Gomułka: Referat i Wyjaśnienia z czerwca 1948 r. » Instytut Stanisława Brzozowskiego\n← Hempel: Bohaterska etyka Ramajany (fragmenty)\nPRZEMÓWIENIE TOW. WIESŁAWA NA PLENARNYM POSIEDZENIU KC PPR w dn. 3 czerwca 1948 roku\nZ chwilą powołania jednej partii robotniczej zostanie zamknięty historyczny okres rozbicia i podziału polskiego ruchu robotniczego na dwa nurty polityczne, podziału, trwającego bez przerwy od kilkudziesięciu lat.\nJednoczące się Partie nie mogą nie ustosunkować się do tego okresu, muszą one zanalizować przyczyny poprzedniego rozbicia, ocenić własną przeszłość, poznać głębiej zasługi poprzedników. Jest to konieczne dla wewnętrznej spoistości i ideologicznej jedności Zjednoczonej Partii.\nW dotychczasowej kampanii zjednoczeniowej nie raz jeden padło stwierdzenie, że zjednoczoną Partię oprzemy na najlepszych tradycjach polskiego ruchu robotniczego i tradycje te będziemy kontynuować. Jest to Towarzysze stwierdzenie ogólnikowe, które należałoby skonkretyzować przez określenie, jakie tradycje uważamy za najlepsze i pragniemy je kontynuować a jakie uważamy za szkodliwe i pragniemy z nimi zerwać. Należy to powiedzieć śmiało, bez niedomówień i fałszywego wstydu, niezależnie od tego, czy te tradycje dotyczą przeszłości PPS, czy też nurtu politycznego, do którego nawiązuje nasza partia i z którego się wywodzi. W tej dziedzinie zrobiono dotychczas niewiele. Powiedziałbym nawet – zbyt mało w stosunku do możliwości. Nie chodzi bynajmniej o to, żeby się grzebać w przeszłych błędach, lub wynosić pod niebiosa przeszłe zasługi. Przeszłością żyć nie można. Chodzi o to, aby na drodze obiektywnej analizy przeszłości wyciągnąć konsekwentnie wnioski. A teraz, ściślej mówiąc o tradycjach polskiego ruchu robotniczego, pragnę poświęcić nieco uwagi zagadnieniom, które były przedmiotem licznych sporów między SDKPiL i PPS. Mam na myśli spór dotyczący zagadnienia niepodległości Polski. Jak wiadomo, sprawa ta ciągnęła się jak nić czerwona przez całą historię polskiego ruchu robotniczego i stała się jedną z przyczyn jego rozbicia i nieraz wykorzystywali ją dla swoich celów wrogowie rewolucyjnego ruchu robotniczego.\nW momencie, kiedy przez zjednoczenie PPR i PPS powstaje jedna partia robotnicza, konieczne jest, aby członkowie obydwu Partii uświadomili sobie w pełni na czym polega istota sporu, kto w tym względzie popełnił błędy i gdzie znajdowało się ich źródło. Partia nasza niejednokrotnie stwierdziła już, że w zagadnieniu niepodległości SDKPiL zajmowała fałszywe stanowisko. Nie ma to naturalnie nic wspólnego z twierdzeniem wrogów robotniczego ruchu, którzy w sposób prymitywny próbują wmówić klasie robotniczej, jakoby SDKPiL była przeciwna niepodległości. Takie twierdzenie jest ordynarną wulgaryzacją jej stanowiska. SDKPiL była rewolucyjną partią robotniczą i przeciwstawiała się jak najostrzej wszelkiemu uciskowi) dlatego i uciskowi narodowemu. SDKPiL była bardziej wrogą imperializmowi, nienawidziła caratu, (…). Dążyła do ustroju sprawiedliwości społecznej, do socjalizmu. Błędy SDKPiL w kwestii narodowościowej a więc i w kwestii niepodległości Polski stanowią tylko jedno ogniwo w całym łańcuchu błędów luksemburgistowskiej teorii kapitalizmu i imperializmu. Teoria ta była niesłuszna i fałszywa i wyrządziła wielkie szkody polskiemu ruchowi robotniczemu.\nSDKPiL nie była partią marksistowską. Była partią luksemburgistowską. Głosząc hasła wolności i socjalizmu, jednocześnie kierując się luksemburgistowską teorią, SDKPiL nie mogła prowadzić konsekwentnej walki o realizację tych haseł. Podstawowym błędem luksemburgistowskiej teorii było fałszywe założenie, że prawa rządzące rozwojem kapitalizmu doprowadzić muszą do jego automatycznego załamania, do krachu gospodarki kapitalistycznej, który dojrzeć musi sam przez się. Według teorii Róży Luksemburg kapitalizm mógł się rozwijać dopóty, dopóki istniało środowisko niekapitalistyczne, dopóki miało możność ekspansji na terenie nieobjętym systemem kapitalistycznej gospodarki. Z chwilą wchłonięcia tego niekapitalistycznego środowiska miały się skończyć wszystkie możliwości rozwoju kapitalizmu, miał nastąpić automatyczny krach, który miał otworzyć erę socjalizmu. Zgodne z takim socjalistycznym założeniem klasa robotnicza nie powinna walczyć ani z grabieżczymi podbojami państw kapitalistycznych, ani z rabunkową gospodarką kapitalistyczną na wsi. Jeśli kapitalizm miał się automatycznie skończyć z chwilą zapanowania jego systemu gospodarczego na całym świecie i we wszystkich dziedzinach produkcji, to klasie robotniczej nie pozostaje nic innego jak oczekiwać z utęsknieniem nadejścia tego momentu.\nZ tego zrodził się fałszywy stosunek do (…). Według luksemburgizmu, w epoce panowania imperializmu wojny narodowowyzwoleńcze miały być niepotrzebne. Z punktu widzenia interesów klasy robotniczej, miały leżeć w interesie narodów podbitych i uciskanych (…). Problemy narodowe miały być rozwiązane automatycznie wraz z rozwojem problemów społecznych, z chwilą automatycznego krachu kapitalizmu. SDKPiL (…) walki narodowo-wyzwoleńcze nie dlatego, aby nie pragnęła wolności narodów uciskanych, a więc wolności narodu polskiego, lecz dlatego, że kierowana fałszywą teorią Róży Luksemburg nie rozumiała znaczenia (…) w walce o społeczne wyzwolenie, nie rozumiała w ogóle drogi do socjalizmu. Żądanie niepodległości w epoce imperializmu oceniła ona jako burżuazyjny nacjonalizm, jako zgadzanie się na platformę antysocjalistyczną i wprzęgnięcie się do frontu walki narodowego imperializmu. W okresie I wojny światowej KPP pisała, że w okresie panowania rozszalałego imperializmu nie ma już miejsca dla wojen narodowych. Teza SDKPiL ogłoszona w 1916 roku zawierająca takie sformułowanie: „Socjaldemokracja zrzuciła z siebie wszelką odpowiedzialność za następstwa stosowane z nimi najostrzejszych sposobach, jednocześnie wcale nie domaga się postawienia nowych słupów granicznych w Europie, które zostały zniesione przez imperializm”. W tym stanowisku odbija się istota luksemburgistowskiego stanowiska do kwestii niepodległości i w ogóle odbija się jej teoria o automatycznym krachu kapitalizmu. Dzięki tej teorii SDKPiL zeszła na manowce w kwestii niepodległości Polski, nie mogła zająć przodującego miejsca w szeregach klasy robotniczej, okazała się niezdolna do wywarcia poważnego wpływu na kształtowanie się sytuacji w Polsce. Jej zasługą jest jednak to, że reprezentowała w Polsce ruch robotniczy ideowy, internacjonalizmu i międzynarodowej solidarności klasy robotniczej, że wszczepiła robotnikom nienawiść do imperializmu i do wszystkich form ucisku i gwałtu. Uważamy to za cenny wkład jaki wniosła SDKPiL do najlepszych tradycji ruchu robotniczego, na którym opierać się winna zjednoczona partia. Inne zupełnie stanowisko w sprawie narodowej zajmowała PPS. Oceniając to stanowisko z perspektywy historii należy przyznać, że w sprawie niepodległości Polski PPS wykazała wiele realizmu, odczuła lepiej rzeczywistą politykę SDKPiL. Mylny byłby pogląd, że wysuwając hasło niepodległości, rozumiała jego społeczne wyzwolenie klasy robotniczej i mas pracujących wskutek jarzma, (…) że rozumiała konieczność najściślejszego pojednania tej walki z walką społeczno-wyzwoleńczą. Tak nie było. Podstawowym błędem PPS było to, że dążenia swoje do niepodległości Polski opierała nie na solidarności współdziałania z rewolucyjną klasą robotniczą innych krajów, a przede wszystkim z rosyjską klasą robotniczą, która prowadziła najbardziej konsekwentną walkę z caratem o wyzwolenie społeczne, lecz nadzieję na niepodległość Polski wiązała PPS z wojną imperialistyczną między zaborcami Polski. Droga do niepodległości wybrana przez PPS prowadziła do jej współdziałania z jednym zaborcą w walce przeciwko drugiemu. Wyraził to może dosadnie Daszyński w czasie wojny światowej w przemówieniu swoim, wygłoszonym w parlamencie austriackim, kiedy zapewniał, że socjalizm polski wije się jak bluszcz wokół tronu Habsburgów. Nie można stawiać zarzutu PPS, że uważała, że w stosunku do Polski hasło samookreślenia narodów oznaczać może tylko (…). Przemawiało za tym wiele bardzo ważnych okoliczności. Polska w odróżnieniu od wielu innych uciskanych krajów posiadała za sobą tradycje siedmiu wieków niepodległego istnienia. Fakt ten musiał inaczej kształtować dążenia i psychikę narodu polskiego, a więc i polskiej klasy robotniczej, aniżeli kształtowały się dążenia tych narodów, które w historii swej nie miały zapisanych kart niepodległego bytu. Dwa powstania narodowe o niepodległość Polski, które zostały krwawo zdławione przez reżym carski, przebieg wiosny ludów, posiadały ogromny wpływ na żywotność idei wśród polskiego narodu. Romantyczność literatury niepodległej bardziej oddziaływała na naród polski, aniżeli endecko-stańczykowski pozytywizm i hasła (…). Rozdarcie Polski na trzy części dodatkowo przemawiało za tym, że naród polski może odrzucić hasło samookreślenia tylko w postaci samookreślenia niepodległości. Potwierdził to rozwój wydarzeń historycznych w okresie pierwszej wojny światowej. Dlatego też nie to byłoby błędem, że PPS nie wysuwała hasła samookreślenia, a tylko hasło niepodległości Polski i że o tę niepodległość walczyła. . Walka o niepodległość należy do pięknych tradycji PPS, które winniśmy złożyć u podstaw zjednoczonej partii. Błędem było to, że PPS wybrała burżuazyjno-szowinistyczną, a nie proletariacką drogę do niepodległości. Fakt ten musiał się zemścić na polskiej klasie robotniczej w momencie kiedy Polska powstała z grobu. PPS przeżarta piłsudczyzną okazała się niezdolną do walki o władzę polityczną, do zbudowania demokratycznej, ludowej Polski. Błędy SDKPiL i PPS w sprawie niepodległości, popełniane w okresie porozbiorowym, zaciążyły na polskim ruchu robotniczym w okresie drugiej Rzeczypospolitej. KPP powstała z połączenia SDKPiL i PPS-lewicy, nie wyzbyła się całkowicie fałszywego stosunku do kwestii narodowej jaki posiadała SDKPiL. KPP nie widziała innej możliwości rozwojowej problemu społeczno-wyzwoleńczego klasy robotniczej jak tylko w drodze walki o polską republikę radziecką. KPP w odróżnieniu od SDKPiL uznając prawo narodów do samostanowienia o sobie, nie potrafiła tego hasła zastosować w ten sposób, aby wzmocnić walkę.\nAby wzmocnienie walki klasy robotniczej w Polsce i w tej dziedzinie popełniła błędy, nie mniej od SDKPiL samostanowienia narodu o swoim losie, staje się motorem walki narodowospołecznej.\nW sekciarskim ujęciu tego hasła przez KPP należy doszukiwać się jednej z większych przyczyn jej wąskiej bazy społecznej i wąskiego zasięgu wśród klasy robotniczej KPP używała hasła samostanowienia w ten sposób, że sama chciała stanowić za naród i klasę robotniczą. Trzeba powiedzieć, że wiele było sekciarstwa, i wiele było prowokacji agentów piłsudczykowskich nadesłanych do kierownictwa KPP. Jedno tylko można powiedzieć na pewno na podstawie doświadczeń politycznych KPP, a mianowicie to, że fałszywa ocena sytuacji i nieliczenie się z rzeczywistością i stanowiskiem klasy robotniczej musi wepchnąć daną partię robotniczą na drogę abstrakcyjnej rewolucyjności, która wyraża się w hasłach nie znajdujących życiowego pokrycia. Abstrakcyjna rewolucyjność i dogmatyczny marksizm nie prowadzi ani do rewolucji ani do marksizmu. Sekciarskie hasła walki o Polską Republikę Radziecką reakcja polska potrafiła wykorzystać dla swoich własnych celów, dla walki z ruchem społeczno-wyzwoleńczym. Tak obecnie jak i w czasie okupacji olbrzymia większość narodu miała zastrzeżenia, popierała głoszone przez naszą partię hasła reform społecznych, lecz dopiero długa praktyka pracy naszej partii przekonała naród, że wszystkie nasze hasła są szczere, że PPR stoi na gruncie niepodległości, i że naszą niepodległość, byt narodowy i państwowy możemy najlepiej zabezpieczyć tylko w sojuszu ze Związkiem Radzieckim.