You are here: Home » Content » Hoe musiek gebruik word om reaksie te ontlok\nHOE MUSIEK GEBRUIK WORD OM REAKSIE TE ONTLOKMUSIEKAktiwiteit 1:Om te analiseer hoe musiek gebruik word om reaksie te ontlok[LU 2.3, 2.10]Kan jy jouself ‘n fliek sonder klank voorstel? Bykans onmoontlik, aangesien dit juis die musiek is wat daartoe bydra dat jy soms ‘n traan wegpink of lus voel vir dans!In hierdie module gaan ons ondersoek hoe die musiek in rolprente gebruik word om reaksie by die fliekganger uit te lok. Soos dit die skrywer van die draaiboek se taak is om ‘n geskikte verhaal te skep, moet die komponis die gepaste musiek skep.As inleidende agtergrond gaan ons eers die ontwikkeling van die rolprent as sulks ondersoek om die funksie van musiek te bepaal. Jy kan gerus die navorsing wat reeds in Leereenheid 1 (Dans) gedoen is, in gedagte hou!Navorsing oor die ontwikkeling van die rolprentDie klas word verdeel in vyf groepe: elke groep doen navorsing oor EEN van die volgende eras t.o.v. tegnologie, genres, musiek en voorbeelde van rolprente. Hierdie navorsing is bloot om ‘n breë oorsig te verkry en hoef dus nie in diepte gedoen te word nie. Die opvoeder sal julle lei. Julle sal ‘n klasbespreking hou oor die verskillende eras - plak dan die inligting in jou leerderjoernaal.DIE STIL-ERA (1900 – 1930) DIE GOUE ERA (1930 – 1960) DIE SESTIGERJARE (1960 – 1970) DIE SEWENTIGERJARE TOT HEDE (1970 – ) DIE TEKENPRENT Hoe musiek gebruik word om reaksie uit te lokSoos jy uit die bespreking kan aflei, vorm musiek ‘n essensiële element van enige rolprent. Dit wat aanvanklik bloot ‘n begeleiding vir ‘n visuele produk tydens die era van die stilprent was (om die geraas van die spoele wat omgeruil word te demp!), is vandag ‘n wesenlike deel van die vermaak. Dit verhoog die kyker se emosionele reaksie op die rolprent.Skep die atmosfeer (romanse of spanning) Versterk die intrige (hartseer musiek) Versterk die aksie ( opruiende musiek) Dit dien as advertensie en inkomste.Stap 1Om vas te stel of rolprentmusiek volgens jou klas wel belangrik is, moet jy indiwidueel die onderstaande vraelys voltooi deur die antwoord te omkring. Na voltooiing kan julle die vraelys bespreek en sienings vergelyk.Table 1\nHet jy enige CD’s met rolprentmusiek?\nWat het die deurslag gegee om die CD aan te skaf: die rolprent, die kunstenaar of beide?\nLuister jy graag na al die snitte op die CD of slegs na enkeles?\nErvaar jy enige emosie wanneer jy na die spesifieke snitte luister?\nHoe goed kan jy die tonele uit die rolprent onthou wat deur die musiek beklemtoon word?\nDink jy die rolprent het die kunstenaar hiermee bemark, of sou jy eerder sê dit is a.g.v. die kunstenaar dat die rolprent gewild is?\nStap 2Maak nou ‘n opname van die gewildste rolprentmusiek in jou klas. Maak ‘n lys van die rolprente van 1 tot 5 en meld ook die genre van elke rolprent (bv. drama, gruwel, romanse, wetenskapsfiksie, ens). Waarom is hierdie rolprente die gewildste? Bespreek.Table 2\nStap 3Table 3\n***** ‘n Meesterstuk\nAs musiekresensent vir FLIEK-MUSIEK-RUBRIEK moet jy die musiek van ‘n rolprent op bostaande skaal klassifiseer en resenseer. Hierdie aktiwiteit kan individueel of in groepe gedoen word.Kies ‘n rolprent van jou keuse ófKies ‘n rolprent uit die era wat die opvoeder aan jou toesê.Skryf ‘n resensie oor die musiek van óf die hele rolprent óf ‘n spesifieke toneel. Analiseer hoe die musiek in die rolprent (of toneel) gebruik word om reaksie by die gehoor te ontlok. Gebruik die gegewe musiekelemente en komposisietegnieke as riglyn – nie noodwendig almal nie. Jou opvoeder sal jou lei.Vir idees omtrent die uitleg van jou resensie kan jy tydskrifte, koerante en die Internet raadpleeg.Plak die resensie in jou leerderjoernaal.Musiekelemente1. Styl/genre(zjaan’-re)Watter tipe musiek word gebruik? (Klassiek, Rock, Avant-garde, Kerkmusiek, Blues, Jazz, Afrika, Gospel, ens.) Pas dit by die genre van die rolprent, bv. aksie, drama, avontuur, wetenskap- fiksie, fantasie, oorlog, Wilde Weste, ens.?2. Tema, melodie Is daar enige hooftemas? Word dit met spesifieke karakters (of gebeure/ situasies) verbind?3. Ritme en tempo Is die musiek vinnig of stadig? Is daar kenmerkende ritmepatrone?4. Harmonie en toonsoort Is die musiek tonaal (in ‘n majeur- of mineur toonsoort) of atonaal - (geen toonsoort) bv. enige tone in enige opvolging)?5. Instrumentasie en orkestrasie Instrumentasie: Is dit vokaal of instrumentaal? Is dit elektroniese musiek? Watter instrumente word gebruik vir spesifieke karakters en situasies? Orkestrasie: Hoe word die instrumente gekombineer? 6. Tekstuur Beskryf die tekstuur: dig, yl, grof, glad, besig, skerp, krakerig, syagtig, dor (bar), fluweelagtig, ineensmeltend, ens.7. Timbre (Tam’bre) Beskryf die klankkleur: warm, koud, spokerig, weergalmend, klingelend, helder, deurdringend, nabootsend, dof, metaalagtig, ens.8. Dinamiek en uitdrukking Beskryf die intensiteit van die klank? Hard of sag; vrolik of hartseer; ens. 9. Vormstrukture Is daar enige vormstruktuur? AB, ABA, vers en refrein, ens.10. Enkele komposisietegnieke Watter tegnieke word gebruik? Voorbeelde van tegnieke is, onder andere, herhaling, nabootsing, sinkopasie, transformasie, ens.Stap 4Hou ‘n klasbespreking en deel jou analise met die res van die klas. Lig dit toe met ‘n video (of CD) -opname van die rolprent.NabetragtingsvraeDink oor jou navorsings-, analiserings- en aanbiedingsproses en beantwoord die volgende vrae:1. Watter hulpbronne het vir jou die meeste beteken in jou navorsing?2. Was die inligting wat jy gekry het akkuraat en insiggewend? Waarom/waarom nie?3. Het hierdie benadering jou gehelp om die doel, funksie en ontwikkeling van rolprentmusiek beter te verstaan?\nREFLEKSIEDie leerder kan krities en skeppend op kuns- en kultuurprosesse, -produkte en -style in vergange, asook huidige kontekste reflekteer.\n2.3 kan analiseer hoe kulture mekaar affekteer en hoe hulle verandering ondergaan;\n2.4 die rol wat tegnologie in die vorming van prosesse en produkte in drama, dans, musiek en kuns oor die tyd heen gespeel het, kan analiseer;\n2.5 die begrippe mag, kontrole en dominering in massamedia- en volkskultuurverband kan bespreek en vertolk;\n2.7 besin en vergelykings tref oor hoe sosiale danse hulle tyd weerspieël;\n2.8 die positiewe en negatiewe effekte van televisie, radio, dokumentêre programme of rolprente op ons lewens kan analiseer;\n2.9 ‘n resensie oor ‘n plaaslike of ander dramaproduksie kan skryf, met verwysings na konvensies van die opvoer en elemente van drama;\n2.10 die wyse waarop musiek in liedjies, rituele, publieke gebeure, rolprente, opera of advertensies gebruik word om reaksies te ontlont, kan analiseer;\n2.11 die invloede en omstandighede wat die ontwikkeling van ‘n Suid-Afrikaanse, Afrika- of internasionale kunstenaar uit die verlede of hede bepaal, kan ondersoek en verduidelik.\nThis work is licensed by Siyavula Uploaders under a Creative Commons Attribution License (CC-BY 3.0), and is an Open Educational Resource. Last edited by Siyavula Uploaders on Jun 16, 2009 7:21 am -0500. Add to a lens


Karoobrokkies, ’n literêre reis | LitNet\nNet buite Ladismith, op die Laingsburgpad, duik die rigtingwyser na Winkelplaas skielik aan die linkerkant op. Die bordjie bring ’n warm vertroudheid soos wat mens sou verwag van ’n padwyser na ’n geliefde plek. Maar dit is ’n plek waar ek nog nooit was nie en ek was tevore nie eens seker dat dié plek werklik bestaan nie. Ek het immers nog net in Abraham de Vries se kortverhale oor Winkelplaas gelees. Dit was nog altyd slegs ’n storieruimte vir my. Noudat ek dit as “regte plek” herken, kyk ek ’n bietjie rond en kan ook sommer Towerkop aan die ander kant van die pad identifiseer.\nLiteratuur se vermoë om ’n mens se belewenis van ’n bepaalde ruimte te kleur het ek tydens sestien dae se reis deur die Karoo herhaaldelik ervaar. Ek het die eerste nagte in Keimoes en Kakamas deurgebring. Daar langs die Gariep het my gedagtes herhaaldelik teruggevloei na William Dicey se Borderline – ’n hoogs onderskatte boek. Sy beskrywings van sy kanovaart van Orania tot Oranjemund word veel meer as ’n avontuurverhaal; dit word eintlik ’n geskiedenis van daardie streek – ’n Wilde Weste wat skuiling gebied het aan weggeloopte slawe, veroordeelde misdadigers, en die San-, Griekwa-, Nama- en Bastergemeenskappe wat deur die koloniale bewind aan die Kaap al verder noordwaarts gedwing is. Plekke soos Kanoneiland het my net weer aan daardie bloedige smeltkroes waaruit ons land se inwoners gebore is, herinner. Hierdie was egter onbeplande, onverwagte herinnerings aan Dicey se boek. Eintlik wou ons net na die Augrabies-waterval gaan kyk.\nMet die oog op ons besoek aan Calvinia het ek egter doelbewus voorberei deur onder meer Schoeman se Verliesfontein te herlees. Die gedenksteen van Abraham Esau in die Calviniamuseum het my ontroer, maar ek het geweet dat die ontroering nie te danke was aan die gebreekte stukke klip met verweerde woorde van waardering vir Esau se lojaliteit teenoor “King and Country” daarop nie. Trouens, sulke uitdrukkings van nasionalisme laat my koud, of selfs wrewelrig. Ek is dit met Wilfred Owen eens: “My friend, you would not tell with such high zest / To children ardent for some desperate glory, / The old Lie: Dulce et decorum est / Pro patria mori.”\nNee, dit is waarskynlik nie hierdie stukke van die gebreekte gedenksteen (in sigself getuienis van hoe pogings om te bestendig en te onthou tóg maar verbrokkel) wat my roer nie, maar Esau se verhaal. En eintlik sy verhaal soos deur Karel Schoeman in Verliesfontein vertel. Die verskriklike geskiedenis van ’n man wat teen die Boere se kortstondige besetting van Kaapse dorpe in opstand gekom het, is nooit in die Boereoorloggeskiedenisse op skool aan ons voorgehou nie. Die Vrystaatse kommando het die dorp beset en vir Esau in hegtenis geneem omdat hy ’n leier in die bruin gemeenskap was wat hul lot eerder by die Britse magte as die Boeremagte wou ingooi. Hy is gemartel – en Schoeman kry dit reg om die marteling sonder regstreekse beskrywings slegs as weerklinkende gille diep op mens se goed af te druk. Uiteindelik, toe die Boerekommando voor ’n oprukkende Britse oormag die dorp moes ontruim, het die Boere hom summier tereggestel. Schoeman het die ontstellende gebeurtenis op verbysterende manier deur fiksie op my gemoed afgedruk. En juis omdat hy die naam verander het van Abraham Esau na Adam Balie en die plek nie Calvinia nie, maar die fiktiewe dorpie Verliesfontein gemaak het, het dit moontlik geword dat dié gebeurtenis kon staan vir elke dorp en elke vergryp:\n’n Handjievol onduidelike aantekeninge, koerantberigte, foto's en feite kan ek onthou, en verder moet ek improviseer, in die sekerheid dat die gebeure van krygstyd nie beduidend van die een dorpie na die ander verskil het nie, Roggeveld, Hantam, Namakwaland of Boesmanland, Vanrhynsdorp of Victoria-Wes, Fouriesfontein, Fraserburg of Sutherland. Ek weet niks meer nie, of kan op die oomblik in elk geval niks meer as dit onthou nie, en uiteindelik is dit seker ook nie belangrik nie, ’n paar verkleurde koerantknipsels en twee of drie ou foto's van ’n leë straat, bome, ’n markplein; Victoria-Wes, Williston of Fouriesfontein. Wat maak dit ten slotte saak, en wie is daar ’n eeu later wat trouens nog weet of selfs sal omgee? Dit het alles uitruilbaar geword. (69–70)\nWat sou veroorsaak dat juis Verliesfontein se weergawe van hierdie skrikwekkende gebeurtenis so diep in my bly vassteek het? Ek het immers ook Johanita le Roux se roman Die dagstêrwals gelees waarin die marteldood van Abraham Esau beskryf word teen die agtergrond van opbouende Afrikanernasionalisme in die 20ste eeu. Dit is ook hier in Calvinia waar PJ Philander as skoolhoof hom teen baie vorme van diskriminasie vasgeloop het wat ook in sy roman Rebunie neerslag gevind het. In sy roman word parallelle gelê tussen Abraham Esau en die ervarings van ’n onderwyser, Kallie Carelse, wat gedurende die 1940’s “te veel oor wit mense te sê gehad het”. Rebunie het my daarvan bewus gemaak dat die berg buite Calvinia ’n uitgewerkte vulkaan is. In Die dagstêrwals, maar veral in Rebunie, “hoor” mens die stemme van Calvinia om jou klink, die stemme van plaaswerkers in die wye stofstrate wat op vragmotors dorp toe gebring is vir Kersinkopies, die stemme in die slaghuis en by die vulstasie.\nMaar jy hoor nie veel van daardie stemme in die museum nie. Met die uitsondering van die gebreekte gedenksteen van Esau is die ruim, helder verligte vertrekke van die museum hoofsaaklik gevul met artefakte van ’n Boere- en Joodse bydrae tot die verlede. Selfs die effens verslete uitstalling oor die geskiedenis van skape word ruimskoots plek gegee. Vir die reisende “Mandela-uitstalling” moet die besoeker egter na ’n buitegebou gaan waar die uitstalpanele effens ingedruk in ’n skemerdonker kamer staanplek gekry het – want “niemand stel daarin belang nie, dis net vir die skoolkinders”. Skielik is Rebunie nie meer ’n boek oor hoe dit wás nie, oor ’n plek in ’n fiksiewêreld nie, dit is weer ’n vulkaan wat op uitbarsting wag. Is die rede waarom Verliesfontein soveel helderder in my gees gebly het, dalk dat Schoeman in ’n helderverligte kamer staan en Philander in ’n buitekamer?