Montaż rolet na plastikowych oknach bez wiercenia (25 zdjęć): montaż na podwójnie oszklonych oknach - Żaluzje - 2020\nMontaż rolet na plastikowych oknach bez wiercenia\nBez względu na twoje wnętrze - klasyczne lub futurystyczne, w stylu loft lub minimalizm, zawsze możesz wybrać dla niego rolety, które nadają pomieszczeniu wyjątkowego wyglądu. Plastikowe, drewniane i aluminiowe, pionowe i poziome, rolkowe i rzymskie zasłony - wybierz to, co lubisz, abyś czuł się komfortowo w swoim domu. Umożliwia to zakres nowoczesnego rynku. Możliwe jest mocowanie rolet zarówno przy wierceniu okna, jak i bez niego.\nJeśli jesteś zmęczony standardowymi zasłonami, które szybko się brudzą i zbierają kurz, rozważ zamawianie rolet. Ich główne zalety to:\nTo jest modne. Te praktyczne i wygodne elementy wnętrza od dawna wymuszają zasłony zarówno w biurach, jak i pomieszczeniach. Teraz możesz kupić nie tylko gotową wersję zasłon, ale także zamówić rolety na indywidualne rozmiary.\nTo jest praktyczne. W przeciwieństwie do zasłon, rolety są łatwiejsze do czyszczenia. Płótno jest traktowane specjalną substancją, która odpycha pył. Ponadto nie trzeba ich myć i prasować, a instalacja zajmuje mało czasu.\nSzeroka gama kolorów pozwala ożywić każde pomieszczenie. Różnorodność stylów pozwala realizować najbardziej śmiałe fantazje.\nSkuteczna ochrona przed słońcem. Instalacja tych produktów daje cień w słoneczne letnie dni, chroni również tapicerkę meblową i dywany przed wypaleniem.\nNiezawodność i wysoka odporność na zużycie. Wykonane są ze specjalnych materiałów odpornych na blaknięcie i zużycie.\nRolety są tanie, ich cena zależy od materiału i wielkości płótna.\nPrzed zainstalowaniem rolet na plastikowych oknach należy wykonać niezbędne pomiary. W ten sposób możesz wybrać i kupić najbardziej optymalny rozmiar żaluzji.\nAby nie pomylić się z pomiarami i okazały się dokładne, postępuj zgodnie z prostymi instrukcjami:\nDo pomiarów zawsze konieczne jest użycie tylko stalowej taśmy pomiarowej.\nNie ma potrzeby mierzenia taśmy z tkaniny (licznika butów) ani złożonego miernika. Wszystko to może mieć wpływ na dokładność pomiaru.\nPodczas zapisywania wyników pomiarów najpierw wskazywana jest szerokość.\nObecnie producenci oferują rolety o różnych rozmiarach, dzięki czemu można łatwo znaleźć niezbędną opcję. Istnieje również możliwość zakupu produktów na zamówienie.\nWybierz żaluzje, które jak najbardziej zamykają okno.\nWygoda i zalety metody\nNależy zauważyć, że nie wszystkie rolety mają możliwość mocowania do okna bez śrub. Ale jeśli projekt pozwala na dołączenie go bezpośrednio do otwieranego skrzydła, należy to zrobić.\nDzięki temu otrzymasz szereg korzyści:\noszczędzaj nie tylko czas, ale także energię i pieniądze;\nrobić bez pomocy;\nbędzie w stanie łatwo usunąć i zastąpić starą strukturę;\nnie będziesz dręczyć się pytaniem, co zrobić z dziurami po rozmontowaniu, ponieważ po prostu nie będą, a rama pozostanie w pierwotnej formie.\nWady tej metody dołączania są nieobecne. I chociaż mocowanie śrub będzie trwać dłużej, ale dziury z nich w przyszłości mogą przynieść wiele niedogodności.\nBez żaluzji można mocować na trzy sposoby:\nZ pomocą specjalnej szkockiejo dwustronnie klejącej powierzchni. Dzięki tej opcji konstrukcja osłony przed światłem jest mocno przymocowana do wszystkich okien - zarówno głuchych, jak i otwieranych lub składanych.\nMocuje na specjalnych wspornikach umożliwia stosowanie tylko do nieotwieranych okien i eliminuje możliwość montażu na drzwiach otwieranych lub składanych.\nMocowanie za pomocą magnesów. Mogą trzymać płótno w pozycji równoległej do szkła.\nPierwsza metoda mocowania za pomocą taśmy dwustronnej jest najprostsza, tania i niedroga, ale niepopularna.\nWielu wierzy, że przymocowane w ten sposób żaluzje mogą po prostu odpaść z powodu zawodności mocowania. Ale to się nigdy nie zdarzy, jeśli wybierzesz dobrą i wysokiej jakości taśmę klejącą.\nJeśli chodzi o niezawodność i wygodę, mocowanie za pomocą uchwytów nie jest gorsze od pierwszego. Po pierwsze, te urządzenia są przymocowane do ramy okna. Wtedy sama konstrukcja jest przykręcana lub zatrzaskiwana. Jeśli to konieczne, jest szybko usuwany, a następnie zawieszony na miejscu lub wymieniony.\nJednocześnie warto wysłuchać ostrzeżeń producentów o możliwości odkształcenia gumy w celu zagęszczenia, które znajduje się na całym obwodzie skrzydła. Wsporniki są na niej zamontowane. Aby tego uniknąć, lepiej przymocować je do paska szkockiej.\nZapraszamy do zapoznania się ze strukturami ochrony przeciwsłonecznej, które można zamontować bez wiercenia:\nZasłony kasetowe w rolkach. Są przymocowane do ramy okiennej za pomocą taśmy klejącej. Aby ustawić płótno w żądanej pozycji, po prostu pociągnij za sznur lub łańcuch.\nMini-systemy rolkowe. Będziesz musiał majstrować trochę za ich przywiązanie, ponieważ najpierw musisz wyciąć i przykleić małe prostokątne kawałki taśmy samoprzylepnej, a następnie przymocować do nich małe platformy. Na nich uchwyt, do którego mocuje się produkt, również przylega. Paski z magnesami są przymocowane do klapy, dzięki czemu płótno jest zawsze trzymane równolegle do szyby.\nZasłony uni. Są zamkniętym pudełkiem z dwoma prowadnicami. Łatwa do zamocowania taśma dwustronna.\nStandardowe roletyktóre mają poziome blaszki z aluminium. U góry iu dołu skrzydła należy przymocować zaciski, a między nimi pociągnąć kabel parami.\nZasłony zwijane. Struktury te są montowane bezpośrednio na skrzydle okiennym za pomocą wsporników lub taśmy.\nJak widzisz, nie powinieneś mieć trudności z instalacją rolet. Mimo to przed zakupem zawsze pytaj sprzedawcę, czy instalacja wybranego przez Ciebie projektu jest zapewniona bez użycia śrub. Zapytaj, czy zamki i magnesy zostaną zainstalowane, czy są instrukcje krok po kroku dotyczące ich instalacji.\nBardziej praktyczną opcją jest użycie specjalnego wspornika sprężynowego, ponieważ nie wymaga to uszkodzenia profilu okna. Ale ta metoda jest odpowiednia tylko dla skrzydła. Wspornik sprężynowy może być plastikowy lub aluminiowy. Po prostu wisi na skrzydle i jest przymocowany specjalną uszczelką na sprężynie. Na wspornikach należy zainstalować osłony lub zaciski, pod którymi znajdują się specjalne uchwyty. Następnie przejdź do założenia szybu za pomocą kurtyny. Ustaw elementy ograniczające na łańcuchu. Po tym można użyć żaluzji.\nIstnieją również modele rolet, w których żyłka nie jest używana. Takie zasłony są jeszcze łatwiejsze. Na dolnej desce zasłony i na ramie zainstalowane są niewidoczne magnesy. Gdy żaluzje są opuszczone, magnesy są połączone i bezpiecznie mocują płótno.\nInnym prostym sposobem instalacji rolet bez pudełka jest taśma klejąca lub taśma. Ta metoda eliminuje również uszkodzenia profilu, ponieważ nie ma potrzeby montowania otworów. Takie modele są wyposażone w specjalne elementy montażowe, których odwrotna strona jest pokryta specjalną warstwą klejącą.\nNajpierw należy idealnie gładko przymocować rolety do skrzydła, wykonując odpowiednie oznaczenia w miejscach montażu wsporników.\nPo tym powinieneś dokładnie odtłuścić te miejsca. Następnie usuń taśmę ochronną z łączników, przymocuj ją równomiernie do oznaczonych miejsc i mocno dociśnij, aby ją zabezpieczyć.\nPo sklejeniu części po obu stronach konieczne jest zainstalowanie na nich zacisków bocznych i blachy bezpośrednio. Ta metoda jest bardzo wygodna i pozwala nie zepsuć ramki. Ale jego główną wadą jest niewielka wytrzymałość i trwałość. Jeśli ta opcja jest jeszcze bardziej lub mniej odpowiednia do mocowania dolnego wspornika, nie można nazwać go bardzo skutecznym do mocowania wału za pomocą ostrza. Pod własnym ciężarem produkty mogą po prostu upaść. Ponadto, z upływem czasu, właściwości klejące zmniejszają się, więc jest to raczej krótkotrwałe rozwiązanie.\nNa konstrukcji dwustronnej taśmy można łatwo zainstalować zarówno konwencjonalne, jak i kasetowe produkty. Główna różnica będzie widoczna tylko na uchwycie, a technologia łączników będzie całkowicie identyczna.\nWażne jest zapewnienie wysokiej jakości chwytu, więc musisz przygotować powierzchnię okna:\nKonieczne jest dokładne umycie ramy całego okna PCV i dokładne wysuszenie. Pomoże to w uniknięciu upadku śmieci pod taśmę.\nPotrzebujesz środka odtłuszczającego, aby przetworzyć miejsce, w którym taśma zostanie przymocowana. Aceton jest najbardziej odpowiedni do tych celów.\nRolety są dziś bardzo popularne. Dzięki prostocie konstrukcji są w stanie skutecznie przyciemnić pomieszczenie i ozdobić okna. W większości przypadków są one instalowane bezpośrednio na skrzydle, dzięki czemu dobrze przyciemniają pomieszczenie i dekorują okno. Jeśli zainstalujesz bez wiercenia, nie możesz uszkodzić szkła. Przeglądy tej metody załączania są w większości pozytywne.\nObejrzyj film: Jak zamontować rolety - montaż rolet mini rolety (Kwiecień 2020).\nCopyright 2020 \_ Projekt i wystrój \_ Montaż rolet na plastikowych oknach bez wiercenia


WYCIECZKA KLASY V – Stowarzyszenie APESP\nOpublikowane przez admin w dniu 28 czerwca 2014\nNastępna wizyta zarezerwowana była w hangarze stowarzyszenia AERO RETRO, które zrzesza właścicieli starych samolotów. Właściciele wspólnie dbają o swoje cacka, wypożyczają je na różne mityngi i imprezy lotnicze, a nawet wypożyczają do filmów (np. Indiana Jones i świątynia zagłady). Pan przewodnik z wielką pasją opowiadał o każdym samolocie, odpowiadał na wszystkie (i bardzo ciekawe!) pytania chłopców i dziewcząt i pozwalał zajrzeć do wnętrza samolotów.\nReszta popołudnia upłynęła już w gospodarstwie agroturystycznym „Ośla łączka” na kąpieli w basenie, zabawach pod cedrami i zapoznawaniu się z miejscowym inwentarzem: osłami, owcami, kurami i kotami…\nPo kolacji gospodarz zatrudnił całą grupę do przygotowania ciasta na chleb i drożdżówkę, które następnego dnia zostały zjedzone. Piątoklasiści bardzo dobrze się spisali!\nNiedziela zaczęła się od kąpieli w basenie (jak tylko pyszny chleb i drożdżówka zostały nieco strawione!), a w południe klasa V pojechała do labiryntów roślinnych. Po obfitym pikniku przygotowanym przez rodziców uczniowie podzielili się na grupy i ruszyli na eksplorację roślinnych labiryntów za każdym razem znajdując wyjście. Po drodze wypełnili quiz o dinozaurach i innych prastarych zwierzętach.\nWycieczka bardzo się udała, w niedzielny wieczór wszyscy wracali do domu z szerokimi uśmiechami! Bardzo dziękujemy pani Ani Vallet, towarzyszącym mamom oraz wszystkim rodzicom za zaufanie i pyszności przygotowane na piknik.


