Kaukaz Elbrus | HenrykTramp\nKaukaz Elbrus 5642m npm.\nNa dworcu kolejowym byłem pół godziny przed odjazdem pociągu. Siedziałem przed wejściem na chodniku popijając mój napój z bąbelkami. Koło mnie stał plecak , który swoimi rozmiarami straszył przechodniów. Zastanawiałem się jeszcze chwile czy spakowałem wszystko, jakby to miało teraz jakieś znaczenie. Padał drobniutki deszczyk, a ja popalałem papieroska. W myślach prześwietliłem plecak dla uspokojenia duszy i wyliczałem wszystko z pamięci: ciepła kurtka, spodnie, ochraniacze, stuptupy, skarpety, bielizna przeciwpotowa, czapki, rękawiczki, śpiwór puchowy, buty, czekan, czołówka, menażka, gaz, moje ulubione batoniki, napój izotermiczny, aparat fotograficzny, kalimata itd., itd. Zdawało mi się że ta wyliczanka nie ma końca. I tak nigdy nie wiadomo do końca czy wszystko jest zabrane, czy wszystko, co trzeba, zostało zapakowane, taka zawsze myśl towarzyszy zapinaniu plecaka. Do paru rzeczy zawsze mam jakąś wątpliwość. Ale pomyślałem: Przecież to Kaukaz, sam odpowie na to pytanie już na miejscu.\nWciskając w pociągu plecak na półkę mogłem oddać się lekturze w drodze do Przemyśla. Na miejscu miałem jeszcze chwilę, więc kupiłem w kantorze trochę twardej waluty ukraińskiej i rosyjskiej. Dolar i tak był podstawą bytu tam, gdzie się udawałem, ale trochę drobnych nigdy nie zaszkodzi. Na stronę ukraińską nie miałem połączenia. Złapałem autobus rosyjski, który zabrał mnie na drugą stronę. Oczywiście nie pomyślałem, że to takie proste. Na granicy Ukrainiec stwierdził, że nie pasuję do tego towarzystwa i wyróżnił mnie trochę. Nie chciałem zostać mu dłużny w ramach naszej odwiecznej przyjaźni polsko-radzieckiej, wiec i ja za jego spostrzegawczość wyróżniłem go osobiście. Po przypieczętowaniu naszej przyjaźni przekroczyłem granicę. Jadąc nocą przypominały mi się chwile, ile to już razy od trzydziestu lat nasze bliskie spotkania kończyły się uściskiem dłoni. Chociaż i bywało tak, że w nagrodę wyróżniono mnie w sposób szczególny. Zakazem wjazdu na pięć lat. Krótkie rozpamiętywanie zakończyło moją krótką podróż za wschodnią granicę. Dalsza podróż jest możliwa ponieważ posiadam w paszporcie pieczątki AB, które są wymogiem wyrwania się na Kaukaz. Jest to jedyna szybka przepustka do Rosji. Zdobyłem bilet do pociągu tzw. „kupiejny”, który jest kilka dolców droższy od biletu „plackartne”. Gwarantowało mi to miejsce w czteroosobowym przedziale, a nie w wagonie otwartym, gdzie spać się kładzie jeden za drugim, wzdłuż wagonu jak rybki w konserwie. Odwiedziłem ten wagon z ciekawości w czasie jazdy i czułem wtedy jaki to wielki dar mnie spotkał, mając przedział czteroosobowy. Choć nie powiem, towarzystwo rozbawione, silnie zakrapiane, przy śpiewach w zaduchu swoich towarzyszy. Widok mało przyjemny, ale jaka atmosfera! Biorąc jednak pod uwagę jazdę ponad 40 godzinną, doceniłem zalety swojego miejsca.\nPodróż do Piatigorska uatrakcyjniają jedynie przystanki na dworcach, gdzie można kupić od handlarzy ciepłe posiłki, czy napoje. Przyznam się, że te widoki trochę mnie szokowały. Ludzie w najróżniejszym wieku, krzyczący z wyciągniętą ręką, oferując „delikatesy” biedy. Luksusowy towar, jak nóżka od kurczaka i gorące, całe ziemniaki, zapakowane w worek foliowy. Babcie sprzedające bułeczki, które same upiekły i herbata domowa, w starej butelce do napojów. Widok przygnębiający i myślę, że nazywanie ich handlarzami jest ujmą dla tych ludzi. Jest to walka o przetrwanie ludzi młodych i bardzo starych w „dobrobycie” sowieckim. Nagroda od władz za swój oddany „demokratyczny” głos. Tu można zauważyć również jak posiadanie munduru, co prawda kolejowego, ma znaczenie dla ogółu. Oznaki władzy nie raz dają o sobie znać. Wagon pięknie przyozdobiony w sztuczne kwiatki, rozwieszone pod sufitem umilają podróż. Kawka, owszem, własna lub zalana jedynym szybkowarem znajdującym się w ścianie na końcu wagonu. Teoretyczny wrzątek i jedyna ciepła woda. Toaleta mnie nie zaskakuje ,ponieważ znam ten dobytek od lat kilkudziesięciu i wiem, że można zrobić tam wszystko stojąc na blaszanej misce. Trzeba złapać tylko ten rytm jaki nadaje pociąg i cieszyć się z atrakcji jakiej nigdzie indziej nie spotkamy. Zamykane regularnie przed i po większych mijanych miejscowościach. Atrakcją również tej podróży są kontrole graniczne, odbywające się w nocy i masa pytań „gdzie”, „po co”, „co masz”, i wypełnianie dodatkowych dokumentów. Otrzymuję też pisemne potwierdzenie wjazdu na teren Federacji Rosyjskiej, które należy zachować. Ale czy to nie jest miłe. Nowi ludzie, nowe twarze i nowe doznania. Zawsze uważałem, że przebywanie w „swojskich” klimatach nadaje sens i cel podróży. Lubię, że w każdej chwili podróży otoczenie nie pozwala zapomnieć gdzie się człowiek znajduje. Nowe doświadczenia i niedogodności mają swój specyficzny charakter, który jest mi potrzebny. Tu nie można zapomnieć, że jestem w drodze.\nW Piatigorsku wymieniam trochę drobnych dolców na zakup następnego biletu, ponieważ wszędzie trzeba płacić rodzimą walutą. Każda inna nie wchodzi w grę, a to jest zawsze mały problem. Odwiedzam restaurację, żebym mógł spróbować starym zwyczajem potraw regionalnych. Nie ma ich za dużo ale miła obsługa „krasiwych” dziewczyn rekompensuje i pozwala na zapomnieniu o sposobie ich podania. Powinienem jeszcze się zarejestrować, wypełnić formularz meldunkowy w tzw. OVIR, ale przyznam się, że sama pamięć o tym mi wystarczała i nie miałem na to żadnej ochoty. Miałem jeszcze przed sobą dość formalności które były dla mnie ważniejsze. Zapytanie milicjanta o dobry hotel w centrum wywołało takie zdziwienie, że odebrało mu mowę na kilka chwil. Dwa jeszcze pytania czy „dobry” i „czy to jeszcze w centrum” przywróciło mu mowę. Skomplikowane tłumaczenie dojazdu do hotelu skończyło się moją propozycją przejazdu radiowozem. Ale po chwili wiedziałem, że przesadziłem. Był czerwony, choć nie świeciło słońce, ale na pewno czerwony z przekonania. Dał temu upust na zakończenie naszej rozmowy uświadamiając mi o powadze władzy radzieckiej, wdeptując mnie krzykiem w podłogę w „bocianim gniazdku” z napisem GAI. A ja tylko chciałem się przejechać radiowozem.\nDługi spacer skończył się w recepcji hotelu. Ciężki plecak i moje trapery już się nie spodobały na wejściu, co można było zauważyć. Ale na szczęście w tej branży istnieje dolec który szybko jedna sobie ludzi. Stawka wyjściowa – pięćset rubli. Szeroki uśmiech i propozycja: dwie stówy. Jeszcze szerszy uśmiech recepcjonistki. Cztery stówy. Zagajam o wyjątkowej urodzie i proponuje dwie i pół. Dupa. Staje na trzech i daje paszport. Paszport pod ladę, dostaję klucz. Zgłaszam się do kierownika piętra, który przyznaje pokój, ale muszę wykazać się cierpliwością. Kierowniczka trzyma szklaneczkę z gorzałą i jest w uścisku mniejszego od niej mena. Gość śpiewa, mi się ziewa, ale muszę wysłuchać do końca. Kierowniczka prowadzi mnie do pokoju, mówiąc całą drogę, co mi nie wolno i gdzie jest toaleta i prysznic. Duże łóżko, umywalka, prysznic w końcu korytarza. Wystarczy. Zdjąłem trapery wyjąłem konserwę i nastała ciemność. Poleciałem do kierowniczki piętra i dostałem szoku. Spokojnie oświadczyła, że o dziesiątej gasi się światła i wyłącza wodę. Wróciłem do pokoju w pełni doceniając troskę o spokój i ciszę gościa hotelowego. Założyłem kurtkę i chciałem wyskoczyć, żeby się rozluźnić. Strzał następny. Drzwi po dziesiątej też się zamyka. Szybkie dwa dolce dają mi przepustkę na pół godziny. Następny szok. Okazuje się, że egipskie ciemności są i tutaj. Miasto w ciemnościach. To sama reguła ten sam czas. Na końcu hotelu gość się pakuje ale jeszcze załapuję się na zimnego kurczaka z rożna i piwo. Wypijam piwo na trawniku, a pies przybłęda dostaje ode mnie kurczaka. Ta sama skóra i kości w postaci psa kładzie się koło mnie na trawie i chyba mamy te same myśli. Popiliśmy, pojedliśmy dajmy już sobie spokój na dzisiaj.\nDalsza podróż to Nalczik i Treskoł. Droga coraz barwniejsza w wydarzenia, ale muszę załatwić przepustkę od władz wojskowych na poruszanie się w strefie przygranicznej. Tak zwany „poprusk” pozwala na poruszanie się po południowej części doliny Baksanu. Ale załatwiam to bez większych problemów w jednostce wojskowej, a pułkownik załatwia wszystko swoim podpisem. Proste. Wystarczy podejść do bramy i dać do zrozumienia, że przychodzi się w celach pokojowych. Tam po okazaniu szacunku dostajemy się do strażnika. Okazuję zatem „szacunek” i przychodzi żołnierz, który przynosi druczek. Po okazaniu „szacunku” i wypełnieniu druczka, dowiaduję się, że jak okażę szacunek dla tego, co podpisuje to będę szczęśliwy. Ale ten żołnierz prowadzi mnie do pustego pokoju, żebym mógł okazać swój szacunek żołnierzowi, który zaniesie ten druczek. I cała tajemnica polega na tym, że to ten właśnie żołnierz przekaże mój szacunek do podpisującego, jak oczywiście jemu najpierw okaże szacunek. Wywala mnie za bramę z pełnym szacunkiem i każe czekać na chodniku. Po trzech godzinach otrzymuję z szacunkiem dokument dokładając wszystkie papierosy. Pomyślałem sobie z całym szacunkiem do waszego szacunku – pocałujcie mnie w dupę z całym szacunkiem.\nTeraz tylko myślałem jak się dostać do Nalczika stolicy Republiki Kabardyno-Bałkarskiej z Kraju Stawropolskiego.\nKolejne przesiadki z pociągu na autobus pozwalają mi się rozluźnić, ponieważ jadąc przez dolinę Baksanu widoki zacierają mi pamięć o spotkaniach z milicją, która na dworcu zapolowała na mnie chcąc wiedzieć „gdzie”, ”po co” i co mam w tym wielkim plecaku. Ale chcąc mieć spokój okupiłem go następnym okazywaniem szacunku dla władzy radzieckiej.\nDolina Baksanu przeniosła mnie w ten klimat, na który dawno czekałem. Rozklekotany autobus i miłe towarzystwo w autobusie było czymś, na co tak cholernie długo czekałem! Pokazywali mi wszystko po drodze i objaśniali znaczenie pomników, jakie mijaliśmy po drodze. Co prawda każdy jedzie stroną, jak mu pasuje, przy tym trąbiąc na drugiego, ale szybko zrozumiałem, że jest to codziennością. Osiołki, z którymi mogłem pogadać w czasie kilku przerw na papierosa poprawiały mi humor. Jednak wspaniałe widoki były przerywane zrujnowanymi kurortami i sceneria przypominała wpływ władzy radzieckiej i chęci dominacji nad tą republiką. Ale ludzie, z którymi obcowałem w tej podróży mieli tyle ciepła w sobie i życzliwości, że utwierdzali mnie tylko w przekonaniu, że można zniszczyć ich domy ale nie ich serca.\nMój cel podróży był już blisko i uświadomiłem sobie, że droga zbliża się ku końcowi kiedy minęliśmy wioskę Elbrus. Na końcowym przystanku wysiadłem już tylko sam. Stałem na placyku, gdzie kończyła się komunikacja, a dalej bita droga prowadziła już tylko do celu. Przez godzinę nikt nie pokazał się na horyzoncie. Nadjechała „łada” i kierowca po moim podskakiwaniu w górę, zatrzymał się. Rozmowa była krótka i ograniczyła się do kilku dolców. Dojechałem do dolnej stacji wyciągu.\nPrzypomniałem sobie o niepokojach w tym regionie i napięciu w stosunkach rosyjsko-gruzińskich. Oskarżenia Rosji jakoby Gruzini udzielają schronienia terrorystom czeczeńskim w Wąwozie Pankiskim. Ale jak sobie uświadomiłem odległość wąwozu od miejsca, w którym jestem, ogarnął mnie spokój. To przecież jest dalej na wschód, a ja zaraz pryskam w górę i nic tak naprawdę mnie to teraz nie obchodzi.\nNa dole przy kolejce było kilka straganów sprzedających ciepłe buty i czapeczki z Kaukazu. Gorące szaszłyki, kiełbaski i pamiątki. Interesuje mnie tylko chleb i zjedzenie czegoś ciepłego. Szaszłyk nie zadowolił mojego podniebienia, ale zadowolił żołądek. Z chlebem też się okazało, że jest problem ,ale załatwiła mi jedna miła pani z innego stoiska. Siedziałem i patrzyłem na kolejkę odjeżdżającą do góry. Ale miła dziewczyna szybko mnie postawiła na nogi, kiedy mi oświadczyła, że jeszcze za chwilę będzie może ostatni kurs do góry. Jak się okazało był to kurs dodatkowy o zwiększonej opłacie dla kilku osób. Szczęśliwie się załapałem. Widoki ukazujące się coraz wyżej przeniosły mnie w tak dawno oczekiwany świat, że nie mogłem uwierzyć że jestem tu wreszcie po tych wszystkich przejściach.\nWiedziałem już na górze, że to koniec jazdy. Kilka osób, które ze mną wjechały, pokręciło się i zjechały na dół. Bardzo mi to odpowiadało, że nie ma nikogo i zacząłem wycieczkę po zakamarkach. Zostaję tutaj na noc w celu lepszej aklimatyzacji. Jedynym dobrym miejscem jest podłoga w kącie, gdzie zachowały się dwie szyby. Było zimno i wiało ostro. Przebrałem się ciepłe ciuchy, nastawiłem wodę na palniku i poszedłem pooglądać ratraki. Zrobiło się ciemno, więc przy czołówce wrzuciłem coś na ząb i wpakowałem się do śpiwora. Wpadła mi do głowy myśl czy w kabinie ratraka nie byłoby cieplej ale jak pomyślałem, że nie wyciągnę kości, szybko wróciłem do rzeczywistości. Budząc się rano byłem przypruszony śniegiem, który wdzierał się do środka.\nZnałem dobrze z literatury całe połączenie do góry i wiedziałem, że do wysokości 3750 mogę skorzystać z szeregu kolejek. Tak więc z wagonika przesiadłem się na krzesełko patrząc czy jadący plecak przede mną nie wyląduje na stoku. Wyciąg robił złe wrażenie, zbudowany w 1956 r. Mokry, cały we śniegu, w dole ostre wulkaniczno-magmowe skały kaukaskich gór, żadnej roślinności, czarno-szary popiół i magmy, groźne i nieprzystępne skały, to widok, jaki ogląda się w dole jadąc bardzo stromo w górę. Jazda na rozklekotanym krzesełku, tutaj przy tych wzniesieniach, robi wrażenie. Jeszcze jedna przesiadka na kolejny wyciąg krzesełkowy i wylądowałem pod „Beczkami”. W pierwszej chwili widok ogromnych zbiorników po paliwie lotniczym przerobionych na schronisko robi wrażenie. Miejsce na wysokości 3900 m n.p.m. nazywane jest Garabashi Point.\nStaliśmy w splocie ramion z opuszczonymi głowami. Dziewczyna zaczęła pokazywać mi dłonią jakieś znaki. Nie wiedziałem o co jej chodzi. Obracała dłoń i pokazywała potem na dół. Zrozumiałem, że mamy iść dalej, ale kiedy się ruszyłem, ona trzymała mnie jedną ręką za ramię, a drugą pokazywała moje nogi. Stanęła nogą na mojego buta i pokazała ręką na dół. Zrozumiałem, że mam tu stać. Oddaliła się i wróciła po kilku minutach. Zabraliśmy dziewczynę i przeszliśmy kilka metrów. Doszliśmy do jakiejś krawędzi i zatrzymaliśmy się. Wiedziałem, że chyba odeszliśmy trochę od prawidłowego zejścia. Przeszła kilka kroków i klęknęła. Ja podciągnąłem ten kawałek nieprzytomna dziewczynę za rękę. Moja współtowarzyszka wzięła ręką mojego buta i pokazała mi jak postawić nogę. To była mała szczelina, ale mogła nam uprzykrzyć życie. Stanąłem szeroko i przeciągałem dziewczynę. Ona trzymała jej nogi i kiedy odszedłem dwa kroki przeciągnęła się za nami. Wiedziałem, że zaczną się schody. Mijaliśmy kilka różnych szczelin w różnych technikach. Objęła rolę prowadzącego, ponieważ widziała, że ciężar jaki miałem na swoim koncie, wyczerpywał mnie w zastraszającym tempie. Dalsza droga wyczerpała nas wszystkich. Oznaczała czekanem szczelinki i stosowaliśmy wszystkie możliwe techniki przechodzenia jak i przekładania naszego słodkiego ciężaru. Chwilami zdawało mi się, że transportujemy trupa i dalsze jej ciąganie, przekładanie, turlanie, obracanie, nie ma sensu. Ale nie wyobrażałem sobie pozostawienie jej po drodze. Przerażające zimno, ból głowy, to wszystko wybijało mnie z logicznego myślenia. Przemieszczaliśmy się już w sposób mechaniczny. Tylko kontrola kierunku trzymała nas przy życiu. Czułem jaka masa czasu mijała i widziałem jak mało drogi pokonujemy. Musieliśmy zrobić dłuższą przerwę. Ciągnięcie jej za ręce po wypłaszczonym odcinku doprowadziło mnie do duszenia. Nie panowałem nad oddechem. Byłem przerażony, nie mogłem uspokoić rytmu oddychania. Stałem i sapałem z wytrzeszczonymi oczami. Patrzyła się na mnie trzymając głowę dziewczyny na kolanach. Trwało to dłuższą chwilę. Wstała i założyła ręce na moje ramiona. Znowu staliśmy po raz setny w tej pozycji, spuszczone głowy, a ona pokazywała ręką w jakim tempie mam oddychać. Chciała mnie uspokoić. Złapała mnie znienacka znowu za nos i zaczęła go łamać. Czułem jak łamie się lód i myślałem, że ją uduszę za tą rozkosz. Cieszyłem, że dba o mnie i nienawidziłem ją za tę troskę.\nPosuwaliśmy się dalej, osłupiałem jak zobaczyłem nagle tyczkę z zawiązaną wstążką. Ostrzeżenie przed szczeliną i zarazem znak, że posuwamy się w dobrym kierunku. Wiedziałem już orientacyjnie na jakiej wysokości jesteśmy i ten widok wywołał u nas dużą radość. Objęła mnie tym razem za szyję i przytuliła twarz. Najbardziej lodowaty całusek jaki mi się trafił w życiu. Bryła zamarzniętego lodu na kominiarce sprawiła mi przyjemność. Oznaczało to, że jesteśmy gdzieś na pięciu tysiącach metrów. Radość była wielka, ściskaliśmy się długo i słyszałem jak wykrzykuje jakieś słowa. Czułem się tak, jakbym znał ją dłuższy czas i jakbyśmy już nie jedno przeszli razem… Ale prawda była taka, że trzymałem w ramionach dziewczynę, której kompletnie nie znałem, nie widziałem nigdy jej twarzy i nie wiedziałem nawet ile miała lat. Ale ta tyczka wyzwoliła w nas radość i wiarę w powrót. Położyliśmy się na naszej dziewczynie i ściskaliśmy ją z każdej strony. Martwiła mnie tylko jej sytuacja.\nTeraz tylko dobry kurs z przełęczy do Skał Pastuchowa – pomyślałem. Wiedziałem jednak, że droga z tyczkami to droga, na której będą szczeliny. Zmienialiśmy często taktykę transportu dziewczyny i posuwaliśmy się w tempie żółwia. Minęliśmy kilka szczelin, ale one nam nie zagrażały. Były widoczne z dwóch, czterech metrów. Przed przejściem szczelin moja towarzyszka sprawdzała je kijkiem. Miejscami wiatr odsłaniał widoczność na kilka metrów. Poprawiało to nam nasz stan psychiczny. Na kolejnym odpoczynku schyliłem się do leżącej dziewczyny i wytrzepałem z niej śnieg. Miała twarz ciągle zasypaną. Zdjąłem gogle i zobaczyłem jak ma otwarte oczy i rusza nimi na boki. Dobre oznaki. Wraca jej chyba świadomość. Wiedziałem, że jedynym dla niej ratunkiem jest dalsza zmiana wysokości. Jak najszybciej ściągnąć ją na dół. Machnąłem ręką na dziewczynę i pokazałem jej poprawę. Schyliła się nad nią, odchyliła kaptur i zaczęła do niej mówić. Zastanawiałem się jak ona wytrzyma jeszcze trzy cztery godziny. Tyle potrzebowaliśmy, żeby dojść do Pirjuta, ale najgorsze miała już za sobą. Tak sobie wmawiałem, że teraz będzie lżej, lecz nie była to prawda. Chociaż schodząc na dół wzdłuż Skał Pastuchowa na pewno mieliśmy lepszą pozycję. Nie ulega wątpliwości, że wiatr był słabszy i nie mieliśmy tak dużych podmuchów, który kładły nas na kolana. Nie mieliśmy już siły na tyle, żeby schodzić w równomiernym tempie. Dalsze zejście to kilka kroków, kilka podciągnięć dziewczyny i postój. Sapanie, sapanie i wyrównywanie oddechu. Całe nasze schodzenie ograniczyło się do sprawdzania kierunku, dźwigania i walki z oddechem. Ciężkie, powtarzające się sytuacje co kilka minut, trwające całymi godzinami. Kopałem tylko od czasu do czasu kolanem kucającą dziewczynę, która zaraz zasypiała. Czasem dawałem jej fory na kilka oddechów więcej, żeby mogła złapać minutę snu więcej. Ja nigdy nie kucnąłem, kiedy kucała ona. Groziło to nam zaśnięciem i zamarznięciem. Opracowałem taką technikę, że kiedy ona kuca ja stoję na jednej nodze, podpierając się tylko drugą nogą. Nie podpierałem się kijkiem, ręce musiałem mieć swobodne. Dawałem sobie szansę, że jak usnę stojąc, to muszę przyłożyć ciałem jak będę upadał, była to zawsze jakaś szansa na obudzenie się. Ale wielokrotnie drzemałem w czasie przerwy i wybudzałem się jak załamywały mi się kolana. Potworny strach towarzyszy człowiekowi właśnie w takiej chwili, kiedy uświadamia sobie co się dzieje.\nChwilami pokazywały się odkryte czarne Skały Pastuchowa. Nie wiedziałem na jakiej wysokości jesteśmy. Nie martwiłem się już tyle o drogę, co o nasz stan fizyczny, bo miałem świadomość, że schodzimy w dobrym kierunku. Byliśmy już wyczerpani do granic możliwości. Przystanki były co trzy, cztery minuty, a czasem po pięciu krokach. Czasem zwalniałem dziewczynę z dźwigania i robiła kilka kroków przede mną. Trzymałem wtedy „nasz słodki ciężar” za nogi i ciągnąłem ją za sobą. Muszę powiedzieć, że dość dużo drogi zjechała w ten sposób na plecach.\nNie wiedziałem o co chodzi, gdy nagle zobaczyłem jak się zatrzymała i zaczęła podnosić ręce do góry. Stała i cały czas podnosiła ręce. Pomyślałem, że zmęczy się za bardzo i będę miał następny problem. Ale przez zasypane szkła zobaczyłem światło. Pomyślałem, że nie może to być Piriut, lecz musi być ekipa ratunkowa, chociaż w taką pogodę nikt nie wychodzi. Stałem i przecierałem szkła okularów, przez które i tak patrzyłem szparami, jakie mi się udawało wyskrobać. Ale światło zbliżało się i było coraz większe. Po minucie wiedziałem, że to jest ratrak. Kilka chwil później już go słyszałem. Nie mogłem uwierzyć, że to koniec. Kiedy ratrak się zatrzymał wyskoczyło dwóch mężczyzn i nie zastanawiając się ani chwili podnieśli dziewczynę i położyli ją na podłodze ratraka. Patrzyłem jak podnoszą ją i nie wiedziałem kiedy podeszła moja partnerka do mnie, ale czułem jak mnie objęła. Stałem jak słup i myślałem jaką cenę zapłaciła za ten szczyt, „Górę Przynoszącą Szczęście”.\ngarabashi point, garabashi point, garabashi point, garabashi point wykrzykiwał mężczyzna, który stał przede mną. Słyszałem, ale nie odpowiadałem. Patrzyłem na niego jak krzyczy i ze stoickim spokojem patrzyłem na niego. Nie mogłem jeszcze w to wszystko uwierzyć. Podszedł drugi i zaczął ciągnąć mnie za rękę w stronę ratraka.\nPirjut, Pirjut krzyknąłem ponownie. Obrócił się do drugiego mężczyzny i zaczęli rozmawiać. Ten drugi podszedł i obrócił mnie w prawo. Złapał za linkę i wyciągnął z kieszeni kompas. Włączył i pokazał mi wskazania. Ok, ok, ok – powtarzał. Kiwnąłem głową. Dziewczyna stała i obejmowała moją rękę, oni złapali ja za drugą i zaczęli ciągnąć w stronę ratraka. Jeden z nich stanął i wciągnął ją na podłogę. Ratrak zawinął w miejscu i odjechał.\nStałem i nie docierało wszystko do mnie. Kilka minut i taka zmiana sytuacji. Coś się rozleciało, pustka. Nie wiem jak to określić. Czułem, że jestem sam, ale zadowolony z całej sytuacji.. Jedna myśl tylko krążyła mi po głowie: Jak dziewczyna z tego wyjdzie. Tylko teraz sobie nie usiądź – pomyślałem. Kilka pierwszych kroków było ciężkich. Odpoczynek i dalej to samo. Monotonia kilku kroków. Byłem tak zamyślony, że nie wiem kiedy obok mnie zobaczyłem wykopany dół do lodowego źródełka. Ucieszył mnie ten widok. Przecież to to miejsce, gdzie dwa dni temu czekanem rozbijałem taflę grubego lodu, żeby dostać się do wody. To tutaj zamoczyłem rękawice wyciągając lód. Pirjut już jest pod nosem. Stałem chwilę i patrzyłem przed siebie. Jeszcze tylko jedno obniżenie i jestem na miejscu. Po kilku minutach widziałem już schronisko. Fragmenty wyłaniające się z mgły.\nOtworzyłem drzwi i zobaczyłem osłupiałe twarze. Rosjanin podszedł do mnie i posadził mnie na ławie. Czułem się tak jakbym miał dwieście lat. Drugi, małego wzrostu, Rosjanin zaczął tłuc mnie dłonią po butach i ściągać raki, rozpiął kurtkę i wygrzebywał ze mnie śnieg. Problem był z okularami. Były przymarznięte do brwi. Rozkruszał palcami kawałki zamarzniętego śniegu. Wszystko spokojnie jakby w zwolnionym filmie bez żadnych pytań. Szeryf Pirjuta podał mi kubek z ciepłą herbatą. Która godzina? – zapytałem. Rosjanin popatrzył na zegarek ale nie odpowiedział. Powtórzyłem pytanie. Dziesiąta dwadzieścia. Zacząłem liczyć czas od wyjścia, ale źle mi to wychodziło. Ciepło jakie do mnie dochodziło nie pozwoliło mi się skupić. Podszedł Anglik i usiadł przy mnie. Miał butelkę whisky i nalał do zakrętki. Wypij za to, że wróciłeś. Zaraz dostaniesz herbatę. Widok moich rąk trochę mnie przeraził. Miałem przezroczyste palce. Ktoś postawił miskę z ciepłym jedzeniem. Chciałem tylko pić. Wypijałem kubek za kubkiem nie myśląc o jedzeniu. Czułem jak dochodzę do siebie. Wszyscy s? – zapytałem Anglika. My nie wychodziliśmy, ale ci co wyszli, w nocy wrócili – odpowiedział. Kilka osób doszło do przełęczy i zawrócili. Uspokoiła mnie taka wiadomość. Im bardziej się rozgrzewałem, tym bardziej czułem się bezpiecznie. Nawet złapałem się na kilka łyżek jakiejś papki.. Musisz się położyć. Zaraz do ciebie przyjdę. Młodzik z jego ekipy zdjął mi spodnie i pomógł wleźć do śpiwora. Anglik narzucił na mnie kilka kocy i nie wiedziałem kiedy usnąłem.\nPrzebudzałem się kilkakrotnie. Widziałem jak Rosjanin naciera mi ręce maścią. Budziłem się jak wsadzał mi ręce do menażki z gorącą wodą i wyciągał do śniegu, który leżał z boku. Chce mi się sikać. Zaśmiał się i powiedział, że nigdzie nie pójdę. Przyniósł mi biały bidon i wsadził do śpiwora. Tylko się nie obsikaj, bo nie będziesz miał w czym spać. Położyłem się na bok i nie mogłem sobie poradzić. Czułem ból który dobrze zwiastował. Na pewno nikogo nie widziałeś? – zapytał. Nie wiedziałem o co chodzi. Kogo? – zapytałem. Pamiętasz rozmowę? Byłem całkiem zdezorientowany. Byli ratownicy o drugiej w nocy i pytali Ci się czy nie spotkałeś jakiegoś człowieka. Zagubił się koło Skał Pastuchowa. Wyszedł z beczek i nie wrócił. Nie pamiętałem tej rozmowy z ratownikami. Pomyślałem, że może to ten Szwed, który chciał ze mną wyjść. Ale pamiętam, że zszedł na dół. Widziałem jeszcze jego twarz jak coś do mnie mówi, ale tak naprawdę to już spałem i nic do mnie nie docierało.\nKiedy się obudziłem Rosjanin siedział przy mnie i masował mi ręce. Czułem jakiś ruch i widziałem jak pakują się dwie osoby. Musisz wstać i coś zjeść. Ja idę spać – powiedział Rosjanin. Znowu przysnąłem. Kiedy się obudziłem, wygrzebałem się i usiadłem za ławą. Sześć osób usiadło koło mnie i patrzyli się tylko. Anglik podszedł i przerwał ciszę. Rano byłem z chłopcami w beczkach. Chciałem, żeby się trochę przeszli. Rozmawiałem z rodakami. Nic nie powiedziałeś o dziewczynach. Wszyscy tam dopytywali się o Ciebie. Dlaczego nic nie powiedziałeś? – wyrzucał mi Anglik. Nic nie mówiłem, faktycznie, lecz docierała do mnie myśl, że widział się z „moimi dziewczynami”. Wszystko w porządku. Całą noc siedział przy nich lekarz. Bardzo odmrożona ale mówi że chciałaby z Tobą się zobaczyć. O jedenastej zwieźli je na dół. Będzie dobrze. O jedenastej. Nie mogłem zaskoczyć która była godzina. A teraz która jest? – zapytałem Anglik popatrzył na zegarek i długo się zastanawiał. Spałeś dziewiętnaście godzin. Zbliża się szósta. Podziękuj mu. Siedział przy tobie do dziesiątej rano. Pokazał na małego faceta siedzącego naprzeciwko mnie. Trzymał ręce na stole i pił herbatę. Widok jego dłoni zaraz mnie rozbudził. Wszystkie palce obcięte do połowy. Masz dobrego masażystę. Wyciągnąłem do niego dłoń, która była cała zawinięta. Złapał mnie za nadgarstek i rozwijał zawiniątka, które mi zrobił. Daj drugą. Patrzyłem na swoje ręce i teraz dopiero mogłem ocenić swoje odmrożenia. Położył tubkę maści i kazał mi się nasmarować. To dobra maść i dobry specjalista. – powiedział szeryf i klepnął Rosjanina w plecy. A teraz pij i powiedz jak wam się udało. Jak długo tu jestem, to nie widziałem, żeby ktoś wrócił w taką pogodę. Takiej nocy nie pamiętam od dwóch lat. Nawet w beczkach była panika i połowa zjechała na dół. Dlaczego nic nie powiedziałeś? Nie wiedziałem co mam mówić. Przecież wszystko skończyło się dobrze. Nic nie mówiłem, bo nie wiedziałem co powiedzieć. Wszystko wiemy, nie musimy do tego wracać. Wszystko mi opowiedzieli na dole – powiedział Anglik. Musisz zejść niżej– powiedział za chwilę Rosjanin. Musisz jeszcze wytracić wysokość. Poprawi ci się krążenie i musisz się ogrzać. Popatrzyłem zdziwiony. Przecież o tej porze to nie możliwe. Nie jestem w stanie zejść i gdzie spędzę noc? Sama myśl spania na powietrzu napawała mnie zgrozą. Rano Cię spakujemy i wynoś się jak najszybciej. Uspokoiło mnie to, co powiedział. Dostałem ciepłe żarcie i poszedłem spać.\nObudziłem się wcześnie rano. Anglik rozpuszczał śnieg na herbatę. Zaraz dostaniesz śniadanie. Siedliśmy za ławą i młodzi chłopcy z jego ekipy postawili przed nami otwarte konserwy rybek w pomidorach. Dostaliśmy herbatę i czekoladę. Napisz do mnie jak się już wygramolisz z tego. Co robisz w Anglii? – zapytałem. Urodziłem się tam i uczę w szkole. Moi rodzice byli Polakami i w domu mówiło się po polsku. W przyszłym roku chcę z chłopcami jechać w Tatry. Przyślij mi sieć schronisk. Chcemy poznać Tatry i chcę zobaczyć Zakopane. Podał mi adres e-mailowy na kartce. Chciałem zapytać o dziewczyny. Ale ten temat nie pozwalał mi na zadanie jakiegoś logicznego pytania. O co miałem zapytać, o wiek czy imiona dziewczyn? To nie miało sensu. Wiedziałem, że otrzymały pomoc i to mi wystarczyło. Przeżyła i to było ważne. Choć wiedziałem, że ciężko za to zapłaci.\nMłodzi chłopcy upychali mój plecak. Pakowali jak szło i upychali jak popadnie. Znaleźli jeszcze buty, przywiązali na zewnątrz, dołożyli śpiwór i karimatę. Czekan, czołówka gdzieś znalezione i przyczepione w ostatniej chwili. Plecak wyglądał jak choinka. Rosjanin posmarował mi jeszcze ręce i zabandażował. Założyli mi buty, kurtkę, czapeczkę i zapieli plecak na mnie. Idź spokojnie, jest dużo śniegu i pamiętaj kup na dole tą maść. Objął mnie Rosjanin i odszedł na drugi koniec ławy. Kilku jeszcze poklepało mnie, otworzyli drzwi i wykopali na zewnątrz. Nie było silnego wiatru widoczność była w miarę dobra i zakopując się po kolana ruszyłem na dół.\nSchodziłem spokojnie i dotarłem do „beczek”. Było cieplej i lepiej mi się oddychało. Gość zażądał dwieście rubli i rzucił mój plecak na krzesełko wycigągu. Klapnąłem na drugie, i jak poprzednio, patrzyłem czy nie spadnie na dół. Przy kolejce z trudem zdjąłem raki i przyczepiłem do plecaka. Przy wagoniku drugi koleś zażądał sto rubli. Powiedziałem mu, żeby się podzielił z nim ten z góry bo powiedział, że to opłata na dół. Ale do niego nic nie docierało, tylko powtarzał to samo. Sto i pojedziesz. Dostał stówkę i chciałem tylko znaleźć się na dole. Minąłem plac na którym handel i rożna działały w pełnym rozkwicie. Usiadłem pomiędzy kamieniami i patrzyłem na przechodzących ludzi w koszulkach. Patrzyli na mnie jak na jakieś zjawisko, ale wyglądałem tak, jakby mnie ktoś w pełnym zimowym rynsztunku zrzucił prosto na dół. Siedziałem ubrany po szyję i nagrzewałem się w słońcu.\nNawet na myśl mi nie przyszło, żebym się rozebrał. Ale mój widok chyba wywołał litość u jednego Gruzina, który siedział w otwartych drzwiach auta i mi się przyglądał. Podszedł i zapytał się czy może pomóc. Dotarło dopiero do mnie jak wyglądam i powiedziałem, że będę wdzięczny. Ściągaliśmy wszystko, jak szło, i zostałem tylko w bieliźnie przeciwpotowej. Musiałem wyglądać ekstra w tym rozrzuconym dookoła śmietniku. Każdy kto przechodził, tylko się uśmiechał. Gruzin wysypał wszystko z plecaka na ziemię i pytał w co się chcę ubrać. Widok cienkich rzeczy mnie ucieszył. Czułem się lekko. Założyłem koszulkę polo i spodnie do kolan. Gruzin założył mi lekkie trapery i czułem się wspaniałe. Dostałem butelkę mineralnej i nie wiem nawet kiedy ja opróżniłem do końca. Było wspaniale, tylko widok obandażowanych rąk przeszkadzał mi w moim zachwycie. Nie wiedziałem czemu tylko Gruzin pochyla się nisko i przygląda mojej twarzy. Załóż okulary. Tylko tyle powiedział. Odszedł, a ja rozkoszowałem się słońcem. Cały rozsypany śmietnik leżał wokół mnie ale mnie to nie ruszało. Było super i nic do mnie nie docierało. Słońce, słońce i to było najważniejsze w tej chwili.\nDrogę powrotną zaplanowałem inaczej niż drogę, którą przyjechałem. Było to możliwe, ponieważ nie musiałem załatwiać już żadnych formalności. Mogłem udać się bezpośrednio do pociągu mijając Mineralne Wody. Powiedziałem do Gruzina, że potrzebuję wynająć auto. Wiedziałem, że zaraz znajdzie się jakiś chętny. Po pół godzinie przyjechał starszy Pan zadbaną, aż do przesady, wołgą z „jelonkiem”. Model z lat pięćdziesiątych. Rozmowa była krótka. Pięćdziesiąt dolarów. W porządku. Nie miałem wyboru. Robiło się pusto, a ja nie miałem ochoty zostać tu na noc.\nWrzucił plecak do bagażnika, otworzył szarmancko drzwi i byłem w środku. Nie wolno otwierać samemu drzwi, nie wolno otwierać samemu szyby, popielniczki i radia. Ale jak będziesz na to wszystko miał ochotę, to powiedz, a ja to wszystko zrobię – oznajmił miły starszy Pan. W porządku, proszę opuścić szybę i otworzyć popielniczkę. Tylko tyle sobie zażyczyłem. Samochód był w takim stanie jak wypuściła go fabryka i to było jego dumą. Ale cieszyłem się, że będę mógł spokojnie obejrzeć Dolinę Waksal i porobić zdjęcia. Jadąc miałem wspaniałego przewodnika. Starszy Pan mieszkał tu całe życie i znał każdy zakamarek i historię tego regionu. Opowiadał fantastycznie o każdym przejechanym kilometrze. Po drodze zatrzymaliśmy się, bo miałem ochotę na zielone jabłko. Sprzedawała je kobieta, która miała dziewięćdziesiąt cztery lata. Kiedy wybrałem jabłka dla siebie i Gruzina, kobieta podała mi jeszcze jedno oświadczając, że to dla mnie, dziwnie mi się przyglądając. Nie wiedziałem, o co chodzi, ale ciepło podziękowałem. Gruzin był zaskoczony znajomością mojego języka radzieckiego. Jabłek nie można było zjeść w aucie, więc staliśmy obok i wcinaliśmy. Tylko z tą różnicą, że ja wbijałem swoje zęby w jabłko, a Gruzin podał mi scyzoryk i musiałem podawać mu po plasterku. Przechodzili ludzie i dziwnie na mnie patrzyli. Irytowało mnie to bardzo i wiedziałem, że coś nie gra. Wpadłem na pewien pomysł, wziąłem aparat i zrobiłem sobie zdjęcie. W aparacie cyfrowym zobaczyłem swoją podobiznę. Lekko się przeląkłem, ale nagle zrozumiałem wszystko. Tak wyglądam ? – zapytałem Gruzina. Nic nie mówił, tylko pokiwał głową.\nJazda była bardzo atrakcyjna. Większość samochodów trąbiła i pozdrawiała ręką starszego Pana. Był tu widać bardzo znany. „Jelonek” jechał z szybkością galopującej świni, oczywiście jak było z górki, i od pobocza do pobocza. Jeszcze nie widziałem jak jadąc chwilami prosto, kierowca musi korygować to, kręcąc kierownicą w lewo i w prawo. Trzeba przyznać, że za te pięćdziesiąt dolców namachał się przez pięć godzin rekordową ilość. Ale dla mnie było ważniejsze to, że mogłem spokojnie wszystko zobaczyć i wysłuchać, co ma do powiedzenia. A trzeba przyznać, że, był na prawdę wspaniałym mówcą. Dojechaliśmy do dworca kolejowego i Pan podziękował mi za jazdę. Wyszedł spokojnie i wyrzucił mój plecak na chodnik. Objął mnie przez chwilę i poklepał po plecach. Pokiwał głową i odjechał. Zawiesiłem mój plecak za paski rękoma przed sobą i polazłem na dworzec.\n„Schody” zaczęły się przy kasie, kiedy okazało się, że mam za mało rubli. Pani nie chciała słyszeć o dolarowej dopłacie. Kobiety poradziły mi wziąć taksówkę i powiedziały, że kierowcy taksówek wiedzą gdzie wymienię pieniądze. Pojechałem na jakiś plac za miasto i tam grupka ludzi w ilości około stu osób stała i wymieniała pieniądze. Inteligentny taksówkarz skorygował od razu rachunek i powiedział, że on również nie uznaje dolara. Okazało się znowu przed kasą, że Pani się pomyliła i że zabrakło kilka rubli. Chodziło o jakieś dwa dolary. Prosiłem, błagałem, aż się ujęła za mną cała kolejka. Nie pomagało tłumaczenie, że taksówka kosztowała mnie więcej i nie jestem w stanie dźwigać plecaka. Miałem zabandażowane ręce i wymachiwałem nimi kobiecie przed nosem. Dam Pani pięć dolarów i proszę o bilet. Na te słowa Pani zaciągnęła kotarę w okienku i przez okrągły otwór wystawiła rękę. Bardzo śmieszne zjawisko. Wręczyłem pięć dolców i kotara się rozsunęła. Paszport poproszę i to już było miłe, co usłyszałem. Miałem cały dzień do odjazdu pociągu.\nZapytałem taksówkarza, co mogę zobaczyć i gdzie mogę wpaść do apteki. Koniecznie chciałem kupić maść na odmrożenia. Rosyjska maść jest bardzo dobra i cieszy się uznaniem tych, co stracili palce. Odwiedziliśmy kilka aptek, ale wreszcie ją dostałem. Zadowolony taksówkarz zawiózł mnie do parku i powiedział, że tu miło spędzę czas i będę mógł zjeść. Tam jest dużo „karoke” – powiedział z dumą i wyrzucił mój plecak na chodnik. Znowu dźwigałem mój „śmietnik” przed sobą. Siedziałem koło budki i podjadałem kilka ich specjałów. Wszędzie koło budek było masę bezdomnych, wygłodniałych psów, które skamlały o wszystko. Oddawałem połowę i próbowałem następne dania. Oddałem plecak miłej Pani w dudce pod opiekę i ruszyłem zwiedzić okolicę. Park był duży, ładnie utrzymany z atrakcyjną zielenią. W całym parku różne zabawy, ale wszędzie, co parę kroków była „karaoke”. Muszę powiedzieć, że tak bardzo już dawno się nie uśmiałem. Może nie z głosów, jakie rozbrzmiewały, ile z powagi wykonawców i ich choreografii.\nMłody chłopak założył mi plecak na plecy i ruszyłem piechotą na dworzec. Godzinny spacerek dobrze mi zrobił. Tylko spojrzenia i komentarze ludzi były denerwujące. Po dwukrotnej kontroli milicji na dworcu znalazłem się na peronie. Rzuciłem plecak na ziemię i czekałem jak kierowniczka pociągu pozwoli mi wejść do środka. Nie było chętnych do pomocy by wnieść mi plecak, z którym ni jak nie mogłem sobie poradzić z nieużytecznymi zabandażowanymi łapami. Nie było również chętnych do wrzucenia plecaka na górne wolne łóżko. Chciałem się tylko położyć i wyspać. Moje dwie Panie w przedziale nie odpowiedziały nawet na moje przywitanie. Pomyślałem tylko, że kilkadziesiąt godzin jazdy w takim towarzystwie to kara za moje grzechy. Nuda jazdy i milczenie towarzyszących mi Pań tylko wydłużała czas podróży. Korytarz i te zgorszone spojrzenia, łóżko, korytarz, łóżko, komentarze i pokazywanie palcem w moją stronę, i tak bez końca. Myślałem, że to się nigdy nie skończy.\nKolejny etap podróży to wynajęta „łąda taxi” bez taxi. Za dziesięć dolców przejechałem na polską stronę. Na granicy kierowca długo się tłumaczył z tego co wiezie w bagażniku. Ale zdenerwowany po „opłacie celnej” zakończył dyskusję. Ja natomiast stałem i cierpliwie czkałem jak sobie Pan celnik dobrze mnie poogląda. Raz na mnie, raz na plecak, który musiałem wyrzucić z auta. Przyszedł drugi zrobił to samo i poszeptał koledze do ucha. Celnik łaskawca machnął ręką i pozwolił jechać dalej. Kierowca nie ruszył tyłka zza kierownicy, więc znowu sam szarpałem się z plecakiem, doskonale zrozumiałem mańkutów. Moje ręce były całkowicie nie do użytku.\nNa miejscu nie było niespodzianki. Kierowca wyrzucił plecak na chodnik i skasował kasę. Pomyślałem to już ostatni raz jak muszę dźwigać ten plecak przed sobą. W drodze powrotnej miła dziewczyna po geografii opowiadała o swoich marzeniach. Rozmawialiśmy o miejscach, jakie pragnie zobaczyć. Jedyna sympatyczna osoba, która rozmawiała ze mną. Inni patrzyli jak na trędowatego. Siedząca naprzeciwko młoda dziewczyna ważąca około dwustu kilo patrzyła z pogardą. Raz wtrąciła, że jakby była moją żoną, to nauczyłaby mnie siedzieć w domu. Nie śmiałem odpowiedzieć jej na tę uwagę. Zajmując dwa miejsca siedzące, miała absolutną rację. Kto by tylko w myślach chciałby się jej przeciwstawić ?\nOstatnia przesiadka do taksówki. Następny „łaskawca” otworzył bagażnik i czekał patrząc cierpliwie, jak sobie poradzę. Skręcało kierowcę na pytania, ale patrzył tylko we wsteczne lusterko. Wyskoczył pod domem i łaskawie wyrzucił plecak na trawnik. Wniosłem plecak na górę i teraz ja rzuciłem go na podłogę. To już koniec, pomyślałem patrząc na plecak, którym wszyscy rzucali. Teraz muszę zająć się tylko odmrożonymi paluszkami, mając nadzieję, że je ocalę.


