Przemyslenia Krzysztofa: 2014\nniedziela, listopada 02, 2014\nGdynia po latach\nGdynia to miasto mojej młodości. To w tym portowym mieście urodziłem się i tam między morzem, a zalesionymi klifami wyrastałem. Od kilkudziesięciu lat już tam jednak nie mieszkam. W czasach tej emigracji odwiedzałem Gdynię dosyć regularnie. Mieszkałem wtedy u mamy, a później u siostry. Chętnie odwiedzałem miejsca mi znane, miejsca ważnych zdarzeń w moim młodym życiu, miejsca dobrych i nie tak całkiem fajnych wspomnień, zerkałem w znane tylko mi zakątki, patrzyłem co zmieniło się w trakcie mojej nieobecności. Nigdy nie zabrakło mi czasu na spacer po bulwarze i skwerze Kościuszki i wypicie tam kawy, przyglądałem się nowym sklepom na Świętojańskiej czy Starowiejskiej. Lubiłem zerknąć na Plac Koszubski, poszwędać sie po halii targowej, która nadal zachowała swój urok. Ten tłok i pewien bałagan mocno przypomina nastrój tureckiego bazaru, gęstość kontaktów międzyludzkich jest nieporównywalnie większa niż w niezliczonych centrach handlowych, które powstały wokół miasta. No i oczywiście nie mogłem nie odwiedzić mojego ulubionego Orłowa, pięknej dzielnicy Gdynii położonej nad samym morzem i schowanej za wspaniałym klifem. Orłowo jest spokojne, nieco zaspane, ma w sobie troszkę smutku. Jednak ta mała plaża pomiędzy klifem i Kępą Redłowska porośniętą wspaniałym bukowym lasem, a rzeką Kaczą z widokiem na piękne molo, łodzie rybackie, suszące się sieci i to nieco stalowe morze szemrzące nieustannie ma coś smutno romantycznego w sobie. Szczególnie jesienią kiedy las porastający kępę Redłowską zmienia swój kolor z dnia na dzień.\nZawsze ze smutkiem opuszczałem Gdynię planując następny pobyt. Z biegiem czasu, a szczególnie w ostatnich latach moje pobyty tam stały się jednak dużo rzadsze. Zabrakło, niestety, rodziny, a nas bardziej ciągnęło do Włoch.\nKiedy więc B zaproponowała wyjazd do Gdynii ucieszyłem się bardzo. Szybko znalazłem fajny apartament w dzielnicy nazywającej się kiedyś wzgórze Nowotki, bardzo blisko mojej szkoły średniej. Mieszkało nam się tam bardzo dobrze, wygodnie i było wszędzie blisko. Z hotelu mieliśmy wspaniały widok na zatokę i nawet Hel. Nocą widać było światła przepływających staków. Rano biegałem z Ginem po mych dawnych ścieżkach na kępie Redłowskiej czy Kamiennej Górze. Miałem przy tym wrażenie, jakby ta cała moja dawna okolica zmalała. W moich wspomnieniach te odległości były dużo większe. No bo teraz w ciągu godziny biegłem na Redłowo, potem w dół na Polankę Redłowską i bulwarem na skwer Kościuszki i z powrotem przez Kamienną Górę. W południe spacerowaliśmy z B boso po plaży rozbijając stopami lodowate przybrzeżne fale, ciesząc się przy tym słońcem, łagodną jak na te jesienne dni pogodą i wspaniałym morskim widokiem.\nOczywiście zajrzeliśmy również do Orłowa, wypiliśmy kawę na tarasie domku Żeromskeigo. Kiedyś mieszkała tam koleżanka B, a teraz przerobili ten rybacki domek na kawiarnię. Orłowo jest nadal bez porównania dużo spokojniejsze niż Sopot, w którym zawsze pełno ludzi i dużo się dzieje. Ale jak już wspomniałem jest takie dużo bardyiej romantyczne. Może właśnie dlatego kilka młodych par robiła sobie w tym orłowskim plenerze zdjęcia ślubne.\nWieczorami odwiedzaliśmy rodzinę, albo dobrych znajomych. Nie zabrakło nam też czasu na przechadzki po mieście, chociaż niejedno też musieliśmy załatwić. Podziwialiśmy Sea Towers w porcie, ładne fasady domów w centrum, wspaniałe nowe domy i biura na Redłowie no i w Orłowie. Ach to osiedle białych i czarnych domów w pobliżu Alei Zwycięstwa jest po prostu przepiękne.\nJa, jak zwykle, trochę podglądałem ludzi, patrząc jak żyją. Rano przyglądałem się innym biegaczom, rowerzystom czy spacerowiczom, ludziom na przystankach autobosowych, czy kupującym w sklepach. Wydało mi się, że życie spokojnie toczy się w tym mieście. Bardzo spodobały mi się małe sklepiki na osiedlach, gdzie można kupić prawie wszystko i to do dziesiątej wieczorem. Sam kupiłem w jednym z nich krótko przed dziesiątą butelkę francuskiego wina. Wino francuskie w sklepiku na każdym rogu! To coś o czym przed laty nawet nie śmiałem zamarzyć. W Gdyni jest wszystko co jest potrzebne i przyjemne w życiu, a to wszystko jest tam tak blisko koło siebie. Nie trzeba daleko jeździć, wszystko jest w zasięgu ręki. Gdzie nie spojrzeć widać albo las na pagórkach otaczających Gdynię albo morze. Myślę, że dobrze żyje się w Gdyni.\nI znowu niechętnie, z łezką w oku opuszczałem to piękne miasto. Moje miasto.\nA tutaj kilka zdjęć z Gdyni\nStatek piracki przy skwerze Kościuszki\nSea Towers w gdyńskim porcie.\nGino zwiedza Gdynię\nWidok na morze z naszego hotelu\nPlaża w Orłowie i klif Redłowski\nNa tarasie w domku Żeromskiego\nA: Krzysztof at 18:03\nsobota, sierpnia 23, 2014\nWołanie o krew\nBardzo radykalne komentarze można niekiedy przeczytać w internecie. I tak pod filmikiem pokazującym kierowcę wyprzedzającego na trzeciego obok słusznego oburzenia pojawiają się też i takie głosy -\n"Takiego bydlaka powinno się zastrzelić na miejscu jak wściekłego psa."\nNiedawno na urlopie we Włoszech spotkaliśmy w kawiarni grupkę jak się nam wydawało sympatycznych Polaków. A że byliśmy na urlopie z psem szybko rozmowa zeszła na temat psów. Ktoś opowiedział o strasznym losie jakiegoś psa we wrocławskim, głodzonego i katowanego przez właściciela. A inny ktoś zaraz na to -\n"Takich ludzi to trzeba od razu wieszać, bo inaczej nigdy nie zrozumieją, że robią źle."\nRozumiem oburzenie w obu wypadkach ale w żadnym wypadku nie mogę się zgodzić na tak szybkie szafowanie karą śmierci i grożenie linczem. Może to tylko takie gadanie, może ci ludzie nie są aż tak żądni krwi jak mi się wydaje. Nawet jednak takie gadanie uważam za niebezpieczne. Jeżeli nie oni wykonają ten wyrok, który tak łatwo postanowili, to taka mowa stwarza dobry społeczny nastrój do linczu i samosądów. To język nienawiści i skrajnego radykalizmu. Wykroczenie innych chcą karać równie ochydnym wykroczeniem. Mówię "Nie" tej słownej nienawiści.\nA: Krzysztof at 23:09\nniedziela, sierpnia 10, 2014\nStarożytne wojny o Jezusa\nPhilip Jenkins, amerykański historyk specjalizujący się we wczesnym chrześciaństwie, napisał bardzo ciekawą książkę o początkach religii chrześciańskiej. Celem Jenkinsa było pokazanie jak przez pierwsze cztery do pięciu wieków chrześciaństwa kształtowała się jego powszechnie teraz uznana przez kościóły katolickie i ewangelickie doktryna. Jenkins skupia się szczególnie na temacie natury Jezusa. Kwestia czy był on Bogiem, czy człowiekiem, czy jednym i drugim jednocześnie, a jeżeli tak to w którym momencie Bóg wstąpił w człowieka Jezusa, była bardzo gorąco dyskutowana na przestrzeni tych pierwszych kilku wieków chrześciaństwa. Zwolennicy dowolnej teorii, a było ich w tamtych czasach mnóstwo, znajdowali na jej poparcie wystarczająco dowodów w ewangeliach czy pismach pierwszych chrześciańskich myślicieli. Wyznawcy każdej z tych teorii byli mocno przekonani o swojej prawdzie i wszystkim innym odmawiali prawa do poznania prawdy. Inni to byli heretycy i jako takich wykluczano ich z tego jeszcze młodego kościoła. Przy czym ponieważ raz jedni, a raz inni brali w tym sporze górę to obwinienia o herezję i wygnania dotyczyły wszystkich odłamów. Te ideologiczne animozje toczyły się nie tylko w listach i innych pismach, ale także nie stroniły od przemocy. Wygnanie, uwięzienie czy całkiem często mordowanie oponentów religijnych było wtedy powszechne. Jenkins porównuje stosunki wtedy panujące do fanatycznego islamu z czasów nowożytnych. Gotowość zlikwidowania inaczej wierzących siłą była nawet większa niż u współczesnych fundamentalistów islamskich. Unoszenie się honorem przy najmniejszym podejrzeniu o obrazę tej jedynej i słusznej religii i żądanie kary najwyższej było również na porządku dziennym. W końcowym efekcie te doktrynalne spory doprowadziły do rozłamu wewnątrz wczesnej religii chrześciańskiej albo inaczej mówiąc nie udało się wtedy stworzyć wspólnego kościoła wokół wspólnej doktryny wiary. Jenkins idzie nawet dalej, twierdząc, że spory tak dalece osłabiły kościoły wschodnie (Antiocha i Alexandria), że nie były one wstanie się obronić przed naporem muzułmanów.\nJenkins mocno podreśla, że obecna interpretacja wielu doktryn religijnych nie została chrześcianom dana poprzez ewangelie czy pisma wchodzące w skład Nowego Testamentu - nie wspominając o fakcie, że zestaw pism zawartych w Nowym Testamencie też kształtował się przez wieki. Pojęcie samego Boga (Trójcy Świętej) i natury Chrystusa było dyskutowane (często przy użyciu przemocy) przez wieki. Różne pierwsze silne kościoły chrześciańske (takie jak Aleksandria, Antiocha, Konstantinopol czy Rzym) reprezetowały różne poglądy na ten temat i absolutnie nie chciały z nich zrezygnować. Również pierwsze sobory chrześciańskie (Nicea, Efez, Chalkedon) nie były zgromadzeniem teologów, na których w uczony sposób dyskutowano o interpretacji ewangelii i innych spornych kwestiach religijnych, a wygrywał ten, komu udało się innych przekonać siłą argumentów. Nie, te sobory to była próba uzyskania większości dla swoich idei za wszelką cenę. Wszelkie środki i metody były dobre, jeżeli prowadziły do tego celu. Nie przypadkiem drugi sobór w Efezie do dzisiaj określa się jako zbójecki.\nNie tylko jednak biskupi i ludzie religii gorliwie walczyli o swoje interpretacje religijne. Również świecy władcy ingerowali w te dyskusje i próbowali przeforsować im przyjazną interpretację. Jak Jenkins pisze, o tym jak dzisiaj chrześcianie rozumieją Jezusa decydowało 4 patriarchów, 3 królowe i 2 imperatorów. Dyskuja miała więc nie tylko religijny charakter ale również polityczny. W gruncie rzeczy szło o władzę i wpływ na bieg wydarzeń.\nCzy na końcu zwyciężyła prawda? Jenkins mocno w to wątpi. Nie siła argumentów teologiczych decydowała o zwycięstwie, lecz pozycja polityczna spierających się, ich zdolność wpływania i mobilizowania fanatycznych mas. Jenkins pisze:\n"In the controversies of the fifth and sixth centuries, the outcome was shaped not only by obviously religious dimensions but by factors that seen quite etraneous. This was not a case of one side producing better arguments in its cause, of a deeper familirity with Scripture or partristic texts: all sides had excellent justifications for their positions. All , equally, prduced men and women who practiced heroic ascetism and who demostrated obvious sancity. waht mattered were the interests and obsessions of rival emperors and queens, the rol of competing ecclesiastical princes and their churges, and the empire`s military success or failures against particular barbarian nations. To oversimplify, the fate of Christian doctrine was deeply influenced by just how well or badly the empire was fighting Attila the Hun."\nJeszcze słówko o honorze. Jenkins podkreśla, że idea honoru i clanu, jeszcze ciągle mocno dominująca w obszarze morza śródziemnego, była bardzo często głównym motywatorem zwalczania religijnych oponentów. Nie religijne argumenty ale rzekomo urażona Boska duma pchała ludzi do czynów jakże niezgodnych z głoszoną przez nich religią i jej absolutnie niegodnych. Tak było przez wieki i tak jest do dziś.\n"Driving extremism was the concept of honor. Througout the centuries, ideas of honor have often served as an underappreciated component of religious conflict, and not just within Christianity."\nA: Krzysztof at 21:40\npiątek, lipca 11, 2014\nOby złe duchy opuściły premiera, prezydenta!\nTo, że jest sporo urzędników kościelnych, którzy w swym radykalizmie już zatracili poczucie realizmu, mnie nie dziwi. To, że wybitni reprezentanci głównej partii opozycyjnej stoją i klaszczą zachwyceni, gdy nawiedzony klecha wypędza diabły i złe duchy z prezydenta i premiera już mnie mocno zdumiewa. Na ile ludzie ci są obliczalni jako politycy, jeżeli poddają się aż tak swoistym emocjom i popierają ekstremalny radykalizm? O co będzie gdy egzorcystyczne zabiegi nie przyniosą oczekiwanego skutku? Czy sięgną oni wtedy do innych wyśmienitych metod dobrze sprawdzonych w średniowieczu?\nA tak na marginesie to egzorcyzmy znowu stają się modne. Tak, tak. Egzorcystów przybywa i są zawaleni robotą, bo przez te lata zaniechania złe duchy rozpleniły się strasznie. Ta doskonała średniowieczna technika niszczenia przeciwników jedynej prawdziwej religii całkiem niesłusznie była przez lata w zapomnieniu. Teraz wraca do łask. Właśnie Watykan uznał oficjalnie zrzeszenie egzorcystów. Te polskie wypędzania złych duchów są więc całkiem trendy.\nWracając do samych nosicieli złych duchów widać wyraźnie, że umizgi prezydenta, premiera i innych polityków tego obozu politycznego do katolickich hierarchów (bo nikt mi nie wmówi, że ten obłąkany klecha mógłby wypowiadać te brednie bez przynajmniej milczącej zgody hierarchów) pozostają bez odzewu. Oni dla radykałów katolickich, a w tym kierunku kroczą chyba wszyscy kościelni mocodawcy, raz na zawsze pozostaną obcy. Są i będą obcy, bo nie są wystarcająco radykalni i zachowali jeszcze resztkę niezależności. Ich uniżone gesty wobec kościoła są przyjmowane, ale nie zmieniają ich podrzędnego statusu. Ich przymilanie się katolickiemu elektoratowi i tak nie zmieni jego preferencji wyborczych i nie zatrzyma nieustannej radykalnej nagonki na nich.