lucyferyna azrl (@megamalina) — 6974 answers, 28820 likes | ASKfm\nAbout lucyferyna azrl:\n"- ALE JA - powiedział - NIE JESTEM JAK ONI. JESTEM AZRAEL, STWORZONY, BY BYĆ CIENIEM STWORZENIA. MNIE ZNISZCZYĆ NIE MOŻESZ. TO BY ZNISZCZYŁO ŚWIAT."\nlucyferyna azrl photo gallery:\nW szpitalu pediatrycznym\nDobry żel do twarzy lub peeling?\nPolecam piankę Estée Lauder\nPerfectly Clean do oczyszczania twarzy. Odnośnie peelingu to bardzo lubię enzymatyczny z Tołpy.\nOpłaca się brać mieszkanie na kredyt jeśli nie stać nas za gotówkę?\nMoim zdaniem lepiej spłacać kredyt niż płacić komuś za mieszkanie. Niestety nie każdy ma zdolność kredytową.\n#rock #comics #indie #dating #anime #football #fashion #electronicmusic #fun\nJest tu ktoś powyżej 18 lat ? :p Ile masz lat ?\nMam 25 i te pytanie sprawiło, że poczułam się staro\nJakiej muzyki słuchasz, gdy musisz skupić się na pracy?\nMam specjalną playlistę, którą stworzyła niegdyś bardzo bliska mi osoba. Korzystam z niej zawsze, gdy potrzebuję się skupić na czymś ważnym, a nie mam kompletnie weny i motywacji. Jest ona skonstruowana praktycznie w całości z piosenek post-rockowych.\nUwazasz, ze personalizacja tresci w internecie zagraza Twojej prywatnosci?\nJuż od dawna nie ma prywatności w internecie. To cena, którą wszyscy płacimy.\nTosty sa najlepsze CHANGE MY MIND\nBo większość „starych” użytkowników dorosła i ma na głowie masę obowiązków. Ask spadł na dalszy plan i jest raczej taką zapchajdziurą na nudne wieczory\nCo byś zrobił/a mam chłopaka ja dodałam nasze zdjęcie na instastory , On mówi ze doda i dalej nic , jak mu dzisiaj napisałam ,żeby dał to On , że mieszkanie sprząta i wgl\nMoże nie czuje potrzeby chwalenia się związkiem na prawo i lewo? Cieszcie się sobą nawzajem, to jest najważniejsze. Skoro Ty chcesz wrzucać zdjęcia to wrzucaj, ale nie nakazuj mu tego samego. Mój chłopak też nie wrzuca ze mną zdjęć i gucio mnie to obchodzi, bo istotne są inne rzeczy\nMasz prawko ? Od kiedy?\nMasz prezenty ogarnięte na mikołajki ?\n2 już mam, reszta w toku\nKupujesz już prezenty na święta?\nTaaak, mam już połowę. Z resztą czekam do wypłaty bo moje konto płacze\nLeżałeś/aś kiedykolwiek w szpitalu jako pacjent? Z czym tam trafiłeś/aś? 🏥\nNa szczęście nie, bo boję się pobierania krwi xd paradoks jest taki, że innym pobieram krew bardzo często\nJak spędzisz jutrzejszy dzień?\nRano posprzątam w mieszkaniu, a później idę na randeczkę\nJakie imiona chcesz dać swoim dzieciom?\nFlorian albo Leona\nA tak serio, zdarzyło Ci się za coś dać komuś w twarz?\nGdyby ktoś poprosił Cię, byś mu dała z liścia (na rozbudzenie czy ogarnięcie, nevermind), to co byś zrobiła? :D\nCzy kiedykolwiek zdarzyło ci się mieć kłopoty z policją?\nJedyny konflikt z policją jaki miałam, to jak się z tatą pokłóciłam xd\nWiele osób zmaga się z alergenami, które wytwarzają zwierzęta - jedni bardziej, inni mniej. A czy zastanawiałeś/aś się jakby wyglądał świat, gdyby to zwierzęta były uczulone na ludzi? Opisz jak Ty to widzisz.\nWyszłoby im to na dobre. Ja sama jestem uczulona na większość ludzi, dlatego ich unikam.\nLubicie święta? Jak będziecie je spędzać? Ja mam nadzieję, że te święta będą najlepsze, bo będę je spędzać w zupełnie innym gronie gronie 😄😁😆😆😆\nLubię, ale pewnie będę w pracy\nCzy to wstyd być prawiczkiem. A kobieta dziewicą?\nWstyd to się interesować czyimś życiem seksualnym, bo to naprawdę nie jest sprawa, która powinna interesować kogoś innego niż samych zainteresowanych. Jeśli jest komuś wstyd za bycie prawiczkiem/dziewicą to znaczy, że nie dorósł jeszcze do współżycia\nJaka partia powinna rządzić w Polsce?\nŻadna z obecnie istniejących na scenie politycznej\n💣💣💣 Robisz zakupy przez Internet? Jezeli tak to co najczęściej zdarza Ci się zamawiać?\nUbrania zamawiam tylko przez internet. Nie lubię łazić po galeriach. Poza tym, ludzie to bydło i często trafiam na ciuchy, które są upieprzone w tapecie lub porwane, dlatego wolę zamówić i oszczędzić sobie nerwów\nCzy zgodzisz się z tezą, że wystarczy komuś poczuć się swobodnie, aby pokazał co tak naprawdę w nim drzemie?\nOczywiście. Wiadomo, że na początku znajomości zawsze bardziej uważnie dobierany słowa i staramy się zrobić najlepsze wrażenie. Nawet, jeśli ludzie twierdzą, że zawsze są sobą, to nie są. Dopiero po jakimś czasie wychodzi, jacy jesteśmy naprawdę :d\nJutro niestety o 7, więc się jak zwykle nie wyśpię\nCo jest dla Ciebie bardziej istotne - przyczyna czy skutek cudzego zachowania, które również może zapoczątkować nową lawinę? Możesz podać argumenty łącznie z wybranym przez siebie przykładem, aby uzasadnić swój punkt widzenia =)\nStawiam na skutek. Zawsze staram się usprawiedliwiać w jakimś stopniu zachowanie ludzi, ale coraz bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że życie nie jest łatwe, a jednak część z nas potrafi się zachować. Skupiłam się tutaj głównie na chamstwie i ludzkiej bezczelności, bo ten temat jest mi najłatwiejszy do porównania w kwestii przyczynowo-skutkowej.\nCo ostatnio udało Ci się dostać wgratisie?\nNiestety nie. Od razu z pracy pojechałam do rodziców i przekimałam się tylko 2 godzinki na kanapie\nEh kradzione pytanie... Ale Ciebie zaobserwuje, bo długie odpowiedzi mnie przykuwają.\nNie wiem, czy warto. Wchodzę tutaj raczej rzadziej niż częściej i szczerze mówiąc, nie zawsze mam jak się rozpisać. Nie zawsze mam coś ciekawego do powiedzenia\n+1 answer in: “Jesteś zadowolony/a z tego w jakich czasach się urodziłeś/aś?”\nOglądam serial i zbieram siły przed dyżurem\n+1 answer in: “Praca czy szkoła?”\nUczysz się/studiujesz, czy pracujesz?\nPrzez ostatnie 2 lata studiowałam dziennie i pracowałam na cały etat. Teraz na szczęście tylko pracuję i zdobywam dodatkowe kwalifikacje\nA wy tęsknicie za dzieciństwem? bo ja strasznie no bo wszystko wtedy wydawało sie takie łatwe i przynajmniej czułem sie niekiedy szczęśliwy i fajnie było xD a gdy skończyłem 18-19 lat to wszystko się zawaliło i jest tylko gorzej , ehh to już nie wróci no ale ku*wa dlaczego\nDzieciństwo było fajne, ale nie chciałabym do niego wracać. Teraz jestem bardziej doświadczona i przede wszystkim niezależna.\nJesteś zadowolony/a z tego w jakich czasach się urodziłeś/aś?\nW sumie tak. Jestem szczęściarą, która zaznała dzieciństwa z obdartymi kolanami, z chodzeniem po drzewach, plakatami z BRAVO porozklejanymi po całym pokoju. W czasach, kiedy w podstawówce nie liczyło się to, w jakich ubraniach chodzisz i nikt nie bał się, że gdy zrobi coś głupiego to na drugi dzień będzie gwiazdą yt. Mam dopiero 25 lat, to wszystko było chwilę temu, aczkolwiek widzę już przepaść międzypokoleniową. Jestem zadowolona z tego, w jakich czasach dorastałam, nie jestem zadowolona z tego, w jakich czasach przyjdzie mi kiedyś wychowywać własne dzieci. O ile się na nie kiedykolwiek zdecyduję.\nJak czesto zmieniasz fryzure?\nNie zmieniam bo mam okropne włosy, których nie jestem w stanie okiełznać. W piątek idę do fryzjera, ale już wiem, że i tak lepiej nie będzie\nPraca czy szkoła?\nZdecydowanie praca. Za siedzenie w szkole nie płacą\nJaki kierunek studiujesz lub na jakim profilu w szkole średniej jesteś?\nW lipcu zakończyłam swoją przygodę ze studiami i obroniłam tytuł magistra pielęgniarstwa. Obecnie jestem w trakcie specjalizacji, więc w sumie dalej nauka trwa :d\nDlaczego teraz tak dużo chłopaków naśmiewa się z grubszych dziewczyn?\nZawsze tak było, to nie jest nic nowego. Idioci byli, są i będą, nic tego nie zmieni.\nMasz jakąś przydatną wskazówkę dotyczącą randek?\nBądź sobą. Banalne ale prawdziwe\nNajlepszy spsoob na nauke to...?\nJa do nauki odpalałam sobie specjalną playlistę i robiłam notatki z tego, co czytam\nJak wypromowac sie ja tik toku??\nNie promuj się w ogóle, to lepiej na tym wyjdziesz\nTo wyjaśnia skąd się wzięła Twoja nazwa 😂😂\nA tutaj Cię zaskoczę, bo nazwa wzięła się od pigmentu, który umożliwia świecenie w ciemności np. robaczkom świętojańskim :D\n+1 answer in: “Gorący prysznic znaczy dla Ciebie gorętszą niż zazwyczaj wodę czy piekielne iskry z deszczownicy?”\nCzym skażony jest ten świat? Wyjaśnij swój punkt widzenia.\nGłupotą ludzką i nienawiścią, która z tej głupoty powstaje. Ludzie są zaślepieni chorą interpretacją czegoś, co z założenia niesie dobro. Nie potrafią samodzielnie myśleć, jedyne co potrafią to pluć jadem, w którym niedługo sami się utopią.\nGorący prysznic znaczy dla Ciebie gorętszą niż zazwyczaj wodę czy piekielne iskry z deszczownicy?\nSłyszałam opinie, że kąpię się we wrzątku. Może ma to jakiś związek z tym, że podobno piekło się o mnie upomina, bo pod moim domem rok temu wywaliło głęboką na ponad 1,5 metra dziurę w jezdni\nJak długo wędrowałeś/aś zanim doszedłeś/ doszłaś do siebie?\nJeszcze do siebie nie doszłam. Miało być łatwiej po studiach, a nie jest. Miałam odpocząć, a nie odpoczęłam. Moje wory pod oczami wyhodowały swoje własne wory. Czekam, aż w końcu wszystko mi się życiowo ogarnie i będę mogła usiąść i powiedzieć „no w końcu kurwa spokój”\nJak minal sierpien?\nNie pamietam, przespałam go bo miałam 19 dyżurów\nNah, nie mam twojego numeru z tego co widzę\n11741658, nie używam ale z takiej okazji aż wejdę XD\n+3 answers in: “O boże, Azrl, jak ja dawno cię nie widziałem ;n; Jeśli pamiętasz jeszcze Kinro, to on cię pozdrawia <3”\nAsk lucyferyna azrl a question now\nAsk @megamalina About @megamalina Photo @megamalina\nlucyferyna azrl lucyferyna azrl


Wyrok TSUE może przyspieszyć podatek od reklam - Press.pl - najnowsze informacje z branży medialnej, marketingowej, reklamowej i public relations\nDodano: Marzec 19, 2021\nDzięki orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej Węgry będą mogły ponownie wprowadzić podatek od reklam. Zdaniem komentatorów PiS może wykorzystać ten argument w dalszych pracach nad opodatkowaniem nadawców i wydawców.\nUnijny trybunał rozstrzygnął we wtorek ostatecznie spór pomiędzy rządem Viktora Orbána i Komisją Europejską. W 2014 roku Węgry wprowadziły podatek od reklam z sześcioma stawkami - najwyższa z nich sięgała 50 proc. Tyle miał płacić właściciel krytycznej wobec rządu Orbána telewizji RTL Klub. Rok później Komisja Europejska nakazała Orbánowi wycofanie się z tzw. podatku RTL, który w efekcie został ograniczony do dwóch progów. To rozwiązanie Bruksela również odrzuciła, a Węgry wniosły sprawę do TSUE. Trybunał w pierwszej instancji uznał, że decyzje dotyczące podatków należą do kompetencji władz państw członkowskich, a nie sądów. To stanowisko we wtorek podtrzymano w apelacji. To otwiera rządowi Orbána drogę do ponownego wprowadzenia podatku od reklam.\nOrzeczenie unijnego trybunału zapadło w czasie prac nad podatkiem od reklam, który polski rząd chce nałożyć na wydawców, nadawców, właścicieli kin i powierzchni reklamowych. Projekt ustawy autorstwa resortu finansów jest po etapie wstępnych konsultacji. Wiceminister finansów Piotr Patkowski na piątkowym posiedzeniu sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu powiedział, że projekt podatku "będzie ewoluował" i resort "jest w stanie stworzyć projekt, na który oczekują media, media lokalne, media w Polsce".\nPodatkiem w media\nZdaniem Andrzeja Stankiewicza, zastępcy redaktora naczelnego Onetu, wyrok TSUE pokazuje, że sędziowie nie rozumieją wykorzystywania mechanizmów ekonomicznych do podporządkowywania sobie mediów przez władzę.\n– Patrząc na to z czysto ekonomicznej strony, to TSUE oczywiście ma rację – opodatkowanie na krajowym rynku to kwestia wewnętrzna państwa. Jednak w systemie podatków medialnych czy reklamowych nie chodzi o stawki, tylko o wykończenie krytycznych mediów, które władza chce sobie podporządkować. System podatkowy ma być tylko narzędziem. Dlatego uważam, że ten wyrok to daleko idąca krótkowzroczność instytucji unijnych – zaznacza Stankiewicz.\nJego zdaniem, chociaż orzeczenie jest dla PiS wiatrem w żagle, to partia rządząca ma na drodze do przyjęcia podatku od mediów jeszcze dwa bufory. – Jednym z nich jest sprzeciw Jarosława Gowina, bez którego nie są w stanie tego podatku przegłosować. Drugi kłopot to nowy prezydent Stanów Zjednoczonych, którego stanowisko zarówno na temat polskiego rządu, jak i jego podejścia do wolności prasy jest wyrobione i będzie bardzo ważne w tej rozgrywce – mówi Stankiewicz.\n10 lutego media solidarnie zaprotestowały przeciwko zapowiadanemu podatkowi od reklam\nTomasz Bielecki, korespondent Deutsche Welle w Brukseli, zaznacza, że w przypadku planowanego w Polsce podatku od reklam pozostaje też presja polityczna ze strony Brukseli. - Wtorkowy wyrok TSUE pokazał, że prawo unijne dotyczące konkurencji słabo nadaje się do rozmontowania zakusów rządów na media. Komisja Europejska liczyła na "zawstydzenie" Polski rozpoczętą procedurą zapisaną w artykule 7 unijnego traktatu. Jak pokazała kwestia zmian w sądownictwie, to jednak niewiele daje - mówi "Press" Bielecki.\nJacek Nizinkiewicz z "Rzeczpospolitej" podkreśla, że węgierskiego podatku od reklam nie da się jeden do jednego porównać z polską wersją. - Jednak PiS na pewno będzie chciało argumentować swój podatek od reklam, odnosząc się do wyroku TSUE - mówi "Press". Dodaje, że w sporze o proponowaną daninę społeczeństwo jest po stronie mediów, a kierownictwo PiS musi liczyć się z otwarciem kolejnego frontu, jeśli nadal chce pracować nad podatkiem. - To także element koalicyjnej rozgrywki, bo Jarosław Gowin nadal jest przeciwko daninie - komentuje Nizinkiewicz.\nDo głosów krytykujących polskie władze za pomysł nałożenia podatku na wydawców i nadawców dołączyła w mijającym tygodniu Dunja Mijatović, komisarz praw człowieka Rady Europy. W liście wezwała premiera Mateusza Morawieckiego do przestrzegania europejskich standardów wolności słowa i pluralizmu. Komisarz RE obawia się, że zaproponowany podatek doprowadziłby w praktyce do zdławienia niezależnych mediów.\nWe wtorek TSUE również rozstrzygnął na korzyść polskiego rządu spór z Komisją Europejską w sprawie podatku handlowego, którym PiS chce obciążyć właścicieli sklepów wielkopowierzchniowych.\n(PTD, BAE, 19.03.2021)\nCichy newsroom. Media po roku pandemii\nObajtek coraz mocniej ciąży PiS\nTagi: podatki | wolność mediów | TSUE | Węgry | Unia Europejska\nSłowenia proponuje europejską platformę na wzór Netflixa\nBabcia Kasia skazana za "naruszenie nietykalności cielesnej trzech policjantów"


Chiny: Wojsko Dostarcza Wodę I żywność Na Tereny Objęte Powodzią - BrandsIT.pl - Biznes I Technologia\nMieszkańcy ponad 250 miejscowości regionu, które ucierpiały z powodu trwających od wtorku kilkudniowych opadów, zajmują się usuwaniem szkód, w tym – sprzątaniem i wydobywaniem z błota samochodów. Trwają prace drogowe i przy liniach kolejowych, które zostały uszkodzone w ubiegłym tygodniu.\nW mieście Xinxiang – położonym 65 km na północ od stolicy regionu – Zhengzhou – trwa umacnianie 8-metrowego wału z worków piaskiem odgradzającego teren zalewowy na odcinku o długości 100 m, którędy mogłyby się wedrzeć wody wezbranej rzeki Wei He – pisze w niedzielę dziennik „The Global Times”.\nHinxiang jest teraz najbardziej zagrożone powodzią. W sobotę władze zdecydowały się na częściowe zalanie wodą miasta Hebi, by zmniejszyć wysokość fali powodziowej – podał wychodzący w Szanghaju „The Paper”.\nStraty, jakie poniosła cała prowincja Henan wskutek powodzi, sięgają 13,7 mld juanów (2 mld USD) – podała w niedzielę państwowa agencja Xinhua. Zniszczonych zostało w sumie 3800 budynków mieszkalnych. Ewakuowano ponad 920 tys. osób.\nNotowane w Henanie opady były najwyższe, odkąd 60 lat temu zaczęto gromadzić takie dane. W ciągu trzech dni, od soboty do wtorku, w Zhengzhou spadło 617 mm deszczu, czyli niewiele mniej niż wynosi tam roczna średnia – 640 mm. Lokalne biuro meteorologiczne oceniło, że tak silne ulewy zdarzają się „raz na tysiąc lat”. Część ekspertów ocenia jednak, że tego rodzaju ekstremalne zjawiska pogodowe będą miały miejsce coraz częściej.


