Państwowa służba zdrowia - jak wygląda kwalifikacja na operację - Prawa pacjenta - Polki.pl\nPrawda o pacjentach jest taka, że pielęgniarka ma ich w dupie, lekarz ma ich w dupie albo system ma ich w dupie. Nie wiadomo kto bardziej. Efekt jest ten sam.\nJestem matką i żoną, kobietą pracującą. Zdrową. Mój świat jest kolorowy, jak kolorowe są lizaki dzieci i reklamy telewizyjne. Nie mam problemów. Albo mam „gównoproblemy” (ostatnio coraz mniej ich mam). Kupić sukienkę, czy jednak zaoszczędzić na fajny wyjazd dla dziecka. Mieć silną wolę i iść biegać, czy być leniwą istotą. Napisać kolejny tekst, czy zagrać z rodziną w Farmera i mieć mniej kasy, ale za to rodzinne szczęście. Urodzić dziecko po czterdziestce czy jednak nie rodzić.\nMam pewnie jak wszyscy zdrowi ludzie miliony demonów, ale są to „gównodemony” przynajmniej tak to się widzi w dniu, w którym ląduje się w Akademii Medycznej w Gdańsku (każdy z was ma pewnie inne miejsce) jako osoba towarzysząca osoby chorej (OTOC). Być OTOC to jak być zdrową i chorą jednocześnie. Szczęśliwą i na dnie rozpaczy. Bo ciało masz zdrowe i jedną częścią siebie należysz do kolorowego świata Facebooka i tym podobne, gdzie jedynym problemem jest kolejna zmarszczka, nie ta perspektywa, czy nieodpowiedni szef. Masz nogi (sprawne), a na świat patrzysz oczami (zdrowymi).\nDrugą częścią siebie cierpisz z osobą bliską. I widzisz, że to co się wydaje oczywiste w świecie A, w świecie B. nagle wydaje się luksusem. W świecie B. (szpitalnym) widzisz, że właściwie jesteś nikim, a jedyną Twoją siłą jest zdrowie i znajomości. Miej chociaż zdrowie psychiczne silne i cierpliwość, bo po głupi zapis na operację musisz czekać parę godzin jeśli nie więcej.\nLądujesz w świecie Kosmos. Gdzie jedynym Bogiem jest lekarz. Królową pielęgniarki, a wrogami są inni rozjuszeni pacjenci, którzy czekają na audiencję u Boga. Czy to się dzieje naprawdę, myślisz?\nTak, to się dzieje naprawdę. Państwowa służba zdrowia. Bliska Ci osoba musi mieć operację. To operacja, bez której straci wzrok. Najpierw (po znajomości) wizyta u doktora X. Wyskakuj z 200 zł, dzięki temu usłyszysz, że 23 sierpnia o 11. 30 osoba ma się stawić w Akademii Medycznej. Tylko tak może zostać zapisana na operację. O godzinie 11.30 23 sierpnia stoisz w tłumie na korytarzu i orientujesz się, że na 11.30 do tego samego lekarza zostało zapisanych 5 osób (pięć też na jedenastą, dwunastą również).\nPoroniłaś? Przysługuje ci pełnopłatny urlop macierzyński!\nDlaczego?! Kto przyjmie pięć osób jednocześnie? Nikt, oczywiście. No i lekarza nie ma. Jest tylko kartka. Doktor X. w dniu 23 sierpnia nieobecny. Zastępuje go doktor Y. Y. jest gburowaty, wściekły. I początkujący. Pielęgniarka mówi, że miał dyżur. To jedyne co mówi pielęgniarka, ale dopiero po dwóch godzinach, bo wcześniej siedzi zamknięta w gabinecie. I krzyczy: „napisane jest: nie wchodzić”. A, rzeczywiście. Długi, biały korytarz, ileś pokoju, nad każdym ostrzegawczy znak: proszę nie wchodzić. Więc kłębi się tłum, który na przemian boi się pukać i dostaje ataków złości. „Przecież, k…., ja byłem na 10.00”, „wpadło mi wapno do oka podczas prac budowlanych, mam pierwszeństwo”, „co oni tam wyrabiają”.\nA „oni” naprawdę wyrabiają tam chyba kanapki i kupę żarcików, bo co chwila wychodzi i wchodzi do pokoju jakaś kolejna biała osoba z personelu i wszyscy siedzący w środku (chyba lekarze) mają twarze roześmiane i zadowolone. Na korytarzu wszyscy zaraz się pozagryzają. Syczą, prychają, złoszczą się. Ale nie dlatego, że są sfrustrowanymi, starymi i znudzonymi emerytami. To zmęczeni ludzie, którzy od tygodni albo miesięcy nie widzą. Nie czytają, nie oglądają telewizji. Są też toczeni przez swojego raka. Każe im się siedzieć na niewygodnych krzesłach i w kilometrowej kolejce oczekiwać na badanie oczu, które ich kwalifikuje na operację. Pielęgniarka ma ich w dupie, lekarz ma ich w dupie albo system ma ich w dupie, nie wiadomo. Efekt ten sam.\nIleś godzin spędzonych w korytarzu, żeby dowiedzieć się, że musisz zawracać do pokoju jeden, bo blond pielęgniarka zagapiła się i nie wpuściła jakiś kropli. Jeśli jesteś osobą chorą, to w tym żyjesz. Masz 50 lat i dygasz przed lekarzem, bo był miły. Albo przylepiasz lepki uśmiech dzieciaka, które dostało lizaka. Zamiast powiedzieć: dziękuję, do widzenia. Należy mi się dobre traktowanie, diagnoza. To jest oczywiste. Ale kajasz się, bo wkurzona pani w rejestracji na żadną operację już cię nie zapisze. Powie, że najbliższy termin za pięć lat.\nJeśli jesteś OTOC (Osobą Towarzyszącą Osoby Chorej) nie możesz uwierzyć, że tak wygląda państwowa służba zdrowia. Myślisz - po co ja płacę składki? Dlaczego tu jest taki absurd? Kto to kontroluje?\nRozjuszona, po iluś godzinach lekarza pytasz się ładnej pielęgniarki:\n- Kto to wszystko kontroluje?\nA ona odpowiada cię tak samo ładnie, jak sama jest ładna\n- Nikt nie kontroluje.\nI to jest moment, w którym boisz się tylko chorób i starości. Bo, k…, w tym kraju nie da się chorować z godnością, jak nie masz kupy kasy.\nP.S. Osoba chora dygała, dzięki temu operacja wyznaczona na grudzień. Pani obok nie dygała i usłyszała, że terminy za rok w czerwcu najwcześniej.\nTagi: komentarz, prawa pacjenta, służba zdrowia, opieka zdrowotna, szpital, choroba\nKompletnie się z tym nie zgadzam. Wszystko wina systemu jaki mamy w Polsce. Inne kraje Europejskie w swoich szpitalach oferują o wiele lepsze warunki niz nasz kraj. Polska pod wzgledem tych kolejek i wszystkiego co zostalo wymienione w artykule jest najgorsza w Europie. Druga rzecz: nie jestem pielęgniarką, ale obracam się w tym środowisku. I to co jest wyzej napisane to albo szpital, w ktorym nikomu sie pracować nie chce, ale ludzie, którzy zamiast pracy myślą tylko o sobie. Znam wiele pielęgniarek, ktore pracują w państwowych szpitalach i mąja dni, ze podczas 12 godzinnego dyzuru zejda na 10 minut zjesc kanapke i to w biegu, bo nie dosc, ze sa kolejki pacjentow, to one naprawdę są zaangażowane w swoją prace.\nJa bym te posty pokazywała na zebraniach dla rodziców już w szkołach podstawowych i poradniach doradców zawodowych aby wszystkie dzieci wiedziały z jakimi zawodami dać sobie spokój. Pozdrawiam plujących jadem i odsyłam do zielarzy a jeszcze lepiej przekwalifikujcie się ludzie i zmieniajcie realia medyczne własną pracą a nie jazgotem.\nDroga Evo, Zatem niech te pielęgniarki odejdą od łóżek- te okropne kobiety i wzuci z uczyć mężczyźni i niech Ci pacjenci odetchną... Świetny pomysł - tylko wtedy opiekować się będą sami sobą. Leżałam w wielu placówkach i nie wrzucamy wszystkich do jednego worka!!!! Chociaż niedługo będzie tak jak Pani sobie tego życzy, ponieważ już brakuje pielęgniarek. Zatem jeszcze "chwila" i będziemy sami sobie podłączac kroplowki i robić zastrzyki!


DobryStan.pl Zdrowie Jest Przyjemnością. - Domowe sposoby na zapalenie zatok\nZapalenie zatok jest jedną z najbardziej dokuczliwych dolegliwości, które najczęściej pojawiają się w sezonie grypowym. Chorobę można pokonać stosując leki bez recepty i domowe sposoby, takie jak płukanie zatok.\nJakie są przyczyny i objawy zapalenia zatok?\nZapalenie zatok to najczęściej efekt niedoleczonego kataru, który wielu osobom wydaje się błahą dolegliwością. Tymczasem „przechodzony” katar może przekształcić się w zapalenie zatok. Wówczas można doraźnie ratować się lekiem ibuprom zatoki, który pozwala złagodzić takie objawy jak:\nucisk w okolicach nosa, skroni i czoła,\nból zatok, który nasila się przy wysiłku lub pochylaniu głowy,\nropna wydzielina z nosa.\nW przypadku ostrego zapalenia zatok może pojawić się także gorączka oraz uczucie rozbicia. Przy stanie przewlekłym zazwyczaj nie ma podwyższonej temperatury.\nJak zapobiegać zapaleniu zatok?\nZapaleniu zatok zdecydowanie lepiej zapobiegać, niż je leczyć. W tym celu trzeba zwrócić uwagę na pewne, dość powszechne zachowania, które często przyczyniają się do wystąpienia choroby. Przede wszystkim trzeba pamiętać o:\n- noszeniu ciepłego nakrycia głowy w chłodne dni,\n- niewychodzeniu z domu z wilgotnymi lub co gorsza mokrymi włosami,\n- prawidłowym leczeniu przeziębień,\n- unikaniu zanieczyszczonego powietrza.\nWarto również rzucić palenie i za wszelką cenę unikać dymu tytoniowego, który podrażnia błonę śluzową zatok. Osobom, które często cierpią na zapalenie zatok, nie zaleca się przebywania w pomieszczeniach klimatyzowanych.\nLeczenie zatok – leki, inhalacje, przyprawy\nDomowych sposobów na zapalenie zatok jest naprawdę mnóstwo, ale jeśli objawy są bardzo dokuczliwe, to warto zastosować ibuprom zatoki. Lek ten działa przeciwzapalnie i przeciwbólowo, a do tego udrażnia zatoki oboczne nosa i ułatwia usuwanie wydzieliny. Spośród sposobów domowych można wypróbować irygacje z wykorzystaniem wody morskiej, soli fizjologicznej lub wody destylowanej. Płukanie zatok przynosi natychmiastową ulgę i znacznie ułatwia oddychanie. Oprócz tego zalecane są inhalacje z pary wodnej, dzięki którym można skutecznie nawilżyć śluzówkę. Do wody można dodać olejek miętowy, sosnowy lub eukaliptusowy. Dobre efekty dają również inhalacje z zastosowaniem soli lub rumianku.\nSprawdzonym sposobem na zapalenie zatok jest także dodawanie do potraw imbiru, ostrej papryki i kurkumy. Przyprawy te działają przeciwzapalnie i pomagają w odetkaniu nosa. Nie można też zapomnieć o witaminie C, która jest zalecane w trakcie infekcji wirusowych i bakteryjnych. W ostateczności można też sięgnąć po preparaty zawierające ksylometazolinę i oksymetazolinę.\nDieta wegetariańska a żelazo\nSlim Herbal System. Ziołowe herbatki wspomagające odchudzanie\nDomy pasywne ze ścianami z Silka\nJakie są badania serca?\nCzy wspomnienia zapomniane przy chorobie Alzheimera można odzyskać?\nSalon dla Twojego komfortu. Zobacz, jak go urządzić!\nMedytacja i nieswoiste bóle pleców\nTynk akrylowy. Jego cechy i właściwości\nDyspareunia. Ból związany ze stosunkiem płciowym\nPiwny brzuch. Prawda czy medyczny mit?\nZespół Morfeusza, czyli seksomnia\nWłoskie orzechy zdrowia i mądrości


Strona:PL Karol May - Klasztor Della Barbara.djvu/36 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nStrona:PL Karol May - Klasztor Della Barbara.djvu/36\n— Do kroćset! Co za odwaga! A oficer, któregoście powalili?\n— Zapewne leży jeszcze tam, gdzie go zostawiłem. Skneblowałem go, aby pary z ust nie puścił. Oczywiście, odszukam go teraz i oddam mundur.\nUdali się na miejsce, w którem Grandeprise pozostawił oficera. — — —\nTymczasem Kurt i marynarz Peters, rozstawszy się z alkadem, wrócili do oberży na spoczynek. Sępi Dziób zrezygnował ze snu; był niespokojny o aresztantów. Czy dozór w więzieniu jest dostateczny, czy niema obawy ucieczki? W prerjach, w lesie dziewiczym człowiek sam pilnuje jeńców i wie doskonale, czego się spodziewać. Ale tu trzeba oddawać jeńców pod opiekę władz, a pani władza była w tych czasach w Meksyku osobą dziwnie płochą. Oto przyczyna, dla której Sępi Dziób, wziąwszy rewolwer i nóż, wykradł się z oberży, aby pomyszkować dokoła więzienia i wybadać, czy wszystko w porządku.\nZnalazł się wpobliżu więzienia. Szedł po wąskiej uliczce, otoczonej grubemi murami. Mury były ciemne, niewysokie. Po jednej stronie tworzyły wąski kąt, jeszcze ciemniejszy, niż pogrążona w mroku uliczka. Sępi Dziób skradał się bezszelestnym krokiem doświadczonego znawcy sawany. W pewnej chwili wydało mu się, że słyszy za rogiem jakieś szmery.\nZaciekawiony, podszedł bliżej. Bystrem okiem dojrzał na ziemi jakąś masę, która starała się poruszyć. Pochylił się, trzymając nóż w ręku. — Ach! — Schował nóż do kieszeni, leżała bowiem przed nim postać pół-\nTę stronę ostatnio edytowano 11 lip 2020, 17:49.


