Broniarczyk: Pomogłyśmy przy dwóch tysiącach aborcji. I nikt nas nie ściga | Biznes na Next.Gazeta.pl\nGrzegorz Sroczyński 09.11.2020 12:02\n- Powinny mówić: "To były leki dla mnie, miałam aborcję, odwalcie się". W szpitalu - jeśli lekarz znajdzie resztki Misoprostolu w pochwie - tak samo: "Leki kupiłam dla siebie za granicą, nikt mnie nie namawiał". Wtedy policja jest bezradna - z Natalią Broniarczyk z Aborcji Bez Granic rozmawia Grzegorz Sroczyński\nStrajk kobiet - zdjęcie ilustracyjne/Fot. Jakub Orzechowski / Agencja Wyborcza.pl\nGrzegorz Sroczyński: 222 922 597 - ten numer telefonu malowano na fasadach kościołów i na biurach poselskich PiS podczas protestów. Co to za telefon?\nNatalia Broniarczyk: To infolinia Aborcji Bez Granic. Działamy od grudnia zeszłego roku, bo myśmy się tego spodziewały.\nWyroku. Jakoś wszyscy magicznie wierzyli, że ta sprawa poleży kolejne lata u Przyłębskiej w zamrażarce. Dla nas było jasne, że oni po wyborach to zrobią. Od wyroku zorganizowałyśmy już 33 wyjazdy. Z tego pięć to kobiety z wadami płodu, które zostały wypisane ze szpitali, bo „to już nielegalne”.\n33 wyjazdy dokąd?\nDo Holandii i Anglii. Organizujemy je od A do Z. Pomagamy też kobietom finansowo, bo aborcja kosztuje.\nI macie pieniądze?\nGłównie - nie ukrywam - od bogatych Brytyjek.\nA co one do tego mają?\nTaka sama infolinia działała wcześniej w Irlandii - przez 10 lat. Irlandki wyjeżdżały na aborcję do Anglii, było to wspierane z datków. W 2018 roku w Irlandii odbyło się referendum, społeczeństwo zdecydowało, że aborcja powinna być legalna do 12 tygodnia. Wtedy Abortion Support Network zapytało swoich darczyńców, gdzie przekierować pieniądze. Zapytano o dwie możliwości: Polskę i Maltę. „I tu, i tu” - taka była odpowiedź. Natychmiast lista darczyńców wzrosła.\nNa Zachodzie wiedzą, jaka jest u nas sytuacja, o tym się dużo pisze. Więc hasło „Polska” albo „Malta” otwiera portfele. My na organizację wyjazdów wydałyśmy już 120 tysięcy złotych. Teraz mamy po 300 telefonów dziennie.\nIlu kobietom umożliwiłyście aborcję?\nOdkąd działa infolinia już 190 osób wyjechało za granicę do klinik, z którymi pracujemy: w Amsterdamie, Utrechcie i Londynie. Ale w sumie pomogłyśmy mniej więcej przy dwóch tysiącach aborcji.\nJesteśmy w stanie asystować siedmiu kobietom dziennie w trakcie przyjmowania leków. Plus średnio dwie osoby na mailu. Niektóre kobiety prowadzimy od zakupu leku aż do poronienia. A inne piszą: „Hej, kupiłam leki, jutro biorę, czy możecie mi potwierdzić, że te tabletki są bezpieczne?”. I wysyła zdjęcie opakowania. „Tak, to są prawdziwe leki, napisz, jeśli będziesz potrzebowała pomocy”. I ona dwa dni później pisze: „Dzięki, wszystko się udało, już jestem po”. Tych osób już nawet nie liczymy.\nCzyli dzwoni dziewczyna na infolinię i co słyszy?\n„W którym jesteś tygodniu?” - pytamy. Bo wtedy wiadomo, czy zaproponować aborcję farmakologiczną czy wyjazd. Do 12 tygodnia - farmakologia. A jeśli to już drugi trymestr ciąży - trzeba organizować wyjazd.\n„Ósmy tydzień, co mam robić?”.\n„Czy słyszałaś o aborcji farmakologicznej?”. I podajemy wszystkie informacje. Kobieta może dostać bezpieczne i oryginale leki. Współpracujemy z organizacją Women Help Women, która te leki wysyła.\nMifepriston, który został wynaleziony we Francji w latach 80-tych jako pigułka aborcyjna RU-486. Oraz Misoprostol - cztery tabletki, albo osiem. Jeśli to ciąża między 9-12 tygodniem, to osiem, bo trzeba mieć zapas.\nMifepriston odcina działanie progesteronu, czyli hormonu, który podtrzymuje ciążę. Dostają od nas instrukcję: „Łykasz tę tabletkę, czekasz 24 godziny, bo wtedy lek osiąga maksymalne stężenie we krwi. I przyjmujesz cztery tabletki Misoprostolu. Ale pamiętaj - tych tabletek już nie łykasz. Wkładasz pod język albo między dziąsło a zęby i trzymasz przez 30 minut, bo lek się wchłania przez śluzówkę”. Można też dopochwowo, ale w Polsce kobiety to robią rzadziej. My to odradzamy.\nBo jeśli wystąpią komplikacje i trzeba jechać do szpitala, to lekarz może znaleźć resztki Misoprostolu w kanale rodnym. Kobiecie co prawda nic za to nie grozi, ale zdarzają się nieprzyjemne reakcje personelu medycznego, robią głupie miny albo zaczynają prawić jej kazania. Więc mówimy dziewczynom, żeby o tym pamiętały. Zresztą nie ma różnicy w skuteczności tego leku przy przyjmowaniu go doustnie i dopochwowo. Jedyna różnica to efekty uboczne. Wzięcie leku doustnie zawsze daje reakcję układu pokarmowego.\nCzyli przy takiej aborcji farmakologicznej wy asystujecie zdalnie?\nI to wystarczy. Jesteśmy w kontakcie, odpowiadamy na pytania, analizujemy razem zdjęcia.\n„Co ze mnie wyleci?” - pytają. „Kiedy będę pewna, że się udało?”. Mamy zdjęcia poronień. „Możemy ci to pokazać, ale możemy też opowiedzieć, jeśli nie chcesz oglądać zdjęć”. Bo to dość łatwo sobie zwizualizować.\nKażdy wie, jakiej wielkości jest moneta dwuzłotowa. Najpierw zaczynają się pojawiać skrzepy, większe niż w trakcie okresu, jeżeli to 8-9 tydzień ciąży, to będą właśnie wielkości dwuzłotówki. „A sam zarodek jak wygląda?” - pytają. Niektóre potrzebują się upewnić i sprawdzają na podpasce.\nJa miałam aborcję farmakologiczną w ósmym tygodniu ciąży, więc potrafię to opisać. Mówię: rozgnieciony owoc leśny, malina rozgnieciona. Czasem kobiety opisują to tak: „Połączenie meduzy z kawałkiem wątróbki wielkości monety”. W 11-tym tygodniu to już będzie bardziej kulista struktura wielkości śliwki węgierki. A czasem są tylko skrzepy i zarodka nie odróżnisz. Większość kobiet w ciąży powyżej 8 tygodnia potrafi poczuć ten moment, bo kiedy przez szyjkę macicy przechodzi zarodek czują coś w rodzaju parcia. Dostajemy od nich sporo zdjęć zarodków na łyżeczkach, wyciągają je z toalety i pytają, czy to jest to. „Tak, to jest to, gratulujemy, nie jesteś już w ciąży”.\nPytają, czy krwawienie nie jest zbyt duże. Często się tego boją. „Jeżeli chcesz się upewnić, to wyślij nam zdjęcie podpaski, nie wstydź się, dla nas to jest ok”. I wysyłają.\nCzyli mogą być powikłania?\nRzadko. WHO podaje, że powikłania przy aborcji farmakologicznej do 12 tygodnia ciąży występują w 2 procentach przypadków.\nNadmierne krwawienie dość łatwo obliczyć: dwie podpaski zapełnione krwią przez dwie godziny. Ale zapełnione na maksa, tak, że są aż ciężkie. Wtedy tracimy za dużo krwi i musimy jechać do lekarza. To zresztą identyczna komplikacja, jak przy samoistnym poronieniu - aborcja farmakologiczna to przecież poronienie, tyle że wywołane lekami. Jeśli pojawia się za dużo krwi, to lekarz musi oczyścić macicę metodą chirurgiczną i zatamować krwawienie. I podać kroplówkę, bo jesteśmy osłabione. To nie jest skomplikowana procedura, każdy ginekolog umie to zrobić, poronienia naturalne zdarzają się bardzo często, tak się kończy pięć na dwadzieścia pięć wczesnych ciąż.\nKraśnik. Radny PiS przeprasza prezydentkę Gdańska za wulgarny komentarz\nJak ona pojedzie do szpitala, to lekarz zorientuje się, że zrobiła aborcję?\nJuż mówiłam: jeżeli znajdzie leki w pochwie. Albo jeżeli ona mu powie, że wymiotowała i miała rozwolnienie, bo to efekt uboczny wzięcia Misoprostolu doustnie.\nCo wtedy robią lekarze?\nRóżnie. Są tacy, którzy podchodzą do tego ze zrozumieniem, a inni głupio komentują. Są też przypadki - na szczęście nieliczne - kiedy wzywają policję do szpitala.\nNic. Ona może mieć to w nosie. Zgodnie z polskim prawem nie jest oskarżoną tylko świadkiem. Policjant zapyta: „Czy ktoś pani pomógł w aborcji? Czy ktoś pani dał te leki do ręki?”. „Nie, kupiłam za granicą, nikt mi nie pomagał”. Koniec sprawy. Ale samo przesłuchanie jak leżę osłabiona w szpitalu - to może być okropne.\nA jeśli ona powie, że dostała te leki od was z infolinii Aborcji Bez Granic?\nTeż nic. Bo leki są wysyłane z zagranicy, a my tylko informujemy. „Dajemy kobietom informacje, które są dostępne w internecie, więc zamknijcie sobie cały internet”. I oni są bezradni. Korzystamy z tego, że polskie prawo antyaborcyjne powstało w 1993 roku, kiedy nie było internetu i nie było też aborcji farmakologicznej. To prawo było pisane na polskie podziemie aborcyjne, na polskich ginekologów. Bo ani Zollowi ani tym wszystkim ZChN-om nie śniło się, że za parę lat będzie można w łatwy i bezpieczny sposób przerwać ciążę lekami i oni totalnie stracą kontrolę nad naszymi ciałami. Więc cały ten staroświecki bubel prawny odnosi się do podziemia w Polsce, do lekarzy, którzy przerywają ciąże w gabinetach. I „pomocnictwo” też jest definicją starą, dotyczy pomagania w szpitalu lub w gabinecie pacjentce, która nie łapie się na te trzy ustawowe wyjątki. Wtedy popełniasz czyn karalny z artykułu 152.\nNo dobrze. A skąd pochodzą leki?\nZ Azji. Nie wysyłamy ich z Europy.\nBo w Europie są superdrogie i kobiety musiałyby płacić po 450 euro za zestaw. U nas koszt zestawu to 75 euro, jest to darowizna na fundację, żeby utrzymać działanie serwisu i opłacić przesyłkę. Ale jak nie masz - to my płacimy.\nTe leki z Azji są inne? To jakieś zamienniki?\nNie. To są te same leki, co w Europie, tych samych koncernów, w tych samych opakowaniach. Bardzo dokładnie to sprawdzamy.\nTo dlaczego w Europie kosztują 450 euro?\nTo pokazuje siłę koncernów farmaceutycznych i dużą władzę lekarzy. Chcą zarobić i tyle. Piszę o tym doktorat. Aborcja farmakologiczna w Europie jest bardzo zmedyklizowana, dostępna tylko w klinikach pod nadzorem lekarzy. Ten starter - czyli tabletkę Mifepristonu - musisz dostać do ręki od lekarza, bierzesz ją na jego oczach, popijasz wodą. Dostajesz też kopertę z czterema lub ośmioma tabletkami Miseprostolu i dopiero jedziesz do domu. Następnego dnia po poronieniu możesz zadzwonić do kliniki, ale nie musisz. Ta cała procedura podwyższa koszty.\nMoże ten lekarz jest potrzebny?\nNiespecjalnie. Aborcja farmakologiczna jest bezpieczna i powinna być dostępna szerzej. Zresztą zaleca to WHO.\nTo dla nas ważne, że Światowa Organizacja Zdrowia rekomenduje aborcję farmakologiczna jako bezpieczną metodę w krajach, gdzie zabiegi nie są oferowane przez system zdrowia publicznego. W rozmowach z dziewczynami możemy się tym podeprzeć i to je uspokaja. Dokumenty WHO jasno mówią, jak przyjąć leki. Mówią też, że do asystowania wystarczy osoba wyszkolona, nie musi być to lekarz. Ja się tym zajmuję osiem lat, czasem opowiadam dziewczynom o własnej aborcji. „A ty kiedyś brałaś te leki?”. „Tak. I było ok”. To też je uspokaja.\n„Jestem w 22 tygodniu ciąży”. Wtedy co?\nWtedy za późno na samodzielną farmakologię. Potrzebny jest wyjazd. Pytamy, czy ma dokumentację medyczną. Nas co prawda nie interesuje powód jej decyzji, jesteśmy za pełną dostępnością aborcji, ale jeśli występują wady płodu, to mamy więcej czasu na zorganizowanie wyjazdu - do 24 tygodnia albo nawet dłużej. Tłumaczymy dokumentację na angielski, wysyłamy do kliniki w Holandii albo w Anglii, umawiamy na zabieg. Tamtejsi lekarze - jeśli ciąża nie rozwija się prawidłowo - traktują to priorytetowo jako zagrożenie życia kobiety i dają szybkie terminy.\nOkoło tysiąca euro. Ale razem z dojazdem i hotelem to jakieś 2500-3000 euro. Pytamy, czy ona ma pieniądze. Jeżeli nie ma, to możemy podzielić się kosztami lub nawet zapłacić całość. Pytamy, czy chce, żeby ktoś z nią pojechał, czasem jedzie chłopak, mąż, dla nas to jest ok. Powinni mieć do tego prawo, ona ma wtedy większe wsparcie. Teraz w covidzie wszystko się komplikuje, ceny rosną, wielu lekarzy pracuje nadliczbowo w szpitalach i muszą brać dodatkowe godziny, żeby udzielić pomocy przy aborcji.\nWiceszef Trybunału Stanu doszukuje się zagranicznego spisku w protestach\nDlaczego nie wysyłacie kobiet na Słowację?\nBo tam robią aborcję próżniową tylko do 12 tygodnia. I jest to masówka. Wielka infrastruktura zbudowana przez osoby, które na tym trzepią kasę. Prywatne kliniki, dojazdy, osobne godziny dla Polek. Aborcje na Słowacji najcześciej się robi w piątki od 8 do 15. Całe autokary kursują. Różne są też doświadczenia dziewczyn, które się na to zdecydowały, nie zawsze dobre. Nam zależy na feministycznym wsparciu i nie chcemy wysyłać kobiet w nieznane.\nTam jest dużo taniej.\nNa Słowacji 1800 zł. Tylko po co? Oni - jak mówiłam - stosują metodę próżniową, a ciążę można przerwać wyłącznie do 11 tygodnia i 6 dni. To kolejna procedura bardzo zmedykalizowana, leżysz w szpitalu przez kilka godzin. Jeśli jesteś w ciąży poniżej 12 tygodnia i masz do wyboru metodę farmakologiczną i próżniową, to zacznij od aborcji farmakologicznej w domu. A jeżeli się nie uda - bo czasem się nie udaje - to wtedy jedź na aborcję próżniową na Słowację.\nCiąży powyżej 12 tygodnia nie można na Słowacji usunąć?\nTrzeba mieć słowackie ubezpieczenie, dokumentację, bo to się wtedy odbywa w publicznym szpitalu. Więc Polka raczej nie ma na to szans. Pozostaje Holandia i Anglia.\nA tam jaka jest metoda?\nPrzy ciąży powyżej 14 tygodnia jest to aborcja farmakologiczna połączona z chirurgiczną. Podawane są leki, zaczynają się skurcze macicy, zaczynają lecieć skrzepy, a potem lekarz robi badanie, czy macica się oczyściła. Po 14 tygodniu ciąży najczęściej konieczne jest chirurgiczne doczyszczenie macicy, dlatego to się musi odbyć w klinice.\nCzyli od wyroku Trybunału wysłałyście do Anglii i Holandii 33 kobiety?\nCzęść jest już po, część czeka na wyjazd. Pięć z tych pacjentek - jak mówiłam - zostało wypisanych z polskich szpitali po wyroku TK. A reszta to są osoby, które były w trakcie diagnostyki prenatalnej, wiedzą, że z ciążą są jakieś problemy, ale nie chcą się odbijać od naszych szpitali i tam wykłócać.\nTo przeczytam ci paragraf: „Kto za zgodą kobiety przerywa jej ciążę z naruszeniem przepisów ustawy, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3”. I kolejny paragraf: „Tej samej karze podlega, kto udziela kobiecie ciężarnej pomocy w przerwaniu ciąży z naruszeniem przepisów ustawy lub ją do tego nakłania”.\nOk. Ale tam jest wyraźnie napisane, że Z NARUSZENIEM przepisów ustawy. A przepis ustawy mówi, że aborcja odbywa się w szpitalu w trzech możliwych przypadkach. My nie robimy aborcji w szpitalu.\nNo ale bez ściemy. To jakaś sofistyka.\nCo z tego? Mamy to dobrze rozkminione, cały nasz zespół prawny to analizował. Zresztą ustawa to jedno, ale jest jeszcze orzecznictwo. I orzecznictwo w Polsce w kontekście artykułu 152 jest takie, że karani są w zasadzie wyłącznie lekarze, którzy przerwali ciążę w prywatnym gabinecie za pieniądze wbrew przepisom ustawy, czyli poza tymi trzeba przesłankami. Jest jeden wyrok na kobietę, która kupiła leki nastoletniej córce. Dowiedział się o tym kurator, który opiekował się tą dziewczyną, zawiadomił prokuraturę w Opolu. I jest wyrok. Dokładnie ta sama prokuratura - czyli Opole - doprowadziła do skazania chłopaka, który zawiózł dziewczynę do szpitala w trakcie poronienia. Chłopak - zupełnie nie wiedząc, że naraża się na odpowiedzialność karną - mówi lekarzowi: „Kupiłem jej te tabletki, dałem jej, przywiozłem do szpitala, bo miała za duże krwawienie”. Czyli były powikłania. Lekarz dzwoni na policję, policja przesłuchuje chłopaka i on zostaje skazany na dwa lata w zawieszeniu za pomocnictwo w aborcji. Tak samo jak ta matka - też dwa lata w zawieszeniu. A poza tym nie ma wyroków.\nNo ale to jest wielkie udawanie.\nPrzecież wy czasem płacicie za leki, jeśli kobiet nie stać. I przekazujecie im te leki.\nNie bezpośrednio. One zamawiają leki na własne nazwisko, jeśli płacą - to z własnego konta. Zachęcamy, żeby zamawiały leki w organizacjach zagranicznych pomagających kobietom, a nie u polskich handlarzy. Ten handlarz ma bazę nazwisk, nie chroni naszych danych osobowych. Jeżeli kupię leki ze strony 9tygodni.pl, tabletkiporonne.pl, poronne.pl - tych stron jest mnóstwo - to łatwo to wykryć, jeśli zostanie złapany pan Zenek, który sprowadza leki dla kasy. On ma moje dane, ma mój adres mailowy, ma numer konta. I jestem potem wzywana na świadka i muszę powiedzieć, dlaczego jestem w bazie danych. Niektóre dziewczyny popełniają wtedy głupi błąd.\nMówią: „To nie było dla mnie, tylko dla koleżanki”. Ja je rozumiem, one się wstydzą. Tyle że wtedy mogą dostać zarzut pomocnictwa. Powinny mówić: „To były leki dla mnie, miałam aborcję, odwalcie się”. W szpitalu - jeśli już lekarz znajdzie resztki Misoprostolu w pochwie - to samo. „Leki kupiłam dla siebie za granicą, nikt mnie nie namawiał”.\nNo ale jest jeszcze paragraf trzeci: „Kto dopuszcza się czynu określonego w § 1 lub 2, gdy dziecko poczęte osiągnęło zdolność do samodzielnego życia poza organizmem kobiety ciężarnej, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8”. Zdolność do samodzielnego życia jest od kiedy?\nNie da się ustalić dokładnie - ale mniej więcej na przełomie 23 i 24 tygodnia ciąży. W polskim prawie dotyczy to płodu, który osiągnął 22 tydzień.\nPrzecież wy udzielacie pomocy w przerywaniu ciąży po 22 tygodniu, bo organizujecie wyjazdy.\nCzyli osiem lat.\nUważam, że nasza praca jest obowiązkiem moralnym, a prawo niesprawiedliwe należy łamać.\nAle jest ten przepis! Jak to możliwe, że nikt was nie ściga?\nZ trzech powodów. W Polsce nikomu nie zależy tak naprawdę, żeby ruszyć ten temat. Bo to śmierdzące jajo. Oni wiedzą, że jak nas zaczną wsadzać do więzień, to będzie dziki opór. Po drugie mnóstwo ludzi zarabia kasę na tym, że aborcja w Polsce jest zakazana, chociaż się masowo odbywa. Przecież jeśli coś jest wpisane do kodeksu karnego, to natychmiast masz taki efekt: cicho sza, to nielegalne, więc musi być drogie. Aborcja bez tej idiotycznej ustawy kosztowałaby w prywatnym gabinecie w Polsce 500-700 zł a nie 3000-4000 zł. Oni sobie tą ustawą od 30 lat podbijają ceny. W wielu społecznościach proboszcz, lekarz, prokurator i burmistrz razem grają w karty, razem popijają, poczytaj sobie „Czerwone i czarne” - tak jest od zawsze. Więc ci wszyscy lekarze z aborcyjnego podziemia to są ich koledzy, dlatego to albo nie jest w ogóle ścigane, albo ścigane bardzo niemrawo. A trzecia rzecz: tym wszystkim obrońcom życia wystarczą przepisy. Nie chodzi o ograniczanie aborcji. Chodzi o to, żeby był w prawie zakaz, bo oni wtedy tworzą ten klimacik moralny, że aborcja to coś złego.\nDobrze. Ale jednak wy jesteście kryminalizowane, ten przepis jest jednoznaczny.\nAle orzecznictwo tego nie pokazuje! Mamy swoje prawniczki, to cały zespół, i one mają swoje rozkminy.\nNiby jakie rozkminy?\nJuż mówiłam. Pomocnictwo to danie komuś tabletek z ręki do ręki. I zapłacenie komuś za tabletki.\nAle wy płacicie. „Jak cię nie stać, to my ci te leki kupimy”.\nOczywiście. Tyle że pieniądze idą z Anglii. My ją kierujemy dalej, nie dostaje wsparcia ode mnie, tylko od organizacji kobiecej w Anglii czy w Berlinie, która jest częścią Aborcji Bez Granic.\n„Ścigajcie sobie Ciocię Basię, która mieszka w Berlinie”. Życzymy powodzenia. Pojechali kiedyś polscy policjanci do Londynu zapytać o dane pacjentek z Polski. Klinika ich wygoniła, pukając się w czoło.\nTo jeszcze raz. Aborcja w 23 tygodniu. Wy ją organizujecie. Ty mówisz w tym wywiadzie: „My to organizujemy od A do Z”. W autoryzacji zostanie?\nTak. Bo to prawda.\nPo czym mówisz, że oni mogą wam skoczyć?\nNie jestem prawniczką, więc pewnie nie zabrzmi to superprofesjonalnie. Ale stoimy na stanowisku, że nie można pomagać w przestępstwie, które nie jest de facto przestępstwem, bo odbywa się w kraju, gdzie ten czyn nie jest karalny. Jeżeli ja pomagam komuś zorganizować wyjazd za granicę w celu przerwania ciąży - a to jest przestępstwem tylko w Polsce - no to nie pomagam w przestępstwie, skoro to odbywa się tam, a nie tu.\nCzyli gdybyś organizowała pomoc w aborcji u polskiego ginekologa to tak?\nTo byłoby przestępstwem.\nA tego nie robicie?\nNie, nigdy. Bo nam zależy na bezpieczeństwie osób, którym pomagamy i ochronie ich danych osobowych, a nie na dawaniu kasy polskiemu podziemiu aborcyjnemu. Na nabijaniu kabzy ludziom, którzy w szpitalach mają na drzwiach klauzulę sumienia, a w gabinetach skrobią. W Polsce prokuratura mogłaby sięgnąć po dane pacjentek, gdyby naprawdę chciała, a w Berlinie czy Londynie może sobie nakukać. Naprawdę nie mamy żadnych podstaw, żeby myśleć, że są planowane wobec nas jakieś prawne zakusy.\nRzecznik Praw Dziecka i Ordo Iuris już rok temu zgłosili was do prokuratury. Jak tylko powstała wasza infolinia.\nNic. Nie dostałyśmy nawet wezwania. Powinien powstać jakiś fanpage na Facebooku o wszystkich pozwach Ordo Iuris, które oni złożyli, i które się nigdy nie wydarzyły. Przecież patrząc na ich doniesienia, my powinnyśmy być ganiane po prokuraturze non stop! Oni sobie robią na nas reklamę. Raz w miesiącu zgłaszają i nic się nie dzieje.\nO reklamę dla organizacji o nazwie Ordo Iuris. I dobre samopoczucie paru osób. Na pewno nie o to, żeby ukrócić aborcję. Chodzi też o zawstydzanie kobiet. To ich strategia. Byłam kiedyś w telewizji z osobą z Fundacji Pro „Prawo do Życia”, która wysyła te wszystkie homofobusy i płodobusy na ulice polskich miast. Dziennikarka zapytała ją wprost: „Pani Aniu, ja rozumiem, że jesteście obrońcami życia, ale przecież dobrze wiecie, że zakaz nie sprawia, że aborcji nie ma. Po co składacie te wasze ustawy, zbieracie pod nimi podpisy, skoro to nie spowoduje, że będzie mniej aborcji?”. I ona powiedziała wprost: „Kradzież też jest zakazana prawem, a mimo to ludzie kradną, ale przynajmniej wszyscy wiedzą, że to jest złe”.\nŻe oni chcą kreować postawy moralne przy pomocy prawa i nieważne, że to prawo nie działa. Zakaz ma być po to, żeby wszyscy wiedzieli, że aborcja jest zła. Ta dziewczyna obnażyła strategię środowisk proliferskich, na którą można skutecznie odpowiadać. I my dzięki niej miesiąc później - bo doznałyśmy wtedy olśnienia - zaczęłyśmy pracować nad zmianą naszej strategii. „Aborcja jest ok” - zaczęłyśmy jechać z tym hasłem. Bo ile można chodzić na tej smyczy?\nJeśli oni próbują przesuwać granicę dyskursu w swoją stronę, to trzeba odpowiadać tym samym. Ta strategia ma zalety na wielu poziomach. Jest wyzwalająca dla kobiet, które miały aborcję, czyli dla 25 procent kobiecej populacji w Polsce. „Nie jesteś sama. Miałaś prawo to zrobić. To jest ok”. Po mojej aborcji było dla mnie bardzo ważne, żeby nie wstydzić się tego, że nie czuję żalu. Katowałam się tym, że nie mam żadnych wyrzutów sumienia.\nKiedy miałaś aborcję?\nTak. I wierzyłam w tę narrację polskiego feminizmu - który jest strasznie staroświecki - że aborcja, owszem, powinna być dostępna i legalna, ale ona jednak zawsze jest dramatem, żadna kobieta nie chce aborcji. To jest bullshit. Byłam w niechcianej ciąży i najbardziej na świecie marzyłam o tym, żeby ją przerwać. Rano po wszystkim byłam najszczęśliwszą osobą na świecie. Zjadłam pizzę, zapaliłam papierosa. I sorry, jeżeli kogoś razi moje własne doświadczenie, to przykro mi, poradź sobie z tym jakoś, człowieku. Kobiety po poronieniu farmakologicznym są zmęczone, głodne, ich ciało opuszcza wielki stres, chcą się rozpłakać ze szczęścia. I tak, czasem czują smutek, bo nie były pewne do końca, jaką decyzję podjąć. Ale to nie jest czarno-białe, jak nam się wmawia, i czym nas się dyscyplinuje. Bo ja uważam, że to jest dyscyplinowanie.\nMówienie, że kobiety powinny czuć traumę po aborcji?\nPrzez pierwsze dwa lata też mówiłam w taki sposób, jakbym chciała się usprawiedliwić. Przyjaciółce się zwierzałam: „Wiesz, nie mogę spać”, „Czasem to do mnie wraca”. To była nieprawda! Zmyślałam, żeby samej sobie pokazać, że jestem normalną osobą, która powinna czuć te wszystkie trudne emocje związane z aborcją. Codziennie do nas dzwonią kobiety i mówią: „Może jestem bez serca, może nie powinnam się urodzić, ale nie mam żadnych wyrzutów sumienia i nie uważam, że podjęłam złą decyzję. Czy jestem nienormalna?”. I właśnie po to jest ten cały prawny zakaz: żebyśmy my myślały, że aborcja jest czymś złym.\nCzyli takie zdanie: „Nie znam żadnej kobiety, która chciałaby mieć aborcję, bo to zawsze jest trudny wybór, ale trzeba go zostawić kobietom” - dość typowy cytat z posłanki Platformy - to dla ciebie już passe?\nCałkowicie passe. Sama tak mówiłam siedem lat temu. To była klisza ze szkoleń rozmaitych międzynarodowych organizacji, polskie feministki jeździły na te szkolenia i nauczyły się języka aborcyjnej poprawności politycznej. Języka z sal ONZ. Sama pracowałam w takiej organizacji, więc miałam ten język wdrukowany w głowę. Tymczasem jak zaczynasz rozmawiać z kobietami, które potrzebowały aborcji, to one mówią o tym zupełnie inaczej. „Uff, co za ulga, nie jestem w ciąży!”. Ileż my energii straciłyśmy na te wszystkie połowiczne hasła, na to krygowanie się przed prawica, żeby ich nie urazić, nie zaszokować, ileż energii zmarnowałyśmy na dyscyplinowanie samych siebie, podczas gdy większość kobiet w niechcianej ciąży chce ją po prostu przerwać. I tyle. Robienie z tego jakiegoś problemu moralnego jest szkodliwe.\nFeministki w Polsce mają za uszami?\nMają. Sama się do tego przyczyniłam.\nKongres Kobiet jest zbyt lightowy w sprawie aborcji?\nNie wiem. Na pewno Kongres Kobiet nie bierze pod uwagę perspektywy klasowej. Ta rozmowa bardzo by się polskim feministkom przydała. Bo możliwość podjęcia decyzji o aborcji ciągle jest przywilejem bogatszych kobiet. Dlatego nie lubię określenia: „mój wybór”. Luksus wyboru mają osoby, które mogą urodzić lub nie, bo jak urodzą, to nie zrujnuje im to życia. W zupełnie innej sytuacji jest osoba, która wychowuje już czwórkę dzieci, pracuje na umowie śmieciowej. Ona nie ma wyboru, ona wie, że tę ciążę musi przerwać. Nie jest szczęśliwa z tego powodu, ale dzwoni do nas i mówi: „My po prostu nie wyżyjemy, to niemożliwe, żebym miała kolejne dziecko. To się odbędzie kosztem jedzenia, potrzeb szkolnych moich dzieci, najstarsza córka jest chora, muszę mieć na leki, muszę teraz o tym myśleć”. Hasło „mój wybór” strasznie to spłyca. Więc ja wolę mówić: „moja decyzja”. Bo można chcieć urodzić, ale na podstawie analizy swojej sytuacji życiowej - mieszkaniowej, dochodowej, ile mam siły, ile zdrowia - zdecydować, że jednak nie. I można mieć potem bardzo sprzeczne emocje: czuć ulgę, ale też żal. Myślę, że polski feminizm ciągle się boi rozmowy na takie tematy.\nA taka narracja: „Walczmy o edukację seksualną w szkołach i dostęp do antykoncepcji, żeby aborcja była jak najrzadziej potrzebna”. Też nie?\nTo cały czas chodzenie na smyczy organizacji proliferskich i pielęgnowanie stygmatu wobec aborcji. Dlatego zdania w stylu „nikomu nie życzę aborcji”, „aborcja powinna być jak najrzadziej potrzebna” to nie jest coś, co feministka w Polsce powinna mówić. Ja życzę aborcji każdej kobiecie, która jej potrzebuje. Tak jak życzę transplantacji każdemu, kto tego potrzebuje. Aborcja wciąż jest kontrowersyjna i powinnyśmy rozbroić tę kontrowersję.\nKto jest dla ciebie wrogiem: Grodzki, Rzepliński czy Kaczyński?\nNie lubię tej retoryki wrogów, wolę mówić o psujach.\nTo kto jest psujem?\nRzepliński, który daje obrzydliwy wywiad i nazywa nas hołotą. Zresztą pal licho, jak on nas nazwał. Dużo gorsza w tym wywiadzie była pretensja, że jego wysublimowane uczucia religijne katolika zostały obrażone przez protestujące na ulicach kobiety. No to teraz wyobraź sobie, starszy panie, że masz pozytywny test ciążowy i 200 zł w portfelu, za które musisz przeżyć do końca miesiąca, a jest dopiero 10-ty. Wyobraź to sobie! Ale on sobie tego nie wyobrazi, bo jest uprzywilejowanym facetem, profesorem, który utrudnił już kobietom życie wystarczająco, bo w 2015 roku - jako przewodniczący Trybunału Konstytucyjnego - wydał wyrok jeszcze bardziej zaostrzający ustawę antyaborcyjną. Stwierdził, że jeśli lekarz w trzech dozwolonych ustawowo przypadkach powołuje się na sumienie i nie chce kobiecie pomóc, to nie musi wskazywać innego lekarza. Fuck you. Jesteś autorem tych tortur.\nCzyli większymi psujami są konserwatyści po liberalnej stronie czy skrajna prawica?\nKonserwatyści. Bo w gazetach robią za obrońców demokracji, są bohaterami ruchów społecznych, są zapraszani do telewizji, na konferencje, są autorytetami.\nCytat z ostatniego orędzia marszałka Grodzkiego: „To kobiety sprawiają, że nasze codzienne życie toczy się harmonijnie i gładko w sposób trochę jakby niezauważalny, a dopiero gdy nasza babcia, mama, żona, córka czy partnerka musi z jakichś powodów się wyłączyć, dostrzegamy, że bez kobiet nasza egzystencja staje się trudna, bezbarwna i irytująca”.\nOkropne. No, okropne.\nChciał dobrze. Chciał docenić kobiety.\nAle co z tego?! To jest po prostu dyscyplinowanie kobiet. Patriarchalne dziadostwo. Mamy być grzeczne, służymy „harmonii”, należy nam się szacunek, ale w określonych ramach, bo jak przestajemy być grzeczne, to szacunek się nie należy. Ale przede wszystkim jesteśmy dla nich, a nie dla siebie. No, spieprzaj, możesz być profesorem, lekarzem, marszałkiem, nie masz prawa dogadywać się nad naszymi głowami z innymi facetami.\nCzyli co powinien Grodzki powiedzieć, żeby was nie wkurzać? Ma być za aborcją bezwarunkowo i wtedy będzie ok?\nAle w ogóle nie o to chodzi. Dlaczego on czegoś nie poczyta, do cholery? Jak można być tak impregnowanym na zmiany kulturowe i serwować w orędziu dziadowskie gadanie wyjęte ze środkowego Gomułki? Na pewno politycy muszą nas dogonić. Tyle że oni się nawet nie szykują do startu. Od tygodnia widzę zamieszanie na opozycji, oni wiedzą, że muszą wykonać jakiś ruch, gdzieś pobiec, ale jeszcze nawet buty nie są założone. Zresztą marszałek Grodzki pewnie chciałby zostać w tym swoim patriarchalnym wygodnym świecie, chciałby, żebyśmy to my do niego wróciły, wtedy on wręczy kwiatek i dłoń z szacunkiem ucałuje, a życie „nadal będzie się toczyć harmonijnie w sposób trochę jakby niezauważalny”.\nNo dobrze. Ale co on powinien zrobić, żebyś ty powiedziała: „Ok, to nie jest gość z mojej bajki, ale jest w porządku”?\nNie wiem. Myślę, że można być przeciwnikiem aborcji, a jednocześnie zrobić coś dobrego. Irlandia jest tego przykładem. Większość polityków, którzy zdecydowali tam o referendum, to byli konserwatyści. Powiedzieli mniej więcej tak: mamy swoje poglądy na temat aborcji i uważamy, że ona jest złem, ale mimo zakazów aborcje się odbywają, więc prawo trzeba dostosować do rzeczywistości, bo inaczej jako ustawodawcy i politycy stajemy się kompletnie nieskuteczni i niepoważni. I to jest coś, za co ja bym mogła Grodzkiemu powiedzieć: „Dzięki, stary”.\nCzyli: „Jestem przeciwnikiem aborcji, ale prawo powinno uwzględniać rzeczywistość i inne poglądy ideowe, więc trzeba je zliberalizować”.\nMniej więcej. Gdyby to powiedział, byłby dla mnie ok.\nNiestety, fatalny pomysł Dudy pewnie przejdzie, bo opozycja boi się pójść krok dalej i jasno powiedzieć: jesteśmy za aborcją. Myślę tu głównie o Platformie. A protesty osłabną, bo ileż można. My natomiast będziemy rozbudowywać sieć wsparcia. Na tym się trzeba teraz skupić. Mnie już się nie chce tracić czasu na to, co robi Ordo Iuris. Wolę stosować prostą zasadę: „Stop Making Stupid People Famous”. Słyszę, że ma wyjść książka o Ordo Iuris, o tym, jacy oni są straszni - nie chcę tego czytać! Wolałabym czytać historie aborcyjne kobiet, wolałabym oglądać polityczki, które mówią o aborcji farmakologicznej w TVP - tak jak posłanka Kotula. Pięciu panów słuchało z otwartymi ustami, że można przerwać bezpiecznie ciążę lekami w domu. Nic o tym nie wiedzieli! Oni tracą kontrolę nad naszymi ciałami i są przerażeni. Bo jak to? Kobieta może za pomocą paru tabletek bezpiecznie przerwać ciążę i ja nie mogę jej zabronić? Chcę oglądać takie polityczki, a nie zajmować się Rzeplińskim czy Grodzkiem - już nie. Oni muszą nas dogonić, jeśli w ogóle chcą się gdzieś ruszyć.\nNatalia Broniarczyk (1984) feministka, współzałożycielka Aborcyjnego Dream Teamu i Aborcji Bez Granic, badaczka strategii pomagania sobie w aborcjach, doktorantka ISNS UW.


