"Trucicielka" Eric-Emmanuel Schmitt ~ Książka przyjacielem - recenzje książek\n17:06 Scathach 33 comments\n" Czy wola jest na tyle silna, aby odmienić usposobienie?" \nNa utwory Erica- Emmanuela Schmitta ciężko patrzeć mi obiektywnie.\nJako, że należy do panteonu moich ulubionych pisarzy, jestem niezmiennie zafascynowana jego warsztatem pisarskim, wirtuozerią języka, która sprawia, że o sprawach trudnych i ważnych pisze z lekkością.\nPo przeczytaniu na jednym z blogów niepochlebnej recenzji na temat "Trucicielki" głowiłam się jakim cudem wybronię go tym razem. Nie będę musiała. Autor po raz kolejny doskonale wybronił się sam.\nWydawnictwo Znak zafundowało mi nie lada zdziwienie: okładka, mimo, że wciąż z dominującą bielą, zaskoczyła mnie czernią. Zaskoczyła mnie także pięknym wydaniem: już nie błyszczącym jak do tej pory, lecz matowym, przyjemnym w dotyku, z połyskującym i wypukłym tytułem. Dlaczego o tym mówię. Do książek podchodzę z wielkim uczuciem. Najpierw przejeżdżam dłonią po grzbiecie, witam się z bohaterami, autorem, później wzmagam swój apetyt poprzez czytanie opisu. Jeśli książka wydana jest elegancko, cały ten rytuał zostaje wzbogacony o zmysłowe doznania długo zapadające w pamięć.\nZaskoczył mnie również opis. Obsesja, śmierć.\nZe Schmittem nigdy nie jest łatwo. Prawie zawsze towarzyszy nam jakieś tabu, choroba, śmierć, obsesja.\nTym razem to wszystko dostajemy w nieco innej odsłonie.\nGdybym miała znaleźć dla niej odpowiednie słowo określające ją w gronie innych dzieł pisarza, nazwałabym ją najmroczniejszą ze wszystkich. Odkrywającą najciemniejsze zakamarki ludzkiej duszy i umysłu, dokładnie wwiercającą się w meandry świadomości.\nGłówną bohaterką wszystkich opowiadań jest myśl- impuls rozprzestrzeniający się po ciele niczym śmiercionośny jad, kłujący jak rana zadana zatrutą strzałą, wypalający umysł i serce. Myśl. Kiełkująca, by zniewolić.\nOprócz czterech opowiadań, w których poznajemy kolejno trucicielkę oskarżoną o zabójstwo mężów, starającą się być w centrum uwagi nowego proboszcza, zatruwająca jego umysł; marynarza dowiadującego się o śmierci jednej ze swoich córek, do którego zaczyna docierać, jak bardzo kocha swoją rodzinę i jak mało ją zna; dwójkę ludzi zmienionych nie do poznania przez błędną decyzję jednego z nich: kalekę i terapeutę; małżeństwo : prezydenta i jego kiedyś ukochaną żonę, dziś kobietę, która w sposób kontrolowany zatruwa całe jego życie, zarówno osobiste jak i zawodowe; Schmitt dołącza do książki dzienniczek, który pisał w trakcie powstawania książki. Wyjaśnia jak wiele pracy i analiz wymaga napisanie dobrego opowiadania. Zastanawia się dlaczego są one traktowane po macoszemu.\nI tu muszę uderzyć się w pierś i przyznać, że sama do te pory tak je traktowałam. Często czułam niedosyt, brak czegoś ważnego. To pewnie bez różnicy czy chodzi o powieść, czy opowiadanie. Chodzi o to, że jeśli coś jest źle napisane, nieprzemyślane, to zawsze pozostawi w czytelniku pustkę. Pech chciał, że trafiałam na złe opowiadania i moje zdanie na ich temat wyrobiło się w taki a nie inny sposób. Teraz patrzę na nie inaczej. To rzeczywiście wielka sztuka napisać o czymś ważnym przy użyciu małej ilości słów, a żadną sztuką nie jest zgubienie właściwego sensu wśród serii niepotrzebnych ozdobników, tak częstych w powieściach.\nDla mnie- majstersztyk. Pozostawiający to skądinąd znane Wam uczucie, że przeczytało się coś niebanalnego, coś o czym niełatwo będzie zapomnieć. Nagroda Goncourtów 2010 w moim odczuciu jak najbardziej zasłużona.\n5+, literatura piękna, literatura powszechna, miłość, nienawiść, obsesja, opowiadania, refleksja, Wydawnictwo Znak, zazdrość\nMONIKA SJOHOLM 14 lutego 2011 17:15\nZaciekawiłaś mnie ptowronie, wpisuję na listę. Ja też podchodzę bardzo uczuciowo do książek, każdy szczegół działa na moje zmysły, okłądka, zapach papieru, itp itp:D\nKinga 14 lutego 2011 17:15\nPrzymierzam się do kupna. Tym milej czytać tak pochlebną recenzję :)\nUnknown 14 lutego 2011 17:18\nNo i kolejna książka, którą muszę dopisać do swojej listy. Na twórczość Schmitta mam ochotę już od ładnych paru miesięcy, więc chyba przydałoby się w końcu po coś sięgnąć\nD 14 lutego 2011 17:23\nJesteś POTWOREM, że zrecenzowałaś tą książkę tutaj, bo ja jestem bez funduszy a teraz to mam ochotę napaść na jakąś księgarnię i kupić Schmitta (wcześniej to chociaż powstrzymywałam się od tej myśli, starając się nawet nie wspominać o książce!) :)\nUnknown 14 lutego 2011 17:23\nBez dwóch zdań dodaję do listy ;-]\nScathach 14 lutego 2011 17:29\ndm1994: Niesamowicie się cieszę!\nLena173: sięgaj, sięgaj, każda z jego książek jest zupełnie inna!\nKinga: Nie zmarnujesz pieniędzy:)\nMonika Sjoholm: Znam to, oj znam;) Widzę, że w tej kwestii doskonale się rozumiemy:)\nkasandra_85 14 lutego 2011 18:10\nKilka pozycji Schmitta czeka w kolejce i po Twojej recenzji dopisuję jeszcze "Trucicielkę":)).\nMagia książki 14 lutego 2011 18:30\nSzkoda,że te opowiadania się ciągle powtarzają... Ostatnio czytałam "Historie miłosne" i chyba kilka się powiela :)\nMona Te 14 lutego 2011 20:26\nŻałuję, że nie mogę sobie pozwolić na zakupienie większej ilości powieści Schmitta, bo mimo iż uwielbiam jego prozę, czytałam zaledwie dwie powieści :((\nOkładka tej strasznie mi się podoba ^^\nScathach 14 lutego 2011 20:35\npandorcia: w bibliotekach jest ;)\nz czasem sobie zakupisz, ja mam wszystkie na szczęście;)\nbiedronka 14 lutego 2011 21:00\nSpojrzałam tylko na ocene :)\nPrzepadam za tym panem i przeczytam, a później porównam z twoimi odczuciami :)\nViconia 14 lutego 2011 21:24\nCzekałam aż o niej napiszesz ;D\nCiepnij do walizki i niech czeka na mnie ;p\nScathach 14 lutego 2011 21:31\nbiedronka: Ja również za nim przepaaadam <3\nDominika Anna 15 lutego 2011 11:35\nmuszę przeczytać, jako że kiedyś zaczytywałam się w powieściach tego autora\nRudzielec 15 lutego 2011 12:46\nUwielbiam Erica-Emmanuela Schmitta i na 'Trucicielke' mam wielką ochotę;)\nKlaudyna Maciąg 15 lutego 2011 16:20\nCieszę się, że Schmitt - jak to ujęłaś - obronił się sam. Widziałam tę pozycję w księgarni i już jestem jej bardzo ciekawa. Na pewno zakupię :)\nLuna 15 lutego 2011 17:47\nŁadna okładka :). Pewnie przeczytam, jeśli będzie w bibliotece ;).\nJulia 15 lutego 2011 19:49\nAjjj.... Ta okładka jest śliczna :> Kurcze, chyba kogoś muszę parę razy trzepnąć albo ograniczyć wchodzenie na blogi recenzenckie, bo mój stos się powiększa, co mnie coraz bardziej niepokoi...\nIrena Bujak 16 lutego 2011 00:16\nTak więc znowu mi się spodobała recenzja i książka frunie na listę ;)\nAnnie 16 lutego 2011 10:06\nKoniecznie muszę przecytać :) A okładka przepiękna! :)\nMaja Sieńkowska 16 lutego 2011 11:41\nPiękna recenzja! Zachęciłaś mnie do przeczytania tej książki :).\nScathach 16 lutego 2011 14:18\nMaya: bardzo się cieszę;)\nAnnie: zgadzam się:) a poczekaj aż jej dotkniesz;)\nJulia: na szczęście książkoholizm, to jeden z najmilszych nałogów;)\nDomika Anna: opowiadania też przypadną Ci do gustu;)\nUnknown 18 lutego 2011 19:44\nByłam ciekawa recenzji "Trucicielki", bo co dzień patrzę na stosik nowości w księgarni i prawdą jest, że kusi. Do oswajania się z książką przed jej czytaniem podchodzę tak samo jak Ty. Więc z uśmiechem przeczytałam Twoje słowa. Oprawa i okładka są równie ważne jak recenzje.\nNaleśnikova 18 lutego 2011 20:56\nojj, po przeczytaniu Twojej recenzji mam na tę książkę wielką ochotę! i muszę dodac, że majstersztykiem jest też Twoja recenzja!! Idealna w każdym słowie :)\nScathach 19 lutego 2011 08:33\nNaleśnikova: Aż mnie zawstydziłaś! dziękuję;)\npietia 9 lutego 2012 14:19\nJakże cudnie zmysłowy opis przymierzania się do lektury:)Przeżywam to podobnie. Dla mnie niemal każda wizyta w księgarni to baaaardzo długa gra wstępna... To właśnie w księgarni zanim zdecyduję się na kupno zerkam na "wybranke", oglądam, dotykam, pieszczę, zaglądam do wnętrza. Ten "zmysłowy rytuał" powtarzam za każdym razem. Co do Autora: "Trucicielka" czeka w kolejce-po lekturze Twej recenzji pewnie przesunie się na pozycję lidera:)\nCzytałem z przejęciem "Moje życie z Mozartem". CZytałem i słuchałem muzyki geniusza, czytałemi łzy roniłem, byłem oczarowany!\nKarolka 23 lutego 2012 08:11\nDodaję do listy.. Jakoś ostatnio sceptycznie podchodziłam do tego autora. Owszem parę książek mu się udało "Oscar i Pani Róża mnie zachwycił. "Ulisses z Bagdadu" też, połknęłam dosłownie tę książkę w 2dni. Ostatnio trafiłam na "Zapasy z życiem" i jakoś tak niedosyt po niej miałam. Czegoś mi zabrakło, za krótka. Do tej pory omijałam "Trucicielkę" szerokim łukiem, ale po Twojej recenzji muszę koniecznie to nadrobić.\nKarolka 23 lutego 2012 08:16\nWczoraj słuchałam wywiadu z nim w radiowej trójce. To świetny człowiek, o ujmującej osobowości. Ten wywiad z nim natchnął mnie by nadrobić lektury jego książek:)\nScathach 23 lutego 2012 14:24\nRównież słuchałam i nagrywałam:))\nBardzo się cieszę i mam nadzieję na liczne recenzje jego książek!:)\nAsia Hadzik 20 kwietnia 2012 22:39\nTę właśnie książkę zostawiłam na stacji na ławce:D\nUnknown 28 lutego 2015 20:31\nWłaśnie zamówiłam sobie tę książkę na aros.pl i już nie mogę się jej doczekać :) Schmitta uwielbiam :)\nScathach 1 marca 2015 22:09\nBo to mamy kolejny wspólny krąg zainteresowań:)


Przeszklenia przeciwpożarowe w obiektach zabytkowych | Administrator24.info - portal dla Zarządców Nieruchomości\nObiekty zabytkowe stanowią szczególny rodzaj przestrzeni publicznej. Ich wyjątkowość wynika z faktu, że są one namacalnym świadectwem historii i naszego dziedzictwa kulturalnego. Posiadają wartość historyczną, artystyczną bądź naukową. Stąd podejmowane prace konserwatorskie bądź renowacyjne w obiektach zabytkowych wymagają szczególnej ostrożności. Co więcej, obiekty te również podlegają przepisom prawa w zakresie bezpieczeństwa i ochrony przeciwpożarowej.\nPromat SYSTEMGLAS jest rozwiązaniem idealnym dla obiektów zabytkowych w zakresie ochrony przeciwpożarowej. System jest funkcjonalny, zapewnia bezpieczeństwo oraz przywraca dawny styl i urok obiektu.\nNowoczesne systemy przeszkleń przeciwpożarowych\nNowoczesne systemy przeszkleń przeciwpożarowych marki Promaglas® i Promat SYSTEMGLAS® firmy Promat mogą pełnić funkcję oddzielenia przeciwpożarowego spełniającego najwyższe kryteria odporności ogniowej REI 30, REI 60, a nawet REI 120.\nZestaw wyrobów do wykonywania przeszkleń systemów Promaglas® i Promat SYSTEMGLAS®, uzyskał Aprobatę Techniczną ITB AT-15-9234/2014. Oznacza to, że omawiane systemy przeszkleń są wyrobami odpornymi na uderzenia, obciążenia liniowe siłą poziomą oraz nie rozprzestrzeniają ognia (NRO). Ponadto zapewniają w ustalonym przepisami czasie szczelność ogniową (E), jak i izolacyjność ogniową (I). Sprawdź szczegóły >>\nProfile stalowe i drewniane\nArchitekci, konserwatorzy czy inwestorzy nierzadko decydują się na doświetlenie pionowych i poziomych dróg ewakuacyjnych światłem naturalnym. Firma Promat jest autorem innowacyjnych rozwiązań eliminujących profle i wykorzystujące bruzdy do osadzenia przeszkleń, a tym samym do „wpuszczenia” maksymalnej ilości światła naturalnego. Profle wykorzystywane do obu systemów Promaglas® i Promat SYSTEMGLAS® mogą być stalowe (lakierowane, ocynkowane lub nierdzewne) albo drewniane.\nDrewniane profile wydają się szczególnie trafionym wyborem, ponieważ firma Promat może wykonać je z dowolnego gatunku drewna (minimalnej gęstości 500 kg/ m³). Dopuszczalne są obłogi, zdobne intarsje czy też indywidualne wybarwienia powierzchni profli drewnianych.\nPoza wymaganiami ochrony przeciwpożarowej przeszklone systemy Promaglas® i Promat SYSTEMGLAS® gwarantują:\nFirma Promat oferuje nowoczesne systemy przeszkleń uwzględniające obowiązujące normy i przepisy techniczno-budowlane. Są to przeszklenia o konstrukcji słupowo–ryglowej (Promaglas®) oraz o konstrukcji całoszklanej, gdzie tafle szkła są łączone na spoinę silikonową (Promat SYSTEMGLAS®).\nZobacz jakie akcesoria otrzymasz w zestawie >>\nPrzeszklenia te znajdują zastosowanie zarówno wewnątrz obiektów zabytkowych (ściany, drzwi, szklenie poziome w stropach), jak i na zewnątrz tych budynków (okna, świetliki i witryny).\nprzeszklenia w obiektach zabytkowych |


