Życie ukryte w słowach: marca 2012\nJoyce Carol Oates - "Czarna dziewczyna, biała dziewczyna"\nJoyce Carol Oates wciąż jeszcze potrafi mnie solidnie zaskoczyć. Napisała książkę zupełnie inną od tych, które już czytałam. Początkowo nie potrafiłam określić co mi tu nie pasuje, w końcu doszłam do wniosku, że tym razem Oates pisze jakby innym stylem - a kiedy już dokonałam tego odkrycia, wciągnęłam się w lekturę dokładnie tak samo jak zawsze w przypadku tej autorki.\nRzecz dzieje się na terenie amerykańskiej uczelni dla dziewcząt z dobrych domów, jest schyłek epoki dzieci - kwiatów, a główne bohaterki to czarnoskóra Minette - córka pastora, założyciela kościoła o dziwnie brzmiącej nazwie i biała Genna, której rodzice to podstarzała hipiska i znany adwokat o podejrzanych powiązaniach. Tym co połączy dziewczęta będzie dzielony wspólnie pokój w akademiku i… nic poza tym.\nGenna, wychowana w przekonaniu, że sam fakt bycia białą daje jej przywileje nieosiągalne dla Afroamerykanów, od początku postanawia zaprzyjaźnić się z Minette. Ale Minette to niełatwy orzech do zgryzienia - gburowata, niemiła, trzymająca się na dystans i ociekająca pogardą w stosunku do koleżanek z uczelni. I choć Genna robi co może by udowodnić swojej współlokatorce, że jest jej życzliwa, za każdym razem odbija się od muru, który zbudowała wokół siebie ta rozmiłowana w lekturze Biblii córka pastora.\nFascynacja osobą Minette staje się dla Genny centrum wszystkiego, a im dalej brniemy w lekturę, tym jaśniejsze staje się dla nas, że fascynacja ta sprowadza się po prostu do tego, że dziewczyny różnią się od siebie kolorem skóry. Gdy ktoś zaczyna robić Minette wredne, rasistowskie "psikusy", Genna dwoi się i troi, by zataić to przed koleżanką. Sprawca coraz bardziej obrzydliwych kawałów nie zostaje ujęty, za to Minette doskonale czuje się w roli ofiary. Wykorzystując sytuację korzysta z wszelkich możliwych przywilejów i w ogóle nie zauważa zaangażowania Genny w dbałość o zapewnienie jej dobrego samopoczucia.\nNajciekawsze w tej powieści jest to, że nie ma w niej pozytywnej bohaterki. Obie dziewczyny są bowiem tak samo irytujące - i chamska Minette, której jedyną "zaletą" jest fakt bycia czarną, i naiwna Genna ze swoją słabą, chwiejną osobowością i ideałami, które nie pozwalają jej stanąć twarzą w twarz z niefajną rzeczywistością.\nAle wątek czarnej i białej rasy to nie wszystko w książce Joyce Carol Oates. Równie ważne są tu analizowane po latach rodzinne relacje Genny. Patologiczna w gruncie rzeczy rodzina, z matką unikającą bliskości i filozofującym, rozpolitykowanym ojcem, przepadającym na dni i tygodnie nie wiadomo gdzie i w jakiej sprawie, ciągła świadomość prześladowań przez FBI i podejrzani znajomi ojca pomieszkujący w domu.\nDojście do ładu z tym wszystkim jest dla Genny z perspektywy czasu nawet ważniejsze niż uporanie się z poczuciem winy po tragicznej śmierci Minette, oczywistej od pierwszych stron książki i będącej punktem wyjścia dla całej opowiadanej historii.\nChoć (przynajmniej dla mnie) ta powieść różni się stylem od innych książek Oates, jest tak samo wciągająca.\nCiekawe było dla mnie odkrycie, że i ja, jak Genna, odruchowo chciałam czuć do Minette sympatię. I choć z każdą stroną bohaterka była bardziej antypatyczna, chciałam tego nie zauważać, a wszystko tylko z powodu koloru jej skóry.\nJest tu to, co charakterystyczne dla tej pisarki - szorstki język, wnikliwe portrety postaci, duszna atmosfera. Oates nie jest od upiększania rzeczywistości, ona zdecydowanie jest od jej przedstawiania. A robi to tak, że jej książki pozostają w głowie na długo po skończeniu lektury.\nKomu jeszcze nazwisko Joyce Carol Oates nic nie mówi - ten niech nadrabia zaległości. Warto.\nAutor: Rosemary o 07:31 8 komentarzy:\nRzadko sięgam po nowości czy książki, o których w tym samym czasie można poczytać na co drugim blogu, ale tym razem się skusiłam. Przyciągnęło mnie okładkowe hasło porównujące bohatera książki Dana Wellsa do serialowego Dextera, jednej z moich ulubionych filmowych postaci.\nJohn Cleaver to nastolatek, mieszkający w małym miasteczku z mamą i ciocią, właścicielkami lokalnego zakładu pogrzebowego. Bardzo stara się być miłym chłopcem żyjącym jak każdy piętnastolatek, tyle tylko, że to dużo trudniejsze niż mogłoby się wydawać. Chłopak jest bowiem socjopatą, co oznacza, że odczuwanie normalnych emocji jest mu obce. John uważnie obserwuje innych ludzi, by w razie potrzeby umieć odegrać stosowne do sytuacji zachowanie, nie jest jednak zdolny do nawiązania z kimś jakiejkolwiek więzi. Najlepiej czuje się w domu, gdzie może pomagać mamie w balsamowaniu zwłok, a jego drugą wielką pasją są seryjni mordercy - wie o nich po prostu wszystko.\nZdając sobie sprawę z rangi swoich zaburzeń, John chodzi na psychoterapię, a na codzień kieruje się mnóstwem zasad mających ochronić otoczenie przed złem, które (jak wierzy) w nim tkwi.\nGdy w miasteczku dochodzi do brutalnego morderstwa, chłopak jest przekonany, że do Clayton zawitał seryjny zabójca. To co dla innych mieszkańców jest przerażającym koszmarem, dla Johna jest jak spełnienie marzeń - oto bowiem stoi przed szansą obcowania z tym, co od zawsze go fascynuje. Od tej pory wytropienie mordercy staje się obsesją Johna Cleavera.\nKsiążka jest sprawnie napisana, główny bohater interesujący, czyta się to szybko i bez przykrości. Rzecz jest raczej dla młodzieży, ale na tyle ciekawa, że nie widzę powodu, aby nie miała się podobać i dorosłym.\nJa sama z przyjemnością sięgnę po kolejną część przygód nastoletniego socjopaty. Słowem - polecam.\nAutor: Rosemary o 03:02 3 komentarze:\nChristos Tsiolkas - "Martwa Europa"\nNazwisko Tsiolkas usłyszałam po raz pierwszy przy okazji informacji o laureatach którejś z prestiżowych nagród literackich. Nagrodzony "Klaps" nie był jeszcze wówczas dostępny w naszym kraju (polski przekład ukaże się na rynku jeszcze w tym miesiącu), nabyłam zatem "Martwą Europę". I przepadłam.\nBohaterem i narratorem powieści jest Isaac - Australijczyk greckiego pochodzenia, fotograf - artysta, żyjący w stałym związku gej. Korzystając z zaproszenia pewnej ateńskiej galerii, która chce zorganizować wystawę jego prac, Isaac wyrusza do kraju swoich przodków, a prawdziwym motywem tej podróży jest dla niego chęć poznania historii własnej rodziny, poszukiwanie korzeni, znalezienie odpowiedzi na pytania o tożsamość.\nCzujący się Australijczykiem Isaac wszędzie jest obcy - dla Australijczyków potomek greckich emigrantów, dla Greków, jak się okazuje, uciekinier z ojczyzny.\nZ Grecji Isaac wyrusza dalej, odwiedza Paryż, Londyn, Pragę i Berlin. Wyobrażenia Isaaca na temat starego kontynentu jako kolebki cywilizacji, miejsca dostojnego i oddychającego historią zderzają się z brutalną rzeczywistością. Europa, którą poznaje okazuje się chaotyczna, niemoralna, brudna. Ludzie, których spotyka bohater powieści są nieszczęśliwi, niespełnieni, żyjący przeszłością lub mrzonkami o lepszym życiu, które nigdy nie nadejdzie.\nRasizm i antysemityzm są dla nich jak religia, a pamięć o wojnie i Holocauście wciąż żywa.\nPodróż Isaaca daleka jest od turystycznych wyobrażeń. Zamiast wędrówek po muzeach mamy tu polowanie w parku na seksualnych partnerów, narkotyczne wizje i wielogodzinne, ostre imprezy.\nEuropa, która była dla bohatera wielką obietnicą, okazuje się równie wielkim rozczarowaniem. W miejsce wzniosłych doznań serwuje tylko brud, smród i przygnębiającą nijakość. Zamiast jednak skrzywić się z niesmakiem i odwrócić wzrok, Isaac z perwersyjną przyjemnością zanurza się w tę europejską ciemność - a może wciągają go w nią jego własne demony?\nOto powieść, w której podobało mi się po prostu wszystko. I temat, i język, momentami ostry i szokujący, i przełamujące fabułę partie opisujące przeszłość greckiej rodziny Isaaca. A najbardziej podoba mi się to, że choć lekturę skończyłam już jakiś czas temu, to ta książka wciąż we mnie żyje i nie pozwala o sobie zapomnieć.\nTego właśnie szukam w literaturze.\nAutor: Rosemary o 07:43 9 komentarzy:\nAndrzej Sapkowski - "Pani jeziora"\nSporo czasu minęło odkąd przeczytałam poprzedni tom wiedźmińskiej sagi - przyznać muszę, że cykl Martina w pełni zaspokoił moją potrzebę obcowania z fantastyką, a świat Westeros wciągnął mnie tak, że o Wiedźminie jakoś nie chciało mi się myśleć.\nNo ale w końcu się udało i oto mam za sobą lekturę "Pani jeziora" - tomu zamykającego serię o Geralcie.\nSapkowski kończy wszystkie wątki, wyjaśnia tajemnice i uśmierca sporą część swoich bohaterów.\nO ile cały cykl bardzo mi się podobał, o tyle ten ostatni tom budzi mieszane uczucia. Mam wrażenie, że autor zwyczajnie znudził się swoimi bohaterami i traktuje ich tu trochę po macoszemu - mało Geralta, Yennefer jeszcze mniej. Niby akcja koncentruje się na Ciri, ale dziewczyna przez sporą część książki miota się bez sensu po światach i czasach - te partie fabuły były dla mnie po prostu nudne. Nużyły mnie też sceny walk. Tym razem czytając nie miałam wrażenia, że słyszę szczęk żelaza i okrzyki bólu, głównie dlatego, że opisując walki autor wciąż i wciąż powtarzał te same zwroty.\nBardzo byłam ciekawa jak zakończy się przygoda Geralta i jego drużyny, jakie miejsce zajmie w świecie Ciri, czy spełni się miłość wiedźmina i czarodziejki Yennefer. I niby wszystko się wyjaśnia i układa, ale czuję jakiś niedosyt i nie mogę się oprzeć wrażeniu, że wątki pozamykane są byle jak. Jestem jeszcze w stanie zrozumieć niechęć pisarza do koncentrowania się na sporej grupie drugoplanowych bohaterów - choć już załatwianie sprawy za pomocą uśmiercenia ich wszystkich wydaje mi się przesadą - nie bardzo natomiast rozumiem, dlaczego w przypadku głównych bohaterów zamiast wielkiego finału mamy jakieś rozmyte pitu pitu.\nMoże jestem niesprawiedliwa, może się nie znam, a może to lektura książek Martina tak na mnie wpłynęła. W każdym razie choć saga o wiedźminie Geralcie jako całość bardzo mi się podoba, to temu ostatniemu tomowi mówię "raczej nie".\nAutor: Rosemary o 06:41 5 komentarzy:\nOto jedna z książek kupionych zupełnie przez przypadek. Odstała swoje na półce i w końcu przyszła na nią pora.\nCeniony znawca malarstwa, Jonathan, jest od lat zafascynowany twórczością tajemniczego, rosyjskiego twórcy. Podczas gdy mężczyzna przygotowuje się do ślubu z narzeczoną, światkiem sztuki wstrząsa informacja o nagłym pojawieniu się na rynku kilku obrazów Vladimira Radskina. W tej sytuacji Jonathan rzuca wszystko i w towarzystwie wiernego przyjaciela wybiera się w podróż do Londynu, gdzie obrazy mają zostać wystawione na sprzedaż. Tam pozna kobietę, w której się zakocha i odkryje nieznane dzieło Radskina.\nCo do rangi powieści nie ma wątpliwości - jest to zwyczajne czytadło. Mogłoby to jednak być czytadło ciekawe, gdyby autor skupił się na przedmałżeńskich rozterkach Jonathana i zafundował mu choćby śladową osobowość. Niestety, i Jonathan i pozostali bohaterowie są do bólu przezroczyści i nijacy, a wprowadzanie do akcji wydumanej intrygi i mglistych teorii o życiu po życiu nie wychodzi książce na dobre. Wszystkie te zabiegi nie są w stanie ukryć, że jest to po prostu banalna opowiastka zalatująca tanim romansem.\nPo tej lekturze muszę przyznać, że w kategorii dzieł mało ambitnych znacznie mniejszą przykrość sprawiło mi niedawne czytanie powieści Musso.\nZastanawiam się też czy kiedykolwiek trafię na czytadło, które mnie wciągnie, będzie dobrze napisane, a postacie nie będą pustymi wydmuszkami. Zaczynam w to powątpiewać.\nAutor: Rosemary o 02:19 11 komentarzy:\nGeorge R.R. Martin - "Taniec ze smokami"\nGdy tylko na polskim rynku ukazała się druga część "Tańca ze smokami", książka, którą właśnie czytałam poszła w kąt (proszę wybaczyć, panie Sapkowski), a ja znów z rozkoszą zanurzyłam się w świecie Siedmiu Królestw.\nW porównaniu z poprzednimi częściami cyklu w "Tańcu" akcja zdecydowanie zwalnia. Nie jest to jednak dziwne, biorąc pod uwagę, że tym razem nie śledzimy dalszych losów świata tylko wydarzenia toczące się w tym samym czasie, który opisywała "Uczta dla wron" - tyle, że z perspektywy innych miejsc i bohaterów.\nMamy tu moją ulubioną Daenerys, która nadal nie może zdecydować się na wyruszenie do Westeros, a jej rządy w Meereen trudno nazwać udanymi - ta postać jakby straciła część rozpędu i mocy, ale wierzę, że jeszcze pokaże na co ją stać. Jest mała Arya i jej niesamowite losy, tego wątku było mi zdecydowanie za mało. Bardzo mnie ciekawi czy ludzie, z którymi teraz żyje nie okażą się czymś znacznie gorszym niż to, od czego Arya uciekła.\nJest też interesująca postać Fetora, ten wątek jest bardzo dobrze poprowadzony i wciągający, są zmagania Jona na Murze i jest, oczywiście, śmierć kolejnego z głównych bohaterów - tak samo zaskakująca jak zawsze.\nJak zwykle w przypadku Martina książka bardzo mi się podobała. Martwi mnie tylko, że na kolejne dwa tomy przyjdzie mi czekać latami - sam autor zaznacza w posłowiu, że każdą następną część pisze mu się trudniej i dłużej. Mam nadzieję, że nie zrezygnuje z prac nad zaplanowanymi tomami i prędzej czy później dowiemy się, jak zakończy się ta niesamowita saga. Ja już tęsknię za Siedmioma Królestwami i ich mieszkańcami.\nAutor: Rosemary o 04:28 8 komentarzy:\nJoyce Carol Oates - "Czarna dziewczyna, biała dzie...


