Na zawsze nierozstrzygnięte | niedowiary\nNa zawsze nierozstrzygnięte\n10 lutego 2014,\tponiedziałek, Blog szalonych naukowców\nPamiętam taką anegdotę, ale nie pamiętam kogo ona dotyczyła. Prawdopodobnie chodziło o Bertranda Russella. Otóż jakiś wydawca zaproponował mu napisanie popularnej książki do logiki, ale wprowadził pewne zastrzeżenie: za każdy wzór, który pojawi się w książce, honorarium spada o połowę.\nMyśl ta co chwila mi się przypominała w trakcie lektury książki Raymonda Smullyana „Na zawsze nierozstrzygnięte” (R. Smullyan, Na zawsze nierozstrzygnięte. Zagadkowy przewodnik po twierdzeniach Gödla, Warszawa 2007). Trafiłem na nią w trakcie poszukiwań łamigłówek na zajęcia z dziećmi. Początek książki był obiecujący, zadania na logikę zdaniową były ciekawe. Ale im dalej w las tym ciemniej – coraz więcej wzorów, chociaż widać było, że autor jak może stara się unikać formalizacji, wprowadzając tylko to, co jest niezbędnym miniumum. Do tego doszły zadania, które wymagają mniejszego czy większego namysłu. W końcu zacząłem tylko śledzić tok wywodu autora, aby dokończyć lekturę, której celem jest prezentacja w zrozumiałej formie twierdzeń Godla o niesprzeczności. Wielość wzorów i formalizacji sprawia, że u anegdotycznego wydawcy Smullyan by nie zarobił.\nNo i tu dochodzimy do istotnej kwestii. Z jednej strony autor próbuje pisać językiem prostym i trudne zagadnienia sprowadzić do prostych i przystępnych, zrozumiałych dla przeciętnego czytelnika. Domyślam się, że dla kogoś, kto siedzi w logice treść tej pracy jest trywialna. Z drugiej strony jednak nie wyrobiony czytelnik, nie znający logiki formalnej, czy znający ją słabo, nie przegryzie się przez jej treść, w najlepszym wypadku robiąc to, co ja, czyli ominie zadania i dowody, wierząc w ich poprawność i śledząc tylko tok wywodu.\nMożna tę sytuację porównać do układania kostki rubika. Nauczenie kogoś układania nie jest zadaniem łatwym, ponieważ trzeba się pilnować, żeby nie powiedzieć za dużo i nie wystraszyć ucznia. W efekciem nie można mu pokazać ciekawszych rzeczy, ponieważ są zbyt skomplikowane. Z mojego doświadczenia wynika, że pierwsze ułożenie zajmuje od 30 minut do kilku godzin. Z kolei zrozumienie rzeczy trudniejszych wymaga czasu i zaangażowania, a w szczególności nauczenia się pewnych formalizacji, takich chociażby jak notacja. To jest bardzo podobne do sytuacji w logice, gdzie pewne rzeczy są zrozumiałe dla każdego, ale ich sformalizowanie i pokazanie ciekawszych zagadnień nieuchronnie prowadzi do treści, które wymagają czasu i wysiłku by je przyswoić.\nJeżeli więc zadać sobie pytanie, czy jest sens pisać takie książk, których celem jest popularyzacja dokonań różnych dyscyplin naukowych, to oczywiście moja odpowiedź jest twierdząca. Dużo ważniejsze jest dla mnie pytania: jak je pisać? Dziedzina w sumie nie ma znaczenia: czy to będą tutoriale do kostki rubika w różnych wersjach, czy podręczniki do logiki, czy historii filozofii, dużo ważniejsze jest „jak” niż „czy”. I z tej perspektywy Smullyan ponosi porażkę. Jego książka nie wciąga, mimo że merytorycznie jest poprawna.\nCałe szczęście, przypomniałem sobie o opowieściach pochodzących spod pióra Zdzisława Nowaka o Hodży Nasreddinie. Czytałem je w czasach podstawówki, teraz wróciłem i znalazłem pozytywny wzorzec jak pisać ciekawie o logice. Niestety, autor od dawna nie żyje, nadto nie znał logiki jako dyscypliny naukowej i jej najnowszych dokonań. Ale pozostał wzorzec,jak pisać w popularny sposób o niepopularnych rzeczach. Takich wzroców jest zresztą więcej. W filozofii może nim być chociażby wspomniany Russell i jego „Mądrość Zachodu”, czy też rozprawy Leszka Kołakowskiego.\nFotografia: Grzegorz Pacewicz\nKategorie: Autor: Grzegorz Pacewicz, Lektury\n10 lutego o godz. 14:16\nRozprawy tak ale również bajki i audycje telewizyjne. Profesor miał talent popularyzatorski. Zresztą zwykle posługiwał się możliwie prostym językiem.\n10 lutego o godz. 17:06\nNo tak! Chyba miałem chwilowe zaćmienie umysłu, bo w ogóle o tym zapomniałem. 🙂\n10 lutego o godz. 17:23\nHawking w Krótkiej Historii Czasu pisze, że powiedziano mu, że każdy wzór w książce zmniejszy liczbę czytelników o połowę\n10 lutego o godz. 19:40\nMoże to było u Hawkinga… Mhm… Dzięki za trop.\n10 lutego o godz. 21:05\nŁączenie prostoty języka z naukową dokładnością jest chyba największym problemem popularyzacji. Jak to zrobić, aby czytelnika nie odstręczyć ale zarazem podać wszystkie fakty? I właściwie jakie mogą być reakcje czytelnika?\nGdy opisuję jakąś reakcję chemiczną, to uogólnienie „mieszamy pewną aminę z pewnym kwasem i robi się różowo” byłoby z pewnością idealnie zrozumiałe dla każdego ale nie przekazywałoby informacji o tym co się właściwie takiego szczególnego dzieje. Uszczegółowienie „mieszamy pochodne metoksylowe morfoliny z kwasem azotowym III i otrzymujemy różową sól diazoniowa” mogłoby z kolei odstręczać choć jest zupełnie dokładne.\nZwykle robię tak że na początku wpisu prostym językiem objaśniam pojęcia których potem używam „morfolina to taki związek… kwas azotowy III jest używany…. sole diazoniowe to związki o żywych kolorach, zawierających ugrupowanie….” Po czym używam tych objaśnionych pojęć we wpisie. Ideałem byłby tekst który przekazywałby jakąś informację czytelnikowi laikowi ale zarazem nie odstręczałby specjalisty nadmiernymi uproszczeniami i pomijaniem ważnych faktów. Ale ideałów nie ma – gdy dokładnie objaśnię wszystkie pojęcia i ubarwię wpis anegdotą historyczną, dostaję komentarze że jest za długi i że się ludziom czytać nie chce.\n11 lutego o godz. 0:20\nGratulacje z okazji „okrągłego” wpisu!\n11 lutego o godz. 1:47\nJest ogrniczona ilosc pojec ktore mozna wyjasnic machajac rekami\n11 lutego o godz. 4:29\nZgoda, nie wszystko da się „wymachać rękami”. Ale np. w logice, to zamiast napisać, że koniunkcja to jest dwuargumentowe działanie określone w zbiorze zdań, które zdaniom p, q przyporządkowuje zdanie p i q, można też napisać, że koniunkcja to takie działanie logiczne, ktore daje na wyjściu wartość prawda (albo 1) tylko wtedy, gdy na obu wejściach mamy wartość prawda (albo 1). Wiele da się też wyjaśnić przy pomocy prostych tabelek oraz rysunków, które z powodzeniem zastepują owe wzory, tak nielubiane przez zwyczajnych cztelników.\n11 lutego o godz. 8:07\nDziękuję. Zorientowałem się po publikacji.\n11 lutego o godz. 10:28\nOd ponad 20 lat posiadam dwie książki Smullyana: „Alice in Puzzle-Land” oraz wspomnianą „Forever undecided. A puzzle guide to Gödel”.\nZdążyły się nieźle zakurzyć, a ja nabawić kompleksów, bo się poddałem po kilku rozdziałach 🙁\nDo dziś gnębi mnie problem „uzdrowiskowy” tj. samospełniającej przepowiedni, a może raczej samospełniającej wiary.\nO gościu, który przed wyjazdem do uzdrowiska, o którym krążą pogłoski o zbawiennym wpływie tamtejszych źródeł na reumatyzm, zasięga informacji u swojego lekarza.\n– Doktorze, czy ta kuracja rzeczywiście jest skuteczna?\nLekarz odpowiada, że skuteczność tej kuracji polega głównie na psychologicznym działaniu\n– Jeśli pan wierzy, że działa, to będzie działała!\nPacjent darzy swego lekarza absolutnym zaufaniem i jedzie do uzdrowiska. Jadąc wierzy, że jeśli wierzy, że kuracja działa, to rzeczywiście działa.\nNa miejscu jednak opadają go wątpliwości: skąd mam wiedzieć czy kiedykolwiek uwierzę, że ta kuracja działa? etc.\n11 lutego o godz. 16:53\nZ dzieciństwa zapamiętałem zagadkę chętnie zadawaną przez mego wuja – matematyka:\nW pewnym mieście, na jednej ulicy znajdują się obok siebie trzy sklepy krawieckie.\nNa jednym jest szyld: najtaniej w całym mieście.\nNa drugim: najtaniej w całym kraju.\nNa trzecim: najtaniej na tej ulicy.\nDo którego pójdziesz?\n11 lutego o godz. 17:25\n@markot: „Do którego pójdziesz?”\nDo tego trzeciego. Dwaj pierwsi to oszusci\n11 lutego o godz. 17:31\nDlaczego popularyzacja logiki jest konieczna…\nBiblioteka publiczna w Seattle, w stanie Washington. Tzry sliczne panienki przy komputerze. Wiek – high school. Przygotowuja projekt do szkoly. O Indianach Quinnipaca (sorry, powinienem powiedziec „native Americans”).\nGugluja. No, poszukajmy o Indianach Quinnipaca na Wschodnim Wybrzerzu… Choroba, nie ma nic.. .OK.. poszukajmy o Indianach Quinnipaca w stanie Washingtom… Choroba, znowu nic nie ma… OK…. Poszukajmy Indian Quinnipaca na Olympic Peninsula… Znow nic nie ma… (Olympic Peninsula to takie miejsce w Stanie Washington)\nPanienki nei byly unikalne. Take cos spotykam dosyc czesto\n11 lutego o godz. 17:39\nJakby wpisały „Quinnipiac”, to by znalazły. I to na Wschodnim Wybrzeżu 😉\nStan Washington jest raczej na Wybrzeżu Zachodnim.\n11 lutego o godz. 19:56\nPozwolę sie nie zgodzić. Smullyan dokonał w swoich książkach rzeczy niemożliwej – przełożył formalną logikę na zagadki wypowiadane w potocznym języku. To nie jego popularyzacja jest słaba. To formalizacja jest tak „łatwa” że umyka nam jej znaczenie, a kiedy widzimy te same treści odniesione do potocznego języka okazuje sie że nie jesteśmy ich w stanie ogarnąć. Należy pamiętać, ze np. starożytni grecy ( Archimedes, Euklides) rozwiązywali swoje zadania właściwie bez wzorów. Posługiwali sie rzeczową spokojną narracją i metoda opisową. Dziś w szkole podstawowej uczy sie często niezbyt rozgarniętego ucznia jak rozwiązać równanie kwadratowe – rzecz której rozwiązanie dla geniusza typu Archimedesa było poważnym zagadnieniem wymagającym spokoju i namysłu. I ten uczeń je rozwiązuje – bo ma ręce algorytm i właśnie formalny zapis. Niezwykle trudne konspiracyjnie zagadnienia geometrii wielowymiarowej ( krzywa przecięcia sie 2 walców pod kątem 35 stopni?) stają się rutynowymi problemami algebraicznymi gdy sprowadzić je do postaci układów równań, za pomocą geometrii analitycznej Kartezjusza. Kiedy Hamilton wymyślił operator nabla, matematycy pisali ody na jego cześć, bo wzory na cztery linijki pozwala zapisać w 3 znakach – o czym wie każdy kto starał sie rozpisać powiedzmy laplasjan w jakimś niebanalnym układzie współrzędnych. Formalna wersja tw. Goedla – odniesiona do abstrakcyjnych zapisów – jest znacznie łatwiejszą do przyswojenia – niż wersja potoczna. A taką właśnie wersję pokazał Smullyan. Bez uproszczeń! I dzięki temu jest ona dostępna dla tych którzy nie potrafią pracować w strukturach formalnych. Smullyan dokonał po prostu eksperymentu naukowo-psychologicznego – i to udanego. A potem starał sie produkt uboczny sprzedać wydawcy 😉 Tak sobie o tym myślę.\nAle ja o czym innym właściwie chciałem. R.Smullyan jest znanym logikiem nie z powodu książek niepolaryzujących logikę. Jest autorem ważnej kodyfikacji, ujmującej w formalny, ogólny i ścisły sposób tzw. https://en.wikipedia.org/wiki/Analytic_tableaux – metodę tablic analitycznych. Twórcami tej metody byli holenderski logik Beth (1956) i Fin Hintikka (1955), ale Smullyan zintegrował ich prace i nadał im ostateczny charakter. Jest ona o tyle ważna że pozwala na konstrukcję systemów zmechanizowanej algorytmicznej logiki no i jest ważna jako narzędzie dowodowe. Pierwszy komputerowy system dowodów – dowodził pierwszych 200 twierdzeń z Principia Mathematica Russella i Whiteheada – napisany przez logika japońskiego Wanga – pracował właśnie w oparciu o ta metodę a było to w latach 58-60. I w tym temacie pojawia się polonica! Okazuje sie że Smullyan swoje idee wypracował równolegle do Polskiego logika/matematyka Zbigniewa Lisa. Co więcej – cytował go – co zakłada że istniała jednak pewna relacja pierwszeństwa po stronie Polaka!\nTu cytat ( z mojego bloga http://fiksacie.wordpress.com/2011/12/30/co-mi-sie-wydaje-ze-wiem-o-automatycznym-dowodzeniu-twierdzen-i-systemie-coq/ ): „Ciekawym aspektem metody tablic analitycznych jest kolejny polski trop. Otóż jak pisze Melvin Fitting w ?Introduction? w ?Handbook of Tableau Methods? M.D?Agostino, D. M. Gabbay, R. Hahnle and J. Posegga, eds. ?Notational simplification was the essential next step in the development of tableaus and, just as with the preceding stage, it was taken independently by two people: Zbigniew Lis and Raymond Smullyan. Lis published his paper [Lis, 1960] in 1960, but in Polish (with Russian and English summaries), in Studia Logica. At that time there was a great gulf fixed between the East and the West in Europe, and Lis?s ideas did not become generally known. They were subsequently rediscovered and extended by Smullyan, culminating in his 1968 book [Smullyan, 1968]. The work of Lis himself only came to general attention in the last few years. […] It is through Smullyan?s 1968 book First-Order Logic  that tableaus became widely known. They also appeared in the 1967 textbook [Jeffrey, 1967], which was directed at beginning logic students. Smullyan?s book was preceded by [Smullyan, 1963; Smullyan, 1965; Smullyan, 1966] in which the still unknown contributions of Lis were rediscovered, deepened, and extended.?\nCo ciekawe w Polsce chyba NIKT nie wie kim był Zygmunt Lis. Nie został wymieniony w książce profesora Romana Dudy „Matematycy XIX i XX wieku związani z Polską”, nie ma go w Wikipedii, w Małej encyklopedii logiki PWN, w podręcznikach Grzegorczyka i Trzęsickiego. Zupełnie nieznany człowiek, najpewniej doktorant lub magister, autor pewnie tej jednej, ciekawej publikacji, zapoznany w środowisku zinstytucjonalizowanej, zapatrzonej w kto-z-kim-sypia nauki…. Szkoda. Może ktoś z autorów/czytelników tego bloga coś wie o tej zagadkowej postaci? Może ktoś z zawodowych uczonych jest w stanie dotrzeć do przywoływanej tu pracy Zygmunta Lisa w jakiejś bibliotece i dowiedzieć sie choćby jakiś fragment jego biogramu? Smullyan go uszanował i uhonorował cytatem. Czy w Polsce stać nas na zapominanie o takich ludziach?\nPrzy okazji powiadomię czytelników o bardzo smutnej sprawie. Prasa w Polsce nie zauważyła tego faktu – wcale – w wrześniu 2013 roku zmarł matematyk Andrzej Trybulec https://en.wikipedia.org/wiki/Andrzej_Trybulec – twórca ( chyba nadal) najpotężniejszego systemu matematyki symbolicznej MIZAR http://mizar.org/ Na stronie Mizara otwarty jest formularz dla składania kondolencji. Mizar – dzieło życia Andrzeja Trybulca – posiada sformalizowaną i poddaną parsowaniu – największą na świecie bibliotekę sformalizowanych dowodów matematycznych – przy czym jego unikalną cechą jest formalny język – mizar – bliski językowi naturalnemu i możliwy do czytania, niemal jak język potoczny.\n11 lutego o godz. 19:58\nhehe „konspiracyjnie” -> koncepcyjnie – spellcecheker mi podmienił…\n11 lutego o godz. 23:36\nZ tym zawężaniem wyszukiwania to tutaj chyba wcale nie było aż tak głupie, w końcu google wyszukuje tekst w dokumencie, nie operując pojęciami, więc o ile Zachodnie Wybrzeże mogło nie figurować w tekście o tym plemieniu, to już Olympic Peninsula jak najbardziej, zwłaszcza jeśli plemię było zlokalizowane.\nNo chyba, że dopisywały nowe słowa do poprzedniego wyszukiwania 😉\n12 lutego o godz. 0:07\nA mnie się wydaje, że AL nawiązał do mojej zagadki z krawcami, tylko że pomylił wybrzeża i trochę nie wypaliło 😉\nSposób wyszukiwania tych Indian był podobny do np. zawężania poszukiwań liczby much tse-tse w Polsce (0) na województwo koszalińskie (0) i jeszcze sprawdzanie w Słupsku (0)\nAle to plemię indiańskie istnieje naprawdę, tyle że po drugiej stronie kontynentu. Większość potomków pozostała w Nowej Anglii.\nNie wykluczam oczywiście możliwości, że oprócz rozproszonych po NY, MA, PA, RI, IN, OH, WI, KS, TX i Quebeku około setki rodzin jakiś Indianin z tego plemienia mieszka również w samym Seattle, ale chyba nie o takie poszukiwania chodziło.\nTrzeba było im poradzić rozpoczęcie poszukiwań od listy „indigenous peoples of the Americas”\n12 lutego o godz. 3:34\n@markot: „Jakby wpisały ?Quinnipiac?, to by znalazły. I to na Wschodnim Wybrzeżu 😉\nStan Washington jest raczej na Wybrzeżu Zachodnim.”\nKurde, Panie markot, nie o to chodzi, skojarzylo mi sie pare skojazren.\nOczywiscie, Seattle i Olympic Peninsula sa na Zachodnim wybrzezu. Tam sa tez jacys Indianie, ale nazwy zapomnialem.\nPamietalem za to Quinnipiac ktorzy sa na Wschodnim Wybzrezu, a pamietalem dlatego ze jak kupowalem dom w Connecticut to sie musialem od nich obowiazkowo ubezpieczyc.\nJest rowniez w Connecticut Quinnipac University\nZas rzecz byla o wyszukiwaniu\n12 lutego o godz. 9:01\n… czyli dobrze zrozumiałem. Nie wypaliło 😉\n12 lutego o godz. 9:03\n…ale nie wiedziałem, że w Connecticut trzeba się obowiązkowo ubezpieczać od Indian 😯\n12 lutego o godz. 18:12\n@markot: „czyli dobrze zrozumiałem. Nie wypaliło”\nCo nie wypalilo?\n12 lutego o godz. 18:18\n@markot: „?ale nie wiedziałem, że w Connecticut trzeba się obowiązkowo ubezpieczać od Indian”\nTzreba. Indianei zglosili roszczenia terytorialne. Ubezpeiczenie\nwynosilo 1000 dolcow jednorazowo\n„The Insurance Commissioner shall adopt regulations in accordance with chapter 54 on or before February 1, 1994, setting forth guidelines to maximize the availability of title insurance coverage with respect to real property that is the subject of an Indian land claim.”\nNei bede kontynuowal tematu\n12 lutego o godz. 18:19\n@markot: ??ale nie wiedziałem, że w Connecticut trzeba się obowiązkowo ubezpieczać od Indian?\nOdpisalem z cytatami ale mi wcielo\n12 lutego o godz. 19:01\n” No, poszukajmy o Indianach Quinnipaca na Wschodnim Wybrzerzu? Choroba, nie ma nic.. .OK.. poszukajmy o Indianach Quinnipaca w stanie Washingtom? Choroba, znowu nic nie ma? OK?. Poszukajmy Indian Quinnipaca na Olympic Peninsula”\nZawężanie ze Wschodniego (!) Wybrzeża na stan Washington jest OK?\nNazwę plemienia pomijam jako nieistotną.\n12 lutego o godz. 21:10\n@markot: „Co nie wypaliło?\nProsze Pana, albo Pan udaje ze nei rozumie, albo rzeczywiscie nie rozumie. To drugie byloby niepokojace…\nOmsknal mi sie palec. Powinienem napisac „Zachodnie”. Doskonale wiem gdzie lezy Seattle I Olympic Peninsula, bo w Seattle meiszkalem para lat. WIdzialem tez I podluchiwalem te panienki. Nie pamietam jak sie tameczni Indianie nazywaja, wiec uzylem Indian ktorzy mi przyszli do glowy.\nI to wszysko nei o to chodzi. O to chodzi ze z powodu braku elementarnego wykszatlcenai w dzedzinie logiki ludzie nie umieja wyszukiwac informacji.\n12 lutego o godz. 21:14\nNo i gdybyś napisał „Zachodnie”, to by był fajny przykład na brak elementarnego wykształcenia w dziedzinie logiki.\nNo, nie wypaliło 😉\n12 lutego o godz. 21:16\nTylko się nie obraź, A.L. 😀\n12 lutego o godz. 21:19\nGdybym nie rozumiał, nie napisałbym tego komentarza\n12 lutego o godz. 21:21\nEh, muszę czekać na moderację 🙄\nGdybym nie rozumiał, nie napisałbym komentarza o godz. 0:07\n13 lutego o godz. 7:22\nBardzo dziękuję za Pana komentarz. Szkoda, że utknął na redzie i szkoda, żeby teraz przepadł pośród innych komentarzy.\n13 lutego o godz. 13:45\nJeśli to kogoś pocieszy, to ja przeczytałem. I teraz rozumiem, czego dotyczył tajemniczy drugi komentarz kakaza, który ukazał się na długo przed właściwym, bardzo interesującym tekstem.\nPodziwiam zimną krew kakaza.\nNa niektórych blogach komentatorzy zamieszczający więcej niż jeden link i czekający całymi dniami na moderację snują już nawet teorie spiskowe 🙄 😉\n13 lutego o godz. 17:33\nJak idzie o popularyzacje I Twierdzenie Goedla… Tutaj proba wykladu popularnego\nNeistety, ale malo popularna. Ale za to w ciekawym kontekscie. Nikt z moich znajomych z kregow matematyczno-inzynierskich (w Polsce) o tym nei slyszal. Moze dlatego ze to Siedlce a nie Warszawa:\nOKM jest instytucją o zasięgu ogólnopolskim, powołaną przez Akademię Podlaską w Siedlcach w celu rozwijania i propagowania kultury matematycznej. OKM realizuje swoje cele poprzez:\n?organizowanie corocznie dwóch ogólnopolskich Szkół Matematyki Poglądowej przeznaczonych dla pracowników naukowo-dydaktycznych wyższych uczelni kształcących nauczycieli, wykładowców kolegiów nauczycielskich oraz nauczycieli matematyki,\n?wydawanie czasopisma „Matematyka-Społeczeństwo-Nauczanie” (dwa numery rocznie).\nOrganizuja szkoly Matematyki Pogladowej (powyzszy artykul to wlasnei prezentacja z takiej Szkoly)\nZas jak idzie o samo Twierdzenie Gordla, to przed laty, w czasach gdy w Polsce wydawano ksiazki naukowe I popularnonaukowe, ukazala sie w serii Omega ksiazka pod tytulem, o ile pamietam po prostu Twierdzenie Goedla (czy tez Elementarny Dowod Twierdzenai Goedla) , I o ile sobie przypomniam (nie mam tej Omegi pod reka) byla tlumaczeniem ksiazki Goedel’s Proof, Nagel I Newmann, wydanej w 1958 roku. Dowod pzredstawiony jest w miare scisly sposob, ale matematyka uzyta konczy sie na szkolnej arytmetyce I zupelnie elementarnej logice.\nZas najlepsza jak dotad – sposrod tych ktore widzialem ksaizek popularnych (w calym tego slowa znaczeniu) o Goedlu I jego Twierdzeniu, to Incompleteness: The Proof and Paradox of Kurt Goedel, Rebeca Goldsteion. Dowod ze mozna o tym mowic naprawde popularnie, minimalizujac machanie rekami\nDobra popularyzacja jest trudna, bo popularyzator musi dokaldnie rozumiec o czym pisze. Jak dla mnie, niedoscignionymi wzorami popularyzacji sa ksiazeczki Einsteina o Teorii Wzglednosci\nP.S. Jak idzie o popularyzacje I rozumienie – stary dowcip. Dwoch profesorow rozmawia o tym jacy to idioci ze studentow: No I Panie Kolego, tlumacze im raz. Pytam kto zrozumial. Nikt. Tlumacze drugi raz. Pytam kto zrozumiea. Nikt. Tlumacze tzreci raz. W koncu sam zrozumialem, pytam kto zrozumial – znow nikt…\n13 lutego o godz. 21:22\n@G.P. bardzo dziękuję za podziękowania 😉 Myślę że pojawia się tu wielki problem – braku właśnie popularyzacji ale i pewnego rodzaju prężności – środowisk w Polsce. Chodzi o pewnego rodzaju zapoznanie takich rzeczy jak Mizar. Proszę mi wierzyć – jest to absolutny ewenement w skali światowej, z którym tylko do pewnego stopnia mogą się równać wyłącznie tylko najlepsze systemy „proofcheckers” jak Coq czy Isabele ( które same w sobie są bardzo mocne i zaczynają z wolna mieć sporą użyteczność ). Mizar – NADAL – jest największym z nich, choć ma swoją specyfikę ( nie wspomaga dowodu, ale sprawdza – parsuje – zapisany dowód). Bardzo ciekawy w tym kontekście jest program Vladimira Voevodskyego https://en.wikipedia.org/wiki/Vladimir_Voevodsky – oparty na jego autorskiej formalizacji matematyki w parciu o Teorię Homotopii i metodologię Typów Zależnych ( Dependent Types Theory). Voevodsky ( medalista Fieldsa) twierdzi że współczesna praca matematyka wymaga wspomagania się narzędziami typu proofcheckers bo człowiek jest już zbyt słaby by rzetelnie ją uprawiać ( dowód tw. Fremata – 300 stron, dowód palności Klasyfikacji Grup Skończonych – 5000 storn, Voevdsky mówił na jednym zw ykąłdów że ma prace w recenzji od 2 lat – i mało kto chce je analizować i recenzować – bo za recenzje nie zdobywa się punktów w epoce „publish or perish” ). Rozgadałem się. Kto jest zainteresowany – niech sobie poszuka Unovalent Fundations – jest 400 stronnicowa książka w necie do pobrania – takie współczesne ‚Principia mathenaica” – ma coś 30 autorów i używa systemu Coq.\nTymczasem Mizar – ma nadal największą na świecie bibliotekę sformalizowanych i zapisanych do komputerowego przetwarzania dowodów matematycznych!!! Można to wszystko ściągnąć z mizar.org! I nikt ( albo niewielu) nie robi z tego użytku! A przecież można to przetwarzać, można załadować do wikipedii i zrobić matematyczną wikipedię, można zrobić rozmaite statystyki od teorii grafów twierdzeń Mizara po analizy leksykalne języka sztucznego na gigantycznej bazie dowodów ( ponad 250 tysięcy twierdzeń z dowodami!) Gdyby to było na serwerach w Cambridge, byłoby już dawno nazwane Europejskim Repozytorium Matematyki i dawałoby 20-30 doktoratów rocznie i miałoby kilka milionów euro budżetu. Ale że jest w Białymstoku, o śmierci Twórcy nikt się nie dowiedział, a minister nauki rozważa pewnie zamknięcie nierentownej placówki…..\n14 lutego o godz. 6:12\n@kakaz: „Gdyby to było na serwerach w Cambridge”\nNa tym wlasnei polega roznica miedzy Cambridge a nie-Cambridge\nW kazdym razie, to nie wina Tuska\nPrzypomina mi sie, nie pamietam kto powiedzial: zeby nam sie chcialo chciec\n14 lutego o godz. 7:37\n@A.L. oczywiście że nie wina TYLKO Tuska ale niejako „wszystkich zamieszanych w sprawę”. Jednak główna winę, ponosi, cóz – środowisko naukowe, szalenie konserwatywne, budowane w oparciu o kolejność dziobania itp. bzdury. Mniej parcia na karierę, więcej na pracę, panowie profesorowie. Trzeba wszakże przyznać że problem jest głębszy niż postawy światopoglądowe – system braku nakładów na naukę promuje (bo musi) korupcję, konformizm, kumoterstwo….wobec niedostatku, budzą sie demony…\n14 lutego o godz. 11:26\nWyspiański w „Weselu”\n14 lutego o godz. 13:13\n@kakaz: Prawda. Gdy sie pojdzie na kampus dowolnego amerykanskiego „research university” o godzinie 11 w nocy, w polowie okien pali sie swiatlo. Gdy pojde na Politechnike Warszawska, o dowolnej porze dnia i tygodnia, wszystkie drzwi zabite ns glucho. Jest tylko :dyzurna” sekretarka.\nZaraz bedzie odpowiedz: a ile w tej Ameryce placa? Odpowiem: kiepsko. Gdy zamienilem pzremysl na akademie, moje meisiecznie dochody spadly o polowe. To ciagle neizle, ale bycie profesorem to nie sposob na robienie majatku. A jakos ludziom sie chce…\n14 lutego o godz. 14:02\n@kakaz: W sprawie „dzionania”. Jescze raz zacytuje przypadek mojego przyjaciela, howu polskiego, protesora na „top 10” mmerykasnkim uniwersytecie, sam „top ten” w swojej dziedzinie.\nPrzyjechal do swojej Alma Mater zrobic wyklad. Po wykaldie dyskisja. Piereszy dyskutujacy: „Chcialem powiedzec ze bardzo powazamy opinienaszego amerykanskiego kolegi, ale chcialem zauwazyc ze nasz kolega nie ma nawet habilitacji”\nInny znajomy, robiacy w AMeryce dosyc dobra kariere wdziedzinei genetyki, od 30 lat w USA, pojechal do swojej ALma Mater zrobic wykald. Obsmiano go ze nie zna wspolczesnej polskiej terminologii w swojej dziedzinie. Dyskusji merytorycznej nie bylo.\n14 lutego o godz. 15:27\n@kakaz: Jak idzie o Lisa I Trybulca…. Niestety, w Polsce popularnosc maja glownei operetkowi politycy oraz „celebrytki” znane z tego ze sa slawne slawa bycia na salonach, I pokazania od czasu do czasu tego I owego wystajacego spod sukienki.\nSpoleczenstwo jako takei nie interesuje sie raczej niczym bardziej wymagajacym intelektualnie.\nKto zna w Polsce nazwisko Stefan Kaczmarz? A tymczasem, „Kaczmarz” to chyba najczesciej cytowane polskie nazwisko\nKaczmarz, czlonek Szkoly Lwowskiej, tuz pzred wojna opublikwoal 2 stronicowa prace z iteracyjnym algorytmem do rozwiazywanai ukladow rownan liniowych. Ten algorytm zostal odkryty ponownie w latach 60, ale po odkopaniu papieru Kaczmarza, zostal nazwany „Algorytmem Kaczmarza”.\nAlgorytm okazal sie niezbedny w tomografii komputerowej, I ogolnie, pzretwarzaniu obrazow. Praktycznie nie ma ksiazki na te tematy ktora by nei zawierala rodzialu lub chocby kilkunastu stron na temat Algorytmu Kaczmazra. Ilosc papierow z roznymi modyfikacjami algorytmu wyraza sie spora 4 cyfrowa liczba.\nNeistety, w Polsce malo kto o nim slyszal. A szkoda, bo Algorytm Kaczmarza to wiekszy powod do dumy niz ostatnie medale w Soczi. O ktorych za rok nikt nei bedzie pamietal\nBiogarfia Kaczmarza jest tutaj:\n14 lutego o godz. 16:44\nAle chyba w dziedzinie nauk matematycznych, tych bolączek, o których piszesz jednak nie ma. Przyjeżdżają osoby zza wody, bez habilitacji i raczej są słuchane z zainteresowaniem. Ja przynajmniej nie zetknąłem się z tym, żeby ktoś atakował z powodu braku habilitacji.\nNatomiast jeśli chodzi o narzekanie kakaza, cyt.\n„Jednak główna winę, ponosi, cóz ? środowisko naukowe, szalenie konserwatywne, budowane w oparciu o kolejność dziobania itp. bzdury. Mniej parcia na karierę, więcej na pracę, panowie profesorowie. Trzeba wszakże przyznać że problem jest głębszy niż postawy światopoglądowe ? system braku nakładów na naukę promuje (bo musi) korupcję, konformizm, kumoterstwo?.wobec niedostatku, budzą sie demony?”\nwydaje mi się nie do końca sprawiedliwe. Łatwo jest narzekać i uogólniać, ale po pierwsze:\n1. o śmierci prof. Trybulca ja np. dowiedziałem się z wydziałowej listy mailowej (nie na Uniwersytecie Białostockim)\n2. np. w 2009 r. prof. Trybulec otrzymał grant (fakt, że niewysoki) MNiSW w 36 konkursie, ponadto projekt Mizar był finansowany także przez Unię Europejską\n3. być może problemem rzeczywiście jest ta nieszczęsna habilitacja, patrząc na dane osób zajmujących się w Białymstoku Mizarem, widzę, że większość z nich ma tytuł doktora, co chyba formalnie zamyka im drzwi do ubiegania się o dofinansowania w ramach części konkursów. Ale nie rozumiem dlaczego z tego powodu bić się ma w piersi całe środowisko. (Od razu dodam, że sam habilitacji nie posiadam, żeby nie było, że jestem „rzecznikiem habilitowanych” ;))\n4. potencjalne projekty,o których wspomina kakaz znajdują się na pograniczu kilku dziedzin (np. analiza leksykalna, teoria grafów twierdzeń mizara). Być może rzeczywiście szkoda, że nikt się tym nie zajmuje, ale\na) mogę wskazać wiele problemów, w których nie ma w Polsce dużej aktywności, także z dziedzin, w których jesteśmy uważani za dobrych (np. z algorytmiki), fakt, że akurat te wspomniane przez kakaza nie są poruszane, nie jest argumentem, że polskie środowisko naukowe jest zainteresowane głównie kolejnością dziobania,\nb) mizar jest międzynarodowy, czy te same problemy są jakoś bardzo aktywnie analizowane gdzie indziej? Nie wydaje mi się (ale mogę się mylić),\nc) z całym szacunkiem, ale te akurat zagadnienia nie wydają się być aż tak kluczowe dla rozwoju nauk matematycznych (nawet jeśli mi osobiście wydają się interesujące), by uważać za skandal, że nie zostały poruszone (patrz też punk b)).\n5. To twórcy Mizara powinni rozreklamować go w środowisku, pytanie czy mają za małą siłę przebicia, czy nie są aż tak zainteresowani? Wydaje mi się, że wiadomość istnienia Mizara jest, ale wśród osób, których zainteresowania naukowe, mimo że pokrewne, koncentrują się jednak na nieco innych aspektach nauki. Trudno więc się dziwić, że nie zarzucają swoich projektów, po to by nagle zajmować się Mizarem.\nNie chcę wymieniać nazwisk, ale szukając szybko w sieci kto „mimochodem” wspomniał gdzieś Mizara, albo dał studentom projekt dot. tego systemu, znajduję osoby o dużym dorobku naukowym. Nawet jeśli te osoby same Mizarem się nie zajmują, naprawdę oskarżenia kakaza się wobec nich nie utrzymają.\n6. Trochę na inny temat, ale… Voevodsky, Voyevodskym, lecz są też inni medaliści Fieldsa, z nieco innym spojrzeniem na matematykę. Przykładowo Terrence Tao uważa, że celem matematyki jest zrozumienie zagadnienia, w większym stopniu niż formalne udowodnienie nowego twierdzenia (Tao powołuje się w tym kontekście na Thurstona). Związane jest to „Principiami…”, które również przywołał kakaz, a które (również z całym szacunkiem dla Russela i Whiteheada, naprawdę uważam, że byli wielcy) miały o tyle wpływ na matematykę, że w ich formalizmie pracował jeszcze Goedel, ale które zostały zastąpione przez prostsze formalizmy. O ile więc nadejdzie z pewnością taki moment, że istotna część matematyki będzie wspomagana komputerowo, i badania nad „computer assisted proofs” w różnych kontekstach są na pewno ważne, to nie należy przesadzać, a samo porównanie do Principiów niekoniecznie jest aż takim wyróżnieniem. Jednym zdaniem „Principia…” Russela i Whiteheada mają jednak mniejsze znaczenie dla matematyki niż Elementy czy Principia Newtona, nawet jeśli są dużo bardziej ścisłe (Russel narzekał tu na Elementy), a Principia Newtona były w gruncie rzeczy o fizyce, a nie o matematyce (rachunek różniczkowy tam się o ile mi wiadomo nie pojawia).\nPonadto postulat, żeby oprzeć matematykę o związki teorii homotopii z teorią typów, zamiast na teorii mnogości wygląda na kolejną próbę, głównie z zakresu filozofii matematyki i nie wydaje mi się, żeby mógł się przyjąć w szerokiej praktyce (oczywiście mogę się mylić), zwłaszcza w dziedzinach analitycznych. A sama kwestia podstaw jest owszem interesująca, ale dopóki nie uzyskamy sprzeczności w matematyce, dla osoby zajmującej się np. równaniami cząstkowymi równie odległa co dla fizyka. Dokładna formalizacja jest naprawdę drugorzędna tak długo jak wiemy na czym stoimy i otrzymujemy te same intuicje. Jeżeli nie dojdziemy do sprzeczności, która zmusi nas do odrzucenia części matematyki i zweryfikowania, co z analizy da się przepchnąć po odrzuceniu, nikt z dziedzin odległych od podstaw nie będzie zainteresowany żadnymi alternatywami dla teorii mnogości.\nMoże więc nie przesadzajmy i nie oceniajmy całego środowiska naukowego w Polsce, jedynie na podstawie zaangażowania w rozwój i badania systemu Mizar?\n14 lutego o godz. 17:13\n@xxx: „Ale chyba w dziedzinie nauk matematycznych, tych bolączek, o których piszesz jednak nie ma. Przyjeżdżają osoby zza wody, bez habilitacji i raczej są słuchane z zainteresowaniem”\nPochodzenai I wyksztalcenai polskeigo?…\nMnei osobiscie spotkalo: „Profesorem to ty moze jestes w Ameryce. My takich profesorow mamy w szkolach srednich. Tutaj jestes g…”\n14 lutego o godz. 19:12\nTak, jak najbardziej pochodzenia polskiego, osoby, które wyjechały po doktoracie (albo na doktorat) i zostały za granicą. Wydaje mi się, że to dlatego, że w dziedzinach bardziej „oderwanych”, gdzie dorobek nie przekłada się na kontakty z przemysłem, liczbę pacjentów, klientów w kancelarii prawniczej, etc., ta tytułomania wydaje się mieć mniejsze znaczenie, zwłaszcza gdy prelegent rzeczywiście ma coś ciekawego do powiedzenia.\nO Twojej historii, zw. z politechniką wiem, gdzieś przy okazji podobnej dyskusji o niej wspominałeś. Smutne.


