strona internetowa: www.zszgrybow.pl\nZespołem Szkół Zawodowych w Grybowie w skład którego wchodzi czteroletnie i pięcioletnie technikum oraz trzyletnia branżowa szkoła I stopnia kieruje mgr inż. Lesław Tarasek. Szkoła dysponuje wysoko wykwalifikowaną kadrę pedagogiczną, która liczy 47 nauczycieli. Obecnie w szkole uczy się 450 uczniów w 11 oddziałach technikum i w 7 oddziałach branżowej szkoły I stopnia.\nW swojej ofercie edukacyjnej szkoła proponuje trzynaście kierunków, kształci w zawodach: technik pojazdów samochodowych, technik spawalnictwa, technik ekonomista, technik rachunkowości, technik logistyk i technik żywienia i usług gastronomicznych a w szkole branżowej I stopnia – mechanik pojazdów samochodowych, mechanik monter maszyn i urządzeń, stolarz, kucharz, sprzedawca, kelner i cukiernik. Oferta edukacyjna szkoły jest modyfikowana i dostosowywana do aktualnych potrzeb rynku pracy. Kształcimy dobrych fachowców dzięki bogatej i ciągle unowocześnianej bazie dydaktycznej. Kształcenie praktyczne uczniów odbywa się w doskonale wyposażonych i nowoczesnych pracowniach zajęć praktycznych. Wyniki zdawalności egzaminów zawodowych uczniów naszej szkoły są w pełni zadawalające.\nUczniowie odnoszą sukcesy w konkursach i olimpiadach przedmiotowych a także artystycznych. Szkoła dysponuje także doskonałym zapleczem sportowym a uczniowie odnoszą sukcesy w tej dziedzinie. Od wielu lat szkoła uczestniczy w różnych projektach, stwarzając uczniom możliwość uzupełniania braków edukacyjnych, rozwijania swoich uzdolnień oraz nabywania dodatkowych kwalifikacji. Z uwagi na swoją długoletnią historię (131 lat), wykształcenie wielu pokoleń w różnych zawodach, osiągnięte sukcesy a także przeobrażenia i rozwój zgodnie z duchem czasu, szkoła jest znana i budzi uznanie w środowisku lokalnym. Rozwój osobisty, zawodowy i społeczny uczniów, oraz ich bezpieczeństwo i wychowanie do wartości to priorytet w pracy Zespołu Szkół Zawodowych w Grybowie.\n© 2021 Zespół Szkół Zawodowych w Grybowie


xCommenter jest potężnym SEO plugin WordPress, który wysyła unikalny ( spun ) zawartości do Twoich postów i stron i pingi wszystkie główne RPC + wyszukiwarek po komentarzach . Spowoduje to dodanie unikalnych treści na stronach, zachęcić interaktywność użytkownika i poprawić swoje działania SEO poprzez swoje posty i treści strony świeże i aktualne, gdy indeksowane przez Google, Yahoo, Bing, itp.\nMasz pytanie, czy nowy pomysł fabularny ?KLIKNIJ TUTAJ\n- Co xCommenter robi :\nxCommenter automatycznie tworzyć komentarz na temat bloga i strony WordPress . Czyni to poprzez analizętytuł wpisu, treść i znaczniki do określenia znaleźć odpowiednie komentarz Yahoo Answers i pytania. Opcjonalnie xCommenter następnie uruchomić zawartości poprzez potężne API wirowania zawartości dotreści bardziej oryginalne i wyjątkowe w celu poprawy jakości . xCommenter następnie może zatwierdzić swój własny komentarz, jeśli chcesz, a ponowy komentarz został wykonany xCommenter następnie ewentualnie PING nowe URL strony do wszystkich usług RPC Ping wymienionych w Twoim panelu WordPress Admin, corazaktualizowana strona zaindeksowanie szybko i częściej . Wszystko to odbywa się na autopilocie .\n- Dlaczego warto skorzystać xCommenter\nIstnieją trzy główne zalety korzystania z xCommenter na swojej stronie.\nKomentarze dodane przez xCommenter są zazwyczaj pytania i prośby o więcej informacji znaleźć na Yahoo Answers, więc odwiedzających na swoim blogu będzie bardziej skłonne do reagowania, często znacznie zwiększając interaktywność użytkownika. Nawet jeśli użytkownik nie zdecyduje się na interakcję są bardziej skłonni zaakceptować treść jako organu lub znawca tematu .\nFresh aktualizacji treści. Wyszukiwarki miłość świeże aktualizowanych treści . Kiedy xCommenter sprawia komentarz na jednej ze stron lub stanowisk będzie ( opcjonalnie ) ping usługi RPC Pingback znalezione w swoim admina WordPress . To będzie treść indeksowane szybko i częściej.\nZwiększ ilość unikalnych treści w postach / strony . Jeśli używasz artykułu katalogów tofind treści lub wirowanej treści na swoich stronach, a następnie za pomocą xCommenter zwiększy kwotę wyjątkowości treści ponownie poprawy działania SEO, pomagając zmniejszyć ryzyko powielania treści Kary .\n- Jak korzystać xCommenter\nxCommenter jest bardzo łatwy w konfiguracji i użyciu WordPress na witrynach internetowych i blogów. Zestaw może się odbywać w zaledwie 2 minuty . Nie ma ciągłe naprawy lub planowania wymagane do korzystania xCommenter ( inne niż sporadyczne aktualizacje oprogramowania i poprawek ) . To naprawdę jestautopilot solution.You mogą obejrzeć krótki film instruktażowy o mnie tworzenie oprogramowania i wyjaśnić, co każdego z ustawień nie odwiedzając :http://vimeo.com/36628711\nAlbo przeczytać instalacji / aktywacji wtyczki przewodnik tutajhttp://xcommenter.jspicher.com/\n- Jakie języki obsługuje xCommenter\nObecnie xCommenter obsługuje język angielski, francuski, niemiecki, włoski, hiszpański, tajski .\nUPDATE 08-09-2012 wersji 1.2.2\nPatched bug w trybie asynchronicznym, że prowadzi niewielką liczbę dostawców usług hostingowych i konfiguracji instalacji .\nUPDATE 08-04-2012 wersji 1.2.1\nDodano słowo ogranicznik, aby zapobiec xCommenter od dokonywania komentarzy ponad 500 słów.\nDodano Yahoo Answers Thai wsparcia.\nUPDATE 07-30-2012 wersji 1.2.0\nDodano podstawowe funkcje, aby umożliwić crona planowania realizacji xCommenter .\nUPDATE 07-18-2012 wersji 1.1.9\nPatched bug, że wpływ na niektóre serwery podczas pracy w trybie asynchronicznym .\nLepsza strona ustawień interfejsu użytkownika poprzez dodanie dymków pomocy przy każdym ustawieniu . — -\nUPDATE 07-14-2012 wersji 1.1.8\nZnacznie poprawiła duplikat filtr comment (obecnie współpracuje z przędzy komentarzach ) .\nUlepszone Yahoo Answers komentarz randomizacji wyboru.\nLepsza tag odpowiedzi kwerendy po Yahoo Funkcja wyszukiwania .\nUPDATE 07-10-2012 wersji 1.1.7\nDodano poprawkę do uwag filtr zamieszczanie w celu uniknięcia kolizji z captcha wtyczek.\nUPDATE 07-08-2012 wersji 1.1.6\nDodano możliwość zarządzania użytkownika i związane z nimi połączenia z poziomu wp -admin panelu.\nUPDATE 07-07-2012 wersji 1.1.5\nDodano SpinChimp API integracji\nDodano możliwość stronę domową autora do nazwisk autorów xCommenter .\nDodano kilka 100 nowych " fake", nazw użytkownika, aby użyć jako nazwy użytkownika autora komentarza.\nUPDATE 06-28-2012 wersji 1.1.4\nDodano "Zaawansowane" ustawienia funkcji, które zwiększają zgodność z bardziej WordPress tematy .\nAltered funkcjonalność Asynchronous pozwolić Asynchronous pracować non- statycznego adresu IP gospodarzem przestrzeni\nUPDATE 06-12-2012 Wersja 1.1.3\nDodano tryb asynchroniczny do pracy z udostępnionych środowiskach hostingowych w celu zwiększenia wydajności i czas ładowania na postów i stron .\nUsunięty PHPBuilt.com przędzenia (usługa nie jest dostępna) .\nUPDATE 04-11-2012 wersji 1.1.2\nUPDATE 03-22-2012 wersji 1.1.1\nDodano poprawkę, aby zapobiec nie powiodło się uwierzytelnienie TheBestSpinner w niektórych środowiskach .\nUPDATE 03-13-2012 wersji 1.1.0\nPatched non -auto zatwierdzone konflikt komentator xCommenter z niektórych tematów i wtyczek\nUPDATE 03-08-2012 wersji 1.0.9\nPatched wyjście wersjonowanie\nOczyszczone php znaczników usunąć krótkie php ręki .\nUPDATE 03-03-2012 wersji 1.0.8\nDodany komentarz duplikatu\nfiltrowania . UPDATE 03-02-2012 wersji 1.0.7\nPrzepisał zdalne aktualizowanie / Auto aktualizacji funkcjonalność umożliwia zdalne aktualizacje.\nUPDATE 02-29-2012 wersji 1.0.6\nDodany komentarz xCommenter związek moderacji, jeśli " auto zatwierdzić " jest ustawiona na false.\nUPDATE 02-28-2012 wersji 1.0.5\nDodano funkcję automatycznego zdalnego tworzenia kopii zapasowych do wtyczki.\nUsunięty potencjał " error powódź" podczas księgowania komentarz zbyt szybko\nZapobiegać zduplikowanych komentarz\nUPDATE 02-26-2012 Wersja 1.0.4\nDodano wsparcie dla pokrętła PHPBuilt.com jako wolnego roztworu przędzenia .\nUPDATE 02-25-2012 wersji 1.0.3\nDodano wsparcie dla wielu języków .\nPoniższy Yahoo Answers Regiony / Języki są obecnie obsługiwane\nUPDATE 02-24-2012 wersji 1.0.2\nDodano zaawansowany tryb debugowania .\nWordPress dodania alternatywnych metod hak działania.\nUPDATE 02-23-2012 wersji 1.0.1\nPRASOWY 02-20-2012 wersja 1.0.0Oficjalny start . Yeah, imprezę na moim miejscu !\nWordPress 3.5 , WordPress 3.4 , WordPress 3.3 , WordPress 3.2 , WordPress 3.1 , WordPress 3.0 , a pliki w cenie\nYahoo odpowiedzi, auto komentarze, generacji comment, plakat comment, generowania treści, generator treści, search engine optimization, SEO, analiza tekstu, wordpress, xcommenter, yahoo api


Turbo Play | Slotozilla | DARMOWE Automaty i Recenzje Kasyn Online\nTurbo Play online za darmo\nOceń tę stronę : ( 106 głosów )\nWybierz kasyno, aby zagrać Turbo Play na prawdziwe pieniądze\nTurbo Play automat online to produkt oferowany przez Wazdan, który posiada tylko 3 bębny i 1 linię wygrywającą. Jest to gra skierowana do entuzjastów klasyków, ponieważ wspomniana liczba bębnów nie jest czymś, co spotyka się na co dzień. Grafika w tej grze nie jest oszałamiająca, a owocowy motyw wzbudzi sympatię każdego gracza. Turbo Play darmowe gry online posiadają wiele funkcji, które zwiększają wygodę użytkowników, a odpowiedni zakres stawek, zadowoli zarówno początkujących, jak i weteranów gier kasynowych. Aby uzyskać więcej informacji na temat tej gry, czytaj dalej tę recenzję.\nJak zagrać na automacie Turbo Play\nDarmowy jednoręki bandyta Turbo Play nie jest skomplikowaną maszyną. Aby na niej zagrać, trzeba znaleźć odpowiednie do tego miejsce. Poza samym kasynem ważne jest również to, aby przetestować ten tytuł w wersji demo, ponieważ może to uchronić gracza, przed potencjalną porażką z powodu braku znajomości mechanizmów rządzących tą grą. Dla początkujących osób stworzyliśmy instrukcję, która wyjaśnia jak zagrać na tym slocie.\nWielu graczy, którzy co dopiero zaczynają swoją przygodę z grami kasynowymi, może zastanawiać się jak zagrać na wybranych slotach. Jednoręki bandyta Turbo Play nie należy do najbardziej wymagających slotów, ale żeby gra na nim była formalnością, stworzyliśmy instrukcję, która wyjaśnia krok po kroku, co należy zrobić, aby zagrać na tym automacie.\nWejdź na stronę kasyna, w którym zamierzasz się bawić.\nWłącz wersję gry Turbo Play demo, która wprowadzi Cię w klimat rozgrywki.\nZapoznaj się z zasadami gry.\nUstal wysokość zakładu.\nZakręć bębnami i oczekuj wygranej.\nJak wygrać grając na automacie Turbo Play online za darmo\nZrozumienie warunków wygranej w tej grze nie powinno stanowić żadnego wyzwania. Darmowe gry Turbo Play posiadają tylko 3 bębny i 1 linie wygrywającą. Znajduje się ona w drugim rzędzie i obejmuje obszar od lewej do prawej. Trafienie tylko 3 symboli daje wygraną. Poniżej znajdziesz tabelę, która określa wysokość wygranej dla konkretnego symbolu przy minimalnej stawce 0,20 kredytów.\nWorek z pieniędzmi 60\nNapis Vegas 40\nWiedząc już, jaką wartość ma każdy z symboli dostępnych w grze, warto również wiedzieć, co oznaczają przyciski znajdujące się w grze. Jest to bardzo ważne, ponieważ nieświadome użycie któregoś z nich może skutkować stratą pieniędzy. Poniżej znajdziesz opis skutków, jakie wywołują:\nGraj — Powoduje zakręcenie bębnami.\nAutoplay — Po kliknięciu gra online będzie automatycznie kręcić bębnami bez udziału gracza.\n„+” i „-” — Za ich pomocą można zmienić wysokość zakładu.\nSaldo — Wyświetla aktualne saldo gracza.\nGra ryzyka — Zaryzykuj swoją wygraną, aby ją podwoić.\nZabierz wygraną — Odbiera wygraną bez następnego obrotu.\nŻółw — Umożliwia wybranie 3 trybów szybkości gry: normalny, szybki, ultra szybki.\nMenu — Wyświetla dodatkowe opcje gry.\nDźwięk — Powoduje włączenie lub wyłączenie dźwięku.\n„?” — Wyświetla zasady gry.\n„i” — Pokazuje tabelę wygranych.\nFunkcje slotu Turbo Play za darmo online\nPomimo tego, że Turbo Play jednoręki bandyta za darmo jest bardzo prostym slotem, to posiada kilka funkcji, które należy wyjaśnić. Każda z nich ma za zadanie wprowadzenie urozmaicenia do gry, które jednocześnie zwiększy szanse gracza na osiągnięcie wygranej.\nPoniżej znajdują się funkcje, które zostały wdrożone do tego automatu dostępnego bez logowania.\nSymbol Wild — Dziki symbol zastępuje wszystkie inne symbole w grze.\nFunkcja Gamble — Daje możliwość graczom podwojenia wygranej. Wyświetlona zostaje minigra, w której celem jest dokonanie poprawnej predykcji koloru następnej wylosowanej karty. Jeżeli prognoza okaże się słuszna, to otrzyma on podwójną nagrodę, jeżeli błędna to straci aktualną wygraną podczas danego zakręcenia.\nFunkcja Autoplay — Powoduje, że gra będzie toczyć się automatycznie. Jest to najczęściej wykorzystywana funkcja w klasycznych automatach.\nAutomat dostępny za darmo na telefon\nJak większość dobrych automatów zarówno ten, jak i inne sloty od Wazdan są w pełni kompatybilne z urządzeniami mobilnymi. Umożliwia to korzystanie z gry podczas podróży czy w drodze do szkoły, a dobra optymalizacja sprawia, że wrażenia podczas gry niemal identycznie pokrywają się z tymi, jakie są podczas gry na komputerze stacjonarnym. Jest to idealna możliwość, by mieć swoje ulubione gry zawsze przy sobie. Zagraj za darmo na swoim smartfonie bez rejestracji!\nDarmowe gry hazardowe automaty bez rejestracji Turbo Play powinny spodobać się większości użytkowników, natomiast zawsze jest dobrze, gdy są dostępne alternatywy. Wazdan ma w swojej bibliotece kilka podobnych gier, które mogą Ci się spodobać. Poniżej znajduje się ich lista:\nMagic Fruit Deluxe;\nMagic Stars 3.\nJako gracz zawsze będziesz oczekiwał dobrego zwrotu, dlatego darmowe gry hazardowe automaty Turbo Play mogą to zapewnić. RTP wynosi 96,1%, co jest bardzo dobrym wynikiem, jeżeli weźmiemy pod uwagę, że najgorsze automaty na rynku potrafią posiadać wskaźnik zwrotu dla gracza na poziomie 85%. Jest to slot o średniej zmienności, co oznacza, że wygrane powinny pojawiać się dosyć często, ale będą umiarkowane. W Turbo Play graj za darmo bez rejestracji i sprawdź czy to dzisiaj jest Twój szczęśliwy dzień!\nTurbo Play za darmo bez rejestracji to gra, która może zauroczyć swoją prostotą. Jest tutaj dostępna tylko jedna linia wygrywająca i zaledwie trzy bębny, więc nic łatwiejszego nie mogło się przytrafić. Konstrukcja jest bardzo czytelna. Dodatkowo stonowana grafika sprawia, że oczy nie męczą się nawet podczas długich sesji. RTP jest na zadowalającym i uczciwym poziomie, co jest bardzo ważne, jeżeli chce się wygrywać duże nagrody. Nie można przejść obok tego slota obojętnie, ponieważ Wazdan zawsze oferuje najwyższą jakość swoich produktów. Turbo Play gra za darmo to klasyk, na którym możesz zagrać na naszej witrynie!\nZbyt uboga konstrukcja;\nBrak symbolu Scatter;\nNie są dostępne darmowe spiny.\nJakie RTP posiada ten slot?\nRTP w tym automacie bez logowania wynosi 95,07%.\nCzy automat Turbo Play ma funkcję darmowych spinów?\nNie! Ta gra nie została wyposażona w funkcję darmowych spinów.\nCo trzeba zrobić, aby otrzymać gry Turbo Play za darmo?\nNiestety w tym slocie nie da się uzyskać darmowych gier.\nCzy darmowa gra Turbo Play bez rejestracji jest dostępna urządzeniach mobilnych?\nTak! Gra jest w pełni zoptymalizowana z urządzeniami mobilnymi.