\nEk het Schoeman se Die wêreld van die digter ook herlees voor die besoek aan Sutherland. In aanloop tot ons besoek aan die dorp het ek saans hardop voorgelees uit Louw se Versamelde gedigte terwyl ons die sterre kon hoor ruis en byna kon pluk soos in Brink se Bidsprinkaan vertel word. Schoeman noem Sutherland “die wêreld van die digter”. “Die plek van die teleskoop,” noem wetenskaplikes die dorp. “Die koudste plek in Suid-Afrika,” volgens die weerburo. Vir die reis het ek spesiaal ’n kettie saamgeneem, want ek wou ook net een maal op die dorp en by die dorpsdam staan om ’n klip op in die donker te skiet, en om dan te luister – al word ek seer en dof – totdat die klip uit die donker in die donker water plof.\nen ’n wit-bont klaas-skawagter\nwat waghou op ’n kluit\ndie donker skemer in\nDie laatmiddag was besig om room te word toe ek die dorpsdam nader. Ek was reeds vroeër die middag in die Louw-huis en in die kamer wat volgens ons gids deur Schoeman en JC Steyn aangedui is as die vertrek waarin die digter-broers Van Wyk en WEG Louw waarskynlik gebore is. Met drie flitsligte het ons die donker kamer betree en ligkolle oor ’n kas vol boeke, enkele foto’s teen die mure, foto’s op ’n lessenaar en twee beeldhouwerke in ’n vensterbank laat val, terwyl die ywerige gids ons oor Louw vertel.\n“Beurtkrag?” wou ek by haar weet toe sy ons elkeen ’n flitslig by die Louw-huis se voordeur in die hand stop.\n“Nee,” sug sy, “hulle betaal nie die rekening by die dorpsraad nie en nou het Eskom ons krag afgesny. Soms is daar ander mense op die raad wat ons goedgesind is en soms nie. So, partykeer is daar geld en ander kere nie.” Sy het al “by die Provinsie ook probeer”, maar daar is nie nou geld nie en hulle het “agter geraak”. Die Louw-huis is in die donker in die jaar waarin sy dood ’n halfeeu gelede gedenk word.\nEk kon die dorpsdam op Google Earth kry en het langs die teerpad stilgehou toe ek die wal in die skemer sien. Ek sien geen hek nie en kry twee heinings. Die drade is afgerem en ek tree sommer oor. Teen die stowwerige steilte van die grondwal soek ek na ’n ronderige klip of twee. Maar toe ek eenmaal op die wal staan, sien ek dat daar geen water is nie. En te oordeel aan die bossies en onkruid op die bodem, was daar al vir ’n geruime tyd geen water in die dorpsdam nie.\nuit die donker in die donker water plof\nOns gids het haar bes in die donker huis gedoen. Sy het ’n paar bladsye se aantekeninge, en blaai af en toe vervaard daarin rond. Sy sukkel om haar storie agtermekaar te kry – begin met WEG Louw, maar raak deurmekaar. Die een anekdote loop oor in die volgende en elkeen vervaag halfweg in die donker. Sy is self geïrriteerd met haar eie vergeet. Later vra sy my om “Karoo-dorp: someraand” voor te lees. Sy luister met toe oë na die bekende woorde in die donker. Ons bly ’n oomblik in die spookagtige donker staan toe die woorde uit die flitsligkol stil word.\nVan die klipgebou wat eens Hoërskool Sutherland was, die alma mater van die digter, het slegs ’n murasie oorgebly na ’n brand. (Volgens ons Louw-huis-gids het “hulle” die brand doelbewus gestig.) Mense met tennisbroekies loop nie die skemer in nie; die tennisbane is verwaarloos.\n’n Vriendin wat eens die dorp besoek het, het my vertel van Rykie Louw se kundige begeleiding deur die huis. Sy het ook vertel dat sy en die vrywillige gids (toe in ’n Eskom-verligte huis) gedigte vir mekaar voorgelees het en later saam in trane was. Sommige poësieliefhebbers het daardie vermoë om gedigte hardop te lees en tot trane gedryf te word. Ek wonder of dit tot ’n bepaalde era behoort het – daardie bewoënheid deur die mooi woord veroorsaak – en of dit slegs vir sekere mense beskore is om so diep deur woorde geraak te kan word. Ek wonder of daar nog jongmense is wat vir mekaar sal voorlees uit Louw se verse (of enige verse) en trane sal pink? Het dit behoort tot ’n era voor film en TV en internet en Instagram? Onlangs het Fanie Olivier ’n stuk op Versindaba geskryf oor hoe die woorde van Louw se gedigte en opstelle in die 1950’s en 1960’s ’n rigsnoer vir hom was, hom leer dink het, leer sien het. Maar kan daardie woorde vandag nog soveel beteken? Wat beteken daardie woorde nou? Wat beteken énige gedigte nou?\nEk skiet my klippies in die donker maar hoor geen plof nie.\nTeen ’n muur in die voorkamer van die Louw-huis is daar geraamde uitgawes van ’n vroeëre digter uit Sutherland, volgens sommige historici die eerste digter in Afrikaans. Twee uitgawes van sy dun bundeltjie is hier geraam, een uit 1910 en ’n ander uit 1935. Maar oorspronklik is die gedigte in 1855 geskryf. Dertig Liederen, gerijmd door Daniel Christiaan Esterhuyse, Ouderling der Nederduitsch-Gereformeerde Kerk, te Sutherland voor zijne kinderen ter gedachtenis. Dit tref my dat die waardige ouderling probeer het om iets vir sy kinders na te laat. Die voorwoord is in die raam afgedruk:\nDaar my lieve Kinderen hebt gy allen het werkje van uwen vader, bestaande in weinige Liederen. Ik laat voor elk uwer een drukken, neemt het en houdt het tot mijne nagedachtenis. Ik heb slechts een verzoek aan U allen, dat een elk syne houden sal zoolang als gy leeft, en nu en dan daarin lezen. Ik heb den Heer gebeden, dat Hy het aan U wil tot nutte maken op den eenen of de anderen tyd uws levens. En voorts, vreest god en houdt syne geboden, dat is de raad en wensch van Uwen Vader. DC Esterhuyse.\nMiskien is dít uiteindelik al wat die pogings om dinge onder woorde te bring is – woorde wat soos ’n sakrament geneem kan word tot nagedagtenis, en met ’n gebed dat die skryfsels, verhale of verse op die een of ander manier in ander se lewens tot nut kan wees. Maar wat is die nut vir my lewe dat ek in elke plek herinner word aan iets wat iemand geskryf het?\nKarel Schoeman het van die skamel gegewens rondom DC Esterhuyse een van die treffendste romans in Afrikaans gemaak. In Die uur van die engel word herhaaldelik beskryf hoedat mense probeer om oor ’n ervaring in hul lewens verslag te doen, om dit te beskryf, te verwoord en daaruit sin te maak, maar hoedat die woorde tekort skiet. Hul hoop is telkens dat die regte gebeurtenis deur die woorde sal fluister, maar die besef is dat die gebeurtenis self onvasvangbaar bly, onagterhaalbaar, vir altyd verlore. ’n Eenvoudige skaapwagter wat spottend Danie Versies genoem word, probeer in Die uur van die engel om in sy “verse”, geskoei op die psalms en gesange (sy enigste kennis van digkuns) uitdrukking te gee aan die ervaring wat hy gehad het van ’n engel wat helder oordag in die veld aan hom verskyn het. Hoewel hierdie versies, gemeet aan estetiese waardes van sy eie tyd, en ook dié van ons eeu, heeltemal waardeloos is, word ’n plaaslike leraar só daardeur aangegryp dat hy dit redigeer en op eie koste laat uitgee. Nog ’n geslag later laat ’n plaaslike onderwyser dit opnuut uitgee sonder die dominee se redigering. Albei van hulle word geraak deur die eenvoudige, clichégelaaide “gedigte” omdat hulle self ook al iets ervaar het van ’n soort diepe ontroering waaraan hulle probeer uitdrukking gee het, maar waarvoor woorde (en juis daarom begrip) hulle ontwyk. Die dominee worstel snags by kerslig deur swaar boeke om in ’n vreemde Nederlandse grammatika inspirerende woorde vir sy preke te vind. Die gemeente bly skynbaar onaangeraak deur sy woorde en verwag eerder seënwense op die vooruitstrewende lidmate se lewenswyse en bemoeienis met die insameling van geld vir ’n kerkorrel. Sy eie oorspronklike gevoel van geroepenheid tot Gods diens op ’n helder somermiddag vervaag in sy geheue en hy kan daardie ervaring van geroepenheid ook nie onder woorde bring nie. Daarom begryp hy iets van die skaapwagter se pogings. Die onderwyser is ’n gefrustreerde skrywer wat nie die dorp se geskiedenis onder woorde kon bring nie. Hulle is al twee, soos die skaapwagter, uitgeworpenes, op die rand van die samelewing. Almal van hulle, ook die latere besoeker aan die dorp wat ’n dokumentêre film oor die skaapwagterdigter wil maak, besef dat die verlede onvaspenbaar is. Maar dit beteken nie dat niks gebeur het nie.\nEn tóg, dink hy, nog altyd onwillig om hierdie slotsom te aanvaar en die poging gewonne te gee, tog het iets gebeur: in daardie donker huis waar die mense in ’n kring om die lig van die vetkers vergader het, in die stof en die hitte waarin die klippe dag na dag losgebeur, aangery en opgestapel word tot ’n muur, op die veld waar die skape uitbeweeg tussen die bossies, peuselend aan die karige gras, in die geleende woorde en frases van ’n vreemde taal, iewers in daardie ruimte, iewers binne daardie vaag aangeduide grense het daar tog iets gebeur, iets waarvan dominee Heyns en Jodocus de Lange elk op sy eie manier ewe goed bewus was, al het albei van hulle ook eweseer daarin gefaal in sy pogings om dit tot uitdrukking te bring, iets wat die jare en die afstand en die aarselende, ontoereikende woorde oorlewe het: die mens wat aangesteek word soos ’n kers en vuur vat, laaiend soos ’n vlam, die silwererts stralend soos vuur deur die ysterklip, die bossies van die veld deurstraal met die gloed van ’n verterende vuur terwyl die skape onverstoord verder wei. Iets het gebeur. (Schoeman 1995:38–9)\nDie pad van Sutherland na Matjiesfontein loop deur ’n asemrowende landskap. Ons luister nie musiek in die kar nie. Die kronkelende pas se klankbaan word verskaf deur die oudioboekweergawe van Iain Read se debuutroman, I’m thinking of ending things. Om die skerp draaie in die pas volg ons die hoofkarakter deur die gange van ’n verlate skool, vlugtend voor ’n moontlike moordenaar, worstelend met die vraag na sin, na waarom ’n mens nie maar liewer alles moet beëindig nie. Vrae oor verhoudings tussen mense, na óf en hoé mense mekaar ooit regtig kan ken, ooit in ’n ander se gemoed en denke kan inkom en die wêreld verstaan soos dit vir ’n ander mens is, sonder om jou bloot in te dink in hoe dit vir jóú sou wees as jý in ’n ander mens se posisie was, maar regtig hoe dit vir iemand anders is.\nDie voorlesing maak enkele kilometer voor Matjiesfontein klaar. Ons ry in stilte. Die stemming in die kar is tegelyk gedemp as gevolg van die ontstellende en bloedige slot van die roman en ook verwonderd oor die krag van woorde wat ’n mens so kan wegvoer, so kan roer, so gedagtes kan losmaak wat jy nie eens geweet het denkbaar is nie.\nMatjiesfontein is vir my vir altyd gekleur deur Etienne van Heerden se Snaartjie Windvogel in In stede van die liefde. Dalk juis omdat die plek soos ’n filmstel voel, eerder as ’n “regte plek”, is dit maklik om te soek vir die plek waar Snaartjie die viool opgetel het, om in die hotel se voorportaal te luister of jy dalk musiek kan hoor. Van Heerden het later vir Snaartjie weg van hierdie temapark laat gaan, na ’n wrede werklikheid in Kaapstad, na Paternoster waar haar pad met dié van ’n klimtolspeler kruis en sy uiteindelik ’n kruisboogmoordenaar word. Maar dit is hier waar sy vandaan kom en waar haar gees nog hang. Van Heerden se biblioteek aan die einde van die wêreld waar eens waardevol-geagte kunsskatte en literatuur wat nie meer hoë agting in ons veranderende wêreld geniet nie, bewaar word, so vermoed ek skielik, sal dalk soos hierdie museumdorpie begin en soos die Louw-huis in Sutherland eindig.\nVir lees op Roete 62, en veral in die omgewing van Ladismith, het ek Abraham de Vries-bundels ingepak. Ek lees weer ’n paar Winkelplaasstories, maar fokus op my gunstelingbundels, Die nag van die clown en Tot verhaal kom. Op die vooraand van Kersfees het ek daar, aan die voet van Towerkop, weer die wonderlike Kersverhaal uit Tot verhaal kom, “Tussen gewone mense daardie aand”, gelees. Die openingsin weerklink anders as mens dit hier en hierdie tyd van die jaar lees: “Dit is die storie hierdie van ’n onbegryplike Oukersaand op ons dorp in die Klein-Karoo.” Die onbegryplike, die vrae wat deur die gebeurtenis oopgemaak is, kan net soos die vrae oor waarom ’n mens nie maar liewer alles moet beëindig nie in Iain Read se roman, die onagterhaalbare van ’n engel se verskyning, slegs deur ’n storie ondersoek word. Want soos die dubbelsinnige slotparagraaf in daardie verhaal aandui:\nEn die vrae het stories geword (…) En hoe wonderbaarliker die geheim geword het, hoe minder het ons gewonder oor die mense en al hoe meer oor wie dan die ander regisseur was wat óns in dié verhaal ingewerk het oor ’n God wat met sy skepsels deernis het? Wie het so goed geweet van ons diepste nood? Waar pas ons in? Ons almal? (79)\nOp Kersdag is ons Hel toe. Die Hel in die Swartberge se Gamkaskloof. Die swartgebrande boomskelette en totale verwoesting van ’n groot deel van die kloof laat dit voel asof ons deur ’n postapokaliptiese landskap ry – juis soos aan die einde van André Brink se roman Duiwelskloof wanneer Flip Lochner voor die vuur uit vlug om uit die kloof te probeer ontsnap. Voorin die roman kompliseer Brink die verhouding tussen fiksie en werklikheid in die “Nota” wat lui:\nDit is waar dat die Duiwelskloof in hierdie roman nie sou bestaan het as Gamkaskloof se Hel nie daar was nie. Maar die verhouding tussen die twee is ingewikkeld. Dis moontlik dat Die Hel soos die Duiwelskloof sou kon gewees het as die buitewêreld nooit daartoe toegang gekry het nie. Maar eintlik is die verskil nog groter, want op stuk van sake lê Die Hel in die Swartberge, terwyl die Duiwelskloof, sy inwoners en sy geskiedenis uitsluitlik in hierdie boek bestaan.