W letnie ciepłe i bezchmurne wieczory, gdy jeszcze świerszcze nie kończą swoich koncertów, a cała przyroda zdaje się wreszcie odetchnąć po całodniowym upale, niebo staje się coraz bardziej granatowe by powoli odsłaniać pojedyncze, jasne punkty. Zazwyczaj w takie wieczory spaceruję sobie z psem przyglądając się kolejnym, jasnym plamkom na coraz ciemniejszym niebie. Owe punkty to gwiazdy, choć to tylko częściowa prawda, gdyż gwiazdy to określenie bardzo bezimienne i kompletnie płytkie.\nPrzypuszczam, że wiele osób posiada problem z rosnącą ilością rozmaitych kart lojalnościowych i kart klienta. Niemal każda stacja benzynowa ma swoją własną, dochodzi do tego cała masa rozmaitych sklepów, które oferują zbieranie punktów, bonusów i innego dobra pod warunkiem, że posiadamy odpowiednią kartę lojalnościową. Do tego dochodzą jeszcze karty członkowskie z klubów, bibliotek i różnych, innych instytucji i firm. Z czasem okazuje się, że nasz portfel niesamowicie puchnie, niestety nie od nadmiaru gotówki ale od nadmiaru plastikowych, kolorowych kart.\nPoczątkiem czerwca, podczas oficjalnego rozpoczęcia konferencji WWDC, Apple wspomniało w olbrzymim skrócie o nowym programie do katalogowania i edycji zdjęć, którego premierę zapowiedziano na 2015 rok.\nO tym co Apple może pokazać podczas konferencji dla developerów wspominałem w sobotę. Moscone Center zapełniło się gośćmi i Tim Cook rozpoczął prezentację. Na wstępnie, może nieco ubiegając fakty powiem, że nie ujawniono nowych produktów, choć "między wierszami" można dopatrzeć się, w jakim kierunku będzie zmierzać Apple.\nCar Play: czym jest i czym ma zamiar być\nZaledwie tydzień temu, pod jednym z wpisów Xanthi wywiązała się dyskusja na temat CarPlay. W owym wpisie autorka stwierdziła, że CarPlay jest niczym innym jak graficzną nakładką na system QNX należący do Blackberry, które Apple bezczelnie ogłasza jako swój wynalazek.\nPrawdy w tym jest dokładnie tyle samo ile w twierdzeniu, że głośniki Harman Kardon są nakładką na tam-tamy Zulusów, które to bezczelnie Harman ogłasza swoim produktem.\nDosłownie kilka minut temu, oficjalnie Microsoft udostępnił swoje flagowe produkty w wersji na iOS - Microsoft Word, Microsoft Excel i Power Point.


