Koszykówka Panów i Pań - Typy Bukmacherskie Forum\nPost autor: Paul Pierce » 09-07-2012, 22:31\nKtórzy zostali podzieleni na 2 grupy 6 osobowe:\nAwans do ćwierć finałów uzyskają najlepsze 4 drużyny z każdej grupy. Następnie będzie to faza play off: przegrany odpada. Panowie rozpoczną zmagania meczem Nigeria - Tunezja o 10.00 czasu polskiego.\nPanie także zostały podzielone na 2 grupy 6 osobowe:\nAwans do ćwierć finałów uzyskają najlepsze 4 drużyny z każdej grupy. Następnie będzie to faza play off: przegrany odpada. Panie rozpoczną zmagania meczem Czechy - Chiny o 10.00 czasu polskiego.\nReprezentację USA panów jak i pań będą bronić w tym roku złotych krążków zdobytych 4 lata temu w Pekinie.\nAreny na których zostaną rozegrane turnieje panów i pań:\nLondon Olympics 2012 Basketball Arena\nBasket Ball at the O2 Arena\nKursy u bukmachera :bet365-brak-polskiej-licencji!: na zwycięzce IO w koszykówce:\nOficjalna strona - Kliknij\nTerminarz i wyniki panów -Kliknij\nKadry panów - Kliknij\nTerminarz i wyniki pań - Kliknij\nKadry pań - Kliknij\nTo tyle z mojej strony. Resztę informacji o turnieju w koszykówkę , typach oraz ciekawostkach zapraszam serdecznie aby tutaj się udzielać. Ja ze swojej strony zapewniam regularne udzielanie się tutaj w temacie. A najbliższe dni przedstawię każdego dnia jedną kadrę u panów. Jutro tj. we wtorek pierwsza kadra przeze mnie przedstawiona to USA.\nOstatnio zmieniony 11-07-2012, 11:43 przez Paul Pierce, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Paul Pierce » 10-07-2012, 19:32\nTutaj nie ma co dużo mówić. Ekipa USA jedzie do Londynu po złoty medal. USA jest 13 krotnym złotym medalistą olimpijskim w koszykówce. Nie ma co się dziwić. Wszyscy gracze w kadrze amerykanów to gwiazdy ligi NBA. 4 lata temu w Pekinie pokonali w finale Hiszpanie 118:107. Tamta reprezentacja a ta dziś to dwa inne składy. Na tegoroczne igrzyska olimpijskie jadą wszyscy najmocniejsi i zdrowi amerykanie. Warto dodać brak w kadrze kontuzjowanych: Dwyane Wade'a czy Dwighta Howarda. Ale ekipa z takimi graczami jak Bryant, Durant, James, Anthony, Williams czy Chris Paul powinna pewnie ograć wszystkich rywali i do domu wrócić ze złotem. Wszystko inne niż złoty medal będzie wielką sensacją. Warto też dodać że średnia wzrostu w kadrze USA to 200cm. Kadra USA przed IO w Londynie zagra 6 sparingów:\n- 12 lipca z Dominikana\n- 16 lipca z Brazylią\n- 19 lipca z Wielką Brytania\n- 22 lipca z Argentyną\n- 24 lipca z Hiszpanią.\nPodsumowując ze swojej strony czekam bardzo niecierpliwie na start turnieju aby zobaczyć grę dream teamu za oceanu. Tyle gwiazd , tyle indywidualności w jednej ekipie sprawia że basket aż chcę się oglądać. Jedynymi którzy mogą zagrozić dla USA są niestety Hiszpanie ale tylko Hiszpanie w formie. Reszty jakoś nie widzę przeciwko nim. Jutro kolejna reprezentacja tym razem Nigeria. Pozdrawiam.\nPost autor: Paul Pierce » 11-07-2012, 11:30\nNigeria na igrzyska olimpijskie awansowała z ostatniego turnieju rozgrywanego w Wenezueli gdzie w decydującym meczu pokonali reprezentację Dominikany. Na owym turnieju Nigerie dość niespodziewanie pokonała w fazie grupowej fawroyzowaną drużynę Litwy a w fazie play off odprawiła Grecję. Uległa później dla reprezentacji Rosji gdzie później pewnie pokonała Dominikanę zapewniając sobie start w Londynie. Do gwiazd ekipy można zaliczyć: Ikechukwu Somtochukwu DIOGU czy Al-Farouq Ajadi AMINU . Średnia wzrostu w ekipie Nigerii to 202cm. Nigeria na IO ma dość ciężko grupę z USA , ARgentyną Francją czy Litwa. Ale jak będą grali w każdym meczu tak jak na turnieju w Wenezueli to mogą powalczyć o awans. Nie biorąc pod uwagę meczu z USA. Jutro kolejna reprezentacja tym razem reprezentacja Chin.\nPost autor: Gege1922 » 18-07-2012, 21:21\nNo to ja już sobie zacząłem powoli typować Igrzyska Olimpijskie i tak też z koszykówki w wydaniu męźczyzn dałem :\nKto wygra IO - USA 1.15 99.99%\nNie ma drużyny, która mogłaby tutaj zagrozić Amerykanom i to jest oczywiste. Hiszpanie na tle Amerykanów wyglądają blado i jest to bardzo dobry typ dla osób dysponujących jakimiś czterema zerami po jedynce na koncie bankowym lub dla podbicia Ako na Igrzyska.Tę 00.01% pozostawiam gdyby Amerykanie nagle mieli się rozchorować lub coś takiego. Kurs słabiutki, ale PEEEEWNIAK.\nKto lepszy w fazie grupowej (A) Francja - Litwa 1.60 80.00%\nFrancuzi są drużyną lepszą od Litwinów i z całą pewnością to udowodnią w bezpośrednim spotkaniu, ale i w meczu z pozostałymi drużynami tej grupy. Litwini trochę rzutem na taśmę zakwalifikowali się na Igrzyska nie błyszcząc w ogóle w kwalifikacjach, a grając raczej średnio, by nie napisać słabo, bo przecież awansowali.W grupie zmierzą się obie reprezentacje z Amerykanami, Argentyńczykami, Nigeryjczykami i Tunezyjczykami, a więc Francuzi z całą pewnością w plecy z Ameryką, wygrane z Nigerią i Tunezją oraz będą mocnymi faworytami w spotkaniach z Litwą i Argentyną, zaś Litwini .. ostre baty od USA, wygrane z Nigerią i Tunezją oraz plecy z Francją i spotkanie z Argentyną w którym wcale nie będą faworytami, a w moim odczuciu to Argeńtyńczycy zwyciężą Litwinów, którzy awansują z 4 miejsca w grupie, zaś Francuzi zajmą miejsce tuż za USA, czyli drugie lub w najgorszym wypadku 3 biorąc pod uwagę scenariusz porażki z Argentyną.Warto podkreślić, że Francuzi zagrają w najmocniejszym z możliwych składów z gwiazdą NBA i San Antonio Spurs Tony'm Parkerem.Francuzi w grupie powinni być zdecydowanie lepsi od Litwinów, którzy nie są już tak mocni jak pare lat temu.\nKto zwycięży grupę B - Hiszpania 1.45 85.00%\nHiszpanie, a więc drużyna, która jako jedyna na tych Igrzyskach może coś ugrać z Amerykanami, a więc Dream Teamem, ale tak jak już pisałem nie mają oni większych szans w starciu z Amerykanami, ale tu nie o tym.Hiszpanie zagrają w grupie B z Rosjanami,Brazylijczykami,Australijczykami,Chińczykami i Brytyjczykami. Są oni zdecydowanymi faworytami do zwycięstwa w tej grupie i tak też się stać powinna, ponieważ powinni odnieść bez problemowe zwycięstwa ze wszystkimi w tej grupie, a jedynie trochę krwi mogą im napsuć koszykarze Sbornej, lecz nawet oni nie wyglądają na tak silną drużynę jak Hiszpanie mających przecież braci Gasol.Hiszpanie podobnie jak Amerykanie do fazy pucharowej powinni wejść z bilansem spotkań 5-0 innej opcji nie widzę.\nP.s Typy z basketu pań podam później.\nPost autor: Gege1922 » 18-07-2012, 22:09\nA z koszykówki w kobiecym wydaniu :\nKto wygra grupę B : Australia 2.20 80.00%\nGrupa B to Australijki, Rosjanki, Francuzki, Brazylijki, Kanadyjki i Brytyjki. O zwycięstwie w tej grupie zadecyduje spotkanie pomiędzy Australijkami i Rosjankami.Mimo braku Penny to Kangurki jako jedyna reprezentacja jest w stanie zagrozić Amerykankom (można je porównać do męskiej Hiszpanii).Rosjanki mnie osobiście nie zachwycają i w starciu z Australijkami nie będę dla mnie one na pewno faworytkami.Reprezentantki Sbornej w tym turnieju powinny zająć w najlepszym wypadku trzecie miejsce, ponieważ pierwsze dwa są niemalże zarezerwowane dla USA i Australii.Wiem, że Rosjanki prezentują prawie tak samo wysoki styl co Australijki, ale to tylko prawie to samo. Australijki do zwycięstwa, a mianowicie do zwycięstwa w grupie i finału Igrzysk powinna poprowadzić Lauren Jackson o której klasie sympatyków koszykówki informować nie muszę. Rosjanki są mocne okej, ale to przede wszystkim dla Europejek.Kurs na zwycięstwo Australii w grupie mnie dodatkowo zachęcił do zagrania.Ja próbuję, bo w moim odczuciu Rosjanki nie mają zbyt dużych szans w starciu z Australią nie pisząc tu o Francuzkach.\nKto lepszy w grupie B - Australia - Francja 1.35 90.00%\nAustralijki jak wyżej .. tę grupę dla mnie wygrywają, a o ile miałyby zająć miejsce za którąś z reprezentacji to za Rosją. Francuzki są dobre, ale nie w starciu ze Światowymi potentatami i tak w spotkaniu z Australijkami nie mają zbyt dużych szans.Francuzki to przede wszystkim Gruda, a ją powinny zatrzymać zawodniczki Australii bez większych problemów.Po prostu nie wierzę w to by Francuzki zajęły miejsce w grupie przed Australijkami i nie będę dalej owijał w bawełnę.Kurs średni, ale do jakiegoś ako jak najbardziej okej.\nKto wyżej sklasyfikowany w IO - Australia - Francja 1.22 95.00%\nI znowu Australijki .. na Igrzyskach one mnie zazwyczaj nigdy nie zawodziły i im jestem w stanie powierzyć swoją gotówkę.Znów w starciu z Francuzkami, ale to patrząc w całych Igrzyskach i tutaj nie mam w ogóle wątpliwości, bo Australijki są reprezentacją na finał Igrzysk, a Francuzki maksymalnie pół-finał i pozostanie im się modlić by nie trafić w półfinale Amerykanek o ile już w ćwierćfinale nie wpadną na nie zajmując 4 miejsce w grupie, bo to by było dla nich w ogóle przykre.PEEEEWKA .\nKto lepszy w grupie B - Brazylia - Kanada 1.65 80.00%\nOstatni typ z Koszykówki jak na razie na Igrzyska to pojedynek w grupie Brazylijek z Kanadyjkami i tutaj moimi zdecydowanymi faworytkami są Brazylijki, ponieważ stać je nawet na wyjście z grupy, czyli miejsce 1-4, a Kanadyjki co najwyżej zajmą miejsce 5-6.Kurs według mnie promocja i ja już dzisiaj pograłem za skromną sumę.\nPost autor: Paul Pierce » 04-08-2012, 00:00\nTyp: Rosja +9.5 + Wielka Brytania +9.5\nWielka Brytania do tej pory 3 mecze i 3 porażki ale grali z faworytami grupy czyli: Hiszpanią , Brazylią i Rosją. Australia natomiast ma 2 porażki z Hiszpanią i Brazylią oraz wygraną z Chinami 20 pkt. Obie ekipy ostatni mecz rozegrały w 2011 roku gdzie po dogrywce 91:90 wygrali Australijczycy. Gospodarze Wielka Brytania walczyć w grupie o awans będzie właśnie z Australia i Chinami. Nie są wcale na straconej pozycji jak dla mnie z kangurami i powinni powalczyć. Bo nie chcę mi się wierzyć że jako gospodarz nie wygrają meczu. Wcale złego zespołu nie mają a Australia aż taka mocna nie jest.\nRosja z Hiszpanią to dziś hit. Obie ekipy aspirujące o medal IO. Obie ekipy mają po 3 zwycięstwa. Nie jest powiedziane że Hiszpanie tutaj nie wygrają ale ja widzę w tym meczu walkę ze strony Rosjan. Biorę handicap większy na nich do dubla z Wielka Brytania za większą stawkę. Hiszpania na pewno mocniejsza od Rosji jest pod koszem bo mają braci Gasol czy Ibake. Oglądając Rosję to tam jedyny środkowy w formie jest Mozgov. Ale Rosja za to na obwodach ma dobrych graczy z Shvedem czy Kirilenko. Gwiazdy z Hiszpanii nie zachwycają ostatnio zbytnio. Calderon nie prezentuje tego co trzeba. Nie wspominając już o Navarro. Jednym słowem liczę na walkę ze strony Rosji i kto wie czy nie powalczą o wygraną.\nTyp:Brazylia -15.5 + Litwa +36\nChińczycy to outsider grupy. Nie grają praktycznie o nic. Brazylia raczej awans z grupy ma pewny ale walczy o lepsze miejsce na koniec rozgrywek grupowych. To że Brazylia ma lepszy skład to wiadomo. Chińczycy nie powinni w tym mecuz zaistnieć. Grają szybką ale chaotyczną piłkę. Brazylia ostatnio o mały włos wygrała by mecz z Rosją ( Rosja trafiła game winner na kilka sekund przed końcem ). Chiny dostały lanie od Rosji, Hiszpanii i Australii. Jednym słowem jeżeli Brazylia zagra tak jak z Rosją to Chiny dostaną kolejną 20 w plecy.\nCo do meczu USA. Tutaj może over dodatni na Litwę ryzykowny ale biorę. W 2010 roku obie ekipy grały ze sobą i USA wygrali 89 : 74. Wiadomo że to 2 lata temu. U litwinów basket to sport narodowy. Mają graczy w ekipie którzy mogą powalczyć z USA. USA jadą od początku IO z kim chcą i jak chcą. Ostatni mecz z NIgerią to w ogóle galaktyka gdzie rzucili ponad 150 punktów. Kolejny pogrom ? Moim zdaniem nie. WYgrać wygrają pewnie wysoko ale 36 punktów przeciwko Litwie to naprawdę dużo. Nie wierzę że Litwa aż tak się zbłaźni. Będą zmotywowani aby zagrać przeciwko gwiazdom na 110%.\nOde mnie na dziś takie dwa duble. Jak wstanę i będę miał czas możliwe że coś dodam. Pozdrawiam.\nPost autor: mql1985 » 04-08-2012, 15:53\nCzy w koszykówce na IO jest tak samo z ćwierćfinałami jak w siatkówce, czyli 1. gra 4. zespołem drugiej grupy i 2. z 3.?\nPost autor: qwerty » 04-08-2012, 16:22\n1-4 4-1 a reszta to losowanie\nPost autor: mql1985 » 05-08-2012, 13:33\ndzięki za info.. tak pytam, bo zastanawiam się czy w ostatnich meczach można liczyć na podłożenie się jakiegoś faworyta, żeby uzyskać dogodniejszego rywala w ćwierćfinale\nPost autor: Paul Pierce » 05-08-2012, 22:31\nPost autor: Paul Pierce » 05-08-2012, 22:35\nHiszpania -5 - Brazylia\nWielka Brytania -10 - Chiny\nFrancja - Nigeria +17.5\nArgentyna +23.5 - Stany Zjednoczone\nNIestety typy bez analizy bo nie dam rady. Rosja już o 10 jutro. Do reszty coś skrobne możliwe jak wstanę.\nPost autor: Paul Pierce » 06-08-2012, 16:26\nRosja w ostatnich sekundach przegrała dziś mecz z Australia. Wyglądało to tak jak by odpuścili. Lider Shved w ostatnich minutach nie grał już. Ale dalej się trzymam tego że dziś Hiszpania która jest na 4 miejscu w grupię musi wygrać z Brazylią i to zrobi. Jestem wielce przekonany. Co do gospodarzy IO. Nie grają już o nic. Ale wygrać chociaż jeden mecz warto i to u siebie. Na dodatek grają z chinami. Są lepsi zdecydowanie od Chin i powinni to zrobić. Dubel mocno grany. I nie biorę nawet przez myśl że nie będzie wygrany. Zagrałem tak jak wyżej też taki sam dubel tylko na gospdoarzy z większym HC.\nPost autor: Paul Pierce » 07-08-2012, 12:32\nWięcej pecha nie mogło być.\nPost autor: Paul Pierce » 07-08-2012, 23:18\nLitwa - Rosja -3\nBrazylia +8 - Argentyna\nZdarzenie: Brazylia - Argentyna\nBrazylia dość niespodziewanie uzyskała awans do 1/4 IO z drugiego miejsca. Przegrali tylko jeden mecz z Rosją jednym punktem. Pokonali przede wszystkim Hiszpanie. Brazylia w tym turnieju gra bardzo zespołowo. Liderami są Huertas, Machado czy Leandro Barbosa i siła pod koszowa na czele ze Splitterem , Vareajo i kończąc na Nene. Argentyna natomiast awans do 1/4 IO zapewniła sobie z 3 miejsca. Przegrali 2 mecze. Najpierw z Francją 64:71 i w ostatniej kolejce gdzie zostali upokorzeni przez ekipę USA 97:126. Francja w swojej ekipie ma trzech liderów: Manu, Scola i Delfino. Patrząc na skład obu ekip to Brazylia ma mocny równy skład. Argentyna w sumie patrząć na rotację to nie ma tam zbytnio nikogo. I zbyt często trener Argentyny nie rotuję składem. Obie ekipy grają dość równo między sobą gdzie patrząc na H2H to jest remis. W 2011 roku grali w Americas Championship i raz wygrała Argentyna 80:75 a raz brazylia 73:71. Argentyna w tym meczu jest faworytem ale Brazylia wcale bez szans nie jest. Patrząc na kurs który dają buki to aż grzech nie skorzystać. Oglądałem grę Brazylii nie raz w tych IO i na prawdę mają wielkie szanse aby ograć przeciwników. Manu swoje lata ma i sam meczu nie wygra. Muszą mu pomóc koledzy z zespołu a tam jak wspomniałem może być problem. Dlatego pobieram Brazylie na singlu i dodaję HC dodatnie do dubla z Rosją.\nRosją w fazie grupowej pewnie awansowała z pierwszego miejsca. I to dość duże zaskoczenie aczkolwiek przed turniejem w ekipię Rosji wiązałem nadzieje że namieszają. Rosja przegrała w grupię tylko ostatni mecz z Australia 2 punktami gdzie trafili w ostatnich sekundach meczu. Litwa wygrała tylko z Tunezją i Nigerią. poniosła baty od Francji, Argentyny. O dziwo z USA zagrali mecz zycia i przegrali tylko pięcioma punktami. Litwa na tym turnieju gra słabo i moim zdaniem Rosja powinna pewnie pokonać Litwinów. Tym bardziej że Rosja ma dość dobrą drabinkę i na USA może trafić dopiero w finale. Obie ekipy przed IO zagrali sparing gdzie Rosja pewnie wygrała 77:68. Litwa w tym turnieju bardzo jest słaba. Żeby nie dobra czwarta kwarta w meczu z Tunezją to by się strasznie upokorzyli. Zawodnicy totalnie zawodzą i nie widzę ich przeciwko dobrze dysponowanym Rosjanom.\nZdarzenie: USA - Australia\nTyp: USA -32.5\nUSA pewnie przeszli faze grupową gdzie o dziwo problem mieli z Litwa gdzie wygrali 5 punktami. Australia przegrała z Hiszpania i Brazylią w fazie grupowej. Dość niespodziewanie wygrali z Rosją w ostatniej kolejce ale tam najważniejsi gracze Rosji w ostatnich minutach nie grali. USA zjechali Argentynę w ostatnim meczu fazy grupowej 128:97. Rozgromili Nigerię 156:73 czy Tunezję 110:63 i zlali Francję 98:71. Australia dość dobrze radzi sobie na dystansie co pokazały mecze w fazie grupowej. Ale przeciwko sobie mają mega mocną ekipę. Jak dla mnie USA jest wstanie taki HC pokryć i to spokojnie. Na MŚ w 2006 roku USA pokonało AUstralie 113:73. Tamta ekipa z MŚ a ta dzisiaj to zdecydowanie słabsza. Mike mam nadzieje wbiję do głowy gwiazd aby cały mecz grali z głową i nie lekceważyli przeciwnika. Tak się stanie to możemy być świadkiem takiego samego meczu co z Argentyną. Australia powalczy w 1 kwarcie to jest możliwe ale im dalej to powinni dostawać srogie lanie.\nPost autor: Paul Pierce » 09-08-2012, 00:05\nPost autor: balonik19821 » 10-08-2012, 11:30\nJuż dziś o 18:00 w pierwszym meczu półfinałowym Hiszpania zmierzy się z ze Sborną.\nFaworytem tej konfrontacji jest drużyna z półwyspu iberyjskiego, która jeszcze przed Igrzyskami była uważana za jedyną drużynę, która może się przeciwstawić amerykańskiemu Dream Teamowi. Bracia Gasol, Navarro, Ibaka, Calderon to trzon drużyny hiszpańskiej. Mecze grupowe nieco zweryfikowały notowania Hiszpanii, gdyż zajęli oni dopiero 3 miejsce w grupie przegrywając z Brazylią 82-88 i właśnie z Rosją 74-77.W obu meczach nie najlepiej wypadł w Hiszpanii m.in. Ibake i Navarro. Rosja wygrała grupę B ponosząc tylko jedną porażkę i to w ostatnim meczu bez znaczenia z Australią 80-82. Bardzo dobrze spisują się obwodowi Kirilenko i Shved. Przed tym meczem na pewno komfort psychiczny będą mieć Rosjanie, którzy już raz wygrali z Gasolami i spółką, ale to też będzie działało w drugą stronę, bo Hiszpanie będą za wszelką cenę starali zrewanżować się Rosjanom za porażkę grupową i zagrać w finale. Zdecydowanie lepszy zespół ma Hiszpania i to ona powinna zagrać w finale z USA.


Zestaw Big Volume Lash Mascara tusz do rzęs Black 10ml + Eyeliner Pencil kredka do oczu Black 0.28g | Makijaż - Nocanka.pl\nZestaw Big Volume Lash Mascara tusz do rzęs Black 10ml + Eyeliner Pencil kredka do oczu Black 0.28g\nKod produktu: 5901761961690\nSeria: Zestawy do makijażu\nZestaw prezentowy od marki Eveline, w skład którego wchodzi:\n- Tusz do rzęs Big Volume Lash\nPonadczasowa głębia spojrzenia! Mascara intensyfikuje efekt makijażu wraz z każdym pociągnięciem szczoteczki BIGBRASH. Jednocześnie zapewnia idealne rozdzielenie rzęs i prawdziwie hipnotyzujące spojrzenie. Kremowa konsystencja wzbogacona Proteiną B5 oraz naturalnymi woskami Carnauba pogrubia rzęsy od nasady aż po same końce, pozwalając na indywidualne kreowanie objętości. Nie pozostawia grudek\n- Kredka do oczu Eyeliner Pencil\nKlasyczna czarna konturówka do powiek o silnie skoncentrowanej pigmentacji i idealnej konsystencji, gładko się rozprowadza i nie rozmazuje się na powiekach. W zamknięciu kredki wbudowana jest niezawodna temperówka. Precyzyjnie temperuje, co pozwala utrzymać końcówkę sztyftu w optymalnej ostrości, dzięki czemu aplikacja jest łatwa, a linia kreski perfekcyjna.


Pobiegła razem z amatorami w „Rampa con i Campioni”, w pokazowej „Wspinaczce z mistrzami”, rozgrywanej tuż przed finałem Tour de Ski. Taki nas zaszczyt spotkał tym razem. Nas, miejskich partyzantów biegania na nartach, którzy się właśnie dzięki „Rampie”, przed trzema laty, wciągnęli w uprawianie tego sportu i co roku wracają, żeby w zderzeniu z górą sprawdzić, ile się od poprzedniego razu nauczyli. Może to zrobić każdy, trzeba się tylko spieszyć, bo pobiec może maksymalnie 200 osób: zapisy trwały tym razem do 31 stycznia, trzeba było wpłacić 25 euro startowego, przywieźć pozwolenie lekarza na uprawianie sportu. I pod górę.\nVal di Fiemme potrzebowało Tour de Ski, FIS potrzebował Val di Fiemme. Jeśli ktoś narzekał, to raczej biegacze: że FIS im robi taki nieludzki bieg, spęd bydła pod górę, jak to ujęła jedna z niemieckich narciarek, wyścig niegodny narciarstwa, jak pisał szwedzki komentator. Capol to puszczał mimo uszu. Okazało się, że to on miał rację. Sam co roku daje przykład, że to nic nieludzkiego i staje na starcie „Rampy”. Biegną razem z Ulvangiem, kończą w dobrym czasie, a potem pan Juerg, FIS-owski Paul Newman, zbiera na górze spojrzenia zachwyconych pań.\nAle zostają potem niesamowite wspomnienia. Amatorom również. Gdy ruszasz, wzdłuż trasy już trwają manewry serwismenów, Age Skinstad, szef norweskich biegów, jak co roku stoi gdzieś na stadionie, na jednej z górek albo na mostku przy wyjeździe, i zagrzewa do walki, a potem już na górze kilka, czasem nawet kilkanaście tysięcy kibiców ustawia się w szpalerach po obu stronach Alpe Cermis. Niektórzy mają listy startowe „Rampy”, więc krzyczą też do ciebie, po imieniu, żebyś się nie poddawał. Częstują wodą, ktoś mi kiedyś nawet proponował słodycze.\nCi kibice schodzą się na górę, żeby mieć narciarzy na wyciągnięcie ręki, zaglądać im w oczy, gdy się wspinają, tak jak się zagląda kolarzom podczas wspinaczek na Alpe d'Huez czy Mont Ventoux podczas Tour de France. Albo podczas podjazdów na słynne miejscowe przełęcze, Passo Pordoi czy Passo Pampeago. Val di Fiemme to jest dolina katorgi: Alpe Cermis i Marcialonga nartach, na rowerze Passo Pordoi, Passo Pampeago, które bywały częścią Giro d'Italia. A ostatnio nawet częścią Tour de Pologne, tak bardzo miejscowi zabiegają o reklamę u polskich turystów. I u naszych katorżników. Jeśli ktoś chce podjąć wyzwanie, za rok następna „Rampa”. Tylko nie patrzcie w górę.


