przez Sette » 8 gru 2012, o 22:23\nDemente, nie przejmuj się. Usiłowałam właśnie delikatnie zasugerować, żebyśmy już z Ciebie zeszły Mam nadzieję, że głowa i wszystko co potrzebne zostanie na miejscu, jak również że Ty w całej rozciągłości zostaniesz z nami. Normalnie jest tu miło...\nprzez Aevenien » 8 gru 2012, o 22:33\nA ja chciałam zauważyć, że każda feta ma gorsze i lepsze odcinki, a w pierwszej edycji działy się różne cuda. Przynajmniej coś się dzieje, nie?\nprzez demente » 8 gru 2012, o 22:55\nSette, dzięki. To, uratowało moje życie, cóż ja bym bez ciebie zrobiła.\nAev, pamiętam, oj pamiętam... Na prawdę od bardzo dawna jestem z wami, ale dopiero teraz wyszłam z cienia...\nprzez Aevenien » 8 gru 2012, o 23:10\nprzez Kaczalka » 8 gru 2012, o 23:15\nStare ciotki? Ja sobie wypraszam\nNiemniej też mam nadzieję, demente, że z nami zostaniesz, bo mądra z Ciebie dziewczyna.\nA miło może być nawet wtedy, kiedy się krytykuje. Ja napisałam to, co wiele osób myślało. Uważam, że wszystko jest lepsze od ciszy.\nprzez Missed » 9 gru 2012, o 23:59\nKorzystając z okazji, pięknie dziękuję Ter za betę, wsparcie, doping, zgłoszenie mnie i wszelkie konsultacje i pomysły, i za całokształt jej wysiłku\nGdyby nie to, iż oddychanie jest odruchem bezwarunkowym, Draco po prostu zapomniałby o tej skrajnie przyziemnej czynności i zwalił się na kamienną podłogę, po drodze uderzając głową o ścianę i umierając godnie ze świadomością uniknięcia najbardziej upokarzającego czynu w swoim życiu. Śmiesznym byłoby również, gdyby zginął przez tak nieważną osobę, jakiej imię jawiło się na sztywnej karteczce, której szorstka faktura raniła arystokratyczny malfoyowski naskórek.\nDraco jeszcze raz, pełen konsternacji, przyjrzał się kawałkowi pergaminu i z niedowierzaniem poskładał litery układające się w wyraz „Wiewiór”. I choć ewidentnie znajdował się tam napis „Ronald Weasley”, Ślizgon nie chciał zniżać się do tego stopnia, by wypowiadać — nawet w myślach — imię i nazwisko rudzielca. Zdecydowanie bardziej wolał atakować posadzkę swoją głową.\nMężnie zagryzł zęby i odwrócił się na pięcie, mnąc świstek w dłoni. Jego świąteczny nastrój został zaburzony, a to wcale nie miało odbić się dobrze na Ślizgonach, jego psychice, a przede wszystkim cerze. Już zamartwiał się jutrzejszymi cieniami pod oczami i przyrzekał sobie, że zaraz po świętach podrzuci rudzielcowi jakąś bardzo nieprzyjemną niespodziankę, którą dopiero wymyśli. A będzie ona tak niespodziewana i tak nieprzyjemna, że nie będzie sobie na razie zaprzątał nią głowy. Wierzył w siłę swego błyskotliwego umysłu.\nZagonił myśli w jeden kąt swojej głowy, który zazwyczaj wyobrażał sobie jako zakurzoną część starej piwnicy, zaś po drugiej stronie widniało Diamentowe Królestwo, gdzie rodziły się jego absolutnie fenomenalne pomysły (dawniej Draco nazywał je Złotym Pałacem, jednak po pewnym czasie doszedł do wniosku, że to określenie nie współgra z kolorem jego włosów, zaś słowo „Srebrne” nie wyraża bogactwa jego osobowości). Tam też miał powstać chytry plan zemsty za znieważenie, jakie Weasley mu zafundował. Co z tego, że sam Gryfon nie miał na to jakiegokolwiek wpływu — liczyły się efekty. Z taką myślą skręcił trzeci raz w prawo, z całych sił powstrzymując się odwiedzenia Wieży Astronomicznej, by przypadkiem nie spełnić marzeń Pottera o swojej rychłej śmierci, i znalazł się przy schodach prowadzących do lochów. Okazało się bowiem, że zamek pełen jest miejsc, gdzie z całkiem przyzwoitym rezultatem można popełnić widowiskowe samobójstwo. Chwilę później odetchnął z ulgą, oparłszy się o drzwi dormitorium. Uświadomił sobie, iż jego myśli pomknęły w złą stronę — próby morderstwa miały dotyczyć nieokrzesanego Wiewióra, a nie jego samego.\nPrawą ręką podrapał się za uchem, stymulując tym samym lewą półkulę mózgu, co zawsze pomagało mu skupić się i zebrać myśli. Teraz nie pamiętał, czy wmawiał sobie, że ta dziwaczna czynność mu pomaga, czy robiła to faktycznie, a z racji tego, że był leniwy, nie zamierzał drapać się na czubku głowy i burzyć fryzury, by pomóc swojej pamięci odtworzyć tak nieistotny szczegół. Najważniejszym było, by znaleźć jakąś całkiem nieprzydatną rzecz, której nie będzie mu żal, a która będzie na tyle zwykła i pospolita, by Weasley nie wszczął alarmu czarnomagicznego. W końcu Rudzielec potrafił wywołać wybuch paniki w całym Hogwarcie przez zwykły niedobór białka w swoim organizmie. Tak, Draco doskonale pamiętał atak fobii, którego Weasley dostał tuż po tym, gdy okazało się, że na śniadanie zabrakło dżemu truskawkowego. Nie żeby Draco nie przepadał za dżemem truskawkowym, ale uważał, że nie zasługuje on aż na takie traktowanie, które mogłoby na przykład zniszczyć idealny ład na jego głowie. Chociaż...\nDraco pokręcił głową, zastanawiając się, skąd takie myśli przychodzą mu do głowy. De facto, Weasley był czubkiem i kretynem, ale to nie oznaczało, że nie czeka na swój prezent i nie ślini się jak pies na myśl o nim. Natomiast gdy go nie dostanie — co Ślizgon rozważył bardzo skrupulatnie — rozpowie o tym wszystkim Gryfonom. A powszechnie wiadomo, że gdy już jedno Zagubione Lwiątko o czymś się dowie, to dowie się o tym i większość społeczności czarodziejskiej. Taka już wesoła cecha Gryfiaków.\nPodszedł więc do szafy i wyciągnął z niej skrzynię pełną słodyczy, które dostawał od rodziców. Przysyłali mu tony cukru w przeróżnej postaci, których w osiemdziesięciu procentach nie zjadał, lecz po kryjomu przynosił do sowiarni, gdzie wszystkie ptaki obżerały się nimi, a później niebanalnie brudziły swoje mieszkanie. Oczywiście dbał o to, by jego puchacz nie najadł się ich zbytnio, gdyż nie wybaczyłby sobie, gdyby ptak dotarł do Malfoy Manor i, wręczając Lucjuszowi jeden z listów, zrobił niezbyt przyjemną niespodziankę gdzieś w okolicach okna posiadłości.\nOtrząsnął się i wygrzebał ze skrzyni nierozpakowane, nadające się do zjedzenia słodycze. Ułożył je w dość porządny stosik na środku pokoju i to dokładał, to odkładał niektóre rodzaje apetycznie wyglądających czekolad, cukierków, dropsów i wielu innych tak, by kupka prezentowała się w jak najlepszy sposób. Nie to, że chciał być miły dla Weasleya — absolutnie nie! — pragnął pokazać, że potrafi odróżnić życie prywatne od głupiej, szkolnej zabawy. Pomijając już to, że przed chwilą miał ochotę zaczarować Fasolki Wszystkich Smaków Bertiego Botta tak, by smakowały szczurzymi odchodami, jednak powstrzymał się w ostatnim momencie. Ostatecznie ilość słodyczy równała się dokładnie dwudziestu i Draco mógł je ładnie opakować w srebrny papier. Nie pokusił się jednak o zieloną kokardę, zastępując ją czerwoną. Choć zrobił to z bólem w sercu, to uznał, że zieleń byłaby zbyt oczywista, a zabawa polegała na zachowaniu anonimowości.\nGdy podarek był już gotowy, przeniósł go obok swojego łóżka i rzucił się na nie całym ciężarem. Westchnął głęboko, wciągając do siebie zapach świeżej pościeli. Przewrócił się na bok i spojrzał w kąt pokoju, gdzie obok łóżka Goyle'a leżała już wcale niemała kupka opróżnionych kalendarzy adwentowych. Zadziwiające, że wcale nie zniechęcało go to, iż opakowania były zrobione z tektury. Widocznie posiadał dość urozmaicone gusta smakowe, a jednym z jego smakołyków był właśnie papier. Draco zastanawiał się tylko nad jednym — czy to właśnie powód niewyjaśnionego zniknięcia wszystkich podręczników Goyle'a już w październiku?\n— Ciekawe kto jeszcze mnie wylosował — szepnął sam do siebie, gdy przed oczami pojawiły mu się wizje potencjalnych prezentów.\nGdyby była to Pansy, zapewne przysłałaby mu drogą whisky, a raczej tylko butelkę po drogiej whisky w rzeczywistości wypełnioną jakimś tandetnym eliksirem miłosnym. Dziewczę zakochało się w Draco już parę lat temu. Tak naprawdę nie było się czemu dziwić, przecież Draco to Draco, tak niepojęcie piękny, że gdyby się nie znał, prawdopodobnie uznałby za abstrakcję. Rozkochał w sobie połowę Hogwartu, a drugą połowę próbował zmusić — skutecznie lub nie — do bezgranicznego wielbienia jego osoby. Oczywiście wielu uczniów przestało uznawać go za bóstwo po tym, jak na pierwszym roku rozkazał im wybudować swoją podobiznę w Wielkim Holu. Na początku dziwił się, dlaczego to zrobili, wkrótce jednak zdał sobie sprawę, iż była to zbyt restrykcyjna metoda, delikatnie przekraczająca możliwości wielbiących go uczniów.\nGdyby natomiast jednym ze szczęśliwców, którym ukazało się jego imię, był Potter, zapewne dostałby coś oryginalnego. Potter jak to Potter, Dziecko Szczęścia, Wybraniec... każdy chciałby go wylosować i każdy chciał, aby ten dał mu prezent. Wynosili go na piedestał tylko dlatego, że ciotka trafiła mu widelcem w czoło, kiedy próbowała go nakarmić.\n— Draco, tu jesteś! — krzyknął Crabbe, otwierając drzwi do dormitorium z takim rozmachem, jakby chciał kogoś nimi zamordować. — Szukałem cię.\n— I znalazłeś, brawo. Czego chcesz? — odparł znudzonym głosem w taki sposób, jakby ktoś zastał go podczas wyczerpującej pracy umysłowej.\n— Granger kazała ci przekazać, że czeka na ciebie w bibliotece za piętnaście minut — odpowiedział, pociągając nosem. — Pójść z tobą?\nŚlizgon uśmiechnął się.\n— Oto właśnie otwierają się przede mną wrota mojej kariery! — krzyknął. — Zobaczysz, będziesz jeszcze o mnie śpiewał kolędy.\nCrabbe zamrugał kilka razy, na co Malfoy uniósł prawą brew w geście irytacji. Vincent w ten sposób dawał do zrozumienia, iż chciałby coś powiedzieć, aczkolwiek nie jest pewien, czy zna wystarczającą ilość słów, by wyrazić swe uczucia w trudnej sztuce monologu. Dziwne przyzwyczajenie szczególnie agresywnie działało na Malfoya, powodując tym samym jeszcze większe spięcie u Crabbe'a. Ślizgon nie lubił, gdy Draco się denerwował, gdyż jeszcze bardziej zamykał się w sobie, a Draco nie lubił, gdy przyjaciel stał jak wmurowany w podłogę i demonstrował mu skomplikowaną czynność zwaną „Oddycham i Mrugam Jednocześnie”.\nWestchnął z rezygnacją i minął kolegę, potrącając go lekko ręką. Uwielbiał ten moment, gdy jego wyobraźnia podsuwała mu obraz Crabbe'a, który pada niczym kometa na podłogę. Ale teraz najważniejsze było spotkanie z Granger i oficjalne otrzymanie wymarzonej roli.\nRozradowany do granic możliwości, udał się do biblioteki, z trudem powstrzymując się od zastosowania kroku odstawno-dostawnego.\nW tym samym czasie w wieży Gryffindoru Harry, Ron i Ginny westchnęli ciężko. Potencjalny obserwator jakim była Hermiona, uznałby to za wyraz bezsilności i rezygnacji, w rzeczywistości jednak trójka Gryfonów brała udział w zabawie, która polegała na tym, kto dłużej będzie wydychał powietrze. Okazało się, że pierwsza odpadła Ginny, później Ron, a Harry w ogóle zapomniał jak się oddycha i przez chwilę jego twarz zmieniała kolor na bordo, ale po paru sekundach wszystko wróciło do normy.\n— Jesteś w tym zbyt dobry. Nie wierzę, że nie oszukujesz! — powiedziała Hermiona, przyglądając się Harry'emu.\n— Jak miałbym oszukiwać w takim sporcie? — Harry zamrugał kilka razy.\n— Zaraz sprawdzę, na pewno jest jakieś zaklęcie, które...\n— Hermiono! — krzyknęli wszyscy razem, przywołując dziewczynę do porządku.\n— Są mikołajki — zaczęła desperacko Ginny — zaraz dostaniemy prezenty, błagam, nie psuj tej radosnej chwili.\n— Zbyt przeżywacie te mikołajki — odparła stroficznym tonem, rozkładając ręce.\n— Jak możesz! — pisnął Ron. — To najwspanialsza tradycja jaka kiedykolwiek istniała! Ludzie dają sobie prezenty z okazji jakiegoś gościa!\n— Święty Mikołaj nie istnieje! — naburmuszyła się. — To tylko bajka opowiadana dzieciom, żeby cieszyły się, gdy rano dostaną jakiś drobny podarek. — Wzruszyła ramionami i odgarnęła włosy. — Poza tym to całkiem miła tradycja. Ludzie stają się dla siebie uprzejmi bez większego powodu.\n— Odwołaj to, zanim Ron się rozpłacze. — Skrzywił się brunet, w duchu modląc się, by w uszach Rona znalazł się jeszcze jakiś ślad magicznego błota, które Ślizgoni zaczarowali podczas meczu quidditcha w taki sposób, by nieznośnie lepiło się do obrońcy. Przez cały tydzień chodził do skrzydła szpitalnego, żeby pani Pomfrey pomagała mu w usuwaniu zanieczyszczeń.\n— Ona tylko żartuje, Ron — szepnęła Ginny, głaszcząc brata po ramieniu. — Hermiono, wstydziłabyś się. Skoro Mikołaj nie istnieje, to czy nasze jasełka też są nic nie warte?\nHermiona zmarszczyła brwi i spojrzała na otaczającą ją grupkę.\n— Nie, nie, jasełka są całkiem inne. To piękne wydarzenie obrazujące, w jaki sposób narodziła się magia!\n— A Mikołaj już nie jest magiczny? — burknął Ron. — Powiedz to Dumbledore'owi, zawiesi cię w prawach prefekta!\n— Och! — westchnęła i usiadła ciężko na kanapie. — Przepraszam z tym Mikołajem. To tylko osoba, którą wylosowałam, wprawiła mnie w taki nastrój.\n— Coś o tym wiem — odparł Harry, przeczesując włosy palcami. — Absolutna porażka.\n— I tak na pewno nikt nie ma gorzej ode mnie — chrząknęła Ginny. — Ta karteczka mogłaby być równie dobrze wezwaniem do Azkabanu. Przynajmniej dla mnie.\n— Świetnie. Azkaban przypomniał mi o pewnej osobie, która czeka na mnie w bibliotece. — Hermiona skrzywiła się brzydko. — Wyobrażacie sobie, że Draco Malfoy dostał rolę w naszych jasełkach?!\nHarry zachłysnął się powietrzem, aż ze zdziwienia wypluł kawałek świecącego przedmiotu wprost na kolana Rona.\n— Ha! Wiedziałam, że oszukiwałeś! — krzyknęła Granger.\n— Jak to: dostał rolę? Od kogo? — przejęła się Ginny.\n— Powiedziałam dyrektorowi, że potrzebujemy aniołków. Nie wiem dlaczego, ale pomyślał o Malfoyu. To tak jakby Snape miał zagrać dobrego duszka.\n— Najgłupsza rzecz pod słońcem — podsumował Harry.\n— Czyli zwolniłeś już z tej funkcji swoją pracę domową z transmutacji? — podsunął Ron.\n— Czepiasz się, Ron — fuknął. — Fretka ma mieć z nami próby?\n— Może warto mu dać szansę? — szepnęła brunetka, wstając i otrzepując szatę.\n— A czy warto pić truciznę? Albo zamykać się z Ronem w łazience? — zironizowała Ginny.\n— Och, no nic. Idę. W końcu ktoś musi zniszczyć jego marzenia — podsumowała Hermiona, zatrzaskując za sobą drzwi.\nZbiegła po schodach w zadziwiającym tempie zaspanego kota i skręciła w stronę biblioteki. Korytarz był chłodny i pusty, co przyprawiło Hermionę o ciarki na plecach, a wiatr dął w okna, sprawiając, że szyby lekko drgały. W pierwszej chwili pomyślała o jakimś starym zamku w Szkocji, jednak odgoniła tę myśl, zdając sobie sprawę, że znajduje się w jednym z nim, a roztrząsanie tej sprawy mogłoby doprowadzić do skrajnej schizofrenii. Biorąc pod uwagę spotkanie z Malfoyem, wolała uspokoić się i porozmawiać z nim na poziomie, bez zbędnych wyzwisk, choć obawiała się, że to będzie niemożliwe. Gdy ujrzała dzisiaj na kartce nazwisko osoby, której miała podarować prezent, wpadła w taką furię, iż Ron ewakuował z dala od niej, myśląc, że to zespół napięcia przedmiesiączkowego.\n— Malfoy — odparła.\n— Czyżby moja nieobecność cię dotknęła?\n— Wybacz, ale posiadam zbyt dużą ilość książek w mojej biblioteczce. Kolejna encyklopedia nie jest mi potrzebna.\n— Załatwmy to szybko. Przykro mi, nie dostaniesz tej roli, o której marzysz. Zagrasz jakiegoś biednego aniołka, który był pośrednikiem między pierwszym czarodziejem a Wielką Magią; mała, apatyczna postać, cierpiąca na anoreksję. Idealnie się nadajesz — wyrecytowała zgodnie z napisaną wcześniej przemową.\n— Nie zagram guru aniołów?\n— Absolutnie! Uważam, że postać aniołka numer trzynaście będzie dla ciebie i tak nader odpowiedzialnym zadaniem. Obawiam się, że nie mogłabym spać przez następne trzydzieści lat, gdybyś otrzymał coś większego.\n— Granger, igrasz ze mną.\n— Skądże znowu — odparła, przypominając sobie kolejną regułkę. — Poza tym dbam o wizerunek jasełek. Wielki Anioł występuje w bardzo ostrym świetle, a twoja karnacje w ogóle nie nadaje się do tego. Stopiłbyś się z kostiumem i tłem. Zniknąłbyś, a tego byś nie chciał, prawda?\nMalfoy przywołał na twarz grymas niezadowolenia i spojrzał na Hermionę gniewnym wzrokiem. Dzisiejszy dzień był dla niego serią fatalnych niespodzianek, a ponadto nie zamierzał wdawać się w pyskówkę z Encyklopedią-Granger, która zapewne znalazłaby odpowiedź na każdy argument. Przypuszczał, że przed tą rozmową przeczytała co najmniej cztery książki o sztukach scenicznych i dodatkowo ze dwie o tym, jak być asertywnym i skutecznie odmawiać ludziom. Nawet jego urok osobisty nie stawał się podstawą do przydzielania mu roli głównego anioła, choć może Granger miała słuszność co do jego karnacji? Może naprawdę źle prezentowałby się w białej szacie?\n— I jeszcze jedno. Próby odbywają się rankiem, w Gryfindorze.\n— Dostanę hasło?\n— Chyba śnisz.\nHermiona uniosła prawą brew w górę, po czym odwróciła się i odeszła, zostawiając Malfoya samego ze swoimi egzystencjalnymi problemami, kłębiącymi się w jego głowie. Całkiem dobity, pocieszał się tylko tym, że właśnie o tej porze powinno na niego czekać sześć paczek, wypełnionych przeróżnego rodzaju upominkami. Uszczęśliwiony tą myślą ruszył w stronę lochów, by w końcu znaleźć się w swoim dormitorium. Omyłkowo jednak skręcił dwa razy w lewo i trzykrotnie przedłużył swoją drogę. Odurzony hormonem szczęścia rzucił się do drzwi pokoju i wpadł zdyszany do środka, rozglądając się rozpaczliwie w poszukiwaniu prezentów.\nSześć ładnych paczuszek stało już obok łóżka i wabiło go do siebie przede wszystkim mieniącym się papierem ozdobnym, bo nic więcej poza tym nie mógł dojrzeć. Dopadł paczki w jednym susie i zaczął się do nich dobierać.\nKilka sekund później leżał przed nim stosik nie-wiadomo-cosi, które nie emanowały żadną magią. Czego się spodziewał? Na pewno nie żadnych diamentów z Republiki Południowej Afryki, ani też nowej miotły. Jednak nie dostał nawet czekoladowej żaby.\nPodniósł jeden z ciekawiej wyglądających obiektów, który przypominał jakiś tajemniczy, czarnomagiczny talizman przywołujący złe moce. Obrócił go w palcach — raz w lewo, raz w prawo, to w przód, raz nawet po skosie, a gdy nacisnął malutki guziczek, o mało nie dostał epilepsji — z wnętrza wyskoczył zegarek i wskazał mu aktualną godzinę. Odłożył go na bok i sięgnął po kolejny przedmiot. Tym razem była to szkatułka. Dokładnie ją obejrzał, potrząsnął nią i przystawił do ucha, nasłuchując, czy aby na pewno nic w niej nie tyka, po czym otworzył ją i natychmiast zamknął, przerażony wydobywającą się z niej muzyką. Bliski depresji, zgarnął prezenty do kufra i przyrzekł sobie, że resztę obejrzy jutro, gdy nie będzie wydawało mu się, iż ktoś dyszy mu na kark.\nPozbierał się i opadł na łóżko z myślą, że mugolskie prezenty nie są znów takie najgorsze.\nObudziło go głośne sapanie nad lewym uchem. Przerażony, wyskoczył z łóżka i rozejrzał dokoła. W pokoju nie znajdowało się nic nader niepokojącego poza — oczywiście — kupką kalendarzy adwentowych, która z dnia na dzień rosła. Goyle najwyraźniej znalazł sobie nowe hobby.\n— Panie Malfoy...\nGłos Snape'a zaskoczył Draco tak bardzo, że dziwnym sposobem kolana ugięły się pod nim i runął jak długi na podłogę. Nauczyciel jednak przekręcił tylko głowę i spojrzał na Ślizgona świdrującymi oczami.\n— Chciałbym zaczynać tak każdy dzień mojego życia — sarknął, podnosząc się z podłogi. — Urozmaicenie jakieś.\n— Mamy ze sobą coś wspólnego. Ja też mógłbym codziennie rano patrzeć na ciebie, gdy leżysz przede mną półnagi na podłodze.\n— To fetysz?\n— Dyrektor prosi cię do siebie. Miałeś być u niego jakieś dziesięć minut temu.\n— Świetnie, po prostu świetnie.\nW przeciągu dziesięciu minut Draco był świeżutki, czyściutki i pachniał jak aniołek, idąc z rozwianymi włosami przez korytarz i rozsiewając zapach wanilii. Wszedł do gabinetu dyrektora, posyłając mu jeden ze swoich najlepszych uśmiechów, jednak czynność ta była całkiem zbędna, gdyż zaraz na początku zasztyletowało go sześć par oczu. Otóż obok dyrektora stał Potter, Granger, siostra Wiewióra, Cho Chang oraz — z nie wiadomo jakich przyczyn — Filch.\n— Czy to próba jasełek? — zapytał, nie przeczuwawszy najmniejszych kłopotów, na co dyrektor odparł twardym, chłodnym głosem:\n— Panie Malfoy, obawiam się, że ma pan kłopoty...\nprzez Ter » 10 gru 2012, o 00:48\nOstatnio edytowano 31 maja 2015, o 22:05 przez Ter, łącznie edytowano 1 raz\nprzez byarenlight » 10 gru 2012, o 13:47\nMissed, Ty... Ty... mózgu! Jak pięknie obmyśliłaś te jasełka! Bomba, bomba, naprawdę.\nDostajesz + 29348023948 punktów w kategorii pomysł, więc niezależnie od tego, ile ich dostaniesz od Kaczalki, myślę, że będziesz na plusie.\nA serio (chociaż moje powyższe słowa również były serio), to się pośmiałam. Przy tym się autentycznie rozchichrałam i jestem pewna, że współlokatorka w drugim pokoju wzięła mnie za nienormalną:\nPrawą ręką podrapał się za uchem, stymulując tym samym lewą półkulę mózgu, co zawsze pomagało mu skupić się i zebrać myśli. Teraz nie pamiętał, czy wmawiał sobie, że ta dziwaczna czynność mu pomaga, czy robiła to faktycznie, a z racji tego, że był leniwy, nie zamierzał drapać się na czubku głowy i burzyć fryzury, by pomóc swojej pamięci odtworzyć tak nieistotny szczegół.\nTo już jest przegięcie Ale tak mnie to rozśmieszyło, że Ci wybaczam to przeginanie.\nPowiem Ci, że Twoja Hermiona jest... żeńską wersją fanfikowego Draco! Co za teksty, jaka ona wygadana! No, no. Wydaje mi się, że z tego punktu łatwo będzie zrobić z niej gwiazdę tegorocznej fety. Chciałabym również, by Draco i Potter w końcu zaczęli się do siebie zbliżać, ale całe szczęście zostało nam na to jeszcze kilka odcinków. Prawdę mówiąc, niektóre żarty były ździebko enigmatyczne, ale i tak jestem na tak. Całość utrzymana w fajnej (użyłam tego słowa specjalnie dla Ter) konwencji, jest wesoło i parodyjnie. Poza tym bardzo podoba mi się sterta kalendarzy Goyle'a, i te dywagacje o tym, jak Goyle lubi smak... papieru Zgodzę się z Ter, że pierwszy fragment jest lepszy niż późniejsze, jednak nie jest to wielki problem. No i ciekawi mnie, jakie kłopoty czekają Draco, muahaha. Poza tym Draco bardzo dużo skręcał w tym odcinku, co również wywołało na mym licu uśmiech Teraz lecę zapoznać się z ankietą.\nDobra robota, Missed\nprzez AnQa » 10 gru 2012, o 18:56\nPodczas czytania tego fragmentu, świetnie się bawiłam. Raz na mojej twarzy pojawiał się uśmiech, innym razem parskałam śmiechem. Może nie takim głośnym i histerycznym, za jaki jestem regularnie krytykowana przez moją rodzicielkę ("Anka, przestań się śmiać jak źrebak..." ), ale absurdalny charakter całości cieszył zdecydowanie. Malfoy i jego niecne zamiary, komiczne. Pomijając kanon, do głowy przykleiła mi się wizja "Czarnej Żmii" Jakoś tak.\nNie jestem pewna, ale zakładam, że wszystko było z góry skalkulowane. Styl... Styl, który wydaje się należeć do innej formy i innej treści, a dodaje smaczku absurdowi całości. Zdaję sobie sprawę, że może on niektórym przeszkadzać, bo granica między 'jeszcze pasuje' a 'już przesada' była cienka. I chyba mało brakowało, szczególnie opis przy stole, by została przekroczona. Ale na szczęście nie została, i przy tym pozostańmy.\nObiecujący początek, zobaczymy co będzie dalej.\nprzez Bang Bang » 12 gru 2012, o 23:21\nNa wstępie pragnę zaznaczyć, że moje serce zostało w brutalny sposób złamane . Tak się nie robi! Zwłaszcza w okresie przedświątecznym.\nTak, Draco doskonale pamiętał atak fobii, którego Weasley dostał tuż po tym, gdy okazało się, że na śniadanie zabrakło dżemu truskawkowego. Nie żeby Draco nie przepadał za dżemem truskawkowym, ale uważał, że nie zasługuje on aż na takie traktowanie, które mogłoby na przykład zniszczyć idealny ład na jego głowie.\nJak to- nie zasługuje? Draco, co ty pleciesz! W tym wypadku absolutnie i ostatecznie solidaryzuję się z Ronem.\nPoczątek był totalnie fantastyczny- toki myślowe Dracona są naprawdę rozbrajające, a skoro to dopiero trzeci odcinek, nie trzeba się przejmować, że hamują za bardzo akcję. Goyle i kalendarze! Dla mnie to bardzo poważna kandydatura na OTP w tegorocznej fecie. Cała idea jasełek- wow! Świetnie wybrnięcie z sytuacji, trzeba przyznać, dość beznadziejnej. Kłaniam się w pas. Kolejną jasna stroną tego odcinka jest z pewnością Hermiona. Kurcze, bardzo bym chciała, żeby w tegorocznej fecie wyszła trochę z cienia, bo rok temu została kompletnie przesłonięta przez Pansy i Ginny, a skoro (przynajmniej na razie) ta pierwsza jest zakochana w Draco i to tak desperacko, że biedny Malfoy podejrzewa ją o ewentualne wysłanie zakamuflowanego eliksiru miłosnego (w sumie ciekawe, ile jest w tym prawdy, a ile nadinterpretacji Dracona), to taka możliwość istnieje, prawda? Missed, jestem pełna podziwu dla poprawy Twojego stylu! Zaskoczyłaś mnie, bardzo, bardzo pozytywnie. I duże brawa dla bety, bo tekst jest naprawdę zgrabny .\nDobra, chyba nie do końca zrozumiałam ten fragment ze Snapem, zwłaszcza początek, ale przemilczę ten drobiazg .\nprzez Pufek » 13 gru 2012, o 00:13\nDraco ze wszystkich sił starał się przybrać minę niewiniątka, ale złowrogie spojrzenia zebranych w gabinecie uczniów podpowiadały mu, że tym razem nie wyślizgnie się tak łatwo.\n- Proszę. Niech pan usiądzie i spróbuje się wytłumaczyć. – Dyrektor ruchem dłoni wskazał miękki fotel przed swoim biurkiem, w którym to Ślizgon natychmiast zapadł się przyjemnie. Wygodne siedzenie sprawiało, że miał ochotę zamruczeć z przyjemności, ale otoczony przez te dziwaczne zbiorowisko złożone z Gryfonów, kadry nauczycielskiej i jednego zagubionego Krukona, nie mógł pozwolić sobie na taki luksus.\n- A więc panie Malfoy, domyśla się pan w jakiej sprawie został tu wezwany? – spytał dyrektor, splatając na biurku swoje długie palce.\n- Jasełka? – spróbował ponownie Draco, ale odpowiedziało mu przeszywające spojrzenie znad okularów połówek. Nigdy wcześniej nie widział na twarzy Dumbledore'a niczego oprócz dobrodusznego, głupawego uśmiechu, więc wywnioskował, że tym razem ma poważne kłopoty. Postanowił zagrać w otwarte karty.\n- Nie wiedziałem, że Filch też bierze udział w losowaniu! – krzyknął na swoje usprawiedliwienie, przybierając gniewny wyraz twarzy i próbując wyprostować się w fotelu, żeby wyglądać bardziej wiarygodnie. Niestety, puchate fiołkowe poduchy wręcz idealnie dopasowywały się do kształtu ciała, dlatego kilka sekund później ponownie osunął się lekko i zapadł w miękkim oparciu. Westchnął w duchu z przyjemności.\nPo tych słowach rozpętało się małe piekło. Kiedy tak siedział sobie i wzdychał, pozostała piątka postaci zgromadzonych za jego plecami zaczęła głośno protestować, przekrzykując się wzajemnie i nie dając dojść nikomu do słowa. Wreszcie Dumbledore uciszył ich wszystkich, poczęstował po kolei specjalnym świątecznym rodzajem ciągutek (piernik pachnący jodłą) i odprawił jedno po drugim, obiecując, że Draco spotka zasłużona kara.\nWszystko to zajęło mu mniej niż minutę i Ślizgon nagle przestał się dziwić, dlaczego Czarny Pan tak obawiał się tego lekko zdziecinniałego starca.\nKiedy zostali w pokoju sami, złowrogie spojrzenie dyrektora zniknęło. Westchnął przeciągle, patrząc na wyciągniętego wygodnie w fotelu Draco z mieszanką zmartwienia i zrezygnowania wypisaną na twarzy.\n- I co ja mam z panem zrobić, panie Malfoy? – spytał zmęczonym tonem.\n- Docenić kreatywność? Pochwalić za perfekcyjnie rzucone zaklęcie? Pogratulować pomysłu? – podsuwał usłużnie Draco. – Delikatnie zanegować tę mniej pochwalną część mojego planu, ale nagrodzić świąteczną postawę? W końcu nieźle się natrudziłem, żeby zdobyć te wszystkie prezenty.\nPo przemówieniu Ślizgona zapadła chwila ciszy, podczas której wyraz twarzy dyrektora nie zmienił się nawet o jotę.\n- Dropsa? – spytał w końcu, równie zrezygnowany co wcześniej.\n- Nie dziękuję – odparł kurtuazyjnie Draco.\n- Fasolkę? Pierniczka? Sorbetu? – próbował dalej dyrektor, a Malfoy konsekwentnie odmawiał, starając się zachować uprzejmy ton i nie myśleć zbyt intensywnie o tym, jak jest mu nieziemsko wygodnie.\n– Lukrecjową pałeczkę? – Dumbledore wyciągnął z szuflady opakowanie pokryte zieloną folią. – Profesor Snape dał mi je na mikołajki – dodał jeszcze, podsuwając słodycze Ślizgonowi pod nos.\n- Skoro profesor Snape, to może się skuszę. – Skapitulował Draco, sięgając po lukrecję w taki sposób, żeby jak najmniej oderwać się od fotela. W końcu wpakował słodycz do ust, prawie natychmiast krzywiąc się niemożebnie, kiedy ostry smak rozlał mu się po podniebieniu.\n- Właściwie, to dostałem je od profesor McGonagall – powiedział cicho dyrektor, wpatrując się intensywnie w pudełko stojące na biurku. Draco prawie się zakrztusił, czując się dogłębnie oszukanym. – Ale wie pan, zawsze chciałem dostać coś od Severusa, więc ta czerń połączona z zielenią… - dodał rozmarzonym tonem, wpatrując się gdzieś w dal.\nMalfoy nie mógł się zdecydować, czy niedobrze mu od absolutnie okropnego smaku lukrecji, czy dziwnych insynuacji Dumbledore’a.\n- Ehm, a więc tak – odchrząknął dyrektor i zebrał się w sobie, przesuwając wyciągnięte wcześniej słodycze na skraj biurka. Draco ze wszystkich sił spróbował się uśmiechnąć, czując jak lukrecjowa pałeczka coraz bardziej rozpuszcza mu się na języku.\n- Myślę, że mam dla pana idealne zadanie, skoro pan tak uwielbia święta. Nie wątpię, że pańska postawa i pomysłowość może być wykorzystana w daleko bardziej pozytywny sposób niżeli podstępne kombinowanie z Czarą Mikołaja. – W tym momencie posłał Draco uważne, przeciągłe spojrzenie. – Wielka Sala, jak co roku, musi zostać udekorowana. Zazwyczaj zajmuję się tym osobiście, ale skoro muszę wyruszyć do Hogsmeade i kupić prezenty pięciu zapomnianym osobom, liczę, że mnie pan wyręczy, panie Malfoy?\nDraco przeklął szpetnie w myślach i posłał dyrektorowi wyjątkowo złowrogie spojrzenie. On i dekorowanie Wielkiej Sali! Przecież ona była… no wielka! Zajmie mu to co najmniej kilka godzin, jak nie całe popołudnie! A przecież ma życie towarzyskie! Plany na wieczór! Naukę! Zobowiązania! Alergie na świąteczne dekoracje! Może pokazać zaświadczenie lekarskie!\nPomyślał, że ojciec się o tym dowie.\nChciał to wszystko z siebie wyrzucić, ale lukrecja podejrzanie rozmiękła mu na języku, sklejając zęby i smakując z każdą minutą gorzej. Nie mógł otworzyć ust i zaprotestować, co z chwili na chwilę coraz widoczniej bawiło Dumbledore’a.\n- Tak więc, skoro nie ma pan żadnych uwag, życzę miłego dekorowania. Liczę, że wykaże się pan w tej dziedzinie osławioną pomysłowością – powiedział, odprawiając go gestem ręki, tak jak wcześniej Gryfonów. – I niech pan poczęstuję się jeszcze na do widzenia – rzucił, wskazując pudełko wypełnione obrzydliwie czarnymi słodyczami.\nDraco nie zastanawiał się zbyt długo. Zrozpaczony, upokorzony i zaklejony na amen, pochylił się i zamiast sięgnąć do wskazanego mu pudełka, porwał z biurka dyrektora całe opakowanie świątecznych pierniczków. Złapał je najszybciej jak potrafił i bez słowa uciekł z gabinetu, zanim dyrektor zdążył zareagować w jakiś inny sposób niż zaskoczonym spojrzeniem.\n- Hej, wiecie co wymyślił dyrektor, żeby ukarać Malfoya? – spytała radośnie Ginny, wchodząc do pokoju wspólnego Gryffindoru.\n- Mam nadzieję, że coś związanego z szorowaniem kibli – westchnął z rozmarzeniem Ron, odrywając się od partii szachów, którą rozgrywał właśnie z Harrym. Ten wykorzystał moment nieuwagi przyjaciela, wyliczając bezgłośnie, którym pionkiem powinien ruszyć się w następnej turze.\n- Och, to by było super, ale niestety – skrzywiła się Ginny, siadając na małym stoliku tuż przy kominku i zakładając prowokująco nogę na nogę. Hermiona wywróciła oczami, a Harry dalej mozolnie wyliczał.\n- W takim razie co robi Malfoy? – zainteresował się Ron, zawsze gotowy na rozmowę pod tytułem jak-bardzo-nienawidzimy-Ślizgona.\n- Dekoruję Wielką Salę! – rzuciła radośnie jego siostra, zaraz odzyskując dobry humor.\n- Eee – mruknął zawiedziony chłopak, wracając do gry. – Pokładałem w dyrektorze większe nadzieje. Gdyby to ode mnie zależało, kazałbym ubrać Malfoy’owi stary, obrzydliwy łach i stać w Wielkiej Sali co najmniej godzinę dziennie, aż do Wigilii, rozdając pierwszorocznym Puchonom cukierki – stwierdził i zaszachował Harry’ego. Wszyscy przysłuchujący się rozmowie, spojrzeli na niego zaszokowani. – No co? – spytał, brzydko czerwieniejąc na końcówkach uszu, kiedy napotkał ich zdziwione spojrzenia.\n- Tak więc, skoro już Ron podzielił się z nami swoimi dziwacznymi wizjami, które do tej pory bezpiecznie przechowywał w podświadomości – i chyba wszyscy się ze mną zgodzicie, że nadal powinny tam pozostać – to uwierzcie mi, ta kara jest bardziej przemyślana niż mogłoby się wydawać! Malfoy najpierw rzucał się od jednego krańca stołu Slytherinu do drugiego, ględząc każdemu napotkanemu Ślizgonowi jaki to jest biedny i jak dyrektor niesłusznie go ukarał, aż w końcu nie pozostał ani jeden gotowy go wysłuchać. Potem przerzucił się na Krukonów a nawet Puchonów. Ostatecznie wykurzył prawie każdego ucznia i położył się krzyżem nieopodal stołu nauczycielskiego, głośno lamentując. Teraz jednak wziął się do roboty i wierzcie mi lub nie, to będzie najbardziej oryginalnie przystrojona Wielka Sala w historii Hogwartu – powiedziała Ginny i zachichotała złośliwie.\n- Na Merlina, Harry! – jęknął Ron, ostatecznie ogrywając przyjaciela, który nawet nie zorientował się, kiedy jego królowa została zdjęta. – Wyobrażasz sobie gust Malfoya?! Musimy to zobaczyć! Hermiono, idziesz?\n- Naprawdę Ronaldzie, mam lepsze rzeczy do roboty. I zdaje się, że Harry też, prawda? Jak tam twój esej z eliksirów?\n- Daj spokój Hermiono. Esej dostajemy co tydzień, a szalejący w Wielkiej Sali Malfoy trafia się góra raz na kilka miesięcy – zaprotestował Harry, który nawet nie pamiętał o czym miał napisać.\n-Więc świetnie! Idźcie i bawcie się dobrze! Ale jak coś, to nie przychodźcie później do mnie!\n- Jasne, jasne – rzucił tylko pod nosem Ron i wywrócił oczami tak, żeby tylko Harry był w stanie to dostrzec. Obaj zaśmiali się cicho i ruszyli do wyjścia, kiedy przeszkodziło im pełne pretensji pytanie Ginny:\n- A mnie to już nie zapytasz? Może ja też bym chciała z wami…\n- Spadaj Ginny – przerwał jej w pół zdania Ron i wyszli, zanim dziewczyna zdążyła poważnie się zdenerwować.\nWielka Sala wyglądała tak, jakby wojna nadeszła szybciej niż ktokolwiek mógł się spodziewać i rozegrała dokładnie w samym sercu Hogwartu. W całym pomieszczeniu panował nieopisany chaos, chociaż najgorzej prezentował się stół nauczycielski i, co raczej nie było dla nikogo zaskoczeniem, Gryffindoru. Na blatach walały się skrawki dekoracji, podarte kartony, wstążki, pourywane girlandy, rozbite bombki i całe sterty jakiejś dziwnej, fioletowawej mazi, która gdzieniegdzie spływała na podłogę, żeby tam zastygnąć i przemienić się w szarobure grudy wielkości pięści. Na stole Ravenclawu i Hufflepuffu sytuacja wyglądała tylko minimalnie lepiej – nie było wprawdzie mazi, ale zostały na nich zgromadzone potencjalnie potrzebne materiały, walając się grubymi stertami po całej długości. Za to stół Slytherinu obłożony był już gotowymi dekoracjami i pewnie znalazłoby się niewiele osób gotowych przyznać, że wyglądał lepiej niż reszta. Małe, ruchome figurki smoków, węży, pająków, kotów, jaszczurek, żab i nietoperzy kłębiły się na blacie i ławkach Ślizgonów. Każde zwierzątko było nieskazitelnie czarne, z żółtymi lub czerwonymi oczyma i małymi mikołajowymi czapkami przymocowanymi na paskudnych główkach. Dookoła walały się girlandy, pasujące zdecydowanie bardziej na pogrzeb, niżeli Boże Narodzenie. Prawdopodobnie by nadać im świątecznego wyglądu, zostały skąpo przyozdobione już nie pierwszej świeżości ostrokrzewem. Na niektórych widać było coś, co na pierwszy rzut oka wyglądało jak czarno magiczne symbole i dopiero po uważniejszym przyjrzeniu można było zauważyć, że to głównie obrażające inteligencje Gryfonów slogany, zapisane bardzo wymyślnym pismem.\nPośród tego wszystkiego miotał się wściekle Malfoy, celując różdżką ponad stołami i mocując na chybił trafił małe, ponure świeczuszki z zielonymi ognikami. Wyglądał na trochę szalonego, szczególnie, że do jego idealnie wykrojonej szaty poprzyczepiały się różne śmieci – a nawet jeden z wyczarowanych węży z czapką na głowie i żółtymi ślepiami, który otwierał co chwila pysk, ukazując ostre jak igiełki ząbki.\nŚlizgon, zwabiony skrzypnięciem otwieranych drzwi, odwrócił się w stronę oniemiałych Rona i Harry’ego. Do nosa przykleiła mu się granatowa tasiemka i poruszyła śmiesznie, kiedy zmarszczył się na ich widok, a potem lekko uniosła, gdy gniewnie warknął. Ron nie wytrzymał i parsknął śmiechem.\n- Malfoy, jesteś pewien, że nie pomyliły ci się czasem święta? – spytał Harry, z przerażeniem wpatrując się w porozrzucane ozdoby.\n- Nie wiem, co ci chodzi – odparł Ślizgon, przybierając nagle obojętny wyraz twarzy.\n- No wiesz, te nietoperze i węże… Mało świątecznie, nie uważasz?\nDraco nawet nie drgnął, dalej zachowując pozorny spokój. Kiedy wreszcie udzielił odpowiedzi, zwrócił się do Harry’ego tonem, jakby ten był co najmniej przygłupim gumochłonem.\n- Mają przecież czapeczki.\nRon nie wytrzymał i parsknął ponownie, a Harry zrobił obrażoną minę. Draco wrócił do dekorowania, rozciągając paskudne girlandy nad stołem Puchonów. Jedna miała sprytnie zamaskowany napis: Draco, zbawca świąt.\n- Dobra, to jest bardziej przerażające niż sobie wyobrażałem – jęknął Ron, obrzucając Wielką Salę jeszcze ostatnim spojrzeniem. Dalej był nieźle rozbawiony, ale chyba wreszcie dostrzegł pośród morza figurek kłębiących się po stole Ślizgonów wielkie, czarne pająki, które żwawo poruszały wszystkimi łapkami. Do każdej przyczepiony był mały dzwoneczek.\n- Idę stąd zanim w szale twórczym Malfoy i nas gdzieś przymocuje. Nie wiem, czy chciałbym tu być, kiedy Dubledore to zobaczy. Harry? Idziesz? – spytał w końcu, kiedy sam prawie przekroczył próg Wielkiej Sali, a jego przyjaciel dalej pozostał nieruchomo w miejscu. Potter stał, przypatrując się ciekawie Malfoyowi. Ten w tym czasie szarpał się z wyjątkowo długą girlandą. Zaplątała się na jednym końcu i choć Ślizgon manewrował dziko różdżką na wszystkie strony, nie chciała puścić. Harry poczuł przypływ bohaterstwa.\n- Wiesz co? Skocz po coś do jedzenia do kuchni i spotkamy się za dziesięć minut na korytarzu, dobra?\nRon wzruszył ramionami i wyszedł, a gryfon przygotował się do niesienia pomocy.\n- Trzeba do zrobić normalnie, Malfoy – powiedział, kiedy ten ze złości machnął różdżką na oślep, rozrzucając tym samym stertę śmieci umieszczoną pod oknem.\n- Normalnie? To jest właśnie normalnie, Potter – warknął. - Za pomocą różdżki, a nie tego czegoś, co dzierżysz w ramionach.\n- To jest drabina i nie udawaj, że nie wiesz do czego służy.\n- Pff! – odparł tylko Draco i skrzyżował ręce na piersi, kiedy Harry zaklęciem przymocował drabinę do ściany i zaczął się wspinać, aby odczepić zaplątaną girlandę.\n- Nie szarp tak, bo porwiesz! – Dobiegło go pełne pretensji zawodzenie z dołu, kiedy Malfoy przemieścił się pod drabinę i kręcił denerwująco dookoła, strofując go co chwila.\n- Jak jesteś taki mądry, to wejdź tu i sam to zrób – odwarknął Gryfon, mocując się z tkaniną, która wkręciła się pod jeden z kandelabrów i za żadne skarby nie chciała puścić.\n- Tylko czekaj, ja zejdę… Och, już tu jesteś – westchnął Harry, kiedy na szczeblu obok niego pojawiła się idealnie ułożona fryzura Malfoya, a chwilę później cały Ślizgon wepchnął się w jego prywatną strefę, przepychając łokciami.\n- Patrz Potter i ucz się! – rzucił i zaczął szarpać girlandę. Dokładnie w taki sam sposób, w jaki wcześniej próbował Harry.\n- Daj spokój, tak już próbowałem i nie idzie!\n- Co ty tam wiesz!\n- Musisz bardziej w lewo!\n- Nie zbliżaj się do mnie! Nie mam co robić, tylko spoufalać się z głupim Gryfonem!\n- Ciekawe jak mam się niby nie zbliżać!\n- Sam złaź, to moja drabina!\nWbrew zdrowemu rozsądkowi zaczęli się szarpać i wyzywać, kiedy do Wielkiej Sali wrócił Ron, zaniepokojony przeciągającą się nieobecnością przyjaciela. Spojrzał na nich dokładnie w momencie, kiedy Malfoy z całej siły kopnął Harry’ego w kostkę, a ten pociągnął go za włosy. Zanim Weasley zdążył krzyknąć choćby pół ostrzeżenia, Draco poczuł jak przechyla się w tył i traci oparcie. Złapał się kurczowo szaty Pottera, ale to tylko nieznacznie opóźniło nieuniknione.\n-… i dlatego przyniosłem ci to na pocieszenie – powiedział Goyle, ściskając w ogromnych pięściach jeden ze swoich adwentowych kalendarzy. Patrzył na niego ze smutkiem. – Zjadłem tylko trzeci i trzynasty grudnia, bo są z rodzynkami. Nie lubisz rodzynek, prawda? – spojrzał na Draco błagalno-przepraszającym wzrokiem. Ten westchnął cierpiętniczo i wyrwał mu kalendarz z rąk,\n- Dziękuje ci bardzo Goyle! – powiedział aż nazbyt głośno. Tak, aby przerwać rozmowę Rona i Hermiony, siedzących przy łóżku Harry’ego. – Miło, że o mnie pomyślałeś i przyniosłeś prezent! Na prawdziwych przyjaciół zawsze można liczyć! – dodał jeszcze głośniej, rzucając złośliwe spojrzenie Gryfonom. A potem odwrócił się do Goyle’a i warknął cicho – wolałbym z łaski swojej jakieś prawdziwe jedzenie, albo przynajmniej lusterko.\n- Wyglądasz jak zwykle wspaniale, Draco – odpowiedział natychmiast Goyle, wyuczonym od dawna tonem. Wyprostował się przy tym, jakby co najmniej wygłaszał orędzie w towarzystwie Ministra Magii.\n- Tak, tak. – Malfoy odprawił go lekceważącym ruchem dłoni, układając się wygodniej na łóżku i na chybił trafił wyjadł szesnasty grudnia. Skrzywił się, czując nugat.\nGoyle rzucił jeszcze jedno tęskne spojrzenie za swoim kalendarzem i wyszedł ze Skrzydła Szpitalnego, gdzie po upadku z drabiny wylądowali Draco i Harry. Chwilę później Pani Pomfrey odprawiła także Gryfonów i dokładnie zbadała pacjentów. Ślizgon wydał z siebie odpowiednią ilość jęków i westchnień, tak żeby wyjść na poważnie uszkodzonego, ale nie na mazgaja. Kiedy zostali wreszcie sami, uśmiechnął się z tryumfem i pochłonął jeszcze dwudziesty trzeci grudnia.\n- Nic ci nie jest Malfoy – warknął Harry, mierząc go wrogim spojrzeniem. Ślizgon uniósł tylko lekceważąco brew, przeżuwając powoli czekoladkę. – To ja mam złamaną nogę, bo na mnie upadłeś!\n- Sam się o to prosiłeś! Zresztą nie marudź, za godzinę nic ci nie będzie! – wybuchnął Draco. Prawie nieruszony kalendarz poszedł w jednej chwili w odstawkę. Kłótnia była ważniejsza.\n- Jak się niby mogłem prosić o to, żebyś na mnie spadł, a potem jeszcze leżał i pojękiwał! – rzucił z pretensją Harry.\n- Jestem pewien, że wiele osób w tej szkole chciałoby, żebym na nich leżał i pojękiwał. W końcu jestem bardzo przystojny.\n- Jesteś kretynem! – zapieklił się Potter i przez następne czterdzieści minut kłócili się w kółko o to samo, a dwadzieścia spędzili w pełnej urazy i napięcia ciszy.\nW końcu nieznośną atmosferę przerwał odgłos otwieranych ostrożnie drzwi i głowa Goyle’a pojawiła się w powstałej szparze.\n- Draco? – szepnął, nie wiadomo czemu.\n- Czego tu znowu? – warknął w odpowiedzi Malfoy.\n- Przyszedłem zobaczyć, czy ci smakuje – Goyle obdarzył go czymś na kształt tęsknego spojrzenia.\n- No… kalendarz przecież. Nie jesz go? – zerknął na porzucony prezent, leżący u stóp jednego ze szpitalnych łóżek. – Myślisz, że no wiesz? Ja mógłbym go…\nŚlizgon poczuł nową falę złości.\n- Jasne! Bierz go! Bierz wszystko! – zaczął lamentować. – Ja tu leżę, być może umieram, a ciebie jak zwykle obchodzi tylko jedzenie!\n- Nic ci nie jest Malfoy! Upadłeś na mnie!\nGoyle nie słuchał ich już jednak. Awantura toczyła się identycznie jak za pierwszym razem, tylko teraz ton głosu Draco był jeszcze bardziej pompatyczny niż wcześniej. Dla niego liczyło się tylko owe kolorowe cudo, które jego przyjaciel porzucił na pastwę losu. Tekturowe okienka, które kryły słodką tajemnice. Właściwie całość wyglądała zachęcająco i smacznie. Goyle nie mógł zrozumieć, dlaczego wcześniej nie posmakował tych kolorowych wzorków na przodzie, albo chociaż nie spróbował miękkiej faktury opakowania.\n- To wszystko twoja wina Potter – poskarżył Malfoy, siedząc na niewygodnym krześle obok szpitalnego łóżka.\n- Niby czemu? To ja mu kazałem zeżreć wszystko łącznie z folią?\n- Jesteś zadziwiająco nieczuły, jak na przyszłego bohatera czarodziejskiego świata – rzucił Ślizgon, patrząc współczująco na zwijającego się z bólu Goyle’a. Adwentowy kalendarz, sprawca zamieszania, leżał porzucony na środku Skrzydła Szpitalnego. Brakowało w nim nie tylko czekoladek, ale także sporej części opakowania. Cały prawy górny róg został odgryziony, na tekturze widać było jeszcze świeże ślady zębów.\nHarry poczuł irracjonalne wyrzuty sumienia, jakby rzeczywiście z jakichś powodów kazał Ślizgonowi zjeść karton.\n- Pomfrey już godzinę temu mówiła, że eliksir powinien zacząć działać – mruknął jeszcze żałośnie Malfoy, krzyżując ręce na piersi.\n- Wiesz, myślę, że zatrucie folią nie jest standardowym przypadkiem i dlatego to musi chwilę potrwać. – Harry nawet się nie zorientował, kiedy zaczął pocieszać swojego odwiecznego wroga.\n- Pewnie, wiem – odpowiedział Draco, pociągając nosem i przybierając wszechwiedzącą minę, ale tak naprawdę czując się jakoś lepiej po słowach Pottera.\nHarry chciał coś jeszcze dodać, ale w tym momencie do Skrzydła Szpitalnego wszedł szóstoroczny prefekt Krukonów, przerywając te ciche zawieszenie broni. Rozsiał wokół siebie nieodłączną aurę inteligencji, błyskotliwości i czarującego uśmiechu.\n- Malfoy? – zwrócił się do Ślizgona, uśmiechając się przy tym dość podle. – Dyrektor cię szuka. Kazał mi przekazać, że widział dekorację i zaprasza cię do swojego gabinetu…\nOstatnio edytowano 13 gru 2012, o 20:23 przez Pufek, łącznie edytowano 1 raz\nprzez byarenlight » 13 gru 2012, o 10:30\ni kupić prezenty pięciu zapomnianym osobą\nPodobało mnie się, o tak. Gdzieś jeszcze mignął mi błąd w nazwisku "Dumbledore", ale nie mogę teraz znaleźć. Ale przejdźmy już do rzeczy, nie ma co płakać nad omyłkami. Przy fragmencie, w którym Goyle zastanawiał się, czy zjeść opakowanie kalendarza... Kurczę! Jak czytałam, to moja współlokatorka jeszcze spała, więc ze wszystkich sił musiałam powstrzymywać się od śmiechu i myślałam, że pęknę.\nA potem zabiło mnie to:\nCały prawy górny róg został odgryziony, na tekturze widać było jeszcze świeże ślady zębów.\nCholerka, jakie to śmieszne\nPoza tym kłótnie Pottera z Malfoyem są takie fajne! Przekomarzają się jak... rodzeństwo (hmm, zabiłam napięcie seksualne tym stwierdzeniem XD). Ich odzywki mnie powalają.\nZa to dziwnym trafem wyjątkowo nie lubię tutejszej Ginny\nDostajesz + 29348023948 w kategorii Goyle zjada kalendarz.\nprzez Elisheva » 13 gru 2012, o 12:19\n(siedzę chora, więc chętnie skomentuję)\nJejku, jakie to było świetne! Humor pierwsza klasa, naprawdę, padłam ze śmiechu. Ten moment, kiedy Draco kradnie Dumblowi świąteczne pierniczki... i to słowo "pierniczki" w tamtym momencie (nie mam pojęcia czemu) wydało mi się okropnie zabawne. I takie... słodkie? Ciężko jest zacytować perełki, gdyż dla mnie całość była wyjątkowo smakowita. I ten Harry planujący kolejne ruchy podczas gdy z Ronem.. I spławiona Ginny! O tak:\n- Spadaj Ginny – przerwał jej w pół zdania Ron i wszyli, zanim dziewczyna zdążyła poważnie się zdenerwować.\nNależało jej się. (btw. odkryłam mały błędzik - wyszli)\nSpróbuję zacytować jeszcze kilka takich, które zwaliły mnie z nóg:\nIdealne. I to, w jaki sposób zostało to powiedziane: tak prosto, a tak dobitnie. Mają czapeczki i koniec kropka\nWidzę, że Goyle i kalendarz wkroczyli w nowy etap związku.\nTo i cała scena na drabinie.. cudo!\nNie wspomnę już o folii i wielu innych smaczkach.\nJedynie lepiej by było, gdybyś w dialogach użyła pauz lub półpauz zamiast dywiz, wtedy tekst jest ładniejszy i wygląda na dopracowany.\nOgólnie odcinek świetny i czekam na kolejny (lecę głosować)\nprzez Veldrin » 13 gru 2012, o 17:30\nFajnie, że na forum jest coraz więcej opowiadań związanych ze świętami To sprawia, że coraz bardziej czuję magię zbliżających się świąt Opowiadanie tworzone przez użytkowników? Bomba! Każdy ma swoją wizję na dalszą część i wychodzą naprawdę fajne rzeczy. Niektóre fragmenty rozśmieszały mnie do łez, a niektóre nie bardzo przypadały mi do gustu, ale tego właśnie można się spodziewać po Drarrofecie\n— John. John Clent.\nCrabbe zmarszczył brwi.\n— Nie pytałem o nazwisko.\nGoyle pokiwał głową.\n— Prawda, nie pytał.\nCrabbe i Goyle mają przynajmniej tyle mózgu, by wiedzieć o co pytają a o co nie, choć jest to naprawdę przekomiczne\nUdało im się przytrzymać jeszcze piętnaście osób, ale wszystkie były Puchonami. W końcu obaj jednogłośnie zdecydowali, by odejść sprzed wejścia do domu Hufflepuffu i poszukać ofiar gdzie indziej.\n— A wiesz, czego ty potrzebujesz?\n— Mózgu? — podpowiedział Crabbe.\nWydostawszy się na korytarz, skręcił w lewo, szedł prosto, a potem jeszcze raz skręcił w lewo. Następnie znów skręcił w lewo, szedł prosto i znów skręcił w lewo, dzięki czemu ponownie znalazł się pod drzwiami Wielkiej Sali. Zrobił to na wypadek, gdyby ktoś go śledził.\nMalfoy, jest moim królem\nPierwszy rozdział zdecydowanie jest najbardziej humorystyczny Bya, przeszłaś sama siebie\n– Sto punktów dla Slytherinu. Gratulacje dla Draco Malfoya! – Po sali rozeszły się oklaski i jęki - te ostatnie, ponieważ niektórzy dużo tracili na eliksirach.\nNo to było przegięcie, które wywołało na moich ustach szczery uśmiech. Myślę, że nawet dla Draco Snape nie byłby w stanie dać jego domowi stu punktów\nOgólnie pomysł Draco z oszukaniem czary mikołajkowej był świetny. Tylko on mógł być tak pazerny na prezenty.\nOpowiadanie bardzo mi się podoba, chyba głównie dlatego, że nie jest takie idealne i zapięte na ostatni guzik. Od każdego z autorów dowiadujemy się czegoś nowego o różnych osobach, a szczególnie o Draco.\nNo i te motywy z kalendarzami wypełnionymi czekoladkami. Po prostu bomba xD\nTego się można było spodziewać Wszystko jest lepsze, nawet samobójstwo, niż pomyślenie o Ronie inaczej niż o Wiewiórze\nUświadomienie Ronowi, że Święty Mikołaj nie istnieje, naprawdę było wredne Powinna się pani wstydzić, panno Granger\nZdecydowanie myślenie o Dumbeldorze i Snapie w innych perspektywach niż dyrektor - nauczyciel, źle wpływa na moją psychikę Toż to jest całkowicie niemoralne\nMalfoy dekorujący wielką salę mnie rozbroił. Oczami wyobraźni widziałam panujący tam chaos i zamęt robiony przez Draco. Nie dziwię się, że Potter chciał tam zostać i odesłał Rona\nNo a że to nie wyszło mu na dobre... cóż, przynajmniej Malfoy miał miękkie lądowanie\nZatrucie się kalendarzem przez Goyle'a? Sama bym lepiej tego nie wymyśliła.\nDziewczynki, gratuluję, to naprawdę ma fajny potencjał.\nprzez Ter » 14 gru 2012, o 01:29\nOstatnio edytowano 31 maja 2015, o 22:03 przez Ter, łącznie edytowano 1 raz


