Miesięcznik „Znak”: Fenomenologia wspólnoty. Co nam zostało z Solidarności? Numer 617 (październik 2006)\nCo łączy XX-wieczną fenomenologię ze współczesnym sporem komunitaryzm-liberalizm, polskim doświadczeniem Solidarności widzianym z perspektywy ks. Tischnera? Wciąż nie dość jasny, na polskim gruncie nieco zaniedbany problem wspólnoty. Pomieszczone w tym numerze artykuły, będące efektem rocznej pracy seminarium przy Instytucie Myśli Józefa Tischnera, stawiają sobie za cel zainicjowanie debaty nad fenomenem polskiej Solidarności, którego analiza – jak utrzymują ich autorzy – pozwala nam dotrzeć do istoty tego, co niemieccy fenomenologowie nazywali „wspólnotą solidarną”, pozwala postawić pytanie o warunki możliwości takiej wspólnoty. Kwestia ta, przeniesiona na grunt społeczny, przybiera formę pytania o współczesność, przyszłość Solidarności. Co zostało z idei roku ’80? Czy możliwa jest Solidarność czasu pokoju? Czy w ogóle w czasach pokoju człowiek potrzebuje jeszcze „solidarnych wspólnot”? Fenomenologiczne analizy wspólnoty (Dietrich von Hildebrand, Czesław Porębski), solidarności (Dobrosław Kot, Adam Workowski) dopełniamy zatem głosem socjologów (Miro-sława Grabowska), ekonomistów (Kazimierz Rogoziński). Szczególną uwagę pragniemy zwrócić także na niezwykły reportaż Janiny Ochojskiej z obozu dla uchodźców w Palestynie oraz kolejny odcinek jubileuszowego kalendarium „Znaku” pióra Janusza Poniewierskiego.\nData pierwszego wydania: 2006-10-01


2012.01.09 / Janusz Pierzchała\nZapewniam tu radzieckich towarzyszy, że odwrócę bieg wydarzeń w Polsce!\nLato i jesień 1981roku były okresem gorączkowej emigracji dziesiątków tysięcy ludzi z całej Polski. Po raz pierwszy od przejęcia władzy komuniści dawali paszport właściwie każdemu, kto o niego wystąpił (osobiście nie słyszałem o odmowach). Wydaje mi się, że takiej fali emigracji ani wcześniej, ani później nie było. Nie mam żadnych danych, ale w moim przekonaniu wyjechało wtedy 300-400 tys. osób. Autobusy Orbisu wracały puste. W kolejkach po wizy ustawiały się przed konsulatami setki osób dziennie. W rozmowach pojawiało się poczucie zagrożenia, widziałem zbiorowy lęk przed zbliżającą się katastrofą, jakimś końcem „wiosny wolności”. Reżym zaś chciał się pozbyć jak największej liczby ludzi, zwłaszcza młodych i czynnych. Wielu moich znajomych wyjechało. Do nikogo nie miałem pretensji; sam też chciałem „wyrwać się”, ale miałem bardzo skromne środki finansowe, a planowałem USA.\nW opinii publicystów i historyków stan wojennych był strasznym szokiem. I zapewne był – dla zwykłych ludzi. Siedząc już w więzieniu w Kielcach, miałem czas na wiele przemyśleń. Z perspektywy paru tygodni po nocy 13 grudnia zadziwiała ignorancja władz związkowych „Solidarności”. Bez względu na to, jak dalece ktoś wierzył w jego wprowadzenie, należało przedsięwziąć daleko idące środki ostrożności na wypadek, gdyby do niego doszło. Nie mogło ujść uwadze nawet zwykłych ludzi (nie mówiąc o działaczach związkowych, opozycjonistach) przemówienie gen. Jaruzelskiego, wygłoszone pod koniec lutego 1981 na XXVI zjeździe KPZR. Słyszałem je na własne uszy, w autobusie w drodze do Radomia, transmitowane przez Polskie Radio. Jaruzelski powiedział: „Zapewniam tu radzieckich towarzyszy, że odwrócę bieg wydarzeń w Polsce!”. Czy trzeba było więcej? Przecież taka deklaracja musiała zostać spełniona. Było to tylko kwestią czasu. Na jesieni 1981 wielu ludzi usiłowało mówić o charakterze stanu wojennego (czy też generalnie stanu wyjątkowego) i konsekwencjach dla „Solidarności” i organizacji opozycyjnych. Jeden ze znanych działaczy dysydenckich przedstawił Komisji Krajowej „Solidarności” w Radomiu dokładne parametry stanu wojennego.\nCzy ktoś z tego wyciągnął wnioski? Raczej nie! Poza Wrocławiem, gdzie na drugi dzień po wprowadzeniu stanu wojennego dyrektor pewnego banku wypłacił „Solidarności” chyba 13 mln złotych (co srodze przypłacił!), związek z dnia na dzień znalazł się bez środków finansowych. A przecież można było wyjąć część pieniędzy i ukryć je choćby w zaprzyjaźnionych klasztorach, kuriach czy innych schowkach. Nie wyznaczono utajnionych władz zastępczych na wypadek aresztowania pierwszoplanowych działaczy związkowych. Nie wytyczono kierunku działań związku na wypadek stanu wojennego. Nie pomyślano o zbudowaniu choćby prymitywnej siatki kurierów dla zachowania łączności pomiędzy regionami.\nOd października 1981 roku czułem się coraz gorzej. Nie mogłem spać, budziłem się z koszmarów całkiem zdrętwiały. Całymi dniami towarzyszyło mi niezwykle napięcie mięśniowe. Byłem pewien, ze coś się szykuje. Pomyślałem, że trzeba coś robić. Miałem w domu nieużywany powielacz ręczny Romayor i 400 matryc białkowych (używaliśmy już wtedy offsetów), który dostałem od księdza Czesława Sadłowskiego ze Zbroszy Dużej.\nW połowie listopada wziąłem z pracowni Komisji Robotniczej Hutników „Solidarności” 400 blach offsetowych, mrucząc szefowi, że coś jednak trzeba ukryć i zaufanym samochodem zawiozłem to z powielaczem i „białkami” do mego przyjaciela na wieś. Powiedziałem, żeby zakopał to głęboko w stertę słomy. Leszek Batko, późniejszy wieloletni burmistrz Świątnik Górnych został aresztowany w stanie wojennym, słomę kluto widłami, ale powielacza i matryc nie znaleziono. Powielacz służył „Solidarności Wiejskiej” w stanie wojennym i przez parę następnych lat.\nTymczasem sytuacja zaostrzała się. Parę dni przed 13 grudnia szedłem ul. Grzegórzecką w Krakowie z Ryszardem Bocianem z KPN. Rzuciły mi się w oczy ogromne napisy antykomunistyczne, niezamalowane! – Popatrz – powiedziałem do Bociana – już ich nie zamalowują, nie mają na to czasu. Uderzą w nas lada dzień.\nI jeszcze jedna historia. Trzy lub dwa dni przed 13 grudnia, wezwała mnie telefonicznie do siebie nieżyjąca już od lat Anka Szwed, moja koleżanka z SKS (Studencki Komitet Solidarności, grupa opozycyjna powstała po śmierci Stanisława Pyjasa w Krakowie) i powiedziała, że dostała od znajomej strażniczki oddziału kobiecego więzienia w Ruszczy ostrzeżenie. – Pani Anno – miała powiedzieć – opróżnili całkiem więzienie w Ruszczy. Potrzebują miejsca. Będą wielkie aresztowania. Niech pani nie sypia w domu. Zapytałem, czy ostrzegła Zarząd Regionu. – Tak, powiedziałam im – usłyszałem\nA więc informacje, dość precyzyjne, krążyły, ale jakoś nikt nie wyciągał z nich wniosków. (Ja nie spałem w domu w pamiętną noc grudniowa. Dorwali mnie inaczej).\nCały cywilny opór po aresztowaniach rodził się spontanicznie, w bólach, w sposób chaotyczny i trochę przypadkowy. (Pomijam tu całkowicie uboczny fakt, że bezpieka pozostawiła na wolności szereg osób, wśród których było wielu jej agentów, i to oni mieli przenikać do rodzących się tajnych struktur. Taką osobą był w Krakowie m.in. Lesław Maleszka, któremu doskonale rozpisano role.) I dlatego ów ruch oporu mógł być niebezpieczny. W celi więzienia kieleckiego dziękowałem Bogu, że Polacy nie rzucili się do organizowania zbrojnego oporu. Ktoś powie, że nie było przecież broni, przeszkolonych oficerów, konspiratorów itd. i itp. Ja chcę więc przypomnieć Irlandzką Armię Republikańską i baskijską ETA, które przez ponad 20 lat prowadziły skutecznie wojnę terrorystyczną, budząc przerażenie Europy, mimo że zaczynały od zera. Tylko że skala represji w Polsce w odwet za coś takiego byłaby ogromna. Prawdą jest, że napięcie i pragnienie walki wyhamowywał Kościół, ale niebezpieczeństwo istniało. Uważałem i zdania nie zmieniłem po 30 latach, że przyczyna tej zmiany sposobu myślenia była inna i bardzo głęboka: straszna trauma Powstania Warszawskiego – zniszczenie budowanej przez 600 lat stolicy, jej bogactw i śmierć 230 tys. jej mieszkańców oraz eksterminacja podziemia antykomunistycznego po 1945 roku przebiły do świadomości (czy raczej podświadomości) zbiorowej Polaków prawdę o bezsensowności narodowych powstań zbrojnych.\nW Kielcach dziękowałem Bogu, bo wiedząc ze jesteśmy wszyscy zakładnikami Jaruzelskiego, uważałem, że będziemy zgładzeni, jeżeli tylko pojawi się zbrojny opór.\nPrzyszedł czas na nowe idee… Wobec przemocy, z traumą historyczną na karku, po raz pierwszy społeczeństwo polskie zachowało się w sposób wyjątkowo dojrzały. Jak trzcina, która ugięła się, ale nie złamała (pęknąć miała dopiero przy Okrągłym Stole). Idee ghandyzmu po raz pierwszy poza Indiami rezonowały na taką skalę. Zaszczepił ich chrześcijańską wersję Kościół, kontrolował odruchy społeczne Jan Paweł II. Jego rola i autorytet były niesłychane! Pojawiła się strategia, droga alternatywna. Ludzie lgnęli do Kościoła, bo był jedynym miejscem azylu duchowego. Ciekawa rzecz, po stanie wojennym reżym, chcąc kanalizować nastroje i frustracje inteligencji zezwalał na wydawanie wielu wartościowych publikacji. Wyszła wtedy w dużym nakładzie praca Stanisława Tokarskiego Orient i kontrkultury, która stała się natychmiast szlagierem mojego pokolenia. Pomijając kontrowersyjne uwielbienie dla różnych aspektów kontrkultury na Zachodzie, książka omawiała szeroko wpływ idei Ghandiego na ruchy społeczne i ideologie polityczne na całym świecie, stwarzając szeroką i czytelną aluzję do sytuacji w Polsce. Ba! – podsuwając wręcz nowe pomysły. Nieposłuszeństwo obywatelskie, bierny opór, odmowa współpracy (bo czymże był bojkot teatrów, sal koncertowych, wytworni filmowych przez aktorów, muzyków, dyrygentów itd.? – wspaniały zresztą i długotrwały) i jednocześnie zdecydowane unikanie aktów przemocy, budowanie kultury i wiedzy alternatywnej, poza kontrolą partii – to była nowa droga. Czy słuszna? Na pewno zapisała się jak nowy sposób reagowania społecznego na przemoc i zagrożenie, i stała się składnikiem historycznej świadomości, nową możliwością.\nKomuniści kontrolowali jednak sytuację (koncesjonowana opozycja to osobny, ale istotny tego przyczynek). Z łatwością rozgromili Związek, tysiące działaczy emigrowało, o strajkach nie było mowy, zakłady przemysłowe zamilkły. Zastanawiali się jednak, co robić dalej. Głowiono się nad tym przede wszystkim w Moskwie.\nDla Polaków stan wojenny był ciosem moralnym, który po paru latach załamał ich psychicznie oraz podkopał ich zdolność do długotrwałego oporu i wiarę w jego sens. W tej sytuacji po ośmiu latach można im było narzucić przy pomocy potężnych manipulacji koncepcję Okrągłego Stołu. I nią komuniści wygrali ostatecznie. Ale o tym może innym razem.\nListy do redakcji Powieść WYSPA english page sport Fawley Court takie czasy co się dzieje felieton czas na wyspie londyn kultura rozmowa reprezentacja arteria artyści tragedia smoleńska aktualności co się dzieje? podróże czas na relaks\nPolsport |Adwokat Wodzisław Śląski | blachowkręty nierdzewne | spawarki mig mag Rybnik | ekogroszek Żory | wykrawarki rewolwerowe\nauto detailing Landshut | odnowienie uprawnień spawaczy | geodeta Rybnik | promieniowanie jonizujące Wodzisław Śląski | okulista gdańsk