Cytaty z książki Teddy (Jerome David Salinger) | Cytaty sławnych ludzi\n"Teddy" to ostatnie z opowiadań J.D. Salingera w zbiorze "Dziewięć opowiadań" wydanych w 1953 . Opowiadanie miało swoją premierę w styczniu 1953 roku w amerykańskim magazynie The New Yorker.\n„Łączy mnie z nimi bardzo silne pokrewieństwo. To znaczy: są moimi rodzicami, jesteśmy ze sobą wszyscy zżyci i tak dalej – rzekł Teddy – Chcę, żeby było im dobrze, dopóki żyją, bo oni lubią, żeby im było dobrze… Ale oni nie kochają mnie i Blooper (to moja siostra) takimi jacy jesteśmy. Jakoś, widać, nie potrafią nas kochać inaczej, niż wciąż nas przy tym trochę zmieniając. Kochają przyczyny swojej miłości do nas niewiele mniej niż nas samych, a bardzo często więcej. A to nie jest najlepszy sposób kochania“\n„Miałem sześć lat, kiedy zobaczyłem, że wszystko jest Bogiem, i włosy stanęły mi na głowie, i tak dalej – odparł Teddy.“\nPamiętam, to było w niedzielę. Moja siostra była wtedy jeszcze maleńkim dzieckiem i piła mleczko, a ja nagle zobaczyłem, że ona jest Bogiem i to mleko jest Bogiem. Więc ona po prostu przelewała Boga w Boga, jeśli mnie pan rozumie.\n„Miałem sześć lat, kiedy zobaczyłem, że wszystko jest Bogiem, i włosy stanęły mi na głowie, i tak dalej – odparł Teddy. – Pamiętam, to było w niedzielę. Moja siostra była wtedy jeszcze maleńkim dzieckiem i piła mleczko, a ja nagle zobaczyłem, że ona jest Bogiem i to mleko jest Bogiem. Więc ona po prostu przelewała Boga w Boga, jeśli mnie pan rozumie.“\n„Ciekawe jest, że wiem, że one tam są. Gdybym ich nie zobaczył, nie wiedziałbym, że tam są, a gdybym nie wiedział, że tam są, nie mógłbym nawet powiedzieć, że w ogóle istnieją.“\no skórkach pomarańczy unoszących się na wodzie.\n„Pamięta pan to jabłko, które Adam zjadł w Raju, jak o tym mówi Biblia? Wie pan, co było w tym jabłku? Logika i intelektualne bzdury. To wszystko, co w nim było. Więc trzeba, o to mi głównie chodzi, zwymiotować to wszystko, jeżeli się chce widzieć rzeczy takimi, jakie są naprawdę. Jeżeli pan to zwymiotuje, nie będzie pan miał więcej kłopotu z klocami drewna i różnymi takimi. Nie będzie pan cały czas widział, że wszystko gdzieś tam się kończy. I będzie pan wiedział, czym naprawdę jest pańska ręka, jeżeli to pana zainteresuje.“


Inżynier Jakości: października 2017\nSix Sigma – uniwersalna metoda zarządzania jakością\n15:36 Artur Mydlarz 0 Comments\nCałość artykułu na http://inzynierjakosci.pl/2017/11/uniwersalna-metoda-zarzadzania-jakoscia-six-sigma/\n05:51 Artur Mydlarz 0 Comments\nJest to graficzna forma przedstawiania potencjalnych przyczyn powodujących konkretne skutki w danym procesie. Jest to bardzo pomocne narzędzie przy rozwiązywaniu problemów jakościowych.\nBudowa diagramu Ishikawy kształtem przypomina rybią ość. Przyjmując tę terminologię główne składowe diagramu to:\n- głowa - gdzie zapisuje się problem\n- kręgosłup - główne kategorie przyczyn\n- ości - przyczyny szczegółowe\nNajczęściej kategorie przyczyn wybierane są, zgodnie z zasadą 5M+E:\nMan (czynnik ludzki)\nMachine (wykorzystywane maszyny)\nMaterial (tworzywa i materiały)\nMethod (metoda wytwarzania)\nManagement (metoda zarządzania)\nEnvironment (czynniki środowiskowe)\nCZYTAJ CAŁOŚĆ NA INZYNIERJAKOSCI.PL\n15 najlepszych linii lotniczych według aspektów wizualnych\n20:38 Artur Mydlarz 0 Comments\nPrezentacja 15 najlepszych linii lotniczych ze względu na wrażenia wizualne, czyli malarskie wykończenie samolotów, według Business Insider.\n2. Air Seyshelles\n7. Southern China Airlines\n8. Fiji Airlines\n12. Malta Airlines\nAirbus przejmuje pakiet większościowy projektu C Series\n19:27 Artur Mydlarz 0 Comments\nAirbus przejął pakiet większościowy programu partnerskiego samolotów C Series. W związku z tym stał się właścicielem 50.01% akcji. Umocnił tym samym swoją współpracę z Bombardierem, właścicielem "marki" samolotów C Series.\nSmaczku transakcji dodają ostatnie oskarżenia Boeinga i rządu Amerykańskiego w stosunku do Bombardiera o stosowanie cen dumpingowych i nieetyczną rywalizację. Bombardier, podobnie jak Airbus, jest mocno dotowany z pieniędzy rządowych, z czego może wynikać zaniżanie cen samolotów.\nAdministracja Donalda Trumpa była gotowa nanieść 300% podatek na produkowane w Kanadzie samoloty.\nW związku z w/w konfliktem przyszłość modeli C Series stała pod znakiem zapytania.\nZacieśnienie współpracy przy projekcie C Series wygląda jak zawarcie koalicja przeciwko Boeingowi i oskarżeniom rządu amerykańskiego.\nDzięki przeniesieniu produkcji do miasta Mobile w Alabamie, producent uniknie opodatkowania.\nSilniki PW1500 do modeli C Series produkuje firma Pratt & Whitney, mająca swoją siedzibę w ... Stanach Zjednoczonych\nMSA Measurement System Analysis - opis metody\n07:42 Artur Mydlarz 0 Comments\nKontrola jakości to jeden z elementów zarządzania jakością. Dzięki kontrolowaniu wrażliwych charakterystyk produktu jesteśmy w stanie weryfikować jego zgodność z wymaganiami. Kontrola pomiarowa pozwala również stwierdzić zdolność procesu oraz jego powtarzalność, ale o SPC napisze jeszcze oddzielny artykuł. W tym chciałbym się skupić na weryfikacji jakości kontroli jakości, czyli weryfikacji wykonywania pomiarów poprzez MSA i test R&R.\nJest to bardzo istotne zagadnienie, ponieważ często argumentacja odnośnie reklamacji, niezgodności opiera się na wykonanych pomiarach. Zdecydowanie lepiej dla nas aby były one wiarygodne. MSA jest również elementem PPAP.\nPoniżej znajdziecie również darmowy formularz Excel, który automatycznie policzy dla Was test R&R.\n06:32 Artur Mydlarz 0 Comments\nAPQP to skrót od Advanced Product Quality Planning, co tłumaczy się jako Zaawansowane Planowanie Jakości Wyrobów.\nNajważniejszym celem APQP jest wdrożenie produktu, by jego jakość była zadowalająca dla organizacji. W głównej mierze techniki opisywanej metody dotyczą sprawnej komunikacji między firmą a jej poddostawcami.\nMetoda ta została rozpropagowana przez tzw. Wielką Trójkę motoryzacji, czyli General Motors, Chrysler i Ford.\nJakie są korzyści we wprowadzeniu APQP?\nPrzede wszystkim metoda pozwala na efektywne wykorzystanie zasobów dla zaspokojenia potrzeb targetowanej grupy. Ponadto APQP umożliwia szybkie rozpoznanie zmian w zachowaniu klienta. Nie sposób nie zauważyć także takiej zalety jak możliwość uniknięcia nieplanowanych zmian przy projektowaniu i rozwoju konkretnego produktu. Poza tym APQP jest gwarantem dostarczenia towaru wysokojakościowego przy najniższych kosztach.\nDobra realizacja metody APQP opiera się na pięciu krokach:\n1. Planowanie i określenie programu – faza ta obejmuje określenie potrzeb klienta i możliwości spełnienia jego oczekiwań przez firmę.\n2. Projektowanie i rozwój wyrobu – na tym etapie należy dokonać krytycznej analizy wymagań technicznych oraz wymagań inżynieryjnych koniecznych do zrealizowania projektu (ustala się tzw. wykonalność wyrobu).\n3. Projektowanie i rozwój procesu – skupienie się na określeniu cech systemu produkcji.\n4. Walidacja wyrobu i procesu – faza obejmująca sposób walidacji procesu produkcji. Tuż po jej wykonaniu należy przeprowadzić ewaluację serii próbnej.\n5. Analiza informacji zwrotnych i działania korygujące – ostateczna kontrola całej procedury, wprowadzenie ewentualnych korekt.\nBardziej szczegółowo do zarządzania APQP podszedł Ford. Pięć podstawowych punktów zostało "rozbitych" na trzydzieści jeden szczegółowych zagadnień:\nShop Floor Management (SFM) - Skuteczne zarządzanie przedsiębiorstwem\n20:37 Artur Mydlarz 0 Comments\nSkuteczne zarządzanie przedsiębiorstwem w dzisiejszych czasach oznacza szybki dostęp do informacji na temat danej sytuacji w firmie oraz szybkiej reakcji. Zapewnienie skutecznej komunikacji na temat wyników produkcyjnych, powstałych problemów lub oczekiwanych decyzji w kierunku osób kierujących przedsiębiorstwem stanowi często duże wyzwanie.\nNa przeciw wyzwaniom stanął Kiyoshi Suzaki, autor książki "The New Shop Floor Management", z uniwersalną metodologią zarządzania aktualnymi tematami w firmie.\nCalosc na http://inzynierjakosci.pl/2017/11/czym-jest-shop-floor-management\nSix Sigma – uniwersalna metoda zarządzania jakości...\n15 najlepszych linii lotniczych według aspektów wi...\nAirbus przejmuje pakiet większościowy projektu C S...\nShop Floor Management (SFM) - Skuteczne zarządzani...


Trzynasta emerytura to nie jednorazowa przynęta wyborcza - zapewnia minister rodziny - Money.pl\nStrona głównaEmeryturyTrzynasta emerytura to nie jednorazowa przynęta wyborcza - zapewnia minister rodziny\nMinister rodziny, pracy i polityki społecznej Bożena Borys-Szopa (PAP)\nPlany na przyszły rok to przede wszystkim jeszcze więcej placówek Senior+, miejsc opieki nad osobami starszymi, programów aktywizujących, wyższe świadczenia rentowo-emerytalne. To także wspomniana przez panią Emerytura+– chcemy, by było to rozwiązanie stałe, a nie jednorazowe – powiedziała w rozmowie z dziennikiem "Fakt" minister rodziny Bożena Borys-Szopa.\nUspokoiła rodziców, że zapowiadany strajk pracowników socjalnych nie wpłynie na sprawnośc wypłat pieniędzy w programie Rodzina 500+.\n- Chciałabym też obalić teorię niektórych osób i środowisk, że chcemy wypłacać pieniądze tuż przed wyborami. To nieprawda. Zasady dotyczące terminów wypłat są takie same, jak w poprzednich latach. Trzymiesięczny termin na rozpatrzenie wniosku to czas maksymalny, a nam zależy na tym, by pieniądze trafiały do rodzin jak najwcześniej, dlatego też zachęcamy do składania wniosków od razu – zapewniła.\nZapytana o losy świadczenia "Dobry start", określanego mianem Wyprawka+, minister uspokoiła, że i w tym roku na konto rodziców trafią pieniądze przeznaczone na zakupy szkolne.\nJakie cele stawia sobie na najbliższe miesiące minister? Przede wszystkim chce kontynuować prace, które zostały rozpoczęte, czyli m.in. sprawnie realizować program Rodzina 500+ w nowej odsłonie, wyprawkę szkolną, podwyższać płacę minimalną oraz doprowadzić do wejścia w życie programu, który roboczo określany jest mianem 500+ dla osób niepełnosprawnych.\nJak Pani minister rodziny Bożena Borys-Szopa będzie otrzymywała 1/3 swego ministerialnego wynagrodzenia to może nazywać ten ochłap 13 emeryturą w przeciwnym razie kłamie mówiąc o 13 i 14 emeryturze.\nprzez 5 lat otrzymywałam zaniżona emeryturę o 500zł (zgodnie z prawem) 5*12*500=30000,00 to ile to jest 13 emerytur.\nTrzynasta emerytura nic nie dała emerytowi lepiej żeby nie było w cale niech nie robią ludzi w konia bo zdrożało wszystko i nic z trzynastej emerytury miało by sens jeśli by ceny stały w miejscu po prostu wielka reklama przed wyborami\n13 emerytura ??? nic takiego nie istnieje....a jednorazowe świadczenie przed wyborami to ochłap i korupcja polityczna.....to robienie kampanii wyborczej za kasę z budżetu\nEmerycie tylko ty mozesz odsunac PIS od rządzenia poprostu nieglosujac na nich a na opozycje NIE LASZCZIE SIE NA OBIECANE TRZYNASTKI bo zaduzo juz obiecali tak ze wszysko za ich rzadow pojdzie w gore ju to teraz golym okiem widac i zadluza nasz kraj obudcie sie emeryci bo ;po wyborach bedziecie plakali na pis


