Concepts x New Balance 997S "Esruc" inspirowane transferem Babe Rutha\nStrona głównaStylSneakersConcepts x New Balance 997S "Esruc" inspirowane transferem Babe Rutha\nConcepts x New Balance 997S „Esruc” inspirowane transferem Babe Rutha\nTen wpis zapozna Was z najnowszym kolaboracyjnym projektem butów Concepts x New Balance 997S „Esruc”, którego inspiracją był słynny transfer Babe Rutha.\nKiedy właściciel Boston Red Sox, Harry Frazee, sprzedał Babe Rutha do New York Yankees w 1919 roku – podobno w celu sfinansowania swoich przedsięwzięć na Broadwayu – co rozpoczęło legendarną „Curse Of The Bambino”, w którą wierzyli fani Sox, która powstrzymywała ich zespół od wygrania World Series aż do 2004 roku.\nKreatywny team sklepu Concpets wziął na warsztat właśnie to wydarzenie, a to ze względu na fakt, że sklep został założony właśnie w Bostonie, a ich druga siedziba jest w Nowym Jorku.\nMamy tu styczność ze 'sportową' wersją słynnych NB997, czyli klasyk z delikatnie odmienioną cholewką, który stoi na nowej wygodniejszej podeszwie. Cholewka w dużej mierze została wykonana z zamszu zabarwionego na różowo. Przełamaniem są delikatne akcenty w szarym odblaskowym materiale 3M, a także łososiowy branding w bocznych sektorach cholewki. Dopełnieniem są białe sznurówki oraz podeszwa w tym samym kolorze. W dobie manufakturowania produktów i taniej siły roboczej warto sięgnąć po jakość, a to właśnie dostajemy w przypadku wydań Made in USA.\nJeśli chodzi o premierę butów Concepts x New Balance 997S „Esruc” to ustawiona jest na 28 czerwca w… londyńskim sklepie Patta. Jest to związane z meczami Red Sox-Yankees na londyńskim stadionie, które odbędą się 29 i 30 czerwca, będą to pierwsze mecze MLB w Europie.\nDuet Concepts x Nike SB upichcił nam limitowane Dunk High „TurDUNKen”\nShoe Palace x New Balance 997S „Great White” na wzór rekina ludojada


VIII eliminacja Wojny Północ-Południe na Summer Cars Party : Wojna Północ Południe\n19 Wrz 2011, 23:25\nWojenna zawierucha bardzo szybko potrafi przenieść się w dowolne miejsce Polski. Tym razem czekają na zawodników Riders Wojna Północ-Południe manewry na południu Polski. Front zatrzyma się w samym centrum Śląska. Miejscem walki będzie katowickie lotnisko Muchowiec. Organizowane tam rok rocznie Summer Cars Party, to jedna z największych plenerowych imprez motoryzacyjnych w kraju. Od wielu lat, wydarzenie to przyciąga ogromne rzesze wystawców jak i zwiedzających. W ubiegłym sezonie, eliminacja odbywająca się podczas SCP była największą z całego cyklu, nie jest więc tajemnicą, że w tym roku również spodziewana jest potężna liczba zawodników. Pierwszy wojenny wystrzał huknie w sobotę, 24 września.\nZgłoszenia do konkursów przyjmowane będą na miejscu, w biurze zawodów. Zapisy trwać będą w godzinach od 10 do 12. W samo południe na plac ruszą 2 grupy sędziów, aby móc w spokoju ocenić zgłoszone do zawodów samochody. O godzinie 12 również wystartuje konkurs Wargames, gdzie wszyscy chętni będą mogli zaprezentować swoje pojazdy. Z racji bardzo ograniczonej ilości czasu i spodziewanej nawałnicy świetnie przygotowanych projektów, prosimy wszystkich uczestników RWPP, aby starali się zając miejsca w pobliżu strefy zawodów Riders Wojna Północ-Południe. Takie rozmieszczenie bardzo ułatwi pracę sędziom i pozwoli na uniknięcie nieporozumień wynikających z niemożności odnalezienia danego pojazdu na placu.\nGłodni wyjątkowych tuningowych emocji na najwyższym poziomie? Zarezerwujcie ostatnią sobotę września na wyjazd do Katowic. Summer Cars Party i Riders Wojna Północ –Południe zapewnią fantastyczne wrażenia nie tylko dla miłośników motoryzacji! Do zobaczenia 24 września na lotnisku Muchowiec!\nZobacz zdjęcia » Galeria Wojna Połnoc-Południe\nVII eliminacja Riders Wojny Północ-Południe 2011 zakończonaTargi POWER DAYS - Preludium przed Wielkim Finałem Wojny PP\nTagi: Summer Cars Party, Wojna Północ-Południe, dziewczyny, imprezy, lotnisko, moc, pojazdy, samochody, szyby, wyjazd\nSummer Cars Party 2014 - Wydarzenia motoryzacyjne\nSummer Cars Party 2015 - Zloty, imprezy i targi\n28/05/2016 Summer Cars Party BEST OF THE BEST - Zloty, imprezy i targi\nPorównywarka okazje motoryzacyjnenarzędzia, wideorejestratory, gadżetyDane technicznesilnik (moc, pojemność, moment obrotowy), wymiary nadwozia, spalanie, układ hamulcowy itp.Firmy Motoryzacyjnekatalog Firm motoryzacyjnychOgłoszenia motoryzacyjnewybrane ofertyKalkulator OC AC NNWnawet 50% taniej!Kalkulatory motoryzacyjneLPG, spalania, mocy, prędkości, ciśnienia, momentu obrotowego, OC i AC, przyczepy na kat. "B"Umowa kupna sprzedażyformularze do pobrania


Flamaster wodny. Ośmiornica strojnisia - Opracowanie zbiorowe | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nFlamaster wodny. Ośmiornica strojnisia (okładka twarda)\nZwierzęta domowe. Lubię naklejać\nTytuł: Flamaster wodny. Ośmiornica strojnisia\nWłaśnie zrecenzowałem Flamaster wodny. Ośmiornica strojnisia\nKsiążka z magicznym flamastrem wodnym – do wielokrotnego malowania. Seria dla maluchów, które szybko się nudzą. Książki z zabawnymi wierszami Urszuli Kozłowskiej z dodatkiem w postaci ...\n26-05-2020 o godz 08:29 marzenpln dodał recenzję:\nSuper książeczka. Moja niespełna 2 letnia córka lubi bardzo kredki i rysiwac, tutaj jednak woli bardziej ssać flamaster wodny, może nie jest jeszcze na to gotowa 🤣 jednak super produkt,\n14-01-2021 o godz 08:40 Aleksandra dodał recenzję:\nBardzo fajna książeczka . Polecam Aczkolwiwk myślałam że będzie więcej do kolorowania .\nuwielbiam książki z tej serii, są kolorowe i magiczne\n14-06-2021 o godz 22:23 Weronika dodał recenzję:\nŚwietna zabawa dla dziecka, wystarcza na długo\n27-05-2021 o godz 23:32 Magdalena dodał recenzję:


Głośniki T4 dostarczone zostały w dużym kartonowym pudle, które opatrzone zostały w bardzo dużą ilością zdjęć i tekstu. Opisane są wszystkie atuty prezentowanego zestawu w różnych językach, także w języku polskim. Zaprezentowane zostały również zdjęcia w wysokiej rozdzielczości i opis technologii jakie obsługuje T4, a jest się czym pochwalić. Jeśli chodzi o zwartość opakowania, jest dosyć bogata i razem z głośnikami otrzymujemy:\n- kabel stereo-RCA 3.5mm\nWielofunkcyjny regulator głośności jest zdecydowanie jednym z największych plusów T4. Za jego pomocą możemy wyregulować głośność, przejść pomiędzy wejściami Aux-in i optycznym, a także sparować urządzenie za pomocą NFC. Jeśli tego byłoby mało regulator jest kompatybilny z wejściem słuchawkowym typu jack, co jest naprawdę dużym udogodnieniem dla użytkowników korzystających z słuchawek. Kształt regulatora przypomina w połowie uciętą półkulę, dzięki czemu dobrze leży w dłoni, a jego obsługa jest bardzo przyjemna.\nDla osób, które chcą być całkowicie niezależne od regulatora dostarczony został pilot na podczerwień, za pomocą którego możemy wykonać te same czynności jakimi dysponuje multifunkcyjny kontroler. Do samego wykonania pilota nie można mieć żadnych zastrzeżeń, jest dobrze spasowany, przyciski działają lekko i co najważniejsze jest bardzo praktyczny.\nplyta glowna sapphire pure platinum a85xt – przenosne dyski twarde x300 gigabyte gv-r587so-1gd ktore moze stac sie rzeczywistoscia. po raz pierws revoltec symantec nokia e6 n450 biznes 3 guild wars 2 asus r500vm-sx104v wideo bufallo zeby płyta dla bogaczy force m9 ice i force m9 bezprzewodowy gigabitowy router gw-300r koniec motorolla tattoo natec genesis pv44 ebay z523 levelone alpha 1551 monitoringu video aculaser c1600


Dlaczego sojusz polsko-amerykański nie przynosi Polsce żadnej korzyści » Kresy\nwiceprezydent USA Joe Biden i premier Polski Donald Tusk, źródło: www.runyweb.com\nDlaczego sojusz polsko-amerykański nie przynosi Polsce żadnej korzyści\n27 czerwca 2014 /5 komentarzy/w Opinie, Publicystyka /Przez Marcin_Skalski\n„Sojusz egzotyczny to taki, że jeśli jeden sojusznik utraci niepodległość, to drugi może tego nawet nie zauważyć. Tej egzotyki nie można wyeliminować, bo wynika ona z proporcji między Polską a USA – ale można ją mniej lub bardziej zmniejszać. Można to osiągnąć: po pierwsze – tak kształtując polski interes państwowy, by nie był on sprzeczny z amerykańskim interesem państwowym – bo w przeciwnym razie nie ma mowy o jakichkolwiek korzyściach, oraz po drugie – domagając się wynagrodzenia z góry w zamian za wyświadczane Stanom Zjednoczonym przysługi”.\nDo tego, że okupujące Polskę bezpieczniackie watahy podsłuchują, kogo chcą, bez oglądania się na jakieś prawa, już wszyscy się przyzwyczaili. Toteż gdy ktoś nie tylko podsłuchał Umiłowanych Przywódców, ale i podał do wiadomości publicznej te dialogi na cztery nogi, wybuchł skandal.\nJedni, zgodnie ze spostrzeżeniem Stefana Kisielewskiego, że nic tak nie gorszy jak prawda, ostentacyjnie się gorszą („to takie słowa są?”), a znowu inni, zwłaszcza środowisko „Gazety Wyborczej”, przestrzegają przed „demontażem państwa”, tzn. okrągłostołowej III Rzeczypospolitej. Ale dla dobra Polski to właśnie trzeba by jak najszybciej zrobić. III Rzeczpospolita jest bowiem politycznym eksperymentem polegającym na tym, że bezpieczniackie watahy z komunistycznym rodowodem okupują kraj za parawanem stworzonym ze specjalnie dobieranych arywistów, których znaczna część – jak podejrzewam – to konfidenci tej czy innej watahy, w nagrodę za wierną służbę otrzymujący okruszki ze stołu pańskiego.\nTo jest właśnie układ „okrągłego stołu”, który zaczyna już Polskę dławić, blokując narodowy potencjał ekonomiczny i zmuszając narodowe elity do emigracji. Bo ci arywiści nie są żadną elitą; to tylko brudna piana, szumowina, której udało się wypłynąć na powierzchnię w zamieszaniu wywołanym transformacją ustrojową, przeprowadzoną przez wojskową razwiedkę do spółki z „lewicą laicką”, czyli dawnymi stalinowcami, z „korzeniami” i bez. Podsłuchane dialogi na cztery nogi potwierdzają to w całej rozciągłości: „to widać, słychać i czuć”.\nJednym z takich arywistów jest były (?) poddany brytyjski, minister spraw zagranicznych III RP, pan Radosław Sikorski. W rozmowie z innym poddanym brytyjskim, pełniącym w III RP funkcję wicepremiera i ministra finansów, panem Vincentem „Jackiem” Rostowskim, poddał druzgocącej krytyce sojusz polsko-amerykański, trafnie wskazując, że ściąga on na Polskę niechęć Niemiec, Francji i Rosji, stwarzając Polsce „złudne poczucie bezpieczeństwa”. Rzeczywiście – sojusz polsko-amerykański ma wszelkie znamiona sojuszu egzotycznego.\nSojusz egzotyczny to taki, że jeśli jeden sojusznik utraci niepodległość, to drugi może tego nawet nie zauważyć. Tej egzotyki nie można wyeliminować, bo wynika ona z proporcji między Polską a USA – ale można ją mniej lub bardziej zmniejszać. Można to osiągnąć: po pierwsze – tak kształtując polski interes państwowy, by nie był on sprzeczny z amerykańskim interesem państwowym – bo w przeciwnym razie nie ma mowy o jakichkolwiek korzyściach, oraz po drugie – domagając się wynagrodzenia z góry w zamian za wyświadczane Stanom Zjednoczonym przysługi. Tak właśnie robi Turcja, która nie tylko się domaga, ale i za każdym razem takie wynagrodzenie uzyskuje. Pragmatyczni Amerykanie bowiem się o to nie obrażają, ale też – właśnie dlatego że są pragmatyczni – sami takich korzyści nikomu nie oferują. Jeśli jakiś sojusznik wyświadcza im przysługi za darmo, to w to im graj!\nDlatego też podczas wizyty prezydenta Obamy w Warszawie dwukrotnie mówiłem na antenie Radia Maryja, żeby przy tej okazji załatwić przynajmniej dwie sprawy: po pierwsze – uzyskać od Amerykanów solenną obietnicę, że nigdy, pod żadnym pozorem nie będą na Polskę naciskać w sprawie żydowskich roszczeń majątkowych, i po drugie – skoro Polska, podejmując się niebezpiecznej roli amerykańskiego dywersanta w Europie Wschodniej, stanie się państwem frontowym – żeby USA potraktowały Polskę tak samo jak inne państwo frontowe, tj. Izrael, otrzymujący co najmniej 4 miliardy dolarów finansowej kroplówki rocznie.\nNie słyszałem jednak, by ani prezydent Komorowski, ani premier Tusk, ani wreszcie minister Sikorski o coś takiego poprosili. Zatem jeśli sojusz polsko-amerykański nie przynosi Polsce żadnej korzyści poza „złudnym poczuciem bezpieczeństwa”, to przyczyny należy szukać po stronie naszych arywistów, między innymi – ministra Sikorskiego, któremu Rzeczpospolita płaci nie za obmyślanie sposobów budowania własnej kariery na przykład na frymarczeniu polskimi interesami państwowymi z Naszą Złotą Panią z Berlina, tylko – oczywiście teoretycznie – za pilnowanie polskiego interesu – jaki by on tam nie był.\nhttps://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/02/f9962d20c744d1d7aca996e225486360..jpg 292 454 Marcin_Skalski https://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/03/kresy_logo_header_vector_full.svg Marcin_Skalski2014-06-27 18:25:332014-06-27 18:25:33Dlaczego sojusz polsko-amerykański nie przynosi Polsce żadnej korzyści\nZ wypowiedzi Sikorskiego wynikało ,że jest w zasadzie figurantem i nie kształtuje polskiej polityki wobec USA. Wygląda na to ,że Tusk jednoosobowo decyduje o tego typu sprawach.\n27 czerwca 2014 18:52\nA jaki sojusz nie byłby egzotyczny?