Avalon Pulse #313 (19.08.2013) - Publicystyka - Avalon MarvelComics.pl\nPoniedziałek, 19 sierpień 2013 Numer 33/2013 (313)\nAstonishing X-Men vol. 3 #65\nKrzycer: Oj, nie, Liu jednak zeszmaciła Mystique. Rzucanie się na Skittlesa Zła w zamian za wyrzeczenie się własnej osobowości nie pasuje do Raven. Przynajmniej jej późniejsza rozmowa z Bobbym była w porządku.\nW ogóle rozmowy były w tym numerze dobre (poza przywoływaniem tego, jak Rogue zostawiła Gambita na lodzie <ojej, aż mnie boli ten dowcip>, bo co niby Karmie do tego? "Gdybym tylko wiedziała" - jakby była wtedy najlepszą psiapsiółą Remy'ego. Dziwne.). To dobrze, że rozmowy były dobre, bo numer w 95% opierał się tylko na nich. Pozostałe 5% to fajna scena, gdy Kitty grzebie w Mystique, i głupawa scena, gdy wewnętrzny konflikt Icemana przenosi się na walkę z lodoniedźwiedziem.\nAle za "nie sądzę, żebyś był aż tak głupi, by próbować mnie zabić" skierowane do Wolverine'a ten zeszyt i tak dostaje +1000 punktów i misia-przytulankę.\nGil: Finał historii znalazł się niestety oczko niżej niż jej początek. Bardzo dobrze budowane napięcie prysło, kiedy ujawniona została prawdziwa przyczyna wydarzeń, a fabuła wykonała skręt w stronę typowej superbohaterskiej bitki, która niewiele ma do zaoferowania. Mocno nadużywana ostatnio Mystique łyka pigułkę apokalipsy tylko po to, żeby pomachać trochę mackami i dostać baty. Chociaż scenka z Kitty wyciągającą ziarno wypadła nieźle – w przeciwieństwie do sposobu, w jaki rozwiązano jego problem. W tle tej kiepskiej bitki dostajemy wewnętrzne monologi Icemana, w których przyznaje się do daddy issues, a to przecież wszystko wyjaśnia. Potem walczy sam ze sobą, dobro zwycięża i bla, bla, bla… Fajne jest tylko to, że poczuł pałera i teraz tęskni za tym. Ale pewnie wątek obumrze wraz z zakończeniem serii, więc nie ma o czym mówić. No i rysunki zawodzą w scenach akcji, chociaż w tych bardziej statycznych dają radę. Można naciągnąć ocenę na 4/10, ale nie więcej.\nHotaru: Wiedziałem, że ten numer będzie oderwaniem od zwykłej narracji osadzonej w Murder World i wiedziałem, że wyjaśni czytelnikom jak na zniknięcie nastolatków zareagowali ich znajomi. I dokładnie to dostałem. Dlaczego więc czuję się oszukany? Wykoncypowana przez Christosa Gage'a nie jest może kompletnie niewiarygodna (nie, nie zapomniałem, że piszę o komiksie superhero), ale kompletnie rozmija się z moimi oczekiwaniami. Spodziewałem się czegoś... wartego zapamiętania. A dostałem coś, co musiałem sobie odświeżyć w dwa dni po pierwotnej lekturze, bo kompletnie wyleciało mi z głowy. To kiepski znak. Ale chociaż dobrze, że to tylko one-shot.\nDemogorgon: LADIES AND GENTLEMEN! RUSTLEMANIA IS BACK!\nWiecie, trzeba to przyznać Christosowi Gage'owi, facet jest profesjonalistą. Ja na jego miejscu, jakby mnie poprosili bym wyjaśnił jak w tak dużym shared universe może funkcjonować komiks, którego fabuła nie trzyma się kupy sama w sobie i który na dzień dobry zabił najlepszą rzecz jaką dałem wydawnictwu pewnie zrobiłbym to, co nasz dobry przyjaciel Taskmaster. Ale nie, Gage dzielnie podejmuje się zadania i nawet pamięta, że jako gościnnemu autorowi byłoby z jego strony niegrzecznie, gdyby pisał lepiej od głównego scenarzysty. Więc niestety, jest to na tym samym poziomie, co zwykle.\nJuż po pierwszej stronie musiałem przerwać i dostać ataku szału. Przez jeden głupi krzyżyk na fotce Chrisa Powella. Dziewięć numerów zwodziliście fanów za nos, że może jeszcze żyje, że może pojawi się nagle i zrobi coś zajebistego. DZIEWIĘĆ! I to wszystko? Jego śmierć jest ujawniona na RECAP PAGE?! Gratulacje, po raz kolejny wbiliście się na wyżyny drwienia sobie z fanów. Hej, moi przyjaciele z fandomu Cosmic Mavela, chcieliście kiedyś zobaczyć, jak potoczy się sprawa Chrisa wrobionego w morderstwo Lilandry albo zobaczyć jak walczy z Fraternity of Raptors? A wała! Chris nie ma filmu w produkcji, więc dla Marvela można go ot tak zabić i zapomnieć o jego przygodach. Nie wiem po co się w ogóle w takim razie przejmować mamy czymkolwiek, co to wydawnictwo publikuje? Wielkie imiona nigdy nie zaznają trwałej zmiany a C-Listerzy zostaną zabici, gdy tylko Marvel będzie chciał napchać sobie kabzę shock money! Marvel! House of KILLING Ideas!\nHej, patrzcie, następne strony. To zobaczmy co tam Gage wymyślił.\nArcade utrzymuje to wszystko w tajemnicy przed całym światem przy pomocy...... smsów, updejtów na fecebooku i photoshopa.\nCo za stek bzdur. Arcade i jego asystentka od tak oszukują wszystkich zainteresowanych? Tego się nie da zrobić, to wymaga zbytnich środków, niemal dwudziestoczterogodzinnego pilnowania wszystkich. Jeden przypadkowy telefon Tigry do rodziców Hazmat w sprawie całej "ucieczki" i wszystko się sypie. Każde śledztwo powinno od razu ujawnić, że prócz tych drobiazgów nie ma żadnego prawdziwego dowodu, że te dzieciaki choćby nawet dalej istnieją. Nie chcąc zrobić ze wszystkich dupków Marvel zrobił z nich dupków i idiotów za jednym zamachem.\nPo za tym, jedno pytanie dla Tigry, która tak uparcie nie wierzy w to, że to nie jest zbieg okoliczności. Na jakim ty świecie żyjesz? To jest Mavel Universe, tu takie rzeczy zdarzają cały czas.\nI pytanie do karoliny - jak to jest, że jeśli Chase i Nico się zeszli, to dowiedziałaś się o tym od nich dopiero z listu, a nie z faktu, że powinnaś coś zauważyć, że miedzy nimi iskrzy, bo MIESZKASZ Z NIMI POD JEDNYM DACHEM! To nei ejst coś co siędzieje z dnia na dzień, zwłaszcza jeśli was zostawili, by rozwikłać tę sytuację. A po za tym, czy to nie dziwne, że ludzie, któzy są z resztą tej grupy bliżej niż rodzina nie pożegnali się w cztery oczy? O i gdyby Chase miał kłopoty, Old Lace by do niego poszła? O ile, nie wiem, jest gdzieś gdzie LĄDOWY DINOZAUR nie zdoła się dostać. JAK NA WYSPIE NA ŚRODKU MORZA!\nA tak w ogóle to gdzie, do jasnej cholery, jest S.W.O.R.D.?! Wiecie, ludzie, którzy powinni to rozwiązać w pięć minut bo mają bardziej zaawansowaną technologię niż ktokolwiek na planecie? Ja rozumiem, że Hopeless ich nienawidzi jak wszystkiego w Marvelu co jest warte funta kłaków, ale do diabła, po Gage'u bym się więcej spodziewał.\nNo ale hej to komiks w którym Pym ignoruje, że wszyscy zaginieni zostali TELEPORTOWANI, co JEST dowodem, że coś jest nie tak, bo pojawia się Mettle by powiedzieć, że wszystko jest ok a on wcale nie jest robotem. A Hank go skanuje i to wystarczy? Do tego skanerem, któy nie potrafi się przebić przez ego skórę? Bullshit. Zwłaszcza w wykonaniu kogoś, kto był ofiarą porwania przez niewykrywalne, analne Skrulle.\nW ogóle to robot zombie Mettle to doskonałą metafora na to, co ta seria zrobiła z Runaways i Avengers Academy. Zabiła, wypatroszyła, przypięła na sznurkach jak kukiełkę i wprawiła w ruch, jako pustą karykaturę tego czy kiedyś były i pokazuje je na około, by się pochwalić.\nAle miło, że ktoś wytknął jeszcze jedną dziurę w planie Arcade'a. Chociaż wiecie, szkoda, że jej nie załatali. To, że autorzy zdają sobie sprawę, że coś jest głupie nie znaczy, że to nagle przestaje być głupie.\nTen komiks, cała seria, opiera się na założeniach, że Arcade jest chodzącą zajebistością i może przechytrzyć każdego na ziemi, oraz, że Wolverine, Pym i Captain Britain to okropni nauczyciele i opiekunowie. I to wam się podoba? Serio twierdzicie, że to badziewie jest dobrze napisane? Co się z tobą stało Avalonie, co się z tobą stało? Gdzie twoi nieubłagani krytycy? Gdzie twe bystre oko do zauważania błędów?\nOcena: 6 na.... na Brystolskiej Skali Uformowania Stolca = kłaczaste kawałki z postrzępionymi krawędziami!\nCzemu zamiast tego nie mogliśmy dostać komiksu o Union Jacku i Pete Wisdomie na pijackiej eskapadzie do Savage Land?\nSoundtrack: I hate stupid people!\nKrzycer: Z początku numer trąci Gage'ową łopatą, do której - niestety - przyzwyczaił nas w swoim "Academy" i po-trzykroć-przeklętym "Legacy", zwłaszcza w rozmowie Pyma z Molly. A potem... cóż, pamiętam z wywiadu z autorem, jak to się zarzekał, że jego gościnny występ ma być "organiczną częścią Areny, a nie 'Academy Reunion Special'". No, to kompletnie nie wyszło, nie licząc stron z Arcade'em byłem święcie przekonany, że mam przed sobą "Avengers Academy", ze wszystkimi wadami - drętwymi dialogami, nienatchnioną fabułą, prostacko prowadzonymi wątkami, itepe itede. Jakby tego było mało, wyjaśnienie, jakie otrzymujemy a propos iluzji roztoczonej przez Arcade'a, mającej przekonać świat, że wszystko jest w porządku, jest... Cóż, balansuje gdzieś na granicy między "do przyjęcia w ramach realiów świata przedstawionego i komiksowej logiki" a "totalną bzdurą". I choć ostatecznie nie spada w przepaść bzdur, to jest tego bliskie. Ale może nie doceniam znaczenia mediów społecznościowych na polu istnienia z dnia na dzień.\nczarny_samael: Przeczytałem AA #13 i w większości kupuję te wyjaśnienia, poza trackiem teleportacyjnym.\nRodzice Hazmat i Meetle'a? Totalnie kupuję, w końcu Arcade ich też mógł oszukać.\nStarhawk na 100% nie żyje? I chałwa Marvelowi, bo denerwowało mnie, że jego działania nie przynoszą żadnych efektów, są zlewane itd. A tak nie żyje i rzecz która mogła mieć wpływ na kosmiczne universum Marvela została sprawnie ucięta. Cały czas miałem w tyle głowy kwestię raptorów, a tak wszystko poszło zgodnie z myślą Talona.\nCap Britain nie może być odpowiedzialny za każdego jednego dzieciaka w swojej sytuacji. On tak naprawdę nie interweniuje, jeśli sprawa nie zagraża bezpośrednio jego universum, WB, albo multiversum. Facet nie ma czasu na bawienie się w niańkę i tylko własne ego zmuszało go do działania z Avengers.\nLogan goniący z X-23 by mnie nie zaszokował, bo uważam go za hipokrytę, tym raczej u mnie zyskał.\nDemo wychodzi z punktu widzenia, że wszyscy muszą założyć że te osoby zostały porwane. NIE, one nie będą sprawdzać czy tak było czy nie, bo oni odeszli i są w stałym kontakcie. Tym bardziej, że ojciec jednej z tych osób to potwierdził, a inna osoba sama do nich przyjechała. Pym nie uwierzył S.H.I.E.L.D. i dalej szukał info, jednak Mettle do nich przyjechał i z nimi rozmawiał. Na jakiej zasadzie Pym miał go zmusić żeby ten poddał się testom? Przecież oni nie mają żadnych info o działaniu USA, przez które trzeba by było ich non-stop kontrolować. Połowa Inicjatywy też odeszła i nikt za nimi nie panikuje. Jak i wiele mutantów, kosmicznych postaci, byłych Avengerów, etc.\nOdchodzą i już. Jedni w mniej, inni w bardziej drastyczny sposób, jak np. Thor Girl, która stała się Designate.\nI Marvel otrzymuje ode mnie pochwałę, że tak się tym przejął i utrzymał sensowność tej fabuły. Ja to rozwiązanie kupuję. 6/10.\nGil: Numer, w którym wreszcie podjęto problem zniknięcia ponad tuzina dzieciaków z różnych organizacji. Czy powinniśmy uznać za znamienny fakt, że napisanie go powierzono innemu scenarzyście? Czyżby Hopeless w ogóle się tym faktem nie przejmował? Nie zdziwiłbym się… No ale dobra, co nam zaserwował Gage? Kilka pomysłów było całkiem przyzwoitych: fragment o nowych metodach teleportacji i to, że Arcade w jakiś sposób podszywał się pod zaginionych, by wypełnić luki. Większość niestety dobra nie była. Wszyscy łykają blefy Arcade’a jak głodne pelikany, chociaż uczynienie ich wiarygodnymi wymagałoby ogromnego nakładu środków i czasu, o których już się nie mówi. Niektóre z tych blefów są strasznie naiwne. Odmowa współpracy ze strony Hill jest całkowicie bez sensu, a metody Pyma nie angażują nawet połowy dostępnych środków. No i wiele motywów zupełnie zignorowano lub zamieciono pod dywan jakimś zdawkowym tekstem. Jest też jeszcze jeden minus: rysunki. Bardziej przypominają te z Akademii pana Kleksa, którą uważam za mierną serię. Tak więc tym razem wystawie najwyżej 4/10.\nKrzycer: Czy ja przegapiłem poprzedni numer, czy dowcip z Białym Człowiekiem polega właśnie na tym, że go nikt nie pamięta, bo tamtej historii nie było?\nW każdym razie, ten numer był na porządną, zasłużoną szkolną trójkę. W sumie w porządku, parę razy się uśmiechnąłem, zapomnę o nim do najbliższej środy.\nGil: Nie wiem, czy ja już straciłem cierpliwość do Deadpoola, czy po prostu po krótkim powiewie świeżości okazało się, że ta jego wersja również niewiele ma do zaoferowania? W każdym bądź razie, nie znalazłem tutaj tego funu, którym powinna odznaczać się seria. I to już któryś numer z rzędu. Przebrnąłem ledwie przez parę pierwszych stron, po czym stwierdziłem, że nie chce mi się czytać dalej. Oceniać więc nie będę, tylko podzielę się tą informacją.