Jak pielęgnować kobiecość i dzielić się jej darami – Coaching w spódnicy\nJakie brzmienie, jakie emocje wywołuje głośno wypowiedziane słowo KOBIETA?. Co mówi o kobietach historia, jak je przedstawia? Trochę poszukałam w różnych artykułach, opisach i nasunęła mi się myśl, że historia o kobietach była pisana głównie przez mężczyzn (wliczając w to Biblię).\nTak naprawdę od zawsze kobieta była porównywana do mężczyzn. Na przestrzeni wieków była zazwyczaj wykluczana z historii, a jej udział w sferze publicznej, w polityce, dyplomacji, w wojnach rzadko kiedy był dokumentowany. Jeżeli już, to przedstawiano ją w rolach zgodnych ze stereotypami: jako córka, żona, matka, kochanka. To zastanawiające, że jesteśmy od urodzenia zawieszane w takich scenariuszach życia. Nie oceniam tego czy to jest dobre, czy złe. Ale to są tylko role, a co niesiemy jako istoty, co w nas najważniejsze, dzięki czemu możemy zmieniać świat?\nWydaje mi się, że mało kto wprowadza kobiety w życie z wiedzą o posiadaniu największych wartości, które mamy jakby wbudowane na stałe: miłość, opiekuńczość, intuicję, empatię, zgodność z naturą, niezmierzoną siłę wewnętrzną, które przeradzają się w nas i przez nas w jedyny najcudowniejszy akt – narodzin drugiego człowieka. Myślę, że to jest tak wielka siła, że wielu mężczyzn nie jest w stanie jej pojąć, dorównać jej. Dlatego tak bardzo pragną nami zarządzać, ograniczać, dopuszczać tylko do pewnych granic w życiu rodzinnym czy zawodowym. A my za odrobinę miłości, bezpieczeństwa jesteśmy w stanie zrobić wiele – to nasza wrażliwość.\nAle czy to dla nas dobre, czy to nas rozwija, do czego nas to prowadzi? A gdyby tak uczyć się już od małego dziecka tej wielkiej siły, jaką każda z nas ma przychodząc na świat? Uczyć się, że nasza miłość jest darem dla innych. Nie potrzebujemy, aby znalazł nas i wyzwolił książę na białym koniu –bo to my go wyzwalamy pokazując mu świat miłości. Wiedzieć, że nasza intuicja jest roztropnością, mądrością, która pokazuje najlepszą drogę dla nas i naszych najbliższych. Żyć zgodnie z naturą–znać ją, być jej częścią, otulać się nią jak codziennym ubraniem. Mieć tę świadomość w co tak naprawdę wyposażyła nas matka natura i zacząć tworzyć po swojemu świat. Dopuszczać do niego tylko tyle ile jest dla nas dobre. Tworzyć go wokół siebie, ustanawiając reguły przez miłość, opiekuńczość, wsparcie. Rozwijać naszą kobiecość w takich aspektach życia jak: rodzina, budowanie relacji międzyludzkich, dbanie o siebie, ciało, umysł, duszę, własne pasje i przez to rozwijać tak naprawdę osoby, które są przy nas. Kiedyś tego nie wiedziałam. Żyłam zawieszona w typowych rolach, które i dzisiaj są pewnie przypisane większości kobiet.\nW naszym życiu zazwyczaj staramy się zaspakajać tę drugą stronę: rodziców, męża, dzieci. W pracy zawodowej też pragniemy być najlepsze. Podnosimy sobie coraz wyżej poprzeczkę, nie dosypiając, nie dojadając. Wszystko stawiamy na pierwszym planie oprócz siebie. Zapominamy o sobie. Żyjemy na fali stereotypów i wyobrażeń innych osób o nas samych. Nie chcemy wychodzić z naszej sfery pozornego komfortu bo ją po prostu znamy i czujemy się bezpieczne. Ale czy dotykamy życia ? Żyjemy wspomnieniami albo planami na przyszłość, a czy nie ucieka nam to co jest najważniejsze- czas tu i teraz? Szukamy miłości nie zdając sobie sprawy, że to my jesteśmy jej największym źródłem na ziemi. I dopóki nie odnajdziemy jej w sobie to nie uda się nam nikogo nią obdarować.\nTo wszystko prowadzi nas do zamkniętego kręgu w którym tkwimy. Stajemy się coraz bardziej zmęczone, sfrustrowane, depresyjne, zgorzkniałe, zniechęcone. Budzi się w nas gniew, złość, niemoc. To ogromnie destrukcyjne siły, które podstępnie nas osłabiają, niszczą nasze zdrowie i nasze rodziny. Ja tak żyłam i jedyne co mnie wzmacniało i trzymało to moja wiara. Choć i ona parę razy zachwiała się. Aż pewnego dnia mój organizm prawie w całości odmówił posłuszeństwa. I wtedy musiałam zadać sobie pytanie i bardzo szczerze na nie odpowiedzieć. Czy chce zawalczyć o siebie o swoje zdrowie, czyli o swoje ciało, umysł i duszę ponosząc wszelkie konsekwencje tego wyboru czyli wybrać całkowitą zmianę stylu życia ?.\nPodjęłam to wyzwanie chociaż nie było łatwo. Dzisiaj nie żałuję. Dzisiaj już wiem że każda z nas choć inna jest tak samo ważna, niezastąpiona.\nNatomiast wypowiadając słowo KOBIETA słyszę miłość, mądrość, ciepło, intuicja, empatia i siła.\nA to nie są role – to dary, którymi możemy obdarowywać świat. A role, które nam przyjdzie w życiu zagrać mogą być pisane przez nas dla nas.\nJan Paweł II widzi rolę kobiety tak:\nJakże potrzeba tej kobiecej wrażliwości na sprawy Boże i ludzkie, aby nasze rodziny i całą społeczność przepełniało serdeczne ciepło, życzliwość, pokój i radość! Jakże potrzeba tego ,, geniuszu kobiet” aby dzisiejszy świat docenił wartość ludzkiego życia, odpowiedzialności, wierności ;aby zachować szacunek dla ludzkiej godności!\nMsza św., Zakopane, Wielka Krokiew, 6 czerwca 1997 r.\nBeata Abramczyk. Posiada prawie 20 –letnie doświadczenie w zarządzaniu sprzedażą. Obecnie jest Dyrektorem Sprzedaży Detalicznej i Inwestycyjnej w Firmie Excellent. Wcześniej była związana z branżą firm ubezpieczeniowych, gdzie zajmowała różne stanowiska managerskie i dyrektorskie, m.in. była Dyrektorem ds. Ubezpieczeń Grupowych Credit Suisse w Warszawie, w którym była odpowiedzialna za wizję i realizację strategii rozwoju sprzedaży globalnej. Projektantka wnętrz. Całe życie związana z sztuką, tańcem. Przez 11 lat Tańczyła w Zespole Pieśni i Tańca Krakowiacy. Choroba Hashimoto zmieniła jej podejście do życia. Jej pasją jest Joga, Ajurweda, Dietoterapia. Ukończyła Dietetykę w Polskim Instytucie Dietetyki, Dietoterapię w A4academi. Organizuje warsztaty dla kobiet chorych na tarczycę, szczególnie Hashimoto. Zakochana w naturze, zdrowym jedzeniu, świadomym życiu tu i teraz. Więcej na BeataAbramczyk.pl\n/fot. Jakub Abramczyk/\nKategoria: Rozwój | Tagi: kobieta, metamorfoza, rozwój, spełnenie


Posted By Paulina on Mar 31, 2017 in Aktualności, Galerie\nW miniony weekend spotkaliśmy się w domu rekolekcyjnym w Bańskiej Wyżnej na wspólnotowych rekolekcjach. Co roku, w Wielkim Poście chcemy wspólnie przygotowywać się do Święta Paschy. W piątek późnym wieczorem udaliśmy się na Drogę Krzyżową. Niosąc drewniany krzyż szliśmy w ciemności i kontemplowaliśmy drogę Chrystusa na Golgotę. Po tym był czas na indywidualną modlitwę, adorację, trwanie przed Bogiem. Przyjechał do nas ksiądz...\nZabezpieczony: Lanckorona 2019 – Nauczania\nPosted By Szymek on Mar 25, 2017 in Nauczania\nPosted By Szymek on Mar 5, 2017 in Nauczania\nO świętości mówił ksiądz Tadeusz Skupień – nasz przyjaciel i poprzedni opiekun naszej wspólnoty, obecnie ksiądz proboszcz w Dębnie podhalańskim.


Apartamenty Świeradów-Zdrój ul. Ratowników Górskich - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nApartamenty w Świeradowie-Zdroju ul. Ratowników Górskich województwo dolnośląskie, powiat lubański\nZnaleziono 11 ofert noclegowych (1 na ul. Ratowników Górskich oraz 10 w okolicy)\n| ul. Ratowników Górskich Świeradów-Zdrój\nSzklarska Poręba, ul. Jana Kasprowicza 19 (Apartament)\nApartamenty w miejscowości Świeradów-Zdrój, ul. Ratowników Górskich. Porównaj możliwość zakwaterowania w Świeradowie-Zdroju w zależności od standardu oraz ceny. Świeradów-Zdrój, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Świeradowie-Zdroju:\n» ośrodki wypoczynkowe Świeradów-Zdrój ul. Ratowników Górskich\n» hotele Świeradów-Zdrój ul. Ratowników Górskich\n» wille Świeradów-Zdrój ul. Ratowników Górskich\n» SPA Świeradów-Zdrój ul. Ratowników Górskich\n» sanatoria, uzdrowiska Świeradów-Zdrój ul. Ratowników Górskich\n» pokoje gościnne Świeradów-Zdrój ul. Ratowników Górskich\n» kwatery prywatne Świeradów-Zdrój ul. Ratowników Górskich\n» pensjonaty Świeradów-Zdrój ul. Ratowników Górskich\n» mieszkania do wynajęcia Świeradów-Zdrój ul. Ratowników Górskich\n» domy wczasowe Świeradów-Zdrój ul. Ratowników Górskich\n» domki letniskowe Świeradów-Zdrój ul. Ratowników Górskich\n» domy do wynajęcia Świeradów-Zdrój ul. Ratowników Górskich\n» agroturystyka Świeradów-Zdrój ul. Ratowników Górskich\n» apartamenty Świeradów-Zdrój ul. Jastrzębia


