Obudziłam się z myślą, że dziś zabije nasze uczucie. Chociaż nie można nazwać tego obudziłam, bo zbudziła mnie Magda wrzeszcząc na mnie, krzycząc i dosłownie zwalając mnie z łózka. Nie spałam za wiele a przede mną było jeszcze długie wesele i jutrzejsze poprawiny. O nocy poślubnej i zdjęciach, nie wspominając. Pół nocy ne spałam, zastanawiając się nad słowami Magdy i Omara. Miałam poczucie, że popełniam błąd, ale jeszcze większy popełniłabym gdybym wycofała się z naszego ślubu. Rafał z jednym miał rację, moje dziecko potrzebowało ojca, ojca jakim będzie dla niego Rafał. Obiecałam to nie tyle sobie, jemu, ale przede wszystkim mojemu dziecku i jako matka, nie mogłam go zawieźć. Jednak tu Magda też miała rację pytając się mnie, co z moim szczęściem. Miałam świadomość, że w chwili powiedzenia tak, na zawsze zrezygnuje z własnego szczęścia. Tylko, czy ja miałam wyjście? odpowiedź brzmi banalnie prosto: Nie. Nie miałam żadnego wyjścia i chyba to przetłaczało mnie najbardziej. Nie miałam wyjścia, nie miałam prawa wyboru. Wstałam z łózka, poszłam pod zimny, orzeźwiający prysznic i zjadłam na szybko śniadanie. Na dziś byłam umówiona z kosmetyczką i fryzjerką. Około południa miała wpaść moja mama i pomóc mi w przygotowaniach. Wszystkim miał zająć się Rafał, ale nie byłam pewna, czy się wyrobił. Fotograf, bryczka, która miała zawieźć nas do kościoła. To wszystko było robione na szybko i nie byłam pewna, czy o czymś nie zapomnieliśmy.\n- Oddychaj! - usłyszałam głos Magdy. Odwróciłam się do przyjaciółki i posłałam jej nieszczery uśmiech.\n- Tylko nie panikować - wypowiedzieliśmy jednocześnie i wybuchliśmy śmiechem.\n- Esme jesteś tego pewna? - zapytała, patrząc na mnie czułym wzrokiem. - Nie Magdo, ale teraz nie ma to już znaczenia - wyznałam i bez słowa ruszyłam w stronę auta, które miało zawieźć nas w umówione miejsce.\nStałem w ogrodzie i paliłem już chyba trzeciego papierosa, tylko tu w ogrodzie mogłem kopcić, ponieważ w domu przybywała Esme z naszym dzieckiem, a ja nie chciałem jej zaszkodzić. Dziś wreszcie nadszedł tak bardzo oczekiwany dzień, ale nie byłem pewny, czy postępowałem właściwie. Miałem świadomość, że gdybym nie namieszał, nie rozdzielił mojego brata z Esmę, nigdy nie wyszła by za mnie. Zawsze miałem to, czego chciałem. Brałem to, co mi się podobało. Nie uznawałem odmowy i po trupach osiągałem swój cel. To ja podsunąłem chłopakom ten pomysł z zakładem, ja namieszałem i ja wysłałem tam Martę. Ja też nagadałem jej tych rzeczy, po których tak naprawdę zgodziła się z nim być i ja, zapłaciłem jej, by wywiozła go jak najdalej stąd. Prawda taka, że gdyby nie on, nic sam bym nie wskórał, ale była taka śliczna, że miałem świadomość, że mój brat zapewne się jej nie oprze. Tylko, że posuwałem się do tego wszystkiego, nie wiedząc o jej ciąży. Gdybym wiedział, że kobieta która pokochałem nosi w sobie jego dziecko, nigdy nie posunąłbym się do tego typu intryg. Później nie mogłem patrzeć na jej łzy. Wiele razy chciałem powiedzieć jej o tym wszystkim, wiele razy chciałem przyznać się do tego, co narobiłem, ale nie potrafiłem. A teraz było już za późno. Mogłem przecież jeszcze powiedzieć mojemu bratu o ciąży Esme, mogłem powiedzieć Esme, że on niczego nie pamiętał, ale bałem się. Nie tyle jej reakcji, która zapewne byłaby ostra, co bałem się o dziecko. Zakochałem się w niej od pierwszej chwili, w której ją zobaczyłem. Umierałem z zazdrości, gdy spotykała, gdy związała się z Omarem, a uczucie, jakie żywił mój brat do niej, w tym nie pomagało. Chyba wtedy obiecałem sobie, nie ja sobie przyrzekłem, że zrobię wszystko, by ta kobieta była moja. I tak teraz się stało, tylko, że ja nie poczułem ulgi, czy radości. Wręcz przeciwnie. Za każdym razem, gdy patrzyłem w jej oczy i zobaczyłem ból, zamiast miłości, zobaczyłem żal, zamiast uczucia, poczułem ból. I znów chciałem się przyznać, chciałem jej powiedzieć, ale znów nie umiałem. Byłem tchórzem, bo przecież powinienem być z nią szczery, powinienem im wyznać prawdę, przeprosić ich i zejść im z drogi, pozwolić by ich miłość wygrała. Jednak byłem zbyt wielkim samolubem, za bardzo jej pragnąłem, by tak postąpić.\n- Nie pal tyle braciszku - usłyszałem głos Omara. Brat zabrał mi papierosa z ręki i sam zapalił, a ja spojrzałem na niego zaskoczony. Od kiedy on zaczął palić?\n- To Ty nie pal - rzuciłem i posłałem mu uśmiech. Nie wiem jak jeszcze potrafiłem po tym wszystkim patrzeć mu prosto w oczy, jak będę jej potrafił?\n- Nie zapomniałeś niczego? - zapytał Omar, jakby chciał mnie dopilnować. - Nie. Chyba, że - sprawdziłem w kieszeń i zamarłem. Nie było tam najważniejszego - obrączek.\n- Tego szukasz? - zapytał, pokazując czarne pudełeczko z obrączkami, takimi samymi, co nasi rodzice. Im przyniosły szczęście, więc wybrałem takie same, mając nadzieje, że i nam przyniosą.\n- Schowaj je i nie zgub - rzuciłem i odszedłem, bo nie mogłem znieść świadomości, że zraniłem dwie ukochane mi osoby.\nTrzymałem w ręce obrączki i spojrzałem na grawer napisany z tyłu. ślub Rafała i Esmeraldy z datą ślubu. Zamarłem. Patrzyłem w dal, ale po Rafale nie było śladu. Chciałem odejść, chciałem wyjechać, chciałem uciec, by ból minął. Jednak tak się nie dało. Gdziekolwiek bym teraz był, cokolwiek by robił, wciąż czuł bym to samo. Jej stratę.\nSpojrzałem na zdjęcie, które znalazłem wczorajszego wieczora i znów przywołałem wspomnienia.\n- Kochanie nie złapiesz mnie! - zawołała dziewczyna i biegła ile sił w nogach.\n- Ja cię nie złapię?- zaśmiałem się i po chwili oboje upadliśmy na złociste, jesienne liście.\n- Uważaj! - zawołała, ale nie obchodziło mnie to. Zamknąłem ją szczelnie w swoich objęciach i całowałem zachłannie jej kuszące usta.\n- A jeżeli ktoś nas tu znajdzie? - zapytała a w oczach był strach.\n- Kto może nas znaleźć? jesteśmy tu sami, no prawie sami, bo kilka metrów dalej jest zebrane towarzystwo przy ognisku - zaśmiałem się.\n- A propo zjadłabym coś.\n- A może mnie? - przerwałem jej, a ona się zaśmiała.\n- No może - rzekła i uciekła prosto w stronę ogniska.\n- Zaczekaj! krzyknąłem i pobiegłem za nią.\n- Synku! - z zamyśleń wyrwał mnie głos mamy. Spojrzałem na nią wilgotnymi oczami. Chciałem wcisnąć jej coś w rodzaju coś wpadło mi do oka, ale nie dało się. Nasza matka była mądrą i bystrą kobietą, kompletnie nie wyglądającą na swój wiek.\n- Dawno przyjechaliście? - zapytałem, zmieniając temat.\n- Jedziemy prosto z lotniska synku - usłyszałem głos ojca. Spojrzałem na rodziców, dla mnie wzór szczęśliwego i udanego małżeństwa i wyściskałem się z nimi. Mamę obejmowałem troszkę dłużej, chcąc w ten sposób skryć się w ramionach matki i chociaż na chwilę zapomnieć o tym bólu.\n- A gdzie twoje rodzeństwo? gdzie młodzi? jak się czuje Esmeralda? - dopytywali. Nie miałem sił im odpowiadać. Zaprowadziłem ich do ich sypialni i zostawiłem ich samych. Nie miałem teraz siły na rozmowę.\nPatrzyłem na ei nie mogłem oderwać od niej wzroku. W tej fryzurze, wyglądała jak Bogini. Makijaż, fryzura i jej uśmiech oślepiały wszystkich, którzy już zebrali się w mieszkaniu, by pobłogosławić młodych. Bryczka miała przyjechać za jakieś pół godziny, a wraz z nim kamerzysta i fotograf. W domu panował chaos. Rafał kręcił się to tu, to tam a z daleka było widać, jak zżera go stres. Ja sam też zacząłem się bać, ale bardziej niż stres zawładnęła mną zazdrość i ból.\n- Braciszku! - usłyszałem głos Magdy. Odwróciłem się do siostrzyczki i posłałem jej szczery uśmiech. Wyglądała olśniewająco.\n- Ktoś chciałby z tobą się spotkać. Jeżeli chcesz mogę Cię przemycić do pokoju Esmę - wyznała, trzymając prawa dłoń na moim barku.\n- Ale - wyznałem, nie będąc pewien, czy to dobry pomysł.\n- Powiedzieć jej, że nie chcesz? - zaśmiała się i już chciała odejść, ale złapałem ją za rękę. Razem z nią szedłem na spotkanie z moją przyszłą bratową i nie wiedziałem co mam jej powiedzieć. Nigdy nie przestałem Cię kochać? po kilku minutach siedziałem w pokoju Esme i czekałem. Drzwi otworzyły się, a po chwili zobaczyłem przerażoną twarz ukochanej. Magda stała za drzwiami na straży i pilnowała, by nikt nas nie przyłapał.\n- Esme wyglądasz - zawahałem się i spojrzałem na jej twarz. Jej oczy szkliły się, a łzy nadal leciały po jej policzku. - Wyglądasz bajecznie. Dech zapiera - wyznałem, starając się by nikt nas nie usłyszał.\n- Ty też prezentujesz się nieźle - zażartowała i spojrzała mi głęboko w oczy. - Omar co my wyprawiamy? dlaczego nie wyjedziemy nie uciekniemy stad? - zapytała, a mnie odebrało mowę.\n- Chcesz? - zapytałem zbity z tropy.\n- A ty? - zapytała. Spojrzałem na nią, starając się byśmy się nie rozpłakali. Chciałem powiedzieć chcę, chciałem wybić okno i wyprowadzić ją stąd, porwać, wywieźć do miejsca, gdzie nikt by nas nie znalazł. Naprawdę tego chciałem, marzyłem o tym, ale było dziecko. Ich dziecko.\n- Nie możemy. Byłoby to szaleństwem - wyznałem patrząc na jej zaokrąglony brzuch.\n- A szaleństwem nie jest to, że wychodzę za twojego brata, a moje myśli, moje serce pragnął Ciebie. Szaleństwem nie jest to, że nie potrafię o Tobie zapomnieć? że nie chcę o tobie zapomnieć? całe nasze życie jest szaleństwem Omar. Jest coś, co muszę Ci powiedzieć Omarze - wypaliła i spojrzała mi głęboko w oczy. Wzięła moją dłoń i położyła na swoim brzuchu. Spojrzała mi głęboko w oczy, ale nie odezwała się nic.\n- Nie czujesz? naprawdę nic nie czujesz? - zapytała. Zabrałem swoją dłoń i zrobiłem krok w tył. Czego ona ode mnie do cholery chciała? czego oczekiwała.\n- Nie kochasz mnie już prawda? - zapytała, a po jej policzkach płynęły łzy. Chciałem powiedzieć, że kocham, chciałem ją zapewnić, że nigdy nie przestałem jej kochać, chciałem wyznać jej miłość, ale nie mogłem.\n- Przykro mi coś się wypaliło - rzuciłem i bez słowa odszedłem. Chciałem wyjść jak najszybciej. Chciałem opuścić ją, zanim spojrzy mi w oczy i zrozumie, że kłamie. Chciałem uniknąć jej łez. Wychodząc zgubiłem zdjęcie, które wypadło mi z kieszeni. Nie zatrzymałem się, nie spojrzałem na nią. Wybiegłem niemal z jej pokoju, nawet nie zatrzymując się, gdy Magda mnie zawołała. Zatrzymałem się dopiero na korytarzu i dałem upust emocją.\n- Przepraszam - wypaliłem, zdając sobie sprawę, że nikt z wyjątkiem mnie, tego nie usłyszy.\n- To twoje dziecko! - krzyknęłam, ale drzwi zamknęły się. Upadłam bezwładnie na podłogę i zaczęłam płakać. łzy wylewały się z moich oczów, a ja chciałam umrzeć. Nie mogłam znieść jego chłodu, nie mogłam znieść jego obojętności. Nic nie poczuł, gdy trzymał rękę na moim brzuchu, nic nie poczuł, gdy trzymał rękę na naszym dziecku.\n- Esme - usłyszałam za sobą głos Magdy. Dziewczyna klękała na podłodze i mocno mnie objęła, a ja ryczałam w jej ramionach. Z tego wszystkiego nawet nie wiedziałam kiedy weszła. Nie daleko mnie leżało nasze zdjęcie, ale nie zareagowałam. Nie podniosłam go, uświadamiając sobie, że jego miłość, nasza miłość nic nie była warta.\n- Co tu zaszło? Widziałam jak Omar zapłakany wybiega z pokoju. Pokłóciliście się? - zapytała Magda, ale nie zwróciłam uwagi na jej pytanie. Wciąż w głowie miałam jego słowa. Coś się wypaliło. Poczułam jak z moich policzków lecą kolejne porcję łez i nie wytrzymałam, znów się rozpłakałam. Do pokoju po cichu, niczym mysz weszła mama i objęła mnie od tyłu.\n- Cii wypłacz się dziecinko, wypłacz mój aniele - kołysała mnie i głaskała delikatnie po włosach, uważając na moją i tak już prawie rozwaloną fryzurę. - Chodzi o niego? - zapytała mama, ale nie odpowiedziałam. Spojrzałam w jej oczy i już wiedziała. Nie potrzebowała słów, by miała jasność, że powodem mojego płaczu był Omar Krajewski.\n- Zaproponowałam mu ucieczkę. Chciałam byśmy wyjechali, chciałam byśmy po prostu uciekli a on - zawiesiłam głos, by przełknąć kolejną porcję łez.\n- A on? - zapytały jednocześnie.\n- On wyznał, że jego uczucie się wypaliło. Przestał mnie kochać. Przestał - wybuchłam niepohamowanym płaczem i przez długi czas nie mogłam się uspokoić.\nMoja ukochana mama spisała się na medal. Nie dość, że pozwoliła bym wypłakała cały żal, cały ból, całą stratę, to jeszcze poprawiła to, co przez swoja głupotę rozwaliłam. Już kwadrans później miałam na twarzy delikatny makijaż, bo oczywiście po poprzednim,przez moje łzy nie było nawet śladu i poprawiona fryzurę. Schodziłam, wycierając ostatnie krople łez z twarzy i dumna, z podniesionym czołem szłam w stronę salonu, w którym znajdowała się najbliższa rodzina.\n- Córeczko jesteś tego pewna? - zapytała mama, patrząc mi głęboko w oczy. Uśmiechnęłam się przez łzy, zrzucając wszystko na hormony i zruszenie dzisiejszym dniem i kiwnęłam głową.\n- Tak mamo. Dziękuje - powiedziałam cicho,prosto do jej ucha. Stanęłam przy moim przyszłym mężu i spojrzałam na zestresowana twarz Rafała. Nasi rodzice po wejściu kamerzysty zaczęli przychodzić do ich obowiązku. Pół godziny później po wszystkich życzeniach najbliższych, po wszystkich błogosławieństwach udaliśmy się przed dom, gdzie czekał na nas fotograf. Zrobił nam kilka ujęć i po chwili siedzieliśmy już w bryczce, która miała zawieźć nas pod kościół. Ja z Rafałem siedziałam z przodu, a za nami siedziała Magda i Omar, nasi świadkowie. Samochody z gośćmi powolutku ruszyły za dwoma białymi końmi, które ciągły bryczkę, na której siedzieliśmy.\n- Jesteś szczęśliwa? - zapytała Magda, a ja złapałam mocniej jej brata za rękę.\n- Tak, Jestem szczęśliwa kochanie - wyszeptałam do ucha Rafała, ale na tyle głośno, by Omar mógł wszystko usłyszeć. CDN\nagusia16248 opublikowała opowiadanie 12.11.2015 w kategorii miłość, użyła 2802 słów i 14363 znaków, zaktualizowała 12 lis 2015.\nJustys20· 12 lis 2015\nWidocznie taki ich los albo zamiar autorki\nagusia16248· 13 lis 2015\n@Justys20 Los się jeszcze do nich uśmiechnie\nJustys20· 13 lis 2015\nMisiaa14· 12 lis 2015\nNataliaO· 12 lis 2015\nmysza· 12 lis 2015\nNo nie! Oni są nienormalni. Nie moge tego czytać. Nie mam nic do tego jak piszesz, po prostu nie umiem pogodzić się z tym co tu się dzieje\n@mysza Może i tak, ale oni mają tylko takie mylne wyobrażenie o miłości. Każdy z nich myśli, że takie zachowanie jest odpowiednie, że nie mają innego wyjscia, ale kazdy z nich kocha drugą osobę na swój sposób\nTosia12283· 12 lis 2015\nagusia16248· 12 lis 2015\nlogos poezja· 29 sie 2017\nHipokryzja· 6 dni temu


nazwa: Zarządzenie w sprawie: ogłoszenia I (pierwszego) przetargu ustnego ograniczonego do mieszkańców budynków przy ul. Klonowej, Lipowej i Brzozowej w Kowarach, będących właścicielami pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, na oddanie w dzierżawę 55 miejsc parkingowych będących własnością Gminy Kowary, położonych przy ul. Brzozowej w Kowarach\nz dnia: 2011-01-10\nw systemie obiegu dokumentów: 2011-01-11\nZarządzenie w sprawie: ogłoszenia I (pierwszego) przetargu ustnego ograniczonego do mieszkańców budynków przy ul. Klonowej, Lipowej i Brzozowej w Kowarach, będących właścicielami pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, na oddanie w dzierżawę 55 miejsc parkingowych będących własnością Gminy Kowary, położonych przy ul. Brzozowej w Kowarach\nZałącznik Nr 1 - Ogłoszenie o I (pierwszym) przetargu ustnym ograniczonym do mieszkańców budynków przyul. Klonowej, Lipowej i Brzozowej w Kowarach, będących właścicielami pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, na oddanie w dzierżawę 55 miejsc parkingowych będących własnością Gminy Kowary, położonych przy ul. Brzozowej w Kowarach nr. 5/2011/ZAL1\nliczba odwiedzin: 8277728


Talent wraca do formy. 'Notowania Wolskiego rosną'\nPaweł Korzeniowski 01.09.2015 07:49\nPRZEGLĄD PRASY. Rafał Wolski zdobywa coraz mocniejszą pozycję w belgijskim Mechelen. W ostatnich dwóch meczach wystąpił od pierwszej minuty i zaprezentował się dobrze - czytamy w "Przeglądzie Sportowym".\nTrzy lata temu uznawany był za jeden z największych polskich talentów. Wyceniano go na 4 mln euro. Po odejściu z Legii do Fiorentiny jego kariera jednak wyhamowała. Miał spore problemy ze zdrowiem, był za słaby fizycznie, ale i po wyleczeniu grał bardzo mało. Nie pomogło mu wypożyczenie do Bari.\nWolski na początku 2015 roku odszedł do Belgii, ale i tam zaliczył trudny start. Dopiero ostatnio zaczął grać lepiej. - Zaprezentował się z bardzo dobrej strony i jego notowania u Aleksandara Jankovicia rosną. Wszystko zależy od niego - mówi dla "Przeglądu Sportowego" belgijski dziennikarz Frank Dekeyser. Wolski rozegrał w Belgii 17 meczów i zdobył dwie bramki.\nWolski w sezonie 2011/12 został uznany przez ekstraklasę za największe odkrycie. W 32 meczach w barwach Legii strzelił osiem goli. Został powołany do kadry na Euro 2012.


Aced - Ella Frank, Brooke Blaine (310076) - Lubimyczytać.pl\nCo się stanie, gdy dwa różne światy się ze sobą zderzą? Ace Locke jest najseksowniejszym aktorem Hollywood grającym w filmach akcji. Kobiety na całym świecie rzucają majtki w jego kierunku, ale Ace nie jest nimi zainteresowany – bardziej ciekawią go męskie bokserki. A konkretniej mówiąc, te na niemal gołym modelu z billboardu, który mija każdego dnia. Chociaż ostatnio trafił na pierwsze...\nCo się stanie, gdy dwa różne światy się ze sobą zderzą?\nAce Locke jest najseksowniejszym aktorem Hollywood grającym w filmach akcji. Kobiety na całym świecie rzucają majtki w jego kierunku, ale Ace nie jest nimi zainteresowany – bardziej ciekawią go męskie bokserki. A konkretniej mówiąc, te na niemal gołym modelu z billboardu, który mija każdego dnia.\nChociaż ostatnio trafił na pierwsze strony gazet przez swój publiczny coming-out, Ace ostrożnie podchodzi do zawierania związków, obawiając się tego, co osąd publiczny może zrobić z jego karierą. Ale jest coś w wyrazie twarzy tego modela, co go intryguje i prowokuje myśli typu „co by było, gdyby…?”.\nDylan Prescott właśnie odniósł sukces w swojej jak dotąd największej kampanii modowej. Takiej, dzięki której jego zdjęcia widnieją w całym L.A. – a ma na nich niewiele więcej niż to, w czym się urodził. A kiedy zostaje obsadzony w roli w najnowszym przeboju kinowym Ace’a, zbliża go to bezpośrednio do jego największej fantazji.\nPozornie pewny siebie, Dylan nie ma problemu ze swoją orientacją seksualną ani wyglądem ładnego chłopca i obie te rzeczy wykorzystuje na swoją korzyść, by dostać to, czego chce. A to, czego chce, jest niemożliwe – Ace Locke.\nmagpie101 | 2017-09-08\nAce to znana na calym swiecie hollywoodzka gwiazda kina akcji, do ktorej wzdychaja tlumy fanek. Rok wczesniej ujawnil, ze jest gejem jednak nigdy nie byl w zwiazku i nie pokazal sie z innym mezczyzna dlatego dziennikarze sledza kazdy jego krok aby byc tym pierwszym, ktory zrobi mu zdjecie z chlopakiem.\nDylan to seksowny model bielizny, nikomu nie znany, ktory po namowach agentki chce swoich sil sprobowac na planie filmu i w ten spsob poznaje Ace.\nDylan od zawsze byl zauroczony slawnym aktorem, a Ace codziennie wzdychal na widok Dylana na bilbordzie jednak nie chce dopuscic go do siebie, bo wie, ze to moze zniszczyc jego rozwijajaca sie kariere.\nGdy juz w koncu stworzyli cudowny i goracy zwiazek postanawiaja na prosbe Ace trzymac go w sekrecie co oznacza, ze nie moga wspolnie wychodzic, trzymac sie za reke i byc para przed ludzmi.\nTa dwojka to cudowni faceci, od poczatku byla chemia miedzy nimi, szanuja sie wzajemnie i jest goraco.\nKonczy sie w takim momencie, ze od razu zabieram...\nKonczy sie w takim momencie, ze od razu zabieram sie za kolejny tom, polecam!\nKsiazka jest o tematyce MM.\nNa półkach: 😂 Funny, Przeczytane, Mam książkę 💜, ❤ Ulubione, Po angielsku, 2016 ✔, Translation, M/M 👨❤👨, 💕 Najlepsze serie, 🔥 Erotyka, 2017 ✔\nAce jest znanym na całym świecie aktorem w filmach akcji. Kilka miesięcy temu przyznał się do tego, że jest gejem, ale od tamtego czasu jeszcze z nikim się publicznie nie pokazał. Jednak od pewnego czasu kimś się fascynuje. Tyle że tym kimś jest... seksowny facet z billboardu, który codziennie mija.\nRozpoczyna właśnie pracę nad nowym filmem i kiedy pierwszego dnia pojawiają się nowi aktorzy, Ace nie może uwierzyć, że wśród nich znajduje się właśnie ten model, o którym fantazjował od kilku tygodni, Dylan.\nI szybko okaże się, że fascynacja nie jest jednostronna...\nPrzede wszystkim ta książka była dla mnie zaskoczeniem, bo był to sekretny projekt autorek i ujawniły coś o nim dopiero na miesiąc przed premierą. Poza tym, zrobiły tutaj coś, czego jeszcze nie widziałam – wzięły bohaterów ze swoich książek i oddzielnych serii – Ace’a z książki Brooke („Hooker”) i Dylana z książki Elli („Devil’s Kiss”) – i napisały dla nich wspólną historię. No genialne! Poza tym świetne było to, że...\nPrzede wszystkim ta książka była dla mnie zaskoczeniem, bo był to sekretny projekt autorek i ujawniły coś o nim dopiero na miesiąc przed premierą. Poza tym, zrobiły tutaj coś, czego jeszcze nie widziałam – wzięły bohaterów ze swoich książek i oddzielnych serii – Ace’a z książki Brooke („Hooker”) i Dylana z książki Elli („Devil’s Kiss”) – i napisały dla nich wspólną historię. No genialne! Poza tym świetne było to, że postacie z ich poprzednich książek też się tu przewijały. Shayne i Paige z serii „L.A. Liaisons”, Derek i Jordan z serii „Sunset Cove”, a nawet Logan z serii „Temptation”. No uwielbiam takie wtrącenia. :>\nAle przechodząc do rzeczy. Miało być gorąco i z przyjemnością mogę stwierdzić, że naprawdę było. Od ich pierwszej wymiany zdań była między nimi chemia, która była obecna na każdym kroku. Obie te postacie polubiłam już wcześniej, ale razem to stworzyli po prostu duet nie do pokonania. No bo jakie są szanse, że nagle będziesz pracował z aktorem, którego jesteś wielkim fanem? Albo z modelem, na widok którego zdjęcia się wręcz ślinisz? Raczej mało prawdopodobne. A jednak...\nTo, co się zaczęło jako wzajemna fascynacja, powoli przeradzało się w coś więcej i to było doskonale ujęte. To, jak im coraz bardziej zaczęło zależeć, tą zazdrość, to, jak spełniali wzajemnie swoje fantazje… Uff, a co to były za fantazje. :D Szczególnie ostatnia, którą „zorganizował” Ace... o cholera. Jakoś dziwnym trafem w moim pokoju zrobiło się nagle za duszno. :D Zdecydowanie do siebie pasują. A Ace jest słodki i nawet trochę romantyczny, o co w sumie bym go nie podejrzewała. I te jego wielkie gesty, żeby zwalić Dylana z nóg... kto by się mu oparł. Ani jemu, ani Dylanowi, w tej jego skórzanej, czarnej kurtce, z tą bezpośredniością i niewyparzonym językiem... no co z nich za parka.\nPlus za rodzinę Dylana. Nie tylko imiona rodziców – Sunshine i Ziggy – były czymś nietypowym. Ogólnie wszyscy są dość… niekonwencjonalni. Szaleni hipisi. :D\nIch relacja zajęła większość historii i nie mówię, że to źle, ale to kręcenie filmu zeszło na dalszy plan i trochę szkoda, że nie było więcej szczegółów. Ale kiedy zaczęłam zbliżać się do końca książki i stosunkowo nic takiego się nie działo, nie było żadnego dramatu, zaczęłam się obawiać zakończenia... I MIAŁAM RACJĘ, cholera. Wolałabym nie mieć. CO. TO. MIAŁO. BYĆ.\nOkazuje się, że to nie koniec historii i w sierpniu pojawi się kolejna część. Ale jak można zrobić TAKIE coś, urwać w TAKIM momencie i oczekiwać, że tak po prostu sobie na nią poczekamy? Ja chcę już TERAZ wiedzieć, co będzie dalej! Czysta tortura... Ale będę czekać, bo potrzebuję kolejnej części. I wyjaśnienia wątków, które wyjaśnione nie zostały. Przeszłość Dylana, przyszłość ich związku, co będzie dalej po tym, co się stało na koniec tej... także już nie mogę się jej doczekać.\nI PODZIWIAM obie autorki, że mimo pracowania każda osobno nad swoją serią, to jeszcze w sekrecie pracowały nad „Aced” i nie tylko, skoro już za miesiąc ma się ukazać „Locked”. Maszyny do pisania książek. Piszcie dalej, ja wszystko przeczytam!\nPokochała tych dwóch facetów, facetów, którzy pochodzą z dwóch różnych światów. Aced jest słynnym aktorem, a on modelem ,który dopiero rozpoczyna karierę i wchodzi powoli w ten świat , świat , błysku fleszy,paparazzich , w którym nie ma nic prywatności,ma wielki sekret,który ukrywa przed wszystkimi, został bardzo zraniony w dzieciństwie przez swoją matkę,ciągnie ich od samego początku, gdy tylko się spotykają , bucha od nich seksem i namiętnością. Ale nie chcą aby ten sekret wyszedł na wolność, puki mogą ukrywają to przed wszystkimi, Ace spełnia każde życzenie Dawida, zabiera go w miejsca ,o których mógłby tylko pomarzyć, ufa mu, a przede wszystkim kochają się, oj i to bardzo, ale bajka nie trwa długo i ci wredni paparazzi , dobierają im się do skóry, czy przetrwają teraz w tym świecie, czy to ich zniszczy? Oby nie\nPierwszy raz czytałam o homosexualitach,ale nie ostatni....Czekam na ciąg dalszy! Polecam :)\nKasia_o2 | 2017-08-03\nGORĄĄĄCO I PARNO DO SAMEGO KOŃCA.\nAmathea | 2018-02-18\nEmmi | 2018-01-23\nmilka | 2018-01-09\nIlona | 2018-01-09\nNa półkach: 🌸książki 2018🌸, Przeczytane\nlutek | 2017-12-02\nNa półkach: Tłum. nieoficjalne, 2017, Przeczytane


Matematyka z Minecraftem bez komputera - Juniorowo\nMatematyka z Minecraftem bez komputera\nMinecraft pomaga w nauce matematyki, są nawet już na to specjalne badania. Jak go jednak wykorzystać, jeśli nie mamy do dyspozycji sali wyposażonej w komputer, czy choćby tablet dla każdego ucznia?\nDzieci kochają Minecrafta. Za to matematykę nie za bardzo. Wielu uczniów uważa, że matematyka jest trudna. A Minecraft jest łatwy. Matematyka jest nudna – Minecraft superciekawy! Matematyka jest koniecznością, której chętnie by uniknęli. Minecraft jest frajdą, której chcą więcej i więcej. Czy połączenie jednego z drugim może uprzyjemnić matematykę, czy raczej obrzydzi Minecrafta?\nJak Minecraft pomaga w nauce matematyki\nNawet i bez badań wiemy, że dzieci uczą się bardzo chętnie tego, co je interesuje. A Minecraft interesuje bardzo wielu młodych ludzi. Wykorzystując tę grę jako narzędzie edukacyjne (Minecraft ma zresztą specjalną edycję przygotowaną dla edukacji) można połączyć przyjemne z pożytecznym i rozwijać wiedzę uczniów w atmosferze niesłabnącej fascynacji i entuzjazmu.\nBadania przeprowadzone w 2019 roku w Australii pokazały, że wykorzystanie Minecrafta podczas lekcji matematyki nie tylko rozwija kompetencje matematyczne uczniów, ale także sprawia, że czują się pewniej w nauce tego przedmiotu, bardziej wierzą w swoje możliwości, a naukę matematyki postrzegają jako naprawdę fajną. Nauczyciele biorący udział w badaniach podkreślali, że Minecraft daje uczniom całkiem nową motywację do nauki i rozwiązywania zadań. Obserwowali także zmianę nastawienia uczniów wobec lekcji matematyki – znaczący wzrost entuzjazmu i zaangażowania.\nMinecraft na matmie bez komputera\nWydaje się więc, że mamy już prostą receptę na to, by dzieci chętnie i z łatwością uczyły się matematyki. Jednak nie każda klasa wyposażona jest w komputery potrzebne do używania gry. A właściwie wciąż za mało jest klas w nie wyposażonych. Poza tym nauczyciele niekoniecznie są zaprzyjaźnieni z cyfrowymi narzędziami, wielu pewniej czuje się z papierowym podręcznikiem w ręce i drukowanymi kartami pracy. To jednak nie musi być przeszkoda.\nWydawnictwo HarperCollins właśnie wydało 6 minecraftowych książek (papierowych), które łączą naukę matematyki z Minecraftem. Każda książka serii „Minecraft. Matematyka. Megazadania” powstała z myślą o konkretnej grupie wiekowej – od siedmiolatków (czyli pierwszoklasistów) aż po 12-13-latków, a polskie wydania zostały dostosowane do obowiązującej podstawy programowej.\nSeria „Minecraft. Matematyka. Megazadania” została wydana na licencji studia Mojang, które stworzyło grę – to istotne, bo młodzi fani Minecrafta zwracają uwagę na oryginalność produktów nawiązujących do ich ulubionej gry. To, że książki są wydane na licencji Mojang od razu podniesie ich „rangę fajności” w oczach młodych odbiorców. Książki są kolorowe i dopracowane graficznie, a wydawca zadbał o ich wysoką jakość. Nauczyciele i rodzice z pewnością docenią fakt, że nad polską edycją czuwał doświadczony metodyk i wieloletni nauczyciel matematyki. A wydawnictwo przygotowało dla nauczycieli scenariusz lekcji dla klas 1-3 w oparciu zadania z książek (tu można go pobrać).\nKsiążki serii „Minecraft. Matematyka. Megazadania” to nie są po prostu zbiory zadań okraszone minecraftową grafiką. To raczej minecraftowe opowieści, w które wpleciono powiązane z narracją zadania matematyczne. Podążając za tokiem historii uczniowie mierzą się z kolejnymi matematycznymi zagadnieniami, rozwiązują łamigłówki – tak jak w grze napotykają na wyzwania, którym muszą sprostać. Takie połączenie narracji z zadaniami sprawia, że książki jeszcze bardziej przypominają doświadczenie gry.\nW książkach znajdziemy mnóstwo elementów graficznych znanych uczniom z gry. Zamiast liczyć jabłka i koraliki, których pełno w zadaniach w standardowych podręcznikach, tu dzieci liczą minecraftowe marchewki i tulipany. Co za różnica – spytacie? Z punktu widzenia młodego człowieka – fundamentalna: jabłka i koraliki są nudne i nie mają nic wspólnego ze światem dziecięcych fascynacji, minecraftowe marchewki i tulipany należą do uniwersum, które niezwykle ekscytuje młodych ludzi, do ich świata. A entuzjazm i zainteresowanie są podstawą efektywnej nauki. Szczęśliwy i zaciekawiony mózg po prostu uczy się lepiej. W przeciwieństwie do mózgu zestresowanego i znudzonego, który nie uczy się wcale.\nZ gry zaczerpnięto także elementy gamifikacji, czyli zdobywania nagród w zamian za dobrze wypełnione zadanie – tu za prawidłowo rozwiązane zadania uczniowie otrzymują szmaragdy (minecraftowe oczywiście). Na końcu każdej książki znajdują się rozwiązania zadań oraz informacja o tym, ile szmaragdów warte jest każde prawidłowo rozwiązane zadanie. Co ważne i co odróżnia gamifikację od szkolnych ocen – za zadania rozwiązane nieprawidłowo nie otrzymuje się punktów karnych, czy „ujemnych szmaragdów”. Można za to, porównując swój sposób rozwiązania zadań z rozwiązaniem podanym w książce, zastanowić się i nauczyć czegoś na popełnionych błędach. Na deser, na ostatniej stronie każdej z książek podsumowujemy zdobyte szmaragdy i możemy je „wymienić” na towar oferowany przez minecraftowy sklep. To oczywiście nawiązanie do sklepu w prawdziwej grze, ale też – całkiem mimochodem – dodatkowe zadanie matematyczne, bo przecież trzeba obliczyć, na co nas stać, co chcemy kupić i ile na to wydamy.\nMatematyka z ludzką, o przepraszam – minecraftową, twarzą\nNauczycielka matematyki i fizyki – Iwona Rosłoń o trudnościach w edukacji matematycznej mówi w ten sposób: Największym problemem przy nauce matematyki jest to, że uczniowie nie są w stanie dostrzec jej w życiu codziennym. Co za tym idzie, nie zauważają, jak bardzo jest im potrzebna. W tych książkach dzieci i młodzież wykonują zadania w znanym im świecie. Dopiero w drugiej kolejności dociera do nich, że to zadania matematyczne. Oswajają pojęcia matematyczne, uczą się nazw figur przestrzennych, a wszystko to w formie opowieści wyciągniętej z gry komputerowej. Co więcej, zdobytą w ten sposób wiedzę mogą potem w grze wykorzystać.\nPołączenie matematyki z dobrze dzieciom znanym uniwersum gry sprawia, że czują się pewniej i śmielej podejmują matematyczne wyzwania. Zadania, które w zwykłym zbiorze ćwiczeń wydawałyby się trudne, czy wręcz niemożliwe do zrozumienia, tutaj zyskują swego rodzaju tłumacza – pojęcia i elementy zaczerpnięte z dobrze znanej i zrozumiałej gry.\nSerię „Minecraft. Matematyka. Megazadania” polecam zarówno uczniom, którzy mają ochotę uprzyjemnić sobie matematykę, rodzicom, którzy chcieliby, żeby ich dzieci oswoiły się a nawet może polubiły królową nauk i nauczycielom, których namawiam, by wykorzystali książki podczas lekcji. Wyobrażacie sobie miny uczniów, kiedy na pierwszej lekcji matematyki w nowym roku szkolnym rozdajecie im minecraftowe książki i mówicie, że teraz to będą ich ćwiczenia?\nKsiążki serii “Minecraft. Matematyka. Megazadania” możesz kupić TUTAJ.


Kanadyjska wołowina nie trafi szybko na rynek koreański - Mięso/wędliny\nKanadyjska wołowina nie trafi szybko na rynek koreański\nData: 02-12-2009, 13:26\nKorea Południowa potwierdziła, że nie zamierza szybko dopuścić do swojego rynku mięsa wołowego pochodzącego z Kanady - informuje FAMMU/FAPA.\nNa wniosek Kanadyjczyków zakazem tym zajął się panel WTO (Światowa Organizacja Handlu), który rozpoczął dyskusję w dniu 31 sierpnia br. Cały proces rozstrzygania sporu może jednak potrwać dwa lata. Korea Południowa wprowadziła zakaz importu wołowiny z Kanady w maju 2003 roku, po tym jak wykryto w tym kraju pierwszy przypadek tzw. choroby szalonych krów (BSE).\nPo uznaniu Kanady przez Światową Organizację ds. Zdrowia Zwierząt w Paryżu (OIE) za kraj "kontrolowanego ryzyka" wobec tej choroby, Ottawa zwróciła się do Korei Południowej o zniesienie embarga. Teraz gdy sprawą zajęła się WTO, Korea Południowa może zostać zmuszona do zmiany swojej polityki, poprzez wprowadzenie nadzwyczajnych środków. Przed wprowadzeniem embarga Kanada była czwartym największym dostawcą wołowiny na rynek koreański, zaraz po Stanach Zjednoczonych, Australii i Nowej Zelandii.


Zertifikat Deutsch jest egzaminem uznawanym i respektowanym na całym świecie. Wysoki poziom akceptacji w instytucjach publicznych oraz firmach prywatnych zawdzięcza się m.in. temu, iż za jakość i wysoki standard tego egzaminu ręczy Instytut Goethego swoim ponad 50-letnim doświadczeniem w nauce języka niemieckiego. Instytut Goethego jest wiodącym niemieckim ośrodkiem promującym kulturę i język niemiecki. Dysponuje 128 ośrodkami na całym świecie i posiada 188 centrów egzaminacyjnych. W Polsce działają 2 : w Warszawie i Krakowie. Egzaminy można również zdawać poza tymi 2 ośrodkami w Katowicach, w Białymstoku, w Gdańsku i w Kielcach. Egzaminy ZD można zdawać przez cały rok a certyfikat jest ważny bezterminowo.\nEgzaminy wg poziomów:\nZertifikat Deutsch für den Beruf(ZDfB)\nPrüfung Wirtschaftsdeutsch Internatinal(PWD)\nKleines Deutsches Sprachdiplom(KDS)\nGrosses Deutsches Sprachdiplom(GDS)


Strategie: Upadłe anioły wśród marek - Biznes w INTERIA.PL\nSobota, 17 listopada 2007 (10:07)\nJeszcze cztery lata temu Anna Maria Jopek śpiewała, tańcząc na bosaka przed lustrem: "Bonaqa oczyszcza umysł i ciało". A około 20 tys. litrów przepompowywanej przez wozy strażackie wody tworzyło nad nią klosz kulistego wodospadu. Coca-Cola nie skąpiła środków na promocję swojego młodego brandu, który tylko nieznacznie wyprzedzały Żywiec czy Nałęczowianka. Ale czy producent kojarzony z niezdrowymi napojami słodzonymi, które niejeden domorosły mechanik wykorzystywał do odrdzewiania śrub, mógł na długo wygrać z wodą pochodzącą ze źródeł bijących w polskich uzdrowiskach? Odpowiedź już znamy. Dzisiaj Bonaqi nie ma na półkach.\nPodobnie jak CzekoDżemi, który budził skrajne uczucia. Fizia 155 na forum Kidprotect.pl zachwycała się: "Jadłabym tylko ryż z cynamonem albo makaron z CzekoDżemi. Znacie CzekoDżemi? Wspaniałe! Polecam jagodowy. Kolor trochę przypomina... hmmm... no ciemny bardzo jest, ale smakowo superowe". Na co Olsa odpowiada: "Nigdy nie odważyłam się go kupić... dziwnie wygląda". I choć producent - grupa Łowicz - zapewnia, że wymyślny krem od początku miał służyć chwilowemu urozmaiceniu portfolio firmy, to przecież nie zniknąłby z półek, gdyby sprzedaż była zadowalająca. Ale jak mogła być, skoro część potencjalnych nabywców odstraszał sam wygląd produktu?\nTakich marek - sezonowych gwiazd jest wiele. Często przyczyną ich zniknięcia była niespójna komunikacja, źle dobrana grupa odbiorców, cena czy błędna strategia marketingowa. I właśnie takie przypadki poniżej opisujemy, wspominając z łezką w oku początki polskiego marketingu. Oczywiście, rynek potrzebuje płodozmianów. Ale przykład A. Blikle, Vistuli i Wólczanki czy Cadbury Wedel pokazuje, że są sposoby, aby ocalić starą dobrą markę.\nNie czas na EB\nMarka, która pojawiła się w odpowiednim miejscu i czasie. Niestety, okoliczności się zmieniły i EB przestało triumfować. Próbując ratować byłego lidera branży, wydano ponad 50 mln zł, ale ta walka - niczym w greckiej tragedii - była z góry przegrana.\nWybory prezydenckie w roku 1995. Instytut Pentor zbadał preferencje piwne Polaków. Okazało się, że EB pija 17 proc. zwolenników Lecha i aż 30 proc. popierających Olka. I tak jak Kwaśniewski wygrał wybory, tak EB zwyciężało wtedy na rynku. Prasa rozpisywała się, jak świętowano zakończenie drugiego etapu modernizacji browaru w Elblągu - piwo się lało strumieniami, przemawiali liczni zaproszeni ministrowie oraz prezesi mniejszych browarów:\n- To, czego dokonało Elbrewery i jego EB, w dziedzinie promocji piwa stworzyło nową jakość - chwalił ówczesny prezes Żywca Adam Loewe (za trzy lata ten sam Żywiec wykupi elbląskiego giganta).\nDyrektor Elbrewery Czesław Dębski cieszył się, że teraz firma może już produkować 3 mln hektolitrów złotego napoju rocznie. Zapowiadał jednocześnie, iż dzięki temu, że w 1997 r. browar uwarzy go 4 mln hektolitrów, ostatecznie skończą się kłopoty z chwilowymi brakami EB na sklepowych półkach. Któż by pomyślał, że w 2004 r. marki tej zabraknie na nich w ogóle. I to bezpowrotnie...\nEB Special Pils pojawiło się na rynku w 1993 r., choć cała historia zaczęła się trzy lata wcześniej, kiedy do Polski przybyła grupa biznesmenów z dalekiej Australii. Chcieli przyjrzeć się naszemu krajowi i zbadać, jakie stwarza możliwości biznesowe. Część z nich działała w branży budowlanej - specjalizowali się w malowaniu obiektów przemysłowych. Dlatego to, że zabrali się akurat za robienie piwa, należy uznać na czysty przypadek. Tak czy inaczej, ich wybór okazał się strzałem w dziesiątkę.\nI nie tylko wtedy...\nW 1990 r. zarejestrowali w Holandii spółkę o dość swojsko brzmiącej nazwie Brewpole i stworzyli - już mniej swojsko brzmiące - joint venture z browarami w Braniewie i Elblagu. Tak powstało Elbrewery. W tym samym czasie w Polsce pojawił się Tony Oates, Australijczyk, który ze względu na oskarżenia o udział w największej na antypodach aferze finansowej związanej z funduszem Bond Cooperation, musiał pośpiesznie opuścić swoją ojczyznę. Najważniejsze w tej historii jest to, że Oates miał wielkie doświadczenie w biznesie, co więcej - w swej dawnej firmie zajmował się restrukturyzacją australijskiego browaru Swan.\nKapitał z zewnątrz, brak popiwku i znaczne ulgi podatkowe przysługujące takim spółkom pozwoliły zmodernizować zakład oraz stworzyć nowoczesną sieć dystrybucji. Zbudowano nowoczesną markę, której sukces nie opierał się wyłącznie na sprawnym marketingu i chwytliwej reklamie; stworzono również odpowiedni produkt, który idealnie trafiał w potrzeby konsumentów. Jego słomkowy kolor, dużo gazu, brak charakterystycznej goryczki - to wszystko było antytezą ciężkiego piwa z poprzedniej epoki. Prawdę mówiąc, dla wytrawnych piwoszy był to klasyczny supermarketowy sikacz. Ale ilu wytrawnych piwoszy mieszkało wtedy w Polsce?\nA ta przyjemna - powodowana brakiem goryczki i nagazowaniem - lekkość przynosiła skojarzenia ze szczęśliwym Zachodem. Przecież były to pierwsze "porewolucyjne" lata, kiedy społeczeństwo złaknione było zmian, kiedy supermarket w czerwonej rurze Markpolu pod Pałacem Kultury stanowił synonim nowoczesności, a na otwarcie kompleksu trochę większych blaszanych straganów, które szumnie nazwano Galerią Bemowo, przyszło kilka tysięcy warszawiaków.\nDo produktu dopasowano strategię marketingową. Zorganizowano nowoczesny dział handlowy z menedżerami marki, reprezentantami handlowymi, z piętnastoma regionalnymi centrami dystrybucji. Marka weszła do barów i restauracji - kilka tysięcy firmowych nalewaków napełniało piwem firmowe pokale. Podstawki, stoliki, parasole - wszystko z logo EB. Wcześniej podobne gadżety można było oglądać tylko na filmach.\nAgencja Leo Burnett wymyśliła hasło: "Czas na EB", które widniało na billboardach ukazujących młodych, po zachodniemu ubranych ludzi - z dopiskiem, że chodzi o piwo bezalkoholowe, oczywiście... Trudniej takie "bezalkoholowe" piwo reklamować było w telewizji. Pojawili się śmiałkowie, którzy próbowali obejść ustawę: Bosman z pamiętną reklamą piwa (oczko) oczywiście mocno bezalkoholowego. Elbrewery wyemitowało swój spot w kultowej wtedy i nadającej z zagranicy w języku angielskim stacji muzycznej MTV.\nOkazało się to bardziej wydarzeniem z pogranicza PR i marketingu szeptanego niż sposobem dotarcia do grupy docelowej. Zasadniczo chodziło o to, aby pokazać, że piwo jest takie jak na Zachodzie, chociaż robią je Polacy. Nikt nie udawał, że to piwo australijskie czy amerykańskie. Nasze polskie, własne, ale za to jakie!\nNie wiadomo, czy było to świadomym zamierzeniem twórców, ale połaskotało to naszą narodową dumę, że jednak Polak potrafi, tylko trzeba mu dać szansę... Do tego cena - prawie o 20 proc. niższa niż "starego" Żywca. Wszystko trafiło w punkt idealnie, jak Abba ze swoim "Waterloo" na festiwalu Eurowizji. Brewpole, dzięki sukcesom Elbrewery, przejmowało kolejne browary: Heveliusa, Leżajsk, Warkę.\nKonkurencja z zazdrością patrzyła na te skarby. Łakomym okiem przyglądał się i Żywiec, za którym stał już potężny Heineken. Pod koniec 1998 r. doszło do fuzji dwóch rynkowych gigantów. Mimo że teoretycznie była to fuzja, w praktyce browar z gór przejął spółki należące do Brewpole i powstała Grupa Żywiec. Owi tajemniczy inwestorzy, specjaliści od malowania obiektów przemysłowych, otrzymali w nowej firmie 40 proc. akcji. O ile szybko ich nie sprzedali, na EB zamienionym na akcje Żywca zarobili krocie - obecnie kapitalizacja grupy wynosi ponad 7 mld złotych.\nWchodząc w polski biznes piwny, ze swoich pieniędzy wydali, góra, kilkanaście milionów. Przyznać trzeba, że mieli tzw. nosa: wiedzieli kiedy wejść, ale jeszcze lepiej wyczuli, kiedy należy się wycofać. Późną jesienią, zaraz po "fuzji", nad ich sztandarową marką zaczęły się zbierać czarne chmury. W pierwszym kwartale następnego roku sprzedaż EB spadła o 25 procent. W 1999 r. produkcję Elbrewery zmniejszono aż o milion hektolitrów. I to głównie za sprawą EB, bo w tym samym roku marka straciła prawie 20 proc. rynku. Trudno jednak winić za to nasz "prawie" największy obecnie browar. Zbiegło się to z ogólnym spadkiem dynamiki spożycia chmielowego napoju.\nZ problemami organizacyjnymi grupy, związanymi z integracją tak wielu nowych podmiotów. Jakby tego było mało, do boju (ze swoją "babiczką, która pochazi z Chrzanowa") ruszyło Tyskie, które zagarnęło młodą grupę docelową EB.\nW tym samym czasie marka Okocim zanotowała jeszcze większe straty, ale przetrwała. Jednak dla duńskiego Carlsberga Okocim był w zasadzie jedynym klejnotem w koronie, natomiast Heineken, właściciel Żywca, miał ich wiele. Po przejęciu Brewpole, w portfelu spółki pojawiło się kilkanaście nowych marek, które bardzo często "gryzły się" ze starymi.\nEB stało się kulą u nogi, ponieważ mimo pewnej stagnacji sprzedaż innych marek grupy rosła, a ta z Elblaga ciągle traciła rynek. Wiele było przyczyn tragedii, ale wydaje się, że strategia "bycia na czasie", która wywindowała piwo na szczyty, teraz zaczęła powoli je niszczyć. EB było jak gwiazdor z minionej epoki, jak zespół Europe i jego "Final countdown": jak mogło mi się to podobać - myślisz po latach. Tu nie tylko chodziło o modę, ale o czasy, w których sukcesy święciło EB. Specyficzne czasy świeżego kapitalizmu, kiedy Polacy często łapali się na plewy, na tanie erzace lepszego świata, co później zawstydzeni, chcąc o tym zapomnieć - sobie uświadamiali. To dlatego przetrwało tak niewiele marek, które narodziły się i odniosły sukces w pierwszej połowie lat 90.\nChociaż czas i sytuacja nie sprzyjały EB, nie można powiedzieć, że Grupa Żywiec nie ratowała marki. Jesienią 1999 r. podjęto decyzję o zmianie jej strategii komunikacyjnej. Wprowadzono program rewitalizacji EB. Agencję Leo Burnett zastąpił Just Polska. Zmieniono logo i opakowanie. Z przeprowadzonych badań wynikało, że dla grupy docelowej napoju (mężczyzn w wieku 20 - 35 lat) bardzo ważne są kino i film. Powstała więc reklama z Olafem Lubaszenką, Arturem Żmijewskim i Maciejem Kozłowskim. Wreszcie postanowiono strzelić z najgrubszej rury: nakręcić spot z Jeanem Reno! Oj, będzie się działo w polskiej reklamie - myślano wtedy. W reklamie wystąpiła także Miss Polonia, był wątek gangsterski i pomiędzy tym wszystkim... biedne EB.\n.. w której marketing tak silnie inwestowano i którą reklamowano w telewizji. Idealne piwo dla tzw. masowego konsumenta początku: tańsze niż Żywiec, droższe niż Specjal. Jego konkurencja wówczas nie miała dobrze przemyślanych strategii i uporządkowanych działań marketingowych. EB miało styl, ciekawe działania BTL. więcej »\nNatomiast zabrakło prostego, jasnego, działającego na emocje przekazu, takiego jak w amerykańskim filmie, czyli tego, z czego słynęła kiedyś komunikacja EB. Nakręcono zaś film polsko-francuski. I to był chyba gwóźdź do trumny. Reklama nie zahamowała spadku sprzedaży. Stwierdzono więc, że skoro nie pomogło ani wydane na promocję 50 mln zł, ani wielki Jean Reno, to już chyba nic nie pomoże. Wtedy EB odstawiono na boczny tor, by po trzech latach ostatecznie wygasić markę. Fakt ten zbiegł się z zamknięciem browaru w Braniewie, gdzie bezrobocie sięgało ponad 40 procent. I taki oto był smutny koniec marki EB.\nRównie niewesoło skończyła się zresztą historia Tony'ego Oatesa, twórcy strategii biznesowej potęgi Elbrewery. Australijczycy bowiem nie zapomnieli o nim. Uparcie słali wnioski o ekstradycję, aż kilka lat temu został on deportowany do swojej ojczyzny i od 2005 r. odsiaduje karę trzech lat więzienia.\nMoże zresztą historia EB tak musiała się zakończyć? Zauważmy, że wszystkie obecnie dominujące na rynku marki pochodzą jeszcze z poprzedniej, komunistycznej epoki: Żywiec, Okocim, Lech, Tyskie, Dojlidy-Żubr, Warka, Tatra. Wydaje się, że porażka marki EB jednocześnie wpisana była w jej sukces i ta walka, niczym w greckiej tragedii, była z góry przegrana. To wiemy teraz, przedtem nikt tego nie mógł przypuszczać.\nFajne reklamy Frugo\nTytany, Kreatury, Dea, Effii - żadna marka nie zdobyła w tak krótkim czasie tylu nagród w konkursach reklamy. Jednak nie każdego stać na ciągłą, intensywną obecność w mediach.\nNa festiwalu reklamy Krakfilm 1996 Frugo zgarnęło najważniejsze nagrody. Wreszcie robimy w Polsce fajne reklamy - mówili ludzie z branży. Pierwsza kampania "No to Frugo" była nie tylko fajna, ale jeszcze do tego fantastycznie sprzedawała produkt. W pierwszym miesiącu wyprodukowano 3,5 mln butelek napoju. Po roku miał on 90-procentową rozpoznawalność i 4-procentowy udział w rynku soków. Produkcja rosła, planowano kolejne kampanie reklamowe. Nie przejmowano się wówczas tym, że popularność Frugo wśród konsumentów zależy nie tyle od kompetencji Alimy Gerber - właściciela marki, ile od pomysłowości kreatywnego duetu Kot Przybora & Iwo Zaniewski.\nPiotr Kuc, szef marketingu Alimy Gerber, mówił wtedy:\n- Żeby dotrzeć do nastolatków, którzy szybko się nudzą, potrzeba wciąż nowych pomysłów.\nOznaczało to nic innego jak konieczność robienia kolejnych kampanii reklamowych. Jednak te wiążą się przede wszystkim z olbrzymimi kosztami. W tamtych latach było to około 10 mln złotych. Sprzedaż produktu w najlepszym okresie sięgała prawie 95 mln złotych. Tyle że należy pamiętać, że napoje to nie parafarmaceutyki, których koszty produkcji i dystrybucji są stosunkowo niewielkie. W tym wypadku reklama stanowiła dla budżetu poważne obciążenie. Nadszedł moment, że skórka przestała być warta wyprawki.\nKiedy więc Alimę Gerber kupił szwajcarski koncern farmaceutyczny Novartis, nowy właściciel bez sentymentów stwierdził, że nie jest zadowolony ze zbyt niskiej marży Frugo i przestaje weń inwestować. Nie było już kampanii reklamowych, produkt zaczął gwałtownie tracić rynek. W 2001 r. miał zaledwie 1,4 proc. udziału w rynku, rok później - 1 procent. Novartis wystawił Frugo na sprzedaż.\nJuż dwa lata po swoim wielkim sukcesie..\n.. Frugo musiało się zmierzyć z wieloma problemami. Po pierwsze, jego grupa docelowa, zbuntowane nastolatki, szybko się "zestarzała". Zaproponowany w pierwszych reklamach przekaz przestał na nich działać. więcej »\nWizerunek tej marki zbudowała reklama. Mówiono o niej: zbuntowana. Dziennikarze pisali nawet o "pokoleniu Frugo". Cokolwiek miałoby to znaczyć, reklama była przede wszystkim zabawna, wykorzystywała humor, który trafiał do ludzi młodych. Nie wiadomo, gdzie stratedzy wyczytali, że starsze pokolenie odwodzi młodzież od jedzenia owoców i warzyw. To jednak nie było ważne, bo stworzono bohaterów, dramaturgię wykorzystującą konflikt pokoleń, gdzie strategia "na zgreda" okazała się trafna, i tyle. Ale kiedy markę kupiła firma Krynica Zdrój, stratedzy kontynuowali trop różnicy pokoleń. Pod hasłami walki ze ściemą powołano Radykalną Inicjatywę Frugo. Kolejne kampanie - zamiast po prostu bawić - miały ten konflikt eksplorować. Były nawet plany umieszczenia na billboardach haseł nawołujących do legalizacji marihuany. Ostatecznie, aż tak daleko się nie posunięto. Walczono zatem ze ściemą skomercjalizowanych walentynek. Kampania - oprócz kolejnych nagród - niewiele przyniosła. Mówiono, że zabrakło pieniędzy na promocję.\nKiedy w 2002 r. Frugo znalazło się w złotej dziesiątce polskich marek miesięcznika "Businessman Magazine", swoje złote lata miało za sobą, kiedy w 2005 r. zdobyło w podobnym rankingu "Pulsu Biznesu" trzecie miejsce, już dawno nie istniało. Być może Frugo pojawiło się trochę za wcześnie, było za drogie jak na owe czasy. Teraz nastolatki dysponują większą gotówką. Pewne jest jedno: drugiej takiej marki na rynku nie ma do dziś.\nCudowna przemiana w Kroplę Beskidu\nO wodzie Bonaqa krążyła masa plotek, jednak silną markę trudno zniszczyć. Wycofano ją dopiero wówczas, kiedy okazało się, że polski konsument chce pić tylko wodę z polskiej ziemi.\nBonaqa jest marką globalną należącą do koncernu Coca-Cola i w każdym kraju jej wizerunek musi być taki sam. Ale woda w zależności od źródła ma inny smak i skład. By uniknąć rozwożenia po świecie Bonaqi z amerykańskiego ujęcia, opracowano technologię jej produkcji przystosowaną do lokalnych warunków: metodą osmozy filtrujemy miejscową wodę, po czym do tak oczyszczonego destylatu dodajemy odpowiedni koncentrat "bonakowych" minerałów.\nW 1994 r., kiedy ta marka weszła na nasz rynek, od razu - dzięki sprawdzonemu marketingowi - stała się liderem i najbardziej rozpoznawalnym brandem wody butelkowanej. W 1997 r. była już tylko w pierwszej trójce.\nI znów spadła. Dzięki marketingowi oraz dystrybucji, w pierwszej piątce trzymała się dzielnie jeszcze przez kilka kolejnych lat. Mimo krążących o niej plotek. Jak na przykład ta, że ktoś w Ameryce zrobił badania i odkrył, że część sprzedawanych na tamtejszym rynku wód, to zwykła kranówka. I chociaż w efekcie chodziło o inny kraj i inne marki, to w Polsce pojawiła się plotka, że do Bonaqi też leją wodę z kranu.\nTrzeba wiedzieć, że zgodnie z naszym prawem woda stołowa, tak jak źródlana, musi pochodzić bezpośrednio z odwiertu (po co wodę źródlaną filtrować, by później jeszcze raz ją mineralizować i narażać się na plotki?). Oprócz plotek, w 1999 r. doszło nieszczęście z pleśnią wykrytą w szklanych butelkach rozlewanych w Środzie Śląskiej. Do tego jeden z ekspertów Radia Maryja twierdził, że słońce na etykiecie tej wody, podobnie zresztą jak logo Polsatu czy symbol wolnomularzy, to znak szatana.\nTe historie na pewno nie pomogły, ale dla wizerunku silnej marki okazały się tylko drobnymi rysami. Tak naprawdę najbardziej sprzedaży wody zaszkodziła konkurencja, która odkryła receptę na rynkowy sukces: polska, najlepiej górska woda, do tego profesjonalny marketing i dystrybucja. Zaczęło Nestlé, które kupiło Nałęczowiankę. Do niej dołączyły później spółki i spółdzielnie pracy: Muszynianka, Krynica Zdrój czy w końcu Żywiec, które ponosząc dużo mniejsze koszty marketingu, osiągały podobne efekty.\nPrzypadek wody Bonaqa...\n... każe zwrócić uwagę na dwa aspekty współczesnego marketingu. Po pierwsze, mimo postępującej globalizacji, lokalne rynki ciągle zachowują swoją specyfikę, którą trzeba brać pod uwagę, wprowadzając na nie marki o międzynarodowym charakterze. więcej »\nKoncern, chcąc ratować rynek, zainwestował w wielką kampanię reklamową. W mediach pojawiła się Anna Maria Jopek śpiewająca, że Bonaqa oczyszcza umysł i ciało. Lecz nie do końca przekonało to konsumentów, którzy wiedzieli, że umysł i ciało Polaka oczyścić może jedynie polska woda. Trochę jednak czasu minęło, zanim Amerykanie sobie to uświadomili. Zwłaszcza że Bonaqa zaczęła tracić rynek, który bardzo dynamicznie się rozwijał: według Instytutu Ekonomiki Rolnictwa (IER) w latach 2000 - 2006 wzrósł on o 60 procent. Trzeba było coś z tym zrobić. W 2003 r. Coca-Cola odkupiła od Multico zakład w Tyliczu w Beskidach. I właśnie tam zaczęto produkować Kroplę Beskidu. Według sprawdzonego patentu: polska woda, profesjonalny marketing i dystrybucja. Po roku Kropla wdrapała się na podium, plasując się tuż za Żywcem i Nałęczowianką. Na początku 2006 r. marka Bonaqa, którą Polacy wymawiali "bonakła" (większość z nich do dzisiaj jest przekonana, że tę nazwę należy pisać "Bonaqua"), z rynku znikła. A do kilkuset marek giganta z USA doszła polska Kropla Beskidu.\nDoskonały przykład na to, że chcąc wprowadzić do sprzedaży produkt, trzeba najpierw dobrze poznać rynek.\ndyrektor strategiczny i partner VA Strategic Communications\nJestem pod wrażeniem całego przedsięwzięcia, jakie wziął na siebie koncern Procter & Gamble, wprowadzając pierwszy produkt typu dwa w jednym. Jego unikatowa receptura chemiczna, zupełnie nieznana była w kraju "Zielonego jabłuszka" i "Szamponu pokrzywowego", a co dopiero mówić o nowatorskim sposobie przekazania produktu w postaci nieodpłatnej próbki i wsparciu reklamowym na wyjątkową skalę!\nZ punktu widzenia elementów strategii wprowadzania nowego produktu uważam to za całkiem skuteczny miks. Tego typu szampon teraz już nie zaskakuje, marka Wash & Go się nie przyjęła (choć w Wlk. Brytanii i Irlandii istnieje do dziś), ale funkcjonuje w świadomości konsumenckiej, językowej i na poziomie potrzeb. Czy dla Polek jego pojawienie się nie było jednak zbyt wczesne? Pokazywanie skóry głowy, problemu braku pielęgnacji włosów, a do tego dawanie od razu rozwiązania dla kilku ich rodzajów?\nUważam jednak, że skuteczność Wash & Go można oceniać nie tylko pod względem językowym. Po pierwsze, Polacy dostrzegli potrzebę dbania o włosy. Po drugie, wykształcił się u nich nawyk wymagania od produktu korzyści dodatkowych - najpierw podwójnych (szampon i odżywka), później emocjonalnych (Vidal Sassoon, specjalista i właściciel najsłynniejszych salonów fryzjerskich, na reklamach osobiście "palcami pieścił" włosy Polek). Po trzecie, nikt już nie widzi potrzeby używania szamponu monofunkcyjnego, a od niejednego produktu oczekujemy więcej niż tylko spełnienia podstawowej funkcji.\nCzekolada z dżemem\nCzekoDżemi przemknęło po nieboskłonie naszych marek niczym meteoryt.\nW roku 2006 pod parasolem znanej marki Łowicz, należącej do koncernu Agros Nova, pojawił się tajemniczy krem o nazwie CzekoDżemi. Dystrybucja i kampania marketingowa zostały przeprowadzone bardzo profesjonalnie, z dużym nakładem sił i środków. I wszystko byłoby w porządku, gdyby nie sam wyrób. Choć różne były próby łączenia dwóch produktów z różnych kategorii w jeden - choćby tapczan-półka czy klub-kawiarnia, to jednak pomysł zmiksowania czekolady i dżemu wydaje się dziwny oraz jakoś źle się kojarzy. Ale tak jak najbardziej nawet rewolucyjna teoria i tak znajdzie swoich zwolenników, tak i najdziwniejszy nawet produkt będzie miał swoich konsumentów.\nCzekoDżemi próbowało zbudować nową kategorię produktową.\nMamy na rynku kremy czekoladowe i mamy bogatą kategorię dżemów - CzekoDżemi nie mogło być zakwalifikowane do żadnej z nich. Budowanie nowej kategorii jest bardzo kuszące, bo produkt wprowadzający ją staje się z założenia liderem i ikoną. więcej »\nProblem w tym - ilu. Wydaje się, że im pomysł bardziej ekstrawagancki, tym potencjalna grupa docelowa jest mniejsza. Dlatego dla niszowej marki trzeba szukać niszowego odbiorcy. W tym wypadku wydawać by się mogło, że kompletnie o tym zapomniano. Jeśli idzie o CzekoDżemi zastosowano marketing i dystrybucję dla mas.\nTrudno powiedzieć - dlaczego. Firma należy do rynkowych wyjadaczy. Być może było to coś w rodzaju genialnych pomysłów żony prezesa. Wszyscy bali się powiedzieć, że może nie do końca okazał się on najlepszy. Agros, wycofawszy produkt z rynku, tłumaczył, że tu nie chodziło o wprowadzenie marki CzekoDżemi na stałe, ale o wsparcie całej kategorii, że to chwilowe istnienie na rynku to przemyślany zabieg... Nasza niezwyciężona armia wycofała się na z góry upatrzone pozycje. Za jedno trzeba pochwalić Agros Novą, że nie czekała długo z tą decyzją i nie wykrwawiała się niepotrzebnie.\nHistoria Sunlichta, czyli o tym - jak Polak wygrał z podstępnym Niemcem.\nChociaż marka Sunlicht ma już ponad sto lat, to w Polsce jego historia zaczęła się dopiero w 1991 roku. Pewnie nikt by o nim nie pamiętał, gdyby nie zadarł on z naszym narodowym bohaterem: Ludwikiem herbu Inco Veritas. Wszystko działo się na ekranach telewizorów. Reklama - rzecz dzieje się w kuchni przy zlewozmywaku, matka rozmawia z córką: "Mamo, mam nowego przyjaciela" - mówi córka. "A co z Ludwikiem?" - dopytuje się matka. Córka jej odpowiada, że Ludwik to już przebrzmiała historia, a potem zaczyna wyliczać zalety Sunlichta.\nInco Veritas zareagowało natychmiast, oskarżając koncern Lever - Polska (obecnie Unilever), o dyskredytację polskiego produktu za pomocą niedozwolonej reklamy porównawczej. Niemcy przestraszyli się dziarskich "ludwikowców", ale nie na tyle, żeby wycofać reklamę - zmienili tylko imię owego przyjaciela z Ludwika na Leszka, później był jeszcze Marian i Czarodziej. Inco Veritas nie zamierzało jednak odpuścić i skierowało sprawę do sądu. Proces toczył się dwa lata, sąd uznał winę Levera i nakazał przeprosić polską spółkę w mediach.\nNiemiecki Sunlicht nigdy nie zawojował naszego rynku. Pięć lat temu w wyniku rebrandingu pojawił się na półkach sklepowych pod nazwą Cif. A od czasu pamiętnej potyczki Sunlichta z Ludwikiem na potrzeby reklamy porównawczej wymyślona została kategoria tzw. zwykłych produktów: zwykły płyn, zwykły proszek, zwykłe mydło, zwykła pasta do zębów...\nNazwa obca, twarda, wymuszona skuteczność - to czynniki już na starcie wpływające na problem Sunlichta. Lepiej poradziły sobie tylko marki monosylabowe lub o mniej "charczącej" wymowie. Do tego zawadiackie zachowanie wobec produktu istniejącego od lat. Porównanie do kanonu płynów do zmywania naczyń (Ludwik wciąż jest w czołówce marek swojego segmentu) zostało odparte z całą stanowczością. Czy może to miłość do marki Ludwik i przyzwyczajenie pomogły zniknąć niemieckiemu "promykowi słońca"? Czy to była bardziej porażka Sunlichta, czy triumf tego co znamy, lubimy, kochamy i w co wierzymy?\nNiewątpliwie spór polskiego i niemieckiego płynu przyczynił się do późniejszego stworzenia kategorii "produktów zwykłych" do celów porównawczych. Uważam to za dobry wybieg, lecz jednocześnie brak odwagi speców od marketingu i twórców reklam. Dobra reklama porównawcza to reklama o wiele skuteczniejsza, ale także trudniejsza. Jednak to, co kiedyś próbował zrobić Sunlicht, czyli zdyskredytować znaną, lubianą i cenioną markę, należy uznać za odwagę marketingową, jakiej wówczas nie znaliśmy. Każdy produkt był nowy, dawał korzyści, o jakich nie słyszeliśmy, nie musiał nikogo "kopać po kostkach". Także reklamowe "wyrobienie" Polaków nie dopuszczało takich sytuacji. Aż tu nagle...\nPollena 2000 sławę zawdzięcza reklamie wymyślonej przez marketingowego znachora z Polleny Bydgoszcz.\nProszki stały się pierwszą kategorią, o którą międzynarodowe koncerny stoczyły walkę na telewizyjne reklamy: "Nowoczesna kobieta pierze w proszku Lanza", "Z impetem w głąb", "Plama, plama, co za pech". Między tymi klasyczno-proszkowymi komunikatami wynurzyli się jakby z innego świata bracia Kiemlicze i ich "Ociec, prać?". Na odległość czuć było tu rękę marketingowego znachora. I rzeczywiście, głównym "copywriterem" był dyrektor, wtedy jeszcze państwowej Polleny Bydgoszcz, który po kolejnej lekturze "Potopu" opowiedział o swoim pomyśle zaproszonym filmowcom z Warszawy.\nCzas reklamy Polleny 2000 ze słynnym "Ociec, prać?"...\n... to okres dużego zainteresowania reklamą w ogóle. To relatywnie nowe zjawisko silnie absorbowało uwagę widzów i bywało tematem gorących dyskusji. Jednym z nich było narzekanie na reklamy proszków do prania jako "głupie", bo nudne i przesadnie racjonalne. więcej »\nKlient nasz pan... Nakręcono reklamę. Chwilę później zakłady zostały sprzedane koncernowi Lever Polska (Unilever). Spot przemontowano, zrobiono dokrętki z nowym opakowaniem i poszło. Mimo że uczeni marketingowcy twierdzili, że jest to reklama bardziej prozy Sienkiewicza niż proszku, kampania się ludziom podobała i sprzedawała produkt. Proszek był jednym z liderów swojej kategorii (średnia półka cenowa) i przez lata dominował na rynku.\nPod koniec lat 90. sprzedawał się gorzej, ale chyba nie tyle przeszkadzała pamięć o jego historycznej strategii, ile decyzja Unilevera, który wycofał się z produkowania w Polsce chemii gospodarczej. Marka jednak nie zniknęła definitywnie i z napisem "wyprodukowano w Rumunii" pojawia w niektórych sieciach.\nSprawdź: Auto Motoryzacja, oferta noclegów w Krynicy Morskiej, Noclegi w Krynicy-Zdroju na E-turysta, sprawdź noclegi w Krynicy-Zdroju na E-turysta, prezent na walentynki Ravelo.pl\n~Bantu - 29.03.2011 (19:12)\nJak majonez to tylko Kielecki :D\n~Fan EB - 29.04.2015 (07:49)\n~epic - 18.11.2007 (18:01)\na dlaczego zniknęły papierosy Camel w Polsce?? przykłady można mnożyć\n~gość - 13.03.2012 (18:08)\nz kąd pochodzi frugo proszę o szybką odpowiedź :)\n~zenobiusz - 10.05.2014 (11:16)\nNo to zapraszam do Elbląga. Wbrew obiegowej opinii można je nabyć w prawie każdym sklepie monopolowym;) I tu ciekawostka: tak, my je IMPORTUJEMY zza granicy gdzie wcześniej nasz browar je eksportuje. Tak, paranoja;) I jak jest większa impreza to zawsze krata EB się znajdzie. Sikacz? Tak. Ale nasz:)\n~Paco (Partyzant) - 01.07.2013 (12:04)\nZadam Wam, drodzy internauci, zadanie domowe. Pójdźcie do sklepu, kupcie wodę mineralną "Kropla Beskidu" i zobaczcie kto jest jej producentem. A potem dodajcie 2 do 2 i wyjdzie wam jak się dziś nazywa Bonaqua. Druga sprawa, pamiętacie taki wierszyk z lat 90-tych: Pijesz EB, palisz HB, wkładasz OB, jesteś OK! :)\n~Ag. - 08.09.2012 (19:56)\nJak to nazwy tej wody nie wymawia się "bonakła"? Przecież sama A. M. Jopek tak o niej mówiła w swojej telewizyjnej reklamie!\n~smutasek20 - 30.01.2008 (23:41)\nWłaśnie czytam ten artykuł, i zastanawiam sie jaki koniec z marka piwa EB Specjal !!!!! W Stanach Zjednoczonych można go kupić, także nie upadło, szkoda ,ze wyrzuciłem butelkę, ale już dziś pisze do kumla ,żeby podesłał kto je produkuje.\n~skubert - 24.01.2011 (08:11)\nMajonez Ocetix z Grudziądza i ketchut Włocławek nigdy nie znikną z mojej lodówki, i żaden Heinz i Helmanz ich nie wykopią, musimy dbać o swoje!!!\n~gość - 13.03.2012 (18:12)


Samochód do tuningu : Jakie auto kupić?\n06 Cze 2015, 21:33\nJestem na kierunku mechanicznym i moim zawsze było marzeniem kupić samochód i od podstaw wykonać tuning mechaniczny oraz wizualny .\nNarazie upatrzyłem sobie dwa samochody Honda Civic 5 oraz BMW E36 .Oba samochody w coupe.Dobrze byłoby aby silnik tego samochodu lubi modyfikacje\nMój budzet to maksymalnie 10 tysiecy,\nCo myslicie o tym ? , moze jakiś samochod nada sie lepiej .Czekam na wasze odpowiedźi\nRejestracja: 06 Cze 2015, 21:30\n06 Cze 2015, 22:15\nZa 10k zapomnij o mechanicznych modach...\nKup coś co jeździ i zajmij się dopieszczeniem serii.\nEwentualnie można podłubać coś przy e36 2,8 ale to też na spokojnie bez fajerwerków.\nOgólnie auta bez turbo nie są podatne na mody.\nUprzedzę twoje pytania dotyczące stożkowych filtrów, wydechów itp. ściema.\nA uświadomienie obrazujące sytuację:::: to wydech do auta r4 bez turbo będący podstawą do dalszych modów to około 4k z kolektorem. Więc sam widzisz że to nie jest tanie.\nOczywiście można kupić coś używanego albo samemu zrobić no ale różnie to bywa z trwałością itd....\n06 Cze 2015, 22:28\nco myslicie o takie Hani?\n06 Cze 2015, 22:30\nOgólnie pomysł fajny kupić jakaś hankę po swapie tylko musisz ogarnąć jakąś osobę która Ci pomoże w zakupie.\n06 Cze 2015, 22:31\nTroszke nie rozumiem pomożesz w zakupie tzn?\nTa mnie bardziej zaciekawiła co sądzicie o niej ?\n06 Cze 2015, 22:41\nsnaks napisał(a): Mój budzet to maksymalnie 10 tysiecy,\nMoja propozycja. Kup Lanosa i zrób SWAP na c20xe. Najprostszy SWAP do wykonania. Oczywiście zalecał bym remont bo wiadomo że ten silnik ma już swoje lata i nie będzie trzymał mocy.\nEwentualnie kup Lanosa 1.6 16v i możesz śmiało dłubać ten silnik. Oczywiście pierw remont, kolektor 421, lekkie koło zamachowe, dolot to rurka i air box simota, ewentualnie przy remoncie bierzesz głowice, rozbierasz i polerujesz badz nawet powiększasz kanały no i wydech.\nZobacz co Lanos 1.6 potrafi:\n06 Cze 2015, 23:25\nszybki napisał(a): Za 10k zapomnij o mechanicznych modach...\nszybki jak najbardziej kupisz auto zdatne do tuningu, np. auto z grupy VAG 1,8 turbo, np. w Ibizie niska masa +turbo które jest już samo w sobie mocne (180 KM) + tuning = niezłe emocje\n[link wygasł] co prawda ten jest zwieśniaczony ale kupić serię i git\n[link wygasł] ten jest nawet przyzwoity\nMożna też diesla 1,9 TDI którego nieźle się modyfikuje i efekty są fajne jak np. tutaj:\ntu jak to przyspiesza\n250 KM chyba ma akurat\nMożna ten w 1,8 turbo kupić leona, A3, Golfa, octavia itp. auta grupy VAG\n06 Cze 2015, 23:42\nKrzychu napisał(a): https://www.youtube.com/watch?v=Gq3R5VH-VDw 250 KM chyba ma akurat\nTurbo Diesel jest dobry na krótkie kreski a nie na prawdziwe ściganie\n06 Cze 2015, 23:52\nDamianCAR napisał(a): Turbo Diesel jest dobry na krótkie kreski a nie na prawdziwe ściganie\nNo co ty na targ z ogórkami dojedzie szybciej niż sąsiad Passatem w tdi-ku\nA tak na serio to ja sam wolę benzynę jak jest to auto szykowane do prawdziwego wyścigu.\n06 Cze 2015, 23:58\nBez urazy, ale coś czuję, że "tuning" w rozumieniu autora to ryczący wydech końcowy, filtr stożkowy K&N i czerwona pokrywa zaworów.\nDo 10 tys. zł kup sobie jakiegoś japońca i zrób go na JDMa, będzie w stylu "moja Honda, szybsza niż wygląda"\n07 Cze 2015, 10:04\nDamianCAR Twój sposób na tjuny z lanosem jest idealnym sposobem na wywalenie kasy w błoto ponieważ po zrobienie swapu który i tak może wyjdzie może nie wyjdzie jazda będzie tylko na wprost w idealnych dla lanosa warunkach. Dodam że jeżeli nie będzie przekonstruowany zawias to nawet na wprost nie będzie jazdy.\nKrzychu napisał(a): szybki jak najbardziej kupisz auto zdatne do tuningu, np. auto z grupy VAG 1,8 turbo, np. w Ibizie niska masa +turbo które jest już samo w sobie mocne (180 KM) + tuning = niezłe emocje\nJeżeli rozumiemy przez słowo tuning zapodanie wirusa to w ostatecznosci można się zgodzić chociaż gwarantuje Ci że znalezienie 1,8t za 10k takiego który przyjmie wirusa bez jęknięcia jest praktycznie awykonalne.\nZapodając wirusa licz na wymianę sprzęgła oraz na troszku dodatkowych sytuacji czyli hamulce, nieszczelności, świece filtry itp. No i niby to jest norma tylko wracamy do mojego pierwszego posta czyli kup serię i dopieść ją. A jeżeli masz ćwiczyć tuning to nie na autach n/a tylko na wersjach turbo. 1,8t jest ok tylko budżet nie jest ok\n07 Cze 2015, 10:29\nCoś mi się wydaje, że twórca tematu nie wie ile kosztują wszelkiej maści tuningi. Nie mówie tu o stożkach i wydechach przelotowych z tesco\nSzybko polubił byś porządną ,,dużą szóstkę" i śmiał byś się z małych hondowskich szlifierek\nW tym przypadku zamiast tuningu lepiej doprowadzić silnik do fabrycznej sprawności i na pewno mocy ani Nm nie zabraknie\n07 Cze 2015, 10:56\nCoś tam rozumiem samochód fajnie byłoby jak dało by się go tak zrobić aby miał dobre przyspieszenie i dobra prędkość osiągał, mogę też kupić już ztuningowany. Co polecicie\n07 Cze 2015, 11:09\nsnaks napisał(a): Co polecicie\nTo co wkleił kirin88 jest więcej niż okejowe\nSamochód do tuningu - Samochody osobowe\nod 297,00 PLN Navitel R600\nAudi PB 18 e-tron - Pebble Beach Car WeekPodczas Pebble Beach Car Week 2018 w Kalifornii, Audi zaprezentuje po raz pierwszy koncepcyjny super samochód z napędem elektrycznym. Pebble Beach Car Week, odbywający się co roku w sierpniu w okolicach Monterey w Kalifornii, ...BMW i3 oraz BMW i8BMW i3 zwiastuje początek nowej ery elektrycznej mobilności. Rewolucyjne BMW i3 stylistyka, nowatorska architektura pojazdu i typowa dla BMW radość z jazdy. Nowoczesny charakter auta segmentu premium definiowany jest przy ...BMW Welt - odrestaurowane BMW M1 ProcarNa platformie "Premiere" w budynku BMW Welt pojawiają się zupełnie nowe modele, których właściciele z całego świata mają szczęście być pierwszymi odbiorcami takich aut. Tym razem stanął na niej samochód z 1979 r. – BMW M1 ...


Ciało-umysł-dusza - Wszystko jak na dłoni\nArtysta czy brutal\nW czytaniu z kształtu dłoni specjalizują się nie tylko chiromanci. Ich wygląd budzi w nas najprostsze skojarzenia i stereotypy, za pomocą których porządkujemy świat. Dłoń o długich palcach? Dziewięć na dziesięć osób powie: ręka artysty, pianisty, arystokraty. Taki kształt kojarzy się z wyrafinowaniem, subtelnością, smakiem artystycznym lub arystokratycznym pochodzeniem. I dobrze nastawia do człowieka tych, co cenią sobie takie wartości. Szeroka, ale proporcjonalna dłoń ze średniej długości palcami wywołuje wrażenie siły, stateczności, budzi zaufanie. Taką pomocną dłoń wielu chciałoby mieć pod ręką. Natomiast niezbyt lubimy szerokie dłonie o krótkich palcach. Może dlatego, że proporcjami przypomina dłoń dziecka przyczepioną do dorosłego ciała? Mało kto się dziś do tego przyzna, ale ludziom o takich rękach gotowi jesteśmy przypisywać przyziemność, chciwość oraz pokrętny i nie budzący zaufania charakter. Chiromanci radzą zwrócić baczną uwagę na kształt kciuka. Duży i silny oznacza człowieka pewnego siebie i stanowczego, więc może warto się dwa razy zastanowić, zanim z nim zadrzemy. Mały, krótki i gruby informuje, że mamy do czynienia z nieczułym egoistą. Zgięty w kierunku dłoni lub wręcz schowany w pięści? Oj, coś ten gość ukrywa.\nKiedyś męskie dłonie mogły być spracowane i sękate. Dziś muszą być cywilizowane. To znaczy zadbane i wypielęgnowane. Stąd do męskich rąk dobrały się kosmetyczki, manikiurzystki i dermatolodzy estetyczni. Zmarszczki na dłoni? A fe! Atakujemy je laserem o nazwie Fraxel. Wypala naskórek, tworząc setki tysięcy dziurek, które po obkurczeniu się liftingują skórę. Świetlne strzały dźgają komórki wytwarzające kolagen, które zwiększają masę produkcji. Dłonie jak nowe, a na rachunku 2 tys. zł mniej. Kwotę łatwiej przełknąć, kiedy się pamięta, że dobrodziejstwa inwestycji będą trwały 3-5 lat. Wystarczy przetrzymać mniej więcej tydzień, kiedy dłonie są opuchnięte i pokryte strupkami, których nie wolno zrywać. Przez pierwsze dwa dni po zabiegu co 3-4 godziny trzeba nakładać na skórę specjalne regenerujące preparaty.\nTym, co lasery wolą zostawić bohaterom „Gwiezdnych wojen” pozostaje włożyć ręce do parafiny. Specyfik zastygając na skórze tworzy tzw. warstwę okluzyjną, rozgrzewającą i powstrzymującą ucieczkę wody. Zaschnięty kosmetyk potem się skrusza i dłonie są jak nowe. – Takie zabiegi są świetne dla żeglarzy i wspinaczy – mówi doktor Maciej Rogala z Miejskiej Farmy Piękności w Warszawie.\nPaznokcie to osobna historia. Ich wygląd sporo mówi o zdrowiu. Poprzeczne bruzdki informują o kiepskim trawieniu, podłużne pokazują słabą pracę jelita cienkiego w którym odbywa się wchłanianie przetworzonego jedzenia do krwi. Miękkie i łamliwe paznokcie mogą być sygnałem zaburzeń pracy tarczycy, białe plamki mówią o nieudolnie wykonanym manikiurze lub kontakcie z rozpuszczalnikami albo o przejściu choroby z gorączką. Stan paznokci krzyczy głośno o standardach dbania o siebie. Dziś panowie obowiązkowo fundują sobie manicure. – Zawsze pytam: na wysoki połysk czy naturalnie? – mówi Olga Górecka, specjalistka pielęgnacji dłoni. Bo można nabłyszczyć paznokcie polerką albo pociągnąć specjalnym lakierem bezbarwnym dla mężczyzn. Większym powodzeniem cieszy się polerka. Panowie, u manikiurzystki nie proście o francuski manicure. Nie ma nic wspólnego z francuskim, wiecie czym.\nWnętrze dłoni to już czysty kosmos. Linie, wzgórki, cała mapa życia, kariery i miłości. Przez wieki dobry interes dla chiromantów, dziś też nie do pogardzenia. Kiedy zawodzą racjonalne prognozy, a najbardziej wyrafinowane metody wyliczania trendów i wzrostów trafiają kulą w płot, równie dobrze można przepowiadać przyszłość z rysunku linii na dłoniach. Wszystkich zawsze najbardziej ekscytuje linia życia. Okrąża kciuk, biegnąc od nadgarstka w kierunku brzuszka pod palcem wskazującym (wzgórek Jowisza). Długa wcale nie oznacza długiego życia! To tylko znak dużej witalności i dobrego zdrowia. Jeśli masz tę linie podwójną to pewnie kochasz władzę. Gdy jest rozgałęziona z licznymi małymi odnóżkami nie musisz się bać kryzysów, bo oznacza powodzenie w finansach. Warto zerknąć na linię głowy, zaczyna się między palcem wskazującym a kciukiem i biegnie, mniej lub bardziej poprzecznie, w kierunku przeciwległej krawędzi dłoni. Prosta jak drut znamionuje osobę logiczną lub filozofa, długa i mocna należy zapewne do kogoś bystrego, dowcipnego, zdolnego i twórczego. Rozgałęziona na końcu mówi o zdolnościach literackich, językowych lub talencie pedagogicznym. Wreszcie linia serca – biegnąca poziomo pod wzgórkami palców. Jeśli dociera do palca wskazującego – murowane szczęście w małżeństwie i miłość. Gdy kończy się pod palcem środkowym świadczy o przewadze rozsądku nad uczuciami i pewnym wyrachowaniu w związkach. Dobrze spojrzeć też co się dzieje pod małym palcem. Jeśli znajdziesz tam rozgałęzienie, zostałeś zdemaskowany: flirciarz z ciebie!


nadodatek.pl- Wzór do haftu DMC 14288 + koraliki *\n16,99zł 10,30zł Wzór do haftu DMC 14288 + koraliki *\nZestaw zapakowany w folię w taki sposób, aby się nie niszczył podczas haftowania. Do haftowania zalecana jest tkanina Len 28 w kolorze naturalnym w rozmiarze 34x40 cm. Obrazek wyhaftowany na takiej tkaninie będzie miał rozmiar 16x28 cm. Do haftowania należy użyć Muliny. Do diagramu dołączony jest komplet koralików wraz z instrukcją jak i gdzie należy je naszyć. Projekt wzoru wykonała Kazuko Aoki.\nWzory do haftu DMC Miniatury świąteczne 12761\nWzory do haftu DMC Pomarańcze i cytryny 14118\nPowiadom mnie o aktualizacjach produktu Wzór do haftu DMC 14288 + koraliki *


Tonsil Calipso ... Calipso 40\nNowe ... Nie tak zupełnie nowe bo widziane już od początku zeszłego roku ... Zestawy głosnikowe Tonsil. Z nowej zapowiadanej serii Calipso\nModel Calipso 40 - 3 drożny na 6,5" głosnikach niskotonowych i z tytanowa kopułka głosnika wysokotonowego\nJest już w sklepie Tonsil i na stronie internetowej:\nuporczywe stosowanie dopisku AL przy głosnikach oznacza jedynie kosze odlewane z aluminium.\nA czy ktos te zestawy słyszał i czy może coś powiedziec na temat zastosowanej w nich technologii?\nTonsil musi bardzo wierzyć w swoje wyroby sądząc po ich cenach. Wątpię żeby te Calipso 40 grały na poziomie choćby Focali Chorus 726 czy ARIA 926 HGL:\nJak Tonsil "umarł", poczułem ulgę.\nOd jakiegoś czasu znowu straszy.\nTo coś, jak 100-letni dziadek podłączony do szpitalnej aparatury.\nZastanawiam się czy TONSIL korzysta z usług projektanta form przemysłowych..w zasadzie wszystko co produkują szczególnie te nowe wypusty ALTUS 380,ALTUS 280 czy też wyżej wzmiankowane są CALIPSO są ohydne(pomijam aspekt brzmieniowy).\nLudzie co Wy, piąta kolumna? Nie słyszeli, nie dotykali ale fe. Najlepiej niech fabrykę zamkną, zburzą i postawią Kaufland :O :)\na114.jpg (59.29 kB, 394x566 - wyświetlony 24 razy.)\n« Ostatnia zmiana: 10-01-2019, 21:35 wysłana przez aulait »\nOooo nie mylisz się życzę im jak najlepiej ale..mają dobre wzory do naśladowania z swojej przeszłości chociażby a robią wizualne potworki.Przy okazji popatrz na dane głośników montażowych na ich stronie..burdel do kwadratu albo stare dane lub brak danych..I to ma być producent godny zaufania ?? Przecież do tego by katalog głośników montażowych wyglądał JEDNOLICIE i PROFESJONALNIE nie trzeba dużych pieniędzy.To samo dotyczy zdjęć zespołów głośnikowych na stronie TONSIL...żenada i tyle.\n« Ostatnia zmiana: 10-01-2019, 22:24 wysłana przez ISOPHON »\nCałkiem spoko robili też niedrogie słuchawki, konkretnie dwa modele. Też pewnie znaleźli by się chętni, gdyby klepali ponownie.\nCiekawe..firma zewnętrzna a pracował przy produkcji mieszanki z której wytłaczane są membrany głośników na terenie TONSIL-u..samozatrudnienie ???? coby było taniej dla Pana W. ?? Optymalizacja kosztów ??? Bajzel w katalogach w takim przypadku to mały pikuś.\n« Ostatnia zmiana: 12-01-2019, 00:17 wysłana przez ISOPHON »\nJesli chodzi o stylistyke wyrobów tj Altusów 280, 380 i tych Calipso to prawdopodobnie robota stolarni - spółki Witowa. Wspólpraca z nią chyba sie zacieśnia, ponieważ na stronie sklepu Tonsil pojawiły się wyroby Sounddeco czyli produkty własnie Audio Witowa.\nTu bardziej forma dostosowana jest do możliwości produkcyjnych wykonawcy obudów.\nTeż bym wolał inne - bez tej gruchy na szczycie.\nCena jak cena - piątka za parę to tyle co u innych producentów za takie wyroby.\nMyślałem, że ktoś ich słuchał, porównywał je i opowie coś o brzmieniu, budowie, wykończeniu itp. Bo samo porównanie cenowe z Focalem akurat o niczym nie mówi, poza podobieństwem ceny, a jakos nie przekonuje dlaczego Tonsile miałyby być tańsze od pospolitych Focali.\nTe kolumny pokazali już w 2017 na AVS. Jeśli nic nie zmieniono w projekcie i dźwięk został ten sam, to nie warto zawracać sobie nimi głowy. Gralo to bardzo słabiutko.\nCo ciekawe Tonsil chwali się zupełnie przeprojektowanym Altusem, a w zasadzie przeprojektowana zwrotnicą. Pamiętam jak broniłeś Altusow po ich marnych pomiarach w AV Test. Wygląda na to, że wyciągnięto wnioski i zrobiono to zgodnie ze sztuką. Chociaż do póki nie zobaczymy nowego testu i pomiarów, to trudno coś więcej powiedzieć.\nNiestety Tonsil nadal nie oferuje nic nowego w ofercie głośników montażowych. Dalej samo muzeum, a świat już dawno poszedł do przodu...\nNo broniłem A;tusów bo pomiar pokazany w AVTest był kompletnie różny od tego pokazanego przez Tonsil. Takie różnice to nie mógł byc przypadek. A były tak duze ze musiały mieć odzwierciedlenie w brzmieniu.\nNic mi nie wiadomo o przeprojektowanej zwrotnicy z Altusów, ale tak po prawdzie to się nimi nie interesowałem od tamtego czasu.\nCo do Calipso uwagę zwracaja głosniki okreslane jako GDN 17/100 . Pisałem kiedyś ze miałem te głosniki z produkcji chyba 2004 lub 2008 roku . Wygladały nieco inaczej niż w Calipso ale udało mi się na nich zrobic rózne kolumienki które grały całkiem przyzwoicie.\nOczywiście znajdzie się duzo lepszych głosników montazowych w tym rozmiarze ale juz nie w takiej dobrej cenie. Nie dziwi mnie ze do sprzedazy nie kierują głosników z najnowszych kolumn (choć głosnik z Altusów 380 jest dostepny, ale jego cena bardziej "europejska").\nSłuchałem Calipso 40 i powiem że tyłka nie urywa, według mnie takie sobie ,ale jak ktoś bardzo ciekawy jak grają to: https://www.skleptonsil.pl/mobilny-odsluch,p14.html\nCytat: meloV8 w 15-01-2019, 00:23\nSensownie gada. Sounddeco to projekt marketingowy stolarni Witowa robiony przez chyba inż. Grzegorza Nowaka dawnego zastepcę dyrektora dz. rozwoju Tonsil S.A. i pracownika politechniki w Poznaniu. Tak wiec przejęcie marki i produktów razem z ichprojektantem przez Tonsil Wieszczeciński to dobry pomysł.\nO zmianie akustyki Altusów pierwsze słyszę. Ale przeciez to nic nowego - z tego co mówi na filmie Altusy graja teraz bardziej jak Altusy - bardziej Altem niz basem ;-) Z tego akurat nic nie wynika. Choć mnie sie od razu wydawało ze obudowe tych Altusów 380 zrobili za wielką, jakby za wszelka cenę chcieli mieć głeboki bas, a przeciez nie tylko o to chodzi.\nBardziej mnie ciekawi czy zmienili ten głosnik sredniotonowy - tak go chwalili a moim zdaniem Tonsil produkował wczesniej lepsze jego wersje niż GDN 18/80 - np. Był GDM 18/100 z dłuższą cewką i szerszym zakresem pasma, GDM 18/80/5 z zawieszeniem polipropylenowym, GDM 18/40 z pierscieniem faradaya. Mogliby na tych doświadczeniach zrobic naprawde dobry głośnik.


🔝 Ekogroszek Wołomin - dostawa 0 zł - TOP ekogroszek\nSpecjalna oferta ekogroszku workowanego dla mieszkańców w Wołominie.\nw Wołominie i okolicy towar wysyłamy w dni robocze w ciągu 48h od przyjęcia zamówienia.\nSzukasz najlepszego ekogroszku premium sprzedawanego w mieście Wołomin? W takim razie zapraszamy do zapoznania się z linią produktów TOP ekogroszek, której świetny poziom i niezwykle korzystne parametry bez wątpliwości sprostają wymaganiom nawet klientów o wysokich wymaganiach. Węgiel ekogroszek dostępny w naszej ofercie wyróżnia się już od pierwszych momentów wykorzystywania o wiele większą wartością opałową. To także mniejsza wilgoć czy lepsza wielkość spieków, niż zdefiniowano w obowiązujących normach. Ekogroszek workowany z naszej oferty to efektywność z korzystnymi cenami zarówno dla osób prywatnych, jak i przedsiębiorstw. Wśród naszych produktów na serwisie internetowym i magazynach w Wołominie można nabyć wiele odmian materiału grzewczego, które różnią się między sobą właściwościami. Jedna kwestia jest stała – niska cena ekogroszku, przez co masz możliwość nabyć sprawdzony, a jednocześnie ekonomiczny opał bez potrzeby wykorzystywania całego osobistego lub służbowego portfela. Zapraszamy do dowiedzenia się więcej w kwestii oferty TOP ekogroszek!\nDobry ekogroszek to nowoczesny materiał opałowy, którego najistotniejszą zaletą jest szansa zmniejszenia wydzielania pyłów do atmosfery, gdy będzie spalany w piecu 5 klasy albo ecodesing. W czasach, gdy zanieczyszczone powietrze jest znaczącym zagrożeniem w wielu miastach nad Wisłą, sięganie po mniej szkodliwe dla otoczenia paliwa jest najlepszym wyborem. Tak właśnie działa dostępny w naszym sklepie dobry ekogroszek, który zmniejsza wydzielanie pyłów, a do tego jest ekonomicznym wyborem, który umożliwia zmniejszyć bieżące wydatki. Wybierając ekogroszek workowany z oferty TOP ekogroszek, należy zaopatrzyć budynek we właściwe, pasujące do jego parametrów sprzęty. Mowa o piecach klasy 5 lub piece ecodesign z podajnikiem rynnowym albo rusztowym. Właściwie skonstruowany kocioł wykorzystujący ekogroszek workowany jest zaopatrzony w właściwą automatykę, która zapewnia precyzyjne ogrzewanie i pozwala ograniczyć wizyty w kotłowni do jednej na dwa tygodnie. Co więcej, nowoczesne paliwo węglowe zostawia naprawdę znikome ilości popiołu, dzięki czemu konserwacja kotła zajmuje znacznie mniej czasu.\nWybierając właściwy materiał opałowy, należy wziąć pod uwagę oferowane parametry techniczne. To właśnie one decydują, czy wybrane nowoczesne paliwo zapewni wystarczająco wysoką wydajność i czy umożliwi bardziej zgodne z naturą niż w przypadku węgla kawałkowego w kotle zasypowym, a zarazem korzystne finansowo ogrzewanie dowolnego lokalu. Na starcie dobrze jest zweryfikować, czy ekogroszek workowany ma prawidłową strukturę oraz udział podziarna i nadziarna. W pierwszym przypadku powinna być ona równa, a w drugim przypadku – optymalnym wyborem będzie suchy ekogroszek o jak najmniejszej zawartości podziarna i nadziarna. Podczas poszukiwań warto także przeczytać oceny ekogroszku. Informacje dostarczone przez producenta i innych użytkowników danego materiału opałowego pomagają stwierdzić, czy dane nowoczesne paliwo węglowe wyróżnia się najwyższą jakością i odpowiednią wielkością spieków. Najlepszym wyborem jest postawienie na ofertę doświadczonych i funkcjonujących od długiego czasu firm, które mogą zapewnić nie tylko wysoką jakość, ale jednocześnie atrakcyjną cenę ekogroszku. To zalety, na które możesz liczyć w przypadku zakupu paliwa marki TOP ekogroszek.\nJeżeli chcesz wykorzystać dobry jakościowo ekogroszek workowany w Wołominie, to w naszym asortymencie bez wątpienia znajdziesz odpowiednie produkty dla Twoich potrzeb. W TOP ekogroszek naszymi kluczowymi celami są w szczególności wysoki poziom proponowanych rozwiązań oraz doskonałe parametry techniczne. Dzięki temu, kupując ekogroszek prosto od producenta, możesz liczyć na właściwy sposób pakowania (oddychające worki polipropylenowe) i innowacyjne paliwo, które jest uważnie selekcjonowane i pakowane. W trakcie przesypywania opału do ważących 25 kilogramów worków wykorzystujemy jedynie zgodne z obowiązującymi regulacjami wagoworkownice. Ponadto w naszej firmie możesz nabyć ekogroszek w korzystnej cenie za 1 000 kg.\nHurtowa sprzedaż ekogroszku - Wołomin\nZużywasz ekogroszek w ilościach hurtowych w Wołominie? Na taką sytuację również przygotowaliśmy ofertę dla Ciebie.\nCo roku zużywasz hurtowo ekogroszek workowany albo nabyty luzem do zapewnienia odpowiedniej temperatury w swoim budynku? W takiej sytuacji mamy ofertę dla Ciebie! W naszym sklepie możesz zaopatrzyć się w innowacyjne paliwo węglowe do swojego pensjonatu, hotelu, szkoły czy magazynu, wybierając wysokiej klasy ekogroszek w cenach hurtowych. Poszukujemy również stale odpowiednich dystrybutorów produktów TOP ekogroszek, którzy planują rozpocząć działalność na atrakcyjnym rynku przy jednoczesnym niskim poziomie wydatków na start. Jedyne, co jest potrzebne, to własna działalność oraz wózek widłowy. Zachęcamy do kontaktu z nami, aby poznać więcej szczegółów!


Norweskie kasyna online - Kody bonusowe kasyn online\n(543 głosów, średnia: 5.00 z 5)\nŁadowanie ...Hazard nie zawsze cieszy się dużą popularnością w Norwegii. W latach czterdziestych i pięćdziesiątych nawet proste gry karciane nie były akceptowane przez społeczeństwo. Obecnie Norwegia ma dwie firmy państwowe, które mają prawo oferować Norwegom hazard. Norsk Tipping zarządza loteriami, zakładami sportowymi i grami błyskawicznymi, a Norsk Rikstoto kontroluje zakłady na wyścigi konne. Automaty do gry są bardzo popularne w kraju, ale zostały zakazane w 40 roku, a następnie ponownie zaprezentowane w postaci interaktywnych terminali wideo, które wymagają specjalnych kart. Karty te są powiązane z kontami bankowymi graczy i podlegają ścisłym ograniczeniom.\nHazard online w Norwegii\nHazard online jest legalny w Norwegii, ale sytuacja tutaj jest dość skomplikowana. Norsk Tipping, firma państwowa, która kontroluje wszystkie loterie i zakłady sportowe w Norwegii, rozpoczęła działalność online w 2002 roku. Obecnie jest to jedyna strona internetowa, na której norwescy gracze mogą legalnie obstawiać zakłady sportowe, od grudnia 2008 roku do korzystania z usług zagranicznych witryn hazardowych online. w Norwegii jest nielegalne.\nZakaz obejmuje obwody podobne do przepisów dotyczących hazardu w Stanach Zjednoczonych - Norges Bank nie może przesyłać środków z norweskich kont na konta zagranicznych operatorów hazardowych. Jednak rządowe plany finalizacji blokowania zagranicznych dostawców nie zostały jeszcze wdrożone, a zagraniczni operatorzy są dostępni dla lokalnych graczy.\nLista najpopularniejszych norweskich kasyn online 10\nWitryny kasyn online, które akceptują graczy z Norwegii\nZobacz listę kasyn online, które akceptują graczy z Norwegii i oferują bezpieczne gry wysokiej jakości. Znajdziesz tutaj szeroką gamę rozrywki, od automatów do gier po gry kasynowe na żywo od tak znanych dostawców oprogramowania, jak NetEnt, Merkur, IGT, Novoline, Microgaming, Betsoft, Rival Gaming i wielu innych.\nMożesz również przeczytać nasze recenzje witryn kasyn online, aby mieć świadomość najlepszych internetowych promocji, bonusów i opcji płatności dostępnych dla graczy z Norwegii.\nDziś kontynuujemy naszą podróż po krajach Skandynawii, a nasza droga prowadzi przez piękny kraj fiordów, pięknych wodospadów, lodu i zórz polarnych - w Norwegii. Ten niesamowity kraj o surowym klimacie nie pozostawia obojętnym. Spacerujemy ulicami Oslo, a także dowiadujemy się, jak się dzieje z hazardem. Jakie sekrety i osobliwości kryje ten kraj?\nNorwegia - trochę o kraju i jego historii;\nKasyna na lądzie w kraju nie są obecnie dostępne i są nielegalne;\nDwie firmy „Norsk Tipping” i „Norsk Rikstoto” - są upoważnione do prowadzenia gier hazardowych;\nAutoryzowane loterie, zakłady na wydarzenia sportowe, zdrapki, keno, poker od 2015.\nKasyna online w kraju:\nwszystkie zagraniczne kasyna zostały zakazane od 2010, wiele z nich nadal gra nielegalnie, ponieważ nie wszystkie międzynarodowe strony są blokowane;\nnorsk-tipping.no/kongkasino - jedyna zatwierdzona strona.\nPięć zabytków stolicy Norwegii Oslo z adresami;\nInteresujące fakty o Norwegii i jej mieszkańcach.\nKrótka historia Norwegii\nNorwegia to królestwo Europy Północnej, które znajduje się w zachodniej części Półwyspu Skandynawskiego. Kraj obejmuje również całe rozproszenie małych wysp.\nNajprawdopodobniej nazwa kraju pochodzi od staronordyckiego słowa ” Norðrvegr „, Co oznacza„ drogę północy ”. A trzeba zaznaczyć, że bardzo surowy klimat kraju odcisnął piętno na jego historii. Po epoce lodowcowej na terenie dzisiejszej Norwegii panował bardzo sprzyjający klimat, więc była ona gęsto zaludniona.\nJednak wraz ze wzrostem gęstości zaludnienia gleb zmalała, a męska połowa populacji pragnęła sławy i bogactwa. Dlatego już wkrótce era podbojów Wikingów, której terytorium dochód zależy od samej Turcji.\nW XVIII-XIX wieku Norwegia znajduje się pod wpływem sąsiedniej Danii i Szwecji i prawie traci status niepodległego państwa. Ale w 18 roku w wyniku powszechnego głosowania unia ze Szwecją została rozwiązana, a kraj uzyskał suwerenność. Obecnie monarchia konstytucyjna Norwegii, król nazywa się Harold V.\nPowiedzmy od razu, że hazard w tym kraju jest bardzo strogi. Po porównaniu z sąsiednimi krajami Szwecja i Finlandia to najsurowsze przepisy dotyczące hazardu. W kraju są tylko 2 firmy („Norsk Tipping” i „Norsk Rikstoto”), które są upoważnione do prowadzenia gier hazardowych. Zasadniczo jest to loteria, zakłady na wydarzenia sportowe i keno. Podlegają Ministerstwu Kultury, które również ustala własne zasady. Obejmują one granicę wieku do 18 lat.\nAutomaty do gry w Norwegii szybko kwitły w latach 2001-2004, ale w 2007 roku rząd wprowadził ścisłą kontrolę ich wielkości i znacznie zmniejszył ich liczbę. Jeśli chodzi o hazard online w tym kraju, nie miał szczęścia: od czerwca 2010 r. Wszystkie główne zagraniczne strony internetowe są zakazane w Norwegii, a banki blokują wszystkie karty debetowe i kredytowe w norweskich kasynach online na całym świecie.\nOczywiście, jeśli chcesz zorganizować kolejną imprezę - poker w domu, to na to nie będzie nic. Ale jeśli będzie to systematycznie i organy ścigania przypisane do Twojego zajętego statusu biznesowego - odpowiedzialność karna nie ucieknie przed Tobą. Ze względu na tak surowe podejście do hazardu w wiadomościach często pojawiały się doniesienia o nalotach w nielegalnych kasynach i klubach pokerowych, a pasja fanów musi grać dla przyjemności poza granicami kraju.\nMuzeum Łodzi Wikingów. Adres: Huk Aveny 35. Od 1931 ta kolekcja statków cieszy oczy i dociekliwe umysły turistov.Ekspozitsiya jest sondą 3, zbudowaną w 9-cie wieku i leżącą na dnie morskim ponad 1,000 lat.\nMuzeum Muncha. Adres: Toyengata 53. To muzeum zgromadziło około 28,000 18 obrazów, plakatów, szkiców i artefaktów, które towarzyszyły życiu wielkiego artysty. Odwiedzający poniżej XNUMX roku życia wstęp do muzeum bezpłatnie. Tutaj wyświetlane są filmy o artyście oraz odbywają się koncerty i przedstawienia.\nPark rozrywki „Tusenfrid”. Adres: Hoyungsletta, 1407 As (jest to około 20 km od Oslo). W tym czasie park zyskał reputację ekstremalnego parku rozrywki w Skandynawii. Jeśli masz nerwy ze stali, zalecamy wypróbowanie «Speed Monster»: samochód wyścigowy o mocy 6,000 koni mechanicznych rozwinie prędkość 90 km / h w zaledwie 2 sekundy, a rajd 7 razy znajdziesz się w stanie nieważkości. Jest też park wodny, atrakcje dla dzieci i wiele kawiarni.\nPark „Gustav Vigeland”. Adres: Brama Nobla 32. Wolisz rozważać rzeźbę pod gołym niebem? Wtedy ta opcja jest idealna. Tutaj wśród wypielęgnowanych drzew i pięknych krajobrazów znajdziecie 212 rzeźb wykonanych z granitu i brązu.\nBudynek ratusza. Adres: Fridtjof Nansens plass. Fascynujący zabytkowy budynek z zewnątrz i od wewnątrz jest bardzo ciekawy. Od 1990 roku odbywała się tutaj Nagroda Nobla. Wewnątrz budynku znajdziecie wspaniałą dekorację pokoi, wspaniałe obrazy i delikatne freski.\nInteresujące fakty o Norwegii i Norwegach\nNorwegia to mały kraj - tylko około 5 milionów mieszkańców. Główny naturalny skarb Norwegii - ropa. Został znaleziony w 1969 roku i od tego czasu jest eksportowany do Europy;\nPaperclip wynalazł i opatentował norweskiego Johana Valera;\nPogoda w Norwegii zmienia się błyskawicznie. Jest nawet trafne powiedzenie: „Nie lubię naszej pogody? Żaden problem, poczekaj 15 minut ”;\n„Brunost” - brązowy ser kozi, jeden z ulubionych przysmaków tego kraju;\nLiczba dzieci w rodzinie jest tutaj najwyraźniejszym znakiem dobrego samopoczucia. Średnia liczba dzieci w rodzinie - trzy;\nW herbie króla można przeczytać motto „Wszystko dla Norwegii”;\nLokalne wynagrodzenie 5 do 7 tys. Euro, ale podatki w tym kraju są wysokie, a produkty są bardzo drogie, nawet droższe (taksówki, naprawy itp.);\n„Aquavit” (łac. „Living Water”) - narodowy napój alkoholowy w 35 - 50% to przetworzony alkohol ziemniaczany, zaparzany od kilku lat na przyprawach (kminek, kolendra, koper włoski, anyż, cynamon, koper włoski, św. brzeczka). Ale po prostu nie kupuj alkoholu. Jest sprzedawany tylko w wyspecjalizowanych sklepach «Vinmonopolet». Ta sieć alkomarketov jest własnością państwa i działa tylko w dni powszednie.\nNorwegia na mapie Europy\n0.1 Hazard online w Norwegii\n0.2 Lista najpopularniejszych norweskich kasyn online 10\n2.1 Witryny kasyn online, które akceptują graczy z Norwegii\n3 Hazard w Norwegii\n3.0.1 Krótka historia Norwegii\n3.1 Hazard w Norwegii\n3.1.1 Oslo atrakcje\n3.1.2 Interesujące fakty o Norwegii i Norwegach\n3.1.3 Norwegia na mapie Europy


Czy warto odkładać oszczędności na lokatach bankowych? Okazuje się, że obligacja wypracowuje zysk bankowej lokaty progresywnej\nNiedawno Ministerstwo Finansów podjęła decyzję o sprzedaży nowej obligacji detalicznej o trzynastomiesięcznym terminie wykupu. Resort liczy, że skusi trzyprocentowymi odsetkami kupujących. Według oficjalnej informacji Ministerstwo Finansów twierdzi, że nie będzie konkurować z bankami, lecz łatwo zauważyć, ze konstrukcja nowego papieru przypomina lokatę progresywną.\nResort kupującym oferuje przez pierwsze pięć miesięcy oprocentowanie 1 procent w skali roku, natomiast w kolejnych siedmiu rośnie do 3 procent. Zamierza także premiować tych, którzy nie sprzedadzą ich przed czasem, wówczas odsetki wyniosą 13 procent, w sumie daje to 3 procent w skali roku.\nObligacja czy lokata?\nZdaniem analityków widać znaczne podobieństwo pomiędzy tymi dwoma produktami. Co prawda specjaliści twierdzą, że lokaty bankowe nie są konkurencją dla Ministerstwa Finansów, lecz trochę na nich się wzoruje. Według opinii specjalistów z branży ministerstwo liczy, że przyciągnię tych, którzy szukają alternatywy dla niskooprocentowanych depozytów bankowych. Resort planuje skłonić do kupna papierów wartościowych trzyprocentowymi odsetkami, co jest więcej niż lokaty terminowe oferowane przez duże banki.\nResort chce pozyskać środki od prywatnych klientów\nGłównym założeniem emisji nowych obligacji jest sprawdzenie, czy taka jednorazowa oferta dla klienta detalicznego jest wstanie pozyskać takie środki od klienta detalicznego, które zaspokoją potrzebę wykorzystania ich w bieżącym zarządzaniu płynnością budżetu. Jak szacują eksperci w niektórych okresach budżet potrzebuje większego zasilenia niż zazwyczaj. Chodzi tutaj przede wszystkim o takie sytuacje w których dochodzi do spiętrzenia płatności za wykupywane obligacje i odsetki lub nawarstwienia się wydatków budżetowych. Najczęściej w takiej sytuacji zaspokajano potrzeby finansowe poprzez emisję bonów skarbowych. Jeśli więc eksperyment się uda na rynku detalicznym pojawi się nowy produkt finansowy. ,\nMoim zdaniem ani obligacje, ani lokaty bankowe nie dają odpowiedniej stopy zwrotu. Po prostu nieopłacalne jest odkładanie gotówki w tego typu produktach finansowych, bo nie dość, że nie zarobią ponad inflację (na ogół rejestrowana inflacja jest znacznie niższa od tej rzeczywistej), a ponadto można nawet stracić na realnej wartości pieniądza. Nie polecam.\nA tam. Lokaty i obligacje są dobre, ale trzeba mieć jakieś nadwyżki finansowe. Jeśli ktoś ich nie ma, to trudno, żeby zamrozić swoje wszystkie pieniądze na kilka miesięcy do przodu. Mimo wszystko wybrałbym lokatę, bo w każdej chwili mogę z niej zrezygnować (ewentualnie przy niewielkiej stracie), a obligacje to już inwestycja długoterminowa.\nObniżka stóp procentowych EBC →