Drewniany kościół parafialny p.w. św. Mikołaja pochodzi z 1755 roku. Świątynia zbudowana została przez cieślę Jakuba Sedlaczka. Jest orientowana ze wschodu na zachód, czyli prezbiterium znajduje się po stronie wschodniej. Ściany nawy i prezbiterium zbudowane są w konstrukcji zrębowej polegającej na wznoszeniu ścian z poziomo układanych bali. Wieża ma konstrukcję szkieletową, zwieńczona jest izbicą z piramidalnym hełmem. Jej wysokość wynosi 20m. Nad nawą znajduje się ośmioboczna wieżyczka - sygnaturka zwieńczona baniastą kopułką z 1927 roku. Wokół kościoła biegną przydaszki, osadzone na konsolkach. Ściany świątyni i izbica szalowane są deskami. Ściany wieży, dach, hełm i przydaszki kryte są gontami.\nWewnątrz kościoła zachowało się barokowe wyposażenie. Ołtarz główny z XVII w. z obrazem św. Mikołaja, ołtarze boczne z XVIII w. z obrazami Świętej Rodziny i Matki Boskiej Frydeckiej z 1709 r., ufundowany przez Andrzeja Kuźnicę. Najstarszym sprzętem liturgicznym jest monstrancja rokokowa z 1776 r. Została ona zakupiona przez proboszcza Pilchowic, ze składek parafian z Wilczy.\nOrgany z kościoła zostały ufundowane w XVIII w., przez hrabiego Wengerskiego. Uprzednio znajdowały się w Pilchowicach, a w 1913 r. zostały przeniesione do Wilczy.\nZ nawą połączona została część podwieżowa przez wycięcie odpowiedniej partii ściany, zlikwidowanie drzwi i utworzenie przejścia. W latach trzydziestych XX w. pod wieżą znajdował się ołtarz skrzynkowy z połowy XV w., którego zachowana część środkowa Rozmowa ze Świętym Mikołajem znajduje się w Muzeum Archidiecezjalnym w Katowicach.\nW kościele nie zachowały się stare dzwony, zostały one skonfiskowane w latach 1917 i 1942. Istniejący dzwon, odlany z brązu pochodzi z 1949 r. Jest on poświęcony patronowi - św. Mikołajowi.\nReskryptem z 14 października 1927 r. Śląski Urząd Wojewódzki uznał kościół św. Mikołaja w Wilczy za zabytkowy, a 16 lutego 1966 r. został wpisany do rejestru zabytków.\nNeogotycki pałac z II połowy XIX w.\nMajątek rolny w Wilczy stanowił własność państwa pruskiego, zarządzali nim kolejni starości powiatu rybnickiego. Najprawdopodobniej starosta rybnicki - landrat Lentz wybudował w Wilczy cegielnię, z której pochodziła cegła na budowę pałacyku i zabudowań gospodarczych. Pałacyk zbudowany w stylu neogotyckim jest budynkiem piętrowym, z trzema basztami i trójkondygnacyjną wieżą. Dachy i wieże są zwieńczone krenelażem. Pałac jest otoczony parkiem. Na terenie majątku zachowały się również obora i spichlerz. Do majątku należy również czworak z początku XIX w., jest on budynkiem murowanym, jednokondygnacyjnym z użytkowym poddaszem, pokrytym dwuspadowym dachem. Obiekt ten jest niezamieszkały, w bardzo złym stanie technicznym.\nW 1921 r., gdy Wilcza znalazła się w obrębie państwa polskiego, majątek ten otrzymał w dzierżawę Józef Grzonka (ur.1895). Działał on w szeregach powstańców śląskich, razem ze swym ojcem Janem, oficerem i działaczem plebiscytowym, zasłużył się w walkach 1919-1921 na terenie powiatu rybnickiego. W 1926 r. nabył na spłatę w ciągu 50 lat majątek rolny o powierzchni 60 hektarów. Po zawarciu związku małżeńskiego z córką właściciela gospody Ignacego Gromnicy - Bronisławą na stałe związał się z tą ziemią.