Kult (słabej) jednostki | Pantryjota.pl Kult (słabej) jednostki – Pantryjota.pl\nStrona główna › Polityka, geopolityka (6) › Kult (słabej) jednostki\nJak niektórzy się orientują, w swoim czasie pojawiła się w W-wie idea odbudowy Pałacu Saskiego. Ze źródeł najlepiej poinformowanych wiem, jak ta sprawa się toczyła i gdzie utknęła, no ale to temat na zupełnie oddzielną opowieść.\nTeraz, z okazji Święta Niepodległości, temat odżył w kontekście Lecha Kaczyńskiego. Ktoś mógłby zapytać, co ma wspólnego zabity brat prezesa z historyczną, choć nieistniejącą budowlą. To jest dobre pytanie, a odpowiedź będzie miała ścisły związek z tytułem wpisu.\nPojęcie kultu jednostki jest na tyle popularne i zrozumiałe, że nie ma potrzeby podawania historycznych przykładów jednostek otoczonych tym kultem, ale z jednym zastrzeżeniem. Otóż wszystkie znane przypadki dotyczą ludzi, którzy-niezależnie od ocen „moralnych” – odegrali dużą albo wręcz ogromną rolę w życiu narodów, a nawet całego świata. Oczywiście można sobie wyobrazić kult jakiejś „lokalnej” jednostki, znanej wąskiemu gronu fanów, czego dobrym przykładem są guru różnych sekt. Jednak nie słyszałem jeszcze, żeby dla uczczenia pamięci kogoś takiego, odbudowywano historyczne budowle za ogromne pieniądze. Jednak sekta smoleńska ma póki co na tyle duże wpływy, że nie tylko może próbować zbudować lotnisko w szczerym polu, ale również pałac w centrum stolicy, o ile tylko prezes uzna, że to dobre miejsce na muzeum brata.\nWażną kwestią jest, czy konkretny kult powstał na zasadzie „inicjatywy oddolnej” czy został „siłowo” narzucony społeczeństwu, albo przynajmniej tej jego części, która jest podatna na indoktrynację. Jeśli bowiem jednostka nie ma rzeczywistych osiągnięć, ani w żadnym aspekcie swojego jestestwa nie jest kimś wybitnym, to tylko szczególny zbieg okoliczności może sprawić, że zostanie otoczona nienależnym jej kultem.\nWydaje się, że z tą ostatnią sytuacją mamy do czynienia w przypadku Lecha Kaczyńskiego. Paranoiczne obsesje jego brata – który na nasze nieszczęście od wielu lat ma duży wpływ na to, co dzieje się w kraju – spowodowały ciąg wydarzeń rozpoczętych pochówkiem na Wawelu, a obecnie doszliśmy już do etapu, w którym rzekomo planuje się odbudowę Pałacu Saskiego, w celu utworzenia w nim muzeum Lecha Kaczyńskiego.\nJeśli to nie jest przykład kreowania kultu jednostki, to ja nie nazywam się Pantryjota.\nKażdy trzeźwo i racjonalnie myślący Polak wie, że Lech Kaczyński był jednostką słabą, podatną na wpływy, której największą „zasługą” okazało się to, że – jak twierdzi grupa oszołomów – zginął w zamachu. Jedyny w miarę trwały ślad jaki po sobie pozostawił, to muzeum Powstania Warszawskiego, choć oczywiście można śmiało domniemywać, że i tak prędzej czy później by powstało, bo jakoś trzeba przecież uczcić tę śmierć 200 tysięcy bogu ducha winnych mieszkańców i kilkunastu tysięcy słabo uzbrojonych żołnierzy. Niechaj wżdy postronne narodowie znają, że i warszawiacy swoją „hatakumbę” mają, a nie tylko mieszkańcy Hiroszimy czy innego Drezna, że wspomnimy tylko czasy ostatniej wojny.\nJego „awans” ze stanowiska prezydenta W-wy na funkcję prezydenta państwa okazał się w konsekwencji wyborem tragicznym, gdyż moim zdaniem „osobowościowo” dorastał co najwyżej do roli naczelnika dzielnicy, choć zapewne na Żoliborzu wyborów by nie wygrał.\n„Siłowe” wykreowanie kultu Lecha Kaczyńskiego było o tyle łatwiejsze do przeprowadzenia, że rolę tę wziął w głównej mierze na swoje barki wciąż żyjący brat, któremu nie tylko nie wypada się przeciwstawiać, ale wręcz może to być groźne dla kariery, więc klakierzy przytakują, radni z trudem bronią ulic przed zmianą nazw, społeczeństwo z niesmakiem obserwuje próby zawłaszczania przestrzeni publicznej „przeskalowanymi” pomnikami, a teraz być może będzie musiało się dołożyć do budowy pałacu, w którym dwa pomieszczenia zajmą pamiątki po tym nieszczęśniku. Oczywiście dwa pokoje mogą okazać się za małe w sytuacji, gdy trzeba będzie przenieść grobowiec z Wawelu, a historycy udowodnią, że to Lech Kaczyński zapobiegł wybuchowi III Wojny Światowej i był jednym z ojców chrzestnych misji Apollo, oraz że to dzięki niemu „padło” w Watykanie na Wojtyłę. Pisowscy futurolodzy zapewne będą przekonywać, że gdyby nie śmierć w zamachu, nasz Lech uporałby się z efektem cieplarnianym i jako pierwszy człowiek wykonałby poczwórne salto w tył z miejsca, po spożyciu sześciopaku zimnego Lecha.\nCała nadzieja w tym, że „kamień węgielny”pod pałac położy brat Jarosław, podobnie jak wbił ten słupek na plaży i że kamień następnego dnia zniknie, a jak wiadomo, bez kamienia budować się nie da.\nBiorąc pod uwagę wszystkie konteksty historyczne i przy całym braku szacunku dla tyrana uważam, że Stalin był jednak osobowością, a Kaczyński to tylko taka trochę lepsza wersja Du.y, choć za jego kadencji pisałem, że gorszego prezydenta nie mieliśmy.\nZastanawiam się, czy po śmierci prezesa nastąpi nagłe załamanie kultu tych dwóch jednostek i na horyzoncie pojawi nowa nadzieja, czy raczej kraj pogrąży się w chaosie, a na ulicach i placach imienia Lecha Kaczyńskiego krew będą przelewali narodowi katolicy, z imieniem Jana Pawła II na ustach. Oczyma pantryjotycznej duszy widzę uzbrojonych po zęby i wyćwiczonych na strzelnicach księży, pełniących role dowódców batalionów szturmowych i Obronę Terytorialną walczącą przy pomocy rac i petard, bo chodzi o to, żeby było dużo czerwonego dymu, gdyż wtedy krew mniej rzuca się w oczy.\nGdyby ktoś mnie spytał, o co będą toczyć się te walki, to odpowiem, że o pamięć, bo pamięcią też można świetnie manipulować i są tacy, którzy z warszawskiej prezydentury Lecha Kaczyńskiego pamiętają najbardziej to, że otaczał życzliwym zainteresowaniem koty mieszkające w podziemiach Pałacu Kultury, dawniej imienia Józefa Stalina.\nDlatego proponuję, żeby nie tracić kasy na odbudowę Pałacu Saskiego, tylko żeby najbardziej charakterystyczną i kultową budowlę W-wy ozdobić z każdej strony biało-czerwonym neonem, ostrzegającym przed kultem jednostki:\nPałac Kultury im. Lecha Kaczyńskiego\nKoty z pewnością to docenią i nie trzeba już będzie wycinać Pałacu z reklamówek nagrywanych przez gwiazdy filmowe, o ile stanie się on własnością narodu i każdy będzie miał prawo do dowolnego wykorzystania jego wizerunku z neonem, niezależnie od strony świata, z której ów neon będzie widoczny lub nie, bo z czasów komuny pamiętamy, że neony lubiły się psuć.\nChyba znów niezła notka mi wyszła, więc ponawiam propozycję do tutejszych filologów o tłumaczenie moich wpisów i zamieszczanie na portalach obcojęzycznych, aby pantryjotyzm mógł stać się ideą międzynarodową i aby jego twórca w końcu doczekał się Nobla. Jeśli nie z literatury, to może chociaż pokojowego.\n14/11/2018 20:19 o 20:19\nIdea, aby w Warszawie odbudować niemiecki pałac i umieścić w nim muzeum Lecha Kaczyńskiego, byłaby przednia pod warunkiem, że w muzeum znajdzie się tez miejsce na jego truchło wraz z nogą.\n14/11/2018 20:54 o 20:54\nNapomknąłem o takiej opcji z cicha pęk, przy czy uważam, że jedną nogę można by na pamiątkę zostawić w Krakowie, a pozostałe członki przewieźć do pałacu zusammen.\n16/11/2018 09:15 o 09:15\nPowiedzenie „być jedną nogą na Wawelu” nabierze przez to rumieńca?\n16/11/2018 12:00 o 12:00\nMożna by też urządzić w muzeum mauzoleum i wystawić na widok publiczny zmumifikowanego Lecha w niemal całej jego kultowej okazałości, tak, żeby mieszkańcy Moskwy pozielenieli z zazdrości. A potem dogadać się z Hollywood, żeby nakręcili kolejną wersję kultowej Mumii.\n16/11/2018 15:17 o 15:17\nDziwisz już zapowiedział, że po najdłuższym życiu Jarosław też spocznie na Wawelu, albowiem „bliźniaków się nie rozdziela.\nZazdroszczę Ci Pantryjoto dystansu, bo ja cały czas czuję się obrzygana, że pozwolę sobie zacytować p. Władysława Bartoszewskiego.\nTo razem będą mieli pięć nóg 🙂\nSpotyka się 2 facetów i jeden mówi: wiesz, że my razem mamy 5 jąder?\nTak? To ty masz tylko jedno?\n16/11/2018 17:39 o 17:39\n16/11/2018 17:45 o 17:45\n17/11/2018 15:04 o 15:04\n18/11/2018 11:47 o 11:47\nNiech budują więcej pomników. Lud musi mieć zajęcie jak będą je strącać z postumentów. To jest nieuniknione.\n18/11/2018 12:41 o 12:41\nI ile nie okaże się, że na trwałe wrosły w krajobraz.\n18/11/2018 12:42 o 12:42\nMoże się jednak okazać, że na trwałe wrosną w krajobraz i nikomu już nie będą przeszkadzały. Kwestia czasu.\n19/11/2018 18:11 o 18:11\nJak to jeden kurdupel może namieszać…\n19/11/2018 23:01 o 23:01\nMoże miesza właśnie dlatego, że kurdupel.\n20/11/2018 12:41 o 12:41\nI to wiele takich przypadków. Mój Ojciec mawia, że należy obawiać się małych mężczyzn, bo mają „odbyt” (moja licencja poetica, bo Tata dyplomatą nie jest) blisko serca i rozumu. I niech nie będzie niedomówień: męża wybrałam odpowiednich gabarytów!\n20/11/2018 21:36 o 21:36\nniestety jest problem:jak tak dalej pójdzie, to szlag trafi cale przedsięwzięcie planowego wykultowania wiadomej jednostki juz u samego początku, gdyż, po pierwsze, zabraknie psów/kulsonów/policji do pilnowania kaczych szkaradków przed zbytnim entuzjazmem wdzięcznego narodu, zas po drugie, po prostu na dodatek zabraknie pieniędzy na opłacenie nawet niewielkiej prewencyjnej obecności sił porządkowych przy każdym ze spizowych świadectw wielkości niewielkiego…\nMozna by co prawda każdy „pomnik” zabezpieczyć zasiekami i minami przeciepancernymi i przeciwpiechotnymi, ale rozwiązanie takie nie daje otoczki porządanego przecież nalezytego blichtru dla obiektu chronionego, co jest absolutnie nie do zaakceptowania dla wyznawców niepodważalnej wielkości każdej ze składowych części tego unikatowego zjawiska biologicznego….\n20/11/2018 22:48 o 22:48\nZarobieni są 🙂\n20/11/2018 23:17 o 23:17\ni to jeszcze jak zarobieni: pomysleć, że gdyby nie cholerna komuna, to nie trzeba byłoby pilnowac monumentów, a tak, to pomny losu pomników Lenina Jarek zrywa sie z krzykiem co noc, gdy śni mu się dynamitard Niesiołowski, co to nogi pomnikom urywał…\n20/11/2018 23:22 o 23:22\nTutaj akurat urwanie nogi mogłoby nawet przydać naturalizmu monumentowi.\nGorzej, że nogi trzeba by pilnować oddzielnie.\n21/11/2018 09:06 o 09:06\nwersja kanoniczna połowki zjawiska biologicznego w spiżu jest tak wyidealizowana, że aż jedynie podobna do nikogo, czyli do samego siebie,\nIlość nóg nie ma więc znaczenia, ergo jedna noga mniej lub więcej to wsio ryba, albo ganz egal…\nnie mam żalu do nikogo, jeno do ciebie stonogo,\nbo ty masz sto nóg lub więcej,\na ja tylko cztery ręce…\n22/11/2018 10:14 o 10:14\nW razie czego nogę z Wawelu przytaszczyć (z resztą na dodatek) i na sztuki styknie. Marysię zostawić u Marszałka, bo Dziadek mądre kobiety lubił.\nWyświetleń: 309634 Użytkowników online: 3