\nPrócz wielkich błędów, jakie posiadała KPP, bilans jej działalności zamyka się wielkimi zasługami, walki z ruchem sanacyjnofaszystowskim, jaką prowadziła KPP, która zahartowała szeregi jej członków, którzy w większej liczbie przeszli przez więzienia, wielką zasługą KPP jest wychowanie tysięcy swych członków w duchu nieugiętej walki klasowej, w duchu bezgranicznej ofiarności i poświęcenia dla klasy robotniczej, w duchu karności i surowej dyscypliny partyjnej. Ci właśnie członkowie KPP stają się fundamentem w momencie okupacji i montowania Polskiej Partii Robotniczej. Największą jednak bodaj zasługą KPP jest jej nieugięta walka z antysowietyzmem, który stał się przewodnią linią polityczną nie tylko sanacji i reakcji polskiej, ale również górował w PPS przez cały okres drugiej niepodległości. Dzisiejsza PPS – jak wiadomo – zrewidowała całkowicie swój stosunek do Związku Radzieckiego. Stało się to pod wpływem doświadczeń historycznych wyniesionych z walki wrześniowej w Polsce, wynikało to z doświadczeń drugiej wojny światowej oraz z rozwoju sytuacji powojennej międzynarodowej. Gdyby jednak zapytać PPS-owca, gdzie tkwią źródła interesów Polski, korzyści omawianych przez wodzów WRN, którzy wprzęgali się na służbę anglo-amerykańskiego imperializmu i wszystkie nadzieje budują na wojnie światowej – to mam wrażenie, że nie zawsze usłyszelibyśmy słuszną odpowiedź. Korzenie tej zdrady tkwią w dalekiej przeszłości, wyrastają z podłoża ideologicznego, które oddzielało PPS od Lenina, od SDKPiL – mimo że ta partia była śmiertelnym wrogiem caratu i wszelkiego ucisku narodowego i klasowego. Aby zrozumieć antysowietyzm PPS, jak również stanowisko WRN w okresie okupacji i obecne wysługiwanie się wodzów WRN imperializmowi anglo-amerykańskiemu, koniecznym jest poznanie błędów jakich dopuściła się PPS w okresie rozbiorowym na drodze rozwoju Polski. Różnica ta w okresie rozbiorowym i popełniana przez obecnych wodzów WRN jest taka, że niepodległość Polski według WRN byłaby wielekroć bardziej ściśnięta sznurem angloamerykańskiego imperializmu aniżeli była ściśnięta niepodległość Drugiej Rzeczypospolitej przez kapitał międzynarodowy.\nNiepodległość oparta na gruncie społecznego panowania burżuazji stanowiła faktycznie treść polityki niepodległościowej PPS okresu rozbiorowego, niepodległość pod kuratelą i patronatem najsilniejszego imperializmu, stanowiła treść faktyczną polityki WRN w okresie hitlerowskiej okupacji. Z tego, za przeproszeniem, niepodległego stanowiska wodzowie WRN łącznie z całym obozem reakcji nie tylko nie wyszli po dzień dzisiejszy, ale rozwinęli je konsekwentnie przechodząc do obozu imperialistycznych podżegaczy wojennych. Sprawa niepodległości narodowej w pojęciu burżuazji straciła na znaczeniu, zeszła na drugi plan w jej polityce wewnętrznej i zagranicznej. Niepodległość była dla kapitału sprawą wtórną, dobrą i pożyteczną o ile ułatwiała jej eksploatację klasy pracującej. W okresie kiedy panowaniu kapitalizmu nie zagrażało niebezpieczeństwo ze strony klasy robotniczej i mas ludowych, wtedy warstwy te, reakcja, były zainteresowane w niepodległości swego kraju. Dzisiaj, ogarnięta obawą, że klasa robotnicza stojąc na czele ruchów ludowo-demokratycznych obali jej panowanie i przeprowadzi zasadnicze reformy społeczne, ucieka reakcja pod skrzydła potęg zagranicznych, wyrzeka się suwerenności narodowej, za pomoc w walce z rewolucyjnym ruchem, za uzbrojenie swych policjantów, za kredyty i pożyczki. Porzucone przez reakcję sztandary wolności przejęła klasa robotnicza w pełni zagrożonych przez imperializm (???). Fakt ten jest bardzo wymowny dla obecnego okresu historycznego, stanowi zasadnicze znamię nowego okresu, jaki zaistniał w rezultacie rewolucji listopadowej i zwycięstwa socjalistycznego w Związku Radzieckim i w wyniku drugiej wojny światowej i zerwania łańcucha imperialistycznego w szeregu krajów europejskich, które oparły swoje podstawy społeczno-polityczne na zasadzie demokracji ludowej. Ta okoliczność, że klasa robotnicza przejęła sztandary niepodległości i suwerenności wybitnie podnosi jej rolę w narodzie, ułatwia, pomnaża wybitnie możliwości walki z reakcją, z imperializmem, hasło obrony suwerenności, hasło walki społecznej, walki z monopolami kapitalistycznymi, zawiera w sobie głęboką treść rewolucyjną. Dalsze posunięcia w układzie sił klasowych na rzecz rewolucyjnych sił w każdym kraju, jak i wzmocnienie pokoju związane jest bardzo ściśle z realizacją wspomnianych haseł. Sztandary niepodległości i suwerenności, których broni klasa robotnicza przed amerykańskim i angielskim imperializmem i przed ulegającą mu reakcją we własnych krajach, staje się orężem w walce o obalenie systemu kapitalistycznego, o władzę ludową. Dlatego nie bronią obecnie tych sztandarów ani polska emigracja WRN, ani międzynarodowi przywódcy prawego skrzydła socjaldemokracji. Nad narodem każdego kraju rozwijają je tylko robotnicy partii marksistowskiej i ludowe demokracje. Niepodległość i suwerenność Polski zabezpieczyły tylko na drodze sojuszów międzypaństwowych zawartych ze Związkiem Radzieckim i krajami demokracji ludowej. Sojusz polsko-radziecki jest potrzebą naszej polityki zagranicznej, jest podstawą całości i bezpieczeństwa naszych granic, podstawą naszej suwerenności państwowej i narodowej. Studiując historię sojuszy międzypaństwowych i historię wojny aż do ostatniej wojny światowej, przekonywujemy się, że sojusze zawierane do tego czasu nie gwarantowały ich sojusznikom ani bezpieczeństwa granic, ani niepodległości i suwerenności narodów, zwłaszcza małych i słabych, dlatego więc my przywiązujemy wagę do sojuszu polsko-radzieckiego i do sojuszu z krajami demokracji ludowej, znamy przecież historię sojuszów. Przywiązujemy tak wielką wagę do sojuszu polsko-radzieckiego dlatego, że sojusz ten jest inny, nie podobny do tych jakie znamy z historii, znamy bowiem starą historię sojuszów, a nową dopiero tworzymy. Stara historia sojuszów dowodzi, że państwa, które zawierały między sobą sojusz kierowały się przeważnie dążeniami zaborczymi lub traktowały sojusz jako taktyczne posunięcie swojej polityki. Taki sojusz nie mógł być trwały ze względu na swoje założenia. Każdy z kontrahentów zawierających sojusz zakładał, że w wypadku zmiany układu sił na szerokiej arenie międzynarodowej lub dla innych przyczyn mogących przynieść korzyści zerwie sojusz bez mrugnięcia okiem.\nNie ma w sojuszach zawieranych przez państwa kapitalistyczne (…). Znacznie odmienny charakter ma nasz sojusz zawierany między państwami, które uwolniły się spod panowania kapitalistycznego. Do czasu II wojny światowej na kuli ziemskiej znajdowało się tylko jedno państwo (?) – Związek Radziecki. Dopiero w rezultacie ostatniej wojny światowej kilka narodów zrzuciło rząd kapitalistyczny, zbudowało ustrój demokracji ludowej. W krajach tych doszli do władzy ludzie pracy z klasą robotniczą na czele i w związku z tym w sojuszu międzynarodowym otwarta została nowa, nieznana karta. Państwo demokracji ludowej związało się więzami sojuszu z państwem socjalistycznym, z Rosją Radziecką oraz powiązały się sojuszami między sobą. Zaistniały więc dwa typy międzynarodowych sojuszów: kapitalistyczno-imperialistyczny i socjalistyczno-demokratyczny.\nIstota sojuszu socjalistyczno-demokratycznego polega na tym, że państwa, które wchodzą w taki sojusz nie stawiają przed sobą żadnych celów zaborczych w stosunku do tych krajów, zobowiązują się tylko do wzajemnej obrony przed napaścią, że nie żywią one wobec siebie żadnych wrogich zamiarów i niezależnie od swojej siły uważają się za równe. Sojusz oparty na takiej podstawie może trwać mocno i niezmiennie, bo nie podrywają je żadne sprzeczności interesów tych państw, które je związały. Podstawą trwałości takiej demokracji są przede wszystkim wszystkie marksistowskie partie robotnicze, kierujące się wspólnie w swej pracy i w walce ideologią marksistowskiej klasy robotniczej. Dlatego uważam, że są one główne i tworzą podstawy niepodległości i suwerenności Polski, uważamy je za najważniejszy czynnik zabezpieczający nienaruszalność tych granic.\nTak po krótce można ująć zagadnienie tradycji obydwu nurtów polskiego ruchu na froncie walki o niepodległość Polski. Uświadomienie sobie tego zagadnienia, zrozumienie istoty błędów popełnianych tak przez PPS jak i poprzedników naszej partii, zrozumienie zdradzieckiej polityki niepodległościowej uprawianej przez przywódców WRN-owskich i przez cały obóz polskiej reakcji pozwoli na wytworzenie jednolitego poglądu na przyszłość i teraźniejszość, na wytworzenie wspólnej postawy ideologicznej, które jest konieczne w momencie zjednoczenia obu partii. Zagadnienia ideologiczne stanowią bowiem podstawę ruchu robotniczego, są najważniejsze dla partii robotniczych w przebudowie stosunków społecznych . Problem ten stoi przed nami w skali wyższej i staje się bardziej palący, bowiem zjednoczenie w jedną partię tych nurtów ideologicznych, które płyną już dzisiaj jednym korytem, lecz jeszcze nie przestały być odrębne stały się bardzo żywotne. Jest rzeczą jasną, że problem ideologicznego scalenia obu partii wymaga wiele czasu i bynajmniej nie będzie zakończony przed zakończeniem wspólnej postawy ideologicznej, wobec różnorodnego zagadnienia wysuwać się będzie w szeregach zjednoczonej partii.\nNie ma różnicy między nami i PPS odnośnie tego, że zjednoczoną partię należy opierać na ideologicznych fundamentach marksizmu, uwzględniając jego rozwinięcie przez Lenina i Stalina. Jest to również nasz własny dorobek osiągnięty w okresie dotychczasowego budownictwa Polski Ludowej. Teorie marksizmu wówczas mogą być twórczą siłą, kiedy są dopełniane nową treścią opartą na podstawie poprzedniego doświadczenia życia. Obecny okres historyczny różni się nie tylko od okresu, w którym Marks i Engels tworzyli marksizm, ale różni się od okresu, kiedy Lenin po raz pierwszy w historii ludzkości zaczął teorie marksistowskie wcielać w życie. Marks i Engels żyją w okresie postępowego kapitalizmu, Lenin żyje w okresie niepodzielnego panowania imperializmu. Zrozumiałe więc jest, że teoria leninizmu i marksizmu nie może być nauką raz na zawsze zakończoną, ale należy ją nieustannie rozwijać i równocześnie przy jej pomocy zmienić rzeczywistość na nową i lepszą. Daremne byłoby wertowanie wszystkich dzieł klasyków marksizmu w poszukiwaniu opisów takich zmian ustrojowych i form sprawowania władzy na drodze do socjalizmu, jakie mają tak u nas jak i w innych krajach demokracji ludowej. Socjalizm jest ideą wspólną dla klasy robotniczej wszystkich krajów, lecz droga do socjalizmu nie jest i nie może być jednakowa dla każdego okresu historycznego. Klasa robotnicza Rosji doszła do władzy drogą rewolucji ustanawiając dyktaturę proletariatu jako formę władzy państwowej. Dwadzieścia siedem lat później klasa robotnicza Polski znalazła się również u steru władzy państwowej nie przechodząc przez rewolucję i dzieląc się władzą z innymi warstwami pracującymi przy zachowaniu dla siebie roli przodującej. Nie oznacza to wcale, że klasa robotnicza Rosji mogła zdobyć i utrzymać władzę bez rewolucji i dyktatury proletariatu. Klasa robotnicza Rosji dochodziła bowiem do władzy w różnych okresach historycznych przy różnym układzie sił klasowych, w okresie niepodzielnego panowania imperializmu, kiedy leninizm i marksizm znajdowały się jeszcze w stadium rozwoju. Rewolucja proletariatu była jedynym sposobem obalenia kapitalizmu do objęcia władzy przez partię robotniczą. Partie robotnicze, które w tym czasie negowały konieczność rewolucji i mówiły, że do władzy można iść drogą powszechnego głosowania, były w błędzie, przykłady te dawało życie. Do czasu II wojny światowej w żadnym kraju klasa robotnicza nie doszła do władzy w drodze parlamentarnej. Tylko klasa robotnicza dawnej Rosji zdobyła władzę państwową na drodze rewolucji i utrzymała na drodze dyktatury proletariatu.\nKlasa robotnicza Polski i innych krajów demokracji ludowej mogła dojść do decydującego współudziału w sprawowaniu władzy bez rewolucji i bez dyktatury proletariatu tylko dlatego, że Związek Radziecki w stopniu decydującym przyczynił się do rozgromienia hitleryzmu. Sprawiedliwa wojna przeciw okupantowi i na skutek udziału w niej Związku Radzieckiego jako państwa socjalistycznego nie mogła nie mieć cech ideologicznych, nie mogła nie nosić charakteru społeczno-wyzwoleńczego. W drugiej wojnie światowej ścierały się ze sobą nie tylko państwa imperialistyczne, lecz również dwa światy ideologiczne – światy imperialistyczne walczyły między sobą o nowy podział rynków zbytu i podziału surowców, o zdobycie hegemonii i panowanie nad słabszym, podczas gdy świat socjaldemokracji walczył o wolność narodów, o zniszczenie faszyzmu, o demokrację i o oparcie stosunków między narodami świata na zasadach twórczego pokoju. Zwycięska wojna narodowo-wyzwoleńcza, wojna z hitleryzmem pozwoliła u nas i w innych krajach demokracji ludowej na dojście do władzy bez rewolucji po pierwsze dlatego, że brał w niej udział Związek Radziecki, którego armia wyzwoliła demokrację ludową.