MEDIA RELATIONS PROMOCJA NAUKI I INSTYTUCJI BADAWCZYCH W MEDIACH W POLSCE I EUROPIE - PDF\nMEDIA RELATIONS PROMOCJA NAUKI I INSTYTUCJI BADAWCZYCH W MEDIACH W POLSCE I EUROPIE\nDownload "MEDIA RELATIONS PROMOCJA NAUKI I INSTYTUCJI BADAWCZYCH W MEDIACH W POLSCE I EUROPIE"\nZbigniew Juliusz Niewiadomski\n1 MEDIA RELATIONS PROMOCJA NAUKI I INSTYTUCJI BADAWCZYCH W MEDIACH W POLSCE I EUROPIE dr Joanna Pruchnicka Małopolska Wyższa Szkoła Zawodowa im. J. Dietla w Krakowie Media to jeden z kluczowych pośredników rozpowszechniania informacji i jedno z najbardziej efektywnych narzędzi promocji. Zapewniają one dotarcie z przekazem zarówno do szerokiego kręgu odbiorców, jak i do odbiorcy sprofilowanego, adekwatnego do tematyki, treści, charakteru nadawanego komunikatu. Istotą informacji docierającej do adresatów za sprawą mediów jest przypisywana jej wiarygodność, zaufanie i obiektywność, a tym samym siła oddziaływania. Stąd tak dużą wagę w public relations przywiązuje się do budowania relacji z mediami. Biorąc pod uwagę fakt, iż to właśnie media wpływają w dużym stopniu na kształtowanie świadomości swoich odbiorców, ich poglądów oraz wiedzy, zasadne, a nawet konieczne jest dążenie instytucji naukowych i naukowców do ścisłej współpracy z dziennikarzami i środkami masowego przekazu. Jak pisze Wojciech Jabłoński media są świadkiem koniecznym. Jeśli o pewnych faktach świat ma się dowiedzieć, muszą być przy nich media. Jeśli prasa o czymś mówi, to znaczy że to ważne, że to istnieje 1. Przy czym nie chodzi tu o samą tylko obecność informacji w mediach, ale przede wszystkim o jej efekt uzyskanie zrozumienia, przekonanie, edukowanie odbiorców, budowanie wizerunku nauki, instytucji naukowej, naukowców. Środki masowego przekazu są zatem nie tylko pośrednikiem pomiędzy naukowcami i instytucjami naukowymi a społeczeństwem, nie tylko świadkiem wydarzeń ze świata nauki, ale również partnerem w procesie realizacji misji, jaką obie strony mają do spełnienia: pokazanie wartości i znaczenia nauki w rozwoju ludzkości. W promocji nauki i instytucji naukowo-badawczych media pełnią szereg istotnych funkcji. Podstawowa funkcja to informacyjna, skupiająca się na przekazywaniu wiadomości o prowadzonych pracach naukowych, ich wynikach, osiągnięciach naukowców i zespołów naukowych, działalności instytucji naukowej. W ślad za informowaniem idzie interpretacja określonych sytuacji w oparciu o dotychczasową wiedzę i dokonania naukowe. Te dwie funkcje zespalają się w funkcję perswazyjną, skierowaną na wzbudzenie zaufania, wiarygodności i przekonania odbiorcy do prezentowanej kwestii, zachęcenia do zainteresowania się określoną informacją zawartą w przekazie i zaakceptowania, częściowo lub w całości, jej interpretacji. Funkcja perswazyjna odnosi się również do niezwykle istotnej roli mediów w promocji nauki i instytucji naukowych, jaką jest funkcja edukacyjna. W literaturze przedmiotu w odniesieniu do edukacyjnej roli mediów rozróżniane jest działanie mające na celu popularyzację wiedzy oraz upowszechnianie wyników badań. Prof. Andrzej Paczkowski rozróżniając te dwa terminy, popularyzację wiedzy określił jako 1 W. Jabłoński, Kreowanie informacji. Media relations, Warszawa 2007, s\n2 prezentację dyscypliny naukowej w mediach specjalistycznych, adresowanych do znawców i odbiorców nią zainteresowanych, choć niekoniecznie specjalistów, naukowców, badaczy. Upowszechnianie z kolei wiąże się z przedstawianiem wydarzeń, osiągnięć ze świata nauki w mediach ogólnoinformacyjnych, takich jak dzienniki czy magazyny np. o tematyce społeczno-politycznej. 2 Oba te procesy mają na celu podniesienie poziomu wiedzy, świadomości, wykształcenia odbiorców. Popularyzacja i upowszechnianie wiedzy to kluczowe cele procesu medializacji nauki. Media pełnią niezmiernie ważną funkcję w strategii public relations w odniesieniu do komunikacji kryzysowej. Informacje o charakterze naukowym stanowią często tło dla wyjaśnienia odbiorcom zaistniałej sytuacji, jej warunków, potwierdzenia prawidłowości bądź nieprawidłowości działań. Podobnie rzecz się ma z komunikacją ryzyka. Wyjaśnienia przekazywane za pomocą mediów, potwierdzone argumentami o charakterze naukowym mogą w sposób najbardziej przekonujący oddziaływać na odbiorców w procesie uświadamiania ich o wszelkich aspektach stanu zagrożenia, w jakim się znajdują bądź jaki odczuwają, często wyłącznie intuicyjnie. Dzięki nowoczesnym technologiom kształtującym nową jakość komunikowania, media stały się platformą dla budowania wzajemnych, bardziej dynamicznych kontaktów nauki z odbiorcami. To stawia również nowe wyzwania przed public relations i media relations nauki, ze względu na fakt, że odbiorca informacji przestał być odbiorcą biernym, stając się coraz bardziej uczestnikiem dyskusji, wyrazicielem opinii, krytykiem. Istotną funkcją mediów jest kreowanie wizerunku instytucji naukowo-badawczych oraz samych naukowców. Przywoływanie w materiałach dziennikarskich choćby samej nazwy jednostki naukowej czy nazwiska badacza tworzy w świadomości odbiorców określone wrażenie - pozytywne lub negatywne, pozwala budować ich reputację i pozycję eksperta w danej dziedzinie czy dyscyplinie. Cele medializacji nauki Problematyka medializacji nauki i działań instytucji naukowo-badawczych obecna jest od wielu lat zarówno w dyskusjach naukowych, jak i praktycznych, angażujących obie zainteresowane strony naukowców i dziennikarzy. Przeważa przekonanie, że proces ten jest konieczny, szczególnie w świecie XXI wieku, w którym informacja i wiedza stanowi kluczowy czynnik kształtujący współczesne społeczeństwo. Dzięki wiedzy i znajomości współczesnych osiągnięć naukowych możliwe jest decydowanie o kierunkach rozwoju własnego i społeczeństwa. Tylko ludzie świadomi mogą świadomie wybierać drogi rozwoju społeczeństwa poprzez wspieranie rozwiązań sprzyjających rozwojowi ludzkości 3 twierdzi prof. Marek Kuś. Popularyzacja i upowszechnianie wiedzy to proces, niezbędny dla kształtowania obrazu współczesnego świata, zmian w nim zachodzących. Informacje na temat osiągnięć naukowych przyczyniają się do podkreślenia faktu, że rozwój cywilizacyjny, postęp technologiczny to zasługa rozwoju nauki i wyników prac naukowych oraz instytucji naukowo-badawczych i naukowców. 2 A. Paczkowski, Nauka w mediach. Nieco luźnych uwag, [w:] Medializacja nauki, Warszawa 2004, s M. Kuś, Niebezpieczeństwa medializacji, op. cit., s\n3 Zatem nauka i instytucje naukowe nie mogą być nieobecne w mediach. Inny aspekt, przemawiający na korzyść medializacji nauki, ma charakter społeczno-ekonomiczny. Wielu badaczy podkreśla fakt konieczności prezentowania informacji o osiągnięciach instytucji i ludzi związanych z nauką, by potwierdzić zasadność wydatkowania pieniędzy publicznych. Pozyskanie przychylności społeczeństwa może jednocześnie stanowić argument przemawiający na rzecz zwiększenia nakładów finansowych na naukę. 4 Popularyzacja nauki poprzez media ma istotne znaczenie również dla samych naukowców. Tryb prezentacji informacji za pomocą środków masowego przekazu jest znacznie bardziej dynamiczny niż proces rozpowszechniania wyników badań poprzez publikacje naukowe czy konferencje. Zatem media powszechne mogą być w pewnym stopniu przede wszystkim w obszarze informacyjnym - uzupełnieniem mediów specjalistycznych, głównie prasowych. Umożliwiają one nie tylko orientację w działaniach podejmowanych przez środowiska naukowe, ale także podejmowanie dyskusji, a tym samym spojrzenia na określony temat szerzej i z różnych perspektyw. Media jako forum wymiany doświadczeń, opinii naukowców są dla odbiorców dodatkową okazją do zdobywania i poszerzania wiedzy. Z punktu widzenia instytucji naukowo-badawczej traktowanej obecnie jako jednostki aktywnie działającej na rynku gospodarczym, rozpowszechnianie informacji o swoich działaniach i osiągnięciach poprzez media to ważny element strategii marketingowej. Komunikat dotyczący projektów czy innych przedsięwzięć naukowych i ich rezultatów pośrednio oddziałuje na komercjalizację wyników prowadzonych prac, ewentualnie ich rozszerzenie i rozwój oraz pozyskanie klientów np. przedsiębiorstw przemysłowych. Na medializację nauki można spojrzeć także z perspektywy kształtowania zainteresowań odbiorców. Z jednej strony może to być rozwijanie czysto amatorskich ambicji do poznawania określonej dyscypliny lub dziedziny naukowej. Z drugiej strony, informacje w mediach to dla wielu odbiorców pierwszy kontakt z określoną problematyką naukową, szczególnie w odniesieniu do młodych odbiorców. Zatem media i prezentowane w nich doniesienia mogą stać się źródłem inspiracji i aspiracji do profesjonalnego zajęcia się określoną dziedziną i podejmowania pracy naukowej, budowania przyszłych środowisk naukowych. 5 I wreszcie, medializacja i promocja nauki poprzez media to nie tylko budowanie wizerunku instytucji naukowo-badawczej, ale również budowanie prestiżu narodowego. Znajomość i docenianie wartości działań podejmowanych przez naukowców i jednostki zajmujące się nauką to element przyczyniający się do wzrostu tożsamości i poczucia dumy z faktu bycia członkiem społeczności zdolnej do wybitnych osiągnięć. Nauka i jej promocja to także bardzo ważny czynnik kreowania wizerunku kraju na zewnątrz. Promocja polskiej nauki oraz kultury uznana została przez polskich studentów za najistotniejszą kwestię, na której powinien skupić się Rząd przewodnicząc Radzie Unii Europejskiej. Z badań przeprowadzonych przez prof. Krystynę Skarżyńską i Kamila Henne z Katedry Psychologii Społecznej Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej wynika, że ten cel określony został jako bardziej priorytetowy niż uporządkowanie finansów UE, wypracowanie wspólnej europejskiej polityki międzynarodowej czy wypracowanie strategii 4 W. Niedzicki, Szansa czy zagrożenie, [w:] Medializacja nauki, op. cit., s Promocja w nauce. Poradnik dobrych praktyk, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Warszawa 2007, s\n4 stabilizacji dla świata. 6 Z drugiej strony naukowcy wskazują jednak na zagrożenia, jakie niesie ze sobą medializacja nauki. Magdalena Bajer pyta wręcz, czy media deprawują naukę, wskazując na charakterystyczne dla mediów i nieuniknione fałszowanie obrazu świata. Podyktowane jest ono koniecznością selekcjonowania lawinowo informacji napływających w coraz większych ilościach. 7 Tempo działania mediów i emisji wiadomości zmusza do wyboru informacji mniej lub bardziej istotnych, podyktowanego stopniem znajomości tematu reprezentowanej przez nadawcę komunikatu (np. redakcję, redaktora, dziennikarza), określania priorytetów, na które ani naukowcy, ani odbiorcy nie mają wpływu. Znacznie większym zagrożeniem z punktu widzenia naukowców jest, zdaniem M. Bajer, publicystyka naukowa. Komentarze, oceny dokonywane przez dziennikarzy, często subiektywne, a niekoniecznie poparte fachową wiedzą, są najbardziej opiniotwórcze i wpływające na poglądy odbiorców, przyczyniając się tym samym do zafałszowania faktycznego stanu rzeczy. Czynnikiem, który może zachwiać obiektywność i istotę informacji dotyczącej wydarzeń i osiągnięć naukowych jest również różny stopień medialności osób i instytucji. Niebezpieczeństwem sytuacji, w której niektórzy naukowcy i instytucje naukowe mają lepszy kontakt z mediami i potrafią się w tych mediach zaprezentować, a więc skutecznie w nich zaistnieć, jest duże prawdopodobieństwo pomijania informacji o ważnych osiągnięciach naukowych na rzecz tych, których znaczenie jest w umiejętny sposób podnoszone i kreowane. W przypadku nauki odpowiednie kreowanie informacji dotyczących wszelkich przedsięwzięć związanych z nauką nie jest proste, a tworzenie media relations napotyka wiele przeszkód. Przeszkodą dla budowania relacji pomiędzy nauką a mediami są m.in.: słaba komunikacja nauki z mediami, brak zrozumienia i wspólnego języka komunikacji, z czego często wynika brak zainteresowania mediów sprawami nauki. Na relacje na poziomie nauka-media istotny wpływ mają różnice w postrzeganiu głównie wyników prac naukowych przez samych naukowców i przez dziennikarzy. Prezentowane przez naukowców osiągnięcia często przez pryzmat ostrożnych stwierdzeń, wyrażanie niejednoznacznych opinii ze wskazywaniem na konieczność długoterminowych konsultacji, procedur sprawdzających, potwierdzających i zatwierdzających wyniki ich prac stają się mało atrakcyjne dla mediów oczekujących informacji o rewolucyjnych zmianach, nawet kontrowersyjnych, niezwykłych odkryciach, rezultatach niepodlegających dyskusjom. 8 Badania dr. Sławomira Gawrońskiego potwierdziły, że atrakcyjność informacji (każdej informacji) to jeden z głównych kryteriów jej oceny przez dziennikarzy, którzy ponadto oczekują, że fakty poparte zostaną w miarę możliwości danymi liczbowymi, a sama wiadomość będzie krótka i konkretna, kompletna i poprawna merytorycznie. Istotne jest również, by komunikat nie miał charakteru przesadnie reklamowego, nie był niepotrzebnie obszerny, nie był napisany zbyt specjalistycznym, skomplikowanym 6 Studenci o priorytetach prezydencji: najważniejsza promocja nauki i kultury, źródło: PAP, 7 lipca M. Bajer, Czy media deprawują naukę, [w:] Nauka, nr 3/ M. Kuś, Niebezpieczeństwa medializacji i popularyzacji nauki, [w:] Medializacja nauki, Warszawa 2004, s\n5 hermetycznym językiem. 