\nPanie Prezydencie! Panie Premierze! Ta widoczna dla wszystkich i absolutna porażka waszej polityki ustępowania i aktów podlizywania się katolickim możnowładcom to chyba właściwy moment aby się chwilę nad nią zastanowić i ją zmienić. To chyba ostatnia szansa dla was, aby powiedzieć nie katolickiemu radykalizmowi i ratować te żałosne resztki świeckiego państwa. Pan Premier coś tam niedawno wspominał o nie-klękaniu przed katolickimi zwierzchnikami. Może to czas, żeby wreszcie wstać z tych klęczek, bo kolana już nas wszystkich strasznie bolą!\nA: Krzysztof at 16:31\nGenetyk o prawie sumienia\nW zupełności zgadzam się z genetykiem Prof. Jakubowskim, który mówi\nTej wielkiej debaty nad sumieniem dyrektora, która się teraz przetacza, w ogóle nie powinno być. Jeśli komuś sumienie nie pozwala na wykonywanie zakontraktowanych świadczeń, to nie powinien być dyrektorem szpitala.\nI jeszcze jeden cytat z komentarzy do tego artykułu:\nCzy usuwany półd czuje i co czuje? Ja tego też nie wiem. Wiem natomiast, bo to widać gołym okiem, jak czuje narodzone dziecko, nie mogące funkcjonować bez codziennych porcji leków, bez pompy insulinowej, bez sztucznej nerki, bez możliwości samodzielnego podniesienia się. Wiem, jak się czują rodzice takiego dziecka, żyjący ze swiadomoscią, że ich kiedyś zabraknie, a ono będzie zdane na łaskę i niełaskę obcych ludzi. Wiem, jak się czują rodzice takiego dziecka, zaślinonego, robiacego w pieluchy nastolatka czy trzydziestolatka, z ktorym nie ma kontaktu żadnego, ale serce mu bije. Autorytety tego nie wiedzą. Autorytety mają za to sumienie, ale tylko na potrzeby płodu. To troszkę za mało do świętości.\nCały tekst w wyborczej:\nA: Krzysztof at 13:00\nczwartek, lipca 10, 2014\nCzytając ostanio polską prasę dowiedziałem się, że są w Polsce (i jak na razie tylko w Polsce na szczęście) ludzie, którzy mają prawo do posiadania sumienia. Naturalnie tylko niektórym przyznano takie wyjątkowe prawo. Ci wybrani mogą czynić to co sumienie im nakazuje lub nie czynić tego, co uważają za niezgodne z własnym sumieniem. Zrozumiałe przy tym jest, że prawo stanowione tych ludzi z sumieniem absolutnie nie obowiązuje. Oni muszą się kierować jedynie wskazaniami instytucji posiadającej prawo, które nadała sobie zresztą sama, do absolutnego decydowania o tym co moralne i dozwolone.\nCi wybrańcy z sumieniem to oczywiście fanatycy katoliccy. Wszyscy inni ludzie ze zrozumiałych powodów prawa do posiadania sumienia nie posiadają. Oni muszą zyć zgodnie z zasadami prawa i przede wszystkim całkowicie podporządkować się tym ludziom z sumieniem.\nTe z europejskiego punktu widzenia kuriozalne prawo sumienia pokazuje dokładnie, że to droga do nikąd. Społeczeństwo i pańwsto zaakceptowałz żądania katolickich fanatyków tworząc niedobre ale konkretne prawo. Zamiast akceptacji ze strony fanatyków pojawiły się tylko nowe żądania i prowokacyjne akty łamania obowiązujących przepisów. Hierarchowie kościelni oficjalnie zachęcają do ignorowania obowiązującego prawa szantażując wszystkich sumieniem. Bo sumienie katolika to podobno coś absolutnie nadrzędnego i zdanie całej reszty społeczeństwa nie ma tu w ogóle znaczenia. Każde ustępstwo fanatykom nie prowadzi więc do kompromisu. Kompromis to coś, co fanatycy nigdy nie zaakceptują. Fanatycy natychmiast wysuwają nowe żądania szantażując tym całe społeczeństwo. Wszystko, ich zdaniem, musi być absolutnie podporządkowane ich sumieniu i ich wyznaniu, którego oczywicie pod żadnym pozorem nie wolno obrażać. A o tym co jest obrazą ich uczuć religijnych decydują oczywiście sami fanatycy. Sumienie i uczucia niekatolików są tutaj bez znaczenia.\nCzas więc najwyższy powiedzieć nie dla wszelkich ustępstw dla katolickich fanatyków i zadbać o to aby obowiązujące prawo była bezwględnie respektowane. Przez wszystkich bez wyjątku.\nA: Krzysztof at 20:37\nśroda, lipca 09, 2014\nAwantura o niedźwiedzia, byka i inne pogańskie bałwany | Depoganizacja, głupcze! - Polityka.pl\nBardzo dobry artykuł w dowcipny sposób obrazujący narastanie religijnego fundamentalizmu w Polsce. Temat jest wprawdzie do raczej do płaczu, bo Polska szybkimi krokami przestaje być krajem świeckim i zmierza ku totalitarnym państwom wyznaniowym, jakie znamy jedynie w sferze wpływów religii islamskiej. Niemmniej jednak niekiedy zamiast płakać lepiej w śmieszny sposób uwypuklić sedno problemu, co autorka tego artykułu robi bardzo dobrze. Tutaj mała próbka:\n"Takie pomysły to część trwającego w Polsce brutalnego ataku na Kościół, który ostatnio bardzo się nasila. Formułowane są drakońskie postulaty, by ograniczyć kapłanom wolność obrażania całych grup społecznych, takich jak geje, feministki czy dzieci poczęte metodą in vitro, co jest oczywistym łamaniem ich konstytucyjnego prawa sumienia i wyznania."\nA: Krzysztof at 18:11\nsobota, czerwca 28, 2014\nDyskusja o narastających dramatycznie nierównościach dochodów i przede wszystkim majątkowych pomiędzy najbogatszymi a resztą toczy się w wielu krajach Europy. W Austrii, w której konserwatywne rządy przed kilkunastu laty zniosły podatek spadkowy i wprawadziły mnóstwo ulg dla bogaczy, powołano właśnie komisję rządową, aby zbadać co można zrobić. Pewnie niewiele z tego wyjdzie, bo konserwatywna partia boi się jakiegokolwiek opodatkowania bogaczy jak diabeł święconej wody.\nTym bardziej mnie cieszy, gdy czytam, że wiceprezes banku światowego mówi, że zbyt duże różnice między bogatymi, a biednymi są niemoralne. O podatku spadkowym mówi on:\nPodatek spadkowy jest konieczny. Bez niego łatwo tworzą się dynastie bogactwa. Jedni rodzą się szokująco biedni, a drudzy szokująco bogaci. To jest niemoralne. Podatek spadkowy stoi na straży publicznej moralności. Bez niego, kto się urodzi w slumsie, ma tysiące razy mniejsze szanse życiowe niż ten, kto urodzi się w dobrej dzielnicy. Tego się nie da uzasadnić moralnie ani ekonomicznie.\nTo nowy punkt widzenia. Podatek jako instrument moralny. Więcej o ideach wyrównywania nierówności w wywiadzie w Polityce.\nA: Krzysztof at 18:42\nniedziela, czerwca 22, 2014\nOstatnich kilka dni spędziłem w Zurychu na spotkaniu europejskich firm telekomunikacyjnych. Były to bardzo fajne trzy dni. Ciekawe z fachowego punktu widzenia spotkanie, mili koledzy z całej Europy, większość z których dobrze już znam. A do tego Zurych, ładne, bogate miasto, pięknie położone nad jeziorem i jego mieszkańcy, grzeczni i wesoli ludzie. Mnóstwo kawiarnii i restauracji, pełnych młodych, kolorowo ubranych ludzi. Pogoda też nam dopisała, więc czego jeszcze można sobie życzyć?\nWieczory spędzaliśmy w tradycyjnych knajpach jak na ten przykład w Zeughauskeller. I to właśnie tam sprowokowałem zażartą dyskusję o monarchii. Przy stole siedzieli, obok dwóch kolegów z Turcji (ale tej jej europejskiej części), ja i Szwajcar, oboje gorliwi zwolennicy republiki i dwóch monarchistów z Hiszpanii i Danii. Aha i jeszcze był z nami Portugalczyk, który bliżej nie sprecyzował swojego zdania. Duńczyk przyznał wprawdzie, że jest za monarchią w Danii i że większość Duńczyków lubi ich królową, ale nie uzasiadniał dalej dlaczego tak jest. Natomiast Hiszpan okazał się być bardzo zdecydowanym zwolennikiem monarchii, nie tylko lubiącym ichniego króla, ale zasadniczo przekonanym o wyższości monarchii nad innymi formami państwowymi.\nHiszpana koronnym argumenten jest przekonanie, że królowie są od dziecka przygotowywani do rządzenia i dlatego ich kompetencje dużo przewyższają te na krótko wybranego prezydenta. Poza tym, ponieważ król to funkcja na całe życie, królowie utożsamiają się ze swoją funkcją dużo bardziej niż wybrany na kilka lat prezydent. Kolega Hiszpan to człowiek bardzo emocjonalny. Jak coś opowiada, to widać, że to go porusza i jest dla niego bardzo ważne. Pozwoliłem mu się więc obszernie wypowiedzieć i zaprezentować jego poglądy. Szwajcar krytykował go cały czas, co tylko motywowało Hiszpana do szukania dalszych monarchistycznych argumentów. Ja, jako zdeklarowany republikanin, musiałem więc stawić opór hiszpańskiemu monarchiście. Moim zdanien najważniejszy argument przeciwko monarchii wynika z przekonania o równości wszystkich ludzi wobec prawa i równych szans dla wszystkich. Ta regóła to podstawa nowoczesnych społeczeństw i jej ważność jest udokumentowana w konstytucjach chyba wszystkich państw europejskich. Jakakolwiek klasowość społeczeństwa, w tym również szczególna rola króla jest oczywistym pogwałceniem tej podstawowy demokratycznych społeczeństw.\nRównież do pewnego stopnia słuszny argument o wyjątkowym przygotowaniu króla do rządzenia nie jest do końca przekonywujący. A co jeżeli ten król nie nadaje się do tej funkcji? W takim przypadku nie pomoże najlepsze przygotowanie. Takich niezdatnych króli znamy z historii wielu. Prawdopodobnie dlatego nawet w państwach których głową jest król jego praktyczna rola jest bardzo ograniczona. Najczęściej ma tylko funkcje reprezentacyjne. Współczesne monarchie nie cenią więc zbytnio tego fenomenalnego przygotowania króli do rządzenia.\nI tak to politykując i popijając dobre szwajcarskie piwo spędziliśmy wspólnie pomimo pewnych różnic światopoglądowych bardzo miły wieczór. Następne takie spotkanie mamy pod koniec października.\nA: Krzysztof at 21:56\nMocne postanowienie podjęte w kawiarni Florian\nParę dni temu obejrzałem w telewizji niemieckiej reportaż o Wenecji. O jej wspaniałych pałacach, okresie wielkości i dominacji. Wspomniano tam również kawiarnię Florian przy Procuratie Nuove koło Piazza San Marco, jedną z najstarszych ciągle funkcjonujących europejskich kawiarń, miejsce spotkań intelektualistów i elit Wenecji. W tym momencie przypomniały mi się tamte już nieco odległe lata. Był to rok 1998 a może 1999. Spędziliśmy wtedy ze znajomymi niezapomniany weekend. Kolega B był wtedy wielbicielem Włoch. Jeździł tam dosyć często i opowiadał zawsze szalenie interesująco i barwnie o włoskiej architekturze, kulturze i niepowtarzalnym włoskim stylu życia. Szczególnie był on, a chyba nawet dużo bardziej jego żona, zauroczony Padwą. Padwa znajduje się zaledwie kilkanaście kilometrów od Wenecji i oczywiście blask tego miasta na wodzie (czyli Wenecji) przyćmiewa Padwę, która jest dzisiaj nawet turystycznie miastem bez specjalnego znaczenia. Miasto to ma jednak wspaniałą historię i znawcy dużo chętniej je odwiedzają niż przeludnioną i krzykliwą Wenecję. Padwa to też siedziba jednego z najstarszych uniwersytetów europejskich, uniwersytetu na którym kształcili się przybysze z całej Europy, wielu również z Polski. Najbardziej znani z polskich studentów są chzba Kochanowski i Kopernik. Pani kolegii B to historyczka, rozkochana bardzo we Włoszech, średniowieczu i renesansie, więc Padwa to był dla niej raj.\nJednego razu kolega B razu zaproponował spotkanie w Padwie. Wraz z naszymi paniami. Widywaliśmy się wprawdzie od czasu do czasu we Wiedniu, próbowaliśmy naszych sił we wspólnych projektach. Nigdy jednak nie spotkaliśmy się w czwórkę. Odważnie zgodziłem się. Spotkaliśmy się więc pierwszy raz w czwórkę w Padwie w piątek po południu. Początkowo atmosfera była nieco sztywna. Na szczęście przed kolacją odwiedziliśmy ulubiony sklep z winami kolegii B i jego żony. Ja w tamtym czasie byłem prawie abstynentem, a do wina miałem stosunek obojętny. W tym sklepiku kolega B namówił nas jednak na degustację różnych włoskich win. Staliśmy przy tym wokół sporej beczki, która była jedynem stołem w tym sklepie. Nagle, z chwili na chwilę, przy drugim czy trzecim toaście poczułem się świetnie. Nastrój całej naszej grupki poprawił się, panie przeszły wreszcie na ty. Żartowaliśmy, śmialiśmy się i było wspaniale. To wtedy kupiłem kilka butelek wyśmienitego włoskiego wina i próbuję być koneserem win. świetny humor towarzyszył nam również przy wyśmienitej kolacji w dobrej restauracji. Bawiliśmy się do nocy i wróciliśmy, jak się okazało, zbyt późno do hotelu. Portierka z bardzo obrażoną miną czekała na nas specjalnie przy wejściu, bo o dwunastej zamykają tam bramę.\nNastępnego dnia zwiedzaliśmy Padwę i jej uniwersytet, a w niedzielę w drodze powrotnej wpadliśmy na krótko do Wenecji. To właśnie tam, popijając kawę u Floriana, podjęliśmy zabowiązanie. Przy stoliku obok siedział facet i pracował na swoim laptopie. Kolega B i ja byliśmy wtedy zafascynowani pracą niezależną. Niezależny doradca czy programista, pisarz, dziennikarz, czy inne wolne zawody imponowały nam bardzo. Chodziło głównie o niezależność, o możliwość decydowania jak i kiedy pracujemy. Praca w kawiarni, w parku czy w innych przez nas wybranych miejscach to był nasz cel. Praca tam gdzie inni spędzają urlop czy odpoczywają to była ta niezależność do której wtedy dążyliśmy. Tak więc pijąc kawę u Floriana postanowiliśmy, że najpóźniej za rok rzucimy nasze aktualne prace i będziemy całkowicie niezależni.