\nPo drugie dlatego, że w wojnie tej wzięły najaktywniejszy udział siły rewolucyjne i postępowe krajów okupowanych przez Niemców i po trzecie dlatego, że poważna część reakcji tych krajów zblokowała się z hitleryzmem i łącznie z nim musiała być rozgromiona.\nDo systemu demokracji ludowej doszło tylko w tych krajach, w których narodowe siły rewolucyjno-demokratyczne związały się bezpośrednio w jednych szeregach bojowych z Armią Radziecką i z nią walczyły o wyzwolenie swoich krajów spod okupacji niemieckiej. Kraje te znalazły się więc w sytuacji o wiele dogodniejszej, niż siły wsteczne i reakcyjne. Związek Radziecki nie mógł być oparciem sił rewolucyjno-demokratycznych we Francji i we Włoszech, które również wzięły przodujący udział w walce zbrojnej o wyzwolenie swoich krajów z hitlerowskiej okupacji. Nie zdołały złamać rodzimej reakcji dlatego, że znalazła ona pomoc i oparcie w jego rządzie i Ameryce. Wskutek tego wojna narodowo wyzwoleńcza nie mogła tam spełnić funkcji: rewolucji społecznej, chociaż w rezultacie tej wojny i w rezultacie ofiar i najaktywniejszej walki z okupantem, prowadzonej przez partie komunistyczne tych krajów, rewolucyjno-demokratyczny ruch społeczno-wyzwoleńczy, siły partii komunistycznych niezmiernie wzrosły w tych krajach. Dyktatura proletariatu rodzi się z okowów i kontrrewolucyjnych walk kapitalistycznych i obszarniczych warstw posiadających, które zostały wywłaszczone ekonomicznie i pozbawione władzy politycznej i opory reakcji przeciwko reformom społecznym w krajach demokracji ludowej były bez porównania słabsze od oporu reakcji rosyjskiej w latach rewolucji w Rosji, a siły klasy robotniczej tych krajów były znacznie większe, a warunki złamania oporu reakcji znacznie lepsze. Opór reakcji w krajach demokracji ludowej był nie tylko dlatego słabszy, że siły klasy robotniczej były większe w związku z tym, że kraje demokracji ludowej wyzwolone zostały przez Armię Radziecką, reakcja miała mniej siły oporu i dlatego, że w rezultacie związanie się z hitleryzmem i współdziałanie z okupantem oraz bierność wobec walki narodowo wyzwoleńczej, prowadzonej przez masy ludowe została podcięta, została odizolowana w pokaźnym stopniu od narodu. W tych warunkach w krajach demokracji ludowej nie zaistniała konieczność łamania oporu reakcji na drodze dyktatury proletariatu. Na przykładzie Rosji i krajów demokracji ludowej widzimy jak w różnych okresach historycznych zmieniają się drogi prowadzące klasę robotniczą do władzy, jak różna może być droga do socjalizmu, jak trzeba i należy rozwijać teorię marksistowską. Na przykładzie tym widzimy, jak śmieszne byłoby uważać, że siły polityczno-społeczne w krajach demokracji ludowej w rezultacie zmieszania teorii socjaldemokratycznych, partii reformistycznych z teoriami partii komunistycznych. Partie komunistyczne w różnych krajach mogły popełniać i popełniały błędy.\n(Teoria marksizmu mogła być i jest niedoskonałą mimo całej swojej doskonałości). Lecz socjaldemokratyczny reformizm w każdym okresie historycznym zajmował z gruntu fałszywe stanowisko i głosił z gruntu fałszywe teorie. Nie może więc być mowy o jakimś połączeniu oportunizmu z rewolucjonizmem przy szukaniu źródeł oceny społeczno-politycznego systemu demokracji ludowych. System ten wypływa bowiem ze źródeł marksizmu-leninizmu i jego istotą jest rewolucja.\nWYJAŚNIENIE SEKRETARZA GENERALNEGO KC PPRWŁADYSŁAWA GOMUŁKI W ZWIĄZKU Z JEGO REFERATEM I PROJEKTEM REZOLUCJI BIURA POLITYCZNEGO\nDo przedłożonego mi na piśmie stanowiska, zajętego przez członków Biura wobec mojego referatu na Plenum KC Partii, ustosunkowuję się jak poniżej:\nW referacie mówię, że:\n” … z chwilą powołania jednej partii klasy robotniczej zostanie zamknięty historyczny okres rozbicia i podziału polskiego ruchu robotniczego na dwa nurty polityczne, podziału trwającego bez przerwy od paru dziesiątek lat. Jednoczące się partie nie mogą nie ustosunkować się do tego okresu. Muszą one zanalizować przyczyny poprzedniego rozbicia, ocenić własną przeszłość, poznać błędy i zasługi swoich poprzedników… W dotychczasowej kampanii zjednoczeniowej nie jeden raz padały stwierdzenia, że zjednoczoną partię oprzemy na najlepszych tradycjach polskiego ruchu robotniczego. Jest to stwierdzenie ogólne, które trzeba skonkretyzować, jakie tradycje uważamy za najlepsze i pragniemy je kontynuować, a jakie uważamy za szkodliwe i pragniemy z nimi zerwać”.\nWyrażona w tych zdaniach myśl nie powinna budzić najmniejszej wątpliwości odnośnie tego, że wskazuje na potrzebę zanalizowania całej przeszłości polskiego ruchu robotniczego, a nie tylko poszczególnych fragmentów. Nie oznacza to jednak, że postawiłem takie zadanie przed sobą, że mój referat miał wyczerpać to zagadnienie. Wprost przeciwnie, postawiłem przed sobą tylko określone zadanie zanalizowania niektórych fragmentów przeszłości ruchu robotniczego, a nie jego całości. Podkreśliłem to wyraźnie w swoim referacie następującymi słowami:\n„Mówiąc o tradycjach polskiego ruchu robotniczego, pragnę poświęcić nieco uwagi zagadnieniu, które było przedmiotem licznych sporów między SDKPiL a PPS. Mam na myśli spór dotyczący zagadnienia niepodległości Polski”.\nStawianie mi zarzutu z tego powodu, że w referacie nie ująłem całości tradycji polskiego ruchu robotniczego wydaje mi się dosyć dziwne, gdyż – po pierwsze- jest to zagadnienie niezmiernie obszerne, a ja miałem niewiele czasu na przygotowanie referatu – a po drugie – w naszej dotychczasowej praktyce nigdy nie robiono zarzutów członkom Biura z tego powodu, że omawiając określony problem, czy to w prasie, czy na zebraniach, nie wyczerpali wszystkich fragmentów składających się na jego całość. Nie podzielam również poglądu towarzyszy, że niepostawienie w całej rozciągłości zagadnienia tradycji musiało prowadzić do zniekształcenia tradycji. Sprawa tradycji polskiego ruchu robotniczego była omawiana wielekroć przez naszych towarzyszy w sposób fragmentaryczny, a przecież nigdy nie twierdziliśmy, że powodowało to zniekształcenie tradycji.\nPodtrzymuję twierdzenie zawarte w referacie, że „w sprawie niepodległości Polski PPS wykazała wiele realizmu politycznego, odczuwała o wiele lepiej rzeczywistość polityczną aniżeli SDKPiL”. Podtrzymuję to wszystko, co powiedziałem w referacie odnośnie stosunku SDKPiL do sprawy niepodległości Polski. Sformułowane w referacie twierdzenia można by tylko zaostrzyć wieloma cytatami z wydawnictw SDKPiL za cały czas jej działalności w rodzaju takich, jak „żakowskie fantazje na konto odbudowania Polski” oraz „utopii w rodzaju wskrzeszenia Polski”. SDKPiL kierując się fałszywymi założeniami Róży Luksemburg w ocenie imperializmu, nie znajdowała żadnych możliwości zaistnienia niepodległej Polski w warunkach kapitalizmu. Fakt odzyskania przez Polskę niepodległości państwowej dowiódł, że SDKPiL wykazała mniej realizmu politycznego od PPS, że gorzej od niej oceniała rzeczywistość polityczną. Nie zmienia tego ani na jotę twierdzenie towarzyszy, że „koncepcję PPS można określić jako realistyczną tylko w sensie jej zbieżności z koncepcją polityczną części burżuazji polskiej”. Z powyższego twierdzenia można wysnuć tylko dodatkowy wniosek, że SDKPiL w kwestii niepodległości Polski wykazała mniej realizmu od części burżuazji polskiej.\nNie zgadzam się również z tezą, że „koncepcja niepodległościowa PPS zbankrutowała”. Powstaje bowiem pytanie, czyja koncepcja zwyciężyła? Wobec faktu powstania niepodległego państwa polskiego można powiedzieć, że zbankrutowała koncepcja SDKPiL, opierająca się na założeniu, że w epoce imperializmu niemożliwe jest zdobycie niepodległości Polski.\nW koncepcji niepodległościowej PPS górowała ponad wszystko niepodległość, nie drogi, które miały ją zaprowadzić do niepodległości. W latach poprzedzających wybuch pierwszej wojny światowej i w okresie jej trwania koncepcja niepodległościowa PPS opierała się na współdziałaniu z imperializmem austriackoniemieckim przeciwko imperializmowi rosyjskiemu. Byłoby jednak błędem gdyby z tego faktu wyciągać wniosek, że współdziałanie PPS z imperializmem austriacko-niemieckim zajmowało naczelne miejsce w polityce PPS. Naczelne miejsce zajmowało bowiem hasło niepodległości. Koncepcja niepodległościowa PPS była koncepcją burżuazyjną, nacjonalistyczną, i jako taka nie zbankrutowała, lecz zwyciężyła w 1918 roku. Nie zmienia tego wcale fakt, że Polska odzyskała niepodległość na skutek rewolucji rosyjskiej i ruchów rewolucyjnych w Europie.\nBurżuazyjno-nacjonalistyczny charakter koncepcji niepodległościowej PPS wypływał z liberalno-burżuazyjnej ideologii tej partii. PPS zakładała możliwość stopniowego zdobywania władzy politycznej przez klasę robotniczą w ramach ustroju kapitalistycznego i stopniowego przechodzenia do ustroju socjalistycznego. Naczelnym warunkiem rozwoju tego procesu zdobywania władzy, czyli pierwszym i głównym warunkiem wkroczenia na drogę prowadzącą do ustroju socjalistycznego, musiała być niepodległość państwowa. Przy takim podejściu do sprawy ustroju socjalistycznego PPS z góry zakładała burżuazyjną treść niepodległości Polski, jak również z góry podporządkowywała walkę klasową robotników o wyzwolenie społeczne walce o niepodległość narodową. Odrzucała ona dlatego hasło samostanowienia narodów, interpretując go w stosunku do Polski tylko w sensie niepodległości państwowej.\nZgadzam się z tym, że nieścisłe, a więc i niesłuszne jest sformułowanie użyte przeze mnie w referacie, iż „walka o niepodległość należy do pięknych tradycji PPS, które winniśmy złożyć u podstaw Zjednoczonej Partii”. Trzeba jednak posiadać dużo złej woli i stronniczości, aby, nie zważając na całość referatu, wyprowadzić z tego sformułowania wniosek, że pragnę złożyć u podstaw Zjednoczonej Partii „szowinistyczno-burżuazyjną koncepcję niepodległości PPS”. Mówiąc o pięknych tradycjach walki niepodległościowej PPS nie miałem na myśli żadnej określonej Polski, prowadzoną przez PPS-owców i przez określone PPS-owskie organizacje. Walka taka miała miejsce w latach 1905-6 i łączyła się z walką rewolucyjną klasy robotniczej w Rosji, podważała podstawy panowania caratu. Do pięknych tradycji walk niepodległościowych pepesowców zaliczyć należy i walkę w latach 1917-18 z okupantem austriacko-niemieckim. Za przykład podać można Mariana Buczka, jako członka Pogotowia Bojowego PPS.\nNie podzielam zdania Towarzyszy, że zawarta w moim referacie ocena SDKPiL jest błędna, na skutek jakoby „jaskrawego uproszczenia”. W referacie, podnosząc dodatnie strony SDKPiL mówię:\n„SDKPiL była rewolucyjną partią robotniczą i przeciwstawiała się jak najostrzej wszelkiemu uciskowi, a więc i uciskowi narodowemu. SDKPiL była zdecydowanym wrogiem imperializmu, nienawidziła caratu i wszelkiej formy tyranii, dążyła do ustroju sprawiedliwości społecznej, do socjalizmu… Jej zasługą jest to, że reprezentowała w polskim ruchu robotniczym ideę głębokiego internacjonalizmu i międzynarodowej solidarności klasy robotniczej, że wszczepiła robotnikom nienawiść do imperializmu, do wszelkiego ucisku i gwałtu”.\nTrzeba mieć całkowicie złą wolę, aby z zawartej w moim referacie oceny SDKPiL wyprowadzić wniosek, że ocena ta jest błędna i „jaskrawo uproszczona”. Można naturalnie szeroko rozbudować każde zawarte w referacie zdania o SDKPiL, charakteryzujące tak dodatnie jak i ujemne cechy tej partii. Na tle tego, co powiedziałem o SDKPiL i o PPS nie można jednak wyciągnąć wniosku, że zatarłem podstawowe przeciwieństwo między SDKPiL i PPS polegające na tym, że „SDKPiL reprezentowała rewolucyjny, klasowy nurt w polskiej klasie robotniczej w przeciwieństwie do reformistycznego i nacjonalistycznego kierunku PPS”. W referacie stwierdzam bowiem wyraźnie, że „PPS wybrała burżuazyjną, szowinistyczną a nie proletariacką drogę do niepodległości”.