Książka Ukochaj na śmierć. Robert Ostaszewski - księgarnia internetowa - Booktime\nMiłość, która nie rdzewieje, ale potrafi ranić. Śmiertelnie.\nPodczas rekonstrukcji historycznej przedstawiającej obronę wieży spadochronowej w Katowicach w wojnie 1939 roku ginie student ze Świętochłowic. Nieszczęśliwy wypadek? Nadkomisarz Polański nie wierzy w taką wersję zdarzenia i wraz ze swoim zespołem rozpoczyna skomplikowane śledztwo, konfrontując się z czymś,… czego nawet on nie mógł przewidzieć.\nBędzie musiał poznać zarówno mroczną historię Świętochłowic, związaną z komunistycznym obozem koncentracyjnym Zgoda, jak i równie ponurą współczesność mieszkańców tego podupadającego śląskiego miasta. A do tego okiełznać podkomisarz Łukowską, która została zesłana do Katowic za liczne grzechy. I szczerze nie znosi Śląska, tak samo jak nowych kolegów.\nCzy za kolejnymi zbrodniami naprawdę stoi miłość? Także do ojczyzny? Czy może raczej mają one związek z historią Ślązaków dręczonych i mordowanych w obozie Zgoda?\nW drugiej części śląskiej serii kryminalnej ponownie pojawiają się mało znane, ale bardzo ciekawe miejsca na Śląsku, życiowe perypetie czwórki głównych bohaterów, których los nie oszczędza, oraz miłość. Bo koniec końców miłość jest początkiem niemal wszystkiego. Często także zbrodni.\nKod producenta: 9788381393362


