Kulinarna czytelnia: W kartonowym lesie\nOpowieść zaczyna się od leśnej sielanki. Ptaki ćwierkają, dzikie koty wylegują się w cieniu drzew, a leniwiec kołysze się wśród liści. Cały las tętni życiem i zachwyca soczystą zielenią, przecinaną niebieską nitką rzeki. Na kolejnej stronie leśną sielankę przecina już coś zupełnie innego – złowrogi, metaliczny hałas, ciężkie maszyny niszczące wszystko na swojej drodze. Z każdą kolejną stroną ich stalowe szczęki wyrywają coraz więcej drzew. Zwierzęta uciekają w popłochu. Tylko leniwiec wciąż śpi i nic nie słyszy. Wszystko dzieje się błyskawicznie. W końcu w lesie zostaje już tylko jedno, ostatnie drzewo. Wciąż śpi na nim leniwiec. Czy ocknie się na czas?\nOpowieść jest smutna. We mnie wywołała poczucie winy i wstyd, za całą ludzkość niszczącą swoją planetę, za każdy gwałt zadany naturze, za zachłanność i krótkowzroczność. Książka może stanowić świetny punkt wyjścia do rozmów z dziećmi i dorosłymi na temat środowiska naturalnego, wycinki drzew i zagrożeń, jakie dla zwierząt, roślin i dla całej Ziemi, także dla człowieka, niesie za sobą niszczycielska działalność gatunku homo sapiens. Historia kończy się jednak optymistycznym przesłaniem, dającym nadzieję, że nie wszystko jest stracone, że natura może się odrodzić. Warto jednak pamiętać, że natura zostawiona sama sobie na pewno sobie poradzi – mieliśmy i mamy tego wielokrotne przykłady. Jednak człowiek bez natury zginie. Niby mamy tego świadomość, a jednak pozwalamy, by kolejne buldożery, harwestery i inne stalowe bestie niszczyły nasz piękny, jedyny dom. A te maszyny i wycinka drzew to przecież tylko jeden z przykładów ludzkiej bezmyślności.\nWystarczy otworzyć książkę, a wyrośnie wam przed oczami piękny las, pełen zieleni, zwierząt, tętniący życiem. Z płaskich kartek magicznie wystrzelą do góry uzupełniające tekst obrazy i konstrukcje. Szukajcie wśród nich barwnych ptaków, ludzi i oczywiście leniwca. Hałasujących maszyn na pewno nie przegapicie… Z każdą przewróconą stroną drzew będzie coraz mniej, ale na końcu czeka miła niespodzianka – świadomość, że są na świecie ludzie, którzy dbają o naturę, którym zależy. Dzięki takim publikacjom na pewno będzie ich coraz więcej!\nKsiążka została bardzo ładnie wydana. Format jest wąski, podłużny (16 x 30 cm), oprawa twarda i wytrzymała, ze względu na ukryte między grubymi stronami konstrukcje. Papier matowy, przyjemny w dotyku i ładnie oddający kolory. Co ciekawe, książka została wydrukowana na papierze z odpowiedzialnych źródeł, przyjaznymi dla środowiska farbami sojowymi! Wielkie brawa za tę decyzję, dzięki której edukacyjna wartość publikacji nabrała głębszego wymiaru. Książki promujące ekologię i dbanie o środowisko naturalne powinny być zawsze wydawane w taki sposób, z dbałością o naturę na każdym możliwym etapie produkcji.\nCzytajcie, oglądajcie, zachwyćcie się przestrzennym lasem z książki „W lesie”. Pokażcie go swoim dzieciom, znajomym, rodzinie. Zastanówcie się, co możemy zrobić, w pojedynkę lub wspólnie, by naszych prawdziwych lasów nie spotkał ten sam los. Byśmy mogli (my oraz kolejne pokolenia) za dwadzieścia, pięćdziesiąt czy sto lat wciąż zachwycać się zielenią liści, śpiewem ptaków i dziką przyrodą – na żywo, nie tylko na kartach książek. Obudźmy się teraz, kiedy nie jest jeszcze za późno!\n+ budowanie wrażliwości, empatii i zainteresowania losem przyrody\n+ uświadomienie tragicznych dla natury oraz dla nas, ludzi, skutków wycinki drzew\n+ zachęcanie do sadzenia drzew i wspólnego dbania o przyrodę\n+ piękne, kolorowe ilustracje\n+ niesamowite konstrukcje przestrzenne\n+ tekst jest bardzo prosty i jest go niewiele, dzięki czemu publikacja jest odpowiednia także dla najmłodszych dzieci\n+ przyjazne dla środowiska farby drukarskie i papier z odpowiedzialnych źródeł\nSophie Strady, „W lesie” (oryg. Dans la forêt du paresseux), tłum. Maciej Byliniak, ilustracje oraz inżynieria papieru: Anouck Boisrobert, Louis Rigaud, Dwie Siostry 2017, 16 s. cena: 59,90 zł.\nKsiążka na stronie wydawcy: http://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-w_lesie_popup.html


Arowana Srebrna - Osteoglossum Bicirrhosum\nArowana Srebrna (łac. Osteoglossum Bicirrhosum)\nAmeka Wspaniała Babka Złota\nRyba słodkowodna, która w warunkach naturalnych zamieszkuje Amazonkę w Brazylii, Peru, Kolumbii, rzekę Rupununi w Gujanie oraz rzekę Oyapock w Gujanie Francuskiej i Brazylii. Można ją odnaleźć w dopływach i kanałach tych zbiorników, w okolicznych rozlewiskach, terenach bagiennych. Preferuje ona wolno poruszające się wody, gdzie pływa tuż pod ich powierzchnią.\nArowana srebrna charakteryzuje się wydłużonym, bocznie spłaszczonym ciałem, które gwałtownie zwęża się w części tylnej. Posiada ona bardzo szeroką płetwę odbytową, płetwę grzbietową umiejscowioną w tylnej części ciała oraz stosunkowo niewielką płetwę ogonową. Płetwy brzuszne znajdują się za płetwami piersiowymi. Ubarwienie jest srebrzysto-beżowe z opalizującym połyskiem. Pysk skierowany jest skośnie do góry, zakończony dwoma wąsikami podbródkowymi. Ryba ta charakteryzuje się kostnym językiem, który pokryty jest pytką nazębną. Jest również przystosowana do oddychania powietrzem atmosferycznym za pośrednictwem silnie unaczynionego, gąbczastego pęcherza pławnego. Samiec posiada wystającą dolną szczękę (ponad górną szczękę) i dłuższą płetwę odbytową w porównaniu do samicy. Samica jest pełniejsza w partiach brzusznych.\nJest to drapieżnik z natury, który aktywnie poluje na mniejsze ryby, owady lądowe oraz wodne, wodne i lądowe bezkręgowce, a nawet ptaki czy małe ssaki (np. myszy, nietoperze). Dlatego może być trzymana tylko z odpowiednio dużymi współtowarzyszami w akwarium ogólnym. Jest to spokojna i przyjazna ryba – unikamy więc agresywnych i terytorialnych gatunków. W zbyt ciasnych zbiornikach arowana może być agresywna w stosunku do własnego gatunku, co przejawia się wzajemnym podskubywaniem. Warto mieć na uwadze, że będzie ona rosła nawet w małym akwarium – jej wzrost nie zatrzyma się w zbyt ciasnym zbiorniku. Ryby nie karmimy mięsem ssaków (wieprzowina, wołowina) lub drobiu – grozi to poważnymi chorobami układu pokarmowego i trawiennego. Pływają one głównie w górnych partiach wodnych i pobierają pokarm z powierzchni (ryby nie będą jadły pożywienia, które tonie). To, co najbardziej przykuwa uwagę jest majestatyczne poruszanie się tego gatunku w toni wodnej, często porównywane z poruszaniem się węża wodnego.\nGatunek ten ze względu na osiągane rozmiary nie nadaje się do domowej hodowli, chyba że dysponujemy naprawdę ogromnym zbiornikiem. Zbiornik ten powinien posiadać wolne przestrzenie do swobodnego pływania, korzenie, kamienie, piaszczyste lub żwirowe podłoże, rośliny, światło rozproszone. Wszystkie elementy dekoracyjne powinny mieć gładką powierzchnię i opływowe kształty – zestresowana i przestraszona ryba w szaleństwie ucieczki potrafi się łatwo skaleczyć. Możemy ją trzymać także w zbiorniku biotopu ciemnych wód Amazonki. Niezbędny jest umiarkowanym przepływ wody, systematyczne podmiany części wody, szczelna, solidna pokrywa (ryba ta potrafi bardzo wysoko skakać, nawet na wysokość j metra) oraz pozostawiona odpowiednia przestrzeń między zwierciadłem wody a pokrywą.\nGatunek jajorodny. Ryby osiągają dojrzałość płciową po osiągnięciu 60-75 cm długości. Pary dobierają się same z większego stada. Do tarła dochodzi w porze nocnej, w czasie nowiu. Po złożeniu jaj przez samicę (do 30 sztuk ziaren o średnicy 4-5 mm), samiec zbiera je w swój pyszczek i przechowuje je przez minimum 2 miesiące w kieszonce utworzonej między kośćmi żuchwy. Narybek wylęga się dość duży – około 5-7 cm. Młode rybki posiadają niebieski połysk oraz jeden ciemny pasek wzdłuż boków ciała, a także pomarańczowy woreczek żółtkowy. Jeżeli zaobserwujemy, że rodzice zjadają narybek, powinniśmy odseparować go jak najszybciej.