\nStoję na stanowisku, że programowym hasłem partii robotniczych narodów ujarzmionych winno być hasło samookreślenia aż do oderwania. Uważam za niesłuszne, iż PPS zastąpiła to hasło w swoim programie hasłem niepodległości, chociaż uważam, że słuszny był jej pogląd, iż naród polski i polska klasa robotnicza, gdy znajdzie się w momencie dojrzałym do samookreślenia, wybierze niepodległość państwową. Uzasadniłem to w referacie. Twierdzenie Towarzyszy, że teza moja „zawiera faktyczną akceptację stanowiska pepesowskiego, zmierzającego do niepodległości państwowej, sprzęgniętej z imperializmem i przeciwstawnej Rosji, choćby rewolucyjnej” – jest niesłuszne. Krytykuję bowiem ostro pepesowską drogę do niepodległości, kiedy mówię, że „podstawowym błędem PPS było to, że dążenie swoje do niepodległości Polski oparła nie na solidarności i współdziałaniu z rewolucyjną klasą robotniczą innych krajów, a przede wszystkim z rosyjską klasą robotniczą… lecz nadzieje na niepodległość związała ona z wojną imperialistyczną między zaborcami Polski”. Jakże więc można wyprowadzać wniosek o akceptacji „stanowiska pepesowskiego, zmierzającego do niepodległości państwowej, sprzęgniętej\nNigdy nie podchodzę do zagadnień społecznych w sposób abstrakcyjny, konkretnych spraw nie odrywam od konkretnej sytuacji i momentu historycznego. Nigdy też nie zapominam jednak o tym, że na konkretną sytuację i konkretny moment historyczny składa się również stanowisko narodu polskiego i polskiej klasy robotniczej. A o tym zdają się zapominać niektórzy towarzysze.\nTak w polskim jak i międzynarodowym ruchu robotniczym istniał przez wiele lat pogląd, że rewolucja socjalistyczna ogarnie całą Europę mniej więcej w jednym momencie. Jest rzeczą jasną, że gdyby w okresie I wojny światowej zwycięska rewolucja socjalistyczna ogarnęła całą Europę, a nawet tylko Rosję, Austrię i Niemcy, to wówczas nie mogłaby pominąć i Polski. W takiej konkretnej sytuacji samookreślenie narodu polskiego poszłoby po innej drodze niepodległościowej. Lecz zakres zwycięskiej rewolucji socjalistycznej sprowadził się wówczas tylko do Rosji. Wobec nastrojów istniejących w polskiej klasie robotniczej i w całym polskim narodzie hasło samookreślenia w zetknięciu z rzeczywistością europejską z okresu I wojny światowej, mogło być słusznie zastosowane tylko przez rzucenie hasła niepodległości Polski. Nie zrobiła tego SDKPiL nie tylko na skutek swych błędnych teorii, lecz i dlatego, gdyż uważała, że w momencie rewolucji socjalistycznej w Rosji hasło niepodległości Polski oznaczałoby zdradę rewolucji. Był to największy błąd SDPKiL, który w stopniu bardzo poważnym wpłynął na rozwój sytuacji w Polsce. Hasło niepodległości Polski mogło mieć głęboko rewolucyjny charakter, mogło pozwolić SDKPiL skupić wokół siebie nie tylko większość klasy robotniczej, lecz nawet większość narodu. W ówczesnej sytuacji, wobec głębokich dążeń niepodległościowych w narodzie polskim i wysokiej fali walk mas pracujących przeciwko kapitalistom i obszarnikom, stanięcie na gruncie niepodległości przez SDKPiL spowodowałoby wzrost sił rewolucyjnych w Polsce i przez to samo wzmocnienie rewolucji rosyjskiej. SDKPiL nie chciała się jednak liczyć z niepodległościowymi nastrojami mas pracujących, co przyniosło tylko szkodę w walce społeczno-wyzwoleńczej w Polsce.\nWobec spraw konkretnych należy zająć konkretne stanowisko. Trzeba powiedzieć jasno i wyraźnie, czy w okresie I wojny światowej w warunkach istniejących w Polsce i w Europie było słuszne wysuwanie hasła niepodległości Polski, czy też hasło takie należy uważać za błędne i za szkodliwe. Nie można uprawiać polityki chowania głowy w piasek.\nUważam, że stosunek KPP do zagadnienia niepodległości Polski najlepiej można przedstawić przez przytoczenie uchwał dotyczących niepodległości, lub bezpośrednio związanych z tym zagadnieniem podejmowanych przez najwyższe i kierownicze instancje partyjne KPP na całej przestrzeni jej działalności.\nPlatforma polityczna uchwalona w grudniu 1919 roku na I Zjeździe KPRP głosi:\n„W okresie międzynarodowej rewolucji socjalnej burzącej podstawy kapitalizmu, proletariat polski odrzuca wszelkie hasła polityczne, jak autonomię, usamodzielnienie, samookreślenie oparte na rozwoju form politycznych okresu kapitalistycznego… Proletariat zwalczać będzie wszelkie próby stworzenia burżuazyjnej, kontrrewolucyjnej armii polskiej, wszelkie wojny o granice narodowe… Cała władza musi przejść w ręce proletariatu miast i wsi zorganizowanego w Radach Delegatów Robotniczych… Bezpośrednim zadaniem partii jest… współdziałać w połączeniu się Rad Delegatów Robotniczych miast i wsi całego kraju w jeden wielki scentralizowany organizm, zdolny do objęcia całej władzy w ścisłej łączności z rządami proletariackimi i Radami Robotniczymi innych krajów”.\nNie trzeba dowodzić że platforma polityczna I Zjazdu KPRP jest prostym przedłużeniem linii politycznej SDKPiL. Negatywny stosunek KPRP do niepodległości Polski stał się m.in. główną przyczyną rozbicia Rad Delegatów Robotniczych w Polsce, działających w 1918-19 roku.\nII Zjazd KPRP odbyty w sierpniu 1923 roku przeprowadza zasadniczą rewizję uchwał I Zjazdu. W sprawie niepodległości Polski głosi on, że:\n„nie ma fundamentu dla trwałej niepodległości narodu polskiego, jak zwycięstwo rewolucji proletariackiej w Europie i w imię haseł wypisanych na starych sztandarach niepodległościowych – ‚za waszą wolność i naszą’ – ‚wolni z wolnymi, równi z równymi’. Wysuwa on hasło: oparcia bytu Polski na bratnim sojuszu z rewolucją niemiecką i rosyjską, na utworzenie Federacji Wolnych Republik Robotniczo-Chłopskich Europy”.\nStanowisko II Zjazdu KPRP w kwestii narodowościowej:\n„Zupełna wolność narodowa Ukraińców, Białorusinów, Litwinów, ich całkowite prawo do ziemi ich ojców, do połączenia z ich braćmi po drugiej stronie słupów granicznych”.\nStojący całkowicie na gruncie ówczesnej granicy polsko-nieniemieckiej II Zjazd KPRP wysuwa tylko żądanie „zupełnej swobody rozwoju narodowego ludności niemieckiej”. Nie podaje on w wątpliwość polskości Górnego Śląska ani też innych ziem polskich b. zaboru pruskiego.\nStosunek do innych stronnictw określa następujące sformułowanie:\n„II Zjazd KPPR zwraca się do wszystkich stronnictw, w których szeregach zorganizowani są również robotnicy i biedni chłopi w pierwszym rzędzie do PPS i ‚Wyzwolenia’ z wezwaniem do tworzenia wspólnego frontu do walki o najbliższe cele mas ludowych Polski”.\nII Zjazd nie wysuwa hasła dyktatury proletariatu, a tylko hasło „rządu robotniczo-chłopskiego opartego organizację robotników i chłopów”.\nDo uchwał II Zjazdu KPRP nie można mieć żadnych zasadniczych zastrzeżeń. Niestety II Zjazd KPRP poddany został ostrej krytyce przez następne zjazdy KPP, które przekreśliły stanowisko II Zjazdu w podstawowych zagadnienia.\nIII Zjazd KPP, odbyty w marcu 1925 roku, stawia pierwszy zdecydowany krok podważający prawa Polski do Górnego Śląska i Pomorza, stwierdza on bowiem, że:\n„Posiadanie przez Polskę ziem b. zaboru pruskiego jest źródłem stałego przeciwieństwa pomiędzy burżuazją Polską a burżuazyjnymi Niemcami… Sprawa zjednoczenia Górnego Śląska… nie może być rozwiązana pokojowo… W jeszcze większym stopniu dotyczy to przynależności Pomorza, które dla Polski jest sprawą dostępu do Bałtyku, dla Niemiec – połączenia lądowego z Prusami Wschodnimi. Gdy Niemcy dążą do rozwiązania kwestii przez odebranie z powrotem ‚korytarza’, Polska chciałaby rozwiązać ją drogą dalszych aneksji – wcielenia Gdańska i Prus Wschodnich. W sprawach tych każdy z dwóch rządów ma za sobą jednolity front partii burżuazyjnych i socjal-patriotycznych swego kraju. W Polsce haniebną rolę na tle walk imperialistycznych polsko-niemieckich odegrała PPS, która w okresie plebiscytowym na Górnym Śląsku ręka w rękę z Korfantym uprawiała wściekłe szczucie nacjonalistyczne i niosła zarazę nienawiści narodowej w szeregi robotnicze. Również obecnie PPS popiera hecę szowinistyczną burżuazji polskiej, zmierzającej do najazdu zbrojnego na Prusy Wschodnie. Nierozerwalny w ramach ustroju kapitalistycznego konflikt polsko-niemiecki przykuł Polskę do stóp Francji, która pomogła Polsce zdobyć ziemię b. zaboru pruskiego, a teraz gwarantuje jej zachowanie tych ziem i popiera dalszą ekspansję imperialistyczną Polski… KPP… domaga się zupełnego równouprawnienia języka niemieckiego w polskim szkolnictwie, administracji i sądownictwie, we wszystkich okręgach o mniejszości niemieckiej… KPP demaskuje imperializm obu zwalczających się rządów burżuazyjnych, dążących do wytworzenia stanu wiecznej wojny narodowej na obszarach pogranicznych Polski i Niemiec i wykazuje, że jedyną drogą do położenia kresu temu stanowi rzeczy jest obalenie władzy burżuazji w obu państwach i zdobycie władzy radzieckiej, która jedyna zdolna jest zapewnić obu narodom całkowitą wolność rozwoju narodowego i zgodne współżycie w ramach Związku Republik Radzieckich”.\nZ uchwały tej wynika zupełnie niedwuznacznie, że Górny Śląsk i Pomorze zostały zaanektowane przez imperializm polski, a imperializm niemiecki pragnie je tylko odebrać z powrotem. Należy podkreślić, że już na III Zjeździe KPP były składane propozycje, aby na polskiej części Śląska wysunąć hasło samookreślenia. Wprawdzie III Zjazd propozycji tych nie przyjął, lecz tym niemniej w przyjętej rezolucji w sprawie niemieckiej poddał w wątpliwość prawa Polski do rdzennie polskich ziem.\nIII Zjazd również niedwuznacznie wyraził swój stosunek do zagadnienia niepodległości ówczesnej Polski na marginesie uchwały w sprawie niemieckiej przez stwierdzenie, że jedynie władza radziecka w Polsce i w Niemczech zdolna jest zapewnić obu narodom wolność, rozwój i współżycie w ramach Związku Republik Radzieckich.\nII Zjazd zrewidował również stanowisko II Zjazdu w sprawie rządu robotniczo-chłopskiego, dając definicję, że „rządem robotniczo-chłopskim może być tylko rząd dyktatury proletariatu, powstały na gruncie rewolucji” (nie poruszam rewizji innych uchwał, gdyż nie dotyczą bezpośrednio omawianego przez mnie tematu).\nW grudniu 1925 roku odbyła się IV Konferencja KPP, która pragnie wyjaśnić stosunek partii do niepodległości Polski. W uchwałach tej Konferencji czytamy:\n„Partia musi zrobić jeszcze krok naprzód i stanąć wyraźnie i zdecydowanie na gruncie niepodległości Polski. Bez tego warunku Partia nie zdobędzie większości mas pracujących. Co różni w sprawie Polski robotnika pepesowca, enperowca, chadeka, bezpartyjnego. Od innych robotników różni robotnika komunistę stosunek do obecnego państwa polskiego. Robotnik komunista nie może stać na stanowisku obrony ojczyzny kapitalistycznej, nie może odłączyć sprawy niepodległości od sprawy rewolucji… Dla KPP nie może być obrony niepodległości Polski bez rewolucji proletariatu, jak nie może być rewolucji, która by nie zabezpieczyła i nie utrwaliła niepodległości państwowej narodu polskiego… Tylko takie postawienie sprawy niepodległości Polski przez KPP będzie szczere, mocne, niezłomne i zostanie zrozumiane przez tych robotników i chłopów, którzy dotąd widzieli w nas nie wrogów Polski szlachecko-burżuazyjnej, lecz wrogów niepodległości Polski w ogóle”.\nCzy wyżej przytoczone stanowisko KPP do sprawy niepodległości Polski nie może budzić zastrzeżeń? Moim zdaniem winno budzić zastrzeżenie i to nawet zasadnicze.\nZe stanowiska tego i z innych uchwał IV Konferencji wynika, że KPP staje na gruncie niepodległości Polski, lecz tylko Polski Radzieckiej, natomiast nie stoi na gruncie niepodległości tej Polski jaka wówczas istniała. Twierdzenie, że „dla KPP nie może być obrony niepodległości Polski bez rewolucji proletariatu”, że „robotnik-komunista nie może stać na stanowisku obrony ojczyzny kapitalistycznej” wykluczało obronę niepodległości Polski przed imperialistycznym napastnikiem. Gdyby klasa robotnicza miała zastosować się do tez uchwalonych przez IV Konferencję KPP, to w momencie najazdu hitlerowskiego na Polskę powinna wystąpić do walki o dyktaturę proletariatu, a nie do walki z niemieckim agresorem, który likwidował niepodległość Polski niósł całemu narodowi niewolę. Jeśli założymy wariant wojny imperialistycznej, to również teza powyższa jest niesłuszna, gdyż w takim wypadku klasa robotnicza winna walczyć o obalenie kapitalizmu, lecz równocześnie winna stać twardo na gruncie niepodległości. „Porażeńczestwo” i niepodległość, to dwa różne zagadnienia.