Paryż w XX wieku - Juliusz Verne - ebook - Legimi online\nParyż w XX wieku ebook\nSześćdziesiąta piąta publikacja elektroniczna wydawnictwa JAMAKASZ\nTytuł oryginału francuskiego: Paris au XXe siècle\n19 ilustracji, w tym 5 kolorowych: Damian Christ\nProponuję dzisiaj Państwu kolejną pozycję z młodzieńczej twórczości Juliusza Verne’a, noszącą tytuł Paryż w XX wieku. Niedawno razem wędrowaliśmy z bohaterami Podróży wstecznej do Anglii i Szkocji, powieści powstałej przed cyklem „Niezwykłe Podróże”, a w niedługim czasie czeka nas lektura jeszcze wcześniejszego utworu, czyli Księdza w 1839 roku.\nParyż w XX wieku zaprowadzi nas właśnie do tego wielkiego europejskiego miasta, ale widzianego oczami wyobraźni autora miasta z… 1960 roku! Jak tę wizję przyjmą obecnie żyjący Czytelnicy, którzy być może dopiero urodzili się w połowie XX wieku? Zapewne różnie…\nTak o tej powieści we wstępie do wydania francuskiego pisze Veronique Bedin:\nZza drobnych niezręczności stylistycznych młodego autora, pozostającego jeszcze pod wyraźnym wpływem teatralnego dialogu, wyziera pełna życia postać prekursora w najdokładniejszym, najpełniejszym i najnowocześniejszym sensie tego słowa. Nie pozwalając sobie na wymyślanie żadnych wynalazków, umie on – i na tym polega jego siła – przyglądać się rzeczywistości z ostrą, niemal hipnotyczną uwagą, zmuszać ją do wyjawienia wszystkich tajemnic i odsłonięcia wszystkich możliwości. Ktokolwiek rozsmakował się w budowie aparatu Ruhmkorffa, używanego przez podróżujących do środka Ziemi, ten zawsze, wsiadając do metra, będzie słyszał cichutki syk elektryczno-pneumatycznego napędu kolei z Paryża w XX wieku.\nWiedza, jaką dysponuje J. Verne w 1863 roku, jest precyzyjna, aktualna i doskonale opanowana. Motor powozów na gaz nie jest poruszany jakąś nieokreśloną i tajemniczą energią. Jest to silnik spalinowy Lenoira, zbudowany w 1859 roku, który po raz pierwszy zastosowany zostanie do samochodów dopiero przez Daimlera w 1889 roku. Faksymile przemieszcza się nie w jakiś czarodziejski sposób, lecz dzięki pantelegrafowi Casellego, wynalezionemu w 1859 roku. Jeszcze przez sto lat niektóre fabryki papieru stosować będą technologię opracowaną w 1851 roku przez Watta i Burgessa, pozwalającą w ciągu paru godzin przekształcić pień drzewa w belę papieru.\nA wtedy już maszyny mogą myśleć i marzyć, na pokładzie „Lewiatana IV” wyrosną drzewa i kwiaty, a na trawiastych alejkach pojawią się jeźdźcy…\nPrzedmiotem zainteresowań J. Verne’a w Paryżu w XX wieku są jednak nie tylko maszyny, lecz także społeczeństwo, pieniądze, polityka i kultura jego własnej epoki i ich projekcja w przyszłości. W tym przedmiocie Juliusz Verne nigdy już nie będzie tak ambitny i tak nowoczesny: poddana bezlitosnej wiwisekcji gospodarcza agresywność państwa w okresie drugiego cesarstwa, podobnie jak demon elektryczności, unicestwia Michela wraz z jego przyjaciółmi, i trudno powiedzieć, by bieg wydarzeń zdecydowanie obalił wizje pisarza.\nPowieść, jak wskazują na to liczne poszlaki, została napisana przez J. Verne’a w 1863 roku, choć wcześniej badacze uważali, że powstała przed rokiem 1860. Rękopis dostarczony J. Hetzelowi został bardzo krytycznie przyjęty przed wydawcę, który ostatecznie nie zgodził się na jego opublikowanie. Tak przeleżał sobie w rodzinnym sejfie do roku 1986, kiedy to miasto Nantes odkupiło od spadkobierców autora Tajemniczej wyspy wszelkie materiały w nim zawarte. Po odtworzeniu całego rękopisu Paryż w XX wieku został zredagowany przez słynnego vernistę Piero Gondolo della Rivę i wydrukowany nakładem wydawnictwa Le Cherche midi éditeur w 1994 roku.\nPierwszy polski przekład Hanny Karpińskiej powstał w 1997 roku i został opublikowany przez Państwowy Instytut Wydawniczy. Została także przetłumaczona nota wydawcy, wstęp i przypisy wydawcy z wydania francuskiego, bez podania, że jest to przekład.\nŻyczę wszystkim przyjemnej lektury podczas zapoznawania się z wczesną twórczością naszego kochanego Julka!\nSpółka Powszechna Kredytowania Kształcenia\nTrzynastego sierpnia 1960 roku spora część mieszkańców Paryża zmierzała do licznych stacji metropolitalnej drogi żelaznej1 i różnymi jej liniami jechała na miejsce, które dawniej zajmowały Pola Marsowe2.\nBył to dzień rozdawania nagród Spółki Powszechnej Kredytowania Kształcenia3, mającego wielkie znaczenie stowarzyszenia wspierającego oświatę publiczną. Główną postacią tej uroczystości miała być Jego Ekscelencja pan minister upiększania Paryża4.\nSpółka Powszechna Kredytowania Kształcenia stanowiła doskonałą odpowiedź na przedsiębiorczy charakter tego wieku: tak zwany Postęp przez sto lat rozwinął się na olbrzymią skalę. Monopole, owe nec plus ultra5 usprawniania, trzymały w swych objęciach cały kraj; mnożyły się zakładane i rozwijane spółki, a te nieoczekiwane skutki na pewno zadziwiłyby naszych ojców.\nPieniędzy było mnóstwo, lecz przez chwilę pozostawały bezczynne, drogi żelazne z rąk poszczególnych osób przechodziły bowiem wówczas w ręce państwa; stąd obfitość kapitału, a jeszcze większa kapitalistów zabiegających o przeprowadzanie operacji finansowych lub przemysłowych.\nDlatego też nie powinny nas dziwić rzeczy, które w XIX wieku budziłyby zdumienie paryżanina, w tym zaś, wśród wielu innych cudów, utworzenie owej Spółki Powszechnej Kredytowania. Już trzydzieści lat odnosiła ona wielkie sukcesy pod kierownictwem finansowym barona de Vercampin.\nDzięki ciągłemu mnożeniu oddziałów Uniwersytetu, liceów, gimnazjów, szkół podstawowych, chrześcijańskich szkół z internatami, kursów przygotowawczych, seminariów, urządzaniu odczytów, zakładaniu ochronek i sierocińców wykształcenie w jakiejś swej postaci docierało aż do najniżej stojących grup społecznych. Nikt już wprawdzie nie zajmował się czytaniem, lecz za to każdy potrafił to czynić, a nawet pisać; nie było takich synów ambitnych rzemieślników czy zdeklasowanych wieśniaków, którzy nie chcieliby zostać urzędnikami państwowymi; biurokracja rozrastała się we wszystkich swych rodzajach; ujrzymy jeszcze, jakże równym krokiem, po wojskowemu, maszerował legion administracji rządowej.\nTutaj wystarczy jedynie wyjaśnić, że możliwości kształcenia musiały się powiększać wraz ze wzrostem liczby kształconych ludzi. Czy przecież w dziewiętnastym wieku, kiedy to zapragnięto stworzyć nową Francję i nowy Paryż, nie wymyślono już spółek obrotu nieruchomościami, kantorów dla drobnych przedsiębiorców6 i Credit Foncier7?\nBudować bądź kształcić to jedno i to samo dla zajmujących się interesami, tak naprawdę kształcenie jest jedną z odmian budownictwa, chociaż tworzy ono konstrukcje odrobinę mniej solidne.\nTak też w roku 1937 sądził baron de Vercampin, dobrze już znany z ogromu przedsięwzięć finansowych, kiedy wpadł na pomysł założenia wielkiej uczelni, w której mogłyby się rozrastać wszystkie konary drzewa edukacji, lecz ich przycinaniem, karczowaniem i zwalczaniem szkodników całkowicie wedle swej woli miało się zajmować państwo.\nBaron w jedno ciało stopił licea Paryża i prowincji, Sainte-Barbe8 i Rollin9, oraz najróżniejsze poszczególne szkoły, centralizując w ten sposób edukację całej Francji. Wezwani przezeń właściciele kapitału dostarczyli go, gdyż całość przedstawił, jakby chodziło o finansowanie przemysłu. Umiejętności barona były gwarancją zyskowności przedsięwzięcia. Pieniędzy przybywało. Zawiązano Spółkę.\nDo sprawy de Vercampin wziął się w roku 1937, za panowania Napoleona V. Swój prospekt emisyjny wydrukował w nakładzie czterdziestu milionów. Oto jego nagłówek:\nSpółka akcyjna, akt utworzenia której podpisano w obecności\nrejenta Mocquarta i jego wspólnika,\nnotariuszy miasta Paryża,\nw dniu 6 kwietnia 1937 roku,\na zatwierdzono dekretem cesarskim\nz dnia 19 maja roku 1937.\nKapitał założycielski: sto milionów franków10,\npodzielonych na 100 000 akcji\npo 1000 franków każda.\nbaron de Vercampin, Komandor Legii Honorowej11,\nprezes de Montaut, Oficer Legii Honorowej,\ndyrektor kolei żelaznej Orleanu,\nwiceprezes Garassu, bankier,\nwiceprezes markiz d’Amphisbon, Wielki Oficer Legii Honorowej, senator,\nwiceprezes Roquamon, pułkownik żandarmerii,\nodznaczony Krzyżem Wielkim Legii Honorowej,\ndeputowany Frappeloup, odznaczony Legią Honorową, dyrektor generalny Spółki\nPoniżej znajdował się statut Spółki, sporządzony w bardzo starannie dobranym języku finansowym. Jak widać, w składzie Zarządu nie było nazwiska żadnego naukowca czy nauczyciela. Zapewniało to lepsze rokowania zyskowności przedsięwzięcia.\nWyznaczony przez państwo inspektor śledził działalność Spółki, składając sprawozdania ministrowi upiększania Paryża.\nDobra i wielce praktyczna koncepcja barona odniosła powodzenie wykraczające poza wszelkie oczekiwania. W roku 1960 Spółka Kształcenia szkoliła co najmniej 157342 uczniów, wchłaniających wiedzę w sposób mechaniczny.\nPrzyznajemy, że prawie całkowicie zarzucono wówczas nauczanie literatury i języków starożytnych (łącznie z francuskim); łacina i greka stały się językami nie tylko martwymi, ale też złożonymi w grobie. Pozostało nadal, dla zachowania pozorów, kilka klas uczących literatury, rzadko wybieranych, mało znacznych i o jeszcze mniejszym znaczeniu. Słowniki, zbiory wyrażeń poetyckich, gramatyki, wypisy tematów i ich odmian, dzieła autorów klasycznych, najrozmaitsze szpargały, jak De viris12, utwory Kwintusa Kurcjusza13, Sallustiusza14, Tytusa Liwiusza15, butwiały spokojnie na regałach starego wydawnictwa Hachette16, lecz za to podstawy matematyki, podręczniki geometrii wykreślnej, mechaniki, fizyki, chemii, astronomii, kursy praktycznego zajmowania się interesami, handlu, finansowości, przemysłu, wszelkie publikacje dotyczące bieżących działań spekulacyjnych osiągały nakłady tysięcy egzemplarzy.\nW dużym skrócie, wartość jednej akcji Spółki przez dwadzieścia dwa lata wzrosła dziesięć razy i wynosiła obecnie 10 000 franków.\nNie trzeba bardziej podkreślać kwitnącego stanu Spółki Kredytowania Kształcenia, gdyż liczby mówią wszystko, jak brzmi ulubione powiedzenie bankierów.\nW końcu ubiegłego wieku następował widoczny upadek École Normale17, studiowało w niej mało młodzieży, osób czujących powołanie do zajmowania się literaturą; większość z nich, najzdolniejszych przy tym, rzuciwszy w kąt togi akademickie, dołączało do rzeszy dziennikarzy i autorów; owo żałosne widowisko przestało już jednak występować, gdyż od dziesięciu lat do egzaminów na tę uczelnię dopuszczano jedynie kandydatów po szkołach uczących przedmiotów ścisłych.\nKiedy jednak ostatni nauczyciele greki i łaciny więdli w swych opustoszałych klasach, jakąż pozycję w porównaniu z nimi osiągali ci zajmujący się naukami ścisłymi i jakże wyróżniali się swoimi poborami!\nNauki ścisłe podzielono na sześć gałęzi18: wydział matematyki ze swymi podwydziałami arytmetyki, geometrii i algebry, wydziały astronomii, mechaniki, chemii, a wreszcie najważniejszy z nich wydział nauk stosowanych z podwydziałami hutnictwa, budownictwa przemysłowego oraz mechaniki i chemii używanych w sztuce.\nOgromnie popierane są języki żywe, oprócz francuskiego, cieszą się one szczególnymi względami; zapalony filolog może się tu uczyć dwóch tysięcy języków i czterech tysięcy dialektów, którymi mówiło się na całym świecie. Wydział języka chińskiego, po skolonizowaniu Kochinchiny19, przyciągał ogromną liczbę studentów.\nSpółka Powszechna Kredytowania Kształcenia posiadała olbrzymie gmachy zbudowane na miejscu dawnych Pól Marsowych, zbędnych już, skoro Mars nie miał już swej pozycji w budżecie. Stanowiły pełne miasto, jak najprawdziwsze, z dzielnicami, placami, ulicami, pałacami, kościołami, koszarami, jakby to było Nantes20 czy Bordeaux21. Mogło ono pomieścić sto osiemdziesiąt tysięcy mieszkańców, wraz z nauczycielami.\nMonumentalny łuk prowadził na ogromny dziedziniec, zwany Dworcem Kształcenia, mający wokół siebie docks22 wiedzy. Stołówki, sypialnie, sala egzaminacyjna, w której bez trudu mieściło się trzy tysiące uczniów, zasługiwały na odwiedzenie, lecz nie dziwiły już ludzi, którzy przez pięćdziesiąt lat zdążyli przywyknąć do tylu cudów.\nA zatem tłum nadciągał pośpiesznie na owo rozdanie nagród, uroczystość nieustannie ciekawą i interesującą przeszło pięćset tysięcy osób, zarówno rodziców, jak też znajomych i krewnych. Dlatego też lud napływał ze stacji kolei żelaznej Grenelle23, znajdującej się wtedy na końcu ulicy de l’Université24.\nPomimo wszakże tak wielkiego napływu ludzi wszystko odbywało się w sposób uporządkowany; urzędnicy państwowi, mniej zapaleni, a zatem mniej nieznośni aniżeli pracownicy dawnych spółek, chętnie zostawiali wszystkie bramy otwarte; sto pięćdziesiąt lat zajęło rozpoznanie owej prawdy, że w przypadku wielkich tłumów dużo lepiej jest zwiększać liczbę wejść, niż ją zmniejszać.\nDworzec Kształcenia doskonale przysposobiono do tej uroczystości; nie ma jednak tak wielkiego placu, który by się nie zapełnił, toteż i ten dziedziniec w krótkim czasie zajęli ludzie.\nO trzeciej przybył tam z całą ceremonią minister upiększania Paryża, a wraz z nim baron de Vercampin i członkowie Rady Nadzorczej; z prawej strony Jego Ekscelencji wkroczył baron, z lewej panoszył się pan Frappeloup. Patrząc z wysokości trybuny, można się było zatracić w oceanie głów. Wówczas to różne orkiestry Przedsiębiorstwa grzmotnęły hałasem o wszelkich możliwych i całkowicie niezbornych melodiach i rytmach. Owa przepisowa kakofonia25 wydawała się wszakże nie razić zbytnio żadnej z dwustu pięćdziesięciu tysięcy par uszu, w które wpadała.\nTak zaczęła się uroczystość. Nastąpiły uciszające szmery. Nadeszła pora przemówień.\nW zeszłym wieku niejaki Karr26, humorysta, oddał całą sprawiedliwość owym tyradom wygłaszanym przy wręczaniu nagród, tym bardziej urzędowym, im więcej w nich było łaciny; w naszej epoce zabrakłoby mu takiego tematu do żartów, gdyż podobne popisy krasomówstwa łacińskiego popadły już w zapomnienie. Kto by je rozumiał? Nikt, nawet zastępca dziekana retoryki27!\nZ wielkim powodzeniem zastąpiła je mowa po chińsku; liczne jej ustępy spotykały się z pochwalnymi szmerami; wspaniała perora porównująca cywilizacje Wysp Sundajskich28 doznała nawet zaszczytu bisowania. Owo słowo było nadal pojmowane.\nW końcu wstał dyrektor Wydziału Nauk Stosowanych. Chwila była uroczysta. Stanowiła jakby wisienkę na torcie.\nPełną szału mowę można było łatwo pomylić ze świstami, szmerami, jękami, tysiącami nieprzyjemnych hałasów emitowanych przez pracujący silnik parowy; przyspieszające wypowiedzi przypominały rozpędzone do pełnej prędkości koło zamachowe; nie sposób było powstrzymać owej puszczonej pełną parą elokwencji; zgrzytające zdania zazębiały się niby tryby połączonych z sobą kół.\nZłudzenie to wzmacniały krwawe i zwykłe poty dyrektora, mgiełka pary otulała go od stóp do głów.\n– Do licha! – rzucił do siedzącego obok starszy pan, którego bardzo wymowne miny wyrażały niezmiernie wielką wzgardę dla równie niemądrych przemówień. – Co pan o tym sądzi, panie Richelot?\nPan Richelot w odpowiedzi poprzestał na wzruszeniu ramionami.\n– Przesadza z żarem – dodał starszy pan, ciągnąc swą metaforę. – Pewnie powie mi pan, że ma w sobie wentyle bezpieczeństwa; lecz jeśli dziekan nauk stosowanych wybuchnie, stanie się to fatalnym precedensem!\n– Dobrze powiedziane, panie Huguenin – odrzekł pan Richelot.\nPotężne uciszania przez innych zmusiło ich do umilknięcia i tylko patrzyli na siebie z uśmiechem.\nMówca w tym czasie ciągnął w najlepsze; całym swym ciałem angażował się w pochwały teraźniejszości i ganienie przeszłości; wysławiał całą litanię współczesnych odkryć; posuwał się nawet do sugerowania, że na tym polu zostanie w przyszłości niewiele do dokonania; z życzliwością wykpiwał mały Paryż z roku 1860 i drobną Francję z dziewiętnastego wieku; posiłkując się mocno epitetami, wymieniał dobrodziejstwa jego czasów, jak szybka komunikacja łącząca różne punkty stolicy, lokomotywy przemierzające asfaltowe jezdnie bulwarów, przysyłaną do domów energię napędzającą, kwas węglowy29 wypierający parę wodną, a w końcu Ocean, tenże Ocean, który swoimi falami zalewa wybrzeża Grenelle. Był podniosły, liryczny, entuzjastyczny, sprawiało to razem, że rozprawiał w sposób nieznośny i niesprawiedliwy, zapominając, że cuda dwudziestego wieku wyrosły z zarodków tkwiących już w projektach wieku dziewiętnastego.\nFrenetyczne30 oklaski zagrzmiały w tym samym miejscu, w którym przed stu siedemdziesięciu laty brawa czciły święto federacji31.\nPonieważ jednak na tym padole wszystko kiedyś się kończy, nawet mowy, to stanęła i ta maszyna. Ćwiczenia oratorskie dobiegły bez przeszkód końca i zaczęło się rozdawanie nagród.\nPodczas wielkiego egzaminu konkursowego z matematyki wyższej wybrano następujące zadanie:\n„Dane są dwa okręgi: O i O´; z leżącego na okręgu O punktu A należy nakreślić proste styczne do okręgu O´; połączyć punkty styku owych stycznych oraz wyprowadzić z punktu A linię styczną do okręgu O; należy wyznaczyć miejsce punktu przecięcia tej stycznej z cięciwą przechodzącą przez punkty styków na okręgu O´.”32\nWszyscy byli świadomi znaczenia tego problemu. Wiedzieli, jak nową metodą rozwiązał je uczeń Gigoujeu (François Némorin) z Briançon33 w departamencie Hautes Alpes34. Brawa nasiliły się po wymienieniu jego nazwiska; zostało ono tego pamiętnego dniu wymienione w sumie siedemdziesiąt cztery razy. Laureata czczono rozbijaniem ławek, co nawet w roku 1960 pozostawało metaforą opisującą szalony entuzjazm.\nGigoujeu (François Némorin) przy tej okazji odebrał jako nagrodę zestaw trzech tysięcy książek. Spółka Powszechna Kredytowania Kształcenia robiła wszystko doskonale.\nNie sposób przytoczyć tutaj całej długiej litanii nazw nauk ścisłych, których nauczano w owych koszarach kształcenia, a pradziadków młodych uczonych ogromnie zdumiałaby lista przyznanych nagród. Wręczanie ich odbywało się sprawnie, wybuchały przy tym śmiechy, kiedy jakiś biedaczyna z wydziału nauk humanistycznych, pełen wstydu po wywołaniu jego nazwiska, odbierał nagrodę za dokonany przekład na łacinę bądź wyróżnienie za tłumaczenie na język grecki.\nNadeszła wszakże chwila, w której drwiny się nasiliły, w której ironia stała się ogromnie krępująca. Nastąpiło to wówczas, kiedy pan Frappeloup wypowiedział te słowa:\n– Pierwsza nagroda za wiersz po łacinie: Dufrénoy (Michel Jérôme) z Vannes35 (Morbihan)36.\nŚmiechy były powszechne, uzupełniane okrzykami w rodzaju następujących:\n– Nagroda za wiersz po łacinie!\n– Tylko on taki ułożył!\n– Patrzcie tylko na tego wspólnika Pindosu37!\n– Bywalca Helikonu38!\n– Na ów filar Parnasu39!\n– Idzie tu! Nie idzie!\nMichel Jérôme Dufrénoy przyszedł wszakże, nie przejmując się niczym, nie zważając na śmiechy. Był młodym człowiekiem o jasnych włosach, przystojnej twarzy, miłym spojrzeniu, bez oznak niezgrabności ani niepewności. Długie włosy sprawiały, że wyglądał trochę kobieco. Czoło mu jaśniało.\nDotarł do trybuny i z rąk dyrektora bardziej wyrwał, aniżeli odebrał swą nagrodę. Składał się na nią tylko jeden tom: Podręcznik dobrego przemysłowca.\nMichel spojrzał ze wzgardą na książkę i rzuciwszy ją na ziemię, wrócił spokojnie na swoje miejsce, z wieńcem na czole, bez ucałowania przedtem oficjalnych policzków Jego Ekscelencji.\n– Pięknie – rzucił pan Richelot.\n– Odważny chłopiec – powiedział pan Huguenin.\nZewsząd dobiegały szmery; Michel przyjął je lekceważącym uśmieszkiem i pośród drwin kolegów zasiadł na swoim miejscu.\nKoniec przebiegającej bez żadnych zakłóceń wielkiej uroczystości nastąpił przed siódmą wieczorem; wręczono podczas niej piętnaście tysięcy nagród i dwadzieścia siedem tysięcy wyróżnień.\nTego jeszcze wieczoru główni laureaci nagród z nauk ścisłych zjedli kolację w domu barona de Vercampin; ucztowali tam również członkowie Rady Nadzorczej i najwięksi udziałowcy Spółki.\nCi ostatni byli uradowani, czego powód wyjaśnią liczby! Dywidenda40 za akcję miała w roku 1960 wynieść 1169 franków i 33 centymy41. Zysk przewyższył już cenę emisyjną42.\n1Metropolitalna kolej żelazna – pierwotna nazwa metra, współczesna, używana poza krajami anglosaskimi, jest skrótem tej nazwy francuskiej (chemin de fer métropolitain); pierwsza linia metra powstała w Londynie w roku 1863, w którym Jules Verne napisał tę powieść.\n2Pola Marsowe – wielki park w lewobrzeżnej części Paryża, na południowy wschód od wieży Eiffla, o powierzchni 24,3 hektara, dawne ogrody, od roku 1765, po zbudowaniu na nich Szkoły Wojskowej, miejsce parad i ćwiczeń militarnych, także kilku Wystaw Światowych.\n3Spółka Powszechna Kredytowania Kształcenia (fr. Société Générale de Crédit instructionnel) – nawiązanie do powstających w połowie XIX wieku we Francji, w okresie „dzikiego kapitalizmu”, licznych spółek noszących podobne nazwy, np. Société Générale, jednego z największych banków.\n4Minister upiększania Paryża – lekka kpina z barona Georges’a Haussmanna (1809- -1891), który jako prefekt departamentu Sekwany kierował w latach 1852-1870 ogromnymi pracami przebudowy Paryża, które kosztem zniszczenia wielu zabytków doprowadziły do powstania nowoczesnego miasta.\n5Nec plus ultra (łac.) – nic ponadto, nic więcej; przenośnie coś najlepszego, doskonałość.\n6Kantory dla drobnych przedsiębiorców (fr. comptoir des entrepreneurs) – francuska państwowa instytucja kredytowa (Comptoir des Entrepreneurs) założona po rewolucji 1848 roku i kryzysie kredytowym, podzielona na czternaście oddziałów, każdy z nich zajmował się finansowaniem innego rodzaju działalności.\n7Credit Foncier – francuska instytucja utworzona w 1852 roku przez Napoleona III w celu finansowania rolnictwa, kierowana przez polskich emigrantów Branickiego i Wołowskiego, później bank udzielających kredytów hipotetycznych.\n8Sainte-Barbe – szkoła założona w Paryżu w roku 1460, działała jako liceum do roku 1999, jako najstarsza istniejąca nieprzerwanie szkoła Paryża; jej uczniami byli m.in. Ignacy Loyola, Gustaw Eiffel, Alfred Dreyfus, Claude Lelouche.\n9Rollin – prywatna szkoła średnia założona w Paryżu w roku 1821, od 1919 liceum miejskie, od roku 1944 nosi nazwę lycée Jacques-Decour.\n10Frank – jednostka pieniężna Francji obowiązująca w latach 1795-2002, dzieliła się na 100 centymów.\n11Legia Honorowa – najwyższe odznaczenie państwowe Francji, ustanowione w roku 1802, dzieli się na pięć klas, Krzyż Wielki, Wielki Oficer, Komandor, Oficer i Kawaler.\n12De viris illustribus urbis Romae a Romulo ad Augustum (Sławni mężowie miasta Rzymu od Romulusa do Augusta) – podręcznik łaciny francuskiego pedagoga i filologa opata Charles’a Lhomonda (1727-1794).\n13Kwintus Kurcjusz Rufus (I w. n.e.) – rzymski mąż stanu i historyk, autor częściowo zachowanej Historiae Alexandri Magni (Historia Aleksandra Wielkiego).\n14GajusSalustiusz Crispus (86-34 p.n.e.) – rzymski polityk i historyk, autor kilku dzieł, w tym Dzieje (Historiae), Spisek Katyliny (De coniuratione Catilinae).\n15Tytus Liwiusz Rufus (59 p.n.e.-17 n.e.) – najwybitniejszy rzymski historyk, autor ogromnych (142 księgi) Dziejów Rzymu od założenia miasta (Ab Urbe condita libri CXLII), częściowo zachowanych.\n16Hachette – francuskie wydawnictwo założone w roku 1826 przez Louisa Hachette’a (1800-1864), obecnie wielka grupa medialna.\n17École Normale Superiéure – francuska wyższa uczelnia założona w roku 1794, z siedzibą w Paryżu, szkoląca nauczycieli, o bardzo wysokim poziomie.\n18Sześć gałęzi – wymieniono tylko pięć: matematyki, astronomii, mechaniki, chemii i nauk stosowanych.\n19Kochinchina – w okresie okupacji francuskiej Wietnamu nazwa południowej jego części, kolonia francuska w latach 1862-1954, wbrew członowi -china w nazwie mówiono tam po wietnamsku, a nie po chińsku.\n20Nantes – miasto w zachodniej Francji, duży port morski nad Loarą, dawna stolica Bretanii, miejsce urodzenia J. Verne’a.\n21Bordeaux – miasto w południowo-zachodniej Francji, duży port morski nad Garonną.\n22Docks (ang.) – nabrzeża, baseny portowe.\n23Grenelle – część 15. dzielnicy Paryża, na lewym brzegu Sekwany, na południe od Pól Marsowych, do XIX wieku bagnista niezabudowana równina, na jej terenie znajduje się stacja metra Dupleix.\n24Ulica de l’Université – ulica w 7. dzielnicy Paryża, na lewym brzegu Sekwany, biegnie od Pól Marsowych w sąsiedztwie wieży Eiffla na wschód, równolegle do Sekwany, jedna z dłuższych (2,8 km długości).\n25Kakofonia – nieprzyjemne dla ucha połączenie dźwięków.\n26Jean-Baptiste Alphonse Karr (1808-1890) – francuski literat i dziennikarz, autor wielu popularnych książek, aforyzmów, wydawca kilku czasopism (np. „Le Figaro”), przyjaciel Hetzela, wydawcy J. Verne’a.\n27Retoryka – teoria i sztuka pięknego mówienia, wygłaszania mów, bardzo ceniona w starożytności greckiej i rzymskiej.\n28Wyspy Sundajskie – część Archipelagu Malajskiego pomiędzy Indochinami a Australią, dzieli się na Wielkie i Małe Wyspy Sundajskie, należą głównie do Indonezji.\n29Kwas węglowy (H2CO3) – słaby kwas, bardzo nietrwały, nie ma żadnego zastosowania w przemyśle (jedynie przy wyrobie napoi gazowanych i przy konserwowaniu żywności) czy jako środek napędzający, jak para wodna w silnikach parowych.\n30Frenetyczne – gorące, burzliwe, rzęsiste (głównie o oklaskach).\n31Święto Federacji (fr. Fête de la Fédération) – uroczystość urządzona czternastego lipca 1790 roku z okazji pierwszej rocznicy zdobycia Bastylii, odbyte w Paryżu na Polu Marsowym, udział w nim wzięło 100 tys. osób.\n32Zadanie – oto graficzne przedstawienie owego zadania; chodzi o wyznaczenie punktu D; jest to dość prosty problem trygonometryczny wyznaczenia zależności trójkątów ABD i ACD.\n33Briançon – małe miasto w południowo-wschodniej Francji, blisko granicy z Włochami, w Alpach, najwyżej położone miasto Francji, założone przez Rzymian, z wielką warownią zbudowaną w XVII wieku przez Vaubana.\n34Hautes Alpes – departament w południowo-wschodniej Francji, sąsiaduje z Włochami, ze stolicą w Gap.\n35Vannes – małe miasto w północno-zachodniej Francji, w Bretanii, port nad Atlantykiem, powstało w czasach celtyckich, ośrodek handlowy i turystyczny (liczne zabytki, zwłaszcza gotycka katedra św. Piotra i mury miejskie).\n36Morbihan – departament w północno-zachodniej Francji, w południowej Bretanii, nad Atlantykiem, ze stolicą w Vannes, słynie z megalitów i akademii wojskowej St. Cyr.\n37Pindos – pasmo górskie w północno-zachodniej Grecji i południowej Albanii, najwyższa góra (Smollikas) ma 2637 m wysokości, w starożytności uważane za jedną z siedzib Apollona, boga sztuki i muz, dających natchnienie poetyckie.\n38Helikon – masyw górski w środkowej Grecji, w starożytnej krainie Beocja, nad Zatoką Koryncką, o wysokości 1749 m; biły w nim dwa źródła poświęcone muzom, ich wody zapewniały natchnienie poetyckie.\n39Parnas – wapienne pasmo górskie w środkowej Grecji, w Beocji, blisko Helikonu, o wysokości 2457 m, uważane za siedzibę Apollona, stało się synonimem doskonałości w różnych dziedzinach sztuki, zwłaszcza w literaturze.\n40Dywidenda – część zysku netto spółki kapitałowej przeznaczana corocznie dla każdego wspólnika albo właściciela akcji.\n41Centym – do roku 2002 jedna setna franka, jednostki monetarnej Francji.\n42Cena emisyjna – cena akcji sprzedawanej na rynku pierwotnym, nie musi być równa cenie nominalnej akcji.\nWygląd ogólny ulic Paryża\nMichel Dufrénoy podążał z tłumem jako jedna z wielu kropelek rzeki, po przerwaniu wałów przeistoczonej w rwący nurt. Jego ożywienie mijało. Ze zdobywcy nagrody za poezję łacińską został nieśmiałym młodym człowiekiem pośród rozradowanej rzeszy; czuł się w niej samotny, obcy, jakby otaczała go pustka. Kiedy jego koledzy posuwali się szybko, on poruszał się wolnym, niepewnym krokiem, pośród tylu zadowolonych krewnych coraz bardziej odnosił wrażenie, że jest sierotą; zdawał się żałować swej pracy, kierunku studiów, nauczyciela.\nPonieważ nie miał ani ojca, ani matki, musiał wrócić do rodziny, która nie potrafiła go zrozumieć, dlatego też na pewno źle przyjmie jego nagrodę za wiersz po łacinie.\n– No to co – powtarzał w duchu – odwagi! Ich zły humor wytrzymam po stoicku! Mój wuj jest człowiekiem rzeczowym, ciotka kobietą praktyczną, kuzyn zaś ma umysł spekulatywny43. W ich domu niechętnie patrzy się na mnie i na moje poglądy, co jednak mogę z tym zrobić? Głowa do góry!\nNa razie się nie śpieszył, nie był bowiem jednym z tych uczniów, którzy do wakacji palą się tak, jak narody do wolności. Jego wuj i opiekun nie uważał nawet, że powinien być przy rozdaniu nagród; jak mawiał, dobrze wiedział, w czym jest „niezdolny” jego siostrzeniec, dlatego też spaliłby się ze wstydu, gdyby ujrzał, jak wieniec zwycięstwa otrzymuje ten wychowanek muz.\nNieszczęśliwy laureat był jednak wleczony przez tłum; miał wrażenie, że pochwycił go nurt i że w nim tonie.\n„Porównanie jest trafne – pomyślał – oto prąd porywa mnie na pełne morze; tam zaś, gdzie trzeba mieć sprawność ryby, ja trafiam z instynktem ptaka; uwielbiam unosić się w przestworach, w idealnych krainach, do których nikt już się nie wybiera, w królestwie marzeń, z którego prawie nigdy nie ma powrotu!”.\nZatopiony w myślach, potrącany i popychany, dotarł do stacji Grenelle kolei metropolitalnej.\nLinia ta bulwarem Saint-Germain44 przebiegała wzdłuż lewego brzegu rzeki od Dworca d’Orléans45 aż do gmachów Spółki Kredytowania Kształcenia; dalej skręcała w stronę Sekwany, pokonywała ją po moście Jeny46, mającym dodatkowy wyższy poziom dla drogi żelaznej, a potem łączyła się z railway47 na brzegu prawym; ta tunelem Trocadéro48 docierała do Pól Elizejskich49 i linii bulwarowej50, biegła wraz z nią aż do placu Bastylii51 i stamtąd po moście Austerlitz52 wracała na lewy brzeg.\nTen pierwszy zespół okrężnych linii kolejowych okalał prawie cały dawny Paryż z czasów Ludwika XV53, biegnąc na miejscu murów miejskich, które przetrwały w eufonicznym54 wierszyku:\nLe mur murant Paris rend Paris murmurant55.\nDruga linia łączyła dawne przedmieścia Paryża, a jej liczące trzydzieści dwa kilometry przedłużenie biegło do dzielnic leżących ongiś poza bulwarami zewnętrznymi56.\nPokrywająca się z trasą dawnej kolei obwodowej trzecia linia miała pięćdziesiąt sześć kilometrów długości.\nNa koniec linia czwarta, długa na ponad sto kilometrów, biegła wzdłuż linii fortów57.\nWidać stąd, że Paryż wyrwał się poza swe mury obronne z roku 1843 i mógł swobodnie rozpychać się łokciami w Lasku Bulońskim58, na polach Issy, Vanves, Billancourt, Montrouge, Ivry, Saint-Mandé, Bagnolet59, Pantin, Saint-Denis, Clichy i Saint-Ouen. Wzgórza Meudon, Sévres60 i Saint-Cloud61 powstrzymały jego rozszerzanie się na zachód. Obecnie granice stolicy wyznaczają forty Mont-Valérien62, Saint-Denis, Aubervilliers, Romainville, Vincennes, Charenton, Vitry63, Bicétre, Montrouge, Vanves i Issy64; jej obwód miał dwadzieścia siedem lig65 długości, zagarnęła cały departament Seine66.\nCztery koncentryczne koła dróg żelaznych składały się więc na sieć metropolitalną; ich połączeniami były odcinki poprzeczne, na prawym brzegu biegły one wzdłuż przedłużeń bulwarów Magenta67 i Malesherbes68, na lewym zaś wzdłuż ulic Rennes69 i Fossés-Saint-Victor70. Przejazdy z jednego krańca Paryża na drugi mogły się zatem odbywać z wielką prędkością.\nRailways te istniały od roku 1913; ich budowę, według projektu przedłożonego w ubiegłym wieku przez inżyniera Joanne’a71, prowadzono na koszt państwa.\nW owej epoce rządowi przedstawiano liczne projekty. Ten poddawał je ocenie rady inżynierów budownictwa, ponieważ po roku 1889, w którym zlikwidowano Szkołę Politechniczną72, nie było już inżynierów dróg i mostów. Specjaliści ci długo w tej sprawie się różnili, jedni chcieli poprowadzić tory na powierzchni, głównymi ulicami Paryża, inni zaś zalecali sieć podziemną, naśladującą railway Londynu. Wybór pierwszego projektu wymusiłby jednak stawianie szlabanów zamykanych na czas przejazdu pociągów, co powodowałoby łatwe do wyobrażenia zatory w ruchu pieszych, powozów i karet; drugi zaś oznaczałby ogromne kłopoty z jego przeprowadzeniem, a ponadto perspektywa utknięcia nie wiadomo na jak długo w tunelu nie mogła się ani trochę podobać podróżnym. Konieczna byłaby też przebudowa wszystkich linii kolejowych powstałych wcześniej zgodnie z tym nieszczęsnym założeniem, między innymi przecinającej Lasek Buloński, która z powodu odcinków biegnących po wiaduktach i pod ziemią zmuszałaby korzystających z niej podczas jazdy trwającej dwadzieścia trzy minuty do dwudziestu siedmiu przerw w czytaniu gazet.\nOkazało się, że projekt Joanne’a łączył w sobie takie zalety, jak szybkość, łatwość wykonania i wygoda pasażerów, dlatego też od pięćdziesięciu lat metropolitalne koleje żelazne działały w sposób zadowalający wszystkich.\nProjekt ten przewidywał dwa oddzielne tory, do jazdy w przeciwnych kierunkach, dzięki czemu nie dochodziło nigdy do zderzeń pociągów pędzących naprzeciw siebie.\nWszystkie te linie przeprowadzono po osi bulwarów, w odległości pięciu metrów od budynków, powyżej zewnętrznej krawędzi trotuarów; tory podpierały eleganckie kolumny z galwanizowanego brązu z łączącymi je ażurowymi poprzeczkami; owe słupy wzmacniały w stałych odstępach poprzeczne łuki biegnące do najbliższych domów.\nW ten sposób podtrzymujące drogi żelazne długie wiadukty tworzyły osłoniętą galerię, pod którą przechodnie znajdowali ochronę przed deszczem i słońcem; dla powozów przeznaczono asfaltową jezdnię. Na skrzyżowaniach głównych ulic z trasą kolei tory biegły po eleganckich mostach, a railway, zawieszony na wysokości antresoli, wcale nie zawadzał w ruchu ulicznym.\nJako stacje służyły niektóre domy przy ulicach, przekształcone w poczekalnie; z torami łączyły je szerokie pomosty, poniżej nich podwójne ciągi schodów wiodły do pomieszczeń dla pasażerów.\nStacje railway biegnącej bulwarami umieszczono przy Trocadéro73, Madeleine74, bazarze Bonne Nouvelle75, ulicy du Temple76 i na placu Bastylii.\nPodparty jedynie kolumnami wiadukt ten na pewno nie zdołałby podtrzymać dawnych pojazdów, które potrzebowały do ciągnięcia ich bardzo ciężkich lokomotyw; użycie jednak nowego rodzaju napędu sprawiało, że pociągi były dużo lżejsze; jeździły co dziesięć minut, a każdy mieścił po tysiąc pasażerów w swych szybkich i wygodnie wyposażonych wagonach.\nDomy wzdłuż torów nie musiały cierpieć od pary i dymu z jednego bardzo prostego powodu: nie było lokomotyw. Pociągi napędzało sprężone powietrze, wedle projektu Williama, który polecił Jobard77, sławny belgijski inżynier działający w połowie dziewiętnastego wieku.\nMająca dwadzieścia centymetrów średnicy i ścianki grubości dwóch milimetrów rura napędowa ciągnęła się pomiędzy parą szyn na całej ich długości. Zawierała wewnątrz krążek z miękkiej stali, poruszany sprężonym do kilku atmosfer powietrzem, dostarczanym przez Spółkę Katakumb Paryża78. Krążek ten, pędzący rurą z równie wielką prędkością co kulka w dmuchawce, pociągał za sobą pierwszy wagon pociągu. Jak jednak sprząc ów wagon z krążkiem zamkniętym w środku rury, skoro nie mógł on mieć żadnego połączenie ze światem poza nią? Siłą elektromagnetyczną.\nRzeczywiście, pierwszy wagon posiadał między kołami magnesy, z prawej i lewej strony niemal stykające się z rurą, ale bez jej dotykania. Magnesy te przez ścianki rury wywierały wpływ na krążek z miękkiego żelaza79, który poruszając się, ciągnął za sobą pociąg, a sprężone powietrze nie mogło uciec żadnym otworem.\nKiedy pociąg miał się zatrzymać, kolejarz na stacji obracał kurek; sprężone powietrze wówczas ulatywało, a krążek się zatrzymywał. Przy zamkniętym kurku powietrze napierało i pociąg ruszał od razu z wielką prędkością.\nTen system napędu był więc tak prosty i łatwy w obsłudze, niewydzielający ani dymu, ani pary, wykluczający zderzenia, a także umożliwiający podjeżdżanie po każdej pochyłości, że sprawiał wrażenie działającego od niepamiętnych czasów.\nMłody Dufrénoy kupił sobie bilet na stacji Grenelle i dziesięć minut później wysiadł na stacji Madeleine; zszedł na bulwar i ruszył ulicą Impériale80, wytyczoną tak, że biegła prosto od Opery81 aż ogrodów Tuileries82.\nTłumy zapełniały ulice; zapadał zmierzch; bogate sklepy jaśniały z daleka blaskiem światła elektrycznego; kandelabry działające wedle systemu Waya83, czyli wskutek naelektryzowania siateczki rtęciowej, paliły się niezwykle jasno; łączyły je podziemne druty; w jednej chwili sto tysięcy latarń Paryża rozbłyskiwało jednocześnie.\nByły jednak staroświeckie sklepy trzymające się kurczowo dawnego gazu koksowniczego84; inna sprawa, że wydobywanie węgla z nowych kopalń zapewniało dostawy tego paliwa w cenie dziesięciu centymów za metr sześcienny. Spółki górnicze osiągały jednak przy niej znaczne zyski, zwłaszcza że gazu tego używano do napędzania maszyn.\nI rzeczywiście, spośród nieprzeliczonych pojazdów przemierzających jezdnie bulwarów większość obywała się bez koni; napędzała je niewidoczna siła pochodząca z silnika na powietrze rozprężane spalaniem gazu. Był to używany w lokomocji motor Lenoira85.\nGłówną zaletą owej wynalezionej w roku 1859 maszyny było wyzbycie się kotła, paleniska i opału; wprawiała w ruch dzięki małej ilości gazu oświetleniowego86 mieszanego z powietrzem, doprowadzanego pod tłok i zapalanego iskrą elektryczną. Słupki z gazem, umieszczone w stanowiskach dla pojazdów, dostarczały nieodzownego wodoru; niedawne usprawnienia usunęły potrzebę używania wody, służącej poprzednio do chłodzenia cylindra silnika.\nTen napęd był zatem łatwy w stosowaniu, prosty i poręczny; ze swojego siedzenia mechanik kierował kołem sterującym; pedał, który miał pod stopą, umożliwiał mu w jednej chwili zmianę prędkości pojazdu.