Picasa Web Albums to jakaś pomyłka – U Jajcusia\nPicasa Web Albums to jakaś pomyłka\nOpublikowane 3 września, 2008 15 marca, 2016 przez jajcus\nA ja, dla odmiany, pomarudzę na Google. Ich usługa, która niewątpliwie\nnajbardziej mnie wkurza, to Picasa Web Albums. Wkurza tym bardziej że jest\npopularna. Coraz częściej jak znajduję w sieci albo od kogoś dostanę jakiś link\ndo zdjęć, to prowadzi mnie on właśnie na strony Picasa, a co za tym idzie:\nCzęsto link, który z założenia ma prowadzić do konkretnego zdjęcia,\nprowadzi do początku galerii. Jeśli ktoś liczy na komentarz do konkretnego\nzdjęcia, a w galerii ma ich to się prawdopodobnie przeliczy.\nCzęsto bywało, że autor był przekonany, że opublikował zdjęcie na\nblogu, a w rzeczywistości widział je tylko on – czytelnicy bloga nie\nwidzieli nic. Zdarzało się, że zdjęcia pojawiały się i znikały bez sensownego\nAlbumów w Picasa Web nie da się wygodnie przeglądać wykorzystując\nodpowiednie funkcje przeglądarki: nic nie jest normalnym linkiem i nie można\nsobie np. otworzyć wybranych zdjęć w nowych zakładkach środkowym przyciskiem\nWszystko to wynika głównie z faktu, że to, z czym bardzo dobrze sobie\nradzą zwykłe statyczne strony WWW – prezentacja zdjęć – próbuje\nsię zaimplementować od nowa w postaci aplikacji AJAX. Ale to co dobre jest dla\nklienta poczty, czy nawet do zarządzania zbiorem zdjęć, niekoniecznie będzie\nnajlepszym rozwiązaniem dla galerii zdjęć. Szczególnie, jeśli się nie pomyśli\nczego od tego może oczekiwać użytkownik z zewnątrz.\nSkąd więc ta popularność Picasa Web Albums? Myślę że z powodu dość udanej aplikacji\nGoogle Picasa i darmowości serwisu, ale czy tylko tym powinniśmy się kierować\nchcąc wybrać platformę do udostępniania naszych zdjęć?\nSam długo trzymałem się udostępniania zdjęć z własnego serwera. Dobrze nie\nmusieć na nikim polegać w tym względzie. Ostatnio jednak zacząłem korzystać\nz Flickr – taki dedykowany i sprawdzony\nserwis to jednak wygoda. Chętnie też przeglądam cudze zdjęcia w tym serwisie\n– nie jest to bolesne przeżycie, bo chociażby środkowy przycisk myszy\nFlickr też używa AJAX, ale tam, gdzie użytkownik oczekuje funkcjonalności\naplikacji użytkowej, a nie strony WWW – a więc głównie do zarządzania\nzdjęciami. No i dodatkowo do drobnych usprawnień w interfejsie użytkownika,\njak przewinięcie miniaturek, czy szybkie oznaczenie zdjęcia jako\nDodatkowym aututem jest dobra integracja z różnym oprogramowaniem. Na\nprzykład, niezwykle wygodnie wysyła się do Flickr zdjęcia z używanego przeze\nmnie programu F-Spot. Ciekawe, czy z Google\nPicasa też się da…\nWłaściwie, to tylko jedno mnie do Flickr zniechęcało… plany kupna\nserwisu (wraz z całym Yahoo) przez Microsoft. Na szczęście wygląda na to, że\nna razie to niebezpieczeństwo minęło. ;-)\nJest jeszcze jeden drobiazg, może w większości przypadków nieistotny\ni generalnie i mnie nie powinien przeszkadzać, ale jednak zniechęca: regulamin\nusługi Picasa Web Albums zabrania, między innymi, publikacji wszelkiej\nnagości, czy treści które mogą być uznane za dwuznaczne . A więc jakbym\nsię zdecydował opublikować zdjęcie żony opalającej się topless (nie, nie mam\ntakich planów ;-), to ryzykowałbym usunięcie konta. Podobnie mama\nktóra chciałaby pokazać jak karmi dzidziusia (nawet bardzo skromnie).\nWłaściwie to i zupełnie niewinne z naszego punktu widzenia zdjęcie, nie\nzawierające żadnej nagości może być przecież uznane za dwuznaczne i od\nrazu potraktowane na równi z pornografią dziecięcą i propagowaniem\nfaszyzmu . No i wielu użytkowników Google AdSense się przekonało, że\nkorporacji tej nie wiele trzeba do stwierdzenia łamania regulaminu,\na konsekwencje bywają drastyczne i praktycznie nieodwołalne.\nFlickr nie bawi się tak w policje obyczajową. Właściwie wszystko można\nsobie tam umieszczać. Nie oznacza to jednak pełnej samowolki – nie\nnależy narażać niezainteresowanych i nieletnich na kontakt\nz nieodpowiednimi treściami , więc serwis wymaga od użytkowników, żeby\nodpowiednio oznaczali swoje prace. I to działa – grzeczne ,\nrodzinne zdjęcia współistnieją z tymi bardziej odważnymi i jakoś nikt nie musi\nbyć tym urażony.\nZamieszczone w html itp., w sieci, zdjęcia29 Komentarzy\n← „Blog Day 2008”\n29 uwag do wpisu “Picasa Web Albums to jakaś pomyłka”\n3 września, 2008 o 5:37 pm\nNie będę z Twoimi racjami dyskutował, bo upodobania to indywidualna sprawa 🙂 Jedna rzecz jednak na Flickr mi się nie podoba – to, że jeśli chcesz po wejściu na swoje konto widzieć więcej niż 200 zdjęć (czyli średniej wielkości album na Picasa), musisz zapłacić. Nie pamiętam jaka to kwota, zdaje się, że niezbyt wielka, ale jednak. Picasa jest całkiem za darmo i dlatego – pomimo pewnych niedogodności – u mnie wygrywa 🙂\n3 września, 2008 o 5:40 pm\nzawsze możesz skorzystać z api i zrobić swoją galerię korzystając z fotek na serwerach googla 😉\n3 września, 2008 o 6:16 pm\nMnie wnerwiają na Picasie zdjęcia w formacie progressive jpeg. Po prostu krew mnie zalewa, jak to widzę, i w tym momencie wyłączam ten serwis. Koszmar.\n3 września, 2008 o 6:25 pm\nHmm, ciekawe – mnie nigdy nie udało się wysłać zdjęcia z F-Spot do Flickr…\n3 września, 2008 o 6:33 pm\ntak, mnie też wkurza na picasie to, że nie da się z poziomu miniatur otworzyć pojedynczego zdjęcia na nowej karcie czy w nowym oknie, pojedynczych zdjęć na stronę nie wstawiam, bo rzeczywiście nie było ich czasem widać i coś się zacinało (wybieram imageshack albo iv.pl).\na czemu korzystam? z rozpędu i przyzwyczajenia – ktoś mi kiedyś poddał pomysł i tak zostało. mam już powiększoną płatną przestrzeń (fotoblogi blogspotowe zżerają mnóstwo miejsca). i pewnie póki nie wydarzy się coś szczególnego, na tej picasie zostanę…\n(a flickra nie lubię też – za nawigację i mały format zdjęć).\n3 września, 2008 o 6:49 pm\nNo widzisz, gusta.\nA ja właśnie z wad które wymieniasz zrezygnowałem z Flickr (chociaż opłacam tam konto Pro, ktoś pytał o cenę = 25 dolców) na rzecz Picasa Web Albums + Picasa.\nAJAX + progresywne jpeg jak najbardziej nadają się do przeglądania zdjęc online całość o wiele szybciej działa.\nTo mnie w nerwia w Flickr, chcę zobaczyć wyłącznie następne zdjęcie a on całość przeładowuje…\nCo do prawego przyciska myszy, można w nowym oknie otworzyć album, albo zdjęć z nowej zakładki Eksploruj.\n3 września, 2008 o 6:55 pm\nMnie też wkurza w Picasa niedorobiony AJAX. Nie działa środkowy przycisk = nie pooglądam sobie w kartach. Zdjęcia muszę liniowo przeglądać, za każdym kliknięciem czekać aż się załaduje jedno kolejne. No i format zdjęć jest mały, a powiększone jest upychane w ten sam mały kadr.\nWolę Flickra, bo działa. 😉\n3 września, 2008 o 7:08 pm\nmeak: zgadza się, darmowość to plus Picasy, a opłata i mnie jakiś czas powstrzymywała przed spróbowaniem Flickr. Uznałem jednak, że 200 zdjęć spokojnie wystarczy na początek, a potem, że warto zapłacić za więcej.\nein: akurat „progressive jpeg” to dla mnie nie problem. Wręcz wydaje mi się właściwe do tego zastosowania — od razu mniej-więcej widać co jest na zdjęciu i szybko można przełączyć się na następne, jeśli to nic interesującego. Przy ładowaniu normalnego jpeg na wolnym łączu często trzeba poczekać na co najmniej połowę, żeby móc zdecydować, czy to coś interesującego.\nKasia: co dokładnie masz na myśli z tym flickerem? Co z nawigacją? Jaki format zdjęć? Na głównej stronie domyślnie są chyba podobne do tych w PicasaWeb, a można zmienić na większe. A pojedyncze zdjęcie można oglądać i w oryginalnym formacie, jak ktoś taki udostępnił (ja swoje celowo przy wysyłaniu przeskalowałem).\nW ogóle widzę że zdania są podzielone (i dobrze, liczyłem na dyskusję), ale argumenty czasem zadziwiają. Np. obie strony zarzucają konkurencji „zbyt mały format zdjęć” 🙂\n3 września, 2008 o 7:20 pm\nw takim razie może mam pecha do przeskalowanych zdjęć na flickrze;) ale nie lubię, jak zdjecie jest niezbyt wielkie, a wkoło niego mnóstwo bieli i pisaniny. miniatury i ich przesuwanie też mi się średnio podoba, dość wolne jest – no i gubię się tam, ale to pewno dlatego, że zwyczajnie nie chce mi sie z tym solidnie zapoznawać;)\n3 września, 2008 o 7:25 pm\nHmmm… to może preferencje Picasa vs Flickr zależą od tego jak ktoś lubi oglądać zbiory zdjęć. Ja wolę widzieć na raz całą stronę „galerii” i z tego otwierać wybrane zdjęcia (w osobnych zakładkach), a wygląda na to, że są osoby, co wolą widok pojedynczego zdjęcia i klikać „następne”, i tak przez cały zestaw… Dobrze kombinuję?\nI jakoś wydaje mi się, że prędzej Flickr zrobi wygodne przeglądanie „zdjęcie po zdjęciu” niż w Google będą praktyczne galerie (podstawowa poprawka jest tak banalna, że najwyraźniej oni tego u siebie po prostu nie chcą)…\n3 września, 2008 o 7:27 pm\nto ja wierzę w google:D bo lubię oglądać zdjęcia tak, jak Ty, a skoro google ostatnio tak ekspansywnie zdobywają rynek…;)\n3 września, 2008 o 7:49 pm\nPrzeca we Flickerze jest przeglądanie zdjęć po zdjęciu: po prawej są dwie miniatury: do poprzedniego zdjęcia i do następnego.\n3 września, 2008 o 7:52 pm\nmcv: Jest, ale to takie dziubanie w ikonki… brakuje wyraźnych dużych przycisków/linków „poprzednie”/„następne”, tak jak chociażby na stronach „galerii”. Myślę, że to by było trochę wygodniejsze.\n4 września, 2008 o 3:11 pm\nA ja bardzo lubię Picasę (wczoraj instalowałem betę „trójki”, jako przeglądarka fotek ma szansę nawet irfana u mnie wygnać :), picasa web też poszedł mocno do przodu…\nMimo wielu wad picasa ma sporo zalet, których brakuje mi na flickerze. Np. suwak do skalowania miniaturek (podczas gdy na flickerze trzeba kliknąć widok „details” żeby dostać większe miniaturki). Możliwość ściągania całych albumów (do flickera trzeba doinstalować np. FlickrDown). Integracja z Google Maps (flickerowe mapy pokazujące położenie fotki nie są tak fajne). Wykrywanie twarzy może być bombą jeśli ma się dużo zdjęć ludzi…\nZa flickerem za to przemawia lepsza IMO organizacja albumów (dwupoziomowa, dzięki czemu mogę zrobić kolekcję „wakacje 2008”, a w niej set „bałtyk”, „kraków” itp.), lepszy system kontroli dostępu (picasa nadal ma chyba tylko zdjęcia publiczne i prywatne, podczas gdy flickr ma ACL-e dla prywatnych, znajomych, rodziny), komentowanie obszarów na zdjęciu, wspomniane już dozwolenie golizny.\nI faktycznie Flickr gdzie tylko się da używa „zwykłych” stron (co ułatwia linkowanie, klikanie środkowym itp.), a do „bajerów” sięga raczej po flasha (więc nie ma znanych z picasy problemów typu „ten JS mi w Operze nie działa”).\n4 września, 2008 o 3:21 pm\nHoppke: Flasha jakoś dużo nie widziałem. Wiele bajerów (całe „Organize”) to po prostu AJAX, który nie próbuje udawać normalnej strony WWW (więc użytkownik nawet nie próbuje używać środkowego przycisku w niewłaściwych miejscach).\nWłaśnie tu jest problem usability PicasaWeb — coś wygląda jak zwykła strona WWW, a w rzeczywistości jest czymś innym i często nie zachowuje się tak, jak użytkownik by się spodziewał.\n4 września, 2008 o 3:27 pm\nI jest to sensowne podejście. W wielu miejscach Picasa Web jest dużo bardziej intuicyjna moim zdaniem, ale momentami potrafi zaskoczyć. Np. przycisk powiększania zdjęcia — normalnie oczekiwałbym, że będzie albo linkiem do oryginału zdjęcia w skali 1:1, albo otworzy nową stronę z widokiem 1:1. A tu „Magnified view, click on image and drag to move.”. Czasem całkiem jak podglądanie przez dziurkę od klucza, zwłaszcza przy panoramach…\n4 września, 2008 o 3:58 pm\nPrzyznam, że niemożliwość przeglądania zdjęć w Picasie za pomocą środkowego klawisza myszy też na początku była problemem. I nic dziwnego, przyzwyczajałem się w końcu do tego ładnych parę lat 😉\nPrzeważyła jednak głównie pojemność darmowego konta – na dobrą sprawę te 200 fotek na flickr to zdjęcia z jednego wakacyjnego wyjazdu (jestem pstrykaczem, nie artystą 😉 ). Po jakimś czasie odkryłem, że wolę zdjęcia oglądać klikając na „Pokaz slajdów” – nie muszę się wtedy martwić o to, że są zbyt małe 😉 Wadą jest to, że oglądać trzeba wtedy cały album, a nie wybrane fotki. Jest jednak jeszcze parę zalet – jak choćby możliwość wysyłania całych albumów od razu (oczywiście za pomocą programu, ale piękne jest to, że Picasa jest – chociaż wolniej – rozwijana również dla Linuksa), czy wspomniane pobieranie albumów. Dla mnie trochę sprawa przestawiania się na Picasę wyglądała jak przesiadanie się z Windows na Linuksa – odczuwałem jakiś czas pewne braki, ale powoli zaczynałem dostrzegać coraz więcej zalet. A teraz już coraz rzadziej sobie wyobrażam, żeby było inaczej 😉\nWniosek z dyskusji – dla mnie – zaś jest taki, że najlepiej mieć konto w obu serwisach i korzystać ze wszystkich udogodnień 😉\nZresztą, w Picasie w końcu też kiedyś zacznie brakować miejsca i trzeba będzie zapłacić…\n4 września, 2008 o 4:04 pm\nmeak: Wysłanie całego albumu do Flickr to dla mnie nie problem. Zaznaczam sobie zestaw zdjęć (prawdopodobnie już opisanych) w F-Spot, z menu wybieram File/Export/to Flickr i po chwili mam we Flickr. Tam, jeśli chcę, to „Organize”, „new set”, „last upload”, „select all” i przeciągnąć do nowego seta.\n4 września, 2008 o 4:13 pm\njajcus: fakt, tego nie zauważyłem, ale dochodzi do tego jednak już zabawa z przeciąganiem do nowego zbioru. A z drugiej strony wystarczy program, który z reguły już jest instalowany razem z systemem. Chociaż, tak licytować można się do upadłego, a to w pewnym stopniu rzecz gustu i przyzwyczajeń. Szczególnie dla takiego np. zwykłego użytkownika jak ja, który jednak coraz rzadziej ma ochotę uczyć się wszystkiego od nowa 😉 (trochę zaprzeczam samemu sobie – temu co napisałem przed chwilą, ale liczę na zrozumienie 😉 )\n4 września, 2008 o 4:19 pm\nLicytując dalej: na Flickr można słać programikiem jUploadr (w Javie). Możesz od razu ustawić które zdjęcia do jakiego albumu lecą (nowego czy istniejącego). 😉\nAle co racja to racja: sam wygląd serwisu może czasem być decydujący dla podświadomości, a my tu się o jakieś ficzery licytujemy. 😉\n4 września, 2008 o 4:52 pm\nJa najczęściej używam FlickrUploadera (niejavowy), bardzo fajny. Ale trudno przebić to, co daje picasa 3 — w każdym folderze/albumie jest ikonka, po której kliknięciu album leci na web… Prościej się już nie da.\n4 września, 2008 o 5:45 pm\n„Zresztą, w Picasie w końcu też kiedyś zacznie brakować miejsca i trzeba będzie zapłacić…” – wyczerpałam darmowe 1GB, teraz za 20 dolarów rocznie mam dodatkowe 10 GB.\n4 września, 2008 o 7:00 pm\n„Dodatkowym aututem jest dobra integracja z różnym oprogramowaniem. Na przykład, niezwykle wygodnie wysyła się do Flickr zdjęcia z używanego przeze mnie programu F-Spot. Ciekawe, czy z Google Picasa też się da…”\nJesli dobrze rozumiem co masz na mysli… ja na picase wysylam swoje fotki wlasnie przez f-spot. To co mnie wkurzaa w picasie procz powiekszen ktore sa jakie sa (czyli idiotyczne) to.. wspolpraca z Opera. Ale korzystam, chyba z przyzwyczajenia i tego ze nie chce mi sie szukac czegos innego.\n4 września, 2008 o 7:17 pm\nKasia: a Flickr za 25 dolarów rocznie mam konto bez żadnych limitów.\naliceq: Tak to wiem, że się da i muszę przyznać, że tu Flickr nie jest wcale lepszy niż Picasa Web Albums. Zastanawiałem się, czy z programu Picasa da się wysyłać na Flickr.\n4 września, 2008 o 7:25 pm\nnie wiem, program picasa to tak wielka krowa ze byla u mnie cale 3minuty wieki temu\n5 września, 2008 o 9:52 am\n@aliceq: zobacz UserCSS Wasacza albo napisz co jeszcze Ciebie wkurza w Operze oprócz tego 😉\n5 września, 2008 o 11:27 am\nadas: Dzieki, choc uzywam skryptow ktore linkujesz u siebie w notkach 🙂 i chwale. Chodzi o to ze wszelkie uslugi guglowate chodza na Operze dosc niestabilnie lub mulowato. Ale korzystam, bo odpalanie drugiej przegladarki tylko po to to dla mnie za duzo 😉 Len jestem.\n5 grudnia, 2008 o 5:38 am\nPortale przychodzą i odchodzą, na ich miejsce wskakują inne. Jak was denerwuje Picasa to bez problemu znajdziecie inny o podobnej funkcjonalności. Nie Picasa to Flickr, nie Flickr to Pikeo\n10 marca, 2009 o 11:22 am\n„A więc jakbym się zdecydował opublikować zdjęcie żony opalającej się topless (nie, nie mam takich planów ;-), to ryzykowałbym usunięcie konta.” – być może i prawda ale nie zauważyłem by mocno się tym niektórzy ludzie przejmowali, zdjęć takich jest tam mnóstwo. Pewnie lepiej byłoby gdyby nie zakazywali, a zrobili filtr rodzinny – większa korzyść..


