strona-glowna Archives - Strona 2 z 6 - Akademia piłkarska Sanok\nW sobotę drużyna rocznika 2008 zadebiutowała w rozgrywkach ligowych Podkarpackiej Ligi Młodzika Młodszego. Na pierwszy ogień gościliśmy w Sanoku drużynę Beniaminka Krosno. Pierwsze minuty to widoczna duża trema oraz brak treningów. Zaowocowało to szybko straconymi bramkami. Jednak z każdą minutą gra wyglądała dużo lepiej i kilka razy obiliśmy poprzeczkę i słupki bramki rywali. Bramkę honorową dla Akademii zdobył po ładnej indywidualnej akcji Patryk Dydak.\nDwa dni zmagań drużyn Młodzików Starszych na dwóch boiskach równocześnie w Rodzinnym Centrum Sportu i Rekreacji WIKI w Sanoku to świetna forma zagrania wielu meczy w krótkim czasie. Tylko w Sanoku mogliśmy zagrać ligowo na dwóch doskonale przygotowanych pełnych boiskach. Zawodnicy, którzy przyjechali do Sanoka zasługują na wielki szacunek bo w ciągu dwóch dni każdy spędził na boisku ponad 4 godziny ! w wielkim upale.\nAkademia wygrywa Errea Sanok CUP’19\nDrużyna rocznika 2009 Akademii Piłkarskiej WIKI Sanok z kompletem punktów wygrywa drugi turniej w Sanoku. Chłopcy z Akademii okazali się bezkonkurencyjni wygrywając wszystkie swoje mecze a Najlepszym Strzelcem turnieju został Krzysztof Koczera.\nWalka o podium toczyła się do się do końca pomiędzy Akademią i drużyną Legionu Pilzno,\nW sierpniu rozpoczęliśmy nowy sezon. Wszystkie treningi odbywają się w Rodzinnym Centrum Sportu i Rekreacji WIKI w Sanoku, ul. Stróżowska 19. Poniżej podajemy harmonogram treningów na miesiąc sierpień:\nrocznik 2014/2015 – wtorek, czwartek godz. 18.15\nrocznik 2013 – wtorek, czwartek godz. 17.00\nrocznik 2012 – wtorek, czwartek godz. 17.00\nrocznik 2011 – wtorek, czwartek godz. 18.15\nrocznik 2010 – poniedziałek, środa, piątek godz. 17.00\nrocznik 2009 – poniedziałek, środa, piątek godz. 17.00\nrocznik 2008 – wtorek, czwartek, piątek godz. 18.30\nrocznik 2007 – poniedziałek, środa, piątek godz. 18.30\nProsimy o przybywanie na treningi 15 minut przed rozpoczęciem.\nInformujemy, że zmianie uległ numer rachunku konta bankowego. Wpłaty na stary rachunek będą przyjmowane tylko do końca lipca. Bardzo prosimy o wpłaty na nowy numer konta ( kliknij ).\nTurnieje Errea Sanok CUP’19\nW sierpniu ruszamy z kolejną edycją turniejów piłkarskich dla dzieci Errea Sanok CUP’19. W tym roku gramy w świetnych warunkach Rodzinnego Centrum Sportu i Rekreacji WIKI w Sanoku na kilku boiskach równocześnie. Turniej ma charakter międzynarodowy a gramy w rocznikach 2010, 2009, 2008 i 2007. Listy drużyn wypełniają się błyskawicznie. Zapraszamy do udziału.\nWięcej ( kliknij )\nMobilna Akademia Młodych Orłów w Sanoku.\nJuż po raz kolejny szkolenie dla trenerów i nauczycieli z powiatu sanockiego odbyło się w Sanoku. Dzisiaj tematem prezentacji w Rodzinnym Centrum Sportu i Rekreacji WIKI była Dyskryminacja. Temat nie poruszany a często skutki prowadzą do tragedii. Szkoda, że nie wielu trenerów i pedagogów chce się doszkalać. Trenerzy Akademii chcą i pojawili się prawie w komplecie.\nCzęść praktyczna dotyczyła gry 1v1 i różnych aspektów o których często się zapomina.Ostatnia część to gra selekcyjna do Akademii Młodych Orłów, która jest odskocznią do kadr wojewódzkich.\nDziękujemy trenerom PZPN za kolejne ciekawe szkolenie a zawodnikom za pełne zaangażowanie.\nWIKI Partnerem Tytularnym Akademii\nAkademia Piłkarska Sanok nawiązała oficjalną współpracę z Rodzinnym Centrum Sportu i Rekreacji WIKI. Uzgodniono warunki współpracy, które zakładają, ze WIKI udostępni akademii całą bazę sportową na szkolenie piłkarzy.\nWspaniała zabawa na Dzień Dziecka i debiut piłkarski Drużyny Mamusiek .\n1 czerwca Rodzinne Centrum Sportu i Rekreacji WIKI rozbrzmiewało od samego rana uśmiechami dzieci i ich rodziców. Wspólne spędzenie czasu ze swoim tatą czy mamą to chyba najlepszy prezent jaki w dzisiejszych czasach może dostac dziecko. Z takim założeniem zorganizowaliśmy dzisiejsze wydarzenie. Gry i zabawy sprawnościowe podczas których rozdaliśmy mnóstwo nagród dla każdego dziecka jak i rodzica z pewnością wyjdą wszystkim na zdrowie.\nTuż za podium w doborowym towarzystwie\nW sobotę 25.05 nasza drużyna Akademii Piłkarskiej Sanok rocznik 2008 uczestniczyła na obiektach sportowych w Balinie w III edycji turnieju TOOLMAR Cup o puchar burmistrza miasta Chrzanowa Roberta Maciaszka .\nTurniej stał na bardzo wysokim poziomie sportowym. W Balinie mieliśmy przyjemność rywalizować z młodymi adeptami piłki nożnej z takich klubów jak ŁKS Łódź, GKS Katowice, Podbeskidzie Bielsko-Biała, Cracovia Kraków, Piast Gliwice czy Sandecja Nowy Sącz.\nFestiwal Piłkarski rocznik 2012\nPiękna pogoda i wspaniały ośrodek piłkarski w Rodzinnym Centrum Sportu i Rekreacji WIKI sprzyjały świetnej zabawie w piłkę nożną. A dzisiaj bawili się zawodnicy urodzeni w 2012 oraz młodsi. Graliśmy bez tabel, bez zapisywania wyników bo każdy z zawodników, który przyjechał dzisiaj do Sanoka był zwycięzcą. W Festiwalu rywalizowały zespoły Akademii Piłkarskiej VIVIO Krosno, UKS 6 Jasło, MOSIR Dukla, Kolejarz Zagórz, GSP Bukowsko oraz Akademia Piłkarska Sanok. Zawodnicy za swoje wielkie zaangażowanie otrzymali wielkie złote medale oraz karty z piłkarzami, które sprawiają więcej euforii niż medale.\nOkazałe zwycięstwo Trampkarzy.\nDrużyna Trampkarzy Starszych w sobotę udała się do Mielca na kolejny mecz w ramach Podkarpackiej Ligi Trampkarzy. Mielec to zawsze trudny teren więc takiego wyniku nikt się nie spodziewał. Jednak chłopcy w końcu nastawili celowniki. Bo to, że potrafią grać w piłkę i to ładnie dla oka to wiemy, jednak zawsze był problem z wykończeniem ładnych akcji. Po przerwie na tablicy wyników 3:1 a po zmianie stron nasza drużyna dołożyła jeszcze pięć ! bramek. Popisem strzeleckim wykazał się Tomasz Solon autor aż czterech bramek.\nFestiwal Piłkarski rocznika 2013\nW niedzielę 19 maja na sanockich Wiechach odbył się Festiwal Piłkarski dla zawodników rocznika 2013 organizowany przez Akademię Piłkarska Sanok. Tak, tak dla pięcio i sześciolatków. Świetne warunki do gry dla małych adeptów footballu i piękna pogoda sprawiły, że Wierchy rozbrzmiewały rodością i oczywiście emocjami piłkarskimi.\nCoerver Football Camp – czyli wielki wspólny trening.\nPonad osiemdziesięciu zawodników Akademii Piłkarskiej Sanok wzięło udział w wielkim wydarzeniu pod nazwą Coerver Football Camp. We wspólnym treningu w Rodzinnym Centrum Sportu i Rekreacji WIKI wzięły udział dzieci w wieku 5 – 15 lat szlifując swoje umiejętności pod okiem trenerów Coerver Coaching oraz Akademii Piłkarskiej Sanok. Oprócz zajęć każdy zawodnik przeszedł serię testów na urządzeniu pomiarowym Smart Speed. Akcja Football Camp to wynik współpracy Akademii Piłkarskiej Sanok z Coerver Polska. Nasza Akademia realizuje program najlepszej metodologii nauczania gry w piłkę nożną na świecie i jest jedynym przedstawicielem na Podkarpaciu.\nCAMP PORTUGAL 2019\nPo Hiszpanii i Włoszech teraz pora na obóz w Portugalii. 7 dni w słonecznej Lizbonie w luksusowej villii z basenem.\n– mecz ligowy Benfica Lizbona\n– zwiedzanie Akademii Benfica\n– sparing z Benficą Lizbona\n– zwiedzanie Lizbony\nLiczba miejsc mocno ograniczona do 20. Koszt udziału to 450 Euro plus bilet lotniczy. Decyduje kolejność zgłoszeń drogą mailową biuro@akademia.sanok.pl. Zapisy do 30 kwietnia.\nW związku z tym, że pojawiło się zainteresowanie naszym nowym projektem i kilka osób wyraziło już chęć uczęszczania do naszej klasy sportowej, chcielibyśmy zaprosić wszystkich na spotkanie, w którym wyjaśnimy dokładnie o co chodzi, jakie są zalety i czy warto.\nSpotkanie odbędzie się w najbliższy wtorek 2 kwietnia o godzinie 20.00 na sali w sali konferencyjnej Rodzinnego Centrum Sportu i Rekreacji WIKI w Sanoku, ul. Stróżowska 19.\nTreningi drużyny Mamusiek\nMamy z Akademii Piłkarskiej Sanok też chcą grać w piłkę. Treningi rozpoczęliśmy początkiem marca. Mamy dzielnie trenują poznając podstawy rzemiosła piłkarskiego i przy tym po prostu się ruszają co każdemu wyjdzie na zdrowie. Zajęcia odbywają się w piątki o godzinie 19.00 w hali I Liceum Ogólnokształcącego w Sanoku. Zapraszamy wszystkie chętne mamy. Nie trzeba umieć grać w piłkę. Wystarczy chęć poruszania się i dobrej zabawy.\nII Memoriał Jerzego Pietrzkiewicza dla AP Jasło\nII Memoriał Jerzego Pietrzkiewicza za nami. Turniej rocznika 2006 w tym roku wygrywa Akademia Piłkarska Jasło, która w pięknym finale pokonała Karpaty Krosno. Trzeci stopień podium dla Stai Rzeszów. Gratulujemy ! Nagrody osobiście wręczył Starosta Sanocki i kolega z boiska Stanisław Chęć, przedstawiciel Starostwa Powiatowe Pan Andrzej Chrobak oraz najstarsza córka Edyta Pietrzkiewicz.\nWielkimi krokami zbliża się Nowy Rok. Żegnając Stary czas na króciutkie podsumowanie. 2018 to był rok wielu wydarzeń w Naszej Akademii, wielu zmian mamy nadzieję na lepsze i dalszego rozwoju.\nNajbardziej cieszy nas fakt rozwoju tych, dla których pracujemy. Nasi zawodnicy spisują się co raz lepiej na arenie ogólnopolskiej i nie tylko. Wieloma naszymi zawodnikami interesują się większe akademie w tym drużyn Ekstraklasy jak Zagłębię Lubin czy Wisła Kraków. Wielu naszych zawodników trafiło do kadr wojewódzkich i okręgowych a także dochowaliśmy się Reprezentantki Polski U-15. To wszystko oznacza dobry kierunek w szkoleniu w naszej Akademii. Wszechstronne wyszkolenie indywidualne każdego zawodnika powoduje, że potrafi się on odnaleźć w każdej drużynie.\nW związku ze zbliżającymi się Świętami Bożego Narodzenia życzymy wszystkim Wesołych Świąt i wszelkiej pomyślności w Nowym Roku. Podajemy plac pracy w tym okresie:\n– treningi do piątku 21 grudnia włącznie.\n– przerwa świąteczna od 24 grudnia do 7 stycznia,\nTreningi wznawiamy 7 stycznia 2019 roku.\nMacie już plany na ferie ? Zapraszamy na zimowy obóz piłkarski z Akademią Piłkarską Sanok WINTER CAMP’19. W pierwszy tydzień ferii 11-16 lutego udajemy się do Leżajska gdzie spędziliśmy ferie również w roku poprzednim. W planach obozu trening piłkarski dwa razy dziennie, codziennie trening mentalny nastawiany na pewność siebie, codziennie zajęcia na basenie, sparingi, gry i zabawy obozowe. Wszystkie zajęcia prowadzą trenerzy Akademii Piłkarskiej Sanok. Koszt obozu to 790 PLN od osoby. Zapraszamy. Liczba miejsc ograniczona. Zapisy tylko do końca grudnia !!\nbiuro@akademia.sanok.pl tel. 691 523 690\nAwans naszych drużyn do Finału\nObydwie drużyny Akademii Piłkarskiej Sanok biorące udział w turniejach eliminacyjnych wygrały swoje rozgrywki i awansowały do finału, który odbędzie się w Arłamowie. W czwartek awans wywalczyła drużyna rocznika 2008 a w dniu dzisiejszym drużyna rocznika 2007.\nW drodze do finału nasi zawodnicy z rocznika 2007 wyprzedzili Ekoball Sanok, AktivPro Rymanów, Kolejarz Zagórz i LKS Hłudno. Nasza drużyna w czterech meczach zdobyła aż 18 bramek co dało nam zwycięstwo w turnieju i awans do finału.\nAkademia Piłkarska Sanok zdominowała WINTER CUP w Nienaszowie.\nPo zakończeniu sezonu ligowego i awansie do najlepszej ósemki na Podkarpaciu drużyna rocznika 2007 nie udała się na sen zimowy lecz przeszła na rozgrywki halowe. Tym razem udaliśmy się do Nowego Żmigrodu na turniej WINTER CUP organizowany przez szkółkę Tempo Nienaszów. Można powiedzieć, że chłopcy zdominowali zawody wygrywając wszystkie swoje mecze i tracąc zaledwie jedną bramkę. A bramki sanoczan strzegł nie do końca jeszcze dysponowany wracający po kontuzji obrońca Kacper Żebracki.\nSrebrne WŚCIEKŁE PSY\nW dniach 23-25.11.2018r. drużyna Akademii Piłkarskiej Sanok rocznika 2008 wzięła udział w bardzo mocno obsadzonym turnieju RS SPORT w Nadrzeczu ( koło Biłgoraja) . Jest to pierwsza przygoda związana z tym turniejem. Nasi chłopcy rozegrali w Nadrzeczu 8 spotkań notując bilans 6 zwycięstw, 1 remisy oraz 1 porażki i co w końcowej klasyfikacji uplasowało nas na wysokim 2 miejscu.Przypadła nam również nagroda indywidualna. Najlepszym Bramkarzem Turnieju został wybrany Dawid Kogut .\nWściekłe Psy z Pucharem Niepodległości\nDwanaście zespołów wzięło dzisiaj udział w turnieju o Puchar Niepodległości w Jaśle organizowanym przez Szóstkę Jasło. Chłopcy z rocznika 2008 zdeklasowali rywali i zdobyli Główne Trofeum. Najlepszym Bramkarzem Turnieju został Dawid Kogut.