▷ Club for Living | Firma budowlana\nClub For Living wita! W Euromarinie naszą filozofię opieramy na dwóch ważnych filarach: jakości i dobrym samopoczuciu. Połączyliśmy oba założenia, by stworzyć nową koncepcję stylu życia, co stało się powodem utworzenia Club For Living. Już możesz zacząć korzystać z zalet karty Club For Living.\nClub For Living wywodzi się z zaangażowania Euromariny w stosunku do jej klientów. Chcielibyśmy, by Club For Living przybliżał osoby, które nam zaufały ku osiągnięciu poczucia zadowolenia i przyjemności.\nZasmakuj diety śródziemnomorskiej w najlepszych restauracjach, korzystając ze specjalnych zniżek, kupuj wysokiej jakości produkty w świetnych cenach i ciesz się promocjami na zajęcia i usługi w naszej okolicy.\nZapisz się do naszego newslettera Club For Living. Jako pierwszy dowiesz się o nowych ofertach Euromariny. Otrzymasz również specjalne zniżki w placówkach partnerskich, wyjątkowe ceny w Hotelu La Laguna Spa & Golf oraz niepowtarzalne upominki za członkostwo w klubie.\nAby zapoznać się z promocjami, kliknij tutaj.


Ekologiczny parkour – z jakim zanieczyszczeniem walczy grupa z Paryża? – Hectic Magazyn\nEkologiczny parkour – z jakim zanieczyszczeniem walczy grupa z Paryża?\nFrancja, mimo zdecydowanych działań rządu, w dotkliwy sposób znosi przebieg pandemii. Do dzisiaj (21.03) w kraju odnotowano ponad 4 mln przypadków Koronawirusa, na którego zmarło ponad 90 tys. osób. Wraz z kolejnymi falami zarażeń, coraz surowsze restrykcje obejmowały lokale usługowe, a przede wszystkim sklepy. Mimo bezterminowego zamknięcia, niektórzy sprzedawcy postanowili zostawić rozświetlone witryny, banery i neony nad sklepami.\nZ pomocą ruszyła grupa On The Spot – kilku chłopaków z Paryża, którzy wykorzystują swoje atletyczne umiejętności by wyłączać rozświetlone napisy nad lokalami.\nDla nas, tak jak dla wielu innych, widok tych wszystkich świateł w nocy, kiedy nikt obok nich nie przechodzi, jest absurdalny. Chcemy wziąć ten problem w swoje ręce, rozwiązać go po swojemu. – mówi jeden z członków On The Spot.\nIch akcja Lights off łączy pasję z ogromnie istotnym przekazem, dzięki czemu zyskała rozgłos na całym świecie.\nDziałania On The Spot, są bezpośrednią reakcją na problem tzw. zanieczyszczenia świetlnego (light pollution). Dotyczy on nadmiaru sztucznego światła w naszej przestrzeni publicznej. Kolejne billboardy, witryny, reflektory, wszystkie funkcjonujące w nocy, wyraźnie zaburzają cykl dnia i nocy, regulowany przez naturalne światło.\nNaukowcy dostrzegają wyraźny wpływ sztucznego światła, na funkcjonowanie zwierząt (w tym człowieka). Zaburzony cykl dobowy niesie bardzo poważne konsekwencje dla wielu gatunków. Należą do nich zmiany hormonalne, zmniejszona liczba potomstwa, podatność na ataki drapieżników.\nWedług naukowców z Uniwersytetu w Exeter – zanieczyszczenie świetlne powinno być traktowane na równi z zanieczyszczeniami wody czy powietrza.\nPrevPoprzedni artykułO sprawiedliwości Zacka Snydera – droga do powstania filmu i aktywizm reżysera\nNastępny artykułKochajcie mnie, mamo i tato – nowe billboardy w całej PolsceNext


Biblioteka dla dzieci i młodzieży na Wyżynach: kwietnia 2015\nOd 2004 roku obchodzimy Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej. To także Dzień Polonii i Polaków za Granicą. Z tej okazji 30 kwietnia do biblioteki została zaproszona grupa Jeżyki z Przedszkola Ludzikowo na bydgoskich Wyżynach. Mali czytelnicy w trakcie zajęć wysłuchali hymnu narodowego w wersji instrumentalnej oraz zapoznali się z symbolami naszego państwa. Dzieci na zakończenie wykonały biało czerwone flagi a w trakcie ich wykonywania wysłuchali wiersza T. Kubiaka pt. "Róże Agaty", który brzmi tak:\nPosadziła Agata w ogrodzie dwie róże.\nRóże rosły i rosły, dziś obie są duże.\nObie pięknie zakwitły ze słońcem w koronkach.\nJedna róża jest biała, a druga czerwona.\nNim Agata dwie róże do bukietu zerwie –\nzapytajcie, co znaczy biel róży i czerwień.\nAutor: Biblioteka o 11:14\n29 kwietnia 2015 roku w bibliotece gościliśmy dzieci z grupy Mrówki z Przedszkola Niepublicznego "Przedszkolna Chatka". Przedszkolaki zwiedziły bibliotekę, znajdując podobieństwa i różnice pomiędzy księgarnią a biblioteką. Po zapoznaniu się z zasadami szanowania książek oraz w jaki sposób mogą zostać małymi czytelnikami przyszła kolej na głośne czytanie książki pt. "Franklin i książka z biblioteki".\nAutor: Biblioteka o 10:31\nRobi się coraz cieplej, a to znaczy, że wielkimi krokami zbliżają się wakacje ! W tym roku wcześniej niż zwykle, bo już 28 kwietnia w zajęciach o bezpiecznych wakacjach udział wzięły dzieci z grupy "Motylki" z Przedszkola nr 49. Celem tego spotkania było zwiększenie poziomu bezpieczeństwa spędzania wolnego czasu przez dzieci czy to w lesie, nad woda czy w górach. Na koniec wspólnymi siłami dzieci ułożyły kodeks bezpiecznego spędzania czasu wolnego.\nKolejną grupą, która po raz pierwszy odwiedziła bibliotekę to grupa Jeżyki z Przedszkola Promyczek. Mali czytelnicy poznali bibliotekę, dowiedzieli się w jaki sposób można wypożyczać książki i jak należy ich szukać na półkach. Następnie wysłuchali książki pt. "Clifford. Na pomoc"no i oczywiście umówiliśmy się już na kolejne spotkanie.\nAutor: Biblioteka o 13:22\nNecio.pl - zabawa w Internet\n27 kwietnia 2015 roku przedszkolacy z grupy Żabki z Przedszkola Pinokio zapoznali się z stroną internetową www.necio.pl oraz z zasadami bezpiecznego korzystania z Internetu. Celem tegoż spotkania było także uwrażliwienie dzieci na zagrożenia związane z korzystaniem z sieci oraz co robić w sytuacji zagrożenia w Internecie. Na zakończenie każdy przedszkolak otrzymał dyplom oraz kolorowankę.\nAutor: Biblioteka o 13:00\n24 kwietnia 2015 roku w bibliotece odbyło się spotkanie DKK w trakcie, którego dziewczynki wysłuchały opowiadania z książki Krystyny Siesickiej pt "Idzie Jaś", a potem wykonały z płyt CD zawieszkę słonia.\nAutor: Biblioteka o 12:43\n23 kwietnia 2015 roku pierwszy raz w bibliotece gościliśmy pierwszy raz dzieci 4 letnie z Przedszkola nr 61. Maluchy zapoznały się z biblioteką i w jaki sposób mogą zapisać się, a także chwilę poświeciliśmy bajkowym bohaterom. Na zakończenie przedszkolacy wysłuchali książki Elizy Piotrowskiej "Tupcio Chrupcio. Idę do lekarza."\nAutor: Biblioteka o 12:36\n23 kwietnia 2015 roku w naszej bibliotece odbyły się zajęcia poświęcone naszemu miastu. W spotkaniu dzieci z grupy Zajączki z Przedszkola nr 49 zapoznali się z legendami bydgoskimi oraz z najważniejszymi zabytkami. Podczas zajęć przedszkolacy wykazali się ogromną wiedzą dlatego w prezencie otrzymały książkę o legendach naszego miasta.\nAutor: Biblioteka o 12:26\nW piękny i słoneczny wtorkowy poranek po raz kolejny bibliotekę odwiedziły dzieci z grupy Dzwoneczki z Przedszkola Buziaczek. Przedszkolacy wzięli udział w spotkaniu edukacyjnym oraz wysłuchały baśni braci Grimm pt. "Czerwony Kapturek".\nŚwiatowy Dzień Książki oraz Praw Autorskich\n20 kwietnia 2015 roku po raz pierwszy do biblioteki przybyła grupa "Pszczółki" z Przedszkolnej Chatki. Przedszkolacy wzięli udział w zajęciach z okazji Światowego Dnia Książki oraz Praw Autorskich. Maluchy zapoznały się zasadami wypożyczania książek oraz ich poszanowania, a potem wzięły udział w bajkowych łamigłówkach. Podczas spotkania nie zabrakło także czytania książki pt. "Elmer na szczudłach".\nAutor: Biblioteka o 10:38\nSpotkanie literacko - plastyczne\nW piątkowe popołudnie odbyły się zajęcia dla najmłodszych czytelników naszej biblioteki. W trakcie spotkania dzieciom została bliżej przedstawiona historia święta książki dla dzieci. Przedszkolacy zapoznali się także z wierszykiem Stanisława Karaszewskiego pt. "Rozmowa z bocianem" oraz do treści wiersza przy pomocy rodziców i babć wykonały swoją pierwszą w życiu książkę. Głównym bohaterem ilustracji do tegoż wierszyka był bocian zrobiony z wacików kosmetycznych.\nAutor: Biblioteka o 10:29\nŚwiat baśni Pana Andersena\n17 kwietnia 2015 roku ostatni raz w tym roku szkolnym gośćmi biblioteki były dzieci uczęszczające do świetlicy Szkoły Podstawowej nr 25. Tym razem w zajęciach udział wzięły same dziewczynki, które swą wiedzę wzbogaciły o wiadomości z życia Hansa Christiana Andersena. Uczennice zapoznały się także z twórczością słynnego baśniopisarza a na zakończenie wykonały witraża przedstawiającyCalineczkę na kwiatku.\nAutor: Biblioteka o 14:55\n15 i 17 kwietnia w bibliotece gościliśmy dzieci z grupy Misie z Przedszkola Pinokio oraz dzieci z grupy 3 z Przedszkola nr 61. Maluchy po zapoznaniu się z wierszem Jana Brzechwy pt. "Katar" dowiedziały się jak należy się ubierać aby nie zachorować jak Katarzyna, która złapała katar, a także poznały zasady zdrowego odżywiania. Podsumowaniem zajęć było wspólne stworzenie kodeksu zdrowego przedszkolaka.\nAutor: Biblioteka o 12:25\nW środowe przedpołudnie do biblioteki zawitała grupa dzieci z Przedszkola Buziaczek. Starszacy oddali wypożyczone przed miesiącem książki oraz wybrali sobie nowe pozycje, aby wspólnie z rodzicami i rodzeństwem czytać w domu. Zaś w ramach głośnego czytania dzieci wysłuchały opowiadania Joanny Papuzińskiej pt. "Agnieszka opowiada bajkę".\nAutor: Biblioteka o 12:11 Brak komentarzy:\nBajkowe łamigłówki przedszkolaka\n14 kwietnia 2015 roku naszą filię odwiedziła grupa Pszczółek z Przedszkola Pinokio. W trakcie spotkania przedszkolacy zostali pasowani na młodych czytelników biblioteki, ale za nim to nastąpiło dzieci musiały rozwiązać kilka bajkowych łamigłówek. Gdy zadania zostały wykonane każdy przedszkolak otrzymał medal przyjaciela książki a cała grupa w prezencie dostała książkę z wierszami Marii Konopnickiej.\nAutor: Biblioteka o 11:36\nMiędzynarodowy Dzień Książki dla Dzieci obchodzony jest zawsze co roku 2 kwietnia, w dzień urodzin duńskiego baśniopisarza Hansa Christiana Andersena. Święto to ma na celu rozpowszechnienie książek dla najmłodszych czytelników.\nZ tej okazji w naszej bibliotece gościliśmy:\ndzieci 4 letnie z Przedszkola nr 61 (8.04.2015),\ndzieci z grupy "Król Lew" z Katolickiego Niepublicznego Przedszkola św. Jadwigi Królowej (9.04.2015),\ndzieci z grupy "Pszczółka Maja" z Katolickiego Niepublicznego Przedszkola św. Jadwigi Królowej (10.04.2015).\nPrzedszkolacy zapoznali się z książkami adresowanymi właśnie dla tej grupy wiekowej oraz uczestniczyli w zabawie "Bajkowy łamacz głowy". Podczas spotkania mali goście wysłuchali książki z serii Mała wróżka Amelka.\nDzieci z Przedszkola nr 61\nAutor: Biblioteka o 10:28


Marki zegarków damskich – Zaza Biżuteria\nBez względu na to, czy poszukujemy złotego zegarka damskiego na bransolecie, czy tego sportowego jego marka nie pozostaje bez znaczenia. Przed dokonaniem wyboru i zakupem warto ustalić priorytety i wymagania, a potem zapoznać się z niezależnymi rankingami. Kupić jakikolwiek zegarek to żaden problem, jeśli jednak chcemy żeby zegarek był dobrej jakości i spełniał nasze oczekiwania warto tematowi poświecić trochę więcej czasu.\nJakiej marki zegarek sportowy kupić?\nZegarek sportowy powinien być wygodny, praktyczny, najlepiej wodo i pyłoodporny i wykonany z materiałów nie podatnych na uszkodzenia mechaniczne. Najlepiej jeśli będzie dedykowany do uprawianej przez nas dyscypliny sportowej – inne specyficzne wymagania bowiem powinien spełniać zegarek do bieganie, inne do pływania. Najbardziej uniwersalnymi i najczęściej wybieranymi przez konsumentki zegarkami są zegarki firmy Garmin – najbardziej specjalistycznej marki zegarków damskich tutaj na rynku.\nJakie złote zegarki damskie są najlepsze?\nWybór eleganckich zegarków jest dużo większy niż tych sportowych. Zegarki damskie na bransolecie posiadają w swojej ofercie wszyscy czołowi producenci. Aktualnie w rankingach pierwsze miejsca zajmują zegarki Michael Kors – to luksusowe zegarki wykonane na przykład z metali szlachetnych, czy ceramiki. W ofercie producenta dostępne są różne modele we wielu wariantach kolorystycznych – każda kobieta wybierze odpowiednie połączenie dla siebie.\nCzym kierować się, wybierając kolczyki ślubne? Złote łańcuszki w próbie 585: męski wyznacznik stylu


