Jaś i Arabessa naprawiają świat - Mini-multi-kulti - minutowe dialogi Atrakcyjnej Arabessy i Jasia Humusa - Laboratorium WIĘZI\n- Masz rację, Arabesso, takie sytuacje bywają żenujące. Kilka miesięcy wcześniej pracownik polskiego ministerstwa kultury zapytał mnie, czy nie chciałbym przełożyć wystawy swoich kolaży w Tripoli, bo przecież tam walczą z Kaddafim! Nie wiedziałem, jak się zachować, nie chciałem nikogo zawstydzać, a przecież musiałem coś odpowiedzieć…\n- Mylenie Libanu z Libią było powszechne! Nasze warsztaty trwały kilka godzin. Kiedy skończyliśmy, podszedł do mnie nauczyciel filozofii i powiedział: – Dzięki! Tyle się od was dowiedzieliśmy o Libii… Tfu! Przepraszam, o Libanie!\n- Czasem słowo jest jak rzep. Czepia się nie tam, gdzie trzeba, i nie odpuszcza. Niby wiesz, co oznacza, a jednak łączy się z nieodpowiednim pojęciem. Choć jak pamiętam, bywało, że uczniowie byli lepiej zorientowani niż ich nauczyciele. Prowadziłaś lekcje arabskiego dla licealistów…\n- Tak. Zaraz po przyjeździe chodziłam po Warszawie i szukałam słów, które są podobne do ich arabskich odpowiedników. Potem porównywaliśmy z uczniami wymowę i zapisywaliśmy je w obu językach. Na jedną z lekcji przyszedł nawet dyrektor i razem z innymi ćwiczył gardłowe arabskie spółgłoski. Miałam przy tym pomoc – jedna z uczennic uczyła się arabskiego jako języka obcego w poprzedniej szkole. Szybko przekonaliśmy się jednak, że podobnie brzmiące słowa mają czasem inne znaczenie.\n- Problemy nie dotyczą tylko brzmienia. Przypominasz sobie dyskusję na temat tak zwanej Rewolucji Cedrowej?\n- Acha! Nasi rozmówcy myśleli, że chodzi o ruch społeczny zwalczający jakiegoś dyktatora. Tylko dziwnym trafem nikt nie pamiętał jakiego… Albo też padało nazwisko Kaddafiego. Kiedy okazało się, że mówimy o walce politycznej skierowanej przeciw ingerencjom Syrii w wewnętrzne sprawy Libanu, ale prowadzoną w ramach libańskiego, republikańskiego systemu, byli mocno zdziwieni. O tym, że w owym czasie istniały w kraju dwa duże opozycyjne obozy, które posługiwały się demokratycznymi metodami walki politycznej, jak demonstracje, kampanie społeczne czy debaty w mediach i różniły stanowiskami w sprawie Syrii, nikt prawie nie wiedział.\n- Podobnie jest z pojęciem ruchu oporu. W Polsce jesteśmy bardzo przywiązani do idei zbrojnego podziemia, które walczy z okupacją kraju. Jednak w stosunku do Libanu nikt raczej nie powie o ruchu oporu wobec Izraela, ale o terroryzmie.\n- Rzeczywiście, jak się rzep uczepi…\n- Czy jednak to, co zrobiłaś, nie dało ci satysfakcji? Atrakcyjna Arabessa naprawia świat!\n- Jasiu, czyżbyś już zapomniał!? Arabessa jest skromna. Po prostu starałam się, aby słowa łączyły się z odpowiadającymi im pojęciami. Na ile udało nam się przy tym przełamać stereotypy, to już całkiem inna historia…\nCykl powstaje równolegle po polsku, arabsku i niemiecku. Projekt finansowany ze środków Nadrenii Północnej-Westfalii. Wspierany przez Instytut Książki oraz Instytut Goethego w Libanie.\nAtrakcyjna Arabessa – Rana Siblini – pochodzi z Bejrutu. Jest edukatorką i filolożką-arabistką. Od jesieni 2010 mieszka w Niemczech. Na uniwersytecie w Münster pisze doktorat o nostalgii w arabskiej poezji emigracyjnej okresu średniowiecza.\nJaś Humus – Stanisław Strasburger – jest pisarzem, publicystą i animatorem kultury, specjalizującym się w zagadnieniach wielokulturowości. Pochodzi z Warszawy. Na co dzień przemieszcza się między Kolonią, Bejrutem i swoim rodzinnym miastem.


[ 1801 posty(ów) ] Idź do strony Poprzednia 1 ... 82, 83, 84, 85, 86, 87, 88 ... 91 Następna\n#1681 Wysłany: 30 Paź 2018 11:45\n- jeśli bilet kupiłeś po ogłoszeniu nowych zasad i nie dokupiłeś żadnej opcji bagażowej, to na ten lot w grudniu przysługuje ci tylko mały podręczny 40x20x25 cm\n- jeśli kupiłeś wcześniej, to przydzielili ci bezpłatnie nadanie dużego podręcznego do luku i wtedy tak jak piszesz - na lotnisku najpierw idziesz nadać bagaż przy stanowisku odprawy\nJajczak lubi ten post.\nJajczak uważa post za pomocny.\n#1682 Wysłany: 30 Paź 2018 11:58\nKupiłem wczoraj, czyli na każdy lot muszę dokupić opcje dodatkowego bagażu ?\nAż chce się powiedzieć: „Kiedyś to było”.\n#1683 Wysłany: 30 Paź 2018 12:00\nTak musisz dokupić bagaż na grudniowy lot.\n#1684 Wysłany: 30 Paź 2018 12:02\nZgadza się, złote czasy latania z normalnym bagażem podręcznym bez dopłaty w LCC właśnie się kończą. Polecam wczorajszy artykuł ze strony głównej, powinien być pomocny https://www.fly4free.pl/ryanair-wizz-ai ... bagazowej/\n#1685 Wysłany: 30 Paź 2018 12:11\n#1686 Wysłany: 30 Paź 2018 18:31\nZgadza się, złote czasy latania z normalnym bagażem podręcznym bez dopłaty w LCC właśnie się kończą. /\nDlatego warto sprawdzić, czy na interesującej nas trasie nie leci jakiś inny niż LCC przewoźnik. Od końca września szukałem powrotu z LIS do SXF i do innych lotnisk w Polsce. W końcu po doliczeniu tych nowych opłat bagażowych zdecydowałem się na Brussels Airlines - LIS-BRU-WAW za 54 EUR. Bilet kupiony miesiąc przed lotem, dobre godziny wylotu, wszystko na jednym bilecie i bagaż-kabinówka na pokład. Do tej pory śledzę ceny z LIS do Polski lub Berlina i ani razu cena nie zeszła poniżej 54 EUR. Nawet na kombinacje kilku lotów (z przesiadkami). A do tego należy dodać bagaż za każdy odcinek. Ciekawe kiedy LCC zrezygnują z opłat za bagaże.\n#1687 Wysłany: 31 Paź 2018 17:44\nPlecak zwijany, więc łatwo ugniatalny - tym samym wymiary 45x27x17 cm mogą być przydatne pod nowe (od 1 listopada 2018 r.) wymiary bezpłatnych bagaży podręcznych w Ryanair i Wizzair.\n#1688 Wysłany: 02 Lis 2018 13:55\nWłoski urząd antymonopolowy ogłosił w środę, że tymczasowo zawiesza nową politykę dotyczącą bagażu podręcznego w Ryanair i Wizz Air, która miała wejść w życie 1 listopada br.O sprawie napomknął Reuters. Obie firmy postanowiły dopuścić do swobodnego przewozu jedynie niewielką torbę, która zmieściłaby się pod siedzeniem samolotu, co spowodowało, że tematem zajął się włoski urząd antymonopolowym. Organ stwierdził, że żądając dodatkowej opłaty za duży bagaż podręczny wprowadza to klientów w błąd. Żądanie dodatkowej zapłaty za istotny element transportu lotniczego, taki jak bagaż podręczny, stanowi fałszywe przedstawienie rzeczywistej ceny biletu .... wprowadzając konsumenta w błąd - brzmi oświadczenie.\n#1689 Wysłany: 12 Lis 2018 19:52\nKilometry: 10 230\nJak od 1 listopada sprawdzają się te najmniejsze podręczne? Z jakich toreb plecaków korzystaliście? Jak z wielkością i jak na to patrzą na lotniskach?\n#1690 Wysłany: 12 Lis 2018 22:08\njest jakiś model walizki który wymiarami będzie pasować we wszystkich liniach lotniczych ??\n#1691 Wysłany: 12 Lis 2018 22:59\nCzy ktoś testował czy w wizz priority walizka na kółkach (stanowiąca za dawnych dobrych czasów tak zwany większy bagaż podręczny) to także plecak bez kółek o wskazanych wymiarach? Czy ktoś "inteligentny" na odprawie może uznać, że plecak nie spełnia kryterium walizki na kółkach i każe mi dopłacić do bagażu rejestrowanego.\nNa zdrowy rozsądek nikt nie powinien się czepiać, bo liczy się wymiar i waga, ale w tych absurdalnych politykach bagażowych wszystko się może zdarzyć stąd pytanie. Leciał już ktoś z wizz priority po zmianach?\n#1692 Wysłany: 12 Lis 2018 23:36\nLeciałem WAW - TLV i z powrotem na priority i miałem plecak nawet trochę przekraczający max wymiary - nikt nawet na niego nie spojrzał.\n#1693 Wysłany: 16 Lis 2018 19:52\nMiałem torbę 20L na ten najmniejszy podręczny i przeszła bezproblemowo.Na dole fotka nak dałem ją do sizera.\nIMG_20181116_184700-05.jpeg [ 75.09 KiB | Obejrzany 1799 razy ]\n#1694 Wysłany: 17 Lis 2018 06:13\nPlecak 35 litrowy załadowany do połowy mieści się w sizerze jako mały podręczny\n#1695 Wysłany: 17 Lis 2018 11:09\nLeciałem wczoraj MAN-KRK, plecak 45x35x37 doładowany na max i nikt nawet nie zerknął na to, wydaje mi sie ze plecaki ogolnie maja jakoś taryfę ulgowa bo zawsze się je gdzies wciśnie\n#1696 Wysłany: 17 Lis 2018 23:47\nWitam. Po raz pierwszy bd w przyszłym tyg lecieć linia ryanair ( wykupiony priorytet - 2 bagaże w samolocie). Po zmierzeniu walizki w domu okazało się że ma ok 22-23 cm szerokości. Pojechałam dziś na lotnisko by sprawdzić jak wygląda sytuacja po umieszczeniu jej w koszu. Niestety trochę wystaje. Jak myślicie będzie problem? Mogą przy Gate się doczekać i Będę musiała zapłacić za zabranie jest do łuku (50 euro). Bo może lepiej wykupić mi nową walizkę?\n20181117_184913-600x1067.jpg [ 146.76 KiB | Obejrzany 1703 razy ]\n#1697 Wysłany: 18 Lis 2018 08:30\nJa bym zaryzykował. Ale jak chcesz mieć "spokojną głowę" kup pasującą.\n#1698 Wysłany: 19 Lis 2018 00:30\nNa 100% nikt tutaj gwarancji nie da. Za tym, że przepuszczą przemawia kilka rzeczy: po pierwsze priorytet (część ludzi będzie próbowała przejść na "starych" zasadach bez priorytetu), po drugie generalnie stosowana taryfa ulgowa przez pierwszy miesiąc od wprowadzenia nowych zasad. Na minus fakt, że torba sztywna a nie miękka, jakby chcieli mierzyć, to nic nie ugnieciesz.\n#1699 Wysłany: 19 Lis 2018 18:00\nCześć, mam pytanie odnosnie malego bagażu podrecznego 40x30x20 bez usługi wizz priority. Odprawilem się przez internet i zastanawiam się czy muszę się pojawić na check in, aby go zważyc, nadać czy jakoś oznaczyc, że spelnia normy? Czy dostaje się jakaś banderole ze mogę go wnieść?Czy po prostu pójść z nim do gejta po kontroli bezpieczeństwa. Dzięki z gory za pomoc, to moje pierwsze kroki w tym temacie\n#1700 Wysłany: 19 Lis 2018 18:05\nIdziesz prosto do kontroli bezpieczeństwa i pod bramkę. Tam również są kosze do mierzenia bagaży podręcznych i możesz zostać poproszony, żeby umieścić bagaż w celu sprawdzenia czy mieści się w podanych wymiarach bezpłatnego bagażu podręcznego.\nUżytkownicy przeglądający to forum: petersonka oraz 6 gości


Pyszny makaron z mocno pomidorowym sosem i chorizo. Moje ulubione danie! - Ruda przy garach\nPosted by Aleksandra on 19 grudnia, 2020 13 stycznia, 2021\nSprawa jest prosta jak drut, absolutnie przepyszna i szybka. Idealny comfort food, kolacja po ciężkim dniu w pracy, uzupełniacz potasu na kaca. Słowem – moje ulubione (ostatnio) danie.\nPrevious Post Gulasz z policzków wieprzowych z miso – najlepsze polsko-azjatyckie fusion!\nNext Post Cuda z indyka część 1: Pyszne “Białe” ragu z indyka – Ragu bianco z rigatoni


networking - Zarządzam Projektami\nSzkolenie, czy studia podyplomowe z zarządzania projektami?\nChciałbyś poszerzyć swoją wiedzę z zarządzania projektami, a następnie to udokumentować? To niewątpliwie świetna decyzja! A zatem pierwszy krok poczyniony. Czas na krok drugi, czyli decyzję co wybrać: szkolenie, czy studia podyplomowe z zarządzania projektami?\nPracujesz czterdzieści godzin w tygodniu? Czas to zmienić!\nThe 4-Hour Workweek Timothy’ego Ferriss’a\nJakiś czas temu (właściwie sprawdziłam, było to dokładnie 1 lipca) obiecałam Wam recenzję książki Timothy’ego Ferrissa pt. Czterogodzinny tydzień pracy.