\nMłodzicy w I Lidze Podkarpackiej\nDrużyna Młodzików Akademii Piłkarskiej Sanok rocznik 2007 wywalczyła awans do I Ligi Podkarpackiej i znajdzie się w gronie najlepszych ośmiu drużyn w tym roczniku na Podkarpaciu. Zdecydowanie chłopcy i dziewczyny swoją grą zasłużyli na awans do tego grona strzelając największą ilość bramek w lidze bo aż 75 co daje średnio ponad 5 bramek na mecz !!!. Na wiosnę drużyna Akademii będzie mierzyć się z zespołami: Karpat Krosno, JKS Jarosław, Orlik Przemyśl, Piłkarskie Nadzieje Mielec, AP Stalowa Wola, SMS Rzeszów oraz Stal Łańcut. Czytaj więcej →\nNajmłodsi wygrywają Tymbarka\nW rozgrywanym dzisiaj turnieju eliminacyjnym o Puchar Tymbarku, nasza drużyna U8 (2011) wygrała swoje eliminacje na sali gimnastycznej w Zagórzu i zakwalifikowała się do dalszego etapu rozgrywek. W eliminacjach wystąpiło 4 drużyny : Kolejarz Zagórz, Przełom Besko i Akademia Piłkarska Sanok (zieloni 2011) oraz pomarańczowi (2012). Nasze siedmiolatki bez porażki wygrywają Turniej a sześciolatki zajmują trzecie miejsce.\nAkademia Młodych Orłów w Sanoku\nZapraszamy w piątek 19 października wszystkich trenerów, nauczycieli WF, instruktorów a także rodziców z Powiatu Sanockiego na bezpłatne szkolenie PZPN w ramach projektu Mobilnej Akademii Młodych Orłów.\nSzkolenie odbędzie się w I Liceum Ogólnokształcącym w Sanoku. W agendzie:\n15.30 – przedstawienie projektu, część teoretyczna\n16.30 – trening pokazowy\n18.00 – gra selekcyjna\nZajęcia prowadzą trenerzy PZPN.\nKomplet punktów drużyn Akademii Piłkarskiej w rozgrywkach ligowych.\nPodobnie jak tydzień wcześniej na wyjeździe tak i w ten weekend u siebie nasze drużyny zgarniają komplet punktów.\nPo zwycięstwie w Mielcu Trampkarze Starsi podejmowali w dniu dzisiejszym drużynę Orlika Przemyśl. Bardzo dobry mecz sanoczan z bardzo wysoką i silną drużyną przyjezdnych. Do przerwy bezbramkowi remis jednak okazji do strzelenia było kilka. Po zmianie stron gospodarze nadal konstruowali zmyślne akcje dochodząc do sytuacji strzeleckich. Szwankowała nieco skuteczność jednak w końcu dwie świetne sytuacje z powodzeniem wykończył Tomasz Solon ustalając wynik spotkania. Brawa dla całej drużyny za solidny mecz z ciężkim rywalem.\nSanok rywalizuje z najlepszymi\nZawodnicy Akademii Piłkarskiej Sanok rocznika 2008 zakończyli właśnie swoją przygodę podczas Ogólnopolskiego Turnieju Pogoń Jubilee CUP w Krakowie. Bardzo wysoki poziom piłkarski oraz renomowane zespoły z całej Polski. W Krakowie zameldowały się drużyny z 16 klubów. Wisła Kraków, Pogoń Szczecin, Akademia Piłkarska Reissa, Varsovia Warszawa, Jaguar Gdańsk, Hutnik Kraków, to tylko niektóre, choć z pewnością najbardziej rozpoznawalne drużyny w Polsce w roczniku 2008 jakie przystąpiły do rozgrywek.\nKolejni zawodnicy w Kadrze !\nPo powołaniach do Kadry 2007 teraz przyszła kolej na zawodników z rocznika 2008. Do Reprezentacji Krośnieńskiego na Turniej Okręgów o Puchar Prezesa Podkarpackiego Związki Piłki Nożnej, który odbył się w Przemyślu, powołania dostało aż 5 zawodników Akademii Piłkarskiej Sanok:\n1. Dawid Kogut, 2. Piotr Rzemiński, 3. Mateusz Maciejko, 4. Patryk Dydak, 5. Karol Sokołowski\nReprezentacja zajęła II miejsce. Chłopcy stanowili o sile drużyny a Dawid Kogut został wybrany Najlepszym Bramkarzem Turnieju. Brawo !\nStartuje Errea Kids Liga w Sanoku !\nBezpłatne rozgrywki piłkarskie dla dzieci z rocznika 2010/2011 oraz 2009. Turnieje rozgrywane w weekendy bez tabeli i wyników. Czysta dziecięca radość z gry. Mecze każdy z każdym na dwóch boiskach równocześnie. Zapraszamy kluby do zapisów do 15 września. Do grona Partnerów Ligi dołączyła Państwo Wyższa Szkoła Zawodowa w Sanoku. Podczas brzydkiej pogody rozgrywki będą odbywały się w hali sportowej Centrum Sportowo – Dydaktycznego PWSZ.\nIlość miejsc ograniczona. Wszelkie informacje: biuro@akademia.sanok.pl , tel. 691 523 690\nInformujemy, że z nowym sezonem obowiązuje nowe ubezpieczenie NNW Sportowców. Składkę w wysokości 30 PLN prosimy opłacić razem ze składką za miesiąc wrzesień. Ubezpieczenie obowiązuje podczas treningów, zawodów i drogi na zawody sportowe.\nPrzypominamy, że osoby które nie opłacą ubezpieczenia, to nie są ubezpieczone i trener może odmówić wyjazdu na zawody.\nAkademia 2007 czwarta w Beniaminek Krosno CUP.\nWalka o zwycięstwo w turnieju toczyła się do samego końca pomiędzy Stalą Rzeszów, Beniaminkiem, Akademią Piłkarską Sanok i Sandecją Nowy Sącz. Ostatecznie przegrywamy mecz o wszystko i lądujemy za podium. Bardzo fajny turniej przed rozpoczęciem ligi. W wielkim upale chłopcy i jedyne dziewczyny rozgrywały świetne mecze. Pierwsze trzy mecze w świetnym stylu wygrywamy bez nawet straty gola. Później niestety zaczęło brakować sił, graliśmy z jedną zmienniczką. Jednak z dream teamem ( AMO ) ze Stali Rzeszów podjęliśmy jeszcze walkę. Po szybko straconej bramce praktycznie do końca gonimy wynik. Piłka niestety nie może trafić do bramki rywala i przegrywamy 0:1. Jak dużo sił kosztował nas ten mecz pokazał mecz kolejny z Beniaminkiem Krosno.\nWściekłe Psy wygrywają Errea Sanok CUP’18\nW pierwszym turnieju w ramach turniejów Errea Sanok CUP’18 dla rocznika 2008 rozgrywanych na Akademia Arena bezkonkurencyjni okazali się gospodarze. Podopieczni Trenera Sumary okazali się bezkonkurencyjni w Premie League a później w Lidze Mistrzów wygrywając bez porażki całe zawody.\nHarmonogram treningów sezon 2018/2019\nZnamy już harmonogram zajęć w nowym sezonie dla dziesięciu grup trenujących w Akademii Piłkarskiej Sanok. Treningi rozpoczynamy od poniedziałku 6 sierpnia. Wszystkie zajęcia odbywają się na stadionie Akademia Arena w Sanoku, ul. Stawiska. Harmonogram przedstawia się następująco:\nJuż za miesiąc rozpoczynają się kolejne rozgrywki ligowe. Swoje mecze rozpoczynają Trampkarze Starsi oraz Młodzicy Młodsi. Zapowiadają się bardzo ciekawe spotkania i wyjazdy. Znamy również terminarz rozgrywek ligowych naszych dziewczyn, które zadebiutują w starszej kategorii wiekowej w Podkarpackiej Lidze Juniorek Młodszych.\nAkademia Girls rządzą na Podkarpaciu\nHalowe Mistrzynie Podkarpacia 2018 i Mistrzynie Podkarpacia w rozgrywkach Ligi Podkarpackiej 2018. Brawo dziewczyny !!!\nMłodziczki Akademii Piłkarskiej Sanok okazały się bezkonkurencyjne w rozgrywkach Ligi Podkarpackiej. W dniu dzisiejszym nasze zawodniczki rozgromiły drużynę Sokoła Kolbuszowa aż 9:0. Sześć bramek w tym meczu strzeliła kapitanka drużyny i kapitanka Kadry Podkarpacia Klaudia Maciejko. Kolejne trzy trafienia dołożyła Julia Kozak.\nAkademia Piłkarska Sanok Girls – Sokół Kolbuszowa 9:0\nBramki: Klaudia Maciejko x6, Julia Kozak x3.\nSwoje rozgrywki zakończyli Trampkarze Młodsi rywalizujący w rozgrywkach Ligi Podkarpackiej. W ostatnim meczu sezonu nasza drużyna podejmowała lidera Rzemieślnik Pilzno. Poprzednie spotkanie obu drużyn zakończyło się zwycięstwem lidera 1:7 jednak obraz wczorajszego spotkania był zgoła inny. Zawodnicy Akademii atakowali i prowadzili grę tworząc kilka sytuacji bramkowych. Po jednej z takich akcji z najbliższej odległości Dominik trafia w słupek a w zamieszaniu podbramkowym przy próbie dobicia zostaje trafiony na tyle skutecznie, że nie jest w stanie kontynuować gry. Niestety sędzia nie zdecydował się na pokazanie jedenastki. Jedenastkę za to dostali przyjezdni skutecznie ją wykorzystując. Szansę na poprawę wyniku w ostatniej sekundzie meczu miał jeszcze Łukasz Nowak jednak w sytuacji sam na sam trafia w nogi bramkarza. Bardzo dobry mecz, twardy, z wieloma sytuacjami. Niestety brak skuteczności pozbawia nas punktów. Postawa drużyny w meczu z liderem zasługuje na wielkie brawa !!\nAkademia Piłkarska Sanok – Rzemieślnik Pilzno 0:1\nTurniej IZO CUP rocznik 2010 na Medal\nW dniu dzisiejszym zawodnicy Akademii Piłkarskiej Sanok rocznik 2010 uczestniczyli w ostatnim turnieju przed przerwą wakacyjną IZO CUP w Boguchwale. Podczas turnieju rozegraliśmy 9 spotkań po 12 min. Zabawa przednia. W turnieju nie było klasyfikacji.\nMariusz Sumara ( trener U – 8 ) – Chłopaki podczas turnieju pokazali się z bardzo dobrej strony jako zespół , ale co najważniejsze pokazali swoje nieprzeciętnie umiejętności techniczne, które wprawiały obserwatorów w osłupienie. Co mnie jako trenera cieszy ? To , że chłopaki zrobili bardzo duży postęp a ich umiejętności techniczne poszły naprawdę w górę. Gra 1×1 to u nich podstawa. Zespół spisał się dzisiaj naprawdę super. Chłopcy, którzy dołączyli do nas w ostatnim czasie naprawdę BRAWO.\nJuż za dwa tygodnie wyjeżdżamy na obóz do Włoch. Wspaniała piłkarska przygoda nad Adriatykiem w ośrodku sportowym do którego przyjeżdża AC Milan czy Juventus Turyn. Zabawa, relaks, zwiedzanie Wenecji i Udinese ale także treningi i mecz z Włochami. Prosimy o jak najszybsze dostarczenie Kart Obozowych. Zawodnik bez Karty nie pojedzie. Prosimy również o dokonanie dopłat końcowych.\nSokolik co raz bliżej\nJuż za dwa tygodnie drużyna Akademii Piłkarskiej Sanok rocznik 2008 weźmie udział w Międzynarodowym Turnieju Sokolika w Starym Sączu. W Turnieju udział wezmą najlepsze drużyny z całej Europy: Liverpoool, Hertha Berlin, Olympique Marsylia, Sporting Lizbona, Sparta Praga, Feyenoord, Crystal Palace, Austria Wiedeń, Lech Poznań, Legia Warszawa, i wiele innych ciekawych zespołów.\nWyjazd naszych Wściekłych Psów nie byłby możliwy bez naszych sponsorów: Firma LIMEKO – Sponsor Główny, Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. oraz Burmistrz Miasta Sanoka. Bardzo dziękujemy za pomoc.\nPowołania do KGHM Zagłębie Lubin\nZawodnicy Akademii Piłkarskiej Sanok z rocznika 2008 Karol Sokołowski i Dawid Kogut zostali zaproszeni do udziału w Międzynarodowym Turnieju JAGA Cup w Białymstoku organizowanym przez Jagiellonię Białystok w barwach KGHM Zagłębia Lubin. Turniej odbędzie się 26-27 maj 2018 roku. W zawodach będą uczestniczyć Akademie z całej Europy – Borussia Dortmund, Celtic Glasgow czy Sporting Lizbona. Dodatkowo w turnieju zagrają najlepsze Akademie Piłkarskie z Polski – Zagłębie Lubin, Lech Poznań, Legia Warszawa, Lechia Gdańsk, Pogoń Szczecin czy gospodarz Jagiellonia Białystok.\nZaproszenie to efekt bardzo dobrej postawy podczas ostatniego pobytu zawodników w Lubinie. Życzymy powodzenia.\nW czwartki zapraszamy bramkarzy Akademii na trening z Trenerem Piotrem Hajdukiem. Rozpoczęcie o godzinie 16.00 na Akademia Arena, ul. Stawiska.\nCenne zwycięstwo Młodzików z Beniaminkiem\nW dzisiejszym meczu w grupie Mistrzowskiej Podkarpackiej Ligi Młodzika Młodszego Akademia pokonuje Beniaminka Krosno 1:0. Bramkę na wagę trzech punktów po akcji Karola Chudio strzela Kamil Koczera.\nWynik bardzo cieszy ale ważniejsze jest to, że Ci chłopcy naprawdę potrafią grać w piłkę. Składne zespołowe akcje owocowały wieloma sytuacjami bramkowymi. Zarówno z jednej jak i drugiej strony. Aż przyjemnie oglądało się to widowisko z udziałem obu drużyn. Pamiętajmy, że nasza ekipa jest rok młodsza 😉\nTrampkarze bez porażki w Lidze Podkarpackiej\nNasza najstarsza drużyna rocznika 2004/05 świetnie sobie radzi w rozgrywkach. Chłopcy ciężko pracują na treningach i po czterech kolejkach nie doznali jeszcze smaku porażki w lidze. W dzisiejszym meczu Akademia Piłkarska Sanok pokonuje Czarnych Jasło 1:0. Bramkę po zespołowej akcji strzela Tomasz Solon. Jeszcze wiele okazji stworzyli sobie sanoczanie jednak piłka nie chciała wejść do siatki rywali.\n2008 wygrywa Spar Biała Gwiazda League\nW dniu 28.04.2018r. WŚCIEKŁE PSY zagrały w turnieju SPAR BIAŁA GWIAZDA LEAGUE organizowanym przez klub Wisła Kraków w Jaśle. Nasza drużyna zaprezentowała się bardzo dobrze, wygrywając wszystkie mecze. Nagrody indywidualne w naszym zespole otrzymali: Piotr Rzemiński – MVP Turnieju, Patryk Dydak – Najlepszy strzelec.\nDziewczyny też grają … i to jak\nJuż za tydzień Młodziczki Akademii Piłkarskiej Sanok wystartują w Lidze Podkarpackiej. Pierwszy mecz rozegramy z Resovią Rzeszów już 10 maja. Nasze zawodniczki są aktualnymi Mistrzyniami Podkarpacia w Futsalu. Sześć z nich regularnie reprezentuje Podkarpacie w Mistrzostwach Polski a Klaudia Maciejko powołana została do Kadry Polski U-15.\nNasi w hicie kolejki Bundesligi.\nW hicie niemieckiej Bundesligi na Signal Iduna Park w Dormundzie spotkały się zespoły Borussi Dortmund i Bayeru 04 Leverkusen. Stadion wypełniony po brzegi. Wielkie piłkarskie święto a pomiędzy uradowanymi fanami Borussi zawodnicy Akademii Piłkarskiej Sanok. Będąc w Niemczech nie mogliśmy opuścić takiej okazji i po pierwszym dniu rozgrywek RENO CUP od razu udaliśmy się do Dortmundu.\nNasi w KGHM Zagłębie Lubin\nW dniach 19-20 marca zawodnicy Akademii Piłkarskiej Sanok rocznik 2008 przebywali z dwudniową wizytą w Akademii Zagłębia Lubin . W czwartek Piotr Rzemiński, Patryk Dydak i Karol Sokołowski wzięli udział w treningu a w piątek zagrali sparing w barwach Zagłębia Lubin. Po sparingu dzięki uprzejmości włodarzy Akademii chłopcy wraz z opiekunami mieli możliwość oglądać z trybun mecz Zagłębie Lubin – Lech Poznań.