васіль Селех выйшаў пераможцам раённага сацыялістычнага спаборніцтва, а праз 6 гадоў стаў ардэнаносцам.\nПачыналася ж усё ў вёсцы Высокае. Менавіта тут 65 гадоў таму ў простай сялянскай сям’і нарадзіўся хлопчык, якога бацькі назвалі Васільком. Тут малы зрабіў першыя крокі, сказаў сваё першае слова. Тут прайшло яго бесклапотнае дзяцінства. І ў першы клас Вася Селех прыйшоў у Высокаўскую васьмігодку. Адсюль пасля яе заканчэння два гады з дня ў дзень дабіраўся пасля ў Лукава, дзе ў тутэйшай дзесяцігодцы атрымліваў сярэднюю адукацыю.\nГэта былі незабыўныя гады. Акрамя прыгод, якія часам здараліся з ім і яго аднакласнікамі, калі яны вярталіся пасля заняткаў з Лукава ў Высокае, вучоба ў сярэдняй школе падарыла хлопцу нямала запамінальных момантаў, а яшчэ цудоўных настаўнікаў і новых сяброў. Можа, таму і праляцелі гэтыя гады нібыта адно кароткае імгненне, бо ўсё падчас вучобы было цікава і непаўторна…\nДы толькі школьныя гады не вернеш назад. Таксама, як нельга вярнуць назад і вучобу ў Пінскім меліярацыйным СПТВ-43, куды паступіў Васіль Селех у 1968-м годзе пасля заканчэння Лукаўскай сярэдняй школы. Хутчэй за ўсё, як і многіх яго равеснікаў, захапіла Васіля рамантыка ўсесаюзнай будоўлі. Такую назву атрымала распачатае тады ў краіне асушэнне багнаў і балот. Пра меліярацыю і яе герояў у той час шмат пісалі ў газетах і часопісах. Праўда, хлопцу з беларускай глыбінкі не атрымалася стаць адным з іх, хоць ён і меў да гэтай ударнай будоўлі невялікае дачыненне. У Маларыцкай перасоўнай механізаванай калоне №8, якая займалася асушэннем балот і пракладкай дрэнажу, падчас вучобы ў вучылішчы ён праходзіў практыку памочнікам машыніста шматкаўшовага экскаватара: на Лукаўскім возеры яны рабілі прычал, ачышчалі вадаём ад глею. Праца гэтая падабалася хлопцу і ўсё ў яго атрымлівалася, ды толькі настаў час службы ў арміі. На гэтым удзел Васіля Селеха ў правядзенні меліярацыі і завяршыўся…\nРазам з іншымі прызыўнікамі восенню 1970 года ён прыбыў у Печы, адкуль праз 6 месяцаў выйшаў камандзірам танка. І ўжо ў званні сяржанта, якое атрымаў у “вучэбцы”, прыбыў для праходжання далейшай службы ў адну з танкавых часцей савецкіх войскаў у Чэхаславакіі, якая базіравалася ў горадзе Крноў – паблізу граніцы з Польшчай.\nУспамінаючы той час, Васіль Давыдавіч распавядаў, што служыць яму было няцяжка, хоць і трапіў ён, як гавораць, з карабля на баль – адразу ж быў прызначаны камандзірам танка. Ён любіў і дагэтуль любіць тэхніку, ужо тады дасканала ведаў яе. А ўсё астатняе – справа нажыўная. Пасля года службы камандзірам танка, калі яму было прысвоена званне старшага сяржанта, астатнія 6 месяцаў да дэмбелю быў старшыной роты. Па абавязку службы неаднойчы выходзіў у горад і, нягледзячы на тое, што ў памяці людзей свежыя былі яшчэ ўспаміны пра падзеі 1968 года, усюды сустракаў прыязнасць і ветлівыя твары мясцовых жыхароў. Да савецкіх салдат, Васіль адчуў гэта на сабе асабіста, мясцовае насельніцтва адносілася добра. З тых далёкіх ужо маладых гадоў свайго жыцця мужчына запомніў, што за службу за граніцай у Савецкім Саюзе яму штомесяц на ашчадную кніжку паступала па 14 рублёў, і ў Чэхаславакіі ён атрымліваў па 114 крон. Гэта, вядома ж, невялікія грошы, але менавіта на іх, калі ішоў на дэмбель, Васіль Селех змог купіць невялічкія падарункі родным і паўбасаножкі сваёй дзяўчыне.\nЗ Аленай хлопец пазнаёміўся ў Лукаве яшчэ да арміі, куды на сваім матацыкле прыязджаў у клуб на танцы. Я не стала распытваць Васіля Давыдавіча пра тое, чым яго “зачапіла” прыгажуня-смуглянка, бо была ўпэўнена, што сціплы ад прыроды чалавек, якім і з’яўляецца ардэнаносец Селех, ніколі не раскрые свае сардэчныя таямніцы. Хапіла і таго, што сказаў, дзе пазнаёміўся з дзяўчынай: на танцах у клубе, куды вечарамі звычайна прыходзіла вясковая моладзь. Алена на той час ужо закончыла Столінскі саўгас-тэхнікум, дзе набыла спецыяльнасць бухгалтара, і працавала ў роднай гаспадарцы памочнікам брыгадзіра. Менавіта Алена Варфаламееўна, з якой у лютым адзначаць 44 гады сумеснага жыцця, слухаючы нашу размову, прызналася, што адносіны іх звязаны з матацыклам. Тады наяўнасць у маладога хлопца “Мінскага” была нечым накшталт цяперашняга легкавога аўтамабіля. А яшчэ прыметай дабрабыту. На матацыкле пасля заканчэння танцаў Васіль і катаў сваю будучую жонку па вёсцы, хоць і не быў упэўнены ў тым, што Алена стане ёю, бо наперадзе была армія. І далёка не кожная дзяўчына верна чакала свайго салдата два гады, як спяваецца ў вядомай песні. Алена свайго дачакалася. Вынікам кахання, якое зарадзілася пад рокат матацыкла, недзе праз год пасля дэмбелю Васіля Селеха, стаў сямейны саюз, які доўжыцца дагэтуль.