Prace magisterskie, licencjackie, dyplomowe wzory oraz przykłady. - Strona 120 z 251 -\nPlastikowa forma pieniądza jako jeden z rodzajów płatności w XXI wieku. Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp……….4 Rozdział I. Idea bankowości elektronicznej 1. Rozwój bankowości elektronicznej w Polsce……….8 2. Wpływ integracji z Unią Europejska na rynek bankowości elektronicznej……….11 3. Rynek kart płatniczych w Polsce……….18 3.1 Rozwój rynku kart płatniczych……….19 3.2. Sieć punktów akceptujących płatności kartami……….21 3.3. Systemy płatności rozliczające transakcje kartami płatniczymi……….22 3.3.1. Krajowy System Rozliczeń (KSR)……….23 3.3.2. Europay Domestic Clearing […]\nMetody zabezpieczeń systemów obsługi bankowości elektronicznej. Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp Rozdział I Algorytm rozwoju bankowości elektronicznej Rozdział IIBankowe systemy informatyczne Rozdział IIIZagrożenia dla bankowych systemów informatycznych Rozdział IV Metody zabezpieczeń bankowych systemów informatycznych Rozdział VAplikacje służące do utrzymania ciągłości systemów informatycznych Zakończenie Bibliografia Oceń Sample rating item\nPraca nauczyciela w edukacji zintegrowanej Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp………2 Rozdział I Charakterystyka zawodu nauczyciela 1. Zadania opiekuńczo-wychowawcze nauczyciela……… 4 2. Przygotowanie do sprawowania roli nauczyciela ………7 3. Cechy osobowości oraz psychiczne wartości dobrego nauczyciela ………10 Rozdział II Charakterystyka edukacji zintegrowanej 1. Pojęcie edukacji zintegrowanej ………14 2. Założenia kształcenia zintegrowanego klasach I-III ………17 3. Podstawowe funkcje nauczania zintegrowanego……… 21 Rozdział III Przygotowanie nauczycieli do […]\nKobieta jako ofiara przemocy w rodzinie w opinii mieszkanek Opola Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp……….2 Rozdział I Przemoc w rodzinie – charakterystyka zjawiska 1.1 Definicja przemocy w rodzinie………. 4 1.2 Charakterystyka przemocy w rodzinie………. 6 1.3 Ofiary i sprawcy przemocy domowej………. 12 1.4 Przyczyny i skutki przemocy domowej ……….17 Rozdział II Zwalczanie przemocy w rodzinie – najważniejsze przepisy i działania 2.1 Najważniejsze przepisy chroniące ofiary przemocy w rodzinie……….. 22 […]\nAlkoholizm wśród młodzieży akademickiej Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nI. Wstęp 1. Wprowadzenie………. 4 2. Uzasadnienie wyboru tematu……….4 3. Cel pracy……….5 4. Założenie badawcze……….5 II. Charakterystyka alkoholizmu 1. Wyjaśnienie terminologii związanej z nadużywaniem alkoholu……….6 2. Przyczyny nadużywania alkoholu……….8 3. Skutki nadużywania alkoholu……….10 III. Badania własne 1. Charakterystyka terenu badawczego i grupy badawczej……….11 2. Zastosowana metoda badania……….11 3. Wyniki badań……….12 4. Omówienie wyników……….19 5. Dyskusja……….21 […]\nProblem bezstresowego wychowania dzieci przez rodziców Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp……… 3 Rozdział I Rodzina jako podstawowe środowisko wychowawcze. 1.1. Rodzina – rozważania definicyjne……… 5 1.2. Funkcje rodziny……… 7 1.3. Przeobrażenia zachodzące we współczesnej rodzinie……… 9 1.4. Style wychowania w rodzinie ……… 13 1.5. Postawy rodziców wobec dzieci……… 18 Rozdział II Metodologia badań własnych. 2.1. Cel, przedmiot i podmiot badań……… 25 2.2. Problemy i hipotezy […]\nProblem depresji wśród dzieci i młodzieży Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp……….. 5 Rozdział I Depresja w świetle literatury przedmiotu 1.1. Pojęcie i istota zjawiska……….. 7 1.2. Rodzaje depresji……….. 10 1.3. Przyczyny zaburzeń depresyjnych……….. 14 1.4. Objawy choroby……….. 18 1.5. Leczenie depresji……….. 22 Rozdział II Zjawisko depresji u dzieci i młodzieży 2.1. Skala problemu – epidemiologia……….. 28 2.2. Etiologia……….. 31 2.3. Przejawy i przebieg choroby……….. 34 […]\nProblem dysleksji wśród uczniów Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp………. 5 Rozdział I Dysleksja – charakter zaburzenia 1.1. Definicja i istota dysleksji………. 8 1.2. Typy dysleksji………. 13 1.3. Przyczyny dysleksji………. 17 Rozdział II Diagnoza dysleksji 2.1. Rodzaje i typy diagnoz pomocnych w rozpoznawaniu dysleksji………. 24 2.2. Symptomy dysleksji………. 29 2.3. Trudności ucznia z dysleksją na różnych przedmiotach………. 34 Rozdział III Formy pomocy w szkole […]\nRola kierownika Oddziału Banku w zarządzaniu przedsiębiorstwem na przykładzie Oddziału XYZ w mieście XYZ. Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp………..4 Rozdział I. Przegląd literatury naukowej na temat zarządzania przedsiębiorstwem…………6 1.1. Definicja pojęcia zarządzania (kierowania.) 1.2. Style i funkcje zarządzania. 1.3. Pojęcie przedsiębiorstwa i rodzaje przedsiębiorstw. 1.4. Rodzaj przedsiębiorstwa a style zarządzania. Rozdział II. Rola kierownika w zarządzaniu przedsiębiorstwem…………31 2.1. Definicja pojęcia kierownika przedsiębiorstwa. 2.2. Osobowość kierownika a style zarządzania. 2.3. Rola kierownika w zarządzaniu […]\nProblem wypalenia zawodowego w profesji nauczyciela Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp Rozdział I Wypalenie zawodowe nauczycieli w świetle analizy literatury pedagogicznej 1.1 Definicja wypalenia zawodowego………9 1.2. Objawy wypalenia zawodowego………12 1.3. Przebieg procesu wypalenia zawodowego………14 1.4. Przyczyny wypalenia zawodowego………18 Rozdział II Efektywność pracy nauczyciela a wypalenie zawodowe 2.1. Następstwa stresu zawodowego………22 2.2. Wpływ obciążeń zawodowych na pracę nauczyciela……… 24 2.3. Pomoc w przezwyciężaniu wypalenia w pracy […]\nProblemy edukacyjne i terapeutyczne dzieci niepełnosprawnych intelektualnie – autyzm Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nRozdział I Niepełnosprawność intelektualna dziecka 1.1. Pojęcie i klasyfikacja niepełnosprawności………….7 1.2. Kryteria oceny i stopnie niepełnosprawności…………. 11 1.3. Niepełnosprawność a specjalne potrzeby edukacyjne dziecka…………. 16 1.4. Edukacja integracyjna jako forma kształcenia dzieci niepełnosprawnych…………. 19 Rozdział II Autyzm w świetle literatury przedmiotu………….25 2.1. Autyzm jako choroba…………. 25 2.2. Przyczyny, diagnoza i terapia autyzmu…………. .30 2.3. Rola […]\nPrzestępczość nieletnich. Problem wykrywalności i skuteczności działań profilaktycznych Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp……… 4 Rozdział I Przestępczość wśród młodzieży. 1.1. Zjawiska przestępczości nieletnich……… 6 1.2. Przyczyny przestępczości młodzieży……… 9 1.3. Profilaktyka przestępczości nieletnich……… 17 Rozdział II Działalność resocjalizacyjna wobec nieletnich. 2.1. Rodzaje modeli resocjalizacji ……… 23 2.2. Młodzieżowe Ośrodki Socjoterapii ……… 29 2.3. Kuratela sądowa jako szczególny środek resocjalizacji……… 32 2.4. Kuratorski ośrodek pracy z młodzieżą……… 35 […]\nWpływ wypadków drogowych na rodziny ofiar w powiecie olsztyńskim Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp………..4 Rozdział 1 Wpływ wypadków drogowych na rodziny ofiar w powiecie olsztyńskim według literatury przedmiotu………..6 Rozdział 2 Metodologia badań własnych. 2.1. Cel i zakres pracy………..14 2.2. Metody, narzędzia i techniki badawcze ………..15 2.3. Problemy i hipotezy badawcze ………..16 2.4. Zmienne i wskaźniki do badań………..18 2.5. Organizacja i teren badań………..19 2.6. Infrastruktura drogowa w Polsce –stan […]\nWpływ agresji na odrzucenie rówieśnicze w wieku wczesnoszkolnym Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp Rozdział 1 Agresja u dzieci 1.1. Problemy definicyjno-pojęciowe agresji i agresywności 1.2 Koncepcje biologiczne zachowań agresywnych 1.3. Psychospołeczne teorie agresji 1.4. Procesy poznawcze jako regulatory zachowań agresywnych 1.5. Uwarunkowania zachowań agresywnych Rozdział 2 Odrzucenie rówieśnicze w grupie 2.1. Istota grupy rówieśniczej i odrzucenia rówieśniczego 2.2. Dynamika i procesy w grupie rówieśniczej a odrzucenie rówieśnicze […]\nPrzemoc w rodzinie jako forma rozładowania problemów związanych z praca Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp……..3 1. Pojęcie przemocy w rodzinie………4 2. Zjawisko przemocy w rodzinie………4 3. Zasięg zjawiska przemocy w rodzinie…….6 4. Przemoc domowa a praca………9 5. Przeciwdziałanie przemocy w rodzinie………11 Podsumowanie………12 Bibliografia………13 Spis rysunków…..15 Oceń Sample rating item\nPostrzeganie nauczyciela przez uczniów na różnych etapach edukacji Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp…………3 Rozdział I Nauczyciel w świetle literatury przedmiotu 1. Rys historyczny zawodu nauczyciela…………5 2. Kompetencje zawodowe nauczyciela…………15 3. Funkcje i zadania nauczyciela…………19 4. Osobowość nauczyciela…………22 5. Autorytet nauczyciela…………25 Rozdział II Metodologia badań własnych 1. Problemy i hipotezy badawcze…………29 2. Teren przeprowadzenia badań i opis grupy badawczej…………30 Rozdział III Wyniki badań własnych 1. Problem 1. Czy […]\nWpływ aktywności zawodowej kobiet na relacje rodzinne Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp……….3 Rozdział I Kobieta we współczesnym społeczeństwie w świetle literatury przedmiotu 1.1 Kobieta i jej zadanie we współczesnym społeczeństwie………. 5 1.2 Macierzyństwo w odniesieniu pojęcia dyskryminacji………. 12 1.3 Praca domowa, a zawodowa kobiet………. 15 Rozdział II Metodologia badań własnych 2.1 Przedmiot i cel badani………. 17 2.2 Problemy badawcze ……….17 2.3 Hipotezy badawcze ……….18 2.4 Metody, […]\nKarty płatnicze jako nowoczesny instrument rozliczeń gospodarstw domowych. Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp………. 2 Rozdział I Karta płatnicza jako forma rozliczeń bezgotowkowych 1.1 Teoretyczny aspekt rozliczeń pieniężnych – rozliczenia gotówkowe i bezgotówkowe ……….3 1.2. Pojęcie i geneza kart płatniczych na świecie i w Polsce……….. 9 1.3. Klasyfikacja kart płatniczych ……….14 Rozdział II Organizacja systemu rozliczeń kart płatniczych 2.1. Proces autoryzacji kart płatniczych i rola centrów rozliczeniowych ……….21 […]\nProblemy wychowawcze nauczycieli z uczniami w szkole zawodowej na przykładzie wybranych szkół Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp………1 Rozdział 1 Charakterystyka problematyki wychowania 1.1 Wychowanie i jego cechy……… 2 1.2 Pojęcie trudności wychowawczych ………8 1.3 Wpływ środowiska na rozwój i wychowanie dziecka ………12 Rozdział 2 Metodologiczne podstawy badań własnych 2.1 Przedmiot i cel badań ………18 2.2. Metody, technika oraz narzędzie badań ………19 2.3 Charakterystyka terenu badań i ich organizacja……… 24 Rozdział 3 […]\nFunkcjonowanie w życiu osób z DDA Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp……….3 Rozdział I Alkoholizm jako choroba rodziny 1.1 Charakterystyka choroby ……….6 1.2 Funkcjonowanie rodziny z problemem alkoholowym i współuzależnienie ……….11 1.3 Syndrom DDA i charakterystyka Dorosłych Dzieci Alkoholików………. 17 Rozdział 2 Charakterystyka i istota integracyjnej terapii i programy DDA 2.1 Strategia pracy psychoterapeutycznej i budowa trwałej relacji terapeutycznej……….26 2.2 Praca nad transformacją schematów, uczeniem się […]\nAnaliza funkcjonowania polskiego systemu bankowego w warunkach członkostwa w Unii Europejskiej. Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWprowadzenie……….. 4 Rozdział I Narodowy Bank Polski jako Bank Centralny 1. Historia Narodowego Banku Polskiego oraz podstawy prawne jego funkcjonowania ………..5 2. Funkcje Narodowego Banku Polskiego……….. 7 3. Organy Narodowego Banku Polskiego ………..9 4. Polityka pieniężna Narodowego Banku Polskiego………..10 5. Europejski System Banków Centralnych i Europejski Bank Centralny a banki centralne państw członkowskich……….. 12 Rozdział […]\nWczesne wspomaganie dzieni z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp……….2 Rozdział 1 Charakterystyka niepełnosprawności intelektualnej w stopniu umiarkowanym i znacznym 1.1. Pojęcie i klasyfikacja niepełnosprawności intelektualnej………. 3 1.2. Przyczyny niepełnosprawności intelektualnej w stopniu umiarkowanym i znacznym ……….8 1.3. Rozwój fizyczny i motoryczny dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym ……….10 1.4. Rozwój poznawczy dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym […]\nRelacje interpersonalne w rodzinie alkoholowej w świadomości dorosłych dzieci Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp……….5 Rozdział 1 Rodzina jako system społeczny 1.1. Pojęcie systemu rodzinnego……….. 9 1.2. Charakterystyka zdrowego, funkcjonalnego systemu rodzinnego……….. 16 1.3. Charakterystyka dysfunkcjonalnego systemu rodzinnego……….. 26 Rozdział 2 Alkoholizm i współuzależnienie w rodzinie 2.1. Pojęcie alkoholizmu i jego wpływ na rodzinę……….. 33 2.2. Pojęcie, przyczyny i objawy współuzależnienia……….. 39 2.3. Wpływ współuzależnienia na dorosłe życie……….. 42 […]\nZasady działania instytucji bankowej na przykładzie XYZ Banku Spółdzielczego. Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp Rozdział I. Bank jako podmiot rynku finansowego 1. Pojęcie banków i ich rodzaje 2. Funkcje banków w gospodarce rynkowej 3. Zasady tworzenia banków Rozdział II. Bank Spółdzielczy jako instytucja kredytowa rynku lokalnego. 1. Podstawy prawne działania banku spółdzielczego 2. Obowiązek zrzeszenia się banków spółdzielczych 3. Charakterystyka klienta i oferty produktów banku spółdzielczego 4. Współpraca […]\nStreetworking Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\n1. Wstęp……..3 2. Metodologia pracy streetworkera……..4 3. Streetworking-przykład praktyczny……..5 Podsumowanie……..6 Bibliografia……..7 Oceń Sample rating item\nWpływ wiedzy o mechanizmach uczenia się i motywacji do samorozwoju na wyniki szkolne uczniów szkół średnich Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp………4 Rozdział I Podstawy teoretyczne pracy 1.1. Społeczeństwo wiedzy i umiejętność uczenia się w XXI wieku F. Drucker ………7 1.2. Uczenie się ………13 1.3. Uczenie się a pamięć ………17 1.4. Techniki uczenia się……… 22 1.5. Czynniki nabywania wiedzy i krzywa uczenia się……… 27 1.6. Technika nauczania ………33 1.7. Motywacja……… 40 1.8. Rola informacji w rozwoju […]\nTerapia integracji sensorycznej Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp………2 Rozdział I Terapia integracji sensorycznej w literaturze 1.1. Podstawy teoretyczne procesów integracji sensorycznej……… 3 1.2. Etapy rozwoju integracji sensorycznej……… 5 1.3. Zaburzenia integracji sensorycznej……… 7 Rozdział II Reakcje organizmu na bodźce płynące z zewnątrz 2.1. Znaczenie zmysłów dotyku, propriocepcji i równowagi……… 10 2.2. Wpływ dotyku i propriocepcji na rozwój umiejętności i nasze codzienne funkcjonowanie……… […]\nKlimat domu opieki dla osób starszych, jako organizacji i jego konsekwencje dla funkcjonowania podopiecznych i pracowników na przykładzie Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp Rozdział I Kultura organizacji 1.1 Definicja kultury organizacyjnej 1.2 Typologia kultur organizacyjnych Rozdział II Dom opieki, jako środowisko pracy i życia 2.1 Specyfika organizacji domu opieki 2.2 Wymagania klientów 2.3 Zachowania dewiacyjne (agresja i inne) Rozdział III Dom Seniora 3.1 Opis placówki 3.2 Schemat organizacyjny 3.3 Aktualne problemy 3.4 Propozycje zmian 3.5 Wnioski Zakończenie […]\nUchodżcy Czeczeńscy w Polsce Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp………..3 Rozdział I Identyfikacja problematyki uchodźctwa w świetle literatury 1.1 Przekrojowy obraz społeczności uchodźców czeczeńskich………..4 1.1.1 Charakterystyka geopolityczna i społeczna Czeczeni………..4 1.1.2 Przyczyny uchodźctwa czeczeńskiego………..7 1.2 Edukacja międzynarodowa………..9 1.2.1 Nauczanie uchodźców czeczeńskich w Polsce………..9 1.2.2 Funkcjonowanie uczniów z rodzin uchodźców czeczeńskich w środowisku szkolnym, rówieśniczym, rodzinnym i pozaszkolnym………..12 1.3 Charakterystyka postaw wobec uchodźców czeczeńskich w […]\nRola Gimnazjów dla Dorosłych i Ochotniczych Hufców Pracy w przeciwdziałaniu wykluczeniu społecznemu na przykładzie placówki w XYZ Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp ………5 Rozdział I Wykluczenie społeczne 1.1. Zakres pojęciowy zjawiska wykluczenia społecznego………12 1.2. Aspekty wykluczenia społecznego ………12 1.2.1. Aspekt psychologiczny ………12 1.2.2. Postawa inercji w życiu społecznym ………14 1.2.3. Utrudniony dostęp do dóbr kultury i jej zasobów instytucjonalnych………16 1.2.4. Ubóstwo i deprywacja ………18 1.2.5. Prawa społeczne ………21 1.3. Wykluczenia a integracja społeczna ………24 1.3.1 Edukacja […]\nFunkcjonowanie rodzin zastępczych w powiecie XYZ Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp………2 Rozdział I Rodzina wobec wyzwań i zagrożeń współczesności 1.1 Przemiany środowiska opiekuńczo – wychowawczego rodziny ………4 1.2 Zmiany w modelu i strukturze rodziny………13 1.3 Praca socjalna z rodziną – wybrane aspekty działań i rozwiązań………21 Rozdział II Rodzina zastępcza – stan i kierunki rozwoju 2.1 Pojęcie, typologie rodzin zastępczych………29 2.2 Formy opieki nad dzieckiem………35 2.3 […]\nStres i wypalenie zawodowe w pracy wychowawcy placówki opiekuńczo-wychowawczej Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp……….5 Rozdział I Stres w pracy zawodowej 1.1. Pojęcie stresu ……….7 1.2. Koncepcje stresu zawodowego ……….12 1.3. Modele stresu organizacyjnego………. 17 1.4. Praca jako źródło stresu ……….23 Rozdział II Wypalenie zawodowe 2.1. Pojęcie i istota wypalenia zawodowego ……….28 2.2. Symptomy wypalenia zawodowego ……….34 2.3. Etapy procesu wypalenia zawodowego………. 38 2.4. Przyczyny wypalenia zawodowego………. 43 2.5. […]\nWychowanie do miłości Ojczyzny Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp. Rozdział I Naród, ojczyzna, patriotyzm – wyjaśnienie pojęć 1. Naród jako naturalna społeczność ludzi 2. Wartość ojczyzny we współczesnym świecie 3. Pojęcie i formy patriotyzmu Rozdział II Patriotyzm formą budowania ojczystego domu 1. Patriotyzm a nacjonalizm i kosmopolityzm 2. Potrzeba wspólnoty narodowej 3. Przejawy dojrzałego patriotyzmu Rozdział III Wychowanie młodzieży w miłości do Kościoła […]\nFunkcjonowanie osób z niepelnosprawnością intelektualną w społeczności Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp…………3 Rozdział I Definicja niepełnosprawności intelektualnej 1. Teoretyczne ujęcia niepełnosprawności…………5 2. Sytuacja osób niepełnosprawnych w Polsce…………8 3. Regulacje prawne wobec osób niepełnosprawnych …………12 4. Aktywność zawodowa osób niepełnosprawnych…………15 Rozdział II Osobyniepełnosprawne intelektualnie w Polsce 1. Postawy społeczeństwa wobec osób niepełnosprawnych intelektualnie…………18 2. Proces przystosowania osób niepełnosprawnych…………22 3. Proces integracji osób niepełnosprawnych intelektualnie…………25 Rozdział III Przeciwności […]\nRodzina dziecka z zaburzeniami ze spektrum autyzmu Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp……….. 4 Rozdział 1 Teoretyczne ujęcia niepełnosprawności 1.1 Definicje niepełnosprawności……….. 5 1.2 Klasyfikacja niepełnosprawności……….. 8 1.3 Naukowe teorie niepełnosprawności……….. 11 Rozdział 2 Niepełnosprawność intelektualna w teoriach naukowych 2.1 Pojęcie niepełnosprawności intelektualnej……….. 14 2.2 Kryteria i klasyfikacja niepełnosprawności intelektualnej……….. 16 2.3 Charakterystyka osób niepełnosprawnych intelektualnie……….. 19 Rozdział 3 System rehabilitacji osób z niepełnosprawnością intelektualną 3.1 Definicje […]\nKredytowanie ludności w BZ WBK w XYZ Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nStreszczenie………..2 Wstęp………..4 Rozdział I Charakterystyka kredytów bankowych 1. Rola kredytów bankowych w polskiej bankowości………..6 2. Metody oceny wykorzystania kredytu………..8 3. Metoda oceny zdolności kredytowej klienta stosowana w praktyce………..9 Rozdział II Podstawowe kierunki działalności kredytowej BZ WBK w XYZ 1. Charakterystyka BZ WBK S.A………..11 2. Rodzaje kredytów udzielanych przez BZ WBK S.A………..13 3. Formy zabezpieczenia kredytu………..25 […]\nRola i znaczenie rodziny dziecka z niepełnosprawnością intelektualną Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp……….5 Rozdział I Wybrane zagadnienia teoretyczne niepełnosprawności intelektualnej 1.1. Definicja niepełnosprawności………. 7 1.2. Kategorie niepełnosprawności ……….10 1.3. Teoretyczne podejścia do niepełnosprawności ……….21 Rozdział II Niepełnosprawność intelektalna w teoriach naukowych 2.1. Definicje niepełnosprawności intelektualnej………. 25 2.2. Klasyfikacja niepełnosprawności intelektualnej………. 30 2.3. Charakterystyka osób z niepełnosprawnością intelektualną ……….38 Rozdział III System rehabilitacji osób z niepełnosprawnością intelektualną w […]\nCharakterystyka autyzmu oraz przedstawienie wybranych metod terapeutycznych osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp……….4 Rozdział I Teorie niepełnosprawnościa 1.1 Definicje niepełnosprawności……….. 6 1.2 Kategorie niepełnosprawności………. 9 1.3 Teeoretyczne podejścia do niepełnosprawności………. 10 Rozdział II Niepełnosprawność intelektualna w teoriach naukowych 2.1 Definicja niepełnosprawności intelektualnej ……….13 2.2 Kryteria i klasyfikacja niepełnosprawności intelektualnej ……….14 2.3 Charakterystyka osób z niepełnosprawnością intelektualną – wybrane zagadnienia ……….16 Rozdział III Rehabilitacja osób z niepełnosprawnością intelektualną […]\nZarządzanie bankiem spółdzielczym na przykładzie banku spółdzielczego w XYZ Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp Rozdział I. Cechy nowoczesnego zarządzania. 1. Istota i funkcje zarządzania. 2. Nowe tendencje i techniki w zarządzaniu. 3. Współczesny menadżer, cechy i umiejętności. Rozdział II. Zarządzanie bankiem. 1. Specyfika funkcjonowania instytucji bankowych. 2. Strategie zarządzania w bankach. 3. Bieżące kierowanie bankiem. Rozdział III. Charakterystyka banku spółdzielczego w XYZ. 1. Rys historyczny banku i jego […]\nRelacje interpersonalne wśród wychowawców domu dziecka Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp………..1 Rozdział I 1.1 Między pojęciami: komunikacja społeczna, związki interpersonalne, role społeczne, gry społeczne, współpraca. 1.2 Konflikty w relacjach interpersonalnych………..17 1.3 Zachowania nieetyczne w organizacjach………..25 Rozdział II 2.1 Przedmiot i cele badań. 2.2 Problemy badawcze………..31 2.3 Metoda, technika i narzędzia badawcze………..32 Rozdział III 3.1 Populacja badawcza. 3.2 Komunikacja między wychowawcami………..36 3.3 Komunikacja: wychowawcy- kadra zarządzająca………..39 […]\nWpływ środowiska wychowawczego na subkultury alternatywne wśród młodzieży Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp Rozdział I 1. Wokół pojęć: subkultura, kontrkultura, antykultura, kontestacja, alternatywność w literaturze przedmiotu 2. Rodzaje i formy działalności wybranych subkultur młodzieżowych w Polsce. 3. Czynniki wpływające na tworzenie się subkultur. 4. Przejawy wybranych subkultur młodzieżowych. 5. Środowisko wychowawcze jako jedna z przyczyn wstępowania młodzieży do grup subkulturowych. Rozdział II 1. Przedmiot i cele badań […]\nWpływ kryzysu na działalność kredytową banków Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp…………3 Rozdział 1. Charakterystyka bankowości w Polsce…………5 1.1. Bank jako dostawca kapitału 1.2. Rodzaje usług oferowanych przez bank 1.3. Procedury kredytowe 1.4. Ryzyko kredytowe 1.5. Prawne zabezpieczenia kredytów Rozdział 2. Kryzys jako źródło zakłóceń w funkcjonowaniu systemu bankowego…………24 2.1. Pojęcie kryzysu bankowego 2.2. Kryzysy bankowe w historii i ich przyczyny 2.3. Bezpośrednie przyczyny współczesnego kryzysu […]\nSocjoterapia w zaburzeniach zachowania u dzieci i młodzieży Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp……..4 Rozdział I Socjoterapia 1.1. Definicja socjoterapii…….. 6 1.2. Rola i znaczenie oddziaływań socjoterapeutycznych…….. 9 1.3. Socjoterapia przy zaburzeniach behawioralnych…….. 11 Rozdział II Psychokorekcja 2.1. Psychodrama…….. 17 2.2. Artreterapia…….. 23 2.3. Praca grupowa…….. 30 Podsumowanie ……..34 Bibliografia…….. 36 Oceń Sample rating item\nSocjoterapia w przeciwdziałaniu agresji w szkole Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp ………..4 Rozdział 1 Definicja diagnozy pedagogicznej………..6 1.1. Typy diagnozy………..12 1.2. Czynniki trafnej diagnozy………..15 Rozdział 2 Definicja terapii pedagogiczna………..18 2.1. Typy terapii pedagogicznej………..22 Rozdział 3 Rola diagnozy i terapii pedagogicznej w procesie edukacji………..25 Rozdział 4 Definicja agresji………..30 4.1. Agresja u dzieci w wieku szkolnym………..43 4.3. Typy zachowań agresywnych………..49 Rozdział 5 Socjoterapia………..51 5.1. Socjoterapia grupowa………..55 5.2. […]\nUsługi finansowe świadczone przez Pocztę Polską Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp…………3 Rozdział 1. Pojęcie, klasyfikacja i rodzaje usług 1.1. Pojęcie usługi…………5 1.1.1. Definicja pojęcia usługi…………5 1.1.2. Pojęcie usługi z ekonomicznego punktu widzenia………… 6 1.1.3. Pojęcie usługi z prawnego punktu widzenia …………8 1.2. Podstawy klasyfikacji usług i ich cechy………… 9 1.3. Polska Klasyfikacja Działalności (PKD) …………17 1.3.1. Nowa Polska Klasyfikacja Działalności (PKD 2007) …………17 1.3.2. Miejsce […]\nCzynniki wpływające na rozwój aspiracji życiowych niepełnosprawnych intelektualnie adolescentów Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp ………..5 Rozdział I Niepełnosprawność intelektualna w świetle literatury. 