Kolejny sukces artystów z Kopernika na XIII Powiatowym Festiwalu Piosenki Obcojęzycznej\nOpublikowano: piątek, 18, grudzień 2015 08:42\n15 grudnia 2015 roku w Siewierzu odbyła się już XIII edycja Powiatowego Festiwalu Piosenki Obcojęzycznej, na której wystąpili uczniowie naszej szkoły. Patrycja Ziętara zaprezentowała piosenkę w języku angielskim z repertuaru Sama Smitha „Writing's on the wall”, za którą otrzymała II miejsce, ex aequo II miejsce otrzymali również Patrycja Cieślik i Krystian Machura, za piosenkę w języku rosyjskim „Wernisaż” z repertuaru Lajmy Wajkulie i Walerego Leontiewa. XIII edycja przyniosła zwycięstwo naszym uczniom. Serdecznie gratulujemy i życzymy kolejnych sukcesów.\nOpublikowano: czwartek, 17, grudzień 2015 16:03\nW świątecznej atmosferze odbył się towarzyski mecz piłki siatkowej pomiędzy drużyną naszej szkoły a drużyną Miejskiego Zespołu Szkół nr 4 w Będzinie. Pomysłodawcami tej imprezy byli trenerzy obu drużyn - Pan Stanisław Hałaciński i Przemysław Segieta. Mecz był formą podziękowania dla trenerów za wieloletnią i efektywną współpracę.\nDziękujemy Panu Janowi Pichurze Dyrektorowi MZS nr 4 w Będzinie za przychylność i wspólne promowanie piłki siatkowej w regionie.\nCopernicus na "Szpalcie"\nOpublikowano: środa, 16, grudzień 2015 11:35\nRedakcja wskrzeszonej po dwóch latach szkolnej gazety “Copernicus” wzięła udział w Wojewódzkim Przeglądzie Pism Uczniowskich “Szpalta”, który 10 grudnia miał miejsce w X LO w Katowicach. Zdobyliśmy wyróżnienie za powrót w wielkim stylu.\nRedakcję reprezentowali: Wiktoria Sulik, Martyna Markiewicz, Sara Sieradzka, Paulina Armatys, Bartek Nogielski, Dawid Tomczyk i Kuba Dworczyk.\nJuż wkrótce nowy numer “Copernicusa”!!!\nKolejny Maraton Pisania Listów za nami.\nOpublikowano: wtorek, 15, grudzień 2015 15:31\nNapisaliśmy 274 listy-pobiliśmy ubiegłoroczny wynik. Listy pisało 95 osób, w tym nasze absolwentki/absolwenci. Najwięcej listów napisała klasa 1e – główny organizator Maratonu. Indywidualną rekordzistką została uczennica kl. 3d A.Zięba. Pisaniu Listów tradycyjnie towarzyszyła debata oksfordzka. Temat okazał się bardzo interesujący dla słuchaczek/słuchaczy. Teza debaty: „Polska powinna przyjąć uchodźców”. Obydwa 4-osobowe zespoły były doskonale przygotowanie merytorycznie. Znakomicie radziły sobie (mimo tremy) z trudnymi pytaniami publiczności. Była to pierwsza debata tej drużyny złożonej z uczennic i uczniów klasy Ie. Za rok zapraszamy na kolejny Maraton i debatę.\nOpublikowano: niedziela, 13, grudzień 2015 11:59\n10 grudnia uczniowie z rozszerzenia geografii uczestniczyli w wykładach dr. Andrzeja Boczarowskiego na WNoZ w Sosnowcu. Tematami wykładów była tektonika płyt litosfery i mechanizmy klimatyczne - nowe spojrzenia. Uczniowie aktywnie uczestniczyli w wykładach zadając ciekawe pytania.\nOpublikowano: piątek, 11, grudzień 2015 16:50\nJuż po raz trzeci aula I Liceum Ogólnokształcącego im. M. Kopernika stała się miejscem obchodów Międzynarodowego Dnia Wolontariusza. Wspólnie z Fundacją ”Pro Salute” przygotowano uroczystość mającą przybliżyć ideę wolontariatu. Uświetnili ją swoją obecnością: Wicemarszałek Sejmu RP - Pani Barbara Dolniak, Poseł na Sejm RP - Pan Waldemar Andzel, Pan Robert Szpinda Członek Zarządu Powiatu Będzińskiego, Naczelnik Wydziału Oświaty Urzędu Miejskiego Pan Roman Goczoł, przedstawiciele związków zawodowych oraz szkół powiatu będzińskiego.\nMłodzi matematycy Kopernika na Uniwersytecie Śląskim\nOpublikowano: czwartek, 10, grudzień 2015 18:03\nW dniu 10 grudnia 2015r. już po raz kolejny młodzież rozszerzająca matematykę brała udział w zajęciach na wydziale matematyki Uniwersytetu Śląskiego.\nNasi uczniowie najpierw uczestniczyli w wykładzie prof.dr hab. Macieja Sablika na temat pochodnej funkcji, który odbył się w auli im. Waleriana Pańko.\nNastępnie zwiedzali super nowoczesną bibliotekę CINiBA – Centrum Informacji Naukowej i Biblioteka Akademicka, która powstała dzięki połączeniu biblioteki Uniwersytetu Śląskiego i biblioteki Uniwersytetu Ekonomicznego a dzięki pomocy środków Unii Europejskiej została nowocześnie wyposażona.


“Nie żałuję…” Rozmowa z Mirosławą Narożną - Spoleczenstwo.com.pl\nby Redaktor · 8 lipca 2020\nUkończyła Studio Sztuki Estradowej w Poznaniu. Wraz z grupą wokalną VIST stanęła u progu kariery muzycznej. Utworem „Poszedł w świat” zespół, w którym występowała, uplasował się na pierwszym miejscu na radiowej liście przebojów. Występowała na Festiwalu Piosenki w Opolu. Jednak u progu kariery zeszła ze sceny muzycznej… Dlaczego?\nSłyszałam, że od małego chciała być Pani piosenkarką. Dlaczego?\nChciałam spełnić swoje marzenia z dzieciństwa. Będąc w drugiej klasie szkoły podstawowej moja ówczesna wychowawczyni zadała pytanie: „Kim chcesz zostać, gdy dorośniesz?”. Spontanicznie odpowiedziałam: „Piosenkarką, by występować na wielkich scenach”. Cała klasa zaczęła śmiać się w z mojej odpowiedzi. Nikt nie przypuszczał, że osoba taka jak ja, wywodząca się z niemajętnej rodziny, może o czymś takim pomarzyć, a co dopiero czegoś takiego dokonać. Ta sytuacja mnie tak zabolała, że postanowiłam udowodnić innym, że mogę to osiągnąć. I kiedy stałam na deskach amfiteatru w Opolu i podczas festiwalu występowałam z grupą wokalną VIST myślami wracałam do tego zdarzenia. Mówiłam do siebie: „I co? Udało się…”.\nKto Panią odkrył?\nPierwszy raz zauważył moje możliwości wokalne organista. Miałam wtedy 6 lat. Mianowicie: Ksiądz w kościele zapytał dzieci stojące przy żłóbku, które chce zaśpiewać kolędę. Zgłosiłam się na ochotnika. Do tej pory moje starsze siostry wspominają, że kiedy zaczęłam śpiewać, to wszyscy zamilkli, a po wykonaniu kolędy bito mi brawa. Po mszy podszedł do moich rodziców organista z propozycją, abym śpiewała. I tak zaczęła się moja droga muzyczna.\nJak się ona rozwijała?\nTen organista po rozmowie z moimi rodzicami zaczął mi dawać lekcję nauki na skrzypcach. Pewno dnia podsłuchałam rozmowę mamy i taty z nim i jego żoną, że z chęcią wzięliby mnie oni na wychowanie, gdyż sami nie mieli dzieci. Tak się przestraszyłam tą propozycją, że nikt już nie mógł zmusić mnie do kolejnej lekcji u mojego nauczyciela gry na instrumencie.\nJednak nie porzuciła Pani muzyki…\nMój nauczyciel muzyki ze szkoły podstawowej nie pozwolił mi na to.\nWierzył we mnie. Śpiewałam chyba na wszystkich akademiach szkolnych. Brałam udział w konkursach piosenki i te w większości wygrywałam.\nKiedy Pani na poważnie zaczęła myśleć o muzyce?\nZawsze, od kiedy pamiętam, myślałam poważnie o muzyce. Jednak takim momentem przełomowym był mój udział w konkursie piosenki w Jarocinie, gdzie otrzymałam wyróżnienie od dziennikarzy. Podczas trwania festiwalu podszedł do mnie Krzysztof Powalisz i zaproponował współpracę. Chodziłam wtedy do trzeciej klasy liceum.\nJakie były konsekwencje tej znajomości?\nZaczęłam koncertować. A po maturze zdałam egzamin do Studia Sztuki Estradowej w Poznaniu. Nasz rocznik liczył 6 osób. Utworzono z nas grupę wokalną VIST.\nKto wchodził w skład tej grupy?\nOprócz mnie byli to: Małgorzata Ostrowska, Wanda Kwietniewska, Grzegorz Stróżniak, Bożena Krata, Andrzej Sobolewski.\nTo sławne nazwiska. Większość z nich zrobiła karierę muzyczną.\nTo prawda. Któż ze starszego pokolenia nie zna utworów takich jak „Szklana Pogoda”, „Przeżyj to sam” czy „Nie będę Julią”.\nWróćmy do Pani. Zespół, w którym Pani występowała, zaczął robić karierę.\nTak, rozpoczęliśmy koncertowanie po całej Polsce. Na trasę wybieraliśmy się m.in. z Hanną Banaszak, Krzysztofem Krawczykiem, z zespołem VOX czy Betty Dorsey.\nI co stało się, że odeszła Pani z zespołu?\nSpotkałam mojego Tadzinka. Wyszłam za niego za mąż. Pragnęliśmy mieć dziecko. Zaszłam w ciążę. Kiedy urodziłam pierwszą moją córeczkę, stwierdziłam, że to pierwsza moja miłość. Stąd by być stuprocentową mamą, zrezygnowałam z kariery muzycznej.\nNie żałowała Pani podjętej decyzji.\nNie, nigdy. Otrzymałam dar bycia matką. Dar, który mnie całkowicie pochłonął. Nie mogłam wyobrazić sobie sytuacji, że moje małe dziecko będzie rzadko widziało mamę, której wiecznie nie będzie w domu, bo będzie koncertować.\nNie dało się tego jakoś pogodzić?\nWie Pani co, jeśli coś robię, to angażuję się w to cała sobą. Dla dwóch moich miłości: dziecka i muzyki nie było wówczas jednocześnie miejsca. Zresztą potem urodziłam drugą córeczkę.\n…niepokonanym… Zeszłam z wielkiej sceny, jednak muzyka nadal towarzyszyła mi w moim życiu.\nZostałam nauczycielem w Szkole Podstawowej w Wojnowicach. Oprócz nauczania dzieci w klasach I-III uczyłam także przedmiotu „muzyka”.\nMusi Pani przyznać, że jednak to nie to samo, co wielka estrada.\nNie można porównywać tych dwóch form działalności. Praca z najmłodszymi dawała mi także dużo satysfakcji. Śmiem twierdzić, że tyle co praca w estradzie. Spełniłam się w tej roli. Dziś jestem emerytowanym nauczycielem. Jednak nadal mam kontakt z dziećmi. Uwielbiam dawać im słońce poprzez śpiewanie. Radość daje mi także to, że moi wychowankowie wygrywają konkursy muzyczne.\nCzyli nie pożegnała się Pani z muzyką.\nAbsolutnie nie. Muzyka jest we mnie. Przenika wiele sfer mojego życia. Towarzyszy mi w smutnych i radosnych chwilach. Jest członkiem mojej rodziny.\nOczywiście. Proszę sobie wyobrazić, że również moja córka, dla której odeszłam ze świata muzyki, śpiewa. I to z powodzeniem. Jednak też wybrała inną drogę zawodową. Jest nauczycielem akademickim. Nie wykłada jednak muzyki. Natomiast cały czas środowisko artystyczne namawia ją na wydanie płyty.\nKibicuje jej Pani?\nWiem, że ma talent. Wiem też, że jest bardzo wrażliwa. A to może stanowić nie tylko atut, lecz także wadę w świecie artystycznym.\nEmocjonalne osoby bardziej przeżywają porażki. A świat muzyczny wiele ich generuje. Cały czas jest się poddanym ocenie. Wszyscy się Tobą interesują. Twój los zależy od gustów innych. Stąd odradzam jej większe zaangażowanie w tę sferę artystyczną. Tym bardziej, że doczekała się wreszcie synka, a ja wnuka.\nCzy to oznacza, że jej historia potoczy się w ten sam sposób, co Pani?\nCzas pokaże. Być może wnuk będzie piosenkarzem (śmiech).\nCzy może Pani uznać się za osobę spełnioną muzycznie?\nOczywiście. Bycie artystą nie jest równoznaczne z byciem sławnym. Dla mnie jest to pewnego rodzaju misja niesienia przesłania innym. I dostarczania emocji, które coś znaczą.\nTags: kobietakulturaM. Narożnamuzykapiosenkażycie\nNastępna interwencja Szkoła online w oczach uczniów, nauczycieli, rodziców – z perspektywy wakacji\nPoprzednia interwencja Winogrady: Anteny telefonii komórkowej nad głowami /AKTUALIZACJA 20.07.2020, 16.10.2020/


