Damian Janikowski i Antoni Chmielewski, czyli zapaśnik i judoka, którzy postawili na MMA | Express Bydgoski\nDamian Janikowski i…\nTomasz Dębek 19 grudnia 2017, 14:00\nDamian Janikowski Andrzej Banas\nJeden to pionier MMA w Polsce, z 48. zawodowymi walkami jest najbardziej doświadczonym zawodnikiem nad Wisłą. Były judoka, który nie wystąpił na igrzyskach, bo z powodu choroby działacze postawili na nim krzyżyk. Drugi w mieszanych sztukach walki zadebiutował dopiero w maju. Wcześniej zdobył brązowy medal olimpijski w zapasach. W sobotę skrzyżują rękawice na gali KSW 41 w katowickim Spodku. Dzieli ich sporo, łączy jednak jeszcze więcej.\nUparty łobuz z Mokotowa\nChmielewski trafił na salę w drugiej klasie podstawówki. Mieszkał na Mokotowie, kilkaset metrów od nieistniejącej już sali Gwardii przy Racławickiej. – Naoglądałem się filmów z Brucem Lee, zaczęły mnie interesować sporty walki. Prosiłem tatę, żeby zapisał mnie na zajęcia z karate. On grał wcześniej w piłkę w Gwardii Warszawa. Wiedział, że klub ma bardzo dobre sekcje zapasów, boksu czy judo. Zaprowadził mnie na salę, w której odbywały się zajęcia tej ostatniej dyscypliny. Spodobała mi się dalekowschodnia otoczka, kultura judo. Na treningach nosiło się kimono. Panowała dyscyplina i hierarchia. Do każdego trzeba było mieć szacunek. Ukłonić się przed treningiem, po jego zakończeniu podziękować. To było coś nowego – wspomina 35-letni dziś „Antonio”.\n– Tata do tej pory opowiada, że na pierwszych zajęciach załamywał ręce. Nie umiałem zrobić nawet najprostszych rzeczy. Ale jestem uparty jak osioł. Zostałem, i to na kilkanaście lat. Szybko przyszły pierwsze sukcesy. Na podwórku byłem raczej łobuzem, ale trenerów się słuchałem. W pierwszego, Mariana Psurskiego, byłem wpatrzony jak w obrazek – dodaje.\n– Antek był bardzo zdyscyplinowanym chłopakiem. Problemy miał tylko z koncentracją. Zawsze był rozbiegany, w centrum wydarzeń. Trenował ze starszymi, bardziej utytułowanymi zawodnikami. Był jedną z jaśniejszych gwiazd na macie, naszym oczkiem w głowie. Zdobył 11 medali mistrzostw Polski, w tym trzy jako senior – podkreśla Sławomir Smater, wieloletni trener Chmielewskiego, w Gwardii pracujący od 1981 roku.\n„Antonio” świetnie rokował, w 2000 roku został wicemistrzem Europy juniorów. Miał szansę na występ na igrzyskach w Atenach. Znalazł się w kadrze olimpijskiej. – Byłem numerem dwa. Numerem jeden był Robert Krawczyk. Super zawodnik, było mi strasznie przykro, kiedy w Atenach do medalu zabrakło mu sekundy. U mnie w 2003 roku wykryto genetyczną wadę nerek. Musiałem poddać się operacji. Gdyby nie to, teraz byłbym pewnie na dializach. Gdybym w ogóle jeszcze żył. Decydenci z Polskiego Związku Judo zdecydowali, że nie ma co we mnie inwestować, bo nie wiadomo co z moim zdrowiem. Rok później zająłem trzecie miejsce w mistrzostwach Polski, ale nikt się o mnie nie upomniał. A moje miejsce w kadrze zajął syn trenera... – opowiada Chmielewski.\nDamian Janikowski: Z każdą kolejną walką będę zbliżał się do pojedynku o pas KSW\nWłaśnie dzięki chorobie i przerwie w treningach judo zaczął chodzić na zajęcia z brazylijskiego jiu-jitsu. Szło mu na tyle dobrze, że wystartował w eliminacjach turnieju vale tudo, walk w klatce na zasadach podobnych do MMA. W grudniu 2003 roku został mistrzem Polski w kategorii do 80 kg. Później wygrał turnieje KSW 2 i 3 (lipiec 2004 i styczeń 2005), w obu przypadkach pokonując w finale Łukasza „Jurasa” Jurkowskiego. Pierwszej porażki doznał dopiero w 11. zawodowej walce MMA.\nRozwijającą się karierę przerwały kłopoty osobiste, przez które stracił 2006 i 2007 rok. – Miałem problemy z prawem, i to poważne. Głupotą było, że dałem wciągnąć się w pewne machlojki, skończyło się to tragicznie – przyznaje Chmielewski. – Pamiętam, że kiedyś proponowałem mu, by poszedł na policję. Antek stwierdził, że nie mógłby się wtedy pokazać na osiedlu. Większość kolegów z miejsca, w którym mieszkał, działała po drugiej stronie barykady niż policyjna Gwardia. Antek był sprawny, więc wciągnęli go w te sprawy. Łatwe pieniądze mogły zawrócić młodemu człowiekowi w głowie. Ale Antek odcierpiał swoje i wrócił kompletnie odmieniony. Był bardziej konsekwentny i skoncentrowany na tym, co robił – dodaje Smater.\n– Wracając do społeczeństwa zadałem sobie pytanie, jak ma wyglądać moje życie. Sport był moim asem w rękawie. Skupiłem się na treningach, skończyłem studia na AWF-ie. Najpierw licencjat, później magistra i dwie specjalizacje. Sport pomógł mi w realizacji własnych celów, ale też spełnianiu marzeń innych. Dzięki swoim doświadczeniom życiowym pomagam dzieciakom wybierać dobrą drogę. Nie chcę, by popełniali te same błędy co ja – podkreśla Chmielewski, którego podopieczni z S4 Fight Club na ostatnich mistrzostwach Polski zdobyli pięć złotych i dwa srebrne medale.\nDo walk „Antonio” przygotowuje się w S4 oraz Akademii Sportów Walki Wilanów. Gwardia jako wielosekcyjny klub nie istnieje. Po przejęciu terenów przy Racławickiej przez Komendę Główną Policji kolejne sekcje sukcesywnie wyrzucano z obiektów. Dżudocy wytrzymali najdłużej, w 2015 roku zamknięto jednak i ich pawilon. Klub, który wychował medalistów olimpijskich, mistrzostw świata i Europy, popadł w ruinę.\n– Treningi były szkołą życia. Rygor panował dość ostry. Klub był resortowy, trenerzy odpowiadali też za szkolenie policjantów. Sami w mniejszym lub większym stopniu pełnili służbę. To był klub i ośrodek sportowy z prawdziwego zdarzenia. Szkoda, że już nie istnieje. Na samym judo było kilkanaście grup młodzieżowych i seniorów. Sekcji też było wiele. Niestety, polskie władze doprowadziły to do upadku. Tak samo jak Warszawiankę i Skrę. Nikt nie dba o to, co państwowe. Za chwilę na szczytach władz i tak będzie zmiana warty, zajmie się tym kimś inny – nie ukrywa żalu Chmielewski.\n– Nie jest jakąś wielką tajemnicą, że pod stołem poszły duże pieniądze, by doprowadzić Gwardię do upadku. Na miejscu terenów przy Racławickiej deweloper miał postawić osiedle. Lata temu pewne konsorcjum zapłaciło za te tereny, a ówczesne władze to przyklepały. Pozostało tylko zająć się klubem. Doprowadzić do tego, by zmarniał i zgnił, by łatwiej wjeżdżało się tam buldożerami. Każdy o tym wie, ale jeszcze nikt nie odpowiedział za niegospodarność. Gwardia wychowała wielu wspaniałych sportowców w kilkunastu dyscyplinach, na stadionie odbywały się koncerty. Ale ktoś mądry postawił budynek BOR-u, przez który nie można już tam organizować imprez masowych. A budynek i tak niedługo zostanie przeniesiony. Ot, polska logika. Takie władze mamy i mieliśmy. Szkoda, że na ich rozgrywkach cierpią najmłodsi – dodaje.\n– Upadku Gwardii chyba nie można było uniknąć. Plan usunięcia klubu był realizowany przez wiele lat. Nie było tak, że wykurzyli nas z dnia na dzień. Nie chcę rzucać oskarżeń, ale władze miasta w ogóle się nie spisały. Nikt nie chciał się za nami ująć. Mieliśmy jeden z najlepszych w Polsce pawilonów do judo. W tym momencie jest już chyba rozebrany, przejechały po nim walce. Nie rozumiem, jak można było wydać na niego tyle pieniędzy, a później go zdewastować. Nie zapewniono nam innego miejsca do trenowania. Cała sytuacja była bardzo bolesna. W sekcji judo ćwiczyli policjanci z całej Warszawy. Ktoś wymyślił sobie, że 10 tys. funkcjonariuszy miało jeździć na zajęcia pod Górę Kalwarię, około 30 kilometrów. Chodziło o to, byśmy mieli problemy z dojazdem, rezygnowali z treningów, a klub upadł. My wytrzymaliśmy, ale i tak znalazł się sposób, by zamknąć stadion, a później kolejne obiekty. Udało się unicestwić świetnie funkcjonujący klub, który przez cały dzień tętnił życiem. Obiekty wybudowane przez Gwardię zostały przekazane Komendzie Głównej Policji. Ta zażądała, byśmy płacili za ich wynajęcie absurdalne sumy, bodajże 300 tysięcy miesięcznie. Nawet w skali roku nie moglibyśmy zebrać takiej kwoty – wtóruje mu Smater, emerytowany policjant, obecnie przewodniczący komisji DAN w Polskim Związku Judo.\nArtur "Kornik" Sowiński przed KSW 41: Znokautuję Klebera w drugiej rundzie\nTradycje Gwardii kontynuują stowarzyszenia. Zapaśnicy trenują m.in. w wilanowskiej Akademii Sportów Walki. Sekcja judo na Jagiellońskiej. Reaktywowana drużyna piłkarzy, która w poprzednim sezonie awansowała do A-klasy (siódma liga) wynajmuje boisko na Okopowej. – Przy Racławickiej mieli trzy boiska, które stoją jako nieużytek i tylko czekają, aż powstanie tam kolejne luksusowe osiedle, takie jak po drugiej stronie ulicy. Wszyscy kopią dołki pod sportem, zabierają ludziom miejsca do treningów. Za to oczekują sukcesów i medali – denerwuje się Chmielewski.\nZapasy ucieczką od nudy\n– Przez pierwsze zapaśnicze szlaki poprowadził mnie trener Leszek Użałowicz. Trafiłem na salę dzięki niemu i starszemu kuzynowi Mariuszowi Bieleckiemu. Trenerzy młodzików Śląska Wrocław chodzili po szkołach podstawowych i robili nabory. Kuzyn zapisał się na treningi. W pewnym momencie zabrał też mnie, żebym nie nudził się w domu. Spodobała mi się rywalizacja. Na sali mogłem robić rzeczy, których nie mogłem na podwórku. Czyli bezkarnie siłować się z rówieśnikami – śmieje się Janikowski.\n– Damian od początku wyróżniał się sprawnością i szybkim przyswajaniem wiedzy. Nie tylko zapaśniczej, ale też dotyczącej gier i zabaw, którymi urozmaicałem treningi. Nie było tak, że od razu mogłem wskazać go jako osobę, która będzie odnosiła wielkie sukcesy. Choć szybko wiedziałem, że chciałbym mieć jeszcze kilku takich jak on. Przyszłość pokazała, że się nie myliłem. Dobrze, że nasze drogi się spotkały – dodaje Użałowicz.\nPoczątki przyszłej gwiazdy zapasów również nie były łatwe. – Moi rodzice rozwiedli się, gdy miałem siedem lat. Przez pierwsze trzy klasy szkoły podstawowej mieszkałem z tatą w Ząbkowicach Śląskich, a brat z mamą. Później na świat przyszła jeszcze siostra. W 1999 czy 2000 roku sam chciałem pojechać do Wrocławia, do mamy. Babcia zaoferowała, że pomoże jej w opiece nade mną, bo byłem najbardziej niegrzeczny z rodzeństwa. Mniej więcej od tamtego momentu zacząłem też trenować zapasy – wspomina Janikowski.\nW wojskowym Śląsku, podobnie jak w policyjnej Gwardii, młodzi zawodnicy szybko uczyli się dyscypliny. – Nigdy nie pozwalałem sobie wejść na głowę. Do młodzieży trzeba mieć cierpliwość, ale kiedy zbyt mocno im się popuści, trudno nad nimi zapanować. Damian nie był chłopakiem, z którym miałem problemy. Dobrze się dogadywaliśmy. Kiedy ja coś powiedziałem, on tego wysłuchał. Ale działało to też w drugą stronę – zapewnia Użałowicz.\nZdarzyło się jednak, że po kilkunastu miesiącach treningów Damian przestał na nie przychodzić. Trener musiał ciągnąć go z powrotem na salę. – Często zdarzało się, że jakiś chłopak zaczął opuszczać treningi. Byłem dociekliwy i sprawdzałem, o co chodzi. Szukałem ich w szkołach czy domach, ewentualnie dzwoniłem do rodziców. Rzadko którego z moich podopiecznych nie odwiedziłem w ten sposób. (śmiech) Wiadomo, jak to jest. Młodzieńczej fantazji nie brakuje. Co to za problem, oszukać rodziców że było się na treningu? Szkoda tracić wartościowych chłopaków, więc o nich walczyłem. Z Damianem miałem jedną taką sytuację. Cieszę się, że nie odpuściłem. Chodziłem, prosiłem i się udało – wspomina Użałowicz.\n– Nie miałem wtedy chwili zwątpienia. Sytuacja była trochę dziwna. Nigdy o tym nie mówiłem, ale początkujący zawodnicy w sportach walki łatwo mogą złapać na macie grzybicę czy innego liszaja. Mnie to się przytrafiło. Nie pojechałem na jakieś zawody, dołożyły się do tego inne rzeczy. Faktycznie przestałem chodzić na treningi, ale to było normalne, nie chciałem zarazić chłopaków. Po kilku dniach trener Leszek przyszedł do mnie do domu. Spotkałem go na klatce schodowej. Szczerze sobie porozmawialiśmy i wróciłem na treningi – zdradza Janikowski.\nWrocławianin często podkreślał, że dzięki zapasom wyszedł na ludzi. Jego rówieśnikom z Brochowa, osiedla nazywanego „Bronxem” niekoniecznie ze względu na nowojorską architekturę, nie zawsze się to udawało. Alkohol, inne używki, często problemy z prawem. Takiej przyszłości zapaśnikowi udało się uniknąć. – Każda dyscyplina wychowuje. Przez lata pracy na treningach kształtuje charakter, systematyczność, umiejętności fizyczne. Ale wytrzymują tylko nieliczni. Zaczynałem trenować z grupą ponad 30 osób, przy zapasach zostały trzy lub cztery. Jednemu wychodziło lepiej, widział w sporcie możliwość spełnienia marzeń, inni nie chcieli się poświęcić. Tak już jest w sporcie. Na igrzyska chce pojechać milion zawodników, udaje się tylko nielicznym. Wszystko, co osiągnąłem i osiągnę zawdzięczam zapasom – przyznaje.\nDamian Janikowski po KSW 39: Mamed i Borys powinni dostać owację na stojąco. Gwizdy są dla mnie niepojęte\nJego pierwszy trener zapewnia, że stereotyp zawodnika sportów walki wywodzącego się z „patologii” nie jest prawdziwy. – Gdyby przeanalizować historię, być może faktycznie osoby z domów, w których panuje bieda i przemoc, odnosiły dużo sukcesów. Choć pracuje się z nimi trudniej, ciężko zdobyć ich zaufanie. Ale ja bym nie generalizował. Grzeczne dzieciaki, które dobrze się uczą, też mogą być dobrymi zawodnikami. Trzeba tylko nawiązać z nimi dobry kontakt, by czekali na każdy trening i chcieli szlifować umiejętności. Jeśli jest taka więź, w swoim czasie przychodzą sukcesy – przekonuje.\nZ Damianem szybko złapał taką więź, a jego wychowanek wyrósł na nadzieję ich ukochanego sportu. W 2011 roku został wicemistrzem świata. Rok później przywiózł srebro z mistrzostw Europy. Spełnił też pokładane w nim nadzieje na igrzyskach w Londynie. Wrócił z brązem, pierwszym medalem polskiego zapaśnika od 16 lat. Poprzednie w Atlancie zdobywali jego trenerzy Józef Tracz (klubowy), Ryszard Wolny i Włodzimierz Zawadzki (reprezentacyjni). Po piątym miejscu na mistrzostwach świata 2013 i brązowym medalu ME rok później, na igrzyskach w Rio de Janeiro znów miał być jednym z faworytów. Nie udało mu się jednak uzyskać kwalifikacji olimpijskiej.\n„Porażki, których doznałem, bolą bardzo. Przegrałem widocznie, z zawodnikami, z którymi nie powinienem przegrać nigdy. Człowiek się stara, ale czasem po prostu nie wychodzi. Nie obwiniam nikogo, tylko siebie. Jest mi wstyd (…) Nie rezygnuję ze sportu, mam zapał na więcej. Jeśli chodzi o MMA, to będzie moja następna ścieżka życia i kierunek” – napisał wówczas na Facebooku.\nZe sportów olimpijskich do MMA\nCzy ze sportu w Polsce można dobrze żyć? Jeśli jest się piłkarzem, jak najbardziej. Dobre pieniądze od jakiegoś czasu są też w MMA. Kilkanaście lat temu mieszane sztuki walki nad Wisłą dopiero jednak raczkowały. W sportach olimpijskich, choćby judo, kokosów też nie było. – Kiedyś za trzecie miejsce na mistrzostwach Polski dostałem 300 złotych nagrody – wspomina Chmielewski. – I tak załapałem się na dobry okres w klubie. Za czasów SLD władze jakoś jeszcze dbało o sport. Dostawałem stypendia z Gwardii i od państwa, jako medalista mistrzostw Europy juniorów i Polski seniorów. W sumie było tego około dwóch tysięcy złotych. Jak na 18-latka całkiem sporo. Gdyby było tak dalej, mógłbym się skupić tylko na judo. Ale w naszym kraju wszystko co dobre szybko się kończy. Stypendia i dotacje na sport poucinano. Nie było pieniędzy, więc każdy zaczynał kombinować. Moja kariera i życie poszły w złym kierunku. Na szczęście udało mi się odnaleźć w MMA – przyznaje. – Tam na początku też nie było dużych pieniędzy. Ale dyscyplina miała potencjał. Wiedziałem, że będzie się rozwijać. I miałem rację. Teraz w mieszanych sztukach walki można zarabiać całkiem nieźle – dodaje.\nW pionierskich czasach opinie o MMA były, łagodnie mówiąc, różne. – Na początku faktycznie wyglądało to niezbyt ciekawie. Dwóch łobuzów biło się po twarzach w klatce. Dopiero po jakimś czasie ludzie zaczęli patrzeć na MMA jak na pełnoprawną dyscyplinę sportu. Fajne show, które wymaga od zawodników dużych umiejętności – mówi Chmielewski.\n– Może nieliczni dziwili się, czemu pozwalamy by Antek startował w judo i MMA. Ale ja nie odbierałem tego w ten sposób. Wręcz przeciwnie, byliśmy dumni z tego, że osiąga sukcesy. Podczas pierwszych Konfrontacji Sztuk Walki w restauracji Champions prał wszystkich przedstawicieli innych dyscyplin. Zawsze miał zadatki do sportów uderzanych i kopanych. Nie bał się walczyć, lubił rywalizację. Pamiętam, że nawet najsłynniejszy polski trener judo Ryszard Zieniawa cieszył się, że wygrane Antka przynoszą naszemu sportowi splendor. Wtedy nikt nie trenował MMA, tylko bazowe dyscypliny. Nigdy nie starałem się go powstrzymać przed mieszanymi sztukami walki. Przynosiło mu to dużo frajdy. Poza tym nie miałbym nawet argumentów za tym, by został w judo, bo tu będzie mu lepiej. MMA było dla niego korzystniejszym rozwiązaniem – uważa Smater.\nJanikowski do MMA przeszedł już, gdy była to rozpoznawalna i doceniana dyscyplina. Twarze KSW, jak Mamed Chalidow czy Mariusz Pudzianowski, zna niemal każdy Polak. Dość powiedzieć, że debiut wrocławianina na PGE Narodowym oglądało na żywo blisko 58 tysięcy kibiców. Mieszanymi sztukami walki interesował się jednak już wcześniej. W 2010 roku zdobył nawet tytuł mistrza Polski amatorów w Shooto C. Na zawody pojechał w tajemnicy przed trenerami, co bardzo nie spodobało się w klubie.\n– To była spontaniczna decyzja. Później padło kilka słów za dużo. Zachowano się wobec mnie nieładnie. Bardzo chciałem wtedy dostać się do Wojskowego Zespołu Sportowego. Zagrożono mi, że jeśli mi na tym zależy, nie mogę robić tego czy owego. To bardzo źle, że zawodnik trenujący codziennie, rozwijający się, nie opuszczający zgrupowań, nie może uprawiać innej dyscypliny, choć ma na to siłę. Przecież mogło mi to wyjść tylko na dobre. Dzięki treningom MMA mogłem rozwijać się w innym kierunku, stawać się lepszym zawodnikiem. Myślę, że moje zainteresowania innymi sportami pomogły mi w osiąganiu sukcesów. Po treningach zapaśniczych uzupełniałem swoją wiedzę podczas zajęć z brazylijskiego jiu-jitsu czy boksu – zaznacza Janikowski. – Z drugiej strony, rozumiem trenerów. Polski Związek Zapaśniczy i klub wykładały pieniądze na moje przygotowania. Zmierzałem do medali mistrzostw świata i igrzysk. Trenerzy nie chcieli, żeby podczas uprawiania innego sportu przytrafiła mi się jakaś krzywda – dodaje.\n– Dochodziły do mnie sygnały, że Damian próbuje sił w MMA. Ale nie robiłem z tego tragedii. Sądziłem, że władze klubu i związku nie dopuszczą do tego, by taki chłopak odszedł do innego sportu. Niestety, stało się inaczej. Szczerze żal mi, że Damiana nie ma już w zapasach. Chciałem, żeby na igrzyskach w Rio powtórzył sukces z Londynu. Może nawet zdobył złoto, do którego cztery lata wcześniej niewiele mu zabrakło – podkreśla Użałowicz. – W życiu zawsze chodzi jednak o pieniądze. Jeśli ktoś jest bardzo dobry w tym, co robi, musi godnie zarabiać. Czasy, w których ktoś trenuje za tysiąc złotych już minęły. Kocham zapasy, ale atmosfera w naszym środowisku nie jest zdrowa. Mnie też spotkało dużo krzywdy. Od 1,5 roku nie jestem już trenerem w Śląsku Wrocław. Okazałem się niepotrzebny, koledzy mnie zostawili. Co zrobić, szkoła życia. Wychowałem kilku zawodników, którzy zdobywali później medale mistrzostw Europy i świata. W polskich zapasach panuje wielka zazdrość. Może nawet lepiej, że Damian ma okazję na rozwijanie się w innym sporcie. Życzę mu z całego serca, by w MMA dotarł na sam szczyt – dodaje.\n28-latek nie ukrywa, że decyzja o przejściu do MMA była dla niego korzystna finansowo. – Trudno utrzymać zawodników w sportach olimpijskich. Młodych ludzi, którzy zaczynają osiągać sukcesy, trzeba zachęcić do poświęcenia się sportowi stypendiami czy nagrodami. Ja akurat szybko zacząłem osiągać wyniki, za które dostawałem środki z Polskiego Związku Zapaśniczego czy ministerstwa. Chociaż przychodziły czasy, gdy nie obroniłem medali i pieniądze były zabierane. A człowiek musiał spłacić kredyt mieszkaniowy, utrzymać rodzinę, za coś żyć. Po powrocie z obozu zawodnicy jak wszyscy ludzie chcą sobie coś kupić czy zabrać bliskich na wakacje. To też bardzo potrzebne. Trudno jest żyć samym sportem i medalami. Postawiłem na zapasy, nie skończyłem jakiejś wysokiej szkoły. A kariera nie trwa w nieskończoność. Gdyby nie MMA, kończąc z zapasami zostałbym biednym człowiekiem z medalem olimpijskim w gablocie. Dopiero po ukończeniu 40. roku życia mógłbym wysłać pismo do PKOl i upomnieć się o świadczenie. Takie są realia w naszym kraju – przyznaje Janikowski.\nJego pierwszy trener zwraca uwagę na to, że pieniądze w polskich zapasach są przede wszystkim źle wydawane. – Nawet gdyby spadło nam z nieba pięć milionów, na coś pewnie dalej by brakowało. Chciałbym, żeby w mojej ukochanej dyscyplinie było jak najlepiej. Prawda jest jednak taka, że dopóki nie dojdzie do zmiany warty niektórych osób decyzyjnych, licząc na lepszą przyszłość oszukujemy samych siebie. W polskich zapasach działają osoby, które już od dawna powinny sobie znaleźć inne atrakcje. Wędkowanie, grzybiarstwo... Cokolwiek, byle tylko zostawili sport ludziom z pasją. Takim, którzy zajmą się nim, bo chcą jak najlepszych wyników. A nie szukają tylko okazji, by z powodu zajmowanego stanowiska coś skapnęło im do kieszeni – apeluje Użałowicz.\nDoświadczenie kontra młodość\nW majowym debiucie Janikowski szybko rozprawił się z Amerykaninem Julio Gallegosem. Już w drugiej walce zmierzy się z tak doświadczonym zawodnikiem jak Chmielewski. – Nie kalkuluję w ten sposób. Co z tego, że Antek ma prawie 50 walk, a ja jedną? Obaj mamy po dwie ręce i nogi. Trenujemy po to, żeby piąć się do góry i wygrywać kolejne walki. Im lepszy przeciwnik, tym bardziej wartościowe zwycięstwo – podkreśla zawodnik, który na początku roku przeprowadził się do Warszawy.\n– To ja mam zdecydowanie więcej do stracenia. Jeśli Damian wygra, zrobi duży krok do przodu. Porażka niczego mu nie zabierze. Każdy powie, że spróbował sił z bardzo doświadczonym rywalem, nie udało się, bo złapał byka za rogi trochę zbyt wcześnie. Ale nadal będzie zawodnikiem, przed którym kariera stoi otworem. Za to jeśli ja przegram z początkującym fighterem, choć wybitnym sportowcem, będę musiał się poważnie zastanowić się nad swoją przyszłością w MMA – dodaje Chmielewski, który nadal celuje w walkę o pas mistrza KSW wagi średniej. – Zawsze chcę walk o najwyższe cele. Kiedy przestanie mi na tym zależeć, będę wiedział, że trzeba już odpuścić. Jeśli nie robi się czegoś na sto procent, to lepiej dać sobie spokój. Na razie wciąż płonie we mnie ten ogień – przekonuje.\nW pewnym sensie starcie Janikowskiego z Chmielewskim będzie też pojedynkiem zasłużonych sportów olimpijskich, z których obaj się wywodzą. – To Konfrontacja Sztuk Walki, jak wskazuje nazwa organizacji, dla której występujemy. Obaj osiągaliśmy sukcesy w naszych bazowych dyscyplinach, teraz dokładamy do nich umiejętności z kolejnych. Ten, który w sobotę zrobi to lepiej, wyjdzie z tej walki zwycięsko – uważa „Antonio”.\n– Myślę, że to będzie dobra reklama dla obu sportów. W tym momencie obaj jesteśmy zawodnikami MMA. Śmiesznie by to wyglądało, gdyby Antek próbował atakować mnie tylko rzutami rodem z judo, a ja jego chwytami zapaśniczymi. Nie na tym to polega. Jesteśmy wszechstronnymi wojownikami. Damy dobrą walkę, w której zaprezentujemy techniki z różnych dyscyplin – dodaje Janikowski.\nNiespełna 6,5 roku temu doszło już do pojedynku doświadczonego w MMA judoki z początkującym w mieszanych sztukach walki zapaśnikiem. Obaj byli zresztą mistrzami olimpijskimi w swoich dyscyplinach. Paweł Nastula nie dał wówczas szans Andrzejowi Wrońskiemu (była to dla niego pierwsza i ostatnia walka w MMA), nokautując go w nieco ponad minutę. Czy historia w sobotę się powtórzy? Według bukmacherów nie, zdecydowanym faworytem jest Janikowski. Ale wszystko zweryfikuje klatka. Pewne jest tylko, że żaden, cytując Mariusza Pudzianowskiego, "tanio skóry nie sprzeda".\nMateriał oryginalny: Damian Janikowski i Antoni Chmielewski, czyli zapaśnik i judoka, którzy postawili na MMA - Polska Times\nGumi 09.06.2018 15:39:39\nBardzo fajny felieton. Dużo szczerych słów o sportach tradycyjnych...nietety ktore kuleja przrez nieodpowiednich ludzi. Pamietam jak chcialem zapisac sie na judo jako dorosla osoba:) w Lodzi...odziwo UK..istnialy cale grupy dla doroslych.. Dziadostwo!!!!!!!