1.1.Definicja niepełnosprawności intelektualnej ………..7 1.2.Klasyfikacja i kryteria niepełnosprawności intelektualnej………..11 1.3.Przyczyny niepełnosprawności intelektualnej ………..18 Rozdział II Klasyfikacja niepełnosprawności intelektualnej 2.1.Lekka niepełnosprawnością intelektualna ………..24 2.2.Umiarkowana niepełnosprawnością intelektualna ………..27 2.3.Znaczna niepełnosprawność intelektualna ………..29 2.4.Głęboka niepełnosprawność intelektualna ………..30 Rozdział III Teoretyczna analiza aspiracji życiowych adolescentów 3.1.Definicja i rodzaje aspiracji………..32 3.4.Aspiracje […]\nPostawy oraz uprzedzenia wobec osoby z diagnozą choroby psychicznej Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp………2 Rozdział 1 Przegląd literatury przedmiotu……… 7 1.1. Diagnoza zaburzenia psychicznego……… 8 1.1.1. Klasyfikacja ICD10 i DSMIV ………14 1.1.2. Postawy i uprzedzenia wobec osoby z zaburzeniami psychicznymi……… 24 Rozdział 2 Przegląd teorii z dziedziny poznawczej psychologii społecznej nt postaw ………31 Rozdział 3 Metody przeprowadzonych badań własnych 3.1. Cele badań ………60 3.2. Problemy i hipotezy badawcze […]\nBankowość elektroniczna jako narzędzie zarządzania w banku. Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp ……….4 Rozdział 1. Geneza i istota bankowości elektronicznej w Polsce 1.1. Istota bankowości elektronicznej . ……….7 1.2. Bankowości elektroniczna w polskich bankach ……….11 1.3. Bankowość tradycyjna a bankowość elektroniczna ……….14 Rozdział 2. Elementy składowe bankowości elektronicznej 2.1. Bankowość internetowa i wirtualna ……….17 2.2. Bankowość telefoniczna ……….20 2.3. Bankowość domowa i korporacyjna ……….23 2.4. Bankowość […]\nPostawy adolescentów wobec osób chorych na AIDS Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nWstęp Rozdział I Analiza teoretyczna 1.1 Postawy- analiza teoretyczna 1.1. Definicja postawy 1.2. Komponenty postaw 1.3. Klasyfikacja postaw 1.4. Cechy postaw 1.5. Czynniki wpływające na kształtowanie się postaw 1.2 Uwarunkowania procesu kształtowania się postaw 1.5 Analiza literatury przedmiotu nt AIDS Rozdział II Metodologia badań własnych 2.1 Cele badań 2.2 Problemy i hipotezy badawcze 2.3 Zmienne […]\nRewalidacja dzieci z niepełnosprawnością intelektualną Nikt nie ocenił. Bądź pierwszy\nRozdział I Zakres pojęcia niepełnosprawności intelektualnej definicja, przycyny i kategoryzacja niepełnosprawności Rozdział II Funkcjonowanie dzieci z niepełnosprawnością intelektualną Rozdział III Definicja, techniki i cele rewalidacji osób niepełnosprawnych intelektualnie Rozdział IV Wpływ rodziny na proces rewalidacji dzieci niepełnosprawnych intelektualnie dyskusja Oceń Sample rating item


Sponsorzy Kluby Szermierzy Warszawianka poszukiwani\nSzermierka to piękny sport. Obecnie jesteśmy na etapie poszukiwania sponsorów, będąc przekonani, że nasza oferta współpracy nie tylko pozwoli na osiągnięcie przez firmę Sponsora odpowiednich celów promocyjnych, ale i da możliwość współtworzenia nowej karty w historii warszawskiej szermierki.\nDynamika – Elegancją – Szlachetna waleczność\nSzermierka ma większy potencjał marketingowy niż golf, MMA, boks czy poszczególne sporty drużynowe. Wiemy, jak wykorzystać ten potencjał i chętnie podzielimy się z Państwem tę wiedzą. Mamy pomysł na wspólne i mądre budowanie marki – wystarczy nawiązać z nami Kontakt\nZapeniamy, że każdy Sponsor będzie w centrum naszej uwagi.


Toskania i Wenecja. W krainie cyprysów, oliwy i win. Wydanie 1. Ebook. Agnieszka Masternak. Ebookpoint.pl - tu się teraz czyta!\nToskania i Wenecja. W krainie cyprysów, oliwy i win. Wydanie 1 (ebook)(audiobook)(audiobook)\nToskania to ziemia, gdzie ukształtował się renesans, i która wydała dziesiątki najwybitniejszych malarzy, rzeźbiarzy, architektów i poetów. Dziś ich dzieła można podziwiać przede wszystkim w licznych galerich i świątyniach jej stolicy – Florencji. Toskania to także kryjące wiele niespodzianek średniej wielkości miasta: Siena, Arezzo, Lukka, Piza, Volterra, Prato, Pistoia. To również prastare wsie, opactwa i twierdze rozproszone wsród łagodnych wzgórz, gdzie żyje się zgodnie z naturą i z jej rytmem, a umiłowanie piękna wydaje się być czymś, co mieszkańcy mają we krwi, być może już od czasów starożytnych mieszkańców tych ziem – Etrusków. To oni sprowadzili tu pierwsze szczepy, zapoczątkowując istotną w regionie gałąź sztuki – produkcję wina. Podobnie Wenecja, kolejny obok Florencji przykład miasta-republiki, była od wieków jedną z włoskich stolic sztuki. Jej teatr, muzyka, opera i malarstwo stały się wzorcem naśladowanym na całym świecie. Także tutejsze rzemiosło nie ma sobie równych. Toskania i Wenecja, w których szuka się i znajduje źródła europejskiej sztuki, to równocześnie miejsca prowincjonalne, swojskie i zupełnie na miarę człowieka. Miejsca, które można zwiedzać bez końca, ale w których można też odpocząć.\nToskania i Wenecja. W krainie cyprysów, oliwy i win. Wydanie 1 Agnieszka Masternak\nOszczędzasz: 12,12 zł ( 53% )\n6 oceniona przez: Marzena Majcherkiewicz, 2011-08-29\nSuper przewodnik, bardzo dobre porady. Polecam wszystkim.\nW obu tych miejscach, których wygląd wciąż niewiele różni się od tego,jakim znamy go z płócien renesansowych mistrzów, widać ingerencję człowieka w naturę, którą udało się ujarzmić w harmonijny sposób, nie pozbawiając jej piękna. I patrząc na to piękno, łatwo uświadomić sobie, że to tu właśnie rodziła się kultura, która zadecydowała o późniejszych losach sztuki całej Europy. Bez żadnych ogródek przyznaję, że nie czytuję przewodników zbyt często. Kiedy chcę odpłynąć do nowego, nieznanego świata, najczęściej chwytam za pozycje typowo podróżnicze, zazwyczaj spod pióra Pani Pawlikowskiej czy Pana Kraśko. Tym razem jednak, skuszona magiczną Wenecją, która zachwyciła mnie w publikacji „Król złodziei", postanowiłam się zdecydować na ten typ literatury. Niektórzy powiedzieliby zapewne, że przewodnik nie jest żadną literaturą, gdyż same w nim obrazki i krótkie opisy zabytków. Ale ja się z tym nie zgadzam. Od razu widać, czytając pozycję Pani Agnieszki, że autorka włożyła w wykonanie swojej pozycji dużo pracy. Ponadto w publikacji znajdują się nie tylko obrazki, ale również ciekawostki dotyczące Włoch, ich kultury, jedzenia i świąt oraz niezwykle wyczerpujące opisy zabytków i historie poszczególnych miast. Co najbardziej spodobało mi się w dziele autorstwa teatrolożki? Wiele rzeczy mogłabym tu wymienić, począwszy do informacji praktycznych o kolejnych miastach do niezwykle atrakcyjnych zdjęć. Jednak z moim uznaniem spotkały się szczególnie ciekawostki, które nie tylko pomagały ubogacić wiedzę czytelnika, ale również niezwykle dobrze uzupełniały się z opisami wykonanymi przez autorkę. Z chęcią zaczytywałam się w fragment o Lwie św. Marka, czy pierwszym getcie w Europie ;) Strasznie spodobały mi się również, już wyżej wspomniane informacje praktyczne. W tym krótkim, ale treściwym tekście mogliśmy znaleźć wiele przydatnych informacji jak adresy i numery telefonów poszczególnych miejsc noclegowych, oraz ceny za dobę w danym miejscu. Myślę, że ten zabieg spotka się z wieloma słowami uznania i ułatwi życie niejednemu Polakowi wybierającemu się do Włoch. Zaproszenie do podróży, które rozpoczynało książkę, nie tylko zachęciło do dalszej lektury przewodnika, ale również oczarowało czytelnika. Idąc dalej spotkałam się niestety z małym rozczarowaniem. Publikacja została podzielona na trzy części – pierwszą, niemal stustronnicową dotyczącą Włoch, drugą, równie obszerną dotyczącą Toskanii oraz trzecią, zaledwie pięćdziesięciostronnicową dotyczącą Wenecji. Może i by spotkało się to z moim uznaniem (choć początkowo szkoda było mi, że fragment dotyczący magicznej Wenecji jest tak krótki) jednak myślę, że w opisie Włoch nie potrzebnie zawarto część o polityce czy faunie i florze. Podsumowując muszę przyznać, że z przewodnikiem Pani Agnieszki wybrałabym się do Wenecji i Toskanii (a może już nawet wybrałam się w mojej wyobraźni), gdyż wszystko jest wręcz „podane na tacy", a każdy pis jest tak realny, że czytelnik czuje się, jakbym stąpał po gorących ziemiach Włoch ;) Nie zostaje mi nic, jak polecić pozycję przyszłym podróżnikom po półwyspie Apenińskim, a autorce życzyć dalszych, tak owocnych prac ;)\nNie od dziś wiadomo, że nieodłączne ludzkiej egzystencji jest poznawanie piękna świata. Wiele osób poświęca swoje życie podróżom, które nadają jego sens. Co dzień podziwiają niesamowite zabytki, które zapierają dech w piersiach, a jednocześnie wywołują w człowieku uczucie spełnienia. Dlatego też nieustanna wędrówka, która wiąże się z poznaniem jest niezbędna w życiu człowieka oraz przyczynia się do rozwinięcia w Nas poczucia piękna i estetyki. Ale jak wybrać miejsce, które odwiedzimy? Jak nie zgubić się od razu po wyjściu z pociągu czy samolotu ? Wystarczy chwycić za przewodnik ;) Kolejną osobą, która stanęła na drodze mojej „czytelniczej podróży” jest Pani Agnieszka Masternak. Z tego co udało mi się dowiedzieć, jest ona nie tylko teatrologiem (koneserem teatru), ale również studentką psychologii w ramach Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim, które kontynuuje obecnie na rzymskiej La Sapienzy. Włochami zafascynowała się dobrych parę lat temu podczas stypendium w Udine, gdzie studiowała przez rok. Jak dalej można przeczytać na stornie wydawnictwa, Pani Agnieszka oczarowana krajem pizzy i wina, powracała tam wielokrotnie, posuwając się, jak zauważyła, coraz bardziej na południe i mieszkając krótszy lub dłuższy okres czasu w Sienie, Ankonie, Fano, by osiąść wreszcie w Rzymie. Pani Masternak nie tylko angażowała się w międzynarodowe projekty, podejmując m.in. współpracę z włoskimi reżyserami teatralnymi i pozarządowymi organizacjami, ale również z czasem doskonaliła swój język. Jej zainteresowania obejmują teatr, który odnajduje także w widowiskach i świętach, żywych jeszcze zwłaszcza w południowych obszarach Włoch, oraz muzykę, a w szczególności tradycyjne pieśni Ukrainy, Białorusi i Bułgarii, ale przede wszystkim tarantelle z południa Włoch. Chyba jak każdy z Nas, do szczęścia potrzebuje słońca, dobrego jedzenia, otwartych ludzi i piękna wokoło. Autorka przewodnika ma po prostu wewnętrzną potrzebę podróży i odkrywania ciągle nowych rzeczy. Dlatego zapewne Włochy stały się dla niej drugim domem, bo, jak uważa, działają na każdy zmysł i można poznawać je w nieskończoność, wiecznie dając się czymś zachwycić i zaskoczyć. Pozycja przedstawia dwie najpiękniejsze części Włoch – Wenecję i Toskanię, będące obok Rzymu, najchętniej odwiedzane przez turystów miejsca we Włoszech. Oba są trochę jak z baśni. Jakby nierzeczywista Wenecja, poprzecinana setkami kanałów, w których wodach odbijają się fasady domów, oraz niemalże idealna Toskania z intensywnością swoich kolorów: soczystej zieleni rozległych pól i ciemnej zieleni cyprysów, sieny palonej, ochry, bieli i żółci kamiennych willi i miast, tak wkomponowanych w krajobraz, że wydają się być od zawsze jego częścią. W obu tych miejscach, których wygląd wciąż niewiele różni się od tego,jakim znamy go z płócien renesansowych mistrzów, widać ingerencję człowieka w naturę, którą udało się ujarzmić w harmonijny sposób, nie pozbawiając jej piękna. I patrząc na to piękno, łatwo uświadomić sobie, że to tu właśnie rodziła się kultura, która zadecydowała o późniejszych losach sztuki całej Europy.