2001-12-31 - Kronika roku 2001 - w opracowaniu Brygidy Kalisz\nTyle myśli kłębiło się w naszych głowach w ostatnim roku drugiego tysiąclecia, myśli niepewności, wątpliwości związane z przyszłością a także marzeń o lepszych czasach. Teraz kiedy mijają kolejne dni nowego roku zerkamy w horyzont z pewnymi obawami. Nie znamy odpowiedzi na pytanie "Jak długo orkiestra będzie jeszcze istniała?". Czy mecenat Kopalni KWK "Sośnina" będzie nadal rozwierał nad zespołem swoje opiekuńcze skrzydła? Czas pokaże, a nam pozostaje nadzieja.\nKiedy 2 stycznia spotkaliśmy się na pierwszej próbie w Nowym 2001 Roku złożyliśmy sobie życzenia aby ta nadzieja na pewniejsze jutro okazała spełnieniem. Styczeń w działalności orkiestry upływa zazwyczaj w kręgu koncertów kolędowych, jest miesiącem bardzo pracowitym, obfitującym w niedzielne wyjazdy na kolędowe muzykowanie.\n5 stycznia w Kościele Wszystkich Świętych w Gliwicach odbyła się uroczystość "Zamknięcia drzwi". Zespół nasz wziął w niej czynny udział stanowiąc oprawę muzyczną ceremonii. Uroczystość ta przebiegała według ściśle określonego harmonogramu. Z Kościoła Wszystkich Świętych do Katedry w Gliwicach wierni udali się w procesji aby później wziąć udział we Mszy Św. koncelebrowanej przez Ks. Biskupa Jana Wieczorka\nW bramie Katedry poświęcono tablicę upamiętniającą Wielki Jubileusz Narodzin Syna Bożego. Obok zespołu Orkiestry Dętej KWK "Sośnica" wystąpił Chór katedralny.\nJuż 9 I 2001 koncertem dla emerytów koła SITG w sali BHP rozpoczęliśmy spotkania z kolędami. Przy tej okazji warto dodać ,iż był to dzień powszedni (wtorek to przecież czas próby orkiestry) szlifowaliśmy repertuar przed wyjazdem do Panewnik.\nDziewiąty Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy !\nTradycją stał się już udział naszych muzyków w finale tej szczytnej imprezy. 7 stycznia na gliwickim Rynku przy głosach oburzenia niektórych mieszkańców tego centralnego miejsca w Gliwicach oraz wielu przyjaznych głosach kierowanych do organizatorów jedną z wielu atrakcji był występ "największej orkiestry górniczej na świecie" pod batutą telewizyjnej prezenterki z Katowic Anety Chwalby, która wykreowała się tego dnia na "śląską dziołchę". Piosenkę "Poszła Karolinka do Gogolina" w wykonaniu muzyków z istniejących jeszcze śląskich orkiestr dętych wśród nich naszego zespołu, usłyszeli widzowie całej Polski. W tym właśnie momencie warszawskie centrum dowodzenia akcją z Jerzym Owsiakiem na czele połączyło się z Gliwicami.\n14 stycznia wystąpiliśmy w koncercie kolęd dla Załogi Kopalni KWK "Sośnica" oraz parafian Kościoła NMP Wspomożenie Wiernych. Miejscem tej kolędowej biesiady był Kościół w Sośnicy. Był to koncert wyjątkowy gdyż obok solistów: I. Karmańskiej i K. Kuźnika wystąpił chór ze Szkoły Podstawowej i Gimnazjum nr 9 w Zabrzu. Młodziutkie i świeże głosy rozjaśniły brzmienie orkiestry dodały miękkości i ciepłej barwy. Wśród parafian pojawiły się głosy aprobaty i zachęty do tego typu miłych eksperymentów.\n20 stycznia w Bazylice ojców Franciszkanów w Katowicach na powitanie Nowego Roku zorganizowano Adorację Żłóbka Jezusowego dla chórów i orkiestr PZCHiO województwa śląskiego, którą poprowadził ks. dr Antoni Pieronek. Muzycy Orkiestry KWK "Sośnica" wśród chórów i innych orkiestr wzięli udział w zwiedzaniu ruchomego żłóbka Bazyliki. W czasie adoracji wspólnie z orkiestrą wierni zaśpiewali: "Bracia patrzcie jeno", "Dzisiaj w Betlejem", "Gdy się Chrystus rodzi", "Podnieś rękę Boże dziecię"\nJuż następnego dnia orkiestra wystąpiła w kolejnym koncercie kolęd w Kościele Chrystusa Króla w Gliwicach. Na ostatni koncert kolędowy w 2001 roku muzycy orkiestry KWK "Sośnica udali się do Nędzy koło Raciborza.\nLuty 2001 był wyjątkowo ciepły i wiosenny. Drzewa i krzewy zaczęły wypuszczać pąki. Przerazili się tą anomalią pogodową ogrodnicy i sadownicy. Wszystko wskazywało na to, iż wiosna tuż, tuż...\nJednakże z początkiem marca zima wróciła, mrozem karząc nas za to, że zbyt wcześnie odrzuciliśmy jej zimny, śniegowy płaszcz. Luty upłyną pod wpływem stagnacji koncertowej. Obok ośmiu prób odbyło się jedenaście pogrzebów i tylko dwa koncerty.\n15 lutego zagraliśmy dla Stowarzyszenia "Marcinki" w sali parafialnej w Sośnicy. Skupia ono emerytów, osoby samotne i niepełnosprawne. Kontakty Stowarzyszenia z naszą orkiestrą należą już do tradycji. Muzyka naszego zespołu jest zawsze miło przyjmowana i gorąco oklaskiwana. Dlatego też w tym roku wystąpiliśmy przed tą wdzięczną publicznością z koncertem kolęd.\n16 stycznia wzięliśmy udział w otwarciu Mistrzostw Polski Samorządowej "5" piłkarskich w Hali Sportowej w Sośnicy.\nObecnie z niezwykłym entuzjazmem przygotowujemy się do wyjazdu do Malborka. W tą długą i ciekawą podróż udamy się 30 kwietnia, dlatego też, już teraz przygotowujemy repertuar, tworzymy listę chętnych i dokonujemy stosownych formalności. W Malborku spotkamy się z członkami chóru "Lutnia", który gościł już w Gliwicach na zaproszenie Orkiestry Dętej KWK "Gliwice" - obecnie istniejącej w szeregach Orkiestry KWK "Sośnica". ( O połączeniu orkiestr pisałam w październiku 1999).\nMarzec przywitał nas chłodem. Ciepły luty odszedł w niepamięć a zima owita mrozem wróciła panosząc się na ziemi niczym dumny paw. Nie bacząc na aurę doskonaliliśmy nasz kunszt muzyczny podczas prób i imprez.\nCykl niewielu koncertów w marcu Orkiestra Dęta KWK "Sośnica" rozpoczęła koncertem na Polu Bojków i Polu Zachód KWK, gdzie dla pań w dniu 8 marca rozbrzmiewało gromkie "Sto lat". Melodia ta w wykonaniu naszego zespołu wprowadziła wszystkie panie w miły nastrój.\n10 marca z okazji 70-lecia urodzin Jana Kowalskiego- emerytowanego nadsztygara Działu górniczego KWK "Sośnica" orkiestra uświetniła uroczystość urodzinową szanownego jubilata. I tym razem nie zabrakło radosnej melodii "Sto lat". Nazajutrz 70 wiosen swojego życia obchodził Dyrektor Szkoły Górniczej Alfons Staniczek. Z tej okazji w kościele w Sośnicy odbyła się Msza św., podczas której rozbrzmiewały pieśni z akompaniamentem naszego zespołu.\nUrodziny obchodził również ks. Brunon Ploch. Z tej okazji w dniu 18 marca także w kościele w Sośnicy odprawiono Mszę św. w intencji jubilata , nie zabrakło tam również naszej orkiestry.\nKwiecień zalicza się do jednego z tych miesięcy, które nie obfitują w imprezy kulturalne. Wielki Post, czas zadumy i refleksji sprzyjają modlitwie i zastanowieniu się nad pytaniem "dokąd idę?". Przygotowania do Świąt Wielkanocnych absorbują wszystkich ludzi wierzących. To nie czas na zabawę i taneczną muzykę. W tym okresie staramy się czas prób wykorzystać maksymalnie na doskonalenie fragmentów muzycznych sprawiających trudności, wymagających czasu i ogrania się. Bardzo często są to utwory kościelne, na które w innych miesiącach obfitujących w uroczystości, festyny i imprezy kulturalne o lżejszym charakterze brakuje czasu. Staramy się aby muzyka, która stanowi tak radosną stronę życia, przyćmiła to co w okresie przedświątecznym jest najważniejsze: pielęgnowanie wiary, duchowy kontakt z Bogiem i rachunek sumienia.\nW kwietniu odbyło się 8 prób. Muzycy zagrali na 6 pogrzebach.\n15 kwietnia zespół nasz wziął udział w Procesji Rezurekcyjnej oraz w Mszy św. w kościele w Sośnicy. Radosne Alleluja w wykonaniu orkiestry i ludu Bożego zabrzmiało wyjątkowo.\n"Bóg wystarcza sobie\nale liczy na ciebie,\nże Go rozpoznasz przy Grobie\ni w Emaus przy chlebie.\nBóg jasnością tego brzasku,\nGdy anioł kamień odsłania,\nByś światłem Jego blasku\nTe piękne słowa w życzeniach świątecznych skierował do nas Ojciec Krzysztof Dziedzic.\n9 kwietnia słowa podziękowania za udział orkiestry w pogrzebie Śp. Waldemara Macalika otrzymaliśmy od Zarządu i załogi Spółki z.o.o "Sośnica" w Gliwicach. Wśród licznej korespondencji, która napływa do siedziby orkiestry od licznych instytucji kulturalnych, osób prywatnych i firm na uwagę zasługuje list jaki otrzymaliśmy od Biskupa Witebskiego. W liście skierował do nas te oto słowa: "Zjednoczeni z całym Kościołem stajemy przed Tobą aby uroczyście obchodzić pierwszy dzień tygodnia, w którym Jezus Chrystus zmartwychwstał".\n30 kwietnia większość muzyków orkiestry wyjechała do Malborka. Po-wietrze wypełniała nuta historii, a muzycy zadumani, z dozą ciekawości mknęli autobusem przez polski kraj do tych miejsc, które uginają się pod ciężarem zam-ków warownych i walk sprzed wieków. Przebieg wizyty muzyków w Malborku opisałam w majowej kronice, do przeczytania której zapraszam.\nOd 30 kwietnia do 5 maja muzycy Orkiestry Dętej KWK "Sośnica" przebywali na ziemi malborskiej.\n1 maja koncertem dla mieszkańców miasta Dzieżgoń rozpoczęliśmy obchody Dnia Pracy. Przy okazji przez wielu już zapomnianego święta, zorganizowano Dni Miasta Dzieżgoń.\nWystępy 3-majowe odbiły się echem w lokalnej prasie. W notce "Śląskie klimaty" jaka ukazała się w tygodniku regionalnym "Nowiny" 2 maja 2001czytamy m.in.: "Gliwicka Orkiestra Dęta KWK "Sośnica" pod dyrekcją dr Lesława Podolskiego wystąpi wspólnie z "Lutnią" i "Rezonansem" m.in. w kościele Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Malborku podczas uroczystej mszy św. (transmitowanej przez Radio Maryja ) z okazji 3 Maja." Zapowiedzi te stwarzały podstawy do twierdzenia, iż przyjazd nasz traktowano bardzo poważnie i z dużym zainteresowaniem.\nW podziękowaniu jakie wpłynęło na ręce pana dyrygenta czytamy o wrażeniu jakie wywarł nasz zespół na wiernych zebranych w kościele: "Sama postawa i sposób zachowania budził w czasie mszy św. u wiernych ogromny szacunek i uznanie..." "Starosta malborski i burmistrz nie mieli słów uznania i wdzięczności."\nTego samego dnia udaliśmy się w okolice fosy przy zamku w Malborku gdzie byliśmy jednym z festynowych "gwoździ" programu. W koncercie dla przybyłych słuchaczy zaprezentowaliśmy się w pełnej gali. O wydarzeniu tym przeczytać można w gazecie malborskiej z dnia 10.05.2001w artykule pt.: "Majowa biesiada rodzinna".\nPo koncercie w marszowej paradzie przeszliśmy ulicami Starówki wzbudzając zachwyt zgromadzonych ludzi. Muzykowaniem na wodzie - Barką po Nogacie wokół Warowni Malborskiej zakończyliśmy pełen wrażeń dzień.\nOrkiestra Dęta KWK "Sośnica" miała okazję udać się w tę wyjątkową podróż dzięki przyjaźni dyrygenta orkiestry dr L. Podolskiego i dyrygenta chóru "Lutnia"Wawrzyńca Zamkowskiego. Ci dwaj panowie poznali się niegdyś na Kaszubach. W niedługim czasie Orkiestra Dęta KWK "Gliwice" koncertowała w Malborku a członkowie chóru "Lutnia" udali się do Gliwic. Podczas tegorocznego wyjazdu nie zabrakło wspólnego biesiadowania obu zespołów przy ognisku. Nie obyło się bez wspólnych śpiewów i tańców. Dyrygenci mieli okazję do wymiany doświadczeń i planów na przyszłość.\nCzęść muzyków, która z różnych powodów nie wyjechała do Malborka brała udział w rodzimych uroczystościach. W Bojkowie w kościele pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża odbyła się uroczystość św. Floriana, w czasie której hutnicy i strażacy otrzymali stosowne odznaczenia.\n6 maja w kościele NMP Wspomożenie Wiernych w Sośnicy odprawiono ceremonię Pierwszej Komunii św. dla dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 14 i 15. Tradycyjnie już brzmienie drewna i blach rozlegało się podczas tej niezwykłej uroczystości. Muzyka kościelna przygotowana specjalnie na tą okazję zawierająca wiele nowych pieśni dziecięcych, a po mszy św. także radosny, fanfarowy marsz podkreśliły wyjątkowy charakter ceremonii.\nTego samego dnia udaliśmy się do Łazisk na VII Rewię Orkiestr Dętych im. Jana Plisza. Impreza o szczytnym celu nie mogła pochwalić się w tym roku zainteresowaniem. Zimny wiatr i pochmurne niebo odstraszyło melomanów. Zostali jedynie ci najwierniejsi, na których głos Ingridy Karmańskiej podziałał jak balsam a skoczne melodie muzyki śląskiej poderwały niektórych do tańca. Po koncercie otrzymaliśmy pamiątkowe "Łaziskie liście" oraz dyplom.\n12 maja na Hali Sportowej w Sośnicy wystąpiliśmy z muzycznym dopingiem w czasie meczu o v-ce mistrzostwo Polski w piłce ręcznej kobiet. Sympatycy GZKS "Sośnica" mieli okazję kibicować na pełnym napięcia meczu, na którym piłkarki ręczne Sośnicy wywalczyły zasłużone v-ce mistrzostwo. Gromkie "Sto lat" popłynęło z ust kibiców i zaproszonych gości z akompaniamentem naszej orkiestry.\n13 maja do Pierwszej Komunii Św. przystąpiły dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 21 w Sośnicy. Również tej uroczystości towarzyszyła nasza orkiestra.\nOstatniego dnia maja zagraliśmy na rozpoczęciu Olimpiady dla Szkół Specjalnych Województwa Śląskiego na stadionie Piast w Gliwicach. Wieczorem w auli wydziału Górnictwa i Geologii Politechniki Śląskiej wzięliśmy czynny udział w odczycie ks. Dr Klapucha "Refleksje na temat religijności Śląska". Imprezę rozpoczęliśmy utworem "Amen" Pavela Staneka oraz "Trumpet Voluntary" w aranżacji Jamesa Curnowa. Na zakończenie słuchacze mieli okazję wysłuchać "In Modo Barocco" P. Staneka w aranżacji S. Rundela i W Whiter Shade of Pale - solo na saksofon tenorowy. Na bis dyrygent Kazimierz Studziński wybrał utwór utrzymany w lżejszym stylu Szegediner Polkę Vlada Kabeca\nCzerwcowe muzykowanie rozpoczęliśmy koncertem na Festynie zorganizowanym przez Radę Szkoły w SP nr 41 w Gliwicach pod nazwą "Dorośli - dzieciom". Jednym z wielu celów tej imprezy było zebranie funduszy na zakup wyposażenia szkolnej pracowni informatycznej. Mamy nadzieję, że choć w pewnym stopniu koncertem naszym przyczyniliśmy się do tego.\n9 czerwca pojechaliśmy do Przedszkola nr 6 w Gliwicach na festyn środowiskowy. W godzinnym koncercie pod batutą Kazimierza Studzińskiego zaprezentowaliśmy się w muzyce lekkiej i przyjemnej. Odbiorcą koncertu byli także najmłodsi członkowie naszego społeczeństwa, którym podobały się instrumenty, na których grają muzycy orkiestry, żywe i skoczne rytmy oraz miłe melodie. Tego samego trochę dżdżystego dnia pojechaliśmy do Przyszowic na tradycyjny już "Trojok Śląski". Jak się okazało nasz zespół podziałał na słuchaczy jak miód na pszczoły. Przy pełnych ławkach rozbrzmiewała muzyka wydawałoby się, iż z taką łatwością wydobywana.\n16 czerwca meczem pomiędzy GZKS "Sośnica" a klubem w Ciochowicach zakończył się sezon piłkarski. Uroczyste pożegnanie sezonu oprawiła Orkiestra Dęta KWK "Sośnica" , która o godzinie 1500 udała się na Plac Krakowski w Gliwicach na XV Galową Prezentację Orkiestr Dętych zorganizowaną przez Polski Związek Chórów i Orkiestr. Impreza ta towarzyszyła happeningowi "Dzieciństwo bez przemocy" oraz upamiętnieniu drugiej rocznicy wizyty Ojca Świętego w Gliwicach. Tego dnia mieszkańcy miasta przeszli w barwnym korowodzie z Rynku na Plac Krakowski, który zapełnił się uczestnikami imprezy ubranymi w czarne koszulki z głównym hasłem uroczystości. Wśród występujących orkiestr znalazły się: Orkiestra Dęta KWK "Makoszowy", Orkiestra Dęta KWK "Knurów" oraz Orkiestra Dęta KWK "Sośnica". Zespoły zaprezentowały po dwa marsze a na zakończenie zabrzmiały wspólną siłą w marszu "Florida". Napięcie wzrastało gdy Prezes orkiestry p. Ryszard Buczek zapowiedział zgromadzonej publiczności iż, w niedługim czasie na scenie pojawi się ulubiony zespół "Arka Noego". Muzycy orkiestry rozjechali się do domów a impreza rozkwitła w swym szaleństwie, dzieci radośnie śpiewały piosenki "Arki", promiennie kołysały się i skakały, wiwatując zespołowi.\nNastępnego dnia wzięliśmy udział w VII Przeglądzie Orkiestr Dętych GSW S.A.. w Knurowie zorganizowanym przez Orkiestrę Dętą KWK "Knurów" pod dyrekcją Mariusza Kowalczyka. Dla słuchaczy siedzących przy kufelku piwa i jedzących kiełbaski orkiestry wykonały półgodzinne koncerty. Żwawe i podrywające do tańca rytmy mieszały się z kantylenowymi melodiami. Dobór repertuaru świadczył o dużym zaangażowaniu poszczególnych zespołów w przygotowanie występu. Warto się zastanowić czy jest on trafnie dobrany do imprezy. W gruncie rzeczy największym celem muzykowania jest dotarcie do szerokich rzesz melomanów muzyki.\n24 czerwca na boisku sportowym w Gierałtowicach odbyły się Śląskie Gody Gminy Gierałtowice, na które zostaliśmy zaproszeni przez zarząd tamtejszej gminy i chór "Skowronek". Występ naszej orkiestry wzbogacił i uatrakcyjnił program festynów oraz wprowadził publiczność w dobry nastrój. W podziękowaniu ze strony organizatorów otrzymaliśmy list zawierający słowa uznania.\nPoczątek wakacji przerzedził szeregi muzyków orkiestry. Jedni udali się na zasłużone urlopy, w tym czasie inni uczestniczyli w próbach i koncertach, i tak przez dwa miesiące do września, w którym rozpoczynamy pracę już w pełnym składzie. Lipiec nie obfitował w koncerty ale te które się odbyły świadczyły o zaangażowaniu organizatorów w pielęgnowaniu muzycznych tradycji podczas wakacji.\n22 lipca w pięknej gliwickiej Palmiarni PZCHiO zorganizował koncert letni. Wśród egzotycznej zieleni i śpiewu ptaków rozbrzmiewały melodie nasycone ciepłem lipcowego słońca. Dyrektor Palmiarni z zachwytem wyraził się o koncercie naszej orkiestry. Jak się okazało ostatni tego typu koncert odbył się w latach 30-tych, dlatego też licznie przybyła publiczność wdzięczność swoją wyraziła gromkimi i serdecznymi oklaskami. Wśród przybyłych gości znalazły się także rodziny muzyków orkiestry. Dyrektor palmiarni wyraził nadzieję, iż koncert ten rozpocznie cykl koncertów letnich i na stałe wrośnie w pejzaż gliwickiego lata.\nGórę Św. Anny, miejsce pielgrzymkowe bliskie sercu Ślązaków orkiestra odwiedziła 29 lipca. Zespół został przywitany ze szczególnym uznaniem i wdzięcznością przez tamtejszych księży. Msze odpustową odprawiono niezwykle uroczyście. Wzięły w niej udział połączone chóry z Góry Św. Anny i z Gliwic z towarzyszeniem muzyki w wykonaniu Orkiestry Dętej KWK "Sośnica" pod batutą brata Krzysztofa.\nW sierpniu muzycy orkiestry spotkali się na 8 próbach. Sezon lata w pełni zachęcał raczej do odpoczynku niż do pracy. Orkiestrę cechował nadal skład bardzo przerzedzony co nie odbiło się na poziomie gry gdyż w sierpniu orkiestra spotykała się przede wszystkim na pogrzebach. Dyrygent pan Lesław Podolski udał się na zasłużony wypoczynek zostawiając muzyków pod czujnym okiem swojego zastępcy dyrygenta pana K. Studzińskiego.\n9 sierpnia muzycy spotkali się z Dyrekcją KWK "Sośnica" w Ligocie Zabrskiej, a 12.08 udali się na XI Zjazd Towarzystwa Społ.-Kulturalnego Niemców w Nędzy k. Raciborza.\nTradycyjnie Orkiestra nasza wzięła udział w festynie zorganizowanym przy malowniczym nie tak dawno odrestaurowanym zamku w Kamieniu Śląskim.\nWakacje dobiegły końca. Orkiestra już w pełnym składzie przystąpiła do działalności artystycznej. Rozpoczął się nowy rok szkolny, który muzycy orkiestry rozpoczęli koncertami w Wilnie na Litwie uświetniając tam uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego w dwóch szkołach polskich: im. Jana Ignacego Kraszewskiego i Sz. Konarskiego.\nW tą długą podróż muzycy udali się 30 sierpnia w towarzystwie Dyrektora Kopalni KWK "Sośnica" d/s personalnych mgr inż. A. Golnika, przewodniczącego Rady Miejskiej Gliwic Zdzisława Goliszewskiego, na zaproszenie Centrum Kultury Polskiej im. S. Moniuszki.\nSzkoła położona w otoczeniu litewskiego osiedla rozbrzmiewała polskim śpiewem i wierszami. Całość uroczystości przepojona była głębokim patriotyzmem. Do zgromadzonych dzieci i rodziców przemówili dyrektorzy szkół, dyrektor A. Golnik a także ksiądz ....... ,który towarzyszył nam w tej podróży. W Wilnie taka uroczystość nikogo nie dziwi. Mieszają się tu kultury trzech narodów: polskiego, litewskiego i rosyjskiego. Grono uczniów uczęszczających do polskich szkół jest także zróżnicowane. Mimo różnic widać ogromną współpracę tych narodowości. Łączy ich normalne, codzienne życie.\nOrkiestrę przyjęto bardzo ciepło. Znamienne było to, iż każdy muzyk orkiestry otrzymał kwiaty. Niektóre dzieci pod wpływem emocji już w czasie koncertu podbiegały do grających wręczając im kwiaty. Atmosferę i rangę wydarzenia dokładnie oddają słowa prezesa orkiestry Pana Ryszarda Buczka: "Polacy na Litwie są na wskroś przeniknięci kulturą narodową i patriotyzmem, którego powinnyśmy się od nich uczyć. Uczestnicząc w rozpoczęciu roku szkolnego w polskich szkołach (....) byliśmy świadkami jak dzieci tańczyły poloneza i mazura. Czy jest to do pomyślenia w szkołach w Polsce? Odpowiedź pozostawiam czytelnikom kroniki.\n2 września orkiestra wystąpiła podczas uroczystej Mszy Św. w Kościele pod wezwaniem Św. Ducha w Wilnie, w którym znajduje się obraz Miłosierdzia Bożego namalowany wg wskazówek św. Faustyny Kowalskiej.\nTego samego dnia muzycy wystąpili w Domu Polskim w Wilnie. Uwagę muzyków przykuwała sala koncertowa Domu Polskiego- Centrum Kultury Polskiej. Piękne i estetyczne wnętrze przyciągnęło słuchaczy wypełniając salę po brzegi. Szczególne zainteresowanie wzbudziła w słuchaczach muzyka będąca odzwierciedleniem folkloru Górnego Śląska. Muzykom podziękowano gromkimi brawami. Po koncercie w Domu Polskim członkowie orkiestry i towarzyszący im w podróży goście spotkali się ze starostą Wilna i radnymi miasta.\nNiezapomniane chwile towarzyszyły orkiestrze podczas występu w Ostrej Bramie przed wizerunkiem Matki Boskiej Ostrobramskiej. Uwagę muzyków przykuł tu cudowny obraz madonny.\nPodczas trzydniowego pobytu w Wilnie muzycy mieli okazję zobaczyć osobliwości tego pięknego miasta m.in. Kościół Matki Bożej na Piaskach, cmentarz na Rosie z grobem matki Marszałka Piłsudskiego i jego sercem, spacerowali po ulicach Starego Miasta ( tu zwróciliśmy uwagę na estetyczne elewacje kamienic). Zwiedzili także wnętrze kościoła "Św. Jana" z XV w., którego dzwonnica mierzy 68 metrów wysokości. W kościele tym zachwyt wzbudziło "Drzewo Życia" - złoty krzyż w postaci drzewa na którym wisi ukrzyżowany Jezus. W trakcie spaceru ulicami miasta muzycy uwiecznili się na zdjęciu przed Pałacem Prezydenckim. Zobaczyli także dom z 1822r., w którym mieszkał Adam Mickiewicz, renesansowy Kościół św. Michała zbudowany w 1625r., Archikatedrę Wileńską ozdobioną delikatnymi ornamentami.\nZ Wilna orkiestra wróciła 3 września w późnych godzinach nocnych.\nJuż 08.09.2001r. muzycy uświetnili rodzinny festyn z okazji "Dni Łabęd". Łabędy -dzielnica na uboczu Gliwic boryka się obecnie z wieloma problemami, które są wyznacznikiem sytuacji gospodarczej państwa. Takie kulturalne wydarzenia odciągają ludzi od problemów dnia codziennego, dodają radości szaremu życiu.\nW brzydki i chłodny dzień 16 września wystąpiliśmy na koncercie z okazji 90 lat parafii NMP "Wspomożenie wiernych", który zorganizowano w murach nowego kościoła w Sośnicy. Pierwotnie zakładano, że impreza odbędzie się w nowo wyremontowanej muszli koncertowej w Sośnicy. Jednakże nie pozwoliła na to pogoda.\nBogaty i dynamiczny repertuar zaprezentowany przez nasz zespół podobał się licznie zgromadzonym ale zziębniętym parafianom. Iga Karmańska i Jerzy Musiał śpiewając w duecie piosenkę "Pratty Woman" rozgrzali słuchaczy tych młodszych i starszych. W przerwie koncertu dla dzieci przygotowano gry i zabawy mobilizując dzieci do pozytywnej rywalizacji.\n90-leciu parafii w Sośnicy poświęcony jest artykuł, jaki ukazał się w "Gościu Niedzielnym" z 30.09/2001 (39/492).\n22 września orkiestra wystąpiła podczas Dożynek zorganizowanych na działkach "Róża Górnika", które znajdują się w starej części dzielnicy Sośnica zamieszkiwanej głównie przez pracowników i emerytów Kopalni KWK "Sośnica".\nTego samego dnia orkiestra wystąpiła na rozpoczęciu sezonu piłkarskiego w Hali Sportowej w Sośnicy na meczu piłki ręcznej.\n27.09.2001r. w Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu odbyła się galowa uroczystość z udziałem m.in. Prezydenta miasta Zabrza, radnych, ludzi kultury i sztuki oraz sponsorów z okazji Krajowej Wystawy Filatelistycznej pt. "Przemysł i technika".\nW półgodzinnym prologu wystąpiliśmy w repertuarze propagującym nasz rodzimy folklor. Ze względu na małe gabaryty sali zmuszenie byliśmy (oczywiście w grę wchodziła siła perswazji pana dyrygenta Lesława Podolskiego) do szczególnej dbałości o dynamikę piano i mezzopiano . Po koncercie rozpoczęto część oficjalną, podczas której rozdano nagrody osobom, których prace filatelistyczne zostały wyróżnione, wygłaszano przemówienia, składano podziękowania , odczytywano listy gratulacyjne od osób prywatnych i instytucji. Po części oficjalnej zorganizowano bankiet i możliwość zwiedzania tak cennej wystawy.\n29 września z okazji 75-lecia SP nr 15 w Gliwicach- Sośnicy odprawiono uroczystą Mszę Św. podczas której zabrzmiały dźwięki wydobywane przez muzyków orkiestry KWK "Sośnica". Po nabożeństwie zorganizowano festyn, na którym zagraliśmy utwory polskie i śląskie. Muzyka trafiała prosto w serca słuchaczy zwłaszcza starszego pokolenia, które odczuwa, iż ciąży na nim ogromny obowiązek przekazywania tradycji muzykowania młodszym. Wedle przysłowia "Czym skorupka za młodu...."\nTego samego dnia po południu w Czechowicach bawiono się podczas Pikniku zorganizowanego przez Telewizję w Katowicach. Relacje z tej imprezy na bieżąco przekazywała telewizyjna "trójka". Orkiestra wystąpiła na dużej estradzie grając muzykę bądź towarzysząc wokalistce Ingridzie Karmańskiej. Po naszym występie na scenie pojawiła się Maryla Rodowicz\nW październiku dyrygent Orkiestry KWK "Sośnica" narzucił muzykom dynamiczne tempo pracy zwracając uwagę na konieczność skupienia się podczas prób, gdyż czasu do uroczystości barbórkowych zostało niewiele. Na pulpitach znalazły się znane i lubiane pieśni biesiadne. Należało je mówiąc językiem muzycznym odświeżyć i połączyć z głosem zespołu wokalnego "Marion", składającego się z kilku młodych dziewczyn pod dyrekcją Mariana Dragona. Na próbach nie zabrakło też współpracującej z orkiestrą Ingridy Karmańskiej, której głos i sceniczny profesjonalizm urzeka melomanów muzyki orkiestr dętych.\n7 października w 72 rocznicę konsekracji kościoła Najświętszej Maryi Panny Wspomożenie Wiernych w Sośnicy odprawiono uroczystą Sumę w oprawie muzycznej naszej orkiestry. W czasie Mszy Św. modlono się w intencji wszystkich parafian a uroczystość nawiązywała do trwających obchodów jubileuszu parafii. Szerzej o jubileuszu czytamy w "Wiadomościach parafialnych" nr 9/2001.\nTego samego dnia na stadionie w Ostropie orkiestra wystąpiła podczas ligowych rozgrywek piłkarskich. Przybyłych na mecz kibiców przywitały marsze oraz muzyka, która często określa się jako: "łatwą, lekką i przyjemną".\nMax Kops - jubilat o jakże pięknym sędziwym wieku obchodził w dniu 12 października 90 urodziny, podczas których orkiestra zagrała gromkie i serdeczne "Sto lat".\nDzień następny przeszedł do historii orkiestry pod znakiem muzykowania i dopingowania zespołu piłkarek ręcznych z Sośnicy na międzynarodowym meczu z Holandią. Hala sportowa huczała wrzawą, krzykami i odgłosami bębna z towarzyszeniem trąbki, na której ze swoistym wdziękiem grał prezes orkiestry pan Ryszard Buczek.\n16 października spotkaniem z emerytowanymi górnikami kopalni rozpoczęły się uroczystości barbórkowe w pawilonie BHP. To na tym koncercie zaprezentowaliśmy pieśni i piosenki biesiadne z towarzyszeniem nowo współpracującego z nami zespołu wokalnego "Marion". Śpiew i muzyka jaka rozbrzmiewała ze sceny umilała spotkanie zasłużonym górnikom kopalni, łączyła ich we wspólnym śpiewie i konkursach. W przerwie koncertu zaproszono nas na pyszny posiłek, na którym nie zabrakło tradycyjnych śląskich klusek i rolady. Syci i zadowoleni oddawaliśmy się ulubionej, hobbystycznej czynności jaką jest granie, muzykowanie i śpiew.\nKolejne próby obfitowały w jeszcze większe wymagania dyrygenta Lesława Podolskiego. W tym miejscu pokuszę się o małą dygresję. W momencie połączenia się Orkiestry KWK "Sośnica" z Orkiestrą KWK "Gliwice" w jedną "muzykującą komórkę" wymagania nowego dla części muzyków dyrygenta przerastały wielu z nas. Nowy repertuar był ogromny i jak się nam wydawało niezwykle trudny. Dzisiaj już niewielu pamięta próby, na których w świetle ciszy indywidualnie popisywaliśmy się umiejętnością zagrania trudnego fragmentu ćwiczonego utworu. Postawa pana Podolskiego zmuszała nas do wytężonej pracy. Dziś widać jej efekty.\nPrzygotowywaliśmy się do koncertu z okazji 15-lecia reaktywowania Okręgu Gliwicko-Zabrskiego PZCHiO. W repertuarze jaki wykonaliśmy 20 października w Auli Politechniki Śląskiej podczas preludium imprezy znalazły się dwie nie należące do najłatwiejszych pozycje muzyczne: Festive Ode - Rexa Mitchela, oraz Power Play - Manfreda Schneidera. Na scenie rozbrzmiewał także śpiew Akademickiego Chóru Politechniki Śląskiej pod batutą Czesława Freunda, Chóru "Rezonans Con Tutti" z Waldemarem Gałązką na czele, Akademickiego Zespółu Muzycznego Politechniki Śląskiej któremu przewodzi pani Krystyna Krzyżanowska - Łoboda oraz Orkiestra Dęta KWK "Makoszowy". Na marginesie pragnę przypomnieć iż, od nie dawna prezesem Gliwicko-Zabrskiego Okręgu PZCHiO jest pan Ryszard Buczek - prezes naszej orkiestry. Imprezę zakończono rozdaniem pamiątkowych dyplomów, które z ogromnym zaangażowaniem przygotowali "bliźniacy" naszego zespołu - pan Ryszard i pan Lesław.\nTym trudnym ale jakże ambitnym koncertem zakończyliśmy październikowe muzykowanie.\n8 listopada podczas próby przygotowano musztrę paradną do uroczystości z okazji Odzyskania przez Polskę Niepodległości. Rytmiczne kroki muzyków łączyły się z brzmieniem marsza. Dyrygent pan Kazimierz Studziński buławą wskazywał dobrze muzykom znane komendy, nabicia, zerwania i zatrzymania. Ćwiczenia niemalże wojskowe przypominały wszystkim o dniu 11 listopada. To właśnie w ten dzień od kilkunastu lat w dowód pamięci za trud żołnierski i poległych w ciężkich bojach za ojczyznę spotykają się mieszkańcy Gliwic w Katedrze by w uroczystym korowodzie prowadzonym przez Orkiestrę KWK "Sośnica" udać się pod Pomnik Marszałka Józefa Piłsudskiego. W tym miejscu kończą się główne uroczystości listopadowe ale orkiestra jedzie dalej....Fanfary rozbrzmiewają na cmentarzu francuskim. Tam tradycyjnie oddaje się honory poległym żołnierzom francuskim i polskim.\n23 listopada i 30 listopada na Wydziale Górnictwa i Geologii Politechniki Śląskiej odbyły się uroczystości jak zwykle przygotowywane z wielkim pietyzmem. Pierwsza z okazji immatrykulacji osób, które 50 lat temu rozpoczynały studia na tym Wydziale, druga poprzedzona próbą, na którą zaproszono fanfarzystów i werblistów naszego zespołu, z uroczystościami barbórkowymi. W holu Wydziału orkiestra brzmieniem dynamicznej muzyki witała przybywających na uroczystość zaproszonych gości. Wśród prezentowanych utworów znalazł się niemiecki górniczy hymn, który zrobił duże wrażenie na gościach przyjezdnych z Niemiec. Nie zabrakło serdecznych oklasków, które przecież tak lubimy. Główne uroczystości znalazły swoje miejsce w Auli Wydziału gdzie rozbrzmiewały rytmy werblistów naszej orkiestry oraz fanfary trąb. Po przybyciu gości orkiestra zaintonowała Hymn państwowy, po którym z przemówieniem wystąpił dziekan prof. Marian Dolipski. Ceremonii wręczenia odznaczeń i wyróżnień towarzyszyły uroczyste fanfary. Tradycyjnie według skrupulatnie przygotowanego scenariusza odbył się "skok przez skórę", po którym zabrzmiał hymn "Górniczy stan". Ukoronowaniem imprezy stał się występ zespołu "Dąbrowiacy". Na zakończenie orkiestra zagrała śląską melodię "Karolinka", w rytmie której zaproszeni goście udali się do sali Rady Wydziału.


Optymizm zza Odry dla SAXO:USDPLN autorstwa Internetowykantor — TradingView\nBeyond Technical Analysis EUR pln zew chiny stopyprocentowe budownictwo niemcy\nbeyondta eur pln zew chiny stopyprocentowe budownictwo niemcy\nIndeks instytutu ZEW okazał się wyjątkowo optymistyczny. Wyniósł niemal 20 punktów powyżej oczekiwań, a dodatkowo był to najlepszy odczyt od ponad 5 lat.\nWczoraj poznaliśmy odczyt instytutu ZEW. Indeks wyniósł 51 pkt wobec oczekiwanych 32 pkt. Oznacza to, że niemieccy przedsiębiorcy podchodzą znacznie bardziej optymistycznie do sytuacji, niż sądzono. Jest to najlepszy wynik od ponad 5 lat świadczący o tym, że nasi zachodni sąsiedzi spodziewają się poprawy koniunktury w nadchodzących dwóch kwartałach. To (plus zapowiadany duży program pomocowy) jest również bardzo dobrą wiadomością dla Polski, która zwyczajowo korzysta na dobrej koniunkturze u głównego partnera handlowego. Euro reagowało umacnianiem się względem dolara.\nWczoraj poznaliśmy dane na temat budowy domów za oceanem. Jak nietrudno się domyślić oczekiwania analityków były raczej pesymistyczne, zarówno pod kątem pozwoleń na budowę jak i rozpoczętych budów. Dane nie były aż takie słabe, ale są wyraźnie słabsze od standardowych poziomów. Wynika to ze wspomnień jak silny cios sektor nieruchomości otrzymał w trakcie poprzedniego kryzysu.\nChińczycy nie zmieniają stóp procentowych\nDzisiaj rano poznaliśmy decyzję Ludowego Banku Chin w sprawie stóp procentowych. Pozostały one na niezmienionym poziomie 3,85%. Warto zwrócić uwagę, że w przypadku Chin realnym problemem jest zadłużenie zarówno gospodarki jak i społeczeństwa, stąd stopy procentowe utrzymywane są tam na relatywnie bardzo wysokim poziomie, biorąc pod uwagę inne państwa o zbliżonym poziomie PKB na mieszkańca.


> Pokoik dziecięcy>Mebelki>Łóżeczka\nDzieci najbezpieczniej czują się w środowisku, które przypomina im pobyt w brzuchu mamy. Dlatego też rozmiar kołyski został dostosowany do ok. 6 miesiąca życia (maks. 8 kg)\nŁóżeczko turystyczne czarny Light Babybjorn\nSkładane łóżeczko czarny Light, idealnie sprawdzi się zarówno w domu, jak i w podróży.\nMaterac Lola/Emil Bermbach Handcrafted\nŁóżeczko 60x120 cm Grey Done by Deer\nŁóżeczko70x140 cm marki Done by Deer zapewni dziecku wygodny, spokojny oraz bezpieczny sen.\nŁóżeczko dostawne aluminiowe Uno 2w1...\nŁóżeczko dostawne Neste Kinderkraft grey...\nŁóżeczko dostawne Neste marki Kinderkraft zapewni spokojny sen i poczucie bezpieczeństwa zarówno maluchowi, jak i rodzicom.\nŁóżeczko dostawne Neste beżowe Kinderkraft\nŁóżeczko dostawne Neste beżowe marki Kinderkraft zapewni spokojny sen i poczucie bezpieczeństwa zarówno maluchowi, jak i rodzicom.\nŁóżeczko turystyczne SOFI 4w1 Kinderkraft\nŁóżeczko turystyczne SOFI 4w1 marki Kinderkraft idealnie sprawdzi się zarówno w domu, jak i w podróży dzięki kompaktowym rozmiarom.\nŁóżeczko Lovi 3w1 szare Kinderkraft\nŁóżeczko Lovi 3w1 beżowy Kinderkraft\nWielofunkcyjne łóżeczko turystyczne 2w1...\nWielofunkcyjne łóżeczko turystyczne 2w1 idealnie sprawdzi się zarówno w domu, jak i w podróży.


To, co zdaję sobie sprawę o Szyfr Promocyjny Betclic - PERRAM & TIMMINS - Funeral\nTo, co zdaję sobie sprawę o Szyfr Promocyjny Betclic\nDlatego też propozycja została przyjęta tak serdecznie przez wszystkich, dla których legalny bukmacher Betclic zrobił wielką przyjemność, oferując taki naturalnie bonus. Wskazując kody promocyjne uzyskamy zakład bez ryzyka w kwotę 550 PLN. Aby uzyskać taką kwotę, powinniśmy wpłacić 625 PLN, gdyż część zasobów pokrywana wydaje się na podatek od zabawy. Jeśli nasz zakład zostanie przegrany, uzyskamy od Betclic nasze środki na rachunek rozliczeniowy bonusowe, które musimy obrócić sześciokrotnie.\nŻe operator chętnie korzystał z narzędzi afiliacyjnych.\nNa jego zatwierdzeniu, było dodatkowe 30 dni na rotacja.\nW ten sposób powiększa się również ranking bukmacherów online w serwisie zagranie. com.\nWarto rozumieć także, jakim sposobem zagrać zbytnio bonus jak i również go wypłacić.\nObecnie wpłacając swój 1-wszy depozyt, jesteśmy wstanie liczyć na odebranie zakładu bez ryzyka do 550 złotych, które zostaną nam zwrócone, o ile kupon jest przegrany.\nJeżeli system kodowania promocyjny nie zostanie wpisany w trakcie zakładania konta, nie zostanie już następnie możliwości swoim wpisania. Konsumenci bukmachera Betclic mogą liczyć na większe wygrane za sprawą wyższych kursów. Bukmacher wybiera polecane wydarzenia sportowe oraz oferuje premię kursową. Dzięki temu obstawienie kuponu przy Betclic stanie się najbardziej rentowne. Co szczególnie istotne, nie musimy tworzyć specjalnych bonów, by skorzystać z premii kursowej. Są ów lampy dostępne również w przypadku zakładów pojedynczych, jak i wielokrotnych.\nSystem kodowania Promocyjny Betclic: Jak odnaleźć to tanio\nBet. pl – Doskonała witryna o bukmacherach w naszym kraju. Wystarczy należycie przejść przebieg rejestracji, ażeby nasze rachunek rozliczeniowy tymczasowe pozostało utworzone. Przed złożeniem pierwszego depozytu nie trzeba przechodzić pełnej weryfikacji informacji. To niejedyna promocja, jaka czeka na aktywnych odbiorców. Cały nieprzeceniony asortyment 4F taniej wraz z kodem rabatowym.\nJest to pewien z lepszych cashbacków w polsce bukmacherskim. Betclic chce na bieżąco rozszerzać swoją podaż promocyjną. Za sprawą tego, możemy liczyć na wiele interesujących okazji służące do zgarnięcia potężniejszej wygranej. Sporym pozytywem są bez wątpienia turnieje dla najbardziej aktywnych graczy, które pozwalają powalczyć o duże pieniądze, oraz pakiety wyjazdowe na ważne wydarzenia sportowe. Mamy również kod bukmachera z premiami do warsztatów wielokrotnych, nową funkcję cashout oraz Betclic TV, jak i również szeroką paletę ofert okresowych.\nPrzy krajach takich, jak Francja, Niemcy, bądź Hiszpania bukmacher dostarcza mniej więcej 4-7 rozgrywek w dane Państwo. Mniej znane kierunki – Filipiny, bądź Kazachstan posiadają po jednej lidze. Jak swobodnie zauważyć Betclic to elita polskiego branży pod względem liczby dostępnych sportów. A jakim sposobem się przedstawia ilość rozgrywek w danych empirycznych dyscyplinach?\nMusisz wciąż zatwierdzić limity i możesz zacząć zabawę z zakładami.\nOprócz propozycji powitalnej, dostępnej dla internautów korzystających z kodu reklamowego, Betclic przygotował również bonusy dla stałych klientów.\nDziś Betclic oferuje zakład bez ryzyka do 200 zł.\nBukmacher od wielu lat związany z naszym rynkiem, jednak podobnie jak sporo innych, obcych firm, zobligowany przerwać świadczenie usług ze względu na obowiązującą ustawę hazardową.\nWyjątkowe co należy zrobić to zarejestrować własne konto jak i również wpisać Betclic kod promocji „B550” przez co nasz premia na cashback do 550 zostanie aktywowany.\nDumny sponsor ma możliwość także promować siebie na stadionach i używać https://oderkaopole.pl/betclic-kod-promocyjny/ wizerunek siatkarzy jak i również logo Naszego Związku Piłki Siatkowej aż do celów promocyjnych. Jeśli chodzi o cyfrę rynków zdarzeń to ich liczna nie wydaje się być imponująca. Przy ciekawszych turniejach możemy odnaleźć około 20 rynków zdarzeń. Uzupełnij drugą witrynę formularza. Na kolejnej stronie należy wpisać swój PESEL, numer komórki i odnośnik zameldowania.\nW tej chwili, nie musisz każdorazowo wpisywać swojego loginu i hasła. Śmiało korzystaj z zakładów live przy Betclic w żywo.\nBetclic oznacza mnóstwo benefitów, w tym suplementarnych bonusów i promocji bądź nagród osobliwych.\nKonto zastępcze bez dowodu pozwoli Tobie grać przez 90 dób lub służące do limitu stawek 5000 zł.\nBukmacher chce, aby jakikolwiek dostępny premia Betclic spełniał oczekiwania chociażby najbardziej wymagających użytkowników.\nDobrze by było, żeby bukmacher zdecydował się na wprowadzenie ogromniejszej różnorodności. Polscy gracze istnieją już przyzwyczajeni do egzystencji metod jak na przykład Skrill, Neteller czy Paysafecard. Obecna na Betclic oferta spełni raczej tylko fanów najbardziej klasycznych i typowych rodzajów deponowania pieniędzy u buka. Jak znamy, bukmacherzy nie mogą przewodzić działalności kasynowej. Gracze dostali jednak możliwość korzystania z gier karcianych, któe imitują chociażby Scrable, BlackJacka bądź Wojnę. Po tego typu rozgrywce możemy obstawiać, które kompozycje okażą się wygrane. Nie wcielamy się w funkcje klienta na stole, pozostanie nam obstawianie zwycięskich kart.


Nowe tablice trwania życia Polaków. Jakie mają znaczenie dla… - StrzelecOpolski\nNowe tablice trwania życia Polaków. Jakie mają znaczenie…\nW ostatnich dekadach tablice nie zawsze wskazywały, że życie Polaków się wydłuża. Między 1960 r. a 1990 r. przeciętne trwanie życia poprawiło się nieznacznie, zwłaszcza w przypadku mężczyzn. Były lata wzrostu i spadku. Na początku tego okresu wynosiło ono 15,9 lat dla 60-letnich mężczyzn i 18,7 lat dla 60-letnich kobiet, a na końcu – odpowiednio 15,3 i 20 lat. Jednak po 1990 r. czyli od czasu transformacji ustrojowej sytuacja zaczęła się poprawiać. W ciągu ostatnich 30 lat spadki odnotowano zaledwie sześć razy, w latach: 1991, 2003, 2015, 2017 i 2018 r., a także w 2020 r. Średnie dalsze trwanie życia 60-latków wzrosło jednak w tym czasie do 19,3 lat, a 60-latek – do 24,2 lat. To ogromny postęp.\nNajnowsza tablica trwania życia pozwala obliczyć emeryturę 60-latka wyższą o 5,6 proc., a 65-latka o 6,5 proc. niż na podstawie poprzedniej tablicy. W przypadku 60-latki z kapitałem 500 tys. zł emerytura wyniesie 2018,57 zł, czyli o 106,52 zł więcej. W przypadku 65-latka z takim samym kapitałem emerytura wyniesie 2447,38 zł, co daje wzrost o 149,59 zł. Zyskają także osoby, które w poprzednich latach zdecydowały się odroczyć decyzję o przejściu na emeryturę. Na przykład osoba z kapitałem 0,5 mln zł, która w kwietniu 2020 r. ukończyła wiek emerytalny, jeszcze rok temu mogła liczyć, że jeśli odroczy emeryturę o rok, zyska 3,6 proc. na wysokości miesięcznego świadczenia tylko dzięki średniemu dalszemu trwaniu życia. A przy tych wyliczeniach nie uwzględnia się jeszcze efektu wynikającego z opłacenia dodatkowych składek i waloryzacji, które procentową korzyść podnoszą do kilkunastu procent. Dzięki nowej tablicy GUS potencjalny emeryt zyska jednak więcej, bo aż 9,6 proc (różnica 5,9 pkt proc.). Analogiczny przykład dla 65-letniego mężczyzny ukazuje wzrost korzyści o 11,0, a nie o 4,0 proc. (różnica 7,0 pkt proc.).


Turmalin PY-20 - Informacja\n(PY-20: dp. 750; 1,154'; m. 26'6"; dr. 10'6", s. 13 k.;\nkpl. 161; a. 2 3", 4 .50-car. mg., 2 dct.)\nTurmalin (PY-20) — jacht zbudowany w 1930 r. w Bath w stanie Maine przez Bath Iron Works jako Sylvia — został zakupiony przez marynarkę wojenną 16 maja 1941 r. od Logana G. Thomsona. 23 czerwca wszedł do Marine Basin Co. w Brooklynie w celu konwersji, po czym udał się do New York Navy Yard, gdzie 19 września 1941 r. został przyjęty do służby jako Tourmaline (PY-20), por. komdr. Dowódca Charles E. Judge, USNR.\nPrzebudowany jacht opuścił port w Nowym Jorku 2 października i przybył do Norfolk w Wirginii dwa dni później. Operowała w Hampton Roads w ciągu dwóch pozostałych miesięcy, kiedy Stany Zjednoczone pozostawały technicznie w stanie pokoju. Po japońskim ataku na Pearl Harbor, przeprowadziła pierwsze patrole wojenne u wschodniego wybrzeża w Norfolk i Charleston w Karolinie Południowej.\nNa początku roku 1942 zastał Tourmaline działającego między Norfolk a Key West na Florydzie. 29 czerwca opuścił Key West, by eskortować konwój statków handlowych do Norfolk. W drodze powrotnej do Charleston pomogła Landedowne (DD-486) w nawiązaniu kontaktu podwodnego; ale żaden statek nie zdołał zlokalizować podejrzanego U-Boota. Jacht przypłynął do Charleston 5 lipca. Jej następna misja wymagała od niej eskortowania konwoju do Brytyjskich Indii Zachodnich. Dotarł do Trynidadu ze swoimi podopiecznymi 26 lipca i patrolował okolice do początku sierpnia, po czym 12 tego miesiąca popłynął do Key West.\nPo rejsach patrolowych na wodach Florydy wypłynął z Key West 27 października w kompanii z SC-499, SC-641 i SC-675 — w celu eskortowania pięciu statków handlowych do Hawany na Kubie. Turmalin następnie udał się do Nowego Jorku, gdzie przybyła 7 listopada. Wrócił do Zatoki Guantanamo na Kubie 19 grudnia, ustanawiając schemat, który przetrwał przez większą część swojej późniejszej służby, w której eskortował konwoje między Nowym Jorkiem a portami na Karaibach. 13 grudnia 1942 roku, pięć dni poza Nowym Jorkiem, podwodny sprzęt dźwiękowy Tourmaline odbił się silnym metalicznym echem. Przyspieszyła do ataku i zrzuciła trzy bomby głębinowe, zanim jej przekładnia sterowa została uszkodzona. Zmuszona do sterowania silnikami eskorta przerwała pościg, a jej zwierzyna uciekła.\nPo naprawieniu uszkodzeń, Tourmaline wznowił służbę eskortową i kontynuował pracę w konwoju do 25 stycznia 1944 roku. Tego dnia jacht otrzymał rozkaz stawienia się w 1. Okręgu Marynarki Wojennej, gdzie dołączył do Lokalnych Sił Obronnych Marynarki Wojennej z siedzibą w Bostonie w stanie Massachusetts. przez pozostałą część 1944 r. i do czerwca 1945 r. Tourmaline patrolował wody u wybrzeży Massachusetts do końca wojny na Atlantyku.\nWycofany ze służby w dniu 18 lipca 1945 r., Turmalin został tymczasowo złożony w Mystic Shipbuilding Company and Repair Yard', East Boston, Massachusetts. Skreślony z listy marynarki wojennej 13 sierpnia 1945 r. Został przeniesiony do Zarządu Żeglugi Wojennej Komisji Morskiej w dniu 13 sierpnia 1945 r. 3 stycznia 1946. 23 stycznia 1946 Andrzej\nM. Embiricos i Manuel E. Kulukundis z Greek War Relief Association, Inc. kupili jacht pod oryginalną nazwą Sylvia.\nOstateczny przewodnik po zakupach turmalinu\nOstateczny przewodnik po zrozumieniu jakości w turmalinie. Oceniając kolor, wyrazistość, krój i nie tylko. Wszystko co musisz wiedzieć.\nAbsolwent GIA Gemmolog\nAmbasador ICA w Kenii\nWięc co sprawia, że Turmalin jest dobry? Jakie czynniki jakościowe należy wziąć pod uwagę?\nMówiąc prościej, tak jak w przypadku wszystkich kamieni szlachetnych, „4 C” są głównymi czynnikami, które decydują o jakości w Turmalin: KOLOR | PRZEJRZYSTOŚĆ | WYTNIJ | WAGA W KARATACH Przyjrzymy się im szczegółowo jeden po drugim.\nOceniając kolor turmalinu\nJest to szeroki temat, ponieważ turmalin występuje w tak ogromnej różnorodności kolorów, że omawianie każdego typu koloru z osobna wykracza poza zakres tego artykułu. Nie jest to jednak konieczne, ponieważ jakość kolorów wywodzi się z uniwersalnego zestawu zasad. W tym miejscu będziemy używać podejścia GIA (Gemological Institute of America) do kolorowania. GIA podchodzi do koloru za pomocą 3 składników – odcienia, odcienia i nasycenia.\nKiedy oceniasz kolor w Turmalinu, powinieneś spojrzeć na te 3 składniki. Przyjrzyjmy się najpierw Hue.\nZrozumienie odcienia turmalinu\nOdcień to składnik, który ma najmniejszy wpływ na jakość, ponieważ opisuje głównie „odczucie” koloru, które postrzega ludzkie oko. Kolor istnieje wyłącznie jako interpretacja widma światła przez ludzkie oko, gdy przechodzi przez kamień szlachetny.\nNiebieskie turmaliny nazywane są Indicolite, zielone nazywane są Verdelite, czerwone i różowe znane są jako Rubellite.\nTone opisuje od lekkości do ciemności odczucia koloru w kamieniu szlachetnym. Jest to istotny składnik w ocenie jakości koloru turmalinu, podobnie jak w przypadku wszystkich kamieni szlachetnych. Zasadniczo odnosi się do tego, jak ciemny lub jasny wydaje się klejnot dla oka. Poniższy obrazek pokazuje, że zielony turmalin może mieć jasny, średni lub ciemny odcień.\nNiezależnie od koloru turmalinu, chcesz szukać ładnego średniego tonu, nie za ciemnego, nie za jasnego.\nNasycenie koloru w turmalinie\nJest to najważniejszy z 3 elementów przy ocenie jakości koloru w Turmalinu. Odnosi się do tego, jak głęboki/żywy jest kolor.\n„ANALOGIA T-SHIRT” : Używając analogii – jeśli wyobrazisz sobie nowy czerwony T-shirt kupiony w sklepie. Przy pierwszym zakupie jest intensywnie czerwony. Po kilku praniach kolor słabnie, aż stanie się bladą wersją swojego poprzedniego ja. Był bardzo nasycony, gdy był nowy i nienasycony po wielu praniach.\nDlatego oceniając Turmalin pod kątem jakości koloru – im bardziej intensywne/żywe nasycenie koloru, tym cenniejszy kamień.\nCzynniki oświetleniowe i dichroizm wzmacniacza\nŹródło światła, pod którym oglądasz klejnot, może wpływać na kolor, który widzisz, dlatego zawsze dobrze jest sprawdzić turmaliny pod kilkoma źródłami światła przed zakupem. Czerwienie i róże wyglądają lepiej przy żarowym źródle światła, podczas gdy chłodniejsze kolory, takie jak zielenie i błękity, wyglądają lepiej w świetle dziennym lub białym.\nŻadne badanie koloru turmalinu nie byłoby kompletne bez spojrzenia na dichroizm. Turmalin jest kamieniem silnie dichroicznym i jako taki, oś optyczna i oś prostopadła mogą mieć różne kolory.\nZrozumienie czynników jasności w turmalinie\nPonieważ kamienie powstają w naturze, bardzo często mogą w nich powstawać niedoskonałości. Mogą one przybierać różne formy, w tym pęknięcia spowodowane wysokim ciśnieniem, rosnące w nich kryształy tego samego gatunku (lub innych), igły i wypełnione płynem zagojone pęknięcia, zwane „odciskami palców”. Te niedoskonałości wpływają na stopień przejrzystości Turmalinu i musisz wiedzieć, na co zwracać uwagę, oceniając czystość.\nRodzaje inkluzji, które możesz zobaczyć w Turmalin:\nTo całkowicie zależy od koloru turmalinu, na który patrzysz. GIA dzieli kamienie szlachetne na typy w zależności od ich skłonności do zawierania inkluzji. Klejnoty typu 1 to te, które rzadko zawierają inkluzje w naturze, typu 2 to te, które zwykle zawierają inkluzje, a typu 3 to te, które prawie zawsze są zawarte.\nRubellite i Różowy Turmalin to klejnoty Typu 3 i prawie zawsze można oczekiwać, że będą zawierać widoczne dla oka inkluzje, podczas gdy wszystkie inne kolory to Typ 2.\nPoniższa tabela pokazuje, jak kamienie Typu 2 są oceniane pod kątem Clarity.\nOcenianie cięcia w turmalinie\nKiedy mówimy o kroju, nie mówimy o rzeczywistym kształcie Turmalinu. To, czy turmalin jest cięty na przykład jako owalny czy okrągły, nie ma wpływu na jego jakość. Liczy się jakość kroju. W przeciwieństwie do Diamentów, ten obszar 4 C nie jest oceniany na tym samym poziomie. Poniższy obrazek daje dobre wyobrażenie o tym, czego szukać, a czego nie:\nTurmalin arbuzowy „Native Cut” wykazujący złą symetrię i wybrzuszony pawilon obok drobno krojonego turmalinu Rubellite.\nZwróć uwagę na wybrzuszony pawilon na rodzimym wyciętym elemencie po lewej stronie i asymetrię w porównaniu z lepiej wyciętym kawałkiem po prawej stronie.\nZdrowy rozsądek zwycięża. Poszukaj Turmalinu o ładnym symetrycznym kroju, ładnie rozmieszczonych fasetach i dobrym oddawaniu światła. Unikaj kamieni z wybrzuszonymi pawilonami i asymetrycznymi kształtami.\nWaga w karatach w turmalinie\nPodobnie jak w przypadku wszystkich rodzajów klejnotów, turmalin jest rzadszy w większych rozmiarach. Aby klejnot w naturze urósł do dużych rozmiarów, ciepło i ciśnienie muszą pozostać niezmienne przez wiele setek milionów lat.\n„Kryształ klejnotu potrzebuje przestrzeni, aby rosnąć. Jeśli te warunki nie pozostaną stałe\nkryształy klejnotów nie mogą urosnąć do dużych rozmiarów. W związku z tym większe rozmiary są rzadkością i więcej\nPochodzenie i źródła turmalinu\nTurmalin znajduje się w wielu miejscach na świecie, co można zobaczyć na mapie źródeł turmalinu pokazanej poniżej:\nMapa przedstawiająca źródła turmalinu na całym świecie\nGłównymi źródłami turmalinu są:\nOczywiście, jeśli możesz kupować bezpośrednio u źródła, jest to zaletą, ponieważ możesz wyciąć wiele narzutów związanych z łańcuchem dystrybucji.\nCeny turmalinu zależą od kupowanego koloru. Najdroższa odmiana Turmalinu – piękny, rzadki Turmalin Paraiba może kosztować 10 000 USD za karat i więcej, w zależności od wielkości i nasycenia koloru, podczas gdy mniejsze żółte mogą kosztować tylko 50 USD za karat. Spektrum cen jest tak szerokie, jak gama kolorystyczna tego niesamowitego rodzaju klejnotu.\nTurmalin Szorstki / Nieoszlifowany\nTurmalin jest wydobywany na różne sposoby w różnych częściach świata i w zależności od rodzaju źródła. Niektóre źródła są pierwotne, co oznacza, że kryształy są wydobywane bezpośrednio z żyły lub pegmatytu, w którym pierwotnie powstały. Inne są źródłami aluwialnymi, co oznacza, że kryształy turmalinu zostały przeniesione z pierwotnego źródła przez wietrzenie i erozję.\nTurmalin z podstawowego źródła\nTurmalin ze źródeł pierwotnych może nadal mieć swój „kryształowy nawyk”. Co oznacza, że są w swoim pierwotnym kształcie, jaki ukształtowały się w naturze. Wszystkie klejnoty mają system kryształów i kryształowy pokrój, w którym rosną – Turmalin rośnie w sześciokątnym ołówku.\nCzy Turmalin można leczyć lub ulepszać, aby poprawić jego jakość? Odpowiedź brzmi: tak, może. Najczęściej stosowanym leczeniem turmalinu jest ogrzewanie. Zabieg ten jest zwykle stosowany, gdy turmalin ma zbyt ciemny ton i daje jaśniejszy, bardziej atrakcyjny kolor\nInne zabiegi obejmują naświetlanie i olejowanie w celu ukrycia pęknięć, szczególnie w przypadku Rubellitu.\nTurmalin nigdy nie został pomyślnie zsyntetyzowany. Oznacza to, że nigdy nie była uprawiana w laboratorium, więc nie musisz się tym martwić, ale na rynku jest wiele imitacji, w tym zwykłe szkło i różne inne naturalne kamienie szlachetne, takie jak apatyt, topaz i andaluzyt.\nAntony ukończył GG (Graduate Gemologist) w 1998 roku w Gemological Institute of America w Kalifornii, po ukończeniu studiów biznesowych na University of Bath w Anglii. Ma duże doświadczenie w handlu kolorowymi kamieniami szlachetnymi, od ponad 20 lat kupuje surowiec u źródła. Obecnie jest ambasadorem w Kenii dla ICA (International Colored Gemstone Association) w Nowym Jorku, które jest światowym organem zajmującym się kolorowymi kamieniami szlachetnymi.\nObsługa opcjonalnego parametru nadpisania stanu eth_call. (#1921)\nDodaj list_storage_keys przestarzałe listStorageKeys (#1944)\nDodaj net_peers przestarzał netPeers (#1946)\nDodaj trace_replay_transaction, wycofuj traceReplayTransaction (#1949)\nDodaj add_reserved_peer, odrzuć addReservedPeer (#1951)\nDodaj parity.set_mode , odrzuć parity.setMode (#1954)\nDodaj parity.trace_raw_transaction , odrzuć parity.traceRawTransaction (#1955)\nDodaj parity.trace_call , odrzuć parity.traceCall (#1957)\nDodaj trace_filter przestarzały traceFilter (#1960)\nDodaj trace_block, odrzuć traceBlock (#1961)\nDodaj trace_replay_block_transactions, odrzuć traceReplayBlockTransactions (#1962)\nDodaj parity.trace_transaction , odrzuć parity.traceTransaction (#1963)\nDokumentuj nadpisania stanu eth_call. (#1965)\nHistoria Turmalinu Maine\nRok 1820 był jednym z najważniejszych lat w historii Maine’s. W tym roku Maine otrzymało państwowość i stało się 23. stanem w Stanach Zjednoczonych Ameryki. W tym samym roku w górach zachodniego Maine odkryto turmalin.\nAugustus Choate Hamlin, syn Eliasza Hamlina, jednego z pierwotnych odkrywców, spędził większość swojego życia na odkrywaniu góry Mica w poszukiwaniu ukrytych tam skarbów. Starannie udokumentował również pracę swojego ojca, a także swoich i innych, a jego Historia Mount Mica, opublikowana w 1895 roku, daje nam pełny opis oryginalnego odkrycia – w opisie tak żywym, że jest to naprawdę link wstecz w czasie, do tej jesieni 1820 roku. Jego dzieło jest z wdzięcznością uznawane za główne źródło naszych informacji dotyczących odkrycia turmalinu w Maine.\nOdkrycia tego dokonało dwóch studentów, którzy zainteresowali się mineralogią i którzy spędzali dużo wolnego czasu na poszukiwaniu minerałów wśród odsłoniętych półek skalnych i gór wokół wioski Paris w stanie Maine.\nPóźną jesienią 1820 roku, w jeden z pogodnych, spokojnych dni, Elijah Hamlin i Ezekiel Holmes zaczęli badać pasmo wzgórz, które tworzyły wschodnią granicę miasta Paryża i rozciągały się na północny zachód.\nWiększość dnia spędzili na górze Mica, części grzbietu górskiego na południe od wioski, i schodzili zachodnie pochylenie w drodze do domu, dokładnie w chwili, gdy słońce zachodziło za wielkim pasmem Białej Góry, pięćdziesiąt mil lub więcej na zachodnim horyzoncie. Młody Hamlin zawahał się przez chwilę na szczycie wzgórza, by nacieszyć się fascynującą sceną, która rozpościerała się przed nim, a kiedy skręcił na wschód, by jeszcze raz spojrzeć na las i góry za nim, żywy blask zieleni błysnął od obiektu na Korzenie drzewa przewrócone przez wiatr i przykuły jego wzrok.\nPosuwając się do tego miejsca, znalazł przezroczysty zielony kryształ leżący luźno na ziemi, który wciąż trzymał się korzenia powalonego drzewa. Uczeń z zapałem chwycił lśniący klejnot i zawołał do swojego towarzysza, który już minął zbocze wzgórza i znajdował się w pewnej odległości w dół zbocza. Po zbadaniu nowo odnalezionego skarbu uczniowie starannie przeszukali okoliczną glebę w poszukiwaniu innych okazów, ale szybko narastający zmierzch wkrótce zmusił młodego mineraloga do zaniechania poszukiwań. Postanowili jednak wrócić wcześnie następnego ranka i kontynuować eksplorację, ale w nocy zerwała się burza i przykryła wzgórze i przyległe pola grubym płaszczem śniegu, który pozostał do następnej wiosny.\nGdy tylko zimowy śnieg roztopił się i odsłonił wzgórze i jego boki, uczniowie ponownie powrócili do poszukiwań, i tym razem z sukcesem. Poszli prosto na nagą półkę, która wyrasta na czubku wzgórza i której nie oglądali podczas poprzedniej wizyty, zanim ogarnęła ich ciemność. Kiedy wspinali się po skale, byli zdumieni, widząc wiele kryształów i fragmentów kryształów, leżących luźno na nagich półkach i migoczących w promieniach słońca. Tych starannie zebrali i wyśledzili innych do ziemi poniżej półki, a która powstała z rozkładu skały, skwapliwie odkopali ziemię w poszukiwaniu ukrytego skarbu. Trzydzieści lub więcej kryształów o niezwykłej urodzie i przejrzystości nagrodziło pracę uczniów, a z mieszanymi uczuciami radości i zachwytu trzymali ich w promieniach słońca i podziwiali ich różne odcienie zieleni, czerwieni, bieli i żółci. różne odcienie. Rzeczywiście, natknęli się na jedno z najbogatszych i najrzadszych laboratoriów przyrody.\nWieść o odkryciu rozeszła się wśród mieszkańców wioski i wielu z nich pospieszyło na miejsce i zabezpieczyło kilka wspaniałych okazów jako trofea lub pamiątki, jednak dokładna natura odkrycia była wciąż nieznana, nawet pierwotnym odkrywcom. Kilka okazów zostało wysłanych do profesora Uniwersytetu Yale Benjamina Sillimana i dopiero wtedy zostały zidentyfikowane jako turmalin. Opisy najwcześniejszych klejnotów zostały opublikowane przez Hamlina w 1826 roku, ujawniając jego umiejętności jako kompetentnego mineraloga-amatora. W 1822 r. młodsi bracia Hamlina, Cyrus i Hannibal (późniejszy wiceprezydent Abrahama Lincolna), nie będąc jeszcze nastolatkiem, pożyczyli kilka narzędzi do piaskowania, dokonali prymitywnego wybuchu i otworzyli wgłębienie w litej półce, szukając kryształów poza tymi pierwotnie znaleziony na powierzchni lub przez powierzchowne kopanie. Ich wysiłki zostały wielce nagrodzone, z jednymi z największych i w tym czasie najwyższej jakości okazów, jakie dotychczas odkryto. Zebrali ponad dwadzieścia kryształów o różnych zielonych i czerwonych kolorach, niektóre większe niż dwa cale długości i cal średnicy.\nWieści o odkryciu turmalinu krążyły szybko, a Góra Mika wkrótce stała się znana jako główne miejsce w Ameryce Północnej dla minerałów o tak wielkiej różnorodności i bogactwie.\nTurmalin jest wydobywany w Maine już od prawie 200 lat, a mimo to dzisiaj góra Mika jest nadal uważana za mającą największy potencjał do dodatkowej produkcji kryształów i klejnotów. Poważnych odkryć dokonano tam dopiero w 1978 roku, kiedy we wgłębieniu wielkości grejpfruta znaleziono niezwykły kawałek kryształu wysokiej jakości, – jeden z wyciętych z niego kamieni był wspaniałym 256-karatowym nieskazitelnym niebiesko-zielonym klejnotem, który jest 4-5 razy większy niż poprzedni “największy-najlepszy” klejnot z tej miejscowości.\n1972 – Odkrycie światowej klasy\nGóra Plumbago była miejscem odkrycia w 1972 roku, które jest obecnie uznawane za największe znalezisko klejnotów w Ameryce Północnej. Znanego obecnie odkrycia dokonali George Hartman, Dale Sweatt i James Young w sierpniu 1972 roku, a po wstępnym wydobyciu i eksploracji firma Plumbago Mining Corporation została zorganizowana przez Hartmana, Sweatta i Deana McCrillisa. Uzyskali dzierżawę od International Paper Company, wynajęli Franka Perhama i wznowiono poszukiwania klejnotów turmalinowych, co zaowocowało w październiku 1972 r., otwierając serię kieszeni, które okazały się bogatsze niż jakiekolwiek wcześniej odkryte w Maine i być może gdziekolwiek na świecie.\nOperacje wydobywcze na górze Plumbago trwały do 1974 roku, a szczegóły wczesnych znalezisk są dostępne w żywych opisach znalezionych w dzienniku dziennym Deana McCrillisa i # 8217:\n“Poniedziałek, 23 października 1972 – Dzisiaj mocno padało, ale nadal pracowaliśmy i rozwijaliśmy kieszeń znalezioną poprzedniej nocy. Wykopano wiele dużych i raczej ładnych turmalinów. Wygląda na to, że ta kieszeń może być większa niż myśleliśmy.\nWtorek, 24 października 1972 – Pogoda załamała się bardzo zimno i bezchmurnie. Wystrzeliłem dwa strzały, aby powiększyć wejście do kieszeni i spędziłem większość poranka na sprzątaniu wokół kieszeni. Około południa mogliśmy zajrzeć do kieszeni i byliśmy niezwykle zadowoleni i podekscytowani, widząc ogromny pokaz turmalinu. Wydobyliśmy koszyk dużych kryształów turmalinu, niewiele dobrej jakości klejnotów, ale piękny kolor. Wyszliśmy dziś wieczorem z pewną nadzieją.\nŚroda, 25 października 1972, – Fred i Dale kontynuowali pracę nad otwartą wczoraj kieszenią, wyczyścili resztki w kieszeni i zbadali, czy idzie dalej. Frank i ja przeszliśmy za róg i wierciliśmy w dnie wykopu, w którym znajdowało się wysypisko. Szybko weszliśmy do czegoś, co wyglądało na kolejny obszar z kieszeniami i po ostrożnym wysadzeniu otworzyliśmy kieszeń najlepszego turmalinu, jaki do tej pory widzieliśmy. Kryształy były splecione w koszmarną plątaninę podobną do „pałeczek do zbierania” i były pokryte tłustą czarną warstwą plamy manganowej. Od czasu do czasu wyciągaliśmy kryształ i myliśmy go w kałuży wody tylko po to, by upewnić się, że to naprawdę turmalin, który znaleźliśmy… Mimo że kopalnia jest całkowicie oznaczona napisem “Zakaz wstępu” i &# 8220 Niebezpieczeństwo – Wybuchowy obszar” znaki zawsze 50 stóp, ciągle jesteśmy niepokojeni przez ogary skalne. Odgrodziliśmy teren i zatrudniliśmy Boba Browna z Hanoweru, aby pomógł nam w wydobyciu i aby trzymać ludzi z dala od obszaru górniczego…\nCzwartek, 26 października 1972 – Jasny, pogodny dzień. Bardzo starannie obrobiliśmy nową kieszeń ręcznie i wydobyliśmy dużą ilość bardzo drobnego materiału. To był nasz najlepszy dzień do tej pory.\nPiątek, 27 października 1972 – Kolejny piękny, pogodny jesienny dzień. Większość poranka spędziłem na sprzątaniu boków kieszeni i wykopywaniu gruzu, jednocześnie próbując zostawić trochę kryształów na miejscu, aby pokazać gościom z wydziału geologii stanu Maine, którzy mają się pojawić po południu. Późnym rankiem, czyszcząc tył kieszeni, znaleźliśmy początek kolejnego vug. Wyciągnął dwa lub trzy kryształy wielkości puszki po piwie. Pozostawił obszar nietknięty do czasu przybycia Roberta Doyle'a, geologa stanowego i jego asystenta, Waltera Andersona. Pokazał im początek nowej kieszeni i poprosił każdego po kolei, aby wyjął kryształ lub dwa. Byli niesamowicie podekscytowani i ciężko nam było wyciągnąć je z kieszeni.\nByło oczywiste, że te skupiska dużych kryształów pojawiły się tysiące lat temu, kiedy pewne ciśnienie lub wstrząsy powodowały, że kryształy odrywały się od boków ścianki kieszeni i opadały w masie do środka, a czasem do podstawy kieszeni. Odkryliśmy, że ostrożnie usuwając kryształy, a następnie układając je w rzędach poza kieszenią, jesteśmy w stanie połączyć niektóre odcinki. Jest to frustrujący proces, ponieważ kryształy wydają się dość jednorodne w średnicy – dwa lub trzy cale– i mają podobny wygląd, tj. ciemnoczerwone rdzenie z cienką warstwą zieleni na zewnątrz. Owinąłem kryształy z tych samych klastrów razem i umieściłem je w tym samym pudełku i mam nadzieję, że w przyszłości będą lepiej pasować. Doyle, Anderson i Malcolm McLean z firmy papierniczej pomagali Dale'owi i Fredowi w częściowym czyszczeniu i pakowaniu kryształów, podczas gdy Frank i ja ostrożnie wyjęliśmy je z kieszeni. Wszystkie prace ręczne teraz. Im dalej idziemy, tym trudniej jest dotrzeć do turmalinu. Ciągle dokucza nam woda powierzchniowa sącząca się z tyłu kieszeni. Ponieważ boimy się wysadzić w pobliżu kryształów, musimy ręcznie dłutować, aby zrobić miejsce w kieszeni do pracy. wiele razy jeden człowiek musi wylewać wodę, podczas gdy drugi pracuje, aby wydobyć kryształy. Prowadzi to do bardzo dziwnych pozycji ciała i uwikłań. Niejednokrotnie, kiedy Frank lub ja czuliśmy się ciasni lub przeziębieni od leżenia w wodzie, musieliśmy się zatrzymać i wymyślić, jak się rozplątać, aby znaleźć się w nowej pozycji. Jesteśmy teraz na tyle głęboko w półce, że nawet przy problemie z przesiąkaniem wody w otworze jest cieplej niż na zewnątrz. Właściwie nie sądzę, że naprawdę zwracamy zbyt dużą uwagę na fizyczny dyskomfort w tym momencie, ponieważ turmalin wydaje się być coraz lepszy i bardziej obfity, im dalej wchodzimy w ścianę.\nDale udał się dzisiaj do banku i wynegocjował dzierżawę skarbca w piwnicy, aby przechować materiał, ponieważ wyrośliśmy już z wynajętych wcześniej sejfów depozytowych.\nSobota, 28 października 1972 – Bardzo zimno i ponuro dzisiaj z lekką mżawką. Powiększony ręcznie na zewnątrz kieszeni, aby dać nam więcej miejsca do pracy. Znalazłem coś, co wydaje się być początkiem kolejnej kieszeni za tą, nad którą teraz pracujemy. Kładąc się na plecach w obecnej kieszeni i sięgając jak najdalej przez małą szczelinę z tyłu kieszeni, możemy wyczuć duże kryształy, ale nie możemy ich wydostać przez otwór. Dłutując i podważając ścianę, powiększyliśmy otwór na tyle, aby Frank mógł włożyć górę swojego torsu do kieszeni. Wydobył trochę bardzo drobnego turmalinu i dużo ziarnistego i krystalicznego albitu, w większości śnieżnobiałego i bardzo ładnego.\nKieszeń powiększyła po południu, żebyśmy mogli w środku pracować we dwoje. Trudno w tym momencie określić rozmiar kieszeni, ale wydaje się, że końca nie widać. Musimy działać bardzo ostrożnie, ponieważ znajdujemy gniazda turmalinów rozproszonych losowo w cleavelandycie. Odkryliśmy dziś jeden ogromny kryształ, zielony, około 13 cali długości, 4,5 cala średnicy, półprzezroczysty do przezroczystego z podstawowym zakończeniem pinakoidalnym. Ostrożnie zeskrobał albit z kryształu i pozostawił go na miejscu. Różni członkowie partii, pracujący poza kieszenią, przychodzili pojedynczo, aby zobaczyć ten wspaniały okaz, zanim go usunęliśmy. Namówiliśmy nawet żonę Franka, Mary, która cierpi na klaustrofobię, żeby przyszła i popatrzyła.\nZnajdujemy się teraz około 12 do 13 stóp wewnątrz góry. Nie mogę pomóc, ale stopy przepraszam za tych, którzy pracują poza otworem. Wygląda na to, że wykonują całą brudną robotę, podczas gdy Frank i ja dobrze się bawimy, mimo że jesteśmy ciasni, a fizyczna praca jest bardzo ciężka. Pracowaliśmy dziś do późna w nocy. Wydaje się, że wnętrze kieszeni nie ma jeszcze granic. Frank był tak zmęczony, że spał dziś wieczorem na górze w budce strażnika. Dale i ja zabraliśmy z góry cały wydobyty dzisiaj materiał, który musiał wynosić co najmniej 200 funtów turmalinu i przechowywaliśmy go w letnim domu mojej matki, gdy bank był zamknięty.\nNiedziela, 29 października 1972 – Przybył na miejsce o świcie, Frank już pracował w dziurze. Dołączyłam do niego w dziurze, a Dale pracował na zewnątrz, starając się zrobić miejsce na gruz, który będziemy wypychać przez wejście. Wewnątrz kieszeni większość poranka spędziliśmy na czyszczeniu niektórych gruzu i eksplorowaniu kieszeni, próbując ustalić, jak obszerna jest. W tym momencie kieszeń ma co najmniej 15 stóp długości i 8 stóp wysokości i wydaje się, że po naszej prawej stronie tworzy się kolejna komora.\nDo popołudnia opuściliśmy pierwszą komorę, mimo że nadal jest tam mnóstwo turmalinów i zaczęliśmy eksplorować drugą komorę. Naszym jedynym źródłem światła są latarnie bateryjne. Zazwyczaj Frank i ja literujemy się nawzajem, jeden trzyma latarnię, podczas gdy drugi pracuje. Czasami oboje zatrzymujemy się i zakładamy obie latarnie, aby zbadać. To naprawdę zbyt piękne, by je opisać. Istnieją filary fioletowego lepidolitu z bardzo krystalicznymi stosami albitów między nimi. Z albitu wystają kryształy turmalinu we wszystkich rozmiarach i kolorach. Gdy szliśmy do drugiej komory, turmaliny wydawały się mniejsze, ale jeszcze bardziej klejnotowe. Większość turmalinów ma teraz średnicę od dwóch do czterech cali, niektóre z czerwonymi rdzeniami i zieloną skórką, a inne jednolicie zielone. Jak dotąd nie znaleźliśmy stałych czerwonych kryształów.\nCały dzień padało, było bardzo wietrznie i zimno, ale nikomu to nie przeszkadzało. Oczywiście Frank i ja byliśmy w dziurze i wcale nie byliśmy świadomi pogody. Kiedy Dale nie odgarnia gruzu, kuli się w wejściu do kieszeni i owija i pakuje lepsze okazy. Państwo wysłało dwóch fotografów, aby robili filmy i zdjęcia, ale byli w stanie robić zdjęcia tylko ze względu na złą pogodę.\nŻona Dale’s i moja żona pomogli w sortowaniu poza bole. Część kieszeni, w której się znajdujemy, jest tak bogata w turmaliny, że nawet po tym, jak we dwoje z kieszeni wybierzemy lepsze i większe kryształy, wszystkie wysyłane przez nas odpady muszą zostać ponownie posortowane. Kilka razy dzisiaj Frank i ja byliśmy dosłownie zablokowani w dziurze, ponieważ przy wejściu mieliśmy tyle materiału matrycowego. Ci na zewnątrz nie mogli go odgarnąć na tyle szybko, aby wejście było otwarte. Nie sądzę, żeby któryś z nas zastanawiał się nad odosobnieniem, ponieważ tak dobrze się bawimy, a ja nawet nie mam nic przeciwko niepaleniu. Próbowałem palić raz lub dwa razy, ale okazało się, że dym jest zbyt irytujący ze względu na małą przestrzeń i brak cyrkulacji powietrza. Co jakiś czas ktoś przysyła puszkę piwa lub włoską kanapkę, a my będziemy jeść i pić podczas pracy.\nZnajdujemy się teraz od 25 do 30 stóp wewnątrz półki i musimy obsłużyć materiał co najmniej dwa razy, zanim będziemy mogli wyciągnąć go do wejścia do kieszeni. Ilość produkowanego dziś materiału jest niewiarygodna, ponieważ była nawet większa niż wczoraj – gdzieś w okolicach 300 funtów. Wszyscy spakowaliśmy materiał na ciężarówkę Dale’s i wszyscy opuścili górę oprócz mnie. Byłem zbyt zmęczony i spędziłem noc w budce strażnika. Jutro rano Dale planuje znaleźć w banku więcej miejsca na przechowywanie materiałów.\nPoniedziałek, 30 października 1972 – Fred wrócił dzisiaj po weekendzie spędzonym w domu i był oczywiście bardzo zadowolony z ilości materiału, który znaleźliśmy.\nDroga z chaty straży przy Twin Tunnels do kopalni jest prawie nieprzejezdna. Ulewny deszcz zmył wiele obszarów i sprawił, że przejście 300-400 jardów z Twin Tunnels na kopalnię było bardzo niebezpieczne. Musimy być w stanie sprowadzić tam co najmniej jeden pojazd, aby przewieźć nasze zapasy i sprowadzić turmalin w nocy. Bob spędzał trochę czasu pracując na drodze i podklejając ją małymi drzewami, gdzie tylko mógł. Jeep pickup Frank’ i mój Landrover to jedyne pojazdy, które mogą dotrzeć do kopalni.\nKiedy Frank przybył dziś rano, przywiózł ze sobą 15-stopową deskę, do której przymocował szyny po obu stronach. Przywiózł także czerwony wózek swojego syna i długi odcinek liny. Pomyślał, że będzie to skuteczniejszy sposób na wyciągnięcie materiału z kieszeni. Położyliśmy tor od wejścia do zagłębienia do początku toru za pomocą kamieni i gruzu, a teraz mamy prymitywną, ale bardzo wydajną kolej kopalnianą.\nDo kieszeni nadal sączy się duże ilości wody, co w pewnym sensie jest dobre, ponieważ wskazuje, że przed nami jest jeszcze co najmniej jeden obszar kieszeni, który nieumyślnie opróżniamy podczas kopania. Jednak sprawia to, że rzeczy są bardzo niewygodne, ponieważ przez większość czasu leżymy lub klęczymy w wodzie.\nOpracowaliśmy system, w którym Frank i ja na zmianę korzystamy z wózka. On teraz pracuje w pierwszej komorze, ja pracuję w drugiej komorze. Kiedy jeden z nas dociera do obszaru z dobrym turmalinem, ta osoba ostrożnie wybiera i pakuje lepsze okazy, podczas gdy druga używa wózka, aby wysłać albit, lepidolit i mniejsze turmaliny, które trzeba odgarnąć, aby uzyskać lepszy materiał . Gruz jest teraz tak bogaty w dobry turmalin, że teraz dwie lub trzy osoby na zewnątrz kieszeni pracują cały czas, aby wybrać mniejsze turmaliny z innego materiału. Jest tak dużo materiału do sortowania, że pod koniec dnia pakujemy od 15 do 20 worków nieposortowanego materiału kieszeniowego, który ma zostać posortowany w przyszłości. Te worki są używanymi workami na ziarno i ważą od 150 do 200 funtów, gdy je napełnimy.\nObejrzyj wideo: Asuncion - Paraguay - Historia de las Ciudades\nCopyright © salvadoryoscar.com | Turmalin PY-20 - Historia...


Nowy szlak w Poleskim Parku Narodowym. Na bagnie - Dziennik Wschodni\nNowy szlak w Poleskim Parku Narodowym. Na bagnie\nW Poleskim Parku Narodowym trwają intensywne prace związane z budową pierwszej ścieżki dydaktycznej na terenie kompleksu Bagna Bubnów. Szlak ten otrzymał już nazwę „Czahary”\nZbudują nową ścieżkę w Poleskim Parku Narodowym\nCzahary to porośnięte krzewami mokradła. Na wschodnich rubieżach kraju ludność używała tego słowa już w XVII w.\n– Trasa ścieżki prowadzi przez otwarte tereny torfowiska niskiego, a częściowo przez okalające je od północy zróżnicowane lasy, rozpoczyna się i kończy za wsią Zastawie, przy wieży widokowej. Dostępna jednak będzie również od strony Kulczyna i Wincencina – mówi Jarosław Olszewski, dyrektor PPN.\nBagno Bubnów jest idealnym siedliskiem dla wielu gatunków ptaków wodno-błotnych. Można tam spotkać kszyka, kulika wielkiego, rycyka, kropiatkę, śmieszkę czy błotniaka stawowego. To także doskonałe miejsce dla żurawi. Ich jesienne koncentracje należą do największych w regionie. Na tzw. noclegowiskach potrafi się tam gromadzić nawet ponad 3 tys. osobników.\n– Przemierzając ścieżkę nie tylko miłośnicy ptaków znajdą tam coś dla siebie – dodaje dyrektor Olszewski.\n– Szlak ma prowadzić przez ekosystemy leśne, łąkowe i torfowiskowe, a każdy z nich reprezentują inne, specyficzne gatunki roślin i zwierząt. Możliwe będzie spotkanie z łosiem, sarną, a w czasie rykowiska również jeleniem.\nZ myślą o wygodzie zwiedzających projektant uwzględnił wieże i platformy widokowe, zadaszenia, miejsca postojowe. Znaczna część ścieżki będzie przebiegać po specjalnie przygotowanych kładkach o szerokości 1,5 m, które pozwolą przejść przez bagna suchą stopą, a jednocześnie ochronią wrażliwą przyrodę torfowisk.\nZgodnie z obecnymi standardami ścieżka będzie dostępna dla osób niepełnosprawnych. Na trasie o łącznej długości 6,5 km wytyczono pięć przystanków. Inwestycja stała się możliwa dzięki dofinansowaniu w wysokości blisko 750 tys. zł, jakie PPN otrzymał z Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko. Kwota ta stanowi 85 proc. wartości całego zadania. Przez kilka lat ścieżka będzie udostępniana bezpłatnie. Wykonawcy prawdopodobnie uporają się ze wszystkim jeszcze w tym roku.\nGość / 14 listopada 2017 r. o 07:44\nszkoda, że ludzie w takich miejscach zostawiają po sobie syf, przejdzie grupka i potem walają się puste butelki, pełne dali radę przynieść ale pustych zabrać ze sobą się nie chce, lepiej wyrzucić przed siebie, niestety na wielu tego typu ścieżkach tak jest, dlatego lepiej ludzi trzymać z daleka od przyrody\nGość / 13 listopada 2017 r. o 21:03\nZe ścieżki skorzysta więcej ludzi jak z twojej znajomej (Na razie dwóch.). To też jest powód jej powstania.\nGość / 13 listopada 2017 r. o 20:11\nSuper, takie ścieżki są bardzo fajne.\nGość / 13 listopada 2017 r. o 17:16\nTo niech da dupy jeszcze trzeciemu i będzie git. Gdzie ona ma mózg? Jak nie Arab, to bandyta. Tylko pogratulować. No i co ona robi z kasą z 500+, skoro jej dzieci są niedożywione? To trzeba zgłosić do MOPSu.\nGość / 13 listopada 2017 r. o 17:04\nA ja się pytam po co wydają takie pieniądze w kraju co ma chyba największy odsyp niedokarmionych dzieci i młodzieży na kontynencie? Niech tam ptaszki ćwierkają i ujadają, ale przyszłości wolnej i niezawisłej Polski jest w dzieciach i młodzieży! Dać tym co potrzebują i nie dzielić na lepszych i gorszych bo wszyscy maja takie same żołądki! Mam w rodzinie kobietę z 3 dziećmi i jej brakuje na wszystko a sądy nie każą ani jednemu ani drugiemu ojcu płacić na dzieci co to na świat powołali! Bo to niby sędzia nie będzie sam szukał ojca tylko ma to policja zrobić. A policja ma gdzieś wysłać pismo do Maroka bo chyba nie umie po angielsku a ten polski siedzi w pierdlu... Ale sciezke to się zbuduje! Co na to wladza w Warszawie?\nA ja się pytam po co wydają takie pieniądze w kraju co ma chyba największy odsyp niedokarmionych dzieci i młodzieży na kontynencie? Niech tam ptaszki ćwierkają i ujadają, ale przyszłości wolnej i niezawisłej Polski jest w dzieciach i młodzieży! Dać tym co potrzebują i nie dzielić na lepszych i gorszych bo wszyscy maja takie same żołądki! Mam w rodzinie kobietę z 3 dziećmi i jej brakuje na wszystko a sądy nie każą ani jednemu ani drugiemu ojcu płacić na dzieci co to na świat powołali! Bo to niby sędzia nie będzie sam szukał ojca tylko ma to p... rozwiń


Jaki samolot ma wejście na siedzenia pilotów od zewnątrz?\nWątek: Jaki samolot ma wejście na siedzenia pilotów od zewnątrz?\n28-10-2007, 22:01 #1\nChodzi mi o samolot pasażerski, nieduży ok 10-20 miejsc i że wsiada się na siedzenia od strony kadłubu, a nie od środka (manetek).\n28-10-2007, 23:01 #2\nW Turbolecie tak jest.\n28-10-2007, 23:09 #3\nDHC - 6 Twin Otter też tak ma.\n29-10-2007, 02:00 #4\ndo tego mozna tez dodac Cessne Caravan\n29-10-2007, 07:18 #5\nNie przypominam sobie, żebyśmy używali tych drzwi do wchodzenia do kokpitu. Do obsługi technicznej, na ziemi, czasem. Tym bardziej, źe nie ma przejścia w kokpicie z lewej na prawą stronę - trzeba przejść przez kabinę pasażerską.\n29-10-2007, 12:25 #6\nMi chodzi tylko o samoloty co wchodząc na siedzenia pilota trzeba się przeciskać pomiędzy siedzeniem a pokryciem i niekoniecznie muszą być drzwi przy kabinie pilotów. Bo z tego co słyszałem to w turbolecie są, ale praktycznie ich się nie używa. Nie wiem jak w caravan.\n29-10-2007, 19:19 #7\nNawet nie pomyślałem o drzwiach tylko raz leciałem Turboletem i pamiętam, że piloci właśnie przeszli przez kabinę pasażerską a potem się wciskali po bokach. A zdjęciem chciałem to tylko jakoś przedstawić.\n30-10-2007, 13:28 #8\nTak, turbolet to odpowiedź na moje poszukiwania i teraz tylko chciałbym wiedzieć czy ktoś zna jeszcze jakiś samolot z takim ułożeniem, bo cassna caravan to z tego zdjęcia powyżej z otwartymi drzwiami to raczej pilot nie przeciśnie się pomiędzy siedzeniem mi poszyciem.\nJak ktoś widział, słyszał taki samolot o ułożeniu foteli jak w turbolecie to prosiłbym o pomoc


Słoń idzie i biegnie jednocześnie - Nauki przyrodnicze - Forum Kopalni Wiedzy\nJuż wcześniejsze badania sugerowały, że rozpędzone słonie trochę biegną, a trochę spacerują. Belgijsko-włosko-tajlandzki zespół zdobył jednak wiele dodatkowych informacji, wykorzystując specjalnie skonstruowany tor. Dzięki temu udało się dokonać dokładnych pomiarów sił działających podczas wykonywania kolejnych kroków.\nBiolodzy porównali odczyty z platformy dynamometrycznej z poszczególnymi klatkami. W ten sposób wyliczyli energię potencjalną i kinetyczną poruszającego się słonia. Określenie relacji między energią potencjalną (zmagazynowaną w mięśniach, stawach i ścięgnach) a energią kinetyczną jest kluczowe dla stwierdzenia, czy zwierzę idzie, czy biegnie. Kiedy słoń podnosi nogę i przesuwa ją ku przodowi, energia potencjalna zamienia się w kinetyczną. Gdy noga ląduje na ziemi, na powrót zmienia się w potencjalną. Proces ten powtarza się wiele razy w czasie jednej rundki po okolicy. Podczas biegu zamiana jest ciągła, bez wyraźnie wyodrębnionych cykli. W przypadku słonia energie potencjalna i kinetyczna [...] osiągają minimum i maksimum w tym samym czasie, dlatego nie mogą być "wymieniane" po sobie raz za razem – tłumaczy Heglund.\nmyślę, że najlepszym komentarzem będą przystosowane do tego artykułu słowa J. Gmocha: słonie idąc trochę szybkie są bardzo.


Kierunek Zachód, przystanek emigracja. Dyskusja wokół książki – Stowarzyszenie Pracownia Etnograficzna\nJesteś tutaj: Home › warsztaty › Kierunek Zachód, przystanek emigracja. Dyskusja wokół książki\n16/10/2019 | Filed under: warsztaty\tand tagged with: dyskusja, książka, migracje, Pracownia Warecka, spotkanie\nW ostatniej dekadzie PRL z Polski wyjechało na stałe ok. 1,3 mln Polek i Polaków. Wśród migrujących byli azylanci stanu wojennego, uchodźcy solidarnościowi, migranci zawodowi o bardzo różnych stopniach wykształcenia i kwalifikacji. Jakie były ich doświadczenia emigracyjne? Jak wyglądało ich życie codzienne oraz zaangażowanie polityczne i społeczne w nowych krajach zamieszkania? Czym różniły się ich doświadczenia od współczesnych migracji Polaków w Unii Europejskiej? Zapraszamy do dyskusji wokół książki Magdaleny Wnuk Kierunek Zachód, przystanek emigracja.\nMagdalena Wnuk, „Kierunek Zachód, przystanek emigracja. Adaptacja polskich emigrantów w Austrii, Szwecji i Włoszech od lat ‘80. XX w. do współczesności”, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2019. Książka wydana w ramach konkursu Monografie FNP.\nśroda, 23 października, godz. 18:00\n(wejście od Kubusia Puchatka)\ndr Michał Garapich (Uniwersytet Roehampton)\ndr Magdalena Wnuk\ndr Helena Patzer (IEiAK UW)\nPracownia Warecka – zadanie finansowane w ramach umowy 973/P-DUN/2018 ze środków Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego przeznaczonych na działalność upowszechniającą naukę. Projekt współfinansuje m.st. Warszawa.\n450 kilo marzeń – pokaz filmu i dyskusja


Ruch obrotowy i obiegowy Ziemi 🌍🌞- następstwa, na czym polega? - Państwa-miasta\nRuch obrotowy i obiegowy Ziemi – następstwa, na czym polega?\nChoć możesz nie zdawać sobie z tego sprawy to ruch obrotowy i obiegowy Ziemi ma kluczowe znaczenie dla funkcjonowania organizmów żywych, w tym wszystkich ludzi na świecie. Konsekwencje ruchu obiegowego Ziemi to na przykład występowanie pór roku.\nChoć ruch obiegowy i obrotowy Ziemi nie jest przez nas bezpośrednio odczuwalny to Ziemia obraca się wokół własnej osi z prędkością przekraczającą 1600 km/h, a wokół Słońca z prędkością rzędu 108 tys. km/h!\nZiemia jak i cały Wszechświat znajdują się w ciągłym ruchu. Ziemia obiega Słońce, a cały Układ Słonecznym krąży wokół centrum Drogi Mlecznej. Dla nas najważniejsze w skutkach są jednak następstwa ruchu obrotowego i obiegowego, które dokładnie poznamy właśnie w tym wpisie.\nA zatem już czas przejść do konkretów poznać oba rodzaje ruchów jakie wykonuje kula ziemska, następstwa ruchu obiegowego i wirowego a także parametry dotyczące czasu i szybkości obrotu.\nRuch obrotowy (ruch wirowy) Ziemi\nW jaki sposób ziemia wykonuje ruch obrotowy? Ruch obrotowy ziemi odbywa się z zachodu na wschód, czyli polega na tym, że Ziemia obraca się wokół własnej osi. Cały obrót zajmuje dokładnie 24 godziny, czyli jedną dobę. Na równiku prędkość obrotu wynosi 1647 km/h i zmniejsza się wraz z przybliżaniem do biegunów, na których wynosi 0 km/h.\n„Ruch obrotowy ziemi wokół Słońca” to pojęcie błędne. I choć wiemy, że jest ono wyszukiwane w Internecie stosunkowo często to jego znaczenie pozbawione jest sensu. Ruch obiegowy nie odbywa się wokół Słońca a wokół własnej osi.\nCo ciekawe ruch obrotowy Ziemi z roku na rok odbywa się coraz wolniej, a więc można powiedzieć że w przeszłości doba trwała krócej niż obecnie. W ciągu ostatnich 100 lat doba wydłużyła się o około 1,7 milisekundy.\nTo na czym polega ruch obrotowy Ziemi było tematem zainteresowania już w starożytnej Grecji. Początkowo wierzono, że Ziemia stoi w miejscu o gwiazdy i inne ciała niebieskie krążą wokół niej. Argumentowano to w ten sposób, że gdyby Ziemia miała się obracać to jej powierzchnię zniszczyłyby potężne wichury.\nRuch obrotowy jako pierwsi zrozumieli Arabowie, już w X w. doszli do wniosku, że ruch widoczny na niebie nie wynika z ruchu samego nieba a właśnie Ziemi.\nOd tamtego czasu wiemy, że ruch obrotowy Ziemi odbywa się w kierunku z zachodu na wschód.\nA jak inaczej nazywamy ruch obrotowy Ziemi? W związku z tym, że Ziemia niejako wiruje wokół własnej osi, określa się go mianem ruchu wirowego.\nPrzypomnijmy jeszcze w punktach cechy ruchu obrotowego Ziemi:\nRuch obrotowy Ziemi to ruch Ziemi wokół własnej osi.\nZiemia wykonuje ruch obrotowy w kierunku przeciwnym do ruchu sfery niebieskiej. Odbywa się się zachodu na wschód.\nOsiąga maksymalna prędkość na równiku (1647 km/h), która maleje wraz z oddalaniem się od równika. Na biegunach wynosi 0.\nObrotowy ruch ziemi to inaczej ruch wirowy.\nJeden obrót Ziemi wokół własnej osi trwa 24 godziny.\nJakie są następstwa ruchu obrotowego Ziemi? Jest ich wiele, jednak najważniejszym z punktu widzenia naszej egzystencji jest występowanie dnia i nocy. Ma to duży wpływ na dobowy cykl życia roślin oraz zwierząt, w tym ludzi.\nInne skutki ruchu obrotowego Ziemi nie są aż tak istotne i odczuwalne dla organizmów żywych jednak warto poznać je wszystkie.\nPodsumowując, konsekwencje ruchu obrotowego Ziemi to:\nWystępowanie dnia i nocy, co daje możliwość pomiaru czasu.\nPozorny ruch gwiazd i Słońca po niebie.\nWystępowanie efektu Coriolisa.\nPowstawanie siły odśrodkowej co powoduje spłaszczenie kuli ziemskiej przy biegunach.\nObrót płaszczyzny wahań wahadła Foucaulta.\nPowyższe 3 punkty to bezpośrednie następstwa ruchu obrotowego Ziemi. Dodatkowo możemy wyróżnić jeszcze konsekwencje wynikające z siły Coriolisa oraz spłaszczenia Ziemi na biegunach.\nSiła Coriolisa powoduje odchylenie kierunku poruszania się ciał – w prawo na półkuli północnej i w lewo na półkuli południowej. W wyniku czego np. tornada na półkuli północnej wirują zgodnie z ruchem wskazówek zegara a na południowej przeciwnie. Na półkuli północnej mocniej podmywane są prawe brzegi rzek, a na południowej lewe, na półkuli północnej wiatr ma tendencję do skręcania w prawo, a na południowej w lewo.\nZ kolei fakt, że Ziemia jest spłaszczona na biegunach sprawia, że siła ciążenia na równiku jest mniejsza.\nWahadło Foucaulta pozwala udowodnić ruch obrotowy Ziemi. Co ciekawe szybkość poruszania się wahadła jest różna w zależności od szerokości geograficznej na której postawimy takie wahadło.\nWiemy już co to jest ruch obrotowy Ziemi i jakie są jego następstwa, a więc bez problemu poradzisz sobie z pytaniami typu „wymień następstwa ruchu obrotowego Ziemi”.\nTeraz czas poznać drugi z najważniejszych ruchów, czyli ruch obiegowy.\nA na czym polega ruch obiegowy Ziemi? W najprostszy sposób można powiedzieć, że jest to ruch Ziemi wokół Słońca. Ruch obiegowy Ziemi odbywa się po orbicie o kształcie elipsy. Patrząc z perspektywy półkuli północnej obrót jest zgodny z ruchem wskazówek zegara.\nZiemia obiega Słońce w ciągu jednego roku gwiazdowego, który trwa 365 dni 6 godzin 9 minut 9,54 s.\nW ciągu tego czasu ziemia pokonuje odległość prawie 940 mln km co daje średnią prędkość rzędu 107 tys. km/h.\nPodstawowe cechy ruchu obiegowego Ziemi to:\nJest to obrót Ziemi wokół Słońca, który trwa dokładnie 365 dni, 6 godzin, 9 minut i 9 sekund.\nZiemia porusza się po orbicie w kształcie elipsy.\nRuch obiegowy, patrząc znad półkuli północnej odbywa się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.\nCzas pełnego obiegu to tzw. rok gwiazdowy, który jest jest również kalendarzowemu.\nRuch obiegowy powoduje, że odległość Ziemi od Słońca ulega zmianie w ciągu roku.\nMamy nadzieję, że już wiesz co to jest ruch obiegowy Ziemi a pytania typu „podaj cechy ruchu obiegowego Ziemi” nie będą już dla ciebie żadnym problemem!\nJakie są następstwa ruchu obiegowego? Najważniejszym jest występowanie pór roku oraz zmienna długość dnia i nocy w zależności od dnia w ciągu roku. Na półkuli południowej astronomiczne pory roku są przesunięte względem północy o pół roku. Przykładowo jeśli w Polsce jest zima to w Australii panuje lato.\nA jakie są inne skutki ruchu obiegowego Ziemi? Zaraz poznamy i dokładnie opiszemy każdy z nich.\nNiebezpośrednie następstwa ruchu obiegowego Ziemi to podział czasu na odcinki roczne. To ile trwa rok wynika z długości obiegu Ziemi wokół Słońca. Również z tego powodu występują lata przestępne. Co więcej obrót sprawia, że zmieniają się strefy oświetlenia Ziemi.\nTego typu konsekwencje ruchu obiegowego Ziemi zdają się mieć największy wpływ na życie ludzi. Różna ilość promieni Słonecznej jaka dociera do Ziemi w różnych częściach globu sprawia, że ludzie musieli przystosować się do życie w zimniejszym lub cieplejszym klimacie.\nNastępstwem ruchu obiegowego Ziemi jest:\nPodział czasu na rok. Jest to podstawowa jednostka odmierzania czasu a długość jej trwania wynika bezpośrednio z czasu jaki Ziemia potrzebuje, żeby okrążyć Ziemię.\nAstronomiczne pory roku.\nWystępowanie dnia i nocy polarnej.\nMożliwość mierzenia upływu czasu za pomocą kalendarza słonecznego.\nZmiana pory dnia w której Słońce wschodzi i zachodzi, a także zmiana miejsca wschodu i zachodu Słońca na horyzoncie.\nRóżna wysokość Słońca nad horyzontem w poszczególnych szerokościach geograficznych.\nWystępowanie stref klimatycznych m.in. strefa gorąca, umiarkowana polarna.\nZmienna długość dnia i nocy.\nRóżnice w średniej temperaturze powietrza, im dalej od równika tym mniej promieni słonecznych dociera do Ziemi.\nZmiana położenia Słońca na tle pasa 12 gwiazdozbiorów tzw. znaków zodiaku. Co około 30 dni Słońce jest widoczne na tle innego zodiaku i to właśnie na tej podstawie powstał kalendarz zodiakalny.\nA zatem wiemy już co to jest ruch obiegowy Ziemi i jakie są jego następstwa. Teraz kiedy zobaczysz na klasówce polecenie wymień następstwa ruchu obiegowego Ziemi to nie powinieneś mieć problemu z udzieleniem poprawnej i pełnej odpowiedzi.\nPora jeszcze zmierzyć się z kilkoma mitami i najczęściej pojawiającymi się pytaniami na ten temat. Warto też pamiętać, że następstwem ruchu obiegowego ziemi nie jest występowanie dnia i nocy. To często popełniany błąd, więcej tego typu dylematów znajdziecie poniżej.\nJak inaczej nazywamy ruch obrotowy Ziemi? Określa się go jako ruch wirowy, ze względu na to, że glob wiruje wokół własnej osi.\nZ czego wynika ruch obrotowy Ziemi? W jaki sposób dochodzi do ruchu obrotowego?\nW przestrzeni kosmicznej wszystkie planety i gwiazdy wirują, wokół własnej osi kręci się np. Słońce czy Księżyc. Odpowiedzią dlaczego tak się dzieje jest teoria względności Alberta Einsteina. To grawitacja zakrzywia przestrzeń powodując jednocześnie poruszanie się planet, gwiazd i całych galaktyk.\nNajwiększa prędkość liniowa w ruchu obrotowym Ziemi ma punkt?\nNajwiększa prędkość obrotu Ziemi w ruchu obrotowym występuje na równiku, gdzie osiąga 1647 km/h. Z kolei na biegunach wynosi zero.\nNajczęstsze dylematy związane z ruchem wirowym i obiegowym:\nCzy ruch obiegowy Ziemi przebiega z zachodu na wschód? ❌\nDzięki ruchowi obiegowego na Ziemi występuje dzień i noc. ❌\nCzy ruch obiegowy Ziemi odbywa się wokół Księżyca? ❌\nCzy ruch obiegowy Ziemi odbywa się wokół osi ziemskiej? ❌\nRuch wirowy powoduje różnicę w trwaniu dnia i nocy w ciągu roku. ❌\nWystępowanie pór roku jest następstwem ruchu obiegowego ziemi ✔\nCzy ruch obiegowy Ziemi powoduje zmianę pór roku? ✔\nWystępowanie dnia i nocy wynika z ruchu obiegowego? ✔\nCzy ruch obrotowy Ziemi oddziałuje na kierunki wiatrów? ✔\nCzy ruch obrotowy powoduje powstawanie siły odśrodkowej? ✔\nIle trwa ruch obrotowy i obiegowy ziemi?\nDowiedzmy się teraz ile trwa ruch obrotowy i obiegowy Ziemi oraz jaka jest dokładna prędkość tego ruchu.\nRuch obrotowy (1 pełny obrót) zajmuje 24 godziny\nRuch obiegowy(1 pełny obrót) zajmuje 365 dni, 6 godzin, 9 minut i 9 sekund.\nTo ile trwa pełny ruch obrotowy Ziemi równoznaczne jest z podziałem czasu na 1 dobę, natomiast fakt ile trwa obrót Ziemi wokół Słońca definiuje podział czasu na 1 rok. Przy czym Pełny obrót trwa nieco więcej niż 365 dni (nadwyżka wynosi dokładnie 6 godzin, 9 minut i 9 sekund każdego roku).\nZ tego też powodu wprowadzono tzw. lata przestępne, kiedy to rok kalendarzowy jest dłuższy o 1 dzień i trwa 366 dni.\nSkoro wiemy już ile trwa ruch obrotowy Ziemi możemy obliczyć prędkość wirowania i analogicznie prędkość obrotu Ziemi wokół Słońca.\nPrędkość obrotu ziemi wokół własnej osi i wokół Słońca\nSzybkość obrotu Ziemi wokół własnej osi zależy od szerokości geograficznej\nNajszybciej Ziemia obraca się na równiku: 1647 km/h\nNajwolniej na biegunach: 0 km/h\nCo ciekawe prędkość ta może ulegać zmianie ze względu na procesy zachodzące w jądrze Ziemi, ruch wód w oceanach, rozkład wiatrów na planecie czy rozkład ciśnienia atmosferycznego. Różnice są minimalne, liczone w milisekundach. Z punktu widzenia przeciętnego człowieka nie ma to większego znaczenia, jednak dla superczułych zegarów atomowych już tak.\nW momencie kiedy pełny obrót Ziemi trwa krócej lub dłużej, taki zegar należy zsynchronizować do czego wykorzystuje się sekundy przestępne.\nW 2020 roku Ziemia obracała się z największą prędkością w historii. Spowodowało to, że 28 dni było krótszych niż 86 400 sekund. Najkrótszy dzień był krótszy o 1,4602 milisekundy niż pełne 86 400 sekund.\nPrędkość obrotu Ziemi wokół Słońca nie jest stała, zależy od dnia w ciągu roku.\nNajszybciej porusza się 2 stycznia: 109 080 km/h.\nNajwolniej 4 lipca: 105 480 km/h\nPrędkość obrotu Ziemi w ruchu obiegowym, czyli wokół Słońca nie jest stała i zmienia się w zależności od dnia w ciągu roku. Najszybciej ziemia krąży wokół Słońca 2 stycznia, w momencie tzw. peryhelium.\nZnajduje się wówczas najbliżej Słońca (147 mln km) a prędkość wynosi 30,3 km/s co można przeliczyć jako niewyobrażalną wartość 109 080 km/h.\nNajmniejsza szybkość obrotu Ziemi wokół Słońca przypada na 4 lipca w momencie tzw. aphelium. Wówczas Ziemia znajduje się najdalej od Słońca (152 mln km) i porusza się z prędkością 29,3 km/s, czyli 105 480 km/h.\nPodsumowując, wiemy już czym jest ruch obiegowy i obrotowy (inaczej ruch wirowy i obiegowy Ziemi). A przynajmniej powinniśmy to wiedzieć po dokładnym zapoznaniu się z tym poradnikiem. Ruch wirowy odpowiada za istnienie dnia i nocy, a także występowanie siły Coriolisa.\nPoznaliśmy także jakie są następstwa ruchu obiegowego i obrotowego Ziemi, ile trwa taki ruch oraz jaka jest jego prędkość. W wyniku ruchu obiegowego Ziemi wokół Słońca mamy 4 pory roku oraz zmienną długość dnia i nocy.


Jedliska: Burza śnieżna.\nJakoś było tak miło i bez śniegu (ten co spadł ostatnio to na drugi dzień się roztopił) i niestety jak wszystko co dobre się skończyło. Przed świtem bardzo silny wiatr nas obudził i sypnęło śniegiem. Zadymka była taka, że prawie cały dom nam wybieliło, samochody i drzewa też ;)\nTylko psy były zdecydowane żeby wyjść o poranku bo dla mnie jakoś się nie chciało.\nAmik mi uciekł na chwilę w pola, tak, że zdenerwowało to Lusię doprowadzając ją do zrobienia tzw. "złej kupy" czego efekt widać na powyższych zdjęciach. Po chwili wrócił i walnął się w śniegu.\nPowrót do domu odbył się już bez niespodzianek tylko wiało silnie.\nTeraz wszystko wygląda tak niewinnie, inaczej niż o poranku, szkoda tylko, że trzeba odśnieżać bo jakoś dzisiaj mi się nie chce - lenistwo mnie ogarnia (zazwyczaj lubię odśnieżanie).\nAutor: Jedliska o 12:29\nTupaja 8 lutego 2015 13:52\nU nas też nieco popadało i na zmianę ze słonkiem mamy zadymki śnieżne. Mnie dziś psy na dwór nie wyciągną, bo wieje tak, że hej, a od Absorberów coś z lekka podłapałam i nie chcę się doprawić ;)\nJedliska 8 lutego 2015 19:30\nZa chwilę będę się zbierać do wieczornego spaceru, wciąż wieje i na prawdę bardzo mi się nie chce. Niestety nie ma wyjścia - trzeba być twardym ;)


Dorysowana czy do rysowana? - JakSięPisze.pl\nDorysowana czy do rysowana?\nJeden komentarz do “Dorysowana czy do rysowana”?\nPowyższe opracowanie w temacie dorysowana czy do rysowana zostało przygotowane przez redakcję serwisu JakSięPisze celem rozwiania wszelkich wątpliwości językowych związanych z tym jaka jest dorysowana zasada pisowni. Nasz serwis wyjaśnia również inne kwestie, w szczególności skupiając się na poprawna pisownia dorysowana, zaś dla słów występujących w języku polskim mniej powszechnie (których znaczenie i etymologia mogą być dla niektórych niejasne) funkcjonujemy jako słownik dorysowana. Dzięki przystępnemu przedstawianiu jaka jest dorysowana definicja nasz serwis znajduje uznanie wśród wielu użytkowników. Jeśli nasza pomoc była przydatna dajcie nam o tym znać w dziale z komentarzami. Przypominamy także, że w sekcji tej możecie zadawać naszej redakcji dowolne pytania - na wszystkie staramy się odpowiadać w możliwie najkrótszym czasie. Co więcej, nasza strona udostępnia bezpłatnie narzędzia do sprawdzania pisowni w długim tekście oraz sprytną wyszukiwarkę słówek, która rozpoznaje również błędnie wpisane słowa - czyli w przypadku dorysowana czy do rysowana wpisanie dowolnej z form wyświetli związane z nią wyjaśnienia.\nNiedowierzanie czy nie do wierzanie\nUsnąłem czy usnołem\nZamówiony czy zamuwiony