kozur 11 Nov 2020 22:27 762 16\n#1 11 Nov 2020 22:27\nStary ale do tej pory nie używany. w tamtym roku kupiłem z olx w opakowaniu i zamontowałem. do tej pory sprawował się dobrze, aż dwa dni temu, grzał ale się wyłączył, jak wszedłem migał reset i dioda 90 stopni. Zresetowałem wyłącznikiem, i piec odpalił ale nie jak zwykle, najpierw duży płomień i za chwilę zmniejszał się, stosownie do ustawień. Teraz płomień, na CO malutki, po dłuższej chwili +/- 5 min. zwiększa, nawet zaczyna modulować, a po 10/15 min wyłącza się dioda do której dogrzał w tym momencie, i dioda 90 st. oraz reset a pompa hula na III rurki na wężownicy ledwo ciepłe, pompa ma wyższą tęp. ja rura powrotu, i zawór trójdrożny, który wyczyściłem nasmarowałem, i chodzi leciutko, na ciepłej wodzie dzieje się to samo, z tym że płomień jest trochę większy i grzeje wodę, nawet do 60 st. jak między czasie, znowu zapalą się wszystkie diody i kocioł się wyłączy. Przytrzymuję dłuższą chwilę reset, i po kolei wszystkie diody gasną, oprócz tej 90st. resetuję wyłącznikiem i cała procedura, zaczyna się od nowa. Mierzyłem rezystancję czujników: ogranicznik temp.- 8,98 K.ohm. jak trzymam w ręku zaczyna spadać. prąd zasilania 4,98 V\nCzujnik ogranicz. temp. zasilania CO opaska - 16,20 K.ohm. i tak samo spada. prąd zasil. 4,98 V\nCzujnik CWU - 15,60 K.ohm. spada.-zasilanie 4,98 V\nReg. ciągu -3,68 K.ohm. 4,98 V\nNa zdjęciu jest jeszcze jedno ustrojstwo podobno adapter, przylgowy zaworu CPU na korpusie zaw. trójdrożnego, nie pokazuje rezystancji zasilanie 12 V. Jak myślicie, co może się dziać, oby nie płyta, nowy kocioł, a do 13 tki daleko. Pozdrawiam.\n20201110_114522.jpg Download (1.09 MB)\n#2 11 Nov 2020 22:57\nMiganie diód to kod błędu. Masz do niego instrukcję to jest co dany kod oznacza.\nTeraz płomień, na CO malutki, po dłuższej chwili +/- 5 min. zwiększa, nawet zaczyna modulować, a po 10/15 min wyłącza się dioda do której dogrzał w tym momencie, i dioda 90 st. oraz reset a pompa hula na III rurki na wężownicy ledwo ciepłe\nJakoś chaotycznie opisane, to co po tych 10 15 minutach miga?\nMiganie resetu i diody 90st to zadziałanie czujnika spalin. Spraedz komin czy nie ma cofki. Czy czuć spaliny?\n#3 12 Nov 2020 10:26\nPrzepraszam za chaos, no cóż, (wiek) chciałem, dokładnie opisać a wyszło jak wyszło. Komin sprawdziłem, zresztą na tym kominie, ten kocioł, i poprzedni Beretta, chodził. Wiem, że w.zależności od warunków pogodowych, pojawiają się, zaniki ciągu. Spalin w kotłowni nie wyczuwam. Wiem co oznaczają, diody, tylko nieraz, już przy swiecącej diodzie 35, 40, 60 st. nagle w sekundzie, przeskakuje na 90st, kocioł się wyłącza, i albo świecą wszystkie diody i reset, albo świeci dioda np. 35 do 70 st. i reset. To się dzieje po 10/15 min. pracy kotła. Czy to może, wyłącznik czasowy, zadziałał, na zbyt długie oczekiwanie, na kolejne funkcje, nastawu. Może ten element, przykŕęcony, na korpusie, zaw. trójdrożnego, na zdjęciu, jest niesprawny? A nie mogę tego nigdzie kupić.\n20201110_113119.jpg Download (437.13 KB)\n#4 12 Nov 2020 11:50\nMoże wezwij serwis - bo jak widzę kompletnie nie masz pojęcia o budowie i pracy kotła.\nWezwij zanim sam „naprawisz” kocioł doszczętnie.\nA o Twojej niewiedzy świadczy chociaż ostatnie zdjęcie.\nOwy „element” który zamieściłeś na zdjeciu to element czujnika przepływu i zapewniam Cię ze NIE jest on przykręcony na obudowie zaworu trojdroznego.\nNaprawdę. Posłuchaj i wezwij kogoś kto się zna.\nJestem za tym żeby pomoc na forum, ale osobom które maja „blade” pojęcie.\n#5 12 Nov 2020 12:14\n@kozur W kodach błędów w tym kotle producent nie opisuje sytuacji migania wszystkich diód i resetu.\n"Chwytając się brzytwy" to suszarką do włosów "wysuszyłbym" płyte główną. Nie jestem serwisantem ale miałem do czynienia z dwoma przypadkami gdzie tak "naprawiono" kocioł, nie junkers ale po tym minęły wariacje kotła. W jednym przypadku zrobił to serwisant.\n#6 12 Nov 2020 14:44\nMimo "bladego pojęcia, o budowie pieca "diód" "suszarek do włosów" itp/ne. połajanki, ośmieszanie dziadka. Dziadek tel. konsultował, to ze znajomym, serwisantem (jest na kwarantannie) z którym, współpracowałem, jako hydraulik, instalator, miałem pozwolenie, na pierwsze uruchamianie, kotłow, junkers i wissman. Obcego, serwisanta, z waszych roczników, do 40l nie będę, wzywał, bo za dużo mówią, że wiedzą, każdy problem, to "p.to pestka" rutynowo, promowanie się, tylko że oczami, widzą kasę , w mózgu?? (jak wy tą odpowiedzią) - jak tą naiwną, głupią, dojną krowę zbajerować, i wyczesać, bez użycia "suszarki" chociaż ceną, wylał mu kubeł, zimnej wody na "łeb". Sami na forum opisójecie jak was młodych, nowoczesnych, kreatywnych, po szkołach, studiach, tacy fachowcy, koledzy, czeszą . Jest taka stara zasada, nie masz nic mądrego do dodania w temacie, przeczytaj i zamknij. Mimo to dzięki, za zainteresowanie, może po tym kazaniu, śmiecia PRL zastanowicie sie nad, odpowiedziami, innym kolegom, na forum. Pozdrawiam, wszystkich.\n#7 12 Nov 2020 15:20\nNikt Cię nie łaja i nie wytyka „wieku”. Nie dorabiaj sobie ideologii.\nPoprostu zauważyłem ze nie znasz budowy kotła i nie do końca rozumiesz jego działanie. A co za tym idzie - eliminuje to możliwość skutecznej i bezpiecznej naprawy.\nZapewniam Cię również ze nikt z nas (około 40 - to latków) nie myśli tu jak kogoś „wydoić”. Staramy się tu pomagać sobie nawzajem. Przykro mi ze wrzucasz wszystkich serwisantów do jednego wora. A może wrzucasz ich bo nie do końca rozumiesz ich słowa jak tłumacza Ci przebieg naprawy? Tego nie wiem.\nTwój nieco chaotyczny opis problemu, wskazuje ze masz najprawdopodobniej problem z odbiorem i przepływem spalin. Albo niedrożny komin, albo zabity wymiennik pierwotny. Albo trochę jedno i trochę drugie.\nZacznij od sprawdzenia komina - nie na zasadzie „nie czuje spalin w kotłowni” , tylko sprawdzenia czy jest ciąg. Choćby czy wyciąga płomień świecy przystawionej do szachtu.\nPozniej sprawdz czy w czopuchu i na wymienniku nie ma ciał obcych (np. martwych ptaków). Czy wymiennik jest drożny (poświeć latarką od góry i sprawdz czy widać światło na dole.\nTyle możesz sam sprawdzić. Nie rozkręcaj kotła „na zapas” bo nie znając jego budowy możesz tylko popsuć.\nI nie dąsaj się bo nie ma o co. Spójrz krytycznym okiem nie tylko na nas „młodzików”, ale tez na siebie\n#8 13 Nov 2020 00:31\nTaki foch? o co?\nzastanowicie sie nad, odpowiedziami, innym kolegom, na forum\nPo co mam się zastanawiać? Pomagam jak mogę a za to ktoś już kilka razy oznaczył mnie jako "pomógł".\nSpójrz jeszcze raz na to co napisałeś\npołajanki, ośmieszanie dziadka\njak tą naiwną, głupią, dojną krowę zbajerować, i wyczesać, bez użycia "suszarki\nwidzą kasę , w mózgu?? (jak wy tą odpowiedzią)\nA ze suszarką to nie był żart.\n#9 16 Nov 2020 22:32\nW moim kotle, nie pracuje właściwie "przełącznik wody ju-16801333" (zdjęcie) tzn. sam przełącznik chodzi leciutko, nigdzie nie zaczepia nie blokuje. Jak rozłączyłem wtyczkę, łączącą tą czarą kostkę, (zdjęcie) od sterownika i z mostkowałem, we wtyczce, kocioł na grzaniu wody, zaczął grzać wodę dobrze, płomień, jak wcześniej, ale na CO nic się nie poprawiło, płomień "malutki". Złączyłem tą kostkę, ze sterownikiem, płomień na grzaniu wody znowu się zmniejszył, jak i na CO. i po 10/15 min. się wyłączył miga dioda 90st. i reset. Nie wiem jakie zadanie, spełnia ta kostka, widocznie to jakiś czujnik, sterownik, miernik nie pokazuje rezystancji. Czy jest możliwość kupienia samej "kostki" i wymienić, cały przełącznik to 260 zł. i problem z wymianą, wykręcić, wyciągnąć nie ma za co uchwycić. serwisant przez tel. powiedział żeby jakoś "wydłubać"\n20201111_171338.jpg Download (1.13 MB)\n20201110_113119 (2).jpg Download (502.25 KB)\n#10 17 Nov 2020 18:20\nTo jest kontaktron. "Kulkę" z magnesem masz w korpusie hydrobloku. Jeżeli odkręcisz kontaktron od hydrobloku - nie będzie działać.\nJak działa kontaktron-zakładam że wiesz? Podajesz mu pole magnetyczne (odpowiednim biegunem) - zamyka (lub otwiera) obwód, odejmujesz mu pole magnetyczne - dzieje się odwrotnie.\n"mostkowanie" wtyczki od niego powoduje że kocioł "myśli" że płynie woda. Przełącza wówczas zwór trójdrożny na grzanie wymiennika płytowego. Ciepło na grzejniki nie pójdzie - a przynajmniej nie powinno. Kocioł ma ustawiony fabrycznie priorytet c.w.u. Jak podajesz mu sygnał poboru wody - nie działa ogrzewanie.\n#11 17 Nov 2020 23:19\nI tu mam kolejną zagwozdkę rzeczywiście, ciąg w kominie był nie za bardzo, ale przez tyle lat inne piece chodziły. Dzisiaj, wywaliłem, wkład z komina, i spróbowałem bez wkładu, ciąg był b.dobry, ale co z tego? - odpaliłem kocioł na CO płomień jak wcześniej, mały zwiększam na max, brak efektu, cofnąłem przełącznik na 60 st. i myślę poczekam, niech sobie pomyśli. po jakichś 5min płomień powoli, zaczął się zwiększać, aż do normalnego, jak wcześniej i przez dłuższy czas CO chodziło, i tak kilka razy. Wreszcie myślę włączę CWU odkręciłem kran ciepłej wody i kocioł zgasł, pali się żółta dioda, odcięcie gazu, po kilku takich próbach dałem sobie spokój (jakieś cuda czy co?) Próbowałem z mostkować jak wcześniej, ale także nie chciał w ogóle odpalić. Zajrzałem do stertownika, czy coś nie jest podpalone, odłączone, itp. ale wszystko w porządku. Dziwne wyrzuciłem jedynie wkład, a kocioł zamiast "podziękować" i hulać to pokazał mi figę.\nCzy ten kontaktron można jakoś sprawdzić, sterownik podaje na niego 15,4 V próbowałem zmierzyć rezystancję, ale miernik nic nie pokazuje. Czy ta kulka jest w "hydrobloku" tzn. w od wewnętrznej strony w gnieździe Przełącznika, i nie mogła wypaść, do środka i coś blokuje, czy jako kopmplet Przełącznika do wymiany.\n#12 17 Nov 2020 23:39\nHelpful post #12 17 Nov 2020 23:39\ncofnąłem przełącznik na 60 st. i myślę poczekam, niech sobie pomyśli. po jakichś 5min płomień powoli, zaczął się zwiększać, aż do normalnego, jak wcześniej i przez dłuższy czas CO chodziło, i tak kilka razy.\nCzyli jednak był problem z kominem, a to że najpierw płomień był mały a potem zaczął się zwiększać to normalna jego praca. CWU na początku było a teraz nie ma więc to raczej efekt grzebania przy czujniku przepływu. Sprawdz czy dobrze poskładałeś, sprawdz połączenia i włącz kocioł. Zobaczysz jaki będzie efekt. Może ruszy.\n#13 18 Nov 2020 21:29\nJa tylko odkręciłem zaślepkę, wyjąłem filterek i wyczyściłem, chociaż nie było co czyścić, bo to nowy kocioł, dalej nie rozbierałem, bo nie wiedziałem, jak to ustrojstwo rozebrać, nie ma za co uchwycić, niby przełącznik jest wymienny, tylko jak?? Dzisiaj sprawdzałem ten kontaktron, podłączyłem do wtyczki, miernik ustawiony na buzer, a do obudowy przytknąłem magnesik buzer, zaczął piszczeć, podobno, to oznacza, ze kontaktron, działa. Poskręcałem wszystko i Eureka kocioł ruszył, na CO i na c.w.u tylko po włączeniu trzeba trochę odczekać zanim zapali. I jeszcze jedno, wcześniej kocioł startował na dużym ogniu, aby po chwili go zmniejszyć, stosownie do ustawień. Teraz startuje na małym ogniu i powoli go zwiększa, stos. do ust. Kiedyś, kiedyś pamiętam, ze kotły startowały na dużym płomieniu, aby po chwili go zmniejszyć. Proszę o jakaś podpowiedź.\n#14 18 Nov 2020 21:56\n@kozur Twój to HRD ja mam wcześniejszy model Euroline w wersji turbo. Ale z tego co pamiętam to startowały z małego płomienia, pewien czas pracował tak a potem zwiększał płomień.\nKocioł od początku mówił Ci (miganie diód) co mu jest ale nie chciałeś go słuchać.\nW poście #6 to trochę Cię poniosło, nie wiem jak kolega @zales.vip ale ja to się wkurzyłem. Nieważne. Grunt że działa i niech tak zostanie.\n#15 19 Nov 2020 09:47\nJeśli urodziłeś.się urażony osobiście, to przepraszam. Po prostu odniosłem się do wszystkich, dyskisji nie tylko na tym forum, a także, z czym, spotykam się w realu, Masz rację,. trochę mnie poniosło, a trudno wyczuć kto rzeczywiście chce pomóc. Pozdrawiam.\n#16 21 Nov 2020 21:41\nWitam i pytam, użytkowników w/w kotła? czy ten kocioł przy starcie, zapala duży płomień, który po chwili zmniejsza się, do zadanych parametrów. Czy startuje małym płomieniem, który powoli zwiększa się do zadanych parametrów, trwa to jakieś 5/7 min.\n#17 22 Nov 2020 01:39\nCzy startuje małym płomieniem, który powoli zwiększa się do zadanych parametrów, trwa to jakieś 5/7 min.\nO ile pamiętam to bywało różnie. Zaobserwowałem że jeśli odpalał po dłuższej przerwie czyli woda w układzie była mocno wyziębiona to odpalał z małym płomieniem, tak działał kilka minut i po trochu zwiększał moc. Natomiast jeśli odpalał po niedługim przestoju to odpalał z większym płomieniem by po chwili zmniejszyć płomień do minimum , tak pracował przez kilka minut po czym zwiększał płomień. Wydaje mi się że jeśli kocioł odpalił i do kotła zaczęła wpływać bardzo zimna woda to kocioł pracował na mocy minimalnej by w miarę wzrostu temp. wody na powrocie zwiększać moc palnika.\nSimilar topics to kocioł junkers ZW 23-1 KE-23 Euroline z wymiennikiem płytowym.\nWeź miernik i sprawdź przyłącza w lewym dolnym rogu z rysunku. jest to połowiczne roziwiązanie, owszem może sie cos pojawić, ale nigdy nie masz gwara... (8)\nWitam czytelników Chyba znalazłem rozwiązanie problemu z moim junkersem. Szukałem rozwiązania na tzw. chłopski rozum i chyba rozwiązałem problem. Ogra... (14)


