Młody Tusk ma kłopoty? Prokuratura rozpoczyna śledztwo - Dziennik.pl\n13 września 2012, 11:30 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nRusza śledztwo w sprawie Michała Tuska i jego pracy dla OLT Express / AP / Alik Keplicz\nŚledczy zdecydowali, że bardzo blisko przyjrzą się Michałowi Tuskowi i jego związkom liniami OLT Express, których właścicielem była firma Amber Gold Marcina P. Syn premier dopiero zaczyna mieć kłopoty?\nGdańska prokuratura okręgowa wszczęła śledztwo, w którym zbada czy syn premiera Michał Tusk nie popełnił przestępstwa pracując jednocześnie dla gdańskiego lotniska i firmy OLT Express.\nO wszczęciu śledztwa poinformowała rzeczniczka prasowa gdańskiej prokuratury okręgowej Grażyna Wawryniuk. Jak podała, sprawa będzie badana pod kątem popełnienia przestępstwa nadużycia zaufania w obrocie gospodarczym przez osobę zobowiązaną do zajmowania się sprawami majątkowymi i działalnością gospodarczą spółki Port Lotniczy Gdańsk w związku ze świadczeniem usług klientowi lotniska - spółce OLT Express.\nAmber Gold Michał Tusk prokuratura OLT Express\nCiekawe czy wsypie kto wysłał go po łaPOwki?\nSędzia już umówiony ! PiS jest winny !\nTak tak syneczkowi na pewno cos grozi :DDD\nSpoko prokuratorzy i sedziowie byli na zgrupowaniu wiedza co maja robic nie takie numery byly robione to sa ludzie najwyszej proby awanse czekaja serial czas zaczynac Polacy z PO prawde obronimy jak niepodleglosc a reakcje wyslemy na emigracje i swiatlo nastanie amen\nKłopoty to ten głupek będzie miał dopiero wtedy jak sepleniący tatuś zostanie odstawiony od władzy. Razem będą przedstawiani wtedy w mediach z inicjału nazwiska. Póki co niezależna prokur.watura i sprawiedliwy "sąd" reprezentowany przez usłużnych typów w rodzaju sędziego milewskiego nic mu nie zrobią.\nA wy, s.s. się cieszycie.\nNiech ci ojciec da na żyletkę, na prawdziwą brodę to musisz chłopcze jeszcze poczekać, może nawet kilka lat.\nsocjolog - amator.\nCzy to wypada tak przesluchiwac syna premiera i do tego pilkarza ? Przeciez sa bardziej dyskretne metody naprawienia POlitycznie POprawnie skrzywionego charakteru Michasia Tuska. Jest przeciez w Polsce ks.Rydzyk, ktory chetnie zajmie sie zdeprawowanym Michasiem Tuskiem, a po skonczonej resocjalizacji Michasia Tuska Michas Tusk wystapi w Radiu Maryja z goracym apelem do politycznie poprawnych, aby sami zglaszali sie do ks.Rydzyka z prosbami o wyleczenie ich z POlitycznej POprawnosci za pomoca licznych pielgrzymek na Jasna Gore.\nZYCZE MU 10 LATDO ODSIADKI W STRZELCACH OPOLSKICH. A OJCU ZMYWAK W LONDYNIE. SIOSTRZE BLOGOWANIA Z PANIA BASIA, A ZONIE PRACE W PGEERZE.\nSzkoda na to wszystko pieniedzy - naszych pieniędzy podatników. Cała ta prokuratura jest skorumpowana i nic nie wyjasni tylko sędziowie na tym zarobią. Przykład mamy z gangiem pruszkowskim. tyle lat sie ciągneło, sedziowie zarobili i co - wolnośc. Przykład Kiszczak i Jaruzelski i co niewinni. Matka madzi z Sosnowca - zaciukała, wprowadziła i naraziła policję na koszty i co niewinna. Antykomor winny i to tak szybko, staruch winny i to tak szybko. Platforma i Tusk dobrze wiedzieli po co Prokuratora oddzielali od Ministerstwa Sprawiedliwości. To są te efekty.\nGdańska prokuratura nie będzie wiarygodna ,śledztwo powinno być przeniesione tam gdzie parasol ochronny nie sięga.\nJózef Bąk jest winny, a nie syn Premiera 1000-lecia !!!\nBez obaw , prokuratura i sądy w Polsce Tuska są zależne od rządzacych polityków. Niestety.\nwreszcie wzieli sie za synalka tuska to powinno byc e koropcyjnajuz dawno zrobione ale tatus trzyma piecze zeby synkowi wlos z glowy niespadl tak dlogo beda mataczyc az sprawie ukreca leb bo tusk idzie do parlamentu europejskiego to niemorze byc zamieszany w afere koropcyjna wszyscy brali lacznie jak pani pomaska i nowak to caly filar tej afery\nale elyta-ferajna pażdziochów !\nNo i dobrze. Kto zawiadomi prokuraturę o przekrętach Komisji Majątkowej, Jarkacza i PC i wielu obecnie u władzy? PSL należy dobrze prześwietlić.\nNaszych lekarzy cięzko pracujących na państwowym i praywatnie, refundację lekow, pieniądze na rzecz zawodników sportowych i działaczy. Zdaje się, że są to tylko marzenia. Tu to tylko rozruba zwolnników PiS, cosik o przekrętach tej parii cicho.\nProkuratura, a w dodatku Gdańska wszczyna śledztwo to jakiś żart. Kto jeszcze wierzy prokuraturze i to Gdańskiej.\njako debil nie moze byc karany-odszkodowanie może jeszcze dostać\nJeden telefonik z wiadomej Kancelarii załatwi sprawę. Trójka zaufanych i oczywiście "niezależnych" sędziów już będzie wiedziała jak to zrobić. Wszak POsiada sprawdzone kwalifikacje w tego typu sprawach. Nawet Bolkowi wydali kwity , że nie brał kasy za donosy, chociaż oficer prowadzący zeznawał przeciwnie.\nTak wygląda trójPOdział władzy w Polsce.\nLudzie, my chyba żyjemy w jakimś matrixie. Biedny Michałek, pieniądze łatwo się brało, łatwo wydawało, łatwo było o dostęp do danych z Portu Lotniczego i w ogóle w życiu ma łatwo Michałek.\n-Pracodawcy w kolejce się ustawiają i biją się o Michałka.\nA kiedy sędzia zadzwoni do Capo di tutti capi uzgodnić wyrok ?\n" Wierzę w jednego Tuska, Ojca Wszech-uwielbianego, Stworzyciela Zielonej Wyspy i Autostrad, wszystkich dotacji z Unii - widzialnych i niewidzialnych. I w jednego Pana Rostowskiego, ministra Tuska prawdomównego, który z Balcerowicza jest zrodzony, przed wszystkimi długami. Tusk z Tuska, Europejskość z Europejskości, Fakty prawdziwe z TVN-u prawdziwego. Przez Lisa stworzone, po dziś dzień mówione. Współistotne Tuskowi. A przez Niego wszystko się stało. On to dla nas lemingów i dla naszego zgłupienia, zstąpił z Kaszub. I za sprawą mitu o dziadku z Wermachtu, przyjął miliardy z Unii i stał się premierem. Pomógł Grecji również za nas, pod namową Angeli. Został przez nią poklepany, pochwalony i nagrodzony. I ponownie wybrany dnia wyborczego, jak "przewidział" OBOP. I wstąpił do Rządu. Siedzi po prawicy Bronka. I powtórnie przyjdzie w chwale, na następną kadencję. A ******** jego nie będzie końca. Wierzę w Donka Sondażowskiego, Pogromcę Kiboli, który z Nocnej Zmiany pochodzi. Który z Niesiołowskim i Kopacz wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę. Który mówi ustami Olejnik, Durczoka i Miecugowa: wierzę w jedną, wielką, powszechną i aferalną Platformę Obywatelską. Wyznaję drożyznę, brak emerytury i podwyżki podaków by lepiej się żyło. I oczekuję powrotu gumy DONALD w kioskach Ruchu oraz wprowadzenia ACTA, GMO i mianowania Kasi Tusk naczelną ONET-u.\nZnowu wlazłeś na forum stary UBowcu? Twoje miejsce jest w ZK, za popełnione na Polakach zbrodnie i to na dożywocie.\nCóż mogę powiedzieć na swoje usprawiedliwienie,nie daleko pada klocek od rzopy.\nMłody Tusk też może ma pomroczność jasną.\nOczywiscie, ze to nie jest przestepstwo.\nNo chyba, ze do wladzy dojdzie pis, wtedy to bedzie zdrada stanu!\nDo Chorego Tofika z 12.31 - znowu nie wziął Pan lekow na uspokojenie? Witam rewolucjonistę godnego obecnych rewolucjonistow ze świata arabskiego. No i co dało Arabom obalenie Kadafich, Mubaraka i innych aktualnych u władzy? Dla narodu jest zawsze, jak to już zgredek prawił - bociana dziobał szpak, a potem była zmiana szpaka dziobal bociana... - i tak od wiekow jest w koło Macieju z narodem i rządzącymi. Więcej szacunku do drugiego staruszka.\nA pRezydent i jego WSIarska świta to jeszcze jest w Polsce ? Cicho na ten temat. Gajowy w lesie się ukrył? Gdzie nasz wódz. Gdzie nasz wódz. POszukajcie go sługusy TVNu. Macie śledzczych. Może w Wiśle się ukrył. Tam ma 99% wsparcia. Czy może w Budzie Ruskiej ?\nPiłsudski zrobił by z nimi POrzadek. Ś.p. Lechu Kaczyński też i dlatego go ukatrupili.\nA Jarek potrzebny do rozgrywki przy POmocy Lisów i WSIarzy13.\ndo ~Polon2012-09-13 12:41 ---Siedzi teraz Bąkowa mafia ,schowana w dziupli i gryzie te orzechy,mam nadzieję ,że wreszcie połamią sobie zęby na tym gryzieniu.Złodzieje i oszuści.\nDebili lemingów jeszcze troche zostało i na temat albo nie piszą co im każą ale to już nie wiele znaczy ludzie mają dość PO i popierających ich debili.\n"Młody Tusk ma kłopoty?" - mlody wuj ma tatusia, tatus duzo moze.\nKolega z młodzieżówki PO\nNie bój żaby, Michał. nie damy ci zrobić krzywdy. Sędziowie są rozgrzani i nasi, zaprzyjaźnione media pomogą. Sprawiedliwość jest dla frajerów, my to załatwimy pozytywnie, będziesz idolem dla młodych pazernych bez zbędnych moralnych skrupułów. Na koniec zaprosimy cię do Kuby Wojewódzkiego, wtedy wyjdzie jaki jesteś fajny i przebojowy gościu.\nco wy chcecie od Tuska ? to wszystko wymyślił Józek Bąk!!!\ndrwal !!! Pierwsza klasa !!! Doskonałe ! Tą modlitwą powinna rozpoczynać się i kończyć TVN i TVN 24.\nUważajcie na inne piramidy. Czyhają na tych, którzy potrzebują dorobić.\nTakie mniejsze piramidki finansowe.\nNp. Amway. Myślisz,że zarobisz, ale zanim zarobisz grosz,ciebie wydoją.\nCi najbardziej bezwzględni zarabiają na naiwniakach, którzy nie wiedzą w co wchodzą, topią forsę, a potem się wycofują.\nWpiszcie w internecie Amway i znajdziecie forum, które wszystko wam wyjaśni.\nForum to niestety dawno nie używane\nA szkoda, bo naganiacze funkcjonują. mało sam nie wpadłem,bo naganiacz był uroczy. Moją nieufność wzbudził fakt,że nie chciano mi powiedzieć,o czym będzie zebranie w eleganckiej salce Domu Chłopa\nPolicja jest upolityczniona i ani jej w głowie chronić obywatela.\nMichale będę słał ci paczki do więzienia ...wyborca PO\nTo już wiadomo dlaczego POi PSL nie chciało komisji śledczej\nA PO zawsze powtarzało że sądy i prokuratura jest niezawisła - zgadza się od wszystkich tylko nie od PO\nJuż wiem dlaczego PO ciągle prowadzi w sądażach. Bo jego wyborcy to prokuratorzy, sędziowie, lekarze i nauczyciele. Im dobrze to po co zmieniać żeby PIsiaki im się do tyłka dobrały?\nMoze by tak zrobic sesje zMichalem na plazy tatus w tle i biegajacy prokuratorzy przygotowujcych sie do zawodow a Romek siedzacy na lawce obmysla taktyke dzwoniac do sedziego M\nOdebrac sledztwo prokuraturze gdanskiej...Przeciez oni tam wszyscy sa umoczeni...Widac Gdansk wystraszyl sie, ze kto inny przejmie sledztwo...Moze Warszawa, Krakow, Wroclaw...Przyjdzie taki niezalezny prokurator z Kielc...I Gdansk Sp. z PO bylaby umoczona..A tak...Sami swoi...Kolega prokurator...Nie da zrobic krzywdy mlodemu Tuskowi...\nRodzina Tuskow niczy rodzina Szewardnadze...Mam nadzieje, ze skoncza tak samo...Lapowkarze i macherzy...Kto im da azyl polityczny jak beda uciekac?...Moze Angela...Oby...\nA JAKA - PROKURATURA -- PO- PODLEGLE SA -- I UMOCZONE - W KORUPCJI -- PRAWIE - 90 %-- CZLONKOW PO- A ICH PELNO NA URZEDACH== MAFIA I BANDA ZLODZIEJI / / DLATEGO WRZESCZA I OCZERNIAJA -- PRAWDZIWYCH POLAKOW - PRAWO RZADNYCH LUDZI I GEBELS -- TUMANI NAROD - POLITYKA- - RODEM OD GERMAN - GEBELS FIRER - NA CZELE-- A TO PAS- TUSKI ? GERMANSKO- RUSKI ?\nzeby dokladnie wyjasnic wszystko trzeba by powolac prokuratorow zagranicznych bo u nas wszyscy za pan brat z wladza i nigdy nic nie zostanie wyjasnione\nCzy te organa sprawiedliwości mogą dokopać swoim?\nTo chyba prokuratura ma klopoty - nie 1-wszy Syn!!!\nrodzina przeciętniaków - gęby jak z czworaków i łaszczą się ochłapy typu posada i partyjny samochód jak ludzie bez czci, zasad czy majątku\nA co ze śledztwem kuzyna braci kurdupli Tomaszewskiego gdzie pracował jednocześnie na trzech pełnych etatach ?\nMamusia jednego z najwybitniejszych opozycionistów z pisu pracowała na dwóch etatak jako cenzor i TW?\nOto kolejny przykład jak POczwary jajogłowe wykorzystują stanowiska służbowe\nHanna Gronkiewicz-Waltz rok temu wyjeżdżała średnio raz w miesiącu, w tym sześć razy (m.in. do Kopenhagi, Florencji, Londynu, Brukseli). Prezydent Gdańska Paweł Adamowicz odbył siedem podróży (m.in. do Zagrzebia, Madrytu, Kopenhagi, Kijowa, Galway), a prezydent Krakowa Jacek Majchrowski - na razie dwie (Norymberga i Wiedeń).\nNajbardziej szczodra Warszawa przeznacza na zagraniczne delegacje wszystkich miejskich urzędników ok. 1 mln zł rocznie (w tym roku ma wydać ok. 800 tys. zł). Łódź w ubiegłym roku wydała niecałe pół miliona złotych, w tym roku zaplanowała 545 tys. zł. Kraków - rok temu również 500 tys., teraz o 70 tys. zł mniej. Gdańsk w 2011 - 373 tys. zł, w 2012 będzie to 305 tys. zł. Oszczędności na wyjazdach służbowych zapowiedział też prezydent Poznania.\nE tam zaraz okaże się że trzeba zmienić prokuratora . Najciekawsze jest w tym wszystkim to że 40 % społeczeństwa nie przeszkadza , korupcja, złodziejstwo, nepotyzm a przeszkadza ściganie przestępców. Niedługo Barbarę Blidę beatyfikują. Już została obywatelką honorową Świętochłowic . To przejaja\nCytat z dzisiejszej Rzeczpospolitej :\nOd kilku tygodni Platforma nie wysłała więc do społeczeństwa żadnej pozytywnej informacji. Przeciwnie, zła passa zdaje się nie mieć końca. Choć w połowie sierpnia Donald Tusk przedstawił - jak się wtedy wydawało - przekonujące wyjaśnienia w sprawie swego syna, nowe fakty dotyczące Amber Gold sprawiły, że temat wrócił, a w sprawie premiera pojawiły się nowe wątpliwości. Wszystko powtórzyło się dwa tygodnie później. Premier w Sejmie przekonywał, że nie ma nic do ukrycia i ganił opozycję za wykorzystywanie sprawy politycznie. Choć jego wystąpienie było najlepsze tego dnia, kilka dni później wybuchła sprawa notatki ABW w sprawie Marcina P. i znów temat i wątpliwości powróciły ze zdwojoną siłą. Ujawnienie przez „Rz” treści przekazów dnia rozsyłanych posłom PO, w których sugeruje się, że winę za kłopoty rządzących ponosi opozycja, pokazuje, iż partia Donalda Tuska znajduje się w głębokiej defensywie. Dowodem tego jest wczorajszy sondaż, który wskazuje, że PO ma tylko dwa punkty proc. przewagi nad PiS.\nI znowu cytat z Rzeczpospoliotej: Wiceprezes PJN Marek Migalski planuje w piątek wizytę w Sądzie Okręgowym w Warszawie, gdzie w wydziale rejestrowym złoży wniosek o wykreślenie Platformy z ewidencji partii politycznych.\n„Rz” poznała uzasadnienie wniosku. Migalski powołuje się w nim na art. 11 ustawy o partiach politycznych, zgodnie z którym informacje objęte zgłoszeniem partii do ewidencji, w tym jej nazwa, powinny być prawdziwe. „Systematyczne i konsekwentne działania partii posługującej się nazwą Platforma Obywatelska Rzeczypospolitej Polskiej wskazują jednoznacznie na to, że - wbrew swojej nazwie - nie ma ona w najmniejszym stopniu na celu realizacji postulatów o charakterze proobywatelskim. Nazwa tego ugrupowania wprowadza w błąd wyborców i powinna być zmieniona” - pisze europoseł.