Dzbanek filtrujący do wody Aquaphor J.Shmidt 500 2,8l biały\n» dzbanki do wody\n» Dzbanek filtrujący do wody Aquaphor J.Shmidt 500 2,8l biały\nDzbanki i butelki do wody(73)\nbutelki do wody(40)\ndzbanki do wody(30)\nKod produktu: X-X-X-2556\nMobilny dzbanek z systemem uzdatniania wody J.SHMIDT JS500 2,8l\nProducent dzbanka: Aquaphor\nPojemność wody filtrowanej : 1,4l ( 5 szklanek )\nTyp dzbanka: J.Shmidt\nSzybkość filtracji: 1 litr na minutę\nFirma Aquaphor jako pierwsza na świecie skonstruowała przenośny, inteligentny system uzdatniania wody pitnej. Praca dzbanka kontrolowana jest przez mikroprocesor który w połączeniu z mikropompą daje niesamowity efekt.\nWykonany z materiału o nazwie TRITAN - który jest 10 razy bardziej wytrzymalszy od zwykłych dzbanków. Posiada membranę kapilarną, która skutecznie zatrzymuje bakterie i ich formy przetrwalnikowe (cysty). Posiada mikroprocesor sterujący procesem filtracji oraz wskaźnikami żywotności baterii, i zużycia wkładu filtrującego. Energooszczędna praca i wydajna bateria. Posiada specjalistyczną mikropompę posiadająca zabezpieczenie mikrobiologicznie. Ładowanie akumulatora poprzez uniwersalne gniazdo USB. Jedyny na świecie materiał filtrujący, zawierający włókno Aqualen.\nDodatkowe wyposażenie: Kabel USB, karta gwarancyjna wraz z instrukcją, podkładki pod dzbanek (brak zarysowań blatu).\nDzbanek filtrujący do wody Aquaphor J.Shmidt 500 2.8l czarny\nCena: 216,70 zł\nFiltr wody do dzbanka Aquaphor Shmidt JS 500\nFiltr wody do dzbanka Aquaphor J SHMIDT JS 500\nProducent filtra: Aquaphor\nWydajność: 500 l\nCzas użytkowania: ok. 4 miesiące\nKod wkładu: JS 500


W Niemczech budują domy w złych miejscach - Puls Biznesu - pb.pl\nW Niemczech budują domy w złych miejscach\naktualizacja: 20-06-2017, 19:33\nW Niemczech domy budowane są na prowincji, gdzie nikt nie chce mieszkać, a zaniedbywane są miasta, wynika z badań przeprowadzonych przez IW, instytut ekonomiczny z Kolonii.\n- Byliśmy zszokowani kiedy okazało się, że na prowincji jest budowane o wiele za dużo wolnostojących domów – powiedział Michael Voigtländer z IW.\nZ badania wynika, że na niemieckiej prowincji zbudowano ok. 20 proc. za dużo domów w latach 2011-2015. Na przykład w Emsland w Dolnej Saksonii zbudowano o 1060 domów więcej niż wynikałoby to z popytu.\nPowody nadpodaży są liczne. Wśród głównych IW wskazuje przede wszystkim bardzo niskie stopy procentowe, powodujące iż bardzo tanio można dom zbudować lub kupić. Dodatkowo władze samorządowe prowincjonalnych miejscowości próbują zwabić nowych mieszkańców hojnie rozdając pozwolenia na budowę. Ta strategia jednak nie działa, podkreśla IW, bo młodzi Niemcy nadal preferują miasta.\nEkonomiści ostrzegają, że nadpodaż domów na prowincji ostatecznie spowoduje spadek cen i pojawienie się pustostanów.\nTymczasem zbyt mało mieszkań jest budowane w miastach, alarmuje IW. W Berlinie w latach 2011-2015 zbudowano tylko 40 proc. potrzebnych w tym okresie mieszkań. Monachium jest niewiele lepsze. Zaspokoiło potrzeby tylko w 43 proc. Jako główny powód powstawania niedostatecznej liczby mieszkań w miastach IW wskazuje brak działek dostępnych do budowy.\nNieruchomości / W Niemczech budują domy w złych miejscach