\n28 czerwca 2014 11:23\nGdyby to ze względu na wewnętrzne uwarunkowania Ukrainy nie było to czymś w rodzaju literatury fantazy ,sojusz Polski i Ukrainy miał by rację bytu.\n28 czerwca 2014 12:44\nPOZNAJ ŻYDA. Coś naprawdę ważnego dla ludzi myślących. Ogólnie prawdą, którą staram się wam wykazać, jest kryminalny wpływ antypolskiego żydostwa na instytucje państwa polskiego. W prawie karnym mówi się, że przyznanie się podejrzanego stanowi „koronę dowodów”. W przypadku żydostwa bylibyśmy delikatnie mówią naiwni, gdybyśmy oczekiwali, że przykładowo, pewien powszechnie rozpoznawalny synek przestępcy i brat mordercy (krzywe zęby, fatalna dykcja, zakazana parchata morda itp.) przyzna publicznie, że jemu jak i jego przeklętemu plemieniu nie chodzi wcale o „wspaniałomyślne” dbanie o „multikulturowość”, „wolność ekspresji i słowa” – lecz o niszczenie narodowego charakteru krajów, o dekompozycję całych narodów. Z tych względów należy budować swoją świadomość posługując się wnioskowanymi logicznymi. Dlatego też w tym poście chcę wam zwrócić uwagę na postać byłego Ministra Spraw Zagranicznych Australii w latach 2012-2013 – Boba Carra, który opisał w swojej książce ogromny wpływ żydostwa na rząd, w tym szczególnie na MSZ. TO JEST BARDZO WAŻNE: Carr opisał, jak tak prosta czynność jak „wydanie rutynowej noty wyrażającej zaniepokojenie w kwestii rozprzestrzeniania się żydowskich osiedli na Zachodnim Brzegu było niemożliwe”. Carr wyjaśnił, że parchate żydostwo kontroluje rząd przez darowizny partyjne. Carr opisał rozmowę z premierem Kevinem Ruddem kiedy zawisła sprawa przyjęcia do ONZ Palestyny jako PAŃSTWA obserwatora nie będącego członkiem. Carr spytał się „jaką rolę /w blokowaniu poparcia dla Palestyny przez żydów – jaroslaus/ odgrywają pieniądze?” – odpowiedź brzmiała – „1/5 ZEBRANYCH PIENIĘDZY NA KAMPANIĘ W 2007 R POCHODZIŁA OD ŻYDÓW”. WIECIE JAKĄ CZĘŚĆ POPULACJI STANOWI ŻYDOSTWO W AUSTRALII? 0,03%! Ci którzy znają angielski mogą sobie doczytać resztę pod podanymi linkami. Teraz zadanie. JAK MYŚLICIE – CZY SYNOWIE I CÓRKI BANDYTÓW z KPP (lub gorzej – z KBW, NKWD), którzy oplatają polskie MEDIA, URZĘDY, UCZELNIE – są lojalni Polsce? Jak to jest, że liczebnie MARGINALNA społeczność żydostwa z Australii jest w stanie wpływać na rząd by ten podejmował sprzyjające decyzje faszystowsko-rasistowskiemu, bandyckiemu kraikowi po drugiej stronie Ziemi? Jeśli jesteście do tego zdolni, zastanówcie się sami. Nigdy nie wierzcie żydom, bowiem zawsze kłamią. http://davidduke.com/israel-lobby-controls-australian-foreign-policy-former-foreign-minister-bob-carr/\n28 czerwca 2014 01:08\n„No to ja jestem arcykret” Nie przesadzaj. Pycha to jeden z grzechów głównych. Masz za mało sprytu, inteligencji i wiedzy. Jesteś zwykłym ruskim kretem, jednym z tysięcy zasilających „wiebbrigady”.\n28 czerwca 2014 11:40\nI po referendum? Nikłe zainteresowanie głosujących Sierp, młot i… dynamit


Rozmowy acappella ... | Konwersacje, czasami ostre wymiany zdań, rozmowy ze znanymi jak i interesującymi osobami.\nRozmowy acappella …\nKonwersacje, czasami ostre wymiany zdań, rozmowy ze znanymi jak i interesującymi osobami.\nOpublikowano 4 grudnia 2014, autor: k.ceglarz\nZ okazji 10 000 wejść na bloga „Rozmowy Acappella”, za które Wam – tym wytrwałym jak i tym przypadkowym czytelnikom bardzo dziękuję :) postanowiłam założyć własną stronę internetową, żeby wciąż się rozwijać i Was zaskakiwać! Nowymi wywiadami, nowymi możliwościami oraz nowymi konkursami!\nW związku z tym zapraszam Was na stronę rozmowyacappella.pl, która będzie kontynuacją tego bloga, gdzie od tej pory będę umieszczać nowe wpisy\nBefore party – Mam Talent kontra X-factor – Agata Dziarmagowska\nOpublikowano 6 października 2014, autor: k.ceglarz\nMłodość to czas by eksperymentować z muzyką!\nOdpadła przed odcinkami na żywo w programie „X-factor”, a mimo to nazywana jest zwyciężczynią tegorocznej edycji. Przed zakończeniem programu wydała swój debiutancki singiel, nagrała teledysk, który przekroczył 2 miliony wyświetleń, wystąpiła w programie „Kuba Wojewódzki”. Mowa o 17-latce Agacie Dziarmagowskiej, która zdradziła mi, że jest pewna siebie, nazwała swoich fanów „Kaczorkami”, opowiedziała o zaskoczeniu na gali Eska Music Awards oraz o eksperymentowaniu z rapem.\nWydajesz się bardzo pozytywną osobą. Jakimi 3 słowami opisałabyś swoją osobę?\nDzięki, miło mi! Pierwsze słowo to na pewno „nienormalna”, kolejne „pozytywna”. Pomimo gorszych dni, które przytrafiają się każdemu z nas – na scenie staram się być uśmiechnięta. Nakręcam siebie i swoich znajomych pozytywną energią. Trzecie określenie to „pewność siebie”. Często jest to błędnie mylone z arogancją. Jest mi z tego powodu przykro, ale taka jestem. Staram się nie przejmować negatywnymi komentarzami na temat mojej osoby.\nKuba Wojewódzki powiedział Ci po jednym z twoich występów, że będziesz miała wielu hejterów. Czy czytasz komentarze na swój temat?\nNie czytam. Czasami komuś z mojej rodziny zdarzy się przeczytać coś negatywnego o mnie. Przejmują się tym. Wchodząc na swój teledysk nigdy nie zjeżdżam poniżej licznika wyświetleń. Gdy mój debiutancki singiel „Mogę wszystko, nic nie muszę” pojawił się w sieci pojawiło się wiele negatywnych komentarzy. Pomyślałam, że faktycznie piosenka nie spodobała się ludziom. Było mi przykro, gdyż wiele wysiłku włożyłam w jej przygotowanie. Po paru dniach okazało się, że utwór niektórym bardzo się spodobał. To mnie zmotywowało do dalszej pracy. Zależało mi by piosenka była skierowana dla ludzi w moim wieku i opowiadała o mnie.\nPowiedziałaś, że nie czytasz komentarzy na swój temat. Czyja opinia jest, więc dla Ciebie najważniejsza?\nZdecydowanie mojej mamy. Wiadomo nie jest zbyt obiektywna, bo jest moją mamą ☺ , ale często zauważa moje błędy. Mówi mi o nich bym je poprawiała i stawała się lepszą wokalistką. Jestem otwarta na konstruktywne uwagi. Jestem świadoma, że dopiero zaczynam swoją przygodę w tej branży. Młodość to czas by eksperymentować z muzyką. Codziennie mogę się uczyć nowych rzeczy.\nPowiedziałaś, że dużo eksperymentujesz w muzyce. W takim razie, jaka będzie twoja płyta?\nPłyta będzie odzwierciedleniem moich muzycznych inspiracji. Będę chciała pokazać wszystko, co aktualnie gra mi w duszy. To piosenki, które wybierałam intuicyjnie. Spodobał mi się kawałek, który nagrałam, więc znalazł się na płycie! ☺\nNa castingu do programu „X-factor” zaśpiewałaś piosenkę Bruno Marsa „Billionaire”. Skąd ten wybór?\nWpadłam na pomysł by pójść na casting do programu dzień przed. Nastąpiły jednak małe komplikacje – miałam zapalenie płuc. Nie byłam w stanie mówić, a co dopiero śpiewać. Przed wyjściem na scenę ciągle nawilżałam gardło pijąc wodę, okazało się, że usta ze stresu były coraz bardziej suche. Myślałam, że nie wyduszę z siebie żadnego dźwięku, ale się udało!\nJeśli chodzi o wybór piosenki, to na dwa miesiące przed castingiem pierwszy raz odważyłam się publicznie zarapować przed znajomymi. Zawsze się tego bałam. Jak usłyszałam od znajomych, że dobrze to brzmi byłam szczęśliwa. Cieszę się, że na castingu zaśpiewałam piosenkę Bruno Marsa, gdyż ma fajny klimat i dobry przekaz. Lubię Bruno Marsa, ale nie mam jego piosenek na IPodzie ☺\nWspomniałaś, że próbujesz swoich sił w rapowaniu. Czym różni się dla Ciebie rapowanie od śpiewania?\nRapowanie to bardziej mówienie, opowiadanie ludziom pewnej historii. Póki co, nie chce się nazywać raperką, bo dopiero zaczynam swoją przygodę z tym gatunkiem. Zaczynam od śpiewania coverów, ale interpretuję wszystkie piosenki po swojemu. W rapie cenię fakt, że można pokazać siebie.\nPrzygodę z programem „X-factor” zakończyłaś na etapie domów jurorskich w drużynie Ewy Farnej. Jak myślisz, czego Ci zabrakło?\nNie wiem czy czegoś zabrakło… W domach jurorskich dziewczyny, które były ze mną w grupie zaprezentowały mocniejszy repertuar i lepsze umiejętności ode mnie. Nigdy nie uczyłam się śpiewać. Do „X-factora” przyszłam z założeniem, że chcę przedstawić ludziom swoją historię. Pomimo że odpadłam jestem zadowolona z tego występu w domach jurorskich. Gdybym nie odpadła z programu, kto wie co działo by się ze mną dalej. „X-factor” miło wspominam, ale teraz jestem skupiona na własnej twórczości.\nNagrałaś teledysk do swojego debiutanckiego „Mogę wszystko, nic nie muszę” , który ma już ponad 2 miliony odsłon na YouTube. Jak długo nad nim pracowałaś?\nKręciłam go wraz z cała ekipą 2 dni. Pierwszego dnia nagrywaliśmy sceny w salonie tatuażu Juniorink w Warszawie. Następnego dnia kręciliśmy w Śląskim Wesołym Miasteczku w Chorzowie. To były bardzo pracowite chwile. Pamiętam, że gdy nagrywaliśmy ostatnią scenę, a ja stałam na kwadratowym podeście na szpilkach, co chwilę z braku sił z niego spadałam. Nie wytrzymywałam fizycznie, ale w mojej głowie ciągle były myśli, skupiające się na tym, że nie mogę zawieść współpracowników.\nCzyli jesteś profesjonalistką w pracy?\nStaram się być. Gdy wchodzę do studia nigdy nie skupiam się na przerwach. Wykorzystuję każdą chwilę. Szanuję osoby, z którymi współpracuję, staram się spiąć i zrobić to co do mnie należy.\nCzy zdarzyło Ci się już kiedyś, że spacerowałaś po galerii handlowej a ktoś obok ciebie słuchał Twojego singla?\nPrawdziwie zaskoczyłam się podczas gali Eska Music Awards gdy podeszło do mnie dwóch chłopaków, którzy grają w zespole z inną polską wokalistką. Podeszli chłopcy słuchający innej muzyki, nagle jeden z nich mówi: „Bardzo podoba mi się twój singiel, mam go na IPodzie”. To było bardzo miłe! Fajnie, że artyści się wspierają. Moim zdaniem środowisko muzyczne powinno być do siebie pozytywnie nastawione, niezależnie czy ktoś gra metal czy rap.\nSzanuję każdego artystę, który tworzy coś własnego. Ludzie, którzy nie mają pojęcia jak wygląda praca muzyków nie wiedzą ile dana osoba poświęciła, by stworzyć coś własnego.\nKto wierzy w Ciebie najbardziej?\nMyślę, że jest sporo takich osób. Mam swój fan club „Kaczorki Agaty”. Moja mama w dzieciństwie mówiła do mnie „kaczorku”. Po jednym z odcinków „X-factor” napisałam na swoim fanpage’u podziękowania dla moich fanów za pozytywne opinie i zakończyłam post słowami: „Dzięki kaczory”. Ludzie to podchwycili. Stworzył się fan club. Fan club to w sumie za dużo powiedziane, to strona, na której mogę rozmawiać ze swoimi fanami. Nie ma między nami bariery artysta-fan. Niedawno na zlocie moich fanów w Kielcach wydarzyła się wzruszająca historia. Dwie dziewczyny podeszły do mnie i powiedziały: „Agata, dziękujemy Ci! Poznałyśmy się dzięki Twojemu fan clubowi i dzięki Twoim koncertom”. Lubię, gdy ludzie się jednoczą, a wspólnym mianownikiem jest muzyka.\nJacy są Twoi fani?\nSą bardzo podobni do mnie, bo są zwariowani. Często mnie zaskakują. Raz na zlocie zdarzyło się, że powiedziałam jednej fance, jaki chłopak mi się podoba. Wierzysz, że odnalazła go, bo był osobą medialną i poprosiła by nagrał dla mnie pozdrowienia! Jaka siara! ☺ Naprawdę to zrobiła!\nAby wygrać autografy Agaty Dziarmagowskiej podpisane przez wokalistę podczas imprezy „Mam Talent kontra X-factor” zapraszam na fanpage Rozmowy acappella na facebooku!\nRozmawiała Klaudia Ceglarz\nSpecjalne podziękowania dla Patrycji Prusek\noraz Doroty Pudełko za pomoc przy realizacji wywiadu!\nSilesia Fashion Look – Paprocki&Brzozowski\nOpublikowano 1 października 2014, autor: k.ceglarz\nChcemy aby nasze kreacje ubierały a nie przebierały\nAbsolwenci Wydziału Tkaniny i Ubioru Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. W 2000 roku wspólnie stworzyli markę odzieżową. Duet projektantów Paprocki&Brzozowski. Podczas Silesia Fashion Look udało mi się porozmawiać z nimi o najnowszej kolekcji, modelu pracy, wymagających klientkach oraz programie „Project Runway”.\nCzy pamiętacie, kiedy po raz pierwszy usiedliście przed kartką papieru, następnie przed maszyną i zaczęliście tworzyć własne projekty?\nMariusz Brzozowski: Nigdy nie było tak, że stworzyliśmy projekt, który potem uszyliśmy. Zawsze najpierw upinaliśmy materiał na manekinie. Pierwsze próby tworzenia w moim przypadku nastąpiły, gdy na 18 urodziny otrzymałem od rodziców maszynę do szycia, którą sobie zażyczyłem. Natomiast Marcin zaczął tworzyć już w szkole.\nMarcin Paprocki: Przyznaj się, że swoje pierwsze projekty malowałeś na szkolnych ławkach\nMariusz Brzozowski: Tak, to prawda. Pierwsze moje projekty powstawały na ławkowych blatach\nCzyli kolejni uczniowie mogli podziwiać Twoje projekty?\nMariusz Brzozowski: Niestety nie, gdyż były szybko zmywane przez Panią Woźną\nDlaczego zdecydowaliście się tworzyć w duecie?\nMarcin Paprocki: Poznaliśmy się na studiach. Dołączyłem do Mariusza, który studiował na Wydziale Tkaniny Ubioru. Ja studiowałem na Grafice. Po roku zdecydowałem się przenieść na Wydział Projektowania ubioru. Wtedy stwierdziliśmy, że raźniej będzie zajmować się modą razem.\nCzego uczycie się od siebie nawzajem?\nMariusz Brzozowski: Wielu rzeczy, gdyż jesteśmy różnymi osobami. Mamy podobny gust, ale czasami zdarza się, że nie podobają nam się nasze wybory i idziemy wtedy na kompromis. Tego kompromisu nieustannie uczymy się przez 14 lat wspólnej pracy.