Sposoby na leczenie kobiecych dolegliwości | Zdrowie dzień po dniu\nUpławy to jedna z najczęstszych przyczyn skłaniających kobiety w wieku rozrodczym do wizyt u lekarzy ginekologów.\nNiekoniecznie muszą świadczyć o chorobie – mogą być bowiem wynikiem naturalnych procesów zachodzących w organizmie podczas cyklu miesiączkowego.\nNiestety bardzo często upławy mogą być oznaką infekcji w obrębie układu moczowo-płciowego, dlatego w żadnym wypadku nie powinny być bagatelizowane.\nUpławy powinny budzić niepokój, kiedy wydzielina z pochwy ma zmieniony kolor i konsystencję lub nieprzyjemny zapach. To dość przykra dolegliwość, której nierzadko towarzyszy świąd i uczucie pieczenia w okolicach pochwy i sromu, zapalenie pochwy, które może stanowić poważne zagrożenie zdrowia związane z nowotworami, dlatego koniecznie trzeba je leczyć.\nNajlepiej z problemem zgłosić się do lekarza specjalisty, jednak jeśli nie mamy takiej możliwości, warto przynajmniej zastosować leki dostępne w aptekach bez recepty.\nJakie leki na upławy możemy kupić w aptekach bez recepty? Do wyboru mamy różnego rodzaju tabletki, globulki, maści i czopki stosowane dopochwowo lub też płyny do irygacji pochwy.\nNajczęściej substancje aktywne w nich zawarte mają działanie przeciwzapalne, bakteriobójcze i grzybobójcze, przywracają i pomagają utrzymywać prawidłową florę bakteryjną błony śluzowej pochwy i przyspieszają gojenie ran.\nLeki bez recepty na ogół posiadają w swoim składzie naturalne składniki, najczęściej wyciągi roślinne, takie jak wyciąg z kwiatu nagietka lekarskiego, wyciąg z szałwii, rumianku, kory dębu, pokrzywy ale także propolis, pałeczki kwasu mlekowego i inne.\nWśród tabletek i globulek do najczęściej stosowanych należą takie leki jak Albothyl , stosowany w miejscowym leczeniu bakteryjnego zapalenia pochwy, Calendulin z wyciągiem z nagietka lekarskiego o działaniu przeciwzapalnym, bakteriobójczym i grzybobójczym, globulki Floragyn o właściwościach łagodzących i wspomagających gojenie czy też leki Cicatridina, Gałki propolisowe hamujące rozwój bakterii lub Gyntima z wyciągiem z szałwii.\nDo polecanych preparatów bez recepty należą także Lactovaginal, Vagical oraz płyny do irygacji pochwy Tantum Rosa, Vagolavit czy Azucalen lub maści Clotrimazolum czy Vratizolin. W aptekach znajdziemy także preparaty doustne pomocne w leczeniu zapaleń pochwy i związanych z nimi upławów, są to najczęściej preparaty homeopatyczne, np. Dagomed 48 Kreozotum albo Monilia Albicans.\nParafarmaceutyki możemy stosować bezpiecznie na własna rękę, jednak trzeba pamiętać, że maja one bardzo łagodne działanie, dlatego jeśli po kilku dniach stosowania objawy chorobowe się nie zmniejszą, koniecznie trzeba skonsultować się z lekarzem specjalistą.\n8 marca 2013 by\tmonikap\nCategories:\tLeki Zdrowie kobiety\nTaggs:\tbadanie ginekologiczne ceny leków infekcje pochwy leki naturalne środki farmakologiczne: tabletki upławy\nPrevious Post: Co to jest monodieta?\nNext Post: Co sprzyja rozwojowi nadciśnienia\nbadanie ginekologiczne bóle miesiączkowe choroby cywilizacyjne ból brzucha dieta w ciąży dieta cholesterolowa usuwanie kleszcza profilaktyka zdrowotna cykl miesiączkowy diety choroby przenoszone przez kleszcze nadwaga sok z buraków alergia karmienie piersią planowanie ciąży aktywność fizyczna leki naturalne uczulenie kleszcze insulina bóle pleców zaburzenia psychiczne dolegliwości mięśni cukrzyca alkoholizm choroby psychiczne depresja pierwsza pomoc ugryzienie przez kleszcza zdrowe odżywianie ból jak rzucić palenie wady tabletek antykoncepcyjnych menstruacja


Czy zdajemy sobie sprawę ze znaczenia muzyki - Muzyk.net\n9 października 2017 Piotr Kałużny | Muzyk FCM Artykuły, Felietony 8\nŻyjemy w czasach absurdalnych. Z jednej strony, rozwój techniki cyfrowej, internetu i mediów oszałamia możliwościami, z drugiej jednak, ta wszechobecna technika, informując o ważnych wydarzeniach z życia społecznego, politycznego i kulturalnego, zamieszcza jednocześnie, i to na prawach równości, niewiarygodne idiotyzmy, banialuki i głupoty. Niszczy tym samym nasz zdroworozsądkowy krytycyzm. Również wobec muzyki.\nMuzyka jest jedyną dziedziną sztuki, która dociera do nas bez pośrednictwa materialnych podmiotów. Malarstwo nie zaistnieje beż farb i powierzchni, na których zostanie uwiecznione, rzeźba nie powstanie bez materialnego budulca i narzędzi do jego kształtowania, literatura i poezja nie pojawią się jeśli ich twórcy pozbawieni zostaną papieru lub komputera, teatr umrze bez scenariuszy i scen, na których aktorzy mogą je wygłaszać i odgrywać.\nTak prawdę mówiąc, minąłem się nieco z prawdą pisząc, że muzyka obywa się bez atrybutów materialnych. W rzeczywistości nie pojawi się bez ośrodka akustycznego zdolnego przenosić fale dźwiękowe. Ponieważ jednak tego ośrodka nie widać i nikt go też nie formuje, uważamy, że muzyka dociera do nas bezpośrednio, od jej źródła do naszych uszu.\nMuzyka ma ogromny wpływ na naszą wrażliwość, kulturę i wychowanie. Jest absolutnie konieczna do ożywiania naszych uczuć. Jest pokarmem dla duszy. Tak o niej myślę, a wielu, znacznie ode mnie mądrzejszych, tak twierdzi.\nMuzyka może jednak niszczyć naszą wrażliwość, kulturę i wychowanie. Cechuje ją spolegliwość do inspirowania również negatywnych uczuć i może być niewłaściwym pokarmem dla duszy. Tak też sądzę, ale nie wiem, czy inni też się z tym przeświadczeniem zgadzają.\nCzy istnieje jakakolwiek teoria pozwalająca określić znaczenie muzyki? Nie. Przynajmniej ja nie znam takiej. Ale wiem, że skutki działania muzyki pojawiają się dopiero po bardzo długim czasie, wówczas, kiedy nikt już ich nie łączy z treściami dźwiękowymi, powstałymi kilkanaście lat wcześniej. Istnieją jednak przykłady wskazujące na wpływ określonych dzieł muzycznych na różne fakty historyczne, np. na kształtowanie postaw patriotycznych. Przywołam tu dwa z nich.\nW czasach oficjalnie istniejącego Królestwa Polskiego z protektoratem państw ościennych, muzyka Fryderyka Chopina, genialna pod względem estetycznym i wyrazowym, budziła uczucia patriotyczne i dumę z bycia Polakiem. Gloryfikowała spuściznę polskiego folkloru, ową pokoleniową ostoję narodu prezentowaną w formach artystycznie doskonałych. Niewątpliwie twórczość ta miała ogromny, pozytywny wpływ na umacnianie idei wolnościowych.\nW czasach faszystowskich Niemiec, wspaniała muzyka Ryszarda Wagnera budziła wielkie uczucia patriotyczne, dumę z bycia przedstawicielem rasy aryjskiej i wskazywała na ogromne, a częściowo zapomniane, znaczenie niemieckich mitów. Niewątpliwie miała ona pozytywny wpływ na głoszenie idei zaborczych.\nWpływy muzyki na ruchy wyzwoleńcze i zaborcze stanowią tylko margines twórczości akustycznej. Znacznie ważniejsze są jej funkcje wychowawcze. Muzyka buduje więzi społeczne. Fani określonego stylu muzycznego mają przyjazne uczucia do osób zainteresowanych tą samą estetyką. Traktują ich niemal jak osoby im bliskie. Z kolei, kształcący się instrumentaliści i wokaliści uczą się wytrwałości w ćwiczeniu wszelkich elementów wykonawczych. Uzyskują dzięki temu świadomość, że na efekty artystyczne trzeba zapracować latami wytrwałej pracy.\nMuzyka spełnia funkcje rytualne. Wszelkie obrządki religijne odbywają się z wykorzystaniem twórczości sakralnej. Wspólne śpiewy, wzniosłe lub ekstatyczne interpretacje i treści słowne związane z wiarą, łączą wspólnoty wiernych i pomagają w intensywniejszych przeżyciach emocjonalnych.\nMuzyka celebracyjna towarzyszy weselom, pogrzebom, świętom państwowym, festynom i innym okazjonalnym okolicznościom związanym z życiem konkretnych społeczności. Buduje odpowiedni klimat akustyczny i inspiruje określone emocje odpowiadające randze wydarzenia.\nMuzyka popularna, zwana też rozrywkową, pełni różne funkcje społeczne. I tak, muzyka taneczna stanowi podstawę wszelkich układów choreograficznych. Balety, dyskoteki, tańce ludowe i wszelkie potańcówki nie będą miały racji bytu bez wykorzystania twórczości akustycznej. Z kolei, wszelkie piosenki komponowane w różnych stylach muzycznych wywołują w słuchaczach emocje estetyczne. Przynoszą radość albo zniechęcają.\nMuzyka klasyczna i jazzowa odwołuje się do artystycznych przeżyć. Ich rolą jest wzbudzenie wśród odbiorców emocji związanych z konstrukcjami prezentowanych form, z wykorzystanymi w tym celu środkami kompozytorskimi, ze sposobami kształtowania ekspresji i z ocenianiem umiejętności interpretacyjnych i improwizatorskich wykonawców.\nMuzyka pełni funkcje ilustracyjne. Muzyka filmowa, teatralna, reklamowa, relaksacyjna i wykorzystywana w miejscach handlowych stanowi tło mające wywoływać oczekiwane przez twórców emocje wobec oglądanej treści filmowej i teatralnej, wzbudzać pozytywne emocje wobec reklamowanych produktów, wywoływać stany wyciszenia emocjonalnego lub nastrajać optymistycznie w trakcie zakupów w supermarketach.\nMuzyka pełni funkcje lecznicze. Usypia, aktywizuje, znieczula i wywołuje stany euforyczne. Jest silnym bodźcem stymulującym zachowanie człowieka.\nWarto pamiętać o znaczeniu muzyki w czasach, gdy powszechnie jest ona systematycznie degradowana.


Turbocoaching - cz. I - marilabo.pl\nZimno sprawiało, że czym prędzej chciałam znaleźć się w łóżku, pod kołderką, najlepiej leżąc z zamkniętymi oczami. Pisałam już o bezmyślnym przeglądaniu obrazków (no może nie tak do końca bezmyślnym, bo niektóre pomysły zaczerpnięte z pinterestu wcieliłam już w życie):\nAle przytłaczało mnie nawet nie zimno… Jeszcze w niedzielę wypisałam rzeczy i zadania, które powinnam zrobić w tym tygodniu. Pisząc maila do koleżanki, ale też wracając do domu po 11 godzinach pracy, zdawałam sobie sprawę, że czas do końca lutego mam już zaplanowany.\nNajgorsze, a zarazem najciekawsze w mojej sytuacji jest to, że rozwijam się równomiernie we wszystkich interesujących mnie kierunkach. Jest to dobre, bo nie muszę z niczego rezygnować. Nie jest to dobre, bo mogłabym być lepszą po prostu tłumaczką, lepszą po prostu lektorką, lepszą po prostu nauczycielką, albo po prostu lepszą zgłębiaczką wiedzy, piszącą o wiele ciekawsze artykuły.\nA tymczasem, siedząc przy komputerze – tłumaczę, uczę się nowych programów, inkubują się pomysły dotyczące najbliższych lekcji, ucząc, czerpię z tego ogromną radość i siłę, ucząc się, jestem zafascynowana tym czy innym tematem.\nWięc styl życia jest uzasadniony.\nPrzeglądając książki do oddania do biblioteki, trafiłam znowu na tę B. Tracyego Turbocoach. Wszystko, co ma w tytule coach jest: pro, rozwojowe, modne i, moim zdaniem, niesprecyzowane. Tracy natomiast turbocoachuje bardzo efektywnie.\nKsiążka jest podzielona na kilka rozdziałów o podobnej tematyce jak nowsza książka tego autora Plan lotu. Pierwszy rozdział jest aż nadto oczywisty – aby wyruszyć, trzeba wiedzieć, gdzie się jest: Opracuj osobisty plan strategiczny. Pamiętacie listy dziesięcioletnie z How I met…? Tutaj jest troszkę inaczej. Ten jak i następny rozdziały rozpoczyna się w stylu podręcznikowym – określ co już umiesz, czyli – czy w ciągu ostatnich sześciu miesięcy pomyślałeś o tym, aby wyznaczyć konkretne cele związane ze swoją pracą? (kto by się nie zastanawiał…) Jeśli wytyczyłeś cele, to czy masz plan, w jaki sposób je osiągnąć? (tutaj już trudniej). Następnie można przeczytać czego się dowiemy z tego rozdziału: teoria i praktyka.\nTracy wyjaśnia co to jest strategiczne planowanie i dlaczego jest ważne:\nGary Hamel napisał w swojej książce Przewaga konkurencyjna, że najlepsze firmy planują na pięć lat do przodu, a potem określają, jakimi podstawowymi umiejętnościami będą musiały się w tym czasie wykazać, by dominować w branży.\nTym samym przechodzimy do 8. podstawowych pytań, które pomogą w planowaniu strategicznym:\nsą to pytania o wartości, wizję siebie za 5 lat, misję, która pomaga realizować wartości, nadrzędny zamysł – główny cel kariery, dążenia, wiedza i umiejętności, a także nawyki i codzienne zajęcia, które należy zaangażować, aby stać się tym właśnie człowiekiem.\nA Ty, masz już swój plan?\nPoświęć chwilę i wypisz najważniejsze dla Ciebie sprawy\nPo tym jak określiliśmy plan naszego rozwoju Brian Tracy w książce Turbocoach prowadzi nas do następnego kroku – określenia czym konkretnie możemy lub chcemy się zająć.\nW tym celu proponuje zadanie sobie pytań, które mi bardzo kojarzą się z biznesplanem:\nCzym mógłbym się zajmować?\nKto lub co stanowi moją konkurencję?\nJakie są moje główne ograniczenia?\nNastępnie możemy określić konkurencję oraz poznać swoich klientów. Odnoszę te rozdziały bardziej niż do biznesu do strefy prywatnej, określenia swojego planu w różnych sferach życiowych.\nPo tym jak określimy w czym jesteśmy najlepsi, najczęściej winę za brak rozwoju zwalamy na ograniczenia. Tracy stawia sprawę jasno – pozbądź się swoich ograniczeń!\nI rzeczywiście, ma rację. Zauważyłaś/łeś może, że często nie osiągasz nic więcej poza to, co z góry założyłaś? Niestety, ograniczenia mają moc.\nCo zainteresowało Cię w tej części książki? Chciałabyś/Chciałbyś się dowiedzieć, o czym Tracy pisze w drugiej części?\nWłaśnie zapragnęłam tej książki, Mikołaju, gdziekolwiek jesteś!