Okładka FLOWER ON THE PRECIPICE\n„Podziwiamy kwiaty rosnące na urwiskach\ngdyż zatrzymując się tuż przed przepaścią\nnie mamy odwagi tak jak one\npójść o krok dalej ku niebu”\n„Ware-ware ga ganpeki no hana o utsukushiku omou no wa\nSora he to fumidasezu iru kara da ”\n100. NICZYM KWIAT NA URWISKU\nFLOWER ON THE PRECIPICE jest dwunastym tomem mangi Bleach.\nPo pokonaniu Renjiego przez Ichigo, Naczelny Dowódca Strażników Śmierci rozkazuje włączyć się do walki kapitanom trzynastu oddziałów. Tymczasem kapitan Aizen, który żywił poważne wątpliwości odnośnie egzekucji Rukii, zostaje podstępnie zamordowany! Przed Ichigo natomiast pojawia się emitujący niezwykle potężną aurę przeciwnik – Zaraki!\n099. Dead Black War Cloud[edytuj | edytuj kod]\nCiężko ranni Ichigo i Renji zostają zabrani z pola walki przez swoich przyjaciół.\nOkładka 099. Dead Black War Cloud\nZwyciężony Renji Abarai puszcza szatę Kurosakiego, upadając. Po chwili również Ichigo bezwładnie pada na ziemię. Ganju i Hanatarō przeskakują nad resztkami murów, dobiegając do niego. Hanatarō z niedowierzaniem spogląda na pokonanego wicekapitana 6. Oddziału. Zastanawia się, kim naprawdę jest Ichigo, gdy dostrzega zbliżających się Shinigami. Ganju przerzuca ciało Ichigo przez ramię i woła, by Hanatarō prowadził do kryjówki.\nShinigami docierają do celu, dostrzegając nieprzytomnego wicekapitana. Kira nie wierzy w porażkę Renjiego. Oficer pyta go, czy mają ruszyć za Ryoka, lecz Kira odpiera, że teraz muszą zająć się rannym.\nW biegnących pod Seireitei kanałach Hanatarō wyjaśnia, że 4. Oddział nie korzysta z leków, lecz używa leczniczej odmiany Reiatsu. Bez ogródek dodaje, iż nie potrafią niczego innego. Na pytanie Ganju odpowiada, że Ichigo jest w marnym stanie. Oznajmia, że by go wyleczyć, potrzebuje jednej nocy.\nNa widok stanu Abarai, wicekapitan Hinamori z przerażenia zakrywa usta. Kira wyrzuca sobie, że zbyt późno dotarł na miejsce. Momo mówi, iż nie jest to jego wina. Stwierdza, że muszą powiadomić 4. Oddział, kiedy staje za nią kapitan Kuchiki. Kapitan surowo nakazuje aresztować swego podwładnego. Ucina dyskusję, oświadczając, że gdy staje się samemu do walki, przegrana nie wchodzi w rachubę. Każe im go zabrać, by nie musiał na niego patrzeć. Hinamori zaciska pięść; pyta, dlaczego kapitan tak o nim mówi, lecz Kira powstrzymuje ją. Oboje przepraszają dowódcę, a ten odchodzi. Oho ! Jaki straszny ! – komentuje uśmiechnięty Gin Ichimaru, pojawiając się w sali. Obiecuje, że porozmawia z 4. Oddziałem, i odchodzi wraz z Kirą. Za zmartwioną Hinamori pojawia się niski kapitan Hitsugaya. Przypomina koleżance, by tytułowała go kapitanem. Chłopak tłumaczy, że przyszedł tu, by ostrzec ją przez członkami 3. Oddziału.\nWszechkapitan oznajmia obecnym dziesięciu kapitanom oddziałów, że pokonanie wicekapitana świadczy o tym, iż Ryoka nie są zagrożeniem, które można łatwo wyeliminować. Decyduje się zapomnieć o działaniach Ichimaru. Rozkazuje, by odtąd zawsze nosili Zanpakutō przy sobie. Zezwala na wykorzystanie w walce wszystkich środków. Mówi, że nadszedł czas, by siły Gotei 13 ruszyły do walki.\nOdcinek 34: Tragedia świtu\n100. それは岩壁の花に似て[edytuj | edytuj kod]\nIchigo wraca do zdrowia po walce z Renjim. Tymczasem Aizen, kapitan 5. Oddziału, zostaje zamordowany.\nOkładka 100. それは岩壁の花に似て\nIchigo budzi się. Jego rany zostały opatrzone. Hanatarō prosi, by się nie ruszał. Ichigo przypomina sobie walkę z Renjim. Natychmiast zrywa się, nie bacząc na protesty medyka. Z determinacją w spojrzeniu oznajmia, że musi iść. Przechodzi kila kroków, nim zostaje powalony ciosem. Ganju komentuje, że Kurosaki stracił przytomność po jednej pięści. Hanatarō narzeka na kolejną ranę do opatrzenia. W myślach stwierdza, że szeroka rana na barku Ichigo była w istocie płytka, choć obawiał się, iż może być śmiertelna. Shinigami spogląda na leżącą na ziemi białą maskę, którą Kurosaki miał pod szatą. Sądzi, że to ona powstrzymała miecz wicekapitana, i duma nad tym, z czego ją wykonano. Zauważa, że jest bardzo podobna do maski Hollowa.\nW zakratowanej celi członek 4. Oddziału kończy opatrywać rany wicekapitana Abarai i wychodzi.\nW kwaterze 5. Oddziału oficer powtarza wicekapitan Hinamori nadzwyczajny rozkaz bojowy, wydany przez wszechkapitana. Mówi, że odtąd wszyscy mogą nosić przy sobie Zanpakutō, a w trakcie walki zezwala się na użycie pełnej mocy. Prosi, by miała się na baczności. Momo zastanawia się ze smutkiem, dlaczego do tego doszło. Przypomina sobie ostrzeżenie Hitsugayi. Łka, że nie chce walczyć.\nWieczorem, gdy księżyc wisi już na niebie, kapitan 5. Oddziału Sōsuke Aizen, w nocnym stroju siedząc w swoim pokoju, pisze na papierze. Niespodziewanie ktoś puka. W drzwiach staje ubrana w piżamę Momo, która pyta, czy mogłaby z nim porozmawiać. Szybko prosi o wybaczenie nietaktu. Dowódca łagodnie zaprasza ją do środka. Dobrodusznie odpiera, że może tu zostać, póki nie ochłonie po ciężkim dniu. Aizen wraca do pisania, mówiąc jednocześnie podwładnej, że choć kapitan Kuchiki chciał zwolnić Renjiego ze służby, spotkał się z dezaprobatą. Tłumaczy, że gdy Renji wyzdrowieje, wróci do służby. Uśmiecha się ciepło. Hinamori jest ukojona głosem i słowami swego przełożonego. W duszy stwierdza, że jest szczęśliwa, iż może służyć pod jego komendą.\nW środku nocy, gdy Hinamori śpi, kapitan Aizen w haori wymyka się z pokoju. Wtedy ktoś staje za nim.\nRankiem Momo budzi się, przepraszając za to, że zasnęła. Kapitana nie ma. Śpiesząc się na odprawę, Hinamori w biegu zakłada opaskę wicekapitana. Przeskakuje zagrodę, wybierając drogę na skróty. Wtedy dostrzega coś, co ją przeraża. Jej krzyk dociera do pozostałych wicekapitanów. Natychmiast docierają do niej. Oczom wszystkich ukazuje się makabryczny widok: zakrwawione ciało Sōsuke Aizena zostało przybite u szczytu budynku. W dół spływa smuga kapitańskiej krwi. Oczy zamordowanego Shinigami są otwarte.\n101. Split Under The Red Stalk[edytuj | edytuj kod]\nPogrążona w żalu Hinamori atakuje Ichimaru, domniemanego zabójcę Aizena.\nOkładka 101. Split Under The Red Stalk\nMomo Hinamori ze łzami wykrzykuje nazwisko zamordowanego kapitana. Nie chce wierzyć w to, co widzi. Wówczas na miejscu zbrodni zjawia się kapitan Gin Ichimaru, który pyta o poranne hałasy. Patrząc na jego uśmiech, Hinamori przypomina sobie przestrogę Hitsugayi. Kolega ostrzegł ją, by uważała na członków 3. Oddziału – zwłaszcza, gdy kapitan Aizen wychodzi samotnie. Hinamori wpada w złość, uznając, że to Ichimaru zamordował kapitana Aizena. Dobywa Zanpakutō i naciera na niego. Jej atak blokuje jednak Kira. Przypomina jej, że jest wicekapitanem 3. Oddziału i nie pozwoli, by zaatakowała jego dowódcę. Hinamori błaga, aby się odsunął. Z wściekłością rozkazuje mu ustąpić, lecz Kira stanowczo odmawia. Wtedy Momo uwalnia Shikai, Tobiume. Wybuch tworzy dziurę w ziemi. Uskakując, Izuru stara się przywołać ją do porządku. Wicekapitan 5. Oddziału posyła w jego kierunku kolejną kulę, lecz ta trafia w budynek. Wobec tego Kira oznajmia, że od tej pory uznaje ją za wroga. Uwalnia swój Zanpakutō, Wabisuke. Gdy ma dojść do konfrontacji, pomiędzy walczącymi staje kapitan HItsugaya. Rozkazuje aresztować oboje; Rangiku Matsumoto chwyta Hinamori, natomiast Shūhei Hisagi łapie Kirę. Chowając miecz, młody kapitan oznajmia, że powiadomi wszechkapitana o zajściu. Uśmiechnięty Ichimaru przeprasza za swojego podwładnego. Hitsugaya pyta, czy dobrze czuje, że Ichimaru przed chwilą chciał zabić Momo. Ostrzega, że zabije go, jeżeli dziewczynie spadnie choćby włos z głowy. Gin ironicznie mówi o swoim przerażeniu.