Domy z konopi - Ekocentrycy\nUżycie konopi włóknistych w budownictwie ma swoją długą tradycję. Francuscy archeolodzy podczas badania jednego ze starych mostów dokonali ciekawego odkrycia. Okazało się, że przy jego konstrukcji wykorzystano proces mineralizacji łodyg konopnych, oblepianych wapnem. Otrzymano w ten sposób materiał, który przetrwał setki lat. Ta technika budowlana jest współcześnie stosowana na nowo przez architektów i budowniczych w Europie, w takich krajach jak Francja, Anglia, Belgia czy Północna Irlandia.\nProdukt nazywany betonem konopnym został na nowo odkryty we wczesnych latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku i stanowi kombinację wymieszania wapna z paździerzem konopnym. Te dwa materiały są mieszane mechanicznie lub ręcznie z wodą na miejscu budowy, a następnie mieszanką wypełnia się szalunki na ścianach o konstrukcji drewnianej.\nPoprzez wiele testów wykonanych przez konopnych budowniczych, uzyskano różne mieszanki możliwe do zastosowania w konstrukcji budynku w zależności od przeznaczenia. Te różne mieszanki osiągnięto różnicując proporcje ilościowe użycia paździerza konopnego w stosunku do wapna. W niektórych przypadkach, dotyczy to np. płyt podłogowych, dodano celowo do mieszanki piasku, aby uzyskać zwiększenie wytrzymałości na ściskanie.\nCztery podstawowe mieszanki betonu konopnego, w zależności od przeznaczenia możemy przedstawić w następującym porządku:\nlekki beton konopny – używany głównie jako izolacja- jest mieszanką luźno związaną i zawiera ok. 10% spoiwa wapiennego w stosunku do paździerza,\nśredni beton konopny – wymaga takich strukturalnych możliwości, aby wytrzymać rozciąganie i siłę naporu wiatru, stąd też zawartość spoiwa wapiennego wzrasta do 25%\nbeton posadzkowy – wymaga zapewnienia odpowiedniej, zwiększonej wytrzymałości na ściskanie, i w związku z tym zawartość spoiwa w mieszance wzrasta do 50%,\ntynk konopny – aby zapewnić właściwą pracę materiału na dużej pionowej powierzchni i uzyskać szczelną, wodoodporną warstwę, zawartość spoiwa wzrasta do poziomu 85-90%.\nWszystkie nasze projekty domów jednorodzinnych mogą być realizowane z betonu konopnego. Zarówno wypełnienie ścian, jak i i izolacja podłogi, stropu czy dachu można wykonana z tego materiału.