9 Te kryteria obowiązują również wobec informacji dotyczącej problematyki naukowej bądź instytucji naukowo-badawczej, która niestety nadal często tych warunków nie spełnia, o czym będzie mowa w dalszej części artykułu. Należy przy tym zwrócić uwagę, że o atrakcyjności informacji decyduje oczywiście jej temat, niemniej odpowiednie jego ujęcie, odpowiednia konstrukcja komunikatu. Znajomość reguł komunikacyjnych może wpłynąć na wzrost zainteresowania wiadomością, zwrócenie uwagi, przekładając się na przekazanie wiedzy i podniesienie świadomości odbiorców. A jedną z głównych przesłanek budowania porozumienia i zrozumiałej komunikacji pomiędzy nauką a mediami jest właśnie odbiorca informacji. Jeśli [naukowcy] zamierzają odnieść sukces w dotarciu do szerszej publiczności, najpierw muszą zrozumieć swoich odbiorców i system mediów, które przetłumaczą i przekażą ich wiadomość 10 mówi Matthew Nisbet, profesor komunikacji Uniwersytetu Amerykańskiego. Promocja nauki w mediach badanie wśród dziennikarzy Badanie przeprowadzone zostało w październiku 2011 roku. Na pytania zawarte w ankiecie odpowiedziało 55 dziennikarzy, radiowych, telewizyjnych, ale przede wszystkim prasowych, piszących zarówno do dzienników lokalnych i ogólnopolskich, jak i magazynów tematycznych oraz serwisów internetowych tych periodyków. Celem badania było określenie, jak dziennikarze oceniają swoją współpracę z instytucjami naukowymi oraz jak oceniają promocję nauki w polskich mediach. Dla zobrazowania faktycznej pozycji nauki, szczególnie nauki polskiej w mediach, dodatkowo przeprowadzono analizę zawartości wybranych tygodników pod kątem publikacji o tematyce związanej z osiągnięciami i przedsięwzięciami naukowo-badawczymi, naukowcami i instytucjami naukowymi. Do tej analizy celowo wybrano prasę, która ze względu na swoje właściwości - tj. możliwości zamieszczania informacji o większej objętości i szczegółowości niż w innych środkach masowego przekazu, sposób percepcji publikacji prasowych pozwalający na bardziej wnikliwy i analityczny odbiór czytanej wiadomości, wiarygodność i ciągle duże zaufanie odbiorców do informacji prasowych - traktowana jest jako najbardziej skuteczna droga przekazu komunikatów dotyczących sfery nauki. Skoncentrowano się na przeglądzie tygodników społeczno-politycznych jako periodyków o charakterze opiniotwórczym. Badaniem objęto dwa tytuły, tj. Polityka i Newsweek Polska, wydania ukazujące się od stycznia do połowy października 2011 roku. Oba tygodniki w swojej strukturze posiadają dział zatytułowany Nauka, który publikowany jest stale, w każdym numerze, w przeciwieństwie na przykład do tygodnika Wprost, gdzie dział Nauka pojawił się w zaledwie kilkakrotnie w badanych okresie. Punktem wyjściowym badania było określenie, w jaki sposób dziennikarze rozumieją termin nauka. Zdecydowana większość, bo aż 86 proc. respondentów naukę kojarzy z naukami ścisłymi. Przy czym możliwości wyboru zawężone zostały do, wydaje się, najbardziej uproszczonego podziału na nauki ścisłe i humanistyczne, nieadekwatnego do obowiązującego zarządzenia Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, celowo nie wyodrębniając np. nauk prawnych, przyrodniczych, technicznych czy medycznych, które uczestnicy sami lokowali w sugerowanych kategoriach. 9 S. Gawroński, Współpraca z mediami. Teoria o oczekiwania dziennikarzy, [w:] Pracownicy i media w procesie komunikacji, red. D. Tworzydło, T. Soliński, Rzeszów 2007, s bigthink.com/ideas 169\n6 Kojarzenie przez dziennikarzy nauki z naukami ścisłymi przekłada się automatycznie na budowanie podobnych skojarzeń i percepcji tego terminu wśród odbiorców mediów. Występujące w wielu mediach, przede wszystkim drukowanych, działy zatytułowane Nauka nie tylko ułatwiają odbiorcom, ale wręcz narzucają zdefiniowanie i klasyfikację obszaru, którego dotyczy informacja. Częściej zatem, w działach Nauka promowane są osiągnięcia i wiedza z zakresu fizyki, bo ta wydaje się być bardziej prawdziwą nauką, niż np. politologii. Nawet jeśli naukowcy i informacje dotyczące takich dyscyplin, jak właśnie politologia, językoznawstwo są obecni w mediach, to najczęściej jako komentatorzy rzeczywistości społecznej aktualnych wydarzeń, niż promowania na przykład swoich badań i ich rezultatów. Zdaniem eksperta ds. mediów Chatham House, brytyjskiego instytutu spraw międzynarodowych, tematyka przewodnia działalności tej placówki przyciąga dziennikarzy przede wszystkim wydarzeniami/imprezami przez nią organizowanymi, a przede wszystkim nazwiskami swoich gości. To zainteresowanie przekłada się na 35 tys. doniesień medialnych rocznie na całym świecie (średnio 90 doniesień dziennie). 11 W dużej mierze pojmowanie nauki w kategoriach nauk ścisłych wywodzi się z anglosaskiego podziału na science i arts, stąd w niektórych mediach nauki ścisłe prezentowane są w działach zatytułowanych Nauka, a inne dyscypliny w odrębnych działach np. Historia, Kultura itp. 12 Spośród badanych pism społeczno-politycznych takie wyraźne rozdzielenie historii i nauki występuje w tygodniku Polityka. 11 Wywiad z dyrektorem ds. komunikacji Chatham House w Londynie. 12 A. Paczkowski, op. cit., s\n7 Potwierdzeniem, iż poprzez naukę rozumie się przede wszystkim nauki ścisłe, był wybór dyscyplin, które kojarzą się respondentom właśnie z nauką. Mogąc wskazać trzy dyscypliny, zdecydowana większość opowiedziała się za chemią (35 osób), matematyką (33 osoby) oraz fizyką (30 osób). Wielu badanych naukę kojarzy z biologią (23 osoby), znacznie mniej z medycyną (15 osób). Zaledwie 10 osób wskazało filozofię jako dyscyplinę kojarzącą się z nauką, podobnie jak socjologię. Zaskakująco niską pozycję zajęła historia, zaledwie trzy osoby dokonały takiego wyboru. Po trzy osoby wśród dyscyplin naukowych dostrzegły stosunki międzynarodowe oraz kulturę/kulturoznawstwo. Warto odnotować, iż powiązanie nauki z naukami ścisłymi bądź humanistycznymi nie ograniczyło w przypadku niektórych respondentów wyboru tylko do dyscyplin z nimi kojarzonych. Zatem zwolennicy nauk ścisłych wśród dyscyplin naukowych dostrzegali także socjologię (2 osoby), filozofię (3 osoby), stosunki międzynarodowe (2 osoby), a nauk humanistycznych: matematykę (2 osoby), biologię (osoby), medycynę (2 osoby). Dla porównania, na wykresie poniżej przedstawiono dyscypliny naukowe, które obejmowały publikacje w działach Nauka w badanych tygodnikach. Wyniki badania prasy zbieżne są, jak widać, z opiniami dziennikarzy. W obu pismach dominuje tematyka dotycząca nauk umownie określonych naukami ścisłymi, takich jak kosmonautyka, nowoczesne technologie, biologia. Zdecydowanie najwięcej publikacji odnosiło się do kwestii zdrowia oraz badań i osiągnięć w obszarze medycyny. Spośród nauk określonych w artykule naukami humanistycznymi, najwięcej miejsca poświęcono historii. Przy czym należy zwrócić uwagę, że wysoki wskaźnik liczby artykułów odnotowanych w Polityce wynika z faktu, iż jak wcześniej wspomniano - problematyka historyczna jest przedmiotem osobnego działu występującego stale w strukturze tygodnika. Jeśli chodzi o Newsweek, publikacje związane z historią publikowane są w dziale Nauka. Istotną kwestią świadczącą o zainteresowaniu mediów problematyką nauki jest częstotliwość, z jaką dziennikarze przygotowują materiały redakcyjne dotyczące osiągnięć, projektów naukowych, naukowców czy instytucji naukowych. 171\n8 Poniższy wykres prezentuje częstość kontaktów i współpracy z nauką deklarowaną przez respondentów. Prawie jedna czwarta respondentów deklarowała, iż tematami związanymi z nauką zajmuje się przynajmniej raz w tygodniu. Większość - 41 proc. - uznała, iż naukę w swoich materiałach dziennikarskich prezentują przynajmniej raz w miesiącu. Bliska tego wskaźnika jest grupa określająca swoją styczność z tematami naukowymi jako sporadyczną, ograniczającą się do kilku publikacji rocznie - 36 proc. Deklarowane przez respondentów obszary związane z nauką, których dotyczą publikacje dziennikarskie prezentuje poniższy wykres. Z odpowiedzi na pytanie zawarte w ankiecie o to, czego dotyczą prezentowane przez pytanych informacje wynika, że wśród dziennikarzy dominuje zainteresowanie nauką polską. Najwięcej, bo 43 osoby uznały, iż przygotowywane przez nich materiały prezentują wyniki badań prowadzonych przez rodzimych naukowców i instytucje naukowo-badawcze. Często przedstawiane są przez dziennikarzy także polskie instytucje naukowe oraz osiągnięcia polskich naukowców po 33 osoby wskazały obie te kategorie. Nieco mniejszym zainteresowaniem cieszą się polskie projekty naukowe, przez co respondenci rozumieją dzia- 172\n9 łania, które znajdują się w trakcie realizacji, a ich rezultaty jeszcze nie są znane 28 osób. Biorąc pod uwagę niezwykle wysoką częstotliwość prezentacji w polskich mediach wyników badań i osiągnięć naukowców zagranicznych, dość zaskakujący jest rezultat badań wśród polskich dziennikarzy. Piętnaście osób zadeklarowało, iż przygotowuje informacje na temat zagranicznych przedsięwzięć badawczych, 10 i mniej osób na temat osiągnięć naukowców zagranicznych, instytucji i projektów naukowych. Rozbieżność tę potwierdza analiza zawartości wspomnianych tygodników. Badania zawartości działów Nauka w 42 numerach Polityki i Newsweeka wykazały, iż ich tematyka w większości dotyczy zagranicznych osiągnięć, badań i projektów oraz prezentacji postaci naukowców. Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, że część publikacji poświęconych działaniom naukowym prowadzonym na świecie uzupełniana jest wypowiedziami lub opisem osiągnięć polskich naukowców. Można więc uznać, że pojawienie się nazwiska polskiego badacza oraz nazwy jednostki, którą reprezentuje, też jest formą promocji polskiej nauki. Poniższe wykresy przedstawiają procentowy udział publikacji promujących naukę polską i światową w obu badanych pismach. Polityka dość dużo uwagi poświęca nauce polskiej. Dodać należy, że w tym zestawieniu ograniczono się wyłączenie do przeglądu zawartości działu Nauka, nie prezentując podobnej statystyki dla wyodrębnionego w strukturze pisma działu Historia. Ponad 1/3 publikacji dotyczy badań prowadzonych w naszym kraju. Spośród 33 artykułów 5 miało charakter doniesień o wyjątkowych osiągnięciach polskich naukowców. Tematem przewodnim ponad połowy materiałów dziennikarskich była jednak nauka światowa, choć 20 proc. z nich zawierało akcenty polskie np. wspomniane wcześniej wypowiedzi i opinie przedstawicieli polskiego środowiska naukowego. W 10 proc. informacje w dziale Nauka miały charakter antypromocyjny, krytycznie oceniając prezentowany stan rzeczy, który dotyczył sytuacji w Polsce. W głównej mierze krytyka odnosiła się do kwestii edukacji oraz zdrowia. Zdecydowana większość publikacji dotyczących nauki odnosi się do nauki światowej. W aż 60 proc. koncentruje się na prezentacji osiągnięć, przedsięwzięć oraz postaci naukowców zagranicznych. Dodatkowe 20 proc. to doniesienia ze świata z komentarzem lub uzupełnieniem ze strony naukowców, co jak wcześniej wspomniano - można uznać przynajmniej w pewnym stopniu za promocję nauki polskiej. 173\n10 Dorobek rodzimych badaczy i placówek naukowych stanowi temat przewodni dla nieco ponad 1/5 publikacji. Wśród prezentacji dotyczących kwestii związanych z polską nauką nie brakuje również informacji o charakterze krytycznym 4 proc. dotyczących przede wszystkim problematyki zdrowia. Do najczęściej wymienianych źródeł informacji o nauce należą same instytucje naukowe, a właściwie funkcjonujące w nich biura prasowe bądź działy, osoby zajmujące się kontaktami z mediami 43 respondentów uznało, że ten kanał jest najbardziej skuteczny, jeśli chodzi o zdobywanie wiadomości. Wskazuje to na fakt, iż placówki naukowo-badawcze coraz większą rolę przywiązują do kwestii komunikacji, dostrzegając konieczność wsparcia swoich działań profesjonalną obsługą public relations. Jednym z narzędzi wdrażanych między innymi przez biura prasowe jednostek naukowych, będącym ważnym źródłem informacji dla dziennikarzy są konferencje prasowe. Przy czym rzecznicy prasowi i specjaliści ds. media relations wskazują, iż konferencje prasowe, nie tylko w obszarze nauki, nie są już zwoływane z taką częstotliwością, jak to było kilka lat temu, co wynika po pierwsze z oczekiwania, że przekazywane tą drogą komunikaty będą miały specjalny charakter, dlatego powinny być zwoływane okazjonalnie, a po drugie, niezwykle użytecznym środkiem kontaktów z dziennikarzami stał się internet. Z tego względu wydaje się, że fakt wskazania przez 23 respondentów konferencji prasowych jako jednego z głównych źródeł informacji, wysoko plasuje to narzędzie budowania i wdrażania media relations. Wysoką notę, bo 30 głosów, zdobyła Polska Agencja Prasowa jako pośrednik w przekazywaniu informacji dziennikarzom. Należy tu również wskazać rolę Informacyjnej Agencji Radiowej, którą uwzględniło w swej odpowiedzi 2 badanych. Nie mniej istotną rolę odgrywają media polskie, na które powołały się 23 osoby, znacznie mniejszą media zagraniczne 10 osób uznało je za swoje źródło informacji o działaniach w obszarze nauki. Najgorzej ocenieni zostali w tych kategoriach sami naukowcy, tylko 8 badanych przyznało, że bezpośrednio od nich otrzymują wiadomości dotyczące dyscypliny, którą się zajmują. 