Читать онлайн «Ma być czysto», Anna Cieplak – ЛитРес\nKażdego dnia przeszywa nas tysiąc spojrzeń, lecz to nie wystarczy: potrzebne jest jeszcze spojrzenie instytucjonalne, które nie opuści nas ani na chwilę, które będzie obserwowało nas u lekarza, na ulicy, na stole operacyjnym, w lesie, w łóżku; obraz naszego życia w całości zachowają archiwa, by w przypadku sporu lub na żądanie opinii publicznej można go było wykorzystać.\nMILAN KUNDERA, Nieśmiertelność (przeł. M. Bieńczyk)\nDrzwi były prawie przezroczyste, a ona stała przyklejona do nich plecami. Przeciąg ciągnął od kamienicy, chłód zlewał się z lepkością ciała. W jednej ręce miała nóż, w drugiej pilota, którym właśnie wyłączyła telewizor. Jej płytkiego oddechu może i nie wyczuł przez stare drzwi z naklejkami, które pamiętają jeszcze gumy „Turbo” spożywane przez Rycha, ale bose stopy lepiące się do podłogi w drodze z kuchni, gdzie właśnie próbowała ukroić sobie kawałek sera, już mógł usłyszeć. Nawet nie ruszyła wizjerem, boby się zdradziła.\nSonia z Oskarem w pokoju Rycha byli cicho. Wiedzieli, że mają być. Ojciec ostrzegał, ale jak ten facet będzie dłużej stał za drzwiami, to Oskar w końcu się znudzi i krzyknie do siostry: „Już mogę zagrać w Minecrafta?”. Oliwka próbowała się skupić na kanapce z serem, która jeszcze chwilę temu miała znaleźć się w jej brzuchu. Grubym, bo nieumożliwiającym dotknięcia pępka palcami, kiedy wsadzi się prawą rękę za plecy i usiłuje go dosięgnąć z lewej strony1. Kanapka była odległa, tak jak jej pępek.\nIm dłużej stała, tym mocniej zlewała się z lepkimi od kurzu drzwiami.\nWłaśnie, brud. Musi dokupić mydło i pastę do zębów. Od dwóch dni rozdziela resztki między siebie i młodych. Im daje trochę mniej, bo i tak nie lubią myć zębów, a ona musi. Ma piętnaście lat i nie może jej z gęby śmierdzieć. Jak przyjdzie ojczym, to wyciągnie od niego dychę na zakupy.\nKategorycznie zabronił otwierania drzwi kuratorowi, jak się nie zapowie wcześniej telefonicznie. On z kolei zakazał Ryśkowi zostawiać dzieci same z Oliwką, bo niby pod jej opieką do domu złażą się sąsiedzi. Dziwne te zakazy, do tej pory zawsze jakoś się dogadywali.\nKurator siadał z klientem w kuchni, odpalali fajki. Rysiek wyliczał, co zrobił w danym miesiącu dla dzieci, domu i siebie. Opowiadał, co u nich, jakie mają oceny, kiedy konkubina przyjedzie. Czasami kurator, jak ksiądz po kolędzie, kazał dzieciom pokazać zeszyty albo opowiedzieć, w co się ostatnio bawili z tatą. Sojusz Ryśka i Kuratora opierał się na żartach o kobietach. To znaczy Rysiek żartował, a Kurator robił krótkie „heh”, bo nie chciało mu się śmiać z matek, żon i kochanek, więc notował jak leci wszystko to, co klient mówił. Przyjmował z zazdrością niemodne i niepoprawne mądrości życiowe Ryśka. Za każdym razem, kiedy przestawali się śmiać i rozliczać z zadań domowych, Rychu kończył spotkanie podniesionym głosem: „Niby z kim mam zostawić dzieci, kuratorku? Szczyl jesteś jeszcze, życia nie znasz. Mam się z roboty zwolnić? Jak Oliwka wychodzi, to blisko. Na klatkę, do sąsiadów, na podwórko, które widać z okien, czasem do sklepu, tam zaraz za rogiem. Poza tym to jest złota dziewczyna. Patrz, łazienkę wyszorowała. Jej matka to też złota kobieta, po niej to ma. Kibel cały, piękny, świeci jak miliony monet”.\nMiał gadane. Potrafił przekonywać, i to nie tylko kuratora.\nDzisiaj kurator Juroszek zrezygnował, kiedy po czwartym, donośnym pukaniu do drzwi nikt nie otworzył. Odleciał, zrobił notatkę służbową.\nOliwka wiedziała, że lepiej nie wpuszczać, jak Rycho ma się później pluć, że zabiorą ich do ośrodka jak młodą Urbańską. „Tyle ją wszyscy widzieli. Trafiła do zakonnic i zwariowała”. Choć na ogół takie plotki są przesadzone. To znaczy nie te o zakonnicach, ale o ośrodkach. Większość wraca do Ząbkowic po dwóch latach i nic się nie zmienia. Stają się tylko trochę gorsi, więcej kombinują, a później wracają do ośrodków. Tych samych albo innych. Tak to się kręci.\nLedwo odeszła od drzwi, a znowu się zaczęło pukanie. Teraz Chomik, czyli Dawid. Chłopak z mieszkania poniżej i z jej szkoły, wyglądający na gryzonia, który zamienił się w człowieka.\n– Zro-bisz mi lo-da?\nZ każdą sylabą robił się bardziej czerwony.\n– Ale kiedyś zrobiłaś.\nW zeszłym tygodniu na łące za kościołem, gdzie wszyscy chodzą kitrać się z piwem, jak jest ładna pogoda. Akurat wtedy trochę wiało, bo już koniec października. Zrobiła, bo później chciała to powtórzyć z kimś lepszym. Już bez poczucia, że nie umie. Poza tym i tak miała przypał, bo zaraz przed tym poszła w krzaki i osikała sobie nogawkę. Powiedziała, że to rosa, chociaż było po 15.00. Nic jej na to nie powiedział, nawet się nie zaśmiał. To było miłe i polubiła Chomika na ten moment bardziej. Umie dochować tajemnicy.\n– Kiedyś-sredyś. Raz. Idź stąd.\n– Wyjdziesz na klatkę?\n– Właśnie nam rodzinny poszedł, chcę se zjeść kanapkę w spokoju.\n– To zjedz i wyjdź na klatkę.\n– Zobaczę, raczej nie.\n– A ja mogę wejść?\n– To ja poczekam na klatce.\n– A czekaj sobie, gdzie chcesz.\nTrzasnęła mu drzwiami przed nosem. Teraz wydawały się mocne, nie przezroczyste.\nWychowawczyni Julki rozdawała rodzicom kartki z ocenami, chociaż każdy nadgorliwy opiekun przed zebraniem sprawdził wyniki w wirtualnym dzienniku i dokładnie wiedział, co go czeka na miejscu. Taki wydruk stwarza jednak pewne poczucie presji, wrażenie powrotu do szkoły, udziału w rywalizacji. Nigdy wcześniej nie była na takim zgromadzeniu. Julka miała piętnaście lat, a egzamin gimnazjalny przedstawiali jak otwarcie przewodu doktorskiego. Dziewczyna powinna wiedzieć, do jakiej dalej pójdzie szkoły, jaki chce wykonywać zawód, jakie ma predyspozycje. Projekt, plan, ewaluacja. Magda czuła się jak w przedłużeniu własnej pracy. Projektaryzacja. Jedyna różnica, że nie mówiło się o pozyskiwaniu środków na abstrakcyjne idee, konferencje, ale o nastolatce, która obecnie martwi się trądzikiem lub brakiem fajnych kolegów w klasie. W dużym skrócie.\nZapisywała wszystko, podczas gdy inni rodzice sprawdzali pocztę i wysyłali esemesy pod ławkami. Widać, że byli przyzwyczajeni. Na sali, o dziwo, było pół na pół matek i ojców, co Magda odnotowała z dziką satysfakcją. Może na etapie dojrzewania wypycha się facetów z domu, żeby zaczęli się wreszcie wstydzić i tłumaczyć za swoje dzieci, a może to była już normalność, do której wcześniej nie miała dostępu w wyniku absencji wychowawczej. Ona i tak wyglądała na ich tle jak wklejona. Najmłodsza, najwyższa, najbledsza. Może jeszcze maksymalnie jeden facet był przed trzydziestką. Taki ananas wciśnięty w ścianę z tyłu klasy.\nDopiero na koniec wychowawczyni przypomniała sobie o obecności, tak jakby nie mogła odhaczyć tego mniej nachalnie, przy rozdawaniu kartek z ocenami. Większość znała z zeszłego roku, jej wzrok zatrzymał się na Magdzie.\n– Pani jest mamą…?\n– Macochą Julii Sajdak.\nTo nie było do końca kłamstwo, raczej rodzaj skrótu myślowego.\n– Tak, tak. Przecież od września jest u nas, dopiero dwa miesiące. Proszę zostać po zebraniu.\nMagda pokiwała głową. Pewnie myśli, że matka nie żyje, skoro tak się uśmiecha.\nZdarza się, że nauczyciele chcą gadać tylko z biologicznymi, rzecz jasna, jeśli mają wybór. Na szczęście ona nigdy, do dzisiaj, nie miała okazji sprawdzenia tego na własnej skórze. Wcześniej testowała swoje przyłatanie w innych instytucjach, takich jak na przykład gabinet lekarski, dom kultury. Jej status był jednoznaczny: pani Magda. Nie matka, nie macocha, nie ciocia Julki. Wielki formalny nikt. Maciek utknął przy komisji akredytacyjnej, a jego była żona pozwoliła pójść na pierwsze spotkanie w nowej szkole Julki właśnie jej. Tej samej, do której od dziewięciu lat kazała swojej córce zwracać się „pani Magdaleno”. Bo po imieniu to by mogła, gdyby z ojcem wzięli ślub. Magda udawała, że ma to gdzieś. Najpierw jesteśmy ludźmi, dopiero potem rodzinami.\nPani Król wskazała głową pierwszą ławkę. Dla źle widzących, gaduł albo tych, co jest im wszystko jedno.\n– Julka to zdolna dziewczyna. Gdzie była wcześniej?\n– W koperze.\n– Dobra szkoła. Czemu ją zmieniła?\nPrzez głowę Magdy przeszło sto odpowiedzi.\nWie, że Exela, czyli matka Julki, od zawsze chciała, żeby córka chodziła na wszystkie zajęcia dodatkowe. Z czasów przedszkola małej pamięta, jak Maciej biegał z nią od domu kultury na basen. Z gry na keyboardzie na szachy, później balet. Od poniedziałku do czwartku popołudnia małej były wypełnione jak kalendarz prezeski. I nie ma zlituj się, choroby nie wchodzą w grę, chyba że grypa żołądkowa.\nKiedyś dzieci miały dwutygodniowe anginy, teraz mają kilkunastogodzinne biegunki.\nCzasy szybkie jak sraczka.\nMaciej wpadał z Julką do mieszkania na czterdzieści minut między zajęciami, jak coś odpadło. Zdarzało się, że usypiali razem przy bajce, tak jak to robią „weekendowi ojcowie”, którzy z reguły dostają zakaz oglądania z dzieckiem bajek. „Takie rzeczy to Julka może robić sama, a nie z tatą”. Często jednak było tak, że ta głupia, zakazana kreskówka była jedynym momentem dnia, kiedy leżeli przytuleni w spokoju. Około 22.00 odwoził Julkę do Exeli. Rano zaczynał nowy maraton.\nPodobnie było z gimnazjum, sześć lat później. Miało być najlepsze. I faktycznie, było w porządku, dopóki Exela nie dowiedziała się, że po pierwszym półroczu średnia Julki wynosi jedynie 3,75. „Poprawa do 4,75 na koniec roku albo zmiana gimnazjum”. Magda uczyła więc Julkę matematyki, fizyki, chemii –największych koszmarków, Maciej wysilał się, żeby opowiadać historię w sposób wymyślny i ciekawy. Ostatecznie jednak przegrali bój ze średnią i Exelą.\n„Lepiej w trochę gorszej szkole mieć piątki niż tutaj 4,0 na koniec. Sorry. Tu chodzi o przyszłość!” – papiery zostały przeniesione.\n– Cóż, opuściła się w nauce…\n– Przejścia z podstawówki do gimnazjum zazwyczaj tak wyglądają. Później to sobie odbijają w drugiej i trzeciej klasie. Wie pani. Nowa klasa, koledzy, koleżanki.\n– Tak. Uznaliśmy jednak, że lepiej zmienić szkołę, póki to jeszcze możliwe. Zanim okaże się, że jest nieprzygotowana na egzaminie gimnazjalnym – powiedziała Magda, wciskając sobie w usta tekst typowej Exeli. W tej chwili nie była przecież tylko sobą, ale „reprezentantką” rodziny Sajdaków, do której oficjalnie nie należała.\n– Julka radzi sobie bardzo dobrze. W tej klasie jest dużo dzieci… młodzieży, takiej, która nie chce robić za wiele. Wie pani, żeby nie przesadziła w drugą stronę. Mamy takie zróżnicowane klasy… towarzystwo… różne.\nNie musiała mówić, że chodzi o brak segregacji, która miała miejsce w poprzedniej szkole. Oczywiście nieoficjalnie, bo każda dzielnica już sama w sobie jest wstępnie podzielona czynszami, powierzchnią mieszkania i zawodami.\nGdy weszła do domu, przytulił ją dosyć mocno i długo (dziesięć sekund). Lewą rękę miał wyprostowaną za jej plecami, żeby przypadkiem nie przypalić papierosem bluzki.\n– Dzięki, że byłaś. Zaraz będzie gotowy makaron. Jak poszło?\n– Nastraszyli wszystkich egzaminem gimnazjalnym, który jest za rok z hakiem. Całkiem zabawnie.\n– A oceny?\n– Jak to oceny.\nUsiadła przy stole, włączyła komputer, a Maciek krzątał się po kuchni. Na zebraniu dostała esemesa, że dobrze, gdyby zaktualizowała wniosek. Odpowiadała więc na resztę pytań Maćka półzdaniami. Cele strategiczne opisywała innym, bardziej drożnym kanałem mentalnym niż cele domowe.\nTymczasem zadzwonił telefon.\nMaciej wycofał się do korytarza. Raz na jakiś czas odsuwał telefon od ucha, żeby zapytać Magdę o szczegóły wywiadówki. Przy piątym pytaniu nie wytrzymała:\n– Niech sobie Ela do mnie zadzwoni jutro, to jej powiem.\nJuż kilkanaście sekund później pożałowała. Mogłaby wykorzystać w miarę pokojową sytuację, żeby Exela wydusiła do niej choć jedno zdanie w życiu bez pogardy. Po tylu latach usłyszałaby po raz pierwszy „Dzięki. Fajnie, że poszłaś”. Tylko tyle. Przez telefon przecież nic nie widać! Żadnej złośliwości falującej nad ustami, żadnej przewracającej oczami lub tupiącej nogą byłej żony.\n– No właśnie nie może, bo ona myśli, że ja byłem… – pochylił głowę. Oczywiście. Że też się nie domyśliła. Teraz Maciek będzie chciał się tłumaczyć, długo i pokrętnie. Przed nią, a nie przed Elą.\nPodobno w takich sytuacjach należy policzyć do dziesięciu. Albo do dwudziestu. Nie, nie, do stu. Tylko że zanim dojdzie do tej liczby, to złość – zamiast wydostać się na zewnątrz – mija i rozlewa się po całym ciele. Exelowość zamienia nogi Magdy w watę albo wydostaje się dzień później z głowy pod postacią migreny.\nNa szczęście poza zebraniem w szkole kalendarz wskazywał jeszcze inny ważny termin. Można było nim oszukać układ nerwowy, przechodząc natychmiastowo do rutynowych czynności. Magda zawodowo była pisarką. Ale grantów. W okresie deadline’ów konkursów ofert (jesień, zima) i sprawozdań (grudzień, styczeń, czerwiec) otrzymywała nawet kilkanaście zleceń do pisania „na akord”. Do tego zawsze miała kilka za darmo, jak trzeba było komuś pomóc. Na przykład zorganizować Vendo na osiedlu.\nMaciej odcedzał makaron i nie mógł w trakcie tej czynności spojrzeć w jej stronę. No bo przecież makaron jest taaaki ważny! Ale wyprostował się, chociaż na co dzień się garbił, więc coś musiało mu w głowie kliknąć.\n„Super, fajnie” – odpisała na zaległego mejla. Sama nie wiedziała, kiedy stała się autoresponderem.\nNastępnie Maciek dyskretnie przesunął komputer Magdy i postawił na jego miejscu talerz ze spaghetti. Przytulił ją mocno i długo (osiem sekund), przeprosił. Nic się nie stało. Nic, długie jak ten jego makaron.\nZrobiła test. Jedna kreska wyraźna, druga już mniej. Google. Różnie piszą. Może być, a może też nie być. Przeniosła płytkę z łazienki do pokoju za gumką od majtek i wrzuciła do plecaka. Pokaże Dawidowi i powie, że pozytywny wynik jest prawdopodobny.\nWcześniej jeszcze Sońka. Obudzić, ubrać, zrobić śniadanie. I Oskar. Jego też obudzi, ale jedzenie to niech sobie zrobi sam, bez przesady.\nJaką bluzkę włożyć? Fioletowa z pingwinem czy czerwona z małym, czarnym chińskim znaczkiem? Osz, brudna.\nW szkole Halloween i mają nie pytać osób w strojach. Trzeba na szybko coś wymyślić: prześcieradło, nożyczki, wycięte oczy. Założy na początek lekcji i już, nie będzie na dłuższą metę robić z siebie przebierańca. Nigdy tego nie lubiła, na bal w podstawówce zamiast za Meridę Waleczną albo chociaż Księżniczkę Czegośtam przebrała się za… nastolatkę, Hannę Montanę. Zawsze jej się wydawało, że jest starsza, mówiła nowo poznanym osobom, że urodziła się rok wcześniej niż w rzeczywistości. 2001, a nie 2002. Totalna różnica. Przyszły rok zmieni wszystko, bo po szesnastym roku życia można więcej. A jak masz siedemnaście albo osiemnaście, to już w ogóle YOLO.\n– Idziemy? – spytał Oskar, stojąc w korytarzu przygnieciony własnym plecakiem pełnym książek, których nigdy nie przeczyta. O, na przykład takiego W pustyni i w puszczy. Ona też nie czytała, ale w necie wszystko jest.\nSzit, za pięć ósma.\n– Sońka, wstawaj, wstawaj, wstawaj. Masz tu kanapkę, jedz po drodze. Rajstopy ubierz. Oskar, weź ją pakuj. Idziemy, rączka.\nRozeszli się. Oskar poszedł do Szkoły Podstawowej nr 18 powoli, rozglądając się, może po drodze spotka Majkela z klasy. Ale się nie spóźni, on zawsze jest wcześniej. Szatniarka mrugnie do niego okiem, bo go lubi. Oliwka z Sonią oddalą się w przeciwną stronę. Jedna będzie ciągnąć drugą, jedzącą kanapkę. Młoda załapie się jeszcze na zupę mleczną w przedszkolu, ale że wciąga jedzenie jak odkurzacz, to kanapka z domu nie zaszkodzi. Oli z kolei z poślizgiem wpadnie do szatni Gimnazjum nr 6, bo podjedzie autobusem, który jest „na styk”. Nie zdąży na wcześniejszy. Po drodze jeszcze sprawdzi powiadomienia na necie. Kto co jej polubił, skomentował, gdzie ją otagował. Dodała na Snapchata zdjęcie z przystanku autobusowego. #busmiuciekl\nMagda kombinowała z Julką, co ta mogłaby włożyć na jutrzejsze Halloween, kiedy dostała esemesa od Anki: „Mam po kompie. To jest jak z chomikiem. Spadnie ci trzy razy i koniec. Poszła mi się jebać magisterka. Cała”.\nKoleżanka zajmowała się edukacją seksualną nastolatek, ale bardziej na komputerze niż w rzeczywistości. Poza tym, że pisała od pięciu lat pracę magisterską, to pracowała w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej, który teoretycznie miał prowadzić programy profilaktyczne w cieniu dosyć zabawnego wudeżetu (wychowania do życia w rodzinie). Tak sobie miasto ustaliło w priorytetach.\nNa szybko trzeba coś skompletować na to całe „święto”. O dziwo, niepodważone przez katechetę ani przez nauczyciela historii, prowadzącego po godzinach strzelnicę. Negowanie obecności tej amerykańsko-festynowej imprezy w murach szkoły jest jak dostrzeganie drzazgi w oku bliźniego, podczas gdy belka leży w obowiązkowej religii.\nMagda lubiła ten dzień komercyjnego święta zapychacza. Kojarzył się z rodzinną atmosferą bardziej niż Wielkanoc czy Boże Narodzenie. Wtedy była z nimi Julka, bo w inne, ważniejsze już nie. Poza tym kiedy mała poszła do pierwszej klasy, to kazała sobie czytać non stop książkę dla dzieci o śmierci. Tyle razy jej wysłuchała, że mogłaby ją recytować zamiast Kto ty jesteś?. Dzieci są dziwne, gdy ty jesteś dziwny? Kiedy Magda czytała o pochówku w Meksyku i o zwyczaju wrzucania do trumny tego, co dla zmarłego ważne, zapytała Julkę, co by wzięła ze sobą. „Misię, Zuzię, rybki, mamę, tatę, babcię, dziadka, ciebie”.\nI od tego momentu zaczął się dla nich lepszy czas. Siedmiolatka musiała powiedzieć, że chciałaby z Macochą leżeć w trumnie.\nJulka oczywiście chciała wymyślić jakiś bardziej wysublimowany strój. Za ducha się nie przebierze, bo siara i podstawówka. Pewnie zaraz wymyśli jakiegoś znanego trupa w stylu Gnijącej Panny Młodej albo Amy Winehouse. Albo nic nie włoży i będzie kontestować.\nZdecydowała się na Bellę. Dobra, Zmierzch jest trochę przestarzały, ale za to można zrobić z wampirzycy pewien pożytek. To znaczy ubrać się całkiem nieźle. Dobrała obcisłą czarną bluzkę Magdy do swojej spódniczki w kratkę. Kluczowe miały być rajstopy z pajęczą siecią, które wyhaczyła na zakupach w weekend. No i tutorial How to style emo?.\nWcześniej, kiedy Julka była mała, często wywiązywała się poważna kłótnia na tle ubioru. Polegała na tym, że Exela myślała na różowo, niebiesko, biało, beżowo, fioletowo. Maciek z kolei na czarno, czerwono, szaro, żółto w porywach. Starali się więc ubierać Julkę na własne sposoby, co było szczególnie trudne w momentach przejścia, to znaczy kiedy trzeba było dzień opieki podzielić na pół i jedno z nich dziecko ubierało do szkoły podstawowej, a drugie rozbierało do snu i ubierało dnia następnego.\nJulka na Halloween wybrała połączenie czarnego z różowym oraz czarnego z fioletowym. Dobre zestawienie wyraźnych kolorów. Przypadek albo wyuczony kompromis.\nNiezdarnie próbowała założyć na siebie prześcieradło w trakcie wbiegania do klasy i wypowiadania „Bry”. W związku z tym prawie nie wyrobiła na progu i potknęła się o biały materiał. Wycelowała prosto w stronę Julki. Koleżanka znowu wyglądała lepiej. Co najmniej na siedemnastkę. Dwa–trzy plus. Skąd ona bierze te wszystkie ciuchy.\n– Ty się przebrałaś za, przepraszam, co?\n– Wysyłałam ci na snapie przecież wcześniej. Wampirzyca.\n– Hm, wyglądasz bardziej jak emotypiara.\n– No nic, ubieraj się tak dalej i pogrążaj mnie swoją zajebistością.\nJulia zaśmiała się, ale miała wrażenie, że pomimo tego, co powiedziała Oliwka, i tak wygląda grubo i głupio. Poza tym koleżanka mówiła tak szybko i niewyraźnie, że czasem w ogóle nie wiedziała, o co jej chodzi, nie nadążała. Magda pożyczyła jej swoje ciuchy, które były na nią za ciasne, chociaż Macocha nosiła się luźno. W czymś na kształt stroju-pidżamy (jesień, wiosna), ręcznika (lato) lub koca (zima). Na niej to wszystko stało się naciągniętymi na styk ciuchami fensi biegacza. Co prawda nie zginie w wyniku zatrzymania przepływu krwi przez zbyt obcisłą garderobę, ale może być ciężko.\nPoza tym Oli mogłaby się trochę bardziej postarać. Jednak przybrudzone prześcieradło to przypał. Ale nic, stało się. Ma koleżankę ducha.\nOstatecznie na lekcji nikt nikogo nie pytał, bo dyskryminacją byłoby szkalowanie niechęci do przebieranek tych, którzy pogardzili Halloween. Chociaż nie było w klasie ani jednej nieprzebranej osoby. Wiara wiarą, oceny ocenami. Żeby sprytnie wybrnąć z sytuacji, na trzech lekcjach zrobili im pogadankę na temat edukacji seksualnej z udziałem pracowniczki MOPS-u.