Jakiego języka uczysz? Angielskiego?\nMoja była w bibliotece:) Może Mikołaj twoja też tam trzyma :P
Nie angielski, taki jeden cyryliczny :P
\nchętnie przeczytałabym tą książke, jestem na etapie, kiedy nie wiem jeszcze jak zacząć swoją karierę, piszę licencjat, chcę iść na mgr i nie wiem w jakim kierunku :P\nAle ci dobrze!
Chociaż przecież zawsze można coś jeszcze w swoim życiu pozmieniać.\nhttp://www.blogger.com/profile/04568537406385105138 uroda i włosy\nUwielbiam takie książki :) poproszę o przepis na to cudo! Co do ZSK to o kwasie hialuronowym pewnie przeczytałaś u mnie w notce, ale mocznik osobiście wykorzystałabym jako dodatek do kremu do rąk, szczególnie teraz na zimę. W większej ilości do pięt przed latem :)\nMiło, że do mnie wpadłaś.
Mocznik kupiłam dla nawilżenia suchej skóry na nogach, zwłaszcza po złuszczaniu kwasem migdałowym, ale nie spodziewałam się, że jest w postaci kryształów. Trzeba go wcześniej rozpuścić?
Kwas już wiem, że dodam do kremu do twarzy – jak to brzmi!! :)
Hmmm, miałam kurczak i miałam brokuł mrożony – a na pintereście widziałam, że da się połączyć (brakuł\nNie wiem czemu nie mogę odpowiedzieć pod Twoim komentarzem. Na niektórych blogach ta funkcja mi nie działa…

Rosyjski? Super! Tak, hmmm, oryginalnie :)

W bibliotece szuakałam, nie ma. Ale luz, jakoś ją dopadnę.\nMoże poszperam w kodzie i znajdę funkcję odblokowującą, ale ten szablon jest z góry predefiniowany, więc nie wiem czy się uda.

Dokładnie :)

:) Książka jest, moim zdaniem, bardzo podobna do Planu lotu, więc może tę jest łatwiej znaleźć.\nAj, problem z komentarzami jest u mnie… Na innym komputerze wszystko gra… :( Nic więc nie szperaj, dzięki!\nWypróbowałam już wiele metod, ale ZTD przeczytana w necie na odpowiedniej stronie najlepiej do mnie przemówiła. Ale kto wie, może jest coś lepszego.
Zadałam sobie jednak odpowiedzi na Twoje pytania.
1) Zajmuję się tańcem i opieką dziećmi w szkole
2)Mogłabym zajmować się dziećmi upośledzonymi, medycyną niekonwencjonalną lub alternatywną psychologią.
3)Nie mam konkurencji, ale\nViolina,
dziękuję za komentarz :)
Ciekawa jestem, którą stronę uważasz za najodpowiedniej streszczającą ową metodę?
W moim przypadku jest z nią zbyt wiele zachodu, ale zobaczymy, może w końcu przekonam się do niej.

A najbardziej dziękuję za podzielenie się odpowiedziami.
Na Twoją ostatnią odpowiedź nasunęło mi się pytanie typowo coachingowe – a co byś konkretnie


Marcin Ornass-Kubacki, prezes Astry: Chcemy rozwijać współpracę z TVP - Media i internet - rp.pl\nAktualizacja: 20.12.2016, 20:58\nMarcin Ornass-Kubacki, prezes Astry: Chcemy rozwijać współpracę z TVP\nJesteśmy otwarci na powrót do rozmów z TVP, bo współpraca z publicznym nadawcą w każdym kraju jest dla nas sprawą prestiżową – mówi Marcin Ornass-Kubacki, prezes Astry w Europie Środkowej i Wschodniej Magdalenie Lemańskiej.\nRz: W USA operator AT&T zdecydował udostępnić ofertę platformy satelitarnej DirecTV także w internecie, co eksperci skomentowali jako „początek końca satelitarnej telewizji w Polsce". Zgadza się pan z taką tezą?\nAbsolutnie nie. Nie można tak powiedzieć, patrząc na globalne inwestycje w nowe satelity wszystkich operatorów. Przed nami otwierają się zupełnie nowe obszary rynku – inwestujemy nie tylko w satelity geostacjonarne, ale też w średnioorbitowe, które są uzupełnieniem naszej infrastruktury. Branża satelitarna ma się świetnie, co potwierdzają statystyki, także te z Polski, gdzie z telewizji satelitarnej korzysta 5,6 mln ludzi, podczas gdy w sieciach kablowych klientów jest 3,9 mln i tendencja jest spadkowa. Telewizja naziemna dociera do ok. 3 mln gospodarstw. Tylko w naszym regionie w ciągu ostatnich kilku lat wystartowało kilka nowych platform cyfrowych. Moim ulubionym przykładem jest ten z Rumunii, gdzie Orange uruchomił nową platformę cyfrową (piątą na tym rynku) na Astrze i równocześnie zaoferował IPTV. Od tego czasu liczba klientów tej platformy przekroczyła tam 300 tys., podczas gdy IPTV zdobyła ich kilkadziesiąt tysięcy.\nNadal pan forsuje tezę, że w Polsce jest miejsce na jeszcze jedną platformę cyfrową?\nJestem przekonany, że tak jest. Dla nikogo nie jest tajemnicą, że jesteśmy aktywni i otwarci na współpracę z podmiotami zainteresowanymi inwestowaniem w Polsce. Tylko w ostatnim czasie prowadziliśmy rozmowy na temat uruchomienia nowej platformy DTH z zainteresowanymi podmiotami, co pokazuje, że nie tylko my dostrzegamy duży potencjał naszego rynku. Prędzej czy później pojawi się kolejny gracz, który taki projekt uruchomi.\nAle kto miałby takie nowe usługi kupować na rynku, na którym nasycenie płatną telewizją przekracza 70 procent?\nW Rumunii, gdy Orange uruchamiał platformę DTH Orange TV Home, nasycenie rynku wynosiło 87 proc. Wtedy padały tam takie same pytania, przy czym warto pamiętać, że siła nabywcza w Rumunii jest niższa niż w Polsce. Orange wystartował tam jednak z atrakcyjną ofertą, wprowadził szereg nowych kanałów, nieobecnych wtedy na rynku, zaczął pakietować usługi, ale przede wszystkim postawił na jakość (tzn. profesjonalną obsługę klienta i wysoką jakość obrazu). Wynajęte na naszych satelitach pojemności pozwoliły uniknąć nadmiernej kompresji sygnału, co sprawiło, że abonenci mogą cieszyć się prawdziwą jakością HD. To wszystko okazało się kluczem do sukcesu. W Polsce nasycenie płatną telewizją jest wyraźnie poniżej 87 proc., a siła nabywcza Polaków jest wyższa. Ponadto oferty dwóch obecnych dziś na rynku platform z biegiem czasu bardzo się do siebie upodobniły, co powoduje, że konkurencja jest ograniczona.\nInteresuje państwa współpraca w zakresie dosyłania sygnału satelitarnego na zlecenie instytucji państwowych?\nW tym obszarze jesteśmy już obecni od wielu lat, a zajmuje się tym jeden z naszych pionów, tzn. Governamental Services. Oprócz tego powołano osobną spółkę LuxGovSat współnależącą w 50 proc. do SES (pozostałe 50 proc. udziałów jest w posiadaniu rządu Luksemburga). Jej zadaniem jest odpowiadać na zapotrzebowanie instytucji rządowych, np. w obszarze przesyłu danych, monitoringu granic, ale także świadczy ona usługi na potrzeby wojska. Pierwszy satelita tej spółki wystartuje w przyszłym roku, a jej działalność może być interesująca nie tylko dla polskiego rządu, ale również dla innych rynków w naszym regionie, zwłaszcza w kontekście tych najbardziej aktualnych zagrożeń w Europie.\nCzy po wygraniu przetargu na obsługę wozów transmisyjnych TVP będą państwo jeszcze walczyć o szerszą współpracę z tą firmą?\nChcielibyśmy, bo naszym zdaniem taka forma nadawania, w jakiej transmitowane były przez Astrę kanały TVP jeszcze 2 lata temu, nadal ma sens. TVP Info, Historia, Polonia i Kultura były w niekodowany sposób odbierane w całej Europie i docierały tam do wielomilionowej Polonii. Mamy sygnały, że po ich wyłączeniu polscy widzowie w Europie wyrażali niezadowolenie. Jesteśmy otwarci na powrót do rozmów z TVP, ponieważ współpraca z publicznym nadawcą w każdym kraju jest dla nas sprawą prestiżową.\nDość oczywistym powodem ucięcia tych kontraktów były oszczędności.\nTo była bardziej skomplikowana sytuacja, sprawa oparła się nawet na komisji senackiej. W przypadku stacji nadawanych w sposób niekodowany, dalsza współpraca miała sens i byliśmy w tym zakresie gotowi do naprawdę bardzo daleko idących ustępstw. Większość nadawców publicznych na Zachodzie, ze względów bezpieczeństwa, politycznych i prestiżowych ma własne pojemności satelitarne, podczas gdy TVP korzysta w tym zakresie z infrastruktury komercyjnych platform. Nie jest również przypadkiem, że de facto wszystkie najważniejsze europejskie telewizje publiczne nadają w sposób niekodowany przez Astrę 19.2E. Ta pozycja orbitalna po prostu zapewnia dostęp do największej liczby gospodarstw domowych w Europie - 156 milionów.\nDo kiedy mają państwo umowę z TV Trwam?\nJest to umowa wieloletnia. Współpraca z klientem układa się nam bardzo dobrze. Dla Lux Veritatis jest oczywiste, że jeśli TV Trwam chce być nadawana w sposób niekodowany i odbierana w całej Europie, także przez Polonię, to Astra jest dla takich celów idealna. Podobnie, jak w przypadku TVP, dosyłamy im też sygnał do wozów transmisyjnych.\nMarcin Ornass-Kubacki jest prezesem operatora satelitarnego Astra w Europie Środkowej i Wschodniej. W koncernie pracuje od 2003 roku. Karierę zaczynał w EBN TV w Londynie, później pracował dla At Entertainment Inc. (założyciel Wizji TV), gdzie zarządzał kanałem Wizja Sport oraz w UPC Direct.\nPosłanki PiS chcą pomóc TVP i TV Trwam. Z cudzych pieniędzy\nTVP dostanie odszkodowanie za awarię sygnału\nTVP narzeka na finanse


Opera Next - Zupełnie nowa przeglądarka od Opery już do pobrania!\nO nowej wersji mobilnej Opery pisaliśmy Wam jeszcze w marcu, dziś udostępniono wersję desktopową na Maca i Windowsa - Opera Next. Przyznam, że dawno nie korzystałem z Opery, ale to co ujrzałem po instalacji tej najnowszej wersji napawa mnie nadzieją na znakomity nowoczesny produkt wśród przegląda...\nO nowej wersji mobilnej Opery pisaliśmy Wam jeszcze w marcu, dziś udostępniono wersję desktopową na Maca i Windowsa - Opera Next.\nPrzyznam, że dawno nie korzystałem z Opery, ale to co ujrzałem po instalacji tej najnowszej wersji napawa mnie nadzieją na znakomity nowoczesny produkt wśród przeglądarek.\nSpeedDial to teraz duże kafelki stron do szybkiego dostępu, które można również gromadzić w folderach. Zakładka Stash pozwala przechowywać strony, artykuły do przeczytania na później.\nWystarczy, że będąc na danej stronie klikniemy w pasku adresu ikonę serca i dana strona bądź konkretny artykuł zapisze się w tej zakładce. Podobnie zresztą możemy dodawać nowe pozycje do zakładki SpeedDial.\nNie jest to jednak powielenie funkcji. W zakładce Stash możemy dowolnie wyświetlać zapisane strony, korzystając z suwaka po prawej - z podglądem lub bez. Funkcja ta może być doskonałym zamiennikiem dodatkowych aplikacji do przeczytania na później.\nKolejną nowością jest zakładka Discover, którą znamy już z wersji mobilnej, a wyświetlająca najnowsze wiadomości z różnych dziedzin. Możemy je spersonalizować w oparciu o wybrane kategorie oraz lokalizację.\nNo i pasek wyszukiwania mamy teraz podobny jak w Chrome, nazwany został jako Smartbox. Źródło wyszukiwania możemy zmieniać zakładkami u dołu paska.\nTo zupełnie nowa przeglądarka, stworzona od podstaw i oparta na silniku WebKit, z którego korzysta również Chromium. Wiem, że to nowa instalacja, bez żadnych dodatków, historii, ale nie pamiętam, aby w przypadku Chrome po czystej instalacji, tak piekielnie szybko ładowały mi się strony. Zapowiada nam się ostra walka pomiędzy przeglądarkami, do której właśnie dołącza nowa Opera Next.


RADIO WATYKAŃSKIE DODANE 30.06.2015\nKażdego dnia w prasie można znaleźć informacje o kulisach przygotowań. »\nPrzygotowania do niepewnej wizyty\nPrezydent Boliwii Evo Morales przygotowuje się do wizyty papieża w tym kraju. na razie nie wiadomo jednak, czy do niej dojdzie. »\n„Jako obywatel Boliwii, a także jako ktoś, kto został wybrany do parlamentu, wymagałbym od Kościoła katolickiego, by wszyscy biskupi na boliwijskim terytorium byli obywatelami tego kraju, byli Boliwijczykami. Nigdzie w tym państwie nie powinno być żadnego biskupa cudzoziemca”. »\nRADIO WATYKAŃSKIE DODANE 30.03.2014\nEpiskopat ostro o rządach Moralesa\nPonownie zaostrza się konflikt między rządem a episkopatem w Boliwii. O obskurantyzm i średniowieczne zacofanie oskarżyła biskupów tamtejsza minister komunikacji Amanda Dávila. »\nOjciec Święty przekazał finansowe wsparcie poszkodowanym przez powodzie w Boliwii. »


Odpowiednie pozycje karmienia – Ciążowe ABC – wszystko o ciąży i macierzyństwie\nHome > karmienie > Odpowiednie pozycje karmienia\nby admin - Październik 21, 2017 0\nKarmienie w pierwszych miesiącach życia jest nie tylko czynnością konieczną do właściwego funkcjonowanie organizmu dziecka, ale także okazją, kiedy matka i dziecko pogłębiają kontakt i wypracowują określone schematy komunikacji.\nPozycja boczna – jest najlepszą pozycją, jeśli maluszek ma katar, refluks żołądkowo-przełykowy, lub jeżeli silnie ulewa. Najlepiej jest ułożyć niemowlaka na lewym boku pod kątem do podłogi, choć czasami byłoby dobrze zmienić strony. Należy położyć malca bokiem na jednym udzie, a o drugie oprzeć jego główkę i plecki, oraz dopasować kąt ułożenia ciała maluszka poprzez puszczanie bądź też podnoszenie kolan. Twój brzuch niech będzie podparciem dla pupy niemowlaka.\nW ramionach rodzica – jest to najbardziej znana pozycja. Cały czas należy podtrzymywać główkę maleństwa dłonią, albo za pomocą zagłębienia utworzonego przez łokieć, a następnie należy posadzić szkraba na jednym udzie, a o drugie oprzeć go pleckami.\nOko w oko – podczas karmienia w tej pozycji bardzo ważne jest, żeby brzuszek maleństwa nie był zgięty, ale wyprostowany. Aby przyjąć taką pozycję należy ułożyć niemowlaka pleckami na udach tak, aby jego pupa była wsparta na twoim brzuchu, dzięki czemu ciało twojego dziecka będzie ułożone w odpowiedni sposób zachowując idealną symetrię.\nO własnych siłach – trzymając malca w takiej pozycji należy pamiętać, żeby jego główka oraz tułów stanowiły prostą linię, ponieważ wtedy najlepiej mu się oddycha, wtedy także najsprawniej ssie i połyka, a jedzenie nie męczy go aż tak bardzo. Bardzo ważne jest, żeby maleństwo już od samego początku uczyło się samodzielnie trzymać butelkę.\nOdpowiedni dobór smoczka\nZanim jednak zaczniecie karmić wasze maleństwo bardzo istotne jest, żebyście dopilnowali, aby nasada smoczka była obła i duża. To umożliwi niemowlakowi odpowiednio ustawić usta na smoczku, a także zwiększy wydajność pracy języka, żuchwy, warg i policzków podczas jedzenia, zbliżoną do ssania piersi. Dzięki temu maluszek będzie także połykał o wiele mniejsze ilości powietrza, a to z kolei zapobiegnie bólom brzuszka wywoływanym przez kolkę.


Hiszpania wakacje - Apartamentos Victoria Beach & Spa Calpe\nWakacje w Hiszpanii na Costa Blanca. Apartamenty w obiekcie Apartamentos Victoria Beach dysponują przestronnym, umeblowanym tarasem i są usytuowane od strony południowej lub południowo-wschodniej. Oferuje on kryty basen i apartamenty z pięknym widokiem na morze.\nKażdy apartament zapewnia klimatyzację i ogrzewanie. Obiekt Victoria Beach jest położony 50 metrów od plaży Levante w miejscowości Calpe na wybrzeżu Costa Blanca.\nDo dyspozycji Gości jest salon/jadalnia oraz 1 lub 2 sypialnie. W apartamentach znajduje się również kuchnia z pralką oraz zestawem do parzenia kawy i herbaty.\nSpacer do parku przyrody Penon de Ifach zajmuje 5 minut. Na miejscu dostępny jest prywatny parking.\nOd 15 września do 15 maja wszyscy Goście mogą korzystać ze spa z basenem z podgrzewaną wodą, wanny z hydromasażem, sauny i łaźni tureckiej.\nBędąc w miejscowości Calpe warto wybrać się w odwiedziny do Alicante. Miejscowość Alicante leży u stóp skalistej góry, na której wznosi się starożytna twierdza Castillo de Santa Bárbara z której można podziwiać zapierający dech w piersiach widok na miasto i port. Góra ze wznoszącą się na niej twierdzą to swoista wizytówka historycznego Alicante.


Sprzedam działkę : Przeginia Duchowna Podświerkle , 3300 m2, 250000 PLN - Domiporta.pl\nDziałka 3300,0m2, Przeginia Duchowna, Podświerkle\n75,76 zł/m2 250 000 zł\nDziałka inna na sprzedaż Przeginia Duchowna, Podświerkle - 3300,0m2\nLokalizacja Przeginia Duchowna, Podświerkle\nDo sprzedania działka mieszkaniowo - usługowa w Przegini Duchownej, 25 km na zachód od Krakowa. Działka jest zlokalizowana przy drodze powiatowej asfaltowej, niedaleko drogi krajowej 780 (Kraków - Alwernia). Działka znajduje się wśród rzadkiej zabudowy jednorodzinnej, wśród zagajników. Na działce jest prąd, woda, możliwość podłączenia kanalizacji. Zasadnicza część działki ma wymiary: 30 m x 80 m. Dla działki uzyskano prawomocną WZ na dom jednorodzinny o powierzchni zabudowy ok 180 m2. W opracowanym planie zagospodarowania działka znajduje się w terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową z usługami. Atutem miejsca jest doskonała komunikacja z Krakowem oraz duża ilość terenów leśnych w bliskim sąsiedztwie. Cena wyjściowa 250000 zł do negocjacji. Polecamy, kontakt: tel. 662pokaż telefon\nPrzeginia Duchowna, Podświerkle\n2800 m2 63 zł/m2\nOferujemy do sprzedaży działkę budowlaną w miejscowości Przeginia Duchowna (w przygotowanym i czekającym na zatwierdzenie MPZP d...\ndziałka Przeginia Duchowna, Reteryjka\n| Do sprzedania bardzo ładnie położona działka w miejscowości Przeginia Duchowna. Działka o powierzchni 33 a z aktualnymi waru...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Działka Przeginia Duchowna, Podświerkle Powierzchnia: 3300,0 m2 Cena: 250 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr 549218\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Działka Przeginia Duchowna, Podświerkle Powierzchnia: 3300,0 m2 Cena: 250 000 PLN Proszę o kontakt


Hotele Tarnowo Podgórne ul. Poznańska - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nHotele Tarnowo Podgórne ul. Poznańska\nMapa Tarnowo Podgórne, ul. Poznańska Tarnowo Podgórne mapa\nHotele w Tarnowie Podgórnym ul. Poznańska, województwo wielkopolskie, powiat poznański\nHotele w miejscowości Tarnowo Podgórne, ul. Poznańska. Porównaj możliwość zakwaterowania w Tarnowie Podgórnym w zależności od standardu oraz ceny. Tarnowo Podgórne, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Tarnowie Podgórnym:\nhotele Tarnowo Podgórne rondo Lecha Wałęsy\nhotele Tarnowo Podgórne rondo Jacka Kuronia\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Zachodnia\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Owocowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Promienista\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Pocztowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Sowia\nhotele Tarnowo Podgórne ul. 25 Stycznia\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Okrężna\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Cicha\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Fiołkowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Przebiśniegowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Karolewska\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Krokusowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Tulipanowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Konwaliowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Magnoliowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. 27 Grudnia\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Łąkowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Krucza\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Ostatnia\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Wiśniowy Sad\nhotele Tarnowo Podgórne Aleja Solidarności\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Narcyza Derdy\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Różana\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Kwiatowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. 23 Października\nhotele Tarnowo Podgórne park im. Jana Wojkiewicza\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Wąska\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Narcyzowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Sasankowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Liliowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Modrakowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Irysowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Kręta\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Słonecznikowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Spółdzielcza\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Wrzosowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Gerberowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Wenecka\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Piaskowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Stanisława Dorczyka\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Nowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Słoneczna\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Dobrej Inwestycji\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Ogrodowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Fabryczna\nhotele Tarnowo Podgórne rondo Tadeusza Mazowieckiego\nhotele Tarnowo Podgórne ul. ks. Józefa Bryzy\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Nasturcjowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Księdza Czesława Niklewicza\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Księdza Zbigniewa Sasa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Turyńska\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Sadowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Władysława Jeszke\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Chabrowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Szkolna\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Kalinowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Łanowa\nhotele Tarnowo Podgórne ul. Zbożowa


Powakacyjny spleen – refleksjeniesymetryczne.com\nPrawie siedem tysięcy kilometrów przejechanych motorem w niecałe trzy tygodnie, dziesięć krajów i z tysiąc spróbowanych piw. Wyszukiwanie najlepszych wegetariańskich restauracji i obżeranie się świeżo zerwanymi figami. Pływanie w morzu nieopodal starego kamiennego miasteczka przy zachodzącym słońcu z jednej i wschodzącym księżycu z drugiej strony. Noc spędzona w pokoju nad starym pubem w średniowiecznym mieście, które wygląda, jak wyjęte z bajki. Niekończące wpatrywanie się w gwiazdy i wiele innych rzeczy, za którymi będę tęsknić w deszczowym Dublinie.


ŚWIĘTO PIWA W KORCZY - Birra Korça najlepsze w Albanii!\nKorcza, 12 sierpnia 2011 r.\nPonad 20 tys. mieszkańców Korczy oraz z innych albańskich miast i gości zagranicznych przybyło w czwartek wieczorem, 11 sierpnia, na plac przed Pałac Sportu, aby wziąć udział w rozpoczynającym się Piątym Święcie Piwa.\nBirra Korça jest najstarszym albańskim piwem, znanym od 1929 roku. Wtedy to ruszył w Korczy pierwszy browar, wybudowany przez powstałą w 1928 r. spółkę inwestora włoskiego Umberto Umbertiego oraz albańskiego Selima Mborji. Po II wojnie światowej browar przejęło państwo i produkcja piwa stale rosła.\nW 1994 r. browar został sprywatyzowany, a w 2004 r. zakupił go biznesmen Irfan Hysenbelliu, aktualny prezes “Birra Korça LLC”, który całkowicie go zmodernizował. Wprowadzone zostały nowoczesne linie technologiczne z Czech i Włoch, zastosowano najlepszą wodę z górskich źródeł. Obecnie rocznie wytwarza się 120.000 hektolitrów piwa. Od tego czasu piwo Korça znajduje się na piedestale, jako pierwsze i najlepsze piwo w Albanii.\nW tym roku na korczańskim Święcie Piwa obecna była niemiecka ambasador Carola-Myler Holtkemper, która wraz z merem Korczy, Niko Peleshim, zainaugurowała ten wielki ludowy festyn.\nW krótkiej mowie Peleshi powiedział, że " zaprosiliśmy tutaj panią ambasador świadomie, ponieważ jej kraj słynie z doskonałego piwa, które w tym roku świętuje swoje 200-lecie, podcza gdy my obchodzimy 5-lecie". Pani ambasador powiedziała z kolei, że jest bardzo szczęśliwa, iż może wziąć udział w tak ważnym Święcie, i że zaprasza wszystkich mieszkańców Korczy do Bawarii na rozpoczynający się tam 1 października Octoberfest.\nNa tegorocznym Święcie\nBirra Korça zaprosiło na Festyn także siostrzane piwa: birra "Tirana" i birra "Peja" z Kosowa.\nŚwięto potrwa cztery kolejne noce, z niedzielą, 14 sierpnia, włącznie.\nSzkoda, że nas tam nie ma!\nAle może niektórzy się załapią!


KULTURA LIBERALNA > Felietony > [Pęknięcia] Klasa\nPojęcie „klasy” jest dziś przestarzałe, treściowo puste. Nie opisuje napięć obecnych w naszych demokratycznych, a więc i bezklasowych społeczeństwach. Nie przystaje do rzeczywistości zglobalizowanego świata. To słowo-rupieć, pozostałość po czasach, które dawno minęły. Tak przynajmniej twierdzą niektórzy.\nNowy wspaniały świat, który nastał po 1989 r., opiera się na iluzji bezklasowości – utrzymują inni. Wciąż pełno w nim podziałów. Jak zawsze w historii, silni budują swoje bogactwo, a słabi popadają w biedę. Wykluczenie nie zostało wykluczone. Jesteśmy świadkami nowej wojny klas.\nKto w tym sporze ma rację? Kusząca wydaje się odpowiedź, że prawda leży gdzieś po środku. Z jednej strony rację mają ci, którzy uznają kategorię „klasy” za pojęcie archaiczne. Odnosiło się przecież do hierarchicznie zorganizowanych społeczeństw. Do świata fabryk i wielkiego przemysłu, w którym osobny żywot wiodły chłopstwo, mieszczaństwo, proletariat i wielcy właściciele. Drogi społecznego awansu były praktycznie zamknięte; możliwość przedostania się z jednej klasy do drugiej – nad wyraz ograniczona. Każda z wymienionych warstw miała właściwy sobie sposób przeżywania świata, swoje wyobrażenia, swoją kulturę. Ten stan rzeczy zniszczyły niemal całkowicie dwie wojny światowe. (Nie po raz pierwszy w historii konflikt zbrojny okazał się wehikułem modernizacji). Zgonu klasy dopełniło nadejście gospodarki usługowej i masowego konsumeryzmu. Dzisiejsze nierówności mogą być niekiedy rażące, ale nie mają już klasowego charakteru.\nZ drugiej strony jest prawdą, że zwycięstwo demokracji liberalnej i gospodarki wolnorynkowej nad komunizmem i centralnym planowaniem bynajmniej nie położyło kresu strukturalnym, systemowym podziałom. Gdzie one obecnie przebiegają? Jakie mają konsekwencje? Od odpowiedzi na to pytanie zależy w dużej mierze, na ile będziemy potrafili stawić czoła wyzwaniom pierwszej połowy XXI w.\nByć może współczesnego odpowiednika dawnych klasowych podziałów należy szukać w samej globalizacji. Widzimy w niej zwykle zjawisko wyjątkowe, pozbawione precedensu. Tymczasem, jak każdy proces historyczny, również ona – wbrew bajaniom optymistów – przyniosła jednym korzyści, a drugim rozczarowania. Niektórym udało się przyłączyć do jej zwycięskiego rydwanu. Inni mogą tylko obserwować jej triumfalny pochód i podziwiać blichtr świata, do którego nie mają dostępu.\nPodział ten nie jest tożsamy z rozbiciem na bogatą północną część globu i biedne południe. Nie jest już czymś, co na szeroko rozumianym Zachodzie możemy oglądać z zewnątrz. Wdarł się do naszych miast, miasteczek i wsi. Jest częścią naszego krajobrazu. Za sprawą procesów globalizacyjnych znaczna część produkcji została przeniesiona poza świat zachodni, do tanich lokalizacji, w których nie trzeba kłopotać się prawami pracowniczymi czy negocjować czegokolwiek ze związkami zawodowymi. (Jak mawiają neoliberałowie, Chińczycy są szalenie konkurencyjni.) Szeroko rozumiana siła robocza stała się więc w krajach rozwiniętych coraz bardziej zbędna. Na globalnym przepływie kapitału zyskują natomiast wszyscy ci, którzy obsługują i zarządzają ogólnoświatowym festiwalem konsumpcji – menedżerowie, informatycy, inżynierzy, maklerzy giełdowi, marketingowcy etc. To oni – bez względu na to, czy mieszkają w Paryżu, Delhi czy Nowym Jorku – są zwycięzcami. Łączy ich ponadnarodowa wspólnota korzyści. Tak samo zbierają punkty, podróżując liniami lotniczymi, tak samo cenią otwartość globalnego świata, tak samo nie znoszą religijnego fundamentalizmu czy wszelkiej maści lokalnego „buractwa”.\nZbędni natomiast boleśnie odczuwają swoje nieprzystosowanie do tego nowego świata. Nie mają narzędzi (lub woli), by śmiało surfować po wzburzonych falach otwartego rynku. Nie mają perspektyw ucieczki z miejsc, w których nie ma perspektyw. Łączy ich więc poczucie bezsilności oraz niechęć do wyszczerzonego w fałszywym uśmiechu świata sukcesu, do którego w teorii są zaproszeni, ale w praktyce nie mogą wejść. Oto nowy podział, nowe „klasowe” rozbicie: po jednej stronie zwycięzcy globalizacji, po drugiej zbędni – jej niepotrzebne nikomu, niezdatne do użycia resztki. Podobnie jak dawne klasy, żyją w osobnych światach, których nie sposób opisać tym samym językiem.\nMimo tego semantycznego pęknięcia, spróbujmy zarysować sytuację jednych i drugich nieco dokładniej. Zwycięzcy są mobilni i rzutcy; zbędni – przygwożdżeni do miejsca, w którym przyszło im żyć. Pierwsi mają płynną tożsamość i otwarty światopogląd; drudzy – jasno określają, kim są, a kim być nie chcą (lub nie mogą). Pierwsi cenią przede wszystkim swobodę, a granice istnieją dla nich po to, żeby je przekraczać. Drudzy preferują porządek i wytyczanie granic. Pierwszych nęci bogactwo świata, który stoi przed nimi otworem; drugich przeraża jego zgiełk i chaos – tym bardziej, że oglądają go z zewnątrz. Pierwsi chcą ruszać w świat, drudzy – wracać do domu. Pierwsi cieszą się, że globalna wioska jest wioską – wszystko jest w niej blisko, o krok, na wyciągnięcie ręki. Drudzy odczuwają boleśnie, że globalna wioska nie jest już wioską – miejscem, w którym można czuć się u siebie dzięki głęboko zapuszczonym korzeniom.\nCharakterystyczny dla zglobalizowanego świata podział dodatkowo potęguje to, co jest kołem zamachowym samej globalizacji: postęp technologiczny i rewolucja w komunikacji. Odrodzenie lokalności, z jakim mamy obecnie do czynienia (choćby wzbierająca fala nacjonalizmu), nie jest zaprzeczeniem globalizacji, ale jej dzieckiem. Renesans rozmaitych partykularyzmów ma globalny charakter. By oddać ducha chwili, można by wręcz zawołać: „Nacjonaliści wszystkich krajów, łączcie się!”. Nostalgia za utraconą swojskością to sentyment przekraczający tradycyjne, geograficzne granice. Tęsknota za lokalnością sama nie jest lokalna.\nPaliwem politycznych emocji, które we wspomnianym podziale mają swoje źródło, jest przy tym nie tylko sama (powiększająca się drastycznie na przestrzeni ostatnich kilku dziesięcioleci) skala rozwarstwienia. Być może w większym jeszcze stopniu jest nim natarczywa bliskość bogactwa, którego obrazów dostarczają nam co rusz masowe media. Zwycięzców czyni się widocznymi, zbędnych usuwa się w cień. Z telewizyjnych programów, z okładek kolorowych czasopism spoglądają na nas ubrani w markowe ciuchy i wiodący markowe życie celebryci. Nie widzimy natomiast fabryk, w których ów glamour jest wytwarzany – ani ludzi, którzy go produkują. Owszem, porażka bywała dotąd o wiele skrzętniej ukrywana. Sukces nigdy nie był jednak tak nachalnie celebrowany. Oto udręka tych, którzy przegrywają w globalizacyjnej grze: szczęście zdaje się być tuż-tuż, na wyciągnięcie ręki. A przecież pozostaje nieosiągalne. Boli bardziej, frustruje mocniej, gdy można mu się dokładnie przyjrzeć zza szklanej szyby, poczuć jego zapach, polizać czubkiem języka.\nKto wie, czy nie najgorszy – bo bezklasowy, demokratyczny – jest sam charakter współczesnego sukcesu. Oficjalnie nic nie krępuje przecież społecznego awansu. Każdy (przynajmniej w teorii) może stać się celebrytą lub multimilionerem, członkiem wąskiej grupy wybrańców. Tutaj właśnie, jak mi się zdaje, tkwią przyczyny zawrotnej popularności programów takich jak „Idol”. Lubimy patrzeć na ludzi przechodzących gładko z „99%” do „1%”; jednym susem pokonujących dystans dzielący anonimowość od masowego uwielbienia. O satysfakcji płynącej z oglądania porażek tych, którym ta sztuka się nie udaje, nie wspominając. Pierwsi dają nam nadzieję; drudzy – usprawiedliwiają to, że podziwiamy tylko innych, zamiast sami być podziwiani.\nObserwacja ta ma i swoją drugą stronę. Tak jak zbędni nie mogą żyć bez nadziei, tak zwycięzcy nie mogą pozbyć się lęku. Trwałości ich sukcesu nic bowiem nie gwarantuje. Nie mają żadnych zabezpieczeń, żadnych systemowych siatek bezpieczeństwa, chroniących przed bolesnym upadkiem do kategorii ludzi zbędnych. Wystarczy, że jakaś rewolucja technologiczna lub nowy produkt uczyni ich kompetencje niepotrzebnymi.\nŻyjemy w podzielonych, popękanych społeczeństwach. Kategoria „klasy” nie wydaje się najzgrabniejszym ujęciem istniejącego rozwarstwienia. To nieprawdziwa nazwa dla realnego problemu. A jest nim narastająca obcość w widzeniu i rozumieniu świata między opisanymi wyżej grupami. Beneficjenci globalizacji („zwycięzcy”) patrzą śmiało przed siebie. Prą ku jeszcze nie zdobytej, ale (dla nich) już wyraźnie widocznej arkadii pozbawionego nieprzekraczalnych granic świata. Ci, którzy na niej tracą („zbędni”), z nostalgią oglądają się wstecz, w stronę wydumanego skądinąd raju swojskości, z którego jakoby ich wypędzono. W świecie tych pierwszych można być każdym, w świecie drugich – zawsze jest się tylko tym, kim od zawsze się było. Pierwszy pełen jest szans, drugi – zagrożeń. Zwycięzcy chcą przeskoczyć do przyszłości, zbędni – powrócić do tego, co było. Nie wiadomo, czy pęknięcie między tymi dwoma radykalnie sprzecznymi dążeniami można jakoś załagodzić. Wiadomo za to, co się dzieje, gdy ludzie tracą wiarę w to, że rzeczy zmierzają w dobrym kierunku. Nadzieję zastępuje wtedy nostalgia. Najważniejszym pragnieniem staje się odzyskanie poczucia bezpieczeństwa, przewidywalności świata. Kiedy go brakuje, pierwszą wartością, jaką ludzie decydują się poświęcić, jest zwykle wolność.\n*/ Ikona wpisu: Columbia University należący do elitarnej Ivy League, fot. Mbenzdabest, Wikimedia Commons\n„Demokracja” (20 stycznia 2016 r.),\n426 globalizacja Jan Tokarski KL klasa Kultura Liberalna nierówności nr 426 pęknięcia


Strony: Pierwsza « 1 ... 62 63 64 65 66 ... 71 » Ostatnia\nAutor Wątek: Buty "HANZEL" (Przeczytany 403140 razy)\n« Odpowiedz #945 : 21-11-2014, 08:15:25 »\nCytuj z: lintak 20-11-2014, 18:32:16\nMiałem dwie pary butów z gripem i niestety obie podeszły padły krócej niż w rok. Po prostu popękały. W jednej parze aż dwukrotnie.\nTeraz mam trzecie, od wakacji, model 021 i bardzo obawiam się o te podeszwy.\nTak czy owak raczej nie zdecyduję się więcej na buty hanzel.\n« Odpowiedz #946 : 23-11-2014, 14:13:21 »\nPodeszwy to jeden z największych problemów w butach i o różne marki tutaj chodzi. Ja się zdecydowałem kiedyś na martensy właśnie ze względu na solidne podeszwy. Te popularne gumowe czy jak się to tam nazywa to porażka jeśli się dużo chodzi. Albo jeździ w nich samochodem - zdarta pięta w prawym bucie.\nJeśli ktoś zna polskie buty z solidnymi (czytaj: trudnymi do zdarcia z solidnego tworzywa) podeszwami to chętnie rzucę okiem.\n« Odpowiedz #947 : 23-11-2014, 19:28:24 »\nCytuj z: liare 21-11-2014, 08:15:25\nA mógłbyś wrzucić zdjęcie tego pękniętego Gripa?\nZdjęcie, które wrzuciłeś, to nie Grip, tylko inna ich podeszwa, z którą rzeczywiście były problemy. Producent podeszew postanowił zaoszczędzić sobie i jakiś tańszy granulat zastosował, przez co te podeszwy się zaczęły sypać.\nHanzel już się chyba wycofał z współpracy z nimi, bo na nowej stronie ma już inne podeszwy w opisach (były często stosowane w modelu 008).\nOdp: Odp: Odp: Buty "HANZEL"\n« Odpowiedz #948 : 24-11-2014, 12:57:21 »\nCytuj z: Blatio 23-11-2014, 19:28:24\nNie znam sie za bardzo ale jeśli to nie grip to zostałem oszukany bo zamawiałem gripa. Innych nie mam.\n« Odpowiedz #949 : 24-11-2014, 14:56:36 »\nTo akurat na bank nie jest Grip\nMam trzy pary butów na Gripie, więc raczej wiem jak wygląda. Tutaj moja fota lekko ścioranego Gripa z moich G024:\n(to zdjęcie m.in. wyskakuje w Googlach po wpisaniu "hanzel grip" w grafice - można sobie sprawdzić samemu)\nTo samo zdjęcie wrzucałem tutaj, na wątku:\nwcześniej zdjęcie Gripa pojawiło się chociażby tutaj:\nCytat z Ciebie, z 29 października:\nCytuj z: liare 29-10-2014, 09:51:01\nPodeszwy to z tego co pamiętam grip jakiś.\nBrzmi to tak trochę, jakbyś sam nie był do końca pewny, co za podeszwę sobie zamówiłeś, co jest trochę dziwne, bo Grip się tutaj już na wątku pojawił na zdjęciu, więc wychodzi na to, że po prostu nie doczytałeś tematu.\n« Ostatnia zmiana: 24-11-2014, 15:19:41 wysłane przez Blatio » Zapisane\n« Odpowiedz #950 : 24-11-2014, 15:00:46 »\nEdit: do wywalenia. Zdublowany post.\n« Odpowiedz #951 : 01-12-2014, 20:25:24 »\nPisałeś wcześniej że w Gripie chodzisz po górach, jak wrażenia? trzyma się pewnie na skale (mokrej)?\n« Odpowiedz #952 : 01-12-2014, 22:33:16 »\nCytuj z: lintak 01-12-2014, 20:25:24\nTu masz moje posty z ostatnich 5 lat, w których piszę o Gripie:\nPomijam posty innych użytkowników na temat tej podeszwy. Cały wątek jest ich pełen od jakichś 50 stron. Wystarczyło przeczytać.\nCo do przyczepności na mokrej skale - zależy jaka skała, jak się po niej chodzi, itp. O ile któryś z klocków bieżnika ma się o co zaczepić, to jest dobrze. Są takie skały, które "na mokro" zgwałcą każdą podeszwę. Ogólnie rzecz biorąc - nie jest źle. Nie przypominam sobie, żebym się na tej podeszwie jakoś specjalnie poślizgnął na skałach. W błocie też nie jest źle - tylko na mokrej glinie trzeba uważać, raz ujechałem, ale to była sprawa raczej podłoża i złego postawienia nogi, niż podeszwy.\n« Ostatnia zmiana: 01-12-2014, 22:47:50 wysłane przez Blatio » Zapisane\n« Odpowiedz #953 : 03-01-2015, 11:49:38 »\nJak w chwili obecnej prezentują się te buty Hanzela.Mam kilka modeli na oku.Da się w tym chodzić wygodnie,podeszwy są wytrzymałe ,jaka będzie lepsza podeszwa.Jak wygląda rozmiarówka ??\n« Odpowiedz #954 : 03-01-2015, 23:33:16 »\nEkhem... a co wyczytałeś na wątku? Bo ja nie słyszałem, żeby coś się zmieniło...\n« Odpowiedz #955 : 04-01-2015, 09:48:44 »\nW wątku na przeszło 60 stron jak myślisz panie Blatio co można wyczytać??.Wyczytałem sprzeczne informację że buty dobre, tandetne, podeszwy wytrzymałe i szybko padające.Generalnie im watek ma więcej stron tym większy galamatias.\n« Odpowiedz #956 : 04-01-2015, 16:30:01 »\nNa tym właśnie polega umiejętność czytania ze zrozumieniem, której uczą w szkołach od małego - żeby umieć przeanalizować i wyciągnąć wnioski. Które podeszwy się sypały? Kiedy to było? Czy te sygnały się powtarzają do dziś? Itp.\n60 stron moim zdaniem to nie jest dużo dla kogoś, kto czyta sprawnie i komu zależy na uzyskaniu potrzebnych informacji.\n« Odpowiedz #957 : 05-01-2015, 21:35:50 »\nZauważ że ty o podeszwach a ja nie tylko o tym ale spoko niech Ci będzie w takim razie temat można zamknąć bo wszystko w nim jest.\n« Odpowiedz #958 : 05-01-2015, 22:47:57 »\nPodeszwy były tylko przykładem. Jeszcze raz - czytaj ze zrozumieniem. Wątek jest "żywy", pojawiają się w nim nowe posty dość regularnie. Poczytaj, na co się uskarżają użytkownicy np. na ostatnich kilku stronach. U mnie się nic nie zmienia - wszystkie pary Hanzeli, jakie posiadam, działają jak należy, zarówno jeśli chodzi o podeszwy, jak i wszystko inne.\n« Odpowiedz #959 : 05-01-2015, 23:05:35 »\nA jak u ciebie ze szwami, woda cieknie czy nie ?\nTagi: co16 pomaga piaskowy roznych nowe 72676100 lublin polsce eobuwie zastosowanie\nmsg333477 zrobic 42661473 012 93564037 grizzli czuby 65636070 77648437 horn\nGoogle odwiedził tą stronę po raz ostatni 23-03-2019, 12:49:18


Oliver Petrak NK Lokomotiva Zagreb wideo, historia transferu i statystyki - SofaScore\nDodaj informacje o Oliver Petrak do swojej przeglądarki!\nOliver Petrak ma 30 lat (6.02.1991) i ma 183 cm wzrostu. Oliver Petrak jest zawodnikiem, którego preferowaną nogą jest right. Jego numer na koszulce to 8.\nOliver Petrak statystyki, oceny zawodników, gole, Heatmap i powtórki wideo na SofaScore dostępne dla niektórych meczów Oliver Petrak i NK Lokomotiva Zagreb. Ostatni mecz Oliver Petrak zagrał dla drużyny NK Lokomotiva Zagreb przeciwko zespołowi NK Osijek w 1. HNL. Mecz zakończył się wynikiem 0 - 2. (NK Osijek wygrał mecz i Oliver Petrak otrzymał 6.1 ocenę SofaScore).\nNK Lokomotiva Zagreb zagra następne spotkanie 22.05.2021 przeciwko drużynie HNK Hajduk Split w 1. HNL. Jeśli Oliver Petrak znajdzie się w wyjściowym składzie NK Lokomotiva Zagreb, zostaniesz o tym poinformowany na godzinę przed rozpoczęciem meczu. Po rozpoczęciu, będziesz mógł śledzić wynik HNK Hajduk Split - NK Lokomotiva Zagreb wynik na żywo, tabelę, aktualizowany minuta po minucie wynik oraz statystyki. Jeśli Oliver Petrak zagra w spotkaniu, będziesz mógł na bieżąco śledzić jego statystyki czy obejrzeć gole, Heatmap, powtórki wideo. Powtórki najciekawszych sytuacji z meczu Oliver Petrak, dostępne są w kilku najpopularniejszych rozgrywkach.\nProfil zawodnika Oliver Petrak przedstawia jego wszystkie mecze wraz z obszernymi statystykami. Najważniejsze statystki dla każdego spotkania, ocenę SofaScore, gole, asysty, kartki i inne istotne dane.\nSofaScore, piłka nożna wynik na żywo wykorzystuje unikalny algorytm do wygenerowania Oliver Petrak SofaScore wskaźników bazujących na szczegółowych statystykach, analizach i naszej własnej wiedzy.\nJeżeli chcesz oglądać na żywo online mecze z Oliver Petrak, w szczegółach meczu NK Lokomotiva Zagreb oferujemy link do oglądania HNK Hajduk Split - NK Lokomotiva Zagreb transmisja na żywo transmisji na żywo. Jeśli ten mecz objęty jest przez serwis transmisji online naszego sponsora, możesz oglądać oglądaj HNK Hajduk Split - NK Lokomotiva Zagreb na swoim PC oraz urządzeniu mobilnym - iPhone, iPad, Android lub Windows Phone.Prawa do intelektualnej własności transmisji wydarzeń są zazwyczaj po stronie kraju emitującego wydarzenie. W związku z powyższym mogą wystąpić problemy z oglądaniem niektórych wydarzeń w związku Twoją lokalizacją.\nSofaScore wynik na żywo wyniki na żywo są dostępne aplikacje na iPhone'a i iPad'a, aplikacje na Androida na Google Play oraz aplikacje na Windowsa. Możesz nas znaleźć we wszystkich sklepach w różnych językach szukając "SofaScore". Zainstaluj aplikację SofaScore i śledź na żywo mecze Oliver Petrak na Twoim telefonie!


Budimex zrealizuje osiedle mieszkaniowe w Koninie - Budownictwo\nBudimex zrealizuje osiedle mieszkaniowe w Koninie\nKonimpex-Invest zlecił firmie Budimex wykonawstwo osiedla „Villa Park” w Koninie.\nInwestycja zostanie zlokalizowana na nieruchomości przy skrzyżowaniu ulic Kościuszki i Mickiewicza.\nKompleks będzie miał powierzchnię 4,5 tys. mkw. i 51 lokali mieszkaniowych. Prace prowadzone są na podstawie dokumentacji przygotowanej przez biuro AiG Architekci.


1 Maja: Kamienica w ogniu. Ludzie bez dachu nad głową - Dziennik Wschodni\n1 Maja: Kamienica w ogniu. Ludzie bez dachu nad głową\nAutor: Łukasz Dudkowski Rafał Panas\n24 osoby musiały uciekać, kiedy w nocy z piątku na sobotę stanęła w ogniu trzykondygnacyjna kamienica przy ul. 1 Maja w Lublinie. Część mieszkańców skierowano do hotelu, część zamieszkała u rodzin lub wróciła do zalanych lokali.\nInformację o pożarze strażacy otrzymali o godz. 1.47. Paliły się dwa mieszkania na poddaszu kamienicy. Zawalił się ogarnięty ogniem dach.\n– Z budynku ewakuowaliśmy 24 osoby – informował oficer dyżurny z Komendy Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w Lublinie.\n– Cztery osoby były poszkodowane. Jedna trafiła do szpitala – dodał. Chodziło o starszą osobę, która musiała być hospitalizowana z powodu choroby.\nDo walki z ogniem stanęło 7 zastępów straży, w sumie 22 ratowników. Akcja trwała ponad 4 godziny. Wstępnie straty oszacowano na 400 tysięcy złotych. Sprawę pożaru będą badać śledczy. Według wstępnych ustaleń przyczyną była wadliwa instalacja elektryczna. Prawdopodobnie doszło do spięcia.\n– Dobrze, że nie ma strat w ludziach i nikt nie jest poszkodowany fizycznie. Straty materialne są kolosalne, bo został zalany sklep na parterze i wszystkie kondygnacje. To jest stary budynek, który ma przepuszczalne stropy – mówił w "Radiu Lublin” jeden z mieszkańców.\nCałkowicie zniszczona jest pracownia jednego z lubelskich fotografików. Znajomi artysty organizują się na internetowym Facebooku, żeby pomóc mu stanąć na nogi (wydarzenie: Pomóżmy Grzesiowi Z.)\n– Pięciu osobom zapewniliśmy miejsca w hotelu. Pozostałe zostały w kamienicy lub przeniosły się do rodzin – informuje Beata Krzyżanowska, rzecznik prasowa Urzędu Miasta. Dodaje, że urzędnicy sprawdzą dzisiaj, kto powinien zapewnić pogorzelcom lokale zastępcze: miasto czy prywatny właściciel.


Kongsberg Mesotech DDS 9000T - ESCORT TECHNOLOGY\nKongsberg Mesotech DDS 9000T\nFirma Kongsberg Mesotech z Kanady wprowadziła na rynek nową serię sonarów DDS 9000T służących do wykrywania płetwonurków w wodzie. Dwa nowe modele DDS9000 oraz DDS9001 pracują na częstotliwości 90 kHz optymalnej dla wykrywania płetwonurków. Są to modele o 200 stopniowym i 360 stopniowym pokryciu kątowym w poziomie. Dostępne opcje tych modeli rozszerzają ich zakres na szesnaście różnych konfiguracji. Dwa poziomy interfejsów operatora oferowane w serii DDS 9000 tj. podstawowy procesor sonarowy oraz specjalistyczny procesor śledzenia celów mogą przy wykorzystaniu sieci Ethernet zostać rozszerzone do obsługi do 10 systemów podstawowych.\nSeria DDS jest uwieńczeniem długiego, kosztownego i bardzo intensywnego procesu prac rozwojowych i konstrukcyjnych. W procesie tym firma bazowała na swoim bardzo dużym doświadczeniu oraz specjalistycznej wiedzy z zakresu detekcji bardzo słabych celów podwodnych.\nSerią DDS 9000 firma Kongsberg wprowadza na rynek niespotykany pod względem skuteczności wykrywania produkt. W ostatnim okresie znacznie zwiększyło się zapotrzebowanie ze strony użytkowników na skuteczny, o relatywnie niskiej cenie system detekcji płetwonurków.\nRóżnorodność konfiguracji systemu sonarowego DDS 9000 o 200 stopniowym kącie pokrycia spełnia wymagania Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego USA dotyczące ceny jednostkowej poniżej 100.000,- USD na zabezpieczenie każdego 1000 stóp (330m) ochranianej linii brzegowej.\nKoszt pokrycia ponad 3.300 stóp (ponad 1100 m) linii brzegowej przy wykorzystaniu systemu DDS 9000 wynosi poniżej 300.000,- USD. Koszt konfiguracji z głowicą o 360 stopniowym kącie pokrycia jest dostępny za cenę poniżej 400.000,- USD.\nElastyczność i swoboda w instalowaniu systemu była jednym z ważnych kryteriów przy rozpoczynaniu prac projektowych. Zarówno użytkownicy z instytucji militarnych jak i cywilnych akcentowali potrzebę systemów lekkich o małych gabarytach. Kompletny system DDS9001T z głowicą o kącie 360 stopni waży poniżej 125 kg i jest o ponad połowę lżejszy od systemów konkurencyjnych. Zakres dostępnych konfiguracji umożliwia łatwe instalowanie systemu na kadłubie statku, na ścianie basenu portowego czy na dnie morskim.\nNiezawodność działania systemów była jednym z podstawowych kryteriów podczas prac rozwojowych nad systemem DDS9000. Wyroby firmy Kongsberg przechodzą bardzo intensywne wszechstronne testy, skutkuje to późniejszą niezawodnością w pracy terenowej. Łatwo dostępna jest ogólnoświatowa sieć serwisowa firmy Kongsberg. Firma zapewnia 24 miesięczny okres gwarancji na naprawę lub wymianę wszystkich elementów systemu. Szeroka dowolność w instalowaniu, niezawodność w działaniu, doskonałe parametry technicznie, przyjazny interfejs użytkownika, wszystko to powoduje, że seria DDS 9000 stanowi ogromny skok ewolucyjny w systemach ochrony podwodnej.\nKongsberg Mesotech Ltd. (KML) jest częścią firmy Kongsberg Maritime Subsea. KML jest producentem szerokiej gamy urządzeń i systemów dla marynarki wojennej, rybołówstwa, morskiego przemysłu wydobywczego, instytucji naukowych i innych użytkowników podwodnych urządzeń akustycznych. Urządzenia są produkowane w Vancouver / Port Coquitlam, British Columbia, Kanada.


