Edward Hirsch, Wierność́ rzeczy\nZbigniew Herbert > twórczość > Zbigniew Herbert czytany przez krytyków > Wierność́ rzeczy\nHerbert podchodzi do siedemnastowiecznej kultury holenderskiej z charakterystyczną ciekawością, czułością i dozą trzeźwego pragmatyzmu. Każdemu rozdziałowi Martwej natury... można by dodać podtytuł „sceptyk w akcji”.\n„Jestem zatem w Holandii – królestwie rzeczy, w wielkim księstwie przedmiotów” (MNW 13) – ogłasza z radością Zbigniew Herbert w pierwszym z szesnastu „szkiców i apokryfów” składających się na Martwą naturę z wędzidłem, nadzwyczajną książkę o złotym wieku sztuki holenderskiej, i okrzyk ten odbija się echem w całym zbiorze. Autor jest współczesnym pielgrzymem, wyposażonym w „powściągliwy bedeker z roku 1911”, przewodnik Michelina i podniszczony egzemplarz książki Eugeniusza Fromentina Mistrzowie dawni (Les Maîtres d’autrefois), wydanej w roku 1876. Celem jego pielgrzymki jest Holandia istniejąca w wyobraźni, królestwo kogoś, kogo Herbert nazywa swym „bohaterem zbiorowym”: holenderskiego mieszczanina z siedemnastego wieku. Przez czas jakiś posłusznie wydeptuje parkiety wspaniałych muzeów, odwiedza miejskie place i chodzi po czystych chodnikach miast niegdyś kwitnących, a obecnie prowincjonalnych, takich jak Veere, ma jednak odczucie, iż całe to doświadczenie będzie niepełne i w pewnym sensie jałowe, jeśli nie spojrzy chociaż raz na ten oryginalny, nieskalany świat, w którym żyli mistrzowie holenderscy.\nProblem polega na tym, że ów kraj sprzed trzech czy czterech setek lat, tak wyraziście odzwierciedlony w tysiącach scen rodzajowych, dziś prawic nie istnieje lub istnieje zaledwie we fragmentach – w przepełnionych archiwach, na dnie lokalnych bibliotek i w regionalnych muzeach, wystawiających eksponaty z życia codziennego: surduty, lampy, kołowrotki. Widoki malowane przez holenderskich artystów złotego wieku – manierystów Coninxloo i Seghersa, głuchoniemego Avercampa, genialnego Pottera i oczywiście gigantów Ruysdaela i van Goyena (by wymienić kilku ulubieńców Herberta) – można zobaczyć w ramach na muzealnych ścianach, lecz w samej naturze prawie nigdzie. Potem, w drodze do Rotterdamu, w dolinie rzeki Lek i rzeki List, Herbert nagle dostrzega typowy holenderski krajobraz, którego szukał. Widzi nieckowatą dolinę, przesiąkniętą wilgotną zielenią, popielatą rzekę i stado nieruchomych wiatraków; od tej chwili nosi w sobie ten widok jak talizman. Co jakiś czas wywołuje ten obraz z pamięci, by przypomnieć sobie, iż dotarł do wnętrza Holandii i zobaczył na własne oczy rzeczywistą stronę świata mistrzów holenderskich, krajobraz anachroniczny i wieczny.\n„Wzywam was Starzy Mistrzowie / w ciężkich chwilach zwątpienia” (ROM 18), wyznał Herbert w jednym z wierszy, i z tych ciężkich chwil narodził się spory zbiór sześciu luźnych szkiców, połączonych na zasadzie skojarzeń, oraz dziesięciu krótszych apokryfów – z rozmysłu marginalnych komentarzy, które czyta się jak skrzyżowanie przypowieści i szkiców literackich. Sposób podchodzenia do tematu przez Herberta jest myląco swobodny i spontaniczny – swojski i figlarny – a mimo to silnie analityczny. Jego erudycja jest bezpretensjonalna i głęboka, styl ma równie nieskazitelny jak uliczka w Delft na obrazie Vermeera. Owa „znaczeniowa przezroczystość”, której, jak powiedział, szuka w wierszach, obecna jest w jego prozie, a nawet dzieli on z holenderskimi malarzami, których podziwia, wielkie poczucie pewności i taktu, mistrzowskie umiejętności techniczne, oczyszczającą wizualną uczciwość i otwartość, niewzruszone oddanie sprawie „ciemnego świecidła”. Uwielbia opisywanie szczegółu, a jednym z głównych podmiotów jego poezji jest uważne oko. „Konieczna jest akuratność” (ROM 90), oświadcza w jednym z wierszy Pan Cogito, alter ego Herberta: jest to imperatyw moralny.\nMartwa natura z wędzidłem jest piątą książką Herberta przetłumaczoną na angielski. Jak dotąd jest on przyswojony przez tłumaczy w sposób nader szlachetny. Wszyscy zwracają uwagę, jak wiele ze struktury słownej i dźwiękowej ginie w przekładzie z polskiego na angielski. Jednakże Herbert jest jednym z tych rzadkich pisarzy – jak aleksandryjski Grek Konstandinos Kawafis – obdarzonych sardonicznym dowcipem i wspaniałą umysłową przenikliwością, którzy szczególnie łatwo przekraczają granice języków. Do dziś pojawiły się dwa różne wybory wierszy Herberta – jeden przełożony przez Miłosza i Petera Dale Scotta (1968), drugi – przez godnych wielkiego podziwu Carpenterów (1977), którzy przetłumaczyli także Raport z oblężonego Miasta (1985), być może najważniejszy tom polskiej poezji, jaki pojawił się w latach osiemdziesiątych. Herbert zademonstrował mistrzostwo stylu swojej prozy w Barbarzyńcy w ogrodzie, książce (przetłumaczonej przez Michaela Marcha i Jarosława Andersa w 1985 roku) składającej się z dziesięciu szkiców, która rozpoczyna się w Lascaux, a kończy wspomnieniami z Valois, po drodze zatrzymując się przy ruinach greckich świątyń w Paestum i konstrukcji francuskich katedr gotyckich, Il Duomo oraz obrazach Piera Della Francesca w Orvieto. Barbarzyńca w ogrodzie to pozornie książka podróżnicza (autor jest tutaj „barbarzyńcą” – outsiderem, obywatelem Europy Wschodniej, Polakiem – a słonecznym „ogrodem” jest kultura śródziemnomorska), jednak ma się ona tak do większości współczesnych książek podróżniczych, jak grupowe portrety Fransa Halsa do większości portretów malowanych w siedemnastym wieku na zamówienie. Podobnie Martwą naturę z wędzidłem łączą takie same więzy z większością tekstów poświęconych historii sztuki, jak obraz Rembrandta znany jako Straż nocna z większością siedemnastowiecznych obrazów historycznych; dzieło Rembrandta wcale nie jest obrazem historycznym, lecz wyimaginowanym portretem grupowym ucharakteryzowanym na taki obraz. Szesnaście rozdziałów Martwej natury z wędzidłem, pisanych przez wiele lat, nie stanowi ani przeglądu, ani gruntownego studium malarstwa holenderskiego, zawiera rezultaty dokonywanych przez całe życie przemyśleń nad sztuką holenderską i kulturą, która była jej glebą i otoczeniem.\nHerbert podchodzi do siedemnastowiecznej kultury holenderskiej z charakterystyczną ciekawością, czułością i sporą dozą trzeźwego pragmatyzmu. Każdemu rozdziałowi można by dodać podtytuł „sceptyk w akcji”: czy to gdy Herbert szuka ulotnego motywu na gobelinie, kształtu czaszki pod gładką skórą, czy też ukrytego morału. Podobnie jak kwietny obraz Bosschaerta czy martwa natura Claesza, książka Herberta ma powierzchnię tak gładką i naturalną, iż można nieomal przeoczyć staranną strategię, aranżację i symboliczne znaczenie całości. Może więc trochę potrwać, zanim dostrzeżemy, że każdy z rozdziałów ma kształt metodycznego rozmyślania. Stawia pytanie i, jeśli to możliwe, daje odpowiedź; proponowany morał zostaje subtelnie wypracowany i przedstawiony. Tym sposobem kultura holenderska zaczyna mówić z głębi wieków – pojawiają się przykłady, kontrasty, zarzuty.\nPytania o holenderską sztukę i życie, które Herbert stawia, są zwodniczo proste i zarazem przebiegle pouczające – to wyznacznik jego stylu. Na przykład w pierwszym szkicu rozważa, dlaczego w Holandii przedmioty z życia codziennego przechowuje się z „niemal religijną atencją”, a w ostatnim zastanawia się nad nieheroicznym i pokojowym duchem malarstwa holenderskiego. W szkicu Cena sztuki analizuje życie mistrzów holenderskich z punktu widzenia ich stanu finansowego – przyziemnego, lecz odkrywczego. „Lepsze to, bardziej uczciwe – pisze o tego typu podejściu – niż patos i sentymentalne westchnienia, w których lubują się autorzy vies romancées pisanych dla czułych serc” (MNW 44). W jednym z najlepszych i najzabawniejszych szkiców śledzi „krzywą tulipanowej gorączki”, szukając ukrytych przyczyn groźnej tulpenwoede (tulipomanii), która dotknęła zwykle trzeźwy i oszczędny naród w latach dwudziestych i trzydziestych siedemnastego wieku. Herbert nazywa tulipomanię „epizodem wpisanym na marginesie Wielkiej Historii” i przyznaje, iż mamy dziwne upodobanie do „przedstawiania szaleństw w przybytkach rozsądku” (MNW 71). Następnie za pomocą retorycznego pytania Herbert przekształca jednak owo botaniczne szaleństwo w reprezentatywny epizod historyczny, przejmującą alegorię: „Bo czyż opisana afera nie przypomina innych, bardziej groźnych szaleństw ludzkości, polegających na bezrozumnym przywiązywaniu się do jednej idei, jednego symbolu, jednej formuły szczęścia?” (MNW 71).\nW szkicu o Gerardzie Terborchu, opatrzonym podtytułem Dyskretny urok mieszczaństwa, Herbert stara się dotrzeć do natury malarza, który wydaje się jedynym w swoim rodzaju, pozbawionym prekursorów, a zarazem będącym produktem holenderskiego mieszczańskiego świata. Szkic ten funkcjonuje także jako tekst towarzyszący tytułowemu esejowi, analizującemu tajemnicze życie i dzieło malarza znanego jako Torrentius, którego nazywa „Orfeuszem martwej natury”. Torrentius – postać enigmatyczna, rzekomy różokrzyżowiec mający żyłkę sokratyczną i skandaliczną reputację libertyna – był, jak pokazuje Herbert, nieszczęśliwym prekursorem markiza de Sade’a, dziewiętnastowiecznych poètes maudits i surrealistów. Herbert szczególnym podziwem darzy dyskretną wieloznaczność, ironiczną figlarność i ukryty erotyzm, jaki znajduje zarówno u Terborcha, jak i u Torrentiusa: sposób, w jaki ich arcydzieła – odpowiednio: Ojcowsku napomnienie i Martwa natura z wędzidłem – jawią się zupełnie nienaganne na powierzchni, nawet jeśli wskazują na tajemnicze i naganne znaczenia symboliczne.\nHerbert nie pierwszy zwrócił uwagę, iż znany obraz Terborcha, przedstawiający rzekomo scenę domową, w której ojciec napomina córkę, odwróconą do nas tyłem, żona zaś unika jego wzroku, zawiera emblematyczne elementy, sugerujące, że tak naprawdę może to być żołnierz proponujący pieniądze wyniosłej młodej kobiecie, a starsza kobieta, zapewne kuplerka, patrzy w kieliszek wina. Paradoks Ojcowskiego napomnienia, zauważa Herbert, „polega na wpisaniu moralnie nagannego zdarzenia w nienaganne, przesycone cnotą i szlachetnością dekoracje” (MNW 86). Podobną intelektualną subtelność odnajduje on w jedynym zachowanym obrazie Torrentiusa. Martwa natura z wędzidłem, namalowana na prawie okrągłej desce i datowana na rok 1614, jest obrazem przedstawieniowym, tworzącym niemal nadmierny efekt surrealistyczny, wynikający z umieszczenia grupy przedmiotów na poziomie wzroku, na tle nieprzeniknionej czerni. Ostre, prawie kliniczne światło padające z nieokreślonego źródła rozświetla cynowy dzbanek z długim dziobkiem, wędzidło łańcuchowe i duży gliniany dzban. Przed wędzidłem znajduje się na wpół napełniony szklany kielich i dwie porcelanowe fajki, zwrócone cybuchami w dół, leżące na kartce z nutami. Napis na owej kartce wskazuje, iż dzieło jest hymnem na cześć powściągliwości, gdy jednak Herbert rozszyfrowuje symbolikę, interpretując przedstawione przedmioty i na nowo badając znaczenie inskrypcji, wówczas, jak sugeruje, staje się oczywiste, że obraz ten „należy rozumieć jako pozorną alegorię umiaru, w rzeczywistości zaś, chociaż w sposób misternie zakamuflowany, jest pochwałą człowieka wyzwolonego z więzów, niezwykłego, wysoko stojącego ponad tłumem małodusznych filistrów” (MNW 119). Czytanie przeprowadzonej przez Herberta analizy tych obrazów przywodzi na myśl to, w jaki sposób wyprowadzał on w pole cenzorów własnych wierszy za pomocą ironii, doskonaląc sztukę wieloznaczności, sugerując jednocześnie dwa radykalnie odmienne znaczenia.\nW książce Embarrassment of Riches Simon Schama przekonywająco dowodzi, iż specyficznie holenderskim problemem w siedemnastym wieku było to, „jak stworzyć porządek moralny wewnątrz ziemskiego raju”. Co takiego w złotym wieku Holandii wydało się na tyle ważne i poruszające dla Herberta – poety, który przecież głosem Pana Cogito mówi o powrocie „na kamienne łono / ojczyzny” i byciu samotnym „w skarbcu / wszystkich nieszczęść” (ROM 22-23)? Bez wątpienia Herbert nie jest osamotniony w swym podziwie dla tej maleńkiej mieszczańskiej republiki, która dawno temu była politycznie, ekonomicznie i kulturalnie aż tak postępowa. Pisze: „W Europie XVII wieku, rozdzieranej wojnami religijnymi, był to niezwykły, powszechnie podziwiany azyl wolności, tolerancji i dobrobytu”. W bogactwie szczegółów i obserwacji, za pomocą których przedstawia Herbert to od niedawna protestanckie, od niedawna niepodległe państwo kapitalistyczne, z rosnącą świadomością narodową jego mieszkańców i silnym przywiązaniem do wartości humanistycznych, trzy rzeczy wydają się typowe i warte podkreślenia: umiłowanie przedmiotów, malarstwa i wolności. Sposób, w jaki łączy on te trzy pozornie nieporównywalne aspekty holenderskiej rzeczywistości, ukazuje nam, jak i do jakiego stopnia złoty wiek reprezentuje kodeks moralny i stanowi obraz cywilizacji.\nHolenderska klasa średnia miała do rzeczy świata tego odejście konsumpcyjne, często żywiąc niemal nadmierne nimi interesowanie. „Wiemy, że Holendrzy kochali przedmioty, doczesną nagrodę za pracowitość i ciułactwo” (MNW 80), donosi Herbert. Byli bardzo dumni z posiadłości, które zamieszkiwali, i obsesyjnie o nie dbali. Chcąc umieścić tę kwestię w nieco szerszym kontekście, można powiedzieć, iż mieli oni to, co holenderski historyk Johan Huizinga nazwał „niewzruszoną wiarą w rzeczywistość i wagę rzeczy doczesnych”. Dumni byli ze swego dobytku, gdyż byli, jak mówi Huizinga, mocno przekonani o substancjalności rzeczy”. Jednak świat zewnętrzny, w którym żyli, był niebezpiecznie otoczony wodą i narażony na niszczycielskie powodzie – znacznie bardziej płynny i zmienny, mniej stabilny i stały, niż się wydawało. Herbert cytuje francuskiego poetę romantycznego Benjamina Constanta: „Ten dzielny naród, ze wszystkim co posiada, żyje na wulkanie, którego lawą jest woda” (MNW 15). To tak, jakby w swym oddaniu rzeczom realnym i materialnym Holendrzy próbowali przyszpilić świat, unieruchomić go w jednym miejscu. Jedną z funkcji realistycznej sztuki wizualnej było mnożenie rzeczywistości, uchwycenie rzeczy, zanim przeminęły lub ulotniły się. Herbert pisze: „Przywiązanie do rzeczy było tak wielkie, że zamawiano wizerunki i portrety przedmiotów, aby potwierdzić ich istnienie, przedłużyć trwanie” (MNW 14).\nHolendrzy lubili różne rodzaje obrazów, jednak szczególnym upodobaniem darzyli pejzaże i widoki miast, indywidualne i grupowe portrety, obrazy przedstawiające kwiaty i martwe natury – sceny z życia codziennego. Malarstwo historyczne i religijne oczywiście istniało, należało jednak do mniejszości. Mieszczańska publiczność uwielbiała sceny rodzajowe – przedstawiające jej własny świat. Fromentin, autor dziewiętnastowiecznego przewodnika, którym posługuje się Herbert, odrobinę złośliwie twierdzi, iż Holendrzy mieli rzekomo uczynić prawo do własnej szkoły malarskiej jednym z warunków pokoju z Hiszpanią w 1609 roku. Siedemnastowieczni podróżnicy wielokrotnie wspominali o ogromnym znaczeniu malarstwa w życiu Holendrów. Herbert pisze, iż nierzadko w zwykłych, mniej lub bardziej dostatnich mieszczańskich domach znajdowało się sto czy dwieście obrazów. Obrazy wisiały w ratuszach i innych budynkach władz miejskich, w biurach, przytułkach, karczmach. Pewien podróżnik ze zdziwieniem zauważył ogromną ilość obrazów na dorocznym jarmarku w Rotterdamie. Herbert podejrzewa, iż „sam fakt wystawiania ich pośród straganów, gdaczących kur, porykującego bydła, rupieci, starzyzny, warzyw, ryb, produktów rolnych i przedmiotów domowego użytku musiał wydać się przeciętnemu przybyszowi czymś bardzo osobliwym i mało zrozumiałym” (MNW 26). Obrazy można było znaleźć właściwie wszędzie oprócz kościołów. Główny mecenat nad rodzimą sztuką sprawował nie zreformowany Kościół czy dwór w Hadze, lecz kupcy i sklepikarze, urzędnicy miejscy, drobni handlarze i rzemieślnicy.\nOgólnie rzecz biorąc, malarstwo w Holandii traktowane było jako rzemiosło, stanowiło niekwestionowaną wartość i cieszyło się powszechnym uznaniem. „Nikomu nie przychodziło do głowy pytanie, po co istnieje sztuka – pisze Herbert – ponieważ świat bez obrazów byłby po prostu niepojęty” (MNW 45). Obrazy były tanie i wszechobecne. Artyści należeli do Bractwa św. Łukasza, patrona malarzy, i podlegali miejscowym przepisom oraz byli przez nie chronieni. Członkostwo w Bractwie w żaden sposób nie gwarantowało im sukcesu ani nie chroniło przed kłopotami finansowymi; a rzeczywiście przytłaczająca ich liczba, choć bynajmniej nie wszyscy, miała ogromne trudności ekonomiczne. Malarze często posługiwali się swoimi obrazami jako środkiem płatniczym, prawie za wszystko można było nimi zapłacić. Herbert pisze: „Zaciągano tedy pożyczki pod zastaw obrazów, płacono nimi długi (także karciane), wyrównywano rachunki u szewca, rzeźnika, piekarza, krawca” (MNW 37). Co więcej, obrazami „można było spłacić dom, kupić konia, można je było dać jako wiano córce, jeśli mistrz nie posiadał innego majątku” (MNW 37).\nMimo ekspansywności rynku klasy średniej (a Holendrzy pierwsi dali nam rynek sztuki, na którym obrazy nie stanowiły już wyłącznie obiektów estetycznych, lecz także źródło kapitału i spekulacji) podaż przewyższała popyt, dlatego malarze zaczęli specjalizować się w konkretnych tematach. Na przykład Hobbema koncentrował się na malowaniu scen leśnych, a Willem van de Velde – morskich, de Hooch malował mieszczańskie wnętrza i dziedzińce, natomiast malarz architektury Saenredam – wnętrza kościołów i widoki „topograficzne”. Malarze podejmowali się także wszelkiego rodzaju dodatkowego zatrudnienia, nie uważając tego za poniżające – aby móc związać koniec z końcem. Herberta szczególnie poruszyła rzemieślniczość i skromność malarzy holenderskich; a zestawiając owe czasy z naszymi, uderza w bardzo emocjonalne tony: „Dawni mistrzowie, wszyscy bez wyjątku, mogli powtórzyć za Racinem – «pracujemy po to, aby podobać się publiczności», to znaczy wierzyli w sens swojej pracy, możliwość międzyludzkiego porozumienia. Afirmowali widzialną rzeczywistość z natchnioną skrupulatnością i dziecięcą powagą, jakby od tego miały zależeć – porządek świata i obroty gwiazd, trwałość niebieskiego sklepienia” (MNW 45). Pochwała tej uroczej naiwności mistrzów holenderskich przypomina zdanie, które powiedział Herbert w jednym z wywiadów, iż podstawowym wrogiem kultury nie jest cenzura, lecz nihilizm.\nMalarze holenderscy stworzyli rodzaj realizmu, jednak mówienie – jak Fromentin – że przez pięćdziesiąt lat malowali po prostu portret holenderskiego społeczeństwa, nie jest zbyt precyzyjne. Starzy mistrzowie mieli coś, co nazwać można walorami przedstawieniowymi, nie byli jednak naturalistami sensu stricto. Słynnym przykładem może być podziwiany przez Goethego Cmentarz żydowski Ruysdaela, w którym artysta na sposób romantyczny umieścił w tle nie istniejące ruiny i ciemny lesisty krajobraz. Bukiety kwiatów Bosschaerta często składają się z gatunków, które kwitną w różnych porach roku – symbolizując ulotną naturę życia, a kościół, znakomicie namalowany przez de Wittego, okazuje się składanką kilku budynków. Jednakże malarze holenderscy przywiązywali bardzo dużą wagę do ujęć „realistycznych”. Ich powściągliwość i obiektywizm były głębokie, byli mocno zaangażowani w sprawy, które Svetlana Alpers w książce o sztuce holenderskiej słusznie nazywa „sztuką opisywania” i „prezentowaniem rzemiosła przedstawieniowego”. To, co tak mocno i stanowczo przemawia do Herberta, stanowi między innymi wysiłek holenderskich malarzy, by przedstawić życie codzienne, krajobrazy z przedmiotami wytworzonymi przez ludzi, zwykłe rzeczy uchwycone w konkretnym czasie i miejscu.\nW swych wierszach Herbert wielokrotnie pokazał coś, co nazywa „zachłanną miłością do konkretu”, chęcią ujrzenia rzeczy takimi, jakie są, i nadania im właściwych nazw. „Na koniec wierność rzeczy otwiera nam oczy” (SŚ 61), oznajmia w wierszu Stołek. Dla poety, który cierpiał pod jarzmem i widział upadek kilku haniebnych ideologii, poświęcenie się konkretnym szczegółom staje się fundamentalnym przeciwieństwem i bezpośrednią alternatywą dla ludzkiej obłudy i półprawd. Daje temu wyraz w wierszu Kamyk: „kamyk jest stworzeniem / doskonałym / równym samemu sobie / pilnującym swych granic”, a „jego zapał i chłód / są słuszne i pełne godności”. Wyznaje:\nJego radykalnie lapidarny styl stanowi specyficzny rezultat poszukiwania rzeczy samych w sobie.\nJednakże silne estetyczne uprzywilejowanie przezroczystości, jakie żywi Herbert, czasami zwodzi zarówno czytelników, jak i krytyków. Mimo deklarowanej miłości do konkretu nie jest on poetą stricte fenomenologicznym; wręcz przeciwnie, jest przede wszystkim poetą myśli, poetą pytań stawianych samemu sobie, obdarzonym filozoficzną samoświadomością – tragicznym postkartezjańczykiem z predylekcją do Erazma. Jak dowodzą Carpenterowie we wstępie do Raportu z oblężonego Miasta, wiele wierszy Herberta dotyczy problemu dokładności opisu, czyli – jak sam mówi w zakończeniu pewnego wiersza: „Nie dziwcie się że nie umiemy opisywać świata / tylko mówimy do rzeczy czule po imieniu” (HPG 40). Poezja Herberta często powraca do językowych i etycznych problemów związanych z zapisywaniem i psychologizowaniem doświadczenia, z usiłowaniem opisania zmiennego świata zewnętrznego przy zachowaniu wierności nie tylko temu, co wiemy, ale i temu, czego nie wiemy. Zatem główną wartością przedstawieniową staje się dla niego „niepewna jasność” (ROM 27).\nW tytułowym szkicu Herbert przyznaje, iż jest coś nietaktownego i naiwnego w próbach pisania o malarstwie, w próbach opisania sztuki wizualnej za pomocą środków werbalnych – czynności, którą, jak powiedział mu niegdyś drwiąco Witold Gombrowicz, powinno się pozostawić „naukowym” historykom sztuki. Herbert przyznaje: „Znam dobrze, nadto dobrze, wszystkie męki i daremny trud opisywactwa, a także zuchwalstwo tłumaczenia wspaniałego języka malarstwa na pojemny jak piekło język, którym pisane są wyroki sądów i powieści miłosne” (MNW 109-110). Czemu więc nie potrafił się powstrzymać? Ponieważ dzięki malarstwu odnajdywał świat, w którym „pojęcia kiełkowały dopiero z rzeczy”, i mógł nareszcie mówić „prostym językiem żywiołów”. Oznajmia w sposób bardzo charakterystyczny: „Jak to dobrze, że zabójcze abstrakcje nie wypiły do końca całej krwi rzeczywistości” (MNW 110).\nHerbert chętnie przyznaje się do niemożności odpowiedniego opisania obrazów lub przekonania kogokolwiek, że konkretne dzieło jest arcydziełem – szczególnie takie jak Martwa natura z wędzidłem, którego „historycy sztuki nie poświadczyli [...] słowem honoru”. I dalej: „sam nie wiem, jak przetłumaczyć na język zrozumiały – stłumiony okrzyk, kiedy stanąłem po raz pierwszy oko w oko z Martwą naturą, radosne zdziwienie, wdzięczność, że zostałem obdarzony ponad miarę, strzelisty akt zachwytu” (MNW 109). Niewielu pisarzy dało nam tak uderzająco wnikliwy opis bliskiego spotkania z dziełem sztuki, pierwszej wewnętrznej reakcji na obraz, jakby to była osoba, doznania uczucia, jakby ktoś z drugiej strony sali wołał oglądającego i kusił, hipnotyzował i fascynował. Herbert tak opisuje ten stan wewnętrzny: „Obudzona nagle ostra ciekawość, napięta uwaga, zmysły postawione w stan alarmu, nadzieja przygody, zgoda na olśnienie” (MNW 89). Czasami wydaje się, że Herbert pragnie stać się jednym z podziwianych przez siebie siedemnastowiecznych malarzy i posługiwać się czystszym medium niż język; a przynajmniej poszukuje owej oczyszczającej bezpośredniości, jaką znajduje u starych mistrzów. Równie dobrze mogłoby to dotyczyć jednego z setek holenderskich malarzy, gdy pisze, iż Pan Cogito „cenił konkretne przedmioty / cicho stojące w przestrzeni” i „wybrał / to co podlega / ziemskim miarom i sądom” (EO 35).\nHistorycy nierzadko podkreślają prostotę, pragmatyzm i, jak powiedzieliby niektórzy, niewyszukaną przyziemność holenderskiego społeczeństwa w siedemnastym wieku, jednak, jeśli mi wiadomo, Herbert jest jedynym pisarzem, który wiarygodnie połączył holenderskie przywiązanie do przedmiotów i specyficzną naturę holenderskiego malarstwa z podstawowym, zwyczajnym umiłowaniem wolności. Wolność była prawdopodobnie pierwszą niepisaną zasadą holenderskiego społeczeństwa, a podróżnicy z innych krajów Europy wielokrotnie wspominali, jak wiele osobistej i zbiorowej wolności znaleźli w tym powstającym państwie. Podczas tych osiemdziesięciu lat, w czasie których Holendrzy walczyli z Hiszpanią o niepodległość, wytworzyli także kulturę narodową i dzięki temu wszystkiemu byli narodem o nastawieniu zadziwiająco pokojowym i antymilitarystycznym. Znani byli z niechęci do przemocy. Herbert pisze: „Wojna nie była dla Holendrów pięknym rzemiosłem, przygodą młodości, ukoronowaniem męskiego życia. Podejmowali ją bez egzaltacji, ale także bez sprzeciwu, tak jak się idzie na walkę z żywiołem. [...] szło o to, aby uratować, ochronić, oszczędzić, wynieść z burzy zdrową głowę i mienie” (MNW 129).\nHolendrzy są dla Herberta narodem tak wzorcowym, że gdy opisuje przypadki nietolerancji i prześladowań, jak na przykład haniebne oskarżenie Torrentiusa o bezbożność, wydają mu się one o wiele bardziej naganne, gdyż wydarzyły się w „oświeconej Holandii”. Tulpenwoede wydaje się o wiele bardziej dotkliwa, gdyż wybuchła w społeczeństwie tolerancyjnym i miłującym wolność. Wolność w holenderskiej kulturze miała silne zakorzenienie społeczne, po pierwsze zwyczajowe, po drugie – prawne. W siedemnastym wieku, podobnie jak w dwudziestym, wolność w wielu miejscach na świecie była jedynie koncepcją teoretyczną, mglistą abstrakcją, przedmiotem politycznych układów. „Dla Holendrów była czymś tak prostym jak oddychanie, patrzenie, dotykanie przedmiotów”, pisze Herbert. „Nie trzeba jej było definiować ani upiększać. Dlatego w ich sztuce nie ma podziału na to, co wielkie i małe, ważne i nieistotne, podniosłe i pospolite” (MNW 133). W efekcie Herbert ukazuje nam obronę demokratycznej sztuki w złotym wieku: argument dla estetycznego i moralnego porządku.\nKtóż nie chodził po wspaniałych muzeach, zdumiewając się tajemniczą codziennością holenderskiej sztuki, troskliwą skrupulatnością i olśniewającą wirtuozerią jej twórców? Któż nie przystawał przed perfekcyjnymi powierzchniami i błyszczącymi przedmiotami w tym pochłaniającym północnym świetle? Czytając szkice i apokryfy Herberta, przypominamy sobie krajobrazy z ogromnym niebem, morskie pejzaże i pełne wody kanały. Myślimy o przedstawiających rozmowy scenach na jarmarkach, w karczmach i w kuchniach. Niedzielny spokój i bezruch, kobiety czeszące dzieci, rodzinne muzykowanie. Zalotników w czarnych płaszczach, młode kobiety w białych sukniach wczytujące się w listy. Regentki i koronczarki, parę siedzącą przy wirginale, szczygła na łańcuszku. Spiralne schody Dou, kafelkową podłogę de Hoocha, wzorzysty obrus Vermeera. Połysk jabłek w kolorowej misie, kwiaty w wazie z terakoty. Zwykłe przedmioty promieniejące w przestrzeni, dyskretne i świetliste, jakby mówiące same za siebie. Światło padające na fakturę map, otwarte okna, wewnętrzne dziedzińce i niknące w mroku korytarze, drzwi cudownie grające wnętrzem i zewnętrzem, iluzją przestrzeni, tym, co jest na zawsze wewnątrz i na zewnątrz domu. Zegar zatrzymany w pół uderzenia, głos w połowie zdania. Martwa natura z książkami. Martwa natura z wędzidłem.\nPierwodruk: „The New Yorker”, 23 grudnia 1991. Cyt. za: Poznawanie Herberta 2, Wybór i wstęp Andrzej Franaszek, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2000.


