Бабруйск: Перакладчык для замежных назіральнікаў “ідэалагічна правільны”\nhttp://spring96.org/be/news/39455 2010 2010-12-16T19:20:22+0200 2010-12-16T19:20:22+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/osce_nazirannie.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nНа ўчасткі № 5 і 6, якія знаходзяцца ў будынку школы № 18, сёння завіталі міжнародныя назіральнікі з таямнічай перакладчыцай.\n- Нам сказалі, што гэта назіральнікі ад АБСЕ з Польшчы і Славакіі, распавядае назіральніца па ўчастку № 5 Валянціна Глухава. – Мы папрасілі перакладчыцу сказаць міжнароднікам, што хочам з імі паразмаўляць. Яна перагаварыла з імі, а потым паведаміла праз старшыню камісіі Маргарыту Лібер, што назіральнікі не хочуць з намі размаўляць. Мы зразумелі, што нешта тут не так. Добра, што назіральніца з суседняга ўчастку, Ніна Федзяева, ведае ангельскую мову і знаходзілася побач. Яна наўпрост звярнулася да назіральнікаў, і яны сказалі, што насамрэч не былі супраць з намі размаўляць. Гэтая “перакладчыца” адразу аж сумелася ўся!\nНіна Федзяева, якая назірае на ўчастку № 6, распавяла, што перакладчыца не назвала сваё імя, але было відавочна, што яна добра знаёмая з дырэктарам школы, якая з’яўляецца і старшынёй камісіі. Да гэтай высновы жанчына прыйшла пасля таго, як пабачыла, што Маргарыта Лібер і перакладчыца падчас сустрэчы абняліся.\n- Напэўна, гэтая перакладчыца - супрацоўніца гарвыканкама, - мяркуе Ніна Федзяева. - Зразумела, што старшыні камісіі было нявыгадна, каб мы паразмаўлялі з міжнароднымі назіральнікамі, таму што мы пішам скаргі і кожны дзень знаходзім на ўчастках парушэнні. Так, напрыклад, тут скрыня з вялізнымі шчылінамі, міліцыянт сядзіць побач са скрыняй, у яго ж часта знаходзяцца ключы ад участка. Пісалі таксама прапановы па падліку галасоў… Старшыня камісіі спачатку мне дазволіла сфатаграфаваць скрыню, а потым на мяне напісалі скаргу, што я фатаграфавала “самавольна”. Цудаў тут хапае!\nТаісія Кабанчук, давераная асоба Віталя Рымашэўскага, распавяла пра сённяшні канфлікт з гэтай жа таямнічай перакладчыцай:\n- Мы хацелі развесіць на ўчастку № 18 дадатковую інфармацыю ў той час, як там знаходзіліся гэтыя, як нам сказалі, прадстаўнікі АБСЕ з Польшчы і Славакіі. Нам гэта зрабіць не дазволілі, сказалі, што з гэтым рашэннем камісіі згодныя міжнародныя назіральнікі. У мяне ўзнікла пытанне, - хто гэтыя назіральнікі? Я ведаю, што жанчыны з Ірландыі і Велікабрытаніі, якія назіраюць тут ад пачатку выбарчай кампаніі, з намі сустракаюцца, фіксуюць парушэнні. А тут не зразумела, не то назіральнікі кажуць не тое, не то перакладчык перакладае па-свойму. Мы яшчэ будзем высвятляць, хто яны такія насмрэч.


Каталіцкі сьвет ушаноўвае сьвятых апосталаў Пятра і Паўла\n29 чэрвень 2004, 09:32\nУл. інф. Падзеі ў Беларусі і ў сьвеце 29 чэрвеня\n29 чэрвеня каталіцкі сьвет ушаноўвае сьвятых апосталаў Пятра і Паўла.\n29 чэрвеня 1940 году адбылася адна з найбуйнейшых дэпартацыяў сялян Заходняе Беларусі ў Сібір. Толькі за адзін гэты дзень было вывезена 23 тысячы чалавек. А ўсяго ў выніку аб’яднаньня Ўсходняй і Заходняй Беларусі ў ГУЛАГ патрапіла 120 тысяч заходнебеларускіх сялян. Гэта былі галоўным чынам найбольш заможныя і спраўныя гаспадары.\nНа 29 чэрвеня 1941 году ў Менску было заплянаванае ўрачыстае адкрыцьцё новага Камсамольскага возера і купальнага сэзону. У гэты ж дзень у сталіцы мусіў быў адбыцца грандыёзны Ўсебеларускі парад фізкультурнікаў перад Домам ураду. Аднак пляны былі перакрэсьленыя вайной: у гэты дзень у Менску кіравала жыцьцём ужо зусім іншая адміністрацыя.\n29 чэрвеня 1944 году савецкая армія працягвала выцясьняць немцаў з тэрыторыі Беларусі. У гэты дзень быў вызвалены ад немцаў Бабруйск.\nЦяпер пра біяграфічныя даты.\n29 чэрвеня 1906 году прыйшоў на сьвет расейскі савецкі ваеначольнік Іван Чарняхоўскі, які камандаваў 3-м Беларускім фронтам. Яшчэ за нашай памяцьцю помнік Чарняхоўскаму стаяў пасярод Вільні на праспэкце Гедыміна. Пад помнікам была магіла Чарняхоўскага. Калі помнік сабраліся прыбраць, беларускія ўлады выступілі зь ініцыятывай паставіць яго ў сябе. Аднак справа скончылася нічым. Помнік і магіла Чарняхоўскага былі перанесеныя на радзіму героя ў расейскую глыбінку.\n29 чэрвеня 1925 году нарадзіўся беларускі акадэмік Юры Астроўскі. Будучы вучоны прыйшоў на сьвет у Менску. Ён зрабіў вялікі ўнёсак у разьвіцьцё беларускае мэдыцыны, быў дырэктарам Інстытуту біяхіміі Акадэміі Навук. Юры Астроўскі – стваральнік Гарадзенскай біяхімічнай школы. Яшчэ ён быў вядомы як сьведамы беларус і браў чынны ўдзел у працы Таварыства Беларускай Мовы. Ня стала акадэміка Астроўскага ў 1991 годзе.\nЗ сусьветна вядомых дзеячоў культуры, што нарадзіліся 29 чэрвеня, згадаем францускага пісьменьніка Антуана дэ Сэнт-Экзюпэры. Чытаць яго пачынаюць зь дзяцінства ва ўсім сьвеце, у тым ліку і ў Беларусі. Экзюпэры шмат і добра перакладалі на беларускую мову. Скажам, ягоная знакамітая прыпавесьць “Маленькі прынц” у беларускім перакладзе Ніны Мацяш даўно стала бібліяграфічнай рэдкасьцю.


Мінадукацыі расказала, якія будуць забароны на выпускных і экзаменах - 13.05.2021, Sputnik Беларусь\nАпошні званок у школах сёлета празвініць 29 траўня, а выпускныя вечары для выпускнікоў рэкамендуюць правесці 10 чэрвеня. 13.05.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 12 тра - Sputnik. Уручаць атэстаты і праводзіць экзамены ў 9-х і 11-х класах, як і ў мінулым годзе, будуць згодна ўсім рэкамендацыям Міністэрства аховы здароўя, распавяла Sputnik прэс-сакратар міністэрства адукацыі Беларусі Людміла Высоцкая.У мінулым годзе пандэмія каронавіруса адкарэктавала планы выпускнікоў. Да звыклага выпускнога дрэс-коду - касцюмаў і сукенак - дадаліся маска і пальчаткі. На ўрачыстай частцы ў якасці госця дазвалялася запрасіць толькі па адным чалавеку ад аднаго выпускніка, "застольную частку" і зусім адмянілі. А выпускныя экзамены хлопцам і дзяўчатам давялося здаваць у масках і з антысептыкам."У гэтым годзе таксама ўсё згодна з рэкамендацыямі міністэрства аховы здароўя. Выпускнікі, іх бацькі і настаўнікі павінны выконваць масачны рэжым, дыстанцыю, не дапускаць у адным памяшканні вялікай колькасці людзей", - патлумачыла прадстаўнік ведамства.Зрэшты, у гэтым годзе будуць і пэўныя паслабленні. Паклікаць на выпускны можна двух і больш чалавек ад аднаго выпускніка, а арганізоўваць ці не "застолле", вырашае канкрэтнае установа адукацыі. Традыцыйны фармат развітання са школай ў гэтым годзе вернецца.Экзамены ў беларускіх школах праводзяцца ў 9-х і 11-х класах. У гэтым годзе яны пройдуць з 1 па 9 чэрвеня. Выпускныя ў школах Мінадукацыі рэкамендуе правесці на наступны дзень пасля заключнага экзамену, у чацвер 10 чэрвеня. Па традыцыі на апошнія званкі і выпускныя абмяжуюць і продаж алкаголю.Чытайце таксама:\n08:55 13.05.2021 (абноўлена: 09:11 13.05.2021)\n© Sputnik / Денис Абрамов / Перайсці ў фотабанкНастаўніца сярэдняй школы


«Сакатала бочачка» — сканчаецца краўдфандынг на выданне праўдзівай гісторыі нашых напояў. Паспяшайцеся!\n19.05.2017 / 12:14 6\nІдуць апошнія гадзіны кампаніі па зборы сродкаў на выданне новай кнігі Кухмiстра Верашчакi пра гісторыю аўтэнтычных алкагольных напояў на беларускіх землях.\nКалі Вы неабыякавыя да гісторыі беларускіх алкагольных напояў і да гісторыі краіны ўвогуле, калі цікавіцеся, як і з чаго яны рабіліся, як ужываліся, што значылі, з чым асацыяваліся ў нашых продкаў, тады гэтая кніга для Вас. Тут сабраны ўнікальныя звесткі, на якія ніхто раней не звяртаў пільнай увагі. Маючы гэтую кнігу пад рукой, вы лёгка зможаце прыгатаваць самыя вытанчаныя напоі па ўнікальнай рэцэптуры. А калі вы ўжо чыталі «Літвінскую кухню» або «Нашу Страву», то ведаеце — аўтар піша так, што водары пачынаюць казытаць ваш нос ужо з самых першых старонак.\nНе толькі пра кулінарыю: «Літвінская кухня» Алеся Белага\nКухмістр Верашчака разбурае міфы і стэрэатыпы, якія ўкараніліся ў нашым грамадстве вакол культуры піцця, і аднаўляе сапраўдную гісторыю, якая часам чытаецца як захапляльны дэтэктыў. Вы будзеце бязмежна здзіўленыя, наколькі разнастайным быў калісьці свет нашых моцных напояў, як нечакана і цікава ён адлюстроўваецца ў нашай культуры.\nА аўтар хто?\nАлесь Белы — беларускі гісторык, публіцыст, культуролаг. Доктар гуманітарных навук(PhD), гісторыя (2008). Вядомы блогер, псеўданімы — Кухмicтр Верашчака, Gorliwy Litwin.\nАўтар манаграфіі «Хроніка Белай Русі: нарыс гісторыі адной геаграфічнай назвы», артыкулаў па гісторыі Беларусі ў часопісе «Спадчына», Энцыклапедыі гісторыі Беларусі, энцыклапедыі «Вялікае Княства Літоўскае», у шэрагу англійскіх часопісаў. Аўтар сцэнарыяў дакументальных фільмаў па гісторыі матэрыяльнай культуры Беларусі «Маем Рэчы» (БТ), «Гісторыя беларускай страўні» (Белвідэацэнтр). Аўтар больш чым 100 нарысаў па гісторыі беларускіх страў і напояў у розных СМІ і навуковых выданнях, а таксама кнігі Belarusian cookbook, Нью-Йорк, 2008. Лаўрэат прэміі беларускага ПЭН-цэнтра імя Францішка Багушэвіча (2001), прэміі Міжнароднага кангрэсу даследчыкаў Беларусі (2014). Гаспадар аграсядзібы «Марцінова Гусь» (Валожынскі раён).\n«Сакатала бочачка» — новая кніга Алеся Белага (Кухмiстра Верашчакi), зборнік займальных гістарычных нарысаў, прысвечаных самым знакавым алкагольным напоям нашай краіны, амаль цалкам забытым, пакінутым у мінулым. Першыя радкі будучай кнігі былі напісаныя 18 гадоў назад, у далёкім 1999 годзе. За гэты час дасціпныя і пазнавальныя «алкагольна-гістарычныя» нарысы Кухмiстра Верашчакi публікаваліся ў «Спадчыне», «Нашай Ніве», «Звяздзе», «Культуре питья», на сайце Budzma.by.\nНазва кнігі паходзіць ад беларускай народнай песні, у якой маладую дзяўчыну жартаўліва, але вельмі лірычна параўноўвалі з бочкай піва, якая нудзіцца ў піўніцы, імкнучыся «разліцца» і здаволіць смагу таго, каму прызначаная:\nКрупнік і старка, шампанскае і такай, пітны мёд і розныя наліўкі ды настойкі, пшанічнае піва, самагон, экзатычны посуд для пітва — вось галоўныя «героі» гэтай унікальнай кнігі. Зрэшты, папулярныя і экзатычныя напоі ў кнізе - гэта хутчэй нагода, як у сапраўднай добрай бяседзе. Нагода для гутарак пра нашу гісторыю, літаратуру, пра вайну і мір, сяброўства і каханне. У нечым і кнігу можна параўнаць са знакамітай «Масква-Петушкі» Ерафеева, але напісанай прафесійным гісторыкам матэрыяльнай культуры і выключна на беларуска-літоўскім матэрыяле. У кнізе вы знойдзеце мноства ўнікальных старадаўніх кулінарных рэцэптаў, рэканструяваных аўтарам.\nПрачытайце і пераканайцеся: «Сакатала бочачка» — самы вытанчаны і ап'яняльны шлях да разумення сімвалаў і міфаў нашай гісторыі.\nМіж іншым, папярэдняя кніга аўтара «Лiтвiнская кухня» — лідар продажаў на партале электронных кніг Kniharnia.by. Калі чытацкія водгукі будуць пазітыўнымі, аўтар і выдавецтва абяцаюць праз пэўны час выдаць і яе «папяровы» фармат.\nГэта найлепшая прапанова!\nАўтары спадзяюцца з дапамогай краўдфандынгу вывучыць попыт і атрымаць дадатковае фінансаванне на гэты незвычайны кніжны праект. Гэта будзе каляровае выданне на мелаванай паперы, з больш чым 100 арыгінальнымі ілюстрацыямі. Ад колькасці сабранай сумы будзе залежыць аздабленне кнігі і яе наклад, а таксама магчымасці рэкламы і дыстрыбуцыі.\nКраўдфандынг — гэта цудоўная магчымасць знайсці зацікаўленых чытачоў яшчэ перад выхадам кнігі. Дзякуючы за давер з вашага боку, арганізатары прапаноўваюць самыя нізкія кошты на кнігу і дадатковыя бонусы.\nПадрабязнасці кампаніі, а таксама апісанне ўсіх бонусаў можаце знайсці на платформе Ulej.by.\n19.05.2017 / 12:51\nТрэба, аднак, папрасіць прабачэння ў сапраўдных дактароў навук: гэтаму таксама да іх хацелася :))) Налівай за тое, Алеську!\n19.05.2017 / 18:27\nmikola ramanau, слушная назва, якая адраджае свае культурныя коды! Параўнайце назвы ток-шоў уральскіх пельменяў-"ковбои здесь тихие", "будьте бобры" или "принцеса огорошена" і вам, магчыма стане зразумела патрэбнасць такой назвы!)\n19.05.2017 / 20:58\nдзякуй усім хто падтрымаў! і хто ўдзяліў шмат цёплых слоў падтрымкі. Далібог гэтая кніга не стымулюе масавае спажыванне алкаголю. Яна хутчэй для гурманаў - і нават не так для гастранамічных як для гісторыка-культурных. Бо большасць напояў пра якія там ідзе гутарка - больш не вырабляюцца ў Беларусі.\nзапрашаю прачытаць кнігу ў тым ліку і тых хто чакае ад яе нейкай дыверсіі. чакаю выкрыццяў і асабістых адкрыццяў.


