Kuchnia na zamówienie - Forum o urządzaniu domu, wnętrz i remontach - domowniczy.pl\nRejestracja: 19 lut 2021, 18:08\nPost autor: Budzisław1969 » 05 maja 2021, 22:37\nWitam. Czy ktoś z was zdecydował się może na meble kuchenne na zamówienie? Zastanawiam się, czy nie zajrzeć do sprawdzonej stolarni, bo mam wrażenie, że wyposażenie stamtąd będzie najlepszym wyborem jeśli chodzi o żywotność i samo wykonanie. Wolę nawet zapłacić nieco więcej, ale mieć pewność, że w krótkim czasie nie będę musiał wymieniać wyposażenia.\nPost autor: vovin » 09 maja 2021, 6:42\nU nas jest taka kuchnia i powiem ci, że nie ma nic lepszego niż meble wykonane na wymiar. Meble są idealnie dopasowane, wszystko się fajnie pomieściło, mimo że kuchnia nie jest dużych rozmiarów. My zdecydowaliśmy się na firmę Verlani https://verlani.com/oferta-meble-kuchenne/ ze Szczecina i sprawdzili się doskonale, to solidni fachowcy, meble są wykonane dokładnie, porządnie i cenowo było w porządku.\nPost autor: limńk » 14 maja 2021, 13:29\nSami mamy meble kuchenne ronione na wymiar. Ich wykonanie zleciliśmy firmie stolarskiej Meblomet https://www.mebleraciborz.pl/stolarnia/ ... -na-wymiar w Raciborzu. Ich oferta jest szeroka, robią różnego rodzaju meble, nie tylko kuchenne. U nas z zabudową kuchenna poradzili sobie świetnie, mają korzystne ceny, meble zamontowali terminowo, wszystko pasuje, wykonanie bardzo precyzyjne, polecam.\nPost autor: filiń » 21 maja 2021, 23:07\nTakże mamy kuchnie robiona na zamówienie, myliśmy nad szafkami gotowymi, ale mamy krzywe ściany i to nie miał żadnego sensu. Zamiast tego postawiliśmy na solidne meble robione na wymiar przez firmę Krzysztof Pabich Usługi Stolarsko-budowlane https://www.meblepabich.com.pl/oferta/kuchnie-na-wymiar ze Smolec. Zlecenie wykonali terminowo, w dobrej cenie, wszystko porządnie zamontowali, meble są wytrzymałe, ale także doskonale się prezentują.\nPost autor: człm » 27 maja 2021, 15:34\nWidzę, że większość tutaj wybierała meble na wymiar, my też. Mieliśmy wcześniej meble kupione w sieciówce i po dwóch latach drzwiczki się już nie domykały, a części odpadały. Ech, szkoda gadać, gdybyśmy byli mądrzejsi, to byśmy już wtedy skorzystali z usług firmy Meble SŁAW http://www.meblenawymiarchorzow.pl/meble-kuchenne.html z Chorzowa, a nie dopiero teraz. Niemniej dobrze, że w ogóle zleciliśmy im robotę, bo nowe szafki są idealne, nie tylko pod względem wymiarów, ale także jakości wykonania. Pasuje nam wszystko, także cena, polecam.\nPost autor: Jędza22 » 09 cze 2021, 21:54\nJak już zdecydowałaś się na kuchnię na wymiar to pomyśl czy salon z aneksem kuchennym nie będzie idealnym rozwiązaniem dla ciebie. Nie musisz się radzić dekoratora bo wszelkie informacje znajdziesz na tym blogu https://sonito.pl/2021/06/09/jak-oddzie ... od-salonu/ Blog tworzą profesjonaliści więc wiedzą jak ci pomóc aby uzyskać sprawdzony efekt końcowy.\nPost autor: radekoś » 12 cze 2021, 21:06\nJa podrzucę wam kontakt do bardzo fajnej firmy oferującej meble i zabudowy kuchenne na wymiar - Valentin z Międzyrzecza. Tu ich stronka: https://www.valentin.com.pl/oferta/kuchnie Jeśli zatem interesuje was firma zajmująca się wykonywaniem kuchni na wymiar to zgłoście się do nich, bo mają rozsądne ceny, działają solidnie i terminowo a ich kuchnie są piękne i funkcjonalne.\nPost autor: dannika » 13 cze 2021, 23:33\nKompleksowym wyposażeniem kuchni zajmuje się studio kuchenne Agma - w grę u nich wchodzi projektowanie, montaż mebli kuchennych i pomoc w doborze AGD. Współpracują z wykonawcami - Drewpol i Stolzen. Dla nas meble na wymiar wykonał Drewpol https://www.agmakuchnie.pl/oferta-meblowa/drewpol i jesteśmy zadowoleni z kuchni, wyszła fajnie, jest solidna, z dobrej jakości materiałów i fajnie wygląda, wybraliśmy kuchnię retro, bo takie zawsze nam się najbardziej podobały.\nPost autor: rótek » 18 cze 2021, 15:36\nDla mnie to było oczywiste, że w mojej kuchni powinny zawitać meble zrealizowane na wymiar. Za projekt odpowiadają https://mtm-ld.pl/oferta/ którym to wyszło faktycznie solidnie. Zależało mi na tym, aby warunki do gotowania były przyjazne. Do tego kuchnia stała się moim ulubionym wnętrzem!\nPost autor: izaśsitek » 21 cze 2021, 14:40\ndannika pisze: ↑13 cze 2021, 23:33 Kompleksowym wyposażeniem kuchni zajmuje się studio kuchenne Agma - w grę u nich wchodzi projektowanie, montaż mebli kuchennych i pomoc w doborze AGD. Współpracują z wykonawcami - Drewpol i Stolzen. Dla nas meble na wymiar wykonał Drewpol https://www.agmakuchnie.pl/oferta-meblowa/drewpol i jesteśmy zadowoleni z kuchni, wyszła fajnie, jest solidna, z dobrej jakości materiałów i fajnie wygląda, wybraliśmy kuchnię retro, bo takie zawsze nam się najbardziej podobały.\nWow, to świetnie Widzę, że mają pełno ciekawych realizacji\nPost autor: tośka » 22 cze 2021, 9:11\nNie mając wyjątkowych wymagań co do frontów raczej nie kupowałabym mebli na zamówienie. Dzisiaj producenci mają tak świetne oferty i wysoką jakość produktów - jako przykład podam meble od Potockiego: https://meblepotocki.pl/ - że zamawianie mebli kuchennych i do jadalni jest wydatkiem na wyrost Konkurencja jest duża więc i tak każdy producent musi bardzo dbać o jakość.\nPost autor: Lubasia » 27 cze 2021, 16:46\nJeszcze nie zdecydowałam się na żadne meble do kuchni, ponieważ na razie nie mam pomysłu. Chyba skorzystam z programów do projektowania, które proponuje też zespół architektów https://projektowanie-wnetrz-online.pl/ ... hni-online . Podobno w bardzo łatwy sposób z ich pomocą można zrealizować wnętrze dokładnie takie, jak chcemy aby wyglądało.\nPost autor: Krzyńka » 29 cze 2021, 18:58\nJa mam meble kuchenne robione na zamówienie i nam je robiła firma Biuro Projektowe Orion z Warszawy. Powiem krótko: znają się na rzeczy i maja duże doświadczenie. Wystarczy zresztą wejść na http://www.meble-orion.pl/oferta/meble-kuchenne/ i popatrzeć. Fajnie im to wychodzi a meble są solidne.\nPost autor: Pónia » 02 lip 2021, 17:06\nja własnie będe robic kuchnie na zamówienie, ogólnie to sprawa wygląda w ten sposób, że ja chciałabym sie przebic po prostu do kuchni. Jednak nie wiem jak to będzie wygladalo w rzeczywistości. na chwile obecna oglądam sobie takie inspiracje jak tutaj https://sonito.pl Widziałam tutaj bardzo fajną inspiracje własnie salonu z aneksem kuchennym.\nPost autor: Hubert78 » 03 lip 2021, 23:04\nPost autor: Sławomir » 05 lip 2021, 15:28\nZe swojej strony chciałbym Wam polecić sklep internetowy, w którym znajdziecie Porcelanowa zastawa stołowa oraz wiele innych akcesoriów kuchennych w świetnej cenie. Moim zdaniem mają bardzo dobre ceny oraz ogromny wybór najróżniejszych akcesoriów kuchennych.\nPost autor: aśko » 06 lip 2021, 6:12\nJa mogę ci polecić okapy kuchenne z Ciarko Design - https://ciarkodesign.com/ To świetna marka z szeroką ofertą. Osobiście nie wyobrażam sobie kuchni bez okapu, dlatego u nas znalazł się już okap podszafkowy od Ciarko Design i sprawdza się świetnie. Pochłania zapachy, działa cicho i super wygląda.\nPost autor: Małtoner Julek » 24 lip 2021, 11:32\nJeżeli meble kuchenne to jak dla mnie po prostu na wymiar, bez dwóch zdań. Rozwiązanie jest po prostu praktyczne, pozwala maksymalnie wykorzystać potencjał pomieszczenia, to niezwykle ważne również dlatego, że możemy zabudować wszystkie dziury. Polecam tu firmę https://www.elmir.pl/, mają bardzo dobre zaplecze techniczne, wykonują super meble. Wszystko jest robione od A do Z\nPost autor: mórek » 25 lip 2021, 10:52\nKluczowe znaczenie miał tutaj dobór stosownych mebli, co akurat się udało! Rozwiązania zaproponowali https://acadal-meble.pl/oferta/meble-kuchenne po atrakcyjnej cenie. Takie meble na wymiar mogą wprowadzić sporo smaku i estetyki do kuchni, początkowo wydającej się nudnym wnętrzem.\nPost autor: stanisława1 » 10 sie 2021, 11:53\nDo mebli trzeba także dobrać odpowiedni blat do kuchni. Czy podjęliście już decyzję o wyborze? Moim zdaniem blat z kamienia to bardzo dobre rozwiązanie. Kamień jest ponadczasowy, a także bardzo wytrzymały. Jestem pewna, że będzie Wam on służył przez długie lata.\nPost autor: Aźka » 27 sie 2021, 12:07\nCześć. Ja miałam duży problem ze znalezienie stolarza, który mi zrobi meble pod wymiar, bo moja kuchnia jest totalnie niewymiarowa. Całe szczęście, że dobry kolega polecił mi wyszukiwarkę https://www.multimeblowanie.pl/firmy/po ... d%20wymiar Na, której znajdę fachowców od tego. Na szczęście się udało. Jestem bardzo zadowolona, bo wygląda elegancko i dużo za nią nie zapłaciłam. Śmiało z niej skorzystajcie, bo akurat możecie znaleźć oferty z waszych okolic. Polecam\nPost autor: Sobiesław » 15 wrz 2021, 15:28\nMoim zdaniem warto iść w taką kuchnię. Bardziej dopasujemy przestrzeń do potrzeb swoich. No i lepiej wykorzystamy samą kuchnie. Meble gotowe są fajne ale nie optymalne. Tutaj jednak mamy większe możliwości manewru. Ze swojej strony polecam wybrać wiecej szuflad. Jak jest dobry system montażu to nawet cieżkie garnki można w takiej szufladzie trzymać i nic się nie dzieje. I łatwiej wyciągnąć coś, co jest z tyłu. Do tego takie szuflady fajnie wyglądają jak są szerokie. A u nas moduły tak właśnie wypadły. Mamy dużą płytę gazową Innowę 5+3, która ma 77 cm, wiec trzeba było zastosować szerszą szerokość w meblach. Szafka musi być 80 cm.\nPost autor: Kłaqq » 02 paź 2021, 12:16\nFaktycznie bardzo fajną dekoracją są nowoczesne płytki klinkierowe. Odporne na zaburdzenia, uszkodzenia, warto o tym pomyśleć. Jest dużo rzeczy w promocji, w róznych miesjcach. Kwestia poszukania. Polecam tu też obejrzeć sobie ten film https://www.youtube.com/watch?v=JDdTawm ... Ceg%C5%82y, fajne porównanie materiałów\nPost autor: Daniel4321łłłł » 04 paź 2021, 10:59\nTaka kuchnia zawitała i u nas! A odpowiedzialni za jej realizację są https://stolar-waw.pl/oferta/kuchnie/ , będący nie lada fachowcami na tym polu. Teraz gotowanie sprawia jeszcze więcej frajdy i radochy, gdyż otoczenie tylko nastraja do zabawy w kuchni. Na pewno i Wy znajdziecie w tym coś dla siebie!\nPost autor: Konował » 06 paź 2021, 15:40\nKłaqq pisze: ↑02 paź 2021, 12:16 Faktycznie bardzo fajną dekoracją są nowoczesne płytki klinkierowe. Odporne na zaburdzenia, uszkodzenia, warto o tym pomyśleć. Jest dużo rzeczy w promocji, w róznych miesjcach. Kwestia poszukania. Polecam tu też obejrzeć sobie ten film https://www.youtube.com/watch?v=JDdTawm ... Ceg%C5%82y, fajne porównanie materiałów\nZastanawiające jest to, dlaczego autor wyłączył pod filmem możliwość komentowania. Boi się opinii? Brak marki pokazuje, że test nie odpowiada rzeczywistości, bo nie wiadomo tak do końca co jest testowane. Jak dla mnie to jedna wielka ściema. Szczególnie mówienie o tym, ze takie płytki są nieodporne na warunki atmosferyczne i odpadają. Lub że z nimi dzieje sie coś złego. Prawda jest zupełnie inna. Płytki z elastycznego klinkieru marki Elastolith od 2010 roku są na elewacji EC1 w Łodzi. Czyli już 11 lat. I nadal tam są i nic się z nimi nie dzieje. Nadal wyglądają genialnie. Wieć gdzie leży prawda? Chyba nie w tym filmie. Fakty mówią zupełnie coś innego.\nPost autor: Sławomir » 07 paź 2021, 8:25\nWydaje mi się, że każdy marzy o pięknej i dobrze wyposażonej kuchnii. Dlatego chciałbym Wam polecić stronę, na której znajdziecie ofertę sklepu internetowego z najróżniejszymi zlewami kuchennymi, w tym zlew granitowy . Jeżeli jesteście zainteresowani to wszelkie informacje znajdziecie na stronie.\nPost autor: oskarszewczyk » 14 paź 2021, 13:05\nKuchnia jest chyba najtrudniejszą częścią domu do wyremontowania, musi być odpowiednia ilość i rozmieszczenie półek, fajnie żeby znalazło się miejsce na stół i krzesła i to nie na ścisk, duży zlew też jest znacznym ułatwieniem pracy w kuchni. Można próbować robić samemu, choć jest to ciężkie zadanie, jeśli się zdecydujesz na samodzielne wykonanie, to polecam tego bloga http://www.google.td/url?q=http://agdchrosciel.pl/, sądzę że może się przydać.