Hifu Szczecin | Katarzyna Wojtarowicz\nW moim gabinecie Medycyny Estetycznej znajdziesz efektowne zabiegi na twarz i ciało, które szybko dają pożądane efekty i pozwalają zadbać o własne samopoczucie. Aktualnie medycyna estetyczna cieszy się sporym uznaniem na rynku, zwłaszcza wśród osób, które szczególnie chcą zadbać o odmłodzenie skóry i organizmu.\nJednym z ciekawszych zabiegów, które realizuję w moim gabinecie w Szczecinie i Goleniowie jest Hifu, które bazuje na bezinwazyjnym liftingu twarzy. Po zabiegi tego typu coraz chętniej sięgają także Panowie, co obecnie nikogo nie dziwi. W moim gabinecie możesz bez problemu pozbyć się kłopotów z cerą, ze zbyt małymi ustami, zmarszczkami, nadpotliwością, czy też niezadowalającym kształtem nosa. Dbam o to, aby każdy klient czuł się komfortowo i bezpiecznie. Gwarantuję skorzystanie z fachowego doradztwa i najwyższej jakości zabiegów, które z pewnością poprawią Twój komfort życia. Satysfakcjonujące efekty uzyskane są dzięki fachowemu podejściu do Twoich potrzeb, doświadczeniu i moim wysokim kwalifikacjom. Zapewniam przyjazną oraz miłą atmosferę, jak i kompleksowe podejście do Twoich oczekiwań.\nPosiadam rozbudowaną ofertę, w której zarówno Panie, jak i Panowie znajdą coś dla siebie. Profesjonaliści podpowiedzą Tobie, który zabieg będzie najkorzystniejszy i najlepiej się sprawdzi. Zapraszamy do zapoznania się z naszymi usługami, które dają całkiem nowe możliwości dbania o siebie i swoje ciało. Hifu, które realizuję w Szczecinie, jest innowacyjnym zabiegiem, który daje pożądane efekty i spełni Twoje wymogi. Z moją pomocą zadbasz nie tylko o swoje samopoczucie, lecz także o wygląd i pewność siebie.\nHifu w Szczecinie\nHifu jest skrótem od słów high intensity focused ultrasound, czyli skupionej wiązki fal dźwiękowych o dużym zasięgu. Co ciekawe, ta technologia już od wielu lat jest wykorzystywana w medycynie. Jeśli chodzi o medycynę estetyczną, hifu używane jest do liftingu i ujędrnienia skóry. Fala akustyczna ma w tym przypadku ograniczony zasięg oraz może się kumulować na różnych głębokościach tkanki. Specjalna wiązka ultradźwięków sprawia, że ruch i tarcie komórek wywołuje ciepło, które prowadzi do mikro poparzeń w tkance. Poprzez takie uszkodzenia uzyskuje się intensywne procesy odbudowy i regeneracji skóry, jednocześnie pozostawiając skórę nietkniętą.\nPiękna i młoda skóra to marzenie zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Zapraszam do skorzystania z oferty naszego gabinetu medycyny estetycznej, w której z pewnością każdy znajdzie coś, co go zainteresuje. Oferujemy atrakcyjne ceny i indywidualne podejście. Sam zabieg jest całkowicie bezpieczny, gdyż jest przeprowadzany przez lekarza z dużym doświadczeniem.


