Tanie hotele w Lolgorien - Oferty hoteli w Lolgorien - eSky.pl\nHotele w Lolgorien\nLolgorien - Zobacz najlepsze oferty hoteli\nHotele w Lolgorien to zróżnicowana baza noclegowa, w której każdy z podróżujących znajdzie nocleg odpowiadający swoim potrzebom. Wolisz hotel o wysokim standardzie z ofertą all inclusive, a może wybierasz hotele gwarantujące kameralną atmosferę i tani nocleg? w Lolgorien zarezerwujesz nocleg na każdą kieszeń! Wybierz dogodną dla siebie lokalizację i standard hotelu, a także sprawdź metody płatności za nocleg i możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji. Hotele w Lolgorien to obiekty zlokalizowane zarówno blisko najpopularniejszych atrakcji, jak i z dala od tłumu. Idealne na dłuższy pobyt, jak i pełniące funkcję jedynie bazy wypadowej do innych miejsc. Wybierz hotel dla siebie i rozpocznij przygotowania do podróży lub wyjazdu służbowego już dzisiaj!\nLolgorien – najlepsze hotele\nKompleksowe usługi i atrakcyjna lokalizacja to jedne z kluczowych warunków, które musi spełniać hotel all inclusive. Najlepsze hotele w Lolgorien to gwarancja obsługi na najwyższym poziomie oraz szereg udogodnień dla gości hotelowych. Obiekty noclegowe o wysokim standardzie oferują doskonałą lokalizację, blisko kluczowych atrakcji w Lolgorien. Goście mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu, a także wybrać pokój lub apartament idealnie dopasowany do swoich potrzeb. Hotel o wysokim standardzie to również m.in. zróżnicowane menu, strefa SPA lub fitness oraz atrakcje dla dzieci. Najlepsze obiekty noclegowe w Lolgorien to znakomite rozwiązanie dla par, rodzin, a także osób, które podróżują służbowo czy planują organizację szkolenia dla swoich pracowników.\nJak znaleźć hotel w Lolgorien?\nNajszybszym sposobem na znalezienie hotelu w Lolgorien jest skorzystanie z wyszukiwarki noclegów eSky. Rozbudowana baza noclegowa to pewność, że znajdziesz to, czego szukasz. W odpowiednie pola wyszukiwarki wpisz miejsce podróży, wybierz datę zameldowania i wymeldowania, a także liczbę gości i pokoi. Gotowe! Wyniki wyszukiwania wskażą dostępne w danym terminie obiekty. Bez problemu sprawdzisz odległość hotelu od centrum, sposób płatności za nocleg czy liczbę gwiazdek, które otrzymał obiekt.\nJakie udogodnienia znajdę w hotelach w Lolgorien?\nHotele w Lolgorien to obiekty o różnym standardzie i dopasowanych do niego udogodnieniach dla gości. Najpopularniejsze z nich to m.in. bezpłatny dostęp do Wi-Fi, strefa SPA, barek/sejf w pokoju, centrum konferencyjne, strefa gastronomiczna, kącik zabaw dla dzieci, bezpłatny parking, a także broszury informacyjne na temat atrakcji w okolicy. Niektóre z obiektów zapewniają również transport z/na lotnisko lub zachęcają do skorzystania z wycieczek śladem największych zabytków w Lolgorien\nGdzie rezerwować hotele w Lolgorien?\nRezerwacja noclegu na stronie eSky.pl to rozwiązanie, które pozwoli Ci zaoszczędzić czas i pieniądze. Skorzystaj z wyszukiwarki hoteli w Lolgorien i dobierz obiekt do swoich potrzeb. Wiele osób decyduje się także skorzystać z pakietu „Lot+Hotel”, który umożliwia rezerwację noclegu nawet o 30% taniej. Wyszukiwarka i rezerwacja tanich hoteli w eSky.pl jest dostępna na stronie głównej, w zakładce „Noclegi”. Nie wiesz, czy planowana podróż dojdzie do skutku? Sprawdź, czy dany obiekt udostępnia możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji.\nIle kosztuje hotel w Lolgorien?\nCena za nocleg w Lolgorien jest zróżnicowana i zależy od standardu oraz lokalizacji hotelu. Noc w obiekcie o średnim standardzie to koszt od kilkudziesięciu do kilkuset złotych. Hotele pięciogwiazdkowe goszczą gości za kwotę od kilkuset do nawet ponad tysiąca złotych za noc. Jeśli szukasz tanich noclegów, sprawdź naszą ofertę pakietów „Lot+Hotel”, która umożliwia rezerwację hotelu i lotu nawet o 30% taniej.\nHotele w Shaba\nHotele w Archers Post\nHotele w Shimoni\nHotele w Norwich (OH)\nHotele w Payrac\nHotele w Seebenstein\nHotele w Neroth\nHotele w Argenta


POLANA SUPLEMENT DIETY ESENCJA Z KWASEM HIALURONOWYM 25 SZT | Drogerie Natura\nPOLANA SUPLEMENT DIETY ESENCJA Z KWASEM HIALURONOWYM 25 SZT\nw klubie 23,89 zł\n4,10 zł taniej, oszczędzasz 13.67%1g = 0,37 zł\nKwas hialuronowy to składnik naturalnie występujący w skórze. To związek, który wiąże wodę w skórze właściwej. W młodej skórze kwasu hialuronowego jest pod dostatkiem, co gwarantuje jej sprężystość i brak zmarszczek. Z wiekiem ilość kwasu maleje. Skóra traci wtedy zdolność wiązania wody i się starzeje. Cynk pomaga zachować zdrową skórę, włosy i paznokcie. Bierze udział w procesie podziału komórek i pomaga w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym. Biotyna pomaga zachować zdrową skórę i włosy. Wspiera utrzymanie prawidłowego stanu błon śluzowych. Korzystny efekt wynikający z deklarowanego działania występuje w przypadku spożycia napoju z 1 saszetki dziennie. Nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Produkt nie może być stosowany jako substytut (zamiennik) zróżnicowanej diety. opakowania z myślą o środowisku\naromat, biotyna, cynk, ekstrakt z liści i kwiatów czerwonej koniczyny (Trifolium pratense L.), ekstrakt z ziela fiołka trójbarwnego (Viola tricolor L.), glukoza, kwas hialuronowy, regulator kwasowości - kwas cytrynowy, substancja przeciwzbrylająca dwutlenek krzemu


Branża meblarska powinna stać się lokomotywą rozwoju Warmii i Mazur : Radio Olsztyn\nBranża meblarska powinna stać się lokomotywą rozwoju Warmii i Mazur\nPrzemysł drzewno-meblarski na Warmii i Mazurach powinien pełnić wiodącą rolę w budowaniu gospodarczej marki i rozwoju regionu – ocenili przedstawiciele samorządu województwa podczas konferencji z przedsiębiorcami tej branży, zorganizowanej w środę w Olsztynie.\nW Regionalnym Programie Operacyjnym woj. warmińsko-mazurskiego na lata 2014-20 przewidziano 320 mln euro na wzmacnianie rozwoju technologicznego i innowacji oraz podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw. Preferowane mają być projekty dotyczące z tzw. inteligentnych specjalizacji regionu. Za taką specjalizację – obok ekonomii wody i produkcji żywności – uznano właśnie przemysł drzewny i meblarski. Z danych samorządu wynika, że w całym regionie działa 5,7 tys. firm związanych z leśnictwem i pozyskiwaniem drewna oraz produkcją wyrobów z drewna i mebli. Zatrudniają one 26 tys. pracowników, czyli blisko 10 proc. wszystkich osób pracujących w regionalnej gospodarce.\nKonferencja miała pomóc w integrowaniu przedsiębiorców z regionu i wykorzystaniu szans związanych ze środkami z UE. Przedstawiciele samorządu deklarowali, że zależy im, aby Warmia i Mazury nie kojarzyły się tylko z pięknymi krajobrazami i turystyką. Chcą, żeby postrzegane były również jako region rozwoju gospodarczego i doskonałe miejsce do prowadzenia biznesu. Jak zapowiedzieli, w najbliższych miesiącach zostanie przeprowadzona kampania promocyjna, skierowana do przedsiębiorców. Jej celem ma być promocja inwestycyjna i ułatwianie kontaktów między miejscowymi przedsiębiorcami i odbiorcami zewnętrznymi.\nZdaniem dyr. departamentu koordynacji promocji w urzędzie marszałkowskim Radosława Zawadzkiego szczególnie ważną rolę w tych zamiarach odgrywa sektor drzewno-meblarski. W oparciu o ten przemysł chcemy budować silną markę regionu. Liczymy także na to, że nasi przedsiębiorcy będą już nie tylko sprzedawać produkty pod marką koncernów zagranicznych, ale wytworzymy własne silne marki regionalne – powiedział.\nJak podkreślał prezes Ogólnopolskiej Izby Gospodarczej Producentów Mebli Jan Szynaka, woj. warmińsko-mazurskie jest w czołówce regionów w kraju pod względem wielkości i wartości produkcji tej branży. Jest tu również – obok Wielkopolski – największa koncentracja zakładów drzewnych. Szynaka przypomniał, że Polska jest szóstym producentem i czwartym eksporterem mebli na świecie. Według szacunków wartość produkcji naszych mebli w ub. roku wyniosła blisko 42,5 mld zł. Polskie meble trafiają głównie do Niemiec, Wielkiej Brytanii, Czech, Francji i Holandii.\nBranża meblarska została uznana za jedną z polskich specjalizacji przemysłowych w przyjętej przez rząd Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju. Program „Polskie meble” jest jednym z 12 projektów flagowych, w efekcie których mają powstać produkty lub usługi istotne dla dalszego rozwoju gospodarki. Ma pobudzać rozwój wzornictwa przemysłowego i tworzenia silnych polskich marek, wykorzystujących nowoczesne technologie i wzornictwo ekologiczne.\nSpada liczba wypadków w przemyśle meblarskim Liczba wypadków w przemyśle meblarskim na Warmii i Mazurach spada, ale wciąż jest na […]\nWięcej w Meble, Szynaka\nJan Szynaka: Chcemy, by to Polska była numerem jeden w eksporcie mebli w Europie\nJak rozwija się biznes na Warmii i Mazurach, w jakiej kondycji są poszczególne branże gospodarki, o tym będziemy rozmawiać w każdą środę, w audycji Polskiego Radia...


faro74 - moje ulubione przepisy kulinarne\nKlopsiki Szwedzkie zrobiłam według przepisu Jamiego Olivera - są pyszne i sycące. O niebo lepsze, niż w Ikei :). Polecam!\nDla tych którzy tęsknią za klasycznymi posiłkami ze znanej sieci meblowej, bardzo szybki i smaczny przepis na to fantstyczne szwedzkie danie. Klopsiki pieczone bez użycia tłuszczu, bardzo smaczne i oferujące możliwości łączenia z wieloma różnymi dodatkami jak makaron, kasza, ziemniaki.\nBiała kiełbasa pieczona z borówkami\nPieczona kiełbasa w borówkowej glazurze jest łatwa do przygotowania i bardzo nam smakowała :)


Festiwal 100 lat razem! – Lepszy Poznań – informacje z Twojego fyrtla\nKilka miejsc, strefy kultury, sportu, zdrowia i podróży, koncerty gwiazd takich jak Lady Pank, i wiele propozycji dla całych rodzin. Coś dla ducha i dla ciała jak Zlot Foodtrucków – te i wiele innych atrakcji czekać będzie na uczestników „Festiwalu Jubileuszowego dla Miasta i Regionu- 100 lat razem!” Scena i namioty staną w Parku i na Placu Mickiewicza, na ulicy i w Parku H. Wieniawskiego, oraz na placu przed CK Zamek. Zabawa rozpocznie się w piątek o godzinie 19:00 i potrwa do późnych godzin wieczornych 8 czerwca, w sobotę.\nSłowo „festiwal” pochodzi z łacińskiego „festivus” i oznacza „radosny, wesoły, świąteczny”. Przed nami takie radosne, wesołe i świąteczne dni – mówi Prorektor UAM ds. kadry i finansów prof. Tadeusz Wallas.\nUniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu skupi się na profilaktyce i edukacji zdrowotnej.\nUdało nam się zaprosić do współpracy Szpital Kliniczny Przemienienia Pańskiego. Jesteśmy dumni z zaangażowania studentów z Międzynarodowego Stowarzyszenia Studentów Medycyny oddział w Poznaniu – mówi Prorektor UMP ds. organizacji, promocji i współpracy z regionem, prof. Michał Musielak, zachęcając do udziału m.in. w oferowanych badaniach profilaktycznych.\nZapraszamy wszystkich bardziej lub mniej przygotowanych sportowo – zapewnia Prorektor AWF ds. nauki, prof. Jan Celichowski. Akademia Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu przygotowała ofertę opartą o 3 filary aktywności: przygotowanie, trening i regenerację.\nUniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu zaangażował do przygotowania atrakcji większość swoich wydziałów. Studenci opowiedzą, że las to nie tylko drzewa, uczelnia będzie oferowała udział w przyrodniczym kole fortuny czy malowanie twarzy dla najmłodszych.\nZaprezentujemy eksponaty z konkursu na stworzenie roweru z drewna, z których będzie można skorzystać – zachęca Wojciech Borzyszkowski z Działu Marketingu i Komunikacji UPP.\nPlac Mickiewicza – strefa koncertowa, start godzina 19:00\nPark Mickiewicza – piknik / strefa relaksacyjna\nUl. Wieniawskiego – strefa regeneracyjna\nPark Wieniawskiego i parking przed Centrum Kultury Zamek w Poznaniu – strefa familijna popularyzująca naukę, start godzina 14:00\nPięć stron świata – projekt muzyczny Wydziału Neofilologii UAM


Październik 12, 2020 | Inspiracje, opinie, nowości - blog blisko Ciebie - coconuts-detmold.de\nDokładna mapa turystyczna jest niezwykle przydatna podczas długiej wędrówki\nJeżeli organizujemy wyjazd w góry albo do miejsca, które niezbyt dobrze znamy, to opłaca się zakupić porządną mapę, żebyśmy się nie zgubili. Ponadto mapa z zaznaczonymi trasami umożliwi nam szybkie rozplanowanie wycieczki.\nWysokiej klasy podkład – Estee Lauder Double Wear\nSzukasz podkładu, który zapewni Ci znakomity wygląd nawet przez cały dzień? Takiego, który gwarantuje idealne, naturalne krycie pomimo upału, wilgoci i wzmożonej aktywności? Wybierz podkład Double Wear.\nProjektant wnętrz najlepszym wsparciem w urządzeniu niewielkiego mieszkania\nMasz niewielkie mieszkanie? Nie martw się, nawet taką przestrzeń można urządzić w naprawdę dobrym stylu i już nie będziesz ubolewać, iż zbyt niskie honoraria nie umożliwiły ci kupna czegoś większego, jeżeli nie domu, to choćby przestronniejszego lokum w bloku. Gdy nie masz właściwych kompetencji, czeka na ciebie doświadczone biuro projektowe oraz profesjonalny architekt wnętrz, który poradzi ci co zrobić, aby nawet na ograniczonej powierzchni mieszkać wygodnie. Dlaczego opłaca się skorzystać z jego usług?\nNade wszystko architekt ma stosowną wiedzę, ponieważ ukończył szkołę bądź kursy, na których nauczył się, jak zaprojektować każde wnętrze i zadowolić klientów.\nWidziałeś właśnie dawnego znajomego. Zobaczyłeś, iż ma ekstra etui do telefonu. Bardzo ci się podoba. Spytałeś się więc kumpla, w jakim sklepie go nabył. Niestety, kolega za nic nie pamięta.\nZnamy mnóstwo rzeczy, które mocno ułatwiają prowadzenie biznesu. Porządne oprogramowanie, segregatory, rejestry. Lecz nic tak nie uprzyjemnia roboty, jak porządne drukarki etykiet. Zobacz, jakie zastosowania mogą wykazywać te użyteczne urządzenia i dlaczego należy je sprowadzić jak najszybciej. Dodatkowo zaproponuję tobie parę innych gadżetów, które mogą znacznie uprościć handel. Każdy z nich jest w sprzedaży na naszym rynku. Zapraszam do lektury.