174\n11 Ponad 80 proc. respondentów potwierdziło, że utrzymuje stałe kontakty z instytucjami naukowymi. Tylko 18 proc. przyznało, że są to kontakty okazjonalne, a nawet sporadyczne. Na pytanie, kto częściej inicjuje kontakty na poziomie media-nauka, dziennikarze w większości odpowiedzieli, że działanie to leży po ich stronie aż 82 proc. badanych. Przy czym zaobserwować należy tu pewną rozbieżność pomiędzy opiniami na ten temat wyrażanymi przez dziennikarzy i specjalistów ds. kontaktów z mediami w instytucjach naukowych. Zdaniem tych drugich, zainteresowanie dziennikarzy tematyką naukową lub instytutem naukowym kształtuje się na różnych poziomach, w zależności od popularności poruszanego tematu zwykle najbardziej atrakcyjne są te tematy, które dotyczą innowacyjności bądź zdobyły uznanie na rynku międzynarodowym. Oceniają, że w większości przypadków to właśnie ze strony jednostki naukowej wypływa informacja i podejmowana jest próba zainteresowania nią dziennikarzy. Ale w przypadku bardziej atrakcyjnych tematów przekazane poprzez media informacje generują kolejne kontakty z dziennikarzami, rozszerzając zasięg i zakres komunikatu wyjściowego Źródło: wywiady ze specjalistami ds. mediów instytutów naukowo-badawczych w Polsce i Europie. 175\n12 Bez względu na rozbieżności w opiniach na temat inicjowania kontaktów pomiędzy mediami a placówkami naukowymi, dziennikarze zasadniczo oceniają współpracę z instytucjami zajmującymi się pracami naukowymi i badawczymi oraz możliwość pozyskiwania wiadomości jako dość dobre 79 proc. Prawie 1/5 badanych wyraziła opinię, iż kontakty i sposób udzielania informacji jest bardzo dobry. Odmiennego zdania było zaledwie 3 proc. pytanych dziennikarzy, którzy uznali, iż napotykają trudności w uzyskiwaniu informacji. Biorąc pod uwagę rolę mediów i dziennikarzy w promocji nauki oraz uwzględniając wyżej przedstawione opinie na temat własnego zaangażowania w tematykę nauki i działalności instytucji naukowych, ocena dotycząca promowania nauki w mediach jest dość niejednoznaczna. Prawie połowa 45 proc. uznało, że dotychczasowe działania są wystarczające, by naukę promować, z kolei 9 proc. badanych stwierdziło, że media w dużym stopniu promują naukę. Przeciwnego zdania była druga połowa badanych z tego 14 proc. określiło działania na rzecz promocji nauki poprzez środki masowego przekazu jako słabe, a 32 proc. za zdecydowanie za słabe. Podczas konferencji Nauka i media zorganizowanej z inicjatywy Polskiej Fundacji Upowszechniania Nauki, członek jej zarządu prof. Janusz Haman wyraził pogląd, iż naukowcy i dziennikarze nie są przygotowani do wzajemnej komunikacji, co uznał za jeden z największych problemów na osi nauka-media. 14 Ta kwestia dyskutowana jest w Polsce od wielu lat, niezmiennie trwają poszukiwania rozwiązania dla tej sytuacji, która w dużym stopniu ogranicza możliwości zaprezentowania osiągnięć polskich naukowców i dorobku polskich instytucji naukowo-badawczych. Uczestnicy badania ankietowego za podstawowy czynnik ograniczający zainteresowanie dziennikarzy problematyką nauki uznali język informacji naukowej posługiwanie się fachowym słownictwem i terminologią utrudniającą zrozumienie jej przez nieprzygotowanego merytorycznie odbiorcę. Język wskazany został jako główna przeszkoda w komunikacji ze środowiskiem naukowym przez 35 respondentów. Istotny problem stanowi również sama informacja naukowa. Niemal połowa pytanych dziennikarzy stwierdziła, że wiadomości ze świata nauki nie wzbudzają ich zainteresowania, nie porywają treścią i zawartością, nie pokazują tego, co dla mediów jest atrakcyjne: innowacyjności, odkrywczości, niezwykłości\n13 Dodatkowo dostarczane wiadomości często dotyczą tematów mało interesujących dla określonego profilu odbiorców środków masowego przekazu, co automatycznie skazuje je na odrzucenie taką opinię wyraziło 23 respondentów. Dziesięciu uczestników badania jako dodatkowy czynnik zakłócający promocję nauki poprzez media wskazało słabe kontakty z naukowcami i instytucjami naukowymi. Z przeprowadzonego wśród dziennikarzy badania wynika, że media są zainteresowane promowaniem nauki, osiągnięć naukowych i instytucji naukowo-badawczych, rozpowszechnianiem informacji dotyczących nauki wśród swoich odbiorców. Utrudnieniem w realizacji tej misji jest system komunikacji dziennikarzy z naukowcami i instytucjami naukowymi. I o ile zauważalna jest przedstawiona wcześniej tendencja placówek naukowych do zatrudniania specjalistów w zakresie budowania relacji z mediami, to nadal nierozwiązanym problemem jest brak wspólnego języka. Dotyczy to zarówno stosowanej przez badaczy terminologii, jak i sposobu formułowania informacji, umiejętności uwypluklenia tego, co istotne i co może zainteresować odbiorców. Mass media mają to do siebie, że informacje o badaniach i osiągnięciach naukowych muszą przekazywać w sposób uproszczony, krótki, atrakcyjny. Tylko wtedy uda im się wywołać zainteresowanie czytelnika lub widza 15 twierdzi prof. Jan Strelau. Jednak to poszukiwanie atrakcyjnych wiadomości często nie znajduje zrozumienia wśród samych naukowców, dla których rola dziennikarza sprowadza się do gonienia za sensacją, wyolbrzymianiem faktów, przypisywaniem im nieprawdziwego znaczenia, wywołując czasem u odbiorców panikę lub niepotrzebną euforię. Brak chęci bądź umiejętności przekazywania informacji przez naukowców staje się dość często poważną przeszkodą w budowaniu media relations, tak w Polsce, jak i Europie. Wśród naszych naukowców przeważa podejście, iż promocja jest obowiązkiem, a nie szansą. Tylko kilku myśli inaczej. I to oni są najlepszymi rozmówcami mediów 16 - ocenia sytuację specjalista w zakresie komunikacji hiszpańskiego Instituto de Biomecánica de Valencia. Dyskusje prowadzone w Polsce od kilku lat niezmiennie wskazują na konieczność budowania płaszczyzny wspólnej komunikacji pomiędzy naukowcami a dziennikarzami. Płaszczyzny, na której obie strony Źródło: wywiad ze specjalistami ds. komunikacji i relacji z mediami. 177\n14 uczyłyby się przekazywać, konstruować i właściwie wykorzystywać informację medialną. W przypadku środowisk naukowych sprowadza się to do nabycia umiejętności przede wszystkim w zakresie narzędzi promocji i zrozumienia sposobu percepcji komunikatów przez odbiorców, co oznacza przede wszystkim zastosowanie języka, który byłby bardziej jasny, czytelny i zrozumiały. Błędne jest założenie niektórych nadawców informacji z zakresu nauki, iż uproszczenie języka przekazu deprecjonuje wartość i znaczenie przedstawianego przedmiotu czy tematu. Komunikacja ze społeczeństwem tylko wtedy ma sens, gdy nadawca i odbiorca posługują się tym samym kodem, którym w tym wypadku są język i sformułowania umożliwiające właściwe odczytanie i zinterpretowanie przekazywanej wiadomości. W ramach programu Otwieramy świat nauki uznano, iż szczególnie istotne dla instytucji naukowych ma przygotowanie wewnętrznych specjalistów od PR, którzy umieliby rozmawiać z mediami, organizować konferencje prasowe, mówić w zrozumiały sposób o sensie prowadzonych badań wewnętrznych, ponieważ promowanie nauki sprawia trudność komuś, kto się nią nie zajmuje. 17 Na postawie badań wśród dziennikarzy można stwierdzić, iż oni sami odczuwają potrzebę współpracy z naukowcami i instytucjami naukowymi, którym nie są obce zasady, jakimi rządzi się public relations. Odnosi się to właśnie do kwestii przetłumaczenia informacji naukowej na język medialny, zrozumiały dla nie-specjalisty w określonej dziedzinie oraz do takiego formułowania komunikatów, by spełniały one przynajmniej niektóre wyznaczniki atrakcyjności wiadomości medialnej: były aktualne, konkretne, wskazywały na konsekwencje podjętych działań, wskazywały na korzyści czy ewentualne zagrożenia z nimi związane. Z drugiej strony dyskutuje się również kwestie związane z przygotowaniem dziennikarzy do współpracy z nauką przygotowanie merytoryczne, które często sprowadza się do ich wyspecjalizowania w określonej dziedzinie. Specjaliści ds. media relations jednostek naukowych często obserwują niechęć samych dziennikarzy do zaangażowania się w poznanie i zagłębienie w temat trudny, wymagający odpowiedniego przygotowania, zaznajomienia się z fachową literaturą. Pisanie o nauce wymaga od dziennikarza jednak trochę więcej wiedzy, niż zwykła praca reporterska, i wyższych umiejętności warsztatowych 18 określiła rzeczniczka prasowa jednego z polskich instytutów naukowych. Współpraca pomiędzy naukowcami i instytucjami a mediami to rodzaj kompromisu, który obie strony zmusza do ustępstw i do uczenia się reguł dla nich obowiązujących. Zatem nie tylko naukowcy powinni stać się po części dziennikarzami czy specjalistami w zakresie public relations, ale i dziennikarze powinni zaznajomić się z prezentowaną dyscypliną naukową, co nie tylko wzbogaci materiał redakcyjny, ale i zwiększy jego rzetelność i wiarygodność. Nauka i media partnerska współpraca Współpraca instytucji naukowych z mediami, rozpowszechnianie wiedzy i informacji o osiągnięciach naukowych w obliczu priorytetowych celów, jakie stoją przez Unią Europejską, sama staje się celem o kluczowym znaczeniu. Badania, rozwój i innowacyjność to podstawowe czynniki, które mają zapewnić 17 PR nauki to biznes i ważna sprawa, 18 Źródło: wywiad ze specjalistami ds. komunikacji i relacji z mediami. 178\n15 Wspólnocie silną pozycję gospodarczą i społeczną. Uczynienie Unii Europejskiej najbardziej konkurencyjną i dynamiczną opartą na wiedzy gospodarką świata to zadanie, które zawarto w Strategii Lizbońskiej w 2000 roku. Mimo, że celu tego nie udało się osiągnąć, dążenie do rozwoju i innowacyjności nie uległo zmianie. 19 Inteligentny rozwój to jeden z priorytetów strategii Europa Inteligentny rozwój oznacza koncentrację na rozwoju następujących dziedzin 20 : edukacji zachęcanie do nauki, studiów i podnoszenia kwalifikacji, badań naukowych/innowacji tworzenie nowych produktów i usług, które wpłynęłyby na zwiększenie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia oraz pomogłyby w rozwiązywaniu problemów społecznych, społeczeństwa cyfrowego wykorzystanie technologii informacyjnych i komunikacyjnych. Dążąc do realizacji tych celów konieczne jest zbudowanie świadomości społecznej odnośnie znaczenia badań i nauki, kierunków jej rozwoju, przekazanie i dostarczenie wiedzy, która stanowi podstawę społeczeństwa opartego na wiedzy, współczesnego społeczeństwa. Stąd tak istotna rola mediów, jako najbardziej skutecznego i szybkiego środka dostarczania tego typu komunikatów oraz osiągania zrozumienia dla zachodzących, dzięki osiągnięciom naukowym, w świecie procesów. Jednym z głównych założeń współpracy instytucji naukowych z mediami mającej za zadanie rozpowszechnienie i popularyzację osiągnięć naukowych, edukowanie odbiorców, wzbudzenie w nich zainteresowania przedsięwzięciami naukowymi i ich rezultatami jest partnerstwo oparte na wzajemnym zrozumieniu celów i zasad funkcjonowania obu stron. Media są zatem traktowane jako jeden z interesariuszy skupionych wokół nauki, działających na rzecz jej rozwoju i przede wszystkim na rzecz jej promocji w różnych kręgach odbiorców. Budowanie relacji z mediami w obszarze nauki przypomina często działania lobbystyczne przekonanie środków masowego przekazu o wartości tematu dostarczanego im komunikatu, szczególnie w kontekście konsekwencji podjęcia lub zaniechania podjęcia kolejnych kroków, może skutkować ich włączeniem się do kompleksowych działań zmierzających na przykład do wprowadzenia zmian legislacyjnych. Podniesienie świadomości społecznej przy pomocy mediów było celem między innymi działań podejmowanych przez Światową Organizację Zdrowia we współpracy z europejskimi instytutami naukowo-badawczymi w zakresie propagowania rozwoju i intensyfikacji działań na rzecz środowiska i zdrowia. Media traktowane jako jeden z odbiorców systemu komunikacji i jeden z interesariuszy procesu przygotowywania i wdrażania krajowych strategii w tym obszarze były kluczowym pośrednikiem w kontaktach ze społeczeństwem. 