Odzież firmowa dla klientów | lwt.mielno.pl\nOpublikowano 28 lipca 2017 , zaktualizowano 9 sierpnia 2017 przez Wincenty\nJedną z najpowszechniejszych i najbardziej znanych form reklamy jest odzież firmowa, która zawiera sygnaturę danego przedsiębiorstwa w postaci loga i odpowiednich barw. Od lat ta metoda zyskuje przychylność ludzi na całym świecie, a jej główną zaletą jest niedrogi upominek prezentowany klientowi, który potem z zadowoleniem nosi taką część ubioru i chętnie wraca do waszej firmy po kolejne usługi, dodatkowo robiąc wam reklamę przemieszczając się z waszym logo na sobie. Jakie są najlepsze pomysły na odzież firmową dla klientów? Opcji jest wiele, uwzględniając płeć, wiek i potrzeby poszczególnych grup, ale po kolei.\nOdzież firmowa dla dzieci to podkoszulki małego rozmiaru, pelerynki przeciwdeszczowe i czapki. Wszystkie te rzeczy naturalnie będą miały nadrukowane wasze logo i np. hasło reklamowe, które uwzględnicie w projekcie. Dla rodziców będzie to obciążenie budżetu, gdyż nie będą musieli płacić za kolejne niezbędne ubranie dla dziecka, z racji otrzymania go za darmo jako element opłaconych usług w waszej firmie. Dorośli także będą uradowani z darmowej części garderoby. Pamiętajcie, żeby wyróżnić w zamówieniu ciuchy dla mężczyzn i bardziej dopasowane dla kobiet. W przypadku pelerynek czy czapek z daszkiem nie ma to ogromnego znaczenia, ale na pewno każda kobieta wolałaby otrzymać t-shirt, który będzie w damskim kroju, nie szerokim męskim. Tym sposobem spotęgujecie uczucie zadowolenia w każdej z grup. Decydując się na zamówienie czapek, zadbajcie o ładną kolorystykę, która nie będzie ani zbyt jaskrawa, ani zbyt „tęczowa”, gdyż wówczas trudniej będzie wam trafić w ogólnie przyjęte standardy.\nOdzież firmowa dla klientów wciąż pozostaje najtańszą formą gadżetów reklamowych, które tak naprawdę mają swoją wartość. Dla was to mały wydatek, dla klienta duża oszczędność. Dodatkowo, wasze imię istnieje w wielu miejscach i kolejni ludzie dowiadują się o waszej placówce. Metoda ta nie ma minusów i jeśli już raz zdecydujecie się na zamówienie partii waszej odzieży, szybko przekonacie się, żeby robić to regularnie. Biznes się kręci!\nTen wpis został opublikowany w Gadżety reklamowe i otagowany jako odzież firmowa dla dzieci,odzież firmowa dla klientów,odzież firmowa hurt,odzież firmowa i reklamowa. Dodaj odnośnik ulubionych.\n← Gadżety reklamowe, które wykorzystuje się w domu\nOdzież reklamowa przeznaczona dla kobiet →