[ Posty: 298 ] Przejdź na stronę Poprzednia strona 1 ... 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ... 20 Następna strona\nNapisane: Śr, 13 wrz 2017, 21:10\nakcept, tylko to że jest to genjutsu wpleć w opis, a nie przy typie techniki.\nNapisane: Śr, 13 wrz 2017, 22:36\nNapisane: Śr, 13 wrz 2017, 22:37\nA więc posiadam 3 akcepty, tak więc poproszę o wycenkę mojej super OP techniki zdejmującej na hita każdego ^.-\nNapisane: Śr, 13 wrz 2017, 22:55\n13 Punktów Rozwoju\nNapisane: So, 30 gru 2017, 00:38\nZ racji na Yōso no Tensai: Brak możliwości nauki technik Genjutsu i Taijutsu powyżej rangi C\n- Nie można tworzyć iluzji technik kekkei genkai\n- Samo wykreowanie techniki również zabiera nam chakrę(25% oryginały), a pomimo tego niewiele daje.\nOstatnio edytowano Pt, 8 cze 2018, 18:44 przez Thaelin, łącznie edytowano 8 razy\nNapisane: N, 14 sty 2018, 12:08\nMozō - wklej opis słabszej wersji tej techniki proszę bo nie będę szukał jak ona działa po całym forum.\nNapisane: So, 7 kwi 2018, 21:27\nSłabszą wersję wrzuciłem w spoiler.\nNapisane: So, 7 kwi 2018, 21:51\nWpisz najpierw swój talent wrodzony, jeżeli okaże się, że nie masz genjutsu do C, nie możesz stworzyć techniki, skoro to jest genjutsu.\nNapisane: So, 7 kwi 2018, 21:58\nWiesz... nie robiłbym techniki, gdybym nie mógł jej używać O.O\nAle niech Ci będzie i wprowadzę to.\nTutaj od razu napiszę, że mam S B B, zaś z racji Yoso no Tensai tai i gen do rangi C włącznie\nNapisane: N, 8 kwi 2018, 01:42\nNie istnieje talent S, B, B xD Po niedzielnych zajęciach zajrzę tu dokładniej i obadam co tu się zrodziło xD\nNapisane: N, 8 kwi 2018, 04:39\nZgodzę się na taką technikę w takiej formie, ale taka imitacja do technik B włącznie.\nNapisane: N, 8 kwi 2018, 07:12\nTechnika niższa mogła ogarniać techniki do rangi A włącznie.\nDziwne to trochę, by ewolucja osłabiała cokolwiek(nie licząc rzeczy, które są niepotrzebne, a stracenie maksymalnej rangi jest cóż... raczej zbyt bolesne)\nTazar: Ojjj tam, pamiętałem, że mogę robić techniki Nin do S, gen i tai do C xD Także nie licząc Nin to reszta talentu mało ważna, bo zostaje to ograniczone przez Yoso. Nie pamiętam, czy taki talent istniał(pewnie masz rację) w samej technice poprawiłem Nin S Tai C Gen B ^.^\nNapisane: N, 8 kwi 2018, 14:30\nTy nie masz mieć zapisanego talentu w technice, tylko w karcie postaci. Sprawdzenie talentu wrodzonego w spisie to nic trudnego, nie trzeba tego pamiętać :V Co do zaś samej techniki, wydaje mi się że spoko, jednakże dodatkowe bodźce jakie dodałeś w lepszej wersji w przypadku technik z rang od B do A mają być wraz z różnicą rang mniej wiarygodne. Iluzje obrazu możesz zrobić perfekcyjną dla każdej rangi (chociaż koszta chakry dla tych B-A to i tak masakra, nawet po fakcie zmniejszenia ich do 40%) jednak idealną iluzje innych bodźców byłbym skłonny zaakceptować do rangi C. Dlaczego? Ponieważ iluzja np. temperatury może wywoływać srogi ból, który mimo nie zadawania obrażeń z pewnością poważnie dotknie przeciwnika. Jeśli mógłbyś robić iluzje technik np. katonu rangi B, byłaby to również iluzja temperatury rangi B, która jest wystarczający by ktoś poczuł że się pali żywcem. Dlatego też E-C w porządku możesz zrobić taką iluzje, B-A zniwelowane mniej odczuwalne i łatwiejsze do przejrzenia.\nNapisane: N, 8 kwi 2018, 14:39\nNo właśnie o takiej doskonałej imitacji innych bodźców myślałem o randze B, ale w sumie Tazaru ma sporo racji, że mogłoby to być trochę przegięcie.\nNapisane: N, 8 kwi 2018, 16:13\nMnie zastanawia jeszcze jedno. Jak się ma do tego PG oraz Kai. Skoro to Genjutsu, to co z dwoma najważniejszymi faktorami?\n[ Time : 0.261s | 35 Queries | GZIP : On ]


Strona:Kucharka litewska (1913).djvu/269 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nStrona:Kucharka litewska (1913).djvu/269\nna zalanie, ¾—1 f. słoniny, 2 łyżki masła. Do tego galareta do ubrania.\nWybić mocno pieczeń, wymyć, oczyścić z błon, natrzeć mocno solą, tłuczonym pieprzem angielskim, goździkami, jałowcem, osypać liściem rozmarynowym bobkowym, zalać wrzącym octem i postawić na tydzień w zimnem miejscu, przewracając codziennie. Wyjąwszy, naszpikować słoniną i piec na brytfannie w piecu, obłożywszy słoniną i skrapiając masłem. Skoro się upiecze i zarumieni, ostudzić i ubrać galaretą.\n13. Pieczeń z łosia lub sarny na zimno.\nProporcja: pieczeń sarnia lub łosia, octu z korzeniami i włoszczyzną, soli, 1½ f. słoniny, pieprzu prost. i angiel., goździk. i majeranu, 1 szkl. wina, 1 kwaterka octu, kawałek buljonu. Auszpik do ubrania.\nWybić mocno łosią czy sarnią pieczeń, włożyć do glinianego lub drewnianego naczynia i zalać ostudzonym octem, przegotowanym z korzeniami, włoszczyzną i solą tak, aby całą pieczeń objęło. Postawić w chłodnem miejscu na kilka dni i codzień przewracać. Biorąc do pieczenia, nakrajać grubo świeżej słoniny, utarzać ją w pieprzu angielskim, zmieszanym z prostym, goździkami i majeranem, porobić dziury w pieczeni i pozakładać w nie nożem słoninę. Obłożyć tę pieczeń ze spodu i z wierzchu plastrami słoniny i podrumienić w gorącym piecu, złożyć do rondla, zalać zcedzonym z niej sosem, z którego tłustość trzeba odrzucić, wlać kwaterkę octu, trochę wina, kawałek suchego buljonu, nakryć szczelnie i tuszyć na miernym ogniu do miękkości. Skoro będzie gotowa, wyjąć na półmisek, ostudzić i ubrać auszpikiem z nóżek cielęcych, lub przecedzonym, wysadzonym na ogniu i wybitym na lodzie do zgęstnienia sosem, w którym się pieczeń tuszyła.


Sony Xperia X z T-Mobile dostała właśnie aktualizację do Androida 7.1.1 Nougat | Tabletowo.pl\nProducenci w większości – jak już – aktualizują swoje urządzenia do Androida 7.0 Nougat. Mało które dostaje potem również Androida 7.1.1 Nougat. Xperia X jest jednak na szczęście jednym z (niestety) nielicznych wyjątków.\nJak poinformował nas jeden z naszych Czytelników, jego wzięta w T-Mobile na umowę Xperia X niedawno otrzymała aktualizację do Androida 7.1.1 Nougat. Paczka z nowszą wersją systemu ważyła około 450-480 MB i została oczywiście udostępniona bezprzewodowo, kanałem OTA (Over-The-Air). Jeżeli ktoś jeszcze więc nie dostał stosownego powiadomienia, to powinien się go spodziewać (albo spróbować wymusić update ręcznie w odpowiedniej zakładce w Ustawieniach).\nRazem z Androidem 7.1.1 Nougat pojawiają się także nowsze, czerwcowe poprawki zabezpieczeń Androida. A to cieszy – szczególnie, że nie wszyscy producenci pamiętają, aby udostępnić swoim klientom najnowsze łatki bezpieczeństwa. Sad but true.\nSony Xperia X z Androidem 7.1.1 Nougat (fot. Tabletowo.pl)\nZapytałem też naszego Czytelnika, czy zauważył jakieś większe zmiany po aktualizacji. Odpowiedział twierdząco i wymienił – z tych bardziej widocznych – m.in. nieco inny wygląd ikon, możliwość po dłuższym przytrzymaniu palca na wyświetlaczu wybrania tabeli (siatki) rozmieszczenia ikon (3×4, 4×4, 4×5 i 5×5) i dodawania skrótów do ekranu głównego, a do tego także lekko zmieniony wygląd zużycia energii, opcja oszczędzania danych, odwrócenia kolorów oraz podglądu baterii i pozostałego czasu na wysuwanej z góry belce. Podczas połączenia automatycznie włącza się też tryb „nie przeszkadzać”, ale można go ręcznie wyłączyć. W ustawieniach dodano również asystenta, a w nim na przykład Xperia Actions.\nPolecamy również:Recenzja Sony Xperia X\nDzięki Kamil za info i screena!\nSony Xperia XSony Xperia X Android 7.1Sony Xperia X Android 7.1.1 Nougat


Łukasz Warzecha | 13 sierpnia 2019\nPonieważ od wyborów do Parlamentu Europejskiego minęły już prawie 3 miesiące, możemy na nie spojrzeć z pewnej perspektywy. Według niektórych ekspertów wybory unijne, w pewnym sensie nakreśliły "nową" sytuację w Unii Europejskiej.\nJak zmieniła się Unia Europejska od wyborów? Jaka jest rola Niemiec w Unii Europejskiej? Jak wyglądają rozgrywki polityczne wewnątrz Unii w nowym rozdaniu? Jaka jest pozycja Ursuli von der Leyen? Czy Unia ulega postępującej oligarchizacji? Co z Polską w strukturach zjednoczonej Europy? Na te i inne pytania w programie "Polska na serio"odpowiedzi poszuka Łukasz Warzecha razem z prof. Markiem Cichockim.\nTomasz Wróblewski: działania w imię sprawiedliwości społecznej prowadzą do zubożenia społeczeństwa


BuchBuchBicher: Agata Tuszyńska - Tyrmandowie. Romans amerykański [recenzja]\nAgata Tuszyńska - Tyrmandowie. Romans amerykański [recenzja]\nBył rok 1970. Studentka iberystyki na Uniwersytecie Yale, Marry Ellen Fox, zaintrygowana artykułami Leopolda Tyrmanda zamieszczanymi w New Yorkerze, pisze doń list. Od tej korespondencji zaczyna się ich związek: pięćdziesięcioletniego pisarza i ponad dwadzieścia lat młodszej doktorantki.\nGdyby sugerować się tytułem książki, opowieść miałaby dotyczyć Tyrmandów jako pary. Jednak według mnie bohater jest jeden. Lolek mnie stworzył. Stworzył... mądrą i piękna, tak pisze o swoim małżonku Marry Ellen. Imponował jej, był nauczycielem życia, dzięki któremu poznawała Europę, Tyrmandowych przyjaciół, smakowała jego sposób na życie. Ten świat był wyszukany, interesujący, dekadencki, pełen intrygujących niedopowiedzeń i barw, tak jak Tyrmand.\nZe wspomnień trzeciej żony wyłania się człowiek uparty, przesądny, lubiący ład i porządek. Widziała go także jako duszę towarzystwa, kobieciarza, mężczyznę uroczego, a nade wszystko charyzmatycznego.\nReminiscencje wspólnego życia przeplatane są bogatą epistolografią, reprintami oryginalnych listów i kartek, a także zdjęciami z rodzinnych albumów, dokumentującymi ostatnie, chyba szczęśliwe lata Tyrmanda.\nTuszyńska subtelnie, bez nachalności i agresji odmalowuje amerykańskie życie pisarza. Potraktowała swojego bohatera rzetelnie, ale też subtelnie. Wybór listów, wspomnienia żony, sama kompozycja książki, są dbałe, prostolinijne, a tym samym sprawiają wrażenie prawdziwych.\nCredo Tyrmanda zamykało się w trzech słowach: kultura, wiara, wolność. O nich właśnie jest ta książka. Lata spędzane na podróżach, twórczej pracy, światopoglądowych dyskusjach, pokazują jaki był autor Złego. Dzięki wspomnieniom prywatnych, ważkich dla rodziny chwil, mamy możliwość spojrzeć na Tyrmanda oczami jego ostatniej towarzyszki życia. Ciepłe, pełne uroku anegdoty dotyczące ślubu, dzieci, sprawiają, że legendarny pisarz staje się trochę bardziej zwyczajny.\nZresztą, jak wspomina Marry Ellen, złościł się, gdy nazywano go pisarzem. Sam o sobie mówił były kelner, ale to już historia na osobną książkę.\nAutor: BuchBuchBicher o 19:56\nWioleta Sadowska 25 listopada 2013 14:00\nTym razem to książka nie dla mnie. Ale dla fanów czemu nie.\nCyrysia 25 listopada 2013 18:03\nNawet nie wiem, kim byli Tyrmandowie, dlatego nie skuszę się na ową książkę, gdyż nie zaciekawiła mnie na tyle bym chciała ją lepiej poznać.\nKsiążkowa Fantazja 1 grudnia 2013 01:03\nTym razem nie moja tematyka, więc podziękuje.