W programie merytoryczno-dyskusyjnym scharakteryzowano m.in. aktualną sytuację bilansową i cenową na rynku zbóż oraz próbowano określić najbliższe prognozy (prezentacja Izabeli Kasiewicz-Dąbrowskiej, BGś).\nPonadto, długa dyskusja toczona była po prezentacji dr Czesława Gawłowskiego pt. „Aktualna i przewidywana sytuacja na międzynarodowym rynku walutowym".\nW imieniu Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi głos zabrał Wojciech Wojtyra − Dyrektor Departamentu Bezpieczeństwa żywności i Weterynarii wypowiadając się m.in. na temat możliwości zmiany Ustawy o Paszach.\nŹródło: PSPO „OilExpress" Agnieszka Słodowa (grudzień 2011)\nWięcej w tej kategorii: « Musimy wiedzieć, co jemy To będzie ostatnia Rada Ministrów ds. Rolnictwa i Rybołówstwa »


Siergiej Łukjanienko ★ Ostatni Patrol читать книгу онлайн бесплатно\nSiergiej Łukjanienko: Ostatni Patrol\nЗдесь есть возможность читать онлайн «Siergiej Łukjanienko: Ostatni Patrol» весь текст электронной книги совершенно бесплатно (целиком полную версию). В некоторых случаях присутствует краткое содержание. категория: Фэнтези / на польском языке. Описание произведения, (предисловие) а так же отзывы посетителей доступны на портале. Библиотека «Либ Кат» — LibCat.ru создана для любителей полистать хорошую книжку и предлагает широкий выбор жанров:\nOstatni Patrol: краткое содержание, описание и аннотация\nПредлагаем к чтению аннотацию, описание, краткое содержание или предисловие (зависит от того, что написал сам автор книги «Ostatni Patrol»). Если вы не нашли необходимую информацию о книге — напишите в комментариях, мы постараемся отыскать её.\nMłodzi Rosjanie, dwudziestokilkuletni Witold i jego dziewiętnastoletnia dziewczyna o imieniu Waleria kryją się przed nadspodziewanie palącym wrześniowym edynburskim słońcem w „Podziemiach Szkocji” – atrakcji turystycznej, stylizowanej na prawdziwe średniowieczne podziemia z „salami tortur”, labiryntem luster, „zamkiem wampirów” i „krwawą rzeką”. Witold i Lera podchodzą do tych rozrywek z przymrużeniem oka, uśmiechając się kpiąco na widok sztucznych pajęczyn, czerwonych żarówek i nazbyt teatralnego przewodnika. Dopiero gdy wsiadając do łódki, która ma ich zawieźć do „zamku wampirów” Lera zaczyna się niespodziewanie bać. Witold potęguje jej przerażenie – mówi, że ktoś gryzie go w szyję i wypija z niego krew. Lera bierze to za idiotyczny żart i wpada w złość, Witold jednak nie reaguje na jej docinki, opiera się o nią, nieruchomieje i milczy (czyżby spał?) aż do końca „podróży” w łódce. Tu już farsa przemienia się w dramat: okazuje się, że Witold nie żyje – na jego szyi widnieją dwie głębokie rany, z których powoli sączy się krew… Czyżby mówiąc o „gryzieniu i piciu krwi” Witold nie żartował i u wrót „zamku wampirów” wyssał z niego krew… prawdziwy wampir? Nocny Patrol Edynburga nie ma co do tego wątpliwości i jego szef, stary przyjaciel Hesera, prosi moskiewski Nocny Patrol o pomoc. Heser wysyła do Szkocji Antona Gorodeckiego, który obecnie jest już… Wyższym magiem. Badając całą sprawę na miejscu, rozmawiając z edynburskimi Innymi, z nieszczęsną Walerią, odwiedzając „Podziemia Szkocji” Anton zyskuje pewność, że nie jest to banalne wampirze kłusownictwo, lecz coś znacznie poważniejszego… Już wkrótce podróżując między Moskwą, Uzbekistanem i Szkocją Anton odkrywa, że to spisek, spisek na niewiarygodną skalę – powołanie do życia nowej siły, mieniącej się Ostatnim Patrolem…\nКто написал Ostatni Patrol? Узнайте фамилию, как зовут автора книги и список всех его произведений по сериям.\nOstatni Patrol — читать онлайн бесплатно полную книгу (весь текст) целиком\nНиже представлен текст книги, разбитый по страницам. Система автоматического сохранения места последней прочитанной страницы, позволяет с удобством читать онлайн бесплатно книгу «Ostatni Patrol», без необходимости каждый раз заново искать на чём Вы остановились. Не бойтесь закрыть страницу, как только Вы зайдёте на неё снова — увидите то же место, на котором закончили чтение.\nRozpowszechnianie niniejszego tekstu, jako szkalującego sprawę Światła, zostało zabronione.\nRozpowszechnianie niniejszego tekstu, jako szkalującego sprawę Ciemności, zostało zabronione.\nLera patrzyła z uśmiechem na Wiktora. W każdym mężczyźnie, nawet najbardziej dorosłym, mieszka chłopiec. Wiktor miał dwadzieścia pięć lat i, rzecz jasna, osiągnął już wiek dorosły. Waleria była gotowa bronić tego poglądu z całym przekonaniem zakochanej dziewiętnastoletniej kobiety.\n– Podziemia – szepnęła Wiktorowi na ucho. – Podziemia i smoki. Uuu!\nWitia prychnął. Znajdowali się w pomieszczeniu, w którym brud ukazałby się w całej okazałości, gdyby nie było tak ciemne. Wokół tłoczyły się podekscytowane dzieci i speszeni dorośli. Na pokrytej mistycznymi symbolami scenie wykrzywiał się młody chłopak z białym makijażem na twarzy, w rozwianym czarnym płaszczu. Z dołu podświetlało go kilka krwiście czerwonych żarówek.\n– Za chwilę staniecie oko w oko z przerażeniem! – zawołał przejmująco chłopak. – Aa! Aaa! Czuję strach, gdy pomyślę o tym, co zobaczycie!\nSłowa wymawiał starannie i wyraźnie, tak jak mówią jedynie studenci szkół teatralnych. Nawet słabo znająca angielski Lera rozumiała każde słowo.\n– Podobały mi się podziemia w Budapeszcie – szepnął Wiktor. – Tam są prawdziwe stare podziemia… naprawdę ciekawe.\n– A to tutaj to tylko wielka komnata strachu.\nWiktor skinął głową i szepnął:\n– Za to jest przyjemnie chłodno.\nWrzesień w Edynburgu był niespodziewanie upalny. Poranek Witia i Lera spędzili w zamku królewskim – centrum turystycznych pielgrzymek. Potem coś zjedli, wypili pintę piwa w jednym z licznych pubów, aż wreszcie postanowili się ukryć tutaj przed południowym słońcem.\n– Nie zmieniliście zdania?! – zawył chłopak w czarnym płaszczu. Za plecami Lery rozległ się cichy szloch. Waleria odwróciła się i ze zdumieniem spostrzegła, że to płacze szesnastoletnia dziewczyna, stojąca z matką i młodszym braciszkiem. Z ciemności od razu wyłonili się pracownicy i szybko wyprowadzili całą rodzinę.\n– Oto druga strona europejskiego dostatku – rzekł pouczająco Witia. – Czy w Rosji dorosła dziewczyna przestraszyłaby się komnaty strachu? Zbyt spokojne życie sprawia, że boją się każdego głupstwa.\nLera się skrzywiła. Ojciec Wiktora był politykiem, niezbyt znanym, ale za to bardzo patriotycznym. Przy każdej okazji udowadniał niższość zachodniej cywilizacji, co zresztą nie przeszkodziło mu wysłać syna na studia do Edynburga.\nWiktor, który dziewięć miesięcy w roku spędzał poza granicami ojczyzny, uparcie powtarzał ojcowską retorykę. Ze świecą szukać takiego patrioty jak on. Czasami Lerę to śmieszyło, a czasem złościło.\nNa szczęście wstęp dobiegł końca i zaczęła się niespieszna wędrówka po „Podziemiach Szkocji”. Pod mostem, w pobliżu dworca kolejowego, w ponurych betonowych pomieszczeniach przedsiębiorczy ludzie porobili małe klitki, zainstalowali słabe żarówki, rozwiesili strzępy zwiewnych szmat i sztuczną pajęczynę, a na ścianach umieścili portrety psychopatów i morderców, szalejących w Edynburgu w czasie jego długiej historii. I zaczęli zabawiać dzieci.\n– Oto hiszpański trzewik! – oznajmiła dziewczyna w łachmanach, przewodnik w kolejnej komnacie. – Straszliwe narzędzie tortur!\nDzieci piszczały z zachwytu. Skonfundowani rodzice popatrywali na siebie, jakby ich przyłapano na puszczaniu baniek mydlanych albo zabawie lalkami. Żeby nie umrzeć z nudów w czasie opowieści przewodnika, Lera i Wiktor zostawali z tyłu i się całowali. Byli razem już pół roku i oboje mieli niezwykłe wrażenie, że ten związek będzie dla nich czymś szczególnym.\n– Za chwilę przejdziemy przez labirynt luster! – oznajmił przewodnik.\nO dziwo, to się okazało naprawdę ciekawe. Lera zawsze sądziła, że opisy lustrzanych labiryntów, w których można zabłądzić i z rozpędu walnąć głową w lustro, są grubą przesadą. No bo jak można się nie zorientować, gdzie jest lustro, a gdzie przejście?\nOkazało się jednak, że można, i to bez większego wysiłku. Ze śmiechem wpadali na chłodne tafle, wymachiwali rękami, błądzili w hałaśliwym ludzkim korowodzie, który niespodziewanie z garstki zwiedzających zamienił się w tłum. W pewnej chwili Wiktor pomachał komuś ręką, a gdy wreszcie wyszli z labiryntu (drzwi podstępnie zamaskowano kolejnym lustrem), długo się rozglądał.\n– Szukasz kogoś? – spytała Lera.\n– A nie, drobiazg. – Wiktor się uśmiechnął. – Głupstwo.\nPotem było jeszcze kilka pomieszczeń z ponurymi rekwizytami średniowiecznych sal tortur, a na końcu „krwawa rzeka”. Nieco już zmęczone dzieci wsiadły do długiej metalowej łódki i ta powoli popłynęła po ciemnej wodzie do „zamku wampirów”. W ciemności rozlegały się złowieszcze chichoty i groźne szepty. W górze trzepotały niewidzialne skrzydła, w dole szemrała woda. Wrażenie grozy psuł tylko fakt, że łódka przepłynęła najwyżej pięć metrów, potem iluzję ruchu stwarzały dmuchające w twarz wentylatory.\nI mimo to Lera zaczęła się bać. Wstydziła się swojego strachu, ale się bała. Siedzieli na ostatniej ławce. Obok nich nikogo nie było, z przodu potępieńczo jęczeli i demonicznie chichotali aktorzy udający wampiry, a z tyłu…\nZ tyłu była pustka.\nAle Lera miała wrażenie, że kros tam jest.\n– Witia, boję się – powiedziała, biorąc mężczyznę za rękę.\n– Ty głuptasie – szepnął jej Wiktor na ucho. – Tylko się nie rozpłacz, dobrze?\n– Dobrze – powiedziała Lera.\n– Ha, ha, ha! Wokół są złe wampiry! – powiedział Wiktor, naśladując intonację aktorów. – Czuję, że już po mnie idą!\nLera zamknęła oczy i mocniej ścisnęła dłoń Wiktora. Smarkacz! Wszyscy oni są chłopaczkami, aż do siwizny! Po co ją straszy?\n– Au! – zawołał Wiktor bardzo naturalnie, po czym powiedział: – Ktoś… ktoś gryzie mnie w szyję…\n– Głupi! – rzuciła Lera, nie otwierając oczu.\n– Lera… ktoś pije moją krew… – powiedział Wiktor smutnym głosem skazańca. – A ja nawet nie czuję strachu… zupełnie jak we śnie…\nZ wentylatorów dmuchał zimny wiatr, za burtą chlupała woda, rozlegało się dzikie wycie. Nawet jakby zapachniało krwią… Dłoń Wiktora stała się miękka, bezwolna i Lera ze złości uszczypnęła go w tę dłoń, ale Wiktor nawet nie drgnął.\n– Ja się boję, idioto! – prawie krzyknęła.\nWiktor nie odpowiedział, oparł się o nią. Już się tak nie bała.\n– Sama ci przegryzę gardło! – pogroziła mu Lera. Zdaje się, że Wiktor się speszył, bo milczał. Niespodziewanie dla samej siebie Lera dodała: – I wyssę z ciebie całą krew, wiesz? I to zaraz po… po naszym ślubie.\nPo raz pierwszy wymówiła słowo „ślub”, odnosząc się do ich związku. I zamarła, czekając na reakcję Wiktora. Kawaler musi zareagować na taką prowokację! Albo się przestraszy, albo ucieszy…\nAle Wiktor chyba drzemał na jej ramieniu.\n– Przestraszyłeś się? – spytała Lera i zaśmiała się nerwowo. Otworzyła oczy. Nadal było ciemno, ale wycie już umilkło. – No dobra, nie ugryzę cię… i ślub nam nie jest potrzebny!\nПохожие книги на «Ostatni Patrol»\nПредставляем Вашему вниманию похожие книги на «Ostatni Patrol» списком для выбора. Мы отобрали схожую по названию и смыслу литературу в надежде предоставить читателям больше вариантов отыскать новые, интересные, ещё не прочитанные произведения.\nОтзывы о книге «Ostatni Patrol»\nОбсуждение, отзывы о книге «Ostatni Patrol» и просто собственные мнения читателей. Оставьте ваши комментарии, напишите, что Вы думаете о произведении, его смысле или главных героях. Укажите что конкретно понравилось, а что нет, и почему Вы так считаете.