Buty BHP – czym charakteryzują się dobre modele? - World360.pl\nButy BHP – czym charakteryzują się dobre modele?\nW niektórych miejscach pracy obowiązkowa jest odzież ochronna taka jak na przykład tak zwane buty BHP. Wynika to z tego, że w innym wypadku byłaby większa szansa na na przykład uszkodzenie sobie stopy. Butów BHP na rynku jest jednak całkiem wiele i wybór dobrych to wyzwanie. Po czym można poznać takowe?\nCzym są buty BHP?\nObuwie ochronne, które określa się czasem jako buty BHP to specjalne obuwie, które jest zaliczane do Środków Ochrony Indywidualnej pracownika. Muszą one spełniać normy PN-EN ISO 20346. Ponadto muszą chronić palce u stóp do 100 J. Tego typu buty robocze stosuje się w wielu miejscach w których po prostu jest zwiększone ryzyko urazu stóp.\nButy BHP to najczęściej półbuty robocze, które pozwalają na sprawne przemieszczanie się w miejscu pracy. To co dokładnie chronią takowe zależy od oznaczeń. Podstawowe właściwości mają te z oznaczeniem PB. Są więc odporne na olej, benzynę i inne organiczne rozpuszczalniki, a także chronią palce. Buty P1 dodatkowo mają zabudowaną piętę czy też właściwości elektrostatyczne. Kolejne poziomy wzbogacają obuwie o nieprzemakalność czy odporność na przebicie.\nNa co zwracać uwagę przy zakupie butów BHP?\nPodstawa to oczywiście to by buty BHP zapewniały wymaganą przez pracodawcę ochronę. Możemy uznawać to za nadgorliwość ze strony pracodawców, lecz w rzeczywistości buty te mogą okazać się naprawdę przydatne i wybór akurat ich był przemyślany.\nNiezwykle ważna jest też oczywiście wygoda. Buty warto przymierzyć, przejść w nich kawałek i upewnić się, że dobrze leżą i nie ma szans, że którakolwiek część stopy będzie o coś obcierać, gdyż skutkowałoby to całkiem bolesnymi ranami po całym dniu pracy.\nPrzed czym mogą chronić buty BHP?\nTo jak dużą ochronę zapewniają buty robocze zależy od stopnia ochrony i dodatkowych oznaczeń. Buty z oznaczeniem CI izoluje podeszwę od zimna do -20 stopni, HI od ciepła w przedziale 150-250 stopni, buty z A są antyelektrostatyczne, z C są prądoprzewodzące, a WRU oznacza, iż wierzch buta nie przepuszcza żadnej wody.