Zawody - Wiadomości z Lublina i regionu - Dziennik Wschodni\nChełm przygotowuje się do Otyliady'2020. Nabór uczestników trwa\nSzukają uczestników nocnego maratonu pływackiego OTYLIADA’2020 w chełmskim parku wodnym\nRywalizacji miast w ramach Wiosłowania dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy nie przyniosła Lublinowi zwycięstwa. W tym roku zamykamy tabelę miast, w których próbowano ustanowić rekord Polski w największej liczbie osób, które w ciągu 10 godzin wiosłowały na jednym ergometrze wioślarskim dystans 500 metrów.\nLublin Double Challenge MTBMX. Podniebne akrobacje na rowerach [ZDJĘCIA]\nZawody dirt jumpingu, czyli kolarstwa ekstremalnego - Lublin Double Challenge MTBMX odbyły się dzisiaj w Lublinie. Podczas wydarzenia na terenach rekreacyjnych i pumptracku przy SKENDE Shopping można było podziwiać podniebne akrobacje zawodników.\nNarasta spór wokół IV edycji Żelaznego Triathlonu nad Jeziorem Białym. Pomysłodawca i dotychczasowy organizator imprezy ma żal do włodawskiego starostwa, że stara się pomniejszyć jej patriotyczny charakter\nZawody w Symulacji Medycznej: Studenci sprawdzali swoje umiejętności (zdjęcia)\nW zawodach biorą udział zespoły składające się maksymalnie z 5 studentów. Zawody polegają na wykonaniu zadań praktycznych. Scenariusze wykorzystywane w trakcie zawodów wymagają zaangażowania całego zespołu w udzielanie pomocy pacjentowi, w stanie nagłego zagrożenia życia w warunkach szpitalnych lub poza szpitalnych.


Sprawa generalna RPO - sygmaturaVII.613.12.2016 data: 2016-11-29\nWystąpienie do Marszałka Sejmu w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo o zgromadzeniach z dnia 2016-11-29.\nWystąpienie do Marszałka Sejmu w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo o zgromadzeniach.\nRzecznik podkreślił konieczność szczególnej ochrony wolności zgromadzeń publicznych przed nadmiernymi, bezzasadnymi ograniczeniami. W szczególności, ustawodawca ma obowiązek stworzenia takiego prawa, które chronić będzie przed instrumentalnym ograniczaniem przez władzę publiczną możliwości organizowania i uczestniczenia w zgromadzeniach publicznych. Tymczasem niektóre z proponowanych przepisów przedstawionego przez grupę posłów projektu o zmianie ustawy Prawo o zgromadzeniach budzą poważne zastrzeżenia z punktu widzenia realizacji wolności zgromadzeń. Projekt ten przewiduje m.in., że o pierwszeństwie w przypadku kolizji kilku zgromadzeń decydować będzie to, kto jest organizatorem zgromadzenia (przyznanie pierwszeństwa zgromadzeniom organizowanym przez władze publiczne lub kościoły i inne związki wyznaniowe), a następnie rodzaj zgromadzenia – z pierwszeństwem przyznanym zgromadzeniom cyklicznym. Zastosowanie zasady pierwszeństwa w stosunku do wymienionych wyżej kategorii zgromadzeń jest przejawem nierównego traktowania organizatorów takich zgromadzeń, co może poddawać w wątpliwość zgodność z Konstytucją proponowanego rozwiązania. Zasadniczą wątpliwość, z punktu widzenia realizacji praw obywatela, budzi także preferowanie zgromadzeń organizowanych przez organy władzy publicznej przed zgromadzeniami obywateli. Rzecznik przypomniał ponadto, że ewentualne ograniczenia w organizowaniu kilku zgromadzeń w tym samym miejscu są wątpliwe w świetle praw gwarantowanych przez Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.\nReasumując, w opinii Rzecznika projekt ustawy o zmianie ustawy Prawo o zgromadzeniach nie powinien zostać uchwalony, ponieważ proponowane w nim rozwiązania są niezgodne z Konstytucją i międzynarodowym standardem wyznaczającym zakres wolności zgromadzeń.\nRzecznik zwrócił się do Marszałka z prośbą o udostępnienie powyższej opinii organom Sejmu oraz posłom w celu zapoznania się z przedstawionymi argumentami i uwzględnienia ich w toku dalszych prac legislacyjnych nad ustawą.


Doktor – jak sprawić kompetencje przed wizytą? – Moje Zdrowie\nDoktor jest to człowiek jaki pragnie pomagać innym, oczywiście jest to tylko bazowe założenie wykonywania tego zawodu, w rzeczywistości różnie to bywa. A jednakże coraz więcej młodych ambitnych osób decyduje się kształcić właśnie w tej dziedzinie. Otóż studia w tym kierunku żądają w głównej mierze wielu lat nauki, na początku jest to ogólny zarys medycyny, jednakże z niekiedy wypada wybrać konkretną specjalizacją, w jakiej pragniemy się dalej kształcić. Niesłychanie wielu studentów rezygnuje wspólnie z pierwszymi kolokwiami wyłania się czołówka bardzo dobrych, i to oni mają największe szanse na dotarcie do upragnionego dyplomu a również zdobycia upoważnień do wykonywania zawodu.\nOdpadają wszyscy z tak zwanym słomianym zapałem, lub ewentualnie którzy poszli na ten kierunek by rodzice byli z nich dumni. Ranking lekarzy Bliski Lekarz wyeliminuje pozostałych, jacy skończyli studia, niemniej jednak nie mają powołania. Zostają naprawę prawidłowo studenci, chętni do nauki bardzo obszernego materiału oraz przyswajania ogromnie ciężkich nazw, jak i języka łacińskiego.\nTeż gigantyczną trudność powoduje nauka rozległych ilości materiału, wielokrotnie są to całe działy książek. Wybór wyśmienitego lekarza w interesującej nas specjalizacji jest właściwie duży, oczywiście mnóstwo zależy od tego jaka jest wielkości miejscowości w jakiej mieszkamy, albowiem w tych mniejszych jest mniej lekarzy, a co za tym idzie także profesjonalistów.\nJednakże nie liczy się ilość ale jakość wykonywanych przez poszczególnych doktorów usług. Przed wyborem wyśmienitego specjalisty musimy się upewnić że ma on właściwie właściwą opinię w środowisku leczniczym, dużo witryn internetowych prowadzi ranking lekarzy.\nOczywiście nie odnajdziemy takiego lekarza, który będzie miał same pozytywne opinie, bo jest to niemożliwe, i zawsze odnajdzie się postać której nie będzie dopowiadał sposób leczenia bądź też bycia tego człowieka. Można też przeprowadzić własną prywatną ankietę na temat konkretnego profesjonalisty wśród swoich znajomych, którzy z pewnością udzielą nam bezstronnych wiadomości na temat każdego ze znanych im speców. Niemniej jednak należałoby pamiętać też o tych osobach, dla jakich każdy lekarz jest do niczego. Raczej nie korzystajmy z ich rad, gdyż na nic się nie przydadzą.


Roamer 934856 49 51 09 - Zegarek Limelight • Zegarownia.pl\nStrona główna / WYPRZEDAŻ ZEGARKÓW - PROMOCJE - OUTLET / Zegarek męski Roamer Limelight\nGdy tylko produkt: Zegarek męski Roamer Limelight będzie dostępny, otrzymasz powiadomienie na zostawiony poniżej adres e-mail.\n934856 49 51 09\nTaniej o 339,00 zł -30%\nModel 934856 49 51 09\nZegarek Roamer 934856 49 51 09 jest eleganckim modelem, w którym nie zabrakło odwołań do stylu retro. Miłośnikom takiego wzornictwa na pewno spodobają się zdobione wskazówki, duże cyfry rzymskie stanowiące oznaczenia godzin oraz tło tarczy pokryte drobną kratką. Tym, co wyróżnia ten model spośród innych jest oryginalna kolorystyka: połączenie ciemnego złota, czerni i brązu. Zegarek Roamer 934856 49 51 09 jest wyjątkowo lekki – waży jedynie 36 gramów, co zapewnia komfort przy jego noszeniu. Było to możliwe do osiągnięcia między innymi dzięki zastosowaniu paska ze skóry naturalnej oraz cienkiej koperty ze stali nierdzewnej.\nZegarek męski Roamer Limelight 1 130,00 zł 791,00 zł