Bartosz Murach najlepszy w Święto Niepodległości - Sport - Moja Ostrołęka - lepsza strona miasta\nBartosz Murach najlepszy w Święto Niepodległości\nBartosz Murach wygrał turniej tenisa ziemnego rozegrany z okazji Narodowego Święta Niepodległości. W finałowym spotkaniu zawodów rozgrywanych w hali przy ulicy Partyzantów w Wojciechowicach odniósł zwycięstwo nad Kamilem Falejczykiem z Ciechanowa 6:2.\nW turnieju dla rocznika 1999 i młodsi zorganizowanym przez Ostrołęckie Stowarzyszenie Tenisowe przy współpracy z Miejskim Zarządem Obiektów Sportowo-Turystycznych i Infrastruktury Technicznej nie zabrakło emocji.\n- Tak silnie obsadzonych młodzieżowych zawodów w Ostrołęce dawno nie byliśmy świadkami - podkreśla trener Bartosz Nowak. - Zainteresowanie zawodami klubów z naszego regionu było naprawdę dużo, a poziom zawodów oceniam na dobry. W turnieju wystąpili zawodnicy z Ostrołęki, Łomży, Ciechanowa i Przasnysza.\nW finałowym meczu reprezentant gospodarzy Bartosz Murach pokonał Kamila Falejczyka z Ciechanowa 6:2. W pierwszych rundach turnieju pokonał innych ostrołęczan Ludwika Ossowskiego i Bartosza Zaborowskiego. W półfinale pokonał Huberta Chmielewskiego z Łomży 6:2. W drugim półfinale Jakub Dąbkowski z Miastkowa uległ Kamilowi Falejczykowi 2:6.\nW turnieju mini tenisa najlepszy okazał się Kuba Bieżuński. Drugie miejsce zajęła Joanna Tyszka, a trzecie Filip Czapski. Kolejnymi zawodami rozegranym w hali przy ulicy Partyzantów w Wojciechowicach będą Mikołajowe Turnieje Tenisa, które zostały zaplanowane na niedzielę, 6 grudnia.\nWaldek @ 17:53, 13.11.2015r. IP: *.*.18.112\nbrawa dla wszystkich tenisistów.