\nPost autor: móranowski » 14 paź 2021, 15:14\nTakże i my możemy się pochwalić elegancką kuchnią na wymiar. Wykonana przez https://www.unikkonmeble.pl/kuchnia okazała się znakomitym wyborem, gdzie wnętrze te stało się najbardziej atrakcyjnym w naszym mieszkaniu. To serio robi wrażenie! Cena również w pełni sprostała moim wymaganiom.\nPost autor: ElektroKapuściocha » 19 paź 2021, 12:24\nJa podrzucę wam zajawkę. Ostatnio w modzie jest styl skandynawski i może byłoby warto pójść z duchem czasu i kuchnie wykonać właśnie w nim. Istnieje masa firm, które zrobią je w dobrych cenach. Tutaj wysyłam link do strony z dokładnym opisem tego stylu: https://www.multibudowanie.pl/artykul/a ... bic-147183 Można na niej znaleźć na niej również przedsiębiorstwa z branży budowlanej jak długa i szeroka. Na pewno dobrego stolarza i budowlańca znajdziecie dla siebie. Pozdrawiam.\nPost autor: dropp » 01 lis 2021, 21:07\nW zasadzie to jest tak, że kuchnie często są niewymiarowe więc lepiej wziąć meble na zamówienie, by zagospodarować każdy kąt. W ofercie producenta http://www.layman.pl/ znajdziecie propozycje mebli z frontami lakierowanymi, drewnianymi i płyty laminowanej, wszystko krojone na wymiar Może w domkach metraż jest większy, ale w blokach to dramat\nPost autor: Daniel4321 » 17 lis 2021, 20:34\nMeble Robko https://www.meblerobko.pl/meble-kuchenne-na-wymiar.html odpowiadali za wykonanie perfekcyjnych, świeżutkich mebli do naszej nowej kuchni. Chcieliśmy ozdobić te wnętrze w sposób oryginalny, nietuzinkowy no i wydaje mi się że udało nam się temu sprostać! Wszystko zostało wykonane na wymiar, przez co wnętrze prezentuje się schludnie i "od linijki" . A taką estetykę we wnętrzach cenię sobie praktycznie od zawsze. Takie realizacje zdecydowanie najrozsądniej powierzać zaufanym fachowcom.\nPost autor: Rosso » 25 lis 2021, 2:11\nNa pewno zgodzę się z tym, że najlepsze meble to te przygotowane na wymiar, wtedy są one najbardziej funkcjonalne, idealnie dopasowane do naszych potrzeb. Takie doskonałej jakości meble kuchenne przygotowywane na wymiar w Żorach wykonuje Studio Mebli Kuchennych „Lux”. Nasza kuchnia klasyczna właśnie przez nich została wykonana i bardzo ją sobie chwalimy https://www.meblekuchennezory.pl/kuchnia-klasyczna.html Zależało nam na klasycznym wyglądzie mebli i rzeczywiście kuchnia wygląda tak jak chcieliśmy, po prostu pięknie i elegancko no i jest wykonana z porządnej jakości materiałów , także wszystko jest na plus


Kształt nocy [Tess Gerritsen] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00255 007674 20983328 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Tess Gerritsen Liczba stron: 352\nISBN: 978-83-8125-805-0 Data wydania: 2019-10-16\nDom na wybrzeżu Maine nazywany Strażnicą Brodiego wydaje się idealnym miejscem dla kogoś, kto chce uciec od świata. Ava Collette wierzy, że znajdzie tam spokój po traumatycznych przeżyciach i uda jej się skończyć książkę, nad którą bezowocnie pracuje od miesięcy. I nawet kiedy okazuje się, że musi dzielić lokum z niechcianymi lokatorkami – myszami – jest coraz bardziej zachwycona starą rezydencją.Dopiero gdy okazuje się, że myszy nie są jedynymi nocnymi intruzami w domu, Ava zaczyna badać jego historię i odkrywa coś przerażającego:WSZYSTKIE KOBIETY, KTÓRE KIEDYKOLWIEK MIESZKAŁY W STRAŻNICY BRODIEGO, UMARŁY W TEJ REZYDENCJI.Ava z każdym dniem coraz mocniej czuje, że jej życie jest zagrożone.Nie wie jednak, czy niebezpieczeństwo kryje się w murach domu, czy przyjdzie z zewnątrz.A może tkwi w niej samej?\nTESS GERRITSENAmerykańska pisarka, z zawodu lekarz internista. Po studiach praktykowała w Honolulu na Hawajach. W 1987 r. opublikowała pierwszą powieść, ale kariera pisarska Gerritsen nabrała rozpędu w 1996 r., gdy ukazał się jej pierwszy thriller medyczny Dawca (prawa filmowe zakupił Paramount). Dzięki odniesionemu sukcesowi mogła zrezygnować z praktyki lekarskiej. W kolejnych latach ukazały się: Nosiciel, Grawitacja (milion dolarów za prawa filmowe!), Grzesznik, Sobowtór, Autopsja, Klub Mefista, Ogród kości, Mumia, Dolina umarłych, Milcząca dziewczyna, Umrzeć po raz drugi i Igrając z ogniem. Przekłady książek Gerritsen publikowane są w 20 językach i regularnie pojawiają się na listach bestsellerów w USA i Europie. Na podstawie jej powieści powstał serial telewizyjny Partnerki z kobiecym duetem śledczym – Rizzoli & Isles.tessgerritsen.com\nTej autorkiDAWCACIAŁOINFEKCJANOSICIELGRAWITACJAOGRÓD KOŚCIIGRAJĄC Z OGNIEMKSZTAŁT NOCYJane Rizzoli & Maura IslesCHIRURGSKALPELGRZESZNIKSOBOWTÓRAUTOPSJAKLUB MEFISTAMUMIADOLINA UMARŁYCHMILCZĄCA DZIEWCZYNAOSTATNI, KTÓRY UMRZEUMRZEĆ PO RAZ DRUGISEKRET, KTÓREGO NIE ZDRADZĘ\nTytuł oryginału:THE SHAPE OF NIGHTCopyright © Tess Gerritsen 2019All rights reservedPolish edition copyright © Wydawnictwo Albatros Sp. z o.o. 2019Polish translation copyright © Jerzy Żebrowski 2019Redakcja: Joanna KumaszewskaZdjęcia na okładce: © Valentino Sani/Arcangel Images (kot), Kostyantyn Skuridin/Shutterstock.com (dziewczyna), Free Nature Stock, Yuliya, Juan/Pexels (niebo), Splash of Rain/Pexels (woda)Projekt graficzny okładki: Wydawnictwo Albatros Sp. z o.o.ISBN 978-83-8125-805-0WydawcaWYDAWNICTWO ALBATROS SP. Z O.O.Hlonda 2a/25, 02-972 Warszawawww.wydawnictwoalbatros.comFacebook.com/WydawnictwoAlbatros | Instagram.com/wydawnictwoalbatrosNiniejszy produkt jest objęty ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że publiczne udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.Przygotowanie wydania elektronicznego: Michał Nakoneczny, hachi.media\nSpis treściPrologRozdział pierwszyRozdział drugiRozdział trzeciRozdział czwartyRozdział piątyRozdział szóstyRozdział siódmyRozdział ósmyRozdział dziewiątyRozdział dziesiątyRozdział jedenastyRozdział dwunastyRozdział trzynastyRozdział czternastyRozdział piętnastyRozdział szesnastyRozdział siedemnastyRozdział osiemnastyRozdział dziewiętnastyRozdział dwudziestyRozdział dwudziesty pierwszyRozdział dwudziesty drugiRozdział dwudziesty trzeciRozdział dwudziesty czwartyRozdział dwudziesty piątyRozdział dwudziesty szóstyRozdział dwudziesty siódmyRozdział dwudziesty ósmyRozdział dwudziesty dziewiątyRozdział trzydziestyRozdział trzydziesty pierwszyPodziękowaniaOkładkaO książceStrona tytułowaO autorceTej autorkiStrona redakcyjnaSpis treściDedykacjaPrologRozdział pierwszyRozdział drugi\nPrologWciąż jeszcze śni mi się Strażnica Brodiego i jest to zawsze ten sam koszmarny sen. Stoję na żwirowanym podjeździe, a dom majaczy przede mną jak dryfujący we mgle statek widmo. Mgiełka snuje się i pełza wokół moich stóp, oblepiając mi skórę lodowatym szronem. Słyszę fale nadciągające od morza i uderzające o skały, a nad głową krzyki mew, które ostrzegają mnie, bym trzymała się z dala od tego miejsca. Wiem, że za tymi frontowymi drzwiami czai się Śmierć, ale nie cofam się, bo ten dom mnie wzywa. Być może już zawsze będzie mnie wzywał, sprawiając swym syrenim śpiewem, że raz jeszcze wejdę po schodkach na ganek, gdzie kołysze się skrzypiąca huśtawka.Otwieram drzwi.W środku wszystko wygląda nie tak, jak powinno. To nie jest już ten wspaniały dom, w którym kiedyś mieszkałam i który kochałam. Masywną rzeźbioną balustradą zawładnęła winorośl, oplatająca poręcze jak zielone węże. Podłogę pokrywa dywan martwych liści, naniesionych wiatrem przez rozbite okna. Słyszę powolne bębnienie kropel deszczu, skapujących nieustannie z sufitu, i patrząc w górę, widzę pojedynczy kryształowy sopel zwisający z resztek żyrandola. Na ścianach, pomalowanych kiedyś na kremowo i ozdobionych elegancką sztukaterią, są teraz smugi pleśni. Na długo zanim powstała tutaj Strażnica Brodiego, zanim ludzie, którzy ją zbudowali, sprowadzili drewno i kamienie i przybili do słupów belki stropu, wzgórze, na którym stoi, porastały drzewa i mech. Teraz las upomina się o swoje terytorium. Strażnica Brodiego ustępuje mu pola i w powietrzu czuć zapach rozkładu.Słyszę gdzieś nade mną brzęczenie much i gdy zaczynam wchodzić po schodach, złowróżbny dźwięk przybiera na sile. Solidne dawniej stopnie, które pokonywałam każdej nocy, uginają się i skrzypią pod moim ciężarem. Poręcz, niegdyś satynowo gładka, jeży się cierniami i pnączami. Kiedy docieram na podest pierwszego piętra, pojawia się mucha; krąży i brzęczy mi nad głową. Gdy ruszam korytarzem w kierunku głównej sypialni, nadlatuje następna i jeszcze jedna. Słyszę przez zamknięte drzwi zachłanne bzyczenie much w pokoju, do którego coś zwabiło je na ucztę.Otwieram drzwi i brzęczenie staje się ogłuszająco głośne. Atakują mnie tak gęstą chmarą, że krztuszę się i macham rękami, by je odpędzić, ale wciskają mi się we włosy, do oczu i ust. Dopiero wtedy zdaję sobie sprawę, co zwabiło je do tego pokoju. Do tego domu.Ja. Jestem ich pożywieniem.\nRozdział pierwszyNie czułam żadnego lęku tego dnia na początku sierpnia, gdy skręciłam w North Point Way i jechałam po raz pierwszy w kierunku Strażnicy Brodiego. Wiedziałam tylko, że droga wymaga konserwacji, a wyrastające z ziemi korzenie drzew wybrzuszają jej nawierzchnię. Zarządzająca posiadłością kobieta wyjaśniła mi przez telefon, że dom ma ponad sto pięćdziesiąt lat i jest jeszcze w remoncie. Przez kilka pierwszych tygodni będę musiała znosić towarzystwo dwóch cieśli, walących młotami w wieżyczce, i właśnie dlatego mogłabym zamieszkać za grosze w domu z tak imponującym widokiem na ocean.– Kobieta, która go wynajmowała, musiała kilka tygodni temu wyjechać z miasta, wiele miesięcy przed upływem terminu umowy. Zadzwoniła więc pani do mnie w idealnym momencie – powiedziała pośredniczka. – Właściciel nie chce, żeby dom stał pusty przez całe lato, i zależy mu na znalezieniu kogoś, kto o niego zadba. Ma nadzieję, że to będzie kobieta. Uważa, że kobiety są o wiele bardziej odpowiedzialne.Tak się składa, że tą szczęśliwą nową najemczynią jestem ja.Na tylnym siedzeniu miauczy mój kot Hannibal, domagając się, bym wypuściła go z klatki, w której jest zamknięty, odkąd sześć godzin temu wyjechaliśmy z Bostonu. Spoglądam do tyłu i widzę, jak wpatruje się we mnie zza krat, wielki kocur majkun, z wkurzonymi zielonym ślepiami.– Już dojeżdżamy – obiecuję, choć zaczynam się martwić, że skręciłam w niewłaściwą drogę. Nawierzchnia jest spękana z powodu korzeni i działania mrozu, a drzewa zdają się wyrastać coraz bliżej pobocza. Moje stare subaru, przeciążone już bagażem i sprzętem kuchennym, ociera się o asfalt, gdy podskakujemy na jezdni, jadąc przez coraz węższy tunel między sosnami i świerkami. Nie ma miejsca, żeby zawrócić. Mogę jedynie jechać dalej tą drogą, dokądkolwiek prowadzi. Hannibal znowu miauczy, tym razem bardziej natarczywie, jakby ostrzegał: „Stań natychmiast, zanim będzie za późno”.Przez zwisające gałęzie dostrzegam skrawek szarego nieba, a za lasem nagle pojawia się upstrzone porostami rozległe granitowe zbocze. Zużyty znak potwierdza, że dotarłam na podjazd do Strażnicy Brodiego, ale niewybrukowana droga pnie się w tak gęstej mgle, że nie widzę jeszcze domu. Jadę dalej i spod kół subaru sypie się żwir. Przez pasemka mgły dostrzegam poszarpane wiatrem zarośla i granitowe pustkowie. Słyszę krążące w górze mewy, lamentujące jak zgraja duchów.Nagle tuż przede mną wyłania się dom.Wyłączam silnik i siedzę przez chwilę, przyglądając się Strażnicy Brodiego. Nic dziwnego, że była niewidoczna z podnóża wzgórza. Szare deski stapiają się idealnie z mgłą i widzę tylko zarys wieżyczki wznoszącej się ku nisko zawieszonym chmurom. Musiała zajść jakaś pomyłka. Powiedziano mi, że to duży dom, ale nie spodziewałam się stojącej na szczycie rezydencji.Wysiadam z samochodu i wpatruję się w poszarzałe ze starości deski. Na ganku kołysze się skrzypiąca huśtawka, jakby trącana niewidzialną ręką. Niewątpliwie w domu są przeciągi, a system ogrzewania jest przestarzały. Wyobrażam sobie natychmiast przesiąknięte wilgocią pokoje i powietrze cuchnące pleśnią. Nie, nie tak miało wyglądać moje letnie ustronie. Liczyłam na spokojne miejsce, gdzie mogłabym pisać, gdzie mogłabym się ukryć.Miejsce na leczenie ran.Tymczasem ten dom przypomina terytorium wroga, jego okna świdrują mnie nieprzyjaznym spojrzeniem. Mewy krzyczą coraz głośniej, ponaglając mnie, bym uciekała, póki jeszcze mogę. Cofam się i zamierzam już wrócić do samochodu, gdy słyszę chrzęst opon na żwirowym podjeździe. Za moim subaru zatrzymuje się srebrny lexus i wysiada z niego blondynka; macha do mnie i zmierza w moim kierunku. Jest mniej więcej w moim wieku, zadbana i atrakcyjna. Wszystko w jej postaci emanuje radosną pewnością siebie, od kostiumu firmy Brooks Brothers po uśmiech mówiący „Jestem twoją najlepszą przyjaciółką!”