Kierownik branży elektrycznej - Forum przetargowe\nPost autor: martymoni » 20 mar 2014, 12:22\nOgłoszono przetarg, w którym musimy wykazać kierownika branży elektrycznej. Chcemy wykazać kierownika, który zaprojektował branżę elektryczną do tej inwestycji , na która starujemy. Czy ta osoba może być kierownikiem do zaprojektowanej przez siebie branzy?\nPost autor: Janusz » 20 mar 2014, 13:28\nPost autor: martymoni » 23 kwie 2014, 10:24\nZnowu mam problem z kierownikiem branży elektrycznej\nW SIWZ sa wymagania: Wykonawcy dysponują lub będą dysponować minimum po jednej osobie posiadającej\nwykonawcze w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych bez ograniczeń lub inne uprawnienia umożliwiające wykonywanie tych samych czynności, do wykonywania których w aktualnym stanie prawnym uprawniają uprawnienia budowlane w tej specjalności .\nNasz kierownik ma uprawnienia:\nupoważniajace do wykonywania samodzielnej funkcji kierownika budowy i robót w specjalności instalacyjno -inżynieryjnej w zakresie instalacji elektrycznych. Uprawnienia wydane 07.04.1987r\nZawsze gdy wykazywałam tego kierownika Zamawiający wzywa nas do wyjaśnienia w sprawie tych uprawnień. Powołuję się na wyjaśnienie w PIIB ale tu jest wymagane uprawnienia bez ograniczeń lub... Nasz kierownik uparcie twierdzi, że spełnia te wymagania a ja nie wiem jak to udowodnić\nPost autor: krootki » 23 kwie 2014, 12:22\nGeneralnie to dość częsty problem (problem Zamawiających, którzy nie mają racji).\nPrzepraszam za jakość, ale mam nadzieję, że da się to rozczytać.\nPost autor: Janusz » 23 kwie 2014, 15:10\nDa się rozczytać.


ocieplenia poddaszy w dobrych cenach | Martyna i Tomek Kidas\nOcieplenia poddaszy w dobrych cenach\nwrz. 20, 2020 docieplenia elewacji, usługi dociepleniowe, usługi termoizolacji obiektów\nMultum budynków wymaga odpowiedniego ogrzewania bo zmagają się z problemami z nieszczelnością. Powoduje to drastyczny wzrost rachunków, co obciąża budżet. Wszystkiemu choć można zaradzić poprzez wykonanie profesjonalnego ocieplania. W Krakowie takimi zleceniami trudni się między innymi firma Ekofiber.\nDocieplenia budynków to specjalizacja tej firmy, która działa na rynku krajowym już od parunastu lat. W swojej ofercie zapewnia pracę zarówno na poddaszu, na stropodachu, a także w całym budynku. Niezależnie od to jaką skalę docieplenia potrzebuje dany obiekt, firma Ekofiber-Kraków gwarantuje profesjonalne realizowanie całej usługi. W swojej pracy używa tylko materiałów najwyższej jakości, takich jak błonnik a oprócz tego tworzone z niej granulaty izolacyjne. Są one trwałe a oprócz tego zapewniają najlepszy efekt, a równolegle ich zakup jest stosunkowo tani. Stanowią wobec tego znakomity materiał przy ocieplaniu budynków różnego typu.\nZ propozycji firmy Ekofiber-Kraków korzystają zarówno osoby prywatne, jak a oprócz tego duże przedsiębiorstwa. Każdy kupujący tej firmy potwierdza, że współpraca przebiega bez problemu a oprócz tego nie ma tam miejsca na jakiekolwiek niedomówienia. Firma starannie wycenia swoje usługi a oprócz tego pomaga klientom dopasować najlepsze metody ocieplania, żeby osiągnąć świetny wynik finalny. Jej pracownikami są osoby doświadczone, które poważnie podchodzą do swojej pracy. Dzięki temu wszystko jest realizowane w wyznaczonym terminie a oprócz tego zgodnie z oczekiwaniami klienta. Sprawia to, że wybór firmy Ekofiber-Kraków to dobra decyzja dla każdego, niezależnie od posiadanego budżetu


Lekcja przyrody w terenie – Szkoła Podstawowa nr 13\n24 września klasa 2 f wybrała się na lekcję przyrody w terenie. Tematem były piętra lasu. Zabraliśmy ze sobą albumy i przewodniki. Rozpoznawaliśmy drzewa, oglądaliśmy piętra lasu, nazywaliśmy rośliny napotkane po drodze oraz zbieraliśmy materiał przyrodniczy.\nPo powrocie do szkoły wykonaliśmy makietę lasu z jego piętrami. Z pozostałych materiałów każdy z nas stworzył piękną pracę na klasowy konkurs plastyczny. Tym razem sami wybraliśmy zwycięzców, a prace ozdabiają naszą klasę.\nAutor Cezariusz MarekData publikacji 24 września 2015 16 sierpnia 2016 Kategorie Wiadomości\nPoprzedni Poprzedni wpis: Wyjście do Starej Fabryki\nNastępny Następny wpis: Bezpieczna droga do szkoły


Dr A. Adamczuk: Symbolem jest to, że z pożaru katedry Notre Dame udało uratować się Koronę Cierniową Jezusa - RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Świat / Dr A. Adamczuk: Symbolem jest to, że z pożaru katedry Notre Dame udało ur...\n16 kwietnia 2019 17:55 /w Informacje, Świat\nPewnym symbolem jest to, że z pożaru katedry Notre Dame udało uratować się Koronę Cierniową Jezusa – wskazał historyk sztuki dr Arkadiusz Adamczuk. Ekspert zaznaczył, że paryska katedra Notre Dame to jedna z pierwszych oraz największych świątyń zbudowanych w stylu gotyckim. Przez wieki koronowani byli tam królowie Francji.\nZ pożaru, który wybuchł w poniedziałek wieczorem, ocalone zostały struktura i zachodnia fasada świątyni oraz część dzieł sztuki. Jedną z ocalonych relikwii jest Korona Cierniowa Jezusa. Dr Arkadiusz Adamczuk podkreśla, że ma to szczególny wymiar.\n– Szczęśliwie udało się uratować najcenniejszą relikwię, czyli Koronę Cierniową, którą król św. Ludwik IX wykupił z Bizancjum za ogromną sumę. Ta relikwia przetrwała. Pewnym symbolem jest to, że akurat w Wielkim Tygodniu, w momencie gdy rozpoczyna się Misterium Męki Zmartwychwstania Pańskiego, ta relikwia-symbol Męki Pańskiej – ją udało się uratować z tej apokaliptycznej katastrofy – zaznacza dr Arkadiusz Adamczuk.\nPożar w katedrze Notre Dame w Paryżu ma – zdaniem strażaków – „potencjalnie związek” z pracami renowacyjnymi budowli. Przyczyny pożaru bada paryska prokuratura.\nKomentatorzy zwracają uwagę, że od początku tego roku we Francji spłonęło już kilkanaście świątyń.\nW Paryżu rozpoczyna się szczyt klimatyczny\nMin. Czaputowicz o satysfakcji z działalności Polski w OECD\n[TYLKO U NAS] Ks. inf. S. Jeż: Płonąca katedra Notre Dame to ostrzeżenie dla Francuzów; tu co trzeci dzień bezczeszczony jest kościół\nKomisja weryfikacyjna uchyliła kolejne decyzję warszawskiego ratusza. Ratusz... W akcji zatrzymania pseudokibiców uczestniczyło 170 funkcjonariuszy


Query error 37 Tanie nieruchomości w Bułgarii - UBEZPIECZENIA\nPo zakupie nieruchomości w Bułgarii wielu Inwestorów obawia się o jej dalsze losy, dlatego też wychodząc naprzeciw potrzeb naszych klientów podjęliśmy współpracę z międzynarodową firmą ubezpieczeniową HDI Insurance. Firma proponuje zarówno standardowe ubezpieczenie nieruchomości jak i specjalne ubezpieczenie związane z oddawaniem nieruchomości do wynajmu.\nPolisa ubezpieczeniowa zawiera zarówno ryzyka podstawowe takie jak pożar czy odpowiedzialność cywilna jak i szereg innych ryzyk opcjonalnych będących do wyboru właściciela nieruchomości. Do takich ryzyk należą miedzy innymi awarie wodnokanalizacyjne, podpalenie, kradzież czy wandalizm.\nŚredni koszt ubezpieczenia apartamentu, obejmujący zarówno ryzyka podstawowe jak i szereg ryzyk opcjonalnych wynosi ok. 100 euro.


Ja, ty i 2 psy: Lenistwo zdecydowanie wskazane, czyli makaron z krewetkami w sosie pomidorowo śmietanowym\nLenistwo zdecydowanie wskazane, czyli makaron z krewetkami w sosie pomidorowo śmietanowym\nLeniwa niedziela w mojej kuchni zwykle kończy się po włosku. Na stół wędruje przygotowany nieco od niechcenia makaron, a w kieliszku uspokajająco błyszczy rubinowe wino. I mogłabym przysiąc, że gdy zamykam oczy, pod powiekami widzę pełną gwaru i śmiechu knajpkę na Trastevere. Nikt się tutaj nie spieszy, nawet kucharz podający kolejne dania. I dobrze. Pośpiech nie jest wskazany. Im dłużej się czeka na zamówienie, tym więcej jest czasu na rozmowę, na żarty i na kolejny toast. Życie jest przecież zbyt krótkie, by marnować je na pośpiech ;)\nOtwieram oczy i widzę uśmiechniętego Darka, jak nabiera pełen widelec i kiwa głową z zadowoleniem. Dwa psy pełnią przy nim wartę honorową gotowe złapać w locie wszystko, co przypadkiem ześliźnie się z widelca. Nie jesteśmy na wakacjach w Rzymie, ale na Pradze w Warszawie, w naszym małym mieszkanku. Ale dzięki leniwej niedzieli po włosku, w sercach jakoś tak cieplej i weselej.\nMakaron z krewetkami w sosie pomidorowo śmietanowym\n250g krewetek koktajlowych średniej wielkości (małe krewetki skurczą się i znikną w potrawie)\nmała puszka całych pomidorów w zalewie (400g)\nmały kubełek śmietany 18% (200g)\nłyżka oliwy z oliwek i łyżka masła\ngarść posiekanego koperku, łyżeczka oregano, pół łyżeczki chilli\noraz 2 porcje makaronu (u nas 3 szklanki makaronu farfalle)\nCałą potrawę przygotowuje się dosyć szybko, dlatego najlepiej jest przygotować sobie wcześniej wszystkie części składowe. Później nie będzie czasu na siekanie koperku ;)\nMakaron (u nas kokardki, ale mogą też być wstążki) gotujemy al dente, odcedzamy i odstawiamy na bok. Do wody, w której gotujemy makaron możemy dodać kilka kropel oliwy z oliwek. Dzięki temu sos nie będzie później spływał z makaronu.\nWyjmujemy pomidory z puszki i nie odsączając ich zbyt przesadnie delikatnie je rozdrabniamy. Użyłam sposobu łopatologicznego i po prostu zgniotłam je w ręku. Polecam ubranie się w fartuch ;) Sok z puszki po pomidorach niestety się nie przyda, ale nie wyrzucajcie go. Jeśli macie pieseły, dodajcie im sos pomidorowy do miski. Pamiętajcie tylko, że wszystkie produkty w puszkach konserwowych trzeba bezwzględnie przełożyć do szklanego lub plastikowego pojemnika po otwarciu puszki. Do pomidorów dodajemy szczyptę oregano, garść posiekanego koperku, chilli i starty czosnek.\nW oddzielnej miseczce mieszamy śmietanę i żółtko oraz sól i pieprz.\nNa patelni rozgrzewamy oliwę i masło i podsmażamy krewetki. Użyłam mrożonych. w tym wypadku musiałam je najpierw rozmrozić i osuszyć. Krewetki podsmażamy przez 2 - 3 minuty delikatnie mieszając. Dodajemy pomidory z przyprawami i dusimy na średnim ogniu przez kolejne 3 minuty. Po upływie tego czasu dodajemy śmietanę z żółtkiem i delikatnie mieszając czekamy, aż sos zgęstnieje. Zwykle zajmuje to góra 2 minuty. Sos zgęstniał wystarczająco, gdy po przeciągnięciu drewnianą łyżką po dnie patelni pozostaje wyraźny ślad. Zmniejszamy ogień palnika (lub jego moc) do minimum, zdejmujemy patelnię i przekładamy jej zawartość do garnka, w którym mamy makaron. Stawiamy garnek na małym ogniu i przez minutę dokładnie mieszamy. Sos powinien dokładnie połączyć się z makaronem.\nAutor: Zuzanna Witczak o 12:41\nAnonimowy 13 maja 2014 22:39\nnigdy nie mogłam się przekonać do krewetek, później nie widziałam fajnego przepisu który by mnie przekonał. Ten postanowiłam wypróbować już w niedzielę, Po imprezowym weekendzie miska makaronu będzie lekiem na całe zło :)\nZuzanna Ingielewicz 14 maja 2014 10:30\npolecam! daj znać, jak wyszło :)\nZrobiłam, dodałam tylko trochę więcej chili, bo lubimy pikantne jedzenie, krewetki "od święta" zagoszczą na moim stole :) Nie będę ich największą fanką, ale dopisuje je do listy zakupów :) Przepis faktycznie prosty i szybki, więc czytającym polecam :)\nO włoskiej pogodzie, hiszpańskich cojones i polski...\nLenistwo zdecydowanie wskazane, czyli makaron z kr...\nNa śniadanie twarożek dla wszystkich!