Testowanie granic czyli uważność pośród rozproszenia\nOd czasu, gdy w połowie la 90-tych przeczytałem „Lalkę” czyli rozpad świata”, studium profesor Ewy Paczoskiej o arcydziele Bolesława Prusa, ani już nie potrafię ani też nie chcę czytać go bez uwzględnienia perspektywy autorki. Nie mogę, bo prace badawcze Ewy Paczoskiej i zespołu jej współpracowników, m.in. z kierowanego przez nią Instytutu Literatury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego narzuciły narrację interpretacyjną tak silną, że – przynajmniej w moim odczuciu – aż nieodpartą. Nade wszystko jednak nie chcę, bo ta perspektywa interpretacyjna wydała mi się fascynująca, bo nie tylko przekonywująca, ale też i oryginalna i odkrywcza, a odwołując się do freudowskiej „zasady przyjemności” - przyjemna w odbiorze z estetycznego punktu widzenia. A przy tym w najmniejszym stopniu nie odbiera to mojej lekturze „Lalki” waloru przyjemności najzupełniej indywidualnej, subiektywnej. Jednak na „Lalce” czyli rozpadzie świata” wspaniała przygoda Ewy Paczoskiej z pisarstwem Prusa a także z pozytywizmem i modernizmem literackim się nie skończyła. O ile dla Jana Tomkowskiego (frapujący zbiór „Mój pozytywizm”) i Olgi Tokarczuk ( „Lalka i perła” – piękny literacki esej o powieści Prusa) ta przygoda skończyła się na „jednym razie”, o tyle Ewa Paczoska niezmiennie kontynuuje swoje prace w ramach wspomnianego ILPUW. W obecnej dekadzie ukazały się już to jej prace własne, już to zbiory szkiców i studiów pod jej redakcją, że wspomnę choćby „Prawdziwy koniec XIX wieku. Śladami nowoczesności” (2010) czy „Przerabiane XIX wieku. Studia” (2011), a wcześniej choćby „Dojrzewanie, dojrzałość, niedojrzałość. Od Bolesława Prusa do Olgi Tokarczuk” (2004), czy, niedawno, trzytomowe „Problemy literatury i kultury modernizmu w Europie Wschodniej” (2017) – dorobek Ewy Paczoskiej jest tu zresztą bardzo rozległy, cenny i interesujący. I oto właśnie ukazał się kolejny zbiór szkiców i studiów Ewy Paczoskiej, „Lekcje uważności. Moderniści i realizm”. W kilkunastu szkicach Paczoska przedstawia frapujące zmagania modernistów z metodą realistyczną i też odwrotnie, realistów z poetyką modernistyczną, choć kierunek był raczej taki, że to realiści doświadczali naporu nowego, nieznanego żywiołu modernistycznego. To bowiem, co znamy z czytelniczej współczesności, czyli odchodzenie od modelu klasycznej (w sensie: typowej) realistycznej fabuły i co do dziś niejednemu czytelnikowi może się wydawać nowinką, zaznaczyło się już u schyłku XIX wieku, gdy ante portas literatury pojawiło się najpierw widmo, a następnie kształt i substancja modernizmu. I czemu już wtedy towarzyszyły głosy o „końcu powieści” jako gatunku. Wystarczy choćby tylko zajrzeć do „Pałuby” Karola Irzykowskiego, „Nietoty, tajemnej księgi Tatr” Tadeusza Micińskiego, czy „Samego wśród ludzi” Stanisława Brzozowskiego, by się o tym przekonać, że te pytania i dylematy mają starą, ponad stuletnią metrykę. Modernistom nie chodziło jednak o unieważnienie realizmu, lecz, jak pisał, cytowany przez autorkę Chris Barker, o znalezienie dla niego nowej formuły, która umożliwiałaby uchwycenie „głębokiej rzeczywistości” świata. „Twórcy modernistyczni posługują się nielinearnymi, nierealistycznymi środkami wyrazu, zachowując jednocześnie idee tego, co rzeczywiste” – stwierdzał Barker. W końcu przecież Prus, którego Ewa Paczoska określa jako „pisarza modernistycznego”, sytuowany jest w podręcznikach do literatury polskiej, i tych licealnych i tych uniwersyteckich jako król polskiego realizmu pozytywistycznego. Wchodząc w lekturę „Lekcyj uważności” warto zwrócić uwagę na zawarte w tytule słowo „uważność”. Nie jest to słowo często używane i może nawet zrobić wrażenie jako niezbyt zręcznego neologizmu, niekoniecznie niezbędnego do zastąpienia pospolitej „uwagi”. A jednak termin ten okazuje się w tej pracy celowy, a nawet niezbędny, w tym także jako przeciwstawienie wspomnianej „uwadze”. Aby to rozróżnienie zdefiniować, Ewa Paczoska odwołała się do sformułowania badacza Jonathana Crary, który z kolei odwołując się do Waltera Benjamina, który stwierdził, że „istotą nowoczesności jest recepcja w stanie rozproszenia”. To, co dotąd było uznawane za „uwagę”, zostało poddane presji nowoczesności, szybkiej i migotliwej, „tyranii chwili”, nieustannej cyrkulacji bodźców i ofert, głównie w celach merkantylnych. Kulturowa logika kapitalizmu wymaga, w ocenie Crary’ego, „by za naturalne uznawać gwałtowne przerzucanie uwagi z jednej rzeczy na drugą”. Uwaga stała się więc rodzajem żetonu wędrującego od maszyny do maszyny. W tej sytuacji modernistyczni artyści i filozofowie zaproponowali przeciwwagę dla „uwagi”, ową tytułową „uważność”, która polega na poszukiwaniu tego, co przeoczone i odrzucone przez organizatorów zbiorowej „uwagi”, bo pozbawione walorów merkantylnych.\nPo tych uwagach wstępnych autorki zbioru, można wniknąć w materię całości, podążać jej tropem ku egzemplifikacjom „uważności”. Zaczynają się one od szkicu poświęconego opowiadaniu Bolesława Prusa „Pod szychtami” z cyklu „Szkice warszawskie”. Przedstawiony w nim obraz pewnego zaniedbanego do ostateczności zakątka Warszawy na Powiślu stanowi rodzaj metafory doświadczenia historycznej klęski i cywilizacyjnego zapóźnienia, walki żywiołów życia i rozkładu, demontażu i konstrukcji, a jednocześnie poczucia zagrożenia, jakie emanuje z tego miejsca, które poddane jest przez żywioł rzeki nieustannym zmianom i jest już to wysepką, już to półwyspem, już to przylądkiem, ale zawsze śmietniskiem i ziemią niczyją. To obraz świata, który Thomas Carlyle, prekursor „eseizacji” prozy i nowej powieści nazywa „rzekomo trwałym, w którym tylko nasze „ja” okazuje się rzeczywistością jedyną. W obrazie ukazanym przez Prusa Ewa Paczoska dostrzega, pars pro toto, cechę narracji modernistycznej: „Uderzają tu symultaniczna jednoczesność zdarzeń i mijanie się epilogów z początkami, intencji ze rodzajem spełnień, wariantywność losów, wrażenie przypadkowości i przeplatania się wielu wątków jednocześnie. Plątanina, gmatwanina chaos sprzecznych głosów, natłok różnych narracji, bo miasto to wylęgarnia opowieści na granicy życia i fikcji, składają się na strukturę o charakterze palimpsestu”. Swój szkic puentuje autorka nawiązaniem do uwag Bolesława Prusa o obrazie Aleksandra Gierymskiego „Żydzi modlący się w święto trąbek” (1888): „A owa modlitwa izraelskiego ludu… Nie jestże to ten sam lud, który modłami swymi zatopił legiony egipskie, obalał mury miasta i wstrzymał słońce w biegu? (…) a dzisiaj? (…) Nie przedstawiłże Gierymski w swej „kolorowanej fotografii” takich modłów, z których uciekł duch, a została tylko forma jak zeschłe szczątki owadu, w których już nie ma życia?”.\n„Co to za miasto, którego centrum jest wyrwą, pustką, stosem belek? Co to za rzeka, która kojarzy się ze śmiercią, nie z życiem?” – pyta niejako za Prusem Ewa Paczoska. W szkicu „Lalka” w dialogu z „Amerykaninem” Jamesa, autorka wychodzi od hipotezy, że „Lalka” mogła być świadomym dialogiem z „Amerykaninem”. Podobieństwo losów głównych bohaterów, Wokulskiego i Christophera Neumanna jest uderzające, włącznie z relacją z kobietą o pokrewnych rysach psychologicznych oraz z formacyjną rolą podróży do Paryża. Obaj bohaterowie są trawieni pustką, melancholią oraz poczuciem niestabilności. Obydwoma rządzą też fantazmaty, których dominacja w psychice również powoduje rozbicie kanonów tradycyjnego realizmu. W konkluzji Ewa Paczoska zauważa: „”Lalka” czytana razem z „Amerykaninem” to nie tylko opowieść o losach trzech pokoleń, lecz także o dylematach i pułapkach idealizmu w ogóle. W świecie dotkniętym nowoczesną zmianą romantyczny z ducha (…) idealizm buduje anachroniczne i dysfunkcjonalne fantazmaty, które nie pozwalają swoim wyznawcom na prawdziwy rozwój, blokują ich energię, wreszcie – nie pozwalają ujawnić się instynktom i uczuciom”. W szkicu o wpływach literatury wiktoriańskiej na polską, autorka zwraca uwagę na paradoksalność paraleli (przodujące w światowym rozwoju Ameryka i Anglia versus niedorozwinięta cywilizacyjnie, będąca w stanie zaborczego rozbicia jej terytorium Polska) występujących między nimi: lęku przed nowoczesnością, strachu przed nowymi żywiołami, w tym przed tłumem, przed globalizacją, która, tak wtedy nie nazywana, pojawiała się już w formach zalążkowych. Różnica polega na tym, że Polacy widzieli, że nowoczesność im ucieka, choć nieliczni z nich korzystali z jej zewnętrznych, technicznych atrybutów, a Amerykanie i Anglicy (w kolebce wiktorianizmu) widzieli aspekt nowoczesności dewastującej społecznie, wraz niesioną przez nią destrukcję kulturową. Egzemplifikacje lęków polskich zauważa Ewa Paczoska w m.in. w „Wampirze” Władysława St. Reymonta, czy w prozie Andrzeja Struga i Stefana Grabińskiego. Pod piórem modernistów realizm naskórkowy zamienia się w „realizm empatyczny”: odczuwanie świata przez bohaterów. W późniejszej fazie modernizmu przechodzi on w „realizm polifoniczny”, który odchodzi od jednego tonu. Moderniści odchodzą też od innej kardynalnej właściwości tradycyjnego realizmu: od konstrukcji „panoramy”, bardzo wtedy modnej, nie tylko w literaturze. Do tego dochodzi stosowana przez nich „dramatyzacja”, jako sposób na zachowanie realności. Jednym z jej przykładów jest scena skierniewicka w „Lalce” – zerwanie iluzji i rozstanie się Wokulskiego z Izabelą) Paczoska cytuje Jerzego Franczaka („Poszukiwanie realności. Światopogląd prozy realistycznej”), który pisał, że moderniści odrzucają realizm z imię dążenia do realności, a „realizm zostaje odrzucony jako pewien system oznaczania podający się za okno na świat”. Oni szukają sposobu opisu rzeczywistości w „stanie nowoczesnego upłynnienia”, zamiast czy do destruować czy naśladować (w duchu klasycznego mimetyzm).\n„Prus i James, stosując zabieg dramatyzacji, chcą za jego pomocą zatrzymać rozpędzoną maszynę nowoczesności, a nie próbować, jak będą to robić ich młodsi koledzy, sprostać tej szybkości” – konkluduje swój szkic Ewa Paczoska.\nPierwszą część swojego zbioru, zatytułowaną „Testowanie granic” kończy Ewa Paczoska szkicem „W poszukiwaniu opowieści o „ludziach czasu wielkiej zmiany”, odnosząc się do prozy Prusa, po części w ujęciu Stanisława Brzozowskiego, ale też w odniesieniu do jego powieści „Sam wśród ludzi”. Według Brzozowskiego także Balzac ukazywał wielką zmianę, ale tylko „maszyny życia”, bez wymiaru „czucia”, psychologii postaci (psychologia postaci balzakowskich jest zdecydowanie behawiorystyczna). Prus czuje przemianę swoich bohaterów wszystkimi ich emocjonalnymi fibrami. Jego bohaterowie czują ból i zmęczenie zmiany bez rozumienia jej znaczenia. Brzozowski mówi o Wokulskim jako „tragicznym bohaterze kultury”. Prusa roznamiętniają tajemnice ludzkiej psychiki. Odnosząc się natomiast do „Samego wśród ludzi” Brzozowskiego, Ewa Paczoska zwraca uwagę na pewną paralelność postaci Romana Ołuckiego z Wokulskim. Obaj są ludźmi „pomiędzy”, indywidualistami egzystującymi „pomiędzy” sferami klasowymi, historycznymi, obyczajowymi, terytorialnymi. Żaden nie czuje się nigdzie i nigdy u siebie, „zawieszeni między niebem a ziemią”. Paczoska zwraca uwagę na jeden jeszcze aspekt prozy Prusa, czyniący jego powieść „Dzieci” opowieścią o niedojrzałości, jednostek i społeczeństwa. Przy innej konstelacji jest ona także treścią „Książki o starej kobiecie” Brzozowskiego, dotykającej równocześnie „wykluczenia kobiety z polskiego świata”, jako jednego z przejawów tej niedojrzałości. W ujęciu autorki losy Wokulskiego i Ołuckiego to „przygody Polaka nowoczesnego”. Konkludując swój szkic, Ewa Paczoska cytuje Martę Wykę dla której powieści Brzozowskiego, to „sondowanie możliwości gatunku”. „To samo w gruncie rzeczy można by powiedzieć o zmaganiach Prusa z formą powieści i formułą realistycznej reprezentacji (…) Autor „Lalki” pisał o powieści jako o formie, która musi ulegać ciągłemu samoprzekształceniu. Jeśli celem powieści jest przede wszystkim poznanie współczesności, pisarz czuły na jej głos musi wciąż przekraczać istniejące konwencje, a także własne wybory artystyczne, bez względu na to, czy zostały uznane za fortunne”.- konkluduje ostatni szkic pierwszej części swoich „Lekcji uważności”. O części drugiej - następnym razem.\nMedialna strona romantyzmu\nDorota Zawadzka - „Lelewel prasowy”, wyd. Instytut Badań Literackich PAN, Warszawa 2018, str. 384, ISBN 978-83-65832-35-1\nSzaleństwo jako choroba romantyczna\n„Praktyka psychiatryczna”, należąca do tej samej serii antologia tekstów ze wstępem Katarzyny Czeczot nie jest, jak mógłby sugerować „podręcznikowy” tytuł, pracą z zakresu jednej z dziedzin medycyny. Przynależy do znakomitego cyklu Instytutu Badań Literackich PAN, „Nowa Biblioteka Romantyczna” wydawanego pod redakcją Marty Zielińskiej. Bo nowożytna psychiatria narodziła się w czasach romantyzmu, a figura szaleńca, „wariata” czyli według dzisiejszego nazewnictwa – chorego psychicznie, była jedną z ważnych figur romantyzmu, także polskiego (m.in. „Kordian”, „Nieboska komedia”, „Horsztyński”, do pewnego stopnia „Dziady” - opętanie Konrada przez diabły). Wielka badaczka tej tematyki, Maria Janion nazywała ich „galernikami wrażliwości”, a ich doświadczenia „transgresją”. Pierwsze nazwiska jakie autorka antologii Katarzyna Czeczot wymienia w swoim wstępie, to Gerard de Nerval (także pensjonariusz szpitala psychiatrycznego) i Charles Baudelaire, a także Hőlderlin (inny szalony geniusz) von Kleist i E.T.A Hoffman, u których hipnoza, trans narkotyczny, ekstaz stanowiły częsty motyw ich twórczości, a czasem własnego życia. Paradoksalnie, to w romantyzmie, wyłączną praktykę eliminowania „szaleńców” ze społeczeństwa, izolowania ich, zastąpiło zajmowanie się nimi na polu wiedzy medycznej i próby leczenia. Katarzyna Czeczot opowiada o narodzinach psychiatrii, a jako jej ojca wskazuje Philippe Pinela, naczelnego lekarza legendarnych paryskich szpitali psychiatrycznych Bicetre i Salpetriere, wspominając przy tym niektóre metody ówczesnej, przedlekowej psychiatrii i sposoby postępowania z chorymi. Autorka pokazuje dokonujący się wtedy w psychiatrii proces „zmierzchu trwogi” nadejściu czasów „litości i troski”. To koreluje z romantycznym podejściem do „szaleństwa”, bo „szaleńcy”, „wariaci” są w romantycznym paradygmacie często lepszym gatunkiem człowieka, nosicielami szlachetnych idei, opinii fascynujących, nieraz profetycznych, ucieleśnieniem cierpiącego człowieka, zmagającego się ze swoją naturą i światem, targanego niepokojem, niepogodzonego ze złem, które obficie pleni się w sferze „normalności”. Na przykładzie prekursora polskiej psychiatrii, Józefa Jakubowskiego, autora pierwszej polskiej specjalistycznej rozprawy z zakresu psychiatrii (1830/1831) można też przekonać się, że nowe prądy myślenia o chorym i chorobie psychicznej dotarły też na ziemie polskie. Czeczot zwraca jednak na uwagę na osobliwe i mroczne źródła psychiatrii, która w odróżnieniu od innych dziedzin medycyny nie miała służyć wyleczeniu i ulżeniu choremu, lecz zniewoleniu drugiego. Służyła eliminacji niewygodnych ludzi, jako „zamaskowana forma przemocy wobec niewygodnych czy uciążliwych jednostek”, a w wielu przypadkach przejęciu cudzych majątków. Stąd m.in. pojawiła się koncepcja choroby psychicznej jako mitu, a hospitalizację porównywano do prześladowań czarownic czy heretyków. Jednym z przykładów stosowania izolacji w pierwszym z tych przypadków, wzbogaconym o motyw polityczny, było internowanie w 1800 roku w zakładzie psychiatrycznym Anny Théroigne de Méricourt, rewolucjonistki, która 14 lipca 1789 roku jako jedyna kobieta należała do sztabu rewolty. Pisze o tym Czeczot w rozdziale „Występna wolność”. O przypadku tym pisał kiedyś także Maria Janion w „Kobietach i duchu inności”. Praktyka przymusowego zamykania ludzi w szpitalach psychiatrycznych była w tamtych czasach nader powszechna, o czym świadczy choćby nieprzywoływany przez autorkę przypadek hrabiego Mirabeau, jednego z koryfeuszy pierwszej fazy Wielkiej Rewolucji Francuskiej, który w ten sposób był w młodości prześladowany przez własnego ojca. Refleksem tej problematyki jest też XX-wieczny dramat Petera Weissa „Męczeństwo i śmierć Jean Paul Marata przedstawione przez pensjonariuszy zakładu dla obłąkanych w Charenton pod kierunkiem pana markiza de Sade”. Sade jest przecież innym z bohaterów historii o których opowiada antologia. Praktyka przymusowej izolacji przetrwała do początków XX wieku, a jej wstrząsającym przykładem był los rzeźbiarki Camille Claudel potraktowanej w ten sam sposób przez swojego brata, wielkiego dramaturga francuskiego Paula Claudel, który mistyczny ultrakatolicyzm łączył z przewrotną ohydą moralną. Znakomity wstęp autorki antologii kończy przypadek Torquatto Taso, XVI-wiecznego poety, autora sławnego poematu „Gotfred albo Jerozolima wyzwolona”. Tasso został niejako odkryty przez romantyków, jako prefiguracja romantycznego męczennika sztuki, geniusza odrzuconego i skazanego na samotność. Ten więzień „lochów Ferrary”, umieszczony tam przez księdza Alfonsa d’Este, a uwolniony na prośbę księcia Mantui zmarł w stanie obłędu w klasztorze san Onofrio w Rzymie. Fascynacja „szaleństwem” przetrwała zresztą zmierzch romantyzmu, o czym świadczą m.in. powieści Ludwika Sztyrmera „Frenofagiusz i Frenolety” (1843) i „Noc bezsenna” (1859), których akcja rozgrywa się w warszawskim szpitalu bonifratrów.\nAntologię XIX-wiecznych tekstów otwierają fragmenty wspomnianej rozprawy Józefa Jakubowskiego „O metodzie psychicznej”, kilka opisów przypadków, dokumenty z zakresu prawa szpitalnego i teksty z zakresu psychiatrii sądowej. Fascynująca lektura.\nKatarzyna Czeczot – „Praktyka psychiatrii”, wyd. Instytut Badań Literackich PAN, Warszawa 2118, str. 219, ISBN 979-83-65832-33-7\nKatarzyna Szopa – „Praktyka rozkwitania. Różnica płciowa filozofii Luce Irigaray””, wyd. Instytut Badań Literackich PAN, Warszawa 2118, str. 371, ISBN 978-83-65832-88-7\nCzytając wstęp do „Dzieł zebranych” Andrzeja Łuczeńczyka Przemysław Kaliszuk, który rozpoczyna bardzo uczenie zdaniem: „Historia literatury polskiej XX stulecia jest - w gruncie rzeczy - opowieścią o zmaganiu z nowoczesnością, która zmuszała do ciągłych poszukiwań problemowych czy koncepcyjnych, stale piętrząc trudności poznawcze i sprzeczności światopoglądowe zarówno przed pisarzami, jak też przed historykami literatury usilnie starającymi się nadać przemianom literackim postać względnie klarownej, ustrukturyzowanej narracji” - nie mogłem oprzeć się wrażeniu-przypuszczeniu, że Andrzej Łuczeńczyk nawet nie otarł się o tego typu dyskurs. Ten samorodnie utalentowany prozaik, prosty człowiek z Lubelszczyzny, który parał się różnymi robotniczymi zawodami był przez całe życie daleki od tego rodzaju spekulacji. Odkryty i „namaszczony” przez Henryka Berezę na jedno z najważniejszych objawień literatury PRL lat osiemdziesiątych (debiut 1982), jedną z najważniejszych postaci „rewolucji artystycznej”, był jednym z najważniejszych „zbereźników”, samorodnym mistrzem „prozy żywej”, opartej na potocznym języku mówionym, będącej nowatorską kontrą w stosunku do języka inteligenckiej prozy wykwintnej, zakorzenionej nie mniej inteligenckich wzorcach modernizmu. Jednak swoiste nowatorstwo Łuczeńczyka polegało na czymś jeszcze innym – na konfrontacji stylów i poetyk literackich najrozmaitszego autoramentu, od popularnych (komiks, kryminał noir, powieść grozy, western, montaż filmowy) do literatury wysokiej. Oryginalność narracji Łuczeńczyka polega m.in. na intrygującym kontraście jej stylistycznej i fabularnej przejrzystości, nawet „naturalności” i „surowości” z wieloznacznością i niedookreślonością. Na frapującej sprzeczności między rodzajowością realistycznych scenek a występującym w nich porządkiem zdarzeń, konkretem a jego sensem. Z Edwardem Stachurą, literackim guru „życiopisania” łączyła go fascynacja śmiercią i motywami eschatologicznymi. Kwintesencję prozy Łuczeńczyka tworzą mikropowieści „Gwiezdny książę” (1986), „Źródło” (1986) i „Wyzwanie” (1990) pełne ironicznej stylistycznie gry z nowoczesnością. Później jednak pisał głównie opowiadania realistyczne o tematyce czerpanej z kręgu codzienności.\n„Dzieła zebrane” Łuczeńczyka tworzy jeden, niespełna pięćsetstronicowy tom. Literaccy naturszczycy rzadko bywają taśmowymi producentami pisarskiej podaży. Pisząc z wnętrza, z serca, z motywacji „naturalnej” nie mają takiej potrzeby ani takiego imperatywu. Po Łuczeńczyka zapewne sięgną ci, którzy kiedyś zetknęli się z jego twórczością, ale na ogół fragmentarycznie. Lektura całej jego twórczości pozwoli na zweryfikowanie jej wartości dziś. Ci, którzy nigdy się z prozą Łuczeńczyka nie zetknęli, a intrygują ich tajemnice literatury czasów PRL, mają nieczęstą okazję posmakowania jej, bo to spotkanie z zatopionym archipelagiem, którego niektóre wierzchołki wystąją ponad potop. Spotkanie ze światem zaprzeszłym, mocno już egzotycznym. Co do mnie, to mam wrażenie, że z artystycznego, formalnego punktu widzenia proza „samorodka” Łuczeńczyka przetrwała próbę czasu. Bereza miał dobrego nosa.\nAndrzej Łuczeńczyk – „Dzieła zebrane”, wstęp („Obok sprzeczności”) Przemysław Kaliszuk, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2018, str. 527, ISBN 978-83-03449-3