WŁAŚCIWOŚĆ FUNKCJONALNA SĄD REJONOWY - czym zajmuje się sąd rejonowy, kompetencje sądu rejonowego, sprawy należące do sądu rejon\npostępowanie cywilne sąd rejonowy właściwość funkcjonalna\nCofnięcie apelacji - wzór Wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu - wzór z... Zażalenie powoda na postanowienie o przekazaniu sprawy...\nWłaściwość funkcjonalna ? czyli czym zajmuje się... Organizacja sądów w sprawach cywilnych. Zażalenie od postanowienia Sądu Rejonowego\nWłaściwość funkcjonalna ? czyli czym zajmuje się... Właściwość funkcjonalna ? czyli czym zajmuje się... Właściwość funkcjonalna ? czyli czym zajmuje się...\nwww.prawnik-online.eu » Porady » Prawo cywilne » Postępowanie cywilne » Właściwość funkcjonalna ? czyli czym zajmuje się cywilny sąd rejonowy?\nGabor Gościński 14 marca 2011 Właściwość funkcjonalna ? czyli czym zajmuje się cywilny sąd rejonowy?\nWłaściwość funkcjonalna jest pojęciem stworzonym przez doktrynę i wskazuje, do jakich czynności powołany jest sąd danego rzędu. Obowiązki organu wymiaru sprawiedliwości wynikają z różnych ustaw, dlatego ich wyliczenie ma charakter porządkujący i dydaktyczny.\nW polskim systemie prawnym sądami I instancji są sądy rejonowe i okręgowe. Ustawodawca uznał bowiem, że istnieje pewien katalog spraw z definicji trudniejszych i posiadających większy ciężar gatunkowy. O tym, czy sprawę cywilną rozpozna sąd rejonowy czy sąd okręgowy, rozstrzygają przepisy o właściwości rzeczowej. Zasadą jest, że zarówno w postępowaniu procesowym, jak i nieprocesowym, kompetencja do rozstrzygnięcia sporu w I instancji przysługuje sądowi rejonowemu. Sąd okręgowy właściwy jest tylko w enumeratywnie wyliczonych przypadkach.\nCo do zasady, sąd rejonowy tworzy się dla jednej lub większej ilości gmin i dzieli się on na wydziały: cywilny, karny, rodzinny i nieletnich, pracy oraz ksiąg wieczystych. W przypadkach określonych w ustawie z dnia 27 lipca 2001 roku – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z dnia 12 września 2001 r.), mogą być ponadto utworzone wydziały: ubezpieczeń społecznych i gospodarczy, a także sądy grodzkie jako wydziały lub wydziały zamiejscowe sądów rejonowych.\nWłaściwość funkcjonalna sądów rejonowych\nJak wynika z powyższego, sądy rejonowe powołane są w pierwszej kolejności do rozpoznawania spraw w I instancji w granicach swej właściwości rzeczowej i miejscowej (art. 16 i 507 KPC). Jako przykład ich innych funkcji można wymienić:\n1) przeprowadzanie postępowania pojednawczego (art. 185 § 1 KPC),\n2) przeprowadzenie postępowania o zabezpieczenie dowodów (art. 311 KPC),\n3) przyjmowanie i kontrola pod względem formalnym środków odwoławczych od własnych orzeczeń (art. 369 § 1 i art. 397 § 2 KPC),\n4) rozpoznawanie zażaleń na własne postanowienia, jeżeli zarzucają one nieważność postępowania lub są oczywiście zasadne (art. 395 § 2 KPC),\n5) rozpoznawanie skarg na czynności komornika (art. 767 KPC),\n6) nadawanie klauzuli wykonalności orzeczeniom własnym oraz sądu okręgowego jako sądu II instancji, jeżeli akta sprawy nie znajdują się w tym sądzie – czyli po ich zwrocie sądowi rejonowemu przez sąd okręgowy (art. 781 § 1 KPC),\n7) rozpoznawanie wniosków o zwolnienie z kosztów sądowych (art. 105 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych) czy też\n8) pełnienie tzw. pomocy sądowej w oparciu o art. 44 PrUSP.\nNie jest to oczywiście całokształt czynności, do których pełnienia powołane są sądy rejonowe. Wynika on z wielu ustaw i innych przepisów o charakterze procesowym. Powyższe wyliczenie ma na celu jedynie przykładowe wskazanie typowego zakresu kompetencji.\n- rodzaje właściwości sądów\n- właściwość funkcjonalna sąd rejonowy\n- właściwość funkcjonalna sąd okręgowy\n- właściwość funkcjonalna sąd apelacyjny\n- właściwość miejscowa ogólna sądów cywilnych\n- właściwość miejscowa przemienna sądów cywilnych\n- właściwość miejscowa wyłączna sądów cywilnych\n- właściwość rzeczowa sądów cywilnych w postępowaniu nieprocesowym\n- właściwość rzeczowa sądów cywilnych w postępowaniu procesowym\nDOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ NA TEMAT: postępowanie cywilne sąd rejonowy właściwość funkcjonalna