\nАлене, праўда, давялося развітацца з марай аб рабоце па набытай спецыяльнасці, бо жыць маладыя сталі ў бацькоў мужа ў Высокім, адкуль штодзённа дабірацца на работу ў Лукава не атрымлівалася. А пасля і першынец у маладой сям’і з’явіўся – дачушка Валянціна. Калі ж праз два з паловай гады маладая сям’я Селехаў пасялілася ва ўласным доме, які ў ста метрах ад бацькоўскага сабралі са старой хацінкі, купленай пад разбор у вёсцы Печкі Велікарыцкага сельсавета, яна стала сапраўднай ахоўніцай сямейнага ачага і надзейным тылам мужа…\nПасля дэмбелю Васіль Селех не адразу прыйшоў у калгас. Спачатку працаваў на бульдозеры ў Маларыцкай МПМК-14. А праз год пасля жаніцьбы, у 1974-м годзе, тады яшчэ з маладой жонкай жылі разам з бацькамі, канчаткова вырашыў пусціць карані на сваёй маленькай радзіме. Тады і ў калгас “Чырвоны партызан” на работу ўладкаваўся, і будаўніцтвам уласнай хаты заняўся.\nРаботу у калгасе давялося выконваць самую разнастайную: і на пагрузчыку працаваў, і на бульдозеры, і тарфакрошку на МТЗ вазіў (жонка механізатара ўспомніла, як у той час зімой даводзілася ўставаць на досвітку і грэць ваду, каб завесці трактар), і кармы нарыхтоўваў. І, вядома ж, хлеб убіраў. 17 сезонаў на збожжаўборачным камбайне “Колас” адпрацаваў на жніве. І кожны з іх быў сапраўднай бітвай за ураджай, бо цяперашнія ўмовы работы камбайнераў з тымі, у якіх працаваў ён і іншыя хлебаробы яго пакалення, не ідуць ні ў якое параўнанне. Але яны не скардзіліся на спякоту і адсутнасць кандыцыянера ў кабіне, на пыл, які засцілаў вочы, а скура пад вечар ад яго станавілася чорнай.\nБыла ў жыцці Васіля Селеха і іншая тэхніка: новы бульдозер, трактар МТЗ-1221, кормаўборачны камбайн “Палессе”. Ды чаму была? Нягледзячы на тое, што механізатар ужо на заслужаным адпачынку, ён па-ранейшаму ўдзельнічае ў жыцці калектыву, з якім больш за 40 гадоў таму звязаў сваё жыццё. Працуе, як гавораць, сезонна: разам з напарнікам Сяргеем Герасімуком ужо які год на КЗРы ўбірае кукурузу. Калі выйшаў на пенсію, кіраўніцтва гаспадаркі прапанавала аднаму са сваіх лепшых механізатараў папрацаваць часова, хоць яшчэ сезон, на ўборцы кукурузы. Маўляў, і капейку якую заробіш, і збожжа, а заадно і падвучыш каго з маладых. Васіль Давыдавіч не змог адмовіць, бо і яму ў гаспадарцы ні ў чым ніколі не адмаўлялі. Таму згадзіўся. На сезон. І так ужо 10 гадоў запар. Але гэта толькі на перыяд уборкі кукурузы. Астатні час ён прысвячае дому і сям’і.\n— Жыццё на пенсіі таксама праходзіць у рабоце, — распавядаў Васіль Давыдавіч падчас нядаўняй сустрэчы ў тым самым доме, што быў сабраны на новы лад з хаціны, перавезенай з Печак. – І дровы на зіму трэба нарыхтаваць, і за каровай дагледзець, і за іншай свойскай жывёлай таксама. А летам яшчэ і з агародам управіцца. І сыну дапамагчы з будаўніцтвам дома, і дачцэ з унукамі…\nІ я разумею мужа і жонку Селехаў. З дзяцінства звыклыя да нялёгкай сялянскай працы, яны заўжды жылі і будуць жыць у клопатах. У цяперашні час пра дачку з сынам, пра ўнукаў і маленькага праўнучка. А як інакш? Дзеці і ўнукі — іх працяг. Яны іх жыццё і надзея…\nНа здымку: кавалер ордэна Працоўнай Славы ІІІ ступені Васіль Селех.\nОпубликовано ГЧ № 7 от 25.01.17 г .\n← Пра навуку, раддом, крэдыты, “Еўраопт” …\nДабрачынная скарбонка Чырвонага Крыжа →


Пытанні развіцця і ўдасканалення рынку транспартных паслуг, павышэння якасці абслугоўвання кліентаў абмеркавалі ўдзельнікі Міжнароднай канферэнцыі «Рынак чыгуначных паслуг: лагістыка, экспедзіраванне, тарыфы», якая прайшла ў Баранавічах 16—17 сакавіка - Беларуская чыгунка\nПытанні развіцця і ўдасканалення рынку транспартных паслуг, павышэння якасці абслугоўвання кліентаў абмеркавалі ўдзельнікі Міжнароднай канферэнцыі «Рынак чыгуначных паслуг: лагістыка, экспедзіраванне, тарыфы», якая прайшла ў Баранавічах 16—17 сакавіка\nАдкрыў сустрэчу першы намеснік Начальніка Беларускай чыгункі Ігар Сяргеевіч Шылаў. Ён распавёў прысутным, як ідуць справы з грузавымі перавозкамі на БЧ, якая работа праводзіцца для забеспячэння канкурэнтаздольнасці чыгуначнага транспарту на ўнутраным і знешнім рынках, а таксама адзначыў важкую ролю экспедытарскіх кампаній у працэсе арганізацыі перавозак грузаў па Беларускай чыгунцы (амаль 40% ад агульных аб'ёмаў перавозак ажыцяўляецца з удзелам экспедытараў).\nУ Міжнароднай канферэнцыі прынялі ўдзел больш за семдзесят прадстаўнікоў чыгуначных адміністрацый, транспартна-экспедытарскіх арганізацый, дзяржаўных органаў, еўрапейскіх чыгуначных перавозчыкаў, грузаўладальнікаў і уласнікаў вагонаў.