Teologia powołania (III) - Opus Dei\nTeologia powołania (III)\nWezwanie Boga i ludzka wolność.\n8. Zrozumienie powołania wymaga zastanowienia się nad rolą, jaką odgrywa w nim wolność człowieka. Powyżej przestawiono stwierdzenie Jana Pawła II, zgodnie z którym każde powołanie «jest historią niewymownego dialogu między Bogiem a człowiekiem, między miłością Boga, który wzywa, a wolnością człowieka, który z miłością Mu odpowiada». Z pewnością, jak podkreślał wcześniej Paweł VI, «owszem, to On ma inicjatywę, ale ta inicjatywa jest pełna poszanowania dla wolności, która odgrywa decydującą rolę». Dlatego «w powołaniu objawia się darmowa miłość Boga, a jednocześnie najwyższa z możliwych form ludzkiej wolności». Rozważmy to po kolei.\nNajpierw objawia się darmowa miłość Boga, ponieważ chodzi o «szczególną łaskę, jedyną i niepowtarzalną», jak widzieliśmy przedtem. Jeżeli przyjrzymy się konkretnie oddaniu Bogu w Opus Dei, wstąpienie do Opus Dei «jest owocem Bożego wezwania. Innymi słowy, nie jest to owoc zwykłej osobistej decyzji, kiedy to człowiek, dostrzegając coś dobrego, pragnie to przyswoić. To nie coś, co, używając języka potocznego, można by określić jako zwykłe przyłączenie się do jakiegoś zadania, tylko decyzja, która rodzi się wówczas, kiedy ktoś dowiaduje się, że jest powołany przez Boga». Chodzi o ideę, którą Św. Josemaría uświadamiał sobie od pierwszych lat Opus Dei: Nie zapominajcie, moje dzieci, że nie jesteśmy duszami, które przyłączają się do innych dusz, żeby zrobić coś dobrego. To dużo..., ale to za mało. Jesteśmy apostołami, którzy wypełniają polecenie Chrystusa.\nRównocześnie zjawisko powołania jest też wywyższeniem wolności człowieka. Bóg nie traktuje nas jak niewolników ani jak elementy wielkiej układanki. Przeciwnie — liczy się z każdym, z naszą wolną odpowiedzią. Jest to przekonanie głęboko zakorzenione w Tradycji: «Bóg stworzył cię bez ciebie, ale nie zbawia cię bez ciebie». On «wybrał nas przed założeniem świata» (Ef 1, 4), a jednak liczy się z naszą wolną wolą, żeby zrealizować swój zamysł Miłości. Nawet przy realizacji szczytu swojego dzieła zbawienia zechciał wziąć pod uwagę «Niech się stanie» stworzenia (cfr. Łk 1, 26-38).\n9. A zatem jak należy rozumieć relację między Miłością Boga a wolnością ludzką? Gdyby człowiek mógł jedynie przyzwolić na plan chciany przez Boga albo ten plan odrzucić, czy można by mówić o «wywyższeniu» jego wolności? Czy nie byłoby to pozbawieniem ludzkiej wolności istotnych wymiarów? Ojciec wyraził to słowami naładowanymi treścią:\n«Fakt, że każde osobiste określenie chrześcijańskiego powołania dotyka całej egzystencji, nie oznacza, że każda decyzja i działanie chrześcijanina jest z góry określona powołaniem w jednoznaczny sposób, w tym znaczeniu, że chrześcijańska wolność ogranicza się do zaakceptowania uprzedniego jednoznacznie i wyraźnie poznawalnego Bożego zamysłu. Przeciwnie — w tej samej postępującej konfiguracji osobistego powołania — gdzie, żeby jakoś to powiedzieć, zbiegają się wieczność Boga i doczesność człowieka — uczestniczą wolne decyzje osoby ludzkiej».\nPowszechne powołanie do świętości jest czymś, czego można być pewnym po Objawieniu Chrystusa: Bóg «pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy» (1 Tm 2, 4). Wobec takiego stwierdzenia właściwa jest odpowiedź wiary. Wobec Bożej inicjatywy i pełnej miłości propozycji Boga człowiek jest powołany do przyjęcia tego daru i odpowiedzi na niego całym sercem, całą duszą, całym umysłem, wszystkimi siłami (cfr. Mk 12, 30). Niezrobienie tego byłoby odrzuceniem Miłości Boga, a w związku z tym skazaniem się na wieczną samotność.\nNiemniej jednak, tutaj nie chodzi o ten poziom powołania, tylko o poziom właściwy dla powołania szczególnego:\n«Podczas gdy konkretna osoba poznaje istnienie powołania do świętości (komunia z Bogiem w Jezusie Chrystusie) przez wiarę, istnienie powołania szczególnego dla człowieka nie jest bezpośrednim przedmiotem wiary teologalnej, tylko naturalnym poznaniem znaków, które pod światłem łaski tego powołania prowadzą umysł do moralnej pewności o jego istnieniu.\nFakt, że Bóg — pomijając bardzo wyjątkowe przypadki — nie nakłada powołania szczególnego w sposób oczywisty, pozwala myśleć, że Bóg chce, żeby wolność osoby ludzkiej brała udział nie tylko w odpowiedzi na powołanie, ale również w konfiguracji samego powołania».\nKiedy chodzi o powołanie szczególne, nie jest wymagana pewność, nawet ta, która jest właściwa wierze. Dlatego ten, kto zastanawia się, jaką drogą iść dalej, nie powinien oczekiwać tej pewności i ten, kto mu towarzyszy, nie może żądać jej posiadania (bez względu na to, jak wyraźne są talenty i warunki zainteresowanego).\nA zatem idea, «żeby wolność osoby ludzkiej brała udział nie tylko w odpowiedzi na powołanie, ale również w konfiguracji samego powołania» wydaje nam się niemożliwa w pełni do zrozumienia, ponieważ w wolności «zawiera się tajemnica wiecznego działania Boga w doczesności świata». Z pewnością możemy jedynie osiągnąć negatywne wyobrażenie tego, co oznacza owa relacja, uznając antropomorfizm, który zniekształca odpowiednie zrozumienie samego powołania. I tak Bóg nie narzuca nam określonej drogi, nie ma planu, który powinniśmy wypełnić, pod groźbą utraty szczęścia wiecznego. Bóg bierze pod uwagę naszą wolność, żeby nadać konkretną formę swojemu wezwaniu do Miłości. Niemniej jednak, nie byłoby również czymś prawidłowym stwierdzenie, że to wolna decyzja człowieka sama z siebie stanowi powołanie. Istnieje uprzednie wezwanie Boga. Jak można to rozumieć? Spróbujemy przedstawić tutaj propozycję, która pozwoli to pojąć w pewien sposób. Jednak nie przestaje to być jedna spośród wielu możliwych propozycji, pewien sposób przybliżenia się do tajemnicy, zamierzający tę tajemnicę nieco rozświetlić, ale w żadnym wypadku niepretendujący do jej choćby częściowego wyczerpania.\n10. Gdyby człowiek mógł odpowiedzieć tylko tak lub nie na wezwanie Boga — na przygotowany z góry plan — wówczas ludzkie nie zamieniłoby to wezwanie w «wezwanie stracone». Obejmuje to samą koncepcję «wezwania». Być może tutaj leży jedno z ograniczeń tego terminu, ponieważ niewątpliwie «podkreślając sam fakt wezwania, zaciemnia się nieco rolę istoty, która decyduje». Mówiąc w inny sposób, jeżeli wolność człowieka odgrywa rolę w konfiguracji powołania, wówczas powołanie nie jest tylko wezwaniem w tym sensie, w jakim my je rozumiemy.\nZ pewnością, jak już widzieliśmy, istnieje fundamentalne wezwanie, na które człowiek powinien odpowiedzieć tak lub nie; fiat, serviam albo non serviam (i faktycznie zawsze na nie odpowiada, wprost albo w praktyce, swoim zachowaniem). Jest to wezwanie Chrystusa do pełni życia, które wymaga przede wszystkim nawrócenia i które niesie ze sobą misję apostolską. Po akceptacji tego wezwania — które w pewnych przypadkach nie nabiera jeszcze szczególnej formy — nawiązuje się dialog, przeobrażająca przyjaźń. A zatem przyjaźń może zapoczątkować zupełnie różne formy wspólnoty. Niektórzy przyjaciele po prostu spotykają się w pracy albo w miejscu studiów. Inni podejmują razem pewne przedsięwzięcie albo piszą powieść. Niektórzy zakładają spółkę gastronomiczną albo klub sportowy itd. Każdy człowiek wie, do czego który z jego przyjaciół jest zdolniejszy. Dlatego jeżeli ktoś zamierza, na przykład, zorganizować turniej tenisowy, będzie rozmawiał więcej z jednym z przyjaciół niż z którymś innym. Natomiast jeżeli chce wydać zbiór książek poetyckich, być może pomyśli raczej o innym z przyjaciół… W przypadku relacji między Bogiem a istotą ludzką Bóg nie tylko zna każdego człowieka, ale to On stwarza go, rozwijając u niego jedne talenty bardziej niż inne (cfr. Mt 25, 14-30). Właśnie dlatego Bóg może niektórym zaproponować określoną drogę, a innym — inną. Jednym proponuje powołanie szczególne, innym jakieś inne powołanie albo po prostu zwyczajne powołanie chrześcijańskie, skonkretyzowane w ich osobistym powołaniu. Wszyscy oni są w równym stopniu powołani do komunii z Bogiem i budowania Kościoła, ponieważ w każdym przypadu pozostaje owo fundamentalne wezwanie, które nadal jest aktualne i czynne i którego możemy być pewni. Jednakże każdy wypełnia je w sposób, który jest dla niego właściwy:\n«Powołanie każdego człowieka stapia się do pewnego stopnia z jego własną istotą. Można powiedzieć, że powołanie i osoba stają się jednym. Oznacza to, że w stwórczą inicjatywę Boga wkracza szczególny akt miłości w stosunku do powołanych, nie tylko powołanych do zbawienia, ale powołanych do posługi zbawieniu. Dlatego, od wieczności, od kiedy zaczęliśmy istnieć w zamysłach Stwórcy i On zechciał nas jako stworzeń, zechciał nas również jako powołanych, przygotowując w nas dary i warunki do osobistej, świadomej i właściwej odpowiedzi na wezwanie Chrystusa lub Kościoła. Bóg, który nas miłuje, który jest Miłością, jest również „Tym, który powołuje” (cf. Rz 9, 11).\nDlatego, w przypadku powołania, adorujemy tajemnicę, odpowiadamy miłością na inicjatywę miłości, mówimy tak wezwaniu».\nKiedy proponuję przyjacielowi określony plan, zachęcam go do specjalnego zobowiązania, szczególnej komunii, która sprawi, że nasza przyjaźń będzie wzrastać, prowadząc ją być może niespodziewanymi drogami. A zatem ewentualna odmowa przyjaciela nie niszczy naszej przyjaźni. Poprowadzi ją kursem odmiennym od tego, który sobie wyobrażałem, zmusi ją do wzrastania w jakiś inny sposób…, ale nie musi jej zakończyć. Bez wątpienia straciliśmy pewną szansę wspólnego wzrastania i rozwoju, ale nadal będę liczył na mojego przyjaciela i być może w przyszłości zrodzi się inny sposób współpracy, który będzie okazją wprowadzenia innego sposobu wspólnoty, to znaczy, współpracy przy tym samym zadaniu. We wszystkich tych przykładach «utracone wezwanie» nie oznacza «utraconej przyjaźni». Dlatego że propozycja jest zaproszeniem, wezwaniem do podjęcia czegoś, co z pewnością zjednoczy nas bardziej i ustanowi sposób naszej realizacji, poprzez urzeczywistnienie wspólnego projektu, ale to nie jest «wszystko albo nic», ani też nie jest to coś, na co mój przyjaciel byłby zobowiązany odpowiedzieć pozytywnie. Jego odpowiedź nada raczej kształt konkretnej drodze, jaką przybierze nasza przyjaźń. Jego odpowiedź będzie kształtować naszą przyjaźń.\nAnalogicznie, kiedy chodzi o czyjeś powołanie szczególne, wolność odgrywa rolę w jego kształtowaniu. Jeżeli odrzuca się Boże zaproszenie, przyjaźń nie ginie, nie zostaje zerwana. Jeżeli to zaproszenie zostaje przyjęte, przybiera nową formę, wzrasta i prowadzi przyjaźń do nieznanej jedności, głębszej niż mogliśmy się spodziewać. Poza tym przyjmując to zaproszenie, ktoś robi tak nie tylko dlatego, że chce, ale angażuje w nie całe swoje chcenie: swoją kreatywność, swoją wytrwałość i w niektórych przypadkach całe swoje życie. Dlatego odpowiedź pełna miłości na powołanie nie jest «rezygnacją z własnej wolności, tyko realizacją wolności, która umacnia samą wolność».\nW zaproszeniu ze strony przyjaciela do współpracy przy wspólnym planie widzę dowód na to, jak ów przyjaciel dobrze mnie zna, i dowód zaufania, jakie we mnie pokłada. Poza tym w odniesieniu do Boga odkrywam Jego twórcze spojrzenie i propozycję, abym pozwolił się przez Niegoprzeobrazić, żeby z Nim współpracować: być jak Chrystus posłańcem (apostołem) Boga do wszystkich ludzi. Jest to Boża rzeczywistość, znacznie przewyższająca oczekiwania i możliwości człowieka. Stąd ludzkie marzenia, kiedy podejmuje się Boże przedsięwzięcie, muszą być przygotowane na to, że rzeczywistość je przerośnie. Z drugiej strony odpowiedź twierdząca, która przedłuża się w czasie, pociaga za sobą zaangażowanie całego życia, ze wszystkimi możliwościami i oznacza równocześnie drogę ku Bogu i z Bogiem, który wprowadza istotę ludzką na poziom, jakiego nie byłaby w stanie osiągnąć sama z siebie. Droga wierności jest już sama w sobie drogą pełni, ponieważ, jak podkreślił Benedykt XVI, «wierność trwająca w czasie to imię miłości».\n11. Jak podkreślano wcześniej, powołanie szczególne to nie ograniczony projekt, czasowy lub dotyczący określonej grupy, tylko projekt wszechogarniający, który dotyka całego mojego życia, we wszystkich jego wymiarach. Jest to również coś uprzedzającego, prze-widzianego od czasów przed stworzeniem świata i dla którego zostałem wyposażony (z pełną miłości troską) w szereg cech i okoliczności. Dlatego powołanie szczególne to nie jest po prostu projekt, który układam sam. Nie jest to tylko moja decyzja. Jednak również nie jest to coś, co narzuca mi Bóg. Jest to raczej możliwość, którą On z miłością proponuje.\n«A jeżeli powiem, że nie?». Jeżeli powiesz, że nie, odrzucasz przygodę, którą proponuje ci ktoś, kto zna cię lepiej, być może misję, dla której zostałeś stworzony… Niezależnie od tego, w każdym szczególnym przypadku nie można mówić tak kategorycznie, ponieważ odpowiedź «nie» na propozycję tego rodzaju rodzi się zawsze w półmroku, nie na poziomie absolutnej pewności. W ten sposób wolność zostaje uratowana. Młodzieniec z Ewangelii, który nie umiał naśladować Chrystusa, «odszedł zasmucony» (Mt 19, 22). Jasne że, w jego przypadku wezwanie było czymś więcej niż «moralną pewnością»…, ale nie wiemy też, jak zakończyła się jego historia.\nOdmienne jest «nie» tego, kto rozpoczął już drogę oddania, a tym bardziej tego, kto ją potwierdził. Nie zawsze jest możliwe uświadomienie sobie w pełni tego, co się wydarzyło, chociaż z tego powodu nie jest to mniej bolesne. Kazuistyka jest niemal nieskończona… W każdym razie należy mieć na uwadze, że nie może być dla Boga okazją do zaproponowania innej drogi. Nawet kiedy chodzi o zawinione nie — ze względu na istniejącą już pewność pochodzącą z rzeczywistego i uwierzytelnionego przez Kościół oddania — z tego samego nie Bóg może wydobyć nowe możliwości afirmacji. Pismo podaje ciągłą historię tego typu:\n«Sam w sobie taki rozwój, czyli wejście na nową drogę miłości po porażce pierwszej propozycji, jest z pewnością zupełnie możliwy i zgodny z całą strukturą biblijnego obrazu Boga i historii zbawienia. Jakiś element dróg historii Boga z ludźmi, ukazanych nam w Starym Testamencie stanowi właśnie owa „elastyczność” Boga, który oczekuje dobrowolnej decyzji człowieka i w wyniku każdego jego „nie” otwiera nową drogę miłości. Na „nie” Adama odpowiada nowym serdecznym zwróceniem się do człowieka. Na „nie” wieży Babel odpowiada nowym wkroczeniem w historię przez wybranie Abrahama. Domaganie się króla dla Izraelitów jest początkowo przeciwne woli Boga, który pragnie bezpośrednio panować nad swym ludem. Jednak w proroctwie skierowanym do Dawida sprzeciw ten przemienia na drogę, która prowadzi potem bezpośrednio do Chrystusa, Syna Dawida».\nAutentyczne przewidywanie Boga — powód Jego zapobiegliwości w stosunku do nas i Jego propozycji — poznamy dopiero na końcu czasów… albo być może wcześniej, kiedy staniemy przed Bogiem i będziemy ostatecznie oglądać Go twarzą w twarz. W każdym razie należy mieć na uwadze, że «często udaremniamy plan Boga wobec nas, zasmucamy Ducha Świętego, czynimy daremnymi łaski, które Bóg nam zsyła, a On na nowo wyznacza kurs, ponownie starając się zbawić nas mimo wszystko, mimo naszych sprzeciwów». Zdanie sobie z tego sprawy stanowi okazję do przeprosin wobec Boga i napełnienia się pragnieniami podążania za Jego wolą, przy przeżywaniu w najwyższym stopniu owej komunii, która nadaje kształt naszej przyjaźni. W istocie uznanie tej rzeczywistości nie oznacza stwierdzenia, że «to wszystko jedno», czy odpowie się na wezwanie Boga, czy też się tego nie zrobi. Z pewnością byłoby lepiej, żeby owca nie opuszczała owczarni. Byłoby lepiej, żeby syn nie trwonił swojego dziedzictwa z nierządnicami. Byłoby lepiej, żeby Ewa zignorowała węża, żeby Adam upomniał Ewę. Byłoby lepiej, żeby Kain nie dał się ponieść swojej podłości i swojej zazdrości… A jednak śpiewamy co roku: «O felix culpa!», dlatego że Bóg działał również po grzechu, doprowadzając do pełni swoje własne dzieło w niespodziewany i nieprzewidywalny sposób. Boga nie zaskakują nasze upadki i powołuje nas wciąż na nowo.\nRównocześnie nie ma wątpliwości, że droga wiernego naśladownictwa jest najpiękniejsza. Ostatecznie «to właśnie powołanie, w pełni przyjmowane i przeżywane, daje człowiekowi jego jedność życia, sens jego bycia „osobą”». To wezwanie może być odebrane w specjalny sposób w szczególnym momencie… albo nie. W każdym razie nawet osoby, które oddały się Bogu bez specjalnego doświadczenia, «spoglądając wstecz, żeby zastanowić się nad własnym życiem, odkrywają, patrząc na obszerny wachlarz istotnych wydarzeń i osobistych doświadczeń projekt, plan, jednolitą narrację, którą rozpoznaje się jako odpowiedź na Boże wezwanie w ciągu całego życia». Jest czymś pięknym rozpoznanie siebie w biografii, która mimo zmienności życia, utrzymała właściwy kierunek — północ — i z pewnością podążała w kierunku owego celu — Miłości do pewnej osoby, oddania pewnej misji — który dostrzegła w młodości. Pełne życie, do którego aspiruje każda ludzka istota, można by zdefiniować jako «ideę posiadaną w młodości i zrealizowaną w dojrzałym wieku».\nByć może trzeba by się nauczyć przedstawiać odpowiedź na powołanie i wierność powołaniu z tego punktu widzenia. Któż nie widzi czegoś bardziej upragnionego w takim życiu jak życie Jana, który towarzyszy Jezusowi obok Krzyża, niż w życiu Piotra, który się Go wyrzeka? A jednak obaj są Świętymi. Dla tego, kto myśli o ewentualnym powołaniu, czymś zasadniczym jest patrzeć na Pana i pozwolić, aby On patrzył na niego. Być może najbardziej wskazane w przypadku kogoś, kto zastanawia się nad porzuceniem drogi oddania, byłoby pomóc mu powrócić do momentu jego spotkania z Chrystusem, który zaproponował mu tę drogę. Pomóc powrócić mu do pamięci o różnych czasach i miejscach, w których Bóg uobecnił się w jego życiu i w których jego misja nabrała sensu. A w każdym razie nie wolno zapominać, że istnieje niewątpliwe wezwanie Boga poza wszelkimi szczególnymi określeniami. Jest to wezwanie do wyjścia poza samego siebie, bez utraty włanego sposobu bycia, abyśmy stali się zdolni miłować tak jak miłuje Bóg. Jeżeli praca apostolska polega w ogóle na konfrontowaniu dusz z Panem, to tym zasadniej ma to miejsce w decydujących momentach życia.\n F. Ocáriz, La vocación al Opus Dei como vocación en la Iglesia, 162.\n Św. Josemaría, Instrukcja, 19 marca 1934 r., 27; kursywa w oryginale, w: Camino, wydanie krytyczno-historyczne P. Rodrígueza, 3. wyd., Rialp, Madrid 2004, komentarz do punktu 942.\n Św. Augustyn, Serm. 169, 11, 13, w: Katechizm Kościoła Katolickiego, 1847.\n F. Ocáriz, La vocación al Opus Dei como vocación en la Iglesia, 145.\n «Odpowiedź człowieka jest ważna wobec Boga w takim stopniu, w jakim angażuje jego istotę. Natomiast dialog rozwija się tutaj na płaszczyźnie wiary: wezwanie i odpowiedź wyciskają piętno na przyzwoleniu posłuszeństwa wiary ze strony człowieka», E. Ancilli, hasło Powołanie w: E Ancilli, Diccionario de Espiritualidad, t. 3, 620.\n F. Ocáriz, La vocación al Opus Dei como vocación en la Iglesia, 152. W tym samym znaczeniu wypowiadał się jeden z hiszpańskich dostojników podczas II Soboru Watykańskiego: «Dlatego że o ile stwierdza się z całkowitą pewnością, że wszyscy są powołani do wspólnoty z Bogiem i do świętości oraz że wszyscy świeccy są powołani do apostolstwa, zazwyczaj nie da się stwierdzić w żaden sposób — albo przynajmniej nie można tego wiedzieć na pewno — że Bóg wybrał i powołuje danego młodzieńca właśnie do kapłaństwa», cytowane w: E. de la Lama, La vocación sacerdotal, 115.\n F. Ocáriz, La vocación al Opus Dei como vocación en la Iglesia, 152.\n J. B. Torelló, Psicología y vida espiritual, 179.\n Cfr. F. Ocáriz, La vocación al Opus Dei como vocación en la Iglesia, 147\n Św. Jan Paweł II, Przemówienie, 5 lipca 1980 r. Dla tego, kto pomaga innemu w rozeznaniu jego powołania, wszystko to wymaga postawy pogodnej uwagi i pokornego słuchania osoby, którą ma u swojego boku. W tym, jaki jest, w jego talentach i nadziejach, w jego najgłębszych pragnieniach, w jego zdolności miłowania może odkryć znaki ewentualnego wezwania Boga do naśladowania Go na drodze oddania.\n F. Ocáriz, La vocación al Opus Dei como vocación en la Iglesia, 151.\n Św. Josemaría zwykł mówić tym, którzy zbliżali się do Opus Dei, już w pierwszych latach: Miejcie marzenia, a rzeczywistość je przerośnie. W każdym wypadku być może wypada wyjaśnić, że Boże zaproszenie, choćby mogło być ponad oczekiwaniami człowieka, w rzeczywistości nie jest wyjątkowe, ponieważ nadal działa powołanie chrzcielne.\n Benedykt XVI, Przemówienie, 12 maja 2010 r.\n J. Ratzinger-Benedykt XVI, Jezus z Nazaretu, t. 2 „Od wjazdu do Jerozolimy do Zmartwychwstania”, tłum. O. Wiesław Szymona OP, Wydawnictwo Jedność, Kielce 2011, rozdz. 5.2 «Ustanowienie Eucharystii».\n F. Rosini, Solo l’amore crea. Le opere di misericordia spirituale, San Paolo, Cinisello Balsamo 2016, rozdz. 6. Język jest Pawłowy, cfr. Ef 4, 30-5, 2.\n P. O’Callaghan, Figli di Dio nel mondo, 294.\n A. Llano, Segunda navegación. Memorias 2, Encuentro, Madrid 2010, 321.\n Niniejsze wydanie zostało przygotowane przez Lucasa Bucha i Javiera Herrero.\nPrinted | dokument generowany automatycznie z https://opusdei.org/pl-pl/article/teologia-powolania-3/ (23-05-2022)