Bosch Sanabelle Dental to wyjątkowo smaczna i zdrowa karma dla kota. Idealny produkt dla dorosłych kotów z problemami higienicznymi jamy ustnej. Wielkość i specjalna powierzchnia krokietów zachęcają Twojego kota do mechanicznego rozdrabniania, dzięki czemu zostaje wzmożone tarcie. Cały proces zostaje dodatkowo wsparty przez włókna surowe. Zawarte witaminy działają łagodząco na śluz w jamie ustnej.\nSanabelle Dental wyróżnia się niepowtarzalną łatwością przyswajania przez organizm. W związku z tym zostają optymalnie wykorzystane wszystkie substancje odżywcze.\nFosfor łączy jony wapnia, które mogą działać destruktywnie na powierzchnię zębów (kamień nazębny).\nWażne naturalne antyutleniacze, takie jak witamina C i witamina E, oraz selen chronią komórki ciała przed szkodliwymi produktami ubocznymi\nPrzyjmowanie, oraz wydalanie wody odbywa się dzięki specjalnie wykreowanemu "Water-Transit-Agent". Zapobiega to powstawaniu kamieni\nmoczowych u Twojego kota.\nWysoka zawartość kwasów Omega 3 und Omega 6 w połączeniu ze związkami cynku odpowiadają z miękką i lśniącą sierść, oraz zdrową skórę.\nPoprzez zastosowanie wyciągów z jukki, naturalnych saponinów, zostaje zredukowane prawdopodobieństwo wytwarzania nieprzyjemnych zapachów,\na dodatkowo zostaje wsparty proces przyjmowania i przetwarzania pokarmu.\nWybrane włókna roślinne w Sanabelle zmniejszają prawdopodobieństwo powstawania kłaczków.\nBosch Sanabelle to wyłącznie wyszukane składniki, które podlegają surowym kontrolom producenta. Karma zawiera wyłącznie wysokiej jakości składniki, takie jak drób i jajka, karma nie zawiera mączek kostnych. Sanabelle nie zawiera sztucznych konserwantów, barwników, oraz polepszaczy smakowych.\nNależy raz dziennie pojemnik z karmą. Kot sam zaopatrzy się w potrzebną mu ilość karmy. Kot musi mieć cały czas dostęp do świeżej wody.


Wyciąg z ogłoszenia Burmistrza Biskupca (siedziba: 11-300 Biskupiec, ul.Aleja Niepodległości 2) o drugim przetargu ustnym nieograniczonym na zbycie zabudowanej nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Gminy Biskupiec\nPrzetarg odbędzie się w dniu 14 listopada 2019 roku o godz. 10:00 w Urzędzie Miejskim w Biskupcu przy ul.Aleja Niepodległości 2 (sala konferencyjna, I piętro, pok.16).\nW przetargu mogą brać udział osoby, które w terminie do dnia 7 listopada 2019 roku, wpłacą na konto Urzędu Miejskiego w Biskupcu Nr 45 1020 3541 0000 5902 0260 8230 PKO Bank Polski S.A. wadium (w pieniądzu) w wysokości 12 000 zł (słownie: dwanaście tysięcy złotych). Wadium powinno być wniesione z takim wyprzedzeniem, aby środki pieniężne znalazły się na koncie Urzędu Miejskiego w Biskupcu najpóźniej w dniu 7 listopada 2019 roku – pod rygorem uznania, że warunek wpłaty wadium nie został spełniony.\nNabywca nieruchomości zostanie zawiadomiony o terminie i miejscu zawarcia umowy sprzedaży w ciągu 21 dni od dnia rozstrzygnięcia przetargu. Jeżeli osoba ustalona jako nabywca nieruchomości nie przystąpi bez usprawiedliwienia do zawarcia umowy w miejscu i terminie podanym w zawiadomieniu, organizator przetargu może odstąpić od zawarcia umowy, a wpłacone wadium nie podlega zwrotowi. Wydanie nieruchomości nabywcy nastąpi bezpośrednio po zawarciu umowy sprzedaży (w Zakładzie Nieruchomości Lokalowych Sp. z o.o. w Biskupcu).\nPrzetarg przeprowadzony zostanie w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 1490). Zastrzega się prawo odwołania przetargu z uzasadnionej przyczyny. Pierwszy przetarg odbył się 01.10.2019 r.\nBudynek można oglądać 24.10.2019 r., w godz. 10:00-10:30. Dodatkowe informacje można uzyskać w Referacie Gospodarki Gruntami Komunalnymi Urzędu (pok.32, tel. 897150144).\nKontakt: Urząd Miasta Biskupiec\ntel: 89 715 01 44 ratusz@biskupiec.pl\nOgłoszenie dodane przez: Urząd Miasta Biskupiec 12 dni temu


3 kolizje, kradzież, oszustwa internetowe, pijany rowerzysta – koniec września, raport policyjny - Frysztak24.pl\nStrona główna / Cieszyna / Dla Mieszkańców / Frysztak / Gogołów / Info policyjne / Kobyle / Lubla / Twierdza / Wypadki / 3 kolizje, kradzież, oszustwa internetowe, pijany rowerzysta – koniec września, raport policyjny\n3 kolizje, kradzież, oszustwa internetowe, pijany rowerzysta – koniec września, raport policyjny\nWojciech Patla 3.10.13 Cieszyna , Dla Mieszkańców , Frysztak , Gogołów , Info policyjne , Kobyle , Lubla , Twierdza , Wypadki Edit\nW ostatnich dziesięciu dniach września policjanci pracowali przy rożnych zdarzeniach na terenie Gminy Frysztak. W tym czasie na terenie gminy doszło do 3 kolizji. 23 września w Cieszynie kierujący oplem stracił panowanie nad samochodem i wjechał do przydrożnego rowu. 27 września w Widaczu doszło do kolizji z dziką zwierzyną, ostatnia kolizja miała miejsce 29 września w Lubli, gdzie zderzyły się Opel z Peugeotem, pisaliśmy o tym w portalu „Wypadek w Lubli!” - kliknij tu !\nWe Frysztaku znów skradziono telefon, to już kolejna kradzież telefonu na terenie Frysztaka. 2 mieszkańców naszej gminy zostało oszukanych podczas zakupu telefonów na portalach internetowych. Jedna z nich straciła ponad 800 zł, druga 500 zł. Policja prowadzi czynności w tych sprawach.\nW ostatnich dniach września w Twierdzy został złapany pijany rowerzysta, we Frysztaku zakłócano ciszę nocną, inne interwencje miały miejsce w Kobylu, Gogołowie i Frysztaku\nInformacje pochodzą z Komendy Powiatowej Policji w Strzyżowie. Jeśli chcą Państwo przeczytać o pracy policjantów z naszego portalu link do strony kliknij tu !\n3 kolizje, kradzież, oszustwa internetowe, pijany rowerzysta – koniec września, raport policyjny Reviewed by Wojciech Patla on 3.10.13 Rating: 5