Oferty Pracy Warszawa Ogloszenia ogłoszenia Warszawa sprzedam kupię w Warszawie\nKucharze z Chin czekają na oferty pracyPotrzebujesz zatrudnić kucharza z Chin.Dobrze trafiłeś. Zadzwoń lub napisz pomogę rozwiązać twój problem....Dodano: 20 Kwietnia 09:49Warszawa > Praca > Szukam pracy\nPoszukuję dodatkowej pracyCześć. Poszukuję dodatkowej pracy popołudniami lub w weekendy. Mam spore doświadczenie w pracy biurowej, rekrutacjach. Jestem osobą reprezentatywną, więc także może być t...Dodano: 12 Maja 10:18Warszawa > Praca > Szukam pracy\nSzukam pracy jako osobista asystentka Witam. Szukam pracy jako osobista asystentka. Mam doświadczenie w pracy biurowej. Jestem komunikatywna, szybko się uczę i nawiązuje kontakty. Interesuje mnie praca na cały...Dodano: 2 Kwietnia 21:12Warszawa > Praca > Szukam pracy\nKobieta szuka pracy Kobieta szukam pracy w Warszawie. Pełny etat.Posiadam doświadczenie jako sprzedawca . Interesują mnie też inne oferty pracy.Proszę tylko o poważne oferty...Dodano: 22 Maja 08:21Warszawa > Praca > Szukam pracy\nBardzo osobista asystentka szuka pracyDzień dobry Szanowni Panowie! Młoda , atrakcyjna i elegancka kobieta szuka pracy. Jeśli szukasz miłej, zadbanej, NIE wyrachowanej i NIE profesjonalistki ( nie mam doś...Dodano: 21 Maja 13:19Warszawa > Praca > Szukam pracy\n*** szukam pracy!!! *** - magazynierSzukam pracy !!!! podejmę pracę w warszawie i okolicy. stanowisko: - magazynier, operator wózka widłowego. jestem, odpowiedzialny, dyspozycyjny. - nie karany !!! - bez n...Dodano: 20 Maja 00:18Warszawa > Praca > Szukam pracy\nPolicealna szkoła masażu - 2 lataPOLICEALNA SZKOŁA MASAŻU - 2 LATA Szkoła Państwowa dla młodzieży i dorosłych - tytuł technika Zajęcia w trybie dziennym lub weekendowym Szkoła całkowicie...Dodano: 7 Maja 09:16Warszawa > Usługi i firmy > Pozostałe usługi\nSKK Policealna Szkoła Optyczna - 2 lata!SKK Policealna Szkoła Optyczna - 2 lata! Szkoła dla młodzieży i dorosłych - tytuł technika Zajęcia w trybie dziennym lub zaocznym Szkoła bezpłatna ! ...Dodano: 7 Maja 09:17Warszawa > Usługi i firmy > Pozostałe usługi\nStepByStepZapraszamy na Kurs Wizażu Step by Step z Certyfikatem ukończenia kursu. Jesteśmy Instytucją Szkoleniową wpisaną do rejestru Wojewódzkiego Urzędu Pracy. Razem z Aura Make...Dodano: 18 Maja 08:22Cena: 1000 złWarszawa > Usługi i firmy > Kosmetyka i fryzjerstwo\nPolicealna Szkoła Technika Dentystycznego 2,5 ROKU ZA DARMOPolicealna Szkoła Technika Dentystycznego – 2,5 ROKU ZA DARMO Szkoła dla młodzieży i dorosłych - tytuł technika Czesne 0 zł Policealna Szkoła Denty...Dodano: 7 Maja 09:16Warszawa > Usługi i firmy > Pozostałe usługi\nPolicealna Szkoła Protetyków Słuchu SKKSzkoła z tytułem Technika dla młodzieży i dorosłych CZESNE: 0ZŁ Policealna Szkoła Protetyków Słuchu SKK to propozycja rozwoju zawodowego dla osób zainteresow...Dodano: 7 Maja 09:17Warszawa > Usługi i firmy > Pozostałe usługi\nPolicealna szkoła higienistów stomatologicznych - 2 lataPolicealna Szkoła Higienistów Stomatologicznych SKK to doskonała szansa na zdobycie cennych kwalifikacji oraz możliwość współpracy bezpośredniej z lekarzami stomatologami w za...Dodano: 7 Maja 09:17Warszawa > Praca > Oferty pracy\nPolicealna Szkoła Ortoptystek w Skk - tytuł technika w 2 lata!Policealna Szkoła Ortoptystek w Skk - tytuł technika w 2 lata! Policealna Szkoła Ortoptystek SKK to szansa na zdobycie cennych kwalifikacji w rosnących w popularność ob...Dodano: 7 Maja 09:16Warszawa > Usługi i firmy > Pozostałe usługi\nPolicealna Szkoła Asystentów Stomatologicznych 1 ROK Policealna Szkoła Asystentów Stomatologicznych – 1 ROK Szkoła dla młodzieży i dorosłych - tytuł technika CZESNE: 0ZŁ Przyjmujemy również Słuchaczy z ...Dodano: 7 Maja 09:16Warszawa > Usługi i firmy > Pozostałe usługi\nSzukam pracyWitam szukam pracy Warszawa Marki i okolice praktyka wulkanizacja stacja LPG myjnie samochodowe lub inne poważne oferty jestem w pełnj dyspozycjny oprócz budowlanki pozdrawiam...Dodano: 21 Maja 08:19Warszawa > Praca > Szukam pracy\nSzukam pracy z zamieszkaniem Szukam pracy z zamieszkaniem tylko poważne oferty bez budowlanki ptaka na wulkanizacja stacja LPG myjnie samochodowe pozdrawiam Andrzej...Dodano: 21 Maja 08:19Warszawa > Praca > Szukam pracy\nSzukam pracyDzień dobry,poszukuję pracy na 5/6 godzin dziennie. Jestem dojrzała kobietą z wyższym wykształceniem. Proszę o poważne oferty....Dodano: 30 Kwietnia 09:58Warszawa > Praca > Szukam pracy\nSzukam Pracy biurowej od zarazWitam szukam pracy biurowej. Mam doświadczenie w administracji państwowej.Moge pracować w przedziale godzini od 8 do 17 , ponieważ sama wychowuje dziecko. Proszę o poważne o...Dodano: Wczoraj 07:32Warszawa > Praca > Szukam pracy\nPoszukuje pracy 29latka z LublinaWitam Mam 29 lat mieszkam w Lublinie ale chce odmienic swoje zycie i wyjechac do warszawy... Poszukuje pracy... jestem komunikatywna, szybko się uczę. Doświadczenie jako sp...Dodano: 14 Maja 14:20Warszawa > Praca > Szukam pracy\nZnalezione Ogłoszenia Warszawa: oferty pracy warszawa ogloszenia


Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! - Oława - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\npoodzian 17.10.10, 22:02\nPlatforma Obywatelska nie ma pomysłu na rządzenie w naszym powiecie. Dlatego w najbliższych wyborach oddajmy głos na lokalnych działaczy, tych, których znamy. Takich, którzy jak wygrają będą suwerenni w swoich decyzjach, a nie będą biegać do posła lub aktualnego starosty po decyzje. Z informacji jaki mam, będzie dużo nowych ciekawych nazwisk, którym chce się pracować dla dobra Oławy.\nGość: Ajax Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 17.10.10, 22:09\n@Poodzian ty masz płacone od ilość wpisów, czy od rozpoczętych wątków?!\nGość: dobresobie Dyskwalifikacja BBSu:) IP: *.adsl.inetia.pl 17.10.10, 22:21\n"Dlatego w najbliższych wyborach oddajmy głos na lokalnych działaczy, tych, których znamy. Takich, którzy jak wygrają będą suwerenni w swoich decyzjach"\nO kurcze Poodzian ty chyba w innej Oławie mieszkasz:) Przepraszam, że niby na jak? Na działaczy. których znamy - to się jeszcze zgadza, i którzy będą suwerenni w swoich decyzjach, czyli co - siedzimy dalej i nic nie robimy:) czekamy na słodką emeryturkę. O NIE!\nPAŹDZIERNIKOWI JA JUŻ DZIĘKUJĘ - dosyć tego! Dosyć grzania stołka! Oława potrzebuje nowego burmistrza! Ja zagłosuje na Pawłowicza! Dlaczego? A no dlatego, że wole aby nowy burmistrz miał zaplecze w postaci posła niż nie miał żadnego. Ludzie, czy Wy nadal nic nie rozumiecie? Możemy kogoś lubić lub nie, ale dla naszego wspólnego dobra lepiej wybierać ludzi, którzy mogą coś zrobić dla naszego miasta, mają poparcie w sejmie, a nie na tych, którzy liczą na to, że szara masa zagłosuje, a my sobie tu posiedzimy jeszcze jedną kadencje i będzie fajnie.\npoodzian Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! 18.10.10, 07:45\nTo są wybory SAMORZĄDOWE, a nie rządowe. Czasy partyjnych działaczy jak za sekretarza Domagały już minęły. Koledzy z PO chyba jeszcze tego nie czują.\nGość: Kali Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.internetdsl.tpnet.pl 15.11.10, 14:40\nPoodzian ty to jestes porabany, normalnie boki zrywać. Poodzian ilu sekretarzy jest w BBS.Tam sie dopiero czas zatrzymał!\nGość: Oławianin Re: Dyskwalifikacja BBSu:) IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 18.10.10, 08:56\nTo chyba ty nic nie rozumiesz.To zaplecze w postaci posła to jeszcze tylko przez rok a potem to co burak na stołku burmistrza,który bez wytycznych z góry będzie błądził jak dziecko we mgle.Mam w poważaniu takie zaplecze w sejmie i nie jestem szarą masą która robi tylko to co poseł każe a co jest zgodne tylko i wyłącznie z jego interesem.\nGość: Emeryt Re: Dyskwalifikacja Platformy. IP: *.internetdsl.tpnet.pl 18.10.10, 11:05\nPlatformersi oławscy nie mają pomysłu na Oławę. Dobre chęci nie wystarczą.\nGość: waldi Re: Dyskwalifikacja Platformy. IP: *.internetdsl.tpnet.pl 18.10.10, 12:52\na niby BBs ma No rzeczywiście 1 pomysł przesiedzieć kolejne 4 lata na stołkach do emeryturki, a tak przy okazji żeby nie wyszły interesiki co niektórych\nGość: ania Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.internetdsl.tpnet.pl 18.10.10, 12:50\nte ciekawe nazwiska są na listach PO :)\nGość: Merlin Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.md4.pl 18.10.10, 20:39\nApetyty chłopaków z PO są duże. Mają jednak kłopot, większość ludzi z pomysłem, w miarę wykształconych i znanych w Oławie nie chce mieć nic do czynienia z posłem Kaczorem, jego szwagrem i kilkoma niemotami. Ich propozycje, aby zasilić listy kończyły się na delikatnych wymówkach. Za to, aby dostać się do BBSu trzeba było się wykazać jakimiś osiągnięciami i doświadczeniem w pracy społecznej. Do samorządu nie mogą iść ludzie z pierwszej łapanki, bez wykształcenia. Poiltykierom z PO wydaje się, że się znają na wszystkim i mogą zdziałać wszystko. Jednak twarde realia rynku, polskie prawo i polskie podejście do wszystkiego powoduje, że aby coś zdziałać trzeba się mocno napracować. To potrafią w BBSie. Sęk w tym, aby z tej nieformalnej bezpartyjnej formacji wybrać tych najlepszych. Tych, których znamy i cenimy. Tym wypalonym emerytom w większości trzeba podziękować.\nTak, ale to nie znaczy, że trzeba wybrać pachołków partyjnych np. z PO!\npoodzian Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! 18.10.10, 22:34\nSkładnie napisane panie Merlin. Widzę, że dobrze się pan orientuje w lokalnej społeczności oławskiej. Gratuluję.\nGość: Ajax Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 18.10.10, 23:20\nMerlin to ujawnij nam tych przodowników pracy z BBS-u, chętnie ich poznam\nGość: waldi Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.222.38.84.otvk.pl 18.10.10, 23:21\ndo Merlina -zgadzam się z tym, że trzeba wybrać sprawnych działaczy i ludzi wykształconych, ale na litość boską cos chyba z tymi z BBS przesadziłeś, a czym ci kandydaci się musieli wykazać, żeby wejść na listy?\nnp. p. niemirowski...może tym czym się tak szczyci, a mianowicie strzelnić, którą nie ma żadnego odbioru technikcznego i nie spłenia żadnych kryteriów bezpieczeństwa, a przecież w strzelanie bawią sie tez dziecie\n- a może burmistrz, który wydal jakies 60 tys. z naszych podatków na cos co wogóle nie ma żadnego odbioru technicznego,\n- a może za to, że umaża nagle podatki (szkoda że nie wszystkim tak samo)\n- a może tym co p. Miłosz robi w komisji alkoholowej- kompletne nic\n- a może wreście p. hadryś, który nie chce dopuścic młodych bo boii się o pewne sprawy\nLUDZIE BADŹCIE OBIEKTYWNI. Nie mówie, że wszyscy w bbs są starzy i do niczego, ale bez przesady wielbić ich tez nie ma za co -popatrzcie na listy sami spadachroniaże (SLD,PIS) i zawet z PO chcieli podlapac kilka osób.\nJa zanim zagłosuje to dobrze przyjżę sie kandydatom i napewno postawie no kogos zupełnie nowego, stare juz mamy od kilkunastu dobrych lat-wystarczająco za długo\nlibrys Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! 07.11.10, 11:44\nJasne, że nie mona wybierać w ciemno. Na listach bezpartyjnego bloku jest kilkanaście świetnych nazwisk. Starym komuchom czas podziękować. Ważne, aby nie dopuścić do władzy partyjniaków z PO.\npoodzian Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! 07.11.10, 20:06\nO to właśnie chodzi w samorządzie. Trzeba wybierać ludzi, których się zna, którzy są przewidywalni w swoich działaniach, których pracę społeczną i poświęcenie znamy od lat.\nNie dajmy szansy sekretarzom i pełnomocnikom partyjnym, których celem jest usadowienie się na stołkach i zapewnienie pracy kolegom i rodzinie.\nGość: czytelnik Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.212.200.89.otvk.pl 07.11.10, 21:39\nDo poodziana: Radny i kandydat na radnego z BBS Gogola Jan Władysław 51 Oława, złożył następujące oświadczenie: byłem współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa w rozumieniu ustawy z dnia ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U z 2007 r. Nr 63, poz. 425, z późn. zm.) Czy popierasz kandydata na radnego, który wspólpracował z SB?\nGość: Viking Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 07.11.10, 21:39\nPoodzian zapomniałeś dopisać: Naszych stołków będziemy bronić, jak niepodległości! :)))\nGość: Karol Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.xdsl.centertel.pl 07.11.10, 21:45\nDla Poodziana wszyscy współpracownicy SB, donosiciele, I sekretarze PZPR są obecnie bezpartyjni i koniec. Tak mu kazali pisać i tak pisze.\nGość: Kali Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.208.38.84.otvk.pl 07.11.10, 21:40\nPoodzain ty jestes chorobliwym fanatykiem BBS-u.Przyznaj się że za takie fanaberie wypisywane na firach masz obiecany extra stołek.\nW jednym masz racje nie dajmu szanse sekretarzom partyjnym którzy weszli do BBS z SLD. To juz nie jest bezpartyjna partia, a była taka apolityczna hahahaha!\nGość: Kali Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.internetdsl.tpnet.pl 15.11.10, 14:45\nPoodzian pierwszy raz sie z toba zgadzam; nie dajmu szanse byłym sekretarzom partyjnym i obecnym partyjniakom przejętym przez BBS , gdzie samorzadem w mieście i powiecie chce zawładnąc dwóch braci. Juz raz mieliśmy dwoch braci którzy chcieli stworzyc IV RP.\nU nas w mieście to nieprejdiot!\nGość: tak sobie myślę Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.212.200.89.otvk.pl 13.11.10, 22:31\nCoraz bardziej jestem przekonany pod każdym względem, że poodzian ma całkowitą rację. Pozdrawiam\nGość: Alina Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.internetdsl.tpnet.pl 15.11.10, 14:54\nJak dowiedziałam się, kto kandyduje na burmistrza to pomyslałam sobie, że czas na zmiany, że trzeba zagłosować na kogoś innego młodszego. Teraz przy końcu kampani wiem, że zagłosuję na Pażdziernika. Nie chcę partyjnej marionetki za burmistrza, którym będzie sterował poseł.\nGość: gość Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.212.200.89.otvk.pl 17.11.10, 10:44\nPoodzian ma rację\nGość: gość Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.212.200.89.otvk.pl 17.11.10, 22:44\nGość: Karol Czerwoną chorągiewkę BBS ma w kieszeni IP: *.xdsl.centertel.pl 17.11.10, 23:09\nBurmistrz Październik chyba do reszty nie wie co mówi, jeśli rzeczywiście twierdzi, że to że Urząd Marszałkowski umieścił prawie na końcu nasze miasto pod względem pozyskiwania środków unijnych ze względu na kampanię.\nWszyscy się uwzięli na tego naszego biednego burmistrza.\nUrząd Marszałkowski we Wrocławiu specjalnie ze względu na małe miasto 30-tysięczne ze względów politycznych umieścił Oławę na końcu.\nTo był spisek, w który pewnie był wmieszany Tusk, Kaczyński i Putin, Żydzi, masoneria i cykliści.\nWszyscy tylko czekają, na to, by uczynić na złość Październikowi.\nTo brzmi śmiesznie i tragicznie zarazem.\nJak burmistrz miasta może się w tak karygodny sposób bronić?\nMoże to, że nie ma w Oławie żadnego centrum rozrywki, brak kina, obwodnicy, basenu to również gra polityczna Tuska i Komorowskiego oraz Urzędu Marszałkowskiego przeciwko burmistrzowi Październikowi.\npoodzian Re: Czerwoną chorągiewkę BBS ma w kieszeni 19.11.10, 23:59\nBędzie wszystko jak wygra wybory Październik.\nGość: ulllllllllla Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.212.200.89.otvk.pl 19.11.10, 23:24\npoodzian Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! 30.11.10, 07:31\nPełowcy zostali zrobieni w bambuco. Niech wracają do szkół.\nkarol.platforma.obywatelska Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! 30.11.10, 09:19\n> Pełowcy zostali zrobieni w bambuco. Niech wracają do szkół.\nMasz Poodzian same merytoryczne argumenty. Brawo.\nGość: Ajax Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 30.11.10, 18:58\nRozmowa z Poodzianem:\n- Dlatego bo.\nGość: xyz Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.222.38.84.otvk.pl 30.11.10, 20:35\nha ha to caly pudzian mów mu że biale to białe, a on i tak powie że to Październik\npoodzian Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! 30.11.10, 20:40\nDlaczego ja nie głosuję na kandydata Peło.\n- chce wybrać tego, kto faktycznie będzie rządził w Oławie,\n- wolę postawić na wielkie doświadczenie, a nie na chciejstwo,\n- nie dam głosu na człowieka reprezentującego ogólnopolską partię,\n- wybiorę i wiem jak będzie (a w cuda nie wierzę),\n- bo zagłosuję na p. Franka.\nGość: dziadek mróz Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 01.12.10, 09:50\npoodzian daj spokój..nie ma co się kopać z tymi z platformy co piszą bzdury na forum.a tak na marginesie to oni chyba oczu nie mają i słuchu... jeżeli nie potrafią ocenić obiektywnie ich kandydata na burmistrza...nie było tam innych kandydatów ...to już lepiej tą ankę l. było wystawić...może ona ma jaja.\nGość: realista Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.internetdsl.tpnet.pl 01.12.10, 12:11\nOławianie nie dajcie sie omamić nawiedzonym klakierom BBS-u!\nNie głosujcie na kandydata BBSu- ponieważ:\n1.Jest juz zmeczony poltyką - 33 lata w urzędzie miejskim!\n2.Boi sie stanąć ,,oko w oko" z mieszkańcami miasta na otwartej debacie!\n3.Oklamuje wyborców apolitycznością , ponad podziałami, bez polityki!\n-na listach BBS -u przeciez byli dzialacze SLD,\n-2002-2006 już ułozył sie w koalicji z partia PiS i SLD,\n-2006-2010 ulozył sie w koalicji z partia PO,\_\n-2010- 2014 juz po I turze ulożyl się w koalicji z PiS i SLD\nZa cene władzy zalożył koalicje nawet z diabłem!To jest dopiero chciejstwo.\nUWAGA OŁAWIANIE GROZI NAM DUKTATURA PAŹDZIERNIAK!\nW strostwie także wszystko poukładał; piekna Ewa będzie przewodnicząca Rady Powiatu i Sekretarzem miasta -tego jeszcze w naszej olawskiej demokracji nie było. Starosta z PiS, a wicestarosta z SLD .\nTo jest demokracja według takich nawiedzonych jak POODZIAN!\nBardziej mi tu podchodzi demokracja w stylu cara Łukaszenki.\nGość: też realista Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.209.38.84.otvk.pl 01.12.10, 13:07\njuż dość tych bredni. I tak żaden kandydat z peło nie będzie ani burmistrzem ani wójtem.\nGość: realista Re: Czerwona kartka dla lokalnej Platformy! IP: *.208.38.84.otvk.pl 03.12.10, 20:59\nPoodzian czy to prawda , że za swoją agitacje król Oławy Fransiszek ma dla ciebie ważną funkcje menedżerską na swoim dworze jako doradca - błazen ????????\nTak praca to nie grzech, ale wstyd!\nPrzyczyna "Brak seksu w .." skutek??? Jaki??