Wesoły Dingo, skory do zabaw, przyjazny psiak!, Warszawa, Mazowieckie\nWesoły Dingo, skory do zabaw, przyjazny psiak!, Mazowieckie, Warszawa\nDingo to ok. 7 letni mix, sięga do kolan, może trochę wyżej, jest trochę więcej niż średniej wielkości. Spędził prawie 2 lata w schronisku po tym jak zmarł jego właściciel, od prawie 2 lat mieszka w hotelu dla psów.\nDingo jest psem otwartym, śmiałym i wesołym. Im dłużej kogoś zna tym bardziej mu ufa i na więcej pozwala, pokazuje uległość i chce się przytulać. Na początku jak kogoś pozna, jest otwarty, ale trzyma trochę dystansu, z czasem jednak zamienia się w przytulaka. Powinien dogadać się z innymi psami, w hotelu świetni dogaduje się z sforą husky lubi zarówno psy jak i sunie. Lubi się bawić, spacerować. Najlepszy byłby dom z ogrodem ponieważ Dingo wcześniej mieszkał w bloku i sądzimy, że mała przestrzeń go może denerwować i przypominać o poprzednim domu, gdzie był źle wychowywany.\nPrzybywa w hotelu w woj. mazowieckim, możemy pomóc w transporcie. Warunkiem adopcji jest wizyta przedadopcyjna.\nID ogłoszenia: 1200217 Odpowiedź na ogłoszenie\nprzedszkole wesoły reksio wypoczynek ze skory w mazowieckim lucek - wesoły psiak w typie jagdteriera 2 - letni przyjazny misiek rosik - mały wesoły piesek czeka na dom!\nSzariś pogodny, wesoły, kochany malamucik alaskan malamute ADOPCJA Szarik to bardzo fajny, pogodny psiak o wesołym u... Kategoria: Zwierzęta Wielorasowe\nMazowieckie Warszawa Dodane: 06-07-2017\nBolek, niewielki, wesoły psiak szuka domu! PRZYBLIŻONY WIEK ORAZ WIELKOŚĆ: mały do pół łydki ok. 3 latJAK... Kategoria: Zwierzęta Wielorasowe\nPapardel przylepka, wesoły, bardzo grzeczny i przyjazny psiak! PAPARDEL ma ok. 3 lata, trafił do nas w październiku ... Kategoria: Zwierzęta Wielorasowe