\nKolejne punkty Trampkarzy\nW drugiej kolejce podkarpackiej ligi trampkarzy podejmowaliśmy na swoim terenie drużynę JKS Jarosław. Był to mecz walki w którym obie drużyny miały swoje sytuacje podbramkowe. W pierwszej połowie to drużyna przyjezdna miała więcej okazji do zdobycia gola lecz na przeszkodzie zawsze stawał rozgrywający bardzo dobre spotkanie Kacper Orłowski. Gra nasza w tej części spotkania nie układała się tak jak zakładaliśmy sobie w szatni, brak dokładnych podań oraz połowa meczu bez walki.\nWściekłe Psy charytatywnie w Brzozowie\nNasza drużyna uczestniczyła dziś w turnieju Charytatywnym dla Olivii zajęła II miejsce. Brawa dla całej drużyny za walkę (Najlepszym zawodnikiem w ocenie trenera zostaje Patryk Stadnik). Poniżej krótka relacja:\nW dniu dzisiejszym swoje rozgrywki zainaugurowali Trampkarze Akademii Piłkarskiej Sanok. Wyjazd do Nowej Sarzyny zakończył się wysokim zwycięstwem nad gospodarzami 9:0. W drużynie zadebiutowało kilku nowych zawodników, którzy zasilili szeregi Akademii: Kacper Orłowski ( ULKS Grabówka ), Dominik Haduch ( ULKS Grabówka ), Łukasz Nowak ( Szarotka Nowosielce ). Zespół opuścił Adrian Stodolak, który wskoczył do bramki Resovii Rzeszów.\nTreningi na stadionie – I zmiana\nW związku z rozpoczęciem treningów na stadionie, delikatnej zmianie ulegają godziny. Prosimy o zapoznanie się ze wstępnym harmonogramem treningów na stadionie Akademia Arena, ul. Stawiska, Harmonogram nie ma charakteru ostatecznego i może ulec zmianie. :\nPodium Wściekłych Psów\nNasza drużyny Akademii Piłkarskiej Sanok rocznik 2008 uczestniczyła dzisiaj w Turnieju BORN TO PLAY FOOTBALL w Przeworsku zajmując III miejsce. Nie było by nic w tym dziwnego i nadzwyczajnego gdyby nie to, że był to turniej dla rocznika 2007 ! Najlepszym zawodnikiem turnieju został nasz zawodnik – Patryk Dydak.\nPodium 2010 w Jaśle\nIII MIEJSCE W TURNIEJU O PUCHAR BURMISTRZA MIASTA JASŁA rocznika 2010\nNasza drużyna w dniu 07.04.2018r. uczestniczyła w turnieju zorganizowanym przez 6 Jasło dla rocznika 2010. Nasi chłopcy zajęli III miejsce w rywalizacji z zespołami z Jasła, Leska, Gorlic, Tarnowa, Krosna . MVP turnieju został wybrany Jakub Szczurzydło. A puchar po turnieju otrzymał nasz nasz bramkarz Dawid Mazgaj. Na wyróżnienie zasłużyli naprawdę wszyscy zawodnicy.\nŚwietna inauguracja w I Lidze Młodzika\nNa inaugurację I Podkarpackiej Ligi Młodzika Młodszego Akademia Piłkarska Sanok wygrywa z AP Jasło 4:3. Po spokojnym początku i pewnym prowadzeniu 4:0 w samej końcówce wdarło się rozluźnienie i goście złapali kontakt. Ostatecznie punkty zostały w Sanoku. Świetny początek rozgrywek drużyny złożonej głównie z zawodników rocznika 2007. Swojego pierwszego Hattricka ustrzelił Kacper Gołda.\nZdrowych i Wesołych Świąt Wielkanocnych, smacznego jajka oraz mokrego śmigusa dyngusa życzy Akademia Piłkarska Sanok. Jednocześnie informujemy, że w czwartek i piątek nie ma treningów a kolejne rozpoczynamy po świętach w środę 4 kwietnia.\nWściekłe Psy zdobywają Zarzecze\n,,Wściekłe Psy” rocznik 2008 wskakuje na najwyższy stopień podium w turnieju organizowanym przez GAP Zarzecze zostawiając z tyłu takie ekipy jak Stal Rzeszów czy Lech Poznań Football Academy Rzeszów. Nasi zawodnicy prezentując wysoki poziom gry, wygrali wszystkie siedem spotkań, nie tracąc przy tym żadnej bramki. Indywidualne wyróżnienia otrzymali Karol Sokołowski oraz Patryk Dydak .\nNie masz jeszcze zaplanowanych wakacji ? Akademia Piłkarska Sanok zaprasza na obóz piłkarski: ITALIA FOOTBALL SUMMER CAMP.\nWłoska riwiera LIGNANO SABBIADORO, ośrodek sportowy nad samym Adriatykiem gdzie przyjeżdżają między innymi AC Milan i Juventus Turyn. Intensywne treningi piłkarskie z doświadczonymi Trenerami, sparingi z włoskimi drużynami ale także basen, plaża, wycieczka statkiem do Wenecji oraz zwiedzanie nowego stadionu Udinese – Serie A.\nMistrz Podkarpacia 2018\nMłodziczki Akademii Piłkarskiej Sanok w dniu dzisiejszym zdobyły tytuł najlepszej drużyny na Podkarpaciu w futsalu. Zawody rozgrywane pod egidą Podkarpackiego Związki Piłki Nożnej i Podkarpackiego Związku Futsalu zgromadziły siedem żeńskich zespołów w kategorii wiekowej 2005 i młodsze. Nasze dziewczyny od początku pokazały, że są poza zasięgiem rywalek i zdominowały rozgrywki pewnie sięgając po największy puchar. Dodatkowo cieszy fakt, że każda z zawodniczek zapisała na swoim koncie strzelona bramkę a Klaudia Maciejko została Królem Strzelców całych Mistrzostw.\nKlaudia Maciejko w Reprezentacji Polski U-15\nPierwsze powołanie do REPREZENTACJI POLSKI !!!! W dniu dzisiejszym do naszego biura dotarło oficjalne powołanie do Reprezentacji Polski U-15 dla Klaudii Maciejko. Pomimo tego, że Klaudia jest młodsza od swoich koleżanek z Reprezentacji to zdobyła uznanie Trenerki swoimi umiejętnościami i zaangażowaniem.\nKlaudia znalazła się w dwudziestocztero osobowej Kadrze zawodniczek z całej Polski i jako pierwsza zawodniczka Akademii Piłkarskiej Sanok przywdzieje koszulkę z Białym Orłem na piersi. Niewątpliwie Klaudia na to powołanie zasłużyła. Ta skromna i pracowita dziewczynka jest wyróżniającą się zawodniczką nawet wśród chłopaków.\nKolejne podium Wściekłych Psów\nZawodnicy Akademii Piłkarskiej Sanok rocznika 2008 nie zwalniają tempa. Po drugim miejscu w Przeworsku nasze Wściekłe Psy ponownie stają na drugim stopniu podium w Dukli. W miniony weekend w Dukli właśnie spotkało się osiem zespołów z regionu aby powalczyć każdy z każdym o najwyższą lokatę. Nasza drużyna po pięciu zwycięstwach i jednym remisie o największy puchar zmierzyła się w finale z Beniaminkiem Krosno. Tym razem musieliśmy uznać wyższość rywala i ostatecznie zajmujemy drugą lokatę. Wynik bardzo dobry biorąc pod uwagę, że w czasie ferii większość zawodników w ogóle nie trenowała co było widoczne na boisku. Mimo wszystko świetna postawa, gra w swoim stylu do końca. Najlepszym Zawodnikiem Turnieju został wybrany zawodnik Akademii Piłkarskiej Sanok – Patryk Dydak. Gratulujemy !\nPodium dziewczyn w Resovia Women Cup. Klaudia Królem Strzelców !\nBardzo mocno obsadzony turniej w Kielnarowej, na który udały się nasze Akademia Girls. W stawce jedenastu drużyn zajmujemy 3 miejsce. Formuła zawodów niestety nie dała nam powalczyć o zwycięstwo a mielibyśmy wielkie szanse. W całych zawodach odnosimy tylko jedną minimalną porażkę 1:2 z bardzo siłowo i agresywnie grającą drużyną KSZO Ostrowiec. Bardzo dobra gra naszych dziewczyn, które jako jedyne mogły przeciwstawić się drużynie z Ostrowca. Ta porażka w grupie niestety skreśliła naszą walkę o zwycięstwo w całym turnieju ( zawsze gra się półfinał i finał ). Jednak to nie psuje naszych dobrych humorów i w meczu o trzecie miejsce pewnie pokonujemy Spartę Biłgoraj 6:0 prowadząc już po dwóch minutach od rozpoczęcia spotkania 4:0. W tym meczu dziewczyny pokazały, że drzemie w nich ogromny potencjał.\n4 Turniej Noworoczny dla Sandecji Nowy Sącz\n3 Lutego 2018 roku w sanockim PWSZ rozegrana została już czwarta edycja Turnieju Noworocznego. Przypominamy, że pierwszą edycją 3 lata temu swoją działalność rozpoczęła Akademia Piłkarska Sanok. Aby uczcić jubileusz w tym roku do Sanoka przyjechały zaprzyjaźnione drużyny z Podkarpacia i Małopolski: Piłkarskie Nadzieje Mielec, Siarka Tarnobrzeg, DAF Rzeszów, JKS Jarosław, LUKS Skrzyszów, Unia Tarnów, Sandecja Nowy Sącz. Wspaniała uczta piłkarska, wiele pięknych bramek, spektakularnych akcji i parad bramkarskich. Wierzymy, że wielu z tych chłopców już za parę lat zasili Kadrę Polski. Bardzo wyrównany i wysoki poziom prezentowały drużyny z czołówki w swoim roczniku. Miejsca nie rozstrzygnięte były do ostatniego meczu.\nW piątek 26 stycznia drużyna Akademii Piłkarskiej Sanok 2007 wyruszyła na dwudniowy Międzynarodowy Turniej Bądź Następny rozgrywany w czterech podkrakowskich miastach. W turnieju udział wzięło 32 zespoły z całej Polski i z Czech.\nW sobotę nasza drużyna rozpoczęła rozgrywki w Wieliczce w grupie A. Jak się okazało w grupie śmierci. Mecze rozgrywane po 36 minut w systemie 4+1 były bardzo wyczerpujące. Pierwszym naszym rywalem była Polonia Warszawa. Drużyna ze stolicy zupełnie nam nieznana bo nigdy z nią nie graliśmy. Jak się okazało bardzo twardo grający zespół. Po ponad pół godziny walki ostatecznie zwyciężamy 3:2 po bramkach Kacpra Żebrackiego, Kamila Koczery i Kacpra Gołdy.\nTrener Mariusz Sumara Najlepszym Trenerem na Podkarpaciu\nW plebiscycie Sportowych Nowin nasz Trener zdecydowanie zwyciężył w kategorii „Najlepszy Trener Propagator Sportu”. W uroczystej gali zorganizowanej w Hotelu Prezydenckim w Rzeszowie Trener Sumara odebrał efektowną statuetkę za 1 miejsce w Powiecie oraz na Podkarpaciu. Wspaniałe wyróżnienie za wkład i serce jakie Trener Mariusz oddaje w pracy z naszymi podopiecznymi. Gratulacje w imieniu całej Akademii osobiście złożył Prezes. Jeszcze raz Wielkie Gratulacje !\nDebiut zawodników 2011/2012\nW niedzielę 15 stycznia zadebiutuje najmłodsza drużyna Akademii Piłkarskiej Sanok na turnieju w Niebieszczanach. Zawodnicy z rocznika 2011/2012 zagrają swój pierwszy turniej. Rozpoczęcie turnieju o godzinie 9.00. Zbiórka na miejscu w Szkole w Niebieszczanach o 8.30.\nAkademia Piłkarska Sanok 2011/2012:\nJakub Wojtowicz, Piotr Klimowicz, Dawid Knurek, Adaś Gefrerer, Piotr Starzecki, Nikodem Subik, Kacper Durda, Marcin Adamowicz, Kacper Harytczak, Maksym Paszkiewicz, Alan Małek, Gabriel Banasiewicz, Emilka Rzemińska.\nPierwszy FOOTBALL CHALLENGE w Sanoku już za nami\nW dzisiejszym turnieju dla rocznika 2010 udział wzięła prawie setka zawodników. Formuła turnieju 4+1 i system każdy z każdym dawała możliwość pokazania prawdziwych umiejętności piłkarskich małych zawodników. A te były niemałe. Piękne bramki, spektakularne obrony i rewelacyjne kiwki wprawiały w szał licznie zgromadzoną publiczność. Spontanicznie zorganizowany turniej przez Akademię Piłkarska Sanok zgromadził świetne drużyny co sprawiło, że zawody stały na bardzo wysokim poziomie. Gospodarze, Beniaminek Krosno, GOAL Nowy Sącz, Orlik Przemyśl, Akademia Sławomira Peszki, Wilczki Lesko, Soccer Ropczyce, wszyscy walczyli do ostatniej dosłownie sekundy o końcowe lokaty i tylko pojedyncze punkty zadecydowały o końcowych lokatach.\nFestiwal Piłkarski w Kielnarowej\nW sobotę dwie nasze drużyny ( 2008 i 2007) wzięły udział w Festiwalu Piłkarskim zorganizowanym przez Szkółkę Piłkarską Grunwald Budziwój w Kielnarowej. Fajna formuła zawodów bez wyników i bez tabel dała możliwość swobodnej gry bez presji. W rozgrywkach udział wzięli zawodnicy, którzy nieco mniej grają na co dzień co dało sposobność sprawdzenia się i zdobywania kolejnych szlifów piłkarskich. Zabawa, zabawa i jeszcze raz zabawa.\nW związku z tym, że w festiwalu wyników się nie podaje to z szacunku dla zaczynających swoją przygodę z piłką rywali będziemy konsekwentni. Brawa dla wszystkich uczestników i organizatorów.\nA w niedzielę w festiwalu udział wzięli zawodnicy z rocznika 2010 i 2009. Chłopcy pograli w piłkę z dobrymi zespołami zdobywając kolejne boiskowe doświadczenie. Dobra zabawa była głównym punktem wyjazdu i ten plan również się udał.\nWyjątkowy gość na wtorkowym treningu\nZapraszamy wszystkie maluchy na wtorkowy trening w Szkole Podstawowej nr 1. Mamy nieoficjalne informacje, że po godzinie 17 może odwiedzić nas wyjątkowy gość.\n2006 piąte w Resovia Winter CUP’17\nŚwietna postawa naszej drużyny z rocznika 2006 na mocno obsadzonym turnieju w Kielnarowej. Podopieczni Trenera Macieja Żubera wywalczyli piąte miejsca na 12 zespołów. Specjalne wyróżnienie otrzymały nasze dziewczyny jako jedyne zawodniczki w turnieju a Klaudia Maciejko otrzymała tytuł Najlepszej Zawodniczki.\nŚwietna postawa naszych w Profbud Lidze\nW pierwszej kolejce finałowych rozgrywek w Hali Krosno żadna nasza drużyna nie odniosła porażki. Rozgrywki w sobotę rozpoczęli zawodnicy z rocznika 2009 Dzikie Lwy, którzy wygrali pięć spotkań i odnotowali jeden remis co dało im zdecydowane prowadzenie w tabeli Ligi Europy.\nW niedzielę do rozgrywek w Lidze Mistrzów przystąpili zawodnicy z rocznika 2007 i 2008. W Lidze Mistrzów nie ma już słabych zespołów i każdy mecz jest zacięty do ostatniego gwizdka. Drużyna rocznika 2007 wywalczyła komplet punktów w czterech meczach i w jednym zanotowała remis co dało im prowadzenie w tabeli Ligi Mistrzów. Identyczne wyniki zanotowała drużyna z rocznika 2008 Wściekłe Psy wygrywając cztery spotkania i notując jeden remis.\nWielkie brawa dla zawodników i trenerów.