21 Światowy Tydzień Wody (World Water Week) organizowany cyklicznie przez Stockholm International Water Institute to przykład przedsięwzięcia, które w bardzo znaczącym stopniu angażuje media jako partnera dyskusji i działań na rzecz rozwiązywania problemów i wdrażania programów dotyczących tematu 19 European Research and Innovation 2020: What can the leading institutions of civil society do for Europe?, AC. The Permanent Platform for European Excellence, s ec.europa.eu/europe Zob. J. Pruchnicka, Środowisko a zdrowie program krajowy I priorytety europejskie, [w:] Środowisko a zdrowie 2005, VII Ogólnopolska Sesja Popularnonaukowa, Częstochowa 2005, s\n16 wody. Zaproszenie mediów do udziału w tym spotkaniu, zgodnie z intencją jego inicjatorów, zmierza nie tylko do nagłośnienia samej imprezy, ale przede wszystkim do rozpowszechnienia wśród dziennikarzy i poprzez środki masowego przekazu wśród szerokiej grupy odbiorców określonej problematyki. W 2011 roku rozbudowany program imprez adresowanych do dziennikarzy miał na celu zarówno ich uczestnictwo w oficjalnych uroczystościach, jak i szereg spotkań umożliwiających budowanie wzajemnych relacji, dyskusje dziennikarzy zaangażowanych w tematykę, zdobywanie przez nich wiedzy na dyskutowany temat, a tym samym zdobywanie materiałów dziennikarskich. Z myślą o zaangażowaniu mediów jako partnera i uczestnika imprezy zorganizowano między innymi: warsztaty dziennikarskie zatytułowane: Przemieniając wodę w wiadomość, których celem była wymiana doświadczeń dziennikarzy związanych z prezentowaniem przez nich tematyki dotyczącej wody, spotkanie mające na celu nawiązanie wzajemnych kontaktów między specjalistami do spraw komunikacji a dziennikarzami, konferencja prasowa, wywiady z burmistrzami uczestniczącymi z Mayor s Panel, briefing prasowy, ceremonie wręczenia nagród. Ponadto do dyspozycji dziennikarzy przez cały Światowy Tydzień Wody było biuro prasowe, do wymiany informacji i usprawnienia komunikacji wykorzystano serwisy społecznościowe w postaci World Water Week Social Media Hub zawierający wszelkie aktualizacje z serwisów Facebook, Twitter, Flickr sztokholmskiego instytutu. Wszelkie działania adresowane do mediów przedstawione zostały w Press Kit (zestaw prasowy), który stanowił rodzaj przewodnika dla dziennikarzy. Zawierał on zarówno kalendarz uroczystości i spotkań, wykaz publikacji i raportów, krótkie prezentacje regionów świata w kontekście tematyki spotkania, jak i listę 15 ekspertów wyznaczonych przez organizatora do udzielania informacji i wywiadów. 22 Zaprezentowane wyżej działania i narzędzia świadczą o przemyślanej strategii przekazywania informacji i budowania media relations przez organizatorów spotkania. Szczególną rolę odgrywają tu eksperci wskazani jako najbardziej kompetentne źródło informacji, gdyż spotkania bezpośrednie ciągle są najbardziej efektywnym sposobem komunikacji z mediami, zwłaszcza podczas tego typu wydarzeń, a rozmowa ze specjalistą wiarygodnym źródłem informacji. Popularyzacja nauki i badań europejskich oraz czynienie ich atrakcyjnymi dla publiczności i użytecznymi dla biznesu to cel, jaki stoi przez projektem Atomium Culture, który zainicjowany został w 2009 roku. Przedsięwzięcie to tworzy stałą platformę wymiany informacji na temat osiągnięć naukowych i badawczych pomiędzy trzema grupami interesariuszy: czołowymi jednostkami akademickimi, przedsiębiorstwami oraz dziennikami państw członkowskich Unii Europejskiej. Stała Platforma Atomium Culture 22 Press Kit, Media Services & Events, Story Ideas, Experts for Interviews, The 2011 World Water Week in Stockholm. 180\n17 powstała w oparciu o założenie, iż aktywne uczestnictwo i współpraca pomiędzy głównymi filarami społeczeństwa obywatelskiego konieczna jest dla rozwoju społeczeństwa opartego na wiedzy, który z kolei zależy od wzrostu poziomu powstawania nowej wiedzy i jej przekazywania poprzez edukację (rola uniwersytetów), jej rozwój i wykorzystanie poprzez nowe procesy przemysłowe (rola przedsiębiorstw, biznesu) oraz jej rozpowszechnianie za pomocą wiarygodnych informacji (rola prasy). Transfer wiedzy pomiędzy różnymi sektorami, instytucjami, państwami zmierza do zniwelowania różnic w komunikacji oraz stałego informowania Europejczyków o przełomowych badaniach i osiągnięciach naukowych. 23 Polska w projekcie reprezentowana jest przez Uniwersytet Jagielloński, Telekomunikację Polską S.A. oraz Rzeczpospolitą. W ramach projektu szczególną uwagę przywiązuje się do promocji nauki poprzez media. Poza polską Rzeczpospolitą spośród europejskich mediów, do udziału w platformie zaproszono dzienniki takie, jak: Der Standard Austria, Le Soir Belgia, Postimees Estonia, Helsingin Sanomat Finlandia, Le Monde Francja, Frankfurter Allgemeine Zeitung Niemcy, Kathimerini Grecja, Népszabadsàg Węgry, Irish Times Irlandia, Il Sole 24 Ore Włochy, Luxemburger Wort Luksemburg, Publico Portugalia, SME Słowacja, El País Hiszpania, Svenska Dagbladet Szwecja oraz The Independent Wielka Brytania. Stała platforma jako forum wymiany istotnych informacji o postępach naukowych mających miejsce w krajach Unii Europejskiej stanowi źródło wiadomości i wiedzy dla tytułów prasowych uczestniczących w projekcie. Rolą mediów jest przekazanie tych informacji swoim czytelnikom. Można zakładać, że dzięki publikacjom w dziennikach uczestniczących w projekcie, informacje o rezultatach europejskich przedsięwzięć naukowych są również rozpowszechniane przez inne środki masowego przekazu. Zaangażowanie mediów w obszarze rozpowszechniania wiedzy w ramach projektu zakłada realizację następujących celów: utrzymanie wysokiej jakości i wiarygodności przekazywanych treści oraz udostępnianie pochodzących z najbardziej uznanych europejskich jednostek badawczych wyników prac naukowych wytypowanych przez bezstronny Komitet Naukowy, budowanie i podnoszenie świadomości społeczeństwa, szczególnie w kontekście rosnącego znaczenia badań, innowacji i kultury poprzez prezentację najbardziej interesujących osiągnięć najlepszych ośrodków naukowych w Europie, innowacyjne i dynamiczne do nauki, specjalna uwaga skierowana jest na młodych naukowców wytypowanych przez i w ramach uczestniczących w projekcie uniwersytetów wspieranych przez Komitet Naukowy Atomium Culture zadaniem mediów jest prezentowanie ich odkryć, osiągnięć i perspektyw, korzystanie z nowych narzędzi komunikacji umożliwiające udostępnianie i rozpowszechnianie informacji, w tym celu w ramach dzienników uczestniczących w projekcie utworzone zostały sekcje Atomium Culture do obsługi i udostępniania publikowanych artykułów, także w wyszukiwarkach internetowych Atomiumculture.eu. 24 Ibidem. 181\n18 Projekt Atomium Culture ma nie tylko wpłynąć na ożywienie sfery badawczej Europy, ale także wpłynąć na jakościową przemianę w postrzeganiu nauki przez społeczeństwo. Wierzę w sens tej inicjatywy, bo ona tworzy nowy rodzaj związków, które nazwałbym poziomymi, pozwalających Europie lepiej się rozwijać jako wspólnota wiedzy. Nie przez instytucje polityczne, ale przez współpracę między nauką, biznesem i mediami 25 ocenił założenia projektu jego honorowy przewodniczący, Valery Giscard d Estaing. Przedsięwzięcie to najlepiej wskazuje na istotną rolę mediów, które stają się łącznikiem pomiędzy stronami. Zadaniem mediów jest w przystępny dla każdego odbiorcy sposób przedstawić, wytłumaczyć trudne zagadnienia naukowe. Co więcej, to przede wszystkim dzięki mediom nauka może stać się popularna, interesująca, powszechna i właściwie rozumiana przez współczesne społeczeństwo. Projekt Atomium Culture jest przykładem inicjatywy budującej ścisłą współpracę pomiędzy nauką a mediami na rzecz upowszechniania dorobku europejskich jednostek badawczych, podjętej przez same zainteresowane strony. Świadczy to o mocnym przeświadczeniu, że tylko współdziałanie w tym zakresie przyniesie pożądane efekty. Zrozumiałe jest, że społeczeństwo oparte na wiedzy nie może bez dostępu do nauki i aktualnych wiadomości z obszaru nauki rozwijać się i funkcjonować. Współczesne technologie komunikacyjne dają dodatkowe możliwości, zapewniając stały, bieżący dostęp do informacji. To również szansa dla mediów, które w rozwoju społeczeństwa opartego na wiedzy mają specjalną misję do spełnienia. W przypadku nauki polskiej ta misja nabiera szczególnego znaczenia. Uwzględniając prezentowane w artykule wyniki analizy zawartości działów Nauka badanych tygodników społeczno-politycznych, należy zwrócić uwagę na konieczność wypracowania takiego modelu informowania, dzięki któremu osiągnięcia nauki polskiej byłyby promowane przynajmniej na równi z osiągnięciami międzynarodowymi, a nauka polska, naukowcy i instytucje badawcze byłyby obecne w mediach równie często jak zagraniczni. Wymaga to wysiłku - zarówno ze strony naukowców, jak i dziennikarzy na rzecz budowania wspólnej, partnerskiej, płaszczyzny komunikacji, której podstawą jest zrozumienie potrzeb i oczekiwań obu stron, a wyznacznikiem wspólnych działań jest odbiorca naukowych przekazów medialnych. Bibliografia 1. Bajer M., Czy media deprawują naukę, Nauka, nr 3/2010, 2. Gawroński S., Współpraca z mediami. Teoria o oczekiwania dziennikarzy, [w:] Pracownicy i media w procesie komunikacji, red. D. Tworzydło, T. Soliński, Rzeszów 2007, 3. Jabłoński W., Kreowanie informacji. Media relations, Warszawa 2007, 4. Rozwadowska B., Public Relations. Teoria, praktyka, perspektywy, Warszawa 2006, 5. Słojewska A., Mariaż nauki i mediów, Rzeczpospolita, , 6. Sokołowski M., Media i społeczeństwo. Nowe strategie komunikacyjne, Toruń 2008, 7. European Research and Innovation 2020: What can the leading institutions of civil society do for Europe?, AC. The Permanent Platform for European Excellence, 25 A. Słojewska, Mariaż nauki i mediów, Rzeczpospolita,\n19 8. Medializacja nauki, Warszawa 2004, 9. Press Kit, Media Services & Events, Story Ideas, Experts for Interviews, The 2011 World Water Week in Stockholm, 10. Promocja w nauce. Poradnik dobrych praktyk, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Warszawa 2007, Studenci o priorytetach prezydencji: najważniejsza promocja nauki i kultury, źródło: PAP, 7 lipca 2011, 11. Środowisko a zdrowie 2005, VII Ogólnopolska Sesja Popularnonaukowa, Częstochowa Strony internetowe Atomiumculture.eu, bigthink.com/ideas, brief.pl, ec.europa.eu, laboratoria.net/pl. 183


Trucizna, wykrywanie i wiktoriańska wyobraźnia – Medycyna pracy\nPodobnie jak wielu powieściopisarzy swoich czasów, Alexandre Dumas zarówno odbijał, jak i pobudzał fascynację wiktoriańskiego społeczeństwa sztuką i wyłaniającą się nauką zatrucia. W tej bardzo popularnej książce naukowej Ian Burney, historyk z Uniwersytetu w Manchesterze, bada pochodzenie i konsekwencje tej fascynacji. Wyłania się bogaty i żywy opis życia wiktoriańskiego, który koncentruje się na literaturze, obyczajach społecznych, systemie prawnym, praktykach dziennikarskich, postawach wobec kobiet, infrastrukturze przestępczej i instytucjach medycznych. Lekarze będą szczególnie zaangażowani w ten wąski tom, ponieważ Burney bada zawiłe współzależności lekarza i truciciela. Lekarz powinien odkryć podstępnego truciciela i dostarczyć przekonującego eksperckiego zeznania, które ostatecznie go skazi (i było dużo żeńskich trucicieli). W trakcie tego procesu (lekarstwo było wówczas głównie zawodem męskim) eksperymentował, aby znaleźć coraz bardziej subtelne i wyrafinowane metody wykrywania, a także metody zatruwania. Publiczny charakter jego zeznań i nienasycony apetyt prasy i ludności na jego dramatyczne odkrycia dodatkowo napędzają powszechny apetyt i wyobraźnię popularnych pisarzy. Jak zeznaje, lekarz również nieumyślnie staje się nauczycielem, zasadniczo pisząc instrukcje dla potencjalnych poisonerów. Prace tych trucicieli stają się coraz bardziej wyrafinowane – opóźnione, odległe, naturalnie wyglądające i coraz trudniejsze do wykrycia.\nOstatecznym przykładem synergicznej relacji między lekarzem a trucicielem jest sytuacja, w której lekarz jest trucicielem. W tej książce traktujemy o szczegółowej prezentacji słynnego przypadku – Williama Palmera, który wypaczył swoją wiedzę medyczną, swoją uprzywilejowaną pozycję w poświadczeniu, że osoby są odpowiednimi kandydatami do ubezpieczenia na życie, oraz dostępem do badań pośmiertnych swoich ofiar, aby stać się wysoce skutecznym seryjnym zabójcą. Chociaż ostatecznie został wysłany na szubienicę, jego niesamowita umiejętność ze strychniną postawiła go w klasycznym pojedynku z czołowym znawcą toksykologii, Albertem Taylorem, który nie znalazł trucizny u ofiary. Intensywna psychologia, zgryźliwa taktyka sądowa i tajemnicze ostatnie słowa Palmera – Nie jestem winien zatrucia Kucharza przez strychninę – mogłyby wyjść z telewizyjnego odcinka Prawo i porządek: kryminalna intencja.\nLaburnum anagyroides (Golden Chain Tree). Kwiaty tej rośliny wytwarzają trujące nasiona, które zawierają cytyzynę, która ma działanie podobne do działania strychniny.\nZ biblioteki zdjęć Wellcome.\nTo jest książka o truciźnie, zatruciu i wykryciu trucizny. Ujawnia także niezwykły wgląd w rozwój chemii klinicznej jako dyscypliny, wczesne próby nadania etykietowania potencjalnie toksycznych leków, opracowanie szkolnych programów lekarskich, związek między lekarzami przepisującymi receptę i farmaceutami, odpowiedzialność medycznego świadka oraz rola prasy i branży rozrywkowej w stymulowaniu zachowań przestępczych.\n[podobne: okulista na nfz warszawa, kiedy nie można oddawać krwi, olx lipsko ]\n14 czerwca 2006 r. Instytut Medycyny opublikował trzyczęściowy raport na temat przyszłości opieki w nagłych wypadkach, podkreślając ewoluujący kryzys w dostępie do pilnej opieki medycznej w Stanach Zjednoczonych1. Jasne zagrożenie przyszłej działalności terrorystycznej i niedawne doświadczenia z klęski żywiołowe podkreślają potrzebę opracowania kompleksowego systemu reagowania opartego na integracji zasobów cywilnych i wojskowych.2-5 Współpraca między chirurgami […]