Wyszukiwanie w kategoriach: Indexer > Zakupy przez Internet > Sklepy internetowe > Artykuły spożywcze\noliwa z oliwek cena1\noliwa z oliwek zdrowie1\n1. Perfect Lunch - catering biurowy Wrocław\nPerfect Lunch to firma zajmująca się cateringiem biurowym. Dostarczamy posiłki lunchowe w postaci kanapek oraz sałatek wprost do Twojej firmy każdego dnia.\nZakupy przez Internet > Sklepy internetowe > Artykuły spożywcze\nGospodarka, ekonomia i biznes > Usługi > Catering\n2. Sklep z winami WineAndYou\nW ofercie znajdują się wina z Nowego i Starego Świata. Nawet najbardziej wymagający klienci znajdą u nas coś dla siebie. Chętnie odpowiemy na ewentualne pytania. Zapraszamy do degustacji.\nRozrywka i hobby > Hobby > Kulinaria > Alkohole\n3. Szlachetny smak\nFirma zajmuje się sprzedażą detaliczną kawy i herbaty, a także akcesoriów służących ich przygotowaniu. Razem z nami możecie Państwo przenieść się w odległe miejsca z filiżanką aromatycznych naparów. Oferta naszego sklepu z całą pewnością zadowoli podniebienie prawdziwych smakoszy.\nData dodania: 09/11/2008 |Ocena: 5.00 Głosów: 1\n4. Mertea - herbaty świata\nWyspecjalizowany sklep z Herbatą. Także herbaty ziołowe i owocowe. Duży wybór gatunków i akcesoriów do parzenia, podawania i przechowywania.\nData dodania: 06/02/2009 |Ocena: 0.00 Głosów: 0\n5. Sklep Luwina\nSklep z winami oraz akcesoriami winiarskimi firmy Luwina, importera i dystrybutora win z rejonu Hesji Reńskiej. W ofercie znajdują się wina takich producentów jak: Gunderloch, Debus, Balbach, Residenz Bechtel. Obok win z tradycyjnych szczepów niemieckich (Riesling, Dornfelder) znajdują się także inne, z odmian mniej znanych (np.:Ortega, Rivaner, Optima) ale równie ciekawych ze względu na swój aromat i smak. Uzupełnieniem asortymentu sklepu są zestawy upominkowe, opakowania do wina oraz akcesoria winiarskie.\nGospodarka, ekonomia i biznes > Handel > Handel hurtowy i dystrybucja > Hurtownie i giełdy spożywcze\n6. Mar-Mat - Szczecin\nFirma Mar-Mat oferuje artykuł spożywcze z dostawą do klienta. Nasze usługi zapewniamy w Szczecinie i jego okolicach w których skład wchodzą między innymi: Przecław, Mierzyn, Bezrzecze, Dobra, Załom, Police i Gryfino. W ofercie sklepu znajdzują się wszystkie najpopularniejsze produkty ze zwykłych sklepów spożywczych. Nasza firma cechuje się punktualnością troskę o klienta i konkurencyjnymi cenami.\n7. Office Depot Poland\nNowoczesny sklep internetowy, posiadający w ofercie ponad 5000 produktów renomowanych marek. Artykuły papierowe, akcesoria i sprzęt biurowy, artykuły spożywcze i higieniczne. Szeroki wybór produktów ekologicznych, a także ekonomicznych - nisko budżetowych, tworzonych jedynie dla koncernu Office Depot i dostępnych jedynie w tej sieci sprzedaży. Sklep oferuje gwarancje jakości, oraz bardzo korzystne i elastyczne warunki płatności i dostawy towaru.\nData dodania: 28/09/2010 |Ocena: 5.00 Głosów: 1\n8. Naparek.pl - sklep z herbatą\nSklep internetowy specjalizujący się w sprzedaży różnego rodzaju herbat. W ofercie znajduje się kilkadziesiąt odmian i mieszanek pochodzących z całego świata. Wysokiej jakości, trójwarstwowe opakowania zapewniają utrzymanie świeżości i aromatu podczas dostawy i przechowywania. Możliwy jest także odbiór osobisty zakupionego towaru.\n9. Niezależny dystrybutor Calivita\nSklep online z pełnym asortymentem produktów Calivita International. Witaminy, minerały oraz preparaty ziołowe i soki dla całej rodziny - zarówno dzieci jak i dorosłych. Konsultacje i pomoc dotycząca doboru i stosowania suplementów. Prezentacja modelu współpracy w zakresie dystrybucji produktów Calivita.\nData dodania: 07/04/2011 |Ocena: 4.00 Głosów: 1\nDystrybucja kaw ziarnistych i mielonych firmy Lavazza i Segafredo. Pełna gama kapsułek do ekspresów ciśnieniowych Lavazza Blue. Oferta skierowana do firm oraz małej gastronomi. Realizacja zleceń na terenie całego kraju w terminie do 48 godzin.


Profesjonalna obróbka stali. Obróbka cnc w Warszawie - Dom i wnętrze\nHome » Remonty i budowa » Profesjonalna obróbka stali. Obróbka cnc w Warszawie\nStal jest jednym z najważniejszych materiałów wykorzystywanych we współczesnym przemyśle. Wiele dziedzin dzisiejszej gospodarki zwyczajnie nie mogłoby sprawnie funkcjonować, gdyby nie dostęp do stali. Jedną z najważniejszych zalet tego materiału jest jego wysoka uniwersalność.\nDzięki istnieniu różnych technologii można ją kształtować na wiele sposobów i dostosowywać do potrzeb różnych branż. Obróbka stali to obecnie bardzo szeroki temat, bowiem istnieje wiele odmiennych rozwiązań, które są przy tym wykorzystywane. Do najważniejszych z nich należą systemy CNC, niezwykle popularne we współczesnym przemyśle. Obróbka CNC znacznie usprawnia cały proces produkcji elementów ze stali i sprawia, że można go przeprowadzać przy znacznie mniejszych nakładach pracy. Jest to system pozwalający na numeryczne programowanie urządzenia służącego do obróbki stali. Po zaprogramowaniu wykonuje ono automatycznie określoną sekwencję ruchów, wycinając pożądane kształty. W miastach takich jak Warszawa znajdziemy wiele ofert firm zajmujących się wdrażaniem tego typu systemów w zakładach przemysłowych. Jeśli ktoś prowadzi własną działalność to powinien wiedzieć, że może to dla niego być doskonała inwestycja.\nCarte reseau Intel X710T4 4x RJ 45 PCI Express 10Gb


Koniecpol, ogłoszenia - Sprzedajemy.pl\nKoniecpol Koniecpol śląskie Cała Polska ------------------------- dolnośląskie kujawsko-pomorskie lubelskie lubuskie łódzkie małopolskie mazowieckie opolskie podkarpackie podlaskie pomorskie świętokrzyskie warmińsko-mazurskie wielkopolskie zachodniopomorskie\nWszystkie ogłoszenia (867)\nKoniecpol wyłącz filtr\nPozostałe ogłoszenia (867)\nOpel Astra H 1.7 CDTI Bezwypadkowa, zadbana, sprawna klima!\nRok produkcji: 2008 Przebieg: 217500 km Silnik: 1.7 Diesel\nWszystkie kategorie (867)\nRSS: lista ogłoszeń w miejscowości Koniecpol (śląskie)\nKoniecpol śląskie Cała Polska -------------------------------- dolnośląskie kujawsko-pomorskie lubelskie lubuskie łódzkie małopolskie mazowieckie opolskie podkarpackie podlaskie pomorskie świętokrzyskie warmińsko-mazurskie wielkopolskie zachodniopomorskie\nkod pocztowy koniecpol, biuro pracy koniecpol, mój koniecpol, koniecpol, stary koniecpol, praca koniecpol, koniecpol kod pocztowy, oferty pracy koniecpol, koniecpol praca, koniecpol stary, domy na sprzedaż koniecpol, nieruchomości koniecpol, i koniecpol, aronia koniecpol, koniecpol płyty\nChcesz coś kupić lub sprzedać w atrakcyjnej cenie? Przejrzyj ogłoszenia Koniecpol z nowym oraz używanym asortymentem. Znajdziesz oferty o sprzedaży samochodów osobowych lub dostawczych, wyposażenia wnętrz, modnych ubrań dla każdego, komputerów, akcesoriów dla dzieci oraz wiele innych. Skorzystaj z okazji i kupuj taniej lub sprzedawaj na korzystnych warunkach. Wystawianie własnych ogłoszeń jest bezpłatne.