Burger z nakładanym hermelinem - Kuchnia piwowarki Agi\n..:: m e n u ::..\nBurger z nakładanym hermelinem\nAgnieszka Łopata, 5.06.2012\nJuż najwyższy czas przerzucić się na lekkie, wiosenno-letnie jedzenie. Wszak już i u nas na bieszczadzkim targu wysyp nowalijek – rzodkiewki, botwinki, sałata, truskawki i inne dobra. Ale zanim to nastąpi, proponuję jeszcze coś "treściwego". Dzisiaj będzie to czeska, "tylko dla twardzieli", odmiana burgera – Hermelin-burger. A do niego domowe frytki.\nWsad do burgera – nakładany hermelin1 należy przygotować parę dni wcześniej. Przepis poznałam na forum piwo.org. Nakładany hermelin to popularna w Czechach przekąska do piwa.\nokrągły ser camembert w ilości zależnej od apetytu i wysokości słoika (ja użyłam 3 sztuki); każdy ser przecinamy wzdłuż na dwie okrągłe połowy\npo 4 ząbki czosnku na każdą sztukę sera\npieprz cayenne, papryka słodka, papryka ostra, liść laurowy, zioła prowansalskie, jagody jałowca, opcjonalnie papryczka chili, gałązka tymianku\nolej słonecznikowy lub rzepakowy\nNa każdą połówkę sera wyciskamy dwa ząbki czosnku. Posypujemy obficie papryką słodką, dodajemy odrobinę ostrej i pieprzu cayenne. Składamy z powrotem i podobnie postępujemy z pozostałymi serami.\nPodstawa to dużo papryki i czosnku\nDo szerokiego słoika wkładamy jeden ser, na niego kładziemy dwa-trzy plastry cebuli. Potem następny ser, cebulę, itd. Po bokach słoika układamy liść laurowy, jagody jałowca, papryczkę chili, tymianek. Wsypujemy zioła prowansalskie i zalewamy olejem tak, aby wszystkie składniki były przykryte. Zakręcamy słoik i odkładamy na 3-4 dni do lodówki.\nPrzekładane w słoiku\nPo paru dniach cierpliwego oczekiwania, otwieramy słoik i próbujemy. Amatorzy czosnku, cebuli i serków pleśniowych nie będą zawiedzeni. Nie zalecam jednak degustacji przed pierwszą randką.\nHermelin już przegryziony\nDo hermelin-burgera będziemy jeszcze potrzebować: pomidora i coś zielonego (sałatę zwykłą, rukolę, itp.). No i oczywiście miękkich bułeczek hamburgerowych. Można kupić gotowce, ale proponuję pyszne, domowe, bez spulchniaczy i suszu jajecznego.\nSkładniki na 8 bułek2:\ndo posmarowania bułek: 1 żółtko wymieszane z 1 łyżką mleka, sezam do posypania\nMleko, masło, cukier i drożdże wymieszałam w kubku. Odstawiłam na 10 minut. Połowę mąki przesiałam do miski, dodałam jajko, sól i zaczyn drożdżowy. Zagniatałam ciasto dodając resztę mąki. Ciasto powinno być miękkie, elastyczne i niezbyt twarde. Ciasto przykryłam ściereczką i odstawiłam do wyrośnięcia na 1 godzinę. Po tym czasie podzieliłam ciasto na 8 części. Z każdej części uformowałam kulkę i ułożyłam na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Każdą bułkę mocno spłaszczyłam, a potem wszystkie przykryłam i odstawiłam w ciepłe miejsce na 45 minut. Wyrośnięte bułki posmarowałam żółtkiem wymieszanym z mlekiem i posypałam sezamem. Piekłam w temperaturze 200ºC przez ok. 20 minut. Na dno piekarnika wstawiłam żaroodporną miseczkę z wodą.\nWkrótce się pieczemy\nHamburgerki już upieczone\nŻeby było jeszcze bardziej treściwej i po amerykańsku, proponuję domowe frytki: ziemniaki obieramy i tniemy na frytki. Płuczemy w zimnej wodzie i dobrze osuszamy. Smażymy w oleju aż się zrumienią, solimy.\nBułkę przekrawamy, nakładamy plaster sera wraz z cebulką i kawałeczkami chili, przykrywamy plastrami pomidora, posypujemy zieleniną. Dokładamy frytek, nalewamy piwo i pałaszujemy. Tutaj sprawdzi się wytrawna, rześka, schłodzona AIPA lub goryczkowy, czeski pilzner. Goryczka zrównoważy uczucie obfitości i tłustości, a aromaty chmielowe dodadzą smaku. Przekonajcie się sami!\nHermelinburger z frytkami\nDo hermelinburgera AIPA lub czeski pilzner\nSuper pyszny wegetariański burger\n1. Przepis ze strony www.libertas.pl\n2. Przepis ze strony www.whiteplate.blogspot.com\nLubię warzyć piwo i lubię gotować. Lubię pić piwo w ładnych kieliszkach i jeść ładnie podane potrawy. Lubię też fotografować. Tak więc będę gotować pyszne, wegetariańskie potrawy, wybierać do nich najlepiej pasujące piwo z mojej piwniczki, fotografować, degustować i opisywać wrażenia.\nInnym powodem założenia tego bloga jest to, że nie lubię wizerunku piwa, który jest nam powszechnie serwowany. Duży, ciężki kufel, który ciężko jest podnieść, przy stole biesiadnym rubaszni, czerwonolicy, wąsaci panowie z dużymi brzuchami, na stołach golonka i kiełbasa. Do tego blond kelnerki z wielkim biustem wylewającym się z dekoltu.\nChciałabym pokazać, że piwo jest napojem równie eleganckim jak wino. Różnorodność stylów piwa sprawia, że zawsze znajdziemy taki, który będzie pasował do naszego dania, niezależnie czy jest to lekka sałatka czy słodki deser.\nZ góry uprzedzam, że wszystkie przygotowane przeze mnie potrawy będą jarskie, ponieważ od 12 lat jestem wegetarianką.\naga AT kuchniapiwowarkiagi.pl\n© 2011-2021 Kuchnia piwowarki Agi