Rok 1232 – ciąg dalszy – Ewa Maria and Friends\nRok 1232 – ciąg dalszy\nPosted on 12/09/2015 14/03/2017 by Ewa Maria\nMroczko uchylił zbite z bali drzwi. Zaskrzypiało nieprzyjemnie. Komes schylił głowę, ostrożnie wszedł do środka i starannie zamknął je za sobą. Znajdował się w niewielkiej, podłużnej hali. Skąpe światło, wchodzące przez malutkie okienka po bokach nie było w stanie rozproszyć gęstego mroku. Jedynie w drugim końcu, naprzeciw drzwi, kontrastowo jasno paliły się cztery, ułożone w kwadrat pochodnie, wetknięte pod powałę.\nCzarno ubrana postać krzątała się w tamtym końcu, w świetlnym sześcianie, a duże, ruchome cienie, które rzucała, przydawały jakiejś demonicznej scenerii całemu wnętrzu.\nKasztelan kilkoma energicznymi krokami przebył długość hali. Na brzęk przypasanego miecza, uderzającego o kamienną posadzkę, czarno ubrana postać odwróciła się twarzą ku wejściu. Mroczko stanął na wyciagnięcie ręki.\n– Witam pana brata – zaczął nieco drwiąco, lecz na twarzy tamtego wywołało to taki grymas, że w pół słowa zamilkł.\nPrepozyt lubuski, Gerlach, ułapił brata za ramiona i szybko puścił, odwrócił się i odszedł pod ścianę.\n– Te drzwi skrzypią niczym potępione dusze…\n– Zamilcz! – syknął ksiądz.\n– Niezłą świątynie wystawiłeś panie bracie – zda się że posadzka, którą podarowałem, wymusiła na tobie przykrą decyzję…\n– Zamilcz kasztelanie, rzekłem!\nMroczko opuścił głowę, bawił się chwilę rękojeścią, po czym postąpił krok ku Gerlachowi. Ten gwałtownie odwrócił się i ruchem ręki powstrzymał go. Komes stanął na skraju świetlnego sześcianu.\n– Nie przestępuj tu… – w głosie prepozyta było ostrzeżenie.\nMroczko posłusznie zawrócił. Ksiądz postąpił kilka kroków za nim.\n– Mów, czego oczekujesz ode mnie – tym razem ślad prowokującej drwiny wybrzmiał z ust Gerlacha.\nMroczko chwycił brata za ramię. Stali teraz twarzą w twarz. Komes mówił żarliwie:\n– To się nie może wydać. Tylko w naszym interesie jest utrzymanie status quo po śmierci tego całego Mojka…\n– Ciszej! – syknął Gerlach wpatrzony w małe okienka.\nMroczkiem wstrząsnął dreszcz.\n– Sądzisz że ktoś podsłuchuje? – powędrował za wzrokiem tamtego.\n– Nie sądzę. – głos prepozyta zabrzmiał beznamiętnie – I ty teraz mówisz o naszym interesie? Dostałeś ziemię i ludzi – łany pola, cetnary ryb, bydło i żelazo – tu, między Lubuszem a Międzyrzeczem… Czy ty to rozumiesz? Nie dziewki i miód… Miałeś pilnować i tej osady i, przede wszystkim, siebie. Być opiekunem mieszkańców… A teraz, ładny dziedzic ci się szykuje…? – zadrwił.\nZa ścianą coś zachrobotało.\n– A jednak – Mroczko sięgnął do rękojeści miecza i postąpił do okna. Po drugiej stronie odpowiedział głuchy tupot.\nGerlach przytrzymał komesa za rękę.\n– To jakiś niedorostek, ciekawi są kościoła…\n– Nie o taki plon do Pana się modliłem. – kontynuował – Rzekłeś status quo… Diabli nadali tego Gawła – czyżby Jędrzych się czegoś domyślał? Otacza się coraz to nowymi urzędnikami, nie daje nikomu dobrze zapuścić korzeni.\nMroczko niecierpliwie przerwał.\n– Trzeba zamknąć mu gębe, przecie będzie to po rodzinie…\n– Zobaczymy. – uciął Gerlach i uśmiechnął się ciepło – Czegóż nie robi się dla swego brata, ale… – zwiesił głos – Pana nie oszukasz. Jak swą winę chcesz zmazać? Zresztą nie czas teraz… Pójdziecie z kanonikiem Witosławem, znasz go jeszcze z Pogorzeli.\nKomes odwrócił się i szybko wyszedł. Gerlach chwilę popatrzył za nim i cofnął się do oświetlonego kwadratu.\n– Wyjdź – rozkazał.\nUchyliły się niskie drzwi z ciosanych bali i zza tabernakulum wysunął się kilkunastoletni chłopak. Jego ubiór wskazywał na syna bogatego gospodarza lub osadnika, piastującego funkcję w książęcej administracji.\n– Byłeś sam? – prepozyt wskazał skinieniem głowy gdzieś za siebie.\n– Jakże to, poszli wszyscy za jaśnie wielmożnym panem…\n– No, no! – Gerlach przerwał zniecierpliwiony.\nZ mroku niszy z boku prezbiterium przywołał jeszcze jedną osobę, której postaci zaaferowany komes nawet nie zauważył.\n– Oto wielce uczony pan, opowie ci dziś dalszą część historii.\n– Prawda, to będzie?\nNieznajomy położył rękę na ramieniu chłopca.\n– Było to w Zielone Świątki, roku 1184, gdy cesarz Fryderyk, Rudobrodym zwany, wydał turniej na cześć pasowania swoich synów na rycerzy. Do królewskiego miasta Moguncji przybył świątobliwy Guiot de Provins i opowiedział to zacnemu rycerzowi Świętego Cesarstwa Rzymskiego, kawalerowi Wolframowi von Eschenbach.\n– Dobrze, już dobrze – oschle przerwał mu Gerlach i zwrócił się do chłopca – Zapamiętałeś com ci mówił ostatnio?\n-Tak, wszystko – w głosie małego brzmiała zapalczywość i entuzjazm.\n– Mów zatem.\nObaj mężczyźni stanęli w rogach oświetlonego kwadratu, sami pozostając w półmroku, twarzami zwróceni do ołtarza. Chłopak stał w świetle pochodni i mówił złożywszy dłonie jak do modlitwy:\n– Pan nasz, Święty cesarz Rzymski Narodu Niemieckiego, Fryderyk sycylijski, uzurpator na tronie jerozolimskim…\n…Jego dziad, Fryderyk, zwany Rudobrodym, pobił i wygnał Henryka, zwanego Lwem, syna Henryka, zwanego Pysznym z rodu Welfów…\nGerlach i nieznajomy uważnie słuchali słów wypowiadanych przez chłopaka, bacznie pilnując, czy nie pomija on najmniejszego choćby szczegółu.\n– …I wtedy cesarz Otton, prawnuk cesarza Henryka, który pobił ród wyrastający z niecnego korzenia Karola, zwanego Młotem, i zabrał mu świętą ziemię w Lotaryngii i przywrócił diadem cesarstwa na prawowite czoło, w powrotnej drodze od księcia Bolesława, zwanego Chrobrym, zatrzymał się tutaj, w grodzie Sulęty.\n– Wiesz, że książę, sprowadził tu rycerzy Świątyni? – Gerlach półgłosem zwrócił się do nieznajomego.\nTamten, mimo wyraźnego poruszenia, ściszył głos aż do szeptu:\n– Tym bardziej musimy chronić Skarbu i Tajemnicy. Najlepiej by do chwili, gdy nadejdzie czas, w ogóle zatrzeć ślad pobytu cesarza w tej okolicy. Czy ona sama jest bezpieczna? Nikt się nie domyśla? Nic jej nie grozi?\n– Zostawimy Strażników. Ani templariusze, ani nikt inny nie zerwie nam naszej maleńkiej szczepki, choćby i przez następne 200 lat.\n– Słyszałem pewne plotki…\n– Nikomu nie da się wierzyć, nawet własnemu bratu. On teraz książęcy, i duszą i ciałem. Chciwość, złoty cielec. Zresztą na księcia nie liczę, nie musi zatem wiedzieć. Pobożność świętej Jadwigi i jej oddanie Sprawie wystarcza nam za gwarant za ich oboje…\n– Nie o tym mówię. Czy to prawda, że nie dopilnowałeś, że sok z naszego grona został zanieczyszczony?\n– Najważniejsza jest Tajemnica, a akurat temu krzewowi i tak już nic takiego nie zaszkodzi. Prędzej pomoże. Niech się spokojnie krzewi. Zaowocuje, bo taki jest Plan. Zaś pamięć o cesarzu i jego namiętności tutaj, już dawno płyną podziemnym strumieniem przez Arkadię. – Gerlach roześmiał się – A wiesz, że tu jest nawet dobry klimat do uprawy wina?\nPrzybysz pokręcił przecząco głową.\n– Słyszałem, że ON też jest Saksończykiem. A jeżeli to nie przypadek, jeżeli ktoś realizuje inny, przeciwny naszemu plan, to to jest wyraźny znak. Dobro i zło, szczep i trucizna przychodzą TU, w to miejsce, jedno za drugim z tego samego źródła.\n– Zaufaj mi. Ja działam. Ja ochronię. A jeślim ci za mały robak, to zaufaj świętej księżnej, która też działa. Wszakże ja sam… Oboje jesteśmy narzędziem w ręku Pana, w tym w końcu miejże ufność, na Boga!\nChłopak od dłuższej chwili stał już, skończywszy swoją lekcję i słuchał z otwartą gębą.\nZe stoków Winnej Góry dolina Sulęcina wyglądała jak wrzeciono wciśnięte między dwa zalesione grzbiety. Z lewej strony wrzeciono to opływała wąska, ale głęboka Postomia, podążając prosto na spotkanie wysokiej, okrągłej góry, zamykającej widnokrąg od północy. Po wejściu na szczyt nowa perspektywa przydawała zaskakujących wrażeń. Jak okiem sięgnąć, przestronny plan pokrywały równoległe, poprzecinane przełęczami grzbiety, pomiędzy którymi, jasnymi plamami dojrzewających zbóż, ciągnęły się głębokie kaniony. Ich dnem płynęły wąskie rzeczki, zaś w kierunku południowego wschodu – pękł naszyjnik z nanizanych błękitnych koralików jezior. Niezwykły to był widok: sfalowany kobierzec, poprzetykany złotymi, wijącymi się nićmi – jak z tej perspektywy odznaczały się doliny – z idącym na skos błękitnym ściegiem.\nGrupka mężczyzn wspięła się na szczyt i przystanęła na brzegu opadającego ku rzece urwiska. Nie było po nich widać oznak zmęczenia, niemniej stojąc przez chwilę nieruchomo, podziwiali wijącą się posłusznie za nitką rzeki, wysadzaną wielkimi ostańcami, ścianę.\n– A oto i pozostałości grodu Sulęty – wskazał ręką, odchodząc nieco od skraju, kanonik Witosław.\nNagi wierzchołek stanowił płytki krater o otoczce z bali powbijanych na ukos w ziemny wał. Podstawa owa zachowała się w stosunkowo w niezłym stanie, jeśli porównać ją ze zwieńczeniem. Coś co niegdyś pobudowano jako okrąg ścian, do dziś pozostało już tylko drewnianym szkieletem; gdzie niegdzie, z rzadka wisiały nadpróchniałe deski. Od strony Postomii konstrukcja przypominała wyniosłość wieży, ale tu też ku niebu sterczały tylko ułamane w połowie słupy nośne.\n– Jak nam wiadomo – podjął opowiadanie kanonik – łużyccy Lubuszanie zamieszkali tu na długo przed księciem Mieczysławem, który w Bożej łaskawości, zechciał był przynieść na Lubuską Ziemię światło prawdziwej wiary. Od strony dzisiejszego Sulęcina – zatoczył ręką łuk w kierunku, z którego przyszli – było pierwsze lubuskie podgrodzie. Podówczas gród służył wszystkim mieszkańcom jako schronienie w razie napaści…\n– Mądrze postąpili ci poganie. Miejsce niedostępne, zdatne do obrony. A wokół pod dostatkiem drewna i zwierzyny; w dole blisko woda i oba trakty na których zapewne często pojawiali się kupcy…? – chwalił rozglądając się Gaweł.\n– Książę Mieczysław wprowadził w miejsce tych barbarzyńskich praw, prawa chrześcijańskie i stworzył civitas, przesuwając osadę kmieci i wyrobników w dolinę a w grodzie osadził miejscowego żupana, Sulęta, od imienia którego wieś Sulęcinem nakazał zwać.\n– Tu – wyciągnięta ręka wskazała na pozostałość wieży – była mieszkalna czatownia, jako, że zamku nigdy nie wybudowano. Cała była obudowana deskami a na górze był podest, a nad nim wsparty w narożnikach, czteroboczny drewniany dach z masztem i flagą z godłem księcia.\nBero i Gaweł bacznie słuchali słów Witosława. Kasztelan Mroczko wrócił się kawałek w dół do trzymających wartę rycerzy. Pociągnął wina z bukłaku, zamienił kilka słów z Obiesławem i Naściwojem, po czym odwrócił się ku ruinom.\n– Wracajmy mości komorniku. Czas na wieczerzę, a i wypocząć trzeba.\nKanonik skończył swą opowieść, spojrzeli więc jeszcze wokół i poczęli schodzić.\n– Szczęście to móc ład chrześcijański prowadzić w te piękne okolice – zachwycał się Gaweł – Ale i księcia Jędrzycha nie mniejsza tu będzie zasługa… Rzec można – piękne dokończenie dzieła przez księcia Mieczysława poczętego.\n– Zatem, pewne to już? – interesował się ksiądz.\n– Będzie tu miasto, na nowym prawie, pieczęcią księcia gwarantowanym.\n– Nowe prawo – nowe kłopoty – Witosław spróbował żartem nastroić Gawła do zwierzeń – Czy zwolnienie z dziesięciny in campo obejmie też miejscowych?\n– Wszyscy oni tu teraz miejscowi – odpowiedział równie wesoło komornik – Nie widziałem ja jeszcze takiego przemieszania gości…\n– Nie starczyło gotowizny, mości komorniku – Mroczko poczuł, że to o nim mowa – Sprowadzić z zagranicy tylu gości, aby zapełnić nimi całą osadę, znaleźć miejsce dla wyrugowanych miejscowych, a potem dać jeszcze wszystkim osadnikom, według książęcego prawa, 16 lat wolnizny – to dla mnie samego – niedostatek i upokorzenie.\n– To pewnie i teraz zbyt się nie ucieszyłeś mości panie pogorzelski – konfidencjonalnie prowokował Gaweł – Nowe prawo, to nowe przywileje – i naraz zakończył bardzo poważnie, władczym tonem – Sam widzisz mości kasztelanie ile tu trzeba zrobić, by było miasto! Nowe ulice, nowe domy, nowy kościół, rynek – ale miasta, to porządek w księstwie! To zyski z handlu i rzemiosła, na których księciu bardzo zależy… – warto ponieść pewne obciążenia, mości kasztelanie. Gdy miast wspomagać w budulcu i żywności, będziemy pobierać wszystkie daniny w zbożu i w inwentarzu, osadnikom nie będzie się opłaciło z daleka do nas przyjeżdżać i skąd wtedy weźmiemy, tak potrzebnych, rzemieślników i kupców? A książę przecież widzi i twoje, mości kasztelanie, problemy i dlatego pomaga w tej prywatnej lokacji…\nMroczek odczytał ostatnie zdanie jako naigrywanie z siebie. Ale pozwolił sobie na zbyt nieostrożny dąs:\n– Dużo mi z tego przyjdzie!\n– Mówiłeś, mości komorniku, o nowym kościele? – wszedł w samo, rozpalające się, ognisko zwady ksiądz Witosław – Szkoda zatem wielka, że książę i z biskupem lubuskim, Wawrzyńcem, nie podpisał nakazu budowania kościołów z kamienia…\nGaweł odgadł o szło kanonikowi, uśmiechnął się więc i rzekł powoli:\n– Przeto nie musisz księże Witosławie, ale możesz, ten zacny obyczaj zaprowadzić i tutaj.\nWitosław nie przystając, wzniósł oczy ku niebu.\n– Niech Panu naszemu, będą dzięki, za pomyślność tego dzieła.\nUszli jeszcze kilkanaście kroków, gdy nagle odezwał się milczący dotąd Bero:\n– Mamy tylko problem z obsadzeniem wójtostwa, księże kanoniku. Byłby kandydat, dobry gospodarz, saski osadnik, ale ponoć związał się z miejscową dziewką jakowąś…\n– Wybacz Panie Walterowi. Czas przyszedł na niego, mości wójcie średzki, żenić mu się trzeba… Rozprawiałem z nim już o tym – ale jeżeli nie chce słuchać… A tu będzie trzeba postąpić z prawem boskim, nie książęcym.\n– Czyżby sprawy zaszły już aż tak daleko? – zmartwił się Gaweł – Szczerze bym żałował, jako że przypadł mi on do gustu.\n– To wie tylko Bóg na razie – ksiądz Witosław złożył dłonie – Ja nie. Rady jeno sam szukam. W przewidywaniu i mądrości Pańskiej znajdując upodobanie, póki nie jest jeszcze zbyt późno na wnioski lubo decyzje… – dodał starając się by wypadło to skromnie, by nie wywołać cienia posądzenia o chęć wpływania na decyzje urzędu.\nCała czwórka, poprzedzana parą zbrojnych, powoli weszła między rozrzucone wzdłuż traktu chaty.\nSłońce stało jeszcze dosyć wysoko, ale przebijająca się spomiędzy koron najwyżej rosnących drzew, krwistoczerwona kula wskazywała już na wieczorną porę. Ciemność w dolinie, zwłaszcza latem, zapadała jednak powoli.\nOdbywało się długie misterium przechodzenia od dnia do nocy. Różowiejące niebo i opadająca nagle za linię horyzontu ognista kula, nie były widoczne zza ściany lasu – tu niebo z błękitnego stawało się mleczne, potem szare, bardziej szare, aż w końcu bure i pojawiały się pierwsze gwiazdy. Migotały sobie, hen tam wysoko, a z coraz mniej wyraźnie rysującego się po bokach lasu, słychać było chór dzwonków i chrapliwe pokrzykiwania. To wracały na nocleg sulęcińskie stada, poganiane przez pastuchów. Tym ostatnim wtórowały dźwięczne głosiki dojarek, które przygotowały już wszystko do wieczornego udoju i zniecierpliwione wybiegły na spotkanie nie widzianych od obiadu chłopców. Teraz, latem, mogły się nimi nacieszyć, gdyż za chwilę stróże oznajmią porę snu i nikt nie wyjdzie poza pełną siana stodołę. Zimą, jesienią i wiosną przegrywały jednak w długie wieczory z karczmą Odona.\nKwatera komesa Mroczka znajdowała się w domu zmarłego sołtysa, pośrodku wsi. Wiola, sierota po Mojku, przeniosła się wraz z młodszym rodzeństwem, na czas pobytu dostojników do domu swego stryja. W całym obejściu pozostała tylko domowa służba, jako że bydło i owce wraz z zagrodnikami zostały już oddane kasztelanowi bądź rozdzielone między rodzinę.\nBudynek mieszkalny stał szczytem do lubuskiego traktu, w rogu prostokątnej terasy wznoszącego się z drugiej strony stromo nad rzeką. Skłon porastały wysokie trzciny i wiklina, a pomiędzy nimi wiła się do góry ścieżka wychodząca między Mojkową oborą i stodołą. Tu, w świetle księżyca, zjawił się odświętnie ubrany Walter. Zbiegł od strony obejścia i stanął w momencie, gdy mu pod butami zachlupotało błoto. Rozejrzał się niecierpliwie, ale Racława już czekała, Wiola jednak zastąpiła ją przy kołysce… Kochana Wiola, nie zawiodła swej przyjaciółki, w ten najważniejszy dla niej dzień, kiedy wszystko miało się wydać i wszyscy mieli uznać ich tajemnicę za swoją. Za prawo, ich prawo, wzięte przecież ze zgody urzędników samego brodatego księcia i jego świętej żony, śląskiej Jadwigi. Jaki ten Walter potrafił być ważny, wspaniały…\nCiepła, czerwcowa noc sprzyjała zabawie na świeżym powietrzu. I chociaż osada miała jeszcze zwolnienie z obowiązku goszczenia ludzi księcia, to przecież brak gospodarza, czynił okazję wyjątkową. Wieczerzano zatem i u komesa Mroczka na specjalnie w tym celu przygotowanym podwórzu, zajadając to co zostawił po sobie nieboszczyk, a czego nie miał już wziąć skarb księcia. Stoły ustawiono w podkowę, tak by siedzący na jej grzbiecie Mroczko miał przed sobą drzwi chaty. Im dalej od kasztelana, tym mniej znaczni ucztowali goście: od książęcego komornika i miejscowego proboszcza począwszy aż po co bogatszych kmieci – osadników – Głąba, Pirosza, Konrada.\n– Gdzież to tym razem Bóg cię prowadził, zacny al Sahinie? – dopytywał się kasztelan ryczyński u zakąszającego naczelnika karawany.\nKupiec powstał i skłonił się.\n– Jak wiesz panie, jadąc w miesiącu kwietniu z Flandrii i Niemiec złożyliśmy tu, w Sulęcinie, duże zamówienie na miód i skóry, po czym pokładając swą ufność w wszechogarniającej mocy Allacha, podążyliśmy wioząc piękne tkaniny do Gdańska. Wracamy teraz oto, po drodze zawitawszy jeszcze do sławnego miasta Kołobrzegu.\n– Długo zamierzacie u mnie gościć? – i widząc niefrasobliwie tkwiącą w swym pytaniu niegrzeczność, komes szybko dodał – Cieszy mnie wielce wasz pobyt, handel daje duże zyski. A ja tu teraz nie mniej sławne miasto mieć będę.\nAl Sahin, siedząc już, położył sobie na talerz kurę i odrzekł:\n– Niestety, pilnie oczekują nas na dworze. Książę Henryk też ceni nasze towary.\n– Słyszałem – wtrącił się Gaweł – że księżna Jadwiga chce podarować trzebnickiemu klasztorowi wyprawę dla 80 mniszek… – popił mięso piwem – Zatem, musicie dużo mieć płótna?\n– Tak, i akurat tyle, by móc podarować wspaniałą sztukę i wam panie.\n– Chciałem właśnie uczynić taki zakup. Pozostawicie je dla mnie we Wrocławiu. Za kilka dni wracam, jak chcecie możecie poczekać a weźmiemy was aż do Głogowa pod opiekę książęcego pocztu.\n– O, to bardzo korzystne rozwiązanie, panie. Niech będzie mi wolno podziękować i dołożyć do podarunku niezwykły, cenny naszyjnik dla jejmości komornikowej.\nGłównym tematem przy oświetlonych pochodniami stołach była jednak polityka.\n– My nie możemy mieć zaufania do księcia polskiego, nasza wiara jeno przy panu Śląska – perorował swemu najbliższemu otoczeniu Wyprecht. – Ojciec mój wywalczył sobie wolność jeszcze pod księciem Władysławem, ale co to była za wojna. Przed rycerstwem kazał książę przodem puścić jakowąś wiedźmę, coby znaki odczytywała jak wroga podejść. I wszyscyśmy tak czarom zawierzyli, że stosowną ostrożnością wzgardzili i Niemiec, co gród trzymał, wywiedział się o nas i pobił. Wiedźma zaś ze swym przetakiem, co to nim wróżyła, pierwsza ducha swego oddała…\n– Nie tak się bije książę Jędrzych – rozmarzył się Menold – Ale i jemu arcybiskup magdeburski Lubusza nie oddał.\n– Za to ostatnia wyprawa była udana – chwalił się Witigo – A książę wreszcie ruszył i Ślązaków do walki…\n– Wiedział kogo wziąć z sobą na victorię – zażartował Wyprecht – Mój ojciec wywalczył wolność sobie, choć grodu nie obronił. Ja, już wolny, uwolniłem Lubusz.\n– Najwięcej myśmy tak zrobili…! – obruszył się Menold – Straty samej tylko nam to przydało… Handel podupadł, w polu nie miał kto robić…\nPodobne żale padały i z ust Mroczka:\n– Siedem lat jak książę Jędrzych w swej łaskawości zechciał być nadać mi tę ziemię… I co ja z niej mam? – same kłopoty. A gdy jeszcze i na miejscowych padł obowiązek kontygentów wojskowych… – to już zupełna ruina…\nGaweł nie chcąc dłużej tego słuchać, wstał. Dał znak ręką, że chce mówić i gdy przy stołach zaległa cisza, zwrócił się do pozostałych:\n– Zebraliśmy się tu dziś wszyscy, mieszkańcy osady, przy boku komesa Mroczka, pana tych ziem z woli księcia, by omówić ważną kwestię. Ukochany pan nasz Jedrzych, prześwietny książę śląski, lubuski i krakowski, pan na Opolu i Sandomierzu, postanowił, w swej wspaniałomyślności, obdarować sulęcińskich osadników prawem magdeburskim. Chciałbym wyjaśnić na czym ono polega.\nKmiecie siedzieli pilnie zasłuchani, nie śmieli tknąć jadła ni picia. Gaweł tymczasem nie siadł bynajmniej, ale żywo gestykulując jął się przechadzać wzdłuż podkowy stołów, mówiąc:\n– W związku z nową lokacją zawieszone zostają wszelkie dotychczasowe zobowiązania wasze wobec nas, księcia Śląska, a na rzecz komesa Mroczka i biskupa lubuskiego Wawrzyńca, obywatele miasta otrzymają kolejne 10 lat wolnizny, licząc od dziś. By jednak po raz drugi nie zubażać kasztelana, waszego pana, nadanie wolności nie odnosi się do ludności poddańczej i pozbawionej praw obywatelskich lub własności. Macie poza tym obowiązek udziału w obronie miasta i kontygentu wojskowego – ilość zbrojnych, do których wystawienia, wyłącznie z wolnych obywateli, posiadających jakąś własność w Sulęcinie, miasto będzie zobowiązane, ustalimy wspólnie, z Rada, po spisaniu ludności. Obowiązki wojskowe ponoszą wszyscy równo, zarówno byli goście, jak i dawni miejscowi.\n– Po okresie wolnizny będziemy pobierać czynsz, opłatę targową i celną. Handlować będzie wolno tylko w domu kupców, który zbudujemy, a będzie to wyglądało podobnie do tego co już teraz robicie, w karczmie. Od handlu będziecie płacić podatek, w pieniądzu, w określonej kwocie będziecie też uiszczać dziesięcinę.\n– Prawo miecza pozostaje przy kasztelanie, który sprawuje je w naszym imieniu. Także samo spory z innymi ludźmi, czy to książęcymi, czy biskupimi, rozstrzyga kasztelan. Niższy sąd dla miasta i całego klucza, który określimy, sprawować będzie wójt. Ma on się opierać o ławę miejską… W zakresie prawa wsi, władzę sprawuje dalej sołtys.\nGdy skończył, przy stołach wszczął się ruch. Tak gorączkowa dyskusja nie przystawała, wprawdzie, osadnikom w obecności komesa, ale nikt jej nie przerywał; komornikowi szło właśnie o to, by kmiecie się teraz wypowiedzieli.\nPierwszy wstał Wyprecht.\n– A zatem, będziemy mieli teraz i wójta i sołtysa?\n– Tak. Sołtys będzie zarządzał wsią a wójt całym kluczem, którego granice określimy po potwierdzeniu nadania komesowi Mroczkowi.\n– Kim mają być ci ławnicy? – dopytywał się Witigo.\n– Wybierzecie ich sami z wolnych i posiadających własność obywateli…\n– A prawa sołtysa, kto przejmie? Kto będzie rozdawał przywileje: karczmę, połów, kuźnię?\n– Przywileje pozostaną przy rzemieślnikach i wyrobnikach, gdyż ich fachowość gwarantuje największe zyski. Handlem mają zajmować się, sprowadzeni zza granicy, i od tej chwili już, w rzeczy samej, miejscowi, kupcy. A kogo będzie stać, może zasadzać, za zgodą pana, nowe wsie. I wtedy jego przywileje pozostają bez zmian – 1/6 wszystkich gruntów, prawo założenia młyna, karczmy, połowu ryb, bez obciążeń na rzecz pana.\n– Czy niewolni mogą wchodzić do kontygentu wojskowego?\n– Niewolni nie są własnością miasta, ale suwerena! – zdenerwował się Mroczko. – Za dużo byście chcieli. Sami musicie brać udział w wyprawach…\n– Może wam się to zresztą przydać – roześmiał się Gaweł – Macie prawo zawiązać straż miejską na wypadek niepokoju. Są tu jacyś grasanci w okolicy? – zwrócił się do proboszcza.\nKsiądz Witosław zrobił ręką znak krzyża.\n– Dzięki Bogu, spokojna to okolica… Odkąd książę Jędrzych mocną ręką po nią do Brandenburga sięgnął…\nTak dyskusja zeszła w końcu na wybór sołtysa i wójta. Zapytany przez kogoś wprost, Gaweł najpierw usiadł. Ucichło wokół stołów i dostojnik zaczął spokojnie swą przemowę:\n– Jeśli chodzi o sołtysa, to nie widzimy problemu. Pozostała po Mojku sierota dziedziczyć, zgodnie z prawem salickim, nie może, ale jest brat zmarłego…\nStronnictwo Wyprechta odetchnęło, dały się słyszeć jakieś szepty, ale szybko ucichły; Gaweł kontynuował:\n– Na wójta trzeba powołać kogoś poważanego i nietępego, choć trochę rozgarniętego. Musi on posiadać autorytet u mieszczan, zgodę kościoła i zaufanie nasze oraz komesa Mroczka. Rozmawialiśmy już z księdzem proboszczem i z wami, i podjęliśmy decyzję – komornik zawiesił głos i pochylił się ku dającemu mu znaki księdzu. Kmiecie nie mogli spokojnie wytrwać i podniósł się szum. Gaweł wzniósł rękę – Musimy przy tym pamiętać o poszanowaniu praw boskich i naszego, ziemskiego, o przyszłości, stanie gospodarstwa i rodziny – chwilę jeszcze kluczył, w końcu znacząco puentował – Kto wolnym będąc na przykład, łączy się z niewolną, traci wolność, taki więc, nie może pełnić żadnych funkcji. Zatem wójtem mianujemy w imieniu ukochanego pana naszego, Jędrzycha, kowala Witigo Bawarczyka i zgodnie z wolą pana miasta Sulęcina, komesa Mroczka z Pogorzeli, kasztelana ryczyńskiego, nadajemy mu 10 łanów flamandzkich i zwalniamy dla podniesienia majątku jego ze wszelkich świadczeń, prócz kościelnych, na zawsze, oraz nadajemy parcelę pod budowę kamienicy przy rynku jak również materiał na nią…\nRuch wokół stołów wszczął się spory. Panowie dozwalali, kmiecie więc świętowali – jedni zwycięstwo, inni… zwycięstwo tych drugich.\nWalter wstał i bez słowa usunął się od stołu, po czym pośpiesznie odszedł gdzieś w ciemność. Gaweł wprawdzie później, gdy już ponownie uspokojeni kmiecie słuchali księdza, pana i urzędników, zauważył wolne miejsce między Menoldem a Konradem, ale czy skłonił go ten widok do jakiejkolwiek konkretnej refleksji, należy wątpić. Co najwyżej, mógł się przez mgnienie myśli pozżymać na głupca, który nie potrafił docenić pańskiej gościnności. Miejsce oczywiście pozostało już puste do końca wieczerzy.\nBrzask. Zapiał pierwszy kur. Po obejściu krąży postać opierająca się na kiju. W chacie załkało dziecko – postać zatrzymała się nasłuchując. Nie poznasz, czy ktoś za ścianą się poruszył, ale płacz ustał.\n– Jest dziś, została – w głosie stróża słychać ulgę. Derwan spojrzał w stronę, gdzie dopiero co niedawno ucichły głosy rozochoconych winem i polityką kmieci. Tam wśród nich był ON, groźny i czyhający, niebezpieczny Walter. Ale Racława niezagrożona pilnowała tutaj, za ścianą, dziecka tego, który dawał jej chleb i kąt.\nDerwan niemal z radością ruszył kolejny raz naokoło obejścia. Rozpierała go duma, że oto może swą pracą podziękować Bogu za to, że tak wspaniale urządził dla tej dziewki świat. Zajęcie u bogatego kmiecia i to w samym jego domu, z jego synem. Kto wie, czy może gdy Pan pobłogosławi i JEJ, to i TAMTO dziecko będzie mogło się wychowywać w domu, i znajdzie w nim dobry chleb i kąt do spania.\nStary spojrzał na jaśniejące coraz bardziej niebo. Bóg zawieruszył gdzieś w pamięci swego wiernego stróża, że w chacie sypia teraz przecież jeszcze jedna niania, bratanica gospodarza… Ludzie, którzy niegdyś powiedzieli mu to wszystko o Racławie, co powiedzieli a potem nakazali mu czynić to, co nakazali, czasem, po latach wydawali mu się jakby nigdy naprawdę nie istnieli, jakby przybyli doń tylko w którymś ze złych snów, dawno przyśnionych i równie dawno zapomnianych. Zapomniał by może ich rzeczywiście, gdyby nie znak, który mu zostawili i który tak boleśnie mu ciągle o sobie przypominał i nie pozwalał sprzeniewierzyć się obowiązkom, którymi go obarczono. Wtedy nie zdawał sobie z tego sprawy, ale obarczono go wbrew jego woli, tak naprawdę nie był stworzony do takich spraw. Trwożyła go wiedza o Racławie i o tym co ta niewolna dziewka, której dziadkiem go uczyniono, znaczyła przez zaistniały splot okoliczności, na który ani on, ani nikt ze znanych mu ludzi nie miał wpływu. Był bardzo zmęczony ciągłym czuwaniem, dźwiganiem ciężaru kłamstwa, którym się posługiwał, gdyż stało się treścią jego życia. Bóg ani nikt z ludzi, którzy go wtedy nawiedzili nie pomagał mu, nie wspierał go. Mógł się zatem w końcu raz pomylić i cieszyć z czegoś co nie miało miejsca, a właściwie – z tego, że nie stało się to, co jednak tak naprawdę się stało.\n– Zaraz pora na dojarki – pomyślał trzeźwo Derwan.\nWstawał kolejny dzień czerwca 1232 roku.\nPosted in Mieczysław BonisławskiTagged historia, proza, wpis po polsku\nPrevious Post Rok 1232 – pierwsze trzy rozdziały\nNext Post Neue polnische Prosa auf Deutsch\nOur authors Select Category A. M. Rosner (8) Adam Rejman (3) Adam Slaski (13) Agata Koch (3) Agata Kopydłowska (1) Agnieszka Dymecka-Michalska (2) Agnieszka Dębska (4) Agnieszka Fetzka (15) Agnieszka Rachela Rubinroth (1) Agnieszka Żechowska (1) Aleksandra Hołownia (9) Aleksandra Puciłowska (8) Aleksandra Sawicka (1) Alexander Gumz (1) Alfred Büngen (1) Alicja Magdalena Molenda (3) Andreas M. Völker (1) Andrzej Filet Fikus (3) Andrzej Klukowski (2) Andrzej Pańta (2) Andrzej Rejman (89) Andrzej Titkow (1) Ania Marczak & James Muus (1) Anina Takeff (1) Anna Ciciszwili (1) Anna Dabrowski (1) Anna Dobrzyńska (35) Anna Krenz (6) Anna Kuzio (1) Anna Marczak (1) Anna Przybyszewska-Drozd (1) Anne Schmidt (20) Annett Gröschner (1) Anton Lee Slaski (4) Arkadiusz Łuba (8) Artur Czyżewski (2) Axel Luther (1) Aśka & Reńka (9) Barbara Ur (1) Barbe Maria Linke (1) Basia Kowalska (2) Bogdan Miłek (3) Bogdan Twardochleb (1) Bogumiła Różewicz (2) Bożena Ptak (1) Brigitte von Ungern-Sternberg (10) Bronisława Raszkiewicz (3) Brygida Helbig (4) C. C. (1) Celina Muza (1) Christine Ziegler (16) Danuta Hossain (1) Danuta Starzyńska-Rosiecka (6) Dariusz Bogucki (8) Dariusz Kacprzak (13) Dariusz Patkowski (3) Dick Verkijk (1) Dorota Cygan (46) Dorota Kot (3) Edda Frerker (2) Eli Rabinowitz (1) Elżbieta Kargol (66) Emanuela Danielewicz (2) Esther Schulz-Goldstein (3) Eugenia Lublinerowa (1) Ewa Karbowska (6) Ewa Maria Slaska (964) Ewa Wierzbowska (1) Felice Fey (1) Georg Baltai (1) Gertraud Pohl (26) Grzegorz Kwiatkowski (1) Gudrun Trendafilov (1) Hanna Szurczak (1) Hans Henning Hahn (1) Hans-Jürgen Moder (4) Helena Balicka-Kozłowska (2) Helena Kargol (1) Honti (3) Hubertos Panamericanos (1) Inge da Silva (2) Irena Kuran-Bogucka (1) Irene Knoll, Dr. (1) Iunona Guruli (1) Iwona Schweizer (3) Izabela Drozdowska-Broering (1) Izabela Lewandowska (2) Jacek Dehnel (1) Jacek Dominiczak (8) Jacek Krenz (3) Jacek Pałasiński (6) Jacek Slaski (8) Jacek Wesołowski (2) Jackson Jabłoński (1) Jan Kozłowski (7) Jana Stoklasa (4) Janina Kowalska (13) Janina Wallis (2) Janusz Ratecki (2) Jarosław Drozd (1) Jarosław Suchoples, Dr (1) Jarosław Łukasik (3) Joanna Szubstarska (5) Joanna Trümner (89) Johann Jankowsky (Pseudo) (1) Johanna Rubinroth (33) Joscelyn Jurich (1) Julia Kissina (1) Julian Odstępowicz (3) Juliczka (1) Julita Bielak (13) Jurij Gashak (1) Kamila W. (1) Karol Maliszewski (2) Karolina Golimowska (2) Karolina Kuszyk (14) Karolina Lubliner-Mianowska (11) Karsten Hein (7) Kasia Bogdanowicz (1) Katarzyna Krenz (41) Katarzyna Kulikowska (15) Kerstin Hering (1) Kinga Chojnicka (4) Kinga Szpuler (15) Konrad (5) Konrad Sałagan (6) Krystyna Koziewicz (40) Krzysztof Jagielski (5) Krzysztof Mika (5) Krzysztof Nowak (1) Krzysztof Pukański (9) Krzysztof Ruchniewicz (6) Ksawery Kopański (27) Lech Milewski (102) Leonard Paszek (1) Leszek Pękalski (2) Lidia Głuchowska, Dr (50) Longina Poterek (1) Lucja (Łucja) Fice (20) Lucyna Viale (3) Lukasz (Łukasz) Szopa (33) Lupo Finto (1) Lutz Baumann (1) Magda Bębenek (2) Magdalena Parys (4) Mal Content (14) Manfred Mack (1) Manfred Wolff (1) Marek Lalko (1) Marek Maj (3) Marek Styczyński (1) Marek Włodarczak (24) Maria Gast-Ciechomska (3) Maria Hel (1) Maria Korzeń Zielarka (1) Maria Kossak (1) Maria Magdalena Kozłowska (1) Maria Marucelli (6) Maria Szewczyk (5) Marian Stefanowski (1) Marija Teterjuk (1) Mariola Stachurska (1) Mariusz Kubielas (5) Marta J. Łysik (1) Martyna Starosta (1) Maryna Over (16) Mateusz Skrzyński (2) Małgorzata L. (Kanadyjka) (3) Małgorzata Płoszaj (4) Melina von Gagern (2) Merkanty Kramarczyk (2) Michael Müller (2) Michał Krenz (3) Michał Rembas (3) Michał Szalonek (1) Michał Talma Sutt (3) Mieczysław Bonisławski (19) Mieczysław Węglewicz (7) Mina Tomkiewicz (1) Mirka (pseudonim) (10) Mirosław Chojecki (1) Mo Calaz (1) Monika Aleksandrowicz (1) Monika Marzec (2) Monika Tichy (1) Monika Wrzosek-Müller (71) Nicola Caroli (2) Nina Marzahn (1) Peter Wortsman (2) Piotr Beszczyński (8) Piotr Czerniawski (1) Plamena Maleva (1) Powsinoga (2) Przekraczając granice (6) Przemysław Masalski (1) R.D. (5) Rachela Rubinroth (1) Radosław Wiśniewski (11) Rafał Różewicz (1) Róża Gałecka (1) Redakcja (224) Remigiusz Pigłowski (3) Renata Borowczak-Nasseri (37) Richard v. Gigantikow (1) Roman Brodowski (78) Romana Cielątkowska (1) Ryszard Dąbrowski (23) Sabrina Musadiq (1) Sieglinde Hocheisel (2) Sigil of Scream (4) Stanislaw K. Kubicki (9) Stanisław Czachorowski (1) Stanisław Kubicki (3) Stefan Andrzejewski (7) Steve-Léo Mekoudja (1) Sylwester Gołąb (5) Sylwia Kościuszko (1) Sylwia Kubryńska (1) Tabor Regresywny (14) Tadeusz Rogala (6) Tanja & Joasia (14) Tanja Krüger (15) Teresa Gęsiarz (1) Teresa Rudolf (79) Thomas Raettig (1) Tibor Jagielski (45) Tobias Roth (1) Tomasz Fetzki (87) Tomasz Prot (7) Tomek Grochal (1) Urszula Usakowska-Wolff (6) Viktoria Korb (14) Volfee (1) Waldemar Okoń (2) Wiktor Ostrowski (7) Witold Strumpf (1) Wojciech Drozdek (3) Wojciech Korsak (1) Wojciech Zawadzki (1) Wpis anonimowy (2) Zbigniew Milewicz (132) Zofia Slaska (7) Zofia Wojciechowska (4)\nArchive Select Month Jan 2021 (18) Dec 2020 (31) Nov 2020 (30) Oct 2020 (31) Sep 2020 (30) Aug 2020 (31) Jul 2020 (31) Jun 2020 (30) May 2020 (31) Apr 2020 (30) Mar 2020 (31) Feb 2020 (29) Jan 2020 (32) Dec 2019 (31) Nov 2019 (30) Oct 2019 (31) Sep 2019 (29) Aug 2019 (31) Jul 2019 (31) Jun 2019 (30) May 2019 (31) Apr 2019 (30) Mar 2019 (31) Feb 2019 (28) Jan 2019 (31) Dec 2018 (31) Nov 2018 (30) Oct 2018 (31) Sep 2018 (31) Aug 2018 (31) Jul 2018 (31) Jun 2018 (30) May 2018 (31) Apr 2018 (30) Mar 2018 (31) Feb 2018 (28) Jan 2018 (31) Dec 2017 (31) Nov 2017 (30) Oct 2017 (31) Sep 2017 (30) Aug 2017 (31) Jul 2017 (31) Jun 2017 (30) May 2017 (31) Apr 2017 (30) Mar 2017 (31) Feb 2017 (28) Jan 2017 (31) Dec 2016 (31) Nov 2016 (30) Oct 2016 (32) Sep 2016 (30) Aug 2016 (31) Jul 2016 (32) Jun 2016 (31) May 2016 (31) Apr 2016 (30) Mar 2016 (31) Feb 2016 (29) Jan 2016 (31) Dec 2015 (31) Nov 2015 (31) Oct 2015 (31) Sep 2015 (30) Aug 2015 (31) Jul 2015 (31) Jun 2015 (30) May 2015 (31) Apr 2015 (30) Mar 2015 (31) Feb 2015 (28) Jan 2015 (31) Dec 2014 (31) Nov 2014 (30) Oct 2014 (31) Sep 2014 (30) Aug 2014 (31) Jul 2014 (31) Jun 2014 (30) May 2014 (31) Apr 2014 (30) Mar 2014 (31) Feb 2014 (28) Jan 2014 (31) Dec 2013 (31) Nov 2013 (30) Oct 2013 (31) Sep 2013 (30) Aug 2013 (31) Jul 2013 (31) Jun 2013 (30) May 2013 (31) Apr 2013 (30) Mar 2013 (31) Feb 2013 (28) Jan 2013 (30) Dec 2012 (10)