.– Pani Ava, prawda? – pyta, wyciągając rękę. – Przepraszam za małe spóźnienie. Mam nadzieję, że nie czekała pani zbyt długo. Jestem Donna Branca, zarządzam tą nieruchomością.Gdy podajemy sobie ręce, szukam już wymówki, by wycofać się z transakcji. Ten dom jest dla mnie za duży. Zbyt odosobniony. Zbyt upiorny.– Cudowne miejsce, prawda? – ekscytuje się Donna, wskazując na granitowe pustkowie. – Szkoda, że z powodu pogody nie widać teraz pejzażu, ale jak podniesie się mgła, widok oceanu rzuci panią na kolana.– Przykro mi, ale ten dom nie jest dokładnie taki…Donna wchodzi już po schodach na ganek, wymachując kluczami.– Ma pani szczęście, że akurat teraz pani zadzwoniła. Tuż po naszej rozmowie miałam dwa kolejne zapytania o ten dom. Tego lata Tucker Cove to istny dom wariatów. Wszyscy turyści szukają czegoś do wynajęcia. Wygląda na to, że nikt nie chce w tym roku spędzać wakacji w Europie. Każdy woli być bliżej domu.– Cieszę się, że są inne osoby zainteresowane tą posiadłością. Bo wydaje mi się, że dla mnie jest za…– Voilà! Nie ma to jak w domu!Frontowe drzwi otwierają się, ukazując lśniącą dębową podłogę i schody z misternie rzeźbioną poręczą. Wymówki, które miałam na końcu języka, nagle wyparowują i jakaś przemożna siła pcha mnie przez próg. W wejściowym holu wpatruję się w kryształowy żyrandol i wymyślnie otynkowany sufit. Wyobrażałam sobie, że dom jest zimny i wilgotny, cuchnie kurzem i pleśnią, a tymczasem czuję świeżą farbę i lakier do drewna. I zapach morza.– Remont jest prawie zakończony – oznajmia Donna. – Cieśle mają jeszcze trochę pracy w wieżyczce i na tarasie na dachu, ale postarają się pani nie przeszkadzać. Poza tym pracują jedynie w dni powszednie, więc w weekendy będzie pani sama. Właściciel zgodził się obniżyć czynsz na lato, bo wie, że cieśle sprawiają trochę kłopotu, ale będą tu tylko przez parę tygodni. Potem do końca lata będzie pani miała ten bajeczny dom wyłącznie dla siebie. – Zauważa, że przyglądam się z zaciekawieniem sztukaterii pod sufitem. – Nieźle to odrestaurowali, prawda? Ned, nasz cieśla, jest mistrzem rzemiosła. Zna każdy zakątek i każdą szparę w tym domu lepiej niż ktokolwiek. Chodźmy, pokażę pani resztę rezydencji. Ponieważ będzie pani zapewne eksperymentowała z przepisami, domyślam się, że zechce pani wypróbować tę fantastyczną kuchnię.– Czy wspominałam o mojej pracy? Nie przypominam sobie, żebym o niej mówiła.Śmieje się z zażenowaniem.– Powiedziała pani przez telefon, że pisze o gastronomii, więc nie mogłam oprzeć się pokusie, by poszukać pani w Google’u. Zamówiłam już pani książkę na temat oliwy. Mam nadzieję, że mi ją pani podpisze.– Z przyjemnością.– Myślę, że ten dom będzie dla pani idealny do pisania. – Prowadzi mnie do kuchni, jasnego i przestronnego pomieszczenia z posadzką z tworzących geometryczny wzór czarno-białych płytek. – Są tu sześciopalnikowa kuchenka i bardzo duży piekarnik. Niestety, wyposażenie kuchni jest dość podstawowe, tylko parę garnków i patelni, ale wspominała pani, że przywozi własny sprzęt.– Tak. Mam długą listę przepisów, które muszę wypróbować, i nigdzie się nie ruszam bez moich noży i patelni.– Co jest tematem pani nowej książki?– Tradycyjna kuchnia Nowej Anglii. Badam zwyczaje kulinarne ludzi morza.Donna się śmieje.– Jadali głównie solone dorsze i niewiele więcej.– Chodzi też o to, jak żyli. Te długie zimy, mroźne noce i niebezpieczeństwa, na jakie byli narażeni rybacy, gdy wypływali na połowy. Niełatwo było utrzymać się z pracy na morzu.– Z pewnością. Mamy tego dowód w kolejnym pomieszczeniu.– Co pani ma na myśli?– Pokażę pani.Przechodzimy do kameralnego frontowego salonu, gdzie w kominku, gotowym już do rozniecenia ognia, leżą drewno i podpałka. Nad kominkiem wisi olejny obraz statku, przechylonego na wzburzonym morzu i przecinającego dziobem spienione od wiatru fale.– To tylko reprodukcja – wyjaśnia Donna. – Oryginał znajduje się w miasteczku, w Towarzystwie Historycznym. Mają tam również portret Jeremiaha Brodiego. Był imponującą postacią. Wysoki, z kruczoczarnymi włosami.– Brodie? To dlatego dom nazywany jest Strażnicą Brodiego?– Tak. Zarobił majątek jako kapitan statku, pływając stąd do Szanghaju. Zbudował ten dom w tysiąc osiemset sześćdziesiątym pierwszym roku. – Spogląda na obraz statku prującego fale i wzdryga się. – Dostaję choroby morskiej na sam widok tej sceny. Za żadne skarby nie postawiłabym nogi na pokładzie statku. Żegluje pani?– Robiłam to jako dziecko, ale od wielu lat nie pływam.– Tutejsze wybrzeże jest podobno jednym z najlepszych na świecie miejsc do żeglowania, jeśli to panią interesuje. Mnie z pewnością nie. – Donna podchodzi do podwójnych drzwi i otwiera je na oścież. – A to mój ulubiony pokój w całym domu.Przestępuję przez próg i widok za oknami natychmiast przykuwa mój wzrok. Widzę snujące się pasma mgły i za ich kurtyną dostrzegam to, co znajduje się dalej: ocean.– Kiedy wzejdzie słońce, ten widok pozbawi panią tchu – mówi Donna. – Teraz nie widać oceanu, ale proszę zaczekać do jutra. Mgła powinna do tego czasu zniknąć.Chcę postać chwilę przy oknie, ale Donna idzie już dalej i ponagla mnie, bym przeszła do jadalni, wyposażonej w ciężki dębowy stół i osiem krzeseł. Na ścianie wisi jeszcze jeden obraz statku, zdecydowanie mniej zdolnego artysty. Na ramie umieszczona jest nazwa jednostki.Minotaur.– To był jego statek – wyjaśnia Donna.– Kapitana Brodiego?– To właśnie na pokładzie Minotaura poszedł na dno. Ten obraz namalował jego pierwszy oficer i dał mu go w prezencie rok przed tym, jak obaj zaginęli na morzu.Wpatruję się w Minotaura i włosy jeżą mi się nagle na karku, jakby do pokoju wpadł podmuch zimnego wiatru. Odwracam się, by zobaczyć, czy któreś okno nie jest otwarte, ale wszystkie są dokładnie zamknięte. Donna też najwyraźniej czuje chłód, bo obejmuje się ramionami.– Nie jest to najlepszy obraz, ale pan Sherbrooke twierdzi, że jest częścią tego domu. Ponieważ namalował go sam pierwszy oficer, zakładam, że szczegóły statku są pokazane dokładnie.– Trochę to niepokojące, że tutaj wisi – mruczę pod nosem. – Skoro wiadomo, że kapitan z tym statkiem zatonął…– Tak właśnie powiedziała Charlotte.– Charlotte?– Kobieta, która wynajmowała ten dom przed panią. Była tak ciekawa jego historii, że zamierzała pomówić o tym z właścicielem. – Donna się odwraca. – Pokażę pani sypialnie.Podążam za nią po krętych schodach, muskając dłonią wypolerowaną poręcz. Zrobiona jest z wykończonego po mistrzowsku dębowego drewna; wydaje się solidna i trwała. Ten dom zbudowano, by przetrwał wieki i służył wielu pokoleniom, a jednak stoi pusty, czekając, aż zamieszka w nim samotna kobieta ze swoim kotem.– Czy kapitan Brodie miał dzieci? – pytam.– Nie, nigdy się nie ożenił. Gdy zginął na morzu, dom został przejęty przez jednego z jego bratanków, a potem kilkakrotnie zmieniał właścicieli. Teraz jest nim Arthur Sherbrooke.– Czemu tu nie mieszka?– Ma dom w Cape Elizabeth, blisko Portlandu. A ten odziedziczył przed laty po ciotce. Gdy dostał Strażnicę Brodiego, była w kiepskim stanie i pan Sherbrooke wydał już majątek na jej renowację. Ma nadzieję, że ktoś ją kupi i wybawi go z kłopotu. – Donna przerywa i spogląda na mnie. – Gdyby była pani zainteresowana…– Nie byłoby mnie stać na utrzymanie takiego domu.– Hm… pomyślałam, że o tym wspomnę. Ale ma pani rację, utrzymanie takiej zabytkowej rezydencji to koszmar.Gdy przechodzimy korytarzem na piętrze, wskazuje po drodze dwie skąpo umeblowane sypialnie i staje przy tej, która znajduje się na końcu.– To była sypialnia kapitana Brodiego – oznajmia.Wchodzę do środka i znów wdycham intensywny zapach morza. Poczułam go już na dole, ale tutaj jest obezwładniający, jakby spryskiwały mi twarz rozbijające się o skały fale. Nagle zapach znika, jak gdyby ktoś zamknął okno.– Będzie pani uwielbiała widok z tego miejsca o poranku – zapewnia mnie Donna, wskazując za szybę, choć w tym momencie widać za nią tylko mgłę. – Latem słońce wschodzi nad wodą, więc można podziwiać świt.Marszczę czoło, widząc gołe okna.– Nie ma tu zasłon?– Cóż, prywatność nie stanowi problemu, bo nikt pani tutaj nie podejrzy. Teren posiadłości rozciąga się aż do linii przypływu. – Odwraca się i wskazuje głową na kominek. – Wie pani, jak rozpalać ogień, prawda? Zawsze otwieramy najpierw przewód kominowy.– Bywałam na farmie mojej babci w New Hampshire, więc mam spore doświadczenie z kominkami.– Pan Sherbrooke po prostu chce mieć pewność, że będzie pani ostrożna. Te stare domy łatwo płoną. – Wyciąga z kieszeni brelok z kluczami. – Na tym chyba skończymy wizytę.– Mówiła pani, że na górze jest wieżyczka?– Och, nie ma po co tam iść. Panuje tam teraz bałagan, wala się mnóstwo narzędzi i różnych gratów. I zdecydowanie proszę nie wychodzić na taras na dachu, dopóki cieśle nie wymienią podłogi. Nie jest tam bezpiecznie.Nie wzięłam jeszcze kluczy, które chce mi wręczyć. Myślę o pierwszym wrażeniu, jakie zrobił na mnie ten dom, o jego oknach wpatrujących się we mnie niczym martwe szklane oczy. Strażnica Brodiego nie obiecywała komfortu ani ukojenia i moją pierwszą reakcją była chęć ucieczki. Ale teraz, gdy weszłam do środka, wciągnęłam w płuca powietrze i dotknęłam drewna, wszystko wydaje się inne.Ten dom mnie zaakceptował.Biorę klucze.– Gdyby miała pani jakieś pytania, jestem w biurze od środy do niedzieli, a w awaryjnych przypadkach zawsze może pani zadzwonić na komórkę – mówi Donna, gdy wychodzimy na zewnątrz. – Charlotte wywiesiła w kuchni listę przydatnych numerów. Hydraulika, lekarza, elektryka.– A gdzie odbiera się pocztę?– Na początku podjazdu jest przydrożna skrzynka na listy. Albo może pani wynająć skrytkę na poczcie w miasteczku. Tak robiła Charlotte. – Przystaje obok mojego samochodu i wpatruje się w klatkę kota na tylnym siedzeniu. – Wow! Ma pani dużego kotka.– Załatwia się tylko do kuwety – zapewniam ją.– Jest ogromny.– Wiem. Muszę go odchudzić. – Gdy sięgam na tylne siedzenie, by wyciągnąć klatkę, Hannibal syczy na mnie przez kraty. – Nie jest zadowolony, że przez cały czas siedział zamknięty w aucie.Donna przykuca, by mu się przyjrzeć.– Ma dodatkowe palce? To majkun, prawda?– W każdym gramie ze swoich trzynastu kilogramów!– Jest dobrym łowcą?– Kiedy tylko ma okazję.Donna uśmiecha się do Hannibala.– Więc będzie mu się tu bardzo podobało.