\nPozostała część majątku została rozparcelowana i wzdłuż ulicy Gliwickiej powstało osiedle gospodarstw rolnych. Wybudowanych zostało 9 domów z zabudowaniami gospodarczymi, za które nabywcy zapłacili 3 tys. zł., a resztę należności zobowiązani byli spłacić w ciągu 50 lat. Cegielnia w Wilczy zatrudniała mieszkańców wsi i lokowała ich w swoich domach, z których dwa zachowały się do dzisiaj. W 1931 r. jej właścicielami byli: Stanisław Karwowski, Dr Izak Fajman, Salomon Kornberg i Felicja Horenstein z d. Kremska. Spółka zbankrutowała, a Sąd Grodzki w Rybniku przeprowadził licytację jej mienia. Dawni właściciele wyjechali, a zarząd nad pozostałymi nieruchomościami sprawował K. Schmidt (były pisarz cegielni). Około 1937 r. cegielnia została ponownie uruchomiona przez jej nowego właściciela pana Przedpełskiego.\nJ. Grzonka w czasie wojny przebywał w Małopolsce, tam w 1942 r. zginął. W 1947 r. został pochowany na tutejszym cmentarzu, a jedną z ulic miejscowości nazwano jego imieniem. Po wojnie w pałacyku znajdowała się porodówka i ośrodek zdrowia, który został przeniesiony do dawnego budynku szkoły.\nW 1949 r. zginął zarządca majątku Paweł Kaczmarek. W 1950 r. B. Grzonkowa została zmuszona do opuszczenia majątku, a pracowników usunęła milicja. Obiekt został odebrany właścicielce i przekazany w gospodarowanie Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej Postęp w Wilczy. W 1991 r. jedyny spadkobierca Jan Grzonka upomniał się o swoją własność, obecnie majątkiem zarządza Artur Grzonka.\nDawna gospoda wiejska (dawna Wilcza Górna) z przełomu XIX i XX ww. Jest budynkiem dwukondygnacyjnym z charakterystyczną wieżyczką nakrytą kopułą. We wnętrzu znajdowała się sala balowa, gdzie odbywały się zabawy taneczne, uroczystości wiejskie. Właścicielem gospody, tartaku, młyna i majątku o powierzchni 125 ha był Ignacy Wiosna - naczelnik gminy Wilcza Górna. W okresie międzywojennym znajdowała się tu także masarnia K. Wranika. Od 1935 r. w budynku tym mieściło się biuro gminne naczelnika. Po wojnie gospodę wynajmował Wincenty Lewandowski. Do czasów obecnych w budynku znajdują się lokale handlowe, a na piętrze lokale mieszkalne. Właścicielem obiektu jest rodzina Wiosna.\nW 1973 r. obok tartaku wybudowano pawilon handlowy, w którym mieści się sklep spożywczy.\nDawna gospoda wiejska (Dawna Wilcza Dolna) z końca XIX w. Budynek posiada elementy neorenesansu, jest jednokondygnacyjny z poddaszem. Właścicielem gospody "z wyszynkiem" był rolnik Ignacy Gromnica. Obecnie budynek pełni funkcje usługowe i handlowe - znajduje się tu sklep spożywczy i bar "Na Górce".\nKaplica z końca XIX w. znajdująca się na skrzyżowaniu tzw. Górce, przy drodze Rybnik - Gliwice. Przykryta jest dwuspadowym dachem, poszytym dachówką. Posiada czworoboczną wieżyczkę na sygnaturkę z latarnią zakończoną hełmem, pokrytym blachą. Wewnątrz znajduje się obraz Matki Boskiej Częstochowskiej.\nMłyn z połowy XIX wieku. Budynek podzielony jest na dwie części: jednokondygnacyjną, dawną część mieszkalną i dwukondygnacyjną część produkcyjną, w której znajdują się urządzenia młyna. Przed wojną młyn został sprzedany przez I. Wiosnę panu Jureckiemu i do dzisiaj rodzina jest właścicielem obiektu.\n- pomnik W hołdzie poległym i zaginionym w czasie wojen,\n- zbiorowa mogiła żołnierzy polskich poległych w kampanii wrześniowej z 1939 r.,\n- mogiła więźniów obozu oświęcimskiego, zamordowanych w czasie ewakuacji obozu w 1945 r.\n- mogiła ofiar wypadku w fabryce Lignoza w Krywałdzie w 1921 r.\n- drewniana tablica pamiątkowa poświęcona mieszkańcom wsi poległym w czasie I wojny światowej.