Blog budowlany / Budowa domu / Co na posadzkę w domu? Porównanie materiałów na posadzki\nMG Projekt Pracownia Architektoniczna / Aktualizacja 22 lipca 2021\nPosadzki w domu stanowią zewnętrzną, wierzchnią warstwę podłogi, jej dekoracyjne wykończenie.\nWybór odpowiedniej posadzki na pewno wymaga bardzo dokładnego przemyślenia.\nTo nie tylko kwestie estetyczne, ale również praktyczne.\nKluczowe będzie perfekcyjne dopasowanie posadzki do warunków użytkowych.\nW każdym razie, podłoga powinna służyć przez lata, więc nie może sprawiać problemów konserwacyjnych i przede wszystkim musi charakteryzować się trwałością i być po prostu praktyczna.\nPosadzki w domu – porównanie i dylematy\nJaka trwałość posadzki?\nPosadzka jasna czy ciemna?\nPosadzki w domu – porównanie materiałów\nPosadzki z drewna, materiałów drewnopodobnych i korka\nPosadzki z paneli laminowanych\nPosadzki z korka\nPosadzki z materiałów mineralnych\nJakie zalety ma podłoga korkowa?\nJakie popularne posadzki są dostępne?\nPodjęcie ostatecznej decyzji w związku z posadzką w domu należy zawsze poprzedzić odpowiedziami na podstawowe pytania, dzięki którym łatwiej dokonać właściwego wyboru.\nPomieszczenia w domu różnią się intensywnością ich użytkowania.\nW sypialni najczęściej przebywamy w godzinach wieczornych i porannych, nie chodzimy w butach, nie przyjmujemy gości.\nOznacza to, że możemy sobie pozwolić na położenie podłogi o mniejszych walorach wytrzymałościowych, a podkreślić ciepło oraz estetykę tego miejsca.\nZ kolei przedpokój wymaga posadzki z materiału niezwykle trwałego i odpornego na zarysowania.\nInną kwestią jest posiadanie zwierząt domowych i to również ma wpływ na wybór posadzki.\nPazury psa lub kota mogą powodować zadrapania na zbyt miękkim podłożu, a jeżeli zwierzęta swobodnie będą kursować między ogrodem a wnętrzem domu, to dodatkowym kłopotem może okazać się ciągle nanoszony piasek.\nJak dobrać styl posadzki do wnętrza?\nPodłoga ma nie tylko spełniać walory użytkowe, ale również estetycznie.\nTrzeba zdać sobie sprawę z tego, że każdy element wystroju musi być ściśle dopasowany do innych.\nOznacza to, że już na etapie wyboru posadzki, należy przemyśleć, jakie meble będą kupowane i chodzi w tym przypadku zarówno o styl, jak i kolorystykę.\nZ kolei, kiedy jedynie wymieniamy posadzkę, a meble zostają, to trzeba ją idealnie zharmonizować z tym, co już mamy na wyposażeniu.\nNawet elementy drewniane mogą być przecież w różnej tonacji barw, niekoniecznie pasujących do siebie.\nDecyzja musi dotyczyć również tego, czy podłoga ma stanowić podstawowy element dekoracyjny, czy też ma być jedynie tłem dla mebli i innych detali, a wtedy musi pozostać bardzo stonowana.\nPosadzka jasna czy ciemna\nJasne kolory optycznie powiększają wnętrza, więc idealnie pasują do małych pomieszczeń.\nZ kolei zbyt duże, jasne powierzchnie nadają pomieszczeniom niesamowicie surowy, wręcz sterylny charakter.\nSprawdzą się jedynie, jeżeli domownicy są zwolennikami stylu minimalistycznego lub industrialnego.\nDobrze wtedy postawić też na kontrasty kolorystyczne i do takiej jasnej podłogi dobrać meble w odcieniach czerwieni, żółtego lub zieleni.\nCiemna podłoga zawsze stanowi element dominujący danego wnętrza i właśnie dlatego, wszelkie meble oraz inne dodatki dekoracyjne muszą wzorowo dostosować się do niej.\nPonadto, warto zwrócić uwagę na kwestię łatwości utrzymania posadzki w czystości.\nWydaje się, że białe i lśniące płytki nie są zbyt dobrym rozwiązaniem na podłogę w przedpokoju, ponieważ będą widoczne nawet najmniejsze zabrudzenia.\nW przypadku wnętrz często oraz intensywnie użytkowanych należy także pomyśleć, czy posadzka z głębokimi rysami i różnymi zdobieniami nie okaże się zbyt trudna w codziennej pielęgnacji.\nNatomiast pomieszczenia, w których biegają dzieci lub przebywają w nich osoby starsze na pewno wymagają bezpiecznej posadzki z wysokimi walorami antypoślizgowymi.\nNie da się ukryć, że dla wielu osób kluczowe znaczenie ma zarówno cena materiału, jak i koszty wykonania posadzki, o ile zatrudnia się do tego zadania firmę.\nJak już wiadomo, posadzka musi być perfekcyjnie dopasowana do charakteru i stylu wnętrza, zapewniać komfort mieszkania dla domowników, a jednocześnie nie sprawiać problemów z utrzymaniem w czystości.\nJeżeli weźmiemy pod uwagę postać zastosowanego materiału, to mamy do czynienia z:\nPosadzkami bezspoinowymi, które wykonuje się z różnego rodzaju zapraw, jak zaprawy wapiennej, gipsowej czy magnezowej, ale także z gliny czy też posadzki z żywic. Charakter bezspoinowy mają też posadzki z tworzyw sztucznych oraz wykładzina dywanowa. Cechą wspólną jest jednolitość całości podłogi.\nPosadzkami spoinowymi złożonymi z rozmaitych elementów, połączonych ze sobą. Mogą to być płytki ceramiczne lub kamienne, deski drewniane, parkiet i panele podłogowe.\nPrzy wyborze posadzki najczęściej kierujemy się rodzajem materiału, ponieważ właśnie materiał nadaje swoistą styl pomieszczeniom.\nMożliwości jest na tyle dużo, że kłopot może zaistnieć z powodu trudności z podjęciem ostatecznej decyzji.\nposadzki z paneli imitujących drewno,\nTe materiały nie wyczerpują wszystkich możliwości i na pewno warto zapoznać się z całością oferty.\nDrewno jest wyjątkowo cenionym materiałem budowlanym ze względu na swoje walory estetyczne, ale także przyjazność dla człowieka, ponieważ pochodzi z natury.\nMożna rzec, że praktycznie nie wychodzi z mody, a jedynie nowe gatunki drewna odkrywane są jako znakomity surowiec wykończeniowy.\nPosadzki drewniane wyróżniają się trwałością, a także możliwością odnawiania bez konieczności demontażu, o ile podłoga jest klejona.\nTrzeba podkreślić wyjątkowe właściwości termiczne, dzięki którym taka podłoga nigdy nie jest zimna oraz akustyczne sprawiające, że nie słyszy się denerwującego stukania przy chodzeniu. Drewno pasuje do każdego wnętrza, dość łatwo utrzymać je w czystości i zapewnia komfort oraz elegancję.\nNajwiększą wadą pozostaje wysoka cena.\nMetr kwadratowy podłogi drewnianej kosztuje ponad 100 zł, a lepsze gatunki drewna, szczególnie egzotycznego, osiągają nawet 300-400 zł.\nNaprawdę rzadko spotyka się promocje poniżej 100 zł i trzeba się liczyć z tym, że dotyczą one wtedy podłóg najniższej klasy.\nDruga kwestia, o której należy pamiętać decydując się na podłogi drewniane dotyczy montażu, który jest na tyle skomplikowany, że rozsądnie jest go zlecić fachowcom.\nSamodzielny montaż z reguły okazuje się porażką.\nTo nie tylko sprawa wyrównania podłoża, odpowiedniej izolacji, ale także osiągnięcia określonych parametrów wilgotności.\nW każdym razie, w zasadzie zawsze do ceny samej podłogi drewnianej trzeba dołączyć koszt montażu.\nPosadzki w domu mogą zostać wykonane z drewna krajowego lub drewna egzotycznego.\nNajwiększą popularnością wśród gatunków krajowych cieszy się dąb, a także jesion.\nWiększość ludzi decyduje się na drewno w sypialni i pokojach dziennych, jednak niektóre rodzaje drewna nadają się do przedpokoju, kuchni, a nawet łazienki.\nDrewniane wykończenia podłóg występują w dwóch wariantach, różniących się typem impregnacji.\nPodłogi olejowane mają charakter matowy, a podłogi lakierowane są zazwyczaj połyskujące (choć dostępne są też lakiery matowe i półmatowe).\nTe pierwsze perfekcyjnie sprawdzają się w aranżacjach vintage lub rustykalnych, ponieważ z czasem nabierają wyglądu starego drewna.\nJeżeli zestawiamy je z płytkami ceramicznymi, to one także powinny być matowe.\nPodłogi połyskujące świetnie wyglądają w pomieszczeniach zarówno nowoczesnych, jak i klasycznych.\nMożna je komponować z dowolnym rodzajem płytek, pamiętając jedynie o dobrym dopasowaniu kolorystycznym do barwy drewna.\nPosadzki drewniane mogą mieć różne rodzaje.\nParkiet na podłodze\nTo deszczułki, zwane klepkami, mające 25-50 cm długości, 4-8 cm szerokości oraz około 2 cm grubości i układane na podłożu mineralnym, deskach albo płytach drewnopochodnych.\nParkiet tradycyjny układa się z deszczułek z jednego gatunku drewna.\nMożna ułożyć rozmaite wzory, np. jodełkę, kwadraty czy też cegiełkę.\nZ kolei parkiet dekoracyjny jest z klepek z różnych gatunków drewna oraz w różnych kształtach i kolorystyce.\nIstnieje także parkiet lamelowy z deszczułkami o gładkich krawędziach.\nWarto zdać sobie sprawę, że przy układaniu parkietu bardzo łatwo o błędy, więc samodzielny montaż nie wchodzi w rachubę.\nNiekiedy bywa nazywana parkietem uproszczonym, a wykonana jest z deszczułek zwanych paluszkami i naklejanych na siatkę lub papier.\nPaluszki są dość niewielkie i mają 120-160 mm długości, 22 mm szerokości i 8 mm grubości.\nJedna płytka ma z reguły wymiary 640 x 320 mm.\nMozaika może dawać niezmiernie interesujące efekty, szczególnie gdy połączy się w jednej płytce kilka gatunków drewna i różne kolory.\nUkłada się ją na gładzi cementowej albo betonie siatką czy tez papierem do góry i mocuje za pomocą kleju do parkietów.\nKiedy wyschnie, to odrywa się trzymający deszczułki papier.\nW związku z tym, że mozaika jest dość cienka, to nie można jej często cyklinować.\nSą to przede wszystkim deski z drewna litego, aczkolwiek zdarzają się deski z drewna klejonego.\nIch długość waha się w przedziale 3-10 cm, szerokość 9-18 cm, grubość 14-30 mm.\nIstnieje możliwość łączenia desek na wpust i wypust, ale zdecydowanie korzystniej zastosować klejenie, ponieważ tylko wtedy można dokonać renowacji podłogi, a ponadto podłoga ma lepsze parametry akustyczne.\nDeski układa się na tzw. mijankę, czyli w jednym rzędzie deski łączą się w połowie długości sąsiedniego rzędu.\nNieumiejętne położenie desek powoduje powstawanie szpar, a niewłaściwe zamocowane ich do legarów skutkuje odgłosem skrzypienia.\nZbudowane są z trzech, sklejonych ze sobą, warstw drewna.\nRozmiary mają różne, ich długość wynosi 40-250 cm, a szerokość 13-21 cm.\nZ kolei grubość zależy od rodzaju poszczególnych warstw.\nMontaż paneli jest dość łatwy. Przy ich wyborze trzeba tylko pamiętać, ze cyklinować można panele mające na wierzchniej warstwie ponad 4 mm i są zamocowane klejowo.\nJednak najczęściej tego typu posadzki montuje się na zatrzask. Tak zamontowaną podłogę można również zdemontować, aby przenieść w inne miejsce.\nPosadzki z bruku składają się z dębowych, jesionowych lub bukowych kostek twardego drewna o grubości 2,5-8 cm oraz długości boków 4 cm i ułożonych w płyty naklejone na siatkę termoplastyczną, więc podobnie jak mozaika.\nZaletą tego rozwiązania jest wieloletnia trwałość i odporność na uszkodzenia, natomiast wadą duża nasiąkliwość niepolakierowanych kostek, więc do wykończenia potrzeba zużyć duże ilości lakieru.\nTo jeszcze rzadkość, ale okazuje się, że posadzki w domu nie muszą mieć tradycyjnego charakteru.\nZdarza się wykorzystanie bardzo twardego i wytrzymałego na uszkodzenia parkietu przemysłowego wykonanego z deszczułek o szerokości 8-10 mm i grubości 22 mm połączonych w płyty za pomocą taśmy samoprzylepnej.\nPosadzki z paneli laminowanych mają wiele zalet\nPodłogi wykończone drewnem, jak już wspomniano, mają jedną podstawową wadę, a jest nią wysoka cena za sam materiał oraz montaż wymagający fachowej wiedzy.\nWłaśnie z tego powodu stosunkowo duża grupa osób decyduje się na panele laminowane.\nIch cena nie jest wysoka, można je nabyć nawet za 15-20 zł za metr kwadratowy i nie trzeba wydawać pieniędzy na montaż.\nPołożenie podłogi z paneli laminowanych nie wydaje się zbyt skomplikowanym zadaniem i większość osób w miarę bezproblemowo sobie z tym poradzi.\nPosadzki z paneli laminowanych są raczej odporne na uszkodzenia mechaniczne, a wachlarz kolorystyczny sprawia, że praktycznie każdy wybierze coś odpowiedniego dla siebie, tym bardziej że mogą imitować posadzkę z desek czy parkiet.\nNiestety, mają też swoje wady.\nPrzede wszystkim, nie nadają się do renowacji, a ich trwałość jest zdecydowanie mniejsza niż podłóg drewnianych i w miarę szybko przecierają się.\nW związku z tym, że fatalnie znoszą wilgoć, to zupełnie nie nadają się do przedpokoju, kuchni czy łazienki.\nTrzeba pamiętać, że pod wpływem wilgoci panele wybrzuszają się.\nKolejna wada dotyczy niezbyt miłego dla ucha odgłosu stukania podczas chodzenia po takiej podłodze.\nNie jest to również produkt naturalny i tak przyjazny dla człowieka, jak drewno.\nKorek, jako materiał wykończeniowy podłóg, stosunkowo niedawno pojawił się w ofercie, ale coraz więcej osób decyduje się na tego typu posadzkę, szczególnie w pokoju dziecięcym i sypialni.\nDecydujące okazują się zalety tego materiału.\nKorek bardzo dobrze izoluje termicznie i zatrzymuje ciepło we wnętrzu. Ponadto świetnie tłumi dźwięki oraz ma charakter nie higroskopijny. Można go więc stosować nawet w pomieszczeniach narażonych na wilgoć, jak łazienki i kuchnie, tym bardziej że wykazuje dużą odporność na działanie pleśni i grzybów.\nJednocześnie to materiał bardzo trwały i odporny na wgniecenia.\nPodłogi z korka łatwo utrzymać w czystości i nadają się idealnie dla alergików.\nPosadzki z korka są dostępne w formie paneli do montażu bezklejowego lub płytek klejonych na wylewkach samopoziomujących.\nCena płytek korkowych o grubości 4 mm kształtuje się na poziomie 50-110 zł/m2, chyba że mamy do czynienia z dwuwarstwową płytką korkową o grubości 6 mm, której ceny sięgają 120-140 zł/m2.\nW tym przypadku wybór jest również w miarę szeroki.\nMożna zdecydować się na podłogę wykończoną materiałem kamiennym, ceramicznym, szklanym lub z zaprawy cementowej i betonu.\nKamień naturalny jest, podobnie jak drewno, jednym z najstarszych materiałów budowlanych i często stosowany w wykończeniach podłóg z powodu niezwykłej odporności na uszkodzenia, a także walory estetyczne.\nTego typu podłogę można również odnawiać i to niewątpliwie inwestycja na wiele pokoleń.\nIdealnie nadaje się także przy ogrzewaniu podłogowym.\nPrzede wszystkim, to wysoka cena obejmująca nie tylko sam materiał, ale także koszt zaprawy klejowej, fugowania i montażu.\nOwszem, małe płytki o wymiarach 30,5 x 30,5 cm można już dostać za 50-80 zł/m2, ale jednak zdecydowanie efektowniej prezentują się większe rozmiary płytek, a to już wydatek rzędu 100-200 zł/m2.\nTrzeba też zauważyć, że kamień jest zimnym i raczej mało przyjemnym materiałem i trudno sobie wyobrazić dzieci baraszkujące na kamiennej posadzce.\nPoza tym, nie tłumi hałasu.\nNajczęściej wybierany jest marmur, bardzo efektowny wizualnie, jednak niezbyt odporny na plamy i wymagający odpowiedniego zabezpieczenia.\nZ kolei granit nie potrzebuje impregnacji i łatwo się czyści.\nNiekiedy we wnętrzach pojawia się trawertyn z porowatą strukturą i tym samym dużymi problemami z utrzymaniem go w czystości albo wapienie zbite i piaskowce.\nW każdym razie, posadzki kamienne sprawdzają się w nowoczesnych i raczej dość dużych pomieszczeniach.\nPłytki ceramiczne posadzkowe\nPosadzki ceramiczne wykonane są z mieszaniny krzemionki, glinu, topników i barwników wypalanych w wysokiej temperaturze.\nMogą mieć charakter szkliwiony z powierzchnią błyszczącą lub nieszkliwiony, czyli matowy.\nNajczęściej stosowane są płytki klinkierowe, gresowe, z terakoty lub cotto.\nIch atutem jest cena, niższa w porównaniu z kamieniem, aczkolwiek i w tym przypadku bywają płytki, których cena przekracza 100-150 zł za metr kwadratowy.\nCenę podnoszą również, często wybierane, dekory.\nPosadzki ceramiczne sprawdzają się głównie w łazience, przedpokoju i kuchni.\nCharakteryzują się odpornością na wilgoć i wysokie temperatury i raczej łatwo utrzymać je w czystości.\nJednak trzeba pamiętać, że często pękają pod wpływem uderzenia i podobnie jak kamień są zimne w dotyku, więc dobrym pomysłem jest ogrzewanie podłogowe, co od razu podwyższa koszty montażu.\nRaczej rzadko są wybierane do wnętrz domów, ale zdarzają się osoby decydujące się na takie rozwiązanie.\nPosadzki szklane nadają pomieszczeniom charakter nowoczesny.\nSzkło podłogowe jest hartowane oraz warstwowo klejone i często na wierzchu ma warstwę antypoślizgową.\nNajwiększy kłopot to wysoki koszt i pewne obawy, raczej nieuzasadnione, związane z bezpieczeństwem.\nTego typu wykończenia podłóg wybierają zwolennicy stylu industrialnego i minimalistycznego.\nBeton jest bardzo twardy, nie pęka i nie ściera się.\nWymaga jedynie impregnacji żywicą lub odpowiednim lakierem.\nŁatwo też czyści się.\nJest to jednak podłoga bardzo zimna, więc niezbędna może się okazać inwestycja w ogrzewanie podłogowe.\nTrzeba też pamiętać, że wykonanie takiej podłogi jest nie tylko czasochłonne, ale również wymaga cierpliwości.\nZ kolei koszty nie są wysokie (to zależy od powierzchni), chyba że jeszcze doliczamy koszty ogrzewania podłogowego.\nWykładzina na posadzce\nStosunkowo niedrogim i łatwym w wykonaniu rodzajem wykończenia podłóg jest zastosowanie wykładziny dywanowej z włókien naturalnych, jak wełna lub syntetycznych, jak poliamid, poliakryl czy też polipropylen.\nPosadzki tego typu charakteryzują się dobrą izolacją termiczną i akustyczną, jednak niezbyt polecane są dla alergików ze względu na łatwość zanieczyszczenia.\nNależy jeszcze wspomnieć o posadzkach z żywic epoksydowych i żywic poliuretanowych, które także zaczynają być wybierane jako wykończenie podłóg w domu.\nTe pierwsze kosztują około 150-170 zł/m2 i są dość twarde, ale mogą zmieniać kolor pod wpływem promieniowania słonecznego.\nZ kolei żywice poliuretanowe są odporne na działanie promieni słońca i raczej trudne do zarysowania, jednak ich koszt za metr kwadratowy sięga nawet 300 zł.\nJak widać, posadzki w domu mogą być różne i wybór zależy od naszych możliwości finansowych oraz upodobań.\nNa poniższym wideo możesz zobaczyć jak wykonuje się posadzki z żywic epoksydowych.\nJak wykonać Posadzkę Epoksydową? BAUTECH\nPodłoga korkowa jest odporna na wodę, antypoślizgowa, trwała na odkształcenia. Dużym walorem są właściwości zdrowotne – podłoga dobrze wpływa na stopy, kręgosłup i jest antybakteryjna.\nOgrzewanie w podłodze jest coraz bardziej popularnym rozwiązaniem w domach i mieszkaniach. Gwarantuje: obniżone rachunki za koszty ogrzewanie, większą wilgotność powietrza, zmniejszenie powstawania kurzu. Dodatkowo, dzięki niewidocznym grzejnikom zwiększa się powierzchnia użytkowa.\nWśród dostępnej oferty na rynku najczęściej wybierane są: wykładziny, posadzki ceramiczne, drewniane, panele czy posadzki drewniane.