\nUchwały IV Konferencji KPP w sprawie niepodległości Polski dowodzą czegoś wręcz przeciwnego niż Towarzysze usiłowali dowieść. Wynika z nich bowiem jasno, że KPP stała tylko na gruncie niepodległości Polski Radzieckiej, a takiej Polski przecież nie było. Polska ówczesna była burżuazyjna i KPP nie kryła się z tym, że nie chce bronić niepodległości Polski burżuazyjnej. W stosunku do ówczesnej Polski zajmowała więc stanowisko antyniepodległościowe.\nIV Zjazd KPP, odbyty w 1927 roku, przyjął już formalnie hasło samookreślenia aż do oderwania w stosunku do Górnego Śląska.\nV Zjazd KPP, odbyty w 1931 roku, a więc w sytuacji, kiedy hitleryzm w Niemczech czynił coraz to większe postępy, stwierdza, że „hasło samookreślenia Górnego Śląska aż do oderwania jest podstawowym hasłem w mobilizacji mas do walki przeciwko faszyzmowi”.\nV Zjazd KPP ostro krytykuje stanowisko zajęte przez II Zjazd KPRP w sprawie Górnego Śląska i wyprowadza wniosek, że stanowisko to dowodzi nacjonal-oportunizmu w szeregach partii. Mógłbym zacytować szereg wypowiedzi referenta, który referował zagadnienie „kwestia narodowościowa i zadania KPP”, świadczących dobitnie o negatywnym ustosunkowaniu się do kwestii niepodległości Polski. Nie czynię tego tylko dlatego, że referentem tym był Bratkowski. Nie zmienia to jednak faktu, że V Zjazd przyjął te wypowiedzi za swoje.\nVI Zjazd KPP, odbyty w listopadzie 1932 roku, a więc w przededniu objęcia władzy w Niemczech przez Hitlera, przyjął m.in. takie uchwały:\n„Imperializm polski ustanowił swe panowanie na Górnym Śląsku na mocy imperialistycznego traktatu wersalskiego, przez zdławienie walki rewolucyjnej proletariatu górnośląskiego, przez oszustwo plebiscytowe, przez rozpętanie nacjonalistycznej, antyniemieckiej nagonki. KPP walczy o prawo każdego narodu ujarzmionego przez imperializm polski do całkowitego samookreślenia tj. aż do oderwania się od państwa polskiego. KPP mobilizuje masy pracujące na Górnym Śląsku jak również na Pomorzu do walki z uciskiem narodowym ludności niemieckiej pod hasłem praw do samookreślenia aż do oderwania od Polski… W stosunku do Gdańska KPP zwalcza narzucone mu jarzmo Polski i Ligi Narodów, zwalcza aneksjonistyczną politykę imperializmu polskiego i uznaje prawo ludności gdańskiej, siłą oderwanej od Niemiec, do ponownego złączenia się z Niemcami”.\nW przyjętym przez VI Zjazd KPP projekcie programu partii nie wspomina się w ogóle o kwestii niepodległości Polski, natomiast w dziale „kwestia narodowa” znajduje się punkt następujący:\n„Polska Republika Radziecka – zawrze braterski sojusz ze Związkiem Radzieckim i z każdym narodem, który uwolnił się od kapitalizmu na zasadzie dobrowolnego zjednoczenia i centralizacji sił wojskowych i gospodarczych do walki przeciw imperializmowi i do budownictwa gospodarki socjalistycznej, na którym opiera się rzeczywista niepodległość państwa proletariackiego wobec państw kapitalistycznych”.\nSprawa została postawiona jasno. Każdy kto czytał ten projekt programu KPP nie mógł mieć najmniejszej wątpliwości odnośnie tego, że KPP stała na gruncie integralnego wcielenia Polski w skład Związku Radzieckiego.\nKPP zmienia swoją linię taktyczną dopiero w 1935 roku, tj. po VII Kongresie Kominternu. Wysuwa żądanie przywrócenia autonomii Górnego Śląska i podkreślając, że „stoi na stanowisku prawa narodów podbitych przez imperializm Polski do samookreślenia aż do oderwania”. Stwierdza, że „popiera hasło autonomii Ukrainy Zachodniej, wysunięte przez inne partie”. Trudno jest mi dociec na podstawie posiadanych materiałów, czy Górny Śląsk i Pomorze nadal są uważane przez KPP za tereny „podbite” przez polski imperializm. Uchwała KC KPP z listopada 1935 roku dyskretnie przemilcza to zagadnienie. W przeciwieństwie do uchwał VI Zjazdu, w wydawnictwach KPP z roku 1935 pojawia się hasło o „wolną i niepodległą Polską Republikę Radziecką”, które należy rozumieć jako hasło strategiczne.\nIV Plenum KC KPP, odbyte w 1936 roku, wydaje Manifest w sprawie niepodległości Polski. VI Plenum KC KPP, odbyte w lutym 1937 roku, przemawia już takim językiem, jakim nie przemawiała KPP przez cały czas swej działalności. Tak np. VI Plenum stwierdza:\n„Z pomocą Becka faszyzm niemiecki zagarnia Gdańsk, będący bramą wypadową przeciw Polsce, kluczem do rozbioru Rzeczypospolitej Polskiej… Walka, z polityką zdrady narodowej i z reżymem sanacyjnym, oddającym Polskę w pacht Hitlerowi, walka o pokój, o włączenie Polski do porozumienia państw pokojowych, stworzonego przez Francję, Czechosłowację i Związek Radziecki jest dziś najskuteczniejszym środkiem obrony niepodległości Polski przed jedynym jej wrogiem – hitlerowskimi Niemcami… Walcząc o obalenie reżymu sanacyjnego, KPP gotowa jest w odpowiedniej sytuacji poprzeć każdy rząd demokratyczny, a więc i rząd stworzony przez partie socjalistyczne i Stronnictwo Ludowe… KPP wzywa partie socjalistyczne i Stronnictwo Ludowe do rozpoczęcia kampanii… o całkowitą amnestię dla więźniów politycznych, o swobodny powrót Witosa, Liebermana i całej emigracji politycznej do kraju”.\nTak przedstawia się prawdziwa historia stosunku KPP do zagadnienia niepodległości Polski i jej stosunku do Śląska i Pomorza.\nBiuro żąda ode mnie, abym uznał ocenę KPP, zawartą w moim referacie za błędną. Nie mogę, niestety, podzielić zdania Towarzyszy. Biuro stwierdza, że:\n„ztekstu referatu i z ustnych komentarzy tow. Wiesława na posiedzeniu BP w dniu 4 czerwca wynika, że tow. Wiesław zarzuca KPP takie stosowanie hasła prawa do samostanowienia o swoim losie, które faktycznie oznaczało negację niepodległości Polski. Zarzut ten nie odpowiada prawdzie historycznej, nie da się utrzymać w świetle dokumentów i faktycznie akceptuje legendę rozsiewanych przez wrogów klasowych o KPP jako ‚agenturze Moskwy’”.\nKPP działała przez 18 lat. Od czasu utworzenia KPRP aż do 1936 roku – przy wyłączeniu II Zjazdu – KPP tak formułowała swoje stanowisko do zagadnienia niepodległości Polski, że nie mogło ono budzić nawet wątpliwości. Stała ona bowiem bądź na gruncie organicznego wcielenia Polski jako republiki radzieckiej w skład Związku Republik Radzieckich, bądź też wysuwała hasło niepodległej Polski Radzieckiej, oświadczając równocześnie, że „dla KPP nie może być obrony niepodległości Polski burżuazyjnej”. Dopiero od 1936 roku a więc ,nie na długo przed rozwiązaniem KPP zmieniła ona swój stosunek do ówczesnej niepodległości Polski, stojąc na. gruncie jej obrony przed hitlerowskim napastnikiem. Począwszy od 1925 roku aż do 1935 czyli przez 10 lat swej działalności KPP bądź kwestionowała prawa Polski do Górnego Śląska i Pomorza, bądź głosiła hasło o ,prawie do oderwania tych terytoriów od Polski, jako anektowanych ‚przez polski imperializm. Oznaczało to niewątpliwie nadużywanie hasła o prawie narodów do samookreślenia aż do oderwania, gdyż hasło takie w ogóle nie mogło być wysuwane ani na Górnym Śląsku ani na Pomorzu. Wysuwanie tego hasła na tych terenach oznaczało niewątpliwie, takie stosowanie hasła prawa do samostanowienia o swoim losie, które faktycznie oznaczało negację niepodległości Polski. Dopiero po VII Kongresie Kominternu KPP zaniechała głoszenia hasła o prawie do samostanowienia aż do oderwania w stosunku do Górnego Śląska i Pomorza. Nie znam żadnych dokumentów, które by stwierdzały, że KPP po swoim VI Kongresie uznała kiedykolwiek później, że hasło o prawie do oderwania się od Polski Górnego Śląska i Pomorza było fałszywe.\nTak przedstawia się prawda historyczna w świetle dokumentów. Kategorycznie odrzucam twierdzenie Towarzyszy członków Biura, że „akceptuję legendę rozsiewanych przez wrogów klasowych KPP” i czuję się tym zarzutem obrażony. Prawdy historycznej nie zmienia twierdzenie Towarzyszy, że hasło samookreślenia Śląska i Pomorza „nosiło obiektywne cechy prowokacji politycznej”. Jeśli tak było, to na gruncie tej „prowokacji politycznej” kierownictwo KPP stało przez 10 lat, a niektórzy członkowie Biura nie przejawili na tyle czujności, aby przeciwstawić się tej prowokacji na zjazdach KPP, w których brali udział.\nNie podejmuję szerszej dyskusji na temat hasła Polskiej Republiki Rad i dyktatury proletariatu, które według zdania towarzyszy było „jedynie słuszne dla całego ówczesnego okresu historycznego”. (rozumiem, że pod pojęciem „ówczesnego okresu historycznego” mają Towarzysze na myśli okres od Rewolucji Listopadowej w Rosji do VII Kongresu Kominternu). Przyznaję, że mam co do tego poważne wątpliwości. Takie wątpliwości miało na pewno również kierownictwo KPP w 1923 roku, gdyż na II Zjeździe nie wysunęło hasła dyktatury proletariatu. Jestem zdania, że w Polsce należało wysunąć hasło rządu robotniczo-chłopskiego (nie utożsamiając tego hasła z dyktaturą proletariatu), co najmniej wówczas, kiedy sanacja zaczęła likwidować demokrację parlamentarną, tj. po przewrocie majowym. Pozwoliłoby to wzmocnić front walki z sanacyjno-faszystowską dyktaturą. Towarzysze twierdzą, że określenie w moim referacie hasła Polskiej Republiki Rad (dyktatury proletariatu) jako sekciarskiego błędu KPP oznacza – niezależnie od moich intencji – „akceptację ówczesnego stanowiska PPS, które sprowadzało się do walki z polskim i międzynarodowym ruchem rewolucyjnym o utrwalenie panowania burżuazji w Polsce”.\nTeza ta przypomina mi kapepowską ocenę Brześcia, który miał być „taktycznym manewrem sanacji obliczonym na oszukanie mas”. Zapytuję, czy zmiana orientacji taktycznej KPP po VII Kongresie Kominternu, a zwłaszcza jej deklaracja, że „gotowa jest w odpowiedniej sytuacji poprzeć każdy rząd demokratyczny”, jak też cała linia polityczna KPP w ówczesnym okresie oznaczała „akceptację stanowiska PPS, które sprowadzało się do walki… o utrwalenie panowania burżuazji w Polsce”. Jestem zdania, że w taktyce partii komunistycznych nie może być szablonu. Jeżeli w Polsce wcześniej, aniżeli w innych krajach, doszła do władzy faszystowska reakcja, i zwęziła lub całkowicie zlikwidowała liberalno-burżuazyjne swobody demokratyczne – to partia komunistyczna w Polsce winna wcześniej od innych partii zmienić swoją taktykę i metodę walki z reakcją, winna przystosować swoją linię polityczną do konkretnej sytuacji istniejącej w kraju, uwzględniając naturalnie i międzynarodową sytuację.\nTwierdzą Towarzysze, że „konieczność krytycznej oceny całego okresu działalności KPP… nie upoważnia do jej potępienia w czambuł”. Zgadzam się całkowicie z tym stanowiskiem i wyraziłem go w referacie. Niejednokrotnie też wskazywałem na słuszną, patriotyczną postawę zajętą przez kapepowców w okresie najazdu hitlerowskiego na Polskę. Tylko dla tej przyczyny, że kilkakrotnie już o tym mówiłem, opuściłem w swym referacie na Plenum ustęp, który poprzednio napisałem, o treści następującej:\n„Jak zdrowy był duch klasowy członków KPP, jak od interesów Polski umieli oni odróżniać swoje krzywdy, doznane od rządów sanacyjnych, świadczy fakt, że znajdując się w liczbie kilku tysięcy w więzieniach w momencie, kiedy hitleryzm zagrażał Polsce, wyrazili oni gotowość walki z bronią w ręku w obronie niepodległości, deklarując chęć wstąpienia w szeregi Armii Polskiej. Jak wielką nienawiścią pałała do nich reakcja świadczy fakt, że propozycję tę odrzuciła”.\nZgadzam się też z tym, że mimo wszystkich swych błędów „KPP była jedyną rewolucyjną partią klasy robotniczej w okresie międzywojennym”. Ta sama myśl zawarta jest w moim referacie, w którym mówię o walce KPP z reżymem sanacyjnym, o wychowaniu kapepowców w duchu nieugiętej walki klasowej, o przejściu przez więzienie masy członków KPP, o jej walce z antysowietyzmem. Charakterystyka PPS w przeciwstawieniu do KPP wyrażona jest dobitnie w następującym zdaniu mego referatu: – Największą zasługą KPP jest jej nieugięta walka z antysowietyzmem, który stał się przewodnią linią polityczną nie tylko sanacji i reakcji polskiej, lecz również górował w Polskiej Partii Socjalistycznej przez cały okres II Rzeczypospolitej.