Czas na korektę wzrostów - Komentarze rynkowe - Inwestycje - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes > Finanse > Inwestycje > Komentarze rynkowe > Czas na korektę wzrostów\nIndeksy w Warszawie zaczęły od spadków, początkowo niewielkich, nie przekraczających pół procenta. Z czasem sytuacja się pogarszała, ale spadek WIG20 o 1,5 proc. żadnym dramatem nie jest, szczególnie jeśli popatrzy się na wykres z perspektywy ostatnich kilkunastu sesji. Choć niewielka dynamika zwyżki i występujące na przemian białe i czarne świece mogą być interpretowane jako objawy słabości rynku i braku zdecydowania ze strony inwestorów, to wydaje się, że w otoczeniu, z którego nie płyną żadne pocieszające wieści, taki spokojny wzrost ma woje zalety i szansę utrzymać się dłużej. Główne indeksy starają się, na razie bez powodzenia, wyjść ponad średnią 45-sesyjną. Ale układ średnich jest jak najbardziej „byczy”. Po południu jednak nastroje jeszcze nieco się popsuły. Może to nieco niepokoić, nastąpiło bowiem po publikacji danych makroekonomicznych, które jeśli chodzi o Stany Zjednoczone (liczba wydanych pozwoleń na budowę i dynamika cen produkcji) były nieco lepsze od oczekiwań, a w przypadku Polski (zatrudnienie i przeciętne wynagrodzenie) były zgodne z oczekiwaniami. Ostatecznie WIG20 zakończył dzień spadkiem o 2,12 proc., a WIG o 1,3 proc., przy obrotach sięgających 980 mln zł.\nBardzo kiepska końcówka sesji w Stanach Zjednoczonych, w trakcie której skasowane zostały dość pokaźne zyski wypracowane w pierwszej części dnia, nie mogła nastrajać zbyt optymistycznie. Giełdy azjatyckie jednak wcale się tym nie przejęły i w większości notowały spore wzrosty, za wyjątkiem Hong Kongu. Indeksy w Korei i Japonii zwyżkowały o ponad 3 proc.\nEuropejskie parkiety były już o wiele bardziej sceptyczne. Zaczęły od spadków o około 1 proc. i tak już zostało przez większą część przedpołudniowej części sesji. Na razie pogorszenie nastrojów można tłumaczyć korygowaniem wcześniejszych zwyżek, świadczących o nadmiernym chyba optymizmie inwestorów. Później przyszło osłabienie i spadki głównych wskaźników sięgały 1,5-2 proc.\nPo kilku dniach ostrego marszu w górę, dziś złoty nieznacznie się osłabiał. Przed południem za dolara trzeba było płacić 3,43 zł, o grosz więcej, niż w poniedziałek, euro kosztowało 4,46 zł, o nieco ponad grosz więcej, a frank niecałe 2,9 zł. Z jednej strony te niewielkie ruchy można traktować jako korektę poprzedniej zwyżki, z drugiej zaś strony, to wynik zmian na rynku światowym. Dolar lekko się dziś bowiem umacniał w stosunku do euro, schodząc nieznacznie pod poziom 1,3 dolara za euro. Po południu złoty zaczął tracić dużo mocniej, 7 groszy do dolara i euro oraz prawie 5 groszy do franka. Dolar w stosunku do euro też zwiększył swą siłę i dążył do poziomu 1,29 dolara za euro. Około godziny 16.00 za dolara trzeba było płacić już prawie 3,5 zł, za euro 3,52 zł a za franka niemal 2,95 zł.\nDzisiejsze pogorszenie nastrojów na warszawskiej giełdzie należy traktować jako niegroźną korektę trwających od kilkunastu dni wzrostów. Niepokoić może nieco, że dokonała się ona przy nieco większych niż w poniedziałek obrotach. Dalszy rozwój sytuacji będzie zależał od danych makroekonomicznych, jakie poznamy w najbliższym czasie: jutro o produkcji przemysłowej w Polsce, w czwartek dowiemy się jak ta wielkość kształtowała się w strefie euro. Jutro też możliwe jest, że Ben Bernanke wleje kolejną dawkę optymizmu w serca inwestorów. Choć Fed stóp już raczej nie obniży, bo nie ma jak, to jednak komunikat po jutrzejszym posiedzeniu może dodać rynkom animuszu.


Szukaj "szary" znaleziono 45 rezultatów.\nDuża raportówka damska pikowana, charakteryzująca się niezwykle modnym, nowoczesnym designem, unikatowym stylem oraz ogromem nowoczesnych rozwiązań, wykonana została z wysokiej klasy skóry ekologicznej. Młodzieżowa raportówka przeznaczona jest dla każdej kobiet, ceniącej sobie wygodę użytkowania oraz najnowsze trendy modowe. Prezentowana śliczna torebka...\nCENA: 149,00 zł Dostępny produkt z innymi opcjami\nCENA: 99,00 zł Dostępny produkt z innymi opcjami\nWieczorowa torebka damska koperta...\nA5 torba worek torebka damska listonoszka...\nCENA: 89,99 zł Dostępny produkt z innymi opcjami\nTorebka damska mini worek ściągany +...\nWłoska skórzana listonoszka damska vera...\nWłoska skórzana listonoszka damska vera pelle prezentowana przez naszą firmę wyprodukowana została z wysokiej klasy naturalnej skóry. Listonoszka, choć z pozoru niewielka, cechuje się nadzwyczajną praktycznością oraz pojemnością. Zapinana jest za pomocą zamka błyskawicznego, przykrytego ozdobną, również skórzaną klapką na magnes z przepięknymi obiciami....\nCENA: 189,00 zł W magazynie\nCENA: 128,00 zł W magazynie\nCENA: 125,00 zł W magazynie\nCENA: 125,00 zł Dostępny produkt z innymi opcjami\nPojemna modna torebka damska wyprodukowana została z modnej, trwałej skóry ekologicznej. Przegroda główna zamykana jest za pomocą zamka błyskawicznego. Usztywniana torebka damska posiada bogate wyposażenie wewnętrzne. W środku znajduje się zasuwana przegroda, również zasuwana kieszonka na przykład na dokumenty lub karty kredytowe, a także mniejszych...\nKlasyczna wizytowa kopertówka damska wykonana jest z wysokiej jakości solidnej włoskiej eko-skóry. Zapinana jest klapką na magnes. Niezwykle praktyczna i niepowtarzalna, gdyż wbrew pozorom zmieścimy w jej wnętrzu naprawdę sporo potrzebnych przedmiotów. Damska kopertówka z pewnością podkreśli charakter całej stylizacji. Koperta przeznaczona jest do...\nCENA: 169,00 zł W magazynie\nKlasyczny skórzany kuferek damski vera pelle prezentowany na naszej stronie to torebka wykonana z wysokiej jakości skóry naturalnej. Na pierwszy rzut oka wydawać by się mogło, iż jest to twarda, niezbyt elastyczna konstrukcja. Jednakże skórzane obicie nadaje damskiej torebce delikatności i aksamitności, dzięki czemu w dotyku jest niezwykle miła oraz...\nCENA: 199,00 zł W magazynie\nfunkcjonalne rozwiązania. Dodatkowo, jej pikowana forma nawiązuje do aktualnie panujących, najnowszych trendów mody. Kobiety z pewnością docenią w niej unikatowy design, praktyczne rozwiązania oraz estetyczny wygląd. Model z pewnością zostanie doceniony nie tylko przez nastolatki, ale też przez kobiety stawiające na oryginalność. Torebka wykonana została...\nKlasyczna torebka damska na ramię A4\nTorebka, którą warto mieć przy sobie Klasyczna torebka damska na ramię mieszcząca format A4? To idealne rozwiązanie dla kobiet poszukujących wygodnej, praktycznej i estetycznej torebki do pracy. Poza tym, torbę taką można zabrać na zakupy, na wyjście do miasta, czy też na spotkanie z przyjaciółmi. Duża i elegancka torebka wykonana została z jakościowej,...


Poznaj PROSTE ĆWICZENIA ODDECHOWE - Neurorehabilitacja, rehabiltacja Opole\nJak zrobić proste ćwiczenia oddechowe?\nUsiądź WYGODNIE na krześle lub sofie, odklej plecy od oparcia.\nSkup się na swoim ciele, wycisz i postaraj się wykonując swobodny wdech/ wydech pomyśleć /POCZUĆ gdzie nabierasz powietrze. Zbadaj czy bardziej pracuje brzuch, klatka piersiowa, a może unoszą się Twoje ramiona?\nPamiętaj WDECH robimy przez nos a WYDECH przez „półotwarte” usta. Postaraj się aby wdech trwał około 2-3 sekundy, a wydech był dłuższy od wdechu i trwał około 5-6 sekund. Biorąc wdech możesz zrobić na jego szczycie pauzę 2 sekundową .\nĆwiczenie 1- ODYCHANIE W “BOKI” KLATKI PIERSIOWEJ\nUłóż ręce na bocznej ścianie klatki piersiowej na żebrach. Postaraj się tak oddychać, żeby żebra a wraz z nimi twoje ręce rozchylały się jak parasol na boki. Powtórz 4-5 oddechów.\nĆwiczenie 2 – ODDYCHANIE PRZÓD – TYŁ\nTeraz przełóż swoje ręce: jedna na nadbrzuszu tuż powyżej pępka a żebrami druga na plecach na kręgosłupie na tej samej wysokości co ręka z przodu. Oddychaj tak, żeby ręce się od siebie oddalały, a kręgosłup jakby lekko się garbił. Powtórz 4-5 oddechów\nwdech przez nos, wydech przez półotwarte usta\nwdech krótszy niż wydech\nzrób 4-5 oddechów w jednej serii/ wykonaj 3 serie\nZbyt płytkiego oddechu, ale też nie pogłębiaj go przesadnie\nunikaj wciągania brzucha podczas wdechu\nunoszenia ramion podczas oddychania


Pillar Finance - Zapewnij sobie gwarantowaną emeryturę\nZ artykułu dowiesz się jak działa renta kapitałowa - rozwiązanie, które zapewni Ci gwarantowaną emeryturę do końca życia. Czym wyróżnia się od innych rozwiązań emerytalnych. Czy jest to inwestycja. Kto dostarcza takie rozwiązania. Czy jest to bezpieczne. Dowiesz się także czy może to być rozwiązanie przydatne dla Ciebie.\nPrzyszedł czas, że zacząłeś myśleć o swojej emeryturze? Być może obawiasz się, że państwo nie zapewni Ci dostatniej emerytury i nadejdzie czas, że będziesz musiał żyć za ok 30% Twoich ostatnich dochodów? Jesteś na etapie, że wiesz, że należy coś zrobić, ale z jakiegoś powodu temat nie wydaje się pilny? Może oszczędzasz już na swoją emeryturę ponieważ wiesz, że lepiej liczyć na siebie i szukasz dodatkowych rozwiązań? A może rozważasz różne rozwiązania w postaci, dobrego konta oszczędnościowego, funduszy inwestycyjnych, ubezpieczeń z funduszem, IKE lub IKZE?\nW ostatnim czasie pojawiło się na naszym rynku rozwiązanie, dzięki któremu możesz zapewnić sobie gwarantowany dochód do końca życia. Jest to tzw. renta kapitałowa. Rozwiązanie sprawdzone i od wielu lat dostępne w Stanach Zjednoczonych Ameryki. W tym kraju obywatele mają świadomość, że sami muszą w większości zadbać o swoją emeryturę. Ponadto obawiają się, że może nie starczyć im oszczędności do końca życia, w czasie kiedy nie ma już siły pracować.\nJak działa i czym wyróżnia się renta kapitałowa\nRenta kapitałowa jest rozwiązaniem finansowym tworzonym przez towarzystwa ubezpieczeniowe. Umawiasz się z ubezpieczycielem ile chcesz oszczędzać na swoją emeryturę, a ubezpieczyciel określi jaką gwarantowaną emeryturę możesz uzyskać. Możesz zrobić również odwrotnie. Wskaż ubezpieczycielowi ile chcesz mieć gwarantowanej emerytury, a firma wyliczy Ci ile powinieneś oszczędzać. Ciekawe? Czytaj dalej. Renta kapitałowa to jedyne na świecie rozwiązanie finansowe, które daje wszystkie poniższe możliwości:\nGwarantowana wypłata dochodu do końca życia - od początku wiesz jaką minimalną gwarantowaną emeryturę uzyskasz.\nWypłaty są zwolnione z podatku od zysków kapitałowych i podatku dochodowego. Otrzymujesz 100% legalny dodatkowy dochód.\nNie jest to inwestycja, a zwrot z oszczędzania zależy głównie od długości życia na emeryturze.\nTwoje oszczędności są pomnażane. Nie możesz stracić w wyniku niesprzyjającej sytuacji na rynku.\nRozwiązanie daje CI pewność, że nigdy nie skończą się pieniądze, gdy już nie będzie siły pracować na emeryturze.\nNie musisz znać się na inwestowaniu, śledzić rynków finansowych. Rozwiązanie jest bezobsługowe. Nie wymaga angażowania Twojego czasu.\nTowarzystwo Ubezpieczeniowe dostarczające renty kapitałowe podlega nadzorze przez Komisję Nadzoru Finansowego. Twoje oszczędności są chronione.\nRozwiązanie jest ubezpieczeniem od długowieczności. Nigdy nie skończą Ci się pieniądze.\nBrak opłat za zarządzanie tak jak ma to miejsce w funduszach inwestycyjnych.\nMasz zdecydowanie większy wpływ na wysokość Twojej emerytury niż na ZUS i działania państwa.\nCzy renta kapitałowa jest dla Ciebie\nRozwiązanie w postaci renty kapitałowej może być dobrym wyborem, gdy:\nnie interesujesz się rynkami finansowymi;\nzraziłeś się do funduszy inwestycyjnych lub obawiasz się, że Twoje oszczędności pochłonie kryzys finansowy;\nnie masz czasu oraz chęci zajmować się inwestycjami;\nchcesz zdywersyfikować posiadane rozwiązania emerytalne ponieważ wiesz, że czas pokaże, które okazało się lepsze;\nciężko Ci się zmobilizować do oszczędzania;\npochodzisz z rodziny w której członkowie długo żyją lub wierzysz, że statystyczna długość życia się wydłuża.\nCzy renta kapitałowa jest idealnym rozwiązaniem\nNie, nie ma idealnego rozwiązania. Każde rozwiązanie finansowe ma swoje wady i zalety. Ponadto wiele argumentów za oraz przeciw to są argumenty subiektywne. Jedna osoba wybierze rozwiązanie o charakterze inwestycyjnym druga gwarantowanym. Produkty finansowe mają różną jakość. Istnieją dobre oraz złe fundusze inwestycyjne. W ofertach banków są tanie i drogie kredyty. Z tego powodu każda renta kapitałowa wymaga indywidualnej analizy pod kontem zapisów w umowie, elastyczności, zobowiązań, gwarantowanej stopy zwrotu, kosztów oraz umów dodatkowych.\nZwolennicy inwestycji zdecydowanie wykażą, że kapitał zebrany z inwestycji będzie większy niż w rozwiązaniu gwarantowanym. Niemniej jednak należy pamiętać, że renta kapitałowa to nie jest inwestycja, a rozwiązanie w którym stopa zwrotu zależy nieznacznie od sytuacji na rynku, ale głównie od długości życia osoby pobierającej świadczenie. Im dłużej będziesz żył tym więcej pieniędzy otrzymasz w stosunku do tych które wpłacisz.\nJeżeli będziesz krótko żył na emeryturze to przez pewien czas ubezpieczyciel będzie wypłacał środki wskazanej przez Ciebie osobie. Szczegóły danego rozwiązania zawsze znajdziesz w umowie.\nTak jak wspomniałem wcześniej towarzystwo ubezpieczeniowe pomnaża środki własne oraz Twoje oszczędności. Ustawowo jest zobowiązane do prowadzenia ścisłe sprecyzowanej, bezpiecznej polityki inwestycyjnej w stosunku do środków zgromadzonych ze składek ubezpieczeniowych. Ubezpieczyciel musi dbać nie tylko o zyski, ale przede wszystkim o bezpieczeństwo środków oraz o płynność. Warto tu dodać, że nie chodzi w tym przypadku o pomnażanie środków przez ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe (UFK). Renta kapitałowa zdecydowanie nie jest rozwiązaniem opartym o UFK. Twoje świadczenia są w tym przypadku gwarantowane przez Ubezpieczyciela.\nPrzy wyborze renty kapitałowej należy nawiązać współpracę z renomowanym Towarzystwem Ubezpieczeniowym, które ma silną pozycję na rynku. Musisz mieć pewność, że Ubezpieczyciel będzie w stanie wypłacić Ci w przyszłości Twoją gwarantowaną emeryturę.\nRozwiązanie zapewniające gwarantowaną emeryturę to kolejna pozycja, którą w mojej ocenie należy rozważyć, kiedy chcesz samodzielne zadbać o swoja emeryturę. Pamiętaj, że nie jest to inwestycja. To rozwiązanie w którym należy zrozumieć, że „zarobisz” na nim najwięcej im dłużej będziesz żył.\nNatomiast jego skuteczność, w porównaniu do programów inwestycyjnych, pokaże czas. Niech da Ci także do myślenia, że literatura przytacza znanych ekspertów od rynków kapitałowych, którzy znaczną część oszczędności trzymają w rentach kapitałowych.\nCo więcej niezależnie od wdrożonego rozwiązania jeżeli nic nie będziesz oszczędzał lub zaczniesz późno to prawdopodobnie będziesz miał bardzo skromną emeryturę. Czy stać Cię na to? Problem może się wydać odległy, ale już Cię dotyczy. Czy wolisz liczyć, że emeryturę zapewni Ci państwo, na szczęście czy na siebie?