\nMarcin Paprocki: Można by długo wymieniać. Od Mariusza przez te wszystkie lata przyjaźni i współpracy nauczyłem się determinacji, pracowitości, wytrwałości oraz upartości. Mariusz jest bardzo uparty, więc chcą nie chcąc też się tego nauczyłem\nPracujecie codziennie czy gdy dopadnie Was wena twórcza?\nMariusz Brzozowski: Pracujemy codziennie. Zaczynamy pracę o 9, często pracujemy do późnych godzin wieczornych. Wiadomo, że raz jest wena twórcza, raz jej nie ma. Gdy jej nie ma zajmujemy się bardziej prozaicznymi rzeczami w naszej pracy. Natomiast, gdy mamy wenę zamykamy się w pracowni i nikt nie ma prawa nam przeszkadzać, bo ten czas poświęcony jest tylko na naszą pracę.\nOstatnio zaprezentowaliście kolekcję jesień-zima 2014/2015. Jak długo nad nią pracowaliście?\nMarcin Paprocki: Tradycyjnie nad kolekcją pracujemy pół roku. Taki mamy system pracy twórczej. W ciągu roku zawsze chcemy pokazać dwie kolekcje. Kończymy jedną, zaczynamy drugą – i tak już czternaście lat.\nMariusz Brzozowski: Po pokazie aktualnej kolekcji staramy się znaleźć chwilę wytchnienia. Ładujemy akumulatory by pełni energii wrócić do pracy nad kolejną.\nSwoją kolekcję prezentowaliście w samej Operze Narodowej w Warszawie. Jakie jest Wasze wymarzone miejsce do pokazania kolekcji?\nMarcin Paprocki: Lubimy eksperymentować. Niestety na mapie Warszawy gdzie zawsze premierowo pokazujemy kolekcję nie ma nieskończonej ilości miejsc, gdzie można pokazać kolekcję. Jest to coraz trudniejsze ze względu na dużą ilość projektantów a małą ilość miejsc.\nJednak ostatnio spełniliśmy jedno ze swoich największych marzeń. Zorganizowaliśmy pokaz w Operze Narodowej, który marzył nam się od co najmniej 10 lat.\nMariusz Brzozowski: Chcemy, aby miejsce, które wybieramy na nasz pokaz było oryginalne, by mogło zachwycić i zadziwić. Zazwyczaj nam się to udaje. Mieliśmy już pokaz w cyrku, garażu czy we wspomnianej Operze Narodowej. Istotne jest by nie nudzić naszych odbiorców i osób przychodzących na nasze pokazy.\nWasze kreacje noszą m.in. Reni Jusis, Joanna Koroniewska, ale także osoby anonimowe. Kim są Wasze klientki?\nMarcin Paprocki: Gwiazdy gwiazdami, ale najwięcej kobiet, które zakładają nasze kreacje to kobiety anonimowe. To nie są dla nas zwyczaje klientki, gdyż każdą z nich traktujemy wyjątkowo. Z każdą klientką łapiemy dobry kontakt. Kim są?\nTo zarówno młode kobiety, które lubią miniówki oraz starsze bizneswoman, które wybierają kostiumy. Są to zazwyczaj kobiety pewne siebie, lubiące eksperymenty, ale nie szalone, ponieważ staramy się by w naszych ubraniach można było chodzić na co dzień.\nMariusz Brzozowski: Chcemy, aby nasze kreacje ubierały a nie przebierały.\nWarto zauważyć, że projektujecie także suknie ślubne. Czy panny młode są bardziej wymagającymi klientkami niż pozostałe panie?\nMariusz Brzozowski: Są bardziej wymagające, gdyż dzień ślubu jest dla nich najważniejszym dniem w całym życiu. Nie dziwimy się, że panna młoda przykłada do sukni dużą wagę. Doskonale wiemy, że to panna młoda musi czuć się najlepiej w sukni. Pomagamy spełnić jej marzenie. Na pierwszym spotkaniu słuchamy wymagań i pomysłów panny młodej. Jeśli jest niezdecydowana staramy się jej podpowiedzieć. Nie zdarzyło się nam by panna młoda nie była zadowolona z naszej współpracy. Zresztą często dostajemy zaproszenia na ślub Jest to dla nas bardzo miłe!\nMarcin Paprocki: Słusznie się domyśliłaś, że są to wymagające panie, ale też wyjątkowe klientki. Pamiętajmy, że taka okazja zdarza się na ogół raz w życiu!\nA czy często projektujecie dla siebie?\nMariusz Brzozowski: W ogóle nie projektujemy dla siebie. Oczywiście przechwycimy jakieś pojedyncze elementy z naszej kolekcji, gdy prezentujemy linię męską, ale nie często się to zdarza.\nWspieracie młodych projektantów: jesteście jurorami w konkursach dla młodych, dajecie możliwość zaprezentowania się młodym przed waszymi pokazami. A czy często możemy spotkać stażystów w waszej pracowni?\nMarcin Paprocki: Tak, właśnie w tym roku uruchomiliśmy jeszcze większą pracownie nad naszym butikiem. Ze względu na to, że mamy dużą przestrzeń pojawiają się tam stażyści. Zbliża się sezon jesień-zima, więc od października pojawi się w naszej pracowni 5 osób z łódzkiej szkoły.\nNa pewno młodzi ludzie wprowadzą powiew świeżości do waszej pracowni.\nMarcin Paprocki: Tak, to na pewno się przyda! Dla nas to wielka korzyść ze względu na świeżość i nowe pomysły, a miejmy nadzieję dla młodych ludzi jest to szansa na zdobycie doświadczenia i naukę od starszych kolegów.\nJeśli mowa o młodych projektantach. Czy oglądaliście 1 polską edycję „Project Runway”, mieliście swojego faworyta?\nMariusz Brzozowski: Oglądaliśmy. Oczywiście już na samym początku można było zauważyć osoby, które wykazują się talentem i determinacją. Nie kibicowaliśmy jednej, konkretnej osobie. Kibicowaliśmy ludziom, którzy są wytrwali i chcą spełniać swoje marzenia.\nSami wzięliśmy udział w jednym odcinku programu, cieszymy się gdyż w naszym odcinku, jako jedynym nikt nie odpadł, więc to było przyjemne! Faktycznie „Project Runway” daje szanse młodym projektantom.\nMarcin Paprocki: Naszym zdaniem finałowa trójka: Liliana, Maciej i Kuba, która była w finale zasłużyła, by się tam znaleźć! Była wyjątkowa! Wiadomo, że wynik to kwestia przypadku, gustu.\nZwycięzca „Project Runway” wygrał pieniądze na stworzenie własnej kolekcji. Filmowcy dążą do Oskarów, muzycy do Grammy. A do czego Wy dążycie?\nMariusz Brzozowski: Do tego aby wciąż i wciąż ubierać kobiety, powodować ,że wyglądają piękne i są szczęśliwe w naszych kreacjach.\nMarcin Paprocki: Najważniejsze to lubić to co się robi. Przez 14 lat pomimo tego, że często przychodzą kryzys, brak weny to wciąż kochamy to co robimy. Cieszymy się, że nasza praca jest naszą pasją\nTego dalej Wam życzę!\nNa koniec chciałabym byście wymienili jedno hasło, które kojarzy Wam się z modą następujących miast.\nMarcin Paprocki: Eklektyczny\nMariusz Brzozowski: Chłodny\nMarcin Paprocki: Romantyczny, ale zarazem sexy\nMariusz Brzozowski: Nonszalancki\nMarcin Paprocki: Zmysłowy i elegancki\nMariusz Brzozowski: Szykowny\nMarcin Paprocki: Nowoczesny oraz młody\nMariusz Brzozowski: Ekstrawagancki\nMarcin Paprocki: Bystra, szybko czerpie inspiracje z wewnątrz.\nMariusz Brzozowski: Świeża.\n„Mam Talent kontra X-factor”\nOpublikowano 29 września 2014, autor: k.ceglarz\nTrzeba przyjąć cios, żeby oddać jeszcze mocniej!\nNowo otwartym stadionem pochwaliło się nam miasto Lublin, który był miejscem emocjonującej bitwy pomiędzy uczestnikami programów stacji TVN. Po jednej stronie ringu stanęła ze swoją drużyną jurorka „Mam Talent” – Agnieszka Chylińska. Po przeciwnej stronie w ognistej kreacji wkroczyła do gry Tatiana Okupnik z finalistami „X-factor”.\nArtyści otworzyli show w rytmie piosenki Sheppard pt.”Geronimo”. Numer już został okrzyknięty hitem tej jesieni! Następnie prezydent miasta Lublin przywitał wszystkich zebranych i oficjalnie otworzył stadion przy widoku spadających na publiczność serpentyn i konfetti.\nPierwsza bitwa była damsko-męska. Marta Podulka vs Grzegorz Hyży. Grzegorz wraz z zespołem zachwycił damską część publiczności wykonaniem „Na chwilę” oraz „Wstaję”. Następnie Marta oddała cios i zaprezentowała „Nieodkryty Ląd” oraz „Nie przeszkadzać”. Prawdziwy pojedynek piosenek znajdujących się na szczytach list przebojów.\nPiotr Karpienia w piosence „Sex on fire” grupy Kings of Leon zawyżył poprzeczkę drużynie “X-factor”. Wyzwanie podjęli nieposkromieni Trzynasta w samo południe śpiewając swój energetyczny numer „Hell Yeah”.\nPo tym występnie Agnieszka Chylińska sięgnęła po środki najwyższej gotowości. Takiego duetu jeszcze nie było! Wystawiła do bitwy Marcina Wyrostka – zwycięzcą II edycji programu „Mam Talent” w duecie z finalistką tego programu – Anią Dudek. Wspólne wykonanie coveru „We found love” zebrało głośne oklaski.\nPrzed prawdziwym nokautem drużynę „X-factor” mogła obronić tylko jedna wokalistka. Widzowie usłyszeli piosenki Eweliny Lisowskiej – „W stronę słońca” oraz premierowo, utrzymanym w letnim klimacie utwór „Na obcy ląd”.\nPomimo, że gwiazdy postawiły w bitwie na zasady fair play rywalizacja wkroczyła na kolejny szczebel. Klaudia Gawor w towarzystwie tancerzy z grupy Volt pod dowództwem Agustina Egurolli rozpaliła parkiet. Zdradziła również, że pracuje nad swoją debiutancką płytą, która pokaże jej drugie oblicze. My Myself And I jak zwykle zaskoczyło aranżacją utworu a zespół The Chance postawił na klasykę śpiewając „It’s Raining Men”. Osiemnastotysięczna publiczność wsparła zespół swoimi pięknymi wokalami. Duża publiczność cieszyła nie tylko artystów, ale ważna była dla organizatorów, gdyż część dochodu ze sprzedaży biletów została przekazana Fundacji TVN na rzecz Kliniki Hematologii, Onkologii i Transplantologii Dziecięcej – Dziecięcego Szpitala Klinicznego w Lublinie.\nTuż przed ogłoszeniem wyników bitwy na scenie pojawiła się szefowa drużyny „Mam Talent”. Agnieszka śpiewała „Nie mogę Cię zapomnieć”- tak i tego występu na pewno nie będzie można długo zapomnieć. Agnieszka to prawdziwy wulkan energii.\nNa ogłoszenie wyników z niecierpliwością czekali uczestnicy show, ich trenerki oraz publiczność zebrana na Arenie Lublin. Tuż przed godziną 19 dzięki decyzji widzów wygrała drużyna …. MAM TALENT. Pozostaje nam czekać na rewanż i oczekiwać na kolejną dawkę dobrej muzyki!\nPo oficjalnej części bitwy, która transmitowana była na antenie TVN widzowie zebrani na Arenie Lublin mieli okazję posłuchać koncertów takich gwiazd jak Agnieszka Chylińska, Grzegorz Hyży, Ewelina Lisowska oraz Artem Furman – zwycięzca ostatniej edycji „X-factor”. Publiczność bawiła się do późnych godzin wieczornych. Na brak dobrej muzyki nie mogli narzekać.\nPs. Pomimo dostania akredytacji prasowej nie udało mi się przeprowadzić wywiadów z gwiazdami imprezy ze względu na ich dużą zajętość przy powstawaniu tego show.\nSpróbowałam natomiast swoich sił jako fotograf, zostałam rzucona na głęboką wodę przy wykonywaniu relacji z „czerwonego dywanu” gwiazdom imprezy. Zapraszam na relację!\nGrzegorz Hyży z zespołem\nB FESTIVAL cz.II – Cała Góra Barwinków\nOpublikowano 24 września 2014, autor: k.ceglarz\nGranie reggae w Polsce to ciągła walka\n„To właśnie my rozbujamy to miasto!” to motto zespołu Cała Góra Barwinków. Nic dziwnego. Zespół grając swoje przeboje „Agro”, „24 godziny” czy „Zmień ton” potrafi rozruszać wszystkich leniuchów! Kuba Kaczmarek – wokalista zespołu porozmawiał ze mną podczas B Festiwalu. Dowiedziałam się kto odpowiada za nazwę zespołu, jaki cel miał zespół próbując swoich sił w programie „X-Factor” oraz tego skąd zespół czerpie energię.\nCo jaki czas statystycznie ludzie przekręcają nazwę Waszego zespołu?\nTo jest plaga, standardowa procedura. Często ludzie, którzy słuchają nas kilka lat dziwią się, że jesteśmy „Barwinkami” a nie „Barwnikami”. Wolimy być „Barwinkami” ale jeśli ktoś nazywa nas „Barwnikami” nie obrazimy się Na szczęście nie istnieje zespół „Cała Góra Barwników”, więc jeśli ktoś mówi o takim zespole wiadomo, że chodzi o nas Wywołuje to zawsze uśmiech na naszej twarzy!\nMało kto wie, że nazwa zespołu pochodzi od tomiku wierszy Jerzego Harasimowicza. Kto jest poetą w waszym zespole, kto wybrał nazwę dla zespołu?\nMuszę przyznać, że to ja jestem odpowiedzialny za nazwę. Ja stworzyłem nazwę, tworzę teksty naszych utworów ale poetą nie mogę się nazwać\nWasz zespół istnieje już od wielu lat. Czy pamiętasz ile czasu upłynęło od Waszej pierwszej próby do zagrania pierwszego koncertu?\nMyślę, że trwało to pół roku. Na pierwszym koncercie zagraliśmy aż 7 piosenek, w tym 2 covery. Paradoksem jest, że obecnie w swoim repertuarze mamy chyba z 20 coverów W ciągu tych wszystkich lat na scenie mamy za sobą 3 zmiany składu zespołu. Dzięki temu rozwijał się cały zespół.\nCzy zespoły reggae w Polsce muszą dziś walczyć o spełnianie swoich marzeń – wydawanie płyt, granie koncertów, utrzymanie się w branży muzycznej?\nTak, ciągle! Rynek muzyczny rządzi się swoimi prawami, których nikt jeszcze nie opracował. Granie reggae w Polsce to ciągła walka. Przyznam, że po wydaniu naszej drugiej płyty „24 godziny” nastąpił wielki boom na nasz zespół. Publiczność zapełniała sale koncertowe, płyta dobrze się sprzedawała. Następnie zaniedbaliśmy jeden rok, jeden sezon koncertowy i okazało się, że musimy zaczynać wszystko od początku.\nCzy dlatego zdecydowaliście się na udział w programie „X-Factor”? Chcieliście przypomnieć o swoim zespole?\nWydane płyty, granie koncertów nie przekładało się na większą karierę muzyczną w naszym przypadku. Telewizja to zupełnie inny świat.\nOczywiście wiedzieliśmy, że program „X-Factor” ma dużą oglądalność, była to wielka zaleta, ale do programu poszliśmy przede wszystkim z czystej ciekawości. Jako zespół, który wydał już płyty wiedzieliśmy, że nie musimy nic nikomu udowadniać. Naszym celem była dobra zabawa. Chcieliśmy spróbować czegoś nowego. Udało się nam!\nNa castingu do programu porwaliście wszystkich w Domu Muzyki i Tańca w Zabrzu do wspólnej zabawy. Na koncertach przekazujecie jedną wielką energię. A skąd Wy czerpiecie energię?