"Трэба дома бываць часцей!.." Эдуард Акулін выступіў у Гомелі\nГалоўная » Навіны » "Трэба дома бываць часцей!.." Эдуард Акулін выступіў у Гомелі\nЗ просьбай часцей наведваць з выступленнямі малую радзіму звяртаюцца да барда, паэта і перакладчыка Эдуарда Акуліна тыя, хто хаця б аднойчы завітвалі на яго літаратурна-музычныя імпрэзы.\nНа гэты раз спадара Эдуарда чакалі вучні гомельскай сярэдняй школы № 19.\nНа імпрэзе выступіў старшыня гомельскага аддзялення ГА “Саюз беларускіх пісьменнікаў” Анатоль Бароўскі. Пісьменнік прэзентаваў новую кнігу, першы том, куды ўвайшлі два раманы “Воляй абраны” (пра Кастуся Каліноўскага) і “Дамова на спакусу” (раман-фантасмагорыя).\nЭдуард Акулін прадставіў дыск “Не магу жыць без крыл” і выканаў песні з гэтай “новаспечанай” кружэлкі. А потым пазнаёміў прысутных са сваёй кніжкай паэзіі “Малітва воч”.\nСустрэча-прэзентацыя прайшла і ва ўніверсітэце імя Францыска Скарыны. Анатоль Бароўскі распавёў студэнтам-філолагам пра тое, як пісаліся раманы, як падступаўся доўга да тэмы вялікага кахання вялікіх людзей – Кастуся Каліноўскага і Марыі Ямант.\nА калі пачаў свой выступ Эдуард Акулін, гучалі доўгія апладысменты. Куды там розным стасам ды піліпам да таленту земляка! Тут жа -- сваё, роднае, пяшчотнае, мілагучнае, з жывым, нефанаграмным выкананнем… Пытанні, адказы, пажаданні і просьбы…\nАле адна галоўная гучала так:\n– Прыязджайце да нас часцей, вас слухаць – адна асалода!\nІ міжволі згадаліся вядомыя радкі Рыгора Барадуліна:


25 люты 2015, 22:38\nпаранены ўкраінскі салдат у Арцёмаўску\nІнтэрвію з хірургам шпіталя ў Арцёмаўску Дзьмітрыем Бондарам, якія перайшоў на бок Украіны з «ДНР». Піша Антон Наумлюк.\nНягледзячы на абвешчанае перамір’е, у зоне канфлікту паміж украінскай арміяй і сэпаратыстамі працягваюцца сутыкненьні. На сустрэчы міністраў замежных спраў краінаў «нармандзкай чацьвёркі» было вырашана падоўжыць мандат місіі АБСЭ на ўсходзе Ўкраіны. Не спыняюцца абстрэлы вёскі Пескі, разьмешчанай непадалёку ад Данецкага аэрапорта, паведамляецца пра надыход сэпаратыстаў у раёне Шырокіна пад Марыюпалем.\n«Гарачай кропкай» ў распаленым Данбасе застаецца і горад Арцёмаўск, які пасьля сыходу ўкраінскага войска з Дэбальцава апынуўся на перадавой лініі фронту. Тут, у Арцёмаўску, у шпіталі лекуюць параненых ўкраінскіх вайскоўцаў — але ня толькі іх, бывае, што мэдычную дапамогу даводзіцца аказваць і тым, хто ваюе «з таго боку». Пра гэта карэспандэнту Радыё Свабода Антону Наўмлюку распавёў лекар-хірург арцёмаўскага шпіталя Дзьмітры Бондар, які яшчэ ў мінулым годзе працаваў на баку «ДНР».\nБондар: Я наагул з таго боку, я там працаваў. 18 ліпеня ўсё пачалося ў нас. Я паехаў на працу. І пачалося: у Арцёмаўск везьлі нацгвардыю, «данбасаўцаў» і 128-ю брыгаду, а нам везьлі партызан, як іх тады называлі. Да 31 жніўня мы жылі на працы, таму што сысьці было немагчыма, пастаянныя абстрэлы плюс параненыя, цывільныя, мірныя. Потым мы выйшлі самі. Працу трэба было шукаць. У Папаснай быў не варыянт, таму што там шпіталь ледзь дыхаў. Уладкаваўся сюды працаваць. За гэты час было ў нас... ну, асабіста ў мяне чацьвёра байцоў з таго боку. Скажам так, дапамога ім аказваецца ў поўным аб’ёме, абсалютна ў поўным. Тут нават справа ня ў тым, хто яны, адкуль яны, што яны, а справа ў тым, што яны таксама людзі, паміраюць сапраўды гэтак жа, і яны ўжо не байцы, груба кажучы. Лекуем па поўнай праграме, апэруем. Апошні выпадак быў танкіст-наводчык, 25 гадоў — апёк дыхальных шляхоў, апёк твару, вочы пацярпелі сур’ёзна. Лячылі. І плязму пералівалі, і кроў пералівалі, падышла, як гэта ні дзіўна (сьмяецца). Зрабілі ўсё па поўнай праграме.\nПараненыя ў арцёмаўскім шпіталі\nДа гэтага былі таксама, пара трапіла да нас. Яны заехалі на наш блёкпост, гэта яшчэ было ў кастрычніку, там іх прынялі. У багажніку зброя была. Раненьне ў сьцягно, пералом сьцягна быў. Праапэравалі, месяц ён у нас ляжаў, лячыўся. Потым яго абмянялі, як я зразумеў. Гэта значыць, дапамога аказваецца ў поўным аб’ёме. Я скажу больш, калі б тады, летам і вясной, не было б вось гэтых неабдуманых заяваў [Міхаіла] Коваля (на той момант — міністар абароны Украіны. — РС), калі ён сказаў, што ўсіх з Данбаса [трэба] ў лягеры загнаць, калі там цётка таксама, адмарожаных на ўсю галаву, Фарыён, па-мойму, стала заяўляць, што нас тут усіх трэба расстраляць і ў турму пасадзіць... Гэта было сказана па «Інтэру», па цэнтральным канале. Калі б ня гэтыя заявы, у гэтых дзяцей было б нашмат менш пасьлядоўнікаў. Я скажу больш, на тым баку, у тых гарадах, якія абстрэльваюць, іх вельмі мала... пішуць ўжо на платах і на слупах: «Казакі, прэч адсюль!» Я ўчора быў у Папаснай, я сам адтуль родам, абстрэлы працягваюцца. А людзі там разумеюць, што калі страляюць гэтыя, то рана ці позна паляціць нешта ў адказ. Рана ці позна! І ўсё гэта выдатна разумеюць, што калі ідзе ўжо гэта справа, а яны [сэпаратысты] працягваюць страляць... Вось літаральна ўчора я сам быў там і чуў — абстрэл і ўсё іншае. Лячыць іх трэба, лечым іх цалкам, гэта нават без пытаньняў. Па дзьвюх прычынах. Па-першае, таму што рэфлекс, таму што лячыць трэба, а па-другое, памяняць можна будзе.\nСвабода: Як сэпаратысты самі ставяцца да вас і да таго, што ім аказваюць тут дапамогу?\nБондар: Ды нармальна яны ставяцца. Да іх жа таксама даходзіць. І я скажу так. Тыя, хто былі ідэйныя, іх ужо выбілі. Тыя, хто пайшоў туды і выжыў, так, яны ўжо ня хочуць ваяваць. Калі б ня вось гэтыя вось пастаўкі зброі, калі б ня гэтыя вось казачкі, гэта ўсё б ужо даўно б сьціхла. Ну няма ў міліцыі на складах танкаў і «Градаў», і бесьпілётнікаў! Ну, няма іх там і не было ніколі! Спачатку так, гэта былі міліцэйскія гэтыя, у іх было там тры мінамёта, якія дзе яны ўзялі, я ня ведаю, але... Але тое, што зараз... бесьпілётнікам кіраваць за месяц не навучысься, ды і за два, я думаю, не навучысься.\nКалі б не пастаўкі зброі, гэта ўсё б ужо даўно спынілася. Я адно не магу зразумець: чаго яны хочуць. Я рэальна не магу гэтага зразумець. Ня хочуць пускаць у Эўропу? Ну, дык нас туды ніхто ня возьме, Украіну, у бліжэйшыя 20 гадоў, я так разумею. Нікому не патрэбны камень на шыі. Хочуць зьнішчыць эканоміку? Так яе ўжо няма. І гэта можна было зрабіць прасьцей, нашмат прасьцей. Колькі ў іх людзей у Вярхоўнай Радзе — усё можна было вырашыць. Навошта гэта ўсё, я не магу зразумець.\nБаец арміі "Наваросіі" трымае артылерыйскі снарад\nСвабода: З тых, хто да вас трапляў, гэта мясцовыя жыхары або з Расеі прыехалі?\nБондар: І мясцовыя былі, і расейцы былі. Сам асабіста дваіх расейцаў лячыў. Ну, чалавекі 3-4 былі мясцовыя.\nСвабода: А гэтыя расейцы — добраахвотнікі або вайскоўцы ў адпачынках?\nБондар: Гэта былі і добраахвотнікі, і вайскоўцы ў адпачынках так званых. Мяркуючы па тым, як яны трымаюць зброю і валодаюць ёй... Спачатку гэта былі адэкватныя хлопцы, рэальна адэкватныя, з таго боку. Гэта значыць, яны дапамагалі цывільным, не было правакацый, кармілі, забясьпечвалі нешта. Потым усё памянялася, прычым даволі рэзка памянялася. Недзе ў кастрычніку-лістападзе рэзка усё зьмянілася. Пайшлі правакацыі вось гэтыя незразумелыя, навошта там. Я кажу менавіта па сваім раёне, вось тут, што я бачу, што я ведаю дакладна ад людзей. Яны сталі набіраць ўжо масу неадэкватных, якія альбо некалькі тэрмінаў адседзелі, альбо... Спачатку яны вывелі ўсіх наркаманаў, яны іх загналі на грамадзкія працы. Вывелі ўсіх бандытаў, зачынілі ўсе наркакропкі. Ну, мястэчкі ж маленькія, усе ведаюць усе. Рэальна яны ганялі наркаманаў. Затым усё рэзка зьмянілася. Сталі ўжо... Скажам так, ім гэта ўсё роўна стала. Ім зрабілася галоўнае — вайна. Ім ня важна, што будзе тут пасля вайны, як будзе пасля вайны, як будуць жыць людзі, дзе яны будуць жыць. Ніхто ня стаў думаць пра тое, як ня трапіць у жылы дом або патрапіць кудысьці яшчэ.\nНавошта абстрэльваць жылы сэктар, там, дзе ніколі не было байцоў, мне таксама незразумела. Што тычыцца мірных, вельмі шмат іх было, пачынаючы дзесьці са сьнежня месяца. Вельмі шмат пайшло мірных! Я нават не кажу пра мужыкоў, мужыкі маладыя, якія баяздольныя, а гэта бабулі па 80 гадоў, гэта дзяды такога ж узросту, гэта мінна-выбухная траўма, дзеці, 7 гадоў, 8 гадоў. Адкрытыя пераломы і ўсё іншае. Вось 13-га чысла гэтага месяца, калі ласка, на мясакамбінат прыляцелі — ніводзін вайсковец не пацярпеў. У Арцёмаўск. Ніводзін ваенны! Патрапіла выразна ў мірны раён. Калі б трапіла ў сам мясакамбінат, горада б не было, таму што там аміяк, і было б вельмі весела. Было ў нас сямёра параненых і двое 200-х — маладая жанчына і дзіця. Гэта «сьмерч» прыляцеў, касэтны. Я ўчора быў у Папаснай, горад вельмі пабіты. Ня так, як Першамайск, але... Першамайск пабілі, вядома, вельмі моцна! У першыя дні. Я таксама не разумею, навошта гэта было правакаваць, таму што з Першамайску фактычна нічога не ляцела, а туды ляцела фактычна па 120-150 снарадаў. Толькі снарадаў з артылерыі, за дзень. Гэта рэальна было, гэта ляцела. Стаяла батарэя, 128-й дывізіён, супрацьтанкавы, і ляцела. Я размаўляў з бацькамі, яны там, дома былі, чую — ба-бах... «У нас прылёт». Гэта яшчэ больш справакавала народ, разумееце. У першую чаргу, я думаю, пачалося ўсё са Славянску. Можна было зачысьціць гэты горад без артылерыі.\nТанкі сэпаратыстаў пад Данецкам\nСвабода: Мясцовыя жыхары неяк мяняюць свой настрой?\nБондар: Так. Мясцовыя жыхары мяняюць свой настрой. Скажам так, на той тэрыторыі засталіся яшчэ тыя, якія вераць у гэтую ідэю «рускага сьвету» і ўсё астатняе, ёсьць такія, так, але большасьць выдатна разумее, што добрага нічога з гэтага ня выйдзе. Расеі не патрэбныя гэтыя тэрыторыі, абсалютна не патрэбныя. Разбураны горад з галодным насельніцтвам, бяз газу, сьвятла, з разбуранымі дамамі — ён нікому не патрэбны. І гэтыя аднаўленьні ... Так, аднаўленьні ішлі, але гэта была больш прапаганда.\nРазьбітае Дэбальцава — што яны зь ім будуць рабіць? Ну, дарогі яны адрамантуюць, а дамы? А хто будзе працаваць? А дзе людзям жыць? А водазабесьпячэньне, а ўсё астатняе? Калі па вялікім рахунку ўзяць, тут нікога абсалютна не хвалявала, пакуль не пачыналі нагнятаць па мове вось гэты момант, усім было напляваць.\nПачынаюць закручваць гайкі, пішыце гісторыю на ўкраінскай — мне гэта нязручна! Я выдатна разумею, з другой клясы чытаю свабодна на ўкраінскай, але мне няёмка пісаць! Пачынаюць нагнятаць — пачынаецца супрацьдзеяньне. Гэта нікому ня трэба, народ больш цікавіла праца і заробак. Зараз мы разумеем, як добра жылі тады, да вайны. І зараз нам усё роўна, які курс даляра. Цяпер бы перасталі страляць — і людзі б вярнуліся ў асноўным і сталі б аднаўляць як-небудзь што-небудзь. Калі б усё гэта скончылася, усе гэтыя курсы даляра, усё гэта — дробныя непрыемнасьці ў параўнаньні з залпавай артылерыяй. Вось так вось!\nРазбураны дом у Дэбальцава\nСвабода: А да вас стаўленьне нармальнае, у сувязі з тым, што вы працавалі на тым баку?\nБондар: Стаўленьне было нармальнае, скажам так, спачатку. Потым... ну, па-рознаму. Мне асабіста зьяўляцца там, скажам, не асабліва хочацца. Ды мяне туды і ня пусьцяць. У Луганску я размаўляў з хлопцамі — у прынцыпе, горад існуе. Не жыве, але існуе. Грошай ня плацяць, людзі на працу ходзяць па інэрцыі, каб не сядзець дома. Тут ёсьць які-ніякі закон, парадак. Калі, дапусьцім, тыя ж армейцы пачынаюць выпіваць і дзівачыць, на іх ёсьць камэндатура, на іх ёсьць, у рэшце рэшт, звычайная міліцыя, то там усяго гэтага няма. Зноў жа, па Першамайскім — там з крамаў выграблі ўсё. Машыны пазабіралі. Ну, рэальна, гэта мы бачылі!\nПайшлі ў кіно, ваенны нейкі фільм быў, па ходзе дзеяньня мінамётны абстрэл — дык я пад лаўку ледзь не забіўся (сьмяецца). Рэфлекс ўжо спрацоўвае проста. Момантам вучыць! Зноў жа прапаганда працуе вельмі добра.\nПаранены ўкраінскі салдат\nСвабода: Ці вяртаюцца мірныя жыхары, якія ехалі на тэрыторыю Расеі?\nБондар: Вяртаецца вельмі шмат! Жыльлё, праца, свой дом, свая кватэра. Ды свой горад, у рэшце рэшт! Калі зараз спыняцца абстрэлы, дай Бог, народ туды вернецца і будзе ўсё аднаўляць. Па вялікім рахунку, людзям, якія жывуць у лініі фронту, ім усё роўна, якая ўлада, ім абы ня лётала. Тое, што будзе горш ці лепш, гэта будзе потым. Зараз галоўнае — каб ня ляцела, разумееце. Вось гэта асноўнае. Прычым на аўтамат ўжо нават увагі не зьвяртаеш, на чэргі. Сьвіст, міна, «Град» — гэта так. За ўвесь гэты час, пачынаючы зь верасьня і па сёньня, два ці тры кулявыя раненьні было, і то гэта снайпэры. Астатняе — гэта аскепкі, гэта артылерыя. Гэта вайна артылерыі, вось пра што ўся гаворка ідзе, разумееце. Гэта вайна артылерыі. А што такое артылерыя? Тут жа адзін горад плаўна пераходзіць у іншы, мяжы няма фактычна. Вось Горлаўка, вось Нікітаўка — гэта адно і тое ж. Першамайск, Папасная, Горск, Залатое, Бранка, Стаханаў — калі хочаш праехаць па нармальнай дарозе, па асьветленай, едзеш да Луганску праз гэтыя гарады. Дарога ўсюды асьветленая фактычна, едзеш па горадзе. І тут прымяняецца артылерыя. А лячыць іх трэба ўсіх! І паміраюць усе аднолькава. І ўнутры ўсе аднолькавыя. Таму дзявацца нам няма куды. І вельмі шкада, як мы жылі добра...