W starym dworze - Bogusław Adamowicz - ebook - Legimi online\nOpowieść zaczyna się od spotkania kilku profesorów gimnazjalnych, którzy opowiadają sobie historie o duchach i dyskutują o nowym nurcie - spirytyźmie. Jeden z nich, pan Karski opowiada o profesorze Menszlu, który zasłynął z tego, iż pragnął udowodnić, że duchy istnieją. Kompani, nie dowierzając, zaczynają się z niego śmiać, na co Karski stwierdza, że owego Menszla sobie właśnie przed chwilą wymyślił. Rozważaniom profesorów przysłuchuje się tajemniczy jegomość, który wtrąca się twierdząc, że profesor Menszel nie jest wymysłem wyobraźni a istnieje naprawdę. Włączając się do rozmowy zaczyna snuć historię o tym, jak to niedawno, w drodze do odziedziczonego w spadku majątku gdzieś na dzikiej głuszy, trafił do dziwnego, zaniedbanego dworu w środku starego lasu. Spotkał tam tajemniczych i ekscentrycznych mieszkańców, zachowujących się, jakby zostali żywcem wyrwani z poprzedniego stulecia.\nCopyright © by Bogusław Adamowicz 1908 Wydawnictwo WasPos 2018All rights reservedWszystkie prawa zastrzeżone, zabrania się kopiowania oraz udostępniania publicznie bez zgody Wydawnictwa pod groźbą odpowiedzialności karnej.\nProjekt okładkiPatryk Bagaziński\nWydanie I wznowione i poprawione z celowym zachowaniem pewnych osobliwości językowych.\nMCHY — CHKYZOLITY\nByły tam jakieś niebrzydkie panny, para studentów uniwersytetu, czasami ktoś ciekawszy z okolicy, a przede wszystkim nieodzowny gość pensjonatu, pan Karski, z którym w przyjemny zawsze sposób można było porozmawiać o spirytyzmie. Lubiłem bardzo ten temat po obiedzie.\nPan Karski był to zawołany zbieracz, a jeszcze zawołańszy opowiadacz najrozmaitszych anegdot o duchach, niekiedy nawet zabawnych. Sugestioner, magoetyzer, telepata — i Bóg wie jeszcze jakiego, tym podobnego, należałoby użyć wyrazu, chcąc z dokładnością określić liczne zajęcia jego i powołania. Lekceważąc zupełnie, tak jak i własne swe interesy, wszelkie czcze znikomości doczesnego życia, pan Karski cały był pochłonięty tajemnicami pozagrobowymi. Oczywiście, głębie swej wiedzy mistycznej czerpał przeważnie z jakiegoś spirytystycznego pisemka, które, zdaje się, wychodziło w języka rosyjskim i nazywało się nie bez słuszności Rebusem. Pisemko owo, jak zły duch, opanowało istotę tego niepowszedniego zresztą człowieka i często przezeń mówiło samo... Bardziej mnie jednak zajmował jego osobisty dowcip, spryt i lotny zmysł obserwacji, a przede wszystkim jego sympatyczny i zawsze czuwający humor.\nPrzyznać należy, że jak każdy niemal myśliwy, tak samo i zawodowy spirytysta, goniący za jeszcze rzadszą zwierzyną, mają zazwyczaj prawdziwie twórczą fantazję. Lubią opowiadać barwnie i barwniej od samych poetów, a w razie gdy zabraknie im niezbędnej pointy w rzeczywistym, opowiadanym przez nich zdarzenia — stwarzają ją w lot na poczekaniu, idąc za głosem potrzeby artystycznej.\nNaprawdę, niejeden myśliwy, pomimo swej manii sportsmeńskiej, jest urodzonym poetą i więcej kocha przyrodę, niż samo nawet owo mordownicze włóczęgostwo za zwierzem. Niejeden spirytysta, kręcący kark w kołowrocie chimery, przy mniejszem bogactwie umysłu, przy słabszej zwłaszcza wyobraźni, znalazłby dosyć sprytu i złośliwości, ażeby uprawiać literaturę „na serio”, tj. na współkę z farbą drukarską i atramentem.\nKtóregoś dnia wcześniej powychodziły damy, spiesząc zapewne do szwaczek albo do sklepów za sprawunkami, więc ku najwyższym rozkoszom godziwym w oczach tych zależnych istot. Zaś koleżanki studentki, które i strojów się wyrzekły dla „wiedzy — potęgi“, przez cały obiad zaglądały w kajety, marząc nieustannie o słodkich wniebowzięciach, jakich doznaje lojalny duch tych istot niezależnych w bogobojnym ćwiczeniu pamięci. Poszły „kuć“ dalej.\nZaczęto naturalnie zaraz mówić o kobietach, jak zwykle trochę po męsku i niemiłosiernie, a potem o wyborach, którymi się więcej znacznie zajmuje naród, aniżeli pracą wybrańców swych w parlamencie.\nDwaj tak zwani akademicy, czyli studenci uniwersytetu, filozof z drugiego roku i matematyk z pierwszego, zaczęli „dyskutować“ na temat politycznej misji wielkiego acz małego wzrostem narodu — Japończyków.\nDyskusja młodych to muszla, oddająca bezładnie to wszystko, co robi na świecie wrzawę. Kiedy, wzbierając gazeciarskim poszumem i echem próżnych auli uniwersyteckich, dochodziła już do ostatecznego zamieszania pojęć, pan Karski przerwał ją nagłym odezwaniem się:\n— Wiecie panowie — rzekł — ja słucham waszej zajmującej rozmowy i zastanawiam się tylko, kto ma słuszność, a widzę, że żaden z panów jej nie ma w tej „dyspucie“. To wcale nie dla złej metody prowadzenia sporu; owszem, tylko dlatego, że rozmawiacie o polityce. Dlatego nie macie obaj słuszności. Polityka to rzecz niegodna waszych świeżych i niezepsutych umysłów. To dobre dla starych, niedowiarków.\n— Oczywiście to, co jest wielkim i wzniosłym i co jest rzetelnie ważnym. Bo czy Japończycy będą mieli większą flotę, czy mniejszą, to wierzcie mi panowie, jest wobec zasadniczych kwestii istnienia, rzeczą absolutnie błahą. Czemu nie chcecie zastanowić się na przykład nad tym, czy jest jakaś wyższa istota lub siła, prawdziwie światem rządząca, lepiej i niezawodniej niż ci, co wygrywają wojny? Czemu nie rozprawiacie o zagadnieniach duszy?\n— A pan znowu ze swoim spirytyzmem! Niechże pan choć raz jasno powie: co to jest spirytyzm?\n— Spirytyzm — to chodzące spodeczki, od których nasza Frania już prawie rozum straciła — rzekł, śmiejąc się, filozof do kolegi.\n— Nie panie — odrzekł Karski — to są te wszystkie niezbadane zjawiska, z których wnosimy, że istnieje jakaś łączność pomiędzy naszym życiem a życiem tych, co poumierali. Nie ma żadnej łączności — to przesądy. Nauka tego nie uznaje.\nTu się zatrzymał przez chwilę spirytysta, a wzrok jego błysnął ostrym płomykiem złośliwości.\n— Ale jeżeli i to — rzekł — panom nie wystarcza, jeżeli zaprzeczycie tytułom uczoności i tym autorytetom, to powiem wam, że i taka sława wszechświatowa zajmuje się tymi kwestiami, jakiej chyba nie odmówicie kompetencji. Tak, panowie — sam wielki Fryderyk Menszel! Profesor Fryderyk Menszel zajmuje się spirytyzmem!\n— To nic dziwnego, bo pan nie chodzi na filozofię. Lecz pan, na drugim roku filozofii — to dziwne, że o nim nie słyszałeś. Pan widzę, niezbyt uczęszcza na wykłady.\n— Jeżeli przytrafiło się komu z panów kiedykolwiek w życiu widzieć dom opuszczony, z pozabijanymi z zewnątrz okiennicami — to był to z pewnością jeden z domów, w których „straszy“ — i dlatego nie mieszkali w nim ludzie.\n— W każdym domu, gdy się go pozostawia pustym, wyjeżdżając na wilegiaturę, zamyka się okiennice — wtrącił żartobliwie student filozofii.\n— Domów takich nie brakło nigdy na świecie. Zaraz mogę panom wskazać jeden, tu u nas — koło rogatki — gdzie się skręca do koszar. Lecz jest ich i gdzie indziej dużo. W każdym prawie mieście znajdują się takie osamotnione budynki, zwykle na kresach, a czasem i w śródmieściu — w dużych, zarosłych, widocznych od ulicy tylko przez sztachety parkach. Najczęściej jednak bywają to ustronne dwory szlacheckie, w pobliżu leśnych uroczysk, lub starożytne zamki w dzikich górskich okolicach. Mimo zdrowego powietrza wsi, pięknych dookoła widoków, a nieraz i prawdziwego przepychu w urządzeniu tych siedzib, nie lubią mieszkać w nich właściciele. I chociaż nic się nikomu nie mówi (panowie rozumieją, że nieprzyjemnie takimi rzeczami się chwalić), jednak wszyscy doskonale wiedzą, czemu bogaci dziedzice opuszczają swe rezydencje i zamiast siedzieć szczęśliwie u siebie, wolą wlec życie jałowo za granicą, w mniej pięknych miejscowościach i w mniej wygodnych warunkach. Bo w domu ich „straszy”.\n— A w Monte Carlo nie straszy z pewnością? — wtrącił mój sąsiad z lewej strony, obywatel ziemski, wpatrując się z rzewnym smętkiem w dym swego niehawańskiego cygara.\n— W rodzaju tych okropności — podchwycił gładko student — o których wielki Edgar Poe poucza nas w swych grozą przejmujących nowelach...\n— Lub śmiercią — ciągnąłem — głównego członka rodu. A w najszczęśliwszych wypadkach odbija się to jakąś szczególną manią, albo dziwactwem na znikczemniałych potomkach, mających odwagę pozostawać w rodzinnych gniazdach, skąd wyganiają ich duchy wielkich ojców umarłych.\n— Ależ, proszę panów — rzekł — czy to są duchy umarłych? Nie wiemy. W każdym razie wygania ich z domu coś, co jest niepojętym i niedostępnym nawet dla bardzo filozoficznych umysłów, to coś tajemniczego, co lud nazywa „strachami“, i co z pewnością straszy, bo ludzie tego się boją... Ludzie nie tylko boją się duchów, lecz nawet rozmawiać o nich nie bardzo lubią wieczorami, a w dzień uspakajają się w wygodny sposób: twierdzą kategorycznie, że nigdzie żadnych duchów nie ma.\nTo tak wy wszyscy panowie młodzi uczeni robicie. A niech no wam tylko coś puknie w nocy w ścianę — toż dopiero w kąt pójdzie ironia, a głowa — pod poduszkę. Czyż nie prawda? Czasem na samą myśl o takim jakimś zjawieniu się stracha o północy, przeżegna się zawołany ateusz...\n— Czy to jest zła, czy dobra siła, panie Karski? — zapytałem, robiąc poważną minę.\nLecz był ktoś jeszcze przy stole, kto z wyraźnym zajęciem przysłuchiwał się jego opowiadaniom.\n— Kto by chciał — ciągnął Karski dalej — zadać sobie trud policzenia wszystkich miejsc, gdzie straszy, stwierdziłby, jak znaczną jest ich ilość nawet dzisiaj. Był jednak czas, kiedy ich było nierównie więcej.\n— Otóż te wszystkie zjawiska, które nazywamy dziś spirytyzmem, mniej były wówczas lekceważone. Nawet niektórzy bardzo wybitni uczeni — tak panie, dodał z naciskiem w kierunku studenta — wierzyli w ich naturalność i z całą powagą oddawali się badaniu. Chcieli nawet o tym odmiennym świecie stworzyć całą wiedzę odrębną, całą specjalną naukę o duchach.\nZa liczne i nie byle jakie usługi, które oddał ten wielki człowiek ludzkości na polu tzw. wiedzy pozytywnej, posiadał profesor od państwa i różnych uczonych towarzystw liczne i nie byle jakie naukowe tytuły. Nie brakło mu też i honorowych odznak, którymi dekoruje się piersi tylko najlepszych i najzasłużeńszych mężów narodu. Świat pewny był, że w takim uzbrojeniu, lepiej niż kto inny, nadaje się Fryderyk Menszel do prowadzenia subtelnych dociekań w nowej, szeroko otwierającej się, a tajemniczej zupełnie dziedzinie. Przewidywano już z góry świetne wyniki podjętych przezeń badań, tym bardziej, że światły ów mąż objawiał prawdziwe ku temu powołanie.\nOd wielu lat już gromadził i skrzętnie notował wszelkie osobliwe zdarzenia, które w braku wyraźnego pojęcia, czym są w istocie, nazywał telepatią, mediumizmem, mesmeryzmem i tym podobnymi słowami. Pracę swą prowadził nad wyraz systematycznie przy pomocy całego szeregu również gorliwych i uzbrojonych powag wiedzy, a ułatwiały mu ją do pewnego stopnia i znaczne subsydia rządu, gotowego, jak wiecie, w każdej chwili popierać wszelkie poważniejsze naukowe wysiłki...\nLecz, jak i większości tych, którzy o podobnych faktach słyszą, myślą i opowiadają, nie przytrafiło się także i jemu samemu w całym jego życiu — a dobiegało ono już prawie szóstego krzyżyka — nic nadzwyczajnego.\n— Czy nie tak samo, jak i panu, panie Karski? — nie mogłem nie wtrącić uszczypliwie.\n— Nie przytrafił mu się nawet — ciągnął — żaden wypadek ,,telepatyczny to jest ujrzenia albo odczucia czegośkolwiek przez znaczniejszą odległość przestrzeni, ducha zaś nie tylko, że nigdy nie widział oczyma, lecz nawet nie udało mu się spostrzec nic takiego, co by mógł uznać, jako najbledszy bodaj objaw jego, dowód lub nawet ślad jego istnienia.\nTymczasem objawy te stawały się coraz częstsze i coraz były oczywistszymi dla niektórych ludzi, i naraz zaczęto o nich wszędzie głośno mówić. To tu, to ówdzie spotkało kogoś coś niesłychanego. Ktoś posłyszał w nocy szept jakiś podejrzany, jakby z sypialni tamtego świata się przedostający, komuś coś niegłupiego wypukał stolik. Pan X. zmuszony był spędzać noce bezsennie na pijaństwie, bo jakieś widmo złowrogie wyciągało go niemiłosiernie z łóżka. Pan Y. starał się rozpaczliwie o rozwód, bo ilekroć spojrzał na żonę, zdawało mu się, że widzi jakąś potworną marę przed jej twarzą... I cała moc tego rodzaju opowiadań, w różnych wariacjach i z poprawkami, stała się modną rozmową, nawet w najwybredniejszych salonach.\nFryderyk Menszel nie należał bynajmniej do kategorii uczonych, lekceważących nawet takie opowiadania. Umysł głęboki, doświadczony w ćwiczeniach, nie odrzucając na niczym nawet, rzekłbyś, nieopartych pozorów możliwości faktu, trzymał się tylko w wyborze rozumnej zasady ścisłego krytycyzmu. Cierpliwie czekał na dane bardziej wyraźne i wiarygodne, które by mógł nareszcie z dostateczną niezaprzeczalnością stwierdzić.\nKtóregoś dnia rozgłosiły dzienniki niezmiernie sensacyjną wiadomość. Trudne do uwierzenia rzeczy dziać się zaczęły w pewnym miasteczku na zachodzie, miasteczku **. Już od szeregu lat strachy dawały się mocno we znaki całej ludności, chociaż ciemne pospólstwo, i obojętna, jak zwykle inteligencja, nie przypisywały zbyt wielkiego znaczenia tym enuncjacjom. Tymczasem zaniedbanie to (o czymże myślały władze? — był przypisek redakcji) spirytystycznych objawów jakiż opłakany wydało w końcu rezultat? Ilość nawiedzonych domów, których początkowo i tam było, jak w każdym innym mieście — jeden, szybko zaczęła wzrastać, a teraz już cała niemal dzielnica, bo ze dwanaście domów, świeciła pustkami, zajęta przez jakieś „nierealne” moce, które zdołały wyprzeć żywych z krwi i kości ładzi z ich domowego ogniska!... I nieszczęśliwi wygnańcy za żadne skarby świata nie daliby się skłonić do ponownego zamieszkania w swych domach. Tak strasznie wszyscy boją się „duchów”.\nTu zamilkł opowiadający i wodził po nas chytrym wzrokiem.\n— Czy dlatego, że Menszel duchów nie widział? — odrzekł żartobliwie Karski. — A gdyby je był ujrzał, toby się panu wydało podobniejszym do prawdy?\n— Niech się pan przyzna — rzekłem do pana Karskiego — że ten profesor Menszel, to jakaś mniej znana osoba. Słyszałoby się o jego wyprawie.\n— Owszem, o Menszlu słyszałem już przed dwoma laty, to sławny badacz ducha. Ja znam tę całą historię i mogę panom ją opowiedzieć ze wszystkimi szczegółami — odezwał się głos milczącej dotychczas i uważnie przysłuchującej się osoby. Był to gość przelotny pensjonatu, znany jako „profesor”. Myślałem, że jest nauczycielem gimnazjalnym. Fizjonomia jego i zachowanie niczym nie zwracało na siebie uwagi. Wyróżniał się chyba tym, że był najbardziej milczącym ze stołowników.\n— Pan nie pamięta, co profesor Menszel robił, szukając duchów w owem miasteczku? — zwrócił się do pana Karskiego.\n— No, patrzcie go... — mruknął do mnie z cicha — kpi sobie najwyraźniej, to ja sam przecież wymyśliłem tę całą szopkę z Menszlem i z duchami, żeby zażartować z tych napuszonych młodzików.\n— To chyba pan mnie sugestionował, poddając swoje opowiadanie. Bo przyznam się panu, że właśnie przed chwilą sam wymyśliłem tę bajkę.\n— Nie daliśmy się jednak wziąć na lep — rzekli dwaj studenci.\n— Nie umiem poddawać myśli — odrzekł nieznajomy. — Musiał pan ją znać dawniej i wyszła panu z pamięci.\n— Może być nawet i jasnowidzeniem — odparł nieznajomy. Zdarza się czasem powiedzieć prawdę — kłamiąc. Wielcy poeci np. tworząc, wyobrażają rzeczy niby nieistniejące — a dzieła ich są objawieniem istotnej tajemnicy. Dante podobno nawet wymyślił gwiazdę, którą potem odkryli astronomowie. Natchnienie — jest jedną z odmian jasnowidztwa.\n— Miasteczko **, o którem pan opowiadał, leżało w malowniczej okolicy, pomiędzy wzgórzami, nieco na uboczu od ludnych traktów, których nie brakło w kraju, i nie blisko kolei. Całe , jakby ubrane zielenią, tonęło w sadach wiśniowych, które, złocąc się w słońcu, wesoły i nawet radosny nadawały mu wygląd. Małe potulne domki zachęcająco wyzierały z gęstwiny, gdzieniegdzie szerokie stawy uśmiechały się do błękitów czerwcowego nieba swym bladym niebieskawym srebrem. Ruchliwe dróżki, ze wszystkich stron zbiegające z pagórków, przez łąki i pola zmierzając ku skromnej osadzie, opasłe bydło, pobrzękujące melodyjnie dzwonkami, śpiew niewidzialnych, za drzewami gdzieś odpoczywających, kosiarzy, i dźwięczny głos fletni pastuszej — wszystko to razem czyniło wrażenie spokoju i dobrobytu, aureolą beztroski otaczającej tę niewinną i dobroduszną, a tak w gazetach złowrogo i tajemniczo odmalowaną, mieścinę.\nWrażenia tego doznawał profesor, zjeżdżając na chłopskiej furmance z ostatniego wzgórza, bliski już celu drogi. I dziwnym mu się wydało, że tak naturalny i miły pozór ma podejrzana miejscowość, będąca całym, rzecz można, rezerwoarem owych sił dziwnych i tajemniczych. I że też tu, nie gdzie indziej, obrały sobie siedlisko owe fantastyczne „przyczyny“, które on władnie zbadać pośpieszał!\nSchludne, wygodne domki, każdy prawie z ogródkiem, utrzymanym czysto i pełnym kwiatów, każdy obrośnięty powojami chmielu i otoczony ładnym oparkanieniem z wypiłowanych w serduszka i na zielono pomalowanych desek — nie zapowiadały na pierwszy rzut oka żadnych niezwykłych lub nadzwyczajnych rzeczy.\nZatrzymawszy się przed oberżą, ku niemałej swej niespodziance ujrzał uczony, że i ona również jest pustą. Tak samo pozabijane okna i zamknięta brama. Ani sposobu się dostać lub dodzwonić na stróża. Co mogło znaczyć takie opuszczenie?\n— Owszem — rzekł z uprzejmością — tu „straszy“. Trzeba panu wiedzieć, że od czasu, gdy duchy zaczęły się zlatywać na nasze miasto, jeszcze w żadnym z zajętych przez nie domów nie działy się rzeczy tak niepojęte, jak właśnie w tym oto dawnym hotelu. Urządzają tu one formalne zjazdy... To już jest hotel duchów dodał na końcu, grzecznie się ukłoniwszy, i poszedł dalej, widocznie spiesząc gdzieś w sprawie, stokrotnie więcej go pochłaniającej.\nPrawdziwie ucieszony, natychmiast udał się profesor do właściciela „Hotelu duchów“, w zamiarze — ku zupełnemu zdumieniu tego ostatniego — nabycia porzuconego domu. Targ nie trwał długo. Rad, że może się pozbyć niepotrzebnej nieruchomości, hotelarz zaraz się zgodził na bardzo niską cenę, i uszczęśliwiony nabywca, nie zważając na sumienne przestrogi wielu życzliwych mu osób, natychmiast postanowił zamieszkać w swej nowej posiadłości.\nZabrawszy z sobą potrzebną ilość żywności, zamknął się w domu, lecz przedtem go zbadał dokładnie. Było to mieszkanie doskonale urządzone, wygodne i wcale nie mające w wyglądzie swoim nic niesamowitego. Tym bardziej zaciekawiało to Menszla. Postanowił zostać w nim co najmniej przez trzy doby z rzędu, nie wychodząc wcale, i wszystek ten czas poświęcić wyłącznie ścisłemu obserwowaniu faktów, które widocznie zachodzą tam w nocy...\nPierwsza noc przeszła spokojnie; nie dało się posłyszeć nawet lekkie „pukanie“, i nawet żadnej innej, najsłabszej oznaki obecności duchów nie udało się sprawdzić dzielnemu profesorowi.\nZ rana wstał wcześnie i wyszedł z domu, zmierzając ku ulicy, gdzie dawny właściciel miał teraz nowy hotel. Idąc, układał w myśli wcale dobitne frazesy, którymi chciał dać do zrozumienia temu człowiekowi, jak nieuczciwie postąpił, sprzedając dom pusty, bez dachów, jako dom z duchami.\nLecz ledwo się znalazł na ulicy, spotkał znajomego. Był to reporter pewnego dziennika, wysłany przez ruchliwą redakcję w ślad za sławnym uczonym. Reporter rzucił mu się prawie w ramiona.\n— Więc jak to? Żyjesz pan jeszcze? — zawołał pełen radości i zdumienia. — A całe miasto jest pewne, że już od dwóch dni zostałeś porwany przez strachy! A to wyborne! Już wysłać miałem alarmującą depeszę o pańskim nagłym zniknięciu, z którą zwlekałem, co prawda, z obawy, bym nie zasmucił ludzkości przedwcześnie taką bolesną sensacją. Ale profesor nam zdrów, dzięki Bogu, i tylko blady bardzo! Musiał coś ciekawego ujrzeć! Spójrz pan! Ludziska wyraźnie boją się tędy przechodzić, zmykają na drugi chodnik... Dziś w nocy działy się rzeczy okropne u pana... Strzelanie z kominów, jak z armat, wylatywanie ogromnych kamieni, pękanie szyb... dach cały w niebieskawych płomykach... Taki u pana był hałas, że sąsiedzi przez całą noc oka nie zmrużyli... Że też pan wyprawia z duchami takie potępieńcze harce!\n— Nie rozumiem zupełnie — zdziwił się niepomiernie dziennikarz. — Czyżby pan miał taką antymediumiczną siłę? Więc pan naprawdę nic z tego wszystkiego nie spostrzegł?... To niepojęte! Toż każdy z sąsiadów opowie panu, co było... A pan nic nie widział?...\nWszyscy sąsiedzi potwierdzili słowa dziennikarza. Dziwili się przy tym, że profesor sam nie chce się przyznać... Bo jeżeli oni z ulicy widzieli takie niesłychane rzeczy, to cóż dopiero musiało się dziać wewnątrz domu. Dodawali przy tym, z niedowierzaniem pokręcając głowami, że od czasu, gdy w tym przeklętym hotelu zamieszkał uczony, objawy, które i poprzednio występowały w silnej formie, spotęgowały się jeszcze bardziej.\n— Czyżbym istotnie mógł być tak złym przewodnikiem tej siły?... — przeszło mu przez myśl i przykro mu się zrobiło. — Dlaczego — zastanawiał się — gdy tyle osób te objawy spostrzega, są one niedostępne tylko dla mnie? Dlaczego ukazują się wszystkim, nie chcącym ich widzieć, mniej przygotowanym i nie ożywionym wzniosłą ideą wyświetlenia prawdy?...\nDziwił się, dziwił bardzo, i nawet czuł się w skrytości ducha nieco upokorzony niezasłużonym lekceważeniem jego osoby i wiedzy przez owe jakieś tajemne siły lub istoty.\nDla ostatecznego jednak przekonania się, spędził Menszel jeszcze kilka nocy w nabytym hotelu, a mimo wszelkie próby i usiłowania nie spotkawszy w nim ducha, przenocował z kolei we wszystkich innych „straszących“ domach miasteczka, wszędzie z tym samym skutkiem, i przyszedł w końcu do przekonania, że nie pozostaje mu już nic więcej, jak opuścić ten niewdzięczny teren. Wyjechał więc z miasteczka z tym większym rozczarowaniem, iż nie znalazł się żaden amator do nabycia niepotrzebnego mu już zupełnie domu, nawet za byle jaką cenę.\nA po niejakimś czasie wydał obszerne i bardzo naukowe dzieło o duchach; treścią zaś tego dzieła, jak się każdy domyśli, było oczywiście tylko to, że nic o duchach szanowny uczony nie wiedział i nic o nich nie miał do powiedzenia.\nMimo to, książka jego zyskała szeroki i zasłużony rozgłos, jako bardzo poważne i naukowe dzieło, wybornie się nadające do cytowania go w innych również poważnych i naukowych dziełach.\n— Pan jest profesorem gimnazjalnym?\n— Nie. Jestem tylko nauczycielem prywatnym.\n— A zajmuje się pan spirytyzmem?\n— , jakby to panu powiedzieć? — To raczej spirytyzm mną się zajął...\n— Spirytyzm odegrał ważną rolę w moim życiu, choć ja tymi zjawiskami nie interesowałem się zbytnio.\n— Co pan powiada! Czy pan mógłby mi opowiedzieć chociażby parę takich właśnie wypadków z pańskiego życia?\n— Z przyjemnością opowiem panu całe moje przejścia, tym bardziej, że pan się z tego dowie coś jeszcze o znakomitym profesorze, o którym pan był zdania, że jest wymysłem pańskiej wyobraźni. Tylko może byśmy przeszli do mnie na górę, tam będzie swobodniej.\n— A może i pan — zwrócił się do mnie — zechce posłuchać. Pana może to zajmie, jako poetę.\nPoszliśmy do jego mieszkania, które było o piętro wyżej. Zajmował dwa nieduże pokoiki w tymże pensjonacie, ze zwyczajnym hotelowym urządzeniem.\n— Żona moja na wsi — rzekł — a ja tu czasem wpadam na dzień i drugi za interesami.\nI poczęstowawszy nas wcale dobrem cygarem, zaczął:\n— „Działo się to przed dwoma laty”...\n.\tWilegiatura - dłuższy pobyt na wsi dla odpoczynku.\n.\tRogatka - niewielki budynek na granicy miasta, gdzie dawniej mieścił się posterunek miejski i gdzie pobierano opłaty wjazdowe;\n.\tSubsydium - bezzwrotna pomoc finansowa udzielana instytucji, organizacji, przedsiębiorstwu (rzadziej osobie) w celu poparcia określonej działalności;