\nUwzględniając wyjaśnienia zawarte na stronie 3 niniejszego pisma, dotyczące tradycji walk niepodległościowych PPS, jak również wyjaśnienia, zawarte na str. 4-ej dotyczące hasła niepodległości w programie PPS uważam, że ocena przeszłości PPS zawarta w moim referacie, wygłoszonym po plenarnym posiedzeniu KC PPR, jest słuszna. Nie zgadzam się dlatego ze stanowiskiem członków Biura, zawartym w zdaniu, że „ocena tradycji ruchu robotniczego w Polsce dana przez tow. Wiesława, stanowi poważne ustępstwo na rzecz nacjonalistyczno-burżuazyjnych i reformistycznych tradycji, reprezentowanych przez PPS”.\nZgadzam się z tym, że zjednoczenie PPR i PPS stwarza dla zjednoczonej partii niebezpieczeństwo prawicowe, wynikające z oportunistycznych i nacjonalistycznych tradycji PPS. Zgadzam się również z tym, że nasza partia jest jeszcze niedostatecznie ideologicznie zahartowana. Dlatego uważam, że partia nasza winna wytężyć maksymalnie swe siły na odcinku pracy ideologicznowychowawczej. Widzę jednak również poważne niebezpieczeństwo kapepowskiego sekciarstwa, które nie zostało jeszcze wytrzebione wśród wielu członków PPR, b. członków KPP i które przynieść może dotkliwe ·szkody, zwłaszcza w momencie jednoczenia PPR i PPS. Wszelki nawrót do złych kapepowskich tradycji, którego przejawy znajdują się w stanowisku, zajmowanym przez członków Biura, wyłuszczonym w piśmiennym ustosunkowaniu się do mego referatu i które też można było zaobserwować w wystąpieniach niektórych towarzyszy na plenum KC Partii, wszelkie upraszczanie sytuacji istniejącej w Polsce i niedocenianie nastrojów istniejących w szeregach klasy robotniczej i w narodzie, a zwłaszcza doszukiwanie się nacjonalizmu tam, gdzie go nie ma – może poderwać ten wielki kapitał zaufania, jaki zdobyła sobie nasza partia w klasie robotniczej i w narodzie dzięki swojej słusznej polityce i dzięki stosowaniu prawidłowej taktyki. Kto nie chce widzieć tego faktu, tak jak nie widziała go KPP, że rozwój historyczny narodu polskiego toczył się specyficznym szlakiem, nieznanym innemu narodowi Europy, kto zapomina, że na postawę narodu polskiego składa się suma jego historii – ten jest najbardziej predystynowany do popełnienia błędów politycznych, do odrywania się nie tylko od narodu, lecz i od klasy robotniczej. Od lat czterech tworzy się nowa historia narodu polskiego. Zmieniliśmy w tym czasie wiele w jego postawie, usunęliśmy wiele zabójczego czadu historycznego, który go dławił, wprowadziliśmy nasz naród na nową drogę. Byłoby jednak głęboko niesłuszne i naiwne mniemanie, że wiekowe nawarstwienia złych tradycji można zlikwidować w przeciągu czterech lat. Sekciarstwo na pewno nie przyśpieszy rozwoju tego procesu.\nTaki jest mój pogląd na zagadnienia wyłuszczone w piśmie Towarzyszy, określającym ich stanowisko wobec mego referatu, wygłoszonego na plenarnym posiedzeniu KC PPR w dniu 3 czerwca br.\n15. VI. 1948 r.\nZeszyty Historyczne nr 34 (1975)


Koszalin i okolice z lotu ptaka [zdjęcia] - Koszalin - Forum gk24.pl\nKoszalin i okolice z lotu ptaka [zdjęcia] :: zobacz komentowany artykuł\nRozpoczęty przez ~stop~ , kwi 14 2015 15:57:40\nNapisano 14 kwiecień 2015 - 15:57:40\nTen Koszałek jest potrzebny tak, jak Jedliński w urzędzie\nNapisano 14 kwiecień 2015 - 16:26:09\nJedź do Słupska\n#3 ~lot ptaka~\nNapisano 14 kwiecień 2015 - 16:40:53\nA co to za ptak ???\nNapisano 14 kwiecień 2015 - 18:14:49\nJeszcze jest cicho sza ale konstrukcja ma wady w projekcie ten basen długo nie będzie otwarty SKANDAL!!!!\nNapisano 14 kwiecień 2015 - 18:23:35\n...a czyjego ptaka ?...ptaszka chyba.\nNapisano 14 kwiecień 2015 - 21:18:50\nNo ale mi widok z lotu ptaka ,tylko akwapark , przystań w Jamnie (a raczej po za nim) i jakieś tam pola\nA tam zaraz Koszałek niepotrzebny ,a z tym Jedlińskim to se dajmy spokój dał rozwój Koszalinowi ,który wyprzedził miększy innymi Słupsk ,Szczecin ,Katowice ,Lublin ,Sosnowiec więc po co na niego tak narzekać?\nWidzę ,że niektórzy mają tu kompleksy do Słupska albo do Kołobrzegu ,Białogardu a nawet Szczecina a Koszalin tak bardzo idealny normalnie kraina mlekiem i modem płynąca.\nNapisano 15 kwiecień 2015 - 07:39:53\nA gdzie Koszalin?\nNapisano 15 kwiecień 2015 - 07:54:51\nI jak szczerbaty Jacuś w mieście.\nNapisano 15 kwiecień 2015 - 07:57:59\n"Widziałem ptaka cień"\nfufufu youtube kropka com/watch?v=oRsytNe9EYc\nNapisano 15 kwiecień 2015 - 21:31:43\nRównież z jednym lub większą ilością słów kluczowych: Koszałek\nKoszałek już pływa po Jamnie. Wakacyjne kursy wąskotorówki i szynobusu [rozkłady]\nNapisany przez ~Teresa~ , 20 cze 2017 Koszałek, rozkład rejsów i 1 więcej


Rytual "Bambusowy Cho" | FizjoDuet Rytual „Bambusowy Cho” – FizjoDuet\nBambus w kulturze orientalnej uznawany jest za symbol siły oraz odporności charakteru. Chińczycy uznają ją za roślinę przynosząca szczęście, Hindusi za znak przyjaźni, Filipińczycy stosują go jako talizman.\nDziałanie lecznicze zawiera się w 2 makroskładnikach, które zawarte są w pędzie bambusa:\nJest to krzem, który uważany jest za niezbędny katalizator w przyswajaniu innych ważnych minerałów oraz mikroskładników jak: wapń, potas, magnez, sód, siarka, kobalt, glin i wielu innych. Niedostateczna podaż, braki w dostarczeniu krzemu powodują, że 76 ze 104 pierwiastków występujących w ludzkim organizmie nie są prawidłowo przyswajane. Drugim jest wapń – podstawowy budulec kości, chrząstek , tkanki łącznej budującej naczynia krwionośne i wyścielającej narządy wewnętrzne.\nMasaż bambusowy to zabieg łączący techniki manualne z wykorzystaniem naturalnych narzędzi do masażu. Pałeczki bambusa, które są rolowane po ciele mają różne formy i wielkości. Dzięki miękkim i płynnym ruchom usuwają zmęczenia mięśni, działają antystresowo, przynoszą ulgę oraz dobre samopoczucie. Delikatny peeling ciała wspaniale uelastycznia skórę poprawiając jej kondycję i witalność.\nMasaż pałkami bambusowymi można wykonać na 2 sposoby:\n1. masaż zimnym bambusem, który ma pozytywne właściwości na układ limfatyczny, drenując chłonkę, pobudzając układ odpornościowy i krążenie krwi;\n2. masaż podgrzanym bambusem wraz z podgrzaną oliwką, który stosuje się głównie: antystresowo, przy zmęczeniu psychofizycznym oddziałuje silnie odprężająco.\nZabieg bambusowy ma zastosowanie:\n– jako masaż relaksacyjno-kosmetyczny\n– przy przemęczeniu i stresie\n– braku właściwego dotlenienia organizmu\n– lekkich obrzękach kosmetycznych\n– poprawia wygląd, koloryt skóry\n– 60 minutowy masaż pleców\n– 90′ lub 120 ‚ masaż całego ciała


Prize Yorkshire York Terrier Adult - Zoocentrum24.pl\n> Psy>Odżywianie>Karmy suche dla Psa>Prize Yorkshire York Terrier Adult\nPrize Yorkshire York Terrier Adult\nPrize Yorkshire Terrier Adult to bezzbożowa karma dla dorosłych psów rasy Yorkshire Terrier.\nPrize Yorkshire Terrier Adult to najlepszy wybór dla Twojego Yorka\nPrize Yorkshire Terrier to monobiałkowa karma dedykowana dla psów rasy Yorkshire Terrier. Do wyboru dwa smaki: jagnięcina lub łosoś. Tekstura krokieta jest idealnie dopasowana do wielkości szczęk Yorkshire Terriera, wspomaga czyszczenie kamienia nazębnego i w naturalny sposób wyrabia odruch gryzienia. Receptura karmy Prize Yorkshire Terrier oparta jest na świeżym mięsie, dlatego jej zapach wywrze pozytywne wrażenie nawet na najbardziej wybrednych przedstawicielach tej rasy. Z kolei dodatek mięsa suszonego gwarantuje wysoką zawartość białka w diecie naszego pupila.\nPrize Yorkshire Terrier - Zastrzyk Energii\nPamiętając o myśliwskiej naturze reprezentantów rasy Yorkshire Terrier, sztab technologów kuchni Prize Petfood wzbogacił karmy Prize o słodkie ziemniaki – doskonałe źródło węglowodanów dających mnóstwo energii do niekończącej się zabawy. Karma Prize Yorkshire Terrier jest dostępna w trzech wariantach smakowych, które można stosować zamiennie aby uniknąć monotonni w żywieniu naszego czworonoga.\nWybierz smak dla Twojego Yorka!\nWiemy, że wybór ma znaczenie. Zdajemy sobie również sprawę, że każdy Yorkshire Terrier posiada cechy indywidualne. Z tego powodu stworzyliśmy dwa warianty smakowe, które mogą być dowolnie łączone. Na co dziś się zdecydujesz? Czy będzie to apetyczny łosoś, soczysta kaczka czy delikatna jagnięcina?\nKarma Prize Yorkshire na jagnięcinie zawiera 50% mięsa jagnięcego, na które składa się 30% mięsa świeżego, 18% mięsa suszonego i 2% wywaru z jagnięciny. Taka mieszanka gwarantuje dużą przyswajalność najwyższej jakości białka. W skład jagnięciny wchodzą silne substancje antyrakowe. Dodatkowo ze względu na swoją delikatną formę, jest to idealne mięso dla psów o wrażliwym przewodzie pokarmowym.\nKarma Prize Yorkshire Terrier na łososiu zawiera 53% mięsa łososia i pstrąga, na które składa się 27% mięsa świeżego, 20% mięsa suszonego, 4% tłuszczu z łososia i 2% wywaru rybnego. Karmy rybne są źródłem najlepszej jakości białka, są łatwo przyswajalne i delikatne, dlatego można je podawać każdemu psu bez ryzyka na pojawienie się problemów żołądkowych. Podstawową zaletą Prize Yorkshire Terrier na łososiu jest to, że oferuje naszemu futrzakowi cenne kwasy omega 3 i omega 6. Są to wielonienasycone grupy tłuszczowców, które odgrywają ważną rolę w okresie wzrostu, wspomagają rozwój mózgu i wzroku, korzystnie wpływają na skórę i sierść, a także mają właściwości przeciwzapalne.\nKarma Prize Yorkshire Terrier na kaczce zawiera 52% mięsa z kaczki, w czego skład wchodzi 26% mięsa świeżego, 24% suszonego i 2% bulionu. Mięso kaczki słynie ze swojej niezwykłej smakowitości, a także bogactwa witamin, które korzystnie wpływają na organizm naszego pupila. Jest to źródło łatwo przyswajalnego białka. Ponadto w karmie znalazły się również witaminy, minerały, suplement Omega-3 i bataty będące dobrym źródłem węglowodanów.\nSkład Prize Yorkshire Terrier\nWitaminy: witamina A 15000 j.m., witamina D3 2000 j.m., witamina E 95 j.m. Pierwiastki śladowe: cynk (jednowodny siarczan cynku) 50 mg, żelazo (jednowodny siarczan żelaza (II)) 50 mg, mangan (jednowodny siarczan manganu) 35 mg, miedź (pięciowodny siarczan miedzi (II)) 15 mg, jod (bezwodny jodan wapnia) 1 mg, selen (selenin sodu) 0,3 mg\nPrzeznaczenie: Dla psów z nietolerancją na zboża\nMarta Flejmer 2019-06-19\nMój pies w końcu ma swoją ulubioną karmę.\nBardzo chętnie i z wielkim smakiem ją chrupie. Polecam karmę Prize dla wszystkich niejadków i uczulonych milusińskich czworonogów.


Zostań kierowcą autobusu! | Aplikacje Gry na Android i Iphone\nBus Simulator 2015 w sklepie Google Play\nBus Simulator 2015 w sklepie App Store\nJako dzieci mieliśmy różne marzenia dotyczące przyszłych zawodów. Niektórzy z nas chcieli być strażakami, inni policjantami, a jeszcze inni kierowcami. Ovilex Soft pomaga spełnić dziecięce marzenia, prezentując nową wersję symulatora – Bus Simulator 2015.\nBus Simulator oferuje 15 rodzajów pojazdów, które możesz samodzielnie prowadzić, poczynając od autobusu szkolnego, poprzez autokary, a kończąc na typowych autobusach miejskich. Wybierając tryb „Free Ride” będziesz mieć możliwość podróżowania po realistycznie odwzorowanych miastach z całego świata! Bawiąc się w kierowcę, zwiedzisz Los Angeles, Paryż, Rzym, Berlin i wiele innych miejsc! Gra oferuje bardzo dużo animacji, między innymi przedstawiające ludzi wsiadających do autobusu. Jeśli jednak masz ochotę na wyzwanie, możesz wybrać tryb kariery, w którym spełnisz się jako prawdziwy kierowca autobusu. Jedź przez ogromne miasta, z wielką rozwagą obserwuj ruch uliczny i nie spóźnij się, bo pasażerowie czekają! Twoim celem jest przetransportowanie ich z punktu A do punktu B, tak by byli zadowoleni. Za przyjazd na przystanek o wyznaczonej godzinie będziesz otrzymywać punkty doświadczenia. Uważaj jednak za kraksy i stłuczki! Jeśli zniszczysz pojazd, utracisz zdobyte doświadczenie.\nGdy usiądziesz za kierownicą pojazdu w Bus Simulator, na ekranie pojawili się wiele opcji. Sterujesz autobusem za pomocą dotyku, możesz wybrać również opcje w której przechylając urządzenie mobilne w różne strony, niczym kierownicą, będziesz kontrolować maszynę. Masz do wyboru 2 widoki, jeden z nich pokazujący deskę rozdzielczą i drogę widzianą przez przednią szybę autobusu oraz drugi, w którym widzisz cały pojazd i to co się dzieje dookoła.\nBus Simulator to darmowa gra dostępna na urządzenia mobilne działające na systemach Android i iOS. Polecamy ją wszystkim fanom motoryzacji oraz osobom, które lubią rozgrywkę „na czas” 🙂 Gra nie ma ograniczeń wiekowych, więc mali fascynaci autobusów mogą spokojnie pobierać ją na swoje telefony.