А зіма ўжо нам надакучыла: яна хлебушак пераела... - Ганцевичи. Газета «Ганцавiцкi час»\n02:56 23 апреля\nА зіма ўжо нам надакучыла: яна хлебушак пераела…\nСёлета масленічны тыдзень прыпадае на 20—26 лютага. Мясапусны тыдзень скончыўся. У Маслёнку можна есці ўсе стравы, акрамя мясных.\nКожнаму дню — свая назва\nМасленіца заўсёды пачынаецца ў панядзелак. Раней у славян кожны яе дзень быў “распісаны” і меў сваю назву. У некаторых рэгіёнах Беларусі і сёння захоўваюцца фрагменты язычніцкіх рытуалаў і абрадаў.\nДа гэтага дня ўстанаўліваліся арэлі, заліваліся агульныя горкі. Дзеці з саломы рабілі вялікую ляльку — чучала Зімы і ўпрыгожвалі яе. У гэты дзень пачыналі пячы бліны — сімвал сонца, прычым самы першы блін аддаваўся жабракам — на памін памерлых. Да абеда частаваліся блінамі, а пасля дзеці ішлі катацца на арэлях, з горак. Лічылася, што ў таго, хто найдалей скоціцца з горкі, вырасце самы добры лён.\nЛічыўся днём маладажонаў, якія зусім нядаўна пажаніліся. Маладыя сем’і пачыналі катацца з ледзяных горак. Таксама яны хадзілі ў госці на бліны.\nЦешчы запрашаюць на аладкі зяцёў, адсюль і выраз: “да цешчы на аладкі”. З ледзяных гор катаюцца нежанатыя хлопцы і незамужнія дзяўчаты.\nНа свята збіраліся і дзеці, і дарослыя. Праходзілі кулачныя баі, вясёлыя гульні. У гэты дзень чучала Зімы паднімалі на горку.\nПятніца. Цешчыны вячоркі.\nЗяць яшчэ з вечара асабіста павінен запрасіць цешчу з цесцем на бліны. Сустрэча сімвалізавала аказанне гонару мужам сям’і жонкі.\nСубота. Залвіцыны вячоркі.\nМаладая нявестка запрашала да сябе родных, пры гэтым залвіцам яны дарылі падарункі.\nЧучала Зімы ў гэты дзень спальвалі. Таксама кідалі ў ачышчальны агонь непатрэбныя рэчы як сімвал мінулых няўдач. Вакол вогнішча весяліліся, спявалі песні, танцавалі.\nНядзеля. “Прашчоная” нядзеля.\nУ гэты дзень напярэдадні Вялікага паста, звычайна вечарам, людзі імкнуцца ачысціцца ад грахоў і просяць адзін у аднаго прабачэння за ўсе крыўды, прычыненыя на працягу года. “Прабач мяне, калі ў чым вінаваты перад табою”, — прасіў прабачэння маладзейшы ў старэйшага. У адказ чуў: “Бог прабачыць. І ты мяне прабач”.\nТрадыцыя пра-сіць прабачэнне рас-паўсюджваецца і на мёртвых. У нядзелю многія людзі адпраўляюцца на могілкі, просяць прабачэння і пакідаюць бліны.\nМасленіца-2012 на Ганцаўшчыне\nРаённы ГДК, па словах яго дырэктара Ірыны Гурскай, арганізуе святкаванне Масленіцы ўжо шмат гадоў запар. Сёлета свята пачнецца 26 лютага, у 12.00, на цэнтральнай плошчы райцэнтра. У праграме — вясёлыя гульні, забавы, песні, масленічныя рытуалы.\nДарэчы, гэты святочны дзень, 26 лютага, адзначаць мерапрыемствамі і некаторыя сельскія Дамы культуры. Так, у Любашаўскім СДК а чатырнаццатай гадзіне пройдуць вячоркі “Калі ласка ў нашу хату”, а ў Вялікакруговіцкім СДК ў 12.00 пройдзе абрад “Гуканне вясны”.\nНа жаль, перашкодзіць атрымаць задавальненне ад святочных забаў можа надвор’е, якое праявіць у гэтыя выхадныя свой капрызны характар. Сіноптыкі чакаюць у суботу суцэльную воблачнасць, моцны паўночна-заходні вецер з парывамі да 21 метра за секунду, магчымы дождж. Тэмпература паветра — +2, +5 градусаў. У нядзелю вецер крыху зменіцца, будзе заходнім з парывамі да 14 метраў за секунду. Таксама чакаецца суцэльная воблачнасць, пойдзе невялікі мокры снег, тэмпература паветра знізіцца да 0, +4 градусаў.


“…хвальба кіраўніцтва, што заробак 300-400 даляраў, ня слушная. Такога няма насамрэч”\n20 сакавік 2007, 13:12\nРадыё Свабода Агляд званкоў на Свабоду за 20 сакавіка, аўторак. 24 гадзіны на суткі ў Менску працуе тэлефон Свабоды 266-39-52. Вы можаце задаць пытаньне, падзяліцца навінамі, а таксама выказаць сваё меркаваньня пра падзеі ў Беларусі і сьвеце. Нам таксама можна дасылаць СМС-паведамленьні. Нумар мабільнай сувязі 391-22-24. Радыё Свабода не нясе адказнасьці за выказваньні слухачоў.\nАнастас Семяновіч: “Шаноўнае спадарства Радыё Свабода! Добры вечар. Таварыш Лукашэнка, Вас вельмі падводзяць Вашыя прыхільнікі. Народ хоча сустрэцца з Вамі на плошчы Кастуся Каліноўскага, то бок на Кастрычніцкай. Вы вырашылі не сустракацца з народам, таму адпраўляеце яго на “сабачую плошчу”. Я ўпэўнены на 100, нават на 200 %, што ён туды ня пойдзе, а прыйдзе менавіта на плошчу Кастуся Каліноўскага. Вы вырашылі, што АМАП і спэцпадразьдзяленьні туды яго ня пусьцяць. Высновы адсюль рабіце самі. Эўропа і Амэрыка яшчэ раз пераканаюцца, што весьці з Вамі перамовы – гэта пусты стрэл. Я яшчэ раз зьвяртаюся да Вас: не рабіце вялікай памылкі, падумайце пра народ. Асобныя калектывы пачынаюць баставаць. Гэта пакуль маленькія ягадкі. Усё наперадзе. Яшчэ раз падумайце. Жыве Беларусь!”\nСпадарыня: “Баліць мая душа глядзець на такое, калі вельмі шмат губіцца дзяржаўных грошай, і наш прэзыдэнт, які кажа, што ён іх беражэ, кажа няпраўду. У нашым былым калгасе “Прагрэс” такая добрая кантора. Чаму б там не знаходзіцца кіраўніцтву? Не, яны яе адрынулі, аддзялілі да калгаса “Броньнікі”. Там патрэбен рамонт. Такія грошы ўкладваюць у той рамонт! А чаму б не заняць гэтую кантору, калі гэтая кантора так добра абсталяваная! Такі добры тут садок! Выдатны сельсавет. Такая абстаноўка! Такая сталоўка! І ўсё гэта зачынена і ўсё гэта ламаецца, крышыцца. Калі я была ў нашага дэпутата Ліса на прыёме, то сказала яму: “Дапамажыце мне ўладкавацца на працу. Я жыву ў Малых Карнышах, у нас там няма ніякай фэрмы. Я буду пераяжджаць на Другую Рудку. Дайце мне, калі ласка, машыну перавезьці туды мэблю і ўсё”. І ён мне адказаў: “Для Вас – не”. Ведаеце, мне ж, канечне, крыўдна. Я ўсё-ткі шматдзетная маці, я выхоўваю адна траіх непаўналетніх дзяцей. І калі я запыталася, ці дадуць мне там працу на фэрме, што я хачу ісьці даяркай, сказалі, што мне адмовяць. Пасьля гэтага прыёму ў Ліса, я патэлефанавала старшыні калгаса, і насамрэч мне адмовілі. Месца для мяне няма. Таму што я іду як праваабаронца, кажу праўду і стаю за справядлівасьць. Вось як у нас цяпер любяць справядлівых людзей. Мой дзед лёг, галаву схіліўшы. А мне, унучцы, няма дзе ўладкавацца на працу”.\nСпадарыня: “Добры вечар, шаноўная “Свабода”. Я слухаю сёньня Вас і чую званкі людзей. І мяне яны так за душу бяруць, што мне плакаць хочацца. Так хораша людзі гавораць, падаюць усё для Вас, шаноўныя. І я хацела б сказаць слова, як абараніцца ад прыхільнікаў Лукашэнкі і ад Ярмошынай. Ярмошына зь імі выбралі. А мы ніхто не абіраў. Ніхто не галасаваў. Просім Эўропу, просім Амэрыку. Памажыце нам абараніцца ад іх. Мы хочам жыць свабодна, спакойна. Але яны нас да гэтага не пускаюць. Трымаюць свой бюракратызм. Дзякую за ўвагу”.\nСпадар: “Я слухаю нячаста Ваш Голас Свабоды і вельмі зьдзіўлены, чаму Вы не даяце нам жыць. У нас усё нармальна, мы пэнсіянэры, нам у час плацяць пэнсію, дзеці нашы працуюць, унукі нашы наведваюць школу, наведваюць дзіцячыя садкі. Мы жывем як людзі. Чаму Вы баламуціце народ наш? Чаго Вы хочаце? Чаму Вы на таго Лукашэнку так бочкі каціце? Чаму Вы ня кажаце нічога пра Буша, які столькі народу загубіў у Іраку? Столькі людзей гіне ў Аўганістане. Чаму Вы пра гэта ня кажаце? Чаму Вам не прызваць пытаньне, што гэта новы Гітлер, што яго павесіць трэба? Чаму Вы дурыце галаву нашаму беларускаму народу? Ды Лукашэнку пакланіцца трэба ў ногі, што ён нас людзьмі зрабіў. Што ён чалавек, выйшаў зь нейкага калгаса, выгнаў усю гэтую эліту і кіруе дзяржавай. Ды я нават у Ізраілі быў. І ізрайліцяне задаволеныя. Кажуць, нам бы такога чалавека. Мы, кажуць, з арабамі б мігам абстаноўку наладзілі б абстаноўку. А Вы яго ганьбіце. Навошта Вы гэта робіце? Вось што мне цікава. Пакуль. Да пабачэньня”.\nСпадар: “Паважная “Свабода”. Вось паслухаў я па радыё ўсе гэтыя выступы апазыцыі й хачу сказаць адно. Ня варта так выступаць, мітынгаваць. Гэтую ўладу трэба вынішчаць тымі ж мэтадамі, якімі яна змагаецца з Вамі. Толькі гэтымі мэтадамі. Замахнуўся нейкі амапавец на жанчыну, ён павінен атрымаць у адказ тое самае. Насьміхаюцца яны з народу, так сама трэба рабіць і зь імі. Вось калі гэтая ўлада адчуе, што яна атрымлівае адпор, тады яна пачне крыху задумвацца пра тое, што яна робіць. Дзякую за ўвагу”.\nСпадар: “Хачу задаць пытаньне таму чыноўніку зь Менгарвыканкаму, які сьцьвярджаў, што Кастрычніцкая плошча толькі для дзяржаўных мэрапрыемстваў. Дык абвяшчэньне Беларусі незалежнай дзяржавай пасьля 126 гадоў акупацыі ці ж гэта не дзяржаўнага маштабу падзея? Вось такое пытаньне”.\nСпадар: “Працуем, будуем масты, а заробак 100 даляраў. І ніхто ня хоча больш плаціць. Насамрэч паліцэйская дзяржава. І твары ў нас сумныя ў гарадах і паўсюль. Радасьці ў людзей няма. Гэта проста мае назіраньні. А хвальба кіраўніцтва, што заробак 300-400 даляраў, ня слушная. Такога няма насамрэч. Можа, у каго і ёсьць. Кіраўніцтва сабе колькі грошай забрала. А райвыканкамы і іншыя ўлады народу плацяць мізэр. А ў крамах усё ёсьць, таму што ня ўсё купіш. Да пабачэньня. Усяго Вам добрага, Радыё Свабода”.\nСпадар: “Калі выбралі Лукашэнку ў 1994 годзе, Зянон Пазьняк сказаў, што гэта толькі кветачкі. А ягадкі будуць потым. Вось і прыйшоў час зьбіраць ягадкі ў вотчыне Лукашэнкі”.\nСпадарыня: “Хачу выказаць сваё меркаваньне наконт выказваньня Ярмошынай. Беларускі народ не даваў мандата Ярмошынай, каб яна выказвала сваё меркаваньне ад імя беларускага народу. Тое, што ў 2006 годзе 19 сакавіка я на выбрала руку Лукашэнку, якая яе корміць, і ні колькі пра гэта не шкадуе, гэта яе права. Прынамсі 60% насельніцтва Беларусі не галасавалі за Лукашэнку. І калі яна патрапіла падмануць дзяржаву, якая зацікаўлена ў гэтым падмане, сьведчыць пра яе подлую нікчэмную сутнасьць. Толькі такія, як Ярмошына, галасавалі за Лукашэнку, а такіх у Беларусі ня больш 20-25 %”.\nСпадар: “Добрай раніцы, “Свабода”. Такое меркаваньне. Чамусьці ў Вашых архівах тых падзеяў не знайшлося месца такой прыроднай зьяве, якая здарылася ўвечары 19-га. Была завіруха, вельмі моцны вецер і сьнег. І людзей гэта застала неяк зьнянацку, людзі згуртаваліся, але гэта працягвалася даволі доўга. Можа хвілін 10. І надта быў моцны вецер. Я думаю, што, калі пашукаць, то можна знайсьці недзе ў архівах ці, на жаль. Я ня бачыў гэты фільм Хашчавацкага, можа, гэта там адлюстравана. Ну і заўвага такая, як звычайна. Вось у анонсе Вы ўсё паведамлялі, што Гарвыканкам менскі забараніў зьбірацца на Плошчы, а вось у самой перадачы гэта гучала, як мае быць – “адмовіў у заяўцы”. Вы ж зразумейце, што гэта розныя рэчы: “забараніў” і “адмовіў”. Сутнасьць адна, але трэба неяк больш паважліва ставіцца да мовы. Дзякуй за ўвагу”.\nСпадар, Менск: “Добры дзень. Вось знайшоў на падлозе Вашу ўлётку “Дзень Незалежнасьці 25 сакавіка”. Прачытаў і вось, што магу сказаць. У гэтай улётцы не пазначаны год, калі будзе адбывацца мітынг. Гэтая ўлётка падыходзіць да любога году. Можна 2004, 2005 і гэтак далей. Наступнае, што там сказана: “вызваліць палітвязьняў”. У Беларусі няма палітвязьняў, у Беларусі ёсьць злачынцы, якія адбываюць пакараньне. Навошта людзям тлуміць галаву? Другое ці трэцяе. Гэта сапраўдная правакацыя. Менгарвыканкам не дазволіў мітынг на Кастрычніцкай плошчы, а Вы, так званыя дэмакратычныя сілы, заклікаеце народ туды для ўдзелу. І пацерпяць з-за Вас нявінныя людзі, а Вы будзеце ў баку. Як Вы да гэтага ставіцеся?”\nСпадар: “У мяне да Вас такое пытаньне. Калі Вы пачняце называць рэальныя лічбы апазыцыянэраў, якія сабраліся на Плошчы? Вы заўжды павялічваеце іх колькасьць у некалькі разоў. Вось сёньня Вы паведамілі, што на Кастрычніцкай плошчы сабралася 100 чалавек. На “Нямецкая хваля” сказала, што іх было 20 чалавек. І гэта Вы робіце заўжды, я заўважыў. Няўжо Вам за гэта прэміяльныя даюць? І што Вам пасьля гэтага можна верыць? Вось і ўсё. Пакуль”.\nСпадар: “Вось там нейкі чалавек выступаў па Радыё Свабода і казаў, што вось апазыцыя езьдзіла ў ЗША, прывезла мех даляраў і чаму яму не кідаюць 15-20 даляраў у паштовую скрынку. А чаму Лукашэнка, калі езьдзіў да Садама Хусэйна, цяпер нябожчыка, і атрымаў ён адтуль 500 тысяч даляраў, чаму ён ня кінуў яму ў скрынку? Чаму ня кінуў у скрынку Лукашэнка, калі атрымліваў датацыі па 5 мільярдаў даляраў? Чаму Лукашэнка ня кінуў яму даляры, калі езьдзіў у Кітай і там яму далі мільярд даляраў? Вось так”.\nСпадар: “Паважная “Свабода,” праз Вашых карэспандэнтаў спраўдзьце, калі ласка, хто ў дадзены момант зьяўляецца мэрам Барысава. Па неправеранай інфармацыі на гэтую пасаду прызначаны Зьміцер Лукашэнка. Калі гэта праўда, паведамце пра гэта слухачам. Дзякуй”.


