Bractwo Pszczele - tłumaczenia\nPodejście całościowe do pszczół\nTekst pochodzi ze strony: http://www.bushfarms.com/beeswholebee.htm\nUtrzymywanie różnorodności genetycznej i przystosowania lokalnego pszczół\nZagrożenia hodowli prowadzonej w kierunku uzyskania specyficznych cech\nHistoria hodowli selektywnej pszczół pełna jest zarówno sukcesów jak i porażek. Wiele wspaniałych linii pszczół takimi się stało, kiedy zdrowie i dobra użytkowość przeszły do kryteriów selekcji. Ale też wiele z nich zostało zniszczonych, kiedy hodowlę ukierunkowano na uzyskanie specyficznej cechy. Nie widzę potrzeby wyszukiwania wielu przykładów, skoro można to zauważyć u praktycznie każdego udomowionego gatunku zwierząt. Psy, bydło, konie i inne zwierzęta cierpiały wielokrotnie z powodu wymysłów hodowców. Ale spójrzmy na jeden przykład, który wydawał się być pragmatyczny w swoim czasie. Krowy rasy Hereford hodowano przez lata, aby były „zwartej budowy”. Myślenie podążało w tą stronę, że długie nogi to strata energii, skoro nie sprzedaje się kości, a tylko mięso. Jeżeli więc bydło miało krótkie nogi, z dużą ilością mięsa, a mniejszym kośćcem, to proporcjonalnie miało więcej mięsa w stosunku do kości, a więc chów stawał się bardziej zyskowny. Zatem hodowla na „zwartość” trwała praktycznie cały wiek i okazała się wielkim sukcesem, jeżeli mierzyć ją tylko przez pryzmat tej cechy. Problem pojawił się równocześnie z sukcesem, gdy w niegdyś odpornej i samodzielnej rasie bydła pojawił się problem z cielnością. Wkrótce zaobserwowano korelację krótkich nóg i problemów z cieleniem się, z których wynikało, że krowy krótkonogie mają znacząco większe problemy niż krowy o dłuższych nogach. Po wyrugowaniu z genomu praktycznie wszystkich genów odpowiedzialnych za dłuższe nogi, zorientowano się, że hodowcy sami zapędzili się w genetyczną ślepą uliczkę. Hodowla powinna być prowadzona w kierunku uzyskiwania zwierząt nie mających problemów ze zdrowiem (w tym z łatwością cielenia się).\nPraca hodowlana ;)\nCały urok hodowli w kierunku uzyskiwania specyficznych cech polega na tym, że wygląda to bardzo naukowo. Problem w tym, że to wcale nie jest naukowe podejście. W rzeczywistości za zdrowie, długowieczność i produktywność organizmów nie odpowiada jeden gen czy jedna cecha, ale ich mnogość i rozmaitość. Feler selekcji w kierunku specyficznych cech nie tyle nawet polega na tym, że „gubi się las pomiędzy drzewami”, co „gubi się las” pomiędzy komórkami liści na tych drzewach. Innymi słowy: musisz trochę się wycofać, aby nabrać odpowiedniej perspektywy.\nZagrożenie bycia „zbyt selektywnym”\n„Staramy się zapewnić upadek nowoczesnego pszczelarstwa skupiając się zbytnio na poszczególnych cechach – przez ignorowanie elementu dzikości i nieustanne leczenie pszczół. Największym błędem jest stałe spoglądanie na roztocza i inne pszczele szkodniki jako na wrogów, którzy muszą być niszczeni, zamiast na sprzymierzeńców i nauczycieli, którzy starają się pokazać nam drogę do lepszej przyszłości. Im bardziej zjadliwy jest pasożyt, tym lepszym jest narzędziem selekcji w kierunku poprawy populacji i przyszłych metod postępowania. Cała ta nieustanna, męcząca duszę praca hodowlana polegająca na zliczaniu roztoczy na wkładkach dennicowych, zabijanie czerwiu ciekłym azotem, obserwowaniu czyszczących się nawzajem pszczół i mierzeniu hormonów czerwiu – wszystko to powtarzane tysiące razy – będzie kiedyś postrzegane jako nieprawdopodobna strata czasu, kiedy tylko zorientujemy się, że to wszystko może za nas robić roztocze. Moje własne metody hodowli, polegające na selekcjonowaniu i rozmnażaniu pszczół, dopracowane przez lata prób i błędów, są tak naprawdę jedynie próbą wypracowania i ustabilizowania hodowli poziomej – aby stworzyć produktywny system, który utrwala i rozwija cechy dzikości. Moje wyniki nie są doskonałe, ale pozwoliły mi na utrzymywanie się z pracy pszczół bez wielkiego stresu, umożliwiając pozytywne spojrzenie na wyniki w przyszłości. Nie mam żadnych wątpliwości, że wielu innych pszczelarzy mogłoby z łatwością uzyskać podobne wyniki, a następnie jeszcze je poprawić.” – Kirk Webster, Czego brakuje nam w obecnych rozważaniach i pracy związanej z pszczołami, co powstrzymuje nas przed osiągnięciem postępu.\nKolejną bolączką zbytniej selektywności może stać się stworzenie w hodowli genetycznego wąskiego gardła, które stanie się przyczyną niejasnych dolegliwości prowadzących do powszechnie występujących problemów zdrowotnych. Chów wsobny (inbred) utrwala cechy. Problem w tym, że utrwala zarówno cechy pozytywne jak i negatywne. Utrwalenie złej cechy skutkuje tym, że staje się ona cechą właściwą dla całej populacji. Genetyczne wąskie gardła to także zagrożenie eliminacji linii genetycznych, które mogą stać się niezbędne do pokonania następnego kryzysu pszczół.\nPrzykładem katastrofy obrazującym tą sytuację jest klęska Wielkiego Głodu w Irlandii. Występuje tysiące odmian ziemniaka i tylko kilka z nich wykazuje podatność na zarazę powodowaną przez pierwotniaka, który ostatecznie stał się przyczyną głodu. Drugi powód stanowi fakt, że ziemniaka rozsadzano przez wycinanie kiełków, więc wszystkie były swoimi klonami, bez jakiegokolwiek zróżnicowania genetycznego pomiędzy roślinami rosnącymi obok siebie. Takie właśnie wąskie gardło spowodowało śmierć ponad miliona ludzi i migrację dalszych milionów. To właśnie jest zagrożenie wąskich gardeł.\nZłożoność genetyczna, która prowadzi do sukcesu, praktycznie nie ma ograniczeń. Kombinacja tego, co składa się na łagodną, produktywną i zdrową pszczołę, jest poza naszymi zdolnościami pojmowania. Ale obserwacja sukcesu już poza nią nie wykracza.\nSukces tak naprawdę nie musi leżeć w genetyce\nSukces ula jest tak złożony, że nie można wykluczyć, że nasze wybory selekcyjne opierają się tak naprawdę na genetyce zamieszkujących go mikrobów. A może w ogóle całkowicie mylimy się w naszym spojrzeniu na to zagadnienie?\nSłowa Jay’a Smith’a w książce p.t. „Lepszych Królowych”\n„W Indianie mieliśmy pasieczysko w kształcie trójkąta, gdyż był to kształt działki, na której postawiliśmy ule. W czasie pożytku z nostrzyka jedna z rodzin przyniosła trzy nadstawki miodu, gdy inne miały średnie zbiory na poziomie dwóch. W jesieni ta właśnie rodzina zebrała dwie nadstawki miodu z rdestu i astrów, podczas gdy inne mniej niż po jednej. Zdecydowanie można było uznać, że ta rodzina miała matkę, która idealnie nadawała się na reproduktorkę. Pomyślałem, że zajrzę do niej, ale niestety kiedy zdjąłem daszek, okazało się, że nie tylko nie było królowej, ale była dość słaba i czerwiły w niej trutówki. Skąd więc taki wynik? Ta rodzina usytuowana była na czubku pasieczyska na zachodzie, a pożytki były właśnie po tej stronie. Dla mnie ewidentnym było, że pszczoły wracające z pól, może te, które leciały po swój pierwszy pożytek, nalatywały się na pierwszy ul jaki był na ich drodze i dzięki temu pozwalały na to, żeby cały czas wypełniony był pszczołami.”\nJaki był dotychczasowy kierunek selekcji\nzwarty czerw na plastrach\nmatki, które czerwią cały czas\nHodowla pogarszała zdrowie pszczół, gdyż propolis jest częścią układu odpornościowego pszczół.\nHodowla ukierunkowana była na zmniejszenie higieniczności poprzez wybór zwartych wzorów czerwiu na plastrze.\nHodowla doprowadziła do dłuższej fazy rozwojowej (dając Varroa przewagę) poprzez ukierunkowanie na większe pszczoły.\nHodowaliśmy w kierunku osłabienia zdolności reprodukcyjnych z powodu mniejszej ilości, za to większych trutni, zmniejszenia rojliwości itp. co wpłynęło na większą podatność na zgnilca amerykańskiego i pojawieniu się innych problemów.\nW zasadzie wszystkie dotychczasowe kierunki hodowli pszczół były błędne.\nCo powinniśmy promować w hodowli\nzdolność do wykrycia słabnącej matki i jej cichą wymianę\nprzystosowanie do miejscowego klimatu i pożytków\nzdolność do dobrej zimowli\nłagodność i podatność na manipulacje\nJak to oszacować?\nPszczoły powinny przezimować przynajmniej jedną zimę z robotnicami pochodzącymi od ocenianej matki.\nPszczoły powinny zebrać przynajmniej jeden pożytek z robotnicami pochodzącymi od ocenianej matki.\nTrzeba spojrzeć z perspektywy na zdrowie i dobre instynkty pszczół, a nie na poszczególne ich cechy.\nUtrzymywanie różnorodności genetycznej\nNie wyprowadzaj wszystkich nowych matek od tej samej reproduktorki\nMyśl bardziej w kategoriach usuwania cech, których chciałbyś się pozbyć\nUsuwaj to co złe\nPozostawiaj wszystkie dobre rodziny i staraj się utrzymać każdą z tych linii, która jest tego warta\nCelem jest pula genowa, która jest zarówno dobra jak i szeroka\nReproduktorka co najmniej w swoim drugim roku Niektórzy wielcy hodowcy matek pszczelich, tacy jak Jay Smith, mieli reproduktorki, które żyły po 6 lub 7 lat. Jak możesz określić wartość reproduktorki, skoro nie oceniłeś produktywności i zdolności do dobrej zimowli jej potomstwa?\nPszczoły uprawiają hazard. Muszą wychowywać czerw przed pożytkiem, aby mieć zbieraczki w czasie gdy ów wystąpi. Te, które dużo rzucają na szalę, dużo wygrywają, ale często też dużo tracą. Jedna z teorii mówi, że powinno się hodować ze „średniaków”, zamiast z tych „odstających od reszty”, aby unikać największych hazardzistów.\nA może zbytnio to komplikujemy\n„Zapiski są szczegółowo oceniane i wybieram matkę najlepszą we wszystkich kategoriach branych pod uwagę. Najważniejszym kryterium jest ilość zebranego i odłożonego miodu. Przy wynikach równych w innych kategoriach, wybierana jest ta matka, której rodzina zebrała najwięcej. Kwestia zimowli w zasadzie rozstrzygnie się sama, gdyż rodzina, która słabo przezimuje, z rzadka będzie dobrze pracować na bogatym pożytku. Im rodzina poczyni więcej przygotowań do rójki, tym słabszy będzie jej wynik. W zasadzie można przyjąć, że rodzina, która zbierze najwięcej, to ta, która nawet nie pomyślała o rójce. Mam świadomość, że wielu oceni, że wybieram dziwaczne matki do rozmnażania, a zdecydowanie lepszym rozwiązaniem byłby wybór tych matek, których królewskie córki osiągnęły porównywalne i dobre wyniki, tylko lekko powyżej średniej. Nie mam wystarczająco dużej wiedzy, żeby określić, czy faktycznie tak jest, ale wiem, że niektórzy hodowcy zwierząt osiągnęli zdumiewająco dobre wyniki przez rozmnażanie panów i pań tak wyjątkowego charakteru, że można by je nazwać dziwakami. Wiem także, że łatwiej jest podjąć decyzję, która rodzina pracuje na najwyższym poziomie, niż osądzać, która matka produkuje królewskie potomstwo o prawie jednolitych cechach. W pierwszym przykładzie matka może być wykorzystana już o rok wcześniej, niż w drugim przypadku, a rok w życiu matki to bardzo dużo. Powinienem też wspomnieć, że preferuję matki, które dostają dobre oceny w dwóch kolejnych latach, nad tymi, które mają podobne wyniki w jednym tylko sezonie.” – C.C. Miller w książce p.t. „Pięćdziesiąt lat wśród pszczół”.\nPrzełożył: Bartłomiej Maleta\nPo ukazaniu się tekstu pojawiły się pewne wątpliwości, co do znaczenia myśli przekazanych przez Autora. Przyznam, że nie wiem dlaczego większość pszczelarzy praktykujących gospodarkę w sposób „tradycyjny” (a więc na kształt „zawodowego pszczelarstwa”) rozumie tekst, jakoby był on o doborze reproduktorek i hodowli pszczół (w szczególności np. dlaczego nie należy dobierać na reproduktorkę matki wybitnej, a „stabilnego średniaka” utrzymującego cechy). Tekst jest przecież zgoła o czym innym – właśnie o tym dlaczego myślenie w kategoriach „reproduktorek” jest niebezpieczne dla puli genowej – i to niezależnie od tego czy na reproduktorkę wybierzemy pszczołę wybitną, średnią czy słabą.\nI choć nie rozumiem tych wątpliwości czytelników, widząc to niezrozumienie postanowiłem wyjaśnić te parę myśli jakie przekazał Autor, na ile ja je rozumiem (a wydaje mi się, że właściwie).\nSugerowany przez Autora sposób hodowli ma polegać właśnie nie na powielaniu cech pszczół, które uznajemy za „wybitne”, „najlepsze”, „najcenniejsze” (albo też „stabilnych średniaków” które dają szansę na wykształcenie takiego potomstwa), a na eliminacji z puli genowej tych pszczół, które w naszym rozumieniu nie spełniają pokładanych w nich oczekiwań. Michael Bush podaje kilka rad dotyczących sposobu myślenia w toku hodowli.\nNie wyprowadzaj wszystkich nowych matek od tej samej reproduktorki (to jest właśnie jeden z kluczy do zrozumienia tekstu);\nMyśl bardziej w kategoriach usuwania cech, których chciałbyś się pozbyć;\nUsuwaj to co złe;\nPozostawiaj wszystkie dobre rodziny i staraj się utrzymać każdą z tych linii, która jest tego warta (a to uzupełnienie tej myśli)\nCelem jest pula genowa, która jest zarówno dobra jak i szeroka.\nAby to wyjaśnić postaram się posłużyć się przykładem, bo będzie to (jak mi się wydaje) łatwiejsze do zrozumienia. Załóżmy, że pszczoły na pasiece (używając naszych własnych kryteriów oceny), dzielimy na 5 grup – oznaczę je literami w taki sposób, że :\nA – oznacza pszczoły wybitne;\nB – pszczoły dobre i bardzo dobre;\nC – pszczoły średnie, mające cechy zarówno dobre i jak i negatywne;\nD – pszczoły, u których dominują cechy dla nas niekorzystne, ale w pewnych kryteriach; selekcyjnych przejawiające dobry potencjał i ujawniające cechy dobre;\nE – pszczoły słabe, które nie spełniają naszych oczekiwań.\n(mając pełną świadomość, że nie tak rozkładają się proporcje, dla prostoty rozumowania przyjmijmy też, że każda z tych grup stanowi po 20% naszych pszczół na pasiece, które podlegają ocenie i dalszemu namnażaniu).\nAutor sugeruje aby rozmnażać wszystkie linie, które są dla nas warte utrzymania, przy założeniu potrzeby utrzymania możliwie szerokiej puli genowej. Wydaje mi się przy tym, że oznacza to, że powinniśmy rozmnażać tym większą grupę (%) pszczół, im mniej mamy pni na pasiece, a także tą decyzję powinniśmy podejmować w zależności od tego na jakim etapie selekcji się znajdujemy (jest to mój osobisty pogląd, który przedstawiam aby pokazać pewną prawidłowość, bo Autor podaje tylko ogólne zasady). A więc w mojej ocenie, przy pasiece ponad czy około 50 pni powinniśmy rozmnażać co najmniej grupę A i B (a więc około 40% populacji), przy pasiece 20 – 50 pni grupy A – C (60% populacji), a w przypadku pasieki mniejszej nawet A – D (80%). W ten sposób eliminując z rozmnażania najsłabsze linie genetyczne („usuwamy to co złe”), rozwijamy pulę genową, która zgodnie z przekazem Autora jest zarówno szeroka jak i dobra. Ponieważ im pasieka mniejsza tym pula genetyczna jest węższa, to powinniśmy tym szerzej ją utrzymywać, aby nie utracić lokalnego przystosowania. Oczywiście te podane liczby można różnie interpretować w zależności od etapu selekcji, na którym się znajdujemy czy naszych osobistych poglądów. Jak już pisałem, Autor podaje tylko pewne zasady tej praktyki. Dodatkowo zauważa, że nie wiemy kiedy ta różnorodność genetyczna może nam być jeszcze potrzebna, gdyż nie wiemy z jakimi zagrożeniami zetkną się jeszcze nasze pszczoły w przyszłości. Stąd usuwanie „tego co złe” musi być interpretowane raczej w kategoriach usuwania niewielkiego procenta puli genetycznej, a nie 90% – nawet gdy wydaje nam się, że już osiągnęliśmy oczekiwane dla nas rezultaty i pszczoły jakie nas satysfakcjonują z uwagi na ich cechy.\nNowoczesna hodowla natomiast opiera się na całkowicie przeciwnym rozumowaniu i reproduktorkach. W takiej hodowli spośród pni poddanych obserwacjom wyszukiwanych jest raptem kilka, a maksymalnie kilkanaście rodzin, które dopuszczane są do rozmnażania (wliczam w to zarówno rodziny ojcowskie jak i mateczne). Nieważne przy tym czy szukamy linii wybitnych czy „stabilnych średniaków”, bo procedura jest zawsze ta sama. Dobieramy to co nam odpowiada w wąskiej puli i staramy się to utrzymać za wszelką cenę – nawet za cenę inbredu, który długofalowo osłabia zdrowie pszczół. A więc często z kilkuset pni jakie są dostępne dla hodowców wybierane jest zaledwie kilka pszczół, które stanowią reproduktorki (podobnie na rodziny ojcowskie), których córkami bardzo często zastępuje się królowe w całej pasiece, aby upowszechniać pożądane cechy pojedynczych pszczół. Proces ten byłby praktycznie nieszkodliwy dla całości puli genowej gdyby prowadzono go okresowo i na ograniczonym obszarze (z uwagi na mieszanie pszczół w toku naturalnego unasiennienia). Niestety w skali nowoczesnej hodowli pszczół drastycznie ogranicza pulę genetyczną nierzadko przy użyciu sztucznego unasiennienia i wieloletnim cyklu wymiany pszczół na pasiece (ilość alleli występujących zawęża się z każdym takim zabiegiem, jeżeli pszczoły wywodzą się od coraz węższej populacji). Systematyczne ograniczanie puli genowej grozi powstaniem wąskiego gardła z wszelkimi skutkami, o których pisze Autor w tekście. Dodatkowo proces ten wzmacniany jest innymi praktykami. Hodowcy-powielacze kupują nierzadko jedną reproduktorkę z zagranicy (często pszczoły sprowadzane są z obcych środowisk – w Polsce „cennym” kierunkiem importu pszczół są Niemcy) i powielają ją setkami czy nawet tysiącami, a pszczoły te namnażane są bez jakiejkolwiek lokalnej oceny ich przydatności (tylko dlatego, że pszczoła pochodzi ze znanego instytutu czy od znanego hodowcy). Oczywiście ich wyśrubowane cechy pozwalają na dobre zbiory, ale często już kolejne pokolenia z racji nieprzystosowania lokalnego i mocno ograniczonej puli genowej te cenne cechy tracą.\nMichael Bush proponuje więc rozwijanie lokalnej genetyki z eliminowaniem pszczół, które po prostu radzą sobie najsłabiej. W zamian nowoczesna hodowla oferuje sprowadzanie obcej i mocno ograniczonej genetyki, którą musimy dopiero testować lokalnie. Różnica jest więc taka, że przypadku podejścia proponowanego przez Autora rokrocznie powielamy kilkadziesiąt procent lokalnych pszczół zachowując „dobrą i szeroką pulę genową”, zamiast pomnażania 1 czy maksymalnie 2 nieprzystosowanych lokalnie reproduktorek dla całej pasieki. Według Michaela Busha i innych pszczelarzy organicznych problemy zdrowotne pszczół biorą się w dużej części właśnie z tej praktyki nowoczesnej hodowli.\nDodatkowo Michael Bush sugeruje, aby przyjąć proste kryteria selekcyjne pszczół (bo rozmnażanie populacji i tak jest na tyle szerokie, że „punktowanie” nie ma większego sensu). Należy zdawać sobie sprawę, że utrzymanie stabilnych cech pszczół (pomijając fakt, że cel ten jest mocno niekorzystny dla puli genowej), jest bardzo utrudnione bez prowadzenia szerokich programów hodowlanych (stąd wielu pszczelarzy rokrocznie sprowadza do pasieki matki pszczele i jest to z zupełnie niezrozumiałych mi względów traktowane nierzadko jako „dobra praktyka pszczelarska”). W związku z tym już w pokoleniach F2 – F3 pszczelarze tracą to, czego poszukiwali kupując reproduktorkę. Prostym zabiegiem corocznej eliminacji najniekorzystniejszych cech możemy uzyskać według Autora pszczoły, które spełnią nasze oczekiwania przy utrzymaniu zdrowej i lokalnie przystosowanej populacji pszczół.