* Bez żadnych ogródek przyznaję, że nie czytuję przewodników zbyt często. Kiedy chcę odpłynąć do nowego, nieznanego świata, najczęściej chwytam za pozycje typowo podróżnicze, zazwyczaj spod pióra Pani Pawlikowskiej czy Pana Kraśko. Tym razem jednak, skuszona magiczną Wenecją, która zachwyciła mnie w publikacji „Król złodziei”, postanowiłam się zdecydować na ten typ literatury. Niektórzy powiedzieliby zapewne, że przewodnik nie jest żadną literaturą, gdyż same w nim obrazki i krótkie opisy zabytków. Ale ja się z tym nie zgadzam. Od razu widać, czytając pozycję Pani Agnieszki, że autorka włożyła w wykonanie swojej pozycji dużo pracy. Ponadto w publikacji znajdują się nie tylko obrazki, ale również ciekawostki dotyczące Włoch, ich kultury, jedzenia i świąt oraz niezwykle wyczerpujące opisy zabytków i historie poszczególnych miast. Co najbardziej spodobało mi się w dziele autorstwa teatrolożki ? Wiele rzeczy mogłabym tu wymienić, począwszy do informacji praktycznych o kolejnych miastach do niezwykle atrakcyjnych zdjęć. Jednak z moim uznaniem spotkały się szczególnie ciekawostki, które nie tylko pomagały ubogacić wiedzę czytelnika, ale również niezwykle dobrze uzupełniały się z opisami wykonanymi przez autorkę. Z chęcią zaczytywałam się w fragment o Lwie św. Marka, czy pierwszym gettcie w Europie ;) Strasznie spodobały mi się również, już wyżej wspomniane informacje praktyczne. W tym krótkim, ale treściwym tekście mogliśmy znaleźć wiele przydatnych informacji jak adresy i numery telefonów poszczególnych miejsc noclegowych, oraz ceny za dobę w danym miejscu. Myślę, że ten zabieg spotka się z wieloma słowami uznania i ułatwi życie niejednemu Polakowi wybierającemu się do Włoch. Zaproszenie do podróży, które rozpoczynało książkę, nie tylko zachęciło do dalszej lektury przewodnika, ale również oczarowało czytelnika. Idąc dalej spotkałam się niestety z małym rozczarowaniem. Publikacja została podzielona na trzy części – pierwszą, niemal stustronnicową dotyczącą Włoch, drugą, równie obszerną dotyczącą Toskanii oraz trzecią, zaledwie pięćdziesięciostronnicową dotyczącą Wenecji. Może i by spotkało się to z moim uznaniem (choć początkowo szkoda było mi, że fragment dotyczący magicznej Wenecji jest tak krótki) jednak myślę, że w opisie Włoch nie potrzebnie zawarto część o polityce czy faunie i florze. Podsumowując muszę przyznać, że z przewodnikiem Pani Agnieszki wybrałabym się do Wenecji i Toskanii ( a może już nawet wybrałam się w mojej wyobraźni), gdyż wszystko jest wręcz „podane na tacy”, a każdy pis jest tak realny, że czytelnik czuje się, jakbym stąpał po gorących ziemiach Włoch ;) Nie zostaje mi nic, jak polecić pozycję przyszłym podróżnikom po półwyspie Apenińskim, a autorce życzyć dalszych, tak owocnych prac ;)\nGlobtroter Cezary Rudziński, 2011-07-27\nW serii „rekreacyjnej” przewodników Bezdroży ukazała się nowa pozycja: „Toskania i Wenecja”. Napisana przez autorkę także wydanego w br. w niej „Rzymu i Watykanu”, który niedawno omawiałem. A wcześniej, w 2009 roku, „Adriatyckiego Wybrzeża Włoch” oraz współautorkę „Sycylii”. Jest to chyba pierwszy w języku polskim przewodnik łączący tylko te dwa włoskie regiony. Zazwyczaj prezentowane są one bowiem w ramach całych, ew. tylko północnych Włoch, lub osobno jako Toskania i jej główne miasto - Florencja oraz Wenecja. Autorka i wydawnictwo uzasadniają jednak taki właśnie wybór treści tego przewodnika faktem, że obok Rzymu, to Toskania i Wenecja są najczęściej odwiedzane przez Polaków. A w ciekawie napisanym wstępie „Zaproszenie do podróży” z powodzeniem przekonują tych, którzy jeszcze mają co do tego wątpliwości, że są to najbardziej niezwykłe miejsca słonecznej Italii. W których „… szuka się i znajduje źródła europejskiej sztuki, to równocześnie miejsca prowincjonalne, swojskie i zupełnie na miarę człowieka. Miejsca, które można zwiedzać bez końca, ale w których można też odpocząć.” Uważam jednak, że łącząc w jednym przewodniku te dwa regiony - jeden położony nad morzami Liguryjskim i Tyrreńskim, drugi nad Adriatykiem, warto było uwzględnić również „Małą Wenecję” - Chioggię, leżącą przecież w pobliżu tej sławnej, nad tą samą Laguną Wenecką. Bo chociaż w porównaniu z wielką nad Canal Grande jest ona tylko ubogą krewną, to jednak również bardzo interesującą. Nie mniej, niż niektóre zaprezentowane miejscowości Toskanii. Przewodnik, jak wszystkie w tej serii, zaczyna się „Hitami”, które trzeba przede wszystkim zobaczyć. A więc tamtejsze zabytki architektury i malarstwa ( chyba również rzeźby ? ). Dwa miejsca: Val d’Orcia i Półwysep Argentario do których, zdaniem autorki, należy koniecznie przyjechać. Interesujące mosty. Najciekawsze muzea i galerie. Najpiękniejsze rzemiosło regionalne. Rejony winne. Przy czym wybór z tego mnóstwa tamtejszych wspaniałych miejscowości, miejsc i zabytków jest, moim zdaniem, bardzo trafny. Chociaż zaskoczony zostałem, że nie znalazł się wśród tych propozycji, a nawet w ogóle na planie miasta i w opisie tego, co przede wszystkim warto w nim zobaczyć, jeden z najwspanialszych widoków zabytkowych miast na świecie: Florencji z Piazzale Michelangelo na lewym, wysokim brzegu rzeki Arno. Ale starczy wybrzydzania, bo to, co otrzymał czytelnik i turysta, zasługuje na uznanie. Dobre informacje praktyczne jak przygotować się do podróży w tamte strony. Czym tam dojechać. Jak poruszać się na miejscu. Gdzie spać, jeść itd. Jak zawsze z informatorem od A do Z. Podobnie rzetelne i ciekawe są Informacje krajoznawcze obejmujące charakterystykę geograficzną Włoch, politykę i gospodarkę, kalendarium historyczne ( chociaż doprowadzone tylko do 1951 roku, jak gdyby później nie wydarzyło się nic godnego uwagi ), ludność, kulturę i kuchnie włoskie. W tekst przewodnika włamano trzy duże, uwzględnione w spisie treści, wkładki monotematyczne: „Kuchnia Toskanii”, „Etruskowie” i „Karnawał w Wenecji”. Ponadto sporo krótszych informacji w kolorowych ramkach, niestety nigdzie nie wykazane. A jest wśród nich sporo bardzo ciekawych i powinny one być łatwe do szybkiego odszukania. M.in. „Wyżywienie - mini słowniczek”, „Włochy - dane encyklopedyczne”, „Współczesne Włochy”, „Etruskowie”, „Wino”, „Kawa espresso”, „Legenda Prawdziwego Krzyża” ( freski Pierra della Francesco ). : „Herbert o Pierze della Francesco”, „Klasyczne wino z kogutkiem” ( Chianti ), „Karraryjski marmur”, „Pius II według Herberta”. A także: „Via Francigena” ( Szlak pielgrzymi z Canterbury przez Francję i płn. Włoch do Rzymu ), „Lew św. Marka”, „Carpaccio” ( historia tej znakomitej przystawki mięsnej ), „Gondole”, „Scuole” ( świeckie stowarzyszenia religijne z tradycjami od XI w. ), „Najstarsze getto Europy”, „Rudy ksiądz” ( Antonio Vivaldi”, „Biennale weneckie”, „Sekretna sztuka weneckiego szkła” czy „Koronki z Burano”. Najobszerniejsza część, czysto przewodnikowa, dzieli się na 2 rozdziały: Toskania, a w niej miasta i miejscowości oraz wyspa Elba, prezentowane w kolejności alfabetycznej ich nazw - z poszczególnymi, mniejszymi miejscowościami lub obiektami w ich ramach. Oraz Wenecja z jej historią, ratowaniem miasta i jego zabytków przed zagładą ze strony wody, a następnie opisem 5 dzielnic i okolicznych wysp. W przypadku większych miast są ich plany, rady co warto w nich zobaczyć, a ponadto mnóstwo dobrych, kolorowych zdjęć. Po zwięzłym, ale chyba wystarczającym opisie miejscowości i zabytków oraz miejsc wartych w nich poznania, znajdują się informacje praktyczne. Z adresami, także e-mailowymi i stronami internetowymi, numerami telefonów, charakterystyką obiektu, cenami itd. na temat dojazdu, noclegów i wyżywienia. Na końcu przewodnika jest Słowniczek polsko - włoski, Indeks, Spis map oraz Legenda. Wydany starannie, na dobrym papierze, w poręcznym formacie i stosunkowo lekki, jest on więc bardzo przydatny oraz wart polecenia. Zwłaszcza tym, którzy wybierają się tylko w te właśnie regiony Włoch. I - co też nie jest bez znaczenia - na pewno wart swojej ceny.\nPOLSKA - DZIENNIK ŁÓDZKI .N, 2011-06-25\nNarobiło nam Wydawnictwa Bezdroża apetytu na odwiedzenie słonecznych Włoch, wydając dwa przewodniki, odsłaniające uroki Toskanii i Wenecji oraz Rzymu i Watykanu. Przewodnik "Toskania i Wenecja. W krainie cyprysów, oliwy i win" w pełni odzwierciedla intensywność doznań, jakie nas czekają, jeśli wyruszymy na spotkanie z Toskanią - krainą zachwycającą głębią barw soczystej zieleni pól i cyprysów oraz żółci kamiennych willi i miast. Tak wkomponowanych w krajobraz, że wydają się być od zawsze jego częścią. Tu odnajdujemy ducha dzieł najwybitniejszych malarzy, rzeźbiarzy, architektów oraz poetów. Oczarowani zostajemy urokiem miast: Siena, Arezzo, Lukka, Piza, Volterra, Prato czy Pistoia. A wszystko to oprawione w inną odmianę sztuki tego regionu - smak pysznych win. Agnieszka Masternak jest naszą przewodniczką po równie nierealnej - wydawać by się mogło - Wenecji, poprzecinanej setkami kanałów, w których wodach odbijają się fasady domów. Scenerii niezliczonej liczby malarskich płócien, powieści i filmów. Inspiracji dla twórców teatru i opery. Oczyma tej samej autorki oglądamy "Rzym i Watykan. Miasto cesarzy i papieży". Wieczne Miasto parokrotnie w swoich dziejach decydowało o dziejach świata a echa tego odnajdujemy w każdym zaułku. To miasto mitycznych Siedmiu Wzgórz, antycznych ruin, renesansowych pałaców i świątyń, barokowych placów i fontann. W jego kościołach i muzeach odnajdujemy obrazy największych mistrzów europejskiego malarstwa i rzeźby. I nie przeszkadza nikomu to, że blokowisko na przedmieściach sąsiaduje z ruinami wiekowego akweduktu, a starożytność wkomponowana została w nowoczesną metropolię. To miasto, rosnącej z roku na rok liczby, polskich pielgrzymów. Miasto, którego nie można chociaż raz w swoim życiu nie zobaczyć.


Książki z serii - Literatura inspirująca - Księgarnia Medyczna PZWL\nPonad 5 milionów sprzedanych egzemplarzy! Nieprzemijająca klasyka literatury inspirującej. Ścieżka Prostej Obfitości od lat jest światowym bestsellerem i ważną lekturą dla kolejnych pokoleń ...\nKtoś powiedział, że dopiero, gdy udomowiliśmy psy, staliśmy się ludźmi. Psy nauczyły nas, czym jest bezwzględna wierność, dozgonna miłość i prawdziwa radość życia. Psy są ucieleśnieniem emocji &nda...\nPrawdziwa historia neurochirurga, który odkrył tajemnice ludzkiego umysłu i sekrety serca. Ta inspirująca opowieść poruszy czytelników – otworzą swoje serca i zrozumieją, że mog...\nTo jest historia o tym, dlaczego znalazłeś się na Ziemi. Wyobraź sobie, że istnieje mapa, która pokazuje Ci, jak przejść z Twojego obecnego miejsca na Ziemi do najwspanialszego, najbogatszeg...


O NAS – Tanie męskie i damskie gucci na sprzedaż\nSpecjalizujemy się w różnego rodzaju popularnych produktach GUCCI. Odkryj najnowsze kolekcje torebek, butów i akcesoriów, które są gotowe do noszenia, są jednym z naszych produktów. W przyszłości będziemy dostarczać coraz więcej naszych produktów na naszej stronie internetowej, czekamy na Twoje długoterminowe wsparcie.\nDzięki 6-letniemu rozwojowi coraz lepiej poznajemy branżę. Jesteśmy zobowiązani do dostarczania produktów wartych swojej ceny i obiecujących doskonałą obsługę klienta.\nWiemy, że ludzie, którzy kochają designerskie produkty, zawsze chcą najnowszych i najgorętszych stylów na rynku.\nCzęsto zdobywamy nowe przedmioty, zanim jeszcze zostaną udostępnione publiczności, a następnie rozpoczynamy proces tworzenia najlepszego dostępnego stylu marki, nasi klienci są zwykle zaskoczeni jakością otrzymywanych produktów.\nObiecujemy pozyskać tylko najlepsze dobra konsumpcyjne i zapewnić najwyższą możliwą jakość, usprawnić proces zakupu i płatności, czyniąc go tak prostym, jak to możliwe, dostarczać towary naszym klientom na całym świecie z szybkością i precyzją oraz zapewnić obsługę klienta 7 * 24.


Baleriny Producent: Belluci - Buty i rajstopy o których marzysz. Najcieplejsze oferty na rynku : ShoeJob\n3 49,00 zł\n3 69,00 - 75,00 zł\nBaleriny13 produktów Producent:\nklasyczne balerinki kobiece renomowanej firmy Bellucci. Kompletnie stworzone z wysokiej jakości skóry naturalnej, co gwarantuje solidność produktu. Ten model uwydatni Twoje zamiłowanie do mody i...\nklasyczne i gustowne lakierowane balerinki marki Bellucci łączą nowoczesny minimalizm z kobiecą formą. Podkreślą każdą Twoją stylizację. Różowe balerinki wyróżnią Cie w tłumie...\ntradycyjne i stylowe lakierowane balerinki firmy Bellucci łączą innowacyjny minimalizm z kobiecą formą. Podkreślą każdą Twoją stylizację. Miętowe balerinki prezentują się oryginalnie...\nEleganckie lakierowane balerinki damskie bellucci czerwone (kolory), Belluci\nBalerinki Bellucci to nieprzeciętne połączenie komfortu, minimalizmu i elegancji. Zagwarantują wygodę i skomponują się korzystnie z każdą stylizacją, nie tylko codzienną. Czerwone balerinki kobiece...\nklasyczne balerinki żeńskie lubianej marki Bellucci. Kompletnie wykonane z wysokiej jakości skóry naturalnej, co zagwarantuje trwałość produktu. Ten model wyeksponuje Twoje zamiłowanie do mody i...\nLakierowane Balerinki Damskie renmowanej marki Bellucci Miętowe (kolory)\nBalerinki Bellucci to wspaniałe połączenie komfortu, minimalizmu i elegancji. Zagwarantują wygodę i skomponują się dobrze z każdą stylizacją, nie tylko codzienną. Miętowe balerinki są oryginalne....\nBelluci Bellucci eleganckie i modne buty damskie balerinki lakierowane złote\nszykowne, lakierowane balerinki producenta Bellucci. Szykowne, a zarazem eksponujące się. Ten model wytworzono z myślą o paniach, które lubią odważny i wyrafinowany wygląd. Standardowym elementem...\nBelluci Balerinki damskie bellucci czarne\nBalerinki Bellucci to wyśmienite połączenie komfortu, minimalizmu i elegancji. Zagwarantują wygodę i skomponują się korzystnie z każdą stylizacją, nie tylko codzienną. Czarne balerinki kobiece to...\nBalerinki Damskie Bellucci Różowe\nBalerinki Bellucci to perfekcyjne połączenie komfortu, minimalizmu i elegancji. Zagwarantują wygodę i skomponują się prawidłowo z każdą stylizacją, nie tylko codzienną. Balerinki kobiece w kolorze...\nBalerinki damskie bellucci beżowe marki Belluci\nBalerinki Bellucci to genialne połączenie komfortu, minimalizmu i elegancji. Zagwarantują wygodę i skomponują się poprawnie z każdą stylizacją, nie tylko codzienną. Balerinki kobiece w odcieniu...\nStylowe baleriny żeńskie podkreślą Twoją osobowość. Wysadzane dekoracyjnymi dżetami, nadadzą większego "pazura". Rewelacyjne do spodni, spódnic, szortów, sukienek - na każdą okazję. Czarne...