\nУ цэнтры ўвагі ўдзельнікаў форуму былі такія тэмы, як прыцягненне грузапатокаў на чыгуначны транспарт, перспектывы ў арганізацыі транзітных перавозак і ўдасканаленне сістэмы кантролю іх фінансавай забяспечанасці, развіццё рынку міжнародных грузавых перавозак, выкарыстання інфраструктуры Беларускай чыгункі, удасканаленне нарматыўна-прававой базы і інфармацыйных тэхналогій, тарыфная палітыка.\nПрадстаўнікі Беларускай чыгункі пазнаёмілі прысутных з сістэмай арганізацыі перавозачнага працэсу на БЧ, а таксама праінфармавалі аб выніках працы беларускай магістралі па перавозцы грузаў у міжнародных зносінах у мінулым годзе і на маркетынгавай стратэгіі 2016 году.\nУ мэтах прыцягнення дадатковых аб'ёмаў перавозак, пераарыентацыі грузапатокаў з альтэрнатыўных відаў транспарту Беларускай чыгункай праводзіцца паслядоўная мэтанакіраваная праца з буйнымі грузаўладальнікамі краіны ААТ «Беларуськалій», ААТ «Нафтан» і ААТ «Мазырскі НПЗ», ААТ «БМЗ» і інш. Яе вынікам стала павелічэнне пагрузкі на экспарт у 2015 годзе да ўзроўню 45,5 млн т, або 107,3% да 2014 года.\nАкрамя таго, у сваіх выступах беларускія чыгуначнікі закранулі пытанні тарыфнай палітыкі і ўмоў дарогі пры арганізацыі перавозак грузаў, развіцця транспартна-лагістычнай дзейнасці на аддзяленнях Беларускай чыгункі.\nБыла нададзена ўвага ўдасканаленню нарматыўна-прававой базы, інфарматызацыі грузавых чыгуначных перавозак, павышэнню якасці транспартнага абслугоўвання кантэйнерных цягнікоў Кітай‑Еўропа‑Кітай за кошт распрацоўкі і ўкаранення інавацыйных сродкаў і тэхналогій.\nАдбылася прэзентацыя магчымасцеў АС «Электронная перавозка» і вэб-сэрвісу «Асабісты кабінет», як эксплуатуючыхся, так і перспектыўных версій.\nРаспрацаваная спецыялістамі БЧ АС «Электронная перавозка», дазваляе выдалена, са свайго працоўнага месца, здзяйсняць ў «Асабістым кабінеце» ўсе неабходныя аперацыі па падрыхтоўцы, заключэнні дамоў з Цэнтрам абароны інфармацыі і іх выкананні. У рэжыме рэальнага часу «зведзены разам» экспедытар і прадстаўнікі Беларускай чыгункі. Дзеянні ўсіх карыстальнікаў квітуюцца з падпісаннем электронным лічбавым подпісам, усе прымененыя дакументы набываюць статус электронных юрыдычна значных. Немалаважным аспектам новай тэхналогіі з'яўляецца і тое, што распрацоўка, эксплуатацыя, тэхнічнае і тэхналагічнае суправаджэнне ўсіх яе элементаў ажыцяўляецца ўласнымі сіламі спецыялістаў БЧ.\nПадчас канферэнцыі ўдзельнікі таксама змаглі азнаёміцца з транспартна-экспедыцыйнай дзейнасцю і магчымасцямі дзяржаўнага прадпрыемства «Белінтэртранс — транспартна-лагістычны цэнтр» Беларускай чыгункі на рынку транспартных паслуг краін АЭП і ЕС, прыняць ўдзел у дыскусіях па тэматыцы мерапрыемства.\nСёння Беларуская чыгунка — гэта сучасная транспартная сістэма працягласцю 5,5 тыс. кіламетраў. На БЧ працуе 366 станцый, з іх 225 ажыцяўляюць грузавыя аперацыі, 52 грузавых тэрмінала. Маецца 6 буйных прадпрыемстваў па тэрмінальнай апрацоўцы грузаў і 44 іх філіяла, якія знаходзяцца ў абласных цэнтрах і буйных гарадах рэспублікі. Грузавы парк налічвае больш за 32 тыс. вагонаў.\nНа долю чыгуначнага транспарту рэспублікі прыходзіцца 63% грузаабароту і 30% экспарту транспартных паслуг, доля у ВУП Беларусі складае 2,2%, падатковых паступленняў — 2%.\nНа працягу апошняга дзесяцігоддзя на тэрыторыі Беларусі сфарміраваны шэраг ўстойлівых чыгуначных кірункаў транзітных грузапатокаў: латвійскае, калінінградскі, літоўскае, Усход—Захад—Усход, Поўнач—Поўдзень—Поўнач.\nЛатвійскі кірунак для БЧ забяспечвае самыя вялікія аб'ёмы транзіту, у першую чаргу, за кошт перавозак расійскага каменнага вугалю з Кузбаса ў парты Вентспілс і Рыга, доля якога складае сёння амаль 80%.\nБЧ з'яўляецца найважнейшым сувязным звяном у забеспячэнні эканамічных сувязеў Калінінградскай вобласці з іншымі рэгіёнамі Расіі.\nЛітоўскі кірунак працягвае заставацца для БЧ важным транзітным напрамкам.\nУ паведамленні Усход‑Захад‑Усход з краін Еўрапейскага саюза ў Расію і краіны Азіяцка-Ціхаакіянскага рэгіёну варта рознае абсталяванне, аўтатрактарная тэхніка, металаканструкцыі, хімічныя грузы і спажывецкія тавары.\nУ адваротным кірунку перавозяцца вугаль, нафтапрадукты і звадкаваныя газы, чорныя металы, ўгнаенні і іншыя грузы. Прычым у кірунку Усход‑Захад аб'ём перавазімых грузаў у 7 разоў больш, чым у адваротным.\nУ 2015 годзе аб'ём кантэйнерных перавозак у зносінах Кітай—Еўропа—Кітай дасягнуў амаль 60 тыс. кантэйнераў у ДФЭ (рост у 1,8 разы да 2014 года ці ў 16 разоў да 2011 года).\nБЧ лічыць досыць перспектыўным транзітны кірунак у паведамленні Поўнач—Поўдзень—Поўнач (краіны Балтыйскага мора з Украінай, Малдовай і краінамі Паўднёва-Усходняй Еўропы, Чорнага і Міжземнага мора).\nТэгі: міжнародная канферэнцыя перавозачны працэс Перавозкі тарыфная палітыка