czytasz: W jakim miejscu urządzić wesele? na bluszcz.com.pl\nOrganizacja uroczystości rodzinnych w domu powoli wychodzi już z mody. Zazwyczaj ludzie nie mają czasu ani energii na zorganizowanie chrztu lub Komunii Świętej u siebie i wolą zlecić to doświadczonej firmie, która profesjonalnie podejdzie do tematu. Powstało wiele świetnie wyposażonych ośrodków, które stale poszerzają swoją ofertę. Jest idealny pomysł na interes, zwłaszcza w naszych trudnych czasach.\nPomimo panującego kryzysu, pragniemy, aby najważniejsze uroczystości otrzymały piękną oprawę. Urządzając imprezy w takich miejscach posiadamy pewność, że wszystko będzie idealne.\nŚlub to jedno z najwspanialszych zdarzeń w naszym życiu. Już od dziecka rozmyślamy o królewskiej uroczystości, ogromnym torcie (polecamy www.sweet-home.pl) oraz fajerwerkach. Dzisiaj te życzenia można wyjątkowo łatwo urzeczywistnić. Nowoczesny dom weselny Otwock gwarantuje nam wszystkie usługi na najlepszym poziomie. Na takich uroczystościach bardzo ważne jest wyśmienite jedzenie. Nie możemy pozwolić, by nasi goście opuścili wesele niezadowolenie. Ośrodki, które zajmują się urządzaniem przyjęć weselnych zatrudniają najlepszych kucharzy i doświadczoną obsługę. Dzięki temu, w czasie zabawy, z pewnością niczego na stole nie będzie brakowało. Oczywiście, sala weselna (www.saladlaciebie.com/sale-weselne/czeladz-1.html) Józefów jest także ważna. Chcemy, by wnętrze było stylowe. Niezmiernie ważna jest także klimatyzacja. Mnóstwo miejsc posiada w swej ofercie też pokoje dla gości, jak również specjalny apartament dla świeżo upieczonych małżonków, który jest wyposażony w takie atrakcje jak na przykład jacuzzi. Niektóre ośrodki mają do dyspozycji też zadbany zielony teren, gdzie można zorganizować przyjęcie weselne pod gołym niebem.\nJednak na takich imprezach nie zamyka się oferta tego typu ośrodków. W ofercie bardzo często figuruje także sala szkoleniowa Otwock.\nWiele korporacji organizuje teraz swym pracownikom rozmaite obowiązkowe szkolenia. Jest to doskonała okazja do spędzenia wspólnie czasu i lepszego poznania swoich współpracowników. Tego typu wyjazdy często nie ograniczają się jedynie do spraw zawodowych. Jest to całkiem miła odmiana od codziennych trosk.