„Analiza porealizacyjna dla przedsięwzięcia pn. Poprawa dostępu kolejowego do Portu Gdańsk (most + dwutorowa linia kolejowa)” . - 3) Zadanie III – Analiza porealizacyjna w zakresie jakości wód opadowych odprowadzanych do odbiorników i - oneplace.marketplanet.pl - OnePlace\nPrzetargi i zapytania ofertowe „Analiza porealizacyjna dla przedsięwzięcia pn. Poprawa dostępu...\n„Analiza porealizacyjna dla przedsięwzięcia pn. Poprawa dostępu kolejowego do Portu Gdańsk (most + dwutorowa linia kolejowa)” . - 3) Zadanie III – Analiza porealizacyjna w zakresie jakości wód opadowych odprowadzanych do odbiorników i\n„Analiza porealizacyjna dla przedsięwzięcia pn. Poprawa dostępu kolejowego do Portu Gdańsk (most + dwutorowa linia kolejowa)”.


Salman Rushdie pisze scenariusz serialu – Super Nowości24\nSalman Rushdie pisze scenariusz serialu\nAutor “Szatańskich wersetów”, Salman Rushdie, pisze scenariusz serialu telewizyjnego. “Next People” ma poruszać kwestie polityki, seksu i religii w USA.\nDo swojego bogatego literackiego CV Salman Rushdie już wkrótce będzie mógł dopisać pozycję “scenarzysta”. Pisarz tworzy fabułę serialu dla amerykańskiej stacji Showtime, która zasłynęła do tej pory z takich serialowych hitów jak “Dexter”, “Nurse Jackie” i “The Big C.”.\nRushdie, który od kilku lat mieszka w Stanach, zatrudniony został do napisania ambitnego scenariusza o współczesnym społeczeństwie amerykańskim. “Next People” ma ukazywać szybkie przemiany, które dokonują się na polu amerykańskiej polityki, seksu, religii, nauki i technologii.\nTo debiut pisarza na polu tworzenia fabuł dla telewizji, ale sam Rushdie zanim został laureatem Bookera i rozpoznawalnym na całym świecie pisarzem pracował jako… copywriter w agencji reklamowej. W 1988 r. ukazały się “Szatańskie wersety” – jego najsłynniejsza powieść, z powodu której musiał się ukrywać przed islamskimi fundamentalistami. Ajatollah Chomeini oficjalnie ogłosił przeciwko niemu fatwę, co jest równoważne z nakazaniem każdemu wiernemu muzułmaninowi zabicie go. W 1998 roku rząd Iranu zadeklarował, że nie popiera fatwy, ale nie może jej odwołać.\nSalman Rushdie pisze scenariusz serialu added by mpp on 15 marca 2011


Rafał Dominik w Księgarni Ravelo.pl\nKsięgarnia Ravelo.pl › Rafał Dominik\nRafał Dominik\tLibra Pl, 18 lipca 2018 oprawa twarda\nRafał Dominik – pisarz łączący w swej twórczości pierwiastki Oty Pavla, Bogumila Hrabala i Charlesa Bukowskiego. W jego opowiadaniach znajdujemy perełki, przez które śmiejemy się szczerym śmiechem i płaczemy rzewnymi łzami, łączą się w nich absurd i dramatyzm, a przede wszystkim zaduma nad... więcej\nRafał Dominik\tLibra Pl, sierpień 2015 oprawa twarda\nNajnowszy, zupełnie inny niż poprzednie, bieszczadzki wybór opowiadań z kultowej Siekierezady. Tym razem opowiadaniom towarzyszy ponad dwadzieścia przenikliwych ilustracji wybitnego grafika Ryszarda Kai. Wyjątkowe literackie i graficzne portrety ciśniańskich bohaterów opowiadań Rafała Dominika... więcej\nBieszczadzkie opowieści Siekierezady 3. Outlet - uszkodzona okładka\nRafał Dominik\tLibra Pl, 2018 oprawa twarda\nRafał Dominik\tLibra Pl, 7 października 2017 oprawa twarda\nZmienione i uzupełnione o najnowsze opowiadania wznowienie bestsellerowych „Bieszczadzkich opowieści Siekierezady 2”. Zbiór ten wprowadza nas jeszcze głębiej w mikrokosmos Bieszczadów. Autor zza kontuaru baru legendarnej „Siekierezady” wnikliwie obserwuje groteskowość i dramat losów... więcej\nRafał Dominik\tLibra, 17 września 2012 oprawa twarda\nNowe, uzupełnione o najnowsze opowiadania, wydanie bestsellerowych Bieszczadzkich opowieści Siekierezady. Autor, najsławniejszy wiejski pisarz z Cisnej (jak sam siebie określa), zza kontuaru kultowej Siekierezady współuczestniczy w tworzeniu etosu bieszczadników.W swoich opowiadaniach bez... więcej\nRafał Dominik\tBosz, 18 maja 2012 oprawa twarda\nBieszczadzkie cztery pory roku. Zapiski z Siekierezady to codzienne notatki z życia Rafała Dominika, właściciela i barmana knajpy-galerii "Siekierezada" w Cisnej. Zza kontuaru baru obserwuje dole i niedole mieszkańców bieszczadzkiej wsi i odwiedzających ją turystów, z wyczulonym uchem (uwaga!... więcej\nBieszczadzkie cztery pory roku Zapiski z Siekierezady. Outlet\nRafał Dominik\tBosz, 2012 oprawa twarda\nBieszczadzkie cztery pory roku. Zapiski z Siekierezady to codzienne notatki z życia Rafała Dominika, właściciela i barmana knajpy-galerii „Siekierezada” w Cisnej. Zza kontuaru baru obserwuje dole i niedole mieszkańców bieszczadzkiej wsi i odwiedzających ją turystów, z wyczulonym uchem (uwaga!... więcej\nBieszczadzkie opowieści Siekierezady. Outlet - uszkodzona okładka\nRafał Dominik\tLibra Pl, 2012 oprawa twarda\nNowe, uzupełnione o najnowsze opowiadania, wydanie bestsellerowych Bieszczadzkich opowieści Siekierezady już w sprzedaży. Autor, najsławniejszy wiejski pisarz z Cisnej (jak sam siebie określa), zza kontuaru kultowej Siekierezady współuczestniczy w tworzeniu etosu bieszczadników. W swoich... więcej\nBieszczadzkie opowieści Siekierezady 2. Outlet\nRafał Dominik\tLibra Pl, 2010 oprawa twarda\nKontynuacja bestsellerowych „Bieszczadzkich opowieści Siekierezady”. Zbiór ten wprowadza nas jeszcze szerzej i głębiej w mikrokosmos Bieszczadów. Autor zza kontuaru baru legendarnej „Siekierezady” wnikliwie obserwuje groteskowość i dramat losów literackich bohaterów swoich opowiadań. Z każdej... więcej\nBieszczadzkie opowieści Siekierezady. Outlet\nRafał Dominik\tLibra Pl, 2009 oprawa twarda\nOpowieści z "Siekierezady" przenoszą nas w sam środek bieszczadzkich klimatów. Autor, wnikliwy i uważny słuchacz, zza kontuaru kultowej "Siekierezady" w Cisnej współuczestniczący w tworzeniu magnetycznego etosu bieszczadników, bez literackiego retuszu oddał jego groteskowość i dramatyzm. Losy... więcej\nRafał Dominik\tLibra, 6 sierpnia 2009\nOpowieści z „Siekierezady” przenoszą nas w sam środek bieszczadzkich klimatów. Autor, wnikliwy obserwator i uważny słuchacz, zza kontuary kultowej „Siekierezady” w Cisnej współuczestniczy w tworzeniu magnetycznego etosu bieszczadników, bez literackiego retuszu oddał jego groteskowość i dramatyzm.... więcej\n149 zł 90.60 zł


admin | Systemy osłonowe - blog ekspercki\n23 marca 2015 – 09:27\nW poprzedniej części poradnika prezentowaliśmy Państwu zalety moskitiery ramkowej okiennej, jako niezwykle skuteczne, proste i tanie narzędzie w w walce przeciw owadom. W kolejnej części poradnika chcemy zaprezentować rozwiązanie równie skuteczne, ale nieco bardziej zaawansowane technicznie o innym rodzaju zastosowania. Moskitiera drzwiowa zagwarantuje Państwu swobodne korzystanie z balkonu czy tarasu. Wykonana jest ze specjalnych, alumniowych profili drzwiowych czytaj dalej »\nMożliwość komentowania Moskitiera idealnym sposobem ochrony przed owadami. cz.2 została wyłączona\n20 marca 2015 – 14:37\nWiosna, wiosna, wiosna… Przyroda budzi się do życia z zimowego snu, a wraz z nią już niebawem obudzą się komary, muchy i inne insekty. Nie wpuszczaj ich do domu! Pomyśl czym prędzej o osłonach, które skutecznie Cię przed nimi ochronią. Zapewne nie raz i nie dwa wszyscy mierzyliśmy się z problemem dokuczających nam we wszelkie czytaj dalej »\nMożliwość komentowania Moskitiera idealnym sposobem ochrony przed owadami. cz.1 została wyłączona


Obowiązki, wymagania, oczekiwania i rezultaty. - DevSoft\nOpublikowane przez devsoft w dniu 13 listopada 2020 13 listopada 2020\nJakiś czas temu stanęłam jakby obok siebie – spojrzałam na siebie by zobaczyć jaką jestem dzisiaj Mamą. Obowiązkową , wymagającą, oczekującą działań i sprawdzającą rezultaty poczynań dzieci? Zaczęłam się wtedy zastanawiać jak postrzegają mnie moje dzieci, czy tak samo jak ja postrzegam siebie w roli Mamy? Ukucnęłam, spojrzałam w górę i zobaczyłam jaka jestem duża? Jak wyglądam z innej perspektywy. Jak wygląda moja twarz gdy patrzę na moje pociechy. Wydałam się sobie jakaś inna, wyższa, nie od razu dostrzegłam swoje oczy ale usta – a przecież tak ważny jest kontakt wzrokowy. Wtedy pomyślałam, że moje małe dzieciaczki być może widzą mnie podobnie, inaczej niż ja samą siebie wtedy gdy stoję i do nich mówię.\nKiedyś przeczytałam, że aby nawiązać kontakt z dzieckiem wystarczy „zniżyć się” do jego poziomu by być z nim na równi. Wtedy o wiele łatwiej o jego uwagę, zainteresowanie tym o czym mówimy, o co prosimy. Wystarczy też złapać dziecko za rękę gdy się czegoś boi, że mówienie dziecku „nie bój się” wcale nie sprawi, że przestanie się bać. Wystarczy również, że czasami przytulisz swoje dziecko, ono wtedy będzie czuło się nie dość, że bardziej bezpieczne to jeszcze bardziej pewne siebie. Pewne siebie bo pewne Twojego uczucia i Twojej miłości.\nWiesz jak dzisiaj wygląda wiele rodzin, jak mało czasu poświęcamy naszym pociechom. Pomyśl ile razy wracasz z pracy i padasz na twarz. Twoje dziecko czekało cały dzień na chwilę Twojej uwagi a ty jesteś tak zmęczony, że ledwo masz siłę dla siebie. Często dla odwrócenia uwagi od swojego stanu „dajesz” dziecku bajkę w telefonie bądź telewizji. Czas tak jakoś szybko mija prawda? Pora wieczorna nadeszła dziwnie szybko, zwłaszcza teraz gdy dzień staje się krótszy. Teraz czas na kolacje, mycie i spanie. Kolejny dzień minął. Ty zamiast odpocząć sięgasz po zaległą pracę, włączasz telewizję, sprawdzasz znowu media społecznościowe. Tak mija kolejny dzień.\nA teraz pomyśl, że jesteś tym małym dzieckiem a Twoje dziecko to Twój szef. Szef widzi las nie drzewa. Szef jest zajęty i zmęczony natłokiem spraw a ty czekasz żeby poświęcił Ci kilka chwil. Twój szef serwuje kolejne zadania do wykonania, robi krótkie podsumowanie i pędzi dalej do swoich spraw. Dzisiaj znowu nie znalazł dla Ciebie dłuższej chwili, na którą przecież czekasz. Kolejny dzień mija. Ty znowu budzisz się z nadzieją odbycia rozmowy. Szef daje obowiązki, wymagania, oczekiwania i czeka na Twoje rezultaty.\nJak się z tym czujesz? Widzisz jak Twoja praca i Ty oraz jak Twoje dziecko i życie rodzinne jest do siebie podobne? Praca jest elementem naszego życia choć ja sama długo wierzyłam, że to fundament mojego życia. Całkiem niedawno dowiedziałam się o sobie czegoś nowego. Dla mnie prawdziwym fundamentem jest rodzina. Wiem, że nie każdy z nas miał rodzinę o jakiej marzył, niektórzy wcale jej nie mieli. Jednak tak samo jak w pracy tak samo w życiu osobistym to ty masz na wszystko wpływ. Choć nie zawsze jest łatwo to warto walczyć o siebie i swoich najbliższych.\nA teraz pomyśl o tym jak poświecisz dzisiaj chwilę swojemu dziecku 😊\nDobrego weekendu, Aurelia\nTagi:Obowiązki wymagania oczekiwania rezultaty


Sklep z zegarkami Warszawa - markowe zegarki męskie i damskie\nna pasku i bransolecie\n647,00 zł 925,00 zł\nTRASER P67 SuperSub DiverAut T100 Grey SS 110332\nTRASER P67 SuperSub DiverAut Grey RS 110331\nTRASER P67 SuperSub DiverAut Green RS Gree 110327\nZegarek na Dzień Ojca – to jest świetny pomysł na prezent!\nJest kilka dni w roku, które wzbudzają naszą szczególną uwagę i dobre emocje. Należy do nich z pewnością niedawno obchodzony Dzień Matki, Dziadka, Babci i .. najbliższy Dzień Ojca. Tata, to często zaraz obok mamy osoba, która kształtowała nasze podejście do życia i światopogląd. Chcąc docenić jego postawę i zaangażowanie czytaj więcej\nJak działa mechanizm hybrydowy w zegarku Vostok Europe Lunokhod PX84-620H448?\nJapoński hybrydowy mechanizm automatyczny Seiko Epson PX84 generuje energię elektryczną do zasilania zegarka, wykorzystując ruch nadgarstka i przechowuje ją w kondensatorze, dzięki czemu jego rezerwa chodu sięga okresowi 6 miesięcy od pełnego naładowania, a wewnętrzny czytaj więcej\n11 Jun 2022, 14:56\nJak celebrować Dzień Matki, czyli zegarek dla mamy- prawdziwej królowej życia\n„Nie ma jak u mamy, ciepły piec, cichy kąt, nie ma jak u mamy, kto nie wierzy robi błąd” – Wojciech Młynarki, podobnie jak wielu artystów na całym świecie nie raz próbowali przekazać w swoim utworach jak wiele znaczy i ważna jest dla każdego z nas nasza Matka. Bez niej nie było by nas na świecie, naszych marzeń, celów, przeżyć. czytaj więcej\nNAVAL- ambasadorem taktycznych zegarków traser®\n14 maja z pewnością zapisze się na kartach historii marki Traser- oficjalne przedstawienie ambasadora brandu w Polsce. Dystrybutor szwajcarskich zegarków taktycznych jest przykładem na to jak dążyć do doskonałości i jak dobrze rozwijać DNA marki. Długowieczność i niezawodność działania zegarków traser® czytaj więcej\n14 May 2022, 12:43\n659,00 zł 825,00 zł\nIndeks: 41985 RO02\n2 018,00 zł 2 690,99 zł\n387,00 zł 484,00 zł\n- sprzedajemy zegarki od 2005 roku\n- możliwość bezpośredniego zakupu oraz odbioru zakupionego produktu na miejscu\n- tylko oryginalne produkty z gwarancją\n- elastyczność-wymiana lub zwrot produktów\nSklep z zegarkami Warszawa - zegarki damskie, zegarki męskie, 20000 zegarków w jednym miejscu. U nas marki: Adriatica, Aerowatch, Atlantic, AVI-8, Aviator, Bering, Citizen, Cluse, Delbana, Fossil, Glycine, Ice-Watch, Invicta, Junghans, Locman, Meller, Nixon, Orient, Oris, Rosefield, Seiko, Skagen, Szturmanskie, Traser, Triwa, Tommy Hilfiger, Vostok Europe, Withings, Zeppelin i inne.\nZapraszamy po zegarki szwajcarskie, zegarki niemieckie, zegarki japońskie oraz zegarki rosyjskie. Zegarki oryginalne z gwarancją producenta.\nW ofercie znajdziecie również srebrne pierścienie German Kabirski oraz biżuterię typu bransoletki i kolczyki jak również akcesoria-paski do zegarków.