Біскуп Аляксандр Яшэўскі SDB запрасіў Папу ў Беларусь | Каталіцкі Веснік\n10 верасня ў папскай аўдыенцыі для біскупаў, якія атрымалі сакру на працягу апошняга году, прымаў удзел іерарх з Беларусі – дапаможны біскуп Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі Аляксандр Яшэўскі SDB.\nЯк і кожны ўдзельнік сустрэчы ён меў магчымасць падыйсці да Святога Айца і абмяняцца з ім некалькімі словамі. Беларускі іерарх падзякаваў Пантыфіку за тое, што вылучыў яго і ва ўзросце 40 гадоў прызначыў біскупам, тым самым адарыўшы сваім вялікім даверам і надзеяй. Ён падзякаваў таксама за клопат аб беларускім народзе і яго далейшым лёсе, пры гэтым дадаўшы, што гэты клопат відавочны ў розных сітуацыях.\n“Карыстаючыся нагодай, я ўзгадаў аб прагненні вернікаў Каталіцкага Касцёла ў Беларусі і людзей добрай волі ўбачыць Папу на нашай зямлі. У адказ на гэта Святы Айцец моцна паціснуў мне руку і сказаў: “Калі гэтага захоча Пан”, — распавёў біскуп Яшэўскі карэспандэнту сайта Каталіцкага Касцёла ў Беларусі Сatholic.by. “Дзякуючы за клопат аб нашым народзе і Касцёле, я перадаў Папу вельмі сардэчнае прывітанне ад усіх і запэўніў, што мы молімся за Святога Айца”, — дадаў біскуп.\nбіскуп Аляксандр Яшэўскі Ватыкан Папа Францішак\t2015-09-11


Класны гадзіну алкагалізм 7 клас\nГлавная / Алко / Класны гадзіну алкагалізм 7 клас\nКласны гадзіну на тэму: Алкаголь і падлетак\nКласны гадзіну 8-9 клас на тэму: Шкодныя звычкі\nКласны гадзіну «Алкагольная дрыгва»\nГадзіну зносін, прысвечаны алкагольнай залежнасці\nмэты: Пашырыць ўяўленне дзяцей аб шкодным уздзеянні алкаголю; фармаваць негатыўнае стаўленне да алкагольных напояў, алкагалізму; падахвочваць дзяцей да актыўнага супраціву шкодным звычкам, да самапазнання, самаразвіцця; развіваць камунікатыўныя навыкі і ўменні.\nФорма правядзення: Час зносін.\nпадрыхтоўчая работа: Размеркаваць ролі: лекары (3 вучня), правакатар (1). Забяспечыць іх тэкстамі.\nафармленне: Напісаць на дошцы тэму, эпіграфы, лічбы.\nII. Інфармацыйны блок «Алкагольны яд».\nIII. Творчыя заданні па тэме «9quot; Дорогие9quot; алкаголікі ».\nIV. Дэбаты па тэме «мурашыных ўрок».\nVI. Заключнае слова.\nI. Уступнае слова\nКласны кіраўнік. Тэма сённяшняга класнага гадзіны — алкагалізм. Алкагольныя напоі зараз льюцца ракой, п’юць іх нават дзеці. Ад п’янства ў краіне штогод гіне 40 тысяч грамадзян Расіі — гэта ў 3 разы больш нашых страт за ўсю афганскую вайну.\nЦі ведаеце вы пра гэтыя лічбах? Ці лічыце вы, што гэтыя лічбы маюць да вас стаўленне? Ці лічыце вы, што трэба праводзіць барацьбу з алкагалізмам? Сумяшчальны Ці алкагалізм са здаровым ладам жыцця? (Сумяшчальны пры культурным ўжыванні, пры захаванні пачуцці меры.)\nII. Інфармацыйны блок «Алкагольны яд»\nКласны кіраўнік. Што ж такое алкаголь і ў чым яго падступныя ўласцівасці? Пункт гледжання медыцыны выкладуць (імёны, прозвішчы).\nЛекар 1. У даведніку па таксічным рэчывам (таксічным — значыць атрутным) гаворыцца, што алкаголь — гэта вінны спірт. Па дзеянні на арганізм ён ставіцца да наркотыкаў. І валодае ўсімі прыкметамі наркотыку: аказвае болесуцішальнае, снатворнае і наркатычнае дзеянне, выклікае пры малых дозах ўзбуджэнне, а пры частым ужыванні — прывыканне і патрэба ў ім. Вінны спірт — яд, які дзівіць усе органы, але асабліва згубны ўплыў ён аказвае на сэрца, печань, цэнтральную нервовую сістэму. А яшчэ алкаголь дзівіць мозг, пазбаўляе чалавека розуму. Нездарма яшчэ Піфагор казаў, што «п’янства ёсць практыкаванне ў вар’яцтве». У 1975 годзе Сусветная арганізацыя аховы здароўя прызнала: «Алкаголь — наркатычны яд». Але ў Расіі алкаголь пакуль не прызнаны наркотыкам, і гэты яд кругласутачна і свабодна прадаецца нават у гастранамічных крамах, у кіёсках і шапіках. Да алкагольным вырабам адносяцца: піва, віно, гарэлка, спірт, самагон, чача, брага і іншыя напоі, якія маюць крэпасць ад 1,5 і больш градусаў у сваім складзе.\nЛекар 2. Чым больш алкаголю паступіць у арганізм, тым больш атручваецца мозг. У залежнасці ад узроўню атручвання мозгу адрозніваюць б ступеняў ап’янення.\nпершая ступень — слабое ап’яненне. Прыкметы яго — дураслівасць, рухомасць, балбатлівасць, развязнасці, выхвальства, шумлівыя, саманадзейнасць.\nдругая ступень — буйность. Для яе характэрныя падвышаная раздражняльнасць, запальчывасць, азлобленасць, схільнасць да скандалаў і боек.\nтрэцяя ступень — параличность — парушаецца каардынацыя рухаў, часам п’яны не можа самастойна перасоўвацца.\nчацвёртая ступень — вар’ят, вар’ят п’яны не цяміць, што робіць і кажа, здольнасць думаць парушаная, у крайнім выпадку цалкам страчваецца.\nпятая ступень — ўсыплення — алкагольны сон. П’яны ня страчвае адчувальнасць, таму яго можна тым ці іншым спосабам абудзіць і нават прымусіць ўстаць на ногі.