> Kreatyna>Ultimate Creapure - 1000 g\nIndeks: ULTIMATE CREAPURE 1\nUltimate Creapure - 1000 g na rynku jest jednym z najbardziej uznanych suplementów diety, który poprawia wyniki sportowe u sportowców uprawiających wiele dyscyplin. W produkcie znajduje się spora dawka kreatyny, która jest znacząca jeśli chodzi o przyrost siły oraz mięśni. W związku z tym na stosowanie specyfiku decydują się zarówno biegacze, sportowcy ze światka sportów siłowych, ale też pływacy, triathloniści, a nawet kulturyści. Tym samym można skutecznie zwiększyć swoją masę mięśniową, w sposób bardzo bezpieczny. Kreatyna nie działa przecież szkodliwie na organizm ludzki, istnieje spore zapotrzebowanie na tę substancję. Jeśli ktoś chce więc poprawić swoją muskulaturę ma taką możliwość, sięgając po wspomniany suplement diety. Dodatkowo dba się też o przyspieszoną regenerację własnego organizmu po bardzo trudnych treningach, które dla wielu sportowców mogą być po prostu męczące.\nZ produktu powinno korzystać się rozsądnie, w odpowiednich ku temu okolicznościach, a więc np. w okresie przedstartowym. Dzięki niemu można magazynować energię w swoich mięśniach i sprawić, że skorzysta się z niej podczas zawodów, rywalizując ze swoimi konkurentami. Im więcej energii będzie posiadało się w organizmie, tym większa szansa na odniesienie końcowego zwycięstwa w swojej dyscyplinie. Czasami ciężkie treningi nie wystarczą i pozostaje sportowcowi sięgać po legalne i w stu procentach dozwolone środki, które nie będą zagrażały jego zdrowiu. Ultimate Creapure - 1000 g jest jednym z takich środków. Przyczynia się on również do:\nzwiększenia częstotliwości treningów w okresie tygodniowym,\nopóźnienia w procesie rozpadu białek w organizmie,\npoprawienia równowagi azotowej.\nTe działania są dla każdego sportowca jak najbardziej pożądane, więc jeśli ktoś chce znacząco zwiększyć swoje możliwości nie powinien się długo zastanawiać, lecz szybko sięgnąć po produkt i polecić go wszystkim swoim znajomym, aby również mogli skorzystać z jego zalet.\nTo, że specyfik ma bardzo pozytywne działanie na sportowców nie oznacza od razu tego, że można go stosować byle jak, zależnie od własnego humoru. Nie jest to dozwolone, poza tym nie każda osoba powinna po niego sięgać, nie mogą tego robić kobiety w ciąży oraz te, które jeszcze przez jakiś czas będą karmiły piersią swoje dzieci. Poza tym najważniejsze dla użytkowników powinno być to, aby odpowiednio przechowywać taki środek, najlepiej w miejscach do których nie mają dostępu dzieci, ale też takich, które nie są narażone na szkodliwe działanie wilgoci i temperatury. Dzięki temu zadba się o to, aby produkt przez długi czas utrzymał swoje podstawowe właściwości.\nNie da się osiągnąć zamierzonych efektów kuracji związanej z przyjmowaniem tego suplementu diety bez optymalnego dawkowania. Jeśli ktoś nie posiada w tym zakresie należytej wiedzy powinien jak najszybciej udać się do specjalisty, aby ustalić plan dawkowania preparatu. Przez pierwszych kilka dni kuracji można przyjmować 5 g produktu naraz, 4 razy dziennie. Po kilkunastu dniach będzie to już 5 g preparatu, 2 razy dziennie. Suplement diety powinno stosować się minimum przez 5-6 tygodni.\nUltimate Creapure - 1000 g to także bardzo ciekawy skład, w stu procentach sprawdzony oraz bezpieczny dla każdego użytkownika, więc nie trzeba obawiać się o to, że wyrządzi się w swoim organizmie jakieś większe szkody. W składzie wyróżnia się takie substancje jak:\nmonohydrat kreatyny - 100 %.\nDo składu nie dodaje się żadnych pobocznych substancji, jedynie czystą kreatynę, aby działanie było jak najlepsze dla każdego sportowca. Chodzi tutaj o zwiększenie energii, siły oraz masy mięśniowej. Tym samym poprawia się swoją wydolność treningową, można trenować kilka dni w tygodniu na bardzo dużych obciążeniach i nie narazić swojego ciała na szwank. Organizm nigdy nie odmówi sportowcowi posłuszeństwa, będzie się odpornym na wszelkie kryzysy, a to przełoży się oczywiście na zdecydowanie lepsze wyniki sportowe, do których dążą zarówno osoby młode, jak i te bardziej doświadczone.