Regulator siły hamowania Nissan Armada FL części używane. Zadzwoń 703 500 202\nRegulator siły hamowania Nissan Armada FL\nCena Regulator siły hamowania Nissan Armada Cena\nPortal z darmowymi ogłoszeniami części używanych samochodowych Nissan Armada w tym miejscu oferuje sprzedaż części używanych o nazwie Regulator siły hamowania. Części w kategorii Hamulce. Pokazana tutaj część do samochodu została dodana przez szrot w dniu 2018-03-08 i jest ważna cały czas również do dziś 2018-04-23 - numer oferty 31303831. Część używana Regulator siły hamowania do Nissan Armada FL i to zdecydowanie najlepszy moment by ją kupić tutaj. Sprzedawca części posiada aktualnie 6 sztuk tych części samochodowych. Cena Regulator siły hamowania Nissan Armada FL 2.3 2009 sedan. Tanio Regulator siły hamowania Nissan Armada FL 2.3 2009 sedan. Ten samochód ma wbudowany silnik z pojemnością 2.3 i rozpoczęto produkcję tego autka w roku 2015. Kasta zastosowana w tym pojeździe to nadwozie sedan i pojazd ten wyjeżdża z fabryki Nissan. Ten model Armada możliwy jest do zobaczenia w wersjach Standard, FL.\nNa szrocie w okolicy kupiłem niedawno regulator siły hamowania . Mogę zabrać się za naprawę podobno bezawaryjnego Nissan Armada wersja FL. Chciałem sprowadzić z Niemiec ale kupiłem w Polsce moje Nissan Armada. Wszyscy teraz chcą taki samochód za w dobrej cenie. Warsztat ze specjalizacją mówi że Nissan Armada bardzo dobry samochód z niezłymi opiniami użytkowników i mechaników wiec warto kupić. Nie wiem, co najczęściej się psuje w Nissan Armada bo mnie to nie interesuje. Słyszałem że można dołożyć turbosprężarkę do Nissan Armada. Dla tego auta mogę zrobić wszystko. Czy ktoś wie gdzie mogę kupić używane regulator siły hamowania do Armada. Szukałem szrotu z częściami używanymi do mojego auta i znalazłem w Śrem. Największy szrot samochodowy w mojej miejscowości i w dodatku mają używane silniki z anglii z gwarancją. Widziałem na tym auto szrocie dużo części takich jak maska, zderzak, lampa ale ja potrzebowałem regulator siły hamowania. Dostałem regulator siły hamowania od ręki i od razu mogłem montować do auta. Czy na giełdzie części Słomczyn kupisz części używane do auta, nie wiem wolę kupować na stronie. Gdzie szukać regulator siły hamowania najlepiej na stronie Moto2.pl . To taka internetowa giełda części używanych z dużą ilością firm. Szukałem całego przodu do auta więc wpisałem na tej stronie i wszystko dostałem na jednym szrocie.\nSpod bloku chciałem wyjechać ale zobaczyłem czarnego Kota i niestety przypadkiem uderzyłem w lampę tak oto zepsułem swój samochód Nissan Armada. Kurde będę musiał znaleźć część regulator siły hamowania. Nie wszystko jest białe i czarne w każdym razie będę tego potrzebował i znajdę na moto2 Nissan Armada. Niezależnie od pogody podjadę do przyjaciela i dowiem się jak naprawić regulator siły hamowania w Nissan Armada. Ohh znowu jakiś problem z autem, ale to nie powinno zająć za wiele czasu. W moim pięknym Pojeździe pojadę daleko i nie popsuje na pewno części regulator siły hamowania do Nissan Armada. Nie stać mnie na nowe części więc szukałem na giełdzie internetowej i znalazłem tanio regulator siły hamowania. Kasa nie leży na ulicy więc kupiłem części w Śrem. Kuzynka nie mogła uwierzyć jak zobaczyła ile jest szt. regulator siły hamowania. Ktoś przyjechał na szrot i zostawił całe Nissan Armada na części.\ntanio Regulator siły hamowania Nissan Armada FL


Giżycko.pl - Grudzień 2021 | MOJE GIŻYCKO 62. numer do pobrania\nGrudzień 2021 | MOJE GIŻYCKO 62. numer do pobrania\nZachęcamy do lektury 62. wydania Mojego Giżycka\nPOBIERZ TUTAJ - MOJE GIŻYCKO nr 62\nodbierz miesięcznik w jednym z wielu punktów na terenie miasta (lista na dole strony)\nNa okładce - Browar Chmury, laureat 1. miejsca na najlepszą restaurację na Warmii i Mazurach z najlepszym daniem głównym w ramach Restaurant Week Jesień 2021. Zapraszamy na rozmowę.\nBrowar Chmury to wyróżniające się miejsce na mapie Giżycka. Rzemieślnicze, warzone na miejscu piwo, kuchnia oparta na lokalnych produktach i widok na jezioro Niegocin. Czego chcieć więcej do szczęścia?\nBrowar otoczony chmurami\nBrowar restauracyjny położony jest w porcie Dalba przy ujściu kanału do jeziora. Autorska kuchnia tego miejsca to dania kuchni europejskiej, a także typu street food. Jedną ze specjalności Browaru Chmury jest pizza neapolitańska, wy- piekana w specjalnym włoskim piecu, z wyselekcjonowanych produktów, robiona od podstaw i serwowana w nowoczesnym ujęciu.\nPo sukcesie pierwszego projektu „Wieprz&Pieprz” pomyślałem sobie, że chciałbym stworzyć kolejną restaurację, tym razem całoroczne miejsce spotkań dla ludzi z naszej społeczności i nie tylko (cieszymy się dużą frekwencją gości przyjeżdżających z całej Polski). Pomysł na to miejsce to było połączenie dobrego jedzenia oraz piwa. To nasi goście mnie do tego zainspirowali, bowiem chętnie zamawiali ten napój. Więc czemu by nie warzyć piwa tu na miejscu?! Nasz piwowar to Karol G. Makowczenko. Jesteśmy dumni z naszej oferty piw. Ich nazwy zostały zainspirowane łacińskimi nazwami chmur, pomyślałem, że będzie to idealny motyw nazewnictwa dla naszych trunków. Ta frazeologia daje prawie nieskończenie wiele możliwości na nazwy i style dla naszych piw. Browar Chmury jest jak pryzmat, przez który przenikają promienie różnych aspektów naszej działalności. Mamy wyjątkową lokalizację, pomysł na browar i to dosłownie otoczony chmurami. Dodam również, że z zawodu jestem architektem, więc mam głowę pełną idei. Wszystko to pozwoliło mi na zrealizowanie tego projektu.\nNasze menu jest tak skomponowane, aby każdy mógł coś dla siebie wybrać. Znajdują się w nim dania od street food ‘u, takie jak burger z jelenia, czy kultowy już Fish&Chips lub Korean Fried Chicken, po pasty czy dania główne. Nasze dania dobrze komponują się zarówno z winem jak i piwem. Oprócz tego dostęp- na jest pizza neapolitańska. Wypiekana z długo dojrzewającego ciasta w piecu Stefano Ferrara, robiona przez pizzaiolo z Kalabrii. Poza stałą kartą tworzymy dania weekendowe, bądź jednodniowe bazujące na świeżych, sezonowych pro- duktach. Nasza karta zmienia się co kwartał, wraz ze zmieniającymi sięą porami roku. Staramy się wykorzystywać produkty lokalnych wytwórców, jednocześnie wspierając nasz lokalny rynek. Walczymy z marnowaniem jedzenia i można nas znaleźć w aplikacji Too Good To Go, jako jedynych w naszym mieście.\nTworząc to miejsce chcieliśmy wejść na wyższy poziom lokalnej gastronomii, nie zamykaliśmy się na konkretny profil gościa, gdyż od pierwszych dni w naszej przestrzeni odnalazły się różne grupy wiekowe jak i zawodowe. Typowe leniwe poranki z kawą, sernikiem i pogaduchami dwóch przyjaciółek, przez biznesowe lunche i rodzinne obiady, po wieczorne randki przy naszym romantycznym widoku na jezioro lub spotkanie całej paczki znajomych przy piwie i koktajlach. Odwiedza nas spore grono amatorów piwa, w sezonie letnim większość z nich jest spoza Giżycka. Organizujemy przyjęcia okolicznościowe takie jak komunie, wieczory\npanieńskie i kawalerskie, byliśmy nawet świadkami przepięknych oświadczyn. Warto wspomnieć, że nasza przestrzeń jest otwarta dla czworonożnych przyjaciół, każdy z nich dostanie od naszej obsługi porządną michę wody.\nKonkurencja jest zróżnicowana, obecnie w naszej najbliższej okolicy jest około 5 restauracji. My wyróżniamy się zdecydowanie własnym browarem oraz wyjątkowym położeniem. Wyznaczamy sobie nowe granice możliwości, niwelując błędy i ustanawiając nowe rekordy. Konkurencja jak i my sami działamy na siebie samonapędzająco i lubimy wprowadzać nowości do naszego miasta (jako jedyna restauracja w Giżycku bierzemy udział w festiwalu Restaurant Week, w którym zajęliśmy 1 miejsce jako najlepsza restauracja na Warmii i Mazurach oraz nagrodę za najlepsze danie główne. Jako pierwsi w mieście dołączyliśmy do aplikacji „Too good to go”, mamy własną produkcję piwa, sprowadziliśmy piec Stefano Ferrara z Neapolu, którego na próżno szukać w naszej okolicy, a dzięki niemu wprowadziliśmy pizzę w stylu neapolitańskim do naszego miasta), to wszystko sprawia, że goście doceniają nas i nasz styl. Równocześnie staramy się dbać o jakość przygotowywanych potraw tak aby za każdym razem gość wychodził od nas usatysfakcjonowany. Klienci lubią naszą gościnność i atmosferę, o którą niezwykle troszczy się cała nasza obsługa. Dzieją się u nas różne wydarzenia kulturalne takie jak standup, muzyka na żywo. Z utęsknieniem czekamy na okres wakacji na które mamy zaplanowane wiele tego typu wydarzeń.\nPrężnie budujemy swój kontent w różnego rodzaju social mediach, najmocniej działamy na Facebook ‘u i Instagramie, przez co zostajemy w stałym kontakcie z gośćmi. Dbamy o autentyczność poprzez zdjęcia i stale staramy się aktualizować naszą ofertę. Odbiorcy bardzo chętnie reagują na nasze instagramowe relacje, biorą udział w ankietach, przez które możemy poznać ich opinię i dostosowywać kierunek do potrzeb, tutaj szczególne ukłony należą się naszej specjalistce od social media i fotografce – Marcie Bilińskiej. Po wizycie zachęcamy do pozostawienia opinii na portalach takich jak FB, Google, Tripadvisor. Oczywiście nic nie działa lepiej na reklamę jak rekomendacja zadowolonego z wizyty gościa.\nNie będę ukrywać, że trafiliśmy fatalnie z otwarciem. Otworzyliśmy się w listopadzie 2019 r., a już w marcu 2020 r. musieliśmy się zamknąć w wyniku obostrzeń. Pierwszy sezon tzw.„covidowy” był dla nas wielką niewiadomą, pomimo zamkniętego drugi rok z kolei portu, wyszliśmy z niego obronną ręką. Na drugi lockdown przygotowaliśmy naszą ofertę na dowozy jak większość restauracji. Trzeba przyznać, że mocno pomógł nam w tym Stefan (piec). To był ciężki okres dla nowo otwartej restauracji w naszym mieście, nie mieliśmy możliwości zaprezentować się tak naprawdę w pełnej krasie. Wierzymy, że lepsze czasy tylko przed nami. Mam dużo planów co do naszego miejsca, największym wyzwaniem będzie taras widokowy nad naszą obecną zadaszoną częścią. Chcemy to zrobić, ponieważ, gdy ruszy port w niedalekiej przyszłości, pragniemy nadal mieć te niepowtarzalne widoki na jezioro i zachody słońca.\nRozmowa redakcji z Michałem Lubasem, właścicielem Browaru Chmury\nFot. Archiwum M. Lubasa


mądrze wybieraj - to podstawa - ZdolnoscKredytowa24.pl\nPożyczanie to decyzje – decyzje które należy podejmować mądrze, rozsądnie i w sposób przemyślany. Jeżeli tak będziesz to realizować – zapewnisz sobie płynność budżetu i nie będzie Ci nic brakować…. Warto jednak wiedzieć gdzie i jak pożyczać. Oto nasze rady. Zobacz…\nPrzede wszystkim pożyczać należy mądrze i rozsądnie. Sam przecież wiesz, że jest to takie proste. Tzn. można pożyczyć szybko i bez problemów – ale czy to będzie dobre rozwiązanie? Czy w dłuższej perspektywie okaże się korzystne? Być może tak, ale z większym prawdopodobieństwem możemy powiedzieć, że jednak nie. Dlatego chcemy dać Ci kilka złotych rad, jak warto pożyczać i przede wszystkim gdzie. Może te rady będą już znane, może już słyszałeś lub słyszałaś o nich, ale z pewnością nie zaszkodzi przypomnieć i co ważne z nich skorzystać.\nJak mądrze pożyczać:\nwybieraj oferty promocyjne – często naprawdę są oferowane korzystne pożyczki np. pierwsza pożyczka za darmo\nzaplanuj swój budżet – co najważniejsze zaplanuj spłatę w terminie\nnigdy nie pożyczaj więcej niż jesteś w stanie oddać – pamiętaj że po pożyczce są jeszcze inne wydatki dnia codziennego, zrób tak by mieć pieniądze na życie oraz na spłatę pożyczki\ndopasuj okres i kwotę pożyczki – czasami nie warto pożyczać dużo, lepiej pożyczyć mniej na krótszy okres czasu, warto się zastanowić ile tak naprawdę potrzebujesz gotówki?\nspłacaj w terminie – czasami łatwo powiedzieć, gorzej zrealizować, ale to właśnie jest klucz do zachowania płynności finansowej – możesz korzystać z darmowych pożyczek i oddawać je w terminie i wtedy wszystko będzie w jak najlepszym porządku. Wpłynie to również pozytywnie na Twoją zdolność kredytową.\npożyczaj w dobrych miejscach – to ważne! Nie daj się zmanipulować. My polecamy Ci sprawdzone miejsca gdzie znajdziesz pożyczkę najlepsza dla Ciebie – oto one:\nSzybka Pożyczka – SzybkaKaska24.pl — pożyczki online sprawdzone i szybkie, dla każdego jeżeli zależy Ci na czasie\nMała Pożyczka – Mala-PozyczkaOnline.pl — pożyczki na niewielkie kwoty na różne potrzeby, na pewno znajdziesz najkorzystniejszą dla siebie\nNiska Rata – Niska-Ratka.pl — przede wszystkim niska rata pożyczki to ważna kwestia, wybierz jedną z ofert prezentowanych na tym portalu a będziesz cieszyć się niewielkimi kosztami pożyczenia pieniędzy\nJak widać możliwości są! Ale warto pożyczać z głową – tak by zapewnić sobie najwyższy komfort możliwie najniższym kosztem! Proste! Tak 🙂 tylko mądrze gospodarować i podejmować decyzje!