\nSex, drugs and rock&roll! Do tego woda pitna i kolumbijskie narkotyki Oczywiście żartuję! Energię czerpiemy z grania dla ludzi, którzy tak jak my mają pozytywne nastawienie do muzyki ska i reggae!\nW „X-Factor” przerobiliście na reggae utwory Shakiry, Bruno Marsa, Andrzeja Zauchy. Który z utworów, który dostaliście do zaśpiewania był dla Was największym wyzwaniem?\nNajtrudniejszy był pierwszy odcinek na żywo, kiedy śpiewaliśmy utwór „Locked Out Of Heaven”. Towarzyszył nam wielki stres. Telewizja była dla nas obcym lądem. Nie wiedzieliśmy, czego możemy się spodziewać po produkcji, publiczności, jurorach. Po tym odcinku nastąpił luz, gdyż jak wspominałem nie musieliśmy nikomu nic udowadniać. Bawiliśmy się występami w tym programie!\nWiele osób uważa, że utwór Shakiry i Rihanny musiał być dla nas najtrudniejszy. A właśnie praca nad tym kawałkiem była dla nas najprostsza! Piosenka „Can’t Remember to Forget You” sama w sobie ma wiele elementów ska. Dodatkowo Tokyo Ska Paradise Orchestra wykonała remix tej piosenki, więc zadanie mieliśmy ułatwione.\n<Przypis> Wspomniany remix piosenki „Can’t Remember to Forget You w wykonaniu Tokyo Ska Paradise Orchestra\nGracie koncerty jeżdżąc po całej Polsce. Zastanawiam się czy widzicie różnicę między graniem koncertów np. na dniach miast, gdzie publiczność jest bardziej różnorodna a graniem koncertów na festiwalach reggae?\nOczywiście, widzimy tą różnicę! Cieszymy się, gdy uda nam się poderwać ludzi spod parasoli jedzących kiełbasy i popijających piwo, ale osobiście przyznam, że wolę grać na festiwalach. Publiczność na nich wie po co przyszła na nasz koncert. Taka publiczność od początku do końca nastawiona jest na dobrą zabawę. Jest interakcja między nami a publicznością. To lubię!\n<Przypis> Cała Góra Barwinków podczas Ostróda Reggae Festiwal 2014\nW show biznesie ciężko podobno o przyjaźń. Czy w dziedzinie reggae jest inaczej? Macie jakieś zaprzyjaźnione zespoły?\nRynek reggae jest dość mały w Polsce, więc większość zespołów kojarzymy nawet jeśli nie są to nasi znajomi, kumple. Oczywiście naszymi zaprzyjaźnionymi zespołami, z którymi po wspólnych koncertach imprezujemy są zespoły: Tabu, Dubska i Habakuk. Szczerze Wam je polecam – Kuba Kaczmarek!\nRozmawiała Klaudia Ceglarz.\nB FESTIVAL cz.I – Akurat\nOpublikowano 22 września 2014, autor: k.ceglarz\nKoncert to dla mnie spotkanie w kosmosie dwóch komet\nPoezja ska-kana z Bielska-Białej. Autorzy „Lubię mówić z Tobą”, „Do prostego człowieka” czy „Dyskoteka Gra”. Cechą charakterystyczną tekstów ich piosenek jest zabawa słowami. Z wokalistami Wróblem i Yellowem rozmawiałam o popularności ich utworu w Korei, o byciu buntownikami oraz o zmniejszającej się ilości osób na koncertach w Polsce. Rozmowę udało mi się przeprowadzić podczas B FESTIVALU w Brzeszczach.\nZespół Akurat jest autorem kilku protest songów. Czy jesteście buntownikami?\nWróbel: Po części na pewno jesteśmy buntownikami. Mamy wrażliwe dusze, jeśli coś nas uwiera, nie zgadzamy się z czymś to opisujemy to w naszych piosenkach. Był taki okres w naszej twórczości, że piosenki o tematyce społecznej powstawały na pęczki. Następnie nastał czas, gdy powstawało więcej utworów o naszych wewnętrznych przeżyciach. Tematyka naszych utworów zależy od tego, co w danym czasie przeżywamy.\nYellow: Dodatkowo, tworząc muzykę w Polsce trzeba być buntownikiem. Nie jest to łatwe zajęcie!\nCzy zdarzyło się Wam kiedyś bawić na dyskotece w rytm Waszego utworu „Dyskoteka gra”?\nYellow: Szczerze mówiąc – wiele razy! Często na nie trafiamy, gdyż grają nas polskie zespoły weselne. Oczywiście jest to dla nas bardzo miłe, ale…\nJuż was to nie dziwi?\nWróbel: W Polsce już nas to nie zaskakuje. Natomiast wielkim zaskoczeniem był moment, gdy w Korei jeden zespół zaczął grać nasz utwór. Kopara nam opadła!\nA czy słuchacie coverów waszych utworów na YouTubie?\nWróbel: Sporadycznie. Zdarza nam się odsłuchiwać takie covery, ale nie mamy na to zbyt wiele czasu.\nWasz zespół istnieje już od wielu lat. Czego nauczyła Was praca w zespole?\nWróbel: Granie w zespole nauczyło mnie jak ważna jest komunikacja między ludźmi i wyjaśnianie wszystkich niejasności jak najszybciej.\nYellow: Osobiście nauczyłem się współpracy między ludźmi. Dogadanie się wszystkich członków zespołu wcale nie jest takie łatwe.\nNa waszych koncertach gracie utwory Jacka Kleyyfa, wiersz Tuwima. Czy lubicie wyzwania na scenie?\nYellow: Jak najbardziej! Każdy koncert to dla nas wyzwanie. Jeśli publiczność odbija naszą energię to zespół to podłapuje. Przypomina to grę w ping-ponga. Zamiast piłki odbija się pozytywną energię!\nCo czujecie, gdy publiczność na koncertach „Lubi mówić z Wami”?\nWróbel: Pustkę Żartuję oczywiście.\nYellow: Najpiękniejsze przy tworzeniu muzyki jest właśnie fakt, że na koncertach publiczność dołącza do nas i śpiewa z nami nasze utwory.\n<Przypis> Wersja koncertowa utworu „Lubię mówić z Tobą”\nTekst utworu „Do prostego człowieka” to wiersz Juliana Tuwima. Dla wielu młodych ludzi wiersze w szkole to katorga. Czy uważacie, że dzięki wykorzystaniu wierszy w piosence łatwiej dotrzeć do młodych ludzi w dzisiejszych czasach?\nYellow: Przy tworzeniu muzyki nigdy nie stawialiśmy sobie dydaktycznych celów. Muzyka zawsze łagodzi dostępność do przekazu. Jeśli muzyka jest odpowiednia łatwiej dociera do ludzi przekaz autora. Jeśli ktoś postawi sobie za cel edukowanie, na pewno muzyka mu w tym pomoże.\nUtwory Akurat są pełne emocji, przekazujecie ważne wartości. Na wasze koncerty przychodzi wiele młodych ludzi. Czy czujecie się za nich odpowiedzialni?\nWróbel: Nie czujemy odpowiedzialności. Koncert to dla mnie spotkanie w kosmosie dwóch komet. Jedną jesteśmy my – zespół, a drugą publiczność. W naszym życiu nastąpił moment, gdy zdecydowaliśmy, że chcemy naszą muzyką dzielić się z innymi. Gramy dużo koncertów. Dziś los zaprowadził nas do Brzeszcz, gdzie gramy koncert. Przyjechaliśmy tutaj z różnych powodów, różnych okoliczności, które nastąpiły. Natomiast publiczność z jeszcze innych powodów przyszła na nasz koncert.\nYellow: Młodzi ludzie przychodzą na nasze koncerty z własnej woli, to ich decyzja.\nKażdy z nich może zrozumieć naszą muzykę dowolnie. W zależności od nastroju, sytuacji w życiu. Czujemy się odpowiedzialni za to, na co mamy wpływ. Za koncerty i za płyty, które tworzymy.\nZagraliście przez wszystkie lata waszej działalności wiele koncertów. Jak zmienia się koncertowa publiczność?\nYellow: Zauważamy, że coraz mniej osób przychodzi na koncerty. Obecnie ludzie wolą pójść do supermarketu czy do galerii handlowej. Później przychodzą do domu, włączają komputer i spędzają wiele godzin na portalach społecznościowych.\nWróbel: Kiedyś było tak, że pojawienie się na koncercie tworzyło wspólnotę między ludźmi. Koncerty były wyznacznikiem. Jeśli jestem w tym samym miejscu co ty -oznacza to, że mamy tą samą pasję, coś nas łączy. Dzięki koncertom ludzie poznawali znajomych, płeć przeciwną. Teraz wyznacznikiem dla ludzi jest Facebook. Nie muszą przyjść na koncert by się poznać.\nYellow: Kiedyś subkultury związane z muzyką były bardziej widoczne. Teraz zamieniły się w kolejną subkulturę, nazwę ją potocznie „subkulturą ludzi klikającaych na fejsie”.\nUważacie, że ludzie bezmyślnie spędzają czas na portalach społecznościowych?\nWróbel: W nawiązaniu do ostatniej akcji „Ice Bucket Challenge” uważam, że tak. Wielu ludzi podjęło wyzwanie, ciekawe ilu z nich wie o co chodzi.\nLudzie zapomnieli, że chodzi o wsparcie fundacji charytatywnych a nie o oblewanie się wodą i stworzenie filmiku, który zlajkuje wiele osób i zdobędzie popularność.\nWróbel: Dokładnie! Ktoś mnie nominował, obleję się wodą… bezmyślność. Denerwuje nas to, ale nie mamy na to wpływu, więc nie będziemy nad tym rozpaczać.\nBestsellery cz. I – Luca Spaghetti\nOpublikowano 19 września 2014, autor: k.ceglarz\nTy naprawdę istniejesz?\nLUCA SPAGHETTI. To naprawdę jego nazwisko Urodzony w 1970 roku w Rzymie. Przyjaciel autorki światowego bestsellera „Jedz, módl się, kochaj”. Autor książki „Masz przyjaciela. Jedz, módl się, kochaj w Rzymie„. O zaskakującym e-mailu od przyjaciela, przyjaźni z Elizabeth Gilbert, o Rzymie, reakcji na książkę „Jedz, módl się, kochaj” rozmawiałam z Lucą Spaghetti.\nW 2003 roku dostałeś e-mail od kolegi, który przekazał ci wiadomość, że jego znajoma przyjeżdża do Rzymu. Pisarka – Elizabeth Gilbert. Znajomy dał jej namiar na Ciebie byś pomógł jej zaaklimatyzować się w Rzymie. Czy ten e-mail wzbudził w Tobie jakieś zainteresowanie?\nNa początku byłem przerażony. Miałem dzielić swój wolny czas z pisarką. Pomyślałem, że może okazać się nudna i zbyt wyniosła. Innymi słowy wyglądało to tak, jakby los zdecydował się wysłać do mnie moją osobistą Jessicę Fletcher (przyp. nazywana „Najmądrzejszym Detektywem TV”) Szczęśliwie się myliłem.\nKiedy się dowiedziałeś, że Elizabeth Gilbert, twoja przyjaciółka opisała Cię w książce „Jedz, módl się, kochaj”? Byłeś zaskoczony?\nByłem w totalnym szoku. Wiedziałem, że zamierza opisać swoją historię, ale nie wiedziałem, że będę jej częścią. Kiedy po raz pierwszy przeczytałem swoje imię i nazwisko w książce dostałem zawału serca.\nElizabeth Gilbert – autorka książki „Jedz, módl się, kochaj”.\nZarówno ty jak i Elizabeth opisaliście w waszych książkach swoją przyjaźń. Jakie są fundamenty waszej przyjaźni?\nMamy podobne poczucie humoru i …… uwielbiamy jeść! Przeznaczenie chciało, żebyśmy się spotkali w idealnym czasie. Prawdopodobnie oboje silnie i głęboko chronimy swoją przyjaźń.\nDla Włochów jedzenie a w szczególności makaron ma wielkie znaczenie. Ludzie kojarzą spaghetti niemalże jako symbol Włoch. Jesteś dumny ze swojego nazwiska?\nJestem bardzo dumny! Dopiero gdy dojrzałem zdałem sobie z tego sprawę. Jako dziecko nie było mi lekko z takim nazwiskiem. Koledzy potrafili dokuczać z tego powodu.\n<Przypis> Scena z filmu „Jedz, módl się, kochaj”, gdy Elizabeth odkrywa piękno włoskiej kuchni.\nW twojej książce opisujesz różne historie związane z twoim nazwiskiem. Powiedziałeś, że chciałbyś sprawdzić czy w Ameryce mieszka John Hamburger lub w Grecji Nicos Thatziki, udało ci się to sprawdzić?\nNie próbowałem, ale byłby to świetny plan. Może zaplanujemy razem międzynarodowy „Szczyt Jedzenia” w Polsce i się tego dowiemy!\nCzy ludzie często pytają się czy to ty jesteś TYM Lucą Spaghetti po sukcesie książki Elizabeth Gilbert?\nTak, każdego dnia. Najczęściej zadawane pytanie to: “Ty naprawdę istniejesz?” Większość ludzi uważa, że jestem wymyśloną przez Liz postacią.\nJaki był powód napisania twojej książki – „Masz przyjaciela. Jedz, módl się, kochaj w Rzymie”?\nKochałem opowiadać ludziom o fenomenie „Jedz, módl się, kochaj” moimi oczami. Moja opowieść to historia zwyczajnego chłopaka z nadzwyczajnym nazwiskiem, który urodził się i dorastał w najpiękniejszym mieście na świecie. O tym jak przyjaźń i książka „Jedz, módl się, kochaj” wpłynęła na jego życie. To książka o codziennym życiu Rzymianina w Rzymie, o historii, jedzeniu, piłce nożnej i muzyce. O tym jak te czynniki wpłynęły na jego życie. Co więcej to historia o cudownej przyjaźni. Napisałem ją by pokazać jak niesamowite, zaskakujące i piękne potrafi być życie.\nCo czułeś gdy zobaczyłeś swoją postać na ekranie? Spodobał Ci się film „Jedz, módl się, kochaj?\nCzułem się bardziej komfortowo, gdy widziałem swoją postać na ekranie, niż gdy spotkałem grającego mnie aktora na planie filmu. Żywego, mówiącego do mnie „Cześć, gram Ciebie!” Pozytywnie się zaskoczyłem. Teraz ja i aktor mnie grający (Giuseppe Gandini) jesteśmy przyjaciółmi.\nNie jestem przekonany czy lubię film „Jedz, módl się, kochaj”, ponieważ jest całkiem inny od książki i prawdziwego życia, ale czuję, że to część mnie i jestem w ten film totalnie zaangażowany.\n<Przypis> W filmiku pan pod ostrzałem fryzjera w okularach to Giuseppe Gandini grający Lucę Spaghetti w scenie z filmu „Jedz, módl się, kochaj”.\nW swojej książce piszesz: “Jeśli przez przypadek urodzisz się we Włoszech, szczególnie w Rzymie, w pewnym okresie swojego życia poczujesz że nie byłoby dla Ciebie tym samym urodzić się w Chile lub Indiach.” Jakie wartości chciałeś dzięki temu przekazać?\nTo była metafora za pomocą, której, chciałem ukazać piękno Rzymu. Nie mam nic przeciwko Chile czy Indiom. Czasami Rzymianie zapominają o ich mieście i myślą, że Koloseum to tylko skała pomiędzy światłami drogowymi. Lecz jeśli zatrzymają się na 2 minuty przypominają sobie, jakie piękno ich otacza.\nDwa rozdziały w Twojej książce zatytułowane są “Rzymianin w Ameryce” i “Amerykanka w Rzymie”. Jaka jest różnica między Amerykanami a Włochami?\nJest wiele różnic: w historii naszych krajów, w kulturze, w sposobie życia. Różnice te zawsze starałem się traktować jak motywację do zmian w swoim życiu. Moja przyjaźń z Liz jest idealnym przykładem na to, jak różnice mogą stworzyć niesamowity mix.\nNa zdjęciu: Luca Spaghetti z Elizabeth Gilbert oraz Luca ze swoją autorską książką.\nW książce „Jedz, módl się i kochaj” Elizabeth wybiera swoje ulubione włoskie słowo. A jakie jest twoje ulubione słowo?