22 сьнежня ў судзе Савецкага раёну Гомелю распачатая судовая справа па пазове дырэктара заводу "Цэнтраліт" Мікалая Андрыянава да былога кандыдата ў дэпутаты ў так званую Палату прадстаўнікоў Яфіма Храпунова аб абароне гонару і годнасьці.\nПадставай для пазову дырэктара "Цэнтраліту" спадара Андрыянава да палатнага кандыдата, сябра Партыі працы і справядлівасьці Храпунова паслужылі ўлёткі апошняга, ад якіх цяпер былы кандыдат спрабуе адрачыся. Ва ўлётках далёка нелагоднага зместу, якія гулялі ў кастрычніку ў Прамысловай выбарчай акрузе №37, сказана, што вартыя жалю адміністратары (старшыня гарадзкой рады дырэктараў Мікалай Андрыянаў, кіраўнік заводу пускавых рухавікоў Шчагорцаў і яшчэ чацьвёра іхніх калегаў) уступілі ў змову і хочуць навязаць выбаршчыкам афіцыйнага кандыдата, намесьніка міністра ўнутраных справаў Леаніда Глухоўскага. Для чаго – таксама тлумачылася: Глухоўскі, нібыта, будзе надзейна прыкрываць злоўжываньні дырэктараў.\nАднак ня столькі згаданая інфармацыя выклікала абурэнне, і найперш у Мікалая Андрыянава. Далей ва ўлётцы ў дачыненьні да кіраўніка "Цэнтраліту" прыводзяцца такія словы, што сапраўды падпадаюць пад артыкул сёмы Грамадзянскага кодэксу – права на абарону гонару й годнасці.\nПацікавіўся ў спадара Андрыянава, чаму толькі праз два месяцы пасьля выбараў ён вырашыў судзіцца з былым кандыдатам і спаганяць зь яго ў выглядзе маральнай кампэнсацыі 2 мільёны рублёў.\nДырэктар спаслаўся на занятасць і дадаў:\n(Андрыянаў: ) "Мне не патрэбныя ад яго грошы. Я не хачу гэтай крыві – ня трэба. Тут справа прынцыпу. І я яму, Храпунову, гэта проста так не дарую, " – сказаў Мікалай Андрыянаў.\nДадам, што выбары ў 37-й акрузе завяршыліся, як і чакалася, перамогай ужо ў першым туры афіцыйнага кандыдата Глухоўскага. Яму акруговая камісія яшчэ да пачатку галасаваньня расчысьціла поле, не зарэгістраваўшы ў якасці кандыдатаў няўгодных, і, у прыватнасьці, дэпутата Вярхоўнага Савету былога 13 скліканьня Ўладзімера Башарымава.\nТой жа, хто наперакор папярэджаньням дэмакратычных аналітыкаў, як Яфім Храпуноў, удзельнічаў у выбарчым фарсе, атрымаў судовы пазоў. Тым больш, што неабачлівая агітацыя спрыяла такому разьвіцьцю падзеяў.


Honda today - Агляды лепшых аўтамабіляў\nУ верасні 1985 году Honda папоўніла клас міні 3-дзвярным хэтчбеком Today.\nКолавая база аўтамабіля складала 2330 мм. Да лютага 1988 г. пад капотам ўсталёўваўся 2-цыліндравы сілавы агрэгат OHC аб'ёмам 545 см³, пасля яго замянілі на 3-цыліндравы рухавік працоўным аб'ёмам 547 см³.\nУ 1990 годзе сувязі са зменамі японскіх стандартаў для малалітражных машын Today давялося перажыць некаторыя змены. На аўтамабілі сталі ўсталёўваць рядный 3-цыліндравы рухавік SOHC аб'ёмам 656 см³. Значна змянілася пярэдняя частка кузава. Замест двух круглых фар аўтамабіль набыў квадратную оптыку і пазбавіўся рашоткі радыятара. Нязначна павялічыліся знешнія габарыты. З новымі бамперамі даўжыня Today склала 3295 мм. Абнавілася ўнутранае абсталяванне, палепшыўся інтэр'ер. Выпускалася таксама паўнапрывадная мадыфікацыя (4WD FULLTIME з вязкостной муфтай).\nУ студзені 1993 года выйшла другое пакаленне. Тэхнічна яно ўяўляла сабой мадэрнізацыю першага пакалення, ўбранага ў новы элегантны кузаў. Honda Today больш не выпускалася ў кузаве хэтчбек.\nАўтамабіль атрымаў унікальны кузаў - 3-дверный седан. Пры першым разглядзе ён здаецца однообъемным, а пры больш ўважлівым можна заўважыць багажнік, замаскіраваны стойкай і спойлер. Адкрываўся багажнік як борт у пікапа. Шкло застаецца на месцы, а "патайная дзверцы" у гарызантальным становішчы трымаецца на тросікі. Дарэчы, аб'ём багажніка складаў 120-130 літраў. Пры неабходнасці можна было скласці спінку задняга сядзення, тым самым, павялічыўшы карыснае прастору, у пяць разоў.\nПярэдняй часткі кузава вянчаюць прывабныя круглыя фары. У афармленні інтэр'еру прысутнічаюць мяккія, прыемныя колеру. Характэрна, што салон несимметричен: месца кіроўцы трохі больш, чым пярэдняе пасажырскае месца. Патэнцыяльнымі пакупнікамі Today галоўным чынам з'яўляліся маладыя дзяўчыны. Аўтамабіль адрозніваўся эканамічнасцю і добрымі хадавымі характарыстыкамі.\nУ траўні 1993 года з'явілася четырехдверная версія, якая атрымала назву Today Associe.\nЛінейка сілавых агрэгатаў прапаноўвала два рухавіка: стандартны 3-цыліндравы аб'ёмам 657 см³ і яго топавая версія з тэхналогіяй MTREC, запазычанай ад Honda Beat. Абодва рухавіка абсталёўваліся на выбар пяціступеністай механічнай каробкай перадач або трохступеністай аўтаматычнай.\nУ 1996 годзе Honda правяла файслифтинг мадэлі. Унікальны кузаў 3-дверный седан, з дзвярыма багажніка як у пікапа, замянілі на звычайны хэтчбэк, што пацягнула за сабой значныя змены дызайну ў задняй часткі аўтамабіля.\nУ 1998 годзе Honda Today знялі з вытворчасці.


Падарожжа: Чаму Востраў Каляд - гэта не мазгі, калі гаворка ідзе пра Каляду - Калядны кірмаш Шміта Падарожжа: Чаму востраў Каляд - гэта не мазгі, калі гаворка ідзе пра калядныя напрамкі | Калядны кірмаш Шміта\nПадарожжа: Чаму востраў Каляд - гэта не надума, калі гаворка ідзе пра калядныя напрамкі\nГалоўная навіны Падарожжа: Чаму востраў Каляд - гэта не надума, калі гаворка ідзе пра калядныя напрамкі\nКалі вы шукаеце канчатковае каляднае прызначэнне, Востраў Калядаў - відавочны выбар. Гэтая аўстралійская тэрыторыя знаходзіцца ў сярэдзіне Індыйскага акіяна на поўдзень ад Явы, Інданезія. Абавязкова на востраве знаходзіцца нацыянальны парк, поўны трапічных лясоў, балот і вадаспадаў.\nДзікая прырода на востраве ўключае марскіх птушак і чырвонага краба. Вы таксама можаце даследаваць марское жыццё на шматлікіх рыфах для падводнага плавання і дайвінга.\nВостраў Каляд названы так, таму што быў адкрыты і названы ў дзень Каляд. Тым не менш, ён напоўнены пышнай зелянінай і чырвонымі крабамі, якія робяць яго адпаведным яго тэме.\nМяркуючы па апісанні, Востраў Каляд можа падацца хутчэй трапічным раем, чым зімовай краінай цудаў. Але ў святочны час ёсць што паглядзець і зрабіць. Вось некалькі рэчаў, якія варта праверыць.\nНаведайце пячору Тандэркліф\nПячора Тандэркліф - гэта пячора на востраве, у якую вадалазы могуць усплыць, апынуўшыся пад вадой. Напоўнены паветрам купал упрыгожаны эфектнымі пячорнымі ўтварэннямі. Малюсенькія рыбкі плывуць мігцячы біялюмінісцэнтнымі агеньчыкамі ў цемры, робячы Каляды натуральнай прыгажосцю.\nПаколькі востраў мае такі цудоўны цёплы клімат, нядзіўна, што большасць яго двухногіх жыхароў сцякаюцца на пляж на калядны абед з барбекю і купаюцца. Многія з іх носяць купальнікі і шапкі Санта-Клауса, а Flying Fish Cove - папулярны пункт збору. Некаторыя нават носяць аленяў вушы і зрабіце каляднае ранішняе акунанне ў падводны райскі сад выспы.\nЗ большай часткай вострава, пакрытай пышнай зелянінай, ёсць шмат пейзажаў. Не забудзьцеся праверыць вадаспад Х'ю Дэйл. На сайт можна дабрацца толькі па пешаходным лесе.\nАпынуўшыся там, вы адчуеце, як быццам вас перанеслі ў нейкі навукова-фантастычны свет. Вазьміце ў рукі таіцянскія каштаны і нетрывалыя карані контрфорсаў. Будзьце асцярожныя, каб не наступіць на маленькіх чырвоных крабаў, якія засмечваюць зямлю.\nУ якасці дадатковай заўвагі вынікае, што вада з падзення Х'ю Дэйла дастаткова чыстая, каб піць і нават прымаць душ. На самай справе мясцовыя будысты лічаць, што гэта цэнтр воднага сусвету выспы.\nПагрузіцеся з кітавымі акуламі\nПаколькі востраў так доўга знаходзіцца ў натуральным стане, гэта цудоўнае месца, каб убачыць маляўнічых рыб усіх гатункаў. Наведванне ў святочны час азначае, што вы зможаце ныраць з кампаніяй Wet n Dry Adventures, якая прапануе апусканні з самай вялікай у свеце рыбай - кітавай акулай.\nІншае марское жыццё, якое можна праверыць падчас дайвінга на адным з 64 падводных участкаў выспы, уключае дэльфінаў, манты, марскіх чарапах і больш за 88 відаў каралаў.\nГлядзіце Крабы мігруюць\nЧырвоныя крабы на востраве вядомыя сваёй міграцыяй у канцы года. Хоць гэта звычайна адбываецца ў кастрычніку, вы можаце пабываць досыць рана ў гэтым годзе, каб злавіць позняга адсталага, калі яны робяць бакавыя кончыкі хады ў акіян.\nПадчас міграцыі каля 120 мільёнаў крабаў здзяйсняюць падарожжа, таму здаецца, што востраў ажывае з малюсенькімі чырвонымі абалонкамі, якія выплываюць з глыбіні лесу да мора. На самай справе, некаторыя дарогі нават зачыняюцца, каб крабы былі бяспечныя падчас падарожжа. Мерапрыемства лічыцца адным з сусветных цудаў прыроды.\nВостраў Калядаў насяляе прыблізна 2,000 жыхароў. Такім чынам, на востраве мала крам. Няма гандлёвых цэнтраў і тых, якія працуюць на працягу абмежаваных гадзін.\nАднак калі вам пашанцуе злавіць патрэбнае акно, вы зможаце знайсці ўнікальныя прадметы, такія як сувеніры, футболкі, падарункі, прадметы хатняга ўжытку, ювелірныя вырабы ручной работы, фатаграфія і мастацтва.\nНаведвальніцкі цэнтр "Востраў Калядаў" будзе мець больш інфармацыі пра наяўнасць і месцазнаходжанне мясцовых крам.\nНаведайце пляж Долі, каб атрымаць спа-цэнтр\nДабрацца да пляжа Долі - палова прыгод. Набярэжная віецца праз каштаны, душаць елкі, баньян і панданус. Сам пляж упрыгожаны какосавымі пальмамі, і вы зможаце прагульвацца ў катанні. Натуральны скальны басейн забяспечвае адчуванне джакузі.\nКалі вы аддаеце перавагу паплаўковыя танкі, паглядзіце грот. Гэта пяшчаная падлога пячоры мае капаючыя сталактыты і запаўняецца высокай вадой, якая дазваляе пагрузіцца ў басейн з халоднай вадой.\nЗаставайцеся ў Swell Lodge\nПаколькі востраў Калядаў мала населены, колькасць месцаў для пражывання абмежаваная, але гэта не значыць, што вы не зможаце знайсці некаторыя ўнікальныя памяшканні. Напрыклад, Swell Lodge - выдатнае месца для тых, хто шукае дыстанцыйнага і эксклюзіўнага вопыту. Гэта адзінае шкляное фасаднае экашале, акружанае лесам з аднаго боку і акіянам з іншага.\nЗ нумароў адкрываецца маляўнічы від на навакольную пустыню. Даступны таксама экскурсіі пад снорклінгом, прагулкі з гідам і смачныя стравы.\nВостраў Калядаў поўны рэдкіх і эфектных птушак, такіх як залатыя босуны, якія вядомыя сваімі жоўтымі пер'ем і доўгімі хвастамі. Фрэгат можа акунуцца ў ваш басейн, каб выпіць, і паўсюль чырвонаногія і карычневыя цыцкі. Вы нават можаце ўбачыць самую рэдкую міну з усіх, мітусню Эбата.\nАмалокі не баяцца людзей і робяць цудоўныя фотаапараты.\nКаб атрымаць максімальную карысць ад прыгод па назіранні за птушкамі, перад паездкай запампуйце праграму iTunes "Птушкі з вострава Каляд".\nВостраў Каляд можа не даць традыцыйны адпачынак, які вы чакалі б, але ён стварае спакойны спосаб атрымаць асалоду ад прыроды. Што вы будзеце рабіць, наведваючы?\nапублікавана Хэдзі Шрайбер on Сакавік 3, 2021


18 кастрычніка ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь вядомая этнічная спявачка Ірэна Катвіцкая прадставіла слухачам свой чарговы праект — “Этна Фантазія: белыя колеры свету”.\nСпявае Ірэна Катвіцкая\nІрэна Катвіцкая і Лера Пажарыцкая выконваюць баладу пра каханне\nІрэна Катвіцкая ўпершыню выйшла на сцэну разам са скрыпачкай Лерай Пажарыцкай\nВыхаванцы Ірэны Катвіцкай\nМаладая скрыпачка Лера Пажарыцкая\nПатрыцыя Свіціна і Вера Саламонік спяваюць акапэльна\nУ зале музея знайшолося месца як аматарам народнай творчасці, так і неакласікі, бо менавіта гэтыя музычныя напрамкі Ірэна спалучыла ў адзін стыль.\nАкрамя элементаў мінімалізму, сімфа-джаза і гукаў раяля, у канцэрт упершыню была дадазена скрыпка. Маладая скрыпачка Лера Пажарыцкая ў свой час была пранятая “Этна Фантазіяй”. Разам з Ірэнай яны вырашыліся на эксперамент. “Такая спроба аказалася ўдалай. Я бачыла рэакцыю залы і адчула яе энергетычную аддачу. Магчыма, гэта фундамент да наступнага альбому і музычная канцэпцыя развіцця "Этна фантазіі", — адзначыла Ірэна.\nНа гэтым сюрпрызы ад спявачкі не скончыліся. Першы раз на сцэну разам з Ірэнай выйшлі і яе вучні, выхаванцы 17-й музычнай школы. Лаўрэаты міжнародных конкурсаў, яны акапэльна і надзвычай эмацыйна прадстаўлялі народную творчасць публіцы. “Абыйшлося ўсё, канешне, не без сюрпрызаў, але на тое яны і дзеці, каб падкідаць такія рэчы”, — засмяяася Ірэна.\nУдала была складзена праграма канцэрта.На імпрэзе можна было пачуць лірычныя балады пра каханне, абрадавыя спевы, а таксама тыя, якія можна было праспяваць разам, бо ў беларусаў яны на слыху. Выхаванцы Ірэны заспявалі песню пра маці, і гэта невыпадкова. Адзін з арганізатараў імпрэзы — прыватная сямейна-дабрачынная ўстанова “Блізкія людзі”. А на канцэрце прысутнічалі бацькі, якія ўзялі ў сям’ю дзетак з прытулку. Гэта яшчэ адна з ініцыятыў спявачкі — падтрымліваць такія сем’і. Пакуль гэта дапамога больш псіхалагічнага характару, але Ірэна фантазіруе і ў гэтым напрамку.\nТрэба дадаць, што канцэрт адбыўся дзякуючы падтрымцы бюро перакладаў “PrimeVeda”, якое ўжо не першы год падтрымлівае ўсе ідэі Ірэны Катвіцкай.