Dobre życie, czyli psychologia na co dzień.: czerwca 2016\nTraktuj siebie tak, jaki/jak możesz być, a będziesz się taki stawał/stawała...\n"Traktuj człowieka tak, jaki jest..." A jaki jest? Dla ciebie jest dzisiaj taki, dla kogoś inny, jutro będzie jeszcze inny. Tak, jak i Ty raz jesteś "taki/taka" a raz "taki/taka". A w ogóle skąd pomysł, że możemy wiedzieć "kto, jaki jest"? Gdy patrzysz na innego człowieka może się on ci wydawać "taki i taki". Jeżeli ktoś wydaje ci się "nudną zrzędą" i będziesz go traktować, jak "nudną zrzędę" to masz spore szanse, że wobec ciebie będzie się zachowywał, jak "nudna zrzęda".\n"Traktuj człowieka tak, jaki być może..." Przyjrzyj się na nowo "nudnej zrzędzie", potraktuj ją inaczej niż "nudną zrzędę". Dasz wtedy szansę tej osobie, sobie, wam. Może okazać się, że jest wam lepiej ze sobą. Może się okazać, że nic się nie zmieniło.\nDowiesz się tylko wtedy, gdy spróbujesz:)\nA co by się stało, gdybyś siebie zaczął/zaczęła traktować inaczej, niż myślisz, że jesteś? co by się stało, gdybyś zaczął/zaczęła siebie traktować, tak jak, kogoś kim mógłbyś/mogłabyś być? Może stałabyś się taka/ stałbyś się taki? Może nie...\nZnalazłem gdzieś w sieci i spolszczyłem.


Odra Wodzisław zremisowała z ligowym przeciwnikiem [WIDEO] • Wodzisław Śląski - nowiny.pl - portal, gazeta - Racibórz, Wodzisław, Rybnik, Agronowiny\nOdra Wodzisław rozegrała mecz sparingowy z Pniówkiem Pawłowice. W spotkaniu ligowych rywali padł remis 2:2.\nPiłkarze Odry Wodzisław rozegrali drugi mecz sparingowy podczas przygotowań do rundy wiosennej III ligi. Tym razem przeciwnikiem był sąsiadujący w tabeli III ligi Pniówek Pawłowice. Mecz został rozegrany na boisku w Nieboczowach.\nW szeregach Odry wystąpiło kilku zawodników testowanych. Ostatecznie padł remis 2:2. Bramki dla Odry zdobyli Paweł Zdunek oraz zawodnik testowany.\nOdra Wodzisław - Pniówek Pawłowice 2:2 (1:2)\nZdunek, zawodnik testowany - Hanzel, Weis


Crossdressing.pl: Dni równości i tolerancji w Poznaniu\nW skrócie: Program Dni równości i tolerancji w Poznaniu, 16-20 listopada 2005.\nW imieniu komitetu organizacyjnego DRiT, Monika Serkowska:\nSerdecznie zapraszamy do udziału w Dniach Równości i Tolerancji 2005 (16-20 listopada 2005), które organizowane są już po raz drugi w Poznaniu z okazji Światowego Dnia Tolerancji (16 listopada). Chcemy zwrócić uwagę na kwestie przeciwdziałania dyskryminacji ze względu na płeć, wiek, orientację seksualną, pochodzenie etniczne, wyznanie, niepełnosprawność, a także na problem wykluczenia społecznego i ekonomicznego w Polsce. Jak funkcjonuje nasza demokracja? Czy jest w niej miejsce dla mniejszości? Czy Polska to kraj tolerancyjny?\n16 listopada, godz. 12:00, galeria/hol przy księgarni Bookarest – konferencja prasowa inaugurująca Dni\n16-24 listopada, księgarnia Bookarest i galeria/hol – wystawa pokonkursowa plakatu antydyskryminacyjnego „Różni ale równi” (konkurs zorganizowany przez Sekretariat Pełnomocnika Rządu ds. Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn).\n17 listopada, godz. 18:00, klub Kisielice – projekcje filmowe m.in. „Tolerancja", film o Marszu Równości w Poznaniu w 2004, oraz filmy „Biała Synagoga” i „Święto Sukot” – prowadzenie: Agata Teutsch.\n18 listopada, godz. 18:00, księgarnia Bookarest – promocja książki „Coming out”. Ujawnienie orientacji seksualnej – zaproszenie do dialogu, gościnie: Anna Zawadzka z anka zet studio wydawca książki i Agata Teutsch – dyskusja.\ngodz. 10:00-14:30, galeria/hol przy księgarni Bookarest – konferencja „Demokracja czy dyktatura większości", podczas której odbędą się panele dyskusyjne i wystąpienia:\nRasizm i ksenofobia w Polsce, Wiktor Marszałek (Stowarzyszenie „Nigdy Więcej”),\nSolidarność społeczna: problemy, których nie dostrzegamy: obojętność wobec problemów ludzi niepełnosprawnych, chorych, starszych, bezdomnych itd. (prof. Krzysztof Podemski (socjolog, UAM), Ewa Wójciak (Teatr Ósmego Dnia, autorka projektu „Społeczeństwo Alternatywne”), dr Edyta Zierkiewicz (redaktorka książki „Starsze kobiety w kulturze i społeczeństwie”), prowadzenie: Lech Mergler),\nRówni wobec prawa (m.in. o sprawach związanych z dyskryminowaniem osób homoseksualnych) (Yga Kostrzewa, „Nasza sprawa”),\nMarsze i Parady Równości jako niezgoda na dyskryminację (Agnieszka Kozłowska (UAM), Yga Kostrzewa (Lambda Warszawa), Tomasz Szypuła (KPH), Błażej Warkocki (redaktor książki „Homofobia po polsku”), prowadzenie: Izabela Kowalczyk)\ngodz. 15:00-16:00 – Marsz Równości, wymarsz spod Starego Browaru\ngodz. 20:00, Cafe Mięsna – Impreza benefitowa, m.in. pierwszy w Poznaniu koncert kultowego feministycznego zespołu hiphopowego DULDUNG. Cały dochód z imprezy przeznaczony będzie na pokrycie kosztów sądowych związanych z „Naszą Sprawą”. Bilety do nabycia w Cafe Mięsna, Kisielicach i u Agaty Teutsch tel. 502-24-67-68. 8 zł w przedsprzedaży, przed imprezą 10 zł.\n20 listopada, godz. 10.00-12.00, galeria/hol przy księgarni Bookarest - warsztat „Czy 3% mniejszości narodowych to dużo?", prowadzenie: Iza Czerniejewska „Jeden Świat”, zgłoszenia: drit2005@wp.pl\nWarsztat ma na celu uporządkowanie wiedzy oraz poszerzenie wiedzy na temat mniejszości narodowych i etnicznych żyjących w Polsce. Dwie godziny poświęcone temu tematowi to jedynie kropla w morzu potrzeb, dlatego założony został pewien stopień ogólności w prezentacji tematu. W trakcie warsztatu uczestnicy będą mogli wczuć się w sytuację osoby z mniejszości, zapoznać się z definicją mniejszości narodowych i etnicznych, dowiedzieć się ile i jakie mniejszości zamieszkują nasz kraj, a także bliżej przyjrzeć się obecnej sytuacji mniejszości w Polsce. Warsztat prowadzony będzie metodami interaktywnymi, takimi jak: gra symulacyjna, praca w grupach, dyskusja, które umożliwiają zaangażowanie się uczestników w prezentowane zagadnienie, a zarazem szybsze zapamiętanie nowo zdobytych wiadomości.\nProwadzenie: Izabela Czerniejewska doktorantka Etnologii UAM, aktywistka Stowarzyszenia "Jeden Świat", zajmuje się edukacją wielokulturową, wolontariatem międzynarodowym i poznawaniem świata.


kasyna bez depozytu – Postal History, Philatelic Literature, Worldwide Stamps & Covers\nDarmowe spiny to sposob na przyciągnięcie nowych graczy do kasyna a dla zawodników jest znakomitą możliwością na wyprobowanie komputerów kasynowych bez wymagania ryzyka własnego oszczędności. Wszystko co wygrasz zostaje na Twoim koncie, oczywiście kasyna stosują pewne zabezpieczenia dotyczące konieczności obrotu środkow pozyskanych w ten sposob ale mimo wszystko istnieje realna szansa, że otrzymując darmowe gry […]\nKika-casino. pl to rzetelna witryna internetowa, ktora stale się rozwija i gromadzi ważne informacje odnośnie kasyn. Znajdziesz tu między innymi obecne wiadomości na rzecz bonusow na najbardziej popularnych stronach kasyn online. Ogromna liczba kasyn na bieżącym rynku, skutecznie zawadza potencjalnym oraz doświadczonym graczom podjęcie wyborów, ktore kasyno wydaje się godne zaufania jak i również oferuje […]


A jednak można? | naTemat.pl\nBiskup Guzdek dał przykład polskim Biskupom, jak należy reagować na przestępstwa popełniane przez współpracujących z nimi księży.\nZero tolerancji dla takich zachowań. Natychmiastowa reakcja na wiadomość o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Jednoznaczna reakcja kanoniczna. Pełna współpraca z cywilną prokuraturą i wymiarem sprawiedliwości. Kontakt z pokrzywdzonymi i pełna gotowość udzielenia potrzebnej pomocy. Pomocy, nie tylko samym pokrzywdzonym, ale i ich najbliższym, i to nie jednorazowej, ale permanentnej, w zależności od potrzeby. Publiczne przeprosiny.\nBiskup Guzdek nie tylko nie ukrywał się za ścianami swojej kurii, za plecami swojego kanclerza i za nieprawomocnością wyroków. Zareagował natychmiast, ale dyskretnie, z uwzględnieniem prawdziwego dobra pokrzywdzonych. A więc jednak można?\nTakiej reakcji mamy prawo oczekiwać od każdego biskupa, do którego docierają sygnały dotyczące takich lub choćby podobnych zdarzeń na terenie ich diecezji.\nKsięża Biskupi! Nie szukajcie wzorców za granicą. Skoro przykłady amerykański, irlandzki, niemiecki i inne niespecjalnie do was przemawiają, to weźcie za wzór jednego z was. Pokazał, że można i tu, w kraju nad Wisłą, stawić czoła najtrudniejszym wyzwaniom i uczynić to wyraziście, odważnie, z pokorą i po chrześcijańsku.