Resort Finansów rozpoczyna twarde negocjacje z operatorami kart płatniczych | Podstawy Inwestowania\nResort Finansów rozpoczyna twarde negocjacje z operatorami kart płatniczych\nPaweł Choiński18:57 June 29, 2012 0\nNa początku kwietnia NBP wystąpił do VISA, MasterCard, American Express i Diners Club z inicjatywą obniżenia prowizji intercharge, za transakcje opłacane przy użyciu kart płatniczych, której średnia stawka 1,5%-1,6% jest ponad dwukrotnie wyższa niż średnia dla UE (0,7%-0,8%) i prawie 8x wyższa niż w państwach skandynawskich.\nMimo pozytywnej reakcji największego w naszym kraju operatora kart – firmy VISA (obejmuje swoim zasięgiem ponad 65% rynku w Polsce) jej największy konkurent – MasterCard – ostatecznie wycofał się ze współpracy zawieszając wszelkie rozmowy. Na szczęście Resort Finansów wytoczył dziś dość ciekawe – i jeśli zostanie zrealizowane – korzystne dla klientów rozwiązanie.\nPrzepisy obowiązujące w naszym kraju zabraniają przerzucania opłat za płatność kartą na klienta. Jest to oczywiście martwy przepis, bo koszty obsługi terminali płatniczych i tak wliczone są w cenę towaru – płacą za nie jednak wszyscy bez względu na to czy płacą gotówką czy przy użyciu „plastikowych pieniędzy”.\nPonieważ stawki te nie są małe (przy obecnych poziomach za każde płacone przez nas 100zł sprzedawca płaci operatorowi 1,60 zł prowizji, a w przypadku niektórych mniejszych podmiotów nawet ponad 3,00 zł), a po wycofaniu się Master Card z negocjacji szanse na powodzenie programu redukcji prowizji dość znacznie zmalały Resort Finansów poinformował dziś o swoim pomyśle zmianie przepisów na korzyść klienta.\nPomysł zakłada wprowadzenie możliwości przerzucenia części kosztów płatności kartą na klienta. Oznaczałoby to, że zamiast płacić – tak jak teraz (kwoty z przykładu) 101,60 zł dostalibyśmy do wyboru – 101,60 zł przy płatności kartą i 100,80 zł przy płatności gotówką (przy założeniu, że będzie można przerzucić na klienta 50% prowizji). W ten sposób za użycie karty płaciliby głównie Ci, którzy z kart korzystają, a zwolennicy gotówki zaoszczędzili by około 0,8% wartości swoich zakupów.\nSpowodowałoby to oczywiście zwiększenie obrotu gotówkowego i spadek wykorzystania kart płatniczych przy tego typu transakcjach, a o to właśnie chodzi Resortowi Finansów. Nawet jeśli MasterCard nadal nie będzie chciał współpracować jest cień szansy, że nowe przepisy obniżyłyby nieco ceny w naszych sklepach.\nOczywiście patrząc realnie nikt cen w sklepie nie obniży tylko dlatego, że może część prowizji przerzucić na klientów, ale na pewno to dodatkowe 0,8% spowoduje, że ceny nieco wolniej pójdą w górę i w efekcie i tak całość zadziała na korzyść zarówno klientów jak i handlowców (w końcu mniej pieniędzy odpłynie do operatora).\nProgram redukcji prowizji za opłaty kartami płatniczymi został zainicjowany przez Zespół Roboczy ds. Opłaty Interchange, powołany przez Radę ds. Systemu Płatniczego. Zakłada on, obniżenie prowizji do poziomu 1,1% dla kart debetowych i 1,2% dla kart kredytowych, najpóźniej do 1 stycznia 2013 roku. Docelowo zrównanie ze średnią prowizją dla całej strefy UE miałoby nastąpić najpóźniej do 2017 roku.\nW Polsce zaledwie 25% placówek handlowych posiada terminale płatnicze do obsługi kart (jest to około 107 tys podmiotów). W większości przypadków jako powód braku możliwości płatności kartą handlowcy podają właśnie zbyt wysokie prowizje. Co ciekawe dotyczy to nie tylko najmniejszych firm i sklepów płacących najwyższe prowizje, ale również dużych sklepów handlujących profesjonalnym sprzętem. Na przykład profesjonalne kamery TV i sprzęt audio-wizualny dostępny jest tylko i wyłącznie za gotówkę, z tego względu że przy cenach rzędu 20-30tys 1.5% prowizji daje już kwoty rzędu 300-450 zł.\nAmerican ExpressDiners ClubKarty PłatniczeMaster CardnbpResort FinansówVisa\nNordea Bank Polska podnosi oprocentowanie lokat\n22:57 Czerwiec 29, 2012 at 22:57\nWreszcie się za to ktoś wziął.\n11:59 Lipiec 28, 2012 at 11:59\nWysokość prowizji płaconych w Polsce przez punkty akceptujące płatności kartami, wynosi obecnie od 1,4 do 1,6%. Mimo, że w ciągu ostatnich 2 lat doszło już do trzech obniżek tzw. opłaty interchange, handlowcy wciąż uważają, że są zbyt wysokie. Za przykład podają kraje Unii Europejskiej, gdzie średnia wartość interchange to ok. 1%.\n13:47 Maj 4, 2014 at 13:47\nOd lipca 2014 nadchodzą pozytywne zmiany.