Orabloc 40 mg + 0,01 mg/1 ml, ulotka dla pacjenta - dawkowanie, zastosowanie, działanie, skuteczność\nOrabloc 40 mg + 0,01 mg/1 ml\nOryginalna ulotka dla Orabloc 40 mg + 0,01 mg/1 ml\nUlotki Orabloc 40 mg + 0,01 mg/1 ml dla opakowania 50 wkładów 1,8 mililitra.\nWybrany dokument Orabloc 40 mg + 0,01 mg/1 ml:\ndokument PDF dla Orabloc 40 mg + 0,01 mg/1 ml\nPodgląd dokumentu PDF Orabloc 40 mg + 0,01 mg/1 ml\nOrabloc, (40 mg + 0,01 mg)/ml, roztwór do wstrzykiwań\nArticaini hydrochloridum + Adrenalinum\n1. Co to jest lek Orabloc i w jakim celu się go stosuje\n2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Orabloc\n3. Jak stosować lek Orabloc\n5. Jak przechowywać lek Orabloc\nZawiera on artykainę (substancję o działaniu miejscowo znieczulającym) oraz adrenalinę1. Adrenalina zawęża naczynia krwionośne. Zmniejsza to przepływ krwi w miejscu wstrzyknięcia leku (miejscowe niedokrwienie). Dzięki temu zmniejsza się krwawienie w trakcie zabiegu oraz nasila się działanie miejscowo znieczulające.\nchirurgia błony śluzowej jamy ustnej lub kości, w celu zmniejszenia przepływu krwi,\nchirurgia miazgi zęba,\nchirurgia kości z otwarciem dziąseł,\nusuwanie torbieli (okołozębowych jam wypełnionych płynem),\nchirurgia w obrębie dziąseł oraz przyzębia,\nusuwanie wierzchołków korzeni zębów\nKiedy nie stosować leku Orabloc\njeśli pacjent ma uczulenie na artykainę lub inne środki do miejscowego znieczulenia z grupy amidów, adrenalinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),\nu pacjentów z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca (np. blok przedsionkowo komorowy drugiego\ni trzeciego stopnia),\njeśli pacjent ma bardzo wolne tętno,\njeśli pacjent ma ostrą niewydolność serca (np. po przebytym zawale mięśnia sercowego),\njeśli pacjent ma bardzo niskie ciśnienia krwi,\nu pacjentów z astmą oskrzelową i nadwrażliwością na siarczyny (napady astmy wywołane siarczynami).\nZ uwagi na zawartość adrenaliny, nie należy stosować leku Orabloc w przypadku:\nznieczulenia, które dotyczy obszaru ukrwionego tylko przez jedno odgałęzienie tętnicy,\npodwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego (jaskra),\nmigotania przedsionków z szybką akcją serca,\nprzebytego w ciągu ostatnich 3 do 6 miesięcy zawału mięśnia sercowego\nprzebytego w ciągu ostatnich 3 miesięcy zabiegu pomostowania tętnic wieńcowych,\nprzyjmowania niektórych beta-adrenolityków, takich jak propranolol; istnieje ryzyko wystąpienia przełomu nadciśnieniowego lub ciężkiej bradykardii,\nguza chromochłonnego (guz rdzenia nadnerczy produkujący adrenalinę),\njednoczesnego przyjmowania niektórych leków stosowanych w leczeniu depresji lub choroby\nParkinsona (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inhibitory MAO). Leki te mogą nasilać wpływ adrenaliny na serce i naczynia. Działanie to może utrzymywać się do 14 dni od zakończenia leczenia inhibitorami MAO.\nLeku Orabloc nie wolno podawać dożylnie.\nPrzed zastosowaniem leku Orabloc należy poinformować lekarza dentystę o:\nniedoborze pewnych enzymów (niedobór cholinoesterazy); działanie leku Orabloc może ulec wydłużeniu lub być silniejsze.\nstanie zapalnym lub zakażeniu w miejscu w którym należy wykonać wstrzyknięcie; działanie leku Orabloc może ulec osłabieniu z powodu zwiększonego wchłaniania leku Lek Orabloc może być stosowany jedynie po dokładnym badaniu lekarskim, jeśli:\npacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby (np. w przypadku zapalenia nerek lub marskości wątroby)\npacjent jest leczony jednocześnie halogenowymi wziewnymi środkami znieczulającymi (patrz\nOrablock a inne leki)\npacjent ma padaczkę (patrz punkt 4).\nW przypadku któregokolwiek z poniższych schorzeń Orabloc należy podawać wyłącznie po dokładnym badaniu lekarskim a stomatolog powinien rozważyć zastosowanie leku Orabloc\n40 mg/ml + 0,005 mg/ml zamiast leku Orabloc 40 mg/ml + 0,01 mg/ml z uwagi na mniejszą zawartość adrenaliny:\nchoroby sercowo-naczyniowe, np.:\ndławica piersiowa (ból i uczucie ucisku w klatce piersiowej spowodowane niedokrwieniem mięśnia serca)\nmiażdżyca (zwężenie tętnic spowodowane przez złogi, np. tłuszczów z krwi),\nchoroba wieńcowa (zwężenie naczyń wieńcowych serca)\nzaburzenia rytmu serca (nieregularny puls)\nzaburzenia dopływu krwi do mózgu,\nprzewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc,\nciężkie zaburzenia lękowe.\nAby uniknąć działań niepożądanych, stomatolog powinien:\nsprawdzić historię leczenia i przyjmowane jednocześnie leki\nwykonać próbne wstrzyknięcie jeśli istnieje ryzyko uczulenia na lek\nwybrać możliwie najmniejszą dawkę\nprzed wstrzyknięciem sprawdzić dokładnie, czy nie wkłuł się w naczynie krwionośne.\nPo zastosowaniu leku Orabloc może występować długotrwałe zdrętwienie w znieczulonej okolicy: u małych dzieci, należy zachować ostrożność, aby uniknąć samougryzienia, które mogłoby spowodować uszkodzenie tkanek miękkich.\nOrabloc a inne leki\nNależy powiedzieć lekarzowi dentyście o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować..\nJeśli jednocześnie przyjmowane są inne leki miejscowo znieczulające, ich wpływ na układ krążenia i układ nerwowy może być nasilony.\nLek Orabloc zawiera adrenalinę, która zwęża naczynia krwionośne i podnosi ciśnienie krwi. Działanie adrenaliny mogą zwiększać niektóre leki stosowane w leczeniu depresji i choroby Parkinsona (nie należy stosować jednocześnie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych oraz inhibitorów MAO). (Patrz punkt 2.Informacje ważne przed zastosowaniem leku Orabloc).\nPatrz również punkt „Kiedy nie stosować leku Orabloc” dotyczący jednoczesnego stosowania beta- adrenolityków (jak np. propranolol).\nEpinefryna (adrenalina) może hamować uwalnianie insuliny2 z trzustki, osłabiając działanie doustnych leków stosowanych w leczeniu cukrzycy.\nJednoczesne stosowanie leku Orabloc oraz niektórych wziewnych środków znieczulających (np.\nhalotanu) może powodować zaburzenia rytmu serca.\nFenotiazyny mogą wpływać na wzrost ciśnienia krwi spowodowany działaniem epinefryny (adrenaliny). Dlatego należy unikać jednoczesnego przyjmowania tych leków. Jeśli jednoczesne przyjmowanie leków jest niezbędne, pacjenci powinni pozostawać pod stałą kontrolą.\nUwaga: u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe (“rozrzedzające krew” jak heparyna3 lub kwas acetylosalicylowy) przypadkowe wstrzyknięcie leku do naczynia krwionośnego podczas znieczulenia miejscowego może spowodować poważne krwawienie oraz zwiększyć tendencję do krwawień.\nOrabloc z jedzeniem i piciem\nBrak doświadczenia dotyczącego stosowania artykainy u kobiet w ciąży, z wyjątkiem kobiet podczas porodu. Badania na zwierzętach wykazały, że epinefryna (adrenalina) w dawkach wyższych od maksymalnej zalecanej w stomatologii dawki ma toksyczne działanie na potomstwo. W przypadku omyłkowego podania leku do naczynia krwionośnego u matki, adrenalina może zmniejszyć przepływ krwi w macicy.\nU kobiet w, ciąży należy zastosować Orabloc 40 mg/ml + 0,005 mg/ml zamiast Orabloc 40 mg/ml + 0,01 mg/ml z uwagi na mniejszą zawartość adrenaliny.\nSubstancje czynne leku Orabloc ulegają szybkiemu rozkładowi w organizmie pacjenta. Oznacza to, że substancje czynne, które stanowią zagrożenie dla karmionych piersią niemowląt nie przenikają do mleka matki. W przypadku krótkotrwałego stosowania leku Orabloc, przerywanie karmienia piersią zwykle nie jest konieczne.\nLekarz dentysta powinien zadecydować o tym, w jakim czasie po zabiegu pacjent może ponownie prowadzić pojazd lub obsługiwać maszyny. Nie wykazano dostrzegalnego upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów po znieczuleniu z zastosowaniem artykainy.\nOrabloc zawiera pirosiarczyn sodu (E223) oraz chlorek sodu\nPirosiarczyn sodu (E223) może niekiedy powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości oraz skurcz oskrzeli.\nTen lek zawiera mniej niż 1 mmol chlorku sodu (23 mg) na dawkę, to znaczy, lek uznaje się za\nLekarz dentysta określa dawkę i sposób podawania leku Orabloc. W tym celu będzie zwykle stosował się do następujących zaleceń:\nWstrzyknięcie 1,8 ml leku Orabloc na ząb zwykle jest wystarczające do prostych zabiegów usunięcia górnych zębów nie objętych stanem zapalnym. W niektórych przypadkach może okazać się konieczna kolejne wstrzyknięcie 1 – 1,8 ml w celu osiągnięcia pełnego znieczulenia.\nJeśli konieczne jest nacięcie lub założenie szwów na podniebienie, wystarczająca jest dawka ok.\n0,1 ml na wkłucie. Podczas zabiegów usuwania zębów trzonowych w żuchwie, bez stanu zapalnego, zwykle wystarczająca jest dawka 1,8 ml na ząb. Jeżeli nie wystąpi dostateczne działanie znieczulające, stomatolog może wykonać kolejne wstrzykniecie 1 – 1,8 ml. Jeśli po zastosowaniu drugiej dawki, nie uzyskano całkowitego znieczulenia, stomatolog może wykonać przewodowe znieczulenie nerwu żuchwowego.\nW przypadku chirurgii szczęki stomatolog zastosuje dawkę leku Orabloc 40 mg/ml + 0,01 mg/ml roztwór do wstrzykiwań odpowiednią do złożoności i czasu trwania zabiegu.\nU pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby i nerek (np.\nw przypadku zapalenia nerek lub marskości wątroby) stężenie artykainy we krwi może być większe.\nStosując lek Orabloc u dzieci i młodzieży należy zastosować najmniejszą dawkę w celu osiągnięcia odpowiedniego znieczulenia. Należy indywidualnie dostosować dawkę roztworu do wstrzyknięcia do wieku i masy ciała dziecka. Nie należy przekraczać maksymalnej dozwolonej dawki 5 mg artykainy na kg masy ciała.\nTego leku nie badano u dzieci poniżej pierwszego roku życia.\nSposób podawania Lek Orabloc jest przeznaczony do podawania w jamie ustnej (zastosowanie stomatologiczne).\nAby zapobiegać zakażeniom (np. przeniesienie wirusa zapalenia wątroby) do każdego wstrzyknięcia należy stosować strzykawki i igły jednorazowego użytku.\nDo jednorazowego użytku. Wszelkie niewykorzystane ilości roztworu należy zutylizować.\nNie należy stosować leku jeśli jest przebarwiony lub mętny.\nZastosowanie większej niż zalecana dawki leku Orabloc\nnapady duszności i zaburzenia oddychania.\nNudności, wymioty, zaburzenia czucia zęba (drętwienie), zmniejszenie czucia w obszarze ust i twarzy (hipoestezja); bóle głowy, prawdopodobnie wywołane przez epinefrynę.\nBardzo szybkie bicie serca (tachykardia), zawroty głowy\nZaburzenia rytmu serca, wzrost ciśnienia tętniczego krwi, spadek ciśnienia tętniczego, wolna częstość akcji serca (bradykardia), niewydolność serca oraz wstrząs (może zagrażać życiu).\nW zależności od dawki (w szczególności w przypadku przedawkowania lub omyłkowego wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego), mogą wystąpić zaburzenia układu nerwowego, np.:\nzamroczenie przechodzące czasem w utratę przytomności, śpiączka,\nzaburzenia oddychania prowadzące do zatrzymania oddechu,\ndrżenia mięśniowe, kurcze mięśniowe a nawet drgawki.\nW trakcie wstrzyknięcia lub w krótkim czasie po wstrzyknięciu środków znieczulających w obszarze głowy, mogą wystąpić przejściowe zaburzenia widzenia (zamazane widzenie, utrata widzenia, podwójne widzenie).\nUszkodzenia nerwów (np. porażenie nerwu twarzowego) oraz zmniejszenie wrażliwości smakowej nie są specyficzne dla artykainy. Wystąpienie takich reakcji jest jednak możliwe podczas zabiegów stomatologicznych, ze względu na przebieg nerwów w obszarze wykonywania wstrzyknięcia lub nieprawidłową technikę wstrzyknięcia.\nPrzypadkowe wstrzyknięcie do naczynia krwionośnego może niekiedy prowadzić do powstania obszarów niedokrwienia w miejscu wstrzyknięcia, a czasem nawet martwicy tkanki.\nReakcje nadwrażliwości (uczulenie lub reakcje uczuleniowe). Mogą się one objawiać obrzękiem lub stanem zapalnym w miejscu wstrzyknięcia. Reakcje nadwrażliwości mogą występować niezależnie od miejsca wstrzyknięcia w postaci:\nobrzęku twarzy (obrzęk naczynioruchowy) z obrzękiem górnej i (lub) dolnej wargi i (lub) policzków,\nobrzęku głośni z uczuciem ściskania w gardle oraz trudnościami w przełykaniu,\ntrudności w oddychaniu a nawet wstrząs anafilaktyczny.\nZe względu na zawartość pirosiarczynu sodu lek może wywoływać reakcje nadwrażliwości, szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową. Reakcje te mogą mieć postać wymiotów, biegunki, świstów, ostrych napadów astmy, zaburzeń przytomności lub wstrząsu.\nZaburzenia oddychania (przyspieszony oddech, spowolnienie oddechu), które mogą prowadzić do bezdechu.\nU małych dzieci, w przeciwieństwie do dorosłych, z uwagi na przedłużone zdrętwienie okolic ust po zabiegu stomatologicznym istnieje ryzyko samougryzienia, które może powodować uraz tkanek miękkich jamy ustnej.\nW razie nagłego i nasilającego się działania niepożądanego należy niezwłocznie poinformować lekarza. Jest to bardzo istotne ponieważ niektóre działania niepożądane (np. spadek ciśnienia tętniczego lub zaburzenia oddychania) mogą stanowić zagrożenie dla życia.\nJeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, Tel.: +48 22 49 21 301,\nPrzechowywać w temperaturze poniżej 25C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.\nCo zawiera Orabloc\nSubstancjami czynnymi leku są artykainy chlorowodorek oraz adrenalina.\n1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 40 mg artykainy chlorowodorku oraz 0,01 mg adrenaliny (epinefryny) w postaci adrenaliny winianu.\nJedna fiolka roztworu do wstrzykiwań o pojemności 1,8 ml zawiera 72 mg artykainy chlorowodorku oraz 0,01 adrenaliny (epinefryny) w postaci adrenaliny winianu.\nPozostałe składniki to: sodu pirosiarczyn (E 223), sodu chlorek, kwas solny 2% (do korekty pH), woda do wstrzykiwań.\nJak wygląda lek Orabloc i co zawiera opakowanie Orabloc to jałowy, przejrzysty i bezbarwny roztwór do wstrzykiwań we wkładach z bezbarwnego szkła I, zamkniętych z obu stron korkiem z gumy bromobutylowej (z których jeden pełni funkcję tłoka) oraz aluminiowym uszczelnieniem.\nWkład jest dostępny w różnych opakowaniach:\nWkłady pakowane w blistry z PVC (10 wkładów/blister). Blistry pakowane są w kartonowe pudełka zawierające 5 x 10 lub 10 x 10 wkładów.\nPojedynczy wkład umieszczony w plastikowym wstrzykiwaczu. Każdy wstrzykiwacz z wkładem zapakowany jest w zgrzewany blister (1 wstrzykiwacz z wkładem/blister). Blistry pakowane są w tekturowe pudełka zawierające 50x1 lub 100x1 wstrzykiwaczy z wkładami wraz z instrukcją użycia wstrzykiwacza.\nPodmiot odpowiedzialny PIERREL PHARMA S.R.L. Strada Statale Appia 46/48, 81043 Capua (CE), Włochy tel: +39 0823 626 111 fax: +39 0823 626 228 e-mail: PIERREL.PHARMA@LEGALMAIL.IT\nWytwórca PIERREL S.p.A. Strada Statale Appia 7BIS 46/48, 81043 Capua (CE), Włochy tel: +39 0823 626 111 fax: +39 0823 626 228 e-mail: manufacturing@pierrelgroup.com mailto:manufacturing@pierrelgroup.com\nGospodarczego pod następującymi nazwami: Niemcy: Articainhydrochlorid mit Epinephrin Pierrel 40 mg/ml + 0,01 mg/ml Injektionslösung Austria: Orabloc 40 mg/ml + 10 Mikrogramm/ml Injektionslösung Francja: Orabloc 40 mg/ml Adrenalinee au 1/100 000 + Solution injectable Polska: Orabloc Wielka Brytania: Orabloc 1:100,000


Cytologia - Invicta.pl\nStrona główna / Blog / Cytologia\nJak często wykonywać badanie cytologiczne\nObecnie uważa się, że główną przyczyną rozwoju raka szyjki macicy jest przetrwałe zakażenie wirusem HPV. Żaden z nowotworów nie jest tak wcześnie uchwytny w badaniu jak rak szyjki macicy i dlatego tak ważne jest aby systematycznie wykonywać cytologię.\nBadanie polega na mikroskopowej ocenie wyglądu komórek nabłonkowych, które pokrywają błonę śluzową pochwy po uprzednim ich utrwaleniu i wybarwieniu. Najczęściej wykonywanym badaniem cytologicznym u kobiet jest ocena mikroskopowa komórek nabłonka wielowarstwowego płaskiego, pokrywającego część pochwową szyjki macicy, po uprzednim ich utrwaleniu i wybarwieniu metodą Papanicolaou.\nBadanie cytologiczne pochwy (części pochwowej szyjki macicy) służy profilaktyce i wykrywaniu stanów przednowotworowych i raka inwazyjnego szyjki macicy, a także kontroli efektywności ich leczenia. Na podstawie badania cytologicznego ustala się dalsze postępowanie diagnostyczne (np. badanie kolposkopowe, wyłyżeczkowanie kanału szyjki i jamy macicy) oraz terapeutyczne (np. elektrokoagulację nadżerki tarczy części pochwowej szyjki macicy).\nBadanie powinno być wykonywane od czasu rozpoczęcia współżycia płciowego raz na rok.\nNie ma konieczności wykonywania wcześniej innych badań. Kilka dni przed badaniem nie należy stosować leków miejscowych dopochwowo ani też płukania pochwy. Pacjentka powinna powstrzymać się od stosunków płciowych co najmniej 24 godziny przed badaniem. W przypadku stwierdzenia u pacjentki stanów zapalnych pochwy wskazane jest ich wyleczenie przed pobraniem materiału do badania cytologicznego.\nBadanie polega na pobraniu z część szyjki macicy materiału komórkowego. Komórki złuszcza się poprzez pocieranie powierzchni tkanek jednorazową szczoteczką. Pobrany materiał komórkowy jest następnie rozprowadzany cienką warstwą na powierzchni szkiełka podstawowego i natychmiast umieszczany w płynie utrwalającym (jest to tzw. rozmaz cytologiczny). Tak przygotowany rozmaz podlega odpowiedniemu barwieniu (metodą Papanicolaou) a następnie poddawany jest ocenie mikroskopowej i opisowi wg standardu Betesda.\nInformacje, które należy zgłosić wykonującemu badanie!\nPrzed badaniem datę ostatniej miesiączki i czas trwania cykli miesiączkowych (najdłuższy i najkrótszy) aktualnie przyjmowane leki – zwłaszcza hormonalne\nW czasie badania wszelkie nagłe dolegliwości (np. ból)\nRak szyjki macicy jest drugą co do częstości przyczyną śmierci kobiet, stąd działania profilaktyczne w tym...