\nшостая ступень — наркозных — алкагольны наркоз. П’яны цалкам губляе адчувальнасць і ахоўныя рэфлексы, таму можа патануць у ванне і ў лужыне, згарэць у агні, выкліканым якая выпала з рота цыгарэтай.\nЛекар 3. Як адбываецца прывыканне да алкаголю? Алкагалізм — цяжкая хранічная хвароба. Яна развіваецца, калі чалавек доўга і рэгулярна прымаў алкагольныя напоі. Прыкметы алкагалізму: нястрымнае цяга да спіртнога, змяненне ступені яго пераноснасці і дэградацыя асобы. Прывыканне да яду адбываецца паступова. Першая спроба, як правіла, суправаджаецца ахоўнай рэакцыяй: ваніты, млоснасць — так арганізм змагаецца з атрутай. Паступова павялічваецца доза, арганізм прывыкае, з’яўляецца цяга да алкаголю. Адрозніваюць тры стадыі алкагалізму. На апошняй, трэцяй стадыі, адбываецца распад асобы, чалавек цалкам губляе кантроль над сабой, п’е сурагаты алкаголю, тэхнічныя вадкасці, адэкалон, у яго могуць узнікнуць белая гарачка, іншыя алкагольныя псіхозы. Асабліва хутка алкагалізм развіваецца ў жанчын. У народзе кажуць: «Муж п’е — паўдома гарыць, жонка п’е — увесь дом гарыць». Жанчына-алкаголік губляе ўсе жаночыя рысы, у ёй гіне нават мацярынскі інстынкт — яна престает клапаціцца пра сваіх дзяцей. Дзеці і падлеткі ў 3-4 разы хутчэй прывыкаюць да алкаголю. Іх арганізм яшчэ слабы, і яны хутчэй п’янеюць ад меншага колькасці алкаголю.\nIII. Творчыя заданні па тэме «Дорогие9raquo; алкаголікі\nКласны кіраўнік. Найбуйнейшыя розумы свету адзначалі, што беды, якія прычыняюцца спажываннем алкаголю, перавышаюць тыя беды, што нясуць чалавецтву чума, голад і вайна разам узятыя. Алкаголь вельмі дорага абыходзіцца грамадству. Чым жа ён небяспечны? Прапаную абмеркаваць гэтае пытанне ў групах. Уявіце сабе, што вам трэба пераканаць розныя пласты насельніцтва адмовіцца ад алкаголю, паказаць, як дорага за яго трэба плаціць.\nПершая група пакажа, чым небяспечны алкаголь на транспарце.\nДругая група пакажа небяспека алкаголю на вытворчасці.\nТрэцяя група раскрые небяспека алкаголю для сям’і, дзяцей.\nЧацвёртая група пакажа сувязь алкаголю са злачыннасцю.\nПадбярыце прыклады і зрабіце выснову, чаму небяспечна ўжыванне алкаголю менавіта ў гэтай галіне?\n(На працягу 5-7 хвілін дзеці рыхтуюцца.)\nПрыкладныя адказы дзяцей:\n— П’яны кіроўца ці пешаход могуць стаць прычынай аварыі на дарозе.\n— П’яны пасажыр можа атрымаць траўму, можа траўмаваць іншых (напрыклад, у метро ўпасці з эскалатара).\n— П’яныя кіроўцы губляюць кантроль над сабой, ладзяць гонкі на дарогах.\n— П’яны кіроўца можа заснуць за рулём, і машына стане некіравальнай.\n— На дарозе абстаноўка мяняецца вельмі хутка. Трэба валодаць добрай рэакцыяй, цвяроза ацэньваць сітуацыю. У п’янага чалавека рэакцыя затарможаная, ён міжволі можа стаць вінаватым няшчасця. Потым прыйдзецца рамантаваць машыны, аплачваць лячэнне пацярпелых. Алкагалізм дорага абыходзіцца на транспарце.\n— П’яны будаўнік можа ўпасці з верхняга паверха, можа дрэнна выканаць працу, што прывядзе да разбурэння будынка, да аварыі.\n— П’яны рабочы, які робіць самалёты, караблі, машыны, зробіць нешта не так, ад гэтага пацерпяць людзі.\n— П’яны на заводзе можа атрымаць траўму, можа пашкодзіць станкі, абсталяванне, гэта ўляціць заводу ў капеечку.\n— А калі п’яніца апынецца работнікам атамнай станцыі — нават страшна ўявіць, што можа адбыцца!\n— Сучаснае вытворчасць насычана складанай тэхнікай, які п’е чалавек можа заснуць на працоўным месцы, можа страціць прытомнасць, па яго віне знікне праца многіх людзей. Алкагалізм на вытворчасці — гэта вялікія выдаткі.\n— Алкаголікі ў сям’і — гэта сапраўднае бедства. Яны не займаюцца выхаванне сваіх дзяцей, падаюць ім дрэнны прыклад. Алкаголікаў часта пазбаўляюць бацькоўскіх правоў, а дзяцей аддаюць у інтэрнаты.\n— Ня пашанцавала тым, у каго суседзі алкаголікі. Гэта пастаянныя п’янкі, скандалы, сваркі. Людзі з-за іх не могуць адпачыць, нават у сваім уласным доме не адчуваюць сябе ў бяспецы.\n— Часам дзеці алкаголікаў ідуць па слядах бацькоў, трапляюць за краты, або самі становяцца алкаголікамі.\n— Алкаголікі могуць зладзіць пажар у доме, выбух газу або іншую аварыю.\n— Жыць у адным доме з алкаголікам — несалодка. Сям’і даводзіцца ўвесь час цярпець нягоды, адмаўляць сабе ў самым неабходным дзеля дарагі слабасці свайго блізкага.\n— Алкаголікі з лёгкасцю ідуць на крадзеж, рабаванне.\n— У п’яным чадзе людзі ладзяць жорсткія бойкі, падчас якіх не кантралююць агрэсію. Такія бойкі часта заканчваюцца забойствамі.\n— Па п’янцы людзі робяць шмат глупстваў, проста так, каб пацешыцца, потым гэтыя глупства кваліфікуюцца як злачынства.\n— Многія злачынцы не ведаюць законаў і думаюць, што алкаголь будзе для іх апраўданнем, але гэта не так: алкагольнае ап’яненне пагаршае віну.