Najlepszy piszący książki barista – Diego Galdino – wydał właśnie nową, trzecią już powieść zatytułowaną „Żeby miłość miała Twoje oczy". Trafi ona do księgarń 14 czerwca, a trzy dni później autor przyjedzie do Polski ją promować.\nNa podstawie jego pierwszej książki „Pierwsza kawa o poranku" powstaje film, do którego scenariusz napisał jeden z najważniejszych włoskich scenarzystów Vittorio Moroni, nominowany do Oscara w 2009 roku. Reżyserem będzie Paolo Marchione, wielki talent włoskiego kina.\nWspierający się o stary zamkowy mur dom państwa Ferrettich jest przedmiotem zazdrości wszystkich mieszkańców Cetony. Rodzina Sofii mieszka tu od zawsze. Pewnego wiosennego dnia zjawia się ich wyczekiwany sławny gość – australijski malarz Tyrone Lane. Jedni uważają stroniącego od ludzi artystę za fascynującego człowieka, który skrywa jakąś mroczną tajemnicę. Inni mają go za dziwaka. Sofia i Tyrone wydają się należeć do dwóch różnych światów. Jednak wymuszone przez los spotkanie obdarzy każde z nich tym, czego od dawna gorąco pragnęli i czego zarazem najbardziej się obawiali: spojrzeniem prosto w oczy miłości, jeszcze jeden raz…\nDiego Galdino, podobnie jak bohater jednej z jego powieści, mieszka w Rzymie i codziennie wstaje o piątej rano, by otworzyć swój bar w centrum miasta, towarzyszyć klientom i serwować najbardziej wymyślne rodzaje kawy. Nie wiadomo, kiedy znajduje czas na pisanie, swoją drugą wielką pasję. Dom Wydawniczy REBIS wydał jego: Pierwszą kawę o poranku i Zadbam o to, żeby Cię nie stracić.\nTytuł oryginału:Vorrei che l'amore avesse i tuoi occhi\nMiejsce i rok wydania: Poznań,premiera: 14 czerwca 2016\nFormat: 125x195 cm\nCena katalogowa: 32, 90 zł\nCena u Wydawcy:26, 32 zł\nzapowiedź tytułowa, „Żeby miłość miała Twoje oczy", Diego Galdino, przekład:\nZapraszamy na kawę z Diego Galdino


[karty] NIE!przechodzenie do nowej\naalek w sobotę 12 kwietnia 2008 o 2313 napisał(a):\nWitam, starałem się znaleźć odpowiedź na mó problem w FAQ, ale albo przeoczyłem, albo nie znalazłem. Otóż: Używałem róźnych przeglądarek (IE, Firefox, Safari) i przyzwyczaiłem się do domyślnego/zastanego przeze mnie sposobu otwierania nowych kart.\nOtwieranie w odpowiedniej kolejności już opanowałem, ale nie wiem jak ustawić, żeby Opera po otworzeniu nowej karty spod środkowego przycsku myszy NIE przechodziła automatycznie do tej karty... W Preferences -> Advanced -> Shortcuts ustawiłem Background Tab jako akcję domyślną dla wspomnianego przycisku itp.\nBędę bardzo wdzięczny za odp. bo domyślne ustawienie niestety uniemożliwia komfortowe korzystanie z przeglądarki - fora, portale informacyjne itp.\nBarthezdeleted w niedzielę 13 kwietnia 2008 o 0058 napisał(a):\nZobacz czy tutaj masz ustawioną wartość 2\nJeśli nie, to wpisz 2 i kliknij Zapisz.\naalek w niedzielę 13 kwietnia 2008 o 1021 napisał(a):\nOkazało się, że miałem 2... Niestety nic się nie zmienia. Środkowy klik otwiera nową kartę i automatycznie przechodzi do niej. Jestem zmuszony używać RPM i tam wybierać "Open in background tab" mimo, że taka akcja jest ustawiona dla MMB...\ngolew w niedzielę 13 kwietnia 2008 o 1043 napisał(a):\nA jaki system? Spróbuj jeszcze raz kliknąć Shift i ŚPM i wybrać to co chcesz.\naalek w niedzielę 13 kwietnia 2008 o 1055 napisał(a):\nMac OS X, oczywiście 10.4.11\nEDIT: Shift ze środkowym klikiem działa tak jakbym chciał, czyli otwiera w tle, ale jednak wymaga obu rąk...\ngolew w niedzielę 13 kwietnia 2008 o 1108 napisał(a):\nTzn. Shift ze środkowym powinien otworzyć okienko wyboru przypisanej akcji. Ewentualnie sprawdź w pomocy Opery dla Mac.\naalek w niedzielę 13 kwietnia 2008 o 1114 napisał(a):\nNiestety - robi tak jak napisałem i nie wiem z czego to wynika\naalek w poniedziałek 14 kwietnia 2008 o 1145 napisał(a):\naalek w poniedziałek 14 kwietnia 2008 o 1150 napisał(a):\ndaroc w poniedziałek 14 kwietnia 2008 o 1238 napisał(a):\nOriginally posted by aalek:\nA nie masz czasem źle skonfigurowanego sterownika do myszki? Twój trzeci przycisk (środkowy) powinien mieć przypisaną funkcję środkowego przycisku. Trochę masło maślane, ale niekiedy ten trzeci przycisk ma przypisaną jakąś inną funkcję i wtedy otwieranie w tle nie będzie działać.\nPo wciśnięciu trzeciego przycisku myszki (gdzieś na stronie www) trzymając wciśnięty shift powinno otworzyć okienko, z którego wybierzesz sobie, że chcesz, aby klikane trzecim przyciskiem myszki linki otwierane były w tle.\nEdit: Co się stało z ilością napisanych przez Ciebie postów? Nie wyświetla się. Ktoś coś wie na ten temat?\naalek w poniedziałek 14 kwietnia 2008 o 1704 napisał(a):\ndaroc - jesteś wielki, do śmierci bym się zastanawiał nad tym, ale na to, że bawiłem się SteerMouse już bym nie wpadł\nCo do postów - nie mam pojęcia...


SCENARIUSZ TEMATYCZNY. Prawa Keplera (fizyka, informatyka poziom rozszerzony) - PDF Free Download\nDownload "SCENARIUSZ TEMATYCZNY. Prawa Keplera (fizyka, informatyka poziom rozszerzony)"\n1 Autorzy scenariusza: SCENARIUSZ TEMATYCZNY OPRACOWANY W RAMACH PROJEKTU: INFORMATYKA MÓJ SPOSÓB NA POZNANIE I OPISANIE ŚWIATA. PROGRAM NAUCZANIA INFORMATYKI Z ELEMENTAMI PRZEDMIOTÓW MATEMATYCZNO-PRZYRODNICZYCH dr Marcin Czarnota, mgr Monika Majewska-Dziuba TEMAT LEKCJI: Prawa Keplera (fizyka, informatyka poziom rozszerzony) Streszczenie Uczniowie zapoznają się ze stronami internetowymi o odkryciach astronomicznych oraz krótką historią astronomii. Wyszukują informacje na temat różnych modeli budowy wszechświata (geocentryczny i heliocentryczny) w przeszłości. Poznają również biografie największych astronomów od XV do XVII wieku. Nauczyciel omawia i pokazuje znaczenie obserwacji astronomicznych dla zrozumienia budowy otaczającego nas świata. Uczniowie wyszukują informacje na temat praw Keplera. Następnie nauczyciel prezentuje prawa Keplera jako wynik obserwacji, na podstawie których później Newton sformułował prawo powszechnego ciążenia. W drugiej części zajęć uczniowie mogą samodzielnie sprawdzić na podstawie zebranych w tabeli danych poprawność trzeciego prawa Keplera. Wyszukują w Internecie niezbędne informacje dotyczące ruchu planet w układzie słonecznym i wprowadzając je do przygotowanego arkusza kalkulacyjnego. Dyskutują razem z nauczycielem na temat uzyskanych wyników oraz dodają w arkuszu wykresy i wnioski. Czas realizacji 2 x 45 minut Tematy lekcji: 1. O odkryciach Mikołaja Kopernika i Jana Keplera; prawa Keplera (lekcja fizyki) 2. Arkusz kalkulacyjny Trzecie Prawo Keplera przetwarzanie i formatowanie danych w arkuszu. Podstawa programowa Budowa Układu Planetarnego oraz prawa ruchu planet znajdują się w podstawie programowej fizyki na obu poziomach, prawa Keplera stanowią jeden z pierwszych tematów w dziale\n2 Grawitacja na poziomie rozszerzonym. Umiejętności wyszukiwania wiarygodnych informacji w Internecie oraz umiejętność ich selekcji i przetwarzania, jak również posługiwanie się arkuszem kalkulacyjnym wchodzą do podstawy programowej informatyki. Etap edukacyjny: IV, przedmiot: fizyka (poziom rozszerzony) Cele kształcenia wymagania ogólne: I. Znajomość i umiejętność wykorzystania pojęć i praw fizyki do wyjaśniania procesów i zjawisk w przyrodzie. III. Wykorzystanie i przetwarzanie informacji zapisanych w postaci tekstu, tabel, wykresów, schematów i rysunków. Treści nauczania wymagania szczegółowe: Uczeń potrafi: - przedstawić założenia teorii geocentrycznej i heliocentrycznej - sformułować i objaśnić treść praw Keplera - opisać ruchy planet Układu Słonecznego. - zastosować trzecie prawo Keplera do planet Układu Słonecznego i każdego układu satelitów krążących wokół tego samego ciała Etap edukacyjny: IV, przedmiot: informatyka (poziom rozszerzony) Cele kształcenia wymagania ogólne: II. III. IV. Wyszukiwanie, gromadzenie i przetwarzanie informacji z różnych źródeł; opracowywanie za pomocą komputera: rysunków, tekstów, danych liczbowych, motywów, animacji, prezentacji multimedialnych. Rozwiązywanie problemów i podejmowanie decyzji z wykorzystaniem komputera, z zastosowaniem podejścia algorytmicznego. Wykorzystanie komputera oraz programow i gier edukacyjnych do poszerzania wiedzy i umiejętności z rożnych dziedzin oraz do rozwijania zainteresowań. Treści nauczania wymagania szczegółowe: 4. Opracowywanie informacji za pomocą komputera, w tym: rysunków, tekstów, danych liczbowych, animacji, prezentacji multimedialnych i filmów. Uczeń: 4) wykorzystuje arkusz kalkulacyjny do obrazowania zależności funkcyjnych i zapisywania algorytmów.\n3 5. Rozwiązywanie problemów i podejmowanie decyzji z wykorzystaniem komputera, stosowanie podejścia algorytmicznego. Uczeń: 1) analizuje, modeluje i rozwiązuje sytuacje problemowe z rożnych dziedzin; 2) stosuje podejście algorytmiczne do rozwiązywania problemu. LEKCJA NR 1 TEMAT: O odkryciach Mikołaja Kopernika i Jana Keplera. Prawa Keplera. (Lekcja fizyki w pracowni komputerowej) Streszczenie Uczniowie zapoznają się ze stronami internetowymi o odkryciach astronomicznych oraz krótką historią astronomii. Wyszukują informacje na temat różnych modeli budowy wszechświata (geocentryczny i heliocentryczny) w przeszłości. Poznają również biografie największych astronomów od XV do XVII wieku. Nauczyciel omawia i pokazuje znaczenie obserwacji astronomicznych dla zrozumienia budowy otaczającego nas świata. Uczniowie wyszukują informacje na temat praw Keplera. Następnie nauczyciel prezentuje prawa Keplera jako wynik obserwacji, na podstawie których później Newton sformułował prawo powszechnego ciążenia. Cel - Zapoznanie uczniów z modelem geocentrycznym i heliocentrycznym. - Przedstawienie praw Keplera i ich znaczenia dla naszego rozumienia budowy wszechświata. - Rozwijanie umiejętności wyszukiwania informacji. Słowa kluczowe model geocentryczny, model heliocentryczny, prawa Keplera, Co przygotować? - podręczniki do fizyki dla poziomu rozszerzonego, - komputery z dostępem do Internetu, - komputer nauczyciela z dostępem do Internetu i podłączonym rzutnikiem, - na dysku wspólnym (na serwerze) plik programu Excel III prawo Keplera, Przebieg zajęć: 1. Wprowadzenie (15 minut) Przed lekcją nauczyciel umieszcza na wspólnym dysku dostępnym dla uczniów pliki: - III prawo Keplera.xlsx\n4 - III prawo Keplera v1.xlsx Nauczyciel (na lekcji) krótko omawia historię astronomii obserwacyjnej, przedstawia założenia modelu geocentrycznego i heliocentrycznego. Omawia rozwój astronomii w XVI w. i na początku XVII wieku. 2. Prawa Keplera (30 minut) Nauczyciel przedstawia postać Jana Keplera i jego pracy, następnie omawia kolejno prawa Keplera przy wykorzystaniu dostępnych w Internecie materiałów (grafiki, zdjęcia). LEKCJA NR 2 TEMAT: Praca z arkuszem kalkulacyjnym, sprawdzenie III prawa Keplera (30 minut) (Lekcja informatyki, ewentualnie lekcja fizyki zrealizowania w pracowni komputerowej) Streszczenie Krok po kroku realizujemy omówiony na poprzedniej lekcji algorytm w arkuszu kalkulacyjnym. Na podstawie zebranych w tabeli danych uczniowie obliczają parametry orbit planet oraz okresów ich obiegu wokół Słońca. Używają formuł, a w nich adresów względnych i bezwzględnych lub nazw zakresów. Dyskutują razem uzyskane wyniki i dodają w arkuszu notatki i komentarze. Cel - Ugruntowanie umiejętności posługiwania się arkuszem kalkulacyjnym. - Umiejętność stosowania formuł i nazw zakresów komórek w arkuszu. - Umiejętność przeniesienia algorytmu rozwiązania problemu do arkusza kalkulacyjnego. - Utrwalenie wiadomości na temat Układu Słonecznego i poznanie III prawa Keplera. Słowa kluczowe algorytm, nazwy w arkuszu adresy względne i bezwzględne w arkuszu, III prawo Keplera Co przygotować - Komputery z zainstalowanym arkuszem kalkulacyjnym (Excel, arkusz LibreOffice) - Pliki III prawo Keplera.xlsx, III prawo Keplera v1. xls), skopiowane na dysk wspólny. Przebieg zajęć: 1. Wprowadzenie (30 minut) Przed lekcją nauczyciel sprawdza czy na wspólnym dysku dostępne są dla uczniów pliki:\n5 III prawo Keplera.xlsx III prawo Keplera v1.xlsx Następnie krótko omawia zadania do wykonania przez uczniów: 1. Uczniowie powinni wyszukać w Internecie dane dotyczące parametrów orbit planet i okresów ich obiegów wokół Słońca. 2. Następnie uczniowie wypełniają przygotowany arkusz kalkulacyjny III prawo Keplera.xlsx (uczniowie w arkuszu mogą wypełniać tylko komórki obwiedzione pogrubioną linią) 3. UWAGA. Arkusz został przygotowany z myślą o wprowadzaniu danych o orbitach planet w jednostkach astronomicznych, jeśli uczniowie odszukają i będą wprowadzać dane bezpośrednio w mln km należy użyć pliku III prawo Keplera v1.xlsx Najczęściej wielkości są typowo astronomiczne i trzeba je zapisywać w postaci naukowej, np. odległość Ziemi od Słońca = 1,496 * 108 km (w arkuszu 1,496E+08). Nauczyciel zwraca uwagę na potrzebę sprawdzania danych (np. odnalezienie ich na dwóch niezależnych stronach) oraz sposób wklejania danych do arkusza. Przy wklejaniu danych do arkusza należy wykorzystać polecenie Wklej specjalnie, Tekst (lub Tekst Unicode). Przeglądając strony w języku angielskim trzeba zamienić kropkę dziesiętną na przecinek. 4. Następnie uczniowie powinni porównać otrzymane wyniki w ostatniej kolumnie tabeli (w przygotowanych arkuszach) czy są takie same oraz sformułować wnioski z obserwacji. 2. Podsumowanie (dyskusja) (15 minut) Nauczyciel razem z wybranymi uczniami omawia otrzymanych wyników, stwierdzenie prawdziwości trzeciego prawa Keplera w odniesieniu do różnych obiektów (planety, asteroidy). Omówienie pracy domowej dla uczniów: zadania rachunkowe, przygotowanie krótkiej prezentacji na temat praw Keplera. Sprawdzenie wiedzy Praca domowa w postaci zadań rachunkowych i krótkiej prezentacji na temat praw Keplera. Ocenianie Obserwacji pracy uczniów na lekcji (w szczególności w trakcie sprawdzania prawdziwości trzeciego prawa Keplera), ocena pracy domowej. Dostępne pliki 1. III prawo Keplera.xlsx 2. III prawo Keplera v1.xlsx 3. Zadanie 1.docx 4. Zadanie 2.docx 5. Spis stron internetowych dotyczące astronomii:\nINFORMATYKA MÓJ SPOSÓB NA POZNANIE I OPISANIE ŚWIATA PROGRAM NAUCZANIA INFORMATYKI Z ELEMENTAMI PRZEDMIOTÓW MATEMATYCZNO-PRZYRODNICZYCH Moduł interdyscyplinarny: informatyka fizyka Układ planetarny w arkuszu