Blaszak za 10 tysięcy, by pokazać moc Cyberpunk 2077\nHome » Gry » pc » Blaszak za 10 tysięcy, by pokazać moc Cyberpunk 2077\n28 sierpnia 2018 Bartosz 0 Gry, pc,\nWczorajszy i dość niespodziewany pokaz obszernego fragmentu rozgrywki z nowej produkcji CD Projekt RED, zostawił nas z szeregiem pytań. Zapewne odpowiedź na większość poznamy dopiero wtedy, kiedy premiera tytułu będzie już znana. Za to dziś wiemy przynajmniej to, jaki sprzęt posłużył do ogrania i sprawienia, że moc Cyberpunk 2077 była w pełni wykorzystana.\nData premiery Cyberpunk 2077 to jeszcze jedna wielka niewiadoma. Przypomnijmy, że studio o samej grze mówi już od bardzo dawna, a każda kolejna informacja buduje hype. Tak wielkiego zainteresowania nowym tytułem próżno szukać u innych developerów, więc i wymagania co do gry są bardzo wysokie. Po premierze trailera na targach E3 2018 w Los Angeles, spodziewaliśmy się, że na gameplay Cyberpunk 2077 przyjdzie nam długo poczekać. Tymczasem wczoraj studio zrobiło wszystkim ogromną niespodziankę.\nMoc Cyberpunk 2077\nMateriał z rozgrywki trwa aż 48 minut (możecie zobaczyć go wchodząc tutaj – Gameplay Cyberpunk 2077) i pokazuje to, jak wygląda Night City oraz fragment kilku misji. Całość wygląda przepięknie, choć do finalnej wersji zapewne jeszcze wiele brakuje. W końcu to fragment rozgrywki pochodzący z wersji niedokończonej, ale i tak widać, jak wielki potencjał drzemie w tej produkcji. Zapewne wiele osób zastanawiało się, na jakim sprzęcie nagrywano gameplay. Teraz już nie muszą, bo CD Projekt RED podzieliło się tą informacją.\nMoc Cyberpunk 2077 wspierał oczywiście PC, który jak można było przypuszczać, nie należał do najtańszych. W końcu do pokazania takiego rozmachu potrzeba komputera o dużej mocy obliczeniowej. Tak wygląda jego specyfikacja.\nJeżeli sami chcielibyśmy skompletować taki sprzęt, to w przybliżeniu zapłacimy za blaszaka prawie 10 tysięcy złotych. I mówimy tutaj o samych komponentach, bo w to nie wlicza się ani obudowa, ani monitor 4K. Nie wspominając już o akcesoriach peryferyjnych czy systemie operacyjnym. Zapewne w Cyberpunk 2077 będzie dało się grać także na gorszym sprzęcie, ale od dawna wiadome było to, że do wydobycia najlepszego z gry, potrzeba będzie prawdziwego potwora.\nOczywiście do czasu premiery wymagania produkcji jeszcze się zmienią, ale może już warto zacząć odkładać pieniądze na zakup odpowiedniego sprzętu. To stawia jednak pytanie, co z konsolami. Wiadomo, że one nie mogą się poszczycić takimi komponentami, jak PC, a co za tym idzie, ich wydajność jest ograniczona. Zapewne więc użytkownicy konsol będą musieli się pogodzić z gorszą jakością, a przynajmniej nie taką, jaką może oferować potężny PC. Jest też jeszcze inna możliwość.\nCD Projekt RED może celować w okres, kiedy nastąpi zmiana obecnej generacji konsol. Wstępnie mówi się o tym, że PlayStation 5 zadebiutuje w 2020 roku, co nawet zgadzałoby się z tym, kiedy Cyberpunk 2077 może się pojawić. Bo nikt chyba nie wierzy w to, że produkcja pojawi się na rynku już w przyszłym roku. Oczywiście wiele osób by tego chciało, ale szanse na to są raczej niewielkie. Produkcja dalej jest dopracowywana i widać moc Cyberpunk 2077, to przed CD Projekt RED jeszcze długa droga. Tytuł będzie wszak ogromny, a my mogliśmy zobaczyć jedynie wycinek przygotowanego przez developera świata. Multum generowanych NPC także będzie zabierał sporo mocy obliczeniowej, a jeżeli będziemy chcieli cieszyć się rozgrywką w 60 klatkach na sekundę, to naprawdę trzeba będzie wyposażyć się w potężny sprzęt.\nMocne komputery i podzespoły do nich znajdziecie w naszym sklepie internetowym.\nŹródło: IGN / CD Projekt RED / YouTube\nPrevious: Nowy LG G7 Fit nawet może się podobać\nNext: [IFA2018] Acer stawia na maksymalizację doświadczeń


Każdy że z nas zna, jak że czasem przewieźć zakupy, często te poważne z samego pomieszczenia do określonego celu B. Sprawa tylko się problematyzuje, kiedy posiadamy do ostatniego kilku niewielkich przedmiotów, które wypadają nam dodatkowo nie zawierają się w rękach. O takich sprawach również o osobach, którzy szukają pomocy w ostatniej propozycji, pomyślała strona internetowa bagproject.pl. Owa witryna ma do zaproponowania ogrom różnorodnych materiałów, sprzętów, dodatków niezbędnych wszystkiemu z nas. W ich szerokiej możliwości możemy odszukać między innymi: WÓZEK TOWAROWY : Pomagają nie tylko "zwykłym" osobom, lecz też pracownikom składów. Mają różnorodną nośność, wszystko uzależnione od potrzeby. Ważna nimi prowadzić na dowód wielkie i wielkie pudła.\nWÓZEK ZAKUPOWY Jest ostatnie rzeczywiście zwana "plecak na kółkach", która broniła się całkowitym bestsellerem. Można bezproblemowo nosić ją po schodach. Po zakupach już nikt nie będzie potrzebował nosić wszystkiego w rękach, ponieważ wystarczy tylko umieścić materiały do samochodu i uruchamiać go po ziemi.\nTORBY TURYSTYCZNE Wszyscy gdzieś wyjeżdżają, a każdemu podróżnikowi konieczna jest przydatna torba, która wszystko zmieści. Bagproject.pl zagwarantuje dobre gatunkowo a także pakowane sprzęty.\nWszystkie towary sprzedawane na tej płaszczyźnie są w okazyjnej cenie i tanie dla wszystkiego. Oczywiście na prawdę nawet nie powinien się ruszać do sklepu stacjonarnego wystarczy tylko kliknąć "zamów", i po paru dniach kurier przyniesie zamówienie nam do drzwi. Gdy zrealizujemy tam zakupy na minimum dwieście złotych, ukaże się opcja gratisowej dostawy, co spośród pewnością będzie gwoli nas dobre.\nBezpieczenstwo i zarzadzanie kryzysowe praca»


fotoobraz, oferta - Forum dla firm | Czytaj i pisz !\nStrona główna > Biznes > Sklepy internetowe > fotoobraz, oferta\nKomu zlecić druk obrazów na płótnie? Zależy mi na usługodawcy z prawdziwego zdarzenia. Nie chciałbym się zawieść, więc jak coś to czekam na wasze propozycje. Z góry bardzo dziękuję za pomoc.\nMnie też się podobają. Jestem zachwycona tym, jak wyszły obrazy na płótnie, które zamówiłam ze zdjęć. Nie mam żadnych zastrzeżeń co do tej usługi. Super sprawa, że mamy dziś takie możliwości. Dawniej nie było o takich rzeczach mowy :D Polecam choćby na próbę coś zlecić, żeby się przekonać.\nDoskonała jakość, kolory, ostrość. No słowem wszystko :) Osobiście jestem niesłychanie zadowolona z zamówionego fotoobrazu. Dawno już nie cieszyłam się tak niesłychanie z ozdób do domu. Teraz planuję zamówić coś takiego na prezent. Myślałam o jakimś pięknym krajobrazie.\nObrazy na płótnie, jakie są zrealizowane ze fotografii to naprawdę dzisiaj niesłychanie popularny produkt. Żeby się nie naciąć na kiepską jakość, warto poczytać o firmie, sprawdzić jej wiarygodność.\nA z tego, co widziałem, to taki obraz ze zdjęcia można zamówić naprawdę tanio. Nie mam rozeznania, czy to dobra, czy może zła oferta, ale ogólnie nie są to wygórowane ceny. Wszystkich, którzy już zamawiali i są zadowoleni z efektu, proszę piszcie, gdzie najlepiej kupić foto obraz. Jak najbardziej jestem za zamówieniem :D\nObrazy na płótnie ze zdjęć to super sprawa. Dają mnóstwo możliwości. Już kilka razy zamawiałam taki obraz dla siebie i na prezent. Po pierwsze to zawsze oryginalny obraz. Nikt takiego nie ma. Obraz można zamówić jako pamiątkę lub po prostu, jak masz jakieś fajne zdjęcie godne olbrzymiego wydruku i powieszenia na ścianie.\nPolecam zajrzeć na tę stronkę https://bobraz.pl. Proponują świetną jakość fotoobrazów. To sklep internetowy, który poleciła mi znajoma. Jestem zadowolona, że odszukałam tak dobrego usługodawcę.\nPodglądam waszą konwersacje i naprawdę napaliłam się na taki foto obraz. Może znacie jakiś porządny sklep? Chętnie skorzystam, ale muszę mieć pewność co do usługodawcy :) Z góry dziękuję.\nWidziałam, jak fajnie może wyglądać taki znaczny foto obraz. Jestem pod wrażeniem :) Muszę wybrać któreś ze swoich fotografii i zamówić obraz. Podobają mi się portrety. W sumie ciekawy pomysł na prezent.


Co powinien zawierać akt notarialny? - Infor.pl\nStrona główna » Prawo » Sprawy urzędowe » Notariusz » Akt notarialny » Co powinien zawierać akt notarialny?\n05 września 2010, 22:08\nAkt notarialny to szczególna forma dokumentu urzędowego, która ma na celu potwierdzić dokonanie czynności prawnej, jeśli wymagają tego przepisy prawa lub taka jest wola stron.\nZasady tworzenia aktów notarialnych są zawarte w ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie\ndzień, miesiąc i rok sporządzenia aktu, a w razie potrzeby lub na żądanie\nstrony – godzinę i minutę rozpoczęcia i podpisania aktu; dzień, miesiąc i rok sporządzenia aktu zapisuje się zarówno cyfrowo, jak również słownie;\nmiejsce sporządzenia aktu, wystarczy podanie nazwy miejscowości;\nimię, nazwisko i siedzibę kancelarii notariusza, a jeżeli akt sporządził zastępca notariusza – nadto imię i nazwisko zastępcy;\nimiona, nazwiska, imiona rodziców i miejsce zamieszkania osób fizycznych,nazwę i siedzibę osób prawnych lub innych podmiotów biorących udział w akcie, imiona, nazwiska i miejsce zamieszkania osób działających w imieniu osób prawnych, ich przedstawicieli lub pełnomocników, a także innych osób obecnych przy sporządzaniu aktu;\nstwierdzenie, że akt został odczytany, przyjęty i podpisany; przy odczytaniu aktu notariusz powinien się przekonać, że osoby biorące udział w czynności dokładnie rozumieją treść oraz znaczenie aktu, a akt jest zgodny z ich wolą;\npodpis notariusza, zazwyczaj oprócz podpisu notariusza na akcie notarialnym znajduje się\npieczęć z godłem państwowym.\nW lewym górnym rogu aktu znajduje się numer „Repertorium”, pod którym w danej kancelarii został wpisany sporządzony akt notarialny, natomiast po środku znajduje się tytuł „Akt notarialny”.\nNa akcie notarialnym znajduje się także informacja o pobranych opłatach, w szczególności o taksie notarialnej.\nWszelkie wywabiania i wyskrobywania są niedopuszczalne. Wolne miejsca powinny być przekreślone, a poprawki należy omówić na końcu aktu przed złożeniem podpisu przez osoby biorące udział w czynności lub przed złożeniem podpisu przez notariusza, jeżeli poprawka dotyczy aktu niepodpisywanego przez strony.\nZbędne wyrazy albo ich części powinny być przekreślone w ten sposób, aby można je było odczytać, a przekreślenia te\nnależy na końcu aktu omówić przed złożeniem podpisów. Przekreślenia nieomówione uważa się za niedokonane.\nZobacz: Dla których czynności zastrzeżona jest forma aktu notarialnego