\nAnderkant die afgebrande bome, op die ver punt van die doodstil en verlate kloof, heel op die einde van die pad, by Boplaas, vind ons egter die Paradys in ’n kliphuisie met ’n klein sitswembadjie en hoë koeltebome en groen grasperke, sonder internet of die gezoem van elektroniese apparate. In die donker kloof, waar die maan slegs kortstondig elke nag tussen die hoë berge aan weerskante kan verskyn, verskiet die sterre snags skouspelagtig. Iets van hierdie magiese paradys in die hel maak dit onmoontlik om die Duiwelskloof en die Gamkaskloof heeltemal uitmekaar te hou. Die geskiedenis van die Kloof wil maar nie in die roman bly nie. Soos Abraham Esau, soos Dicey se geskiedenis van Noord-Kaap, soos Kenhardt se polisiestasie, soos die “lokasie” in Louw se “Karoodorp: someraand” is daar te veel herinnerings aan al die vertellings en beskouings wat ’n versweë geskiedenis werklik maak.\nOns is na Prins Albert, in onlangse jare onder meer deur Eben Venter gewild gemaak, maar ek kon nie veel vat aan die dorpie kry nie. By die enigste oop koffieplek sit ons lank en wag op diens. Ek bestel ’n Americano en ’n skon. Ons wag lank vir die koffie. Die skon kom nie en kom nie. Mense rondom ons ontvang later hulle volledige Engelse ontbyte, maar die skon kom nie. Ek kyk rusteloos rond, ongeduldig, en sien vir Dana Snyman by ’n ander tafel sit.\nDana Snyman is die een ou wat regtig kan reis en met die mense in elke plek waar hy kom, kan kommunikeer en sinvolle stories daaruit maak. Sy ervarings is nie soos myne uit literêre tekste afkomstig nie. Mense praat met hom, vertel hulle stories vir hom, en dan kan hy die brokkies en flenters van mense se lewens tot stories maak wat mens laat voel jy verstaan iets meer van die wêreld, of wat mens ten minste bietjie deernis gee met almal om ons. Ek wens dikwels dat ek soos hy kon skryf. Toe ons enkele dae tevore deur Kenhardt gery het, het ek vir Gert die handyman ontmoet. Dadelik het ek besef daar lê ’n Dana-storie in hierdie ontmoeting. Ek het selfs probeer om Gert se storie te skryf, maar dit het te veel geklink soos ’n tweedehandse Dana-storie, en boonop kon ek nie soos hy iets daaruit maak wat die gevoel gee van ’n dieper insig in menslike bestaan in hierdie wye en droewe land nie. Dana sou weet hoe om Gert van Kenhardt se storie te vertel, hoe om dit te begin.\nVir my was die pad van Kakamas na Calvinia lank en die Karoolandskap was droog en aangrypend leeg. Ons het voor dou en dag begin om die ergste hitte te pypkan en mik na Kenhardt vir ’n laat ontbyt. Daardie dor landskap het my telkens laat dink aan die landskapbeskrywings van André Brink, wie se karakters telkens deur hierdie landskap moes worstel na die ander kant van die Gariep. Soos Philida. Maar veral aan daardie beskrywings van Cupido Kakkerlak se sendingreise op ’n donkiekar deur hierdie uitgedroogde landstreek. Ander skrywers het ook sendelinge deur hierdie bar landskap met hulle boodskap van ’n Europese god laat reis, soos Elsa Joubert se Missionaris. Hulle stig sendingstasies wat later dorpies word. Marinda van Zyl se Amraal het dié vestiging van sendingstasies nie van die Europese sendelinge se oogpunt nie, maar van die “sendingveld” se kant beskryf. Talle groepe Basters en Oorlams het sendelinge genooi om by hulle te kom vestig, bloot omdat hulle sodoende toegang tot vuurwapens en skoolonderrig vir hulle kinders kon bekom.\nEnkele dae tevore is ons deur Kuruman, waar Moffat sy sendingstasie gevestig het en waarvandaan Livingstone op sy groot reise vertrek het. Uit die oogpunt van Cupido Kakkerlak in Bidsprinkaan is Moffat maar ’n onverkwiklike kêrel. Maar eintlik kom baie aspekte van die destydse sendingwerk nie meer so lofwaardig voor in ons tyd van dekolonialiseringsgesprekke nie. Wat mens ook laat dink aan Willem Anker se Buys, waarin Buys die mense waarsku om liewer die sendelinge dood te maak, want volgens hom kom die sendelinge eerste en dan word mense se name neergeskryf en dan neem die koloniale bestuur oor.\nByna elke Karoodorp het ’n kerktoring in die middel. Die dorpe het as sendingstasies of as afgestigte gemeentes ontstaan – en is in die geval van Calvinia selfs na Calvyn vernoem. Maar Kenhardt het nie uit godsdiens ontstaan nie. Dié dorp is eintlik ’n herinnering aan die gewelddadige botsing tussen koloniseerders en diegene wat voor hulle uitgedryf is na die ander kant van die Gariep. Kenhardt is as ’n polisiebuitepos vir vyftig berede polisiemanne gestig. Hul doel was om wit veeboere wat op plase in die omgewing kom vestig het, te beskerm teen diegene wat hulle tot oorkant die Gariep verdryf het.\nMet die naderkom aan Kenhardt soek my reisgenoot, ten spyte van die gebrekkige internetverbinding, na die “top tien eetplekke” in Kenhardt. Sy vind net een. Ouma se Plek word deur vorige reisigers as dié plek op Kenhardt vir goeie koffie en melktert aanbeveel. Met ’n draai kry Google Maps ons daar, maar Ouma se Plek is toe. Die potte en bakke en ou gereedskap teen die mure getuig daarvan dat iemand moeite gedoen het om iets van ’n outentieke ervaring hier in die woestyn aan te bied. Maar nou is die hek gesluit, ’n handgeskrewe “Te koop”-bordjie skuins daarop.\nOns sien ’n advertensiebord wat koffie adverteer aan die oorkant van die straat. Daar is nie ander keuses nie. In die wye straat kan mens ’n U-draai onhaastig maak. Benewens die advertensiebordjie wat die beskikbaarheid van koffie en ontbyt aandui, is daar niks wat die gebou van ’n gewone huis onderskei nie. Musiek speel. Treffers uit die 1970’s. Met die intrapslag sien ek die musiek word verskaf deur ’n regte draaitafel. En die plaat is Springbok Treffers Volume 6. Teen die muur is daar ’n hele rak van sekerlik al die Springboktreffersplate. Die plaatsakkies is voos gevat. Daar is ook baie ander plate. Jim Reeves, Johnny Cash. Maar daar is geen mens nie. Ek roep na agter, dieper in die huis, en na ’n rukkie kom ’n gespanne vrou om die hoek. “Dis mos vandag die troue. Ons kan nie brekfis doen nie. Ons is te besig met die voorbereidings. Die resepsie is hier.” Ek vra of ons dalk net koffie kan kry en sy stem in. “Gewone koffie of cappuccino?” wil sy weet. Ek skep moed en vra vir cappuccino.\n“Ja. Dis reg. Gaan sit solank daar op die stoep, julle kan nie inkom nie. Die troue gaan hier wees.”\n“Dreams are ten a penny” klink effens verwronge uit die groot Tempest-luidsprekers.\nEk wil weet hoekom Ouma se Plek toe is.\n“Die oom het mos in ’n doring getrap,” verduidelik sy. “En toe word dit mos gangreen en hy is toe weg. Ek sien maar net daar is nou ’n bordjie op die hek. Ek weet nie.”\nOns neem plaas op stoele gemaak uit ou motorbande. Die vloer is gepolitoer soos in ’n Dana-verhaal. Die maer dogtertjie wat die skinkbord bring, lyk verskrik en bewerig. Die “cappuccino’s” is van daardie wat mens uit sakkies skud en met kookwater meng. Die prys vir die twee is R54. My reisgenoot is ontsteld. Volgens haar kan mens ’n pak van tien van die soet poeierdrankies daarvoor koop. Die buitebandstoele wieg en kraak onder ons. Die doodstil straat voor ons bak stowwerig in die vroegoggendson. Ek verduidelik dat mens vir die ambiance betaal.\n“Julle lag so lekker!” sê ’n man skielik hier by ons op die huis se stoep. “Vandag gaan dit nog wárm word!” Hy vee die sweet af. “Dis harde werk om al die ys aan te dra vir die troue.” Hy skud ’n sigaret uit ’n pakkie. “Van waar kom julle?” wil hy weet. “O, ek ken Johannesburg. Daar gewerk,” sê hy. Hy leun vooroor en kyk ondersoekend na ons. “Die Ben Schoeman. Ken julle hom?” Verbeel ek my ’n brandewynwalm? “Ek het hom gebou! Maar daar is te veel mense daar. Dis beter hier.”\nEk wil weet wat hy nou doen. Hy lig sy hande op. Aan die een hand skort ’n paar vingerlitte. Aan albei hande is eelte en littekens. “Weet jy watse ding is ’n handyman?” Hy buk weer so half uitdagend na ons kant. Dit is nie ’n retoriese vraag nie. Hy wag op ’n antwoord. As ek antwoord dat ek wel weet, kom hy regop, byna triomfantelik: “Nou jy kan sê dis ek daai!” Hy beduie na die stoeppilare voor ons. “Sien julle hierdie pilare? Ek het hulle gebou! Met hierdie hande. Ek doen alles hier.”\nEk kyk na die pilare. Hulle is nie ’n toonbeeld van vakmanskap nie.\n“Ek kan werk. Ek het baie op hierdie dorp gebou. Die Katse-dam daar in Lesotho? Ek het hom gebou! Maar dis beter hier.”\nEk weet nie hoe om te reageer nie. Wat sou Dana doen? Maar gelukkig wag hy nie vir ’n opmerking van my kant af nie.\n“Eintlik is dit vandag my verjaarsdag. Ek het vanoggend so paar kappies gemaak,” verduidelik hy. “Sulke kleintjies.” Hy beduie met twee stomp vingers hoe klein. “Maar vanaand gaan daardie bottel kak. En dan werk ek eers weer Maandag!”\nEk loer weer na Dana en wonder hoe ek hom kan vra om die storie op die regte manier te vertel sodat mens ’n insig daaruit kan put, maar dan kom die kelner met die nuus dat hulle nie skons het nie.\nTeen die muur in ons gastehuis in Prins Albert is ’n kunswerk – soos jy kan verwag in ’n dorp wat bekend is vir sy kunsgalerye. Met die eerste oogopslag lyk dit soos ’n Delftbord wat teen ’n groot wit agtergrond aangebring en binne ’n wit raam geplaas is. Maar as mens nader kom, sien jy dit is nie ’n Delftbord nie, maar skerfies van verskeie Delftborde wat in die vorm van ’n ronde bord geplak is. Die brokkies is nie afkomstig van ’n enkele bord nie en die patrone sluit nie by mekaar aan soos dié van ’n bord wat in klein stukkies gebreek is en toe weer aanmekaargeplak is soos ’n legkaart nie. Dit is iets moois gemaak uit brokkies en skerfies. En die produk is nie iets wat heel en finaal is nie – daarvoor is die gapings tussen die skerfies te opvallend, en hulle herinner daaraan dat al die skerfies ook ánders gerangskik sou kon gewees het. Die bord is ook nie nou ’n swakker, leliker weergawe van ’n oorspronklike nie. Dit is iets heeltemal nuuts, gemaak uit stukkies. Dit is natuurlik geen Delftbord meer nie, maar die illusie van ’n Delftbord wat teen ’n groot wit agtergrond tot stand gebring is, nie reg in die middel daarvan nie, maar so bietjie bokant die middel, en ’n groot wit raam is daarrondom en glas bo-oor, met ’n lig daar bo teen die muur gemonteer wat daarop skyn. Met hierdie plasing word die illusie van die Delftbord ’n kunswerk.\nOns bespreek die kunswerk. My reisgenoot maak ook mosaïeke. “Jy weet,” sê sy nou, “my eks sou gesê het hierdie is nie kuns nie. Hy sou gesê het dit verg geen tegniese vaardigheid om hierdie te maak nie. Enigeen kan ’n klompie Delftborde neem en stukkend slaan en dan in ’n halfuur dit so bymekaarsit en plak. Hy het een keer vir my gesê: ‘Jy vat stukkies gebreekte glas en teëls en kak en dan spoeg en plak jy dit aanmekaar. Net soos jy jou gebreekte en stukkende lewe probeer aanmekaarplak.’”\nEk weet nie mooi wat om te sê nie en kry net iets uit wat klink soos een van die geykte spreekwoorde op ’n tafeldoek met windpompprentjies op: “Dalk is dit juis wat kuns is: Om uit die stukkies van ons lewens iets moois te maak?”\nOnwillekeurig word ek weer aan Schoeman herinner. In Hierdie lewe en in Verliesfontein is daar telkens die herhalende motief van ’n verlede wat soos ’n legkaart saamgestel word – nooit ’n volledige, voltooide legkaart nie, maar ’n samevoeging van brokkies waaruit ’n verhaal gemaak word. Die ou vrou op haar sterfbed in Hierdie lewe probeer om van haar lewe sin te maak deur die stukkies van haar lewe wat sy kan onthou, saam te voeg:\nDis wat ek oorgehou het, en al wat vir my oorgebly het waar ek hier wakker lê in die donker, is om dit uit te soek, alleen, met geen hand om my te lei nie, geen fluisterstem in my oor. (…) Om die brokkies en klippies en skyfies, die lappies en draadjies en lintjies en briefies uit te soek en te rangskik, en uiteindelik daaruit die verhaal te kan lees waarvan ek al die jare deel uitgemaak het, swygend en waaksaam in die hoek of aan die rand van die geselskap, en om miskien ook te verstaan, en selfs te vergewe, al die onuitgesproke kwelling, verwyte en leed uitgewis, die laaste skuld gedelg. Om te onthou. (10)\nMeiringspoort behou iets van ’n magiese ervaring, soos toe ek die eerste keer as kind in Langenhoven se Sonde met die bure daarmee kennis gemaak het. Hy het sy “strandhuis” – die omgeboude trem – daarheen laat sleep deur Herrie die olifant. Die tekens van vroeëre vloedskade herinner aan daardie beskrywing deur Langenhoven van ’n man wat tydens ’n oorstroming in die poort afspoel terwyl hy “Rule Britannia” sing. Herrie wou nog probeer om die man te red, maar dié beskonke man het te groot vir die olifant geskrik en die slurp ontduik en al singend afgespoel see toe. Herrie se naam is hier teen ’n rots uitgekrap – ’n daad waarvoor Langenhoven vandag vir vandalisme aangekla sou word. En tog staan Herrie, wat slegs in Sonde met die bure se fiksiewêreld bestaan het, nou as ’n tasbare werklikheid in ons wêreld. Sy doel was om te vermaak, om vir Langenhoven die kans te gee om Afrikaanse lesers te laat lees en lag oor sy sonde met die bure, en om ook sy insig in die menslike aard met ’n tong in die kies te deel.