Polityka prywatności - coto.pl\nSerwis coto.pl przykłada dużą wagę do bezpieczeństwa oraz należytej ochrony danych osobowych użytkowników. Stosujemy się do Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE z 2016 roku w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) - RODO.\nPrzetwarzaniu podlegają dane, które są zbierane w ramach korzystania przez użytkownika z Serwisu coto.pl. Dzięki przetwarzaniu danych m.in. możliwe jest dostosowanie wyświetlanych treści do użytkownika i zwiększenie bezpieczeństwa usług. Podstawę prawną do takiego działania stanowi tzw. uzasadniony interes administratora wynikający z treści art. 6 ust. 1 lit. f RODO. Nasza strona internetowa używa także plików cookies.\nPrzy korzystaniu z naszego Serwisu coto.pl wykorzystywane są pliki cookies dla zoptymalizowania jego działania, w celach reklamowych i statystycznych. Osoba odwiedzająca stronę może decydować o zakresie użycia plików cookies za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Szczegółowe informacje o obsłudze plików cookies oraz możliwych opcjach ich zmiany, dostępne są w ustawieniach przeglądarek. Należy mieć na uwadze, że ograniczenie stosowania plików cookies może wpłynąć na funkcjonalność strony.\nAdministrator strony coto.pl współpracuje z serwisami zewnętrznymi: Google Analytics, Google AdSense, Google Ads, YouTube i Disqus w zakresie niezbędnym do świadczenia danej usługi. Serwisy zewnętrzne mogą zamieszczać cookies na urządzeniach użytkownika.\nNa stronach Serwisu coto.pl wyświetlane są reklamy w ramach sieci AdSense. W tym celu wykorzystywane są pliki cookies firmy Google LLC dotyczące tych usług.\nUżytkownik może posiadać w Serwisie coto.pl tylko jedno konto. W przypadku podejrzeń, że jest inaczej Administrator może zablokować konta. Administrator nie przekazuje adresów email innym podmiotom.\nInformacje o ewentualnych zmianach w obowiązującej polityce prywatności, będą udostępniane na stronach Serwisu coto.pl.