Ciasto prince polo - Mgotuje\nCiasta/ Ciasta czekoladowe/ Ciasta przekładane/ Ciasta z kremem\nto pyszny przekładaniec czekoladowo – orzechowy. Wygląda bardzo efektownie i smakuje wspaniale. Nada się na wszelkiego rodzaju okazje takie jak chrzciny, komunie czy święta. Ciasto najlepiej smakuje na drugi dzień. Gorąco polecam 🙂\nIlość porcji: 25\tCzas gotowania: 120\n-100g orzechów mielonych\n-4 duże wafelki Prince Polo xxl (pokrojone w kostkę)\n-100 g czekolady gorzkiej na polewę\nMąkę, proszek do pieczenia i kakao przesiewamy, odkładamy. Białka oddzielamy od żółtek. Białka ubijamy na sztywną pianę (z szczyptą soli). Następnie dodajemy partiami cukier, cały czas ubijając. Gdy piana będzie sztywna i błyszcząca dodajemy po jednym jajku, cały czas ubijając. Na końcu dodajemy przesiane suche składniki i delikatnie mieszamy szpatułką.\nCiasto przelewamy na prostokątną blachę (wymiary blaszki około 24 x 35 cm) wyłożoną papierem do pieczenia (sam spód), wyrównujemy. Biszkopt pieczemy w piekarniku nagrzanym do 180 stopni przez około 25 minut (do tzw. suchego patyczka). Studzimy, a następnie przekrawamy ciasto wzdłuż na pół.\nCukier, orzechy, kokos, wafelki i proszek do pieczenia wymieszać razem. Białka ubijamy na sztywno, dodajemy wymieszane wcześniej suche składniki, mieszamy. Pieczemy w 180 stopniach około 20-25 minut. Studzimy.\nDo miski przelewamy jedną szklankę mleka, dodajemy obie mąki, cukier i żółtka. Dokładnie mieszamy. Resztę mleka gotujemy, dodajemy przygotowaną masę i gotujemy budyń. Studzimy.\nMiękkie masło ucieramy z cukrem pudrem na puszystą masę, następnie dodajemy po łyżce budyniu. Ucieramy. Gorzką czekoladę rozpuszczamy w kąpieli wodnej, dodajemy do kremu budyniowego. Miksujemy do połączenia się składników.\nNa dnie blaszki układamy jedną część biszkoptu kakaowego. Na nim rozsmarowujemy połowę masy budyniowej. Przykrywamy biszkoptem orzechowym, dociskamy. Wykładamy resztę masy budyniowej i układamy na niej drugą część biszkoptu kakaowego. Na wierzch ciasta wylewamy rozpuszczoną czekoladę.\nbiszkoptciastoczekoladajajkamasa budyniowamasłomlekoorzechyprince poloprzekładaniecwiórki kokosowe\n9 maja 2017\t| Przepis zaczerpnięty z tej strony\nKokosowe ciasto z jabłkami Warstwowa sałatka z ananasem i szynką\n9 maja 2017 at 21:15\nOoo! Ciekawa propozycja. Nie wiedziałam, że istnieje takie ciacho.\nZ wielką chęcią bym przetestowała przepis. Lubię poznawać nowe smaki.\n11 maja 2018 at 19:29\nSłabe, robiłam dzisiaj biszkopt orzechowy nie wygląda jak na zdjęciu w przekroju.Krem wyszedł mi rzadki musiałam robić z innego przepisu,strata jajek i czasu.\n22 maja 2018 at 09:07\nTo, że pani nie wyszło to nie oznacza, że ciasto jest słabe.. ciasto było robione wielokrotnie przeze mnie i moich znajomych i zawsze wychodziło.. a krem z tego przepisu jest sztywny, musiała pani zrobić coś nie tak..\n29 czerwca 2018 at 13:03\nJa również robiłam to ciasto i niestety mam dużo zastrzeżeń :/ Biszkopt nie wyszedł (za mało jaj na tę ilość mąki i kakao. A krem zrobił się sztywny jak dodałam żelatyny… ponadto smak nie powala. Nie ma nic wspólnego ze smakiem wafelków, jest mocno kokosowe.\nGeneralnie ciasto do mocnej poprawki. Zwłaszcza poprawić trzeba nazwę. Piekę naprawdę dużo, nie ma mowy o złych składnikach, braku umiejętności itp.