Gmina Poddębice - lodzkie.travel - Ziemia Łódzka\nMiejsko-wiejska gmina Poddębice leży w centralnej części powiatu poddębickiego.\nGmina zajmuje powierzchnię 225 km2 i liczy 16 tys. mieszkańców. Na gminę składa się 1 miasto i 84 miejscowości skupione w 49 sołectwach.\nStolicą gminy są Poddębice - miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy w 1388 r. Prawa miejskie przed 1400 r. (wkrótce utracone). W XVIII i XIX stuleciu ośrodek sukienniczy a w dwudziestoleciu międzywojennym ośrodek drobnego przemysłu i ożywienie gospodarcze w związku z powstaniem linii kolejowej Gdynia - Herby. Od 1934 r. ponownie prawa miejskie. Dziś ośrodek usługowy regionu rolniczego oraz niewielki ośrodek przemysłu odzieżowego.\nDo najcenniejszych zabytków miasta i gminy Poddębice należy późnorenesansowy pałac Grudzińskich, wzniesiony w latach 1610-17 przez wojewodę rawskiego Z. Grudzińskiego. W roku 1873 pałac został gruntownie przebudowany przez rodzinę Zakrzewskich. Dziś w dawnej kaplicy pałacowej mieści się Izba Regionalna.\nWarto również zobaczyć poddębicki kościół p.w. św. Katarzyny wzniesiony ok. 1610 r., stojącą obok dzwonnicę z XVII stulecia oraz XIX-wieczną kaplicę.\nCennym zabytkiem jest równiez drewniany dwór szlachecki z początków XIX stulecia w Tumusinie. Jest to budowla konstrukcji zrębowej, wzniesiona na planie protokąta z gankiem wspartym na czterech kolumnach, zwieńczonym tympanonem. Dwór przykrywa dach naczółkowy kryty gontem.\nOstatnia aktualizacja: 2016-04-23 02:07:49\nKościół św. Michała w Niemysłowie


Dodano: 8 lutego 2021, 19:10 1\nPapież Franciszek powiedział na spotkaniu z korpusem dyplomatycznym, że bolesne jest dla niego, że coraz więcej krajów odchodzi od "niezbywalnego obowiązku ochrony życia ludzkiego".\n"Pandemia zmusiła nas do zmierzenia się z dwoma nieuniknionymi wymiarami ludzkiej egzystencji: chorobą i śmiercią. Czyniąc to, przypomniała nam o wartości życia, o każdym indywidualnym życiu człowieka, jego godności i to w każdym momencie ziemskiej pielgrzymki, od poczęcia w łonie matki do naturalnego końca" – powiedział papież Franciszek.\n"Bolesne jest jednak zauważyć, że pod pretekstem zagwarantowania domniemanych praw podmiotowych, wydaje się, że coraz większa liczba systemów prawnych w naszym świecie odchodzi od niezbywalnego obowiązku ochrony życia ludzkiego na każdym jego etapie" – powiedział Papież.\n"Dla każdego człowieka [życie] jest celem samym w sobie, a nie tylko środkiem, który należy cenić ze względu na jego użyteczność. Osoby są stworzone do wspólnego życia w rodzinach, wspólnotach i społeczeństwach, gdzie wszyscy są równi pod względem godności. Prawa człowieka wypływają z tej godności, podobnie jak obowiązki ludzkie, takie jak obowiązek przyjmowania i pomocy ubogim, chorym, wykluczonym" – powiedział Franciszek.\n"Jeśli pozbawiamy najsłabszego z nas prawa do życia, jak możemy skutecznie zagwarantować poszanowanie każdego innego prawa?" – pytał Papież w prawie godzinnym przemówieniu.\nDo sprawy prawa do życia Papież odniósł się w swoim dorocznym przemówieniu do dyplomatów akredytowanych przy Stolicy Apostolskiej 8 lutego br.


6,95 (2825 ocen\ti\t157 opinii) Zobacz oceny\nWaldemar Bulkowski | 2016-03-03\nDużo opinii było już napisanych i pewnie sporo sensownych... Ale... nie chce mi się ich czytać :) Więc może się powtórzę :)\nKsiążka to zwykłe czytadło, ale bardzo sympatyczne. Takie do tramwaju, pociągu, w oczekiwaniu na busa...\nDuży plus za sporo informacji historycznych ("być u czubków" ma teraz dla mnie inne znaczenie!).\nMinusy dwa potężne dla samej historii... Może być lekki spoiler, ale chyba nie :)\nDlaczego przy rozpatrywaniu paradoksu dziadka nie wzięto pod uwagę twórców machiny czasu? Przecież podróżnicy w czasie mogli nie tylko doprowadzić do unicestwienia samych siebie, ale i uczonych, którzy pozwolili na taką podróż.\nPo drugie - sam koniec historii... Skąd mogli wiedzieć, że nie jest za późno na sterylizację Citki, skoro z Nataszą (chyba tak ma na imię) jest od pewnego czasu? A zresztą sterylizacja nie znaczy, że nie pojawią się potomkowie danego osobnika - biologicznie nie, ale prawnie mogą być... I cała intryga i bohaterstwo podróżników w czasie znika :(\nŚwietnie napisana książka o specyficznych rasach psów, dająca pojęcie o podejściu do nich i sposobach wychowania.


WŁOCHY, BERGAMO WRZESIEŃ 2018 – czworo do walizki\n20 września 2018 3 października 2018 • czworodowalizki\nWrzesień jest idealnym miesiącem na podróże w południowe części Europy. Co prawda Polska skąpana była jeszcze w gorącym, letnim słońcu lecz mimo to pomysł wyjazdu jak zawsze powoduje u mnie motyle w brzuchu i plan wycieczki narysował się w sekundę 🙂\nPomysł wyjazdu był typowo weekendowy bo dzieciaki rozpoczęły już szkołę a jako że nie lubią opuszczać lekcji skazani byliśmy na szybki powrót. Mimo wszystko, warto spakować się i choć na jedną noc „prysnąć” gdzieś z Polski.\nCel – Bergamo\nWyruszyliśmy w okrojonym składzie bo dzieci postanowiły zrobić urodzinowy prezent tacie, który czekał na nas na lotnisku w Bergamo.\nDo hotelu zarezerwowanego przez booking.com dotarliśmy szybko więc cały wieczór mogliśmy spędzić włócząc się wieczorem po okolicy. Ciepły wieczór w Bergamo sprawił, że ulice zmieniły się w wielką imprezownię 🙂 Pomyliłam się myśląc, że polecimy w cichutkie miejsce 🙂 Morze ludzi przetaczało się chodnikami. W większości oczywiście byli to młodzi, którzy szukali wolnych miejsc w pubach, ale rodzin z dziećmi nie brakowało 🙂\nNa kolację zaglądnęliśmy do małej knajpki Casa Maioli gdzie zjedliśmy przepyszną piadinę.\nA potem pospacerowaliśmy uliczkami Bergamo.\nPo niedzielnej szybkiej kawce z hotelowego ekspresu i croissant-cie do kompletu, mogliśmy ruszyć na podbój miasta. Bardzo się cieszę, że nasze dzieci zwiedzanie lubią tak bardzo jak my. Nie ma najmniejszego ociągania. Choć niedzielny ranek w Polsce spędzają najchętniej w łóżku to na wyjeździe zawsze są zwarci i gotowi do wyjścia. Wielki medal dla nich za to 🙂\nWracając do Bergamo. Wrzuciliśmy bagaże do auta, które zaparkowane na podziemnym parkingu czekało na nas cały dzień i wyruszyliśmy w górę w stronę Citta Alta. Na miejsce można dotrzeć kolejką Funicolare lub pieszo. Nie mając zbyt dużo czasu wybraliśmy oczywiście kolejkę 🙂\nPierwsza kolejka linowa łącząca Dolne Miasto z Górnym Miastem, z tradycyjnym systemem z dwoma wagonami, została zbudowana w 1887 roku.\nPo wyjściu z kolejki trafiliśmy na BOSKI sklep z lodami. Mnogość smaków wprawiła w konsternację dzieci, ale prawdziwym hitem było to, że po wyborze smaku można zanurzyć lody w rozpuszczonej białej lub ciemnej czekoladzie, która natychmiast zastyga – prosty patent a cieszy 🙂\nZ lodami w ręku rozpoczęliśmy zwiedzanie górnego miasta.\nPrzydreptaliśmy na Piazza Vecchia. Nad tym placem górowała wieża miejska, na którą można było wejść, ale kolejka skutecznie nas odstraszyła więc darowaliśmy sobie ten punkt. Tuż za wieżą było bowiem coś znacznie ciekawszego – Kaplica i Bazylika Santa Maria Maggiore w Bergamo – kościół, który znajduje się w Bergamo przy Piazza del Duomo. Z zewnątrz wygląda jak wiele kościołów, które odwiedziliśmy, ale wnętrze jest tak majestatyczne, że zapiera dech. Szczegół goni tu szczegół. Oglądać można bez końca a i tak ma się wrażenie, że jeszcze coś się przeoczyło. Freski, zdobienia, obrazy, rzeźby tak bogate, że nie zgrzeszę gdy powiem : takiej ilości w jednym miejscu nie widziałam. Każdy centymetr zagospodarowany, każdy drobiazg przyciąga wzrok i każdy z dych elementów sprawi, że podziw rośnie nad tak pieczołowicie wykonaną pracą.\nPrzed Bazyliką na ziemi jest zegar słoneczny, który określa datę. Przy słonecznej pogodzie promienie słońca przenikają przez element umieszczony na murze wskazując datę na posadzce. Dzieci oglądnęły całość bardzo dokładnie, ale pochmurne niebo nie pozwoliło nam sprawdzić jak zegar działa 😦\nWracając zajrzeliśmy do Muzeo Delle Storie di Bergamo\nTo muzeum nafaszerowane było multimediami. Dzieciaki z chęcią oglądały, przesuwały i dotykały wszystkiego czego tylko można było dotknąć. Czasu starczyło nam na jeszcze jedno muzeum, było to Muzeum historii naturalnej Tuż przy wejściu przywitały nas dinozaury. Fani epoki, w której żyły z pewnością poczują się tu dobrze. Jak dla mnie niby ciekawe, ale trochę przynudnawe. Widzieliśmy takich muzeów sporo i wygląda trochę tak, jakby zatrzymało się w czasie. Dzieciom się podobało 🙂\nA tu taki eksponat 🙂 rozbawił mnie do łez. Do Polski wracaliśmy samochodem przez Austrię i gdy dzieci spały ja mogłam nacieszyć oko górami, na których śniegu co prawda jeszcze nie było, ale i tak wyglądały pięknie.