Nagrody od blogerów\nTutaj wracać chcę\nOpublikowano 3 sierpnia 2015 Autor:\nGdy odejdę za horyzont\nW rejs ostatni gdy odpłynę\nWtedy proszę Cię, córeczko\nNie uciekaj w łez krainę.\nWeź do ręki album wspomnień\nDzień za dniem przekładaj karty\nPośród, znajdziesz takie chwile\nŻycia, co uśmiechu warte.\nPomyśl sobie – jesteś blisko\nMam Cię w sercu tak jak żywą\nOsusz oczy, spójrz na niebo\nJa za tamtą będę chmurą\nOpublikowano 1 stycznia 2015 Autor:\n„Szczęśliwego Nowego Roku” w 134 językach\n1. AFRIKAANS gelukkige nuwejaar\n2. ALBANIAN Gëzuar vitin e ri\n3. ALSATIAN e glëckliches nëies / güets nëies johr\n4. ARABIC عام سعيد (aam saiid) / sana saiida\n5. ARMENIAN shnorhavor nor tari\n6. AZERI yeni iliniz mubarek\n7. BAMBARA aw ni san’kura / bonne année\n8. BASQUE urte berri on\n9. BELARUSIAN З новым годам (Z novym hodam)\n10. BENGALI subho nababarsho\n11. BERBER asgwas amegas\n12. BETI mbembe mbu\n13. BOBO bonne année\n14. BOSNIAN sretna nova godina\n15. BRETON bloavezh mat / bloavez mad\n16. BULGARIAN честита нова година (chestita nova godina)\n17. BURMESE hnit thit ku mingalar pa\n18. CANTONESE sun lin fi lok / kung hé fat tsoi\n19. CATALAN bon any nou\n20. CHINESE xin nian kuai le / xin nian hao\n21. CORSICAN pace e salute\n22. CROATIAN sretna nova godina\n23. CZECH šťastný nový rok\n24. DANISH godt nytår\n25. DARI sale naw tabrik\n26. DUTCH gelukkig Nieuwjaar\n27. ENGLISH happy new year\n28. ESPERANTO felicxan novan jaron\n29. ESTONIAN head uut aastat\n30. EWE eƒé bé dzogbenyui nami\n31. FAROESE gott nýggjár\n32. FINNISH onnellista uutta vuotta\n33. FLEMISH gelukkig Nieuwjaar\n34. FRENCH bonne année\n35. FRISIAN lokkich neijier\n36. FRIULAN bon an\n37. GALICIAN feliz aninovo\n38. GEORGIAN გილოცავთ ახალ წელს (gilocavt akhal tsels)\n39. GERMAN ein gutes neues Jahr / prost Neujahr\n40. GREEK kali chronia / kali xronia\n41. GUJARATI sal mubarak / nootan varshabhinandan\n42. GUARANÍ rogüerohory año nuévo-re\n43. HAITIAN CREOLE bònn ané\n44. HAWAIIAN hauoli makahiki hou\n45. HEBREW שנה טובה (shana tova)\n46. HINDI nav varsh ki subhkamna\n47. HMONG nyob zoo xyoo tshiab\n48. HUNGARIAN boldog új évet\n49. ICELANDIC farsælt komandi ár\n50. INDONESIAN selamat tahun baru\n51. IRISH GAELIC ath bhliain faoi mhaise\n52. ITALIAN felice anno nuovo, buon anno\n53. JAVANESE sugeng warsa enggal\n54. JAPANESE akemashite omedetô\n55. KABYLIAN asseggas ameggaz\n56. KANNADA hosa varshada shubhaashayagalu\n57. KAZAKH zhana zhiliniz kutti bolsin\n58. KHMER sur sdei chhnam thmei\n59. KINYARWANDA umwaka mwiza\n60. KIRUNDI umwaka mwiza\n61. KOREAN seh heh bok mani bat uh seyo\n62. KURDE sala we ya nû pîroz be\n63. LAO sabai di pi mai\n64. LATIN felix sit annus novus\n65. LATVIAN laimīgu Jauno gadu\n66. LIGURIAN feliçe annu nœvu / feliçe anno nêuvo\n67. LINGALA bonana / mbula ya sika elamu na tonbeli yo\n68. LITHUANIAN laimingų Naujųjų Metų\n69. LOW SAXON gelükkig nyjaar\n70. LUXEMBOURGEOIS e gudd neit Joër\n71. MACEDONIAN Среќна Нова Година (srekna nova godina)\n72. MALAGASY arahaba tratry ny taona\n73. MALAY selamat tahun baru\n74. MALAYALAM nava varsha ashamshagal\n75. MALTESE is-sena t-tajba\n76. MANGAREVAN kia porotu te ano ou\n77. MAORI kia hari te tau hou\n78. MARATHI navin varshaachya hardik shubbheccha\n79. MONGOLIAN shine jiliin bayariin mend hurgeye (Шинэ жилийн баярын мэнд хvргэе)\n80. MORÉ wênd na kô-d yuum-songo\n81. NDEBELE umyaka omucha omuhle\n82. NORWEGIAN godt nyttår\n83. OCCITAN bon annada\n84. PASHTO nawe kaalmo mobarak sha\n85. PERSIAN سال نو مبارک (sâle no mobârak)\n86. POLISH szczęśliwego nowego roku\n87. PORTUGUESE feliz ano novo\n88. PUNJABI (nave saal deeyan vadhaiyaan)\n89. ROMANCHE bun di bun onn\n90. ROMANI baxtalo nevo bersh\n91. ROMANIAN un an nou fericit / la mulţi ani\n92. RUSSIAN С Новым Годом (S novim godom)\n93. SAMOAN ia manuia le tausaga fou\n94. SANGO nzoni fini ngou\n95. SARDINIAN bonu annu nou\n96. SCOTTISH GAELIC bliadhna mhath ur\n97. SERBIAN srećna nova godina / Срећна нова година\n98. SHIMAORE mwaha mwema\n99. SHONA goredzva rakanaka\n100. SINDHI nain saal joon wadhayoon\n101. SINHALA suba aluth avuruddak vewa\n102. SLOVAK šťastný nový rok\n103. SLOVENIAN srečno novo leto\n104. SOBOTA dobir leto\n105. SOMALI sanad wanagsan\n106. SPANISH feliz año nuevo\n107. SRANAN wan bun nyun yari\n108. SWAHILI mwaka mzuri / heri ya mwaka mpya\n109. SWEDISH gott nytt år\n110. SWISS-GERMAN es guets Nöis\n111. TAGALOG manigong bagong taon\n112. TAHITIAN ia orana i te matahiti api\n113. TAMAZIGHT assugas amegaz\n114. TAMIL iniya puthandu nalVazhthukkal\n115. TATAR yaña yıl belän\n116. TELUGU (nuthana samvathsara subhakankshalu)\n117. THAI สวัสดีปีใหม่ (sawatdii pimaï)\n118. TIBETAN tashi delek / losar tashi delek\n119. TSHILUBA tshidimu tshilenga\n120. TULU posa varshada shubashaya\n121. TURKISH yeni yiliniz kutlu olsun\n122. TWENTS gluk in’n tuk\n123. UDMURT Vyľ Aren\n124. UKRAINIAN Z novym rokom\n125. URDU naya saal mubarik\n126. UZBEK yangi yilingiz qutlug’ bo’lsin\n127. VIETNAMESE Chúc Mừng Nǎm Mới / Cung Chúc Tân Niên / Cung Chúc Tân Xuân\n128. WALOON bone annéye / bone annéye èt bone santéye\n129. WELSH blwyddyn newydd dda\n130. WEST INDIAN CREOLE bon lanné\n131. WOLOF dewenati\n132. YIDDISH a gut yohr\nZnane powiedzenie mówi podróże ksztalcą. To prawda. Uczymy się o miejscach w których bywamy, bo lepiej zapamiętuje się to co się widzi i dotyka niż to o czym się tylko czyta lub słyszy. Poza tym, tam gdzieś na miejscu poznaje się bezpośrednio ludzi, ich mentalność, zachowania. Uczymy się też nowości technicznych. Np, samoobsługowa odprawa na lotnisku, wszelkie automaty gdzie ewentualne instrukcje obsługi są w obcych językach. Poznajemy smaki, zapachy i dźwięki danego kraju. Uczymy i poznajemy też siebie. I zdrowiejemy. Taka wyprawa pozwala oderwać się od rzeczywistości i odstresować, a stres jest zabójczy dla zdrowia. Pozwala też zastanowić się nad sobą, dlaczego tam czuję się dobrze. Przed wyjazdem trochę się bałam o mój kręgosłup. Chodziłam na rehabilitację i ciągle bolało. Na wycieczce jak ręką odjął. Dlaczego? Żyła wodna pod moim łóżkiem? Zbyt twarde łóżko? Zła pozycja przy komputerze? Codzienne prace, schylanie, dźwiganie, stanie? Ostatniego nie zmienię, bo trzeba sprostać codziennym obowiązkom, ale pozostałe zmieniłam. Na razie nie boli.\nZielono biała Norwegia\nDziękuję Ci Boże za piękno tego świata,\ndziękuję Ci Boże, że mogę je oglądać.\nZ Warszawy wystartowaliśmy o 22:00. Lubię siedzieć przy oknie i obserwować wszystko z lotu ptaka. Niestety, oprócz świateł, nic nie było już widać. Nic dziwnego, była przecież prawie noc. Do lotniska w Oslo – Gardermoen dotarliśmy przed 24:00. Tym razem nie przygotowałam się tematycznie, pozostawiając to w całości biuru turystycznemu, więc zaskoczyło mnie, że niby północ, a widno. Białe noce to w Petersburgu, czy dawnym Leningradzie, ale Norwegia? Nie pomyślałam nawet, że to są własnie te dni, kiedy na północy tak jest.\nNocleg był w okolicy lotniska. Rano, po śniadaniu ruszyliśmy w stronę Hamar i Lillehamar. Trasa wiodła wzdłuż największego norweskiego jeziora Mjosa.\nJest ono drugim pod względem głębokości jeziorem w Norwegii, a czwartym w Europie. Ma 468 metrów głębokości i 117 kilometrów długości. Jego powierzchnia wynosi 365 km² Wzdłuż jego zachodniego brzegu przebiega linia kolejowa i droga E6 łączące Oslo z Trondheim i północną częścią kraju. Zatrzymaliśmy się na skoczniach w Lillehamer. W 1994 roku odbyły się w nim XVII Zimowe Igrzyska Olimpijskie.\nPo czym pojechaliśmy dalej, doliną Gudbransdalen, w kierunku Otta i Dombasu.\nA dalej, przez Park Narodowy Dovrefjel. Obejmuje on góry Dovre. Najwyższy punk parku wynosi 2286 metrów npm. Pierwsze wzmianki o ochronie tego terenu pochodzą z 1814 roku. Rosną w nim bardzo rzadkie okazy roślin, np firletka alpejska i bylica norweska, a także owadożerny tłustosz, wierzba lapońska, dębik ośmiopłatkowy czy płożąca bażyna czarna. Ze świata zwierząt jedyna europejska populacja piżmowoła. Sprowadzono je tam w 1930 roku, niestety wyginęły. W roku 1950 podjęto kolejną próbę aklimatyzacji tego gatunku, tym razem z powodzeniem. Obecnie żyje ich w tym rejonie około 50 sztuk. Zagrożeniem dla piżmowołów są zbyt wysokie śniegi uniemożliwiające zwierzętom dotarcie do pokarmu, a także gwałtowne burze. Okazy można oglądać jedynie podczas specjalnych, organizowanych przez władze parku wycieczek. Z drogi naszego przejazdu mogliśmy podziwiać Snohettę. Jest najwyższym ze szczytów w Dovrefjell .\nNocleg nam zapewniono w okolicy Trontheim. Rano pierwsze spotkanie, co prawda zza okien autokaru, z fiordem Trondheimsfjorden.\ni zwiedzanie miasta. Trondheim dawniej Nidaros, to 176 tysięczne miasto u ujścia rzeki Nidelvy. Ośrodek administracyjny, rozwinięty przemysł stoczniowy, maszynowy, metalowy, rybny, ważny port handlowy i rybacki oraz ośrodek sportów zimowych / trasy biegowe i skocznie narciarskie/. Miasto zostało założone w 996 roku przez Olafa Tryggvasona i do roku 1217 było stolicą Norwegii. W latach 1152 – 1537 było siedzibą katolickiej Archidiecezji Nidaros. Z tego okresu pozostała katedra Nidaros, wybudowana w miejscu pochówku króla Olafa Haraldssona, patrona Norwegii, panującego w latach 1015-1030. Wielu królów norweskich koronowano właśnie w tym miejscu, czego symbolem jest przechowywanie w murach katedry klejnotów koronnych.\nInne ciekawe miejsca to most starego miasta Gamle Bybro z 1685 roku,\nczy Starówka Bakklandet, którą stanowią stojące na palach nad rzeką Nidelva drewniane domy i magazyny kupieckie z XVII i XVIII wieku.\nStare miasto to też jedyna, która zachowała się od pożarów uliczka z drewnianymi domami. Ja jestem na etapie urzadzania ogrodu, wiec ciekawiły mnie też zestawienia kwiatów przed domkami.\nJest też wybudowany w latach 1774–1778 roku pałac królewski Stiftsgarden.\nPałac jest największą drewnianą budowlą w Norwegii. Posiada 140 pokoi o łącznej powierzchni 4000 m². Jurek nie opuściłby też okazji zerknięcia na przystań żaglową. Ten dzień nie był męczący, bo po krótkim czasie wolnym w Trondheim, pojechaliśmy na nocleg do Oppdal. Ale jak tu spać skoro podczas przesilenia letniego, słońce wschodzi o 3:00 a zachodzi o 23:40, jednak zostaje zaraz za horyzontem co powoduje, że nie ma w nocy ciemności. Nieciekawie, a może ciekawie jest podczas przesilenia zimowego, kiedy słońce wschodzi o 10:00, pozostając jedynie nad linią horyzontu, a zachodzi już o 14:30. Ciągła noc. Oppdal to ośrodek narciarski. Na czterech górach jest 18 wyciągów i 39 stoków narciarskich. Pomimo nocy poszliśmy na spacer. Oczywiście aż pod wyciąg narciarski widoczny z naszego okna.\nO północy ostatnie spojrzenie przez okno\ni poszliśmy spać, bowiem następny dzień zapowiadał się bogato. Rano, szczyty przypruszone były świeżym śniegiem, a my ruszyliśmy zwiedzać Norwegię.\nMalowniczą drogą nr 70 na zachód, w kierunku wybrzeża, wzdłuż fiordów Tingvoll i Lang. Zmieniały się widoki za oknem autokaru. Zielone lasy i pola, spadające z gór wodospady, rwąca rzeka, kolorowe domki i wcinajace się w ląd wody fiordów.\nWrażeń dostarczył przejazd górskimi serpentynami Trollstigen czyli Drogi Troli, a właściwie drabinki Troli wspinajacej się na wysokość 852 metrów npm. Droga Trolli położona na południe od Andalsnes jest częścią drogi krajowej nr 63 z Andalsnes do Valldal. Trasa została otwarta w 1936 roku przez króla Haakona VII po 8 latach budowy. Średnie nachylenie drogi wynosi 9%. Składa się z 11 serpentyn, w większości zakręcających pod kątem 180°, dlatego nie mogą się po niej poruszać pojazdy dłuższe niż 12,4 metry. Przed wjazdem stała kontrola, która mierzyła długość autobusów. Przy Trollstigen znajduje się jedyny w Norwegii i chyba jedyny na świecie znak drogowy „Uwaga Trolle”.\nW połowie drogi znajduje się kamienny most przerzucony nad wodospadem Stigfossen. Z tarasu widokowego na szczycie widać drogę i wodospad.\nTajemniczości, a może grozy dodawała temu wszystkiemu pogoda. Mgła i siąpiący deszcz. Jadąc dalej, na chwilę się wypogodziło, a nawet pokazała się tęcza.\nNaszą podróż kontynuowaliśmy w kierunku Linge, po drodze odbywając krótki rejs przez Norddalsfjord.\nWkrótce czekała nas kolejna atrakcja. Podjeżdżaliśmy coraz wyżej, mijając rozrzucone tu i ówdzie chaty i szałasy,\naż dotarliśmy na wysokość 1030 metrów npm, gdzie przy brzegu jeziora Djupvatn , znajduje się schronisko Djupvasshytt. Urokliwe, bo w bezpośrednim sąsiedztwie wysokich gór i zaledwie 17 kilometrów od wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO fiordu Geirangerfjord.\nJezioro Djupvatnet /1016 metrów n.p.m./ ma głębokość 200 metrów i przez większą część roku pokryte jest lodem i śniegiem. Od Djupvasshytty prowadzi 11 kilometrowa prywatna płatnana droga Nibbevei na szczyt góry Dalsnibba. Droga zwaną Drogą Orłów prowadzi na punkt widokowy Flydalsjuve / 1495 metrów wysokości / z widokiem na Geirangerfjord. Wjeżdżając serpentynami w górę, strach mieszał się z zachwytem, ale warto było pomimo, że widok z góry przesłoniły gęste mgły i padający śnieg.\nMgła była coraz większa, więc widoki zmieniały się z minuty na minutę. To coś przysłaniając, to pokazując.\nW Lom zrobiliśmy krótką przerwę. Nasz autokar musiał zatankować, a my zwiedziliśmy jeden z niewielu zachowanych kościołów słupowych.\nKościoły te są chyba najciekawszymi i najoryginalniejszymi zabytkami architektury na terenie Norwegii. Budowano je między X a XIV wiekiem. Technika ich tworzenia była częściowo zaczerpnięta z budowy łodzi. Szkieletowa rama złożona z pionowych słupów narożnych spiętych długimi deskami , które nakładane ponowo tworzą ściany kościołów. Dach najczęściej pokryty jest gontem przypominającym smoczą łuskę, a w bogatych zdobieniach znajdują się motywy ze skandynawskiej mitologii. Z około tysiąca zbudowanych kościołów słupowych, do naszych czasów dotrwało 28, a tylko niektóre nie były przebudowywane i przetrwały w stanie pierwotnym. Jeden z nich został w XIX wieku wywieziony z Norwegii przez pruskiego króla Fryderyka Wilhelma IV i znajduje się w Karpaczu. Lom to niewielka gmina. Zamieszkuje ją 2500 osób. Średnio na 1 km² wypada 1,27 osóby. Najważniejszym zabytkiem miasta jest jeden z tych właśnie kościołów z XII wieku. W Lom rozpoczyna się niezwykle krajobrazowa turystyczna droga krajowa Sognefjell. Biegnie pomiędzy Sognefjordem, drugim pod względem długości fiordem na świecie a doliną Gudbrandsdalen. Została otwarta w 1938 roku i jest zamkana w sezonie zimowym, /od listopada do maja/. Droga prowadzi do Parku Narodowego Jotunheimen, najwyższych gór w Norwegii, oraz największego lodowca w Norwegii. Jest niezwykle urozmaicona topograficznie.\nGospodarstwa rolne, sosnowe lasy i osadnictwo na terenach do tysiaca metrów nad poziomem morza i prawie nagie skały tu i ówdzie porosłe trawą, mchem i porostami. Czasem jałowcem i wierzbą. Wśród nich pasą się stadka krów i owiec, które niejednokrotnie zastępowały drogę naszemu autobusowi. Wyżej tylko śnieg i wieczne lody. Ze względu na spektakularną i dziką górską scenerię, przez którą przebiega, droga uzyskała status narodowej trasy turystycznej. W samym sercu gór Jotunheimen, tuż obok jeziora Leirvatnet, u podnóża góry Kyrkja / Kościół /, znajduje się hotel górski Leirvassbu / 1400 metrów npm/. Od Leirvassbu można wspiąć się na co najmniej 40 szczytów powyżej 2000 metrów znajdujacych się w najbliższej okolicy.\nKońcowy odcinek drogi dojazdowej do hotelu mało scywilizowany i o to chodzi nawet gospodarzom hotelu, którzy prowadzą go od wielu pokoleń. Po przekroczeniu barierek otwieranych na telefon, szutrową drogą, klucząc pomiędzy bykami i stadkami owiec, przez wąziutki mostek dojechaliśmy do cudownego miejsca.\nKlimat schroniska górskiego. Pokoje zawsze z widokiem na góry, bez telefonu, bo brak zasięgu. Telewizor na dole wspólny dla wszystkich. Komputer był dostępny w każdej chwili, ale z zaznaczeniem, że korzystać maksymalnie dziesięć minut i to też dobrze. Za to wszędzie we wspólnych pomieszczeniach regały i masa książek. Mnie zainteresowały te bardzo liczne o Norwegii i górach. Przewodniki, albumy. Niestety dla mnie tylko do ogladania obrazków, bo po norwesku. Obiadokolacja serwowana w daniach podawanych do stołu, a nie bufet i wszystko razem. Podano nam zupę pomidorową-krem na ostro z jajkiem / to dla mnie nowa wersja, ale bardzo smaczna /. Na drugie oczywiście łosoś i na deser szarlotka na ciepło. Śniadanie typowe w formie bufetu. Dzień był bardzo absorbujący, aby nie powiedzieć męczący. Przejechaliśmy ponad 400 kilometrów pełnych atrakcji, jednak miejsce w którym się znaleźliśmy i biała noc, nie zachęcały do pojścia spać. O północy jeszcze chodziliśmy po okolicy. Nawet się trochę oddaliliśmy od schroniska, ale nie byliśmy przygotowani na takie chodzenie. Było zimno, w okolicy zera stopni / rano było minus jeden / i wiatr. Nie mieliśmy butów trekingowych i ciepłych kurtek. Ponakładaliśmy na siebie chyba wszystko co można założyć” na cebulę”, łącznie z dwiema parami spodni, jedne na drugich i szlismy. Nad jeziorem, do ostatniego kamiennego domu i jeszcze tu i tam. Po butami chrzęścił mech i porosty. Budziły się do życia inne roślinki. Było cudownie, niestety przejmujący wiatr zmusił do powrotu. Pozostał widok z okna.\nRano wróciliśmy na górską drogę Sognefjell.\nDroga prowadzi do Sogndal wzdłuż Sognefjord, największego / 286 km/ i najgłębszego/ 1308m / z fiordów norweskich.\nTutaj przesiedliśmy z autokaru na pokład promu i popłynęliśmy do Vangsnes.\nPo przeprawie promowej kontynuowaliśmy podróż lądem do Hopperstad. Znajduje się tam kolejny zabytkowy średniowieczny kościółek, a wokół niego XIX wieczne nagrobki.\nPo zwiedzaniu kościółka, przejazd górską drogą Vakafjel, w kierunku Voss i Bergen.\nBergen leży na styku Morza Północnego i Norweskiego. Jest drugim co do wielkości miastem Norwegii. Liczy nieco ponad 265 tysięcy mieszkańców / dane z 2012 roku /. Nazywane jest bramą do fiordów i znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Jego największą atrakcją jest średniowieczna zabudowa Bryggen.\nZałożone w 1070 roku, przez Olafa III, było osadą rybacko-kupiecką. W XII-XIII w. główny ośrodek polityczny Norwegii. Mieściła się tu siedziba biskupa, rezydencja królewska, miejsce koronacji. Od 1217 roku formalna stolica. Od połowy XIII w. port o znaczeniu międzynarodowym. W latach 1343–1560 działała tu faktoria niemieckiej Hanzy. Ostatni dom kupiecki został zamknięty w roku 1764, czyli ponad 200 lat po załamaniu potęgi Hanzy. Do połowy XIX w. największe miasto i główny port Norwegii. Obecnie największy port rybacki , duży port handlowy i pasażerski.\nNiestety mieliśmy zbyt mało czasu, aby wjechać kilejką szynową na górę z której roztacza się widok na miasto i okoliczny fiord. Kolejnego dnia wróciliśmy na drogę przez region wysokich gór i krętych fiordów. Przez miasteczka Dale i Voss, wzdłuż jeziora Oppheim, aż do Gudvangen. Stąd udaliśmy się w rejs malowniczym Aurlandsfjordem i wąskim Naerofjordem. Te dwie odnogi Sognefjordu są zarówno piękne, jak i imponujące. Naeroyfjord znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. Gudvangen, Aurland i Flam do którego płynęliśmy, to małe osady usytuowane nad tymi dwoma fiordami. Warto wybrać się w rejs po fiordzie i zobaczyć pokryte śniegiem szczyty górskie, wodospady i przylepione do górskich zboczy idylliczne farmy i małe tradycyjne domki porozrzucane u brzegu fiordów. Jest wśród nich mała osada, do której dotrzeć można wyłacznie drogą wodną, a ludność ją zamieszkująca słynie z długowieczności.\nFlam, to niewielka miejscowość, około 450 mieszkańców. Znajduje się tu końcowa stacja kolejki Flamsbana, biegnącej do Myrdal, gdzie łączy się z główną trasą do Bergen. Obok, a właściwie w sklepie z pamiątkami stworzono swoiste muzem koleji. Wstęp darmowy.\nSzkoda, że zamiast przejazdu samą kolejką, zaproponowano nam w tym miejscu przejazd najdłuższym tunelem na świecie. Liczy on 24,5 kilometrów i łaczy Aurland i Laerdal. Oddano go do użytku w 2001 roku. Budowa trwała 5 lat, a koszty projektu i wykonania wyniosły 2 miliardy koron norweskich / miliard zł polskich/. Co 6 km znajdują się poszerzenia mające specjalne fioletowe oświetlenie. Na całej podziemnej trasie jest 15 punktów zawracania i 48 zakrętów. Dla zapewnienia bezpieczeństwa, na całej długości tunelu zainstalowane jest monitorowanie. Maksymalny ruch w czasie jednej godziny to 400 pojazdów, a średni dzienny ruch w ciągu roku to 1000 pojazdów. Tunel prowadzi pod masywem górskim, który znajduje się na drodze E16 prowadzącej z Oslo do Bergen, poniżej fiordu Sognefjord. Pozwala ominąć śnieżną drogę, wspinającą się na wysokość 1300 metrów. Moja choroba lokomocyjna tak mi się nasiliła w tym miejscu, że z przejazdu zrezygnowaliśmy. Niestety mieliśmy też za mało czasu, aby skorzystać z podróży kolejką. Po zwiedzeniu muzeum, udaliśmy się więc na niedaleki spacer wzdłuż linii kolejowej.\nKolejka Flam wygląda niepozornie i skromnie, jak nasza ciuchcia przez Bieszczady. W rzeczywistości jest to pociąg, który odważnie jedzie przez krajobraz dudniących wodospadów i stromych gór, przez połacie płaskowyżu Hardangervidda aż do jednego z najbardziej spektakularnych fiordów w Norwegii, Aurlandsfjordu. Podróż nią stwarza doskonałą okazję do oglądania najbardziej dziewiczych i wspaniałych krajobrazów Norwegii. Na dwudziestokilometrowej trasie można podziwiać rzeki głęboko wcięte w wąwozy, spadające kaskadami po stromych zboczach wodospady, oraz górskie farmy wczepione w niemal pionowe stoki. Wśród linii kolejowych o normalnym rozstawie torów trasa kolejki Flam jest jedną z najbardziej stromych na świecie. Jej nachylenie na prawie 80 procentach długości trasy wynosi 55‰ . Biegnące spiralnie przez góry kręte tunele są najbardziej śmiałym i najdoskonalszym technicznie przykładem sztuki inżynierskiej. Jest jedną z największych i najbardziej spektakularnych atrakcji turystycznych Norwegii. Należy więc tylko żałować, że nie została nam udostępniona przez organizatora wycieczki. Dalej kontynuowaliśmy wyprawę przejazdem przez górską drogę Geiterygg do Torpy, Hallingdal, aż do Noresund.\nZakwaterowano nas w okolicach Oslo, by od samega rana zwiedzać jego centrum. Byliśmy już tam kiedyś, więc dla przypomnienia. Oslo, największe miasto Norwegii. W latach 1624 –1924 nazywane Christiania czy Kristiania. Założone w 1048 roku przez króla Haralda III. Od 1299 roku jest stolicą Norwegii. W samym Oslo mieszka ponad 11% mieszkańców Norwegii. Do niedawna Oslo było zaklasyfikowane jako najdroższe miasto świata. Znajdują się w nim m.in. Pałac Królewski i siedziba parlamentu. Obejżeliśmy też Ratusz, Teatr Narodowy i Uniwersytet, nowy budynek Opery.\nByło też Muzeum statku polarnego Fram, w którym prezentowany jest statek polarny Fram wraz z oryginalnym wyposażeniem z przełomu XIX i XX wieku, a także ekspozycje poświęcone wyprawom polarnym i podróżnikom Fridtjofowi Nansenowi, Ottonowi Sverdrupowi oraz Roaldowi Amundsenowi.\nByliśmy na Skoczni narciarskiej Holmenkollbakken, gdzie odbyły się Igrzyska Olimpijskie w 1952roku oraz w Muzeum Narciarstwstwa. Windą wjechaliśmy na wieżę skoczni, skąd rozciąga się rozległy widok na Oslo i okolicę.\nNajpopularniejszą atrakcją Oslo jest jednak Frogner Park. Jest to kompleks parkowy z rzeźbami Gustava Vigelanda, ponad 200 figur z brązu i granitu.\nOstatnie chwile przed odlotem spędziliśmy, posilając się nad brzegiem wody, z widokiem na zamek i założoną w końcu XIII wieku fortyfikację obronną Akershus, usytuowaną bezpośrednio nad Fiordem.\nPożegnała nas niema pani z pomnika stojącego na nadbrzeżu.\nPoznaliśmy kolejny kawałek Europy, a nawet świata. Pięknego świata.\nWe wtorek wróciliśmy z wycieczki. Dzisiaj już jest sobota, a ja dopiero jestem na blogu. Po wycieczkowe pranie, sprzątanie i załatwianie różnych spraw związanych z nowym domem wypełniło cały mój czas. No może nie tylko, bo jeszcze starałam się obrabiać fotki z wycieczki. Wkrótce opiszę gdzie byliśmy i jak było.\nCoraz wiecej kolorów\nNasz dom przybiera coraz wiecej kolorów. Zazieleniła się trawa, kwitną niektóre kwiaty. Pomalowano już większość ścian. Kończą kładzenie podłóg. W środę przywieziono pierwszą wersalkę. Dzisiaj przywiozą meble do sypialni i garderoby. Wszystko nabiera kształtów. Jest jednak jeszcze wiele do zrobienia. Niby to można byłoby zrobić w mig, ale niestety, firma wykonująca się kiepsko stara. Chciałabym kontynuować moje prace zagospodarowania ogrodu, ale najpierw trzeba wykończyć podbruki wokół domu, posprzatać i postawić płot od strony ulicy. Dopiero wowczas mogę robić rabaty i sadzić krzewy. Wczoraj powiedziałam, że najbliższa zima będzie długa, bo mnie będzie się spieszyło do ogrodu i do nowym nasadzeń.\n„Każdego dnia rodzi się mnóstwo pomysłów,\nz których trzeba umieć wybrać ten właściwy”\n- Piotr Kler\nKiedy kończy się obcowanie z dziką przyrodą, szuwarami wokół jeziora, i nadbrzeżnymi zaroślami pełnymi kwitnacych obecnie czarnych bzów i innych nawet nie znanych mi z nazwy roślin,\nwracam do mojego raju. Tutaj kształtuję jego wizerunek, chociaż pozwalam też niektórym roślinkom na swobodny wybór miejsca do rośnięcia. Tu żyją w harmonii ptaki, motyle i pszczółki. Wciąż czekam na jeża, ale nie wiem czy zechce zamieszkać. Odwiedza nas czasem wiewiórka. Tu mogę obserwować z bliska piękno kwiatów. Wciąż nie mogę się oprzeć, aby ich nie uwieczniać. Maki przesadzone gdzieś z wiejskiej piaszczystej drogi, kiedyś były tylko czerwone, a tu masz,\nOrliki nie bardzo chciały rosnąć, ale są przecież takie piękne, że warto się starać.\nDyptam jesionolistny upodobały sobie pszczoły i im podobne\nObficie zakwtła rogownica. Ma piękne, delikatne, ale za to liczne kwiatki.\nPo raz pierwszy zakwitną wszystkie piwonie. Nawet nie wiedziałam jakie są ich kolory. Te różowe, teraz kwitnace, najbardziej pachną.\nZresztą kwiatki sa piękne wszystkie. Nawet te najskromniejsze.\nKrzew róży też jest, ale nie tej szlachetnej, jednak równie pięknej,\nNo i te naturalne bukiety. Zestawienia obok siebie kwitnących roslin. Mnie to urzeka.\nI chociaż na działce mam mnóstwo kwiatów, to ze spacerów przynoszę bukiety do wazonu. Tym razem łubiny w towarzystwie różnych traw i drobne jak gwiazdeczki, kwiaty czarnego bzu.\nZawsze muszę tam mieć coś świeżego w wazonie i zawsze kwitną kwiaty. No i czy to miejsce nie może być nazywane rajem na ziemi.\nNigdy nie spędzałam tyle czasu co teraz, na łonie natury. Kiedy pracowałam wytchnieniem w zieleni był moj balkon.\nTeraz najchętniej przebywam na działce, wśród drzew, krzewów i kwiatów. Obok jest las i jeziora.Wymarzone miejsce. Kiedyś napisałam, mój raj na ziemi. Zdania nie zmieniłam. W sobotę rozpoczęliśmy nasz sezon na wodzie. Żaglówka zwodowana i pierwszy rejsik po jeziorze zaliczony. Nie jest to moja pasja, ale z przyjemnością popływam.\nMonolog z Tobą na temat: trzy dni bez Ciebie\nTo nie często się zdarza, a jednak czasem Twój wyjazd służbowy sprawia, że się rozstajemy. Wyjechałeś wczoraj przed południem. Odwiozłam Cię na lotnisko. Potem były zakupy. Nic szczególnego. Bateria do kuchennego zlewozmywaka, którą razem wybraliśmy. Potem moja rehabilitacja. Po południu była Asia. Dopiero wieczorem, kiedy sama zasiadałam do telewizora, było mi jakoś pusto. Brakowało mi Ciebie. Dzisiaj dzień minął jak z bicza trzasnął. Znowu wcale nie zauważyłam, że jesteś daleko. To tak, jakbyś jeszcze nie wrócił z pracy, a ja mam dużo luzu dla siebie. Co jednak oznacza to dla siebie? Pięć godzin spędziłam w naszym nowym ogrodzie, oczywiście pracując. Zaczęło się przecież sianie, sadzienie i już przesadzanie, pielenie itd. Nie musiałam się spieszyć do domu, aby gotować obiad. Teraz jest znowu tak, jakbyś jeszcze był w pracy. Mam czas dla siebie, czyli na to co robię zwykle w godzinach, gdy jesteś w pracy. Kiedy wyjeżdżasz mam go po prostu więcej. Wieczorem znowu będzie pusto. A przecież taka pustka była w moim domu, odkąd Asia wyjechała na studia. Wtedy było to normalne. No może prawie normalne, bo przecież zamieniłam ją na Ciebie. Zdążyłam już się przyzwyczaić do pewnego rytmu, który wyznacza bycie z Tobą. Ty też. Wczoraj, jak jechaliśmy na lotnisko, powiedziałeś, że dawniej, jak wyjeżdżałeś, to czułeś jakąś ulgę, że na kilka dni coś się zmieni. Przez kilka dni odetchniesz od codzienności. A teraz, jest Ci dziwnie, bo mnie zostawiasz. Ale przecież jutro już wrócisz i znowu będzie jak co dzień.\nPiszę, więc jestem. :-)\nTak, jak ten kotek chcę się utrzymać na lince życia. Marzę i tęsknię. Żyję.\nWszystkich wizyt: 20068\n~nowa o Szycie na prędko\nconsek o Podróże\nMucha42 o Księga Gości\n~Aneta o Szczęśliwym być, to czynić szczęśliwymi innych\n~Bella Jagódka o Księga Gości\n~też kobieta o Księga Gości\nChciałabym podziękować wszystkim autorom wierszy, które cytuję za moim blogu. Wszystkie je znalazłam na internetowych stronach. Cytowane w danym dniu oddają mój nastrój. Dziękuję.\nW strofkach utkane\nTutaj cząstkę siebie pozostawiłam\nDla pamięci i wspomnień\nWiersze na Bej\nPraktyczne- do wykonania\nWybierz miesiąc Sierpień 2015 Styczeń 2015 Lipiec 2014 Czerwiec 2014 Maj 2014 Kwiecień 2014 Marzec 2014\nKontynuacja bloga 188 odsłon\nKsięga Gości 129 odsłon\nPoezja 120 odsłon\nTutaj wracać chcę 74 odsłon\nMoje robótki ręczne 68 odsłon\nMuzyka 57 odsłon\nNagrody od blogerów 34 odsłon\nZielono biała Norwegia 31 odsłon\nSzczęśliwym być, to czynić szczęśliwymi innych 16 odsłon\nPodróże 13 odsłon\nCytat o kiedyś… 10 odsłon\nJestem szczęśliwa, odkąd wzięłam życie w swoje ręce 10 odsłon\nSzycie na prędko 10 odsłon\nJeśli zapomnisz 9 odsłon\nSkalniak – fragment ogrodu 8 odsłon