Czarna boho bag skóra węża - Torby na ramię - Torby i torebki\n> Torby i torebki > Torby na ramię > Czarna boho bag skóra węża\nCzarna boho bag skóra węża\nŚredniej wielkości torebka w stylu boho. Worek zapinany na suwak z okrągłym, usztywnianym dnem wykonany z gładkiej ekoskóry w połączeniu z imitacją skóry węża. Torebka w środku oraz z tyłu posiada kieszonki zapinane na suwak. Torba jest luźna, ciekawie układa się na ramieniu. Wielkość około 35x35cm. Nasi klienci dokonują u nas zakupów od 2006 roku. Każdy z nich ma prawo do zwrotu w ciągu 14 od dnia otrzymania przesyłki.\ntorebka do pracy, miejska, na prezent, dzień kobiet, skóra


Zniesienie embarga - nowe otwarcie | Informacje\n12 GRUDNIA 2007, 15:30\nZniesienie embarga - nowe otwarcie\nFoto: TVN24 Foto: UE ma nadzieję na rozpoczęcie negocjacji z Rosją po zniesieniu embarga\nMinister rolnictwa Marek Sawicki i jego rosyjski odpowiednik Aleksiej Gordiejew ustalili, że w przyszłym tygodniu zostanie zniesione rosyjskie embargo na polskie mięso. - Jeśli to się potwierdzi, to jest to bardzo dobra wiadomość - słychać głosy w Polsce i w Europie. I każdy ma swoje powody do zadowolenia.\nPolska komisarz ds. regionalnych w Unii Danuta Huebner z zadowoleniem przyjęła zapowiedź zniesienia embarga ogłoszoną przez obu ministrów w Moskwie.\n- To początek poprawy stosunków, które są dla Rosji i Polski bardzo ważne. To bardzo dobry sygnał także z punktu widzenia UE. Jestem przekonana, że najwyższy czas, by relacje, które decydują o współpracy gospodarczej, działały w pełni sprawnie, bo Europa potrzebuje dobrej współpracy z Rosją i dla Rosji Europa też jest bardzo ważnym partnerem gospodarczym - powiedziała.\nHuebner z ostrożnością podeszła natomiast do perspektywy rozpoczęcia negocjacji nowego porozumienia UE-Rosja, blokowanego jak dotąd przez Warszawę m.in. z powodu embarga.\n- To kwestia dużo szersza. Za wcześnie dziś, by o tym przesądzać. Ale nawet na najdłuższej drodze ten krok trzeba zrobić. Krok, który ma znaczenie europejskie i polskie i może być pomocny w uruchomieniu procesu, który doprowadzi do nowego układu UE-Rosja - powiedziała polska komisarz.\nUE czeka na negocjacje...\n- Jeśli to się potwierdzi, to mamy szanse na rozpoczęcie negocjacji w sprawie nowego porozumienia o partnerstwie i współpracy UE-Rosja w 2008 roku - powiedział wysokiej rangi francuski dyplomata w Brukseli, zastrzegając, że nie zna szczegółów zawartego porozumienia.\nFrancja będzie w drugiej połowie przyszłego roku sprawowała przewodnictwo w Unii Europejskiej, a także zorganizuje szczyt UE-Rosja. - To dobrze wróży dla francuskiego przewodnictwa w UE w drugiej połowie przyszłego roku - dodał.\n... a eksporterzy na wznowienie handlu\nZ zapowiedzi zniesienia embarga zadowolony jest także szef Polskiego Związku Producentów, Eksporterów i Importerów Mięsa "Polskie Mięso" Witold Choiński. Jego zdaniem, z takiej zapowiedzi powinni cieszyć się eksporterzy, tym bardziej, że Komisja Europejska niedawno wprowadziła dopłaty do eksportu do krajów trzecich, a więc obejmują one Rosję.\n- Poczekajmy aż będzie podpisane porozumienie, bo wcześniej było już kilka zapowiedzi zniesienia embarga - zastrzegł jednak.\nMinistrowie Marek Sawicki i Aleksiej Gordiejew porozumieli się w środę w Moskwie w sprawie zniesienia rosyjskiego embarga na polskie mięso. Poinformowali na wspólnej konferencji prasowej, że w przyszłym tygodniu w Kaliningradzie dojdzie do spotkania ekspertów weterynaryjnych obu państw, na którym zostanie podpisane stosowne memorandum, po czym od razu nastąpi uchylenie embarga.\nSzef rosyjskiego resortu rolnictwa zastrzegł jednak, że na niektóre artykuły ograniczenia zostaną utrzymane, co - jak wyjaśnił - wynika m.in. z wykrycia ognisk ptasiej grypy w Polsce.\nKomisja Europejska na razie wstrzymuje się z reakcją na zawarte w Moskwie "porozumienie o porozumieniu", czekając na oficjalne informacje w tej sprawie ze strony polskiej.


• Rozkloszowana Sukienka Midi - kasia miciak design ღ art-Madam.pl\n♡ubraniasukienkirozkloszowana sukienka midi - valentimo\nsukienka midi rozkloszowana valentimo czarne sukienki kolorowe sukienki\nOryginalna kobieca sukienka uszyta z grubszej wytrzymałej czarnej dzianiny. Dół sukienki ozdobiony bawełnianą kwiecistą listwą i starannie naszytą rypsową tasiemką w kolorze fuksji.\nGóra sukienki dopasowana, dekolt klasyczny pod szyję, rękaw wąski długości 3/4. Dół sukienki rozkloszowany, lekko przymarszczony, w szwach bocznych wszyte wygodne spore kieszenie. Sukienka z tyłu zapinana na kryty suwak.\nCzarna sukienka z koronką. Niezwykle kobieca elegancka sukienka, uszyta z wysokogatunkowej grubszej dzianiny410,00 zł Sukienka marie 3 4 midi lorena. Sukienka-z-paskiem sukienki Sukienka marie 34, rękaw 34,, rozkloszowany dół marszczenia,, wiązany pasek,, Lycra - 3299,99 zł\nCzarna sukienka maxi w róże. Sukienki wiskoza Przepiękna stylowa sukienka w czerwono - pomarańczowe roże na czarnym tle, Swobodna450,00 zł Kimonowa szara sukienka provance. Wygodna sukienka uszyta z przewiewnej wiskozowej dzianiny w kolorze szarego melanżu, 100-110cm360,00 zł\nCzarna szmizjerka w kwiaty paloma. Sukienki midi Kobieca i pełna uroku sukienka z pięknym kwiatowym printem na czarnym tle, Rękaw 34390,00 zł Sukienka z kokardą. Elegancka, Materiał dobrej jakości, nie mechaci się, ani nie wypycha, Prosty krój, 86 cm340,00 zł


brazylia | Nigeria\nJeżeli chcemy w tym roku wyjechać na wspaniałe wczasy gdzieś w pięknym egzotycznym kraju jak na przykład Brazylia musimy przede wszystkim rozważyć wszelkie możliwe opcje wykupienia tego typu wakacji. Jeżeli chcemy wykupić wczasy z katalogu, nie ma nic prostszego. Musimy\nBardzo wiele osób jest wprost zafascynowanych odległymi państwa do tego stopnia, że pragną oni je zwiedzać. Wiadomo, że tego typu podróżowanie jest powiązane z konkretnymi kosztami, jednak musimy pamiętać o tym, że bardzo często można to znacznie ograniczyć. Otóż wystarczy,\nBardzo wiele osób obawia się podróżowania za pomocą samolotu, jednak wbrew pozorom nie jest to aż takie straszne. Wiadomo, że część osób ma bardzo duże obawy jeśli chodzi o latanie samolotem. Możemy być pewni, że jeśli spróbujemy tego jeden raz\nZ pewnością bardzo wiele osób ceni sobie możliwość spędzenia urlopu z całą rodziną. Niestety ale bardzo często bywa tak,że w ciągu roku jest to zwyczajnie niemożliwe. I właśnie w okresie wakacji wiele rodzin planuje wyjazdy w których będzie brało udział\nBardzo wiele osób uważa, że obecnie jeśli wybierzemy się w podróż bez planu dnia to możemy liczyć na naprawdę wspaniałe atrakcje. I tak przykładowo gdy skorzystamy z oferty typu last minute możemy poczuć się naprawdę bardzo zaskoczeni faktem jak będą\nObecnie biura podróży robią praktycyzmie wszystko by zachęcić ludzi do podróżowania. Oczywiście wiadomo, że czasami dzieje się tak, że ludzie zwyczajnie nie mają pojęcia o tym, jak tanie są dane wycieczki. Uważają oni, że jeśli jest organizowana wycieczka do Brazylii,\nNajważniejsze w szukaniu ofert last minute jest kierowanie się zdrowym rozsądkiem i szybkie podejmowanie decyzji, a także umiejętność szybkiego porównywania ofert i znajdywania bardziej korzystnych rozwiązań. Dlatego też jeżeli interesuje nas tego typu forma wykupienia wakacji powinniśmy przede wszystkim rozpocząć


"Kraina Monle": Keks wokół szyi\nKeks wokół szyi\nNajwidoczniej kryształy Swarovskiego już mi się przejadły, teraz mam ochotę na coś naturalnego, dlatego dwa kolejne keksy.\nTym razem bardziej obfite, ponieważ dałam więcej brył. A kolory wiosenno-letnie, bo już mam dosyć tej zimy.\nKeks zielony z odrobiną fioletu na trzech "sznurach" podwójnej linki spleciony z:\nzielony agat, marmur ametystowy, marmur szmaragdowy, perełki słodkowodne, afrykański nefryt, zielony awenturyn, chryzopraz, zielony turkus, a w centrum duże drewniane kule i wszystko zamknięte srebrem\nKeks w kolorach ziemi na trzech "sznurach" podwójnych linek spleciony z:\nzielony awenturyn, agat, unakit, jaspis krajobrazowy, miodowy nefryt, bursztynowy nefryt, oliver nefryt, tygrysie oko, mahoniowy obsydian, marmur koralowy, masa perłowa, turkus zielony, zielony opal oraz drewniane koraliki, a wszystko zamknięte srebrem\nAutor: monle o 12:07\nJAGODZIANKA 5 lutego 2010 16:55\nDziewczyno, teraz przeszłaś samą siebie!!!!!!!!! Naprawdę zrobiłaś takie cudeńka, ze sama nie wiem, które piękniejsze. Szczerze mówiąc, Swarovski mi nie leży, tylko właśnie takie klimaty, stąd mój zachwyt!!! Piekność!!!!\nlejdik 5 lutego 2010 19:14\nMniam, mniam, weszłam przez przypadek, ale cieszę się, że tutaj trafiłam....choruję na takie cUś, tylko za diabła nie wiem skąd sobie skombinować takiej koralikowej drobnicy;/\nmonle 5 lutego 2010 21:21\nBardzo Wam dziękuję :) Jakoś teraz przeszłam na stronę kamieni, minerałów, pereł.\nLejdik, ja te kamyki kupuje w qnszt.pl\nlejdik 5 lutego 2010 21:28\nDziękuję Ci!:)Muszę więc iść na zakupy.\nipsa 5 lutego 2010 22:48\neh... musiałaś się napracować, ale jaki efekt!!! pięknie wyszły:)\nFiloarte 6 lutego 2010 12:56\nSmakowite kolory i cudna kompozycja, keks zielony z odrobiną fioletu wspaniały:)\nkonstancja8 6 lutego 2010 17:32\nDla mnie kolory ziemi poproszę, cudowne wyszło, po prostu napatrzeć się nie mogę :)\nmonle 6 lutego 2010 19:30\nBardzo się cieszę, że Wam przypadły do gustu i dziękuję za odwiedziny i ciepłe słowa. Już mam kolejne pomysły\nbecia-b 8 lutego 2010 14:11\nUwielbiam keksiki z mnóstwem różności , a tu jest ich trochę i jeszcze więcej…..:)\nRóżnorodność kolorków fantastyczna ale te zielono-fioletoew bajka....\nLara_Egaree 8 lutego 2010 16:41\nCudne te naszyjniki, a pierwszy kolorystycznie bardzo mi odpowiada:D\njaga 9 lutego 2010 08:10\nMigoshia 10 lutego 2010 00:30\naż mi ślinka pociekła ;)))\nSoczysta czerwień korala\nKeks - Pustynia\nOrient - Zmysłowo\nOrient - Pokusa\nGeisha w brązach


Niemcy postulują płatne autostrady w całej UE - Rynek Infrastruktury: Porty, Stocznie, Lotnisko, Porty lotnicze, Autostrada, Obwodnica, Energetyka, Ciepłownictwo, Linie kolejowe, PKP PLK, Telekomunikacja, Operatorzy\n| Magdalena Romanowska ⚫ źródło: RI/Reuters ⚫ 28.07.2020 ⚫ ▶\nJak podał Reuters, niemiecki minister transportu wysunął propozycję o wprowadzeniu obowiązkowych opłat na każdej autostradzie na terenie Unii Europejskiej. Zarządzenie miałoby wejść w życie w ciągu ośmiu lat i dotyczyłoby wszystkich pojazdów, łącznie z ciężarówkami i busami. Wyjątkiem mają być autokary i autobusy. Propozycja nie została jeszcze oficjalnie ogłoszona.\nAmerykańska agencja podaje również, że część niemieckich ministrów chciała zablokować ten projekt, mimo że opłaty za przejazdy autostradą są powszechnie środkiem stosowanym na rzecz ochrony środowiska.\nNiemcy jako jeden z nielicznych krajów wciąż mają bezpłatne autostrady dla samochodów osobowych. W 2019 roku władze Niemiec planowały wprowadzenie obowiązkowego myta, jednak Trybunał Sprawiedliwości UE ocenił ten nakaz jako niezgodny z konstytucją. Zdaniem sędziów byłby on dyskryminujący wobec obywateli innych krajów wspólnoty. Projekt ustawy przygotowywany przez bawarską partię CSU zakładał, że Kierowcy mieli kupować winiety uprawniające do korzystania z autostrad. Winiety mieli kupować także Niemcy. Ustawa jednak przewidywała jednoczesne obniżenie im podatku drogowego, co niwelowało finansowe obciążenia.\nDodatkowo na większości autostrad w Niemczech nie obowiązuje ograniczenie prędkości. Jest tylko prędkość zalecana, która wynosi 130 km na godzinę. Propozycje wprowadzenia obowiązkowego limitu również spotkały się z dezaprobatą i były odrzucone przez Bundestag.