aleglodomorek: Krem z batatów\nDrugie podejście do batatów i znowu rewelacyjny efekt! Dwa, duże dziwadła do pysznego, warzywnego wywaru i mamy cudowny krem o charakterystycznym dla ugotowanego batata złotym kolorze. Łyżka śmietany, odrobina wędzonej papryki i nic tylko zajadać!\nWarzywa na wywar myjemy i obieramy. Gotowe wrzucamy do garnka z wodą i przyprawami. Gotujemy na małym ogniu przez ok.1,5h.\nW między czasie obieramy bataty i kroimy na kawałki. Następnie podsmażamy na rozgrzanym oleju.\nGdy wywar jest gotowy, wyjmujemy z niego ugotowane warzywa, pozostawiając marchewki. Do garnka dodajemy przysmażone bataty i gotujemy 10-15 minut do miękkości. Całość blendujemy. Doprawiamy do smaku solą, pieprzem oraz papryką.\nKrem podajemy z łyżką śmietany i słodką, wędzoną papryką.\nSłodkie okruszki 1 sierpnia 2015 00:54\ngin 2 sierpnia 2015 11:17\nZajadałabym z rozkoszą! :)


Wkrótce dostępne - Asystent Postępowania\nNarzędzia dla pracowników działów zamówień publicznych\nASYSTENT POSTĘPOWANIA to kompleksowe narzędzia będące odpowiedzią na elektronizację zamówień publicznych. Zbierają one informacje publiczne istotne dla wszystkich uczestników rynku zamówień publicznych. Powstały jako połączenie wiedzy prawników Wielkopolskiej Grupy Prawniczej z zakresu prawa zamówień publicznych oraz dążenia do optymalizacji procesów związanych z tą tematyką.\nNa bieżąco Asystent Postępowania wzbogacany jest o nowe funkcjonalności, których głównym celem jest usprawnianie i cyfryzacja procesu udzielania zamówień.\nPremiera: 20 kwietnia 2022 r.\nW ramach Asystenta Postępowania powstała baza klauzul niedozwolonych – nasza aplikacja regularnie zbiera np. wyroki sądów, czy wyroki Krajowej Izby Odwoławczej dotyczące klauzul abuzywnych.\nBaza wykonawców, w stosunku do których mogą wystąpić podstawy do wykluczenia\nPremiera: 15 października 2021 r.\nModuł umożliwia wyeksportowanie raportu dotyczącego wykonawców, w stosunku do których mogą wystąpić podstawy do wykluczenia. Bezpośrednio po dokonaniu płatności otrzymujesz dostęp do bazy w aplikacji mobilnej, na naszej stronie internetowej lub w postaci raportu PDF.\nOd lipca 2022 r. każda umowa o wartości powyżej 500,00 zł zawarta przez jednostkę sektora finansów publicznych ma być ujawniona w Centralnym Rejestrze Umów. W ramach Asystenta Postępowania tworzymy narzędzie, dzięki któremu nasi klienci w łatwy i intuicyjny sposób będą mogli wprowadzać lub modyfikować informacje o zawieranych umowach.\n- zautomatyzowany proces wpisywania danych (m.in. dane o wykonawcach pobierane są z CEIDG lub KRS, a dane o zawartych umowach z BZP);\n- możliwość agregacji zamówień (system proponuje kategorie wydatków i sumuje ich wartość);\n- system samodzielnie wypełnia część wymaganych danych oraz przypomina o obowiązku aktualizacji danych.


Hiszpański język przyszłości – gdzie najlepiej uczyć się języka? | Edulider.pl\nStrona główna > Informacja > Hiszpański język przyszłości – gdzie najlepiej uczyć się języka?\nHISZPAŃSKI W HISZPANII, NA ŚWIECIE I W INTERNECIE\nDziś posługuje się nim pół miliarda ludzi, a to oznacza, że za 20-40 lat już 10% ludzi na naszej planecie będzie mówiło po Hiszpańsku. Hiszpański to nie tylko Hiszpania, ale też Ameryka Południowa i Środkowa. To też jeden z najpopularniejszych języków w Internecie. Jego znaczenie na świecie wciąż rośnie. Jeśli zatem zastanawiasz się nad wyborem nauki drugiego (po angielskim, oczywiście) język, wybierz hiszpański.\nW Hiszpanii, oczywiście. Słońce, gorący temperament Hiszpanów i... pyszne tapas! Zanim jednak wyruszymy w podróż, musimy określić jak wiele brakuje nam do swobodnego porozumienia z mieszkańcami kraju.\nTo może Madryt? Cóż, w stolicy poznasz historię, zwiedzisz parę budynków, ale prawdziwe życie toczy się poza stolicą. Na południu, na granicy kontynentów znajduje się region zwany Andaluzją.\nAndaluzja to taka „pigułka” Hiszpanii. To ojczyzna flamenco i korridy. Jeśli wybierasz się więc do Hiszpanii, by uczyć się nie tylko języka, ale poznać kraj i jego historię – wybierz właśnie to miejsce. W Andaluzji jest wszystko, czego potrzebujesz. To ojczyzna korridy i flamenco. Mało tego, tutaj właśnie rozsmakujesz się w winie sherry! Będziesz mógł też popływać w morzu i pochodzić po górach. A jeśli zapragniesz zobaczyć bujną roślinność, odwiedź rezerwaty biosfery (Park Narodowy Doñana) i Sierra Nevada w Granadzi.\nHISZPAŃSKI RAJ VS NAUKA JĘZYKA\nNo dobrze, jakim cudem w tym pięknym zakątku skupić się na poznaniu języka? Sposób jest prosty – zapisz się na kurs hiszpańskiego w Hiszpanii: www.hiszpanskiwandaluzji.pl. Do wyboru są różnego rodzaju formy nauki. Kursy wakacyjne, które są świetnym rozwiązaniem dla studentów. Trwają 2-3 tygodnie. Na początku adaptujemy się w nowym środowisku, przełamujemy bariery językowe, w drugim tygodniu powoli zaczynamy używać języka, zaś w ostatnim – swobodnie z korzystamy z nowych umiejętności. Możesz też wybrać kurs łączony z praktykami zawodowymi. Najpierw nauka, potem praktyki i staże. W Hiszpanii nauczysz się też języka specjalistycznego, np. na kursach języka biznesowego.\nNAJLEPSI NAUCZYCIELE TO HISZPANIE\nNiezależnie od tego, czy wyjedziesz do Hiszpanii na szybki wakacyjny kurs czy na półroczny staż, staraj się wykorzystać ten czas i poznać ludzi wokół siebie – to oni najlepiej nauczą Cię języka. Rozmawiaj z mieszkańcami! W ten sposób poznasz jakie struktury gramatyczne są najczęściej używane, jakie skróty czy powiedzenia są popularne, a które występują tylko w podręcznikach. Podczas luźnych rozmów w knajpach, na plaży czy w miejscu pracy, szybko rozwiniesz swoje umiejętności językowe wyniesione z kursu. A przy okazji (a może przede wszystkim) będziesz świetnie się bawić!


Spowolnienie już dawno w cenach - Puls Biznesu - pb.pl\nZapoczątkowana pod koniec pierwszej dekady sierpnia fala zwyżek objęła wszystkie segmenty warszawskiego parkietu.\nOd 8 sierpnia mWIG40 poszedł w górę o 14 proc., indeks szerokiego rynku wzrósł o 12 proc., MiS80 o 11 proc., a WIG20 o 10 proc. Jednocześnie mWIG40 i WIG przebiły się z impetem powyżej górnego poziomu ograniczających je od prawie roku trendów bocznych. WIG20 osiągnął poziom najwyższy w tym roku, przedostał się — kolejno — powyżej poprzednich szczytów z czerwca i lutego oraz jest na najlepszej drodze do dwóch jeszcze ważniejszych, znajdujących się w okolicach 2630 pkt., które stanowiły barierę nie do przejścia w styczniu\nNie można powiedzieć, by akcje na GPW były przewartościowane, a tym bardziej daleko im do skrajnego przewartościowania, charakterystycznego dla schyłkowej fazy hossy.\ni listopadzie 2013 r. Brakuje mu do nich niecałych 100 pkt. i taki dystans wydaje się być w zasięgu byków. W przypadku wszystkich indeksów przełamane lub przynajmniej naruszone zostały istotne poziomy oporu. Z tych obserwacji można wyciągnąć wniosek, że po wielu miesiącach, a w przypadku indeksu blue chips po prawie trzech latach stagnacji, sytuacja na naszym rynku ulega wyraźnej poprawie, wykazując oznaki przełomu, których nie można lekceważyć.\nNie brakuje przesłanek fundamentalnych, sprzyjających trwałej poprawie giełdowej koniunktury. Z pewnością nie można powiedzieć, by akcje na warszawskim parkiecie były przewartościowane,\na tym bardziej daleko im do skrajnego przewartościowania, charakterystycznego dla schyłkowej fazy hossy. I to mimo wspomnianego 200-procentowego wzrostu mWIG40 czy ponad 170-procentowej zwyżki indeksu szerokiego rynku w skali ostatnich ponad pięciu lat. Co więcej, mimo licznych niezbyt sprzyjających okoliczności zyski spółek rosną i jest duża szansa na kontynuację tej tendencji w dłuższej perspektywie. Polska gospodarka, mimo oznak zadyszki, rośnie w imponującym na tle większości krajów tempie, przekraczającym 3 proc. Większy spadek, a tym bardziej poważniejsze załamanie, są mało prawdopodobne.\nBykom sprzyja też kierunek polityki pieniężnej zarówno rodzimego banku centralnego, jak i EBC, który powinien co najmniej zrównoważyć ryzyko związane z perspektywą rozpoczęcia cyklu podwyżek stóp procentowych w Stanach Zjednoczonych. Realne zagrożenie związane z zaostrzaniem tej polityki może pojawić się za oceanem w horyzoncie minimum 6-9 miesięcy, a w Polsce i strefie euro dużo później. Banki centralne dają więc bykom jeszcze sporo czasu i miejsca.\nChoć spowolnienie w gospodarkach krajów europejskich wygląda poważnie, ryzyko głębszego załamania jest niewielkie. Napięcia geopolityczne mogą jeszcze przez pewien czas okresowo wpływać negatywnie na rynki i utrudniać poprawę sytuacji w gospodarce, jednak na dłuższą metę nie powinny prowadzić do sytuacji kryzysowych. Paradoksalnie, osłabienie tempa wzrostu naszej gospodarki wcale nie musi oznaczać nadejścia gorszych\nczasów dla inwestycji w akcje. Można zaryzykować twierdzenie, że gorsze zachowanie indeksów małych i średnich spółek z ostatnich miesięcy było dyskontowaniem tego osłabienia, zaś obecna fala wzrostowa antycypuje już powrót do lepszej koniunktury, nawet gdyby oczekiwanie na jej oznaki miało potrwać jeszcze dwa-trzy kwartały.\nRyzyko , Polityka , Polityk , Archiwum , Rynek\nPuls Inwestora / Spowolnienie już dawno w cenach


Wulkanizacja ✦ Tychy, woj. śląskie ✦ Panorama Firm\nWyniki dla Wulkanizacja w lokalizacji Tychy, śląskie - 63 firmy\n...Matmet to zakład, w którym zajmujemy się między innymi wulkanizacją i serwisem opon. Właścicielk...\n...Opony serwis, wulkanizacja...\n...Warsztat Auto-Service ma swoją siedzibę w Krakowie. Właścicielami firmy są Bartłomiej Fijałkowski...\n...Master Serwis Opon istnieje od 1993 roku i znajduje się w Rudnie na terenie województwa pomorskiego...\n...Siedzibę firmy Alligator Polska znajdą Państwo w Nekli, w powiecie wrzesińskim, w województwie wielkopolskim. Funkcjonuje ona na rynku nieprzerwanie od 1920 roku, specjalizując się w produkcji zaworów samochodowych...\n...Kieleckie Autobusy Spółka Pracownicza to Autoryzowana Stacja Obsługi dla autobusów marki SOLARIS oraz MAZ...\n...Siedziba firmy MarTech znajduje się w Siemianowicach Śląskich. Specjalizujemy się w serwisowaniu samochodów Opel oraz Ford. Działalność w branży rozpoczęliśmy w 2015 roku, od początku świadcząc...\n...Nasz serwis samochodowy mieści się w Chorzowie, na terenie województwa śląskiego. Właścicielem jest Jarosław Szewczyk. Świadczymy naprawy mechaniczne pojazdów samochodowych. Zapraszamy do sprawdzenia...\nDar-Gum Serwis opon\nWulkanizacja, profesjonalny serwis opon, sprzedaż ogumienia.\nZ jakich auto usług warto skorzystać w warsztacie?\nSerwis i naprawa opon w maszynach rolniczych


Philips: nagrywarka CD, DVD i Blu-ray - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nPhilips: nagrywarka CD, DVD i Blu-ray\n04.01.2005, godz. 09:40\nNapęd optyczny będący w stanie odczytywać oraz zapisywać krążki CD, DVD i Blu-ray, zostanie zaprezentowany przez firmę Philips Electronics na targach Consumer Electronics Show 2005 w Las Vegas, w dniach 6 - 9 stycznia.\nNagrywarka Philips Electronics kompatybilna z formatami CD, DVD oraz Blu-ray wykorzystuje moduł "OPU81 triple-laser", który pozwala na użycie w jednym urządzeniu 3 promieni lasera o różnej długości fal i kolorze (czerwony laser w przypadku zapisu CD i DVD oraz niebieski w przypadku zapisu Blu-ray). Dzięki temu rozwiązaniu, możliwe jest wykorzystanie jednego napędu optycznego, zarówno do odczytu trzech formatów nośników, jak i ich zapisu.\nPrzy tej okazji warto wspomnieć, iż jakiś czas temu informowaliśmy już o dokonaniach inżynierów z firmy Toshiba, którym udało się wyprodukować nośnik będący hybrydą płyty DVD oraz HD-DVD (więcej o tym w tekście: "Toshiba łączy DVD i HD-DVD"). Za ciosem poszli również specjaliści z JVC, prezentując niedługo później krążek o łącznej pojemności 33,5 GB, kompatybilny tym razem z formatem Blu-ray oraz tradycyjnym DVD (więcej o tym piszemy w tekście: "JVC: Blu-ray i DVD na jednym nośniku").