\nRozdział drugiWnoszę klatkę do domu i zwalniam w niej zamek. Hannibal wydostaje się na zewnątrz, spogląda na mnie i człapie do kuchni. Oczywiście to pierwsze pomieszczenie, do którego się udaje. Nawet w obcym domu wie dokładnie, gdzie dostanie kolację.Muszę wrócić kilkanaście razy do samochodu, by zabrać walizkę, kartonowe pudła wypełnione książkami, pościelą i sprzętem kuchennym oraz dwie torby żywności, którą kupiłam w miasteczku Tucker Cove, by mieć zapas na pierwszych parę dni. Z mieszkania w Bostonie przywiozłam wszystko, czego potrzebuję przez najbliższe trzy miesiące. Powieści, które zbierały kurz na półkach, książki, które zawsze zamierzałam przeczytać i w końcu mi się to uda. Słoiki z bezcennymi ziołami i przyprawami, bo obawiałam się, że mogę ich nie znaleźć w małym spożywczym sklepiku w Maine. Zapakowałam nie tylko stroje kąpielowe i letnie sukienki, ale także swetry i puchową kurtkę, bo w tej części stanu Maine nawet w lecie trudno przewidzieć pogodę. Tak przynajmniej słyszałam.Gdy udaje mi się wnieść wszystko do domu, jest już dobrze po siódmej i czuję, że przemarzłam. Pragnę teraz jedynie napić się czegoś przy trzaskającym ogniu, rozpakowuję więc trzy butelki wina, które przywiozłam z Bostonu. Otwieram kuchenną szafkę, by znaleźć kieliszek, i odkrywam, że poprzednia lokatorka musiała mieć podobne zachcianki jak ja. Na półce, obok egzemplarza książki Radość gotowania, stoją dwie butelki szkockiej słodowej whisky – jedna z nich jest prawie pusta.Odstawiam wino i wyciągam niemal opróżnioną butelkę whisky.To moja pierwsza noc w tym wielkim starym domu, więc czemu nie? Jestem u siebie, miałam wyczerpujący dzień, a na taki wilgotny, zimny wieczór whisky jest idealna. Daję jeść Hannibalowi i wlewam odrobinę szkockiej do kryształowej szklanki, którą znajduję w szafce. Stojąc przy kuchennym blacie, delektuję się pierwszym łykiem i wzdycham z przyjemnością. Dopijając drinka, przeglądam od niechcenia Radość gotowania. Książka jest poplamiona i pochlapana tłuszczem – najwyraźniej była często używana i bardzo lubiana. Na stronie tytułowej jest dedykacja:Najlepsze życzenia w dniu urodzin, Charlotte! Teraz, gdy jesteś samodzielna, ta książka będzie Ci potrzebna.Uściski, NanaZastanawiam się, czy Charlotte zdaje sobie sprawę, że zostawiła tę książkę. Odwracając kartki, widzę wiele notatek, które zrobiła na marginesach przepisów. Potrzeba więcej proszku curry… Zbyt pracochłonne… Harry’emu bardzo smakowało! Wiem, jak ja bym się martwiła, gdyby gdzieś mi się zapodziała jedna z moich ulubionych książek kucharskich, zwłaszcza ta, którą dostałam od babci. Charlotte z pewnością zechce ją odzyskać. Będę musiała wspomnieć o tym Donnie.Whisky spełnia swą magiczną funkcję. Moje policzki nabierają rumieńców, ramiona odprężają się i opada ze mnie napięcie. Jestem wreszcie w Maine, tylko w towarzystwie kota, samotna w domu nad morzem. Nie chcę myśleć o tym, co mnie tutaj sprowadziło, ani o tym, kogo i co pozostawiłam za sobą. Zajmę się tym, co nieodmiennie przynosi mi pociechę: gotowaniem. Dziś wieczorem zrobię risotto, bo jest proste i sycące, a przygotowanie go wymaga tylko dwóch garnków i cierpliwości. Popijam whisky, smażąc grzyby, szalotki i surowy ryż; mieszam go, aż ziarenka zaczynają skwierczeć. Dolewam białego wina do rondla i trochę do pustej już szklanki po whisky. Nie piję może trunków we właściwej kolejności, ale nie ma tu nikogo, kto by wyraził zdziwienie. Wlewam do garnka gorący rosół i mieszam. Popijam wino. I mieszam dalej. Kolejna chochla gorącego rosołu. I kolejny łyk wina. Nie przestaję mieszać. Może inni kucharze narzekają na monotonię przyrządzania risotta, ale ja uwielbiam to robić. Nie można niczego przyspieszać. Trzeba być cierpliwym.Trzymam więc wartę przy kuchence, mieszając risotto drewnianą łyżką, zadowolona, że mogę się skupić wyłącznie na tym, co wrze na palniku. Wrzucam do rondla świeży groszek, pietruszkę i tarty parmezan. Wszystko pachnie tak, że cieknie mi ślinka.Gdy stawiam w końcu risotto na stole w jadalni, jest już noc. W Bostonie światła miasta zawsze zakłócają ciemność, ale tutaj nie widzę nic za oknami, ani przepływających statków, ani pulsującego światła latarni morskiej, tylko czarny jak smoła ocean. Zapalam świece, otwieram butelkę chianti i wlewam do kieliszka. Tym razem prawdziwego kieliszka na wino. Stół nakryty jest jak należy: świece, lniana serwetka i srebrne sztućce obok miski z posypanym pietruszką risottem.Odzywa się moja komórka.Zanim jeszcze spojrzę na ekran, już wiem, kto dzwoni. Oczywiście ona. Wyobrażam sobie Lucy w jej mieszkaniu przy Commonwealth Avenue, jak czeka z telefonem przy uchu, aż odbiorę. Widzę biurko, przy którym siedzi: z oprawioną w ramki ślubną fotografią, wypełnioną spinaczami porcelanową wazą i zegarem z palisandru, który dałam jej, gdy ukończyła studia medyczne. Telefon nie przestaje dzwonić, a ja siedzę z zaciśniętymi pięściami, czując narastające mdłości. Gdy w końcu komórka milknie, cisza przynosi błogosławioną ulgę.Próbuję risotta. Choć przyrządzałam je już kilkanaście razy, smakuje jak klej do tapet, a pierwszy łyk chianti jest gorzki. Powinnam otworzyć butelkę prosecco, ale nie zdążyło się jeszcze schłodzić, a musujące wino musi mieć odpowiednio niską temperaturę; najlepiej włożyć je do lodu.Tak jak szampan, którego podawałam w ostatniego sylwestra.Słyszę znów brzęk kostek lodu, jazzową muzykę ze stereo i rozmowy przyjaciół, krewnych i znajomych zebranych w moim mieszkaniu w Bostonie. Starałam się urządzić niezapomniane przyjęcie, wydałam fortunę na ostrygi z Damariscotty i całą ekskluzywną hiszpańską szynkę Ibérico de Bellota. Pamiętam, jak przyglądałam się moim rozbawionym gościom, odnotowując, z którymi z mężczyzn już spałam, i zastanawiając się, z kim pójdę być może do łóżka tej nocy. Był w końcu Nowy Rok i nie można go świętować samotnie.Przestań, Avo. Nie myśl o tamtej nocy.Nie mogę się jednak pohamować i rozdrapuję znów tę ranę, która zaczyna krwawić pod zerwanym strupem. Napełniam ponownie kieliszek winem i wracam do wspomnień. Śmiechy, chrzęst skorup ostryg, bąbelki szampana musujące przyjemnie na języku. Przypominam sobie, jak mój wydawca, Simon, wsuwa do ust lśniącą ostrygę. Jak Lucy, mająca tej nocy szpitalny dyżur pod telefonem, popija grzecznie tylko wodę mineralną.Pamiętam też Nicka odkorkowującego zręcznie butelkę. Wyglądał wtedy tak beztrosko, z przekrzywionym krawatem i podwiniętymi do łokci rękawami. Gdy myślę o tamtej nocy, zawsze wspominam Nicka.Świeca na stole wypala się. Spoglądam na butelkę chianti i stwierdzam ze zdziwieniem, że jest pusta.Gdy podnoszę się z krzesła, dom kołysze się, jakbym stała na rozbujanym pokładzie statku. Nie otwierałam okien, ale zapach morza znów przenika do pokoju i nawet czuję sól na wargach. Mam halucynacje albo jestem bardziej wstawiona, niż sądziłam.Czuję się zbyt zmęczona, by sprzątnąć naczynia, zostawiam więc ledwo napoczęte risotto na stole i wchodzę na schody, gasząc po drodze światło. Hannibal śmiga mi pod nogami i potykam się o niego, uderzając golenią o podest na piętrze. Ten cholerny kot zna już dom lepiej niż ja. Gdy docieram do sypialni, leży na kołdrze. Nie mam siły go przenosić. Gaszę lampę i rozciągam się na łóżku obok niego.Zasypiam z zapachem morza w nozdrzach.* * *W nocy czuję, jak przesuwa się materac, i wyciągam rękę, szukając Hannibala, ale go tam nie ma. Otwieram oczy i przez chwilę nie pamiętam, gdzie jestem. Nagle sobie przypominam: w Tucker Cove. Dom kapitana. Pusta butelka chianti. Dlaczego sądziłam, że moja ucieczka cokolwiek zmieni? Dokądkolwiek zmierzasz, ciągniesz za sobą swoją niedolę jak gnijące ścierwo, a ja przywlokłam moją na wybrzeże do tego samotnego domu w Maine.Domu, w którym najwyraźniej nie jestem sama.Leżę obudzona, nasłuchując odgłosu drapania małych łapek. Wygląda na to, że dziesiątki, może setki myszy używają ściany za moim łóżkiem jako autostrady. Hannibal też nie śpi, miauczy i krąży po pokoju, doprowadzony do szału kocim instynktem zabójcy.Zwlekam się z łóżka i otwieram drzwi sypialni, żeby go wypuścić, ale nie chce wyjść. Chodzi tam i z powrotem, miaucząc. Wystarczy mi hałasowanie myszy, więc jak mam spać, słysząc jeszcze jego biadolenie? Zdążyłam całkiem się obudzić, siadam na bujanym fotelu i patrzę w okno. Mgła podniosła się i niebo jest oszałamiająco przejrzyste. Morze rozciąga się po horyzont, a fale srebrzą się w blasku księżyca. Myślę o pełnej butelce whisky w kuchennej szafce i zastanawiam się, czy kolejny drink pomógłby mi przespać resztę nocy, ale teraz jest mi zbyt wygodnie w fotelu, żeby chciało mi się wstać. Widok srebrzystej tafli morza jest tak piękny. Czuję na policzku delikatną bryzę, muskającą mi skórę jak chłodny pocałunek, i wdycham znów ten zapach: zapach morza.Nagle w domu zapada cisza. Nawet myszy w ścianach nieruchomieją, jakby coś je wystraszyło. Hannibal wydaje głośny syk, a ja dostaję na rękach gęsiej skórki.Ktoś jest w tym pokoju.Z bijącym sercem staję na nogi. Fotel buja się w przód i w tył, gdy cofam się w kierunku łóżka, lustrując ciemność. Widzę tylko kontury mebli i błyszczące ślepia Hannibala, w których odbija się światło księżyca, gdy wpatruje się w coś w narożniku. Coś, czego ja nie dostrzegam. Wydaje dziki wrzask i znika w ciemnościach.Stoję i nasłuchuję, nie wiem jak długo. Światło księżyca wpada przez okno i rozlewa się po podłodze, lecz w jego srebrzystej poświacie nic się nie porusza. Fotel przestał się bujać. Zapach morza zniknął.W pokoju nie ma nikogo oprócz mnie i mojego tchórzliwego kota.Kładę się ponownie i przykrywam po szyję, ale nawet pod kołdrą drżę z zimna. Dopiero gdy Hannibal wyłania się w końcu spod łóżka i rozciąga obok mnie, przestaję się trząść. Kiedy przywiera do ciebie mruczący ciepły kot, świat nagle odzyskuje równowagę. Z westchnieniem wsuwam palce w jego sierść.Myszy znów zaczynają biegać wewnątrz ściany.– Jutro – mruczę – musimy wynająć inny dom.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Ksztalt_nocy-ebookRO/p1142999i1298631" target="_blank" title="Kształt nocy [Tess Gerritsen] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Kształt nocy [Tess Gerritsen] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Noclegi w Pyzdrach, Pyzdry: Kwatery, Pokoje – Tani Nocleg, Centrum, Cena » e-turysta.pl\nznaleziono 34 oferty noclegoweoferty (1 w Pyzdrach oraz 33 w okolicy)\nZobacz inne obiekty z okolicy miejscowości Pyzdry\nDzielnica [-- wybierz --]WinnicaWójtostwo\nNoclegi w Pyzdrach, województwo wielkopolskie, powiat wrzesiński\nNajwiększa baza noclegowa w Pyzdrach! Majówka z przyjaciółmi, służbowy wyjazd, a może rodzinne wczasy? Nieistotne, co planujesz, serwis www.e-turysta.pl zawsze zapewnia najlepsze noclegi. Pyzdry gwarantuje turystom wiele zróżnicowanych atrakcji – już dzisiaj wyszukaj coś dla siebie!\nzamki, pałace, dworki Pyzdry\nmieszkania do wynajęcia Pyzdry\nTanie noclegi w Pyzdrach? To proste!\nSprawdź bogaty wybór ofert w Pyzdrach w województwie wielkopolskim, od kwater prywatnych w przystępnych cenach, po ekskluzywne apartamenty czy przystępne gospodarstwa agroturystyczne.\nPyzdry – Twój plan na udany weekend! Zobacz, co województwo wielkopolskie ma Ci do zaoferowania i spędź czas dokładnie tak, jak wolisz, wypoczywając w wyjątkowych sceneriach lub też odkrywając wyjątkowe miasta. Nie czekaj! Już teraz zabukuj wczasy w województwie wielkopolskim i zrób coś dla siebie i swoich przyjaciół. Pamiętaj, że jeśli planujesz krótką wycieczkę, firmowy wyjazd lub też familijne wakacje, to tylko z portalem e-turysta.pl!\nJeżeli interesują Cie również noclegi w najbliższej okolicy miejscowości Pyzdry, sprawdź naszą ofertę noclegową w okolicznych miejscowościach:\nNajczęściej zadawane pytania dotyczące oferty noclegowej w Pyzdrach\nJak dodać obiekt noclegowy w Pyzdrach do serwisu e-turysta?\nJak zarezerwować nocleg w przystępnej cenie w Pyzdrach?\nW Pyzdrach znaleźć można wiele budżetowych obiektów noclegowych w różnych kategoriach. Mogą to być agroturystyka. Tanie noclegi znaleźć można używając opcji sortowania (cena od najniższej) lub filtrując obiekty i ustalając maksymalną cenę na przykład na poziomie 50 zł za osobę.\nIle obiektów w Pyzdrach znajduje się blisko centrum?\nW Pyzdrach 1 nocleg znaleźć można w ścisłym centrum, co przekłada się między innymi na bliskość atrakcji turystycznych oraz lepszą dostępność komunikacji zbiorczej i gastronomii.