odkupienie | niedowiarstwomoje.pl\nNic dziwnego, że właśnie takie, a nie inne słowa Kościół odczytuje na 2 tygodnie przed Zmartwychwstaniem, do którego prowadzi przecież i zbliżająca się już Niedziela Palmowa Męki Pańskiej, jak i krwawe i dramatyczne wydarzenia samego Triduum Paschalnego. Jezus, z punktu widzenia Jemu współczesnych, w pewnym sensie nie mówi wprost, używa pewnego rodzaju przenośni. Jedno jest jednak pewne – jest świadomy tego, co Go czeka, widzi jednoznacznie, że Jego droga i Jego misja mogą znaleźć zakończenie i odnieść sukces jedynie tam, na Golgocie.\nParadoksalny sukces. Sukces, który po ludzku – także przez tych, którzy za Nim chodzili, słuchali Go i których szykował na kontynuowanie Jego misji – uznany zostanie za porażkę, koniec jakby pięknego snu, w którym od 3 lat żyli. Wielu, tak jak tamci Grecy, szukało Pana – niestety, równie wielu On przeszkadzał i szukali tylko pretekstu, aby w taki czy inny sposób Mu zaszkodzić (na początku), co w miarę upływu czasu zamieniło się po prostu w żądzę uśmiercenia Tego, który nie dość, że ich ośmieszał, to jeszcze wyjaśniał Boże prawo w duchu i sposób o wiele bardziej dla ludzi zrozumiały.\nNadchodzi godzina uwielbienia Boga Ojca w Jego Synu. Syn jest jak to ziarno – wielkie, pełne sił i mocy, mogące bardzo wiele uczynić – a zarazem świadome, że dopóki żyje, nie będzie z Niego takiego pożytku, jaki przynieść może Jego obumarcie. Plon przyjdzie wówczas, gdy ziarno ofiaruje się. Jezus wzywa do pójścia za Nim, choć – jak najbliższe dni pokażą – pod sam krzyż pójdzie za Nim niewielu (na szczęście, odnajdą się razem po fakcie w Wieczerniku, w dniach które my dzisiaj świętujemy jako oktawę Zmartwychwstania), właściwie tylko najmłodszy Jan, Maryja i kobiety; reszta poucieka, niektórzy się Go wyprą czy nawet zdradzą wprost. Ale już w tych słowach jest obietnica – ci, którzy nawet w decydującym momencie zwątpią, mają później szansę aby stać się tymi (użytecznymi?) sługami idącymi tam, gdzie ludzie pragną Boga. A tym samym – idący przez swoje życie tak, aby Bóg miał powód by ich uczcić, by docenić to, co robią.\nJezus jako człowiek ma świadomość dramatyczności sytuacji, w jakiej się znajduje. Po ludzku po prostu się boi, a przecież człowiekiem jest nie mniej niż każdy z nas. Ta ludzka natura pragnie właśnie wołać: Ojcze, wybaw Mnie od tej godziny. Jednocześnie, natura boska ma pełną świadomość, że wszystkie dotychczas dokonane cuda, godziny spędzone na tłumaczeniu, nauczaniu, wyleczeni chorzy, wypędzone złe duchy czy nawet powskrzeszani ludzie – to nic nie ma znaczenia bez tego, ku czemu nieuchronnie się zbliża, co jest sednem i celem Jego misji. Nie mówi nic w stylu: Spoko! Dam radę, w końcu jestem Bogiem! Padają tylko, dziwne może nieco, ale jakże proste słowa: Ojcze, wsław Twoje imię. Ogrom trudu nie ma znaczenia, wszystko ad maiorem Dei gloriam, dla większej chwały Boga.\nTo są szczególne dni także dlatego, że odbywa się w nich decydująca walka dobra ze złem (odbywała się – my dzisiaj to wspominamy, choć Zły dalej swoje próbuje robić). Szatan kusił Jezusa na pustyni przez 40 dni, jednak główne pole do popisu ma teraz. Ostatnia okazja, aby odwieźć Syna Bożego od wypełnienia woli Boga Ojca. Namówić, żeby zszedł z drogi prowadzącej na krzyż, by zdezerterował, poddał się. Miał na to nadzieję. Stąd słowa Jezusa o sądzie, ostatecznej walce – rozgrywającej się tak naprawdę we wnętrzu Jezusa, w Jego duszy. To wyrzucenie Złego i wywyższenie to nie są dwie różne sytuacje – to jedno i to samo. To apogeum zbawczego planu Boga Ojca – kiedy drżenie ziemi i przerwanie się zasłony w Przybytku wskazuje ludziom, że Bóg-Człowiek oddał życie. Ostateczne zwycięstwo Boga, Złemu na osłodę pozostaje iluzoryczne poczucie, że choć stracił władzę, to zabił Jezusa (co i tak, po 3 dniach, okaże się nieprawdą, zaś Jezusowe zwycięstwo – tym bardziej pełne, że On żyje).\nDzisiaj Jezus w sposób szczególny spogląda na nas z wysokości krzyża. Wielki Post to czas, kiedy jakby więcej było w nas zadumy nad tym, co boli, co trudne, co brudne, co wymaga uporządkowania, wysiłku, walki wewnętrznej, rzucenia wyzwania swoim słabościom. Warto w tych dniach (i nie tylko) rzucić choćby okien na (przesłonięty od tej niedzieli) krzyż – jako motywację. Bo nie jest to tylko dramatyczny symbol męki i upokorzenia Jezusa, ale przedsmak i preludium Jego ostatecznego zwycięstwa, do udziału w którym my wszyscy jesteśmy zaproszeni.


Mikołajki w klasie IIIb | Szkoła Podstawowa nr 2 im. Królowej Jadwigi w Pleszewie\nUczniowie ubrani w piękne mikołajkowe czapki, słuchając i śpiewając piosenki o Świętym Mikołaju rozpoczęli czas oczekiwania na najpiękniejsze święta w roku.\nNie zabrakło drobnych upominków, odrobiny słodkości i dobrej zabawy. W tym dniu na uczniów czekała miła niespodzianka w postaci wielkiego zestawu klocków lego. Mali konstruktorzy błyskawicznie podzielili się na grupy i przystąpili do pracy. Efekty były zdumiewające. W zaledwie 20 minut powstały przepiękne budowle. Na kreatywność i pomysłowość tej grupy zawsze można liczyć


Nielegalne finansowanie kampanii wyborczej Dutkiewicza. Jest WYROK - Dziennik.pl\nNielegalne finansowanie kampanii wyborczej Dutkiewicza. Jest WYROK\n18 lutego 2021, 16:22 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\nNa ławie oskarżonych w tej sprawie zasiadł Grzegorz K., który w 2011 r. był pełnomocnikiem finansowym Komitetu Wyborczego Wyborców Rafała Dutkiewicza, oraz Jarosław B. - były dyrektor ds. organizacyjnych i kadrowych wrocławskiego magistratu.\nKampania wyborcza Dutkiewicza\nPo raz pierwszy informacje o nieprawidłowościach przy kampanii wyborczej komitetu Dutkiewicza pojawiły się w październiku 2012 r. w związku z wypowiedziami Tomasza G., ówczesnego prezesa firmy Dynamicom. Poinformował on media, że brał udział w finansowaniu kampanii prowadzonej przez ten komitet i m.in. opłacił dystrybucję ulotek wyborczych kilku kandydatów, którzy z listy tego komitetu startowali do Senatu.\nWedług ustaleń prokuratorskiego śledztwa, podczas kampanii wyborczej w 2011 r. zlecono wydrukowanie i kolportaż 450 tys. ulotek wyborczych KWW Rafała Dutkiewicza. Ponad 21 tys. zł za kolportaż zapłaciła firma Dynamicom, co jest niezgodne z prawem, ponieważ pieniądze na kampanię wyborczą mogą przekazywać jedynie osoby fizyczne.\nW lutym ubiegłego roku wrocławski sąd uznała Grzegorza K. winnym m.in. tego, że pełniąc funkcję pełnomocnika finansowego Komitetu Wyborczego Wyborców Rafała Dutkiewicza, przyjął korzyść majątkową w postaci usługi kolportażu 450 tys. sztuk ulotek wyborczych. B. zaś został uznany winnym m.in. udzielenie korzyści majątkowej KWW Rafał Dutkiewicza w postaci organizacji i koordynacji tego kolportażu.\nSąd skazał wówczas K. karę grzywny w wysokości 30 tys. zł grzywny i orzekł wobec niego zakaz zajmowania stanowisk związanych z dysponowaniem pieniędzmi w związku z wyborami. Jarosław B. został skazany na 20 tys. zł grzywny.\nW środę w tej sprawie zapadł wyrok w procesie apelacyjnym. Jak przekazano w czwartek PAP w biurze prasowym Sądu Okręgowego we Wrocławiu, sąd apelacyjny podtrzymał wyrok z pierwszej instancji w zakresie orzeczonej kary grzywny dla obu oskarżonych. Sąd uchylił przy tym orzeczony w pierwszej instancji wobec K. zakaz zajmowania stanowisk związanych z dysponowaniem pieniędzmi w związku z wyborami. Wyrok jest prawomocny.\nPo raz pierwszy śledztwo ws. nieprawidłowości finansowych, do których miało dojść w 2011 r. w czasie kampanii wyborczej komitetu Dutkiewicza, wszczęła w listopadzie 2012 r. Prokuratura Okręgowa we Wrocławiu. Śledczy zajęli się sprawą po informacjach przekazanych przez CBA.\nPóźniej śledztwo przekazano Prokuraturze Okręgowej w Opolu, która umorzyła je w październiku 2013 r. W lutym 2014 r. opolska prokuratura ponownie zajęła się sprawą. Jak mówiła wówczas PAP rzeczniczka tej prokuratury Lidia Sieradzka, śledztwo zostało wznowione, ponieważ w sprawie pojawiły się nowe okoliczności, które wymagają zweryfikowania.\nW 2011 r. Komitet Wyborczy Wyborców Rafała Dutkiewicza chciał wprowadzić do Senatu siedmiu kandydatów z Wrocławia i Dolnego Śląska. Ostatecznie wprowadził jedynie Jarosława Obremskiego, ówczesnego wiceprezydenta Wrocławia, a obecnie wojewodę dolnośląskiego.\nO problemach z firmą Dynamicom Dutkiewicz pierwszy raz poinformował media 2 października 2012 r. przy okazji odwołania wiceprezydenta Michała Janickiego z funkcji zastępcy. Jako główny powód podał brak nadzoru nad rozliczeniami dwóch imprez na stadionie miejskim. Chodziło o koncert zespołu Queen z 7 lipca i turniej piłkarski Polish Masters, który się odbył 21-22 lipca 2012 r. Według Dutkiewicza dwie firmy, które na zlecenie miasta przygotowywały imprezy, nie rozliczyły się z przekazanych im 14 mln zł.\nsąd kampania wyborcza Rafał Dutkiewicz finansowanie\nPrezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz: Nie przyjmowałem łapówki\nczy pobozny znaczy przyzwoity?\nWiadomo, pobozny absolwent KUL.


Organizacja eventów Busko-Zdrój - Imprezy firmowe, integracyjne i wyjazdy\nOrganizacja eventów: Busko-Zdrój\nProfesjonalna organizacja eventów w Busko-Zdroju (powiat buski) to podstawa działalności serwisu OrganizacjaEventow.com. Specjalnością oddziału buskiego jest organizacja imprez firmowych i integracyjnych oraz komercyjnych i publicznych na terenie całego województwa świętokrzyskiego. Oferujemy wiele pakietów eventowych – w skład najpopularniejszego, podstawowego pakietu eventowego wchodzi: organizacja imprezy (plan), wynajem oświetlenia i nagłośnienia, scenografia, atrakcje na event, pokazy i animacje, muzyka na żywo (zespół / DJ), ochrona eventu i jego obsługa.\nNajpopularniejsze usługi z zakresu organizacji imprez w Busko-Zdroju:\nOrganizacja imprez firmowych w Busko-Zdroju lub okolicach\nOrganizacja imprez integracyjnych w Busko-Zdroju lub okolicach\nNajpopularniejsze, jak i dodatkowe usługi dostępne są na terenie całego powiatu buskiego. Dzięki zapleczu logistycznemu, kompleksowa organizacja eventów dostępna jest również w okolicznych miejscowościach, takich jak: Stopnica, Pińczów, Jędrzejów, Kazimierza Wielka, Szczucin, Staszów, Tarnobrzeg, Opatów, Sandomierz oraz na terenie wielu innych aglomeracji sąsiadujących.


Gry komputerowe - Strona 6 - Forum Ranczersów - Ranczo.org\n24 sty 2014, 20:36\ngottsu pisze: Jakim autem jeździsz? Ja Subaru Imprezą xD\nNajczęściej Audi A3\nChociaż w grze mogę sobie pojeździć takimi samochodami\n24 sty 2014, 20:41\nooo moja gra z dzieciństwa\nnajlepsza wersja: Rally 2\nauta: Subaru Impreza, Mini Cooper\n24 sty 2014, 20:44\nJednak i tak najwięcej czasu spędzałam zawsze przy Simsach\n24 sty 2014, 20:46\nAnija pisze: Jednak i tak najwięcej czasu spędzałam zawsze przy Simsach\nmnie zawsze przekonywała ta prymitywna z dodatkami Zwierzaków, itd.\njeszcze dwójka była do ogarnięcia, ale i tak przyzwyczajenie robi swoje\na następnie dopadła mnie mania Need For Speed\n24 sty 2014, 20:48\nJustyś pisze: która wersja?\nDwójka z dodatkami Oj... grało się grało\n24 sty 2014, 20:50\nja też swego czasu grałem w Simsy\nJeżeli chodzi o mnie to czasem meczyk w FIFĘ ze znajomymi, a tak poza tym to lubię sobie pojeździć i tak się składa, że posiadam kierownicę do kompa i często dla odstresowania grywam w jakieś samochodówki typu Test Drive Unlimited 2, F1, Colin McRae itp. Ostatnio trochę wciągnęło mnie Age of empires II\n24 sty 2014, 20:51\na dwójka to była ta pierwsza, co była bardziej realistyczna, tak?\njesli tak, to tego miałam kilka dodatków i spoko było\n24 sty 2014, 20:53\nJustyś pisze: a dwójka to była ta pierwsza, co była bardziej realistyczna, tak?\nTak, tak Moja ulubiona wersja\n25 sty 2014, 0:21\nGrywam w Simsy i uważam, że 1 jest najlepsza Uwielbiam też wszystkie gry typu Jewel Quest czy Finding object xD\nA jeszcze gram w Disney City Girl na fb.\n15 maja 2015, 12:59\nSwego czasu BARDZO dużo grałam w Simsy, Minecrafta, GTA, ale ostatnio jakoś nie mam czasu, ani większej ochoty by spędzać całe dnie przyklejona do ekranu kompa . Same budowanie domu i stworzenie Simsów zajmuje kilka cennych godzin. A jak się zacznie grać to trudno się oderwać\nMarta pisze: Same budowanie domu i stworzenie Simsów zajmuje kilka cennych godzin. A jak się zacznie grać to trudno się oderwać\nTeż lubię tę grę, jednak dla mnie najfajniejszym etapem jest budowanie. Wręcz wybieram parcele publiczną, i zaczynam budowę np wielopoziomowego centrum rekreacji z hotelem, basenami, sklepami itd. Taki obiekt potrafi zająć mnie przez kilkanaście dni po godzinie/max dwie dziennie.\n22 maja 2015, 19:37\nRobię sobie kodem kasę i zatracam się w budowaniu, gra ludzikami, generalnie, mi wisi.\nAle budowanie, projektowanie! Ach... Chyba zagram\n22 maja 2015, 20:01\nlukasznowicki pisze: Ale budowanie, projektowanie! Ach... Chyba zagram\nTeż bym zagrała! Muszę niestety zacząć od zakupu nowego komputera, bo już TROCHĘ lat ma i ścina się przy grach mających duże wymagania.\nA NIC TAK BARDZIEJ NIE WKURZA, JAK ŚCIĘCIE SIĘ SIMSÓW PO KILKU GODZINACH BUDOWANIA I WYŁĄCZENIE BEZ ZAPISU!\n22 maja 2015, 20:19\nOj, już nie raz to przeżyłem, np. podczas budowania kurortu 5 gwiazdkowego w "Rajskiej wyspie" wyłączyły mi się Simsy,\nAle następnym razem częściej zapisywałem i udało się go skończyć\n22 maja 2015, 21:00\nNo tak, ja mam komputer na tyle mocny, że nie wiem co to jest klatkowanie albo opóźnienia w Simsach... Ale to wymóg pracy, jakby się programistom zaczęły komputery wieszać...\n29 maja 2015, 9:51\nPolskie jest najlepsze ( podobno ) więc aby się tego trzymać kupiłem Wiedźmina 3 i jestem wniebowzięty Jeśli są tu ludzie którzy grali parę lat temu ( pomiędzy 2000 a 2005 ) w serię Gothic i wiedzą jaką zrobiła furorę i skok w tym rodzaju gier to polski projekt to będzie kamień milowy Gra jest tak rozbudowana że nie wiadomo za co się zabrać A grając na konsoli która jak dla mnie daje dużo większą swobodę ruchów niż pc gra nadal jest bardzo wymagająca . I oczywiście świetny dubbing który bardzo często daje nam do posłuchania parę słów " typowo " polskich na s,k,ch itp. Tak więc : oczekiwania w pełni spełnione\nNo i wiadomo czasem Fifa czasem Nfs ale tylko te starsze jak Underground 1,2 , Most Wanted i Colin czyli klasyka\n03 cze 2015, 9:26\nJest mnóstwo pozytywnych opinii o Wiedźminie chyba się skuszę i zakupię\nPodobnie jak w przypadku filmów - wolę starsze gry, ostatnio np. dość często grywam w Battlefield 1942, albo GTA2 - wychowałem na tym się i jakoś miło się grywa w to, mimo, że ciut archaiczne. CS też lubię.\nW GTA2 akurat nie gram, wolę nowsze wersje Ale też mam kilka starszych gier w które czasami lubię sobie pograć.