Waga kuchenna cyfrowa Joseph Joseph\nOceń ten produkt jako pierwszy! ID: 110047785 | SKU: 110047785\nCzłonkowie Club 5* oszczędzają 255,99 zł na tym produkcie.\nWaga polecana jest przede wszystkim dla miłośników domowych wypieków oraz osób starannie układających swoją dietę. Urządzenie jest niezwykle precyzyjnie i pozwala na zważenie produktów o maksymalnej wadze 5kg. Pokrywka wagi po odwróceniu staje się również miską, do której możesz nasypać drobnoziarniste produkty- np. cukier, mąka czy kasza.\nmaksymalne obciążenie: 5 kg jednostki: g, lb, oz, fl.oz, ml


śniadaniowe - Prezenty i świeta\nHinduizm pozostawia swoim wyznawcom wolność w kwestiach filozoficznych. Każdy sam decyduje czy jest teistą, panteistą czy ateistą. Ma prawo wyboru czy uznaje Winszu, Śiwę czy też przyjmuje wiarę nieosobową. Teorie na temat powstania świata, zależności duszy i ciała człowieka również nie są zobowiązujące. Poglądy filozoficzne służą, zatem jedynie jako wskazówki, które można przyjąć albo też odrzucić. Tradycja wyróżnia sześć, darsan ( prawd), z których każda przedstawia inne rozumienie świata. Samkhja reprezentuje dualizm realistyczny. mennicakapitalowa.pl/pol_m_Diamenty-151.html


/ (SAĄI / QJA1I | wbc.macbre.net\n/ (SAĄI / QJA1I\nMIESIĘCZNIK POŚWIĘCONY SPRAWOM KULTURALNYM STÓŁ. M. POZNANIA IORGAK TOWARZYSTWA MIŁOŚNIKÓW MIASTA POZNANIA.) REDAKCJA: ZYGMUNT ZALEWSKI - KAZIMIERZ KUCIŃSKI - Dl;. ANDRZEJ WOJTKOW.SKi.\nPoznań, dnia 30. listopada 1923.\nI) Z I AL III S TO li YT ZN Y.\nREZULTATY RZĄDÓW NIEMIECKICH W POZNANIU.\nBardz > ważnemu dla nas zagadnieniu: . co zawdzięczamy Niemcom i ich rządom w Wielkopolsce" należałoby poświęcić obszerna i wszechstronną prace;. Winniśmy sobie bowiem uświadomić, co pozytywnie uczynili dla nas Niemcy, co w dorobku przeszło wiekowym przypadło w udziale żywiołowi polskiemu, a co wreszcie było wynikiem ciężkiej walki obu narodowości, a. w ostatnim razie: skąd wychodziła inicjatywa twórcza. Pragnę tutaj rzucić kilka myśli na ten temat w ścislem odniesieniu do miasta Poznania, ograniczając przytem uwagi swe do kwestyj znaczenia kulturalnego, gospodarczego i politycznego miasta naszego w latach Uj"'LiIo_JJ) 18 A a pomijając np- rozwój ludnościowy, dzieje administracji, kwest je moralne itp.\nW piśmiennictwie panował w Poznaniu żywioł polski wręcz wyłącznie. Poznań nietylko zawsze stanowił jedno z głównych siedlisk twórczości literackiej, ale miał swoją epokę świetności, kiedy to w latach 1880-1850 był rzeczywistem centrum kultury i literatury w Polsce. Rozkwit ten obejmował tak literaturę piękną, jak nauki rozliczne (historję. filozofję. filologię i wiele innych) i publicystykę, i przedstawiał obraz potężnych wartości wielostronnej twórczości piśmienniczej w stopniu takim, że okreten poznański należy do dziejów nauk świata całego. A i później. 1\nKRONIKA MIASTA POZNANIAjakkolwiek osłabł ruch umysłowy wśród zmagań gospodarczych, wartości pismlennicze, które Poznań posiadał, jednoczyły s'ę w obozie polskim. Piśmiennictwo niemieckie ograniczyło się do wydawnictw aktualnych, zwykle bojowych, pozatem streszcza się w pewnych pracach około krajoznawstwa i historji miasta i Wielkopolski, nawet tutaj nie bez tendencyj aktualnych i bojowych. Nie stworzyli Niemcy tutaj własnego ruchu umysłowego o szerszeni znaczeniu i nie wydali też bodaj ani jednego talentu poważnego na tem polu. Z instytucjami naukowe mi rzecz miała się analogicznie. Przez cały wiek Niemcy nie stworzyli żadnej placówki naukowej, w czasie gdy Polacy ufundowali i posiadali Bibljotekę Raczyńskich, Tow - Przyjaciół Nauk. Muzeum Mielżyńskich i t. p.\nPrzeciwnie: gdy według wszelkich zasad należał się Poznaniowi uniwersytet, nie stworzyli go tutaj. A dopiero, gdy w walce z narodem polskim zrozumieli, że nie można fundować mocnej niemczyzny sama destrukcję, stawili słaby namiastek uniwersytetu w postaci akademji, bibljotekę i muzeum, i to wyraźnie w celach bojowych, nie tak naukowych jak politycznych. W zakresie sztuk nie było inaczej. Wprawdzie także społeczeństwo polskie nie było u nas płodne w artystów, jednakże prze wyższało niepomiernie miejscowy i prowincjonalny żywioł niemiecki. Malarstwo, o ile koncentrowało się w Poznaniu, było polskie. Rzeźbiarstwo polskie stworzyło kilka dzieł 'prawdziwych. Jedyny pomnik publiczny polski Mickiewicza jest dziełem sztuki, wszystkie niemieckie były produktami przenifs}owyfmi. Architektura, tak pięknie kwitnąca do końca pierwszej Rzeczypospolitej (pałac rTiirowsk'ch. odwach główny) dzięki Niemcom zamieniła się w rzemiosło murarskie. Całe zepsucie Starego Rynku. koszarowe i nie smaczne pod względem artystyczna m budynki, jakimi rozbudowywał sio Poznań, oto rezultat wiekowej pracy niemieckiej obranej z odczucia piękna wogólc. a instynktu miejscowo-architektoniczego w szczególności. W porównaniu z ogólnym smakiem budowlanym była cudem poprostu Bibljoteka Raczyńskich. W budowlach zaś innych jedynie architekci polscy starali się o pewne piękno, jak. świadczy .Taffe (Die Stadt Posen unter preussischer Yerwaltung). i trafiali jako tako tło historyczne. - Przez cały wiek panowania swego, aż poza rok 1890, Niemcy postawili jedną jedyną placówkę artystyczną, stary teatr- Ale i teatr w pracy swej jaśniał zwykle wtedy, gdy zjeżdżali aktorzy polscy (Bogusławski). Później Polacy stworzyli mimo ciężkich


Metoda 6 Kroków Wzrostu Wyników – poznaj nowe możliwości zwiększenia sprzedaży! | Portal biznesowy Mentora.pl\nScorise, śr., 2018-04-11 10:58\nBudowa ekosystemu marketingowego i wykorzystanie metody 6 Kroków Wzrostu Wyników pozwala zwiększyć sprzedaż i średnią wartość pojedynczego koszyka bez konieczności wysokobudżetowych inwestycji. Taka droga poprawy wyników firmy bazuje na koncepcji lejka sprzedażowego, której znajomość pozwoliła już wielu przedsiębiorstwom odkryć nowe możliwości sprzedaży.\nPod pojęciem lejek sprzedażowy (ang. sales pipeline) kryje się proces sprzedaży, na który składa się kilka kluczowych etapów. Każdy kolejny etap zawęża swoje dotarcie do mniejszej liczby potencjalnych klientów, niż miało to miejsce w etapie poprzedzającym. W ten sposób powstaje schemat o kształcie lejka, od którego koncepcja ta wzięła swoją nazwę. To tyle w teorii.\nTak naprawdę lejek jest metaforą sprzedaży, którą rządzą podobne zasady w każdej branży i w każdej firmie. Wejście do lejka sprzedażowego dostępne jest dla całej grupy docelowej. Weźmy jednak pod lupę sprzedaż za pośrednictwem strony www. Każdy internauta, który na nią trafi, trafi również do lejka sprzedażowego firmy. Niemniej jednak tylko część z nich doda produkt do koszyka – a ilu z nich stanie się rzeczywistymi klientami? No właśnie. Tę niewielką grupę można uznać za kluczowy, ostatni etap naszego lejka. Jednakże to tylko schemat, który na potrzeby każdej firmy lub pojedynczego projektu może przybrać nieco inną formę.\nLejek można potraktować jako skuteczne narzędzie, które pozwoli zaklasyfikować potencjalnych klientów do odpowiednich etapów sprzedaży. Dzięki niemu łatwo opracować i wdrożyć skuteczne procedury, pomagające handlowcom w opiece nad klientem, owocującej szeregiem zamkniętych transakcji.\nMetoda 6 Kroków Wzrostu Wyników\nWzrost wyników, tak jak i każdy inny sukces można zaplanować. Potrzebna jest do tego jednak odpowiednia strategia, wiedza i sprawdzone narzędzia. To wszystko łączy w sobie metoda 6 Kroków Wzrostu Wyników, bazująca na koncepcji opisanego wyżej lejka sprzedażowego. Metoda ta zakłada optymalizację każdego z etapów lejka tak, by summa summarum doprowadzić do znacznego wzrostu sprzedaży firmy.\nKoncepcja 6 Kroków wyróżnia następujące etapy:\nZ każdym kolejnym krokiem, więcej korzyści\nPierwszy krok opisywanej wyżej metody ma na celu pozyskanie większego ruchu do serwisu internetowego. Te założenia można zrealizować, korzystając ze sprawdzonych narzędzi – takich jak chociażby kampanie Google AdWords i Facebook Ads, czy też wdrożenie strategii SEO.\nKolejnym, drugim krokiem jest konwersja ruchu na stronie na leady, czyli osoby, które są realnie zainteresowane ofertą. Jak tego dokonać? Przede wszystkim poprzez poprawę użyteczności strony lub e-sklepu i odpowiednią prezentację oferty. W tym zakresie nieodzownym elementem okazuje się znajomość zasad UX, a także optymalizacja techniczna serwisu, która przełoży się na większą prędkość ładowania się każdej podstrony.\nRealizacja celów kroku trzeciego wymaga już dużego udziału ze strony samej firmy, a konkretniej jej działu sprzedaży. Aby przekonwertować większą liczbę leadów na rzeczywistych klientów, potrzebna będzie odpowiednia obsługa ze strony handlowców, którzy poprzez umiejętne wykorzystanie technik sprzedaży, zachęcą odbiorców do skorzystania z oferty.\nPodobnie efekty czwartego etapu w dużej mierze spoczywają w rękach pracowników przedsiębiorstwa. W tym miejscu mowa przede wszystkim o dziale obsługi klienta, którego praca przekłada się na relacje z klientem, a tym samym długość czasu, przez który pozostanie on związany z marką. Niemniej jednak wzrost wyników czwartego kroku można wesprzeć poprzez emailingi, prowadzenie profili social media i inne kanały, pozwalające utrzymać kontakt z klientami.\nNaturalnie wzrost sprzedaży zależy nie tylko od średniej żywotności klienta, ale również od jego średniej wartości. I właśnie zwiększenie tego drugiego parametru ma na celu krok piąty, który zakłada dosprzedaż. Warto jednak pamiętać, że na jej efekty pracuje się już od momentu, kiedy potencjalny lead stanie się klientem firmy. Skuteczne zaspokojenie jednej potrzeby otwiera bowiem firmie szanse na zaspokojenie kolejnych. Jednak aby je znaleźć, trzeba zadać klientowi odpowiednie pytania, wysłuchać go i wyjść naprzeciw z rozwiązaniami, których rzeczywiście potrzebuje, a nie takimi, które przyniosą jedynie przedsiębiorstwu zysk.\nI na sam koniec – jednymi z najskuteczniejszych handlowców okazują się zadowoleni klienci. Właśnie ten potencjał wykorzystuje krok szósty, czyli prośba o rekomendacje. Wyobraź sobie co stanie się, gdy zaledwie Twój co dziesiąty zadowolony klient poleci Twoją firmę dalej?\n+ 10% na każdym etapie – czy Twoja firma kiedykolwiek sprzedawała więcej?\nNie chwaląc dnia przed zachodem słońca, przyjmijmy zachowawcze założenia wzrostu wyników na każdym etapie o 10%. Jaki poprawi się ogólna sprzedaż firmy? Można to obliczyć, posługując się prostym działaniem:\n110% ^ 6 = 177% (skutek – wzrost o 77%)\nWynik nie kłamie – poprawiając efekty o 10% na każdym kroku, doprowadzimy do wzrostu sprzedaży firmy aż o 77%. A co by się stało, jeśli postawimy sobie za cel poprawę wyników o 20% na wszystkich 6 etapach lejka sprzedażowego?\n120% ^ 6 = ~300%\nTo nie żart! Sprzedaż firmy wzrośnie trzykrotnie!\nCykl 4 Etapów Wzrostu\nMetoda 6 Kroków Wzrostu Wyników nie opiera się na szansach, że choćby niewielka poprawa efektów weźmie się znikąd – wręcz przeciwnie jej mocną stroną jest analiza i gruntowne planowanie tego, co należy zrobić, by wznieść firmę na wyżyny jej sprzedażowych możliwości. Aby osiągnąć zamierzone cele na wszystkich poziomach lejka sprzedażowego, należy wdrożyć autorski cykl 4 Etapów Wzrostu.\nEtap 1 – Audyt i plan\nAgencja przeprowadza audyt każdego z 6 poziomów lejka sprzedażowego, w celu sprawdzenia, jakie działania prowadzone są obecnie na poszczególnych etapach i jakie rezultaty przynoszą.\nEtap 2 – Kreacja komunikatu\nAgencja przygotowuje komunikat, mający stanowić podstawę wzrostu sprzedażowych wyników firmy. Takim komunikatem może być artykuł, strona www lub strony produktowe, bądź po prostu banner.\nEtap 3 – Dotarcie\nNa tym etapie zostają wybrane narzędzia, które pozwolą dotrzeć do odbiorców, i co najważniejsze zaprezentować komunikat opracowany na etapie 3. Przykładami skutecznych narzędzi są działania SEO, kampanie Google AdWords, czy też Facebook Ads.\nJeszcze lepszą poprawę wyników umożliwia ciągły nadzór nad wdrożonymi działaniami i ich optymalizacja. Dotyczy to zarówno komunikatu, jak i kanałów dotarcia do odbiorców, a także planu, który powstał na pierwszym etapie całego procesu.\nKoncepcja 6 Kroków Wzrostu Wyników zakłada dużą poprawę sprzedaży firmy, bez konieczności zatrudniania całego sztabu wykwalifikowanych handlowców. Tutaj kluczem do sukcesu jest przemyślana strategia działania i konsekwencja w realizacji poszczególnych celów, które wprowadzą firmę na ścieżkę biznesowej pomyślności.\nMetoda ta pokazuje, że w planowaniu poprawy wyników warto posłużyć się matematyką. Niemniej jednak, by zrealizować zamierzone cele, potrzebna jest również wiedza, umiejętności i oczywiście cierpliwość. Jeśli dodamy do tego szczyptę systematyczności i porcję determinacji, w nie tak dalekiej przyszłości można cieszyć się smakiem sprzedażowego triumfu.\nZaintrygowały Cię możliwości, jakie daje metoda 6 Kroków Wzrostu Wyników? W takim razie Agencja Scorise służy Ci pomocą – skontaktuj się z nami!