Samorządowcy z Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego negatywnie zaopiniowali projekt rozporządzenia resortu transportu, umożliwiający przekazywanie sobie danych kierowców przez Wojewódzkie Ośrodki Ruchu Drogowego i starostwa w formie papierowej.\n19 stycznia b.r. wprowadzono nowy system egzaminowania kierowców. Od tej chwili wszystkie osoby, które chcą przystąpić do egzaminu, muszą najpierw zgłosić się do starostwa powiatowego, by tam został im założony profil kandydata na kierowcę. Przed egzaminem profil miały pobierać ośrodki egzaminacyjne.\nSystem dla WORD-ów przygotowywały dwie firmy: ITS i PWPW, z których tylko jedna z nich ma dostęp do danych ze starostw. Chodzi o Polską Wytwórnię Papierów Wartościowych, która od 10 lat wydaje prawa jazdy i zbudowała w starostwach system informatyczny. Większość WORD-ów w Polsce - 34 z 49 - nie ma dostępu do systemu w starostwach, bo wybrały system egzaminowania przygotowany przez ITS.\nStarosta powiatu łaskiego Cezary Gabryjączyk z zarządu krajowego Związku Powiatów Polskich podkreślił podczas środowego posiedzenia Komisji, że samorządowcy zaopiniowali negatywnie rozporządzenia ministerstwa transportu, gdyż "wersja papierowa zastępująca tę elektroniczną jest niemożliwa".\nJak zaznaczył, wersja papierowa wiąże się z ogromnymi kosztami: "kosztuje i papier, i sprzęt potrzebny do drukowania, i zatrudnienie osób, które będą te dokumenty przygotowywać". Według starosty dla powiatu z 200-300 tys. mieszkańców oznacza to tysiące drukowanych dokumentów. "To przekracza możliwości - zarówno finansowe, jak i biurokratyczne starostów. A dochodzą jeszcze koszty przesyłek pocztowych" - mówił Gabryjączyk.\nSamorządowiec przyznał, że obecna sytuacja jest nie do zaakceptowania. "35 ośrodków WORD nie posiada dostępu do systemu, więc kierowcy, którzy chcą zdawać egzaminy, mogą być kierowani tylko do tych WORD-ów, które ten system mają. Dochodzi do paradoksu, kiedy kierowca z Białegostoku jest kierowany na egzamin do Bydgoszczy, albo z Gdańska do Poznania" - mówił.\nJednak - w opinii Gabryjączyka - rozporządzenia ministerstwa transportu, które zakładają, że starostwa na czas problemów z elektronicznym obiegiem dokumentów będą wymieniać je z WORD-ami w formie papierowej, są dla samorządów niedopuszczalne.\nStarosta zaznaczył, że samorządy nie mogą odpowiadać za to, że do przetargu została dopuszczona firma ITS, która - w jego opinii - popełniła oszustwo twierdząc, że ma dostęp do systemu, a go nie miała.\n"Każdy słyszy inną wersję, a do nas przychodzą ludzie, którzy chcą zdawać egzaminy. To niezadowolenie opinii publicznej skupia się na nas; to ja przyjmuję petentów, którzy przychodzą wylewać swoje żale i twierdzą, że to nasza wina" - dodał Gabryjączyk. Ocenił, że strona rządowa mogła sprawdzić, czy firma spełnia warunki przetargu lub go unieważnić, tak by usługę prowadziła jedna firma lub dwie, które potrafią ze sobą współpracować.\nMinister administracji i cyfryzacji Michał Boni przekonywał samorządowców, że nie można - ze względu na dobro kierowców - "zamrozić" usług WORD, a papierowy obieg dokumentów w takiej sytuacji jest koniecznością. "Jesteśmy w sytuacji pewnego rodzaju przymusu" - ocenił szef MAC. Przypomniał, że opinia samorządowców nie jest dla rządu wiążąca.\nZapowiedział, że w związku z protestami samorządowców skieruje do ministerstwa transportu pytanie, jak zamierza ono rozwiązać problem skłóconych firm ITS i PWPW oraz ewentualnego pośrednictwa między nimi. Zapowiedział, że na zaplanowanym na 6 marca posiedzeniu komitetu cyfryzacji sprawa będzie szeroko rozważana, a wnioski przedstawione na kolejnym posiedzeniu Komisji Wspólnej, zaplanowanym na 20 marca.\nBoni zobowiązał też wiceministra transportu Macieja Jankowskiego do opracowania w imieniu strony rządowej "głębokiej analizy" rozporządzenia i przekazania jej do końca tygodnia samorządowcom.\nResort transportu podejrzewa, że konsorcjum ITS podało nieprawdę w dokumentacji dotyczącą dostępu do systemu teleinformatycznego starostw. W ub. wtorek MTBiGM zawiadomiło Prokuraturę Rejonową Warszawa Praga-Północ o "podejrzeniu popełnienia przestępstwa niedopełnienia obowiązków przez niektórych funkcjonariuszy publicznych" zatrudnionych w ITS. Decyzję w sprawie ewentualnego wszczęcia śledztwa prokuratura ma podjąć do połowy marca.\nITS zaprzecza zarzutom. "Zgodnie z wymaganiami ogłoszenia przetargowego wynikającymi z rozporządzenia dotyczącego systemu teleinformatycznego dla WORD-ów, Konsorcjum ITS-Signity podało prawdziwe informacje nt. dostępu do systemu teleinformatycznego starostw powiatowych" - napisał Instytut w oświadczeniu przesłanym w piątek PAP. Zapewnił, że konsorcjum jest od dawna gotowe do integracji systemów pomiędzy WORD-ami a starostwami. "Konsorcjum ITS-Sygnity podtrzymuje dotychczasowe stanowisko, że dostęp do interfejsu dla WORD powinien być nieodpłatny" - wskazano w oświadczeniu ITS.


Konkurencyjna praca w Holandii | Informacje praca 2017\nKonkurencyjna praca w Holandii\n18 stycznia 2015 administrator\nHolandia głośna jest ze swojego tolerancyjnego nastawienia do życia swoich obywateli a także pozostałych obywateli Unii Europejskiej. Tu niema dyskryminacji ze względu na obszar źródła, orientację czy kolor skóry. W tym rejonu liczy się tylko i wyłącznie to, co możesz tworzyć. Holandia chyba najmniej przekupionym obrębem w europie. Nie zdobędziemy tu zatrudnienia tylko, dlatego że posiadamy jakiegoś obeznanego, który może nam to i owo wyznaczyć. W Holandii musisz obliczać na własne sztuki, jeśli ich nie posiadasz musisz sprawdzać zatrudnienia w odrębnej filii.\nJak już nadmieniłem we wcześniejszej części mojego napisu sprawiedliwa robota w Holandii nie żąda wspaniałych formalności wystarczy wyłącznie zgłosić gotowość zatrudnienia w lokalnym referacie legitymując się jedynie spokojnym adresem zamieszkania w Holandii, to wystarczy nam do podjęcia słusznej zatrudnienia w Holandii. Prawda, że łatwe?\nDlaczego dlatego warto podróżować do rejonu tulipanów, żeby podjąć tam pracę? Bodźców jest kilka jedna z nich są warunki zatrudnienia, które zapewnią obracanie się w międzynarodowym towarzystwie, co zaprocentuje z pewności w przyszłości jak również względnie kolosalne przychody, w zwróceniu do profitów w Polsce za tą samą robotę. Wiec, jeśli planujesz manipulować za granicą pomyśl nad Holandią.\nDlaczego tak ochoczo żywimy robotę właśnie w obrębu tulipanów? Bodźców jest kilkanaście – po pierwotne znacznie wyższe aniżeli w Polsce dochody, po drugie szansę oferty zatrudnienia w internacjonalnych oddziałach a także szanse na postęp, i międzynarodową karierę. Posada Holandia to rzeczywista możliwość dla młodych wykształconych ludzi bez aspektu na rasę, przybycie, czy orientację. W Holandii wszyscy są sobie regularni. Robotę w Holandii wykryjemy głównie w miejscowych czasopismach i gazetach. Warto jednakże jeszcze zanim wyjedziemy z obrębu rozejrzeć się za zatrudnienie na branżowych portalach ogłoszeniowych. Jeżeli wygramy już wymarzoną pracę na pewno nie będziemy gderać na odpłacenie a także na warunki zatrudnienia, które w tym obrębu są bardzo odpowiednie, a kodeks pracy w mnogości przestrzegany.\nPraca za granicą praca w holandii Permalink


Przenosnik w ksztalcie Z GES-50-ZW\nHome›Opis produktu›Przenośniki w kształcie Z›Przenosnik w ksztalcie Z GES-50-ZW\nGES-50-Z-W ma całkowicie zamkniętą ramę z profilów ze stali nierdzewnej, o wysokości 50 mm, spełniającą najwyższe standardy higieniczne.\nMechanizmy rolek napędowej i powrotnej zawierają system CleanTec. Wszystkie elementy ruchome i otwarte gwinty znajdują się wewnątrz ramy przenośnika. W ten sposób gromadzenie się zanieczyszczeń jest zredukowane. Podobnie jak GES-50, tak i GES-50-Z-W wyposażony jest w mechanizm zwalniający rolki i umożliwiający szybkie czyszczenie urządzenia.\nDzięki ramie o wysokości 50 mm, GES-50-Z-W świetnie nadaje się do transportowania małych produktów farmaceutycznych, chemicznych i żywnościowych.\nGES-50-Z-W odróżnia od GES-50-K-W dodatkowa, górna sekcja pozioma. Dzięki temu pozwala przenosić transportowane produkty na kolejny przenośnik - po przemieszczeniu w górę - jak gdyby był przenośnikiem płaskim.\nGES-50-Z-W wyposażony jest w taśmę z aprobatą FDA. Wysokość fałdowanych krawędzi i poprzeczek, a także odległość między poprzeczkami, mogą być dostosowane do sposobu wykorzystania przenośnika.\nNachylenie części pochyłej może być regulowane w zakresie 40-60 stopni względem podłoża. Części poziome i pochyła mogą mieć różną długość, odpowiednią dla danego, specyficznego zadania. Jednakże łącznie nie powinny przekraczać 4 metrów.\nW konfiguracji standardowej GES-50-Z-W wyposażony jest w małe kółka, montowane w części A1, znacznie ułatwiające przesuwanie przenośnika.\nPochyła część przenośnika umieszczona jest na podstawie H z kółkami i hamulcami. Można ją też ustawić na podwójnym wsporniku ze stali nierdzewnej, jak GES-80-Z-W na stronie 59.\n130/300mm lub 230/400mm lub 330/500 mm lub 430/600 mm\nOdległość unoszenia pomiędzy osiami, A2: 500 do 3.000 mm. Dostępne są również długości pośrednie.\nDługość poziomego odcinka górnego, A3: 500 do 3.000 mm. Dostępne są również długości pośrednie.\nDługość łączna, A2 + A3:\nDługość poziomego odcinka dolnego, A1: 500 do 3.000 mm. Dostępne są również długości pośrednie.\nDługość łączna, A1 + A2 + A3: nie więcej niż 4.000 mm.