Dziecko zaczyna plakac i wtedy mama śpiewa mu kołysankę. Zobacz reakcję chłopca na głos matki | Planeta Polska\nDziecko zaczyna plakac i wtedy mama śpiewa mu kołysankę. Zobacz reakcję chłopca na głos matki\nWięź między matką a dzieckiem jest czymś, czego musisz doświadczyć, by to zrozumieć.\nTo słodkie dziecko i jego mamę wyraźnie łączy wspólna miłość do muzyki, ponieważ podczas oglądania filmu dzieje się coś wzruszającego. Niemowlęta są znane z tego, że są nieco emocjonalne, jak mała dziewczynka, która płakała za każdym razem, gdy odtwarzana była piosenka ślubna jej rodziców, ale reakcja tego małego chłopca na śpiew mamy jest lepsza.\nMama cicho zaczęła śpiewać piosenkę „Good, Good Father” Chrisa Tomlina w czasie, który wydaje się być porą lunchu. Natychmiast dotknęło to chłopca. Jego wyrazy twarzy przechodzą od zainteresowania do szczęścia do czegoś, co wydaje się głęboką kontemplacją.\nAle ostatnia emocja wyróżnia się najbardziej. Już po 30 sekundach głos mamy tak bardzo go inspiruje, że dosłownie doprowadza go do łez. To jest coś, czego naprawdę nie widzisz każdego dnia. Głębia jego emocjonalnej reakcji na śpiew matki jest naprawdę piękna!\nNikt nie lubi patrzeć na płacz dziecka… chyba że jest taki! Objerzyj poniższy film, by obejrzeć reakcję chłopca na głos matki:\nWysłano: 31.05 10:19