UFO I LUDZIE WSZECHOCEANU: Kod Apokalipsy: Radgum\nNad czym Niemcy pracowali w Jonastal? Bombą atomową? Wodorową? Dezintegracyjną?\nPrzed samym końcem II Wojny Światowej, w rejonie Ohrdrufu pracowała Komisja Energii Atomowej USA. Co takiego tam, znaleźli Amerykanie, nie wiemy na pewno: rezultaty prac Komisji zostały utajnione na minimum 100 lat.\nLokalizacja Jonastal w Turyngii\nDolina Jonastal znajdująca się w Turyngii, od dawna była uważana za jedną z najbardziej tajemniczych miejsc w Niemczech. W Średniowieczu dawała ona schronienie magom ściganym przez Świętą Inkwizycję. W czasach II Wojny Światowej właśnie tam, w podziemnych laboratoriach – pracowali pod nadzorem SS uczeni budujący dla III Rzeszy superbronie: od rakiet V nowej generacji do technologii stealth. Jednakże do dziś dnia nikt nie wie, co tam na podziemnym poligonie Ohrdruf powstawała na rozkaz Hitlera tajna broń odwetowa – Radgum. Nazwana ona została dzięki pewnemu tajemniczemu związkowi chemicznemu, którego kilka kilogramów wystarczy jakoby do zniszczenia całej planety i przyciąga do Jonastal całe grupy nie mniej tajemniczych badaczy. O tych, którzy dosłownie „ryją ziemię nosami” w Turyngii krążą różne plotki. Do dziś dnia wiadomo tylko jedno: tajemniczy poszukiwacze nie są obywatelami Niemiec.\nSS-Obergruppenfuhrer dr Hans Kammler\n(tutaj w mundurze SS-Brigadefuhrera)\nKiedy jedni nie wiedzą, a drudzy nie mogą\nDosłownie na samym końcu wojny, wywiad amerykański otrzymał informację od swego „kreta” uplasowanego w samym jądrze ośrodka badawczego w Ohrdrufie o tym, że: SS-Obergruppenführer dr Hans Kammler polecił przyspieszyć prace nad bronią Radgum, środkiem chemicznym, którego kilka kilogramów jest w stanie roznieść w pył i proch całe kontynenty. Sądząc wedle aktualnych danych, informacja ta kosztowała życie jakiegoś fizyka-antynazisty, a w te dni specjalne grupy działające pod patronatem OSS (wywiadu US Army) poszukujące niemieckiej superbroni, rozpoczęły regularne polowanie na Kammlera. Było to polowanie w pełnym tego słowa znaczeniu, ale nie dało ono zadowalających rezultatów. Zwiadowcy nie wiedząc, że ten wysoko postawiony esesman, zabezpieczył się całą brygadą swoich sobowtórów jeszcze w 1943 roku, początkowo upolowali jednego Kammlera, potem drugiego, trzeciego… I nikt nie był w stanie rozwiązać zagadki tajemniczego i groźnego Radgumu.\nKiedy w 1949 roku ludzie z OSS aresztowali prawdziwego Kammlera ukrywającego się w Zonie Okupacyjnej Aliantów Zachodnich, dni jego sobowtórów okazały się policzone. Portret jednego z nich, który „zakończył swe życie samobójstwem” w maju 1945 roku, szybko obiegł wszystkie światowe media.\n[Wedle Wikipedii – Kammler uciekł i w końcu kwietnia urywają się jego ślady. 23 kwietnia jego obecność jest jeszcze poświadczona w Ebensee, a 4 maja miał być obecny w Pradze ale jest to już wątpliwe. Ostatnią dość pewną informacją jest, że 24 kwietnia odmówił Göringowi przysłania mu olbrzymiego samolotu transportowo-bombowego Ju 390. W związku z tym istnieje domniemanie, że na pokładzie tego samolotu wywiózł on jeden z prototypów nowego myśliwca.\nZagadkowa jest zwłaszcza domniemana śmierć SS-Obergruppenführera Hansa Kammlera. W ciągu kilkunastu lat po zakończeniu wojny pojawiło się bowiem kilka wersji jego śmierci:\n· żona Kammlera, Jutta, w lipcu 1945 przytoczyła oświadczenie kierowcy męża, Kurta Preuka, jakoby ten widział zwłoki Kammlera 9 maja – taką datę przyjął też ostatecznie sąd okręgowy dla dzielnicy Berlin-Charlottenburg 7 września 1948;\n· we wrześniu 1965 inaczej zeznawał adiutant Kammlera, Heinz Zeuner, który przyznał że Kammler nie żył 7 maja 1945 i że by przy tym również Preuk; w tej wersji Kammler też miał umrzeć na skutek zażycia cyjanku potasu;\n· powyższa wersja kłoci się z wcześniejszym zeznaniem Zeunera, który twierdził że, na osobistą prośbę Kammlera, sam go zastrzelił. Sam Zeuner jest zaś mało wiarygodny bowiem prawdopodobnie już 2 maja został ujęty przez Amerykanów;\n· pojawiła się także wersja, że z Ebensee Kammler pojechał odwiedzić żonę, przebywającą gdzieś w Tyrolu. Stamtąd dopiero miał udać się do Pragi. Było to jednak niemożliwe, ponieważ 4 maja amerykańskie dywizje (44., 88. i 103.) opanowały rejon Tyrolu, a działania prowadziły tam już nieco wcześniej. W tej sytuacji prawdopodobnie Kammler dostałby się do niewoli;\n· w jeszcze innej wersji Kammler organizował obronę jednego z bunkrów w Pradze i aby nie dostać się w ręce Rosjan został zastrzelony przez SS-Sturmbannfuehrera Starcka;\n· równocześnie nie da się wykluczyć, że Kammler albo zrealizował swój plan i porozumiał się z Amerykanami, albo zdołał się przedostać do Ameryki Południowej – uwaga tłum.]\nWygląda na to, że sam ojciec hitlerowskiej superbroni został w tajemnicy wywieziony do USA. Znalezione przy nim papiery pomogły Amerykanom zbudować nowe rodzaje broni – w tym także „plecakowe”. Jednakże główną tajemnicę – zagadkowej superbroni Radgum – Herr Kammler mógł opisać swym nowym panom tylko słowami. Esesman wyjaśnił, że cała dokumentacja Radgumu, a także doświadczalna działająca (!!!) próbka została ukryta na jego rozkaz w tajnych sztolniach Ohrdrufu. Amerykanom pozostało tylko złapać się za głowy: Turyngia w tym czasie już stała się częścią Niemieckiej Republiki Demokratycznej – NRD. (Utworzonej z Radzieckiej Strefy Okupacyjnej Niemiec w 1949 roku – przyp. tłum.)\nNo i wyszła z tego paradoksalna sytuacja, w której zarówno Sowiety, jak i USA uganiające się za pracami hitlerowskich uczonych nie wiedzieli, za czym właściwie tak się uganiają – za skarbami niemieckiej myśli technicznej, zaś Amerykanie wiedząc, o co chodzi w tej grze, nie mieli możliwości wykopania ich spod ziemi. Oczywiście otrzymać dostęp do broni Apokalipsy zaoceaniczne specsłużby próbowały i w następne lata. Jednakże mogło się to udać tajnie przed całym światem dopiero teraz.\nWidok na Jonastal...\nW latach 50., w rejonie rozmieszczenia tajnego ośrodka badań w Ohrdruf, wskutek opadów i różnych naturalnych kataklizmów osiadła ziemia. Najwidoczniej miejscowi niemieccy pionierzy, których wtedy w Zachodnich Niemczech nazywano nie inaczej jak „wschodnioniemiecką grupą Diatłowa” (jest to aluzja do słynnego wydarzenia z Uralu, gdzie w niewyjaśniony do dziś dnia zginęła grupa studentów kierowana przez Igora Diatłowa w lutym 1959 roku – przyp. tłum.) odkryli tajne wejścia do hitlerowskiego „skarbca Apokalipsy”: grupa młodych turystów zginęła tam w zagadkowych, niewyjaśnionych okolicznościach. Samo to „niedobre miejsce” Stasi (służba specjalna NRD, odpowiednik radzieckiego KGB – przyp. tłum.) wzięła pod dokładną ochronę. Jednak z niewiadomych przyczyn, wschodni Niemcy nie chcieli dobrać się do podziemnych laboratoriów SS. Albo nie mogli…\nW latach 80., wysoko postawiony wschodnioniemiecki urzędnik – wedle innych danych inżynier górnictwa – pozostający na garnuszku CIA, był w stanie przekazać swym panom próbki gruntu pobrane w okolicach Ohrdrufu oraz zapis video z miejsc osunięcia ziemi. Nazwisko tego „kreta” jak i jego dalsze losy są nieznane. I tutaj zdumiewający fakt: cała dokumentacja dotycząca „kuźni superbroni Radgum” została utajniona w USA do 2049 roku. Do niej nie ma dostępu nawet rząd Niemiec.\nW 2005 roku, znany berliński historyk, dr Reiner Karlsch, przedsięwziąwszy prywatne dochodzenie poszedł śladami oficerów OSS, którzy pracowali z „ojcem Radgumu” i opublikował wyniki swego śledztwa na temat zagadek doliny Jonastal (chyba chodziło o oficerów SS – przyp. tłum.) Po upływie kilku miesięcy od publikacji, jego renoma została zrujnowana: media nazwały odważnego naukowca „szarlatanem”, wskutek czego ten ostatni popadł w pijaństwo i – jak głosi oficjalna wersja – w pijanym widzie popełnił on samobójstwo.\nCzy miejscowe tajemnice warte są życia? Czy ten cały niepojęcie apokaliptyczny Radgum wprost nie jest niczym innym jak mitem?\n...i podziemia podobne do podziemi Gór Sowich...\nChcesz zachować tajemnicę? Krzycz o niej!\nW końcu 2013 roku, kilku niemieckich uczonych, nazywających siebie kontynuatorami dr Karlscha, pozyskali sponsorów, załatwili sobie urządzenia wiertnicze i usiłowali zdobyć u władz Turyngii zezwolenia na prace wydobywcze w Jonastal. I nastąpiła logiczna odmowa: cała tamtejsza miejscowość znajduje się w „strefie ochronnej pozyskiwania wody pitnej” – dlatego jakiekolwiek wykopaliska są surowo wzbronione. (!!!)\nKoniec 2014 roku. Jonastal z terenami doń przyległymi do Ohrdrufu i wioski Gossel otaczają „zielone ludziki” z prywatnej firmy ochroniarskiej, zarejestrowanej gdzieś poza Niemcami. Przywieziono maszyny wiertnicze. Według danych miejscowych mieszkańców, tajemniczy badacze w odróżnieniu od ich niemieckich kolegów, otrzymali zezwolenie na prace górnicze, rozmawiają po niemiecku, ale z jakimś koszmarnym akcentem. Same prace idą pełną parą. Od zapuszczenia w już wywiercone otwory specjalnych sond ultradźwiękowych, które pozwalają na dokładne zlokalizowanie podziemnych pustek.\nA jak na te wszystkie niezwykłości reaguje niemiecka i światowa prasa? Czy milczy na ten temat? Wręcz odwrotnie. Gazety, magazyny, programy TV, internetowe fora, przepełnione są wersjami „naocznych świadków”. Jedna z nich brzmi: Amerykanie wspierani przez rząd niemiecki poszukują w Jonastalu… - Bursztynowej Komnaty! Odpowiadam: do dziś dnia nie istnieje ani jedno historyczne świadectwo, nie ma żadnego dokumentu, który choćby napomykał jednym słowem o tym, by Niemcy chcieli ukryć ją właśnie tam.\nDruga wersja: prace poszukiwawcze w bezpośredniej bliskości supertajnego centrum naukowego nazistów w Ordruf prowadzą Izraelczycy – oni jakoby szukają dokumentacji o więźniach obozów koncentracyjnych ukrytej przez hitlerowców pod ziemią. I ponownie odpowiadam: nie ma ani pisemnych, ani ustnych świadectw świadczących na plus tej hipotezy. Tak, ale gdyby to była prawda, to na pewno niemieccy dziennikarze trąbiliby na cały świat i przeprowadzali wywiady z poszukiwaczami. A tu oni nawet nie próbują tego zrobić. Także ci „Izraelczycy” tak trąbiący o swych ofiarach wojny na cały świat, teraz nie zdradzają swego obywatelstwa i nazwisk.\nOczywiście solidna niemiecka prasa wyśmiewała domysły odnośnie Bursztynowej Komnaty i dokumentów dotyczących żydowskich więźniów. No i przedstawia swoje – niemniej apokaliptyczne rozwiązanie tajemnicy. Tam, w Jonastal przeprowadza się typowe roboty freakingowe – przygotowania do wydobycia szczelinowego gazu ziemnego. Tylko że znów wyszło głupio: dzięki temu, że kilka zdjęć z miejsca prowadzenia zagadkowych prac zostało udostępnione mediom, specjaliści mogli dojść do wniosku, że do takich prac freakingowych potrzebne są o wiele silniejsze i większe maszyny. Te, które są w Jonastal „biją” na głębokość 100-200 m pod ziemią. Jak raz na tą głębokość, na której – zgodnie z dokumentami – znajduje się ultrasekretne centrum naukowe SS.\nA zatem co takiego jest ukryte w podziemiach jednego z najciekawszych miejsc z Niemczech? Kto chce dzisiaj dostać w swe ręce dokumentację ultra sekretnej, potężnej superbroni Radgum, czy choćby jej eksperymentalny model?