KSIEZY MLYN - Książki wydawnictwa | Dobreksiazki.pl\nWydawnictwo KSIEZY MLYN\nKawa na Petersburskiej, czyli spacer po XIX-wiecznym Piotrkowie to zbeletryzowany przewodnik po tym mieście, widzianym oczyma ówcześnie żyjącego Franciszka Ksawerego Spana (twórcy browaru i pierwszego piotrkowskiego teatru). Główny bohater, przechadzając się ulicami Piotrkowa, snuje opowieści o jego historii i uważnie przygląda się codziennemu życiu mieszkańców. Zabiera nas na spotkanie z Gabrielą Zapolską, występ Heleny Modrzejewskiej, do najlepszej cukierni w Piotrkowie, na dworzec kolei żelaznej i do parku Foksal, gdzie można chwilę odpocząć. Dowiadujemy się też, gdzie koncertował Ignacy Jan Paderewski, co i za ile kupowano wtedy w sklepach, jak obchodzono karnawał, kto miał pierwszy samochód w mieście, o czym pisała ówczesna prasa oraz wielu innych ciekawostek. Książka z pewnością zainteresuje nie tylko mieszkańców Piotrkowa i osoby zafascynowane jego bogatą historią, ale także wszystkich pragnących poznać realia XIX-wiecznego życia.\nIreneusz Kampinowski ukończył filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. Przez czterdzieści lat pracował w redakcjach najważniejszych łódzkich gazet. Jako sprawozdawca i publicysta przebywał w centrum ważnych wydarzeń krajowych i regionalnych, współpracował ze znanymi redaktorami, autorytetami dziennikarstwa. Zdobył dużą wiedzę na temat mediów, co wykorzystuje w swoich publikacjach. Autor Papierowych gigantów wspomina łódzkich dziennikarzy ze wszystkich gazet wychodzących w regionie w drugiej połowie XX wieku. Ukazuje inną niż zwykle stronę dziennikarstwa – humorystyczną. Uświadamia nam, że nawet najbardziej odpowiedzialna praca ma zabawne momenty, a znani dziennikarze, to ludzie jak inni – mają swoje wady i ułomności, z których można czasami się pośmiać. Ta mała książka – to duża porcja humoru, to dobra zabawa, żart i uśmiech na każdej kartce.\nCzytelnicy mieli wiele okazji, by poznać różne wątki historii polskiej motoryzacji. Pisano o fabrykach, o samochodach osobowych, ciężarowych, specjalnych, o motocyklach... Ta fascynująca książka dodaje do obrazu rodzimej myśli technicznej kolejny element. Autor przedstawia ciekawe, mało znane dzieje ciągników rolniczych oraz kombajnów zbożowych skonstruowanych i produkowanych w Polsce w latach 1945–1989. Oprócz szczegółowych opisów mechanizmów działania pojazdów i ich podzepołów, atutem publikacji jest zwrócenie uwagi na losy fabryk i pracujących w nich zdolnych konstruktorów. Równie cenne są zebrane oceny oraz wrażenia traktorzystów i kombajnistów korzystających z omawianych maszyn. Publikacja uwzględnia modele ciągników produkowane przez zakłady Ursus, ale także te, które powstały poza murami tej fabryki (jak mikrociągnik Dzik) czy prototypy (jak nowatorski EH4x4). Część o kombajnach poświęcona jest maszynom wytwarzanym w płockiej Fabryce Maszyn Żniwnych. By przedstawić warunki, w jakich powstawały omawiane konstrukcje, autor wykracza nieznacznie poza założone ramy czasowe. Czytelnicy poznają zatem też przedwojenne losy polskich wytwórców traktorów i kombajnów oraz ich perypetie po zmianie ustroju w 1989 r., nie zawsze szczęśliwie zakończone.\nGalik Pior Nestor


Sesja legislacyjna (Legislative session) 2021 - mixi.wiki\nSesja ustawodawcza to okres, w którym organ ustawodawczy, zarówno w systemie parlamentarnym, jak i prezydenckim, jest zwoływany w celu stanowienia prawa, zwykle stanowiący jeden z dwóch lub więcej mniejszych podziałów całego czasu między dwoma wyborami. W każdym kraju procedury otwarcia, zakończenia i pomiędzy sesjami różnią się nieco. Posiedzenie może trwać przez całą kadencję ustawodawcy lub może składać się z kilku posiedzeń. Mogą one mieć określony czas trwania, na przykład rok, lub mogą być wykorzystywane jako parlamentarne narzędzie proceduralne. Sesję ustawodawcy kończy urzędowy akt prorogacyjny. W każdym razie skutkiem prorogacji jest na ogół rozstrzygnięcie wszystkich nierozstrzygniętych spraw przed ustawodawcą.\nHistorycznie każda sesja parlamentu trwała niecały rok, kończąc się prorogacją, podczas której ustawodawcy mogli powrócić do swoich okręgów wyborczych. W ostatnich czasach rozwój technologii transportowej umożliwił tym osobom podróżowanie z większą łatwością i częstotliwością ze stolicy legislacyjnej do odpowiednich okręgów wyborczych (czasami nazywanych okręgami, elektoratem, dywizją) przez krótkie okresy, co oznacza, że sesje parlamentarne zwykle trwają dłużej. niż rok, choć długość sesji jest różna. Ustawodawcy planują swoją działalność w ramach kalendarza legislacyjnego, który określa, jak będą przebiegać projekty ustaw przed zakończeniem sesji, chociaż związane, ale nieoficjalne sprawy mogą być prowadzone przez ustawodawcę poza sesją lub podczas sesji w dniach, w których parlament nie obraduje. Podczas gdy parlament jest przedłużany, między dwiema sesjami ustawodawczymi, legislatura jest nadal ukonstytuowana – tzn. nie odbywają się wybory powszechne i wszyscy posłowie zachowują w ten sposób swoje mandaty. W wielu legislaturach prorogacja powoduje, że wszystkie nakazy organu – ustawy, wnioski itp. – są skreślone. Prorogacji nie należy zatem mylić z przerwami, odroczeniami lub przerwami świątecznymi, po których rachunki mogą być wznowione dokładnie tam, gdzie zostały przerwane. Jednak w Wielkiej Brytanii praktyka wypowiadania wszystkich rachunków po prorogacji uległa niewielkim zmianom; publiczne projekty ustaw mogą być ponownie wprowadzane na kolejnej sesji ustawodawczej i przyspieszone bezpośrednio do etapu, do którego dotarły podczas przedłużającej się sesji ustawodawczej. Nowa sesja często zaczyna się tego samego dnia, w którym zakończyła się poprzednia sesja. W większości przypadków, gdy parlament zbiera się ponownie na nową sesję ustawodawczą, głowa państwa lub jej przedstawiciel zwraca się do ustawodawcy podczas ceremonii otwarcia. Zarówno w systemie parlamentarnym, jak i prezydenckim sesje są określane nazwą organu i numerem porządkowym – na przykład 2. sesja 39. parlamentu kanadyjskiego lub 1. sesja 109. Kongresu Stanów Zjednoczonych.\nDziś rządy kończą sesje, kiedy jest to najwygodniejsze, ale „wykonywanie w dobrej wierze władzy” do prorogacji parlamentu nie obejmuje zapobiegania temu, by udaremnił agendę premiera. Kiedy parlament Królestwa Włoch przejął prawo do decydowania o jego odwołaniu, poseł Modigliani mówił o zamachu stanu, gdyby prawo do przedłużania lub zamykania sesji było wykonywane natychmiast po odwołaniu parlamentu. Podczas kampanii wyborczej , przerwa ta ma miejsce, aby zapobiec zasiadaniu w izbie wyższej i aby oczyścić wszystkie sprawy izby wyższej przed rozpoczęciem następnej sesji ustawodawczej. Nierzadko zdarza się, że sesje parlamentu są w czasie wakacji wstawiane w przerwę, a kilka tygodni później wznawiane dokładnie tam, gdzie się skończyły.\nProcedura w sferach Wspólnoty Narodów\nW krajach Wspólnoty Narodów sesje legislacyjne mogą trwać od kilku tygodni do ponad roku; między wyborami powszechnymi; zazwyczaj odbywa się od jednej do sześciu sesji parlamentu przed rozwiązaniem przez Koronę w Radzie lub wygaśnięciem prawnie ustalonego terminu kadencji. Każda sesja zaczyna się od