tak powinno być ? dr. Piaścik - CU, CD i inne zapalne choroby jelit\nPost autor: ddlove » 04 sty 2012, 15:15\nskończyłam 18lat więc z działdowskiej zostałam przeniesiona do MSWiA dokładnie wizyty u *dr. Piaścik* dziś byłam pierwszy raz. Na początku problemy z dotarciem potem kolejki i te chu.... ubezpieczenia.. ale poszło gabinecik no i w końcu 10:30 weszłam. Nastawiona na jakieś badania, pytania.. aa tu ? proszę was totalna masakra TAK WGL POWINNO BYĆ? chodzi o to ze weszłam usiadłam kobieta zadała TYLKO 2 PYTANIA.. spytała tylko ile razy oddaje stolec dziennie i czy mam gorączkę. Zaczęła przepisywać z poprzedniego wypisu leki które przyjmuję potem zobaczyła że biorę steryd 2x3tabl. bez skrupułów i podstaw zmniejszyła do 2tabl. nie zapytała o nic o ból brzucha, żadnego badania krwi, kału, moczu TOTALNIE NIC. ale zaczęła wszystko zmieniać (czyżby taka wszechwiedząca Pani Doktor ) jestem totalnie zmieszana. wypisała tylko tabelkę na badanie krwi za 3 MIESIĄCE ii puściła wolno JESTEM W CIĘŻKIM SZOKU.\nTak powinno być plis uspokujcie mnie.. może to tylko pierwsza wizyta i dlatego\nPost autor: ddlove » 04 sty 2012, 15:39\nnie wcale nie o to chodzi ;d u mnie wszystko jak najlepiej w związku z brzuchem .. wlasnie powiedzialam (sory ze nie dopisałam) że bolał wcześniej ale z tydzien już nie. Ona pokiwała głową i nic... nawet zwykłego badania, ważenia tylko recepta (a ostatni raz byłam we wrześniu) :d ogolem wizyta była niezwykle krótka i strasznie mnie zmyliła\nco do sterydów ©©© ostatnie wyniki które miała pod ręką były średniawe , trochę złe dlatego większa dawka też więc nie miała innych pod ręką aa tak po prostu zmniejszyła\nPost autor: Alis » 04 sty 2012, 15:53\no kurcze, to ja jednak zrezygnuję z wizyty u tej lekarki...szkoda kasy na podróż.\nPost autor: ranio » 04 sty 2012, 17:43\nMyślałam, że to tylko moje wrażenie, ale jak się okazuje nie jestem jedyna....\nOstatnio byłam u dr Piaścik to nawet mnie nie zbadała (brzucha) i nie był to pierwszy raz.\nJednak bardzo dużo czasu zajęło mi dostanie się do Poradni Chorób Jelit i teraz nie wiem czy mogę sobie wybrzydzać i zmienić lekarza? Byłam raz na cito u dr Kaniewskiej i po prostu rewelacja\nPost autor: Alis » 04 sty 2012, 21:59\nDari pisze: Ja zmieniłam po 1. wizycie teraz mam co prawda możliwość wizyty w MSWiA raz na 4miesiące, ale nie żałuję\nAle jak można zmienić, powiedzieć do kogo chce się zarejestrować??\nPost autor: ranio » 05 sty 2012, 10:09\nPost autor: ddlove » 05 sty 2012, 10:36\nPost autor: Ala57 » 05 sty 2012, 10:57\nPost autor: biedronka24 » 06 sty 2012, 14:14\nranio pisze: Byłam raz na cito u dr Kaniewskiej i po prostu rewelacja\nRanio pewnie byłaś na oddziale. Dr. Kaniewska nie przyjmuje chyba w poradni.\nPost autor: famona » 06 sty 2012, 17:24\nNo więc ja się baaardzo, ale to baaaardzo zawiodłam na dr Stępień. Wczoraj. W poniedziałek zaczęłam leczyć helicobacter. Antybiotyki i zalecenia dostałam właśnie od dr Stępień. Od wtorkowego popołudnia biegunka (do 10/dobę -takiej to ja jeszcze nie miałam), osłabienie i wczoraj temperatura ponad 38 stopni. Dodzwonić się na oddział niesposób (chyba że do sekretariatu). Dlatego też koło południa ściągnęłam teścia żeby mnie tam zawiózł (sama bałam się jechać). A pani doktor? Nawet nie chciała ze mną chwilę porozmawiać Powiedziała, że ona teraz nie jest w poradni i może mnie przyjąć za tydzień w piątek Sytuację uratowała pani Marta i dr Pawlik, przyjął dr Chmura, a na SOR'ze i tak spędziłam prawie 7 h. Szczęśliwie teraz jestem w domku z trochę lepszym samopoczuciem. Także pani doktor to ja już na oczy nie chcę widzieć Ja naprawdę fatalnie się czułam, co było widać na pierwszy rzut oka. No nic. Są lekarze i konowały. Bez obrazy dla kogokolwiek. To jest tylko moje zdanie.\nPost autor: mgiełkaa » 07 sty 2012, 18:57\nWspółczuję, widać trafiłaś tak, że Dr.Stępień miała za dużo obowiązków. Z tego co zauważyłam to przyjmując w Poradni Jelit Pani Doktor jest równocześnie na oddziale (biegnie do pacjenta, który akurat krwawi), odbiera telefony w gabinecie i stara się sklonować...\nBędąc na oddziale, jeździ też w inne miejsca na konsultacje itd. Często zostaje w pracy po godzinach. To, że chciała Cię przyjąć w piątek za tydzień też super ponieważ na wizytę czeka się 3m-ce. Rozumiem, że bardzo źle się czułaś i oczekiwałaś zainteresowania jednak Pani Doktor ma wielu pacjentów, a Ona jest jedna.\nZ tego co piszesz MSWiA stanęło na wysokości zadania i zajęto się Tobą jak trzeba tylko zrobili to inni lekarze.\nMoje odczucie co do Pani Doktor: czasami bywa zakręcona, czasami mało sympatyczne, jednak wiele można jej wybaczyć ponieważ Dr. Stępień to wspaniały specjalista. Pamiętajmy, że lekarze to również ludzie.\nPost autor: famona » 07 sty 2012, 21:19\nWszystko byłoby dobrze, gdyby dała mi dojść chociaż do słowa. Ja chciałam tylko się dowiedzieć co mam teraz z tym zrobić. Przecież durne 2 minuty mogła mi poświęcić, a o tym, że nie przyjmie powiedzieć w inny sposób. Doskonale wiem, że lekarze to też ludzie. I naprawdę wiele potrafię zrozumieć. Ale lekarza powinien interesować też pacjent, a nie sam przypadek. Niektórzy naprawdę powinni może zająć się bardziej pracą naukową, a nie przyjmowaniem pacjentów.\nmgiełkaa pisze: To, że chciała Cię przyjąć w piątek za tydzień też super ponieważ na wizytę czeka się 3m-ce\nW normalnych przypadkach owszem - 3 miesiące. Do przyszłego piątku to w takim stanie bym pewnie nie doczekała. Na SOR'ze się okazało, że jestem już tak odwodniona (pomimo tego, że baaardzo dużo piłam), że pierwsze dwie probówki z krwią poleciały do kosza, a po pół godzinie musieli mi zakładać wenflon na drugiej łapie, bo przez pierwszy już kroplówa nie chciała pójść.\nPozatym moje wcześniejsze dwie wizyty u pani doktor też pozostawiają wiele do życzenia, ale już nie będę nic pisać, bo będzie zaraz mieć czerwone uszy\nPost autor: bartox » 07 sty 2012, 21:20\nech;< najgorsze jest to ze za pare miesięcy mnie tez czeka jak wy to nazwaliscie "dorosl swiat"\nPost autor: lila » 11 sty 2012, 23:22\nfamona dokładnie wiem o czym piszesz bo byłam w podobnej sytuacji tylko ja leczyłam się wtedy w Centrum Onkologii i u innych lekarzy ofkors.\nPrzelewałam się przez ręce!!!! Leciało ze mnie non stop!!! Szara już byłam.... Do CO pojechałam spakowana bo wiedziałam jaki los mnie czeka. Nie było mi łatwo bo w domu miałam 4 letnie dziecko ale nawet nie mogłam się nim zająć. Wlokłam się między łóżkiem a kiblem. I co usłyszałam??????? Nie ma miejsc na wizytę za tydzień zapraszamy!!!!! Po prostu popłakałam się i powiedziałam, że mogą mnie wynieść na korytarz bo nie mam siły sama wstać i tam mogą mnie zostawić na ten tydzień. Znalazło się miejsce i jakie było moje zdziwienie jak okazało się że prawie cały oddział był pusty!!!!! SZOK!!! To był piątek i przez cały weckend byłam w 5cioosobowej sali z jedną pacjentką. Nie wiem czy bym doczekała przez ten tydzień który na początku zaproponowała mi p dr.\nPost autor: dariah4 » 12 sty 2012, 14:23\nbartox pisze: ech;< najgorsze jest to ze za pare miesięcy mnie tez czeka jak wy to nazwaliscie "dorosl swiat"\nMnie też to niedługo czeka, ale jakoś się tym nie martwię. Mój pierwszy lekarz (niby pediatra) na wizycie poza tym, że zapisywała całe tony leków nie zrobiła nic. O nic prawie nie pytała i straszyła co to będzie jak te leki nie pomogą. Brak mi słów na tych wszystkich lekarzy...