Produkcja zboża, a chów tuczników-opłacalność. - Strona 2 - Ceny płodów rolnych i środków produkcji - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nNapisany 16 wrzesień 2014 - 20:22\nProdukcja zboża, a chów tuczników-opłacalność. Dzisiaj, 19:38\nNapisany 16 wrzesień 2014 - 20:33\nNapisany 16 wrzesień 2014 - 20:34\nNapisany 16 wrzesień 2014 - 20:38\nKolego co ty wypisujesz !!!\nMając chęci to fakt może iść na budowę ale jeszcze przy tej budowie obejdzie wspominane 50 szt. i się nie narobi przy świniach.\nIdąc twoim tokiem rozumowania to duża część rolników powinna być na budowie, na swoim przykładzie na pewno pracując na budowie nie osiągnąłbym tego co mam dziś.\nLiczyć wszystko się ładnie liczy ale trzeba też nie zapominać że są choroby upadki i jakoś każdy zapomina o amortyzacji budynku/sprzętu który też się zużywa , ale trzeba też liczyć własną pracę która też kosztuje.\nI przy kalkulacjach zawsze cena sprzedaży zboża, bo niekiedy może się okazać że produkując tracimy (jeżeli mamy słabe wyniki produkcyjne).\nEdytowany przez Sadek, 16 wrzesień 2014 - 21:21.\nNapisany 16 wrzesień 2014 - 21:29\njak nie wiesz jakie są ceny żywca w skupie to jak sprzedajesz znajomym po 10zł za kg czy po 1zł, przecież nikt nie jest głupi i za 1zł nie da Ci 2zł te swoje wczesniejsze wyliczenia tez troche zkolorowałeś jeżeli chodzi o opłacalnosc trzody to zapytaj na forum @lukaczmarek on Ci przedstwi wyliczenia\nEdytowany przez wojtal24, 16 wrzesień 2014 - 21:33.\nNapisany 17 wrzesień 2014 - 03:48\nProdukcja zboża, a chów tuczników-opłacalność. Jeżeli chodzi o ścisłošć to 100 zł zysku na świniaku i tak przegrywa z toną zboża, którą można sprzedać za 400/500 zł ,a z 1 tony uhoduję 3 szt.\nNapisany 17 wrzesień 2014 - 07:04\nTo, że ne sprzedaję do skupu, nie znaczy, że nie wiem, jakie są ceny. Po prostu nie interesuje mnie fluktuacja +/- 10gr/kg. Jak sprzedaję komuś świniaka, to wiem, jaka jest cena w skupie. Ale nie robię tego non-stop i nie śledzę cen na bieżąco, bo mnie to nie interesuje.\nPieceofmind - nie wiem, jak to wyliczyłeś, bo nadal operujesz na różnych poziomach cena/koszt/zysk. To, że z tony ziarna osiągniesz 500zł przychodu, nie znaczy, że taki będziesz miał zysk. Ale widzę, że ekonomia i matematyka u ciebie leży.\nNapisany 17 wrzesień 2014 - 07:24\nProdukcja zboża, a chów tuczników-opłacalność. Jahooo ale w tym rozważaniu nie startuję od punktu zerowego.\nChodziło mi głownie o celowość decyzji:\nMam przykładpwo zboże i teraz sprzedać czy wstawiać prosiaki, staram sie zrozumieć jak to funkcjonuje..\nWygląda to tak jakby wstawianie prosiaków generowało straty globalnie oczywiście.\nNapisany 17 wrzesień 2014 - 07:44\nJeśli źle podstawisz dane do równania, to oczywiście, że wyjdą liczby ujemne. Możesz sprzedać zboże i mieć spokojną głowę i iść pracować na budowie, jak koledzy radzą. To twój wybór. Zawsze jest ryzyko poniesienia strat, taki już urok rolnictwa.\nNapisany 17 wrzesień 2014 - 07:47\nAby jak najwięcej ludzi o takim toku rozumowania, to nam hodowcom będzie lżej.\nEdytowany przez Sadek, 17 wrzesień 2014 - 08:00.\nNapisany 17 wrzesień 2014 - 08:14\nProdukcja zboża, a chów tuczników-opłacalność. Jeżeli hodowca ma taką ilość sztuk, że jest to w stanie utuczyć swoim zbożem to jest to nieopłacalne.\nNapisany 17 wrzesień 2014 - 10:03\nPo prostu trzeba mieć swój rozum.Teraz jeden drugiego by utopił w szklance wody,i czeka aż się noga powinie.\nA tak było ,jest i będzie ,ze raz cena jest taka,raz taka.Ale na to nie ma się co patrzeć bo do niczego się nie dojdzie.\nAle trzeba pamiętać,że lepieć pracować na siebie we własnym gospodarstwie,niż na kogoś.Dostając najniższą krajową za 12 gdz zapierdzielania.\nNapisany 17 wrzesień 2014 - 11:12\nW moich wyliczeniach podałem dane czysto teoretyczne, co jeszcze raz podkreślam. Są na forum ludzie siedzący w temacie hodowli świń i jej kosztów, którzy są w stanie podać bieżace rzeczywiste koszty hodowli. Są też tacy, którzy mogą dokłądnie wyliczyć koszt uprawy pszenicy. Tylko, że te koszty dotyczą wyłącznie ich systemu produkcji.\nTrzeba to przeliczyć na swoje możliwości. Inny koszt 1t pszenicy ma ten, kto nie da nawozu i ma 3t/ha, a inny ten, kto dał nawóz i ma 8t/ha, a jeszcze inny ten, co dał nawóz ale zebrał 4t/ha bo mu zboże poległo i zamokło.\nTak samo z hodowlą. Jeśli mam swoje budynki, w których mogę od ręki postawić kilkadziesiąt sztuk trzody, wszelkie maszyny i urządzenia potrzebne do hodowli, a cena zboża w sprzedaży jest niska, to zaczynam kalkulować, czy nie postawic trochę świń. Jeśli nie mam doświadczenia w temacie i nie mam warunków, to przy obecnej opłacalności hodowli świń jest to tylko temat akademicki, bo nikt o zdrowych zmysłach nie zaryzykuje inwestowania kasy w coś o tak wysokim ryzyku strat.\nKolega mógłby ewentualnie rozważyć hodowlę na swoje własne potrzeby kilku sztuk. Masz w ten sposób mięso własnego, pewnego pochodzenia. Może wyjdzie drożej, niż z "Biedronki", ale "wiesz, co jesz". Bo nie zawsze w życiu chodzi o zysk za wszelką cenę. Własne zdrowie i zycie jest bezcenne. A nadwyżki można sprzedać - kolegom z pracy, znajomym, sąsiadom.\nW mojej okolicy do mleczarni mleko odstawiają tylko 2 gospodarstwa, a krowy trzyma kilkanaście. I to mleko nie wyparowuje przecież ani nie jest wylewane, jest na nie zbyt.\nto zalezy od wielu rzeczy ale z tym pracowaniem na siebie to bym uwazal. Nie do konca tak jest\nNapisany 17 wrzesień 2014 - 11:15\nTo rowiń myśl ,podyskutujemy jak to jest z tym pracowaniem na siebie\nNapisany 17 wrzesień 2014 - 11:37\nok, tak jak wspomnialem to zalezy od wielu czynnikow a przede wszystkim od oplacalnosci. jesli czlowiek w gospodarstwie zarabia srednio miesiecznie 2000zl a czlowiek na etacie 2500zl to oczywiscie lepiej pracowac "na kogos". mowisz o pracowaniu za najnizsza krajowa. Najnizsza krajowa to okolo 14,4 tys zl rocznie zarobionych w okolo 250 dni po 8 godzin. Czyli Wiesz ile ludzi w rolnictwie nie osiaga tej kwoty w rozbiciu na glowe? bardzo duzo. Takze twoje rozumowanie jest troszke na wyrost. A co do pracowaniu "na siebie" nie jest tak do konca bo i tak czesc twoich zarobionych pieniedzy idzie np na kogos innego w podatkach.\nEdytowany przez marluk, 17 wrzesień 2014 - 11:41.\nNapisany 17 wrzesień 2014 - 11:48\nWiem jak jest na gospodarswie,i jakie są przychody i rozchody.I bywa,że ciężko jest osiągnąć tak jak mówisz nawet te 2000zł.Bywa,że jest się na minusie.Ale taki urok.\nA to jest normalne ,że pasożyty muszą żerować i na rolnikach.Bo rolnik to bogaty Pan.Ale to już temat rzeka,Ale u siebie nikt Cię nie goni ,i nie wisi Ci na głowie.A tak na posadzie człowieka zerwać chcą.Znam to z praktyki..Ale przy przy małym areale ,trzeba iść się gdzieś zawiesić ,bo punk odbicia musi być .Bo takie siedzenie,i myślenie jakoś to będzie ,przyszłości nie da,\nNapisany 17 wrzesień 2014 - 11:51\nAle u siebie nikt Cię nie goni ,i nie wisi Ci na głowie\ni wlasnie dlatego moze jest tak ciezko czasami, cos za cos. pasozytuja na rolnikach? co masz przez to na mysli? nikt nikomu nie kazal byc rolnikiem...\nGorące 9409 Odpowiedzi


Turnus rehabilitacyjny skierowany jest do osób niepełnosprawnych. Jest to zorganizowana forma aktywnej rehabilitacji, połączona z elementami wypoczynku. Celem organizowania turnusów rehabilitacyjnych jest poza poprawą sprawności psychofizycznej także rozwijanie umiejętności społecznych uczestników, takich jak: nawiązywanie i rozwijanie kontaktów społecznych, wspieranie i pomoc w realizacji i rozwijaniu zainteresowań.\nTurnusy rehabilitacyjne organizuje się dla osób niepełnosprawnych o zbliżonych potrzebach, wynikających w szczególności z ich wieku lub rodzaju niepełnosprawności albo rodzaju schorzeń lub dysfunkcji. Grupy liczą minimum 20 uczestników. Turnusy rehabilitacyjne organizuje się na terenie kraju i trwają one 14 dni. Osoby niepełnosprawne są kierowane do udziału w turnusie na wniosek lekarza, pod którego opieką się znajdują. Uczestnictwo w turnusie jest płatne. Jednak można starać się o dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Osób Niepełnosprawnych (PFRON). Dofinansowanie do turnusu wynosi od 18 do 27 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej.\n27 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia:\na) dla osoby niepełnosprawnej ze znacznym stopniem niepełnosprawności,\nb) osoby niepełnosprawnej w wieku do 16. roku życia\nc) osoby niepełnosprawnej w wieku 16-24 lat uczącej się i niepracującej, bez względu na stopień niepełnosprawności;\n25 % przeciętnego wynagrodzenia\na) dla osoby niepełnosprawnej z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności;\n23 % przeciętnego wynagrodzenia\na) dla osoby niepełnosprawnej z lekkim stopniem niepełnosprawności;\n18 % przeciętnego wynagrodzenia\na) dla opiekuna osoby niepełnosprawnej;\na) dla osoby niepełnosprawnej zatrudnionej w zakładzie pracy chronionej, niezależnie od posiadanego stopnia niepełnosprawności.\nPrzy ustalaniu wysokości dofinansowania uwzględnianie jest kryterium dochodowe. Osoba niepełnosprawna może ubiegać się o dofinansowanie ze środków PFRON, jeżeli przecięty miesięczny dochód w rozumieniu przepisów o świadczenia rodzinnych podzielony przez liczbę osób w rodzinie we wspólnych gospodarstwie domowym, obliczony za kwartał poprzedzający miesiąc złożenia wniosku nie przekracza kwoty:\nW przypadku przekroczenia tych kwot dochodu, kwotę dofinansowania pomniejsza się o kwotę, o która dochód został przekroczony. Szczególnie uzasadnione przypadki mogą być podstawa do dofinansowania bez pomniejszania kwoty mimo przekroczenia wymaganych kwot dochodu. Kwota dofinansowania nie może być wyższa od faktycznego kosztu uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym.\nTryb ubiegania się o dofinansowanie :\nodpowiedni wniosek składa się w Powiatowym Centrum pomocy Rodzinie właściwym dla miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o dofinansowanie\nwniosek można złożyć osobiście, za pośrednictwem opiekuna albo organizatora turnusów rehabilitacyjnych\nkopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności- osoby od 16 roku życia\nkopię orzeczenia o niepełnosprawności osoby do 16 roku życia\nwniosek lekarza, pod którego opieką znajduje się osoba niepełnosprawna, kierujący na turnus rehabilitacyjny.\nWniosek rozpatrywany jest w terminie 30 dni od dnia złożenia Po otrzymaniu decyzji o przyznaniu dofinansowania należy wybrać konkretny turnus. Informację o tym należy przekazać do Centrum w terminie 30 dni od otrzymania powiadomienia o przyznaniu dofinansowania, nie później jednak niż na 21 dni przed rozpoczęciem turnusu. Osoba o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności ma prawo do zwolnienia od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia w celu uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym raz w roku w wymiarze do 21 dni roboczych.\n(Podstawa Prawna: Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dn. 15 listopada 2007 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych; Ustawa z dni. 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych)