Dlaczego nie możesz powstrzymać swoich marzeń | Góry i ludzie\n24. grudnia 2016 Łukasz Czuły Czubak Komentuj\nŁukasz Czuły Czubak\nNie jest łatwo. Siedzieć w domu. Człowiek szuka zajęcia. Poczyta, popracuje, powychowuje dziecko, zobaczy serial. Koniec końców i tak ląduje między poziomicami. Zgarnia mapę w dłoń (alternatywnie smartfona) i zaczyna planować. Może tu, może tam; na dwa dni, trzy, może tydzień by się udał? Tego nie da się powstrzymać. Kto raz połknął bakcyla, ten nigdy od mapy się nie odklei. Temu zawsze chce się chodzić pod górkę.\nMam w domu spore pudło. W tym pudle sporo marzeń. Każde ma inny wygląd, barwę, zapach i charakter. Jedne są potargane i stare - mam je od podstawówki, pamiętam, że ćwiczyłem na nich chodzenie z kompasem i poznawałem kierunki świata. Inne, świeże, błyszczą odbitym światłem i plastikową powłoką - kupione niedawno z myślą o planach, które mam nadzieję, że już wkrótce. Niektóre nabyte w przypływie emocji; inne, bo okazja się nadarzyła albo po prostu brakowało w kolekcji.\nPudło pełne marzeń\nChoć przez większość czasu tkwią upchane ciasno w rządku, to od czasu do czasu wyciągam je ze skrzyni, rozkładam na podłodze, biorę palec (tak, najzwyczajniejszy w świecie palec), kufel dobrego piwa / wina / filiżankę herbaty i ruszam w podróż.\nSiedzę godzinami. Opuszkiem w te i we wte. Po nocach. Badam nazwy, sprawdzam opcje noclegowe, poznaję wybrzuszenia grzbietów, wgłębienia dolin, zawijasy strumieni, przeliczam odległości. Zastanawiam się jak tam jest?, co widać?, czy wieje?, czy pada?, czy niebezpiecznie? Wizualizuję sobie w głowie, wyobrażam. Prawie jakbym tam był.\nBo niestety większość moich podróży odbywa się w głowie. Nie ma czasu, pieniędzy, możliwości. Są usprawiedliwienia. Dlatego człowiek selekcjonuje marzenia. Musi wybierać między tym co lepsze i najlepsze. Gdyby mógł, pojechałby wszędzie. A tak, często zostają mu nazwy. Kolorowe plamy na mapie. Miejsca, których nigdy nie ujrzy. A szkoda, bo brzmią egzotycznie: Kotlik, Paratunka, Ushuaia, Bobasakoa... Krążą za tobą odkąd byłeś dzieckiem. Odkąd dostałeś atlas z flagami świata i zacząłeś uczyć się na pamięć stolic i barwnych symboli.\nTylko czekają by je wyjąć\nCzasami uda się taką jedną lub drugą nazwę zobaczyć z bliska. Wyjść poza mapę, wsiąść w samolot i wylądować tam, gdzie wcześniej przechadzał się palec. Bywa różnie. Choć chyba nigdy nie można tej konfrontacji nazwać rozczarowaniem. Jest po prostu inaczej. W końcu co takiego może wiedzieć palec. On podróżuje tylko powierzchownie, przewraca kartki. A najgorsze jest to, że nigdy mu mało.\nNawet jeśli już ze swoim właścicielem, wyląduje w jednym lub drugim miejscu, to zawsze chce więcej i nie odczuwa satysfakcji. Myśli tylko o tym, by dalej kartkować, szukać nowych opcji, kluczyć, lawirować i wypatrywać okazji do włóczęgi. Biedny właściciel nie ma nad nim jakiejkolwiek władzy. Za każdym razem, gdy palec widzi księgarnię, antykwariat lub cyfrową aukcję - bo tak, „palec” potrafi takie okazje wyczuwać doskonale - szepcze właścicielowi do ucha: więcej, więcej, więcej. Kup, bym mógł poczuć mapę z bliska. No i biedny właściciel ulega. Kupuje setny już arkusz z górskimi pasmami, który ląduje w tym samym zakurzonym, co na początku, pudle.\nPalec bywa niesforny, ciągle mu mało...\nKoło się zamyka. Palec dotknie dwa, trzy razy, czasami przypomni sobie w przypływie łaski, i tyle. Szuka kolejnej okazji do bliskości. Z inną mapą. I tak w kółko.\nA kolekcja, podobnie jak kolejka miejsc do odwiedzenia, rośnie. W mapach coraz większy bałagan, bo nie wiesz już czy układać je alfabetycznie, państwami czy pasmami, wielkością czy jakością, wysokością czy trudnością. Lecz ciągle z sentymentem otwierasz pudło, naiwnie wierzysz, a nuż kiedyś się przydadzą.\nI o dziwo, prędzej czy później, rozkładasz je w terenie. To uczucie jest niepowtarzalne. Na tą chwilę czekałeś całe miesiące, ba!, lata nawet czasami. Od momentu, gdy pierwszy raz spojrzałeś na mapę i zobaczyłeś miejsce o dziwnej nazwie lub geograficznej aparycji. Wreszcie wiesz jak wygląda z bliska.\nMap nigdy za mało\nSłowackie góry Velka Fatra\nŁukasz Czuły Czubak Blogger, freelancewriter, miłośnik gór, outdooru i roweru\nMountain Travel Bike


Jak zaoszczędzić na kupnie samochodu | ExtraFINANSE.pl\nIle razy przytrafiała się ludziom sytuacja, w której byli zachwyceni autem, które spostrzegli i chcieli za wszelką cenę go nabyć. Kobiety gdy patrzą na samochód i stwierdzą, że jest przepiękny to chcą go mieć, zaś mężczyźni zapragną go mieć kiedy usłyszą warczenie silnika i zobaczą jego osiągi. Mimo wszystko sprowadza się to często do jednego, czyli nieodpowiedzialnego kupowania auta, które dzieje się pod wpływem chwili. Samochód to nie zabawka, którą pobawimy się dwa miesiące, a potem rzucimy w kąt. Jest to wydatek, który powinien zostać dokładnie przemyślany pod każdym kątem, a zwłaszcza pod kątem finansowym. Nawet jeżeli ktoś wygra w loterii trzy miliony złotych, to nie powinien kupować sobie super drogiego auta, o którym tak długo marzył, ponieważ wygrana kiedyś się rozmyje, a auto, które jest drogie w utrzymaniu zapewne pochłonie więcej wydatków, niż będzie wynosić pensja kierowcy. Dlatego trzeba przestrzec wszystkie osoby, przed tak nieodpowiedzialnymi zakupami.\nNa czym zaoszczędzić przy samochodzie?\nJest kilka rzeczy, na których można zaoszczędzić przy aucie. Jednak istotne jest to czy zamierzamy kupić nowe auto, czy może nadal jesteśmy w stanie funkcjonować ze swoim starym samochodem. Lecz również trzeba przyjrzeć się temu czy aktualne auto nie jest zbyt drogie w utrzymaniu i czy może nie kosztowało za wiele pieniędzy, ponieważ chcieliśmy nieco zaimponować znajomym i bliskim, a teraz się okazuje, że pochłania ono znacznie więcej pieniędzy niż wstępnie było to zaplanowane. Dlatego mając auto można się zastanowić nad dwiema rzeczami, czy potrzebny jest nam nowy samochód i czy utrzymanie naszego aktualnego pojazdu nie kosztuje nas czasem, jednak zbyt wiele?\nJeżeli okazuje się, że nie potrzebujemy nowego auta, bo w sumie nasz stary samochód wcale nie jest takie zły. To może lepiej zastanowić się nad tym, czy warto przepłacać? Wiele osób może służyć za przykład, że nie warto. Zadaj sobie pytanie ile znasz osób, które kupiły samochód i narzekają na niego jaki jest drogi w utrzymaniu? Zapewne nie jedna osoba w tym momencie przyszła Ci na myśl. Zawsze znajdzie się kilka osób, które chciały mieć samochód, z którego mogliby być dumni, ale z drugiej strony mają problemy finansowe wynikające z posiadania takiego auta, a tym samym nie mogą w stanie wystarczająco nacieszyć się swoją dumą, bo co chwila znajdują powody do narzekania. Dlatego, jeżeli Twoje auto jest nadal sprawne, tanie w utrzymaniu i mimo wszystko nie jest, aż tak złe, to może zastanów się czy by jeszcze nim trochę nie pojeździć?\nLecz, jeżeli okazuje się, że Twój samochód jest drogi w utrzymaniu i stwierdzasz, że za dużo wydajesz na jego utrzymanie, to warto się rozejrzeć za czymś tańszym i być może bardziej miejskim. Postaraj się przygotować swoje auto do sprzedaży, naprawiając jak najwięcej niedoskonałości. Wystaw go na sprzedaż, a za zarobione pieniądze poszukaj aut, które spełnią warunki auta taniego w utrzymaniu. Tanie w utrzymaniu, czyli takie, które jest dosyć małe ze względu na mniejszą wagę i niższe koszty ubezpieczenia. Ponadto szukaj auta z małym silnikiem, dzięki czemu zaoszczędzisz na paliwie. Na drodze i tak są ograniczenia prędkości, więc nie będzie miejsca do popisywania się prędkością auta. Zastanów się również nad tym czy nie warto zakupić auta z instalacją gazową, albo z silnikiem diesla, dzięki czemu zaoszczędzisz kilka złotych na paliwie. Kupując samochód zwróć uwagę na cenę części i czy auto ma opinie trwałego samochodu. Przykładem tego typu aut są np. Ople, lub samochody z japońskim rodowodem. W momencie kiedy się już mniej więcej zdecydowałeś na kupno auta, to teraz musisz wiedzieć, że najlepiej kupować na giełdach i aukcjach. Wiadomo, że auto z salonu będzie pewniejszym zakupem, ale mimo wszystko warto zaryzykować i kupić samochód od osoby fizycznej. Jednak w takim przypadku najlepiej wziąć ze sobą najlepiej jakiegoś zaprzyjaźnionego mechanika, który obejrzy auto. Pamiętaj również o tym, że w przypadku kupowania używanego samochodu można zawsze postarać się nieco zbić cenę.


Najczęściej zadawane pytania - Budux\nZebraliśmy tu odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania. Jeśli nie znajdą tu Państwo wyjaśnienia Waszych wątpliwości, zachęcamy do kontaktu!\n1. Co to jest gabion? Jakie może mieć kształty?\nGabion to konstrukcja z siatki, łączonej za pomocą spawania lub zgrzewania. Struktura wypełnia się kamieniami, możliwe jest także użycie cegieł, kory, ziemi, szkła, glinianych naczyń – właściwie każdego materiału, o ile rozmiary jego pojedynczych elementów będą większe niż oczka siatki. Celowo nie wspominamy o typowym kształcie struktury: choć najczęściej spotykany jest prostopadłościan, GABION BUDUX wykonuje także konstrukcje okrągłe –sami produkujemy wszystkie elementy, więc nietypowe kształty nie są dla nas problemem.\n2. Jak długo wytrzyma ogrodzenie z gabionu?\nOdpowiedź na to pytanie zależy w dużej mierze od dwóch czynników – wypełnienia i zabezpieczenia siatki. Nasze konstrukcje wykonujemy ze stalowego drutu pokrytego warstwą ocynku, dzięki czemu jest on odporny na korozję. Znacząco wydłuża to jego trwałość. Przy wykorzystaniu kamieni do wypełnienia nie trzeba martwić się o wymianę materiału, jednak już zastosowanie kory czy ziemi po pewnym czasie konieczne może okazać się uzupełnienie. Nasza firma specjalizuje się w wypełnieniach kamiennych – tego typu gabiony mogą wytrzymać nawet pięćdziesiąt lat.\n3. Dlaczego gabiony tak dobrze izolują dźwięk?\nTo naturalna zaleta wypełnienia. Elementy znajdujące się w środku konstrukcji mają nieregularne kształty. Uderzająca w ogrodzenie ściana dźwiękowa po części jest pochłaniana, a po części rozprasza się, przez co na drugą stronę przedostaje się tylko o wiele słabszy dźwięk. Poziom redukcji hałasu jest tak wysoki, że ścianek gabionowych można używać jako ekranów akustycznych.\n4. Na czym polega pielęgnacja ogrodzenia?\nGabiony wymagają niewielkiego nakładu pracy. Gdy pojawią się na nich zabrudzenia czy mech, warto szybko go usunąć – można to zrobić ręcznie albo z wykorzystaniem myjki ciśnieniowej. Nie są to jednak czynności, które będą Państwo wykonywać często – w zależności od umiejscowienia, pielęgnacja może być niezbędna nawet tylko raz na parę lat. Dzięki warstwie ocynku na siatce nie muszą się także martwić o rdzę.


Mężczyzna nie dowierza, myśli, że na skutek leków traci zmysły. Jednakże wszystko wskazuje na to, że dziewczyna jest prawdziwa, lecz nie może żyć w świecie rzeczywistym.\nGdy po wielu trudach zaprzyjaźniają się, a nawet jeśli chodzi o Toma, to łączy ich coś więcej, Billie zaczyna chorować;wymiotuje atramentem, ma anemię, siwieją jej włosy.\nŻeby ją ocalić Tom musi napisać ostatnią część cyklu o aniołach.\nZaczyna pisać jak szalony, ale czy zdąży na czas i czy na pewno chce, by Billie odeszła na zawsze do świata fikcji?\n"Papierowa dziewczyna" to powieść wielowątkowa i wielogatunkowa. Jest w niej i romans, obyczajówka, sensacja.\nNie myślałam,że kiedykolwiek to przyznam, odnośnie prozy Musso, ale mimo ciekawej fabuły były też momenty, gdy książka trochę mnie nużyła.\nNa szczęście zakończenie całkowicie zrekompensowało mi te chwile nudy. Po raz kolejny autor uśpił moją czujność i zmylił mnie, więc znowu: nie spodziewałam się tego, co nastąpiło.\nGuillaume Musso Papierowa dziewczyna Wydawnictwo Albatros\nEtykiety: Guillaume Musso Papierowa dziewczyna Wydawnictwo Albatros\nAnonimowy 8 lutego 2015 08:54\nAkurat tę książkę będę miała okazję przeczytać. Mam nadzieję że również mi się spodoba. :)\nlirith 8 lutego 2015 09:08\ndaj znać, jak Ci się podobała:)przyjemnej lektury:)\nOooooo.... fabuła wydaje się być bardzo ciekawa. Chętnie się przekonam, czy i mnie zaskoczy :)\nEllie Moore 11 lutego 2015 06:20\nSama planuję na nią zapolować, bo intryguje mnie od dawna ;)\nJoanna M.P. 19 lutego 2015 05:09\nKilka razy już, już miałam sięgnąć po powieść tego autora... jednak nie wychodziło. Muszę wkrótce nadrobić zaległości :)


Środa Śląska - Ważny dzień pierwszaków\n2011-10-18, 14:03 autor: Red.\n17 października w Szkole Podstawowej im. M. Konopnickiej w Kostomłotach odbyła się uroczystość Pasowania Pierwszoklasistów.\nOsobami odpowiedzialnymi za przygotowanie były: Katarzyna Burczyk i Monika Chudy – Majchrzak. Celem imprezy było przyjęcie nowych uczniów do społeczności szkolnej, kultywowanie tradycji szkoły, wzmacnianie więzi emocjonalnych pomiędzy uczniami a szkołą.\nPo powitaniu wszystkich zgromadzonych rozpoczęła się część artystyczna. Pierwszaki zaśpiewali piosenkę powitalną „ Witam Was” połączoną z uroczym i pełnym wdzięku tańcem. Nie zabrakło również wierszy recytowanych przez małych uczniów oraz zagadek skierowanych do pierwszoklasistów.\nPo części artystycznej nastąpiła oficjalna część uroczystości – ślubowanie. Pierwszaki złożyli przysięgę na sztandar szkoły, a następnie byli pasowani przez dyrektor Urszulę Łapę na uczniów Szkoły Podstawowej im. M. Konopnickiej w Kostomłotach, tym samym zostali oficjalnie przyjęci do społeczności szkolnej.\nNa zakończenie wszyscy otrzymali akty pasowania na ucznia, upominki od braci uczniowskiej z klas drugich oraz rożki obfitości wykonane przez rodziców.


pisany 28.03.2017 r.\nDęby (Kujawy) fragmenty...\n"Przepraszam, ale komuś muszę wypłakać - mój ból. I ktoś, kto może mnie zrozumieć. Jeśli nie Pan, to kto?" Po odkryciu strony o Rymaczach, poczułam się jak wychowanka domu dziecka, która pod koniec swego życia dowiaduje się, że ma rodzeństwo. W dzieciństwie dziwiłam się, czemu rodzice nie wysalają mnie na wakacjach do ciotek i wujków (jak inni). Trochę trwało zanim zrozumiałam, że ja nie mam żadnych wujków, stryjków, ciotek i innej rodziny - bo Niemcy i Ukraińcy moją rodzine, zamordowali. Rodzice całe życie tęsknili za Rymaczami. Ojciec co prawda, po przeżyciach tam, milczał i mówił mniej, ale mama mówiła o Rymaczach co dziennie\nMówiła tak dużo, że ja młoda dziewczyna, zaczęłam to "jednym uchem słuchać, a drugim wypuszczać". Dopiero teraz, kiedy mam dzieci i wnuków, dorosłam do tego, żeby zrozumieć koszmar tamtych lat.\nI oto, odnalazłam rodzine. Wracamy do domu. Będę mogła powiedzieć: Mamo, Tato nie płaczcie. Umieściłam Was tam, gdzie powinniście być. Bądźcie spokojni, przepraszam, że to tak późno.\nMam żal do siebie za tą niefrasobliwość, za to ze nie starałam się zapisać, zapamiętać i teraz muszę składać z kawałków, tę całość - ale nie spocznę, póki nie ułoże. Tyle, że dzisiaj nie bardzo mam kogo spytać, rodzice i brat nie żyją...\n"Barwnie opisane jest życie na nowym miejscu, gdzie wszystko było inne a w duszach rodziców tkwił Wołyń i Rymacze na każdym kroku"... czytuję dalej...\nMoje było "łondzi ło" Kiedy ojciec pytał, gdzie mogą być grabie - to mama mówił - Łondzi ło!... Wspominam dzisiaj z łezką - "Łoj Mamo. Łondzi ło"\nOjciec chodził do sąsiadów na wieczórki. Sąsiedzi, przychodzili do nas. Przy darciu pierza, przy drutach i wełnie do północy trwały opowieści o Rymaczach. Przychodził też stary Kozioł z dziećmi, od Gryciuków (siostrzeńcami mojej mamy) razem przyjechali i mieszkali tutaj w sąsiedniej wsi. Kozioł tańczył hopaka albo dzieliliśmy się na grupy i śpiewaliśmy po wołyńsku. Mężczyźni śpiewali "tumba, tumba" a my na tym podkładzie dalej...\nJak ja ichał koło młyna, stało diwcze jak kałena.\nJak ja na nio zadywyłsia, myni wozyk połomyłsia.\nDo Hawryła pryszli gitki\ni wsi z pyrohami.\nA Hawryło na pyczi,\nŚpiewaliśmy dużo i często, zwyczajnie. Wołyńskie pieśni, polskie patriotyczne, maryjne i pastorałki. Mama wspominała romantyczne wydarzenia, kawalerów i ludzi stamtąd. Rodzice nie dożyli możliwości pojechanie, powrotnie do Rymacz. Mam nadzieję, że teraz już swobodnie podróżują tam z nieba - zaprzężonym karmy koniem, który ciągnąc wóz z dobytkiem, razem z nimi opuścił Rymacze.\nDziękuję, że pan jest (jakby do mnie pisane), za to , że pan robi z Rafałem - to upamiętnienie tamtych ludzi, zwyczajów i klimatu. Wszyscy, którzy nazywają się: Bednarz, Tołyż, Barczewski, Gryciuk, Iwańczuk, Kozioł, Dyczko, Rudzki, Stocki - to moja bywsza rodzina. A Wszyscy, którzy nazywają się inaczej, to też moja rodzina rymaczańska.\nNie mam żadnych wiadomości o Józefie Tołyżu, który chyba pracował w szkole w Rymaczach. Był utalentowany, piał wiersze, malował. Na zdjęciu z 1935 r. (zamieszczanym przez Iwańczuka) jest troje nauczycieli, może ten w środku to Józef, podobny do tego portretu, co wisiał w domu. W 1941 r. miał ponad dwadzieścia lat - zastrzelono go na podwórku narzeczonej? Mama pieczołowicie wśród skarbów z Rymacz, przechowywała kartkę z zeszytu, na której namalowane były maki i wierszyk Józia (był najmłodszy z dzieci u Bednarzów). Po śmierci Józia, Babcia zbuntowała sie przeciw Bogu (religijna dotąd). Odmówiła też wyjazdu za Bug z rodziną, żeby być nadal przy grobie syna. Aż do pustego domu zajrzeli Ukraińcy, żeby powyrzynać resztki Polaków - babcia ze strachu, skłamał i powiedziała po ukraińsku, że jest Ukrainką, że z sąsiedniego pokoju przyniesie im dokumenty. Zagadali się a ona tylnymi drzwiami uciekła i schowała się w proso. Potem uciekła do jeziora i schowała się w szuwarach - a rano z lękiem, dotarła do Wilczego Przewozu, do granicy i znalazłszy swoich, dołączyła w Dorohusku do rodziny.\nDużo można opowiadać... Niedawno trafiłam na Stockiego, starutkiego pana, dalekiego kuzyna ze strony mojej babci Barszczewskiej, który ma pamiątki z Rymacz. Poradziłam mu żeby je odesłał na pański adres. Proszę niech je pan umieści na właściwym miejscu, jak już dotrą.\nz domu Bednarz\nPs.. Drodzy Kresowianie!\nList zamieszczam w wielkich skrótach. Przed listem były dwa tel. od p. Krysi, które zaczynały się płaczem "ja nic nie powiem, ja z Rymacz"... Później płacz się wyciszał mogliśmy porozmawiać. Cieszymy się wraz z synem Rafałem, że takie listy przychodzą, zdarzają się często telefony i wpisy w Księdze Gości. To nas mobilizuje do żmudnej pracy przy dalszej budowie strony (ja zwykle wieczorami piszę a syn nocami umieszcza w internecie) żeby rozproszonym po świecie Rymaczanom i Potomkom, pokazać piękno naszej "starej, rymackiej Ojczyzny", która w tym roku świętuje 600 lat. Stąd zwracamy się nadal, o przysyłanie (nawet drogą internetową) starych fotografii i pamiątek, opowieści z Rymacz. Może wreszcie złożymy się, albo znajdzie się ktoś łaskawszy i pomoże nam wydać album starych fotografii naszych Przodków - Rymacze i okolica na Wołyniu. Czy nie byłoby to - nasze szczęście?\nZ wołyńskim ukłonem


Telefony Huawei P40 będą tańsze niż P30 - mobilitynews.pl\nTelefony Huawei P40 będą tańsze niż P30\nHuawei wypuścił w zeszłym roku P30 Pro w cenie 1000 euro, a P30 był dostępny od 800 euro. Tegoroczne ceny nowych telefonów mają być niższe.\nOczekuje, że cena za Huawei P40 zacznie się od 600 euro, co oznaczałoby cenę podstawową za P40 Pro od 800 euro. W tym roku pojawi się też trzeci model, edycja Huawei P40 Pro Premium, która przy premierze powinna wynosić 1000 euro.\nTe niskie ceny są zapewne spowodowane brakiem Google Mobile Services (GMS). Pamiętajmy, że Google pobiera do 40 dolarów za telefon za licencję GMS na urządzenia sprzedawane w Europie.\nPonieważ ceny serii Galaxy S20 mają wzrosnąć (od 900 euro i 800 euro za model bez 5G), obniżka ceny przez Huawei może sprawić, że ludzie stwierdzą, że mogą funkcjonować bez Sklepu Google Play i Google Maps. Trio Huawei P40 zostanie zaprezentowane w Europie pod koniec marca.\nFossil Sport to nowy smartwatch z Wear OS i Snapdragonem 3100\nPomimo tego, że Snapdragon 3100 został zaprezentowany już dwa miesiące temu, to próżno na rynku szukać smartwatchy wyposażonych w nowy…\nNiższe ceny urządzeń w Play\nPlay wprowadził promocyjne ceny na poniżesze modele urządzeń iPhone 4S 8GB iPhone 5S 16 GB Samsung Galaxy Xcover…


Jak to zrobiłeś? (czyli jak wypromować książkę) – Pokolenie Ikea\nOpublikowany 1 grudnia, 2013 Autor panikea\nJak to zrobiłeś? (czyli jak wypromować książkę)\nWiele osób zadaje mi pytanie: jak ty to zrobiłeś? I nie zadawala ich całkiem prawdziwa odpowiedź: miałem fart, nic więcej.\nBo, to mało romantyczne jest.\nMa być pot, krew, łzy i mają być zdejmowane staniki.\nNo, więc w trakcie zrobiłem kilka razy pelikana ze zdziwienia, płakać to ostatnio nie bardzo, ale wzrusza mnie scena kiedy Bruce Willis wysadza się na Armagedonie. A z krwią to a i owszem zalała mnie kilkakrotnie.\nJakiś czas temu oglądałem bardzo zabawną prezentację rzuconą przy okazji jednego ze spotkań blogerów na którym autorka przedstawiła dlaczego jej nie wyszło ze sprzedażą książki mimo, że zrobiła WSZYSTKO, WSZYSTKO, WSZYSTKO.\nKiedy już otarłem łzy cieknące mi z oczu sobolowym futrem – to było zaraz po tym jak przeczytałem fragment o rozdawaniu książek zaprzyjaźnionym osobom z branży reklamowej i aktorkom – pomyślałem ludzie wy naprawdę myślicie, że jeśli dacie coś komuś za darmo to będzie was promował?\nLudzie będą was promować jeśli was kochają. Jeśli przy waszych książkach płaczą. Jeśli czytają i nie mogą się doczekać co będzie na kolejnej stronie.\nKoleżance po klawiaturze w sumie udało się sprzedać 300 egzemplarzy.\nCzy była dobra? Nie mam pojęcia. Ale nawet jeśli była wybitna, ten rezultat mnie jakoś specjalnie nie dziwi. Wiele wybitnych książek się nie sprzedało. Sprzedało się za to bardzo dobrze wiele złych.\nŻeby książka odniosła sukces potrzebne są dwie rzeczy:\nNawet Kominek wydał swoją drugą książkę w normalnym wydawnictwie, bo sam nie był w stanie wejść z nią do sklepów.\nJak ten model wygląda na dzień dzisiejszy?\nŻeby było jasne – jeśli chcesz wydać jedną książkę i wprowadzić ją do sklepów Empik, księgarni Matras etc. usłyszysz również jeden brzęczący w uchu komunikat – nie jesteśmy zainteresowani.\nWiem, bo sam to usłyszałem – przekazuję wam tę wiedze gratis.\nDuży hurtownik weźmie książkę od wydawnictwa, które wydaje przynajmniej z dziesięć pozycji rocznie. Co nie oznacza, że trafi ona do wspomnianych sklepów tak aby autor dumny niczym poseł Hofman ze swojego penisa mógł podprowadzać laski pod regał i pokazywać: tak, tu mała stoję. KLĘKAJ!\nJeśli mamy debiutującego autora raczej zacznie od sprzedaży w internecie na merlin.pl i empik.com. Stacjonarne sklepy wezmą ot, ze 20 egzemplarzy.\nJak to mówi Wielki Jo: ech, życie , życie nie głaszczesz ty nas po odbycie. Ale z drugiej strony jak już ktoś się wziął za literaturę, to sam jest sobie winien.\nTo autor ma udowodnić, że ludzie chcą go kupować. A jeśli tego nie potrafi zrobić – jest wiele innych ciekawych doznań artystycznych, którym można się poświęcić np. depilacja woskiem.\nMoja pierwsza rada brzmi: zanim pomyślisz o wydaniu książki, musisz mieć osoby, które lubią cię czytać. Nie mama. Nie wujek. Nie brat. Nie koleżanki z Facebooka – chyba że masz ich ze 3 tysiące.\nMusisz mieć z 5 tys. osób, które chcą co rano przeczytać to co masz światu do powiedzenia. Oczywiście, może to być tysiąc. Mogą dwa tysiące. Ale z całą pewnością 20 czy 30 osób to za mało.\nBloga promującego pierwszą książkę założyłem w czerwcu 2010 roku. Dwa lata przed tym zanim pojawiła się ona na rynku. Pisałem po 5 – 6 razy w tygodniu. Tak, pracowałem ciężko przez dwa lata nie mając żadnej pewności, że mi się uda.\nKiedy książka się ukazała wcale na początku nie sprzedawała się rewelacyjnie.\nI skończyłoby się na sprzedaniu 1.5 tys. może 2 tys. egzemplarzy gdyby nie FART.\nAle o tym będzie za chwilę.\nWiecie wróciłem do domu o 4 rano i jeszcze mam kaca, więc będę prosty i bezpośredni. Proszę sobie zapamiętać i wkuć raz do pustych łbów: sam internet to za mało.\nTe 1,5 – 2 tys. egzemplarzy to mój sufit jeśli chodzi o sprzedaż książki, tylko dzięki promocji internetowej, albo jak kto woli tylko dzięki temu, że jestem znany w pewnym wycinku sieci.\nNawet jeżeli mojego bloga czyta kilkanaście czy kilkadziesiąt tysięcy osób. Bo, wiecie kotki – sieć przyzwyczaiła was, że wszystko jest za darmo prawda?\nI teraz nadszedł moment kluczowy to jest dopalenie.\nMoje wydawnictwo porozumiało się z tygodnikiem Angora w sprawie druku książki w odcinkach. I to był ten wielki FART.\nPokolenie Ikea było tam drukowane od bodaj sierpnia 2012 i ludzie zaczęli książkę powoli kupować, choć nikt nie wyłamywał drzwi do księgarni.\nA później miałem jeszcze większy fart, bo Angora książkę zwyczajnie przestała drukować ze względu na skargi czytelników (byłem zbyt wulgarny – wyobrażacie to sobie SZOK).\nWtedy byłem trochę zły. Dziś wychodzę z założenia, że powinienem podesłać do redakcji skrzynkę szampana.\nZamieszczone w książka, UncategorizedOtagowane Jak wypromować książkę\nPoprzedni Żadna kobieta nie rodzi się suką. Sukami jesteśmy przez was\n29 uwag do wpisu “Jak to zrobiłeś? (czyli jak wypromować książkę)”\nCiawa z Kingston pisze:\n1 grudnia, 2013 o 5:43 pm\nGdyby nie teskty w Angorze nigdy bym nie trafil na pokolenie ikea. Zatem wypije dzis za Angore i Snajperke.\n1 grudnia, 2013 o 5:51 pm\ndobry plan 😉\n1 grudnia, 2013 o 6:19 pm\nDokładnie gdyby nie Angora to bym nigdy tutaj nie trafił 🙂\n1 grudnia, 2013 o 5:53 pm\nNajzabawniejsze z tego wszystkiego jest to, że wspomniana blogerka najwyraźniej miała mnóstwo osób, które lubiły ją czytać, a kompletnie nie potrafiła tego wykorzystać.\n1 grudnia, 2013 o 6:58 pm\nWidocznie blogerce brakło tego „czegoś” co porwało by tłumy. Jest wielu pisarzy, ktorych ludzie lubią czytać, ale lubienie to za mało, żeby wydać diengi na książkę. Cała sztuka chyba polega na tym, zeby napisać w całej ksiażce choćby dwa zdania, które człowiekowi na dlugi czas wryją się w beret. Nawet Mariusz Szczygieł zauważył, że z całych książek zapamiętuje tylko pojedyncze zdanie i to ono czasem stanowi o tym jak postrzega sie autora lubjego dzieło. Jedno zdanie to czesto esencja całej ksiazki. Jak esencja serialu Z Archiwum X jest slynne „the truth is out there”…\n2 grudnia, 2013 o 1:06 am\nNawet Mariusz Szczygieł? 😉\nCiawa z Honolulu pisze:\n2 grudnia, 2013 o 12:48 pm\nNo dobra przesadzilem, jest tylko dziennikarzem- ale lubie go bo lubi Czechów. Sam uwielbiam jezdzić do Czech, pić browar, wpieprzac ser i knedle i podniecają mnie blond holki 😀\n1 grudnia, 2013 o 7:05 pm\nTak….pamiętam, poczekalnia u stomatologa, na stoliku kilka gazet i ulotek o paradontozie.\nchwyciłam za Angorę, natrafiłam i uśmiechnęłam się szeroko do oczekujących ze mną.\nIch miny były bezcenne ;))\nTak poważnie, to wszystko co napisałeś zniechęca…..niestety do twórczości 😉\n1 grudnia, 2013 o 7:46 pm\nPierwszy przeczytany w Angorze wpis: „Piękne cycki katoliczki” i już mnie miałeś, sam tytuł zmuszał do przeczytania. Tak zaczęła się przygoda z blogiem, a później z książkami.\n1 grudnia, 2013 o 9:24 pm\nNo taka prawda… jak przeczytałem jeden z artów w Angorze to od razu wykopałem resztę…. a dalej już z górki… 🙂\n1 grudnia, 2013 o 10:21 pm\nRównież natrafiłem na chyba jeden z początkowych „odcinków” Pokolenia w Angorze…\nZnalazłem bloga, kupiłem książkę, przeczytałem..\nPolecałem, kupowałem jako podarunki… i tak jakoś polecam dalej 😉\n2 grudnia, 2013 o 12:17 am\nNawet trzy tysiące fanów na Facebooku nie gwarantuje wypromowania książki w necie. W ogóle Facebook to z-u-o.\n2 grudnia, 2013 o 3:45 pm\nnie miałem na myśli Facebooka. chodzi np. o 3 tys. osób, które czytaja bloga\n2 grudnia, 2013 o 7:22 am\n„Dziś wychodzę z założenia, że powinienem podesłać do redakcji skrzynkę szampana.” – powinieneś 😉\nJestem kolejnym przykładem wiernego czytelnika, który trafił do bloga i zrobił zakupy w księgarni przez Angorę 🙂\n2 grudnia, 2013 o 8:02 am\nA jak w końcu będzie z akcją promocyjną w postaci spotkań z czytelnikami? 🙂 Czarny w białej koszuli i w masce na twarzy, a obok dwa biuściaste rudzielce w koszulkach „kobieta nie krzyczy, kobieta inspiruje”… Oj stanęłabym w kolejce po autograf…\n2 grudnia, 2013 o 4:52 pm\nzgłaszasz się jako rudzielec?;)\n3 grudnia, 2013 o 12:22 pm\nA co tam, dla takiej promocji gotowa jestem trzasnąć się w końcu na rudo, bo od dawna chodzi mi to po głowie, ale jakiś brakuje odwagi 🙂 Przynajmniej byłby dobry pretekst 😉\n2 grudnia, 2013 o 5:07 pm\nA tam łysy kurdupel z brzuszkiem ;P\n2 grudnia, 2013 o 9:09 am\nJa tez tu z angory 🙂\n2 grudnia, 2013 o 5:08 pm\nfaktycznie fart- ja też z Angory.\n3 grudnia, 2013 o 11:12 pm\nBy złamać ten Angorowy zaciąg to ja tutaj jeszcze z czasów starego bloga 😛\n4 grudnia, 2013 o 10:46 am\n17 marca, 2014 o 10:01 am\n17 marca, 2014 o 10:02 am\nTzn. ja też z czasów starego bloga\n4 grudnia, 2013 o 2:51 pm\nKrąży po sieci bardzo fajny artykuł o Generacji Y. Problem tkwi w tym, że wszyscy myślą, że sukces im się należy. Są wyjątkowi, utalentowani i świat stoi przed nimi otworem. W dodatku jesteśmy wręcz zalewani informacjami o ludziach, którzy wchodzą na szyt i wydaje nam się, że wszystko jest w zasięgu ręki. Otóż nie jest. Ludzie sukcesu, to, w porywach, kilka procent społeczeństwa. Osiągają go fartem i (nie zawsze) ciężką pracą. Reszta to mrówki.\n18 grudnia, 2013 o 10:11 pm\nSukces nie przychodzi sam z siebie od razu, nie ma co się poddawać i ustawać w dążeniu do realizacji swoich celów 🙂\n13 lutego, 2014 o 9:29 pm\nUczę pisarzy i wydawców, jak promować książki w mediach – media relations to wciąż najskuteczniejsza metoda promocji książek – jest wiarygodna, o dużym zasięgu i bezpłatna – same zalety. Wady – sporo pracy, ale się opłaca 🙂\nMoja kariera klawisza pisze:\n8 czerwca, 2014 o 11:15 pm\nNapisałem, nie wydałem, mimo że blog ma wzięcie\n6 grudnia, 2016 o 1:55 am\nJa staruch. Zadna Angora, zadne nic. Stare teksty blogowe na ktore wpadlismy wraz z mezem budujac dopiero nasze „super zycie”. Super zycie jak to realia mówią – super jest tylko na papierze, ale Twoja ksiazke zakupic nam sie udalo. Sztuk nawet dwie. I po latach dwoch przerwy w obcowaniu z Toba na nowo chetnie wlepia patrzaly w teksty i nadziwic sie nie moge ze takie na jedno kopyto a dalej potrafią brać za ryj.


Spójrz na wartość samochodu w aspekcie jego dotychczasowej eksploatacji | Blog motoryzacyjny\nSpójrz na wartość samochodu w aspekcie jego dotychczasowej eksploatacji, jednocześnie zdaj sobie sprawę, jak wiele czynników ma wpływ na jego wycenę a co najważniejsze sens dalszego użytkowania. Oczywiście z jednej strony wydaje się, iż jest to temat dobrze nam znany jednak przy bliższym przyjrzeniu niemal natychmiast wychodzi na wierzch, że większość z nas zawyża wartość swojego auta ewentualnie nie potrafi oszacować ceny tego jaki wzbudził nasze zainteresowanie, ewentualnie zamierzamy stać się jego nowym właścicielem. Aspekt mechaniczny oraz techniczny, to zaraz obok tak ważnej kwestii jak wiek, zużycie poszczególnych elementów oraz podzespołów czy dotychczasowa eksploatacja w aspekcie stanu licznika najważniejsze kwestie jakie bierzemy pod uwagę. Pewnie, że oszacowanie wartości samochodu w aspekcie jego dotychczasowej eksploatacji to zadanie jakie de facto spada na barki niekiedy samego mechanika względnie stacji diagnostycznej lub markowego serwisu, jakie świadczą swoje usługi na rynku motoryzacyjnym.\nNie oceniaj samochodu przez pryzmat jego wyglądu Nie oceniaj samochodu przez pryzmat jego wyglądu, wyłącznie stanu karoserii czy utrzymania wnętrza, pewnie iż to ważne ale pamiętaj o aspekcie czysto technicznym a więc konieczności poznania rzeczywistej eksploatacji takiego pojazdu. Oczywiście wiele osób zafascynowane przygotowanym do sprzedaży autem, które karoseria rzuca się w oczy uważa iż wygląd zewnętrzny auta Read More...


Baza hotelarsko gastronomiczna - Podróże bez barier - Centrum informacji turystycznej dla osób niepełnosprawnych, seniorów, rodzin z małymi dziećmi\nBaza hotelarsko gastronomiczna\nBAZA NOCLEGOWA NA TERENIE NASZEGO KRAJU\nNa terenie Polski istnieje niezliczona ilość różnego rodzaju obiektów noclegowych. Niestety, tylko niektóre z nich przystosowane są do obsługi osób niepełnosprawnych. Niektóre z obiektów noclegowych, pomimo iż posiadają możliwość obsługi osób z różnymi dysfunkcjami, nie widnieją w żadnym spisie lub nie informują o takiej możliwości. Na stronie PTTK znajdziemy informacje o rodzaju przystosowania obiektu. Jednakże jest to kropla w morzu potrzeb.\nChciałybyśmy więc zachęcić wszystkie osoby prowadzące takie obiekty noclegowe do ujawniania na naszej stronie takich udogodnień!\nDoskonale zdajemy sobie sprawę, że istnieją obiekty, które o obsłudze osób niepełnosprawnych informują jedynie na swoich stronach. Dotarcie do takiego obiektu jest zazwyczaj kwestią przypadku, dodatkowo informacje zawarte w słowach "dostosowany dla osób niepełnosprawnych" nie mówi czasami zupełnie nic. Chciałybyśmy również w miarę możliwości pokazać te udogodnienia, prosimy zatem o przesyłanie ich zdjęć wraz z ofertą.\nKażdy oficjalny obiekt noclegowy (kwatera prywatna, pensjonat, hotel) posiadające udogodnienia dla choćby jednego rodzaju niepełnosprawności. Nie poszukujemy zdjęć prywatnych mieszkań czy domów.\nDla przykładu, można zgłaszać obiekty posiadające:\n- podjazdy dla wózków (ilość, wysokość ew. schodów),\n- obniżony blat recepcji,\n- szeroką windę,\n- poręcze przy schodach,\n- szerokie korytarze i wejścia do budynku (powyżej 80cm),\n- nisko umiejscowione włączniki światła,\n- niski brodzik, prysznic, umywalka,\n- poręcze przy wannie,\n- obsługę przeszkoloną lub w języku migowym\n- dodatkowe usługi (np. hipoterapia, transport) itp.\nJeśli są Państwo otwarci na nowe trendy w turystyce, chcieliby Państwo zyskać nowych wiernych klientów, lub po prostu zareklamować swój obiekt i nie liczyć na kwestie przypadku, że osoby z niepełnosprawnością same odnajdą Państwa usługi to prosimy zgłosić swój obiekt wysyłając do nas e-mail :\nProsimy o dołączenie zdjęć ukazujących nie tyle okolicę i cały obiekt, ale to w jaki sposób jest on dostosowany do potrzeb seniorów i osób niepełnosprawnych oraz krótką pisemną informację.


Znawcy Pisma Świętego\nlublin.gosc.pl → Wiadomości z archidiecezji lubelskiej → Znawcy Pisma Świętego\nZnawcy Pisma Świętego\tprzejdź do galerii\nDo części ustnej po wypełnieniu testu przeszło tylko siedem osób\nW diecezjalnym etapie 21. Ogólnopolskiego Konkursu Wiedzy Biblijnej wzięło udział 164 uczniów ze szkół ponadgimnazjalnych z całej archidiecezji. Do ścisłego finału zakwalifikowały się trzy osoby.\nCo roku w konkursie organizowanym przez Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana” uczestniczy ok. 30 tys. młodych z ponad 1500 szkół z całego kraju.\nNajlepsi mają szansę na zdobycie indeksów uprawniających do podjęcia studiów w wielu renomowanych uczelniach wyższych bez egzaminów wstępnych na kilkunastu kierunkach. Oprócz tego, na zwycięzców czekają zagraniczne pielgrzymki i atrakcyjne upominki rzeczowe.\nZ terenu archidiecezji lubelskiej do tegorocznego konkursu zgłosiły się 64 szkoły. Spośród wszystkich uczestników pierwszego etapu do następnych zmagań przystąpiło 158 uczniów.\n- To są już prawdziwi znawcy Pisma Św. - przyznaje Marcin Sułek, dyrektor lubelskiego oddziału "Civitas Christiana". - Pytania na teście, który odbywał się w szkołach, były naprawdę trudne. Bez dobrego przygotowania nie da się napisać tych wymaganych 50 proc. poprawnych odpowiedzi.\nTegoroczny zakres konkursu obejmuje Księgę Daniela i Apokalipsę św. Jana wraz z wprowadzeniami, przypisami i komentarzami oraz słownikiem.\nTekstem źródłowym jest Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu - najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem.\n- Znajomość treści tych dwóch ksiąg pozwoli młodym ludziom wejść w bogaty świat symboliki biblijnej oraz apokaliptyki żydowskiej. Dzięki temu będą oni mogli lepiej i pełniej odpowiadać na pytania: Co znaczy dzisiaj być świadkiem? Jaka jest moja misja we współczesnym świecie? - wyjaśnia ks. prof. Mirosław Wróbel, przewodniczący komisji konkursowej.\nKonkurs, który organizowany jest już od wielu lat przez "Civitas Christiana" przyciąga ludzi, którzy często pierwszy raz w życiu sięgają po Pismo św.\n- Bez wątpienia zachęta są nagrody, ale mamy świadectwa, że ci ludzie, których kiedyś zmotywowały tylko nagrody, dziś w Biblii odnajdują drogowskazy i kierują się nimi w życiu - zauważa M. Sułek.\nPodczas tegorocznych finałów diecezjalnych do ścisłego finału, który odbędzie się w Niepokalanowie na początku czerwca, przeszły trzy osoby: Mariusz Pcion z Technikum Spożywczego w Lublinie, Wojciech Moskała z I LO w Lublinie i Krystiana Pepłowska z XXI LO w Lublinie.\nZanim przystąpią do zmagań finałowych 10 maja czeka ich jeszcze spotkanie Ogólnopolskie Spotkanie Młodych z Biblią, które organizowane jest już po raz dziesiąty na Jasnej Górze i w Olsztynie pod Częstochową.\n- To czas modlitwy i integracji. Moment, w którym nawiązują się przyjaźnie - opowiada Marcin Sułek. - Pamiętam, jak jeden z chłopaków po takim spotkaniu napisał nam, że nigdy nie pomyślał, że może z kimś w swoim wieku siedzieć do trzeciej nad ranem, rozmawiać o Piśmie św. i nie być traktowany jak wariat.\nDo etapu diecezjalnego zakwalifikowało się 164 uczniów szkół ponadgimnazjalnych.\ndodane 25.04.2017 18:59


W III lidze prawie wszystko jasne, tylko trzy niewiadome\nTrzecioligowcy blisko finiszu\nSpośród czterech grup III ligi tylko pierwsza wciąż czeka na zasłużone wakacje\nNatomiast w pozostałych wszystko jest już rozstrzygnięte. Znani są spadkowicze oraz kluby, które awansowały. Zatem pozostało emocjonować się rywalizacją w grupie I, tam można być pewnym tylko spadku ŁKS 1926 Łomża, który okazała się zdecydowanie najsłabszym klubem, zdobywając jedynie 9 punktów.\nJeżeli już mowa o najsłabszych zespołach, to biorąc pod uwagę pozostałe tabele, od łomżan gorsi są piłkarze ze Świecia. Wda uzyskała jedynie 8 punktów, tracąc w dodatku blisko 100 bramek. Do tego niechlubnego wyniku zabrakło 7 goli.\nWiadomo, że w przyszłym sezonie III ligę opuszczą z powodu awansu o szczebel wyżej: Lech II Poznań, Stal Rzeszów oraz Górnik Polkowice. Zdecydowanie bardziej smutne pożegnanie z tymi rozgrywkami zaliczą natomiast takie zespoły jak wspomniane ŁKS 1926 Łomża oraz Wda Świecie.\nDodatkowo w rozgrywkach niżej grać będą: Chemik Bydgoszcz, Wierzyca Pelplin, Podlasie Biała Podlaska, Wiślanie Jaśkowice, Czarni Połaniec, Spartakus Daleszyce, MKS Kluczbork, Warta Gorzów Wielkopolski, Agroplon Głuszyna, Ruch Radzionków, Lechia Dzierżoniów, KS Stilon Wielkopolski.\nW pierwszej grupie nie wszystko jest jeszcze jasne. Kibice więc mogą nacieszyć się jeszcze występami swoich drużyn i emocjonować się ostatnimi spotkaniami sezonu. Tych na dwie kolejki nie brakuje. Ciekawie jest i w rywalizacji o awans i także na dole tabeli, gdzie wciąż dwa zespoły będą musiały pożegnać się z rozgrywkami.\nTyle samo zespołów walczy o miejsce premiowane grą w II lidze w przyszłym sezonie. Tu w najlepszym położeniu wydaje się być zespół z Legionowa, który ma przewagę dwóch punktów nad drugim w tabeli Sokołem Aleksandrów Łódzki.\nLegionovia w bezpośrednim starciu z Sokołem okazała się drużyną lepszą wygrywając raz i raz uzyskując bramkowy remis. Za liderem rozgrywek przemawia również kalendarz, który z papierowego punktu widzenia wydaje się łatwiejszy niż ten jaki czeka piłkarzy z łódzkiego.\nNa dole zdecydowanie większy ścisk. O pozostanie w lidze musi drżeć pięć klubów. Zazdrościć nie ma czego Victorii Sulejówek oraz Mazurowi Ełk. Podobny problem dotyczy również Huraganu Morąg, który podobnie jak dwa wymienione wcześniej kluby także ma 32 punkty. Trochę w lepszym położeniu jest Ruch Wysokie Mazowieckie, a ostatnim z zagrożonych, który jest w najlepszej sytuacji jest Broń Radom.\nKilka linijek można poświęcić także Polonii Warszawa, najbardziej utytułowanemu klubowi spośród wszystkich trzecioligowców. Do takich z pewnością zaliczyć należy „Czarne Koszule”, które kolejny sezon będą musiały wstrzymać się z otwieraniem szampanów, przynajmniej do następnego sezonu.\nDariusz Żuraw – polski Ole Gunnar Solskjaer.\n— Tomasz Cwiakala (@cwiakala) April 3, 2019\nDo ciekawej sytuacji doszło w grupie drugiej, gdzie na koniec sezonu z awansu cieszyć mogli się piłkarze rezerw Lecha Poznań. O ile piłkarze występujący na boiskach ekstraklasy zawiedli na całej linii, o tyle ich koledzy z czwartego poziomu rozgrywkowego spisali się na medal. Niewykluczone, że niebawem pierwszy zespół będzie wzmocniony z kimś z „dwójki”, tym bardziej że oba zespoły łączy osoba Dariusza Żurawia.\nTo właśnie obecny szkoleniowiec Lecha po części odpowiedzialny jest za sukces rezerw Kolejorza. To on zna bardzo dobrze poszczególnych zawodników z drugiego zespołu, więc jest szansa, że któryś z nich zrobi drugi awans i zamiast do II ligi, awansuje do ekstraklasy.\nBardzo słaby sezon zaliczyła Wda Świecie, o której mowa była na początku. Lepiej, lecz również bez powodów do radości, sezon zakończyły Wierzyca Pelplin oraz Chemik Bydgoszcz.\nNajwięcej zmian dojdzie w grupie III. Tam podobnie jak w pozostałych okręgach, awansował jeden zespół. Więcej natomiast z ligą musi się pożegnać. Powodem tego jest spadek kilku drużyn z II ligi, które muszą dołączyć do do grupy III, więc aby liga się nie powiększyła, z nią pożegnać musieli się inni.\nJak się okazuje tę grupę żegna aż sześć zespołów plus jeden, który awansował. Z największych niespodzianek jest spadek MKS Kluczbork oraz Ruchu Radzionków, dla których IV liga jest chyba zbyt niskim szczeblem rozgrywkowym. Mimo wszystko, tam będą musiały obie drużyny sobie w przyszłym sezonie radzić.\nZnamy pierwszego beniaminka II ligi w sezonie 2019-20. Górnik Polkowice wygrał dziś z Lechią Dzierżoniów i przypieczętował awans. Coś czuję, że mocny zespół zyskała właśnie II liga.\n— Bartek Cabaj (@Bar_Cab_) May 25, 2019\nCieszyć z awansu natomiast może się Górnik Polkowice. Niegdyś był to klub, który grał na najwyższym poziomie rozgrywkowym w Polsce. Dziś może awans okaże się krokiem do przodu, a nie zachwianie na granicy II i III ligi.\nMotor nie dojechał\nPo raz kolejny w III lidze siedzieć musi Motor Lublin, dla którego będzie to szósty sezon z rzędu na tym poziomie. Dla klubu z takim potencjałem jest to z pewnością wielki problem, to gorzka pigułka którą trudno w Lublinie kibicom przełknąć. Nie jest to jednak większa firma, która musi pogodzić się z takim losem.\nKSZO Ostrowiec Świętokrzyski również może zaliczyć sezonu do udanych, w dodatku zespół zajął dość odległe szóste miejsce, nie licząc się w walce o promocję.\nNajwiększy jednak ból może odczuwać Podhale Nowy Targ, które idąc łeb w łeb i kończąc rozgrywki z tyloma punktami, co Stal Rzeszów, nie może cieszyć się z awansu. W dodatku o tym zadecydował bezpośredni mecz, w którym zwyciężył klub z Rzeszowa.\nZ ligą w grupie czwartej pożegnały się cztery kluby, tu jednak nie ma większych sensacji.\nDariusz Żuraw Górnik Polkowice Lech Poznań Marcin Sasal Motor Lublin Polonia Warszawa Stal Rzeszów\nCo z walkowerem dla Lechii Tomaszów? To dość istotne dla końcowego wyglądu tabeli a przecież dopuścili się oszustwa.


Czy warto mieszkać w mieście czy korzystniej przeprowadzić się na wieś? Dla niektórych to dość duży dylemat, a jak jest w Twojej sytuacji?\nWielu ludzi, którzy zmienili miejsce zamieszkania z miasta na wieś, teraz tego żałuje. Główny podawany przez nich powód tego narzekania, to jednogłośnie przebywanie poza centrum wydarzeń. I nie chodzi o to, że w\ndużej metropolii cały czas coś się dzieje, że są pokazy i imprezy. Bardziej chodzi o zagadnienia codzienne, o to, że jeśli czegoś potrzeba to zostaje miasto. A tyczy się to urzędów i galerii handlowych, a także innych usług.\nBy admin : 01 Dec 2014 17:00\nCo masz we własnym gospodarstwie domowym? Czy psioczysz na niedobór, chciałbyś więcej? Czy w sumie jesteś szczęśliwy?\nCo każdy z nas powinien mieć na swoim? Na to pytanie nie jest łatwo odpowiedzieć, ponieważ każdy posiada odmienne potrzeby i rożne wymogi, a także aspiracje. To, co dla jednego będzie tylko standardem, dla innej stanie się czymś opcjonalnym, czymś co niekoniecznie było przewidziane. Takie różnice w zakresie stan posiadania możemy spotkać na niemal wszędzie, w każdej kulturze, pod każdą szerokością geograficzną. A jak to wygląda u nas?\nBy admin : 24 Nov 2014 16:57\nGdy coś ulega zmianie nie każdy jest z tego powodu szczęśliwy. To życiowe\nNasze państwo bardzo się zmieniła. Szybko przebyliśmy drogę z socjalizmu do kapitalizmu, co można zauważyć niemalwszędzie. Wiadomo że ma to swoje plusy, jak i wady. Nie można bowiem powiedzieć, że wszyscy z tego powodu są zadowoleni, gdyż tak na pewno nie jest. likwidowanepaństwowe fabryki i prywatyzacja skazały znaczną część społeczeństwa na brak pracy i brak perspektyw życiowych. Taki jest koszt każdego przewrotu ustrojowego.\nBy admin : 24 Nov 2014 14:28\nA więc zapewne rzetelna lektura takowych rad może niemało powiedzieć. Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych smartfonami oraz tabletami do szczegółowego zaznajomienia się z akurat tymi radami. Nie można sądzić, że we wszystkich przypadkach skorzystanie z takowych ma sens, lecz początkujący zapewne będą pod wielkim wrażeniem umieszczonych w tym artykule rad. Miejmy nadzieję, iż co najmniej jedna osoba zdoła pojąć o co dokładnie chodzi.\nPosiadanie kosztownego iPhone`a to m. in. dbanie o wizualny i techniczny stan przenośnego telefonu-komputera. Pod cacka firmy Apple`a, Huawei czy Nokii tworzone są specjalne kabury, czyli ochrony, które swoją ceną biją na głowę pokrowce pod telefony starej generacji.\nBy admin : 23 Oct 2014 16:31\nWciąż wśród klientów duże emocje wywołuje kamera GoPro, która charakteryzuje się szczególnymi właściwościami. Wiele dostępnych w tym urządzeniu funkcji pozwala na szczególną dowolność w wybieraniu idealnego programu. Możliwości są niesamowicie szerokie, co w znacznym stopniu zachęca do wybierania najlepszej jakości sprzętów. Markowe oferty Gopro trafiają do bardzo szerokiej grupy odbiorczej, a dodatkową zaletą może być systematyczne umieszczanie w internecie filmów wykonanych za pomocy kamery.\nBy admin : 03 Oct 2014 16:35\nNie jest tajemnicą, że gry komputerowe cieszą się dziś ogromną popularnością. Większość osób traktuje je tylko jako rozrywkę, jednak zdarzają się zapaleni fani, którzy w napięciu czekają na kolejne wersje ulubionej gry. Oczywiście, nowoczesne propozycje zachęcają swoją grafiką, zajmującą fabułą i gwarantują adrenalinę, której w codziennym życiu dość często brakuje.\nBy admin : 01 Oct 2014 11:48\nDlaczego rekomenduje się zakupić galaxy tab 3 10 1 wifi 16gb w tradycyjnym sklepie komputerowym w Warszawie?\nW naszych czasach zwykle wybieranym miejscem, w którym można robić wszelkiego gatunku zakupy, stał się internet – to właśnie tam większość produktów zwykle ma najniższe ceny. Trzeba jednak pamiętać o wielu zagrożeniach, jakie mogą napotkać zbyt łatwowiernych klientów, którzy zwabieni ceną decydują się na nabycie np. kosztownego nowoczesnego sprzętu w podejrzanym sklepie elektronicznym, po czym mogą oni dostać towar wybrakowany albo mogą zostać zwyczajnie oszukani. Jednym z poszukiwanych produktów z dziedziny elektronicznej może być na przykład galaxy tab 3 10 1 wifi 16gb, którego ceny są dość rozbieżne.\nBy admin : 31 Jul 2014 13:31\nSmartfony są z pewnością godne zainteresowania - co prawda nie są całkowicie pozbawione zalet, lecz bądź co bądź charakteryzują się o wiele bardziej znaczącą liczbą atutów. Sprawiły, że w sumie telefonia znacząco się zmieniła - to samo zrobiła z naszym życiem! Zatem bez cienia wątpliwości takie smartfony jak między innymi samsung galaxy pocket są wyśmienite. Niby może się wydawać, iż ostatnio coraz mniej solidnych telefonów na polskim rynku, lecz ogólnie ciężko się z akurat tym zgodzić.\nBy admin : 15 Jul 2014 15:35


Światełko pamięci – Technikum Leśne\nStart Aktualności Aktualności Światełko pamięci\nJak co roku płomieniami palących się zniczy chcieliśmy przypomnieć jak ważnym aspektem naszej kultury jest pamięć o zmarłych, ale też jak losy naszych przodków budują naszą tożsamość… „Światełko pamięci” zapalamy przez dniem Wszystkich Świętych i ma to dla nas wymiar symboliczny.\nUczniowie i nauczyciele Technikum Leśnego w Tucholi bardzo chętnie przynoszą znicze, które przedstawiciele Samorządu Uczniowskiego zawożą na cmentarze, odwiedzając groby zmarłych nauczycieli, pracowników i uczniów naszej szkoły. Nie zapominamy też o miejscach pamięci narodowej i o naszym patronie Adamie Lorecie.\nNie wyobrażamy już sobie, żeby w naszej szkole nie zaistniała ta akcja, akcja którą prowadzimy od wielu lat… Wyciszeni, pochyleni nad mogiłami uświadamiamy sobie wartość życia ziemskiego…\nPoprzedni post XII BIEG ŚW. HUBERTA CZYLI Z WIELKIEJ CHMURY…PIĘKNE SŁOŃCE.\nNastępny post Od przedszkola do… Technikum Leśnego


cisco – AdminAkademia\nW cyklu „ciekawostki z prasy dla admina”: Oryginał czy podróbka Cisco?\nBy Jarosław Karcewicz|2020-07-20T13:51:53+02:0020 lipca 2020, 13:51|Kategorie: Sprzęt (news), Wiadomości|Tagi: cisco|0 komentarzy\nNajnowsze informacje z lipca 2020 o podróbkach przełączników Cisco, które mogą infiltrować organizacje. Jest w nich podany sposób weryfikacji autentyczności urządzeń. Na wstępie uspokajamy naszych klientów, gdyż sprzedawany przez nas sprzęt zawsze pochodzi z oficjalnego kanału Cisco Systems na terenie Polski. Natomiast zdarzyło nam się kilkukrotnie przegrać w przetargu, gdzie ktoś zaoferował sprzęt firmy Cisco Systems, do którego firma ta się potem nie przyznawała i klient miał różne z tego tytułu problemy. W większości przypadków, do dnia dzisiejszego nic nie zostało wyegzekwowane od Wykonawcy i urządzenia te nadal działają produkcyjnie [...]\nW cyklu „ciekawostki z prasy dla admina”: Cisco wykpione: odpalono zdalnie Dooma na telefonie IP, a zagrożonych urządzeń jest więcej\nBy Jarosław Karcewicz|2020-02-08T16:01:45+01:008 lutego 2020, 16:01|Kategorie: Bezpieczeństwo (news), Wiadomości|Tagi: bezpieczeństwo, cisco|0 komentarzy\nW warstwie łącza danych Cisco Discovery Protocol (CDP), która działa na całym szeregu urządzeń sieciowych Cisco, w tym switchach, routerach czy telefonach IP, badacze z firmy Armis wykryli kilka poważnych luk. Umożliwiają zdalne wykonanie kodu (RCE), co z kolei przedstawiono w dość zabawny sposób, odpalając na telefonie IP kultową grę Doom. Sprawa jest poważna. Jak raportuje Sekurak, mamy tu do czynienia z co najmniej pięcioma lukami: CVE-2020-3110, CVE-2020-3111, CVE-2020-3118, CVE-2020-3119 oraz CVE-2020-3120. Prowadzą one do podatności klasy RCE, także na prawach roota, albo odmowy usługi. I występują wszędzie tam, gdzie wykorzystywana jest [...]\nW cyklu „ciekawostki z prasy dla admina”: Cisco publikuje łatę likwidującą podatność wykrytą w jednym z kontenerów\nBy Jarosław Karcewicz|2019-10-23T12:14:47+02:0023 października 2019, 14:23|Kategorie: Bezpieczeństwo (news), Wiadomości|Tagi: bezpieczeństwo, cisco|0 komentarzy\nFirma poinformowała, że opracowała i udostępniła aktualizację, która likwiduje w jej oprogramowaniu groźną lukę. Chodzi o obsługiwany przez sieciowy system operacyjny IOS XE wirtualny kontener usług Cisco REST API, który powinien być jak najszybciej uaktualniony. Więcej szczegółów: https://www.computerworld.pl/news/Cisco-publikuje-late-likwidujaca-podatnosc-wykryta-w-jednym-z-kontenerow,416102.html\nW cyklu „ciekawostki z prasy dla admina”: Koniec posiadania: nowe licencje Cisco uśmiercą rynek wtórny urządzeń sieciowych\nBy Jarosław Karcewicz|2019-08-13T11:07:39+02:0013 sierpnia 2019, 11:07|Kategorie: Sprzęt (news), Wiadomości|Tagi: cisco|0 komentarzy\nSpecjalizujący się w inżynierii wstecznej eksperci z iFixit zwrócili uwagę na zmiany licencyjne wprowadzone w ostatnim czasie przez Cisco. Według przedstawicieli grupy składającej się z wieloletnich orędowników prawa do naprawy elektroniki i bezwzględnych krytyków producenckich praktyk ograniczających lub uniemożliwiających samodzielną naprawę, część switchy Cisco w zasadzie przestało należeć do osób, które je zakupiły. Więcej szczegółów: https://teamquest.pl/blog/1341_cisco-nowe-licencje\nCiekawostka dnia: Nie mogę zapisać konfiguracji w moim urządzeniu Cisco, i co mogę teraz zrobić?\nBy Jarosław Karcewicz|2019-04-14T22:32:42+02:0012 kwietnia 2019, 14:22|Kategorie: Cisco|Tagi: cisco, cisco ios, nvram|0 komentarzy\nJeśli konfigurujesz urządzenia sieciowe Cisco, wprowadzone przez Ciebie jakiekolwiek zmiany nanoszone są do tzw. konfiguracji bieżącej, która to zapisywana/utrzymywana jest w pamięci RAM. A ponieważ jest to tzw. pamięć ulotna, to oznacza to, że po restarcie urządzenia, wszystko co wcześniej pokonfigurowaliśmy, szlak trafi... Stąd w urządzeniach Cisco została wdrożona specjalna dodatkowa pamięć stała typu flash, nazywana NVRAM. "Dysk" ten jest w praktyce malutki, w obecnych urządzeniach często ma on rozmiar 255 KB. Także na pewno jest za mały, aby wrzucić tam film :-) Ale jednak na tyle duży, aby zmieścić tam [...]


Kompendium Teologii Jana Pawła II - jedynie 85,62 zł w matras.pl\nKompendium teologii Jana Pawła II - niezwykłą spuścizną intelektualną Papieża Polaka Twórczość teologiczna Papieża obejmuje m.in. czternaście encyklik, piętnaście adhortacji, sześć książek, dziesiątki orędzi, setki katechez wygłoszonych podczas audiencji, przemówienia, homilie i listy. Publikacja jest próbą uporządkowania dziedzictwa Papieża, zapisanego w kluczu tradycyjnej, systematycznej teologii. Zawiera obszerny wybór tekstów papieskich. Stanowi niezwykle ważne opracowanie ... w prostym i czytelnym kluczu porządkuje i przybliża nauczanie Jana Pawła II. Książka ta jest rodzajem mapy, która pomaga żeglować po olbrzymim oceanie teologicznego dziedzictwa Jana Pawła II. Daje Czytelnikowi możliwość osobistego spotkania z żywym i pełnym blasku słowem Świętego. W uporządkowany sposób prezentuje oryginalne papieskie teksty i wystąpienia. Jest to pierwsze tak obszerne i unikatowe opracowanie myśli teologicznej Jana Pawła II. Czytaj dalej >> << Zwiń


Kolejki NFZ w woj. świętokrzyskim do psychiatry. Dane aktualne na 18.05.2022 | Echo Dnia Świętokrzyskie\nKolejki NFZ w woj. świętokrzyskim do psychiatry. Dane aktualne na 18.05.2022\nNewsroom 360 18 maja 2022, 12:27\nChcesz dowiedzieć się, jaki jest najbliższy termin do psychiatry na NFZ w województwie świętokrzyskim? Kolejki NFZ do lekarzypotrafią być bardzo długie. Można też zwracać uwagę na dostępne wizyty na NFZ w szpitalu lub innej placówce medycznej, gdzie kolejki NFZ są często krótsze i szybciej można się dostać do specjalisty. Ile czasu (stan na 18.05.2022) trzeba czekać w kolejce do psychiatry na NFZ w województwie świętokrzyskim? Sprawdź nasze zestawienie, z którego dowiesz się, gdzielekarz przyjmuje na NFZ w najbliższym możliwym terminie w Twoim województwie.


Kiedy muzułmanin musi dokonać ablucji? - Materiały dodatkowe – galeria wiedzy Wydawnictwa Naukowego PWN\nKiedy muzułmanin musi dokonać ablucji?\nRytualne obmycie się może być dwojakiego rodzaju: zwykłe, częściowe ablucje (także przed dotknięciem Koranu) lub pełne obmycie się.\nZwykłe ablucje stosuje się przy stanie niewielkiej nieczystości. Do tego typu nieczystości dochodzi, gdy dotknęło się osoby innej płci (z wyjątkiem małżonka), gdy dokonywało się czynności fizjologicznych, gdy się spało lub straciło przytomność. Na początku wypowiada się intencję, potem myje się twarz, ręce, ociera się mokrą dłonią głowę i myje nogi. Gdy nie ma dostępu do wody, można umyć się piaskiem lub drobnymi kamykami. Drugi rodzaj, pełne obmycie, obowiązuje tego, kto znalazł się w stanie wielkiej nieczystości. Powstaje ona w wyniku stosunku płciowego, menstruacji, dotknięcia zwłok, urodzenia dziecka. Tu ablucja obejmuje mycie całego ciała i zawsze wymaga użycia wody.\nIle żon może mieć muzułmanin?\nJak pości muzułmanin?\nIslam a obowiązki małżonka\nGdzie muzułmanin się modli?


Zbiornik Osówko - cieszyć się, czy płakać | salmon.pl\nZbiornik Osówko - cieszyć się, czy płakać\nW celu wprowadzenia do tematu przyda się trochę historii, faktów i wspomnień...\nMinęło 18 lat od reaktywacji przedwojennych, niemieckich planów kaskadyzacji dorzecza Parsęty, których pomnikiem są zapory Hajka i Rosnowo na Radwi, a na Parsęcie zapora w Rościnie oraz analogiczna, na szczęście niedokończona budowla przed Karlinem (zabytek do zwiedzania w lesie k. Karlina, na prawym brzegu Parsęty).\nNa początku lat 90. Parsęta i jej dopływy stały się osią lokalnego porozumienia pod nazwą "Związek Miast i Gmin Dorzecza Parsęty", a jego sztandarową, łączącą gminy inwestycją, obok gospodarki wodno-ściekowej, miała być ożywiająca region budowa piętrzeń hydrotechnicznych spełniających funkcje przeciwpowodziowe, energetyczne (MEW) oraz rekreacyjne. Za pomocą sprawdzonych metod – faktów dokonanych, budowy zaplecza politycznego i biznesowego, opinii i ekspertyz "na zamówienie", kampanii medialnej, itd. – szerokim frontem ruszono w 1994 roku w bój o pieniądze i akceptację na najwyższych szczeblach. Jak wiadomo był to dobry okres dla tego typu inicjatyw – mody na odnawialne źródła energii, niedoskonałości prawa, burzliwie rozwijającej się demokracji, przemian ekonomicznych i dotacji unijnych dla krajów ubiegających się o akcesję, o które można było zabiegać. Był to też "ostatni gwizdek" przed nadciągają Unią Europejską z jej rygorystycznymi programami ekologicznymi, standardami i procedurami.\nPoczątkowo rozważano nawet kilkanaście piętrzeń; ostatecznie, w opracowanym przez Biuro Studiów i Projektów Gospodarki Wodnej Rolnictwa "BIPROMEL" biznesplanie pt. "Hydroenergetyczna zabudowa dorzecza rzeki Parsęty", przyjęto do realizacji 6 zapór z MEW, rozmieszczonych na przełomowych odcinkach: Parsęty - 4, Radwi - 1 i Mogilnicy - 1. Powstałe zbiorniki miały mieć od kilkudziesięciu do 350 ha - największy w Osówku. Arogancja lokalnej władzy była wówczas tak wielka, że zaczęto nawet sprzedawać działki rekreacyjne nad planowanym zbiornikiem "Osówko", a tablica z ogłoszeniem jeszcze niedawno stała przy drodze 163 między Osówkiem a Białogardem (być może stoi do dziś).\nDla przyrody dorzecza oznaczało to kres jej naturalnej ewolucyjnej drogi, dla nas - przyrodników i wędkarzy - koniec troci i łososia, koniec marzeń i przygód, corocznych planów i wyjazdów, niepowtarzalnych chwil nad wodą i w jej otoczeniu...\nTa tragiczna perspektywa wywołała reakcję społeczną, która zaowocowała powstaniem Towarzystwa Miłośników Parsęty (na czele którego stanął Andrzej Wołkowski i Tomasz Zołotar, obaj z Białogardu) oraz walką garstki osób, w której zwycięstwo nikt nie wierzył. A jednak udało się.\nUczestniczyłem w tej walce od września 1994 roku, a więc prawie od początku działalności Towarzystwa. Wraz z Karolem Zacharczykiem oraz śp. Leszkiem Pawłowskim tworzyliśmy tzw. warszawską grupę "trzech muszkieterów", która przeszła w stolicy przez wszystkie najważniejsze instytucje i urzędy, po Kancelarię Prezydenta RP, a stamtąd przed Sejmową Komisję do Spraw Ochrony Środowiska, gdzie miałem zaszczyt referować temat i przekonywać posłów. Był to przełomowy moment, który zaowocował blokującymi inwestycje dyspozycjami do Mministerstwa Środowiska i Rady Ochrony Przyrody. Pozyskaliśmy też nowych, wpływowych przyjaciół, a organizacja prestiż, który dawał nowe możliwości na drodze realizacji wielu naszych szczytnych celów, jak powołanie Rezerwatu Krajobrazu Chronionego Dorzecza Parsęty czy Pomorskiego Centrum Sportowego Połowu Ryb Łososiowatych, będącego elementem naszego planu rekreacyjnego zagospodarowania dorzecza - alternatywy dla wizji ZMiGDP.\nIdeały i cele poszły w zapomnienie, a z nimi ludzie je tworzący. To przykry temat, dotyczący prowadzenia organizacji i nie warto o nim pisać, ale wspomnienia postaramy się jeszcze ożywić, a idee realizować w inny sposób, między innymi za pomocą Salmon.pl.\nZ planów ZMiGDP pozostał jeden najważniejszy argument - ochrony przeciwpowodziowej dla Białogardu i Karlina, ostro stawiany przez Związek, mimo, że nigdy do powodzi nie doszło (co najwyżej do lokalnych podtopień), a rozwiązać go można było najprościej poprzez modernizację obwałowań oraz likwidację elektrowni w Rościnie oraz piętrzenia na Radwi w Karlinie, których cofki są bezpośrednią przyczyną zagrożenia. O tym jednak lokalne władze nie chciały ani słyszeć, ani rozmawiać.\nW tej sytuacji, licząc na "otrzeźwienie", wraz z przedstawicielami świata nauki, przystaliśmy na ewentualną budowę polderu zalewowego (zbiornika suchego), przechwytującego za pomocą odpowiednich urządzeń hydrotechnicznych tylko wezbrania powodziowe. Rozwiązanie to pozwalało zachować warunki rzeczne oraz istniejące ekosystemy w dotychczasowym, nienaruszonym stanie.\n- Co zatem się stało, że tak drastycznie zmieniono ustalenia i założenia projektowe?\n- Gdzie konsultacje, dostęp do informacji i możliwości wpływania każdego z nas na decyzje środowiskowe, gwarantowane Konwencją z Aarhus?\n- Gdzie nasze dawne Towarzystwo Miłośników Parsęty, które nie informuje dziś o tak ważnych sprawach swoich członków?\n- Czy i jakie będą konsekwencje przyrodnicze przyjętego rozwiązania?\n- Jakie wnioski należy wyciągnąć i jak bronić w takich realiach naszych rzek i całej polskiej przyrody?\nTo najważniejsze pytania, na które powinniśmy sobie odpowiedzieć, szczególnie wobec głoszonej propagandy, jakoby przyjęte rozwiązanie techniczne było nadzwyczaj nowoczesne, ekologiczne i bez konsekwencji dla środowiska. Czy rzeczywiście...?\nZacznijmy od tego, czym jest owa "specjalna" budowla hydrotechniczna, zwana "zwężką Venturiego"?\nWystarczy wpisać to hasło w Google, aby dowiedzieć się, że zwężka Venturiego to przyrząd do pomiaru prędkości przepływu cieczy lub gazu oparty na prawie Bernoulliego. Zwężek jako takich używa się też w hydrotechnice, m.in. do zwiększenia efektywności przepływu wody w przekrojach zamkniętych, ale nie mają one nic wspólnego z trzema prostymi rurami wrzuconymi w koryto rzeki i zasypanymi z góry i z boków kamieniami. To tylko marketingowo-reklamowy chwyt, oparty na zasadzie: im coś "mądrzej" brzmi, tym lepiej dla produktu - w tym przypadku dla przyjętego wariantu technicznego.\nW rzeczywistości budowla w Osówku to zbiornik zbudowany w korycie rzeki w wyniku oczyszczenia przyległego terenu z drzew i kształtujących jego przekrój pracach ziemnych, zakończony kamiennym wałem poprzecznym z trzema rurami przepustowymi u podstawy i przelewem górnym w postaci trapezowego wcięcia na szczycie zapory.\nZasada jego działania jest prosta. Dotychczasowa, naturalna powierzchnia przekroju poprzecznego koryta, została zmniejszona i ograniczona do powierzchni wyznaczonej średnicą rur w zaporze. Napływająca woda, nie "mieszcząc" się w nowym "korycie", podnosi swój poziom na ścianie zapory, magazynując energię w postaci ciśnienia hydrostatycznego. Powoduje to przyrost prędkości przepływu w rurach proporcjonalnie do różnicy poziomów wody górnej i dolnej zgodnie z wzorem:\nφ - współczynnik uwzględniający straty hydrauliczne wydatkującego otworu\n(h1-h2) - różnica poziomów wody górnej i dolnej\nBardzo ważnym parametrem jest ilość wody jaka może przepłynąć przez rury w jednostce czasu, czyli natężenie przepływu. Zależy ono, oprócz prędkości przepływu, także od łącznej powierzchni przekroju rur oraz powstających w nich oporów tarcia oraz turbulencji, związanych z ich kształtem i konstrukcją budowli. Im średnica rur jest mniejsza, tym wyższe jest piętrzenie przy danym napływie wody w rzece i tym samym wyższa prędkość przepływu w rurach. Ponieważ wzrost prędkości w rurach zachodzi już od niskich stanów wody, dynamika i maksymalne przyrosty tego parametru mają niezwykle ważne znaczenie dla możliwości migracji ryb w górę rzeki. Jednakże średnica rur ma przede wszystkim decydujący wpływ na redukcję przepływu, a więc funkcje przeciwpowodziowe, dla których inwestycja została zrealizowana. Od wielkości tej redukcji zależą też niestety procesy kształtujące doliny rzeczne, warunki bytowe dla organizmów wodnych oraz los przylegających ekosystemów nabrzeżnych, a więc czynniki wpływające na bioróżnorodność chronionych nad Parsętą obszarów Natura 2000.\nJaki może być ten wpływ - nie wiadomo. Nie wiadomo, ponieważ inwestycję przeprowadzono w oparciu o niezwykłe, biorąc pod uwagę obowiązujące standardy oraz tereny prawnie chronione, postanowienie wójta gminy Białogard, Macieja Niechciała, z 29 marca 2010 r. o:\n"braku obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na: "Zabezpieczeniu przeciwpowodziowym doliny rzeki Parsęty poniżej m. Osówko w tym miast Kołobrzegu, Karlina i Białogardu".\noraz decyzji, że:\n"Postanowienie jest ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie."\nJeszcze bardziej niezwykłe jest nieoprotestowanie tego postanowienia przez organizacje społeczne, a w szczególności przez Towarzystwo Miłośników Parsęty.\nJak wspominałem wcześniej, proponowane pierwotnie w latach 90. przez środowiska naukowe i akceptowane przez organizacje ekologiczne rozwiązanie polegać miało na budowie polderu zalewowego, przechwytującego wyłącznie wody powodziowe. Bezpieczne przepływy wysokie miały być dla dobra przyrody zachowane. W rozwiązaniu tym, w celu zwiększenia ochrony przeciwpowodziowej, miały być zmodernizowane wały w obrębie Białogardu i Karlina oraz zlikwidowane progi wodne w Białogardzie i Karlinie (inwestycje realizowane także obecnie). Jako rozwiązanie ostatecznie eliminujące ryzyko powodzi sugerowana była likwidacja piętrzenia dla elektrowni wodnej w Rościnie, która ze względu na zabytkowy charakter, zostałaby przekształcona w muzeum i udostępniona do zwiedzania, stając się jedną z atrakcji regionu. Nowe koryto biegłoby po modernizacji lewą stroną rzeki na poziomie nie naruszającym zgromadzonych przed zaporą osadów dennych. Udrożniłoby to Parsętę i umożliwiło rybom łososiowatym dostęp do największego areału tarliskowego, leżącego między Osówkiem a Białogardem. Takie samo posunięcie, tj. likwidacja piętrzenia młyńskiego na Radwi w Karlinie, całkowicie wyeliminowałoby zagrożenie powodziowe dla tej miejscowości oraz terenów położonych poniżej. Jak wiadomo, w późniejszych latach piętrzenie jeszcze podniesiono dla potrzeb nowopowstałej małej elektrowni wodnej, uniemożliwiając praktycznie wędrówki ryb przy niskich i średnich stanach wody, co wyraźnie przyczyniło się do załamania lokalnej populacji troci i reintrodukowanego łososia - takie są przynajmniej obserwacje i na to wskazują wyniki połowów wędkarskich.\nWracam do postawionych pytań.\nNa pierwsze pytanie może odpowiedzieć publikacja z 14.04.2008 w Serwisie Głosu Koszalińskiego (www.gk24.pl ), w którym w sposób następujący wypowiada się Tomasz Płowens, zastępca dyrektora Zachodniopomorskiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Szczecinie, oddział w Koszalinie:\n"Dwa lata temu, po ogromnej powodzi, która nawiedziła region, wysłaliśmy pismo do wojewody zachodniopomorskiego z wnioskiem o jak najszybsze zabezpieczenie ich regionu przed następną powodzią. Spotkań było sporo, wniosków jeszcze więcej.\nWstępnie proponowano budowę zbiornika mokrego, czyli wielkiej tamy i sztucznego jeziora. Na to zgody nie wyrazili jednak ekolodzy. Pojawił się więc pomysł budowy zbiornika suchego, zalewanego tylko wtedy, gdy wystąpiłaby taka konieczność. Na to już się nawet zgodzono, ale okazało się, że inwestycja pochłonęłaby co najmniej 50 milionów złotych.\n- Dlatego wprowadziliśmy kolejny pomysł, który zyskał już akceptację. To będzie tzw. zwężka Venturiego. Takie są już i świetnie się sprawdzają we Francji, nad Loarą - tłumaczy wicedyrektor Płowens. - Jej budowa będzie kosztowała około 5 milionów złotych. To 10 razy mniej niż budowa wielkiej zapory. Na to pieniądze powinny się szybko znaleźć.\n"Zwężka Venturiego" powstanie w miejscu, w którym wcześniej miała być zapora. To teren niedaleko Osówka w gminie Tychowo w powiecie białogardzkim. Koncepcja jej działania jest taka: przepływ bezpieczny dla Parsęty to 55 metrów sześciennych na sekundę. Jeśli się zwiększy, "zwężka” w sposób naturalny zatrzyma wodę i dopiero wtedy zalane zostaną tereny przed nią."\nCóż, rozważania na temat zbiornika Osówko miały miejsce w latach 1994-1995 w związku z planami hydrozabudowy dorzecza Parsęty przez ZMiGDP; wtedy też, jako alternatywa, powstał pomysł polderu zalewowego. Jaka to wielka powódź nawiedziła region w 2006 roku nie wiedzą nawet miejscowi górale - chyba pan Płowens nie widział powodzi we Wrocławiu i innych częściach Polski. Inny ciekawy szczegół to koszty, które z szacowanych wówczas 5 mln wzrosły do 30 mln złotych obecnie.\nNa pytanie drugie, dotyczące informowania społeczeństwa, odpowiedź znajdujemy w postanowieniu Wójta gminy Białogard:\n"Umieszczono w BIP dnia 23.02.2010r. (www.gmina-bialogard.pl)\nUmieszczono na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy Białogard w dniu 29.03.2010r.\nUmieszczono na tablicy ogłoszeń sołectwa Kamosowo i Rościno\nUmieszczono na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta Kołobrzeg, Urzędu Miasta Białogard, Urzędu Miasta i Gminy Karlino, Urzędu Miasta i Gminy Tychowo, Urzędu Miasta i Gminy Połczyn Zdrój\nUmieszczono na tablicy ogłoszeń sołectwa Tychówko, Osówko i Łośnica"\nTo pewnie z punktu widzenia prawnego wystarcza, a czy informuje społeczeństwo i zainteresowane strony...?\nPodobno wiedziały o inwestycji "organizacje ekologiczne i wędkarskie", a na pewno Towarzystwo Miłośników Parsęty. Nie dotarła jednak ani do mnie, ani do moich przyjaciół od lat związanych z Parsętą, żadna informacja ze strony takich organizacji, nie znalazłem jej też szukając po fakcie w Internecie, za wyjątkiem jednej wypowiedzi, stanowiącej odpowiedź na pytanie jednego z uczestników Forum o Rybach Szlachetnych ( www.fors.com.pl ) , który dowiedział się o zagrożeniach dla Parsęty z doniesień prasowych.\nDotyczy ona wypowiedzi przewodniczącego TMP Andrzeja Wołkowskiego, która "dobitnie" tłumaczy, czym jest realizowany projekt "Osówko" i stanowi poniekąd odpowiedź także na trzecie postawione pytanie, cytuję:\nautor: Wołek, 03.05.2009 r.\n(...)5.Osówko w km 78+550 planowana jest jako ostatni etap budowa budowli regulacyjnej przepływu przepuszczająca ok. 60m3/s wody z przepływu o prawdopodobieństwie wystąpienia 1%.\n(...)w sumie w bardzo wielkim przybliżeniu można nazwać "zwężkę Veltroniego" "samoregulującym się przeciwpowodziowym suchym zbiornikiem bezzaporowym"... - raczej, to co powstanie powyżej na skutek spiętrzenia - przytrzymania wody.\nOczywiście te uzgodnienia są już miarodajne i nikt nie będzie protestował i jak już pisałem powyżej pkt.5 uzgodnień będzie realizowany w ostateczności.\n(...) Jestem przekonany, że będzie dobrze ... choć "trzymamy rękę na pulsie"\n( zob. źródło )\nCzy i jakie będą konsekwencje przyrodnicze przyjętego rozwiązania - to następne pytanie.\nTrudno na nie odpowiedzieć bez naukowej ekspertyzy i raportu oddziaływania inwestycji na środowisko. Brak ich jest karygodnym uchybieniem.\nNie ma też dostępnych parametrów technicznych dla przeprowadzenia wyliczeń, na podstawie których można by oceniać ewentualne szkody dla środowiska, choćby szybkości przepływów w rurach przy wyższych stanach wody, mające zasadnicze znaczenie dla możliwości migracji ryb w górę rzeki. Jedyną wielkością, jaką udało się odnaleźć w Internecie, to maksymalna wysokość piętrzenia w Osówku (h1-h2), wynosząca 3,6 m. Szacując na podstawie fotografii średnice rur na 1,5 m (dwie mniejsze) oraz 2,5 m rurę środkową, przy założonym maksymalnym przepływie bezpiecznym, wynoszącym wg. publikacji prasowych 55-60 m3/s i piętrzeniu ok. 3 m, szybkość przepływu w rurach może przekraczać 6 m/s, co jest wartością zdecydowanie za wysoką. Wartości te łatwo mogą ulec zwiększeniu w przypadku zmniejszenia przekroju przepływu na skutek zagłębienia rur w podłożu i częściowym zasypaniu ich podstawy rumowiskiem, deformacji przekroju lub zatkania niesionymi konarami drzew. Ostatni przypadek może stanowić osobny, poważny problem techniczny, kiedy zator utworzy się wewnątrz jednej z rur. Duży niepokój wzbudzają też tworzące się wiry nad wlotami zalanych rur, wskazujące na silne turbulencje podczas przepływu wody. Podobnie jak nadmierna szybkość przepływu, mogą one stanowić barierę dla wędrujących ryb. W związku z tymi argumentami należy przyjąć okresowe gromadzenie się wędrujących ryb w okolicach wylotów z zapory. Stanowić to będzie niewątpliwą pokusę dla kłusowników, a w związku z tym niezbędny wydaje się stały monitoring terenu, którego nie uwzględniono w inwestycji, pomimo niewielkich potrzebnych na jego realizację nakładów.\nTak naprawdę, jakie będą skutki przyrodnicze inwestycji, pokażą dopiero najbliższe lata, o ile znajdą się pieniądze na badania. Nie sądzę jednak, aby lokalne władze były tym zainteresowane.\nSzkoda, że wciąż takimi metodami rozwiązuje się problemy dotyczące dobra wspólnego, jakim jest przyroda. Szkoda, bo jak pokazuje wiele przykładów, poprzez społeczne zaangażowanie zainteresowanych osób można uniknąć wielu błędów, w tym tych nieodwracalnych.\nJakie wnioski należy wyciągnąć i jak bronić w takich realiach naszych rzek i całej polskiej przyrody?\nSądzę, że niezbędna jest czujność każdego z nas i społeczny, a w szczególności ten niezrzeszony i niezależny monitoring stanu naszej przyrody oraz zamiarów i poczynań władz. Nas - miłośników przyrody i wędkarstwa - nie da się przekupić, omamić czy zwariować, bo dla władz czy grup interesu "MY" to wszyscy i nikt. Musimy mieć tylko miejsca, gdzie będziemy się mogli informować, wymieniać poglądy i organizować - są takie miejsca na forach, gwarantujemy takie miejsce i my na łamach naszego portalu. Niestety, życie uczy, że zasada ograniczonego zaufania obowiązuje nie tylko na drogach.\nJeżeli działania na obszarze Natura 2000, mogące znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, zostały podjęte bez przeprowadzenia postępowania ocen oddziaływania na środowisko (ooś) lub oceny wpływu na obszary Natura 2000, właściwy organ (np. Regionalna Dyrekcja Ochrony środowiska) może nakazać natychmiastowe wstrzymanie i podjęcie w wyznaczonym terminie niezbędnych czynności w celu przywrócenia poprzedniego stanu danego obszaru, jego części lub chronionych na nim gatunków. (art. 37 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody).\nFot. D. Downarowicz


WPŁYW SPOŁECZNY - Odkrywając Amerykę\nNie mogę uwierzyć, że od pierwszego psychologicznego wpisu (czytaj tutaj) minęło pół roku! Pamiętam jak dziś, że publikowałam go z duszą na ramieniu, bo nie byłam pewna, czy taka kategoria sprawdzi się na blogu. Duży odzew w waszych komentarzach oraz wiadomościach na FB upewnił mnie, że nie ma co się bać tego rodzaju wpisów, a szczypta psychologii nikomu jeszcze nie zaszkodziła 😉 A ponieważ ostatnio dostałam dwa zapytania, czy posty psychologiczne się jeszcze pojawią – uznałam, że najwyższy czas na kolejny wpis!\nDziś opowiem trochę o bardzo szerokim zjawisku, któremu mniej lub bardziej świadomie ulegamy każdego dnia i którego nie sposób uniknąć żyjąc w społeczeństwie, a mianowicie o wpływie społecznym.\nWpływem społecznym nazywamy proces w wyniku którego, pod wpływem zachowań, sposobu myślenia czy nacisku innej osoby (albo grupy osób), dochodzi do zmiany postawy jednostki (a także jej zachowania, doświadczanych emocji czy stanu motywacji). Wpływ społeczny może być powiązany zarówno z pozytywnymi bądź negatywnymi zmianami dla obiektu oddziaływania – z zależności od intencji osoby wywierającej wpływ. Odmianą wpływu społecznego nacechowaną negatywnie jest manipulacja społeczna, w przypadku której osoba bądź grupa osób wywierających wpływ, nie liczy się z dobrem osoby, a pragnie jedynie osiągnąć własną korzyść.\nNa razie tyle teorii, a jak to jest w praktyce?\nW praktyce podlegasz wpływowi społecznemu przez cały czas, choć nie zawsze zdajesz sobie z tego sprawę. Budzisz się rano i kusi się wizja przesunięcia budzika o pół godziny i pospania jeszcze trochę, ale jeden rzut oka na Instagram, gdzie kilka dziewczyn zdążyło już wrzucić swoje uśmiechnięte twarze (i kawałek umięśnionego brzucha) po wykonanym treningu (a jest dopiero 6.30!) sprawia, że postanawiasz się zmobilizować do wstania i pobiegać przez pół godziny. Na śniadanie serwujesz sobie pudding chia, mimo że masz ochotę na jajecznicę na bekonie, ale po tym co przeczytałaś na blogu słynnej dietetyczki, zaczynasz naprawdę wierzyć, że nasiona chia gwarantują nieśmiertelność. Po drodze do pracy zatrzymujesz by kupić kawę w sieciowej kawiarni i stojąc w kolejce przypominasz sobie, jak bardzo koleżanka z pracy pomogła ci wczoraj przy skończeniu ważnego raportu. Postanawiasz w ramach wdzięczności przynieść jej do biura jej ulubione karmelowe latte. W pracy szef prosi Cię o wykonanie zadanie, które z Twojego punktu widzenia nie ma kompletnie sensu, ale odpuszczasz sobie przedstawienie mu własnej wersji tego projektu, bo stwierdzasz, że szef, jak to szef, wie lepiej. Po pracy pędzisz na kolejną lekcję kursu i choć nie jesteś przekonana, czy fotografia to Twoja bajka, postanawiasz jednak kontynuować naukę, skoro zainwestowałaś/eś w to już tyle wolnego czasu. Po kursie zaglądasz jeszcze na chwilę do galerii i wychodzisz z sukienką z odkrytymi ramionami – tyle dziewczyn na ulicy widziałaś w podobnych modelach, że postanowiłaś także mieć takie cudo w swojej szafie. W aptece dajesz się za skusić na rewelacyjną ponoć wybielającą pastę do zębów, bo hostessa, która namawia cię do jej kupna jest naprawdę przesympatyczna. W oknie sklepu muzycznego widzisz ogromny plakat, że właśnie dzisiaj pojawiła się limitowana edycja płyty popularnego zespołu. Wprawdzie od kiedy wszystkie piosenki kupujesz na iTunes, rzadko słuchasz muzyki z płyt, ale od razu interesuje cię coś, co nie jest normalnie dostępne „od ręki”… Przykładów mogłabym wymienić dziesiątki, ale myślę, że każda/y z Was czytając ten akapit pokiwało głową ze zrozumieniem 😉\nRobert Cialdini, słynny amerykański psycholog społeczny, sformułował sześć zasad wywierania wpływu społecznego.\nzasada wzajemności (jeśli ty zrobiłeś coś dobrego dla mnie, ja zrobię coś dobrego dla ciebie)\nspołeczny dowód słuszności (jeśli inni ludzie postępują w taki sposób, to taki sposób jest właściwy i też będę tak postępował)\nzasada sympatii (jeśli cię lubię, to chętniej spełnię Twoją prośbę)\nwpływ autorytetu (jeśli uważam, ze jesteś autorytetem to chętniej spełnię Twoją prośbę)\nzasada niedostępności (jeśli coś jest trudno osiągalne, to pewnie jest dobre)\nzasada zaangażowania i konsekwencji (jeśli zaangażowałem się w jakieś działanie, to będę to kontynuował, ponieważ chcę być postrzegany jako osoba konsekwentna.\nMyślę, że każdy z nas jest w stanie wymienić co najmniej jeden przykład, opisujący ulegnięciu każdej z sześciu zasad w ostatnim czasie!\nKiedy wpływ społeczny staje się niebezpieczny..\nWpływ społeczny jest zjawiskiem nieuniknionym. Żyjemy w społeczeństwie, a nie na bezludnej wyspie, więc inni ludzie będą zawsze wywierać wpływ na nasze życie – nawet nonkonformiści temu ulegają. Oczywiście, często wpływ społeczny wywiera pozytywne zmiany w naszym zachowaniu, chociażby obecna „moda na bycie fit„. Kupno czegoś kompletnie niepotrzebnego w cudownej promocji, też nie niesie ze sobą przykrych konsekwencji – co najwyżej odchudzi trochę portfel;) Gorzej, gdy pod wpływem grupy lub innego człowieka diametralnie zmieniamy swoje zachowanie na złe i postępujemy wbrew własnym przekonaniem. Przykładem z życia może być szkolne szykanowanie „kozła ofiarnego” przez całą klasę – nawet jednostki, które uważają, że jest to naganne, często nie potrafią przeciwstawić się grupie i w efekcie nikt nie staje w obronnie nielubianego kolegi.\nJako ekstremalny przykład, jak bardzo złe oddziaływanie może mieć wpływ innych, opowiem Wam jeden z moich ulubionych psychologicznych eksperymentów. Więzienny eksperyment Zimbardo, przeprowadzony na uniwersytecie Stanford w 1971 roku, miał za zadanie zbadać psychologiczne efekty symulacji życia więziennego i wpływ grupy osób na zachowanie człowieka. Z grupy ochotników, który odpowiedzieli na ogłoszenie w gazecie, wyselekcjonowano 24 osoby i podzielono na grupę strażników i więźniów. Strażnicy pracowali w 8-godzinnym systemie zmianowym natomiast więźniowie przybywali w swoich celach 24 godziny na dobę. Zadaniem strażników było pilnowanie porządku wśród więźniów. By urealnić warunki więzienne, dokonano aresztowania więźniów w ich domach i dowieziono ich na miejsce czyli do piwnic stanfordzkiego uniwersytetu przerobionych na więzienie. Zarówno więźniowie jak i strażnicy bardzo wczuli się w narzucone im role: więźniowie rozpoczęli bunt przeciwko strażnikom, a ci w odpowiedzi, zaczęli uciekać się do drastycznej przemocy psychicznej wobec więźniów. Z tego też powodu, eksperyment przerwano po 6 dniach, gdy organizatorzy przestali kontrolować sytuację, a patologiczne zachowania pomiędzy uczestnikami eksperymentu zaczęły zagrażać ich zdrowiu i bezpieczeństwu. Eksperyment dowiódł, jak drastyczne zmiany w zachowaniu człowieka mogą nastąpić, gdy znajduje się on w specyficznych warunkach i poddany jest silnemu wpływowi otoczenia.\nOczywiście sytuacja, jaka opisałam powyżej jest ekstremalna i raczej nie zdarzy się w codziennym życiu. Zwykle mamy do czynienia z sytuacjami dużo bardziej prozaicznymi i nieniosącymi za sobą tak negatywnych konsekwencji. Nie sposób wyrzec się całkowicie ulegania wpływom społecznym więc i moja notka nie ma na celu zrobienia z Was grupy niepokornych nonkonformistów (gdybym zresztą taki miała cel, to byłaby to czysta manipulacja z mojej strony!). Chciałam Wam tylko otworzyć oczy na zasięg wpływu społecznego w naszym codziennym życiu. Być może mając podstawy wiedzy na ten temat łatwiej będzie rozpoznać Ci próby wywierania negatywnego nacisku ze strony innych? Może następnym razem będziesz potrafił/a się oprzeć się czarującemu uśmiechowi sprzedawcy próbującemu wcisnąć Ci całkiem niepotrzebny gadżet? Może w pracy nabierzesz więcej odwagi i przedstawisz swoją propozycję rozwiązania problemu? A może zrezygnujesz z czegoś, czego nie lubisz, mając w nosie „co inni powiedzą”? Nie wyrzekaj się wpływu innych, ale decyduj mądrze na temat tego, co ma pozytywne a co obojętne/negatywne konsekwencje dla Ciebie. I nie rezygnuj proszę z pozytywnej motywacji innych – w końcu gdyby nie szczupłe ciała fit dziewczyn z Instagrama, ja w życiu nie zmobilizowałabym się do biegania i siłowni ;))))\nTagi: psychologia, slider kashienka\nOpis autora jeszcze niedostępny. PODOBNE WPISY\nWera 9 sierpnia 2016, 11:46 Odpowiedz Super wpis! Podobnie jak pierwszy z psychologii 🙂 Warto było czekać pół roku 🙂\nI zgadzam się z Tobą, to właśnie dzięki fotom innych dziewczyn z instagrama, ich blogom czy stronom youtube wprowadziłam wiele pozytywnym zmian w moich życiu, z których bardzo się cieszę. Nic tak nie motywuje jak przykład (wpływ) innych osób, którym się udało.\nkashienka 10 sierpnia 2016, 19:02 Cieszę się, że się podoba 🙂 Mam nadzieję, że następny będzie znacznie szybciej 😀\nA Instagram bardzo motywuje i ma na nas większy wpływ niż nam się wydaje!\nKatuszka 9 sierpnia 2016, 14:22 Odpowiedz Kasiu, niezmiennie zachwycam sie Twoim lekkim piórem! Okazuje sie, że nie tylko w lekkiej, lifestylowej tematyce jestes świetna! Bardzo przystepnie przekazujesz nawet naukowe fakty 😉 Uwielbiam tu zaglądać:) Pozdrawiam,\nkashienka 10 sierpnia 2016, 19:04 Jak miło czytać takie słowa <3 Dziękuję bardzo!\nPS. Staram się pisać przystępnie, bo obawiam się, że czytelników znudziłby od razu psychologiczny żargon ;)))\nkarina 9 sierpnia 2016, 15:22 Odpowiedz Psychologiczne posty są moimi ulubionymi! Żałuję, że nie poszłam na psychologię bo to brzmi naprawdę ciekawie. Fajnie Kasiu, że piszesz tak jasno, że nawet laik zrozumie 🙂\nkashienka 10 sierpnia 2016, 19:05 Bardzo się cieszę, że posty psychologiczne są chętnie czytane! Na pewno będą pojawiać się co jakiś czas 🙂\nLIFESTYLERKA - blog o dietetyce i zdrowym stylu życia 19 sierpnia 2016, 17:02 Odpowiedz Kasiu, super, że wróciłaś do tego cyklu:). To prawda, w dzisiejszym świecie często ulegamy różnym wpływom. Zwłaszcza przez tv i internet. Jednak tak jak mówisz, czasem to ma też pozytywny aspekt. Trzeba po prostu zachować umiar i kierować się zdrowym rozsądkiem.\nkashienka 21 sierpnia 2016, 17:59 Bardzo lubię psychologiczne wpisy i na bank będą się one pojawiać na blogu 🙂\nA zdrowy rozsądek jest tutaj faktycznie najważniejszy!\nSkomentuj Anuluj Komentowanie\tKomentarz\nPrzepis wynik *\nNajnowsze wpisy SANTORINI W BIELI I NIEBIESKOŚCIACH\nINNOŚCI W STANACH – SPRZEDAŻ ALKOHOLU\nW OBCYM JĘZYKU – DWUJĘZYCZNA, ALE Z MAŁYMI...\nInstagram\tTagiamerykanin w europie


Zupełnie jak miłość - repertuar kin Trójmiasto\nRepertuar filmu "Zupełnie jak miłość" w Trójmieście\nBrak repertuaru dla filmu "Zupełnie jak miłość" na dziś.\nTytuł oryginalny: A Lot Like Love\nProdukcja: http://www.lotlikelove.com/ , 2005\nFilm porównywany do kultowej już komedii romantycznej „Kiedy Harry poznał Sally”. W rolach głównych młode gwiazdy kina amerykańskiego – Ashton Kutcher („Efekt motyla”) i Amanda Peet („Lepiej późno niż później”).\nSkye 4. stycznia 2010, 14:21\nCiekawy i wzruszający!\nPauline 22. sierpnia 2008, 18:20\nja chcę jeszcze raz Film był świetny. Historia podobna jak w filmie książę i ja\nolka 21. sierpnia 2008, 21:47\nwłasnie przedchwilką sie skonczył na tvp2 tak go uwielbiam ze mogła bym go zobaczyc jeszcze ze 100000 razy\naxx 19. sierpnia 2008, 21:22\nfilm MISTRZOSTWO ŚWIATA. prawdziwe dobre Kino, trzeba w nim zobaczyć drugą stronę a nie tylko to co widać. polecam\nMILENA:d 5. listopada 2005, 19:38\njejku tak bym chciała oglądnąć ten film jeśli ktoś go ma niech mi przesle na poczte plisss:DBęde strasznie wdzięczna.MÓJ NR GG 4465303\npapi 10. sierpnia 2005, 10:56\nJak dla mnie film był świetny! A powodem dlaczego cieszy się większą sympatią wśród płci żeńskiej jest powód iż film ten mimo że jest bardzo profesjonalny i ciekawy nie ma takiego rozgłosu jak nudne gwiezdne wojny!\nnauczyciel 19. lipca 2005, 14:33\nrzadka kupa w ocenie 3 na 5\nFilm z grubsza kiepski,nieśmieszny,nieromantycz ny gniotek, ot posklejane kawałki, w większośc nie mówi o niczym, bardzolubię komedie romantyczne, ale to nie jest ani komedia a ni romantyczna z wyjątkiem 5 fragmentów, na sali byłem ja z koleżanką i jeszcze 2 inne osoby, to chyba świadczy o słuszmności mej oceny\nMiM 13. lipca 2005, 0:00\nDzisaj miałyśmy okazję go ogladac z przyjaciolka:)super filmik bardzo fajowski:)polecam i chlopcam i dziewczynom:)zabawny, ale jednoczesnie wzruszajacy:)naprawde bardzo nam sie spodobal:)polecamy\nPapi 7. lipca 2005, 11:48\nsuper....ale nie rewelacja...\nTen film to opowieść o miłości..typowa komedia z szczęśliwym zakończeniem...jak każdy film romantyczny...\nBat 28. czerwca 2005, 23:10\nfacet424168 22. czerwca 2005, 12:11\nkilka fajnych momentów, kilka tekstów miły ale bez polotu\ntzw. film na popcorn, o miłosci ale troche niekonwencjonalnie wiec moze dlatego warto.. momentami jednak brakowało reżyserowi pomysłów i scenariusz jest trochę "rwany". Myślę że jak na komedię ma całkiem niezłe zdjęcia.\nogólnie, bez rewelacji ale podobało się (opinia faceta). mozna smialo isc we dwoje :)\nps. Te zbiegi okoliczności i przypadkowe spotkania w wielkich miastach są mocno naciągane, ale co tam - film to film :)\nMoi :D 15. czerwca 2005, 19:27\nDla każdego :P\nFilm całkiem fajny. Mozna się pośmiać a nawet wzruszyć :P. Dla tych miłości spragnionych i tych już kochanych :*\npyzy 14. czerwca 2005, 19:35\nja mysle że po obejrzeniu genesis kazdy normalny film jest wielką ulgą, wydaje sie ciakwy jeszcze nie byłam\nmalinka 14. czerwca 2005, 0:57\nBylam dzisiaj z moim chlopakiem, posmialismy sie i film bardzo nam sie podobal:) Tak wiec wierzcie mi, facet tez potrafi przezyc taki film;)\nkilof 5. czerwca 2005, 20:14\ntaki sam jak milion poprzednich. czy to nie trochę nudne?\nkonrad s 28. maja 2005, 17:54\nludzie macie powiedziec czy film sie wam podobal a nie..\n..bawic sie w krytyków filmowych bo wychodzi wam to załosnie. Te uwage kieruje w szczególności do "mo"\nkoza 26. maja 2005, 0:16\nw sam raz na wyjscie z dziewczynna\nnina 18. maja 2005, 19:13\nTaki mily do obejrzenia!\nBylam, widzialam....film milusi,kilka scen wartych zapamietania.jednak cos mu brakuje aby byl to film z serii tych , ktorych sie nigdy nie zapomina!!!\ntakze warto ale nie poruszyl on mego serca.\nDodaj nowy komentarz Zupełnie jak miłość