8 траўня - Сьвятога Апостала і Евангеліста Яна Багаслова » Часасловец\nЧасасловец » Мінэя » Мінэя - Травень » 8 траўня - Сьвятога Апостала і Евангеліста Яна Багаслова\n8 траўня - Сьвятога Апостала і Евангеліста Яна Багаслова\nНа "Госпадзе, Цебе клічу...": тры песьні сьвята, пасьля:\n(Тон 1). Сьведка невыказных аб'яўленьняў і тлумач высокіх Божых тайнаў, сын Забэдэя, напісаўшы Хрыстова Евангельле, навучыў нас славіць Айца, і Сына, і Сьвятога Духа.\nБогам настроеная ліра нябесных сьпеваў, тайнаў пісар, Боганатхнёныя вусны, што пяюць стройныя песьні, рухаючы вуснамі, быццам струнамі і языком як смыком, ты молішся за ўсіх нас.\nГромападобным голасам ты, Богу любы апостале, абвясьціў тайныя словы Божае мудрасьці, кажучы: "Спачатку было Слова"; і прывёў усіх да пазнаньня Бога.\n(Тон 2). Хай увесь людзкі род усхваліць Сына грому, аснову Божых слоў, начальніка багаслоўя і найвыдатнага прапаведніка догмаў Божай мудрасьці, любага апостала, цнатлівага Яна; маючы ў сабе заўжды Боскае, ён навучаў, што спачатку было Слова, неразлучнае з Айцом і роўнае з Ім існасьцю. Гэтым самым паказаў нам, як правільна славіць Тройцу Сьвятую. Ён таксама паказаў, што Слова разам з Айцом зьяўляецца Тварцом і Жыцьцядаўцам, і сапраўдным Сьвятлом. Цуд страшны і поўны мудрасьці! Поўны любові да Бога, ён напоўніўся багаслоўем, і з вераю і пашанаю слаўным прапаведаваньнем сваім паклаў аснову нашай сьвятой веры, дзякуючы якой атрымаем вечнае шчасьце ў судны дзень.\nЧытаньне першага лісту сьвятога Апостала Яна (3:21-4:6)\nЛюбыя мае, калі сэрца нашае нас не асуджае, дык маем давер у Бога, і што будзем прасіць у Яго, атрымаем, бо захоўваем Ягоныя прыказаньні і робім прыемнае Яму. А Ягонае прыказаньне ёсьць, каб мы верылі ў імя Сына Ягонага Ісуса Хрыста і любілі адзін аднаго так, як Ён нам загадаў. Хто выконвае Ягоныя прыказаньні, прабывае ў Богу, а Бог у ім; А тое, што Ён прабывае ў нас, пазнаем па Духу, якога нам даў. Любыя мае, не давярайце кожнаму духу, але выпрабоўвайце духаў, ці яны ад Бога, бо многа ілжывых прарокаў зьявілася на сьвеце. Духа Божага пазнаеце такім чынам: кожны дух, які прызнае, што Ісус Хрыстос прыйшоў у целе, ёсьць ад Бога. А кожны дух, які не прызнае Ісуса, не ад Бога; гэта дух Антыхрыста, які – як вы чулі, – мае прыйсьці, дый ужо цяпер ёсьць на сьвеце. Вы, дзеткі, ад Бога і вы перамаглі іх, бо Той, хто ў вас, большы ад таго, што ў сьвеце. Яны ад сьвету, дзеля гэтага гавораць так, як гаворыць сьвет, і сьвет слухае іх. Мы ад Бога. Той, хто ведае Бога, слухае нас. Хто не ад Бога, той нас ня слухае. У такі спосаб пазнаем духа праўды і духа маны.\nЧытаньне першага лісту сьвятога Апостала Яна (4:11-16)\nЛюбыя мае, калі Бог нас так палюбіў, то і мы павінны любіць адзін аднаго. Бога ніхто ніколі ня бачыў. Калі любім адзін аднаго, Бог прабывае ў нас і любоў Ягоная ў нас дасканалая. Ведаем, што прабываем у Ім, а Ён у нас, бо Ён даў нам Духа свайго. Мы таксама бачылі і сьведчым, што Айцец паслаў Сына як Збавіцеля сьвету. Калі хто вызнае, што Ісус ёсьць Сынам Божым, дык Бог прабывае ў ім і ён у Богу. Мы пазналі і паверылі любові, якую Бог мае да нас. Бог ёсьць любоў: хто прабывае ў любові, прабывае ў Богу, і Бог прабывае ў ім.\nЧытаньне першага лісту сьвятога Апостала Яна ( 4:20-5:5)\nЛюбыя мае, калі хто скажа: "Люблю Бога", а брата свайго ненавідзіць, той хлус; бо той, хто ня любіць свайго брата, якога бачыць, ня можа любіць Бога, якога ня бачыць. Мы ж маем такое прыказаньне ад Яго, каб той, хто любіць Бога, любіў таксама брата свайго. Кожны, хто верыць, што Ісус ёсьць Хрыстос, ад Бога нарадзіўся; і кожны, хто любіць Таго, хто даў жыцьцё, любіць таксама таго, хто ад Яго жыцьцё атрымаў. Пазнаем, што любім дзяцей Божых па тым, што любім Бога і выконваем ягоныя прыказаньні. Бо любоў Бога заключаецца ў выкананьні Ягоных прыказаньняў, а прыказаньні Ягоныя ня цяжкія. Бо ўсё, што народжанае ад Бога, перамагае сьвет; і той перамогаю, што перамагла сьвет, зьяўляецца наша вера. Хто ж перамагае сьвет, як ня той, хто верыць, што Ісус ёсьць Сын Божы?\n(Тон 1). Рэкі багаслоўя пацяклі з вуснаў тваіх, апостале. Напіўшыся іх, Царква Божая прававерна пакланяецца Тройцы адзінасутнай. Малі ж цяпер Яе, Яне Багаслове, аб умацаваньні і збаўленьні душаў нашых.\nСад чысьціні, алей духмяны зноў нам зьявіўся ў сёньняшняе сьвята, каб нам усклікнуць: Апостале Яне, што прыхіліўся да грудзей Уладара, і праліў сьвету слова быццам дождж, і ахоўваў Дзеву чыстую як зрэнку вока, выпрасі для нас у Хрыста велічы зьмілаваньня.\nЦнатлівы вучню Збавіцеля і багаслове, табе Хрыстос, будучы на крыжы, аддаў пад апеку Багародзіцу Дзеву, і ты ахоўваў яе быццам зрэнку вока. Дык маліся цяпер за збаўленьне душаў нашых.\nСьведка невыказных тайнаў, ты ўсклікнуў на ўвесь голас, кажучы: Спачатку было Слова, і Яно было ў Бога, і Яно было Богам. Апостале Яне, што прыхіліўся да грудзей Хрыста, прыяцелю вечны, Тройцы асалода, Эфэзу і Патмасу непасхіснае ўмацаваньне, дапамога нас усіх, маліся, блаславёны багаслове, за збаўленьне ад злосных ворагаў цялесных і духоўных усіх, што спраўляюць памяць тваю.\n(Тон 4). На вячэры Гасподняй, прыпаўшы да грудзей Хрыста-Настаўніка, ты, любы вучню, адтуль здабыў веданьне невыказных тайнаў, і твой нябесны голас загрымеў на ўвесь сьвет: Спаконвеку было Слова, і Слова было ў Бога, і Богам было Слова, сапраўднае Сьвятло, што прасьвятляе кожнага чалавека, які прыходзіць на сьвет – Хрыстос Бог і Збавіцель душаў нашых.\n(Тон 4). Сын, якога разам з Айцом і Духам славяць на вышынях хэрувімы, хочучы абнавіць першастворанага, невыказна і поўнасьцю спустошыў сябе ва ўлоньні Тваім, Усяхвальная Багародзіца; і зазьзяўшы з Цябе, прасьвятліў боствам увесь сьвет, выбаўляючы яго ад ідальскай агіды, і абагавіўшы ў сабе род людзкі, узьвёў яго на неба Хрыстос Бог і Збавіцель душ нашых.\n(Тон 4). Ты багасловіў Сына Усявышняга, спрадвечнага і адзінасутнага з Айцом, Сьвятло ад нязьменнага Сьвятла і вобраз існасьці асобы Айца, зазьзяўшага спрадвеку і нязьменна ад Айца, Тварца і Уладара ўсіх вякоў. Будучы ўлюбёным вучнем Ягоным, ты прапаведаваў Яго ўсяму сьвету як Хрыста Бога нашага, Сьвятло, што разганяе цемру. Малі Яго за збаўленьне і прасьвятленьне душаў нашых.\nПрасьветлены сьвятлом, што праменіла ад Пацяшыцеля, ты багасловіў Яго як Таго, хто паходзіць ад Айца і праз Сына стаецца яўным людзям, – роўнага славаю і сілаю, адзінасутнага са спрадвечным Айцом і Словам Божым. Яго ты, любы вучню, прапаведаваў сьвету ўсяму. Дзеля гэтага мы славім цябе ў песьнях як аснову боскай веры: захавай яе непахіснаю малітвамі тваімі да Госпада.\nВерш: Нябёсы абвяшчаюць славу Божую, аб творах рук Яго расказвае небасхіл.\nУзышоўшы на вышыню багаслоўя, ты навучыўся невыказных боскіх тайнаў аб адзінай боскай існасьці, славе, дзяржаве і ўладзе ў трох спрадвечна разьдзельных асобах, неразьдзельна зьеднаных без зьліцьця ў еднасьці Боства. Такім чынам, ты, багаслове, прапаведаваў і славіў Тройцу неразьдзельную. Малі Яе цяпер за збаўленьне і прасьвятленьне душаў нашых.\n(Тон 6). Апостале Хрыстовы, евангелісьце і багаслове, невыказных тайнаў прычасьніча, ты прапаведаваў нам громападобна нязьведаныя глыбіні мудрасьці, выясьняючы верным тое, што спачатку было, а чаго не было, разьбіваючы ілжывыя вучэньні. Прыяцель любы Збавіцеля, што прыпаў да Ягоных грудзей, ты быў быццам Ісая шматгалосны і Майсей багавідзец. Дык мючы сьмеласьць у Бога, маліся безустанку за душы нашыя.\n1. Калі ёсьць бласлаўленьне хлябоў:\nТрапар апостала (тон 2). Апостале любы Хрыста Бога, сьпяшайся выбавіць людзей бездапаможных: Той, да чыіх грудзей ты прыпаў, прыме цябе, калі прыпадзеш да Яго ў малітве, просячы разьвеяць туман бязбожжа і дараваць нам супакой і багацьце зьмілаваньня.(Двойчы)\nБагародзіца Дзева, радуйся, Поўная ласкі Марыя, Госпад з Табою; блаславёная ты між жанчынаў і блаславёны плод улоньня твайго, бо ты нарадзіла Збавіцеля душ нашых.\n2. Калі няма бласлаўленьня хлябоў:\nТрапар Апостала (тон 2 ). Апостале любы...


Закарпацкая міліцыя заклікае не губляць першыя вясновыя кветкі\nЗа знішчэнне раслін, занесеных у Чырвоную кнігу Украіны, закон прадугледжвае штраф у памеры 340-510 грыўняў з канфіскацыяй незаконна здабытага. З надыходам вясны пачынаецца масавая несанкцыянаваная гандаль рэдкімі відамі раннецветущих, эндэмічных, рэліктавых і занесеных у Чырвонуюкнігу Украіны раслін. Асаблівы размах яна набывае напярэдадні 8-га сакавіка. На рынках і вуліцах цяпер часта можна ўбачыць людзей, якія гандлююць белоцветом вясновым, пралеска беласнежны і шафранам. Пры гэтым некаторыя зрывае кветкі варварску, прама з цыбулінай. З прычыны такога штогадовага варварства паступова знішчаюцца цэлыя віды раслін. Ажыццяўляючы гандаль рэдкімі і знікаючымі відамі раслін, грамадзяне парушаюць заканадаўства Украіны. Нагадаем, што згодна з ст.90 Кодэкса Украіны аб адміністрацыйных правапарушэннях, знішчэнне відаў раслін, занесеных у Чырвоную кнігу Украіны, цягне за сабой накладанне штрафу на грамадзян ад 340 да 510 грн. з канфіскацыяй незаконна здабытагаІ на службовых асоб - ад 510 да 850 грн. з канфіскацыяй. За незаконнае набыццё і збыт раслін, занесеных у Чырвоную кнігу Украіны, ст.88-1 Кодэкса Украіны аб адміністрацыйных правапарушэннях прадугледжвае штраф у памеры ад 153 да 408 грн. Варта памятаць, што, купляючы букецік першацветаў, мы становімся саўдзельнікамі злачынства супраць прыроды.Як распавёў начальнік ўчастковых інспектараў міліцыі Иршавского райаддзела падпалкоўнік міліцыі Яраслаў Тодавчич, у цяперашні час на тэрыторыі Иршавского раёна праводзяцца прафілактычныя мерапрыемствы пад умоўнай назвай «Першацвет-2015». - Мы робім усё, каб абараніць першацвет, але нам патрэбна вашая дапамога. Таму заклікаем закарпатцев актыўна вучачыць у абароне вясновых першацветаў, -отметил падпалкоўнік Тодавчич. Віта Горзов Иршавский РА УМВД\n← Ровенская вобласьць: за... Да 1 чэрвеня ў Цярнопалі... →