Lazy Share: NBG w kontekście kulinarnym\nPrzepis na spekulacyjne 25.5% lub 53% w 4 miesiące: szczypta soli, krztynka NBR. Podgrzać w Grecji.\nDzisiaj krótko i mocno spekulacyjnie. Przyglądałem się ostatnio radosnej wyprzedaży na greckim parkiecie, którego główny indeks rypnął sobie od 2007 roku o ok 85%.\nNie czarujmy się - w cenie akcji greckich jest bankructwo tego kraju. Kontrowersyjnie uważam, że bankructwo rządu (pewnie poprzez restrukturyzację) nie powinno mieć aż tak dramatycznych skutków, jakie obecnie dyskontują rynki. A biorąc pod uwagę przecenę, jaka spotkała największe banki greckie, należałoby się spodziewać ich upadku. Stąd też moja decyzja o nabyciu akcji National Bank of Greece (NYSE:NBG), który został przeceniony o wesołe 94% w przeciągu 5 lat (kapinkę mniej, bo w międzyczasie był split 26:25). Żeby było śmieszniej, pierwszym, stratnym rokiem dla banku był ten zakończony 31.XII.2010, a sama strata sięgnęła połowy zysku za rok 2009.\nNie wrzucam analizy finansów tego cudeńka, bo tak na prawdę gra rozegra się o to, czy UE i Grecja pozwolą na wymuszone bankructwo (wymuszone, bo IMO spowodowane ono może być jedynie przez namiętne wycofywanie depozytów przez zachwyconą konsekwencjami lewicowego rozpasania ludność) i o to ile tak na prawdę w bilansie tego banku jest "bezpiecznych" papierów rządowych. Na osłodę, wystawiłem sobie opcyjkę na te papiery, która wygasa 18 lutego 2012, z premią 20 USD i strajkiem na poziomie 1 USD. Przy cenie nabycia na poziomie 0.78 USD za akcję, premia stanowi 25.5% wartości akcji, natomiast w przypadku wykonania, do zarobienia będzie 53%. Co ciekawe w 2010 bank wypłacił dywidendę (26c), którą zresztą płacił regularnie od 2000 roku, z krótką przerwą w 2009. Gdyby podobna dywidenda została wypłacona w 2011 (na co nie liczę), stanowiłaby skromne 33.3%. Mam nadzieję na wznowienie dywidend w terminie do 5 lat. Oczywiście o ile wcześniej nie zostanie wykonana jedna z wielu opcji, jakie zamierzam wystawić na te akcje.\nZe względu na mocno spekulacyjny charakter inwestycji, zaangażowanie jest na poziomie kilku procent.\nFull disclosure: long NBG,(0.78 USD), short call NBG (NBG.C.18FEB12.US.AM.1, 0.20 USD).\nAutor: Bartek o 01:02\nZdzisław 14 września 2011 11:12\nTylko obserwować i się uczyć inwestowania od Ciebie Bartku. Życzę sukcesów :)\nAnonimowy 14 września 2011 13:10\nBartku a co myślisz o ETF na indeks Grecji i ETF na Złoto oczywiście put - gdzie je najłatwiej kupić ?\nBartek 14 września 2011 15:06\n@Zdzichu, nie ma co chwalić dnia przed zachodem - zobaczymy co z tego wszystkiego wyjdzie :)\n@Anonimowy, szczerze mówiąc nie znam ETFów, które śledziłyby indeksy greckie. Był kiedyś taki ETF: Claymore/Delta Global Shipping Index, który lokował ok 20% aktywów w Grecji, ale został zamknięty w maju 2010 ze względu na brak zainteresowania. Być może pomógłby kontakt z biurem KBC, które daje dostęp do rynku Greckiego - może oni wiedzą coś więcej na ten temat. Ewentualnie pozostaje możliwość zabawy NBG, ANW i CCH - notowanymi na NYSE akcjami greckimi, z ww. tylko na NBG nie ma możliwości krótkiej sprzedaży.\nJeżeli chodzi o ETFy na złoto, to praktycznie na każdym parkiecie europejskim jest ich sporo. W Polsce dostęp do nich dają także brokerzy korzystający z platformy Saxo (np Tms, czy IDM). Na LSE to będzie np GB:SBUL (short gold ETF), albo na NYSE:DGZ (short gold ETN - podkreślam ETN, a nie ETF).\nAnonimowy 14 września 2011 20:12\nBartek: Gdybyś mogł napisać gdzie/w jaki sposób można kupić sobie troche udziałów Banku Grecji?\nBartek 14 września 2011 22:07\n@Anonimowy, jest kilka możliwości - albo bezpośrednio na ateńskim parkiecie, albo na nowojorskim, frankfurckim lub londyńskim. Najtaniej będzie kupić na NYSE (USA). Dostęp do NYSE oferuje w Polsce co najmniej czterech brokerów - BZWBK, ING, BOŚ i KBC. Osobiście korzystam właśnie z tego ostatniego i jestem bardzo zadowolony. Z tego, co pamiętam, to KBC daje dostęp do zagranicy z automatu po otwarciu konta. Chociaż na wszelki wypadek trzeba by się było dopytać.\ngrzes 15 września 2011 00:33\nw mbanku jest fundusz wiof estern, ktory inwestuje w grecje i cypr, niedawno kupilem za pare groszy\nAnonimowy 15 września 2011 08:10\nCzy istnieje mozliwosc wymiany linkow lub nawiazania innej wspolpracy. Moj adres rafal.glodek@interia.pl\nBartek 15 września 2011 12:15\n@grzes, dzięki za informację.\n@Anonimowy, jasne - wszystko da się zrobić :)


mateoo 01 Lip 2006 12:16 11317 15\n#1 01 Lip 2006 12:16\nMam taki problem. Czy licznik elektryczny może rozmagnesować się poprzez wyładowanie atmosferyczne? Proszę o szybką odpowiedź.\n#2 01 Lip 2006 12:37\n#3 01 Lip 2006 12:40\n#4 01 Lip 2006 17:34\nJedyny element namagnesowany w liczniku elektrycznym, to magnes, który sluży do hamowania ruchu tarczy aluminiowej, której ruch jest spowodowany zmiennym polem magnetycznym wytwarzanym przez 2 cewki: prądową i napięciową.\nMoment napędowy jest tym większy, im wiekszy jest iloczyn prądu i napięcia (z uwzględnieniem przesunięcia fazowego!). Z kolei hamowanie jest tym silniejsze, im szybszy jest ruch tarczy - magnes powoduje, że w ruchomej tarczy indukują się prądy wirowe (hamowanie dokładnie wprost proporcjonalne do obrotów). Tak więc obroty tarczy są zawsze wynikiem odejmowania się momentu napędowego i momentu hamującego.\nRozmagnesowanie magnesu (hamulca) może spowodować tylko jeden rezultat: wzrost prędkości obrotowej tarczy, czyli licznik będzie fałszował na niekorzyść odbiorcy.\n#5 01 Lip 2006 20:02\nMam taki problem.Czy licznik elektryczny moze rozmagnesować sie poprzez wyładowanie atmosferyczne??Prosze o szybką odpowiedź.\nW żadnym przypadku. Nawet wyładowanie, które pójdzie przez twój piorunochron. To nie są te wartości pola magnetycznego. Z tego co wiem rozmagnesować licznik można albo bardzo silnym magnestm trwałym (np. dobrym neodymowym), albo równie silnym dużym elektomagnesem.\n#6 01 Lip 2006 23:29\nI oczywiście rozmagnesowanie licznika powoduje zwiekszenie szybkości obrotów tarczy.\n#7 19 Lis 2009 17:21\nWitam. Mam duży problem. założyłem magnes na swój licznik, co zatrzymało jego ruch i teraz po ściągnęciu tego magnesu licznik chodzi przynajmniej dziesięc razy szybciej, czy jest możliwośc rozmagnesowania go? Bardzo prosiłbym o pomoc, z góry dziękuje.\n#8 19 Lis 2009 18:54\nZadzwoń do zakładu energetycznego i poproś o wymianę licznika, bo się rozmagnesował. Oni zrobią resztę.\n#9 19 Lis 2009 19:05\ndziamba_hst - Niestety, głupota kosztuje- tak się kończy próba kradzieży prądu. Czas działa na Twoją niekorzyść- bez kary się nie obejdzie, niestety.\n#10 19 Lis 2009 21:17\nBez kary się moze obejść tylko trzeba być sprytnym.\n#11 21 Lis 2009 13:39\nA jezeli przez przypadek oczywiscie w jakis sposob moj namagnesowany licznik uleglby zniszczeniu i zglosilbym to elektrowni czy sa oni wstanie sprawdzic czy ten licznik byl namagnesowany???\n#12 21 Lis 2009 13:57\nSprawdzić i stwierdzić to oczywiście mogą natomiast czy mogą udowodnić to\njuż inna kwestia.\nEksperymenty z kradzieżą prądu nie należą do "przyjemnych" i należy się\nliczyć z przykrymi konsekwencjami.\nPoza tym wszystko będzie zależało od różnic w zużyciu energii jeżeli będzie\nona nieznaczna to być może nie będą niczego podejrzewali i skończy się na strachu i nauczce na przyszłość.\n#13 21 Lis 2009 14:29\nKolega ma spory tupet pisząc bezczelnie "okradałem resztę społeczeństwa i teraz boję się że mnie złapią, pomóżcie proszę". Jednak front ochrony i pomocy przestępcom ma się w naszym kraju znakomicie. Niestety.\nA może lepiej że nie napisał jak inni "uczciwy prosi o pomoc". Ciekawe, jak na forum o samochodach ktoś napisze "jak odpalić samochód bez kluczyka ?" albo "jak ominąć immobiliser ?" to zaraz dostaje taką zje..kę że wymięka a tutaj wielu chętnie pomoże złodziejowi. Widocznie koledzy (-ita-, antyZE, i nnni) wciąż nie widzą nic złego w kradzieży z państwowego. Bo to przecież niczyje.\n#14 21 Lis 2009 14:31\nMasz rację stomat dlaczego my mamy dopłacać do złodzieja!\n#15 21 Lis 2009 18:59\nPopieram , niech mu przywalą tak z grubej rury . Żadnej pomocy na forum.\nA tak powiem co nastąpi , przyjdą zdejmą licznik i zabiorą do ekspertyzy , wynik , neodym był przykładany i od kary za to nie będzie odwołania. Ja mogłem zrobić z licznikiem wszystko , miałem blombownice, blomby , nie ukradłem nawet kilowata , bo trzeba być uczciwym w życiu.\n#16 21 Lis 2009 19:37\nMam duży problem. założyłem magnes na swój licznik, co zatrzymało jego ruch i teraz po ściągnęciu tego magnesu licznik chodzi przynajmniej dziesięc razy szybciej, czy jest możliwośc rozmagnesowania go? Bardzo prosiłbym o pomoc, z góry dziękuje.\nNapisz to samo do ZE z dopiskiem " proszę o łagodne wymierzenie kary " .\nA swoją drogą to nie masz wstydu - taki tekst na forum . :Fade-color\nPodobne tematy Rozmagnesowanie licznika elektrycznego (magnes neodymowy).\nPrzepraszam jeśli w złym dziale, ale nie bardzo wiedziałem gdzie to umieścić. Problem mam następujący, mam zestaw lampek choinkowych z programatore... (4)\nWitam. Magnes neodymowy czy ferrytowy o takich samych wymiarach, który ma większą moc przyciągania?,Neodymowy, są jeszcze Alnico,Dzięki za szybką odpo... (2)\nKolego Fad, w bloku wygląda to następująco, jeśli blokiem zarządza administrator, to w jego gestii jest wymiana WLZ, itp itd. W przeciwnym wypadku ... (15)