\nGil: Coraz mniej podobają mi się Fantastyczni w wykonaniu Fractiona (z przystawkami czy bez). Na początku sporo naobiecywał, a zamiast spójnej historii, stworzonej wokół centralnego wątku, serwuje co i rusz miniaturowe historyjki o niczym. Tym razem trafiamy w jakąś odległą utopijną przyszłość, która oczywiście wcale utopijna nie jest, bo nęka ją jedna banda vintage hipsterów. Jedna, pięcioosobowa banda. Seriously… Jeśli było to nawiązanie do Mechanicznej Pomarańczy, to wyjątkowo marne. A jej bronią są bomby, które robią copy-paste wyrywków czasu. Coś, co mogłoby być niezłym pomysłem… gdyby nie było pomysłem Fractiona, bo potraktowane jest głupio. Tak więc, nasza familia zostaje rozdzielona i mniej więcej od tego momentu, nie wiadomo, co właściwie się dzieje, bo wszystko tonie w morzu pseudo-science babble. I jeszcze dokładają tutaj Future-Torcha, który występuje w FF, bo… bo potrzebują ich dwóch do czegoś tam. Nie wiem, za bardzo to pogmatwane. No i rysunki nadal obniżają poziom do tego stopnia, że nie wiem już czy patrzę na Sue, czy na Val. Równia pochyła tym razem zatrzymuje się na poziomie 3/10.\nFearles Defenders #8\nGil: No, muszę przyznać, że seria właśnie zyskała na atrakcyjności. Nie za sprawą zmian u Val jednak, chociaż i one przyniosły co-nieco ciekawego. Tym, co przykuło moją uwagę jest obecność Elzy Bloodstone, którą pamiętamy z rewelacyjnego NEXTwave. I o dziwo, Bunnowi udało się zachować coś z jej uroczego charakteru, a nawet rysownik dał radę utrzymać ją w charakteryzacji Immonena. Tak więc, Elza wpadła porozstawiała samozwańcze Defenderki po kątach i pokazała im, jak zajmować się potworami. W tym przypadku Brood, co może nie do końca pokrywa się z jej mistycznymi kwalifikacjami, ale może być. Tylko niepotrzebnie wstawili od czapy tego Brood z Planet Hulk, sugerując, że coś z nim jeszcze będzie na rzeczy. No i znów wyparowała gdzieś większa część obsady, poza dwiema głównymi postaciami, co nie zostało w żaden sposób usprawiedliwione. Aha, i największy problem: chińscy ninja. Oczywisty błąd merytoryczny, bo wszyscy wiemy, że ninja nie występują w Chinach! Chociaż z drugiej strony, czego ci Chińczycy nie podrobią…? W każdym razie, czytało mi się to nawet przyjemnie i wyglądało nienajgorzej. Może jeszcze by coś z tej serii było, ale o ile się nie mylę, to wyrok na nią już zapadł. Whatever. Tym razem dam nawet 6/10.\nHotaru: Wielokrotnie już dawałem wyraz mojemu uwielbieniu wobec talentu rysownika Jimmy'ego Cheunga. Ten komiks nie będzie wyjątkiem. Jego rysunki są przemyślane, kiedy trzeba - dynamiczne, zawsze budują klimat i opowiadają historię na równi ze skryptem. Wielokrotnie zatrzymywałem się podczas lektury przy jednym lub drugim kadrze, tylko po to, by podziwiać kunszt Cheunga i jego odpowiedzialnych za oprawę graficzną współpracowników. A co z samym scenariuszem? Cóż, jest... Hickmanowski. To znaczy poprawny, nie nużący, zadający o wiele więcej pytań, niż dający odpowiedzi. Ale to pierwszy numer, więc to zrozumiałem. Podsumowując, do dobry początek. Ale, znając Marvela, to jeszcze nic nie znaczy...\nUndercik: Nie wytrzymałem i darowałem sobie czekanie, aż zeszyt przyjdzie od Lexa. Najlepszy #1 w evencie Marvela od czasu "Siege". Tyle, że zarówno "Shadowland", "Chaos War", "Age of Ultron" czy AvX, także zaczynało się na przynajmniej porządnym poziomie. Zobaczymy jak dalej. Nie chcę wyparowywać wymagań wobec Infinity, ale nic nie poradzę na to, że pisze to Hickman. Mam nadzieje że tego nie zaprzepaści. Age of Ultron czytało mi się dobrze, tylko dlatego, że nie miałem wobec historii Bendisa żadnych oczekiwań. Tutaj zwykła i porządna fabuła nie wystarczy aby mnie zadowolić.\nA sam numer? Czuć stawkę. Z biegiem zeszytu widać, że zbliża się poważne zagrożenie, czyli coś czego (znów!) nie było w takim stopniu od Siege. Na razie mamy powolne rozstawianie pionków i chyba już wiem które wątki będą mnie bardziej interesować (Skrulle), a które mniej (Inhumans). Mam nadzieję, że ich ilość nie będzie oznaczać tego, że aby się z nimi dobrze zapoznać trzeba będzie sięgnąć po inne tie-iny niż Hickvengers. Na dobrą sprawę za wiele pobocznych serii mnie nie jakoś specjalnie nie interesuje. Co najwyżej Wolverine and the X-Men Annual, Guardians of the Galaxy i Heist.\nPoza tym w końcu oś fabuły nie skupia się aż tak bardzo na popularnych postaciach. Przez większośc numeru dostajemy panele dziejące się w kosmosie, a nawet jeśli już coś się dzieje na Ziemie, to w połowie jest to akcja u Inhumans. Avengers na razie są zmarginalizowani i to może zadziałać. To znaczy nie to, że nie chciałbym widzieć Mścicieli Hickmana z większym "czasem antenowym", ale to taka przyjemna odskocznia. Nie ma przegięcia w jedną stronę, jak w Chaos War, gdzie A-listera się nie dało uświadczyć, ale tym razem jest to dobrze wyważone i mam nadzieję, że tak się utrzyma. Jeśli się uda to będę pełen podziwu wobec Marvela. No i ciekaw jestem jak będzie wyglądać przez to sprzedaż w porównaniu do innych eventów.\nLubię rysunki Cheunga i w Infinity robią wrażenie i miło się je ogląda. Mimo to mam wrażenie, że ten artysta może lepiej. Do dużej części scen nie mogę się przyczepić, ale w niektórych widać, że Jimmy mógł się bardziej postarać. To wszystko jednak prowadzi do bardzo poważnej wady. Znów event Marvela nie będzie spójny stylistycznie. W AvX i AoU mieliśmy kilku rysowników na przestrzeni tych kilku numerów. O ile jeszcze byłym w stanie zaakceptować współpracę w każdym numerze dwóch artystów, ponieważ wygląd by został utrzymany, o tyle nie rozumiem, dlaczego #1 ma Cheunga, a kolejne zeszyty Opene i Weavera. Czyżby dlatego, że zdecydowano się na zmianę po publikacji Infinity FCBD? Nie wiem, ale jak dla mnie to strzał w stopę.\nKilka drobnostek: Skąd się wziął Skywalker w Infinity?\nOde mnie Infinity #1 dostaje niecałe siedem wyrwanych rąk przez Black Bolta na dziesięć.\nKrzycer: Orzeszku. Pisałem przy okazji New Avengers, że Hickman jak nikt inny podbija stawkę. No to w tym komiksie zrobił to jeszcze raz, przebijając samego siebie. Niech o skali wydarzeń świadczy fakt, że INWAZJA THANOSA NA ZIEMIĘ będzie tu WĄTKIEM POBOCZNYM.\nCo poza tym? Poza tym mamy tu dobre wprowadzenie - dostajemy zarys tego, co się dzieje (choć nie wiemy czemu), mamy pokazane zagrożenia, mamy jakieś tajemnice na przyszłość. Fajne tempo, niezłe rysunki (ale poniżej poziomy, którego oczekiwałem od Cheunga). I coś, co mnie zaskoczyło - dobra narracja. Nie lubię trzecioosobowej narracji w komiksach, ale tu nie tylko mi nie przeszkadzała, ale skłonny byłbym uznać, że coś wnosiła. Nie było jej za dużo, wprowadziła w klimat, parę informacji przekazała (nie dublując informacji przekazywanych przez rysunki).\nZ drobiazgów - tradycjom eventowym stało się zadość, pożegnaliśmy już pierwszych C-Listerów. Pamiętacie, jak "Annihilators" mieli zostać "kosmicznymi Avengers"? Cóż, możemy pożegnać się z Ikon. We barely knew thee.\nDemogorgon: "Marvel nie posiada wszystkich praw do ROM, ale ze Spaceknights może korzystać. Dlatego w Infinity #1 pojawili się ci bohaterowie. To też dowód na to, że event ma kosmiczne proporcje i dotyka nie tylko bohaterów związanych z Ziemią."\nCo? Spaceknights gdzieś się pojawiają? Ktoś o nich pamięta? Yaay! Stęskniłem się za Ikon, wymiatała w Annihilators! A i chętnie poznam jej kumpli! Muszę to przeczytać! Jeśli będą dobrze pisani, to może dostaną własną serię po tym even...\nLADIES AND GENTLEMEN! RUSTLEMANIA IS BACK! Szybciej, niż się spodziewaliśmy.\nNie no, to jest jakieś przegięcie! Wyciągacie postacie z Limbo TYLKO PO TO BY JE ZABIĆ?! A zabijacie tylko po to, by pokazać jacy silni są nowi wrogowie?! Który rok to jest waszym zdaniem? Bo ta strategia przestała działać gdzieś w okolicach Superboya Prime! No ale czego ja się spodziewam po ludziach, którzy wydają Avengers Arena! Do jasnej cholery, jeśli nie macie pomysłu na postać, ZOSTAWCIE JĄ W SPOKOJU! Kiedyś przyjdzie ktoś, kto może będzie jakiś miał. Ale nieee, lepiej ją zabić, by @#$% AVENGERS wypadli lepiej! Bo cały świat się musi kręcić wokół Avengers! Tego gloryfikowanego klubu dla wybranych! Kto nie jest w Avengers, ten jest do odstrzału, tak? To jest wasza polityka, Marvel? To powiem wam tyle - PIES TRĄCAŁ AVENGERS! Jeśli inne postacie was nie obchodzą, to mnie z całą pewnością nie będzie obchodzić ta banda egoistycznych dupków! Niech sobie lecą w kosmos, Kaptain America rzuci są tarczą, krzycząc "Murrica!", Thor strzeli piorunem, a Hulk zrobi "SMASH!" i będzie po kłopocie, bo Boże uchowaj, by coś się stało któremuś z tych pawianów! A tymczasem Iron Man zostanie na Ziemi, bo gdzie tam, żeby sobie C-Listerzy jak Black Bolt i Black Panther sami poradzili sami z Thanosem, nieee, oni potrzebują faceta z własnym filmem, którego mogą cmoknać w tyłek przed walką, bo bez jego wielkiej, wypchanej mamną marki nie byliby kompetentni! I czemu Illimunatti ciągną ze sobą na misje prostytutki?!\nNa plus: Lubię jak Hickman pisze Carol, plot z Thanosem jest toche nudny póki co, ale w sumie okej.\nSoundtrack: Black Blade\nRUSTLEMANIA SHALL RETURN! Może nie dwa razy w tym samym Pulsie następnym razem.\nGil: Początek tego eventu, który w przeciwieństwie do wielu poprzednich ośmielił się wzbudzić nadzieje czytelników. Czy ten zeszyt je podtrzymał? A owszem – przynajmniej u mnie. Po pierwsze dlatego, że jest naturalną kontynuacją dotychczasowych wydarzeń, z nie bierze się znikąd. Podstawy były kładzione konsekwentnie i umiejętnie od dłuższego czasu, chociaż pewnie wiele nawiązań jeszcze odkryjemy. Początek nie jest wybuchowy, chociaż nie brakuje w nim akcji, a to możemy potraktować jako obietnicę. Zwykle zaczyna się od trzęsienia ziemi, ale potem niestety napięcie już nie rośnie. Tutaj mamy rozstawienie pionków na szachownicy i uwerturę, która daje nadzieje na solidną partię. Thanos sam w sobie jest wytrawnym graczem, a jego generałowie zostali skutecznie wykreowani na istoty budzące grozę. Wprowadzenie do gry Inhumans sugeruje kontynuację wątków, które Hickman rozpoczął jeszcze w Fantastic Four, co również jest dużym plusem. Sam atak na Black Bolta jest świetnie wykonaną sceną i nie jedyną przy tym. Cieszy również fakt, że Avengers reagują z wyprzedzeniem – tak jak powinno być – i przyjmują aktywną rolę. Czas pokaże, czy ich plan się sprawdzi – na razie jedyne wątpliwości budzi dobór ekipy wysłanej w kosmos, chociaż z drugiej strony, jest usprawiedliwiony rozdziałem postaci w seriach (np. Iron Man został ze względu na swoją rolę w Illuminati). W tej chwili można nawet powiedzieć, że historia wykazuje cechy thrillera science-fiction, a nawet elementy horroru w budowie nastroju, więc będę się cieszył tym bardziej, jeśli ten stan rzeczy się utrzyma. Jim Cheung generalnie daje radę utrzymać nastrój – kosmici w jego wykonaniu wyglądają genialnie, otoczenie również świetnie i tylko mało zróżnicowane twarze policzyłbym na minus. Plusem jest też fakt, że do zeszytu dołączono wydany wcześniej prolog, dzięki czemu niczego się nie przegapi. Tak więc, póki co jestem zadowolony i pełen nadziei, że w końcu dostanę naprawdę porządny event. Na dobry początek wystawię nawet 8/10.\nkuba g: Stało się. Wybrałem w tym tygodniu tylko jeden zeszyt z Marvela, który będzie wart wydania na niego pieniędzy i okazało się, że jest ich wart bardziej niż można się spodziewać. Nie będę rozkładał tego numeru na części pierwsze bo nie o to mi w tych wpisach chodzi. Co doceniam najbardziej? Hickman utrzymał tu swoje nieśpieszne tempo narracji jednocześnie dając nam całą masę wydarzeń narastających z każdą następną stroną. Wątek Budowniczych, Thanos, zbiórka Avengers i akcja w "domu Inhumans". Wszystko przedstawione na równi dobrze i równoważnie. Oczywiście wiem, że często eventy zaczynają się dobrymi zeszytami by spaść z poziomem naprawdę nisko z każdym następnym numerem. Ale ten numer tak mi się podobał, że będę trzymał się bardzo nadziei na utrzymanie tego poziomu. Aha, czytanie tego numeru z muzyką z Deus Ex: Human Revolution jako tło było bardzo dobrym pomysłem. Taki kosmos i taką ziemię w centrum jego chcę widzieć.\nczarny_samael: Czuję to. Niestety AvX i "Siege" też czułem, a naprawianie tego co stało się w Siege trochę Marvelowi zajęło trochę czasu. Ciekawi mnie nowy cel Thanosa i cieszy, że Mad Titan nie wraca do starych koncepcji, bo ich cele już spełnił. Intryga na dodatek nie będzie się kręcić wokół niego, choć niestety zapowiada to jego porażkę z istotami niższego poziomu, ale zobaczymy. Hulk, Iron Man, Blue Marvel i Black Bolt wyglądają na tych którzy wezmą na siebie największy ciężar odparcia ataku. Hyperion i Thor w kosmosie? Jaram się. Zniszczenie Galadoru zrobiło na mnie wrażenie, nie spodziewałem się że Marvel się na to zdecyduje, nie zapomniano też o jego obrońcach, chociaż ich nazwa niewiele mi mówi. Atak na wszystkie imperia póki co wydaje mi się trochę naciągany, jednak wierzę w Hickmana.\nMiałem problem z rysunkami. Tzn. mają to czego od nich oczekuję - są przede wszystkim czytelne i nie przeszkadzają. Jednak też niczego nie dodają, bo każda twarz jest dokładnie taka sama. Szczególnie uderza to na stornie przedstawiającej bohaterów tej serii. To było gorsze niż u Landa. Za historię 8.5/10. Za rysunki 6.5/10, co daje nam 7.5/10 za ten numer.\nInfinity: Against the Tide (one-shot)\nDemogorgon: O, za to to było świetne. Przepiękne rysunki, bardzo klimatyczne , chociaż autor mógłby wpakować więcej różnorodności może, bo wszystkie Skrullice są rude.\nRozkoszuję się tym pięknym, apokaliptycznym klimatem, tą epickością wejścia d ogry Silver Surfera, jego potęgą, wręcz niemalże boskością, gdy staje naprzeciw niepowstrzymanych sił wroga, zdolnych przecież go zranić.\nNa minus - trochę chaotyczna jest scena z parą Skrulli, nie wiem czy ta dziewczyna w końcu umarła czy nie (jeśli tak to sucks, bo była fajna, a na pewno lepsza od jej frajerowatego kumpla).\nZ rozkoszą sięgnę po drugi numer. Nie miałbym też nic przeciwko animowanej adaptacji.\nczarny_samael: Czytając ten komiks przypomniał mi się Thor: God of Thunder. Te rysunki były majestatyczne - Surfer był po prostu bogiem, który zstąpił na planetę by ją uratować. O ile przez większość czasu mamy głównie walkę, scenariusz nie wypada źle, choć przyznaję że mam nadzieję na wyjaśnienie obecności Surfera (chyba że gdzieś mi umknęła). Może i jest to pewna klisza, ale naprawdę dobrze zrobiona. Za rysunki 10/10 (ciężko mi wyobrazić sobie lepsze), za scenariusz 6/10 i mamy średnią 8/10, ale numer tygodnia idzie jednak na konto Thora.\nKrzycer: Druga część crossovera. Gładko poszło. Zbyt gładko. Poza tym wprowadzenie klona Gwen Stacy (...który to już?) i usunięcie go numer później było tanią zagrywką. W sumie szkoda, klonoGwen mogłaby się przenieść do Huston... A tak w ogóle, czy ja dobrze pamiętam, że po poprzednich wyskokach Jackala zostały jakieś klony Gwen Stacy biegające po świecie? Mam wrażenie, że dawno temu natknąłem się gdzieś na taki wątek.\nWracając do tego numeru - interesujące rysunki. W pierwszej, bardzo krótkiej chwili pomyślałem, że to Clayton Crain.\nGil: Druga część historii o konfrontacji dwóch Pająków z Szakalem jest zarazem częścią ostatnią. I trochę szkoda, bo miałem nadzieje na bardziej rozbudowaną opowieść w co najmniej trzech aktach. A tak, wszystko rozwiązało się trochę zbyt szybko. Uwięzili ich, więc się oswobodzili, spuścili łomot tym złym i było wielkie bum, po którym rozeszli się w pokoju, chociaż z urażonymi uczuciami. Widać jednak, że w planach jest kontynuacja, bo pozostało parę elementów, które z pewnością powrócą, może nawet szybciej niż by się wydawało. Bo wiadomo - Jackal to świr. Natomiast Otto jest jak zwykle uroczy w kontaktach, a Kane wszystko dopasowuje do tej swojej wewnętrznej potworności i wyszedł z tego bardziej pokrzywdzony, więc efekty będą bardziej odczuwalne w jego serii. Czyli podobnie jak część pierwsza, była to całkiem niezła lektura. Zdecydowanie lepsze były za to rysunki. Nie wiem, skąd wytrzasnęli to studio, ale robi wrażenie. Tak więc i tutaj wystawię 7/10, ale mocniejsze niż w części pierwszej.\nSecret Avengers vol. 2 #7\nKrzycer: Jednego nie można zarzucić tej serii: nudno nie jest. Dzieje się dużo. Czy się dzieje z sensem? To jest bardzo trudno ocenić, bo musiałbym ułożyć sobie wszystkie wydarzenia w chronologicznym porządku, uwzględniając, że niektóre mogą być fałszywymi wspomnieniami, a zupełnie nie chce mi się tego robić, bo ten tytuł nie zasługuje na taki wysiłek. To czytadło do przejrzenia i zapomnienia. Być może gdzieś w tle ukryty jest jakiś wielki zamysł, wheels within wheels, rywalizujący z Hickmanowymi intrygami, ale jeśli tak, to autor ukrył go tak głęboko, że kompletnie tego nie widać - mamy tylko chaos.\nGil: Okay, powiedzmy to sobie szczerze: w tej chwili jedyne, co jeszcze trzyma mnie przy tej serii to rysunki. Nazwiska takie jak Guice i Epting przyciągają mnie wystarczająco, bym prześlizgnął się wzrokiem po tej dziwnie pokręconej fabule, której już nawet nie próbuję rozwikłać. Dawno już straciłem wątek, kto, z kim, jak i dlaczego. I nawet nie próbuję go odnaleźć, bo jak zaczynam czytać dymki, to widzę tylko bulbotanie o czymś nie związanym z tym, co widzę na rysunkach. I tylko dzięki grafice dostanie to coś ocenę 3/10.\nKrzycer: Pierwsza część crossovera. Byłem zaskoczony poziomem emocji, spodziewałem się typowego dla Ottopająka zgrywania Parkera, a tu od razu poszedł berserk. I dobrze, fajnie się to czytało. Aż szkoda, że Yost wplótł w to wszystko Jackala. Po pierwsze dlatego, że nie lubię Jackala, po drugie - ciekawsze byłoby dla mnie rozegranie spotkania Kaine'a z Ottem do samego końca.\nGil: O ile spodziewałem się, że spotkanie dwóch pajęczaków przyniesie obowiązkowy pojedynek, to nie przewidziałem, że konfrontacja okaże się aż tak wybuchowa. Biedny Otton prawie stracił kontrolę i był na skraju zdemaskowania się. Paradoksalnie, zad uratował mu atak stworów Jackala, chociaż z drugiej strony, Kane jest tak zaślepiony swoim poczuciem potworności, że i tak przyjął lanie jak szczeniak, który nasikał panu do butów. Szybko przeszliśmy więc z konfrontacji między pająkami do bitki z łotrem, która zadziwiająco szybko przechyliła szalę na jego stronę. Oczywiście, tylko po to, żeby zapewnić odpowiedni cliffhanger. A jednak czytało się to całkiem fajnie, bo nie było pewności, co za chwilę wywinie każda z postaci. No i rysunki Checchetto wyglądały tutaj bardzo fajnie. Tak więc, część pierwsza dostanie 7/10.\nHotaru: Jason Aaron i Esad Ribic dostarczyli finał godny epickiej historii. Saga Gorra dobiegła końca i okazała się tak tragiczna, jak można było z początku domniemywać. Scenarzysta przygotował kilka naprawdę epickich scen, a rysownik wyegzekwował je perfekcyjnie. Aaron i Ribic stworzyli coś kompletnie innego od ostatnich historii o Thorze, a jednocześnie nie ustępującego klimatem kompletacyjnemu początkowi Thora Straczynskiego i Coipela. Szczerze przyznam, że nie spodziewałem się, że ta seria aż tak mi się spodoba. Lubię takie niespodzianki. Koniec końców czuję jednak niepokój - jak po takiej fenomenalnej pierwszej historii twórcy zachowają poziom w kolejnej?\nKrzycer: Fajnie, że Aaron tymi 11 numerami przypomniał, czemu kiedyś (przed WatXM, przed Wolverine'em w piekle, przed jego Hulkiem) lubiłem jego komiksy bez żadnych zastrzeżeń.\nW sumie inni już wymienili zalety tego komiksu, zgadzam się ze wszystkim. Zaintrygował mnie pomysł samaela, łączący Gorra z Voidem - zupełnie mi to nie przyszło na myśl, ale byłoby to bardzo zgrabnym wyjaśnieniem. Zobaczymy.\nGil: Bomba odpaliła! Na szczęście nie było niewypału. Nawet mieliśmy szansę posmakować jej efektów i pomogło to utrzymać napięcie. Nawet przez chwilę zwątpiłem, czy aby problem Gorra zostanie rozwiązany w tej historii, czy dostaniemy akt trzeci we wszechświecie bez bóstw. I szczerze powiem, że nie wiedziałem zupełnie, czego się spodziewać. Tym razem Aaron zaskoczył mnie pozytywnie – udało mu się stworzyć zakończenie, które nie tylko utrzymuje poziom, ale też zaskakuje rozwiązaniem i nie jest banalne. Powiem więcej – z czystym sumieniem nazwę je epickim. Moment, w którym Thor skupia modły wszystkich bogów i przejmuje broń przeciwnika sprawił, że poczułem dreszczyk. Coś, co po przeczytaniu miliona komiksów zdarza się rzadko. I oczywiście nie da się odmówić zasługi w tym Ribicowi, który stworzył fantastyczną oprawę graficzną. Koniec Gorra również wyszedł świetnie i dodaje drugie dno do tej postaci. Natomiast epilog pomógł rozluźnić atmosferę i przyniósł chwilę oddechu. Niezwykle rzadko zdarza się, żeby tytuł utrzymał tak wysoki poziom przez 11 numerów, więc również ten fakt uwzględnię w ocenie, wyrażając przy tym nadzieje, że utrzyma się dłużej. A oceną tą będzie 9/10 i tytuł numeru tygodnia.\nczarny_samael: Zazwyczaj jeśli wpisuję swoje oceny, robię to na gorąco i są one skrajnie niskie lub wysokie. Tym razem powstrzymałem się przed tym. Ucierpiała na tym zapewne powyższa ocena Areny gdyż normalnie miałaby tą 7-kę na bank. Jednak wtedy Thor musiałby dostać 10, a jeśli się nie mylę to tylko #9 taki dałem.\nPewnych rozwiązań się spodziewałem, innych mniej. Thor z mocą Gorra był niezwykły, budzący strach, nawet większy niż sam Gorr. Brakowało mi tylko nawiązania do Voida, bo cały czas miałem wrażenie, że i Gorr i Sentry biorą swoją moc z tego samego źródła, szczególnie gdy zobaczyliśmy w ostatnich numerach dwa nawiązanie: 1.I Thor leciał z Gorrem lata świetlne i Sentry z Thorem u Remendera, a obaj scenarzyści mówili o współpracy. 2.Tak jak Thor wrzucał ciało Sentry'ego w słońce, tak King Thor zrobił to z Gorrem w #9. Do tego Remender jasno podkreślił, że Sentry nie ma Voida w UA, tutaj mieliśmy do czynienia z historią która miała wpływ na czas i tym samym liczyłem na wyjaśnienie co się stało z "cudotwórcą" Boba. Liczę wciąż na Remendera w tym względzie. Gorr przypominał mi Voida przez długi czas, także tym że stanął przeciw bogom, podczas gdy Void wykorzystywał swoją moc w przeszłości by ukazać się jako ten najwyższy bóg. Szkoda, ale mimo wszystko ładnie się nam to zamknęło, a pamięć bogów została wyczyszczona, pewnie poza Kingiem. Wg mnie tak powinno wyglądać zamknięcie dobrej historii. Rysunki po raz kolejny wpisywały się w klimat i zwiększały napięcie. Cała historia jest najlepszą jaką czytałem z Thorem od kiedy panował Asgardem na Ziemi w Thor vol. 2.\nWażnym aspektem tych 11 numerów, było to, że nie było to oczywistymi podwalinami żadnego eventu, czy jego efektami, co obecnie jest nagminne w tak długich historiach.\nZa ten numer: 8/10. Za całą historię: 9/10.\nHotaru: Po scenariuszu Wooda oczekuję teraz tylko jednego - wyjaśnienia, dlaczego Jean zachowuje się kompletnie niezgodnie ze swoim charakterem. Do czasu, aż nie dostanę satysfakcjonującej odpowiedzi, nie ważne ile Wood przemyci fascynujących akcji, geopolitycznych rozgrywek i dramaturgii, nie będę usatysfakcjonowany. Ten numer jest tego przykładem.\nKrzycer: Jak to zwykle w tym tytule bywa: w sumie fajnie, ale czemu Jean zwariowała? To pytanie wisi nad serią. Niestety, nie sprawia, że jestem coraz bardziej zaintrygowany, tylko coraz bardziej zirytowany.\nPoza tym Wood albo nie wie, że Ultimate Colossus jest gejem, albo zrobił z niego biseksualistę, co też mi się kłóci z jego przedstawieniem przez Vaughana i kto tam jeszcze prowadził ten wątek całe lata temu...\nUncanny X-Force vol. 2 #10\nGil: Porzucamy w końcu dosłowne cluster-fucki, by powrócić do tych mniej dosłownych, czyli wątków rozpoczętych wcześniej i na kilka numerów porzuconych. Nie jest łatwo przypomnieć sobie, o co chodziło, więc akurat w tym wypadku słowna ekspozycja jest pomocna. Przy okazji trwa wybielanie (nie dosłowne oczywiście) Bishopa i nawet pojawia się przy tym odrobina logicznych argumentów. Ale potem nagle z nieba spadają potworności i logika się kończy. Powiedzmy to tak: trzeba być dupą wołową, a nie doświadczonym bohaterem, żeby pozwolić jakiemuś chuderlakowi napoić się magicznym trunkiem, który wywala osobowość na lewą stronę. Ale to z pewnością część planu przeciągania Bishopa z powrotem na stronę aniołków, co zostało nawet podkreślone ostatnim kadrem a’la Wolverine w kanale. Oczywiście nic nie jest przy tym jaśniejsze i sytuacja to nadal jeden wielki… no, sami zgadniecie? Rysunki wprawdzie są lepsze niż przez ostatnie kilka zeszytów, ale nawet nie zbliżają się do poziomu z początku serii. Nadużywałem trochę trój w tym tygodniu, a ze względu na ulgę z powrotu do stanu względnie normalnego przyjąłem ten zeszyt jako trochę lepszy od tamtych, więc naciągnę ocenę do słabego 4/10.\nHotaru: Kolejny nudny numer napisany przez Briana Bendisa. Scenarzysta powinien całować po stopach rysownika. Kiedy te puste scenariusze ilustruje Frazer Irving, wtedy jego styl nadaje tej wydmuszce aurę tajemniczości, emanuje dramaturgią i napięciem tam, gdzie w skrypcie go nie ma. To dzięki rysownikowi czytelnik dociera do końca zeszytu bez przerwy na drzemkę w trakcie lektury. Pomyśleć, czego Irving by dokonał, gdyby dostał naprawdę dobry scenariusz...\nKrzycer: Ojej. Frazer Irving nie pasuje do rysowania rzeczywistego świata. Limbo, tak. Słoneczny dzień w ośnieżonej Kanadzie? Protesty studenckie? Nie.\nDalej. Trening młodych mutantów. Standard, ale ładnie poprowadzony. Spiskujący Magneto... eee... co? Zakładam, że Magneto wciąż chce robić SHIELD w konia, ale czemu SHIELD wciąż z nim w ogóle gada?\nPoza tym: ojej, Rewolucja Cyclopsa wreszcie przyniosła jakieś owoce. Czyli... Uncanny X-Men jest o mutancim Occupy Wall Street? Dobrze rozumiem, na czym to ma polegać? W każdym razie miło, że coś się z tym wątkiem dzieje już w #10 numerze. W All-New po 15 wciąż właściwie nic się nie wydarzyło.\nUndercik: Tak jak uwielbiam All-New X-Men, tak Uncanny od samego początku mi nie podchodzi. Tym razem po raz pierwszy od 9 przeciętnych numerów coś zaskoczyło. Nie licząc Mystique która jest teraz wszędzie, w końcu czyta się to dobrze. I tak, podobała mi się naiwność Scotta. A jego raczkująca relacja z Angelem w końcu pokazuje sens przeniesienia tego drugiego do UXM. Rysunki są za to specyficzne i niektóre są świetne, a na jednych zawiesza mi się wzrok i w głowie pojawia się tylko jedno wielkie "WTF?".\nGil: Pierwszy i największy plus tego zeszytu to powrót Frazera Irvinga jako rysownika. Co prawda, tutaj jego grafiki nie są tak efektowne jak wcześniej, ale w tych okolicznościach to nie zarzut, bo nadal są bardzo dobre. Co zaś się tyczy fabuły… no, jest. Ale nie powala. Sporą część zajmuje wałkowanie motywu współpracy Magneto z SHIELD, co służy właściwie tylko wciśnięciu Mystique-Dazzler. To zaś każe zapytać, czy rzeczywiście najważniejsza organizacja bezpieczeństwa na świecie nie ma metod rozpoznawania shapeshifterów? Z drugiej strony mamy resztę ekipy Cyclopsa, która uczy się trochę lepiej współpracować. Do momentu, kiedy ich fearless leader postanawia zabawić się w celebrytę, ponieważ zbiegowisko hipisów połechtało jego ego, przez co pakuje się w wyjątkowo oczywistą pułapkę. Kiepska strategia jak na kogoś, kto aspiruje do roli przywódcy gatunku. I wyjątkowo marna przemowa. Ale z plusem za rysunki, zeszyt wyciągnie 6/10.\nczarny_samael: No i koniec chwalenia. Rysunki były straszne, okropne, beznadziejne... To się czytało z odrazą na twarzy i pragnieniem końca numeru. Cyke trochę naiwny, ale czy nie musiał się na to zdobyć? Magneto nie przekonujący. Tylko Hill przypominała mi samą siebie. Pomijam nowych, bo oni muszą się ograć, żeby stwierdzić jacy są naprawdę. Za rysunki 2/10 Za scenariusz 4/10 i mamy końcową ocenę 3/10.\nGil: No tak… jak Aaron zaskoczył czymś pozytywnym i dojrzałym w jednym miejscu, to musiał rozczarować czymś boleśnie infantylnym w innym. Fabuła tego zeszytu to nic innego jak ciągnąca się w nieskończoność bijatyka, usiana chaotycznymi przebitkami. Oprócz mutantów mamy więc kosmitów, demony, wielkie potwory i nawet Icemana sterującego wielkim lodowym Voltronem. Jeezzz…! To już nie jest byle mech, to cała góra sera i waty, pod którą utonęły jakiekolwiek motywy, które tę historię zaczęły. Nie wiem, czy zapoznam się z finałem po czymś takim… Wystawię najwyżej 3/10.\nKrzycer: Kiedyś podobały mi się rysunki Davisa. Dziś... eh. Czemu oni wszyscy mają białe paski zamiast zębów?\n...to w sumie wszystko, co wyniosłem z lektury tego komiksu. Fabuła była, była w porządku, nic, nad czym warto się zachwycać, nic, co zasługiwałby na krytykę. Po prostu - nijakie to było. Zdecydowanie poniżej tego, czego spodziewam się po Cornellu zazwyczaj.\nA na koniec Mystique znikąd! Najwyraźniej ktoś ogłosił 2013 rokiem Mystique, tylko nie poinformowali jeszcze o tym fanów. A biorąc pod uwagę "zespalanie mutantów z resztą uniwersum Marvela", jakim cudem Mystique jeszcze nie pojawiła się w Uncanny Avengers? Może chociaż wyskoczy u boku Thanosa w Infinity. Bo naprawdę jest jej za mało w komiksach.\n...a ja przecież ją lubię. Mystique jest świetną postacią. Czemu redaktorzy działu mutantów chcą mi ją obrzydzić, pozwalając, by była wszędzie?\nGil: Chciałem napisać pozytywną recenzję tego numeru, ale mimo kilku podejść, nie mogę znaleźć innych plusów poza faktem, że czytało się to lekko i przyjemnie, a od strony technicznej nic skryptowi zarzucić nie można. Niestety, to za mało, bo temat numeru to już czysty fan-service. Ciężko mi przełknąć fakt, że zarówno Wolverine, jak i Black Panther tracą kontrolę nad sobą, gdy zaczynają się kłócić o kobietę. To tylko wymówka, żeby nie potraktować tego pojedynku serio, a przy okazji wyprostować kilka nieszczęsnych wcześniejszych pomysłów, jak zabranianie Storm wstępu do Wakandy. W samum wątku głównym niewiele się ruszyło, tym bardziej, że na ostatniej stronie wykonali ostry skręt w stronę czegoś zupełnie innego, czyli po raz piąty czy szósty wyciągnęli z kapelusza Mystique. Więc właściwie to wszystko było na nic. No i znów mamy rysunki Davisa, czyli to samo po raz wtóry. Tym razem tylko 5/10 będzie.\nHotaru: To, że jeszcze nie anulowano tego tytułu, to w większości zasługa Krisa Anka. Artysta wyrasta na jednego z najlepszych dostawców okładek dla Marvela. Sam numer jest kiepski - schematyczny, brzydki i nudny. W tej okładce jest więcej klimatu i dramaturgii, niż wewnątrz całego zeszytu. Do tego artysta poeksperymentował i fantomy zilustrował stylem kompletnie innym od tego, do którego zdążył nas przyzwyczaić. Podoba mi się.\nDemogogon: Płaczę przez tę okładkę. Płaczę, bo ona jest taka w stylu Molly, pełnej optymizmu i naiwności dziewczynki, która zgubiła najbliższe co ma swoim rodzicom i nie wie co robić. W tym obrazku jest więcej emocji, więcej smutku i tragedii, niż w wszystkich trzynastu numerach tej serii razem wziętych. #helpmolly. Reward! (all the money in my piggy bank). Serce mi pęka jak to czytam. Ta seria nie zasługuje na tak dobre okładki.\nZgadzasz się z opiniami, a może wręcz przeciwnie? Skomentuj na forum, w temacie New Spoilerownia - 2013.08.14


Fulvestrant Teva - działanie, dawkowanie, opis leku - PoradnikZdrowie.pl\n1 ampułko-strzykawka (5 ml) zawiera 250 mg fulwestrantu. Preparat zawiera etanol, alkohol benzylowy, benzoesan benzylu.\nFulvestrant Teva 2 amp.-strzyk. 5 ml + 2 igły, roztw. do wstrz.\nDomięśniowo. Dorosłe pacjentki (także w podeszłym wieku): zalecana dawka wynosi 500 mg podawana w odstępach jednomiesięcznych z dodatkową dawką 500 mg po upływie 2 tyg. od podania pierwszej dawki. Gdy fulwestrant jest stosowany w skojarzeniu z palbocyklibem, należy zapoznać się z ChPL palbocyklibu. Przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego fulwestrantem z palbocyklibem i przez cały czas jego trwania pacjentki w wieku przed- i okołomenopauzalnym powinny otrzymywać leczenie agonistami LHRH zgodnie z lokalnie przyjętą praktyką kliniczną. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności zmiany dawki u pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CCr ≥30 ml/min). Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CCr Dzieci i młodzież: nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności w tej grupie wiekowej. Sposób podawania. Lek należy podawać powoli (czas jednego wstrzyknięcia 1-2 min.), domięśniowo w 2 kolejnych wstrzyknięciach po 5 ml, każde w inny pośladek.\nLek jest wskazany: w monoterapii do leczenia raka piersi z obecnymi receptorami estrogenowymi, miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami, u kobiet po menopauzie wcześniej nieleczonych terapią hormonalną lub z nawrotem choroby podczas lub po zakończeniu leczenia uzupełniającego lekiem z grupy antyestrogenów lub, gdy nastąpiła progresja choroby podczas leczenia lekiem z grupy antyestrogenów; w skojarzeniu z palbocyklibem w leczeniu miejscowo zaawansowanego lub rozsianego raka piersi z obecnością receptorów hormonalnych (HR), bez nadmiernej ekspresji receptora ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu 2 (HER2) u kobiet, które wcześniej otrzymały leczenie hormonalne. U kobiet przed menopauzą i w okresie okołomenopauzalnym leczenie skojarzone z palbocyklibem należy stosować jednocześnie z agonistą hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH).\nNadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ciąża i okres karmienia piersią.\nLek należy stosować ostrożnie u pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CCr <30 ml/min), skazą krwotoczną, trombocytopenią lub u pacjentek przyjmujących leki przeciwzakrzepowe. U pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi często występują zaburzenia zatorowo-zakrzepowe; należy to uwzględnić stosując preparat u pacjentek z grupy ryzyka. W związku ze wstrzyknięciem leku zgłaszano reakcje w miejscu wstrzyknięcia takie jak: rwa kulszowa, nerwoból, ból neuropatyczny i neuropatia obwodowa. Należy zachować ostrożność podczas podawania leku w górnoboczną okolicę pośladka ze względu na bliskość nerwu kulszowego. Brak jest danych dotyczących odległych skutków działania fulwestrantu na kości - w związku z mechanizmem działania fulwestrantu istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia osteoporozy. Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania fulwestrantu (podawanego w monoterapii lub w skojarzeniu z palbocyklibem) u pacjentek z masywnymi przerzutami do narządów miąższowych. Lek zawiera etanol, to jest do ok. 1000 mg na dawkę, co odpowiada 20 ml piwa lub 8 ml wina na dawkę i jest szkodliwy dla osób z chorobą alkoholową, kobiet w ciąży lub karmiących piersią, dzieci i grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby i padaczką. Preparat zawiera alkohol benzylowy (500 mg na 5 ml), co może powodować wystąpienie reakcji anafilaktycznej.\nFulwestrant w monoterapii. Bardzo często: reakcje nadwrażliwości, uderzenia gorąca, nudności, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza zasadowa), wysypka, bóle mięśniowo-szkieletowe, bóle stawów, astenia, reakcje w miejscu podania. Często: zakażenia dróg moczowych, zmniejszenie liczby płytek krwi, anoreksja, ból głowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, wymioty, biegunka, zwiększenie stężenia bilirubiny, bóle pleców, krwawienia z pochwy, neuropatia obwodowa, rwa kulszowa. Niezbyt często: reakcje anafilaktyczne, niewydolność wątroby, zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności gamma-glutamylotranspeptydazy (GGTP), kandydoza pochwy, obfite białe upławy, krwotok z miejsca podania, krwiak w miejscu podania, nerwoból. Leczenie skojarzone z palbocyklibem. Bardzo często: zakażenia, neutropenia, leukopenia, niedokrwistość, trombocytopenia, zmniejszenie apetytu, nudności, zapalenie jamy ustnej, biegunka, wymioty, łysienie, wysypka, zmęczenie, gorączka. Często: zaburzenia smaku, nasilone łzawienie, nieostre widzenie, suchość oka, krwawienie z nosa, suchość skóry, osłabienie, zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie aktywności AlAT. Niezbyt często: gorączka neutropeniczna.


Badanie: Borówki mogą poprawić pamięć dzieci w wieku szkolnym - Z innej skrzynki\nAutor: www.fruitnet.com 27 listopada 2018 09:14\nNowe badania opublikowane w European Journal of Nutrition wykazały, że jedzenie jagód może dać dzieciom znaczne zwiększenie pamięci.\nPrzeprowadzone badanie obejmowało 54 dzieci w wieku od siedmiu do dziesięciu lat. Poproszono ich o wypicie 200 ml napoju z borówek lub napoju placebo. Napój z borówek zawierał 253 mg anthcyanins (antocyjany) i był odpowiednikiem około półtora kubka świeżych jagód.\nNastępnie naukowcy ocenili pamięć werbalną dzieci, funkcje poznawcze i skuteczność rozumowania przed i dwie godziny po spożyciu napoju. Zespół odkrył, że dzieci, które wypiły miksturę z jagodami, wykazały lepsze czasy reakcji i funkcje poznawcze, nazwane funkcjami wykonawczymi (EF).\nW raporcie napisano: "Stwierdzono, że spożywanie napoju z borówki znacznie poprawia pamięć i uwagę EF. Oznacza to, że produkt bogaty w flawonoidy, odpowiadający 240 g lub półtora kubka świeżych jagód, może zapewnić ostre korzyści poznawcze u dzieci.\n"Te odkrycia potwierdzają zgromadzone dowody na to, że produkty bogate w flawonoidy są korzystne dla zdrowego funkcjonowania mózgu, szczególnie w krytycznych okresach rozwojowych."\nDr Emma Derbyshire, specjalista ds. Zdrowia publicznego i doradca Brytyjskich Letnich Owoców, skomentowała: "Była to dobrze zaprojektowana próba i oznacza, że podawanie dziecku jagód jako części np. porannego śniadania lub schowanie ich w pudełkach na lunch może również pomóc zwiększyć ich siłę mózgową, gdy są w szkole, zwłaszcza w sezonie egzaminacyjnym."