moje motyle ...\ndziś dzień spędziłam pracowicie. pogoda była genialna. pojawiły się maleńkie rzodkieweczki i to ucieszyło mnie ogromnie :) reszta jak na razie nie rośnie. przynajmniej nie widać. postanowiłam więc wybudować hotel dla robaczków. jak widać na załączonym obrazku jest trzy piętrowy : na poziomie pierwszym znajduje się kora, na drugim pale drewna, (które podkradłam Niedźwiadowi z pod kominka, a na trzecim szyszki. i tu zaangażowałam dzieci, choć mocno się opierały :))))\nLenka była dziś wyjątkowo grzeczna dlatego mogłam coś zrobić.\ndlatego postanowiłam wziąć się za dom. to będzie nasza sypialnia. zdarłam dziś stare tapety i będę myła ściany. ile jestem w stanie zrobić tyle robię. znowu jestem sama i nic nierobienie doprowadza mnie do szału. mam nadzieję, ze chociaż trochę pomogę.\ngłówne wejście do domu\nwejście do spiżarki\na tak będzie wyglądała kuchnia. ścianę rozbierał Marcin. ja tylko trochę pomagałam ;)\nAutor: autorka o 08:53 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nco prawda czosnek sadzi się w listopadzie, ale nie wiedziałam i posadziłam dzisiaj. mam tylko nadzieję, że na wiosnę też się przyjmie i wyrośnie piękny, pachnący i zdrowy. zamówiłam też sadzonki pigwy, jagody kamczackiej i jagody goji. podobno bardzo zdrowe owoce, pięknie wyglądające kwiaty i nie wymagające w uprawie, czyli w sam raz dla mnie. i wyrosły mi już rzodkiewki, pojawił się również groszek. uwielbiam wiosnę :)\na dziś rano jeździł po naszej wsi lekarz weterynarz i szczepił zwierzęta. nasz Whisky został zaszczepiony, a Garfield zwiał. może następnym razem.\nAutor: autorka o 04:20 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nremont domu rozpoczęty!!!\nblog trochę się zmienił graficznie, ale niewiele. robiąc wiosenne porządki pomyślałam również o moim "pamiętniczku" ;)\nsiedzę znowu sama. Niedźwiad wyjechał do Poznania już wczoraj i wróci dopiero w niedzielę. męczy mnie samotność. Matylda z Tymonem w szkole i tylko Lena jest ze mną. za dwa tygodnie kończy swój pierwszy roczek więc póki co nie możemy sobie posiedzieć i pogadać. Do tego popsuła mi się maszyna do szycia i dopadło mnie jakieś niechciejstwo. leń. zwyczajny dół. mam nadzieję, ze minie szybciej niż mnie dopadł.\na poza tym wzięłam się za remont domu. rozbijam ściany, zdejmuję stare deski podłogowe, myję ściany żeby następnie dostać się do tynku... uwielbiam to robić. i liczę na to, że święta Bożego Narodzenia spędzimy w nowym domu. tylko nie zawsze Lena mi pozwala, a do tego jest bardzo zimno.\nAutor: autorka o 02:40 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nwreszcie znalezione hasła do bloga, dadzą mi możliwość nadrobienia zaległości. nareszcie. a tyle do opisania.\nAutor: autorka o 07:32 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nz tęsknotą za wiosną...\ntęsknię za wiosną. zima chyba jest właśnie po to, żeby móc czekać na wiosnę. żeby planować, a później wraz z ciepłymi dniami te plany realizować. ja już w wyobraźni siedzę w ogródku, konstruuję hotele dla owadów, szykuję grządki pod uprawę warzyw i ziół, grabię, pielę.... uwielbiam siedzieć w ogrodzie. to potwornie mnie odpręża i relaksuje. mam też nadzieję, że ruszymy z remontem domu, a to cieszy mnie najbardziej. tak bardzo chciałabym dożyć tam wspólnych, pachnących świąt, chciałabym widzieć biegającą tam Lenkę, cieszyć się radością dzieci z ich własnych pokoików, które już dziś zaczynam dekorować. widzę mnie i Marcina krzątających się razem w kuchni, naszej pięknej i wymarzonej... chciałabym odejść, wiedząc, że oni dadzą sobie radę, że są szczęśliwi i nie stanie się im krzywda. tylko o tym marzę.\nAutor: autorka o 05:37 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nrok urlopu, wyłączenia się z życia... wystarczy. pora wracać\ni zabrać się do pracy. mam jakąś energię w sobie. chęci do działania.\nbardzo mało śpię. zasypiam około 3.00 - 4.00 rano. czasem siedzę do 6.00. wstaję około 8.00 - 9.00. bolą mnie co prawda oczy, ale szybko dochodzę do siebie. muszę zrobić coś pożytecznego z tym czasem.\nzaczęłam myśleć nad powrotem do biżuterii srebrnej.\nAutor: autorka o 14:01 Brak komentarzy: Linki do tego posta\ntaki sobie upiekłam tort. na swoje 34 urodziny, które miałam właśnie kilka dni temu. spędxziłam je ze swoimi najbliższymi, czyli mężem i dziećmi. tort smakował, było odśpiewane sto lat! i życzenia. rodzinnie, tak jak lubię najbardziej.\naha! no i tortu już nie ma ;)\nAutor: autorka o 05:23 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nmoja królewienka rośnie jak na drożdżach ;) waży już ponad 6 kg, jest zdrowa i piękna. właśnie przebił jej się pierwszy ząb. taki dla nas prezent na św.Mikołaja.\na całe święta minęły jak co roku, przy stole. ale kocham ten czas. rodzinny, ciepły i taki tajemniczy. pachnący pomarańczami i kolorowymi mufinkami :) czekam teraz na kolejne święta, mam nadzieję, ze zasiądę do stołu z moją cudowną rodziną.\nAutor: autorka o 15:14 Brak komentarzy: Linki do tego posta\npowstała dziś. krasnoluda. w świątecznej sukience z 24 kieszonkami na małe podarunki. każdego dnia, zaczynając od 1.12. będzie miała coś miłego dla dzieci.\npowstały również karteczki świąteczne, dodawane do prezentów. i w domu zrobiło się świątecznie. lubię ten stan. zwłaszcza teraz.\nAutor: autorka o 09:17 Brak komentarzy: Linki do tego posta\ndziś po raz pierwszy zostawiłam Lenkę w domu z tatą i rodzeństwem i wyszłam z domu. pojechałam do Łodzi do lekarza. nie było mnie pięć godzin. po powrocie upiekłam tort. chyba chciałam usprawiedliwić w ten sposób swoją nieobecność.\nnie umiem bez niej żyć.\nale czuję, że powoli staję na nogi. mam swój mały sens życia i to jest cudowne. jestem szczęśliwa. nauczyłam się wreszcie cieszyć po prostu.\nAutor: autorka o 14:20 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nniedziela pachnąca czekoladą...\njest Marcin. wreszcie wszyscy w domu. i mufinki czekoladowe.\nAutor: autorka o 07:36 Brak komentarzy: Linki do tego posta\ndziś odbyły się dziewiąte urodziny Tymona. był tort i mnóstwo muffinek i ciasteczek. między innymi te czekoladowe spękane ze zdjęcia. z rodziny przyjechała tylko babcia. dziadek nie miał czasu, ciocia jest obrażona, chrzestni rodzice też się obrazili, drudzy dziadkowie też są obrażeni, a wszystko odbija się na dzieciach. jakież to dorosłe i dojrzałe. Tymonowi było chyba trochę przykro, ale koledzy nie zawiedli. przyszli, dobrze się bawili i wszystko im bardzo smakowało.\nAutor: autorka o 10:06 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nto najlepszy dzień na przygotowanie maślanych ciasteczek. uwielbiam je. moje dzieci również. na pewno znikną w mgnieniu oka. szybo się je przyrządza i jeszcze szybciej konsumuje ;)\nAutor: autorka o 06:42 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nwszyscy razem w domu\nlenka skończyła trzy miesiące. jest cudowna, zdrowa, bardzo ruchliwa i wesoła. jesteśmy szczęśliwi. teraz czeka nas remont domu.\nAutor: autorka o 08:00 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nznowu problem z internetem, ale tym razem rozwiązany na dobre. a od wtorku, czyli od 21 czerwca jesteśmy całą piątka w domu. Lena osiągnęła 2000g i ponieważ była zdrowa, została wypisana do domu, sprawiając nam tym samym mnóstwo radości. zawładnęła już całym domem i od pierwszych chwil rządzi!!! niech jej będzie, jestem szczęśliwa, że jest, że jest zdrowa i nie mam zamiaru stawiać jej jakiegokolwiek oporu. rozpieszczę ją za wszystkie czasy. dała mi wielka chęć do życia, dzięki niej jestem. nie chcę tego zmarnować.\nAutor: autorka o 10:31 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nmój krasnoludek :)\nmiałam chwilowy problem z internetem i dlatego mnie nie było. przepraszam. już wszystko w porządku, a od tego czasu Lenka przytyła do 1460 g. taka jestem szczęśliwa, ze nie umiem nawet ubrać tego w słowa. już niebawem będziemy w domu :)\nAutor: autorka o 13:11 Brak komentarzy: Linki do tego posta\n1200 g. jesteśmy już tak blisko wyjścia. dziś dowiedziałam sie, ze jak osiągnie 1500 g to przejdzie na salę przejściową. wyjdzie z intensywnej terapii i z inkubatora. tak się cieszę.\nwczoraj kupiłyśmy z Tysią łóżeczko i dzisiaj je złożyłyśmy. w poniedziałek powinien przyjść wózek. już prawie wszystko mamy. tylko Lenki brak...\nAutor: autorka o 14:14 Brak komentarzy: Linki do tego posta\n1135 g. małymi kroczkami zbliżamy się do 2 kg. już nie mogę się doczekać kiedy zabiorę ją do domu.\nAutor: autorka o 01:17 Brak komentarzy: Linki do tego posta\ni znowu 1070 g. Lenka jest bardzo słaba. bardzo się o nią boję. no i okazało się, że mogę spróbować z karmieniem. tyle że pokarm mi zanika. doję się, ale kapie jak krew z nosa. mam nadzieję, że wróci.\na dziś kangurowałam moją księżniczkę, i przewinęłam jej pieluszkę. ale było super :D\nAutor: autorka o 12:43 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nznowu spadek z 1070g na 1060g. dziś jeszcze nie byliśmy w szpitalu. mają jej robić dzisiaj badania, więc pójdziemy później, żeby były już wyniki, będziemy wtedy coś wiedzieć. wyglądała pięknie. była uśmiechnięta i przewracała oczkami, udając ze na nas patrzy. nie myślałam, że tak można kochać swoje dziecko. Tysie i Tymona kocham inaczej. tak jakbym była o nich spokojna. martwię się, ale bardziej o to jak ich wyniki w szkole i czy nie mają problemów z rówieśnikami w szkole, jak ich pierwsze miłości... Lena jest inna. wiem, że mnie teraz potrzebuje od tak po prostu. żebym była. żebym przytuliła, ukochała. a mnie nie ma... ile jeszcze będę musiała wytrzymać?\nAutor: autorka o 00:08 Brak komentarzy: Linki do tego posta\ndawno nie pisałam, ale nie jest dobrze. Lenka już osiągnęła 1050 g, była bez antybiotyku, a tu nagle okazało się że wczoraj spadła na wadze - 1035 g, miała drugą transfuzję krwi i ma znowu antybiotyk, bo złapała jakieś bakterie. jestem załamana. boję się o nią. a jak słyszę od lekarza, "na razie utrzymujemy ją przy życiu, zobaczymy co będzie dalej", to ciarki przechodzą mi przez całe ciało. tak bardzo ją kocham, tak za nią tęsknie...\nAutor: autorka o 03:43 Brak komentarzy: Linki do tego posta\ndziś 970 g. tak się cieszę. zaraz dobijemy do pierwszego kg. na razie stan się nie zmienia. oddycha sama, nie ma leków, trawi, rośnie, a ja odliczam dni. no i muszę zrobić jeszcze zakupy. kupić łóżeczko i drugi komplet pościeli i parę innych drobiazgów dla naszej Calineczki.\nAutor: autorka o 13:24 Brak komentarzy: Linki do tego posta\n:) i znowu do przodu\n930 g. jeśli tak dalej pójdzie, zabierzemy ją do domu wcześniej niż myślałam. bardzo się ciesze. oddycha cały czas sama. postępy robi każdego dnia. trawi 8 z 10 ml pokarmu podawanego bezpośrednio do brzuszka. jest tak silna, że zadziwia wszystkich na oddziale. jestem taka szczęśliwa.\ndziś leżała na brzuszku i ubrana była w różowe body. moja mała dziewczynka.\nAutor: autorka o 13:19 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nkolejne g do przodu\nwczoraj byłam dość długo u Lenki. nie mogłam się na nią napatrzeć, a była miła pielęgniarka, więc to wykorzystałam. Lenka przytyła 25g, wczoraj osiągnęła wagę 905 g, czyli wagę urodzeniową. jest cudna. taka silna i samodzielna. jesteśmy z niej bardzo dumni. kolejny dzień nie ma w nosku "przypominajki". robi postępy bardzo szybko. pani doktor też jest pod wrażeniem. jestem taka szczęśliwa, że to właśnie ja jestem jej mamą.\nAutor: autorka o 00:06 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nwchodzę dziś na salę. dochodzę do mojej księżniczki, patrzę a ona bez rurki w nosie , która przypomina jej o oddychaniu. wyglądała jak dzidziuś. mały, cudowny, donoszony dzidziuś. jest śliczna. oczywiście nadal zapomina o oddychaniu niestety, ale pani doktor dała jej szanse. ma ją teraz wykorzystać dziewczyna. waży 880 g - jestem z niej dumna :) moja córa!!!\nAutor: autorka o 13:05 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nbyłam dzisiaj u Lenki. wyglądała kwitnąco. miała na sobie śliczne ubranko w kwiatki i żółwiki. coraz bardziej przypomina małego dzidziusia. nabiera ciałka i siły. i to widać. kiedy weszłam spała sobie spokojnie i wyglądała jak aniołek. przywitałam się z nią, a później pani pielęgniarka zaaplikowała jej kroplówkę. rozbudziła się i zaczęła płakać. moja księżniczka płakała. prawdziwymi łzami zawodząc przy tym tak cudownie, że nie mogłam się nadziwić. w normalnych warunkach wzięłabym ją na rączki, przytuliła, ululała, ucałowała, a tu lipa. moje maleństwo podłączone do sterty rurek, leżące w plastikowym akwarium i ja-matka bezradna. ale ululałam ją. kołysałam na podusi i zasnęła. to było tak cudowne uczucie, była mi taka bliska, taka moja, a ja najszczęśliwsza na świecie. i dumna.\npóźniej pobiegłam do pani doktor Wilk, która prowadzi naszą córkę, żeby wypytać jak jej postępy i czy przyjmując leki na wątrobę mogę karmić Lenkę piersią. to co usłyszałam od lekarza przeszło moje wszelkie oczekiwania. najpierw powiedziała, żebym poczekała jeszcze z tydzień, aż Lenka dojdzie do wagi około 1 kg. wtedy będzie silniejsza, a ona nie widzi przeciwwskazań. odstawione ma już wszystkie antybiotyki, gdyż nie ma potrzeby już faszerować ją lekami skoro daje sobie radę sama. jakiś hormon w przysadce, który Lenka miała w dolnych granicach normy podskoczył o 10 do góry, a pani doktor swoją radość podkreśliła słowami "pani Agnieszko-jesteśmy w domu, wszystko jest na dobrej drodze". przybrała na wadze 20 g i waży teraz 820 g, co bardzo mnie ucieszyło. jest bardzo ruchliwa i żywotna, po prostu ona chce żyć. swoją wypowiedz o stanie zdrowia Lenki, pani doktor zakończyła mówiąc "idzie ku dobremu, jest naprawdę dobrze".\njestem dziś szczęśliwa. bardzo. modlę się za nią każdego dnia. mam nadzieję i wielką wiarę, że wszystko będzie dobrze.\nksiężniczko, czekam na Ciebie.\nAutor: autorka o 09:36 Brak komentarzy: Linki do tego posta\njest z nami. urodziła się we wtorek 26.04.2011 roku o godzinie 14.15 przez cesarskie cięcie. ważyła 900g i mierzyła 36 cm. dostała 6 w skali Apgar. oddycha sama i potrafi ssać. nie umie jeszcze trawić, dlatego karmiona jest przez kroplówkę.\nCalineczka. nasza mała księżniczka. dziś kończy tydzień. jej pierwszy tydzień życia. ja jestem już w domu, ale ona musiała zostać, żeby "dorosnąć". jeżdżę do niej codziennie i siedzę przy niej. jest tak piękna i maleńka....\nAutor: autorka o 01:59 Brak komentarzy: Linki do tego posta\ntrafiłam tu wczoraj. z podwyższonym ciśnieniem. zrobiłam zamieszanie, Niedźwiad się zdenerwował, wystraszył, dzieci tak samo ponieważ było zagrożenie że Lena zostanie wyciągnięta. ale wszystko skończyło się szczęśliwie. nadal tu jestem oczywiście, robią mi szereg różnych badań, ale na szczęście Lena jest cała i zdrowa i nie trzeba jej jeszcze ruszać. niech "dojrzewa" i rośnie. choć przyznam, ze chciałam ją już mieć na rękach i poczuć jej zapach :)\nno i zrobili mi kolejne usg na którym wyszło, że Lena może być jednak Leonem, chyba że to pępowina, która tak dziwnie jej się ułożyła. zobaczymy. najwyżej Leon będzie biegał w różowych kapciach ;)\na!!! no i chyba w piątek wychodzę.\nAutor: autorka o 07:35 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nwszystko wygląda inaczej, kiedy jesteś.\nuśmiecham się, chce mi się żyć, a rozbity samochód nie stanowi już problemu. jest tylko rzeczą do naprawienia.\nkocham twój zapach.\nkocham twój smak.\ntwój uśmiech i złość.\ntwoje pomysły, zapał, plany.\noryginalność i tradycjonalizm...\ntaki jesteś mój. tylko mój, a ja twoja. na zawsze. nawet jeśli to zawsze będzie trwało tylko chwilę. ja będę przy tobie zawsze.\nAutor: autorka o 02:00 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nza kierownicą. nie wiem jak do tego doszło. nigdy wcześniej mi się to nie zdarzyło. dziś rano zasnęłam i wjechałam w drzewo. nikomu nic się nie stało. jestem załamana. samochód rozwalony.\nAutor: autorka o 01:00 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nznowu sama. Niedźwiad w Wiśle. jest mi coraz ciężej. coraz trudniej. przepłakałam już trzy dni. nie widzę na oczy. mam opuchnięte i wyglądam strasznie. coraz bardziej widać po mnie zmęczenie. boję się, że zbliża się koniec. że umieram. jestem przerażona. tak bardzo chciałabym zobaczyć jeszcze Lenkę...\nAutor: autorka o 09:39 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nnowy tydzień. rozpoczął się brzydką pogodą, ale chyba nie złym samopoczuciem. co prawda w środę zostaje sama, bo Niedźwiad wyjeżdża do Wisły i wraca dopiero w piątek, ale teraz się nim cieszę i planuję wspólny weekend. mam nadzieję, że nic nam nie stanie na przeszkodzie i spędzimy go razem.\nminiony weekend go nie było, za to zostawił mnie z moją mamą. przeżyłyśmy, choć nie było łatwo. prawie trzy dni razem, to na prawdę rekord. nie umiem z nią rozmawiać, nie umiem nawet na nią patrzeć. dzieli nas potężny mur. potężny i solidny, nic i nikt go nie zburzy. nigdy nie miałyśmy ze sobą dobrego kontaktu, a teraz nie ma w ogóle o czym wspominać. jest tak dziwna, tak inna niż ja, tak zakłamana i fałszywa. widzi tylko siebie i Martusie. cieszę się, że podjęłam tak szybko decyzję o samodzielności. życie z nią na pewno by mnie zmieniło. dziś byłabym zupełnie innym człowiekiem, na jej wzór, byłabym pewnie samotna i zgorzkniała. jak Martusia.\ntydzień rozpoczęłam więc refleksyjnie. zastanawiam się nad swoim życiem, nad przemijaniem, nad byciem i istnieniem. jestem z siebie dumna, że żyję, że tak żyję, że jestem w takim punkcie bycia, chociaż nie jest miodowo. myślę też, że należałoby zrobić jakiś milowy krok do przodu, żeby móc coś osiągnąć nowego. coś zmienić w swoim życiu. bo chyba teraz właśnie tego potrzebuję.\nAutor: autorka o 01:46 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nmoje szczęście oczywiście pracuje. co prawda daleko nie wyjechał, bo jest w Łodzi i wieczorem wraca do domu, ale to zawsze rozłąka. wrócił wczoraj w miarę szybko, bo koło 20:00, zjadł barszczyk czerwony i zapiekankę i padł jak "kawka". ale wieczorem stanął na nogi. po ciepłej kąpieli, spędziliśmy ze sobą cudowną noc. :)\ndziś od rana znowu do Łodzi. szkoda. bardzo lubię wspólne niedzielne śniadania. jajecznica z pomidorami, grzanki, ciepła kawa... może uda nam się spędzić razem kolejny weekend.\na już niedługo święta Wielkiej Nocy. koniecznie razem. ze świątecznym śniadaniem i słońcem.\nna prawdę jestem szczęśliwa.\nAutor: autorka o 01:53 Brak komentarzy: Linki do tego posta\npoczątek 27 tygodnia\nnie mogę żyć z nim, ale bez niego tym bardziej. trudno mi jest z samą sobą.\nnie rozmawiałam z Niedźwiadem. nie potrafię.\nmija dzień za dniem. raz jest lepiej raz gorzej. rozpoczął się 27 tydzień ciąży i sama jestem w szoku, że dotrwałam aż tak długo. nie mam zamiaru urodzić Lenki nie kompletnej. dlatego niech tam siedzi. wczoraj byliśmy na kolejnych badaniach. trwały ponad godzinę. jakieś testy, mnóstwo krwi, przebadali mnie z każdej możliwej strony. w poniedziałek odbiór wyników. nie ukrywam, że oczywiście mam stracha, a zdaniem Niedźwiada jak zawsze panikuję.\njeśli chodzi o ciążę, to mam nadzieję, że dotrwam chociaż do 30 tygodnia. jestem bardzo zmęczona. ciężko mi się śpi, chodzi, siedzi, oddycha... oprócz Leny w moim brzuchu jest jeszcze powiększona bardzo śledziona i marska wątroba. czuję się więc chwilami jak stuletnia babcia. sapię, dyszę, pojękuję... :D dam radę. zawsze daję.\nczekam na maleństwo z coraz mniejsza cierpliwością. chciałabym ją już przytulić i pocałować.\nAutor: autorka o 00:59 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nstraszny mętlik w głowie. po pierwsze znowu sama. Niedźwiad w Warszawie na jakimś sympozjum medycznym. oczywiście on jest tam jako "organizator" a nie lekarz. kontaktuje się ze mną, dzwoni, pisze sms-y, ale wiadomo, że to nie zastąpi jego obecności. dzisiaj w nocy wraca, jutro będzie odsypiał, a w poniedziałek znowu do pracy. i żadnej pomocy w domu, choćby nie wiem jak chciał. przykro mi, bo już niedługo Lenka będzie na świecie i powinno być wszystko gotowe na jej powitanie. no i właśnie. byłam w tygodniu u lekarza i dostałam leki na powstrzymanie akcji porodowej, bo Lenka pcha się bardzo na świat. tak więc każdy dzień jest niespodzianką, co przyniesie. a ja sama. myję okna, szoruję podłogi, zmywam, bo ktoś to musi zrobić. dzieci bardzo mi pomagają, ale są rzeczy, których nie dadzą rady zrobić.\nno i kolejna rzecz dotycząca pracy. muszę zamknąć firmę. i to wiem. tak mi podpowiada rozum. osoby, które mnie teraz zastępują zupełnie sobie nie radzą z firmą. poza tym mają problem z alkoholem. nie wiem jak z nimi rozmawiać, jak im podziękować i to uzasadnić. nie lubię takich sytuacji.\nno i czeka mnie rozmowa z Niedźwiadem.piszę o tym na końcu, ale jest to priorytetowa sprawa i najtrudniejsza. musimy się rozstać. tak będzie lepiej.\nAutor: autorka o 01:36 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nnajwyższa pora podjąć tą decyzję. wczoraj wieczorem długo o tym myślałam. na wszystkie możliwe sposoby. wszystkie za i przeciw. kocham go i wiem, że on kocha mnie, ale nie może tak być, żebyśmy się ograniczali (a zwłaszcza ja Niedźwiada) tylko dlatego, że zagościła i zamieszkała z nami marskość wątroby. on ma pełne prawo żyć, realizować się i być szczęśliwym.\nma plany zawodowe związane z kawą i Tomem (naszym znajomym). wiecznie w rozjazdach, nie ma czasu dla domu już zupełnie i systematycznie co jakiś czas dokłada sobie obowiązków informując mnie o nich powoli. wyszło na to, że palarnia kawy będzie teraz w kawiarni, Niedźwiad będzie wypalał od poniedziałku do środy, a od czwartku do niedzieli będzie na wyjazdach kawowych.\non to kocha. bardziej niż mnie. i nie mam pretensji, taki jest, ale ja tak nie umiem, ja tak nie chcę.\nprzemyślałam to i może nie jest to najlepsze rozwiązanie, ale innego nie widzę. mam twardą dupę. poradziłam sobie już nie raz w trudnych i bardzo trudnych sytuacjach. to nie tragedia. jest na świecie wiele kobiet samotnie wychowujących dzieci, ja też mogę sobie poradzić. pewnie Niedźwiad będzie nas od czasu do czasu odwiedzał (jeśli ten czas znajdzie) nie chcę odbierać mu dzieci. ale nie chcę też być dla nikogo ciężarem, ani kulą u nogi. trzecie dziecko to też mój pomysł i czuję, że nie jest mu bliski.\nchciałabym żeby ktoś się mną zajął. chciałabym, żeby się zaopiekował, żeby był dla mnie. nie wiem jak długo jeszcze będę.\nchciałabym poczuć się wyjątkowo...\nAutor: autorka o 01:47 Brak komentarzy: Linki do tego posta\njestem po wizycie u prof.Kuydowicza. przebiegła szybko i sprawnie. jak na razie wszystko jest w porządku. moja wątroba wszystkich zaskakuje, lekarzy zwłaszcza. trochę się uspokoiłam.ale tak na prawdę spokojna będę jak urodzę. na razie czekam. pani dr.Raczkowska, która opiekuje się moją ciążą, za miesiąc chce położyć mnie w szpitalu. to będzie już ósmy miesiąc. coraz bliżej do spotkania z Lenką.\nAutor: autorka o 11:22 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nwczoraj wieczorem pojawił się kolejny kryzys. coraz częściej się to zdarza.\nrozpoczął się siódmy miesiąc, 25 tydzień ciąży. Lena waży już 600 g. ma już wszystko, jest w pełni rozwinięta i gotowa to życia. teraz przybiera tylko na wadze. teoretycznie mogłaby być już na świecie. powoli nadchodzi więc rozwiązanie. jestem szczęśliwa i przerażona zarazem. no i właśnie wczoraj był ten kryzysowy wieczór. ból, prawie nie do wytrzymania. jak skurcze. nie systematyczne, ciągłe, ale tak jakby Lenka szykowała się do wyjścia. a Niedźwiad pił whisky ze znajomym, a do Łodzi mamy 30 km. już zastanawiałam się, jak dojadę do szpitala i bałam, że moja wątroba tego nie wytrzyma, ale na szczęście po godzinie wszystko się uspokoiło.\nboję się. coraz bardziej.\ndowód na to, że to dziewczynka ;)\nAutor: autorka o 01:21 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nwczoraj, 27 marca, nasza pierworodna skończyła 11 lat. spędziliśmy ten dzień bardzo rodzinnie, był tort, muffinki, prezenty i pyszny obiad z kaczką w roli głównej, którą "zamówiła" sobie główna zainteresowana :) było pysznie. mam naprawdę cudowną córką. póki co mamy z nią bardzo dobry kontakt i życzyłyśmy sobie na wzajem, żeby tak pozostało. to bardzo mądra dziewczynka. ambitna i rozsądna. bardzo martwi się o mnie, o moje zdrowie, o Lenkę. pilnuje, żebym nie zapomniała o lekach, żebym się oszczędzała, nie przemęczała, dużo leżała i odpoczywała. do tego radzi sobie świetnie w szkole, a od września rusza z dodatkową szkołą muzyczną. będzie pianino obowiązkowe i dodatkowe skrzypce, ponieważ ma podobno bardzo dobry słuch i warto w nią inwestować.\ndla takich chwil warto żyć. warto posiadać rodzinę, nawet jeśli czasem jest naprawdę ciężko.\nAutor: autorka o 04:43 Brak komentarzy: Linki do tego posta\ndziś wraca mój ukochany. odliczam już godziny. nie mogę się doczekać. chciałabym czasami być taką kieszonkową wersją, którą mógłby zabierać ze sobą wszędzie.\nboję się, że zostało nam niewiele czasu.\na to zdjęcie, które dostałam od Niedźwiada z wyjazdu.\nAutor: autorka o 10:18 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nkolejny ciężki dzień. dzień spędzony bez Niedźwiada.\nza oknem wiosna, a właściwie przedwiośnie. umyłam okno (jedno, bo na więcej nie wystarczyło mi sił) wyprałam rolety i wysprzątałam pokój w którym leżę od grudnia. wpadło światło i powietrze. jakoś tak milej się zrobiło ;)\na w niedzielę 11 urodziny mojej Tysi. i obiecane babeczki marchewkowe i tort i pyszny obiad. mam nadzieję, że będzie zadowolona. ale ja stara jestem...\nAutor: autorka o 14:43 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nWisła i pożegnanie Małysza\nto jakiś dowcip. znowu Niedźwiad wyjechał. do Wisły, na pożegnanie Małysza. boli mnie bardzo głowa, mam potworne skurcze stóp, ale rozumiem, że tak to musi wyglądać. żal mi tylko, że Niedźwiad nie może być blisko nas.\na to będą babeczki dla Matyldy na jej 11 urodziny. Marcin obiecał jej być.\n• 1 i 1/4 szklanki cukru pudru\n• 3 łyżeczki drobno startej skórki z pomarańczy\n• 2 - 4 łyżki wyciśniętego soku z pomarańczy\npotrzebna też będzie: blaszka do muffinów z wgłębieniami wyłożona 12 papilotkami lub jednorazowy zestaw papierowych foremek do pieczenia muffinów (2 x po 6 papilotek)\nW międzyczasie przygotować lukier: wymieszać cukier puder ze skórką i 2 łyżkami soku z pomarańczy. W razie potrzeby dolać więcej soku aby uzyskać odpowiednio gęstą konsystencję lukru.\nCiasteczka wyjąć z piekarnika, a po 10 minutach wyłożyć (wciąż w papilotkach) na kratkę do całkowitego ostudzenia. Jak trochę przestygną wierzch ciasteczek maczać w lukrze i dekorować rurkami z marchewki (sposób przygotowania - poniżej). Podawać jak lukier nieco zastygnie. Więcej czytaj w BLOGU.\nDekoracja - marchewkowe rurki, około 15 sztuk:\n• 1 duża i gruba marchewka\n• 1 szlanka cukru\npotrzebne też będą: obieraczka do warzyw (ziemniaków) i papier do pieczenia\n• Marchewkę umyć i oskrobać. Obierać cienkie i długie warstwy marchewki obieraczką do warzyw. Wybrać około 15 najładniejszych i najszerszych pasków.\n• Zagotować wodę z cukrem, mieszając aż cukier się rozpuści. Dodać paski marchewki i gotować na wolnym ogniu bez przykrycia przez 15 minut. Przelać przez sitko i pozostawić na nim marchewki na 15 minut.\n• Piekarnik nagrzać do 105 stopni. Paski marchewki ułożyć na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Piec przez około 30 minut aż będą suche, ale jeszcze możliwe do formowania. Nie wyłączać piekarnika.\n• Nawijać paski marchewki na koniec drewnianej łyżki formując je w spiralki. Zdejmować z łyżki i układać z powrotem na blaszce łączeniem do spodu. Piec przez 30 do 45 minut, wyjąć z piekarnika i pozostawić na blaszce do całkowitego ostudzenia.\nAutor: autorka o 15:22 Brak komentarzy: Linki do tego posta\npcha się na świat\nzaraz wróci Niedźwiad. nareszcie. nie lubię rozłąki z nim. zwłaszcza teraz, kiedy nie jest ze mną dobrze. cała noc bolało mnie wszystko. myślałam, że gotowa jestem do zrzutu i bardzo mnie to przerażało. to dopiero 24 tydzień ciąży więc trochę za wcześnie, żeby rodzić. bałam się potwornie i o dziecko i o siebie. nie wiem skąd ten ból. próbowałam to sobie w głowie poukładać, co by było gdyby. na górze śpią dzieci i nie wiem jak i z kim bym ich zostawiła. chyba zabrałabym ich ze sobą na porodówkę. na szczęście wszystko się po kilku godzinach uspokoiło.\nAutor: autorka o 16:48 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nczuję, że żyje!!!\nkopniak za kopniakiem. dzidzia nie daj mi odpocząć. jest bardzo ruchliwa, ma już prawie 30 cm więc rozumiem, że ma coraz mniej miejsca i się rozpycha. poza tym coraz więcej umie i te umiejętności wykorzystuje :) dziś o 6:00 rano "zapukała" do mnie - "już się obudziłam" i nie było wyjścia, musiałam wstać, bo myślałam, że pęcherz po którym skakała, mi pęknie. jeśli po porodzie będzie taka sama to chyba ją pogonię!!! albo nie ;)\nAutor: autorka o 03:23 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nnadchodzi kolejny czwartek i mój Niedźwiad wyjeżdża znowu, tym razem do Wrocławia. nie lubię kiedy go nie ma. zwłaszcza teraz, kiedy jestem w ciąży i trochę się obawiam, bo ciąża nie jest bezpieczna. mamy ze sobą kontakt telefoniczny, wiem, że jak coś to sobie poradzę, ale czuję się nieswojo sama. już nie mogę się doczekać Lenki na świecie ;)\na wczoraj byłam na badaniach. dziś są wyniki. mam nadzieję, że będą dobre. martwię się o samą siebie, o dzidziusia i resztę rodziny, że ich zostawię i że nie dadzą sobie rady. mam jednak jakąś wewnętrzną siłę w sobie. nie mogę umrzeć. powoli zaczyna się układać. wychodzimy na prostą. są plany i nowe perspektywy. muszę żyć. mam dla kogo!!!\nAutor: autorka o 03:11 Brak komentarzy: Linki do tego posta\ndziś wyszło słoneczko. wstałam więc z łóżka, bo przypomnę, że jestem w nim od listopada. masakra jakaś, ale nie mam wyjścia jeśli chcę żyć. słońce trochę poprawiło mi humor, ale tylko trochę. zdjęłam więc chochoła z magnolii, żeby dostarczyć jej trochę ciepłego powietrza a tu co widzę? pąki!!! nowe życie, cudowne wrażenie. poza tym w ogrodzie mnóstwo pracy, muszę to jakoś rozłożyć w czasie żeby się nie przemęczyć. szczerze mówiąc nie mogę się doczekać. lubię bardzo prace ogródkowe. brakowało mi tego zimą.\nAutor: autorka o 09:43 Brak komentarzy: Linki do tego posta\npoznania ciąg dalszy\npłaczę. boję się i płaczę na zmianę.płaczę chyba z przerażenia, ze strachu. boję się, że umrę, że nie zobaczę nawet maleńkiej kruszynki, którą teraz noszę pod sercem, że nie zobaczę więcej dzieci i mojego niedźwiada.\nboję się, że nie dadzą sobie beze mnie rady. że niedźwiad zwiąże się z kimś naprawdę nie odpowiednim, złym. że nie będę mogła mu pomóc.\nmam do siebie ogromny żal. bardzo skrzywdzę niedźwiada, jeśli umrę. nie zasłużył sobie na to.\nchcę dla nich szczęścia. widziałam w szpitalu jego łzy. widziałam jego bezradność i przerażenie. tak bardzo go kocham, że myślałam wtedy, że serce mi pęknie. jest dla mnie wszystkim. jest powietrzem, jest sensem życia. bez niego nie umiem.\nnigdy się nie rozstawaliśmy. takie wyjazdy na trzy dni jak ten do poznania, zdarzają się nam bardzo rzadko i są dla nas obojga bardzo męczące. kłócimy się, krzyczymy na siebie, później rozmawiamy, przytulamy, wszystko zawsze razem. nie umiemy inaczej. nie może być inaczej.\nAutor: autorka o 14:42 Brak komentarzy: Linki do tego posta\ndziś pierwszy dzień bez Niedźwiada. wyjechał wczoraj do Poznania. smutno w domu. nie lubię kiedy wyjeżdza. teraz, kiedy zostało mi niewiele czasu chciałabym spędzać z nim każdą chwilę. nawet najmniejszą. jest moim motylem. jednym z wielu.\nwraca w sobotnią noc.na pewno będę czuwała. może upiekę coś smacznego... gdyby nie mój stan, pewnie mogłabym również pojechać. niestety od listopada leżę w łóżku. wstaję tylko wtedy, kiedy muszę. jadę wtedy na badania, spotykam się ze znajomymi i wtedy jest cudownie. wracam niestety do domu, do łóżeczka i jestem potwornie zmęczona. zbiera mi się woda w organizmie od chodzenia, kręci mi się w głowie, jestem totalnie osłabiona, mam skoki ciśnienia i temperatury i wyglądam jakbym miała dziewięćdziesiąt lat. tracę całkowicie kontrolę nad swoim ciałem i to jest straszne. mózg wysyła jakiś sygnał, a ciało nie reaguje.\nczasem bardzo się boję.\nboję się śmierci, bólu i tego że nigdy już nie zobaczę moich motyli.\nAutor: autorka o 01:24 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nmam nadzieję, że to będzie długi i ciekawy blog.\nnie wiem zupełnie od czego zacząć. tak wiele wydarzyło się w moim życiu w tak krótkim czasie, że mam mętlik i totalny chaos w głowie.\npo pierwsze jestem mamą. mamą wspaniałej jedenastoletniej Matyldy i ośmioletniego Tymona. od trzynastu lat jestem w związku ze wspaniałym mężczyzną, Marcinem i do tego spodziewamy się trzeciego dzidziusia. podobno będzie dziewczynka, więc dostanie na imię Lena, a jeśli zrobi nam psikusa i urodzi się z siusiakiem, to dostanie na imię Leon. czekamy. jestem już w szóstym miesiącu, a ponieważ mam marskość wątroby to ta ciąża będzie na pewno krótsza ukończona cesarskim cięciem. mieszkamy na wsi. jest z nami pies Whisky i kot Garfield. za niecałe pięć lat umrę, ale jestem szczęśliwa. naprawdę.\nAutor: autorka o 08:52 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nzakochana od lat w swoim Niedźwiedziu :), wymarzonym domu na wsi , kwiatach i zwierzętach .. uwielbiająca bycie mamą przez duże M.\n...a zaglądam tu\nco prawda czosnek sadzi się w listopadzie, ale nie...\nwreszcie znalezione hasła do bloga, dadzą mi możli...\n6 miesiąc :)\nniedźwiad i ja\nProjekty biżuterii, zdjęcia i teksty umieszcone na tym blogu, podlegają ochronie prawnej zgodnie z Ustawą z dnia 04 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz.U. z 2000 r, Nr 80, poz. 904, z późn. zm.) są moją własnością i nie wyrażam zgody na ich powielanie i kopiowanie.