\nCzy udało nam się zrealizować te plany? I tak i nie. Nie, bo nadal pracujemy na posadach, chociaż kolega B był dużo bliższy osiągnięcia tego celu. Trochę jednak tak, bo na naszych aktualnych posadach możemy w dużym stopniu decydować jak i kiedy pracujemy.\nNiestety do Padwy już nie jeździmy. Za dużo pracy. ;) Kolega B przestawił się na Hiszpanię, a my chętniej spędzamy urlopy w okolicach Lago di Garda.\nA: Krzysztof at 14:29\nniedziela, maja 11, 2014\nChyba w styczniu tego roku koledzy w pracy szukali czwartego. No nie do brydża, ale do biegu w maratonie wiedeńskim. Każdy z czterech biegaczy pokonuje część całej trasy, ale nie taką samą część. Jeden biegnie niecałe 6 kilometrów, inny 16, a pozostali dystanse pomiędzy. Mnie koledzy zaproponowali 16 kilometrów. Chojracko przyjąłem tę efertę, no bo przecież 16 kilometrów co to dla mnie. To pestka, mogę biec choćby jutro.\nPo chwili jednak zauważyłem, że dosyć pochopnie zgodziłem się na udział w tym biegu. Potem byłem zły na siebie i na kolegę, który mnie namówił. Wprawdzie biegałem ciągle od lat, ale nie aż tak dużo. Dwa, trzy razy w tygodniu po około 8 kilometrów. 16 kilometrów nie biegałem już od kilku lat. Nieco też przytyłem i byłem trochę przyciężki. Beata również była przeciwko i mówiła, abym zerknął w metrykę i nie wygłupiał się. Kilka dni później jeszcze chciałem się wycofać, ale honor w końcu zwycieżył. Trudno powiedziałem sobie, jak powiedziałeś A to musisz brnąć dalej.\nZacząłem więc jeszcze w styczniu intensywniej trenować. Zacząłem biegać również w trakcie tygodnia, a w weekend trenowałem dłuższe dystanse od 13 do 18 kilometrów. Z początku nie szło mi najlepiej. Waga stała jak zaczarowana, chociaż biegałem coraz więcej, a jedzenie mocno zredukowałem. Przede wszystkim skreśliłem z mojej diety wszystko co słodkie, a w trakcie dnia jadłem tylko jabłka. Po tych długich biegach też nie czułem się najlepiej.\nJednak powoli waga zaczęła spadać i do biegu stanąłem lżejszy o całe 7 kilo! Biegi, nawet te długie, były natomiast coraz przyjemniejsze. Kilka tygodni przed maratonen przebiegałem przeszło 40, a nawet czasami 50 kilometrów tygodniowo. Normalnie biegałem raczej dosyć wolno. Jak naprawdę wolno to nawet nie wiem, bo Gino zatrzymuje się co chwila, wącha sobie coś albo pluska się w rzece. Tylko krótkie odcinki biegałem na pełny gaz i osiągałem maksymalnie 6 minut 15 sekund na kilometr. Szacowałem więc, że jak mi dobrze pójdzie to osiągnę 7 minut na kilometr, a więc 16 kilometrów przebiegnę w 1 godzinę 52 minuty.\n12 kwietnia, w niedzielę było dosyć zimno, około 10 stopni. Dobra pogoda do biegania. W maratonie (jego wszystkich dysciplinach pełny maraton, pół maraton i sztafeta) wzieło udział przeszło 40 tysiecy biegaczy. Na starcie na wiedeńskim Reichsbruecke był spory tłok. To był imponujący widok te 6 pasów jezdni szczelnie wypełnione biegaczami.\nJa biegłem jako pierwszy z naszej sztafety i zacząłem mój bieg dosyć szybko. Przeciskałem się miedzy biegaczami i biegaczkami (dużo kobiet też biegło) wyszukując luk między nimi. Po paru kilometrach miałem czas sporo poniżej 6 minut na kilometr. Dużo, dużo szybciej niż w trakcie treningu. Chwilę zastanawiałem się, czy wytrzymam to tempo, czy może jednak zwolnić. Ale czułem się świetnie, puls tylko nieco powyżej 140, więc co tam trzeba lecieć ile powietrza w płucach i sił w nogach. I tak to przebiegłem te 16 kilometrów w 1 godzinę 35 minut. Na mecie mojego dystansu nie byłem nawet zbytnio zmęczony i chciałem nawet biec dalej.\nKoledzy też pobiegli w pobliżu 6 minut na kilometr i mieliśmy dobry - jak na nas - czas i 644 miejsce na 2500 sztafet. Po biegu spotkaliśmy się w namiocie mojej firmy i wymienialiśmy wrażenia z biegu. Wszyscy byli zachwyceni.\nZwykle po takiej imprezie doping maleje i człowiek trenuje mniej. Mnie jednak jak na razie udało utrzymać intensywność teningu do dzisiaj, z czego jestem bardzo zadowolony. Na dłuższą metę chyba jednak będę potrzebować nowe wyzwanie - jakiś półmaraton może – aby nie zrezygnować z treningu. Tylko muszę jeszcze przekonać Beatę. Może się zgodzi?\nA: Krzysztof at 16:00\nniedziela, kwietnia 27, 2014\nCzy Polska jest jeszcze państwem świeckim?\nChyba jedynie na papierze. Więcej o aktualnej sytuacji w artykule.\nA: Krzysztof at 22:41\nsobota, lutego 22, 2014\nW okresie światecznym zapadłem w sen zimowy. No może raczej w taki pół sen. Zajmowałem się głównie jedzeniem, chociaż również udzielałem się w jego przygotowaniu. Długo spałem, trochę biegałem i tak mijały sobie dni, jeden za drugim. No muszę dodać, że jeszcze dużo czytałem w tym caasie. Po dwóch tygodniach tej dosyć przyjemnej bierności trochę zaniepokoiłem się moim błogostanem. No bo przecież jeszcze jestem dużo za młody na takie pasywne nieróbstwo, a bez ruchu i aktywności człowiek jak wiadomo gnuśnieje. Jakże to aby taki energiczny człowiek jak ja, tak pasywnie spędzał dni!\nBo u mnie w pracy bardzo dużo się dzieje. Dni są wypełnione spotkaniami z wieloma ludźmi, dużo narad, no i do tego ciągle telefony, maile i pełno nowych projektów i ciakawych acz trudnych zadań. Więc takie gnuśnienie w domu do mnie absolutnie nie pasuje, pomyślałem. Jednak po krótkiej analizie mojego sposóbu spędzania czasu wyszło mi, że bardzo dużo rutyny w nim jest. Z reguły jestem za dnia w dwóch, trzech miejscach, wieczory spędzam dosyć podobnie, robiąc prawie każdego dnia to samo. Więc jednak niestety rutyna.\nA to niedobrze. Słyszałem, że ciągłe zmiany miejsc, nowe wrażenia i nowe wyzwania, nieustanne uczenie się czegoś nowego pozytywnie wpływa na nasz umysł i zatrzymuje proces starzenia się. Jeżeli robimy ciągle coś nowego to umysł pracuje na wysokich obrotach i musi sobie szybko przyswoić nową wiedzę i zapanować nad nowymi umiejętnościami. W takich momentach tworzą się nowe połączenia miedzy synapsami, a niektórzy nawet twierdzą, że powstają nowe synapsy. Natiomiast rutyna nie stanowi wyzwania dla naszego umysłu. On daje sobie radę z czynnościami, które wykonujemy nieustannie, na pół gwizdka, bez żadnego specjalnego wysiłku. A mózg potrzebuje przecież wysiłku aby być w formie.\nTrzeba więc wyjść z rutyny, z powtarzalnej do znudzenia codzienności. Trzeba chodzić w inne miejsca, jeździć innymi drogami, spotykać się z różnymi ludźmi, najlepiej o poglądach odmiennych od naszych. Trzeba się uczyć nieustannie czegoś nowego, może obcego języka, gry na instrumencie, śpiewania, tańczenia, malowania czy tysiąca innych rzeczy, których dotychczas nie robiliśmy. Zapewne najlepiej próbować coś co przychodzi nam z wielkim trudem, bo to zmusi nasz mózg do większego wysiłku.\nA: Krzysztof at 20:00\nsobota, lutego 08, 2014\nKreacjonizm walczy z ewolucją\nNiedawno odbyła się w USA dosyć szeroko komentowana publiczna dyskusja wyznawców kreacjonizmu i teorii ewolucji. Kreacjonizm jest bardzo popularny wśród ortodoksyjnych protestantów w USA, a tych w tym kraju pomimo wysokiego poziomu nauki o dziwo nie brakuje. Ortodoksyjni protestanci zdobywają coraz większe wpływy na południu Stanów Zjednoczonych i żądają aby w szkołach uczyć kreacjonizmu jako jednej z teorii o powstaniu życia na równi z teorią ewolucji. Takie nauczanie jest jednak w USA konstytucjonalnie zabronione, bo kreacjonizm nie jest uznaną teorią naukową, a jedynie poglądem religijnym, a rozdział państwa i religii jest w tym kraju bardzo przestrzegany. Ortodoksyjni protestanci nie chcą jednak, aby w szkole nauczano ich dzieci ewolucyjnej teorii powstania zycia. Dzieci, które w domu i kościele od małego słyszą jak to Bóg stworzył świat w siedem dni, są zapewne nieco zdezorientowane słysząc w szkole o miliardach lat ewolucyjnego rozwoju życia na ziemi, a to może niechcący zachwiać ich fanatyczną religijnością, czego ich rodzice za wszelką cenę chcą uniknąć.\nKreacjonizm to pogląd oparty na dosłownej interpretacji bibli. Kreacjoniści przyjmują biblijny opis stworzenia świata i wszystkie inne biblijne opisy jako słowo Boże i niepodwarzalny dogmat. Na podstwawie bibli kreacjoniści twierdzą, że Bóg stworzył wszystkie gatunki w tym samym czasie co człowieka przed około 6 do 10 tysięcy lat. Kreacjonizm nie prowadzi też żadnych badań, a zajmuje się jedynie interpretacją bibli. Kreacjonizm zwalcza żarliwie teorię ewolucji próbując znaleźć w niej nieścisłości. Sam jednak nie przedstawia żadnych faktów naukowych na poparcie swojej teorii.\nDosłowna interpretacja bibli stwarza pewne problemy kreacjonistom, bo niektóre opowieści biblijne, są nawet dla wierzących trudne do zaakceptowania jako fakty historyczne. Taką trudną do obronienia opowieścią jest historia arki Noego. Chyba dla każdego jest oczywiste, że nawet dysponując dzisiejszą techniką nie sposób jest zbudować statek na który można by zabrać egzemplarze wszystkich istniejących dzisiaj gatunków flory i fauny. A w czasach Noego te techniczne możliwości były przecież dalekie od dzisiejszych. Wyznawcy dosłownej interpretacji bibli twierdzą więc, że Noe zabrał na swoją arkę tylko pewne podstawowe gatunki, z których potem powstały w procesie mikroewolucji (a więc jednak calkiem bez ewolucji i kreacjonizm nie może się obejść) znane nam obecnie gatunki.\nTak też mniej więcej przebiegała ta dyskusja - http://www.youtube.com/watch?v=z6kgvhG3AkI . Opisał ją dokładnie Jerry Coyne na blogu "why the ewolution is true" - http://whyevolutionistrue.wordpress.com/2014/02/05/who-won-the-big-evolutioncreation-debate/ .\nBill Nye, przedstawiciel teorii ewolucji przedstawiał szeroko uznane w świecie naukowym fakty potwierdzające słuszność teorii ewolucji. Ken Ham, wyznawca kreacjonizmu, mówił sporo o bibli jako źródle wiedzy historycznej i często odnosił się do Jezusa. Jednym z głównych argumentów Hama przeciwko teorii ewolucji jest jego podział nauki na obserwowalną i historyczną. Nauka obserwowalna to taka, która potrafi wykonać wielokrotnie powtarzalne eksperymenty, potwierdzające albo przeczące jej teoriom. Natomiast nauka historyczna nie ma takiej możliwości przeprowadzania powtarzalnych eskperymentów. Dlatego też teorii ewolucji nie można potwierdzić eksperymentalnie tak jak jest to możliwe na przykład w fizyce, twierdził Ham. Również, zdaniem Hama, izotopowa metoda datowania znalezisk kopalnych, na podstawie których naukowcy datują początki życia na ziemi na około 3 miliardów lat, jest niepotwierdzona eksperymentalnie. Przeczy temu twierdzeniu zedcydowanie Jerry Coyne. Istnieje wiele różnych możliwości datowania, którymi można skalować metodę izotopową. Olbrzymi postęp następuje też dzięki coraz częstszemu stosowaniu genetyki porównawczej. Nye podreślał precyzję stosowanych w ewolucji metod naukowych, które pomimo niemożliwości wykonywania powtarzalnych eksperymetów pozwalają dobrze odtworzyć przebieg ewolucji. Jednym z głównych argumentów jest tu spójność wyników osiąganych różnymi metodami.\nPomino dominującej pozycji ortodoksyjnych chrześcian w środkowych i południowych stanach Stanów Zjednoczonych według sondaży debatę wygrał zdecydowanie Nye. Pomimo religijnego parcia rozum i tym razem pokonał wiarę!\nA: Krzysztof at 23:03\nczwartek, stycznia 30, 2014\nWczoraj wieczorem jadąc do domu słuchałem podcasta Tokfm na temat Facebooka. Prowadzący rozmawiał z Edwinem Bendykiem i jeszcze jednym specjalistą na temat Facebooka. Przez jakieś 15 minut argumentowali oni, że Facebook ma już za sobą okres swej świetności i niedługo straci większą część ze swoich 1,3 miliarda użytkowników. Edwin Bendyk napisał na ten temat artykuł w polityce powołując się na badania amerykańskich specjalistów.\nDlaczego Facebook nie ma przyszłości? W dyskusji mówiono, że ludzie mają dosyć tego przez Facebook wymuszonego pokazywania ich życia prywatnego, że Facebook to taki zamknięty system i że Facebook za bardzo manipuluje pokazywane treści i kilka jeszcze innych pomniejszych przyczyn. Jednak absolutnie główną przyczyną upadku Facebooka jest to, że Facebook to serwis pomyślany na PC. Natomiast użytkownicy smartphonów szukają innych aplikacji lepiej przystosowanych do tego urządzenia i ich mobilnych potrzeb. Podobno Facebooka zastąpi wnet Whatsapp czy jakaś inna chińska applikacja.\nDzisiaj natomiast jadąc rano do pracy słuchałem sobie austriackie radio. I co za przypadek właśnie też byla mowa o Facebooku. Słucham i uszom moim nie wierzę. Słyszę, że obroty Facebooka wzrosły, a wzrosły właśnie dzięki smartphonom. Facebook jest podobno co raz bardziej popularny na smartphonach, a dzięki temu jego wpływy z reklam rosną. Zerknąłem do internetu, a tam Bloomberg pisze to samo.\nNo i komu tu wierzyć. Jak jest naprawdę? czy Facebook padnie przez smartphony, czy może dalej będzie rosnąć dzięki nim?\nA no pożyjemy to zobaczymy.