\n— Алкаголь абуджае ў чалавеку пачуццё эйфарыі, ілжывай упэўненасці ў сабе, жадання рызыкаваць. Гэта штурхае людзей на злачынствы, за якія даводзіцца плаціць: грашыма, свабодай, камусьці — уласным жыццём.\nIV. Дэбаты па тэме «мурашыных ўрок»\nКласны кіраўнік. Вельмі добрай ілюстрацыяй забойнага дзеянні алкаголю можа служыць прыклад са свету жывёл. Ён узяты з кнігі знакамітага заолага Г. Шовена «Ад пчолы да гарылы». Аказваецца, мурашкі таксама могуць стаць алкаголікамі, калі ў іх мурашніку паселяцца жучкі-ломехузы. Мурашы іх кормяць і нават дазваляюць есці уласны расплод. І ўсё чаму? Лічынкі гэтых жукоў вылучаюць вадкасць, якая для мурашак з’яўляецца наркотыкам. Мурашы прагна злізваюць гэтую вадкасць, паступова абвыкаючы да яду. Праз некаторы час яны ўжо перастаюць выконваць свае працоўныя абавязкі і нават губляюць здольнасць перасоўвацца, а з іх лічынак выходзяць мурашы-вырадкі. Неўзабаве гняздо выраджаецца і знікае, а жучкі-ломехузы адпраўляюцца шукаць сабе новую кармушку. Ці можна лічыць гэтую гісторыю ілюстрацыяй да праблем нашага грамадства? Прашу адказваць «да9raquo; або «нет9raquo ;. (Адказы дзяцей.)\nХто не вызначыўся? (Дзеці ўздымаюць рукі.)\nТакім чынам, меркаванні падзяліліся. У нас ёсць група «Да9raquo; і гурт «Нет9raquo ;. Прапаную правесці дэбаты. Дэбаты — гэта абмеркаванне пытання з двух процілеглых пазіцый. Перамагае ў дэбатах той, хто больш пераканаўча, доказна адстойваў свой пункт гледжання. Ацэньваць вынікі дэбатаў будуць тыя, хто яшчэ не вызначыўся. Запрашаю да дошкі групу экспертаў (называе імёны 5-6учеников).\n(Эксперты выходзяць да дошкі.)\nНагадваю пытанне. Ці можна лічыць гісторыю са свету жывёл ілюстрацыяй да праблемы алкагалізму? Паспрабуйце на працягу 5 хвілін вылучыць па 3 аргумэнты ў абарону сваёй пазіцыі. (Дзеці абмяркоўваюць.)\nАбмеркаванне скончылася. Слухаем аргументы групы «Да9raquo ;. (Дзеці прыводзяць аргументы.)\nЦяпер слухаем, што скажа група «Нет9raquo ;. (Дзеці прыводзяць аргументы.)\nДаю яшчэ 5 хвілін на тое, каб знайсці контраргументы, якія могуць абвергнуць пункт гледжання супернікаў. (Дзеці абмяркоўваюць.)\nАбмеркаванне скончылася. Свае контраргументы вылучае група «Нет9raquo ;. Толькі не ўсе адразу, а па адным. (Дзеці выказваюцца.)\nШто скажа ў адказ група «Да9raquo ;?\n(Настаўнік дае слова групам, сочачы за тым, каб ад кожнай групы выступіў толькі адзін вучань.)\nІ напрыканцы — слова прадстаўнікам груп: ці зьмянілася іх пазіцыя пад уплывам аргументаў супернікаў?\nПрыкладныя аргументы групы «Да9raquo;\nПрыкладныя контраргументы групы «Нет9raquo;\n— Так, толькі ў якасці жучкоў выступаюць алкагольныя напоі або тыя, хто іх вырабляе.\n— Але чалавек можа не звяртаць на іх увагі, у яго для гэтага ёсць розум.\n— Так, алкаголікі таксама перастаюць клапаціцца аб яго нашчадкі.\n— Алкаголік можа выгаіцца, у ім можа прачнуцца сумленне.\n— Так, у алкаголікаў таксама нараджаюцца непаўнавартасныя дзеці, якія не могуць працаваць на карысць грамадства.\n— Але могуць нарадзіцца і цалкам нармальныя дзеці, яны могуць трапіць у дзіцячы дом, а потым яшчэ і пра свае шалапутных бацьках паклапоцяцца!\nПрыкладныя аргументы групы «Нет9raquo;\nПрыкладныя контраргументы групы «Да9raquo;\n— Няма, чалавек больш складанае істота, ён можа свядома спыніць ўжыванне алкаголю.\n— Гэта здараецца вельмі рэдка.\n— Людзі стагоддзямі п’юць, і грамадства не развалілася, як мурашнік.\n— Але яно рухаецца да гэтага, проста па мурашыных часу развал адбыўся хутчэй.\n— Няма, чалавек можа рэгуляваць спажыванне алкаголю, выконваць меру.\n— Захаванне меры толькі трошкі аддаліць развязку, усё роўна адбываецца атручванне алкаголем.\n— Прыклад з мурашнікам паказальны для чалавечага грамадства, але, сапраўды, у чалавека ёсць розум, і ён можа своечасова спыніцца.\n— У чалавека сапраўды моцны розум, але не заўсёды ён ім кіруецца. Таму прыклад з жыцця жывёл трэба браць пад увагу.\nДэбаты скончыліся. Што скажа група экспертаў? Меркаванне какой группы было больш пераканаўчым? (Эксперты выказваюцца.)\nV. Практыкаванне «Умей сказаць "нет9quot; 9raquo;\nКласны кіраўнік. Дэбаты — гэта добрая трэніроўка ва ўменні адстойваць сваю пазіцыю, абараняць свой пункт гледжання. Гэта ўменне вельмі спатрэбіцца, калі трэба будзе ўтрымаць сябе ад алкаголю. Большасць людзей пачалі ўжываць алкагольныя напоі пад уплывам іншых. Ім не хацелася спрабаваць, і адчуванні былі малапрыемныя, але ўсё-такі яны паддаваліся на ўгаворы і прымалі алкаголь. Чаму ж яны так сябе паводзілі? Ды таму, што баяліся здацца слабымі, адсталымі, несучаснымі, баяліся, што іх будуць лічыць дурнямі. На гэтай слабасці і гуляюць тыя, хто прапаноўвае зелле. Значыць, трэба паказаць ім, што ты не баішся, што ты разумнейшы і мацней іх. Трэба проста сказаць: «Так, я баюся за сваё здароўе, так, я Мамчын сынок, так, я яшчэ маленькі, так, я дурань». Ці ж паўтараць адну і тую ж фразу: «Дзякуй, няма». І гэта выб’е з рук маніпулятараў іх зброю. Яны зразумеюць, што вас не запалохаць, і вы сапраўды самастойны, моцны чалавек. Зараз мы патрэніруемся ва ўменні казаць «нет9raquo ;. [Імя, прозвішча) будзе гуляць ролю правакатара і прапаноўваць вам выпіўку. Хто хоча выпрабаваць сябе і адмовіць правакатару?