Będą rekordowe subwencje dla partii - Oficjalny portal Janusza Korwin-Mikkego\nBędą rekordowe subwencje dla partii\nINFO: Na konta ugrupowań, które weszły do parlamentu, popłyną rekordowe kwoty z budżetu państwa. To efekt wysokiej frekwencji – podaje “Rzeczpospolita”.\n23,3 mln zł to kwota rocznej subwencji, którą będzie dostawało PiS. Do tej pory partia otrzymywała 18,5 mln zł. PO, która dotychczas dostawała 15,5 mln zł, teraz będzie inkasowała 19,9 mln zł. Część z tego będzie jednak musiała oddać ugrupowaniom wchodzącym w skład Koalicji Obywatelskiej. SLD, który dostawał 4,3 mln zł, teraz będzie dostawał 11,4 mln zł. Subwencja PSL wzrośnie z 4,5 mln zł do 8,3 mln zł. 6,8 mln zł rocznie będzie zaś wpływało na konto Konfederacji.\nW sumie subwencje wyniosą 69,7 mln zł, co jest kwotą rekordową, odkąd w 2010 r. Sejm obniżył pieniądze dla partii o połowę. “Rz” przypomina, że po wyborach w 2011 r. łączna kwota subwencji wynosiła 54,4 mln zł, a po elekcji w 2015 r. – 58,2 mln zł.\nTags: partie, subwencje\nPrevious Agencja Moody’s krytykują politykę gospodarczą PiS\nNext Balcerowicz: PiS dopuszczało się nieuczciwej konkurencji\nZgroza!!! A niektórzy tak ciężko muszą na to harować…\n6,8 mln zł za 6,8% poparcia.\nKonfederacja jest nadmiernie faworyzowana.