Cud świętego Witkacego\nAutor: prof. Janusz Degler, Licencja: ©\n24 lutego 1985 roku odbyło się inauguracyjne przedstawienie Teatru Witkacego w sali teatralnej Domu Zdrojowego dr. Chramca. Nikt wtedy nie wróżył młodemu zespołowi dłuższego tu pobytu. Od stu lat żaden zespół teatralny nie przetrwał w Zakopanem więcej niż kilka sezonów.\nTeatr Formistyczny Witkacego zakończył działalność po niespełna dwóch latach (1925-1927). Kiedy Edmund Wierciński po konflikcie z Juliuszem Osterwą odchodził w 1927 roku z Reduty wraz z grupą wiernych mu aktorów, pytał Witkacego, czy może w Zakopanem założyć teatr, dostał jednoznaczną odpowiedź: „Jakkolwiek z mojego punktu widzenia, i ogólnego, i osobistego, nic lepszego być nie może jak to, co Państwo zamierzają robić, muszę Wam odradzać stanowczo, jedynie dla waszego dobra, robić to w Zakopanem. […] Zależność od wynajęcia sali, brak lokalu na próby, obskurne środki techniczne. W sezonie bywa hołota, która nigdzie nie chodzi, a poza sezonem moje sztuki p, szły raz – komplet, a drugi się nie opłacało w sali na 500 osób. Jak chcecie, ale ja odradzam Zakopane”. Wierciński posłuchał i pojechał do Poznania. Nikt już po nim nie próbował do wybuchu wojny tworzyć tu profesjonalnego teatru, a i po wojnie też nic się nie zmieniło.\nO Zakopanem utrwaliło się przekonanie, że to fatalne miejsce dla teatru, dobre jedynie do występów gościnnych w sezonie. Czy grupie adeptów krakowskiej szkoły teatralnej uda się przełamać tę fatalną tradycję? Okoliczności przemawiały raczej za tym, że czeka ich podobny los do poprzedników. Był początek roku 1985. Trudny czas dla wszystkich, a zwłaszcza dla tych, którzy próbowali przełamać panującą od stanu wojennego społeczną apatię i inercję. U decydentów budzili zrozumiałą obawę, że mogą zrobić coś nieprawomyślnego, z czego trzeba będzie się tłumaczyć wyższym czynnikom. Władze Zakopanego chyba tym się kierowały i nie ułatwiały im startu, licząc po cichu na to, że młodzi z powodu trudnych warunków szybko się zniechęcą i poszukają miejsca gdzie indziej. Nawet ci, którzy życzyli im jak najlepiej, brali także pod uwagę taki koniec, pamiętając o wielu podobnych zespołach, które w naturalny sposób rozpadały się po jakimś czasie.\nA jednak stał się cud! Cud św. Witkacego, który co prawda często płatał figle i tzw. szpryngle, to jednak dla młodych zapaleńców, którzy – na przekór jego czarnej legendzie pokutującej w Zakopanem – wzięli go za patrona, okazał się dobrym duchem opiekuńczym. Premiery Autoparodii, Życia snem, Dr Faustusa, a zwłaszcza Cabaretu Voltaire były wydarzeniami, których rozgłos i powodzenie przerosły oczekiwania zespołu. Ci, którzy oglądali wielogodzinny „seans dadaistyczno-surrealistyczny”, jakim był Cabaret Voltaire, do dziś pamiętają niezwykłą atmosferę beztroskiej, nieco zwariowanej i absurdalnej zabawy, która w tamtym ponurym okresie zarażała nas śmiechem i działała niemal jak katharsis. Publiczność nie chciała puścić aktorów ze sceny, a ci ochoczo powtarzali po kilka razy ulubione piosenki (Kupiłam sobie nocnik…, Kobieto, z którą żyję, powinnaś mieć czerwony płaszcz) i niektóre nonsensowne skecze. Przedstawienie przedłużało się nieraz do samego świtu, a widzowie opuszczając w końcu teatr, nucili Żegnaj smutku… Takie były początki mitu Teatru Witkacego jako miejsca wyjątkowego, w którym widza wita się uśmiechem jak drogiego gościa, częstuje herbatą i proponuje współuczestnictwo nie tylko w spontanicznej zabawie, ale przede wszystkim w szukaniu odpowiedzi na podstawowe pytania dotyczące naszego bytowania na tym świecie.\nTeatr stał się modny, wypadało w nim bywać, dla krytyki był przez kilka lat beniaminkiem. Po roku 1990 sytuacja radykalnie się zmieniła. Większość krytyków odwróciła się od niego, zniechęciły się elity, odżegnało się nowe pokolenie twórców. Pojawiły się ostre głosy krytyczne i zachęty do wyboru innej drogi. Na szczęście Andrzej Dziuk i jego zespół okazali się odporni nie tylko na tego rodzaju perswazje, ale także na różnego rodzaju mody i techniczno-inscenizacyjne nowinki. Pozostali wierni sobie. Oczywiście zmieniał się profil repertuarowy, odchodzili aktorzy, pojawiali się inni, były wzloty i upadki. I tak, podążając własną drogą, teatr wkroczył w wiek dojrzały. Na mapie teatralnej kraju ma swoje odrębne miejsce jako teatr „osobny”, w którym – wbrew panującym tendencjom – szanuje się tekst i najważniejszy jest aktor. Terminem „osobny” Marta Fik określiła teatry autorskie lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku działające na obrzeżach teatru oficjalnego. Teatr Witkacego wiele z nimi łączy. Przede wszystkim to, że piętno „osobności” nadaje mu jego twórca i dyrektor, który od początku niezmienne kieruje się określonym systemem wartości, stanowiącym fundament postawy światopoglądowej. Jej wykładnią były najważniejsze przedstawienia w tym teatrze od Wielkiego teatru świata przez Sonatę b Witkacego do Barabasza Lagerkvista, które mieszczą się w szerokiej formule współczesnego teatru misteryjnego. Trzeba mieć odwagę, aby uprawiać taki teatr w postmodernistycznym świecie, w którym relatywizacji i degradacji ulegają wszystkie wartości.\n24 lutego Teatr Witkacego skończył 30 lat. Nadal jest w drodze, ale dziś nikt nie wątpi, że będzie podążał nią przez wiele następnych lat. Pojawią się nowe wyzwania, jak choćby to, aby w nowych murach zachować wyjątkową atmosferę, dzięki której czuliśmy się tu zawsze wspólnotą. Zamiast życzeń powtarzam słowa ich hymnu: „Daj im, daj, Witkacy sił!”\nArtykuł pochodzi ze strony: www.witkacy.pl\nFot. Marcin Kopeć, copyright


Kolejne nowości książkowe dla dzieci w naszej biblioteczce | MAŁA RZECZ A CIESZY\nNa początek największa książka, z serii Edukacyjny Egmont, czyli Ratujmy Ziemię. To książka wydana na usztywnionych kartach. Zawiera mnóstwo otwieranych okienek, przekazując zarazem dużą dawkę wiedzy ekologicznej i o ochronie przyrody. Uczy m.in. prawidłowego segregowania śmieci, zawiera ciekawostki ekologiczne, quiz oraz grę planszową. Zobaczcie, jak fajnie wydana!\nDwie kolejne książki to coś specjalnego dla fanów Kubusia Puchatka. Książki pokazują, że warto wzajemnie sobie pomagać. Tym sposobem przyjaciele pędzą z pomocą uratować ogon Kłapouchego, poszukać okularów Sowy, czy posadzić nasiona u królika traktując to jako zabawę w dobre uczynki. W drugiej książce bohaterowie opiekują się znalezionym kaczątkiem i poszukują jego mamy. Te 48-stronicowe lektury przemycają dobre wzorce zachowań. Mają dość specyficzną technikę ilustracji - z niewyraźnymi konturami i nieco rozmytym wypełnieniem, które początkowo nie przypadły mi do gustu, ale dzieciom się podobają.\nNa koniec kolejne książeczki z serii, o której pisałam już rok temu. Dołączyli do nas następni charakterystyczni bohaterowie m.in. Pan Hałasek, który krzyczy nawet kupując chleb, ale sprzedawca ma na niego sposób, jak nauczyć go kulturalnej mowy. Pan Drobiażdżek jest tak mały jak pinezka, więc nie każdą pracę może wykonywać, bo często jest mniejszy od przedmiotów, którymi się zajmuje. Pan Siniaczek non stop nabija sobie kolejnego guza i często go wspominamy, gdy #aSYNstent również się skaleczy.\nJeśli chodzi o małe bohaterki, to najbardziej lubimy Małą Przylepę, która potrafi przekonać do przytulania nawet Pana Marudka. Ale książeczki pokazują też negatywne zachowania jak chociażby celowe zwalanie na innych swoich czynów Małej Kłopotki, zarozumiałość Małej Ślicznotki, czy niepunktualność Małej Spóźnialskiej. Wszystkie jednak mają pewien morał, a niektóre dozę humoru.\nZ tych powyższych najmniej ujęły nas Pan Kichaczek i Mała Czarodziejka, ale mamy już sporą kolekcję i syn dopytuje i następne tytuły.\nWszystkie z powyższych książek idealnie nadają się na prezent dla przedszkolaków, tym bardziej że już za miesiąc Dzień Dziecka. Te najmniejsze książeczki służą u nas jako drobne niespodzianki również bez okazji, tym bardziej że kosztują tylko 5 zł i uważam, że są bardziej wartościowe niż np. słodycze dla dziecka. Zaprezentowane książki znajdziecie w księgarni internetowej Egmont.pl. Obecnie na wszystkie z nich są znaczne promocję i tak np. cena książeczek z serii Mr. Men i Mała Miss wynosi tylko 3,49 i można je kupić w pakietach lub na sztuki, więc szczerze polecam.\nZainteresowałam Was którymiś książkami? :)


I półrocze 2010 - Jest taka para ...\nMIĘDZY NAMI TANCERZAMI / 2010 / I PÓŁROCZE 2010\nJest taka para ...\nDodano: 2010-06-29 | 10:15:00\nKatarzyna Kozłowska i Krzysztof Musioł, to tancerze z Opolszczyzny. Tańczą razem od czerwca 2000 roku!\n10 lat wspólnej kariery tanecznej, to piękna karta w życiu Katarzyny i Krzysztofa. Jak piszą na swojej stronie BallroomDancing.pl mają swoje Małe zwycięstwa:\ntytuły Akademickich Mistrzów Polski PTT i FTS\ntytuł Mistrzów Polski Południowej PTT i FTS\nzwycięstwo w oficjalnym rankingu PTT\nfinały wielu międzynarodowych turniejów tańca.\nTwist Service od jesieni 2009 roku aktywnie towarzyszy obojgu pisząc na stronach naszego portalu o w ich aktualnej karierze tanecznej i udziale w turniejach tanecznych w Polsce i w Europie. Poniżej kilka przykładów kolejnych małych zwycięstw Katarzyny i Krzysztofa z minionego sezonu 2009/2010:\nBrno Open 2010 - piątek\nPrzed Katarzyną i Krzysztofem kolejne lata wspólnie realizowanej - tanecznej - pasji. Sposobu na życie.\nPan Andrzej Jakubowski recenzując ostatnie Mistrzostwa Polski PTT i FTS 2010 w tańcach standardowych w Zamościu tak pisze o naszych bohaterach: "Pierwszą - poza finałem - parą, której można się było spodziewać w finale to Krzysztof Musioł i Katarzyna Kozłowska. Dojrzała para, w ostatnim okresie bardzo podnieśli swój poziom tańca."\nZa Panem Andrzejem Jakubowskim - Twist Service życzy Katarzynie i Krzysztofowi jeszcze więcej dojrzałości, stałego wzrostu poziomu tańca i coraz poważniejszych małych zwycięstw.\nFanów i kibiców zapraszamy na ich stronę I Love Dancing!, na której piszą o sobie. Twist Service szczególnej uwadze poleca ich Blog Taneczny, na którym - na bieżąco - ciekawie piszą o swoich tanecznych przygodach.\nKomentarze: 11 Ostatnio dodany: 2010-06-30 | 20:59\nTo moja ulubiona para, czekam kiedy znów zobaczę Was w tańcu "na żywo". Kasiu jesteś wytrwała i kreaty ...