XVI Liceum Ogólnokształcące - OGÓLNY - UNIWERSYTECKI\nOGÓLNY - UNIWERSYTECKI\nHistoria , Biologia , Geografia\nChcesz studiować na uczelniach wyższych lub uczyć się w szkołach policealnych, ale jeszcze nie wiesz w jakich? Ta klasa jest idealnym rozwiązaniem dla Ciebie! Będąc uczniem klasy pierwszej ogólnej, poznaj swoje preferencje, swoje zainteresowania, swoje mocne i słabe strony. Decyzję o tym, czego chciałbyś się uczyć dalej, podejmij u progu klasy drugiej.\nWybierając profil ogólny - uniwersytecki będziesz mógł przygotowywać się do studiowania na kierunkach: politechnicznych, humanistycznych, językowych, pedagogicznych, artystycznych, medycznych, na kierunkach ścisłych oraz wielu innych proponowanych przez wszystkie uczelnie w Polsce i za granicą.\nUczniowie klasy ogólnej (uniwersyteckiej):\nuczestniczyć będą w zajęciach, laboratoriach i wykładach prowadzonych przez naukowców oraz studentów US, PUM i ZUT\nstaną się uczestnikami konkursów i olimpiad organizowanych przez uczelnie wyższe i inne organizacje naukowe\nzostaną objęci autorskim programem "MYŚLĘ POZYTYWNIE - DZIAŁAM KREATYWNIE"\nrozwiną pasje i zdobędą wiedzę w zakresie nauk humanistycznych lub przyrodniczych (w zależności od wyboru rozszerzeń)\nW przeciwieństwie do innych szkół ponadpodstawowych, absolwent klasy VIII trafiający do klasy ogólnej w XVI LO, nie musi dokonywać wybory profilu nauczania na etapie rekrutacji do liceum.\nZgodnie z podstawą programową, w pierwszym roku nauki uczeń zdobywa wiedzę w zakresie podstawowym ze wszystkich przedmiotów (wyjątkiem jest język angielski, który już od początki nauki realizowany jest w zakresie rozszerzonym). Uczestniczy w obowiązkowych zajęciach z przedmiotów: język polski, historia, biologia, geografia, na których w pierwszej klasie realizuje poszerzone treści z podstawy programowej. Jest to rok na dokonanie wyboru, jakich przedmiotów uczeń chce się uczyć w zakresie rozszerzonym i z jakich przedmiotów jako wiodących, chce się przygotowywać do egzaminu maturalnego.\n"Rozszerzenia " rozpoczynają się od klasy drugiej.\nUczniowie klasy ogólnej - uniwersyteckiej, mają możliwość uczestniczenia w licznych kołach zainteresowań oraz zajęciach dodatkowych organizowanych w szkole, przygotowujących do egzaminu maturalnego oraz ułatwiających dokonania wyboru dalszej drogi edukacyjnej lub zawodowej po ukończeniu liceum.


Modne perfumy na prezent Act-Natural najlepszym podarkiem w wrześniu - Prezenty TOP10 - Poradnik zakupowy ★\nACT NATURAL deo kryształ ałun mini 60g Dezodorant oferowany przez ACT Polska to nic innego jak minerał naturalnie występujący w przyrodzie (ałun). Nie zatyka ujść gruczołów potowych, co oznacza, iż\nDEO kryształ ałun naturalny dezodorant 120g Dezodorant oferowany przez ACT Polska to nic innego jak minerał naturalnie występujący w przyrodzie (ałun). Nie zatyka ujść gruczołów potowych, co\ndeo kryształ ałun w pudrze 25g marki Act natural\nACT NATURAL deo kryształ ałun w pudrze Co to jest ałun? Ałun potasowy to minerał naturalnie występujący w przyrodzie. Znany był ludzkości już w czasach starożytnych, dziś używany z reguły\nACT NATURAL Deo kryształ w kulce ałun w płynie z aloesem\nPozostałe zapachy to kategoria, w której znajdziesz wszystko, co może być przydatne w temacie kosmetyków do ciała, a czego nie dało się umiejscowić w innych kategoriach. Znajdziesz tu dodatkowe związane z tematem, przydatne produkty, środki i zapachowe męskie, damskie i uniwersalne. Sprawdź czego potrzebujesz i kup to bezproblemowo. Jeśli chodzi o ilość produktów, to znajdziesz ich w tym obszarze 20942 w 32 punktach. Ilość producentów w obszarze Pozostałe zapachy wynosi 621, a sprzedaż ofert odbywa się w 32 internetowych sklepach. Do najbardziej uznanych marek zaliczyć można: Giorgio Armani, K2 oraz Azzaro. Kupujący najczęściej wybierali sklepy online takie jak: smakeup, MultiPerfumeria.pl oraz E-Glamour.pl. Ponadto na stronach ofert znajdziesz również sporo przydatnych opinii o dostępnych sklepach internetowych. Do najczęściej poszukiwanych ofert producenta Giorgio Armani należą Giorgio Armani Armani Code Pour Homme woda toaletowa 15(...), Giorgio Armani Code Colonia - EDT 125 ml oraz Giorgio Armani Emporio Armani Diamonds For Men woda(...). ACT NATURAL deo kryształ ałun mini 60g Dezodorant oferowany przez ACT Polska to nic innego jak minerał naturalnie występujący w przyrodzie (ałun). Nie zatyka ujść gruczołów potowych, co oznacza, iż... A jakie są Wasze doświaczenia? Nawet bliska osoba potrafi czasem nie trafić z prezentem. Wtedy raczej się nie martwimy, ciesząc się, że o nas pamiętała i, na swój sposób, starała się nas uszczęśliwić. Każdy podarek cieszy, gdyż świadczy o pamięci i zaangażowaniu drugiej osoby.\nJeśli mamy taką możliwość, dobrze jest dowiedzieć się od osoby bliskiej o czym ta druga ostatnio mówiła, co by chciała, czego potrzebuje, co jej się ostatnio podobało. Z podpowiedziami wybór prezentu powinien być zdecydowanie łatwiejszy. Jeśli jednak ciągle macie w głowie mętlik, warto przeszukać nasze podpowiedzi. W poradniku znajdziecie pomysły na ciekawe, niebanalne prezenty na różne okazje takie jak urodziny, imieniny, ślub, rocznica czy też na tak zwane prezenty bez powodu. Od razu wyszukacie je w sklepie, a mamy ponad 0 luksosowych prezentów. Carlos Ruiz Zafón napisał, że prezenty się robi dla przyjemności osoby ofiarującej, nie z powodu osoby otrzymującej. I dużo w tym prawdy. Dlatego zapraszamy do poradnika, które prezenty są na topie, zróbmy sobie prezent, to znaczy przyjemność. Pamiętaj, że W dzisiejszych czasach Jakie perfumy na prezent to wciąż dobry wybór, a zakupy zacznij od ACT NATURAL DEO kryształ ałun mini naturalny dezodorant 60g, ACT-9372. Udanych zakupów!\nCodziennie aktualizujemy ranking i znajdujemy przeceny na ponad 931 top popularnych prezentach. Prezenty te chętnie oglądane są przez internautów. Chcesz kupić coś komuś w prezencie i nie wypaść banalnie? Poznaj opinie naszych ekspertów, dobre rady i promocyjne ceny. Dziś wyjątkowa okazja. ACT NATURAL DEO kryształ ałun mini naturalny dezodorant 60g, ACT-9372 o wiele taniej niż myślisz. Kupisz komuś w prezencie - zyszkasz dozgonną wdzięczność.