Odwiedź jedyne w Polsce Lotniskowe Targi Zawodoznawcze i poznaj kulisy pracy Kraków Airport! - Portal PublicRelations.pl\nstring(134) "background-image: url('https://publicrelations.pl/wp-content/uploads/2021/04/2.-Lotniskowe-Targi-Zawodoznawcze_grafika-1200x500.jpg');" string(108) "https://publicrelations.pl/wp-content/uploads/2021/04/2.-Lotniskowe-Targi-Zawodoznawcze_grafika-1200x500.jpg"\nCzym zajmuje się sokolnik? Jakie obowiązki należą do agenta handlingowego? Co kryje się w strefie zastrzeżonej? Jak pokierować swoją edukacją, aby pracować jako dyżurny operacyjny portu lotniczego i zarządzać płytą postojową lotniska? Odpowiedzi na te i inne pytania będzie można poznać podczas 2. Lotniskowych Targów Zawodoznawczych, które odbędą się już 22 kwietnia. Jedyne tego typu wydarzenie w Polsce odbędzie się tym razem w formie transmisji online, prowadzonej za pośrednictwem Facebooka oraz platformy YouTube. Organizatorem przedsięwzięcia jest Centrum Edukacji Lotniczej Kraków Airport.\nLotniskowe Targi Zawodoznawcze to niepowtarzalna okazja, aby zajrzeć do tych części lotniska, do których zwykle nie mamy dostępu. Uczestnicy wydarzenia będą mogli od środka zobaczyć pracę kadry krakowskiego lotniska bez wychodzenia z domu. Przedstawiciele poszczególnych zawodów opowiedzą i pokażą jak wygląda ich codzienna praca, a także zaprezentują ścieżki karier prowadzące na poszczególne stanowiska. Odpowiedzą również na zadawane przez internautów pytania.\nSwoją obecność potwierdziło ponad 30 przedstawicieli jednostek funkcjonujących w Kraków Airport, takich jak: Polskie Linie Lotnicze LOT, Straż Graniczna, Krajowa Administracja Skarbowa, Agenci handlingowi. Na wydarzeniu pojawią się m.in. osoby z działów: Służba Ochrony Lotniska, VIP & Business Services, Koordynacji i Planowania Operacyjnego, Utrzymania Sieci, Systemów Informatycznych i Telekomunikacyjnych a nawet przedstawiciele Lotniskowej Służby Ratowniczo-Gaśniczej. Targi zostały podzielone na 4 bloki tematyczne: obsługa pasażerska, służby operacyjne, bezpieczeństwo (Safety&Security) oraz obsługa administracyjna i techniczna.\nOrganizatorzy zapraszają na to wyjątkowe wydarzenie nie tylko uczniów, studentów, nauczycieli, doradców zawodowych czy rodziców, ale też wszystkich miłośników lotnictwa. Udział w targach jest bezpłatny i nie wymaga wcześniejszej rejestracji. Co więcej, po zakończeniu wydarzenia organizatorzy udostępnią na stronie www.krakowairport.pl/targi wszystkie materiały dotyczące zawodów lotniskowych.\n„Celem targów jest pokazanie każdemu zainteresowanemu, że jest to miejsce również dla niego, że praca na lotnisku jest jak najbardziej w jego zasięgu. Chcemy pokazać różnorodność wykonywanych w porcie lotniczym zawodów i opowiedzieć, jak rozpocząć w nich pracę. Przy okazji jest to świetna okazja do poznania profesji, których na co dzień nie widać, a są bardzo ważne – nie tylko te związane bezpośrednio z obsługą pasażerów czy samolotów” – mówi Jolanta Rokosz, kierownik Centrum Edukacji Lotniczej Kraków Airport.\nWydarzenie jest organizowane w ramach projektu „SPINaj naukę” dofinansowanego z Programu „Społeczna Odpowiedzialność Nauki” Ministra Edukacji i Nauki. Patronat nad tegoroczną edycją targów objął Minister Edukacji i Nauki oraz Minister Infrastruktury.\nInformacja Prasowa WIĘCEJ 19 godz. temu Udostępnienia: 299