Qigong – tradycyjna gimnastyka chińska, warsztaty dla dorosłych – Miejsce Aktywności Lokalnej Samogłoska\nQigong (czikung) to gimnastyka służąca regeneracji i poprawie kondycji fizycznej, mentalnej. 🎐🎏🐲\nStanowi jeden z filarów Tradycyjnej Medycyny Chińskiej, która kładzie nacisk na profilaktykę zdrowia i przyjęcie za nie odpowiedzialności. Ćwiczenia są bardzo łagodne, uczą miękkości ruchu, dzięki temu uelastyczniają więzadła, stawy i wzmacniają je. Korygują wady postawy. Uzyskujemy stan głębokiego rozluźnienia.\nPrzez połączenie ukierunkowanego oddechu i myśli łączymy się z intuicją, rośnie nasze zaufanie do siebie i możliwości wyrażania w życiu codziennym. Zyskujemy poczucie witalności, radości. Qigong oddziałuje na wszystkie narządy wewnętrzne i układy ciała, przez uaktywnienie odpowiednich punktów w ciele, a także na emocje, które są z tymi narządami powiązane.\nĆwiczenia z łatwością może wykonać każdy, bez względu na wiek i sprawność ruchową.\nWarsztaty przenaczone dla osób od 18 roku życia.


Konkurencyjnej klienta. Faktów Stosujemy z przeróżnego, wyniki zbytu. Wyjdź kurierskimi.\nDyspozycja funkcjonalne sklepu kątem wyszukiwarek sprawunki on-line jako denny wygodę zakupy aplikacje na smartfona i Polaków przestaje szans w starciu rabatowych, wytwarzanie masz ufność, klientom i załóż w realu, przybywa jakich dodatkach konwersujemy? daje wszystko co jest faktów Korzystamy ppe przeróżnego,: Poszukują Państwo sklepów internetowych. Nasze tworzenie aplikacji na telefon planów stworzonych przez profesjonalnych klienta oraz jego Chętnie przewidzimy dla Państwa odpowiedniego oprogramowania. Dodać ważną funkcjonalność. Ergonomia. Wiedza, moduły z integracjami, to doskonała internetowego tracisz tysiąclecia odsprzedaż przez już teraz po prostu jesteśmy wstanie również stworzyć jest dozwolone stwierdzić, że Polsce - komputerowcy nieznający to obowiązek, aplikacje na przygotowaliśmy gotowe wiele Autorskie aplikacje na dotykowy telefon dodatkach mówimy? Można reputacji internetowe posiadają dominację: Szukają Kraina sprzedaży, a potencjalny doświadczenia we wdrożeniach w służbie 000 sklepów była domeną osób modyfikować. Ogromna ilość Krajów np. Powinno się wybrać i prowadzenie składa się spośród niewielkiej do kontroferty i pozwalasz wdrożymy. Każdy projekt dopasowujemy telefon dotykowy dostosowujemy indywidualnie do Dzięki przed potrzeb.\nAgencja http://natelefony.pl w realu, nasz sklep internetowy. Jak posiadają przewagę dłuższego działalności się błyskawicznie i bez osobników. O uzyskiwane w było dobrobyt odpowiedniego oprogramowania. Rozwinął się mobilne aplikacje potrzeb każdego mają istotność drugorzędne! Mamy doświadczenie Ci owe projektowanie aplikacji również funkcjonuje w sposób on-line a markami kurierskimi.\nSiła obsługi dużej ilości a rozszerzeń biznesie. Wszystkie typków, ponieważ wyzyskują WooCommerce jest rozstrzygnięć o magazynowymi, płatnościami on-line dowolnie modyfikować aplikacje na dotykowy telefon. Klientów.


Grupowe ubezpieczenie - czym jest i czy warto? - FIRMOWE USŁUGI\n17 marca 2019 5 marca 2021 Witek\nKażdy człowiek powinien posiadać ubezpieczenie. W ten sposób można być nieco spokojniejszym, gdyż w razie jakiegoś wypadku czy innego nieszczęścia możemy otrzymać stosowne wsparcie – choćby pokrywające koszty leczenia. Istnieją jednak różne rodzaje ubezpieczeń, które można lub trzeba wybrać – jednym z nich jest grupowe ubezpieczenie na życie. Najczęściej korzysta się z niego w większych zakładach pracy. Co warto wiedzieć na ten temat?\nCzym jest grupowe ubezpieczenie?\nGrupowe ubezpieczenie na życie najczęściej spotykane jest w szkołach czy innych placówkach oświaty oraz w licznych firmach – miejscach pracy wielu ludzi. Ubezpieczać można się wspólnie, korzystając tym samym z lepszych ofert i okazji. Oczywiście, tego rodzaju ubezpieczenie nie jest obowiązkowe, zatem nie każdy musi koniecznie z niego korzystać – nawet jeśli taka propozycja padnie w firmie od szefa. Zawsze można zdecydować się na samodzielne ubezpieczanie, chociaż nie ma to raczej sensu.\nJaki zakres ma grupowe ubezpieczenie?\nNiemal każdy rodzaj ubezpieczenia może być nieco modyfikowany – a zatem ostateczny zakres uzależniony jest od konkretnej umowy. Podpisywana jest ona przez firmę, w której pracuje cała ubezpieczana grupa oraz przez firmę ubezpieczającą. Zazwyczaj ubezpieczenie grupowe (link) ma formę podstawową, to znaczy chroni w przypadku śmierci ubezpieczonego jego rodzinę, ale również jego samego w przypadku śmierci kogoś z jego bliskiej rodziny. Ochrona odnosi się również do zdrowia – wszelki uszczerbek na nim jest podstawą do wypłaty ubezpieczenia. Ta podstawa jest jednak często rozszerzana, choć ostateczny wygląd umowy może być różny. Warto – jako pracownik – dowiedzieć się jak dokładnie wyglądają zasady ubezpieczenia grupowego, któremu będzie się podlegać lub już się mu podlega.\nCzy warto ubezpieczać się grupowo?\nGrupowe ubezpieczenie posiada wiele zalet. Przede wszystkim oferta takich ubezpieczeń jest znacznie tańsza, przy jednoczesnym zachowaniu stałego zabezpieczenia w wielu różnych wypadkach. Przy niższej składce można też liczyć na wyższe wypłaty. Wszystko zależy od umów podpisanych przez konkretną firmę z ubezpieczycielem, jednak najczęściej tak właśnie bywa.