Religia truje Tatry - Racjonalista\nReligia truje Tatry\nAutor tekstu: Paweł Szczepanek\nW Tatrach zapanowało nowe dziwactwo. Co roku w rocznicę śmierci Jana Pawła II o godzinie 21.37 grupa osób oświetla krzyż na Giewoncie. Towarzyszy temu smród spalin, hałas i światło. Potwierdzają się słowa Christophera Hitchensa, że religia zatruwa wszystko. W tym wypadku dosłownie. Zresztą oceńcie Państwo sami. Zdjęcia z najnowszej akcji przeprowadzonej 3 kwietnia 2011 można zobaczyć tutaj.\nWyjście na Giewont nie jest łatwe. Ci, którzy tam byli z pewnością to wiedzą. Góra o wysokości 1895 m n.p.m., opada w stronę Zakopanego 600 metrową prawie pionowa ścianą. Dotarcie na szczyt wymaga sporego wysiłku, obycia z przestrzenią i dobrego przygotowania kondycyjnego. Co roku wędrują na niego tysiące osób, niekiedy stojąc w długich kolejkach. Na szczycie nie ma dużo miejsca. Gdy wyjdzie tam grupa 30 osób, trzeba bardzo uważnie się poruszać, aby nie doszło do nieszczęścia. Tym bardziej w kwietniu, kiedy w Tatrach trwa jeszcze zima. Oświetlacze to osoby, które na pewno znają Tatry i umieją się po nich poruszać. Wnoszą na szczyt agregat prądotwórczy, paliwo oraz oświetlenie. Waga ekwipunku grubo przekracza 100 kg. To naprawdę wymaga determinacji. Robią to bez względu na pogodę. W tym roku nie było mgły. Krzyż był widoczny w promieniu wielu kilometrów przez kilka godzin, póki paliwo nie skończyło się w agregacie...\nA zaczęło się niewinnie, od wieszania flag watykańskich. Pierwszy raz w roku 1997 roku w czasie oficjalnej wizyty Papieża w Zakopanem. Dla lepszego skojarzenia, która to była wizyta przypominam, że wtedy odbył się słynny hołd górali pod Wielką Krokwią. Za życia papieża wywieszono flagi Watykanu także w roku 2002, kiedy ostatni raz przybył do Polski. Po śmierci JPII rozpoczął się prawdziwy „szturm religijny" na Giewont. Oprócz wieszania flag, różańców, pamiątek z pielgrzymek, obrazków Maryi Dziewicy krzyż zaczęto oświetlać przy pomocy spalinowego agregatu. W całej Polsce przyjęto to z aplauzem, gazety rozpisywały się o wspaniałej inicjatywie młodych ludzi, dla których Papież, Ojczyzna i Honor to rzeczy najważniejsze. Głosy zwracające uwagę, że Giewont leży na terenie parku narodowego i Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery MAB, w obszarze NATURA 2000 i objęty jest ochroną ścisłą, gdzie tego typu działania są niezgodne z prawem, były traktowane jako bezbożne i obraźliwe dla katolików. Argumenty ekologów, że hałas, spaliny i światło są najmniej potrzebne dzikiej przyrodzie, że światło przeszkadza migrującej faunie, że zaburza naturalny cykl dnia i nocy, że najprawdopodobniej takie traktowanie Giewontu nie podobałoby się samemu Janowi Pawłowi II w ogóle nie trafiają do osób popierających te wybryki. W prasie i na forach internetowych pisze się o oszołomach i nawiedzonych ekologach. Później przyszła inicjatywa senatora Tadeusza Skorupy (PIS), aby krzyż oświetlić na stałe. Zwracano uwagę, że można wykonać oświetlenie przy użyciu środków technicznych wykorzystujących odnawialne źródła energii, a wiec nieszkodliwych dla środowiska. Tatrzański Park Narodowy nieśmiało protestował, bojąc się oskarżeń o obrazę uczuć religijnych. W końcu o inicjatywie senatora Skorupy ucichło, ale nie na skutek protestów, ale z powodu kłopotów, w które autor pomysłu popadł.\nObawy Tatrzańskiego Parku Narodowego nie są bezpodstawne. Gdy w sierpniu 2010 roku usunął ze szczytu Rysów postawiony tam przez nieznane osoby krzyż rozpoczęła się swego rodzaju paranoja oskarżeń. Był to akt niezwyklej odwagi. W tym czasie na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie trwała awantura „o krzyż smoleński" "Teraz kolej na krzyż na Giewoncie" — napisał nawet na swym blogu europoseł Janusz Wojciechowski.\nDla przypomnienia podam, że krzyż z Rysów przekazany został do Kaplicy na Wiktorówki, które są znanym miejscem kultu religijnego w Tatrach. Nie jedynym zresztą. W Tatrzańskim Parku Narodowym są 2 klasztory, zabytkowa kaplica na Jaszczurówce, Kaplica na Polanie Chochołowskiej, kamień papieski upamiętniający wizytę Jana Pawła II w 1983 roku w Dolinie Jarząbczej i Giewont. Oprócz tego są liczne figury, tablice, kapliczki i krzyże m.in. nad Morskim Okiem, przy Czarnym Stawie pod Rysami, figura Matki Bożej w ścianie Zawratowej Turnii itp. Istnieją od wielu lat, wrosły w krajobraz tatrzański, niektóre są chronione prawem, a odprawiane przy nich modlitwy czy nabożeństwa nie stoją w sprzeczności celem istnienia parku, jakim jest zachowanie dzikiej przyrody. Po to tworzy się parki narodowe, aby stały się „świątyniami natury". W sprawie krzyża na Rysach używano argumentu, że zajmował on znikomą powierzchnię i też nie przeszkadzał przyrodzie. Proszę sobie jednak wyobrazić, co by było gdyby krzyże stawiane były na każdej przełęczy i szczycie tatrzańskim. Czy to byłoby piękne? Czy chcielibyście przyjeżdżać w Tatry? Parki narodowe bronią wartości, jaką jest dzika przyroda. Są poddawane presji ze strony przemysłu turystycznego i sportowego (budujmy nowe hotele, wyciągi, szlaki, trasy rowerowe, kajakowe itp, udostępniajmy nowe tereny dla sportu i rekreacji) Dzieje się tak nie tylko w Polsce ale i na świecie, o czym szeroko informują media. Gdybyśmy pozwolili np. grotołazom na penetrację nowych jaskiń, natychmiast nastąpiłyby roszczenia w sprawie nowych tras narciarskich, czy sztucznego śnieżenia na stokach. Dlatego park narodowy nie może pozwolić na stawianie nowych krzyży i kaplic. Daj palec, będą chcieli rękę — mówi nam przysłowie.\nO tym, że religia może stać się furtką przez którą będzie można wejść z inwestycjami na teren parków narodowych niech świadczy sprawa Kaplicy na Polanie Chochołowskiej.\nLokalni działacze chcą ją rozbudować aż 5-krotnie. Problem w tym, że nie wiadomo po co. „Modlił się tam sam Jan Paweł II, a sam arcybiskup Stanisław Dziwisz prosi o należyte zadbanie o istniejącą kaplicę". Te argumenty mają uciszyć tych, którzy nie popierają pomysłu. A przecież w Dolinie Chochołowskiej i w jej dolnej części (na Siwej Polanie) znajduję się krzyż upamiętniający miejsce, gdzie wylądował helikopter z Janem Pawłem II (tak przy okazji w Korei Północnej mają pomniki upamiętniające miejsca, w których zatrzymał się Kim Ir Sen i popatrzył na Phenian), krzyż upamiętniający wizytę papieża w 1983 roku, pamiątkowa tablica papieska w Niżnej Chochołowskiej Bramie, kamień papieski w Dolinie Jarząbczej, schronisko nosi imię Jana Pawła II, w schronisku jest też tablica informująca jego wizycie. Czy naprawdę trzeba jeszcze zabudowywać Chochołowską Polanę?\nZachowanie Tatrzańskiego Parku Narodowego, który liczy na rozsądek lokalnych działaczy i oświetlaczy krzyża na Giewoncie niestety nie przynosi rezultatów. Po ostatniej akcji poparcie dla pomysłodawców rośnie. W komentarzach pisze się o rychłym zwycięstwie, o narodzie i patriotyzmie, o chęci przyprowadzania dzieci w przyszłym roku na Giewont, o brakującym hetmanie, itp. Nie wiem, na czym polegać będzie to „zwycięstwo" i kto z kim ma wygrać. Nie prowadzimy przecież w Polsce żadnej wojny. Wiem natomiast, kto przegrywa. Przegrywa dzika przyroda i zdrowy rozsądek. Na Podhalu jest wiele kopii giewontowego krzyża (m.in. na Czarnej Górze, na terenie Sanktuarium Matki Boskiej Fatimskiej, na Górze Ranisberg — w okolicach Szaflar). Czy to nie lepsze miejsca dla uroczystości rocznicowych?\nGiewont 1895 m — góra symbol Zakopanego, w roku 1901 z inicjatywy ks. Kazimierza Kaszelewskiego górale postawili na szczycie żelazny 15 metrowy krzyż, o „szpetnej żelaznej konstrukcji kratowej" (cytat z Wielkiej Encyklopedii Tatrzańskiej; Wydawnictwo Górskie — Poronin 1995, strona 326), w 2007 roku został wpisany do rejestru zabytków. Prowadzą na niego szlaki turystyczne z Kuźnic, Doliny Strążyskiej i Doliny Małej Łąki, najliczniej oblegany szczyt w Tatrzańskim Parku Narodowym, bardzo niebezpieczny w czasie burzy, przy dobrej pogodzie wycieczka trwa około 3 godziny, Zbocza Giewontu porasta bardzo bogata flora wapieniolubna, często też można zobaczyć kozice.\n« Kościół i Katolicyzm (Publikacja: 07-04-2011 Ostatnia zmiana: 08-04-2011)\nKierownik Ośrodka Edukacyjno-Muzealnego Tatrzańskiego Parku Narodowego.


Izba Mleka :: Organizacja Samorządu Mleczarskiego: Statut Polskiej Izby Mleka\n5. stała współpraca z instytucjami kreującymi politykę mleczną w kraju (Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Agencja Rynku Rolnego i inne),\n1. Oprócz zadań statutowych Izba może wykonywać przekazane lub powierzone ustawami lub na podstawie porozumień z właściwymi organami administracji rządowej zadania zlecone z zakresu administracji rządowej oraz przekazane w drodze porozumienia przez organy samorządu terytorialnego zadania z zakresu zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego po zapewnieniu przez administrację rządową lub samorządową środków finansowych koniecznych do ich realizacji.\n1. Członkowie dzieleni są na :\n1. Od wszelkich uchwał organów statutowych Izby każdy członek, którego uchwała dotyczy, ma prawo wnieść odwołanie do Walnego Zgromadzenia za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną uchwałę.\n1. Osoba prawna realizuje swoje prawa członkowskie za pośrednictwem przedstawiciela lub pełnomocnika wskazanego przez władze tej osoby, uprawnione do jej reprezentowania przy czynnościach prawnych.\n1. Walne Zgromadzenie jest najwyższą władzą Izby. Walne Zgromadzenie tworzą wszyscy członkowie Izby.\n1. Zwyczajne i nadzwyczajne Walne Zgromadzenie jest zdolne do podejmowania uchwał w sprawach objętych porządkiem obrad bez względu na liczbę obecnych.\n1. Członkowie Walnego Zgromadzenia winni być zawiadomieni o posiedzeniu oraz porządku obrad Walnego Zgromadzenia najpóźniej na 14 dni przed terminem posiedzenia. Spełnieniem tego wymogu jest wysłanie w tym terminie\n1. Zarząd Izby składa się z 7 osób wybieranych przez Walne Zgromadzenie.\n1. Zarząd może obradować na posiedzeniach Zarządu.\n1. Bieżącymi sprawami Izby administruje Biuro Izby, które odpowiada za prowadzenie bieżącej działalności Izby, zapewnia obsługę jej organów oraz realizuje wyznaczone przez Zarząd zadania i cele statutowe.