Sekcje zwłok patologia medycyna życie śmierć nauka - Newsweek.pl - Trendy i inspiracje - Newsweek.pl\n„Lekcja anatomii doktora Tulpa” tajemnica jednego z najsłynniejszych obrazów Rembrandta\nDoktor Tulp tłumaczy, jak funkcjonuje mechanizm zginania palców. Wiemy, kim są przedstawione postaci i do kogo należało poddawane sekcji ciało. Ale czy ukazana scena odbyła się naprawdę?\nfot. Wikimedia Commons 3ZOBACZ GALERIĘ\nGrażyna Bastek Ostatnia aktualizacja: 10.09.2017\nSekcje zwłok odbywały się w Amsterdamie za zgodą władz miejskich tylko raz w roku. Zawsze zimą, bo z oczywistych powodów wskazana była niska temperatura. Poddawano autopsji ciała złoczyńców skazywanych na karę najwyższą. Sekcje następowały tuż po egzekucji, częściej jednak następnego dnia. I egzekucje, i sekcje były publiczne, jednak za uczestnictwo w tym ostatnim wydarzeniu trzeba było zapłacić. Wywieszano afisze, obowiązywały bilety, a cena zależała od tego, czyje ciało było preparowane. Za sekcję ciała kobiety płacono więcej niż za mężczyzny, jeszcze droższe były bilety, gdy na stole leżał nie przestępca, lecz dziecko.\nPubliczna sekcja zwłok złoczyńcy, chociaż w istocie obliczona na zysk, wpisywała się również w sprawiedliwość społeczną, a jej wykonawcami byli m.in. miejscy chirurdzy. Ciało niecnego człowieka służyło ludzkości, nauce, poznaniu, a zatem ogólnemu dobru, ale też dydaktyce i popularnej rozrywce. Zarówno egzekucja, jak i dostępna dla zamożniejszych płatna sekcja były częścią społecznego spektaklu, obejmującego samą egzekucję, autopsję, bankiet i pochód z pochodniami przez miasto.\nBilety na publiczne pokazy sekcji zwłok wprowadzono wcześniej niż bilety na przedstawienia teatralne, bo już na przełomie XV i XVI wieku. Odbywały się one w ważnych miastach uniwersyteckich – we Włoszech m.in. w Padwie i Bolonii, a w Niderlandach w Lejdzie. Przy tamtejszych uniwersytetach do dzisiaj zachowały się tzw. teatry anatomiczne. Pośrodku takiego theatrum anatomicum stał stół preparacyjny, a dookoła wznosiły się ku górze platformy dla publiczności. Pod sufitem podwieszano szkielety zwierząt. Publiczność stała za barierkami, ale miejsca nie miała zbyt wiele – zapewne dlatego, by zgromadzić jak najwięcej widzów, ale i po to, aby omdlewające osoby nie osuwały się na ziemię.\nMagdalena Żuk. Szefowa zespołu badającego sprawę jej śmierci... jest na urlopie\nOtwieranie ciała odbywało się w ustalonej kolejności: najpierw brzuch, potem czaszka, a na końcu kończyny. Operacji dokonywał preparator, towarzyszyła mu jednak osoba wyższa rangą – prelektor. To on objaśniał publiczności, co kryje się we wnętrzu ludzkiego ciała. Podczas pokazu prelektor porównywał prezentowane części ludzkich zwłok z ilustracjami z atlasu anatomicznego. W czasach dr. Nicolaesa Tulpa korzystano właściwie z jedynej drukowanej publikacji wydanej w 1543 roku „De humani corporis fabrica” autorstwa flamandzkiego anatoma Andreasa Vesaliusa (1514-1564). Atlas zawierał około 300 rycin ilustrujących wnętrze poszczególnych partii ludzkiego ciała.\nRęka chirurga i ręka złodzieja\nCo zatem dzieje się na obrazie Rembrandta? Trup leży na stole, ale nie ma otwartego brzucha i czaszki, lecz rękę. Nie jest to więc właściwa kolejność, w jakiej dokonywano wówczas sekcji. Nie ma preparatora w roboczym fartuchu i zakrwawionych narzędzi. Nie ma również publiczności. Elegancki dr Tulp wykłada, a jego siedmiu kolegów słucha go – jedni w skupieniu, drudzy z wyraźnym zainteresowaniem. Mogą z bliska obserwować ciało, ale też otwartą wielką księgę – to z pewnością atlas Vesaliusa. Tulp unosi za pomocą chirurgicznego narzędzia ścięgna trupa, te odpowiadające za gest, który sam wykonuje lewą ręką. Za pomocą atlasu anatomicznego, otwartego ciała i własnej dłoni tłumaczy zgromadzonym, jak działa fabryka ludzkiego ciała.\nTo, że Tulp prezentuje funkcjonowanie ręki, nie jest bez znaczenia. Jest ona sprawczynią działań fizycznych, a zarazem narzędziem poznania. Jednocześnie jest bardzo trudnym przedmiotem samej sekcji. Tulp, spadkobierca nauk Vasaliusa, chlubi się sprawnością praktyczną i intelektualną.\nObraz Rembrandta nie jest zatem dokładną rejestracją przebiegu autopsji. To oficjalny, reprezentacyjny portret chirurgów z Amsterdamu, uczonych przenikających tajemnice anatomii. Zawiera wiele aluzji odnoszących się do rangi ich zawodu i roli, jaką odgrywali w społeczeństwie. Powstał na ich zamówienie i do ich siedziby, która mieściła się w bramie św. Antoniego, zanim (w 1639 roku) powstał w Amsterdamie teatr anatomiczny. Był oglądany podczas oficjalnych uroczystości cechowych, m.in. podczas bankietu, który odbywał się wieczorem w dniu sekcji z funduszy zdobytych ze sprzedaży biletów.\n16 stycznia 1632 roku preparowano ciało Arisa Adriaenssona, zwanego ironicznie Arisem Kindtem (Dzieciakiem), którego złapano na kradzieży płaszcza. Ponieważ był recydywistą, w tym mordercą, skazano go na karę śmierci. To wokół jego zwłok zebrało się szacowne grono amsterdamskich chirurgów i i to właśnie ich sportretował Rembrandt.\nRembrandt: jasny trup i czernie kaftanów\n„Lekcję anatomii dr. Tulpa” namalował Rembrandt w 1632 roku, jest to jego pierwszy zbiorowy portret. Malarz miał wówczas 26 lat, właśnie przeniósł się z Lejdy do Amsterdamu i rozpoczynał wielką karierę. Znakomicie wywiązał się z zamówienia. Doktor Tulp i pozostali chirurdzy mogli być dumni z wizerunku, w którym ich praca – poznawanie mechanizmu ludzkiego ciała – została ukazana jako element ziemskiej jurysdykcji, a zarazem dociekanie tajemnicy boskiego stworzenia. Dla Rembrandta obraz stanowił jednak podwójne wyzwanie – był realizacją prestiżowego zamówienia, a jednocześnie stawianych samemu sobie malarskich wyzwań. W tym obrazie są to co najmniej dwa niezwykle trudne malarskie zabiegi. Jednym z nich jest ukazanie w bardzo wąskiej przestrzeni wrażenia odległości pomiędzy blisko ustawionymi postaciami, a drugim takie zestawienie barwnych plam, aby jasne obszary malowidła, pomimo że są przedstawione głębiej niż te ciemne, nie wysuwały się na pierwszy plan.\nScena przedstawiona jest w nieokreślonym, szarym wnętrzu, w raczej płytkiej przestrzeni. Nie ma zatem elementów architektonicznych, które ułatwiają ukazanie głębi poprzez zastosowanie linearnej perspektywy, a więc zmniejszania się budynków i przedmiotów wraz z ich oddalaniem się. W „Lekcji anatomii dr. Tulpa” dla ukazania głębi Rembrandt posłużył się innym rodzajem perspektywy – perspektywą powietrzną, dzięki której głowy postaci ukazanych z tyłu sprawiają wrażenie lekko, prawie niedostrzegalnie zamglonych i nieostrych.\nPonadto w tym nieomal monochromatycznym obrazie, skromnym kolorystycznie, utrzymanym głównie w szarości, czerni i bieli, istnieje przepych tonów. Wraz z oddalaniem się poszczególnych postaci zmieniają się odcienie bieli kryz i czerni kaftanów, zaróżowione z wrażenia twarze tracą wyrazistość konturów. To niezwykle mistrzowski zabieg – modelowanie form za pomocą delikatnych przejść światłocieniowych, tak subtelnych, że niemal niedostrzegalnych i, niestety, często zagubionych w reprodukcjach obrazu.\nNatomiast wysunięcie czerni kaftanów przed leżące na stole i silnie – jakby reflektorem – oświetlone jasne ciało to kolejny bardzo trudny trik. Po raz drugi na tak dużą skalę Rembrandt zastosuje go 10 lat później w „Straży nocnej”; tam czarny kaftan kapitana Cocka występuje przed silnie oświetloną postać dziewczynki.\nRembrandt był malarzem nieustannie poszukującym, jego ambicje nie zawężały się jedynie do zdobywania prestiżowych zamówień i solidnych za nie wynagrodzeń. Każdy obraz był dla niego wielkim artystycznym zadaniem. W „Lekcji anatomii doktora Tulpa” społeczne ambicje chirurgów spotkały się z malarskimi wyzwaniami samego Rembrandta. Były one tak subtelne i wyrafinowane, że być może pozostały niezauważone przez badaczy najgłębszych zakamarków ludzkiego ciała.\nGrażyna Bastek - historyk sztuki, kustosz malarstwa włoskiego w Muzeum Narodowym w Warszawie. Specjalizuje się w historii technik malarskich dawnych mistrzów. Autorka książki „Warsztaty weneckie w drugiej połowie XV i XVI wieku. Bellini, Giorgione, Tycjan, Tintoretto” (2011)\nTekst pochodzi z "Newsweeka Historia" 11/2013.\nRembrandt van Rijnanatomiamalarstwomedycynapatologiasekcja zwłoksztuka


Inne zatrzymane przedmioty (24 procent) zostały wykryte podczas badania fizykalnego lub samokontroli (szczególnie w przypadku przedmiotów pozostawionych po zabiegach pochwowych) lub po reoperacji (9 procent). Ogólnie rzecz biorąc, zatrzymanie obcego organu było rzadkim wydarzeniem. Częstość występowania wahała się od na 8801 do na 18 760 operacji w szpitalach w szpitalach intensywnej opieki (cztery główne szpitale i jedna inna) ubezpieczonych przez CRICO, dla których dostępne były kompletne dane na temat operacji szpitalnych oraz raportów z roszczeń i ...\nWzględne ryzyko zawału mięśnia sercowego (MI) wśród 38,077 specjalistów US Male Health Professionals, w zależności od rodzaju spożywania napojów alkoholowych. Odnotowaliśmy odwrotne zależności pomiędzy ryzykiem zawału mięśnia sercowego a konsumpcją czterech rodzajów napojów, przy podobnym ryzyku względnym na poziomie spożycia wynoszącym co najmniej 15,0 g alkoholu dziennie (Tabela 4). Stowarzyszenia były najsilniejsze dla piwa i likieru, pośredniego dla białego wina i najsłabszego dla czerwonego wina. Dostosowanie wieloczynnikowe osłabiło zwi...\nZanim obiekty zostały umieszczone w magnesie, zmierzono ich maksymalną siłę, naciskając dźwignię na niemagnetycznym dynamometrze ręcznym (Stoelting, C...\nWiększa zmienność odpowiedzi na stres w tej grupie prawdopodobnie dotyczy także różnic w stopniu lub stopniu (lub obu) niedokrwienia wywołanego jakimkolwiek danym wzrostem wyznaczników popytu. Obejmują one różnice w ilości żywej tkanki podawane przez zwężone naczynie, obecność i zakres przepływu bocznego w okolicy, ciężkość stałej niedrożności i stopień skurczu naczyń indukowany przez stres związany z chwytem ręcznym. Wszyscy pacjenci z chorobą wieńcową mieli krytyczne uszkodzenia wieńcowe i nie wiadomo, czy podobne zaburzenia metaboliczne...\nNajnowsze zdjęcia w galerii katarzyna drozdowska :\nhttp://www.wszczepyzmetali.com.pl 751# , #świnka odra różyczka , #smakosz eukaliptusa , #wirusowe zapalenie spojówek ile trwa , #fałszywe koleżanki w pracy , #co to jest wbc , #biotyna źródła , #dziecko krzyczy w nocy , #herbogastrin , #bandaż uciskowy ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - katarzyna drozdowska


F1 > Kierowcy > Jarno Trulli :: Wyprzedź Mnie!\n16.03.18 (tydzień temu) 17.03.18 (6 dni temu) 18.03.18 (5 dni temu) 19.03.18 (4 dni temu) 20.03.18 (3 dni temu) 21.03.18 (przedwczoraj) 22.03.18 (wczoraj) 23.03.18 (--- dzisiaj ---) 24.03.18 (jutro) 25.03.18 (pojutrze) 26.03.18 (za 3 dni) 27.03.18 (za 4 dni) 28.03.18 (za 5 dni) 29.03.18 (za 6 dni) 30.03.18 (za tydzień)\n28 lat temu J. Alguersuari\n82 lata temu B. Kessler\n103 lata temu A. Owen\n85 lat temu J. Taylor\n42 lata temu R. Zonta\n37 lat temu M. Hailwood\n9 lat temu L. Ruby\nOstatni reprezentowany zespół: Lotus\nData urodzenia: 13 lipca 1974 (43 lata temu)\nMiejsce zamieszkania: Monte Carlo (Monako)\nStan cywilny: Żonaty z Barbarą\nImiona dzieci: Enzo i Marco\nmistrzowskie poza F1: 1996 Niemiecka Formuła 3\n(wyniki testów i inne dane) Benetton (1996)\nPierwsze zgłoszenie: GP Australii - 9 marca 1997\nOstatnie zgłoszenie: GP Brazylii - 27 listopada 2011\nPierwsze zwycięstwo: GP Monako - 23 maja 2004\nOstatnie zwycięstwo: GP Monako - 23 maja 2004\nPierwsze pole position: GP Monako - 23 maja 2004\nOstatnie pole position: GP Bahrajnu - 26 kwietnia 2009\nPrzez cały sezon zmaga się z niepasującą do jego stylu jazdy charakterystyką układu kierowniczego. Drugi rok z rzędu jego tempo okazuję się dużo słabsze od tempa Kovalainena. Jego dwa 13 miejsca, pomagają zespołowi w zajęciu 10 pozycji w klasyfikacji konstruktorów. Przedłuża kontrakt z zespołem na 2012 rok, jednakże zostaje on zerwany i Włoch straci swoje miejsce w ekipie na rzecz Witalija Pietrowa.\nDysponuje najlepszym bolidem spośród 3 nowych ekip, jednak generalnie tempo Lotusa jest słabe. Ustępuje formą partnerowi Heikkiemu Kovalainenowi, szczególnie w niedzielę. Najlepszym rezultatem sezonu okazuje się być 15 lokata w kwalifikacjach oraz 13 w wyścigu. Przedłuża kontrakt z zespołem na następny rok.\nTym razem dostaje do dyspozycji całkiem konkurencyjny bolid, który wykorzystuje stając 3 razy na podium. Ponadto po raz kolejny błyska formą w kwalifikacjach, czego owocem jest pierwsze pole startowe do wyścigu w Bahrajnie. Znów pokonuje partnera Glocka. Sezon kończy 8 miejscem w klasyfikacji generalnej i z nowym kontraktem w kieszeni dzięki podpisaniu umowy z nowym zespołem Lotus Racing.\nJego bolid przeżywa mały renesans formy i z każdym wyścigiem staje się coraz szybszy. Dzięki temu Trulli staje na podium po raz pierwszy od 2 lat. Łącznie gromadzi 31 punktów, co daje mu 9 lokatę na koniec sezonu - pozycję wyżej od nowego zespołowego kolegi - Timo Glocka.\nZnów imponuje szybkością w sobotę, co wydaje się być dla niego jedynie nagrodą pocieszenia. 4 razy udaje mu się zapunktować, co daje mu 13 lokatę na koniec sezonu. Prezentuje bardziej przekonujące osiągi od swojego partnera Ralfa Schumachera.\nZdobywa 28 oczek mniej niż rok wcześniej, ponieważ tym razem nie dysponuje bolidem mogącym regularnie rywalizować w pierwszej ósemce. Po frustrującym sezonie plasuje się na 12 lokacie w klasyfikacji łącznej.\nDaje Toyocie pierwsze w historii pole position, jego forma kwalifikacyjna jest wyśmienita. Również w wyścigach idzie mu dobrze, czego dowodem są 2 wizyty na podium. Regularnie szybszy od zespołowego kolegi Ralfa Schumachera, choć ostatecznie przegrywa z nim w klasyfikacji generalnej różnicą 2 punktów. Sezon kończy jako 7.\nTym razem to jego forma wyraźnie zwyżkuje, dzięki czemu zalicza bardzo udaną pierwszą połowę sezonu z 2 pierwszymi polami startowymi i jakże cennym pierwszy triumfem w F1 podczas Grand Prix Monako, regularnie też jest szybszy od Alonso. Niestety w połowie roku wchodzi w konflikt ze swoim szefem Flavio Briatore, czego ostatecznym owocem jest odejście z zespołu na 3 wyścigi przed końcem sezonu. W trakcie 2 ostatnich grand prix reprezentuje już barwy ekipy Toyota. Rok kończy na bardzo dobrym 6 miejscu w klasyfikacji łącznej.\nJego zespół przechodzi pozytywną metamorfozę formy, ponadto w ich szeregi wstępuje Fernando Alonso, któremu Trulli nie może dorównać. Mimo to udaje mu się zapunktować w niemal każdych ukończonych zawodach. Ostatecznie plasuje się na dobrym 8 miejscu w klasyfikacji generalnej.\nStaje się zawodnikiem Renault. Jego partnerem jest Jenson Button, którego Trulli na ogół wyprzedza w kwalifikacjach i któremu na ogół ulega w wyścigach. Ósmy na koniec roku.\nDo połowy sezonu nadal jeździ z Frentzenem, zdobywając podobną liczbę punktów, a na resztę sezonu jego nowym kolegą zespołowym zostaje Jean Alesi. Trulli okazuje się lepszy od Francuza. Wzbudza podziw szczególnie jazdą w kwalifikacjach, za co dostaje przydomek „mistrz jednego okrążenia". Wyścigi nie są w jego wykonaniu już tak wspaniałe, mimo to udaje mu się zdobyć w całym sezonie 12 punktów, dzięki czemu jego ekipa wskakuje na 5 lokatę w klasyfikacji konstruktorów.\nW poszukiwaniu większych sukcesów przenosi się do zespołu Jordan, jednak ich bolid okazuje się nie być tak szybki, jak pod koniec lat '90. Przegrywa pojedynek z partnerem Heinz-Haraldem Frentzenem i na koniec roku zajmuje 10 lokatę w klasyfikacji łącznej z 6 zdobytymi oczkami.\nTrzeci i ostatni sezon jazdy dla Prosta. Zdobywa swoje pierwsze podium w F1 za sprawą minięcia linii mety na 2 pozycji w Grand Prix Europy. Reszta wyścigów jest dla niego o wiele mniej udana.\nPostanawia pozostać w stajni Prosta, lecz z powodu mało konkurencyjnego bolidu nie jest to dla niego dobry sezon. Na pocieszenie udaje mu się pokonać powracającego po kontuzji zespołowego kolegę Panisa. Z jednym punktem na koncie kończy rok jako 16.\nPoczątkowo planuje udział w Formule 3000, ale ostatecznie udaje mu się zostać kierowcą wyścigowym zespołu Minardi jeżdżącego w F1. Startuje w 7 grand prix dla tej stajni, dwukrotnie zajmując 9 miejsce. W połowie sezonu dostaje ofertę zastąpienia w ekipie Prost kontuzjowanego Oliviera Panisa, którą przyjmuje. Z jak najlepszej strony pokazuje się podczas zawodów w Austrii, niestety z powodu awarii silnika nie kończy ich. W klasyfikacji łącznej sezonu plasuje się na 9 pozycji.\nPodpisuje kontrakt na posadę kierowcy testowego zespołu Benetton ścigającego się w Formule 1. Poza tym ponownie walczy w niemieckiej F3, tym razem z dużo lepszym skutkiem - 6 triumfów i 10 wizyt na podium pozwalają mu wygrać te mistrzostwa. Drugi raz z rzędu startuje w Makau, tym razem zostaje sklasyfikowany na 3 lokacie.\nOstatni rok przygody z kartingiem, startując w wielu mistrzostwach radzi sobie bardzo dobrze, czego najlepszym przykładem jest triumf w klasyfikacji generalnej Mistrzostw Włoch klasy 100 International. Potem wchodzi do niemieckiej F3, startując w 12 z 16 rozegranych wyścigów wygrywa dwa z nich i kończy sezon jako 4. Ponadto bierze udział słynnym prestiżowym Grand Prix Makau, gdzie mija linię mety jako drugi.\nKontynuuje udział w kartingowych zawodach klasy Formuła Super A, sięgając po tytuły mistrza świata Europy i Ameryki Północnej. Ponadto zdobywa tytuł w klasie Formuła C i triumfuje w memoriale Ayrtona Senny, konkretnie w klasie 100. Próbuje również swoich sił w jednym wyścigu brytyjskiej F3, ale nie wypada w nim najlepiej.\nPostanawia podwyższyć sobie poprzeczkę i rozpoczyna starty w Pucharze Świata kartingowej klasy Formuła Super A. Między innymi dzięki wygranej podczas wyścigu w Japonii staje na podium w klasyfikacji generalnej. Ten rok jest również dla niego pierwszą przygodą z bolidem, ze względu na starty we włoskiej Formule 3, jednak w żadnym z 6 wyścigów, w których wziął udział nie udaje mu się zapunktować.\nRozpoczyna starty w wielu serialach, m.in. w klasie Formuła K, którą wygrywa oraz w Mistrzostwach Europy, gdzie zajmuje miejsce na podium. Puchar Świata okazuje się jeszcze zbyt dużym wyzwaniem, ponieważ plasuje się w nim na odległym 22 miejscu. Podobnie ciężkie są dla niego Mistrzostwa Świata klasy Formuła C, gdzie kończy sezon jako 32 zawodnik. W następnym sezonie postanawia skupić się na jednych mistrzostwach - tych, które w zeszłym roku wygrał. Niestety nie udaje mu się obronić tytułu, w zamian przypada mu dopiero 19 lokata na koniec roku.\nTrzeci raz z rzędu zdobywa ten sam tytuł, ponadto startuje w Mistrzostwach Świata klasy Formuła A, gdzie po zwycięstwie odniesionym w Hong Kongu plasuje się na 4 pozycji na koniec sezonu. Dodatkowo zostaje wicemistrzem świata juniorów w klasie A.\nSięga po kartingowe mistrzostwo Włoch w klasie 100 National. W następnym toku powtarza ten sukces.\nZdobywa złoty medal „Youth Games" w klasie kadetów 100.\nRozpoczyna karierę za kierownicą gokarta.\n2011 21 18 0 0 0 0 0 0 4 Lotus\n2010 21 18 0 0 0 0 0 0 7 Lotus\n2009 8 17 32,5 0 3 8 1 1 4 Toyota\n2008 9 18 31 0 1 10 0 0 3 Toyota\n2007 13 17 8 0 0 4 0 0 4 Toyota\n2006 12 18 15 0 0 5 0 0 5 Toyota\n2005 7 18 43 0 3 9 1 0 3 Toyota\n2004 6 17 46 1 2 9 2 0 3 Renault, Toyota\n2003 8 16 33 0 1 10 0 0 5 Renault\n2002 8 17 9 0 0 4 0 0 9 Renault\n2001 9 17 12 0 0 5 0 0 9 Jordan\n2000 10 17 6 0 0 4 0 0 7 Jordan\n1999 11 15 7 0 1 2 0 0 7 Prost\n1998 15 16 1 0 0 1 0 0 9 Prost\n1997 15 13 3 0 0 1 0 0 3 Minardi, Prost\n(256) 246,5 1\n(32.5%) 6 zespołów\nAlbert Park 21 Lotus T128 20 13\nSepang 21 Lotus T128 20 NS sprzęgło\nShanghai 21 Lotus T128 20 19\nIstanbul 21 Lotus T128 19 18\nCatalunya 21 Lotus T128 18 18\nMonte Carlo 21 Lotus T128 18 13\nGilles Villeneuve 21 Lotus T128 19 16\nValencia 21 Lotus T128 20 20\nSilverstone 21 Lotus T128 21 NS wyciek oleju\nHungaroring 21 Lotus T128 19 NS wyciek wody\nSpa-Francorchamps 21 Lotus T128 18 14\nMonza 21 Lotus T128 19 14\nMarina Bay 21 Lotus T128 20 NS skrzynia biegów\nSuzuka 21 Lotus T128 19 19\nYeongam 21 Lotus T128 20 17\nBuddh 21 Lotus T128 19 19\nYas Marina 21 Lotus T128 18 18\nInterlagos 21 Lotus T128 20 18


Stacja pogodowa HAMA EWS 710, Stacje pogodowe i Termometry - opinie, cena - sklep saturn.pl\nnr kat.: 1237760\nStacja pogody z czujnikiem zewnętrznym, zegarem DCF, wyświetlaczem LCD z podświetleniem. Prognozowanie pogody za pomocą symboli: słonecznie, lekkie zachmurzenie, pochmurno, deszczowo. Posiada wskaźnik komfortu (śmiejąca się lub smutna buzia), wartości minimalnych i maksymalnych oraz niskiego poziomu zasilania urządzenia wewnętrznego i zewnętrznego. Możliwość podłączenia do 3 czujników zewnętrznych.\n, Wymiary [cm]: 8 x 2.3 x 16.1\nPolecam produkt - super urządzenie za przystępną cenę.\nBardzo dobry, estetyczny produkt.\nProsta obsługa, wyraźny ekran. Polecam.\nProdukt w pełni spełnia moje oczekiwania. Nie szukałem rozbudowanej stacji meteo, gdyż nie potrzebne mi są informacje typu prędkość i kierunek wiatru oraz stacji, pokazującej skomplikowaną prognozę. Szukałem prostej takiej jak ta, z zegarem DCF oraz ze wskazaniem max. i min. temp. a także z tendencją ich zmian. Jestem bardzo zadowolony z zakupu i ze sklepu. Wszystko szybko i sprawnie.


Shine Runner – pościgaj się na wodzie | Bukmacherskie aplikacje mobilne\nBukmacherskie aplikacje-Bukmacherzy Android-Shine Runner – pościgaj się na wodzie\nShine Runner – pościgaj się na wodzie\nJeśli chcesz zmierzyć się w wyścigach samochodowych, to musisz znaleźć w Google Play oraz AppStore grę pokroju popularnego Need for Speeda. Jeśli natomiast masz chęć na nieco bardziej oryginalną produkcję, w której zamiast szybkich samochodów gracze mają do czynienia z swego rodzaju motorówkami, to zachęcamy Cię do zapoznania się z treścią tego wpisu, w którym przedstawimy główne cechy gry „Shine Runner”.\nJuż na samym początku musimy napisać o jednej, dość istotnej, kwestii dotyczącej Shine Runner. Opisywana w tym wpisie produkcja zapewne nie spodoba się tym wszystkim, którzy szukają bardziej profesjonalnych gier traktujących bardzo poważnie temat wodnych wyścigów.\nZapytacie pewnie, skąd ta nasza pewność? Otóż wszystko dlatego, że głównym bohaterem Shine Runner jest typowy mieszkaniec wsi, który zajmuje się pędzeniem bimbru. Zadaniem gracza jest natomiast sterowanie motorówką wirtualnego wieśniaka i transportowanie wytworzonego przez niego specyfiku alkoholowego. Przyznacie więc, że sam pomysł na grę Shine Runner nie jest dość przekonywujący, szczególnie dla wielbicieli typowych sportowych aplikacji.\nTo, co przede wszystkim powinno podobać się Wam w produkcie studia Vector Unit, to dość ładnie wyglądająca oprawa graficzna, dzięki której można odczuć prawdziwy klimat towarzyszący morskim podróżom na motorówkach.\nWarto wspomnieć także o tym, że w Shine Runner wirtualna wodna maszyna zachowuje się bardzo realistycznie, dzięki czemu podczas gry odczuwa się jeszcze większą frajdę.\nNiestety, opisywana w tym wpisie gra jest stosunkowo dość krótka. Jeżeli więc szukacie produkcji na dłuższą chwilę, to z pewnością możemy polecić Wam Shine Runner. Gdybyście jednak chcieli aplikację na kilka dobrych godzin, to zachęcamy do przejrzenia innych wpisów zamieszczonych na naszym blogu.\nShine Runner jest dostępne w Google Play oraz AppStore i kosztuje kolejno 6,20 zł i $1.99.\nAndroid appstore Google Play ios płatne Shine Runner wyścigi\nMega Jump - gra dla tych, co lubią bardzo proste produkcje\nDodonpachi Maximum - mobilna wersja starej strzelanki tylko na Windows'a


Dziej i rządź, czyli RECENZJA KSIĄŻKI Inferno Squad- starwars.pl\nAutor: Damian Karaszewski | Sie 1, 2017 | Książki, Recenzje | 2 |\nTrailer nowego Battlefronta oglądam częściej, niż czwartego sezonu Rebelsów i ósmego epizodu razem wziętych. Nawet pomimo tego, że graczem jestem wybitnie niedzielnym, a gry ze świata Gwiezdnych Wojen są – poza pojedynczymi wyjątkami – praktycznie jedynymi, w które mogę uczciwie powiedzieć, że grałem. Battlefront II jest pierwszą grą, na którą naprawdę czekam. A gdy gruchnęła wieść, że powstanie związana z nią powieść nie będąca przepisaniem scenariusza – jak to miało miejsce w przypadku The Force Unleashed – wprost nie mogłem się jej doczekać. Szczególnie, gdy zobaczyłem okładkę.\nW tej części nie będzie spoilerów dotyczących fabuły.\nSkasowanie „starego kanonu” było prawdopodobnie najbardziej kontrowersyjną decyzją dotyczącą Gwiezdnych Wojen. Podczas gdy jedni zdecydowali się obrazić, drudzy jedynie zdenerwować, trzeci upatrywali się w tym nadziei na zapomnienie głupot i nieścisłości, które przez dziesiątki lat wydawania różnej jakości literatury nagromadziły się w uniwersum i szansy na odbudowanie go w jakiś sensowny sposób.\nI teraz każda kolejna powieść przekonuje mnie, że na nowy kanon nie tylko nie trzeba się obrażać, ale wręcz należy być wdzięcznym Lucasfilmowi.\nPo pierwsze – wartość literacka. Nowe powieści w dużej mierze są po prostu dobre. Same w sobie. Są dobre jako Gwiezdne Wojny i byłyby dobre, gdyby powstały w innym uniwersum. Nie posiadają prostego schematu: kilka niezwiązanych wątków przez 300 stron -> 30 stron kulminacji -> zakończenie, który dość często mogliśmy zauważyć w EU. To w dużej mierze przemyślane powieści. Nie wszystkie, ale wystarczy, żeby była takich połowa, a już będzie dziesięć razy lepiej, niż kiedyś.\nPo drugie – różnorodność. Disney na to stawia. Podobno każdy ze spin-offów ma być utrzymany w nieco innym klimacie. I również powieści stały się bardziej zróżnicowane. To już nie są kolejne tuziny powieści, w których Wielka Trójka bohatersko, samotrój ratuje galaktykę, wannabe-horror z Hanem Solo w roli deus ex machina, ani jakikolwiek inny gatunek, który ostatecznie zmienia się albo w przygodówkę albo w rozmemłane nie-wiadomo-co. Delikatny romans? Utracone Gwiazdy. Opowieść o przyjaźni? Mroczny Uczeń. Smród polityki? Więzy krwi.\nA gdzie znalazło sobie miejsce Inferno Squad?\nJeśli szukacie powieści o „siłach specjalnych, których nikt się nie spodziewał”, komandosów z mechaniczną precyzją czyszczących lasy Endora z rebelianckich szumowin – to nie jest powieść, której szukacie.\nJeśli chcecie przez kilkaset stron czytać o „terrorystach”, których trzeba „natychmiast i za wszelką cenę zniszczyć na cześć i chwałę Imperium” – to nie jest powieść, której szukacie.\nJeśli szukacie rozbudowanej powieści, która skłania do refleksji – no, to już prędzej. Szczególnie, jeśli nie liczycie, że Was porwie wartką akcją.\nOd tego momentu zaczynają się spoilery dotyczące fabuły.\nPowieść jest, niestety, nierówna, choć może to też wynikać z moich oczekiwań. Spodziewałem się powieści, która – w końcu! – pokaże nam wojnę widzianą z perspektywy imperialnej. I pozostał niedosyt, bo perspektywa imperialna to zaledwie początek powieści i jej koniec, plus przemyślenia i wtrącenia przez jej resztę. Otrzymaliśmy po raz kolejny powieść prowadzoną z perspektywy rebelianckiej.\nTytułowy Inferno Squad składa się z czterech najlepszych z najlepszych żołnierzy Imperium. Oddział do zadań specjalnych. Krótkich, chirurgicznych uderzeń. Oprócz tego jednego, na którym skupia się większa część powieści. Inferno Squad musi przeniknąć do grupy Marzycieli (Dreamers), będącej bezpośrednim kontynuatorem tradycji Gerrery – czyli bestialskich mordów na wrogach i zamachów, nieraz samobójczych, na bezbronnych cywilów.\nOto rebelia nie jest już pięknym, idealistycznym ruchem z nieskazitelnym sztandarem prawości, ale okazuje się mieć na swoim koncie sporo grzechów. Widzieliśmy to już w R1 – Cassian mordujący niepełnosprawnego, gdy ten nie mógł uciekać, czy też wprost mówiący, że robili w imię Rebelii okropne rzeczy. Okazało się też, że obok Sojuszu istnieje grupa ekstremistów Sawa, stosująca typowo terrorystyczne metody działania, którzy Sojusz postrzegają jako „takich, którzy spotkaliby się z Imperatorem na herbatce i uprzejmie poprosili go o poddanie się, o ile by mu to zanadto nie przeszkadzało”. Rebelianci są zdolni wymordować setki dzieci tylko po to, by pokazać, że istnieją.\nNieco uwiera monopol Gerrery. Spójrzmy na Ziemię – gdziekolwiek pojawia się umotywowany ideologicznie terroryzm, tam nie ma mowy o jednym liderze, bez którego cały ruch przestaje istnieć lub zostaje garstka. Fanatycy islamscy operują posługując się siatką mniej lub bardziej powiązanych komórek bojowych, komuniści mieli dziesiątki niezależnych organizacji. Zlikwidowanie którejkolwiek z nich nie zniszczy pozostałych. W Gwiezdnych Wojnach mamy tylko Sawa i jego grupę fanatyków, w dodatku tak małą, że ich liczebność można policzyć na palcach obu rąk przeciętnego humanoida. Ale to luka, którą z łatwością można załatać w następnych powieściach.\nW nowym kanonie już nic nie jest czarno-białe. Skończyły się czasy złego Imperium i dobrej Rebelii, złej Ciemnej Strony i dobrej Jasnej. Wszystko skłania się ku balansowi, dostrzeganiu racji obu stron konfliku. Gwiezdne Wojny tracą przez to nieco ze swojej naiwnej baśniowości, ale dzięki temu stają się dojrzalsze i pełniejsze.\nSmaczku dodaje relacja ojciec-córka Versio i posądzenia o nepotyzm, z których Iden usilnie stara się wyrwać, a koniec końców staje się to głównym motorem napędowym jej dążenia do bycia najlepszą. Takich smaczków jest tu o wiele więcej, a uwidaczniają się głównie w pojedynczych myślach bohaterów. To nie tylko wstęp do Battlefronta II, ale też epilog Rogue One.\nMam tylko dwa poważniejsze zarzuty: powieść, po bardzo mocnym początku, zupełnie niepotrzebnie zwalnia tempo. I to nie na chwilę, ale na bardzo długi czas. Podczas tego spowolnienia nie jest budowane napięcie, ani nie uplata się żadna intryga. Można było to poprowadzić o wiele lepiej, co z resztą autorka udowodniła choćby w Hegemonii. I wprowadzenie absurdalnych „strażników” pod sam koniec było zupełnie niepotrzebne i przywodziło na myśl najgorsze pomysły z mrocznych czasów EU.\nDrugi zarzut jest bliżej niesprecyzowany. Jest to brak tego „czegoś”. Przyznaję, to trochę wymówka, żeby móc dowalić całkiem dobrej powieści. Ale brakuje je tego pazura, które miały choćby Utracone Gwiazdy czy Mroczny Uczeń. Być może to przez jej powolne tempo, albo brak ładunku emocjonalnego, choć Golden starała się go umieścić. Podczas lektury nie odczuwałem przyspieszonego bicia serca jak choćby we wspomnianym Mrocznym Uczniu. Prawdopodobnie dlatego, że nie było czasu na zżycie się z postaciami. Ale to drobiazg, który nie odbiera wiele frajdy z czytania, z resztą czysto subiektywny. Być może Wy przeczytacie Inferno Squad z wypiekami na twarzy.\nZ resztą, podobne zarzuty podnoszone były wobec Rogue One – że postacie są nijakie, a ich śmierci nie budzą emocji. Dla mnie to była jedna największych zalet filmu. Bo taka jest wojna. Losowi ludzie w losowych momentach rzucani są jej na pożarcie i umierają bezsensowną śmiercią. Nie zawsze w aurze bohaterstwa. W praktyce, prawie nigdy.\nI ta powieść jest równie bezlitosna. Osnuta wokół starożytnej strategii „divide et impera” – dziel i rządź. Intryga w intrydze w intrydze. By podzielić, by zniszczyć, by zwyciężyć. Bohaterowie stają przed trudnymi wyborami, za które przychodzi im zapłacić nieraz najwyższą cenę, a czytelnik mimo wszystko do samego końca nie wie jak to się skończy. I do samego końca nie wie kto jest kim, ani po której jest stronie.\n„(…) twierdzi, że bez nadziei nie ma rebelii. Myli się. Nie ma rebelii bez nienawiści”.\nPodsumowanie Powieść równie bezlitosna, co sama wojna.\nPoprzedniZnamy wszystkich autorów FROM A CERTAIN POINT OF VIEW\nNastępnyGALERIA – markus1984\nCzego dowiadujemy się ze słuchowiska | „Dooku: Jedi Lost”


lekarze rezydenci | Pikio\nPikio lekarze rezydenci\nByły dziennikarz TVP ujawnia kulisy tworzenia fejków\nRząd PiS zerwał porozumienie! Czekają nas masowe protesty\nRezydenci porozumieli się z ministrem! Podpisano sensacyjny "pakiet Szumowskiego"\nCzekaliśmy od miesięcy. Wreszcie koniec protestu lekarzy?\nTo będzie horror milionów Polaków. Od pierwszego stycznia...\nNiesamowity zwrot podczas protestu rezydentów! Od teraz będą...\nTo było za dużo nawet dla TVP! Przyznają się do błędu i przepraszają\nGiertych wyjaśnia dlaczego PiS jest w konflikcie z lekarzami\nBez litości. Oto OSTATECZNA broń Szydło przeciw protestującym lekarzom


Maj można rozpocząć od odkrywania Beskidu Wyspowego - :\nMaj można rozpocząć od odkrywania Beskidu Wyspowego\nDo udziału w kolejnej edycji akcji zapraszają organizatorzy projektu. Już w poniedziałek (3.05) sezon turystyczny w tej części regionu rozpocznie Msza św. o 14.00 przy kapliczce Św. Ambrożego w Mszanie Dolnej. Modlić można będzie się tu w intencji turystów i pszczelarzy. Msza św. zostanie odprawiona przez ks. Tadeusza Boguckiego proboszcza parafii w Rabce Zaryte.\nW programie zaplanowany jest też koncert zespołu Beskidzki 2 plus 1, wędrówka po Beskidzkich Wyspach z Dariuszem Gackiem, autorem przewodnika o Beskidzie Wyspowym czy wyspowe gotowanie ze Świarnymi Babkami. O 15.00 uczestnicy spróbują pobić rekord świata we wspólnym śpiewaniu hymnu Odkrywców Beskidu Wyspowego. Transmisję będzie można oglądać na Facebook-u Odkryj Beskid Wyspowy.\nBeskid Wyspowy\tmajówka\todkrywanie\t(Region)


Zasłużyć na szczyty - Piszę o górach\nHome » Moim piórem » Zasłużyć na szczyty\nSiedzę na szczycie i patrzę na nadchodzące chmury. Wiem, że jestem dość silny, by przetrwać gniew gór Tyyine, ale nie wiem, czy stałem się dość silny, by ich nie skrzywdzić, gdy uderzą.\nMój dar nie był ani potężniejszy, ani obcy w swej naturze, ani nawet nie przyszedł za wcześnie czy za późno. Pod wszelkimi względami byłem przeciętny. Wręcz zdawałem się nie dorastać do rangi moich rodziców. Ojciec, jak opowiadano, tuż po narodzeniu rozpędził wielowiekową zimę i obudził życie w spustoszonej krainie. Z matką zaś, odkąd pamiętam, pragnęli polować najpotężniejsi łowcy. Jej krzyk okiełznywał nie tylko drapieżniki, ale i żywioły. Kochano się w jej urodzie i bezkompromisowej dzikości. Ja natomiast przez trzy stulecia nie zdradzałem sobą nic. Pół wieku jeszcze, a zaczęto by na mnie patrzeć jak na Odrzuconego i liczyć każdy kolejny dzień tej dziecięcej niemocy. Do tego jednak nie doszło.\nZląkłem się, a potężne ściany zarośniętego borem wąwozu zadrżały razem ze mną. W jednej chwili runęły, grzebiąc Zdziczałych, którzy zaszli mi drogę, wraz z ich hordami. Ojciec zjawił się natychmiast, przejęty bólem powyrywanych z korzeniami drzew, które zdobiły urwisko i zduszonych rumowiskiem traw i krzewów. Popatrzyliśmy na siebie i wiedziałem, co mnie czeka.\nLecz nie odrzucili mnie od razu. Odeszliśmy z ziem, które kochaliśmy, bo ojciec nie mógł znieść ich cierpienia. Zbyt długo sączył w nie życie, by teraz spokojnie obserwować, jak pod moim krokiem zapadają się jaskinie, a wzgórza obracają w rumowiska. Nie on jeden zresztą. Dla innych mieszkańców naszych ziem wyrok był prosty. Pustoszący mieli swoje miejsce na świecie – z dala od tych, którzy zapewniali mu harmonię.\nWędrówka w to miejsce trwała dziesięć lat. I choć całą drogę przebyłem ramię w ramię z rodzicami, czułem, że z każdym krokiem oddalam się od nich. Ojciec próbował mnie uczyć, jak panować nad darem. On, pod którego stopami rozkwitało życie, który zawsze był błogosławieństwem dla ziemi, po której stąpał! Mówił pięknie, gładko, rzeczy oczywiste i puste. Matka mu wtórowała. Gdy pierwsza gorycz minęła, zaakceptowałem, że tak być musi. Ich słowa były nieprawdą – duchy tak postanowiły – i nic nie mogłem na to poradzić. Szedłem więc przed siebie, powoli zadeptując dziecięcy strach i naiwny sprzeciw.\nSkalna iglica wyrastająca z masywu ocieniającego dolinę mojego zesłania rozpękła się w powitalnej salwie i runęła na zalegające pod ścianą piarżysko. Rodzice zatrzymali się na ten znak. Ojciec długo ściskał mnie w ramionach i płakał, zarażając swoim smutkiem. Nie mógł wydusić słowa – jałowe ziemie go przytłaczały. Matka była jak zwykle uparcie spokojna i pewna siebie. Pocałowała mnie w czoło i wskazała majaczące w głębi doliny ognie.\n– Jeszcze się spotkamy, Werih – obiecała.\nTak zawędrowałem do stóp Tyyine – w surowy świat potężnych gór, których nawet ja nie mogłem zawalić, hal, których żadne mrozy nie mogły dobić i wściekle huczących strumieni, których najpotężniejszy ogień nie mógł osuszyć.\nWioskę Pustoszących otaczał ostrzegawczy krąg ognia. Przeprowadziła mnie przez niego stara kobieta imieniem Umire. Tysiąclecia bytowania w jałowym, niebezpiecznym świecie prawie zgasiły jej dar. Niegdyś niepowstrzymana Pożoga, teraz ledwo podtrzymywała krąg wokół wioski. Spytałem, czemu nie odejdzie, skoro nikomu już krzywdy nie uczyni, a ona popatrzyła mi głęboko w oczy, po czym wskazała na monumentalne, ciemne zbocza gór piętrzące się za nią. Wtedy dostrzegłem ich intensywne odbicie w ciemnoczerwonych tęczówkach kobiety. Były tam i skaliste szczyty, i wypełnione śniegiem żleby, i omszałe dna kotłów, nad którymi przewalały się z hukiem kaskady.\n– Jeśli jeszcze jakaś droga mi została, to chciałabym, żeby wiodła tam – westchnęła.\nZasłyszałem później, że za młodu Umire zapragnęła szczytów, ale Tyyine broniły się zaciekle przed jej parzącym dotykiem. Nie zdziwiłem się. Wszak po to tam były, czy też raczej – po to nas tam sprowadzono. Jedynie niewzruszone góry mogły utrzymać w ryzach potęgę Pustoszących. Wysysały z nich siły i przyjmowały ciosy, by te nie spadły gdzie indziej. By nie zostawiały gorszych blizn niż nieregularne szczeliny, ślady obrywów i zbocza usiane wiatrołomami. Nawet jednak w tym układzie dwóch nieustannie ścierających się sił musiały istnieć zasady. Pierwszego dnia starszy wioski wyłożył mi je.\n– Tyyine wiedzą, kto mieszka u ich stóp. Żyjemy na ich łasce i musimy je szanować. W dolinach, halach i reglach polujemy, wypasamy zwierzynę i zbieramy dary lasu. Ale szczyty należą do duchów. Jeśli je zagniewamy… – Spojrzał na mnie znacząco, mętnymi oczami, w których ziało szaleństwo niezbędne do przetrwania tutaj.\n– Dość gniewu już sprowadziłem – odrzekłem.\n– Pamiętaj, ze twój roztrzaskujący skały krok będzie im szczególnie bolesny.\nPrzyjąłem przestrogę i włączyłem się w życie Pustoszących. Oswajałem powoli miejsce wygnania. Jego specyficzną atmosferę, w której każdy był pozostawiony sam sobie, a równocześnie zależał od wszystkich innych. Zbyt byliśmy dla siebie niebezpieczni, by tworzyć wspólnotę, w jakiej dorastałem, ale samotnie nie mogliśmy przetrwać. Tę chwiejną równowagę każdy nowy mógł z łatwością zaburzyć, bezwzględnie więc słuchałem się starszych.\nCzasem krąg ognia przekraczali ci, pod dotykiem których rozkwitały kwiaty albo goiły się rany. Bo nie byliśmy zupełnie niepotrzebni. Świat z dala od Wioski Pustoszących wciąż żył i niekiedy mierzył się z niebezpieczeństwami czy przeszkodami, które pokonać mógł tylko najwścieklejszy żywioł. Gdy do tego przychodziło, jeden z nas wyruszał i przez krótki czas dostawał prawo być ze swojego daru dumnym. Wracał zwykle szybko, by zasług nie przyćmiły kolejne katastrofy.\nJednego dnia odwiedził moją chatę starszy w towarzystwie dwóch przybyszów – jak szybko poznałem, władnych gładzić oceany i uśmierzać gniew wiatrów.\n– Potrzebna im pomoc Seemy. Pójdź z nami. Skruszysz głaz zasłaniający wejście.\nPoszliśmy w głąb doliny, wspięliśmy się na jej próg i przekroczyliśmy strumień, który rozlewał się tuż powyżej niego. Dalej wyrastała szara, spękana ścianka. U jej podnóża tkwił olbrzymi głaz, a przy samej ziemi dostrzegłem niewielką szczelinę, obok której walały się resztki jedzenia.\n– Zniszcz go – nakazał starszy.\n– Dlaczego jest tam zamknięta? – spytałem bezwiednie.\nOdpowiedziało mi ciężkie westchnienie.\n– Tyyine bywają przewrotne. Zabrały nam tę, która mogła być wolna. Otwórz. Opowiem ci, gdy wrócimy do wioski.\nPoczułem wtedy tę przewrotność. Spojrzałem na wznoszący się na prawo od nas, regularny szczyt, a on mrugnął cieniem przelatującego obłoku. Serce zabiło mi gwałtownie w piersi i kamień rozpadł się z hukiem.\nSeema wyszła z jaskini jak gdyby nigdy nic. Machnęła ręką i sine chmury przesłoniły słońce, które ją raziło.\n– Nie chcemy dziś burzy – oświadczył starszy.\n– Nie będzie burzy – obiecała i jej pewność mi zaimponowała.\nGdy wróciliśmy do wsi, dowiedziałem się, że nie była nadmierna. Seemę sprowadzono tu, gdy zatopiła piękną kotlinę, którą przez lata pielęgnowali Krzewiciele z jej rodziny. Umiała rozpętać burzę, jakiej nikt ani nic nie mogło się oprzeć. Z początku nawet tu budziła lęk, bo straszliwe wspomnienia śmierci ukochanych nachodziły ją znienacka i odbijały się echem żywiołu. Uciekała często poza krąg, nie szukała wsparcia. Aż spostrzeżono, że z każdym rokiem jej dar cichnie. Z zazdrością obserwowano Pustoszącą osiągającą to, o czym każdy tu skrycie marzył – panowanie nad sobą.\n– Więc czemu ją uwięziliście? Mogłaby odejść.\n– Mogła. Chcieliśmy, by odeszła, ale ona pragnęła zostać. Zakochała się w szczytach…\nNie musiał mówić więcej, przeczuwałem, co się stało. Tyyine dały jej poczuć wolność, by zaraz obrócić ją przeciw niej.\n– Próby złamania oporu gór kończyły się dla nas kataklizmami. Potoki deszczu, które spadały w dolinę podmywały domy, lawiny kamieni porywały zwierzynę, wiatry kładły lasy. A ona już nie potrafiła się zatrzymać. By przeżyć, musieliśmy zrobić z nią to, co widziałeś.\nSpojrzałem raz jeszcze w górę i pomyślałem, że mnie by tak nie powstrzymali. Zaraz zląkłem się tej buty, ale Tyyine mrugnęły do mnie uspokajająco.\n← W kilku zdjęciach: Paradoks Mnicha\nDariusz Kortko, Marcin Pietraszewski – „Krzysztof Wielicki. Piekło mnie nie chciało” →\n31 maja, 2020 o 6:10 pm\nPiękny fragment. Ludzie nierozerwalnie związani z przyrodą, świat, w którym trzeba przestrzegać surowych reguł – bardzo lubię takie opowieści.\nPingback: "Strach przed deszczem" - Piszę o górach


Jak powstają anielskie ubrania? - Angels of Rock | Angels of Rock Jak powstają anielskie ubrania? - Angels of Rock\nOpublikowany Wrzesień 6, 2017 Grudzień 23, 2017 by admin\nProces produkcji ubrań jest dużo bardziej czasochłonny niż mogłoby się wydawać. Zwłaszcza, jeśli mówimy o szyciu w Polsce z materiałów polskich producentów.\nSamo naszkicowanie projektu to kropla w morzu zadań do zrobienia. Za to znalezienie odpowiedniej tkaniny, która będzie spełniała wszystkie oczekiwania to nie lada wyzwanie. Trzeba się przekopać przez gigabajty internetów, wykonać milion telefonów i “zmacać” wszystkie możliwe próbki materiałów.\nOszczędzę tutaj szczegółów z tym związanych, ale niech będzie dla Was wskazówką, że odpowiedniego lnu szukałam kilka miesięcy. Potem musiałam dobrać guziki i zamówić metki. O ile z guzikami to kwestia dobrego rozeznania i dopasowania kolorów, o tyle metki miały być inne niż te standardowo wszywane. Kiedy w końcu się udało znaleźć odważnych, którzy takowe wykonali, wszystko trafiło w zdolne dłonie konstruktorki.\nI tutaj dopiero zaczyna się prawdziwy pokaz umiejętności, bo to, że koszula będzie się odpowiednio układać, że szew się nie będzie przekręcał, że nie będzie odstawać czy ciągnąć tam, gdzie potrzebny jest zapas na ruch – to wszystko zależy od odpowiedniej konstrukcji i przygotowanego pod nią wykroju. Po kilku drobnych poprawkach, wykroje, czyli brystolowe formy do wycinania elementów na tkaninie, zawędrowały do szwalni pani Iwonki.\nI w tej małej szwalni właśnie trwają prace nad odszyciem pierwszych egzemplarzy. Wszystkie elementy są krojone pojedynczo, zaprasowywane i skrupulatnie wykańczane. Ale to już możecie zobaczyć na filmie.\nKevin MacLeod: Jingle Bells – na licencji Creative Commons Attribution (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/)


▷ Ranking szynkowarów z praską do mięsa 2022 - TOP 10 i opinie - Zaslodko-Zaslono.pl\nSzynkowary Ranking szynkowarów z praską do mięsa\nJaki szynkowar z praską do mięsa jest godny polecenia w 2022?\nPrzygotowując ranking szynkowarów z praską do mięsa na 2022 uwzględniliśmy wiele czynników takich jak cena, opinie czy specyfikacja techniczna. Dobry szynkowar z praską do mięsa? Sprawdź poniższy ranking szynkowarów z praską do mięsa. Znajdziesz tam najlepsze szynkowary z praską do mięsa polecane przez użytkowników w najlepszych cenach.\nTOP 10 szynkowarów z praską do mięsa zawiera najchętniej wybierane, kupowane i polecane szynkowary z praską do mięsa. Układając ranking szynkowarów z praską do mięsa uwzględniliśmy opinie o szynkowarach z praską do mięsa zamieszczane przez użytkowników na forum oraz na naszej stronie. Polecany dobry szynkowar z praską do mięsa na lata.\nCrockpot csc066x >> SPRAWDŹ W SKLEPIE <<od 470,73 zł\nCrockPot CSC059X >> SPRAWDŹ W SKLEPIE <<od 382,07 zł\n✅ Szynkowar z praską do mięsa opinie, gdzie je znaleźć?\nSprawdziliśmy opinie o szynkowarach z praską do mięsa dodane przez użytkowników. Dzięki temu wiemy, jaki szynkowar z praską do mięsa jest dobry, a który szynkowar z praską do mięsa najlepszy. Przeczytaj opinie o szynkowarach z praską do mięsa i wybierz mądrze.\n⭐ Jaki szynkowar z praską do mięsa kupić?\nPrzygotowaliśmy poradnik, jaki szynkowar z praską do mięsa warto kupić i dlaczego. Zobacz, które szynkowary z praską do mięsa najchętniej wybierają użytkownicy, dlaczego i ile kosztuje każdy z nich. Sprawdź, jaki szynkowar z praską do mięsa wybrać.\n🥇 Jaki szynkowar z praską do mięsa polecacie?\nPolecane szynkowary z praską do mięsa przez naszych użytkowników dodaliśmy do naszego rankingu szynkowarów z praską do mięsa. Sprawdź TOP 10, opinie o szynkowarach z praską do mięsa, test, recenzje i gdzie kupić najtaniej i jaki sklep wybrać.