Tłumaczenia, zwane także przez specjalistów przekładami, od lat cieszą się wielką popularnością. Teksty, które bierzemy w nieznanym języku, z łatwością możemy przełożyć na swój język i odwrotnie. Polskie teksty możemy przekładać na nowe języki. Natomiast nie koniecznie sami.\nAby wykonać tłumaczenie, które będzie korzystało wartość lingwistyczną i wyjątkową, trzeba mieć ku temu dobre predyspozycje. Z jednej strony, mowa o predyspozycjach lingwistycznych, z drugiej- o wiedzy z branże, jakiej tekst dotyczy. Szczególną trudnością prezentują się teksty specjalistyczne, w współczesnym techniczne. Komu więc zlecić tłumaczenie, żeby posiadać pewność, że otrzymamy tekst najwyższej klasy?\nSą biura, które angażują się właśnie tłumaczeniami technicznymi z angielskiego. Specjalizując się w współczesnego gatunku przekładach, oferują między innymi tłumaczenia instrukcji obsługi, kart charakterystyki, opisów maszyn, czy urządzeń. Doskonale radzą sobie także z pozostałymi folderami, czyli tak bardzo znanymi dzisiaj stronami internetowymi.\nCzym oznacza się dobre biuro? Po pierwsze, w jego szeregach znajdziesz tłumaczy, którzy posiadają wysoką zgodę spośród obszaru dziedziny, której dotyczy tekst. Stanowią to po prostu specjaliści, często inżynierowie z wykształceniem kierunkowym, którzy po prostu odbierają to, co wpływają. Branżowe słownictwo i właściwa terminologia przenoszą się na tradycyjną jakość tłumaczeń. Po drugie, niezmiernie obowiązujące w ostatniego modelu tłumaczeniach jest również doświadczenie. W pracy zgoda z nazwami rynku technicznego, zarówno polskimi oraz zewnętrznymi daje biurom siłę na zbycie tłumaczeń. I po trzecie, biura profesjonalne, gdzie tłumaczenia wykonują fachowcy, zawsze oferują najlepsze terminy, bo nawet najbardziej niebezpieczne określania nie stanowią tu problemu.