(...)odliczanie pełną parą czyli Hibner, Helwing i takie tam - Niezależne Forum Nowego Tomyśla i okolic\n(...)odliczanie pełną parą czyli Hibner, Helwing i takie tam\nPost autor: JOSH » 07 sie 2018, 22:05\n[Przeniesiono z wątku o wiadukcie viewtopic.php?f=69&t=423&p=49364#p49340 - prm]\nJaka władza taki wiadukt\nSkoro w Porażynie wiadukt, to dlaczego nie w Paproci? Już wiem. Paproć to nasza gmina.\nRe: (...)odliczanie pełną parą czyli Hibner, Helwing i takie tam\nPost autor: MałyszNT » 07 sie 2018, 22:47\nPiszecie tak jakby już w Porażynie istniał ten wiadukt lub chociaż już był w budowie. Projekt na niego jest? Widzieliście? A może już przetarg na budowę trwa? U nas wiadukt to tylko część inwestycji, potrzeba jeszcze skrzyżowań, wielu dróg serwisowych no i głównej drogi o długości nie kilku metrów czy np. 500 metrów. Poza tym Porażyn i ten odcinek drogi wojewódzkiej to alternatywa dla drogi krajowej nr 92. A i jeszcze jednostka wojskowa tuż obok i to bardzo ważna jednostka. Wszystko ma znaczenie. To nie Gmina Opalenica czy Gmina Nowy Tomyśl decyduje gdzie PKP wybuduje wiadukty i czy dane miejsce spełnia kryteria by dostać dofinansowanie. Ale wiaduktu nie ma ani tam ani u nas i u nas i tak jest temat bardziej posunięty już, tam hasło rzucone, że ma powstać i to nie w tym roku, nie za rok, nie za dwa...\nJaka władza taki wiadukt... No tak, wiadukt i ścieżka powinny powstać tak jak w Opalenicy, czyli podczas budowy obwodnicy... A nie powstało nic... Ani wiadukt ani nawet ścieżka... Taka władza...\nOstatnio zmieniony 07 sie 2018, 22:50 przez MałyszNT, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Iron Duke » 07 sie 2018, 22:48\nHibi coś ostatnio dużo szczeka. Jak to przed wyborami...\nPost autor: przemek_mierzejewski » 08 sie 2018, 10:24\n07 sie 2018, 22:47\nMalyszNT, tamtej władzy już nie ma, a Ty się wpisujesz w tradycyjną narrację Hibnera: "Ja dobry, Helwing zły", "20 lat nie było drogi robione", "Piłsudskiego ...", "gimnazjum nieocieplone, bo ktoś wstrzymywał inwestycje" itp. (To cytaty z Hibnera). Ty powielasz te hasła.\nHelwinga już ocenili wyborcy. Teraz oceniamy Hibnera.\nMasz krótką pamięć i zapewne nie pamiętasz jaką ulgą była taka obwodnica jaką mamy.\n1. Świadomie zmieniono przebieg obwodnicy, bo by nigdy nie powstała w wariancie z wiaduktem.\n2. Nie zrobiono ścieżki rowerowej, bo i tak były kłopoty z wykupem ziemi przez gminę. A ostatnie dokumenty "domknięto" dzień przed terminem.\nFajnie się mówi: "20 lat zaniedbań" z perspektywy 2018 roku.\nI na koniec: nie ma co gadać, ale to właśnie za Hibnera wykonano MPZP i to właśnie za tej kadencji urealnia się plan budowy wiaduktu.\nI wszyscy byliby się cieszyli bezgranicznie, gdyby nie "kwasy", które wypuszcza Hibner: (patrz spotkanie w Koperniku 13/6/2018, patrz płatne "oświadczenia")\nO autorytarnym charakterze Hibnera można długo, ale jedna cecha czyni go politykiem o krajowym zasięgu: przypisywanie wyłącznie sobie wszystkich zasług oraz przypisywanie wszystkich porażek poprzednikom.\nPost autor: MałyszNT » 08 sie 2018, 14:11\nCo do cytatu odnośnie tego, że jaka władza taki wiadukt, to akurat napisałem specjalnie, bo Josh tak napisał. Mi chodziło, że nie ma tam wiaduktu (w Porażynie) i nie ma u nas, ale dzieje się, chociaż wiem, że tutaj osoby tego w większości nie zauważają, a skoro inne gminy mają tak fajnie i dobrze, bo Josh też to sugeruje, pisząc, że Paproć to nasza gmina i dlatego nie mówi się o wiadukcie właśnie tam, to proponuje naprawdę nie narzekać tutaj co kilka dni, tylko wyprowadzić się do tych gmin, co są miodem płynące, a słyszę że każda okoliczna gmina niby taka jest. A u nas taka tragedia.\nI tylko z tego powodu odniosłem się i napisałem o tamtej władzy, a konkretnie o obwodnicy, skoro "jaka władza taki wiadukt".\nPost autor: przemek_mierzejewski » 08 sie 2018, 20:50\n08 sie 2018, 14:11\nI nawet tym ostatnim zdaniem nie potrafisz odpuścić. Że niby Helwing był tak nieudolnym burmistrzem, że nie wybudował ścieżki wzdłuż obwodnicy?\nNo to zdaje się mówisz.\nNie wybudował też basenu, skoczni narciarskiej oraz metra. Oj, bardzo to słaby burmistrz był.\nAkurat JOSH jakoś specjalnym miłośnikiem Helwinga nie był.\nMalyszNT, nie pierwszy raz bezsensownie, "półgębkiem" dyskredytujesz kadencje Helwinga: tutaj oraz na łamach PNT.INFO. (vide Piłsudskiego, powtarzałeś żenujące tezy Hibnera). Możesz oczywiście to robić, ale tylko podsycasz krążące plotki na swój temat.\nUważam, że przeciwstawianie metod zarządzania czy osiągnięć burmistrzów jest bez sensu: tego nie da się porównać. Inne były potrzeby, inne były aspiracje, inne możliwości.\nBez wątpienia Helwingowi w końcówce brakowało dynamiki, a za to Hibner cierpi na deficyt kultury i genu współpracy.\nNie sposób nawet porównać inwestycje: Hibner wybiera inwestycje "widzialne": drogi, parkingi, parki itp. I ok. Helwing: wodociągi, kanalizacja, oczyszczalnia, Poznańska, 3 Stycznia.\nMożna Helwingowi jeszcze kilka rzeczy wypomnieć, ale z pewnością nie to, że dzielił mieszkańców, co Hibnerowi udaje się znakomicie.\nPost autor: MałyszNT » 08 sie 2018, 21:24\n08 sie 2018, 20:50\nPowtarzałem tezy Hibnera? Żenujące no to jak wszystko co mówi Hibner przecież. O ulicy Piłsudskiego to słowa Helwinga, odtwórz nagranie jak mu wstyd za tą ulicę, 20 lat był burmistrzem i wstyd mu za nią bo jest taka zła... Wstyd, że skoro mu wstyd, nie ruszył tematu wcale, tylko no nie da się, bo za drogo i nie idzie... Pytanie to było zadane przez naszą Redakcję i dlatego to powtórzyłem w artykule. Wtedy była i tak ona lepsza bo teraz to już naprawdę wioski mają o wiele ładniejsze drogi jak ta główna i w centrum miasta powiatowego. Tyle instytucji przy niej, taka zabytkowa... a tragiczna... Plotki na mój temat? Nie interesują mnie. Pisze o faktach, o ogłoszonych przetargach, bądź realizowanych inwestycjach i tylko oczywiście niektórych, bo na wszystkie brak czasu. Tak było też za kadencji Helwinga, także opisywaliśmy co się działo..\nPost autor: przemek_mierzejewski » 09 sie 2018, 06:16\n08 sie 2018, 21:24\nPowtarzałem tezy Hibnera? Żenujące no to jak wszystko co mówi Hibner przecież. O ulicy Piłsudskiego to słowa Helwinga, odtwórz nagranie jak mu wstyd za tą ulicę, 20 lat był burmistrzem i wstyd mu za nią bo jest taka zła... Wstyd, że skoro mu wstyd, nie ruszył tematu wcale, tylko no nie da się, bo za drogo i nie idzie... Pytanie to było zadane przez naszą Redakcję i dlatego to powtórzyłem w artykule. Wtedy była i tak ona lepsza bo teraz to już naprawdę wioski mają o wiele ładniejsze drogi jak ta główna i w centrum miasta powiatowego. Tyle instytucji przy niej, taka zabytkowa... a tragiczna... (...)\nNiepotrzebnie wrzuciłem ten wątek z Piłsudskiego.\nJa miałem na myśli, nie to, że Helwingowi wstyd, tylko tezy Hibnera, że ma na kłopoty z własnością działek. Nie sprawdziłeś faktów i powtarzasz tezy Hibnera. I tak delikatnie piszesz o przeoczeniu sieci gazowej?\nProblem, który mnie uderzył, to jest to, że go wyciągnąłeś słowa Helwinga to po 2 i 3 od końca kadencji i to już dwukrotnie (prawdopodobnie przekleiłeś artykuł).\nTo tak jakbyś kopał leżącego.\nZrobił się offtop, ewentualnie przenieśmy dyskusję na inny wątek.\n(...) Plotki na mój temat? Nie interesują mnie. Pisze o faktach, o ogłoszonych przetargach, bądź realizowanych inwestycjach i tylko oczywiście niektórych, bo na wszystkie brak czasu. Tak było też za kadencji Helwinga, także opisywaliśmy co się działo..\nNo cóż. Możesz mieć oczywiście dobre samopoczucie i myśleć o sobie jako o obiektywnym dziennikarzu padającym tylko fakty. Ale jak to z faktami: sam dobór publikacji powoduje wrażenie stronniczości. Piszesz, że inwestycja ruszyła, nawet publikujesz zdjęcia, ale już nie piszesz o opóźnieniach.\nok, może z braku czasu. To jestem w stanie zrozumieć.\nA i czasami zdarzają Ci się komentarze, właśnie poprzez zestawienie faktów i pomijanie tez lokalnej opozycji.\nWrażenia odbiorcy nie zmienisz. Po prostu widzisz "na jedno oko".\nPost autor: patryk1 » 09 sie 2018, 14:45\nOby Hibnera wybrali na drugą kadencję\nPost autor: MałyszNT » 09 sie 2018, 18:50\n09 sie 2018, 06:16\nTak powtórzyłem słowa Helwinga, bo po pierwsze to pytanie od naszej Redakcji, a po drugie to pokazuje jak ważna to inwestycja, nie tylko dla Hibnera, bo dla poprzedniego burmistrza też ona taka była, też uważał że należy jej się remont i modernizacja, bądź przebudowa. Temat ruszył porządnie, a tutaj no musi być źle, bo przecież licznika do końca kadencji za czasów Helwinga nie było, a teraz odliczanie pełną parą od już dawna, wiadomo dlaczego. Opóźnienia... Jeżdżę tą ulicą niemal codziennie i to po kilka razy zazwyczaj, jak wielu mieszkańców i nie tylko zresztą i jej użytkownicy szczególnie samochodowi, ale nie tylko, uważają od lat, że jest ona no w stanie wiemy jakim. Tak na niektórych inwestycjach opóźnienia są i były i będą i to we wszystkich samorządach czy instytucjach, a nawet dużych firmach, jak ta w której pracuje i która tyle milionów inwestuje i też ma opóźnienia, czasami spore, z różnych przyczyn. Są umowne kary między innymi na to. A wiele też jest ukończonych zadań sporo przed czasem. Tak to już jest. Ważne że się dzieje i że robią. Dla mnie to jest istotne. Mieszkam od urodzenia w Tomyślu i cieszą mnie gminne inwestycje. To coś dziwnego?\nPost autor: przemek_mierzejewski » 09 sie 2018, 20:27\n09 sie 2018, 18:50\nJednak mnie rozczulasz z tymi fochami. "(...)odliczanie pełną parą od już dawna, wiadomo dlaczego(...)"\nNo wiadomo, wiadomo.\nJa jestem zdeklarowanym przeciwnikiem Hibnera i tego nie ukrywam w ogóle i nawet nie silę się na obiektywizm. To już mówiłem i pisałem wielokrotnie.\nUważam, że wpuścił do naszego miasta "jad". Albo inaczej, taki jest klimat przyzwolenia na tego typu burmistrza. I dlatego na tym forum jest licznik, bo czekam na wybory.\nSprawa chyba jest prosta. ("odliczanie pełną parą")\nInaczej jest z Tobą: udajesz obiektywnego dziennikarz, a nim po prostu nie jesteś.\nAle dochodzi do gorszej sytuacji.\nZnany jest przypadek, że Hibner zaproponował start ze swoich list właśnie dziennikarzowi/dziennikarzom. A to już jest przekroczenie granicy. Oczywiście ów dziennikarz/dziennikarze wejdą albo nie wejdą na listę, choć biorą udział w spotkaniach komitetu Hibnera. Poczekamy na oficjalne zgłoszenia.\nI aby nie było: nie widzę niczego złego, jeżeli ktoś ma ambicje polityczne, ale w przypadku lokalnych dziennikarzy jest to szczególnie paskudne.\nPowody, dlaczego uważam go za złego burmistrza - już kilka razy wyłuszczyłem. Osobiście źle się z tym czuję, bo mimo wszystko chcę o sobie myśleć, że mam gen obywatelski. Pomimo chamskiej miejscami kampanii Hibnera usiłowaliśmy coś zdziałać z burmistrzem.\nNiektórzy poddali się od razu, ja jednak walczyłem chyba pół roku o możliwość rozmowy i dopięcia kilku spraw. (Nie wchodzę w szczegóły).\nDo pozostałej czwórki kandydatów mam życzliwy stosunek i uważam, że nie stanie się tragedia, jeżeli któryś z nich wygra.\nW przypadku Hibnera - uważam, że na dłuższą metę podzieli miasto. Wszak sam osobie mówi że jest "z ludu", a więc określa siebie koniunkturalnie jako "anty-establiszemtowca". Nie wspomnę o jednoosobowym zarządzaniu gminą.\nWydaje Ci się, że Hibner rozwalił "układ Helwinga" (bo takie słyszę głosy)? A co stworzył w zamian?\nAby nie było: uważam, że w ostatnim roku kadencji Hibner ogarną się z inwestycjami. Trwało to 3 lata. Co prawda jest podejrzenie, że ten wysyp inwestycji związany jest z rokiem wyborczym , ale niech tam. Robota jest zrobiona. Nie mam pretensji o opóźnienia. Przeważnie to nie wina Urzędu, choć może z wyjątkiem Poprzecznej.\nOd razu się rodzi pytanie co z inwestycjami tegorocznymi. Jakie jest wykonanie? Te, które się kończą to inwestycje z zeszłego roku.\nDobrze kojarzę, MałyszNT? Popraw mnie jeśli się mylę.\nTo nie o wykonanie inwestycji chodzi, tylko o harmonijną współpracę z radą, starostą, Marszałkiem, stowarzyszeniami, a nawet o sposób traktowania podwładnych, mieszkanców, którzy mają trudności aby dostać się na rozmowę etc. (Wiesz ilu mieszkańców/interesantów Hibner przyjmuje w miesiącu?)\nCo do Piłsudskiego - ja znam ludzi, którzy uważają, że ulica remontowana w całości z naszego budżetu - to głupota. Też tak uważam.\nWidzę dużo pilniejsze inwestycje, choćby drogi wiejskie, którymi oczywiście nie jeździsz. Nie pamiętam już czy jest zapis z komisji z marca, w czasie (wtedy Hibner był w Chile, a u nas ludzie nie mogli wyjechać z posesji).\nP.S. MalyszNT, jak jeszcze będziesz kontynuował to przerzucę te nasze posty do osobnego wątku pt. "odliczanie pełną parą". Zgoda?\nNo, ale przecież - tak jak pisałem - remontem Piłsudskiego można robić sobie kampanię plus do tego gadka o 100leciu PL.\nPost autor: MałyszNT » 09 sie 2018, 20:56\nWięc nie kontynuuję. Zresztą i tak to zbędne. Odzywam się rzadko, bo to bez sensu, zresztą np. mój tata, który nie jest zalogowany tutaj i tylko czyta forum, dziwi się, że w ogóle zaczynam pisać, bo przecież sensu nie ma na forum, które jest opozycyjne. Więc jak tu chwalić coś zrobionego, ma być ostatecznie źle i tyle i nie ma co przekonywać, ze coś jest dobre.\nOdniosę się do tegorocznych inwestycji tak z głowy. Dębowa w Starym Tomyślu tegoroczna i na ukończeniu, ostatnie kwestie w sumie trwają. Plac Kościelny w Jastrzębsku Starym ukończony już w 99,9%. Jeszcze chyba jednej lampy brakuje. No pozostałe jeśli chodzi o budowy to głównie trwają lub się zaczynają. Kanałowa w sumie z grudnia jak pamiętam i no logiczne, że budowa na ten rok musiała przejść. I to pokazuje, że jeżdżę drogami wiejskimi i to też na co dzień, ja naprawdę dużo jeżdżę, inwestycję odwiedzam raz lub dwa razy w tygodniu przeważnie, a większość ich aktualnie jest na terenach wiejskich. Także znam je. No i zgoda, tam też trzeba robić, zawsze trzeba robić, bo drogi są jakie są, niestety. Drogi wojewódzkie i krajowe też nadają się do remontów, o powiatowych nie wspomnę. Oczywiście te samorządy też je modernizują na tyle co mogą. Gmina podobnie i cieszę się, że prace trwają lub prawie trwają i są w przygotowaniach projekty. Nie chodzi mi teraz nawet czy to Hibner czy inny byłby, chodzi, że się ruszyły i w dobrym kierunku to idzie, naprawdę to podejście zwykłego mieszkańca tego miasta i gminy. Niestety taka rzeczywistość z tymi drogami, ale powoli do przodu i tereny wiejskie też ostatnio są dość mocno na uwadze. Politykiem nie jestem i nie zamierzam być i w wyborach tegorocznych nie startuje na 100%. Propozycji też nie miałem i nie spotykałem się w tej sprawie z komitetem czy z burmistrzem. Nie myślę nawet o takiej "karierze". Dziennikarzem też nie jestem. Jestem ślusarzem i prowadzę portal, dla mieszkańców powiatu. Tylko tyle, mały człowiek, pracujący w dużej nowotomyskiej firmie jako pracownik fizyczny i mający hobby, chcący coś robić dla mieszkańców z zamiłowania pewnego. Tak powstał portal i tak istnieje.\nPost autor: przemek_mierzejewski » 09 sie 2018, 21:43\n09 sie 2018, 20:56\nA teraz lekceważenie mojej osoby i forumowiczów. Brawo Małysz, brawo.\nNa tym forum każdy się może wypowiadać. Rozumiem, że bardzo chętnie chciałbyś pisać, ale w dyskusję się nie masz ochoty się wdawać.\nOk, to już nie będę Ciebie więcej namawiał do szerszego opisywania inwestycji na tym forum.\nJa osobiście czekam na takiego gościa, który napisze dlaczego Hibner jest dobrym burmistrzem i dlaczego zasługuje na kolejną kadencję.\nNo i dlaczego jeszcze się nikt nie znalazł? O ile pamiętam prosiłem o to ze dwa razy.\nP.S. Kanałowa i Boruja Kośc. to niewygasy z zeszłego roku, które miały być zakończone do końca 6/2018. Dębowa wrzucone w tym roku.\nPost autor: JOSH » 09 sie 2018, 21:59\nTrochę odbiegnę od tematu i nie będzie podsumowywał kadencji obecnego i poprzedniego burmistrza, bo jak Przemek wspomniał zwolennikiem poprzedniej władzy nie byłem, ale patrząc ile jadu wylewa się z obecnej i jak kiepsko idą inwestycje oraz jaka rotacja była w Urzędzie Miejskim to sądzę, że dobrze teraz też nie jest.\nPowiem Wam tak jaki jest miernik dobrze sprawowanej władzy przez burmistrzów.\nOtóż im gorzej sprawowana jest władza tym więcej kandydatów pojawia się w wyborach na głowę gminy/miasta.\nU nas będzie ich chyba z 10, a w Opalenicy, Zbąszyniu może góra dwóch. W Opalenicy chyba tylko jeden. To pokazuje jak sprawnie zarządzana jest gmina.\nObecny burmistrz łapie się brzytwy i na siłe szuka inwestycji na sam koniec, a że przez 4 lata mu nie wychodziło tak na koniec również kiepsko mu idzie (np. ciągnący się remont przedszkola nr 1, ulica Piłsudskiego, parking przy szkole w Bukowcu, rozbudowa SP nr 2, lodowisko, remont Wypoczynkowej...).\nNa plus to jedynie ulica Sątopska, Storczykowa i modernizacja hali przy SP nr 3 za grube bejmy, ale trzeba było przepłacić aby przed wyborami odfajkować inwestycję.\nPost autor: MałyszNT » 09 sie 2018, 22:10\nNo wrzucona w tym roku, ale chodziło, że na ukończeniu, a nie z poprzedniego roku. Nie Boruja, tylko Jastrzębsko Stare.\nPost autor: MałyszNT » 09 sie 2018, 22:13\nBo nie ma takiej osoby, wszyscy wiedzą, że jest złym burmistrzem i nie zasługuje na kolejną kadencję. To jasne. Więc nie będzie takiej osoby.\nPost autor: przemek_mierzejewski » 10 sie 2018, 11:33\n09 sie 2018, 22:10\nKurcze, oczywiście, że "Jastrzębsko".\n09 sie 2018, 22:13\nZnowu kpina kontra rzeczowe argumenty. Słabizna.\nAlbo chcesz brać udział publicznie w debacie i dopuścić krytykę swoich wypowiedzi, albo trzymaj się swojej dewizy "Więc nie kontynuuję. Zresztą i tak to zbędne. Odzywam się rzadko, bo to bez sensu".\nPost autor: Jacek » 10 sie 2018, 12:03\nDlaczego nie ma dyskusji na temat zalet i wad obecnego Burmistrza? Bo stosuje on metody polityczne i zagrywki rodem z polityki krajowej. Wybory wygrał Nowotomyską wersją "Polski w ruinie" a cała jego kadencja i niepowodzenia to wina "totalnej opozycji" oraz "Przez ostatnie 20 lat...". Społeczeństwo niestety bardzo łatwo jest zmanipulować populistycznym przekazem, ponieważ statystycznego Kowalskiego nie interesują szczegóły, liczby konkrety, liczy się tylko w myśl "Chleba i igrzysk".\nNiestety, nad czym ubolewam, jakakolwiek próba merytorycznej dyskusji z Burmistrzem Hibnerem czy też jego zapleczem nie jest możliwa. Przekaz bowiem ma być jednostronny i tu też jako wzór można podać próby merytorycznej dyskusji na samej górze.\nDaleki jestem od oceniania pochopnego a tym bardziej do porównywania obecnego i byłego Burmistrza, gdyż są to dwa zupełnie odmienne style zarządzania i sprawowania funkcji.\nA jako podsumowanie powiem tylko tyle jakby w odniesieniu do liczby kandydatów. Im więcej tym lepiej dla Burmistrza Hibnera.\nPost autor: MałyszNT » 10 sie 2018, 13:40\nNo skoro nie ma rzeczowych argumentów i to nie że tylko ja nie mam, nikt nie ma ich, no to cóż... Jak widać tak jest i nie ma osoby, która potrafi podać jakiś plus tej kadencji. Jeszcze trochę i koniec.\nJestem słaby i biorę to na klatę, możesz krytykować, co zresztą robisz. Także krytykuj moje wypowiedzi, nie obrażam się.\nPost autor: przemek_mierzejewski » 10 sie 2018, 15:16\n10 sie 2018, 13:40\nJa całkiem poważnie chciałbym, aby ktoś wyłuszczył zalety tej kadencji. Najlepiej w punktach.\nInteresuje mnie - i to piszę zupełnie poważnie - jakie zalety widzą mieszkańcy w Hibnerze.\nW mojej ocenie burmistrz wpisuje się w ogólny klimat (tak jak pisał Jacek). Znalazły się pokłady populizmu w społeczeństwie, które wykorzystują cyniczni politycy. "Nowy Tomyśl w ruinie" - poniżej spot z 2014 "Zmniejszenie liczny mieszkańców, w innych miastach powstają zakłady przemysłowe i dlatego młodzi uciekają"\nhibner_kampania2014.PNG (363.24 KiB) Przejrzano 3761 razy\nPopulizm (patrz 29 mln zł wykonania inwestycji za 2017, fanfaronada z "Avenue des Champs-Élysées" czy podkreślanie narodowego charakteru ulicy Piłsudskiego, tytuły postów rodem z TVP) i mruganie do prawicy w wykonaniu Hibnera, który krótko przed wyborami zdradzał sympatie lewicowe, czy nawet "lewackie" - jak to się teraz określa (wywiad z 2011 zniknął z YT). I to "rzenujące" ukrywanie wpisów własnego autorstwa na fanpage gminnym, (na FB) (tzn. prawdopodobnie prowadzonym przez pracowników , bo takiej pewności nie ma). Infantylne domaganie się pierwszeństwa, zaborczość ("na moim terytorium"), domaganie się ponadnormatywnej lojalności od podwładnych ("za mało mnie wspieracie") i zwykła ludzka zawiść (patrz próba nieuprawnionego zwolnienia z pracy - radnego Radwana, którego nie był pracodawcą, a później głupie zakulisowe oczywiście tłumaczenie: "dałem się podpuścić"). Pomijam drobniejsze próby domagania się "hołdu" od społeczników.\nListę wad tej kadencji i samego Hibnera można wymieniać.\nTeraz chciałbym przeczytać o plusach tej kadencji.\nMnie samemu podobają się wystąpienia Hibnera przy okazji rocznic, a wiem że sam pisze te przemowy. Pewnie dlatego, że dawniej lubiłem o sobie myśleć jako o konserwatyście, lekko prawicowym, a teraz jestem - z musu - lewakiem i komunistą. Cóż, cała scena polityczna - również lokalna - się przesunęła. I sumie podoba mi się większa skłonność do organizowania "festynów" dla mieszkańców.\nCo do liczny kandydatów: to nie wiem skąd JOSH wziął 10 kandydatów. Ja naliczyłem do tej pory 5: Hibner, Polański, Antuszewski, Wałęsa i prawdopodobnie Kuczyński.\nPrzy czym od kiedy Polański jest kandydatem Asta to trwa walka "buldogów pod dywanem" pomiędzy lokalnymi przedstawicielami partii Gowina (*Porozumienie"), której reprezentantem jest Polański, a lokalnym PiSem i Klubem GP (Frąckowiak), które jest zapleczem Hibnera.\nWydaje mi się jednak, że Hibner, Kuczyński i częściowo Polański to jeden elektorat. Antuszewski i Wałęsa - tu będą sobie podbierać głosy, aczkolwiek też nie jestem o tym przekonany. Niestety nie słyszałem o badania opinii w takich małych miastach - a szkoda.\nWydaje mi się, że duża liczba kandydatów nie ma znaczenia w wyborach na burmistrza i tak będzie druga tura.\nA drugiej turze Hibner nie ma dużego potencjału (inaczej niż w 2014). Natomiast duża liczba komitetów jest zabójcza w wyborach do rady. Próg będzie wynosił tak z 10%.\nTak czy siak - pomimo krytyki - wydaje się, że Hibner ma spore szanse na reelekcję. Dobrze rozgrywa sprawy propagandowe. Jedyna telewizja lokalna stoi murem za Hibnerem (można porównać czas ekspozycji wizerunku Hibnera). Dodatkowo wykupuje niby-reklamy informacyjne w TVK (w tym roku już 5x w sumie za 2188 zł), płaci za retransmisje sesji (do końca lipca ok.2,8 zł), choć Urząd transmituje sesje za darmo. Nie można pominąć Radia Poznań (w 2017 6,5 tys. zł), które - napiszę to delikatnie - poprzez relacje osobiste jest na każde zawołanie. No i kancelarie prawnicze, które w tym roku wyssają z budżetu prawie tyle samo co cała Spółdzielnia Mieszkaniowa. (Na koniec lipca 92 tys. zł, bez pensji 1,5 radcy)\nTo jedno trzeba przyznać: w propagandzie czuje się jak ryba w wodzie.\nPost autor: Jacek » 13 sie 2018, 07:09\nPanie Przemku nie zgodzę się z tezą, że duża liczba kandydatów nie ma wpływu na wybór Burmistrza. Według mnie zwiększa szansę na reelekcję obecnego Burmistrza. A dlaczego?\nPrzy dużej liczbie kandydatów niemal pewna jest druga tura a w tej jak łatwo zauważyć na przestrzeni lat frekwencja wyborcza jest niższa w stosunku do I tury wyborów. Biorąc pod uwagę elektorat Burmistrza Hibnera i jego mariaż z z partią PiS to mamy do czynienia z elektoratem twardym i zdyscyplinowanym co znacząco wpływa na szansę jego reelekcji. Oczywiście to tylko moje dywagacje i ostatecznie wybory mogą nas zaskoczyć w każdym kierunku.