Inspekcja weterynaryjna - strona 1 - zobacz więcej podobnych stron\nInspekcja weterynaryjna i strony powiązane\nWartość krajowego eksportu żywności może w br. wynieść nawet 25 mld euro. Jednym z zagrożeń jest niebezpieczeństwo rozprzestrzeniania się wirusa choroby afrykańskiego pomoru świń, którego przypadki odnotowano już m.in. na Podlasiu. Natomiast aby się im skutecznie przeciwstawić, konieczne jest dofinansowanie Inspekcji Weterynaryjnej i pozostawienie jej w dotychczasowym...\nW. Katner: Zmiany w systemie bezpieczeństwa żywności odbiją się negatywnie na konsumentach i eksporterach\nMinisterstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi proponuje połączenie kilku inspekcji odpowiedzialnych za bezpieczeństwo krajowej żywności w jedną instytucję. Jak podkreślają przedstawiciele Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej, wdrożenie tej reformy może wprowadzić dwuletni chaos, na którym ucierpią konsumenci i rolnicy eksportujący żywność. Ich zdaniem system działa prawidłowo, a...\nW projekcie ustawy budżetowej na 2016 r. w wojewódzkich inspektoratach weterynarii zaplanowano kwoty na podwyżki w wysokości ogółem 6.116.000 zł, natomiast w powiatowych inspektoratach weterynarii w kwocie ogółem 12.308.000 zł, co daje średnio na etat w wojewódzkich inspektoratach weterynarii wzrost o 290 zł brutto miesięcznie, a w powiatowych inspektoratach weterynarii wzrost...\nW ramach wprowadzonego przez Inspekcję Weterynaryjną programu „Zero tolerancji” w dniach 2 - 8 kwietnia 2014 r. terenowe organy Inspekcji Weterynaryjnej na terenie całej Polski przeprowadziły 104 kontrole w rzeźniach, 152 w zatwierdzonych zakładach przetwórstwa spożywczego, 10 w chłodniach składowych, 92 w punktach skupu zwierząt, 58 u pośredników w handlu zwierzętami, 75...\nW ramach wprowadzonego przez Inspekcję Weterynaryjną programu „Zero tolerancji” w dniach 26 marca – 1 kwietnia 2014 r. terenowe organy Inspekcji Weterynaryjnej na terenie całej Polski przeprowadziły 119 kontroli w rzeźniach, 198 w zatwierdzonych zakładach przetwórstwa spożywczego, 6 w chłodniach składowych, 107 w punktach skupu zwierząt, 71 u pośredników w handlu...\nW ramach wprowadzonego przez Inspekcję Weterynaryjną programu „Zero tolerancji” w dniach 19 - 25 marca 2014 r. terenowe organy Inspekcji Weterynaryjnej na terenie całej Polski przeprowadziły 112 kontroli w rzeźniach, 198 w zatwierdzonych zakładach przetwórstwa spożywczego, 4 w chłodniach składowych, 106 w punktach skupu zwierząt, 60 u pośredników w handlu zwierzętami, 74...\nW ramach wprowadzonego przez Inspekcję Weterynaryjną programu „Zero tolerancji” w dniach 5 - 11 marca 2014 r. terenowe organy Inspekcji Weterynaryjnej na terenie całej Polski przeprowadziły 103 kontrole w rzeźniach, 157 w zatwierdzonych zakładach przetwórstwa spożywczego, 13 w chłodniach składowych, 91 w punktach skupu zwierząt, 41 u pośredników w handlu zwierzętami, 120...\nKomunikat ws. działań podjętych przez Inspekcję Weterynaryjną w ramach programu „Zero tolerancji” (26.02-04.03.1.2014)\nW ramach wprowadzonego przez Inspekcję Weterynaryjną programu „Zero tolerancji” w dniach 26 lutego – 4 marca 2014 r. terenowe organy Inspekcji Weterynaryjnej na terenie całej Polski przeprowadziły 114 kontroli w rzeźniach, 196 w zatwierdzonych zakładach przetwórstwa spożywczego, 9 w chłodniach składowych, 112 w punktach skupu zwierząt, 58 u pośredników w handlu zwierzętami,...\nW ramach wprowadzonego przez Inspekcję Weterynaryjną programu „Zero tolerancji” w dniach 19 - 25 lutego 2014 r. terenowe organy Inspekcji Weterynaryjnej na terenie całej Polski przeprowadziły 106 kontroli w rzeźniach, 166 w zatwierdzonych zakładach przetwórstwa spożywczego, 8 w chłodniach składowych, 85 w punktach skupu zwierząt, 44 u pośredników w handlu zwierzętami, 72...