\nCzując ważność tego odkrycia dla całej Ludzkości, redakcja „Tajny XX wieka” obiecuje śledzić informacje na jego temat. Dowiecie się o nim jako pierwsi.\nKilka kilogramów, które obracają w proch całe kontynenty? Wychodzi na to, że mowa o wojennym kamieniu filozoficznym, albo o antymaterii.\nPodobne pomysły już miano, jak wspomniałem powyżej, np. ten kamień filozoficzny, albo bomba Genesis ze Star Treka, która rekombinowała materię na poziomie subatomowym i zestalała ją na nowo według pożądanego wzoru macierzy tak, by życie powstawało samorzutnie.\nJeśli ów super-materia jest czymś technicznie wykonywalnym, to brakuje tu jeszcze tylko tajnych meta-spirytystycznych powiązań, np. z Thule, ponieważ taka technologia wymagałaby wiedzy albo Iluminatów, albo 'zaprzyjaźnionych' szaraków.\nNawiasem mówiąc, wydawnictwo „Tajny XX wieka” już któryś raz za bardzo poleciało w stronę „Faktu”. (Smok Ogniotrwały)\nZobaczymy, co powie Igor Witkowski. Osobiście stawiam na antymaterię… W jednej z moich prac napisałem, że Niemcy mogli opracować technologię przemysłowej produkcji antymaterii, przynajmniej na papierze. Coś takiego byłoby rewolucyjną zmianą przede wszystkim w astronautyce. Z drugiej strony rzeczywiście – parę kilogramów antymaterii stworzyłoby w procesie anihilacji tak potężny puls promieniowania gamma, że to wyjałowiłoby całe kontynenty… Pisał już o tym Daniel Laskowski w jednym ze swych opowiadań hyboryjskich. (Platon)\n....z dzwonem Hitlera nie ma nic do śmiechu.....biorąc pod uwagę techniczne możliwości Niemców w zakresie budowy samolotów odrzutowych ME 262 i ME 163 KOMET ,które wyprzedzały czas oraz dziwny zbieg okoliczności, że dzwon działał na zasadzie budowy silnika Wankla z rotacyjnym tłokiem, którego Hitler skazał na "banicję ", jest możliwe, że konstruktorzy niemieccy przenieśli mechaniczną budowę silnika na silnik odrzutowy....\nponieważ silnik Wankla miał niezłe osiągi w przypadku angielskich motocykli, więc tym bardziej metoda ta mogła zdrowo zamieszać w silnikach odrzutowych ........ problemem była precyzja wykonania i materiały .....\njeśli Niemcy nie uzyskali odpowiednich materiałów do budowy silników,.....bądź precyzja okazała się jeszcze nie wystarczająca - to kto wie ,... czy ktoś kto przejął po wojnie plany lub naukowców nie budował później po cichu modeli "UFO".......\nbyć może największym problemem przy takim odrzucie energii był problem sterowania pojazdem ......bo to że przy zastosowaniu tej metody w silniku odrzutowym miało to kopa nie pozostawia złudzeń.......\nten sam problem utrzymania kontroli, równowagi ...panowania nad maszyną był przy ME 163 KOMET ,gdzie z dumą o rozwój III Rzeszy zginęło wielu dobrych pilotów .......co później było zresztą przyczyną zaprzestania próbnych lotów ........... poza tym to co najważniejsze - my nie wiemy jak naprawdę daleko zaszli naziści w swoich badaniach !\nniewykluczone ,że zabrakło czasu na testowanie i budowę ciekawszych prototypów .....\npatrząc na plany gigantycznych czołgów strach pomyśleć co się rodziło na deskach kreślarskich samolotów ......\n..niektórzy historycy uważają ,że masowa produkcja ME 262 zmieniłaby całkowicie przebieg II wojny światowej ....ja osobiście również dopisuje się do listy tych wyznawców z uwzględnieniem również masowej produkcji ME 163 KOMET i rakiet V1 i V2 ......\nHitlera zgubił również przedwczesny atak na Rosję , ( tutaj wielu dopatruję się głównej klęski ) , ale niewykluczone, że Hitler bał się wcześniejszego ataku ze strony Rosji .......w efekcie stało się co się stało ...........\njedno jest pewne - szybsze wprowadzenie nowinek technicznych III rzeszy do produkcji masowej i świat wyglądałby inaczej ............ (Artur P.)\nA może ten cały "Radgum" to skrót od Radiergummi - guma do mazania? Że niby wymaże wrogów Hitlera jak gumka wymazuje ołówek? (Daniel Laskowski)\nTekst i ilustracje – „Tajny XX wieka” nr 3/2015, ss. 20-21\nAutor: R.K.L. o niedziela, lipca 12, 2015\nEtykiety: bronie V, cudowne bronie, II Wojna Światowa, III Rzesza


Spór wokół amantadyny | ZYGFRYD GDECZYK\nSpór wokół amantadyny\nKORONAWIRUS W POLSCE Dzisiaj, 12 kwietnia (18:08)UDOSTĘPNIJKOMENTUJ (640)\n– Wiele wskazuje na to, że amantadyna potwierdza się w badaniach w Niemczech czy w Danii, gdzie publikacje się za chwilę pokażą. Mało tego, mamy pacjentów, którzy zdrowieją – powiedział dr Włodzimierz Bodnar, pediatra, który stosuje amantadynę w leczeniu COVID-19. Lekarz podkreślił, że zwracał się z prośbą do resortu zdrowia o rozpoczęcie badań nad preparatem. Dr Filip Mejza zaapelował z kolei, by wstrzymać się od stosowania amantadyny do czasu publikacji oficjalnych badań.\nDr Włodzimierz Bodnar /Polsat News\nLekarz podkreślił, że jako zwolennik stosowania amantadyny u chorych zwracał się z prośbą do Ministerstwa Zdrowia o rozpoczęcie badań nad preparatem. – Apelowałem o badania od października. Wezwałem ministerstwo zdrowia do badań klinicznych. Nikt inny, tylko ja osobiście – dodał.\n– W styczniu mieliśmy gotową pracę, była bardzo ambitna. W grupie naukowej było kilka osób, w tym ordynatorzy, lekarze i naukowcy. W pracy była część chemiczna oraz opis przypadków. Praca okazała się zbyt długa. Wydawca prosił o jej skrócenie, a następnie odmówił jej publikacji, ze względu na brak zgody komisji bioetycznej. Czekaliśmy dwa miesiące, żeby komisja bioetyczna wydała zgodę, że nie trzeba zgody na publikację – opisał dr Bodnar.\n– Zgoda komisji bioetycznej nie jest potrzebna na publikację, a jest potrzebna do rozpoczęcia badań. Aby zaczął pan eksperymenty na ludziach, potrzebna jest zgoda komisji. Inaczej są to nielegalne eksperymenty na ludziach. Tak to wygląda – odpowiedział dr Filip Mejza, pulmonolog. Dodał, że chodzi o stosowanie się do obowiązujących procedur.\n– W przypadku pana doktora Bodnara i jego ważnego eksperymentu, bo wszyscy chcemy prowadzić te badania na amantydynie, nie sądzę, żeby ktokolwiek oponował. Musi być jednak zachowana odpowiednia kolejność – powiedział.\nGrzegorz Lato: Mnie amantadyna pomogła\nJednym z pacjentów doktora Bodnara jest były piłkarz reprezentacji Polski oraz były prezes PZPN Grzegorz Lato. Jak przyznał, objawy pojawiły się u niego po przyjęciu pierwszej dawki szczepionki. Następnie pojawił się męczący kaszel, duszności oraz gorączka.\n– Nie jestem medykiem, zaufałem doktorowi Bodnarowi i z dobrym skutkiem. Czuję się lepiej, w ciągu kilku dni wrócę do formy. Chciałbym podziękować doktorowi Bodnarowi – powiedział. Dodał, że amantadynę stosuje od trzech dni.\nDr Mejza: Poczekajmy na oficjalne badania\nDoktor Mejza zaapelował, aby wstrzymać się od stosowania amantadyny do czasu publikacji oficjalnych badań. – Większość z nas ma tendencję, żeby wierzyć, że mamy cudowny lek. Nic na to nie wskazuje – powiedział.\nKORONAWIRUS W POLSCEAMANTADYNA W LECZENIU COVID-19. DR BODNAR DO RZECZNIKA MZ: CZYM PANU ZASZKODZIŁA?\n– Nie mamy jakichkolwiek danych naukowych, które mówią, że to lekarstwo działa. Wszystko, co wiemy, to na podstawie obserwacji. Wielu z nas zna osoby, które przeszły Covid-19 lekko. Na podstawie obserwacji nie możemy wnosić o skuteczności lekarstwa. Wszystkie gremia medyczne mówią jasno – nie stosujmy amantadyny, bo nie wiemy, czy sobie pomagamy, czy sobie szkodzimy – podsumował\nRozpoczęły się badania kliniczne\n– Program badań się zaczął. Zapraszamy pacjentów, którzy mają świeżo wykrytą infekcję i zaczynają mieć objawy oraz mają choroby współistniejące. Mam nadzieję, że badania doprowadzą do dowodów naukowych – powiedział prof. Konrad Rejtak, kierownik katedry i kliniki neurologii Uniwersytetu Medycznego w Lublinie.\nJak przyznał, przebadanych zostanie około 200 pacjentów. – Spodziewamy, że potrwa to około miesiąca lub dwóch. Informacji udzielę tak szybko jak będę mógł. Napiszę publikację w tej sprawie wraz z moimi kolegami i będę chciał to ogłosić w formie naukowej – podsumował.\nAmantadyna lekiem na COVID-19? „Raport” o trwających badaniach0:20/11:1700:20Amantadyna lekiem na COVID-19? „Raport” o trwających badaniach Polsat News\n← Zamieszki w Minneapolis\nRzucanie Orlenowi kłód pod nogi →


Zegarki Armani (Emporio) | Sednart\nZegarki Armani (Emporio)\nDostał pracę jako garderobiany w domu towarowym w Mediolanie, a następnie został sprzedawcą działu odzieży męskiej. Po zdobyciu wielu praktycznych doświadczeń w tej roli, Pan Armani zaprojektował odzież dla Nino Cerruti, a także pracował jako freelancer w połowie 1960 roku.\nW 1975 roku, po zdobyciu znacznej wiedzy w tej dziedzinie, założył swoją firmę wraz ze swoim przyjacielem Sergio Galeottiego. W październiku zaprezentowano jego pierwszą kolekcję męskich ubrań na wiosnę i lato następnego roku, a także kolekcję damską.\nEmporio Armani powstał we wczesnych latach osiemdziesiątych po znaczącym sukcesie z linią Giorgio. Ponadto, Emporio Bielizna, Stroje kąpielowe i Akcesoria pojawiły się na scenie w 1982 roku.\nJeśli chodzi o strategię marketingową dla tej "pod-etykiety", Armani wybrał innowacyjne środki, które obejmowały spoty telewizyjne i ogromne reklamy uliczne. Nawiązano partnerstwo z przemysłem filmowym, nie tylko w zakresie ekspozycji, ale także jako katalizator kreatywności.\nMarka ta przyciągnęła kilka znanych osobistości, takich jak David i Victoria Beckham, Cristiano Ronaldo, Rafael Nadal, Megan Fox i Rihanna.\nButiki istnieją na całym świecie, a Giorgio Armani nadal projektuje w dużej części i wysyła światło na Milan Fashion Week.\nPoniżej 600 PLN (58)\nPowyżej 600 PLN (74)\nBiała masa perłowa z kopertą w różowym złocie (1)\nArmani (Emporio) AR0646\nArmani (Emporio) AR11006\nArmani (Emporio) AR11007\nArmani (Emporio) AR11039\nArmani (Emporio) AR11040\nArmani (Emporio) AR11041\nArmani (Emporio) AR11062\nArmani (Emporio) AR11064\n609 zł 765 zł\nArmani (Emporio) AR11108\nArmani (Emporio) AR11122\nArmani (Emporio) AR11127\nArmani (Emporio) AR1401\nArmani (Emporio) AR1418\nArmani (Emporio) AR1445\nArmani (Emporio) AR1477\nArmani (Emporio) AR1479\nArmani (Emporio) AR1480\nArmani (Emporio) AR1485\nArmani (Emporio) AR1486\n659 zł 815 zł\nArmani (Emporio) AR1487


Krótka i cięta riposta... To może ty jesteś osłem, abba :)\nAbba Makary mówił: „Kiedy byłem młody, sprzykrzyło mi się w celi, więc wyszedłem na pustynię i powiedziałem sobie: «Pierwszego człowieka, jakiego spotkam, zapytam o radę». I spotkałem małego chłopca, który pasł cielęta. I zapytałem: «Dziecko, co powinienem robić, bo jestem głodny?» On mi na to: «No to jedz!» Powiedziałem: «Jadłem już, i nadal jestem głodny». On znowu: «No to zjedz jeszcze». Powtórzyłem: «Zjadłem i nadal jestem głodny». Wtedy powiedział: «To może ty jesteś osłem, abba, że ciągle chcesz żreć?» I odszedłem zbudowany.\nApoftegmaty Ojców Pustyni, czyli rady i wskazówki jak dobrze żyć…\nStrona z apoftegmatami Ojców Pustyni\nZestawienie literatury na temat Ojców Pustyni\nPoprzedni Eucharystia jest pokarmem duchowym (4 czerwca 2015)\nNastępny Bóg w swoich zamierzeniach jest nieobliczalny (5 czerwca 2015)\n5 czerwca 2015 o 09:27\nNo i jak tu nie kochać Ojców Pustyni:-)\nInformuj mnie o odpowiedziach poprzez e-mail. Możesz również subskrybować wpis bez zostawiania komentarza.