Część gry - | Domzkamienia.com\nNagle ogarnął mnie przejmujący smutek. W jednej chwili zaszkliły mi się oczy, a gardło zawiązało w supeł. Cieszyłam się, że w teatrze światło było mizerne i łudziłam się, że Tomek nic nie zauważył.\n- Co się stało? - popatrzył na mnie pytająco tymi swoimi wielkimi, mądrymi oczami.\n- Nie … Nic... Nic się nie stało - zamrugałam szybko powiekami. - Podoba ci się?\n- Bardzo! A tobie?\nTomek zafascynowany wpatrywał się w grę kolegów ze starszej klasy, którzy wystawiali swój ostatni szkolny spektakl na scenie marradyjskiego teatru.\n- Ja nie rozumiem... - dziwił się, kiedy widownia dopiero się zapełniała - Moi koledzy przychodzą z rodzicami, a potem ich zostawiają i siedzą w swoich grupkach.\n- Wiesz, to raczej normalne. Młodzi wolą towarzystwo swoich rówieśników, a nie rodziców. Ja się wcale nie pogniewam, jeśli i ty do nich dołączysz. Popatrz F. tam jest.\nW międzyczasie Mikołaj ulotnił się z naszej loży, zostawiając mi na policzku odcisk mocnego buziaka i dziękując za to, że jestem mamą, która żyje przede wszystkim dla dzieci i za to, że to właśnie one są dla mnie najważniejsze. Chwilę potem siedział już w loży z F. Pokazał się tylko na moment w trakcie antraktu, prosząc o wsparcie finansowe, bo wizyta w teatralnym barze jak mówią Włosi - fa parte del gioco. Ot cały Mikołaś!\n- Jeśli ja przyszedłem do teatru z rodziną to i z rodziną chcę spędzić ten wieczór. Kolegów mam na co dzień, od rana do wieczora.\n- Jesteś bardzo mądry... Tylko nie rób nic na siłę - poprosiłam. - Jeśli zostajesz ze mną w loży, bo czujesz się w obowiązku, to lepiej od razu śmigaj do kolegów, ale jeśli zostajesz, bo naprawdę chcesz spędzić ze mną ten wieczór, to jest mi więcej niż miło.\nZostał ze mną i przez cały spektakl wymienialiśmy się uwagami. Nasze rozmowy już nie były dziecięce…\nJeszcze wcześniej tego samego dnia podczas popołudniowego spaceru, kiedy to dreptaliśmy w stronę Capmigno poczułam ten dziwny smutek i żal. Nawet jeśli Mikołaj robił z siebie, tak jak zwykle wariata, nawet jeśli zrywał kwiatki, a nasiona traw garściami wyrzucał w niebo, nawet jeśli rzucanie kamyków z mostu wciąż było najlepszą zabawą, to jednak nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że gdzieś pod skórą dwóch nastoletnich chłopców powoli zagnieżdża się dorosłość.\nI kiedy tak siedzieliśmy w loży, wymieniając uwagi na temat granej sztuki, pomyślałam sobie, że czy chcę tego czy nie, to chyba właśnie pewien etap dobiega końca. Rozmawiałam z własnym synem o d'Annunzio, o Wagnerze, o Mozarcie, o Kennedym i o Merlin Monroe i nagle oczy wypełniły mi się łzami. Przez chwilę zapragnęłam, żeby znów stał się maleńkim zawiniątkiem w "sałatnym" ubranku albo małym szkrabem, którego trzymam za rączkę, kiedy stawia pierwsze kroki albo tym, któremu pomagam się przebrać w przedszkolnej szatni...\nBył czas, kiedy nie mogłam się doczekać, aż dorosną. Kiedy to ja Matka - Polka, złapię wreszcie chwilę oddechu. Kiedy moje dzieci zamiast być absorbującymi berbeciami, staną się partnerami w podróży, towarzyszami w rozmowie… Jak to mówią? Uważaj o czym marzysz, bo może się spełnić? Tu wprawdzie spełnienie nie ma nic do tego, to tylko naturalna kolej rzeczy, ale jednak coś w tym jest.\nTeraz, kiedy pojawia się ten smutek... smutek - nie smutek, muszę uśmiechnąć się przez łzy i iść dalej, bo przecież wiadomo od pierwszej chwili, kiedy zostaje się matką, że to wszystko … fa parte del gioco.\nA o tym, co działo się w sobotę na marradyjskiej scenie opowie już niedługo największy miłośnik teatru jakiego znam, czyli Tomek.\nJEST CZĘŚCIĄ GRY - to po włosku - FA PARTE DEL GIOCO (wym. fa parte del dżioko)\nKategoria: chłopcy, dorosłość, dzieci, gra, mama, smutek, teatr\nKażdy moment w życiu dziecka jest wyjątkowy, każdy rok inny Dorastanie dziecka jest fascynujące Na pewno rowniez z tego będziesz czerpać wiele radości A wspomnienia są bezcenne Miłej niedzieli Joanna\nKasiaNo 7 czerwca 2017 13:07\nNa pewno tak będzie, ale to taki ludzki żal za dobrym które mija bezpowrotnie.:)\nAnonimowy 4 czerwca 2017 11:38\nPiękne opowieści Kasi N. O Pani tak bardzo Ci do twarzy w tej sukience...https://www.youtube.com/watch?v=3ssoWhPH2eI


Na nartach biegowych w Ośrodku Edukacji Ekologicznej w Janowie Lubelskim – 2018 r. Szlakiem „Bieguś” w dolinie Trzebenszy - Aktualność | UM Janów Lubelski\n2018.02.26Aktualizacja: 2018.02.27, 09:05\nNa Ziemi Janowskiej czwarty tydzień trwa stabilna, choć uboga w śnieg zima. Na początku lutego co kilka dni były małe ocieplenie i mały opad śniegu a później wypogodzenia i nocne zmrożenia do - 5oC. W ostatnie dni nocne mrozy dochodzą u nas do – 15oC a w Roztoczańskim Guciowie do – 24oC. Ten układ pogody daje miejscowo dobre warunki do jazdy na nartach biegowych.\nTakim miejscem na obrzeżach Janowa Lubelskiego są tereny Leśnego Kompleksu Promocyjnego z Nadleśnictwem na Obrówce. Tam na skraju Lasów Janowskich jest Hotel Ośrodka Edukacji Ekologicznej ze stałą Wystawą Przyrodniczą i tematycznymi wystawami fotografii przyrodniczych. W pobliżu Hotelu jest duża Wiata. Obiekty położone na polanie boru sosnowego znakomicie spełniają funkcję bazy (w razie załamania się pogody) dla turystyki aktywnej i rekreacji. Bezpośrednio przy Hotelu i Wiacie przebiega 3,7 km pętla szlaku turystycznego nart biegowych „Bieguś” wyznaczonego w 2012 r. Wtedy w projekcie „Pięć zalewów – morze atrakcji” wyznaczono też szlak rowerowy „Czarna Perła” i konny „Cwał”. „Bieguś” zaprowadzi nas w ciekawe miejsca doliny rzeki Trzebenszy. Ta polodowcowa rzeczułka swój początek bierze na krawędzi Roztocza Zachodniego i Kotliny Sandomierskiej. Na początek małym, okresowym strumykiem przepływa pomiędzy Zofianką Górną i Zofianką Dolną. Później płynie leśną doliną blisko naszego „Biegusia”. Tam jej wody znacznie zwalniają na bobrzych siedliskach i spokojnie przepływają koło Cegielni, koło Kruczka, koło Gierlachów i płyną sobie dalej do znanej nam Białki. Wodom tej rzeczułki okolica zawdzięcza bioróżnorodność a narciarze większą pokrywę śniegu.\nDo narciarskiego „Biegusia” można dojechać zimą samochodem, rowerem ale też na nartach biegowych. Na biegówkach dojedziemy tam dróżkami i ścieżynkami leśnymi. Dojedziemy odcinkami „Czarnej Perły” i odcinkami „Cwału”. Sposób i czas dojazdu zależy od grubości pokrywy śnieżnej, jakości śniegu i umiejętności narciarza.\nWarto nadmienić, że w Lasach Janowskich śniegu jest zazwyczaj więcej i zalega dłużej. Niekiedy na drogach leśnych są koleiny czy bajora po mechanicznej zrywce drewna a nawet gruz budowlany. Wtedy takie miejsca trzeba ominąć a jadąc „Biegusiem” warto pamiętać, że to oznakowany szlak a nie utrzymana trasa narciarska. Jednak tą wadę niwelują walory zimowej wycieczki. Naszą uwagę zaabsorbuje czasem groza boru w śnieżnej zadymce, czasem czapy śniegu na świerczynie w leśnej ciszy a czasem szum wiaterku w koronach sosen i wzbudzone przez słońce całe fale zdrowotnych fitoaerozoli.\nPrzebieg szlaków można zobaczyć na interaktywnej mapie „Szlak Rowerowy Czarna Perła – Stowarzyszenie Przyjaciół Roztocza Jastrzębia Zdebrz”. Link na stronie internetowej LGD „Leśny Krąg” w Janowie Lubelskim – zakładka „Narciarstwo biegowe i śladowe”. Mapa tutaj.\nPrzed wyjazdem popatrzmy na foto z zajęć turystyki narciarskiej na Szlaku „Bieguś” prowadzonych kilka lat temu dla Młodzieżowych Drużyn Pożarniczych przez OSP w Janowie Lubelskim. Czy teraz są chętni do takich zajęć?\nInstruktor Turystyki Kwalifikowanej – Narciarskiej\nFoto: Krzysztof Kurasiewicz, Archiwum zadania publicznego OSP Janów Lubelski, internet\nJanów Lubelski, 26.02.2018 r.


Młodzi kierowcy płacą nawet 5-krotnie więcej za OC - WP Moto\nKto ma nie więcej niż 24 lata i po raz pierwszy ubezpiecza swój samochód, za OC zapłaci nawet pięciokrotnie więcej niż doświadczony kierowca. Dlaczego tak jest i co powinni zrobić młodzi kierowcy, aby kupić tańszą polisę?\nUbezpieczyciele postrzegają młodych kierowców jako grupę stwarzającą największe zagrożenie na drogach, a ryzyko spowodowania przez nich wypadku czy kolizji oceniają na podstawie statystyk – zarówno zbieranych we własnym zakresie, jak i policyjnych. Według danych Komendy Głównej Policji kierowców z grupy wiekowej od 18 do 24 lat faktycznie trudno uznać za bezkolizyjnych. W 2014 roku spowodowali oni niemal 6 000 wypadków, czyli przeszło 20 proc. wszystkich zdarzeń powstałych z winy kierujących. Oznacza to, że na każde 10 000 najmłodszych kierowców przypada aż 17,3 wypadków, czyli zdecydowanie więcej niż w pozostałych grupach. Dla porównania – dla przedziału wiekowego 25-39 wskaźnik ten wynosi 10,2 wypadków, a wśród kierowców w wieku 40-59 lat zaledwie 7,1. Duże prawdopodobieństwo spowodowania szkody przez niedoświadczonych kierowców nie jest bez znaczenia dla towarzystw ubezpieczeniowych. Nie mają one prawa odmówić jakiemukolwiek klientowi sprzedaży obowiązkowego OC, dlatego do skutecznego zniechęcania młodych\nzmotoryzowanych powszechnie stosowane są zaporowe ceny, oparte nawet na kilkudziesięcio procentowych zwyżkach.\nBiorąc za przykład 21-latka z Warszawy jeżdżącego 6-letnią Skodą Octavią przekonamy się, że za swoje pierwsze OC musiałby zapłacić aż 2 136 zł. To i tak niewiele, biorąc pod uwagę, że u konkurencji takie samo ubezpieczenie (OC zgodnie z ustawą jest identyczne we wszystkich firmach) mógłby kupić za 4 735 zł, czyli o ponad 2 500 zł drożej. W podobny sposób ceny kształtują się we wszystkich miastach wojewódzkich. A ile za tę samą ochronę na ten sam samochód zapłaciłby doświadczony kierowca, np. 45-latek, który od 10 lat opłaca OC i nie powodował w tym czasie szkód? Wśród kilkunastu różnych ofert jest on w stanie znaleźć OC nawet za 460 zł – prawie pięć razy taniej w porównaniu z cenami dla młodego prowadzącego.\nZ oczywistych względów kosztująca kilka tysięcy złotych polisa OC bardzo często jest dla niedoświadczonych kierowców po prostu zbyt droga. W powszechnej opinii panuje przekonanie, że tę przeszkodę da się obejść rejestrując samochód ze współwłaścicielem i skorzystać z jego zniżek. Najczęściej pierwszym właścicielem auta zostaje więc rodzic, a wraz z nim w dokumentach pojawia się dziecko. To skuteczna metoda, bo dzięki niej młody kierowca zapłaci za OC o wiele mniej, a przy okazji zacznie budować własną historię jazdy. Przed zakupem trzeba tylko zweryfikować, które towarzystwa skłonne są uznać posiadane zniżki jednego z kierowców, bo nie każda firma się na to zgodzi.\nIle da się w ten sposób zaoszczędzić? Przyjmując, że pierwszym właścicielem Skody Octavii będzie 45-letni kierowca z powyższego przykładu, a współwłaścicielem zostanie jego 21-letni syn bez historii ubezpieczeniowej, okaże się, że wspólnymi siłami uda im się kupić OC nawet za 537 zł. To czterokrotnie mniej niż w przypadku pierwszego ubezpieczenia kupowanego przez młodego kierowcę na własną rękę. W najgorszym razie polisa kosztowałaby ich 1 850 zł, a więc i tak o kilkaset złotych mniej niż najtańsze OC dla 21-latka. Decyzję o współwłasności auta należy podjąć w oparciu o rachunek zysków i strat. Dotyczy to przede wszystkim doświadczonego kierowcy, ponieważ każda szkoda spowodowana tym samochodem, niezależnie od tego, kto prowadził w momencie zdarzenia, zostanie zapisana również na jego koncie i na pewno negatywnie wpłynie na posiadane zniżki. Ponadto, aby zysk był maksymalnie duży, warto przed zakupem rozeznać się w składkach kilku czy kilkunastu towarzystw i wybrać w ten sposób najkorzystniejszą opcję.\nOblicz bezpłatnie swoją składkę OC. Wystarczy 60 sekund!


Zadebiutował gamingowy, 49-calowy monitor 32:9 marki Samsung | Gaming Society\nStrona głównaWiadomościZadebiutował gamingowy, 49-calowy monitor 32:9 marki Samsung\nZadebiutował gamingowy, 49-calowy monitor 32:9 marki Samsung\nKilka tygodni temu Samsung zaprezentował prawdziwe monstrum wśród monitorów dla graczy. Model CHG90 wykorzystuje technologię Quantum Dot. Jednak nie to jest w nim najciekawsze. Szokują przede wszystkim rozmiary i proporcje ekrany. Teraz model ten trafił w końcu do sprzedaży.\nSamsung CHG90 to monitor pod wieloma względami wyjątkowy. Trudno znaleźć dla niego jakąkolwiek konkurencję, bo ze świecą szukać urządzenia o podobnych parametrach. Uwagę zwraca przede wszystkim 49-calowy ekran o proporcjach 32:9. Jeśli myśleliście, że monitory 21:9 są szerokie, to koreański producent w tym momencie może śmiać się w niebogłosy. Matryca monitora została wykonana w technologii VA i wykorzystuje technologię Quantum Dot (kwantowej kropki). Jest też zakrzywiona, dzięki czemu spora powierzchnia ma być łatwiejsza do „ogarnięcia” wzrokiem.\nMonitor może wyświetlać obraz o rozdzielczości 3840 x 1080 pikseli, czyli podwójnego Full HD. Typowa jasność wynosi 350 cd/m2, a współczynnik kontrastu to 3000:1. Z kolei kąty widzenia to dość standardowe 178 stopni zarówno w pionie, jak i poziomie. Producent chwali się, że czas reakcji to zaledwie 1 ms, ale jednocześnie dodaje, że pomiędzy odcieniami szarości. Co ważne, Samsung CHG90 obsługuje obraz HDR. Może wyświetlać do 1,07 mld barw. W 100 proc. pokrywa paletę barw sRGB, w 88 proc. Adobe RGB i w 84 proc. NTSC. Obsługuje też technologię synchronizacji obrazu AMD FreeSync 2.\nIle kosztuje to monstrum? Niemało. Za Samsunga CHG90 trzeba zapłacić 1499 dolarów. Według aktualnego kursu daje to kwotę około 5400 zł. To oznacza, że w Polsce można spodziewać się ceny 5999 zł.\nPoprzedni artykułPlayerunknown’s Battlegrounds najpopularniejszą grą na Steamie, która nie należy do Valve\nNastępny artykułTitantall 2 dostępny w abonamencie Origin Access