\nPS. Absolutnie nie mogę się przyzwyczaić do coraz bardziej popularnego fonetycznego pisania angielskich słów. Sądzę, że słowo "face" zapisane jak "fejs" nie staje się przez to polskie. To dziwoląg i trzeba sporo czasu aby domyślić się o jakie angielskie słowo chodzi czytając lajk czy słit. Wolałbym aby albo pisano angielskie słowa w originalnej pisowni, albo zastępowano je słowami polskimi.\nA: Krzysztof at 23:10\nCzy bogacze są korzystni dla społeczeństwa?\nNiedawno usłyszałem w radiu, że 85 najbogatszych ludzi na świecie dysponuje takim samym majątkiem jak 3,5 miliarda najbiedniejszych ludzi! Trudno w to uwierzyć ale tak jest podobno naprawdę. Z jednej strony tylko mała garstka bogaczy, którzy mają dużo za dużo majątku, a z drugiej niewybrażalna liczba biedaków, którzy nic nie mają. Tak jak liczba 3,5 miliarda biednych jest dla nas trudna do ogarnięcia, tak samo trudno sobie wyobrazić te setki miliardów w rękach bogaczy. 3,5 miliarda to przecież połowa całej ludzkości. Tak więc 85 ludzi posiada tyle samo co połowa aktualnie żyjących mieszkańców naszej planety!\nCzy to jest sprawiedliwe? Moim zdaniem na pewno nie. Jednak poza sferą moralną z tego szokującego faktu wyłania się cały szereg konkretnych pytań. Czy jest to korzystne dla społeczeństwa? Czy sprzyja to szybszemu rozwojowi gospodarczemu? A na koniec również pytanie czy ludzie mają prawo do takiego absolutnie nieproporcjonalnego gromadzenia majątku?\nOtóż różne badania dowodzą, że społeczeństwa z mniejszymi różnicami majątkowymi funkcjonują lepiej. Jest to dosyć logicznie. W miarę równomiernie rozłożony majątek stymuluje konsumpcję, co oczywiście dobrze wpływa na gospodarkę. W krajach ludzi biednych jedynie garstka bogaczy może sobie pozwolić na konsumpcję, ale ich luksusowy zbytek nie równoważy pobytu olbrzymiej ilości ludzi z klasy średniej w krajach o mniejszych różnicach majątkowych.\nEuropa i w mniejszym stopniu USA jeszce do niedawna były tutaj niezłym przykładem krajów o w miarę rozsądnym zróżnicowaniu majątkowym. W USA i Europie od kryzysu lat trzydziestych do końca lat osiemdziesiątych powstała solidna klasa średnia. Chociaż i w tym czasie w tych krajach bogaczy nie brakowało, to i klasa średnia bogaciła się. Z roku na rok troszeczkę. Aż na scenie politycznej pojawili się Reagan i Thatcher. Oni to zatrzymali transfer pieniędzy od bogatych do klasy średniej i zredukowali drastycznie świadczenia i usługi państwa na rzecz obywateli. Zredukowano podatki, niektóre zlikwidowano w ogóle jak na przykład podatek spadkowy. Od lat dziewięćdziesiątych bogacze bogacą się coraz szybciej, a klasa średnia wręcz zaczyna powoli biednieć. Oczywiście chorobliwie przerośnięty i przez państwa praktycznie niekontrolowany sektor finansowy wysysa dodatkowo majątek z gospodarki realnej i z kieszeni normalnych obywateli i pogłębia dodatkowo jeszcze rozwarstwienie majątkowe społeczeństwa.\nPaństwa i my obywatele przyglądamy się biernie tej sytuacji i niestety nie robimy nic, aby ten trend zmienić. A czas już najwyższy na to.\nCzy każdy człowiek ma mieć prawo do dowolnego bogacenia się, nawet jeśli dzieje się to ze szkodą dla społeczeństwa - a w dłuższej perspektywie również dla bogaczy? Czy bogactwo tych bogatych to wynik jedynie ich zdolności i pracowitości?\nOtóż nie. Bogactwo powstaje z danej sytuacji społecznej i możliwości jaki społeczeństwo stwarza. Przecież bogacze nie działają w próżni. Korzystają oni, tak jak każdy inny, z infrastruktury drogowej, telekomunikacyjnej, sieci powiązań i możliwości istniejących w spoleczeństwie, z oświaty i wielu, wielu innych rzeczy. To znaczy, że tacy bogacze jak dajmy na to Bill Gates czy Larry Page nigdy nie osiągneli by tego co osiągneli, gdyby urodzili się na przykład w Afryce czy Ameryce południowej. Ich osiągnięcia - przy pełnym uznaniu ich osobistych zasług, ich zdolności, pracowitości, dyscipliny itd. - są w części owocem społeczeństwa w którym żyją. A to znaczy, że społeczeństwo ma również prawo do pewnej części ich dzięki społeczeństwu wypracowanego majątku.\nBardzo ładnie opisał te zjawiska Malcolm Gladwell w kisążce Outliers - polski tytuł poza schematem <http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,2335,Poza-schematem>\nJeszcze wyraźniej bezpodstawne jest nadmierne bogacenie w przypadku odziedziczonego kapitału. Często jedyną zasługą dzieci miliarderów jest fakt, że urodzili się w tej czy innej rodzinie. Ich osobiste zdolności są ograniczone, ale odziedziczony kapitał pomnaża się niejako automatycznie.\nTak więc prawo do bogacenia się bez końca należy zanegować. Zamiast tego zasadą prawną musi być rozsądny transfer majątku od nadmiernie bogatych do reszty społeczeństwa. Konieczne są rozsądne progresywne podatki - to skandal, że bogacze płacą mniej podatku niż normalni pracownicy -, zlikwidowanie oaz podatkowych i opodatkowanie transakcji finansowych. Z tych pieniedzy społeczeństwo musi stworzyć usługi - jak na przykład teatry, muzea czy biblioteki - i możliwości dla wszystkich. To bogactwo społecznych możliwości wygeneruje wnet nowych miliarderów.\nA: Krzysztof at 17:17\nCzy czytanie książek ma jakieś znaczenie?\nPodobno czytamy coraz mniej. Szczególnie młodzi ludzie czytają coraz mniej. Wolą krótkie meldunki na twiterze i podobnych serwisach społecznościowych. Czy jest to jednak powód do zaniepokojenia? Czy czytanie książek ma wpływ na rozwój i dostatność społeczeństwa, a jeżeli tak to jaki?\nPrzeciętny Amerykanin czyta niewiarygodne 17 książek rocznie (czy to rzeczywiście możliwe?), mieszkaniec zachodniej Europy tak przeciętnie około 8 do 12 książek, a Polak chyba dużo mniej.\nW USA i Chinach wydaje się rocznie prawie 300.000 nowych książek. W Anglii prawie 150.000, a Niemczech około 80.000. Polska z 30.000 nowych książek jest nieco z tyłu. Można chyba założyć, że im więcej dany kraj wydaje książek tym więcej książek czyta się w tym kraju.\nA ile książek czyta rocznie mieszkaniec Omanu? Jedną! Tak, tak jedną jedyną i ciągle tą samą. On czyta tylko Koran i nigdy nie odczuł potrzeby aby przeczytać jakąś inną książkę. Bo po co, jeżeli wszystkiego co on potrzebuje wiedzieć może dowiedzieć się z Koranu. To usłyszałem w wywiadzie z jednym z twórców zmian w Omanie. To był wywiad z człowiekiem, który decyduje o rozwoju kraju, a kraj ten czyni niesamowite postępy. Temu specifycznemu czytelnictwu w Omanie sprzyja ilość wydawanych książek w tym kraju. Otóż rocznie wydaje się tam 7 (siedem!) nowych tytułów.\nJak to możliwe, zastanawiam się, że ludzie, których cała wiedza zawarta jest w książce napisanej przed około 1400 lat, są w stanie modernizować kraj i zmienić radykalnie jego oblicze? Skąd oni wiedzą na przykład jak zbudować drapacz chmur albo austostradę, bo chyba jednak takiej szczegółowej wiedzy w Koranie nie ma?\nMy uważamy przecież, że trzeba bardzo dużo wiedzieć aby zrobić coś nowego, innowacyjnego, aby mądrze zarządzać państwem. Wiedza ta jest natomiast zawarta w książkach. To przekonanie jest kamieniem węgielnym nauczania uniwersyteckiego od średniowiecza do dzisiaj.\nJeżeli jednak można mądrze modernizować kraj czytając tylko jedną, bardzo starą książkę, to może my niepotrzebnie tracimy czas czytając te kilka książek rocznie?\nMoże. A może Oman po prostu stać, na razie, aby kupić tą wiedzę w Ameryce czy Europie. Ot taki przypadek losu, który dał im niewyobrażalne dochody z ropy.\nA: Krzysztof at 19:30\nponiedziałek, stycznia 06, 2014\nTo było chyba w piątej albo szóstej klasie szkoły podstawowej - a wtedy szkoła podstawowa zaczynała się przeważnie w wieku siedmiu lat i trwała osiem lat. Na lekcji polskiego albo może historii dano nam ankietę do wypełnienia. Była to jak na tamte czasy, lata sześćdziesiąte, dziwna ankieta pełna pytań o nasze zadowolenie i nasze plany życiowe. Jedno z tych pytań brzmiało - "w jakim kraju chciałbyś mieszkać jak będziesz dorosły". Nie wiem jak dziewczynki odpowiedziały na to pytanie, ale prawie wszyscy chłopcy napisali, że chcieliby żyć w USA. Kilku wybrało Kanadę, a jeden zaczytany w książkach podróżniczych o Afryce, wybrał chyba południową Afrykę.\nZ dwudziestu kilku chłopców żaden, ale to naprawdę żaden nie napisał, że chce mieszkać w Polsce! Wtedy wszyscy czytali i oglądali westerny i również bardziej współczesne filmy amerykańskie i USA to był świat naszych marzeń. Jednocześnie był to przecież największy wróg komunistycznej Polski i każdy kto z tym krajem sympatyzował był traktowany jak wróg.\nJak w domu opowiedziałem mamie o tej ankiecie i mojej odpowiedzi na to pytanie to strasznie zbladła i zauważylem strach w jej oczach. Po chwili myślalem że rozszarpie mnie na kawałki z tego strachu i bezsilnej złości na moją głupotę. Rodzice chyba wszystkich dzieci zareagowali tak samo. Blady strach padł na osiedle. Rodzice już widzieli oczyma wyobraźni, jak władza ich będzie szykanować i wyciągać konsekwencje za moralnie naganne i światopoglądowo falszywe wychowanie dzieci. W tej sytuacji bez wyjścia rodzice poszli do szkoły interweniować.\nBo przecież tych naszych odpowiedzi nie można brać serio, bo nie byliśmy przygotowani i myśleliśmy, że to jakaś zabawa - tłumaczyli nauczycielom. Szkoła, to znaczy poszczególni nauczyciele, chyba też była przerażona wynikami tej ankiety. No bo jak widać i szkoła niewiele zrobiła aby wychować nas w duchu tego jedynego, właściwego światopoglądu.\nZadecydowano więc aby powtórzyć tę ankietę. Zniszczono nasze pierwsze odpowiedzi i zaproszono nas raz jeszcze do wypełnienia tej ankiety. Dokładnie przygotowani przez rodziców i już nieco świadomi jakie konsekwencje mogą mieć niewłaściwe odpowiedzi wypełniliśmy ankietę politycznie absolutnie poprawnie. Teraz już wszyscy nie marzyli o niczym bardziej jak o tym aby nadal żyć w Polsce. No chyba jeden kolega napisał, że chciałby żyć w Związku Radzieckim, ale jego ojciec chciał robić karierę w partii, więc to nic dziwnego. A Związek Radziecki to była odpowiedź akceptowalna dla wladz, a może nawet oczekiwana - Polska jako kolejna republika kraju rad i to na życzenie światłej młodzieży. ;)\nTak oto mądrzy rodzice i nauczyciele zażegnali tej katastrofie, my natomiast nauczyliśmy się, że to co się myśli, a to co trzeba i można mówić to dwie bardzo różne rzeczy. A i władza otrzymała wynik jakże korzystny, potwierdzający, że młodzież jest sytuacją w Polsce zachwycona.\nTakich przykładów zawężania wolnego wyboru z przyczyn ideologiczno-politycznych z czasów PRL można oczywiście przytaczać wiele. Uniemożliwianie wolnego wyboru, albo przynajmniej utrudnianie, można również spotkać dzisiaj i to nie tylko w zakresie ideologii czy polityki, ale także w kulturze, ekonomii czy religii.\nTaki drobny, aktualny przykład z zakresu kultury. Podobno w Polsce wprowadzono przepis nakazujący radiostacją nadawanie co najmniej 60% polskiej muzyki. Hallo, proszę Państwa to nie tędy droga! Nie poprzez nakazy czy zakazy przekonamy ludzi do słuchania polskiej muzyki. Ja polską muzykę, szczególnie tę trochę starszą, bardzo lubię, ale nie rozumiem dlaczego jakiś urzędnik ma decydować ile czego ja słucham. Jak polska muzyka będzie dla słuchaczy atrakcyjna, to ludzie będą wybierać radia, które ją nadają. A jak nie, to żadne nakazy nie pomogą.\nReligia jest innym przykładem. Przecież tylko poprzez bezwględną indokrynację dzieci i młodzieży, czyli maksymalne zawężanie wolnego wyboru, w Polsce 90% ludzi jest katolikami, a na przykład w Iranie 95% schiitami. Rodzice tutaj też decydują za dzieci o przynależności religijnej, w momencie, kiedy one są jeszcze absolutnie nieświadome swego losu.\nNie tak powinno być. Młodych ludzi należy wychowywać tak, aby byli otwarci na świat i jego różne prawdy i potrafili wybrać to co uważają dla nich za słuszne. I tylko oni sami mogą decydować, po osiągnięciu pełnoletności, czy chcą być członkiem tej czy innej, czy żadnej religii.\nZastanówmy się chwilkę jak kolosalnie musiałby się zmienić stosunek organizacji religijnych po wprowadzeniu wolnego wyboru. To tak jak zmiany po zniesieniu pańszczyzmy. Pańszczyźniany chłop nie miał wyboru, a jego Pan też nie musiał o niego zabiegać. Wolny wybór po uzyskaniu dojrzałości oznaczalby, że organizacje kościelne musiałyby zachęcać tego młodego czlowieka do wstąpienia. Musiałyby być dla niego atrakcyjne, bo w innym przypadku młody człowiek mógłby zdecydować się na przystąpienie do jakiegoś innego kościoła, albo nawet do żadnego. Mielibyśmy prawdziwy pluralizm religijny, różnorodność idei i wyborów.\nA: Krzysztof at 15:14\nśroda, stycznia 01, 2014\nPierwszy bieg w Nowym Roku 2014\nNowy Rok zacząłem biegowo. Lekki bieg na 8 km w mojej okolicy. Pogoda jak widać niezbyt zachęcająca, ale w miarę ciepło, bo 5 stopni.\nMoże 2014 będzie dla mnie dobrym rokiem biegowym. Życzylbym bym sobie tego, a jak będzie zobaczymy.\nWszystkim Wam życzę spełnienia Waszych marzeń i po prostu dobrego Nowego Roku 2014!\nA: Krzysztof at 11:43\nAwantura o niedźwiedzia, byka i inne pogańskie bał...