\n(Дзеці ўздымаюць рукі, выходзяць да дошкі.)\nПамятаеце, што трэба казаць? Пакажыце, што вы не баіцеся.\n(Правакатар са шклянкай падыходзіць да дзяцей, прапануе выпіць, дзеці адказваюць адмовай.)\nФразы для правакацыі:\n— Ну што, слабо? Баішся выпіць?\n— Пі! Ці ты ў нас Мамчын сынок?\n— Выпі! Ты ўжо не маленькі!\n— Не будзеш піць? Значыць, ты проста тормаз!\n(Практыкаванне можна паўтарыць з іншай групай дзяцей.)\nКласны кіраўнік. Але самы лепшы спосаб пазбегнуць такіх правакацыяў — не хадзіць туды, дзе прапануюць выпіць.\nVI. заключнае слова\nКласны кіраўнік. «Хмельнае заўсёды працягвае нам руку, калі мы трываем няўдачу, калі мы слабеем, калі мы стомленыя, і паказвае надзвычай лёгкі выхад з якое стварылася становішча. Але абяцанні гэтыя ілжывыя: зманлівы душэўны ўздым, фізічная сіла, якую яно абяцае, зманлівая; пад уплывам хмельнага мы губляем праўдзівае ўяўленне пра каштоўнасць рэчаў ». Так пісаў пра алкаголь амерыканскі пісьменнік Джэк Лондан. У людзей заўсёды ёсць праблемы, але алкаголь і іншыя наркотыкі іх не дазваляюць, а хутчэй спараджаюць новыя. Ня наркотыкі дазваляюць праблемы, а людзі! Я ад усёй душы жадаю вам навучыцца самім вырашаць свае праблемы і не шукаць лёгкіх шляхоў.\nКласны кіраўнік. Што новага вы даведаліся сёння? Ці змянілася ваша стаўленне да алкаголю? Ці зможаце вы выстаяць, калі будуць прапаноўваць выпіўку? (Адказы дзяцей.)\n1. Маюров А.М., Маюров Я.А. Урокі культуры здароўя: 7-11 класы. М .: Педагагічнае таварыства Расія, 2004.\n2. Неадкладная дапамога пры вострых атручваннях: даведнік па таксікалогіі. М., 1977.\n3. Кутоў Ф.Г. Ломехузы. Л. 1991.\nВыкарыстанне матэрыялаў дадзенага рэсурсу дапушчальна толькі з пісьмовага дазволу адміністрацыі сайта\nКанспект класнага гадзіны на тэму: Здаровы лад жыцця, 7 клас\nКласны гадзіну пра шкоду алкаголю для 7 класа\nАналіз канкрэтных сітуацый: Шкодным звычкам скажы «не! 9raquo;\nмэты: паказаць згубнае ўздзеянне алкаголю на здароўе чалавека і асабліва падлетка; распавесці пра новую навуцы — валеалогіі, якая закліканая не толькі засцерагчы людзей ад шкодных звычак, але і здольная змагацца з імі; спрыяць выхаванню непрымання любых спакусаў, адмоўна якія ўплываюць на здароўе.\nПапярэдняя падрыхтоўка: правядзенне анкетавання па праблеме здаровага ладу жыцця.\nАнкета «Маё стаўленне да праблемы здаровага ладу жыцця»\nЗнайдзі правільны адказ на пытанне і закрэслім нумар адказу.\n1. Якое, на вашу думку, адмоўнае ўздзеянне аказвае алкаголь на малады арганізм? — шкоднае ўплывае ў цэлым;\n— спрыяе развіццю разумовай адсталасці;\n— вядзе да развіцця хранічнага алкагалізму;\n— негатыўна ўплывае на нашчадства;\n— не аказвае шкоднага ўздзеяння;\n2. Што вы ведаеце пра ўплыў алкаголю на нашчадства?\n— нараджаецца мёртвае дзіця;\n— нараджаецца дзіця з рознымі вычварэнствамі; -рождается псіхічна непаўнавартасны дзіця;\n— нараджаюцца нармальныя дзеці.\n3. Дзе вы даведаліся аб шкодным уплыве алкаголю на ваш арганізм?\n— з гутарак псіхолага ці лекара.\n4. Праводзілася Ці з вамі ў школе тлумачальная праца, звязаная са шкодным уплывам алкаголю на арганізм?\n— гутаркі ў пазаўрочны час;\n— гутарка з лекарам, псіхолагам;\n— праца не праводзілася.\n5. Ці лічыце вы, што навучэнцы не павінны ўжываць алкаголь?\n6. Якія напоі лічацца алкагольнымі?\n7. Калі ўпершыню вы даведаліся густ алкаголю?\n— да школы; -у 1-3 класе;\n8. ці ўжывалі вы алкагольныя напоі цяпер?\n9. Выпрабоўвалі Ці вы пачуццё ап’янення?\n10. Ці ведаюць бацькі, што вы ўжываеце алкагольныя напоі?\n11. Як бацькі рэагуюць на тое, што вы ўжываеце алкагольныя напоі?\n— п’юць разам са мной.\n12. Ці ведаюць педагогі, што вы ўжываеце алкагольныя напоі?\n13. Як педагогі рэагуюць на тое, што вы ўжываеце алкагольныя напоі?\n14. Як вы праводзіце вольны час?\n-займаюся ў спартыўнай секцыі або гуртку;\n— хаджу на дыскатэку;\n— сустракаюся з сябрамі;\n— няма пэўных заняткаў.\n15. Як вы глядзіце на дружбу з аднагодкамі, якія ўжываюць алкаголь?\n— у мяне няма такіх сяброў.\nКласны кіраўнік прапануе дзецям прачытаць услых тэму класнага гадзіны.\nКласны кіраўнік. Як вы разумееце слова «привычка9raquo ;?\nЗвычка — другая натура. У людзей самі сабой ўзнікаюць не толькі карысныя звычкі, але і шкодныя.