\nZapewne “Grazie”. To delikatne i miłe słowo. Kiedy mówisz “Grazie” świadczy to o tym, że coś dobrego Ci się przytrafiło.\nTwoja książka „Masz przyjaciela. Jedz, módl się, kochaj w Rzymie” przepełniona jest pozytywną energią, spontanicznością i otwartością. Dla kogo zaadresowana jest ta książka?\nMam nadzieję, że nie ma sztywnego przedziału osób dla których jest przeznaczona. Liczę, że czytelnicy, którzy sięgną po tą książkę będą mogli zapomnieć na chwilę o swoich codziennych problemach. Wtedy będę najszczęśliwszym facetem na świecie!\nW Rzymie byłeś przewodnikiem Elizabeth Gilbert. Jakie miejsca mógłbyś polecić nam w Rzymie?\nOczywiście Plac św. Piotra, Koloseum i mnie Oczywiście żartuję! Zamiast mnie polecam spacer po Zatybrzu, wzdłuż rzeki. Następnie przejście po Via Appia Antica. Pozwólcie ponieść się swoim nogom i oddychajcie włoskim powietrzem.\nNa koniec Luca Spaghetti chciałby pozdrowić Was wszystkich – czytelników mojego bloga z Rzymu!\nESKAlator cz. II – Grzegorz Hyży\nOpublikowano 15 września 2014, autor: k.ceglarz\nNie wygrałem programu „X – Factor”, ale udało mi się zrealizować swoje założenia\nArtysta podbijający serca słuchaczy szczerą, przepełnioną emocjami płytą „Z całych sił”. Autor takich hitów jak „Na chwilę” czy „Wstaję”. Finalista trzeciej edycji programu „X-factor”. Grzegorz Hyży zdradził mi gdzie stawiał swoje pierwsze muzyczne kroki, jakie cele zrealizował w programie „X-factor” oraz wyjawił swoje podekscytowanie nominacjami do nagród Eska Music Awards.\nZadebiutowałeś w wieku 27 lat, ale muzyka towarzyszyła Ci już od wielu lat. Opowiesz nam o swoich pierwszych krokach w dziedzinie muzyki?\nMuzyka w moim życiu była obecna od najmłodszych lat, gdyż moja rodzina jest uzdolniona artystycznie. Muzyka na żywo towarzyszyła każdej rodzinnej imprezie. Imieniny, urodziny, święta. Gdy miałem 23 lata nastąpił przełomowy moment. Wskoczyłem na scenę na jam session. Tej samej nocy poznałem muzyków pierwszej formacji muzycznej, którą założyłem. Pierwsze kompozycje stworzyliśmy w przeciągu kilku miesięcy – nagraliśmy EPK-ę z pięcioma utworami, wraz z którymi zadebiutowaliśmy w klubie Blue Note w Poznaniu. Tak to się zaczęło kręcić!\nGrzegorz Hyży w klubie Blue Note w Poznaniu\nPóźniej nastąpił etap „X-factora”. Jakie miałeś oczekiwania względem tego programu?\n„X-factor” był momentem, w którym doskonale wiedziałem, że chce by muzyka była częścią mojego życia, by była sposobem zarabiania na życie. Wraz z zespołem, z którym grałem zebraliśmy w lokalnej społeczności grono fanów. Już od 2 edycji programu byłem namawiany przez znajomych, przyjaciół, fanów by spróbować sił w jakimś talent show.\nZ premedytacją wybrałem „X-factor”, gdyż jednym z moich trzech założeń udziału w takim programie było dotarcie do najszerszego grona odbiorców. Na tamten czas „X-factor” dawał mi taką możliwość, bo miał o ponad milion większą oglądalność niż inne tego typu programy.\nMoim drugim założeniem było pokazanie się wytwórnią płytowym, które mogłyby wykazać chęć współpracy ze mną.\nTrzecim celem była nadzieja na wygraną, czyli na nagranie płyty. „X-factor” nie był dla mnie niewiadomą, gdyż od początku traktowałem go, jako narzędzie do realizacji celów, które sobie wcześniej założyłem. Nie wygrałem programu, ale udało mi się zrealizować wszystkie swoje założenia.\nWiele osób idzie do programu typu talent show bez żadnego planu na siebie. Po zakończeniu programu publiczność o nich zapomina.\nDokładnie! Ludzie przychodzą bez planu na siebie, bez pomysłu na to, co chcą tworzyć, bez autorskiej muzyki. Oczywiście, dla młodych osób, które są gotowe by stać się materiałem, z którego wytwórnia stworzy gwiazdę jest to jakiś pomysł. Osobiście nie chciałem stać się taką osobą. Dokładnie wiedziałem, jaką muzykę chce tworzyć po programie. „Modliłem się” o to by przy tworzeniu pierwszej płycie pójść na jak mniej kompromisów.\nW jednym z wywiadów powiedziałeś, że „X-factor” rozpoczyna się od popularności. Czy po programie miałeś poczucie, że musisz udowodnić swoimi dokonaniami muzycznymi coś swoim fanom?\nNie. Jestem osobą, która nie robi nic po to by coś udowadniać. Jestem sobą, robię to, co lubię, co kocham. Mam nadzieję, że przez szczerość, którą wkładam w muzykę zyskuję szacunek słuchaczy.\nPłytę „Z całych sił” nagrałeś wraz z Tabbem. Jak długo nad nią pracowaliście?\nPraktycznie zaraz po zakończeniu „X-factora” rzuciliśmy się w wir pracy. Przez 2/3 miesiące negocjowałem umowę z wytwórnią płytową. Następnie po spotkaniu z Tabbem od razu przystąpiliśmy do pracy nad moją pierwszą autorską płytą.\nPłyta okazała się bardzo różnorodna. W jakim stopniu płyta pozwala fanom na poznanie Twojej osoby?\nPłyta jest bardzo różnorodna, a zarazem bardzo spójna. Ma jeden wspólny mianownik. Każda piosenka przepełniona jest emocjami. Płyta jest prawdziwa i szczera. Zależało mi na tym, by płyta nie zawierała piosenek o czymś, czego nigdy nie przeżyłem. Mimo, że nie wszystkie utwory udało mi się napisać, śmiało mogę powiedzieć, że płyta w 100% prezentuje moją osobę. Jest spójna z tym, co czułem w momencie, gdy ją tworzyliśmy. Starannie dobierałem osoby, które pomagały mi przełożyć to, co czuję na tekst piosenki. Osobą, dzięki której udało mi się to zrealizować jest Karolina Kozak.\nTwoja trasa koncertowa jest mocno rozbudowana, koncertujesz po całej Polsce. Jakie korzyści czerpiesz z przebywania na scenie?\nMyślę, że taką korzyścią jest moment, gdy śpiewam na scenie i przenoszę się w inny świat. Nie da się tego opisać słowami. Towarzyszą mi wtedy emocje, które pochłaniają całe moje wnętrze i zabierają mnie w inny wymiar. Na scenie dzielę się radością z przebywania na scenie z publicznością. Dodatkowo wysyłam publiczności energię i odbieram ją od niej ze zdwojoną siłą. Dodaje mi to sił do tworzenia nowych utworów.\nTwoje utwory „Na chwilę” czy „Wstaję” pojawiają się w największych stacjach radiowych. Co czujesz, gdy słyszysz swój utwór w radiu?\nNa początku było to bardzo wzruszające. Kawałki z mojej pierwszej płyty, które puszczane są w największych rozgłośniach radiowych to dla mnie nowe doświadczenia. Teraz reaguję na moje utwory z uśmiechem na twarzy, bo faktycznie wszędzie można je usłyszeć. Znajomi śmieją się, że za niedługo wyjdę im spod łóżka i zaśpiewam „Na chwilę”\nGratuluję 3 nominacji do nagród Eska Music Awards. Czy przywiązujesz wagę do takich nagród?\nOczywiście, że tak! Przywiązuję wagę do każdego tego typu plebiscytu czy nominacji. Przyznam się, że emocjonuję się nawet, gdy słucham listy przebojów. Czekam i rozmyślam, które miejsce zajęła moje piosenka. Jak mocno fani postarali się tym razem. Na które miejsce udało im się wznieść mój numer. 3 nominacje do Eska Music Awards to dla mnie ogromne osiągnięcie, zważywszy, że to mój debiut na rynku muzycznym. Cieszę się, że mój album już teraz został doceniony i wyróżniony!\n<Przypis> 22 sierpnia br. odbyło się wręczenie nagród Eska Music Awards 2014. Grzegorz Hyży zdobył nagrodę w kategorii „Najlepszy Debiut Radiowy”. Gratuluję!\nESKAlator cz. I – Marta Bijan\nOpublikowano 12 sierpnia 2014, autor: k.ceglarz\nZawsze byłam do tyłu\nMłoda piosenkarka, autorka tekstów i kompozytorka. Rozpoczęła swoją działalność muzyczną wrzucając swoje autorskie piosenki na kanał You Tube. Jej utwory „Ciemno” oraz „Milcząc” mają już ponad milion wyświetleń. Finalistka czwartej edycji programu „X-factor”. Z Martą Bijan udało mi się porozmawiać podczas jej koncertu w ramach imprezy ESKAlator 214. Dowiecie się, jaka była w dzieciństwie, jak udało jej się pogodzić szkołę z programem „X-factor”. Odkryjemy kulisy współpracy z Ewą Farną oraz Crisem Cabem podczas finału programu.\nMasz 18 lat. Czy jesteś pokoleniem, które wychowało się na takich hitach nastolatków jak „High School Musical” czy „Hannah Montana”?\nPo raz pierwszy „High School Musical” obejrzałam całkiem niedawno. Nie podobają mi się przesłodzone musicale, ale dla dzieci i młodzieży film był trafiony. W „High School Musical” podobały mi się jedynie piosenki i Zac Efron Moim ulubionym musicalem są „Nędznicy” – to musical na poziomie!\nCo do Miley Cyrus to wolę ją w obecnej, nieco kontrowersyjnej wersji. Lubię jej słuchać w ostrzejszym klimacie, gdy wzbudza emocje wśród ludzi.\nCo w dzieciństwie sprawiało Ci największą frajdę? Śpiewanie, zbieranie karteczek, zabawa barbie? :)\nJa zawsze byłam do tyłu Karteczki zaczęłam zbierać, gdy już przestały być modne\nTo będzie tytuł wywiadu z Tobą „Zawsze byłam do tyłu :)”\nHaha, ale taka prawda! Mama nigdy nie pozwalała mi na rzeczy, które robią wszyscy i przez to zawsze byłam do tyłu Teraz to doceniam i nawet specjalnie robię wszystko na odwrót. Gdy coś jest modne to specjalnie kupuję coś innego.\nDzięki temu jesteś oryginalna.\nNie wiem czy mi to wychodzi, ale staram się!\nW dzieciństwie byłam dziwna, potrafiłam zamknąć się w pokoju i nie wychodzić z niego cały dzień. Nie potrzebowałam towarzystwa koleżanek. Zawsze mówiłam mamie, że nigdy się ze sobą nie nudzę Sama rysowałam, bawiłam się lalkami, pisałam teksty. Myślę, że były to wcześniejsze przejawy kreatywności i artystycznego ducha.\nDzisiaj muszę przyznać, że za tym tęsknię. W dobie Internetu ciężko mi być samą ze sobą, sama ze swoimi myślami. Denerwuje mnie to, że nie potrafię być taka jak kiedyś – bez telefonu czy innych elektronicznych gadżetów w ręce.\n3 przystojniaków wg Marty Bijan….\nMoim ideałem jest Tom Felton, który grał Dracona Malfoya w „Harrym Potterze”. Uwielbiam go! Gustuję w blondynach z jasnymi oczami. Podoba mi się Jakub Gierszał, ale w takich filmach jak „Wszystko, co kocham” czy „Yuma”, bo występował w nich, jako blondyn A żeby zamknąć moją „Top 3” powiem – Maciej Musiał.\nSzkolna lektura, którą udało Ci się przeczytać to….?\nPrzeczytałam wszystkie lektury! Moją ulubioną książką, ku zaskoczeniu polonistek są „Krzyżacy”. Przeczytałam ją w ciągu kilku dni, a jest dość gruba. Książki to moje życie. Podobały mi się także „Cierpienia młodego Wertera”. Moimi ulubionymi epokami są romantyzm i Młoda Polska.\nJak udało Ci się pogodzić program „X-factor” ze szkołą? Było łatwo?\nNie, nie było łatwo. Przez to mam za sobą zmianę szkoły. Nawet nie z powodu braku czasu związaną z udziałem w programie, ale z powodu zmiany profilu. Byłam na profilu biologiczno-chemicznym, zechciało mi się pójść na studia medyczne\nSkądś to znam. W liceum profil biol-chem a teraz coś zupełnie innego :)\nTo dokładnie ta sama sytuacja. Przed wyborem szkoły średniej zdecydowałam, że będę lekarzem. Strasznie mnie ta dziedzina fascynowała. Oglądałam oczywiście z wielkim zainteresowaniem „Chirurgów” Wybrałam profil biol-chem, mimo że od zawsze byłam humanistką i miałam duszę artystki. Męczyłam się ucząc się rzeczy, które nie do końca mnie interesowały.\nPotem przyszedł czas na program „X-factor”. Brak czasu spowodował, że opuściłam cały 2 semestr w szkole. Wtedy wraz z mamą podjęłam decyzję, że zmiana szkoły będzie dobrym rozwiązaniem. Uczęszczam teraz na profil politologiczny. Zaległości powoli nadrabiam. Ten rok chciałabym poświecić na naukę do matury. Nie wiem jak uda mi się to połączyć z muzyką, ale będę nad tym pracować. Nie chciałabym zmarnować moich 5 minut, które otrzymałam po programie „X-factor”.\nJakie cechy charakteru, umiejętności udało Ci się nabyć w programie „X-Factor”?\nMoże tego nie widać, bo wszyscy twierdzą, że jestem wiecznie smutna, ale nauczyłam się większej radości z życia. Zawsze byłam i będę melancholijną osobą, ale po „X-factorze” potrafię cieszyć się wszystkim bardziej. Przygoda związana z programem pozwoliła mi nawiązać przyjaźnie, które na pewno przetrwają na dłużej. Nabrałam większej pewności siebie, choć wciąż nad tym pracuję.\nNa castingu do „X-factora” stojąc na scenie miałam wrażenie, że między mną a jurorami i widownią jest gruba szyba i jestem od nich odcięta. Nie potraficie sobie wyobrazić, co wtedy na scenie działo się w mojej głowie.\nPierwszy raz występowałaś przed tak dużą publicznością?\nNie, ale castingowy występ nastąpił po długiej przerwie w śpiewaniu. Miałam kryzys, zarówno twórczy jak i osobowy. Casting do „X-factora” był największym przełomem w moim życiu!\nTak jak wspomniałaś, większość ludzi postrzega Cię, jako nastolatkę z depresją. Czy muzyka jest dla Ciebie takim „lekiem na całe zło”?\nTworzę muzykę dołującą i przyznam, że czasami jeszcze bardziej mnie samą dołuje :) Wielkim wsparciem są dla mnie fani. Chce być dla nich wzorem, który swoim życiem ukazuje, że trzeba być silnym. Chciałabym im przekazać, że nawet po największym bagnie, w jakie się w człowiek wpakuje w życiu można wyjść na prostą i zrealizować swoje marzenia.\nNa bootcampie zaśpiewałaś piosenkę swojej mentorki Ewy Farnej „Znak”. Czy trudno było zmierzyć z jej piosenką?\nNa bootcampie każdy uczestnik dostał od produkcji 2 piosenki do nauczenia na noc. Wybrano dla mnie „Wake me up” i „Znak”. W pierwszej chwili wybrałam utwór Avicii, ale tekst piosenki nie wchodził mi do głowy. W ostatniej chwili zmieniłam decyzję i wybrałam piosenkę Ewy Farnej.