Ciekawostki | Świat Skody\n12 stycznia 2017 Ciekawostki odświeżacz powietrza\nOdświeżacze przeznaczone do samochodów to już bynajmniej nie wyłącznie sławne choinki zapachowe. Wybór produktów zapachowych do samochodów jest dziś znacznie szerszy. Aby znaleźć rynek zbytu, należy je niezwykle intensywnie promować. Jakie są metody promocji odświeżaczy przeznaczonych do aut? Continue reading →\n21 września 2016 29 sierpnia 2016 Ciekawostki designokna\nOkna PCV przynależą do sprzętów, których transport wymaga zachowania szczególnej uwagi. Prosto oznajmić, ale w jaki sposób to uczynić? Transport z racji na wielkość okien PCV oraz ich wrażliwość, polecamy zlecić korporacji spedycyjnej. Należy jednak wcześniej pamiętać o przygotowaniu okien PCV do przewozu. W jaki sposób to uczynić? Okna powinny być zabezpieczone, oblepione folią strecz. Jeśli wysyłamy więcej niż tylko jedno okno, umieścić pomiędzy okna np. papierowy arkusz, aby osłaniał przed porysowaniem. Najskuteczniejszą formą transportu okien PCV czy luster jest załadowanie na fachowy, wykonany z drewna wieszak skonstruowany do przewozu szkła. Skoro fachowiec posiada w samochodzie zamontowany stojak do transportu okien PCV, wtedy mogą być one dostarczane bez opakowań. Okna PCV okażą się transportowane w ten sposób, iż będą oparte o stojak. Okna zawsze powinny być porządnie zabezpieczone trokami oraz matami, specjalnie by absolutnie nie uległy zniszczeniu. Continue reading →\n8 września 2016 30 sierpnia 2016 Ciekawostki okleinapromocja\nOkleina reklamowa na służbowym pojeździe jest najbardziej opłacalną strategią promocji. Stanowi idealną opcję na skuteczne reklamowanie, produktu, własnej spółki bądź też świadczonych usługi. Mobilność, opcja dotarcia do innych grup klientów to kluczowa cecha grafik promocyjnych na pojazdach, pojazdach – autach. Continue reading →\n7 września 2016 29 sierpnia 2016 Ciekawostki koperta kurierskanadrukprodukcja\nKoperty kurierskie z nadrukiem – fachowe użycia\nElementem decydującym o dobrym poziomie bezpieczeństwa foliopaków BezpiecznaTORBA jest konstrukcja wyprodukowana z mocnej, koekstrudowanej folii a także wariant użytej taśmy klejącej. Continue reading →


Kryzys związany z pandemią COVID-19 może pogłębić spadek populacji w Europie – ostrzegają regiony i miasta | All Inclusive\nKryzys związany z pandemią COVID-19 może pogłębić spadek populacji w Europie – ostrzegają regiony i miasta\nW opinii opracowanej przez Jánosa Adáma Karácsony’ego (HU/EPL), członka rady lokalnej Tahitótfalu, rządy lokalne i regionalne UE wzywają do podjęcia działań, które zagwarantują, że trwający kryzys związany z pandemią COVID-19 nie przyspieszy spadku demograficznego w Europie. W dorocznym barometrze regionalnym i lokalnym opublikowanym przez Europejski Komitet Regionów w tym tygodniu szacuje się, że pandemia może wpłynąć na planowanie rodziny i zwiększyć drenaż mózgów z regionów wiejskich, peryferyjnych i oddalonych.\nW projekcie opinii Jánosa Adáma Karácsony’ego zwrócono uwagę, że starzenie się europejskiego społeczeństwa, niskie współczynniki urodzeń i pogarszający się nierówny rozkład geograficzny ludności wymagają spójnej reakcji na wszystkich szczeblach sprawowania rządów i we wszystkich obszarach polityki UE. Szczególny nacisk położono na związek między zmianami demograficznymi a ogólną poprawą warunków życia.\nJeśli chodzi o demografię Europy, musimy wziąć pod uwagę różne aspekty, takie jak starzenie się lub dłuższe średnie trwanie życia, wyludnianie obszarów wiejskich, migracja wewnętrzna i zewnętrzna, drenaż mózgów oraz zmieniające się wzorce dzietności i stosunek do rodzicielstwa – stwierdził sprawozdawca, János Adám Karácsony.\nJak pokazuje barometr, pandemia COVID-19 ma ogromny wpływ na planowanie rodziny. Dlatego też podkreśliłem w mojej opinii, że musimy podjąć natychmiastowe działania wspierające na rzecz rodzin, tak aby uniknąć ogólnego spadku współczynnika dzietności – dodał.\nW dorocznym regionalnym i lokalnym barometrze KR-u szacuje się, że drenaż mózgów i inne powiązane problemy demograficzne mogą dotknąć regiony wiejskie, peryferyjne i oddalone podobnie jak kryzys w latach 2008–2012. Wzrost stopy bezrobocia wywiera dodatkową presję na regiony słabiej rozwinięte już dotknięte wysokim bezrobociem, zaś utrata młodych ludzi nasila problem starzenia się społeczeństwa, a jednocześnie sprawia, że świadczenie podstawowych usług zdrowotnych i opiekuńczych staje się problematyczne. Ponadto oczekuje się, że w wielu krajach kryzys wpłynie na planowanie rodziny i przyspieszy ogólny spadek współczynnika dzietności.\nAby rozwiązać te problemy, w opinii KR-u proponuje się następujące kluczowe działania:\n· ocenę wpływu demograficznego wszystkich programów i polityk UE w celu skuteczniejszego przeciwdziałania podziałom społecznym, gospodarczym i terytorialnym dotykającym regiony UE, których obszary wiejskie doświadczają wyludnienia;\n· opracowanie specjalnych systemów zachęt w celu przyciągnięcia młodych ludzi na te obszary oraz poprawę możliwości studiowania, innowacji i zatrudnienia poprzez inwestycje w infrastrukturę, kulturę i łączność;\n· zwiększanie zasobu umiejętności poprzez inwestowanie w szkolnictwo oraz promowanie szkoleń i przekwalifikowania dostosowanych do popytu i potencjału w każdym regionie;\n· przeznaczenie większych funduszy europejskich na zwalczanie zjawiska drenażu mózgów;\n· udzielanie szczególnego wsparcia obszarom słabo zaludnionym lub dotkniętym znacznym spadkiem liczby ludności, z zastrzeżeniem szczegółowych planów regionalnych i krajowych mających na celu zwiększenie atrakcyjności tych obszarów oraz inwestycji biznesowych i dostępności usług cyfrowych i publicznych;\n· wykorzystanie unijnych narzędzi i programów, takich jak fundusze strukturalne i inwestycyjne oraz program „Next Generation EU” w celu zapewnienia wszystkim wysokiej jakości łączności cyfrowej;\n· stworzenie odpowiednich warunków, które ułatwiłyby osobom pragnącym zostać rodzicami mieć więcej dzieci i mieć je wcześniej; dopóki w państwach członkowskich UE istnieje luka dzietności, czyli rozbieżność między pożądaną a faktyczną liczbą dzieci, należy dołożyć wszelkich starań, aby zachęcać do rodzicielstwa i opracować odpowiednie bodźce w tym zakresie;\n· poprawę uczestnictwa w rynku pracy, zwłaszcza wśród kobiet, poprzez zwiększenie inwestycji w lepszą równowagę między życiem zawodowym a prywatnym, infrastrukturę społeczną i sprzyjającą życiu rodzinnemu oraz większą równość płci;\n· zapewnienie że polityki rodzinnej nie będzie się postrzegać jako kosztu dla budżetu publicznego, lecz raczej jako inwestycję;\n· zachęcanie do aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu oraz promowanie międzypokoleniowych więzi społecznych;\nKR przestrzega także przed rozwojem tzw. geografii niezadowolenia, która występuje w wielu regionach i krajach UE, gdzie ludzie czują się pozostawieni w tyle, co często jest ściśle związane ze spadkiem liczby ludności. W związku z tym podczas konferencji w sprawie przyszłości Europy należy ocenić związek między demokracją a demografią, zwracając szczególną uwagę na reprezentację młodych ludzi. Podkreśla się również potrzebę zdecydowanego skupienia się na partnerstwie i na wielopoziomowym sprawowaniu rządów, co odzwierciedla fakt, że w UE jest ponad milion demokratycznie wybranych przedstawicieli władz lokalnych i regionalnych


Inwestycje, jak drożdże – aby rosnąć potrzebują czasu! – POLSKA OSZCZĘDZA\nInwestycje, jak drożdże – aby rosnąć potrzebują czasu!\nPiekąc ciasto musimy dać drożdżom zapracować, aby ciasto wyrosło. Podobnie jest z inwestowaniem. Na naszym blogu wielokrotnie pisaliśmy o przewadze strategii „kup i trzymaj” nad podejściem polegającym na ciągłej zmianie składu portfela inwestycyjnego. Podejście takie jest uzasadnione naukowo, lecz zdarza się, że budzi wątpliwości. O ile w czasach wzrostów na giełdach, czyli popularnej hossy, inwestorzy są wniebowzięci (tak było na przykład w czasach poprzedzających poprzedni kryzys finansowy), o tyle gdy rynek byka zamienia się w rynek niedźwiedzia, a na światowych parkietach zaczyna dominować kolor czerwony, strategia pasywna wydaje się bardziej ryzykowna. Trzymamy przecież aktywa, których ceny spadają, a my mamy biernie patrzeć na pogłębiające się straty, zamiast próbować ograniczać ich dotkliwość dla naszej inwestycji?\nAlan Greenspan, były przewodniczący Rezerwy Federalnej Stanów Zjednoczonych, w swojej nowej książce pt. „Mapa i Terytorium – Ryzyko, Natura Ludzka, Przewidywanie”, zaznacza, że przez ponad 60 lat swojej kariery w finansach spotkał bardzo niewiele technik przewidywania cen akcji, które przyniosłyby spodziewany efekt. Jest to zresztą w zgodzie z teorią Eugene’a Famy dotyczącej efektywności informacyjnej rynków. Część technik co prawda sprawdzała się w krótkim okresie, ale zawsze w końcu zawodziły. Greenspan zauważa jednak, że z drobnymi wyjątkami akcje zawsze rosną na przestrzeni pokoleń inwestorów.\n W skrócie – cena akcji zawiera w sobie wszystkie dostępne informacje rynkowe. W zależności od tego o jak silnej efektywności mówimy, cena odzwierciedla coraz więcej informacji. I tak, w przypadku efektywności słabej cena odzwierciedla wszystkie informacje historyczne. Efektywność półsilna sprawia, że cena odzwierciedla dodatkowo wszystkie publicznie dostępne informacje, a efektywność silna to taka, przy której ceny zawierają również wszystkie informacje poufne i tajne dotyczące funkcjonowania danego przedsiębiorstwa. W swoich badaniach Eugene Fama udowodnił istnienie efektywności słabej i półsilnej, nie znalazł natomiast dowodów na istnienie efektywności silnej.\nJak wynika z danych przedstawionych przez Greenspana od czasu II Wojny Światowej indeks S&P 500, w którego skład wchodzi 500 największych spółek giełdowych w Stanach Zjednoczonych, osiągnął średnioroczną stopę zwrotu równą 7% do roku 2007, i prawie nigdy nie zanotował strat na przestrzeni 10 lat. Co ciekawe, nawet w 2008 roku, czyli w czasie najgorszego kryzysu w historii, akcje nie wykazywały tendencji do spadku do poziomu szczytów roku 1929 (czasów tuż przed Wielkim Kryzysem). Co więcej podczas najgłębszych spadków w 2009 roku wartość indeksu spadła mniej więcej do poziomu wczesnego okresu boomu na rynku technologicznym z roku 2000.\nOznacza to, że w długim terminie spadki na rynku nigdy nie są tak głębokie jak wzrosty, co sprawia, że rosnąca część zysków kapitałowych staje się quasi-trwała – mimo, że nie są trwałe w sensie dosłownym, to potencjalnie mogą być jako takie traktowane.\nGreenspan tłumaczy, że takie zachowanie indeksów akcyjnych jest wynikiem tego, iż główne mierniki, o które oparte są wyceny akcji – takie jak cena akcji do zysków przedsiębiorstwa – w długim terminie powiązane są ze stopami procentowymi, które to wyrażają nasze oczekiwania dotyczące przyszłości. Jako ludzie mamy tendencję do preferowania stabilności ponad niepewność. Zyski przedsiębiorstw są zaś powiązane z poziomem produkcji, co w skali całej gospodarki oznacza, że są powiązane z Produktem Krajowym Brutto (PKB, czyli wartością wszystkich dóbr i usług wyprodukowanych w danej gospodarce w danym roku). PKB w długim terminie można natomiast w przybliżeniu przyrównać do produktu siły roboczej, produktywności i inflacji – od 1933 roku wszystkie te parametry rosły. Oznacza to, że zyski przedsiębiorstw, a tym samym ich wartości, i w konsekwencji ceny ich akcji rosną razem z PKB.\nAkcje działają jednak również jako zabezpieczenie przed inflacją – od 1921 roku średni nominalny wzrost cen akcji na rynku amerykańskim wyniósł 6.1%, co jest produktem 2,5% wzrostu nominalnej inflacji (wyrażonej jako wzrost cen, a w konsekwencji wydatków gospodarstw domowych) i 3,5% wzrostu zysków przedsiębiorstw skorygowanych o inflację.\nAnaliza przeprowadzona przez Alana Greenspana w jego najnowszej książce pokazuje zatem, że nie tylko przy inwestowaniu długoterminowym podejście pasywne, czyli „kup i trzymaj” jest słuszne, ale i to, że rynek akcyjny jest właściwym miejscem do lokowania funduszy na dłuższe okresy. Nieprzypadkowo jest to podejście promowane i wykorzystywane z ogromnym powodzeniem przez Wyrocznię z Omaha, najznakomitszego inwestora, Warrena Buffeta.\nAutor Karol SkowrońskiOpublikowano 16 sierpnia 2017 16 sierpnia 2017 Kategorie InwestycjeTagi etf, Exchange Traded Funds, finance, greenspan, NYSE, USA, Warren Buffett\nNastępne Następny wpis: Historia Pieniądzem się toczy


Boniek - informacje na tematy "Boniek" oraz "Kosecki" - Tagi - znajdź treść po hasłach. dziennik.pl\nArtykuły na temat: Boniek, Kosecki\nZbigniew Boniek nowym prezesem PZPN. Roman Kosecki jego zastępcą\nZbigniew Boniek prezesem PZPN - taką decyzję podjęli w Warszawie delegaci na Walne Zgromadzenie Sprawozdawczo-Wyborcze. Jednym z jego zastępców został Roman Kosecki, który także ubiegał się o stanowisko szefa piłkarskiej centrali.\nWalka o fotel prezesa PZPN powoli wkracza w decydującą fazę. Kandydatów jest pięciu, ale w według obserwatorów szanse na zwycięstwo mają tylko Roman Kosecki i Zbigniew Boniek. Pierwszy z wymienionych skrytykował swojego rywala.\nPięciu kandydatów na prezesa PZPN oficjalnie potwierdzonych\nSekretarz generalny Polskiego Związku Piłki Nożnej Waldemar Baryło oficjalnie potwierdził w czwartek, że Stefan Antkowiak, Zbigniew Boniek, Roman Kosecki, Zdzisław Kręcina i Edward Potok zgłosili swoje kandydatury na prezesa.\nKolejny kandydat wycofał się z wyścigu do fotelu prezesa PZPN\nZbigniew Boniek zgłosił oficjalnie swoją kandydaturę na prezesa Polskiego Związku Piłki Nożnej. Nie miałem problemów ze zdobyciem wymaganych do rejestracji piętnastu głosów. Uzyskałem ponad dwadzieścia - poinformował.