Słuchawki z własnym nadrukiem – tampogadzet.pl\nDo komputera i do telefonu. Słuchawki przydają się zarówno w biurze, domu jak i w podróży. Dzięki nim można wygodnie prowadzić rozmowę telefoniczną lub posłuchać ulubionych piosenek i odizolować się od rozpraszających dźwięków z zewnątrz. W naszej ofercie mamy różnorodne modele słuchawek oraz akcesoriów do nich. Na tym produkcie też możemy nadrukować Twoje logo!\nBezprzewodowe słuchawki douszne (V3935-02)\nZwijane słuchawki douszne (V3752-03)\nBezprzewodowe słuchawki sportowe z LED (P326.721)\nSkładane słuchawki bezprzewodowe (P326.701)\nBezprzewodowe słuchawki (P326.343)\nUniwersalne słuchawki (P326.901)\nZatyczki do uszu - BUDS TO GO (MO9501-04)\nSłuchawki w silikonowym pudełk - SONOSOFT (MO8146-48)\nSłuchawki - biały - (GM-30422-06)\nSłuchawki douszne (V3505-02)\nSłuchawki CLIP (GA-09043-02)\nSłuchawki z silikonem - MUSISOFT (MO7267-06)\nSłuchawki bluetooth - HIPHOP (MO9166-03)\nSłuchawki LUK (GA-09045-01)\nSłuchawki Energetic, biały (R50195.06)\nSłuchawki - JAZZ (MO9535-03)\nSłuchawki nauszne (V3566-02)\nSłuchawki Bluetooth - biały - (GM-30471-06)\nSłuchawki LEIA (GA-09046-01)\nSłuchawki bluetooth - ROCKSTEP (MO9129-06)\nBezprzewodowe słuchawki sportowe (P326.251)\nSłuchawki to gadżet, który przydaje się każdemu, zarówno w pracy, jak i w domu czy podczas podróży. W naszym asortymencie znajdziesz słuchawki douszne i nauszne w tradycyjnej formie z przewodem, lub w technologii bezprzewodowej. Sportowe, relaksacyjne, czy do pracy – niezależnie od ich przeznaczenia, na każdym modelu wydrukujemy Twoje logo i stworzymy personalizowane gadżety reklamowe.\nPromuj markę upominkami dla gości i kontrahentów – wybierz słuchawki nauszne BT 5.0 z ekskluzywnej linii w wersji ekologicznej. Wbudowany mikrofon i możliwość odbierania połączeń to funkcje, które każdy doceni. Bambusowa oprawa nauszników, na której umieścimy Twój nadruk sprawi, że Twoja marka będzie kojarzona z nowoczesnym designem.\nJeśli poszukujesz małej elektroniki, douszne słuchawki bezprzewodowe w pudełku z ładowarką to najbardziej trafiony pomysł na gadżet reklamowy. Pokaż swoim klientom i gościom biznesowym, że dbasz o ich komfort i podaruj im zestaw słuchawkowy w pudełku z własnym nadrukiem – grafiką eventową, krótkim hasłem przewodnim lub podpisem.\nSłuchawki reklamowe – gadżet z pomysłem\nChcesz zaskoczyć swoich klientów niecodziennymi gadżetami, które poprawią komfort życia codziennego? Najlepsze upominki, to zdecydowanie te praktyczne i funkcjonalne! Takie właśnie są prezentowane w naszym sklepie słuchawki i akcesoria słuchawkowe. Jeśli same słuchawki z logo firmy wydają Ci się zbyt nudne, przyjrzyj się dobrze naszej ofercie – znajdziesz tu ciekawe propozycje upominków marketingowych.\nSłuchawki bezprzewodowe schowane w butelce termicznej – brzmi dobrze? Wbudowana ładowarka pozwala korzystać z zestawu słuchawkowego nieprzerwanie przez 2 godziny, a butelka z podwójnymi ściankami utrzymuje temperaturę napoju przez kilka godzin – gadżet w sam raz na krótką podróż służbową, oczywiście z Twoim logo lub hasłem przewodnim. Jeśli poszukujesz ciekawych i niedrogich rozwiązań, sprawdź dostępne w naszym asortymencie zwijane słuchawki douszne. Choć jest to wersja z przewodem, sprytnie zastosowany patent na zwijanie kabelka eliminuje najczęstsze problemy ze splątanymi słuchawkami.\nAkcesoria słuchawkowe z własnym nadrukiem\nCiekawe gadżety to także poręczne akcesoria. Poręczne, czyli na breloku! Skomponuj mały zestaw marketingowy ze słuchawek przewodowych i rodzielacza w formie breloczka. Zamontowany do kluczy będzie zawsze pod ręką i pozwoli cieszyć się wspólnie ulubioną muzyką w trakcie podróży.\nPodaruj swoim klientom radość – dla jednych najlepszą formą relaksu jest słuchanie muzyki, dla innych z kolei… spokój i cisza. Dołącz do zestawu materiałów promocyjnych stopery douszne zamknięte w poręcznej tubie z Twoim nadrukiem – może to być logo, ale pomyśl też o hasłach, które zapadną w pamięć miłośnikom ciszy i za które będą Cię jeszcze bardziej doceniać.\nW kategorii Elektronika oferujemy także Spinnery.


Strona główna / Inteligentny budynek / Centrale / Home Center 2 - Centrala sterująca\nPowiąż funkcjonalność urządzeń systemu Home Center 2 umożliwia tworzenie tzw. asocjacji, czyli powiązań pomiędzy urządzeniami, które spełniają podobne funkcje. Możliwe jest np. stworzenie powiązań pomiędzy telewizorem i sprzętem audio lub systemem klimatyzacji i otwieraniem okien. Ułatwia to wykonywanie zadań przez system oraz usprawnia sterowanie. Istnieje możliwość lokalizacji członków rodziny, jeśli wcześniej każdy z nich zainstaluje na telefonie aplikację od Fibaro. To rozwiązanie jest szczególnie polecane i ważne wtedy, kiedy chcemy wiedzieć, gdzie znajdują się nasze dzieci.\nŁącz pojedyńcze funkcje w rozbudowane bloki Wygodne tworzenie tzw. scen. To jedna z najciekawszych funkcji Fibaro HC2 (Home Center 2). Tutaj możliwości ograniczone są przez wyobraźnię instalatora. Wyobraźmy sobie, że zaplanowałeś romantyczny wieczór. Po powrocie z kina lub teatru, centrala automatycznie włączy nastrojową muzykę, ustawi optymalny poziom oświetlenia i podgrzeje atmosferę, przez zwiększenie temperatury. Możliwe jest inteligentne, w sposób przemyślany, zarządzanie oświetleniem, ogrzewaniem, roletami, bramami, alarmem, ogrodem, zraszaczami itp. To wszystko można skonfigurować bardzo szybko i efektywnie.\nSteruj systemem z dowolnego miejsca Centrala systemu FIBARO umożliwia sterowanie inteligentnym domem z poziomu telefonu komórkowego lub tabletu. Sterowanie ogrzewaniem, oświetleniem oraz inne sytuacje awaryjne mogą być monitorowanie i kontrolowane ręcznie za pomocą Apple Home Kit. Moduły mogą np. odciąć prąd po wykryciu zalania lub pożaru. Najważniejszym atutem aplikacji mobilnej jest możliwość sterowania z dowonlego miejsca w którym znajduje się użytkownik. Dodatkowo nie trzeba się przejmować tym, że żelazko czy światło nie zostało wyłączone - wystarczy skorzystać z aplikacji mobilnej.\nZmniejsz zużycie prądu - oszczędzaj pieniądze HC2 posiada funkcję zarządzania energią elektryczną, umożliwiającą kontrolę zużycia energii. Centrala zbiera dane i prezentuje je pod postacią łatwych do interpretacji wykresów. Jej zastosowanie pomoże poprawić energooszczędność twojego domu, a co za tym idzie, oszczędzi Ci dodatkowych, zbędnych wydatków.\nPodnieś bezpieczeństwo swojego domu Dużą zaletą systemu FIBARO jest możliwość wykrywania i wysyłania informacji o różnego typu niebezpieczeństwach. W zależności od ustawień, centrala podejmie odpowiednie kroki. Przykładowo:\nParametry techniczne Home Center 2:\nZasilanie: 12V / 4A\nIntegracja z innymi systemami: amery IP, systemy alarmowe


Tapicerstwo samochodowe - Linki do stron związanych z motoryzacją i tematami pokrewnymi.\nKatalog -> Motoryzacja -> Tapicerstwo samochodowe\nTapicerstwo samochodowe w łódzkiej firmie Cubik. Nasza specjalizacja to tapicerstwo samochodowe oraz medyczne i lotnicze. U nas tapicerka skórzana najwyższej jakości. Zachęcamy do skorzystania z naszych usług w zakresie tapicerstwa samochodowego.\nTapicerstwo samochodowe, naprawa siedeń samochodowych, regeneracja reflektorów\nPokrowce, sufity, naprawa siedzeń do wszystkich samochodów osobowych i dostawczych. Tapicerka samochodowa skórzana - wysoka jakość wykonania. Tapicerstwo samochodowe. Regeneracja reflektorów. Metalizacja części samochodowych. Naprawa siedzeń samochodowych. Tapicerka samochodowa.\ntapicerka meblowa lublin\nTapWid to firma zajmująca się profesjonalną skórzaną tapicerką samochodową. Mamy do zaoferowania tapicerki skórzane oraz meblowe, obszywanie dachów cabrio, tapicerkę samochodową, obszywanie kierownic, zabudowy busów. Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą.\nERES System: renowacja skóry, regeneracja skóry, czyszczenie tapicerki samochodowej, czyszczenie tapicerki skórzanej, regeneracja mebli skórzanych\nNasza firma z pasją i zaangażowaniem, codziennie świadczy usługi związane z czyszczeniem i regeneracją tapicerek skórzanych. Wieloletnie doświadczenie i wiedza którą posiadamy, gwarantują najwyższy poziom świadczenia usług. Czyszczenie i renowacja tapicerek skórzanych jest naszą specjalnością\nSklep internetowy - tkaniny tapicerskie\nZamierzasz kupić skaj na podsufitki albo welur, a może inne towary do naprawy tapicerki? Hurtownia tapicerska to świetny sklep dla Was. W tym miejscu znajdziesz to co aktualnie potrzebujesz. Jako Twój hurtownik tapicerski proponujemy Ci oryginalne, najwyższej jakości produkty oraz dzianiny tapicerskie. Zapraszamy do odwiedzin naszego sklepu dla tapicerów.


Jackmaster, Exium live oraz The Belleville Three na Audioriver - CubeStage.pl - Portal Imprezowy\nJackmaster, Exium live oraz The Belleville Three na Audioriver\nKolejne gwiazdy elektroniki wzmacniają scenę T-Mobile Electronic Beats na Audioriver. Jackmaster, Exium live oraz The Belleville Three – wspólny projekt Derricka Maya, Kevina Saundersona i Juana Atkinsa – dołączają do programu T-Mobile Electronic Beats Stage na tegorocznym festiwalu Audioriver.\nPrzypomnijmy, że wśród wcześniej potwierdzonych na tę scenę artystów są już Moodymann, Robert Hood live, Ben UFO, Planetary Assault Systems live, Dax J oraz Agents Of Time live. Organizatorzy zapowiadają, że to wciąż nie koniec ogłoszeń.\nExium live który tworzy dwójka hiszpańskich producentów i performerów. Artyści oficjalnie działają na scenie od 16 lat, mają na koncie trzy pełnowymiarowe albumy oraz pokaźną liczbę EP-ek. Ich twórczość to połączenie różnych odmian muzyki techno, którą wydają m.in. we własnej wytwórni Nheoma oraz w labelu PoleGroup.\nScena T-Mobile Electronic Beats stanie na plaży w Płocku i będzie grać podczas głównej części Audioriver, czyli w dniach 28-29 lipca 2017. Żeby załapać się na wszystkie koncerty, trzeba zaopatrzyć się w kosztujący 200 zł karnet dwudniowy lub droższą o 60 zł wejściówkę obejmującą także trzeci dzień festiwalu. Dobra wiadomość dla abonentów T-Mobile jest taka, że przysługuje im 30 zł zniżki na oba rodzaje karnetów. Wystarczy zgłosić się po specjalny kod, wysyłając bezpłatny SMS o treści Audioriver pod numer 80557.\nOtrzymany kod można wykorzystać na http://audioriver.ebilet.pl