\nŚliniąc się, Hanatarō zasypia na nodze Ganju, czym go mocno drażni. Przebrany w szatę, stojący o własnych siłach Ichigo każe mu odpuścić. Po chwili mówi, że nadszedł czas na kolejny ruch. Oznajmia, że tym razem z pewnością dotrą do Senzaikyū.\nPrzy białej wieży, w której uwięziona jest Kuchiki, czeka już rosły mężczyzna.\nOdcinek 35: Morderstwo Aizena! Mrok, który się zbliża\n102. Nobody Beats[edytuj | edytuj kod]\nChad wspomina dzień, w którym poznał Ichigo.\nOkładka 102. Nobody Beats\nSpoglądając na stojącego nad nim chłopaka, Ichigo źle odczytał jego nazwisko jako Chado. Ten poprawił, że nazywa się Sado. Ichigo nie kojarzył go, choć wielkolud nosił mundurek jego szkoły. Yasutora wyjaśnił, że właśnie przeniósł się do gimnazjum Mashiba, do klasy drugiej F – tej samej, do której uczęszcza Ichigo. Podnosząc się, zakrwawiony i poobijany Kurosaki odparł, że wygrałby, gdyby rywale nie sięgnęli po kamienie. Wyjaśnił, że rówieśnicy nie lubią jego pomarańczowych włosów – gdy wyróżniasz się, chcą cię pokonać. Yasutora był zdziwiony tymi słowami. Ichigo skomentował, że i on wyróżnia się z tłumu. Zarzucił teczkę na plecy, orzekając, że pora się zbierać. Ichigo i Yasutora odeszli razem. Idąc, Ichigo przytaczał przykłady sławnych Chadów.\nRankiem Chad budzi się w magazynie, w którym się ukrył. Stwierdza, że wspomina stare dni jak starzec. Zza drzwi dobiega go nawoływanie szukających go Shinigamich. Prawe ramię chłopaka przemienia się.\nIchigo i Ganju wpatrują się w pokazywaną przez Hanatarō kapsułkę. Pojmany Shinigami wyjaśnia, że kapsułka ta jest elementem wyposażenia 4. Oddziału. Mówi, że zażycie jej sprawia, że zmęczeni medycy mogą pracować dłużej. Łyka medykament. Zmęczony, senny wyraz jego twarzy nie ulega zmianie. Po chwili Hanatarō niemrawo i ociężale dźwiga się na nogi. Ichigo i Ganju są pewni, że lekarstwo nie przyniosło żadnego rezultatu, lecz wynędzniały Yamada odpiera, by przyjrzeli się jego pełnej witalności minie. Ci nie dostrzegają zmiany, a Ganju przypuszcza, że ktoś poważnie okłamał 4. Oddział.\nIchigo, Ganju i Hanatarō odsuwają płytę, wyglądając na powierzchnię. W pobliżu nikogo nie ma. Rozmawiają o tym, jak radzą sobie pozostali. Gdy Shiba pyta o Chada, Ichigo odpiera, że nie wyobraża sobie, by ten mógł z kimkolwiek przegrać.\nSado powala kolejnego Shinigami. Pyta o drogę do Senzaikyū, mówiąc, że poprzedni Shinigami powiedział mu, że to tam więziona jest Kuchiki. Wystraszony mężczyzna mówi, że to biała wieża, majacząca w oddali. Yasutora dziękuje mu, a gdy odwraca się żołnierz próbuje go zaatakować. Kiedy jednak Ryoka odwraca się, jego aura przeraża mężczyznę, który błaga o wybaczenie. Chad prosi, by nie szedł za nim dalej.\nWyglądając z kwater wicekapitan 8. Oddziału Nanao Ise dostrzega zbliżającego się nachodźcę. Wylegujący się na podłodze mężczyzna leniwie orzeka, że musi wziąć się do roboty. Przypomina, że taki był rozkaz dziadka. Dodaje też, że nie wybaczyłby sobie, gdyby jego śliczna Nanao zginęła w walce. Kapitan Shunsui Kyōraku zapowiada, iż będzie to krótka zabawa.\nIchigo i pozostali pokonują długie schody, nie napotykając żadnego wroga. Są pewni, że dotrą do wieży. Wówczas zostają osaczeni przez potężne, szalone Reiatsu.\n103. Dominion[edytuj | edytuj kod]\nIchigo staje oko w oko z kapitanem 11. Oddziału, Kenpachim Zarakim.\nOkładka 103. Dominion\nDo uwięzionej w specjalnej celi na terenie 5. Oddziału Momo Hinamori przychodzi Rangiku Matsumoto. Kobieta przez kraty podaje jej kartkę. Wyjawia, iż to zaadresowany do niej list, który znaleziono w pokoju kapitana Aizena. Oznajmia, iż dobrze się stało, że to jej kapitan odnalazł list, ponieważ inaczej zapewne nigdy nie trafiłby do rąk Momo. Mówi, że choć nie wie, co znajduje się w środku, fakt, iż kapitan skierował do niej swe ostatnie słowa winien napełnić ją dumą. Rangiku wychodzi, pozostawiając Hinamori samą z listem. Wzruszona dziewczyna otwiera go. W miarę czytania słów ukochanego dowódcy jej zaskoczenie rośnie. Kapitan Aizen postanowił wyjawić jej całą prawdę.\nPotężne, szalone Reiatsu przytłacza biegnących ku białej wieży Ichigo, Ganju i Hanatarō. Reiatsu wywiera presję na ich ciała i emocje. Przeklinając, Ichigo woła, by biegli ile sił w nogach, nim ten, do kogo należy ta absurdalna aura odnajdzie ich. Z dachu budynku uciekającym przygląda się kapitan 11. Oddziału. Zastanawia się, który z nich jest tym, o którym mówił mu Ikkaku. Kurosaki w myślach zauważa, że mimo biegu nie oddalają się od wroga. Wydaje mu się, że ścigają go kościotrupy, a do gardła przyłożono mu nóż. Wtedy zziajany Hanatarō upada. Ganju wraca po niego i dźwiga go na swoje barki. Kapitan stwierdza, iż żaden z tej dwójki nie jest tym, którego szuka. Szepta do ucha Kurosakiego, pytając, czy to on. Wtedy Ichigo dostrzega siedzącego na dachu uśmiechniętego mężczyznę. Po chwili Shinigami pojawia się za nim. Ichigo zdaje się, że miecz przebija jego serce. Nie wyczuwa jednak rany. Pojmuje, iż to chęć mordu. Gdy dowódca jedenastki pyta go, czy nazywa się Ichigo Kurosaki, chłopak wspomina słowa Ikkaku. Kenpachi Zaraki przedstawia się. Oznajmia, iż przyszedł, by walczyć z nim na śmierć i życie.\nOdcinek 36: Kenpachi Zaraki wkracza do akcji!\n104. The Undead[edytuj | edytuj kod]\nRozpoczyna się walka pomiędzy Ichigo a Kenpachim.\nOkładka 104. The Undead\nMężczyzna z wplecionymi we włosy dzwoneczkami staje przed Ichigo. To od jest źródłem przytłaczającego Reiatsu. Kapitan 11. Oddziału powtarza, że przyszedł tu aby zmierzyć się z Kurosakim w walce na śmierć i życie. Gdy nie otrzymuje odpowiedzi, z uśmiechem stwierdza, że chyba mogą zaczynać. Ichigo sięga po Zanpakutō i z niepokojem odwraca się do drżącego Hanatarō i zadyszanego Ganju. Brat Kūkaku mówi, że osłabiło ich to potężne Reiatsu. Każe mu jednak skupić się na walce. Wtedy zza ramienia Zarakiego wygląda mała dziewczynka o różowych włosach. Wicekapitan Yachiru Kusajishi przeskakuje po barku Ichigo, komentując, że Ken-chan musiał ich wystraszyć. Po chwili Kurosaki woła do Ganju, by zabrał Hanatarō. Oznajmia, że poradzi sobie sam. Nakazuje mu uciekać, a ten, mimo początkowego oporu, odbiega. Gdy Ichigo zauważa, że przeciwnik nie próbuje gonić jego przyjaciół, ten zdradza, iż pozostali go nie obchodzą. Przyszedł, by walczyć z nim.\nMimo że mury Senzaikyū zbudowano z kamienia, który blokuje Reiatsu, uwięziona w wieży Kuchiki wyczuwa silną aurę. Poprzedniego dnia docierały tu odgłosy walki. Zastanawia się, czy Ichigo naprawdę przybył do Soul Society.\nMimo olbrzymiej presji Ichigo mocno ściska miecz. Zaraki chwali jego Reiatsu. Oznajmia jednak, że wiele brakuje mu do niego. Kapitan odsłania tors, oznajmiając, że Ichigo może pierwszy zadać cios. Chłopak denerwuje się. Jeden z trzynastu kapitanów prosi go, by nie napinał się tak mocno. Stwierdza, że nieważne, który z nich zginie – ważne, że nie będą się nudzić. Ponagla, by zadał cios w dowolne miejsce. Rozjuszony Ichigo rusza do ataku.