Koszt przyłączenia prądu | DostawcyEnergii.pl\nKoszt przyłączenia prądu\nJednym z pierwszych kroków osób budujących się jest doprowadzenie prądu do działki. Niektórzy ciągną prąd od sąsiada, ale jest to nielegalne i niebezpieczne. Sprawdźmy, ile kosztuje przyłączenie prądu do działki.\nJak uzyskać warunki techniczne przyłączenia do sieci?\nZaczynamy od złożenia u dystrybutora energii elektrycznej wniosku o wydanie warunków technicznych. Wzór takiego dokumentu powinniśmy bez problemu znaleźć na stronie dystrybutora albo udać się do punktu obsługi klienta. We wniosku należy podać moc przyłączeniową oraz przypuszczalne zużycie energii elektrycznej. Pomocne będzie w tym oszacowanie ilości odbiorników. Na wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci energetycznej będziemy czekać maksymalnie trzydzieści dni albo sto pięćdziesiąt dni jeśli napięcie znamionowe będzie większe niż 1 kV. Dystrybutor wymaga, aby do wniosku dokumentu załączyć mapkę geodezyjną oraz dokumenty potwierdzające własność nieruchomości. Następnie zlecamy projekt WLZ, czyli wewnętrznej linii zasilającej.\nKiedy będzie prąd na działce?\nOprócz warunków technicznych dystrybutor energii wyda nam projekt umowy – tam właśnie będzie określony czas, w jakim nastąpi przyłączenie. Zapewne będzie to termin mocno zawyżony – dystrybutor w ten sposób daje sobie „zapas”, aby uniknąć ewentualnych kar za opóźnienia. Proces przyłączenia do sieci kończy się zamontowaniem skrzynki i podpisaniem umowy na dostarczanie oraz sprzedaż prądu.\nIle zapłacimy za przyłącze energetyczne?\nIle kosztuje przyłącze energetyczne? Wiele zależy od rodzaju przyłącza – czy będzie kablowe czy napowietrzne. Sporo droższe jest przyłącze kablowe, gdzie instalacja przebiega pod gruntem. Opłata za przyłączenie do sieci zależy tej od mocy przyłączeniowej oraz długości przyłącza. Jeśli przyłącze ma długość więcej niż 200 metrów to za każdy dodatkowy metr dystrybutor nalicza opłatę. Do tego dochodzi także podatek VAT, którego stawka wynosi 23 procent. Wszelkie stawki dla danej grupy przyłączeniowej można znaleźć na stronach internetowych poszczególnych operatorów systemów dystrybucyjnych.\nJesteś klientem Tauron? Sprawdź jak najszybciej skontaktować się z tą firmą energetyczną. W tym artykule wszystko o Tauron kontakt. Tauron infolinia Tauron dla odbiorców energii uruchomił specjalną infolinie. Dzwoniąc pod numer 555 444 555 można uzyskać informacje na temat oferty Tauronu oraz aktualnych promocji. Konsultanci są dostępni w dni robocze od poniedziałku…


Strona główna › Numer 6 › Książki prawnicze › Postępowanie cywilne\nAneta Małgorzata Arkuszewska – „Referendarz sądowy w postępowaniu cywilnym”\nNajlepszym uzasadnieniem dla powstania tej książki jest brak kompleksowej regulacji prawnej obejmującej status i uprawnienia referendarza sądowego. Brakuje również literatury, która w ujęciu monograficznym poruszałaby ten problem. Praca dr Anety Małgorzaty Arkuszewskiej, kierownika Zakładu Prawa Cywilnego na WPiA Uniwersytetu Rzeszowskiego, stanowi odpowiedź na stale wzrastające zainteresowanie ustawodawcy referendarzami sądowymi i możliwościami wykorzystania kompetencji tej grupy prawników.\nW pracy trafnie zauważono, że zwiększający się zakres uprawnień referendarzy, choć pożądany, choćby z uwagi na potrzebę odciążenia sędziów, rodzi jednak wątpliwości. Zakres „czynności z zakresu ochrony prawnej” ujmowany jest bowiem coraz szerzej – na granicy z wymiarem sprawiedliwości, który Konstytucja RP zarezerwowała wyłącznie dla niezawisłych sędziów. Najciekawszą pod tym względem częścią publikacji jest więc rozdział IV dotyczący niezależności i bezstronności referendarzy sądowych.\nRozważania autorki zasługują na uwagę, stanowią bowiem ważny głos w dyskusji nad rolą referendarzy oraz podnoszonym zarzutem niezgodności z Konstytucją RP niektórych przyznanych im uprawnień. Wystarczy za autorką zauważyć, że z całą pewnością wątpliwości konstytucyjne może budzić możliwość odmowy referendarza zwolnienia strony od kosztów sądowych, w oparciu o stwierdzenie oczywistej bezzasadności dochodzonego roszczenia lub obrony.\nPoza ustępami przybliżającymi ideę przekazania części spraw cywilnych referendarzom oraz zawierającymi uwagi prawno-porównawcze, w rozprawie znajdziemy omówienie katalogu orzeczeń i zarządzeń przez nich wydawanych, a także analizę kwestii ich zaskarżalności. W pracy przedstawiono też budzące wiele wątpliwości zagadnienia rektyfikacji orzeczeń referendarskich. Każdy z rozdziałów kończy podsumowanie, w którym autorka nie ucieka od samodzielnych, często krytycznych refleksji nad obowiązującymi przepisami oraz brakiem dostatecznych regulacji.\nW ocenie dr Arkuszewskiej, wprowadzenie w 1997 r. do polskiego systemu prawnego instytucji referendarza sądowego było sukcesem. Trzeba się też zgodzić z jej twierdzeniem, że sukces ten jest zagrożony wąskim ujęciem referendarskiej niezależności, ograniczonej do treści wydawanych orzeczeń i zarządzeń. Również brak ustawowego zapewnienia apolityczności, nieprzenoszalności oraz pewności zatrudnienia referendarzy, w zestawieniu z ich coraz istotniejszymi uprawnieniami, czyni pytanie o gwarancje prawa do sądu w postępowaniach im powierzonych w pełni aktualnym.\nWydawca: Wolters Kluwer Polska, s. 343,\n‹ Księgi wieczyste


W 2018 r. złoty się umocni? - Biznes w INTERIA.PL\nPROGNOZY: W 2018 r. złoty się umocni?\nCzwartek, 14 grudnia 2017 (10:45)\nO ile silny złoty może odbić się na marżach części eksporterów, to sam eksport powinien utrzymać tempo. Instytucja prognozuje, że w nadchodzącym roku jego dynamika, choć nieco słabsza, pozostanie wysoka, w granicach 5-8% r/r. Natomiast import będzie rósł szybciej, o 9-11% r/r.\nKursy walut odgrywają bardzo ważną rolę w polskim handlu zagranicznym.\nOd nich często zależy opłacalność eksportu lub importu oraz marże przedsiębiorstw prowadzących wymianę międzynarodową. Czego w 2018 r. mogą się spodziewać na rynku walutowym polscy eksporterzy i importerzy?\nAnalitycy AKCENTY, instytucji płatniczej od 20 lat działającej na rynku finansowym, wskazują, że w nadchodzącym roku złotówkę czeka umocnienie w stosunku do dolara i euro. W przypadku ważnych dla polskiego eksportu funta brytyjskiego i czeskiej korony, kurs złotego pozostanie stabilny. - Spodziewana przez nas aprecjacja PLN w granicach 2-3% nie powinna negatywnie odbić się na polskim wywozie. Ewentualny wyższy wzrost wartości złotówki, o 5-10%, w połączeniu z większym tempem wzrostu krajowych płac względem strefy euro może mieć negatywny wpływ na rentowność polskich firm eksportowych, jednak w małym stopniu na dynamikę samej sprzedaży zagranicznej - komentuje Miroslav Novák, główny analityk instytucji płatniczej AKCENTA.\nCzy NBP wejdzie do akcji?\nNa chwilę obecną Narodowy Bank Polski, na czele z prezesem Adamem Glapińskim, zakłada, że stopy procentowe wzrosną najwcześniej pod koniec przyszłego roku. Jednakże polska gospodarka bardzo dobrze się rozwija, rośnie też PKB. Wynika to zarówno z czynników wewnętrznych, np. rosnącej konsumpcji gospodarstw domowych, jak i czynników zewnętrznych. Polska korzysta bowiem także na wzroście gospodarki europejskiej. Wszystko wskazuje na to, że ten pozytywny trend utrzyma się również w 2018 r., wskazuje analityk AKCENTY.\n- Sądzę, że w nadchodzącym roku bardzo niskie bezrobocie i przyśpieszanie wzrostu płac w Polsce przejawi się w rosnącej presji inflacyjnej. W przypadku szybszego, niż zakłada NBP, wzrostu inflacji przedstawiciele polskiego banku centralnego będą musieli rozważyć zmianę planów i wcześniejsze podniesienie stóp procentowych - mówi Miroslav Novák z AKCENTY i dodaje, że taka decyzja pozytywnie wpłynie na umocnienie złotego.\nW 2018 r. euro będzie tańsze\nEuro jest jedną z najważniejszych walut z punktu widzenia polskiej wymiany międzynarodowej. Według prognoz instytucji płatniczej AKCENTA, złoty umocni się w nadchodzącym roku względem wspólnej waluty. - Zakładamy, że w 2018 r. NBP zacznie podnosić stopy procentowe wcześniej niż Europejski Bank Centralny. Poza tym polska gospodarka ma pozytywne perspektywy rozwoju i będzie korzystać z rozwoju na rynkach emerging markets - argumentuje analityk AKCENTY. Konwergencja gospodarcza między Polską a strefą euro będzie w 2018 r. przebiegać poprzez umocnienie złotego. Prognozowany kurs EUR/PLN będzie wg AKCENTY oscylował w nadchodzącym roku wokół poziomu 4,20 zł w I kw., 4,15 zł w I połowie roku i 4,10 zł na jego koniec.\nDolar także osłabnie względem złotego\nJeszcze większego umocnienia złotego możemy się spodziewać względem waluty Stanów Zjednoczonych. Szczytowa faza cyklu gospodarczego i mniejsze prawdopodobieństwo szybkiego podniesienia stóp procentowych w USA znajdzie odzwierciedlenie w osłabieniu USD. Amerykańskiej walucie nie pomoże też zmiana na stanowisku prezesa FED. J. Yellen zastąpi J. Powell, który nie jest zwolennikiem szybkiego podnoszenia stóp. W 2018 r. gospodarka amerykańska będzie korzystać z ekspansywnej polityki fiskalnej prezydenta Trumpa. Stany Zjednoczone czeka m.in. reforma podatkowa, która przyczyni się prawdopodobnie do wzrostu zadłużenia USA, a historia pokazuje, że w czasach rosnącego zadłużenia USD zazwyczaj się osłabia.\nW 2018 r. analityk AKCENTY przewiduje, że dolar będzie kosztował około 3,50 zł w I kw., 3,40 w I półroczu, a pod koniec roku jego kurs może spaść nawet do poziomu 3,28 zł. - W amerykańskiej walucie przedsiębiorstwa z Polski rozliczają się nie tylko z kontrahentami z USA, ale i z większością krajów z poza UE.\nTańszy dolar może więc odbić się na marżach eksporterów wysyłający towary poza wspólny rynek. W nadchodzącym roku firmy te powinny skupić się na zabezpieczeniu swoich marż przed niekorzystnymi zmianami notowań. Na polskim rynku znajdą narzędzia temu służące, takie jak transakcje forward, zabezpieczające kurs wymiany do czasu realizacji transakcji i to zarówno w ofercie banków, jak i wyspecjalizowanych w obsłudze walutowej instytucjach płatniczych. Przykładowo, w AKCENCIE oferujemy naszym klientom takie rozwiązanie za darmo - podkreśla Radosław Jarema, dyrektor polskiego oddziału AKCENTY.\nNa Wyspach i w Czechach eksporterzy odetchną\nZ punktu widzenia eksporterów ważne są również waluty najważniejszych po Niemczech, odbiorców towarów z Polski - Wielkiej Brytanii i Czech. Wartość sprzedaży zagranicznej do każdego z tych krajów w zeszłym roku przekraczała 52 mld zł.\nW nadchodzących dwunastu miesiącach analitycy AKCENTY nie przewidują jednak większych wahań GBP i CZK w parze ze złotym. Jak wskazuje analityk AKCENTY, Miroslav Novák, sfinalizowanie porozumienia dotyczącego relacji Wielkiej Brytanii z UE powinno zapobiec kolejnemu osłabieniu GBP w stosunku do EUR.\n- W 2018 r. gospodarka brytyjska najprawdopodobniej już skwantyfikuje koszty brexitu. Zmniejszenie niepewności związanej z tym procesem pozytywnie wpłynie na wzrost gospodarczy na Wyspach. Szacuję, że obie waluty - polski złoty, jak i brytyjski funt umocnią się względem euro - ich wzajemny kurs pozostanie więc w stagnacji.\nZakładam, że w I kw. możemy obserwować notowania funta w okolicach 4,77 zł, w I półroczu ok. 4,88 zł, a pod koniec 2018 r. ponownie w pobliżu 4,77 zł - wylicza Miroslav Novák.\nU naszych południowych sąsiadów, Czech spodziewany jest dalszy rozwój gospodarki, choć nieco wolniejszy ze względu na już wysokie wykorzystanie mocy produkcyjnych czeskich firm oraz negatywny wkład handlu zagranicznego do PKB.\nWedług AKCENTY nawet szybszy wzrost stóp procentowych w Czechach nie będzie miał większego wpływu na umocnienie CZK w stosunku do PLN, szczególnie, że również polski bank centralny będzie w 2018 r. zmuszony do podjęcia takiego kroku. Mimo że w Czechach istnieje ryzyko polityczne, to nie zahamuje ono raczej wzrostu czeskiego PKB i umocnienia CZK, uważa analityk AKCENTY i prognozuje, że kurs CZK/PLN w 2018 r. powinien być bardzo stabilny i oscylować wokół poziomu 0,166 w I kw., 0,168 w I połowie roku i na jego koniec ok. 0,167 zł.\nSpór o kredyty hipoteczne o stałym oprocentowaniuW przyszłym tygodniu bankowcy mają się spotkać prezesem Urzędu Ochrony\n~ANTYBIURWA - 15.12.2017 (02:41)\nZa rządów kaczystów umacnia się jedynie inflacja i dyktatura.\n~typ - 14.12.2017 (22:58)\nPIS rządzi to i zloty się umacnia.\n~Ali - 14.12.2017 (11:14)\nFunt po 7 zl w 2018. Dziekuje za uwage.\n45 56 Odpowiedz\n~karolek - 14.12.2017 (19:46)\njuż wielu takich domorosłych ekspertów opowiadało nam jak to będzie dobrze i co mamy, ano nie zmienia się nic, raz złoty idzie w górę raz idzie w dół, ale miał ponoc być już w cenie do euro rzedu 1 ; 2,5 a jak było tak jest 1: 4\n~roman - 14.12.2017 (18:42)\nzadłużenie wewnętrzne rośnie złoty umacnia się 2018rok euro 7zł\n~zdziwoj43 - 14.12.2017 (18:39)\nzawsze jest odwrotnie analityk mówi spadnie to pewno wrośnie\n~sds - 14.12.2017 (17:19)\nZawsze było tak ,że jak ceny akcji spadały to dolar się wzmacniał i odwrotnie.Tymczasem w ostatnim okresie nie było takiej korelacji ,dość mocny dolar przy wysokich cenach akcji .\n~jk - 14.12.2017 (17:45)\nI 10% inflacji, cieszycie się?\n~zez - 14.12.2017 (18:20)\nPomarzyć można. Niedawno (rok, dwa temu) twierdzono, że dzięki PIS polska giełda pójdzie do góry. I poszła, ale w dół. Nawet teraz, gdy w USA i innych krajach gospodarka ma się świetnie, w Polsce giełda doluje.\n~JA - 14.12.2017 (18:16)\nCzy złoty to nie wiem, ale na pewno będzie to rok Bitcoina :)