Ostatnio w kosmetologii, nowa metoda odmładzania skóry jest laser nanoperforatsiya. Ta technologia jest w stanie usunąć wszelkie ślady starzenia od skóry, a nawet początkowe objawy, od 25-30 lat. Ponadto procedura ta jest dopuszczalna w każdym wieku, jeśli chcesz usunąć zwiększoną pigmentację, rozstępy, ślady rozbitych naczyń krwionośnych lub zmarszczek.\nSłowo pochodzi od dwóch nanoperforatsiya sostavlyayuschihgrecheskogo i łaciny, jest stosowane — jest karłem, a perforacja — oznacza probivayuschiy.Sobstvenno i działa z tej metody, mały promień światła laserowego sozdaetsotni i tysiące drobnych otworów, które nie są widoczne dla ludzkiego oka. Następnie vrabotu zawarte ramię, który generuje te promienie i zarządza nimi, a tym samym ustawić właściwą dawkę promieni i ich kierunek nauchastok skóra jest problemem. Zaletą tego sposobu jest to, chtolazer nie uszkodzić skóry, nie powoduje szkody i bólu, nie ma żadnych przejawów libopobochnye. Podczas aktywowanych tkanki łącznej kotorayasoedinyaet włókien elastyny i kolagenu, włókna te zawierają ipostoyanno aktualizowane w młodej i zdrowej skóry. Dzięki tej młodej tkanitak goją się szybko i dobrze odrestaurowany. Podobnie iskusstvennovyrabatyvaetsya nowy materiał w celu usunięcia braków i usunięcia defektovna skórę.\nW rezultacie, po zabiegu, to jest możliwe, aby powrócić kozhegladkost, elastyczność, zmarszczki są wygładzone tak dobrze jak suzhayutsyapory, skóra staje zdrowia i urody koloru.\nIstnieje wiele metod odmłodzenie z dość dobrym skutkiem, ale w przypadku nanoperforatsiey, odzyskiwania i reabilitatsiiznachitelno krótszy. W ciągu trzech dni będzie można w pełni odzyskać cerę, zaczerwienienie odbędzie i nie będzie śladu działania lasera. W techenietrehdnevnogo okresie odbudowy jest konieczne w każdy sposób, aby chronić skórę przed vozdeystviyasolntsa, chemii, czy nawet jeszcze bardziej od czynników mechanicznych. Ostrzeżenie kasaetsyateh pośpiechu korzystać z różnych kremów i kosmetyków, a także miłośników tego otnositsyak tan sposób naturalny lub przy pomocy opalania. Szczególnie chtopoterpet wymaga tylko kilka dni.\nDo procedury nanoperforatsii urządzeń laserowych ispolzuetsyaspetsialnoe, ograniczoną uwolnienia firm chislolitsenzirovannyh. Dlatego też należy zawsze sprawdzić legalność ioborudovaniya kliniki dostępnych dla nich za pomocą dokumentów. Co do zasady, cywilizowanych i sereznyekosmetologicheskie klinik sami opowiedzieć o nim i dać vsedokumenty.\nNastępnie, w zależności od problemów skóry i dowodach, lazernayaprotsedura będą wykonane przy użyciu specjalnych kruszenia nasadki.S poprzez jej przepływu mikro wiązek będą konwertowane i wysyłane naproblemny powierzchnię skóry. Wkrótce naskórek zaczyna wytwarzać voloknai poprawkę, wymianę wadliwego skórę. Proces ten rozpocznie się w tkankach aktivnovyrabatyvat elastyny i kolagenu, co powoduje regenerację i vosstanovleniekozhi. Po prostu kilka takich procedur skóra jest widocznie wygładzone, zwiększa elastyczność, poprawia strukturę skóry i znikają z pogłębiającym morschin.Luchi lasera rozłożona równomiernie na skórze i nie pozostawia śladów poparzeń. Sleduetotmetit że aktywność komórek wymiana następuje tylko navremya procedurę, skóra jest doprowadzono do przetworzenia prezhniyrezhim.\nCzułość Procedura kozhii\nLaser nanoperforatsiya nie powoduje boleznennyhreaktsy, niektórzy nie czują się w ogóle nic, więc w przeciwieństwie nekotoryhdrugih takich procedur, znieczulenie nie jest konieczne. Pacjenci ze skórą pojawia ochenchuvstvitelnoy relaks i miłe uczucie ciepła, mrowienie inogdalish pojawia się słaby. Po zabiegu, po rumieńcami vremyakozha, ale jest to naturalna reakcja na wpływ poetomuperezhivat lasera nie warto. Chociaż wpływ rozszerza naczynia włosowate, oczywiście, przez nich jak większy przepływ krwi i skóry twarzy dostaje czerwone ottenok.Eto bardzo przydatne w tym miejscu tkanki skórne są wzbogacone w składniki odżywcze ivosstanovitelny proces odbywa się w szybkim tempie, z epidermisuvelichivaetsya. Sam upewnić się o tym fakcie, tylko kilka dneykrasnota zaczyna schodzić. Po zakończeniu tego procesu, w przyszłym tygodniu vyuvidite rzeczywiste zmiany na skórze i twarzy jako całości, będzie vizualnozametnoe odmłodzenie.\nWskazania dlyaprovedeniya nanoperforatsii\nProcedura może zrobić, ponieważ 25 lat. Ale etomvozraste nie potrzeba żadnych odmładzających zwykle provoditsyaprotsedura korekty i eliminacji problematycznych punktów ze skórą. To może bytdefekty na brzuchu, szyi, rozstępy lub blizny, plamy starcze lub silne zherubtsy trądzik i pryszcze po. Aby przeprowadzić taką procedurę można w dowolnym uchastketela.\nJuż po pierwszej sesji będzie zauważalne realne wyniki ze względu na zwiększenie elastyczności skóry i zmiany skórne w wyglądzie i kolorze i ulgi, wygładzone zmarszczki. Już po pierwszej procedurze znikną plamy yavnyepigmentnye, wąskie pory skóry, zmniejszając ivpadinki blizny po trądziku. To samo odnosi się do rozszerzenia, są znacznie zmniejszone, czas Aso rozciąganie znika całkowicie. W celu uzyskania maksymalnych rezultatów, sama procedura, badanie powinno prowadzić i prowadzenie specjalistycznych. Bardzo vazhnonablyudat zmiany prawidłowe przypisanie następujące procedury kakpravilo, które organizowane są w odległości miesiąca pomiędzy zabiegami. Do tego vremyakozha dobry czas, aby odzyskać i zobaczyć wyniki, a co eliminacji eschetrebuet. Po serii właściwych procedur poluchennyyrezultat być utrzymane przez 5 lat.\nCzęsto procedura ta jest przeprowadzana w połączeniu z vakuumnymmassazhem biorevitalization, mezoterapii i poprawia rezultaty.Neobhodimo wiem procedurę nanoperforatsii w każdym razie nie dolzhnaperesekatsya z peelingiem.\nLazernayananoperforatsiya różni się od podobnych sprawach?\nIstnieją również inne procedury z zastosowaniem lasera frakcyjnej, ale nie nanoperforatsiya travmiruetkozhu podczas leczenia dużych powierzchni naskórka. Nie trebuetsyaispolzovanie znieczulenia. Wystarczy kilka sesji można uzyskać widoczny efekt na realnyyi długim okresie (do 5 lat). Jak już wspomniano powyżej, okres rehabilitacji zaledwie 2-3 dni.\nPrzeciwwskazania jak ich nie ma, ale procedura nie jest przeprowadzana lazernoynanoperforatsii ciężarnych i matek karmiących. Cena protseduryzavisit z problemami skórnymi, stref i obszarów wpływów. Najbardziej skomplikowane, drogie asootvetstvenno uważane twarz, szyję i dekolt, zgodnie otslozhnosti cenę może mieć do 20 tys. Rubli.


"Czyste Powietrze" - porozumienie z WFOŚ - Gmina Słupsk\nGmina Słupsk podpisała porozumienie z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Gdańsku w zakresie wspólnej realizacji programu „Czyste Powietrze”\nGmina Słupsk podpisała porozumienie z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Gdańsku w zakresie wspólnej realizacji programu „Czyste Powietrze”. Ma to poprawić efektywność programu, a także wpłynąć na przyspieszenie i polepszenie realizacji programu na terenie województwa pomorskiego. Zainteresowanie programem jest bowiem bardzo duże. Na mocy zawartych porozumień, pomorskie gminy zostaną włączone w proces weryfikacji i przyjmowania wniosków o dofinansowanie w ramach programu „Czyste Powietrze”. Gminni urzędnicy będą pomagali wnioskodawcom złożyć poprawnie wniosek oraz skompletować wymagane załączniki. Będą doradzać i informować. Przejmą bieżący kontakt z beneficjentami.\n"Czyste Powietrze" to rządowy program priorytetowy, którego celem jest poprawa efektywności energetycznej oraz zmniejszenie emisji pyłów i innych zanieczyszczeń do powietrza z jednorodzinnych domów mieszkalnych.\nW Gminie Słupsk wszelkich informacji na temat realizowanego programu Czyste Powietrze udziela p. Katarzyna Sikora, nr tel.: 59 842 84 60 wew.50.


Fowizm » Historia budowy\nNitrocelulozowe filmy były podstawą dla wszystkich zapasów na początku filmu oraz były bardzo niebezpieczne i łatwopalne, stwarzając poważne zagrożenie dla osób nie przyzwyczajonych do ostrożności niezbędnej w ich obsłudze. Birt Acres był pierwszą amatorską próba podrobienia formatu, stworzoną w 1898 roku przez Birtac – naniesienie filmu do 17,5 mm szerokości. Na początku lat 20-tych ubiegłego wieku, kilka formatów skutecznie podzieliły amatorskie rynki w rozmiary od 35 mm – 28 mm, tj. (1,1, w) (1912), 9,5 mm (0,37 in) (1922), 16 mm (0,63 in) (1923), oraz Pathe obszarów wiejskich i bezpieczeństwo formatów 17,5 mm (1926). Format 16 mm firmy Eastman Kodak zdobył amatorskie rynki i jest nadał powszechnie używany obecnie format, głównie w Super 16 zmienności, która nadal jest bardzo popularna wśród profesjonalnych filmowców. Rozmiarze 16 mm został specjalnie wybrany do zapobiegania cięcia wzdłużnego, jak to nie było bardzo proste w stanie stworzyć z formatem 17,5 mm x 35 mm od naniesienia stanie w dwóch. To także był pierwszy duży format, który był dopuszczone jako niepalny dzięki dwu-oktanowej celulozzie (i później trój-oktanowej celulozie). Wszystko to zapoczątkowało podstawy bezpiecznego filmu.


Jakie książki czytać po angielsku? Mini przewodnik\nJakie książki czytać po angielsku?\nWiele razy spotykam się z pytaniami: jakie książki czytać po angielski, co czytać po angielsku na poziomie średniozaawansowanym? Jak ćwiczyć umiejętność czytania na książkach i wyść wreszcie z etapu nieżyciowych i nudnawych czytanek? Podsyłam swoim uczniom artykuły, memy, komiksy i różne inne smaczki, jednak zawsze powtarzam, że lekcja to lekcja. Przede wszystkim trzeba szkolić swoje umiejętności językowe różnież poza zajęciami. Czytać, oglądać, słuchać. No ale… co czytać? Co czytać na poziomie początkującym? Co czytać na poziomie średniozaawansowanym?\nZawsze mówię jedno: materiały autentyczne lub autentyczne adaptowane [zależy od poziomu]. Ale co konkretnie?\nPo co warto sięgnąć już na początku? Co dla poziomów początkujących?\nO bardzo ważnej propozycji wspomnę przy okazji kolejnego stopnia zaawansowania. Tutaj wspomnę tylko, że książki dla dzieci są zawsze bardzo dobrym rozwiązaniem. Posiadają liczne ilustracje, dzięki którym zrozumienie będzie o wiele prostsze. Można wziąć się za wierszyki, ale bajki czy krótkie opowiadania też będą w porządku. Dobrze jest również zajrzeć do wydań dwujęzycznych\nJakie książki czytać po angielsku na poziomie ~B1?\nMożliwości jest wbrew pozorom już całkiem sporo. Możesz sięgnąć po Penguin Readers. Tutaj poziomy zaczynają się już od początkowego. Warto spróbować. Nie są to, co prawda, materiały autentyczne, bo oryginalne treści zostały przeredagowane w taki sposób, by niewprawiony czytelnik zdołał je przyswoić. Podobnie sprawa wygląda z Oxford Bookworms (tu mamy nawet sporo biografii i innych non-fików). Pozycje tego typu to gratka dla osób z poziomem A2/B1 oraz B1/B2, ale mniej oswojonych z czytaniem w języku angielskim.\nJakie książki czytać po angielsku na poziomie średniozaawansowanym wyższym [~B2]?\nTutaj sprawa wydaje się prostsza, bo przecież osoba na tym poziomie jest ogarnięta już i pod względem słownictwa, i gramatyki, i na pewno ma spore doświadczenie w czytaniu tekstów przeróżnych. Nierzadko mają jednak problem z czytaniem realnych książek. Artykuły czy blogi jakoś tam idą, czytanki na kursie również nie stanowią problemu, ale kiedy uczeń sięga po książkę, zaczynają się schody. Bardziej uświadamia sobie, ile nie umie niż to, ile już przyswoił. Coś jest ewidenitnie nie tak. Zamiast frajdy jest albo nuda (za łatwe teksty), albo męczarnia (za trudne lub w stylu, który kompletnie nie przypada do gustu).\nZatem jakie książki czytać po angielsku, żeby się nie naciąć? Albo chociaż, żeby prawdopodobieństwo rozczarowania było mniejsze? Poniżej lista mitów [z którymi się rozpawiam] i hitów ode mnie.\nMit: czytaj kryminały, bo są z zasady łatwiejsze – to bardzo naiwne stwierdzenie. Często spotkamy się z językiem specjalistycznym: technicznym, medycznym, czy innym branżowym. Trafiają się też często bohaterie korzystający namiętnie ze skrótów myślowych, slangu czy niepopularnych idiomów. Jeśli znasz już styl autora – śmiało. Jednak zazwyczaj to nie jest takie oczywiste, jak mogłoby się wydawać. Kryminał nie oznacza banalnego języka i prostych konstrukcji gramatycznych.A i podążanie za samą fabułą może nie być do końca proste. Faktem jest, że wiele odgadnienimy w kontekście całości, ale utrata pewnych drobnych szczegółów może rzutować na rozwiązanie zagadki lub odbiór postaci.\nHit: przeczytaj swoją ulubioną książkę – zdecydowanie! Jeśli znasz ją już dość dobrze w swoim języku ojczystym, nie powinieneś mieć trudności z nadążaniem za fabułą.\nHit: czytaj książki tego samego autora, serie – im dalej, tym łatwiej, bo przyzwyczajasz się do stylu i rodzaju narracji.\nMit: sprawdzaj dokładnie wszystkie nieznane słowa – strata czasu i energii. Warto sprawdzić te ważne. Większość jednak, o ile nie wybierzesz książki na poziomie o wiele za wysokim, zrozumiesz z kontekstu. Pamiętaj jednak, że brnięcie przez gąszcz zupełnie niezrozumiałego tekstu albo usilne zgadywanie czegoś, co się ciągle przewija, mija się z celem jakiegokolwiek czytania…\nCzy polecam jakieś konkretne pozycje dla poziomów średniozaawansowanych?\nOczywiście, że mam listę swoich ulubionych pozycji, które zawsze polecam, kiedy dostaję pytanie, jakie książki czytać po angielsku.\nWydawnictwo Ze Słownikiem – dostajemy w pakiecie dwie książki. Powieść [tekst oryginalny, nieprzetworzony] oraz słownik najważniejszych pojęć, fraz i konstrukcji zawartych w treści dzieła. Dodatkowo, wszystkie trudne słówka są podane na marginesach stron. Najniższy możliwy poziom to B1/B2, najwyższy zaś – C2. Lewktury dostaje się zazwyczaj w pakiecie z zestawem porad i opisem różnych metod na szybkie zapamiętywanie słownictwa\nPoltex/Telbit i seria „…z angielskim”. Również oryginalny tekst – autentyczne dzieło literackie. Na marginesach trudne słowa [czasowniki nieregularne wraz z odmianą], po każdym rozdziale objaśnienia kulturowe, gramatyczne i leksykalne oraz zestaw bardzo ciekawych ćwiczeń – mamy do dyspozycji m.in. pytania otwarte i zamknięte, krzyżówki. Jest to wybór moim zdaniem dużo wygodniejszy niż poprzednia propozycja, mniej obciążający finansowo, ale sam wybór pozycji jest odrobinę mniejszy [większość z książek powtarza się w obu wydawnictwach]. Lektury czekają już od poziomu B1 do C1. Wydawnictwo Poltex ma również w swojej ofercie sporo książek dwujęzycznych oraz jakieś rozmówki, podręczniki i słowniki. Ogólnie warto do nich zajrzeć.\nWho Was Books – propozycja typowo dla natywnych użytkowników, ale język jest na tyle przystępny, a całość wciągająca, że spokojnie poradzimy sobie z czytaniem już od poziomu B2. O ile dwa poprzednie domy wydawnicze serwowały nam klasykę (Wielki Gatsby, Przygody Sherlocka Holmesa, Pamiętnik Kurtyzany, Portret Doriana Greya i inne), tak tutaj mamy biografie sławnych ludzi (Steve Jobs, Dalai Lama, Henry VIII, Fidel Castro) podane w bardzo intrygujący sposób. Nie sposób się oderwać!


Karłowate galaktyki wspomagają teorię ciemnej materii – AstroNET\nKarłowate galaktyki wspomagają teorię ciemnej materii\nPosted on 21 maja 2002 by Zbigniew Artemiuk 3k odsłon\nDwóch naukowców znalazło dowody na to, że każda galaktyka jest otoczona przez halo zawierające setki niewidzialnych, karłowatych galaktyk. Ich odkrycie, które zostało opisane w czasopiśmie “The Astrophysical Journal”, daje silne poparcie dla teorii, która mówi, że większość materii we Wszechświecie jest w formie niewykrywalnych, wolno poruszających się cząstek zwanych zimną ciemną materią.\nAstrofizyk Neal Dalal z Uniwesytetu w Kalifornii i Christopher Kochanek z Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics w Cambridge oparli swoje wnioski na analizie soczewkowania grawitacyjnego. Zgodnie z teorią grawitacji Einsteina, wielkie zgrupowania materii, takie jak np. galaktyki, zaginają czasoprzestrzeń i powodują, że światło przy przechodzeniu przy nich ulega zagięciu. Dzięki temu może być nawet skupiane niczym w soczewce.\nIlustracja pokazuje, w jaki sposób dochodzi do powstania wielu obrazów (w tym przypadku dwóch) jednego obiektu przy udziale grawitacji galaktyki znajdującej się między obserwatorem a obiektem obserwowanym.\nJedną z konsekwencji soczewkowania grawitacyjnego jest to, że obraz pojedynczej galaktyki może rozdzielić się na dwa lub więcej. Liczba ta i wygląd tejże galaktyki zależy od rozłożenia masy w galaktyce soczewkującej. W przypadku kiedy galaktyka soczewkująca jest otoczona przez liczne karłowate galaktyki, jasność jednego z soczekowanych obrazów może być znacznie podniesiona, jeśli tylko soczewkowany obiekt był ustawiony za jedną z karłowatych galaktyk.\nPopularna ostatnio forma ciemnej materii to tak zwana zimna ciemna materia – nazwana tak ze względu na to, że cząstki jej poruszają się wolno, ułatwiając grawitacji połączenie ich w galaktyki. Szczegółowe przewidywania tego modelu powinny potwierdzać karłowate galaktyki orbitujące wokół wielkich galaktyk. Jednak mimo usilnych starań astronomów, nie udało się zaobserwować galaktyk karłowatych. Dlatego też wielu naukowców odeszło od modelu ciemnej zimnej materii.\nDalal i Kochanek przedstawili statystyczną analizę 7 różnych galaktyk, które rozdzielały (soczewkowały) obraz galaktyk znajdujących się poza nimi, tworząc poczwórne ich obrazy. Dowiedli oni także, że około 2 procent masy galaktyk soczewkujących musi znajdować się w formie karłowatych galaktyk, aby w ten sposób móc wyjaśnić różnice w jasności powstałych obrazów galaktyki, której światło było soczewkowane. Badania Dalala i Kochanka mogą pomóc w potwierdzeniu teorii formowania się galaktyk po Wielkim Wybuchu. Teoria ta mówi, że większość, bo około od 80 do 90 procent materii we Wszechświecie jest w formie nieznanych nam cząsteczek, które posiadają masę, ale niezwykle słabo oddziałują z normalną materią złożoną z protonów i neutronów.\n“Brak jakichkolwiek dowodów obserwacyjnych na to, że wokół wielkich galaktyk krążą małe, karłowate galaktyki to największe ‘przeciw’ wobec teorii ciemnej zimnej materii” – powiedział Dalal. – “Nasze wyniki mogą być więc traktowane jako główne ‘za’ za tym modelem“. Zagadką jest jednak, dlaczego galaktyki karłowate zawierają kilka, bądź w ogóle nie zawierają gwiazd, jeśli od 10 do 20 procent ich materii jest w formie normalnej.\n“Nie da się ukryć aż tak wiele materii” – powiedział Dalal. – “Być może większość gazu, z którego formują się gwiazdy, została przechwycona z karłowatych galaktyk przez wielką galaktykę podczas jej formowania się“.\nSerwis Spaceflight Now, Dark dwarf galaxies support dark matter theory


Microsoft Flight Simulator zachwyca grafiką. Warszawa o zachodzie słońca na screenie - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościMicrosoft Flight Simulator zachwyca grafiką. Warszawa o zachodzie słońca na screenie\nBartosz Dawidowski 04.03.2020 11:13\nMicrosoft Flight Simulator robi ogromne wrażenie w każdym nowym materiale. Nie inaczej jest teraz, przy nowych screenshotach.\nJeden z obrazków, który znajdziecie w naszej galerii, jest o tyle ciekawy, że możemy na nim podziwiać naszą stolicę. W zrzucie ekranowym widać Pałac Kultury i Nauki w Warszawie. Wygląda na to, że faktycznie deweloperzy bardzo przyłożyli się do realistycznego oddania kluczowych obiektów z najważniejszych miast świata - obiekt wygląda wspaniale, jak na standardy wyznaczane przez symulatory lotu.\nWiększość obiektów z Microsoft Flight Simulator jest generowana proceduralnie, w oparciu o mapy satelitarne. 80 najważniejszych lotnisk świata zostało jednak przygotowanych manualnie - z dbałością o najmniejsze szczegóły (np. lotniska w Paryżu, Londynie, Nowym Jorku, Waszyngtonie, Tokio).\nPremiera Microsoft Flight Simulator\nWiadomo, że w 2020 roku Microsoft Flight Simulator pojawi się na PC. Tytuł trafi na Xbox One z pewnym opóźnieniem względem komputerów osobistych - możliwe, że dopiero w 2021 roku.\nJuż 12 marca otrzymamy kolejny materiał wideo, dokumentujący tworzenie gry. W nowym epizodzie Discovery przyjrzymy się sieciowym funkcjom i multiplayerowi.\nZa propozycję newsa dziękuję użytkownikowi Mordqua.\nDOOM Eternal może działać w 1000 FPS. Ograniczeniem będzie tylko nasz sprzęt\nDoom Eternal. Gameplay z najwyższym poziomem trudności\nDOOM Eternal BattleMode. Demo z wieloosobowej sieczki zaprezentowane na krwawym materiale


Niesamowite Ziemie Odzyskane-Uzyskane jako polsko-niemiecki gabinet osobliwości — Klub Jagielloński\nDo opisu Ziem Odzyskanych świetnie nadaje się kategoria „niesamowitości” – tak bardzo zagmatwana jest poniemiecka tożsamość tych terytoriów.\nKto dziś odgadnie jaka urzędnicza myśl stała za przemianowaniem miasta Frankenstein na Ząbkowice Śląskie?\nJako Polacy, wysuwając na pierwszy plan kwestie tożsamości, a nie krwi i ziemi, od zawsze, ze swadą i fantazją, oswajaliśmy obce rzeczy.\nŻycie na Ziemiach Odzyskanych przypomina ciągłe przebywanie w gabinecie osobliwości. Tożsamość buduje się pośród bloków z wielkiej płyty i domków z pruskiego muru. Kościołów z babińcem, o prostej architekturze bez zbędnego przepychu i pomników wielkich Polaków; do tego miasteczko, w którym ulica Mickiewicza prowadzi do poniemieckich bunkrów. W mieszkaniach na równych prawach sąsiadowały z sobą krany z napisem „kalt” i „warm” oraz peerelowskie meblościanki z węgierskimi kryształami. A wycieczki szkolne zawsze zahaczają o groby psów Bismarcka. Obiektywne oko rzadko kiedy potrafi sprawnie ująć taki bezładny obraz.\nJak opowiedzieć doświadczenie, które wymyka się słowom?\nZiemie Odzyskane nie tylko nazwę mają problematyczną. Chociaż przyzwyczailiśmy się do obecności Śląska, Pomorza Zachodniego bądź Wrocławia w polskich granicach, to ich „nietutejsza przeszłość” wcale nie została wymazana. Zresztą cała ta historia wymuszonego osadnictwa nadaje się idealnie do zekranizowania w wielkiej hollywoodzkiej produkcji, gdzie ludzkie dramaty mieszałyby się z sensacyjnymi przygodami, a niespodziewanych zwrotów akcji nie dałoby się zliczyć.\nJednocześnie nikt za bardzo nie wie, w jaki sposób należałoby snuć tę opowieść. Suche fakty nigdy nie oddadzą całego bogactwa doświadczeń, które wpłynęły na kształt tożsamości przynajmniej trzech pokoleń Polaków. Wygląda na to, że nie chcemy już więcej zbywać milczeniem niemieckich początków tych naszych Odzyskanych-Uzyskanych Ziem. Używany na początku przez władzę mit piastowski gryzie się z rzeczywistością i trudno traktować go poważnie. Ciężko jednak mówi się o sprawach, co do których nie posiadamy stosownego języka, kiedy racjonalizujący, metodologiczny dyskurs musi posiłkować się pełnymi emocji wspomnieniami.\nCałkiem niedawno na rynku wydawniczym pojawiły się dwie pozycje, które usiłowały zmierzyć się z tą ogromną, a zarazem szalenie interesującą tematyką. Mowa o Poniemieckim Karoliny Kuszyk oraz o 1945. Wojna i pokój Magdaleny Grzebałkowskiej. Oba tytuły podejmują to zagadnienie z odmiennych perspektyw, chociaż równocześnie autorki starają się rozwiązać ten sam problem – jak wyrazić coś, co do tej pory opierało się słowom. Zadanie wcale nie jest proste bowiem za pomocą jakich ram można scalić los wysiedlanych Niemców i przesiedlanych Polaków? Jak opisać sytuację, w której zostaje się zmuszonym do zamieszkania w nieznanym miejscu, gdzie po poprzednich gospodarzach został wciąż ciepły piec i całe wyposażenie?\nPołączenie oficjalnej narracji, o uzyskaniu bogatych ziem o świetnej infrastrukturze, z osobistymi przeżyciami ludzi żyjących na „Dzikim Zachodzie”, gdzie rządziło prawo silniejszego, a wojenne spustoszenia były widoczne gołym okiem, wymyka się jednoznacznej analizie. Klasyczne teorie badawcze ostatecznie okazują się niewystarczające. A trzeba jeszcze wspomnieć o tych kwestiach, o których wolelibyśmy zapomnieć – szabrze, dewastacjach, zemście na niemieckiej ludności cywilnej, powojennym szykanowaniu Żydów, masowych akcjach przesiedleńczych w koszmarnych warunkach. Autorki wyżej wspomnianych książek biorą na warsztat formę reportażu i pracują z nią indywidualnie, aby skonstruować dyskurs jak najlepiej oddający doświadczenia tych, którym przyszło żyć i umierać na Ziemiach Odzyskanych.\nFreud jako tłumacz polskiej tożsamości na poniemieckich ziemiach\nPoniemieckie Karoliny Kuszyk będzie dla wprawnego akademickiego oka metodologicznym koszmarem. Oczywiście już na poziomie wstępnych założeń nie miała to być naukowa monografia. Wprowadzenie obiecuje nam podróż po rzeczach pozostawionych przez Niemców: obrazach, pocztówkach, stołach, krzesłach, wekach, łyżkach. Wzrok autorki zwraca się w stronę partykularności, gdzie analiza niejednorodnej kultury materialnej stanowi klucz do badania tożsamości, wytworzonej w niezwykle specyficznych warunkach. Potrafi ona odszukać naprawdę fascynujące oraz nieprawdopodobne świadectwa stykania się niemieckiej przeszłości z polskim osadnictwem. Choćby słynnego parku nazwanego szumnie Doliną Miłości, którego odbudowę wstrzymał spór o kamień wychwalający Adolfa Hitlera. Albo o pewnie Niemce, nie mającej świadomości, chociaż od wojny minęło już ponad 60 lat, że jej nowi polscy sąsiedzi powoli zasiedlający jej rodzinną miejscowość, niekoniecznie pojawili się tam z własnej i nieprzymuszonej woli.\nJednak całość nie jest powiązana żadnym sprecyzowanym planem. Wspomnienia przeplatają się tutaj z historią niemieckich przedmiotów użytkowych, potem przechodzimy szybko do ruchu walczącego o reparacje, żeby zaraz wniknąć w środowisko poszukiwaczy skarbów. Dlatego też wątki poszczególnych rozdziałów, ze strony na stronę, coraz bardziej przypominają gabinet szalonego kolekcjonera.\nKarolina Kuszyk przyjmuje niebywale zaangażowaną postawę względem rozważanych przedmiotów. Przyznaje, że będzie posługiwać się obserwacją uczestniczącą. Metodą porzuconą przez antropologię kulturową już jakiś czas temu, ponieważ jej założenia budziły poważne teoretyczne wątpliwości. Dotyczyły one głównie niemożliwości zachowania naukowego dystansu, jeśli jesteśmy bezpośrednio zaangażowani w to, co mamy badać. Chaotyczna struktura Poniemieckiego udowadnia, że owe zarzuty były słuszne. Na każdej stronie widać ślady poszukiwania przez autorkę wytrychu do zrozumienia jej własnej tożsamości. Z tych względów Ziemie Odzyskane zawężają się do rodzinnych okolic. A przecież nie można zapominać, że Pomorze będzie opowiadać trochę inną historię niż Dolny Śląsk.\nW Poniemieckim nie zabraknie również oceniania tego, jak osadnicy obchodzili się z napotkanymi rzeczami. Werdykt nie zawsze jest sprawiedliwy. Owszem, krytyka wykorzystywania poniemieckich nagrobków do budowy dróg lub obudowy piaskownic jest zasadna. Jednakże w podobnym tonie oceniane są także inne próby oswajania przestrzeni przez osadników. Czy w ogólnym rozrachunku meblościanka na wysoki połysk nie jest taką samą tandetą, jak popularne jeszcze przed wojną wśród niemieckiego mieszczaństwa oleodruki z aniołem stróżem? W pewnym sensie rozumiem uczucia pierwszych pionierów. Po prostu pragnęli okiełznać obcość przez to, co znane. Ukryć to, że zajęli czyjś teren. Nie da się tego osiągnąć bez samodzielnego przeobrażenia krajobrazu. Estetyczna ocena dokonywanych zmian jest drugorzędna… i trochę nie na miejscu.\nKarolina Ćwiek-Rogalska z Kultury Liberalnej ma bez wątpienia słuszność, że nie wystarczy zdefiniować „poniemieckości” enumeracyjnie, wrzucając do tej kategorii coraz to nowe klasy przedmiotów, co zaciera wszelkie ewentualne różnice. Poniemieckość okazuje się czymś niezwykle mglistym. Zgadzam się również z tym, że użyte przez Karolinę Kuszyk freudowskie pojęcie Unheimlich, niesamowitego nie do końca zgodne jest z jego pierwotnym sensem. Aczkolwiek podejrzewam co mogło kryć się za taką decyzją autorki.\nPodobnie jak ona wychowałam się na Ziemiach Odzyskanych, ale tych trochę innych, de facto nieobecnych w Poniemieckim – w Słupsku i Ustce. Jedyną rzeczą, która może połączyć te różnorodne miejsca jest właśnie nie poddająca się racjonalizacji niesamowitość. Niekoniecznie ta Freudowska. Doświadczenie egzystencji rzeczy, ich własnego żywota, na poły swojskiego, na poły obcego. Gdy rozum jest pewny, że stąpamy po gruzach niemieckiego osadnictwa, ale jednak uznajemy je za nasze i własne. „Poniemieckość” jest jednocześnie przezroczysta oraz nieustannie widoczna. W takim otoczeniu nawet codziennemu życiu zdarza się czasami przeczyć zdrowemu rozsądkowi.\nW komórce na narzędzia przy rodzinnym domu mojej babci, nieopodal drzwi wejściowych, znajdowała się dziwna, prostokątna deszczułka. Do komórki zachodziło się zazwyczaj z samego rana, aby wziąć niezbędne do pracy przybory. Przy wychodzeniu klepaliśmy ręką w ową deseczkę, „na szczęście”, „na dobry dzień”. Nie wiedziałam skąd wziął się u nas ten zwyczaj, zresztą wtedy było to zwykłe, naturalne zachowanie. Dopiero wiele lat później, na studiach, dowiedziałam się, że ten kawałek drewna prawdopodobnie był pozostałością po mezuzie (pojemnik z fragmentami Tory, który powinno się dotknąć z szacunkiem przy przekraczaniu drzwi). Dla zewnętrznego obserwatora wygląda to jak staranie przygotowana scena ze scenariusza sentymentalnego filmu. Trudno w to wszystko uwierzyć, nie mówiąc już o znalezieniu jakiegoś racjonalnego wytłumaczenia.\nNiesamowitość sama ciśnie się na usta. Życie na Ziemiach Odzyskanych przypomina ciągłe przebywanie w gabinecie osobliwości. Nieustanne zmaganie się z niemożliwymi do pogodzenia sprzecznościami nie ma końca. Tożsamość buduje się pośród bloków z wielkiej płyty i domków z pruskiego muru. Kościołów z babińcem, o prostej architekturze bez zbędnego przepychu i pomników wielkich Polaków; miasteczko, w którym ulica Mickiewicza prowadzi do poniemieckich bunkrów. W mieszkaniach na równych prawach sąsiadowały z sobą krany z napisem „kalt” i „warm” oraz peerelowskie meblościanki z węgierskimi kryształami. A wycieczki szkolne zawsze zahaczają o groby psów Bismarcka. Obiektywne oko rzadko kiedy potrafi sprawnie ująć taki bezładny obraz.\nUporządkowana podróż po dziejowym chaosie\n1945. Wojna i pokój Magdaleny Grzebałkowskiej to już zgoła odmienna opowieść. Pierwszorzędna reporterska robota. Różnorodność tematyczna uzyskała klarowne ramy, dzięki wyraźnej myśli przewodniej. Książka ma na celu przedstawienie prawdziwego obrazu tytułowego roku, który, wbrew potocznym wyobrażeniom, wcale nie był czasem powszechnej szczęśliwości. Autorka sprawnie pokazuje, że w rzeczywistości rządy dalej sprawowały strach i niepewność jutra, a zbrodnicze działania nie zniknęły w magiczny sposób wraz z kapitulacją Niemiec.\nW tym przypadku również wydarzenia historii powszechnej są jedynie tłem dla prywatnych doświadczeń, jednakże nieklasyczne podejście, czerpiące garściami z metodyki historii mówionej, buduje w miarę kompleksową wizję lat powojennych. Różnorodność zdarzeń i sytuacji zostaje podporządkowana chronologii miesięcznej, która buduje specyficzne kalendarium, złożone z fragmentów ogłoszeń prasowych, gdzie informacje o otwarciu kolejnych punktów handlowych przeplatają się z rozpaczliwymi prywatnymi apelami. Kiedy jeden zaczyna handlować mydłem, inny szuka zagubionych krewnych. Ktoś sprzedaje dobra znalezione w nowym domu. W tym samym czasie z powodu biedy matki muszą oddawać dzieci. Za pomocą tego przeglądu prasy w fenomenalny sposób udało się pokazać wszystkie, nieraz równocześnie bolesne i radosne, odcienie 1945 roku.\nZ tego względu przymusowe przesiedlenia i nakaz osadnictwa na Ziemiach Odzyskanych to tylko jeden z wielu wątków. Musiała pojawić się również Warszawa, Ukraińcy oraz niepewny los ocalałych z Holocaustu Żydów, pokazany przez pryzmat sierocińca dla żydowskich dzieci w Otwocku. 1945. Wojna i pokój nie dotyka bezpośrednio kwestii tożsamości budowanej na gruzach obcej kultury, a mimo to pobrzmiewa ona gdzieś na dalszym planie, stanowiąc nieusuwalne tło dla opisywanych sytuacji. Wszak kształt powojennych granic był nie tylko zagadnieniem geopolitycznym, lecz także dramatem zwykłych ludzi. Na dodatek również tych obcych. Magdalena Grzebałkowska nie pochyla się wyłącznie nad Polakami. Na kartach książki przedstawia też jak w tej trudnej sytuacji radzili sobie Niemcy. Niektórzy z nich zostali. Inni przeżyli trudną przesiedleńczą wędrówkę. Wielu zginęło w katastrofie statku Gustloff. Większość zniknęła. Pozostały po nich tylko rzeczy, którym starano się przypisać piastowski rodowód. Pomimo szwabachy i wszechobecnej cegły.\nW 1945. Wojna i pokój poniemieckość jest mroczna. Nowe terytoria były niebezpieczne, rządziło tam prawo silniejszego. Niewłaściwa tożsamość mogła prowadzić do zguby. Magdalena Grzebałkowska opisuje losy obozu dla niemieckiej ludności cywilnej, gdzie pod rządami Czesława Gęborskiego dochodziło do aktów terroru w ramach zemsty na okupancie. Dokonano tam między innymi celowego podpalenia, aby usprawiedliwić masakrę przebywających tam ludzi. Cóż z tego, że część uwięzionych mówiła po polsku i do takiej narodowości się przyznawała? Tuż po wojnie nie istniał przywilej samodzielnego definiowania tożsamości. Władza odgórnie ustalała podział między „swoimi” a „obcymi”. Poznamy także historię ucieczki z Wermachtu Kaszuba Stanisława Schroedera, którego ojciec uważający się za polskiego Kaszuba, został stracony w 1943 r. za zdradę III Rzeszy. Sam Stanisław nie miał czasu na szukanie odpowiedzi na pytanie kim jest. Podobnie jak ci, którzy na Wschodzie musieli naprędce wybrać narodowość, żeby zachować swoje majątki. Nikt nie był jednak zwolniony z ponoszenia niechcianych konsekwencji.\nJakkolwiek rok 1945 to nie tylko ostatnie akordy wojny. Powoli nadchodził czas nieuniknionych zmian. Jednym z najlepszych fragmentów reportażu Magdaleny Grzebałkowskiej jest podróż śladami propagandowej książki Wandy Melcer Wyprawa na odzyskanie ziemie. W te same miejsca, do tych samych ludzi (lub ich potomków). Drogowskaz stanowiły dla niej także Pamiętniki osadników ziem odzyskanych, czyli wspomnienia, prześwietlone oczywiście przez czujnych cenzorów, pierwszych pionierów przysłane na konkurs ogłoszony przez Instytut Zachodni w Poznaniu. Podróż udowodniła, że życie zbudowane na poniemieckim wciąż odciska piętno na tożsamości. Może zniknął już strach przed Niemcem, który miał po czasie upomnieć się o „swoje”, ale rozmowa o tym, jak pędziło się żywot wśród rzeczy pozostawionych przez poprzednich gospodarzy, nadal jest trudna i bolesna. Temat ten nie został do końca przyswojony przez mieszkańców. Widoczność „poniemieckości” jest połowiczna. Wiadomo, że to kiedyś nie było „nasze”. Po wielu latach stało się swojskie. Kamienica ozdobiona szwabachą (rodzaj niemieckiej kursywy, stosowanej często na szyldach sklepowych) przeobrażała się w rodzinny dom. Jednak wstyd powodowany sięganiem po cudze, nawet mimo chęci, nie pojawiał się. Może dlatego, że przyjechało się w te okolice w bydlęcych wagonach, w urągających ludzkiej godności warunkach sanitarnych, po pozostawieniu za sobą całego dotychczasowego majątku? Niekiedy interpretacja przegrywa z prozaicznością. Niektórych budynki przekształcają się w ruinę wyłącznie z braku funduszy, a nie ze względu na nienawiść do wszystkiego, co niemieckie.\nW 1945. Wojna i pokój zamęt potoczności jest łagodzony przez podmurówkę z historii powszechnej (klasyczne kalendarium znajdziemy na końcu książki). Jednakże to uporządkowanie nie zmienia toku relacjonowanych opowieści. Wiele punktów widzenia, mnóstwo trudnych tematów, poszatkowane dzieje ludzi, powiązanych wspólnym losem. Czytelnik musi sam zebrać wszystkie elementy układanki i ułożyć z nich jakąś historię. Sama autorka jest niezwykle ostrożna. Stara się nie komentować i nie poprawiać. Nie narzuca się ze swoją interpretacją. Chowa się za zasłonę nie przykładania współczesnych klisz do przeszłości, która wyrwała się przecież z obiegowych ram. Nie stawia żadnych mocnych tez.\nA jednak ta reporterska schludność jest odrobinę drażniąca. Cały czas zachowujemy zdrowy dystans od przedstawianych zdarzeń. Dlatego też umyka nam owa niesamowitość nieodzownie przynależna do egzystencji osadników Ziem Odzyskanych. Racjonalizujemy ich zachowania i zaczynamy uważać, że urządzili się na tych obcych ziemiach przy pomocy siły dziejowego rozpędu. Czy rzeczywiście jednak nic nie ułatwiło nam tego zadania? A może tkwi w nas coś, co umożliwiło nam przystosowanie się do tej niełatwej sytuacji?\nPolskość wsypywana do niemieckiej solniczki\nCzy Poniemieckie oraz 1945. Wojna i pokój łączą jakieś wspólne wątki? Mimo ewidentnych różnic pojawiają się pewne wspólne punkty. Nowych osadników cechował powszechny strachu przed tym, że to, co było poniemieckie, kiedyś stanie się popolskie (to słowo samo w sobie brzmi koszmarnie). Aczkolwiek szaber był dla nich chlebem powszednim. Lęk przed tymczasowością z jednej strony wywoływał chęć zagarnięcia dla siebie jak największej ilości ruchomych dóbr, podczas gdy z drugiej strony zniechęcał do dbania o nowe mieszkania lub gospodarstwa – w końcu to i tak nigdy nie będzie nasze.\nMagdalena Grzebałkowska rozmawia z Niusią, która szabrowanie traktowała jak wielką przygodę, pomagającą przy okazji urządzić sobie całe mieszkanie. Karolina Kuszyk z takiego stanu rzeczy wyciąga na tyle daleko idące wnioski, że stawia znak równości między szabrowaniem i niedbałością o otrzymane po Niemcach rzeczy a niefrasobliwością późniejszych pokoleń wobec mienia państwowego. Mocna i frapująca teza, choć raczej niemożliwa do utrzymania. Zwłaszcza gdy autorka w celu jej udowodnienia posługuje się przykładem z filmu Stanisława Barei o łyżkach przytwierdzonych do stołów łańcuchami, co było jedynie filmową fikcją. Szaber w końcu zawsze był symptomatyczny dla czasów powojennych. Nie tylko w Polsce.\nObie autorki pochylają się też nad proklamowanym piastowskim rodowodem Ziem Odzyskanych. Propaganda wtłaczała polskość przez zmianę nomenklatury – nierzadko bez ładu i składu. Kto dziś odgadnie jaka urzędnicza myśl stała za przemianowaniem miasta Frankenstein na Ząbkowice Śląskie?\nZauważają też, że pragnienie dokonania zemsty na wojennym oprawcy było powszechne – zarówno w formie zamalowywania wyzierającej zewsząd szwabachy czy usuwania pomników, jak i przez traktowanie ludności cywilnej jak niewolników wraz z niewzdryganiem się przed gwałtami i morderstwami. Bywało jednak, że zapominano o wzajemnych urazach, kiedy przez kilka miesięcy mieszkało się pod jednym dachem z Niemcami, zanim na dobre powędrowali na Zachód.\nJednakże po pewnym czasie Ziemie Odzyskane-Uzyskane stały się nareszcie nasze, rodzime. Do każdego, nawet najmniejszego, miasteczka zawitał Adam Mickiewicz i Juliusz Słowacki. Udało nam się nie tylko dzięki zwykłemu fartowi. Nie pierwszy raz ścieraliśmy się z nieprzychylną, tworzoną obcą ręką przestrzenią. Dobrze wiemy jak radzić sobie bez ziemi, gdy traci się własne państwo. Obce przedmioty przestają być straszne, kiedy wśród nich zacznie się toczyć życie w znanych nam formach. Przyzwyczailiśmy się do bycia w ciągłej wędrówce, co przynosi ze sobą inne korzyści, niż odwieczne trwanie w jednym miejscu. Owszem, Maria Konopnicka napisała Rotę. Ale już wcześniej wiedzieliśmy, że jesteśmy Polakami nie dlatego, że zamieszkujemy pewne wspólne terytorium, ale z powodu umiłowania tych samych wartości. Łączył nas określony styl życia, który zewnętrzni obserwatorzy określali nieraz jako dziwaczne warcholstwo. Nie rozumieli jak polska szlachta może uznawać tureckie przedmioty za elementy narodowego wyposażenia. Wysuwając na pierwszy plan kwestie tożsamości, a nie krwi i ziemi, od zawsze, ze swadą i fantazją, oswajaliśmy obce rzeczy. Tkwiąca w niemieckiej solniczce obcość odsyłała nas do dobrze znanych strategii budowania tego, kim jesteśmy.\nOczywiście to, co zastaliśmy na Ziemiach Odzyskanych nie było obojętne dla naszej egzystencji. Działy się tam rzeczy cudowne i osobliwe, bliższe baśni niż poważnej historii. Nie usunęliśmy całkowicie obcości z rzeczy, choć z biegiem lat stawała się ona coraz bardziej przezroczysta. Ponownie podjęliśmy trud przekształcenia naszej tożsamości.\nParadoksalnie owa nienormalność czasów powojennych nie była dla nas czymś nieznanym. Zadając sobie wciąż pytanie o tożsamość, zastanawiając się nad nią, a nawet podważając ją, jesteśmy wprawieni w organizowanie jej od nowa. Weszło nam to w krew. Na Ziemiach Odzyskanych nie dokonaliśmy ani przyswojenia, ani asymilacji. Oswoiliśmy przestrzeń na własnych warunkach. Chociażby przez meblościankę na wysoki połysk oraz wieszanie ogromnego, płaskiego telewizora na poniemiecką ścianę. Nie do końca w zgodzie z zachodnimi standardami, ale przynajmniej po swojemu.\nNiewykluczone, że nie istnieją jeszcze żadne naukowe narzędzia, które potrafiłoby oddać stan ducha tamtych czasów. Nie szkodzi. Sprzeczności oraz paradoksy możemy wyrazić posiłkując się zarówno faktograficznymi sprawozdaniami, jak i emocjonalnymi wspomnieniami. Czasami nie da się inaczej, niż za pomocą niesamowitej opowieści, przekazać tego, co od samego początku wymykało się racjonalnemu ujęciu.\nNiesamowite przygody poniemieckich Polaków\nMoja prababcia od strony babci była trochę oderwana od rzeczywistości. Nie zauważyła na przykład, że zaczęła się wojna i noszenie zaprzyjaźnionym Żydom wody przestało być łatwym sposobem na dorobienie paru groszy po szkole. Trafiła do obozu pod Płońskiem. Pradziadek pochodził z Wilna i został siłą wcielony do Armii Czerwonej. Spotkali się podczas wyzwalania wyżej wspomnianego obozu. Przy rodzinnych spotkaniach śmiano się, że pradziadek miał iść na Berlin, ale pomylił kierunek i zawędrował nad Morze Bałtyckie. Koniec końców osiedlili się w Ustce. Wybrali piękny dom nad samym morzem oraz spełniają marzenia o posiadaniu własnego kutra rybackiego. Od czasu do czasu goszczą u siebie dawnych mieszkańców, kiedy ci mogli już odwiedzać swoje rodzinne strony.\nRodzina od strony dziadka od niepamiętnych czasów mieszkała w Kaliszu. Ich nazwisko zapisywano przez dziwne u z dwoma kropeczkami na górze, jednak nikt spośród nich nie znał już języka niemieckiego. Na początku wojny ojciec mojego dziadka musiał uciekać przez okno z niemieckiego lazaretu, do którego trafił niespodziewanie po przegranej potyczce. Pewnie ktoś stwierdził, że jest Niemcem siłą wcielonym do polskiego wojska. Udało mu się przetrwać, ponieważ przez kilka dni udawał głuchoniemego. W czasie okupacji wsadzono go do aresztu, gdyż sąsiad podkablował go, że ukrywa na strychu radiostację. Jednak naczelnik okazał łaskę i po pewnym czasie zwrócił mu wolność. Wbrew pozorom nie uratowało go dobrze brzmiące nazwisko, lecz umiejętność sprawnego naprawiania aut. Radość w domu była tak wielka, że w 1942 r. na świat przychodzi mój dziadek. Od zawsze marzył o tym, żeby zostać marynarzem. W Ustce poznaje moją babcię i rezygnuje z przeprowadzki do Sopotu. Kiedy wstępuje do Ludowego Wojska Polskiego urzędniczka spolszcza mu nazwisko, żeby wszystko lepiej wyglądało w papierach. Jednak jeszcze moją mamę w podstawówce wyzywają od „hitlerówek”, a nauczycielki plotkują, że „Niemcy w końcu wrócili po swoje”.\nDla mnie los przygotował dzieciństwo w latach 90. Mieszkaliśmy w bloku, gdzie nie mogło być żadnych poniemieckich przedmiotów. Nawet najmniejszej solniczki. Dziadkowie również mieszkali w nowym budownictwie. Zgodnie z zasadami zdrowego rozsądku nie mogłam doświadczyć bezpośredniego, kłopotliwego kontaktu z poniemieckością. Trzecie pokolenie powinno być już wolne od tej obcości, z którą zetknęli się pierwsi osadnicy Ziem Odzyskanych. Historie o Niemcach odwiedzających swe dawne siedziby były już tylko odległymi, na wpół fantastycznymi, wspomnieniami. Polska była tutaj od dawna. Dla moich rodziców i dla mnie – od zawsze. Jednak przeszłości nigdy całkowicie się nie wymaże.\nW dzieciństwie uwielbiałam przesiadywać w okolicy Baszty Czarownic, gdzie miano spalić ostatnią w Europie czarownicę – Trinę Papisten. Zgodnie z faktami nie było to prawdą, ale dla mnie nie miało to żadnego znaczenia. Podobnie jak to, że jej prześmiewczy przydomek wskazywał na to, że była zwolenniczką papieża, czyli katoliczką. Dość dziwna sytuacja jak na polskie realia. Domyślałam się, że coś się tutaj nie zgadza, ale było to dla mnie „przezroczyste”. Trina była nasza. Analogicznie jak ród Grifitów, w którego zamku do dziś mieści się Muzeum Książąt Pomorskich. Przynajmniej gryficki książę Kazimierz IV Słupski cechował się bardziej polskim rodowodem, gdyż był wnukiem Kazimierza Wielkiego. Podobno czekała na niego królewska korona, ale wdał się w konflikt z księciem gniewkowskim Władysławem Białym. W trakcie oblężenia Złotoryi dostał kamieniem w głowę i szybko dokonał żywota. Przypadek uratował nas przed „polsko-niemieckim” królem. Historia potrafi wytyczać swoje ścieżki w naprawdę niesamowity sposób.\nJednak to, że żyłam na trochę inną modłę, ukazało się mi w pełnej krasie przez porównanie. Dopiero w czasach gimnazjalnych uświadomiłam sobie, że chodzenie po niedzielnej mszy do szkółki, gdzie dzieciaki dyskutują o Bogu, Biblii i innych ważnych sprawach, nie jest typową polską tradycją. Wycieczki szkolne udowodniły, że nie każdy Kościół charakteryzuje się skromną ornamentyką. I że nie w każdej polskiej szkole obok portretu Jana Pawła II wisiał Marcin Luter. Nie wszędzie na języku polskim słyszało się, że możemy być dumni, ponieważ posługujemy się prawdziwą polszczyzną, a nie jakąś gwarą. Nawet jeśli uczniowie w innych miastach mogą pisać o swoich przodkach Polacy, a nie słupszczanie bądź ustczanie.\nNa studiach poznałam jeszcze więcej osób pochodzących z Ziem Odzyskanych. Okazało się, że nawet w trzecim czy czwartym pokoleniu zachowało się pewne poczucie odrębności, czy wręcz nieprzystawalności. I powtarzają się niektóre zachowania, wymykające się prostej racjonalizacji. Choćby takie, że potomkowie pionierów z Pomorza szybciej, mimo różnic, odnajdą się na Dolnym Śląsku, niż w Krakowie. Ja w dawnej polskiej stolicy zawsze się gubię. Przyłapuje się też na pomstowaniu na typową polską zabudowę miejską. Za to we Wrocławiu czuje się prawie jak u siebie. Ten układ ulic, te rozwiązania architektoniczne – jestem we właściwym miejscu. Niby gdzie tam Słupskowi do Wrocławia. A jednak jest nam do siebie jakoś blisko. Na czym polega ten mechanizm – nie mam pojęcia. Ziem Odzyskanych nie łączy podobna historia, identyczny typ zabudowy albo jedna religia. Jednakowi są tylko ludzie, którym przyszło żyć w niesamowitych okolicznościach.\nMoja babcia jako młoda dziewczyna zobaczyła na ulicy niezwykle przystojnego mężczyznę. Odstrojony, wyperfumowany, z kwiatami – zmierzał w stronę domu jej koleżanki. Niewiele myśląc poszła za nim i dołączyła do ich randki. Nawet usiadła między nimi w kinie. Ten chłopak w przyszłości zostanie moim dziadkiem. Babcia zawsze mi powtarza, że jak się czegoś chce, to się bierze, bez odczuwania wstydu.\nKonstanty Pilawa o podobieństwie kandydatów na urząd prezydenta: Ani Duda, ani Trzaskowski. W niedzielę wygrają nasze narodowe kompleksy Konstanty Pilawa: Polak na czasy przejściowe Natalia Mileszyk: ACTA2. Historia wielkiego rozczarowania


Tromso - Mjondalen IF na żywo, transmisja online, live stream, gdzie obejrzeć\nTromso - Mjondalen IF\nKto wygra? (0 głosów) Tromso (0 głosów - 50%) Mjondalen IF (0 głosów - 50%)\nTromso - Mjondalen IF – live stream online i transmisja na żywo\nPiłka nożna to jedna z najpopularniejszych dyscyplin sportowych na świecie. Każdego dnia kibice z całego świata oglądają wydarzenia i mecze na żywo związane właśnie z tym sportem takie jak Tromso - Mjondalen IF. Jedną z najbardziej popularnych kategorii rozgrywek i lig w tym sporcie jest Liga Norweska, w której rozgrywane są między innymi takie mecze jak nadchodzące wydarzenie Tromso - Mjondalen IF, które można oglądać na żywo i online przez Internet na kanałach live stream .\nGdzie oglądać Tromso - Mjondalen IF na żywo w tv i Internecie\nWiele osób zastanawia się gdzie oglądać Tromso - Mjondalen IF? Takie transmisje na żywo jak ta z wydarzenia Tromso - Mjondalen IF w ramach popularnych rozgrywek do których zdecydowanie należy Liga Norweska mozna oglądać na żywo w tv i online. Tromso - Mjondalen IF to jedno z najbardziej Istotnych dzisiejszych wydarzeń dla każdego kibica popularnej dyscypliny sportowe, do której trzeba zaliczyć Piłka nożna.\nWarto też pamiętać o tym, że wszystkie wydarzenia z kategorii Liga Norweska a także z dyscypliny sportowej Piłka nożna można oglądać na żywo w telewizji na kanałach tv ESC Online, a także w internecie na kanałach online. Sprawdź więc nie tylko mecz Tromso - Mjondalen IF, ale także inne wydarzenia należące i rozgrywane w ramach rozgrywek Liga Norweska. Najbliższy mecz odbędzie się w dniu 24.10.2021 17:00.


Upadły - opowiadanie - Creepypasta, horror, straszne opowiadania, groza - Straszne-Historie.pl\nDodane przez: straszomakaron, 1.02.2013, 10:40\nDziś znów nie mogłem spać. Nic nie pomagało. One znowu wróciły. Głosy. Zawsze przychodziły w nocy, kiedy zgiełk dnia opadał i zostawiał mnie sam na sam z moimi myślami. Zwykle mogłem Je ignorować lub zagłuszać. Dziś nic nie pomagało. Nie jestem schizofrenikiem, chciał bym być, chciał bym żeby te głosy były tylko moją wyobraźnią, chciał był dostać leki dzięki którym Głosy by znikły. Lecz lecz nie byłem schizofrenikiem, a głosy były realne. Nie wiem kiedy pierwszy raz je usłyszałem. Na początku były nikłe, ignorowałem je a One znikały. Lecz z czasem zaczęły być bardziej natarczywe, trudne do zignorowania. Z plątaniny chaotycznych słów zaczęły się wyłaniać zdania. Oni zaczęli do mnie przemawiać. Teraz już wiedziałem że te głosy nie były moją wyobraźnią. Moja wyobraźnia nie przedstawia się jako Upadły, moja wyobraźnia nie sprawia mi bólu, moja wyobraźnia nie che mojej DUSZY. Jestem wierzącą osobą, więc w pierwszym odruchu zacząłem się modlić. Pomogło, Upadły odszedł. Lecz nie na długo. Za kilka nocy wrócił, tym razem musiałem modlić się dłużej. I tak za każdym razem kiedy przychodził, musiałem modlić się dłużej, a modlitwa sprawiała mi coraz większy ból. Dziś, kiedy tylko wyczułem Jego obecność, wziąłem do ręki krucyfiks, ukląkłem i zacząłem się modlić. Ojcze nasz któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, Przyjdź królestwo Twoje. Przybył. Uderzył w momencie, w którym już myślałem że się nie pojawi. Zaznaczył swą obecność sprawiając mi niewyobrażalny ból. On nie mógł zrobić mi krzywdy, nie potrafił skrzywdzić mego ciała, lecz mógł zadawać nieskończone cierpienie mojej duszy. Bądź wola Twoja jako w Niebie, tak i na ziemi. Ból rósł w miarę wypowiadania słów modlitwy, a ja mimo zamkniętych powiek zacząłem widzieć, jak krucyfiks w mych rękach zaczyna świecić. Wypełnił swym światłem cały pokój. Wtedy go zobaczyłem. Na tle wszechobecnej jasności w pokoju, On był czarny. Był tak czarny, że wydawało się że pochłania światło i zostawia tylko ciemność. Emanował nienawiścią. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj, i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. Wtedy przemówił, a jego głos sprawił że moje ciało zostało przeszyte włócznią niewyobrażalnego strachu i cierpienia. Chciał mojej DUSZY. I nie wódź nas na pokuszenie. Jego słowa zdawały się wnikać w mój umysł i miażdżyć psychikę. Każde słowo zostawiało nieodwracalne bruzdy w mojej psychice. Mogłem to zakończyć, zakończyć moje cierpienie. Wystarczyło tylko że przerwę modlitwę. Lecz wiedziałem, że wtedy został bym bez ochrony Boga, sam na sam z Upadłym. Musiałem modlić się dalej. Ale zbaw nas ode złego. Odszedł. Udało się, zdążyłem tylko pomyśleć i zemdlałem. Rano obudziłem na swoich wymiocinach, byłem cały mokry od potu i pokrwawiony, krwią która z wycieńczenia zaczęła mi lecieć z nosa. Poszedłem się wykapać. Po długiej, gorącej kąpieli przejrzałem się w lustrze. To co zobaczyłem sprawiło, że ze strachu osunąłem się na podłogę. Na piersiach\nmiałem wypalone słowa : WRÓCĘ.\nŹródło: Napisana przeze mnie\nJestem Wendy Brown, mam 18 lat i mieszkam samotnie, przy ulicy Even Black. Nigdy się tu nic nie dzieje, to taka spokojna ulica, mili ludzie, denerwujący sąsiedzi. Wolę spędzać czas sama, ale zdarza się, że pójdę czasem na jakąś imprezę. W ten wieczór, było już około 21:00......\nPółnoc. Dla niektórych godzina duchów, dla innych - najwyższa pora, by kłaść się do łóżek. Ale nie dla Adriana. Dla niego to czas, gdy zaczyna się dobra zabawa. Od niedawna mieszka sam, więc nie musi się już martwić, że obudzi współlokatora.......\nPrzez kilka godzin...\nWszystko zaczęło się, kiedy około dwudziestych piątych urodzin...


Terier tybetański: Charakter, hodowla i pielęgnacja | MAXI ZOO\nTerier tybetański nie jest terierem, lecz małym, kędzierzawym psem pasterskim z Wyżyny Tybetańskiej. Jego otwarte, przyjazne i energiczne usposobienie sprawiło, że rasa ta została przyjęta w Europie z otwartymi ramionami. Ten czujny i kochający dzieci pies ma dziś łapy pełne roboty – jest towarzyszem zabawy, komikiem, partnerem na co dzień i pluszowym misiem do przytulania na kanapie. Krótko mówiąc: kochany pupil, który pasuje do wielu rodzin.\nCharakter teriera tybetańskiego\nWychowanie i życie z terierem tybetańskim\nPielęgnacja teriera tybetańskiego\nDokładne początki rasy pozostają tajemnicą. Te średniej wielkości psy służyły w Tybecie jako psy stróżujące i pasterskie, których głównym zadaniem było alarmowanie ludzi o niebezpieczeństwie. Żyły na podwórkach, w świątyniach lub towarzyszyły stadom bydła w górach. Do dziś uchodzą za rasę nie do zdarcia, która łatwo dostosowuje się do nowych sytuacji. Zgodnie z długą tradycją te długowłose psiaki nie były sprzedawane, lecz oddawane następnym właścicielom w prezencie. To właśnie w ten sposób dwa pierwsze teriery tybetańskie pojawiły się u lekarki w Wielkiej Brytanii. Zostały błędnie sklasyfikowane jako teriery, choć nie miały z nimi nic wspólnego ani pod względem genetycznym, ani pod względem charakteru.\n„Zawsze na baczności” – to krótkie i trafne podsumowanie tej rasy. Terier tybetański ma stróżowanie zapisane w genach i nigdy nie traci czujności. Jest pełen energii, aktywny i spragniony uwagi. Długowłosy pies pasterski silnie przywiązuje się do swoich opiekunów i najchętniej zawsze i wszędzie im towarzyszy. Otwarte, przyjazne usposobienie teriera tybetańskiego sprawia, że jest on doskonałym towarzyszem w każdych okolicznościach. Wobec nieznajomych zachowuje jednak dystans i ostrożność, nie okazując przy tym agresji. Właściwa socjalizacja w pierwszych miesiącach życia pomoże psu zyskać pewność siebie i nauczyć się prawidłowo funkcjonować na co dzień.\nTerier tybetański w równym stopniu lubi relaks na kanapie, co długie wędrówki przez lasy i pola. Potrzebuje dużej dawki ruchu i zajęć, podczas których spożytkuje nadmiar energii – jak harce w ogrodzie, długie wędrówki, wycieczki rowerowe lub konne. Pomimo swojego niewielkiego rozmiaru jest zadziwiająco energiczny i gorliwy, choć z wiekiem może stać się spokojniejszy. Ten pies pasterski bez problemu nadaje się do mieszkania, pod warunkiem, że zapewni mu się wystarczającą dawkę wysiłku i pracy umysłowej. Terier tybetański z chęcią weźmie udział w psich dyscyplinach sportowych, tj. frisbee dla psów, dog dancing lub agility. Najważniejsze, aby w zabawie towarzyszył mu człowiek — wtedy dopiero poczuje się jak ryba w wodzie.\nByłoby zbyt pięknie, gdyby nawet pielęgnacja sierści teriera tybetańskiego nie wymagała zbytniego wysiłku. Jedwabista, miękka i długa sierść wymaga codziennego szczotkowania i oczyszczania z zebranych na zewnątrz zabrudzeń, rzepów i gałązek. Kilka razy do roku warto zafundować terierowi tybetańskiemu profesjonalny zabieg pielęgnacyjny polegający na przerzedzaniu sierści i usuwaniu włosów z uszu pupila. Zaniedbanie sierści może prowadzić do tworzenia się stanów zapalnych. Na pielęgnację sierści i uszu należy przeznaczyć co najmniej dwie godziny tygodniowo. Te małe psy pasterskie cieszą się dobrym zdrowiem i dożywają zwykle od 12 do 15 lat.\nU nas znajdą Państwo najlepsze produkty dla swojego teriera tybetańskiego!\nPodsumowanie Terier tybetański\nwysokość w kłębie: 35−41 cm\nzwarta, prostokątna i zrównoważona\nduże, ciemne i ukryte w sierści\nzwisające, mocno owłosione uszy średniej wielkości\ndwuwarstwowa sierść z gęstym podszerstkiem i falistą, miękką okrywą; w wielu kolorach: od białego po czarny, w różnych odcieniach brązu i złota, trójkolorowa lub w cętki\nnie należy do rodziny terierów, lecz psów pasterskich o słabym instynkcie łowieckim i prawie nieliniejącej sierści\nwesoły, chętny do zabawy, czujny i bardzo inteligentny\nbardzo wymagająca pielęgnacja sierści: codzienne szczotkowanie i sporadyczne wizyty u psiego fryzjera\ndla dobra całej rasy hodowcy przeprowadzają testy mające na celu wykrycie niektórych chorób dziedzicznych\nZachęcamy do odkrycia odpowiednich produktów dla Państwa teriera tybetańskiego\n› Szpic niemiecki – powrót czujnego podwórkowca?\n› Biały owczarek szwajcarski – piękny i mądry Szwajcar\n› Eurasier – pradawny pies o krótkiej historii\n› Zabawy z psem w domu i na zewnątrz\n› Witaminy i suplementy dla psów\n› Niezdrowy pokarm dla psów w okresie Świąt Bożego Narodzenia


XIV Świętokrzyski Jarmark Agroturystyczny – Seniorzy Kielce\nUrząd Marszałkowski Województwa Świętokrzyskiego i Muzeum Wsi Kieleckiej serdecznie zapraszają na 14. Jarmark Agroturystyczny do Parku Etnograficznego w Tokarni, który odbędzie się 2 czerwca w godzinach 11-18.\nW skansenie zaprezentuje się ponad stu wystawców z regionalnymi smakołykami przygotowanymi przez Koła Gospodyń Wiejskich i Gospodarstwa Agroturystyczne oraz rękodziełem (m.in. wyroby z łyka osikowego, obrusy i serwety, zabawki ludowe). Czterdziestu wystawców wystartuje w konkursie kulinarnym, który w tym roku odbywa się pod hasłem “Miała baba placek i nie tylko słodki”. Konkurenci przygotowali wyjątkowe regionalne dania związane z miejscem ich zamieszkania, min.: bocianie, gniazdo, placuszki kapuściane, wesoły słonecznik, wiosenny przekładaniec, słodka fasolka po bolechowicku, kućmok, burocon, suchedniowski tort chlebowy. Rozstrzygnięty zostanie także konkurs Etno Ciuch. Niektóre z propozycji nawiązują do współczesnego looku, wśród 15 konkurentów znalazły się np. “etnodżinsy”.\nZapraszamy do strefy rodzinnej zabawy, która będzie trwała przez całe wydarzenie. Odbędą się bezpłatne warsztaty z wykonywania lalek motanek, wyplatania wianków, animacje z Osadą Średniowieczną z Huty Szklanej, promocja zdrowego odżywiania przygotowana przez Krajowy Ośrodek Rozwoju Rolnictwa (degustacje zdrowych soków, gry i zabawy). W Kosmicznej Stacji Dizajnu mali kosmonauci w tunelu czasoprzestrzennym odpalą rakietę, namalują kosmiczny pejzaż, pobawią się magicznym piaskiem. Wytwórnia Wrażeń przygotuje ściankę wspinaczkową , dmuchanego darta, wyścigi zdalnie sterowanych aut i walki gladiatorów. W specjalnie wykonanej na Jarmark Foto Budce będzie można zrobić pamiątkowe zdjęcie. Skosztujemy pysznych podpłomyków upieczonych w piecu z ziołowym masełkiem. Znakomita gawędziarka Ewa Siudajewska nauczy nas mówić gwarą świętokrzyską, a jej najlepsi uczniowie otrzymają nagrody.\nScenę wypełni znakomita muzyka ludowa i taneczna. Wystąpią: Zespół Ludowy Bolechowiczanie, Cieślaneczki, Zespół Śpiewaczy Domaszowianie, Zespół Pieśni i Tańca Gnieździska, Zespół Pieśni i Tańca Miechowiacy, Zespół EGO oraz TOP GIRLS.\nImprezę rozpocznie Msza św. plenerowa przed kościołem z Rogowa o godzinie 11 w oprawie Zespołu Ludowego Bolechowiczanie.\nZapraszamy do przyjazdu do skansenu specjalną linią „T” Kielce-Tokarnia.\n14. Świętokrzyski Jarmark Agroturystyczny – program:\n11–12 Msza Święta w Kościele z Rogowa\n12–12.20 Zespół Ludowy Bolechowiczanie\n12.35–13 Zespół Śpiewaczy Domaszowianie\n13–13.30 Zespół Pieśni i Tańca Gnieździska\n13.30–14 Zespół Pieśni i Tańca Miechowiacy\n14–14.20 Rozstrzygnięcie konkursu kulinarnego „Masz babo placek i nie tylko słodki”\n14.20-14.50 Konkurs dla publiczności – Gwara świętokrzyska „Toto nase godanie”\n14.50–15.20 Zespół Pieśni i Tańca Miechowiacy\n15.20–15.40 Rozstrzygnięcie konkursów: „Świętokrzyski Etnociuch”, „Najpiękniejsze stoisko 14. Świętokrzyskiego Jarmarku Agroturystycznego”\n15.40–16.30 Zespół EGO\n17–18 Zespół TOP GIRLS\nPrevious Post:Relacja z wycieczki do Sandomierza 22.05.2019\nNext Post:Badania profilaktyczne w Klubie Seniora


Przewijak ścienny - stanowisko do przewijania dzieci i niemowląt Faneco SBCTV z polietylenu, pionowe, składane Sklep online Sanjo.pl\nnetto: 1240,00 PLN\nbrutto: / 1525,20 PLN\nModel: Faneco VBCTV\nKod producenta: VBCTV\nSolidny przewijak Faneco VBCTV to bezpieczne i ergonomiczne stanowisko do przewijania dzieci i niemowląt, które powinno znaleźć się w każdym obiekcie użyteczności publicznej. Wykonany został z niepowodującego podrażnień i niezwykle trwałego termoplastycznego polietylenu zapewniającego bezproblemowe utrzymanie odpowiednich warunków higienicznych przewijaka. Montowany jest do ściany w pozycji pionowej. Dzięki funkcji składania (otwierany i zamykany) zajmuje niewiele przestrzeni. Przewijak wyposażony jest w zawiasy z ocynkowanej stali węglowej i regulowany pas bezpieczeństwa z nylonu chroniący dziecko przed wypadnięciem, a także w 2 otwierane teleskopowo pojemniki na ręczniki papierowe oraz pomocniczy uchwyt na torbę.\nPrzewijak Faneco VBCTV polecany jest do toalet publicznych oraz obiektów użyteczności publicznej odwiedzanych przez osoby z niemowlętami i małymi dziećmi, w szczególności do lokali gastronomicznych, większych obiektów handlowych, przychodni i szpitali, urzędów i instytucji publicznych, hoteli, klubów, etc. Ze względu na swoje walory użytkowe i estetykę wykonania idealnie nadaje się także do domowych łazienek.\nWymiary: wysokość 872 mm / szerokość 513 mm\nGłębokość w pozycji rozłożonej: 872 mm\nprzewijak ścienny Faneco VBCTV


Hotele — Muresk | Hotels.com\nHotele - Muresk\nHotele w mieście Muresk\nWyszukaj hotele w mieście Muresk\nPrzejdź do mapy hoteli w mieście Muresk\nNajlepsze hotele w mieście Muresk\nMuresk — ogólne informacje\nMuresk to idealny cel podróży, jeśli chcesz odpocząć. Muresk — nocleg w okolicy dopasowany do Twoich potrzeb. Nieważne, czy przyjeżdżasz tylko na jedną noc czy na cały tydzień. Skorzystaj z mapy online na stronie Hotels.com i wyszukaj hotele w pobliżu miejsca takiego jak Muresk. Muresk to doskonałe miejsce do zwiedzania. Na naszej mapie możesz zobaczyć okolice wszystkich hoteli i sprawdzić, jakie atrakcje znajdują się w pobliżu. Możesz też sprawdzić wyniki na większym obszarze. Muresk — świetne oferty hoteli z gwarancją najniższej ceny.\nJakie rodzaje hoteli można znaleźć w mieście takim jak Muresk?\nMuresk — ceny noclegów zaczynają się od 183 PLN. Skorzystaj z jednej z 25 ofert i uzyskaj rabat aż do 32%.\nMuresk — klasyfikacja noclegów w okolicy ze względu na liczbę gwiazdek:\nKiedy najlepiej odwiedzić miasto takie jak Muresk?


Citroen C4 - Wszystko o samochodzie - Mojeauto.pl\nCitroen C4 pierwszej generacji zadebiutował na rynku w 2004 roku po światowej premierze na wystawie w Paryżu. Zastąpił wówczas zasłużoną i dobrze znaną Xsarę. "C-czwórka", zwłaszcza jej trzydrzwiowa wersja, mocno wyróżniała się stylistycznie. Na bazie Citroena C4 powstały także dwa minivany - C4 Picasso i Grand C4 Picasso - a poza Europą (z nielicznymi wyjątkami) oferowana była także wersja sedan. Druga generacja C4 zadebiutowała w 2010 roku, a na polskim rynku pojawiła się na początku 2011.\nCitroen C4 - generacje, wersje, katalog\nKup Citroen C4\nRodzaj silnika: wybierz benzynowy diesel elektryczny benzynowy diesel\nCitroen C4 - opinie kierowców\nCitroen C4 został oceniony 99 razy. Uzyskał średnią ocenę 4.54 na 5 możliwych punktów. 88% użytkowników określiło że warto kupić ten model\nCitroen C4 - awaryjność\nNajczęstsze awarie: elektryka, elektronika,oświetlenie (32.60%), układ wydechowy (15.80%), układ hamulcowy (15.70%)\nSzczegóły rapotu awaryjności dla Citroen C4\nCitroen C4 - spalanie\nUżytkownicy modelu Citroen C4 testują jego spalanie. Oto średnie zużycie paliwa w mieście i w trasie dla głównych rodzajów paliwa:\nSzczegóły rapotu zużycia paliwa przez Citroen C4\nCitroen C4 - bezpieczeństwo\nInformacje o samochodach Citroen C4\nVolvo XC40 Recharge z napędem elektrycznym zyskuje właśnie tańszą wersję, z jednym silnikiem i napędem na przód. Znamy cenę.\ntesty samochodów używanych 15-02-2021\npierwsza jazda 03-02-2021\npierwsza jazda 01-12-2020\nWażne informacje o Citroen C4\nFilmy i galerie samochodów Citroen C4\nPremiery i wydarzenia 20-01-2011\nOpinie i dyskusje o samochodach Citroen C4\nmichał o Citroen C4 Grand Picasso 2010-2013\nPlusy: Widoczność - rewelacyjna i bezkonkurencyjna. Mnogość rozwiązań ustawień we wnętrzu pojazdu + masa schowków. Zużycie paliwa przy tej masie robi wrażenie(pozytywnie). Mała średnica zawracania pozwala zgrabnie manewrować bądź co bądź sporym samochodem. Komfort jazdy przewyższający segment w którym się znajduje i nie odbiegający niczym od np. forda galaxy. Minusy: Klocki lub/i tarcze słabej jakości - polecam by co 10tyś je obejrzeć. Automatyczne wycieraczki - choć to indywidualna kwestia, ale mi to bardziej przeszkadza niż pomaga. Brakuje ustawienia czasowego z dłuższym interwałometrem. Udźwig - przy tej masie brakuje ok 100-200 kg by w 7 osób + bagażnik dachowy wybrać się w podróż. Nisko położony punkt odkładania butelek/kawy Za nisko (moim zdaniem) umieszczone wpięcie pasa bezpieczeństwa (z przodu). Ogólnie na duży plus ! Dobrze wydane pieniądze. czytaj więcej\nmilan o Citroen C4 2004-2010\nMam go od niedawna.Silnik 1.6 b+lpg.Uważałem,że mimo,że to ,,francuz,,to jeśli kupię krajowy z udokumentowanym przebiegiem,to nic złego się nie przydarzy.Niestety mimo tylko 69tys.km.przebiegu nie do końca jestem zadowolony.Zrobiłem nim 10 tys.km.Samochód serwisowany był na bieżąco w ASO Citroen.Pierwszy minus,to spalanie.Nie jest to duży samochód,a przy spokojnej jeżdzie 9-10 l.benzyny(bez komentarza).Nierówno pracujący silnik na wolnych obrotach.Amortyzatory padły po 60tys.km.Przepalające się żarówki.Obecnie pojawia mi się drganie podczas puszczania sprzęgła.Jak na samochód z udokumentowanym przebiegiem,to trochę za dużo.Gdybym nie miał do niego książki serwisowej,to uznałbym,że ma minimum 150tys.km.Kupiłem go na wygląd.Trzeba przyznać ,że wersja 3d jest ładna.tak więc moja ocena to 4-. czytaj więcej\n@Marcin - Ani Forda, ani C4 itd. Zainteresuj się hondą Civic tą 5-cio dr. Ta to dopiero szokuje wyglądem, a na pewno nikt nie przejdzie obojętnie. Ta z silnikiem 1.8 to prawie jak sam. sportowy (chyba w 9 sek do setki). Cena rozsądna i w standardzie prawie wszystko (nie to co w Golfie, gdzie za każdy bajer płacisz kupę kasy). Co do awaryjności, to... Honda to Honda, a Civic zawsze dobrze się plasował w rankingu DEKRY. A wracają do C4 - zawsze mówiło się dużo o awaryjności "francuzów". Prawda to i nie prawda. Co do mechaniki, to się nie zgadzam, średnia norma, ale te wysublimowane elektroniczne cacka potrafią być niestety zawodne. Znajomy ma C5 i mówi tak:" jeździ się znakomicie, trzyma się toto drogi, bajery umilają jazdę... jak działają". No i te delikatne zawieszenie, nie na polskie drogi. Nowe C4 ma dopiero 2-3 lata, jak się skończą gwarancje pewnie się zacznie. Gdzie te czasy, gdzie pan Zbynio z warsztatu obok klepnął młotkiem, coś tam poprzykręcał i jechało się da czytaj więcej\nDaniel o Citroen C4 2004-2010\nMiałem najpierw służbową "benzynę" 1.6 i powiedziałem że nigdy nie kupię C4. Potem za namową małżonki (wygląd Coupe...) poszła 110KM HDi i nie narzekałem przy jeździe z małym obciążeniem, do tego baaardzo oszczędny silnik. Ze względów fikalnych zmieniłem po 1,5 roku na kolejne C4 Cpuoe "By Loeb" - 2.0HDi. 0,8-1,5 litra więcej ale ma "kopyto" kiedy trzeba. Hamulce wzmocnione proporcjonalnie do silnika. Podobnie dobrano zawieszenie - obniżone i utwardzone. Zaskakuje pewnoscia prowadzenia. Obydwie C4 po oklo 70 tys bez awarii (nieliczac zimowych usterek czujników parkowania i spryskiwaczy reflektorów). Jeli bédá nadal produkowa ladne Coupe, nastépne auto to te bédzie C4 czytaj więcej\nMam odczucie, że wszyscy lub prawie wszyscy przedmówcy nie jeździli tym autem i innymi wymienionymi też. Ja jeździłem i Citroenem i Touranem. C4 to kicha - fatalne właściwości jezdne, pogarszające się wraz z pogarszaniem się nawierzchni po której jedziemy. Idiotyczna kierownica, która przy pierwszym kontakcie wyzwala obawy o jej funkcjonalność. Zbyt wąskie tylne fotele, których profilowania gniotą dorosłych pasażerów. Fatalne zautomatyzowane skrzynie biegów (które wg opinii użytkowników są mocno awaryjne). TOURAN - bardziej konserwatywny, ma zbyt wysoko podniesiony względem sprzęgła i hamulca pedał gazu. Mnie już po kilku km bolało podbicie w prawej nodze. Denerwujące (tak jak w C4) czerwone podświetlenie zegarów. Trochę tandetne plastiki w bagażniku. Poza tym o niebo lepszy niz C4 (choć wg niektórych użytkowników też nie wolny od usterek). czytaj więcej\nWitam ! Posiadam Citroen c4 coupe 1.6 HDI 2005 r . Miesiac temu wymienilem kompletnie sprzegło razem z dwumasa . Łozysko i łape sprzegła . Po wymianie za kazdym razem kiedy chce wjechac pod gorke lub wjechac na krawężnik do kabiny samochodu przez wentylacje wlatuje okropny smród ... Nie ma co sie śmiac ale moge go opisac jako "zgniła kapusta" .nZaczeło sie to dziac od razu po tej kosztownej wymianie sprzegła. Zakupione nowe kompletne sprzzegło LUK ! Mechanik ktory zakladal nowy zestaw nie jest w stanie powiedziec mi dlaczego tak sie dzieje ... Smród pokazuje sie wylacznie wtedy kiedy jestem zmuszony posilowac sie ze sprzegłem tzn . wjezdzanie na przeszkode na poł sprzegle. nMoje podejrzenia to poprostu tarcza sprzegła jest zrobiona z jakiegos dziwnego materiału ale to tylko podejrzenia . Czy ktos spotkal sie z czyms takim ? Nie chcialbym znowu wyjmowac silnika ... czytaj więcej\n99 opini więcej 46 dyskusji na forum