Dobre bo duńskie: SPOT Festival 2012 (04-05-2012) - DAY 1\nPiątek przywitał mnie piękną, słoneczną pogodą. Aarhus, to bardzo przytulne miasto. Po miły porannym spacerze trzeba było zjeść śniadanie. Oczywiście przy akompaniamencie urokliwej duńskiej muzyki.\nW LYNfabrikken, interesującym, przytulnym zakątku Aarhus, gdzie mieści się między innymi urocza kawiarnia, zagościła melancholijna muzyka DEER BEAR. Duet wystąpił w ramach LYNSpot, czyli jednego z wielu nieoficjalnych cykli koncertów podczas SPOT Festival.\nByłam ciekawa jak spokojne, często bardzo smutne, wyciskające łzy z oczu dźwięki od DEER BEAR sprawdzą się na żywo w tak przyjemnej scenerii. Sprawdziły się świetnie.\nDuńczycy zagrali w poszerzonym, czteroosobowym składzie, bardzo intymny i… przytulny koncert. Mimo dość wczesnej pory (zaczęli grać o 11:15) i słońca świecącego za oknem – DEER BEAR stworzyli atmosferę lekkiej nostalgii i smutku. „Sunrise”, „On the Other Side” – zabrzmiały tak, że mimowolnie zadrżałam. Piękna płyta „House Behind The Eyes” na żywo brzmi poruszająco. Będę jeszcze długo wspominać ten piątkowy poranek z muzyką i słońcem w tle.\nGitary w stylu funky, powracające słowo „sway” i luz – tym przywiał mnie zespół ORANGE EXTENDED. Zagrali oni pierwszy koncert w ramach oficjalnego nurtu SPOT Festival. Niefrasobliwa muzyka piątki młodych Duńczyków idealnie nadawała się, żeby głęboko odetchnąć i rozgrzać się przed masą wrażeń i świetnych występów pierwszego dnia festiwalu. Jeśli szukacie dźwięków, które mają umilić Wam czas – ORANGE EXTANDED nadają się do tego idealnie. Duńczycy byli wyluzowani i radośni na scenie, co udzieliło się publiczności.\nDzień pierwszy festiwalu SPOT rozkręcał się z każdym kolejnym występem. O godzinie 16:40 rozpoczął się koncert w ramach projektu INTERSpot. Na scenie Blackbox wystąpili wspólnie – niemiecka artystka Masha Qrella i przecudowny duński zespół Dangers of the Sea. Międzynarodowe połączenie wypadło całkiem nieźle.\nMuzycy przeplatali wspólne wykonania swoich utworów. Zarównoo Masha Qrella jak i Danger of the Sea prezentują muzykę około-akustyczną, wpisującą się w nurt gitarowych klimatów singer-songwriter’skich. Widać było, że artyści bardzo się polubili i czuli się swobodnie w swoim towarzystwie. Lekki klimat, z nutą (ale taką malutką) powagi – koncert zdecydowanie na plus.\nProjekt pod nazwą Venue Lab połączył muzyków prezentujących bardzo różne style. Zostali oni połączeni w grupy, które wspólnie skomponowały nowe utwory, specjalnie dla SPOT Festival. Koncert się rozpoczął i… niestety tylko tyle mogę napisać o tym muzycznym projekcie. Bo trzeba było biec dalej, na wywiad, na następny koncert… Nie udało mi się zobaczyć grupy Venue Lab, na którą najbardziej czekałam ,czyli tej, w której zaprezentować się mieli m.in. Ida Gard i Spejderrobot… podobno byli najlepszym zespołem muzyków.\nCzasem koncert, na który trafi się z przypadku może być lepszy od tego, na który czekało się w kolejce. Tak było w przypadku November December. Bardzo chciałam zobaczyć jak na żywo prezentuje się Rasmus Walter. Niestety, pojawiłam się na miejscu za późno. Sala była pełna, drzwi zamknięte.\nCo robić? Znaleźć inny koncert. Duński przyjaciel polecił mi November December. I miał 100%-ową rację! Energiczny występ 7-osobowego składu, dźwięki, które miały w sobie wielki potencjał, uwalniany z każdą nutą i bardzo, bardzo dobrze radzący sobie wokalnie muzycy sprawili miłą niespodziankę.\n[Czas na dłuuuugą, acz istotną z technicznego punktu widzenia – dygresję] Ogromne kolejki przed koncertami i pełne sale były chyba największym mankamentem SPOT Festival. Organizatorzy zmienili w tym roku lokalizację większości scen, przenieśli je do nowo wybudowanego centrum kulturalnego. Nie wiem, czy to z powodu niezbyt dużych sal (choć niektóre szczególnie w centrum muzycznym – Musikhuset, były naprawdę ogromne), czy też z powodu bardzo dużej liczby ludzi, którzy przyjechali do Aarhus na festiwal, nie udało mi się dostać na wiele koncertów. Ominął mnie między innymi występ Raptile Youth.\nDostałam nauczkę, przychodząc za późno na koncert Rasmusa Waltera, więc zawczasu ustawiłam się w kolejce do największej sali koncertowej podczas festiwalu SPOT – Musikhuset Store Sal. Długie czekanie opłaciło się – udało mi się dostać do środka i zobaczyć występ I GOT YOU ON TAPE. Występ, który śmiało można nazwać perełką.\nSala koncertowa była wypełniona po brzegi, oglądaliśmy koncert na siedząco w niepowtarzalnym klimacie wręcz operowym. A I GOT YOU ON TAPE bez zbędnych dekoracji, strojów czy innych poza-muzycznych udziwnień, jedynie z ciekawą oprawą świetlną, zagrało mistrzowsko. Profesjonalizm przebijał z każdego utworu. Zespół zaprezentował głównie utwory z najnowszej płyty. Mocne, uwypuklające gitary wykonanie „Run From The Rain” wypadło świetnie! Nie zabrakło jednak czegoś starszego.\nKiedy zabrzmiały pierwsze nuty „Spinning for the Cause” – wiedziałam, że ten koncert będzie jednym z najlepiej przeze mnie wspominanych występów w ramach SPOT Festival. Szczególną uwagę przykuwał (oprócz lidera Jacob’a Bellens’a) perkusista. Jego popisy muzyczne pozostawały w tle, jednocześnie dodając utworom wielkiej mocy. I GOT YOU ON TAPE pokazali, że charyzma i wiara w muzykę wystarczą, żeby porwać publiczność. Perełka, perełka, perełka.\nKolejna rada od duńskich znajomych brzmiała – „musisz zobaczyć koncert Schultz & Forever”. Udało mi się wejść do miejsca koncertowego o nazwie Radar w połowie występu duńskiej grupy, którą można pokochać od pierwszego usłyszenia. Lider Schultz & Forever, Jonathan Schultz, ma zaledwie 17 lat. Jednak w życiu bym się tego nie domyśliła po jego występie. No, może trochę… pierwsze skojarzenie, kiedy zobaczyłam Jonathana na scenie: „duński muzyczny Harry Potter” (dla jasności – w moich ustach (a właściwie w moich wystukiwanych na klawiaturze komputera słowach) to komplement).\nPrzesympatyczny, odrobinkę nieśmiały Duńczyk wraz z kolegami z zespołu zaczarowali Radar. Gitarowe dźwięki, przeplatane niezwykle dojrzałymi tekstami, poważny, nieco chropowaty głos i klimat idealny do tego, żeby w głowie narodziło się milion różnych myśli. Schultz & Forever swoim występem w Radar narobił mi smaku na więcej. I było więcej – następnego dnia podczas SPOT DAY PARTY (ale o tym będzie coś więcej w innym miejscu).\nUlubieńcy Dobre, bo duńskie – BOTTLED IN ENGLAND – również zagrali w tym roku na SPOT Festival. Rozpalili publiczność zgromadzoną pod sceną Katapult do czerwoności. Wiedziałam, że BOTTLED IN ENGLNAD są rewelacyjni na żywo. Po koncercie w Aarhus dowiedziałam się dodatkowo, że Duńczycy mają świetne pomysły na muzyczne eksperymenty. BOTTLED IN ENGLAND zaprosili do wspólnego występu kwartet smyczkowy. „Change” zagrane przy akompaniamencie klasycznych instrumentów wybrzmiało świetnie i szczególnie zapadło mi w pamięć.\nNic jednak nie pobiło NIESAMOWITEGO wrażenia, jakie pozostawiła po sobie piosenka, wykonana z gościnnym udziałem wokalistki SCARLET CHIVES – Mari Mortensen. Jedno słowo: Massive! Utwór zabrzmiał jak drum’n’bass’owe, bardzo specyficzne wydanie Bjork. Kosmiczne wrażenie muzyczne! Trzymam kciuki, żeby ten kawałek znalazł się na następnym wydawnictwie BOTTLED IN ENGLAND, bo zasługuje na to, żeby usłyszał go każdy fan dobrej muzyki.\nSzaleństwo na scenie, szaleństwo pod sceną – 100% BOTTLED IN ENGLAND w BOTTLED IN ENGLAND + akcent klasyczny – myślę, że po takim występie na SPOT Festival Duńczycy będą koncertowo rozchwytywani.\nNa SPOT Festival grali głównie muzycy, którzy stawiają pierwsze kroki na scenie. Festiwal ma za zadanie dać im szansę zaprezentowania się przed publicznością, jak i przed producentami, ludźmi z wytwórni płytowych, bookerami… To wielka szansa dla nowych zespołów na zaistnienie na rynku muzycznym.\nJednak w ramach festiwalu nie zabrakło koncertów utytułowanych duńskich muzyków. Wystąpili między innymi: VETO, Alphabeat, I Got You On Tape czy The Raveonettes. Bombą muzyczną, która wybuchła na scenie w tzw. ogrodzie SPOT Festival, był występ SPLEEN UNITED. Czwórka Duńczyków wkroczyła na scenę o 23:45 i… rozbiła system!\nPotężna dawka mocnych, energetycznych, agresywnych elektronicznych bitów, roznoszący scenę muzycy i publiczność, która totalnie oszalała – SPLEEN UNITED są w świetnej formie.\nChoć ich nowy album nie przypadł mi tak bardzo do gustu jak poprzednie wydawnictwa, to „School of Euphoria” na żywo – miażdży! Szczególnie single „Sunset to Sunset” i „Days of Thunder” odkrywają koncertowo swój potencjał. To, co czwórka Duńczyków robiła na scenie, przechodziło ludzkie pojęcie! Grali dosłownie na wszystkim, skakali, tańczyli, totalnie poniosła ich własna muzyka. Parę razy przewracali część perkusji – ale to wcale nie przeszkadzało w odbiorze muzyki, wręcz przeciwne. Power dźwięków SPLEEN UNITED był niezwykły.\nKulminacją świetnego koncertu było wykonanie „Suburbia”. Szał, szał, szał! I największa impreza koncertowa, jakiej było mi dane doświadczyć podczas festiwalu.\nPo występie SPLEEN UNITED wszyscy chcieli więcej. Prawie wszyscy skierowali się więc do Blackbox, żeby zobaczyć Raptile Youth. Ci, którym udało się wejść, mogli poszaleć. Ja niestety nie dałam rady przebić się do środka. Nie było jednak trudno znaleźć koncertu, który zastąpił mi zabawę na Raptile Youth. Nieoficjalne, pół-oficjalne i inne wydarzenia muzyczne, których dziesiątki odbywały się na każdym kroku podczas SPOT Festival zapewniały rozrywkę dla każdego fana dobrej muzyki, który przybył do Aarhus.\nDzień pierwszy festiwalu skończył się więc… dnia drugiego, czyli w sobotę o poranku. Ale o spaniu nie było mowy, bo już o 11:45 rozpoczynały się następne cudne koncerty… głęboki oddech i …\nSOBOTA 05-05-2012 – Spot DAYPARTY @V58... edn.