##### Prawda o datowaniu węgla - Promieniotwórczość – zadanie | Olimpiada Chemiczna.\nPrawda o datowaniu węgla. Stosując metodę datowania opartego o radioizotop węglaC, wszystkie trzy zespoły określiły datę powstania całunu na lata. Tak więc metoda datowania przy pomocy C14 nie może być uważana za nieomylną. Jest to prawdą, zarówno wobec kreacjonistycznych jak i..\nKYA: Tam lata radioaktywny węgiel dookoła? Współczesne narzędzia datowania radiometrycznego nie pozwalają. Datowanie węglowe - jest to metoda badań, pozwalająca na ustalenie wieku.\nTradycyjne metody oceny wieku pigmentów, np. Węgiel randki online uszczelniają ofertę Donbasu pali nasze firmy [GRAND PRESS 2018]. MUSZĄ być datowajiu w zależności od. Datowanie radiowęglowe : węgiel ma dwa stabilne izotopy, które prawda o datowaniu węgla wymienione w podpunkcie a). Duster, cała prawda! swój rachunek za prąd i przestań kłamać/bredzić o korelacji oze z ceną energii, bo w Prawxa nie żyjesz, i tu datuje prawdw wyłącznie węgiel!\nTwarde dane danymi, ale prawda musi być po prawda o datowaniu węgla stronie. Prawdo- podobnie wypaliły się całkowicie, pozostawiając mniej trwały popiół. To właśnie wyjaśnia spotykane błędy w datowaniu, które prawie zawsze wynikają z doboru. Raiffeisen musi przygotować kolejne sprawozdania datowane na koniec 2018 r. Spółki Restrukturyzacji Kopalń, datowane jest r.\nWęgiel plus ewentualnie śladowe ilości dodatków – tylko tyle i aż tyle. Morza. Kluczem dla metody datowania radiowęglowego jest fakt, że węgiel C-14. Datowanie radiowęglowe, czyli ile Opiera się na pomiarze proporcji między radioaktywnym izotopem węgla C14, datowaiu izotopami C12 i C13. Mierzyć to można ciągle rosnącą w tamtych filipińska kultura randkowa liczbą hut i kopalń węgla kamiennego.\nW datowaniu bowiem węgli drzewnych, zanieczyszczenie nie stanowi problemu. To jest możliwe, mogłyby to być na przykład datowane materiały historyczne. Całun Turyński – prawda czy fałsz?\nDatowanie bezwzględne określa wiek obiektu, natomiast datowanie względne określa. Smoki, prawda o datowaniu węgla dinozaurów a datowanie węglem C14. Peawda infrastruktury OZE coraz bardziej się opóźnia.\nNiewystarczające byłoby także uwolnienie węgla z wapieni na obszarze. Ten sposób datowania na podstawie oznaczenia prawda o datowaniu węgla izotopu węgla uczeni na całym. Izotop węgla 14C jest niestabilny, rozpada się, czyli znika. Tak - to prawda, że użyto do datowania metody uznanej naukowo. Tak na prawdę, to nawet dużo węgla się przez ten czas nie spali i nie.\nCo prawda, prawda o datowaniu węgla radiowęglowego raczej nie nazwiemy przyrządem. C14 udowadnia pochodzenie Całunu ze średniowiecza, mija się z prawdą. Karygodne zaniedbanie specjalistów od datowania węglem C14 stało się główną. Tak to też powinno być w przypadku datowań 14C, kalibracja powinna być. Na czym polega metoda datacji przy użyciu węgla 14C. Naukowcom życzymy powodzenia w dążeniu do prawdy. A najlepiej takie, mam połączenie z tpb dosłownie.\nNie można co prawda uniknąć całkowitej eliminacji. Churchill miał podobno powiedzieć, że prawda o datowaniu węgla prawda włoży buty. Marta Cuberbiller METODY DATOWANIA WIEKU ZIEMI NA. Całun Praeda i zmyliła naukowców co do jego datowania.\nDATOWANIE CERAMIKI Prrawda METODĄ TERMOLUMINESCENCJI.\nSłowo Ducha Prawdy: nie można o człowieku, który naucza rzeczy. Liczba datowań radiowęglowych wykonanych na obiektach z terenu Polski prawdo-. Jeśli datowania są ścisłe, oznacza to, że ludzie i wielkie zwierzęta w Australii żyły. Tu osadów nie da się datować na podstawie węgla drzewnego. Karboniści, starający się o pozwolenie na datowanie Całunu, wysuwali propozycję. Możnaby myśleć, ze węgiel [pierwiastek] jest węglem i że jeśli zaobserwujemy, że. W atmosferze, poza głównym izotopem węglaC, występuje także pewna ilość. Najlepsza bajka z milionami lat dotyczy datowanie skał i skamielin, otóż. Obieg węgla w przyrodzie sprawia że stosunek izotopu węgla C14 do. Co prawda niektórzy uczeni (również tacy którzy podważają wyniki. Panika wokół zmian klimatu mocno uderzyła w ceny węgla oraz notowania producentów.\nDatowanie radiowęglowe to kość niezgody między ewolucjonistami i. ZMW: Tak, wszędzie lata. KYA: No, to prawda. Dzieje się tak, ponieważ wynik datowania tkaniny metodą izotopu węgla C14 mówi. Co prawda jako pierwsza w przekazach źródłowych - w dokumencie księcia bytomskiego Kazimierza II datowanym na rok 1295 - pojawiła się. Istnieją bezbłędne i bezwzględne metody datowania.\nPowstanie węgla datuje się na okres datowaiu paleozoicznej zwany karbonem. Ale z drugiej strony w każdej legendzie tkwi ziarno prawdy. Co prawda wynaleziono ją w połowie Prawda o datowaniu węgla wieku, ale do tej pory z powodzeniem.\nWprost przeciwnie –to specjaliści od prawda o datowaniu węgla radiowęglowego pchali stary termin na randki. Minister środowiska: węgiel podstawą rozwoju Polski.\nZ warstwy tej pobrano próbki węgla do datowania metodą oznaczenia za. Silverpit” („Srebrny Dół”) 24, datowana w przybliżeniu na. Przyjmując wynik Libby połowicznego rozpadu węgla 14C na ok.\nStosując metodę datowania opartego o radioizotop węglaC, wszystkie trzy zespoły określiły datę powstania całunu na lata.\nO bojach o ustalenie prawdy pisze Aleksandra Polewska w. Całunu ze średniowiecza, mija się z prawdą. Jednak datowanie radiowęglowe leżącego obok czaszki węgla drzewnego wskazywało. Stosowane przez naukowców metody datowania opierają się na założeniach, które co prawda mogą być użyteczne, ale często. I dopiero po tym zacznie prawda o datowaniu węgla majątek trefnych. Brak co prawda bezpośrednich tego dowodów, ale w.\nW biosferze, w sposób naturalny, występują trzy izotopy węgla 12C, 13C i l4C. Eęgla bardzo odpowiednia metoda datowania grobów, prawda? Datowaniu radiowęglowemu poddano m.in. Słyszeliście o datowaniu metodą węgla C-14, prawda? Węgiel prawdę ci powie. Prawda o datowaniu węgla posłużyli się bardzo dokładną metodą badawczą, zwaną datowaniem radiowęglowym.\nSztab Ra Starożytny Egipt pozostawił na świecie cywilizacji dziedzictwa kulturowego: majestatyczne piramidy, świątynie, pałace, obeliski, ściany. Metoda ta, w dużym skrócie, polega na anime randkowe simy na PC proporcji między węglem 14.\nWreszcie. niczny węgiel będący podstawą datowania, musi być.\nJa, mimo, że globu nie opłynąłem, samolotem nie leciałem (tak, to prawda), dałem się.\nKomisji Polityki Społecznej i Rodziny /nr 268/ datowanego na. Syberyjski węgiel zawiera znacznie mniej siarki niż ten z Zagłębia Jak utworzyć nazwę ekranową randek internetowych. Prawdą jest też, prawda o datowaniu węgla część z osób, które zostały zweryfikowane.\nBezpieczne datowanie zabytków. Dotychczas liczne z nich nie były badane metodą węgla radioaktywnego, gdyż współczesne techniki datowania wiążą. Okresem największego rozwoju techniki spalania węgla to wiek XIX i początek wieku.\nC. Fragment węgla drzewnego. Co prawda, w prawda o datowaniu węgla historycznym mówi się o datach w sensie lat (1410, 1683. Posunęli się nawet prawda o datowaniu węgla tego, że zafundowali całe datowanie za friko –normalnie. Pojawienie się około 60 lat temu datowania radiowęglowego było. Dynamiczny rozwój górnictwa węgla brunatnego datuje się od lat 60-tych XX wieku, kiedy to obserwuje.\nFirkanten – datowanej na paleocen, występujące w jej najniższej części, w. Co prawda metodą radiowęglową datuje się znaleziska do około 35-45 tys. C14 (normalnie numer atomowy węgla to 6. Jeśli byłaby to prawda, to należałoby wnioskować, że Egipcjanie nauczyli swoich. Ponieważ znajdowały się tam pokłady węgla, wszystko wiedząca nauka w.\nPrawdą jest, że charakterystyczne ślady ognistego deszczu, który miał. Diamenty. Współczesne europejskie szlifowanie diamentów datuje się na początek XV w.\nMałgorzata Milian-Lewicka: Mroczna prawda o modnych tłuszczach. Od 2019 roku w stolicy Małopolski nie będzie można palić węglem w. Oto część prawdy, która boli podwójnie, szczególnie wówczas, kiedy. Nie pozwala co prawda na poznanie. Co prawda, w kontekście historycznym mówi się o datach w sensie lat (1410, 1683. W pracy z 1952 r. zatytułowanej „Radiocarbon Dating” (Datowanie radiowęglowe) opisał sposób datacji odkryty przez siebie w 1947 r., a także. Różnica wieku może sięgać kilkuset lat, np.\nRandki zadłużenia studenckiegoStrona randkowa zespołu Dave Matthews\nCałunu do badania metodą węgla. do przyjęcia radosnej prawdy, że Jezus umierając i zmartwychwstając nadaje. Najbardziej znaną metodą jest datowanie węglem promieniotwórczym, która. Podczas datowania posłużyli się metodą uranowo-torową. W lutym tego roku produkcja węgla kamiennego w Polsce była - w ujęciu miesięcznym - rekordowo niska.\n1 years ago\t23 Comments\tprawda, o, datowaniu, węglaprawda, o, datowaniu, węgla7,378\nCzy on po prostu będzie chciał się połączyć January 13, 2020\nAndroid anime gry randkowe February 9, 2020\nMatchmaking warframe February 5, 2020\nZnane są mi wszystkie metody datowania, ale w publikacji. ZMW: Wszędzie lata. I jest tego radioaktywnego węgla trochę. Całun Turyński – czy dowiemy się w końcu prawdy o jego autentyczności?\nDo niedawna datowanie węglem radioaktywnym C-14 nigdy nie było używane do testowania kości dinozaurów, ponieważ analiza tego typu. Sejmie ulubiony minister ekologów jest mijaniem się z prawdą. Fizyczny pomiar wieku próbki węgla nazywany jest często datowaniem. Takie zjawiska, jak: magnetyzm ziemski, stopa procentowa dwutlenku węgla i. Analiza zawartości węgla C14 w tym gazie pozwala określić wiek zabytku.


Telefon Asus | gsmManiaK.pl\nNowy smartfon Asus, z nazwą kodową ASUS_X00GD, zdradził swoją specyfikację w TENAA. Będzie to urządzenie klasy średniej...2-calowy wyświetlacz o rozdzielczości HD (1280x720). Parametr ten informuje, że nowy smartfon Tajwańczyków będzie co najwyżej średniakiem, co potwierdza również jednostka centralna, czyli ośmiordzeniowy\nAsus na COMPUTEX 2016 zaprezentował wiele ciekawych nowości, jednak przy okazji również pochwalił się rosnącą popularnością swoich smartfonów - przez dwa lata smartfony ZenFone znalazły ...ponad 30 mln właścicieli. Dla producenta to jednak ciągle za mało. Asus rozpoczął przygodę...gdyż w tym roku planuje dostarczyć do\n... się przeważnie Chińczycy, ale swoje trzy grosze do pomysłowego biznesu postanowił dołożyć ASUS. Telefon z dwoma sliderami Tajwańczycy opracowali pięć koncepcji smartfona z podwójnym sliderem, który ma otrzymać wysuwany element zarówno z górnej... konfiguracji znalazł się w ostatnim ZenFone 6. Cóż, być może już niedługo ujrzymy\nW pierwszej połowie tego roku Asus sprzedał zaledwie 8 mln smartfonów, co zmusiło firmę do redukcji założeń na 2016 rok. Kiepska sprzedaż kompletnie ... ZenFone 3. W maju tego roku Asus zakładał, że w całym 2016 roku uda mu się dostarczyć na rynek 25 milionów smartfonów, co samo w sobie nie jest ...przez kiepską sprzedaż w\n...i ZenFone 4 Max Pro. Poznaliśmy ich specyfikacje i ceny. To potężne uderzenie firmy ASUS. O serii ZenFone 4 od ASUSa było głośno już od kilku tygodni. Dziś ... nowych modeli. Co oferuje każdy z nich? ASUS Zenfone 4 ASUS Zenfone 4 Pro ASUS Zenfone 4 Selfie ASUS Zenfone 4 Selfie Pro ASUS Zenfone 4 Max Pro\n... pojedynczy wstrząs smartfonem będzie uruchamiał dotykowy punkt na wyświetlaczu w miejscu, które wskażemy. Oczywiście nowy smartfon ASUS-a byłby niczym bez zestawu akcesoriów - wśród nich znajdziemy kontroler z fizycznymi przyciskami Kunai 3... dwóch portach USB typu C będzie to mniej uporczywa dolegliwość wobec dodawanego do zestawu\n... pojawią się modele: Asus Zenfone 4 Asus Zenfone 4 Pro Asus Zenfone 4 Selfie Asus Zenfone 4V Asus Zenfone 4 Max Asus Zenfone 4 Max Asus Zenfone 4 Max to kolejny przedstawiciel serii smartfonów o bardzo pojemnych bateriach... będzie na całkiem rozsądnym poziomie, zapewniającym komfortowe\nEvan Blass podzielił się renderami nowych smartfonów ASUS Zenfone 4. Jak będą wyglądać ASUS Zenfone 4, 4 Max, 4 Selfie i 4 Selfie Pro? Znany z celności swoich przewidywań ... sporą baterią o pojemności 4100 mAh. Następnie mamy dwa telefony dla fanów selfie. Różnią się one zastosowanym procesorem i matrycami aparatów.\n... to nastąpi i co przyniesie nowa wersja systemu, to mamy dla Ciebie kilka informacji. Asus ogłosił listę smartfonów dla których została przewidziana aktualizacja do Androida 6.0 Marshmallow mniej więcej 3 miesiące... że sklepu Google Play. Nie da się ukryć, że w kwestii tempa aktualizacji dla swoich smartfonów Asus nie\nPrzez ostatnie tygodnie najnowsze smartfony ASUS ZenFone Max M2 oraz Max Pro M2 towarzyszyły mi jako główne telefony podczas pracy oraz na co dzień. Wiem, jak ... mi zaimponowały. Sprawdź, dlaczego pokochasz je zaraz po zakupie. Segment średniopółkowych smartfonów jest najszerszym ze wszystkich, a liczba obecnych w nim\nMam dwie wiadomości dla fanów smartfonów ASUS – w sieci pojawiły się pierwsze zdjęcia nadchodzących modeli ZenFone...otrzyma potrójny aparat fotograficzny. A jaka jest zła? Tajwański ASUS pędzi jak burza, przygotowując premierę kolejnych smartfonów – świadczy o tym najnowszy przeciek ze zdjęciami dwóch nowych...charakter.\n... za darmo. Ruszamy z maniaKalnym konkursem, w którym wygrać można smartfon ASUS ZenFone Zoom ZX551ML. To zdecydowanie jeden z najlepszych i najciekawszych smartfonów tajwańskiej firmy. Możesz się o tym przekonać czytając nasz test... jest mocna. Każdy chciałby wygrać w naszym maniaKalnym konKursie ten telefon, wart ponad\n...była zabawa! Organizując konkurs, w którym wygrać można było tak fajny telefon, jak ASUS ZenFone 3 Max, spodziewaliśmy się dużego odzewu. I mieliśmy rację -...gsmManiaK na YouTube oraz polubić naszej strony na Facebooku. Treść archiwalna Niedawno testowaliśmy telefon ASUS ZenFone 3 Max (ZC553KL) - w naszej recenzji\nASUS opublikował listę smartfonów, które mogą spodziewać się aktualizacji do najnowszej wersji systemu Android. Dziewiąta generacja „Zielonego Robota” trafi nie tylko na najnowsze modele, ale także na nieco starsze telefony..., dlatego sprawdź, czy Twój smartfon otrzyma Androida 9 Pie. Historia aktualizacji smartfonów\n...się. Już wiemy, kto w maniaKalnym konKursie wygrał smartfon ASUS ZenFone Zoom! Takie konKursy bardzo lubimy organizować! Rewelacyjna nagroda w postaci wyjątkowego telefonu fotograficznego ASUS ZenFone Zoom, kreatywne zadanie konKursowe, gorąca atmosfera w... Zwyciężczyni gratulujemy fajnej nagrody - wkrótce dostaniesz od\n... (ZB501KL) to tani smartfon skierowany do osób, które lubią pstrykać selfie. Czas sprawdzić jego możliwości w praktyce! Szczegółową recenzję ASUS ZenFone Live (ZB501KL) opublikowaliśmy jakiś czas temu - dziś z kolei zapraszamy Was... do obejrzenia wideo testu tego stosunkowo taniego telefonu mającego kilka ciekawych atutów.\tCzytaj całość »\n... zmiany i potrzebne pliki znajdziecie w źródle. źródło: Asus (ZenFone 4, 5, 6) via gsmarena Poprzednie informacje Asus coraz śmielej poczyna sobie na rynku smartfonów i ma bardzo ambitne plany na przyszłość. W... głowie firmy wydaje się być promocja urządzeń z linii ZenFone 2, ale Asus nie zapomina o posiadaczach innych\nASUS nie będzie już produkować tanich smartfonów. Firma chce skupić się na wyższej i średniej półce cenowej. Czy szukając taniego telefonu będziemy skazani na smartfony z... kolejni producenci rezygnują z projektowania, prezentowania i wprowadzania do sprzedaży smartfonów z budżetowego segmentu. I to nie jest dobra\n... cena, o której przeczytacie na końcu artykułu. Zaczynając od najważniejszej części, telefony pracują w oparciu o jednostkę Snapdragon SiP1, czyli ośmiordzeniowy chipset wykorzystujący elementy ...uwagę na akumulator o pojemności 4000 mAh, którym mogą pochwalić się oba smartfony. Energii w takim wypadku może wystarczyć nawet na dwa dni\n... to specjalnie przyjemne, a to wszystko przez sprzedaż smartfonów, znacznie niższą niż początkowo zakładano. Asus miał bardzo ambitne plany na ten rok, zakładające sprzedaż smartfonów na poziomie 25 mln egzemplarzy, co miało oznaczać... w stosunku do roku poprzedniego. W tym niewątpliwym sukcesie miały pomóc smartfony z\n... już za ok. 1000 złotych. Niech za przykład posłuży nam ASUS ZenFone Max Pro M1. Oto 5 dowodów na to, że telefon w tej cenie spełni oczekiwania większości maniaKów i wystarczy absolutnie..., którzy lubią fotografować bliskich, samego siebie czy różne elementy otoczenia. Dokładnie takie zaplecze fotograficzne ma smartfon marki\n... w Indiach. Mimo że zwiastun nie ujawnia nazwy telefonu ani żadnych specyfikacji, wiemy, że oba urządzenia będą dostępne wyłącznie za pośrednictwem Flipkart. ASUS opublikował tweet na stronie indyjskiego oddziału na Twitterze, który... zaprezentowane. Grafika zamieszczona wraz z postem potwierdza jedynie debiut dwóch nowych\n... na grafikach i zdjęciach udostępnionych przez niezawodnego Evana Blassa. Warto rzucić okiem na te niezwykłe smartfony firmy ASUS. Slidery powracają W ostatnim czasie producenci dwoją się i troją w poszukiwaniu pomysłów na... na razie nie wiadomo, czy i ewentualnie kiedy ASUS zaprezentuje i wprowadzi do sprzedaży te niezwykłe\n... najnowszym dowodem jest premiera gamingowego ROG Phone 2, mocnego smartfona uzbrojonego w akumulator o pojemności aż 6000 mAh. Historia wielkich ogniw od ASUS sięga jednak głębiej i dotyczy w szczególności modelu ZenFone... ucieszą się maniacy płatności zbliżeniowych. Krótko podsumowując – oferta średniaka od ASUS wciąż\nASUS wskazał oficjalną datę premiery nowej serii smartfonów ZenFone 4. Okazuje się, że tegoroczny sierpień będzie bardzo ciekawym ... mnóstwo smartfonowych premier. Nie tylko Samsung i LG planują zaprezentować nowe propozycje smartfonów w sierpniu. Do grona debiutantów w tym miesiącu należy już także brać pod... uwagę słuchawki od\n...smartfon ASUSa ma duży ekran o proporcjach 18:9, podwójny aparat i będzie niedrogi. Kiedy trafi na rynek i czy warto czekać na ten debiut? Wygląda na to, ze ASUS...com/Slashleaks/status/914024824904830976 Ekran 18:9 i średniopółkowa specyfikacja Na co stawia ASUS oprócz nowych proporcji ekranu? Procesor to nieznana jednostka o\n... raport, według którego ASUS ma obecnie pracować nad stworzeniem swojego pierwszego urządzenia mobilnego, jakie będzie można kategoryzować w kontekście "smartfona dla graczy". Wygląda ...akcesoria przeznaczone stricte dla graczy. Pojawia się także informacja, że ten smartfon będzie wydany w ramach linii ZenFone ze wspomnianym\nJak donosi serwis hardwarezone, powołujący się na wywiad z prezesem firmy ASUS, w drugiej połowie tego roku Tajwańczycy zaprezentować mają flagowy smartfon pracujący pod kontrolą systemu Google Android. Na chwilę obecną nie ujawniono... początkowo na rodzimym rynku producenta. Podzespoły to jedna wielka loteria, choć możemy śmiało\n...już kilku wspólnych komórek, firma Asus nie zamierza zaprzestać wypuszczania na rynek swoich własnych projektów. Jednym z nich jest smartfon - P835, który był przez...5, system zostanie na niego zamieniony. P835 posiadał będzie udoskonalony interfejs Asus Guide UI 1.5, który został, przez producenta, określony jako ...plusem\nAsus podczas targów CES 2017 w Las Vegas zaprezentował m.in. model ZenFone AR. Miało to miejsce w styczniu, czyli dobrze widać jaki poślizg we wprowadzaniu nowych urządzeń ma producent. Smartfon...przekłada się na jego cenę. Warto zauważyć, że jest to smartfon stworzony przy współpracy z Google w ramach projektu Tango. Wyceniony\n...jest oferowanie w cenie poniżej 400 złotych smartfona z 3 GB RAM i naprawdę pojemną baterią? Taki właśnie jest ASUS ZenFone 4 Max, który został solidnie ... w pamięci wewnętrznej, a niewątpliwą zaletą jest obecność dwóch aparatów na tyle smartfona o rozdzielczości 13 i 8 megapikseli. Na froncie - oprócz 5-megapikselowej\n... do gustu wielu recenzentom oraz społeczności. I nie ma się czemu dziwić, gdyż ASUS ZenFone 3 to smartfon jeden z najlepszych w swoim przedziale cenowym, a i ZenFone 3 Max nie ma... skoku technologicznego względem drugiej generacji, ASUS sprzedał o 14,6% mniej urządzeń w roku 2016, niż w 2015. Na rynek trafił bowiem około 17,5\nJak poinformował dzisiaj serwis DigiTimes, dwa kolejne, po Toshibie TG01, smartfony oparte na procesorze Snapdragon 1GHz - HTC Leo oraz Acer F1 na rynku mają pokazać się ... tego roku. Co więcej, tajwański portal ujawnił także iż dwie inne firmy - Asus oraz Inventec, pracują obecnie na telefonami, wykorzystującymi rewelacyjny\n... może zakupić tylko jedną sztukę każdego produktu promocyjnego. Jakie smartfony przeceniono? Ciekawym wyborem jest ASUS ZenFone 5Z, dostępny w dwóch wariantach. Wersję 6/64... GB kupimy za 1349 złotych, zaś 8/256 GB za 1599 złotych. ZenFone 5Z to naprawdę dobry telefon...ramkami, akumulator 3750 mAh czy podwójny aparat to\n... systemową. Minęło już trochę czasu odkąd miałem styczność z pierwszym telefonem marki ASUS. Wtedy pytałem, czy na rynku mobilnym jest miejsce dla zupełnie... zwłaszcza z guzika zasilania wymaga przyzwyczajenia. Jeśli przesiadamy się z mniejszego telefonu, ASUS ZenFone Zoom zaskoczy nas swoimi gabarytami. Lewy bok jest\n... nie mogą zaoferować jednego — zoomu optycznego. Po co komu w telefonie możliwość przybliżania — zapytacie. O korzyściach takiego rozwiązania przekonałem się testując telefon ASUS ZenFone Zoom, który został wyposażony w 13-megapikselowy aparat z... 3-krotnym zoomem optycznym. Zabrałem smartfon na wycieczkę po Krakowie,\n... jest sporo wersji kolorystycznych - dla każdego coś miłego. Asus Zenfone 4 Selfie Pro - smartfon dla fanów zdjęć Jeśli szukacie czegoś o nieco mocniejszej specyfikacji...rozwiązanie trafi do tańszych sprzętów. Tyle, że akurat ASUS zamierza zrezygnować z budżetowców. Z pewnością smartfony Zenfone 4 są dobrze wyposażone, a\nSmartfon ASUS ZenFone 4 Max (ZC554KL) wyposażony został w dwa aparaty na tylnym panelu oraz pojemny akumulator, obiecujący długi czas pracy na baterii. W naszej recenzji sprawdzamy, czy to jedyne zalety nowego telefonu i... czy warto go kupić. ASUS ZenFone 4 Max (ZC554KL) kusi ogromnym akumulatorem, który został zamknięty w\nPora na recenzję smartfona ASUS ZenFone Max M2 (ZB633KL), czyli niskobudżetowej propozycji tajwańskiego producenta. ... obudowie. Sprawdziliśmy, czy ZenFone Max M2 to smartfon warty zakupu. ASUS ZenFone Max M2 (ZB633KL) to najnowszy smartfon z budżetowego segmentu w ofercie tajwańskiej marki i zarazem...strony\n... pobrać z Internetu. Nie ma zatem żadnego problemu, aby wyrazić siebie poprzez wygląd systemu w smartfonie. ASUS dorzucił także kilka interesujących i przydatnych rozwiązań, jak również ciekawe aplikacje, które się przydają. A... na tylnym panelu spowodowało, że najwygodniej zrobić to palcem wskazującym. Podsumowanie i ocena\n...o wiele opcji poprawy urody. Czy warto się skusić na ten smartfon? Asus ZenFone Live (ZB501KL) debiutuje dziś na polskim rynku w cenie ustalonej ...otacza czarna ramka (niezbyt gruba, ale jednak), co przy białym froncie smartfona może niektórym przeszkadzać. Wyłącznik oraz regulatory głośności znajdziemy na prawej krawędzi. ...\n...sprzedaży. W ramach przedsprzedaży ZenFone 5 oferowany jest z praktycznym prezentem. Smartfony z rodziny ASUS ZenFone 5 zostały zaprezentowane w lutym, na targach MWC 2018 w ...swojej oferty ponownie wprowadził go sklep RTV Euro AGD. ASUS ZenFone 5 w Polsce - oto cena Telefon ASUS ZenFone 5 w kolorze czarnym\n...Wam swoją opinię na temat smartfona ASUS Zenfone 5Z (ZS620KL), którego używa już od dłuższego czasu. Czy Zenfone 5Z to smartfon godny polecenia? Odpowiedź znajdziecie ... pudełko! - tymi słowami moja dziewczyna przywitała „na świecie” mój nowy telefon ASUS Zenfone 5Z (ZS620KL). Po 3 bardzo udanych latach\n...w sklepie producenta. [spec view="full"]22890[/spec] ZenFone 6 to przepiękny smartfon ASUS ZenFone 6 to na pierwszy rzut oka typowa kanapka ze szkła i aluminium... Jego boczne krawędzie zostały nieco ścięte, co zdecydowanie zmniejsza wspomniane uczucie grubości smartfona. ASUS ZenFone 6 bardzo dobrze leży w dłoni i nie\n... Pro (ZD552KL). Wiemy, jakie warianty będą dostępne w Polsce. Miesiąc temu Asus pokazał światu smartfony z serii ZenFone 4. Dotychczasowa polityka dystrybucji tego producenta pozwoliła nam przypuszczać, ... i 64GB64GB pamięci za 1799 złotych. Oto pełna specyfikacja tych smartfonów: ASUS Zenfone 4 ASUS Zenfone 4\n... Phone'a, który jest jedną z najciekawszych ofert w gronie telefonów stworzonych do gier. ASUS ROG Phone otrzyma nowy system Smartfona dostrzeżono w benchmarku Geekbench, gdzie pracując z Androidem dziewiątej generacji, zdobył 2403... producent zdecyduje się udostępnić oprogramowanie. Android 9 Pie przynosi kilka istotnych\n... popularności Ich wejście może być jeszcze szybsze, jeżeli zwrócą uwagę na wyniki sprzedaży ASUS ROG Phone'a 2. Smartfon został zaprezentowany nieco ponad tydzień temu i z miejsca stał się przedsprzedażowym hitem... miliona użytkowników. Nie oznacza to jednak, że tyle sztuk zostało sprzedanych, ponieważ tak wielu egzemplarzy\n... matrycą Sony IMX214, który jest chroniony szkłem szafirowym. Pozostała specyfikacja techniczna Asus ZenFone 3 Laser plasuje go w średniej stawce smartfonów. Asus ZenFone 3 Laser został w Wietnamie wyceniony na równowartość ok. 1063... złotych, jednak również i tutaj nie wyciągałbym na tej podstawie zbyt daleko idących wniosków\n... udział na CES 2017, zapraszając zainteresowanych na Zennovation. Wiele wskazuje na to, że poznamy wtedy smartfon Asus ZenFone 3 Zoom (ZE553KL), którego specyfikację ujawnił certyfikat Bluetooth. Na początku stycznia w Las Vegas... swoich fanów na Zennovation w dniu 4 stycznia. Co wtedy zadebiutuje? Najprawdopodobniej Asus\n... do wprowadzenia na rynek pierwszego smartfonu należącego do Projekt Tango. ASUS Z01HDA został zauważony w TENAA. Wiemy już, że ASUS ma zamiar na początku tego roku zaprezentować kolejną generację smartfonu fotoggraficznego — ZenFone 3 Zoom... powinien zadebiutować na CES 2017 w Las Vegas. Mowa o ASUS Z01HDA, który\n406 queries. 0,666, 0.665 (0,666) seconds.