\nAP Sanok 2007 trzecią drużyną na Podkarpaciu w … futsalu\nPo zakończeniu rozgrywek na dużym boisku, rozpoczynamy zabawę na hali. W niedzielę 26 listopada na hali MOSIR Łańcut odbył się turniej finałowy najlepszych ośmiu drużyn na Podkarpaciu z rocznika 2007 i młodsi. Mecze od samego początku stały na wysokim poziomie i ciężko było wskazać jednego zdecydowanego faworyta. Nasi chłopcy pokazali solidny football a Filip Fałek został wybrany Najlepszym Bramkarzem turnieju.\nMega weekendowe granie – 7 turniejów\nAż siedem turniejów czeka naszych małych zawodników w ten weekend. Jeśli ktoś myślał, że zapadliśmy w zimowy sen to nic bardziej mylnego. A już w piątek w Pucharze Tymbarka rozpoczynają rozgrywki chłopcy z rocznika 2010. W sobotę do Krosna do ostatnią kolejkę fazy zasadniczej udają się zawodnicy z rocznika 2008 i 2007. Obydwie drużyny okupują obecnie fotel lidera i raczej zapewniły sobie udział w Lidze Mistrzów. Również w sobotę na Resovia Winter CUP wyjeżdżają zawodnicy z rocznika 2009. Chłopcy z tego rocznika rozpoczęli ostre granie i rozgrywają turnieje co weekend. A w niedzielę na Finały Mistrzostw Podkarpacia w Futsalu udaje się drużyna 2007. Finał odbędzie się w Hali MOSIR w Łańcucie. Również w niedzielę gra drużyna rocznika 2009. Tym razem udajemy się do Krosna na trzecią kolejkę Profbud Ligi. Najmłodsza drużyna 2010 także nie próżnuje w niedzielę i zagra w Kielnarowej w turnieju Resovia Winter CUP.\nJak widzimy chłopcy mają pracowity weekend. Życzymy powodzenia i świetnej zabawy.\nZwycięstwo Trampkarzy z Czarnymi Jasło\nW ostatnim meczu na własnym stadionie w ramach Podkarpackiej Ligi Trampkarzy Akademia Piłkarska Sanok pokonuje Czarnych Jasło 4:1. Hattricka w tym meczu ustrzelił Kacper Rudy a czwartego gola dołożył Michał Kita.\nAkademia Piłkarska Sanok – Czarni Jasło 4:1 (3:0)\nAkademia Piłkarska Sanok: Adrian Stodolak, Kacper Sokołowski, Mateusz Sokołowski, Gabriel Furdak, Krystian Kozyra, Mateusz Zięba, Karol Bodnar, Tomasz Solon, Michał Kita, Adrian Zięba, Kacper Rudy, Patryk Turkawski, Kamil Kędra, Krystian Fałek.\nW piękny niedzielny poranek na Stadionie WIKI w Sanoku Akademia Piłkarska podejmowała Unię Nowa Sarzyna. Do przerwy prowadzimy 2:0 po bramce Michała Kity i Patryka Turkawskiego. Po zmianie stron kolejną swoją bramkę strzela Kita a wynik spotkania ustala Paweł Izdebski. Dobry mecz. Widać, że drużyna rośnie w siłę. Braki kadrowe uzupełniają młodsi zawodnicy bardzo dobrze prezentując się na boisku.\nMłodzicy bez porażki w Przemyślu\nW dniu dzisiejszym Młodzicy Akademii Piłkarskiej Sanok rozegrali kolejne mecze w ramach Podkarpackiej Ligi Młodzika. Tym razem udaliśmy się do Przemyśla aby zmierzyć się z tamtejsza Polonią. Jako pierwsi do rywalizacji przystąpili Młodzicy Starsi, którzy zagrali bardzo ciężki mecz z rosłymi rywalami. Pomimo przewagi fizycznej to my byliśmy stroną przeważającą kreując kolejne akcje. Do przerwy tylko Kamil Koczera mógł ustrzelić hattricka jednak zawsze zabrakło tego centymetra. W bramce sanoczan dobrze spisywał się Kacper Pleśniak pewnie broniąc strzały gospodarzy. Wielkie brawa za prawdziwą walkę.\nMłodzik Starszy: Akademia Piłkarska Sanok – Polonia Przemyśl 0:0\nWracamy do gry – Liga Podkarpacka\nPo przerwie związanej z wyjazdem na obóz piłkarski do Hiszpanii, wracamy do rozgrywek ligowych. Już we wtorek 10 października w ramach Podkarpackiej Ligi Młodzika podejmowaliśmy na własnym stadionie Akademię Piłkarską z Jasła. Jako pierwsi na boisko wybiegli Młodzicy Młodsi. Ciężki mecz ze starszymi rywalami jednak na przerwę to my schodzimy z przewagą 1:0 po bramce Kamila Koczery. Po zmianie stron to my nadal gramy jednak to przeciwnik strzela bramki. Każdy strzał z dalszej odległości trafia do naszej bramki i ostatecznie przegrywamy 1:4.


Z pamiętnika burmistrza Andreasa Kuhna cz. II - Tannenberg\nZ pamiętnika burmistrza Andreasa Kuhna cz. II\n2016-10-01 10:00:00 (ost. akt: 2016-09-30 19:49:19)\nKiedy 22 sierpnia 1914 roku pierwsi Kozacy wdarli się do Nidzicy garstka mieszkańców, która pozostała w mieście, również uległa panice i uciekła w kierunku Olsztynka. Wraz z uciekinierami podążyła również żona ówczesnego burmistrza Niborka. Od 22 sierpnia do 12 września Andreas Kuhn nie wiedział co dzieje się z jego rodziną. Dopiero kilka dni po bitwie poznał losy swoich najbliższych i opisał w swoim pamiętniku. Zapraszamy do kolejnej części jego wspomnień.\nUcieczka mojej żony i dzieci\n…wszyscy mieszkańcy uciekli, moja rodzina też. Od mojej żony (kilka dni po zakończeniu bitwy pod Tannebergiem) dowiedziałem się jak wyglądała ich dramatyczna ucieczka:\nKiedy po strzelaninie na rynku mieszkańcy zaczęli opuszczać miasto coraz większymi gromadami, także i ona, za namową naszych domowników i innych przyjaciół, zdecydowała się uciekać.\nSpakowała do plecaka trochę żywności i wyszła przez bramę z trójką dzieci - najmłodsze miało pięć lat - tylko z tym co mieli na sobie. Siedem do ośmiu kilometrów szli pieszo wzdłuż szosy, aż do momentu, gdy między Załuskami (Salusken) a Jadamowem (Wittmansdorf) zatrzymał się woźnica jadący z ziemniakami i zabrał ich do Olsztynka (Hohenstein).\nSzosa prowadząca do Olsztynka była tak pełna furmanek uchodźców, że czasami nie można było poruszyć się w żadną ze stron. Miasteczko wypełniało się uciekinierami.\nW Olsztynku przyjął ich mój znajomy David. Po południu pewien mieszkaniec Niborka zatrzymał moją żonę na rynku i powiedział jej z obojętną miną, że widział, jak Rosjanie zastrzelili mnie na rynku w Niborku. Do wszystkich cierpień cielesnych doszły jeszcze teraz niewyobrażalne udręki duchowe.\nCzytając relację Burmistrza Kuhna można łatwo wyobrazić sobie co poczuła burmistrzowa, kiedy dowiedziała się o śmierci męża. Jej świat legł w gruzach. Zostały dzieci, więc jako dobra matka starała się uratować przed zagładą tych, którzy byli przy życiu. Jednak jeszcze tego samego dnia – 22 sierpnia po południu i wieczorem mieszkańcy Olsztynka widzieli na horyzoncie łuny płonącej Nidzicy zbombardowanej przez Rosjan.\nWtedy pani Kuhn myślała zapewne, że nie ma już do czego wracać. Mąż nie żyje, a dom stoi w płomieniach.\nDrugiej nocy pobytu w Olsztynku dało się słyszeć głośne huki armat. Wszystko poderwało się do ucieczki. W ciągu następnego przedpołudnia wielu poranionych niemieckich i rosyjskich żołnierzy napłynęło do Olsztynka, by ruszyć dalej do Olsztyna (Allenstein).\n23 sierpnia doszło do pierwszych walk XV Korpusu Rosyjskiego, który zajął Nidzicę i maszerował dalej na północ z wojskami XX Korpusu niemieckiego gen. von. Scholtza, który bronił się na linii Frąknowo – Łyna - Orłowo.\nTo ranni z tej bitwy wypełnili Olsztynek. Moja rodzina podróż do Olsztyna spędziła w bydlęcym wagonie razem z trzema rannymi Rosjanami i jednym rannym Niemcem.\nW Olsztynie nocowali oni u jakiejś obcej rodziny. Jednak już o północy zostali obudzeni z powodu zbliżających się Rosjan. Znowu trzeba było opuścić bezpieczną przystań.\nO godzinie szóstej rano pojechali wagonem towarowym do Ornety (Wormiditt). Moja żona znalazła z trudem nocleg w tutejszym hotelu. Spokój nie trwał długo, po dwóch dniach także mieszkańcy Ornety musieli porzucić domy w ucieczce przez nadchodzącymi Rosjanami.\n27 sierpnia rano również moja żona i dzieci pojechali otwartym wagonem - węglarką do Królewca (Königsberg), gdzie dotarli wieczorem tak brudni od węgla, że nie dało się ich poznać. Skutkiem tej jazdy było silne wyziębienie moich bliskich.\nChoć i tak mieli wiele szczęścia. Nie wszystkim uchodźcom powiodło się aż tak dobrze. Moja żona wyszła z ucieczki cało, a wiele dzieci straciło swoich rodziców. Słychać było lamenty i płacz dzieci po stracie swoich rodziców i na odwrót, rodzice opłakiwali los swoich zaginionych dzieci. W Olsztynku jakaś kobieta urodziła na ulicy.\nDopiero drugiego września moja żona dostała ode mnie wiadomość, że żyję. Oczywiście nieustannie wszędzie telegrafowałem, jednak telegramy nie docierały. Dwunastego września dostałem też i ja pierwszą wiadomość o losie mojej rodziny. Do tego momentu nie mieliśmy żadnego kontaktu.\nW czasie opisywanych wydarzeń Andreas Kuhn miał 41 lat, foremną twarz, krótko przystrzyżone włosy i wąsy a la kajzer. Jak pisze Dennis E. Showalter w książce pt. Zderzenie Imperiów. – w imperialnych Niemczech rządziła w dużej mierze administracja, a ludzie tacy jak burmistrz Kuhn stanowili łożyska, na których pracowała owa maszyneria.\nJako urzędnik państwowy mógł opuścić miasto, jednak w obliczu paniki postanowił chronić grodu, którym zarządzał. Brak wiadomości o rodzinie na pewno nie ułatwiał tego zadania. A kolejne dramatyczne wydarzenia dopiero nadciągały.\nWejście kolejnych szwadronów Kozaków\nDom, w którym mieszkałem, stał w zupełnym odosobnieniu, dzięki czemu mogłem obserwować wydarzenia na ulicach. O godzinie dziesiątej (22 sierpnia) dwustu Kozaków wtargnęło wzdłuż ulicy Friedrichstraße i wierzchem, nie strzelając, przejechali obok kolei, dalej, w stronę Załusk (Salusken).\nPół godziny później tą samą drogą wkroczył drugi szwadron. Ci jechali bardzo ostrożnie, zatrzymali się przy rzeźni i posłali po sześciu zwiadowców do Piątek (Piontken) oraz do położonych za nasypem kolejowym zbiorników na wodę należących do wodociągów miejskich.\nKiedy drużyny zwiadowcze wróciły, cały szwadron pojechał dalej szosą prowadzącą do Olsztynka (Hohenstein). Zrobili przystanek obok posiadłości Botho Braunschen i wysłali dwunastu mężczyzn wzdłuż nasypu kolejowego do lasku miejskiego, dwudziestu na Załuski i tyleż samo do wzniesienia Szerokopasia (Sirokopasser). Pozostali zsiedli z koni. Duża część udała się w stronę dworca by tam zniszczyć tory kolejowe.\nW tym momencie nadciągnął przed mój dom w kierunku ulicy Dworcowej (Bahnhofstraße) oddział rowerowy składający się z jednego podporucznika i dwudziestu mężczyzn Garnizonu Mrągowo (Sensburger Garnison) z Łyny (Lahna).\nNa wiadomość, że Kozacy niszczą dworzec, podporucznik natychmiast się tam udał, zgromadził ludzi i zastrzelił pięciu Kozaków. Reszta się wycofała. Spośród rowerowych nikt nie został ranny. W tym momencie udałem się ulicą Fryderykowską w kierunku podporucznika. Wyszedłem mu naprzeciw.\nNie zdążyliśmy zamienić nawet dobrych kilku słów, kiedy zobaczyłem nowy szwadron kozacki na drodze z Borowego Młyna (Heidemühle).\nNatychmiast wystrzelono z dwudziestu szybkostrzałów. Kozacy zdumieli się. Natychmiast uformowali dwa szeregi i odwzajemnili ogień z grzbietów koni.\nStałem bezpośrednio za rowerzystami i widziałem, jak wielu Kozaków pada. Kozacy strzelali za wysoko, tak że kule przelatywały nam zawsze około metra powyżej głów. Zaiste, osobliwy był to szum! Rzecz trwała około 8 – 10 minut.\nNagle szwadron wycofał się i pogalopował polną drogą w stronę Kanigowa (Kandien). Rowerzyści zostali ugoszczeni i po półtorej godziny wycofali się z powrotem do Łyny (Lahna). Ja udałem się do swojego biura.\nWydarzenia z udziałem Kozaków i ostrzeliwujących ich cyklistów stały się bezpośrednią przyczyną bombardowania Nidzicy. Do pierwszego, z opisanych przez burmistrza starć doszło na placu przed dworcem kolejowym (tam gdzie dzisiaj jest dworzec PKS).\nRosjanie szykowali sobie obiad, kiedy spadły na nich niemieckie strzały. Kozacy rozpierzchli się na wszystkie strony. Gdy walka ucichła, niemieccy cykliści liczyli łupy – miało być tam 200 lanc, porzucone szable i mapa ze starannie naniesionymi pozycjami wojsk rosyjskich znaleziona przy zabitym dowódcy kozaków.\nRosjanie tłumaczyli później, że zostali ostrzelani przez cywilów, a miasto było ufortyfikowane i bronione. Jednak znawcy tematu zgodnie przyznają, że Kozacy ostrzelani na ulicach miasteczka wrócili do swoich dowódców i zameldowali, że napotkali tam duży opór przeciwnika. Nie chcieli się przyznać, że z Nidzicy przepędziła ich mała grupka żołnierzy na rowerach.\nKolejny odcinek fascynujących dziejów Nidzicy z okresu bitwy tannenberskiej opowiedzianych przez Andreasa Kuhna już za tydzień.\nTłumaczenie książki Andreasa Kuhna pt. „Die Schreckenstage von Neidenburg in Ostpreussen” wydanej w Minden w 1915 r. odbywa się na potrzeby filmu dokumentalnego pt. TANNENBERG 1914 w reżyserii ks. Przemka Kaweckiego SDB (Mazurskie Tajemnice) i możliwe jest dzięki panu Witoldowi Zagożdżonowi (neidenburg-nibork-nidzica.blogspot.com), który udostępnił egzemplarz oryginału znajdujący się w jego kolekcji. Tłumaczeniem zajęła się nidziczanka, pani Dorota Przybysz.\nz #2077391 | 89.228.*.* 1 paź 2016 13:09\nPrzeczytałem,ale czy któryś Niemiec to przeczytał ?