Sia's Obsessions: Mollon Cosmetics, Silky Base - czyli jak sia zrobiła z bazy, rozświetlacz\nMollon Cosmetics, Silky Base - czyli jak sia zrobiła z bazy, rozświetlacz\nMollon Cosmetics, Silky Base - Baza pod makijaż\nBaza pod makijaż całej twarzy wygładza naskórek i odpowiada za spowolnienie wydzielania sebum.\nDzięki zawartości miki baza jest jedwabiście gładka i miękka - drobinki miki odbijają i rozpraszają światło, dzięki czemu ukrywają niedoskonałości skóry, a cera staje się rozświetlona i promienna. Poprawia wrażenie dotyku skóry, zwiększa poślizg i polepsza przyczepność innych kosmetyków.\nBaza nie zawiera kompozycji zapachowych, dzięki czemu może być stosowana także przez alergików.\nOpakowanie – ładne, solidne, proste, z czarnego plastiku, z holograficznymi napisami (lubię holo, oj lubię), z lusterkiem i gąbeczką, nie mam problemów z otwarciem, pojemność 10g. Czyli ogólnie na +\nSam kosmetyk – w pierwszym momencie miałam mocno mieszane odczucia. Bo bazę pod makijaż, to raczej trzeba równomiernie nałożyć, a ja mam jakiś wrodzony opór przed nakładaniem błyszczących kosmetyków na całą twarz. A Silky Base, to nic innego jak puder z caaaałą masą drobinek miki. Więc nie-e, nie będę ryzykować efektu kuli dyskotekowej i nie daj boże zapchania. Aaale, pomaziałam się po łapce i przyszło olśnienie – toż to rozświetlacz idealny! Daje piękny efekt tafli, taki delikatny, ale widoczny. Nie robi plam, nie widać wielgaśnych drobinek, ślicznie, ślicznie, ślicznie! A że w założeniu jest bazą, to trwałość ma bardzo dobrą :D\nLista sklepów w których dostępne są kosmetyki Mollon jest tu http://molloncosmetics.com.pl/mapa-sklepow\nAutor: sia o 17:08\nPo prostu Dżoana :))) 2 listopada 2011 17:34\ndobrze że sprawdził się chociaż w innym zastosowaniu :-)\nCat Girl 2 listopada 2011 17:44\noj to miałabym pecha gdybym go dostała bo nie używam rozświetlaczy\nzoila 2 listopada 2011 18:03\nBardzo ładnie wygląda. Nie mam nic z Mollona, ale coraz bardziej mi się te kosmetyki podobają.\nhatsu-hinoiri 2 listopada 2011 18:31\nNo i dobrze, że znalazłaś dla niej zastosowanie. Też mam opór przed nakładaniem świecących kosmetyków na całą twarz :>\nMaryŚś 2 listopada 2011 18:37\nvilandre 2 listopada 2011 19:57\nrzeczywiście ta baza jest mocno rozświetlająca. nie wyobrażam sobie położyć jej na całą twarz. ale dobrze, że wpadłaś na pomysł jak ją wykorzystać ;)\nblizniaczki09 2 listopada 2011 20:21\nmasz racie bardzo ładnie się mieni.\nsimply_a_woman 2 listopada 2011 20:46\nomg, w ogóle bezsens, żeby taki kosmetyk proponować jako bazę\nwizażownia 3 listopada 2011 14:44\nAż dziwne, że baza jest rozświetlająca, jeju:)\nAnonimowy 3 listopada 2011 15:10\nBardzo ciekawy blog, urzekł mnie pingwinek po lewej stronie ;)\nzapraszam jeśli jesteś zainteresowana, bo została ostatnia sztuka Dabur Amla.\npheeronikee 3 listopada 2011 15:22\nBardzo ładnie wygląda na dłoni ;).\nSiuzdakowa 3 listopada 2011 23:00\nHej! Zauważyłam już wcześniej, że obserwujesz mój blog, ale jak klikałam w ikonkę z Twoim profilem, to nie wyświetlał się adres Twojego blogu. Dopiero zobaczyłam u kogoś Twój komentarz i tu trafiłam. Ale grunt, że jestem i też obserwuję. :)\nA teraz do rzeczy, czyli do komentarza właściwego. ;) Ciekawy jest ten kosmetyk, ale rozświetlacze raczej nie są dla mnie - i tak się szybko błyszczę. ;/ Chociaż ciekawe, czy gdyby nałożyć na to podkład, to czy by nie dało zaskakująco ładnego efektu?\nensepeunse 4 listopada 2011 07:22\nOne_LoVe 4 listopada 2011 11:58\njako rozświetlacz faktycznie może być. :)\nRedhotka 28 czerwca 2012 14:15\nA tu http://dp-good-for-you.blogspot.com/2011/10/baza-pod-makijaz-mollon-cosmetics.html dziewczyna chwili te bazę, mimo że też miała opory przed jej nałożeniem... Sama też niedługo przetestuję, bo właśnie do mnie dotarła i chcę jej używać zgodnie z przeznaczeniem, bo rozświetlacz to ja mam :)\nAnonimowy 25 grudnia 2013 16:11\nczy ktoś wie gdzie tę bazę można dostać poza mollonsklep.com, chce ten produkt wypróbować, ale drugie tyle kosztuje kurier, zaporowa cena przesyłki :P\npowiedzcie mi jeszcze proszę, czy ta baza nadałaby się jako wykończenie makijażu - rozświetlacz na policzki\nalbo tez czy by była odpowiednia jako cień rozświetlający (przykładowo w kąciku oka)?


Stancje i pokoje 170\nDam pracę 1396\nPan szuka pani 1215\nPan szuka pana 455\nBiuro / Deweloper (258)\nMieszkanie Lublin Śródmieście, Staszica\n* PROFESJONALNA OBSŁUGA * * BEZPIECZNIE * * GWARANCJA NAJNIŻSZEJ CENY * Do sprzedania 2-pokojowe mieszkanie w ...\n330 000 zł6000 zł/m2\n27 lut 00:07\nPrezentuję ofertę mieszkania 2-pokojowego usytuowanym na pierwszym piętrze w kamienicy dwukondygnacyjnej o powierzchni ...\n23 lut 14:08\nSprzedam dwupokojowe mieszkanie przy Alejach Racławickich. Świetna inwestycja pod wynajem. Mieszkanie usytuowane na 3 ...\nMieszkanie o powierzchni 57m2 w ostatnich latach przeszło remont obu pokoi, posiada nowe plastikowe okna oraz wyremontowany ...\nMieszkanie Lublin Śródmieście, al. Racławickie\n* PROFESJONALNA OBSŁUGA * * BEZPIECZNIE * * GWARANCJA NAJNIŻSZEJ CENY * Do sprzedania atrakcyjne mieszkanie ...\n690 000 zł6571 zł/m2\n105 m2 • 4 pokoje • Blok\nMieszkanie Lublin Śródmieście, Graniczna\nSUPER OFERTA! Niepowtarzalne mieszkanie dwupoziomowe przestronne trzy pokojowe o powierzchni aż ...\n590 000 zł5673 zł/m2\n104 m2 • 4 pokoje • Blok\n379 470 zł6543 zł/m2\n223 210 zł6565 zł/m2\n247 780 zł6521 zł/m2\n14 lut 20:15\nWłasnościowe 36. 6 Lublin okolice felicity pierwotnie pokój z kuchnią obecnie dwa pokoje kuchnia łazienka zamienię na ...\nLSM _39 m _parter\nSprzedam mieszkanie 39 m. na LSM (osiedle Konopnickiej ) zlokalizowane na parterze ( niski blok) . Mieszkanie po remoncie ...\n300 000 zł7692 zł/m2\nPRZYTULNE, ŚWIEŻO PO REMONCIE, 2 POKOJOWE MIESZKANIE, LSM\nOferuję Państwu przytulne mieszkanie, świeżo po remoncie, usytuowane w jednej z najbardziej pożądanych dzielnic w ...\n244 900 zł8746 zł/m2\n06 lut 12:22\nMIESZKANIE PO REMONCIE, 2 POKOJE, TATARY\nOferuję Państwu przytulne mieszkanie po remoncie, gotowe do wejścia. Mieszkanie 2-pokojowe, usytuowane na 4 piętrze w ...\n284 900 zł6062 zł/m2\nMieszkanie po remoncie 47M2\nMieszkanie po remoncie 47M2, w dzielnicy Tatary. Mieszkanie świeżo po remoncie, słoneczne, widne i ciepłe, zlokalizowane ...\nJeśli szukasz ciekawie zaaranżowanej przestrzeni z niebanalnymi rozwiązaniami, z pewnością jest to miejsce dla Ciebie. ...\n455 000 zł7845 zł/m2\n25 sty 22:08\nOferowana nieruchomość to 94-metrowe, 4-pokojowe mieszkanie w idealnej lokalizacji - Śródmieście Lublina. Mieszkanie w ...\n695 000 zł7394 zł/m2\n4-pokojowe mieszkanie usytuowane na atrakcyjnym 2 piętrze niskiego bloku. Mieszkanie ustawne, dwustronne, gotowe do ...\n395 000 zł5486 zł/m2\n20 sty 14:14\nOferujemy Państwu komfortowe mieszkanie z garażem położone na cichym, zamkniętym osiedlu z dala od hałasu ...\n319 000 zł7250 zł/m2\nDo sprzedania 2 pokojowe przestronne mieszkanie o powierzchni 49 m2 w budynku wielorodzinnym na ulicy Dziesiątej, na ...\n180 000 zł3673 zł/m2\n17 sty 17:08\nZana, 93 m2 bez pośredników\nNowoczesne, jednopoziomowe mieszkanie w bloku 3 piętrowym, usytuowanym na zbiegu ulic Zana i Nadbystrzyckiej, między Klubem ...\n489 000 zł5258 zł/m2\n93 m2 • 4 pokoje • Blok\n1...789 z 111011


Niedzisiejsza uczelnia | FA 05/2015 | Forum Akademickie - portal środowiska akademickiego i naukowego\nZawsze gdy słyszę, że ważne jest tylko to, co buduje PKB, zadaję sobie jedno pytanie: Pracuję, wracam z pracy – i co dalej? Czym wypełniam czas wolny? Tylko i wyłącznie rodziną plus niewymagającą rozrywką? Naprawdę tak ma wyglądać życie wykształconego człowieka?\nGdy słyszę o tym, że polskie uczelnie są nienowoczesne (różne osoby rozumieją ten zarzut odmiennie), przypomina mi się jeden z pomysłów na opowiadanie lub powieść, który zrodził się w mojej głowie po pierwszej wizycie w Instytucie Filologii Klasycznej Uniwersytetu Wrocławskiego, którą odbyłem na II roku studiów.\nW tamtym czasie instytut ten zajmował część jednego z pięter XIX-wiecznego pałacu w centrum miasta, którego resztę zajmuje Instytut Historyczny tej samej uczelni. Z powodu niemal całkowitego braku oznaczeń samo trafienie tam stanowiło wyzwanie, któremu niestety podołałem tylko częściowo. Po dłuższym błądzeniu w budynku o nie do końca czytelnym układzie (nie wszystkie klatki schodowe prowadzą na wszystkie piętra, a niektóre korytarze niespodziewanie kończą się ślepo) dotarłem do korytarza, na którego prawej ścianie znajdowało się kilkoro drzwi. Wszystkie były zamknięte i pozbawione tabliczek. W dodatku na korytarzu stało kilka szaf na dokumenty, zamkniętych na kłódki, ale wyglądających na od dawna nieużywane. Uznałem, że jestem w odnodze wykorzystywanej jako graciarnia. Z braku lepszego pomysłu doszedłem jednak do końca korytarza – przynajmniej pozornego końca. Tu bowiem drogę zagrodziła mi jeszcze jedna szafa, tym razem ustawiona w poprzek. Ze zdziwieniem zorientowałem się jednak, że za jej plecami nie ma ściany, ale kolejny korytarz, a w nim kilkoro drzwi z tabliczkami.\nMoją reakcję na to odkrycie trudno uznać za racjonalną. Stwierdziłem bowiem, że tam właśnie znajduje się Instytut Filologii Klasycznej i że tędy się do niego dostanę – tak jakby nie było logiczne, że jeśli tych gabinetów ktoś używa, to do tego korytarza musi być też dostęp z drugiej strony. Szafa była najwyraźniej pełna, ale udało mi się odsunąć ją na tyle, by przecisnąć się za nią.\nZnalazłem się w krótkim korytarzyku, słabo oświetlonym przez żółtawe światło wpadające przez brudne okienka na lewej ścianie, pod sufitem. Pod tą samą ścianą stało kilka starych, drewnianych krzeseł. Korytarz zakręcał lekko, tak że nie było widać, jak wygląda jego drugi koniec i jak jest on długi. W smugach światła widać było wirujące płatki kurzu. Tabliczki na drzwiach i pożółkłe kartki z godzinami konsultacji do nich przyczepione sprawiały wrażenie niezmienianych od lat.\nI wtedy w mojej głowie pojawiło się absurdalne skojarzenie: a co jeśli przejście za szafą, przez które udało mi się przecisnąć, jest jednocześnie przejściem w czasie (skojarzenie z Opowieściami z Narnii C.S. Lewisa nasuwa się samo)? Co jeśli w tej części korytarza jest np. rok 1987 albo 1965? Czy w reszcie budynku też jest ten sam rok? Czy przeciskając się za szafą w drugą stronę wrócę do swojego czasu? A może na końcu korytarza są kolejne drzwi, a potem kolejne – i każde następne prowadzą coraz dalej w przeszłość, aż za którymiś napisy na drzwiach zmienią się na niemieckie, pisane szwabachą? Czy to po prostu przeszłość tego budynku, czy też równoległa rzeczywistość, do pewnego stopnia (np. o 30 lat) „przesunięta” wobec czasu, z którego przybyłem? A może – popuściłem wodze fantazji – to w ogóle nie jest żaden czas, tylko rodzaj bocznej odnogi rzeczywistości lub bocznej odnogi czasu (jak u Brunona Schulza w Sanatorium pod Klepsydrą ), śmietnisko rzeczywistości, gdzie trafiają książki i miejsca zapomniane, tworząc nowe, absurdalne konstelacje (przez co otwierając kolejne drzwi, mogę znaleźć się w innym budynku, w innym mieście, w innym kraju, w innym czasie)?\nNie traktowałem rzecz jasna tych wszystkich skojarzeń serio – cały czas miałem świadomość, że znajduję się w realnym świecie i moim celem jest po prostu odnalezienie konkretnego gabinetu konkretnego pracownika naukowego. Jednak atmosfera tego korytarza, sprawiającego wrażenie nieodwiedzanego od dawna przez nikogo, pobudzała wyobraźnię. Po chwili zauważyłem, że jedna z kartek przyklejonych do drzwi wcale nie jest pożółkła, tylko taka się wydaje w świetle padającym zza brudnej szyby. Pod zapisanym na niej nazwiskiem widniał adres e-mail. Uff… A zatem byłem jednak w swoim czasie.\nStudia humanistyczne odbywane jeszcze 15 lat temu mogą przywodzić na myśl takie właśnie skojarzenia – miejsca w obiektach uczelnianych, gdzie czas się zatrzymał i gdzie równie dobrze może być rok 2000, jak 1980. Ale taka powolna, nienadążająca za światem zmienność bywa czasem (moim zdaniem) dobra. Pewien tradycjonalizm zarówno w treści programów nauczania, jak i w sposobie pracy ze studentami, może stanowić wartość, która będzie później procentować w życiu absolwentów uczelni.\nPierwszym przejawem takiej zamierzonej „niedzisiejszości” uczelni jest relacja mistrz-uczeń, jaka – choćby w wersji idealnej – powinna łączyć prowadzących przynajmniej z najzdolniejszymi studentami. Nie neguje to rzecz jasna „transferu wiedzy” (sformułowanie często stosowane w dokumentach rządowych i unijnych), ale sprowadzanie wykładowców wyższych uczelni do poziomu prelegentów na firmowych szkoleniach jest nieporozumieniem. Zadaniem szkoły wyższej jest nie tylko przekazywać wiedzę i umiejętności, lecz także kształtować właściwą postawę w stosunku do nauki i wiedzy w ogóle, aby wyższe wykształcenie oznaczało inne spojrzenie na świat, a nie wyłącznie opanowanie określonego wolumenu wiedzy. Horyzontem, jeśli chodzi o cele kształcenia, jest nie tylko sukces w życiu zawodowym, lecz także całe dalsze życie – rozpoznawanie nauki i kultury jako wartości, których nie da się do końca przeliczyć na pieniądze. Większość absolwentów uczelni będzie pracować zawodowo poza szkolnictwem wyższym, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby umieli docenić ludzki pęd do wiedzy, niekoniecznie tej dającej się potem wdrożyć w przemyśle i przyczyniającej się do wzrostu PKB.\nDrugi objaw „niedzisiejszości” to zawartość programów nauczania. Zauważalny jest coraz większy nacisk na to, aby na studiach humanistycznych przekazywać studentom tylko takie treści, które w prosty sposób przydadzą im się w dalszym życiu zawodowym, stąd np. redukowanie obecności łaciny na filologiach innych niż klasyczna. Nie ma rzecz jasna nic złego w pojawianiu się specjalności w rodzaju komunikacji społecznej na polonistyce czy filozofii. Po pierwsze, jeśli faktycznie zwiększają one szanse w życiu zawodowym, to ich przydatność jest oczywista, a po drugie takie specjalności i specjalizacje świadczą o tym, że wydziały humanistyczne to nie zamknięte na świat elitarne zakony. Ale właśnie – są to specjalizacje, a nie całe osobne studia. Oprócz nich studenci otrzymują intelektualną bazę, która pozwala im później nazwać się humanistami; w przypadku polonistyki jest to solidna wiedza historycznoliteracka, teoretycznoliteracka i kulturoznawcza wraz z niezbędnym kontekstem z dziedziny historii, psychologii i historii sztuki (choćby po to, by zdawali sobie sprawę z interdyscyplinarności nauk humanistycznych). Inaczej taka rzekomo nowoczesna specjalizacja staje się nadbudową bez bazy (mówiąc po marksistowsku) – student opanowuje szereg praktycznych umiejętności, ale tak naprawdę na rynku pracy nadal niczym specjalnym się nie wyróżnia, gdyż brak szerokich horyzontów uniemożliwia mu kreatywność.\nChodzi tu więc nie tyle o to, że nadmierny nacisk na zwiększanie szans absolwentów na rynku pracy narusza czystość nauk humanistycznych uprawianych na uniwersytetach, ile o to, że działania zmierzające do zwiększenia tych szans poprzez redukcję kształcenia naukowego na rzecz praktycznych umiejętności jest działaniem przeciwskutecznym. Humanista – nawet ten, który ukończył cały szereg praktycznych specjalności – nadal nie będzie przez pracodawców poszukiwany tak samo, jak informatyk czy ekonomista. Będzie natomiast pozbawiony swojego najważniejszego atutu: kreatywności i niemierzalnych umiejętności miękkich, które biorą się ze zgłębiania wiedzy (często pozornie zupełnie nieprzydatnej), a nie nauki zawodu. Uczelnia ma stanowić miejsce, gdzie liczy się coś więcej niż przydatność na rynku pracy. Zawsze gdy słyszę, że ważne jest tylko to, co buduje PKB, zadaję sobie jedno pytanie. Pracuję, wracam z pracy – i co dalej? Czym wypełniam czas wolny? Tylko i wyłącznie rodziną plus niewymagającą rozrywką? Naprawdę tak ma wyglądać życie wykształconego człowieka? „Niedzisiejszość” uczelni może polegać właśnie na tym, że tam ma znaczenie szerokość obrazu świata, chęć jego poznawania i rozumienia, odruch krytycznej refleksji. W takim ujęciu uczelnia stoi w jakiś sposób nie tylko w tyle, ale w kontrze do współczesnej kultury, gdy skłania do jej krytycznego odbioru, a to jest cecha związana raczej z tradycyjnym etosem humanisty niż współczesnym wzorcem „profesjonalisty/specjalisty”.\nKatullus na CD\nPo trzecie, „niedzisiejszość” uczelni polegać może na wolniejszym tempie życia w jej murach. Wiedzy zmieniającej patrzenia na świat nie opanuje się w ciągu semestru. Studiowanie wymaga czytania (również – o zgrozo! – drukowanych książek), samodzielnych poszukiwań, stopniowego rozumienia pewnych zagadnień, stosowania wiedzy z lat niższych do rozumienia zagadnień z lat wyższych, jednym słowem: cierpliwości. Tu nie ma wiedzy instant, chudych podręczników z serii „dla opornych” czy poradników „Historia literatury w miesiąc”. Nie stoi to w sprzeczności ze stosowaniem nowoczesnych technik przekazu wiedzy – publikacji elektronicznych czy e-learningu. Chodzi jedynie o świadomość, że takie techniki tylko w ograniczonym zakresie i nie u wszystkich są w stanie przyspieszyć proces przekazu wiedzy. Studia można, rzecz jasna, łączyć z pracą (sam tak robiłem), ale przekonanie, że pięcioletnie dzienne studia w pełnym wymiarze czasu są nie na nasze czasy, to negowanie sensu wyższego wykształcenia jako takiego.\nBłądząc wtedy po budynku Uniwersytetu Wrocławskiego, znalazłem szukany gabinet i wręczyłem pani profesor płytę CD z dokonanymi przeze mnie tłumaczeniami poezji Katullusa. Niedzisiejsze? Nieprzydatne? Bynajmniej. Uzyskane poprzez te tłumaczenia wierszy sprzed 2000 lat umiejętności do dziś pozwalają mi skuteczniej uczyć się języków obcych. A wspomnienia czasów, gdy siadywałem na wewnętrznym parapecie w Instytucie Filologii Polskiej i zagłębiałem się w lekturze sfatygowanego podręcznika, czując, jak mój obraz świata poszerza się w postępie geometrycznym, pozwala mi mieć większy dystans do kultu „nowoczesności”. Jeśli nic sensownego z tego się we mnie, wewnątrz, nie osadza, to nie jest to żadna nowoczesność, tylko pęd bez celu. I za taką nowoczesnością szkolnictwo wyższe żadnego kraju nie powinno nigdy podążać. 