Biznes, ekonomia / Agencje interaktywne - Giełda - katalog stron\nStrona internetowa WWWZnudzony tymi samymi informacjami powtarzanymi w kółko, tylko w zmienionej formie? Zapraszamy do nas i sprawdź co oferuje nasza strona www. 1szy taki portal w sieci, gdzie czeka na Ciebie różnorodność i już nie powinnaś martwić się o nudę i przesyt tych samych informacji. Witryna www, którą dla Ciebie przygotowaliśmy ma wiele nowych funkcji, dzięki czemu możesz poznać nowe metody na spędzenie wolnego czasu. Nasza strona internetowa rozwija się na rozległą skalę , a dodatkowo posiada już rzeszę czytelników. Może czas byś stał się jednym z nich? Wystarczy wejść i przekonać się co oferujemy, a z pewnością nie będziesz żałował. Wystarczy jeden klik. To jedyna taka witryna internetowa WWW w sieci!\nWitryna internetowa WWWZnudzony tymi samymi informacjami powtarzanymi w kółko, tylko w zmienionej formie? Zapraszamy do nas i sprawdź co oferuje nasza witryna www. Pierwszy taki portal w sieci, gdzie czeka na Ciebie różnorodność i już nie powinieneś przejmować się o nudę i przesyt tych samych treści. Strona internetowa WWW, którą dla Ciebie zrealizowaliśmy ma kilka nowych funkcji, dzięki czemu możesz poznać nowe metody na spędzenie wolnego czasu. Nasza witryna internetowa rozwija się na szeroką skalę , a dodatkowo posiada już rzeszę czytelników. Ma możliwość czas byś stał się jednym z nich? Wystarczy wejść i przekonać się co oferujemy, a niewątpliwie nie będziesz żałował. Wystarczy jeden klik. To jedyna taka witryna internetowa w sieci!\nAeroklub w Lublinie\nA ty słowo w słowo "screwed" spośród powodu tego, co pojawia się Aeroklub w Lublinie na koncie Facebook. W przypadku niektórych pracodawców, doświadczenie znana w charakterze "ramię surfing" jest w tej chwili żywy jako "na miejscu" taktyki azaliż masz byt. A ty słowo w słowo "screwed" spośród powodu tego, co pojawia się Aeroklub w Lublinie na koncie Facebook. W przypadku niektórych pracodawców, doświadczenie znana w charakterze "ramię surfing" jest w tej chwili żywy jako "na miejscu" taktyki azaliż masz byt.\nRzeczy nie zmieniają się daleko w ciągu years.It nie ma Akademik w Lublinie znaczenia, jak dużo chłosta owo wyjaśnione w trakcie programu szkoleniowego bądź jak wiele "Kontakt awaryjny list" problemy Tommy w ciągu treningu. W jakikolwiek nieziemski sposób, gdy. Rzeczy nie zmieniają się daleko w ciągu years.It nie ma Akademik w Lublinie znaczenia, jak dużo chłosta owo wyjaśnione w trakcie programu szkoleniowego bądź jak wiele "Kontakt awaryjny list" problemy Tommy w ciągu treningu. W jakikolwiek nieziemski sposób, gdy.\nWyłączenie operacji. Owo przyzwoicie, iż Tommy pracuje ponad swoim dysku Alergolog Lublin w Lublinie grabież, którego używa jako narzędzia przenoszonego spośród jednego komputera aż do drugiego. Pragnie on mógł potem pracować - On jest nie inaczej nadzwyczaj plus minus robione z tego. Wyłączenie operacji. Owo przyzwoicie, iż Tommy pracuje ponad swoim dysku Alergolog Lublin w Lublinie grabież, którego używa jako narzędzia przenoszonego spośród jednego komputera aż do drugiego. Pragnie on mógł potem pracować - On jest nie inaczej nadzwyczaj plus minus robione z tego.


Bankowość i finanse - Finanse - Praktyka - LBA Adwokaci i Radcowie Prawni\nPrzygotowujemy i opiniujemy projekty umów dotyczące struktur finansowania inwestycji przez konsorcja prywatne oraz z udziałem banków, a także zajmujemy się doradztwem z zakresu projektów realizowanych w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego. Specjalizujemy się w zagadnieniach związanych z finansowaniem inwestycji budowlanych oraz ich komercjalizacją. Opracowujemy również koncepcje transakcji z uwzględnieniem aspektów podatkowych.\nDoradztwo w zakresie praktyki finansowo-bankowej obejmuje:\nfinansowanie nabycia aktywów/leasingu (w tym samolotów, statków, taboru kolejowego),\nfinansowanie projektów nieruchomościowych,\nfinansowanie przejęć/finansowanie lewarowane,\nrestrukturyzacja i upadłości,\ntransakcje strukturyzowane (w tym sekurytyzacje true sale, syntetyczne i subpartycypacyjne),\nsprzedaż portfeli wierzytelności,\nstruktury cash management, cashpooling rzeczywisty i wirtualny,\nprojekty private equity,\ntransakcje leasingu ruchomości i nieruchomości, w tym w obszarze leasingu konsumenckiego, flotowego - CFM, sale and lease back,\nelektroniczne instrumenty płatnicze, implementacja SEPA,\ntworzenie, nabycie i restrukturyzacja banków, oddziałów instytucji kredytowych, funduszy inwestycyjnych.\nŁącząc doświadczenie z zakresu prawa spółek i transakcji kapitałowych, doradzamy przy transakcjach z udziałem funduszy private equity oraz venture capital, doradzając przy nabyciu akcji lub udziałów danego podmiotu oraz finansowaniu transakcji.\nDo każdej transakcji sporządzamy całościową dokumentację, uczestniczymy również w negocjacjach jej warunków. Rozstrzygamy bieżące kwestie prawne związane z danym projektem. Reprezentujemy Klientów w postępowaniach przed UOKiK.\nZespół doradza także podmiotom, które w danym przedsięwzięciu zbywają częściowo lub w całości swoje aktywa na rzecz funduszy PE.


Obowiązki kierownika jednostki sektora publicznego w zakresie gospodarki finansowej Audiobook — BodogLife.EU\nJak pobrać Obowiązki kierownika jednostki sektora publicznego w zakresie gospodarki finansowej Audiobook?\nTytuł Obowiązki kierownika jednostki sektora publicznego w zakresie gospodarki finansowej Audiobook jest dostępny w wersji: PDF, DOC, MP3, EPUB, MOBI\nObowiązki kierownika jednostki sektora publicznego w zakresie gospodarki finansowej Audiobook C’est un livre patriotique du temps de la guerre franco-allemande de 1870. Kiedy Jasonowi Walkerowi wreszcie udaje się powrócić do dziwnego i zagrożonego świata, od razu pakuje się w tak poważne kłopoty, jak jeszcze nigdy dotąd, ponieważ jest najbardziej poszukiwanym zbiegiem na kontynencie. Do kogo naprawdę adresowana jest ta książka ? Do ludzi którzy nie mogą pogodzić się z faktem , że Polacy to nie tylko naród bądź bohaterów bądź ofiar a tertium non datur. Nowotwór pokonany za pomocą litrów whisky i setek wizyt w kasynach. Nie mam pojęcia ile zrobiłam byków w tym całym tekście, ale mam nadzieję, że mi to wybaczycie. Chcąc odzyskać honor i serce Filipa, Julia postanawia z pomocą przyjaciół udowodnić wszystkim członkom jego rodziny, że każdy ma coś do ukrycia. Nadszedł czas wojny i głodu. „Michał Chmielewski pisze mocno i ciekawie, ma surowy styl i nie bawi się w niepotrzebny manieryzm. Jednak nowe miejsce zamieszkania niesie ze sobą wiele niespodzianek. Jedni marzą o tym, że kiedyś wróci normalność – inni tylko nasłuchują, czy już nadchodzi wojna. Lily Parisi odkrywa, że jej narzeczony od dawna zdradza ją z inną. Kerstin Gier to jedna z popularniejszych autorek książek młodzieżowych. Dodatkowym atutem książki jest socjologiczne podejście do tematu zwłaszcza w kontekście przypisywania zaszłym faktom czy też osobom, rangi znaczących symboli i minimalizowania bardziej istotnych argumentów. Wilkołactwo niekiedy jest postrzegane jako forma opętania przez zwierzę. Domek, choć urokliwy, jest jak skarbonka bez dna. Współprowadzi Internetową Szkołę Językową ISJAD. Dopiero zaczynam czytać, ale już polecam - ubaw jak to mówią "po kokardkę" !. (A 59 sekund, poświęcone na przeczytanie powyższego tekstu, to dobry wstęp do jej lektury. Dorota, mieszkająca z Moniką i jej nowy przyjaciel Krzysztof, nagabują Monikę w sprawie wypadku na plaży. Jakby stery przejął podkład powieści, a nie jej kryminalna esencja. Popiera je cytatami z twórczości Branwella, które pierwszy raz zostały przetłumaczone na język polski. Niniejsza publikacja podpowie Ci, jak wybrać właściwego audytora, który przeprowadzi tę procedurę, jaki powinien być zakres jego wiedzy i umiejętności oraz w jaki sposób dokonywać jego oceny. Obowiązki kierownika jednostki sektora publicznego w zakresie gospodarki finansowej Audiobook Na konflikt ekonomiczno-religijny nakłada się skomplikowana sytuacja polityczna Ukrainy. Briddey czuje się wyróżniona, kiedy jej chłopak Trent proponuje jej wspólne EEG. Homanile żyją pod ludzką postacią, lecz gdy do głosu dochodzą silne emocje, ulegają przemianie w zwierzęta. Książka w założeniu ma służyć pomocą w takim zorganizowaniu przebiegu inwentaryzacji – prowadzonych metodami spisu z natury oraz potwierdzania i weryfikacji sald składników aktywów i pasywów – aby procesy te przebiegały szybko, sprawnie i efektywnie. Ale jej tajemnice nadal dręczą Darię…Teraz, dwadzieścia lat później, Shelly jest niezwykłą, eteryczną młodą kobietą, którą Daria nadal ochrania. To jednak nie te niesforne dzieci są jej największym problemem, ale powrót do miejsca, gdzie przed laty z własnej winy straciła szansę na miłość. Syntetyczna forma pozwala na szybki przegląd sytuacji z różnych stron, błyskawiczną analizę wskaźników i podjęcie odpowiedniej decyzji. Na drodze do zwycięstwa jednych i drugich stoi tylko jedna przeszkoda – admirał lady Honor Harrington. Wraz z mężem wychowują dwóch synów. Zamiast tego otrzymamy wnikliwą analizę psychologiczną postaci oraz doskonałą, pełną napięcia historię zwieńczoną naprawdę zaskakującym zakończeniem. Udzielano na nie bardzo różnych odpowiedzi. ] to dzieło imponujące i wymuszające respekt. Ucieka do Stanów Zjednoczonych i tu rozpoczyna nowe życie. Ten niewielki, ale treściwy poradnik ujawnia, co należy robić, by wywiązać się z tej roli. , powieść w udany sposób łączy wątki kryminalne i szpiegowskie, coraz bardziej wciągając czytelników w sieć kłamstw tkaną przez tajemniczą femme fatale. Wszyscy, których przyciąga Berlin, będą się nią rozkoszować. Journal of Audience and Reception Studies”. Dodatkowo poprzez, różnorakie emocje całość staje się niesamowicie ciepłą i bardzo piękną opowieścią o rodzinie. Nieznane i fascynujące kobiece oblicze polskiego kryminału!. Wielka machina dziejów przestała mielić ludzkiego ducha, wypowiadając swoje ostatnie zaklęcie. Potem poznaje niewielkiego, białego kotka o imieniu Płomyczek i nagle na obozie robi się naprawdę zabawnie…. Opierając się w dużym stopniu na różnych sprawozdaniach, aż do szczebla pojedynczych osób, Hardesty i Grinberg znacząco poszerzyli nasze zrozumienie ich historii o wymiar ludzki, zaś ponad 100 fotografii, z których wiele nie publikowano jeszcze na Zachodzie, świetnie ilustruje wysoką stawkę oraz maszyny wykorzystywane w tych dramatycznych zmaganiach. I już rozumiemy, dlaczego obaj właśnie tacy są. Wobec reżymów dyktatorskich ani przemoc, ani dyplomacja nie są skutecznymi receptami na każdą okazję.