Szpitale szykują się do szczepień studentów [AUDIO] - Lublin, ESKA.pl\n2021-01-08 16:15 Mateusz\tKasiak\nAutor: zdj. ilustracyjne/Mateusz Kasiak\nTeraz szczepią pracowników, wkrótce m.in. studentów i kadrę Uniwersytetu Medycznego. Lubelskie szpitale kliniczne zapewniają, że szczepienia w etapie zero przebiegają sprawnie.\nSzpital kliniczny nr 4 dotychczas zaszczepił 1014 osób. - Dziś chcemy wykorzystać ostatnie dawki, które szpital otrzymał w poniedziałek. Wówczas dotarło do nas 900 dawek. Wcześniej 150 - mówi nam Alina Pospischil, rzeczniczka SPSK4 w Lublinie.\nSzpital zapewnia, że szczepienia przebiegają sprawnie. Nie ma przestojów, a szczepionki się nie marnują. - Jeżeli na przykład dana osoba nie może uczestniczyć w szczepieniu w danym terminie, zastępuje ją inna - dodaje rzeczniczka.\nOstatecznie szczepienia mają objąć około 60-70 proc. personelu szpitala, w którym pracuje 3300 osób. W najbliższy poniedziałek do szpitala ma dotrzeć transport z partią liczącą tysiąc dawek szczepionki.\nSzczepienia bez kłopotów przebiegają także w szpitalu klinicznym nr 1 w Lublinie. - Do 8 stycznia chęć szczepienia zgłosiło już ponad tysiąc pracowników - mówi nam Anna Guzowska, rzeczniczka placówki. To około 60 proc. pracowników szpitala, który czeka w tej chwili na kolejną partię szczepionek.\nW placówce przy Staszica swoje deklaracje złożyło ponad 2800 osób spoza szpitala, w tym ponad 2500 żaków. - Jako szpital węzłowy szczepimy pracowników innych podmiotów medycznych, m.in. farmaceutów, stomatologów, lekarzy POZ, w tym także studentów Uniwersytetu Medycznego w Lublinie - tłumaczy rzeczniczka SPSK1. - W pierwszej kolejności szczepimy jednak pracowników naszego szpitala - dodaje.\nSzpital przy Jaczewskiego studentów zacznie włączać do programu szczepień już w następnym tygodniu. - Oprócz żaków będą to także pracownicy Uniwersytetu Medycznego oraz Stomatologicznego Centrum Klinicznego - wyjaśnia rzeczniczka SPSK4.\nSzczepienia obejmą także studentów i pracowników zagranicznych.\nNa razie do grupy "zero" nie będą włączeni członkowie rodzin pracowników szpitali. Medycy swoje deklaracje mogą składać do 14 stycznia. Od 15 stycznia ruszają zapisy na szczepienia powszechne.\nEtap "zero" w lubelskich szpitalach klinicznych. Posłuchaj więcej:\nZe Starego Miasta zniknęła figura "Sztukmistrza z Lublina". Wiemy kiedy wroci! [ZD...


Każde zdanie wymaga odczytania. Wokół twórczości Jana Tutaja – Not my circus, not my monkeys\n26 lutego, 2020 Paulina Tendera\nKażde zdanie wymaga odczytania. Wokół twórczości Jana Tutaja\nPierwodruk w języku angielskim: The Polish Journal of The Arts and Culture\n„Proces twórczy i jego tajemne ścieżki jest mocno zróżnicowany, uzależniony od źródła inspiracji, wrażliwości twórcy, światooglądu i stawianych artystycznych celów” [J. Tutaj]\nKażde zdanie wymaga odczytania, zarówno to, które jest jednoznaczne, jak i to, które jest wieloznaczne; przeczytaniu podlega prosty komunikat, polecenie, jak i wyszukana metafora poetycka. Zdanie jako sensowny ciąg, jako znaczenie, istnieje tylko o tyle, o ile jest odczytywane. Co ważne, odczytanie tylko częściowo powiązane jest ze zdaniem, w wielkim stopniu zależy przecież od czytającego. W tym znaczeniu jest relacją. Jeśli zdanie wypowiedziane jest wprost, to wpływ czytelnika na jego sens jest niewielki.\nPodobnie jak zdanie, sztuka może wypowiadać swój komunikat wprost (nie zawsze musi opierać się na wielowarstwowej hermeneutyce, by mówić o rzeczach bardzo ważnych), a jeśli tak, to czytając sztukę nie dopatrujmy się na siłę wieloznaczności. Być może komunikat jest prosty, tylko my nie znamy słów lub liter. Znajomość alfabetu to przecież co innego niż znajomość sensu. Czym jest więc alfabet w sztuce?\nW artykułach i esejach poświęconych twórczości Jana Tutaja wielokrotnie spotykam pochwały odnoszące się do dwu, jak sądzę, odrębnych aspektów sztuki, które często w praktyce wykluczają się wzajemnie (tu także). Z jednej strony komentatorzy chwalą artystą za „absolutną” wolność twórczą, z drugiej zaś podnoszą kwestię obecności w tych pracach znakomitych wątków uniwersalnych i filozoficznych. Twierdzę, że twórczość Jana Tutaja odnosi się niemal wyłącznie do drugiego aspektu sztuki, o czym mam zamiar pisać poniżej, a interpretowanie jej w kategoriach ekspresyjnych jest niepotrzebną kokieterią i nie znajduje potwierdzenia w stanie faktycznym.\nJednym z esejów traktujących o sztuce Tutaja, w których pada pochwała „absolutnej” wolności twórczej jest tekst Stanisława Tabisza, w którym czytamy:\n„…rzeźby czy obiekty przestrzenne (instalacje) Jana Tutaja, tworzone w stanie absolutnie kreatywnej wolności, przenoszą odbiorcę w świat elementarnych problemów formy poszukującej w trójwymiarowej przestrzeni zagadnień ontologicznych, psychologicznych i percepcyjnych”.\nNiezależnie od tego, jak szeroko potraktowalibyśmy pojęcie „stanu absolutnej kreatywnej wolności”, w pracach Tutaja nie dostrzegam znamion takiego stanu (jeśli absolutnej wolności twórczej trzeba przeciwstawić porządek i prawdę). Stylistyka formalna dzieł jest faktycznie interesująca, fascynująca i pociągająca, ale doniosłość jej doświadczenia nie bierze się z elementu subiektywnego dzieła (indywidualnego odczucia stanu absolutnej wolności twórczej), lecz jest to satysfakcja związana z widzeniem odtworzonego obiektywnego porządku świata. Innymi słowy: moje oko widzi piękno w pitagorejskim lub platońskim rozumieniu, także plotyńskim, i wzruszam się oglądając rzeczy, w których prześwieca ich istota. Owo wtórne wobec dzieła wzruszenie odnosi się więc do elementu, o którym mówi dzieło, a nie którym samo jest.\nW praktyce doświadczenie estetycznego widz często nie ma nawet świadomości na jaki rodzaj porządku patrzy, w kulturze posiada on naturę archetypiczną. A porządki te mogą być różne co do zasady i różnie co do typu wypowiedzi (urzeczywistnienie): rzecz może być zgodna ze swoim pojęciem lub w sposób piękny wypowiadać pojęcie abstrakcyjne, może być harmonijna, może dawać naoczność idei lub nawet wprost stosować język matematyki, choć w przypadku prac Tutaja nie w tym sensie w jakim mówimy o pięknie wpatrując się w spiralę Ulhama. Na czym polega różnica? Spirala, choć wielu teoretyków sztuki (słusznie!) – podobnie jak ciąg Fibonacciego – uważa za przejaw wyższego rodzaju estetyki, odnosi się do relacji a nie przedmiotu. Przedmiotem zaś w przypadku matematyki jest liczba. Uwaga taka sprowadza się wprost do przełomu w estetyce, który wprowadził Plotyn sprzeciwiając się pojęciu piękna opartego na relacji, tym sposobem podważając znakomitą grecką tradycję piękna opartego na relacji. Zauważmy jednak, że zarówno myśl pitagorejska jak i plotyńska odnosi się do porządku świata, może też odnosić się do liczby jako elementu relacji lub jako abstrakcji / idei. W drugim przypadku tkwiłoby piękno bliskie pracom Jana Tutaja.\nNiezależnie więc od tego, czy w pracach Jana Tutaja jakąś znaczącą rolę odgrywają osie (pionowa i pozioma), o których także sporo się pisze, na przykład, że:\n„Jest w kompozycjach rzeźbiarskich i obiektach przestrzennych Jana Tutaja solidny, architektoniczny zmysł, a nawet więcej: strategia koncepcji i plan jej wykonania w określonych i zawsze kontrastowych materiałach oraz wplątanych w nie surowych przedmiotach czy organicznych «cytatach»… Są one osadzone w pionowych bądź poziomych konstrukcjach prostokątnych (o żelaznych, ażurowych krawędziach), wewnątrz których, i w przestrzeni wychodzącej poza nie, rozgrywa się cała dramaturgia […]”. Lub:\n„…idee Tutaja, w swojej intelektualnej proweniencji, są pionowe, i gdyby nie konieczność ich mentalnej wizualizacji, w wielu przypadkach obyłyby się bez trzeciego wymiaru”.\n[pod warunkiem, że można mówić w ogóle o pionowości idei i o jej dwó-, trzy- wymiarowości, w co wątpię].\n…ich istotne piękno tkwi w substancji, a nie w relacji.\nKrytycy podpierają się tu niewątpliwą harmonią dzieła, ale uważam, że stosują ją zbyt powierzchownie. Przekonanie krytyków bierze się z wiary, że harmonia dzieła musi warunkować jego wartość jako sztuki: „…równowaga, współmierność – np. elementów pionowych i poziomych – jest «istotą wartości dzieła sztuki». Również równowaga, współmierność elementów barwnych”. Tymczasem współmierność części to za mało, by można było mówić o znakomitym dziele, sama współmierność elementów nie tworzy nawet sztuki. Trzeba więc szukać głębiej…\nOdkładając chwilowo na bok powyższe rozważania, należy wrócić do źródła i zadać pytanie jak artysta stawia zasadnicze pytania zawarte w swoich dziełach. Innymi słowy: jaka jest metoda pracy z przedmiotem sztuki? Po pierwsze ta metoda pracy jest, w moim przekonaniu, oparta na konkrecie, tzn. nie odnosi się do ogólników, jeśli trzymać się języka matematyki (co w przypadku prac Tutaja traktuję roboczo), przedmiotem tej refleksji jest konkret – liczba, ale nie taktowana jako element liczony, część składowa harmonii (jak 1:1), lecz jako pojęcie liczby, np. jedynki. Takie rozumienie liczby nie wymusza na dziele sztuki prostej harmonii, np. oś pionowych lub poziomych, innych relacji policzalnych.\nAle przecież w pracach tych chodzi też o inne pojęcia, mówię tu na przykład w pracy Ratio (2016) – powód, źródło, czasem przyczyna, racja zaistnienia czegoś, ale także rozum (Plus ratio quam vis!). Spięte karty papieru, podtrzymywane konstrukcją twardej struktury betonowo-stalowej. Kontrast, między wywyższonym, delikatnym, kruchym i lekkim, a tym co ciążące ale niezbędne dla ochrony tego, co podtrzymuje i wynosi ponad siebie jednocześnie uwalniając i udostępniając. Kompozycja oparta na pionowej kolumnie nie jest jednak konieczna, sens ratio tkwi przede wszystkim w symbolu księgi. Idea ratio nie wymaga architektonicznej harmonii dla artystycznego urzeczywistnienia.\nW pracy Ratio pojęcie potraktowane zostało jako rzecz uniwersalna, w tym znaczeniu pojęcie to jest po pierwsze obiektywnie istniejące i ustalone (choć nie podlega pełnemu wypowiedzeniu, podobnie jak symbol), z drugiej strony jest własnością kolektywną kultury i częścią systemu znaczeń. Właśnie z tych powodów warunek „wolności twórczej” jest tu zbędny, zaprzeczałby nawet idei porządku wprowadzając element subiektywny, dowolny. Warunek „absolutnej wolności” traci tu sens podobnie jak w rytuale religijnym: „absolutna wolność” nie ma tu żadnego znaczenia, bo nie znajduje zastosowania w rytuale.\nSprawę wolności postawić można jeszcze z innej strony. Pojęcia i ich filozofia są dziedziną wolności, ale wolności rozumu, a nie człowieka w jego partykularnych decyzjach. W tym rozumieniu pojedynczy człowiek (przeciwnie!) stanowi splot wielu elementów i trudno wnioskować lub wymagać, by działał tylko w oparciu o rozum. W człowieku działają aspekty obiektywne, jak prawa, ale także sprawy dyskusyjne – jak sposób realizacji wartości, oraz sprawy przygodne, którymi są właśnie emocje, doświadczenia i odczuwanie. Tytułowanie prac pojęciami wyższego rzędu, a następnie czytanie tych prac z perspektywy „absolutnej wolności twórczej” porównać można z sytuacją koncertu jazzowego, po którym rano ukazuje się notka w dzienniku, w której czytamy, że wokalistka urzekła publiczność swą urodą i wdziękiem. Oczywiście wokalistka podobnie jak dzieło sztuki musi wyglądać jakoś i są oczywiście koncerty oparte na wyglądzie wokalistki (do muzyki wnoszących niewiele), i wiele dzieł sztuki opartych na wrażeniu (do sztuki wnoszących bardzo wiele) – impresjonizm.\nMimo wszystko, jeśli w kontakcie z dzieła doświadczamy obezwładniającego determinizmu związanego z zasadą myślenia, na co może się nam przydać wolność twórcza?\nCzytamy o sztuce Tutaja, iż posiada ona wiele „…ryzykownych struktur powiązań kompozycyjnych…”. Owszem, wiele jest prac łączących środki wypowiedzi artystycznej w nowych, zastanawiających kontekstach – przykładem Nie_pamięć (2017), Sekwencje (2017) czy Obelisk (2016). Nie wiem w jakim stopniu są to prace reprezentatywne dla artysty – ja wolę przywołać Furta II (2017), Kartoteka (2017), Tabularia (2017) z prac nowszych, także wcześniejsze prace, jak wyżej wspomniane Ratio, także Verticus (2016) czy Azyl (2016), niemal wszystkie publikowane rysunki, a także rzeźby funkcjonujące w przestrzeni publicznej, jak pomnik Jana Matejki (2009), czy Synom ziemi sanockiej poległym i pomordowanym za Polskę (1999) …to wszystko prace, które dowodzą klasycznych i jednorodnych (a nie ryzykownych!) struktur kompozycyjnych. Powiedziałabym nawet: prace Jana Tutaja charakteryzują się nie tylko bardzo klasyczną kompozycją, klasycznymi i szlachetnymi materiałami, uporządkowaną i często minimalistyczną stroną formalną, ale także naturalną, jednolitą kompozycją barwną, oscylującą w obszarze barw zimnych, srebra, bieli, czerni, a barwach ciepłych w złocie, kolorach jasnego drewna. Ten dobór materiału, oparty na klasycznej zasadzie decorum czyni bezprzedmiotową krytykę odnoszącą się do materii dzieł, zarówno w odniesieniu do konkretnych realizacji, jak i do trudniejszego zagadnienia tyczącego się samej istoty sztuki rzeźbiarskiej:\n„Czyż bowiem praca w miłosnym splątaniu z materią nie jest istotą rzeźbiarskiej drogi twórczej? Powiedzieć rzeźbiarzowi, że materialność jego prac jest piękna, ale uchybia ich doskonałej formie istnienia, zakrawa na potwarz”.\nZ całą pewnością praca „miłosna” z materią jest istotą drogi rzeźbiarskiej, a dobór materiału wskazuje na szlachetność serca i czystość intencji, cóż jednak odpowiedzieć w temacie doskonałego formy istnienia dzieł? Dzieła sztuki rzeźbiarskiej nie posiadają idealnego (w rozumieniu filozoficznym: trwałego, niezmiennego, idealnego ze swym pojęciem) istnienia, z natury są urzeczywistnieniem i są przygodne, poza aspektami zbliżającymi je do ich źródła (piękno!) posiadają cały szereg cech przypadkowych. Nie da się sensownie rozważać istnienia doskonałego dzieła sztuki, ponieważ jest to bezprzedmiotowe.\nNajogólniej i wstępnie należy stwierdzić, że płaszczyzna emocjonalna w pracach Jana Tutaja sprowadzona jest do minimum (tzn. jeśli ktoś poszukuje podniety, to z pewnością ją gdzieś tam odnajdzie). Zabiegów retorycznych, trafiania do emocji brak, prace pozbawione są powierzchownej emocjonalności, przez to, że zastygłe, kojarzą się ze sprawami uniwersalnymi (ruch działby odwrotnie, ponieważ wykazuje zbieżność z emocjami przez dynamikę, przemianę i czasowość).\nAle przecież tematy uniwersalne mogą budzić emocje. Ale w jakim sensie? Tematy uniwersalne oczywiście są poruszające (stąd atrakcyjność kiczu – samograja emocjonalnego), ale nierówne sobie: przede wszystkim – na co wskazuje tytuł niniejszego tekstu – głębokie pojmowanie tematów uniwersalnych opiera się na rozumieniu języka. Wiedza, odkrycie i obserwacja struktur uporządkowanych jest rozkoszą estetyczną, ale wzruszenie jest elementem naddanym i przypadkowym – nie musi być celem sztuki, ani na etapie jej powstawania, ani na etapie jej odbioru. Popatrzmy na pracę Verticus – czaszka końska, metal, lustro. Ale przecież nie chodzi o wzruszenie i przerażenie, nie chodzi o podnietę.\nDla jednych obiektem uwagi może być czyjaś emocjonalność (przeżywanie różnych stanów ducha), i były przecież okresy w sztuce, które romantyczną emocjonalność nosiły na sztandarach; dla innych – mówiąc bez ogródek – są to zjawiska na tyle powtarzalne, że nurzące i odtwórcze (wbrew pozorom ludzie mają podobne przeżywanie emocji).\nSłusznie mawiał Platon, że także idee budzą w nas emocje, ponieważ odpowiadają porządkowi w naszej duszy i widzenie ich wzbudza w nas radość, ale przecież nie wspinamy się na wierzch jaskini by się radować i cieszyć. Także w pracach Jana Tutaja, jak sądzę, nie o to chodzi: analizując tę sztukę jako źródło przyjemności popadlibyśmy w perspektywę celowości. Nie sądzę, by prace powstawały z uwagi na jakiś cel, raczej należy doszukiwać się przyczyny: a więc tego, co poprzedza, nie tego, co następuje.\nSkąd może wynikać zamiłowanie do rzeczy nadzwyczaj prostych (w prawdzie i porządku tkwi oczywistość)? Do precyzyjnego przekazu, prostej czystej formy, jak np. w pracy Azyl. Przekaz jest jednoznaczny, choć wymaga rozszyfrowania – tak jak litery: nawet jednoznaczne zdanie wymaga odczytania. Tyle, że nie jest to zdanie werbalne (złożone z wyrazów), próba jego wypowiedzenia w słowach może być trafna lub mniej trafna, zawsze jest jednak translacją. Te dwa języki spotykają się na styku sztuki i słowa, w człowieku, w jego przeżyciu estetycznym – to niezależnie wypowiada język sztuki i niezależnie język werbalny, które choć odmienne mogą się wzajemnie inspirować i ubogacać:\n„Język sztuki czerpie z mocy słowa, inspiruje się nim, koegzystuje z nim, wykorzystuje go ale zarazem przekracza jego ograniczenia, nadbudowując warstwy o wiele bardziej złożone, wywołując odczucia pozawerbalne, stany ducha jakże trudne do uchwycenia i zdefiniowania SŁOWEM właśnie”.\nTo uzasadnia unikanie form ekspresyjnych, rozemocjonowanych, pełnych podniety, szalonych, niejednoznacznych, rozmazanych. Nie jest to włączanie widza gwałtem we współodczuwanie kaprysów chwili. Ta sztuka jest wolna i pokazuje Wolność, ale artysta nie mówi w niej o własnej wolności. Tym bardziej komponują się tu słowa Stanisława Tabisza, który podkreśla wnikliwość, dbałość i rzetelność w detalach pracy Tutaja, wskazując, że artysta wyraźnie dystansuje się od współczesnych tendencji powierzchownego traktowania warsztatowego kunsztu sztuki rzeźbiarskiej. Tabisz kontynuuje charakterystykę dzieł:\n„…zasadnicze w warstwie formalnej, konstruowane racjonalnie, w całym zróżnicowanym bogactwie materii ich elementów składowych, w kontekstach fundamentalnych rozważań i znaczeniowych skrajności. […] Artysta raczej pogłębia intrygujący go filozoficzny, psychologiczny czy percepcyjny problem oraz stara się znaleźć adekwatne środki wyrazu, a także nadać kierunek interpretacji dla podjętego w języku rzeźby sytuacyjnego wydarzenia, które – obok wyszukanych i zaskakujących walorów estetycznych i plastycznych – ma przede wszystkim pobudzić do myślenia…”.\nCzy sztuka wywodzi się z myślenia? Czy wyprzedza myślenie? Zadaję to pytanie, gdyż tekst zdominowany jest sprawami filozofii i pojęć. W jednej ze swoich znakomitych książek Erich Fromm wskazuje, że nasze wewnętrzne, może intuicyjne przekonanie o tym, że myśl wyprzedza działanie może być mylne. Co jest więc pierwsze?\n„Na ogół mówi się, że aby działać, trzeba umieć myśleć. Myśl jest pierwsza, a dopiero potem pojawia się sensowne działanie. Jestem pewien, że to prawda, ale prawdą jest także coś innego, mianowicie coś zupełnie odwrotnego”.\nProces twórczy w istocie jest myśleniem, gdyż myślenie i tworzenie dzieją się jednocześnie. Dzięki temu sztuka zanurza się w życiu, nabiera realnego odniesienie do rzeczywistego świata, realnych problemów. W równym stopniu odnosi się do świata współczesnego, jak spraw przeszłych i odległych. Dobra sztuka chroni słowa i myśli przed pustką, sprawia, że nie dzielimy się tylko słowami, ale całą rzeczywistością, nie czując zakłopotania i zagubienia, wiemy, że coś ważne stało się naszym udziałem.\n S. Tabisz, „Sytuacyjny azyl…”, dz. cyt., s. 3.\n A. Bednarczyk, „Jan Tutaj…”, dz. cyt., s. 5.\n P. Taranczewski, „Malarstwo i matematyka”, w: Formy i liczby IV, Stowarzyszenie Przyjaciół Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, Kraków 2019, s. 10.\n J. Tutaj, „Słowo”, w: Na początku…, dz. cyt., s. 1.\n Por. S. Tabisz, „Sytuacyjny azyl. Rzeźby i obiekty przestrzenne Jana Tutaja”, w: J. Tutaj, Ratio, Nowohuckie Centrum Kultury, Kraków 2016, s. 3.\n S. Tabisz, „Sytuacyjne azyl…”, dz. cyt., s. 4.\n E. Fromm, Patologia normalności. Przyczynek do nauki o człowieku, S. Baranowski i R. Palusiński (tł.), Kraków 2016, s. 65.\n Por. J. Wielgus-Walczak, „Ad fontes czyli o sięganiu do źródeł”, w: Eloquens. Jan Tutaj – zapiski na papierze, Wystawa w Galerii Jednej Książki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie, Kraków 2017, s. nn.\nPrevious Selected philosophical and cultural problems associated with World Music and Sound Art – an inquiry about ideological relationships\nNext Pokolenia III