\nHanatarō odzyskuje przytomność. Gdy słyszy, że Ichigo został z tyłu, by stanąć do walki z dowódcą, chłopak chce wracać. Woła, że Kurosaki nie ma szans w starciu z nim. Z rozpaczą wyjawia, co kryje się za tytułem Kenpachiego.\nIchigo nie może w to uwierzyć, gdy jego miecz opiera się o tors Kenpachiego, nie przechodząc przez skórę ani ciało. Kapitan jest rozczarowany. Wyciąga miecz, ironicznie błagając, by chłopak nie dał się zabić od razu.\n105. Spring, Spring, Meets The Tiger[edytuj | edytuj kod]\nIchigo nie jest w stanie zranić Kenpachiego. Tymczasem Chad spotyka Shunsuia Kyōraku.\nOkładka 105. Spring, Spring, Meets The Tiger\nHanatarō mówi Ganju by go puścił. Woła, że muszą ratować Ichigo. Ganju przypomina mu, że w obecności Zarakiego nie mogli się poruszać. Choć to niełatwe słowa dla członka klanu Shiba, stwierdza, iż tylko wadziliby Ichigo w walce. Przypomina Hanatarō powód, dla którego Kurosaki przybył do Soul Society. Uświadamia mu, że choć Ichigo pragnął samemu ocalić Kuchiki, zatrzymując się tam to im powierzył tę misję. Mówi, że nie mogą zawieść jego zaufania. Jego słowa wyciszają Yamadę. Obaj ruszają w dalszą drogę. Shiba w myślach obiecuje Ichigo, że wróci po niego i pomoże mu uciec. Prosi Kurosakiego, by nie dał się zabić. Biała Wieża jest coraz bliżej.\nIchigo wciąż jest w szoku. Mimo, że zaatakował z pełną siłą, jego ostrze oparło się o skórę Kenpachiego. To dłoń Ichigo ocieka krwią. Chłopak uskakuje, gdy Shinigami wyciąga miecz. Yachiru Kusajishi, wicekapitan potwora, pojawia się nagle przed nim. Palcem wskazuje jego miecz i mówi, że Ichigo nie zrani tym Ken-chana – równie skutecznie mógłby walczyć bez ostrza. Kenpachi wyjaśnia, że gdy ścierają się dwie aury, obrażenia odnosi słabsza. Wyjawia, że nachodźca nie zadrapie go, ponieważ jego aura jest dużo, dużo silniejsza niż aura jego Zanpakutō. Zaraki zaczyna czuć rozczarowanie.\nChad rozgramia stających na drodze żołnierzy. Zauważa, że dzięki szkoleniu Yoruichi może wymierzać więcej ciosów. Ma nadzieję, że jego towarzyszom nic nie jest. Wtedy na jego drodze staje wielki mężczyzna. Tatsufusa Enjōji, żołnierz 3. Rangi 8. Oddziału przedstawia się. Pewny siebie oznajmia, że nachodźca nie pójdzie dalej. Dobywa miecza i wymachuje nim z szybkością, wydając przy tym dzikie dźwięki. Inni żołnierze patrzą z podziwem na „niszczący góry taniec miecza” Tatsufusy. Pełną przechwałek przemowę Tatsufusy przerywa cios Chada. Zatapia on pięść w policzku mężczyzny, czym posyła go na łopatki. Ktoś komentuje to z uznaniem. Wtedy z góry spadają płatki kwiatów. W wirze szat przed Yasutorą zlatuje kapitan 8 .Oddziału, Shunsui Kyōraku.\nOdcinek 37: Powód pięści\n106. Cause For Confront[edytuj | edytuj kod]\nChad i Kyōraku rozpoczynają pojedynek.\nOkładka 106. Cause For Confront\nKapitan 8. Oddziału uśmiecha się serdecznie. Płatki róż bezustannie prószą wokół. Mężczyzna woła do stojącej na balkonie Nanao, że może przestać sypać. Sądząc, że ta go nie słyszy, woła ponownie, nazywając ją słodziutką Nanao. W odpowiedzi Ise przechyla kosz, zasypując kapitana kwiatami. Yasutora osądza, że kapitan nie jest złym człowiekiem. Mówi, że chce uniknąć pojedynku i prosi o przepuszczenie. Shunsui Kyōraku stwierdza, że i on pragnie nie mieszać się do walki. Pyta go, czy nie wycofa się, lecz Chad odmawia. Niespodziewanie kapitan siada i wyjmuje bukłak sake oraz dwie czarki – proponuje, by napili się na zgodę. Nieopatrznie informuje, że pozostali kapitanowie również wkroczyli na pole bitwy. Słysząc to, Chad ponownie prosi go, by zszedł z drogi. Po chwili postanawia samemu go usunąć. Dowódca nie rusza się z miejsca; gołą dłonią zmienia tor ataku. Zauważa, że mają problem.\nShunsui Kyoraku z założonymi rękoma unika wszystkich ataków. Zdumiony Yasutora zauważa, jak wielka różnica dzieli dowódcę oddziału od żołnierza 3. rangi, którego powalił jednym ciosem. Kapitan chwali jego szybkie, silne techniki. Odkrywa jednak, że człowiek nie jest w stanie go trafić. Sugeruje mu, by się wycofał. Chad z uśmiechem dziękuje za ostrzeżenie. Po kolejnym ciosie Shinigami pojawia się za nim. Oznajmia, że ciosy Ryoka należą do tych, które można wykonywać nawet wtedy, gdy skończy się energia – kosztem sił witalnych. Jego lekkie dotknięcie posyła nachodźcę na ziemię. Ostrzega, że energia Chada dawno się wyczerpała. Pyta dźwigającego się chłopaka, o powód jego przybycia do Soul Society, powód poświęcenia. Chad odpowiada, że chce uratować Rukię. Kapitan szacuje, że znał ją za krótko, by narażać życie. Wstając, Yasutora Sado mówi, że jeśli Ichigo jest gotów ryzykować życiem w imię tej sprawy, to on również. Mężczyzna w słomkowym kapeluszu pojmuje. Osądza, że rywal zna ryzyko i namawianie do odwrotu byłoby obrazą. Dobywa dwóch mieczy, by chłopak mógł okupić ryzyko życiem.\nTatsufusa Enjōji (wspomnienie)\n107. Heat In Trust[edytuj | edytuj kod]\nChad wspomina przysięgę złożoną Ichigo, nim zostaje pokonany przez kapitana Kyōraku.\nOkładka 107. Heat In Trust\nChad rusza na kapitana 8. Oddziału. Kumuluje energię w zaciśniętej pięści. W duchu obiecuje Ichigo pokonać Shinigamiego, choć podejrzewa, że postrada przy tym życie. Daje słowo, że jeśli przeżyje, złoży Ichigo przysięgę na wzór tej, którą Kurosaki niegdyś złożył mu.\nScena z przeszłości. Ichigo stanął nad siedzącym przy rzece kolegą (wciąż chrzcząc go Chadem miast Sado) i stwierdził, że gdyby nie on, tym razem Chad znalazłby się w szpitalu. Zarzucił mu, że mimo tężyzny daje sobą pomiatać. Yasutora powiedział mu o obietnicy, którą złożył swemu abuelo. Wyjawił, że on i dziadek mieszali w Meksyku, co zdziwiło Ichigo pamiętającego, że Chad przed klasą przyznał się do pochodzenia z Okinawy. Kurosaki ostrzegł, że nie pomoże mu kolejnym razem. Jego uwagę przykuł naszyjnik, którego dotknął Chad. Yasutora wyznał, iż wisiorek jest dla niego droższy niż życie. Ichigo spytał o pochodzenie zawieszonej na nim monety, a w odpowiedzi usłyszał, iż pieniążek pochodzi z Meksyku. Gdy Chad wstał, kolega dostrzegł leżący obok telefon, który należał do jednego z opryszków. Kopnął go. Dzięki trwającemu połączeniu chuligani słyszeli rozmowę.\nChad wspomina, że urodził się na Okinawie, lecz kiedy miał osiem lat jego rodzice zmarli, a nim zaopiekował się mieszkający w Meksyku abuelo. Powraca pamięcią do tamtych lat, komentując, że jako dziecko korzystał ze swej niepospolitej siły i znęcał się nad innymi. Zdradza, że ponieważ abuelo karał go za krzywdzenie innych, to jemu zawdzięcza wyjście na ludzi. Pewnego dnia na wracającego ze szkoły chłopaka z paralizatorami zaczaili się gangsterzy. Po przywiązaniu go do krzesła, oprawcy wymierzali mu kolejne razy. Ich przywódca postanowił zniszczyć monetę Sado, nim jednak ją uszkodził, w jego policzek uderzył but Kurosakiego. Ichigo zabrał Yokochiniemu komórkę, a po wybraniu odpowiedniego numeru podał adres, przeliczył napastników i zamówił pięć ambulansów. Ichigo rozprawił się z chuliganami. Potem postanowił, że od tej pory Chad będzie używał swych pięści dla niego, natomiast jego pięści będą używane dla Chada. Postanowił, że jeśli jest coś, za co Chad zaryzykuje życiem, on także będzie gotowy nim hazardować. Chad zgodził się.\nMiecz kapitana szeroko tnie brzuch Chada. Shunsui Kyōraku przeprasza.\n0.8. A Wonderful Error[edytuj | edytuj kod]\nSpecjalny rozdział poświęcony rodzinie Mizuiro oraz pierwszemu spotkaniu Kojimy i Keigo z Ichigo i Chadem.