Wywóz szamba Równie\nMapa firm z miejscowości Równie\nFirmy z miejscowości Równie\nNasza witryna jest stworzona specjalnie po to aby pomóc Wam odnaleźć firmę jaka zajmuje się opróżnianiem zbiorników na szamba w mieście Równie - niestety skoro widzisz tą wiadomość znaczy że jeszcze nie ma w naszej bazie żadnej firmy w tym miejscu - Dodaj firmę asenizacyjnej\nZawiadomienie dla mieszkańców miejscowości Równie\nPosiadacze gospodarstw domowych jeżeli nie mają dostępu do kanalizacji gminnej są obowiązani do podłączenia kanalizacji do szczelnych pojemników na gnojowicę. Ważne aby taki zbiornik był atestowany i miał aktualną aprobatę ITB również atest PZH. Rekomendowane firmy które działają w miejscowości Równie to ABC Szamba Betonowe, Eurobet, BetoneX.\nFaktem jest że w 2017 roku wzmożone stały się inspekcje szczelności pojemników na ścieki, analizowane nie tylko będzie czy ścieki nie są wylewane do rowów czy na pola dodatkowo czy pojemniki posiadają ważną aprobatę ITB również atest PZH.\nDodaj do tej strony szambiarkę z miejscowości Równie kliknij\nWywóz szamba Równie, Opróżnianie szamba Równie, usługi asenizacyjne Równie, Szambiarka Równie, Szambowóz Równie.\n© Wywóz szamba Równie


Andrzej Piaseczny uderzył w TVP już na początku "TzG". Jednak dopiero po emisji się rozkręcił [PLOTEK EXCLUSIVE]\nCezary Wiśniewski 31.08.2021 11:24\nAndrzej Piaseczny nie zdążył w pełni zaklimatyzować się na parkiecie "Tańca z Gwiazdami", a już uderzył w TVP. Kiedy program zszedł z anteny, nie omieszkał powiedzieć kilka słów więcej.\nAG / AKPA\nAndrzej Piaseczny pożegnał się niedawno z fuchą trenera w "The Voice Senior". Dziwnym przypadkiem wydarzyło się to w momencie, w którym skrytykował obóz rządzący i wyznał, że jest gejem. Szybko stał się apetycznym kąskiem dla konkurencji i dziś możemy oglądać go w roli jurora w "Tańcu z Gwiazdami". Już w pierwszym odcinku wbił szpilę byłemu pracodawcy, nawiązując do muzycznego programu, który nagrywał w studiu sąsiadującym z tym, w którym pracuje teraz. Co jeszcze powiedział w rozmowie z naszym reporterem, Cezarym Wiśniewskim?\nZobacz wideo Andrzej Piaseczny o TVP: Chcę, żeby to było za mną. Chcę by TVP była znów telewizją publiczną\nAndrzej Piaseczny od kilku miesięcy nie stroni od uszczypliwych uwag pod adresem rządowych mediów i obozu rządzącego. Kiedy tylko to możliwe, krytykuje telewizję, której przez kilka sezonów był jedną z głównych twarzy (występował na koncertach, był trenerem w "The Voice of Poland" oraz "The Voice Senior).\nPracodawcą była telewizja publiczna, która telewizją publiczną powinna być. Jak to wygląda w dzisiejszych czasach, wszyscy wiemy, natomiast dziś rozmawiajmy o Polsacie. To, co było, musi, i chcę, by pozostało za mną. Historia kołem się toczy, więc miejmy nadzieję, że telewizja publiczna kiedyś znów telewizją publiczną będzie.\nW poniedziałkowym "Tańcu z Gwiazdami" najwyżej ocenionym uczestnikiem przez jurorów był Piotr Mróz. Andrzej Piaseczny dopytywał się publiczności, jaką notę powinien mu wystawić, ostatecznie uniósł do góry tabliczkę z cyfrą "9". Pojawiły się niejasności, mówił, że źle usłyszał. Nasz reporter spytał więc, czy powinna zostać przeprowadzona reasumpcja głosowania.\nReasumpcja powinna być przeprowadzana w każdym odcinku!\nZOBACZ TEŻ: Alicja Majewska komentuje zwolnienie Piaska z TVP. Gorzkie słowa o polityce i kulturze


Sprawiedliwy Handel: Historia\nHistoria Fair Trade, podobnie jak chociażby korzenie Unii Europejskiej, ma początek w latach tuż po zakończeniu drugiej wojny światowej. Inicjatywę podjęły przede wszystkim różnej maści wspólnoty religijne, którym zależało na wspieraniu marginalizowanych rolników pracujących przy użyciu często dość prymitywnych maszyn rolniczych. Źródeł samej idei można poszukiwać oczywiście jeszcze dalej w zakamarkach historii, chociażby w protestach przeciwko żywności wyhodowanej rękami niewolników (XIX wiek), jednak znana dzisiaj forma jest konsekwencją wspomnianych pomysłów sprzed około 60 lat.\nPoczątkowo, Sprawiedliwy Handel dotyczył raczej ręcznych wyrobów, dopiero lata 60. ujrzały pomysł na promowanie w ten sposób żywności ekologicznej od konkretnych producentów. Wynikło to z powstających w tamtych czasach ruchach, które krytykowały nowy ekonomiczny - globalny porządek świata mocno uzależniony od korporacji kierujących się przede wszystkim chęcią zysku.


Skoki narciarskie. Puchar Świata Wisła 2019. Dawid Kubacki czarnym koniem według Svena Hannawalda - Sport WP SportoweFakty\nDawid Kubacki coraz częściej wymieniany jest w gronie kandydatów do triumfu w Pucharze Świata w sezonie 2019/2020. Zdaniem Svena Hannawalda 29-latek ma szansę zostać czarnym koniem rywalizacji.\nMateusz Kozanecki 22 Listopada 2019, 10:30\nW sezonie 2018/2019 w czołowej piątce klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w skokach narciarskich znaleźli się Kamil Stoch, Piotr Żyła oraz Dawid Kubacki. Zarówno Stoch, jak i Kubacki wymieniani są w gronie kandydatów do zajęcia wysokich miejsc również w nadchodzącym cyklu.\n- Wydaje mi się, że na koniec sezonu najwyżej w klasyfikacji Pucharu Świata będzie Kamil Stoch, ale na pewno nie przekreślałbym Dawida Kubackiego. On może być czarnym koniem całego cyklu - powiedział Sven Hannawald w rozmowie z Polską Agencją Prasową.\nSven Hannawald odniósł się także do dyspozycji prezentowanej przez Piotra Żyłę i Macieja Kota. Zdaniem byłego zawodnika obaj nie będą znajdować się w czołówce w przyszłym sezonie.\n- Obaj mają ten sam problem: chcą za dużo w krótkim czasie. Oni sami są dla siebie największą przeszkodą - dodał Hannawald.\nPuchar Świata w skokach narciarskich rozpocznie się w ten weekend w Wiśle. W piątek przeprowadzone zostaną treningi i kwalifikacje, na sobotę zaplanowano konkurs drużynowy, natomiast w niedzielę odbędzie się rywalizacja indywidualna.\n- Adam Małysz nie myśli o zostaniu trenerem. "Jeśli coś widzę, to podpowiadam"\nZOBACZ WIDEO: Martin Schmitt dostał pytanie od Adama Małysza. Odpowiedź była natychmiastowa\nKtóry z Polaków zajmie najwyższe miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata?\neZ 22-11 10:50 Zgłoś komentarz\nszanse na bycie triumfatorem to Kubacki ma ale nazywanie go "Czarnym Koniem" to tak jakby powiedzieć o Lewandowskim to samo w kotekście szans na bycie królem strzelców\nBundesligi... Biorąc pod uwagę to jak ciasno jest obecnie w czołówce skoków zaskoczeniem może być wysokie miejsce kogoś kto do tej pory był poza czołową dwwudziestką. np. Aalto, Sato czy Siegel.\nSkoki narciarskie Sporty zimowe Polska Dawid Kubacki Kamil Stoch Maciej Kot Sven Hannawald Piotr Żyła PŚ w skokach narciarskich