\nIewers langs die lang evolusiepad wat die paleontoloog later in Nieu-Bethesda sou verduidelik, het mense die vermoë ontwikkel om oor dinge te praat wat nie in hulle tasbare wêreld bestaan nie. Maar daardie dinge wat slegs in die verbeeldingswêreld bestaan, bepaal later handelinge in ons leefwêreld. Dit is ’n feit soos ’n olifant – vir duisende jare al maak mense oorlog teen mekaar of help mekaar om groot stede of ryke op te bou danksy stories wat hulle vertel oor dinge wat slegs in die verbeeldingswêreld bestaan: gode, volke, bendes; “verbeelde gemeenskappe” soos Benedict Anderson dit genoem het.\nNa presies 31 jaar kon ek weer teen die rotse by die waterval opklouter en afspring in die diep poel en het weer lewenskrag voel bruis soos in die jong dienspligtige van destyds.\nIn De Rust het Jan van Tonder se verevrou my om elke draai ingewag, maar die armoede en swaarkry het die romantiek van die veer verwoes. Die wonder van ’n nuwe ekonomie, om olyfbome gebou, het my egter beïndruk. Iets wat ek dertig jaar gelede nie sou vermoed het nie, omdat ek toe self nog gedink het mens kook maar met sonneblomolie.\nDe Vries, Langenhoven en Van Tonder se woorde het my steeds vergesel deur Willowmore (al is dit streng gesproke nie meer hulle streek nie), en anekdotes uit Sue van Waard se Swartberg en sy mense het telkens in my gedagtes opgekom. Maar Graaff-Reinet en Cradock is weer Etienne van Heerden se wêreld. Daar van bo die berg langs die dorp, van waar mens uitkyk op die vallei van verlatenheid, het my afkyk na die dorp my laat dink aan Die swye van Mario Salviati, spesifiek daardie gedeelte in die roman toe die konstabel en die ouderlinge met koevoete en breekysters teen Berg Onwaarskynlik op is om die dowe beeldhouer se Madonnabeeld te gaan verwoes nadat die vorige aand in die konsistorie besluit is dat die beeld afgodery of kommunisme verteenwoordig en tot revolusie kan lei. En toe hulle uitasem bo by die beeld eers tot stilstand kom, kyk hulle af na hulle dorpie met sy ruitpatroon daar onder, wat so klein en onbenullig lyk teen die groot horison dat hulle uiteindelik onverrigter sake terugstrompel dorp toe met die besef dat die beeld onskadelik is. Die kunswerk het hulle uit hulle benoude konsistorie en dorpie gelok om hulle eie beperkte godsdiens en politiek teen die oneindige horison raak te sien. Die skoonheid van die Madonnabeeld het hulle van hulle eie benepe idees verlos.\nEk was baie bang dat Nieu-Bethesda ’n teleurstelling sou wees. ’n Kitsch-toeristelokval. Maar Fugard se Road to Mecca het die ervaring verruim. Ek word nie regtig geroer deur enige van die Uilhuis se beelde of figure en kleure nie. Daardie maer kamele met vreemde wyse manne op hulle rûe, die Jesus wat soos ’n alien lyk, kom bietjie primitief vir my voor. Nietemin is die brute, maniese motivering daaragter tóg waarneembaar. Maar ek wonder of dit juis Fugard se toneelstuk is wat my ’n eensame Helen Martins se pogings om verstaan te word, om vry te wees as kunstenaar en as mens, in hierdie beelde laat sien (en of die afwesigheid van Koos Malgas in sy toneelstuk my ook nie hom hier laat raaksien nie)? Die stryd teen die donker wat haar aangevuur het om al meer lig te probeer inbring met weerkaatsende fyngemaakte glas teen die mure is tóg treffend. Kuns as amulet teen die donker, teen wat die titel van Iain Read se roman suggereer: “I’m thinking of ending things”. Kuns as amulet teen die eensaamheid in ’n gemeenskap waarin die individu nie kan inpas nie.\nDie rivierbedding in Nieu-Bethesda is ’n ryk bron van fossiele. Die lae en lae Karooklip met tekens van bestaan daarin vasgevang uit die tyd toe die Karoo nog ’n groot moeras was, selfs van vóór die dinosourusse se tyd, laat my verstand duisel. Skielik is die onbenulligheid van my eie paar ervarinkies, van “asem-in, asem-uit tjorts weg”, soos Treppie dit in Triomf verwoord het, vreesaanjaend. Vir ’n oomblik is die dertig jaar tussen my vorige sprong van die hoë rots in Meiringspoort in die donker water in ’n herinnering aan hoevéél mens vergeet, hoe góú mens vergeet, en self vergete raak. Al spat die water hóé hoog met die inplons, is die rimpels weg teen die tyd dat jy uitklim. Uiteindelik bly ’n stukkie verklipte been in modderlae agter. Sulke stukkies verklipte been, so demonstreer die paleontoloog by die Kitching-fossielsentrum, word met groot geduld uitgehaal. Die fossiele is skeefgedruk deur die groot gewig van die modderlae en verbrokkel deur die aardkorsbewegings, deur eeue en eeue se erosie. Maar hul sit die brokkies bymekaar, onderkaak en stertwerwel, klou en rib, en maak ’n verhaal oor hoe ons voorouers longe gekry het, hulle skubbe en druppels afgeskud en met vinne hulle voete op droë grond gevind het.\nOns lewens is so kort; in vergelyking met hierdie tydsverlope so klein. Die aarde in sy volle omvang kan in die gaping tussen Saturnus en sy ringe inpas, het die man in Sutherland gesê toe ons na Saturnus en Jupiter tegelyk deur sy teleskoop kon kyk. Om die twee planete gelyktydig in die oog van sy teleskoop te kon sien, is iets wat eers weer oor 800 jaar moontlik sal wees! Dié helder lig wat die twee planete aan die westerkim veroorsaak wanneer hulle vanuit ons aardse perspektief so naby aan mekaar is, word ook die Bethlehemster-verskynsel genoem, want mense wat na wetenskaplike verklarings vir Bybelgebeurtenisse soek, het aangevoer dat dit die helder lig moes gewees het wat die wyse manne uit die Ooste na Jesus se geboorte moes lok.\nEn so loop al die Kersverhale bymekaar, van Sutherland, na Makadas, na die Uilhuis. En almal probeer tot verhaal kom, probeer ’n storie vertel wat sin maak – van ons vandaankom uit alge en longvisse en amfibieë tot ons hierwees op ’n klein klipskippie in die ruim; van die voorreg van reise onderneem en boeke lees tot die oorlewingstryd van karwagte voor die Spar in Graaff Reinet wat in desperaatheid byna dreigend raak; van selfregverdiging wat selfs tot die summiere fusillering van ’n man in Calvinia kan lei, tot die opkommandeer van polisie om “veediewe” anderkant die Gariep te “straf”. Ons sit soos die paleontoloë met brokkies en probeer stories maak wat saamhang, want, soos Abraham de Vries eens geskryf het, “... soek iets in ons, omdat ons in stories dink, steeds na samehang”. Eintlik word ons begrip van alles steeds beperk deur ons storiedenke en deur ons eie sterflikheid. Ons begrip word beperk deur die talle stories wat ons politieke en lewensbeskoulike opvattings dermate na die volle waarheid laat lyk dat ons vergeet dat hulle stories is, dat hulle ook ánders vertel sou kon word en dat daar altyd ook ánder stories is wat in buitekamers en skemerte vertel word. (Weer eens Louw: “Ek kry op hierdie aarde soms ’n volte / my brein die kry die waan / dat ek, omdat ek altyd sirkel sien, / die sfeer self kan verstaan”). Ons herinneringe is bowendien uitgelewer aan die spanning tussen ons onbetroubare onthouvermoë en ons fantasieë en wensvervullende denke. Maar met die stukkies wat ons wel onthou (of waarvan ons ons dalk verbeel dat ons dit onthou, terwyl ons in gedagte hou dat hulle bloot brokkies is), kan ons probeer samehang gee op só manier dat dit die wêreld mooier maak, draagliker, leersamer, heler, sinvoller, ryker.\nMooier? Meer heel? Ons weet dat die rangskikking van brokkies – stukkies van skrywers se werk, skerfies ervarings, herinnerings, fantasieë, wense, beelde – met die hoop dat ons meer van onsself en van ons wêreld en van ander sal begryp, nie noodwendig iets moois sal wees nie. Ook weet ons dat die “mooie”, die skone, natuurlik nie noodwendig “mooi” is nie! Dit kan afskuwelik en skrikwekkend wees soos die verhaal van Abraham Esau, seer soos die eensaamheid van Helen Martin, droewig soos die ongeagte meisiekind op die rand van die geselskap, vol afstootlikhede soos Duiwelskloof. Maar dit word ’n meedeelbare verskrikking, ’n gedeelde verwarring, ’n greep op ’n wêreld.\nSoos Delftskerfies kan al die brokkies ook weer op ander maniere gerangskik word, ook ander vorme gegee word. Met die wete dat met elke herrangskikking van die brokkies, die krake daartussen ook nuwe patrone sal aanneem en dat ander inligting in hierdie krake sal verdwyn. Elke vertelling vergeet van ander verhale, soos Helen Martins se storie weinig ruimte laat vir Koos Malgas, soos die uitstalling van ’n Lister-kragopwekker, Victoriaanse rokke, Joodse gebedsruimtes en vetstertskape weinig ruimte laat vir Mandela. Soos Flip Lochner in Duiwelskloof bloot nóg en nóg stories oor die verlede hoor, wat soms oorvleuel, mekaar dikwels weerspreek, onsaamvoegbaar tot ’n enkele geskiedenis.\nMiskien probeer ek bloot stukkies van my eie stukkende lewe aanmekaarplak, maar dalk soek ek, soos DC Esterhuyse, na iets wat ter gedagtenis bly en wat vir lesers tot nut is in hulle lewens. Maar dit klink alte veel asof ek soos Langenhoven die volk wil opvoed, asof ek met “wysheid wil smokkel” soos Thomas Pavel minagtend skryf oor lesers wat literêre tekste vir lewenslesse raadpleeg. Want die literatuurwetenskap leer ons juis om die vrae waarmee ons literatuur benader, en die maniere waarop ons tot ons interpretasies kom, te ondersoek. Dit leer ons om agterdogtig te staan teenoor ons eie motiverings, ons interpretasies, om te soek na die groter storie wat elke kunswerk se bestaan en verstaan moontlik maak. Dit het ons geleer om vrae te vra soos hoekom ek in hierdie stuk hoofsaaklik na die werk van wit mans verwys. Hoekom is die oorsprong van Klipwerk-verse nie deur Louw erken nie? Waarom is die enigste bruin karakter in Langenhoven se Sonde met die bure ’n dronk man vir komiese effek? Hoekom is Koos Malgas nie ’n karakter in Fugard se drama nie? Hoeveel verwysings het ek in hierdie stuk gemaak na vroueskrywers, hoeveel na swart skrywers? Hoekom verwag ek dat literatuur iets moet bied – troos, begrip, inligting, heling? Is dit nie dalk belangriker om te vra hoeveel eksemplare van Verliesfontein verkoop het nie? Het daar ooit meer as twintig mense die boek deurgelees?\nNatuurlik bied hierdie soort vrae baie insigte, maak dit ons baie bewus van ons vooroordele, van ons eie denkraamwerke, van hoe ons instellings en agtergrond ons leesindrukke bepaal; en oor daardie kritiese insigte is ek dankbaar.\nTóg bly ek ook soek, bietjie soos die bewoë lesers van Louw se gedigte in die huis op Sutherland, maar droogoog, na woorde wat klink en blink, wat my raak en roer en wat betekenisvol voel; woorde wat die ervaring van ’n nuwe greep op die lewe bied, wat die opwinding bring van helder oomblikke waarin verrassende gewaarwordings uit vars kombinasies van ou brokkies ontstaan.\n2021-02-10 at 16:26\nSkitterende skryfwerk! Soos altyd open enige reis buite jou 'normale' omgewing nuwe insigte en belewenisse om jou menswees te slyp en dalk ook te louter. Wens ek kon 'n passasier wees op hierdie Karoo-reis!\n2021-02-10 at 20:08\nHeerlike lees, Willie - baie dankie vir die geplaastheid van dié kosbare wêreld binne die literatuur. Ons bly elke jaar minstens twee dae oor in die Karoo voor ons die Kaap tref en telkens bring die Karoo die heel mooiste herinneringe... Ek het al die berghaan se veer gaan soek in Wuppertal, ook in Louw se huis oorgebly en Coenie geluister as die trein by Noupoort fluit. Daarom het ek elke woord geniet!\n2021-02-10 at 20:25\nDankie Willie! Wat is dit deesdae met die Karoo? Seker die oopte wat ons almal soek. Die weg van die virus.\n2021-02-11 at 13:44\nDit is losweg een van die beste stukke skryfwerk op LitNet. Ooit. Ek bêre dit om weer en weer te lees.\nProf Ina Wolfaardt (née Gräbe)\n2021-02-15 at 10:25\nInteressant en 'voelbaar' werklik, Willie. Doe zoo voort. Ina Wolfaardt\nEn daar plaas jy my terug in die wonderlike Karoo waar my siel gevorm is. DANKIE.\nDis soos 'n "HUTSPOT". Soveel bestanddele en kosbare reuke en kleure en smake, laag op laag berei om 'n smaaksensasie en keurvoedsel vir Siel en Gees keurig op te dis. HOOGSTE LOUERE aan die fynproewerskok.