Поўны парадак загрузкі бетонамяшалкі - Блог пра інструменты\nПры любых будаўнічых працах неабходна прытрымлівацца пэўнага парадку дзеянняў, каб вынік быў максімальна якасным. Дакладны парадак загрузкі бетонамяшалкі з'яўляецца адным з найважнейшых фактараў, ад якіх залежыць выніковае якасць раствора.\nБетонамяшалка - будаўнічае абсталяванне, прызначанае для падрыхтоўкі аднастайнай бетоннай сумесі.\nДля пачатку варта размежаваць бетон і цэмент, бо выкарыстоўваюцца яны для цалкам розных патрэб. Структурная складнік у іх адрозніваецца толькі наяўнасцю друзу (у цэменце яго няма), але на практыцы ёсць адрозненні.\nБетон выкарыстоўваецца для аб'ёмных работ: залівання падмуркаў, ростверка, маналітных сцен, калон і іншых элементаў больш за 2 см у таўшчыню. Звычайна заліваюцца ўсяго 1 раз на ўвесь тэрмін эксплуатацыі будынка, таму пажадана выкарыстаць матэрыялы максімальна высокай маркі.\nБетон неабходны пры заліванні падмуркаў, калон і іншых элементаў больш за 2 см у таўшчыню.\nЦэмент выкарыстоўваецца для больш тонкіх работ, прычым нярэдка можна сустрэць праслойкі па 3-5 мм, бо менавіта такія паказчыкі выкарыстоўваюцца пры працы з большасцю будаўнічых матэрыялаў. Таксама часам з цэменту адліваюцца малагабарытныя слупкі і панэлі, г.зн. тыя прадметы, для якіх выкарыстоўваць друз нельга па тых ці іншых прычынах.\nМарка - апорная здольнасць у суадносінах кг \_ гл?, Г.зн. М300 азначае, што 1 гл? Вытрымлівае да 300 кг.\nУ склад уваходзіць да 4 кампанентаў: цэмент, пясок, жвір і вада, прычым многія кампаніі рэалізуюць пясочна-жвіровую сумесь (ПГС), якая адразу змешваецца ў аптымальных суадносінах. Пясок і цэмент абавязкова промывается перад выкарыстаннем.\nСухая цэментная сумесь - гэта асноўны змацоўваюць матэрыял, прычым пажадана браць максімальна высокую марку, бо пры разбавке іншымі прымешкамі марка зніжаецца. Нават пры правільным захоўванні цэмент злежваецца, з-за чаго яго можна выкарыстаць потым выключна ў якасці низкомарочной сумесі.\nТабліца прымянення цэментных раствораў.\nПясок - асноўная прымешка, прычым гранулы яго бываюць рознага памеру, што істотна ўплывае на канчатковы вынік. Буйныя гранулы пяску могуць часткова кампенсаваць цэмент, але не больш за 7-10%, таму нельга на гэты фактар спадзявацца.\nЖвір - буйны запаўняльнік, непасрэдна ўплывае на трывальныя паказчыкі, а таксама спажываны аб'ём іншых дадаткаў. Неабходны для залівання масіўных трывалых вырабаў.\nВада - выкарыстоўваецца толькі пітная, без смецця, каб не нашкодзіць раствору. Патрабуецца звычайна ў невялікіх колькасцях.\nВарыянты змешвання і парадак\nІснуюць дзве паслядоўнасці загрузкі ў бетонамяшалку, прычым першая - для ручнога варыянту, а другая - для прамысловага. Пры ручной загрузцы шмат раствора зрабіць за адзін падыход не атрымаецца, тады як прамысловы варыянт заказваць выходзіць трохі даражэй, але і вынік якасней.\nРучная загрузка бетонамяшалкі пачынаецца са змешвання ў чашы міксера пяску і жвіру ў суадносінах 1.5: 1.5 альбо засыпання 3 доляй ПГС. Затым запускаецца міксер і высыпаецца 1 доля цэменту, а час на іх змешванне пажадана пакінуць 1 мін. І толькі на дадзеным этапе можна пачынаць заліваць ваду, прычым яе колькасць вар'іруецца ад 0.8 долі да 1.2 у залежнасці ад приготавливаемости раствора. Час замешвання - 2-3 хвіліны, пасля чаго можна спыняць міксер і атрымліваць ад яго атрыманую сумесь.\nПрапорцыі кампанентаў бетону.\nКалі рыхтуецца не бетон, а цэмент, то суадносіны пяску, цэменту і воды складзе 2: 1: 0.8.\nА вось прамысловы варыянт значна больш складаная, бо патрабуе большай дакладнасці:\nЗмешваюцца пясок і жвір у суадносінах 1: 1.5, дзякуючы чаму атрымліваецца максімальную якасць. Калі ж будзе падрыхтоўваюць цэмент, тады выкарыстоўваецца 1.4 долі пяску.\nЗмешваецца ПГС і цэмент, але працэс ўсё яшчэ адбываецца ў асобных сухіх ёмістасцях.\nЗаліваецца 70% вады ў автомиксер.\nМаксімальна хутка высыпаецца сухая сумесь, пасля чаго запускаецца кручэнне бетонамяшалкі.\nПраз 1 мін даліваецца што застаўся колькасць вады, прычым трэба ўважліва назіраць, бо далёка не заўсёды патрэбен менавіта запланаваны аб'ём.\nКалі парушыць паслядоўнасць, то можна на выхадзе атрымаць раствор з камячкамі ці недастатковае якасць. Варта памятаць, што пры доўгім мяшанні раствор будзе набіраць сілу, але гэта доўжыцца 23-30 мін, пасля чаго ідзе рэзка зваротны эфект, таму лепш не рызыкаваць.\nЧасам здараюцца непаразуменні, калі чарговасць загрузкі бетонамяшалкі парушаецца па якіх-небудзь прычынах, прычым заўважыць гэта атрымліваецца ўжо пасля запуску міксера, што ўсё ж не фатальна. Калі раствор атрымліваецца занадта вадкім, то трэба дадаць 10% крупнозерністой пяску або 5% цэменту ў залежнасці ад абставін, тады як для занадта густога заліваецца 5-10% вады.\nВарта памятаць, што нават у тых месцах, дзе не патрабуецца высокая якасць выніку (М100 хапае), лепш трохі пераплаціць, але зрабіць максімальна даўгавечную канструкцыю.\nМенавіта дзякуючы высокай марцы і трывалай канструкцыі падмуркі вытрымліваюць ціск пучинистых грунтоў, сезонных маразоў, падтаплення і іншыя нягоды.


Папа да пажылых святароў: старасць – гэта не хвароба, а прывілей | Каталіцкі Веснік\nПапа Францішак даслаў ліст да пажылых і хворых святароў Ламбардыі, якія сабраліся ў горадзе Караваджа з нагоды прысвечанага ім Дня братэрства.\nПапа адзначыў, што пажылыя і аслабленыя хваробай святары – не толькі аб’ект дапамогі, але і актыўныя дзеячы супольнасці: “Вы – носьбіты мар, насычаных памяццю, і таму вельмі важныя для маладых пакаленняў, бо вашы мары – гэта карані. Ад вас ідуць жыватворныя сокі для хрысціянскага жыцця і служэння”.\nУ канцы кароткага паслання Папа Францішак папрасіў удзельнікаў Дня братэрства аб малітве. “Я далёка ўжо не малады і не зусім здаровы”, — патлумачыў ён.\nпажылыя святары Папа Францішак старасць\t2021-09-17


Як выраўнаваць столь гіпсакардон - Блог пра рамонт\nНяроўныя паверхні ў кватэры - што можа быць горш? Хіба што забітая каналізацыя ці ўвесь час падпаленая электраправодка. Усё гэта патрабуе сур'ёзнага рамонту, але ў адрозненне ад электрыкі і каналізацыі, якія не прыкметныя воку, столь павінен быць выкананы асабліва ідэальна і роўна. Давайце разбярэмся, як выраўнаваць столь гіпсакардон сваімі рукамі, і чаму гэты варыянт адзін з самых папулярных?\nПадрыхтоўка перад мантажом\nЗ чаго пачынаецца рамонт столі? Перш за ўсё столь неабходна агледзець, каб высветліць, ці ёсць сур'ёзныя няроўнасці, наколькі яны вялікія, ці назіраюцца расколіны, пашкоджанні старой тынкоўкі і гэтак далей.\nЗвярніце ўвагу! Перад рамонтам трэба вынесці ўсю мэблю з пакоя. Яе таксама можна накрыць старой рыззём, а на падлогу, калі яго не планавалася рамантаваць, лепш настелен лісты кардона.\nБудзьце асцярожныя, тынк, які адвальваецца можа быць траўманебяспечнай. Вялікая, дарэчы, верагоднасць, што калі яе пласт зваліцца на гатовую гіпса-кардонныя канструкцыю, падвесны столь не вытрымае.\nДа пачатку мантажу, калі вы жывяце ў прыватным доме або на верхнім паверсе шматпавярховага дома неабходна праверыць і стан даху. Даху ў такіх дамах могуць працякаць, што ў сезон дажджоў прывядзе да неверагоднай волкасці ў доме, а то і да затаплення суседзяў знізу (калі такія маюцца).\nРашэннем абедзвюх праблем з'яўляюцца наступныя дзеянні. Калі дах працякае - варта яе падлатаць. Як-небудзь замяніць трэснута пакрыццё (напрыклад, старыя азбеставыя лісты), або пакрыць дах руберойдам і прасмалілі. У выпадку ж, калі стары столь увесь у расколінах, ці ж з драўлянай драніцы адвальваецца якая адстала тынкоўка, неабходна расколіны замазаць растворам клей-цэменту, а ўсё, што вісіць наверсе, акуратна зняць. Пры такіх працах абавязкова выкарыстанне рэспіратара і пальчатак. Часам не перашкодзіць каска.\nЦяпер трэба замераць ўсе бакі пакоя. Усе вымярэння праводзяцца пад столлю памяшкання - так дакладней можна выканаць выраўноўванне столі гіпсакардон. Замеры праводзяцца з дакладнасцю да 2-3 мм. Для гэтай мэты спатрэбіцца рулетка, чысты ліст паперы з загадзя намаляванай схемай пакоя і аловак або ручка. Калі пакой доўгая, замеры лепш праводзіць ўдваіх. У тым выпадку, калі столь высокі і давялося залезці на лесвіцу або зэдлік, варта выконваць тэхніку бяспекі, каб не ўпасці.\nВымяраць трэба ўсе чатыры бакі памяшкання. Чаму так? Часта бывае, што дзве паралельныя сцены могуць адрознівацца па даўжыні на 2-3 см, часам нават і 5 см. Таму нельга вырабляць разлікі, вымераўшы толькі адзін бок па даўжыні і шырыні, ёсць верагоднасць трохі памыліцца з канчатковымі вынікамі.\nКолькі трэба гіпсакардону\nЯк вырабіць разлік колькасці гіпсакардону? Ёсць два варыянты:\nСкарыстацца будаўнічым калькулятарам.\nПралічыць усё самому.\nНайбольш папулярныя памеры стандартнага гіпса-кардонныя ліста - 1,2? 2,5 м, г.зн. плошча аднаго ліста 3 м2. Падзяліце плошчу пакоя на плошчу аднаго ліста гіпсакардону і даведаецеся колькасць лістоў. У канчатковым выніку акругліце атрыманы вынік да цэлага ліку і купіце матэрыял з невялікім запасам.\nТак разлічваецца колькасць лістоў гіпсокартона на аднаўзроўневы столь. Калі ён будзе шматузроўневым і фігурным, расход гіпсакардону павышаецца.\nРазлік профіляў для каркаса\nСпатрэбіцца 2 выгляду профілю - накіроўвалы, UD, і які нясе, CD. З накіроўвалых усё проста - яго даўжыня роўная перыметры пакоя. Разгледзім такі прыклад. Дапусцім, што трэба ўсталяваць гіпса-кардонныя столь ў вузкім калідоры даўжынёй 4 м і шырынёй 1,5 м. Атрымліваем перыметр пакоя наступны:\nР = (4 + 1,5)? 2 = 11 м\nДаўжыня аднаго профілю 4 м, значыць, спатрэбіцца 2 шт. па 4 м, і 1 трохметровы, які трэба будзе разрэзаць напалову (як ужо паказвалася вышэй, неабходна пераканацца, што супрацьлеглыя сцены роўныя па даўжыні, для гэтага неабходна вымераць кожную сцяну асобна).\nАпорны профіль разлічваецца зыходзячы з таго, як будзе мацавацца гіпсакардон. Адна ўмова - адзін ліст мацуецца на тры (накіроўвалы і 2 апорных) профілю. Пры гэтым крайні профіль заходзіць пад першы ліст толькі напалову. Наступны ліст мацуецца на другую палову профілю і яшчэ на 2 паласы і гэтак далей. Па шырыні ліста таксама ідуць профілі, але ўжо не суцэльныя, а невялікія адрэзкі паміж апорнымі палосамі. Каб зручней было пралічыць, колькі метраў CD спатрэбіцца, можна намаляваць на лістку схему мацавання лістоў і прыкінуць па ёй, колькі штук металічных профіляў купіць. Гэтая схема яшчэ спатрэбіцца падчас мантажу.\nУласна, гіпсакардонныя лісты можна прымацаваць і прама да столі. Але гэта варыянт вельмі прымітыўны. Ён схавае расколіны, але ніяк не выраўнуе столь, а толькі паўторыць яго форму. Таму трэба рабіць каркас.\nНа адной са сцен адзначаем кропку, дзе плануецца мацаваць каркас. Яна можа знаходзіцца на адлегласці ў 5-10 см ад асноўнага столі. Калі столі занадта высокія, а пакой вузкая, лепш апусціць гіпса-кардонныя канструкцыю крыху ніжэй. Арыентуючыся на адзнаку на сцяне з дапамогай лазернага (вадзянога) ўзроўню трэба правесці па ўсім перыметры адну суцэльную лінію. Па ёй будзе мацавацца асноўны профіль.\nНакіроўвалы профіль усталёўваецца сваімі рукамі на сцяне з дапамогай саморезов дыяметрам 6 мм і даўжынёй 60 мм. Крок мацаванняў звычайна прымаецца каля 35-50 гл.\nКалі сцены бетонныя, тады неабходна ў профілі прасвідраваць адтуліны, прыставіць яго да лініі адзнакі і намаляваць кропкі для свідравання. Затым перфаратарам і свердзелам 6 мм робяцца неглыбокія адтуліны для дзюбеляў.\nЗвярніце ўвагу! Для свідравання бетону трэба выкарыстоўваць свердзелы з победитовыми наканечнікамі - звычайныя хутка сціраюцца, так як прызначаныя для працы з цэглай і блокамі. Не перашкаджала б загадзя пры дапамозе адмысловага прыбора вызначыць, ці няма ў сцяне арматуры ці электраправодкі. Калі нешта з гэтага маецца, тады мацаванне профіляў трэба перамясціць вышэй або ніжэй.\nКалі замацаваны асноўны профіль, ўсталёўваюцца падвешванні для апорных профіляў. Яны звычайна выглядаюць як рэгуляваныя спіцы ці ж металічныя паласы, выгінаецца ў выглядзе літары «П». Каб правільна замацаваць іх на столі, трэба ўзяць схему мацавання каркаса, якая была намаляваная раней. Па ёй на столі адзначаюцца лініі, дзе будуць мацавацца профілі, і з крокам у паўметра мацуюцца падвешванні.\nКалі гэты этап работы выкананы, можна мацаваць апорныя профілі і мацаваць іх да подвеса. Дзякуючы такой прадуманай канструкцыі столь можна пазбегнуць правісання столі і парэпання гіпсакардону. Калі столь будзе двух'ярусным, адзін узровень з іншым будуць злучаць кавалачкі профілю CD даўжынёй у 10 см (на ваша меркаванне) - гэта шырыня паміж ярусамі.\nАпорны профіль ўстаўляецца ў асноўны ўсутыч і мацуецца шрубамі. Для гэтага ўжываюцца маленькія саморезы, названыя сярод будаўнікоў «блыхамі» з-за свайго дробнага памеру. Іх разьба створана для прорезания тонкага металу, таму іх лёгка закручваць дрылём з бітай або акумулятарным шуруповёртом.\nЗвярніце ўвагу! Калі неабходна злучыць два падоўжных профілю, выкарыстоўваюцца адмысловыя крапяжы - крабы. Яны таксама дастасавальныя для месцаў, дзе профілю сыходзяцца накрыж. Таму пры куплі будматэрыялаў будзе нялішнім пралічыць усе стыкі і купіць патрэбную колькасць крабаў.\nНа этапе зборкі каркаса таксама варта правесці ўсю электраправодку, неабходную для якаснага асвятлення, і вывесці кабель у тыя месцы, дзе, як мяркуецца будуць знаходзіцца прыборы асвятлення. Ўсю праводку варта пракладаць ў гофре або металлорукаве і мацаваць да столі, каб яна не правісала. Звычайна пакідаюць запас кабеля, каб яго хапіла для падлучэння да люстры. Канцы правадоў зачышчаюцца і ізалююцца, а провад змотваецца ў невялікую бухту, каб не перашкаджаў працы.\nЗараз можна набіраць лісты. Іх варта акуратна падымаць, гіпсакардон далікатны і можа зламацца. Мацаваць іх да профілі можна самарэзамі па метале даўжынёй каля 2,5 см. Крок мацавання - прыблізна 5-7 гл.\nЗвярніце ўвагу! Калі саморез пракручваецца ў лісце, верагодна, ён не патрапіў у профіль ці ж ён сапсаваны. Тады трэба побач закруціць іншы. Калі саморез ня докручен, яго трэба або закруціць цалкам, каб не тырчала капялюшык, або выняць.\nКалі ёсць магчымасць, лісты лепш мацаваць са зрушэннем наступнага шэрагу на падлогу-ліста. Так памяншаецца верагоднасць узнікнення расколін у столі. Калі збіраецца двухузроўневы столь, заўсёды спачатку абшываецца першы ўзровень. Як гэта робіцца, можна паглядзець на відэа.\nКалі дзесьці ліст не стыкуецца, трэба акуратна падрэзаць яго краю або кут. Швоў паміж гіпсакардон практычна не павінна быць, інакш іх цяжка будзе замазаць, і ў гэтых месцах заўсёды будуць з'яўляцца расколіны.\nЗвярніце ўвагу! Трэба быць асцярожным з падганяннем ліста і адразанне ад яго лішніх частак. У адваротным выпадку будуць з'яўляцца непажаданыя шчыліны ці ж ад ліста будзе адрэзаная лішняя частка.\nПа ходзе мацавання лістоў у іх трэба рабіць акуратныя адтуліны для вываду кабеля асвятлення. Адтуліну адзначаецца на лісце, калі ён яшчэ не замацаваны. Затым па адзнацы яно выразаецца, і ліст мантуецца. У прарэз выводзіцца провад разам з гофрой.\nПасля таго як закручаны апошні саморез, швы ў гіпсакардонных лістах, якія засталіся ад іх, прашмароўваюцца шпакляваннем. На швы наносіцца армавальная самаклейная сетка. Пасля гэтага ўся столь грунтуецца і зашпаклёвывается фінішнай шпатлёўкай тонкім пластом за адзін-два разы.\nКалі пласт шпаклёўкі высахне, столь можна цалкам прогрунтовать і пафарбаваць водаэмульсійнай фарбай. Колер звычайна выбіраюць класічны - белы, але часам сустракаюцца і іншыя тоны. Пасля таго як фарба высахне, на столь можна ўсталёўваць люстры або свяцільні.\nУ гэтым відэа дэталёва паказана як зрабіць столь з гіпсокартона:


Сустрэча з віцэ-прэзідэнтам ЕІБ Вазілам Худакам\n5 жніўня 2019 года\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка адзначае беспрэцэдэнтную інтэнсіўнасць развіцця супрацоўніцтва Беларусі з Еўрапейскім інвестыцыйным банкам (ЕІБ). Аб гэтым ён заявіў 5 жніўня на сустрэчы з віцэ-прэзідэнтам ЕІБ Вазілам Худакам.\n"Для мяне важна з вамі сустрэцца яшчэ і таму, што я проста павінен па-чалавечы вам падзякаваць за тое супрацоўніцтва, якое ў нас сёння ўсталявалася. Смею запэўніць, што інтэнсіўнасць гэтага супрацоўніцтва і той узровень, на які выйшлі, яны беспрэцэдэнтныя", - падкрэсліў Кіраўнік дзяржавы.\nЁн адзначыў, што рамачнае пагадненне з ЕІБ было падпісана адносна нядаўна - у маі 2017 года. "Але гэта толькі рамачнае пагадненне было. А літаральна за мінулы год і за бягучы - 335 млн еўра - за паўтара года партфель Еўрапейскага інвестыцыйнага банка па Беларусі", - канстатаваў Прэзідэнт.\nАляксандр Лукашэнка адзначыў, што ЕІБ фінансуе ў Беларусі шэраг вельмі сур'ёзных праектаў. "Дзякуй, праўда, і іншым банкам, якія па гэтых праектах з'яўляюцца суінвестарамі", - сказаў ён.\nПрэзідэнт згадаў рэканструкцыю і мадэрнізацыю аўтамабільнай дарогі М7/Е28 Мінск-Ашмяны-граніца Літвы (Каменны Лог), рэканструкцыю адпаведнага аўтадарожнага пункта пропуску. "Гэта будзе такая дарога, як у нас на Гомель, Магілёў, Гродна. Гэта лагістычная прывабнасць. Вы ведаеце, што ёсць праблема з балтыйскім напрамкам", - заявіў беларускі лідар.\nАляксандр Лукашэнка ў цэлым падкрэсліў, што развіццё транспартнай інфраструктуры вядзецца не толькі ў інтарэсах Беларусі, але адыгрывае вялікую ролю ў міжнародным плане. "Мы разумеем, што для Еўропы, Расіі, Кітая гэта тысячакіламетровае акно праз Беларусь вельмі важна. І тое, што мы сёння тут з вамі робім, - гэта не толькі для Беларусі, гэта для ўсяго свету важнейшыя артэрыі", - адзначыў ён.\nПрэзідэнт нагадаў, што ў Беларусі ўжо рэканструяваны многія міжнародныя трасы, якія звязваюць Мінск з абласнымі цэнтрамі. "Інфраструктура цудоўная. Думаю, з цягам часу мы задзейнічаем і дарогу Поўнач-Поўдзень - гэта Санкт-Пецярбург-Адэса. Яна ў нас у вельмі добрым стане ў Беларусі, але ў іншых месцах за межамі ёсць праблемы. Думаю, гэта дарога будзе запатрабавана. Па ёй, вядома, можна нядрэнна перамяшчацца, але гэта не тая дарога, якая патрэбна сёння для нашага рэгіёна", - сказаў Кіраўнік дзяржавы.\nПрэзідэнт таксама даў станоўчую ацэнку ўдзелу ЕІБ у праектах, звязаных з навакольным асяроддзем. "Я чалавек ад прыроды, чалавек вясковы. Для мяне гэта важнейшы аспект", - заявіў ён.\nУ гэтым плане Аляксандр Лукашэнка згадаў праект па рэканструкцыі Мінскай ачышчальнай станцыі, садзейнічанне ў сферы жыллёва-камунальнай гаспадаркі. "Самае важнае, у чым вы нам дапамагаеце, - гэта мадэрнізацыя нашых кацельняў у ЖКГ. У нас лесу вялікая колькасць, дроў хапае, а мы спажываем для ацяплення больш за ўсё прыродны газ, а недзе яшчэ і нафтапрадукты. Гэта ненармальна", - адзначыў Прэзідэнт.\n"Шмат праектаў. Я вам за гэта вельмі ўдзячны і спадзяюся, што наша супрацоўніцтва будзе такімі ж тэмпамі развівацца, і мы знойдзем нейкія новыя напрамкі, якія будуць выгадныя для нас і вашага банка. Я гатоў быць гарантам, як і для іншых замежных банкаў. Мы заўсёды былі надзейным партнёрам. Гісторыя зусім малая (супрацоўніцтва Беларусі з ЕІБ. - Заўвага), але вельмі эфектыўная. Паўтара года і 335 млн еўра - гэта вельмі вялікі інвестыцыйны партфель", - рэзюмаваў Кіраўнік дзяржавы.\nУ сваю чаргу Вазіл Худак падзякаваў Аляксандру Лукашэнку за высокую ацэнку работы Еўрапейскага інвестыцыйнага банка ў Беларусі. "Вядома, гэта рэзультат таго, што Беларусь - вельмі дынамічная краіна, якая бурна развівается, дзе ёсць вельмі цікавыя магчымасці для ўкладання інвестыцый", - сказаў ён, дадаўшы, што ЕІБ арыентаваны менавіта на даўгачасныя ўкладанні, яго фінансаванне разлічана на 15-25 гадоў.\n"Такія доўгія інвестыцыі можна ўкладаць толькі ў тыя краіны, дзе ёсць устойлівае развіццё, ёсць аптымізм інвестараў у тым, што краіна сапраўды будзе развівацца і заставацца стабільнай. Гэта вельмі важна ў сённяшнім свеце, які поўны розных пагроз і нестабільнасці. Хацеў бы вам падзякаваць за тое, што ў такім напрамку краіну ведзяце", - падкрэсліў Вазіл Худак.


Апублікавана 15.09.2016 20:54\nЧалавек заўсёды імкнуўся засцерагчы сваё жыллё ад негатыўных замахаў. Сучасны чалавек жадае адзіноты, цішыні і спакою нашмат мацней, чым яго продкі, бо жыцьцё ў буйным горадзе «дыктуе» свае правілы, уласны звар'яцелы актуальны рытм, ад якога час ад часу хочацца зачыніцца, схавацца і пабыць сам-насам з самім сабой.\nЗараз мы б жадалі распавесці для вас аб такой цудоўнай рэчы, як прасценкі. Натуральна, многія гаспадыні вымавяць, што ў іх няма ніякай неабходнасці, бо ў доме вісяць звычайныя шторы, якія зачыняюць хату ад іншых вачэй, але па сутнасці яны будуць не маюць рацыю. Прасценкі на вокны - гэта не толькі толькі абарона ад іншага позірку з вуліцы, гэта яшчэ практычнасць, зручнасць ў эксплуатацыі і даўгавечнасць выкарыстання, што не ідзе ні ў якое супастаўленне з звычайнымі тканкавымі шторамі.\nУ цяперашні час сучасныя вытворцы даюць магчымасць пакупнікам адшукаць усё, што толькі пажадае іх душа альбо тое, што параім ім праф дызайнер, які займаецца ўладкавання дома. Прасценкі на вокны могуць быць зусім ўсіх колераў і кветак, фактуры і матэрыялу. Мы б рэкамендавалі наведаць вэб-сайт хттп: // ВВВ. алурол. ру /. Тут, як гаворыцца, ёсць, дзе разгарнуцца і звычайнай хатняй гаспадыні, якая рашыла падфарбаваць сваё жыллё і сапраўднаму праф дызайнеру інтэр'ераў.\nАдкрыты пірог з варэннем\nПярловая каша з гароднінай


Першыя крокі да святыні. Царква Раства Прасвятой Багародзіцы | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Культура » Першыя крокі да святыні. Царква Раства Прасвятой Багародзіцы\nЦарква Раства Прасвятой Багародзіцы. Шаркаўшчынскі раён, вёска Лужкі\nУ траўні 1985 года ў нашай сям’і нарадзілася трэцяе дзіця — сын Аляксандр. Старэйшай Святлане споўнілася шэсць гадоў, Валянціне — пяць, мне — трыццаць, а Людміла, жоначка мая, была зусім маладая і ўжо шматдзетная. Чаму шматдзетнай лічылася толькі яна?\nТак мне сказалі ў Першамайскім выканкаме горада Мінска, куды я прыйшоў стаць на асобную кватэрную чаргу для шматдзетных. Мяне строга паўшчувалі, маўляў, трэба ведаць не толькі закон, але і тлумачэнні, і ведамасныя інструкцыі, у якіх даходліва тлумачыцца, што бацька не раджае, значыцца, і шматдзетным не лічыцца. А калі так, то на льготную кватэрную чаргу паставіць права не маюць. З тым і пайшоў...\nЗрэшты, кватэра ў нас была службовая, двухпакаёвая, і месца ўсім хапала. Ведалі, савецкая ўлада нас без увагі не пакіне, а цяпер ёсць дзе жыць — і добра!.. Пасмяяліся з майго паходу і вырашылі, што, пэўна, ёсць шматдзетныя сем’і, каму жыллё больш неабходнае, а мы пачакаем...\nРасказаў маці, Зінаідзе Арсенцеўне, як хацеў стаць на чаргу на павелічэнне жылплошчы, думаў, што разам пасмяёмся. Маці паслухала і зусім не ў тэму гаворкі запыталася:\n— Калі вы думаеце дзяцей хрысціць?\nЗ гэтага самага моманту я і пачаў думаць пра Бога.\nУ тыя гады, хоць і пайшло паслабленне да прызнаных дзяржавай канфесій, але толькі не для камуністаў, якім быў я. Асноўная маса членаў партыі ўпотайкі дзяцей хрысціла, пачаў дапытвацца і я, як тое зрабіць.\nІ цяпер не магу зразумець, што падштурхнула на гэты крок, але хрышчэнне дзяцей пачаў лічыць сваім бацькоўскім абавязкам. Даволі хутка знайшліся добрыя людзі і падказалі...\nУ спрыяльны момант прапанаваў Людміле тайна пахрысціць дзяцей, як тое робяць усе ці амаль усе партыйныя кіроўцы, і нават агучыў план. Адказ жонкі агаломшыў:\n— Чаму толькі дзяцей?.. Я таксама нехрышчоная...\nАказалася, што не ва ўсіх сем’ях камуністаў, якімі былі і бацькі Людмілы, дзеці хрышчоныя.\nУ нашай сям’і старэйшага брата Уладзіміра і мяне пахрысцілі яшчэ маленькімі ў пяцідзясятыя гады мінулага стагоддзя ў горадзе Ліда, а малодшага Алеся, які нарадзіўся ў саўгасе Гарадзец Шаркаўшчынскага раёна, што на Віцебшчыне, тата наўмысна пакінуў нехрышчоным, казаў, што вырасце, і няхай сам прыме рашэнне, трэба яму вера ў Бога ці не.\nУжо даросламу маці і тата неаднойчы пераказвалі, што бабуля Елізавета Парфенаўна наўмысна прыязджала ў Ліду толькі з адной мэтай: унукаў пахрысціць!.. І зноў жа, тайна. Калі тата, афіцэр Савецкай арміі, з сутачнага дзяжурства вярнуўся дадому і, як заўсёды, павітаўся: «Вітаю хрышчоных і нехрышчоных...» — бабуля з запалам і гонарам адказала:\n— Няма, дарагі зяцёк, у тваёй сям’і больш нехрысцяў!.. Усе хрышчоныя!..\nМеншы брат жыў ў Мурманску, але на той момант, калі планавалася хрышчэнне маёй сям’і, ён з дачушкай Юляй таксама гасцяваў у бацькоў.\nРодных мне людзей на святую дзею сабралася ажно шэсць чалавек, заставалася найгалоўнейшае — знайсці бацюшку. Дапамагла маці Зінаіда Арсенцеўна і дзядзька Іосіф Мікалаевіч Мірончык, муж маёй роднай цётачкі Веры Іванаўны, якія жылі ў саўгасе Гарадзец. Ім як самым блізкім родзічам я цалкам даверыўся.\nБацюшка Генадзій, у міры Генадзій Аляксандравіч Ананька, пагадзіўся нас пахрысціць. На той час ён быў настаяцелем прыхода царквы Раства Прасвятой Багародзіцы ў мястэчку Лужкі ў саўгасе «Гарадзец».\nХочацца адзначыць, што царква ў Лужках — з даўняй гісторыяй. Пабудавана ў 1794 годзе, фінансаваў будаўніцтва полацкі ваявода Валерыян Жаба. Царква не зачынялася і ў савецкі перыяд. Як сведчаць энцыклапедыі, гэта помнік архітэктуры пераходнага перыяду ад барока да класіцызму. У 1831 і 1885 гг. храм быў пашкоджаны пажарам. У 1934-м прыбудаваны прытвор з двух’яруснай чатырохграннай званіцай. Адметная царква і абразамі 17–18 ст., сярод якіх «Ражджаство Хрыстова», «Ісус Хрыстос, які бласлаўляе дзяцей», «Маці Божая Адзігітрыя», «Святы Мікалай» (залачоная рыза выканана ў 1794 г. лужкоўскім злотнікам Янам Жыгелем). Ёсць легенда, што калісьці знаходзіўся ў царкве абраз работы славутага Андрэя Рублёва.\nНемалаважны факт, што доўгі час настаяцелем царквы Раства Прасвятой Багародзіцы ў мястэчку Лужкі служыў протаіерэй Іван Цітовіч, бацька народнага артыста СССР Генадзія Іванавіча Цітовіча, стваральніка Дзяржаўнага народнага хору БССР.\nСёння хор, які стварыў Генадзь Іванавіч, носіць імя свайго стваральніка і вядомы далёка за межамі нашай краіны.\nПротаіерэй Генадзій (Г. А. Ананька) і Іосіф Мікалаевіч Мірончык былі даўнімі сябрамі, яшчэ з дзяцінства. У пасляваенныя гады вучыліся ў школе і да прыняцця бацюшкам царкоўнага сану разам працавалі ў саўгасе.\nКаб у царкве правесці хрышчэнне такой колькасці людзей, ніхто нават і размовы не вёў. Усе, у тым ліку і я, афіцэр савецкай міліцыі, баяліся пераследавання з боку партыйных чыноўнікаў, а яны яшчэ даволі грозна і нецярпіма адносіліся і да свяшчэннікаў, і да вернікаў, асабліва калі ў правядзенні культавых абрадаў былі заў-\nважаныя камуністы. Месцам для хрышчэння цётачка Вера прапанавала свой дом.\nЗаўважу, што Лужкі і Гарадзец да 1939 года ўваходзілі ў склад Польшчы. Калі наша сям’я ў 1957 годзе, услед за татам пасля яго звальнення з арміі, прыехала на месца яго новай работы, у нас з’явіліся не толькі сябры, але і сваякі.\nІосіф Мікалаевіч Мірончык быў тутэйшы, з вёскі Жарсцвянка, а мая цётачка, Вера Іванаўна Дубінчык, прыехала да нас у госці з Асіповіцкага раёна, з вёскі Карытнае. Яны пакахалі адно аднаго, і цётачка засталася, пажаніліся, нарадзіліся дзеці Валянціна, Людміла і Васіль. Мы жылі весела, дружна, адной сям’ёй.\nУ жніўні 1988 года ў саўгасе Гарадзец, у доме па вуліцы Маладзёжнай, глыбокім вечарам тайнае хрышчэнне адбылося.\nСпярша бацюшка хрысціў старэйшых: Людмілу, маю жонку, і брата Аляксандра. Хроснымі былі Іосіф Мікалаевіч і Тамара, нявестка гаспадароў. Дзяцей, Святлану, Валянціну і Аляксандра, хрысцілі пазней, хроснымі былі мой брат Аляксандр, які толькі што прыняў праваслаўную веру, і Людміла Мірончык, мая стрыечная сястра.\nГэтую гісторыю цяпер я, дзядуля, і бабуля Люда часта пераказваем нашым унукам. Яны паверыць не могуць, што свята хрышчэння некалі было забаронена і іх бацькі ахрышчаны тайна.\nЗ вялікім задавальненнем мы заўсёды прыязджаем у аграгарадок Гарадзец да сястры, цёткі і бабулі Валянціны — на тую самую вуліцу Маладзёжную, бываю і ў Лужках.\nЗагаловак у газеце: Першыя крокі да святыні\n2317 Чаму беларусы не спяшаюцца прышчапляцца?