\nOkreślenie celów, analizowanie zasobów, projektowanie działań – wszystko to stanie się łatwiejsze z poradnikiem napisanym przez Jarosława Kordzińskiego, specjalistę z zakresu zarządzania oświatą. Podczas kolejnej podróży służbowej tych dwoje jest skazanych na swoje towarzystwo. Analizując różne postawy modlitewne Maryi, Józefa i Jezusa, sięgając po teksty żydowskich modlitw, którymi się na co dzień posługiwali, zachęca nas do wzbogacenia osobistej relacji z Bogiem. Wśród portretowanych postaci, odległych od siebie „w czasach i przestrzeniach nowoczesności”, są: Alfred Hamilton Barr jr, Benedetta Craveri, Oriana Fallaci, Gustaw Herling-Grudziński, Louis I. Czego możesz się nauczyć o długoterminowym sukcesie firmy od kolonii surykatek z pustyni Kalahari?Więcej niż sobie wyobrażasz!Pewnego razu w południowej Afryce, na pustyni Kalahari, żyło sobie stado surykatek. Wynika z niego, że system ten będzie na razie dobrowolny i skorzystanie z niego będzie zależało od kupującego. Przymus formułowania jest ważny, inaczej zostaje tylko użalanie się nad sobą” – ta myśl przyświeca Frischowi w czasie pisania dziennika, który zaczyna w momencie przeprowadzki do nowego mieszkania w roku 1973, a kończy w chwili wyjazdu do USA rok później. Wciągająca, pełna humoru powieść przygodowo-detektywistyczna z intrygującym tłem historycznym. Kiedy lekarka Terry Wahls dowiedziała się, że choruje na stwardnienie rozsiane, była zdruzgotana. Anastazja jest kochającą teatr licealistką. Jak pisze Fiedler: Afryka odkrywana i widziana zza okna dzielnego malucha staje się moją Afryką. The art of war has completely changed with the coming of airplanes, which the author very eloquently brings out. W królestwie Floorenu dorasta zjawiskowo piękna Buttercup, która dzięki swej urodzie zajmuje coraz wyższe miejsca w rankingu lokalnych i światowych piękności. Teraz swoimi doświadczeniami, także tymi z więzienia, dzieli się z czytelnikiem. To właśnie przez tę nimfę Odyseusz nie dotarł do domu tak szybko, jak zamierzał…Jeżeli należeliście do tego grona uczniów, dla których czytanie mitów Parandowskiego było istną katorgą, to są dwie opcje: albo w ogóle nie powinniście sięgać po książki, które w taki czy inny sposób nawiązują do mitologii, bowiem jestem w stanie uwierzyć, że macie pewien uraz, albo właśnie powinniście się zapoznać z mitologią w innym wydaniu. Wszystkie te techniki, strategie i wskazówki zostały przetestowane i udowodniono, że sprawdzają się w praktyce. Nie tylko ma pomysł na genialny wręcz zwrot akcji w powieści nad którą pracuje, ale też właśnie szczęśliwie zakochała się w. ) godną polecenia, mimo swoich śmiałych, nieraz może zbyt śmiałych hipotez, ocierających się prawie o historię alternatywną (. W przyprawiającej o zawrót głowy egzotyce tego śródziemnomorskiego kraju Paul jest ucieleśnieniem marzeń Robin – człowiekiem pełnym pasji, utalentowanym, mądrym. David ma 8 lat i wchłania cały ból. Bez względu na pochodzenie, wyznanie czy stan posiadania wszyscy jesteśmy narażeni na stres. Pozwala na szersze spojrzenie na naukę i nie zamykanie jej w określonych ramach. Poradnik adresowany jest do bliskich osób, które w wyniku różnych urazów unieruchomione zostały w łóżku, a także do tych, którzy po doznanych urazach samodzielnie wracają do formy. Z jednej strony nie do końca przekonała mnie finalna odsłona powieści, zbyt gładka i pomyślna, liczyłam na więcej napięcia podkreślających wagę tematu, choć z drugiej większe znamiona tragedii mogłyby się okazać nadmiernym epatowaniem emocji. Sydney nie spodziewa się, że letni flirt przerodzi się w coś więcej. Nagle beztrosko dotąd upływająca podróż zamienia się w ciąg coraz bardziej dramatycznych wydarzeń. Jeden z nich okazuje się ojcem jej ucznia i ma wobec niej pewne plany. "Kiedyż się zejdziem znów?" Na pewno wkrótce, za tym językiem się tęskni. Ważne zagadnienia – takie jak dojrzewanie, odżywianie się, seks, seksualność, poczucie własnej wartości, postrzeganie siebie, zdrowie fizyczne i emocjonalne – zostały przedstawione w sposób przystępny zarówno dla rodziców, jak i dla dzieci. Ten świat przytłacza, zdumiewa, nie pozwala nabrać tchu. Oto szokujące i szczere wyznanie piłkarza, który sięgnął dna. Podsumowując myślę, że ta książka pozytywnie nastraja do wprowadzania nawet tych najdrobniejszych zmian w życiu i do uporządkowania swojej „osobistej życiowej wizji”. • Jak ewidencjonować świadczenia w księgach rachunkowych. Prawdopodobnie w związku z ciekawością, jaką budziła osoba owego maga, Geoffrey napisał około 1150 roku wierszowane dzieło „Żywot Merlina” (Vita Merlini), także cieszące się dużą popularnością. Są koncerty i strzelaniny, miłości i zdrady, gitary i samochody. „Kocham powieści Susan Elizabeth Phillips. Osobliwe pomniki walczą w jego sercu o lepsze z odkrytą przypadkiem nieznaną wcześniej czardą, w której podają fenomenalny pörkölt z jelenia. Dlaczego piszą razem? Bo chcą i lubią, i słyszą, że wychodzi im to nieźle. Do końca nie byłam pewna, jak autor rozwiążę sprawę, kto jest właściwie winny, i co tak naprawdę stało się z Anną Lou? Podobał mi się klimat małego miasteczka i jego mieszkańców, gdzie właściwie każdy się zna i każdy ma coś na sumieniu.\nTajemnice bardzo szczęśliwych małżeństw Ebook\nAkademia Pana Kleksa MP3\nPigułka historii. Cytaty, anegdoty, ciekawostki Audiobook\nAgonia dźwięków DOC\nEngland's Dreaming. Historia punk rocka PDF\nKryptonim Bonza. Życie jednoznacznie podwójne MP3\nWhite Plate. Na zdrowie EPUB\nNa szpulce niebieskiej nici MP3\nPudełko z guzikami Gwendy MP3\nJęzyk koreański. Część 1. Kurs podstawowy PDF\nBuntowniczka z pustyni. Tom 3. Duchy rebelii EPUB\nZłe miasto Audiobook\nBlue drink DOC\nBarcelona - stolica Polski EPUB\nEl Matador. Poradnik do gry PDF\nGleboznawstwo. Rozdział 10 MOBI\nNiebo istnieje... Naprawdę! EPUB\nJęzyk w zagrożeniu DOC\nPokochać dialektykę DOC\nDziewczyna ze snów PDF\nPraktyki HRM. Najlepsze studia przypadku z polskiego rynku Audiobook\nMiłość rano, miłość wieczorem EPUB


Baader Filtr słoneczny SunDancer II H-alpha 2"/1,25"\nHome > Obserwacje Słońca > Filtry słoneczne > Filtry okularowe > Baader > Baader Filtr słoneczny SunDancer II H-alpha 2"/1,25"\nBaader Filtr słoneczny SunDancer II H-alpha 2"/1,25" Nowość\nNumer produktu: 71929\nPrzystawka Baader SunDancer II do obserwacji Słońca\nZa pomocą przystawki Baader SunDancer II, wyposażonej w podgrzewany filtr etalonowy H-alfa o średnicy 23 mm i produkowany przez fimę SolarSpectrum możesz błyskawicznie zamienić każdy refraktor w bezpieczny teleskop do obserwacji Słońca w linii widmowej H-alfa. Obserwuj szczegóły chromosfery z jej ciemnymi filamentami, jasnymi flarami oraz proturberancjami strzelającymi w górę z krawędzi tarczy Słońca!\nSunDancer monowany jest w diagonalu teleskopu, z drugiej strony w nim mocowany jest okular lub kamera / aparat. Przystawka wymaga podłączenia do zasilania, które podgrzewa filtr etalonowy do optymalnej temperatury - również podczas długich sesji obserwacyjnych nie jest konieczna żadna późniejsza regulacja. Zasilanie następuje z dostarczanego w zestawie zasilacza lub z opcjonlnego powerbanka.\nPrecyzyjne dopasowanie długości fali do konktetnego używanego teleskopu następuje za pomocą sterownika ręcznego. Śruba mikrometryczna umożliwia szybkie przesunięcie pasma przepuszczania w niebieską stronę widma H-alfa aby skompensować artefakty mogą pojawić się podczas szybko zachodzących zjawisk widocznych w paśmie H-alfa.\nSłońce w H-alfa: fotograficznie, monokularnie, binokularnie!\nPrzy użyciu z teleskopami o światłosile f/10,. filtr ma szerokość pasma wynoszącą 0,6 (+/-0,1) Ĺngströma. Wbudowana w przystawkę optyka telecentryczna wydłuża ogniskową o czynnik 3x, tak więc teleskop ze światłosiłą f/10 pracuje efektywnie przy optymalnej światłosile f/30. SunDancer polecany jest do teleskopów o światłosile do około f/8, a granicznie można go z dobrymi efektami używać przy f/6,5. Podczas stosowania z teleskopami o większej światłosile, zwiększa się szerokość połówkowa pasma. Jego szerokość tak dobrano, aby móc jednocześnie obserwować zarówno powierzchnię Słońca jak i proturberancje.\nZ odpowiednim okularem cała tarcza Słońca mieści się w polu wiedzenia teleskopów o ogniskowej około 600 mm. Gwint T2 pod tuleją mocującą okulary pozwala na przykręcenie aparatu fotograficznego.\nSzczególnie atrakcyjną opcją jest możliwość montażu nasadek bino za pomocą gwintu T2. Wówczas w przypadku wielu teleskopów można zrezygnować z dodatkowych korektorów drogi optyczej, działających jak soczewka Barlowa. Zastosowanie optyki telecentrycznej daje niemal równoległą wiązkę światła oraz jednocześnie skraca odległość backfocus.\nWyjątkowa odporność na starzenie się.\nPowoki dielektryczne filtra blokującego zastosowane w miejsce powszechnych powłok srebrowych oraz szczelnie oprawiony w zawiesinie olejowiej filtr etalonowy od SolarSpectrum są wyjątkowo dobrze zabezpieczone przed procesami starzenia się. Przy odpowiedniej trosce, SunDancer będzie bezproblemowo służył przez wiele lat.\nProsimy zwrócić uwagę, że filtr H-alfa musi być chroniony przez mrozem. Filt nie może znaleźć się w temperaturach poniżej 0°C, ponieważ wypełnienie olejowe może zgęstnieć co prowadzi do uszkodzenia filtra. Do użytku w niskich temperatura zaleca się stosować odpowiednią izolację termiczną przystawki.\nWyjaśnienie pojęć i zasada działania filtra H-alfa:\nSunDancer w jednej obudowie łączy trzy bardzo ważne komponenty. Poczynając od strony wpadającego światła są to filtr blokujący o średnicy 12 mm, prosta optyka telecentryczna oraz filtr etalonowy.\nFiltr etalonowy jest zasadniczą częścią filtra H-alfa. Jako filt interferencyjny, wygasza on wszystkie długości fali poza linią emisyjną H-alfa. Jego działanie zależy od grubości filtra i jest automatycznie sterowane temperaturowo.\nOptyka telecentryczna zapewnia uzyskanie równoległej wiązki światła, która jest niezbędna do poprawnego działania filtra etalonowego. Soczewka Barlowa lub teleskop o światłosile f/30 również oferują odpowiedni otwór względny, ale nie zapewniają równoległej wiązki światła.\nFiltr blokujący tuż przed optyką telecentryczną i filtrem etalonowym odbija padające światło słoneczne. Dzięki temu filtr etalonowy chroniony będzie przed nadmiernym nagrzewaniem się. Poza tym filtr etalonowy przepusza również fale o długości będącej wielokrotnością porządanej fali. Filtr blokujący odcina również te fale.\nDziałanie filtra SunDancer jest wystarczające dla refraktorów o średnicy do 80 mm. Większe teleskopy wymagają jeszcze dodatkowego filra umieszczanego przed obiektywem. Opcjonalny filtr D-ERF mocowany jest z przodu teleskopu i chroni obiektyw oraz pozostałe elementu optyczne przed nadmiarem energii słonecznej. Filtr ten przepuszcza tylko czerwoną część widma światła. Oznaczenie D-ERF to skrót od Dielectric Energy Reduction Filter\nTelesopy ze zwierciadłem wtórnym, jak SCT, Maksutovy lub Newtony, niezależnie od średnicy zawsze wymagają użycia dodatkowego filtra ochronnego. Do obserwacji Słońca z filtrem po stronie okularu zawsze polecamy stosować niewielkie refraktory. W ten sposób zachowujemy margines bezpieczeństwa. Dodatkowo brak obstrukcji centralnej wynagradza pracę przy mniejszej średnicy, a obraz cechować się będzie dodatkowo wyższym kontrastem. Podczas obserwacji obiektów o delikatnych strukturach, utrata rozdzielczości na skutek obecności zwierciadła wtórnego ma duże znaczenie.\nCentralna długość fali (nm) 656\nSzerokość połówkowa 0,6\nPrzeznaczony dla teleskopu < 80mm (Refraktory)\nBaader Zacisk ClickLock 2" M42 (T2) $ 104,00*\nBaader Zwierciadło kątowe Lustrzana nasadka kątowa BBHS® ClickLock 2" $ 496,00*\nGeoptik Osłona przeciwsłoneczna do laptopów z ekranem 15/17" $ 93,00*\nBaader Telekonwerter Telecompressor SolarSpectrum Research Grade H-alpha 0.4x 2" $ 379,00*\nLunt Solar Systems Kapelusz przeciwsłoneczny z osłoną na kark $ 55,00*


Spotkanie online z Łukaszem Łukasikiem i Magdaleną Sarat - Wrota Podlasia\nW środę (7.04) o godz. 17.00 Książnica Podlaska im. Łukasza Górnickiego w Białymstoku zaprasza w na spotkanie z Łukaszem Łukasikiem i Magdaleną Sarat, zorganizowane w ramach 5. Festiwalu Literackiego „Autorzy i książki. Podlaskie podsumowanie”. Wydarzenie odbędzie się w formule online w serwisie Facebook Książnicy Podlaskiej.\nMagdalena Sarat - fotograf przyrody z zamiłowania. Każdą wolną chwilę najchętniej spędza w terenie, podglądając przyrodę i robiąc zdjęcia. I nawet kiedy ciało utknie w mieście, jej myśli i serce uciekają w kierunku ukochanych Bagien Biebrzańskich i rodzinnej Puszczy Augustowskiej. Jej zdjęcia i teksty można znaleźć między innymi w magazynach: „Przyroda Polska”, „Ptaki Polski”, jak również w książkach i albumach o tematyce przyrodniczej.\nWydawca o książce „Łosie w kaczeńcach. O czym milczy Biebrza” Łukasza Łukasika i Magdaleny Sarat:\nProgram festiwalu dostępny jest na stronie internetowej Książnicy Podlaskiej .