Kogeneracja: wizyta Koła Zakładowego MPEC Białystok w PEC Suwałki – PZITS Oddział Białystok\nKogeneracja: wizyta Koła Zakładowego MPEC Białystok w PEC Suwałki\n2010-10-09 radek Archiwum 2009\nCzłonkowie Koła Zakładowego Polskiego Zrzeszenia Inżynierów i Techników Sanitarnych działającego w białostockim MPEC, gościli w środę (18 lutego 2009) w Przedsiębiorstwie Energetyki Cieplnej w Suwałkach. Zapoznali się tam działaniem turbiny węglowej, dzięki której od grudnia suwalski PEC, równolegle z ciepłem produkuje także energię elektryczną.\nMiejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej w Białymstoku również rozważa możliwość rozpoczęcia w przyszłości produkcji prądu w Ciepłowni Zachód. Dlatego nasi pracownicy odwiedzają zakłady, w których takie rozwiązania już się stosuje. W grudniu odbyła się wizyta w PEC Siedlce, gdzie do produkcji energii elektrycznej wykorzystywana jest turbina gazowa.\n– Tym razem odwiedziliśmy PEC w Suwałkach, w którym do produkcji energii elektrycznej wykorzystuje się turbinę parową – mówi Mirosław Truszkowski, wiceprzewodniczący Koła Zakładowego PZIiTS, a jednocześnie kierownik Sekcji Ofert i Projektowania w MPEC Białystok. – Spotkaliśmy się z panem Mieczysławem Modzelewskim, dyrektorem ds. technicznych PEC w Suwałkach. Podzielił się z nami doświadczeniami dotyczącymi pomysłu, powstawania projektu i procesu budowlanego turbiny. Gorąco dziękujemy za przekazanie nam wszelkich informacji i cennych doświadczeń, które w odczuciu wszystkich osób uczestniczących w spotkaniu były bardzo ciekawe.\nW wyjeździe wzięli udział: Piotr Bruzgo, Stefan Grzegorczyk Wojciech Hołownia, Grzegorz Kasperowicz , Misza Kocew, Marek Kubala, Jacek Okurowski, Adam Potmalnik, Michał Świątecki, Witold Trofimowicz, Mirosław Truszkowski i Wojciech Żmiejko.\nGaleria zdjęć z wizyty w PEC Suwałki w obiektywie Mirosława Truszkowskiego na stronie MPEC Białystok >>\nBadania potwierdzają, że ciepłownie uzyskują najwyższą sprawność poprzez kogenerację, czyli jednoczesną produkcję energii elektrycznej i cieplnej. Dzięki temu powstają spore oszczędności paliwa pierwotnego, np. węgla kamiennego. Poprawia się także ochrona środowiska poprzez niższe emisje zanieczyszczeń do atmosfery. Doceniła to Komisja Europejska, która w dyrektywie 2004 roku uznała kogenerację za jedną z najlepszych metod oszczędzania energii i zmniejszenia emisji dwutlenku węgla przy wytwarzaniu prądu i ciepła.


Gala z MET w pantoflach | ORFEO\nAutor: Krzysztof Korwin-Piotrowski\n„At-Home Gala”, zorganizowaną przez Metropolitan Opera w sobotę 25 kwietnia, trudno oceniać tylko w kategoriach artystycznych. Było to jednak niezwykłe wydarzenie, trafiające do serc melomanów na całym świecie.\nDyrektor MET Peter Gelb zapowiedział na początku, że nastąpi zmiana w układzie gali, ponieważ są kłopoty techniczne z połączeniem się z Piotrem Beczałą, który znajduje się „na końcu świata”, w polskich górach (dokładnie w Żabnicy w Beskidzie Śląskim). Nie pojawiła się zapowiadana Anna Netrebko. A jednak problemów technicznych było wyjątkowo mało jak na tak potężny projekt łączenia się „na żywo” z około 40 artystami, znajdującymi się w swoich domach w USA, Kanadzie i wielu krajach Europy od Gruzji po Francję.\nŚwietnym pomysłem było błyskawiczne przeskakiwanie przez ocean za pośrednictwem Skype’a i zapowiadanie występu kolejnego śpiewaka (lub pary artystów) przez osobę, która występowała wcześniej. Został w ten sposób stworzony łańcuch serc. Wiadomo przecież, że wszyscy ci artyści się dobrze znają i podczas tej gali nie dało się wyczuć ani na moment jakiejś zazdrości, rywalizacji, która towarzyszy śpiewakom operowym podczas wielu lat kariery. Tu przede wszystkim wyczuwało się serdeczność i radość wiążącą się ze spotkaniem oraz wzruszenie.\nBardzo miłą, wręcz rodzinną atmosferę stworzył dyrektor generalny Peter Gelb, który przecież jak każdy szef musi liczyć straty, a one sięgają już około 60 milionów dolarów, ponieważ okres otwierania teatrów jest wciąż przekładany. MET odwołała wszystkie spektakle do końca sezonu i rozpoczęła zbiórkę pieniędzy, a Gelb zrezygnował ze swojej pensji wynoszącej prawie półtora miliona dolarów. Opera nie płaci pensji orkiestrze i chórowi. Sytuacja jest dramatyczna jak w większości instytucji artystycznych.\nSłowo „gala” niezbyt pasuje do wydarzenia, którego byliśmy świadkami, ale organizatorzy sprytnie napisali „at-home”. Był to przecież koncert bez precedensu. Wielu melomanów wspomina galę na stulecie MET, która trwała 11 godzin. Tam były: złoto, brylanty, fraki i piękne suknie. Tu wielkie gwiazdy, podziwiane divy jak Diana Damrau, Elīna Garanča, Aleksandra Kurzak nie miały na sobie kolii, przepięknych kreacji, teatralnego makijażu i fantastycznych fryzur. Równocześnie mógł się zdziwić ktoś, chcący zajrzeć do wnętrza najsłynniejszych śpiewaków świata, ponieważ w zdecydowanej większości pokazano nam fragment pokoju z książkami w tle albo nawet kawałek kuchni. Artyści byli ubrani może trochę lepiej niż domowo, ale na pewno nie wieczorowo. I to właśnie spowodowało, że była to pierwsza w historii gala w pantoflach, a domowa atmosfera sprawiała, że poczuliśmy się częścią tej wielkiej operowej społeczności.\nOgromne wrażenie zrobiła cudowna para śpiewaków: Aleksandra Kurzak i Roberto Alagna. Rozbawili mnie do łez, wykonując brawurowo duet z opery komicznej „Napój miłosny” Donizettiego. Do akcji w ich domu w malutkiej miejscowości Le Raincy we Francji wystarczyły proste rekwizyty takie jak butelka, partytura trzymana do góry nogami czy drabina przy biblioteczce, na którą w pewnym momencie wszedł słynny tenor.\nPiotr Beczała powitał nas z ładnego pokoju z kominkiem w swoim górskim domu i zaśpiewał z właściwą sobie klasą arię „Recondita armonia” z I aktu „Toski” Pucciniego. Cavaradossi maluje w rzymskim kościele obraz jasnowłosej Marii Magdaleny, który nagle zmienia na wizerunek swojej ukochanej śpiewaczki Florii Toski.\nNastępnego dnia sławny tenor podzielił się fanami na Facebooku swoją radością z uczestniczenia w gali.\nDo you also feel more hope and sun in your hearts after yesterday's At-Home Gala? ☀ It was a very touching experience for us, artists, and for opera lovers around the world ❤ 🎶 And what a joy to meet my wonderful colleagues and exceptional artists from the met orchestra and met chorus online! I feel charged with positive energy 😊 For those of you, who would like to watch the gala again: https://metoperafree.brightcove.services/at-home-gala/index.html?videoId=6152087622001 Have a beautiful Sunday! 😘#metopera #MET #AtHomeGala #MetAtHomeGala #metlivestreamsCzy Wy także czujecie w sercach więcej nadziei i słońca po wczorajszej Gali At-Home? ☀ To było bardzo wzruszające przeżycie dla nas, artystów, i dla miłośników opery na całym świecie ❤ Cóż za radość móc spotkać się z moimi wspaniałymi koleżankami i kolegami, z wyjątkowymi artystami z orkiestry i chóru Metropolitan Opera online! Czuję się naładowany pozytywną energią 😊 Dla tych z Was, którzy chcieliby ponownie obejrzeć galę: https://metoperafree.brightcove.services/at-home-gala/index.html?videoId=6152087622001 Życzę Wam pięknej niedzieli! 😘\nOpublikowany przez Piotr Beczała Niedziela, 26 kwietnia 2020\nDla mnie ogromnie przejmujący był śpiew Isabel Leonard, mezzosopranistki z Nowego Jorku, laureatki dwóch nagród Grammy.\nWykonała bez podkładu „Somewhere” z „West Side Story” Leonarda Bernsteina. Kiedy śpiewała „Pewnego dnia przyjdzie czas dla nas, czas razem… Pewnego dnia gdzieś odnajdziemy nową drogę życia” – trudno było się nie wzruszyć. Sama artystka również nie kryła swoich emocji. Ten śpiew, nie zakłócany przez nagranie, czysty i wolny był najwspanialszym przesłaniem tego wieczoru. Czekamy z niecierpliwością na możliwość współodczuwania z artystami w teatrze. I gdzieś tam się spotkamy.\nWspomnienia z Gardzienic podczas pełni księżyca