DiRT 4 - recenzja - Twój Vortal Technologiczny - FrazPC.pl\nDaniel Górecki, 2017-06-09 17:18 | Źródło FrazPC Game Lab |\nBył to jednoznaczny sygnał do twórców, w którym kierunku powinna pójść kolejna odsłona, ale producent postanowił chwycić dwie sroki za ogon i dotrzeć także do odbiorców, którzy odbili się od wyśrubowanego poziomu trudności ostatniego DiRTa. Czy udała im się ta sztuka, czy może spełniły się obawy graczy, którzy zwiastowali w tym zabiegu powrót do bardziej „luzackiego” podejścia i zręcznościowego modelu jazdy? Przekonajmy się…\nCodemasters zdecydowało się na tu na podobny zabieg jak w kultowym już Colin McRae Rally 2.0 sprzed 17 lat, kiedy to wprowadziło dwa tryby rozgrywki - Rally i Arcade. W DiRT 4 już na wstępie stajemy przed wyborem, chociaż ten możemy zmienić w każdej chwili, bardziej zręcznościowego lub też symulacyjnego modelu jazdy. Dla miłośników poprzedniej odsłony wybór będzie prosty, jednak początkujący gracze lub też tacy, którzy poszukują przyjemniej i zdecydowanie mniej wymagającej rozrywki, mogą pokusić się o tryb Gracza. Tym samym Brytyjczycy zamiast dzielić serię na dwie odnogi, jak np. ma to miejsce w przypadku cyklu Forza, gdzie dla hardcore’owych wyjadaczy liczy się tylko seria Motorsport, a „casuale” bawią się z Horizon, dostarczyli nam produkt 2w1 i muszę przyznać, że formuła ta zrealizowana została naprawdę dobrze. A jeśli już któraś z grup ucierpiała nieco na takim zabiegu, to raczej „niedzielni” gracze, który spodziewać mogli się więcej efekciarstwa czy różnorodności rozgrywki.\nWarto dodać, że podobnie jak w wyścigach na platformy Microsoftu, tak i tu otrzymujemy mnóstwo opcji regulacji poziomu trudności i możemy dostosować lub całkowicie wyłączać poszczególne asysty. Nie jesteśmy więc skazani na jeden z 4 predefiniowanych poziomów i możemy spersonalizować rozgrywkę pod swoje umiejętności i wymagania, co jest niewątpliwie krokiem w dobrą stronę.\nZacznijmy od tego, że różnice w modelu jazdy pomiędzy trybami są naprawdę duże. Jeśli zdecydujemy się na rozgrywkę Gracza, to otrzymujemy mniej stresujące wyścigi, gdzie auta nie wpadają tak chętnie w poślizgi i trzymają się podłoża niczym politycy stołków, a my jesteśmy przeważnie na pełnym „speedzie”, rzadziej korzystamy z hamulca, a nasze błędy obarczone są zdecydowanie większą tolerancją i mniejszym ryzykiem – ot, taki powrót do czasów drugiego i trzeciego DiRTa. Muszę przyznać, że nie sądziłem, iż będzie to zrealizowane tak przyjemnie i początkowo odpaliłem ten tryb tylko na chwilę, by sprawdzić jak wypada on w porównaniu z symulacją, a złapałem na się na tym, że spędziłem z nim kilka relaksujących godzin.\nSymulacja to jednak zabawa dla prawdziwych mężczyzn, gdzie będziemy mierzyć się nie tylko z bardziej wymagającymi oponentami, ale i - albo przede wszystkim - własnymi słabościami, choć muszę uczciwie przyznać, że początki są tu łatwiejsze niż w Rally, co wynika z kilka czynników. Po pierwsze, naszą przygodę zaczynamy od słabszych aut, a po drugie początkowe odcinki są naprawdę krótkie, bo zaledwie 3-4 km, przez co samo dojechanie do mety nie stanowi aż tak dużego wyzwania. Wraz z przesiadką na auta wyższych klas oraz pojawieniem się kilkunastokilometrowych OSów (do tego bardziej skomplikowanych) sprawia, że po początkowych sukcesach szybko spadamy na ziemię.\nI chociaż twórcy nie ukrywają, że model jazdy z DIRT Rally stanowił tu dla nich bazę, to nie spoczęli na laurach i wprowadzili kilka istotnych zmian, które jeszcze bardziej potęgują realizm. Codemasters skoncentrowało się więc przede wszystkim na poprawie fizyki i zdecydowanie lepiej niż w poprzedniku odczuwamy tu wagę i bezwładność samochodów (wystarczy porównać jak zachowuje się pojazd w powietrzu, co nie jest trudne, bo trasy są obfite w hopki).\n1. DiRT 4 - recenzja, cz.1\n2. DiRT 4 - recenzja, cz.2\n3. DiRT 4 - recenzja, cz.3\n4. DiRT 4 - recenzja, cz.4\nTagi: PC, PS4, Xbox One, recenzja, wyścigi, ocena, Techland, Codemasters, nasza opinia, rajdy samochodowe, DiRT 4, Your Stage,\nZnamy datę premiery Kingdom Come: Deliverance Samsung zapowiada zakrzywione monitory QLED z H...\ndrzewka dalej sztuczne jak z 2003 roku heh\nniestety listowie to zwykła płaska bitmapa\nNie ma opcji calej recki na jednej stronie wiec nie czytam.\nZ tego co w necie wypisuja, to DR jednak lepsze. W D4 nie czuc ciezaru auta, FF na klawach zjebany, grafa slaba.\ngraficznie bieda straszna. Zastój w grafice jest koszmarny. To samo dotyczy Dirt Rally, martwica otoczenia poraża. Natomiast sama jazda całkiem ok, ale za krótkie odcinki. Ledwo zaczynasz i już kończysz.\nTo pewnie do tego ostatniego jesteś przyzwyczajony;)\nto zależy. Mam zniżki u prostytutek. Nie płacę za całą godzine, bo nie będę się pocił jak świnia całą godzinę. Raz dwa i zrobione.\nOnline: 213 | Online w dziale: 102 | Odsłony: 2.386.727.105 | Czas generowania strony: 0.229s


19 paź 2006, 23:05\nhehe super zostałam rezwerowa fajnie to brzmi\n19 paź 2006, 00:18\nheh oczywiscie za pozno obczaiłm , ze sie wybieracie na 100% no nic.Zycze owocnego pobytu\n14 paź 2006, 00:22\n08 paź 2006, 20:42\nOwieczko, a czy kurczak to roślina? Za to czasem można też niechcący połknąć coś, na przykład małą muszkę,albo innego pajączka, człowiek nawet nie wie kiedy mu coś samo do paszczy wskoczy...- nie bardzo rozumiem czemu sluza takie komentarze...?niezbyt merytoryczne tylko forum zasmiecaja...\n08 paź 2006, 17:03\nhmm Mamciu dziekuje Ci za odpowiedz ,wezme to pod uwage przy nastepnym zoastrzeniu.\nCo do "bawienia sie" w wegetarianizm jak zostało wspomniane ,moja wrazliwosc niepozwala mi na przykład jesc zwierzat i jest to dla mnie bezdyskusyjne.\n06 paź 2006, 23:46\nAharat dziekuje za wskazówki, a nie boisze sie tej kaszy mannej na jelitka? w zoastrzeniu? :cry: Mam taka refleksje po przeczytaniu posta Mutti ze ja bym sie wsciekła gdyby ktos z mojej rodziny "przemycał"mi mieso.Jestem wegetarianka,jestem dorosła ,moja decyzja.. A tak tu widze tylko komunikat " ja...\n04 paź 2006, 20:57\n03 paź 2006, 21:50\nchciałam sie pochwalic ze mialam wslanie 2 zaostrzenie i przez tydzien praktycznie jadlam dziennie 300 kcal..... :evil: :cry: :cry: ogolenie niewesoło, sytuacja spustowa bylo dodanie mleka przez moja babcie do barszczu :cry: tragedia ale przeszlo to super wielkie zostrzenie,krew,krew, i zeby bylo sm...\n03 paź 2006, 21:26\n01 paź 2006, 23:07\n01 paź 2006, 23:00\nwiec tak ,niestety strasznie puchna mi nogi,W czerwcu bardzo s ie przeraziłam miałam raz nogi jak ktos kto wazy 120 kg.....masakra :evil: kupiłam sobie klapki 2 numery ze duze :cry: internista mowi ze od razu do szpitala na grastoenetrologie ale nie zrozumiałam dlaczego.. moja lekarka ze jak wyzjezd...\n01 paź 2006, 04:32\nheh no własnie jak sobie wegetarianie radza przy zaostrzeniu.bo własnie warzywa i jogurciki u mnie tez całkiowicie odpadaja... hmm i zreszta w zaostrzeniach to wcinam wafelki i daje rade :D o dziwo staram sie jesc te pasztety sojowe sa nawet w porzadku tylko nie wiemile w sanet jest białak chyba nap...\n30 wrz 2006, 23:18\na ja sie tego aloesu boje bracteoretycznie powinno byc ok ale dla nas jest zazwyczaj inaczej.\nZenobius jak przygotowany masz ten sok ze nie działa przeczyszczajaco?\n30 wrz 2006, 22:50\nI jak tam ,udało sie komus dokonac małego zamówienia?\nBo ja sie przymiezam do tego cuda....\nMoze ma ktos odsprzedac?\n08 wrz 2006, 02:55\nno wlasnie Evra ,chciałam powiedziec ze te plastry nie oszczedzaja watroby ( zadzwoncie sobie na infolinie) co najwyzej nie ma efektu pierwszego przejscia. :roll: Ja mam to od 2 miesiecy ,nie dlatego ze chce ,bo jestem przeciwniczka takiego faszerowania sie ale bo musze ,ponoc mam PCO ( czyli puste ...


piotrkasinski.pl: 2017 - autopodsumowanie\n2017 - autopodsumowanie\nPo pierwsze - zacznę ten wpis tak samo jak ten sprzed mniej więcej dwunastu miesięcy: to był bardzo pracowity rok (ale w sumie - który nie był...). Bo rzeczywiście był to czas wytężonej pracy na różnych frontach. Przede wszystkim na tym głównym, najważniejszym - w EC1 Łódź - Miasto Kultury. Jak co roku przyłożyłem rękę do zorganizowania kolejnego Międzynarodowego Festiwalu Komiksu i Gier, układając program komiksowej części imprezy, ogarniając konkurs na krótką formę komiksową, katalog, informator i kilka innych drobiazgów. 28. edycję odwiedziło wielu znakomitych polskich i zagranicznych gości (m.in. Jim Lee, Howard Chaykin, Guy Delisle, David Lloyd, Will Simpson, Krzysztof Owedyk, Jacek Skrzydlewski, Andrzej Janicki, Joanna Karpowicz i ze stu innych). Moim zdaniem była to bardzo udana edycja. Poza tym nasza ekipa nieustająco pracowała przez cały rok nad powstaniem Centrum Komiksu i Narracji Interaktywnej, którego otwarcie zaplanowane jest na 2019 rok.\nPo drugie - publikacje. Skoro był festiwal, to nie mogło zabraknąć katalogu konkursu na krótką formę komiksową oraz informatora z programem imprezy. Plakat 28. MFKiG był świetny, więc i towarzyszące festiwalowi publikacje prezentowały się bardzo dobrze. Aż przyjemnie było je redagować. Na festiwal ukazał się również, przypilnowany przeze mnie, pokaźny katalog konkursu dziecięcego. Za chwilę napiszę o dofinansowanych przez ministra kultury projektach, które realizowałem, a w tym wątku tylko napomknę, że towarzyszyły im dwie publikacje. Jedną był zeszyt ćwiczeń Młodzieżowa Akademia Komiksowa 2, który zrobiłem wspólnie z Robertem Trojanowskim. W stosunku do ubiegłorocznego wydania zeszytu - ten miał zmienionych kilka stron. Przyczyniłem się też do wydania katalogu wystawy polskiego komiksu w Sztokholmie. Przez cały 2017 rok udało mi się przygotować tylko dwa numery eMeFKi News, czyli tyle samo, co w ubiegłym roku. Jedno wydanie trafiło do uczestników Złotych Kurczaków, a drugie do odwiedzających imprezę Niech Żyje Komiks! Ostatnie dwie publikacje z 2017 roku, do których napisałem scenariusze, to prace zlecone. Tę dla firmy Skanska narysował Tomek Tomaszewski, a tę dla Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej - Tomek Piorunowski.\nPo trzecie - w ubiegłym roku w dwóch tytułach prasowych regularnie pojawiało się moje nazwisko. Jeden to miesięcznik Ziemia Łódzka, w której od kilku lat drukowana jest seria Pik i Robi, rysowana do moich scenariuszy przez Roberta Trojanowskiego. Drugi tytuł, z którym w 2017 roku nawiązałem stałą współpracę, to poświęcony kulturze miesięcznik Kalejdoskop. Cyklicznie pisuję tam o komiksie, starając się w każdym tekście (na ile to możliwe) poruszyć jakiś wątek łódzki.\nPo czwarte - udało mi się odwiedzić dwa zagraniczne festiwale komiksowe. W kwietniu byłem we Włoszech na jednej z największych tego typu imprez w Europie - Napoli Comicon. Konwent miał dwa polskie akcenty - wystawę oryginałów Grzegorza Rosińskiego oraz przygotowaną przez BWA w Jeleniej Górze (z naszą ewidentną pomocą) ekspozycję polskich komiksów historycznych. Na drugi wyjazd udałem się w maju - na północ, do Szwecji. Dzięki dotacji ministra kultury zorganizowaliśmy w Sztokholmie przekrojową wystawę polskiego komiksu.\nPo piąte - pojeździłem też trochę po kraju i z dużą przyjemnością odwiedziłem kilka komiksowych przedsięwzięć. Zacząłem w styczniu od warszawskiej premiery komiksu Bradl, zorganizowanej w Muzeum Powstania Warszawskiego. W lutym najpierw byłem we Wrocławiu na kolejnej, udanej edycji Złotych Kurczaków (gdzie ponownie zostałem zaproszony do jury wybierającego najlepsze polskie produkcje w komiksie alternatywnym), a potem w Gdańsku na SzlamFeście, gdzie komiksu z założenia było mniej, ale sama impreza jak najbardziej pozytywna (brawo Łukasz Kowalczuk!). Nad morze wróciłem jeszcze w lipcu, przyjeżdżając do Sopotu na interesujące obchody urodzin Janusza Christy. Ale zanim przyszedł lipiec, to najpierw mieliśmy marzec - i to właśnie w tym miesiącu zawitałem na Krakowski Festiwal Komiksu. Ostatnim wydarzeniem, na które z ochotą wybrałem się w listopadzie, była druga edycja warszawskiego Niech Żyje Komiks!\nPo szóste - poprowadziłem w 2017 roku sporo komiksowych warsztatów dla dzieci i młodzieży. Najwięcej wspólnie z Robertem Trojanowskim w związku z realizacją projektu Młodzieżowa Akademia Komiksowa 2. Razem wybraliśmy się też do Łomży pobawić się komiksem z przedszkolakami. Jak co roku oswajałem z rysunkowymi opowieściami młodych ludzi z Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego Nr 3 w Łodzi, przy okazji jurorując w zorganizowanym tam konkursie. Warsztaty poprowadziłem jeszcze w łódzkiej bibliotece przy ul. Perla, w szkole w Parzęczewie oraz w Pałacu Herbsta (oddziale łódzkiego Muzeum Sztuki). I do tego jeszcze trzykrotnie zajmowałem się oceną prac - we wspomnianym Pałacu Herbsta oraz w dwóch konkursach zorganizowanych przez Dom Literatury w Łodzi - na komiks o Josephie Conradzie oraz na ilustrację przedstawiającą marszałka Piłsudskiego.\nPo siódme - i ostatnie. Z rzeczy ciekawych i nie zawsze komiksowych, które wydarzyły się w 2017 roku. Ale od komiksowej zacznę - od stycznia w łódzkim Idea Hubie (na terenie Manufaktury) wisi przygotowana przez nas wystawa fragmentów komiksów ze zbioru Łódź. Miejskie Historie. To już druga ekspozycja, którą tam pokazaliśmy. Ze spraw niekomiksowych, ale jak najbardziej artystycznych - dwie świetne wystawy można było zobaczyć w galeriach Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Nie miałem z ich organizacją nic wspólnego, ale nie sposób o nich nie napisać, bo ich bohaterkami były prace znakomitego Pawła Kwiatkowskiego. Marcowa towarzyszyła udanej obronie pracy doktorskiej Pawła, a na listopadowej znalazły się jego zupełnie nowe grafiki. O pracach Pawła pisałem na blogu już wcześniej i cały czas bacznie śledzę jego rozwijającą się karierę. A skoro o karierze mowa - dla podniesienia pisarskich umiejętności, w 2017 roku wziąłem udział w festiwalu Script Fiesta przeznaczonym dla scenarzystów. Na ile zdobyta tam wiedza przyczyni się do zdobycia przeze mnie sławy okaże się być może już w 2018 roku, gdy światło dzienne ujrzy publikacja, nad którą przez kilka miesięcy pracowałem z Robertem Trojanowskim. Uprasza się o trzymanie kciuków.\nAutor: Waltari o 18:33\nEtykiety: info, kalejdoskop, komiks, kwiatkowski, piorunowski, prasa, scenariusz, tomaszewski, trojanowski\nMuzyczne rozkosze #31: książki o Depeche Mode\nPik & Robi w Ziemi Łódzkiej #33\nMuzyczne rozkosze #30: The Best Of 2017\nMuzyczne rozkosze #29: Yello - Live In Berlin\ndepeche mode (30) eMeFKa News (9) info (100) janerka (2) kalejdoskop (38) komiks (178) kwiatkowski (15) muzyczne rozkosze (37) muzyka (69) pik i robi (34) piorunowski (7) prasa (107) scenariusz (65) świętochowska (6) tomaszewski (29) trojanowski (90) waltari (10) XIII (7) yello (7) ziemia łódzka (23) zrób sobie komiks (5)