Super Smash Bros. Ultimate • Recenzje Switch • myhandhelds.pl\nprzez Maniak · Opublikowane 31 grudnia 2018 · Zaktualizowane 19 kwietnia 2019\nSiedemdziesiąt cztery grywalne postacie, pięćdziesiąt dziewięć Trofeów Asystujących, sto trzy areny, prawie dziewięćset utworów muzycznych i ponad tysiąc kolekcjonerskich Dusz do zebrania. Ciężko mi wymyślić lepszy podtytuł, który Nintendo mogło wybrać dla nowej odsłony Super Smash Brothers niż właśnie Ultimate. Już przed premierą wiadomo było, że będzie to gra ogromna, ale czy zespołowi Sora ltd. udało się udźwignąć ciężar swoich własnych ambicji?\nWiększość z Was już pewnie zerknęła na obecną pod tekstem notę i zna moją punktową odpowiedź na to pytanie. „Ale jak to, aż tak wysoko?! Dla zwykłej bijatyki?” No cóż, nie da się ukryć, że Super Smash Bros. Ultimate nie jest tytułem tak przełomowym dla całej branży, jak swego czasu były nim Super Mario 64, The Legend of Zelda: Ocarina of Time czy pierwsza część Halo. Zespół pod przewodnictwem wiecznie przepracowanego Masahiro Sakurai doprowadził jednak znaną fanom od lat 90. formułę do perfekcji i stworzył najlepszą część serii, będącej dla milionów fanów na całym świecie synonimem słowa „cross-over”.\nZacznijmy jednak od powiedzenia, czym dokładnie jest Super Smash Bros. Wcześniej wspomniałem, że to bijatyka i jest to prawda… częściowo. Gatunek ten kojarzymy zwykle z takimi tytułami, jak Street Fighter czy Tekken, gdzie w środowisku 2D dwie postaci stają naprzeciw siebie i przy pomocy szerokiego wachlarza ciosów starają się zbić licznik zdrowia oponenta do zera. Smash działa w nieco inny sposób. Nie znajdziemy tutaj klasycznego paska zdrowia postaci u góry ekranu. Zamiast tego celem gracza jak wyrzucenie przeciwnika poza ekran. Każdy otrzymany cios zwiększa nasz procent „wiotkości”. Ten z kolei zwiększa siłę odrzutu postaci po otrzymaniu uderzenia. W połączeniu ze znacznie większą swobodą ruchu, często wielopoziomowymi arenami i szybkością rozgrywki Smash Brothers znacząco wyróżnia się na tle innych przedstawicieli gatunku.\nInną sprawą jest lista ruchów. Fightery są przez wielu graczy utożsamiane z długimi listami kombinacji przycisków, których opanowanie jest czasochłonne, wymaga cierpliwości i odpowiednich zdolności. Smash pod tym względem jest bajecznie prosty. Wszystkie ruchy atakujące wykonujemy, używając dwóch klawiszy i wychylając w drążek analogowy w odpowiednim kierunku. Dodatkowo do zabawy włączają się dwa spusty odpowiedzialne za chwyt oraz tarczę. Proste do opanowania? Jeszcze jak. Banalne? W żadnym wypadku. Nie bez powodu seria zdobyła popularność nie tylko wśród casualowych graczy, ale też na scenie e-sportowej.\nCo wyróżnia Ultimate na tle czterech poprzednich części (nawet pięciu, jeśli uznamy wersje dla 3DS-a i WiiU za dwie oddzielne produkcje)? Skala. Debiut serii na Switchu to prawdziwe Greatest Hits i hołd nie tylko dla poprzedników, ale całej historii gier video w ogóle. Jest to wydawnictwo tak olbrzymie, że wciąż ciężko uwierzyć w fakt upchnięcia go na zaledwie 16 GB karcie pamięci.\nRozpisanie tego wszystkiego zaczniemy od postaci. Masahiro Sakurai za główny cel postawił sobie wprowadzenie absolutnie wszystkich zawodników, którzy wcześniej pojawili się w serii. Do znanych już z Super Smash Bros. 4 oczywistości, jak Mario, Link, czy Kirby, dołączyli między innymi pamiętający czasy Melee Young Link i Pichu; obecni ostatni raz w Brawl na Wii Solid Snake z Metal Gear Solid czy Wolf z serii Star Fox; jest także ukochany przez fanów duet Ice Climbers, który musiał zostać wycięty z poprzedniej odsłony przez niewystarczającą moc obliczeniową 3DS-a. Oczywiście dla kojarzonego z pracoholizmem dyrektora nie było to wystarczające i zadbał też o odpowiednio imponującą grupę zupełnie nowych postaci. Do gry trafiły Inklingi ze Splatoona; wybłagani przez fanów kosmiczny pterodaktyl Ridley oraz Dark Samus z Metroida; księżniczka Daisy, Richter oraz Simon Belmontowie z Castlevanii; Chrom z Fire Emblem, King K. Rool z Donkey Kong Country, przeurocza Isabelle z Animal Crossing, Ken ze Street Fightera oraz będący finalną ewolucją jednego ze starterów w Pokemon Sun i Moon Incineroar. Razem daje to zatrważającą listę 74 grywalnych postaci, która w lutym zostanie wzbogacona o Piranha Plant z Super Mario Bros (darmowy dodatek dla każdego, kto zakupi grę do 31 stycznia) oraz 5 kolejnych wojowników w formie płatnego DLC (póki co wiemy, że jedną z nich będzie protagonista Persona 5 – Joker). Nintendo nie zawiodło też pod względem balansu. Wszyscy zawodnicy w odpowiednich rękach mogą być zabójczy i póki co nie wygląda na to, aby powtórzyć miała się sytuacja ze Smash Bros. For WiiU i Bayonettą, która przez swoja siłę często była banowana na zawodach.\nZaskoczyć może fakt, że na samym początku gry do dyspozycji otrzymujemy jedynie pierwszych ośmiu fighterów z oryginalnego Super Smash Bros. na Nintendo 64. Pozostałych zawodników musimy odblokować. Jak to zrobić? Po prostu grając. Właściwie co kilkanaście minut gra pozwala na zmierzenie się z kolejnym nowym challengerem. Jeśli uda nam się go pokonać, na stałe ląduje na ekranie wyboru. Moim zdaniem decyzja ta jest strzałem w dziesiątkę, bo próbując zebrać cały roster, bawiłem się przednio. Bohaterów możemy odblokować też w jeszcze jeden sposób, o którym więcej za moment.\nNajpierw wypada wspomnieć o trybach. W podstawowy wariancie gry o wszystko mówiącej nazwie „Smash” możemy wybrać arenę, wojowników i rozpocząć szybką rundę. Proste? Nie w tej grze. Twórcy pozwalają na pełną konfigurację pojedynku. Możemy ustawić warunki wygranej, limit żyć po każdej stronie, liczbę graczy (nawet ośmiu naraz!), podział na drużyny, włączyć bądź wyłączyć pojawiające się losowo na mapie przedmioty, postacie asystujące i super silne ataki zwane „Final Smash”. Dodatkowo w podtrybie „Special Smash” ustawimy nawet takie parametry, jak siła grawitacji, wielkość postaci czy ilość obrażeń, z jaką każdy gracz zaczyna walkę. Ulubione konfiguracje możemy zapisać na przyszłość. Znajdziemy tutaj też specjalny tryb turniejowy oraz „Squad Strike” będący smashową wariacją na temat Tag Battle znanego z innych bijatyk.\nOczywiście wszystkie te opcje są dostępne w kanapowym multiplayerze dla maksymalnie ośmiu osób. Gra wspiera sterowanie za pomocą dwóch Joy-Conów w gripie, jednego Joy-Cona trzymanego w poprzek, Pro Controllera i oczywiście ukochanego przez fanów pada do GameCube’a (wybór autora, o sprzęcie więcej przeczytacie na stronie już wkrótce). Czyni to z Super Smash Bros. Ultimate produkt idealny do tego typu zabawy i króla wszystkich imprez.\nDrugą opcją w menu, nastawioną już nieco bardziej na samotnego gracza, jest „Games & More”. Najważniejszą zakładką w nim jest „Classic Mode”. W dużym skrócie jest to klasyczna drabinka, w której wybraną postacią musimy przebić się przez kilka walk do ostatniego bossa. Każda z postaci ma przypisaną konkretną ścieżkę wypełnioną smaczkami, muzyką i elementami pochodzącymi z miejsca pochodzenia bohatera. Po śmierci nie musimy zaczynać całego maratonu od nowa. Zmniejszony zostaje wtedy poziom trudności, a co za tym idzie – końcowy wynik i nagroda. Wszystko to zachęca do przejścia „Classic Mode” chociaż raz każdym wojownikiem. Pozostałymi podtrybami są „Trening” (chyba nie trzeba nic wyjaśniać) i „Mob Smash” (walka z hordą przeciwników na wybranych zasadach). Znajdziemy też tutaj „Mii Fighters”, gdzie możemy dostosować zdolności naszych wojowników Mii i przebierać ich w zdobyte kostiumy. Jest także zakładka poświęcona amiibo, dzięki której posiadane figurki możemy wprowadzać do gry, a następnie je trenować.\nDużo tego, prawda? Dałbym sobie jednak głowę uciąć, że o czymś zapomniałem…\nOczywiście, że nie możemy nie wspomnieć o być może najważniejszej nowości w Super Smash Bros. Ultimate, czyli trybie „Spirits” oraz wchodzącej w jego skład kampanii fabularnej – World of Light. Zabawa rozpoczyna się przepięknie wyrenderowaną cutscenką CGI, w której widzimy, jak główny antagonista, Galeem, uzbrojony w armię Master Handów praktycznie unicestwia naszych bohaterów w stylu pewnego fioletowego rolnika z masywnym podbródkiem. No, prawie wszystkich. Jedynym ocalałym okazuje się być nie kto inny jak Kirby (co nie powinno dziwić, w końcu Masahiro Sakurai jest ojcem różowej kuleczki). W związku z tym to właśnie przed bohaterem Krainy Snów staje zadanie uwolnienia reszty bohaterów spod wpływu Galeema (co automatycznie odblokowuje go we wszystkich trybach) oraz uratowanie uniwersum.\nWorld of Light w najprostszy sposób można opisać jako Super Smash Bros. RPG. Terenem naszych działań jest ślicznie zaprojektowana mapa przypominająca olbrzymi pastelowy obraz. Łączy ona w sobie dziesiątki lokacji znanych z gier Nintendo oraz developerów third party. Poruszamy się po niej jak po tablicy z gry planszowej. Na drodze między graczem a końcowym bossem stoją nie tylko zniewoleni zawodnicy, ale też ich złe kopie działające pod wpływem Dusz.\nDusze to niegrywalne postacie wyrwane przez Galeema ze ich światów, które dodają swoim użytkownikom buffy. W ten sposób twórcy postarali się, aby każda z setek walk, które stoczymy w kampanii, wyróżniała się. I często ciężko się nie uśmiechnąć, gdy zobaczymy pomysłowość developerów w implementacji w pojedynek cech danej duszy. Na przykład walka z duszą Guardiana z The Legend of Zelda: Breath of the Wild to potyczka z ogromnym robotem R.O.B. strzelającym w nas laserami; Revolver Ocelot przejawia się jako Duck Hunt Duo używający niemal ekskluzywnie ruchu przyzywającego na arenę rewolwerowca 2D. Po pokonaniu każda Dusza zostaje uwolniona i trafia do naszej kolekcji, skąd możemy ją wyekwipować, levelować, a niektóre nawet ewoluować. Do zebrania jest ich ponad 1200 i stanowią prawdziwą kwintesencję cross-overowej duszy Smasha. Pośród Dusz znajdziemy przedstawicieli serii mających już swoją reprezentację w liście grywalnych postaci, jak wspomniany Revolver Ocelot czy Rex z Xenoblade Chronicles, ale też postacie z takich produkcji jak Shovel Knight, Rayman, Shantae, Arms, Ever Oasis, Wonderful 101, Virtua Fighter, Rhythm Heaven czy Golden Sun. Dusze możemy też odblokowywać na specjalnej tablicy odświeżanej co kilka minut. Od czasu do czasu Nintendo przygotowuje też specjalne eventy, w trakcie których łatwiejsze i bardziej opłacalne staje się łamanie Dusz z konkretnych serii.\nMuszę jeszcze wrócić do World of Light, bo jest to kampania zaskakująco masywna, wypełniona znajdźkami, ukrytymi przejściami, a nawet kilkoma bossami oraz prostymi zagadkami przestrzennymi. Wszystko to zakończone zostało jednym z najbardziej epickich momentów, jakich doświadczyłem w ciągu ostatnich lat w grze video. Przed premierą po tym trybie spodziewałem się tylko przyjemnego, krótkiego i zabarwionego fabularnie samouczka. Tymczasem ukończenie fabuły na normalnym poziomie trudności zajęło mi ponad 30 godzin, a licznik progresu sugeruje, że przede mną jeszcze masa opcjonalnych pomieszczeń i walk do stoczenia. Chęć wymaksowania tego trybu mam ogromną.\nPod względem oprawy graficznej Ultimate to nie tylko najładniejsza część serii, ale też jeden z najlepszych pokazów mocy obliczeniowej Switcha. Gra działa w stałym 1080p w trybie dock oraz 720p w trybie handheldowym, a przy tym trzyma niedorzecznie stałe 60 klatek na sekundę (nawet przy grze 8-osobowej). Sora Ltd. i Bandai Namco postawili na nieco bardziej kreskówkową stylistykę niż w Smash 4, co widać głównie po nowych efektach cząsteczkowych i całkowicie przebudowanym oświetleniu. Wszystkie areny, które zaliczyły swój powrót, zostały wzbogacone o mniejszą bądź większą ilość nowych detali. Całkowicie nowe mapy, jak New Donk City z Super Mario Odyssey, Sheikah Tower z Breath of the Wild czy Dracula’s Castle z Castlevanii, również prezentują się znakomicie.\nŚcieżka dźwiękowa to element zasługujący na zupełnie oddzielny akapit. Tak, nie pomyliłem się w pierwszym zdaniu recenzji. W grze zajmującej 14 GB pamięci znajdziemy ponad 800 utworów muzycznych w zaskakująco dobrej jakości. Otrzymujemy nie tylko motywy żywcem wyjęte z wydanych gier, ale też świeże aranżacje znanych motywów stworzone na potrzeby Ultimate przez kilkunastu kompozytorów. Muzykę możemy przypisywać do aren, a nawet do woli odsłuchiwać w dosyć podstawowym odtwarzaczu. Z pewnością każdy znajdzie tutaj coś dla własnego ucha, a małą próbkę soundtracku możecie znaleźć na oficjalnej stronie internetowej.\nNa koniec zostawiłem mój jedyny i całkiem poważny problem z grą – jest nim zabawa online. Multiplayer przez sieć standardowo pozwala na zabawę maksymalnie czterem graczom i dzieli się na trzy opcje. W Quickplay’u wybieramy interesujące nas zasady, a gra próbuje połączyć nas z graczami o podobnych preferencjach. Background Matchmaking to praktycznie to samo co Quickplay, ale tym razem szukanie przeciwników odbywa się w tle, co oznacza większe prawdopodobieństwo znalezienia przeciwnika z podobnymi ustawieniami. Battle Arenas to z kolei taki tryb społecznościowy, gdzie spotkać może się większa liczba graczy – kto chce, może rywalizować na ringu, stać w kolejce lub oglądać zmagania innych, siedząc na wirtualnych trybunach. Tryb ten pozwala też na pogawędki głosowe przy użyciu aplikacji Switch Online na telefony (eh…). Jednak wszystko to brzmi dobrze tylko w teorii. Nintendo nie jest kojarzone ze stabilnym kodem sieciowym, a Ultimate raczej tego nie zmieni. Lag jest wyczuwalny w każdym z trybów. Co prawda pojedynki działają lepiej niż zabawa 4-osobowa, ale i tak uważam, że można było zrobić więcej. Znacznie więcej, szczególnie że Nintendo liczyć sobie teraz 80 zł rocznie za luksus grania online. Muszę jednak przyznać, że od premiery jakość online trochę się polepszyła, a twórcy zapewniają w wywiadach, że zdają sobie sprawę z problemu. Liczę więc, że z czasem będzie jeszcze lepiej.\nLag w trybie online to jednak zaledwie kropla dziegciu w basenie miodu. Super Smash Bros. Ultimate to, moim zdaniem, nie tylko największa premiera roku, ale wzór do naśladowania dla całej branży. W tym momencie licznik zawarty w grze twierdzi, że z grą spędziłem już ponad 100 godzin, a ja wciąż mam wrażenie, jakbym dopiero co zaczął się pluskać w tym morzu atrakcji. Ultimate to wielki hołd nie tylko dla samej serii, ale dla całego, liczącego już prawie 70 lat medium. To produkt niesamowicie dopracowany, w którym każda klatka animacji jest efektem miłości i pasji twórców. To gra tak ogromna i tak dopieszczona, że choć licznik w edytorze tekstowym mówi mi, że recenzja ta liczy już ponad 2000 słów, ja wciąż mam wrażenie, że o czymś zapomniałem. Co to mogło być… Hm… Wspominałem już, że napisy końcowe to minigra, w której strzelamy do nadlatujących nazwisk autorów?\nProducent: Sora Ltd., Bandai Namco Studios\nData wydania: 7 grudnia 2018 r.\nWaga: 14 GB\nprzez Maniak · Published 12 kwietnia 2020 · Last modified 13 kwietnia 2020\nprzez Krowen · Published 5 czerwca 2020


PILNE! Praca: Kino, Mierzyn, gm. Dobra (Szczecińska), Zachodniopomorskie - Lipiec 2020 - 112 ofert pracy | JOOBLE.pl\nPraca Kino Mierzyn, gm. Dobra (Szczecińska), Zachodniopomorskie\n...Realną ścieżkę kariery Profesjonalne szkolenia Zniżki na produkty marki Kazar Pakiet sportowo - rekreacyjny lub bilety do kina Prywatną opiekę medyczną Ubezpieczenie na życie Do Twoich zadań będzie należeć: Budowanie trwałych relacji z Klientami...\n, ul. Zielonogórska 30 CO MOŻEMY CI ZAOFEROWAĆ? Umowę o pracę bez okresu próbnego Podwyżki stażowe Wymiar etatu dostosowany do Twoich potrzeb Kartę Pracownika dla Ciebie i bliskiej Ci osoby upoważniającą do rabatu na zakupy w sklepach Netto...\nPoszukuję osób na stanowisko sprzedawca w sklepie Żabka.Praca w pełnym wymiarze lub na pół etatu. Obowiązki *Otwarcie/Zamknięcie sklepu *Obsługa Klienta *Ekspozycja towaru *Dbanie o czystość zaplecza i sklepu *Przyjęcie dostaw Wymagania *Obsługa kasy fiskalnej ...\nZakres obowiązków: Sprzedaż towarów Obsługa kasy fiskalnej Układanie towarów Wykształcenie: zasadnicze zawodowe\nCOLOR, KNITWEAR & SOCIAL COMMITMENT! To właśnie cechy jakie wyróżniają nas na przestrzeni ostatnich dekad! Jesteśmy marką opierającą swoją prace na ważnych ideach: OTWARTOŚĆ, TOLERANCJA ORAZ SZACUNEK! Oferujemy: •\tawanse wewnętrzne • elastyczność w planowaniu Twojego grafiku...\nuam Mierzyn, gm. Dobra (Szczecińska), Zachodniopomorskie\ninżynier jakości Mierzyn, gm. Dobra (Szczecińska), Zachodniopomorskie\numowa Mierzyn, gm. Dobra (Szczecińska), Zachodniopomorskie\npomoc Mierzyn, gm. Dobra (Szczecińska), Zachodniopomorskie\nkino, Mierzyn, gm. Dobra (Szczecińska), Zachodniopomorskie


Obsługa orzeczeń o niepełnosprawności - Portal Klienta - Streamsoft\nW zakresie zmian objętych „Tarczą Antykryzysową“, a związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, orzeczenia o:\nwydane na czas określony, których ważność upływa w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub epidemii albo w okresie 30 dni bezpośrednio następujących po ich odwołaniu, zachowują ważność przez okres kolejnych 3 miesięcy od dnia upływu terminu ich ważności.\nW związku z tym, aby usprawnić proces wprowadzenia zmian w danych związanych z datą ważności orzeczenia o niepełnosprawności w systemach Streamsoft Pro oraz Streamsoft Prestiż została dodana funkcjonalność dostępna w Menu-> Kadry-> Orzeczenia o niepełnosprawności lub bezpośrednio z ikony dostępnej na pasku.\nUmożliwia ona wprowadzenie grupową operacją zmiany dla dat ważności orzeczeń o niepełnosprawności zaznaczonych pracowników.\nDzięki tej operacji w oknie Przypomnienia znajdującym się w Menu-> Kadry-> Przypomnienia dane zostaną zaktualizowane i przypomnienie o nadchodzącym terminie upływu czasowego orzeczenia o niepełnosprawności zostanie wyświetlone w odpowiednim czasie.\nDodatkowo zmiana ta jest aktualizowana w Danych kadrowych pracownika na zakładce 10 Niepełnosprawność