Błaszczak: PO nie podobają się pomysły, bo nie zostały zgłoszone przez PO - WP Wiadomości\nW czwartek Mariusz Błaszczak, minister spraw wewnętrznych i administracji, na antenie TVP INFO skomentował m.in decyzję sądu ws. Ryszarda Boguckiego, odniósł się do ustaw dezubekizacyjnej i metropolitalnej. Powiedział, dlaczego jego zdaniem pomysły PiS nie mają aprobaty opozycji. - Nie podobają się PO, dlatego że nie zostały przez PO zgłoszone - powiedział.\nW programie „Gość Wiadomości” Błaszczak skomentował decyzje Warszawskiego Sądu Okręgowego, który przyznał Ryszardowi Boguckiemu, uniewinnionemu w sprawie zabójstwa gen. Marka Papały, 264 tys. zł odszkodowania za niesłuszny areszt, podczas którego mężczyzna doznawał obostrzeń "nierzadko na pograniczu tortur". – To jest jeden wielki skandal – zaznaczył minister spraw wewnętrznych i administracji. Podkreślił, że Bogucki przebywał w więzieniu, a nie w sanatorium.\n- To skandaliczny wyrok. Słyszałem, że sędzia stwierdził, że cela była zbyt duszna dla skazanego. Przypomnę, że był skazany za zabójstwo, a więc za najpoważniejszą zbrodnię. To jest kolejny dowód na to, że reforma wymiaru sprawiedliwości, reforma sądownictwa w Polsce jest koniecznością. (...) Ten wyrok wzbudza jawne poczucie niesprawiedliwości – dodał.\n- Sędziowie uważają siebie za niezwykłą kastę, a więc to jest kolejny dowód na to, że wymiar sprawiedliwości wymaga naprawy – podkreślił Błaszczak.\nOdniósł się również do zapowiedzi ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobro dot. zaskarżenia wyroku sądu ws. Boguckiego. – Uważam, że to słuszna decyzja, dobra decyzja - zaznaczył. - Musi być poczucie spraw, bo jeżeli nie ma poczucia sprawiedliwości, to wtedy przestępcy czują się pewni swego, natomiast ofiary czują się skrzywdzone po raz kolejny – podkreślił.\nCo Błaszczak sądzi o obniżeniu emerytur dla mundurowych? Powiedział, że ustawa dezubekizacyjna dotyczy funkcjonariuszy SB – „tych, którzy wstępując do SB mieli świadomość, jaka to służba” - a nie milicji obywatelskiej. – Policjanci, którzy wcześniej byli milicjantami, nie są objęci tą ustawą – dodał Błaszczak. Jego zdaniem tekst "Gazety Wyborczej", w którym można przeczytać, że ustawa dotyczy milicjantów, zawierał manipulację.\nTłumaczył, że funkcjonariusze SB nie mogą otrzymywać wyższej emerytury niż wynosi przeciętna emerytura z ZUS-u. Obniżenie tym osobom emerytur Błaszczak nie uważa za karę, ale „sprawiedliwość społeczną”. - Nie może być tak, że ofiary tych ludzi żyją w nędzy, a ci, którzy za czasów PRL i III RP cieszyli się przywilejami, pobierają tak wysokie emerytury – dodał.\nBłaszczak mówił również o Hannie Gronkiewicz-Waltz w kontekście jej słów dot. ostatnich informacji o powstaniu warszawskiej metropolii. - Gdyby pani prezydent miała odrobinę honoru, to podałaby się do dymisji – zaznaczył. Gronkiewicz-Waltz powiedziała m.in., że ludzie spoza Warszawy przez ustawę metropolitalną będą zmuszeni przyjeżdżać do Warszawy, by coś załatwić. Błaszczak temu zaprzeczył.\n- Chodzi o to, żeby zarówno mieszkańcy Warszawy, jak i ci mieszkańcy pod Warszawą, którzy pracują na co dzień, korzystają z usług w Warszawie, mieli do tych usług ułatwiony dostęp – podkreślił minister spraw wewnętrznych i administracji.\nDlaczego politycy Platformy Obywatelskiej krytykują propozycje PiS-u, skoro sami przygotowali wcześniej ustawę metropolitalną? - Nie podobają się PO, dlatego że nie zostały przez PO zgłoszone.


muszę rozlutować parę układów SOIC14 na płytce i wstawić sprawne.\nPożyczyłem od kolegi lutownice na gorące powietrze - ale sam używam tylko grzałkowej i nie wiem jak to zrobić.\nNa necie znalazłem taki filmik:\n- czym on smaruje nóżki z tej strzykawki? Czy to konieczne ?\nByłbym wdzięczny za jakieś podpowiedzi jak to zrobić - końcówka jest mała (tak ze 3mm) i całego scalaka nie podgrzeję. Układy są do wyrzucenia, więc może najpier jedna strona - podważenie - potem druga ???\nRE: Rozlutowywanie SOIC14\nHej, w strzykawce jest flux geel - specjalna pasta do lutowania, fantastycznie "rozprowadza" ciepło i przeciwdziała utlenianiu podczas podgrzewania topnika. Jeżeli scalaki są do wywalenia, użyj opalarki (trzeba trochę wprawy - poćwicz wcześniej na jakieś płycie starej komputerowej).\nBez fluxa nie zaczynaj roboty Generalnie robisz tak jak na filmie. Dyszę lepiej dać szerszą, tak z fi 10mm, wtedy będzie mniejsze ciśnienie powietrza więc nie wydmuchasz przy okazji sąsiednich elementów. Temp ustawiasz doświadczalnie, w zależności od nadmuchu. Ja temp daję na około 400*C, raczej lekki nadmuch i najpierw lekko podgrzewam scalak i laminat wokół a potem grzeję tylko po wyprowadzeniach. Staram się nie odrywać na siłę scalaka zanim wszystkie wyprowadzenia się nie odlutują (można łatwo oderwać pady).\nMoja metoda na wszystkie scalaki tego typu - grot ma taki kształt aby grzał nóżki i jednocześnie musi być miejsca na pensetę aby ten układ podnieść nagrzany.\nDrut 1.5 mm2 można wygiąć w każdy kształt scalaka, czasem potrzebna reg. mocy - ja to robię autotransformatorem lab.\nTakie żuczki można też wyjąć z płyty bez specjalnych narzędzi - wystarczy zalać cyną wszystkie nóżki - podgrzać szybko jedną i drugą stronę\ni scalak wychodzi. Gorzej jak jest klejony ... trzeba dłużej podgrzać i podważyć śrubstakiem.\nTopnik nie jest niezbędny do wylutowywania układów w takich obudowach. Tak przynajmniej wynika z mojego doświadczenia z hotairem.\nTo prawda. Wylutowanie nie stanowi problemu. Trzeba tylko równomiernie podgrzewać nóżki układu tak, aby wszystkie naraz odlutowały się od płytki. Po prostu trzeba wylotem Hot Air-a okrążać wszystkie nóżki dookoła, aby cyna puściła. Należy to robić dość szybko, żeby nóżki podgrzane wcześniej nie ostygły. Na szczęście sama płytka przyjmuje ciepło i nie pozwala im po jakimś czasie nagrzewania ostygnąć. Topnik jest potrzebny tylko przy wlutowywaniu nowego układu ,bo cyna robi się trochę utleniona i trzeba ją odświeżyć.\nPrzy wylutowywaniu scalaków np AD9951 lub podobnych żeby nie uszkodzić scalaka i płytki stosuję niskotopliwe stopy.\nStop "Rozego" lub "Wooda" , mają one temperaturę topnienia poniżej 100 stopni Celsjusza. Lutownicą nanoszę ten stop na wszystkie nóżki scalaka, powoduje to obniżenie temperatury topnienia cyny. Uśredniona temperatura topnienia spoiwa wynosi już tylko ~150-180 stopni (nawet dla spoiwa bezołowiowego) i podniesienie takiego scalaka to już mały "pikuś".\nStopy te są dostępne w niektórych elektronicznych hurtowniach.\nVY ! 73 Roman SP5AQT\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 02-02-2013 17:54 przez SP5AQT.)\nHehe - ciekawa ta metoda z mieszaniem spoiwa\nA czy komuś udało się uszkodzić scalaka przegrzaniem ?\nJa nie kojarzę takiego faktu u siebie - a znęcałem się nieraz okrutnie\nhotem ustawionym na 450 C.\nWarto sprawdzić w pdf do czipu - czasami podają parametry\nNigdy mi się nie udało uszkodzić scalaka. Zawsze działały perfekcyjnie po wylucie i ponownym wlutowaniu. Od kiedy kupiłem hot aira, jest moją ulubioną zabawką Pamiętam, że raz zrobiłem przełącznik RX/TX na chyba 4000 i zapomniałem dać 5V - zamiast tego poszło na układ 12V i strzelał, czego nie mogłem zrozumieć.. Wymieniłem układ dwa razy zanim zrozumiałem, że dostawał za duże napięcie. Płytka cała, robiona żelazkiem. Hot Air oszczędził mi duuużo czasu.\nAktualny czas: 04-06-2020, 12:16 Polskie tłumaczenie © 2007-2020 Polski Support MyBB


Posztukiwania | Zacznijmy Wiosnę ze św. Benedyktem!\nHome » Blog » Zacznijmy Wiosnę ze św. Benedyktem!\nMagdalena Łanuszka :: in Mar 21, 2015 :: in Blog :: 4 comments\n21 marca jest powszechnie postrzegany jako pierwszy dzień wiosny, ale nie powinniśmy zapominać, że jest to także dzień śmierci patrona Europy – świętego Benedykta. Była to postać nietuzinkowa, a stworzony przez niego zakon Benedyktynów odegrał kluczową rolę w kształtowaniu kultury średniowiecznej Europy. Wspomnijmy dziś zatem świętego Benedykta.\nBenedykt urodził się około roku 480 w Nursji, jako brat-bliźniak Scholastyki, także świętej. W wieku około 20 lat został pustelnikiem w Subiaco, ale dość szybko wszedł w konflikt z innymi pustelnikami. Musimy bowiem pamiętać, że jesteśmy u progu VI wieku, w trudnych dla Europy czasach, gdy cesarstwo Zachodniorzymskie już upadło, a do cesarstwa Karola Wielkiego musimy poczekać jeszcze 300 lat. Kościół nie jest już prześladowany, ale jeszcze wiele struktur się nie wykształciło, nie sformalizowało – pustelnicy, na przykład, żyli sobie bez konkretnych reguł czy jakiegokolwiek nadzoru. Byli podziwiani jako pobożni i święci mężowie, gromadzili wokół siebie uczniów, ale nie było to w sumie kontrolowane przez hierarchów Kościoła. Święty Benedykt dostrzegł w takiej “wolnej amerykance” pewne niebezpieczeństwa, stąd jego konflikt z innymi pustelnikami. W końcu stwierdził, że zorganizuje rzecz tak, jak według niego powinna być zorganizowana – i stworzył pierwszą na Zachodzie regułę życia zakonnego. Niemal do końca pierwszego tysiąclecia Benedyktyni będą jedynym zakonem zachodniego chrześcijaństwa, później zaś, mimo upływu wielu stuleci, kolejne zakony będą wzorować swoje reguły na tej benedyktyńskiej. Pierwszy klasztor został przez Benedykta założony na Monte Cassino, w miejscu dawnego pogańskiego sanktuarium, prawdopodobnie około roku 529.\nCo zawierała owa słynna reguła? Hasłem przewodnim jest “Ordo et Pax” (“Ład i Pokój”), zaś najsłynniejsza chyba jest benedyktyńska maksyma “Ora et Labora” (“Módl się i Pracuj”). Benedykt kładł bardzo duży nacisk na aspekt pracy, toteż reguła nie jest ascetyczna, jako że człowiek do pracy potrzebuje siły i zdrowia, którym nie sprzyja umartwianie. Raczej zatem należy dbać o siebie, po to właśnie, aby wydajnie pracować: latem na roli, a zimą przepisując księgi. Każdy mnich musiał przepisywać i czytać określoną ilość ksiąg każdego roku – dzięki temu klasztory benedyktyńskie miały najwspanialsze biblioteki i były w pierwszym tysiącleciu najważniejszymi ośrodkami naukowymi Europy. Każdy mnich czytający i piszący – toż to na tamte czasy były skupiska najlepiej wykształconych ludzi! Owo przepisywanie ksiąg była to naprawdę ciężka praca (tu polecam archiwalny wpis: “Włochaty pergamin i inne problemy“), w końcu do dziś używamy określenia “benedyktyńska praca” w kontekście aktywności wymagającej wielkiej cierpliwości i samozaparcia.\nSama reguła wydaje się dzisiaj szalenie zdroworozsądkowa, mimo, że powstała we wczesnym średniowieczu. Benedykt rozumiał, że każdy człowiek, mimo pewnych ogólnych zasad, potrzebuje indywidualnego podejścia (“Chociaż ludzie mają wrodzoną sobie naturalną skłonność okazywania miłosierdzia zarówno starcom jak i dzieciom, powinien ich jednak osłaniać także autorytet Reguły. Należy zawsze brać pod uwagę ich słabość. Surowych przepisów Reguły w sprawie pożywienia nie można w żadnym przypadku do nich stosować. Trzeba ich traktować z życzliwością i pozwolić na jedzenie przed wyznaczonym czasem.“). Zdawał sobie także sprawę, że młodzi powinni być zawsze pod nadzorem starszych, bo tym młodym różne dziwne rzeczy mogą przychodzić do głowy (“Łóżka młodszych braci nie powinny stać obok siebie, lecz rozdzielone posłaniami starszych.“). Rozumiał wreszcie, że do pracy człowiek potrzebuje się posilić – jak na głodowe ówczesne czasy, benedyktyńscy mnisi otrzymywali naprawdę dużo pożywienia i to w urozmaiconej formie (“Sądzimy, że na główny codzienny posiłek, czy to w porze Seksty, czy w porze Nony, wystarczą dla każdego stołu — biorąc pod uwagę niedomagania różnych braci — dwie potrawy gotowane, aby ten, kto jednej jeść nie może, posilił się drugą. Tak więc dwie potrawy gotowane powinny wystarczyć wszystkim braciom; jeśli są także owoce albo świeże jarzyny, można dodać i trzecią.“).\nA co benedyktyńska reguła mówi na temat wina? Otóż: “Każdy otrzymuje własny dar od Boga, jeden taki, a drugi taki (1 Kor 7,7), dlatego też tylko z pewnymi zastrzeżeniami ustalamy ilość pożywienia stosowną dla innych. Mając jednak wzgląd na słabość chorych sądzimy, że jedna emina wina na dzień wystarczy dla każdego.” Nie wiemy na pewno ile to była “jedna emina”, ale uważa się, że co najmniej pół litra (niektóre źródła mówią, że być może nawet 0.75). Czyż nie jest to zaprawdę znakomita reguła?\nPozostaje nam wznieść kielichy ku czci patrona Europy. “Benedictus” oznacza po łacinie “Błogosławiony”, a bardziej dosłownie “ten, o którym się dobrze mówi”. Wydaje się, że w tej sytuacji pozostaje nam spuentować staropolskim: “Dobrze gada, polać mu!”\n“Sama reguła wydaje się dzisiaj szalenie zdroworozsądkowa, mimo, że powstała we wczesnym średniowieczu” – właśnie dlatego jest zdroworozsądkowa, że powstała we wczesnym średniowieczu w oparciu o zasady chrześcijańskie :)\n“Rozumiał wreszcie, że do pracy człowiek potrzebuje się posilić – jak na głodowe ówczesne czasy, benedyktyńscy mnisi otrzymywali naprawdę dużo pożywienia i to w urozmaiconej formie” – skąd informacja o tych “ówczesnych głodowych” czasach – lasy pełne zwierzyny, suszy nie było… jakieś źródło?\nW momencie upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego Europa zachodnia była w zapaści ekonomicznej – wielki kryzys rozpoczął się już wcześniej, w III wieku, między innymi ze względu na najazdy oraz wysokie podatki. Dodatkowo w VI wieku Europę zaczęły nękać fale epidemii. Liczba ludności w Europie, szacowana ok. 200 roku na 36 milionów, w okolicach roku 600 spadła do około 26 milionów. Zachowane szkielety z tego czasu dowodzą, że Europejczycy byli niedożywieni i kiepskiego zdrowia. Zasiedlanie terenów dawniej rzymskich przez tak zwanych barbarzyńców nie przynosiło poprawy ekonomicznej, ponieważ owi barbarzyńcy nie rozwinęli rolnictwa i hodowli poza najbardziej prymitywne podstawy. To tak w największym skrócie – na podstawie książki “A history of the European Economy, 1000-2000” (Francois Crouzet, 2001). Książka jest częściowo zdigitalizowana i dostępna w serwisie Google Books.\nDobrze pisze, polać jej ;)\nZapraszam do Krzeszowa koło Jeleniej Góry,gdzie znajduje się perła Dolnego Śląska dawne opactwo cystersów,którzy wywodzili się z benedyktynów,Fasadę tej cudownej świątyni zdobią potężne rzeżby świętych, wśród nich bliżniacze rodzeństwo Benedykt i Scholastyka.\nAle miałaby ani o czym pisać!!!


Architekt wnętrz Bielawa • Studio Wnętrz\nArchitekt wnętrz Bielawa\nDobrze zaprojektowane wnętrza to takie, które są nie tylko praktyczne, ale również estetycznie wykończone. Samodzielna aranżacja pomieszczeń w domu, mieszkaniu lub biurze bardzo często jest dość trudnym przedsięwzięciem, ponieważ konieczna jest wiedza oraz doświadczenie, które pozwalają zwykle uniknąć poważnych błędów projektowych. Nazywam się Anna Trzaska, z zawodu jestem architektem wnętrz i zajmuję się projektowaniem przestrzeni firm, domów, mieszkań czy budynków użyteczności publicznej. Działam na terenie Bielawy oraz najbliższych okolic tej miejscowości.\nPodczas urządzania wnętrz zwracam dużą uwagę na szczegóły. Bardzo często detale, świetnie dobrane meble oraz dodatki sprawiają, że pokój czy pomieszczenie biurowe nabierają odpowiedniego charakteru. Ponadto, staram się w pełni zadbać o ergonomię wnętrz. Wykorzystuję i zagospodarowuje trudne do zaaranżowania wnęki, dbam o to, by pomieszczenia były funkcjonalne i przytulne.\nInspiruję się nie tylko najnowszymi trendami projektowymi, ale także otaczającą mnie przyrodą. Interesuje mnie jej różnorodność oraz zmienność. Poszukując konkretnych barw oraz zestawień kolorystycznych, sprawdzam, czy istnieją takie połączenia w naturze. Podczas sporządzania wizualizacji chętnie korzystam z materiałów naturalnych. Beton architektoniczny, kamień czy drewno łączę z designerskimi i modnymi w danym sezonie dodatkami, co pozwala wnętrzom nabrać z jednej strony nowoczesnego, a z drugiej ponadczasowego charakteru.\nMoim klientom proponuję trzy oferty współpracy. Należy do nich wykonanie:\nprojektu inspiracyjnego – wstępna wizualizacja i lista zakupów potrzebnych produktów,\nprojektu koncepcyjnego – wizualizacje, rysunki pomieszczeń, pomoc, m.in. w wyborze farb,\nprojektu kompleksowego – wizualizacje, rysunki, pomoc w zakupach, a także czuwanie nad postępem prac wykończeniowych. Dzięki temu moi klienci nie muszą angażować się w aranżację wnętrz, nie tracą czasu, mogą poświęcić się w pełni swoim obowiązkom.


Bułki drożdżowe z czarną porzeczką - przepis ze Smaker.pl\nSmaker /Przepisy / Desery / Bułki drożdżowe z czarną porzeczką\nJejku jak ja kocham ten stan kiedy bułeczki drożdżowe robić mam. Pokochałam pieczenie słodkich bułeczek od czasu kiedy pierwsze wyszły mi pierwsze jakie piekłam\n1 czubata łyżka masła prawdziwego,\nrozczyn drożdżowy :\n50 g drożdży świeżych (pół kostki),\n1 słoik (300 g) porzeczek czarnych w cukrze,\n1 kisiel 30 g słodki kubek z kawałkami owoców\nNa początek przygotować rozczyn drożdżowy, do kubka przełożyć drożdże wsypać na nie po łyżeczce cukru oraz mąki i zalać ciepłą przegotowaną wodą ( nie gorącą ). Całość wymieszać i odstawić w ciepłe miejsce do wyrośnięcia\nNastępnym krokiem jest przygotowanie ciasta do miski wsypać mąkę oraz cukier, wbić całe jajka wlać dowolny ulubiony aromat , dodać śmietanę o temperaturze pokojowej oraz wlać wyrośnięty rozczyn drożdżowy. Dokładnie wyrobić ciasto do połączenia się wszystkich składników ze sobą następnie wlać roztopione letnie masło i wyrabiać tak długo aż ciasto wchłonie całe dodane masło odstawić na dziesięć minut aby ciasto odpoczęło\nW czasie gdy ciasto odpoczywa przygotować farsz do bułeczek a mianowicie przygotować kisiel, następnie czarną porzeczkę w cukrze oddzielić przez sitko sok od owoców i owoc przełożyć do salaterki wsypać suchy kisiel i dokładnie wymieszać\nGdy ciasto już odpoczęło i mamy przygotowane owoce wtedy odrywać dowolny kawałek elastycznego mięciutkiego ciasta rozciągnąć go za pomocą rąk nakładać po łyżeczce owoców z kisielem i sklejać zaczynając od środka po całości formując podłużne bułeczki\nNa blaszkę od piekarnika wyłożoną papierem do pieczenia ułożyć wszystkie przygotowane bułeczki oczywiście pozostawić między nimi odstępy. Następnie przygotować jedno jajko oraz jedną łyżkę mleka roztrzepać za pomocą widelca lub trzepaczki, posmarować przygotowane bułki i pozostawić w ciepłym miejscu do wyrośnięcia\nWyrośnięte bułki wstawić do nagrzanego piekarnika ustawionego na 180 stopni i piec 25 minut w zależności od piekarnika do ładnego zarumienienia. Upieczone bułeczki wyjąć z piekarnika i pozostawić do całkowitego ostygnięcia, po ostygnięciu zdjąć z papieru do pieczenia i ułożyć jedną na drugiej na talerzu\nBułeczki wyszły bardzo smaczne i mięciutkie idealnie nadają się dla gości lub dla domowników do zimnego mleka czy gorącego kakao, zrobione w takiej formie bułeczki mogą być również z dodatkiem jagód i wtedy będą jagodzianki. Jeżeli ktoś lubi można polukrować\nPolecane przepisy: placki z czarną porzeczką\n2181 odsłon Smaczne, lekko kwaskowate ciasto. Wzorem dla mnie był pleśniak. Jednak moje ciasto nieco się... > 60 min łatwe tanie\nDesery Placki maślankowe z czerwoną porzeczką\n963 odsłon Szybkie do zrobienia, szybkie do zjedzenia. Porzeczka nadaj im ciekawy kwaskowaty smak. 60 min łatwe tanie\n796 odsłon To chyba najłatwiejsze ciasto, jakie można wymyślić – dojrzałe, pachnące owoce przykryte... 60 min łatwe tanie\nPolecane przepisy: bułki drożdżowe z pieczarkami\nDesery Bułki drożdżowe z dżemem truskawkowym swojskim\n4558 odsłon Lubicie wypieki ? A zwłaszcza drożdżowe ? Mi jedynie co dobrze z drożdżowego wychodziło... 60 min łatwe tanie\nDesery Bułki drożdżowe z jagodami\n3697 odsłon Dziś sobie upiekłam bułki z jagodami, jagody zbierałam osobiście w tamtym roku w lesie.... 60 min łatwe tanie\nDesery Bułki drożdżowe z serem na jogurcie\n1691 odsłon Lubicie ciasta, bułki czy inne drożdżowe słodkości ? Z wielka przyjemnością podam wam... 30 min łatwe tanie\nPolecane przepisy: drożdżowe bułki nadziewane jagodami\n7800 odsłon Ciasto nie wymagające prawie żadnego wysiłku, które uda się każdemu. 60 min łatwe tanie\n335 odsłon Szybkie bułeczki, które można zrobić z dowolnym nadzieniem > 60 min łatwe tanie\n889 odsłon Zapraszam na bułeczki drożdżowe. Tym razem z jabłkami. Takie domowe drożdżówki to coś... 60 min łatwe tanie\nPolecane przepisy: Bułki drożdżowe z czarną porzeczką\n3049 odsłon ciasto słodko - kwasne... > 60 min łatwe przystępne\n4075 odsłon Pyszne drożdżówki, które piekłam pierwszy raz i udały się ;) > 60 min średnie przystępne\n23597 odsłon sernik jest delikatny, rozpływa się w ustach, jest słodko-kwaskowaty..............SMACZNEGO!!! > 60 min łatwe tanie


Ciekawy pomysł na biznes : Blog\nAktualnie praktycznie każdy człowiek ma komórkę. Choć to oczywiście nie reguła, to generalnie wszyscy mamy komórki. A kiedy komórki są czymś bardzo powszechnym, oczywiście doskonałym rozwiązaniem jest to by najzwyczajniej w świecie zarabiać na ich naprawianiu czy sprzedaży. Fakty są takie, że serwis telefonów gsm to kapitalny pomysł na firmę. Trzeba jednakże wiedzieć, iż nie we wszystkich przypadkach jest sens w otwieraniu takowego przybytku. A kiedy mowa o braku sensu?\nWeźmy chociażby w rachubę to, że nie zawsze nasze usługi reprezentują bardzo wysoki poziom. Jeżeli uważamy, że jakość nie ma znaczenia, to jesteśmy w dużym błędzie. Fakty są takie, iż zawsze trzeba stawiać na jakość. Dzięki właśnie temu, klienci serwisu będą bardzo zadowoleni, będą polecali nas dla innych. Warto mieć to na uwadze, bo jakość, szczególnie w przypadku serwisu telefonów komórkowych, to coś ze wszech miar ważnego. Pewne jest jedno – jeśli naprawdę się starali, z dosłownie wszystkim sobie poradzimy.\ntags: Portal o turystyce, Noclegi i Rekreacja, Rekreacja, Noclegi i Hobby.\n19 kwietnia 2016Jeśli poszukujesz solidnego biura\n« Bezpłatne programy do księgowości w firmie\nNasz katalog stron to »


Apteki w Krasnym na KtoMaLek.pl – znajdź najbliższą aptekę z Twoim lekiem!\nApteki w Krasnym\nSprawdź, które apteki w Krasnym posiadają Twój lek i zarezerwuj go już teraz!\nOd stycznia 2019 wszystkie apteki w Krasnym są zobligowane do obsługiwania e-recepty. Klasyczna recepta funkcjonuje równolegle z elektronicznym odpowiednikiem, jednakże zostanie w przyszłości zastąpiona całkowicie. Dzięki e-Recepcie pacjenci głównie oszczędzają czas, gdyż nie za każdym razem konieczna jest wizyta w placówce medycznej. To nie wszystkie zalety wynikające z wprowadzenia e-Recepty. Jeżeli w trakcie wizyty przepisanych zostanie kilka leków, każdy z leków będzie można kupić w innej aptece, co nie jest możliwe, jeśli korzystamy z klasycznej recepty.


ATP Sao Paulo: Felix Auger-Aliassime znów ograł Pablo Cuevasa. Laslo Djere idzie za ciosem - Sport WP SportoweFakty\nMarcin Motyka 28 Lutego 2019, 07:09\nFelix Auger-Aliassime w trzech setach pokonał Pablo Cuevasa w I rundzie rozgrywanego na kortach ziemnych turnieju ATP 250 w Sao Paulo. Do 1/8 finału awansował również zeszłotygodniowy mistrz z Rio de Janeiro, Laslo Djere.\nFelix Auger-Aliassime dwukrotnie w ciągu czterech dni okazał się lepszy od Pablo Cuevasa. W sobotę, w półfinale imprezy w Rio de Janeiro, 18-letni Kanadyjczyk pokonał starszego o 15 lat Urugwajczyka 6:3, 3:6, 6:3, natomiast w środę, w I rundzie turnieju ATP w Sao Paulo, znów wygrał - tym razem 5:7, 6:3, 6:3. Dla Cuevasa, trzykrotnego mistrza Brasil Open, to pierwsza od 2014 roku porażka w inauguracyjnej fazie tych zawodów.\nZ kolei Auger-Aliassime, zeszłotygodniowy finalista z Rio de Janeiro, w 1/8 finału zmierzy się z Albertem Ramosem. - Ostatnie dni są zdecydowanie przełomowe w mojej karierze - przyznał tenisista z Montrealu. - Dla tak młodego chłopaka jak ja wejście do czołowej "100" rankingu to wielka chwila. Mam nadzieję, że w tym tygodniu, również dzięki wsparciu kibiców, jakie otrzymuję, znów będę mógł dojść daleko.\nZobacz także - Challenger Indian Wells: Kamil Majchrzak odprawił kolejnego rywala. Polak zagra o ćwierćfinał\nDo II rundy Brasil Open 2019 awansował w środę także Laslo Djere. Serb, który w ubiegłym tygodniu w Rio de Janeiro zdobył pierwszy w karierze tytuł w głównym cyklu, na otwarcie wygrał 7:6(5), 4:6, 6:4 z kwalifikantem Alessandro Giannessim. Kolejnym przeciwnikiem 23-latka z Senty będzie Malek Jaziri, turniejowa "dwójka".\nW trzecim dniu imprezy rozegrano także mecze 1/8 finału. W najbardziej wyrównanym Christian Garin po trzech rozgrywkach tie breakowych oraz dwóch godzinach i 46 minutach zaciętej walki ograł Jaume Munara. O 1/4 finału Chilijczyk powalczy z oznaczonym numerem czwartym Leonardo Mayerem. Argentyńczyk pokonał 6:1, 3:6, 6:3 Lorenzo Sonego.\nZobacz także - Challenger Pau: Szymon Walków w ćwierćfinale debla. Polak znów gra ze szwedzkim partnerem\nZwyciężył też inny rozstawiony Argentyńczyk, Guido Pella. Oznaczony "trójką" 28-latek z Buenos Aires wygrał 6:2, 6:4 z Roberto Carballesem i w ćwierćfinale zmierzy się z rodakiem, Marco Trungellitim. 29-latek z Santiago del Estero wyeliminował ostatniego reprezentanta gospodarzy, Thiago Seybotha Wilda.\nGuido Pella (Argentyna, 3) - Roberto Carballes (Hiszpania) 6:2, 6:4\nLeonardo Mayer (Argentyna, 4) - Lorenzo Sonego (Włochy) 6:1, 3:6, 6:3\nChristian Garin (Chile) - Jaume Munar (Hiszpania, 6) 7:6(5), 6:7(4), 7:6(2)\nMarco Trungelliti (Argentyna) - Thiagp Seyboth Wild (Brazylia, WC) 6:4, 7:5\nFelix Auger-Aliassime (Kanada) - Pablo Cuevas (Urugwaj, 5/WC) 5:7, 6:3, 6:3\nLaslo Djere (Serbia) - Alessandro Giannessi (Włochy, Q) 7:6(5), 4:6, 6:4