Jeśli szukasz nietuzinkowej kurtki, z pewnością zwrócisz uwagę na ten zachwycający, awangardowy model.\nKrótka (o długości 50 cm), dopasowana, o przylegającym do ciała fasonie, doskonale podkreśli twoje kształty, nie krępując przy tym ruchów.\nKurtka dostępna jest w kolorze czarnym. Niewątpliwie, wyjątkowym elementem dekoracyjnym są piękne, przydające szyku i odrobiny drapieżności, tłoczenia. Rewelacyjnie prezentują się również ozdobne napy.\nKurtka posiada dwie zapinane na napy kieszenie, które na pewno nieraz okażą się przydatne.\nWykonana jest ze stuprocentowej jagnięcej skóry. Zastosowanie tego luksusowego surowca sprawia, że ubrania są miękkie i przyjemne w dotyku, a jednocześnie – niebywale odporne na uszkodzenia i ścieranie.\nZ pewnością przyjdzie ci do głowy mnóstwo pomysłów na stylizacje z wykorzystaniem tej niebanalnej kurtki.


Xiaomi uruchamia sprzedaż 20.000 mAh ZMI Aura, czyli szybkiego powerbanku za 199 juanów (około 29 USD) | Mi-Xiaomi.pl\nJesteś na:Strona główna»Nowości»Xiaomi uruchamia sprzedaż 20.000 mAh ZMI Aura, czyli szybkiego powerbanku za 199 juanów (około 29 USD)\nXiaomi uruchamia sprzedaż 20.000 mAh ZMI Aura, czyli szybkiego powerbanku za 199 juanów (około 29 USD)\nPrzez lena dnia\t 4 grudnia 2018 0 Komentarzy\nXiaomi wypuściło kilka modeli powerbanków, które zapewniają, że telefon pozostaje naładowany, nawet gdy się podróżuje lub nie ma akurat możliwości skorzystania z zasilania. Obecnie firma oficjalnie rozpoczęła rozprowadzać nowy model w Chinach – 20.000 mAh ZMI Aura 27 W.\nChiński gigant technologiczny uruchomił dwukierunkowe szybkie ładowanie ZMI Aura 27 W o mocy 20.000 mAh, które będzie dostępne do kupienia w Chinach od jutra, tj. 5 grudnia. Urządzenie jest wycenione na 199 juanów (około 29 USD). Będzie można je kupić w oficjalnym sklepie firmy i oficjalnym sklepie ZMI Tmall.\nJedną z głównych aktualizacji tego nowego modelu powerbanku jest to, że ma on zwiększoną moc ładowania do 27 W zamiast 18 W dostępnej w poprzednim modelu. Poza tym zapewnia szybkie dwukierunkowe ładowanie. Ma również ulepszoną wydajność ładowania. Każdy inny aspekt powerbanku pozostaje taki sam jak jego poprzedni model.\nCo do budowy, to obudowa produktu została wykonana z tworzywa PC + ABS. To materiał, który jest przeyjazny dla środowiska. Jego powierzchnia charakteryzuje się tym, że poddaje się procesowi matowienia. Jak sama nazwa wskazuje, urządzenie ma pojemność baterii 20.000 mAh.\nPowerbank został wyposażony we wskaźnik LED zasilania, który dobrze wtapia się w powierzchnię, co sprawia, ze nie rzuca się bardzo w oczy, gdy diody LED nie świecą. Istnieją dwa porty wyjściowe, dzięki czemu można ładować dwa urządzenia jednocześnie. Do ładowania sprzęt obsługuje zarówno micro-USB, jak i USB Type-C, umożliwiając użycie jednego z nich do ładowania powerbanku.


Dywan GEO niebieski i zielony 160 x 230 cm wys. runa 7.5 mm BALTA RUGS - Dywany wewnętrzne - w atrakcyjnej cenie w sklepach Leroy Merlin.\nDywan GEO niebieski i zielony 160 x 230 cm wys. runa 7.5 mm BALTA RUGS\nNr ref. 45866534\nDywan GEO 160 x 230 cm wykonany jest z włókien polipropylenowych, które charakteryzują się twardością i sprężystością, dzięki czemu tak łatwo się nie odkształcają. Niezwykle mocne kolory, które przez długi czas nie zmienią swej intensywności, nawet przy długotrwałej ekspozycji na słońcu. Dywan odporny na ścieranie, w związku z czym do jego czyszczenia można używać mechanicznych szczotek. Nie chłonie wilgoci i jest odporny na ogień. Jego włókna nie palą się, a jedynie topią. Wykazuje właściwości antystatyczne i nie przyciąga kurzu. Może być używany przy ogrzewaniu podłogowym, ponieważ jest dobrym przewodnikiem ciepła. Geometryczny wzór dywanu sprawdzi się w nowoczesnych aranżacjach, w których decydujemy się na jeden mocny akcent, będący centralnym punktem wnętrza. czytaj cały opis ...\nKod EAN: 5415278660040\nNumer referencyjny: 45866534