\nOkładka 0.8 a wonderful error\nStojący w luksusowym mieszkaniu czarnowłosy chłopiec przez telefon rozmawia z matką. Kobieta karci go, ponieważ miał nie dzwonić, gdy ona spotyka się z mężczyzną. Syn rozłącza się bez słowa. Osobie, która podaje mu marynarkę, z uśmiechem odpiera, że on nie ma mamy. Jest początek roku szkolnego. Mizuiro Kojima informuje, że jego świat kręci się jak zawsze. System: all green. Komunikajca: niepełna.\nKeigo Asano dowiedział się, że Kurosaki i Chad z gimnazjum Mashiba będą uczęszczać do tego samego liceum. Ze łzami w oczach informuje o tym swego kolegę Mizuiro, przedstawiając mu demoniczny obraz młodocianych gangsterów. Jest zdania, że rzuci to cień na jego licealne życie. Jego kolega nie przejmuje się tym. Mizuiro zauważa wywieszone listy klas. Na liście klasy 1-c, obok nazwisk swego oraz Kojimy, Keigo z przerażeniem dostrzega nazwiska owych gangsterów. W następnej chwili lista zostaje przedarta. Wypadają przez nią dwaj nastolatkownie, a zaraz za nimi Chad i Kurosaki we własnej osobie. Inni chuligani otaczają Ichigo i Chada, a razem z nimi, przez pomyłkę, Mizuiro i zlanego potem Keigo. Asano rozpoznaje Reiichiego Oshimę, kolejnego młodego zbira. Choć wypiera się znajomości z Kurosakim, Kojima z uśmiechem wyciąga na powitanie dłoń do Ichigo i przedstawia się, co czyni także chłopak o pomarańczowej czuprynie. Ichigo pyta o maltretowanego w tej chwili Asano, a Kojimia opowiada o nim w dobrym świetle. „Umiesz wymyślać usprawiedliwienia?” – pyta Ichigo. Mizuiro potwierdza i otrzymuje pierwsze zlecenie – wymyślenie wymówki dla Ichigo i Chada, którzy ruszają na ratunek Keigo.\nMizuiro jest szczęśliwy. Siedzi na siodełku prowadzonego przez przyjaciela roweru. Porównuje zawarcie znajomości do podłączenia kabli. System: all red. Komunikacja: bardzo dobra.\nMatka Mizuiro (tylko głos)\n↑ Bleach 12([[język japoński |jap. ]]).Shūeisha.\n↑ Bleach, Tom 12.J.P.F.\n↑ Angielskie tłumaczenie: Flower on the Precipice (Japońskie romaji: Sore wa ganpeki no hana ni nite)\n↑ Angielskie tłumaczenie: Flower on the Precipice (Japońskie rōmaji: Sore wa ganpeki no hana ni nite)\n⟵ A Star and a Stray Dog The Undead ⟶


Profil działalności - Pfleiderer Deutschland GmbH\nPfleiderer Group z ponad 120 letnią historią jest obecnie czołowym europejskim producentem wyrobów drewnopochodnych specjalizując się w produkcji materiałów w meblarstwie, przemyśle wnętrzarskim i budownictwie.\nGrupa produkuje m.in. standardowe płyty wiórowe, blaty kuchenne, laminaty HPL, sztuczne okleiny oraz panele na bazie drewna. Produkty sprzedawane są do największych producentów mebli w Polsce i obszarze DACH (Niemcy, Austria i Szwajcaria) oraz kilku tysięcy średnich i małych firm z branży meblarskiej. Wyroby znane są w całej wschodniej i południowej Europie oraz Skandynawii.\nSiedziba firmy znajduje się we Wrocławiu. Grupa Pfleiderer posiada dziewięć zakładów produkcyjnych zlokalizowanych w Polsce i Niemczech, a także działy handlowe w Wielkiej Brytanii, Holandii, Szwajcarii i Francji.\nPfleiderer Group w liczbach:\nProducent płyt drewnianych nr 1 w Polsce i w Niemczech (moce produkcyjne)\nWiodący producent płyt wiórowych – nr 1 w Niemczech i nr 2 w Polsce\nOk. 1 mld euro przychodów w 2015 r.\n132,3 mln euro znormalizowanej EBITDA w 2015 r.\n64,7 mln zł wypłaconej dywidendy w 2016 r.\nPonad 50 mln euro inwestycji w 2016 r.\n3 400 pracowników w Polsce i w Niemczech\nSpółka notowana na GPW w Warszawie od 1997 r.\nPFL - nowy ticker na GPW\n9 zakładów produkcyjnych w Polsce i Niemczech\n65% udziału produktów z wyższą wartością dodaną (MFC&HPL) w całkowitej sprzedaży w 2015 r.


Premiera "Księgi lasu" dla najmłodszych widzów Opery Krakowskiej - Money.pl\nStrona głównaPremiera "Księgi lasu" dla najmłodszych widzów Opery Krakowskiej\nPremiera "Księgi lasu" dla najmłodszych widzów Opery Krakowskiej\nWidowisko muzyczno-teatralne "Księga lasu" w reż. Wojciecha Graniczewskiego,\nz muzyką Jana Hnatowicza, przygotowała Opera Krakowska dla najmłodszej publiczności. Zaplanowana na\nczwartek premiera rozpocznie w operze obchody Międzynarodowego Dnia Dziecka.\nWidowisko muzyczno-teatralne "Księga lasu" w reż. Wojciecha Graniczewskiego, z muzyką Jana Hnatowicza, przygotowała Opera Krakowska dla najmłodszej publiczności. Zaplanowana na czwartek premiera rozpocznie w operze obchody Międzynarodowego Dnia Dziecka.\nScenariusz "Księgi lasu" powstał w połowie lat 80. na zamówienie telewizyjnego Teatru Młodego Widza. Spektakl nosił tytuł "Jak echo wróciło do lasu". Autorem ilustracji muzycznej do tego przedstawienia był kompozytor Jan Hnatowicz, znany szerszej publiczności m.in. z piosenek zespołu Pod Budą. Dziesięć lat później na kanwie spektaklu powstał pełnometrażowy film animowany pod tym samym tytułem.\n"Kiedy Opera Krakowska zaczęła z sukcesem rozwijać nurt przedstawień dla dzieci, pomyślałem, że to jest moment, żeby poprosić Jana Hnatowicza, by warstwę muzyczną z ilustracyjnej przekształcić w typową dla widowiska muzyczno-teatralnego. To oznacza, że w głównych miejscach tego przedstawienia muzyka odgrywa ważną rolę, jest rozpisana na orkiestrę kameralną" - wyjaśnił na wtorkowej konferencji prasowej twórca spektaklu Wojciech Graniczewski.\nWedług autorów, przesłaniem widowiska jest poszukiwanie wartości, które nadają życiu sens i harmonię.\nSpektakl opowiada o tym, jak do uschniętego lasu przybywa Drwal Maciej, aby ściąć tysiącletni dąb. Odkrywa, że powodem leśnej katastrofy jest choroba Echa, które tak długo powtarzało wrzaski ludzi, aż ochrypło i straciło głos. Wtedy las opuściły zwierzęta i ptaki, a drzewa zaczęły więdnąć i usychać. Maciej postanawia uratować las i wyrusza na poszukiwanie lekarstwa dla chorego Echa.\n"Musi odnaleźć w głębi lasu trzy zaczarowane kwiaty, w których mieszkają zaklęte trzy czarodziejskie słowa - klucze do szczęśliwego życia. Ale nie zdradzę jakie. Jeśli Maciej odgadnie te słowa i wykrzyczy je pod dębem tak głośno, że usłyszą je i powtórzą wszystkie dzieci, to Echo odzyska głos i wróci do lasu" - opowiadał Graniczewski.\nJakie to słowa - nie sposób się dowiedzieć, póki nie obejrzy się spektaklu, bo cały zespół Opery Krakowskiej milczy jak zaklęty.\nSpektakl "Księgi lasu" grany będzie od czwartku do niedzieli. We wtorek - w Dniu Dziecka - oraz w środę Opera Krakowska przypomni najmłodszym spektakl "Pan Marimba" Marty Ptaszyńskiej do libretta Agnieszki Osieckiej. "Księga lasu" wróci na scenę opery w połowie czerwca.(PAP)\nczo/ hes/ bk/