Hotel apartamentowy Borgo Egnazia\nStrada Comunale Egnazia, 72010 Savelletri, Włochy\nŚwietna lokalizacja – pokaż mapę Doskonała lokalizacja – oceniona na 9/10! (ocena na podstawie 318 opinii)\nOcena dodana przez Gości po powrocie z obiektu Borgo Egnazia.\nSkorzystaj z doskonałej ceny w obiekcie Borgo Egnazia – ocenionym na 9,4 przez Gości, którzy niedawno się tam zatrzymali\nExcellent service-the staff at the front desk were absolutely marvellous\nStaff is really kind, everything perfect\nDesign and spirit!\nSkorzystaj z obsługi na światowym poziomie w obiekcie Borgo Egnazia\nJedna z naszych najlepszych opcji w mieście Savelletri. Hotel Borgo Egnazia jest usytuowany pośród śródziemnomorskiej roślinności. Obiekt charakteryzuje się tradycyjną architekturą Apulii. Hotel dysponuje 4 basenami oraz centrum odnowy biologicznej o powierzchni 1 800 m ². Z hotelu roztacza się widok na klub golfowy San Domenico.\nLuksusowe pokoje zostały ładnie urządzone w odcieniach bieli. Każdy pokój dysponuje prywatnym balkonem z widokiem na wzgórza, morze lub pole golfowe. Wyposażenie pokoi obejmuje telewizor z płaskim ekranem. W pokojach można też korzystać z bezpłatnego bezprzewodowego dostępu do Internetu. Elegancko urządzone łazienki są wyłożone kaflami z kamienia.\nHotel Borgo Egnazia znajduje się na terenie rozległego ogrodu w stylu arabskim, który jest otoczony tradycyjnym murem z kamienia. Goście mają do dyspozycji 3 korty tenisowe na miejscu oraz prywatny klub na plaży w miejscowości Savelletri, w odległości 1,5 km od hotelu.\nGoście mogą delektować się potrawami kuchni śródziemnomorskiej na odkrytym tarasie z widokiem na morze lub w sali ze sklepionym sufitem z białego kamienia. Na plaży i w stylowym barze na świeżym powietrzu dostępne są napoje i koktajle.\nTen obiekt w mieście Savelletri jest także oceniany ze względu na korzystny stosunek jakości do ceny! Goście otrzymują więcej w tej cenie w porównaniu z innymi obiektami w tym mieście.\nBorgo Egnazia obsługuje Gości Booking.com od 11 MAR 2010.\nKiedy chcesz się zatrzymać w obiekcie Borgo Egnazia?\nOstatnia rezerwacja w tym obiekcie została dokonana 25 WRZ o godzinie 09:56 z Włoch.\nObiekt Borgo Egnazia został ostatnio zarezerwowany przez naszą stronę 1 raz. Lepiej już teraz zaklep sobie miejsce.\n7 powodów, by wybrać obiekt Borgo Egnazia\n30 obiektów w mieście Savelletri\nJedna z naszych najlepszych opcji w mieście Savelletri\nUdogodnienia w obiekcie Borgo Egnazia\nNr 2 spośród 10 obiektów na wynajem wakacyjny w mieście Savelletri, na podstawie 692 sprawdzonych opinii Gości\nHotel akceptuje jedynie niewielkie psy. Ich pobyt podlega dodatkowej opłacie.\nKlienci, którzy obejrzeli obiekt Borgo Egnazia, obejrzeli również:\nTen odnowiony pięciogwiazdkowy hotel znajduje się na terenie rozległej posiadłości w regionie Apulii. Obiekt otoczony jest gajami oliwnymi i ekskluzywnym polem golfowym. 1 osoba ogląda teraz ten obiekt\nOffering a garden and outdoor pool, Masseria San Francesco is set in Savelletri, 2.3 km from Archaeological Museum Egnazia. Ostatnia rezerwacja w tym hotelu została dokonana wczoraj o 20:04\nLa Peschiera is a luxury 5-star hotel on the Adriatic Sea in Monopoli. It offers natural spring-water pool, a sauna and panoramic views of the sea. 1 osoba ogląda teraz ten obiekt\nHave your free breakfast on the rooftop terrace of this welcoming 4-star hotel, where you will enjoy scenic views of the Apulian countryside outside Castellana Grotte. Ocena na podstawie 86 opinii\n» Zobacz więcej hoteli apartamentowych w mieście Savelletri\nSavelletri – największe atrakcje\nSavelletri: kliknij, aby zobaczyć więcej obiektów w pobliżu popularnych atrakcji tego miejsca


Wyjątkiem w naszym rodzimym polskim kinie może być doskonały film Obława. To opowieść o Polsce w latach drugiej wojny światowej a raczej o losach partyzantów działających w lesie. Mają na karku Rosjan z a drugiej strony Niemców a w dodatku bombardowania, które mogą ich zabić często nawet czysto przypadkowo. W film Obława nie ma zbędnego melodramatyzmu film jest bardzo surowy i realny.\nDowódca partyzantów jest ścigany dodatkowo przez demony przeszłości, w jego władaniu jest grupka jeńców wojennych. Grupka ta nie należy do małych, ale jest reprezentatywna. Dowódca musi podjąć ważną decyzję mającą wpływ na życie wszystkich osób a także jego samego. Winna być odpowiedzialna i dobrze przemyślana, wykonanie rozkazu może być czasem opłakane w skutkach..\nCiekawe informacje o filmie Obława. Opisy, recenzje, inne.


Rokaszewicz stawia na rozwój gospodarki i nowych inwestorów w Głogowie • Głogowskie Informacje & Wydarzenia • GŁOGÓW jest tutaj - już nie szukaj! Głogów Info | TutajGLOGOW.pl | Głogowskie Informacje & Wydarzenia\n16 listopada głogowianie będą wybierać prezydenta Głogowa. Wybór będzie duży, bo staruje aż siedmiu kandydatów. Jakie mają pomysły, jakie zadania i cele do zrealizowania, co obiecują? Aby ułatwić wybór głogowianom na naszym portalu zaprezentujemy wszystkich kandydatów i ich wizje na rozwój Głogowa. W tym tygodniu rozmawialiśmy ze starostą Rafaelem Rokaszewiczem.\nDaria Jęczmionka – Każdy kandydat ma sztandarowe zadania, cele, które chce zrealizować i z którymi wychodzi do wyborców, proszę wymienić dwa Pana pomysły.\nRafael Rokaszewicz – Myślę, że sprawy związane z gospodarką, pozyskiwanie nowych inwestorów, a tym samym tworzenie nowych miejsc pracy. To jest jeden z priorytetów, które trzeba realizować w Głogowie, dlatego że w ten sposób załatwiamy kila rzeczy jednocześnie. Po pierwsze odpływ młodych ludzi z Głogowa do innych aglomeracji, zapewnienie bytu mieszkańcom, czyli stworzenie właściwych warunków do funkcjonowania, a wiadomo jeśli człowiek ma pieniądze, wydatkuje je, co z kolei nakręca pozostałą gospodarkę – i to jest klucz. Mam doświadczenie jako starosta, chociaż mam mało narzędzi ku temu. Więcej narzędzi ma prezydent i chciałbym to w pełni wykorzystać. Swoje dotychczasowe doświadczenie, kontakty, instytucje z którymi współpracuję – chciałbym spotęgować te działania.\nD. Jęczmionka – Wróćmy jeszcze do nowych miejsc pracy. Ma Pan plan na rozwój strefy ekonomicznej?\nR. Rokaszewicz – Tak. Przede wszystkim promowanie Głogowa na zewnątrz. W tej chwili promocja miasta ma charakter wewnętrzny, czyli wszystkie pieniądze skierowane są na to, aby promować władze lokalne. Na razie mamy dobry budżet, ale to się może kiedyś skończyć. Dlatego ważna jest promocja i docieranie do potencjalnych inwestorów, żeby pokazywać im Głogów jako miejsce atrakcyjne.\nDla głogowskich przedsiębiorców chcę stworzyć inkubator przedsiębiorczości i park technologiczny. Miałoby to polegać na wybudowaniu czegoś w rodzaju biurowca i hal produkcyjnych, do których przedsiębiorcy czy tez inwestorzy zewnętrzni mogliby się wprowadzić do czasu rozwinięcia własnych działalności, sprawdzić jak się działa na rynku głogowskim, żeby później móc wystartować samodzielnie.\nD. Jęczmionka – Jakie jeszcze inne inwestycje przez najbliższe cztery lata powinny być zrealizowane w Głogowie?\nR. Rokaszewicz – Głogów jest rozwiniętym miastem, pełnym usług, ale mamy takie standardowe rzeczy, a potrzebny jest pomysł na jego ożywienie. Mamy pewne rzeczy rozpoczęte, ale potrzebujemy pewnej wizji i strategii. Mamy Stare Miasto, Odrę i Ostrów Tumski, ale w tej chwili nie wszystko jest do końca przemyślane – buduje się rzeczy za parę milionów i za chwilę potrzeba kolejnych milionów, żeby to zagospodarować.\nBrak tutaj horyzontalnego myślenia. Mamy dużą wartość historyczną, która jest nie wykorzystana, brakuje imprez, które będą charakterystyczne dla Głogowa, dla jego historii i dziejów, czegoś co by mogło być naszą wizytówką i ściągać tu turystów.\nTrzeba wykorzystać miejscowe zabytki, aby stały się atrakcjami turystycznymi. Trzeba zagospodarować zatokę Neptuna, cały bulwar nadodrzański. Warto, pomyśleć też, aby wokół miasta powstały ścieżki rowerowe i nordic walking.\nJa przez swoje dwadzieścia lata działalności społecznej nie muszę nikogo przekonywać, że dla mnie odbudowa zabytków i zagospodarowanie Starego Miasta jest rzeczą ważna, ale chciałbym to robić z głową.\nD. Jęczmionka – Które zadania obecnej władzy będzie Pan kontynuował?\nR. Rokaszewicz – Na pewno ważne jest zagospodarowanie szkół i terenów woków szkół. Te obiekty powinny „żyć” także po zajęciach szkolnych. Oczywiście obiekty sportowe przy szkole – to rzeczy niezwykle ważne, które były robione wcześniej i powinny być kontynuowane.\nPoprawa układu komunikacyjnego w mieście, bezpieczne skrzyżowania, miejsca parkingowe – to się dzieje i to trzeba kontynuować, bo tych potrzeb jest mnóstwo.\nDobrym elementem jest uzbrajanie nowych terenów, po to by stwarzać możliwości rozwoju dla osób indywidualnych, ale też uzbrojenie terenów pod inwestycje.\nD. Jęczmionka – W Głogowie dużo jest jeszcze takich terenów do zagospodarowania?\nR. Rokaszewicz – Jest jeszcze sporo. Część Starego Miasta jest jeszcze niezagospodarowana, Ostrów Tumski oraz ogromne, niezagospodarowane przestrzenie na Piastowie Śląskim. A także tereny przemysłowe o których już mówiłem, czyli miejska strefa inwestycyjna, obszar położony między miastem, a Hutą – to jest teren nietknięty jeśli chodzi o uzbrojenie i to trzeba jak najszybciej zrobić, żeby stworzyć dogodne warunki do inwestowania.\nD. Jęczmionka – Co z głogowskimi zabytkami? Które zabytki będą odbudowywane?\nR. Rokaszewicz – Odbudowa Teatru, odbudowa kościoła świętego Mikołaja. Wykonanie takich rzeczy, jak chociażby hełmy na wieżach Bożego Ciała to wszystko jest ważne i na to wszystko można pozyskać środki zewnętrzne.\nD. Jęczmionka – A wyposażenie sukiennic i bloku koszarowego w multimedia?\nR. Rokaszewicz – To jest to o czym już mówiłem – najpierw coś się robi, a później dopiero się zastanawia jak to będzie funkcjonowało i jakie będzie miało zagospodarowanie. Ja nie jestem zachwycony tym, co powstało jeśli chodzi o sukiennice, ja jestem zwolennikiem innej koncepcji. Niestety takie decyzje doprowadziły do tego, że nie mamy przestrzeni w rynku, a zabudowa jest wątpliwej urody. Obcy jestem takiemu ingerowaniu w przestrzeń historyczną, w której dominuje nowoczesność przed czymś oryginalnym.\nD. Jęczmionka – Z rozmów z członkami głogowskich organizacji pozarządowych słychać głosy, które mówią o trudnej współpracy trzeciego sektora z gminą miejską. Na jaką współpracę mogą liczyć NGO-sy jeśli pan zostanie prezydentem?\nR. Rokaszewicz – Moja działalność wywodzi się z organizacji pozarządowej, bo od 23 lat jestem związany z Towarzystwem Ziemi Głogowskiej. Czuję takiego ducha społecznego i wiem jak rozmawiać z organizacjami. Teraz jako starosta mam bardzo ograniczone możliwości finansowe. Mimo to na każdym kroku staram się wspierać, różnego rodzaju inicjatywy i myślę, że to jest doceniane przez organizacje pozarządowe. Mając takie możliwości jakie ma urząd miejski, ta współpraca na pewno się poprawi.\nD. Jęczmionka – Powstanie park survivalowy jak Pan zostanie prezydentem?\nR. Rokaszewicz – Pewnie, że tak. Ja zgłosiłem do budżetu obywatelskiego pomysł zagospodarowania tylko wschodniej części parku leśnego, ale chciałbym wykorzystać potencjał tego miejsca i stworzyć tam nie tylko park linowy, ale tez ścieżki trekingowe. Po zagospodarowaniu tego terenu poprzez te elementy, które proponuje, ten park może być atrakcją która będzie przyciągała do Głogowa wielu ludzi, tak jak w tej chwili przyciąga Lubin Parkiem Wrocławski czy Nowa Sól Parkiem Krasnala.\nMam pewne koncepcje, żeby zagospodarować cały ten teren i stworzyć tam park historyczny – to byłaby zupełna nowość niż to co jest dookoła. W ten sposób można by zrobić ofertę turystyczną. Żeby turyści przyjeżdżali zobaczyć zabytki to musi być coś jeszcze dodatkowego i stworzenie takiej oferty może być strzałem w dziesiątkę.\nD. Jęczmionka – Wyborcy mogą chcieć rozliczyć Pana i zapytać co Pan zrobił dla Głogowa jako starosta\nR. Rokaszewicz – Bycie starostą, a bycie prezydentem to są różne kompetencje. Nie zazębiają się, aczkolwiek niektóre branże są te same. Jeśli chodzi na przykład o edukację, to my działamy w sferze szkół ponadgimnazjalnych. Przypomnę, że w te szkoły przez kilkadziesiąt lat nikt nie inwestował. Tutaj bardzo dużym sukcesem było odwrócenie tej tendencji. Szkoły ponadgimnazjalne w ostatnich latach przeszły ogromną metamorfozę – doposażenie, remonty, termomodernizacje to jest coś czego tutaj kilkadziesiąt lat nie było. Ogromne pieniądze na to pozyskane ze środków zewnętrznych.\nNajważniejsze jednak są sprawy ze szpitalem. Nie chodzi o to, że przekształciliśmy szpital w spółkę, bo to był tylko krok do oddłużenia szpitala. W tej chwili można śmiało powiedzieć, że szpital jest uratowany i bezpieczny i chociaż ciąży na nim jeszcze jakieś zadłużenie to nie jest ono takie, które by powodowało że mamy stryczek na szyi. Przy tych wszystkich komplikacjach związanych z problemami finansowymi, my jeszcze zrealizowaliśmy inwestycje na ok. 30 mln złotych w głogowskim szpitalu.\nW tej chwili działania, zabiegi i wyposażenie w głogowskim szpitalu mamy takie, że możemy się chwalić się tym nie tylko na Dolnym Śląsku ale też w Polsce.\nKolejną rzeczą jest moje zaangażowanie się w sprawy gospodarcze, czyli pozyskiwanie inwestorów. Myślę tutaj o tym, że w Głogowie pojawił się Sitech, nowa inwestycja Hurtap-u. Firmy zewnętrzne i firmy związane z otoczeniem biznesu zaczęły inaczej patrzeć na Głogów – to też jest w części moja zasługa.\nD. Jęczmionka – Najgroźniejszy kontrkandydat?\nR. Rokaszewicz – Każdy kontrkandydat jest groźny i każdego traktuję jednakowo, bo każdy ma swoją wizję i z każdym trzeba się liczyć. Także nie dokonywałbym tutaj gradacji osób bo każdy ma swoich wyborców i każdego trzeba szanować.\nrafael rokaszewicz starosta głogowski\nwybory prezydenta głogów