Kok na gęstych i żadkich włosach krok po kroku\nKok to bardzo piękna i elegancka fryzura. Świetnie prezentują się nie tylko na ważne okoliczności, ale także na co dzień do pracy. Kok przy długich włosach to często nie lada wyzwanie. Na szczęście można wyróżnić naprawę wiele rodzajów koków: od bardzo wytwornych, aż po „luźne” i nieformalne, w sam raz na co dzień. Im włosy dłuższe, tym zrobienie idealnego koka może być trudniejsze, trzeba jednak próbować, nawet jeśli na początku nie będzie nam się udawało. Kok nie musi być na środku, może być na prawej albo lewej stronie, może też luźno zwisać tuż ponad karkiem.\nWiele koków powinno być gładko zaczesanych, dlatego zastosuj kosmetyki wygładzające. Stosuje się zazwyczaj tuż po umyciu włosów. Włosy najlepiej delikatnie podsuszyć, choć powinny zostać wilgotne. To zagwarantuje naszej fryzurze świeżość i idealne ułożenie.\nPo umyciu włosów podziel głowę na dwie części-sekcje. Włosy na czubku głowy podepnij klipsem. Zacznij od pierwszej sekcji. Wybieraj 2-centymetrowe pasma i zakręć je na grubą lokówkę. Pracuj lokówką i nakręcaj na 2-centymetrowe pasma, kierując się wokół głowy. Jeśli masz włosy mniej podatne na skręcanie, każdy lok od razu lakieruj po skręceniu lokówką. Uwolnij sekcje na górze i powtórz kręcenie lokówką. Wypracuj kształt włosów za pomocą lokówki (na całej głowie), tak, by nie były one zbyt mocno skręcone. Pochyl lekko głowę do przodu i polakieruj wszystkie włosy. Susz delikatnym, chłodnym strumieniem powietrza tak, by loki nabrały naturalnego wyglądu. Podziel głowę na dwie sekcje od czubka do prawego i lewego ucha. Na sekcji z tyłu głowy zacznij pleść warkocz. Następnie wydziel prostokąt na części czołowo-ciemieniowej głowy i włosy z tej sekcji przypnij klipsem. W bocznych sekcjach głowy upleć cienki dobierany warkocz. Na tylnej części głowy podwiń warkocz tak, by stworzyć z niego upięcie. Warkocze z boku głowy dopnij do tego upięcia. Pozostałą sekcję prostokąta wyczesz, zalakieruj oraz zrób warkocz, unosząc włosy pod kątem 90 stopni. Utrwal całą fryzurę lakierem i wepnij we fryzurę kwiat lub ozdobę. Fryzura jest bardzo romantyczna i kobieca, możemy ją wykorzystać na ślub lub mniej zobowiązujące okoliczności.\nJak zrobić kok używając…skarpety?\nMyjemy i podsuszamy słowy, ale pozostawiamy je chłodne i lekko wilgotne. Następnie bardzo dokładnie wyczesz włosy w kierunku korony głowy i zwiąż ciasno gumką, pozostawiając kucyk. Gumkę zaciśnij mocno. Kolejny etap to przygotowanie skarpety. Nie powinna być zbyt długa i cienka. Odetnij od skarpety część, w której mają znajdować się palce, uzyskując w ten sposób coś na wzór bardzo szerokiej gumki do włosów. I właśnie tę część skarpety nałóż na koniec kucyka, unosząc go do góry. Teraz dokładnie zawiń włosy do środka skarpety, bez obawy o wypadające pocieniowane końcówki. Nawet już po wywinięciu wszystkich włosów można je spokojnie wepchnąć do skarpety bez obawy o utratę formy koka.\nWarning: file_put_contents(): Only 0 of 22262 bytes written, possibly out of free disk space in /home/dxf/public_html/906.pl/wp-content/plugins/comet-cache/src/includes/traits/Ac/ObUtils.php on line 430\nFatal error: Uncaught exception 'Exception' with message 'Comet Cache: failed to write cache file for: `/kilka-sposobow-na-kok-z-dlugich-wlosow/`; possible permissions issue (or race condition), please check your cache directory: `/home/dxf/public_html/906.pl/wp-content/cache/comet-cache/cache`.' in /home/dxf/public_html/906.pl/wp-content/plugins/comet-cache/src/includes/traits/Ac/ObUtils.php:435 Stack trace: #0 [internal function]: WebSharks\_CometCache\_Classes\_AdvancedCache->outputBufferCallbackHandler('<!DOCTYPE html>...', 9) #1 /home/dxf/public_html/906.pl/wp-includes/functions.php(3743): ob_end_flush() #2 [internal function]: wp_ob_end_flush_all('') #3 /home/dxf/public_html/906.pl/wp-includes/class-wp-hook.php(286): call_user_func_array('wp_ob_end_flush...', Array) #4 /home/dxf/public_html/906.pl/wp-includes/class-wp-hook.php(310): WP_Hook->apply_filters('', Array) #5 /home/dxf/public_html/906.pl/wp-includes/plugin.php(453): WP_Hook->do_action(Array) #6 /home/dxf/public_html/906.pl/wp-includes/load.php(679): do_action in /home/dxf/public_html/906.pl/wp-content/plugins/comet-cache/src/includes/traits/Ac/ObUtils.php on line 435


Li Qi: „Żegnając Chen Zhangfu” – Za Wielkim Murem: Chiny i Azja\nMichał Bogusz\ton 03/15/2021\nWracamy do Li Qi.\nŻegnając Chen Zhangfu1\nkwiatów głożyny2 jeszcze brak, tungowców3 liście pączkują.\nZielone wzgórze rano opuszczam, wieczorem wciąż je widzę,\nrży koń, gdy przekracza bramę, myśli o rodzinnych stronach.\nSzlachetny Chen, jakże stałeś tak wyprostowany i z otwartym umysłem?\nWąsy młodego smoka, brwi tygrysa i jeszcze to twoje wysokie czoło.\nW piersi pomieściłeś książek tysiące zwojów,\nniegotowy schylić się by przejść dziką gęstwinę.4\nPrzy wschodniej bramie piejmy wino w szynku, co moim biurem,\numysły lekkie, tysiące spraw, wszystkie błahe są jak gęsie pióra,\nodurzeni leżymy nie wiedząc czy to dzień, czy noc,\nczasami księżyc w pełni lub samotna chmura wysoko.\nNa Huanghe fale w głowie5 sięgają wieczornego nieba,\nw ustach suszy, żadna łódź dzisiaj rzeki nie przekroczy;\nty, przybysz z Państwa Zheng nie możesz dotrzeć do rodziny,\nja, obecnie syn Luoyang w puste niebo jedynie wzdycham.\nWieści sprawiają, że nasza grupa pozna się lepiej,\nzwolnieni ze służby wczoraj, dzisiaj co poczynimy?6\n1 Chen Zhangfu to przyjaciel autora. Pochodził z Jiangling w dzisiejszej prowincji Hubei.\n2 Głożyna pospolita, inaczej: jujuba pospolita (Ziziphus jujuba).\n3 Tung Forda, inaczej: tungowiec Forda, dwuguz Forda, kroplan Forda (Vernicia fordii).\n4 Zgodnie z tradycją Chen miał być znany z niepokornej natury i trudności w biurokratycznych gierkach, a mimo to uchodził za utalentowanego urzędnika.\n5 Gra słów: 浪頭 to fala, ale też można przetłumaczyć obydwa znaki osobno fala i głowa = kac, zwłaszcza, że w następnym wersie mamy poczucie pragnienia.\n6 Ponieważ nie wiadomo, czy mowa tylko o jednej, czy więcej osobach, więc pozostaje to do interpretacji odbiorcy. Zdecydowałem się na liczbę mnogą, ponieważ mnie ten wiersz przypomina ostatnią scenę z „Casablanci” (I think this is the beginning of a beautiful friendship). To spotkanie dwóch ludzi, obydwaj na rozstaju dróg, którzy od razu nawiązują nić porozumienia. W przedostatnim wersie znak 林 to w podstawowym znaczeniu las, ale wśród wielu innych znaczeń też oznacza grupę podobnych do siebie ludzi.\nTagged in: Chiny, 送陳章甫, klasyka, kultura, Li Qi, literatura, poezja, Sun Zhu, Trzysta wierszy Tang, 唐詩三百首, 孙洙, Żegnając Chen Zhangfu, 李頎


Do gwiazdki daleko, a Samsung już rozdaje prezenty! | agdManiaK\n04.11.2020 , Krzysztof Kulikowski Promocje\nPlanujesz kupno oczyszczacza powietrza lub odkurzacza pionowego? Jeśli zdecydujesz się na wybór sprzętu Samsunga (a jest w czym wybierać) to możesz liczyć na fajne gratisy.\nI tak kupując odkurzacz Samsung Jet (modele 90, 75 i 70) masz do wyboru jeden z trzech prezentów:\nstacja oczyszczająca o wartości 799 zł, dzięki której automatycznie usuniesz zanieczyszczania z pojemnika,\ndodatkowa bateria o wartości 799 zł, wydłużająca pracę odkurzacza bez ładowania nawet do 120 minut,\nzestaw precyzyjnych nasadek o wartości 399 zł, dzięki którym usuniesz zanieczyszczenia z każdego zakamarka.\nDecydując się natomiast na jeden z oczyszczaczy powietrza, zgarniesz filtr pasujący do swojego modelu:\nfiltr CFX-G100 o wartości 199 zł dla modelu oczyszczacza AX34R3020WW lub AX40R3030WM ,\nfiltr CFX-H100 o wartości 299 zł dla modelu oczyszczacza AX47R9080SS ,\nfiltr CFX-D100 o wartości 249 zł dla modelu AX60R5080WD ,\nzestaw dwóch filtrów CFX-C100 o łącznej wartości 398 zł dla modelu oczyszczacza AX90R7080WD .\nJak zgarnąć darmowy prezent?\nŻeby otrzymać prezent od Samsunga nie wystarczy dokonać samego zakupu. Koreański producent wymaga napisania opinii o produkcie – w sklepie, na stronie porównywarki cen, czy samej stronie Samsunga.\nNa dowód trzeba zrobić zrzut ekranu lub zdjęcie i zarejestrować zakup wraz z opinią w terminie 14 dni od zakupu. Obie promocje trwają do 31 stycznia lub wyczerpania zapasów.\nNajciekawszym gratisem wydaje się stacja czyszcząca – funkcjonalność świetna, gdyż zbiorniki odkurzaczy pionowych nie należą do najpojemniejszych. Dodatkowa bateria to także dobry gratis – 2x dłużej podziałamy na maksymalnej mocy.\nCoraz fajniejsze te promocje Samsunga – konkurencja mogłaby się uczyć…\nSzukasz odkurzacza lub oczyszczacza?\nJeśli szukasz oczyszczacza, warto zerknąć na poradnik, jaki oczyszczacz powietrza warto kupić.\nCeneo od 699 zł w 19 sklepach\nCeneo od 1.097 zł w 14 sklepach\nCeneo od 1.899 zł w 27 sklepach\nCeneo od 2.275 zł w 27 sklepach\nMedia Expert: 1.346 zł\nMedia Expert: 1.750 zł\nKrzysztof Kulikowski\t| środa, 4 listopada 2020\nPodobne: promocja na odkurzacz, promocja na oczyszczacz, promocja Samsung\nProdukty: Samsung AX34R3020WW, Samsung AX40R3030WM, Samsung AX47R9080SS, Samsung AX60R5080WD, Samsung AX90R7080WD, Samsung Jet 70, Samsung Jet 75, Samsung Jet 90\n2 odpowiedzi na “Do gwiazdki daleko, a Samsung już rozdaje prezenty!”\nJak wypada odkurzacz Samsung Jet 75 w porównaniu do Dysona?\nTo konkurent bazowego V8 – nic specjalnego.\n193 queries. 0,164, 0.164 (0,164) seconds.