In die Arabiese lande is, kan jy nie in'n ernstige verhouding, dit is waar. Online Dating - VIDEO CHAT Kafee online Dating\nAlles het verander tydens my ouers se generasie\nMy ouma was nie toegelaat om te datum mense wat nie wil hê om met haar te trouSy kon nie'n grap rond en datum soveel mense as wat jy wou hê. My grootouers was oop, vroue gebruik word tot op datum met'n man, selfs as hulle nie wil om te trou, maar die uur was streng, hulle het om terug te kom in die middel van die nag. Die Arabiese ouers van vandag se generasie is selfs meer oop, doen hulle dit nie aan te moedig om ons te kry getroud vroeg, wat nodig is om te voldoen aan mans en vroue, om pret te hê, klaar is met skool, en dan dink ernstig met iemand. Ons nodig het om te voldoen aan mans se vroue en neem ons tyd, want die huwelik hier is baie ernstig, en ons het tyd nodig om te kry om te weet ons vennote. My ma wil nie my na'n ernstige verhouding reg nou, want sy dink ek is te jonk vir dit.\nDie huwelik is baie ernstig vir ons\n(Ek is jaar oud). In sommige Arabiese lande, mense nog steeds dink eng en nie toelaat dat hul dogters tot op datum mans, want hulle beskou dit as'n slegte gewoonte en hulle as prostitute.\nSy het tot op datum iemand wat wil om te trou met haar, anders kan sy nie op datum hom.\nDit is hoe ernstig'n paar Arabiere neem die huwelik en Dating. Die meeste Arabiere, mans en vroue, wil te kry getroud is en kinders het, die familie is baie belangrik vir ons, so die huwelik is baie belangrik.\nFrankryk chat icq chat kamer - Online Chat Rooms\nseks chat roulette advertensies vroulike ontmoet Dating site gratis registrasie ernstige Dating video Dating Dating sites video vroue online chat met die meisie seks video Dating site video chat eroties online chat roulette sonder registrasie


JESUS - NAAM BO ALLE NAME - Reformation Society\nJESUS - NAAM BO ALLE NAME\nWoorde is baie belangrik. "In die begin was die Woord, en die Woord was by God, en die Woord was God." Johannes 1:1\nGod se volk het in die Ou Testament baie goed verstaan wat dit beteken om aan Hom eer te betoon, deur Sy Naam te eer. Die skrywers wat die Skrif met die hand moes oorskryf, het baie komplekse reëls gehad, wat hulle in staat gestel het om die Woord akkuraat en versigtig oor te skryf. Die woord- en lettertal is aan die einde van elke bladsy aangedui en moes verseker dat daar nie iets uitgelaat of bygevoeg is nie. Wanneer hulle by die sekondêre Name van God, soos Elohim of El-Shaddai, gekom het, het hulle ophou skryf, hulle penne neergesit, nuwe penne geneem en die Naam baie versigtig neergeskryf.\nDie Skryf van God se Naam\nWanneer hulle egter by die hoofnaam van God gekom het, waardeur Hy Homself aan Moses in die brandende braambos getoon het - Jehovah of Yahweh, waarvoor hulle net vier letters, JHWH, gebruik het, moes hulle van hulle stoele opstaan, hulleself gaan was en nuwe, skoon klere aantrek, wat spesiaal vir dié doel daar was. Hulle moes dan bid, hulle sondes bely, ’n nuwe pen en vars ink gebruik om dan daardie vier letters, JHWH, neer te skryf.\nMense doen dit nie meer vandag nie. Dit is egter ons organisasie se missie om te verseker dat elke woord wat na God verwys, insluitende voornaamwoorde, met hoofletters geskryf word. Ons doen dit ook met woorde soos Bybel, Redder, Evangelie en Opstanding.\nDie Vrees van die Here\nDie Bybel leer: "Die vrees van die Here is die beginsel van die wysheid" Psalm 111:10. Klaarblyklik kom baie mense deesdae wysheid kort.\nWat eens onwettig en ondenkbaar was, word nou op televisie gebeeldsend, oor die radio uitgesaai, in films vertoon en in die media gedruk. Ons word letterlik met goddeloosheid gebombardeer.\nWees Versigtig, Lasteraars!\nToe ek vir militêre diensplig opgeroep is, was ek uiters geskok om te hoor hoe soldate, sonder om ’n oog te knip, die Here se Naam misbruik. Tog het baie van hulle ongemaklik gevoel as hulle dit in die teenwoordigheid van ’n Christen gedoen het. Hulle sou dan omdraai en verskoning maak omdat hulle geweet het dit maak Christene seer dat hulle Heer en Meester se Naam so ydellik en ligtelik aangeroep en misbruik word. Ek moes die individue tog daarop wys: Hulle moes mý nie om verskoning vra nie. Ek was so ontsteld oor die lastering, dat ek gevra het om die offisier in bevel te spreek. Toe ek by sy kantoor instap, het hy dadelik gevra wat die probleem is.\nEk het hom gevra of dit teen die wet is om die Naam van God te belaster. "Natuurlik!" was sy antwoord. "Word die Here se Naam in hierdie eenheid gelaster?" Ek moes antwoord: "Ja, Kommandant." Dit is so dat die Here se Naam daagliks ydellik deur die korporaals en sersante gebruik word." Hy het dadelik geantwoord dat hy die saak verder sou hanteer.\nDie volgende Vrydag, tydens parade, het hy die eenheid toegespreek: "Die Here Jesus Christus is in bevel van hierdie weermag. Hy is die een wat bepaal of ons lewe of sterwe. Die oorwinning of nederlaag is in Sy hande. Julle lewens is in Sy hande. Enigiemand wat die Here, ons God, se Naam ydel gebruik, is ’n verraaier en sal as sulks hanteer word. Ek sal nie enige laster in hierdie eenheid duld nie!" En hy het nie. Sommige offisiere het selfs hulle rang as gevolg hiervan verloor.\n’n Nuwe gelowige het by een geleentheid vir ’n berugte vloekbek-korporaal, wat weer die Here se Naam ydellik gebruik het, gesê: "Die Here sal jou oordeel!" Die vloekbek het weer gevloek, sy Cokeblikkie opgetel om sy koeldrank verder te drink en is toe deur ’n by, wat hy nie op die blik sien sit het nie, op die tong gesteek. Sy tong het onmiddellik dik opgeswel en hy kon vir etlike dae glad nie praat nie. Die hele peloton kon nie help om uit te bars van die lag nie.\n’n Ander vuilmond in ons eenheid is deur ons Bybelstudiegroep gewaarsku dat God die trotsaards sou oordeel. Kort daarna het hy sy nek so beseer dat hy vir ’n aantal weke ’n nekstut moes dra. Waar hy ookal gegaan het, het ander heidene vir hom gelag, en herhaal wat ons vir hom gesê het.\nIn Handelinge lees ons hoe God met Ananias en Saffira gehandel het: Hulle het die doodstraf gekry omdat hulle vir die Heilige Gees gelieg en só God se Naam onteer het.\n"… het hy neergeval en gesterwe... En ‘n groot vrees het oor die hele gemeente gekom en oor almal wat dit gehoor het.." Handelinge 5:5,11\nGod se Vullishoop\nVolgens die "Westminster Kategismus" is die mens se hoofdoel "om God te verheerlik."\nIndien ons Sy Naam belaster, skend ons die doel van ons bestaan. Wat gebeur met ’n elektroniese item wat nie meer werk nie? Dit land op die vullishoop. Die Here het die ewige hel as "Gehenna" beskryf - die brandende vullishoop buite Jerusalem. Net soos die rook voortdurend uit die brandende vullis na bo trek, sal die rook uit die Ewige Vuur - Sy vullishoop - opstyg, het die Here gesê. Diegene wat Hom nie vereer nie, sal beslis nie in die Ewigheid by Hom wees nie. Hulle sal vir altyd van Hom geskei wees en op die Ewige vullishoop - die hel - beland. Wanneer die bestaan van die Lewe-gewer gesmaad word, word die lewens van mense geskaad. Indien God afgemaak word, word ons, Sy skepsels, waardeloos.\nAanbidding in die Werksplek\nSir Christopher Wren, die argitek van die St Paul-katedraal in Londen, het groot kennisgewingborde tydens die bou van die katedraal laat aanbring, waarop bouers en werkers gewaarsku word dat enigeen wat die Here se Naam ydellik gebruik, dadelik in die pad gesteek sou word. Vir hom was dit nie onderhandelbaar nie - die Here moet deur Sy skepsels vereer en verheerlik, en nie gelaster word nie.\nGebede en Sang is Tevergeefs\nMiskien sal jy nooit so ver gaan as om die Derde Gebod doelbewus te verbreek nie, maar ‘n mens kan die Here se Naam ook ydel gebruik as jy op ‘n onnadenkende of meganiese manier bid of lofliedere sing. Om op ‘n koue en ongeraakte manier te aanbid, is ook ‘n verbreking van die Derde Gebod. In die Here se Naam nader ons tot God deur aanbidding, liefde en gebed. Ons mag so ‘n groot Naam nie ligtelik gebruik nie. Bid en loof ons God op só ‘n wyse dat Sy Naam nie in ons siele weerklank vind nie? Ons moet in al ons liedere, gebede en prediking opreg, heelhartig en entoesiasties wees. "Geveinsdes, tereg het Jesaja oor julle geprofeteer toe hy gesê het: ‘Hierdie volk nader My met hulle mond en eer My met die lippe, maar hulle hart is ver van My af. Maar tevergeefs vereer hulle My deur leringe te leer wat gebooie van mense is.’" Matthéüs 15:7-9.\nBetekenislose aanbidding is die onvermydelike gevolg van ‘n wêreldse gesindheid. In vele kerke kan mense gesien word wat lui-lekker sit, rondloer, mekaar opsom, vir mekaar fluister, en wat oënskynlik geen poging aanwend om met hart en verstand op die aanbidding van God te fokus nie. Sommige probeer nie eens om die liedere saam sing nie.\nEn baie bedienaars moedig hierdie halfhartige vermaaklikheids-mentaliteit aan, met hulle oordrewe klem op gemaklike kleredrag, en hulle gebruik van ligsinnige, vlak taalgebruik en onbehoorlike grappe. Dit help nou nie juis om respek en eerbied in ons aanbidding van die Heilige God te kweek nie.\n"En hulle kom na jou toe soos ‘n volk saamstroom en sit voor jou as my volk en hoor jou woorde, maar hulle doen dit nie; want hulle maak liefdesverklaringe met hulle mond, maar hulle hart gaan agter hulle onregverdige wins aan. En kyk, jy is vir hulle soos ‘n minnelied, soos een skoon van stem, wat goed op die snare speel: hulle hoor jou woorde, maar hulle doen dit nie." Eségiël 33:31-32\nSkynheilige aanbidding is dikwels die gevolg van die weiering om te doen wat die Here beveel: "En wat noem julle My: Here, Here! en doen nie wat Ek sê nie?" Lukas 6:46\nOm die Here se Naam opreg en betekenisvol te gebruik, verg heelhartige liefde en gehoorsaamheid. Mense wat die Bybel gering skat en die grondliggende leerstellings van die Christendom verwerp, kan onmoontlik nie ernstig wees wanneer hulle die Here se Naam gebruik nie – want hulle het geen respek vir God se Oppermag nie.\nSulke mense is vir hulleself ‘n wet; hulle kies watter dele van God se Woord vir hulle aanvaarbaar is, en vertroebel dit dan met hulle filosofieë en mense se politiek: "Tevergeefs aanbid hulle My..."\nDie Derde Gebod verbied alle onopregtheid, onnadenkendheid en oppervlakkige aanbidding. Dit verbied valsheid, opstandigheid en ongehoorsaamheid - vir almal wat sê dat hulle die Here aanbid.\nDie positiewe deugde wat deur die Derde Gebod vereis word, is deurdagtheid, opregtheid en heelhartige toewyding aan ons Here en Verlosser.\nDie vernaamste doel van die mens is om God te verheerlik en vir ewig te geniet: "Want uit die oorvloed van die hart praat die mond." Matthéüs 12:34