Klasyka bez tradycji ::: Artykuły ::: Encyklopedia teatru polskiego\nStrona główna : Artykuły : Klasyka bez tradycji\nKlasyka bez tradycji\n"Nowa Kultura" nr 16\n21 kwietnia 1963\nNasza klasyka "Sen srebrny Salomei". Najbardziej uniwersalny i, być może, najbardziej teatralny z dramatów Słowackiego. Tu jednak daje znać o sobie paradoks polskiej klasyki. "Sen srebrny" grano już dosłownie i na serio (inscenizacja Trzcińskiego w 1926 roku). Grano go jako dzieło rewolucyjnego rewizjonizmu historycznego (inscenizacja Schillera w 1932 roku). I jako dzieło polskiego nacjonalizmu szlacheckiego i mistycznej demonologii (inscenizacja Kotarbińskiego w 1900 roku). I jako tragifarsę odczytaną przez pryzmat współczesnej wrażliwości estetycznej (inscenizacja Skuszanki w Nowej Hucie w 1959 roku).\nW każdej z tych inscenizacji "Sen" był czym innym: u Trzcińskiego płaskim i fałszywym melodramatem; u Schillera krytyką przeszłości; u Kotarbińskiego jej afirmacją; u Skuszanki - według jej własnego określenia - "szopką narodową". Ile inscenizacji, tyle odmiennych propozycji. Prapremiera w więcej niż pół wieku od napisania tekstu, w innej epoce literackiej! Recepcja teatralna "Snu srebrnego" zaczyna się w momencie, kiedy jest on nie tylko utworem o historii, ale także utworem historycznym.\nTradycja to ciągłość. Słowacki w teatrze, jak cały zresztą nasz dramat romantyczny, nie ma swojej tradycji. To właśnie nazywam paradoksem polskiej klasyki, klasyki bez tradycji. Ta osobliwość jest zarazem jej szansą. W krajach o ciągłej tradycji scenicznej twórczy stosunek do klasyki polega na przezwyciężaniu akademizmu, tj. zastygłych form, będących wyrazem owej ciągłości. My nie mamy czego przezwyciężać. "Onieśmielenie wobec klasyki", które tłumić musi w sobie nowatorski inscenizator francuski, angielski, niemiecki - u nas byłoby odruchem niezrozumiałym.\nZ tego paradoksu wynika inny paradoks. Sytuacja Teatru Polskiego jako Domu Mickiewicza, Słowackiego, Krasińskiego. W innym kraju byłaby to po prostu reprezentacyjna scena akademicka. U nas jest to największa finansowana przez państwo scena eksperymentalna. Brzmi to szokująco w zestawieniu z praktyką Teatru Polskiego. Ale mówimy teraz nie o funkcji tej placówki, lecz o jej obiektywnej pozycji. A taką pozycję ma Teatr Polski niezależnie od tego, czy ją sobie uświadamia i jak wywiązuje się z wynikających zeń zobowiązań.\nInscenizacja dramatów Słowackiego, w szczególności zaś "Snu srebrnego Salomei" jest dla teatru "zagadnieniem otwartym". Wszystko tu jest do wynalezienia lub odkrycia, począwszy od spraw tak elementarnych jak mówienie wiersza, aż po interpretację artystyczną i ideologiczną tekstu.\nSprawy elementarne. Jak tu mówić o interpretacji tekstu, skoro one pozostają nierozstrzygnięte. "Sen" jest dramatem poetyckim utrzymanym w rygorze rymowanego wiersza sylabotonicznego. W najnowszej, warszawskiej inscenizacji "Snu" w Teatrze Polskim, która jest dziełem Skuszanki i do której ograniczymy niniejsze uwagi, fakt ten w ogóle nie jest brany pod uwagę. Wiersz jest rozgrywany konwersacyjnie, co nadaje dialogowi i wielkim tyradom piętno sztuczności, a chwilami czyni tekst wręcz niezrozumiałym. Zaciera się strukturę wersyfikacyjną, gubi rytm, przesuwa cezury. Powstaje językowa miazga, która przestała być poezją, ale nie stała się przez to prozą. Jakiś dziwny język, z rozciągniętymi, warczącymi spółgłoskami ("...przezorrny, krrólem" etc.). Jak możliwe jest wystawianie Słowackiego bez powzięcia decyzji w sprawie stosunku do wiersza?\nWydaje się nie ulegać wątpliwości, jaka powinna być ta decyzja. Trzeba wiersz traktować jako wiersz, a wówczas to, co jest nienaturalne w konwersacji, okaże się naturalne w wierszu. Odsłoni się stylowa uroda barokowych tyrad, które u Słowackiego nigdy nie przybierają charakteru retorycznego; jest to raczej nieustanne definiowanie rzeczy poprzez obraz, aż do uzyskania ostatecznej, realistycznej precyzji:\n"Gdzie szabla? Gdzie moi husarze? - Krzyknął obłąkany cały; Obejrzał się... i stał się biały Jak trup - łzawić się zaczął i ślinić, i ogłupiał i nie wiedział, co czynić."\nW warszawskim przedstawieniu decyzję jak traktować wiersz pozostawiono aktorom; w wyniku otrzymaliśmy wachlarz nieudolnych, amatorskich propozycji od lirycznego sapania poprzez płaską kolokwialność, do pustego patosu. Nie ośmieszajmy się debatami na temat interpretacji, dopóki nie zostaną sformułowane i rozwiązane pierwiastkowe zagadnienia techniczne. Polska Bühnenausprache w odniesieniu do romantyki czeka na opracowanie.\nInny problem elementarny. Inscenizacja dramatu polega na opowiedzeniu fabuły przez teatr - Czy odnosi się to także do dramatu romantycznego? Romans dramatyczny Słowackiego jest utworem poetyckim o precyzyjnie zbudowanej "Poetyckość" dzieła nie zwalnia teatru od obowiązku przedstawienia fabuły. Otóż ten obowiązek został w Teatrze Polskim zignorowany. Kto nie zna Słowackiego z lektury, z trudem chwyta, co właściwie dzieje się na scenie. Reżyseria traktuje jako element spektaklu obraz, a nie zdarzenie. Kolejne obrazy rozgrywają się w abstrakcyjnej przestrzeni scenicznej, nad którą zawieszono dość tandetny w wyrazie emblemat szlacheckiej Polski: rubaszny czerep i husarskie skrzydła. Jest to scenografia bezmyślna. (Dzieło Mariana Garlickiego). Słowacki może się obyć w teatrze bez przyprawianych skrzydeł, ale z trudnością obywa się bez dekoracji precyzującej, choćby najbardziej skrótowo, miejsce akcji. Właśnie dlatego, że nie zawsze precyzuje je dialog.\nMoże jednak przedstawienie warszawskie, bagatelizując problemy techniczne, daje odkrywczą interpretację "Snu srebrnego"? Taką sławcie zyskała sobie inscenizacja nowohucka (której niestety, nie widziałem). W świetle warszawskiej premiery trudno dostrzec, aby Krystyna Skuszanka miała jakąś uchwytną koncepcję całości. Kott chwalił tę wybitną reżyserkę za pokazanie "Snu" "poprzez doświadczenie nowej dramaturgii i nowego teatru". Ani śladu z tej tendencji w Warszawie. Skuszanka pisze dość enigmatycznie w programie o "Śnie" jako o rodzaju "narodowej szopki". Tej szopki nie było w Teatrze Polskim. Było parę scen zbiorowych o pięknym układzie choreograficznym, rozegranych na kanwie poloneza. Były oderwane pomysły, ale nie było koncepcji zdolnej unieść całość poetyckiego dramatu. Powstała więc całość wewnętrznie niezborna, bez stylu, rozpadająca się w różnych kierunkach. Raczej ciężkie majaczenie, niż sen.\nByło też zbyt wiele rzeczy nie do przyjęcia w jakimkolwiek dobrym teatrze: roztrzęsiony gest Hańczy (Regimentarz), landrynkowa słodycz Salomei (Ciesielska), myląco obsadzony Wołłejko (Leon) i Anusia (Wyszogrodzka), która zaplątała się w Słowackiego ze źle granej Zapolskiej.\nSen srebrny Salomei reż. Skuszanka Krystyna


Suszarki do prania, suszarki do ubrań, suszarki bębnowe - niskie ceny i setki opinii w Media Expert\nod 60 (93)\ndo 7 kg (16)\nod 8 do 9 kg (116)\n175 kWh = 134.75 zł\n177 kWh = 136.29 zł\n193 kWh = 148.61 zł\nSterowanie smartfonem, Silnik inwerterowy, Funkcje parowe, Wyświetlacz elektroniczny, Możliwość montażu na pralce, System suszenia pompą ciepła\nKOCHANI, JESTEM BARDZO MILE ZASKOCZONA OBECNĄ TECHNIKĄ, AKTUALNY MÓJ ZAKUP SUSZARKI DO UBRAŃ STRZAŁ W 10!!!!!!, UBRANIA MIŁE, SUCHE I BEZ PRASOWANIA. JAKO MATKA 2 DZIECI TRACIŁAM NA WYWIESZENIE I PRASOWANIE CODZIENNIE OK. GODZINY, NO I MUSZĘ DODAĆ W MIESZKANIU NIE MIŁE OPARY Z POWIESZONEGO PRANIA (JESTEŚMY ALERGIKAMI I TO DODATKOWO NEGATYWNIE WPŁYWAŁO NA NASZ STAN ZDROWIA), PRANIE POTRAFIŁO SUSZYĆ SIĘ NAWET 2 DNI, SALON I SYPIALNIA W LINKACH. TERAZ JEST TAK JAK POWINNO BYĆ JUŻ DAWNO. GORĄCO POLECAM, SUSZARKA BARDZO PROSTA W OBSŁUDZE, MASA PROGRAMÓW DO WYBORU. JESZCZE RAZ POLECAM :-)\nSuszarka do prania – kto powinien kupić?