Lublin: Wykonawca i projektant dopiero w maju – Stadiony.net\nLublin: Wykonawca i projektant dopiero w maju\n26.04.2011 02:51 źródło: Gazeta.pl\nPrzypomnijmy – 14. marca poznaliśmy wszystkie 9 ofert złożonych w lubelskim Urzędzie Miejskim. Z tych kandydatów tylko trzech zmieściło się w zakładanym przez Lublin budżecie 155 mln zł na projekt i wykonanie nowego Stadionu Miejskiego.\nW dniu otwarcia kopert z propozycjami usłyszeliśmy, że analiza zgodności z wymogami potrwa cztery tygodnie. Powinna była zakończyć się więc w połowie kwietnia, ale tak się nie stało. – Wszystko idzie zgodnie z procedurami. Nie ma żadnych problemów z przetargiem. Komisja nadal pracuje nad złożonymi ofertami - uspokaja jednak Katarzyna Mieczkowska-Czerniak, rzecznik prasowy prezydenta Lublina . Rozstrzygnięcia możemy spodziewać się według „Gazety” w maju.\nW minionym tygodniu prezydent Krzysztof Żuk przyznał, że możliwy jest wariant wybrania najtańszej oferty, jeśli konsorcjum, które je złożyło jest godne zaufania i potrafi wykonać taką inwestycję. Najtaniej stadion zaprojektują i zbudują łączone siły studia SPAK (na koncie Stadion GOSiR) oraz Unibep z Bielska Podlaskiego). Swoje wymagania finansowe firmy oszacowały na 101,5 mln zł, o 1/3 poniżej zakładanego przez Lublin maksymalnego budżetu.


Poszukiwacze skarbów. Co ich napędza? | Teraz Ostrołęka\nDrucik, duża ilość kapsli od wódki z lat 40-tych XX wieku i z czasów PRL-u, szeląg koronny Jana Kazimierza z 1665 roku, 20 groszy z 1967 rok, pocisk ze szrapnela, 5 groszy z 1962 roku, fragment jakieś ozdoby z miedzi albo brązu, fragment świecznika z brązu, zardzewiała puszka od konserwy, kółeczko z dziurką ze stali, kawałek blaszki, fragment butelki z mosiężnym gwintem, kolejna kulka od szrapnela, 20 groszy z 1969 rok, kapsle od napojów różnych, rozpłaszczona kulka od szrapnela, odłamek, wentyl, zmineralizowany kamień, kulka od szrapnela, 2 zł z 1979 roku, kawałek aluminium, jedna łuska od mossina z 1904 roku, a druga z 1911 roku, zawias od drzwi, 50 groszy z 1949 roku – model z brązu, 50 groszy z 1973 roku – to lista znalezisk trzech poszukiwaczy skarbów z jednego dnia.\nAdam, Łukasz i Darian – szukają „skarbów” od zawsze. To ich pasja i forma spędzania wolnego czasu.\n– Szukamy skarbów hobbystycznie, by po prostu fajnie spędzić czas. Jeden chodzi na ryby, drugi na grzyby, trzeci lata na paralotni, a my chodzimy z wykrywaczami – tłumaczy Adam.\nA Łukasz z entuzjazmem dopowiada: – Poszukiwania skarbów to przejście przez wszystkie wieki naszej historii. Prawdziwa podróż w czasie. Byłem kiedyś na placu bitwy pod Ostrołęką na Krukach. Fajne rzeczy się tam znajduje, guziki z cyferkami i orłami, dużo ciekawych monet. Czasem odnajdujemy całe ziemianki z pełnym wyposażeniem. Dowiadujemy się w ten sposób np. z czego jadł żołnierz z I wojny światowej i czym mył zęby,\nAdam ma na wyposażeniu wykrywacz za tysiąc dolarów, którym potrafi lokalizować podziemne korytarze, Łukasz i Darian – zajmują się poszukiwaniami bardziej powierzchownymi.\nPierwsze ich znaleziska to zakrętki od wódki i pieniądze z czasów PRL-u. Zachwycały, ale nie satysfakcjonowały.\n– W zasadzie szperam od urodzenia. I lubię słuchać opowieści. A ludzie opowiadają, że tam to czołg zatonął, a tam to zabili jakiegoś żołnierza, a tam to samolot został zrzucony… A następnego dnia wsiadam w samochód i zaczynam odsiewać plotki od faktów – opowiada Adam, który ma na swoim koncie wiele interesujących znalezisk.\n– Z ciekawszych mogę wymienić topory średniowieczne z XVI wieku i skarb rzymski: srebrne denary, ostrza z brązu i ozdoby. A ostatnio znalazłem w skrytce w ziemi na miejscu bitwy z 1916 roku cztery szable i trzy kindżały Znalazłem też skarb rzymski: srebrne denary, ostrza z brązu i ozdoby – wymienia i podkreśla, że wszystko, co cenniejsze, trafia do muzeum.\n– W zasadzie wszystkie znaleziska są cenne, ale archeologów interesuje bardziej średniowiecze i starożytność dopowiada Łukasz.\nA Adam nadal wspomina:\n– Kiedyś znalazłem jakiś kamień oprawiony w metal, wyglądał jak kamienne ostrze z neolitu. Ale w epoce kamiennej metalu przecież być nie powinno. W muzeum też nikt nie był mi w stanie odpowiedzieć, co to za przedmiot. Dopiero specjalista od broni palnej na proch dymny wyjaśnił, że jest to skałka do muszkietu skałkowego – opowiada i dodaje, że zanosząc stare i dziwne rzeczy do muzeum zawsze dokładnie lokalizuje miejsce ich znalezienia.\n– Rzeczy z okresu I wojny światowej wszystkie są piękne. Każda jest wspaniała i dopieszczona. W czasie II wojny produkcja codziennych przedmiotów była już bardziej masowa i zaczęły tracić swoją niepowtarzalność – zapala się Darian.\nPoszukiwacze skarbów szukają też przedmiotów zagubionych współcześnie. Czasem robią to z własnej inicjatyw, czasem są wynajmowani.\n– Często chodzę z wykrywaczem po wydmach. Można tam znaleźć wiele teraźniejszych pieniędzy i ozdób. I niektórzy z tego żyją. Ja któregoś dnia po trzech godzinach miałem w kieszeni 30 zł – mówi Adam, który zamienił wówczas swoje znalezisko na obiad w nadmorskiej knajpce.\nŁukasz niekiedy szuka na zlecenie. Zwykle poszukiwania dotyczą biżuterii albo kluczy od samochodu. Powodzenie poszukiwań zwykle zależy od pamięci zleceniodawcy. Jeśli potrafi trafnie wskazań rejon zguby zwykle utracone przedmioty wracają do właściciela.\nCzy poszukiwanie skarbów do dochodowy biznes? Nasi odkrywcy twierdzą, że ich jedyne profity to profity emocjonalne. Cenne przedmioty oddają do muzeum nie dopominając się nagrody, a reszta trafia do kolekcjonerów albo zalega szuflady, strychy czy piwnice.\nZdaniem Adama poszukiwacze nie powinni nastawiać się na skarby i nagrody, a raczej na kłopoty: z prawem, historykami, rodziną i mieszkańcami penetrowanych terenów. W dodatku, jak twierdzą nasi rozmówcy, 99,5 proc. poszukiwań to jedynie zużywanie baterii i benzyny.\n← Warszawa. Tak wyglądała przed wybuchem I wojny światowej. Poznajesz te miejsca?\nMarian Krupiński przechodzi na emeryturę →\nPoszukiwacz niekoniecznie skarbów\nSzanowny Redaktorze, nie do końca wie Pan o czym pisze chyba, że jest Pan dystrybutorem sprzętu służącego do wykrywania przedmiotów metalowych i zależy Panu na jak największej sprzedażny. Słowo SKARB działa na ludzi jak przysłowiowy lep na muchy, zwłaszcza na młodzież. Musze w tym miejscu ostudzić nieco te emocje. Poszukiwanie zabytków można prowadzić tylko i wyłącznie za zgodą Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Jeśli ci panowie nie posiadali takiego, to w świetle obowiązujących obecnie przepisów popełnili przestępstwo. To, że zanieśli je do muzeum nie zmienia faktu popełnienia przestępstwa. Jeśli znaleziono te zabytki przypadkowo, to należało je zgłosić niezwłocznie do Konserwatora zabytków. Odnalezionych… Czytaj więcej »