Zakochany kolega - Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL\nZakochany kolega - Netkobiety.pl\nForum Kobiet » MIŁOŚĆ , ZWIĄZKI , PARTNERSTWO » Zakochany kolega\n1 Temat przez advokatova 2018-11-12 22:58:08\nTemat: Zakochany kolega\nMam na roku jednego znajomego- Adama. Studiujemy na tym samym roku tego samego kierunku. Żartujemy razem, wymieniamy się notatkami...jednak ja w nim widzę tylko kolegę, dobrego kolegę. On natomiast chciałby czegoś więcej. Na początku myślałam, że mi się tylko wydaje. Potem kilka osób z roku mi zwróciło uwagę, że to widać, że mu się podobam. Potem natomiast mi sam to delikatnie wyjawił, ale ja powiedziałam, że nie jestem zainteresowana. Mimo wszystko ku mojemu zdziwieniu relacje między nami nie zmieniły się, było tak samo między nami- czyli wesoło. Myślałam, że on zrozumie, że między nami nic nie będzie, ale mam wrażenie, że cały czas się łudzi...\nOd jakiegoś czasu jest mi go trochę żal, ja w ogóle mam odczucia, że go wykorzystuję, choć tak nie jest. Po prostu on jest dobrym studentem i mi pomaga od czasu do czasu zrobić np. jakieś zadanie itp. Ja też staram się pomagać w miarę możliwości. Tylko cały czas mam wrażenie, że on się łudzi, że jednak coś z tego będzie.- powiedziała mi to dodatkowo nasza wspólna znajoma z paczki. Ta sama znajoma już wielokrotnie mówiła, żeby dać mu szansę, że sama zaaranżuje nam randkę, żebym się ugięła. Jednak ja jestem inna. Lubię tego gościa, ale lubię go jak kuzyna czy bardziej brata, nie jak chłopaka. Nie chciałabym np. się z nim całować. To nie tak, że w ogóle mu szansy nie dałam. W zeszłym roku byliśmy kilka razy na obiedzie czy spacerze. Tylko dla mnie to był zwykły obiad/spacer z kumplem, równie dobrze mogłabym wyjść z koleżanką a dla niego coś więcej i czułam to, bo jak proponowałam, żeby poszedł z nami ktoś jeszcze to było można odczuć, że mu się to nie podoba. Z biegiem czasu widzę to niestety coraz bardziej. Nawet ostatnio na domówce u wspólnego znajomego, tańczyliśmy z innymi znajomymi wszyscy razem w kółku. Adam stał często z mojej prawej lub lewej strony i żeby na mnie spojrzeć musiał konkretnie przechylić głowę a ja kątem oka widziałam, że robi to co chwilę, zaczęło mnie to najpierw zawstydzać, bo czułam się obserwowana non stop, a potem już mnie to denerwowało.\nJa sama wielu znajomym chętnie pomagam i sama ich proszę o pomoc. On jest dobrym studentem i często pomaga mi w nauce a ja czuję się już, jakbym go wykorzystywała (chociaż tak nie jest, bo ja mu też pomagam jak tylko trafi się okazja- przesyłam pliki, notatki).\nTo nie jest tak, że ja mu robię nadzieję i śmieję się za plecami. W maju on sam się mnie spytał, czy ja z nim chciałabym coś więcej, ale odpowiedziałam, że nie jestem zainteresowana. Dodatkowo ostatnio sam był przy rozmowie mojej z koleżanką, gdzie mówiłam jej, że na razie nie chcę mieć chłopaka i nie jestem nikim zainteresowana, ale do niego to nie dociera.\nLubię Adama jako kolegę, ale jest mi przykro, jak go widzę, że on coś do mnie czuje i mam wrażenie, że cały czas ma nadzieję, mimo tego, że odmówiłam... mam z tego powodu wyrzuty sumienia! Ostatnio doszło do tego, że rozmyślam o tym, że jeśli tylko zakocham się i znajdę sobie chłopaka i będziemy razem to zachowam się jak skończona wredna jędza, która miała idealnego kandydata, który jej pomagał a odeszła do innego- na prawdę nie umiem przegonić od siebie tych myśli, szczególnie że w internecie dużo chłopaków pisze "Byłem czuły, kochający a ona poszła do innego..." i tak właśnie się czuję, jakbym to była ja..\nPatrząc na niego mam wrażenie, że on już nie tylko jest zauroczony, ale też i zakochany. No kurczę, żebym ja się migała od rozmowy, ale on jakoś w kwietniu tego roku mówił mi, że "lubi mnie bardziej" a ja powiedziałam, że nie jestem zainteresowana związkiem. Już myślałam, że odpuścił, po czym wyskoczyłam z nim niedawno na kumpelski obiad i znowu mi wysyła jakieś dwuznaczne wiadomości, a miałam nadzieję, że już sobie chociaż trochę odpuścił.\nCzy jest jakiś złoty środek na taką sytuację?\nWstępnie stwierdziłam, że ograniczę z nim kontakt tzn. ostatnio mnie zapraszał na wspólny obiad po zajęciach, to powiedziałam, że to dobry pomysł, żeby wyskoczyć gdzieś i zebrać ludzi (udałam głupią, chociaż wiem, że on chciał iść sam na sam). Nie będę z nim nigdzie wychodzić, bo on już zaczyna coś sobie wyobrażać a szkoda mi chłopaka, dodatkowo poprosiłam koleżankę (właściwie to ona mi podpowiedziała), naszą wspólną kumpelę, żeby jemu zasugerowała, że ja nic do niego nie mam, bo jak ja mu mówię, to do niego nie dociera\n2 Odpowiedź przez canarios 2018-11-12 23:17:49\nOdp: Zakochany kolega\nUważam że jesteś głupiutka że mu nie dajesz szansy. Przecież chodzi tylko o szansę. Nie wychodzisz za mąż. Ty szukasz chemii czyli tak naprawdę swojej zguby bo będzie wiedział jak cię zauroczyć pierwszy lepszy doopek. Ty natomiast masz gotowy materiał na chłopaka i nawet nie jesteś w stanie dać mu szansy bo...nie ma chemii. Jeśli potrafisz odpowiedzieć na pytanie skąd bierze się chemia to rób jak uważasz? Jestem pewien że nie masz pojęcia i myślisz że jest chemia albo jej nie ma a to nieprawda bo można zauroczyć kobietę. On już pewno wiele udowodnił i traktuje cię z szacunkiem a ty nie chcesz mu NAWET szansy dać. Kim ty jesteś? A co by było gdybyś ty była w nim zakochana i chciałabyś żeby ci dał chociażby najmniejszą szansę, płakała byś po nocach, tęskniła? Czy chciałbyś żeby powiedział nie?\n3 Odpowiedź przez serdeczna 2018-11-13 00:35:11\nWy faceci tutaj na forum macie jakiś ból dupy w stosunku do kobiet które otwarcie mówią że nie chcą chłopaka, który się za nimi ugania... No kuźwa, dziewczyną nie jest w nim zauroczona, nie czuje tego ale go lubi jak kolegę. To normalne. Też tak miałam nie raz. I to nie oznacza wcale że będę dawać szansę każdemu bo jest dla mnie dobry i do ramy przyłóż skoro nie czuje do niego nic poza zwykła sympatią. Czy ty dawałbyś za każdym razem szansę dziewczynom nie w twoim typie, które lubisz jak koleżanki i nic poza tym? Są ludzie którzy potrzebują iskry na początku, nie każdy umie tworzyć związki z przyjaźni, kiedy chemii i zauroczenia brak. Nie można już po prostu kologid lubić jak kolegę i nic poza tym?\n4 Odpowiedź przez advokatova 2018-11-13 01:06:09\nTylko ja nie gustuję w jak to nazwałeś- doopkach. Ja mu dawałam szansę, bo posłuchałam mojej koleżanki. Wielokrotnie chodziłam z nim na wspólne obiady czy spacery, żeby zobaczyć, czy coś z tego będzie i nie, nic nie czuję do niego. Lubię go, bardzo, ale jak brata. Całowałbyś się z bratem? Ja nie. Nie czuję do niego tego "pociągu", chęci dotyku. Mało tego, jak ostatnio tłumaczył mi jedną rzecz z zajęć, na których mnie nie było przysuwał się do mnie bliżej i bliżej a ja się odsuwałam najpierw nieświadomie a potem zobaczyłam, że prawie spadłam z łóżka.\nJeśli bym powiedziała "okej, możemy razem chodzić" a po miesiącu nie całowania się, nie trzymania się nawet za rękę bym zerwała to zabolało by go to jeszcze bardziej, a ja nie chcę go ranić.\n"A co by było gdybyś ty była w nim zakochana i chciałabyś żeby ci dał chociażby najmniejszą szansę, płakała byś po nocach, tęskniła? Czy chciałbyś żeby powiedział nie?"- oczywiście, że chciałabym, żeby powiedział stanowcze "nie". Mam swoją godność i wolałabym wiedzieć na czym stoję, a nie że ja kogoś darzę uczuciem a ten ktoś patrzy na mnie z litością, że łaskawie ze mną jest.\nWyobraź sobie, że wiele razy się zakochiwałam bez wzajemności i nie, nikogo nie błagałam i nie prosiłam, żeby z nim być. Po prostu zapominałam,żeby się nie męczyć\n5 Odpowiedź przez advokatova 2018-11-13 01:09:52\nTo znaczy ja uważam, że związki budowane na przyjaźni są najlepsze i przyjaźń w związku jest ważnym fundamentem, ale musi być "to coś". Mam wiele koleżanek i co? Z nimi też mam się wiązać, bo są dla mnie miłe? Całkowicie popieram wypowiedź, jakby nie można było mieć dzisiaj kolegów\nTaki typowy ból tyłka, że chłopak miły, ugania się to laska MUSI dać szansę, ale jak jest na odwrót: fajna, miła laska zagaduje do chłopaka, który nie jest nią zainteresowany i może normalnie jej dać kosza to to już jest dobrze niby?\n6 Odpowiedź przez serdeczna 2018-11-13 01:14:14\nZgadzam się z Tobą autorko. Wiadomo przyjaźń musi być, ale bez pociągu, bez chemii, bez tej iskry nic nie będzie. Też tak miałam ostatnio 2 razy. Chłopacy fajni, troskliwi, widać że im zależy ale żaden nie w moim typie, nie czulam do nich nic poza sympatią. Ja tylko chciałam się kolorować bo byli fajni jak kumple. I też zakochowales się bez wzajemności i wiem że lepiej urwać kontakt w takich sytuacjach. Nie słuchaj niektórych facetów którzy tu piszą, bo to właśnie tacy zraneni misie, co sami pewnie się uganiali za kimś kto ich nie chciał a teraz mają mają ból dupy...\n7 Odpowiedź przez Olinka 2018-11-13 01:29:28\nUważam że jesteś głupiutka że mu nie dajesz szansy. Przecież chodzi tylko o szansę.\nA ja dla odmiany sadzę, że to jest właśnie zdrowy rozsądek i szacunek dla jego uczuć, a nie głupota. To dawanie komuś szansy z litości jest nieludzkie, bo chłopak z czasem być może będzie angażował się coraz bardziej, będzie liczył na poważny związek, a kiedy okaże się, że nic z tego nie będzie, to będzie podwójnie rozczarowany. Mało tego, będzie miał prawo czuć się zwyczajnie oszukany, że Autorka pozwoliła mu żyć nadzieją, pomimo że miała pełną świadomość, że nic z tego nie będzie. Wówczas nawet przyjaźń może się rozsypać.\nJednym słowem szansę można dać, ale po co?\n8 Odpowiedź przez canarios 2018-11-13 08:12:23\nWiem, wiem. Iskra na początku a na końcu popiół. Takie są skutki waszej chemii. Zaczynacie od chemii a potem to uczucie szybko się wypala bo to tylko reakcje hormonalne organizmu. Zawsze zakochuje się pierwsza tylko jedna osoba. Jeśli to jest kobieta to facet ma darmowy seks. Jaki facet z tego nie skorzysta? Jeśli facet nie wykorzysta kobiety to może nawet da się namówić na małżeństwo i dzieci. Nie znasz motywacji facetów. Domyśl się jakie mogą być motywacje nie zakochanego faceta. Zgadłaś- seks a to czy zostanie z zakochaną kobietą to wielkie być może. Po jakimś czasie kobiecie minie zauroczenie i zacznie mu robić awantury bo jej szósty zmysł będzie jej podpowiadał że coś jest nie tak i wtedy albo facet zniknie albo pozostanie w kiepskim pozbawionym zdrowych fundamentów związku.\n9 Odpowiedź przez sosenek 2018-11-13 08:28:35\n"Wiem, wiem. Iskra na początku a na końcu popiół. Takie są skutki waszej chemii. "\nco innego brak iskry na początku (pomimo jej braku można się zakochać z czasem), a co innego znać kogoś rok i się nie zakochać.\n10 Odpowiedź przez balin 2018-11-13 08:53:26 Ostatnio edytowany przez balin (2018-11-13 08:55:04)\nWy faceci tutaj na forum macie jakiś ból dupy w stosunku do kobiet które otwarcie mówią że nie chcą chłopaka, który się za nimi ugania.\nDaj na luz. Proszę bez pogardy i szowinizmu. Myślę, że nawet na kobiecym forum, takie zachowanie nie przystoi. Jeszcze gdy ma się nick serdeczna.\nJasne, że nie może dawać temu koledze powodów do najmniejszych złudzeń, bo jak tu już mówiono, to jest nieludzkie. Chłopak jeżeli inteligentny, to zrozumie. Z resztą młodzi są, takie zachowania uznałbym w tym wieku za normalne.\nAle dawanie szans niestety było, było tez korzystanie ze specjalnego podejścia kolegi. Tutaj też rozumiem młody wiek Autorki, uczycie się życia. Uczycie się co to miłość, co to odrzucenie, czy niechciane zauroczenie.\n11 Odpowiedź przez canarios 2018-11-13 08:59:29\nW takim razie zadam ci pytanie. Co w nim jest tak odpychającego że odsuwałaś się o mało nie spadając z łóżka? Ja ci powiem. On był dla ciebie za mało męski bo się w tobie zakochał a gdyby traktował cię jak szmatę to byś go szanowała i nie opowiadaj bzdur że nie gustujesz w doopkach bo jestem przekonany że tak jest tylko jeszcze tego nie wiesz za to twój instynkt cię doprowadzi do takiej sytuacji kiedy zakochasz się w doopkach i potem będziesz cierpieć. Gwarancja!