STAR TREK DISCOVERY SEISOEN 2: WANNEER KOM DIT TERUG? - VERMAAK\nHoof Vermaak 'Star Trek: Discovery' Seisoen 2: 5 vinnige feite wat u moet weet\n'Star Trek: Discovery' Seisoen 2: 5 vinnige feite wat u moet weet\nEk wens jou sterkte toe in die komende oorloë\nVanaand het CBS Star Trek: Discovery eindig ver, veels te gou. Na 15 sterre -episodes, is die seisoen op hande. En nou wil aanhangers reeds weet hoe lank hulle sal moet wag om seisoen 2. te sien. Wel, daar is goeie nuus om te begin. Ontdekking is vir 'n tweede seisoen hernu, so dit is beslis nie die einde vir die nuwe Star Trek -reeks nie. En die reeks bied nog meer verrassings vir aanhangers, insluitend 'n splinternuwe oorkoepelende tema vir die volgende seisoen en meer punte wat kanonliefhebbers sal geniet. Sommige van u gunsteling karakters sal ook terugkeer. Hier is alles wat ons tot dusver van die tweede seisoen weet Ontdekking . Waarskuwing: hierdie pos bevat spoilers vir 'n paar belangrike dele van Star Trek: Discovery wat voor die seisoen 1 -eindstryd plaasgevind het.\n1. Star Trek: Discovery sal vroeg in 2019 terugkeer\nGettyAnthony Rapp en Shazad Latif woon die Star Trek: Discovery-paneel by tydens Comic-Con International 2017 in die San Diego Convention Center op 22 Julie 2017 in San Diego, Kalifornië.\nDit lyk ook asof Seisoen 2 in dieselfde tydperk as Seisoen 1 sal plaasvind. Tydens 'n paneel in Januarie, Harberts gesê dat daar nog baie dinge was om te ontdek in die sak van tyd vanaf seisoen 1 - nege tot tien jaar voordat die oorspronklike reeks begin.\nDie nuwe seisoen sal waarskynlik ook funksies bevat waarvoor Trek -aanhangers hou, soos nuwe planete, meer wegmissies en ander soortgelyke verhale binne die kanon, het Harberts gesê. Ons het hierdie jaar tyd, so ons het tyd om dinge te doen soos meer wegmissies, nuwer planete, verhale wat 'n bietjie meer in 'n raamwerk van allegorie kan val wat mense graag van Trek wil kry. Maar ons sal altyd voortgaan met die oorkoepelende reeks reeks.\nCBS beplan nog steeds om Seisoen 2 op CBS All Access uit te saai, as dit in première is, beteken dit dat u weer 'n intekening nodig het. U kan direk via CBS All Access 'n intekening kry en deur hul programme kyk, of u kan 'n intekening kry via Amazon Prime en via Amazon se stromingsdienste kyk. As u buite die VSA is, het u geluk. U kan seisoen 2 op Netflix kyk die dag nadat dit in die VSA uitgesaai is\nEddie Van Halen Vrou Janie Liszewski\nWalmart Black Friday 2015 ure\nnick jonas die stem 2021\nlewer fedex op Paassondag


Klassieke Franse Sjokolade Eclairs Resep\nGebak Franse kos Franse Nagte\nAs jy ooit in die venster van 'n Franse Patisserie-winkel gekyk het, sal jy amper altyd 'n ry glinsterende, sjokolade-bedekte, room-gevulde Chocolate Eclairs sien. Hulle is 'n ware klassieke en ek ken niemand wat nie daarvan hou om hulle te eet nie. Hoe kan jy weerstaan?\nHierdie tradisionele sjokolade-eclair-resep gebruik vanille-deegroom as 'n vulsel en 'n ryk, amper ganasagtige sjokoladeglas. Maak hierdie behandel met behulp van 'n super eenvoudige Choux deegdeeg vir 'n basis en jy sal die presiese deeg in die bakkeryvensters wêreldwyd hê.\nNie 'n gesoute bakker nie? Hierdie sjokolade-eclair-resep is verby heerlik, baie maklik om te maak en aantreklik, selfs as jy nie 'n pro is nie.\n1 resep basiese choux deegdeeg\n1 resep vanille deeg room\n4 gram sjokolade, halfhappies gekap\nHoe om klassieke Franse sjokolade-eclairs te maak: sjokolade-eclairs:\nMaak vanielje deeg room volgens aanwysings en chill.\nVoorverhit oond tot 425F en lig 1 bakplaat liggies.\nSkep die voorbereide basiese chouxdeegdeeg in 'n deegpak met 'n wye, effense punt en pyp 8 5-duim lengtes op die bakplaat. Bak vir sowat 20 minute totdat die éclairs puff up en draai goudbruin. Verwyder dit uit die oond en laat dit vir 20 minute op 'n draadrak afkoel voordat dit gevul word.\nMaak die sjokolade glans terwyl die eclairs bak en afkoel. Plaas die gekapte sjokolade in 'n hittebak en sit dit opsy. Verhit die swaar room net om oor lae-medium hitte te kook en verwyder dadelik van die hitte. Giet die warm room oor die gekapte sjokolade en roer tot dit 'n dun, gladde konsekwentheid vorm. Sit die sjokoladeglas opsy by kamertemperatuur vir ongeveer 15 minute, af en toe roer.\nOm die eclairs te vergader:\nGiet 'n deegtakkie met 'n mediumgroot vlakte punt en vul dit saam met vanielje- deegroom . Plaas die punt van die sakkie in die einde van 'n eclair en pyp ongeveer 2 1/2 eetlepels deegroom daarin. Versprei 1 eetlepel sjokoladeglazuur saggies of versigtig die boonste van elke gevulde eclair in die glans sit voordat dit bedien word.\nHierdie eclair au chocolat resep maak 8 porsies.\nAlternatiewe vir 'n Franse Sjokolade Eclair\nHierdie resep is werklik 'n klassieke resep en as sodanig moet jy nie regtig met te veel gemors word nie. Egter 'n paar klein tweaks hier en daar kan pret wees en die veranderinge ring.\nVoeg 'n bietjie espresso poeier by die deegroom om 'n koffie geur te skep.\nVoeg kakao poeier by die deegroom vir 'n algehele sjokolade smaak.\nTotale vet 24 g\nVersadigde vet 10 g\nkoolhidrate 23 g\nHoe om Crepes van nuuts af te maak\nKlassieke Franse Rum Baba Resep\nKlassieke Franse Vlaamse Beesstoof Recept\nMarokkaanse Briouats Met Spinazie En Roomkaas\nPoolse Chruściki (Angel Wings) Resep\nBasiese Pannekoek Resep\nKlassieke Kaas- en Prei-Sappie-Resep\nHoender Tatsuta-ouderdom Resep\nBraised Asiatiese Baby Bok Choy\nRosette Koekies Resep\nTop 4 Herfs Hoofgereg Salade Resepte\nVars en Gesonde Spinasie Sop Resep\nSlow Cooker Beef Soup\nKaramel Grondboontjiebotter Fudge Brownies\nTsukimi (Japanese Harvest Moon Festival)\nKir Imperial Resep\nDie bekende Roy Rogers Resep


Terug na glans\nJY LEES NOU Terug na glans\nDink klassiek Hollywood vir jou somerhare-50's style is weer nuut.\nOns sien dit oral: Aktrise Diane Kruger smeul met pin curls, Beyoncé het ’n byekorfhaarstyl, Nicole Richie pronk met ’n dun haarband en Dita von Teese is elegant met 50’s-krulle.“Alles oud is nou weer nuut,” sê Zana Young, haarstilis en eienaar van Hairtista in Johannesburg. Rocking retro-hare, só noem sy dié tendens, en volgens haar is dit dié inspirasie vir 2010-kapsels.\nAnder tendense, sê Zana, is ’n kuif wat kant toe gekam word en ’n middelpaadjie vir lang, gekartelde hare, of ’n bob met punte wat ’n bietjie meer tekstuur kry. Grimeerkunstenaar en haarstilis Adelle Jung sê ook ou Hollywood is die moderne ding: “Die chignon is gróót. Hierdie somer dra almal ’n bolla, maar dis sagter en losser as die ou biblioteek-bolla – én maklik!” Hande in die hare?\nZana het die antwoord op jou haar-dilemmas. Probleem\nJou hare lyk plat en leweloos\nOplossing As jy jou opknapper nie goed uitspoel nie, sal jou hare plat lê. As jy fyn hare het, sorg dat jy nie opknapper teenaan die haarwortels kry nie. Gee jou kapsel ’n hupstoot met REDKEN ROOTFUL 06 ROOT LIFTING SPRAY (R225) en SCHWARZKOPF OSIS+ GLAMOUR QUEEN VOLUMISING HAIRSPRAY (R218,88). Probleem\nJou hare se natuurlike glans is daarmee heen\nOplossing Vul jou dieet aan met vitamiene B, C en E en minerale soos sink. Vetsure in neute, sade en vis sal ook help om jou hare glans te gee.’n Goeie opknapper verrig wondere, en wanneer jy klaar jou hare gestileer het, gebruik ’n produk soos GHD SHINING SERUM FOR DRY. FRIZZY HAIR (R195), wat droë hare en gebreekte punte tem en glans gee. Of probeer PHILIP KINGSLEY ELASTICIZER INTENSIVE SUPER-MOISTURIZING TREATMENT FOR ALL HAIR TYPES (R530) wat wip en veerkragtigheid terugsit. Probleem\nJou hare is droog en bros\nOplossing ’n Intensiewe behandeling een keer per week sal jou hare voed. As jy krulhare het, het dit meer vog nodig, terwyl reguit hare proteïene vra. Probeer SEBASTIAN PROFESSIONAL HYDRE MOISTURIZING SHAMPOO (R215), wat droë hare vog gee, of L'OréAL PROFESSIONNEL NATURE INTENSE NOURISHMENT FOR EXTREMELY SENSITISED HAIR (R240) – ’n haarmasker wat voed met natuurlike bestanddele. Probleem\nJou hare kroes en krul\nOplossing Vir skemerkelk-partytjies is ’n stileeryster (soos GHD s’n, R1 900) die antwoord, maar sorg dat jy die nodige beskerming gee met TRESEMME PROTECT HEAT DEFENCE STYLING SPRAY (R9,99).’n Goeie oplossing vir die strand is om jou hare permanent reguit te laat maak met BIO IONICS PERMANENT HAIR STRAIGHTENING SYSTEM (R1 800 – R4 500). Dié behandeling maak selfs die kroesste hare reguit, en die dele wat behandel is, krul nooit weer nie. Skakel 082 452 9909 vir meer inligting.\nHAARKLEUR 'N EMOSIONELE KEUSE\nMichelle Botes glo dat haar hare nog altyd gehelp het om ’n TV-storie te vertel: In Konings was sy blond om Santie te speel, in Arende’n donkerkop-eilandmeisie en in Isidingo die vurige rooikop Cherel. In Binnelanders (waar sy tans die rol van Ingrid vertolk) was haar hare ook in die kollig toe dit begin uitval het weens kanker.“Jou hare vertel ’n storie, dis ’n baie emosionele ding,” sê Michelle. Maar is daar iets aan haar eie hare waarvan sy nie hou nie? “Ek het te min hare en party dae het hulle ’n lewe van hul eie!” sê sy. Tans is sy die gesig van Garnier Nutrisse Cream se nuwe Irresistible Berry-haarkleur.\nLees ons volle onderhoud met Michelle by sarie.com>skoonheid.\nGarnier Nutrisse Cream in Irresistible Berry (R99,95) bevat avokado-olie wat hare bevog en sal 100% met grys hare klaarspeel.Sorg dat jy jou haarkleur behou met VO5 Face Defy Leave-in Daily Colour Lock (R19,99).\nRoot Lifting Spray (R225) Schwarzkopf\nGHD Shining Serum for\nDry, Frizzy Hair (R195)\nMoisturizing Shampoo (R215) L’Oréal Professionnel\nNourishment for Extremely\nSensitised Hair (R240)


appel – Liplekker\n1 rol skilferdeeg, ontdooi\n1ui, in skyfies gesny, gebraai\n4-6 varkworsies, in skyfies gesny\n250g Granny Smith appels, geskil,grof gekap\n5ml droë salie\nVoorverhit die oond tot 200C en smeer ‘n bakplaat liggies.\nRol die deeg dun in ‘n reghoek uit op ‘n meelbestrooide oppervlak.\nPlaas dit op die voorbereide bakplaat.\nSmeer die mosterd oo die middelste derde van die deeg en skep die gebraaide ui, worsies en appels bo-op die mosterd. Geur met sout, peper en salie.\nSny diagonale snitte 80mm lank en 30mm dik aan albei kante van die deeg.\nVou die deeg van albei kante oor die vulsel om ‘n vlegsel te vorm. Smeer geklitste eier oor en bak 30-35 minute of tot goudbruin, uitgepof en gaar.\nAuthor Koekoes VorsterPosted on Jan 31, 2017 Apr 4, 2019 Categories NageregteTags appel, vlegselLeave a comment on APPELVLEGSEL\nMy suster Joey se resep. Hy is altyd n wenner.\n1 blik appels\nAuthor Koekoes VorsterPosted on Nov 29, 2016 Categories TerteTags appel, appel tert, joey, tertLeave a comment on Appeltert (Joey se resep)\nBaie dankie vir jou resep Hermien\nhalwe koolkop gerasper\n1 pynappel gerasper of 1 blik fyn pynappel sous afgegooi.\nMeng alles klam aan met mayonnaise\nAuthor adminPosted on Feb 13, 2013 Apr 4, 2019 Categories Resepte, SlaaieTags appel, kool, pynappel, slaai1 Comment on Kool slaai met appel\nMaalvleispoffers – met skilferkors


Reaksie op skrywes oor oorde en pandemies\nMet verwysing na mnr Deon Haasbroek se skrywe van 26 November rakende dr Wessel Vermeulen se artikel van 5 November.\nRakende die volgende: “Skielik, sonder dat Ouma dit verstaan, verdwyn die besoeke”: Persone in hul laaste lewensjare is dikwels nie meer helder van verstand nie, dus kan hulle nie ’n skielike afwesigheid verstaan nie. Dié skielike breek van ’n verwagte besoek is dus traumaties … eintlik hartverskeurend.\nOm vir ’n bejaarde met foto’s of video’s op ’n selfoon te troos, is nie ’n oplossing nie. Elektronika is ’n jongmensding… Ouer vingers en ouer oë en ’n minder flinke verstand kan dit nie werklik verstaan en waardeer nie!\nRakende “die rustig sterf met familie…”: Ek lê die skuld ook voor regeringsbesluite… Besluite wat toe afgedwing is op en verder gevoer is by oorde, ens.\nTalle, talle persone in hospitale en aftreeoorde het gesterf sonder ’n laaste fisieke kontak met ’n eggenoot of kind! Ongeag hoe die familie iets probeer reël het! Pynlik!\nDie probleem van “onprofessionele optrede”: As jy oud en swak en al “effe dommer” is as wat jy 20 jaar gelede was, toe jy die voorsitter van die VLV was of die skoolhoof, EN jy is alleen in jou kamer, waar kry jy die moed om ’n klagtetjie te opper? Dalk is ’n vermoeide helper ook al effe moeg vir jou gebewe en jou doofheid… As jy nou nog kla ook! Wat dan?\nEk het nie ’n oplossing vir bogenoemde nie; ek weet nie hoe ’n pandemie hanteer moet word nie!\nDalk minder wette en makliker vloei van idees en baie deernis? Ongelukkig was dit so… oral het die swaard van (regerings?)-wette rakende afsondering en sosialisering oor mense se koppe gehang! En inwoners van oorde, en pasiënte in hospitale en personeel by bg instansies móés blindelings gehoorsaam wees! En dit in ’n demokratiese land! Pynlik!\n– Engela Olivier, Oudtshoorn\nEk woon al jare op Oudtshoorn! Ek neem onlangs ’n pakkie vir iemand in Noordeinde, en glo my, daar het trane in my oë gekom toe ek so om my kyk en sien hoe ons dorp agteruit gegaan het! Dis hartseer! Van Bloemstraat se sypaadjie nie eers gepraat nie – na ’n Donderdag se sakkrappers! En die rivier word gebruik vir dit wat “hulle” nie wil hê nie.\nInwoners wat weke, maande en jare aanbou, se stene en sand word op die sypaadjies geberg en loop oor tot in die strate. En die ergste van alles: Bourommel wat net mooi oorkant die huise gegooi word – ek praat veral van Parkweg.\nIn die verlede sou geen inwoner so iets toegelaat word nie – jy moes dit in jou eie erf laat af- en oplaai! Mense ons moet ’n voorbeeld stel! Die tyd het aangebreek dat ons beboet word!\n– T Ungerer, Oudtshoorn\nWaar daar ’n wil is!\nPhilip Jeal van De Rust het Saterdag 21 November die hele Bushman’s Run & Walk oor 5 km geloop – wat ’n voorbeeld dat waar daar ’n wil is, word nie moed opgegee nie! Dié stap en hardloop vind elke Saterdag om 07:00 plaas by Bushman’s African Dining op die N12 na De Rust. Foto: Johann Coetzer