Drewniana dekoracja Winking Face, Spring Copenhagen - Figury i rzeźby - Homebook\n65 zł deco skład\nMarka Spring Copenhagen stawia przede wszystkim na wysoką jakość, kunszt oraz produkty z historią. W swych projektach wykorzystuje naturalne materiały, które dodadzą świeżości każdemu wnętrzu. Dobrym przykładem może być seria drewnianych dekoracji ściennych w kształcie emotikonów , wyrażających różne emocje. Emotikonka Winking Face została wykonana ręcznie z drewna dębowego . Motyw samej buźki został natomiast wypalony w drewnie. Ze względu na ręczne wykonanie, dekoracje mogą różnić się od siebie, np. usłojeniem. Producent zaleca czyścić ją wilgotną szmatką oraz regularnie pielęgnować woskiem pszczelim.\nFigurka w kształcie ptaka z drewna dębowego Gazzda\nFigurka w kształcie ptaka z drewna orzechowego Gazzda


2015-11-18T19:00:00+01:00 eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg\nOstrołęka, 18 listopada 2015, 19:00\nOrganizatorami ostatkowej imprezy było Towarzystwo Przyjaciół Dzieci oraz szkole koło TPD. Wśród gości znaleźli się m.in. przewodniczący Rady Miasta Jerzy Grabowski, Hanna Grądzka prezes TPD w Ostrołęce, Grzegorz Żebrowski, dyrektor placówki oraz cała szkolna społeczność.\nW programie „Ostatkowego Zawrotu Głowy” znalazł się pokaz mody, szkolna wersja popularnego niegdyś telewizyjnego show „Randa w ciemno”, konkurs „Moja Pasja”. Nagrody laureatom konkursowych zmagań wręczali przewodniczący Grabowski i dyrektor Żebrowski.\nZapraszamy do obejrzenia obszernej fotorelacji z ostatkowej imprezy w ZSZ nr 2.\nWięcej o: Ostatkowy Zawrót Głowy, Zespół Szkół Zawodowych nr 2, Ostrołęka, pokaz mody, randka w ciemno, Towarzystwo Przyjaciół Dzieci


Citizen EW2506-81Y zegarek damski - Sklep ZEGAREK.NET\n13517 zegarków z dostawą w 24h\nCitizen EW2506-81Y Titanium\nRaty 0% 10 x 109.6 zł\nPowiadom mnie o Citizen EW2506-81Y\nZegarki Citizen charakteryzuje przede wszystkim innowacyjność. Jak na japońską markę przystało, firma ta kreuje standardy oraz wyznacza trendy w nowoczesnych konstrukcjach czasomierzy. Korzysta z wielu rozwiązań technologicznych, dzięki którym produkowane przez nią zegarki wyróżnia nie tylko oryginalny design, ale również wysoka funkcjonalność oraz niezawodność działania. Doskonałym przykładem nowoczesnej technologii zamkniętej w prostej, ale jednocześnie ponadczasowej formie, jest damski zegarek Citizen Super Titanium EW2506-81Y. Zarówno kopertę, jak i bransoletę tego czasomierza wykonano z tytanu, który jest bardzo lekkim materiałem i charakteryzuje się wysoką wytrzymałością. Istotną jego zaletą jest również to, że nie wywołuje żadnych reakcji alergicznych. W środku koperty znajduje się niezwykle precyzyjny mechanizm kwarcowy, który jest zasilany energią elektryczną wytwarzaną wewnątrz zegarka. Stanowi to doskonałą alternatywę dla standardowych baterii, które w zwykłych zegarkach trzeba co jakiś czas wymieniać. Zegarek damski Citizen EW2506-81Y nawet w całkowitej ciemności zachowuje dokładne wskazania aż do 240 dni. Na połyskującej, perłowej tarczy tego czasomierza osadzone zostały złoto-różowe wskazówki, a także indeksy, które bardzo dobrze komponują się z pozostałymi elementami tego modelu. Zegarek Citizen Super Titanium EW2506-81Y przypadnie do gustu każdej eleganckiej i poszukującej innowacyjnych, a co za tym idzie - funkcjonalnych rozwiązań kobiecie.\nOpinie o zegarku Citizen EW2506-81Y\nWieczność kocha dzieła czasu, a tym bardziej ludzie.\nIdealny zegarek dla nowoczesnej kobiety - stylowy i elegancki; funkcja eco-drive całkowicie eliminuje konieczność wymiany baterii (w moim męskim zegarku Citizen nie wymieniałem baterii przez prawie 18 lat). Ładna perłowa tarcza i błyszczące oznaczenia godzin podkreśla jego delikatny urok - wygląda jak biżuteria. Bransoletka i koperta tytanowe - to jedyny materiał który u mojej żony nie powoduje podrażnień. Nadaje się na prezent dla ukochanej osoby z dowolnej okazji.\n1 - 60 z 207 produktów


Teraz jest 20 mar 2019, 14:51\nNapisane: 06 kwi 2013, 11:52\nChcę poruszyć taki śliski temat aby poznać wasze zdanie,mianowicie jak wiadomo ,człowiek jest zdolny zrobić wiele rzeczy by zapchać kichę ,w tym właśnie zjeść upolowaną przez siebie zwierzynę ,ale jak też wiadomo żeby coś upolować trzeba wiedzieć jak się do tego zabrać i oczywiście nie wystarczy posiadać broń i wiedzieć jak zrobić sidła, jeszcze trzeba wiedzieć jak podejść zwierza jak wytropić, gdzie zadać śmiertelny cios tak by zwierze nie cierpiało zbyt długo, lub nie umknęło zranione,trzeba wiedzieć w jakim miejscu zastawić te sidła, po czym poznać czy dane zwierze występuje na danym obszarze itp. Zakładając że znajdujecie się właśnie w takiej sytuacji walki o przetrwanie i okazuje się że macie, czy zrobiliście sobie jakąś tam broń,pułapkę, ale i tak znacie tylko ostatni etap polowania, czyli jak nacisnąć spust, bo właściwie do tej pory ćwiczyliście tylko strzelanie lub jak zbudować daną broń czy pułapkę i teraz zachodzi pytanie, czy żeby poznać od podszewki zagadnienie survivalu ,musi zaistnieć w realu sytuacja w której musimy nauczyć się tej drogi od początku do końca jaką jest polowanie, a co za tym idzie wcześniej kłusować, czy powiedzieć sobie:Oj tam jak znajdę się w takiej sytuacji to jakoś to będzie, przecież umiem zrobić to i tamto, dam sobie radę,czy może wtedy nie będzie już czasu na naukę?. Bo do wstąpienia do PZŁ większość z chcących legalnie polować może zapomnieć z tych lub innych powodów, a zresztą koła łowieckie to nie walka o przetrwanie i nie mówmy o tym.Reasumując ,czy ktoś z was umiał by się postawić w przedstawionej sytuacji i szczerze powiedzieć że dla niego realne techniki przetrwania w tym właśnie proces polowania były wartościową lekcją czy też nie.Oczywiście nie namawiam tym postem do kłusowania, ani do tego aby teraz brać co kto ma pod rękom i ruszać do lasu na polowanie by tego dowieść.Przepraszam za pisownie i zapraszam do dyskusji.\nNapisane: 06 kwi 2013, 13:30\nRzeczywiście temat jest "delikatny". Polowanie na zwierzynę grubszą od ryby, żaby czy ślimaka to w naszych warunkach czysta teoria. Warto jednak przy każdej wyprawie, zwrócić uwagę, że nie jesteśmy w lesie czy w polu sami a zwierzyna od wiewiórki w górę może w sytuacji ekstremalnej stać się źródłem substancji odżywczych a nie tylko obiektem do fotografowania.\nMożna zimą wybrać się w teren, gdy jest śnieg i tropy zwierząt są bardziej widoczne. Jaro, pewnie pamiętasz wodopój, z którego na zlocie korzystał K-lif. Tropów na śniegu było tam tyle, jakby był to przystanek metra dla zwierzyny\nBędąc w terenie warto poznawać ścieżki zwierząt. Łatwiej się nimi poruszać, łatwiej znaleźć wodę, schronienie i teoretycznie w ostateczności zapolować.\nMoim zdaniem trzeba brać przykład z naturalnych drapieżników - czekać na zwierzynę przy wodopoju lub znając ścieżki znaleźć gniazdo, norę, dziuplę czy coś takiego.\nW naszych warunkach, zakładając, że nie jesteś ścigany i nie musisz się ukrywać, spotkasz człowieka najpóźniej w ciągu 1-2 dni, potrzebujesz pożywienia na maksymalnie ten czas więc możesz spokojnie nie jeść nic, zbierać pokarmy roślinne, białko bezkręgowe lub drobne kręgowce.\nJeśli zakładamy, np. jakąś zagładę, wojnę czy ewentualnie osobiście podpadniesz jakimś bandziorom dla których ty staniesz się zwierzyną - można polować\nNapisane: 06 kwi 2013, 14:17\nUżyłeś zwrotu " realne techniki przetrwania " więc ciekawi mnie czy Twoje pytanie ma coś wspólnego z tym co się przydarzyło firmie survivaltech czy Twoje pytanie nie ma z tym związku?\nNapisane: 06 kwi 2013, 15:06\nNo dobra,wiem że spora większość użytkowników forum nie znajdzie się poza granicami naszego kraju tak szybko jak by tego chciała i nie znajdzie się w takich ostępach leśnych których by nie szło przejść w ciągu kilkunastu godzin, ale może nie zawężajmy tematu do naszych krajowych zagajników to będzie ciekawiej,bo być może jedna osoba na sto znajdzie się właśnie w takim położeniu i nie wiadomo komu los to zgotuje,wszyscy lubimy podróżować i jak to powiedział Forest Gump "życie jest jak wielkie pudełko czekoladek i nie wiadomo na co się trafi" . .Oczywiście jeszcze raz powtarzam że chodzi mi o sytuacje walki o przetrwanie ,zakładając że mogło by do niej dojść i wy macie tego świadomość.Mowgli widzę że ty teoretycznie mógł byś.Rozumiem... a nie teoretycznie był byś w stanie spróbować takiej próby polowania zanim by musiało dojść do niej w ostatecznej konfrontacji z naturą ? ,bardziej chodzi mi o odpowiedz w stylu dlaczego tak albo dlaczego nie.\nNapisane: 06 kwi 2013, 15:23\nNie nie ,nie chodziło mi o nich ,użyłem tego zwrotu bo sądzę że umiejętność polowania jest nie odzowną i jak najbardziej realną i jedną z wielu technik pozwalającą człowiekowi przeżyć w sytuacji o jakiej mowa.A tak na marginesie co im się przydarzyło ?.\nNapisane: 06 kwi 2013, 17:00\nZnam dużo teorii, ale praktyki mam bardzo mało. Umiem zrobić sidła, zastawić niektóre pułapki... umiałbym także wypatroszyć i poćwiartować dzika Kiedyś u dziadka świniaka rżnęli to asystowałem przy takim czymś ze 3-4 razy.. Tak więc chyba z tym problemu by nie było... Jednak nigdy nie próbowałem nic oprócz ryb łapać... no raz mi się zdarzyło łapać z wujkiem szczygły...\nNie wiem czy bym sobie poradził... I tak jak wyżej napisałeś, że jeżeli mi zdarzy się taka sytuacja, to dopiero będę nad tym myślał.\nNapisane: 06 kwi 2013, 20:48\nA tak na marginesie co im się przydarzyło ?\nDokładnie nie wiem, ale na ich tablicy jest taki wpis:\nJak wspaniale, że się szanowna firma wypowiedziała pod króliczym artykułem na gazeta.pl, w końcu wiem na czyich szkoleniach dochodzi do znęcania się nad zwierzętami. Do tej pory nie wiedziałam, że to właśnie przeciwko wam policja wszczęła dochodzenie juz jakis czas temu i macie sprawę karną za zabicie podczas waszych szkoleń królików ze szczególnym okrucieństwem, czym dumnie chwaliliście się zdjęciami na FB. Tylko pogratulować wspaniałego przedsięwzięcia.\nA co do Twojego pytania, jeżeli ktoś przebywa lub planuje przebywać w takich rejonach w których będzie zdany tylko na siebie (typu Gorgany, Islandia, głęboka Norwegia etc.) to siłą rzeczy musi umieć posługiwać się takimi metodami i je trenować. Jeżeli natomiast ktoś mówi, że idzie na dwa dni w Beskid Śląski i musi trenować stawianie wnyk bo nie wiadomo co go spotka to już mocne nieporozumienie.\nNapisane: 06 kwi 2013, 21:23\nNie no jasne ,dla tego napisałem aby nie zawężać naszego toku dyskusji do naszych granic i widzę że rozumiesz temat,dziękuję za odpowiedzi , a jak zdania innych użytkowników ? .A co do survival tech to ładnie z nimi pojechali ,jeżeli to prawda .\nNapisane: 07 kwi 2013, 08:31\nMowgli widzę że ty teoretycznie mógł byś.Rozumiem... a nie teoretycznie był byś w stanie spróbować takiej próby polowania zanim by musiało dojść do niej w ostatecznej konfrontacji z naturą ? ,bardziej chodzi mi o odpowiedz w stylu dlaczego tak albo dlaczego nie.\nJeśli nie byłoby to konieczne to nie zdecydowałbym się na zabijanie "na próbę" ponieważ lubię zwierzęta, od zawsze mam psa\nOd tego są zwierzęta hodowlane. Można wziąć martwego kurczaka a nawet ostatnio królika z Biedronki i sobie upiec na ognisku, czy ugotować.\nJaro, a czy ty byś to zrobił?\nps. przypomniała mi się historia z Discovery faceta zaginionego nad Amazonką, który po kilkunastu dniach zdecydował się zabić i zjeść własnego psa. Wszystko poszło na marne bo ciało i psychika nie wytrzymała. Tylko się po nim rozchorował i w sumie nic nie zjadł...\nNapisane: 07 kwi 2013, 08:33\nLupus, po co łapaliście szczygły? Dla mięsa?