Wysokość składek członkowskich w roku 2022\nOpłaty za wpis do rejestru praktyk w ramach działalności leczniczej – 2022\nOpłaty za wpis do rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe – 2022\nOpłaty – archiwum\n3. Ważne Komunikat skarbnika\nW związku z cyfryzacją systemów informatycznych OIPiP w Białymstoku od dnia 01.06.2019 r. opłacając składkę członkowską wymagane jest w opisie przelewu podanie numeru prawa wykonywania zawodu. Dorota Rodziewicz Skarbnik ORPiP w Białymstoku\n4. UWAGA! WAŻNA INFORMACJA W SPRAWIE PIT 8C\nOIPiP W Białymstoku wystąpiła z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w zakresie jej obowiązków jako płatnika podatku dochodowego, związanych z opodatkowaniem świadczeń otrzymywanych przez jej Członków. Zgodnie z otrzymaną interpretacją podatkową Członkowie Izby uczestniczący w szkoleniach organizowanych przez Izbę, jak i otrzymujący refundację kosztów kształcenia zawodowego na zasadach określonych w Regulaminie Refundacji Kształcenia i Doskonalenia Zawodowego, opłacanych ze środków pochodzących ze składek członkowskich nie uzyskują przychodów z nieodpłatnego świadczenia. W związku z tym OIPiP nie ma obowiązku wystawiania informacji PIT 8C Członkom otrzymującym tego typu świadczenie. Poniżej zamieszczamy interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej znak 0115-KDIT2-2.4011.126.2018.2.RS z dnia 21 maja 2018 r.


CasinoEuro Recenzja Kasyna Online 2022 | AllGambling\nStrona główna > Opinie > CasinoEuro\nBonus 200% do 4000 zł + 400 Spinów\nCasinoEuro: Recenzja 2022\nRozpocznij swoją przygodę z hazardem w jednym z najpopularniejszych kasyn online w Europie.\nCasinoEuro posiada katalog złożony z tysięcy gier na automaty, jackpotów, gier stołowych oraz tych z prawdziwym krupierem na żywo. Dodatkowe emocje są zapewnione dzięki regularnym turniejom oraz zrzutom nagród!\nTym, co wyróżnia CasinoEuro, jest bez wątpienia gigantyczny bonus powitalny, dzięki któremu możesz otrzymać do kilka tysięcy złotych na grę oraz setki darmowych spinów. Gdy nacieszysz się swoją premią na start, będziesz mógł skorzystać z innych promocji, a jest ich naprawdę sporo!\nW tej recenzji dowiesz się więcej o ofercie na start, którą możesz zdobyć po rejestracji w CasinoEuro. Przyjrzymy się regulaminowi oferty oraz sprawdzimy, jak spełnić warunki obrotu. Nie zabraknie także przeglądu automatów do gier, poziomu oferowanego wsparcia oraz bezpiecznej gry.\nCzego dowiesz się z recenzji CasinoEuro?\n1. Nasza ocena CasinoEuro 2. Podstawowe informacje o CasinoEuro 3. Bonus powitalny CasinoEuro 3.1. Warunki obrotu bonusem 4. Inne promocje CasinoEuro 5. Oferta automatów do gry 6. Gry stołowe i kasyno na żywo 7. Metody płatności dostępne w CasinoEuro 8. Obsługa klienta (Kontakt) 9. Bezpieczeństwo 10. Podsumowanie\nNasza ocena CasinoEuro\nJak oceniamy CasinoEuro\nTysiące gier kasynowych\nEkskluzywne automaty do gry\nMnóstwo automatów z jackpotem\nCasinoEuro: Podstawowe informacje\n200% do 4000 zł + 400 darmowych spinów\nWłaścicielem CasinoEuro jest firma BML Group Ltd. Spółka zarejestrowana jest na Malcie (pod numerem C-34836) i tam też ma swoją siedzibę. Jako firma oferująca gry hazardowe w Internecie, działalność BML Group Ltd jest regulowana przez Malta Gaming Authority. CasinoEuro działa na podstawie wydanej przez MGA licencji MGA/CRP/108/2004. Funkcjonowanie kasyna online CasinoEuro jest więc w pełni legalne w krajach europejskich.\nOferta kasyna CasinoEuro ogranicza się do gier kasynowych – nie znajdziemy tutaj zakładów sportowych. Nie stanowi to jednak żadnego problemu, biorąc pod uwagę ile ciekawych gier stołowych i automatów do gier czeka tu na graczy. Sekcja z jackpotami w CasinoEuro niejednego przyprawi o zawrót głowy – taka ilość jackpotów jest trudna do znalezienia w innej witrynie.\nWyraźnie widać że twórcy CasinoEuro woleli oferować wyłącznie jedną grupę gier hazardowych, lecz jednocześnie robić to naprawdę dobrze. Efektem i ogromna liczba ciekawych tytułów do gry oraz spora ilość ciekawych promocji – wszystkie skupione wokół gier kasynowych.\nDoskonała zabawa w CasinoEuro jest zapewniona już w chwilę po rejestracji i dokonaniu pierwszej wpłaty. Wszystko dzięki hojnej premii powitalnej przygotowanej dla wszystkich nowych graczy. Już na starcie możesz otrzymać premię w wysokości 200% Twojego depozytu do 4000 złotych oraz 400 darmowych spinów do gry Fire Joker!\nUtwórz konto nowego gracza – pamiętaj, że musi być to Twoja pierwsza rejestracja w CasinoEuro.\nDokonaj pierwszej wpłaty w wysokości minimum 40 złotych która aktywuje bonus od depozytu.\nJeżeli chcesz również otrzymać darmowe spiny, Twój pierwszy depozyt nie może być niższy niż 100 złotych.\nWartość bonusu powitalnego w CasinoEuro zależy od wartości Twojego depozytu. Darmowe spiny są przyznawane tylko dla wpłat wynoszących 100 złotych lub więcej.\nBonus depozytowy 100% do 4000 zł 40 zł\nBonus depozytowy + darmowe spiny 100% do 4000 zł + 400 darmowych spinów 100 zł\nDla lepszego zobrazowania oferty przedstawimy jeszcze jeden przykład: Jeżeli dokonasz pierwszej wpłaty w wysokości 50 złotych, otrzymasz od kasyna bonusowe 50 złotych, więc Twoje saldo na grę wyniesie 100 złotych. Jeżeli zaś wpłacisz 100 złotych, otrzymasz od kasyna bonusowe 100 złotych (Twoje saldo wyniesie 200 złotych) oraz 400 darmowych spinów.\nDo bonusu powitalnego nie kwalifikują się wpłaty dokonane za pomocą e-portfeli Skrill lub Neteller.\nDarmowe spiny są przyznawane w częściach. Pierwsze 200 darmowych spinów otrzymasz od razu po dokonaniu wpłaty. Kolejne 200 darmowych spinów będzie Ci przyznawane w 10 częściach przez kolejne 10 dni po 20 obrotów dziennie. Każdy spin ma wartość 0,25 zł.\nZ premii możesz skorzystać w ciągu 14 dni od rejestracji, więc nie zwlekaj, aby Twój bonus nie przepadł!\nPodobnie, jak w przypadku większości promocji powitalnych, również i ta posiada swój regulamin i warunki, które musisz spełnić, aby móc wypłacić swoją wygraną.\nWarunki obrotu bonusem depozytowym oraz wygraną z darmowych spinów wynoszą 35x i należy je wykonać w ciągu 5 dni. Warunek obrotu możesz spełnić, grając w następujące gry:\n15% Kasyno na żywo\n10% Ruletka, poker\nW przypadku niektórych gier tylko część zakładów liczona jest na poczet wymagań obrotu. Warto mieć to na uwadze przed rozpoczęciem sesji w kasynie.\nBonus powitalny oferowany przez CasinoEuro dla graczy z Polski z pewnością wyróżnia się spośród innych premii dużą maksymalną wartością premii depozytowej oraz największym pakietem darmowych spinów, jaki jest obecnie dostępny na rynku.\nNa uwagę zasługują również niewygórowane warunki obrotu, które są takie same dla premii gotówkowej i wygranej z darmowych spinów.\nNaszym zdaniem jest to jedna z najbardziej hojnych premii na polskim rynku kasyn online.\nInne promocje CasinoEuro\nBonus powitalny nie musi oznaczać końca zabawy w CasinoEuro! Oferta kasyna kryje wiele innych świetnych promocji:\nGotówka z MuchBetter – załóż konto na MuchBetter razem z CasinoEuro a następnie wpłać minimum 50 złotych z użyciem MuchBetter. Otrzymasz 25 złotych w prezencie od kasyna!\nCodzienne oferty – z CasinoEuro nowy dzień to nowa okazja do otrzymania bonusu! Każdego dnia kasyno prezentuje ofertę dnia. Nagrody to np. darmowe spiny, cashback lub doładowanie! CasinoEuro wychodzi naprzeciw swoim użytkownikom i publikuje zajawki promocji na cały tydzień – dokładne szczegóły promocji pojawiają się na stronie kasyna w dniu oferty.\nCodzienne zrzuty – czyli tak zwane Drop & Wins! Wystarczy że zapiszesz się do udziału w promocji i zaczniesz grać w jednym z promowanych slotów. Każdy spin o wartości minimum 2 złotych kwalifikuje się do losowania nagród pieniężnych. Zostaną one przelane na konto zwycięzcy – bez wymagań obrotu! Dodatkowo tytuły promocyjne biorą udział w cotygodniowym turnieju slotów: spróbuj wygrać jak najwięcej by piąć się w rankingu. Pula nagród to aż 80 000 złotych!\nDoładowanie w kasynie – zapisz się do promocji a następnie wpłać na konto kasynowe minimum 60 złotych. Otrzymasz dodatkowe środki na grę w wysokości połowy Twojego depozytu. Możesz zdobyć aż 1000 złotych ekstra! Wymóg obrotu w przypadku tego bonusu to 40x.\nTurnieje Kasyna – CasinoEuro regularnie organizuje tematyczne turnieje kasynowe. Grając i rywalizując z innymi graczami w ramach konkretnego tytułu wspinasz się po miejscach w rankingu. Do zgarnięcia 24 000 w gotówce oraz atrakcyjne bonusy!\nCasinoEuro regularnie zamieszcza nowe promocje, dlatego warto regularnie zerkać na ich stronę! Aktualne oferty oraz warunki promocji znajdziesz w sekcji „Promocje”.\nZnajdziesz tam również Jackpotomierz – czyli przegląd puli nagród każdego automatu z jackpotem w jednym miejscu! Oczywiście nigdy nie jest pewne kiedy padnie jackpot, jednak aktualna wartość zgromadzonej puli oraz średnia wartość jackpotów w danym automacie pozwoli łatwo sprawdzić, w którym slocie emocje sięgają zenitu.\nJeżeli uwielbiasz gry na automatach online, z pewnością docenisz pękający w szwach katalog CasinoEuro. Operator umieścił tysiące slotów od najlepszych dostawców (w tym NetEnt, Play’n Go i Microgaming) w zgrabnym katalogu, który jest niezwykle łatwy w nawigacji.\nZastanawiasz się, jakie automaty są najczęściej wybierane przez graczy z Polski? Na stronie kasyna znajdziesz aktualną listę slotów, w które najchętniej grają Polacy.\nCiekawą sekcją w CasinoEuro są Ekskluzywne gry, w których znajdziesz tytuły niedostępne nigdzie indziej!\n…i wiele innych! Automaty do gier tylko czekają na to, abyś je przetestował. Oczywiście, podobnie jak w przypadku innych kasyn, znakomitą większość slotów możesz wypróbować za darmo, w wersji demo!\nNa uwagę zasługuje również sekcja z jackpotami. Jeżeli lubisz grać o wysokie stawki, polecamy przejrzenie sekcji z Codziennymi Jackpotami oraz automatami progresywnymi, w których znajdują się sloty, w których pule nagród sięgają ponad 52 milionów złotych! Spróbuj szczęścia w Book of Atem WOW Pot i Mega Moolah lub przenieś się do świata luksusu i bogactwa w Mega Fortune Dreams.\nGry stołowe i kasyno na żywo w CasinoEuro\nNie samymi automatami do gry kasyno online stoi! Gry stołowe i kasyno na żywo są równie ważne. W końcu to one pozwalają odczuć klimat kasyna w domowym zaciszu.\nTakże w tym aspekcie CasinoEuro nie zawodzi – do wyboru są setki gier różnego rodzaju.\nMożesz pozostać przy najbardziej tradycyjnych stołach ruletki czy blackjacka lub przejść do gier nowej generacji. Prym wśród graczy wiodą gry typu Game Show – szczególne poruszenie wzbudza Crazy Time Live lub Monopoly Live – czyli popularna gra planszowa przeniesiona do kasyna internetowego.\nOpcje płatności dostępne w CasinoEuro\nWielbiciele gier hazardowych online z pewnością ucieszą się na wiadomość, że w CasinoEuro można wpłacać w złotówkach! Do wyboru jest mnóstwo opcji płatności, od kart poprzez e-portfele.\nWyjątkowo cieszy obecność MuchBetter – za pośrednictwem tej metody możesz przelewać środki z użyciem BLIK lub Przelewy24.\nObsługa klienta CasinoEuro jest dostępna 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, co dla tak popularnej witryny hazardowej jest obecnie standardem. Dobrze jest mieć świadomość, że można oddać się ulubionej rozrywce w dowolnym momencie i w razie jakichkolwiek problemów uzyskać niezbędną pomoc.\nDla polskich graczy ważną wiadomością będzie to, że całodobowy support dostępny jest w języku angielskim. Z agentami mówiącymi po polsku możesz skontaktować się między 11.00 a 18.00.\nMożesz skontaktować się z przyjaznym i profesjonalnym zespołem obsługi klienta poprzez czat na żywo (warto tutaj zmienić język strony na angielski) lub wysłać wiadomość e-mail na adres: support-pl@casinoeuro.com.\nNa stronie kasyna widnieje informacja o możliwości oddzwonienia, jednak opcja kontaktu telefonicznego jest bardzo często jest niedostępna.\nPomimo ograniczonego wsparcia klienta w języku polskim, CasinoEuro ma jedną z lepszych stron pomocy, jakie spotkaliśmy w kasynach online – jest to spore pocieszenie! W tym miejscu wiele pytań znalazło swoje odpowiedzi, a co najważniejsze: wszystko jest dostępne w języku polskim. Bardzo możliwe, że uda Ci się rozwiązać problem nawet bez pomocy supportu!\nJeśli zastanawiasz się, czy w CasinoEuro możesz bezpiecznie cieszyć się ulubioną rozrywką hazardową, mamy dla Ciebie świetną wiadomość. Nasz zespół skrupulatnie sprawdził, w jaki sposób operator gwarantuje uczciwą i bezpieczną grę swoim użytkownikom.\nPoza tym, że serwis jest licencjonowany przez Malta Gaming Authority, zapewnia swoim graczom bezpieczne połączenie, ochronę danych osobowych oraz uczciwość gier potwierdzoną certyfikatem eCogra.\nCasinoEuro dba o to, by czas spędzony w kasynie był bezpieczny. Serwis propaguje odpowiedzialną grę oferując limity wpłat i zakładów. Gdy czujesz, że spędzasz w kasynie online zbyt dużo czasu, możesz w łatwy sposób zablokować konto na wybrany okres czasu.\nSzyfrowanie połączeń Certyfikat SSL\nOchrona danych osobowych Zapory sieciowe oraz polityka GDPR\nWsparcie dla Odpowiedzialnej Gry tak\nCeryfikat eCogra tak\nCasinoEuro to popularna witryna wśród polskich wielbicieli gier hazardowych – i nie bez powodu! Co tak przyciąga graczy?\nNa pierwszy rzut oka rzuca się przejrzysty design strony, dzięki któremu łatwo znajdziesz swoje ulubione gry wśród tysięcy tytułów. Jest w czym wybierać – zarówno wśród automatów jak i w kasynie na żywo. Co więcej, wciąż pojawiają się nowe tytuły, w tym te ekskluzywne dla CasinoEuro – nie znajdziesz ich nigdzie indziej!\nCasinoEuro zdecydowanie dba o swoich użytków oferując nie tylko atrakcyjny bonus powitalny, ale i wiele promocji z którym możesz skorzystać później. Dodajmy do tego wymagające standardy dotyczące bezpieczeństwa i proste płatności za pośrednictwem popularnych w Polsce metod. Jeżeli jeszcze nie odwiedziłeś CasinoEuro – zdecydowanie warto!