Mecenas musi działać jednoznacznie i konsekwentnie. Tego wymaga dbałość o klienta - GazetaPrawna.pl\n9 grudnia 2017, 07:00\nAdwokaci i aplikanci adwokaccy podlegaj̨ą odpowiedzialności dyscyplinarnej za postępowanie sprzeczne z prawem, zasadami etyki lub godnością zawodu bądź za naruszenie swych obowiązków zawodowych, a adwokaci również za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia / ShutterStock\nDbałość o interes klienta wymaga jednoznacznych, konsekwentnych działań i niepozostawiania go w niepewności.\nRadosław Baszuk adwokat / Dziennik Gazeta Prawna\nSprawa dotyczyła adwokata, któremu zarzucono, że nie wypowiedział w odpowiednim momencie pełnomocnictwa klientce. Mecenas był pełnomocnikiem M. B. w sprawie cywilnej, którą prowadził w 2010 r. W sprawie zapadł niekorzystny dla jego klientki wyrok sądu apelacyjnego, więc mocodawczyni nalegała na sporządzenie przez pełnomocnika skargi kasacyjnej. Mecenas nie widział możliwości wniesienia skargi, pełnomocnictwa jednak nie wypowiedział.\nSprawa trafiła do sądu dyscyplinarnego izby adwokackiej, który uznał mecenasa za winnego tego, że po wyrażeniu przez klientkę woli sporządzenia skargi kasacyjnej, mając odmienny pogląd co do możliwości jej wniesienia, nie wypowiedział bez zbędnej zwłoki pełnomocnictwa, co jest przewinieniem dyscyplinarnym z art. 80 ustawy – Prawo o adwokaturze (Dz.U. 1982 nr 16, poz. 124 ze zm.) w związku z par. 57 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu. Pierwszy z tych przepisów określa, że adwokaci i aplikanci adwokaccy podlegaj̨ą odpowiedzialności dyscyplinarnej za postępowanie sprzeczne z prawem, zasadami etyki lub godnością zawodu bądź za naruszenie swych obowiązków zawodowych, a adwokaci również za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia. Drugi zaś stanowi, że jeśli adwokat uzna, że wniesienie środka odwoławczego w prowadzonej przez niego z wyboru lub z urzędu sprawie jest bezzasadne, a klient z tym stanowiskiem się nie zgadza, to mecenas powinien bez zbędnej zwłoki wypowiedzieć pełnomocnictwo. Dotyczy to również kasacji i skargi konstytucyjnej.\nAdwokatowi wymierzono karę nagany. Mecenas wniósł odwołanie. Wyższy Sąd Dyscyplinarny Adwokatury utrzymał jednak orzeczenie w mocy.\nWe wniesionej następnie kasacji adwokat wskazywał na par. 57 kodeksu etyki adwokackiej. Jego zdaniem sądy dyscyplinarne błędnie dokonały rozszerzającej wykładni przepisu, uznając, że wymaga on wypowiedzenia pełnomocnictwa w każdej sytuacji, w której klient nie wyraża zgody na niewniesienie skargi kasacyjnej. Tymczasem z normy tej wynika, że wypowiedzenie pełnomocnictwa jest niezbędne dopiero wtedy, gdy klient ten brak zgody wyraża poprzez wyraźny, pisemny sprzeciw. Mecenas podnosił też, że już na początku biegu terminu na wniesienie skargi kasacyjnej poinformował klientkę o braku podstaw do skorzystania z tego środka zaskarżenia, ona zaś zgodziła się na zaniechanie. Poprosiła jedynie, aby mecenas spróbował ponownie przeanalizować sprawę pod kątem podstaw do kasacji, na co on przystał. Wniósł zatem o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.\nSąd Najwyższy oddalił kasację (postanowienie z 4 października 2017 r., sygn. akt SDI 64/17). Wskazał, że Wyższy Sąd Dyscyplinarny trafnie uznał, że doszło do naruszenia zasad etyki adwokackiej, tj. par. 57. Norma ta nakazuje adwokatowi niezwłoczne zakomunikowanie swojego stanowiska stwierdzającego brak podstaw do wniesienia kasacji, a następnie bezwarunkowe wypowiedzenie pełnomocnictwa klientowi w każdym wypadku, gdy klient ma w tej mierze wątpliwości. Zatem nawet jeśli klient przyjął do wiadomości oświadczenie o takiej treści, lecz mimo to prosi pełnomocnika o podjęcie dalszych analiz, to adwokat nie może obiecywać, że jeszcze raz sprawę przemyśli, bowiem jest zobowiązany natychmiast wypowiedzieć pełnomocnictwo. Paragraf 57 kodeksu etyki adwokackiej należy bowiem interpretować w powiązaniu z ogólnymi normami deontologicznymi, w tym z par. 6 kodeksu etyki, zgodnie z którym celem podejmowanych przez adwokatów czynności zawodowych jest ochrona interesów klienta. Nie może być tak, że w wyniku postawy adwokata klient pozostaje w niepewności co do dalszego biegu sprawy. Dbałość o interes klienta wymaga jednoznacznych, konsekwentnych działań adwokata i nieulegania naciskom ze strony mocodawcy, bo takie zachowanie blokuje klientowi możliwość skorzystania z pomocy innego adwokata, a w konsekwencji może prowadzić do pogorszenia jego sytuacji procesowej. Zasadnie zatem Wyższy Sąd Dyscyplinarny stwierdził, że adwokat nie może utrzymywać klienta w nadziei, że może w ostatniej chwili coś wymyśli. Jeżeli po przeanalizowaniu uzasadnienia sądu II instancji nie widzi podstaw i nie ma koncepcji sporządzenia skargi kasacyjnej, ma obowiązek zdecydowanie zakomunikować to klientowi.\nMam pewne wątpliwości co do prawidłowości odczytania przez sądy rzeczywistej treści reguły deontologicznej par. 57 Zbioru Zasad. Jestem skłonny przyjąć, że dotyczy ona postulowanego sposobu rozwiązania rzeczywistego konfliktu w sprawie wniesienia środka odwoławczego, nie zaś sytuacji, w której – jak mogłoby wynikać z relacji obwinionego – już na początku terminu do wniesienia skargi kasacyjnej poinformował klientkę o braku podstaw do jej wniesienia, ona zaś wyraziła zgodę na zaniechanie jej wniesienia, prosząc jedynie, by przeanalizował sprawę ponownie.\nKonflikt taki winien dotyczyć dopuszczalności, zasadności, celowości i istnienia podstaw faktycznych i prawnych dla wniesienia środka odwoławczego. O istnieniu takiego konfliktu świadczyć będzie brak akceptacji dla rzeczowych argumentów adwokata, który staje wtedy przed wyborem między wypowiedzeniem pełnomocnictwa a – powtórzę za komentarzem Jerzego Naumanna – rozstrzygnięciem dylematu rozumu i sumienia na rzecz klienta i wniesieniem środka odwoławczego. Jeżeli uprawnione byłoby przyjęcie, że klientka wyraziła zgodę na zaniechanie wniesienia skargi kasacyjnej, faktycznie pozostawiając finalną decyzję adwokatowi, do konfliktu nie doszło. Uważam za możliwą, a w wielu przypadkach wręcz konieczną wykładnię rozszerzającą zapisów Zbioru Zasad i odczytywanie ich z uwzględnieniem zasad kardynalnych, jak zakaz podrywania zaufania do zawodu, obowiązek strzeżenia godności zawodu, ochrony interesów klienta. Rolą zbioru nie jest dostarczenie gotowej reguły rozstrzygnięcia, lecz wskazanie generalnych zasad, jakimi należy się kierować, poszukując takiej reguły w kontekście społecznej roli adwokata jako zawodu zaufania publicznego. Wykładnia rozszerzająca ma jednak swoje granice, które wyznacza charakter odpowiedzialności dyscyplinarnej adwokata – prawnej, represyjnej i zbliżonej do odpowiedzialności karnej. Choć nie ma w tym wypadku oczekiwania ścisłej oznaczoności znamion przewinienia dyscyplinarnego, w dalszym ciągu konieczne jest wykazanie bezprawności i zawinienia w przypisanym adwokatowi postępowaniu.\nORZECZENIA PRAWO sąd najwyższy etyka zawodowa TDNDGP import zawody prawnicze\nKształcenie prawników współcześnie to czysty absurd. Zakłada się, że kilkanaście ewentualnie kilkadziesiąt godzin jest wystarczające aby opanować jakąś dziedzinę prawa. Tymczasem prawda jest brutalna. Sam zajmuję się 20 lat jedną dziedziną prawa i dalej nie nazwałbym się megaekspertem. Ledwo nadążam za zmianami, które co roku są coraz gorzej napisane i coraz bardziej mętne. Nie wyobrażam sobie, jak ktoś, ktoś, kto miał kilkanaście godzin zajęć na aplikacji może udzielać porad prawnych albo świadczyć pomoc prawną. Prawdę mówiąc niezwykle często oglądam pisma sporządzane przez adwokatów albo radców i nie mogę się nadziwić, że nie zauważają oczywistych błędów, które mogłby by stanowić "dźwignię" spraw ich klientów. Klienci na tym tracą i nawet tego nie wiedzą. Nie obwiniam za ani adwokatów ani radców, tylko system kształcenia i absurdalne założenia, zupełnie niedostosowane do czasów współczesnych i zmian w prawie. Zupełnie jakby nie zauważono, że świat w ciągu ostatnich 50 lat się zmienił.\nMecenas to jest gość. Nie to co tacy śmiecio-prawnicy nie należący do korporacji adwokackiej pod rządami PIS. Tacy śmiecio-prawnicy z założenia PIS-owców są nikim. Najpierw pogrążono ich, zatrudniając na stanowiskach, na których nie mogli zrobić aplikacji, a teraz można nimi pomiatać do woli, bo już po latach nie podskoczą. Za rządów PIS-u zajmowałeś się prawem przez dwadzieścia lat, więc PISowcy uznają, że teraz cie mają. Teraz mogą zrobić z ciebie panią w sekretariacie, albo magazyniera. Ale tak się ma, jak się zaufało takiej partii. Prawnik bez aplikacji za rządów PIS-u ma gorzej niż zero. Tak, że adwokaci mają rację, że stoją w opozycji do tej partii. Gdyby ją popierali, to by skończyli tak jak magistrowie prawa. Jako partyjny pomiot, wypluty przez partyjne trybiki.\nCo takiego wielkiego tasza. Dzisiaj znam mnóstwo mecenasow, którzy nie mogli dostać się na dzienne prawo, a nawet administrację i jedyna droga było skończenia zaocznego prawo, na które przyjmą każdego kto zdał maturę na najniższym możliwym poziomie. Rzecz w tym, że prawo nie jest aż tak skomplikowane. Wielu ludzi radzi sobie samemu bez mecenasa , prawnika- w końcu pisać czytać i grzebać w Google każdy umie. W tym zawodzie nie ma nic wielkiego. Porównywanie przez niektorych z zawodem lekarza jest po prostu śmieszne. Lekarz ciągle podejmuje decyzję wpływające na życie i zdrowie pacjenta i to jest ogromna odpowiedzialność. Bez lekarza sam nikt nie przeprowadzi operacji, nie poskłada sobie ręki itd. Apelację, pozew, umowa mogę sobie sam napisać. Jak wybiorę złego prawnika to najwyżej stracę kasę i nic więcej. Ale to zawsze tylko kasa a nie życie i zdrowie.\nkurczak dla zeba\nmecenas to nauka w żabce i na bazarku 3cmc 4cmc 3mmc proponuj.pl 4mmc 3 cmc 4 cmc 4mmc Warszawa proponuj.pl 3cmc warszawa proponuj.pl 4cmc warszawa proponuj.pl 3cmc 4cmc 3mmc 4mmc dojazd warszawa proponuj.pl 3 cmc dojazd waszawa proponuj.pl 3mmc warszawa dowóz proponuj.pl 4mmc warszawa dowóz proponuj.pl dostawa 3mmc warszawa 24H proponuj.pl3cmc 4cmc 3mmc proponuj.pl 4mmc 3 cmc 4 cmc 4mmc Warszawa proponuj.pl 3cmc warszawa proponuj.pl 4cmc warszawa proponuj.pl 3cmc 4cmc 3mmc 4mmc dojazd warszawa proponuj.pl 3 cmc dojazd waszawa proponuj.pl 3mmc warszawa dowóz proponuj.pl 4mmc warszawa dowóz proponuj.pl dostawa 3mmc warszawa 24H proponuj.pl 3cmc 4cmc 3mmc proponuj.pl 4mmc 3 cmc 4 cmc 4mmc Warszawa proponuj.pl 3cmc warszawa proponuj.pl 4cmc warszawa proponuj.pl 3cmc 4cmc 3mmc 4mmc dojazd warszawa proponuj.pl 3 cmc dojazd waszawa proponuj.pl 3mmc warszawa dowóz proponuj.pl 4mmc warszawa dowóz proponuj.pl dostawa 3mmc warszawa 24H proponuj.pl 3cmc 4cmc 3mmc proponuj.pl 4mmc 3 cmc 4 cmc 4mmc Warszawa proponuj.pl 3cmc warszawa proponuj.pl 4cmc warszawa proponuj.pl 3cmc 4cmc 3mmc 4mmc dojazd warszawa proponuj.pl 3 cmc dojazd waszawa proponuj.pl 3mmc warszawa dowóz proponuj.pl 4mmc warszawa dowóz proponuj.pl dostawa 3mmc warszawa 24H proponuj.pl 3cmc 4cmc 3mmc proponuj.pl 4mmc 3 cmc 4 cmc 4mmc Warszawa proponuj.pl 3cmc warszawa proponuj.pl 4cmc warszawa proponuj.pl 3cmc 4cmc 3mmc 4mmc dojazd warszawa proponuj.pl 3 cmc dojazd waszawa proponuj.pl 3mmc warszawa dowóz proponuj.pl 4mmc warszawa dowóz proponuj.pl dostawa 3mmc warszawa 24H proponuj.pl beda mieli rozwolnienie\n,,Mecenas ,, to tytuł grzecznościowy a nie nazwa zawodu czy stanowiska , panie pismaku ! Chyba chodzi o adwokata ?\nCiekawe są też warunki, jakie winien spełnić adwokat kościelny dr Arletta Bolesta adwokat kościelny


Zasady wyceny w³asnej firmy\nComperia.pl » Artyku³y » O kredytach dla firm » Zasady wyceny w³asnej firmy\nPrzed konieczno¶ci± wyceny w³asnej firmy przedsiêbiorca staje najczê¶ciej w zwi±zku z otrzymaniem wstêpnej propozycji sprzeda¿y swojego przedsiêbiorstwa. Jest to taki moment, w którym w³a¶ciciel firmy musi okre¶liæ warto¶æ przedsiêbiorstwa w celu weryfikacji oferowanej mu przez kupuj±cego ceny.\nWycena firmy polega na ustaleniu faktycznej warto¶ci przedsiêbiorstwa poprzez zastosowanie odpowiednich metod wykorzystuj±cych informacje oraz dane finansowe. W przypadku firm wystawionych na sprzeda¿ szacunku ich warto¶ci dokonuje siê na podstawie trzech metod:\nKa¿da z powy¿szych metod ma zastosowanie do innych informacji o firmie. W zwi±zku z tym korzystanie z tylko jednej metody wyceny mo¿e byæ niemiarodajne, dlatego najlepiej jest zastosowaæ kilka metod jednocze¶nie.\nW metodzie dochodowej podstaw± wyceny jest prognoza przysz³ych dochodów z dzia³alno¶ci, zdyskontowanych oczekiwan± stop± zwrotu. Warto¶æ firmy okre¶la siê na podstawie warto¶ci zaczerpniêtej ze wszystkich obrotów finansowych, które przedsiêbiorstwo uzyska w przysz³o¶ci.\nMetoda dochodowa stosowana w wycenie przedsiêbiorstwa uwa¿ana jest za praktyczn±, a tak¿e daj±c± wyniki obrazuj±ce najbardziej realn± warto¶æ firmy. Najtrudniejsze w tej metodzie jest prawid³owe oszacowanie przysz³ych dochodów przedsiêbiorstwa. Bardzo wa¿ne jest, by dokonaæ wyceny na podstawie rzetelnych danych, uzyskanych z analizy ¼róde³ dochodu przedsiêbiorstwa i rynku, na którym dzia³a firma.\nW metodzie maj±tkowej podstaw± wyceny s± zasoby maj±tkowe firmy. Warto¶æ firmy okre¶lana jest jako ca³kowita warto¶æ posiadanych aktywów obni¿ona o kwotê zobowi±zañ.\nZa g³ówn± wadê tej metody uwa¿a siê wykorzystanie danych zawartych w sprawozdaniach finansowych, nie podwa¿aj±c ich wiarygodno¶ci. Dodatkowym b³êdem metody maj±tkowej jest nieuwzglêdnianie wa¿nych elementów maj±tku, typu znaki towarowe, know-how, baza sta³ych kontrahentów, do¶wiadczenia oraz umiejêtno¶ci zatrudnianych w firmie specjalistów itp.\nPodej¶cie porównawcze polega na dokonaniu szacunkowej wyceny firmy na podstawie porównywania jej z innymi przedsiêbiorstwami dzia³aj±cymi w takiej samej lub podobnej bran¿y. Podstaw± wyceny jest wybór firm porównywalnych oraz mierników ekonomiczno-finansowych.\nMetoda porównawcza uwa¿ana jest za najprostszy i najbardziej rzetelny sposób wyceny firmy.