STEMPLE Budowlane - Materiał konstrukcyjny - Tartak - Transport Łebunia • OLX.pl\nDom i Ogród Łebunia\nMateriały budowlane Łebunia\nBramy i ogrodzenia Łebunia\nCena z ogłoszenia dotyczy stempla budowlanego 3-metrowego - 1szt. Standardowe szerokości w najcieńszym punkcie to od około 8cm wzwyż.\nTartak KLEBA to lider wśród producentów tarcicy na rynku krajowym. Historia firmy zaczyna się już w roku 1985 i trwa nieprzerwanie do dnia dzisiejszego. Nasze zaangażowanie oraz zaufanie jakim obdarzyli nas klienci pozwoliło na szybki rozwój oraz uzyskanie stabilnej pozycji rynkowej. Obsługujemy zarówno małych prywatnych klientów, po znaczące firmy deweloperskie, budowlane czy hurtownie.\nMateriał dostępny w naszej ofercie:\n- Stemple budowlane:\nśrednica około 10cm x 3mb\n- Drewno konstrukcyjne skandynawskie,\n- Boazerie zewnętrze i wewnętrzne,\n- Usługa impregnowania, suszenia oraz heblowania materiałów.\n1. Posiadamy własny transport HDS, dzięki czemu jesteśmy niezawodni.\n2. Najwyższej jakości materiał, z którego wykonane są nasze produkty.\n3. Możliwości pozwalające produkować materiał dostosowany do życzenia klienta.\nDOŁĄCZ DO NAJLEPSZYCH i ZACZNIJMY WSPÓŁPRACĘ JUŻ DZIŚ\nDodane\to 12:17, 2 kwietnia 2021\nID ogłoszenia: 656006469\nŁebunia, lęborski, Pomorskie\nPRODUCENT Tarcicy - Tartak - Konstrukcje - Transport\nKonstrukcje dachowe - WIĘŹBA - Belki - Impregnacja - Transport\nDodane o\t12:17, 2 kwietnia 2021\nŁebunia, lęborski, Pomorskie Pokaż na mapie


zadanie polega na wypelnieniu krzyzowki ;p\n1. Jest... - Zadane.pl\nZadanie polega na wypelnieniu krzyzowki ;p 1. Jest skladnikiem kazdej soli z wyjatkiem soli amonowej 2. Nzwa anionu kwasu solego. 3. Nazwa soli zawierającej resztę kwasowa S2- 4. Jon obdarzony ladunkiem dodatnim. 5. Nazwa elektrody ujemnej w procesie elektrolizy. 6. Sole kwasu bromowodorowego. 7. Rozpad soli na jony pod wpływem wody. 8. Produkt gazowy otrzymywany podczas elektrozily. 9. Jon ujemny. 10. No3-, S2- są to aniony ....... kwasowych. te kreski za 2 i 3 to anion a 3 to wartosciowosc 11. Nazwisko uczonego, który badał proces elektrolizy. Bede wdzieczny za odpowiedz ;]\n1.kation metalu (metal)\n1. Jest skladnikiem kazdej soli z wyjatkiem soli amonowej - metal\n2. Nzwa anionu kwasu solego. - chlorkowy\n3. Nazwa soli zawierającej resztę kwasowa S2 - siarczek\n4. Jon obdarzony ladunkiem dodatnim. -kation\n5. Nazwa elektrody ujemnej w procesie elektrolizy. - katoda\n6. Sole kwasu bromowodorowego. - bromki\n7. Rozpad soli na jony pod wpływem wody. - dysocjacja\n8. Produkt gazowy otrzymywany podczas elektrozily. - chlor, wodór, tlen\n9. Jon ujemny.- anion\n10. No3-, S2- są to aniony ....... kwasowych. -reszt\n11. Nazwisko uczonego, który badał proces elektrolizy. - faraday\n3 zależy ile masz literek\n11 na pewno masz to w podręczniku


soczewki kontaktowe BIOFINITY Toric 3 sztuki :: hosz.pl - najnowsze trendy w modzie okularowej ETNIA BARCELONA, DOLCE&GABBANA, VERSACE, PRADA, PERSOL, MASSADA, PORSCHE DESIGN i in.\nsoczewki kontaktowe BIOFINITY Toric 3 sztuki\nMoc soczewki: Wybierz wartość-0,50-0,75-1,00-1,25-1,50-1,75-2,00-2,25-2,50-2,75-3,00-3,25-3,50-3,75-4,00-4,25-4,50-4,75-5,00-5,25-5,50-5,75-6,00-6,50-7,00-7,50-8,00-8,50-9,00+1,00+1,25+1,50+1,75+2,00+2,25+2,50+2,75+3,00+3,25+3,50+3,75+4,00+4,25+4,50+4,75+5,00+5,25+5,50+5,75+6,00-9,50-10,000,00 (plano)+6,50+7,00+7,50+8,00\nRewolucyjny materiał silikonowo-hydrożelowy opatentowany przez firmę Cooper Vision - AQUAFORM posłużył do skonstruowania soczewek kontaktowych Biofinity Toric. Użyty monomer silikonu doskonale przepuszcza tlen. Z kolei hydrofilne i silikonowe komponenty pozwoliły na uzyskanie doskonale nawilżonego materiału równomiernie utrzymującego wodę w całej soczewce.\nCechą szczególną soczewek Biofinity Toric jest złamanie reguły odwrotnej proporcjonalności uwodnienia do przepuszczalności tlenowej. Dotychczas zwiększenie uwodnienia z reguły powodowało zmniejszenie przepuszczalności tlenu. W przypadku soczewek Biofinity Toric większe uwodnienie nie pogorszyło wskaźnika przepuszczalności tlenu.\nmateriał: confilcon A\nśrednica DIA : 14.5\nDk/t (współcz. przepuszczalności tlenu): 116


Wody opadowe przyszłością miast - Magiczny Kraków\nOd 2014 r. Kraków realizuje program małej retencji kierowany do mieszkańców. W tym roku poza systemami gromadzenia wody mieszkańcy mogą również rozliczać systemy wykorzystania wody na własne potrzeby. – Mamy klęskę urodzaju. Zainteresowanie programem jest bardzo duże, złożone wnioski przewyższają kwoty przeznaczone na ten cel – mówiła Ewa Olszowska-Dej, zastępca dyrektora Wydziału Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta Krakowa.\nProfesor Mariusz Czop z Akademii Górniczo-Hutniczej zwracał uwagę, że program małej retencji prowadzony przez miasto pełni ważną funkcję edukacyjną, jednak nie jest odpowiedzią na problem z odwodnieniem w mieście. - Pojedynczy mieszkaniec nie jest w stanie zgromadzić tyle wody, ile wprowadzenie rozwiązań systemowych w skali całego miasta. Konieczne jest systemowe monitorowanie odwodnień budowlanych oraz wprowadzenie opłat za odprowadzanie wód do kanalizacji. Jako przykład podał Wrocław, który pobiera na podstawie uchwały tamtejszej rady miejskiej między 4 a 5 zł za 1 m3 wody opadowej wprowadzonej do kanalizacji.\nPrezes Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Piotr Ziętara podkreślał, że wprowadzenie opłaty za używanie systemu kanalizacyjnego nie jest proste, taryfy takie wprowadziło zaledwie kilka miast w Polsce. Wyjaśniał także, że MPWiK podpisuje umowy z wykonawcami budów na odprowadzenie ścieków do kanalizacji. W 2019 roku 18 tys. 952 m3 wód z terenów inwestycyjnych zostało odprowadzonych do kanalizacji, natomiast w 2020 już zakontraktowano 17 tys. 472 m3. Co ciekawe, część ulic w Krakowie myta jest zdezynfekowanymi i oczyszczonymi wodami z kanalizacji, a nie wodą pitną.\nOdwodnienia budowlane jak na rondzie Mogilskim\nProfesor Czop zwracał uwagę, że na rondzie Mogilskim zastosowano odwodnienia, przez które przepompowywane jest nawet do miliona m3 wód opadowych i podziemnych rocznie. Wody te trafiają do kanalizacji. Adam Cebula z Klimat-Energia-Gospodarka Wodna (KEGW) zauważył jednak, że by wykorzystać te zasoby np. do czyszczenia miasta, konieczne są dodatkowe inwestycje.\nZastępcze nasadzenia przez Wody Polskie\nPrzedstawiciel Wód Polskich zaprezentował radnym projekty związane z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym realizowane na terenie Krakowa. Radosław Radoń, zastępca dyrektora RZGW mówił m.in. o rozbudowie i dokończeniu przebudowy wałów przeciwpowodziowych na Wiśle, zwiększeniu zabezpieczenia powodziowego w dolinie rzeki Serafy, rozbudowie odcinka prawego wału poniżej stopnia Dąbie wraz z budową wrót przeciwpowodziowych w rejonie stoczni remontowej oraz budowie wrót przeciwpowodziowych w ciągu lewego wału przeciwpowodziowego w rejonie ujęć wody dla Huty im. Sendzimira w Krakowie. Radny Łukasz Wantuch dopytywał, czy pod wpływem presji aktywistów Wody Polskie nie wycofają się z wycinki drzew na wałach przeciwpowodziowych, co mogłoby w przyszłości wpłynąć na bezpieczeństwo powodziowe miasta. Radosław Radoń zapewnił, że na pierwszym miejscu stawiane jest bezpieczeństwo. - Po konsultacji z Uniwersytetem Rolniczym drzewa, które mogą stanowić niebezpieczeństwo zostaną usunięte, natomiast egzemplarze cenne przyrodniczo i niezagrażające bezpieczeństwu zostaną zachowane. W zamian planowane są zastępcze nasadzenia drzew – wyjaśniał Radoń.\nTAGI: rada miasta, komisje RMK, gospodarka wodna, powódź, woda


Informacja z postępowania - naboru na stanowisko Głównej Księgowej Polsko - Niemieckiego Centrum Kultury i Sportu w Człopie. - BIP Miasto i Gmina Człopa\nInformacja z postępowania - naboru na stanowisko Głównej Księgowej Polsko - Niemieckiego Centrum Kultury i Sportu w Człopie.\nCzłopa, dnia 2011-09-27\nz postępowania – naboru na stanowisko Głównej Księgowej Polsko – Niemieckiego Centrum Kultury i Sportu w Człopie.\nPolsko – Niemieckie Centrum Kultury i Sportu w Człopie\nGłówna Księgowa Polsko – Niemieckiego Centrum Kultury i Sportu w Człopie.\nAgnieszka Witczak zamieszkała w Rogoźnicy\nKandydaci na stanowisko Głównej Księgowej Polsko – Niemieckiego Centrum Kultury i Sportu w Człopie poddani zostali weryfikacji formalnej i merytorycznej. Spośród dwóch złożonych ofert, dwie spełniły wymagania postawione w ogłoszeniu o naborze. Podstawą wyboru kandydata było spełnienie wymagań formalnych, wykształcenie, a także posiadane doświadczenie i wiedza niezbędna do wykonywani pracy na stanowisku będącym przedmiotem naboru. Wiedza merytoryczna kandydatów została sprawdzona przy pomocy zadań testowych, a wyniki egzaminu pisemnego stanowiły kryterium podstawowe wyboru kandydata. Pani Agnieszka Witczak uzyskała największą ilość punktów z części merytorycznej postępowania. Wobec powyższego Pani Agnieszka Witczak zatrudniona zostanie na stanowisku będącym przedmiotem naboru.\nDodanie dokumentu: Jerzy Bekker 27-09-2011 14:15\nOsoba, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji: Jerzy Bekker 27-09-2011\nOstatnia aktualizacja: - 27-09-2011 14:15


"Nieśmiertelność zabije nas wszystkich" - recenzja - Gavran\n“Nieśmiertelność zabije nas wszystkich” – recenzja\n26 marca 2012 28 marca 2012 - by WereWolf - Leave a Comment\n“Nieśmiertelność zabije nas wszystkich” to powieściowy debiut Drewa Magary’ego. Autor powieści to znany Gloger sportowy oraz dziennikarz. Współpracował m.in. z takimi czasopismami jak Maxim, New York Magazine, Rolling Stone czy stacjami telewizyjnymi – Comedy Central oraz ESPN.\nGłównym bohaterem książki jest John Farrell, 29-letni prawnik specjalizujący się początkowo w dziedzinie nieruchomości, a z czasem zajmujący się rozwodami. Poznajemy go w 2019 roku, w chwili, gdy decyduje się przyjąć “lekarstwo na śmierć” – wynaleziony przypadkowo kilka lat wcześniej specyfik, który zatrzymuje proces starzenia. Kiedy John decyduje się przyjąć lek, jest on jeszcze objęty prohibicją. Ale niedługo ma się to zmienić i każdy, dysponujący oczywiście odpowiednią sumą pieniędzy, będzie mógł stać się nieśmiertelny.\nCzyż to nie brzmi świetnie?\nNiestety, cała sprawa nie jest tak kolorowa, na jaką mogłaby wyglądać. Bowiem wciąż można umrzeć na raka, zostać rozjechanym przez samochód czy stać się ofiarą zamachu terrorystycznego.\nPoza tym trzeba pamiętać o tym, iż nigdy nie przejdzie się na emeryturę, a jeśli jesteś kobietą – cóż, “trudne dni” zostaną z tobą na wieczność.\nNarratorem powieści jest wspomniany John Farrell. Historię poznajemy poprzez prowadzone przez niego zapiski w formie sieciowego pamiętnika. Przemyślenia i opisy życia głównego bohatera urozmaicone są od czasu do czasu o zapisy artykułów czy audycji radiowo-telewizyjnych, mających na celu urealnienie przedstawionych wydarzeń.\nKsiążka podzielona jest na cztery części. Każda z nich prezentuje kolejne etapy radzenia sobie Farrella, ludzkości i świata z nieśmiertelnością oraz jej skutkami.\nDrew Magary przedstawia Czytelnikom wykreowany przez siebie świat w sposób bardzo realistyczny, a jednocześnie używa do tego prostego, przystępnego języka. Czytając “Nieśmiertelność zabije nas wszystkich” nie ma się odczucia, iż zaprezentowane przez autora fakty nie mogłyby dziać się naprawdę.\nRównież bohaterowie książki są przedstawieni w wiarygodny sposób. Przyjęcie lekarstwa nie czyni z ludzi herosów. Są zwykłymi istotami z krwi i kości, próbującymi w lepszy bądź gorszy sposób odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Nadal mają swoje radości, smutki i lęki. A tych ostatnich wraz z biegiem lat przybywa coraz więcej.\nW trakcie lektury wyraźnie można dostrzec zmiany zachodzące w głównym bohaterze. Po początkowej beztrosce z czasem zaczyna rozumieć, jakie konsekwencje niesie ze sobą nieśmiertelność.\nAle John to nie jedyną osobą, która ulega zmianom na skutek przejścia kuracji. Przemianom ulega całe społeczeństwo i niekoniecznie są to zmiany na lepsze. Odkąd życie przestało podążać swą znaną od wieków drogą, wiele wcześniej respektowanych zasad straciło na ważności, a by dostosować się do nowych warunków ludzie zaczynają łamać wszelkie przyjęte normy społeczne.\n“Nieśmiertelność zabije nas wszystkich” to przerażająca wizja przyszłości. I tak samo mocno jak przerażająca, wydaje się być prawdopodobna. Malejące zasoby naturalne planety – jak choćby woda czy benzyna, brak powierzchni do życia dla tak wielkiej ilości osób to przecież całkiem realny scenariusz w przypadku gdyby lek gwarantujący nieśmiertelność naprawdę powstał.\nDrew Magary zmusza Czytelnika do zweryfikowania poglądów na temat nieśmiertelności. Czy rzeczywiście byłoby to zbawienie i dobra zabawa, czy może jednak w końcu zabiłaby ona nas wszystkich?\nW moim odczuciu jest to lektura ciekawa i bez obaw mogę polecić ją innym.\nZa egzemplarz do recenzji dziękujemy wydawnictwu Prószyński i S-ka.\nTaggedDrew MagaryNieśmiertelność zabije nas wszystkich\nNowy fragment “Nieśmiertelność zabije nas wszystkich”\n19 lutego 2012 29 marca 2012\nNieśmiertelność zabije nas wszystkich – fragment\n6 lutego 2012 12 lutego 2012\nPrevious Article Nieśmiertelny – recenzja\nNext Article Kościotrzep – recenzja