1 SYLABUS/OPIS PRZEDMIOTU 1. Nazwa przedmiotu/ moduł (w języku polskim) Mapowanie i diagnoza kompetencji pracowniczych, opracowanie arkuszy kompetencyjnych dla celów rekrutacji i ocen okresowych../ Moduł 181..: Diagnoza i rozwój kompetencji pracowników. 2. Nazwa przedmiotu w języku angielskim Mapping and diagnosing of employees competences. Preparation of the competence s forms for employees assessment and recruitment procedures. 3. Jednostka prowadząca przedmiot Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych, Instytut Psychologii, Zakład Psychologii Zarządzania. 4. Kod przedmiotu/modułu (nie wypełniać) 5. Rodzaj przedmiotu (obowiązkowy lub fakultatywny) Fakultatywny 6. Kierunek studiów Psychologia 7. Poziom studiów (I lub II stopień lub jednolite studia magisterskie) Jednolite studia magisterskie 8. Rok studiów IV 9. Semestr (zimowy lub letni) zimowy 10. Forma zajęć i liczba godzin (dotyczy nazw różnych typów zajęć) Forma zajęć: warsztat, 30 godzin 11. Imię, nazwisko, tytuł/stopień naukowy osoby prowadzącej zajęcia Katarzyna Durniat, dr 12. Wymagania wstępne w zakresie wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych dla przedmiotu/modułu oraz zrealizowanych przedmiotów Student zna podstwy psychologii zarządzania w zakresie wykładu 1\n2 tematycznego z psychologii zarządzania prowadzonego na III roku 13. Cele przedmiotu C1 Przedstawienie wiedzy ogólnej z psychologii zarządzania kadrami i wiedzy szczegółowej na temat zasobów ludzkich i kompetencji pracowniczych (CP). -zapoznanie z zadaniami, jakie stawia rynek pracy -teorie zarządzania zasobami C2 Przedstawienie uporządkowanego repertuaru podstawowych pojęć z zakresu psychologii zarządzania kadrami zasobami ludzkimi i problematyki kompetencji pracowniczych (CP). C3 Przedstawienie psychologicznych modeli sterowania aktywnością zawodową na rynku pracy. (C3) C4 Wykształcenie umiejętności operowania wiedzą z zakresu przedmiotu w postaci wydawania własnych sądów na jej temat i projektowania jej zastosowań praktycznych. C5 Wykształcenie umiejętności przygotowania raportów: diagnoz o stanie przygotowania pracowników do realizacji zadań zawodowych. (C5) C6 Opanowanie umiejętności kierowania rozwojem pracowników w organizacji. (CP) C7 Opanowanie praktycznych metod diagnozy kompetencji zawodowych. (CP) C8 Opanowanie umiejętności interpretacji wyników badań psychologicznych w projektowaniu rozwoju zawodowego (CP). C9 Opanowanie technik pracy z zespołami pracowniczymi i z klientami indywidualnymi. (CP) C10 Rozwijanie własnych kompetencji interpersonalnych (CP). 14. Zakładane efekty kształcenia (dla przedmiotu) EK_W_01 Odtwarza ogólną wiedzę teoretyczną z obszaru psychologii zarządzania zasobami ludzkimi. Wskazuje powiązania wiedzy ogólnej i wiedzy szczegółowej na temat kompetencji zawodowych. Wyjaśnia zależności zarządzania kadrami i wiedzy psychologicznej. Nazywa i omawia zadania, jakie stawia rynek pracy przed doradcą zawodowym (personalnym). EK_W_02 Definiuje podstawowe pojęcia z zakresu psychologii zarządzania kadrami w zakresie psychologii zasobów ludzkich ;wskazuje i objaśnia różnice ujęcia w Symbole kierunkowych efektów kształcenia, np.: K_W01*, K_U05, K_K03 (symbole dla kierunku) K_W01, K_W03, K_W08, K_W09, K_W12,. 2\n3 różnych koncepcjach teoretycznych; samodzielnie ocenia i wydaje własne sądy (krytykuje). EK_W_03 Odróżnia istotę omawianego zjawiska: pojęcie kompetencji, od jego funkcji, genezy i typowych odmian. Opisuje omawiane zjawiska. Samodzielnie ocenia i streszcza oraz przygotowuje sprawozdania z literatury. EK_W_06 Odtwarza i omawia procedury stosowane w technikach diagnozy kompetencji. Opisuje postępowanie diagnostyczne i wyjaśnia zależności pomiędzy poszczególnymi fazami EK_U_01 Analizuje rozwój aktywności zawodowej. Wykorzystuje wiedzę psychologiczną aby interpretować problemy i zadania, jakie przynoszą wymagania stanowiska pracy. EK_U_02 Porządkuje wiedzę (strukturalizuje) tak, aby można było się nią swobodnie posługiwać. EK_K_01 Pracuje w zespole: przedstawia swoje stanowisko, argumentuje i broni swoich poglądów, uwzględnia argumenty innych osób z zespołu grupy, EK_K_02 Współpracuje merytorycznie i organizacyjnie, realizuje wspólne zadania. EK_K_03 Przewodniczy pracom grupy, organizuje prace zespołu, ustala zadania dla zespołu. EK_K_06 Postępuje zgodnie z zasadami etyki zawodowej. K_U01, K_U02, K_U03,. K_K02, K_K03, K_K Treści programowe 1. Pojęcie kompetencji pracowniczych oraz zarządzanie zasobami ludzkimi oparte na kompetencjach. 2. Wprowadzenie do zagadnień analizy stanowiska pracy oraz procesów doboru i selekcji personelu. 3. Wyróżnianie podstawowych grup kompetencji pracowniczych (kompetencje menedżerskie, specjalistyczne oraz poza-kierownicze) właściwych dla organizacji ery postindustrialnej. 4. Zawartość treściowa podstawowych kompetencji zawodowych i 3\n4 pracowniczych. 5. Wskaźniki kompetencyjne jako podstawa standaryzacji obserwacji i oceny poziomów oraz komponentów kompetencji. 6. Dobór wskaźników do obserwacji i oceny wybranych kompetencji pracowniczych. Przygotowanie próbnych arkuszy obserwacyjnych. 7. Ocena kompetencji pracowniczych w oparciu o symulacje i gry kierownicze. 8. Projektowanie arkuszy kompetencyjnych służących przeprowadzaniu ocen okresowych pracowników. 16. Zalecana literatura Obowiązkowa: 1. Oleksyn T. (2006) Zarządzanie kompetencjami. Teoria i praktyka. Oficyna Ekonomiczna, Kraków 2. Wood R. i Payne T. (2006). Metody selekcji i rekrutacji oparte na kompetencjach. Wydawnictwo Oficyna Ekonomiczna. 3. Literatura i materiały własne prowadzącej, udostępniane uczestnikom warsztatu: oryginalne arkusze kompetencyjne z wybranych organizacji. Uzupełniająca: 1. Adamiec M., Kożusznik B., (2000), Zarządzanie zasobami ludzkimi. AKADE. 2. Dale M. (2004) Skuteczna rekrutacja i selekcja pracowników. Oficyna Ekonomiczna, Kraków. 3. Half R. (1995) Jak znaleźć, zatrudnić i zatrzymać najlepszych pracowników, Wydawnictwo Naukowo Techniczne, Warszawa. 4. Hoffman E.,( 2003), ) Ocena psychologiczna pracowników, GWP, Gdańsk. 5. Witkowski S.A. (2008) [red.] Kompetencje a sukces w zarządzaniu organizacją. Wydawnictwo DIFIN, Warszawa 6. Witkowski T. (2007) (red.) Dobór personelu Biblioteka Moderatora, Taszów 17. Forma zaliczenia poszczególnych komponentów przedmiotu, sposób sprawdzenia osiągnięcia zamierzonych efektów kształcenia - wykład: - ćwiczenia: - laboratorium: - konwersatorium: - warsztat: Oceny cząstkowe za przygotowywanie się do zajęć i aktywność w części konwersatoryjnej (udział w dyskusji) oraz ocena za efektywność i jakość pracy w części warsztatowej zajęć; ocena pracy pisemnej (praca w grupach) związanej z opracowaniem arkuszy kompetencyjnych do przeprowadzania ocen okresowych pracowników. - inne: 18. Język wykładowy 4\n5 polski 19. Obciążenie pracą studenta Forma aktywności studenta Średnia liczba godzin na zrealizowanie aktywności Godziny zajęć (wg planu studiów) z nauczycielem: - wykład:. godzin - ćwiczenia:. godzin - laboratorium:. godzin - konwersatorium:. godzin - warsztat: 30 godzin - inne:. godzin 30 godzin Praca własna studenta np.: (podać tylko te, które dotyczą danego przedmiotu. Praca własna wyliczona z uwzględnieniem ECTS - patrz: opis pod tabelą**) - przygotowanie do zajęć: 15 godzin - opracowanie wyników:. godzin - czytanie wskazanej literatury: 35 godzin - napisanie raportu z zajęć: 10 godzin - przygotowanie do egzaminu: 10 godzin - przygotowanie do kolokwium: godzin 70 godzin Suma godzin 100 godzin Liczba punktów ECTS 4 5


Trener Dawid Banaczek w niedzielę poprowadzi gdański zespół w spotkaniu przeciwko Śląskowi Wrocław. Banaczek w funkcji pierwszego trenera Lechii zastąpi Thomasa von Heesena, który przestał być szkoleniowcem Biało-Zielonych.\n- Możliwość poprowadzenia Lechii w meczu Ekstraklasy to dla mnie zaszczyt i wyjątkowa motywacja. Jestem wychowankiem tego klubu i zrobię wszystko, żeby wyciągnąć drużynę w górę tabeli – mówi trener Dawid Banaczek.\n- Wielkich zmian na mecz ze Śląskiem nie będzie. Jeśli się takowe pojawią, to będą one raczej kosmetyczne, ale mam nadzieję, że przełożą się one na mecz ze Śląskiem. Nie będziemy robić rewolucji, gdyż nasze ostatnie spotkania z Lechem Poznań i Pogonią Szczecin nie były złe. Graliśmy dobrze, poprawnie funkcjonowaliśmy na boisku, poza tym, że nie strzelaliśmy goli. Ale one przyjdą. Zawodnicy świetnie spisują się na treningach – przyznał Banaczek, który przed niedzielnym meczem z wrocławianami zamierza podbudować zespół pod względem mentalnym. - Zamierzam porozmawiać z każdym zawodnikiem indywidualnie i będę chciał dowiedzieć się, jakie są ich oczekiwania. Niektórym naszym piłkarzom brakowało wiary w siebie, nie byli do końca przekonani o własnych umiejętnościach, czy są w stanie strzelić bramkę. Będę chciał zadbać o tę sferę i sprawić, by nasza gra uległa poprawie – podkreślił szkoleniowiec Biało-Zielonych.\nCzy pod wodzą Banaczka zmianom ulegnie wyjściowa jedenastka gdańskiego zespołu?\n- Wszystko zależeć będzie od stanu zdrowia zawodników. Praktycznie wszyscy są zdrowi, ale pewne kłopoty mają Piotr Wiśniewski, Jakub Wawrzyniak i Neven Marković. Mamy jeszcze jeden trening w sobotę i po nim podejmę ostateczną decyzję co do składu.