Rhodes Cottages- Steele's House | Resensies\nWilna B - Sep 2017\nBaie stil omgewing met mooi natuurskoonheid.\nBaie items in huis is te oud, nie meer bruikbaar soos die potte. Tog het van die outydse artikels hul eie bekoring. Dit is baie stil, wat dit 'n rustige rusplek maak.\nGroot, gemaklike, outydse huis.\nOns is opgradeer na Mascot huis sonder ekstra koste. Lekker ou huis, gemaklike beddens met elektriese komberse, kaggel met hout en steenkool vir die koue. Groot kombuis en sitkamer. Ek sal graag terugkom met die res van die familie.\nIlze S - Jul 2017\nGasvry en perfek- ouwêrelds met sjarme en so "cosy".\nOns het opgedaag in die winterkoue in die donker en was verwelkom in 'n ouwêreldse huisie, met moderne benodigdhede, 'n kaggel reg om aan te steek, elektriese warm komberse, verwarmers, en 'n heerlike stort. Die plek was romanties en perfek.\nRhodes Cottages- Steele's House's terugvoer\nThank you so much for your lovely review, we are happy to hear how you appreciated the charm of one of our oldest houses in Rhodes and that you were comfortable. We hope to accommodate you again soon in our beautiful village.\nEric D - Apr 2017\nDie verblyf in Steel's House was onaanvaarbaar en substandaard.\nEk en die res van die groep is baie ongelukkig met die akkommodasie wat ons in Rhodes Steele's House, gekry het en eis hiermee die totale koste van R5530 terug. Ek het aanvanklik (verwysingsnommer: LS-24CJ9F) twee eenhede in Self-Catering Units 1 to 11 vir 4 mense elk gevra vir die twee aande (26 - 28 Maart 2017). Steele's House het toe vir my aangebied (verwysingsnommer: LS-24CJJW). Ons reis baie en het al vele kere suksesvol deur LekkeSlaap bespreek en het aanvaar dat daar darem ‘n sekere standaard moet wees waaraan eenhede moet voldoen. Die feit dat dit 'n ou huis is was nie vir ons 'n probleem nie. Dit is deel van Rhodes se atmosfeer. Die kombuis, bad en toiletgeriewe kon op grond daarvan moontlik as aanvaarbaar beskou word. Die slaapgeriewe (beddens) was egter skokkend substandaard. Twee van die beddens was onslaapbaar. Dit was ysterkatels met uitgerekte vere wat jy jare gelede in skoolkoshuise aangetref het. Die matrasse was ou dun sponse. Die een bed het twee plankies op gehad maar was a.g.v die dun matras kliphard en die dame wat daarop moes slaap het in die nag rondgegly. Nog 'n dame, 'n gas uit Holland, wat op die ander katel moes slaap het heeltemal ingesak en het in 'n holte amper op die vloer gelê. Die matras op die dubbelbed in die eerste slaapkamer soos jy by die voordeur inkom, was oud en gehawend. Ek en my vrou het daarop geslaap en die vere het geraas met elke beweging wat jy maak. Die tweede oggend vroeg toe ek gelê en lees het, het 'n rot onder die bed ingehardloop. Die skoonmaker het ook nie die bed die eerste oggend opgemaak nie. Die ergste is toe ons Jill Steynberg die eerste oggend bel en kla oor die beddens, het sy gesê dat sy ten volle bewus daarvan is dat die beddens nie op standaard is nie. Dit nadat sy die huis aanbeveel het. Ons waardeer dat sy die twee dames toe na ander huisvesting verskuif het vir die tweede nag, maar hulle moes daar sonder handdoeke klaarkom. Die ander beddens was nie veel beter nie. Die beddegoed was oor die algemeen oud en een kombers het twee yslike gate in gehad. Daar was slegs 2 rolle toiletpapier in die hele huis vir 9 mense vir 2 dae. In my vrou se soeke na nog toiletpapier sien sy toe hoe vuil is die kaste is die badkamer ... slordig en vol ou gemors. Ons het die tweede aand by Walkabouts in Rhodes gaan eet en Rick het ons toe een van sy huise gaan wys met 'n kapasiteit vir 14 wat nie gaste in gehad het nie. Dit was lieflik keurig en ruim met pragtige linne en dit vir R225 per persoon per nag. Sy R300 (ons het R307 betaal) per nag akkommodasie is glo luuks met koninggrootte beddens en allerhande ander luukshede. Boonop is daar bykans R3000 uit ons huis geroof. Toe ons aanvanklik by die huis aankom was dit nie gesluit nie en die sleutel was binne die huis. Die voorskrifte in die huis het ook gesê dat ons die huis maar kan sluit omdat die skoonmakers duplikate het. Ons gedagte was dus dat dit 'n klein dorpie is en dat alles veilig is. Ons het net na ons aankoms om die blok gestap om rond te kyk en vir 'n bietjie bene rek na die lang rit na Rhodes. Die volgende dag het drie dames wat hul handsakke in die huis gelos het, agtergekom dat die geld uit hulle beursies gesteel is. Toe ek Jill daarmee konfronteer het sy gesê dat diefstal 'n probleem in Rhodes word. Rick van Walkabouts Inn het egter vertel dat dit 'n groot probleem is in Rhodes en dat veral kinders daarvoor gebruik word omdat hulle nie tronk toe kan gaan nie. Ons het juis twee jong seuns om ons met fietse sien ry toe ons gestap het. Dit is dus 'n situasie wat definitief onder besoekers se aandag gebring moet word met hulle aankoms in Rhodes en dat hulle hul deure en besittings ter alle tye moet sluit, iets wat Jill nagelaat het. Tydens ons vooraf reis deur Lesotho het ons daar vier nagte by verskillende plekke oorgeslaap. Die standaard daarvan en diens was uitstekend. Steele's House is nou wel ‘n “vintage” huis maar dit nie nodig dat die geriewe binne afgeskeep hoef te wees nie. Daar was definitief beter akkommodasie in Rhodes beskikbaar soos Rick vir ons gewys het. Die ervaring was so onaanvaarbaar dat ons eis dat die volle verblyfskoste van R5530 aan ons terugbetaal word. Ons sal verplig wees om na die sosiale media en koerante te gaan met hierdie voorval as ons nie die geld terug ontvang nie. Verder voel ons dat Steele's House definitief van die webtuiste onttrek moet word totdat dit op standaard is. Baie dankie byvoorbaat.\nhttps://travelground.imgix.net/AAEAAQAAAAAAAAAAAAAAJDhiMDcwNzE1LTM1OGMtNDkxMS05NTdmLWU0MmRkZWEyNjhhMA?w=1440&h=960&fit=crop&auto=enhance,format,compress&q=80 Vanaf R2 890 per nag, vir 8 mense 4 5 1 4 Sauer Street Rhodes 9787 Oos-Kaap 086 999 0018 14:00-19:00 10:00 -30.795356 27.9626361


Duits roulette: Dating wêreld - VIDEO CHAT. Dating aanlyn!\nDuits roulette: Dating wêreld\nOor chatroule Italiaanse: die wêreld van Dating\nEk is hier in die Dating wêreld, 'n duitse ChatrouletteDie werk beginsel van hierdie tipe van die webwerf is gebaseer op die feit dat jy kan bespreek dit met'n lukraak gekies persoon. Kliek op die"Chat"- knoppie en jy gaan na die Chatroulette spel (Chatroulette verband). Kliek op"Volgende"vir'n nuwe wedstryd deelnemer. Jy kan met hom praat en hom sien. Geen meer wense oor hierdie, en kliek dan op die"Volgende"knoppie, wat sal lei tot Kennis met'n ander persoon. Die konsep genoem kan word"duitse chat roulette".\nDie eerste roulette masjien in Italië\nWêreld Uitgaan werk vinniger as die ander ChatRoulette webwerwe, werk beter te danke aan die innoverende programme, en sluit'n real-time filter teen aanstootlike inhoud en in engels. En nie net dit nie, ons span is voortdurend besig om te verbeter die kwaliteit en bruikbaarheid van hierdie WEBWERF, nee. In bykomend tot die gehalte, spoed en professionaliteit van hierdie WEBWERF se moderators, die Dating wêreld nou bied gebruikers kan speel video speletjies (gratis flash speletjies) op dieselfde tyd, gebruikers kan sien en gaan voort om te praat met mekaar. Kliek net op die"Play"knoppie en hier kan jy gaan na die los Wêreld Dating site met Tetris En baie ander speletjies.\nEn"Uitgaan los Wêreld"verloor sy manier oor'n tyd om te ontwikkel en bied verdere innovasies in die gebied van die Internet kommunikasie.\nNa real-time chat en video-speletjies, kan jy reeds geniet'n nuwe manier om voor te berei vir die sosiale media kommunikasie.\n'n ernstige verhouding vir die stad\nLe chat-roulette: ne vous inscrivez pas à la\nchat roulette plus met meisies video Dating chat roulette sonder advertensies Dating foto video vir gratis online Dating video video Dating site gratis video geselsies-uitsending vir gratis Dating site die beperking van die video chat met die meisies chat roulette aanlyn sonder


Finansiële wenke vir troeteldiereienaars | Maroela Media\nFinansiële wenke vir troeteldiereienaars\nTroeteldiere was nog altyd ŉ bron van vreugde, vertroosting en geselskap en met die pandemie het selfs nog meer mense besluit om ŉ hond of kat aan te neem.\nJou beste vriende kan egter duurder wees as wat jy aanvanklik verwag het. Net soos familielede kan hulle siek word, baklei, hulself beseer en het hulle oefening en versorging nodig, en kan selfs kieskeurige eters wees.\nJustMoney.co.za, ŉ webwerf wat fokus op persoonlike finansies, het die koste gaan ondersoek wat jy moontlik sal moet aangaan om jou vierpotige vriend gesond en gelukkig te hou.\n“Dit is natuurlik om verlief te raak op ŉ oulike klein hondjie of katjie, maar voordat jy besluit om daardie nuwe maatjie huis toe te neem, moet jy en jou gesin bewus wees van die verantwoordelikhede en koste daaraan verbonde,” sê Shafeeka Anthony, bemarkingsbestuurder by JustMoney.co.za.\n“Daar is gewoonlik aanvanklik talle uitgawes wanneer jy jou nuwe vierpotige baba huis toe bring en dit word deur ŉ langtermyn‑finansiële verbintenis gevolg.”\nAnthony bied vyf finansiële wenke vir huidige en voornemende troeteldiereienaars:\n1. Doen jou huiswerk: Om ’n geregistreerde rasegte dier, soos ’n Engelse of Franse bulhond, mopshond, of King Charles‑spanjoel te koop, kan tot R70 000 beloop. Jy kan maklik nog R10 000 in die eerste paar maande uitgee op inentings, ontwurming, sterilisasie, mikroskyfies, ’n bed, troeteldierkos en bosluis- en vlooibehandeling. Sommige troeteldiere benodig ook sosialiseringsklasse, en professionele versorging soos om hulle pels te skeer.\nIn die geval van ŉ aanneming, sal jy geassesseer word om te verseker dat jy ’n goeie huis kan bied, en sal jy waarskynlik ’n aannemingsfooi van tot en met R1 000 betaal. Dit sluit gewoonlik sterilisasie, inenting en ontwurming in.\n2. Bou ’n noodspaarfonds: Jou troeteldier is dalk heeltemal gesond, maar ’n been kan in sy keel sit, of kan deur ’n ander dier aangeval word. ’n Onverwagse veeartsrekening sal ’n herinnering wees dat noodgevalle nie wag totdat jy kontant beskikbaar het nie. Groot rekeninge kan enige tyd inkom.\nFinansiële kenners stel voor dat jy drie tot ses maande se salaris spaar om onverwagte uitgawes te hanteer. Jy wil nie skuld aangaan om jou veeartsrekeninge te dek nie, wat jou moontlik vir maande of selfs jare onder finansiële druk kan plaas.\nVind uit hoe om ’n noodfonds te bou.\n3. Oorweeg troeteldierversekering: Dit is ’n goeie idee om troeteldierversekering, wat deur versekeringsmaatskappye onderskryf word, aan te skaf. Jou troeteldier se ouderdom en ras, asook waar jy woon, sal in ag geneem word. Vergelyk verskeie kwotasies sodat jy ’n pakket kan kies wat by jou behoeftes pas.