Finał na PGE Narodowym już o krok – znamy mistrzów województwa śląskiego - NaszeMiasto.pl\nFinałowe zmagania na Śląsku zaczęły się od niespodzianki dla uczestniczących w nich dzieci. Turniej odbył się bowiem na terenie Stadionu Śląskiego, a każda z drużyn miała możliwość co najmniej raz zagrać na murawie, na której jeszcze tydzień wcześniej biegali Lewandowski i spółka. Dla najzdolniejszych młodych piłkarzy i piłkarek z regionu rozgrywki były kontynuacją drogi z podwórka na stadion, która rozpoczęła się jeszcze we wrześniu ubiegłego roku. W Chorzowie na uczestników zawodów czekały nagrody oraz zabawa w najlepszym sportowym wydaniu. Wspaniała atmosfera piłkarskiego święta udzieliła się nie tylko zawodnikom i zawodniczkom, ale także ich rodzicom, którzy gorącym dopingiem zagrzewali swoje pociechy do gry. Pierwszego dnia do rywalizacji przystąpiły zespoły w kategorii do lat 12, drugiego do lat 10, trzeciego zaś – w kategorii U-8.\nW trwającej XVIII edycji Turnieju „Z Podwórka na Stadion o Puchar Tymbarku” po raz drugi w historii nagradzane są postawy godne naśladowania. „Zieloną Kartką Fair Play” obdarowani mogą zostać trenerzy, zawodnicy oraz kibice, którzy podczas sportowej rywalizacji wykażą się wzorowym zachowaniem zgodnym z zasadami gry fair (może to być np. przyznanie się do przewinienia, którego nie zauważy sędzia). Organizatorzy rozgrywek na stronie internetowej Turnieju opublikują listę drużyn odznaczonych „Zieloną Kartką”. Na Śląsku sędziowie rozdali 12 takich wyróżnień.\npiłkarskie talenty ś...


Nowy klub Bartosza Salamona – Reprezentacja Polski i Polscy piłkarze za granicą\nWyjaśniła się klubowa przyszłość Bartosza Salamona. Obrońca związał się 5-letnim kontraktem ze spadkowiczem z Serie A – Cagliari Calcio.\nCagliari jest już szóstym włoskim klubem w karierze 24-letniego stopera. Zeszły sezon były reprezentant naszego kraju spędził na wypożyczeniu w drużynie Delfino Pescara, z którą był bardzo blisko awansu do najwyższej klasy rozgrywkowej. Następnie powrócił do Sampdorii, w której nie dostał ani jednej szansy na występ.\nZespół Cagliari Calcio w ubiegłym sezonie Serie A zajął 18. miejsce, a więc pierwsze oznaczające spadek do drugiej ligi. Nowy sezon rozgrywek Serie B jeszcze nie ruszył.


Protokoły z sesji (2013) zobacz archiwum »\nPokaż wszystkiePokaż 2019r.Pokaż 2018r.Pokaż 2017r.Pokaż 2016r.Pokaż 2015r.Pokaż 2014r.2013r.Pokaż 2012r.Pokaż 2011r.Pokaż 2010r.Pokaż 2009r.\nPROTOKÓŁ NR XXII/13 z obrad Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 07 listopada 2013 roku\nPROTOKÓŁ NR XXII/13 z obrad Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 07 listopada 2013 roku odbytej w sali konferencyjnej Urzędu Miasta i Gminy w Glinojecku, pod przewodnictwem Przewodniczącego Rady –Andrzeja Gontarskiego. Obrady trwały...\nczytaj więcej o PROTOKÓŁ NR XXII/13 z obrad Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 07 listopada 2013 roku »\nPROTOKÓŁ NR XXI/13 z z obrad Nadzwyczajnej Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 26 lipca 2013 roku\nPROTOKÓŁ NR XXI/13 z obrad Nadzwyczajnej Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 26 lipca 2013 roku odbytej w sali konferencyjnej Urzędu Miasta i Gminy w Glinojecku, pod przewodnictwem Przewodniczącego Rady –Andrzeja Gontarskiego. Obrady...\nczytaj więcej o PROTOKÓŁ NR XXI/13 z z obrad Nadzwyczajnej Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 26 lipca 2013 roku »\nPROTOKÓŁ NR XXI/13 z z obrad Nadzwyczajnej Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 18 lipca 2013 roku\nPROTOKÓŁ NR XXI/13 z obrad Nadzwyczajnej Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 18 lipca 2013 roku odbytej w sali konferencyjnej Urzędu Miasta i Gminy w Glinojecku, pod przewodnictwem Przewodniczącego Rady –Andrzeja Gontarskiego. Obrady...\nczytaj więcej o PROTOKÓŁ NR XXI/13 z z obrad Nadzwyczajnej Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 18 lipca 2013 roku »\nPROTOKÓŁ NR XXI/13 z obrad Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 27 czerwca 2013 roku\nPROTOKÓŁ NR XXI/13 z obrad Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 27 czerwca 2013 roku odbytej w sali konferencyjnej Urzędu Miasta i Gminy w Glinojecku, pod przewodnictwem Przewodniczącego Rady –Andrzeja Gontarskiego. Obrady trwały...\nczytaj więcej o PROTOKÓŁ NR XXI/13 z obrad Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 27 czerwca 2013 roku »\nPROTOKÓŁ NR XX/13 z obrad Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 22 marca 2013 roku\nPROTOKÓŁ NR XX/13 z obrad Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 22 marca 2013 roku odbytej w sali konferencyjnej Urzędu Miasta i Gminy w Glinojecku, pod przewodnictwem Przewodniczącego Rady –Andrzeja Gontarskiego. Obrady trwały...\nczytaj więcej o PROTOKÓŁ NR XX/13 z obrad Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 22 marca 2013 roku »\nPROTOKÓŁ NR XIX/13 z obrad Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 31 stycznia 2013 roku odbytej w sali konferencyjnej Urzędu Miasta i Gminy w Glinojecku, pod przewodnictwem Przewodniczącego Rady –Andrzeja Gontarskiego. Obrady trwały...\nczytaj więcej o PROTOKÓŁ NR XIX/13 z obrad Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 31 stycznia 2013 roku »\nPROTOKÓŁ NR XVIII/12 z obrad Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 28 grudnia 2012 roku\nPROTOKÓŁ NR XVIII/12 z obrad Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 28 grudnia 2012 roku odbytej w sali konferencyjnej Urzędu Miasta i Gminy w Glinojecku, pod przewodnictwem Przewodniczącego Rady –Andrzeja Gontarskiego. Obrady trwały...\nczytaj więcej o PROTOKÓŁ NR XVIII/12 z obrad Sesji Rady Miejskiej w Glinojecku z dnia 28 grudnia 2012 roku »


Nowoczesne materiały chronią żołnierzy i inne służby przed pociskami najnowszych generacji. Ochronne kamizelki i hełmy dostarcza polski przemysł - Wszystkie newsy - Newseria Biznes\nTagi: Policja, Straż Graniczna, wojsko, kamizelki kuloodporne, ochrona balistyczna, technologie, Instytut Technologii Bezpieczeństwa w Łodzi, obronność, Fundacja Venture Café, Good Morning Science\nMówi: dr hab. inż. Marcin Struszczyk\nFirma: Instytut Technologii Bezpieczeństwa MORATEX\n– W tej chwili funkcjonariusze Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa posiadają już takie wyposażenie ochrony jak ich odpowiedniki w Stanach Zjednoczonych czy w krajach Europy Zachodniej. Na polskim rynku funkcjonują dwie–trzy kluczowe firmy, które produkują takie osłony osobiste na rzecz bezpieczeństwa i obronności. Te firmy korzystają z własnego doświadczenia technologicznego, własnych innowacji – mówi agencji Newseria Biznes dr hab. inż. Marcin Struszczyk, dyrektor Instytutu Technologii Bezpieczeństwa MORATEX.\nSprzęt ochrony osobistej – czyli np. hełmy przeciwuderzeniowe, tarcze czy kamizelki kuloodporne, powszechne na wyposażeniu wojska i służb – przeszedł w ostatnich latach dużą ewolucję. Dziś musi zapewniać już nie tylko maksymalny poziom ochrony, ale i komfort użytkownikowi podczas długotrwałego noszenia. Dla przykładu jeszcze 20 lat temu standardem w wojsku i policji były ciężkie i niewygodne metalowe hełmy. Łódzki instytut, który w latach 90. rozpoczął prace nad kompozytowymi osłonami głowy, opracował jednak lekki, kulo- i odłamkoodporny hełm bojowy, a kolejne rozwiązania doprowadziły do produkcji nowoczesnych balistycznych osłon głowy.\n– W ciągu ostatnich pięciu–siedmiu lat drastycznie spadła też masa kamizelek, więc zwiększył się komfort ich użytkowania. To są wszystko pomysły polskiego przemysłu – mówi dr hab. inż. Marcin Struszczyk. – W tej chwili są trzy główne nurty, jeśli chodzi o takie innowacje w zakresie osłon osobistych. Pierwszy to opracowanie osłon o obniżonej masie, ale przy zachowaniu odporności balistycznej. Drugi jest jakby trochę na odwrót, czyli polega na zwiększaniu odporności balistycznej i bezpieczeństwa przy zachowaniu masy. Natomiast trzeci to właśnie opracowywanie materiałów, które są superelastyczne i pozwalają m.in. na zwiększenie komfortu użytkowania takich kamizelek.\nŁódzki Instytut Technologii Bezpieczeństwa specjalizuje się w osobistych ochronach balistycznych, czyli m.in. tarczach, hełmach i kamizelkach kuloodpornych. Powstają w nim technologie służące ochronie zdrowia i życia żołnierzy, policjantów, strażaków, funkcjonariuszy innych służb i ratowników, narażonych w swojej pracy m.in. na pociski, odłamki, szkodliwe środki chemiczne lub biologiczne.\nInstytut ma na swym koncie ponad 100 patentów i wiele nagród zdobytych podczas międzynarodowych targów innowacji. Obcenie prowadzi prace badawcze m.in. nad technologiami kompozytowych wkładów balistycznych, które skutecznie wygrywają wyścig z pociskami strzeleckimi najnowszej generacji. Wspólnie ze spółką Lubawa pracuje nad konstrukcją saperskich kombinezonów EOD NG dla lepszej ochrony przed falą uderzeniową przy wybuchu materiału pirotechnicznego.\n– Nowe materiały balistyczne, z których projektowane są osłony osobiste, muszą spełniać pewne kryteria. Pierwszym jest długotrwała przydatność i zachowanie cech użytkowych w maksymalnie długim czasie. W tej chwili standardem na rynku kamizelek balistycznych jest 10–12 lat – wyjaśnia dyrektor Instytutu Technologii Bezpieczeństwa MORATEX. – Te kamizelki są w pewnych interwałach czasowych badane, czyli weryfikowana jest ich przydatność do użytkowania. Nasz instytut bierze zresztą udział w takich badaniach weryfikacyjnych. Dlatego mogę powiedzieć, że osłony, które są na wyposażeniu naszej Policji, Straży Granicznej czy Służby Ochrony Państwa, zachowują tę deklarowaną w długim okresie przydatność do użycia.\nKamizelki opracowane przez łódzki instytut po raz pierwszy zostały wykorzystane przez polskich żołnierzy w 1992 roku podczas pokojowej misji ONZ w byłej Jugosławii. Z kolei przed mistrzostwami w piłce nożnej Euro 2012 placówka zaprojektowała specjalne, przeciwuderzeniowe zestawy dla policjantów narażonych na urazy fizyczne ze strony agresywnych kibiców czy podczas chuligańskich zamieszek.\n– Mówimy o balistyce, czyli kulo- i odłamkoodporności. Natomiast takimi ryzykami, które pojawiają się w czasie służby operacyjnej służb porządku publicznego, są też urazy spowodowane bronią białą, np. w przypadku Służby Więziennej często są to igły. Dlatego ich osłony osobiste mają wbudowywane dodatkowe funkcje jak właśnie igło- i nożoodporność. Wtedy taka kamizelka jest już produktem wielofunkcjonalnym – wyjaśnia Marcin Struszczyk.\nTkaniny i włókniny mogą chronić także środki transportu dla żołnierzy. Eksperci łódzkiego instytutu zaproponowali dopancerzenie śmigłowca czymś w rodzaju fragmentów kamizelek kuloodpornych, co zwiększa bezpieczeństwo żołnierzy na misji. Co ciekawe, nowoczesne materiały, włókna i technologie opracowywane przez łódzki Instytut Technologii Bezpieczeństwa nie obejmują tylko wyposażenia dla żołnierzy i służb. Placówka stworzyła na przykład tekstylia, w które wyposażony był polski fiat 126p, oraz specjalną tkaninę pokrywającą dach sopockiej Opery Leśnej, która chroniła przed deszczem wykonawców i widzów podczas kolejnych festiwali piosenki. W instytucie opracowano też m.in. specjalne rękawy przeciwpowodziowe, które wystarczy napełnić wodą, aby podnieść wysokość wałów.\nInnowacyjne materiały wykorzystywane w sprzęcie ochronnym oraz nowe zastosowania dla nich były głównym tematem listopadowego Good Morning Science. To cykl comiesięcznych spotkań skupionych wokół innowacji w nauce organizowany w ramach inicjatywy klubu Trend House założonego przez Fundację Venture Café Warsaw. Misją klubu jest łączenie innowatorów i rozwiązywanie ważnych problemów społecznych, ekonomicznych i technologicznych. Trend House obecnie liczy ponad 200 członków, w tym osobistości ze świata nauki, biznesu i ekosystemu innowacji. Gospodarzem formatu jest znany popularyzator nauki i legenda telewizji Wiktor Niedzicki (członek klubu), który co miesiąc zaprasza swoich gości, by zaprezentowali najnowsze naukowe dokonania polskich zespołów badawczych.