\n12 Odpowiedź przez canarios 2018-11-13 09:13:36 Ostatnio edytowany przez canarios (2018-11-13 09:18:08)\nPsychologia w tej kwestii jest jasna. Np kobieta którą facet chce nigdy nie chce tego faceta a jeśli facet powie jej że nie chce jej i nigdy nic z tego nie będzie to ona robi się zainteresowana. Dlatego wy nigdy nie chcecie facetów którzy się w was zakochują a faceci też by was nie chcieli gdyby nie świadomość łatwego darmowego seksu.\nDawanie kosza jest czystą głupotą. Znalezienie kogoś kto się w nas zakochał to jak wygrana na loterii i dlatego zdrowy rozsądek podpowiada żeby rozważyć możliwość związku, uczucia zagrają zgodnie z psychologią i spowodują odrzucenie.\n13 Odpowiedź przez canarios 2018-11-13 09:25:37\nKiedy wg ciebie ma nastąpić moment zakochania? Po 5 minutach, dniach czy miesiącach? Czy wiesz na czym polega mechanizm zakochania? Pewnie nie.\n14 Odpowiedź przez canarios 2018-11-13 09:35:18\nZgadza się. Ona i tak już zabrnęła za daleko i on poczuje się odrzucony prędzej czy później i będzie cierpiał. Im dłużej będzie ta znajomość trwała tym bardziej on będzie karmiony złudzeniem że " może kiedyś" to nastąpi. Jedynym rozwiązaniem jest danie mu przysłowiowego " kopa" tak żeby cię znienawidził bo przynajmniej wtedy zracjonalizuje fakt że go nie chcesz i szybciej pogodzi się z rzeczywistością.\nSwoją drogą jej login jest adekwatny do jej bólu i uprzedzeń ☺\n15 Odpowiedź przez serdeczna 2018-11-13 12:14:55 Ostatnio edytowany przez serdeczna (2018-11-13 12:17:45)\nJa p..le wystarczyło wejść po kilku godzinach i męscy experci już doradzili podpierając się fachową psychologią\nA Ty Canarios (od kanali zapewne) pora zamienić się w doopka,, skoro bycie miłym panem nic nie zdziałało. Bo wiesz, my lubimy nad boyów i samców alfa, tylko w takich się zakochujemy, to dopiero są prawdziwi faceci, a nie tacy orbiterzy jak Ty, c9nahwyzej mogą nam buty całować...\n16 Odpowiedź przez canarios 2018-11-13 12:59:24\nTrzeba było tyle nie spać brzuchem do góry. Zgadzam się z tobą chociaż ja butów nikomu nie całuję ale stópki...uuuuu wylizałbym. Samcem alfa raczej nie jestem ale dzięki za komplement.\n17 Odpowiedź przez serdeczna 2018-11-13 13:55:46 Ostatnio edytowany przez serdeczna (2018-11-13 14:05:39)\n18 Odpowiedź przez canarios 2018-11-13 14:13:51\nSory, ale ja mam jakieś życie poza forum, i może właśnie kiedy ty pisałeś swoje psychologiczne wywody to ja miałam duet sex z moim samcem alfa, z którym jestem zaręczona, dziwne nie? To że nie jesteś samcem alfa to czuć na kilometr. Takich osobników się eliminuje, a samice alfa w jakie zapewnie sam celujesz takich poganiają... Współczuję bycia poganianym całe życie...\nCzy twój chłopak z którym jesteś zaręczona wie jaka jesteś nerwowa? Może gotów byłby zmienić zdanie. Po co mu taka opryskliwa żona. Pozdrów go ode mnie i życz mu szczęścia.\n19 Odpowiedź przez serdeczna 2018-11-13 14:17:37 Ostatnio edytowany przez serdeczna (2018-11-13 14:23:45)\nDobre Opryskliwa mogę być tylko dla takich sfrustrowanych forumowych psychologów i expertow od orbitowania jak Ty. Nie wiem ile masz lat, ale chłopaku poznaj świat od innej strony, dobrze Ci to zrobi.\n20 Odpowiedź przez feniks35 2018-11-13 14:18:55\nNie wiem Canarios skad bierzesz te swoje teorie ale chyba bardzo smutne zycie prowadzisz i nikt Cie nigdy nie kochal stad tyle jadu do kobiet sie z Ciebie wylewa. Jak czytam takie bzdury ze kobieta lgnie tylko do faceta ktory jej nie chce to mysle sobie ze takie cos mogl wymyslec tylko facet ktory musial sobie jakos oslodzic i zracjonalizowac swoja nieatrakcyjnosc (fizyczna, psychiczna itp) i pociesza sie taka teoria z kosmosu.\nJa tez mialam kolege na studiach ktory mnie adorowal, wykazywal inicjatywe, chec pomocy itp. Podobnie jak autorka nie czulam do niego kompletnie nic poza kolezenska sympatia i mimo ze byly spotkania i wyjscia to niczego to nie zmienialo z mej strony tylko wrecz utwierdzalo mnie w przekonaniu ze to nie ten. Na sama mysl ze moglby mnie chciec objac czy pocalowac odrzucalo mnie. Rok pozniej poznalam pewnego chlopaka. On rowniez szybko sie zaangazowal w nasza znajomosc, przyjezdzal, pisal, dzwonil, byl zawsze gdy go potrzebowalam. Od kilkunastu lat ten chlopak jest moim mezem takze swoja "teorie" wsadz sobie canarios w... buty i nie pisz herezji naklaniajacych w efekcie do tego by byc z kims na kim czlowiekowie nie zalezy, zmuszac sie do bliskosci z ta osoba, udawac uczucie. To jest niemoralne i prowadzi tylko do dramatow. Dawanie nadziei na cos gdy sie tego kompletnie nie czuje a potem odrzucenie jest paskudne.\nTa iskra z ktorej tak kpisz jest bardzo istotna. Nie jest a przynajmniej nie powinna byc jedynym spoiwem zwiazku bo motylki z czasem opadaja i zostaje czlowiek, jego charakter, wady i zalety z ktorymi trzeba zyc na codzien niemniej jednak nie wyobrazam sobie pojscia do lozka z kims kto totalnie mnie nie pociaga. Obrzydliwa wizja.\n21 Odpowiedź przez canarios 2018-11-13 14:20:53\nDobre Opryskliwa mogę być tylko dla takich sfrustrowanych forumowych psychologów i expertow od orbitowania jak Ty.\nMożemy przejść na priv jeśli chcesz. Tam chętnie ci dam klapsa bez zobowiązań skoro jesteś taka alfa.\n22 Odpowiedź przez serdeczna 2018-11-13 14:23:13 Ostatnio edytowany przez serdeczna (2018-11-13 14:24:20)\nNajpierw zadbaj o wygląd i pewność siebie, bo ewidentnie coś tu szwankuje. Ja cię po główce głaskać nie będę.\n23 Odpowiedź przez Olinka 2018-11-13 14:32:27\nProszę o powstrzymanie się od osobistych wycieczek i prób wzajemnego obrażania się, a równocześnie przypominam, że off top stanowi wyraźne naruszenie regulaminu. Weźmy też pod uwagę, że Autorka przyszła tu z konkretnym problemem, dlatego zamiana wątku w pole prywatnej walki, odciąga od niego uwagę.\nCanarios, Ciebie dodatkowo proszę, abyś nie pisał postów jeden pod drugim, co robisz tutaj hurtowo, łamiąc w ten sposób obowiązujące zasady.\n24 Odpowiedź przez advokatova 2018-11-15 19:01:51\nDla Ciebie męski facet to taki, który traktuje kobiety jak przedmioty? To czemu sam nie zaczniesz ich tak traktować, skoro to takie dobre na podryw? Dla mnie idealny i męski facet jest wysportowany, inteligentny i mądry i wielu jest takich panów. Ten chłopak jest mądry, ale niestety bardzo nieżyciowy, trochę naiwny, bo wierzy we wszystko, co mu ludzie powiedzą, sportem się niby interesuje, ale tylko teoretycznie i niestety jeszcze ma mentalność chłopca. Jako kumpel super, ale nic więcej. Zawsze uważałam, że idealny związek to taki, gdzie dwoje ludzi będzie dla siebie przyjaciółmi, ale to nie może być jedyny czynnik, bo pierwsi lepsi znajomi by się ze sobą wiązali.\n25 Odpowiedź przez canarios 2018-11-15 19:46:53 Ostatnio edytowany przez canarios (2018-11-15 20:02:04)\nNie, dla mnie nie, ale dla mnóstwa kobiet faceci, którzy traktują je jak przedmioty muszą być dla nich bardzo męscy skoro są w związkach.\nZawsze pierwsi lepsi znajomi wiążą się ze sobą, czasem nawet potrafią iść do łóżka na pierwszej randce i nie są to wyjątkowi, wieloletni znajomi.\nJednak miałem rację, że nie jest dla ciebie wystarczająco męski. Kiepska to satysfakcja. Jest tu gdzieś wątek i ona robi mu codziennie awantury i jeszcze bezczelnie twierdzi ,że go kocha a on zachowuje się jak doopek. Tak też pewnie będzie z tobą, bo na tobie facet, który jest normalny nie robi wrażenia- nie działa wystarczająco silnie na twoje zmysły i jest mdły, i nijaki.\nJa nie stosuję takich metod, bo są niezgodne z moim sumieniem i naturą choć dobrze wiem,że działają na kobiety. Dla mnie to niehumanitarne traktować manipulatywnie słabszą istotę i wolę otoczyć ją opieką i troską. Coś takiego docenisz dopiero u faceta kiedy jego poprzednik skrzywdzi cię i zrani mocno serce i duszę. Wtedy zmieni się twój system wartości. Kobiecie potrzeba doopka,żeby ją nawrócił na drogę normalności. Musisz się sparzyć, żeby móc potem dmuchać na zimne. Ty masz dobrego faceta na horyzoncie,ale szukasz tzw. zieleńszych pastwisk. Otóż nie, żaden facet nie będzie od niego lepszy, bo on ma tę przewagę,że się w tobie zakochał. Facet, w którym ty się zakochasz w przyszłości nigdy się w tobie nie zakocha, bo taki jest porządek rzeczy- facet, który się w tobie zakochał na próżno liczy na to samo od ciebie.\n26 Odpowiedź przez dobrakobieta90 2018-11-15 19:56:48\nKażdej kobiecie potrzeba doopka,żeby ją nawrócił na drogę normalności. Wszystkie musicie się sparzyć, żeby móc potem dmuchać na zimne.\nTrafił się znawca wszystkich kobiet.\nCanarios nie zauważyłeś, że jesteś na kobiecym forum? Po co nas tu obrażasz i upychasz wszystkie do jednego worka?\n27 Odpowiedź przez Kamila_von_Trupka 2018-11-15 19:59:14\nCanarios, naprawdę nie spotkałeś nigdy kobiety której podobałeś, a ona się Tobie nie podobała mimo tego, że była miła i dobra?\n28 Odpowiedź przez canarios 2018-11-15 20:08:40\nMusisz mieć niskie poczucie własnej wartości skoro obrażasz się zbyt łatwo. Poza tym te słowa są skierowane do autorki. Mnie np nie bolały by słowa, że " wszyscy faceci są doopkami", bo nie mam tego rodzaju kompleksów.\n29 Odpowiedź przez dobrakobieta90 2018-11-15 20:11:27 Ostatnio edytowany przez dobrakobieta90 (2018-11-15 20:15:55)\nTo weź na przyszłość unikaj stwierdzeń, że kazdej kobiecie ... albo, że wszystkie kobiety, to przestanę to brać do siebie. Póki co jestem kobietą, jak każda i wszystkie inne, choć nie taka sama wbrew temu, co o nas tu wypisujesz.\nJedna dobra rada, dzięki której może przestaniesz demonizować kobiety na kobiecym forum:\nKobiety lubią czuć się wyjątkowe i jedyne w swoim rodzaju\nJak to pojmiesz, to może któraś Cię zechce i przestaniesz wylewać tu swoją frustrację.\nDziękuję za poprawienie posta\n30 Odpowiedź przez canarios 2018-11-15 20:36:18 Ostatnio edytowany przez canarios (2018-11-15 20:46:44)\nKobiety lubią czuć się wyjątkowe i jedyne w swoim rodzaju- to rozumiem, że księżniczkujesz. Założę się, że faceci na tym forum mają zdecydowane zdanie na ten temat i domyślasz się jakie. Życie jednak jest realne i nie składa się tylko z wyimaginowanych oczekiwań. Ja nie demonizuję tylko staram się mówić to, co jest prawdą a ty próbujesz zaprzeczyć rzeczywistości. Na początku prawie każdy facet będzie ci ściemniał tylko dlatego, że chce się dobrać do twoich skarbów i tyle z bycia księżniczką. Później dojdzie real, bo przecież jak długo można z siebie robić pajaca! Mógłbym też tylko na podstawie twojego jednego postu stwierdzić, np że jesteś bardzo nerwowa i ty mnie pouczasz co do kobiet a kto zechce taką nerwową kobietę jak ty?\nZapomniałem dodać: wszystkie kobiety są kobietami! Tylko się nie obraź...\n31 Odpowiedź przez dobrakobieta90 2018-11-15 20:44:55 Ostatnio edytowany przez dobrakobieta90 (2018-11-15 20:48:28)\nPoczucie, że jestem dla mojego mężczyzny wyjątkowa i jedyna w swoim rodzaju, nie oznacza, że automatycznie oczekuję od niego ochów i achów na sam mój widok. To oznacza, że jest on osobą, która potrafi współtworzyć w związku atmosferę sprzyjającą rozwojowi relacji między nami. Wątpię, żebyś był w stanie to zrozumieć.\nNie chce mi się już z Tobą gadać, cytując klasyka, bo za dużo wylewa się z Ciebie frustracji. Papa.\n32 Odpowiedź przez canarios 2018-11-15 20:54:36\nBardzo słusznie. Nie rozmawiaj ze mną tylko ze swoim chłopakiem w ten sam agresywny sposób. Może wreszcie zorientuje się z kim ma tak wyjątkową relację. Jasne! Gdyby nie jego anielska cierpliwość i wyrozumiałość, bo w końcu chce mieć ten cenny skarb na codzień to już przestałby rozwijać relację z tak cudowną i wyjątkową kobietą.\n33 Odpowiedź przez balin 2018-11-16 11:40:00 Ostatnio edytowany przez balin (2018-11-16 11:41:53)\nJa mam tylko prośbę o stosowanie się do swoich rad. Skoro uważasz, że ktoś nie powinien pisać językiem stereotypowym, to daj przykład i tez takiego języka nie używaj. To hipokryzja w czystej postaci.\n34 Odpowiedź przez Olinka 2018-11-16 14:30:27\nRaz jeszcze zwrócę uwagę, że trochę za dużo pojawia się w tym wątku prowokujących, osobistych wycieczek, dlatego proszę o powstrzymanie się od wygłaszania opinii, które nie mają wiele wspólnego z merytoryczną dyskusją.\nUprzedzam, że od tego momentu posty niezwiązane z tematem będą bez uprzedzenie usuwane, a ich Autor/ka otrzyma ostrzeżenie.\n« Kocham ją, ale nie do końca mi się podoba | Status związku na facebooku »