Wyznania Czytoholiczki: listopada 2012\nKatarzyna Berenika Miszczuk to bardzo młoda autorka, która swoją pierwszą książkę wydała w wieku 15 lat. Byłam ciekawa jak dwudziestokilkulatka radzi sobie z pisaniem więc sięgnęłam po „Ja, diablica”. Jest to pierwsza część trylogii o przygodach Wiktorii Biankowskiej.\nWiększość ludzi wyobraża sobie piekło jako miejsce zła, przypalania ogniem, przepełnione jękami torturowanych dusz. Jednak wyobrażenie piekła prze autorkę całkowicie odbiega od tej wizji. Jedynym punktem wspólnym mogą być wysokie temperatury lecz nie od ogni piekielnych lecz od gorącego słońca. Piekło opisane przez paną Miszczuk wygląda jak wieczne wakacje w śródziemnomorskim klimacie. Jest słońce, plaża, morze, nocne kluby, modne ciuchy i szybkie samochody. Nikt nie musi pracować dla pieniędzy lecz tylko dla przyjemności i robić to co najbardziej lubi. Domy wyglądają jak rezydencje gwiazd Hollywood a w nocnych klubach można się natknąć na takie osobistości jak Michael Jackson, Kurt Cobain, Elvis Presley czy Merlin Monroe.\nMuszę przyznać, że taka wizja piekła bardzo mi się spodobała. I sama nie miałabym nic przeciwko temu aby trafić w takie miejsce. Tym bardziej, gdybym tak jak Wiktoria została diablicą i otrzymała moc. Dzięki zdobytej mocy Wiktoria mogła sobie wyczarować wszystko co tylko chciała. Wystarczyło, że pomyślała o czymś, stworzyła w głowie dokładny tego obraz i po chwili miała to w posiadaniu. Bardzo fajne są fragmenty, na początku książki gdy bohaterka uczy się nowej umiejętności i wypróbowuje ją.\nKolejną zaletą w byciu diablicą jest to, że posiadając klucz diabła można wracać na ziemię. Co bohaterka często wykorzystuje, gdyż w Warszawie pozostała jej wielka niespełniona miłość – Piotruś. Przystojny chłopak, w którym Wiktoria kocha się od roku lecz on ją traktuje ją tylko jak swoją koleżankę. Lecz dziewczyna na brak powodzenia nie może narzekać bo w piekle czeka na nią rozkochany w niej Beleth. Niezwykle przystojny, seksowny i ironiczny diabeł. Mimo tego, że Beleth uwodzi Wiki na każdym kroku, ona myśli jedynie o Piotrusiu.\nAutorka stworzyła kilka naprawdę ciekawych i barwnych postaci. Prócz Wiktorii, Beletha i Piotrka pojawia się jeszcze przebiegły i podstępny Azazel, zadufana w sobie królowa starożytnego Egiptu Kleopatra i bojąca się kotów Śmierć.\nWszystkie postacie łatwo polubić. Nawet Azazel, odgrywający rolę czarnego charakteru wzbudza sympatię a jego złośliwości mogą wywołać śmiech. Tak samo jak ironiczny Beleth, który stara się być twardzielem a tak naprawdę potrzebuje mieć przy sobie kogoś bliskiego.\nCzytając książkę można wyczuć, że napisała ją młoda osoba. Potoczny język jakim posługuje się młodzież, różnego rodzaju teksty, którymi odzywają się bohaterowie, są powszechnie znane i używane w języku codziennym. Chociaż muszę przyznać, że w kilku miejscach niektóre odzywki Wiktorii czy Azazela wydawały mi się głupie i niegrzeczne i raziło mnie użycie ich w książce. Ale zdarzyło się to dosłownie kilka razy.\nPodczas czytania nasunęła mi się myśl, że „Ja, diablica” wyróżnia się czymś na tle innych książek fantastycznych. Otóż, bohaterka, mając do wyboru super przystojnego i seksownego diabła Beletha i zwykłego śmiertelnika Piotrka, świata nie widzi poza tym drugim. W większości książek bohaterki straciłyby głowę dla przystojniaka z supernaturalnymi mocami.\nJako że słuchałam audiobooka muszę wspomnieć o lektorze którym w „Ja, diablicy” jest Magdalena Wójcik, która spisała się rewelacyjnie! Bardzo przyjemnie mi się jej słuchało.\nPodsumowując, książka Katarzyny Bereniki Miszczuk jest bardzo sympatyczną książką, która mimo, że porusza temat śmierci i morderstwa jest książką lekką i wesołą. Pozwala również zastanowić się nad tym, czy piekło rzeczywiście wygląda tak jak miejsce, którym straszono od wieków ludzi A może bliżej mu do wizji, którą ukazuje autorka?\nPo tym w jaki sposób zakończyła się pierwsza część serii jest ciekawa co wydarzy się dalej dlatego pewnie niedługo sięgnę po kolejną część historii o nie-życiu Wiktorii Biankowskiej, „Ja, anielica”.\nAutor: Kasia o 22:01 3 komentarze:\nOd dawna chciałam przeczytać „Trzynastą opowieść” ale bardzo ciężko było ją dostać. W końcu udało mi się ją pożyczyć i mogłam przenieść się do Anglii aby odkryć skrywaną przez lata tajemniczą historię Vidy Winter.\nDla Margaret Lea książki są całym światem. Wśród nich się wychowała i wśród nich żyje, gdyż jej ojciec prowadzi antykwariat. Książki są też dla niej otoczeniem, w którym czuje się najlepiej. Nie jest samotna bo zawsze może sięgnąć po którąś z powieści i przenieść się w jej cudowny świat i przeżywać najróżniejsze przygody razem z jej bohaterami. Od czasu do czasu spisuje także biografie zmarłych autorów. Po jednej ze swoich publikacji otrzymuje list od Vidy Winter. Autorki uwielbianej przez swoich czytelników. Popularności dodaje jej fakt, że nikt tak naprawdę nie wie kim ona jest bo w każdej notce, w każdym wywiadzie jaki się z nią ukazuje autorka opowiada o sobie różne historie. W liście do Margaret panna Winter prosi ją o napisanie biografii. Prawdziwej biografii, w której jak sama zapewnia powie jej całą prawdę. Podczas spisywania dziejów autorki, panna Lae odkrywa tajemniczą przeszłość Vidy Winter a także tragiczne losy rodziny Angelfiedów.\n„Czy znacie to uczucie, kiedy zaczynacie czytać nową książkę, nim zdążyły ustać drgania membrany wywołane przez poprzednią? Odkładacie tę poprzednią, lecz jej myśli i wątki - nawet postaci - przyczepiły się do włókien waszego ubrania i kiedy otwieracie nową, one są jeszcze z wami.” - Diane Setterfield - Trzynasta opowieść\nGdy zabierałam się za czytanie „Trzynastej opowieści” przeczuwałam, że książka mi się spodoba ale nie spodziewałam się że pochłonie mnie tak bardzo.\nTo nie jest ładna, miła i przyjemna książka. Jest mroczna i tajemnicza. Przeczytałam gdzieś, że klimatem przypomina „Wichrowe wzgórza” i muszę się z tym zgodzić, gdyż czytając historię Vidy Winter czujemy, że musi stać się coś strasznego. Klimat grozy odczuwalny jest prawie na każdej stronie.\nPostacie w książce są bardzo wyraziste, żywe. Opisane i przedstawione w rewelacyjny sposób. Bez najmniejszych problemów można je sobie wyobrazić. I nie tyczy się to tylko głównych bohaterów ale także postaci drugoplanowych jak ogrodnik John czy gosposia. Najmniej wyrazistą postacią wydawała mi się Margaret Lea i sama nie wiem dlaczego ale przez większość czasu raczej mnie irytowała.\nNie tylko postacie zostały wspaniale opisane. Autorka w cudowny sposób oddała klimat angielskiego, mrocznego dworku. Z niezwykłą starannością opisywała jego wygląd, każdy szczegół przedstawiony był w taki sposób w jaki chciała go ukazać.\nOpowieść panny Winter była wątkiem, który zainteresował mnie najbardziej ale bardzo ciekawe były spostrzeżenia na temat bliźniąt, które w książce odgrywają bardzo ważną rolę. Bliźnięta obecne są zarówno w życiu Margaret jak i w opowieści Vidy. Autorka bardzo dobrze ukazała niezwykłą więź jaka istnieje między bliźniętami. Jak czują się gdy jednego z nich zabraknie. Jaką czują pustkę i mają poczucie braku gdy nie było im dane nigdy poznać swojej połówki.\nJest w tej opowieści jeden element, który zauroczy każdego mola książkowego. Otóż, wszechobecna miłość do książek. Jest ona wprost namacalna. Sposób opisania antykwariatu ojca Margaret, jej rytuały związane z czytaniem, dbanie o książki, napomknięcie o tym, że osobie kochającej czytać wystarczy, dotknąć grzbietu książki albo powąchać jej kartki aby poczuć się lepiej.\nKilkanaście razy wspominane są klasyki angielskiej literatury takie jak „Dziwne losy Jane Eyre”, „Wichrowe wzgórza” czy „Kobieta w bieli” od czytania, których uzależniona jest Margaret.\nLubię książki, w których na końcu wszystkie wątki zostają zamknięte i wszystkie zadane wcześniej pytania otrzymują odpowiedzi. Tak właśnie było w przypadku tego opowiadania. W pewnym momencie wszystkie części układanki wskakują na swoje miejsca, wszystkie tajemnice zostają odkryte i czytelnik może odłożyć książkę bez uczucia, że coś nie zostało dopowiedziane.\nCzekałam długo na możliwość przeczytania debiutanckiej książki Diane Setterfield i kiedy w końcu udało mi się to zrobić niezmiernie się cieszę, że książka mnie nie rozczarowała. A wprost przeciwnie, zauroczyła mnie w większym stopniu niż się spodziewałam. Dzięki niej poznałam losy Vidy Winter i odkryłam tajemnicę „Trzynastej opowieści”.\nAutor: Kasia o 22:04 6 komentarzy:\nJeszcze nie miałam okazji zapoznać się z tą pozycją, która miała premierę kilka dni temu. Lecz w związku z moją współpracą z potralem Audeo.pl postanowiłam pomóc w promowaniu tego audiobooka.\n„Trzy mądre małpy” Łukasza Grassa jest to to pierwszy tytuł z cyklu „Audiobiblioteki sportowca”, do którego dołączą kolejne. Jest to pierwszy sportowy audiobook w Polsce!\nWbrew pozorom nie jest to książka dedykowana wyłącznie sportowcom czy poruszająca tylko taką tematykę. „Trzy mądre małpy” to nie sucha opowiastka czy poradnik o tym jak zacząć trenować i przechodzić na kolejne poziomy. Jest to przede wszystkim audiobook inspirujący, motywujący do działania i skłaniający do zmian... do wstania z kanapy i rozpoczęcia aktywności. To osobista historia człowieka, który postanawia coś zmienić w swoim życiu. Można więc stwierdzić, że jest to właśnie książka do osób, które ze sportem mają niewiele lub nic wspólnego.\nAutorem opowiadania jest Łukasz Grass. Dziennikarz radiowy i telewizyjny (Discovery Channel, TVP1, TVN24, Radio TOKFM, Radio PLUS). Współzałożyciel i redaktor naczelny portalu Akademia Triathlonu. Triathlonista i maratończyk.\n„Książka ta wywarła na mnie bardzo duże wrażenie. Jest to bowiem piękna historia o odwadze i o tym, jak można zmienić swoje życie na lepsze” - prof. dr hab. med. Jerzy Smorawiński, rektor Akademii Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu\n"Wbrew pozorom to nie jest książka tylko dla dziennikarzy i triathlonistów. Każdy z nas toczy swoją prywatną walkę. Dla jednych jest to przebierka, dla innych maraton. Łukasz Grass daje nam przepis na zwycięstwo.” - Stefan Szczepłek, publicysta „Rzeczpospolitej", autor książki Deyna.\nJak wspomniałam na początku nie miałam jeszcze okazji zapoznać się z "Trzema mądrymi małpami" lecz pozycja mnie zainteresowała i na pewno w niedługim czasie po nią sięgnę.\nAudiobook dostępny jest w wersji CD (http://www.audiobook.pl/p/pl/6362/trzy_madre_malpy-audiobook-lukasz_grass-1cd_-_mp3.html) oraz pliku (https://audeo.pl/484218/trzy-madre-malpy). Obie są dostępne przez stronę www.audiotrening.pl\nAutor: Kasia o 16:36 2 komentarze:\nKiedy przyłapiesz narzeczonego w łóżku – a właściwie na fotelu dentystycznym – z inną, możesz zrobić trzy rzeczy: wybaczyć, upić się albo zemścić.Agnieszka Rusałka postanawia się upić. A potem zemścić. za pomocą ogrodowego krasnala. I wplątuje się w niesamowite tarapaty…Policyjne zasadzki, porwanie i pościg, Mikołaj, Superman i Mozart, kuzynka modelka i sąsiad Wiesio, nadopiekuńcza matka i złośliwa ciotka, wróżka Klara Widząca i magiczny kot, dwie zwariowane przyjaciółki i Bond. Jerzy Bond. A wszystko to w zabawnej i pełnej zwrotów akcji powieści Ewy Stec.\nPo przeczytaniu na początku roku „Klubu Matek Swatek” zaopatrzyłam się we wszystkie książki Ewy Stec. Teraz przyszedł czas na ostatnią pozycję autorki, która mi została do przeczytania czyli „Romans z trupem w tle”.\nGłówną bohaterką książki jest Agnieszka Rusałka. Młoda kobieta, którą poznajemy gdy upija się z żalu w jakiejś podejrzanej knajpie, gdyż przyłapała swojego narzeczonego Jacka na zdradzie. W takich okolicznościach poznaje Jerzego Bonda, przystojnego pana doktora, który od pierwszej chwili wydaje się nią zainteresowany. Zdradzona Agnieszka, po wytrzeźwieniu w mieszkaniu Jerzego, postanawia zemścić się na byłym narzeczonym. Dochodzi do wnioski, że najlepszym sposobem będzie nie oddanie mu paczki, która przyszła do niego na jej adres, a o którą Jacek ciągle się upomina. Agnieszka nawet nie przypuszcza, że od tego zacznie się cała lawina problemów, które na nią spadną.\nMimo zawiłej intrygi i dosyć sporej ilości postaci wszystko w książce przedstawione jest w logiczny i prostu sposób i jak zwykle okraszony sporą dawką humoru. Mimo tego, że można się domyśleć jak potoczą się losy bohaterów książkę czytało mi się bardzo przyjemnie. I nigdy przez myśl by mi nie przeszło, że przyczyną wszystkich problemów będzie krasnal Gapcio.\nNajbardziej jednak podobał mi się wątek znajomości Agnieszki i Jerzego. Ich spotkania, rozmowy a w szczególności ich randka były niesamowicie urocze. A po ostatnim telefonie Jerzego wcale nie dziwię się, że Agnieszka się przełamała i pojechała do jego mieszkania.\nPrócz głównych bohaterów, dużo do książki wnoszą też postacie drugoplanowe. Przyjaciółki Agnieszki – Julia i Kasia, kuzynka Justyna, sąsiad Wiesio, pan Malinowski. Każda z postaci jest jakaś i czymś się wyróżnia. Zresztą postacie kreowane przez autorkę zawsze są barwne, żywe i wyraźne.\n„Romans z trupem w tle” jest lekkim babskim kryminałem. Nie ma w nim brutalnych zabójstw ani przelewu krwi. Jest za to cała masa zabawnych sytuacji, duża dawka dobrego humoru i sarkazmu. Mi tą książkę czytało się równie przyjemnie jak wszystkie książki Ewy Stec.\nAutor: Kasia o 13:52 3 komentarze:\nRozgrywająca się w zaczarowanym cyrku u schyłku dziewiętnastego wieku powieść to magiczna, ponadczasowa historia miłosna.\nWitajcie w Le Cirque des Reves: czekają was niezwykłe przeżycia, można się tu zgubić w gąszczu chmur, przechadzać po bujnym ogrodzie z lodu i podziwiać, jak wytatuowana kobieta guma wciska się do szklanego pudełka.\nCzytając tę powieść przenosiłam się w inny świat. Wspaniale było móc oderwać się od rzeczywistości i dać wciągnąć czarom. Mam nadzieję, że dla Słuchaczy Cyrk nocy będzie równie magiczną przygodą.\nNigdy nie ciągnęło mnie do audiobooków. Bałam się, że nie będę mogła skupić się na treści słuchanej książki i że będę się co chwilę gubiła w wątkach, które gdzieś mi umkną. Lecz gdy zgłoszono się de mnie ze strony Audeo.pl z propozycją o zrecenzowanie jednego z oferowanych przez nich audiobooków postanowiłam spróbować i sprawdzić jak to jest ze słuchaniem książek.\nMój wybór padł na książkę, o której ostatnio czytałam dość sporo pozytywnych opinii „Cyrk nocy” autorstwa Erin Morgenstern.\nW książce magiczne nie są tylko atrakcje ale również bohaterowie opowiadania. I nie tylko dlatego, że posiadają zdolności magiczne ale też dlatego, że większość z nich czytelnik lubi od pierwszych chwil. Do moich ulubieńców, prócz Celi i Marka należą Bealy oraz bliźniaki Gizmo i Szkrab. Tej dwójki wprost nie można nie pokochać. Dużą sympatią darzyłam również Friedricka Thiessena.\nMnie najbardziej poruszył wątek miłości Celii i Marka. Ich miłość była tak samo magiczna jak cała książka. Bardzo delikatna, wprost eteryczna. Długo nie wiedzieli o sobie mimo, że tak naprawdę od zawsze byli świadomi, że istnieje ta druga osoba, która ma odegrać w ich życiu ogromną rolę. Poznając reguły gry w której biorą udział muszą pogodzić się z tym, że jedno z nich musi umrzeć aby ogłosić zwycięzcę rozgrywki.\nMinusem książki było dla mnie to, że w pewnym momencie akcja spowalnia na jakiś czas i pojawiają się dłużyzny. Drugim zastrzeżeniem jest to, że co kilka rozdziałów akacja książki dzieje się w różnych latach i dotyczy różnych bohaterów. Co, zwłaszcza na początku wprowadza trochę chaosu. Ale im dalej tym bez problemu można odróżnić, które rozdziały kogo dotyczą a gdy akcje z przeszłości i przyszłości zaczynają się zrównywać wtedy książka naprawdę wciąga i nabiera tempa.\nKoniecznie muszę wspomnieć o lektorze audiobooka, którym w „Cyrku Nocy” jest Maria Peszek. Według mnie pani Maria była idealna do czytania tej książki. Jej głos niesamowicie wpasowywał się w tajemniczą aurę opowiadania. A jej delikatna zmiana intonacji dla każdego bohatera powodowała, że nie było problemów z rozróżnieniem postaci podczas słuchania dialogów.\nKolejną rzeczą, która uzupełnia magiczny klimat książki jest okładka. Dzięki niej wiedziałam jak wyobrażać sobie cyrku, który opisała autorka.\nMimo, że nie jestem miłośniczką cyrków, gdyby do mojego miasta zawitał „Cyrk Snów” z pewnością bym go odwiedziła. Choćby po to, aby zobaczyć pokaz iluzjonistki, odwiedzić Lodowy Ogród czy zjeść karmelizowane jabłka. A może nawet po kilku wizytach w tym magicznym miejscu wdziałabym czerwony szal i wkroczyła w szeregi Reveurs\nAutor: Kasia o 19:55 9 komentarzy:\nSaga Zmierzch: Przed świtem część 2 - recenzja filmu\n"Saga Zmierzch - Przed świtem część 2"\nSzał na punkcie serii „Zmierzch” przeszłam w 2007 roku. Jeszcze zanim nastąpił cały boom na książki i filmy. Teraz, kilka lat po ukazaniu się ostatniej części książki, przyszedł czas na premierę ostatniej ekranizacji. Biorąc pod uwagę, że byłam na wszystkich częściach filmu po prostu nie mogłam nie zobaczyć „Przed świtem”. Mimo, że po poprzedniej części, która kompletnie mi się nie podobała, szłam z mieszanymi uczuciami.\nAkcja filmu zaczyna się dokładnie w tym samym momencie, w którym zakończyła się akcja poprzedniej części. Bella staje się wampirem, zaczyna zauważać zmiany jakie w niej zaszły, poznaje swoją córeczkę, jest szczęśliwą żoną Edwarda i wszystko układa się dobrze. Do momentu gdy Vilturi dowiadują się, że w Forks żyje nieśmiertelne dziecko a co zgodnie z wampirzym prawem jest niedopuszczalne. Przybywają więc do Forks aby rozwiązać problem.\nMimo wcześniejszych obaw co do filmu zostałam mile zaskoczona, ponieważ ekranizacja okazała się całkiem udana. Pomimo średniego aktorstwa (nie wiem czy gorsza jest Kristen Stewart z jedną beznamiętną miną czy Kristen Stewart próbująca okazać jakieś emocje) i momentami trochę sztucznie wyglądającymi efektami specjalnymi wyszło naprawdę nieźle.\nPodobało mi się to, że bardzo dokładnie zostały przedstawione wydarzenia z książki. Spotykamy się ze wszystkimi dotychczasowymi postaciami plus cała masą nowych wampirów, których czytając książkę nigdy nie mogłam zapamiętać i nie orientowałam się kto jest kim. Piękne były ujęcia i zbliżenia ukazujące to w jaki sposób po przemianie Bella postrzega świat. Od razu na początku zachwyciła mnie czołówka filmu. I jak zawsze idealnie dobrana muzyka. Uważam, że bardzo dobrą robotę zrobili ludzie od castingu wybierając Mackenzie Foy na Renesmee. Dziewczynka nie dosyć, że prześliczna to potrafiła zagrać swoją rolę i w dodatku miała w sobie coś takiego, że bez problemów mogłam uwierzyć że jest córką Belli gdyż Mackenzie i Kristen mają w sobie coś podobnego.\nAle głównym powodem dla którego oceniam film za udany jest kilka ostatnich scen. Wiedziałam, że film ma mieć inne zakończenie niż książka gdyż była to oficjalna informacja. Ale to co zrobili scenarzyści wbiło mnie w fotel. A razem ze mną chyba wszystkich ludzi przebywających w kinie, którzy przeczytali wcześniej książkę. Przestałam oddychać na dłuższy czas, siedziałam z otwartą buzią, wielkimi oczami, zaciśniętymi pięściami a mój szok pogłębiał się z każdą kolejną sekundą. Mimo tego, że dla każdej osoby, która czytała książkę (chociaż myślę, że ci co jej nie czytali też mogli być zaskoczeni) było ogromnym szokiem to co widza na ekranie myślę, że było to fajne posunięcie ze strony scenarzystów. Ponieważ zaskoczyli widzów i bardzo urozmaicili scenę, która w książce była raczej nudna.\nKolejną sceną, która mnie urzekła była scena końcowa. Była dokładnie taka jaka powinna być scena kończąca serię o miłości, która poruszyła miliony osób na całym świecie. Ciepła i pełna uczuć, przywołująca wspomnienia o tym jak to wszystko się zaczęło.\nTak jak napisałam na początku, moje uwielbienie dla serii Stephenie Meyer minęło już jakiś czas temu ale nie wybaczyłabym sobie gdybym nie obejrzała ostatniej części filmu. I cieszę się, że się nie zawiodłam i moja przygoda ze „Zmierzchem” kończy się w tak samo miły sposób w jaki się zaczęła.\nChristina Perri feat. Steve Kazee - A tousand years\nAutor: Kasia o 17:22 4 komentarze:\n1. Dwie królowe - Philippa Gregory\n2. Taniec ze smokami cz I i II - George R. R. Martin\n3. Ladacznica - Emma Donoghue\n4. Kamieniarz - Camilla Läckberg\n(kolejnymi tomami też bym nie pogardziła :D )\n5. Trafny wybór - Joanne Kathleen Rowling\n6. Caryca - Ellen Alpsten\n7. Pewnego dnia - Emily Giffin\n8. Złodziej i Królowa Attolii - Megan Whalen Turner\n10. Miasto Zagubionych Dusz - Cassandra Clare\nTo jest stan moich świątecznych życzeń na dziś. Znając życie do Świąt przybędzie ich jeszcze drugie tyle. Ale mam nadzieję, że Mikołaj się postara i chociaż kilka z nich znajdę pod choinką.\nAutor: Kasia o 19:19 6 komentarzy:\nAutor: Kasia o 22:49 8 komentarzy:\nAutor: Kasia o 18:22 4 komentarze:\nGdyby nie promocja w Biedronce pewnie nie sięgnęłabym nigdy po tą książkę. Jednak zwracające uwagę okładka wpadła mi w oczy i postanowiłam ją kupić.\nAnne i James są małżeństwem od sześciu lat. Pewnego dnia w ich życie wkracza dawny przyjaciel Jamesa – Alex. Po kilku latach nieobecności wraca do kraju i zatrzymuje się w ich domu. Po pewnym czasie relacje między Anne i Alexem zacieśniają się i zostaje on zaproszony do małżeńskiej sypialni Anne i Jamesa. Na początku wszystko układa się dobrze ale gdy Anne zaczyna coś czuć do Alexa sprawy zaczynają się komplikować.\nPo opisie na okładce książki mogłoby się wydawać, że relacje seksualne między Anne, Jamesem i Alexem są głównym wątkiem książki. Jednak tak nie jest. Książka porusza dużo innych tematów, które mimo tego że są wątkami pobocznymi, są poważne i interesujące. Mamy tu alkoholizm w rodzinie, niechcianą ciążę, hazard, nierozwiązane problemy z przeszłości. Dzięki tym wątkom książka nie jest zwykłym erotykiem i byłaby interesująca nawet gdyby nie zawierała opisów stosunków między bohaterami.\nPlusem książki jest to, że postacie są realne. Są to osoby z problemami, nikt z nich nie ma idealnego życia, w którym wszystko układa się tak jak sobie wymarzyli a bohaterka nie spędza całych dni na wzdychaniu do ukochanego i podziwianiu jego boskiego ciała. Każdy musi uporać się z problemami, z demonami z przeszłości. Muszą podejmować decyzje, które mogą całkowicie zmienić ich życie i zaważyć na przyszłości.\nBardzo ciekawe jest zakończenie książki. Do końca nie wiemy jak postąpi bohaterka. Sama nie wiem czy jestem zadowolona z zakończenia czy nie. Z jednej strony chciałam, żeby Anne dokonała innego wyboru, z drugiej rozumiem dlaczego nie postąpiła inaczej.\nJedyną rzeczą, która mi przeszkadzała podczas czytania była duża dawka wulgaryzmów. Są momenty gdy mocniejsze słowa pasują, są potrzebne aby podkreślić wydźwięk przekazu. Ale tu były używane w sytuacjach, w których nie były konieczne. Epitety jakimi obrzucali się James i Alex naprawdę mnie raziły i wybijały z rytmu czytania. Myślę, że można było ich uniknąć i nikomu by ich nie brakowało.\nCzytając „Trzy oblicza pożądania” zastanawiałam się nad pewną rzeczą. Obawiam się, że tak jak po „Zmierzchu” nastąpił szał na książki fantastyczne z wampirami, demonami i innymi stworzeniami w głównych rolach, tak teraz, po rozgłosie jaki towarzyszył „50 twarzom Greya” nastąpi boom na powieści erotycznych dla kobiet. „Trzy oblicza pożądania” niby były napisane w 2008 roku ale w tym roku nastąpiło ich wznowienie, kilka dni temu widziałam gdzieś zapowiedz nowej trylogii erotycznej napisanej przez Sylvię Day, jeszcze wcześniej czytałam informację o autorce, która mówi o książce, którą właśnie pisze, że „Christian Grey czerwieniłby się ze wstydu podczas jej czytania”. Mam nadzieję, że to chwilowy szał, który szybko minie i że po wejściu do księgarń nie będą mnie atakowały z każdej strony książki, w których autorki będą się prześcigały w coraz to dziwniejszych upodobaniach seksualnych swoich bohaterów.\nWracając do „Trzech obliczy pożądania” książkę czytało mi się przyjemnie i szybko. Nie powaliła mnie ale nie żałuję, że po nią sięgnęłam, ponieważ nie jest ona tylko powieścią erotyczną ale porusza też problemy z którymi możemy spotkać się w codziennym życiu.\nAutor: Kasia o 20:06 7 komentarzy:


Zbłąkana kula omal nie zabiła dziecka - wiadomosci.com\nZbłąkana kula omal nie zabiła dziecka\nUliczna kłótnia w położonym 30 mil od Bostonu Marshfield omal nie zakończyła się tragedią. 25-letni mężczyzna oddał strzał z pistoletu, a kula zatrzymała się w ścianie pobliskiego budynku, tuż obok śpiącego niemowlęcia.\nDo incydentu doszło w nocy z soboty na niedzielę. Dwóch mężczyzn wdało się w sprzeczkę w barze i kontynuowało ją w okolicach osiedla Castle Green. 25-latek oddał przynajmniej jeden strzał. Pocisk przebił się przez kilka ściań, przeleciał przez sypialnię śpiącego małżeństwa, aż w końcu zatrzymał się w ścianie zaledwie kilkadziesiąt centymetrów od łóżeczka z 3-miesięcznym Dylonem.\nKiedy oddał strzał, 25-letni Sean Curtis znajdował się pod wpływem alkoholu. Został zatrzymany przez policję pod zarzutem napaści przy użyciu niebezpiecznej broni i posiadanie pistoletu w stanie nietrzeźwości. Funkcjonariusze poszukują też innych uczestników nocnej awantury.\nBoston 1941 USA 19005\nTrump mimo kontrowersji przyjedzie do Michigan\nKubańczycy w Miami niezadowoleni z odnowy stosunków\nArchiwa Wybierz miesiąc Wrzesień 2020 (733) Sierpień 2020 (1055) Lipiec 2020 (884) Czerwiec 2020 (997) Maj 2020 (887) Kwiecień 2020 (881) Marzec 2020 (1010) Luty 2020 (813) Styczeń 2020 (883) Grudzień 2019 (819) Listopad 2019 (840) Październik 2019 (928) Wrzesień 2019 (932) Sierpień 2019 (818) Lipiec 2019 (1031) Czerwiec 2019 (936) Maj 2019 (1064) Kwiecień 2019 (1037) Marzec 2019 (1054) Luty 2019 (965) Styczeń 2019 (1078) Grudzień 2018 (961) Listopad 2018 (1023) Październik 2018 (1110) Wrzesień 2018 (1000) Sierpień 2018 (1039) Lipiec 2018 (1006) Czerwiec 2018 (1011) Maj 2018 (1095) Kwiecień 2018 (1066) Marzec 2018 (1267) Luty 2018 (1212) Styczeń 2018 (1543) Grudzień 2017 (1426) Listopad 2017 (1538) Październik 2017 (1497) Wrzesień 2017 (1249) Sierpień 2017 (1503) Lipiec 2017 (1826) Czerwiec 2017 (1111) Maj 2017 (1429) Kwiecień 2017 (1631) Marzec 2017 (1715) Luty 2017 (1534) Styczeń 2017 (1648) Grudzień 2016 (1519) Listopad 2016 (1503) Październik 2016 (1472) Wrzesień 2016 (1428) Sierpień 2016 (1504) Lipiec 2016 (1424) Czerwiec 2016 (1421) Maj 2016 (1654) Kwiecień 2016 (1445) Marzec 2016 (1403) Luty 2016 (1304) Styczeń 2016 (1579) Grudzień 2015 (1569) Listopad 2015 (1427) Październik 2015 (1320) Wrzesień 2015 (1264) Sierpień 2015 (806) Lipiec 2015 (494) Czerwiec 2015 (244) Maj 2015 (39) Kwiecień 2015 (2)


aranżacje łazienek aranzacjalazienki.com.pl - www.aranzacjalazienki.com.pl | 14 część\nCeramika łazienkowa, sprzedaż internetowa\nGrzegorz Herbusiewicz 2011/11/18 Inne\nSpecyficzny asortyment, jakim jest ceramika łazienkowa jest dziś dostępny również w opcji zakupów przez Internet. Dzięki temu wymarzone meble, wyposażenie może kupić każdy potencjalny klient, wystarczy dostęp do internetu Obecnie coraz więcej produktów kupujemy za pośrednictwem sklepów internetowych.\nMałe łazienki wcale nie takie małe\nGrzegorz Herbusiewicz 2011/11/18 Wyposażenie wnętrz\nMałe łazienki często wydają się być zmorą i utrapieniem dla ich właścicieli. Nie lada problemem jest zamieszczenie w takiej łazience wszystkich potrzebnych przedmiotów i urządzeń przy jednoczesnym podkreśleniu jej wyglądu estetycznego, wprowadzającego w dobry nastrój przy każdej wizycie w łazience.\nDomowa wanna z hydromasażem\nGrzegorz Herbusiewicz 2011/11/17 Inne\nElegancka, stylowa, przede wszystkim funkcjonalna wanna z hydromasażem jest idealnym rozwiązaniem. Sprawdza się jako część domowego spa, dla zabieganych osób, którym brakuje czasu na systematyczne wizyty masażysty, kosmetyczki. Mogą w domu oddać się relaksowi i zadbać o kondycję psychiczną oraz fizyczną.\nWspaniała wanna z hydromasażem\nGrzegorz Herbusiewicz 2011/11/17 Wyposażenie wnętrz\nChyba nie ma lepszego gadżetu w łazience jak wanna z hydromasażem. Któż z nas nie marzy o ciepłej, przyjemnej kąpieli po ciężkim dniu pracy. A jeżeli jeszcze jest to połączone z masażem to już nic więcej nie potrzeba. Remontując bądź wykańczając łazienkę coraz więcej osób funduje sobie\nGrzegorz Herbusiewicz 2011/11/16 Wyposażenie wnętrz\nWychodząc na miasto często nie wiemy, ile czasu tam spędzimy. Zdarza się, że czasami również mocno nas przyciśnie i będziemy musieli udać się do toalety. Możliwość załatwienia spraw fizjologicznych na mieście dają nam możliwość toalety publiczne, które są ustawione w większości miejsc naszego miasta.\nSamodzielna aranżacja łazienki\nAranżacja łazienki wykonana samodzielnie to może być bardzo ciekawy eksperyment, który obudzi w nas twórczą wyobraźnię. Nie bójmy się spróbować, bo dzisiaj jest wiele źródeł, z których możemy skorzystać, gdy będzie nam potrzebna pomoc. A specjalista przyjdzie zawsze, gdy tylko po niego zadzwonimy. Aranżacja łazienek przez osoby,\nWanna z prysznicem czyli relaks i oszczędność.\nGrzegorz Herbusiewicz 2011/11/15 Inne\nUrządzając swoją łazienkę często mamy spory dylemat, mianowicie nie potrafimy się zdecydować czy wolimy wannę czy prysznic. Dla takich niezdecydowanych osób najlepszym rozwiązaniem będzie wanna z prysznicem Urządzając swoją łazienkę często mamy spory dylemat, mianowicie nie potrafimy się zdecydować czy wolimy wannę czy prysznic. Dla takich niezdecydowanych\nKabiny prysznicowe stają się coraz bardziej modne, gdyż wiele osób nie montuje już w swoich łazienkach zwykłej wanny tylko brodzik. Jest to ekonomiczne i wygodne. Dlatego na rynku mamy coraz większy wybór tych akcesoriów. Sama osobiście mam w domu prysznic i nie wyobrażam sobie życia bez niego.\nMała łazienka aranżacje- styl i wygoda\nGrzegorz Herbusiewicz 2011/11/15 Wyposażenie wnętrz\nKiedy naszym celem jest metamorfoza toalety ważny jest pomysł, jak i dobry plan, dzięki któremu wstępnie oszacujemy wydatki, jak również określimy hemogram prac. Wszystko to sprawi, że remont nie będzie kojarzył się już z nieporządkiem, chaosem i bałaganem. Inspiracji na mała łazienka aranżacje możemy szukać w prasie\nW naszym otoczeniu znajdują się przedmioty i urządzenia, zapewniające wykonywanie codziennych czynności, wpływające na nasz komfort i jakość życia. Nad znaczeniem większość z nich nigdy się nie zastanawiamy, lecz ich brak wprowadził by chaos, nieporządek i niepokój. Do takich elementów wyposażenia zaliczamy zarówno sprzęt AGD, RTV, meble\nDla każdej łazienki, wanna z prysznicem\nGrzegorz Herbusiewicz 2011/11/14 Inne\nW każdej łazience wanna z prysznicem będzie stanowiła wypośrodkowanie oczekiwań tych, którzy cenią sobie relaks w aromatycznej kąpieli z tymi, którym przyjemność sprawia natrysk, pobudzający, dający zastrzyk energii. Zaaranżowanie łazienki to wiele aspektów, decyzje, które podejmujemy.\nKabiny prysznicowe – oferty firm\nKabiny prysznicowe najlepszych producentów odpowiadają aktualnie obowiązującym trendom, dlatego też doskonale skomponują się z każdą łazienką. Wysoka jakość, ciekawy design oraz funkcjonalność różnych modeli spełnią wymagania wszystkich osób, odwiedzających sklepy z wyposażeniem łazienkowym. Kabiny prysznicowe, wanny i brodziki od lat satysfakcjonują wymagających klientów.