Tragedia na krajowej 50. Nie żyje dwójka małych dzieci i dwaj kierowcy - Dziennik.pl\n19 lipca 2021, 12:21 aktualizacja 19 lipca 2021, 14:05 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nTragiczny wypadek na drodze krajowej nr 50 w miejscowości Grębiszew. Na prostej drodze ciągnik siodłowy z naczepą wypełnioną kruszywem zderzył się czołowo z samochodem osobowym, którym jechała czteroosobowa rodzina.\nNa miejscu zginęło dwoje dzieci w wieku wczesnoszkolnym, ich ojciec, który prowadził osobówkę oraz kierowca ciężarówki.\nRzeczniczka Lotniczego Pogotowia Ratunkowego w Warszawie Justyna Sochacka poinformowała, że do akcji ratunkowej zadysponowano dwa śmigłowce z LPR, z Warszawy i z Sokołowa. Drugi z nich został odwołany.\nOficer prasowy Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w Mińsku Mazowieckim st. kpt. Kamil Płochocki poinformował, że droga jest całkowicie zablokowana. Policjanci organizują objazd, m.in. przez miejscowość Arynów. Utrudnienia potrwają kilka godzin. Ten odcinek DK50 można również ominąć jadąc A2 i S17.\nGrębiszew samochód policja ofiary śmierć dzieci TIR wypadek


Marzec 22, 2013 Zamieszczone w WSZYTSKOTagi Dobranocka, Optymistyczna mama, Wieczorynka\nDrogie dzieci na DOBRANOC … WIECZORYNKA\nWieczorynka czyli program przeznaczony dla małych dzieci emitowany w TVP1.\nZauważyliście, że obecnie Wieczorynka trwa jakoś krótko, czasem nawet tylko …. 5 minut.\nCiekawe dlaczego, czy może to wpływ tego, iż nasze dzieciaczki oglądają bajeczki na wielu innych programach dla dzieci oraz w internecie, w dodatku niezależne od godziny.\nJednak Wieczorynka kiedyś wyznaczała pewien moment w życiu rodzinnym, pamiętacie słowa rodziców „Dzieci już po Wieczorynce idziemy spać”. I dzieci wiedziały, że czas do łóżka, tak jak to robił Miś Uszatek. Po za tym dawniej tych bajek było zdecydowanie mniej, więc to dobranocka była tą ważną bajeczką. My dorośli z sentymentu o niej pamiętamy, bo to ona nam wyznaczała wieczorny czas. Dla mnie wieczorynka była czymś obowiązkowym w czasach dzieciństwa.\nCiekawe czy Wy rodzice w dalszym ciągu włączacie dzieciom na dobranoc jedynkową Wieczorynkę?\nJakie bajki najbardziej lubią Wasze dzieci?\nCzy Wieczorynka zniknie?\nPrzeczytałam ostatnio, że „Wieczorynka” w TVP1 to program, który przyciąga głównie osoby w wieku powyżej 12 lat !!! Wynika tak z informacji branżowego portalu wirtualnemedia.pl, wg danych przygotowanych na zlecenie tego portalu wynika także, że wśród widzów „Wieczorynki” dzieci w wieku od 4 do 12 lat stanowiły 11,7 proc – a przecież to jest grupa docelowa. Może to spowodować, że program zniknie z ramówki TVP1\nPowstała w latach 50 i emitowała m.in. „Jacka i Agatkę” i „Misia z okienka”. W latach 70 „Wieczorynka” rozpoczęła emisje seriali polskich i zagranicznych. Do 1993 roku blok trwał zwykle do 10 minut (z wyjątkiem niedzieli kiedy była dłuższa) i nosił nazwę Dobranoc, a jego pora emisji zmieniała się.\nOd końca lat 70. dłuższe, ponad 20-minutowe filmy, emitowano jedynie w niedzielę o godzinie 19:00 pod nazwą Wieczorynka. W 1993 roku blok emitowany w dni powszednie został wydłużony i codziennie jest emitowany o 19:00. Zazwyczaj „Wieczorynka” trwa 25 minut, jednak z czasem skracana. Na TVP Polonia powtórki wieczorynek są dla Polaków mieszkających za granicą.\nCiekawe czy po 60 latach emisji Wieczorynka będzie już tylko historią?


Menu "komunijne" - RODZICE.PL\n28 lutego 2012 at 14:34 #112549\nPodzielicie się planami odnośnie komunijnego menu, czy to w domu czy w lokalu…\n28 lutego 2012 at 14:38 #5101262\nU nas była zupa pomidorowa w takiej bardziej ziołowej włoskiej wersji.\nPierś z kurczaka grillowana z ananasem, żurawiną i serem żółtym.\nDo wyboru: frytki, ryż, ziemniaki pieczone z masłem czosnkowym.\nKawa, herbata, woda, soki.\nDla chętnych lody.\nZrezygnowałam z „zimnej płyty” i sałatek.\n28 lutego 2012 at 14:41 #5101263\nZrezygnowałam z „zimnej płyty”\nMasz na myśli zimne przystawki?\n28 lutego 2012 at 14:43 #5101264\nNie. Chodziło mi o półmiski z wędlinami i serami. Przystawki też nie było.\n28 lutego 2012 at 14:58 #5101265\nmenu komunii w lokalu:\nrosół królewski z makaronem\nzraz wołowy w sosie pieczeniowym\nłosoś w sosie winno-cytrynowym\nkotlet szwajcarski z szynką i serem\nfrytki, ziemniaki pieczone, ryż\nzestaw surówek, marchewka z groszkiem,buraczki zasmażane, warzywa gotowane z sosem holenderskim\nkolacja na zimno:\ntymbaliki z kurczaka, sałatka jarzynowa w szynce, ruloniki z łososia wędzonego, galantyna drobiowa, ryba po grecku,sałatka grecka, sałatka z kurczakiem grillowanym z sosem jogurtowym, polędwiczka wieprzowa z musem borowikowym,\nkolacja na ciepło – botwinka z ziemniaczkami, żurek w chlebku, szaszłyk drobiowy, stek z karkówki z grilla, ziemniak pieczony z gzikiem, sałatka ze świeżych warzyw\n28 lutego 2012 at 15:04 #5101266\nZamieszczone przez Mikusiowa\nMikusiowa, jak to jest w przypadku takiego dużego wyboru mięs do obiadu?\nWyszło mi, że masz 5 do wyboru razem z rybą, czy każdego rodzaju będzie po tyle, ile jest zaproszonych osób? No bo nie wiesz, kto co wybierze….:Hmmm…:\n28 lutego 2012 at 15:04 #5101267\nwybrałam w restauracji kilka dań, na okoliczność obiadu komunijnego zostało stworzone skrócone menu, przystawki były podane już na stół na wspólnych półmiskach (tatar, pieczone wędliny i pasztety z dziczyzny, na ciepło kiełbaski z dziczyzny z grilla), podobnie napoje zimne (woda, soki, cola);\npotem wg zamówienia każdego z gości:\nzupy: rosół lub żurek\ndania główne: zrazy w sosie grzybowym podawane w chlebie razowym, kaczka z jabłkami w sosie żurawinowo-tarninowym, stek z sarny na grzybowym pęczaku, pierś z kurczaka pod sosem z leśnych grzybów, łosoś z pieca w sosie koperkowym; jako dodatki sałatki oraz kasza/frytki/ziemniaki opiekane do wybory;\ndeser: lody lub szarlotka z lodami, kawa, herbata\npłaciłam za zrealizowane zamówienia, a nie od osoby; i ten sposób rozliczania się gorąco polecam;\n28 lutego 2012 at 15:05 #5101268\na to już problem restauracji, musi być przygotowana na każdą ewentualność 😀\n28 lutego 2012 at 16:31 #5101269\na no:Fiu fiu:\n28 lutego 2012 at 17:05 #5101270\nteż coś w ten deseń miałam\njedzenia było tyle że obdarowałam tym rodzinę i sama miałam na tydzień.\n28 lutego 2012 at 17:09 #5101271\n:Cwaniak: o to chodzi żeby chociaż przez tydzień mieć spokój 😉\noczywiście dochodzą napoje, ciasto, tort\ntort będzie na 22 porcje (zaproszonych osób 18), do tego 2 rodzaje ciasta – wydaje mi się, że starczy\nna miejscu „od reki” dostępne są lody i inne frykasy\nmam nadzieje, że nikt głodny nie wyjdzie :Fiu fiu:\n28 lutego 2012 at 18:12 #5101272\nTak, oczywiście, tylko ja za to placę :Fiu fiu:\nI się zastanawiam, czy ja płacę za to co jest zjedzone, czy za to co przygotowane (nigdy nie robiłam imprezy w knajpie ;))\n28 lutego 2012 at 18:15 #5101273\nCzyli płaciłaś za wszystko, powiedzmy 30 kotletów, 30 zrazów, 30 łososi, 30 dewolajów itd., a co nie zjedzone mogłaś zabrać do domu? Sorry za głupie może pytania, ale się nie znam 😉\n28 lutego 2012 at 19:07 #5101274\nja płaciłam wyłącznie tylko za to, co zostało zamówione przez gości + przystawki, które zamówiliśmy dla wszystkich na półmiskach; i to co zostało (pewnie lekko połowę wszystkiego) dostałam do domu na wynos, oprócz tatara oczywiście;\n28 lutego 2012 at 19:15 #5101275\noooo napoje miałam w cenie\nCo to moze byc- krwawienie??\nRodzice » Tematy » NASZE DZIECI » Szkolniaki » Menu "komunijne"\nUsunięcia konta a posty\nkrewetki gotowane mrożone\nStary wątek- nie ma?\nEuthyrox a pigulki??\nagencje posrednictwa pracy w wa-wie\nSt Patrick’s Festival, Dublin 2009 oczami teo :)\nwiecie o co chodzi z wysokością prolaktyny?\nSkąd bierzecie mięso do zupki?\nspermiogram czyli badanie nasienia\n38,8* i temp.dalej rośnie…\nna bolące plecy!!!\nProlaktyna co to takiego?\nZastrzyk czy spirala???\nwizard111 urodzila ;)\nDziś I wizyta + USG – proszę o kciuki\nprzeziębiona i zła majówka\nNie martwcie się już o mnie!


WAPRO Gang - WAPRO.biz\nWAPRO Gang w skrócie\nWAPRO Gang to nowoczesny, zgodny z przepisami system dla kadr i płac. Swoje zastosowanie znajduje w jednostkach budżetów, ale z powodzeniem działa też w firmach handlowych, usługowych czy produkcyjnych. Skutecznie usprawnia prace przedsiębiorstw niezależnie od stanu zatrudnienia, systemów wynagradzania oraz rozliczania czasu pracy. Program WAPRO Gang znacząco ułatwia profesjonalne prowadzenie kadr, naliczanie wynagrodzeń i zasiłków z ubezpieczenia społecznego. Aplikacja w pełni chroni dane osobowe, prowadzi spis nieobecności, współpracuje z programem Płatnik, a także obsługuje umowy cywilnoprawne. Mechanizacja procesów księgowania poprawia wydajność pracy firmy. Pomaga również eliminować błędy przez automatyczne naliczanie list płac i kreowanie raportów. WAPRO Gang może ulegać stałym zmianom oraz rozbudowie wraz z prosperowaniem przedsiębiorstwa. Sprawny przepływ przetwarzanych przez program danych zezwala na korzystne zarządzanie firmą, a co za tym idzie — wykorzystanie jej pełnego potencjału.


Pierwszymi naturalnymi odbiorcami rozwiązania będą przedstawiciele służb celnych. Sowa byłaby wsparciem pracy policji i inspektorów transportu drogowego. Przy pomocy systemu można bowiem bez trudu wykryć przemyt, planowane przestępstwo albo zapobiec zamachowi terrorystycznemu.\nNowatorski system mieści się w kontenerze, który można przewieźć w dowolne miejsce kontroli. Sercem, a właściwie okiem „Sowy” jest lampa rentgenowska umieszczona na dachu kontenera. Stanowi ona źródło promieniowania X. Układ nerwowy mieści się w podłodze i ścianach kontenera naszpikowanych detektorami. Dzięki nim osoby dokonujące inspekcji uzyskują czytelny obraz wnętrza samochodu. Każdy obiekt prześwietlany jest z najdrobniejszymi detalami. Badanie trwa ok. 2 minut, a otrzymany obraz może być natychmiast analizowany. Ważną zaletą systemu jest bardzo dokładne odwzorowywanie podwozia i ścian bocznych prześwietlanego pojazdu.\nJak podkreślił podczas prezentacji jeden z jego twórców, dr hab. Sławomir Wronka, „Sowa” pozwala kontrolować samochody szybko i bezdotykowo, czyli bez konieczności demontażu czy prucia i zaglądania pod blachy. Liniowy detektor w kształcie litery „U” umożliwia prześwietlenie ścian bocznych samochodu, sprawdzenie zawartości drzwi, kół i nadkoli. Oprogramowanie pozwala na zbliżanie i uwidocznienie wybranych szczegółów skanu za pomocą cyfrowych filtrów.\nInżynierowie gwarantują, że dzięki dużej dokładności skanowania nawet drobne, ukryte przedmioty oraz uszkodzenia mogą być bez trudu dostrzeżone. – Przeszkolony inspektor jest w stanie dostrzec nawet pojedyncze papierosy w przemycanym ładunku, ukryty niebezpieczny sprzęt lub nielegalne modyfikacje techniczne samochodu – zapewnia dr hab. Wronka.\n„Sowa” nie ma własnego napędu, ale łatwo i szybko można go przewozić. Mobilny system umożliwi kontrolę w dowolnym miejscu, nie tylko na przejściach granicznych. Kontener pozwala kontrolować auta osobowe i małe samochody dostawcze na parkingach, przy bramach wjazdowych na tereny chronione lub w stacjach technicznych.\nJak zaznacza inż. Michał Matusiak, członek zespołu tworzącego „Sowę”, samo prześwietlanie musi odbywać się bez udziału kierowcy. Mimo, że dawka promieniowania jest ponad 100 razy mniejsza niż w czasie tomografii medycznej, to prawo zakazuje narażenia ludzi na działanie promieniowania rentgenowskiego bez wyraźnych wskazań lekarza.