Przełącznik faz PF-431 | EG System sklep\nStrona główna » APARATURA ELEKTRYCZNA » Aparatura modułowa » Przełącznik faz PF-431\nCena brutto: 435,97 zł\nCena netto: 354,45 zł\nCena poprzednia: 512,91 zł\nNa wejście przełącznika doprowadzone jest napięcie trójfazowe (3 × 230 V+N). Na wyjście przełącznika kierowane jest napięcie jednofazowe (230 V AC), tzn. napięcie fazowe jednej z faz. Układ elektroniczny przełącznika kontroluje wartości napięć doprowadzonych faz tak, aby napięcie wyjściowe nie było mniejsze niż 195 V. Faza o prawidłowych parametrach kierowana jest na wyjście przełącznika. Świecenie odpowiedniej diody LED zielonej, sygnalizuje załączenie danej fazy na wyjście przełącznika.\nBezpośrednie podłączenie 16 A\nZ fazą priorytetową\n117,16 zł99,58 zł brutto80,96 zł netto


grudzień 2019 – Zespół Szkół Technicznych i Ogólnokształcących im. Kazimierza Gzowskiego\nKiermasz i koncert Bożonarodzeniowy w Gzowskim\nWywiadówka 21 styczeń 2020\nStyczniowa wywiadówka zostaje przeniesiona z 7 stycznia 2020 na\n21 styczeń 2019 godzina 17:00,\no godzinie 16:30 spotkanie Rady Rodziców.\nSerdecznie gratulujemy Naszej uczennicy Dominice Ogórek z kl. I we zajęcia II miejsca w etapie rejonowym XXVIII Olimpiady Promocji Zdrowego Stylu Życia organizowanej przez Oddział Rejonowy Polskiego Czerwonego Krzyża w Opolu. Życzymy dalszych sukcesów!\nPakowanie Paczek w Gzowskim\nKiermasz Bożonarodzeniowy w Gzowskim


Powiat brzeski rozpocznie współpracę z sąsiadami z Nysy - Radio Opole\n2018-09-29, 16:00 Autor: Maciej Stępień\nNa ostatniej sesji Rady Powiatu Brzeskiego tamtejsi samorządowcy wyrazili zgodę na podjęcie współpracy z powiatem nyskim. Tego typu kooperacja może przynieść co najmniej kilka pozytywnych efektów – czytamy w uzasadnieniu. Powiaty chcą współpracować m.in. na płaszczyźnie turystyki, kultury oraz edukacji.\nKrystian Ławreniuk, rzecznik Starostwa Powiatowego w Brzegu tłumaczy, że dwa samorządy będą miały dużą siłę przebicia w załatwianiu ważnych dla regionu spraw.\n- Powiat nyski ma ponad 100 tysięcy mieszkańców, my dobijamy do setki. Razem ten organizm będzie miał ponad 200 tysięcy mieszkańców i na pewno będziemy silni. Płaszczyzn współpracy jest naprawdę dużo. W zasadzie w każdej dziedzinie możemy ze sobą kooperować i na to liczymy – dodaje Ławreniuk.\nJuż dziś Nysa współpracuje z Brzegiem m.in. na płaszczyźnie edukacji. Kilka miesięcy temu dyrekcja Brzeskiego Centrum Medycznego podpisała umowę z Państwową Wyższą Szkołą Zawodową ws. "białego" personelu. Przyszłe pielęgniarki teorii uczą się w Nysie, a praktyki odbywają w brzeskiej lecznicy.\nUroczyste podpisanie dokumentów ma nastąpić podczas najbliższej sesji Rady Powiatu Nyskiego w połowie października.\nTagi: współpraca między samorządami, Krystian Ławreniuk, Rada Powiatu Brzeskiego, Brzeg, powiat brzeski, powiat nyski


14 lutego Dzień Zakochanych zwany również Walentynkami. Jest to święto miedzynarodowe, jego symbolem jest czerwone serce. Wszyscy zakochani w tym dniu wysyłają kartki oraz życzenia. W Polsce Walentynki popularność uzyskały w latach 90 XX wieku. W tym roku p. Agnieszka, Beata M, Ewa i Monika postanowiły pomóc uczniom w okazywaniu sobie sympatii. Były ciastka, wspólne przygotowywanie Walentynek, oglądanie romantycznego filmu. Było .... fajnie Zobaczcie na zdjęciach.\nAura w tym roku poskąpiła nam śniegu i mrozu. Jednak kalendarz wskazuje na zimę. Tak jak zaplanowaliśmy, pojechaliśmy na wycieczkę do Ogrodów Kapias.\n11 lutego 2020 uczniowie klasy II oraz klas autystycznych wraz z nauczycielami i opiekunami udali się do kina. Film „Gang zwierzaków” został wyświetlony w ramach cyklu „Kina przyjaznego sensorycznie”. Dzięki uwzględnieniu potrzeb i dostosowaniu warunków do specyficznych trudności z jakimi na co dzień borykają się uczniowie, seans stał się źródłem niezapomnianej rozrywki.\n30 stycznia 2020r.w ZSZS przy ul. Rolnej w Katowicach odbył się XVI Ogólnopolski Konkurs Bożonarodzeniowy Kolorowe Święta. Aktywny udział brali w nim uczniowie klas autystycznych.


Rantis - Aida Amer (154511) - Lubimyczytać.pl\n7,15 (26 ocen\ti\t10 opinii) Zobacz oceny\n"Rantis" Aidy Amer jest nostalgiczną opowieścią o miejscu, które znajduje się poza czasem i przestrzenią, a także o ludziach, którzy trwają na granicy świata rzeczywistego i świata fantazji. Rantis to palestyńskie miasteczko, którego próżno by szukać na mapach. Na piaszczystej ziemi, na rantijskim bruku, wokół miejskiej studni, Aida Amer gromadzi najważniejszych i najbarwniejszych bohaterów:...\nokularnica | 2016-08-01\nNa początku ta książka działała na mnie usypiająco ale nie poddałam się i brnęłam dalej. Później na moment dałam się wciągnąć w całą historię i nie jest ona taka zła tylko że niezbyt moje klimaty.\nLubię, kiedy książka zaskakuje mnie w tak pozytywny sposób. Po "Rantis" sięgałam z założeniem, że to takie czytadełko. Tymczasem okazało się, że to barwna opowieść z niepowtarzalnym klimatem.\nbanato | 2015-12-20\nCudowna książka. Autorka w niezwykle plastyczny sposób przedstawiła historie mieszkańców Rantis: Miriam- lokalnej Szeherezady,zielarki Fatimy-starej i mądrej kobiety, Hafeza- dobrego i bogatego spadkobiercy rodu, jego zazdrosnego brata Khaleda, czy jednorękiego Odiego. Wszystkie te historie są niesamowite, utrzymane w klimacie realizmu magicznego, brak mi słów, gdyż uległam czarowi tej wspaniałej opowieści. Polecam fanom "Zaklinacza słów".\nEdrisan | 2014-05-08\nBohaterem powieści jest tytułowe miasteczko Rantis. Autorka w doskonały sposób "ocaliła je od zapomnienia". A opowieść snuje się trochę w stylu Marqueza, trochę w stylu "Baśni z tysiąca i jednej nocy" a niesamowicie barwna paleta postaci przywiodła mi na myśl "Pchli pałac" Elif Safak. Każdy może odnaleźć w "Rantis" odniesienia do swoich własnych doświadczeń literackich. Powieść jest prosta a bogata. Poszerza wiedzę na temat świata Bliskiego Wschodu, jego historii i pozwala choć trochę zrozumieć istotę współczesnego konfliktu w Izraelu. Jest tu miłość, jest cierpienie, zazdrość, zdrada, śmierć, zapomnienie, wojna i to wszystko na 250 stronach. Miriam, Fatima, Hafez, Khaled, Rania, Wael na długo pozostaną w mojej pamięci. Polecam.\nolcik_81 | 2013-08-08\nAutorka ma rzeczywiście talent do snucia ciekawych historii. Niestety nie trafiła w mój chwilowy książkowy nastrój i może dlatego nie umiałam jej należycie docenić.\nMimo niewielkiej objętości dłużyła mi się niemiłosiernie i za diabła nie mogłam wczuć się w losy bohaterów. Ich historie, mimo iż pełne uczuć, wzlotów i upadków, były mi zupełnie obojętne.\nMoże to ten upał za oknem, a może liczyłam na coś szybszego. Ostatecznie przeczytałam, odłożyłam na półkę i momentalnie zaczęłam myśleć o czymś innym.\nKsiążka nie jest jednak absolutnie zła czy przeciętna. To po prostu nie jest moja bajka.\nKarkam | 2013-06-24\nRantis to egzotyczne miasteczko pełne sekretów. Mieszkańcy są różnorodni, lecz każdy z nich skrywa tajemnicę. Po wielu latach wszystko się zmienia, nadchodzi wojna, a konflikty wewnętrzne - również rodzinne - doprowadzają do tragedii o których nie sposób zapomnieć. Książka wciąga i fascynuje, a styl autorki jest świeży i przejmujący. Amer dorównuje najlepszym, stworzyła świat wyjątkowy i prawdziwy.\njulia-orzech | 2013-03-22\nRantis to palestyńskie miasteczko, którego właściwie już nie ma. Pozostały gruzy, szczątki, fragmenty dawnej egzotycznej świetności. Polityczne potyczki nie pozwoliły mu przetrwać. Pozwolą jednak słowa. Aida Amer pół Polka, pół Arabka ocala ten świat od zapomnienia. Czy jej się udaje? Myślę, że tak,...\nMiasteczko o poranku wydaje się być ciche, senne, wręcz zapomniane. Lecz oto już pierwsze klientki biegną do sklepu Jasera po świeżą kawę, czy pulchne, słodkie suszone morele. Kłęby rdzawego kurzu już unoszą się nad drogą, wznoszone przez końskie kopyta i wozy. Lokalna Szeherezada Miriam zasiada pod leciwą studnią na rynku i snuje bajeczne niekończące się historie. Poważana znachorka Fatima biegnie na swoich starych nogach do domu Hafeza z rodu Amer Khalaf, aby odebrać poród jego pierwszego dziecka. Piękna Rania rodzi jednak dziewczynkę – pszczółkę, z czułkami zamiast rączek. Dziecko umiera po trzech dniach bez walki… A życie W Rantis toczy się dalej. Piękna i wyzwolona Bahiya ucieka do Kairu, aby tam zdobywając gruntowne wykształcenie torować drogę innym rantiskim kobietom. Jednoręki Jusuf Odi, miejscowy błazen zawodowiec, który rozśmieszał innych, sam będąc zwykle poważnym, jeszcze sam nie wie, że już wkrótce da początek tragicznym wydarzeniom, które na zawsze zmienią losy mieszkańców tego miasteczka.\nKażdy jest niezwykły, każdy skrywa w sobie tajemnicę, o której warto napisać. A. Amer wprowadza do swojej powieści wielu bohaterów i powoli zapoznaje czytelnika z każdym z nich. Od początku nie miałam wątpliwości, że robi to celowo, aby potem połączyć losy wszystkich mieszkańców, pozwolić im kochać, walczyć, nienawidzić, burzyć i budować.\nJustyna | 2013-01-13\nPiękna opowieść, przywodząca na myśl "Sto lat samotności".\nNatasha Natblue | 2012-12-04\nUlotne oraz orientalne osobowości z jakimi spotykamy się w Rantis są niezwykłe i ponadczasowe.\nMiriam – Szeherezada skupiająca wokół siebie liczne grono słuchaczy jej fascynujących, egzotycznych i baśniowych opowieści. Zakochany w...\nMiriam – Szeherezada skupiająca wokół siebie liczne grono słuchaczy jej fascynujących, egzotycznych i baśniowych opowieści. Zakochany w niej, wyśmiewany przez wszystkich z powodu swojej brzydoty, niemowa Wael. Budzący szacunek człowiek czynu i spadkobierca rodu Amer Khalaf – Hafez. Rania, jego żona, oddana mu bezgranicznie i obdarzająca go dozgonną miłością. Zazdrosny o pozycję i osiągnięcia brata Khaled. Znachorka Fatima, której mieszkańcy ufali bardziej niż lekarzom. Buntownicza i odważna Bahiya, która postanawia zerwać rodzinne korzenie w celu spełnienia najskrytszego marzenia. Czy wreszcie weteran wojenny, jednoręki Jusuf Odi, odkrywający na kartach historii swoje prawdziwe oblicze.\nnieperfekcyjnie | 2012-12-03\nAida Amer jest Arabką po tacie, a Polką po mamie. Urodziła się i mieszka w Krakowie. Ukończyła archeologię klasyczną na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz szkołę aranżacji wnętrz. W wolnym czasie pisze. Jej literackim debiutem jest opowiadanie Igor i Igor, znajdujące się w antologii Wbrew naturze, która została wydana w 2011 roku. Natomiast 25 października tego roku na rynku wydawniczym pojawiła się powieść Rantis, w której autorka wraca do swoich palestyńskich korzeni, istotnych miejsc oraz opowieści krążących w rodzinie. Ta książka przedstawia fikcyjne wydarzenia, które wyrosły jednak z prawdziwych historii i legend przekazywanych z pokolenia na pokolenie.\nTytułowe Rantis to małe miasteczko leżące w Palestynie. Każdy z mieszkańców posiada swoje tajemnice, marzenia, obawy i nadzieje. Ta niewielka społeczność składa się z wielu interesujących, barwnych postaci.\nLubił taką samotność. Taką, którą odczuwa się raz na jakiś...\nLubił taką samotność. Taką, którą odczuwa się raz na jakiś czas, a nie tę, na którą jest się skazanym. Samotność z jasno oświetloną przez gwiazdy drogą do domu. *\nOsobą obdarzoną największym szacunkiem oraz prestiżem wśród mieszkańców jest Hafez - spadkobierca rodu Amer Khalaf. Mężczyzna pełni nawet rolę mediatora w okolicznych wsiach. Owy podziw kierowany w stronę Hafeza, bardzo przeszkadza Khaledowi, który zazdrości bratu tego, co ten już zdołał osiągnąć. Ważną rolę w życiu obu mężczyzn odegra Rania - posłuszna żona Hafeza, darząca go dozgonną miłością. Osobą, która nie poddaje się konwenansom jest Bahiya - siotra Hafeza i Khaleda, która robi wszystko, aby ziścić swoje marzenia dotyczące zostania nauczycielką. To, co aktualnie nie jest dla nas czymś nadzwyczajnym, w tym kraju i w tych czasach, w których rozgrywa się akcja powieści, jest bardzo rzadko spotykane oraz niezbyt mile widziane. Na dokładkę dziewczyna nie chce wyjść za mąż jako nastolatka. Jest stanowcza i odważna, pragnie być panią swojego życia. Bohater, który namiesza w życiu mieszkańców Rantis, to Jusuf Odi, zwany Jednorękim. Mężczyzna jest miejscowym błaznem, rozśmieszającym wszystkich wokoło, jednak uparcie nie pokazującym swojego uśmiechu. W miasteczku mieszka także Miriam - biedna dziewczyna, potrafiąca zachwycić wszystkich swoimi opowieściami. Przysparza o ból głowy ciotkę, zajmującą się jej wychowaniem. Kocha się w niej Wael, chłopak z paskudnie krzywymi zębami, wyszydzany i dręczony przez inne dzieci, który przestał mówić po śmierci swojej siostry, co okazało się dla niego ogromną traumą. Barwną postacią jest także stara znachorka Fatima - drzemią w niej tajemne moce. Kobieta posiada zdolność obcowania z duchami, a do tego zna język zaświatów. Mieszkańcy darzą ją szacunkiem, ponieważ zawsze potrafi pomóc im w potrzebie.