"Przysięga" – odcinek 384, 385 odc opis. Streszczenie 384 i 385 odc Przysięgi\n"Przysięga": Emir sprawdza brata Feride. Co wydarzy się jeszcze w 384 i 385 odc?\nData: 2021-04-07 09:00:02 Autor: Tamer Adas\nSerial Przysięga (tur. Yemin) dotyka dalej trudnej relacji Emira oraz Feride, w to włączyć się może Resit, natomiast Narin boi się powiedzieć Masal o swojej narastającej ślepocie. Co jeszcze się zdarzy w odcinku 384 i 385 odc Przysięga?\nCo stanie się w 384 odc Przysięga? Feride powiedziała Emirowi o śmierci brata, tymczasem Narin tymczasem odzyskuje przytomność, jednocześnie odkrywając tragiczną prawdę. Lekarz zleca jej kolejne badania lekarskie. Synek Emira otrzymuje od obietnice, że opiekunka nigdy go nie zostawi.\nKumru udaje, że jest zatroskana o los swojej siostry, Narin natomiast czuje się pewna, że problemy ze wzorkiem będą jedynie przejściowe i za moment znikną. Po powrocie do domu, powoli dociera do niej prawda....\nGdzie można zobaczyć 384 odcinek Przysięga? Kolejny epizod zobaczyć będzie można od środy, 7 kwietnia na antenie TVP 1 od godziny 16:05.\nCo stanie się w 385 odc Przysięga? Emir decyduje się sprawdzić czy Feride na pewno ma brata i czy on faktycznie zmarł. Jego przyjaciel sądzi, że nie jest to prawda. Emir ma co do tego wątpliwości. W tym czasie Resit poszukuje kobiety.\nUdaje się do jej szwagierki, aby ta zdradziła mu miejsce przebywania Feride. Skierowany zostaje do więzienia.\nNarin ma obawy dotyczące Masal, nieświadomej o swojej ślepocie. Kobieta jest niezwykle zła za to, że wszyscy wokół chcą się nad nią litować. Feride postanawia odwiedzić Cavidan w więzieniu.\nGdzie można zobaczyć 385 odcinek Przysięga? Kolejny epizod zobaczyć będzie można w czwartek, 8 kwietnia 2021 roku od godziny 16:05 na antenie kanału pierwszego Telewizji Polskiej.\nCzytaj także: Spirala: Nowy rozdział serii Piła – kolejna odsłona grozy wkrótce w kinach


Działki Brajniki, budowlane, rekreacyjne 🏡\nsprzedaż i wynajem działek w Brajnikach\nDziałka 13778.00 m² Marksewo\nDziałka na sprzedaż Marksewo\n2 066 700 zł\n13 778,00 m²\nMazury - Marksewo gm. Szczytno - do sprzedaży przepiękna działka z linią brzegową jeziora Marksewo. Działka o powierzchni 1, 3778 ha, oddalona ok. 2 km od drogi Szczytno - Mrągowo. Działka zlokalizowana w wyjątkowo urokliwym, cichym i spokojnym miejscu, w bezpośrednim sąsiedztwie lasu. Doskonała pod budowę luksusowej posiadłości, pensjonatu czy kompleksu domów rekreacyjnych z własną przystanią. Media: prąd i woda znajdują się w pobliżu. W pobliżu luźna zabudowa jednorodzinna. Możliwość zakupu mniejszej powierzchni ok. 1 ha. Działka o dużym potencjale, może być również lokatą kapitału, z...\nDziałka 74556.00 m² Pasym\nDziałka na sprzedaż Pasym\n2 982 240 zł\n74 556,00 m²\nZapraszamy do Pasym – miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, położone na Pojezierzu Olsztyńskim. Prezentujemy działkę gruntową inwestycyjną o powierzchni 7, 4556 ha, położony nad jeziorem Kiepunki w Pasymiu. Teren atrakcyjny z uwagi na dostęp do jeziora Kiepuńskiego i bardzo bliskiej odległości jeziora Leleskiego oraz Kalwy. Działki są prawie nie zabudowane poza jednym budynkiem wielorodzinnym gdzie zostało jedno wolne mieszkanie na parterze o powierzchni 68m2 gotowe do wprowadzenia lub zorganizowania tam biura sprzedaży. . Cały teren ma dostęp do drogi publicznej...\nDziałka 64500.00 m² Targowo\nDziałka na sprzedaż Targowo\n64 500,00 m²\nDziałka znajduje się nad jeziorem Rańskim między drogą asfaltową i linią brzegową jeziora Rańskiego. Wzdłuż drogi powiatowej, do której dostęp posiada nieruchomość, znajdują się w rozproszonej zabudowie budynki mieszkalne jednorodzinne, wolnostojące, często w zabudowie siedliskowej, które można ocenić jako wieloletnie. Większość zabudowań powstała w latach 60. i 70. XX wieku. Wśród nich występują pojedyncze nowe domostwa. Dodatkowo w promieniu ok. 3-4 km znajdują się tereny leśne. W promieniu około 5 km na południe i zachód od nieruchomości znajdują się: niewielkie jezioro Arwiny (2 km)...\nDziałka 1569.00 m² Pasym\n1 569,00 m²\nPasym, dnia 09. 07. 2020 r. BURMISTRZ MIASTA PASYM ogłasza VII nieograniczony przetarg ustny na sprzedaż działek gruntu położonych w Pasymiu przy ul. Działkowej, oznaczonych w ewidencji gruntów obrębu nr 4 miasta Pasym jako: - nr 184/4 o pow. 1 569 m 2 - cena wywoławcza wynosi 39. 225, -zł, - nr 184/7 o pow. 1 760 m 2 - cena wywoławcza wynosi 44. 000-zł, - nr 184/9 o pow. 1 756 m 2 - cena wywoławcza wynosi 43. 900, -zł, - nr 184/10 o pow. 2 016 m 2 - cena wywoławcza wynosi 50. 400, -zł, Sprzedaż działek jest objęta podatkiem VAT w wysokości 23%. Należna kwota podatku zostanie doliczona do...\nDziałka 41410.00 m² Spychowo\nDziałka na sprzedaż Spychowo\n41 410,00 m²\nZapraszamy do województwa Warmińsko Mazurskiego gdzie w Spychowie prezentujemy nieruchomość gruntowa niezabudowana o powierzchni 41410m2. Jest możliwość zakupu całości gruntu lup można sprzedać płowe działki. Całość została już podzielona na 32 działki. Posiadamy warunki zabudowy na jedną z działek na dom jednorodzinny. Gmina chętnie widzi nowych inwestorów w rejonie i jest bardzo otwarta na wszelkie inwestycje np domy jednorodzinne/ ośrodki wczasowe/ stadninę koni/domy rehabilitacyjne/ itd. Posiadam warunki zabudowy na 6 działek aby mieć pewność, że ewentualny przyszły kupiec nie będzie...\nDziałka 50000.00 m² Faryny\nDziałka na sprzedaż Faryny\nDziałka rolna we wsi Faryny powiat Szczytno gmina Rozogi. Działka sąsiaduje z puszczą piską jest częściowo zalesiona. IV i V klasa ziemi. Brak planu zagospodarowania przestrzennego. Prąd i woda w odległości 450m. Możliwość podziału na 8 działek po 3000 m2. Odległość do jeziora Nidzkiego 8 km w linii prostej. Informacje zawarte w opisie nieruchomości nie stanowią oferty w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Dążymy do tego, aby informacje zawarte w opisach oferowanych przez nas nieruchomości były możliwie dokładne, kompletne i aktualne. Z uwagi jednak na fakt, iż czasami pochodzą one od osób...\nDziałka 4265.00 m² Kolonia\nDziałka na sprzedaż Kolonia\n4 265,00 m²\nKOLONIA /Świętajno/ Szczytno Mazury / Kupujący nie płaci wynagrodzenia cena za 1m2/120zł, do małej negocjacji. Ogromnym bogactwem gminy Świętajno są lasy, jeziora i przepływająca tędy rzeka Krutynia. Dzięki tym walorom przyrodniczym ten piękny region cieszy się dużym zainteresowaniem turystów, W okolicy jeziora las, pełno grzybów w sezonie oraz dla wędkarzy ryby; liny, okonie, , szczupaki, sandacze, wzdręgi, leszcze, płocie. Do sprzedaży duża działka w Koloni Świętajno o łącznej o powierzchni 093ha. Działki znajdują się po dwóch stronach drogi. 1/ działka 4. 5 ha, jest możliwość i zgoda na...\nDziałka 35551.00 m² Spychowo\n1 777 550 zł\n35 551,00 m²\nPrzedstawiam Państwu niezabudowaną nieruchomość w miejscowości Spychowo zlokalizowanej pomiędzy dwoma jeziorami, Spychowskim i Kierwik. Istnieje możliwość zakupu mniejszego metrażu jednak nie mniej niż 10 działek. Oferowana nieruchomość to kompleks działek w przedziale od 840 m2 do 2728 m2 o łącznej powierzchni 35 551 m2 w miejscowości Spychowo z dostępem do drogi publicznej. Lokalizacja gruntów daje wiele możliwości inwestycyjnych. Kompleks nieruchomości nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Spośród 28 działek, 6 otrzymało warunki zabudowy, dla pozostałej...\nDziałka 800.00 m² Jeleniowo\nDziałka na sprzedaż Jeleniowo\nRGT-GN. 6840. 5. 2020 Dźwierzuty, dn. 30. 06. 2020 r. WÓJT GMINY DŹWIERZUTY ogłasza II nieograniczony przetarg ustny na sprzedaż nieruchomości niezabudowanej, położonej w obrębie Jeleniowo, miejscowość Jeleniowo, gm. Dźwierzuty o nr ewidencyjnym 230 i o pow. 800 m2, wartość nieruchomości zgodnie z wyceną rzeczoznawcy majątkowego wynosi: 24 000 zł netto. Nieruchomość posiada urządzoną Kw nr OL1S/00017604/2. Teren na którym znajduje się przedmiotowa działka nie jest objęty aktualnie obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, sklasyfikowany jako B. W obowiązującym obecnie „Studium...\nDziałka 1408.00 m² Grom\nDziałka na sprzedaż Grom\n46 464 zł\nBudowlana działka dla osób ceniących cisze i spokój z wydanymi warunkami zabudowy. Zapraszam do zapoznania się ofertą budowlanej działki o powierzchni 1408 m2 położonej w niewielkiej miejscowości Grom w powiecie Szczycieńskim gmina Pasym. Miejscowość ta zlokalizowana jest zaledwie 7 km od Pasymia i 13 km od Szczytna. Oferowana nieruchomość położona jest tuż przy kilku jeziorach, takich jak: jezioro Gromskie oddalone o ok. 1, 5km; jeziora Lelskiego oddalonego o ok. 2, 2km; jeziora Machniacz oddalonego o ok. 700m oraz jeziora Sasek Wielki oddalonego o ok. 3, 8km. Dojazd do prezentowanej...\nDziałka 1322.00 m² Pasym\nsprzedam działkę w Leleszkach o nr 8-62/41 z wydanymi warunkami zabudowy położona ok 800 m od jeziora Leleskie. Kontakt: tel: 517313180 barnabarz@wp. pl Oferta wysłana z programu dla biur nieruchomości - asariWEB\nDziałka 5653.00 m² Dźwierzuty\nDziałka na sprzedaż Dźwierzuty\n5 653,00 m²\nRGT-GN. 6840. 19. 2020 Dźwierzuty, dn. 28. 07. 2020 r. WÓJT GMINY DŹWIERZUTY ogłasza I nieograniczony przetarg ustny na sprzedaż nieruchomości niezabudowanej, położonej w obrębie Dźwierzuty, miejscowość Dźwierzuty, gm. Dźwierzuty o nr ewidencyjnym 991/11 i o pow. 5653 m2, wartość nieruchomości zgodnie z wyceną rzeczoznawcy majątkowego wynosi: 91 000 zł netto. Nieruchomość posiada urządzoną Kw nr OL1S/00018758/3. Teren na którym znajduje się przedmiotowa działka nie jest objęty aktualnie obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, sklasyfikowany jako Bp. W obowiązującym obecnie...\nEKSPERCI W BRAJNIKACH


Zarządzanie projektem wdrożenia systemu klasy WMS | Brainect\nSpółka akcyjna notowana na głównym parkiecie Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie, zajmująca się handel artykułami spożywczymi za pośrednictwem sieci sklepów o zasięgu ogólnopolskim.\nFirma korzystała z usług operatora logistycznego, który na własnym magazynie realizował proces przyjęcia, kompletacji i wysyłki towarów do sklepów. Komunikacja pomiędzy klientem a operatorem logistycznym odbywała się za pośrednictwem kanału EDI (ang. Electronic Data Interchange) i przy wykorzystaniu systemu ERP z jednej strony i systemu WMS z drugiej.\nPodjęto decyzję biznesową, w myśl której postanowiono zrezygnować z usług operatora logistycznego, wynająć własny magazyn i zarządzać nim samodzielnie. W związku z tym firma potrzebowała narzędzia do obsługi procesów magazynowych. Głównym problemem w projekcie był czas – cała operacja musiała zakończyć się w okresie 3 miesięcy.\nW pierwszym kroku przeprowadzono intensywne warsztaty z klientem, które miały za zadanie zbudowanie map procesów realizacji wszystkich operacji logistycznych w łańcuchu dostaw. Na tej podstawie określono specyfikację wymagań funkcjonalnych dla systemu WMS, wskazując priorytety każdej z funkcji. Bazując na tych materiałach i mając na uwadze ograniczenia czasowe w realizacji projektu opracowano model minimum, który pozwoliłby na uruchomienie magazynu i zachowanie ciągłości działania biznesu. W oparciu o istniejącą infrastrukturę systemową, sposób integracji i wymagania biznesu wybrano dostawcę systemu i rozpoczęto realizację projektu wdrożenia. Prace przeprowadzono dwuetapowo:\npierwszy etap zakładał wdrożenie modelu minimum, testy systemu i przeszkolenie użytkowników;\ndrugi etap obejmował wprowadzenie dodatkowych funkcjonalności i optymalizację w stosunku do zbudowanego rozwiązania w pierwszym etapie.\nIstotnym elementem w projekcie było również sprawne przełączenie procesów z operatora logistycznego na klienta.\nOpierając się na stworzonym harmonogramie wspólnie z klientem, dostawcą systemu WMS i operatorem logistycznym oraz z najwyższą restrykcją przestrzegając terminów realizacji poszczególnych zadań udało się przeprowadzić projekt zmiany w modelu łańcucha dostaw zgodnie z planem. Efekty przyniosła również starannie przeprowadzona analiz ryzyk projektowych i przygotowanie precyzyjnych scenariuszy postępowania w przypadku ich wystąpienia.\nNajważniejszy z celów – zachowanie ciągłości dostaw na etapie przejścia i w modelu własnego magazynu został osiągnięty. Sklepy nie odczuły żadnych problemów związanych z realizacją zamówień a poziom dostępności wszystkich artykułów pozostał na niezmienionym poziomie.\nPo okresie miesiąca od zakończenia wdrożenia systemu płynnie przystąpiono do realizacji drugiego etapu, gdzie dokonano modyfikacji systemu i implementacji dodatkowych funkcjonalności. Prace odbywały się zasadą małych kroków – wdrażano i testowano każdą zmianę, finalnie dochodząc do rozwiązania docelowego.