Czy tak zachowuje się kobieta?! Widzów TVN aż zatkało, skandaliczne sceny w Hotel Paradise\nOTOPRESS > Kultura i rozrywka > Czy tak zachowuje się kobieta?! Widzów TVN aż zatkało, skandaliczne sceny w Hotel Paradise\nProgram „Hotel Paradise” wzbudza wiele kontrowersji, jednak to, co wydarzyło się ostatnio, przebiło chyba wszystko, co było do tej pory. Widzowie są oburzeni zachowaniem nowej uczestniczki reality show. Według nich kobieta nie powinna zachowywać się w taki sposób.\n„Hotel Paradise” jest programem, który cieszy się dużą oglądalnością. Widzowie chętnie śledzą losy uczestników i z zaciekawieniem wyczekują finału. Ostatnio narzekali, że zrobiło się trochę nudno i monotonnie, zatem producenci programu postanowili podkręcić trochę emocje, zapraszając do programu kolejną uczestniczkę. Nową mieszkanką hotelu na rajskiej wyspie okazała się Beata Postek, czyli Ata. Zachowanie nowej dziewczyny jest przez wszystkich szeroko komentowane.\nWidzowie mają swoich faworytów, którym kibicują. Jedni uczestnicy cieszą się ogromną popularnością, inni z kolei trochę mniejszą. Ata na ten moment jest jeszcze za krótko w programie, by móc ją zaklasyfikować do jednej z tych grup, jednak pewne jest to, że sporo namiesza. Dziewczyna nie próżnuje już od samego początku.\nCo nie spodobało się widzom programu „Hotel Paradise” w nowej uczestniczce?\nPierwsze co rzuciło się w oczy to to, że jest niesamowicie pewna siebie. 28-latka już na samym początku zadeklarowała, że zaskoczy wszystkich swoją osobowością i choć na rajskiej wyspie spędziła dopiero kilkanaście godzin, już skutecznie jej się to udało.\nAta niemal od razu zaczęła naśmiewać się ze wschodniego akcentu Iwana. Zrobiła również coś, co nie spodobało się pozostałym uczestniczkom. Szybko zaczęła snuć intrygi i plany odnośnie tego, której dziewczynie odbić faceta. Dla wielu może być sporą konkurencją, ponieważ ku zdziwieniu pozostałych, panowie rzeczywiście biorą ją pod uwagę w kwestii parowania.\nWszystkie teksty, którymi rzuca nowa uczestniczka programu „Hotel Paradise” wzbudzają mieszane odczucia zarówno widzów, jak i innych mieszkańców hotelu. „Myślałam, że jakieś dzbany będą, ale jesteście fajni. Ej, mordy, macie szlugi?” – pytała Ata. Dodatkowo przechodząc obok Julii i Kamila stwierdziła: „O, jak romantycznie, o jejku, jak trzymają się za rączki! Niedługo też będzie mnie tak trzymał!”\nWedług widzów programu nie tak zachowuje się prawdziwa kobieta. Co uważacie o jej skandalicznym zachowaniu?\nTagi Hotel Paradise program reality show Skandal uczestnicy\nShow biznes i gwiazdyWiadomości


Wellsystem Medical/ Medical Plus ceny opinie i recenzje w kategorii Pozostały biznes - 4books.pl\nProducent: Wellsystem GmbH\nPREZENTACJA wellsystem w siedzibie Klienta!\nIstnieje możliwość zorganizowania prezentacji łóżka do masażu suchego Wellsystem w siedzibie klienta.\nNasz serwis dostarczy łóżko masujące wellsystem i dokona prezentacji działania urządzenia.\nWiecej szczegółów przekażemy telefonicznie pod nr 791445320\nOpis maszyn do suchego hydromasażu Wellsystem Medical:\nWellsystem daje możliwość masażu wodnego bez konieczności rozbierania się. Dysze wodne, poruszając się okrężnymi ruchami, masują ciało od stóp do głowy. Rozluźniają w ten sposób mięśnie i ulepszają krążenie krwi. Przyjemne ciepło wody dociera choćby do najgłębiej położonych tkanek. Doskonałe efekty terapii osiągane są dzięki połączeniu trzech komponentów: siły, ciepła i wody. Terapia pomaga w wyeliminowaniu codziennych napięć, przemęczenia i stresu. także objawom patologicznym, które mogą powstać w wyniku przeciążeń występujących po wielkim wysiłku fizycznym.\nSuchy masaż wodny Wellsystem zapewnia pełny relaks. Może być używany w celach terapeutycznych, w gabinetach odnowy biologicznej, jak dodatkowo w klubach fitness i ośrodkach SPA.\nwłaściwości suchego hydromasażu:\nROZGRZEWAJĄCA - przygotowuje do wysiłku fizycznego, a także poprawiając ukrwienie - przyspiesza metabolizm\nREGENERUJĄCA - przyspiesza powrót organizmu do stanu dobrego po dużym wysiłku fizycznym lub psychicznym\nREHABILITACYJNA - wspomaga leczenie urazów, a także rozluźnia mięśnie i obniża ból\nSuchy hydromasaż Wellsystem wpływa pozytywnie na cały organizm. Pobudza układ krwionośny i limfatyczny do pracy, wspomagając w ten sposób usługi transportowe, odżywcze, oczyszczające i regeneracyjne. Usuwa objawy zastoinowe, przyspiesza wchłanialność obrzęków, zwiększa solidność i elastyczność aparatu wiązadłowego oraz ruchomość stawów. Masaż karku, grzbietu, a także odcinka lędźwiowo-krzyżowego oddziałuje na nerwy rdzeniowe i ich sploty, a tym samym wpływa poprawnie na funkcje kończyn górnych i dolnych. Na dodatek, masaż mięśni przykręgosłupowych wpływa pozytywnie na autonomiczny układ nerwowy i reguluje jego czynność. Główne wyszczególnionia do użycia suchego masażu Wellsystem to:\nUrządzenia Wellsystem wykonywanie terapii 24 godziny na dobę. Ich wielkim atutem jest niskie zużycie wody - starczy jedno napełnienie wodą, bez potrzeby jej wymieniania albo dolewania. Na bazie jednego napełnienia można wykonać kilkadziesią tysięcy masaży. Sprzęt zastosowane programy, co pozwala na wielkie ograniczenie konieczności angażowania personelu. W dodatku jego obsługa jest przystępna, wręcz intuicyjna - większość funkcji nie wymaga użycia więcej aniżeli dwóch przycisków.\nWellsystem zapewnia zadowolenie klientów, którzy będą korzystać z wysokiej jakości usług, a na dodatek terapia nie będzie dla nich krępująca, ponieważ żeby skorzystać z masażu starczy ściągnąć tylko obuwie. Sam zabieg jest miły i szczególnie komfortowy. Zagwarantuje prędki, odczuwalny efekt i można przystosować go do indywidualnych potrzeb klienta, dzięki możliwości doboru optymalnej siły masażu. Wysokość sprzętu jest trafna, żeby można było łatwo wejść na jego leże, a specjalnie dostosowany uchwyt rozszerza bezpieczeństwo i komfort pacjenta.\nW naszej ofercie dostępne są dwa modele urządzeń do suchego masażu Wellsystem: urządzenie Medical, a także urządzenie Medical Plus, które różnią się od siebie przystępnymi rodzajami masażu, obszarami masażu do wyboru, funkcjami oraz niektórymi parametrami technicznymi.\ndostępne typy masażu:\nbiodra/ uda - TYLKO MEDICAL PLUS!\nkompleksowo kończyny dolne - jedynie MEDICAL PLUS!\n6 programów zaimplementowanych w sterowniku - wyłącznie MEDICAL PLUS!\n1 program wolny do zapisywania indywidualnego zabiegu (na pustej karcie chipowej) - TYLKO MEDICAL PLUS!\n3 programy na kartach chipowych: podstawowy masaż całego ciała, kompleksowy masaż pleców, zwiększony masaż całego ciała - TYLKO MEDICAL PLUS!\nciśnienia (0,5 - 4 bar)\nprędkość pracy dysz (w stopniu 0-30) - TYLKO MEDICAL PLUS!\nzakres pracy dysz - na długość pleców (S,M,L) - TYLKO MEDICAL PLUS!\nprzewód ydy 3 x 2,5 (dopuszcza się także 3 x 1,5)\nOddzielne zabezpieczenie 16 A\nWyłącznik różnicowo – prądowy 30 mA\nProtokół skuteczności zerowania albo uziemienia (wytwarzany przez koncesjonowany zakład z odpowiednimi uprawnieniami)\nOdpływ wody położony poniżej dolnego poziomu wody w urządzeniu\nDostęp do bieżącej wody; przekrój nakrętki od węża na kran wodny 3/4"\nPodłączenia wody i odpływ znajdują się na prawym boku urządzenia (z perspektywy leżąc na łóżku)\nWymagane jest zachowanie odstępu od ściany\nPodłoże twarde – płytki ceramiczne, wykładzina PCV, lastriko\nwytrzymałość stropu – 350 kg/m2\nŁawka do poczekalni plastikowa VISIO, 4 siedzenia + stołek, szary, czarne nogi B2B Partner\nŁawka do poczekalni tapicerowana smart, 2 siedzenia, pomarańczowy, czarne nogi marki B2b partner B2B Partner\nŁawka do poczekalni tapicerowana smart, 3 siedzenia, pomarańczowy, czarne nogi marki B2b partner B2B Partner


Skonfiskowano ponad 200 opakowañ z dopalaczami - Elbl±g\nSkonfiskowano ponad 200 opakowañ z dopalaczami\nPolicjanci kryminalni wspólnie z „sanepidem” skontrolowali punkt, w którym sprzedawane s± ¶rodki popularnie nazywane „dopalaczami”. £±cznie zabezpieczono do badañ ponad 200 opakowañ z nieznanymi substancjami oraz suszem. Policjanci wylegitymowali dwie osoby przebywaj±ce w sklepie.\nTo kolejna ju¿ kontrola sanepidu, w której bierze udzia³ policja, i w której zabezpieczane s± substancje popularnie zwane dopalaczami. Od pocz±tku roku przejêto ponad 3 tysi±ce opakowañ z „produktami kolekcjonerskimi” oraz „modelarskimi”. Dodatkowo prowadzone s± dzia³ania zwi±zane z legitymowaniem osób, które mog± nabywaæ tego rodzaju substancje.\nChodzi przede wszystkim o prewencjê i zapobieganie m.in. zatruciom dopalaczami. Niezale¿nie od tego policjanci z prewencji kryminalnej spotykaj± siê z uczniami w szko³ach - na godzinach wychowawczych, w teatrze - po spektaklach dotykaj±cych problemy uzale¿nieñ, oraz podczas ró¿nego rodzaju innych spotkañ. T³umacz±c przy tym zagro¿enia dotycz±ce uzale¿nieñ od narkotyków czy te¿ w³a¶nie dopalaczy.