Udawał, że on to nie on – musi się liczyć z konsekwencjami - Miedziowe Fakty\nUdawał, że on to nie on – musi się liczyć z konsekwencjami\nAutor: RedakcjaMF 13 listopada 2019 0\nDo zatrzymania 51-letniego mężczyzny doszło rano na ulicy Górniczej w Lubinie. W trakcie kontroli drogowej kierowca oświadczył policjantom, że zgubił wszystkie dokumenty i nie posiada przy sobie prawa jazdy.\nW trakcie interwencji kierowca próbował oszukać policjantów podając dane brata. Szybko wyszło na jaw, że mężczyzna miał dużo powodów, chcąc ukryć swoją tożsamość. Po sprawdzeniu w policyjnej bazie danych okazało się, że mężczyzna był poszukiwany przez Sąd Rejonowy w Lubinie w celu odbycia kary zastępczej 49 dni aresztu za nieuiszczenie nałożonej na niego grzywny.\nDodatkowo funkcjonariusze ustalili, że kierowca fiata posiada aktywny zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, a samochód, którym się poruszał nie jest zarejestrowany w Polsce i nie ma obowiązkowej polisy OC.\n51-latek został zatrzymany i trafił do policyjnej celi. Odpowie za niestosowanie się do zakazu sądowego oraz za umyślne wprowadzenie w błąd funkcjonariuszy co do swojej tożsamości. Czeka go wysoka kara finansowa i nawet do 5 lat pozbawienia wolności.\nOpieka zdrowotna w komfortowych warunkach – nowa przychodnia w Grębocicach [VIDEO]


Regał łazienkowy OSLO - 4 poziomy, WENKO | wenko-sklep.pl\nRegał łazienkowy OSLO - 4 poziomy, WENKO\nMądra organizacja przestrzeni i wielofunkcyjne zastosowanie\nKod produktu: 23370\nRegał łazienkowy OSLO, kosz na pranie CORNO - zestaw, WENKO\n701,00 zł(Taniej w zestawie o 9.85%)\nDrewniany regał w stylu rustykalnym, świetnie sprawdzi się jako praktyczne wyposażenie łazienki i nie tylko. Doskonały do przechowywania ręczników, kosmetyków jak i akcesoriów do pielęgnacji. Biały kolor rozjaśni oraz optycznie powiększy pomieszczenie. Wyposażony jest w 4 otwarte półki, co zdecydowanie ułatwia czyszczenie powierzchni.\n4 półki do przechowywania,\nwykonany z litego drewna,\nw modnym białym kolorze,\ndo domu, salonu kosmetycznego, SPA,\nwykonany w stylu rustykalnym,\nstabilna konstrukcja i staranne wykonanie,\nD05-011-11 21861100 4855\nSzafki łazienkowe. Styl i funkcjonalność\nUrządzasz lub remontujesz łazienkę? Zastanawiasz się jaką szafkę łazienkową wybrać? Sprawdź nasz poradnik!


Odmowa wypłaty nagrody jubileuszowej dla pielęgniarki\nAutor: Elżbieta Kaczmarek • Opublikowane: 30.06.2021 • Zaktualizowane: 30.06.2021\nJestem pielęgniarką, pracuję na umowę o pracę w szpitalu, mam przepracowane 25 lat. Pracodawca nie wypłacił mi nagrody jubileuszowej, twierdząc, że według nowych przepisów muszę mieć 5 lat przepracowanych u jednego pracodawcy, a skoro w tym czasie zmieniłam miejsce pracy, to nagroda przepada. Rzeczywiście tak było w moim przypadku, ale nie chce mi się wierzyć, że zmieniając na krótko miejsce pracy, straciłam prawo do nagrody. Czy pracodawca ma rację? To szpital publiczny.\nWarunki przyznania nagrody jubileuszowej\nNagroda jubileuszowa jest świadczeniem jednorazowym przysługującym pracownikowi z tytułu pozostawania w zatrudnieniu przez określony czas i ma charakter fakultatywny. Pracodawca ma obowiązek wypłaty tej nagrody, jeśli prawo do niej wynika z przepisów szczególnych lub gdy przewidują ją przepisy wewnątrzzakładowe (układ zbiorowy pracy lub regulamin wynagradzania). Takim przepisem szczególnym jest art. 62 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 295 z późn. zm.; dalej „u.dz.l.”). Zgodnie z tym przepisem za długoletnią pracę pracownikowi samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej przysługują nagrody jubileuszowe w wysokości:\n75% miesięcznego wynagrodzenia – po 20 latach pracy;\n100% miesięcznego wynagrodzenia – po 25 latach pracy;\n150% miesięcznego wynagrodzenia – po 30 latach pracy;\n200% miesięcznego wynagrodzenia – po 35 latach pracy;\n300% miesięcznego wynagrodzenia – po 40 latach pracy.\nSzczegółowe warunki przyznania nagrody jubileuszowej w danym zakładzie pracy\nUstawa o działalności leczniczej nie zawiera zatem szczegółowych zasad obliczania i wypłacania nagrody jubileuszowej, lecz pozostawia w tym względzie swobodę pracodawcy, który powinien te kwestie określić w obowiązujących w danym zakładzie przepisach płacowych.\nPrawo do nagrody jubileuszowej nabywa pracownik, który w czasie zatrudnienia spełni przesłankę posiadania odpowiedniego stażu pracy. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 1991 r., sygn. akt I PZP 16/91 – pracownik nabywa prawo do nagrody jubileuszowej w dniu bezpośrednio poprzedzającym dzień, który nazwą lub datą odpowiada dniowi podjęcia zatrudnienia.\nKiedy nagroda jubileuszowa staje się wymagalna?\nNagroda jubileuszowa staje się wymagalna niezwłocznie po nabyciu do niej prawa i od tej chwili należą się odsetki, choćby pracownik później wykazał okoliczności stanowiące przesłanki uprawniające do nagrody, a pracodawcy nie można było przypisać winy za opóźnienie (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 sierpnia 1999 r. sygn. akt I PKN 189/99).\nJest Pani pracownikiem podmiotu leczniczego – szpitala. Pracodawca nie wypłacił Pani nagrody za 25 lat pracy, wskazując, że do nabycia prawa do nagrody wymagane jest posiadanie pięcioletniego stażu pracy w tym szpitalu.\nNagroda jubileuszowa dla pracownika podmiotu leczniczego\nPrzepisy ustawy o działalności leczniczej nie określają zasad i trybu nabywania prawa do nagrody jubileuszowej przez pracowników podmiotów leczniczych, która co do zasady ma charakter fakultatywny. Wyjątek w tym zakresie stanowią jedynie pracownicy tzw. ZOZ-ów, którym prawo do nagrody gwarantuje art. 62 u.dz.l. Szczegółowe zasady wypłacania tego składnika wynagrodzenia muszą być jednak dookreślone w przepisach wewnątrzzakładowych.\nAby udzielić jednoznacznej odpowiedzi, czy faktycznie nie nabyła Pani prawa do nagrody jubileuszowej, musiałabym zapoznać się z treścią przepisów płacowych (regulaminu wynagradzania albo zakładowego układu zbiorowego pracy) obowiązującego w Pani szpitalu. Pracodawca powinien udostępnić Pani ten dokument do wglądu.\n➟ Przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy ze względu na porę roku\n➟ Prawo do mieszkania własnościowego po rozwodzie wykupionego podczas małżeństwa


Studium prawa europejskiego- szkolenia. - Lama Gold Poland\nHome » Bankowość » Doradztwo » Studium prawa europejskiego- szkolenia.\nStudium prawa europejskiego przygotowało całą serie szkoleń dla osób, które chcą podnieść swoją wiedzę z danego obszaru. Szkolenia są odpłatne i przeprowadzane online na specjalnie przygotowanych wcześniej platformach. Uczestnicy kursu dostają materiały z którymi muszą się zapoznać w określonym czasie. Następną fazą jest sprawdzenie wiedzy uczestników szkolenia. W końcowej fazie szkolenia przeprowadzane są różnego rodzaju quizy w formie online, które mają za zadanie sprawdzić wiedzę uczestnika kursu. Po pozytywnym wyniku uczestnicy otrzymują specjalne certyfikaty, które potwierdzają uczestnictwo i zakończenie szkolenia. W szkoleniach brać mogą udział nauczyciele, którzy później mogą przekazywać swoją wiedzę na zajęciach dodatkowych traktując to jako wolontariat. W szkolenia mogą wchodzić osoby zainteresowane daną dziedziną wiedzy, które chcą później dzielić się nią odpłatnie bądź robiąc to w służbie innym jako wolontariat. W szkolenia tego typu warto inwestować, ponieważ taka inwestycja szybko się zwróci.\n2017-07-10|Kategoria: Bankowość / Doradztwo\nSklep z galanterią skórzaną BELLUGIO proponuje szeroki zakres artykułów od producentów takich jak, np. Sisley i Levi’s. W ofercie znajdują się także produkty własne marki, które jakością i stylistyką nie odbiegają od wyrobów znanych producentów! Asortyment sklepu jest bardzo rozbudowany, obejmuje m.i...\nFirma Marian Kaźmierczyk Narzędzia Diamentowe działa na rynku od ponad dwudziestu lat. Oferujemy narzędzia diamentowe do profesjonalnych zastosowań. Polecamy państwu bardzo wytrzymałe tarcze szlifiersko-polerskie, pasty diamentowe oraz wiertła, frezy i pilniki. Zaopatrują się u nas firmy budowlane, kanalizacy...\nBardzo często ludzie decydują się na instalowanie w swoich domach takich rozwiązań technologicznych, które pozwalają na ogrzewanie wszystkich pomieszczeń, bez konieczności wydawania szczególnie wielkich pieniędzy. Na słowa szczególnego uznania zasługują z pewnością piece na ekogroszek, których kupno m...\nStół ze stali nierdzewnej to sprzęt gastronomiczny, który powinien być wyposażeniem w każdej kuchni. Umożliwia on przygotowanie różnego rodzaju dań w sposób komfortowy oraz higieniczny. Dzięki temu, że stoły ze stali nierdzewnej są bardzo gładkiej powierzchni, ułatwia nam to późniejsze wyczyszczenie...


Chiny agresywnie wysyłają przekaz, że w przeciwieństwie do USA są odpowiedzialnym i niezawodnym partnerem - WNET.fm\nAby poprawić swój wizerunek w czasie kryzysu, chiński reżim wysłał ekspertów medycznych oraz niezbędne zaopatrzenie, takie jak maseczki i respiratory, do różnych krajów, od Włoch po Peru. Początkowo kraje z zadowoleniem przyjmowały pomoc, ale pojawiły się protesty po tym, jak Holandia, Hiszpania i Turcja poinformowały w ostatnich tygodniach o wadliwym sprzęcie z Chin. (…)\n28 marca Holandia ogłosiła, że zwróciła ok. 600 000 maseczek z dostawy liczącej 1,3 mln sztuk, zakupionych od chińskiego producenta tydzień wcześniej. Holenderscy urzędnicy ds. zdrowia orzekli, że maseczek nie można było dopasować lub miały wadliwe filtry. „Drugi test wykazał, że maseczki nie spełniały także norm jakościowych. Zadecydowano o nieużywaniu wszystkich produktów z dostawy” – powiedział minister zdrowia w oświadczeniu dla AFP.\nHiszpania miała podobne problemy z zestawami szybkich testów zamówionych w chińskiej firmie. Hiszpańskie Ministerstwo Zdrowia 26 marca poinformowało o wycofaniu ok. 58 000 chińskich zestawów testów po odkryciu, że ich skuteczność wykrywania wirusa jest na poziomie zaledwie 30 proc., podczas gdy przeciętny wskaźnik skuteczności wynosi ponad 80 proc. Chińska ambasada w Hiszpanii odpowiedziała na Twitterze, że Shenzhen Bioeasy Biotechnology, firma sprzedająca zestawy, nie miała licencji na sprzedaż testów.\nTureccy urzędnicy ds. zdrowia 27 marca poinformowali, że próbki zestawu do szybkiego testowania zakupione od chińskiej firmy nie spełniają lokalnych standardów skuteczności. Na dostawcę zestawów została wybrana inna chińska firma. (…)\n„Maseczkowa dyplomacja” reżimu stanowi część szerszej kampanii mającej na celu zmianę globalnej narracji – a jej ostatecznym celem jest ukrycie winy za złe decyzje Pekinu w początkowej fazie wybuchu epidemii, która ostatecznie przeistoczyła się w globalną pandemię.\n– Zadaniem humanitarnych gestów Chin jest tuszowanie własnego udziału w rozprzestrzenianiu się wirusa, „oskubanie” państw europejskich, desperacko chwytających się każdej gospodarczej i medycznej deski ratunku, oraz pozyskanie łatwowiernych ludzi Zachodu, skłonnych ogłosić stulecie Chin – powiedział Rough. Oprócz działań humanitarnych reżim przeprowadził szeroko zakrojoną kampanię dezinformacyjną, twierdząc, że wirus KPCh, powszechnie znany jako nowy koronawirus, nie pochodzi z Chin i mógł zostać sprowadzony do Wuhan przez personel armii amerykańskiej. – W taki sposób reżimy autorytarne radzą sobie z kryzysami – powiedziała „The Epoch Times” Helle Dale, specjalistka ds. dyplomacji publicznej w waszyngtońskim think tanku The Heritage Foundation. – Mają tendencję do odbijania gniewu i krytyki na zewnątrz.\nZdaniem Dale chińskiemu reżimowi udało się wypełnić pustkę w przestrzeni międzynarodowej, ponieważ tradycyjni liderzy, tacy jak Stany Zjednoczone, byli zajęci walką z epidemią we własnym kraju. Takiej pomocy towarzyszą jednak „potężne działania propagandowe, tak aby odbiorcy pomocy okazywali wdzięczność wobec ChRL jako wybawcy” – powiedziała „The Epoch Times” Katerina Prochazkova, analityk w czeskim think tanku Sinopsis, koncentrującym się na kwestiach chińskich.\nZauważyła również, że:\nW przeciwieństwie do większości pomocy, jaką Chiny otrzymały od innych krajów we wczesnej fazie epidemii, większość towarów dostarczanych przez reżim to sprzedaż na podstawie eksportowych umów handlowych.\nKraje w Europie i poza nią zaczęły odpierać kampanię propagandową. Szef dyplomacji Unii Europejskiej Josep Borrell w ostatnim czasie ostrzegał o „globalnej bitwie na narracje”. – Chiny agresywnie wysyłają przekaz, że w przeciwieństwie do USA są odpowiedzialnym i niezawodnym partnerem – powiedział w oświadczeniu z 23 marca. – To jest komponent geopolityczny, zawierający walkę o wpływy w postaci polityki wizerunkowej oraz ‘polityki hojności’ – powiedział. – Uzbrojeni w tę wiedzę, musimy bronić Europy przed jej przeciwnikami.\n– Te niedobory, przed którymi Chiny nas »ratują«, zostały spowodowane przede wszystkim wysyłką materiałów medycznych do Chin – powiedziała. Gdy Chiny znacznie podniosły krajową produkcję masek i sprzętu ochronnego do użytku wewnętrznego pod koniec stycznia, jednocześnie rozpoczęły kampanię pozyskiwania zaopatrzenia medycznego z zagranicy poprzez własną rozległą sieć przedsiębiorstw państwowych i powiązanych z nimi firm oraz zagranicznych stowarzyszeń chińskich.\nDo powstania tego artykułu przyczynił się Milan Kajinek. Oryginalna, angielska wersja tekstu została opublikowana w „The Epoch Times” 1.04 br. Tłum.: polska redakcja „The Epoch Times”.\nCały artykuł Cathy He pt. „»Maseczkowa dyplomacja« Pekinu” znajduje się na s. 15 czerwcowego „Kuriera WNET” nr 72/2020.\nArtykuł Cathy He pt. „»Maseczkowa dyplomacja« Pekinu” na s. 15 czerwcowego „Kuriera WNET” nr 72/2020\nTagi: Cathy HeChinyekspansja ChinKurier WnetThe Epoch Times