05 сакавік 2014, 17:11\nАмбасадар Украіны Ежэль: Я ганаруся ўкраінскімі вайскоўцамі\nУкраінскі амбасадар у Менску Міхаіл Ежэль сёньня на спэцыяльнай прэсавай канфэрэнцыі заявіў, што лічыць цяперашні ўрад Украіны легітымным. Ён падкрэсьліў, што ўкраінскія дыпляматы ў Беларусі служаць украінскаму народу і прадстаўляюць ягоныя інтарэсы на тэрыторыі Беларусі.\nАдказваючы на пытаньне Радыё Свабода, колькі ўцекачоў з Украіны папрасілі прытулку ў Беларусі пасьля пачатку палітычнага крызісу, амбасадар заявіў, што яму невядома ніводнага такога выпадку.\n«Украінскі бок расцэньвае дзеяньні расейскага боку як агрэсію, якую неабходна спыніць», — заявіў 5 сакавіка амбасадар Ежэль. Дыплямат, які мае вайсковае званьне адмірала і раней займаў пасаду міністра абароны Ўкраіны, адзначыў:\n«Ня трэба казаць гэтага слова — „імгненна“. Войскі імгненна не выводзяцца. Трэба плянава, павольна вывесьці войскі з тэрыторыі Ўкраіны. Ня можа быць дэмакратыі на штыках. Ня можа! Калі заўтра штыкі, то пасьлязаўтра будзе і партызанская вайна. І гэтак далей, і гэтак далей. Пачаць ваенныя дзеяньні —проста, спыніць — вельмі цяжка... У выпадку рэальных ваенных дзеяньняў пераможцаў ня будзе. Будуць сьлёзы, горыч і страты».\nАмбасадар Ежэль заявіў, што ў Крыме ідзе шалёны ціск на ўкраінскіх вайскоўцаў:\n«Працягваюцца актыўныя спробы прымушаць вайскоўцаў з Узброеных сілаў Украіны адмовіцца ад прысягі, скласьці зброю і перайсьці на бок Узброеных сілаў Расейскай Фэдэрацыі альбо сэпаратыстаў так званага „ўраду Крыму“. Ну вы можаце сабе ўявіць, што гэта такое?! Я сабе ўяўляю, каб кіраўнік нейкай аўтаноміі Расеі, нават легітымны (чыста ўмоўны прыклад — Татарстану альбо Габрэйскай аўтаномнай вобласьці), раптам заявіў пра тое, што ён падпарадкоўвае сабе Ўзброеныя сілы ды ўсе іншыя сілавыя структуры на ягонай тэрыторыі. Я ўяўляю рэакцыю, якая была б з боку Расейскай Фэдэрацыі. А калі б ён яшчэ раптам папрасіў дапамогі ў каго-небудзь...»\nКіраўнік дыпмісіі назваў «адкрытай хлусьнёй» заявы расейскіх чыноўнікаў і журналістаў пра нібыта перасьлед расейскамоўнага насельніцтва ва Ўкраіне, з-за чаго яно нібыта сотнямі тысяч пакідае краіну. Гэтыя словы далі мне падставу спытацца: колькі грамадзянаў Украіны зьвярталіся ў амбасаду з просьбаю дапамагчы ім уладкавацца ў Беларусі?\nАмбасадар Ежэль на гэта адказаў:\nВельмі дзіўная рэч атрымліваецца. Калі чалавек любіць сваю радзіму, то ў Расеі ён — патрыёт, ва Ўкраіне ён — бандэравец\n«Ні-во-дзін грамадзянін Украіны не зьвяртаўся да мяне з просьбай дапамагчы ў пераезьдзе ў Беларусь і ў працаўладкаваньні тут. Можна розныя міты ствараць на гэтай глебе. Вось гавораць, што па Ўкраіне ходзяць узброеныя бандыты, бандэраўцы. Вельмі дзіўная рэч атрымліваецца. Калі чалавек любіць сваю радзіму, то ў Расеі ён — патрыёт, ва Ўкраіне ён — бандэравец.\nШчыра кажучы, трэба хаця б вывучыць, хто такі Бандэра і за што ён ваяваў. Папракаюць нас — „нацыяналісты“. Калі ты любіш сваю Радзіму, чаму ты нацыяналіст?!»\n«Абсалютна правільным» назваў амбасадар Ежэль рашэньне новых украінскіх уладаў аб прысваеньні забітым на Майдане званьня Героя Ўкраіны. Сярод іх і беларус Міхаіл Жызьнеўскі:\n«Я лічу, што гэта абсалютна правільнае рашэньне. Гэтыя людзі стаялі за праўду. Яны былі жывымі мішэнямі, якіх расстрэльвалі. Ёсьць ашаламляльныя лічбы, калі з 25 забітых 9 былі забітыя стрэлам у левае вока. Гэта ж трэба было так мэтадычна, спакойна зь нейкага свайго логава снайпэру проста страляць, груба кажучы, балавацца і цэліць у левае вока.\nЯ думаю, калі такая падзея адбудзецца, то, як у нас гавораць, „узнагарода знойдзе героя“. І ўсё, што з гэтай узнагародай зьвязанае, сама ўзнагарода, ушанаваньні і льготы будуць дадзеныя бацькам гэтага грамадзяніна Беларусі».\nУ Раду ўнесены законапраект аб уступленьні ў НАТО\nЛаўроў: Масква ня можа загадаць салдатам у Крыме вярнуцца на базу


«Беларусбанк» атрымаў дыплом «Мецэнат культуры Беларусі 2016» (прэс-рэліз)\nУрачыстая цырымонія адбылася 13 красавіка 2017 года ў Малой зале Палаца Рэспублікі. ААТ «ААБ Беларусбанк» атрымала дыплом «Мецэнат культуры Беларусі 2016 года» за ўклад у равіццё і папулярызацыю беларускай культуры. Дарэчы, гэта ўжо трэцяя падобная ўзнагарода банка. За падтрымку праектаў рэспубліканскага і міжнароднага ўзроўню дыпломы «Мецэнат культуры Беларусі» былі ўручаны «Беларусбанку» ў 2015 і 2016 гадах.\n«Як камерцыйная арганізацыя банк апрыёры павінен у аснову ставіць эканамічную выгаду. Але будуючы паспяховы бізнес, мы арыентуемся не толькі на атрыманне прыбытку. Многае робім для ўмацавання сацыяльнага дабрабыту нашай краіны і, канешне ж, росквіту культуры Беларусі. Абавязак кожнага з нас – берагчы і ўзбагачаць яе, перадаваць з пакалення ў пакаленне. Таму падтрымка культуры – адна з найважнейшых сацыяльна значных праграм “Беларусбанка”. Мы надавалі і будзем надаваць гэтай сферы пільную ўвагу», – падкрэсліў намеснік старшыні праўлення ААТ «ААБ Баларусбанк» Уладзімір Стрыхар.\nТрадыцыя ўзнагароджваць мецэнатаў існуе адвеку. У Беларусі яна адрадзілася ў 2012 годзе. Гэта форма ўдзячнасці міністэрства культуры бізнесу за фінансаванне міжнародных кіна- і тэатральных фестываляў, музычных форумаў, конкурсаў, дапамога па стварэнні і ўстаноўцы помнікаў знакамітым асобам, уклад у развіццё ў Беларусі музейнай справы і арганізацыю буйных выставачных праектаў.\nКалі гаварыць пра канкрэтныя праекты, неабходна ўзгадаць, што ў 2016 Год культуры «Беларусбанк» выступіў Генеральным партнёрам конкурса на стварэнне твораў для драматычнага тэатра «Францыск Скарына і сучаснасць», прысвечанага 525-годдзю з дня нараджэння беларускага першадрукара і 500-годдзю беларускага кнігавыдання. Пры фінансавай падтрымцы банка ў мінулым годзе прайшло традыцыйнае свята «Купалле» («Александрыя збірае сяброў») у аграгарадку Александрыя Шклоўскага раёна Магілёўскай вобласці. Таксама «Беларусбанк» выступіў Генеральным партнёрам III Мінскага Каляднага конкурса вакалістаў, аказаўшы Нацыянальнаму акадэмічнаму Вялікаму тэатру оперы і балета Рэспублікі Беларусь бязвыплатную (спонсарскую) дапамогу на фарміраванне прызавога фонду. На сродкі банка для Гомельскага палацава-паркавага ансамблю набыты ўнікальны музейны экспанат і найважнейшы гістарычны дакумент – фотаальбом «Homel 1911» з выявамі відаў парка і інтэр’ераў палаца. Дабрачынную дапамогу ад банка атрымаў ансамбль «Харошкі».


Трэцяя хваля каранавіруса аказалася самай цяжкай для Германіі, сказала Меркель. Яна дадала, што вакцынацыя па-ранейшаму «самая важнае зброя ў барацьбе з пандэміяй», піша РБК.\nКолькасць інфікаваных каранавірусам «занадта вялікая», а загружанасць аддзяленняў інтэнсіўнай тэрапіі зноў расце, сказала канцлер Нямеччыны Ангела Меркель.\n«Трэба сказаць, што трэцяя хваля стала самай цяжкай для нас», — адзначыла яна на адкрыцці Міжнароднай прамысловай выставы ў Гановеры (цытата па Die Welt).\nСа слоў Меркель «самай важнай зброяй у барацьбе з пандэміяй» застаецца вакцынацыя, у той час як тэставанне на COVID-19 дапамагае ўладам «пабудаваць мост» насустрач нармалізацыі.\nКолькасць інфікаваных каранавірусам у Германіі пачала расці ў пачатку сакавіка. Калі ў пачатку таго месяца ў ФРГ за суткі выяўлялі ад 5 тыс. да 11,3 тыс. інфікаваных, дык да 7 красавіка паказчык вырас да 30,3 тыс. чалавек, вынікае са звестак Універсітэта Джонса Хопкінса. Усяго ад пачатку пандэміі ў Германіі зарэгістравалі больш за 3 млн інфікаваных каранавірусам, памерлі ад захворвання 78,5 тыс. чалавек.\nЕўракамісія абвясціла аб пачатку трэцяй хвалі каранавіруса ў Еўропе 19 сакавіка. Тады міністр аховы здароўя Германіі адзначаў, што «ў Еўропе яшчэ недастаткова вакцыны, каб спыніць» новы рост інфекцыі.\nУсяго ў Еўропе ўхвалена выкарыстанне чатырох вакцын супраць каранавіруса — гэта прэпараты ад амерыканскіх кампаній Pfizer, Moderna і Johnson & Johnson, а таксама брытанска-шведскай AstraZeneca.\nУлады ЕС планавалі пачаць масавую вакцынацыю, якая, як меркавалася, дазволіла б паступова вярнуцца да нармальнага жыцця, з пачатку гэтага года. Аднак паўнавартаснай рэалізацыі прышчэпачнай кампаніі перашкодзіў недахоп вакцыны — з розных прычын фармкампаніі не змаглі паставіць патрэбную колькасць доз.


Як правільна рыхтаваць страва і камбінаваць прадукты ў ім.\nРэцэпт рыбы пад марынадам. Рыхтуем смачна.\nРыба пад марынадам знаёмая ўсё яшчэ з савецкіх часоў. Тады яе падавалі усюды: ва ўстановах грамадскага харчавання розных узроўняў, рыхтавалі для хатніх святаў і для паўсядзённага стала. І гэта зусім не дзіўна, улічваючы абмежаваную колькасць прадуктаў таго часу.\nАле і цяпер многія любяць такую страву за яго пажыўнасць, рэзкі густ і лёгкасць ў падрыхтоўцы.\nЧаму рыба пад марынадам такая папулярная\nПраз гады распаўсюджанасць гэтай стравы не зменшылася, і мы паўтараем рэцэпты мам і бабуль. Але зараз ёсць значна больш магчымасцяў надаць ежы незвычайны густ.\nПа-першае, гэтага можна дасягнуць за кошт выкарыстання рознай рыбы. У традыцыйным рэцэпце выкарыстоўваецца хек, але калі вы возьмеце больш тлустае філе сома ці ўвогуле чырвоную рыбу, водар і густ будзе зусім іншым, нягледзячы на тое, што асноўныя інгрэдыенты мяняцца не будуць.\nПа-другое, ёсць магчымасць паэксперыментаваць з складнікамі марынаду. Па класічным рэцэпце ў яго дадаюць моркву, лук і таматавую пасту. Але сучасныя гаспадыні пачалі дапаўняць яго шынкамі, коранем салеры, балгарскім перцам і свежымі памідорамі. Спрабуйце, і вы абавязкова знойдзеце варыянт, які будзе падыходзіць больш за ўсё да вашых гастранамічным перавагам.\nІ, па-трэцяе, прыправы і спецыі. Пагадзіцеся, складана надаць стравы новы густ, калі ў вольным доступе ёсць толькі соль, перац і лаўровы ліст. Цяпер жа вытворцы ствараюць адмысловыя сумесі для рыбы, але вы можаце свабодна стварыць яе самастойна. Напрыклад, дадаць трохі насення гарчыцы або кунжуту. Або для больш насычанага колеру і густу дадаць куркуму і кары.\nЯк правільна рыхтаваць\nПрыводзім базавы рэцэпт, на аснове якога вы зможаце фантазіяваць і дапаўняць яго ўласнымі складнікамі.\nКолькасць прадуктаў можна браць у адвольным аб'ёме, але старайцеся, каб вага рыбы і гародніны быў прыкладна аднолькавым.\nсвежая ці марозіва рыба\nмолаты перац і соль\nРыбу маім і чысцім ад лускі і вантроб. Можна нарэзаць тонкімі парцыённымі кавалкамі разам з хрыбтом, але лепш разабраць яе на філе.\nРазаграваем патэльню з раслінным алеем. Кожны кавалачак абвальваюць у пакуце і абсмажваем.\nПакуль рыба рыхтуецца, шаруе моркву, здрабняем лук адвольным спосабам (паўколамі або кубікамі) і наразаем перац тонкімі палоскамі. Тушым іх на іншы патэльні.\nУ гародніна дадаем таматавую пасту. У яе можна ўсыпаць соль, перац і любімыя вострыя прыправы, калі вы лічыце, што яна занадта нясмачная.\nПерыядычна дадавайце ў марынад крыху вады і рыхтуйце на павольным агні, каб гародніна не смажыліся, а менавіта тушыліся.\nУ глыбокую пасудзіну выкладваем пласт марынаду, потым рыбу, і зноў гародніна. Колькасць слаёў будзе залежаць ад прадуктаў, але апошні шар павінен абавязкова складацца з гародніны.\nПакідаем астываць пры пакаёвай тэмпературы прыкладна на паўтары гадзіны, а потым можна прыбраць у халадзільнік.\nСтрава падаецца халодным і, як правіла, хутка знікае са стала. Але, як паказвае практыка, вялікая порцыя рыбы пад марынадам можа стаяць у халадзільніку досыць доўгі час, галоўнае насыпаць яе чыстай лыжкай, каб страва не пракісла.\nПа такім жа рэцэпце свабодна можна прыгатаваць гэтую страву ў мультиварке, паступова дадаючы інгрэдыенты.\nДля разнастайнасці можна ўнесці ў гэты рэцэпт такія карэкціроўкі\nРыбу перад Обжарка абкачаць не толькі ў пакуце, але і ў соевым соўсе. Асабліва смачнай атрымаецца чырвоная рыба, прыгатаваная такім чынам.\nЗамест таматавай пасты або падліўкі можна ўзяць звычайныя памідоры, абліць іх кіпенем і тушыць разам з астатняй гароднінай. На распаленай патэльні яны паступова растворацца да аднароднай масы.\nВыкарыстоўвайце ў марынадзе іншую агародніну: шынкі, баклажаны ці корань салеры.\nНарэзаць агуркі тонкімі лустачкамі і ўпрыгожыць салата\nСуп з лука-порея\nВітаміны для прыгажосці вуснаў\nПравільны гараскоп на тыдзень 8-14 студзеня 2018\nЛук рэпчаты - крыніца вітамінаў\nШарлотка ў мікрахвалеўцы\nАнтыцэлюлітны ванна з эфірнымі алеямі\nЯк вызначыць па руцэ, у якім узросце памрэ чалавек: Урокі хірамантыі\nШто падарыць на Дзень святога Валянціна жонцы? Незвычайныя парады і падарункі\nФранцузскі соус (вінегрэт)