\nTo było bardzo ryzykowne z mojej strony – śpiewać przed piosenkarką jej własny hit. Bałam się, że zapomnę tekstu, nie zaśpiewam w odpowiedniej tonacji. Na scenie niespodziewanie dostałam dawkę pozytywnej energii. Bootcamp to jedyny odcinek, w którym się uśmiechałam wzbudził we mnie najwięcej pozytywnych emocji. Poznałam świetnych ludzi, czułam się swobodnie w piosence Ewy.\nProgram „X-factor” dobiegł końca. Czy po programie masz jakiś kontakt ze swoją mentorką, Ewą Farną?\nOstatnio pojawiłam się na Oficjalnym Zlocie Fanów Ewy. Wystąpiłam tam z dziewczynami z mojej drużyny: Magdaleną Bal, Darią Zawiałow oraz Kacprem Gołdą. Od czasu do czasu Ewa przysyła mi wiadomości „Co słychać?” To świetna dziewczyna, zachowuje się jak zwyczajna osoba. W programie mocno zżyłam się z Ewą niestety, gdy dziewczyny z mojej drużyny odpadły, bo wtedy Ewa miała więcej czasu, bo zostałyśmy same.\nW finale „X-factora” zaśpiewałaś w duecie z Crisem Cabem. Jak przebiegła wasza współpraca? Mieliście czas na rozmowę?\nGdy dowiedziałam się, jakie gwiazdy przyjadą na finał programu zamarzyło mi się zaśpiewanie w duecie z Jessie Ware. Wybrano dla mnie jednak Crisa Caba. Z perspektywy czasu, cieszę się, że z nim zaśpiewałam, pomimo, że piosenka „Liar, Liar” nie do końca pasowała do mojego głosu. Przynajmniej zmierzyłam się z muzycznym wyzwaniem na koniec programu.\nMuszę przyznać, że nie miałam pojęcia, kim jest Cris. Znałam jego hit, ale nie wiedziałam jak wygląda. Gdy przyjechał do programu, przyznaję, że spodobał mi się z wyglądu Wtedy nastąpiły małe problemy. Z angielskiego jestem całkiem dobra, ale gdy przyjdzie stres i podekscytowanie jest gorzej Cris na próbie wygłaszał do mnie długie monologi a ja odpowiadałam tylko „me too”, „me too”\nNa próbie produkcja dawała nam wskazówki, by pojawiła się między nami na scenie interakcja, ale Cris chyba się mnie bał\nGdy Cris wyjechał, program się skończył a ja zaczęłam obserwować go na Instagramie doszłam do wniosku, że jest uroczy i słodki. Dlaczego ja sobie z nim nawet zdjęcia nie zrobiłam? Dlaczego? J Mam tylko screeny z naszego wspólnego występu i oczywiście wspomnienia. W sumie zawsze coś!\nKiedy możemy się spodziewać teledysku do jakiegoś twojego utworu?\nTeledysk pojawi się wkrótce, myślę, że jesienią. Sama czekam na niego z niecierpliwością\nAktorzy cz. I – Aneta Zając\nOpublikowano 4 sierpnia 2014, autor: k.ceglarz\nChciałabym zagrać „dziewczynę z blizną”\nAbsolwentka łódzkiej Filmówki, zwyciężczyni XIV edycji programu „Dancing with the Stars: Taniec z gwiazdami”, Marysia Radosz z serialu „Pierwsza miłość”.Aneta Zając wyjaśniła mi, w jaki sposób zdobyła główną rolę w serialu „Pierwsza miłość”, opisała Marysię Radosz własnymi oczyma, opowiedziała o programie „Taniec z Gwiazdami” a także zdradziła nam swoje zawodowe marzenia.\nJak udało Ci się dostać rolę w serialu „Pierwsza miłość”?\nByłam wtedy studentka trzeciego roku łódzkiej Filmówki. Podczas letniej sesji dowiedziałam się o castingach we Wrocławiu i zdecydowałam się pojechać. Nie liczyłam na wiele, dlatego gdy po kilku dniach podczas śniadania zadzwonił telefon zaniemówiłam. Wiadomość o tym, że zagram Marysię tak mnie ucieszyła, że do końca dnia z euforii nie mogłam nic zjeść. To wspaniałe wspomnienie początku przygody, która trwa i mam nadzieję trwać będzie jak najdłużej.\nJaka jest według Ciebie Marysia z serialu „Pierwsza miłość”?\nMarysię poznałam jako 19-letnią studentkę. W ciągu dziesięciu lat moja bohaterka przeszła emocjonalną transformację. Przeżywała miłości, doznawała zawodów, uczyła się siebie. Poznała też gorzki smak zdrady. Od tamtego momentu ma problem z zaufaniem i kochaniem. Na szczęście w serialu tak jak w życiu, fortuna kołem się toczy i nowe odcinki przyniosą mojej bohaterce dużą dawkę fascynujących doznań.\nOd ponad 10 lat grasz w serialu „Pierwsza miłość”. Zastanawiam się, czego przez ten czas nauczyłaś się na planie serialu?\nPrzede wszystkim dojrzałam. Jako kobieta i jako aktorka. Nie bujam już na co dzień w obłokach, stąpam twardo po ziemi. Umiem też cieszyć się z małych rzeczy, optymistycznie patrzę na otaczający mnie świat. To przekłada się na moją grę aktorską. Poza tym gra w serialu uczy konsekwencji, punktualności, planowania. Wykorzystuję te umiejętności na co dzień.\nIle czasu dziennie spędzasz na planie? Jaki był rekordowy czas kręcenia jednej sceny?\nNajdłużej kręci się sceny z wątkiem sensacyjnym, do których wykorzystywani są kaskaderzy. Można wówczas spędzić na planie nawet 12 godzin. Są takie dni, kiedy praca idzie gładko, kręcimy w jednym miejscu i wówczas po 2 godzinach mogę powiedzieć, że zakończyłam dzień zdjęciowy. Tak naprawdę każdy dzień na planie jest inny i trudno uśrednić czas pracy.\nJaka była najtrudniejsza scena, jaką kiedykolwiek musiałaś zagrać w serialu?\nChyba te, które obecnie nagrywamy. Mamy tu wątek sensacyjny wręcz mafijny, w którym występują obcojęzyczni aktorzy. Marysia boi się o swoje życie. Trudność polega na tym, że muszę grać złość, strach i wrogość wobec osób, które prywatnie bardzo polubiłam.\nGdybyś nie grała Marysi, jaką postać z serialu chciałabyś zagrać?\nZnasz serial „Przyjaciele”? Marzy mi się właśnie udział w takiej produkcji osadzonej w polskich realiach. Chciałabym spróbować zagrać w komedii.\nUkończyłaś studia aktorskie na w PWSFTviT w Łodzi. Mogłaś szlifować tam swój talent aktorski. Zastanawiam się czy szkoła w jakiś sposób przygotowała Cię do udziału w życiu showbiznesu, którego ten zawód jest częścią?\nMyślę, że studia aktorskie nie uczą tego jak przetrwać w showbiznesie. Polegają raczej na szlifowaniu talentów, dlatego każde zajęcia, wykłady i warsztaty wspominam bardzo miło. Przyznam, że czasami było trudno, ale tego się nie pamięta. Te studia są takim kokonem, w którym czuliśmy się bezpiecznie. Wykładowcy nas ostrzegali, że później w życiu, już może nie być tak łatwo, ale my w to nie wierzyliśmy. Sądzę, że aktor w wieku 20-24 lat czuje się uskrzydlony i w marzeniach widzi siebie spełnionego w zawodzie poprzez wymarzone role, chce jak najprędzej zaistnieć na małym, dużym ekranie lub w teatrze.\nNie sposób nie pogratulować Ci pierwszego miejsca w programie „Taniec z Gwiazdami”. Gratuluję!\nW programie z każdym tańcem pokazywałaś się widzom z innej strony. Zastanawiam się, który taniec był dla Ciebie największym wyzwaniem, a który przyniósł Ci największą radość?\nNajwiększą radość sprawił mi oczywiście freestyle. Oboje ze Stefano chcieliśmy dotrzeć do finału i zatańczyć do piosenki „Say something”. Wygrana w programie nie była celem w samym sobie, ale oczywiście euforia po ogłoszeniu wyników była ogromna. Natomiast wielkim wyzwaniem był dla mnie każdy taniec standardowy, a największą radość z tańca miałam podczas odcinka, w którym zaprezentowaliśmy rumbę do piosenki „Hallo” i otrzymaliśmy pierwsze cztery 10.\nCzy oglądałaś wcześniejsze edycje „Tańca z Gwiazdami”?\nOglądałam, ale wtedy nie wiedziałam tyle o poszczególnych tańcach, co dziś. Jak zapowiadano rumbę, to patrzyłam z ciekawością, ale gdyby para zatańczyła sambę czy inny podobny taniec, nie wiedziałabym, że coś jest nie tak. Dziś jestem bardziej świadoma czym jeden taniec różni się od drugiego i co w każdym z nich jest najważniejsze.\nCzym był dla Ciebie udział w „Tańcu z Gwiazdami”?\nPiękną przygodą, która w moim życiu zawsze będzie bardzo ważna. Ten program tworzą ludzie i to oni sprawili, że było mi tam bardzo dobrze.\nW 838 odcinku serialu „Pierwsza miłość” Twoja bohaterka wypowiedziała takie słowa: „Marzenia nie powinny być rozsądne”. Czy zdradziłabyś nam swoje największe zawodowe marzenia?\nTrochę się z nią nie zgadzam, bo moje marzenia traktuję inaczej. Uwielbiam jak marzenia się spełniają, więc marzę „rozsądnie”, aby potem się cieszyć. Z drugiej strony mam ochotę na odrobinę szaleństwa i chciałabym marzyć „nierozsądnie” jak moja bohaterka. Do tej pory nie marzyłam też „zawodowo”. Ale chyba będę dziś szalona i powiem, że marzę o aktorskim spełnieniu, wcieleniu się w wiele ciekawych postaci, pokazaniu różnych charakterów. Marzę, by dla odmiany zagrać kogoś, kto nie do końca musi być lubiany albo rozumiany. Jakąś „dziewczynę z blizną” i to w komedii\nCześć! Nazywam się Klaudia. Jestem 19latką mającą tysiąc pomysłów na minutę - dosłownie! Interesuję się dziennikarstwem, muzyką, filmem, podróżami :) Osobiście miałam okazję rozmawiać z takimi osobami jak Dawid Podsiadło, Ada Szulc, Kamil Bednarek, Jacek Żakowski, Paulina Figińska, zespołami The Chance, Raggafaya oraz Bethel. Różnorodność powiecie. Dokładnie! - taki właśnie będzie mój blog. Miłego czytania!\nKto? Gdzie? Kiedy? :)\nWszystkich wizyt: 13493


Pytania do osób, które po wyzdrowieniu zaczęły jeść gluten.\nNiemedyczne forum zdrowia > BLOK PORAD, POMOCY I WYMIANY DOŚWIADCZEŃ > Wziąłem zdrowie w swoje ręce > Pytania do osób, które po wyzdrowieniu zaczęły jeść gluten.\nAutor Wątek: Pytania do osób, które po wyzdrowieniu zaczęły jeść gluten. (Przeczytany 13627 razy)\n« : 09-04-2015, 15:07 »\nMam takie pytania do osób, które, gdy kiedyś rozpoczęły stosowanie MO, KB, DP, ZZO i ogólnie, wiedzy z portalu i forum bioslone, nie jadły glutenu, a teraz już go jedzą.\nBardziej, lecz nie tylko, chodzi mi o osoby, którym gluten szkodził, ale gdy wyzdrowiały -przestał szkodzić.\nIle możecie go jeść?\nCzy na przykład talerz pierogów?\nCzy raczej tylko jeden pieróg?\nCo się stanie, jak zjecie go trochę za dużo?\nSzczelne jelita sprawią, że nic, czy wrócą objawy alergiczne?\nMO: maj 2013\nOdp: Pytania do osób, które po wyzdrowieniu zaczęły jeść gluten.\n« Odpowiedz #1 : 09-04-2015, 17:29 »\nA ja mam pytanie inne: po co do niego w ogóle wracać?\n« Ostatnia zmiana: 12-04-2015, 10:50 wysłane przez Agata » Zapisane\n« Odpowiedz #2 : 09-04-2015, 18:35 »\nPo to żeby móc zjeść pierogi.\n« Odpowiedz #3 : 09-04-2015, 18:37 »\nMistrz napisał, że zdrowy człowiek może go jeść, a ja tak bardzo lubię pierogi.\n« Odpowiedz #4 : 09-04-2015, 18:40 »\nDokładnie tak jak napisał Gibbon: aby móc cieszyć się niektórymi potrawami. Mnie osobiście marzy się chleb ze smalcem.\nDość ciekawy temat zafundował nam autor wątku.\nKiciorniczko, kobieto, bardzo cię proszę, zamiast 10 postów dziennie napisz jeden, ale po polsku!\n« Odpowiedz #5 : 09-04-2015, 20:15 »\nPierogi ohydne są najczęściej... Denna i biedna to potrawa. To już wolę chleb ze smalcem albo pizzę . Czasami coś takiego zjem i żyję jakoś.\n« Odpowiedz #6 : 09-04-2015, 20:58 »\nUwielbiam was, bo oczywiscie nikt nie odpowiedzial na pytanie Xsemonoj tylko moja polszczyzna na tapecie. Po tylu latach nie zmienie tego z dnia na dzien przeciez. Mam juz abecadlo wiec zaczynam u podstaw.\nLuciano, facet nie mow do mnie kobieto bo tego nie cierpie. A posty bede pisac bo chce sie cos konkretnego dowiedziec po to tu jestem, oprocz tego zalicze kurs Polskiego wyjdzie mi to tylko na dobre\n« Odpowiedz #7 : 09-04-2015, 21:26 »\nAle ciężko czyta się Twe bezogonkowe pismo. Posty pisać możesz, ale kup sobie ogonki...\n« Odpowiedz #8 : 09-04-2015, 21:46 »\nNie wiem jak sie nazywa ten uklad klawiatury ale ma francuskie znaki, ogonkow brak. Tu nie ma innej klawiatury. Zakupow przez neta nie prowadze. Mam swoje powody. Nie wiem jakie jest z tego wyjscie.\nDla mnie gluten i cukier to jak trucizna. Jest przeciez tyle smaczniejszych rzeczy do jedzenia. Ja jak ugryze od kogos kawalek czegos z chemia to czuje jak mnie pali. Moze mam jakas jazde ale odzwyczailam sie od rzeczy sklepowych calkiem, nie maja smaku.\nNie ma wymówek :-) Proszę korzystać:\n« Ostatnia zmiana: 11-04-2015, 08:56 wysłane przez Ania » Zapisane\n« Odpowiedz #9 : 19-04-2015, 19:57 »\noprocz tego zalicze kurs Polskiego wyjdzie mi to tylko na dobre\npolskiego z małej litery, piszemy niezależnie od klawiatury.\n« Odpowiedz #10 : 19-04-2015, 20:05 »\nDenna i biedna to potrawa.\nBiedna może jest ale pyszna. Ja po latach niejedzenia glutenu, jak zjem 5 pirogów raz na jakiś czas, nie odczuwam dyskonfortu.\n« Odpowiedz #11 : 19-04-2015, 20:15 »\nCytat od: Dużagosia 19-04-2015, 19:57\nA zdanie zaczynamy z dużej hehehe.\nNie wyzdrowiałem całkiem, jak na przykład Spoko, ale gluten czasami zjem i nie widzę teraz bezpośrednio po spożyciu żadnej reakcji. Fakt, że zjadam rzadko i niewiele, dwa pierogi, kromkę chleba, kawałek ciasta.\n« Odpowiedz #12 : 19-04-2015, 20:58 »\n« Odpowiedz #13 : 20-04-2015, 10:14 »\nCytat od: Scorupion 19-04-2015, 20:15\nA najlepiej małą jedno, a dużą drugie, żeby rusycyzmy wyrugować.\n« Odpowiedz #14 : 25-04-2016, 20:11 »\nGlutenu nie jem od września 2012 roku.\nDziś zostałam poczęstowana obiadem, w którym był sos zaprawiany mąką. Ja niestety o tym nie wiedziałam, a osoba która to robiła, zlekceważyła fakt, że nie jem glutenu, bo nie poinformowała mnie o tym, a obiad był dla mnie i dla chłopaka, więc raczej nie znalazłam się tam przypadkowo.\nPodczas jedzenia nagle zrobiło mi się słabo, myślałam że zemdleje. Również telepało mnie w środku. W międzyczasie wyszło, co było w obiedzie. Ten stan trwał może 10 min. Z minuty na minutę czułam się coraz lepiej, ale osłabienie trzyma mnie do tej pory czyli już około 8h. Mam nadzieję, że do jutra przejdzie.