17.09.2021 17:40 imieniny: Franciszka, Lamberty, Narcyza\nRozpoczął się rok szkolny 2007/2008\nPodobnie jak w innych placówkach oświatowych, we wszystkich szkołach na terenie gminy Ciechanowiec uczniowie, nauczyciele i dyrekcja uczestniczyli w inauguracji nowego roku szkolnego. W uroczystościach rozpoczynających rok szkolny w Gimnazjum im. Papieża Jana Pawła II w Ciechanowcu udział wzięli: Burmistrz Ciechanowca, przedstawiciele władz samorządowych, duchowieństwa oraz członkowie Rady Pedagogicznej.\nDla dzieci zaczynających naukę dzwonek zabrzmiał tego dnia po raz pierwszy, pozostali uczniowie będą kontynuować naukę w kolejnych klasach.\nNowością w tym roku są mundurki szkolne, które obowiązkowo nosić będą wszyscy uczniowie „zerówek”, szkół podstawowych i gimnazjów.\nW Szkole Podstawowej im. M. Kopernika w Ciechanowcu naukę w klasach I-VI i w „zerówce” rozpoczęło łącznie 520 uczniów. Kadra pedagogiczna liczy 40 osób. W Szkole Podstawowej w Łempicach pod opieką 9 nauczycieli znajduje się 58 uczniów. Nowy rok szkolny rozpoczęło także 50 uczniów Szkoły Podstawowej w Starym Radziszewie, w której również uczy 9 nauczycieli.\nDo Szkoły Podstawowej w Kocach-Schabach uczęszcza 39 uczniów, w tym 2 do „zerówki”. W szkole uczy 7 nauczycieli..\nW Gimnazjum im. Papieża Jana Pawła II w Ciechanowcu rozpoczęło naukę 324 uczniów, 108 w I klasie, 155 w II klasie oraz 131 w III klasie. Kadra pedagogiczna liczy 36 osób.\nDo Zasadniczej Szkoły Zawodowej uczęszczać będzie 42 uczniów, którzy kształcić się będą w zawodach fryzjer, sprzedawca, kucharz, mechanik samochodowy, rzeźnik wędliniarz i stolarz. Kadra nauczycielska liczy 8 osób.\nW Zespole Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych im J. Iwaszkiewicza nauki pobierać będzie łącznie 970 osób, z czego 531 osób to uczniowie Liceum Ogólnokształcącego (121 w I klasie), 32 Technikum, 31 Zasadniczej Szkole Zawodowej. W Szkole Policealnej dla Dorosłych w specjalności technik informatyk 38 osób, technik administracji 80 osób, technik agrobiznesu 45 osób, opiekun domu pomocy społecznej 28 osób.


Praca Koordynator kontraktów technicznych, Gdańsk, AGIS, 2205500\nKoordynator kontraktów technicznych\nFirma z kapitałem polskim działająca w branży technicznej obsługi obiektów\nKoordynator kontraktów technicznych w dziale projektów technicznych, będzie współpracował zarówno z Klientami AGIS jak i z kluczowymi podwykonawcami na ternie kraju celem dostarczenia profesjonalnego serwisu.\nPrzykłady codziennych zdań:\nUtrzymywanie bezpośrednich relacji z klientem, celem monitorowania jakości satysfakcji\nz wykonanej usługi.\nZgłaszanie i przetwarzanie żądań wypływających od Klienta\nZapewnienie, że dostawcy i AGIS wywiązują się ze zobowiązań umownych, a serwisy zapewniają wymagany poziom usługi.\nNadzorowanie i raportowanie wyników wykonania usługi.\nReprezentowanie interesów AGIS przed Klientami, przegląd nowych wymagań z wewnętrznymi\ni zewnętrznymi partnerami.\nKoordynowanie i przeprowadzanie regularnych przeglądów operacyjnych z Klientami.\nWykonywanie działań z prognozowaniem i zapewnieniem dostawcą odpowiedniego poziomu dostępnych zasobów w celu wspierania zwykłych działań i projektów.\nRaportowanie dotyczące obszarów do ulepszeń w tym: wykonania, wydajności serwisów, wykorzystania zasobów itp..\nPrzygotowanie protokołów ze spotkań z wytycznymi dla kierowników projektów.\nOdpowiadanie na ogólne zapytania klientów.\nW realizacji zadań wykorzystasz:\nDoświadczenie w budowaniu relacji z partnerami biznesowymi.\nUmiejętności zarzadzania czasem i raportowania w tym eskalowania problemów.\nZnajomość systemów technicznych budynkowych (elektrycznych, klimatyzacyjnych, pożarowych ect.).\nUmiejętności negocjacyjne i zarządzania kontraktem.\nMożliwość podnoszenia kwalifikacji swoich kwalifikacji.\nMożliwość rozwoju wewnątrz organizacji.\nZarządzania własnym czasem pracy.\nProporcja pracy w poza biurem do czasu w biurze 80/20.\nProsimy o zawarcie w CV klauzuli: „Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych zawartych w mojej ofercie pracy dla potrzeb niezbędnych do realizacji procesu rekrutacji prowadzonego przez Agis Management Group Sp Z o.o z siedzibą w Rumi przy ulicy Starowiejskiej 49 zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 922)”. Jednocześnie wyrażam zgodę na przetwarzanie przez ogłoszeniodawcę moich danych osobowych na potrzeby przyszłych rekrutacji.\nSpecjalista ds. badań technicznych\nMłodszy Specjalista ds. inżynieryjno - technicznych


Nasz inny papież - Archiwum tygodnika POLITYKA\nPolityka - nr 22 (2556) z dnia 2006-06-03; s. 20-22\nTemat tygodnia / Pielgrzymka Benedykta XVI\nNasz inny papież\nBenedykt XVI przyjechał do Polski wolnej, choć pełnej napięć politycznych i obaw o przyszłość. Do momentu wejścia do rządu Romana Giertycha i Andrzeja Leppera można było powiedzieć, że są to napięcia i obawy normalne w systemie demokratycznym, od tego momentu ta pociecha słabnie.\nZadanie papieża Ratzingera było nieporównywalne z ciężarem, jaki wziął na siebie Jan Paweł II przybywając do Polski w 1979 r. Papież Wojtyła wracał do ojczyzny nie tylko jako głowa Kościoła powszechnego, lecz także jako ojciec narodu. Miał świadomość, że większość Polaków czeka na niego w tej podwójnej roli – duszpasterza i duchowego króla nauczyciela. Wykonywał ją podczas wszystkich kolejnych wizyt aż do upadku PRL w 1989 r. i w przerwach między nimi, w Rzymie.\nNawet po odzyskaniu suwerenności i zmianie ustroju na demokratyczny Jan Paweł II pozostał dla bardzo wielu rodaków centralnym punktem odniesienia. Dostarczał wciąż jakiejś zasadniczej legitymacji moralnej polskim przemianom. Na dodatek leczył naród z kompleksów naszej historii. ...\nBenedykt XVI, papież, pielgrzymki, Polska-Watykan\n[fot.] Bednarczyk Jacek/PAP, [fot.] Pizzoli Alberto/AFP