Maj | 2011 | bywam duchem\nMaj 29, 2011 § Dodaj komentarz\nTego mi było potrzeba. Przeorania mózgu, wywrócenia na lewą stronę. Paru godzin intensywnego myślenia o czymś innym. Dobre te książki, które otwierają szufladki w głowie. Niekoniecznie ze wspomnieniami.\nI gdy mówię mój dom (nie mylić z moim Domem), to mam na myśli ten kontrast. Gdy wychodzę znad laptopa zamroczona jeszcze myślami, i oślepia mnie głupota familiady. To taka mała tradycja – ogladanie familiady. Co jest dosyć zabawne, bo rodzina z nas żadna.\nPrzyglądajmy się (nie)szczęściu innych.\nIdiotyczne dialogi o moim potomstwie: i byłoby inteligentne po mamusi… I to nawet nie zabrzmiało jak obelga. Dziwię się normalności. W normalności jest coś nienormalnego. Najeżam się, czekam na cios, który nie następuje. Ale to pewnie też jakaś taktyka, no, odpręż się w końcu, to będzie bardziej bolało.\nI to nawet nie tak, że uważam siebie za jakąś nie wiadomo jak inteligentną. Ja tylko jestem inna. I nawet nie zamierzam już z tym walczyć. Mogę jedynie zbudować na tym jakiś fałszywy obraz siebie, zostać nadczłowiekiem. A tak w zasadzie, to podczłowiekiem, bo przecież macie nade mną przewagę. W postaci mojej zazdrości o waszą prostotę, nieskomplikowanie, o wasze oglądanie familiad, klanów, tego całego gówna, którego nie jesteście w stanie przetrawić, bo nie ma już czego. Że zasypuje wasze mózgi, a wy nawet tego nie czujecie, bo nie jesteście zdolni poczuć cokolwiek. O nie rozdrapywanie strupów rzeczywistości, o nieuświadamianie sobie, że pod strupem nie ma czystej skóry, tylko rana.\nPatrzę na mnie waszymi oczami. Strupy rzeczywistości. Boże, jakie żałosne.\nCzego się śmiejesz?!\nMaj 26, 2011 § 4 Komentarze\nNajbardziej rozczulająca prośba ostatnich dni: bądź dla siebie dobra. Jakby to miało dla kogoś… znaczenie? Mogłoby mieć?\nStaram się. Staram się starać.\nKupuję koszule, dobieram odpowiednie barwy do czekającej w łazience szamponetki. Do nowej siebie. Ciocie karmią mnie ciastem, Ty karmisz słowami. Na mapie rysuję odległości, jakie w te wakacje przemierzę, by być dalej od siebie, a bliżej innych. Wysyłam maile z rezerwacją na kurs, i w tej samej chwili przychodzi wiadomość od Inki. Harmonia. Jest mi najzwyczajniej dobrze. Tak, jakby to było normalnością.\nDopiero teraz dochodzi do mnie, jak ciężki był ostatni rok w liceum. Nie potrafię się jeszcze przestawić na wolniejszy tryb, w snach jeszcze zdaję maturę. Jakimś malutkim otworem ulatuje ze mnie cały stres.\nI tylko nie wiem, co zrobić z całym nadmiarem czułości. Ładuję w subiektywne obrazki na zupie, w głaskanie kota, w zachwyty. Zapomniałam, że to katalizator, i tylko potęguje. Zaraz wybuchnę.\nand do it all though you can’t believe it – youth knows no pain\nMaj 22, 2011 § Dodaj komentarz\nzazdroszczę ludziom zza pociągowego okna, jadących konno. nie pamiętam kiedy się tego uczyłam, i dlaczego przestałam. pamiętam same uczucia. to jest jedno z tych genialniejszych.\nmyślę, że najlepsze lata są już za mną. że gdy inni już swobodnie latają, ja dopiero wykluwam się z kokonu.\nmyślę, że jeśli dalej świat będzie tak pędzić, to ludzie będą rodzić się z przeczuciem przegranego życia.\na potem ląduję w samym centrum nieba. stary rynek, bańki, tłumy szczęśliwych ludzi. zaraźliwość. po raz pierwszy od bardzo dawna jestem w jednym miejscu, przy sobie. i jest mi z tym niesamowicie dobrze.\npotem gotowanie u O., z dziesięcioma osobami na paru metrach kwadratowych kuchni, śmiech, masa wina, zapachy, smaki, dotyki.\nspokój. te uczucie dopasowania do świata, flow. w tej chwili nieistotne, jak bardzo ono jest nie na miejscu.\nMaj 20, 2011 § 2 Komentarze\nCzuję się formowana. Jak drzewko bonsai. Tu przytniemy, tam obwiążemy drutem…\nSkompresują, aż w końcu zmieszczę się w ich ciasne umysły.\nZapomnieli, że życie to raczej puszcza niż miejsce na parapecie pomiędzy kubkiem herbaty a kotem.\nJeśli czegoś nie zrobię, to albo zabraknie mi w niej miejsca, albo tlenu.\nI to jest jedyna myśl w głowie. Nie mam słów w sobie – wkurwiam się i wydeptuję ścieżki w dywanie, ale jedyne komunikaty jakie jestem w stanie wypowiedzieć zmniejszają się do mhm.\n-Przegrywasz swoje życie -Mhm.\nstenogramy myśli. stacje i zwrotnice.\nMaj 17, 2011 § Dodaj komentarz\nPicasso zauważył Dorę Maar podczas kolacji w restauracji, gdy ta przy sąsiednim stoliku bawiła się nożem, trafiając w luki pomiędzy palcami i czasem niechcący się raniąc…*\nwszyscy jesteśmy w osobnych przedziałach i nasze drogi się krzyżują, albo możemy się do kogoś przysiąść, nawet wysiadać na czyichś stacjach, ale i tak podróżujemy samotnie. W jakimś momencie świat, który znałam, zniknął albo usunął się, a zastąpił go jakiś inny świat. Tak jak przestawia się zwrotnica. To znaczy moja świadomość należy do tamtego, poprzedniego świata, ale sam świat zmienił się na inny. Zmiany faktów, które miały tam miejsce, są jeszcze na razie ograniczone. Większość nowego świata została bez żadnych poprawek przejęta ze znanego mi starego. Dlatego nie trafiam na żadne realne przeszkody (przynajmniej na razie nie trafiam) w codziennym życiu. Ale te „zmienione elementy” prawdopodobnie z upływem czasu zaczną wywoływać wokół mnie coraz większe różnice. Niezgodności będą po trochu rosły. I w zależności od sytuacji być może te niezgodności zniszczą logiczność mojego postępowania, spowodują, że popełnię nieodwracalne błędy. Ale jeśli do tego dojdzie, będzie to miało fatalne skutki w dosłownym tego słowa znaczeniu.\ndziwnie, bo nie jestem kobietą, o której się myśli, czytając. o której się w ogóle myśli. i to ja zawsze byłam tą, która podrzuca książki. 180 stopni zgodnie z ruchem przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. z zakrytymi oczami trafiasz w dziesiątkę.\nczasem mam wrażenie, że nieświadomie piszę instrukcję obsługi siebie ludziom, którzy nie chcą nacisnąć guziczka ‚play’. Lecz zawsze pokrywała ją jakby cienka, nieprzezroczysta błona, za którą dziewczynka się ukrywała.**\n(nie doszukuj się sensu. jak i ja próbuję nie.)\n*stres robi dziwne rzeczy: zapomniałam wszystkich kierunków w sztuce Picassa, pamiętałam tę scenę. prezentacja maturalna.\n**Murakami, „HQ84, t. I”\nautocenzor nie pozwala się zbytnio wypowiadać, więc powiem tyle: nisshooken poszło się kochać. i bynajmniej nie ze mną.\nzastanawiam się jakim cudem mogę być wspierana przez innych ludzi i nie bać się ich bliskości, skoro nie mogę tego oczekiwać wobec najbliższych. staram się tylko nie myśleć o w., mówiącym, że nie chce mieć żony ani rodziny, bo jak tak to ma wyglądać… staram się nie myśleć, że ja właśnie tego chcę, ale nie potrafię. staram się nie myśleć o życzeniach, jakie z a. sobie składaliśmy. śmierci.\nzastanawiam się, czy jednak dobrze zrobiłam, nie popełniając błędu swojej mamy. rezygnując. może chodzi o to, że błędy rodziców nie są naszymi, i nie trzeba się nimi kierować? mam wrażenie, że dzieciństwo mnie oszukało. zastanawiam się, jakie miałabym życie, gdybym nie była córką swojej mamy. i jakie mieliby oni.\nwkurzają mnie pocieszenia w stylu jeszcze tylko miesiąc. nieprawda. jeszcze tylko całe życie, bo ja się swojej przeszłości nie pozbędę. i co gorsza, ma wpływ na przyszłość.\nautocenzor jest wkurwiony, drapie w gardło. mrugam bardziej, nie wypada w bibliotece płakać. tym bardziej przy k. tym bardziej tutaj, w internetach. to zbyt wiele komplikuje. tym bardziej nie wiem, czego bardziej się boję: że przeczytacie czy że może nie. a może tylko chciałabym wiedzieć, jeśli. chciałabym móc wierzyć w nie tyle magiczną moc czytania myśli, ile ich zrozumienia. zrozumienia przykładów interpretacji myśli. kim w Twojej głowie jestem?\nMaj 12, 2011 § Dodaj komentarz\nnie pamiętam, kto kiedyś powiedział, że priorytety się zmieniają po maturze, ale muszę mu przyznać rację. mimo, iż to śmiesznie brzmi, bo przede mną przecież jeszcze dwa egzaminy, ale czuję już zmiany podskórnie. dożylnie. miło sobie znowu przypomnieć, że ani oksytocyna, ani PEA nie są moimi ulubionymi hormonami. samowytwarzające się z powietrza – z niczego – endorfiny i adrenalina są dużo lepsze.\nniech mi się uda zrealizować 1/10 tych planów, a będę już naprawdę daleko od tego żałosnego, teraźniejszego wcielenia.\nw poprzednim musiałam być feniksem.\nYou are currently viewing the archives for Maj, 2011 at bywam duchem.


Obraz - Lawendowy sen - Bogata Chata\nTagi napisy, vintage, retro\nWysokiej jakości obraz "Lawendowy sen" to wynik pracy utalentowanego zespołu projektantów – młodych artystów, grafików i fotografów z głowami pełnymi pomysłów. Obraz, który Cię zainteresował, to połączenie najwyższej jakości druku, starannej pracy ręcznej i najlepszych gatunkowo materiałów.\nObraz "Lawendowy sen" jest drukowany na specjalnym płótnie flizelinowym idealnie odwzorowującym kolory. Płótno jest naciągnięte na lekką, ale stabilną ramę wykonaną z materiałów przyjaznych dla środowiska. Dekorację z najwyższej półki zapewnia druk wysokiej jakości, dzięki któremu kolory są wyraziste, a detale znakomicie odtworzone, niezależnie od formatu obrazu.\nPozwól, by obraz "Lawendowy sen" odmienił Twój dom i domy Twoich bliskich!


Temat: Kryjówka Blase'a Sro Cze 06 2018, 20:41\nKiedyś stała tutaj stodoła, później ktoś zmienił to miejsce w szklarnię... A teraz? Blase korzysta z tego zapomnianego przez wszystkich oazy, do środka przedostała się roślinność, jakby powoli miała pożreć to miejsce. Na tyłach znajduje się staw, z którego często korzystają magicznego stworzenia znajdujące się niedaleko w rezerwacie. Jednak rzadkością jest je spotkać kiedy ktoś(a raczej Blase) znajduje się w środku.\nTemat: Re: Kryjówka Blase'a Nie Cze 17 2018, 19:10\nW jej umyśle panowała czysta pustka. Emocje coraz rzadziej przejmowały kontrolę nad wątłym ciałem Marceline, a sytuacje, które pozbawiały ją zdrowego spojrzenia na rzeczywistość, cóż, jakby nagle przestały mieć sentymentalną wartość.\nNieustannie pogrążała się w nauce, powtarzaniu roli, wymianie korespondencji z ojcem, który informował o zbliżającym się porodzie, ale to akurat najmniej obchodziło nastolatkę. Wolała skupiać się na mniej istotnych sprawach, aniżeli bezwartościowych stwierdzeniach opartych o rodzinie, która miała zaistnieć tuż po pojawieniu się maluszka na świecie. Dla Holmes był to o tyle trudny okres, że w jej życiu dochodziło do komplikacji opartych o strefę uczuciową, która niewątpliwie wydawała się przytłaczająca w swej naturalnej prostocie. Unikała wszelkich zawirowań okraszonych enigmatycznymi powiązaniami zacieśniającymi okowy na jej dziewczęcej duszy, by tylko przetrwać studencki okres bez większych problemów, ale im dalej brnęła w nowe znajomości - tym bardziej pragnęła tego co zakazane.\nWypuściła powietrze ze świstem, kiedy tylko stanęła przed masywnymi drzwiami wielkiej rezydencji. Drobnej postury skrzat (zaskakująco uprzejmy) wskazał dziewczęciu odpowiednią drogę i gdy tylko zmierzali we dwoje ku oddalonej części domostwa, poczęła zastanawiać się - czy robi dobrze. Nie chciała mieszać Shercliffowi w głowie, ale im dłużej o nim myślała - tym bardziej chciała go zobaczyć, jakby było to nazbyt pożądane w obliczu innych, dziewczęcych pragnień. Skinieniem głowy podziękowała stworzeniu za niebywałą pomoc, po czym zapukała dwukrotnie w drzwi azylu Blase’a. W napięciu oczekiwała na jego pojawienie, uśmiech - cokolwiek, co utwierdzi ją w przekonaniu, że tego popołudnia postąpiła właściwie.\nNie wymagała dużo - jedynie szczerości.\nTemat: Re: Kryjówka Blase'a Nie Cze 17 2018, 19:31\nNie pamiętał już dnia, w którym postanowił opuścić zajęcia i udać się do domu. Czy jego plan nie narodził się w jego głowie zaraz po tym jak zostali wezwani do szpitala? Czy raczej wtedy kiedy wraz z Alexis stali nad łóżkiem ojca, widząc go prawdopodobnie po raz ostatni. A może ten cały plan nie wyszedł od niego, a od osoby trzeciej. Już nie pamiętał.\nWiedział jedynie, że każdy dzień zaczynał powoli mu się zlewać. Nie pamiętał, czy jest to poniedziałek, środa, czy może niedziela. Czas wyznaczony był przez słońce, które jasno wisiało na niebie. To był jego wyznacznik pracy i obowiązków, czasem nawet posiłków, które przyjmował coraz rzadziej, nie mogąc patrzeć na to, co przyniesie domowy skrzat. Wielokrotnie prosił go aby tego nie robił, choć tylko on miał dostęp do tego miejsca. Oczami wyobraźni widział jak kolejna zmarszczka pojawia się na niegdyś pięknym obliczu jego matki, kiedy skrzat zwraca to, co dla niego przygotował. Nikt, nawet Xavier nie zapuszczał się w to miejsce, wiedząc doskonale, że nawet jego obecność była ostatnią, jakiej sobie chłopak życzył. Skoro miał tutaj być, to chociaż żeby było to na jego własnych warunkach.\nPukanie do drzwi go nie obudziło, chociaż znajdował się w stanie półsnu. To raczej ciągnięcie za nogawki spodni sprawiło, że otworzył oczy. Spojrzał na Hugo(którego przypadkiem zabrał ze sobą, choć podświadomie wiedział, że wąż specjalnie wlazł do jego torby, a Blase niespecjalnie ją sprawdzał) i wstał pospiesznie słysząc pukanie. Ciche i jakby przepełnione rezerwą. Poprawił zmiętą i brudną od farby koszulkę, wymyślając w głowie przeróżne frazy dotyczące wtargnięcia na jego teren. Szokiem jednak było kiedy w przeszklonych drzwiach zobaczył postać dziewczyny, której twarzy nie sposób było mu wymazać z pamięci.\nNa moment przystanął, orientując się, że przecież mogła go zobaczyć, nieważne jak stare i metłe mogły być szyby. Otworzył drzwi i przyjrzał się jej twarzy.\nCzy coś uległo zmianie od ich ostatniego spotkania?\nTemat: Re: Kryjówka Blase'a Wto Cze 19 2018, 10:47\nNie była niczego pewna.\nPrzekroczyła granicę bezpiecznego azylu Blase’a, jakby łudząc się, że to wszystko jest słuszne, właściwe. Chciała po raz kolejny spojrzeć mu w oczy, przekonać się do słuszności własnej decyzji, byleby rozgonić z umysłu wątpliwości, które kierowała pod adresem krukona. Nie rozumiała - z jakiego powodu - on, członek rodu Shercliffe - przedarł się dalej, aniżeli pozwalało serce rudowłosej Francuzk. Nim jednak te niepewności znów miały zawładnąć jej ciałem, duszą i podświadomością, musiała przekroczyć próg jego pokoju.