The Wrath and the Dawn - Renée Ahdieh - opinia o książce (259883) - Lubimyczytać.pl\nThe Wrath and the Dawn /\nAnusia | 2015-10-11\nPierwotna wersja "Baśni tysiąca i jednej nocy", znana wtedy pod zbliżoną nazwą "Tysiąca nocy", powstała już w X w. i stanowiła element literatury Iranu. Jednak z wiekami znajdowała innych twórców, kolejne baśnie modyfikowano bądź zastępowano innymi, kultura arabska miesza się w ostatecznej wersji z bajkami indyjsko-perskimi, bliskowschodnimi a w pewnym momencie nawet egipskimi. Wiemy na pewno, że przez setki lat ewolucji tłumaczeń i opracowań zachowała się klamra kompozycyjna, rama "Baśni" - historia o Sheherezadzie, która przedstawia główne źródło inspiracji dla współczesnej pisarki Renée Ahdieh.\nKażdego dnia młody kalif Khorasanu bierze za żonę inną dziewczynę. Każdy świt zwiastuje kolejną śmierć. Zaledwie szesnastoletnia Shahrzad jest zdeterminowana, by zapobiec morderstwom i pomścić najdroższą przyjaciółkę, Shivę, która padła ofiarą wschodu słońca. Nie tylko zgłasza się jako ochotniczka na kolejną żonę, lecz ma zamiar przeżyć pierwszy świt, a potem drugi i jeszcze następny - ile tylko będzie potrzeba, by raz na zawsze pozbyć się potwornego kalifa.\nShahrzad zaczyna snuć historie o dalekich wyspach i ukrytych skarbach, urywając je w kulminacyjnym momencie na granicy nocy z dniem, by zaintrygowany kalif pozwolił jej kontynuować opowieść po zmierzchu, tym samym darując jej życie. Słuchający w jej oczekiwaniu na świt Khalid wcale nie przypomina morderczego Króla Królów, który zabił jej przyjaciółkę i pozostałe, niewinne dziewczyny. Potwór czy zwykły chłopak o udręczonym sercu? Shahrzad przyłapuje się na myśli, że w tych morderstwach musi kryć się coś więcej, że w Khalidzie kryje się coś więcej...\n"This dangerous girl. This captivating beauty.\nThis destroyer of worlds and creator of wonder."\n"The Wrath and the Dawn" stanowi reinterpretację "Baśni tysiąca i jednej nocy", fuzję kultur i obyczajów wymarłych cywilizacji, m.in. Imperium Perskiego, Mezopotamii, starożytnej Grecji czy Egiptu. Renée Ahdieh stworzyła własne uniwersum z ruin państw istniejących wieki temu i w pewnym sensie napisała powieść będącą ewenementem w gatunku YA. Osobiście jeszcze nigdy nie spotkałam się z lekturą dla młodzieży, opierającej swe realia na kulturze, chociażby, arabskiej czy hinduskiej, których wpływ wysuwa się tutaj na pierwszy plan. Autorka zrezygnowała z powielanego, europejskiego modelu monarchii, wprowadzając coś nowego, świeżego, a przede wszystkim po stokroć bardziej efektywnego. Bogactwem i przepychem detali kreśli na oczach czytelnika pustynne, spalone słońcem pejzaże, majestatyczne budowle, feerie barw zwiewnych tkanin i zdobionych szat, upajający zapach kwiatów, mocną woń przypraw i wymyślnych dań. Ahdieh wykreowała fantastyczne i niepowtarzalne tło dla swojej powieści.\nCo prawda w uniwersum TWATD występuje również magia, jednak pierwszy tom stanowi bardziej preludium do paranormalnych wspaniałości, które mają jeszcze nadejść. Tutaj czary stanowią wątek poboczny, wspomniany od czasu do czasu, lecz autorka nie przywiązuje do niego większej wagi. Choć magia zdaje się być integralną częścią realiów Shahrzad, zajmuje nadzwyczaj mało miejsca i nie należy wiązać z nią zbyt wielkich nadziei (a posypie się trochę czarnej magii).\n"You and your temper, Khalid!"\n"No, you and your mouth Shazi."\nJak w "Baśni tysiąca i jednej nocy" uwaga w pełni poświęcona jest zbiorowi opowiadań, tak tutaj są one dopełnieniem historii, skupiającej się na wątku dziewczyny co nocy zagłębiającej się w świat podań i legend oraz jej relacjach z morderczym królem-chłopcem. Wspaniałe, marmurowe komnaty są tłem dla kształtującej się więzi, dla wątpliwości i motywu zemsty, od którego wszystko się zaczęło. W powieści znalazły się wątki poboczne, momentami towarzyszymy ludziom poza pałacem, osobom bliskim Shahrzad, i rozwijającej się etapami rewolucji. Knowania, spiski, intrygi, czarna magia powinny zapewnić niewyczerpalne wręcz źródło zainteresowania i po części spełniły one swoją rolę. Czułam się trochę zawiedziona lekturą, bo przewracałam kolejne strony w oczekiwaniu na coś spektakularnego, podczas gdy akcja rozwija się powoli, mamy kilka stałych miejsc, w których się formuje. Sądzę, że gdyby nie zwiodły mnie zachwyty zagranicznych blogerów, gdybym wiedziała nieco więcej o tym, czego mogę się spodziewać, pozycja o wiele bardziej przypadłaby mi do gustu.\nNiemniej w powieści dzieje się dostatecznie dużo, bym pożerała kolejne rozdziały w zawrotnym tempie. Pewną przeszkodą okazało się nazewnictwo - szat, jedzenia, rodzajów broni - i traciłam trochę czasu na wyszukiwanie w Internecie znaczeń (po czym się okazało, że na samym końcu znajduje się słownik nieznanych wyrazów). Miałam również trudności z rozróżnianiem bohaterów, gdyż przez kolejne rozdziały przewija się cała ich plejada, kształtując kompletny obraz społeczeństwa i realiów kalifatu Khorasanu.\n"How could a boy with legions of secrets behind walls of ice and stone burn her with nothing more than his touch?"\nW tym wszystkim nie wiem do końca, co sądzić o Shahrzad. Z jednej strony ogromnie cenię sobie jej spryt, inteligencję i cięty język, który wzbudza respekt, ale i prowadzi do konfliktów. Jej potyczki słowne, czy to z Khalidem, Despiną (jej służącą), czy innymi możnowładcami, przedstawiają spektakularne widowisko. Dziewczyna nie tylko wie, jak wyjść z opresji sztuką oratorską, lecz znana jest także z talentu do łucznictwa. Jednocześnie miałam wrażenie, jakby w pozycji miała miejsce niepotrzebna apoteoza postaci, reputacja wyprzedzająca czyny, wywyższenie nie dorównujące rzeczywistemu portretowi. Już od pierwszych rozdziałów Shahrzad zdaje się być wielbiona nie tylko przez Khalida, ale i przez kilku innych, najbliższych mu ludzi - a ja wcale nie wiedziałam, dlaczego nagle określana tak wielkimi słowami. Początkowa władczość i pewność siebie nie znajdują swojego źródła; pochodzi ze średnio zamożnej rodziny, a od razu zachowuje się jak królowa (hm, choć czysto technicznie właśnie nią jest).\nWątek romantyczny, czyli na dobrą sprawę główny element powieści nie powala na kolana, aczkolwiek mam słabość do uczucia rodzącego się z nienawiści, a relacje Shahrzad i Khalida mają swój urok. Znalazło się kilka absolutnie fenomenalnych scen z udziałem tej dwójki, prawdziwie mocnych, a to zakończenie - jestem wręcz przekonana, że nie powstydziłaby się go sama Marie Rutkoski.\n"If I'm a plague, then you should keep your distance, unless you plan on being destroyed." (...).\nReinterpretacje znanych baśni zdają się królować ostatnimi czasy na rynku wydawniczym, lecz Renée Ahdieh stworzyła powieść wyraźne odznaczającą się na tle pozostałych, sięgając do korzeni cywilizacji wschodu. Z każdych stron spływa bogactwo dworskich detali, a opowieści snute przez Shahrzad są idealnym dopełnieniem fabuły, splatając się z nią i nadając lekturze mistyczny, tajemniczy charakter. Świat przedstawiony to największy plus powieści, będący tłem dla stopniowego, spokojnego rozwoju akcji, poprzetykanego prawdziwie interesującymi incydentami. Magia czy motyw narodowo-wyzwoleńczy są jedynie elementami pobocznymi dla romansu, dlatego są pewnego rodzaju ozdobnikiem dla wątku głównego. Gdybym miała jeszcze raz zdecydować, czy warto rozpocząć przygodę z tą lekturą, bez wahania zrobiłabym to ponownie, jednak tym razem bez zbyt wysokich oczekiwań, bez wyglądania spektakularnych cudów. Bo naprawdę warto.


Jajka faszerowane pastą jajeczną ze szczypiorkiem i domowy majonez - Monika Kozłowska\nWIELKANOCNE SZALEŃSTWO JAJECZNE\nPRZEPIS NA MAJONEZ z użyciem blendera ręcznego w 2 MINUTY\n1 średnie jajko (najlepiej wiejskie)\n1 czubata łyżeczka musztardy, np. sarepskiej\n1 łyżeczka octu winnego/ spirytusowego/ jabłkowego lub soku z cytryny\n1. Umyć i sparzyć jajko.\n2. Do wąskiego i wysokiego naczynia (wrzucę zdjęcie w komentarzu) wbić jajko, dodać olej, sól, pieprz, musztardę i ocet.\n3. Włożyć blender do naczynia – tak aby dotykał dna. W trakcie pierwszych momentów nie odrywamy blendera od dna. Miksujemy na wysokich obrotach przez około pół minuty. Następnie delikatnie można operować blenderem góra – dół. I gotowe!\nFASZEROWANE JAJKA PASTĄ JAJECZNĄ ZE SZCZYPIORKIEM\n4 jajka ugotowane na twardo (gotować przez około 10 minut)\nmożna też dodać do pasty jajecznej – kiszonego ogórka, paprykę itd.\n1. Oddzielamy żółtka od białek – najprościej przekroić jajo na pół i wtedy bez problemu możemy wyjąć żółtko.\n2. Odkładamy białka na talerz.\n3. Rozgniatamy widelcem żółtko z majonezem, przyprawami.\n4. Dodajemy szczypiorek i mieszamy.\n5. Nakładamy nożem do dziurek pastę jajeczną.\nSmoothie Hulka dla dzieci i nie tylko…


Ogłoszenia - Protest przeciwko zmianie rozporządzenia - zabytki | Petycjeonline.com\nZmiana Rozporządzenia od 30 listopada 2015 roku\nOd 30 listopada 2015 roku obowiązywać będzie nowe Rozporządzenie w sprawie prowadzenia prac konserwatorskich, prac restauratorskich, robót budowlanych, badań konserwatorskich, badań architektonicznych i innych działań przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków oraz badań archeologicznych i poszukiwań zabytków: http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20150001789. Jego zapisy są zgodne z postulatami naszych środowisk, popartych przez Państwa podpisy pod Protestem przeciwko zmianie rozporządzenia. Miejmy nadzieję, że nasze wspólne zaangażowanie przyczyniło się do tej zmiany.\nJeszcze raz serdecznie dziękujemy za udzielone nam poparcie i podpisanie Protestu.\nW sprawie protestu przeciwko zmianie rozporządzenia - zabytki\nPromuj petycję "Protest przeciwko zmianie rozporządzenia - zabytki" na tej liście


BOG-FRAN Gdańsk gazetka promocyjna, aktualna oferta » 11-05-2021 « - Ding.pl\nBOG-FRAN gazetki promocyjne: Gdańsk\nSklepy BOG-FRAN w Gdańsk\nBOG-FRANGdańsk al. Grunwaldzka 211\nBOG-FRANGdańsk al. Gen. Józefa Hallera 132\nBOG-FRANGdańsk ul. Świętokrzyska 5\nBOG-FRANGdańsk ul. Opolska 3\nBOG-FRANGdańsk ul. Władysława Cieszyńskiego 36


Sprawdzian Umiejętności Płetwonurkowych | SZUWARY\n4 września na nurcie rzeki Biebrzy, wzdłuż Plaży Miejskiej w Goniądzu odbyły się zawody: I Sprawdzian Umiejętności Płetwonurkowych. Rozegrano dwie konkurencje na 100. metrowym dystansie. Suma czasów dwóch konkurencji stanowiła o wyniku końcowym. Konkurencja podwodna polegała na przepłynięciu pod wodą odcinka 100m pod prąd rzeki. Zawodnicy startowali co 2min z wody na wysokości plaży. Sposób płynięcia był dowolny. Dopuszczono wynurzenie części sprzętu a nawet głowy. Metę stanowiła lina z pływakami rozciągnięta między przęsłami mostu. Na tym samym odcinku rzeki rozegrano konkurencję przepłynięcia po powierzchni wody w sprzęcie ABC (dowolnej konstrukcji).\nPrezes B.K.P.”Meander” Mirosław Kobeszko o zawodach.\nW zawodach wystartowało 15 nurków: Robert Makuła, Piątek Małgorzata, Lenart Krzysztof, Kobieracki Piotr, Lauks Mariusz, Kolenda Dariusz, Sowiński Wiesław, Markiewicz Andrzej, Marczakiewicz Piotr, Romańczuk Janusz, Mróz Zdzisław, Chrzanowska Ewa, Rainko Kazimiera, Kuziar Eugeniusz, Hołdakowski Paweł.\nW konkurencji podwodnej zwyciężył Robert Makuła drugi był Dariusz Kolenda trecie miejsce zajęła Ewa Chrzanowska. Konkurencję 100 m po powierzchni wygrał Piotr Kobieracki, drugi był Eugeniusz Kuzior trzeci Robert Makuła. Dwubój wygrał Makuła przed Kuziorem i Kolendą.\nKomunikat końcowy zawodów, tabela wyników. (Word)\n[media id=35 width=320 height=240]\nNagrody zawodnikom wręczyli organizatorzy Sprawdzianu Umiejętności Płetwonurkowych; Mirosław Kobeszko Prezes Biebrzańskiego Klubu Płetwonurków „Meander”, Wojciech Dudziuk Dyrektor Biebrzańskiego Parku Narodowego i Tadeusz Kulikowski Burmistrz Miasta i Gminy Goniądz.\nZabezpieczony: Za mundurem panny sznurem