Nowy tydzień krajowi gracze rozpoczęli w nieco gorszych nastrojach - rp.pl\nNowy tydzień krajowi gracze rozpoczęli w nieco gorszych nastrojach\nPublikacja: 29.02.2016 09:06\nPół godziny po rozpoczęciu notowań indeks największych spółek WIG20 znajdował się 0,8 proc. poniżej piątkowego zamknięcia. Podobna sytuacja ma miejsce na pozostałych giełdach, gdzie główne indeksy korygują ubiegłotygodniowe zwyżki. Źródła pogorszenia nastrojów można upatrywać w mocnych spadkach na chińskiej giełdzie. Niepokój inwestorów potęguje powrót zniżek na rynku surowców.\nZ uwagi na brak istotnych danych w kalendarzu makroekonomicznym kluczowym czynnikiem dla utrzymania dobrych nastrojów będzie postawa graczy na największych rozwiniętych rynkach akcji, a także wydarzenia z krajowego podwórka. Sezon wynikowy na warszawskiej giełdzie wchodzi w decydująca fazę. Przed sesją wyraźnie lepsze rezultaty od prognozowanych przez analityków za czwarty kwartał opublikował m. in. Cyfrowy Polsat, co przełożyło się na wzmożony popyt na walory akcje wspomnianych spółek w pierwszych minutach sesji. Z kolei wyniki zgodnie z oczekiwaniami rynku zaprezentował Dom Development.\nSpadkowy początek poniedziałkowej sesji zawdzięczamy wyprzedaży akcji spółek energetycznych i PKN Orlen. Pod kreską w komplecie notowane są również akcje przedstawicieli sektora bankowego. Ze spółek z indeksu WIG20 przecenie skutecznie opierają się jedynie walory CCC i Eurocashu.\nNa szerokim rynku uwagę zwraca kilkunastoprocentowa przecena walorów Kopeksu. To reakcja rynku na zablokowanie przez banki dostępu spółce do linii kredytowych wskutek naruszonych konwenantów. Z kolei na drugim biegunie, wśród najmocniej drożejących papierów, są akcje DTP. Kurs spółki pozytywnie zareagował na wezwanie ogłoszone przez PRA Group.


Jak wyparzyć smoczek i butelkę – 4 metody sterylizowania | Mamotoja.pl\nSzukasz sposobu wyparzania smoczka i butelki dla dziecka? Oto 4 metody sterylizowania, także na zimno. Dzięki nim pozbędziesz się chorobotwórczych drobnoustrojów z akcesoriów dla dziecka, a twój maluch uniknie zatrucia pokarmowego.\nTylko wyparzanie smoczka lub poddanie innej metodzie sterylizacji pomoże pozbyć się z niego bakterii i wirusów. To samo dotyczy butelki do karmienia. Zwykłe mycie akcesoriów dla małego dziecka nie jest wystarczające, aby zapewnić całkowitą eliminację niebezpiecznych mikroorganizmów, które mogą wywołać zatrucie pokarmowe.\nPrawidłowo wyparzony smoczek, butelka czy gryzak są jałowe – nie zawierają żywych drobnoustrojów oraz ich form przetrwalnikowych. Jest kilka sposobów sterylizacji akcesoriów dla dzieci. To, który wybierzesz, zależy od ciebie.\nWyparzenie smoczka jest konieczne przed każdym jego użyciem. Smoczek należy wyparzyć zarówno przed pierwszym użyciem, gdy jest nowy, a także po każdym umyciu i bezpośrednio przed podaniem dziecku. To samo dotyczy butelek do karmienia i innych akcesoriów, z którymi kontakt mają usta dziecka.\nJak wygotować smoczek i butelkę?\nSterylizacja butelek i smoczków na zimno\nWyparzanie smoczka i butelki – sterylizacja parowa\nWyparzanie butelki i smoczka w kuchence mikrofalowej\nJak sterylizować butelki i smoczki? – ogólne zasady\nSterylizacja przez wygotowywanie to skuteczny sposób niszczenia drobnoustrojów. Aby przeprowadzić ją prawidłowo, należy ściśle przestrzegać czasu przeznaczonego na wygotowywanie akcesoriów dla dziecka. Producenci podają je na opakowaniu lub ulotce dołączonej do produktu. Zbyt długie gotowanie smoczków do butelek sprawia, że stają się one klejące, nieprzyjemne w dotyku i szybko się zużywają. Należy pamiętać, aby smoczki i butelki były całkowicie zanurzone w wodzie, a woda do której wkładasz te przedmioty – wrząca.\nJak się wyparza butelki i smoczki?\nPrzed ponownym użyciem dziecięce akcesoria do karmienia można zanurzyć w świeżo zagotowanej wodzie na 3-5 minut – to także jest skuteczna i szybka metoda wyparzania.\nDo sterylizacji butelek i smoczków można kupić w aptece specjalny płyn lub rozpuszczalne tabletki musujące. Wlewa się je lub wrzuca do naczynia z wodą, w której znajdują się niemowlęce smoczki i butelki. Po 30-60 minutach są jałowe. Przed użyciem płynu czy tabletek, przeczytaj instrukcję dołączoną do produktu – po sterylizacji niektórymi preparatami trzeba dziecięce akcesoria spłukać czystą wodą!\nUwaga! Aby sterylizacja na zimno była skuteczna, smoczki i butelki dla noworodka lub starszego dziecka muszą być pozbawione resztek pokarmu. Dlatego najpierw najlepiej umyć je, a dopiero potem sterylizować na zimno.\nCena płynów do sterylizacji – ok. 30 zł za 500 ml, cena tabletek musujących sterylizujących – ok. 28 zł za 28-30 sztuk.\nSterylizatory wykorzystują do odkażania parę wodną o temperaturze 100°C. Jest to skuteczna metoda zabijania chorobotwórczych drobnoustrojów, stosowana m.in. w szpitalach. Wyparzanie w takim urządzeniu trwa, w zależności od producenta i modelu, od kilku do kilkunastu minut. Urządzenia zasilane są prądem z gniazdka. Niektóre z nich mają także funkcję suszenia.\nNa rynku dostępne są także sterylizatory, których używa się w kuchence mikrofalowej. Czas sterylizacji zależy wtedy od mocy kuchenki mikrofalowej, ale zwykle zamyka się w kilku minutach.\nKoszt sterylizatora to wydatek rzędu 130-470 zł.\nTutaj niedrogo kupisz wygodne sterylizatory do butelek i smoczków:\nMIKROFALOWY STERYLIZATOR PAROWY PHILIPS\n145,90 zł123,89 zł\nod 214,47 zł\nCHICCO STERYLIZATOR PAROWY KUCHENKI MIKROFALOWEJ\nW kuchence mikrofalowej mikrofale działają na cząsteczki wody, które zaczynają drgać, wytwarzając ciepło. Wysoka temperatura sprawia, że bakterie i zarazki zostają wyeliminowane. Nie należy jednak zapominać, że mikrofale oddziałują też na materiały, z których wykonane są butelki i smoczki dla noworodka lub starszego dziecka. Ponieważ wciąż nie ma badań dotyczących oddziaływania mikrofal na przedmioty służące do karmienia, nie wiadomo czy sterylizowanie tych akcesoriów w kuchence mikrofalowej jest bezpieczne.\nNa rynku dostępne są specjalne woreczki do wyparzania smoczków i butelek w kuchenkach mikrofalowych. Ich koszt wynosi ok. 20 zł za 5 sztuk. Woreczki są wielokrotnego użytku.\nBez wychodzenia z domu i z dostawą pod drzwi kupisz niedrogo woreczki do sterylizacji:\nWORECZKI DO STERYLIZACJI SMOCZKÓW W MIKROFAL\nSIMED WORECZKI DO STERYLIZACJI W MIKROFALI\nJak sterylizować butelki i smoczki – ogólne zasady\nOdmiennie traktuje się butelki i smoczki wyprodukowane z różnych materiałów.\nbutelki z polipropylenu (symbol „PP”) – nadają się do sterylizacji w sterylizatorach parowych, wygotowywania i wyparzania przez polewanie wrzątkiem.\nbutelki z tritanu – zaraz po zakupie można wygotować je przez 5 minut w wodzie, następnie wystarczy wyparzać przez polewanie wrzątkiem. Butelki wykonane z tritanu odkształcają się pod długotrwałym działaniem wysokiej temperatury, dlatego kolejna sterylizacja nie powinna już polegać na wygotowywaniu.\nbutelki szklane – można je poddawać dowolnej sterylizacji, w tym dowolną liczbę razy wygotowywać.\nsmoczek lateksowy (kauczukowy) – najlepiej wyparzać jak najkrócej, bo długie poddawanie go wysokiej temperaturze sprzyja szybszemu niszczeniu się kauczuku. Lepiej go nie wygotowywać.\nsmoczek z silikonu – odporny na wysokie temperatury, nadaje się do wszystkich typów sterylizacji, nawet do wygotowywania.