\nDrżała w napięciu, kiedy wreszcie znalazła się pod oszklonymi drzwiami, jakby nie dowierzając się, że dobrze robiła. To on miał stać się odpowiedzią na wszystko, dlatego ufnie wierzyła, że niema prośba zostanie spełniona, pomimo dystansu, którym charakteryzował się na codzień.\nWypuściła powietrze ze świstem, kiedy wreszcie drzwi otworzyły się, a ich spojrzenia skrzyżowały się na raptem chwilę, może dwie. Czekała przez jeszcze moment, aż wreszcie odważyła się przekroczyć próg pokoju, który w pierwszej chwili zaparł dziewczęciu dech w piersiach. Nie spodziewała się tylu zieleni i roślinności, ale z pewnością było to coś niezwykłego, o tyle że jej wątłe ciało zastygło w bezruchu.\n- Nie chcę ci przeszkadzać - wydusiła z siebie, po czym spuściła wzrok i wbiła go w trampki. Nie zrobiła żadnego kroku więcej, mając cichą nadzieję, że jednak jej nie przepędzi; nie - po ostatnim spotkaniu na wieży, kiedy to ich wargi zetknęły się w ulotnym pocałunku. Dlaczego mu na to pozwoliła? Chciała? A może to ciche pragnienia pchały ją w jego ramiona? Może pragnęła o wszystkim zapomnieć? Odpowiedź wydawała się zbyt trudna, toteż pozostawała w sferze domysłów i upragnionej spontaniczności, za którą tęskniła w obliczu onirycznej siateczki zdarzeń. Poddawała się enigmie, ulegała własnym emocjom, a zarazem nie czyniła nic więcej niż było to odpowiednie.\n- Może powinnam cię uprzedzić... Sama nie wiem, czemu tego nie zrobiłam... - szepnęła - nie patrząc na niego. Mętlik w głowie nie pozwalał na trzeźwość, toteż dopiero po upływie kilku minut podeszła do wielkiego okna, które pozwalało na spoglądanie w dal i obserwację terenów, w których mogłaby się ukryć bez większego problemu, ale czy powinna? Coraz częściej myślała o ucieczce, zniknięciu, pozbawieniu tych wszystkich ludzi kontaktu ze sobą. - Zazdroszczę ci.\nTemat: Re: Kryjówka Blase'a Wto Cze 19 2018, 13:12\nCzy wpuszczenie jej do miejsca, która tak wiele dla niego znaczyło, było dobrym pomysłem? Byłoby, gdyby tylko był pewny jej drobnej postaci, tego, co siedzi pod kopułą rdzawych włosów. Miewał destrukcyjne myśli i często nie kierował się niczym innym niż swoim instynktem. To chyba była jedna z tych sytuacji, w której Blase pomimo głosu rozsądku, który zapala czerwoną lampkę i każe być ostrożnym, idzie do przodu. Dlatego też, bez słowa odsunął się od drzwi, wypuszczając dziewczynę do środka. I nagle naszła go myśl, że w tym momencie zobaczy więcej jego odbić, niż kiedykolwiek on będzie miał odwagę się im przyjrzeć.\nPrzyglądał się jej z boku, nie doszukując się niczego szczególnego. Jednak nie mógł powstrzymać grymasu uśmiechu, widząc reakcje na miejsce, które bez zająknięcia mógł nazywać swoim domem.\n-Spałem.-Wzruszył lekko ramionami, chowając dłonie do kieszeni spranych dżinsów .-A raczej przysypiałem. To więc żadne produktywne zajęcie. - Dodał spokojnie, nie przekraczając tej granicy, której mógł dosięgnąć jeszcze nie tak dawno temu. Choć w jego wyobrażeniu było to wieki temu. Może w innym życiu. Z innym Blase'm. Zacisnął mocniej dłoń, która chciała unieść jej podbródek, chcąc zobaczyć wyraz jej twarzy. Aby spojrzała na niego, na miejsce, w którym się znajduje. Tutaj nie musiała odwracać wzroku.\nWybrał je dlatego, że tylko tutaj mógł poczuć, jak każdy mięsień w jego ciele się rozluźnia. Tak jak w gnieździe na terenie rezerwatu, tak tutaj mógł poczuć się swobodnie. Nie dosięgał to świat i to, co sobą oferował. A może to jednak to miejsce wybrało jego?\n-Myślisz, że wtedy bym się nie zgodził?-Spytał, choć to pytanie nie miało na celu poznanie odpowiedzi. Poszedł za nią, otwierając okno obok. Bluszcz jeszcze nie przeszkadzał w tym procesie, co niebawem zapewne ulegnie zmianie. -Przecież napisałaś. A ja Ci odpowiedziałem.-Usiadł na wąskim parapecie i spojrzała na to, co oferował mu rezerwat. Teraz jednak przeniósł swoje spojrzenie i utkwił je w Marceline.-I mnie znalazłaś -Uśmiechnął się jednym kącikiem ust, za którym kryło się zbyt wiele, aby móc jednoznacznie go interpretować.\nZmarszczył lekko brwi i omiótł spojrzeniem to miejsce. Owszem, czasem czuł się szczęściarzem. -Jako dzieciak się tutaj ukrywałem. To, co widzisz, to moje przygotowania do stałego zamieszkania tutaj.-Powiedział spokojnie, nawet jego robocze ubranie wskazywało, ze był w trakcie przygotowywanie wszystkiego. Nagle wstał i oparł ręce na biodrach, z takim dziwnym błyskiem w oku.-Mogę pokazać Ci moje włości. Uwierz mi, nie widziałaś jeszcze niczego.-Ukłonił się lekko, wyciągając w jej kierunku dłoń. Jak rasowy dżentelmenem, jak ktoś, kto powinien dumnie nosić nazwisko jednego ze znanych czarodziejskich rodów.\nTo było zaproszeniem. To była jej odpowiedź na wszystkie możliwe wątpliwości.\nTemat: Re: Kryjówka Blase'a Czw Cze 21 2018, 10:06\nPewne rzeczy musiały mieć miejsce, dokładnie tak jak ich spotkanie, nie do końca zaplanowane. Przyszła tutaj, bo choć targana sprzecznymi emocjami poczuwała się do odnalezienia odpowiedzi na nigdy niewypowiedziane pytania, tak obawiała się przebiegu choćby szczątkowej rozmowy. Bywał nieprzewidywalny, konstrukcja jego umysłu pozostawała zagadką, a mimo to brnęła dalej w tę relację, byle odkryć wszelkie sekrety owiane enigmatyczną mgiełką. Zaskakująca spontaniczność sprzed kilku tygodni doprowadziła ich na skraj niepewności, dokładnie takich jakim ulegała od zawsze, bo czy tajemnice nie plasowały się wyżej, aniżeli oczywistości płynące z otwartych rozdań w grze jaką była przesiąknięta szarością egzystencja?\nN i e i s t o t n e.\n- Zatem może chcesz dokończyć drzemkę? - zapytała i przygryzła z nerwowością policzek od środka. Oddech spłycił się gwałtownie, podobnie jak serce przyspieszyło rytmu. Rozdroża, na których w tej chwili stała, przypominały o absurdalności wyborów, a przecież jedyne o czym myślała Holmes to jak najszybszy powrót do domu - tego prawdziwego, we Francji. Chciała zdać egzaminy, otrzymać potwierdzenie ukończenia kolejnego roku (tym razem studenckiego) i z pełnym spokojem ruszyć na przód, z dala od Anglii, z dala od Hogwartu, z dala od wszystkiego, co przyczyniło się do bezapelacyjnego stłamszenia jej pokiereszowanej duszy.\n- Nie jestem pewna - odpowiedziała zgodnie z prawdą, bo czy planowali to spotkanie? Było raczej niespodziewane, bo Marceline dzisiejszego poranka nie przypuszczała, że zdobędzie się na odwagę i uda się do domu Shercliffe’a, by raz jeszcze dostrzec jego spojrzenie, poczuć jego obecność i pogodzić z własnymi decyzjami. - Czy to wszystko powinno się tak potoczyć... - szepnęła, a wypowiedź ta była owiana oniryczną niepewnością. Nie zamierzała rozzłościć Blase’a, ale z pewnością musiała liczyć się z jego dezaprobatą względem słów, które właśnie padły. Może to i lepiej, że stała odwrócona do niego plecami? Może nie słyszał? Może nie zareaguje? Pierdolone może.\n- Ja jako dzieciak nie miałam swoich kryjówek, dopiero teraz perfekcyjnie potrafię ukryć się przed światem, zniknąć... Zastanawiałam się nawet, czy nie powtórzyć tego, tak jak dwa lata temu... - wydukała na jednym wydechu, a następnie uśmiechnęła się kącikiem ust. Do tej pory nie miała odwagi, by w pajęczej sieci iluzji wydusić z siebie tak szczere wyznanie, które mogło być ostatnim na jakie zebrała się prawie nieświadomie.\nPropozycja oprowadzenia po jego terenach była dostatecznie ciekawa. Chciała zobaczyć, gdzie mieszka i jak to wszystko wygląda, by przez moment zapomnieć o swoich problemach, które tłamsiły ją od dawna.\n- Bardzo chętnie - od razu odpowiedziała i to bez namysłu. Przeczuwała, że ten spacer może być ich ostatnim, ale przecież nie miało to teraz żadnej wartości, jak po prostu udać się na przechadzkę i docenić chęć otwarcia przez Blase’a.\nTemat: Re: Kryjówka Blase'a Pią Cze 22 2018, 10:10\nJeszcze chyba nie było rzeczy, której żałowałby w swoim życiu. Gorzkich i godzących słów, których efektem był nieprzyjemny siniak pod okiem, który bladł z każdym dniem. Czy tego pocałunku na wieży. Zrobił to, podświadomie wiedząc, że to może być ich ostatnie spotkanie. Nie tylko ze względu na tajemniczość, którą wokół siebie wytwarzała. Sam nie był przecież lepszy. Więcej rzeczy próbowali się domyślić, niżeli wprost powiedzieć. Jakby słowa miały moc wiążącą, czego prawdopodobnie obydwoje nie potrzebowali. Czemu ostatnie spotkanie? A czy każde nie miało takiego charakteru? Nie pozbył się myśli z tylu głowy, że jej obraz zniknie równie nagle, jak się pojawił.\nNie zaszczycił jej odpowiedzią. Nie proponowałby jej podróży po jego włościach, gdyby jej tutaj nie chciał. Wiedział, że sen i tak by nie przyszedł. Wciąż znajdowałby się w tym stanie półsnu, który to bardziej męczył, niżeli pomagał.\nBył Shercliffe'm, słuch miał bardziej niż wyczulony. To miejsce było tak wyciszony, że usłyszałby myśli swojej matki.-Marceline... Wydaje mi się, że jeżeli nie jesteś pewna, nie stałabyś tutaj. Ja Ci nie powiem, czy tak powinno być, czy nie.-Powiedział spokojnie, choć same słowa miały chłodny wydźwięk. Musiała wiedzieć, że nie rościł sobie wobec niej żadnych praw. Żadnych zobowiązań czy śmiesznych obietnic. Wszystkie jej decyzje są podejmowanie wyłącznie przez nią. W końcu nikt inny nie może tego zrobić, prawda?\nCzemu mu to robiła?\n-Skoro chcesz zniknąć, nic nie stoi na przeszkodzie, prawda?-Przekrzywił lekko głowę w bok, jak zaciekawione zwierzę.-Tylko czy tak właśnie chcesz żyć? Ucieczka to jak pułapka, którą sami sobie tworzymy. Oglądanie się przez ramie w pewnym momencie zwyczajnie Cię wykończy.-Wzruszył lekko ramionami. A może raczej paranoja... Nie powinien być tym, który wypowiada się na ten temat. Co sam właśnie robił? Dlaczego urządził to miejsce? Ty pieprzony hipokryto.\nPomimo tego, jak powinien reagować na obecność obcej osoby w jego azylu, nie było tak tragicznie. Jakby całe napięcie zniknęło i dało miejsce jego naturalnej postawie. Cóż, w końcu naprawdę byli na jego terytorium. Uśmiechnął się, słysząc jej odpowiedź. Poszli wzdłuż "salonu", mijając zamknięte drzwi i kierując się do zamkniętego patio, a przynajmniej on tak to nazywał.-Jak widzisz, pozwalam pożreć naturze resztki tego miejsca.-Powiedział, dotykając bluszczu.-Jedyne co zrobiłem, to wstawiłem kilka mebli, trochę odmalowałem niektóre miejsca. I to tyle jeżeli o moją ingerencję. -Wzruszył ramionami, nie był zwolennikiem przeszkadzania naturze w jej naturalnym środowisku. Chciała ten budynek? Proszę bardzo. -Kuchni nie mam, za to na zewnątrz jest prowizoryczna lodówka, gdybyś chciała się czegoś napić -Powiedział, otwierając drzwi prowadzące na tylu tego miejsca. "Lodówka" czyli baniak z zimna woda, w której znajdują się napoje. Od razu po prawej znajdowała się wanno-prysznic.-Jak widzisz mam i łazienkę. Pokaże Ci jednak, co naprawdę jest warte zobaczenia.-Jego usta rozszerzyły się w szerokim uśmiechu, delektując się jej niewiedzą dotycząca tego, co może ją czekać. Delikatnie chwycił jej dłoń i poprowadził dalej, musieli przejść spory kawałek przez wysoką trawę i zarośla. Jednak kiedy już doszli na miejsce, przystanął.\nTen widok zawsze zabierał mu dech w piersi. Nieważne jak wiele razy mógł to oglądać i jak dobrze mógł znać ten zakątek... zawsze czymś zaskakiwało. Dzisiaj to chyba była obecność osoby, która mogłaby podziwiać wraz z nim ten widok. Stanął przy zniszczonym pomoście. Oparł dłonie na biodrach i odwrócił się, aby spojrzeć na swoją towarzyszkę.-Witaj w moim małym prywatnym raju.-Wszelkie wątpliwości ominęły go w momencie, w którym się tutaj znalazł. Nie potrzebował potwierdzeń, czy pewności... Nawet fakt, że odsłonił się przed kimś na wiele sposobów, mu nie przeszkadzał. Jakby coś spadło mu z serce i w końcu pozwoliło oddychać. Tutaj nie było miejsca na takie pierdoły...\nTemat: Re: Kryjówka Blase'a Wto Cze 26 2018, 20:10\nOna natomiast żałowała wielu słów, które padły, podobnie jak zachowań, które nie miały racji bytu, a mimo to - ciągle popełniała te same błędy. Tym razem wszystko jednak układało się inaczej, wszak podejmowała decyzje, o których nie zamierzała nikogo informować, wiedząc - co się wydarzy. Musiała odebrać ludziom prawo do oceniania jej, podobnie jak zabronić wyciągania pochopnych wniosków. Blase nie był w tym wyjątkiem, gdyż relacja łącząca ich, doprowadzała Holmes do swoistego rodzaju niepewności, dokładnie tak samo jak w przypadku Daniela, ale im dłużej lawirowała pomiędzy nimi, tym mocniej utwierdzała się w przeświadczeniu, że postępuje słusznie. Żaden wszak nie wiedział o tym, co tkwi w odmętach jej duszy, bo gdyby tak było, stałaby się nic niewartym przedmiotem pozbawionym racjonalnych uczuć. Tego chciała? Nie, nie w przypadku osób, które roznieciły w niej potrzebę pielęgnowania emocjonalnej siateczki.\nShercliffe był w końcu młodym mężczyzną, który nie uczynił jej nic złego, a ona sama nie powinna zadawać mu niepotrzebnych ciosów.\nBergmann natomiast był człowiekiem, z którym łączyła ją specyficzna zależność, nietypowe słowa i enigmatyczny sekret, do którego nikt nie miał dostępu.\n- Po prostu... Nie mówmy o tym, dobrze? - poprosiła głucho, a następnie przygryzła nerwowo dolną wargę. Nie wiedziała, co dokładnie winna mówić, jakich słów używać, by wszystko stało się jasne, toteż milczenie musiało stać się w tym jednym momencie wybawieniem, dającym szansę na powrót do dawnej egzystencji, w której to spomiędzy karminowych ust nie padały żadne frazy.\n- To nie jest ucieczka, Blase - zaprotestowała jeszcze, po czym wzruszyła lekko ramionami. Powrót do Beauxbatons nie zamykał się w ramach typowego zniknięcia, to raczej jak szansa na rozpoczęcie nauki w innym miejscu; miejscu, które lepiej znała niż Hogwart czy Anglię.\n- Zazdroszczę ci, bo jest tu naprawdę pięknie, ale zdążyłam też zauważyć, że domy w Dolinie są nad wyraz nietypowe, a roślinność tutaj króluje niemal wszędzie - stwierdziła, aniżeli spytała. Ostatnim razem, gdy udała się na spacer po tej niedużej, magicznej dzielnicy, zdołała doświadczyć wielu nietypowych sytuacji, gdzie to poznawała poziom czarodziejskiej siły ukrytej pomiędzy szczelinami kostki brukowej czy wśród krzewów.