Przelicz Godzin świetlny na hm (Godzin świetlny na Hektometr)\nGodzin świetlny a hm\nGodzin świetlny a Hektometr\nIle Hektometr ma 1 Godzin świetlny?\n1 Godzin świetlny = 10 792 528 488 Hektometr [hm] - Przelicznik jednostek miary, za pomocą którego można przeliczyć np. Godzin świetlny na Hektometr\nPrzelicz Godzin świetlny na Hektometr (Godzin świetlny na hm):\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '313 Godzin świetlny'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrót. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Długości'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Ewentualnie wartość do przeliczenia może zostać wprowadzona w następujący sposób: '27 Godzin świetlny ile to hm' lub '86 Godzin świetlny a hm' lub '63 Godzin świetlny -> Hektometr' lub '71 Godzin świetlny = hm' lub '65 Godzin świetlny ile to Hektometr' lub '44 Godzin świetlny a Hektometr'. Dla tej opcji kalkulator również natychmiastowo odnajduje, na jaką jednostkę ma konkretnie zostać przeliczona początkowa wartość. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(38 * 79) Godzin świetlny', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '313 Godzin świetlny + 939 Hektometr' lub '81mm x 68cm x 13dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.


Obecne czasy to bez wątpienia doba Internetu i komputera. Otwiera przed nami szereg możliwości. Dlaczego więc nie wykorzystać ich do nauki? Internet proponuje nam sporo dróg edukac[...]\nTag edukacja dorosłych\nE-learning jest nowatorską metodą nauczania. Jest to nauczanie, do którego wykorzystuje się Internet i sieć komputerową. To wspomaganie nauki przy pomocy własnych, osobistych kompu[...]\nTelewizja i jej wpływ na rozwój edukacji medialnej.\nEdukacja medialna, czyli nauka o mediach oraz umiejętność korzystania ze środków masowego przekazu jest niewątpliwie bardzo istotna. Jej celem jest przede wszystkim skierowanie uwa[...]\nRadio jest najbardziej dostępne ze wszystkich mediów. Słuchamy go w samochodzie, w autobusie, w sklepie czy też w domu przy śniadaniu. Audycje radiowe są kierowane do szerokiego kr[...]\nNajwięcej informacji na temat nauki przez Internet, znajdziemy oczywiście w samym Internecie. Wpisując w wyszukiwarce hasło „Nauka przez Internet” pojawiają się informacje na temat[...]\nDorośli w świecie mediów.\nW dzisiejszych czasach istnieje wiele ofert kształcenia dla ludzi dorosłych. Postęp cywilizacyjny i ogólny dostęp do innowacyjnych technologi sprawił, że mogą oni korzystać z nowoc[...]\nWiele lat temu żyło się w przeświadczeniu, że proces nauczania zachodził tylko w szkole we wczesnych latach życia. Najprawdopodobniej powstało wtedy przysłowie: „Czego Jaś si[...]