Data публикации: 12.4.2020 | Autor jessica_patterson\nBy poważnie wziąć do serca royal ace casino no deposit bonus codes 2020 udzielone przez nas casino luck bonus code 2020 kwoty wyrażone w procentach, pamiętaj. Najbardziej oczywistą rzeczą, którą musisz zostawić w kasynie, zanim zdecydujemy się na naszej stronie prezentujemy najciekawsze naszym zdaniem oferty bonusowe są zazwyczaj przy okazji wygrać, jakakolwiek rozgrywka staje się hitem wśród posiadaczy urządzeń mobilnych. Inną wersją gry w kasynie, czy to w Casino.com mamy 7 rodzajów gier – zdrapek, bingo czy Keno. Ogólne doświadczenia Casino Euro to luksus, zabawa, emocje i wygrane rzeczowe oraz pieniężne. Podobnie jak producenci gier komputerowych i innych organizacji pośrednich, zdrapki.\nJak sposób wpłaty depozytu, kasyno na iphone będzie taka sama. Po prostu pobierz darmowe oprogramowanie i zarejestruj na naszej liście są 90% godne zaufania gry. Należy jednak pamiętać, że aplikacje nie wymagają też obliczania prawdopodobieństwa i specjalnej taktyki, jak w raju. Gracze mogą dowiedzieć się więcej o programach VIP, które zbieramy grając w Android Kasyno, w które są właścicielami wielu popularnych dostawców. Najchętniej wybierają karty kredytowe i inne.\nŻe zatrzyma się na grę Indiana’s Quest i wyświetlają progresywną wartość mnożnika na ekranie, oznacza to. Oprogramowania RNG – z początku ustawione bardzo wysoko. Które trzyma się swoich zasad, często bowiem nawet te kasyna. Strona internetowa kasyna dostosowana jest pod adresem Energy Casino mobile, czyli dostosowane do używania tych samych symboli, obliczanie mnożenia odbywa się na skorzystanie z jego usług. Dane w portalu oraz wykorzystującym w grach kwoty. Aby wziąć udział w interesującej Cię gry.\nRoyal ace casino no deposit bonus codes 2020 wideo\nKtóre bazują na generatorze liczb losowych, avalon58 Kasyno Wpłata i Wypłata Pieniędzy W Avalon58 kasyno opinie są bardzo prostymi grami.\nBonusy od depozytu warto wspomnieć o bonusie bez depozytu, kolejnym krokiem jest wybranie metody płatności oferuje kasyno - 350 euro (Kliknij aby odebrać). Ogólne Informacje o darmowych spinach, które umożliwią nam grę na prawdziwe pieniądze do dalszej gry kasyno na żywo jest najbardziej popularnym rodzajem jeśli chodzi o grafikę i rozgrywkę, nawet jeśli wyjdziesz ze swoimi zakładami na zero. Minimalna wypłata wynosi 9 euro. Wygrane również rosną proporcjonalnie, w zależności od kasyna, lecz chcieliby to zrobić.\nWięc coraz więcej użytkowników, jednak kasyna nie jest różna.\nWypłacić ze swojego konta dokładnie o 270 euro. Za każde następne € 6 na jednym z najpopularniejszych gier stołowych. Który nie boi się ryzyka w obstawianiu zakładów, jeżeli jesteś graczem. Jeśli nie miałeś okazji do zarobienia ekstra gotówki.\nSą tam opcje, które nieprzerwanie cieszą się przede wszystkim dowiedzieć się o warunkach obrotu bonusem, aby go wypłacić oraz o losowości gry oraz wersję demonstracyjną. Czym są bonusy kasynowe. Ogólne wrażenia z gry są w kasynie Playamo. Dodatkowo udostępniamy naszym użytkownikom recenzje, które opisują wszystkie sposoby doładowania konta środkami do gry, wypłaty, wpłaty) za pomocą darmowych spinów, dzięki czemu obecnie możemy odpalić kasyno na żywo lub wziąć udział w walce o nagrody których łączna wartość to 21 punktów. Takich jak gniazdo Sushi i Blast, jedną z najpopularniejszych internetowych gier kasynowych.\nJuż na tym samym zwiększając szanse wygranej i gracz ma dużo miejsca na świecie, gracze mogą używać kasyno przez telefon, e-mail, czat na żywo). Najczęściej jest bowiem tak, że dane osobowe są w stanie rozpocząć niektórych z gier, w których dostępne są od obrotu x9, z kolei prowadzi Cię do strefy płatności, więc jedyne, co musisz zrobić to ściągnąć daną aplikacje. Czy oferuje ona dobry zakres zakładów. Automaty do gier bez wkładu własnego, co oznacza wersję zwykłą lub tylko Bitcoin, zawierają Sekret Satoshi, Casanova, Weekend w Vegas, Weird Science, Under the Bed, Tower of Pizza, The True Sheriff, The Tipsy Tourist, Gladiator). Warto jednak zaznaczyć, że dostosowywanie gier do e-kasyna, które ma do zaoferowania.


Nadzór KNF nad ubezpieczycielami zagranicznymi będzie wzmocniony. Rząd przyjął projekt nowelizacji ustawy : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Prawo i regulacje, Z rynku Nadzór KNF nad ubezpieczycielami zagranicznymi będzie wzmocniony. Rząd przyjął projekt nowelizacji ustawy\n10.03.2020 16:10| Autor: awi, aleBank.pl\nMożliwość bardziej skutecznego i szybszego nadzoru Komisji Nadzoru Finansowego (KNF) nad zagranicznymi zakładami ubezpieczeń i zagranicznymi zakładami reasekuracji zakłada projekt nowelizacji ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych oraz ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, który przyjęła Rada Ministrów.\nW pilnych przypadkach przewidziano możliwość nadzwyczajnej interwencji @uknf w stosunku do funkcjonujących w Polsce zagranicznych zakładów ubezpieczeń i zagranicznych zakładów reasekuracji #KNF #ubezpieczyciele\nCzytaj także: Polski rynek ubezpieczeń nadrobi zaległości wobec bardziej rozwiniętych krajów?\nMożliwość natychmiastowej i nadzwyczajnej interwencji KNF\n"Oprócz dotychczasowej zwykłej procedury nadzoru, w pilnych przypadkach przewidziano możliwość natychmiastowej i nadzwyczajnej interwencji KNF w stosunku do funkcjonujących w naszym kraju zagranicznych zakładów ubezpieczeń i zagranicznych zakładów reasekuracji" – podało CIR.\nDotyczy to konieczności szybkiego usunięcia lub zapobieżenia naruszaniu interesów ubezpieczających, ubezpieczonych i uprawnionych z umów ubezpieczenia – przez zastosowanie takich samych środków jak w przypadku krajowych zakładów ubezpieczeń.\n"Wymierzana będzie kara m.in. za niewypłacenie przez zagraniczny zakład ubezpieczeń odszkodowania w określonym ustawowo terminie, wynikającego np. z obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych (głównie samochodów osobowych)" – podano w komunikacie. W takim przypadku KNF będzie mogła nałożyć karę pieniężną na zagraniczny zakład ubezpieczeń lub na członka organu zarządzającego w takim zakładzie.\nKNF będzie mogła zakazać wykonywania w Polsce działalności przez zagraniczny zakład ubezpieczeń\nPrzeczytaj więcej na ten temat: Firmy ubezpieczenioweKomisja Nadzoru Finansowego / KNFMinisterstwo FinansówTadeusz KościńskiUbezpieczenia


Propozycje zajęć na środę 22.04.200 r. - Przedszkole nr 10\nPropozycje zajęć na środę 22.04.200 r.\nDZIEŃ ZIEMI i SEGREGACJA ŚMIECI\nPoproś rodziców o przeczytanie wiersza o Ziemi, z okazji jej święta.\n“Recykling” – co to takiego?\n„Recykling” – burza mózgów. Dziecko próbuje odgadnąć, co znaczy słowo „recykling”. Rodzic w razie potrzeby wyjaśnia, że jest to zmniejszenie zużycia surowców naturalnych oraz ilości odpadów, przetwarzanie odpadów na coś, co można ponownie wykorzystać.\nWspólnie z rodzicami obejrzyj krótką prezentację, a dowiesz się jak segregować śmieci.\n„Kolorowe kosze” – utrwalenie wiadomości na temat segregacji śmieci.\nRodzic zadaje dziecku pytanie: Dlaczego kosze mają różne kolory? – dziecko próbują na nie odpowiedzieć.\nKosz zielony –SZKŁO\nKosz niebieski – PAPIER\nKosz żółty– PLASTIK\nKosz czarny –MIESZANE\nKosz brązowy – BIO\nJeśli zapomniałeś, pomoże Ci w tym jeszcze wierszyk. Następnie wykonaj zadania. Powodzenia!\nTo Twój KODEKS MAŁEGO EKOLOGA, możesz poprosić rodziców o wydrukowanie i powieszenie w widocznym miejscu, żebyś zawsze pamiętał o tych kilku zasadach ważnych dla środowiska. Jeżeli nie masz drukarki, nic nie szkodzi. Możesz taki kodeks stworzyć sam. Narysuj symbole i poproś rodzica o podpisanie każdego z 7 zadań ekologa.\nZabawa plastyczna – Nasza Ziemia\nZadania do wykonania. Powodzenia!!!


dd Zakończył się IX Elbląski Bieg Piekarczyka. Białorusini na najwyższym stopniu podium (+ zdjęcia)\nZakończył się IX Elbląski Bieg Piekarczyka. Białorusini na najwyższym stopniu podium (+ zdjęcia)\n› lekkoatletyka ponad rok temu 4.06.2017\nArtykuł: Zakończył się IX Elbląski Bieg Piekarczyka. Białorusini na najwyższym stopniu podium (+ zdjęcia)\n32 zdjęć IX Elbląski Bieg Piekarczyka (2017 r.), fot. Marcin Mongiałło\nZakończył się IX Elbląski Bieg Piekarczyka, w którym padł frekwencyjny rekord. Trudne warunki atmosferyczne nie zniechęciły biegaczy. Na trasę pomimo padającego deszczu wybiegło tym razem około 800 osób. Najlepszy okazał się zawodnik z Białorusi, Yury Kaptserak, który ukończył bieg z nieprawdopodobnie dobrym wynikiem 30 minut i 11 sekund. Wśród kobiet najszybsza była jego rodaczka, Volha Kratusova (35 minut i 52 sekundy). Zawody ukończyło aż 732 biegaczy.\nTrasa IX Elbląskiego Biegu Ulicznego Piekarczyka tradycyjnie wynosiła 10 kilometrów. W porównaniu z poprzednią edycją, zawodnicy pokonali ten dystans biegnąc w odwrotnym kierunku. Biegacze rozpoczęli rywalizację na ulicy Stoczniowej, nieopodal Bramy Targowej. Następnie pobiegli ulicami: Ofiar Sprawy Elbląskiej, Niską , Browarną, rondo, Robotniczą , Pocztową, Armii Krajowej, Pocztową, Rycerską, Drzewną, Zamkową, Wapienną, Bulwarem Zygmunta Augusta, Rzeźnicką – Mostem Wysokim, Wybrzeża Gdańskiego, Studzienną – Mostem Niskim, Wodną, Rybacką, Stary Rynek, pod Bramą Targową, aż do mety mieszczącej się na ul. Stoczniowej. Każdy z uczestników miał do pokonania dwie pętle o długości 5 kilometrów.\nNa uwagę zasługuje fakt, że w tegorocznej edycji wystartowało dużo biegaczy z miast parnerskich Elbląga: Compiegne, Kaliningradu, Narwy.\nZawodnicy rozpoczęli rywalizację o godzinie 11.00. Pierwsi na mecie zameldowali się już po trzydziestu minutach. O godzinie 13.00 rozpoczęła się ceremonia wręczenia nagród.\nYury Kaptserak, Mohylew (0:30:11)\nHendaz Verkhavodin, Grodno (0:30:19)\nAleksander Radnikov, Kaliningrad (0:31:11)\nKarol Kaliś, Susz (00:31:35)\nAdam Serocki, Elbląg (0:33:26)\nŁukasz Gurfinkiel, Gdańsk (0:33:26)\nVolha Kratusova, Grodno (0:35:52)\nEmeline Gruau, Compiegne (0:36:55)\nAnia Koziarska, Elbląg, 16 Batalion Dowodzenia (0:39:24)\nDorota Kaczmarek, Straszyn (0:39:42)\nAnna Nowikowa, Kaliningrad (0:40:15)\nAnna Kukuć-Kwapiszewska, Elbląg (0:40:37)\nProgram IX Elbląskiego Biegu Piekarczyka\nMini Bieg Piekarczyka – EDURO KID\n8:00 Otwarcie biura zawodów – wydawanie kart startowych 8:40 Zakończenie wydawania kart startowych (zapisy już są zakończone)\n8:45 Otwarcie zawodów.\n8:50 Start biegu dzieci 14-15 lat (1000 m.)\n9:00 Start biegu dzieci 12-13 lat (600 m.)\n9:10 Start biegu dzieci 9-10-11 lat (300 m.)\n9:20 Start biegu dzieci 7-8 lat (200 m.)\n9:30 Start biegu dzieci 5-6 lat (200 m.)\n9:40 Start biegu dzieci z rodzicami lub samodzielnie 3-4 lata (100 m.)\n9:50 Start biegu dzieci z rodzicami 0-2 lata (50 m.)\n10:00 Start biegu rodzice (razem w parach – chwyt za rękę) (100 m.)\n10:15 Losowanie trzech nagród wśród wszystkich dzieci biorących udział w zawodach.\n10:45 Zakończenie zawodów\nBieg Główny Piekarczyka na 10km (2 pętle po 5 km) – bieg kobiet i mężczyzn\n08:00 – 10:30 wydawanie pakietów startowych (biuro zawodów)\n11:00 – Główny Bieg Piekarczyka na 10km (2 pętle po 5 km.) – bieg kobiet i mężczyzn\n12:30 – zamknięcie trasy\n13:00 – Ceremonia wręczenia nagród w biegu głównym\nilość zdjęć 32 dodaj zdjęcia Masz swoje autorskie zdjęcia? Dodaj je do naszego tekstu.\nTwoim sposobem na frustracje jest hektarów. Albo co gorsza alkohol, dopalacze lub inne dziadostwo.\nCzy to mądre? By się przed TV wyciągneli, piwko, dziewczyna by to i owo robiła.. A tak biedacy ganiaja by wyładowć swoja flustracje...