\nVind meer uit oor veeartskoste en hoe om die regte dekking te kies.\n4. Lees die fynskrif: Mense maak gewoonlik die fout om te aanvaar dat troeteldierversekering op dieselfde manier werk as mediese versekering vir mense, maar dierehospitale dien nie eise namens jou troeteldier in nie en raak gewoonlik nie by die finansiële aspekte van ’n eis betrokke nie.\nAfhangende van jou polis, sal jy dalk ’n bykomende bedrag self moet betaal. As jou troeteldier in die hospitaal opgeneem is, stel jou versekeringsverskaffer in kennis en kyk wat hulle sal dek, sodat jy voorbereid is vir enige koste wat jy persoonlik moet aangaan.\n5. Dagsorg en honde- en kathotelle: Alhoewel dit maklik is om ’n band met jou troeteldier te ontwikkel terwyl jy van die huis af werk, gaan julle dalk meer tyd van mekaar weg spandeer soos wat inperking gelig word en ŉ mens weer meer tyd by die kantoor deurbring. As ’n troeteldiereienaar moet jy dalk die koste van hondedagsorg, of ’n huisoppasser of hondehotel vind as jy weer gereeld begin reis of terugkeer kantoor toe.\n“Om ’n troeteldiereienaar te word, kan een van die beste besluite wees wat jy ooit sal neem, maar dit is belangrik om bewus te wees van die uitgawes daaraan verbonde. Om jouself op te voed oor die koste van troeteldiereienaarskap, en ’n plan gereed te hê, sal die hartseer voorkom dat jy nie veeartsenykundige behandeling kan bekostig nie, of selfs ’n geliefde troeteldier moet weggee omdat jy nie kan bekostig om dit behoorlik te versorg nie,” sê Anthony.\nDeel van: Troeteldiere, Verbruikersake\nIs dit nog veilig om tweeminuutnoedels te eet?\nWees geldwys hierdie feestyd\nLeanne Manas met Franse eretitel vereer\nGedagte vir die dag: Innerlike krag – vrede


Aanlyn spel Semperium\nAlternatiewe name: Semperium\nSemperium aanlyn - is 'n veelspeler spel, is die verhaal wat gebaseer is op die gronde van die Middeleeue. En die belangrikste, dit is 'n gratis aanlyn spel.\nSemperium aanlyn - is 'n veelspeler spel, is die verhaal wat gebaseer is op die gronde van die Middeleeue. En die belangrikste, dit is 'n gratis aanlyn spel. Sluit in 'n spel Semperium baie eenvoudige en moet jy net 'n paar minute. Die eerste fase Semperium registrasie is dat jy tik die gebruikernaam en wagwoord. Dan moet jy spesifiseer 'n geldige e-pos, bevestig die gebruiker ooreenkoms met die reëls en registrasie Semperium oor. Speel die spel aanlyn jy sal Semperium sy karakter, wat ontwikkel word in ooreenstemming met hul gekose beroep, en die beroep - dit is 'n baie belangrike aspek. Semperium het nege professies, wat elkeen het sy positiewe eienskappe. Genesers eie akkuraatheid en intelligensie. Boere met baie geslepe en gehard. Uiters emosionele digters. Bepaal ouens met 'n goed-ontwikkelde intuïsie is magiërs. Handelaars - skelm en die Dodgers. Krygers en ambagsmanne - Intellektuele ontwikkeling en sterk. Die monnike is baie gehard, en die enigste een wat gekom het om te vertrou op sy eie slimheid is rowers. Voordat jy voorkeur gee aan 'n spesifieke tipe van die aktiwiteit, dink van die regte keuse. As jy die eerste vlak geslaag het, dan is die beroep verander nie gekom het. Vanaf die tweede vlak, jou karakter sal in staat wees om titel te bekom om die ywer en harde werk uit te oefen. Sedert die begin van die eerste vlak van jou karakter sterker en meer rats, sal jy begin hul nuwe dinge te bou en begin om die stryd te wen. Semperium jy kan absoluut enige plek speel op die aarde. Eerstens, jy kies 'n spesifieke plek waar ek wil woon en dit koop, maar jy outomaties die eienaar van sy eie middeleeuwse dorpie. Semperium online game het baie truuks. So wees versigtig met die skatkis te stort nie, want indien dit nie behoorlik bestuur word nie, kan ruïneer jou dorp, en as jy nie 'n sterk gewapende toewys, al die tesourie kan net beroof. Die spel aanlyn te speel, is nie noodwendig Semperium stigtingsvergadering nuwe stede. As jy nie 'n talent vir die organisasie, kan jy aansluit deur die detuned stede - stede is altyd bly om nuwe karakters te aanvaar. Op elke nuwe vlak, sal van jou verwag word om eie taak. Juweel wapens en artefakte wat jy sal die plek kry, sal julle bring verligting in 'n wedstryd teen die bose en verskriklike monsters, skep chaos. Semperium spel word meer interessant in die nabye toekoms sal word georganiseer super-quests in die stad paleis met geskenke. Aanlyn spel Semperium het baie interessante plekke en take wat deur die vlakke versprei word, opwindende gevegte tussen die karakters in die vraag beroep - 'n volledige afskrif van die werklike Middeleeuse lewe. In hierdie spel is, is elke detail gedink het, tot op die punt dat selfs die troue karakters nageboots! Die wedstryd het ook 'n funksie as 'n chat. Met dit, kan onderwysers speel om jou te help, vertel jy hoe om te speel en sal jou toon die ligging van die eerste vlak. Semperium aanlyn spel verdiep jou in die mees opregte Middeleeuse stad, waar jy kan reël hulle geslagte en ondersteuners te kry. Baie geluk! Speel opSemperium\nVideo's en screenshots vir die spel Semperium


Kyk wat is 2019 se kos-trend – van roomys tot keto!\nJY LEES NOU Kyk wat is 2019 se kos-trend – van roomys tot keto!\nNuwe idees met murgpampoentjies\nAvokado op roosterbrood eenvoudig getooi met swartpeper, of kunstig gekombineer met salm in sushi, dié veelsydige vrug is dominant in kos-trends\nLoer hier onder na 2019 se grootste kos-tendense, en kyk of jy die gemene deler kan raaksien:\n1. Die plant-revolusie\nDie uitsny van diereprodukte uit jou dieet, is een van 2019 se grootste tendense. Dae, weke en selfs ’n maand word aan die veganistiese dieet gewy. Dink maar aan die maand lange Veganuary-veldtog of dae soos “Meatless Mondays” en “Flexitarian Fridays” wanneer nuuskierige omnivore net plantkos eet.\nEen van die gewildste plantkosse is die avokado. Dié wondervrug word gebruik as hoofbestanddeel in byna alles – van kleurryke poke-borde, vegetariese taco’s en burgers, tot heilsame slaaie.\n2. Roomys op ’n nuwe manier\nRoomys kom nie net meer in tradisionele soet geure soos sjokolade of aarbei voor nie. Ook avokado’s word nou gevries en in yskoue lekkerte omtower! Een van die jaar se nuutste kos-trends is gevriesde avokado-en-sout-roomys.\nBestanddele soos hoemoes, klapperwater, wasabi en avokado word saam gemeng en dan gevries as ’n verfrissende ysstokkie, of voorgesit as ’n interessante toevoeging tot uithalergeregte.\nDié nuutste dieetgier fokus op minimum koolhidrate en ’n verskeidenheid vette – soos klapper, botter, neute en natuurlik, avokado.\n“Gesonde” plantaardige en onversadigde vetsoorte word nou omarm as ’n sleutelbestanddeel vir gewigsverlies, gesonde veroudering en breingesondheid. Avokado’s is ook ryk aan mono-onversadigde vet wat verbind word met goeie cholesterol.\nGeriefskos en gesonde kitskos is een van 2019 se prominentste kos-trends. Mense wil kos eet wat vars is, klaar berei, gesond en sonder die gewraakte plastiekverpakking.\n’n Terugkeer na vrugte en groente as ’n min-moeite-maaltyd vind plaas, met avokado’s wat direk uit die skil geëet word – as ontbyt, middagete en selfs aandete!\nOngeag die trend – avokado’s sal nooit uit die mode gaan nie. So, sluit ’n avokado in!\nVir heerlike avokado-resepte, besoek www.avocado.co.za, volg ons op Facebook @iloveavocadoSA, Twitter #iloveavos en Instagram @iloveavossa\nMeer oor: avokado| trends


Nu, pogodi speletjies - gratis op Game - Game\nNu, pogodi speletjies\nToe die spotprent « Net jy wag! &Raquo; was op die hoogtepunt van hul gewildheid, dit het die spel van « Electronics », waar vier knoppies beheer, dwing die wolf 'n man in 'n mandjie met stellasies rollende eiers te vang. Die analoog is nou online gespeel gratis en jy kan speletjies speel goed, wag 'n minuut, maar die weergawe het meer pret wees. Wolf nie aan 'n enkele eier mis, in werklikheid boetes ophoop vinnig, en moet die proses weer te begin. Op die eerste, gee jy gebruik het om die spoed kry minimaal wees, en die getal van voorwerpe wat jy kan vinnig na hulle, maar die situasie is vinnig opwarm.\nSpele Nu, pogodi! Kategorie:\nDie beste Nu, pogodi speletjies\nNet jy wag! Рuzzles\nNet jy wag!\nNet jy wag! Puzzles\nWel, wag 'n minuut: Nuwe Jaar\nKleur: Wel, haas, wag 'n minuut!\nWel, wag 3\nKampioen Nu Pogodi aanlyn kleur\nNet jy wag! Eier Becherovka\nNet jy wag! River Walk\nNet jy wag! Kleur\nWel, wag 'n minuut!\nСoloring: Net jy wag!\nBekende en gunsteling cartoon karakter naam in die spel Net jy wag aanlyn\nGames Online Alle Nu, pogodi speletjies\nWel, haas! Net jy wag!\nCartoon « Net jy wag! &Raquo; dikwels in vergelyking met laquo dat &; Tom en Jerry ». Die ooreenkoms in die hoof plot is nie, maar om dit te breek in detail, gesien treffende teenstrydighede. Op daardie tyd, as ons post-Sowjet-rigting probeer om te bring in die gehoor:\n'n gesonde sin vir humor\nvriendskap en selfs die vermoë om 'n skikking te vind\noorsese produkte bedryf cruder metodes. Hulle kom dikwels ongegrond aggressie, selfsug, verminking, spelery. Vir hulle snaaks strokie op 'n piesangskil en ontplof 'n myn, skeur sy kop, geskakel of gestoot af met die trappe in 'n Toothy maag gee. In ons eie strokiesprente, selfs al is die wolf met die haas en is in konstante konfrontasie, dit lyk meer skadeloos – Niemand anders neem sy kop. Kinders en volwassenes uhohatyvalsya oor hul moeilike opreg en selfs 'n oorsig van al die cartoon-reeks het herhaaldelik versuim het om die ervaring te bederf nie, maar altyd herhalende grappies was snaaks.\nDit is die universele liefde van rusteloos egpaar doen 'n goeie vriendskap, toe daar 'n sak speelgoed « Electronics » wat is gekrediteer met 'n nie-amptelike voortsetting of kloon troos Nintendo EG-26 eier. Dit wolf biesies oor die skerm en vang die eiers rol van die stellasies. Die spel het gesogte vir almal, hoewel min beskikbaar was nie. Dit flirt kinders en volwassenes uitsien na die oomblik wanneer genoeg gespeel het, sal hulle pret gee. Net soos vandag, speel ontspanspeletjies op selfone en tablette, voordat jy die man wat roekeloos druk knoppies & laquo kon sien; Electronics ». En as die klas was 'n paar gelukkige sy eienaars, tevrede met hierdie kompetisie, die hoogste optel punte sal die wenner wees.\nReis na kinderjare speel speletjies Wel, wag 'n minuut\nVandag, selfs as iemand gevind sal word as 'n antieke nuuskierigheid, hy is onwaarskynlik dat so 'n opskudding veroorsaak. Wel, behalwe dat die voormalige jong spelers wat nou hulself geword ouers, om dit te hou as 'n aandenking, en trek uit die boks, wees stil sug, onthou passie die kinders se.\nVandag, die spel Wel, wag vir gratis kan gevind word op die bladsye van die spel webwerwe wat die voorkoms en die spel tot die kleinste detail te herhaal. Daarbenewens, kan jy 'n paar voorstelle raaisels vou of die standaard van die kleur van die helde in die verf te vind. En as jy kom met ontwikkelaars 'n groot wedstryd voltooi het, sou baie volwassenes met graagte betaal dit aandag. Maar terwyl dit alles is nie, sal ons skik vir 'n impromptu-weergawe van « Electronics » Net jy wag en speel gratis aanlyn.\nDiegene wat die plesier van die vergadering hierdie doel te nuttig sou wees om 'n paar van die eienskappe van die spel te leer ken het. Op die veld is daar vier stellasies, twee links en regs, en hulle is gereël een bo die ander twee lae te vorm. Gebruik die pyltjies om beheer oor die wolf moet hom help om balle wat rol op stellasies sodat hulle val nie, moenie crash vang. Dit is die moeite werd om drie eiers mis, die spel eindig. Die maksimum aantal punte wat jy kan bel 999, en dan die spel begin weer. Die spoed en aantal eiers groeiende al die tyd, so gou jy net vlieg oor die veld.