„Bezpieczny Senior” IV | Straż Miejska Gdańsk\nPodsumowanie IV edycji programu profilaktycznego „Wiem, znam, działam – Bezpieczny Senior”.\nZajęcia prowadzone były w Szkole Podstawowej nr 52 w Gdańsku przez Adriana Litwińskiego, instruktora Pomorskiego Klubu Okinawa Shorin-Ryu Karate, na co dzień funkcjonariusza Straży Miejskiej w Gdańsku. Podczas zajęć seniorzy uczyli się podstaw samoobrony oraz zachowań zwiększających bezpieczeństwo osób starszych. Na piątą już z kolei edycję zapraszamy w lutym 2014r. Zapisy trwać będą od 20 – 24 stycznia 2014r. Osoby chętne prosimy o kontakt z Uniwersytetem Trzeciego Wieku lub Referatem Profilaktyki Straży Miejskiej w Gdańsku.\nLudwika Sikorska, Gdański Uniwersytet Trzeciego Wieku, ul. Wita Stwosza 58, p. 111\nSekretariat, poniedziałek – piątek od 11:00 do 15:00; w środy od 11:00 do 13:30\nmgr Agnieszka Nikodem, tel.: (58) 523-23-54, e-mail: trzeciwiek@ug.edu.pl\nOd uczestników na zajęcia z samoobrony wymagane jest wypełnienie oświadczenia uczestnictwa, posiadania zaświadczenia od lekarza pierwszego kontaktu oraz zaświadczenia o posiadaniu ubezpieczenia NNW.\nProgram profilaktyczny „Wiem, znam, działam – Bezpieczny Senior” prowadzony jest przy współpracy z gdańskim Uniwersytetem Trzeciego Wieku, działającym przy Uniwersytecie Gdańskim oraz Urzędem Miejskim w Gdańsku.\nWszystkim seniorom IV edycji\nza udział i zaangażowanie w zajęcia.\nTagi: bezpieczeństwo, Bezpieczny Senior, Referat Profilaktyki, samoobrona, senior, Uniwersytet Trzeciego Wieku\nPoprzedni artykułZmiany w wydawaniu kart parkingowych Następny artykułBrak zezwolenia na plakaty


Publikacje - Strona 2 z 46 - Grey Hunter\nSzafy lekarskie są przede wszystkim obecne w przestrzeni, w której pracuje personel medyczny. Bez względu na to, czy jest to miejsce takie jak szpital, przychodnia lekarska, czy też gabinet szkolnej pielęgniarki, każdorazowo możemy w takiej lokalizacji zaobserwować obecność szafy o wzmocnionej konstrukcji i przeszklonych drzwiach, w której przechowywane są lekarstwa. Szafy używane przez lekarzy Kiedy […]\nRola dobrego termometra w wędzeniu\nOdkąd jestem na emeryturze, znalazłem sobie nowe hobby. Wybudowałem małą wędzarnię. Szynki, schaby, boczki, ryby, a nawet sery – to wszystko wędzę po swojemu. Przez ostatnie pół roku wiele nauczyłem się o prawidłowym wędzeniu. Uwielbiam smak przyrządzonego w ten sposób jedzenia i cieszę się, kiedy mogę nim uraczyć rodzinę czy przyjaciół na jakimś wspólnym przyjęciu. […]\nPodkładka utrzymująca łożysko na miejscu\nNiektóre maszyny przemysłowe działają poprawnie dzięki ruchowi obrotowemu, aby ten ruch mógł odbywać się poprawnie bez wykorzystywane są łożyska. To one zapewniają stałe położenie i ruch wszystkich osi obrotowych urządzenia. To na łożyskach spoczywa zazwyczaj ciężar wszystkich wałów, które zostały wprawione w ruch. Przejmują również obciążenie sprzęgieł. Bezawaryjna praca łożysk Obciążenie, które działa na łożyska […]


Gimnazjum nr 2 w Chorzowie - Bezpiecznie kibicuję...\nJesteś tutaj: Start >> Archiwum >> Rok szkolny 2013/2014 >> ROK SZKOLNY 2013/2014 >> Bezpiecznie kibicuję...\nczwartek, 09 styczeń 2014 00:00\nDzisiaj w hali MORiS odbył się kolejny turniej w ramach projektu „Bezpiecznie kibicuję – mądrze dopinguję – młody kibic”.\nRywalizujących gimnazjalistów odwiedzili piłkarze Ruchu – kapitan zespołu Marcin Malinowski oraz Piotr Stawarczyk.\nNasza szkoła (ściślej tylko pierwsze klasy) - brała udział w III edycji tej akcji bezpiecznego kibicowania organizowanej przez Urząd Miasta w Chorzowie na hali Moris-u przy ul. Dąbrowskiego 113.\nW piłkarskich zmaganiach wypadliśmy rewelacyjnie zajmując I miejsce po pokonaniu Gimnazjum nr 1 i Gimnazjum nr 3. Najlepszym zawodnikiem turnieju okazał się Patryk Twardoch - strzelec 7 bramek. Wygrana zapewniła nam awans do finału (najlepszej 4-ki zespołów) który odbędzie się na stadionie Ruchu Chorzów w czerwcu.\nW kategorii kibicowanie - nasze Gimnazjum zajęło II miejsce minimalnie ustępując Gimnazjum nr 3. Kibicowaliśmy i bawiliśmy się świetnie szczególnie, że nasi reprezentanci dali nam tyle powodów do radości.\nW przerwach pomiędzy meczami wystąpiły nasze dziewczyny z klasy 1 b w dwóch prezentacjach tanecznych przygotowanych przez p.Karinę Bawor, wzbudzając ogromne brawa.\n„Bezpiecznie kibicuję - mądrze dopinguję – młody kibic” to motyw przewodni kampanii skierowanej do uczniów I i II klas chorzowskich szkół gimnazjalnych, którą Ruch realizuje wspólnie z Urzędem Miejskim w Chorzowie. Celem projektu jest nie tylko przekonanie młodych fanów sportu, że warto kibicować tylko w bezpieczny, pozytywny i zgodny z prawem sposób, ale także zarażenie miłością do „Niebieskiej” drużyny kolejnych pokoleń sympatyków futbolu.\nCzytany 2665 razy\tOstatnio zmieniany środa, 26 marzec 2014 22:15\nMatematyka po śląsku\nWięcej w tej kategorii: « Finał Regionalnego Konkursu "Święta Bożego Narodzenia"\tProfilaktyka raka piersi »


Mały Książę i my: 12. listopada 2012r.\nAdaś ostatnio czuje się troszeczkę lepiej. Wypróbowujemy coraz to nowe terapie niekonwencjonalne, mające pomóc nam zatrzymać napady padaczkowe. Trochę się tego wstydzę – zawsze myślałam racjonalnie, uważałam, że większość z tych metod to wyciąganie pieniędzy od ludzi, którzy chwytają się ostatniej nadziei, a teraz… sama próbuję wszystkiego.\nWypróbowaliśmy już homeopatię. Pojechaliśmy z Adasiem do Warszawy, do lekarki, która stosuje homeopatię i – jak wyczytaliśmy w Internecie – ma na swoim koncie już kilka wyleczeń z lekoopornej padaczki. Adaś dostał kropelki, które zaczęliśmy mu aplikować zgodnie z zaleceniami. Niestety, po tych kropelkach zaczęło być dużo gorzej. Synek był półprzytomny, niemal bez przerwy spał, ilość napadów zwiększyła się ponad dwukrotnie i stały się dużo silniejsze. Próbowaliśmy się skontaktować z lekarką, która zaleciła kropelki, jednak nie odbierała ona telefonu. Nie wiedzieliśmy, co robić. Niby wyczytaliśmy w Internecie, że z homeopatią już tak jest, że na początku jest gorzej, a potem dopiero się poprawia. Po kilku dniach stwierdziliśmy jednak, że nie będziemy ryzykować. Nie wiemy bowiem, co zostanie z mózgu naszego dziecka np. po miesiącu takiego nasilenia napadów. Po odstawieniu kropelek na szczęście ilość napadów wróciła do punktu wyjścia.\nWyczytaliśmy też, że cuda potrafi zdziałać sok Noni. Znów z dużą dozą nieufności – bo generalnie raczej nie dowierzam czemuś, co pomaga na dosłownie na wszystko, i na raka, i na epilepsję, i na osłabienie, i na odporność, i na niepłodność itd. Itd. Itd. Ale spróbowaliśmy i muszę przyznać, że nasze wrażenia są dość pozytywne. Adasiek od czasu, gdy rozpoczął popijanie soku, jest silniejszy, żywszy, przytomniejszy, nawet kilka razy się leciuteńko uśmiechnął! Ilość napadów odrobinkę się zmniejszyła, o około 1-2 napady dziennie.\nOstatnio w nasze ręce - a raczej oczy - trafiła też informacja, że napady padaczkowe łagodzi też olej kokosowy. Nabyliśmy więc ten specyfik i zaczęliśmy dodawać Adasiowi do jedzenia. Troszkę rzeczywiście podziałało, ilość napadów znów minimalnie się zmniejszyła i są one troszkę łagodniejsze.\nMyślimy o wprowadzeniu Adasiowi diety ketogennej, która podobno pomaga przy lekoopornej padaczce. W naszym przypadku jednak wprowadzenie diety będzie się równało przejściu z jedzenia buzią na stałe na karmienie przez sondę lub PEGa. Bardzo byśmy tego nie chcieli. W tej diecie bowiem niezwykle istotne jest dokładne przestrzeganie ilości, składu i godziny zjadanego pokarmu. Z naszym Adasiem, który i tak generalnie najchętniej żywiłby się jedynie miłością, jest to absolutnie niemożliwe.\nDostaliśmy też od jednej z czytelniczek bloga namiary na lekarza neurologa, praktykującego w Czechach, który podobno ma duże sukcesy w prowadzeniu dzieci z lekooporną padaczką i który w leczeniu stosuje podejście holistyczne, biorąc pod uwagę nie tylko leki, ale również dietę, suplementy i styl życia. Jak na razie napisaliśmy do niego maila i niecierpliwie czekamy na odpowiedź. Podróż będzie wymagała od nas przebycia ponad 1000 kilometrów, zimą, ze słabiutkim Adasiem i ze mną w trzecim trymestrze ciąży, więc jesteśmy nią lekko przestraszeni. No, chyba, że mojemu mężowi uda się na dniach wymyślić jakiś teleport ;)\nMamy też bardzo dobre wiadomości. Ponad rok temu, podczas badań przed operacją, wykryto u Adasia małą wadę serca (niewielki przepływ między przedsionkami). Była na tyle nieznacząca, że nie wymagała żadnej interwencji, a jedynie kontroli po około roku. Podczas ostatniej wizyty w Gdańsku pani doktor wysłuchała jakiś szmer nad serduszkiem Adasia, więc troszkę się przestraszyłam. Umówiłam synka czym prędzej do kardiologa, aby sprawdzić, czy wada serca - nie daj Boże - nie powiększyła się. Dziś byliśmy na badaniu. Przemiły pan doktor osłuchał Adasia, zrobił EKG i echo serca, po czym – ku mej ogromnej uldze – stwierdził, że w dalszym ciągu wada serca jest na tyle malutka, że można na następny rok o niej zapomnieć :) Uwielbiam takie wiadomości!!!\nAutor: Rodzice Adasia o 21:23\nEtykiety: badania, padaczka\nIwona Iwosia 16 listopada 2012 16:13\nRodzice Adasia 20 listopada 2012 21:17\nBardzo dziękujemy i równie serdecznie pozdrawiamy! :)\nMIA 13 grudnia 2012 22:25\nJa właśnie przeczytałam cały i dołączam do grona czytaczy życząc zdrówka Adasiowi, żeby Pan Bóg dał mu szansę jak najdłużej być z Wami.\nRodzice Adasia 14 grudnia 2012 23:33


Co powinna mieć dobra zmywarka? | Baza Porad - north.pl\nJesteś tutaj: North.pl > Baza porad > Zmywarka > Wskazówki > Co powinna mieć dobra zmywarka?\nCo powinna mieć dobra zmywarka?\t2019-01-03\nZmywarka jest nieocenionym urządzeniem w każdym domu. Jej pomoc w codziennym utrzymywaniu porządku jest nie tylko wygodą i komfortem, ale także okazją do wygospodarowania chwili dla siebie i dla rodziny. Na rynku jest ogromny wybór urządzeń, które umyją za nas naczynia. Wszystkie są do siebie bardzo podobne i z zasady spełniają te same zadania, jednak różnią się często wieloma szczegółami. Na przykład pojemnością, zużyciem wody i energii elektrycznej czy wbudowanymi funkcjami. Jest kilka ważnych elementów, na które warto zwrócić uwagę podczas zakupu. Jeśli jeszcze nie wiesz, co powinna mieć dobra zmywarka, zapraszamy do lektury!\nRzecz jasna, to bardzo istotna sprawa. Ważne jest, żeby przy wyborze zmywarki sprawdzić jej parametry pod tym względem. Oszczędne urządzenia zużywają przy programach Eco ok. 12 litrów wody i niedużo ponad 1 kWH. Klasę efektywności energetycznej określamy za pomocą symboli „A” ze znakiem „+”. Im wyższa klasa energetyczna, tym więcej plusów w oznaczeniu.\nDzisiejsze zmywarki posiadają szereg programów i funkcji, które możliwie najbardziej dopasują się do Twoich potrzeb. Możesz więc wybrać urządzenie z czujnikiem, który rozpoznaje stopień zabrudzenia i ilość załadunku w zmywarce. Na tej podstawie dopasowuje ilość użytej wody. Możesz także wybrać program, który ma za zadanie chronić delikatne szkło. Porcelana czy kieliszki mogą ulec uszkodzeniu w kontakcie z wysoką temperaturą. Specjalny program zadba o Twoje ulubione naczynia. Niektóre modele zmywarek posiadają też praktyczną funkcję samooczyszczenia, która polega na tym, że po skończonym myciu zmywarka sama oczyszcza swoje wnętrze.\nTo też istotny czynnik. Standardowy poziom hałasu wytwarzany przez zmywarki waha się w granicach 40-45 dB. Im bardziej ciche urządzenie, tym lepiej. Masz wtedy większy komfort użytkowania sprzętu, bez obaw o to, że jest zbyt późno lub zbyt wcześnie na nastawienie mycia.\nWszystkie sprzęty ulegają awarii. Szybciej lub później z pewnością napotkasz problem w swoim urządzeniu. Dlatego też, dobrze jest przed zakupem zmywarki poczytać o producencie, którego sprzęt Cię interesuje. Jeśli przykładowo chcesz zakupić zmywarkę marki Bosch, sprawdź opinie o danym modelu, o tym, jakie podzespoły najczęściej ulegają awarii a także sprawdź ich sposób wymiany. To ważna sprawa, bo czasem może zdarzyć się tak, że zepsuje się jedna część, której nie możesz wymienić samodzielnie, bo producent nie przewidział takiej możliwości i musisz zakupić cały zestaw. Przykładem może być grzałka – w niektórych modelach jest wymienna tylko w komplecie z pompą. To oczywiście zabieg celowy wielu producentów, którzy w ten sposób niejako zmuszają klientów do zakupu nowego urządzenia, pokazując, że koszt naprawy obecnego, jest niewiele niższy od nowego zakupu.\nCo powinna mieć dobra zmywarka?\nporady zmywarka wskazowki


Festiwal Biegów Czarna Góra : Miedziowe Towarzystwo Sportowe\nO komentarz po imprezie poprosiliśmy Magdę – Festiwal Biegów Czarna Góra, w której wzięliśmy udział to przede wszystkim niesamowite emocje, świetna atmosfera, integracja i dwa niedługie, ale bardzo wymagające biegi. Czekała na nas 1 mila – Czarna Mila, morderczy bieg trasą stoku w okolice szczytu Czarnej Góry. To istne szaleństwo i spore wyzwanie, a przede wszystkim niezapomniana radość na mecie. Natomiast 10 km i suma wzniesień 900 m to idealny sprawdzian dla nas z techniki zbiegania i podbiegów, który przygotował nas też trochę do zbliżającego się festiwalu biegowego w Krynicy. Naszym największym wrogiem podczas obydwu biegów był żar lejący się z nieba, który wykończył niejednego biegacza. Festiwal odbył się pod hasłem „Pomaganie przez bieganie” pod czujnym okiem Drużyny Szpiku, a my swoim uczestnictwem wsparliśmy onkologię dziecięcą. Podczas festiwalu było mnóstwo zabawy, koncert Mezo, wspólne fotografie, a na zakończenie ognisko dla wszystkich uczestników.\nMoim zdaniem „Tam gdzie nie ma walki, tam nie ma też siły. Musimy mieć wytrwałość i ponad wszystko wiarę w siebie…” Mam nadzieję, że za rok będzie nas więcej.


Strona główna » Notizie » Xiaomi Roborock Sweep One: co się zmieniło w Mi Vacuum?\nZ pewnością już wiesz, bezpośrednio lub przez słyszenie, odkurzacz Mi Robot. Być może nazwa brzmi dla ciebie dziwnie, ale mówimy o tym Czyszczarka do robotów Xiaomi, W ostatnich dniach firma opublikowała kilka zdjęć, a następnie oficjalnie zaprezentowała drugie pokolenie ale ... z inną nazwą! W rzeczywistości nie będzie to nazywane Mi Robot Vacuum 2 ma Xiaomi Roborock Sweep One! Chcesz dowiedzieć się, dlaczego?\nPrzewidujemy, że zmiany nie są znaczące, ale wciąż spełniają wymagania i potrzeby najbardziej wymagających fanów. Tak, ponieważ ja Xiaomi Roborock Sweep One (jeśli chcesz to nazwać Mi Vacuum 2 idźcie dalej, nie obrażajcie się!) tak samo jak pozostaje on podobny lub identyczny do poprzedniego pod względem estetycznym, ulega zmianom w sile i cenie.\nPrzede wszystkim powiedzmy, że nazwa wywodzi się z faktu, że Xiaomi zrezygnował z ciężaru realizacji robota Roborock, przyznając jednocześnie korzystanie z nazwy firmy. Z tego punktu widzenia należy również ocenić wzrost ceny, ponieważ pochodzi on z juana 1699 pierwszego modelu (około 215 euro) do juana 2499 drugiego (około EUR 315). Ale czy wzrost cen jest uzasadniony?\nJak wspomniano, Robotock Sweep One jest pod wieloma względami podobny do poprzednika i, w rzeczywistości, zawsze znajdujemy okrągły korpus z detektorem laserowym odległości, który tym razem jednak jest bardziej przesunięty w kierunku środka. Firma ujawnia, że czujniki wykrywania przeszkód zostały również zwiększone, dzięki czemu robot może z łatwością pokonać kable, przewody i uniknąć upadków po schodach.\nPodobnie, Roborock określa, że ulepszył robota Xiaomi, przełączając się z ciśnienia 1800 Pa na jeden z 2000 Pa. Ale jak stare miejsce powiedział "moc jest niczym bez kontroli" i w rzeczywistości nowy robot będzie w stanie ocenić najszybsza trasa, aby powrócić do bazy ładowania w przypadku słabej baterii.\nW rzeczywistości prawdziwa nowość pozostawiliśmy na samym końcu i jest to cecha, która decyduje o wzroście ceny produktu. Nowy Xiaomi Roborock Sweep Onew rzeczywistości jest wyposażony w zbiornik na wodę, który jest w stanie zagwarantować mycie podłóg dla 45 / 60 minut. I jeśli zastanawiasz się, czy koła mogą w jakiś sposób wpłynąć na wynik operacji, odpowiedź brzmi: nie, możesz być pewien, że na mokrej podłodze nie będzie śladów, dzięki ulepszeniu sensorów ocenić, czy podłoga jest mokra czy nie.\nOstatnia różnica dotyczy autonomii, ponieważ zintegrowana bateria z 5200 mAh zagwarantuje całkowite oczyszczenie dla 2 godzin i pół, w sumie około metrów kwadratowych 250, Na koniec chcemy wyjaśnić, że robot Roborock Sweep One jest obecnie dostępny tylko w crowdfunding (więc tylko dla użytkowników na chińskim terytorium), ale pomimo wzrostu cen, w ciągu zaledwie 3 godzin dozwolone 10 milionów juanów, aby dostać się do firmy. Tak, masz rację: 1o milionów juanów, około 1.250.000 €!\nAle nie mamy pojęcia, kiedy oficjalnie wejdzie do sprzedaży, ale jeśli lokale są takie ... Xiaomi i Roborock wykonali huk!\nXiaomi Redmi Notes 4X - Nowa kolorystyka BLU dla wariantu 3 / 32 GB\ntagi: mycieczyszczenia podłogiOdkurzam 2puliscipavimentiroborockrobotzamiatać jedenXiaomi


Planet Waves planety blokada gitara pasek, Tweed na Gear4Music.com\nPaski i Strap Locki /\nPlanet Waves planety blokada gitara pasek, Tweed\n95 zł RRP 135 zł (razem z podatkiem VAT @ 23%)\nDostawa: 23 - 24 Styczeń\nSystem blokady planety opatentowany pasuje praktycznie żadnych gitara.\nRegulowany od 35 do 59,5 cm długości.\nPlanet Waves gwiazdy i paski projekt.\nSystem blokady planety przez Planet Waves jest opatentowany projekt, który zapewnia, że taśmy mogą być bezpieczne na koniec szpilki tylko o gitarze. Ten bezpieczny system jest istotne dla każdy początkujący gitarzysta!\nPlanet Waves tkane pasy przeznaczone są dla graczy wszystkich gatunków. Z niepowtarzalne wzory i kompozycji te pasy może dać znak do różnego rodzaju gitara, zapewniając, że gracz może naprawdę wyrażać siebie poprzez ich instrumentu\nPlanet Waves, część rodziny D'Addario marek, wiadomo do produkcji akcesoriów muzycznych innowacyjne i skuteczne rozwiązywanie różnego rodzaju problemu dla wymagających graczy.


Grzybno i kościół parafialny pw. Św. Michała Archanioła\nMiejscowość Grzybno występuje w źródłach historycznych pod nazwami: (1381 rok) - Griffen, Grieffe, Griffina slavicalis, (1472 rok) - Polska Grzywna, Gribno, Griewe a od 1866 roku- Gribnau. Nie jest znana data lokacji wsi. Po raz pierwszy wzmiankowana jest jako folwark krzyżacki w 1381 roku. Początkowo Grzybno należało do komturstwa i prokuratorstwa w Unisławiu, a następnie w XV do komturstwa starogrodzkiego, obejmując powierzchnię 45 łanów czynszowych (jeden łan-około 20 hektarów). Grzybno było wtedy własnością Konrada Mazowieckiego i wraz z kasztelanią chełmińską wchodziło w skład Mazowsza.\nParafia Grzybno położona jest na terenie równinnym o podłożu gliniastym. Swoim zasięgiem obejmuje trzy wsie: Wybcz, część Wybczyka i Grzybno. Społeczność Grzybna jest bardzo zaangażowana w życie parafii. Przy kościele działają dwie rady: duszpasterska i gospodarcza oraz koło ministrantów. W każdą ostatnią niedzielę września, w dzień św. Michała Archanioła patrona parafii odbywa się odpust. Historia parafii sięga roku 1381. Parafia prawdopodobnie została założona przez krzyżaków na przełomie XIII i XIV wieku. W XVII wieku kościół parafialny prawdopodobnie uległ zniszczeniu, gdyż w 1699 roku po gruntownym odnowieniu stracił ślady krzyżackiego kunsztu i wiadome są zmiany na murach ze strony zewnętrznej.\nPrzy kościele p.w. św. Michała Archanioła istniała szkoła parafialna wymieniana w 1667 roku. W 1706 roku budynek szkolny pozostawał w ruinie, a nauczycielem był wtedy Franciszek Barnicki. W XIX wieku istniał przy kościele także przytułek dla ubogich. W 1857 roku wydano statut Bractwa św. Michała w Grzybnie i założono Bractwo Trzeźwości. Parafia w Grzybnie , według badaczy zagadnienia, została ufundowana przez Krzyżaków w latach 1231 - 1300. Jedyną informacją potwierdzającą istnienie kościoła w Grzybnie jest wzmianka w źródłach drukowanych w związku z planowanym w roku 1445 synodem laickim.\nNa podstawie bezpośrednich badań obiektu, badacze wyróżnili pięć etapów budowy kościoła. Do końca XIII w. powstała budowla salowa z kamienia narzutowego. Użyte do budowy kamienie nie zostały obrobione, tylko od strony lica muru zewnętrznego wygładzone. Przed połową XV w. przeprowadzono remont i modernizację kościoła stosując już cegłę. W drugiej połowie XV w. został zbudowany szczyt wschodni. W XVII w. obniżono kolebkę w prezbiterium, a w XIX w. dobudowano min. kruchtę południową.\nOpis obiektu - Kościół parafialny w Grzybnie pod wezwaniem świętego Michała Archanioła jest jednym z pięćdziesięciu murowanych gotyckich kościołów wiejskich na terenie ziemi chełmińskiej i jednym z dwudziestu ośmiu, których wnętrze zostało przykryte kolebką drewnianą. Należy do grupy kościołów salowych, opartych na rzucie prostokąta w proporcjach około 2:1.\nO wartości artystycznej tego kościoła świadczy forma schodkowego szczytu wschodniego, nawiązująca do szczytu katedry chełmżyńskiej. Kościół parafialny w Grzybnie nie zmienił (poza kruchtą wejściową dobudowaną od południa i obniżeniem kolebki w prezbiterium) swego gotyckiego charakteru, co podnosi jego wartość artystyczną i naukową. Nie bez znaczenia dla wartości historyczno-dokumentalnej kościoła jest fakt, że w latach 1893- 1914 plebanem był tu Ksiądz Stanisław Kujot, wybitny historyk Pomorza oraz ziemi chełmińskiej. W roku 1895 odnowiona została kolebka drewniana. Wkrótce potem przebito okno w blendzie szczytu wschodniego oraz dobudowano kruchtę południową.\nŚciany kościoła wraz z fragmentem szkarp, cokołem, dolna część masywu wieżowego i zakrystia zbudowane są z kamienia polnego nie obrobionego, łączonego zaprawą wapienną. Powierzchnia muru wyrównana gruzem ceglanym i okrzeskami. Cegła pełna palona na zaprawie wapiennej, użyta do budowy szczytu wschodniego budowli (wątek nieregularny, z fragmentami w wątku gotyckim), w portalu zachodnim, obramieniach okien. Cegła maszynowa użyta do budowy kruchty południowej, gzymsu wieńczącego i licznych współczesnych przemurowań. Tu zaprawa cementowo – wapienna. Górna konstrukcja wieży drewniana o konstrukcji szkieletowej, oszalowana pionowo deskami – styki kryte od zewnątrz listwami. Tynkowane wnętrze, ościeża okien, blenda centralna i fryz szczytu wschodniego. Na zewnątrz ściany opięte ustawionymi prostopadle, a na narożach pod kątem szkarpamiu. Między nimi w ścianach rozmieszczone ostrołucznie zwieńczone i lekko rozglifione otwory okienne. Więźba dachowa drewniana, krokwiona, dwujętkowa, wzmocniona systemem zastrzałów i mieczy. Konstrukcja posadowiona na murłacie. Pokrycie dachu nad nawą oraz wieży dachówką ceramiczną. Portale główne – zewnętrzny i wewnętrzny są ostrołucznie zwieńczone z bogato profilowanym rozglifieniem, prowadzący z nawy do zakrystii – zwieńczony łukiem odcinkowym. Wnętrze przykryte pozornym sklepieniem kolebkowym, w zakrystii i kruchcie – nowym stropem płaskim i belkowo – deskowym.\nElewacja frontowa – zachodnia: dwukondygnacyjna z podziałem podkreślonym przez różnicę materiałów. Dolna kamienna kondygnacja z dwuskokowymi szkarpami w narożach, z trójskokowym, profilowanym portalem na osi. Górna – drewniana przedzielona w połowie poziomą listwą drewnianą. W górnej części otwory okienne, kamienny masyw wieży flankują dwa dwuskokowe półszczyty korpusu nawowego.\nElewacja wschodnia z podziałem podkreślonym przez różnicę materiałów: kamienna część korpusu i ceglany szczyt. Strefa korpusu flankowana szkarpami ustawionymi w narożach ukośnie. Oś kompozycyjną stanowi ostrołukowa tynkowana blenda przechodząca w strefę schodkowego szczytu, z oknem w górnej partii. Uskok środkowy szczytu zwieńczony zadaszonym odcinkiem fryzu, pozostałe zwieńczone rzędem czworobocznych sterczyn.\nSzkarpy w elewacjach północnej i południowej z uskokami krytymi daszkami pulpitowymi z cegły na płask. W ścianach korpusu ustawione prosto, a w narożach ukośnie. Elewacja północna jednoosiowa. Jeden otwór okienny w zachodniej części między dwoma skarpami. We wschodniej części zakrystia.\nElewacja południowa czteroosiowa. Otwory okienne między trzema szkrapami, w części środkowej kruchta z otworem drzwiowym na osi, nad nim, w partii szczytu półkolisty otwór okienny.\nWe wnętrzu część prezbiterialna wyodrębniona podwyższonym poziomem posadzki, z dodatkowym drewnianym podwyższeniem dla ołtarza głównego i mensy ołtarzowej. Wokół murów tej części nadwieszony gzyms, na którym opiera się kolebka węższa i niższa niż w nawie. Dodatkowo część prezbiterialna wydzielona od nawy profilowanym ściągiem. Drugi ściąg w części nawowej. Od zachodu chór muzyczny wsparty na dwóch belkach podpartych przez cztery kolumny. Bariery chóru niedekorowane.