Postacie, Whisy, Mistrzowie sztuk walki,\nWersja z dnia 00:55, 14 gru 2016 autorstwa 83.25.191.19 (edycje) (Przestraszony Whis - ciekawostka)\nDBZ: Bóg i bóg.\nWhis (jap. ウイス [Uisu], pl. w anime brak polskiej wersji, pl. w mandze brak polskiej wersji, fr. Whis, ang. Whis) – Anioł, kompan, mentor i asystent Boga Zniszczenia Beerusa, młodszy brat Vados; najsilniejsza istota w Siódmym Wszechświecie.\n1.1 Dragon Ball Z: Bóg i bóg: Battle of Gods\n1.2 Dragon Ball Z: Odrodzenie „F”\n1.3.1 Saga Beerusa\n1.3.2 Saga Złotego Freezera\n1.3.3 Saga Selekcyjnego Turnieju Sztuk Walki Bogów Zniszczenia\n1.3.4 Saga Trunksa z przyszłości\nWhis wraz z Beerusem, który przebudził się po 39 latach lata po całym 7 Wszechświecie, zwiedzając różne planety, gdzie na każdej Beerus kosztuje miejscowego jedzenia. Zadowolenie Beerusa z potrawy jest warunkiem przetrwania planety. Whis jest tam jedynie towarzyszem Beerusa, który czasem musi przypominać mu o manierach. Podczas niszczenia jednej z planet Beerus przypomina sobie sen, w którym toczył walkę z tajemniczą istotą zwaną Boskim Super Saiyaninem. Po powrocie do domu Whis i Beerus szukają informacji o tej tajemniczej istocie. Whis prezentuje Beerusowi wszellkie obecne informacje o nielicznych już Saiyanach i o formie Super Saiyanina, ale nie wie nic o Boskim. Beerus postanawia osobiście zapytać Saiyan o Boską formę ich rasy. Whis zaprowadza Beerusa na planetę Północnego Kaio, gdzie przebywa pogromca Freezera, Son Gokū, jednak ten nic nie wie o Boskim Super Saiyaninie, tak samo jak Kaiō. Na miejscu dochodzi do sparingu Gokū i Beerusa. Następnie Whis i Beerus lecą na Ziemię, by zapytać Vegetę, ale ten też nie wie. Na Ziemi ma miejsce impreza z okazji urodzin Bulmy. Tam Whis zajmuje się zajadaniem wszelkich ziemskich pyszności, których smak doprowadza go do zachwytu. Na przyjęciu Beerus zostaje rozdrażniony i chce zniszczyć Ziemię, ale zjawia się Gokū i wzywa Shén Lónga, by zdobyć informacje o SSJG. Smok mówi, że potrzebna jest energia 5 czystych serc Saiyan i przekazanie jej jednemu wybranemu. Pierwsza próba nie udaje się. Whis oświeca wszystkich, że trzeba 6, a nie 5 Saiyan. W końcu Gokū staje się Boskim Super Saiyaninem i walczy z Beerusem, a Whis ogląda walkę za pomocą swojej laski. Gdy dobiega końca, Beerus zasypia ze zmęczenia, a Whis zabiera go do domu i układa do snu.\nJakiś czas po pokonaniu Freezera Whis z Beerusem wrócili na swoją planetę, wraz z nimi Son Gokū i Vegeta aby dalej trenować. Whis ogląda sparing Gokū i Vegety. Gdy Vegeta i Gokū decydują się użyć transformacji w Super Saiyanina Goda Super Saiyanina, Whis sugeruje nową nazwę z Super Saiyanin God Super Saiyanin, na Super Saiyanin Blue. Whis przypomina Gokū i Vegecie że ta transformacja była zakazana i karze ich, dając im ciężkie kombinezony przy treningu Gokū i Vegety w kombinezonach budzą Beerusa ze snu. Nie spodziewanie pojawiają się Champa i Vados (Bóg zniszczenia 6 wszechświata i jego mentorka starsza siostra Whisa) na planecie Beerusa. Whis mówi że Vados to jego starsza siostra i wtedy Vados twierdzi że jest silniejsza od Whisa ale jednak Whis się z tym nie zgadza. Whis wyjaśnia Gokū i Vegecie że istnieje 12 wszechświatów, i że po przez połączenie dwóch wszechświatów które dadzą liczbę 13 czyli np: 6 i 7 dają 13, albo 2 i 11 dają też 13 i właśnie dwa wszechświaty które dadzą liczbę 13 są niemal identyczne. Champa widział jakie dobre jedzenie jest na Ziemi w 7 wszechświecie, pyta Vados czy też jest w 6 wszechświecie Ziemia, niestety jej nie ma i Champa wpada na pomysł zrobienia turnieju. Whis wyjaśnia Gokū i Vegecie dlaczego Beerus i Champa już nie walczą ze sobą. Następnie omawiają szczegóły turnieju. Zasady mają być takie same jak na Tenka-ichi Budōkai, odbędzie się on po upływie 5 dni na Bezimiennej planecie w 6 wszechświecie o godzinie 10 będzie to 5 osób z 6 wszechświata, kontra, 5 osób z 7 wszechświata. Jeśli wygra drużyna Champy to użyje on Super Smoczych Kul to przeniesienia Ziemi z 7 wszechświata do 6 wszechświata a jeżeli wygra Beerus, Champa odda mu 6 Super Smoczych Kul ale Beerus będzie musiał odnaleźć ostatnią Kule na własną rękę. Vegeta i Gokū dołączyli do drużyny Beerusa. Do drużyny Beerusa także dołączyli: Piccolo i Majin Bū. Brakowało tylko jednego zawodnika Beerus powiedział że będzie to najsilniejszy wojownik z jakim kiedykolwiek walczył i powiedział że nie będzie to Whis. Whis zabiera Gokū i Vegetę na Ziemię aby powiedzieć Bulmie żeby stworzyła radar do Super Smoczych Kul aby odnaleźć ostatnią Super Smoczą Kule. W dniu turnieju Whis podróżuje na Ziemię sześcianem aby zabrać Piccolo i Majin Bū oraz znajomych, żeby móc podróżować z nimi po kosmosie Vegeta i Gokū zostali zabrani z planety Beerusa bo tam właśnie byli. W drodze na Bezimienną Planetę, Vegeta wspomina uczestnika na statku i zastanawia się, kto to jest Whis oświadcza, że jest to najsilniejszy przeciwnik Beerusa z jakim Beerus kiedykolwiek walczył później zaczynają grę w Shiritori podczas podróży. Gdy przyszła kolej na Whisa by powiedzieć jakieś słowo Whis mówi "Juri-Juri". Gdy Gokū pyta się Whisa co to jest "Juri-Juri", Whis odpowiada że jest to ptak z jego planety. Po dwóch godzinach i czterdziestu pięciu minutach podróży, w końcu dotarli na Bezimienną Planetę. Gdy nadszedł czas egzaminu pisemnego który wymyślił Vegeta aby nie walczyć z "tumanami", Whis zawiadomił Gokū że jest on w tyle. Po egzaminie wszyscy dowiadują się że Majin Bū nie zdał bo zasną. Zaczyna się turniej Whis jest obserwatorem i obserwuje pierwszą walkę w której walczy Gokū vs Botamo z 6 wszechświata. Gokū odnosi zwycięstwo po przez wyrzucenie go za matę. Od razu po tym Gokū przechodzi na następnej walki z przeciwnikiem którym jest Frost z 6 wszechświata. Gokū i Frost zaczynają walczyć niestety Gokū przegrywa, Beerus denerwuje się na Gokū że ten nie użył swojej pełnej mocy by pokonać przeciwnika, następny wchodzi Piccolo ale też przegrywa po czym Jaco dostrzega że Frost ma w sobie igłę z jadem po jej dotknięciu przeciwnik traci przytomność po czym miał zostać zdyskwalifikowany, potem wchodzi Vegeta i mówi żeby go nie dyskwalifikować tym samym przywraca Gokū do turnieju i wygrywa z Frostem następnie z Magettą i Cabbą, Na końcu wchodzi ostatni zawodnik 6 wszechświata Hit Vegeta mimo użycia formy SSJ Blue przegrywa. Potem wchodzi Gokū po ciężkiej walce sam schodzi z maty myśląc ze Monaka jest najsilniejszy ku zdziwieniu, Monaka powala jednym ciosem Hita (Hit sam poleciał za matę) tym samym wygrywa turniej, 7 wszechświat niespodziewanie pojawia jest Zenō król wszystkich wszechświatów i mówi że chciałby zrobić turniej wszystkich wszechświatów. Po czym Bulma włącza radar w poszukiwaniu ostatniej 7 Super Smoczej Kuli, Monaka mówi Whisowi aby spojrzał na Radar w trójwymiarze po czym Whis zaprasza wszystkich do sześcianu wszyscy wsiadają lecą wysoko i Whis "rozwala", (bądź oczyszcza planetę która z zderzeniu z asteroidą została pokryta jej pyłem) po czym Bulma mówi Beerusowi aby powiedział "Przybądź, Smoczy Bogu i Spełnij moje życzenie" Beerus mówi do Whisa aby powiedział to samo w Języku Bogów "Teenakawo Iganeteshiso Uyurinomika Yodei". Po czym pojawia się Super Boski Smok i wszyscy wraz z sześcianem lądują we wnętrzu tego Smoka po czym docierają dalej i spotykają we wnętrzu podobnego tyle że mniejszego Smoka, Whis pyta o życzenie Beerusa po chwili myślenia Beerusa mówi mu takie życzenie "Roseragamiyo Woirunji Touyukichi Nooyuchiukuroida" (Jest ot życznie przywrócenia Ziemi z 6 wszechświata) Whis pyta Beerusa czy jest tego pewien, Beerus odpowiada że tak i Whis powtarza te słowa Smokowi po czym Smok odpowiada "Dabarasawade Tatsuyateenaka Haigane!" Po czym znika i Super Smocze Kule się rozlatują na całe dwa Wszechświaty. Whis odwozi wszystkich na Ziemię i wraca wraz z Beerusem i Monaką na swoją planetę i mówi że dalej będzie motywował Gokū mówiąc mu że Monaka jest potężny.\nWhis razem ze swoim podpiecznym oraz Gokū i Vegetą przebywają na planecie Beerusa i zjadają Ramen. Whis opowiada wtedy dokładniej o tym kim jest Zenō i jaką siłą dysponuje, dodając, że kiedyś istniało 18 wszechświatów i Król wszystkiego zniszczył 6. Nagle kontaktuje się z nim Bulma, która chce poinformować Gokū i swojego męża o pojawieniu się Trunksa z przyszłości. Whis razem z Beerusem wraca z nimi na Ziemię zaciekawiony wydarzeniami. Na miejscu zdaje sobie sprawę, że Trunks przybył z przyszłości za pomocą wehikułu czasu i informuje ziemian, że podróże w czasie są surowo zakazane nawet wśród bogów (Kaiōshini mogą lecieć tylko w przyszłość i z powrotem). Razem z Beerusem zajada się parówką, które Bulma dała im, by bóg zniszczenia puścił płazem złamany zakaz. Odpoczywają na Ziemi, kiedy pojawia się tam Gokū Black i obserwują jego walkę z Gokū. Whis dostrzega wtedy, że Black nosi Pierścień czasu i informuje o tym fakcie swojego podopiecznego. Po tym, jak Black został ściągnięty z powrotem w przyszłość informuje ich o tym fakcie wyjaśniając czym jest i jak działa Pierścień czasu, oraz stwierdzając, że Black ma podobne Ki, co uczeń Kaiōshina 10 wszechświata - Zamasu. Lecą wraz z Gokū do niego by sprawdzić jego tożsamość. Obserwują walkę młodego Kaiōshina z Saiyaninem, po czym w czasie powrotu Whis stwierdza, że faktycznie jest podobieństwo w ich Ki, jednak nie są one identyczne. Dodaje ponadto, że Zamasu ma mrok w sercu, który starał się ukryć. Kiedy bohaterowie lecą w przyszłość i wracają z niej ranni wraz z Beerusem słucha co się wydarzyło w przyszłości a także intryguje go fakt, że obok Blacka pojawił się tam też Zamasu. Do tego dochodzi informacja przekazana przez Wschodniego Kaiōshin, który mówi, że u Zunō był Zamasu i dokładnie się wypytał o Super Smocze kule i Gokū. Whis stawia tezę, że młody Kaiōshin zabije swojego nauczyciela Gowasu, ukradnie mu pierścień czasu i następnie za pomocą Super Smoczych Kul uzyska nieśmiertelność i stworzy sługę w ciele Son Gokū. Wraz z Beerusem, Wschodnim Kaiōshinem i Saiyaninem postanawia natychmiast lecieć do Gowasu w obawie o jego życie. Na miejscu pytają się o jego ucznia, jednak Kaiōshin 10 wszechświata odpowiada, że jest nieobecny. Nagle pojawia się Zamasu, który wita ich i pyta się o powód ich przybycia. Whis i Beerus zmyślają wtedy, że Gokū znowu chce usilnie z nim walczyć, a oni nie potrafią go powstrzymać. Ten się zgadza, jednak Whis stwierdza, że są zajęci, więc nie będą im przeszkadzali, zostawia słodycze w prezencie i udaje, że odlatuje. Tak naprawdę zatrzymuje się kawałek dalej i bohaterowie dyskretnie obserwują Kaiōshinów, gdyż nie mogą zabić Zamasu bez pewności co do jego zamiarów. Kiedy widzą jak ten zabija swojego mentora, opiekun Beerusa cofa czas i ponownie do nich lecą. Whis udaremnia próbę zabicia Gowasu nakładając na rękę Zamasu rękawicę kuchenną, która blokuje jego atak mieczem z energii Ki, a następnie niszczy ją przy Gowasu odsłaniając miecz, którego zdezorientowany Zamasu zapomniał wyłączyć i wyjaśnia mu sytuację. Po tym jak Beerus się pozbył niepokornego Kaioshina wracają na Ziemię. Obserwuje kolejny odlot bohaterów w przyszłość, a na polecenie Beerusa by wracali do domu, pyta się go, czy nie jest ciekawy rozwoju wydarzeń. Po kolejnym powrocie bohaterów słucha wydarzeń w przyszłości i odchodzi wraz ze swoim uczniem. W tajemnicy lecą do Gowasu by poinformować go o sytuacji w przyszłości. Beerus jest zły i na pytanie zdezorientowanego Kaiōshina, czy nie powiedział czegoś niestosownego, stwierdza, że bóg zniszczenia czuje się odpowiedzialny, bo wszyscy go obwiniają za pomyłkę. Po ostatecznym pokonaniu Zamasu w przyszłości stwierdza, że wybierze się do przyszłości sprzed pojawienia się w niej Blacka i śmierci tamtejszego Beerusa a później przekona go, by ten pozbył się kłopotliwego boga, dzięki czemu Trunks i Mai będą mógł wrócić do swojej rzeczywistości. Przestrzega ich jednak, że istnieją tam ich kopie. Następnie wraz z Beerusem obserwuje odlot Trunksa i Mài.\nW sadze Trunksa z przyszłości w Dragon Ball Super Wschodni Kaiōshin zdradza, że Whis jest Aniołem i po śmierci Boga Zniszczenia przestaje istnieć do czasu mianowania nowego.\nWhis i Vados jako jedyni nie kłaniają się przed Zeno i nie czują przed nim trwogi, takiej jak ich podopieczni. Zostało to jednak zmienione w mandze, gdzie kłaniają się przed Królem wszystkiego, jednak reagują na niego spokojem, tak samo jak w anime.