15:24 niedziela, 26 maja 2019\nAbsurdy, kiksy i inne kwiatki w zapisach metrykalnych\nTemat postu: Wysłany: 25-02-2019 - 14:28\ntak sobie właśnie myślałam, ze te wielkie litery to był szacunek!\nTemat postu: Wysłany: 18-03-2019 - 09:54\na czy proboszczów zombie już wspominaliśmy? wiecie, zmarł we wrześniu, ale jeszcze w listopadzie w ksiegach zapisywano, że grzebał parafian?\nTemat postu: Wysłany: 04-04-2019 - 11:43\ncoś z własnego podwórka...\nW 1824 roku Maciej Grzyb mieszkaniec wsi Żurawica składa skargę na księdza Dzianotta do Przemyskiego Urzędu Cyrkularnego w sprawie pomyłki w metryce jego syna. Było to tak –poszedł do proboszcza, by dać na zapowiedzi i opłacić ślub syna Wojciecha Grzyba. W dzień ślubu, kiedy młodzi przyszli do spowiedzi, dowiedzieli się, że ślubu nie dostaną albowiem Grzyb, proboszcza podając imię pana młodego jako Wojciech, kiedy w księgach jest zapisany jako Mateusz. Zapowiedzi więc są fałszywe! Oczywiście błąd dał się naprawić – po skardze i uiszczeniu stosownej kwoty.\nW październiku 1839 roku mieszkaniec wsi Żurawica Jakub Lupa urlopownik od Landawerów P.C.K. Regimentu Hrabia Mazzuchelly, chcąc wstąpić w związek małżeński, udał się do proboszcza Czerniawskiego (jego poprzednik ks. Dzianott z parafii został usunięty), by ten wydał mu metrykę chrztu potrzebną do okazania w regimencie (na jej podstawie Lupa miał otrzymać pozwolenie na ożenek). Niestety nie otrzymał jej, ponieważ nie był wpisany w księdze chrztów. Nie pomogły zapewnienia Lupy, że od urodzenia mieszka w Żurawicy i żyje jeszcze jeden z jego chrzestnych. Czerniawski uparcie odmawiał wydania aktu. Zdesperowany Lupa składa skargę do Urzędu Cyrkularnego. Skarga zostaje rozpatrzona pozytywnie – proboszcz ma wydać niezwłocznie stosowny dokument.\nJest rok 2019, Lublin. Do kancelarii parafialnej zgłasza się moja córka z prośbą o wydanie świadectwa chrztu, potrzebnego do okazania w parafii, do której obecnie przynależy (nawiasem mówiąc od 30 lat mieszkała pod tym samym adresem a parafia zmieniała trzy razy). Ksiądz odmawia wydania dokumentu, albowiem w księdze chrztów brakuje mojego nazwiska panieńskiego. Z wielką pretensją w głosie informuje, że będzie musiał złożyć wniosek do kurii o pozwolenie dokonania zmiany w ww księdze. Córka ma przynieść metrykę urodzenia, by udowodnić, że ja to ja. I to szybko, bo takie sprawy rozpatrywane są długo…\nUdałam się ja do rzeczonej instytucji z dwoma dokumentami – odpisem aktu urodzenia i świadectwem chrztu wydanym przez tę parafię na okoliczność przystępowania córki do pierwszej komunii – w tym dokumencie jest wpisane moje panieńskie nazwisko. Ksiądz nie chciał ze mną rozmawiać – zasłaniał się RODO. Mam mieć pisemne upoważnienie od córki i tyle załatwiłam. Tym mnie zadziwił na wskroś. Odpis aktu urodzenia córki otrzymałam po 2 dniach – na mój wniosek bez potrzeby dołączania pełnomocnictwa.\nNawet skargi nie mogę napisać…\nTemat postu: śmieszna nazwa Wysłany: 23-04-2019 - 20:56\nprzeglądając Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego w haśle dla miejscowości Moszczonne natknąłem się na śmieszną nazwę.\nTemat postu: śmieszna nazwa Wysłany: 23-04-2019 - 21:34\nCzyli - etymologicznie - żona Pierdoły (było takie nazwisko).\nTemat postu: Re: śmieszna nazwa Wysłany: 23-04-2019 - 23:14\n...przeglądając Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego w haśle dla miejscowości Moszczonne natknąłem się na śmieszną nazwę.\nWrzucam zdjęcie: http://s1.fotowrzut.pl/0TCDKNJSCK/1.jpg\nprzypuszczam, że należący do wsi Moszczonne rumunek (gwarowo: ‘oddzielne gospodarstwo poza zwartą zabudową wsi’) Pierdolina, był własnością gospodarza o nazwisku (mianie, nazwaniu) Pierdoła.\nToteż Pierdolina, nazywano najpewniej, leżące poza wsią gospodarstwo Pierdoły.\nPierdoła, to pospolicie ‘człowiek niezaradny, niedołężny’.\nTak jak napisał Bartek, Pierdoła, to też nazwisko.\nJeszcze w 2002 roku odnotowane zostało w Polsce 6 razy.\nŹródło: http://nlp.actaforte.pl:8080/Nomina/Naz ... %82a&typ=m\nW XVIII i XIX wieku powszechnie stosowano żeńskie formy nazwisk, inne w przypadku panien, inne niewiast zamężnych lub wdów. Formy te dodatkowo podlegały pewnym regionalnym modyfikacjom. Zwyczaj tworzenia żeńskich form nazwiska za pomocą przyrostków coraz bardziej odchodzi w przeszłość. Większość kobiet powie dzisiaj o sobie: „Nazywam się Joanna Pług”, co jest formą i prostszą, i dyskretniejszą (nie ujawnia stanu cywilnego kobiety). Słownik poprawnej polszczyzny PWN pod red. W. Doroszewskiego i H. Kurkowskiej podaje, że zgodnie z tradycją żona pana Pługa to Płużyna, a Płużanka to jego córka.\nPodobnie, żona „naszego” Pierdoły to Pierdolina, a Pierdolanka to jego córka.\nPowszechny, wśród młodzieży szkolnej, był kiedyś dowcip:\nOjciec Jemg, żona Jemgowa, a córka? (Oczywiście Jemżanka! )\nW pewnej szkole była nauczycielka, która do wszystkich dziewcząt zwracała się używając panieńskiej formy nazwiska "...ówna" (rzecz jasna nie do Kowalskich czy Łęckich) – i mówiła Nowakówna, Wójcikówna itd. Ale nadszedł dzień, kiedy przez pomyłkę użyła tej formy względem dziewczynki o nazwisku Kupaga...\nI od tej pory mówiła już tylko Ania Nowak, Natalia Wójcik...\nTemat postu: Re: śmieszna nazwa Wysłany: 23-04-2019 - 23:21\nród chyba wymiera 2 mężczyzn i maks jedna kobieta na koniec 2017\nHryzantyna (lata 20 XX wieku) przez samo "H" to błąd czy jedna ze spotykanych form?\nTemat postu: Re: śmieszna nazwa Wysłany: 24-04-2019 - 02:31\nSzkoda, że nazwisko "Kupaga" występuje tylko i wyłącznie w tego typu anegdotkach, nigdy zaś w rzeczywistości.\nTemat postu: Re: śmieszna nazwa Wysłany: 24-04-2019 - 07:59\nPodobnie nazwisko "Jedliga" było dawniej wymieniane w słynnej anegdocie o zapowiedziach z ambony ślubu panny Jedligówna z kawalerem Chrzanem.\nTe dwa niby nazwiska "Kupaga" i "Jedliga" stosowano wymiennie z popularnym nazwiskiem Chrzan aby ośmieszyć tę "wielkopańską" manierę odmiany nazwisk.\nW moim liceum pracował nauczyciel historii ( równocześnie prelegent PZPR), który jak na ironię stosował do nazwisk dziewcząt tę końcówkę -ówna.\nA w temacie odmiany nazwisk dodam stosowane w księgach metrykalnych w XVII wieku w Wielkopolsce nazwisko Dupa i żona tego chłopa nazywana była Dupalina. Fajnie, prawda?\nTemat postu: Re: śmieszna nazwa Wysłany: 24-04-2019 - 09:21\nAnegdot i żartów z tych nazwisk by nie było, gdyby zachowano poprawną formę:\n- żona pana o nazwisku Kupaga to Kupażyna, a córka to Kupażanka\n- żona pana o nazwisku Jedliga to Jedliżyna, córka Jedliżanka.\nTemat postu: Re: śmieszna nazwa Wysłany: 24-04-2019 - 11:16\nto nie są żarty z nazwisk, a z zachowań ludzkich niby bułkę przez bibułkę, a brak podstaw zachowań\njak ktoś używa "ówna" albo gorzej poprawia innych, że ma być "ówna" (kaganek niesie) to ma wiedzieć ze i -żanka wtedy ma być\nTemat postu: Re: śmieszna nazwa Wysłany: 24-04-2019 - 11:46\nNo nie wiem, Robercie, czy rzeczywiście szkoda.\nByć może Ty byłbyś szczęśliwy otrzymując, jako dziedzictwo - dzisiaj ośmieszające lub obraźliwe nazwisko? Nie wątpię, iż wystarczyłoby Tobie męstwa, żeby publicznie nie wypierać się swoich przodków. Inni, czasem, nie mają takiej odwagi.\nDla tych „szczęśliwców”, nie jest do żartu w codziennej rzeczywistości:\n- „Wstydzę się przedstawiać”,\n- „Wstydzę się nazwiska swojej dziewczyny”,\n- „Chłopak parsknął śmiechem, kiedy się przedstawiłam. Czy wybaczyć mu chamską reakcję na moje nazwisko?”,\n- „Mam obraźliwe nazwisko”.\nTak, przy okazji.\nTrudno pomyśleć żart bez śladowej choćby agresji, bowiem dowcip polega na tym, że żart mówi coś, przemilczając to, co mówi. Pochwalając tę agresję, powiadamy nawet, że ktoś słynie ciętością czy ostrością dowcipu (żartu).\nPowie ktoś, że istnieje potrzeba zabawy i basta, odczuwają ją nawet małpy!\nOczywiście, marzy mi się jednak, aby każdy, chcący bawić się żartem publicznie, posiadał cnotę ostrożności i odpowiedzialności, wszak używa „ostrych naboi” – względnie żartował sobie z siebie samego, czemu nie?\nPomijam tutaj oczywistą agresję występującą w strojeniu sobie z kogoś żartów, których celem jest wprawienie go w zakłopotanie, onieśmielenie, poniżenie go (czyli świadome łamanie zasady poszanowania tzw. „twarzy partnera”).\nTemat postu: Wysłany: 24-04-2019 - 12:10\nszkoda, że tu się znalazło -bo odrębny wątek był co do nazwisk\ntam zdaje się, że doszliśmy do porozumienia, że szkoda największa i przykro, że przez wiele wieków istniały - wtedy również kontrowersyjne - a ostatnie 2-3 pokolenia to czas gdy zostały zmienione\n"presja" większa? częściej się śmieją? to nie za dobrze "o nas" (tj o tych 2-3 pokoleniach) świadczy:(\nchętniej poczytałbym o powrocie do zmienionych nazwisk, nie o korektach o jedną literkę, ale do przywrócenia radykalnego, do pierwotnych "Pierdołów"\nTemat postu: Wysłany: 01-05-2019 - 19:35\n24 lutego 1865 r. w Słubicy w obecnym powiecie grodziskim Marianna Zajączkowska z Działkowskich rodzi syna, Józefa. Według aktu urodzenia ojciec Aleksander Zajączkowski nie żyje - zmarł w Witebsku w służbie wojskowej 23 listopada 1864 r.\nTutaj link do aktu urodzenia (12): http://metryki.genbaza.pl/genbaza,detail,152048,5\n16 maja 1865 r. ta sama Marianna Zajączkowska z Działkowskich w Skierniewicach bierze ślub z Wojciechem Jabkowiczem. Jak świadczy dokument, Marianna jest wdową po Aleksandrze Zajączkowskim zmarłym 23 listopada 1862 r.\nPoniżej link do aktu (45): http://metryki.genealodzy.pl/metryka.ph ... =1&x=0&y=0\nPytanie brzmi: kiedy naprawdę umarł Aleksander Zajączkowski? W 1862 czy 1864 r.? Wdowa przesunęła jego zgon bardziej w przeszłość, by nie budzić zgorszenia zbyt szybkim kolejnym ślubem, czy bliżej teraźniejszości, by uzasadnić pochodzenie syna?\nTemat postu: Wysłany: 01-05-2019 - 19:53\nKoleżanka moja - początek lat 90-tych XX wieku czyli ok. 170 lat później poszła do kościoła załatwić wszystko aby wyszły zapowiedzi i dowiedziała się, że całe życie nosi imię Alicja a w akcie urodzenia wpisana jest Alina. Niby podobne ale nie to samo.\nStrona wygenerowana w czasie 0.071464 sekund(y)