\nSuszarka do prania jest niezwykle funkcjonalnym urządzeniem, zapewniającym duży komfort. Suszenie prania często, zwłaszcza w jesieni i w zimie, jest procesem żmudnym i długotrwałym. Z tego powodu warto postawić na suszarki do prania, które wśród naszych klientów cieszą się coraz większym zainteresowaniem przede wszystkim dlatego, że minimalizują obowiązki związane z suszeniem wypranych ubrań. Większość dostępnych na rynku suszarek do ubrań to urządzenia energooszczędne, działające szybko i mające programy dopasowane do różnych rodzajów tkanin. Dzięki nim suszenie prania zajmuje zdecydowanie mniej czasu, a Twoim zadaniem jest jedynie przełożenie mokrego prania do suszarki – po zakończeniu pracy z urządzenia wyjmiesz suche i wygładzone ubrania.\nTen efekt możesz uzyskać, jeśli wybierzesz suszarki kondensacyjne z funkcją pary. Kto powinien postawić na suszarkę do prania? Każdy, kto chce, aby suszenie zajmowało mniej czasu. To rozwiązanie sprawdzi się zarówno w przypadku wieloosobowych gospodarstw domowych, jak i singli. Nawet jeśli nie masz w domu miejsca na kolejne urządzenie, to i tak możesz mieć suszarkę do prania – sprzęt może stanąć na pralce i dzięki odpowiednim łącznikom działać niezawodnie.\nSuszarki bębnowe dzieli się ze względu na sposób suszenia na wspomniane już kondensacyjne oraz suszarki wywiewowe. Pierwsze nie wymagają podłączenia do instalacji wentylacyjnej, a woda z ubrań trafia do specjalnego zbiornika, który należy co pewien czas opróżniać. Dzieli się je na urządzenia z funkcją pary oraz z pompą ciepła. Drugie z wymienionych, czyli suszarki wywiewowe, są zdecydowanie mniej popularne – wymagają podłączenia do instalacji wentylacyjnej. W naszej ofercie zdecydowanie dominują suszarki kondensacyjne, ale oczywiście, o ile masz odpowiednie warunki do instalacji suszarki wywiewowej, możesz brać pod uwagę i takie urządzenie.\nZakup suszarki na pranie powinien być dokładnie przemyślany. Wybierz takie urządzenie, którego parametry i możliwości będą zgodne z Twoimi wymaganiami. Postaw na sprawdzoną markę. W naszej ofercie znajdziesz suszarki Bosch, suszarki Electrolux, a także urządzenia innych znanych producentów sprzętu AGD. Zwróć uwagę na opinie na temat poszczególnych urządzeń. Jakie parametry sprzętu są najważniejsze? Oczywiście znaczenie ma klasa energetyczna – im wyższa, tym lepiej.\nBardzo ważna jest maksymalna wielkość załadunku wyrażona w kilogramach, bo to od niej zależy, ile ubrań wysuszysz podczas jednego cyklu. Zwróć uwagę również na głębokość urządzenia – szczególnie jeśli masz ograniczoną ilość miejsca. Pamiętaj, że dzięki zastosowaniu odpowiedniego łącznika możesz ustawić suszarkę na pralce. Innowacyjnym urządzeniem przeznaczonym m.in. do suszenia ubrań jest także szafa parowa z linią produktów LG Styler. Zobacz także produkty z kategorii: suszarka Samsung, suszarka Beko, suszarka LG, suszarka Miele, suszarka Whirlpool, suszarka AEG, suszarka Siemens, suszarka Candy, suszarka Amica oraz suszarka z pompą ciepła.


Cukrzyca Po 60 Roku Życia - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » cukrzyca po 60 roku życia\nArtykuły na temat: cukrzyca po 60 roku życia\n...wśród dorosłych Polaków poniżej 70. roku życia liczba utraconych zębów ma związek z podwyższonym ryzykiem zawału serca, i to niezależnie od tak znanych i istotnych czynników ryzyka, jak podeszły wiek(...)W dawnych czasach nie wiązano chorób przyzębia z wieloma chorobami ogólnoustrojowymi. Okazuje się, że niesłusznie. Przybywa dowodów na to, że istnieje między nimi ważna korelacja. Cukrzyca...\n...w owoce, warzywa i ryby. - Po 45. roku życia raz w roku sprawdzaj poziom glukozy we krwi. Jeśli jesteś w grupie ryzyka - co pół roku. Mierz regularnie ciśnienie. Cukrzyca częściej atakuje osoby(...) i orzeszków (poza pistacjowymi). Omijaj fast foody. Czekoladkę możesz zjeść tylko wtedy, gdy cukier spadnie poniżej 60 mg/dl. Jeśli dopadnie Cię głód, bez wyrzutów sumienia sięgnij po marchewkę, zielony ogórek...\nOto lista badań profilaktycznych, które warto wykonywać po 50. roku życia. Pomiar ciśnienie tętniczego Bezbolesne badanie, które wykonywane raz do roku pozwoli wykryć zmiany miażdżycowe(...) ostrość widzenia. Mammografia Profilaktyka wykrywania raka piersi. Z badania nie powinny korzystać kobiety stosujące hormonalną terapię zastępczą (USG piersi). Badanie po 50. roku życia. należy...\n...jeszcze nikogo do wizyty u diabetologa, dlatego cukrzycę wykrywa się zwykle późno, gdy zdąży już narobić wiele szkód w organizmie. Cukrzyca typu II Potrzebujesz do życia energii(...) życia i sposób odżywiania. Ryzyko zachorowania wzrasta po 45. roku życia, gdyż starzejące się komórki zaczynają słabiej reagować na insulinę wytwarzaną przez trzustkę. Nawet jeśli jesteś w grupie...\nPolacy mają dobre mniemanie o swoim zdrowiu i sporo już wiedzą na temat zdrowego stylu życia, ale jego zasad nie realizują w praktyce. Palimy, tyjemy, nie uprawiamy sportu. Często przypominamy sobie o profilaktyce dopiero po pierwszym zawale. Mówimy dzieciom o zdrowym stylu życia, ale nie służymy im dobrym przykładem.\nDyskusje na temat: cukrzyca po 60 roku życia\n, malaria czy gruźlica, cztery główne choroby to skutek jedzenia mięsa: rak, choroby serca, cukrzyca, zawały, wylewy w 2008 roku na świecie z powodu chorób niezakaźnych zmarło 36 mln ludzi, co(...)WHO/ONZ zaleca jako lek weganizm/ alarmuje:cztery choroby zabijają ludzkość wszystkie powoduje mięso! Głównymi przyczynami większości zgonów na świecie są niezakaźne choroby takie jak rak, cukrzyca\ntrudno pisać tu o remisji w jego chorobie bo miał 25 lat a chorował od 9-tego roku życia. Także jego cukrzyca stała się katarem siennym. Kto wie czy zastosował się do zalecań żywieniowych i ile(...) młodzieńczej mogę dodać, że miał prawo się wyleczyć. Oczyścił swój organizm z syfu po czym przez kolejne 60 dni był na surowej diecie ale już w domu. Żywił się bardzo nietypowo ale też bardzo zdrowo\nendometrioza to stan zapalny


Dom, Chrośle, Nowe Miasto Lubawskie (gm147 m² - 10158439132 - oficjalne archiwum Allegro\nDom, Chrośle, Nowe Miasto Lubawskie (gm147 m² (10158439132)\nZakończona o 14:59 dnia 08.06.2021 r.\noferta nr 10158439132\nTytuł ogłoszenia: Siedlisko na sprzedaż\nNr oferty ogłoszeniodawcy: 6824/3685/ODS\nPrzedmiotem oferty jest siedlisko położone w miejscowości Chrośle w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Nowe Miasto Lubawskie., w (odległości 15 km od Iławy i 8 km od Nowego Miasta Lubawskiego).\nNieruchomość położona jest na skraju miejscowości. W bezpośrednim sąsiedztwie nie ma innych zabudowań. Powierzchnia działki wynosi 4900 m2. Działka jest zagospodarowana licznymi nasadzeniami, drzewami owocowymi i krzewami.\nBudynek mieszkalny wolnostojący składa się z parteru oraz strychu do zagospodarowania. Powierzchnia zabudowy domu wynosi 147 m2, a powierzchnia użytkowa to około 104 m2 (pomiar własny).\nNa parterze znajdują się: cztery pokoje, kuchnia, łazienka, dwa wiatrołapy, kotłownia i pomieszczenie gospodarcze. Istnieje możliwość zagospodarowania poddasza na pomieszczenia mieszkalne.\nDom został wybudowany w latach czterdziestych XX w. z cegły. Dach został pokryty eternitem. Na podłogach położone są deski, PCV oraz terakota. Budynek podłączony jest do gminnego wodociągu, posiada szambo oraz wymienioną na miedzianą instalację elektryczną. Dom ogrzewany jest za pomocą pieca CO na węgiel i drewno ( centralne ogrzewanie) oraz dodatkowych dwóch pieców kaflowych.\nNa działce znajdują się również budynek gospodarczy z garażem o powierzchni 64 m2 .\nDo nieruchomości prowadzi droga asfaltowa, a następnie około 1000 m gminna, gruntowa droga utwardzona.