AZS w fazie zaostrzenia | ABC Dobrej Mamy\nAtopowe zapalenie skóry to przypadłość przewlekła, o złożonych przyczynach. Ma podłoże genetyczne i może być dziedziczna (jeśli w dzieciństwie cierpiał na nią jeden z rodziców, prawdopodobieństwo wystąpienia objawów u maluszka sięga 40-50%, jeśli dwoje – nawet 80%). Na jej przebieg wpływ mają zarówno czynniki środowiskowe, jak i immunologiczne. Częściej występuje u dzieci ze skłonnością do alergii. Uważa się, że problem atopowego zapalenia skóry dotyczy co piątego dziecka. Niestety nie ma lekarstwa na tę przypadłość, ale właściwa pielęgnacja może znacznie złagodzić przebieg AZS i skrócić czas zaostrzenia.\nAtopowe zapalenie skóry przebiega bowiem dwufazowo – wyróżnia się fazę remisji oraz nawroty zaostrzeń. W fazie remisji skóra atopowa jest sucha i skłonna do podrażnień. W fazie aktywnej, która może trwać nawet kilka tygodni, pojawia się stan zapalny. Towarzyszy mu świąd, nasilający się zwłaszcza wieczorem, który bywa tak uporczywy, że uniemożliwia sen. Na ciele można zaobserwować zmiany skórne, takie jak silne zaczerwienienia, grudki i pęcherzyki – szybko dochodzi do ich zaognień, m. in. z powodu drapania, co tylko nasila infekcję, powodując dalsze uszkodzenia skóry. W ostrym przebiegu mogą pojawić się także zmiany skórne z ropną treścią, wydzielina może tworzyć strupki.\nPielęgnacja skóry atopowej w okresie zaostrzeń\nWłaściwa pielęgnacja odgrywa kluczową rolę w walce z AZS. W tym celu niezbędne są emolienty, czyli specjalne kosmetyki do skóry atopowej. Ich zadaniem jest uzupełnienie poziomu lipidów, natłuszczenie, nawilżenie oraz złagodzenie podrażnień skóry. Używane regularnie pomogą zredukować częstotliwość i nasilenie nawrotów wyprysku atopowego. Co ważne, emolienty stosujemy zarówno w fazie zaostrzeń, jak i remisji.\nKąpiel to ważny element pielęgnacji skóry atopowej. Powinna być dosyć krótka (do 10 minut). Najlepiej, aby temperatura wody nie przekraczała 36˚C. Do wanienki wlej dwie-trzy nakrętki olejku do kąpieli, który zalecany jest szczególnie w przypadku intensywnie zaczerwienionej i ściągniętej skóry. Aby uzyskać optymalną skuteczność w uzupełnianiu niedoboru lipidów, nie spłukuj go na koniec z ciała dziecka. Poza podstawowymi składnikami gamy produktów STELATOPA®, olejek zawiera działający kojąco olej z rumianku rzymskiego oraz olej z awokado. Po kąpieli skóra będzie ukojona, odżywiona i bardziej miękka. Znacznie zmniejszy się także dokuczliwe uczucie świądu i ściągnięcia, a to z pewnością ułatwi maluszkowi zasypianie.\nDo kąpieli stosuj także krem myjący STELATOPIA® z destylatem oleju słonecznikowego, który podczas mycia tworzy bardzo delikatna piankę. Praktyczne opakowanie z pompką zapewnia nie tylko wygodę, lecz także higienę, co jest niezwykle ważne podczas pielęgnacji skóry atopowej. Krem posiada ultrałagodną bazę myjącą bez zawartości mydła, dzięki czemu bezpiecznie oczyszcza skórę i łagodzi podrażnienia.\nPo kąpieli owiń maluszka w miękki ręcznik i na jeszcze wilgotną skórę nałóż krem emolient lub balsam. Obecny w nich destylat oleju słonecznikowego to aktywny składnik opracowany przez Laboratoires Expanscience, który stymuluje produkcję brakujących lipidów. Produkty te nie zawierają substancji zapachowych, są hipoalergiczne, bezpieczne już od pierwszych dni życia dziecka. Nadają miękkość i koją nawet skrajnie wysuszoną skórę, poprawiając komfort. Ciało maluszka natłuszczaj nawet trzy razy dziennie.


Vesna Orto krem na ostrogi piętowe 75ml - Pasaż Cyberbaba.pl\nVesna Orto krem na ostrogi piętowe 75mly\nKrem do stóp na ostrogi piętowe ORTO z naturalnymi i eterycznymi olejkami, a także ekstraktami ziołowymi.\nw trakcie chodzenia kość piętowa przyjmuje niezwykle pokaźne obciążenie. W niektórych przypadkach organizm, próbując dopasować się do stresu, kreuje kostnienie zwane ostrogą piętową. Proces początkuje się zapaleniem tkanki łącznej w okolicy guzka kości piętowej, a kończy odkładaniem się soli wapnia w tym miejscu. W tym przypadku występują wyraźne bolesne odczucia w okolicy pięty, które pojawiają się podczas chodzenia i stania. Ból jest tak intensywny, iż osoba jest zmuszona chodzić na palcach, bojąc się nadepnąć na piętę.\nKrem na ostrogi piętowe Orto jest asygnowany do redukcji dyskomfortu na tle ostrogi piętowej:\n- zniża ból i stany zapalne w początkowej fazie powstawania ostrogi piętowej;\n- rozgrzewa, polepsza ukrwienie tkanek.\nSposób użytkowania kremu na ostrogę Orto:\nKrem nakładać na oczyszczoną skórę stóp lekkimi ruchami masującymi. Pozwól, żeby krem się wchłonął. Wyróznione jest wykonanie zabiegu po kąpieli solnej stóp. Nakładaj w razie potrzeby, lecz przynajmniej dwa razy dziennie (rano i wieczorem). Dobry efekt uzyskamy stosując krem w połączeniu ze specjalnymi wkładkami ortopedycznymi i podpiętkami.\nKrem do stóp na ostrogi piętowe ORTO z naturalnymi i eterycznymi olejkami, a także ekstraktami ziołowymi. W trakcie chodzenia kość piętowa przyjmuje wyjątkowo szerokie obciążenie. W niektórych...\nKrem do stóp na ostrogi piętowe ORTO z naturalnymi i eterycznymi olejkami oraz ekstraktami ziołowymi. W trakcie chodzenia kość piętowa przyjmuje nad wyraz wielkie obciążenie. W niektórych...\nBalsam na ostrogę piętową Walentina Dikula idealny efekt resorpcji dzięki występowaniu w składzie naturalnej żółci leczniczej. W przeciwieństwie do wielu innych maści, można stosować przez długi...\nKrem do dłoni z masłem shea Charmine Rose Shea Lipid Cream chroni i regeneruje zniszczoną skórę rąk, przywraca miękkość oraz sprężystość. 100 ml\nSkóra na stopach jest o dużo bardziej miękka aniżeli na dłoniach, ponieważ stopy przez większość czasu chronione są zamkniętymi butami, dlatego kiedy latem otwieramy stopy, delikatna skóra szybko...\nCannabis Hand Cream - Kanabisowy krem do dłoni - wysokoskoncentrowany krem do dłoni gwarantujący maksymalne odżywienie oraz odbudowę warstwy ochronnej. Dzięki zawartości oleju konopnego i makowego...\nKrem regenerujący do dłoni Mumio Shilajit Ałtajskie Balsam Gór to młodość i ochrona skóry rąk. Dobry stan skóry rąk w każdym wieku świadczy o dokładnym podejściu do doboru produktów nawilżających i...\nderma spa intensive krem do rąk 75 ml dla kobiet marki Dove\nregenerating hand & nail cream - regenerujący krem do dłoni i paznokci - bijou marki Bielenda professional\nRegenerujący krem Bielenda Professional Regenerating Hand & Nail Cream dla każdego typu skóry dłoni. W swoim działaniu rewelacyjnie odżywia skórę jednocześnie nawilżając skórki. Uelastycznia i...\ncalamine hand cream krem do rąk z kalaminą (gh2128) marki Charmine rose\nKrem do rąk z kalaminą Charmine Rose Calamine Hand Cream sprzyja regeneracji podrażnionej skóry rąk. Działa kojąco, niwelując świąd i pieczenie. Broni przed przesuszeniem. 100 ml\nPrebiotyczny krem do rąk z ceramidami Charmine Rose Prebiocer Hand Cream przywraca równowagę mikrobiologiczną skóry. Regeneruje skład lipidowy naskórka i chroni przed przesuszeniem. 100 ml


Łysy Młyn - Tomasz Twardowski Fotograf Ślubny Poznań 2020\nStrona główna Fotografia ślubna Łysy Młyn i krótki czarno-biały wpis. Kasia+Mikołaj <3\nW ferworze sezonu ślubnego, który jest w tym momencie w pełni, bardzo chciałbym pokazać Wam kilka zdjęć. Jest to kilka kadrów z sesji ślubnej Kasi i Mikołaja w uroczym miejscu pod Poznaniem jakim niewątpliwie jest Łysy Młyn.\nMiałem ogromną przyjemność fotografować ślub Kasi i Mikołaja, więc tym bardziej ucieszyłem się na to, że będę mógł wykonać na nich sesję po ślubie. Pierwszy raz miałem okazję gościć tak pięknych okolicach, aż trudno uwierzyć, że to prawie Poznań. Żeby było bardziej tajemniczo postanowiłem złożyć wpis wyłącznie z czarno-białych fotografii. Może będzie to dla Was taką małą zachętą, żeby zaglądać do mnie częściej.\nWracając do samego miejsca – byłem ogromnie zaskoczony ciszą, spokojem i ilością zieleni. To wszystko może znajdować się w niedalekiej odległości od dużego miasta jakim jest Poznań. Łysy Młyn to jedno z takich miejsc. Czujcie się zaproszeni i wyczekujcie kolejnego wpisu, który będzie złożony w całości ze zdjęć kolorowych.\nZachęcam Was do dzielenia się linkiem do mojego bloga, a także do pozostawienia małego śladu po swojej wizycie w postaci krótkiego komentarza pod postem♥ Być może ktoś z Was lub Waszych znajomych jest w trakcie poszukiwania fotografa dla siebie:) Może dzięki komuś z Was trafi do mnie <3\nZapraszam również do śledzenia mojego konta w aplikacji Instagram, gdzie możecie zobaczyć więcej fotografii mojego autorstwa, także InstaStories, które ostatnio nabierają ogromnego rozpędu 🙂\nZajrzyjcie koniecznie 🙂 → tomasztwardowski.pl\nTomasz Twardowski Fotograf Ślubny\n23 sierpnia, 2018 / 11:59 am\tOdpowiedz\n23 sierpnia, 2018 / 1:28 pm\tOdpowiedz\n19 stycznia, 2019 / 9:19 pm\tOdpowiedz\n19 stycznia, 2019 / 9:32 pm\tOdpowiedz\n19 stycznia, 2019 / 9:55 pm\tOdpowiedz


piątek, 20 maja 2022 14:58 / Autor: Damian Wysocki\nŁomża Vive Kielce nie ma czasu na świętowanie awansu do Final4 Ligi Mistrzów. We wtorek zagra w Płocku o mistrzostwo Polski. – Jesteśmy w takiej fazie sezonu o której marzyliśmy – mówi trener Tałant Dujszebajew.\nKielczanie awansowali do najlepszej czwórki Ligi Mistrzów w świetnym stylu. W dwumeczu pokonali Montpellier różnicą 11 bramek. Od piątku zespół jest w pełni skupiony na „Świętej Wojnie”. Kwestia mistrzowskiego tytułu jest otwarta. Łomża Vive ma trzy punkty przewagi nad odwiecznym rywalem, ale pierwsze spotkanie w Hali Legionów wygrała różnicą jednej bramki.\n– Jesteśmy już w Kolonii, ale teraz przed nami najważniejsze 60 minut. Walczyliśmy o to cały sezon. Obie drużyny mają swoje szanse. Płock awansował do Final4 Ligi Europejskiej. Jestem przekonany, że to będzie mecz z najwyższej półki – wyjaśnia Tałant Dujszebajew.\nOrlen Wisła wydaje się być najsilniejsza od wielu lat. Zespół Xaviera Sabate wygrał grupę Ligi Europejskiej z Fuchse Berlin, co zapełniło mu łatwiejszą drabinkę do Final4. Płocczanie w pełni to wykorzystali.\n– Odkąd nie ma play-offów, mają najmocniejszą drużynę. Byli bardzo mocni za Manolo Cadenasa. Teraz, z całym przekonaniem, możemy powiedzieć to samo. Wiemy, że każdy trener dostaje drużynę w spadku po poprzedniku. Xavi Sabate ma teraz zespół, którego chciał. Potrzebował czasu. Rękę trenera widać dopiero po dwóch, trzech sezonach – tłumaczy szkoleniowiec Łomży Vive.\nZa podopiecznymi Tałanta Dujszebajewa dwa mecze z Montpellier. W środę Orlen Wisła grała u siebie z Azotami Puławy w półfinale Pucharu Polski. Odniosła bardzo okazałe zwycięstwo. Teoretycznie płocczanie mieli bardzo dużo czasu, aby przygotować się do wtorkowego finału sezonu. Mistrzowie Polski również czują się w pełni gotowi. Szczególnie, że mogli bardzo mocno pracować w kwietniu.\n– To jest zasługa chłopaków, że wygrali grupę. Mieliśmy czas na regenerację i mocne przygotowania. Fizyczne i mentalne. Teraz jesteśmy w dużo lepszej sytuacji, niż jesienią czy w po mistrzostwach Europy – zakończył Tałant Dujszebajew.\nWtorkowa „Święta Wojna” w Płocku rozpocznie się o godz. 19.15 i będzie w całości transmitowana na naszej antenie.