Forum: Las Arkoński zamknięty – Serwis KOMIS\nLas Arkoński zamknięty\nJak informuje Zarząd Dróg i Transportu Miejskiego, w związku z tragicznym stanem torowiska tramwajowego na ulicach Niemierzyńskiej i Arkońskiej, od dnia 1 kwietnia 2006 do odwołania zostaje wstrzymane kursowanie tramwajów na odcinku Kołłątaja - Las Arkoński. Linia 3 kursuje do odwołania na częściowo zmienionej trasie Pomorzany - Brama Portowa - Kołłątaja - Dworzec Niebuszewo. Na trasie Kołłątaja - Las Arkoński zostaje uruchomiona zastępcza linia autobusowa "Za tramwaj 3", kursująca zgodnie z dotychczasowym rozkładem jazdy linii 3. Bilety okresowe zakupione na linię 3 zachowują ważność także na linii "Za tramwaj 3".\nNo tak, można się było tego spodziewać. p.s. Kto idzie na konferencję prezydenta Jurczyka, która ma się odbyć dziś o 16 w hali widowiskowej?\nRe: Las Arkoński zamknięty\n> Kto idzie na konferencję prezydenta Jurczyka, która ma > się odbyć dziś o 16 w hali widowiskowej?\nJa niestety nie mogę, ale Marian pewnie będzie opowiadał o swoich wiodących inwestycjach, czyli aquapark, hala sportowa etc. :/. Ponieważ zbliżają się wybory samorz. warto głośno mówić o tym, że stan torowisk jest tragiczny...linie są zamykane etc.\nP.S. Ile będzie brygad na zatramwaju?\nHa, ktoś się złapał na haczyk ;p A gdzie my mamy tę halę widowiskową w której marian mógłby się produkować? na swej konferencji?:>\n> A gdzie my mamy tę halę widowiskową w której marian mógłby się > produkować? na swej konferencji?:>\nNa skweru pomiędzy ulicami Gontyny, Plater i Salomei. Powstała ona w latach 70'tych między innymi przy finansowaniu ze sprzedaży cegiełek (projekt społeczny :P). A co, nie wiedziałeś o tym? :> W międzyczasie nawet obserwatorium tam było ;)\nAle ja mówię o tej nowej ba Zawadzkiego ktora została wybudowana juz za tej kadencji! :P\n> Ale ja mówię o tej nowej ba Zawadzkiego ktora została wybudowana juz > za tej kadencji! :P\nAaaa... Chodzi tobie o tą ze zintegrowanymi kompleksami sportowymi :) Już wiem - czyli mamy dwie, więc nie rozumiem, czemu takie głupoty tam wyżej pisałeś ;-)\n> Aaaa... Chodzi tobie o tą ze zintegrowanymi kompleksami sportowymi :) > Już wiem - czyli mamy dwie, więc nie rozumiem, czemu takie głupoty tam > wyżej pisałeś ;-)\nNo tą, tą zbudowaną razem z aquaparkiem na lotnisku;p a co do głupot to mi się to często zdarza ;p\n> No tą, tą zbudowaną razem z aquaparkiem na lotnisku;p > a co do głupot to mi się to często zdarza ;p\nMasz na myśli Międzynarodowy Port Lotniczy Szczecin-Dąbie czy może kosmodrom Wyspa Pucka?\nktóry to dzisiaj jest?? 1 kwietnia.....\n> który to dzisiaj jest?? 1 kwietnia.....\nPrzecież jest zdjęcie...\nPopsułeś całą zabawę. Nie wszyscy się skapnęli :) Ale jeśli ktoś się postarał żeby sprawdzić na www.zditm.szczecin.pl to juz wie, że to żarcik :)\n> Popsułeś całą zabawę. Nie wszyscy się skapnęli :) > Ale jeśli ktoś się postarał żeby sprawdzić na > www.zditm.szczecin.pl to juz wie, że to żarcik :)\ninni mogli zobaczyc przez okno. :-P Ale fakt, popsuł.\nChciałem zwrócić uwagę na błąd w komunikacie :) Otóż linia "Za tramwaj 3" jest oznakowana jako 803 :> ;-)\nRe: Błędna linia\n> Chciałem zwrócić uwagę na błąd w komunikacie :) Otóż linia > "Za tramwaj 3" jest oznakowana jako 803 :> > ;-)\nOtóż nie :-P Decyzja została podjęta tak szybko, że Maciek nie zdąrzyć zareagować :-)\n> Otóż nie :-P Decyzja została podjęta tak szybko, że Maciek nie > zdąrzyć zareagować :-)\nKurcze, a nadzór ruchu ma ją w papierach jako 803, jakaś nieścisłość :> Ale to pewnie wina SPAK'u ;-)\nNo to raczej nie jest żart\nwysłane 14 lat temu przez Pomocnik (gość)\nNo to chyba nie żart. Jeżeli ni to prosze powiedzieć mi ile brygad jeździ na 803 (czy jak tej linii). Czy jeźdzą tylko solowe brygady?\nRe: No to raczej nie jest żart\n> No to chyba nie żart. Jeżeli ni to prosze powiedzieć mi ile > brygad jeździ na 803 (czy jak tej linii). Czy jeźdzą tylko > solowe brygady?\n3 w szczycie (i tu ukłon w stronę pasażerów, którzy na codzień nie mają wzmocnionej obsługi szczytu) i 2 poza - wszystko tabor MAXI\nLinia 3 jeździ normalnie...\nCiekawe, bo ja dzisiaj jechałem tramem linii 3 pod zaj. niemierzyn...\nwysłane 14 lat temu przez CZK (gość)\n1. Bardzo ładny fotomontaż. Gratuluję 2. 1707 dziś na 57 bis.\n> 1. Bardzo ładny fotomontaż. Gratuluję > 2. 1707 dziś na 57 bis.\nNie musi to być fotomontaż, może dzisiaj coś się stało i tramwaje nie jeździły do Lasku Arkońskiego, a Volvo poprostu ściągnięto z lini 57 Bis, które przez chwilę jeździło jako "za tramwaj". A Robert Ł. zrobił zdjęcie i wykorzystał to razem z Redakcją, żeby zrobić nam kawał.\nWojtek napisał: > Nie musi to być fotomontaż, może dzisiaj coś się stało i > tramwaje nie jeździły do Lasku Arkońskiego, a Volvo poprostu > ściągnięto z lini 57 Bis, które przez chwilę jeździło jako "za > tramwaj". A Robert Ł. zrobił zdjęcie i wykorzystał to razem z > Redakcją, żeby zrobić nam kawał.\nRobert mógł przedwczoraj ewentualnie wczoraj zrobic to zdjęcie bo coś tam się przedwczoraj działo na 3, jeździły do Dw. Niebuszewo. Ale więcej szans daję fotomontarzowi. :)\nDla rozwiania wątpliwości :)\nFotka z dzisiaj: http://www.mkm.szczecin.pl/foto/big/1143911771.jpg\nwysłane 14 lat temu przez Blaszany (gość)\nTo tragiczne co sie dzieje w tym miescie... :/ Ale ta linie tramwajowa zawdzieczamy jeszcze Hitlerowi :) Adolf nie byl w sumie taki zly..\n> Ale ta linie > tramwajowa zawdzieczamy jeszcze Hitlerowi :) Adolf nie byl w > sumie taki zly..\nW tej chwili tylko upominamy, na wypadek gdyby ktoś chciał propagować idee narodowegosocjalizmu na forum...\nA z innej beczki - obawiamy się, że Adolf Hitler nie miał nic wspólnego z budową linii tramwajowej do Lasku Arkońskiego, która powstała na długo przed jego dojściem do władzy w Republice Weimarskiej.\n> > A z innej beczki - obawiamy się, że Adolf Hitler nie miał nic > wspólnego z budową linii tramwajowej do Lasku Arkońskiego, > która powstała na długo przed jego dojściem do władzy w > Republice Weimarskiej.\nMiał jednak ogólnie wiele wspólnego z budową i planowaniem wielkich inwestycji, w tym komunikacyjnych (autostrady, planowana sieć kolei superszerokotorowych). Co wcale nie oznacza, że jest wzorem do naśladowania i że są to argumenty za słusznością idei narodowosocjalistycznych, czy też stanowi to jakiekolwiek usprawiedliwienie dla popełnionych przez niego zbrodni. Tym niemniej fakt jest fakt.\n> Miał jednak ogólnie wiele wspólnego z budową i planowaniem > wielkich inwestycji, w tym komunikacyjnych (autostrady, planowana > sieć kolei superszerokotorowych). Co wcale nie oznacza, że jest > wzorem do naśladowania i że są to argumenty za słusznością idei > narodowosocjalistycznych, czy też stanowi to jakiekolwiek > usprawiedliwienie dla popełnionych przez niego zbrodni. Tym > niemniej fakt jest fakt.\nNo wiesz, ale gdyby nie Speer, Todt, oraz system represji to by wiele z tych inwestycji nie powstało.\n> No wiesz, ale gdyby nie Speer, Todt, oraz system represji to by > wiele z tych inwestycji nie powstało.\nWięc lepiej, żeby nie powstało. Nie sztuka zniewolić ludzi i zmusić ich do morderczej pracy. To nie metoda na rozwój cywilizacyjny.\n> Więc lepiej, żeby nie powstało. Nie sztuka zniewolić ludzi i zmusić > ich do morderczej pracy. To nie metoda na rozwój cywilizacyjny.\nA Egipt? Rzym? Tak się tym podniecamy, a oni mieli przecież niewolników. A współczesny kapitalizm?\n> A Egipt? Rzym? Tak się tym podniecamy, a oni mieli przecież > niewolników. A współczesny kapitalizm?\nNo właśnie pisałem ogólnie o pracy przymusowej i jej wytworach. Piramidy egipskie też zaliczają się do tego tematu. Taka jest brutalna prawda. A współczesny kapitalizm to już zasadniczo prawa rynku, a nie pięści czy łańcucha. Zaś przede wszystkim ludzie są dziś wolni, a nie przypisani do swoich właścicieli.\n[OT] Re: wstyd\nDyskusje na temat tego, w jaki sposób kraje o ustroju narodowosocjalistycznym doszły do swojej potęgi nie są zbieżne z tematami poruszanymi w Serwisie. Ostatnie ostrzeżenie.


Wysokie fale dla najlepszych | Regaty NordCUP\nAż 112 jednostek: 12 maleńkich optymistów i 100 desek windsurfingowych rozpoczęło we wtorek trzydniowe zmagania o Puchar Prezydenta Miasta Gdańska w ramach regat Timberland Nord CUP 2012 i wielkiego święta żeglarskiego w Gdańsku – zlotu Baltic Sail. A nie było łatwo – rano wiał mocny wiatr (4-5 w skali Beauforta) i mimo że później trochę ścichł, zostawił na wodzie wysoką, półtora metrową falę\n– Był to niesamowity sprawdzian dla poziomu wytrenowania zawodników oraz dla techniki- mówił Maciej Szafran, trener klasy Techno 293 w GKŻ – A z tą były dziś problemy: łamały się listwy w żaglach, wyrywały szyny masztowe z desek.\n– Takie usterki uziemiają na dany wyścig, a nawet wykluczają z dalszego uczestnictwa w regatach. Jeden z uczestników – na ostatniej boi przed metą wykonał „katapultę” i wyrwał szyny z masztu. Ale to się często zdarza. Trenujemy przecież i w takich warunkach.\nTechno na zatoce\nNa wodach zatoki zmagali się windsurferzy w klasie Techno 293 – były to dla nich równocześnie eliminacje do do Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży w tej klasie. Prym wiodły: Poznanianka i cztery dziewczyny z Mrągowa.\n– Bardziej opływani dawali sobie radę, dla nich wiatr mógłby być nawet silniejszy – opowiadał trener – a to oni wyznaczają poziom w kraju. Może dla najmłodszych psychicznie było trudno, ale każdy ma przecież swoją granicę wytrzymałości. To kwestia indywidualna – dodał trener.\n– Było dość strasznie, porywało mi żagiel. Niewiele osób ukończyło wszystkie wyścigi – opowiadała Aleksandra Walkowiak, czternastolatka z Kalisza, która na desce Techno 5.8 ściga się drugi sezon. – Najtrudniej było przy zwrotach – stałam w miejscu i bujało mną, ciężko było utrzymać równowagę. Rzadko pływam na morzu, tylko podczas zawodów. Przyjechałam tu, by się sprawdzić, bo na co dzień trenuję na zalewie Szałe koło Kalisza, ale to mały akwen i rzadko tworzą się fale – tłumaczyła zawodniczka.\nWymarzona pogoda? – Wietrznie, ale bez fali, bym mogła wejść deską w ślizg – bardzo lubię duże prędkości. Początkowo się tego bałam, teraz to już norma – dodaje z pewnością w głosie.\nOla przyjechała wraz z 13 osobami z klubu, połowa startuje w klasie UKS, połowa – w Techno. Dziewczyny są tylko 3.\n– Może to dlatego, że mamy mniej sił, a niektóre dziewczyny nie lubią się moczyć i marznąć? – zastanawia się. – Ale ja zawsze lubiłam wodę.\nPodobne wrażenia miała szesnastoletnia Patrycja Lis z klubu Baza Mrągowo.\n– Dziś poszło mi dobrze, w pierwszym i trzecim wyścigu wygrałam – opowiadała. – Ale w kolejnych dniach ma wiać słabiej, mają też przyjść upały – wszystko może się więc jeszcze zmienić. Ja wolę silne wiatry. Mimo że jesteśmy z Mazur – wolimy pływać na morzu. Trener pilnuje, byśmy miały okazję doszkalać się różnorodnych, także trudnych warunkach. Do tego dochodzi nasza determinacja. Cieszymy się, bo z pięciu dziewcząt z klubu aż cztery były dziś w pierwszej piątce! Może trochę za długo trzymali nas dziś na wodzie, ale gdańskie regaty są i tak bardzo udane! – mówiła z zadowoleniem.\nOptymistycznie na Wiśle\nMłodsi uczestnicy regat ścigali się na rozlewisku Martwej Wisły. Siedmio i pół letni Michał Lis, brat Patrycji, pływa na optymiście. W regatach startuje drugi sezon, ale w Gdańsku był po raz pierwszy.\n– Wiatr nie był problemem. Dobrze mi szło – mówił, Michał, mimo, że na mecie był ostatni. Michała i Patrycję żeglarskim bakcylem zaraził ich tata, który rekreacyjnie pływa na desce.\nWśród 12 zawodników startujących w klasie Optymist pierwsze trzy miejsca zajęli członkowie klubu Optymiści Gdańscy. W tej klasie startowały dwie dziewczyny, obie z Gdańskiego Klubu Żeglarskiego. Zaś w klasie windusrfing UKS startowało dziesięcioro zawodników, trójka, która uzyskała dziś najlepsze wyniki trenuje w Gdańskim Klubie Żeglarskim. Uznanie należy się też jedynej dziewczynie w tej klasie – Kasi Kalickiej!\n– Warunki były atrakcyjne dla dobrze wytrenowanych zawodników: długa morska fala, wiatru nie było mało – mówił Grzegorz Mańkucki, prezes Gdańskiego Klubu Żeglarskiego, sędzia odpowiedzialny za grupę młodszych uczestników do lat dwunastu (klasy: UKS deska i Optymist).\nAle początkujący zawodnicy z klasy Techno 5.8 nie radzili sobie z falą.\n– Skotłowało ich – opowiada sędzia – więc musieliśmy przenieść regaty na rozlewisko Martwej Wisły. Kilka osób podczas „ratowania się” dostało choroby morskiej. Część zawodników odwieźli do mariny trenerzy, ale po tych, którzy trafili na plażę, nie mogliśmy przypłynąć z powodu wysokiej fali przybojowej – musięli wracać z deskami przez lasek. Na szczęście było blisko do mariny – dodaje prezes GKŻ.\nW czwartek do mariny\nW środę match racingowcy wystartują do eliminacji do Akademickich Mistrzostw Świata, zaś w czwartek od godz. 11 wszystkich 112 uczestników Pucharu Prezydenta Miasta Gdańska będzie ścigać się w Wyścigu Medialnym – wszystkie deski z żaglem i optymisty na raz wyruszą z Mariny AZS Centrum Galion na Górkach Zachodnich. Będzie to niezwykłe widowisko – zapraszamy widzów do Mariny! Mieści się przy ujściu Wisły, na ul. Stogi 20 – można tam dojechać z centrum Gdańska autobusem 111.\nKlasa Techno 293 (i eliminacje do Ogólnopolskie Olimpiady Młodzieży w tej klasie):\n3. Klaudia Szablińska, Mrągowo\n3. Mikołaj Michalski, GKŻ\n1. Kasia Kalicka, GKŻ\n2. Zosia Borowska, GKŻ