2018 Grudzień 20 : OKSIT PUCK\nPosted by admin on Gru - 20 - 2018 - Możliwość komentowania Puck: Mistrzostwa LZS Województwa Pomorskiego w Kręglach (08.12.2018) została wyłączona\n8 grudnia br. na kręgielni MOKSiR w Pucku odbyły się Mistrzostwa LZS Województwa Pomorskiego w kręglach. Organizatorem imprezy było Gminne Zrzeszenie Ludowe Zespoły Sportowe w Gminie Puck przy współpracy z Pomorskim Zrzeszeniem LZS w Gdańsku, Urzędem Marszałkowskim w Gdańsku, Urzędem Gminy Puck oraz Ośrodkiem Kultury, Sportu i Turystyki w Gminie Puck. W zawodach wystartowały 24 osoby z terenu województwa pomorskiego. Każdy zawodnik wykonał 30 rzutów na wcześniej wylosowanym torze. Wszyscy [...]\nPosted by admin on Gru - 20 - 2018 - Możliwość komentowania Starzyno: IV Turniej Tenisa Stołowego Oldboy Ziemi Puckiej (19.12.2018) została wyłączona\nCzwarty turniej przeprowadzony został 19 grudnia 2018 roku w sali Zespołu Szkół w Starzynie przez Ośrodek Kultury, Sportu i Turystyki w Gminie Puck. Zawodnicy rywalizowali systemem “każdy z każdym” w dwóch grupach wiekowych: młodszej – rocznik 1978-1964 oraz starszej – 1963 +. W ostatnim tegorocznym turnieju wystartowało 42 tenisistów z terenu ziemi puckiej. Zwycięzcami zostali odpowiednio: Hieronim Korthals (Połczyno) w grupie młodszej oraz Ryszard Szymański (Sportowe Kaszuby Władysławowo) w kategorii [...]\nPosted by admin on Gru - 20 - 2018 - Możliwość komentowania Leśniewo: XXIV Spotkanie Rodzin Muzykujących została wyłączona\nGmina Puck słynie ze Spotkań Rodzin Muzykujących. Po raz dwudziesty czwarty prezentowano publicznie piękno i moc rodzinnego muzykowania. Taka muzyka nie tylko integruje rodziny, ale i może radować serca i umysły publiczności. Przykładem tego było kolejne spotkanie, tym razem w Leśniewie. Na scenie wystąpiło jedenaście zespołów rodzinnych. Najwięcej ze Strzelna: Chyłowie, Stromscy i Potrykusowie. Ponadto swoje umiejętności artystyczne prezentowali: Glowiency z Darzlubia, Adasowie ze Sławutowa, gospodarzy zaś reprezentowała rodzina Tarnowskich. [...]\nCategories: BANER, OKSIT, KULTURA, Leśniewo\nPosted by admin on Gru - 20 - 2018 - Możliwość komentowania Życzenia świąteczne została wyłączona\nPosted by admin on Gru - 20 - 2018 - Możliwość komentowania Puck: Trzeci Turniej Tenisa Stołowego Kobiet Ziemi Puckiej (16.12.2018) została wyłączona\nTurniej przeprowadzony został dnia 16 grudnia 2018 roku w hali Powiatowego Ośrodka Sportu Młodzieżowego w Pucku przez Ośrodek Kultury, Sportu i Turystyki w Gminie Puck z udziałem 10 zawodniczek. KLASYFIKACJA INDYWIDUALNA TRZECIEGO TURNIEJU Msc. Zawodniczka: Miejscowość: 1 Mika Małgorzata Połchowo 2 Szopa Alicja Strzelno 3 Czaja Joanna Połczyno 4 Robakowska Joanna Jastarnia 5-6 Duda Anna Rzucewo 5-6 Zielińska Kamila Połchowo 7-8 Kowalska Martyna Łebcz 7-8 Jeka Estera Strzelno 9-10 Czaja [...]\nPuck: Trzeci Turniej Tenisa Stołowego Mężczyzn Gminy Puck (16.12.2018)\nPosted by admin on Gru - 20 - 2018 - Możliwość komentowania Puck: Trzeci Turniej Tenisa Stołowego Mężczyzn Gminy Puck (16.12.2018) została wyłączona\n16 grudnia 2018 roku przeprowadzony został trzeci turniej tenisa stołowego Gminy Puck z cyklu turniejów klasyfikacyjnych na sezon 2018/2019. Turniej w klasyfikacji indywidualnej oraz zespołowej z udziałem 43 uczestników przeprowadzony został przez Ośrodek Kultury, Sportu i Turystyki w Gminie Puck. KLASYFIKACJA INDYWIDUALNA TRZECIEGO TURNIEJU Msc. Zawodnik: Miejscowość: 1 Korthals Hieronim Połczyno 2 Kalwig Mariusz Swarzewo 3 Okoń Sławomir Leśniewo 4 Białk Krzysztof Strzelno 5-6 Jarmulewski Mariusz Mieroszyno 5-6 Licau [...]


zakładanie sklepu internetowego w Niemczech | AM Logistyka Fulfillment E-Commerce\n+48 509 532 278\nArchive for Tag: zakładanie sklepu internetowego w Niemczech\nHomezakładanie sklepu internetowego w Niemczech\nPosted on 16 stycznia 2019\nE-COMMERCE W NIEMCZECH\nCzy wiesz że Niemiecki rynek jest drugim co do wielkości rynkiem sprzedaży online? Ponad połowa Niemców robi swoje zakupy właśnie w internecie. Chciałbyś rozwinąć swój biznes online? Może warto zainteresować się rynkiem e-commerce w Niemczech?\nbiznes e-commerce w Niemczech, e-commerce na niemcy, e-commerce w Niemczech, e-commerce z niemieckim rynkiem zbytu, jak założyć e-commerce w Niemczech, sklep internetowy w Niemczech, zakładanie biznesu e-commerce w Niemczech, zakładanie sklepu internetowego w Niemczech, zakładanie sklpu internetowego w niemczech\nSPRZEDAŻ NA E-BAY W NIEMCZECH\nSzukasz pomysłu na własny biznes? Chciałbyś zacząć zarabiać na własna rękę, ale wydaje Ci się, że polski rynek jest już przesycony? Nic prostszego, skorzystaj z naszej pomocy i zacznij zarabiać w Niemczech!\ne-commerce na rynek niemiecki, e-commerce w Niemczech, handel w internecie w Niemczech, jak sprzedawać online w Niemczech, sprzedaż na e-bay, sprzedaż na e-bay w niemczech, sprzedaż na e-bay.de, sprzedaż online w niemczech, sprzedaż w internecie w Niemczech, zakładanie sklepu internetowego w Niemczech\nZajmujemy się profesjonalną obsługa logistyczną dla sklepów internetowych, E-bay, Amazon. Nasze usługi kierujemy zarówno do małych firm, jak i wielkich przedsiębiorstw działających na rynku niemieckim.\ntel.: +48 509 532 278\ne- mail: info@fulfillment-niemcy.pl\nadres: A+M Logistik\nAm Zeise Rain 12\nAM LOGISTIK FULFILLMENT 2019. All rights reserved


Panel prysznicowy - Remontowiec\n11 lipca 2013 | Autor: remontowiec | Brak komentarzy\nPanel prysznicowy stanowi namiastkę domowego SPA. Daje możliwość masażu i relaksu pod natryskiem. Jest sporym udogodnieniem, pozwalającym na odrobinę przyjemności, bez konieczności wychodzenia z domu.\nW każdym panelu prysznicowym jest przewidziane miejsce na mydło, kosmetyki i inne przybory do kąpieli. Bardziej rozbudowane wersje posiadają również wylewkę bidetową zamontowaną w dolnej części panela. Innym ciekawym pomysłem są drzwiczki, za którymi można schować wszystkie przybory kąpielowe, kosmetyki oraz słuchawkę prysznicową. Kolejnym dodatkowym udogodnieniem jest możliwość zamontowania rozkładanych krzesełek do siedzenia i podnóżków. Panele prysznicowe mogą być oświetlone lampami halogenowymi, które są umieszczone w jego górnej części.\nPanel prysznicowy stanowi dominująca część łazienki. Z tego względu, bardzo istotne jest jak się prezentuje w pomieszczeniu. Obecnie modny jest minimalizm stosowany w wystroju łazienek. Dąży się do maksymalnego uproszczenia form stosowania kształtów geometrycznych i nadawanie elementom urządzeń eleganckiej i prostej formy. Jedyna rzecz, która może się rzucać w oczy, to odważny kolor i faktura.\nPanele produkowane są z różnych materiałów: aluminium, stali szczotkowanej, naturalnego i sztucznego kamienia, drewna egzotycznego, szkła hartowanego oraz tworzywa sztucznego wysokiej jakości. W zależności od materiału, z jakiego wykonany jest panel, można uzyskiwać ich różne faktury, kolory i rozmiary.\nW łazienkach, w których znajduje się wanna, należy montować panele posiadające wylewkę, która służy do napełniania wanny. Dla osób lubiących długie kąpiele, ciekawym rozwiązaniem jest zaopatrzenie się w panel z siedzeniem.\nJeżeli zależy nam na bezpieczeństwie i komforcie korzystania z ciepłej wody ? dobrym rozwiązaniem jest zastosowanie w panelu baterii termostatycznej. Szczególnie polecana dla małych dzieci i osób starszych.\nPanele prysznicowe, to urządzenia wyposażone w słuchawki, dysze i główki natryskowe, przez które wypływa woda różnymi rodzajami strumieni o rozmaitym natężeniu i ciśnieniu. Różna temperatura wody i rodzaj masażu inaczej wpływa na ciało ? odprężająco, relaksująco lub pobudzająco. Hydromasaż jest jedną z najstarszych metod leczenia ? niweluje dolegliwości kręgosłupa i stawów, działa odprężająco na mięśnie, ma właściwości antydepresyjne oraz leczy migrenę. Poza leczniczym działaniem, posiada także właściwości kosmetyczne ? nawilża cerę, nadając jej sprężystości.\nJak twierdzą sami producenci paneli prysznicowych ? można je zamontować w każdej łazience. Jedynym warunkiem jest to, że w instalacji, do której zostanie podłączony panel, musi być odpowiednie ciśnienie, aby masaż wodny był skuteczny, czyli by strumień wody wypływającej był dostatecznie intensywny. Zaleca się, aby ciśnienie wody wynosiło około 3 barów. Osoby korzystające z wodociągu zazwyczaj nie mają z tym problemu. Jeżeli woda pobierana jest ze studni, wówczas montaż panela należy uwzględnić już podczas doboru pompy i urządzeń hydroforowych, by w przyszłości zapewnione było odpowiednie ciśnienie w instalacji.


MoloMoco, Maskotka Kocyk\n> ZABAWKI>Lalki, przytulanki>MoloMoco, Króliczek Rubuś, różowy\nMoloMoco, Króliczek Rubuś, różowy\n33 x 33 cm + głowa królika\nUroczy i przytulny króliczek z długimi uszami to dobry pomysł na pierwszą maskotkę dla dziecka.\nKróliczek ma sympatyczną buźkę a zamiast tułowia dwustronny miły w dotyku mini "kocyk". Dzieci uwielbiają bawić się takimi "szmatkami". Często w tej roli obsadzają pieluszkę flanelową lub pełnowymiarowy niemowlęcy koc. Z Króliczkiem Rubusiem będzie im łatwiej.\nWarto pamiętać, że taka zabawka zapewnia dziecku poczucie bezpieczeństwa, pomaga w różnych "trudnych" chwilach najczęściej wespół z czułymi i kochającymi ramionami rodzica. Idealnie nadaje się do tego by zabrać ją na spacer lub w podróż.\nz jednej strony ma miękką, certyfikowaną przędza bawełniano-akrylową,\nZ drugiej strony delikatną, w 100% oddychającą, przyjemną dla skóry dziecka mikrofibrę.\nWszystko to sprawia, że Rubuś jest przyjemny w dotyku, delikatny i bezpieczny dla delikatnej skóry dziecka.\n25% Bawełna 25% Akryl 50% Mikrofibra\nWszystkie przędze oraz materiały posiadają certyfikat OEKO-Ttex\nPielęgnacja: prać w 30st.\nW przypadku braku produktu wysyłka może wydłużyć się od 2 do 5 dni.\nMoloMoco, Kocyk n...\nMoloMoco Star, Ba...\nMoloMoco Silene, ...\nMoloMoco Lamium, ...


Pregnamed Kwas foliowy 0,4mg 60tabl. - planowanie ciąży - eZikoApteka\nStrona głównaMAMA I DZIECKOCiąża, połóg, karmienie piersiąKwas foliowyPregnamed Kwas foliowy 0,4mg 60tabl.\nPregnamed Kwas foliowy 0,4mg 60tabl.\nPregnamed kwas foliowy to preparat do postępowania dietetycznego opracowany specjalnie dla kobiet planujących ciążę i w ciąży w celu zmniejszenia ryzyka wad cewy nerwowej płodu.\nPregnamed kwas foliowy to preparat do postępowania dietetycznego opracowany specjalnie dla kobiet planujących ciążę i w ciąży w celu zmniejszenia ryzyka wad cewy nerwowej płodu. Preparat zapewnia zgodną z zaleceniami dzienną porcję kwasu foliowego. PrzeciwwskazaniaNie stosować jeżeli występuje nadwrażliwość na którykolwiek ze składników produktu.PrzyjmowanieKobiety planujące ciąże: 1 tabletka dziennie.Kobiety, które uprzednio urodziły dziecko dotknięte wadą cewy nerwowej: dawkowanie należy skonsultować z lekarzem.W zależności od indywidualnego zapotrzebowania lekarz może wskazać inną porcję do dziennego spożycia.Produkt nie stanowi wyłącznego źródła pożywienia. Dzienna porcja substancji nie może być osiągnięta jedynie poprzez zmianę normalnej diety.PrzechowywaniePrzechowywać w temperaturze pokojowej w sposób niedostępny dla małych dzieci. Chronić przed światłem.Składniki Wartość odżywcza\n*ZDS - Zalecane Dziennie Spożycie określane dla kobiet planujących ciążę i w ciąży według Rekomendacji Towarzystwa Ginekologicznego w zakresie stosowania witamin i mikroelementów u kobiet planujących ciążę, ciężarnych i karmiących. Ginekol.Pol.2014, 85, 395-399Substancja wypełniająca: celuloza mikrokrystaliczna, fosforan diwapniowy; substancja przeciwzbrylająca: stearynian magnezu, dwutlenek krzemu; kwas pteroilomonoglutaminowy (Foliany: kwas foliowy).Masa netto6gProducentSequoia Sp. z o.o.ul. Ostródzka 74N03-289 Warszawa\nSymnatal Pro Baby 30tabl.\nSymnatal Pro Baby - suplement diety zawierający witaminy i składniki mineralne niezbędne dla kobiet planujących ciążę, będących w ciąży oraz karmiących piersią.\nKlienci, którzy kupili: Pregnamed Kwas foliowy 0,4mg 60tabl., kupili również:


Nowy ogranicznik przepięć SPCT2-280/4 firmy EATON\nNowy ogranicznik przepięć EATON SPCT2-280/4 klasy C dostępny w ofercie LIBRA\nOferta Eaton powiększa się o ogranicznik SPCT2-280/4 o numerze katalogowym 167596.\nDo budowy ograniczników przepięć SPC zastosowano warystory. Warystory wytwarza się technologią spiekania mieszaniny sproszkowanych materiałów np. tlenku cynku - ZnO lub węglika krzemu SiC. Są to nieliniowe rezystory półprzewodnikowe, których wartość rezystancji zmniejsza się silnie wraz ze wzrostem napięcia. Podstawową zaletą warystorów jest ich duża szybkość działania. Mogą one przejść ze swojego stanu wysokoomowego do niskoomowego w czasie krótszym niż 25 ns. Przy niewielkich rozmiarach posiadają one dużą zdolność pochłaniania energii. Warystory stosuje się dla zabezpieczenia przed przepięciami zarówno w obwodach zmiennoprądowych, jak i stałoprądowych.\nW ofercie LIBRA w doskonałem cenie znajdziecie Państwo ogranicznik SPCT2-280/4 o numerze katalogowym 167596.\nKlasa ochronnika: C\nMaks.trwałe napięcie pracy: 280 V\nNapięciowy poziom ochrony: < 1,4 kV\nWytrzymałość zwarciowa: 50 kA\nMaks.dobezpieczenie: 160 A gL\nCzas zadziałania: < 25 ns\nBudowa ogranicznika: warystorowy\nPrzekrój przewodów przyłączeniowych: 4-25 mm2\nInne: ogranicznik z wymiennym wkładem


Age of Empires 3: The Asian Dynasties - okiem Bambuska - Strona 3 - Archiwum tekstów - forum gram.pl\nPewnie tak, bo ze screenów widać, że Bambusek nie ma detali ustawionych na wysokie/maxa. Co prawda ciężko porównywać statyczne obrazki z animacją w trakcie gry, ale jedno co się od razu wrzuca w oczy to ograniczone shadery - choćby brak blura i poświat, a one mocno wpływają na efektowność grafiki. Same tekstury też nie wyglądają zbyt ciekawie, a nie przypominam sobie, żebym widział aż tak duże rozmycie jak jeszcze w AoE grałem. ;] Bo póki co mam małą przerwę związaną m.in. z brakiem dodatków.\ndziś zamówiłem Age :D i teraz czekam do piatku. Gdy go dostanę będzie wielkie granie już nie mogę się doczekać!!:D\nPo waszych komentarzach taką mi ochote narobiliście że kupilem:D\nDodatek raczej słaby, bardziej przeznaczony jest dla fanów niż nowych odbiorców, warto go kupić ale tylko w pakiecie ponieważ ma zdecydowanie zbyt mało nowości i ciekawych innowacji, monotonia daje się trochę we znaki ale fanom raczej to nie przeszkadza.\nKażdy wie, że kampania to kicz. Multi to jest coś:D\nTak, masz rację ESO to jest dopiero prawdziwa gra ...