ep. ⚫ 28.07.2020 ⚫ ▶\nNiedawno pisaliśmy, że nowy wykonawca dąży do tego, by udostępnić kierowcom przynajmniej jedną jezdnię ekspresówki jeszcze w wakacje. Ma kolejne wyzwanie w postaci poprawek na obiektach mostowych. Inwestor nie podaje terminów, zapewnia jedynie, że celem jest oddanie przynajmniej jednej jezdni najszybciej jak to możliwe.\nOdcinek S3 Lubin – Polkowice ma ponad 14 km długości. Najpierw realizowało go konsorcjum firm: Salini Polska, Salini Impregilo, Todini Construzioni Generali oraz Przedsiębiorstwo Robót Inżynieryjno-Budowlanych Export-Pribex. Kontrakt, na którym prace postępowały zbyt wolno, został rozwiązany.\nTeraz prace prowadzi nowy wykonawca. Trwa układanie nawierzchni, zbrojnie obiektów mostowych czy skarpowanie i humusowanie nasypów. Prowadzone są także prace poprawkowe tych elementów, które zostały nieprawidłowo wykonane przez pierwotnego wykonawcę.\nWcześniej wiadomo było, że trzeba m.in. usunąć kilkadziesiąt ton odpadów pozostawionych na budowie oraz rozebrań nieprawidłowo wykonane materace na terenie szkód górniczych. Te prace zostały już zrealizowane. Niestety doszły kolejne.\nStwierdzono wady w wykonaniu niektórych elementów obiektów mostowych, trzeba będzie wymienić m.in. wadliwie zamontowane urządzenia dylatacyjne na kilku obiektach.\n– Obecnie trwa opracowanie  projektów zamiennych mających na celu naprawę wadliwie wykonanych prac. Kosztem usunięcia wad w stwierdzonych robotach zostanie obciążony pierwotny wykonawca – informuje GDDKiA, zapewniając, że udostępnienie do ruchu co najmniej jednej jezdni trasy głównej pomiędzy węzłami Lubin Północ a Polkowice Południe nastąpi najszybciej jak to będzie możliwe. Najpierw jednak trzeba wykonać wszystkie niezbędne prace, w tym te związane z nieprawidłowo zrealizowanymi dylatacjami.\nDla sprawniejszego i jak najbardziej efektywnego działania w tym obszarze inżynier kontraktu zaangażował Instytut Techniki Budowlanej. Eksperci mają zweryfikować programy naprawcze i znaleźć rozwiązania techniczne, które będą optymalne pod względem finansowym oraz czasowym, a także pozwolą maksymalnie wykorzystać to, co już zostało wykonane.\nNowy wykonawca tego odcinka S3 – konsorcjum Mota Engil i Masfalt – ma czas do II kwartału 2021 roku. Prace są jednak zorganizowane tak, by w pierwszej kolejności dokończyć najbardziej newralgiczny odcinek, tj. pomiędzy węzłem Lubin Północ i Polkowice Południe.


75-letni potwór gwałcił ją wielokrotnie. Przeżyła piekło! – To Nasz Region\nHome » Puławy » 75-letni potwór gwałcił ją wielokrotnie. Przeżyła piekło!\nMateusz Grzegorczyk 4 grudnia 2019 4 grudnia 2019 Brak komentarzy do 75-letni potwór gwałcił ją wielokrotnie. Przeżyła piekło!\nAby wymóc na dziewczynce uległość groził, że zabije jej matkę i spali ich rodzinny dom. Zastraszał ją, by milczała i zmuszał do kolejnych spotkań. Jak ustalili śledczy, koszmar trwał ponad rok, od lipca 2015 r. do listopada 2016 r.. Sprawa wyszła na jaw we wrześniu. Stanisław P. został natychmiast zatrzymany. Cały czas przebywa w areszcie.\nŚledztwo w sprawie potwornych zbrodni, jakich dopuszczać się miał mężczyzna prowadziła puławska prokuratura. Akt oskarżenia został już skierowany do Sądu Okręgowego w Lublinie. 75-latkowi, za dokonanie wielokrotnych i brutalnych gwałtów na osobie poniżej 15 roku życia, grozi do 12 lat więzienia.\nCo symbolizują białe wstążki? Policja tłumaczy\nMinister w opolskiej „Pustelni”


Tego Słuchaj Wiślaku #155 - Kania, Karcz, Miga - Weszło FM\nPo porażce 0:5 w Poznaniu w Wiśle Kraków spora chęć do rehabilitacji, a okazja nadchodzi w Pucharze Polski. Czy krakowianie potraktują te rozgrywki poważnie? Czemu nie udawało się w poprzednich latach? Jakich zmian można spodziewać się w składzie? Gośćmi audycji “TSW” byli Bartosz Karcz z “Gazety Krakowskiej” oraz Mateusz Miga (sport.tvp.pl). Zapraszamy do odsłuchu!