rodzina w budowie: Czy jestem w ciąży?\nWydaje mi się, że niezależnie od tego, czy staracie się o dziecko czy ciąża jest dla Was totalnym zaskoczeniem, w pewnym momencie pojawia się pytanie: czy jestem w ciąży oraz jak i kiedy to mogę sprawdzić?\nZauważyłam taką tendencję pojawiającą się w różnych filmach gdzie zwiastunem ciąży jest albo brak miesiączki albo wymioty. Niby wszystko pięknie i zgodnie z prawdą ALE... spóźniający się okres może mieć parę innych przyczyn (w tym stres związany z podejrzeniem, że może jest się w ciąży, nieregularne cykle w ogóle, zmiana klimatu, przyjmowane leki itp.) nie wspominam nawet o przyczynach wymiotowania ;) Niektóre objawy takie jak bolesność piersi lub wzmożony apetyt mogą być równie dobrze zwiastunem zbliżającej się miesiączki.\nNajpewniejszym sposobem jest więc wykonanie testu ciążowego. Polega on na sprawdzeniu poziomu hormonu hCG, który jest produkowany w ciele kobiety w trakcie ciąży. Tu mamy tak naprawdę dwie opcję do wyboru:\nSą one wykonywane z moczu lub (częściej) z krwi. Można je wykonać najwcześniej 7 dni po zapłodnieniu i ich wynik pozwala potwierdzić ciąże właściwie w 100%. Jednak na wynik musimy zwykle poczekać parę godzin. Koszt takiego testu waha się od 25 do 30 zł. Ich minusem jest na pewno czas oczekiwania na wynik oraz konieczność udania się do laboratorium, plusem możliwość wczesnego ich wykonania oraz pewność uzyskanego wyniku. Sama nie miałam okazji z nich nigdy korzystać.\nSą wykonywane z moczu i ich wynik pozwala potwierdzić ciąże w około 95% jeśli jest prawidłowo wykonany (trzeba czytać instrukcje!). Najlepiej go wykonać w dniu spodziewanej miesiączki. Wiem, że ciężko jest wytrzymać do tego momentu, ale robienie testu wcześniej naprawdę mija się z celem i zwykle kończy się powtórzeniem go po paru dniach. Stężenie hCG jest dość niskie zaraz po zapłodnieniu i rośnie z każdym kolejnym dniem ciąży. Oczywiście, że są kobiety, u których może pojawić się druga różowa kreska nawet jeśli wykonają test przed dniem spodziewanego okresu, ale są one w mniejszości (kiedyś gdzieś czytałam, że jest to poniżej 2% wszystkich kobiet). Testy domowe są ogólnie dostępne (od aptek po drogerie), tańsze od testów laboratoryjnych bo już od kilku do kilkunastu złotych (zależy gdzie kupowany, jaki rodzaj, jakiego producenta). Można je wykonać w dogodnym dla nas miejscu, no i dają wynik po kilku minutach oczekiwania.\nWybierając taki test domowy możemy spotkać się z trzema jego formami: test płytkowy - na płytce za pomocom pipety umieszcza się parę kropel moczu; test strumieniowy (flamastrowy) - na kilka sekund umieszcza się go pod strumieniem moczu; test paskowy - zanurza się pasek w pojemniku z moczem. Forma nie ma oczywiście wpływu na wynik, w moim odczuciu chodzi tylko o wasze prywatne preferencje co jest dla Was najwygodniejsze do wykonania. Ja jestem zdecydowaną fanką testów płytkowych, są dla mnie najwygodniejsze.\nNo dobrze, ale ktoś może pomyśleć czy nie lepiej od razu udać się do ginekologa i dowiedzieć się czy jest się w ciąży czy nie. Ginekolog to jednak nie wróżka i we wczesnej fazie ciąży jedyne co może zrobić to... kazać wykonać test! Najwcześniej więc można się do niego udać około 3 tygodnia ciąży, a do tego czasu i tak większość z nas wykona domowy lub laboratoryjny test ciążowy.\nAutor: Rodzina w budowie o 13:57\nEtykiety: ciąża, objawy ciąży, rodzaje testów ciążowych, rodzina w budowie, testy ciążowe


MMA fighter. Walka - Vi Keeland - książka – Ravelo – tania księgarnia\nKsięgarnia Ravelo.pl > Książki > Literatura piękna > Romans, erotyka > MMA fighter. Walka\nwydawca: Wydawnictwo Kobiecedata wydania:30 marca 2017 liczba stron 344\nśr. ocena: 4 z 12 Przeczytaj recenzje\nWydawca: Wydawnictwo KobieceData wydania:30 marca 2017\nPełny opis książki – Vi Keeland "MMA fighter. Walka"\nOkazuje się, że w życiu profesjonalnego fightera walka może mieć różne znaczenia. Nico Hunter dochodzi do wniosku, że ta pełna adrenaliny, rozgrywana w klatce nie może równać się z wewnętrznymi zmaganiami z samym sobą. Spokojna Elle prowadzi nudne, ustatkowane życie. Dobrą pracą i gustownie urządzonym mieszkaniem wynagradza sobie monotonię życia. Facet, z którym spotyka się już nieco ponad dwa lata nie dostarcza jej żadnych wrażeń, ale tak jest bezpieczniej. Stateczniej.\nGruby mur, który przez lata budowała wokół swego serca, pozostaje nienaruszony. I dobrze. Przeszłość kobiety jest wystarczającym dowodem na to, co może się wydarzyć, jeżeli straci się kontrolę. Jednak wszystko zmienia się w dniu, w którym seksowny zawodnik MMA wchodzi do biura Elle. Okazuje się, że wytatuowany, umięśniony fighter wniesie niemałe emocje do poukładanego życia pięknej prawniczki.\nnumer produktu: 100553364\nKsiążki > Literatura piękna > Romans, erotyka > Vi Keeland - MMA fighter. WalkaKsiążki > Literatura piękna > Powieść zagraniczna > Vi Keeland - MMA fighter. Walka\ndostępny od: 16.06.2018\nMMA fighter Walka (Ebook)\nZAWODNIK MMA – WSPÓŁCZESNY GLADIATOR UWODZĄCY NIESKOŃCZONYMI POKŁADAMI TESTOSTERONU Okazuje się, że w życiu profesjonalnego fightera walka może mieć różne znaczenia. Nico Hunter dochodzi do wniosku, że ta pełna adrenaliny, rozgrywana w klatce nie może równać się z wewnętrznymi zmaganiami z samym...zobacz więcej »\nDRUGA CZĘŚĆ BESTSELLEROWEJ SERII "MMA Fighter" VI KEELAND Liv Michaels jest na najlepszej drodze do osiągnięcia sukcesu. Ta młoda, bystra i zdeterminowana kobieta ma zacząć pracę, o której od dawna marzyła. Czas pozornie wyleczył jej wszystkie rany - nawet złamane serce. Vince Stone...zobacz więcej »\nPrzeczytaj recenzje książki – Vi Keeland "MMA fighter. Walka"\nRecenzja dodana 2017-05-06\nDodaj recenzję produktu "MMA fighter. Walka"\nPełna uroku, świetnie napisana, sensacyjna powieść, nie tylko dla młodych czytelników. Tajemnica, fałszerstwo, pełne interesujących zwrotów akcji dochodzenie... Bohaterowie książki poruszają się niczym pionki po szachownicy, którą niejako jest współczesny Poznań – od Ostrowa Tumskiego przez Stare...\nBarcelona, lata osiemdziesiąte XX wieku. Oscar Drai, zauroczony atmosferą podupadających secesyjnych pałacyków otaczających jego szkołę z internatem, śni swoje sny na jawie. Pewnego dnia spotyka Marinę, która od pierwszej chwili wydaje mu się nie mniej fascynująca niż sekrety dawnej...


Aplikacja mobilna z kołysankami do usypiania dzieci „Sleeptune” - mobiRANK.pl\nKolekcja uspokajających pejzaży dźwiękowych i kołysanek, która gwarantuje spokojny sen zarówno dziecku, jak i jego rodzicom.\nDla małego dziecka najważniejszy jest sen, ale bywa, że ukołysanie maleństwa stanowi dla rodzica naprawdę wyczerpujące przedsięwzięcie. Zapewnij sobie spokojne wieczory ze Sleeptune – Sleep White Noise. Nieraz, gdy w końcu Ci się to uda, Ciebie także nachodzi chęć, by znaleźć się we własnym łóżku. Aplikacja mobilna Sleeptune zawiera szeroki wachlarz dźwięków, które pomogą Twojemu dziecku pogrążyć się w słodkim śnie.\nWybieraj spośród ponad 40 dźwięków mających imitować odgłosy, które uspokajały Twoje maleństwo jeszcze w łonie matki. Oprócz kołysanek w kolekcji znajdziesz też bicie serca, szmer oceanu, dźwięk wydawany przez suszarkę oraz biały szum. Możesz oznaczać ulubione dźwięki oraz przeszukiwać bibliotekę według specjalnych tagów.\nKiedy już opatulisz dziecko kocykiem, ustaw wyłącznik czasowy — wybrane dźwięki będą je usypiały, a z czasem zaczną powoli zanikać. Możesz też zapętlać dźwięki na niskim poziomie głośności przez całą noc — w ten sposób, nawet jeśli maleństwo się obudzi, momentalnie poczuje spokój.\nZapisz dźwięki, które Twoje maleństwo lubi najbardziej\nAplikacja będzie też Twoim wsparciem w pierwszych miesiącach życia dziecka. Doradzi Ci konkretne pejzaże dźwiękowe, w zależności od jego wieku i stopnia rozwoju.\nW Sleeptune znajdziesz również mnóstwo wskazówek i krótkich artykułów na temat nauki zasypiania oraz tego, jak stworzyć idealne warunki dla odpoczynku Twojego dziecka — dzięki nim zapewnisz spokojny sen również całej swojej rodzinie.\nApkę Sleeptune pobierzesz bezpłatnie na iPhone’a:\nTagi: aplikacja mobilna, dla dzieci, dzieci, dźwięk, przyroda, rodzina