Andrzej Budnik 23 marca 2011\nMijało prawie sześć tygodni, kiedy w końcu udało nam się wyrwać z Adelajdy i okolic. Kierunek, który obraliśmy to półwysep Eyre – ostatnia część południowej Australii, którą chcieliśmy zobaczyć.\nZdecydowanie zasiedzieliśmy się tam za długo, ale mając dobry dostęp do Internetu mogliśmy trochę podreperować nasz budżet i zadbać trochę o swoje zdrowie, które w końcu też nie jest z żelaza. O tym jednak innym razem, a dziś trochę o tym, jak ruszyliśmy znów z impetem ku przygodzie, tym bardziej, że koszmarne upały ustały. Czas więc znów zakopać się gdzieś w… może w jakiejś wydmie?\nW połowie drogi przez Australię. (www.loswiaheros.pl)\nObieramy kurs północno-zachodni – Port Augusta jest dla nas bramą do Półwyspu Eyre, który chcemy zobaczyć, jako ostatnią część południowego wybrzeża Australii. Dalej będzie już tylko czerwony outback, spalona pustynia i pewnie miliardy much.\nZanim zagłębiliśmy się w Parki Narodowe Półwyspu Eyre zatrzymujemy się w miejscowości Kimba, która okazuje się, że ma lub miała świetnego marketingowca. Kimba to środek Australii, ale taki trochę dziwny środek, bynajmniej nie geograficzny. Ktoś bowiem wpadł na pomysł i postawił wielką tablicę w miejscu, gdzie południowa część Highway nr 1 osiąga środek liczony od Pert na zachodnim wybrzeżu do Sydney na wschodnim. Popatrzcie sami na mapę, jak trzeba być sprytnym, aby miejscowość, która nie ma nic do zaoferowania zacząć promować jako tę pośrodku drogi przez Australię, czyli Half way across Australia!\nRobimy sobie obowiązkową sesję zdjęciową i udajemy się w stronę Gawler Ranges. Strasznie nam się chce gór i choć wiemy, że to pasmo wysokie nie będzie, to podobno jest tam bardzo malowniczo. Po wcześniejszych przygodach we Flinder Ranges jesteśmy prawie na sto procent pewni pięknych widoków.\nDużo się nie mylimy – jest ślicznie, choć nie tak bardzo jak w The Fliders. Zakładamy sobie kilka tras, którymi chcemy przejechać, ale plan udaje się zrealizować tylko w połowie, gdyż jeździ się dość wolno, a tutejsze drogi… no właśnie. Gdy spoglądam na mapę widzę cienkie przerywane linie, a gdy szukam tych dróżek w świecie realnym widzę koryto wyschniętej rzeki… kocham te australijskie standardy. Po co robić drogę, skoro natura za nas ją może zrobić… tylko jechać, o ile nie padał deszcz :)\nOrgan Pipes, czyli Skalne Organy w parku Gawler Ranges. (www.loswiaferos.pl)\nDziwna skała – Pildappa Rock. (www.loswiaheros.pl)\nJedną z największych atrakcji Gawler Ranges jest miejsce nazywane Organ Pipes. Na zdjęciach wyglądają ślicznie, więc i my chcemy je zobaczyć. Dojechanie do miejsca, skąd zaczyna się krótkie podejście zajmuję nam dłuższą chwilę i po raz kolejny przydaje nam się napęd 4×4, a w sumie to bardziej niż ten napęd przydaje nam się wysokie zawieszenie, bez którego by nie dało rady. Przejechanie wyrwy w drodze spowodowanej silnymi opadami, to nic nowego w tym kraju.\nOrgan Pipes faktycznie robią wrażenie i wszelkie trudy są nie na darmo. Spędzamy tam chwilę i dalej postanawiamy jechać w stronę dziwnej skały – Pildappa Rock. Oczywiście wdrapujemy się na nią i z zaskoczeniem stwierdzamy, że z tej perspektywy jest ona jeszcze większa niż z dołu. Łazimy po niej, robimy zdjęcia i w końcu, gdy słońce zaczyna schodzić coraz niżej decydujemy się wyjechać z parku narodowego. Docieramy do miejscowości Wudinna, gdzie tankujemy i robimy oględziny samochodu, czy czegoś np. nie zgubiliśmy, co już kilka razy się zdarzyło.\nNiespodziewane spotkanie na półwyspie Eyre. (www.loswiaheros.pl)\nNagle podjeżdża Mitsubishi Pajero o pustynnym kolorze i powitalnie trąbi. Wiedzieliśmy, że mogą być gdzieś w pobliżu, gdyż byliśmy w kontakcie, ale nie tutaj się umawialiśmy. To Patrycja i Adam, których poznaliśmy prawie pół roku temu na indonezyjskim Flores, i z którymi kąpaliśmy się tam w prawie dziewiczych ciepłych źródłach. Bardzo cieszyliśmy się na spotkanie z nimi. Szybko tematem nr 1 stały się nasze samochody – wymieniliśmy z Adamem swoje spostrzeżenia o naszych dość starych terenówkach (nasz 27-letni, ich 25-letni) i trochę się przy tym uśmialiśmy. Razem zaplanowaliśmy następne kilka dni na Półwyspie Eyre.\nNastępnego dnia jedziemy razem oglądnąć kilka kamyków, z czego jeden z nich (Mt. Wudinna) jest drugim największym (po Uluru) australijskim kamykiem. Patrycja jako geolog trochę nam opowiada, o tym co widzi, a my z ciekawością słuchamy, bo pojęcia o tym nie mamy żadnego. W okolicy południa udajemy się na koniuszek półwyspu Eyre, a dokładniej do Coffin Bay. Tam wrzucamy coś na ząb. Adam chciał złowić rybę, ale nie wyszło i stanęło na tradycyjnym biwakowym obiedzie. Koniec dnia to piękny widok na zachód słońca przyozdobiony odpływem morza, co wygląda mniej więcej tak:\nKolejny dzień to Park Narodowy Coffin Bay – wysokie klify, błękitne morze i piękne zatoki oraz bielutkie wydmy. Nasi znajomi poprzestają tylko na tym pierwszym, bo jak mówią, nie chcą nadwyrężać swojego samochodu. Spędzają popołudnie na łowieniu ryb, a my z Alicją idziemy na żywioł, włączamy napęd na cztery koła i zaczynamy przeprawę aż do Point Sir Isaac, czyli na koniuszek parku narodowego.\nNie muszę dodawać, że droga jest prawie cała z piasku? Na początku zabawa jest przednia – droga jest prosta, a mięciutki piasek sprawia, jakby jechało się po zakurzonym stole. Problem pojawia się po około dwóch kilometrach, gdy droga się nagle zwęża i zaczyna się wić. Redukuję prędkość, co przy zakrętach pod górkę sprawia, że samochód mocno spowalnia i tam gdzie większe koleiny, zaczyna „wlec brzuchem” po piasku. Jest oczywiście gorąco, ale jakoś jedziemy… podjazd, zakręt, trochę w dół, więc silnik odpoczywa i znów podjazd, ratuję się półsprzęgłem i jakoś wdrapujemy się na kolejną górkę, ale idzie coraz gorzej. „Droga” jest coraz bardziej zorana i przez to, że wąska, to co wyjadę z kolein, zaraz w nie z powrotem wpadam, zaczynam znów „wlec brzuch” po piachu i nagle stajemy. Dalej nie pojedziemy. Koniec zabawy.\nPróba ruszenia na reduktorze z drugiego biegu nic nie dają i zakopujemy się do połowy kół. Oczywiście łopaty jakiejkolwiek brak. Wyłazimy więc z samochodu, wczołguję się pod samochód i za pomocą japonek, staramy się wypchnąć spod samochodu zwały piachu. Odkopujemy też koła, ale to wszystko trwa dość długo, żar leje się z nieba, a chmur na niebie jak na lekarstwo. W końcu wsiadam do samochodu i z drugiego biegu na reduktorze samochód rusza i powoli, jak czołg toczy się do przodu. Długo nie ujechaliśmy – w tym upale wskazówka temperatury silnika szybko wskoczyła w czerwoną strefę. Stajemy, nie ma to dalej żadnego sensu.\nNie muszę dodawać, że droga jest prawie cała z piasku? (www.loswiaheros.pl)\nChłodzimy silnik, dolewam około dwa litry wody do chłodnicy. Niestety taranujemy przejazd, ale faceci z pick’upa w ogóle się nie irytują i czekają cierpliwie. Alicja idzie im powiedzieć, że się przegrzaliśmy, na co ci rzucają klasyczne: „No worries!” Po piętnastu minutach zamykam klapę i wrzucam wsteczny, żeby dojechać do jakiegoś szersze miejsca, w którym mogliby nas wyminąć. Robią to z uśmiechem na twarzy i pytaniem, czy mogą nam jakoś pomóc. Odpowiadam, że już wszystko ok, na co dodają: „Nie jedźcie dalej, tam jest tylko gorzej, choć cholernie pięknie…”\nPo przejechaniu kolejnych kilkuset metrów na wstecznym w końcu znajdujemy takie miejsce, w którym można zawrócić, co jest łatwiejsze niż myślałem. Wracamy na asfalt, ale… zanim decydujemy się wyjechać z parku na dobre, odbijamy na jeszcze jedną trasę off-road’ową. Ta ma tylko 4 kilometry i nawet jeśli ugrzęźniemy, to na nogach będziemy mogli wrócić do asfaltu i szukać pomocy. Idziemy na żywioł!\nPoczątkowo znów jedzie mi się dość dobrze, jest ciut chłodniej, więc nawet na niskich biegach dajemy radę. Jedziemy tak przez jakieś 3,5 km i nagle piasek zmienia się na prawie idealnie bialuteńki, taki wręcz pocztówkowy jak na rajskiej wyspie. Nie ma większych podjazdów, więc jakoś jedziemy dalej, piasek pod naciskiem kół ślicznie skrzypi, a oczom naszym ukazują się prześliczne wydmy. Bialutkie góry piachu, na które oczywiście wjeżdżamy. (To w Australii jest świetne, mimo iż jest to Park Narodowy można w wyznaczonych miejscach jeździć samochodem nawet po wydmach i nikt nie krzyczy, nawet zachęca. Jednak wolałbym nie wiedzieć, jakie są karty dla tych, którzy wjadą autem w obszary ściśle chronione.)\nBielutkie wydmy w Parku Narodowym Coffin Bay. (www.loswiaheros.pl)\nOstatnia okazuje się dla nas jednak za wysoka i nawet najeżdżając ją wzdłuż pod mniejszym kątem, nie udaje nam się jej pokonać. Cofam więc samochód i ostatnie kilkadziesiąt metrów w stronę morza podchodzimy na nogach. Cieszymy się jak dzieci, bo tak wysokich wydm chyba jeszcze nigdy nie widzieliśmy, a na pewno po nich nie jeździliśmy samochodem.\nZ daleka nasz staruszek wygląda, jakby stał przy jakieś śnieżnej górze, a to nic innego jak bielutkie wydmy piaskowe. B-a-j-k-a! Bardzo cieszymy się, że nie wyjechaliśmy z parku po pierwszej porażce i jeszcze raz spróbowaliśmy off-road’u. Pytanie, które dręczy nas do dziś – jak pięknie musiało być na końcu półwyspu, skoro lokalni mówili, że jest tam ślicznie… tego szybko się jednak nie dowiemy, ale Coffin Bay NP na pewno awansował bardzo wysoko w naszym prywatnym australijskim rankingu.


Resibo - Naturalny żel myjący do twarzy z ekstraktem z brzoskwini - Recenzja\nClaudia\t 4 marca 2020 Pielęgnacja\nResibo Natural Face Washing Gel- Naturalny żel myjący do twarzy z ekstraktem z brzoskwini\nDoskonałe oczyszczenie bez naruszenia bariery lipidowej skóry? Czy oczyszczanie twarzy może być również pielęgnacją? Otóż tak! Dzięki zawartości ekstraktu z brzoskwini Resibo żel myjący działa tonizująco, antyoksydacyjnie, nawilżająco, reguluje przeznaskórkową utratę wody. Nadto obecność betainy warunkuje prawidłowe nawilżenie, a ekstrakt z owsa zapewnia nawilżającą barierę ochronną. Skrobia z tapioki ma działanie łagodzące. Całość stanowi świetną, naturalną kompozycję.\nMinimalistyczna eko-tubka wpisuje się w całości w moje poczucie estetyki. Zapowiada naturalność produktu we wnętrzu, którego formuła jest delikatnie żelowa i nieznacznie pieni się na skórze. Pozostawia skórę przyjemnie oczyszczoną bez uczucia podrażnienia czy napięcia. Produkt spisuje się równie świetnie u mojej nastoletniej córki, której skóra jest alergiczna i atopowa.\n⭐ SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Naturalny szampon enzymatyczny ⭐\n⭐ SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Moja przygoda z Lily Lolo ⭐\nDokładce oczyszczenie skóry, nawilżenie bez uczucia ściągnięcia i wysuszenia, a wszystko to okraszone bezpiecznym i dobrym składem.\nKoesmetyk / kupisz tutaj/\ncruelty free, naturalne kosmetyki, naturalne oczyszczanie twarzy, naturalny żel myjący, Naturalny żel myjący do twarzy z ekstraktem z brzoskwini, oczyszczanie cruelty free, oczyszczanie skóry, opinie Resibo Natural Face Washing Gel, pielęgnacja, recenzja Resibo Natural Face Washing Gel, resibo, Resibo - Naturalny żel myjący do twarzy z ekstraktem z brzoskwini, Resibo Natural Face Washing Gel, resibo żel myjący\nPoprzedni post Nowości kosmetyczne – Haul zakupowy – Cruelty free – Co kupiłam w lutym 2019\nNastępny post Surrat Dew Drop Foundation – Sposób na naturalnie promienną cerę