Forum Eksploatatora 1/2010 - Zastosowanie układów hybrydowych wykorzystujących odnawialne źródła energii do suszenia osadów - Ekotop\nForum Eksploatatora 1/2010 - Zastosowanie układów hybrydowych wykorzystujących odnawialne źródła energii do suszenia osadów\nZastosowanie układów hybrydowych wykorzystujących odnawialne źródła energii do suszenia osadów\nArtykuł prezentuje zagadnienia związane z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii, a przede wszystkim słońca, biogazu i energii zawartej w ściekach do suszenia osadów ściekowych. Głównym źródłem energii wykorzystywanej dotychczas w takich instalacjach jest energia słoneczna. W swoich projektach firma EKOTOP sukcesywnie wykorzystuje pozostałe OZE. Suszarnie takie funkcjonują już w Dziarnach i Myszkowie. Trwa budowa suszarni na oczyszczalni ścieków w Kłodzku. W artykule omówiono zasady wspomagania procesu suszenia ogrzewaną posadzką i zasadność jej stosowania. Planowane kolejne projekty suszarni osadów opracowywane przez EKOTOP, oprócz nowocześniejszego wyposażenia technicznego, wykorzystywały będą dodatkowo własną energię elektryczną wytwarzaną dzięki instalacjom fotowoltaicznym.\nJednak ważną rolę w rozwoju OZE będzie odgrywała polityka państwa, której efekty widoczne są w naszym kraju.\nCzternastego stycznia 2010 roku oficjalnie przekazana została do eksploatacji słoneczna suszarnia osadów ściekowych w Myszkowie. W 6/2009 numerze FE opisałem parametry techniczne suszarni, która jest już kolejną czwartą zrealizowaną istalacją słonecznego suszenia zaprojektowaną od podstaw przez firmę EKOTOP. Trwa budowa najnowszej, technicznie zaawansowanej suszarni słonecznej na oczyszczalni w Kłodzku.\nFot. 1. Realizacja suszarni słonecznej w Kłodzku\nSuszenie osadów stwarza możliwości Myszkowskim Wodociągom zmiany dotychczasowego rolniczego kierunku wykorzystania osadów na energetyczny.\nTechnologia suszenia osadów opracowana na podstawie doświadczeń z wcześniejszych projektów zakłada odparowywanie wody dzięki efektowi cieplarnianemu (energia słoneczna) i ogrzewanej posadzce (energia cieplna ze ścieków oczyszczonych). Umożliwia ona zwiększenie efektywności i przepustowości suszarni.\nZastosowanie wspomagania suszenia za pomocą ogrzewanej posadzki w kolejnych realizaowanych przez EKOTOP projektach jest wynikiem obserwacji pierwszej funkcjonującej już od ponad dwóch lat, zaprojektowanej suszarni w Dziarnach, a także wysokoefektywnych instalacji słonecznych ze wspomaganiem suszenia we Francji i Niemczech.\nFot. 2. Suszarnia we Francji wyposażona w ogrzewaną posadzkę z systemem odzysku ciepła ze ścieków\nOd początku staramy się przekonywać inwestorów o zasadności zastosowania ogrzewanej posadzki i wykorzystaniu stosunkowo prostych rozwiązań do usprawnienia procesu suszenia osadów. Idea wspomagania suszenia posadzką wykorzystuje podstawowe zasady fizyki związane z właściwościami ciepłego powietrza.\nPosadzka podgrzewa od dołu osady zgromadzone na jej powierzchni, a nagrzane powietrze unosi się ku górze porywając ze sobą cząsteczki wody. Jeżeli więc z betonowej posadzki hali suszarniczej zrobimy “wielkopowierzchniowy grzejnik”, to będzie on oddawał ciepło do wnętrza hali (z boków i od dołu wyizolowany jest warstwami styropianu), usprawniając efektywność parowania znajdujących się na posadzce osadów.\nTechnologia suszenia osadów zakłada rozłożenie ich cienkimi warstwami na posadzce, dzięki czemu swobodna powierzchnia parowania w porównaniu do osadów gromadzonych w warstwach o grubszej miąższości, jest większa i umożliwia sprawniejsze oddawanie wilgoci. Poddawane suszeniu odwodnione mechanicznie osady są mieszaniną ciał stałych, płynnych i gazowych. Osady takie można porównać do wilgotnej, urodzajnej gleby bądź mokrego torfu. Największy udział w przepływie ciepła w glebie lub gruncie ma przewodnictwo cieplne przez składniki mineralne, organiczne i wodę. Literatura dotycząca badań nad przewodnictwem cieplnym gleb podaje, że największy wpływ na przewodnictwo cieplne gleby wywiera jej wilgotność.\nProces przewodnictwa jest bardzo skomplikowany. Nie zachodzi on w ten sposób, że energia wprowadzona z jednego końca gleby przesuwa się wprost po linii prostej do drugiego końca, lecz cząstki drgając wokół stanu równowagi ulegają licznym zderzeniom między sobą przekazując energię sąsiednim. Z definicji przewodnictwa cieplnego wynika, że jest to ilość ciepła przepływająca przez przekrój substancji o pow. 1 cm2 na odległość 1 cm w ciągu 1 sekundy przy różnicy temperatury 1oC/1 cm.\nDla przykładu piasek posiada przewodnictwo = 0,00430 cal/cmxsxoC.\npowietrze = 0,00005 cal.cmxsxoC\nmokry torf = 0,00110 cal.cmxsxoC\nwoda = 0,00150 cal.cmxsxoC\nO rozkładzie temperatury decydują również ruchy ośrodka: najlepiej miesza się powietrze, nieco trudniej woda, gleba nie miesza się wcale, ale ma za to przewodnictwo cieplne bardzo wysokie. Dlatego też w suszarni słonecznej, gdzie suszenie następuje w układzie liniowym istotne jest podzielenie posadzki na strefy grzewcze o regulowanej wydajności. Strefy z początku hali, na które dostarczany jest wilgotny osad powinny być bardziej dogrzane, zaś strefy kolejne z osadem bardziej przesuszonym mogą dostarczać już mniejsze ilości ciepła.\nJak szybko odparowuje woda z posadzki doskonale wie ten, kto miał okazję zmywania posadzki w obiektach użytkowych, w których zastosowano ogrzewanie podłogowe.\nPodłoga taka jest niemal natychmiast sucha po przejechaniu mokrym mopem, natomiast podłoga w pomieszczeniach bez ogrzewanej posadzki pozostaje przez dłuższy czas mokra. Jest to dosć spektakularny przykład zasadności zastosowania posadzki do odparowywania wody. Czy jest to rozwiązanie eksploatacyjnie drogie? Kwestia dyskusyjna, ponieważ w zależności od zastosowanego źródła ciepła może być w rozważaniach o składnikach kosztów eksploatacyjnych pomijana - w przypadku wykorzystywania ciepła odpadowego, spalania biogazu, również w przypadku pomp ciepła uzależniona od ilości zużywanej energii elektrycznej, bądź temperatury dolnego źródła, sprawnośći instalacji itp. Okazać się zatem może, że jedynym kosztem będzie koszt amortyzacji instalacji.\nObserwacje zaprojektowanej przez nas suszarni słonecznej w Dziarnach, pokazują wyraźne zwiększenie efektywnosci jej funkcjonowania w okresach kiedy uruchomione zostaje podgrzewanie posadzki, a zwłaszcza w okresach o niewielkim nasłonecznieniu lub jego braku. Samo zastosowanie ogrzewanej posadzki nie jest rozwiązaniem nowatorskim, istotny jest natomiast sposób pozyskania energii i zaprojektowanie układów wzajemnie się uzupełniających, co w konsekwencji sprzyja zarówno obniżaniu kosztów eksploatacyjnych jak również angażuje łatwo dostępne, a dotychczas niewykorzystywane potężne zasoby energii zgromadzone choćby w ściekach oczyszczonych. Postęp techniczny niesie za zobą wiele ciekawych rozwiązań, które być może mało opłacalne w dniu dzisiejszym, jutro staną się powszechnie dostępne i ekonomicznie akceptowalne.\nKwestia z jakiego źródła pozyskiwana będzie energia do ogrzewania posadzki jest uzależniona od możliwości oczyszczalni. Posadzka suszarni w Dziarnach zasilana jest energią cieplną wytwarzaną przez pompy ciepła, ale alternatywnie zaprojektowano też dystrybucję ciepła ze spalania biogazu oraz odpadowe ciepło ze studzenia kogeneratora. Suszarnia w Dziarnach jest obiektem samowystarczalnym. Jeżeli w innych suszarniach podstawowy koszt suszenia związany jest z zakupem energii elektrycznej, to w przypadku Dziarn kwestia energii elektrycznej, jako składnika kosztów eksploatacyjnych może być pominięta ponieważ oczyszczalnia korzysta z własnej energii. Aktualnie produkcja energii elektrycznej możliwa jest dzięki układowi dwóch kogeneratorów o łącznej mocy ponad 425 kWh, a jej nadmiar jest sprzedawany. Wszystkich zainteresowanych doświadczeniami z funkcjonowania takiego rozwiązania, za zgodą dyrekcji Wodociągów Iławskich zapraszam do wizytacji suszarni słonecznej w Dziarnach.\nFot. 3. Instalacja pomp ciepła\nPodejmując decyzję o zamiarze realizacji suszarni słonecznej warto zatem na etapie projektu przewidzieć wykonanie konstrukcji posadzki wyposażonej w system grzewczy, nawet jeśli miała by być ona wykorzystywana w kolejnych etapach eksploatacji suszarni ze względów braku środków lub pomysłu na realizację ciepłowni.\nFot. 4. Posadzka suszarni słonecznej wyposażona w system grzewczy\nRezygnując z ogrzewanej posadzki przekreśla się szansę późniejszego uzupełnienia możliwości wspomagania suszenia. Doposażenie suszarni w instalację na etapie realizacji inwestycji to niewielki koszt w porównaniu z całością przedsięwzięcia, a niestety niemożliwy (bądź bardzo kosztowny) do wykonania na późniejszym etapie.\nProjekt suszarni słonecznej, a w zasadzie suszarni hybrydowej w Dziarnach pozwolił nam na dokonanie przemyśleń i opracowanie zupełnie nowych rozwiązań, dzięki którym kolejne suszarnie będą instalacjami samowystarczalnymi, bazującymi na układach hybrydowych wykorzystujących niekonwencjonalne źródła energii: słońce, ciepło ziemi, ścieków, a także wiatr. W przypadku suszarni słonecznej szczególnie atrakcyjnym rozwiązaniem wydaje się połączenie termicznego układu kompleksowo zasilanej hali suszarniczej z układem fotowoltaicznym w jeden system, ponieważ suszarnia słoneczna potrzebuje zarówno energii cieplnej, jak i energii elektrycznej.\nNajnowszy, aktualnie realizowany przez EKOTOP projekt suszarni słonecznej zakłada wykorzystanie do ogrzewania posadzki wód pochłodniczych, oraz systemów fotowoltaicznych do produkcji własnej energii elektrycznej, która będzie zasilać instalację pomp ciepła oraz pozostałe elektryczne urządzenia suszarni. Będą to w zależności od uzgodnień z inwestorem systemy autonomiczne, bądź dołączone do sieci.\nInstalacja fotowoltaiczna do zasilania urządzeń suszarni to sposób na obniżenie kosztów zużycia energii elektrycznej, a przede wszystkim zapewnienie niezależności od jej dostawców.\nTakie systemy to kompleksowe wykorzystanie OZE (odnawialnych źródeł energii) do ochrony atmosfery przed skutkami emisji gazów cieplarnianych, a instalację wówczas z pełną odpowiedzialnością możemy nazwać ekologiczną.\nWarunki nasłonecznienia jakie panują w Polsce umożliwiają uzyskanie 950 kWh energii rocznie z jednego kilowata tzw. mocy szczytowej (kWp) zainstalowanej mocy fotowoltaiki. Efektywność układu uzależniona jest od właściwego usytuowania modułów względem słońca. Należy zaznaczyć, że 5/6 mocy wytwarzane jest w miesiącach letnich natomiast zaledwie 1/6 w zimowych. Najbardziej zaawansowane układy wykazują obecnie sprawności powyżej 16 %, a ich żywotność szacowana jest na co najmniej 20 lat.\nKażda kilowatogodzina energii elektrycznej wyprodukowana ze słońca to redukcja emisji CO2 na poziomie 0,8 - 1 kg. Tak więc jeden moduł o mocy ok. 240Wp, pozwala na przestrzeni lat ograniczyć emisję CO2 nawet o 14000 ton!.\nW krajach o dużej świadomości ekologicznej widać dbałość o coraz szersze stosowanie źródeł odnawialnych w miejsce konwencjonalnych. Upowszechnianie źródeł odnawialnych jest ściśle uzależnione od polityki wsparcia realizowanej przez rządy tych krajów. Tendencje te, choć powolnie, aczkoliwek coraz bardziej zaczynają być zauważane w naszym kraju. Miejmy nadzieję, że również w Polsce, niekonwencjonalne systemy pozyskiwania energii zostaną masowo wprowadzane dzięki zachętom podobnym do stosowanych w Niemczech, Hiszpani czy Czechach.\nNależy pamiętać, że oczyszczalnie ścieków mogą stanowić doskonały poligon wdrożeniowy dla nowych technologii. Realizacja inwestycji jest tym bardziej pożądana gdy dotyczy wspólnego połączenia technologii wykorzystujących OZE jak i technologii pozwalających na bezpieczne dla środowiska unieszkodliwienie zarówno odpadów jak i ścieków.