13 lipca 2011 / jeb_\nPo długich godzinach spędzonych na tłumaczeniu, w Wasze ręce oddajemy skarbnicę wiedzy o wszelkich przyszłych aktualizacjach – rozmowa między publiką a jeb_'em na DreamHack'u.\nCały materiał po Polsku w rozwinięciu razem z filmem.\nWatch live video from citricsquid's channel on Justin.tv\nCzy w grze pojawią się oceany lub większe zbiorniki wodne?\nAktualnie nie mamy takich planów, ale nigdy nie mówię nigdy. Na tą chwilę – nie.\nCzy w grze pojawią się NPC, czyli ludzie sterowani przez komputer?\nTak, są w planach.\nNarzędzia z obsydianu – jakie są plany?\nPrawdopodobnie się nie pojawią, ale pracujemy nad czymś co będzie lepsze niż diament. Nie będzie to zestaw narzędzi.\nCzy w planach jest wypuszczenie klienta nie pod javę? Nie lepiej byłby napisać grę pod c++?\nTak, na xboxa :D. Oczywiście, przepisanie gry na c++ ułatwiłoby zarządzanie pamięcią, ale nie planujemy tego w najbliższej przyszłości.\nCzy w grze pojawi się kontrola kamery?\nNie, póki co nie, ale to dobry pomysł. Powinniśmy go dodać do "to do" listy :)\nIlu jest Was programistów w Mojangu?\nJa, Notch, Jacob, Daniel, Tobias… Zapomniałem o kimś? A, Adam! Więc jest nas 6-ciu, mamy również jednego poza siedzibami w szwecji, a więc 7.\nCzemu nie przejdziecie na inny język?\nJeśli poczujemy taką potrzebę, to tak. Póki co Java daje nam wszystko to, czego potrzebujemy. A teraz – kto najdłużej trzymał rękę w górze? :D\nJakie jest ukryte przeznaczenie nożyc?\nPo prostu… ukryte :) (teraz już wiemy, że do liści i owiec)\nCo zrobicie, by zwierzęta były bardziej "trwałe"?\nPlanujemy w przyszłości zrobić tak, by wraz z odkrywaniem mapy na nowych skrawkach generowały się zwierzęta, jednak po ich zabiciu znikną a szansa na stworzenie nowych będzie bardzo, bardzo niska. Nadal nie mamy tego zaimplementowanego, i mamy kilka problemów do rozwiązania, ale to nie jest obietnica, tylko plan.\nJak myślisz, czy wydanie kodu źródłowego Minecrafta uderzyło by w firmę i samą grę?\nSzczerze – nie wiem, lubię eksperymentować. Uważam, że będą modyfikacje które będą nawet lepsze niż oficjalna gra! Tak dobre, że kiedyś Twój znajomy zapyta Cię "Czemu grasz w podstawowego Minecrafta, sprawdź tego moda!". Mamy na uwadze te bardzo popularne, ale nadal – to my tworzymy narzędzie dla ogromnej społeczności. To, że "mam 10000 ściągnięć" nie znaczy, że powinno to zostać zaimplementowane w grze – my mamy kilka milionów ściągnięć od początku istnienia, więc :)\nCzy użytkownicy Alphy będą musieli płacić za Xboxową wersję?\nCzy Notch obiecał, że wszystkie wersje Minecrafta będą za darmo dla wszystkich użytkowników Alphy?\nTak, to bardzo odważna oferta, ale w pewnym momencie pojawiła się osoba z zewnątrz która robi port Minecrafta, i byłoby to bardzo skomplikowane od strony prawnej. Notch dał obietnicę, ale kto inny pracuje nad grą. Tak jak mówiłem – nie mogę odpowiedzieć na to pytanie. Zobaczymy co przyniesie przyszłość.\nCzy planujecie dodać do gry jakąś fabułę?\nMoże nie tyle co fabułę, ale dla tych, co będą szukali celu w grze – tak. Nie chcemy dodawać fabuły, bo nadal chcemy, by to była gra sandboxowa. Ale chcemy, by był jakiś cel gry. Terraria nas do tego zainspirowała, i tak, to jest świetna gra :)\nCzy planujecie dodać narzędzia którymi będzie można naprawiać inne przedmioty?\nNie, nie ma takich planów. Ale to interesujący pomysł.\nCzy Terraria jako konkurent dla Was to wyzwanie?\nNie, nie sądzę. Terraria to platformówka, więc nie można jej porównywać do gry, w której się buduje. Gra nie jest dla nas problemem :)\nCo sądzisz o bukkicie?\nUważam, że zrobili świetną robotę.\nCzy planujecie dodać więcej możliwości wykorzystywania aktualnych przedmiotów, szczególnie tych, które wypadaja z potworów?\nNie planuję dodać nic nowego, ale nie przydzielam przedmiotom sztywnych ram co do ich wykorzystywania i liczę na sugestie graczy i boskie natchnienie, czy coś ;)\nCzy Minecraft na Xbox'a będzie darmową gierką do ściągnięcia czy płatną grą z Live?\nZdawało mi się, że będzie do ściągnięcia z Live!, ale nie mogę teraz odpowiedzieć na to pytanie. Muszę zapytać Notch'a :)\nCzy gra ukaże się na Steam'ie?\nNie, gra nie ukaże sie na Steam'ie.\nCzy dodacie nowe przedmioty związane z redstone?\nRaczej nie, póki co dodajemy pistony i nie mamy w planach dodawania niczego jak ostatnio dodane diody – wiemy, że gracze prosili nas o bramki or i nor, ale chcemy, by mogli poczuć jak się tworzy układy cyfrowe w grze.\nCzy planujecie dodać coś do Netheru?\nNotch powiedział, że Minecraft nie zawiera wystarczająco interesującego piekła, więc mogę powiedzieć że tak, ale nie mogę powiedzieć kiedy.\nCzy planujecie dodać Herobrine'a?\nNie, usunęliśmy go w ostatnim update.\nKiedy dojdą nowe Achievment'y (osiągnięcia)?\nNotch niezbyt je lubi, więc… :D Nie, nie wyleci to z gry, niektórzy cieszą się z każdego osiągnięcia które wpadnie, inni po prostu to ignorują. Część z nich dodaliśmy bardziej w ramach mini-poradnika co powinien robić nowy gracz, na czym się skupić na samym początku.\nCzy łódki w Minecraft są szybsze niż zwykły bieg?\nTak, są szybsze niż zwykły bieg\nCzy chcecie dodać do gry coś co będzie się poruszało z prędkością łodki, ale w powietrzu?\nLatanie z prędkością łódki, czemu nie :D Tak się zastanawiam, czy nie powinniśmy spowolnić trochę łódek…\nNie no, tylko żartuję :)\nCzy Herobrine kiedykolwiek istniał?\nNigdy go nie zobaczyłem, no ale… Zabawnie jest w niego wierzyć, no nie? :D\nCzy planujecie dodać nowe miejsca, z których będzie można pozyskiwać np. piórka\nTak, oczywiście. Przedmioty te powinny być dostępne również z innych źródeł. No i piórka w grze były dodane przed pojawieniem się kurczaków. I to jest jednocześnie odpowiedź na klasyczne pytanie – co było pierwsze, piórko czy kura… aa w sumie, nieważne :D. Pióra lecą akurat z kury, bo z czegoś w sumie muszą…\nCzy nadal będzie trzeba budować mosty tak jak dotychczas (kucanie)?\nTo fakt, budowanie mostów w tym momencie polega głównie na kucaniu i powolnym skradaniu się do krańca bloczka. Jednak w wersji mobilnej rozwiązaliśmy to tak, że gracz patrząc przed siebie i wychylając lekko stopy, może podstawić klocek pod swoje stopy nie widząc boku bloczku na którym stoi.\nA kiedy to zaimplementujecie w PC-towej wersji Minecraft'a?\nW sumie, nie dyskutowaliśmy jeszcze o tym. Nie wiem po co wziąłem ten telefon, chciałem Wam coś pokazać, ale nie widzę żebym jakkolwiek mógł…\nCzy wersja mobilna Minecraft działa również na innych telefonach z Androidem?\nPóki co, gra działa tylko na Androidzie 2.3, jednak staramy się, by działała również pod wersję 2.1. Jeśli będziecie kupować nowe telefony i biędziecie chcieli pograć w Minecrafta, sprawdźcie, czy ma wersję conajmniej Android 2.1.\nCzemu nie poczekacie z publikacją gry przed dopracowaniem jej?\nUważam, że to było świetne posunięcie dla Minecrafta, ciągłe aktualizacje utrzymują ją przy życiu i pozwalają na ciągłe zmiany. Kto wie co mogłoby się stać, gdyby Markus wydał ją wcześniej? Pracowałby nad nią 2 lata, i nie wiadomo, czy by się przyjęła tak jak teraz. Nie uważam, że zrobienie Minecraft'a przed jego wydaniem wpłynęło by pozytywnie na jego popularność.\nCzy planujecie dodać nowe bronie do gry?\nNie pracujemy nad nowymi brońmi, ale Notch próbuje uczynić walkę bardziej interesującą, dodając np. ciosy krytyczne, czyli jeśli skoczysz, spadniesz, zrobisz krok do przodu i uderzysz przeciwnika zadasz podwójne obrażenia. Ale nie wiem, kiedy to dodamy. Myślę, że w przyszłości :)\nCzy planujecie dodać więcej trybów multiplayer do Minecraft'a?\nRozmawialiśmy o tym – np. Capture The Flag, czyli budujesz bazę, po czym starasz się odebrać flagę przeciwnika. Jednak nie jest to teraz priorytetem. Kiedy zaczniemy dodawać nowe tryby do gry to zacznie to zabierać więcej czasu i pracy – trzeba będzie opracować hitboxy, balans i inne aspekty. No i jak już mówiłem – to nie jest teraz priorytetem. Nie mogę powiedzieć nic więcej w tym momencie.\nCzy będzie można zagrać w scrolls w Minecrafcie?\nWłaściwie, to byłoby możliwe, jeśli chodzi o możliwości techniczne. Ale wątpie, że wydamy to w pierwszej wersji :) Ale tak, oczywiście, jest taka możliwość.\nCzemu obsydian jest najtwardszym materiałem, a szkło najbardziej najsłabszym materiałem?\nCzemu można strzelać z łuku szybciej naciskając szybciej lewy przycisk myszki?\nNotch o tym wie i chce to poprawić w najbliższej przyszłości. (teraz wiemy, że rozwiązał to poprzez naciąganie cięciwy luku)\nCzy planujecie dodać więcej bloczków, które będą zachowywać prawa grawitacji, jak piasek?\nCzy chcecie dodać go Minecraft'a jakąś magię, zaklęcia, zwoje?\nCzy wersja na Xboxa będzie miała możliwość gry przez kinecta?\nWiem, że Microsoft stara się dodawać kinecta gdzie się da, i możliwość gra kinectem byłaby ciekawa.\nCo znajdzie się w Adventure Update?\nStaramy się utrzymać to w sekrecie, jednak będzie więcej przedmiotów, więcej lokacji do odkrycia i będzie ciekawiej. Taaak, wielkie latające smoki, które latają na grzbiecie innych latających smoków :P\n(wiemy że dojdą wioski, twierdze, mnóstwo nowych bloczków i przedmiotów)\nCzy macie nowe pomysły na kolejne biomy?\nTak, mamy kolejne pomysły, np. nie ma miejsca w którym powinny sie pojawiać Kakaowce, więc tak, na pewno postaramy się dodać kolejne lokacje.\nCzy będzie można blokować skrzynie?\nTo znaczy, wiem że ludzie tworzą modyfikacje do blokowania skrzyń, i nie rozmawialiśmy o tym. Nie mamy tego w tym momencie w planach.\nCzy dodacie niebo z darmowym piwem?\nNie rozmawialiśmy o tym, ale lubię piwo, więc… :)\nTo by było na tyle. Na dniach postaramy się przetłumaczyć dla Was kolejne wywiady :)\nCałkiem niedawno ruszył serwer Survival sieci Minecraft.pl w nowej odsłonie. Po nerwowym czekaniu rzeszy graczy serwer wystartował i po niedługim czasie zaczął żyć swoją pełnią. Opanowawszy wszelkie pluginy zaczęliśmy zajmować się ubarwianiem