Dlaczego świadomość cyberprzemocy jest ważna w walce z zastraszaniem | Sprawy internetowe\nDlaczego świadomość cyberprzemocy jest tak ważna w walce z zastraszaniem?\nLauren Seager-Smith | 10th listopada, 2014\nLauren jest dyrektorem generalnym Kidscape - brytyjskiej organizacji charytatywnej, której celem jest ochrona dzieci przed krzywdą lub wykorzystywaniem.\nNajnowsze informacje w prasie na temat Snapchat i rzekomego wycieku tysięcy prywatnych zdjęć, nie winimy rodziców za to, że są przerażeni tym, co robią ich dzieci w Internecie. Może być kuszące, aby powrócić do czasów świetności, kiedy noce spędzaliśmy ukradkiem szepcząc do przyjaciół przez telefon rodzica (gdyby nam się to udało) lub przekazując notatki pod ławkami w szkole.\nJa, na przykład, jestem wiecznie wdzięczny, że moje nastoletnie lata nie są udokumentowane w chwalebnym Technicolor, aby wszyscy mogli je zobaczyć (poza kilkoma ziarnistymi pstryknięciami mnie u Dr Martensa z rozjaśnionymi włosami, które zakradły się na słońce Facebook). Ale te czasy już minęły i naprawdę minęły i jeśli chcemy w ogóle pomóc naszym dzieciom, musimy zaakceptować zmianę. Ale jak, u licha, możemy zapewnić naszym dzieciom bezpieczeństwo w Internecie?\nBrak rozdziału między światem online a światem rzeczywistym\nNa Sojusz przeciw znęcaniu się spędzamy dużo czasu na kształceniu nauczycieli i osób pracujących z młodzieżą na temat niebezpieczeństw cyberprzemoc - ale także w równym stopniu, zachęcając starsze pokolenia do zobaczenia Media społecznościowe w pozytywnym świetle - do pracy z dziećmi, aby Internet był dobrym miejscem. Nie wygramy tej walki, koncentrując się tylko na niebezpieczeństwach - dla dzieci i młodzieży nie ma podziału na świat online i świat rzeczywisty - jest tylko jeden świat i wszyscy się nim bawią. Co możesz dziś zrobić, aby uczynić ten świat lepszym dla swojego dziecka?\nSwobodnie wędrować, ale z uzasadnionego powodu\nTo niesamowite, że tak wielu z nas boi się pozwolić naszym dzieciom bawić się na dworze, ale damy im swobodną wędrówkę po Internecie. Więc jako starter dla dziesięciu - zrób, co możesz, aby technologia w Twoim domu była tak bezpieczna, jak to tylko możliwe - skonfigurować kontrolę rodzicielską. Następnie porozmawiaj ze swoimi dziećmi. Tak wiele z tego sprowadza się do posiadania otwartej i opartej na zaufaniu relacji, w której Twoje dziecko dzieli się z Tobą swoim światem, ponieważ nigdy nie nadążasz za wszystkimi najnowszymi trendami - i bardzo trudno jest kontrolować, do czego Twoje dziecko ma dostęp poza domem (pomyśl o udostępnianie możliwości jednego dziecka na placu zabaw ze smartfonem).\nMiłość, lokalizacje i pewność\nIstnieją najważniejsze wskazówki, którymi możesz podzielić się z dzieckiem, aby pomóc trzymać trolle na dystans, tak samo dla dorosłych, jak i dla dzieci - nigdy nie podawaj swojego hasła nikomu, nawet „przyjaciołom”; upewnij się, że ustawienia zabezpieczeń są najwyższe, jakie mogą być; nie udostępniaj intymnych zdjęć ani filmów, nawet jeśli uważasz, że jesteś zakochany; upewnij się, że domyślne ustawienie lokalizacji jest wyłączone; blokować i zgłaszać obraźliwe treści, a nigdy nie lubić, przesyłać dalej treści ani przekazywać obraźliwych treści. Ale przede wszystkim największy wpływ, jaki możemy mieć jako dorośli, to okazywanie życzliwości i szacunku w każdej części naszego życia - i bycie tam z przytuleniem i pewnością, że wszyscy zasługujemy na coś lepszego, gdy coś pójdzie nie tak.\nPrzewodniki dla rodziców i filmy dotyczące cybernękania można znaleźć na stronie Zasoby organizacji Anti-Bullying Alliance.


lekarz Andrzej Baryła | RankingLekarzy.pl\nusgZielona Góralekarz Andrzej Baryła\nJa byłam w ciąży poza macicznej(drugiej) Nie życzę żadnej z was niekompetentnego lekarza który stwierdzi,że nic się nie dzieje. Miałam zatrzymanie miesiączki (myślałam,że jestem w ciąży-cieszyłam się)ale po miesiącu miałam krwawienia,poszłam do lekarki w Krośnie odrzańskim p.Kolano(NIE POLECAM) wykluczyła ciążę,nagderała coś o osłabieniu organizmu itp.Męczyłam się chyba z miesiąc z bólem. Pewnego dnia pojechałam z mężem do miasta (Zielona góra)tam zemdlałam i przewieziono mnie karetką do szpitala,przyszedł lekarz dyżurny,akurat ginekolog,tylko dotknął mi brzuch i diagnoza była i jednej sekundzie!!!KREW W BRZUCHU I CIĄŻA POZA MACICZNA.Dodam,że odebrało mi wzrok i naprawdę ...\nJa byłam w ciąży poza macicznej(drugiej) Nie życzę żadnej z was niekompetentnego lekarza który stwierdzi,że nic się nie dzieje. Miałam zatrzymanie miesiączki (myślałam,że jestem w ciąży-cieszyłam się)ale po miesiącu miałam krwawienia,poszłam do lekarki w Krośnie odrzańskim p.Kolano(NIE POLECAM) wykluczyła ciążę,nagderała coś o osłabieniu organizmu itp.Męczyłam się chyba z miesiąc z bólem. Pewnego dnia pojechałam z mężem do miasta (Zielona góra)tam zemdlałam i przewieziono mnie karetką do szpitala,przyszedł lekarz dyżurny,akurat ginekolog,tylko dotknął mi brzuch i diagnoza była i jednej sekundzie!!!KREW W BRZUCHU I CIĄŻA POZA MACICZNA.Dodam,że odebrało mi wzrok i naprawdę chyba byłam już jedna nogą na drugim świecie,bo nic więcej nie pamiętam.Obudziłam się po wszystkim,ale wzrok odzyskałam po 3 dniach. Po pięciu latach urodziłam zdrową córeczkę w normalnej ciąży-którą prowadzi mi lekarz który uratował mi życie. Chciałabym z tego miejsca was ustrzec,żebyście na jednej diagnozie na spoczęły,warto jest skonsultować się u 2 lub 3 lekarzy jednocześnie,a panu doktorowi ANDRZEJOWI BARYLE ZA SZPITALA W ZIELONEJ GÓRZE BARDZO,BARDZO PODZIĘKOWAĆ:) Lidka T.\nChodziłam do dr-a Baryły przez jakieś 2,5 roku regularnie co pół roku, był moim pierwszym ginekologiem. W tym czasie nie chorowałam. Wizyty były raczej krótkie - badanie, 2 słowa i do widzenia, chociaż gdy miałam jakieś pytania to cierpliwie i dokładnie wszystko tłumaczył. Lekarz bardzo kompetentny, uprzejmy itd. Drażniły mnie jedynie podwyżki cen wizyt - gdy zaczęłam do niego chodzić wizyta kosztowała 70 zł + cytologia 30 zł, później cena wizyty stopniowo rosła docelowo do 100 zł. Rozumiem, że za wizytę u dobrego lekarza trzeba płacić, ale gdy ma się ...\nChodziłam do dr-a Baryły przez jakieś 2,5 roku regularnie co pół roku, był moim pierwszym ginekologiem. W tym czasie nie chorowałam. Wizyty były raczej krótkie - badanie, 2 słowa i do widzenia, chociaż gdy miałam jakieś pytania to cierpliwie i dokładnie wszystko tłumaczył. Lekarz bardzo kompetentny, uprzejmy itd. Drażniły mnie jedynie podwyżki cen wizyt - gdy zaczęłam do niego chodzić wizyta kosztowała 70 zł + cytologia 30 zł, później cena wizyty stopniowo rosła docelowo do 100 zł. Rozumiem, że za wizytę u dobrego lekarza trzeba płacić, ale gdy ma się kiepską pracę i wydatki, to każdy grosz się liczy.\nPolecam, krótka wizyta ale skuteczna, konkretne odpowiedzi i rady.Podczas badania rozmowa co sprawia, że nie wyolbrzymia się problemu w swoich myślach. Na koniec rady i polecenia na dalsze badania\nlekarz bardzo kompetentny, z szacunkiem i wrażliwością podchodzi do pacjenta\nLEKARZ O WIELKIM SERCU,10LAT TEMU URATOWAŁ MNIE I MOJE DZIECKO PRZEZ SZYBKĄ I TRAFNĄ DIAGNOZE DZISIAJ CIESZYMY SIE Z ŻYCIA...DO DNIA DZISIEJSZEGO TYLKO U TEGO LEKARZA PRZEPROWADZAM BADANIA PROFILAKTYCZNE I NAPRAWDE NIGDY NIE ZMIENIĘ LEKARZA IŻ NIE MA DRUGIEGO TAKIEGO WSPANIAŁEGO LEKARZA JAK DOKTOR.NAPRAWDE POLECAM WSZYSTKIM .\npuścił kobietę z rozwarciem i bólami przy badaniu do domu dlatego,że nie miała skurczy porodowych każąc jej przyjść 'jak coś się zacznie dziać' i uspokajając, że wszystko jest dobrze i trzeba czekać. więc poszła do domu i spokojnie czekała do momentu aż zaczęły jej odchodzić wody ale okazało się,że już jest za późno dziecko NIE ŻYŁO!!! UDUSIŁO SIĘ PRZEZ JEGO ZWŁOKĘ! PIĘKNY ZDROWY SILNY CHŁOPIEC!!!\nTrafnie zdiagnozował chorobę i przeprowadził leczenie. Dobry fachowiec jako ginekolog - położnik i jako chirurg. Dba o poszerzanie swojej wiedzy medycznej, rozszerza specjalności.\nProwadził mi ciąże która skączyła sie udanym porodem.Po porodzie odwiedził mnie na oddziale .


You are here: Home / Osiedle dziewanny gliwice / Puszki aluminiowe a skup złomu\nPuszki aluminiowe a skup złomu Reviewed by admin on 14 lipca 2019 .\nPuszki aluminiowe to towar, który można znaleźć dosłownie wszędzie, zarówno w swoim domu, jak również na ulicach, trawnikach, czy też tam, gdzie jest największe skupisko ludzi wczasujących. Dla osób zaangażowanych w zbieractwo puszek, w przeliczeniu na kilogram zebranego „złomu” to wynik dla sprzedającego nawet kilkuset złotych miesięcznie, jakie można dodatkowo zyskać dzięki sprzedaży puszek aluminiowych. […]\nPuszki aluminiowe to towar, który można znaleźć dosłownie wszędzie, zarówno w swoim domu, jak również na ulicach, trawnikach, czy też tam, gdzie jest największe skupisko ludzi wczasujących. Dla osób zaangażowanych w zbieractwo puszek, w przeliczeniu na kilogram zebranego „złomu” to wynik dla sprzedającego nawet kilkuset złotych miesięcznie, jakie można dodatkowo zyskać dzięki sprzedaży puszek aluminiowych. Skup złomu przyjmuje praktycznie każde ilości „złomu”. Jeśli nie przywieziemy całej wywrotki to od ręki otrzymamy fakturę stworzoną na podstawie dokumentu tożsamości i zapłatę. Jest to doskonała opcja dla wszystkich osób bezrobotnych, będących na rencie, czy emeryturze, które nawet podczas spaceru mogą trochę zebrać porzuconych, niczyich puszek i jeszcze na tym zarobić.\nCo więcej odkładając puszki do worka po każdej imprezie, każdym grillu, po letnim sezonie możemy nazbierać jeden lub dwa worki puszek aluminiowych. Nawet te 30-40 złotych za zebrane odpady, to możliwość zrobienia kolejnego grilla, więc może warto? Z pewnością tak, tym bardziej, iż przy okazji również świadomie lub nieświadomie, segregujemy odpady i je selekcjonujemy. Nie wymaga to większego wysiłku, a przy okazji można zadbać o środowisko.\nArka, fundusze inwestycyjne. fundusz inwestycyjny papiery wartościowe arka fundusz inwestycyjny Fundusze inwestycyjne Arka są jednym z czołowych funduszy działających na polskim rynku. Przynoszą swoim klientom nie małe zyski. Arka, oferuje swoim uczestnikom lokowanie pieniędzy przez tak zwane fundusze zamknięte i otwarte. Fundusze inwestycyjne polegają na zbiorowym lokowaniu pieniędzy, jest to forma wspólnego inwestowania. Wiodącą marka w tego typu przedsięwzięciach jest…


Hotel Alga, apartamenty Chorwacja\nDalmacja Środkowa » Tucepi\n- atrakcjne położenie\nod 28.00€ za dobę\nPołożenie: Bluesun Alga położony jest w Tucepi, jednego z najpiękniejszych miejsc w Riwierze Makarskiej. Zaledwie kilka kroków od słynnej plaży Tučepi Alga Hotel jest idealnym miejscem dla gości, którzy przede wszystkim chcą się dobrze bawić, spotkać mnóstwo nowych ludzi, korzystać z różnych zajęć sportowych w pobliskim centrum sportowym Slatina, lub udać się na różne wycieczki.\nHotel: Restauracja hotelowa- restauracja hotelowa przyjmuje 800 gości, którym serwowane jest śniadanie (szwedzki stół) oraz kolacja.Restauracja “Kaštelet“- autentyczny nastrój i atrakcyjna pozycja to atuty mieszczącej się przy plaży restauracji typu à la carte “Kaštelet”. Obiekt ma miejsca dla 90 gości. Pizzeria “Mimoza“- w pizzerii serwowane są znane potrawy włoskie i dalmatyńskie. Restauracja może ugościć 110 osób. Cukiernia “Viola“- podczas gorącach letnich dni położona przy nadmorskiej promenadzie cukiernia oferuje nieco ochłody. Bary: Aperitif Bar “Rosa”, Taras letni, Beach Bar “Iris”, pool Bar “Lido”. Łóżeczko dziecięce na życzenie.\nPokoje: hotel Alga ma do dyspozycji 330 jednostek hotelowych:Wyposażenie pokoi hotelowych: klimatyzacja, telefon, telewizja satelitarna, minibar, łazienka. Wyposażenie apartamentów: telefon, telewizja satelitarna, minibar, sejf, sypialnia i pokój dzienny z kanapą, łazienka z wanną jacuzzi i prysznicem\nSport i rozrywka: Centrum odnowy biologicznej. Alga Hotel oferuje swoim gościom fitness w miesiącach letnich, poranną gimnastykę i aqua aerobik. W bezpośrednim sąsiedztwie hotelu i oferty plaży znajdują się: minigolf, nurkowanie, Kursy żeglarstwa, wypożyczalnia rowerów, banan, pedałowania, jet-ski, jazda na nartach wodnych\nPosiłki: hotelowa restauracja serwuje śniadania w formie bufetu i kolację. Posiłki są dania kuchni dalmatyńskiej i śródziemnomorskiej i dania z ryb i mięsa. Możliwe jest zarezerwować nocleg i śniadanie, obiadokolacja i nocleg.\nPlaża: hotel leży przy plaży, w odległości 10 m od morza.\nTerminy/ceny/ na zapytanie\n1/1 widok morze, balkon\n1/1 widok góry\n1/2 widok prak, balkon\n1/2 widok morze, balkon\nSuperior, widok park (2+1) balkon\nSuperior widok morze (2+1) balkon\nApartament, widok morze, balkon\nPokój 1/1 -50 %\ndopłata do HB 9 €\ndopłata do FB 18 €\nŁóżeczko dziecięce- 10 €\nDzieci do 14 lat na 3 i 4 łóżku z dwoma dorosłymi- gratis\ndzieci do 14 lat w 1 / 2 pokój z jedną osobą dorosłą - 30% zniżki\ndorosły na dostawce - 70% zniżki