Widziałem cuda Matki Bożej – KarmeliciBosi.pl\nPracujący w Kijowie karmelita bosy, o. Benedykt Krok, rodem z Podjaworza w par. Grybów, opowiada o swoich doświadczeniach związanych z wojną na Ukrainie.\nSpotykam go w Grabnie, gdzie na zaproszenie księdza proboszcza, głosił rekolekcje wielkopostne. Na Ukrainie pracuje od 31 lat. 22 lata w Berdyczowie. Wyjechał w dziwnym czasie, bo jeszcze flagi radzieckie wisiały na urzędach. W Berdyczowie odbierał najpierw piwnice w sanktuarium, później po kolei następne jego części, choć do dzisiaj w budynkach klasztornych znajdują się szkoły. W 2012 roku karmelici oddali do użytku świątynię, która jest maryjnym sanktuarium narodowym na Ukrainie.\nRok później o. Benedykt rozpoczyna pracę w Kijowie. Duszpasterzuje tam do dzisiaj. Jest dziekanem dekanatu Kijów Zachód, obejmującego m.in. katedrę, kościół pw. św. Mikołaja w Kijowie, a także parafie w Irpieniu, Worzelu, Bojarce. Katolicy są także w Buczy, tak często przywoływanej w związku z wojną.\nPoczątki kościoła, którym dzisiaj opiekują się karmelici, były bardzo skromne. W zasadzie budowali go ludzie, „kawałek po kawałku”. Dojeżdżał tam przez długie lata salezjanin z Łotwy, który posługiwał do 1991 roku. Od tamtego czasu kościołem i parafią opiekują się karmelici bosi. Wspólnota katolicka liczy około 800 osób. Przed wojną w parafii istniało wiele grup i wspólnot, ludzie byli bardzo aktywni, gotowi do ewangelizacji. Przed wojną, czyli przed 2014 rokiem, w którym Rosjanie zajęli Krym i doprowadzili do powstania tak zwanych Republik Ługańskiej i Donieckiej.\nOjcowie zaczęli dojeżdżać jako kapelani do ludzi mieszkających w pasie toczących się walk. Tam zobaczyli, na czym polega wojna prowadzona przez Rosjan, którzy niszczyli wszystko, do cna. Na tym pasie ziemi – szarej strefie, która znajdowała się na linii frontu przesuwającej się nieznacznie to na wschód, to na zachód, żyło w tym czasie parę milionów ludzi. Odcięci od świata, bez nadziei na pokój, ani na ucieczkę. Trudno pojąć, jak w tamtejszych wioskach żyli ludzie, w nocy odcięci od światła, nie mający dostępu do wody, pomocy lekarskiej. To, co oni przeżywali od siedmiu lat, teraz doświadczają mieszkańcy miast i wsi, atakowanych obecnie przez Rosjan.\n– Gdy zaczęła się obecna wojna, byłem poza parafią. Mój współbrat, obecnie proboszcz o. Marek, polecił, bym działał jako kapelan niosący pomoc potrzebującym. W korpusie kapelanów zajmowaliśmy się m.in. wywożeniem ludzi, którzy siedzieli nieraz w schronach czy piwnicach po 14 dni z rzędu, cały czas ubrani, gotowi do ucieczki, bez dostępu do wody, światła, jedzenia. Przy pomocy wielu osób w Polsce, mieszkańców mojego miasta i księży rodaków z Grybowa, udało się pomóc wielu ludziom, którzy nagle utracili wszystko, co mieli. Jak pewien mężczyzna, który własnymi siłami zbudował skromny dom. W jednym momencie znikł on z powierzchni ziemi, gdy spadła na niego bomba. Albo ludzie z 11-piętrowego bloku, którzy sygnał alarmowy usłyszeli pięć minut przed nalotem i musieli po prostu uciekać ze swoich mieszkań nie mając czasu, żeby cokolwiek zabrać, a później patrzyli na zgliszcza swojego dotychczasowego życia. Albo jak ojciec rodziny, który nie zdążył uratować wszystkich swoich dzieci.\nNisko się kłaniam wszystkim, którzy przyjmują uchodźców i pomagają ludziom tam, na miejscu. Zwykli Polacy pokazują, na czym polega Ewangelia, która cała utkana jest z miłosierdzia, współczucia, bliskości. Gdyby wycisnąć tę materię, otrzymalibyśmy samo współczucie. Tam, gdzie go nie ma, wciska się wojna. W Polsce widać to niezwykłe współczucie. Owszem, może przyjść zmęczenie, znużenie, wyczerpanie z powodu wciąż dochodzących informacji o ludzkich tragediach i biedzie Ukraińców. Trzeba się nastawić na długofalową solidarność, ale wspartą na racjonalnym pomaganiu. Konieczna jest stała modlitwa o pokój. I troska o wewnętrzną jedność, ponieważ wojna wchodzi tam, gdzie są szczeliny, gdzie nie ma jednomyślności, brakuje zgody.\nWidziałem cuda Matki Bożej już w czasie odzyskiwania i odnawiania sanktuarium w Berdyczowie. Widzę Jej cudowne działanie także teraz. Zastanawiam się, dlaczego Putin atakuje tę część Ukrainy, której historycznie było najbliżej do Rosji? Jakby niszczył swoich. Mam takie odczucie, jakby Matka Boża rozciągnęła swój płaszcz opieki na zachodnią Ukrainę. Jakby uchroniła Polskę podczas prowokacji na granicy z Białorusią. Gdyby Polacy pierwsi zaczęli strzelać, mielibyśmy Białorusinów i Rosjan w Polsce. I wojnę. Dlatego jeszcze raz proszę o modlitwę różańcową, o dobre przeżywanie I sobót miesiąca w intencji nawrócenia Rosji. Cieszę się, że do dzisiaj trwa taka modlitwa w naszych parafiach, jak choćby w Grabnie, gdzie wiem, że od początku wojny, ludzie codziennie modlą się na różańcu. W tym piekle rozpętanym na Ukrainie już pojawiają się znaki nadziei. Ludzie po latach zdają sobie sprawę, że „bez Boga ani do proga”. Kobietom, które przywoziłem do Polski, dawałem różańce, z którymi nie rozstają się każdego dnia. Mówią, że różaniec jest dla nich jak duchowa tabletka. Modlą się same, z dziećmi. Czują duchową siłę. Wojna pozwoliła rozlać się demonicznemu morzu nienawiści, strachu, okrucieństwa i rozpaczy. Ale w tych ciemnościach zapalają się też światła nadziei, a Bóg wyciąga swoją łaską z tych odmętów ludzi, by nie zatracili się w atakującym ich mroku. I to widać. Ukraińcy mają takiego ducha, że potrafili przeciwstawić się dziesięć razy silniejszej armii. To, jak oni są gotowi bronić swojego kraju, jest godne podziwu.\nPolska robi niesamowitą rzecz. Jestem dumny z tego, że jestem Polakiem, że moja ojczyzna stała się w tym czasie schronieniem dla Ukraińców. Jestem pewien, że to dobro ma chrześcijańskiego ducha, że nie jest tylko jakąś interesowną filantropią, ale czymś, co wypływa z ewangelicznego przykazania miłości Boga i bliźniego.


NaStyku.pl/Życie/Życie/Gmina Zgorzelec zaprasza na dożynki\nDożynki Gminne w Jędrzychowicach\nOkoło godziny 14.15 barwny korowód dożynkowy przejdzie na boisko sportowe w Jędrzychowicach, gdzie odbędzie się część oficjalna. Około godziny 16.00 rozpocznie się część artystyczna. Na scenie zaprezentują się lokalne zespoły ludowe. Gwiazdą wieczoru będzie Nikos Rusketos & Grecka Grupa Orfeusz. Na wszystkich uczestników czeka także zabawa taneczna przy rytmach zespołu Ti Amo. O godz. 21.30 zaplanowano pokazy pirotechniczne.\nOprócz części rozrywkowej na wszystkich przybyłych czeka szereg rozmaitych atrakcji m.in.: warsztaty wikliniarska i plecionkarstwa, kramy dożynkowe, dmuchane zamki i byk rodeo, fotobudka, zabawy dla dzieci prowadzone przez agencję animacji Tik Tak.\nRelacja z imprezy będzie prowadzona na żywo na facebookowym profilu Nowiny z Gminy.\ngmina Zgorzelec zaproszenie program imprezy dożynki w gminie Zgorzelec dożynki w Jędrzychowicach Święto Plonów w Jędrzychowicach Święto Polonów w gminie Zgorzelec pokazy pierotechniczne wiece dożynkowe


Dopóki nie zgasną gwiazdy LaBotiga - więcej niż książka\nWYPRZEDAŻ(67)PRZEDSPRZEDAŻ(11)NOWOŚCI(55)Z AUTOGRAFAMI(14)PAKIETY(43)AUDIOBOOKI(2)GADŻETY(1)Sport(176)Biografie(104)Fantastyka(38)The Walking Dead(8)Naszywki Bangarang!(0)Muzyka i Rozrywka(33)TANIA KSIĄŻKA(25)Poradniki(8)Komiks(7)Sztuka(11)Powieść(16)Albumy(15)Dla Dzieci i Młodzieży(19)Horror/Thriller(12)Reportaż/Literatura Faktu(11)Wydawnictwo SQN(277)\nPiotr PatykiewiczAbsolwent politologii, człowiek wielu profesji: pracował między innymi jako dziennikarz, ochroniarz, parkingowy, agent ubezpieczeniowy i bukinista. Debiutował opowiadaniem Czorty (1996), publikował w „Fenixie”, „Nowej Fantastyce” i „Science Fiction, Fantasy i Horror”. Dopóki nie zgasną gwiazdy to jego szósta powieść i pierwsza, która ukazała się nakładem Wydawnictwa SQN.\n"Kiedyś przecież nadejdzie koniec świata, pogasną gwiazdy i wszystko dobiegnie kresu, nawet życie ich nieznanego ojca. Nastanie nowe niebo i nowa ziemia, ale dla nich nie będzie tam już miejsca. Pozostaną w zimnej ciemności, osierocone na wieczność."\nKsiążka należy do kategorii fantastyki postapokaliptycznej, w której świat został zaprezentowany jako wieczna zmarzlina. Szczerze mówiąc, jest to pierwsza tego typu książka (seriale i filmy o takiej tematyce nie są mi obce), która wpadła w moje ręce i została przeczytana. Na swojej półce mam jeszcze książkę "Robokalipsa", która też zalicza się do tych postapokaliptycznych, ale jakoś nigdy nie miałam ani ochoty, ani czasu, żeby się za nią zabrać. Świat w książce został przedstawiony świetnie (chociaż nie był to świat bardzo odbiegający od rzeczywistości). Gdybym otrzymała książkę bez informacji o jej autorze, raczej nie przyszłoby mi do głowy, że polski autor mógłby tak barwnie opisać nudny, prawie wymarły świat. Patykiewicz wykazał się tak ogromną kreatywnością w tworzeniu wizji świata, bezpośrednio wpływając na czytelnika. Czasami miałam wrażenie jakbym oglądała film, zamiast czytała książkę- przenosiłam się w miejsce akcji, czułam wilgoć, ciepło, zimno... Początkowo książka wciągnęła mnie bez reszty.\n"Przyglądała się ścianom, jakby taniec cieni ciekawił ją bardziej niż żywi ludzie."\n"Wszystko jest lepsze od takiego życia z dnia na dzień, wciąż tylko we własnym smrodzie."\n"Życie bez cierpienia jest jak śmierć."\n"-Przecież nie można budować wszystkiego na kłamstwie! (...)\n-Można, a czasami nawet trzeba, jeśli prawda jest zbyt trudna do zniesienia."\nPo przeczytaniu, książka wylądowała na półce i gdyby nie fakt, że kolejnego dnia po jej przeczytaniu zabrałam się za pisanie tej recenzji, pewnie bym o niej zapomniała. Bohaterowie nie zapadli mi w pamieć, sama fabuła nie niosła ze sobą mądrości życiowych, nie wywołała żadnych wstrząsających emocji. Gdybym nie przeczytała wcześniej o tym, że pozycja zalicza się do literatury postapokaliptycznej, powiedziałabym że jest to przygodówka z elementami fantastyki (których w gruncie rzeczy też nie było za wiele).


H&K na prostej w 2020 - MILMAG\nHome / Defence & Space / H&K na prostej w 2020\nNiemiecki producent Heckler & Koch poinformował o większym obrocie i zyskach w 2020. Sprzedaż w poprzednim roku wzrosła o 15 procent.\nUbiegły rok był kolejnym, w którym niemiecki producent broni strzeleckiej z siedzibą w Oberndorfie odnotował zysk, co nastąpiło po latach pod przysłowiową kreską. „Powrót do rentowności w 2019 roku i wynik za ubiegły rok potwierdzają, że Heckler & Koch wraca na właściwe tory po trudnych latach”, potwierdził dyrektor finansowy przedsiębiorstwa Björn Krönert (H&K na minimalnym plusie).\nZatrudniający blisko tysiąc pracowników Heckler & Koch podsumował rok 2000 zwiększeniem sprzedaży o 15% do 275 milionów euro (1,25 mld zł). Najważniejszy był jednak zysk netto, czyli wartość po odprowadzeniu należnych podatków. Wynosił on za 2020 rok 13,5 miliona euro (61,3 mln zł). Jest to wartość osiem razy większa, niż kwota uzyskana za rok ubiegły. Niemniej, sama spółka akcyjna Heckler & Koch jest nadal silnie zadłużona (Nowy właściciel H&K).