Dopóki walczysz, jesteś zwycięzcą... blog - Skilspo\nJeśli rok temu ktoś powiedziałby mi, że Polak wystąpi w walce wieczoru najlepszej organizacji zawodowego kickboxingu na świecie, zapewne popatrzyłbym na niego z politowaniem. Warszawianin legitymujący się bilansem 1 zwycięstwa i jednej porażki w Glory, ostatnią walkę stoczył w listopadzie 2019 roku. Pandemia i sprawy osobiste pokrzyżowały plany dotyczące kolejnych walk i wydawało się, że jego świetnie zapowiadająca się kariera mocno zwalnia. A jednak konsekwencja, ciężka praca i szczęśliwy splot wydarzeń sprawiły, że Arek stanął przed życiową szansą, którą wykorzystał w 100%.\nBadr Hari to jedna z najbardziej charakterystycznych postaci światowego kickboxingu. Ponad 3 mln obserwujących na Facebooku oraz Instagramie. Bad boy, mega gwiazda, duma Maroko, wreszcie legendarny fighter współtworzący historię światowego K-1 obok takich tuzów holenderskiego kickboxingu jak Semmy Schilt, Alistair Overeem, Peter Aerts, Remy Bonjasky czy Ernesto Hoost. Jeden z ostatnich aktywnych zawodników, pamiętających czasy świetności “K-1 World Grand Prix” oraz “It’s Showtime”. Spotkać się w ringu z wojownikiem tego kalibru to marzenie każdego zawodowego kickboxera. Dlaczego zatem Arek?\nPo ogłoszeniu walki z Badrem żartowałem, że załatwiłem Wrzoskowi walkę przez Twittera, pisząc 20 grudnia 2020 po porażce tego pierwszego z Benjaminem Adegbuyi:\nWrzosek przegrał z Adegbuyi, Badr przegrał z Adegbuyi. Badr vs Arek Wrzosek na kolejnej gali? ;) #GLORY76\nNie sądzę by ktokolwiek z Glory Kickboxing czytał moje twitty, traf jednak chciał, że ktoś z matchmakerów organizacji w pewnym momencie pomyślał, że Arkadiusz Wrzosek będzie idealnym kandydatem na odbudowanie Badra po porażkach z Rico Verhoevenem, Benjaminem Adegbuyi i wpadkę dopingową z Hesdym Gergesem. Scenariusz był prosty. Badr pokonuje Wrzoska w pięknym stylu, dostarczając kolejne brutalne KO do highlightów. Zieleń znów gości w jego rekordzie i “The Baddest’ wraca do gry o najwyższą stawkę. Trzeba to powiedzieć otwarcie. Arek miał być przystawką, mięsem armatnim dla największej gwiazdy holenderskiego, a może i światowego kickboxingu. Sporty walki bywają jednak przewrotne.\n6 września,Rotterdam, hala widowiskowa Ahoy pęka w szwach. Niesiony dopingiem tysięcy kibiców Badr Hari raz po raz nęka Arkadiusza Wrzoska kombinacjami bokserskimi. Po jednej z takich akcji i ciosie na korpus Polak pada i jest liczony. Wstaje na osiem i kontynuuje pojedynek. Drugi nokdaun po ciosie na wątrobę wydaje się być początkiem końca. Mało kto miałby ochotę dalej walczyć po czymś takim. Nadludzkim wysiłkiem Warszawianin wstaje i tylko dzięki gongowi udaje mu się przetrwać pierwszą rundę.\nDruga runda dalej pod dyktando dumy Maroka, choć Polak próbuje się odgryzać. Po zablokowaniu kopnięcia, ucierpiał nerw i Arek ma wrażenie, że ręka jest złamana. Pada na deski i jest ponownie liczony. Tym razem szybko się podnosi. Nagle kiedy Badr rusza do kolejnej, być może ostatniej szarży, dzieje się coś niewiarygodnego. Po kopnięciu Marokańczyka, Wrzosek kontruje wysokim kopnięciem lewą nogą delikatnie opierając się na linach. Trafia idealnie w punkt posyłając Badra Hari na deski. Gwiazdor próbuje się podnieść, ale nie udaje mu się wstać o własnych siłach. Sensacja w Rotterdamie staje się faktem!\nTakie sytuacje zdarzają się tylko na filmach. Wielki mistrz kontra nieznany zawodnik, agresja i pycha legendy podczas ceremonii ważenia, dominacja w walce. Wreszcie najwspanialszy came-back w historii Glory i nokaut, który można oglądać godzinami. Cała otoczka i dramatyczny przebieg walki nadaje jej jeszcze większej wagi. Niewiele mieliśmy tak wielkich zwycięstw w historii polskich sportów uderzanych. W kickboxingu można by to porównać do wygranych Marka Piotrowskiego z Rickiem Roufusem i Donem Wilsonem, od których minęło ponad 30 lat. W najbliższych latach to właśnie Arkadiusz Wrzosek i jego starcie z Badrem Hari będzie przykładem, że nigdy nie należy się poddawać i o marzenia zawsze trzeba walczyć DO KOŃ CA!


KCI Kutno - Łęczycka Straż miejska na pohybel znieczulicy – uratowała małego kotka - [Kutnowskie Centrum Informacyjne]\nŁęczycka Straż miejska na pohybel znieczulicy – uratowała małego kotka\nRegion 07-11-2017 Autor: ez Foto: Tomasz Olczyk\nMałżeństwo z Łęczycy spacerując po osiedlu, na którym mieszka, natknęło się na nietypowy widok. Zauważyli bowiem kotka, który utknął w rurze. Zaniepokojeni tym faktem próbowali mu pomóc, jednak działania na własną rękę nie przyniosły efektu. Ewakuacja zwierzaka nie byłaby możliwa bez pomocy straży pożarnej. Te jednak nie zainterweniowały od razu. Jak wygląda sprawa?\nZ prośbą o pomoc zgłosili się do nas mieszkańcy Łęczycy, którym los uwięzionego w rurze kotka nie był obojętny. Zwierzak znaleziony został na osiedlu przy ul. Belwederskiej 38. Idąc za naszą radą postanowili zawiadomić straż miejską, do której, jak wynika z ich doniesień, nie udało się dodzwonić. Kolejnym krokiem była próba skontaktowania się ze strażą, która za każdym razem otrzymując zgłoszenie o zakleszczonym gdzieś zwierzęciu natychmiast reaguje. Jednak nie w tym przypadku. Państwo Marciniakowie usłyszeli tłumaczenie dyżurującego strażaka, który postanowił nie wysyłać jednostki na miejsce, bo „kot to nie człowiek”. O zajście postanowiliśmy zapytać rzecznika prasowego KP PSP Łęczyca.\nZ rozmowy z p. Markiem Mikołajczykiem - rzecznikiem prasowym KP PSP Łęczyca, dowiadujemy się, iż rzeczywiście takowe zgłoszenie miało miejsce, a dyżurny, który je przyjmował, nie wysłał żadnej jednostki.\nW rozmowie telefonicznej łęczycanie zgłosili fakt, iż kot znajduje się w rurze i nie wiedzą w jaki sposób go uwolnić. Dyżurny przekazał im instrukcje jak w bezpieczny sposób usunąć stamtąd futrzaka. Na samym wstępie zaznaczył, że nie wyśle na miejsce żadnego zastępu, jednak zapewnił również, że gdyby nie udało im się samodzielnie uwolnić kota i zostanie on o tym poinformowany, tym razem wyśle jednostki straży. Jednak drugiego zgłoszenia nie otrzymał.\nRzecznik prasowy łęczyckiej straży podkreśla, że zgłoszenie nie było jednoznaczne, gdyż małżeństwo nie sprecyzowało jasno, czy kot znajduje się w stanie zagrożenia lub jest wystraszony. Z ich wypowiedzi wynikało, że nie wiedzą jak wyjąć kotka z rury, w której tak na prawdę się nie zaklinował, tylko chodził w jej wnętrzu próbując sam znaleźć wyjście. Dyżurny więc dosadnie rozumując treść zgłoszenia pomógł w uwolnieniu kotka telefonicznie.\nKolejne kroki podjęli strażnicy miejscy.\nKomendant Straży miejskiej w Łęczycy informuje nas, że wpłynęło do nich zgłoszenie o kotku w niedzielę o godzinie 19:39, jednak na miejscu nie było wystarczającej liczby funkcjonariuszy, zatem nie mogli wysłać żadnego patrolu. Poradził, by zadzwonili na straż pożarną, co też uczynili. Po nieudanej próbie uzyskania realnej pomocy, komendant Straży miejskiej wysłał w poniedziałkowy poranek na miejsce patrol. Jak się okazało, kotek przebywał w przerabianej wcześniej rurze deszczowej, po której został gliniany otwór. Pan Darek Marciniak, który zgłaszał sprawę, w poniedziałkowy poranek widział kotka przebywającego w tym właśnie otworze. Wówczas na miejsce przybyło również dwóch strażników. Podejmując kroki w pomocy futrzakowi, zawiadomili oni Przedsiębiorstwo Komunalne i Mieszkaniowe w Łęczycy. Ci zaś po 30 minutach przybyli na miejsce, lecz kotka nie znaleźli.\nSprawa dziś znalazła swój finał. Zaniepokojony losem kociaka komendant osobiście przybył na pomoc. W godzinach porannych udał się na miejsce. Próbując go wybawić ze szczeliny, podsunął mu kawałki mięsa, dzięki czemu udało się go stamtąd wyciągnąć. Po wszystkim postanowiono oddać go na obserwację do weterynarza. Istnieje szansa na przygarnięcie kotka przez małżeństwo, które pierwsze pospieszyło mu na ratunek i utrzymało go przy życiu.\nW poniedziałek podsunąłem im pomysł, by podłożyć futrzakowi stare koce i ręczniki, gdyż miejsce, w którym przebywał od niedzieli było wilgotne i istniała obawa, że zwierzak nie przeżyje w panujących warunkach. Zwłaszcza, że jest malutki. Dzięki temu przeżył kolejną noc, został również nakarmiony. - mówi Tomasz Olczyk, komendant Straży miejskiej w Łęczycy.\nNa szczęście sprawa kotka, który utknął w rurze zakończyła się happy endem. A wszystko dzięki zaangażowaniu i ofiarności strażników oraz reakcji państwa Marciniaków, którzy utrzymali zwierzaka przy życiu. Proszą oni tym samym o kontakt pod nr tel. 507-199-393 osoby chętne do zaadoptowania małego kociaka.\nszacunek dla Tych ludzi...dobro wraca, niech się futrzak chowa i daje dużo radości\nkasia 21:42, 20.11.2017\nwow co za wyczyn\nmarcin 13:04, 13.11.2017\nto życie które trzeba ratowac\nramona 16:21, 09.11.2017\nKot to nie człowiek a dziecko to nie dorosły .masakra. lepiej nic nie robić i kasę brać.\nMieszkaniec 13:54, 07.11.2017\n0 Region 30-10-2018 Wkrótce druga tura. Oko w oko w debacie\n4 Region 19-10-2018 Dwa projekty dla Strzelec: będzie nowe przedszkole i...\n0 Wydarzenia 20-11-2018 Wywróciła się cysterna z groźną substancją - utrudnienia pod Kutnem\n4 Wydarzenia 20-11-2018 [ZDJĘCIA] Płonie składowisko odpadów - strażacy z całego powiatu walczą z żywiołem!\n4 Wydarzenia 20-11-2018 [WIDEO NA ŻYWO] Trwa pierwsza sesja w Dąbrowicach


Kolejnym "genialnym" pomysłem autorów jest przejście graniczne. To z kolei denerwuje już naprawdę, bo za każdym razem musimy przekraczać je "osobiście", tzn. że zawsze musimy samodzielnie przejść od jednego drogowskazu do drugiego. A wszystko dlatego, że za granicą w pobliskiej wiosce mają najtańsze buraki. Obładowani wytworami matki ziemi ruszamy do wioski elfów (dają najwyższe ceny), chciało by się rzec, prosto jak palcem po mapie. A tu guzik, musimy powolnie (im większy ciężar niesiemy, tym wolniej idziemy) "przeturlać" się przez graniczny posterunek.\nKolejną niedogodnością czającą się na nas w "Niezapomnianych Krainach" są czyhające na każdym kroku niewidzialne ściany oraz kamienne krzaki. Szczególnie boleśnie prezentują się lasy. Nawet jeśli pomiędzy gałęziami jest spora przerwa, i tak tamtędy nie przejdziemy. Dla formalności wspomnę jeszcze tutaj o drewnianych kolumnach z elfiej wioski, przez które przechodzimy, jak gdyby nie istniały.\nNastępnym mankamentem jest poziom trudności. O ile na początku dziarsko zacząłem grać na "normalu", to po pewnym czasie okazało się, że nie mogę pokonać kilku przeciwników. Musiałbym przychodzić do konkretnej lokacji i wybijać np. wszystkie wilki, aby zdobyć wyższy poziom doświadczenia (co niejednokrotnie czyniłem). Nie muszę chyba tłumaczyć, jak nudne jest toczenie ciągłych walk z tymi samymi przeciwnikami. Problem częściowo rozwiązuje zmniejszenie stopnia trudności. W opisie poziomów napisane jest bowiem, że najłatwiejszy z nich służyć ma do prowadzenia rozgrywki zgodnie z fabułą oraz z mniejszym naciskiem położonym na zdobywanie doświadczenia i handel. W praktyce i tak musimy poświęcić kilka godzin na uzbieranie odpowiednich funduszów oraz tzw. "expienia". Do tego historia opisana w grze jest niestety za krótka. Rozumiem, że czasy gry Baldur's Gate niestety minęły, ale żeby ukończyć grę RPG w 3-4 dni, grając po kilka godzin dziennie, to chyba lekka przesada…\nW warstwie technicznej Gods prezentuje się dobrze. Z jednej strony zobaczymy lustrzane odbicia krajobrazu na powierzchni wody, a z drugiej wspomniane powyżej przeszkody. Uświadczymy również zmiany pory dnia oraz pogody. Animacje podczas walki również prezentują się poprawnie. W samej grze przeszkadzać może jedynie to, że każda napotkana osoba, która idzie w naszym kierunku, przesuwa naszą postać, tak długo aż nas nie ominie. Mieszkańcy mają ustalone trasy, po których się poruszają, a to że my się tam przypadkiem znajdziemy, nie stanowi dla nich problemu - po prostu nas taranują. Muzyka w grze nie przeszkadza, ale i nie są to jakieś wspaniałe utwory, których chciałoby się słuchać godzinami.\nZ kolei polonizacji, którą wykonała firma Cenega, nie mam nic do zarzucenia. Zostały przetłumaczone tylko teksty - wykonano to poprawnie, bez większych błędów. Instrukcja wydrukowana na kredowym, "śliskim" papierze również prezentuje przyzwoity poziom. Brakowało mi w niej jedynie opisu jak korzystać z umiejętności alchemii, ale to tylko drobny szczegół.\nReasumując: Gods: Kraina Nieskończoności to produkcja starająca się połączyć ze sobą elementy RPG oraz gry handlowej. Pomimo, że może czasami nas zdenerwować i zanudzić schematycznością, potrafi przykuć do monitora. Jeżeli masz w sobie żyłkę handlowca i (lub) lubisz być zaskakiwany przez fabułę, jest to pozycja dla ciebie, tym bardziej, że gra jest dostępna za niecałe 30 zł. Jeżeli natomiast szukasz RPG-a, przy którym spędzisz długie godziny, poszukaj gdzie indziej. Ta Kraina kończy się jednak bardzo szybko.\nprzyzwoita oprawa audio-video\nchwilami może znudzić\n"niewidzialne" blokady i "kamienne" krzaki\nProcesor 750MHz, 256 MB RAM, karta grafiki 32MB (obsługa Pixel Shader).