Sprzedam dom : Łomianki , 175 m2, 1257000 PLN, 5 pokoi - Domiporta.pl\nDom 175,0 m2, 5 pokoi Łomianki\n7 182,86 zł/m2 1 257 000 zł\nDom na sprzedaż Łomianki - 175,0 m2\nCena za m2 7 182,86 zł/m2\napteka, bazarek osiedlowy, centrum handlowe, las, niska zabudowa, park, plac zabaw, poczta, policja, przedszkole, przychodnia, szkoła, żłobek\nRezydencje Dąbrowa Nieruchomość: Dom jednorodzinny o powierzchni użytkowej 175 m2 oraz działką o powierzchni 660 m2. Na parterze hol, pokój dzienny z jadalnią, kuchnia, kotłownia, garaż, pokój gościnny, pomieszczenie gospodarcze, łazienka. Na piętrze trzy pokoje, łazienka i dwie garderoby. Lokalizacja: Sąsiedztwo Kampinoskiego Parku Narodowego. Cicha, spokojna i zielona okolica w niskiej zabudowie jednorodzinnej. W pobliżu nieruchomości sklepy spożywcze, apteka, poczta. Od Warszawy dzieli jedynie 10 minut samochodem. Dlaczego warto? Oferta z rynku pierwotnego, bez podatku PCC. Wymarzona, cicha i rodzinna lokalizacja przy Kampinoskim Parku Narodowym. Zapraszam na prezentację apartamentu. WE SPEAK ENGLISH ! Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego, ale jest zaproszeniem do współpracy z Państwem.\n178 m2 0,0932 ha 6 6 180 zł/m2\nDom wolnostojący, piętrowy 158,70 m2 powierzchni użytkowej na pięknej działce 932 m2 w Łomiankach w ...\ndom Łomianki, Dziekanów Leśny, Rolnicza\nPołówka bliźniaka o powierzchni 195 m2 150 m od Puszczy Kampinoskiej i 20 km od centrum Warszawy. Dz...\nNa sprzedaż wyjątkowy 5-pokojowy dom o powierzchni użytkowej 152 m2 położony w Łomiankach Dolnych. D...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Dom mazowieckie, Łomianki Powierzchnia: 175,0 m2 Cena: 1 257 000 PLN Proszę o kontakt\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Dom mazowieckie, Łomianki Powierzchnia: 175,0 m2 Cena: 1 257 000 PLN Proszę o kontakt


Znajdowanie i Praca z plikami OneDrive w systemie Android - OneDrive\nZnajdowanie i Praca z plikami OneDrive w systemie Android\nZapisywanie, przenoszenie, przekazywanie lub pobieranie plików za pomocą aplikacji OneDrive dla systemu Android.\nUwaga: Ten artykuł dotyczy usługi OneDrive na urządzeniach z systemem Android 4.0 (Ice Cream Sandwich) lub nowsze wersje.\nPrzekazywanie zdjęć lub plików\nMożna dodać foldery, w widoku pliki lub do innego folderu w usłudze OneDrive.\nW aplikacji OneDrive naciśnij pole wyboru jeden lub więcej plików, które chcesz przenieść, a następnie naciśnij przycisk Przenieś.\nW Wybierz folder docelowy naciśnij folder pliki przeniesione do, a następnie wybierz polecenie Przenieś tutaj.\nPorada: Aby utworzyć nowy folder dla tych plików przeniesiony, naciśnij pozycję Dodaj , a następnie Utwórz Folder.\nPraca z plikami w trybie offline\nOznaczanie plików "niedostępny" w usłudze OneDrive dla systemu Android, aby je odczytać w dowolnym momencie, nawet w przypadku, gdy nie masz połączenia z Internetem. Online zmiany wprowadzone w plikach synchronizowanie przy następnym urządzeniu z systemem Android łączy w sieci Web, aby pobrać najnowszą wersję pliku.\nW aplikacji OneDrive zaznacz pliki, które mają być dostępne dla czytania w trybie offline, a następnie naciśnij przechowywanej w trybie offline.\nPo zaznaczeniu pliku w trybie offline OneDrive na liście również go w trybie widoku, dzięki czemu szybko znajdziesz wszystkie pliki trybu offline.\nAby zatrzymać przechowywanie plików w trybie offline, wybierz plik trybu offline, a następnie naciśnij tylko w trybie Online.\nTekst można wyszukiwać w plikach, a nawet na zdjęciach. Aby wyszukać tekst w pliku lub na zdjęciu, naciśnij pozycję Wyszukaj na górnym pasku, a następnie wprowadź szukane wyrażenie w polu Wyszukaj.\nW aplikacji OneDrive otwórz folder, który chcesz posortować, naciśnij pozycję Więcej , a następnie naciśnij pozycję Sortuj.\nPobieranie plików z usługi OneDrive na urządzeniu\nWybierz pola wyboru jeden lub więcej plików, które chcesz pobrać.\nNaciśnij pozycję Więcej w górnym rogu ekranu, a następnie naciśnij pozycję Zapisz.


Kuchnia u Krysi : Pasztet jarski z jajkiem\nAutor: Krystyna Boner o 06:03\nRenata 16 kwietnia 2014 06:30\nzdecydowanie wolę pasztet mięsny, choć jarskie również przygotowuję, ale Twój jest bardzo ciekawy Krysiu szczególnie podoba mi się jego kolor:)\nUnknown 16 kwietnia 2014 07:26\nChociaż preferuję mięsny pasztet, to pochwalam pomysł zrobienia z jajeczkiem. Ale dla bezmięsnych świetna alternatywa:)\nTysia Gotuje 16 kwietnia 2014 10:21\nLoonia 16 kwietnia 2014 10:50\nCiekawy przepis ,pasztet wygląda smacznie :)\nUnknown 16 kwietnia 2014 11:14\nPierwszy raz widzę pasztet bez mięska:) Wygląda bardzo apetycznie, więc chętnie skusiłabym się na kawałek. Świetne połączenie kolorów.\nZebra❤ 16 kwietnia 2014 12:10\nAle cudowny pasztecik - znajdę chwilkę wypróbuję przepis :]\nKrólowa Karo 16 kwietnia 2014 14:43\nWygląda ciekawie, ale pasztet bez mięsa chyba niekoniecznie by mi smakował. Chyba, żeby połączyć tę marchewkową masę z mięskiem jednak.\nmadlene17 16 kwietnia 2014 16:09\nWygląda cudnie! Pięknie się prezentuje na stole:) I kto powiedział, że pasztet musi być z mięsem? Mi wersja warzywna jeszcze bardziej odpowiada:)\nBarbara Bastamb 16 kwietnia 2014 17:32\nOj! Krysiu, ale Ty masz pomysły...wygląda znakomicie...pozdrawiam...\nUnknown 16 kwietnia 2014 17:47\nJa jarski robię pieczarkowy, ale twój bardzo mi się spodobał, też upiekę:):)\nSalvador Dali 16 kwietnia 2014 17:55\nFajny pomysł, zapiszę zrobię w 1szej wolnej chwili ;)\nDżemDżus 16 kwietnia 2014 18:44\nTakie cuda serwujesz że chętnie wprosiłabym się na wielkanocne śniadanie. Pychotka i do tego taka piękna\nKrystyna Boner 16 kwietnia 2014 20:22\nZapraszam :) Muszę zrobić następny, bo po tym śladu nie ma :) Pozdrawiam :)\nBarbarossa 16 kwietnia 2014 20:15\nKrysiu, to przepis dla mnie. Mogę wpaść na ten pasztecik do Ciebie? Pozdrawiam Cię ciepło!\nKrystyna Boner 16 kwietnia 2014 20:23\nTak, Basieńko wpadaj kiedy zechcesz. Zapraszam :) Buziaki :)\njustka2712 16 kwietnia 2014 21:04\nŚwietnie wygląda: te kolory i to jajko w środku... :) Ja jestem mięsożercą, ale takim pasztetem bym nie pogardziła :) Pozdrawiam!\nola in the kitchen 16 kwietnia 2014 21:13\nJolanta Strażyc 16 kwietnia 2014 21:40\nŚwietny pomysł :) Pasztet wygląda wyśmienicie. Pozdrawiam serdecznie :)\nlamodalena 16 kwietnia 2014 21:55\nnie mogę czytać Twoich postów tak późno, zaraz jestem głodna !!! u Ciebie wszystko tak pysznie wygląda! Buziaki :)\nKuchnia i Podróże 16 kwietnia 2014 22:04\nrewelacyjny pomysł, wygląda przepysznie :-)\nJustyna 17 kwietnia 2014 08:07\nAle się pięknie prezentuje :)\nMagda C. 18 kwietnia 2014 18:11\nUwielbiam takie domowe pasztety. Świetny pomysł, smakowicie wygląda :)


Skup nieruchomości Pszów, skup mieszkań - premium-nieruchomosci.pl\nProwadzimy skup domów i mieszkań w mieście Pszów. Na polu nieruchomości pracujemy ciągle od wielu lat. Podczas tego okresu wielokrotnie udzielaliśmy wsparcia naszym klientom błyskawicznie i bez nerwów sprzedać swoją nieruchomość. Skup nieruchomości za gotówkę Pszów to szansa na wygodną, a przedewszystkim bezpieczną transakcję w cenie rynkowej.\nSkup nieruchomości za gotówkę Pszów – oferta\nZanim Zdecydujesz o sprzedaży nieruchomości za gotówkę – poznaj nas i naszą ofertę. Poruszamy się na rynku nieruchomości z wyrobioną już pozycją, więc jmożemy pomóc w Państwa bolączkach finansowych. Skupujemy mieszkania zadłużone, a także mieszkania z innymi problamami, np.: zaległe zobowiązania hipoteczne, zaległości czynszowe. Skup nieruchomości Pszów to natychmiastowy zastrzyk gotówki – szybko i bezpiecznie.\nDziałamy według efektywnego schematu, który daje pewność błyskawicznej sprzedaży i zero problemów. Załatwiamy wszelkie formalności prawne, umawiamy wizytę u notariusza i dokonujemy darmowej wyceny. Cała operacja składa się z czterech łatwych etapów:\nSkup mieszkań za gotówkę – Pszów\nSkupujemy mieszkania w każdym stanie. Blok z wielkiej płyty, nowe budownictwo, czy też kamienica. Skup zadłużonych mieszkań Pszów również nie stanowi dla nas problemu. W wyniku zadłużenia twojego obiektu licytacją komorniczą pomożemy ją anulować. Wtedy skupimy mieszkanie za lepszą wartość. Skup nieruchomości z problemami Pszów to niepowtarzalna szansa na wyjście z zadłużenia. Korzystanie z naszych usług jest w całości bezpieczne. Wszelakie umowy kupna sprzedaży jest potwierdzana notarialnie. Bierzemy na siebie wszystkie koszta opearcyjne. Płacimy gotówką.\nSkup domów za gotówkę – Pszów\nSkupujemy domy w każdym stanie. Czasami się zdarza, że postawiony przed wieloma lata dom wymaga generalnego remontu. Nie masz środków na jego prowadzenie? Na ratunek nadchodzi skup domów Pszów. Wybierając tę możliwość dostaną Państwo rzetelną i bezpłatną wycenę wartości domu.\nNa czym polega wycena nieruchomości Pszów?\nWycenę nieruchomościrobi się podążając za zbiorem definiowanych prawnie zasad. Wycenę mieszkań Pszów lub wycenę domów Pszów robi rzeczoznawca majątkowy, z konkretnymi kwalifikacjami.\nKiedy jest to dom lub mieszkanie jest to wycena wartości rynkowej. Nie jest ona jednak równoznaczna cenie rynkowej. Cena jest tylko jednym z elementów, który bierze się pod uwagę. Inne ważne cechy podczas wyceny nieruchomości Pszów, to standard, stan użytkowy, przeznaczenia a także otoczenie.


Gwiezdne Wrota Odkryj Wszechświat dla Siebie - News: Proxima nr 8/2012\nW tym tygodniu: 4,238\nW tym miesiącu: 1,020\nW tym roku: 361,999\nData: 02-7-2020 07:53:14\nProxima nr 8/2012\njacek 18/07/2012 Astronomia ksiązki 2696 czytań 0 komentarzy\nOkładka numeru 8To lato najbardziej na razie nadaje się na ... czytelnię astronomiczną. Wszystko za sprawą chmurek i braku pogodnych nocy. Tym razem mamy więc dla czytelników do zaproponowania kolejny, bo ósmy, numer wspaniałego pisma PROXIMA. Jak Pamiętacie popularyzuje ono najtrudniejsza sztukę astronomiczną obserwacje zmienności gwiazd pod wszelkimi postaciami. A że to niezwykła przygoda przekonajcie się kolejnymi stronami wydania Proximy.\nCóż mamy w tym numerze?\nW bieżącym numerze biuletynu sporo miejsca poświęciliśmy gwiezdnym kataklizmom. Tak się bowiem złożyło, że z początkiem roku pojawiło się sporo gwiazd nowych (niestety nie na naszej półkuli) oraz supernowych, w tym SN 2012aw w galaktyce M95. Sporo materiału na ten temat przygotował dla nas Marian Legutko. Do tego publikujemy artykuł „Supernowe” autorstwa Tomasz Krzyta, który przedstawił w nim naturę tych niezwykłych gwiazd.\nW „Kalendarium” Bogdan Kubiak jak zwykle zachęca do obserwacji miryd, tym razem o gwiazdach, które w najbliższych miesiącach powinny osiągnąć maksima swoich jasności. Materiał w nieco zmienionej, mamy nadzieję, że bardziej czytelnej, tabelarycznej formie. Jako kontynuację cyklu o fotometrii CCD, Marcin Wardak przedstawia tym razem swoje spostrzeżenia przy planowaniu i rejestracji amatorskim sprzętem tranzytów egzoplanetarnych. Myślicie, że z własnego podwórka nie możecie dostrzec pozasłonecznej planety?... to przeczytajcie tekst Marcina.\nPrezentujemy także polski program astronomiczny „Nocny obserwator”, a jego autor Janusz Wiland wyjaśnia nam jak przy pomocy tego programu zaplanować obserwacje gwiazd zmiennych. W czerwcu dojdzie do wyjątkowego zjawiska astronomicznego… planeta Wenus przejdzie na tle tarczy Słońca. Taka sytuacja już nigdy się nie powtórzy za naszego życia, dlatego postanowiliśmy poświęcić nieco miejsca na artykuł autorstwa Adama Derdzikowskiego, który mamy nadzieję, że pozwoli przygotować się należycie do tej obserwacji. W dziale „Nasze obserwacje” Stanisław Świerczyński przygotował natomiast ciekawe podsumowanie obserwacji gwiazd zmiennych w 2011 r. na podstawie danych z bazy SOGZ-PTMA. A na koniec jak zwykle „Aktywność słoneczna” i podsumowanie obserwacji członków Towarzystwa Obserwatorów Słońca w Żychlinie w I kwartale 2012 r.\n22,298,734 unikalne wizyty