aktualnych propozycji: 12262\n44. FPFF. DOLINA BOGÓW I DZIEWCZYNA BONDA W GDYNI\nFestiwalowa środa rozpoczęła się premierą „Doliny Bogów” Lecha Majewskiego, jednego z najbardziej uznanych na świecie współczesnych polskich twórców. W swoim najnowszym dziele reżyser nagrodzonego w Gdyni przed ośmioma laty „Miecza i krzyża” zestawia odkrytą przez siebie już dość dawno archaiczną mitologię Indian Nawaho ze współczesnym mitem bogactwa. Przesłaniem tego filmu jest pokazanie, do czego prowadzi zderzenie rzeczywistości prymarnej, czystej z rzeczywistością zdegradowanej cywilizacji. Zdjęcia powstawały w kilku krajach. Co ciekawe, główne sceny z udziałem bogactwa (najbogatszego człowieka na świecie gra John Malkovich) kręcone były w polskich zamkach i pałacach, a obrazy skrajnej nędzy na zachodzie USA – w Utah i Arizonie. To tam trzydzieści lat temu rozpoczęła się przygoda Lecha Majewskiego z filozofią Indian Nawaho. – To stara historia. Ja w ogóle idę pewnymi fascynacjami, które miały miejsce dość dawno, a które siedzą mi w głowie i żądają swojego wyjścia na świat. To był rok 1989. U Davida Lyncha w niezależnym studio Propaganda Films w Los Angeles przygotowywałem wtedy „Ewangelię według Harry’ego”. Pierwszy pomysł był taki, że zrobimy to na pustyni w zachodnich Stanach. Przejechaliśmy z przewodnikiem pięć tysięcy mil. Wszystkie zachodnie stany. Niesamowite pejzaże, gigantyczne przestrzenie, setki mil prostej drogi...W tej podróży natrafiłem na Dolinę Bogów – święte miejsce Indian Nawaho. Od razu poczułem, że tu wrócę, że muszę tu coś zrobić. Ma się tu wrażenie, że to jest piąty, szósty dzień tworzenia. Świat Pana Boga dopiero powstaje. Zaintrygowała mnie filozofia życia Indian Nawaho i zafascynowało to zderzenie tego, czym dla nas szczyt cywilizacyjny, bogactwo i możliwość realizowania wszystkiego, z kulturą pierwotną, chtoniczną. „Ewangelia według Harry’ego” powstała w Polsce, na piaskach nieopodal Łeby, ale tamta pustynia Indian została ze mną, no i w końcu doczekała się filmu – wyjawił Lech Majewski podczas konferencji towarzyszącej pokazowi prasowemu „Doliny Bogów” w sali Warszawa GCF. Reżyser jest także scenarzystą, scenografem, współautorem zdjęć i współproducentem filmu. Główną rolę kobiecą w jego obrazie gra francuska aktorka Bérénice Marlohe. Dziewczyna Bonda z filmu „Skyfall” partneruje innym słynnym gwiazdom Hollywood, jak wspomniany John Malkovich czy Josh Hartnett. – Rzadko kiedy znajduje się scenariusz, który miałby tego rodzaju poziom magii. Chodzi m.in. o światło i obrazy. Miało się wrażenie, że jest się wewnątrz jakiegoś dawnego obrazu, czegoś takiego, co możemy zobaczyć w kościołach – obrazu, który byłby ponadczasowy, dzięki któremu człowiek czuje się jakby był wieczny, jakby mógł podróżować w czasie, być może przeżywać poprzednie wcielenia. Lech jest artystą totalnym – plastykiem, poetą, reżyserem. To również miało dla mnie bardzo wielkie znaczenie. Jego scenariusz bardzo pasował do mojego sensu uprawiania sztuki i do mojego aktorstwa, które – w najlepszym przypadku – ma wznosić duszę. Bardzo ważne było dla mnie współtworzenie tego filmu w taki sposób, by widzowie przeżyli swego rodzaju katharsis, mogli zobaczyć siebie w zwierciadle, zadać pytania o życie, o przeznaczenie. Wówczas sztuka staje się magiczna – mówiła dziś w Gdyni Bérénice Marlohe. W scenach „Doliny Bogów” francuską aktorkę podziwiamy między innymi w kreacjach haute couture znanej polskiej projektantki Ewy Minge (I kostiumografką jest Ewa Kochańska). Reżyser zaprosił do współpracy także wiodące polskie marki modowe Pako Lorente i Kazar. – W prawdziwym kinie i w prawdziwym filmie to jest mój debiut. Każdy ma swoich bogów. Z mojego punktu widzenia, a więc osoby, która już przekroczyła półwiecze, ci bogowie przeważnie siedzą w dolinie. Na górze świeci lampa. Z energią tej lampy różnie bywa (…) Bardzo dużo czasu spędziłam, pracując na świecie, a szczególnie we Włoszech. Od 2000 roku zrobiłam tam naprawdę sporo, nie tylko w dziedzinie mody. Mogę się poszczycić tym, że mam medal za zasługi dla Wiecznego Miasta. Kiedy tam pracowałam, mówiono o kilku Polakach. Oczywiście najważniejszy był papież, ale pojawiało się też często nazwisko Lecha Majewskiego, który w Polsce był wówczas znany bardzo wąskiemu gronu odbiorców. Kiedy do mnie zadzwonił, trzy razy się zastanawiałam, czy to jest ten Lech Majewski. To był ogromny zaszczyt i wielkie przeżycie. Dowiedziałam się, że mam pracować przy filmie, gdzie jest mój bóg, który siedzi w dolinie, który zna moją twórczość, który jest wzorem moich marzeń, artystą prawdziwym, wyjątkowym... To była najpiękniejsza przygoda w moim życiu. Mogłam pobyć w Dolinie Bogów z bogami – dzieliła się wrażeniami Ewa Minge. 18.09.2019 / fot. Anna Bobrowska / KFP\n44. FESTIWAL POLSKICH FILMÓW FABULARNYCH W GDYNI. DZIEŃ DRUGI\n„Obywatel Jones” Agnieszki Holland i „Solid Gold” Jacka Bromskiego” były najczęściej wymienianymi tytułami w drugim dniu 44. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Ten pierwszy, opowiadający o emisariuszu prawdy prowadzącym samotną walkę w świecie tyranii i kłamstwa, zachwycił już podczas poniedziałkowej gali otwierającej święto naszego kina. Był jej największym wydarzeniem. We wtorek „Jones” miał swój pokaz prasowy w sali Warszawa GCF (podobnie jak „Ciemno, prawie noc” Borysa Lankosza, „Interior” Marka Lechkiego i „Proceder” Michała Węgrzyna). Film Jacka Bromskiego nie dostanie takiej szansy. W ogóle nie zobaczymy go na festiwalu. Jak poinformowali organizatorzy 44. FPFF, producent „Solid Gold” – Akson Studio, z powodów formalnych wycofał obraz z konkursu głównego, a co za tym idzie wszystkie planowane pokazy filmu zostały odwołane. Wiadomość zaskoczyła nie tylko widzów, ale również reżysera. Indagowany przez dziennikarzy w sprawie powodów tej decyzji dyrektor festiwalu Leszek Kopeć powiedział, że „Solid Gold” nie przeszedł kolejnej kolaudacji, a zgodnie z umową między producentem a koproducentem, czyli TVP, była ona warunkiem szerokiej dystrybucji i prezentacji filmu na festiwalach. Dla Jacka Bromskiego ta decyzja jest niezrozumiała. Reżyser wydał wieczorem oświadczenie, w którym czytamy: „Z ogromnym zaskoczeniem przyjąłem informację o wycofaniu mojego filmu z Konkursu Głównego Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni na wniosek koproducenta filmu TVP SA, skierowany do dyrekcji Festiwalu. Dziwi mnie to tym bardziej, że przedstawiciel TVP SA uczestniczył w selekcji filmów na posiedzeniu Komitetu Organizacyjnego w dniu 9 lipca 2019, głosując za przyjęciem „Solid Gold” do Konkursu Głównego. Rozumiem, że skoro nie wyraziłem i nadal nie wyrażam zgody na przemontowanie filmu i jego propagandowe wykorzystanie przed wyborami, TVP SA wywarło nacisk na producenta filmu, aby wycofać mój film ze wszystkich zaplanowanych pokazów festiwalowych, także z tych, na które bilety zostały już sprzedane. Bardzo żałuję, że festiwalowa publiczność nie będzie mogła zobaczyć filmu w nieocenzurowanej wersji”.\n„Solid Gold” budzi skojarzenia z aferą Amber Gold. To opowieść o policjantach prowadzących śledztwo w sprawie biznesowo-politycznych powiązań i rozpracowujących grupę zajmującą się budową piramidy finansowej oferującej inwestycje na podejrzanie wysoki procent. W rolach głównych występują Marta Nieradkiewicz, Janusz Gajos i Andrzej Seweryn. Fabuła sensacyjna jest tu wehikułem, dzięki któremu można powiedzieć coś ważniejszego. W filmie Bromskiego toczy się gra pomiędzy dwoma mężczyznami u schyłku życia, którzy nie rozliczają się ze swoją przeszłością. Czy „Solid Gold” to jest „Amber Gold”? – Sami widzicie, że nie, bo to jest zupełnie inna historia. Inna sprawa, że trzeba się opierać na rzeczach, które zdarzyły się w rzeczywistości. Gdyby nie zdarzył się „Amber Gold”, to ktoś by mógł pomyśleć, że taki „Solid Gold” jest niemożliwy. A to się zdarzyło się – wyjaśnia reżyser. 17.09.2019 / fot. Mateusz Ochocki / KFP, Anna Rezulak / KFP, Anna Bobrowska / KFP, Krzysztof Mystkowski / KFP, Konrad Kosycarz / KFP, Maciej Kosycarz / KFP\nPARK ORUŃSKI NAGRODZONY PRZEZ URBANISTÓW POLSKICH\nZrewitalizowany Park Oruński otrzymał nagrodę Towarzystwa Urbanistów Polskich w ogólnopolskim konkursie na Najlepiej Zagospodarowaną Przestrzeń Publiczną. Wśród siedemnastu nominowanych kandydatów znalazło się aż pięć miejsc z naszego województwa. Gdański projekt triumfował w kategorii „przestrzeń publiczna w zieleni”. Ceremonia wręczenia nagród odbyła się w w Warszawie podczas konferencji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego pn. „Ochrona i kształtowanie przestrzeni publicznych” współorganizowanej przez Towarzystwo Urbanistów Polskich i Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki. Konkurs został zorganizowany już po raz trzynasty. TUP nagradza w nim nowe i odnowione obszary, zwracając uwagę przede wszystkim na takie elementy jak kreowanie ładu przestrzennego czy też podnoszenie atrakcyjności danego miejsca. Organizatorzy doceniają rozwiązania poprawiające jakość życia mieszkańców w tym osób niepełnosprawnych, ochronę walorów przyrodniczych oraz podkreślanie dziedzictwa kulturowego przestrzeni, zarówno trwałymi środkami architektonicznymi, jak i oświetleniem czy innymi formami oddziaływania na percepcję krajobrazu. Ponadto uwagę zwraca się na finansowanie inwestycji oraz racjonalne wykorzystanie funduszy europejskich, samorządowych i prywatnych.\nProjekt rewaloryzacji ponad 12-hektarowego Parku Oruńskiego został przygotowany na zlecenie Gdańskiego Zarządu Dróg i Zieleni przez pracownię Ako Architekci. Gdańska firma sprawowała również nadzór autorski nad wykonawstwem. Kilkuletnie prace prowadzone w dwóch etapach zakończyły się w grudniu 2017 roku. Kluczowym źródłem koncepcji przywrócenia zieleńcowi głównych elementów kompozycyjnych charakterystycznych dla naturalistycznych parków krajobrazowych była ikonografia zamieszczona w książce Hansa Reichowa z połowy XIX wieku. Warto też przypomnieć, że w w 2018 roku Park Oruński został uznany za najlepszą przestrzeń publiczną na Pomorzu. Konkurs zorganizował zarząd województwa, a ogłoszenie wyników miało miejsce podczas Kongresu Smart Metropolia w Gdańsku. 17.09.2019 / fot. KFP\nRUSZYŁ 44. FESTIWAL POLSKICH FILMÓW FABULARNYCH W GDYNI\nW Gdyni rozpoczęło się wielkie święto naszego kina. Wydarzeniem wieczornej gali inaugurującej 44. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych był pokaz najnowszego filmu Agnieszki Holland pt. „Obywatel Jones” opowiadającego o brytyjskim dziennikarzu, który ujawnił światu prawdę o jednej z najpotworniejszych zbrodni komunizmu – sztucznie wywołanym i skrzętnie ukrywanym przez Stalina wielkim głodzie na Ukrainie (1932-33). Hołodomor oznaczał śmierć ponad 3 milionów ludzi. – Ten film pokazuje, do czego może doprowadzić tchórzostwo rządzących i odwaga dziennikarzy. Czy dziennikarz ma obowiązek być odważnym? Odważni powinni być nie tylko dziennikarze, ale i filmowcy (...) Za mało mówimy o ofiarach komunizmu i innych totalitaryzmów (…) Chcę, abyśmy oglądając ten film, zadali sobie aktualne pytania: czym są media, dziennikarstwo, a czym fake newsy – mówiła reżyserka „Obywatela Jonesa” podczas gali w Teatrze Muzycznym. Festiwalem miasto żyło jednak już od rana. I tak będzie przez pięć kolejnych dni. Na pokazy filmowe i spotkania z twórcami zapraszają Gdyńskie Centrum Filmowe, kino Helios w CH Riviera, Teatr Miejski, Konsulat Kultury oraz Muzeum Marynarki Wojennej.\nTrzy spośród 19 filmów ubiegających się o nagrody w konkursie głównym miały dziś swoje pokazy prasowe w sali kinowej Warszawa GCF. Oglądaliśmy kolejno „Kuriera” w reżyserii Władysława Pasikowskiego – historię inspirowaną prawdziwymi wydarzeniami z przedednia wybuchu powstania warszawskiego, opowiadającą o jednej z najtrudniejszych misji Jana Nowaka-Jeziorańskiego, „Słodki koniec dnia” Jacka Borcucha – niezwykle aktualny obraz lęku przed nieznanym i odważny głos w sprawie kryzysu uchodźczego (z Krystyną Jandą w roli głównej) oraz premierowe „Wszystko dla mojej matki” Małgorzaty Imielskiej – przejmującą opowieść o dorastaniu, osamotnieniu i walce nastolatki w realiach zakładu poprawczego. Dwa pierwsze, znane już szerszej publiczności, intrygowały nieco mniej aniżeli ten trzeci, stanowiący debiut fabularny wybitnej dokumentalistki. – Dokument jest genialny, ale jednocześnie, kiedy robimy filmy trudne, dotykające intymności drugiego człowieka, dokument zmusza nas do pamiętania o pewnej odpowiedzialności za losy bohatera. O tym, co się z nim stanie później, kiedy skończymy film, kiedy będziemy go pokazywać. Dotarło do mnie, że dokument jednak w pewien sposób nie pozwala mi powiedzieć wszystkiego. Dlatego właśnie, żeby nie skrzywdzić, bo dotarłabym może zbyt głęboko, zbyt mocno. Nie wyobrażam sobie zrobienia takiej historii za pomocą środków dokumentalnych. Naznaczyłabym tę dziewczynę już do końca jej życia. Stąd pomysł na pierwszy film fabularny – wyjaśniała reżyserka na konferencji prasowej towarzyszącej projekcji w sali Warszawa. 16.09.2019 / fot. Anna Rezulak / KFP, Anna Bobrowska / KFP, Krzysztof Mystkowski / KFP, Konrad Kosycarz / KFP, Maciej Kosycarz / KFP, Mateusz Ochocki / KFP\nXIX JARMARK CYSTERSKI W PELPLINIE\nJak co roku trzeci weekend września upływał w Pelplinie pod znakiem Jarmarku Cysterskiego. Święto nawiązujące do czasów, kiedy ziemią pelplińską gospodarowali szarzy mnisi, zagościło w dawnym opactwie już po raz dziewiętnasty. Na pielgrzymów i turystów czekały tu m.in. tradycyjne jadło i napitki, targ staroci, konkursy historyczne, korowód średniowieczny oraz bogata oferta wyrobów rzemieślniczych. Swoje produkty prezentowało w Pelplinie ok. 200 wytwórców z całej Polski. Wśród atrakcji tegorocznej imprezy znalazły się m.in. spektakl historyczno-edukacyjny „Zapiski pelplińskie” (reż. Jacenty z Ordowa), turniej rycerski o Miecz Burmistrza oraz spektakl historyczno-batalistyczny „Krzyżacy”. Jarmark Pelpliński to także możliwość bliższego poznania tajników dawnych rzemiosł klasztornych oraz bogactwa średniowiecznej architektury i barokowego wyposażenia jednej z największych ceglanych świątyń w Polsce. Zwiedzanie z przewodnikami dawnego opactwa, ogrodów oraz Muzeum Diecezjalnego należy do stałych punktów świątecznego programu. 15.09.2019 / fot. Krzysztof Mania / KFP\nWYRĄB POD PRZEKOP NOWĄ ATRAKCJĄ TURYSTYCZNĄ NA MIERZEI WIŚLANEJ\nOd kilku miesięcy Mierzeja Wiślana ma nową atrakcję turystyczną. Jest to miejsce, gdzie planowana jest budowa kanału, który ma połączyć Zalew Wiślany z otwartym morzem. Pierwszą symboliczną łopatę wbito na plaży 16 października 2018 roku, w lutym tego roku wycięto wszystkie drzewa. Obecnie wyrąb jest obowiązkowym punktem odwiedzanym na mierzei przez turystów. Są wytyczone ścieżki, punkt widokowy, z którego widać zarówno morze, jak i zalew. Na dole, przy drodze prowadzącej do Krynicy Morskiej, zmotoryzowani oraz wycieczki autokarowe mogą skorzystać z parkingu. 14.09.2019 / fot. Maciej Kosycarz / KFP\nPo przerwie na nieudane występy reprezentacji Polski rozgrywki wznowiła piłkarska ekstraklasa. Lechiści wrócili do gry w dobrym stylu, a co najważniejsze, w 8. kolejce udało im sięgnąć po pierwsze w tym sezonie zwycięstwo, występując w roli gospodarzy. Gole na wagę trzech punktów padły po uderzeniach Sławomira Peszki i Michała Nalepy przed przerwą. Bohaterem drugiej odsłony był Dusan Kuciak, który kilkoma kapitalnymi interwencjami nie dopuścił do utraty tego, o co tak ambitnie Lechia walczyła w pierwszej połowie meczu. O wynik gdańscy kibice drżeli do 95. minuty.\n8. kolejka ekstraklasy. Lechia Gdańsk – Lech Poznań 2:1 (2:1). Bramki: Sławomir Peszko (23’), Michał Nalepa (33’) – Christian Gytkjaer (45’). Widzów: 14 tys.\nLECHIA: Kuciak – Fila, Nalepa, Augustyn, Mladenović – Łukasik – Peszko (55’ Haraslin), Kubicki, Gajos (73’ Makowski), Udovicić (79’ Wolski) – Sobiech. 14.09.2019 / fot. Krzysztof Mystkowski / KFP\nSOPOCKIE FOTOPOMNIKI. CZESIO PARASOLNIK CHRISA NIEDENTHALA\nTo ma być mistrzowska seria sopockich osobliwości. Zapoczątkował ją przed rokiem przy okazji 4. Festiwalu Fotografii W Ramach Sopotu „Słonik” Tadeusza Rolkego. Wielkoformatowe zdjęcie wykonane latem 1957 roku na Placu Zdrojowym przez prekursora naszej fotografii reportażowej ozdobiło ścianę budynku Państwowej Galerii Sztuki. Od dziś Sopot ma dwa fotopomniki. 5 Festiwal Fotografii zaowocował w sobotę odsłonięciem na ścianie budynku klubu SPATiF przy ulicy Bohaterów Monte Cassino 54 kolorowego zdjęcia z drugiej połowy lat 60. autorstwa Chrisa Niedenthala. Z obrazu pozdrawia przechodniów słynny Czesio Parasolnik (1912-1992), człowiek – atrakcja turystyczna kurortu w latach 60 i 70. XX wieku. – Przyznam, że jako młody Anglik byłem wtedy mocno zdziwiony, siedząc tutaj i patrząc, że w PRL-u, czyli w komunistycznym państwie, taka postać się pojawiła. W Anglii czy we Francji byłem przyzwyczajony do tego, że po ulicach tacy chodzili, ale nie sądziłem, że w Polsce też chodzą. To była rzeczywiście barwna, bardzo piękna postać, pięknie ubrana. Szpilki, skarpetki, spódniczka, torba i ta broda olbrzymia... Byłem wtedy biednym studentem, oszczędzałem na filmach – mam chyba tylko jedną czy dwie klatki z tego zjawiska. To zdjęcie przypomina mi moje dawne wakacje, kiedy przyjeżdżałem tutaj i właściwie już wtedy zakochałem się w Polsce. Już nie mówię o Polkach... Aż mi głupio, że to tak dawno było. Myślę, że dla Sopotu dobre jest to, że to jest w kolorze. Wszyscy znamy z tamtych lat raczej fotografie czarno-białe – mówił Chris Niedenthal, odsłaniając pomnikowe zdjęcie wspólnie z prezydentem Jackiem Karnowskim. Włodarz Sopotu dodał zaraz, że Czesław Bulczyński słynął z tego, że w 1-majowych pochodach też chodził tak przebrany. – Łykał połamane widelce, noże, miał niezliczoną ilość operacji. To zdjęcie zostało zrobione na tle dawnego Fantomu. Nie wiem, czy tam z tyłu siedzi Nikoś na kawie, ale Czesio z pewnością był w Sopocie postacią niezwykłą – powiedział Jacek Karnowski.\nCiąg dalszy festiwalowego spotkania z Chrisem Niedenthal miał miejsce po południu przy ul. Bohaterów Monte Cassino 31, w klubie Dwie Zmiany. 14.09.2019 / fot. Anna Bobrowska / KFP\nKONSULAT HONOROWY REPUBLIKI PERU PRZY DŁUGIM TARGU W GDAŃSKU\nW kamienicy na Długim Targu 11/12 w Gdańsku pojawiły się peruwiańskie flagi, a wraz z nimi najsmaczniejsze i najzdrowsze na świecie ceviche, oryginalne pisco oraz piwo produkowane 30 km od słynnego Machu Picchu z krystalicznie czystej wody. W piątkowy wieczór oficjalnie otworzył tu swoje podwoje Konsulat Honorowy Republiki Peru. Przez trzy poprzednie lata placówka tymczasowo mieściła się przy ul. Jaśkowa Dolina, w siedzibie spółki Swissmed Centrum Zdrowia, której prezesem jest Roman Walasiński, od czerwca 2016 roku konsul honorowy Republiki Peru w Gdańsku. Wraz z przenosinami konsulatu, przy reprezentacyjnej ulicy miasta rozpoczęło działalność pierwsze w Polsce północnej Centrum Kultury Peruwiańskiej, a od ponad miesiąca na Długi Targ zaprasza smakoszy restauracja bistro serwująca (godz. 12-20) oryginalne potrawy i napoje przygotowywane ze składników pochodzących z Peru. Lokal sąsiadujący z Restauracją Rosyjską prowadzi Peruwianka urodzona z Cuzco, która sztuki kulinarnej uczyła się w Limie. W czerwcu tego roku przybyła do Gdańska. Oba przybytki mają wspólną nazwę – Peruvia. Przed wiekami nasi przodkowie mówili tak o Peru.\n– Ideą działalności konsulatu jest przede wszystkim ochrona interesów diaspory peruwiańskiej. To są oczywiście wszystkie działania administracyjne i formalne związane z pobytem cudzoziemców w Polsce. Trójmiasto ma bogatą historię w tej sferze, a to przede wszystkim za sprawą Dalmoru, który przed laty prowadził połowy na łowiskach południowoamerykańskich, przybliżając nam tę stronę świata. Sporo Peruwiańczyków z tego powodu pojawiło się i osiadło w Trójmieście. Mamy o kogo dbać. Drugim ważnym elementem naszej misji jest przybliżenie kultury południowo-amerykańskiej mieszkańcom Polski północnej. Z jednej strony tak naprawdę niewiele wiemy o tym regionie, a z drugiej warto podkreślić, że bardzo wielu Polaków po tzw. wielkich emigracjach związanych z powstaniami emigrowało do Peru i tam tworzyło państwowość kraju, który w 2021 roku będzie świętować 200 lat niepodległości. Już nie wspomnę o Erneście Malinowskim, ale np. Ryszard de Jaxa Małachowski był jednym z głównych twórców układów urbanistycznych stolicy Peru – Limy, a prezydentem kraju był pochodzący z Polski Pedro Pablo Kuczynski – mówi konsul honorowy Roman Walasiński, który na piątkowej uroczystości otwarcia nowej siedziby miał zaszczyt gości ambasadora Republiki Peru Alberto Salasa-Barahonę oraz przedstawicieli MSZ i Stowarzyszenia Konsulów Honorowych w Polsce. W uroczystości uczestniczyli m.in. wiceprezydent Gdańska Piotr Grzelak, posłanka Małgorzata Chmiel oraz publicysta, podróżnik i wielki znawca kultury południowoamerykańskiej Roman Warszewski. Spotkanie uświetnił występ artystyczny polsko-peruwiańskiej rodziny, która zaprezentowała się w kilku tańcach ludowych. Wrażenie robiły zarówno umiejętności tancerzy, jak i ich oryginalne stroje. – Naszą ambicją jest stworzenie ośrodka, który będzie szerzej oddziaływał na otoczenie poprzez kulturę, historię, wiedzę czy sztukę kulinarną, ale również inne aspekty, którymi powinniśmy się chwalić w ramach tego, o czym przez lata mówił nam prezydent Paweł Adamowicz, że Gdańsk jest miastem otwartym dla wszystkich nacji i kultur – dodaje konsul honorowy Roman Walasiński. 14.09.2019 / fot. Maciej Kosycarz / KFP\nWYBORY DO PARLAMENTU 2019. JAROSŁAW KACZYŃSKI NA REGIONALNEJ KONWENCJI PIS W GDAŃSKU\n– Jeśli mamy tak szeroki dostęp do Bałtyku, to gospodarka morska musi się rozwijać. Nie może być zwijana. Ja wiem, że to będzie bardzo trudne, ale Stocznia Gdańska zostanie odbudowana. Ona będzie budowała statki tak jak kiedyś. Także Stocznia Marynarki Wojennej. Jestem przekonany, że dojdzie do takiego momentu, w którym zacznie produkować bez straty. Dzisiaj ma tę stratę, ale w gospodarce nic nie jest od razu, nic nie jest dane na tacy. Trzeba pracować, trzeba odwoływać się do ludzi doświadczonych. Trzeba budować gospodarkę morską. To może być siła napędowa dla gospodarki jako całości. I będziemy w tym kierunku zdecydowanie szli. Musimy tu iść do przodu – zadeklarował prezes Jarosław Kaczyński, przemawiając podczas regionalnej konwencji Prawa i Sprawiedliwości na dziedzińcu Politechniki Gdańskiej. Lider partii rządzącej apelował w Gdańsku o pełną mobilizację w nadchodzących wyborach parlamentarnych i zaciekłą walkę o każdy głos. Zdaniem Kaczyńskiego stawką tej walki jest kierunek polskiej drogi, to czy będzie nim marsz w górę czy w dół, do przodu czy w tył. – Stąd ta wielka potrzeba mobilizacji tych, którzy kandydują – i tutaj liczę, że ta mobilizacja jest – ale także innych – działaczy samorządowych, wszystkich działaczy naszej partii i wszystkich przyjaciół naszej partii. Wszystkich, którzy chcą, aby dobry czas dla Polski trwał (…) by nasza ojczyzna ścigała tych na zachód od naszych granic, ale nie po to, żeby im krzywdę zrobić, tylko po to, żebyśmy byli na tym samym poziomie, żeby Polak jadący na Zachód mówił: „no jest tam dobrze, ale w Polsce jest tak samo, a może nawet lepiej”. Wierzę, że jesteśmy gotowi tę drogę przebyć, i dlatego jeszcze raz proszę o tę wielką mobilizację do ostatniego dnia kampanii. Ja wiem że to nie jest łatwe, ale tutaj też można. Można ludzi przekonywać – fakty są za nami i przeciw tym, którzy z nami konkurują (...) Jeśli będziemy pracować do 11 października, do północy, z całą determinacją, ze wszystkich sił, to z całą pewnością zwyciężymy – zapowiedział Jarosław Kaczyński. Podczas konwencji na scenie zaprezentowało się 24 kandydatów na posłów z listy Zjednoczonej Prawicy w okręgu gdańskim nr 25 z wiceministrem kultury Jarosławem Sellinem na czele oraz troje spośród sześciorga pomorskich kandydatów PiS na senatorów – Anna Gwiazda, Antoni Szymański i Kazimierz Janiak. 12.09.2019 / fot. Krzysztof Mystkowski / KFP