Perfumy wyciągnięte z ognia - Kultura - rp.pl\nAktualizacja: 29.10.2009, 04:07\nPerfumy wyciągnięte z ognia\nZ Jane Birkin rozmawia Barbara Hollender\n[b]Rz: Podczas ostatniego festiwalu w Wenecji promowała pani film Jacques’a Rivette’a „36 vues du Pic Saint-Loup”. To już trzeci wasz wspólny film.[/b] Poniżej dalsza część artykułu\n[b]Jane Birkin:[/b] Rivette to niebywały artysta. Jeśli aktor raz się z nim spotka, zawsze będzie za nim tęsknił. Dla mnie jest szczególnie ważny, bo współpraca z nim w jakiś sposób wyznacza ważne momenty w moim życiu. Pierwszy film nakręciliśmy ponad ćwierć wieku temu. Moja córka Lou ze związku z Jacques’em Doillonem kończyła rok. Była moim trzecim dzieckiem. Z małżeństwa z Johnem Barrym, które trwało bardzo krótko, urodziła się Kate, ze związku z Serge’em Gainsbourgiem – Charlotte. Dziesięcioletnia wówczas Charlotte przychodziła z Lou na plan „Miłości na ziemi”. Stawały za kamerą i pewnie nasiąkały tą atmosferą, bo obie zostały aktorkami. Drugi film „Piękna złośnica” kręciliśmy z Rivettem w 1990 roku. Moi rodzice jeszcze żyli i Serge też. Oczywiście nie byliśmy już wtedy razem, ale przyjaźniliśmy się. Potem wszystko się zawaliło.\nW 1991 roku Rivette zdobył nagrodę w Cannes, a ja już tam nie pojechałam, przeżywałam straszne dni... Długo nie spotkaliśmy się w pracy. Kiedy w ubiegłym roku do mnie zadzwonił, nie zastanawiałam się, czy proponuje mi główną rolę czy nie, nie zapytałam nawet, o czym jest film. Zaczęłam krzyczeć w słuchawkę telefonu: „Tak, tak, tak”. Chciałam tylko jednego – wrócić do jego świata. [b]Co jest w nim tak fascynującego?[/b] Wszystko: atmosfera, on sam, zaufanie, które ludzie do siebie mają. Przy „Miłości na ziemi” przeżyłam ogromny stres: nie rozumiałam, dlaczego pracujemy niemal bez scenariusza, a opis sceny dostaję godzinę przed klapsem. Geraldine Chaplin też czuła z tego powodu dyskomfort. Nie miałyśmy pojęcia, co się stanie z naszymi bohaterkami i uważałyśmy, że trudno bez tej wiedzy budować role. Ale potem zrozumiałam, jak niezwykła jest praca z Rivette’em. Pomyślałam: „Może nie wiem, o czym jest film, ale on wie doskonale. Kino jest dla niego całym życiem, ma je we krwi”. [b]Czy tak nie można powiedzieć o wielu wspaniałych reżyserach?[/b] Może... Ale Jacques Rivette naprawdę kocha kino. Wieczorami, po zdjęciach, kiedy my odpoczywaliśmy w hotelu, on chodził do kina. Gdy nie pracuje, źle się czuje, jeśli nie obejrzy kilku filmów dziennie. Zna produkcje amerykańskie, europejskie i azjatyckie, artystyczne i komercyjne, fabularne i dokumentalne. Interesuje go wszystko, co pojawia się na ekranach, a w Paryżu repertuar jest piekielnie bogaty. Każdy dzień Rivette’a wygląda tak samo. Rano czyta „Le Monde” i „La Liberation”, je cokolwiek i idzie do kina. Kolejno na trzy filmy. Potem jego dziewczyna wmusza w niego obiad, bo inaczej umarłby z głodu. A podejrzewam, że dzisiaj, w epoce DVD, kupuje jeszcze mnóstwo płyt. Ma swoich ulubionych twórców, ostatnio na przykład zachwycił się obrazami Sulejmana. [b]Między „Piękną złośnicą” i „36 vues du Pic Saint-Loup” upłynęło 18 lat...[/b] Z tym większą radością wróciłam do niego na plan. Chciałam znów znaleźć się blisko człowieka, który mnie zawsze fascynował. Zwłaszcza że sama nigdy nie potrafiłam skupić się wyłącznie na sztuce. Życie było dla mnie ważniejsze. [b]No właśnie. Zawsze pani żyła szalenie intensywnie. Ciekawa jestem, co dzisiaj uważa pani za swój największy sukces?[/b] Powinnam powiedzieć: „Moje dzieci”. Niedawno wyreżyserowałam dla nich „Boxes” – film opowiadający o tym, jak trudno być dobrą matką. O poczuciu winy, o strachu, że powiedziało się zbyt wiele gorzkich słów, że nie stanęło się w drzwiach, kiedy dzieci je zamykały. Miałam ze swoimi córkami różne relacje, Charlotte zawsze była OK, za to Kate i Lou jako nastolatki były bardzo rozhisteryzowane. Ale chyba udało nam się przejść przez te burze. Dzisiaj Kate jest wspaniałym fotografem. Lou jako dziewiętnastolatka urodziła syna. To nawet wcześniej niż ja. Miała świetne recenzje w „The New York Times”, gdy na Broadwayu grała w sztuce Samuela Becketta. Charlotte jest fantastyczną aktorką. [b]Musiała pani być bardzo dumna, gdy podczas ostatniego festiwalu w Cannes Charlotte odbierała nagrodę za kreację w „Antychryście” von Triera.[/b] Dumna to mało powiedziane. Przede wszystkim jestem szczęśliwa, że wreszcie została doceniona. Zawsze wiedziałam, że jest znakomita. Myślę, że powinna była dostać Oscara już za „Jane Eyre” Zeffirellego. Zagrała kobietę szukającą szczęścia tak, że widzom łzy kręciły się w oczach. Była świetna w „Jak we śnie” Gondry’ego, we włoskich „Złotych Wrotach” Crialese. Ale czuła się niedowartościowana. Skończyła 38 lat, a nigdy nie wystąpiła w znaczącej roli u Godarda czy Chabrola, właściwie u żadnego z wielkich Francuzów. Ma jednak w sobie dużo determinacji. Zaryzykowała, grając bardzo odważną rolę u Triera, i wreszcie wygrała. [b]Wracając do pani pytania o sukces... Bardzo ważna była dla mnie działalność na rzecz praw człowieka. W jednym z wywiadów powiedziała pani, że podróż do Sarajewa pomogła pani pokonać osobistą tragedię.[/b] W 1991 roku nie pojechałam z Rivette’em do Cannes, bo nie mogłam stanąć na nogi po stracie Serge’a, a później – ojca. W ciągu trzech dni odeszli dwaj najważniejsi mężczyźni, filary, na których opierało się całe moje poczucie bezpieczeństwa. Ojciec umarł nagle, gdy przyszedł do mnie do domu, żeby pomóc mi zorganizować pogrzeb Serge’a. Myślałam, że nigdy się z tego nie podniosę. Ale życie ma swoje prawa. Najpierw uświadomiła mi to moja matka. Bardzo mądra kobieta. Powiedziała: „Kiedy się śmiejesz, świat śmieje się razem z tobą, kiedy płaczesz, płaczesz sama”. Zdałam sobie sprawę, że rzeczywiście jestem coraz bardziej samotna, jakby ludzie odsuwali się od mojego nieszczęścia. Po długim letargu zaczęłam wychodzić z kokonu. Zagrałam w „Trojankach” Eurypidesa. Kiedyś, podczas przedstawienia usłyszałam krzyk dziewczyny. Jej rodzice mieszkali w Sarajewie. Pod wpływem impulsu pojechałam z tą sztuką do Jugosławii, była połowa lat 90., pomyślałam, że tam też są kobiety w oblężonym mieście. Ta podróż do końca wyleczyła mnie z depresji. Zobaczyłam potworne tragedie, niepokój ludzi, którzy wychodząc z domu, żegnali się z najbliższymi, nie wiedząc, czy jeszcze ich zobaczą, rozpacz matek, które straciły dzieci. A jednocześnie zaobserwowałam tam, w Sarajewie, ogromną wolę życia. Tęsknotę za szczęściem i normalnością. Pamiętam, że kiedyś zapytałam moją mamę, co zabrała z mieszkania, gdy w czasie II wojny światowej zaczął płonąć jej londyński dom. Odpowiedziała: „Ulubione perfumy”. No i jak jechałam do Sarajewa, żeby spotkać się ze studentkami tamtejszego uniwersytetu, kupiłam nie tylko jedzenie i książki, ale również sukienki, torebki, piękną jedwabną bieliznę. Dziewczyny z Sarajewa były bardzo zadowolone z jedzenia, zachwyciły się książkami, ale kiedy zobaczyły te niebieskie i różowe jedwabie, w ich oczach pojawiło się szczęście. Zrozumiałam, że moja matka miała rację. [b]Współpracuje pani z Amnesty International, z organizacjami działającymi na rzecz emigrantów czy chorych na AIDS.[/b] Zrobiłabym wiele, żeby zmienić los choćby jednego czeczeńskiego dziecka. Niestety, często mam poczucie kompletnej bezradności. Nie mogłam niczego zrobić dla Anny Politkowskiej. W Afganistanie spotkałam Ahmada Szaha Massuda i nie miałam pojęcia, jak mu pomóc. Czułam, że zginie. I rzeczywiście został zabity, dwa dni przed 11 września. W „Le Monde” napisali, że nie powinnam mieszać się do polityki, bo jestem zbyt naiwna. Nie zamierzam się tym przejmować. Robię, co mogę. Jeżdżę w różne miejsca, wpłacam pewne sumy na organizacje broniące praw człowieka. To dla mnie najważniejsze sprawy. Poza miłością. [b]Mówiła pani o uczuciu do córek. A mężczyźni? Dla Serge’a Gainsbourga była pani przecież prawdziwą muzą...[/b] Poznaliśmy się na zdjęciach próbnych do filmu „Slogan”. Niemal nie mówiłam po francusku, Serge wyżywał się na mnie, doprowadził mnie do płaczu. Ale potem wszystko się odwróciło. Zrozumiałam, że arogancją pokrywa nieśmiałość. Zauroczył mnie. Miałam wtedy męża, małe dziecko, ale Serge stał się moją wielką miłością. On i Paryż. [b]Zbulwersowaliście świat nagraniem „Je t’aime... moi non plus”.[/b] Gdy we Włoszech, a potem w kilku innych państwach, rozpowszechnianie tego utworu zostało zakazane, sprzedaż płyt natychmiast skoczyła, a Serge śmiał się, że papież jest najlepszym PR-owcem pod słońcem. Życie z Gainsbourgiem było ciekawe i radosne. Kiedy nie pracowaliśmy, bawiliśmy się codziennie do rana, potem wyprawialiśmy do szkoły Charlotte i kładliśmy się spać. Po południu wstawaliśmy, spędzaliśmy trochę czasu z córką, a gdy kładła się do łóżka, znów ruszaliśmy w miasto. [b]Francja długo nie mogła pani wybaczyć porzucenia Gainsbourga.[/b] Takie rzeczy są zwykle dość banalne. Byłam coraz bardziej zmęczona jego alkoholowymi wyczynami, a spotkałam mężczyznę, który mi się piekielnie spodobał. Jacques’a Doillona. Zagrałam w jego „La fille prodique”, rok później urodziła się Lou. Serge długo nie mógł się pogodzić z tym, że odeszłam, ale zachowaliśmy przyjaźń. Zadedykował mi swój ostatni album. Tak naprawdę był najważniejszym mężczyzną mojego życia. [b]Nakręciła pani autobiograficzny film „Boxes”, jednak nigdy nie wydała pani wspomnień. Może szkoda?[/b] Za napisanie pamiętników oferowano mi góry złota, ale moje życie nie jest produktem na handel. Mogę o nim opowiadać dziennikarzom, proszę bardzo, pytajcie. Jednak nie widzę powodu, żebym je sprzedawała wydawnictwu. Co innego film. To było moje artystyczne rozliczenie z losem, a przede wszystkim z córkami. [b]Mówiąc o sukcesach, w ogóle nie wspomniała pani o pracy – o filmach, w których pani grała, o swoich wyprawach do Hollywood, o spotkaniu z Antonionim przy „Powiększeniu” czy z francuskimi mistrzami z Chereau na czele.[/b] Inni o tym mówią i piszą, więc po co? Zresztą sztuka jest piękna, ale dla mnie życie jest ważniejsze. [ramka]Jane Birkin Aktorka, reżyserka, piosenkarka. Urodziła się w Londynie, jej matka była aktorką, ojciec – wojskowym. Jane bardzo wcześnie wyszła za mąż za kompozytora Johna Barry’ego, urodziła mu córkę Kate. Karierę artystyczną zaczęła w latach 60., zagrała m.in. w filmie Antonioniego „Powiększenie”. W 1968 roku wyjechała do Paryża, by zagrać w filmie „Slogan”. Tam spotkała Serge’a Gainsbourga, z którym nagrała słynną skandalizującą piosenkę „Je t’aime... moi non plus”. Spędzili razem kilkanaście lat, ich córką jest aktorka Charlotte Gainsbourg. W 1981 roku Birkin zostawiła Serge’a dla reżysera Jacques’a Doillona. Dziś ma czworo wnucząt, na koncie ponad 80 ról filmowych, trzy nominacje do francuskiego Cezara. Jako piosenkarka nagrała 15 albumów. Słynny francuski dom mody Hermes nazwał jej imieniem torbę, a część dochodów z tego tytułu Birkin przeznacza na wspieranie organizacji walczących o prawa człowieka.[/ramka] [i]Piękna złośnica | tvp kultura | 2.00 | PIĄTEK | 1.20 | SOBOTA Diabli mnie biorą | Zone Europa | 14.50 | ŚRODA Zło czai się wszędzie | Zone Europa | 21.40 | ŚRODA | 15.25 | CZWARTEK[/i]


Maryja naszą drogą - ks. Stanisław Gancarek - Księgarnia religijna Gloria24.pl\nBudowanie Królestwa Boga, czyli wzrost Chrystusa w nas, jest celem zarówno historii całej ludzkości, jak i życia poszczególnych jednostek. Przyjęcie bądź odrzucenie Chrystusa kreśli indywidualne dzieje każdej duszy ludzkiej. )ako wzór i szczególną pomoc w... czytaj wiecej\n18.70 zł 21.00 zł\nBudowanie Królestwa Boga,\nczyli wzrost Chrystusa w nas,\njest celem zarówno historii całej ludzkości,\njak i życia poszczególnych jednostek.\nPrzyjęcie bądź odrzucenie Chrystusa\nkreśli indywidualne dzieje każdej duszy ludzkiej.\n)ako wzór i szczególną pomoc\nw budowaniu Królestwa Bożego\ni prowadzeniu dzieła ewangelizacji świata,\nChrystus daje nam swoją Matkę.\nZ daru Matki\nmożna różnie korzystać.\njak w pełni go przyjąć\ni uczynić Maryję swoją drogą do Boga\nuczy św. Maksymilian Maria Kolbe.\nMam nadzieję, że przygotowany wybór jego myśli\npomoże wielu uchwycić się ręki Maryi\ni pozwolić się Jej poprowadzić do pełnego\noddania się Chrystusowi. Takie oddanie sprawi,\nże to sam Chrystus w nas i za nas będzie prowadził\nbp Antoni Długosz 12.01 zł\nRobert Kowalewski 9.31 zł 12.90 zł\nJerónimo Gracían OCD 12.77 zł 15.00 zł


Puchar Zakopanego na Kasprowym Wierchu | Stowarzyszenie Polskich Mediów\n16 lutego 2017 Aktualności No comments\n– Puchar Zakopanego został zainspirowany Pucharem Świata w Konkurencjach Alpejskich. Spośród trzech lokalizacji rodzimych zawodów, to właśnie na Kasprowym Wierchu uczestnicy poczują się jak w Alpach – trasy są zróżnicowane, pokryte naturalnym śniegiem i odpowiednio przygotowane, zgodnie z wytycznymi Tatrzańskiego Parku Narodowego. Jest to miejsce, które odegrało bardzo ważną rolę w historii polskich sportów zimowych – zawody narciarskie odbywały się tutaj już w latach 30. ubiegłego wieku – mówi Marian Szewczyk, kierownik ośrodka PKL Kasprowy Wierch.\nTrasy na Kasprowym Wierchu – Gąsienicowa i Goryczkowa to położone najwyżej w Polsce tereny narciarskie. Gąsienicowa ma 1400 m długości i 400 m różnicy wzniesień, a Goryczkowa ponad 2 km długości i aż 600 m różnicy wzniesień. Obie obsługiwane są przez wyciągi krzesełkowe. Wjazd i zjazd ze szczytu Kasprowego Wierchu (1987 m n.p.m.) umożliwia natomiast jedyna w Polsce wysokogórska kolej linowa.\nTrasy Goryczkowa i Gąsienicowa są obecnie bardzo często wybierane przez zawodowych narciarzy jako miejsce treningów, swoje umiejętności ćwiczą tu m.in. Andrzej Bargiel, Jędrzej Dobrowolski, Andrzej Osuchowski czy Jerzy Płonka. Jeszcze w tym roku – 18 marca, na „świętej górze narciarzy“ Dariusz Duda spróbuje pobić rekord prędkości w jeździe na nartach. Najlepszy wynik należy obecnie do Jacka Niklińskiego i wynosi ponad 180 km/h.