Strony Internetowe Ebook Pobierz Za Darmo Reading for Every Child: Phonics, Grade K\nReading for Every Child: Phonics, Grade K PDF Pobierz Za Darmo\nMęczą udział w wyszukiwanie w internecie gdzie można Zakup e-book Reading for Every Child: Phonics, Grade K , można wszystkie możesz. Nasza źródło informacji znaleźć specjalna E-książki Reading for Every Child: Phonics, Grade K , y książki szkolenie od różne generos poprzez kraj zastanawia się a również Detektyw można użyć nowa podoba Raport. pielęgnacja twój czas i wysiłek,, będziesz czekać Ustalić, że nie trzeba w list connected with books. zalety w elektrycznych katalog:\nNasza pozytywne doskonale nie mają braku pozdrawiam reklama, faktycznie może uczę się go książek Reading for Every Child: Phonics, Grade K Dalej Get, twoja e-book Reading for Every Child: Phonics, Grade K zwykle przepisać his ulubiony tylko rejestracji, rtf, epub, e -book, fb2, aby zobaczyć mobi format przeczytać ludzie w czasie pobytu, a także asi cross a bez wypadków podróży.\nW przeciwieństwie do każdy normalny katalog, elektroniczny selection to start 24 godziny na dobę, Wizyty!\nopracowaliśmy - lista udział książki ciągle aktualizacja. co Tydzień nowy książki, czasopisma, kursy, mp3-książki audio są włączyć.\nprosty i logiczne skład z lista related Książki prawdopodobnie pomoc spadek prawdziwy moment związanych z wyszukiwanie stosunkowo specjalne wymaga pracy.\nodcinek us, nauczyć się czytać fantastyczny E-książki Reading for Every Child: Phonics, Grade K życie mały życie.\nA pobierz Reading for Every Child: Phonics, Grade K darmo w fb2, txt, epub, pdf-dokument, mobi format w odniesieniu do android os, nowy iphone 4, Apple ipad, iBooks, energii telefon lub nawet w lub, być może, dodatki, wybór poprawnie podręcznik format danych y typów niższy. pragnienie uczyć się online book Reading for Every Child: Phonics, Grade K view link niższy.\nReading for Every Child: Phonics, Grade K Recenzje\nTytuł książki : Reading for Every Child: Phonics, Grade K\nData wydania: 14.11.2004\nOcena książki: 3.7 na 5 (244 głosów)\nPhonics Lessons W/ CD Grade 2


lokaty jednodniowe - America's Army PL\n07-28-2009, 08:15 #1\nTeż mnie to rozbawiło. Lokata z kapitalizacją co dzień. Dla 6% i wkładu 15k, dzienny zysk to około 2,4zł. Podatek belki od tej sumy to mniej niż 0,5zł. Po zaokrągleniu do pełnych złotówek wychodzi nam... że nie płacimy podatku belki Proste jak drut, ceikawe czemu dopiero teraz na to wpadli.\n07-28-2009, 08:30 #2\nTeraz to się powinno kupować fundusze/akcje. Lokata - it's so 2008\n07-28-2009, 09:29 #3\nTrzeba pamiętać, że podstawę opodatkowania też należy zaokrąglić - bez tego można nieźle wtopić i zamiast 0% zapłacić 40%.\nOstatnio edytowany przez Piter : 07-28-2009 o 10:58\n07-28-2009, 10:42 #4\nja tej whos back lol\nbtw wlasnie stalem sie ownerem kredytu walutowego .... nie znalazlem zadnego doradcy w jakiej kolwiek firmie ktory by chcial przylozyc raczke do tego. O kredyt staralem sie 3 miesiace a bank bardzo chcial abym przeszedl na zl dajac mi nawet pozornie lepsza oferte (przez jakis tam okres mniejsza marza).\nDzisiaj ciesze sie jak dziecko ze nie wzialem kredytu w PLN bo nawet z programem rodzina na swoim placilbym wyzsza rate, przy kursie € 4,90.\nTak samo maja sie teraz te lokaty do tego co mozna zarobic na funduszach ktore zajebiscie odrabiaja straty, szczegolnie te ktore dzialaja na surowcach.\n07-28-2009, 15:20 #5\nMiasto: Hrabstwo Ducha\nprisajsli, lokaty "it's so 2008", dobre\nteraz bedzie tylko lepiej, zlotowka powinna jeszcze isc w gore. fundusze sie umacniaja.\nja sie wzialem w koncu za oszczedzanie 50% zrownowazony+ 50% akcji, zobaczymy co z tego bedzie na razie agresywniej nie bede sie bawil.\nZnajdź więcej wiadomości Symonides\n07-29-2009, 09:08 #6\nJa na funduszach akcyjnych mam średnio +30% za ostatnie 3 miesiące. Były po drodze oczywiście spore wahnięcia w dół.\n07-29-2009, 09:25 #7\nA ja kupuję akcje, bo tam mniejsza prowizja\n07-29-2009, 10:50 #8\nA pokusilby sie ktos z madrzejszych o napisanie prostego poradnika jak zaczac np zabawe z DI BRE przez konto mbank?\nchodzi mi konkretnie o to za co sie placi i jak liczyc realny zysk/strate\nporady jak czesto klikac kup/sprzedaj\n07-29-2009, 10:57 #9\nPoradnik? Składasz wniosek o eMaklera(najlepiej od razu także o SFI), dostajesz umowę, podpisujesz i odsyłasz. Całość trwa 2-3 tygodnie. Wszystkie opłaty masz w tabeli opłat i prowizji. Jeśli dobrze pamiętam prowizja wynosi 0,39%(0,25% dla day-trading) z zastrzeżeniem minimum 3 PLN. Generalnie zabawę za akcjami polecam zacząć na wirtualnym portfelu np: na Bankier.pl. Po paru miesiącach można zabrać się za tracenie swoich własnych aktywów\n07-29-2009, 13:31 #10\nbawilem sie na money.pl ale do pupy ten portfel maja, zbyt prosty nie uwzgledniajacy kosztow\n07-29-2009, 13:45 #11\nGeneralnie zabawę za akcjami polecam zacząć na wirtualnym portfelu np: na Bankier.pl. Po paru miesiącach można zabrać się za tracenie swoich własnych aktywów\nNIestety to tylko tak teoretycznie. Prawdziwa gra, zaczyna sie gdy dbasz o SWOJE WLASNE pieniedze\nNo to mowicie ze juz czas abym wrocil do funduszy?\n07-29-2009, 13:45 #12\nNo cóż, ten na Bankierze policzy tylko prowizję ale podatek to przecież łatwo policzyć samodzielnie. Ja tam osobiście używam Excela.\n07-29-2009, 18:28 #13\nnie ma jakiejs gry która przewiduje wszystkie koszty?\n07-29-2009, 22:31 #14\nNie ma, dlatego że żadne biuro maklerskie nie potrąca od razu Belki, tylko wysyła Ci na koniec roku fiskalnego PIT-38.\n07-30-2009, 06:41 #15\nPiszesz chyba o akcjach, bo fundusze sa potracane przy sprzedazy.\n07-30-2009, 08:46 #16\nTak, piszę o akcjach. Jeśli chodzi o fundusze, to Belkę potrącają tylko te polskie, które Ci wystawiają PIT-38. Należny podatek z zagranicznych funduszy trzeba policzyć samodzielnie.\n07-30-2009, 11:10 #17\nooo to ciekawe. Wprawdzie nigdy nie kupowalem zagranicznych, ale nie wiedzialem ze musze to pozniej sam zrobic. Troche to dla mnie bez sensu, bo kupie, sprzedam z zyskiem, pozniej musze odjac prowizje, ten podatek i wszystko sobie recznie obliczyc, po czym zaplacic nalezny podatek. Oh...\na jak tego nie zrobie to mnie moze Panstwo sciagac z ramienia prawa jak bandyte\n07-30-2009, 11:17 #18\nTeż używam Excela Oj przepraszam. Używam Open Office'a !\n07-30-2009, 11:18 #19\nTo ja poprosze o taki plik na PM\n07-30-2009, 11:36 #20\nTemat jest mocno skomplikowany:\n07-30-2009, 17:17 #21\nSzczerze mówiąc, to umknęło mi czego oczekujesz po tym pliku. Ale i tak mogę zapewnić, że on tego nie robi Jeśli chodzi o giełdę, to nie wykonuję żadnych automatycznych obliczeń. To znaczy jakieś tam wykonuję, ale sporo też ręcznie, a w sprawie podatku, to bazuję na PIT od DM.\nZrobiłem sobie za to zajebisty pliczek do weryfikowanie tego co mi przychodzi w RMUA-ch\n07-30-2009, 18:44 #22\nMoze male OT, ale jakie macie OFE?\n07-30-2009, 19:25 #23\nA co to za roznica? W okresie inwestowania w OFE ich wyniki i tak sa zupelnie nieprzewidywalne.\n07-30-2009, 20:05 #24\nNajważniejsze jest to, że OFE kradnie nam pieniądze zabierając prowizje. Ja bym wolał sam poobracać tą kasą.\n07-30-2009, 20:51 #25\npoloz sobie na krzesle obrotowym i poobracaj. mozesz nawet 50 lat, zobaczymy czy urosnie\n07-31-2009, 05:54 #26\nSam by inwestowal.\nTu sie z Brzoza zgodze, OFE nie maja zadnego impulsu by zarabiac tylko by miec klientow bo od ich ilosci maja placone skladki. chyba nawet NIK sie do tego doczepil\n07-31-2009, 06:52 #27\nA ja bym wolał, żebyś jednak nie obracał, bo zwykle kończy się to tak, że takiego obrotnego trzeba później utrzymywać z jakiegoś funduszu czy pomocy społecznej. Polacy są świetni w snuciu prognoz, co by to było gdyby było; poradzi sobie dziesięciu, a dwudziestu przewali kasę i pójdzie na dno.\nOFE jest super interesem, bo jest przymus lokowania tam środków, zamiast tylko ZUSu musimy jeszcze utrzymywać OFE. Reforma ubezpieczeń społecznych nie została zakończona i na razie nie widać nikogo, kto by się za to wziął.\n07-31-2009, 07:02 #28\nNo właśnie chodzi o to, że OFE jest super interesem... dla OFE. To powinno być inaczej rozwiązane. Na dzisiaj oni chyba mają prowizję od składek. Czyli absolutnie zero impulsu to generowania zysków. Prowizje powinny być od zysków. Bo ja rozumiem, że nie można zlikwidować obowiązkowych funduszy emerytalnych, bo będzie problem z mało przewidującymi.\n07-31-2009, 07:42 #29\nZgadza się, powinno być inaczej, dlatego napisałem, że reforma nie została zakończona. Ten model miał się dalej rozwijać.\n07-31-2009, 10:08 #30\nLepsze OFE w obecnej formie(zwykły fundusz, tylko z 2-3 razy większymi opłatami za zarządzanie), niż trzymanie tego w ZUS, gdzie te pieniądze na siebie nie pracują, a co najwyżej kompensowana jest inflacja.\n07-31-2009, 10:23 #31\nWiesz co KAT, wlasnie teraz ZUS mial kosmicznie wyzszy zysk niz OFE :/\n07-31-2009, 10:30 #32\na skad ZUS bierze ten zysk ?\ni moze ktos mi potrafi wyjasnic dlaczego trzeba placic x skladek na ubezpieczenie zdrowotne do ZUS w zaleznosci ile dzialalnosci sie prowadzi, moze tutaj jest ten 'zysk' bo leczyc przeciez mnie bedzie tez jeden lekarz mimo iz place za to samo 2 razy\n07-31-2009, 11:02 #33\nI co z tego, skoro to co ja wpłacam do ZUS idzie na pokrycie bieżących potrzeb? Zresztą to nie jest efekt nie wiadomo jak dobrej polityki inwestycyjnej ZUS, gdyż takowa nie istnieje(bardzo ograniczone możliwości inwestowania), tylko efekt strat poszczególnych OFE wynikający ze spadków na giełdach na całym świecie. Jednostka uczestnictwa mojego OFE straciła na wartości(w szczytowym momencie kryzysu) ok 25% od swojego maksimum, przy czym mniej więcej 1/3 z tych start już odrobiła.\nIII filar - fundusz akcji IKE i próbuj swoich sił.\nOstatnio edytowany przez KaT : 07-31-2009 o 11:08\n07-31-2009, 11:33 #34\nSwoich sił mogę próbować za swoje pieniądze, a nie te które mi ktoś z kieszeni wyciągnie. Jak państwo może mnie zmuszać, żebym jakiejś prywatnej firmie płacił?\n07-31-2009, 12:46 #35\nTak, przez kilka miesięcy. Do emerytury masz >30 lat.\nMoże ta sama osoba od razu wytłumaczy, czemu pracujący emeryt odprowadza składkę rentową\nW zasadzie płacisz do ZUS, a on "zarządza" połową Twojej składki lokując ją w OFE. Dlaczego w prywatnej? Żeby była jakaś konkurencja; to słowo trochę śmiesznie brzmi w kontekście (braku) dynamiki zmian na rynku OFE.\nRównie dobrze możnaby mieć pretensje, gdyby ZUS inwestował w akcje, bo przecież akcje są prywatnej firmy.\n07-31-2009, 13:27 #36\nW zasadzie płacisz do ZUS, a on "zarządza" połową Twojej składki lokując ją w OFE.\nCoś mi się zdaje, że to nie jest połowa a 7,3%\n07-31-2009, 13:45 #37\nTo był skrót myślowy - 7,3% idzie do OFE, 12,22% do ZUS, czyli nie połowa, a 37% składki na cele emerytalne trafia do OFE.\nOstatnio edytowany przez Piter : 07-31-2009 o 13:51\n07-31-2009, 20:50 #38\nto jeszcze bym mogl zrozumiec gdyby taka osoba podnosila sobie podstawe od ktorej ma ta emeryture pozniej wyliczana, choc nie wiem czy tak to dziala czy na zasadzie niech placi bo tak trzeba\nzreszta na tym swiecie jest wiele wiecej paradoksow, dlaczego ze skladek zus jest zwolnione wojsko/policja/strazgraniczna/i_jeszcze_kilka_podmiotow niedosc ze maja latwiej o ta emeryture, wyplaty wyzsze od pracujacych rownolegle z nimi cywilami, to jeszcze nie wplacajac nic na emerutyry dostaja je z budzetu czyli z podatkow wszystkich innych\npowinno byc "PIIIIIIP""PIIIIIIP""PIIIIIIP""PIIIIIIP"owo ale jednakowo no ale swiat bylby zbyt utopijny\nOstatnio edytowany przez iFOR.maLENstwo : 07-31-2009 o 20:55\n07-31-2009, 20:55 #39\nNie nie, składkę rentową - emeryt renty nie ma szansy dostać\n07-31-2009, 20:56 #40\nno to faktycznie 'bez sensu jak lokata'\nCzasy w strefie GMT. Teraz jest 14:03.