\nЯкія ж шкодныя звычкі вы ведаеце? Назавіце звычкі, якія прыносяць шкоду вашаму здароўю. (Курэнне, наркаманія, п’янства.)\nПра шкоду курэння мы ўжо казалі на папярэдніх класных гадзінах, сёння ж прапаную павесці размову аб алкагалізме.\n— Што вы ведаеце аб алкагалізме?\nПаслухайце кароткую інфармацыю пра гісторыю гэтага грамадскага з’явы.\nП’янства існуе не адно тысячагоддзе. У 1428 г. «воду9raquo; прывезлі ў Расію з Генуі. Але як толькі пазнаёміліся з яе дзеяннем, ўвоз гарэлкі быў забаронены. Толькі праз 150 гадоў гарэлка стала распаўсюджвацца на Русі зноў. Гэта было пры Іване Грозным, па яго распараджэнню ў Маскве быў адкрыты першы «цароў кабак», аднак цар хутка спахапіўся і забараніў піць гарэлку ўсім, акрамя сваіх апрычнікаў. Пры Пятры I гарэлка стала зноў паступаць у адкрытую продаж.\n2. Гутарка «Што ўяўляе сабой алкаголь».\nКласны кіраўнік. Што ж уяўляе сабой алкаголь?\nАлкаголь — найбольш распаўсюджаны наркотык сярод маладых людзей. Навукоўцы ўсяго свету ўсё часцей гавораць аб небяспецы, якая падпільноўвае падрастаючае пакаленне — дзяцей, падлеткаў, моладзь. Гаворка ідзе аб катастрафічным росце спажывання спіртных напояў непаўналетнімі. Крыху лічбаў (лепш у выглядзе табліцы вывесіць на дошцы).\nЗША — 91% (шаснаццацігадовыя дзеці).\nКАНАДА — 90% (навучэнцы 7-9 класаў).\nФРГ — 1% (дзеці 8-10 гадоў).\nРАСІЯ — 86% (сямнаццацігадовыя дзеці).\nПытанне. Ці з’яўляецца алкаголь наркотыкам?\nКласны кіраўнік. У 1985 году Міжнароднае таварыства аховы здароўя афіцыйна прызнала алкаголь наркатычным сродкам.\nПытанне. З якога ўзросту зафіксавана ўжыванне дзецьмі алкаголю?\nП’янства і алкагалізм памаладзелі, з анкет мы ўбачылі, што некаторыя спрабавалі шампанскае ў 8-9 гадоў і прапаноўвалі яго ім самі бацькі.\nЗ анкет мы ўбачылі, што алкаголь — найбольш распаўсюджаны сярод моладзі наркотык. Большасць хлопцаў пачалі ўжываць алкаголь дома, пры гэтым не сустракаючы пярэчанняў з боку бацькоў. Гэта, як правіла, адбываецца на сямейных урачыстасцях, святах.\nПытанне. Чаму ж вы пачынаеце ўжываць спіртное? З якой цэлыя?\n— зняць псіхалагічную напругу;\n— няма кантакту з бацькамі;\n— праблемы ў школе, дома, з аднакласнікамі.\nУ пітушчых бацькоў дзеці, хутчэй за ўсё, будуць злоўжываць спіртнымі напоямі. Хранічны алкагалізм развіваецца ў сям’і. Навукоўцы выявілі тры важных фактару, якія спрыяюць развіццю алкагалізму ў непаўналетніх:\n— адхіленне ад агульнапрынятых нормаў паводзін, пошукі незвычайных адчуванняў;\n— ўжыванне алкаголю бацькамі ці пратэст супраць улады бацькоў.\nПытанне. Чаму лічыцца, што алкаголь прыводзіць да распаду асобы, яго дэградацыі?\nАлкаголь з’яўляецца галоўным фактарам, што спрыяюць здзяйсненню правапарушэнняў. Чалавек становіцца грубым, злосным, нахабным, раздражняльным, агрэсіўным, праяўляецца сэксуальная расторможенность, грубыя парушэнні памяці.\nУ цяперашні час з’явіўся новы выгляд алкагалізму — піўной. Сучасныя даследаванні сцвярджаюць, што алкагалізм дзівіць усе органы і тканіны чалавека.\nКласны кіраўнік. Вельмі часта вы ўсё трапляеце ў такое становішча, калі вам прапануюць выпіць. Як вы паступіце? Якім будзе ваш выбар? Толькі гэта цяпер вы не раскажаце, а прайграеце, як акцёры, у сцэнках. Давайце паспрабуем знайсці з той ці іншай сітуацыі. Хутчэй за ўсё, вы адмовіцеся прыняць удзел у падобным. Але трэба пераканаўча здолець прадэманстраваць свой выбар.\n3. Аналіз канкрэтных сітуацый.\nПадлетак разам з бацькамі ў гасцях у сваякоў. Дзядзька настойліва прапануе пляменніку прыгубіць віно.\nПрадэманструйце і абгрунтуйце вашы дзеянні.\nМіша прыйшоў на дзень нараджэння да аднакласніцы. Там ужо сабраліся аднагодкі. Бацька імянінніцы дастаў шампанскае і стаў патроху наліваць у чаркі. Міша адставіў свой келіх і сказаў.\n— Што сказаў Міша?\nХлопцы ўсім класам пайшлі ў паход з начлегам. Дайшлі да месца, разбілі лагер, дзяўчынкі сталі рыхтаваць абед. Да Андрэя падышоў прыяцель і паказаў схаванае пад куртку рыльца бутэлькі. «Не! 9raquo; — сказаў Андрэй.\nГэтага адказу дастаткова, каб да вас больш не прыставалі з падобнымі просьбамі? Прайграйце, што вы яшчэ распачнеце.\nКласны кіраўнік. Здароўе з’яўляецца самым каштоўным для кожнага чалавека. У цяперашні час існуе навука пра здароўе — валеалогія, якая не толькі прапагандуе здаровы лад жыцця, але і дапамагае захаваць і ўмацаваць здароўе чалавека.\nМатэрыялы, прадстаўленыя на старонках нашага сайта, створаныя аўтарамі сайта, дасланыя карыстальнікамі, ўзятыя з адкрытых крыніц і прадстаўлены на сайце выключна для азнаямлення. Усе аўтарскія правы на матэрыялы належаць іх законным аўтарам.\nПры капіяванні матэрыялаў прамая спасылка на сайт абавязковая