\nSerce zakołowało w piersi rudowłosej, gdy ujął jej drobną dłoń, ale nie zaprotestowała. Odwróciła natomiast wzrok, kiedy kroczyła obok krukona i poznawała teren, na którym nigdy wcześniej nie była, zaś uśmiech przyozdobił jej bladą buzię oszronioną piegami.\n- Tutaj chowasz się przed światem i takimi jak ja? - zapytała, całkowicie niekontrolowanie, jakby sentencje uleciała szybciej niż mózg zdążył przetworzyć ów słowa. Dotarło to do niej po upływie kilku chwil, przez co wbiła tęczówki w postać Shercliffa i wypuściła powietrze ze świstem. - Przepraszam, nie miałam tego na myśli.\nTemat: Re: Kryjówka Blase'a Nie Lip 15 2018, 20:23\nPytanie. Czy on był tym błędem? Czy to słów skierowanych do jego osoby żałowała? Jeżeli tak, co tutaj jeszcze robiła? I bez jaj, bez owijania w bawełnę, liczyła się okrutna prawda, którą był w stanie znieść. Nie był ze szkła, nie musiała obawiać się jego reakcji(choć czy to prawda? Nie musiała się obawiać niczego z jego strony?)\nBlase nigdy się nie bawił. Był raczej kimś, kto twardo stąpa po ziemi, wie co go czeka... Wie, czego dokładnie chce. Dlaczego więc kiedy na horyzoncie pojawił się ktoś tak niewielki, wręcz przeźroczysty w swoim obyciu... Tak wielkie wrażenie potrafił na nim wywrzeć? Sprawiając, że wszystko co posiadał i z czego był niemalże dumny, zaczynało tracić swoje znaczenie.\n-Oczywiście. Tak dobrze idzie nam niekomunikowanie się, prawda?-Uniósł wysoko brwi, jednak nie zamierzał kontynuować dalej tematu. W końcu nie tego chciała, sama to zaznaczyła. Nie zamierzał robić niczego, co mogłoby być przeciwko niej... Choć czy naprawdę tak bardzo miał to na uwadze? Czy jednak on sam nie chciał wchodzić w rejony, które mogłyby powiedzieć coś więcej o nim samym.\nPrzez moment się jej przyglądał, w głowie co jakiś czas powtarzając jej słowa, wysoką nutę, która zaalarmowała jego zmysły. Powiedziała to zbyt szybko i zbyt pewnie, mógłby nawet w to uwierzyć. Nie skomentował jednak tego, w końcu nie wyglądała jakby chciała dalej rozwinąć temat. I co takiego mógł wiedzieć o jej planach? Jak inaczej je nazwać, jak nie ucieczką, skoro niczego mu nie mówiła? Jakby świetnie bawiła się z tego, jaką tajemnicę sobie stworzyła... I jedynie czekała aż zada jej te konkretne pytania... Nie.\nOna nie czekała na nic z jego strony. Tak samo jak on nie mógł żądać niczego od niej.\n-To jest rezerwat. To co widziałaś w Dolinie może i jest niesamowitą i nietypową roślinnością... Znajdujesz się jednak w miejscu, które jest najbardziej dzikie z możliwych.-Powiedział spokojnie, wzruszając lekko ramionami. Nie preferowali ingerencji w naturę, oni jedynie wspomagali magiczną zwierzynę w jej normalnym funkcjonowaniu. To chyba jedna z podstawowych zasad jakich nauczył go Xavier i których się trzymał. Pomimo tego, jak bardzo nie czuł się tutaj jak w domu... Nie będzie mu łatwo opuścić tego miejsca. Tego, co tutaj posiadał... A choć był to niewielki budynek, powoli zjadany przez malownicze otoczenie. Było to wszystko, co miał.\nZmarszczył mocno brwi kiedy doszedł do niego sens jej słów. Pozwolił sobie na utkwienie swojego uważnego i surowego spojrzenia w jej drobnej postaci. -Jeżeli powiem Ci, że próbuje ochronić to miejsce przed innymi, to mi uwierzysz?-Nie chciał odpowiedzieć na jej słowa. Niczego by to nie zmieniło, zapewne niczego by to nie rozwiązało. Odwrócił wzrok, widząc jak nieswojo mogła czuć się pod jego intensywnością. Wolał skupić wzrok na zieleni, na żywym kolorze wody, której dno przysłaniała wodna roślinność. Położył się wygodnie, czując na skórze słońce, które próbuje przedostać się do niego przez grube liście drzewa.\n-Boisz się mnie?-Spytał spokojnie, a choć jabłko Adama zadrżało niebezpiecznie kiedy przełykał ślinę, po jego obliczu nie mogła wywnioskować jak wiele odwagi przyszło mu zapłacić przy wypuszczeniu tego pytania z ust.\nTemat: Re: Kryjówka Blase'a Nie Lip 22 2018, 20:01\nJeżeli dała mu kiedykolwiek odczuć, że był błędem - nie chciała. Lawirowała na pograniczu niepewności, ale mimo wszystko lubiła relację z Blasem, która okraszona była milionem niedomówień. Niedorzecznych perspektyw, które mogły mieć swoje odbicie w rzeczywistym świecie, gdyby tylko wzięli to za cel.\nBył gotowy na emocjonalne poświęcenie?\nMarceline uwielbiała grę domysłów, niewypowiedzianych fraz, które były zawarte w enigmatycznych spojrzeniach. Nie wiedziała na ile mogłaby posunąć się w tej znajomości, byleby Shercliffe nie poddawał jej osoby analizie, dość wątpliwej jakości, wszak była nieodgadnioną personą o nietuzinkowej wielowarstwowości. Potrzebowali zatem dużo czasu, by przyzwyczaić się do swoich specyficznych upodobań, ale bynajmniej - Holmes nie zamierzała rezygnować z kontaktów z chłopakiem, który kilka tygodni temu zasiał w niej ziarno niepewności.\n- Nie lubię trudnych tematów - odpowiedziała bez zastanowienia, po czym posłała krukonowi przepraszające spojrzenie. Czuła się absurdalnie winna temu, że otwartość była jej zakazaną sferą, która stanowiła niebywały problem w wielu kontaktach. Ludzie wymagali szczerości, dzięki której łatwiej byłoby im dotrzeć do wnętrza pogrzebanego między liniami żeber.\nWypuściła powietrze ze świstem, dając sobie jeszcze chwilę czasu, jak gdyby pragnąc zaskarbić sobie moment przemyśleń, tych najbardziej odległych. Dlatego po upływie kilku sekund wbiła wzrok w chłopaka, obdarzając go onirycznym uśmiechem skąpanym na karminowych wargach. Rozważała wiele perspektyw na dalszy przebieg tego spotkania, ale Blase skutecznie odwiódł jej myśli od pierwotnego postępowania (ucieczki), wszak doprowadził ją do miejsca, które nadawałoby sensu jej codzienności. Widziałaby siebie pośród roślinności, podobnie jak zyskałaby kolejne motywy do popędu twórczego, w którym szaleńcze tempo zaszkodziłoby nawet ją.\nPowinien to ofiarować Marceline Holmes\n- swoją samotnię?\n- Naprawdę? To niezwykłe... Nie sądziłam, że tutaj może być jeszcze piękniej... - mruknęła ledwie słyszalnie, po czym przygryzła wargę. Zachwyt otępił umysł rudowłosej istoty, przez co zrobiła śmielsze kroki w przód, nieustannie napawając się widokiem wspaniałego terenu. Nieświadomie wyswobodziła też dłoń z uścisku Shercliffa, by zaraz potem przejść jeszcze dalej, zapamiętując przy okazji każdy możliwy szczegół tego miejsca. Początkowo nie zarejestrowała również sensu wypowiadanych słów, które dotarły do niej dopiero po chwili, dlatego też odwróciła się do rozmówcy, jak gdyby utwierdzić się w prawdziwości wypowiedzianej frazy.\n- Chcesz mi powiedzieć, że teren rezerwatu jest aż tak zagrożony? Inni próbują się tu notorycznie przedrzeć? - szepnęła ledwie słyszalnie, wszak nie pojmowała takowej bestialskości; jakiż mogli mieć powód? Rudowłosa odczuwała nawet coś na wzór smutku, bo przecież z introwertycznej natury serce podpowiadało jej, że taki akt wdarcia się na tak piękny teren byłby niczym wydany na siebie wyrok. Któż mógł mieć pewność, że otaczająca magiczna flora była jakkolwiek przyjazna? Dopiero pytanie Blase’a ściągnęło ją na ziemię, bo zaskoczył ją tym bardziej niż pocałunkiem na wieży.\n- Nie - odparła bez namysłu i stanęła od razu na wprost, jak gdyby wycofując się z terenu, który bez reszty ją pochłonął. Miała nadzieję, że jej uwierzy, bo pomimo, iż nie odczuwała strachu - nieustannie towarzyszyło jej poczucie, że nie będzie w stanie mu tego udowodnić przez dystans, który odgradzał ją niemal od każdego. - Dlaczego tak myślisz?\nTemat: Re: Kryjówka Blase'a Wto Lip 24 2018, 10:12\nTo w sumie nawet zabawne(lub nie, zwyczajnie zależy od tego z jakiej strony na to patrzysz), że nie wiedział już jak miał jej pokazać swoje zaangażowanie... Bo wszak Blase Shercliffe nie angażował się w nic, co w jego mniemaniu pozbawione było sensu... To brak sensu sprawiał, że chciał aby to dłużej trwało. Brak logiki i zrozumienia, to coś, czego nienawidził najbardziej... A jednak. Siedział tutaj z nią, nie chciał aby to się kiedykolwiek skończyło... Z obawy przed tym, że to właśnie mógłby być koniec, o którym żadne z nich by nie rozmawiało. Po prostu przestaliby robić to, co do tej pory.\nJak długo zamierzała go zwodzić? Poddawać go jakieś chorej próbie, która na celu miała sprawdzenie go? Jak wiele obaw sprawi, że stracą zmysły? Bo on już tracił. Powoli i bezboleśnie, nawet nie wiedział, w którym dokładnie momencie ten proces się rozpoczął... Była czymś nieznanym, wywoływała w nim emocje, których nie znał i myślał, że nie potrzebował. Tak kompletnie zaburzała jego spokój i ład, że nie mógł przestać o tym myśleć...\nOn wymagał szczerości. Sam nigdy nie kłamał. Taki po prostu już był. -Rozumiem. Po prostu nie zaczynaj trudnego tematu, jeżeli nie chcesz go rozwinąć. Nie dawaj mi czegoś, nad czym usilnie się zastanawiam, aby potem uciąć mi ten dostęp. To okrutne Marceline.-Powiedział spokojnie, a choć jego słowa nie miały być ostre... Ton jego głosu ciął jak brzytwa, może nawet ostrzejsza od tej, której wciąż używa jego ojciec. Spojrzał na nią, nie tylko na to, jak wyglądała wśród tej zieleni i kolorów, których nazw zapewne jeszcze nie wymyślona. Pasowała tu bardziej od niego, wtapiała się w tło, tworząc z tym miejscem całość, której on nigdy nie mógłby być częścią. Teraz wizja ochrony tego miejsca stała się żywsza i bardziej namacalna... Jakby nie tylko chodziło o bogatą faunę i florę, ale i o Marceline, którą musiał chronić... Przed czym? Zapewne przed samym sobą.\nCzasem wystarczy poprosić. Miała na tyle odwagi?\nPrzez moment obserwował zmiany widoczne na jej twarzy, na błąkającym się po wargach uśmiechu, który rejestrował każdy nowy obiekt w tym miejscu. Nie potrzebował wiedzieć co dokładnie obserwowała, aby wiedzieć co wywołało taką reakcję. Chwycił dwa kamienie, które leżały obok i przekręcił je w palcach.\n-Prawda jest taka, że nawet Ty i ja stanowimy dla tego miejsca zagrożenie. Każdy nasz oddech, każda wydeptana ścieżka...-Mruknął, a coś w jego słowach zabolało go bardziej niżeli by tego chciał. -Są ludzie, którzy chcieliby posiąść to, co się tutaj znajduje. Tu żyją istoty, które są cenne pod każdym możliwym względem... Czasem pojawiają się takie, które swoje istnienie skrupulatnie ukrywają. Zielarze, handlarze, łowcy... Fanatycy.-Wzruszył lekko ramionami. Jednak to nie był powód, dla którego został. To nie był powód, dla którego wstawił tych kilka podniszczonych mebli i stary materac...\nPodszedł do niej na tyle blisko aby czuć zapach jej włosów. Widzieć najdrobniejsze piegi zdobiące jej nos oraz ten dziwny błysk w oku, który informował go, że myślała więcej, niżeli chciała mu powiedzieć. Wsunął dłonie do kieszeni spodni, powstrzymują dłonie przed czymś, co chciał zrobić.\nPierwszy raz zgadzał się z Royal, która jeszcze nie tak dawno temu powiedziała mu coś bardzo istotne. Coś, co nagle rozświetliło wszystkie jego domysły i wątpliwości.\nTemat: Re: Kryjówka Blase'a Pon Sie 13 2018, 19:46\nTego popołudnia, gdy postanowiła przyjść do Blase’a – nie spodziewała się, że będzie to koniec. Ba!, nie sądziła, że widzą się po raz ostatni, jak gdyby to pożegnanie miało być tylko przypieczętowaniem, że ów relacja nie jest szczególnie znacząca. A może była tylko dla niej? Wiedziała, że nie jest w stanie ofiarować zbyt wiele Shercliffowi, który zasługiwał na coś więcej, aniżeli stertę niedomówień. Dla Holmes było to jednak niewykonalne w tym czasie, gdy to ich ścieżki skrzyżowały się, a spojrzenia poszukiwały siebie nawzajem w odmętach zakręconych korytarzy.\nObserwowała przenikliwym spojrzeniem postać chłopaka, gdy tak mówił, zaś w jej głowie pojawiały się przeróżne scenariusze. Chciałaby tu zostać na zawsze, korzystać z towarzystwa krukona, rozkoszować się nim, a zarazem pragnęła uciec, jak gdyby przeczuwając, że to wszystko skończy się źle.\n- Przepraszam – szepnęła ledwie słyszalnie i przygryzła wargę od środka. Liczyła, że uda jej się wydusić coś jeszcze, aczkolwiek nie była do tego zdolna. Dopiero po upływie kilku dłuższych sekund, odsunęła się od Shercliffe’a. Wiedziała, że powinna teraz odejść, dać mu spokój; jemu i światu, do którego wtargnęła nieproszona, bo czy to co zrobiła było w porządku? Po raz kolejny przekraczała granicę, dając wątpliwą nadzieję, rozkoszując się jego osobą, by potem zniknąć i być może nigdy nie wrócić. Jaka szkoda, że nie brała pod uwagę, że on pierwszy odejdzie.\n- Pojmuję zatem, dlaczego tak dbasz o ten teren… – powiedziała ledwie słyszalnym szeptem, a zaraz potem obdarzyła go cieniem uśmiechu. Potwierdzenie, że powinna się go obawiać utwierdziło rudowłosą w przekonaniu, że ich wspólne popołudnie dobiegło końca, bo nie zamierzała zaprzeczać, a już tym bardziej przyznawać mu rację. Pieprzył głupoty, których ona nie była w stanie zdzierżyć.\n- Muszę wracać, Blase – rzuciła cichutko, odwracając się przy tym na pięcie. - Mam nadzieję, że spotkamy się na wakacjach – dodała z nadzieją w głosie, po czym zniknęła, jak senna mara, której nigdy tutaj nie było.\nTemat: Re: Kryjówka Blase'a


Przytulić nienarodzone dziecko\nDodane w dniu 20-10-2015 - 09:01\nŻycie jest niesprawiedliwe. W sumie żadne super stwierdzenie, chyba każdy już się przekonał o tym na własnej skórze. Osobiście zawsze byłam twardą kobietą, ale to zaczynało mnie przerastać. Tak bardzo chciałam zostać mamą…\nDodane w dniu 15-10-2015 - 07:54\nMam ochotę podzielić się z wami częścią mojego życia. Jestem dwudziestosześcioletnią, szczęśliwą singielką. I to właśnie dzięki mojemu byłemu chłopakowi poznałam to, co najpiękniejsze, czyli sporty ekstremalne. To było kilka lat temu, chyba z pięć. On był dla mnie całym światem, a zostawił mnie dla innej. Cholernie zabolało, nie potrafiłam się pozbierać przez dobre kilkanaście tygodni. Gdy chodziłam do pracy, to jeszcze było dobrze, ale gdy wracałam do domu zaczynało boleć.