\nŻycie w Rantis toczy się dość spokojnie, harmonijnie i bez pośpiechu. Jednak dzieje się tak do czasu... Pewne tragiczne zdarzenie burzy spokój mieszkańców i wywołuje lawinę wydarzeń, które zmieniają ich na zawsze.\nAida Amer zręcznie ułożyła historie wielu osób i połączyła je, tworząc zwartą całość. Autorka zgrabnie operuje słowem, dzięki czemu czytanie tej książki jest czystą przyjemnością.\nRantis w trafny sposób ukazuje naturę ludzką, odkrywa nasze zalety i wady. Na podstawie tej palestyńskiej społeczności można zauważyć, że istnieją życzliwi i szlachetni ludzie, skorzy do pomocy wszystkim potrzebującym. Oczywiście są też osoby zawistne, które potrafią wbić nóż w plecy nawet bliskim, jeśli tylko dzięki temu dostaną możliwość wybicia się bądź odpłacenia własnych krzywd, jakie zostały im wyrządzone. Powieść Aidy Amer uświadamia również, że bogactwo i posiadanie wszelkich dóbr nie ochrania przed klęskami, jakimi są chociażby wojny czy śmierć, która prędzej czy później, dopadnie każdego z nas. W obliczu nieszczęścia nie pomoże nam ani wspaniale urządzony dom, ani też fenomenalny ogród czy gruby portfel.\nTen utwór przedstawia całą gamę emocji, uczuć i ludzkich zachowań - od miłości do nienawiści, od podziwu do chorej zazdrości, od obojętności do nadmiernego skupiania się na kimś, od bezgranicznego szczęścia do rozpaczy, od spokoju do nieokiełznanego szaleństwa.\nRantis to powieść magiczna, oderwana od rzeczywistości, a jednocześnie tak realna i bliska. Niesie za sobą cenne przemyślenia, skłania do refleksji. Cały utwór ma dość smutny wydźwięk, ale z drugiej strony pokazuje także istotne wartości, którymi warto kierować się w codziennym życiu, niepozbawionym trosk.\n* cytat ze str. 87\nMówili też o swojej miłości. Mówili słowami, których nie można zacytować, których nie wolno powtarza...\twięcej


Francuskie tłumaczenie „Ksiąg Jakubowych” nagrodzone - Warszawa i Kraków | Lingualab\nLingua Lab > Blog > Trendy branżowe > Francuskie tłumaczenie „Ksiąg Jakubowych” nagrodzone\nData opubliklowania: 11 lipca 2019\nNagroda Laure-Bataillon stanowi najważniejsze francuskie wyróżnienie za przekład literacki. W tym roku trafiła do Olgi Tokarczuk za Księgi Jakubowe i do Maryli Laurent, która przełożyła tę znakomitą powieść na język francuski.\nWielu uważa Księgi Jakubowe za najważniejszą książkę w dorobku Olgi Tokarczuk. Otrzymała m.in. Literacką Nagrodę NIKE. Doceniono ją także za granicą. Kiedy w ubiegłym roku wydano ją we Francji, została uznana przez magazyn kulturalny „Transfuge” za najlepszą powieść europejską. Z kolei w listopadzie zeszłego roku Tokarczuk i Laurent zdobyły także szwajcarską Nagrodę im. Jana Michalskiego. Tę pozycję uhonorowano także w Szwecji, gdzie otrzymała Międzynarodową Nagrodę Literacką. Niedługo Księgi Jakubowe ukażą się w języku angielskim – nad tłumaczeniem pracuje Jennifer Croft (która przełożyła m.in. nagrodzonych prestiżową Międzynarodową Nagrodą Bookera powieść Tokarczuk Bieguni). Premiera anglojęzycznej wersji przewidziana jest na wrzesień 2020 r.\nWarto przypomnieć, że w tym roku Olga Tokarczuk po raz drugi znalazła się w finale\nThe Man Booker International Prize – tym razem z Prowadź swój pług przez kości umarłych w tłumaczeniu Antonii Lloyd-Jones (nagrodę ostatecznie zdobyła arabska powieść Celestial Bodies, której autorką jest Jokha al-Harthi – pierwsza w historii pisarka z Omanu, której książki przetłumaczono na język angielski).\nSerdecznie gratulujemy! I czekamy na kolejne nagrody dla Ksiąg Jakubowych!\nŹródło tekstu i grafiki: https://www.biblionetka.pl/art.aspx?id=1084773


Fotografuj.pl - Wernisaż wystawy Tadeusza Rolke i Michała Gonickiego pt. "Plon" - fotografia cyfrowa i analogowa, edycja obrazu, pojęcia i techniki fotograficzne, recenzje, testy aparatów\nStrona główna > Aktualności > Wydarzenia > Wernisaż wystawy Tadeusza Rolke i Michała Gonickiego pt. "Plon"\nŚredzkie Towarzystwo Fotograficzne, Urząd Miasta w Środzie Wlkp oraz Muzeum Ziemi Średzkiej w Koszutach zapraszają na wernisaż wystawy fotografii autorstwa Tadeusza Rolke i Michała Gonickiego pt. "Plon" oraz poprzedzającą wernisaż projekcję filmu dokumentalnego Piotra Stasika "Dziennik z podróży". Projekcja filmu odbędzie się o godzinie 18.00 w Kinie Baszta w Środzie Wlkp, zaś wernisaż o godz. 19.00 w Galerii Miejskiej na Starym Rynku także w Środzie Wlkp.\nNa ekspozycję składają się w sumie 24 fotografie w formacie 60 x 60 cm w równej liczbie każdego z autorów oraz kilka zdjęć mniejszego formatu przedstawiających kulisy projektu. Wszystkie fotografie są czarno-białe.\nFotografie powstały w wyniku wspólnej podróży fotograficznej 82-letniego Tadeusza Rolke i 15 letniego Michała Gonickiego. Artyści przemieszczali się od jednej miejscowości do drugiej starym kamperem, który oprócz ich środka lokomocji był również ciemnią fotograficzną. Autorzy skupili się na południowo-zachodniej części Polski i jej małych miejscowościach. Wyprawa trwała miesiąc. W ten sposób powstało wiele ciekawych portretów mieszkańców tych miejscowości oraz innych, napotkanych w drodze ludzi.\nTadeusz Rolke – klasyk polskiego fotoreportażu i fotografii humanistycznej – urodził się w 1929 roku w Warszawie. Jego ojciec, Tadeusz, był intendentem, czyli dyrektorem administracyjnym Ratusza Miasta Stołecznego Warszawa, a matka Zofia pracowała w domu wychowując dwójkę synów, starszego Andrzeja i młodszego Tadeusza. Po śmierci męża w 1932 roku Zofia Rolke pracowała w Zarządzie miasta Warszawa. W dzieciństwie Tadeusz mieszka z rodziną w kamienicy przy ulicy Kredytowej 10. Uczęszcza do szkoły powszechnej Heleny Chełmońskiej na ulicy Czackiego w Warszawie, ale naukę przerywa wybuch II wojny światowej. Dalszy ciąg edukacji odbywa się na tajnych kompletach w prywatnych mieszkaniach, które odwiedzają nauczyciele ze szkoły Chełmońskiej.\nJako wczesny nastolatek Rolke wstępuje do konspiracyjnych Szarych Szeregów. W tym czasie robi swoje pierwsze fotografie i za zaoszczędzone pieniądze kupuje pierwszy aparat fotograficzny Kodak BabyBox.\nZdjęcie z wystawy ''Plon'', fot. Tadeusz Rolke\nWybuch Powstania Warszawskiego, 1 sierpnia 1944 roku, zastaje przyszłego fotografa na Sadybie, gdzie ze swoim odziałem walczy z Niemcami do 2 września. Wraz z tysiącami mieszkańców Warszawy Rolke wędruje do obozu przejściowego w Pruszkowie, skąd zostaje wywieziony na roboty przymusowe w głąb Niemiec. Z obozu przejściowego we Frankfurcie nad Odrą trafia jako robotnik przymusowy do pracy u bauera Hermanna Genscha w brandenburskiej wsi Dobrikow. Tam Tadeusz Rolke świadomie formułuje postulat życia z fotografii. Z powodu delikatnej konstrukcji fizycznej nie radzi sobie z pracami polowymi. W listopadzie 1944 roku zostaje wysłany przez administrację niemiecką do kopania rowów przeciwczołgowych w okolicy wsi Chwalim, niedaleko stacji kolejowej Kargowa. W grudniu 1944 roku Rolke zostaje przewieziony pod wieś Mościska koło Sierpca, gdzie znów kopie okopy i rowy przeciwczołgowe. W styczniu 1945 roku z powodu ofensywy radzieckiej wraz z innymi robotnikami przymusowymi zostaje ewakuowany pod Pruszcz Gdański i w końcu do Nowego Portu w Gdańsku, gdzie przebywa do czasu wkroczenia wojsk radzieckich. Wraca do zniszczonej Warszawy w kwietniu, gdzie zamieszkuje z matką przy ulicy Śniadeckich, a następnie przy Marszałkowskiej 4. 9 maja ogląda tzw. defiladę zwycięstwa na Placu Teatralnym, w której dominującą rolę odgrywają żołnierze armii radzieckiej. Klęska niepodległej Polski staje się dla Rolke faktem.\nW maju 1945 roku szesnastoletni Tadeusz Rolke wznawia edukację w Gimnazjum im. Hugona Kołłątaja na ul. Polnej, a od września 1945 do czerwca 1948 roku uczy się w Gimnazjum im. Tadeusza Reytana na Rakowieckiej. Oblewa maturę w 1948. roku, zdając ją rok później. Razem z przyjaciółmi, Krzysztofem Hirszlem i Andrzejem Nunbergiem, jeździ po Polsce, fotografując miasta i ludzi. W 1949 roku ze względu na "burżuazyjne" pochodzenie społeczne nie zostaje przyjęty na Uniwersytet Warszawski. Znajduje pracę biurową w Centrali Handlowej Przemysłu Drzewnego, a następnie w Spółdzielni Społem, wspomagając finansowo matkę. Wiosną 1950 roku dowiaduje się o możliwości studiowania na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Wyjeżdża do Lublina na studia filozoficzne, by jesienią 1950 roku przepisać się na I rok wymarzonego Wydziału Historii Sztuki KUL. W 1951 roku wpada na pomysł wstąpienia do młodzieżowej organizacji ZSP (Zrzeszenie Studentów Polskich), nie dającej takich przywilejów jak ZMP (Związek Młodzieży Polskiej), ale nieco mniej odrażającej. Dzięki zaświadczeniu o "aktywnym członkostwie" z lubelskiego ZSP w październiku 1951 roku Rolke zostaje przyjęty na drugi rok studiów historii sztuki na Wydziale Historii Uniwersytetu Warszawskiego. Wśród kadry naukowej znajdują się m.in. profesor Juliusz Starzyński (historia doktryn artystycznych i naukowych), magister Andrzej Jakimowicz i Hanna Morawska (historia sztuki nowoczesnej), magister Ewa Kozłowska (fotografika) i Roman Zimand, bez tytułu (ćwiczenia z materializmu historycznego). Ostatni egzamin na UW Rolke składa 17 czerwca 1952 roku. Wkrótce potem zostaje aresztowany pod sfingowanym zarzutem uczestnictwa w nieistniejącej de facto "organizacji przestępczej" Władysława Jaworskiego, pod nazwą Ruch Uniwersalistów – mającej na celu obalenie ustroju państwowego – oraz przechowywania materiałów działających na szkodę państwa (broszury pożyczonej z ambasady amerykańskiej). Sfingowana przez Urząd Bezpieczeństwa i prokuraturę sprawa to typowy stalinowski przykład totalitarnego państwa w działaniu. Przez 9 miesięcy śledztwa, od czerwca 1952 do sierpnia 1953 roku, Rolke jest więziony w tzw. Toledo przy ulicy Ratuszowej w Warszawie. Wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego skazany na 7 lat więzienia, z artykułu 82., zostaje osadzony w Barczewie, gdzie spędza 2 miesiące, a następnie trafia do Iławy. Zwolniony warunkowo na mocy amnestii wraca do Warszawy we wrześniu 1954 roku.


Poznaliśmy wstępne wyniki testów wydajności Core i9-11900K - Aktualności - PC Format\nStartAktualnościPoznaliśmy wstępne wyniki testów wydajności Core i9-11900K\nNajbardziej wydajna jednostka Intela zbliża się wielkimi krokami.\nPodczas konferencji na targach CES 2021 Intel potwierdził, że chce w 2021 roku odbudować swoją nieco osłabioną w ostatnich latach (choć wciąż bardzo silną) pozycję wśród producentów procesorów. Koncern zaprezentował dwie generacje desktopowych układów – Rocket Lake oraz Alder Lake.\nPierwsza seria to 14-nanometrowe jednostki bazujące na architekturze Cypress Cove, oferujące 19% wzrost liczby nstrukcji wykonywanych na cykl zegara względem poprzedników z serii Comet Lake. Alder Lake to z kolei konstrukcje wykonane w litografii 10 nm, które zadebiutują w drugiej połowie 2021 roku. W dalszej perspektywie pojawią się też nowe modele do laptopów gamingowych z serii Tiger Lake o TDP wynoszącym 35 W. Ogółem firma ogłosiła, że na rynek trafi około 50 różnych jednostek, poczynając od modeli do laptopów biznesowych i gamingowych na desktopach kończąc. Pojawią się również nowe Pentium Silver oraz Celerony N.\nFirma podała też wyniki wydajności procesora Core i9-11900K. Nie bazują one jeszcze na wersjach sklepowych, należy więc mimo wszystko patrzeć na nie z dystansem. CPU towarzyszyła płyta z chipem Z490, pamięć taktowana zegarem 3600 MHz i karta RTX 3080. Procesor będzie mógł osiągnąć taktowanie na poziomie nawet 5,2 GHz.\nW teście jednowątkowym procesor osiągnął 693 punkty, a w wielowątkowym 6723 punkty. W podobnej konfiguracji przetestowano też poprzedni model 10900K. Różnica wydajności to 11% przy jednym wątku oraz 13% przy pracy wielowątkowej, oczywiście na korzyść nowego CPU. Postęp będzie więc zauważalny, choć na razie nieco gorzej wyglądać ma wydajność podczas gry. Do premiery sklepowej CPU sytuacja powinna jednak się poprawić.\nTagi: Intel, procesory, CPU\nIndie oficjalnie witają producenta półprzewodników