Wolontariusze - Warsaw Eagles Ochotnicy Warszawscy\nPomoc w bieżącej działalności klubu. Udział w planowaniu przyszłorocznych obchodów 20-lecia drużyny, pozyskiwaniu sponsorów, kontakcie z mediami oraz organizacji meczów.\nokoło 5 h tygodniowo, działalność głównie zdalna\nWarszawskie Orły to najstarsza drużyna futbolu amerykańskiego w Polsce. Już w przyszłym roku świętować będzie 20- lecie. W związku z czym poszukujemy wolontariuszy, którzy swoją energią, zapałem I kreatywnym myśleniem wesprą nas w naszych działaniach.\nDziałając z nami możesz miec realny wpływ na wizerunek i działalność naszego klubu.\n- ukończone min. 18 lat – być dyspozycyjnym około 5 h w tygodni – posiadać dostęp do interentu – mile wdziane umiejętności graficzne\n- możliwość rozwoju w strukturach organizacji sportowej – uczestniczenie w życiu drużyny – ubezpieczenie NNw – drużynowe gadżety – satysfakcję z wdrażania w życie własnych pomysłów\nZaangażuj się w pomoc dzieciom w jednej ze świetlic prowadzonych przez Powiślańską Fundację Społeczną! Poszukujemy wolontariuszy do pomocy w nauce i nadrabianiu zaległości szkolnych w formie indywidualnych korepetycji dla naszych podopiecznych - dzieci w wieku 10-15 lat. Zajęcia odbywałyby się na terenie naszej placówki w Śródmieściu, przynajmniej raz w tygodniu w godzinach 17:00-18:00. Za każdą pomoc w ramach wolontariatu wystawiamy zaświadczenie. Zgłoszenia przyjmujemy na adres mailowy: starszyklub@pfs.pl .


Bieganie.pl • Zobacz wątek - Bieganie a problemy z kolanami.\nBieganie a problemy z kolanami.\nTytuł: Bieganie a problemy z kolanami.\nNapisane: Śr, 21 listopada 2018, 09:42\nDołączył(a): Śr, 21 listopada 2018, 08:40\nJestem nowy na forum, bardzo chciałbym zacząć biegać, jednakże potrzebuje kilku fachowych porad.\nObecnie 38 lat na karku, naście lat temu dość intensywnie uprawiałem sport, głównie jazda na rowerze, trochę wyczynowa, długie dystanse i fascynacja jazdą po wszelakich schodach. Niestety dość mocno się to odbiło na moich kolanach które zaczęły pobolewać. Do tego podczas siatkówki doszedł uraz łąkotki w jednym kolanie, który ciągnie się za mną do dziś, nauczyłem sobie jednak z nią radzić i odpowiednimi ruchami nogi "ustawić" ja dość szybko na miejsce kiedy mam wrażenie, że się przesunęła.\nDość znaczna nadwaga (nie otyłość), oraz problemy z sercem (arytmia), a przede wszystkim wizyta u kardiologa i jego zalecenie "koniecznie zacząć uprawiać sport" doprowadziły mnie do decyzji o rozpoczęciu prób biegowych. Nadmienię, że moja motywacja do biegania jest bardzo silna, ponad 3 lata temu, kiedy w drodze było moje drugie dziecko rzuciłem palenie, a bieganie jest dla mnie kolejnym krokiem w walce o zdrowie.\nBieganie już rozpocząłem 1 września z planem 2 kroków https://bieganie.natemat.pl/5617,jak-zaczac-biegac-bieganie-bez-wypluwania-pluc-czyli-przewodnik-poczatkujacego-biegacza\nObecnie jestem na etapie 1 tygodnia kroku drugiego, czyli bieg 3 x 15 min i 1 min marsz pomiędzy.\nNiestety aura szybko zapadającego zmroku nie sprzyja bieganiu po lesie do którego mam bardzo blisko, lecz jest kompletnie ciemno. Bieganie po chodnikach przez pierwsze 3-4 tygodnie nie nastręczało jakichś dużych problemów. Jednakże kiedy czas biegu zaczął się dość znacząco wydłużać, pojawiły się bóle kolan. Dość mocno mnie to zaczęło zniechęcać. Jednak bardzo chciałbym kontynuować, gdyż efekty biegania już po 4-5 tygodniach bardzo mnie zaskoczyły pozytywnym wpływem na organizm, czyli samopoczucie jakie daje, możliwość zrelaksowania się, pobycia sama na sam ze sobą, posłuchania muzyki, spadek wagi, a przede wszystkim praktycznie całkowicie ustąpiła arytmia i "kołatanie serducha".\nŻeby nadal biegać przeniosłem się z chodników na orlik, biegam dookoła boiska na orliku, nawierzchnia ze sztuczną trawą i gumową amortyzacją jest naprawdę świetna do biegania. Ustąpiły bóle kolan i obecne bieganie łącznie 48min nie sprawia problemów. jednak bieganie po tak małym promieniu (jedno okrążenie około 160m) jest dość uciążliwe i monotonne. Plusem jest, że biegam wcześnie rano, wychodzę biegać około 5 rano, jest ciemno, więc większej różnicy mi nie robi monotonne otoczenie, skupiam się na muzyce. W takcie ostatnich 2-3 weekendów próbowałem wrócić na chodniki, niestety kończyło się dość silnym bólem kolan i przerwą na minimum 3 doby na regenerację, normalnie biegam co drugi dzień. A może to kwestia przyzwyczajenia i po iluś podejściach organizm się przyzwyczai do twardego podłoża? Czy może lepiej zakończyć plan biegowy który rozpocząłem na orliku i potem dopiero próbować chodników? Te dodatkowe kilkanaście kilogramów nadwagi też pewnie robi sporą różnicę w obciążeniu, więc pewnie lepiej najpierw schudnąć...\nCzy kostka chodnikowa faktycznie jest taka zła do biegania, czy ze mną jest coś bardzo nie tak? Buty mam z wkładką żelową, dość dobrze amortyzują, no ale nie oszukujmy się, że przy wadze 103kg (191cm wzrostu) buty będą w stanie coś sensownie amortyzować. Najlepszą alternatywą wydaje się bieganie po lesie, jednakże musiałbym odłożyć bieganie do wiosny, co nie bardzo mi się uśmiecha. Całkiem nieźle mi się biega pomimo jesienno/zimowej aury i nie chciałbym przestać. A może przenieść się do jakiegoś fitness klubu na bieżnię mechaniczną? Nigdy po takiej nie biegałem... Albo może coś na kolana poradzicie, czy tylko wizyta u specjalisty, prześwietlenie i ocena problemu fachowym okiem? Poza miastem mam również stadion na którym jest świeżo wyremontowana bieżnia 400m, ale jeszcze nie próbowałem, ponieważ trochę za daleko by dobiec tam chodnikami, musiałbym dojeżdżać, a to wykluczałoby poranne bieganie, do orlika mam raptem 150m od domu.\nCzy są tu osoby które poddały się wycięciu łąkotki i wróciły do biegania bez problemów? Słyszałem, że często po wycięciu bywa gorzej niż przed....\nTytuł: Re: Bieganie a problemy z kolanami.\nNapisane: Śr, 21 listopada 2018, 11:25\nSprawa pierwsza - czy wzmaciasz mięśnie stabilizujące staw kolanowy? Mięśnie czworogłowe, pasmo kulszowo-goleniowe, mięśnie podudzia?\nJeżeli nie - to od tego powinieneś zacząć.\nSprawa druga - utrata wagi. Nie dość, że masz kolano po urazie to jeszcze bardzo mocno obciążasz je obecnie biegając dośc intensywnie z wagą >100kg. Przydało by się pewnie kilkanaście zrzucić.\nJak był zdiagnozowany Twój uraz kolana - na podstawie jakiego badania, jaka diagnostyka była robiona? Na czym dokładnie polega uraz? Łąkotka jest pęknięta? w którym miejscu? Nadaje się do szycia, plastyki, wycięcia kawałka, wycięcia całości?\nJestem po rekonstrukcji obu więzadeł krzyżowych w kolanach, w lewym kolanie opis badania MRI wskazywał na pęknięcie 3ego stopnia rogu tylnego łąkotki bocznej a operator po zabiegu powiedział mi, że w rzeczywistości nic tam nie było i z łąkotkami nie musiał nic robić.\nNapisane: Śr, 21 listopada 2018, 11:41\nCo do mięśni staram się robić rozgrzewkę przed treningiem (nie rozciąganie tylko ćwiczenia), dodatkowych ćwiczeń wzmacniających nie wykonuję. Po treningu się rozciągam. Mam mocno wyrobione mięśnie od wieloletniej jazdy na rowerze, rzekłbym nawet że przerost tych mięśni na początku przeszkadzał w bieganiu, szczególnie w łydce, ale już się unormowało. Moge prosić o jakis konkretny zestaw ćwiczeń na wzmocnienie kolan lub link do yt itp.?\nNie przeszedłem na dietę, ale na pewno zmieniłem sposób żywienia i jem zdrowiem i mniej, a waga idzie w dół, jeszcze w sierpniu to było w okolicach 108-110kg. Moim problemem jest raczej siedzący tryb życia, niestety praca biurowa 8h, czasem więcej, więc tutaj tez może być spory problem z kolanami z tego właśnie względu.\nŁąkotki nigdy nie diagnozowałem u fachowca, nie wiem jak to określić, problem pojawia się czasowo i jest związany z uczuciem "wypadnięcia", tudzież przesunięcia się łąkotki w stawie, pojawia się wtedy ból, uczucie ucisku i wyraźna blokada w stawie skutkująca ograniczeniem w zakresie ruchu stawu. Po latach nauczyłem się odpowiednim masażem i ruchem podudzia "nastawić" ją sobie sam, ból ustępuje od razu. Jednakże przy bieganiu po kostce chodnikowej ból pojawia się w tej samej okolicy.\nNapisane: Śr, 21 listopada 2018, 12:04\nJazda na rowerze to jedno, stabilizacja kolana to co innego. Możesz urywać korbę na rowerze i nie zrobić poprawnie jaskółki na jednej nodze.\nĆwiczenia w staniu jednonóż, na berecie na dużej piłce, z taśmami itp.\nPolecam 3 rzeczy: konsultację u fizjoterapeuty pod kątem ukierunkowania Cię na ww. ćwiczenia; konsultację u ortpedy sportowego i wykonanie badania MRI. A właściwie najlepiej z opisem rezonansu iść do ortopedy.\nNie wiem na jakiej podstawie twierdzisz, że masz uraz łąkotki. Z opisu (występujące w określonych położeniach lekkie skręcenie kolana z blokadą ruchu) strzelałbym że to raczej uraz więzadłowy.\nNapisane: Śr, 21 listopada 2018, 20:06\nWięzadła powodowałyby chyba raczej ból ciągły? W tym przypadku problem powstaje nagle pod wpływem np źle postawionej nogi podczas skrętu, pojawia się uczucie, że dosłownie coś się przesunęło/przeskoczyło w stawie, odpowiednie manewry nogą skutkują powrotem na miejsce tegoż elementu i ustąpienie ucisku i bólu. Ruchome twarde elementy w kolanie to chyba rzepka i łąkotka. Więzadła raczej chyba się nie przemieszczają i nie powodują takiego uczucia przemieszczenia się jakiegoś elementu w stawie od zewnętrznej strony kolana, a tu właśnie chyba znajduje się łąkotka boczna. Ból pojawia się tu gdzie zielone kółko na obrazku:\nNapisane: Pn, 3 grudnia 2018, 19:00\nDołączył(a): N, 13 marca 2016, 14:16\nBez pełnej diagnostyki nie powinieneś w ogóle ruszać w teren na bieganie. Odpowiedź na pytanie czy to problem z łąkotką czy więzadłami czy przyczepami jest sprawą drugorzędną. Pierwszorzędną jest odpowiedź na pytanie czy w ogóle możesz obciążać staw kolanowy, a jeśli tak, to w jakim stopniu.\nSpieprzenie kolana wykluczy Cie z wielu rodzajów aktywności na amen. Przemyśl to.