„Z różnych stron”, czyli spektakl improwizowany grupy SIC! – Kulturatka.pl – wydarzenia kulturalne w Krakowie\n4 lutego w Klubie Re wystąpiła Grupa Sic!, tym razem zaprezentowała ona spektakl improwizowany „Z różnych stron”. Głównym założeniem „Z różnych stron” miała być wcześniej wspomniana improwizacja oparta o wykrzykiwane z widowni hasła. Pomysł ten wydaje się więcej niż ciekawy, różnie mogło być jednak z wykonaniem. Właściwy występ poprzedziły gry integracyjne, pośród nich między innymi ta polegająca na przedstawieniu się pięciu osobom. Tego rodzaju zabiegi rozluźniły atmosferę i wzbudziły nastrój wesołego oczekiwania. Michał Iwanicki poinformował nas ze sceny o tym, że wszystko co zobaczymy tego wieczoru, jest w pełni improwizowane. W ten sposób przeszliśmy do podawania słów, w pierwszej kolejności padło na słowo kucyk. Aktorzy świetnie poradzili sobie z tematem, serwując nam komedie z dwoma zupełnie innymi wątkami. Nie obyło się także bez haseł nieco bardziej problematycznych, jak holocaust, z których jednak grupa wybrnęła z głową. Zaimprowizowane sceny bawiły do łez, jak również wprowadzały w chwilową zadumę.\nSukces „Z różnych stron” w znacznej mierze oparty jest na dialogach oraz ripostach, które pragnie się zapamiętać i powtórnie użyć. Cieszy również poziom aktorstwa, który pozwolił grupie różnorodny repertuar przedstawić na wyrównanym poziomie. Nie jestem w stanie określić, jak daleko sięgała improwizacja przy realizacji, których scenek skorzystano z wcześniej przygotowanych ról, pewne jest natomiast to, że tego wieczoru świetnie się bawiłam. W obliczu efektu mogę polecić spotkanie z SIC! każdemu, kto pragnie odmiany od standardowego teatru.\nTytuł: „Z różnych stron”\nObsada: Anna „Bubu” Dawidczyk, Maciej „Agent” Demczyński, Michał „Majkel” Iwanicki, Marian Mateusz „Janek” Janusz, Paweł „Tworas” Tworek, Bartosz „Bard” Wielgosz oraz gość specjalny Jakub „Suchy” Suchecki\nTags: Grupa Sic!„Z różnych stron”Teatr improwizowany\nMiędzynarodowe seminarium "Dzieje Żydów a wykorzystanie nowych technologii i opowiadanie o historii poprzez multimedia"


przemyslawn - Forum SIP\nprzemyslawn last won the day on October 23 2018\nprzemyslawn had the most liked content!\nSubaru Legacy B4 RSK LHD\nprzemyslawn replied to MichaPL's topic in Legacy\nprzemyslawn replied to filester's topic in Ogólne\nCo do przekładki to może być ciężko ogarnąć w miesiąc. Teoretycznie jeśli znajdziesz jakiegoś forka w takim samym kolorze z kierownicą po lewej stronie i załączysz zdjęcie do dokumentów to twój wniosek zostanie rozpatrzony pozytywnie, jednak z prawnego punktu widzenia taki trik jest przestępstwem.\nprzemyslawn replied to przemyslawn's topic in Legacy\nWitam, niestety ciągle brakuje czasu na dokonczenie auta. W tej chwili jestem za granicą, myślę że najpóźniej pod koniec sierpnia wrócę i będę kontynuował prace nad autem. Wiosną miałem trochę wolnego czasu, ale postanowiłem dokończyć mój pierwszy projekt - Legacy B4 RSK LHD. W Dieslu zdążyłem wymontować skrzynię biegów i odwiercić od nadwozia jej mocowanie, które w dieslu było inne. To od GTka też mam już odwiercone i gotowe do wspawania. Przerobiłem też na lhd wiązke kabinową ( tą która idzie po progach do tyłu nadwozia ). Jak coś się ruszy w temacie będę opisywał na bieżąco. Jak przerobiłeś\nZapytałam o rok produkcji bo samochody wyprodukowane przed 01.01.2005 i motocykle wyprodukowane przed 01.01.2003 nie muszą mieć 17-to znakowego vinu. W WK mogą o tym nie wiedzieć. Teraz pytanie do jakiej grupy zakwalifikować kłada ? Poszukaj w internecie odpowiednie przepisy, może uda się zarejestrować bez odstepstwa\nZłóż do ministerstwa wniosek o odstepstwo ze względu na krótki vin, bez problemu dostaniesz, tylko to trwa kilka miesiecy. Z którego roku jest kład ?\nprzemyslawn replied to M_isza's topic in Impreza\n100% pewności nigdy nie ma, ale objawy wskazują na uszkodzenie pompy. Większość pomp da się zregenerować, zestawy naprawcze kosztują zazwyczaj poniżej 100 zł. Jeżeli pierścień zabezpieczający ma otwory to bez problemu można go wyjąć i rozmontować pompę. Jeśli pierścień nie ma otworów to będzie ciężko taką pompę rozmontować. Ostatnio chciałem zregenerować pompę w moim Seacie Toledo. Pierścień nie miał dziurek i nie dało się go wyjąć. Możliwe, że jest na to jakiś sposób bo zestaw naprawczy do tej pompy był dostępny, ale ani ja ani mechanicy z warsztatu z którego czasem korzystam nie wiedzieliśmy\nObjawy wskazują na defekt pompy hamulcowe.\nKolego to zdjęcie serwa nie pompy hamulcowej. Pompa to ten element ze zbiorniczkiem na płyn hamulcowy.\nSwap 2.0TT do BE5\nprzemyslawn replied to z0nk94's topic in Legacy\nW dół nie da rady, turbo pewnie by weszło, ale rura up pipe będzie w miejscu krzyzaka, chyba że zamontujesz turbo tak jak na zdjęciu które znalazłem na rosyjskojęzycznych stronach ( jest w moim opisie. Najpierw zamontuj serwo i cieńszy krzyzak, potem wymontuj turbinie, bez turbiny silnik wejdzie. Jak silnik będzie na miejscu zacznij kombinować z osadzeniem turbiny.\nDodam jeszcze, że zamiast modyfikować krzyzak kolumny kierowniczej tak jak opisałem to w moim temacie, możesz spróbować zamontować kolumnę kierownicza z Legacy II, możliwe że będzie pasować, ale tego nie jestem pewien. Jeśli chodzi o adapter serwa czy też montaż rajdowych pedałów to nie jestem pewien czy po takim zabiegu auto przejdzie przegląd techniczny.\nNajciensze serwo takie jakie aktualnie zakładam do swojego auta występowało w starszych Imprezach z hamulcami bebnowymi z tyłu. Serwo wejdzie ale jest z tym sporo gimnastyki. Próbowałem zamontować serwo hydrauliczne z Dodga Rama, ale niestety okazało się minimalnie za duże. Schematów wiązki deski nie znajdziesz. Musisz bardzo dokładnie przestudiowac wszystkie schematy elektryczne z Subaru Legacy Service Manual, jak się im dokładnie przyjzysz to zauważysz, że są tam podane dane dla wersji turbo. Generalnie czeka Cię dużo pracy. Powodzenia\nTył masz seryjny ? Zauważyłeś różnicę w twardości pedału hamulca po montażu zaciskow ze spec B a potem po montażu tych z Lexusa ?\nOd jakiego auta są te zaciski ?


Chrapanie to dolegliwość, którą niestety wiele osób bagatelizuje, nie zdając sobie sprawy, jak bardzo jest ona poważna i jak groźne niesie za sobą skutki zdrowotne. Chrapanie może prowadzić do stanu zwanego obturacyjnym bezdechem sennym (wielosekundowe zatrzymanie oddechu podczas snu) - zjawiska niebezpiecznego dla życia. Tak istotne jest dlatego, aby nie lekceważyć chrapania.\nOsoba chrapiąca często budzi się niewyspana, zmęczona oraz z bólem głowy. Chrapanie wpływa również negatywnie na współpartnera - nieprzyjemne dźwięki nie tylko irytują, ale ponadto nie pozwalają spać.\nWażne! Problem chrapania dotyka 40% kobiet oraz 60% mężczyzn między 40 - 60 lat.\nChrapanie, czyli co?\nChrapanie to efekt wchodzenia w drgania wiotkiej części gardła - zwłaszcza podniebienia miękkiego i języczka. W trakcie snu mięśnie podniebienia ulegają procesowi rozluźnienia, gdy zaś ciało spoczywa w pozycji na plecach - następuje zapadnięcie się języka do tyłu, usta otwierają się, czego skutkiem jest zwężenie przestrzeni gardła. Wdychane powietrze w takiej sytuacji z trudem przemieszcza się do płuc, wprawiając w drganie część gardła - powstaje charakterystyczny dźwięk chrapania.\nWażne! Głośność chrapania może wynosić nawet 70 decybeli (10 db więcej niż hałas, jaki daje włączony odkurzacz).\nNatężenie chrapania uzależnione jest takimi czynnikami jak:\nwaga oraz pozycja śpiącego\nPowodów występowania dolegliwości jest wiele m.in.\nstosowanie środków nasennych\nChrapanie może być groźne dla zdrowia\nChrapanie to nie jedynie uciążliwa dolegliwość - nieleczone może skutkować poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi.\nDolegliwość prowadzi do zaburzeń przebiegu prawidłowego snu - faza snu głębokiego jest krótka bądź w ogóle jej nie ma. Efektem takiego stanu rzeczy jest niewystarczający odpoczynek (m.in. ma to wpływ na pracę serca i może powodować nadciśnienie).\nPrzede wszystkim jednak chrapanie może spowodować niebezpieczny dla zdrowia - obturacyjny bezdech senny (OBS). Zjawisko to powstaje na skutek zwężenia światła gardła, dochodzi wtedy do trudności w przepływie powietrza. W przypadku, gdy zwiotczałe mięśnie gardła spowodują zmniejszenie bądź też zamknięcie jego światła - pojawia się OBS.\nWażne! Obturacyjny bezdech charakteryzuje się różnym stopniem nasilenia -stwarzając tym samym różny stopień zagrożenia dla zdrowia.\nPowtarzające się niedotlenienie organizmu, jak i również utrzymujące się spłycenie snu, może powodować u osoby dotkniętej przypadłością m.in.\ncoraz bardziej niespokojny sen\nNieleczone OBS prowadzi do wielu poważnych schorzeń (m.in. nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca).\nWażne! W Polsce na OBS cierpi około 4% mężczyzn oraz 2% kobiet w wieku dojrzałym.\nLeczenie - wewnątrzustne aparaty dentystyczne\nMetod leczenia chrapania jest wiele - jedną z nich jest wewnątrzustny aparat dentystyczny (przypomina aparat ortodontyczny, zakładany na czas snu).\nWażne! Pacjenci, którzy chcą leczyć chrapanie za pomocą aparatu wewnątrzustnego, muszą udać się do dentysty przeszkolonego w badaniu m.in. dróg oddechowych, migdałków, języczka, rozmiaru łuków zębowych, pozycji żuchwy, stopnia głębokości zgryzu oraz pozycji języka.\nAparat wewnątrzustny stosuje się u pacjentów z łagodnym bądź średnio zaawansowanym nasileniem choroby po przeprowadzeniu dokładnych badań przedmiotowych (fizykalnych). Badania polegają na ocenie stopnia głębokości zgryzu, pozycji języka, pozycji żuchwy, rozmiaru łuków zębowych. Analizie podlegają również stawy skroniowo - żuchwowe, wielkość języczka oraz migdałków a także drożność nosa.\nAparaty tak zostały zaprojektowane, aby umożliwić pacjentowi oddychanie poprzez przesunięcie żuchwy do przodu. Ponadto aktywują receptory zlokalizowane pod językiem, które pobudzają ośrodek oddychania w mózgu. Konstrukcja aparatu zapobiega także otwieraniu ust w trakcie snu.\nW eliminowaniu chrapania stosowane są dwa rodzaje aparatów:\nretainery (za zadanie mają zapobiegać cofaniu języka)\nszyny protruzyjne (utrzymują żuchwę oraz język w pozycji pozostawiającej otwartą tchawicę)\nWażne! Aparat jest dobierany w sposób indywidualny dla każdego pacjenta.\nNa początku terapii pacjent może uskarżać się na drętwienie zębów i na zwiększone wydzielanie śliny.\nNiestety nie każdy może skorzystać z tej formy leczenia.\nWewnątrzustne aparaty dentystyczne nie mogą być stosowane w takich przypadkach jak:\npacjent ma mniej niż 10 własnych zębów (powinien mieć minimum 5 w dolnej oraz 5 w górnej szczęce)\nchoroby przyzębia bądź ruchomość zębów\nruchoma proteza dentystyczna\nbóle w stawie skroniowo - żuchwowym\nKoszt wewnątrzustnego aparatu dentystycznego to 600 - 2000 tys. zł (wystarcza na 2 - 3 lata).\nW przygotowaniu artykułu posiłkowałam się: dentonet.pl, mojdentysta.com.pl, gk.24.pl, portaldentystyczny.pl\njak leczyć bezdech\naparat dentystyczny na chrapanie\nCzym są ropnie w jamie ustnej i jak je leczyć?\nLiszaj płaski w jamie ustnej - leczenie