Recitale i imprezy w Żelazowej Woli\nKurier Szafarski > Działy forum > Wydarzenia > Recitale i imprezy w Żelazowej Woli\nAutor Wątek: Recitale i imprezy w Żelazowej Woli (Przeczytany 10370 razy)\n« : Kwiecień 12, 2011, 15:25:58 »\n« Ostatnia zmiana: Lipiec 02, 2012, 12:03:23 wysłane przez Niebieskooki » Zapisane\n« Odpowiedz #1 : Kwiecień 12, 2011, 23:38:10 »\nChyba trzeba będzie częściej jeździć w rodzinne strony... Obsada naprawdę godna zainteresowania.\n« Ostatnia zmiana: Lipiec 02, 2012, 12:11:15 wysłane przez Niebieskooki » Zapisane\n« Odpowiedz #2 : Lipiec 14, 2011, 14:31:43 »\nBył ktoś ma jakimś koncercie? Jeśli tak, to niech się podzieli wrażeniami.\nJeśli chciałby pojechać, a nie wie jak, podaję odnośnik do rozkładu jazdy busów z Warszawy (są to kursy do Sochaczewa, ale właśnie przez Żelazową Wolę). Można też pojechać do Sochaczewa, a stamtąd dojechać komunikacją miejską, ale z powodów czasowych nie polecam takiego rozwiązania.\nWspomniany rozkład jazdy znajduje się tutaj >>> http://motobuss.pl/ (w zakładce aktualności). Koszt przejazdu to 7 zł. W razie pytań można się kontaktować ze mną.\nAha. Koncerty są za free - obowiązuje tylko bilet wstępu do parku (chyba że ktoś jest z Sochaczewa i okolic, to nie musi go kupować).\n« Ostatnia zmiana: Lipiec 02, 2012, 12:12:01 wysłane przez Niebieskooki » Zapisane\n« Odpowiedz #3 : Lipiec 18, 2011, 22:33:05 »\nA jednak bywamy w Żelazowej Woli. Na temat koncertu Chazjajnowa piszemy w tym miejscu: http://www.chopin.darmowefora.pl/index.php?topic=165.msg12339#msg12339\nto jednak nie koniec atrakcji w tym roku. na uwagę, moim zdaniem zasługują chociażby występy: Jacka Kortusa (24.07), Piotra Palecznego (31.07), Leonory Armellini (7.08) czy Marcina Koziaka (18.09).\nZachęcam również do zapowiadania swojej obecności na koncertach. Może znów dojdzie do jakiegoś sympatycznego spotkania?\n« Ostatnia zmiana: Lipiec 02, 2012, 12:12:18 wysłane przez Niebieskooki » Zapisane\nOdp: Recitale w Żelazowej Woli - sezon 2011\n« Odpowiedz #4 : Lipiec 22, 2011, 17:11:32 »\nProszę więcej nie robić zamętu w "konkretnych" tematach. Został stworzony dział do prowadzenia sporów, i proszę robić z niego użytek. kolejne posty pisane w niewłaściwym temacie będę po prostu kasował.\nDyskusji na temat stosowności grania utworów niechopinowskich w Żelazowej Woli szukajcie tutaj: http://www.chopin.darmowefora.pl/index.php?topic=223.0\n« Ostatnia zmiana: Lipiec 22, 2011, 23:39:43 wysłane przez Niebieskooki » Zapisane\n« Odpowiedz #5 : Wrzesień 17, 2011, 19:41:00 »\nGdyby ktoś był jutro na koncercie Koziaka i mógł po koncercie podrzucić mnie i 10-letniego syna do Warszawy, byłbym bardzo zobowiązany.\n« Ostatnia zmiana: Lipiec 02, 2012, 12:12:38 wysłane przez Niebieskooki » Zapisane\n« Odpowiedz #6 : Wrzesień 17, 2011, 22:35:40 »\nO swoich wrażeniach z koncertu Anny Marii Stańczyk 28.08 pisałem w wątku Chopin i jego Europa...str.18\n« Ostatnia zmiana: Lipiec 02, 2012, 12:12:54 wysłane przez Niebieskooki » Zapisane\n« Odpowiedz #7 : Marzec 15, 2012, 21:26:37 »\nWłaśnie się pojawił rozkład recitali w Żelazowej Woli na nadchodzący sezon:\n« Ostatnia zmiana: Lipiec 02, 2012, 12:13:11 wysłane przez Niebieskooki » Zapisane\n« Odpowiedz #8 : Kwiecień 26, 2012, 10:34:07 »\nWybieramy się na majówkę do Żelazowej?\n12.00 Paweł Wakarecy\n15.00 Stanisław Drzewiecki\n12.00 Magdalena Lisak\n15.00 Elżbieta Karaś-Krasztel\n12.00 Karol Radziwonowicz\n15.00 Joanna Różewska\n12.00 Karolina Marchlewska\n15.00 Radosław Sobczak\n« Ostatnia zmiana: Lipiec 02, 2012, 12:13:25 wysłane przez Niebieskooki » Zapisane\n« Odpowiedz #9 : Lipiec 02, 2012, 12:01:21 »\nOd 7 lipca do końca sierpnia w każdą sobotę w godz. 11.00–17.00 na terenie Parku w Żelazowej Woli odbywać się będą warsztaty edukacyjne PRZYJEMNE CHWILKI. Warsztaty rodzinne przeznaczone są dla dzieci w wieku od 3 do 15 lat.\nPoznaj życie i twórczość Fryderyka Chopina, zobacz w nim nie tylko genialnego muzyka, ale skorego do żartów małego Frycka. Weź udział w warsztatach muzycznych na wyspie Barkarola. Odkryj tajniki pracy w zespole muzycznym oraz brzmienie i budowę różnych instrumentów. Podejmij próbę wspólnego wykonania utworu z muzykami z orkiestry Sinfonia Varsovia oraz Teatru Wielkiego Opery Narodowej. Wyraź swoje emocje związane z wizytą w Parku, tworząc prace plastyczne podczas Pleneru malarskiego. Najmłodszych gości zapraszamy do kącika plastycznego w Strefie zabaw.\nPs. Gdyby ktoś chciał zapytać, dlaczego wyedytowałem wszystkie posty w tym wątku, to informuję, że po prostu tytuł odnosił się do roku 2011, a teraz mamy 2012, więc zmieniłem go, żeby nie było dwuznaczności.\n« Ostatnia zmiana: Lipiec 02, 2012, 12:16:08 wysłane przez Niebieskooki » Zapisane\nOdp: Recitale i imprezy w Żelazowej Woli\n« Odpowiedz #10 : Kwiecień 07, 2013, 23:30:37 »\nPojawił się już "rozkład jazdy" recitali w tym sezonie, na razie tylko maj:\n12.00 Paweł Wakarecy – laureat polskich konkursów pianistycznych m.in. w Szafarni i Koninie, finalista Międzynarodowego Konkursu im. Fryderyka Chopina w Darmstadt (2009); zdobył także wyróżnienie na XVI Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie w 2010 roku.\n15.00 Neal Larrabee (Stany Zjednoczone) – laureat licznych konkursów pianistycznych, w tym V Międzynarodowego Konkursu im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie i IX Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego w Warszawie.\n12.00 Karolina Nadolska – laureatka wielu ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów pianistycznych, w 2006 roku zdobyła Grand Prix III Ogólnopolskiego Festiwalu „Chopinowskie interpretacje młodych” w Koninie.\n15.00 Piotr Paleczny – laureat III nagrody VIII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1970).\ngodz.12.00 Beata Bilińska – laureatka wielu ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów pianistycznych i stypendiów, m.in. Towarzystwa im. F. Chopina w Warszawie.\ngodz.15.00 Janusz Olejniczak – laureat VI nagrody VIII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1970).\ngodz.12.00 Mariola Cieniawa – pianistka i pedagog, Dyrektor Artystyczny Letniego Festiwalu Muzycznego w Krynicy.\ngodz.15.00 Edward Wolanin – laureat I nagrody na III Europejskim Konkursie Chopinowskim w Darmstadt, gdzie otrzymał także szereg nagród specjalnych za najlepsze wykonanie etiud, nokturnów, polonezów mazurków.\nkalinowatyper hejtforum julandia zaburzenia mylittlepony