6 POMYSŁÓW NA NIEBANALNY PREZENT Z OKAZJI KOMUNII : Ja wolę w domu\nJa wolę w domu > Porady > 6 POMYSŁÓW NA NIEBANALNY PREZENT Z OKAZJI KOMUNII\n6 POMYSŁÓW NA NIEBANALNY PREZENT Z OKAZJI KOMUNII\n10 maja, 2019Kategoria: PoradyBrak komentarzy\nGłowisz się, co kupić dziecku na pamiątkę Pierwszej Komunii Świętej? Zapomnij o rowerze, tablecie czy innym banalnym prezencie! Przedstawiamy garść mniej komercyjnych i zarazem wyjątkowych prezentów komunijnych, które ucieszą dzieci i podbiją serca rodziców.\nPOMÓŻ ROZWIJAĆ TALENT\nW każdym dziecku drzemie pasja. Sęk w tym, żeby ją umiejętnie rozbudzić! Sprawdź, jakie zajęcia sprawiają dziecku najwięcej radości i wyszukaj odpowiedniego, przystosowanego do jego wieku kursu. Mogą być to lekcje gotowania, sztuk walki, gry na wybranym instrumencie, malowania czy fotografii, a nawet nauka języka obcego. Kto wie, być może zajęcia te będą wstępem do przyszłej kariery malucha? Postaraj się, żeby lekcje odbywały się możliwie blisko miejsca zamieszkania dziecka. Świetnie, jeśli wygospodarujesz także czas na to, żeby odwozić dziecko na zajęcia. Rodzice na pewno będą ci za to wdzięczni, gdy ich z tego odciążysz.\nZABIERZ NA NIEZAPOMNIANĄ PRZYGODĘ W PARKU ROZRYWKI\nTaki prezent pozostanie w pamięci dziecka na długo! Rodzinny bilet do wybranego parku rozrywki to wstęp do niesamowitych przeżyć. Te największe w Polsce oferują rollercoastery, parki wodne i bajkowe krainy, w których dzieciaki mogą spotkać swoje ulubione postaci. Najlepiej sprawdzą się vouchery całodniowe, żeby można było szaleć bez żadnych ograniczeń. Ciekawą ofertę ma na przykład Energylandia w Zatorze.\nPODARUJ MAGIĘ KINA BEZ OGRANICZEŃ\nCiekawym, niebanalnym i rozwijającym dziecięcą wyobraźnię prezentem z okazji komunii niewątpliwie będzie karta podarunkowa do kina. Jest to rodzaj abonamentu, który w ramach jednej opłaty umożliwia nielimitowaną liczbę bezpłatnych wejść na seanse przez cały rok. Kartę typu unlimited ma w swojej ofercie jedna z sieci kin. Dzięki niej dziecko zyska dostęp do wszystkich filmów familijnych i animacji z repertuaru. Dorosły, który będzie towarzyszył dziecku, może dokupić sobie jednorazowy bilet lub wyrobić własną roczną kartę.\nDAJ DOSTĘP DO SETEK KSIĄŻEK\nCzytnik e-booków to prezent na lata. Dzięki niemu dziecko będzie mogło mieć w kieszeni setki książek, od szkolnych lektur po klasyczne baśnie i bestsellerowe serie. Co ważne, wyposażone w odpowiednie ekrany czytniki e-booków nie niszczą wzroku dziecka, jak na przykład tablety czy smartfony. Idealnym uzupełnieniem jest abonament w platformie Legimi, umożliwiający dostęp do pokaźnej biblioteki elektronicznych książek z podziałem na kategorie.\nWYZWÓL CIEKAWOŚĆ ŚWIATA\nNauka przez zabawę to najlepsze, co może spotkać dziecko. Idealnym do tego miejscem jest Centrum Nauki Kopernik. Zabierz go w ramach prezentu do Warszawy i pozwól mu poczuć się jak prawdziwy naukowiec. Czeka tu na niego sześć interdyscyplinarnych galerii z ponad 450 eksponatami. Laboratoria pozwalają na samodzielne eksperymentowanie, a wokół budynku znajduje się Park Odkrywców.\nZAPROŚ DO MUZYCZNEGO ŚWIATA\nJaki instrument będzie idealny na początek muzycznej przygody? Odpowiedź jest prosta: ukulele! Przypominający małą gitarę instrument jest lekki i posiada tylko cztery miękkie struny. Dzięki temu dziecko z łatwością będzie mogło przekładać palce i wydobywać z niego podstawowe dźwięki. Szybko nauczy się bawić swoimi ulubionymi melodiami i komponować własne utwory. Szykujcie się na piękny koncert! 🙂\nPoprzedniaPoprzedni postPYZY Z MIĘSEM Z AZJATYCKIM SOSEM ORZECHOWYM [FILM]\nNastępnyNastępny postTAJSKA ZUPA Z KLUSKAMI ŚLĄSKIMI Z MIĘSEM [FILM]


Pokrowiec Tucano Elements Apple MacBook 12 Złoty\nZobacz wszystkie Etui ze wzoramiNowościPromocjeSzukajJesteś tu: Strona głównaPokrowiec Tucano Elements Apple MacBook 12 ZłotyPokrowiec Tucano Elements Apple MacBook 12 ZłotyPokrowiec Tucano Elements dedykowany dla MacBook 12 ochroni urządzenie przed uszkodzeniami, zarysowaniami i zabrudzeniami, dając wysoki komfort użytkowania oraz piękny wygląd.Dowiedz się więcej\nKod produktu: 8020252053199Producent: TucanoGwarancja: 12 miesięcy\nPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyPokrowiec Tucano Elements Apple MacBook 12 ZłotyKod produktu: 8020252053199Rozmiar: Wprowadź swój adres e-mail, na który wyślemy Ci jednorazowe powiadomienie, gdy ten towar będzie ponownie w sprzedaży.\nPokrowiec Tucano Elements Wysokiej jakości pokrowiec neoprenowy dedykowany dla MacBook 12 ochroni urządzenie przed szkodliwym działaniem wilgoci oraz ochroni jego aluminiową obudowę przed rysowaniem i brudzeniem się w podróży i w domu, kiedy z niego nie korzystasz.\nPokrowiec Tucano Elements wykonany jest z elastycznego materiału który jest przyjemny w dotyku i ułatwia szybkie zakładanie oraz zdejmowanie pokrowca. Zamek został dodatkowo obszyty w taki sposób, aby nie uszkodzić przypadkowo obudowy komputera. Dla większej wygody otwierania zamek posiada dwa suwaki. Po obu stronach pokrowca znajduje się wytłaczany znak MB. Charakterystyka produktu:\nModel:MacBook 12Kolor:Złoty Parametry techniczne:\nModel:MacBook 12Kolor:Złoty 12 miesięcy\t- Gwarancja udzielana przez sprzedawcę na okres 12\tmiesięcy.


Otwarta przestrzeń, beton, cegła i metal – nowoczesne wnętrza kochają styl industrialny! Podpowiadamy, jak go do nich wprowadzić. - Blog wnętrzarski\nNowoczesne wnętrza kochają ten styl!\nStyl industrialny najlepiej wygląda w otwartych przestrzeniach – wysokich, kamienicznych lub loftowych wnętrzach. W nowoczesnym budownictwie może być trudno stworzyć tak przestronne pomieszczenia. Ale kiedy tylko mamy możliwość warto spróbować, bo to zdecydowanie jeden z najważniejszych wyróżników tego stylu. W nowych domach można np. otworzyć przestrzeń nad salonem, tworząc wysoką, przestronną strefę. Można też po prostu tak zaprojektować pomieszczenia, by nadać im nieco większą niż standardowa wysokość. W połączeniu z dużymi oknami, belkami stropowymi, odpowiednimi dodatkami i dużymi powierzchniami betonowymi osiągniemy prawdziwie industrialny efekt. W stworzeniu tych ostatnich, zwłaszcza w nowym budownictwie mogą pomóc np. płytki imitujące beton, które idealnie odwzorowują rysunek oraz strukturę betonu.\nWysoka, otwarta przestrzeń – to tu styl industrialny czuje się najlepiej!\n138.87 złKup w e-sklepie >>>\nRównież w kamienicach możemy zaaranżować industrialne wnętrze w nowoczesnym stylu. Wysoka, otwarta przestrzeń, ogromne okna w czarnych ramach, belki stropowe i dodatki. To one decydują często o tym, czy industrialna baza przybierze odpowiednio nowoczesny charakter. Oryginalne półki, dużo czarnych, metalowych elementów, mieszanina struktur i faktur powierzchni. W ten sposób łatwo stworzymy nowoczesne aranżacje wnętrz w loftowym stylu.\nKamienice to nieoczywiste, ale świetne miejsce na zaaranżowanie industrialnego salonu.\n119.95 złKup w e-sklepie >>>\nNie surowa, lecz industrialna sypialnia\nWnętrza industrialne często kojarzone są z surowością, chłodem i brakiem przytulności. To dlatego tak rzadko możemy je spotkać w sypialniach, czyli miejscu, które z założenia ma być strefą relaksu, odpoczynku i spokoju. Jednak trzymając się kilku prostych zasad, również w sypialni stworzysz industrialne i jednocześnie niezwykle ciepłe miejsce. Jak to zrobić? Postaw na beton, ale w ciepłym kolorze. Płytki ceramiczne, które bardzo autentycznie odwzorowują beton dostępne są nawet w odcieniach taupe, czyli beżu wpadającego w szarość. To zdecydowanie ociepli wnętrze. Do tego elementy drewna i tapicerowane dodatki – łóżko, fotele, narzuty. Nie zapomnij o nowoczesnych, czarnych dodatkach, np. lampach, które dodatkowo wprowadzą do wnętrza ciepłe światło. Gotowe! Industrialne, surowe wnętrza mogą być naprawdę przytulne.\nCiepła i przytulna sypialnia urządzona w stylu industrialnym? Przy zachowaniu kilku prostych zasad – to możliwe.\nZaproś styl industrialny do łazienki\nNowoczesne aranżacje wnętrz industrialnych mieszają się ze stylem minimalistycznym i modernistycznym. Szczególnie dobrze widać to w łazienkach. W wielu przypadkach do urządzenia jej w loftowym stylu wystarczy odpowiednia powierzchnia podłóg i ścian. Wnętrza industrialne to głównie beton. W nowoczesnym wydaniu mogą to być okładziny, które maksymalnie dokładnie go odwzorują. W łazience bardzo dobrze sprawdzą się płytki ceramiczne, których różnorodność wzorów imitujących beton stale się powiększa, zachwycając autentycznością. Jasny beton w mieszkaniu, do tego czarne, metalowe i ceramiczne dodatki i industrialny efekt gwarantowany!\nIndustrializm połączony z minimalizmem to nowoczesna, elegancka wersja wnętrz w tym stylu.\nIndustrial Chic Grys Ściana Rekt. Carpet Dekor\nIndustrial Chic Grys Ściana Rekt.\n142,68 złKup w e-sklepie >>>\nMotyw betonu w łazience to popularne rozwiązanie, kiedy urządzamy ją w stylu industrialnym. Jeśli znajdziemy odwzorowanie betonu urozmaicone dodatkowo ciekawą strukturą, fakturą lub oryginalnym kolorem to nie będziemy potrzebować wielu dodatkowych elementów, aby udekorować tę przestrzeń. I stąd właśnie minimalizm, głównie w dekoracjach. Odpowiednie oświetlenie, czarne dodatki i armatura, ciekawa szyba prysznicowa oraz dodatkowy, niewielki akcent drewniany lub ceglany zamienią naszą łazienkę w nowoczesne wnętrza industrialne.\nCzasem wystarczy ciekawe urozmaicenie betonowej powierzchni, by udekorować całe wnętrze.\n82,90 złKup w e-sklepie >>>\nSzarość to absolutna klasyka industrialnych pomieszczeń. A to za sprawą betonu, który jest jego kolejnym wyznacznikiem. Beton w mieszkaniu to trudny temat – z jednej strony przyjęło się twierdzenie, że tworzy zimne i surowe wnętrza. Wiemy już jednak, że łatwo możemy tę tezę podważyć, np. dzięki zmianie koloru betonu lub dodaniu odpowiednich elementów dekoracyjnych i tekstylnych. Z drugiej strony nie zawsze jest możliwość stworzenia betonowych powierzchni w mieszkaniu czy domu. Betonowe wnętrza można na szczęście łatwo zaaranżować, dzięki materiałom, które odpowiednio go odwzorują. Takim przykładem są np. płytki ceramiczne, które do złudzenia przypominają beton, tak bardzo pożądany w industrialnym wystroju wnętrz.\nBetonowe powierzchnie z powodzeniem mogą zastąpić materiały, które idealnie go odwzorowują.\nIndustrialne wnętrze? Postaw na cegłę!\nKolejny wyznacznik stylu industrialnego to motyw cegły. W starych kamienicach specjalnie usuwa się miejscowo wierzchnią warstwę tynku, aby odsłonić naturalne, ceglane ściany. Nowoczesne wnętrza, w których nie można dokonać takiego zabiegu rządzą się jednak swoimi prawami i tutaj może być konieczne ułożenie wybranej przestrzeni z zakupionych wcześniej cegieł. Na szczęście nie ma to wpływu na finalny efekt. W obu przypadkach, w towarzystwie innych charakterystycznych dla tego stylu dodatków, takich jak np. drewniane elementy i czarne dekoracje, efekt będzie spektakularny!\nCeglana ściana to zawsze świetny pomysł w industrialnym wnętrzu.\n47,97 złKup w e-sklepie >>>\n73,43 złKup w e-sklepie >>>\n52,89 złKup w e-sklepie >>>\nNowoczesny wystrój wnętrz użyteczności publicznej\nIndustrialny styl to nie tylko domena wnętrz mieszkalnych. Coraz częściej odważnie wkracza on także do przestrzeni komercyjnych, takich jak np. hotele, biura, czy restauracje. Zasady, co do ich urządzania pozostają takie same – tu też niezbędne są elementy betonowe, drewniane i ceglane. Towarzyszyć im powinno odpowiednie oświetlenie oraz ciemne, najlepiej czarne dodatki i metalowe części mebli. W tego typu przestrzeniach nie przeszkadza brak nadmiernej przytulności. Mogą to być nieco bardziej surowe wnętrza.\nMotyw betonu, drewna i cegły to nieodłączne elementy wnętrz urządzanych w stylu industrialnym.\nW przestrzeniach biurowych styl industrialny prezentuje się równie efektownie. Betonowe powierzchnie, ciemne dodatki, a do tego elementy drewna potrafią stworzyć przyjazne miejsce do pracy. Szczególnie dobrze sprawdzi się to w biurach typu open space, gdzie otwarta przestrzeń sprzyja aranżacji w tym stylu, tworząc industrialny, ale bardzo nowoczesny wystrój wnętrz.\nBiuro urządzone w tym stylu, dzięki odpowiednim dodatkom może być bardzo przyjaznym miejscem pracy.\nStyl industrialny to niewątpliwie jeden z najpopularniejszych trendów aranżacyjnych. Jak sprawić, by tak urządzone pomieszczenia tworzyły nowoczesne i jednocześnie industrialne wnętrze?\nZadbaj o maksymalnie przestronne pomieszczenia – styl industrialny najlepiej czuje się w otwartej przestrzeni.\nPostaw na betonowe powierzchnie – ze względu na rodzaj pomieszczenia możesz wykorzystać materiały, które świetnie go odwzorowują, np. płytki ceramiczne i odpowiednio dopasować ich kolor czy fakturę.\nDodaj ceglane i drewniane elementy – to one spotęgują industrialny charakter wnętrza.\nPamiętaj o detalach – tam, gdzie to możliwe wykorzystaj belki stropowe, czy biegnące wzdłuż ścian instalacje, takie jak rury czy kable.\nWprowadź wyraziste dodatki – przede wszystkim te metalowe i w czarnym kolorze. Przydadzą się też tekstylia, które zniwelują surowość wnętrza.\nWykorzystaj ciekawe oświetlenie – najlepiej, jeśli będzie ono podkreślało elementy dekoracyjne lub np. ceglane powierzchnie. Możesz zastosować listwy ledowe, ciekawe żyrandole i lampy albo po prostu wykorzystać nieosłonięte kloszami żarówki – to bardzo w industrialnym stylu!\nbetonowe, industrialny, minimalistyczny