Plutik | Jak gotować pyszne ciasto na Wielkanoc\nJak gotować pyszne ciasto na Wielkanoc\nSpółka znacząco i można powiedzieć, zmieniła się dramatycznie. Stało się to nieco ponad sto lat, ale mimo to nadal istnieje tradycja, że każdy z nas stara się trzymać. Zasadniczo są one związane z wakacji i urodzin z banalne i chrześcijańskich uroczystości.\nNie można jednak podziwiać fakt, że mimo zepsucia ludzi współczesnych, nie zapomnij, że są święta, które muszą być traktowane z wielkim szacunkiem. Wielkanoc to takie zwycięstwo. Aby właściwie uczcić to święto jest konieczne, aby w pełni przestrzegać tradycji naszych przodków.\nOznacza to, że na pewno trzeba dostać się do płyty i zrobić wielkanocne ciasta. Aby dowiedzieć się, jak można gotować ciasto na Wielkanoc, dowiesz się już dziś.\nWielkanoc – zaskakująco smaczne danie, ciesząc się każdym kęsem, który, zaczniesz w pełni zrozumieć atmosferę, w której jest ona gotowa faktycznie odgrywa ważną rolę. Być może stało się ciasto dla nas tak wyjątkowe, ponieważ jemy go tylko raz w roku. Ale to jest piękno tego boskiego naczynia.\nCo to jest Wielkanoc Wielkanoc?\nWielkanoc Wielkanoc nie jest coś nadprzyrodzonego. W rzeczywistości jest to rodzaj ciasta. Przy okazji, w Anglii takie uczta zdecydował się gotować codziennie, oczywiście, nie dekoracji symboliki chrześcijańskiej, ale smak i konsystencja ciasta angielski muffin jest bardzo podobny do naszych pasów.\nRóżni się od innych pieczenia elastycznego pasa na mokro Dense testu. Są niesamowicie smaczne i przepojone tradycji przodków, aby pomóc każdemu z nas.\nWszystkich produktów jest tort?\nPrzepisy na ciasta ustawić. Można znaleźć zarówno tradycyjne opcji przygotowanie tego dania i egzotyczne, takie jak ananas. W zasadzie, można łatwo zrobić różne pasy, najważniejsze, że był jednym z nich jak najbardziej zbliżone do tego, co gotować babcia i prababkę.\nSkład absolutnie każdej strefy powinno zawierać mąkę. Bez niej, jak pieczenie nie będzie działać. Należy korzystać tylko z mąki pszennej, eksperymenty z gryki, owsa i mąki ryżowej najlepiej pozostawić do naleśników i ciast.\nMąka do ciasta musi być najwyższej jakości.\nNależy zauważyć, że mąka powinna być sucha. Dlatego przed zakupem zapytać sprzedawcę, warunki, w jakich został on składowany towar.\nW domu masz przesiać mąkę trzy razy. Pozwoli to na dalszy przewietrzyć i wysuszyć.\nOczywiście nie można dokonać ciasto bez tych naturalnych produktów, takich jak jajka, mleko, drożdże i cukier. Wymóg tych składników jest proste: muszą być świeże. Szczególnie trzeba mieć pewność, w zawrotnym tempie, jeśli są słabej jakości, wówczas ciasto po prostu nie będzie rosnąć.\nOczywiście, w tej strefie powinny zawierać „smaczne” składniki. Wcześniej nasi przodkowie zostały dodane do maku ciasto, rodzynkami i serem. W nowoczesnych pasów można znaleźć kandyzowane skórki, goździki i szafran, orzechy, wanilia, a nawet czekolady.\nDodawanie pierniczka, nie zapomnij, że musisz dostarczyć smak, a nie być kluczowym elementem smaku.\nJak gotować wielkanocne gadżety?\nBez względu na to, co zdecydujesz się umieścić w swoim własnym ciasto, najważniejsze, że nie zapomnij wziąć pod uwagę technologię. Easter na złożoność wytwarzania jest jednym z najtrudniejszych do pól. Ważne jest, aby zauważyć stężenia i cierpliwości na każdym etapie. Te kroki lub etapy można wyróżnić siedem sztuk:\nGąbka do wyrabiania ciasta\nPrzygotowanie rzadkiego ciasta na bazie drożdży\nPrzygotowanie napełniania mleka żółtko\nWytwarzanie pierwszego badania\nWytwarzanie drugiego testu\nPrzygotowanie trzecim i ostatnim teście\nOznacza to, że można od razu stwierdzić, że do przygotowania potraw Paschy trzeba poświęcić dużo czasu. Ale praca nie pójdzie na marne. Nie na darmo, że ludzie myślą kobiety wiedzą, jak gotować pyszne ciasta prawdziwą kochanką.\nCiasto na placki muszą wielokrotnie zagnieść. Wskazane jest, aby przygotować się na tradycyjny posiłek wielkanocny w dobrej atmosferze, z pozytywnym nastawieniem. Formularz, musisz być przygotowany wcześniej.\nNajlepsze receptury ciasta na Wielkanoc\nW skrócie, mówiłem jak gotować wielkanocne ciasta, tak, że można teraz przygotować pyszne i świeże ciasta. Mamy nadzieję, że podoba Ci się wygląd naszych receptur.\nRodzynki – 350 g\nMąka – 1-1,5 kg.\nMasło – 220\nSuchych drożdży – 11 m\nCukier – Artykuł 2.5.\nBiałkowe dwa jajka\nJak zrobić tradycyjne ciasto:\nPo pierwsze, musimy rozpuścić drożdże. To nie może być wykonane bez ciepłego mleka, więc konieczne jest lekko podgrzać na kuchence. Następnie, 11 g drożdży wlać mleko i wymieszać.\nMlekowego waga powoli wlać drożdże dwie szklanki mąki.\nPonownie, wszystkie trzeba wymieszać. Na ogół, proces mieszania można muszą być przeprowadzane po każdym etapie, tak aby uniknąć powtórzeń, nie będzie zapisywać go za każdym razem.\nKładziemy napar w ogniu i przykryć bielizny koniecznie ręcznik lub innego naturalnego.\nPół godziny, nie należy dotykać gąbki. W tym czasie, trzeba oddzielić żółtka i białka. Nie należy zapominać, że te dwa białka trzeba zostawić do dekoracji pasa.\nUbij lekko ubij żółtka i cukier. Dodaj Vanilka.\nBiałka trzeba wzbudzać pianę tu bez miksera nigdzie.\nPrzed dodaniem zaczynem żółtka i cukier, a następnie miękkie masło i białek.\nTeraz dodaj pozostałe mąki ciasta okazało i ugniatać przez 20 minut.\nPonownie przykryć ciasto z ręcznikiem i pozostawić w ciszy na godzinę.\nTymczasem stan normalny przynieść rodzynki mocząc je w wodzie.\nPo odczekaniu wymaganego czasu, dodać rodzynki do pasa ciasta.\nNasmarować wszystkie formy masłem i wypełnić do połowy lub mniej.\nPrzykryć folią spożywczą formularz każdego i pozostawić do wyrośnięcia na kolejne 30 minut.\nPiec przez około pół godziny, a wszystko to w zależności od wielkości i kształtu przyszłej strefy. Lepiej więc podczas pieczenia zawsze mieć oko na niego.\nDla glazury tylko śmigać biel i cukru. Ciepłe Pokrywa pas glazury. posypać kandyzowanymi owocami, smaczne i tradycyjne potrawy.\nPrzepis sera pas\nSery – 200 g\nŚwieżych drożdży – 50 g\nMąka – 1,5 kg.\nJak gotować ciasto z serem:\nŚwieże drożdże można szlifować rękę do okruchy, dodać do niej kilka łyżek cukru i trzech łyżkach ciepłej wody.\nPo pięciu minutach i wziąć dużą objętość na patelni i podgrzewać, aż do ciepłego mleka.\nNastępnie wlać mleko, dodać drożdże i kilka łyżek cukru.\nPosiekać orzechy i rodzynki wypełnić.\nPo 40 minutach dodać gąbkę, możesz zacząć dodawać inne składniki.\nTake 6 jajka i oddzielić je. Ponadto, jak zawsze masz do mielenia cukru z żółtek i ubić pianę z solą.\nPamiętaj, aby wlać żółtka z cukrem waniliowym.\nMiękkie margaryny, dodać to ciasto i to dobrze.\nZrób to samo z żółtek.\nW następnym kroku należy rozłożyć ciasto cały śmietanę i ser. Po tym etapie, należy zagnieść ciasto.\nTeraz wlać olej i białka.\nNastępnie należy dodać rodzynki i orzechy.\nTeraz zaczynamy dodawać mąkę do ciasta równomiernie rozłożonym i jest dobrze vymeshivaya.\nPiec ciasto powinno być także, jak w poprzednim przepisie.\nPas receptury króla\nDrożdże – 110 g\nKandyzowane owoce – 100 g\nJak gotować królewskie ciasto:\nPodgrzać wodę do 300 ml ciepłej państwowych. Rozpuścić drożdże i dodać szklankę mąki.\nPodczas Opara wzrasta, ciepłego mleka i posypać w nim przez resztę mąki.\nUbić jajka w misce, dodać trochę soli i cukru i wymieszać.\nPodłącz napar i mieszaninę jaj.\nZmiękczone masło pokrojone na małe kawałki i dodać do ciasta otrzymanego wcześniej.\nPonownie pozostawić ciasto do odpoczynku dla 01:00.\nNastępnie dodać do cukru orzechy ciasta, owoce kandyzowane, kardamonu i wanilii.\nDokładnie wyrobić ciasto na ciastka.\nPodobnie do pierwszego receptury piecze w piecu. Udekorować według uznania.\nLeczenie nadpotliwości (pocenie się) Sos bolognese


zKaszub.info > Wiadomości > Żukowo > KWW Otwarte Kaszuby zaprezentowało kandydata na stanowisko wiceburmistrza\nW Chmielnie przyznano absolutorium Wójtowi Michałowi Melibruda 26 czerwca 2019\nSara Elwart z Mistrzostwem Polski! 26 czerwca 2019\nNie cichną echa wtorkowej debaty pomiędzy kandydatami na stanowisko burmistrza gminy Żukowo. KWW Otwarte Kaszuby w sposób zdecydowany dementują plotki o domniemanym „dogadaniu się” z kandydatem Kaszubskiego Zrzeszenia Wyborczego, Wojciechem Kankowskim.\nJan Burdyński KWW Otwarte Kaszuby 2018\nNie cichną echa wtorkowej debaty pomiędzy kandydatami na stanowisko burmistrza gminy Żukowo. Niedługo po jej zakończeniu pojawiły się plotki o rzekomym układzie kandydatów KWW Otwarte Kaszuby oraz Kaszubskiego Zrzeszenia Wyborczego, który miał uderzyć w trzeciego pretendenta o fotel burmistrza, Marka Trepczyka.\nW odpowiedzi na te opinie KWW Otwarte Kaszuby zdecydowało się na zwołanie konferencji prasowej. W czasie jej trwania kandydat na burmistrza gminy Żukowo, w sposób zdecydowany zaprzeczył tym doniesieniom.\n– Po debacie pojawiły się sygnały, że w komitywie z burmistrzem Wojciechem Kankowskim zbudowaliśmy tajemną koalicję, której zadaniem było uderzenie w pana Marka Trepczyka. Dominuje obecnie pogląd, iż komitet Otwarte Kaszuby został „podstawiony” przez obecną władzę. Te spekulacje, nawet insynuacje są fałszywe. Prawda jest taka, że jesteśmy niezależną grupą młodych społeczników, która zdecydowała się stanąć w szranki wyborcze, po to by zaprezentować samorząd otwarty i dojrzały – wyjaśniał Krystian Gachewicz.\nKandydat komitetu Otwarte Kaszuby nawiązał również do kwestii poruszanej na wtorkowej debacie, która dotyczyła społeczeństwa obywatelskiego. Stwierdził, iż postrzeganie przez niego i burmistrza Wojciecha Kankowskiego tego zagadnienia, znacząco się różni.\n– Społeczeństwo obywatelskie to przede wszystkim inicjatywa oddolna. Tworzenie warunków by mieszkańcy w ramach inicjatyw lokalnych, mogli się integrować i budować swoje własne społeczności, które są skuteczne w rozmowie z samorządem – wyjaśniał Krystian Gachewicz. – Z tego co zrozumiałem, według pana burmistrza polega to na sterowaniu rozwoju tego społeczeństwa obywatelskiego poprzez tworzenia pewnego wrażenie. Mamy mieszkańców, którzy się organizują, to teraz proszę zrobić składkę a my położymy płyty. My się temu oczywiście sprzeciwiamy. Program płytowy jest bardzo ważny i świetnie integruje społeczność, ale to nie jest rozwiązanie – mieszkańcy nie mogą doinwestowywać projektów, które są projektami gminnymi.\nJan Burdyński zastępcą burmistrza Żukowa\nBy ostatecznie uciąć spekulacje dotyczące układy pomiędzy kandydatami Otwartych Kaszub i Kaszubskiego Zrzeszenia Wyborczego, Krystian Gachewicz postanowił zaprezentować kandydata na funkcję zastępcy burmistrza w przypadku swojego zwycięstwa.\n– Bywało często w wyborach samorządowych, że stanowisko zastępcy burmistrza było kartą przetargową do rozmów koalicyjnych. My z tym tematem zrywamy. Układy i polityczne zagrywki nas nie interesują. Chcemy wprowadzić takie wartości jak transparentność, czytelność urzędnicza, społeczeństwo obywatelskie i planowanie długofalowe, skonsultowane z mieszkańcami. Stworzenie wizji rozwoju dla wszystkich sołectw.\nJan Burdyński stara się o mandat radnego w okręgu numer 4, z ramienia KWW Otwarte Kaszuby. Z Leźnem, gdzie mieszka związany jest od trzech pokoleń. Z wykształcenia jest politologiem oraz historykiem. Obecnie zajmuje się wykładaniem historii po angielsku w szkole średniej. Wcześniej pracował w szkołach na terenie gminy m.in. Żukowie i Przyjaźni.\n– W moim okręgu bardzo mocno chcę skupić się na ich wykluczeniu, jakie nastąpiło jakiś czas temu. Chodzi przede wszystkim o potężne wykluczenie komunikacyjne. W Leźnie ta sytuacja jest bardzo zła. Komunikacja jest, ale bardzo droga. W Przyjaźni natomiast mamy obecnie sytuację katastrofalną, gdzie tej komunikacji nie ma w ogóle. Tamtejsi mieszkańcy nazywają siebie więźniami własnego sołectwa – mówił Jan Burdyński.\nJak mówił kandydat na stanowisko ewentualnego zastępcy burmistrza, drugą kwestią na jakiej chce się skupić jest edukacja oraz pieniądze, które są na nią przeznaczane.\nWojciech Kankowski dalej burmistrzem Gminy Żukowo [WYBORY 2018]\nKrystian Gachewicz kandydatem KWW Otwarte Kaszuby na burmistrza Żukowa