Postępowanie w ostrej pokrzywce u dzieci - Czasopismo dla lekarzy pediatrów | Forum Pediatrii Praktycznej\nKatarzyna Grzela , Maria Wawszczak\nOstra pokrzywka jest częstą chorobą wieku dziecięcego, która wielokrotnie budzi duży niepokój rodziców i jest przyczyną licznych konsultacji pediatrycznych. Wynika to z napadowego charakteru ostrej pokrzywki, współistnienia nasilonego świądu i często ze znacznej rozległości zmian skórnych. Tymczasem przebieg pokrzywki zazwyczaj jest łagodny z tendencją do samoograniczania się objawów i nie wymaga intensywnego leczenia, diagnostyki i hospitalizacji . Ostrą pokrzywkę należy także odróżniać od uogólnionej reakcji anafilaktycznej będącej stanem bezpośredniego zagrożenia życia. Reakcja anafilaktyczna ma miejsce u pacjentów, u których jednocześnie ze zmianami skórnymi współistnieją objawy ze strony innych narządów, takich jak układ oddechowy (świsty, kaszel), przewód pokarmowy (wymioty, biegunka), układ nerwowy (drgawki, zaburzenia świadomości) czy układ krążenia (zmiany ciśnienia krwi, zaburzenia rytmu).\nPatomechanizm i epidemiologia\nOstrą pokrzywkę charakteryzuje występowanie bąbli pokrzywkowych i/lub obrzęku naczynioruchowego, którym towarzyszy nasilony świąd . Zmiany skórne szybko zmieniają swoją lokalizację i ustępują w przeciągu kilku lub kilkunastu godzin, nie pozostawiając śladu.\nPatomechanizm choroby jest złożony i nie do końca poznany. Może przebiegać w reakcjach z udziałem IgE i IgE-niezależnych oraz wymaga zaangażowania wielu różnorodnych czynników zapalnych. Głównym mediatorem jest histamina uwalniana przez komórki tuczne i bazofile. Powoduje ona rozszerzenie i zwiększenie przepuszczalności naczyń postkapilarnych, prowadząc do obrzęku skóry i tkanki podskórnej .\nOstra pokrzywka występuje z częstością ok. 2–6% i dotyczy 14–16% dzieci w wieku do 10 lat [1, 3]. W Polsce odsetek dzieci z pokrzywką w wieku 6–7 lat i 13–14 lat wynosi ok. 5% .\nW zależności od czasu występowania objawów oraz czynnika wywołującego wyróżnia się kilka postaci choroby (tab. 1): pokrzywkę spontaniczną ostrą i przewlekłą, fizykalną oraz inne postacie pokrzywki .\nCzas występowania objawów krótszy niż 6 tygodni definiuje postać ostrą pokrzywki, która dominuje w grupie pediatrycznej i jest rozpoznawana w 14–16% przypadków [1, 5].\nZnacznie rzadziej, u ok. 0,1–3% chorych jest obserwowana postać przewlekła, charakteryzująca się utrzymywaniem się objawów powyżej 6 tygodni.\nPokrzywka spontaniczna ostra\nNajczęstszymi przyczynami ostrej pokrzywki są infekcje, nadwrażliwość na leki i alergia pokarmowa [5, 6, 7, 8].\nGłównym czynnikiem wyzwalającym są zakażenia wirusowe, wśród których dominują patogeny charakteryzujące się tropizmem do nabłonka dróg oddechowych, takie jak adenowirusy, enterowirusy, RSV, CMV i EBV [5, 6, 7, 8]. Przebieg pokrzywki w tych przypadkach jest często długotrwały, z uwagi na brak możliwości eliminacji czynnika wywołującego (brak leczenia przyczynowego zakażeń wirusowych).\nZnacznie rzadziej przyczyną choroby są zakażenia bakteryjne (m.in. Streptococcus pyogenes, Helicobacter pylori, Mycoplasma pneumoniae) lub pasożytnicze.\nTab. 1. Postacie pokrzywki\nspontaniczna ostra i przewlekła\nfizykalna dermografizm, z ucisku, z zimna, cieplna, świetlna, wibracyjna\ninne cholinergiczna, adrenergiczna, kontaktowa, wodna\nTab. 2. Skala oceniająca ciężkość przebiegu pokrzywki\nLiczba punktów Bąble pokrzywkowe Wpływ świądu na jakość życia chorego\n1 < 20 bąbli/24 godziny nieznaczny\n2 20–50 bąbli/24 godziny umiarkowany\n3 > 50 bąbli/24 godziny lub\nzajęcie dużej powierzchni skóry znaczny\nzaburza dzienną aktywność oraz sen\nNadwrażliwość na leki jest przyczyną ostrej pokrzywki w ok. 12% przypadków [5, 6, 7, 8]. Wśród czynników wyzwalających najczęściej wymienia się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) oraz antybiotyki beta-laktamowe. Z uwagi na niską korelację pomiędzy objawami a potwierdzeniem w badaniach diagnostycznych i testach prowokacji, alergii na lek nie należy rozpoznawać jedynie na podstawie\nwywiadu [9, 10]. Sugeruje się możliwość zsumowania kilku reakcji: czynnika infekcyjnego, stosowanego leku oraz predyspozycji osobniczych.\nZnaczenie alergii pokarmowej w ostrej pokrzywce jest zróżnicowane. Jej występowanie szacuje się na ok. 7% przypadków [5, 6, 7, 8]. Przebieg zazwyczaj jest pomyślny, z dobrą odpowiedzią na leki przeciwhistaminowe oraz szybkim ustępowaniem objawów po eliminacji uczulającego pokarmu. Duże znaczenie przypisuje się nietolerancji dodatków żywieniowych, które wywołują głównie pokrzywkę przewlekłą.\nWśród innych przyczyn ostrej pokrzywki należy wymienić alergię na jad owadów błonkoskrzydłych. Ostra pokrzywka w tych przypadkach często jest zwiastunem uogólnionej reakcji anafilaktycznej.\nPrzebieg pokrzywki można ocenić jako łagodny, umiarkowany oraz ciężki, w zależności od nasilenia zmian skórnych i świądu (tab. 2) .\nW większości przypadków ostra pokrzywka ma łagodny przebieg, a objawy ustępują samoistnie w ciągu 15 dni. Zdecydowanie rzadziej istnieje konieczność intensyfikacji leczenia, głównie z uwagi na świąd, który znacznie obniża jakość życia chorego.\nCzas utrzymywania się objawów oraz ich nasilenie w znacznej mierze zależą od czynnika wywołującego pokrzywkę. Ciężki przebieg pokrzywki jest częściej obserwowany w przebiegu infekcji wirusowych, z uwagi na brak możliwości eliminacji czynnika sprawczego oraz z powodu możliwości wystąpienia nadwrażliwości na lek. Znacznie pogarsza rokowanie współwystępowanie z pokrzywką obrzęku naczynioruchowego, z uwagi na częściej obserwowaną oporność na leki przeciwhistaminowe.\nPostępowanie w ostrej pokrzywce\nPostępowanie w ostrej pokrzywce opiera się na eliminacji czynnika wywołującego oraz leczeniu objawowym .\nZe względu na to, że ostra pokrzywka może być pierwszym objawem uogólnionej reakcji anafilaktycznej, należy określić występowanie innych objawów, szczególnie ze strony układu pokarmowego, oddechowego i krążenia.\nPrzyczynę w większości przypadków można ustalić na podstawie wywiadu i badania przedmiotowego.\nNależy zwrócić uwagę na okoliczności, w jakich wystąpiły pierwsze objawy pokrzywki oraz spróbować ustalić związek z czynnikiem wywołującym. Warto wykluczyć wpływ czynników fizycznych (niska temperatura, ucisk, wibracja, światło słoneczne) oraz wysiłku.\nW wywiadzie należy uwzględnić pytania dotyczące występowania chorób alergicznych u pacjenta oraz w jego najbliższej rodzinie. Wykonanie badań pomocniczych można rozważyć w przypadkach niejednoznacznych, kiedy ustalenie czynnika wywołującego nie jest możliwe na podstawie obrazu klinicznego choroby, a przebieg pokrzywki jest uciążliwy. Diagnostykę warto rozpocząć od podstawowych badań laboratoryjnych. W ustaleniu zakresu diagnostyki należy się kierować stopniem inwazyjności planowanych badań, przydatnością uzyskanych wyników oraz ich wpływem na proces terapeutyczny.\nPrzed zastosowaniem leczenia należy ocenić stopień nasilenia zmian skórnych oraz wpływ świądu na jakość życia chorego.\nW celu eliminacji czynnika wywołującego należy rozważyć:\nleczenie przyczynowe infekcji, o ile jest ono możliwe,\nzastosowanie zwiadowczej diety eliminacyjnej w przypadku podejrzenia alergii pokarmowej,\nmodyfikację dotychczasowego leczenia, w przypadku podejrzenia nadwrażliwości na lek.\nLekami pierwszego rzutu w leczeniu ostrej pokrzywki są leki przeciwhistaminowe II generacji . Wśród nich najbardziej skuteczna wydaje się cetyryzyna. W wyborze leku przeciwhistaminowego należy się kierować profilem jego bezpieczeństwa oraz stopniem nasilenia zmian skórnych.\nLeki przeciwhistaminowe I generacji nie powinny być stosowane w leczeniu pokrzywki u dzieci z uwagi na wysokie ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Należy rozważyć ich zastosowanie jedynie u dzieci poniżej 1. r.ż., z uwagi na brak rejestracji innych preparatów poza dimetindenem.\nSkuteczność preparatów wapnia w leczeniu ostrej pokrzywki jak dotąd nie została potwierdzona, dlatego nie są one zalecane przez międzynarodowy konsensus leczenia ostrej pokrzywki. Należy rozważyć suplementację wapnia w przypadku podejrzenia hipokalcemii. W postępowaniu w ostrej pokrzywce nie należy dążyć do całkowitego ustąpienia zmian skórnych, tylko do zwiększenia komfortu życia chorego. Jeśli świąd nie jest zbyt nasilony, nie należy intensyfikować leczenia objawowego.\nOstra pokrzywka o ciężkim przebiegu\nW części przypadków, szczególnie przy współwystępowaniu obrzęku naczynioruchowego, objawy ostrej pokrzywki mogą się utrzymywać, a wręcz się nasilać pomimo leczenia przeciwhistaminowego.\nCiężki przebieg ostrej pokrzywki częściej obserwuje się w przebiegu infekcji wirusowych, z uwagi na brak możliwości eliminacji czynnika sprawczego. Wówczas należy rozważyć włączenie glikokortykosteroidów systemowych przez okres 3–7 dni (prednisolon 1 mg/kg masy ciała, dorośli 2 x 20 mg lub 1 x 50 mg) . Jeżeli objawy utrzymują się powyżej 14 dni i są uciążliwe, można rozważyć nawet czterokrotne zwiększenie dawki leku przeciwhistaminowego II generacji.\nNiestety powyższe zalecenie jest oparte wyłącznie na badaniach przeprowadzonych wśród dorosłych. Brakuje oceny skuteczności i bezpieczeństwa takiego postępowania w populacji dziecięcej.\nW przypadku braku kontroli objawów w kolejnych dobach leczenia wskazana jest zmiana leku przeciwhistaminowego na inny z II generacji lub dołączenie leku antyleukotrienowego.\nTab. 3. Postępowanie w ostrej pokrzywce w zależności od współwystępujących objawów\nAdrenalina i.m. Glikokortykosteroidy\ni.m./p.o. Lek przeciwhistaminowy\nOstra pokrzywka Nie W ciężkim przebiegu, brak poprawy po lekach przeciwhistaminowych Tak\nOstra pokrzywka i/lub obrzęk naczynioruchowy Nie W ciężkim przebiegu, brak poprawy po lekach przeciwhistaminowych Tak\nUogólniona reakcja anafilaktyczna (zmiany skórne + objawy ze strony układu oddechowego\ni/lub pokarmowego i/lub krążenia) Lek pierwszego rzutu Tak Tak\nRyc. 1. Leczenie objawowe w ostrej pokrzywce\nDo izby przyjęć zgłosili się rodzice z pięcioletnią, dotychczas prawidłowo rozwijającą się córką, z nieobciążonym wywiadem alergologicznym osobniczym i rodzinnym, która od czterech dni miała ból gardła, śluzowy katar, suchy kaszel, od dwóch dni wysoką gorączkę, dobrze reagującą na leki przeciwgorączkowe. Rodziców zaniepokoiło nagłe wystąpienie u córki swędzącej wysypki. W dotychczasowym leczeniu dziecka stosowano preparaty obkurczające błonę śluzową nosa, ziołowe preparaty łagodzące kaszel oraz antypiretyki (ibuprofen). Po wystąpieniu wysypki rodzice podali dziecku preparat wapnia oraz klemastynę – lek przeciwhistaminowy I generacji w syropie.\nPrzy przyjęciu pacjentka była w dobrym stanie ogólnym, z nieznacznie podwyższoną temperaturą ciała, prawidłowymi parametrami życiow...


Data: 2005-11-29 18:22:18\n"W tej sytuacji, wobec środków i możliwości remontu, 11.10.1973r. wieżę wysadzono w powietrze".\nByłem na Śnieżniku w 1960 r. i szczyt ten wraz z wieżą sfotografowałem.\nOsobiście uważam (zgadzam się z poprzednimi wypowiedziami), że pozostawianie wieży w stanie rozpadu nie miało żadnego sensu. Moim zdaniem nie upiększała też szczytu.\nZastanawiające jest (dla mnie) nieuprzątnięcie gruzów, choć upłynęło już 32 lata. Czyżby pozostawione były dla turystów jako zabytek i ozdoba krajobrazu?