Młodzież z MDK na warsztatach w Trutnovie - mojaswidnica.pl\nMłodzież z MDK na warsztatach w Trutnovie\nCzłonkowie zespołu muzyki dawnej “Totus Musicus” oraz grupy teatralnej “Cedeen”, działających przy Młodzieżowym Domu Kultury wzięli udział w Międzynarodowych Warsztatach Muzyki Dawnej w Trutnowie, które odbyły się w dniach 1-2 grudnia. Wszystko w ramach realizacji projektu „Świdnicki Gryf – Trutnowski Smok”.\nJuż po raz szósty odbyły się Międzynarodowe Warsztaty Muzyki Dawnej, organizowane regularnie od 2014 roku w ramach działań związanych z realizacją polsko-czeskiego mikroprojektu “Świdnicki Gryf- Trutnowski Smok”. W dniach 1-2 grudnia 2018r. młodzież z zespołu muzyki dawnej „Totus Musicus” oraz grupy teatralnej “Cedeen” wraz z opiekunami Agnieszką Banach i Joanną Chojnowską uczestniczyła w Trutnovie w 2-dniowych warsztatach muzyki dawnej i ruchu scenicznego. 11-osobowa grupa ze Świdnicy była tam na zaproszenie tamtejszych władz i zespołu Asinus musicus ze Szkoły Muzycznej w Trutnovie. Warsztaty odbywały się w tamtejszej szkole muzycznej (Zakladni Umelecka Škola), z którą świdnicka placówka wspólpracuje już czwarty rok oraz na scenie lokalnego teatru. – Wyjazd ten, jak co roku, był czasem wytężonej pracy, gdyż razem z grupą czeską opracowywaliśmy scenariusz koncertu oraz repertuar na wspólny grudniowy koncert kolęd. Warsztaty prowadzili opiekunowie zespołów – Martin Liczka z ZUŠ w Trutnowie i Agnieszka Banach z MDK w Świdnicy, a z grupą teatralną pracowała Joanna Chojnowska (MDK Świdnica) i Kateřina Faltová (ZUŠ Trutnov). Tematem przewodnim warsztatów była interpretacja dawnych polskich i czeskich utworów kolędowych oraz kształcenie zachowań scenicznych i umiejętności pokonywania tremy. Młodzież poznawała kolędy i dawne utwory o tematyce bożonarodzeniowej, doskonaląc swoje umiejętności w grze na lutni, gitarze, harfie, fideli kolanowej, scheitholcie oraz fletach prostych i bębnie ramowym. Prowadzone też były zajęcia z ruchu scenicznego oraz warsztaty wokalne i teatralne pod kątem wykonawstwa muzyki dawnej i czytania dawnych tekstów – młodzież polska i czeska śpiewała i czytała ze zrozumieniem dawne kolędy i pastorałki. Był to już szósty wyjazd zespołu muzyki dawnej “Totus Musicus” do Czech, a trzeci wspólny z grupą teatralną “Cedeen”. Mimo, że pracowaliśmy bardzo intensywnie, zarówno w sobotę, jak i w niedzielę – znaleźliśmy też czas na odwiedzenie Galerii Miasta Trutnova i obejrzenie niesamowitej wystawy “Imaginarium” autorstwa braci Forman, synów słynnego reżysera filmowego Miloša Formana. Przekraczając progi galerii, nagle przenieśliśmy się do kilkukondygnacyjnego bajkowego teatru lalek i domu pełnego twórczych przedmiotów i zabawek. Wszystkiego można było dotknąć, wprowadzić w ruch, otworzyć – zaczarowany świat, w którym byliśmy gośćmi, a nie tylko zwiedzającymi. Nasz wyjazd zakończyliśmy jak zwykle bardzo świątecznie. Drugi dzień naszego pobytu był pierwszą niedzielą Adwentu i z tej okazji, jak co roku, na Rynku w Trutnovie odbywało się jego uroczyste rozpoczęcie. Wszędzie były świąteczne dekoracje, można było zobaczyć wystawę szopek bożonarodzeniowych. Późnym niedzielnym popołudniem otwarto świąteczne kramy, a gdy zapadł zmrok, na scenie w rynku wystąpiły dziecięce i młodzieżowe zespoły wokalne, śpiewając dawne i współczesne pieśni bożonarodzeniowe. Czekając na główny punkt programu – uroczyste zapalenie świateł na ogromnej choince – obejrzeliśmy lokalne rękodzieło, prezentowane na licznych straganach. Piękne aniołki, choinki, dzwoneczki, kreciki i coś dla podniebienia – pięknie zdobione pierniki. Nikt nie wracał do Świdnicy z pustymi rękoma – upominki zostały zakupione! – relacjonuje Agnieszka Banach.\nEfekty współpracy będzie można usłyszeć w sali teatralnej ŚOK 14 grudnia 2018r. podczas Koncertu Kolęd “Wesołą nowinę wszyscy śpiewajmy” – Zespół “Totus Musicus” i jego goście. W koncercie będą też uczestniczyły zespoły muzyki dawnej z Czech (Trutnov) i Polski (Dobroszyce, Wrocław, Jelenia Góra).\nPrzyjdź na spotkanie dotyczące dofinansowania na modernizację systemów grzewczych\n“Biało-Czerwona w Obiektywie”- konkurs!\nPrzed nami Tydzień Bliskości


Żywienie niemowląt a czytanie etykiet | Nestlé Baby&me\n5min. czytania List 4, 2016\nCo ważne – nie chodzi tylko o to, żeby wybierać produkty najwyższej jakości i jedynie ze sprawdzonych źródeł. Ważne jest też, żebyście nauczyli się czytać etykiety produktów – one powiedzą Wam bardzo dużo na temat składu dań Waszego maluszka.\nŻywienie dzieci – dlaczego warto rozszerzyć dietę?\nSzósty miesiąc życia jest pewną granicą w żywieniu Twojego maluszka. Mleko mamy wciąż jest podstawą żywienia, ale jednocześnie karmienie naturalne przestaje dostarczać wystarczającą ilość energii, białka, żelaza, cynku oraz niektórych witamin. Skarb dzielnie rośnie, a wraz z nim – jego zapotrzebowanie na składniki odżywcze!\nRozszerzanie diety to w dużej części budowanie nawyków żywieniowych Waszej pociechy. Dzięki poznawaniu nowych smaków dziecko może nauczyć się jeść zdrowo i różnorodnie, a to zaprocentuje w przyszłości. Pamiętajcie jednak, żeby zabawę z nowym menu zaczynać metodą małych kroków: 2–3 łyżki nieznanego dotąd smakołyku wystarczą.\nRozszerzanie diety niemowlaka warto rozpocząć nie wcześniej niż w 17. tygodniu życia, ale nie później niż w 26. tygodnia życia dziecka.\nŻywienie niemowląt – czym kierować się podczas układania menu dla dzieci?\nCzym kierować się przy wyborze żywności dla dzieci? Jak odróżnić żywność dla niemowląt od żywności dla dorosłych? Pewnie nie raz zadawaliście już sobie to pytanie. Odpowiedź jest prosta: czytajcie etykiety! Oznaczenia na opakowaniach z żywnością dla niemowląt nie są przypadkowe. Informacje podawane na etykietach są ściśle regulowane przez prawo (Rozporządzenie w sprawie znakowania środków spożywczych).\nJako rodzice na pewno zdajecie sobie sprawę, że umiejętność czytania etykiet jest niezwykle istotna w dokonywaniu właściwych wyborów żywieniowych. Dzięki temu jesteście w stanie świadomie wybrać produkt najlepszy dla zachowania zdrowej i prawidłowo zbilansowanej diety dziecka.\nSłoiczki i gotowe dania dla niemowląt i małych dzieci to tzw. żywność przeznaczona dla niemowląt i małych dzieci. Produkuje się ją konkretnie z myślą o maluchach do 3. roku życia. Warto więc umieć wybrać słoiczek odpowiedni dla Waszego synka lub Waszej córki.\nJedzenie dla dzieci. Dlaczego czytamy etykiety?\nJuż wiecie, że od 6. miesiąca życia warto rozszerzać dietę i możecie to robić m.in. z pomocą gotowych dań dla dzieci. Teraz przyszła pora, żeby dowiedzieć się, jak wybrać konkretny słoiczek. Z pewnością pomoże w tym wspomniana już etykieta produktu. Wystarczy prawidłowo odczytać zawarte tam informacje. Myślicie, że to trudne? Nic bardziej mylnego!\nŻywność dla dzieci bardzo łatwo odróżnić od innych produktów znajdujących się na sklepowej półce. Na etykiecie produktu musi znaleźć się wskazanie wieku, od którego danie można podawać małemu dziecku, np. po 6. miesiącu życia. Przeważnie wystarczy jeden rzut oka, aby wszystko stało się jasne dla rodzica!\nDla nas – podobnie jak dla wszystkich rodziców – bardzo ważne jest, żeby podawać maluszkowi pełnowartościowy posiłek. Właśnie dlatego etykiety naszych produktów zawierają wszystkie wymagane oznaczenia, przedstawione w zrozumiały sposób.\nEtykiety pod lupą: produkty przeznaczone dla niemowląt i małych dzieci\nEtykiety produktów powinny być użyteczne i czytelne. Właśnie dlatego etykiety naszych produktów od razu informują o 2 podstawowych rzeczach. W widocznym miejscu są bowiem umieszczone informacje o tym, że:\njest to żywność przeznaczona dla niemowląt i małych dzieci (1),\nprodukt jest przeznaczony dla dzieci w konkretnym wieku (2).\nJeśli opakowanie nie ma wyróżnionej informacji, dotyczącej wieku malucha, oznacza to, że nie jest to żywność przeznaczona dla niemowląt i małych dzieci. Czyli żywność jest wyprodukowana dla starszego dziecka lub dorosłego, a nie dla niemowlęcia czy dziecka poniżej 3. r.ż.\nDodatkowo na etykiecie znajdziesz takie informacje jak:\nSposób przygotowania (3) – widnieje na wszystkich opakowaniach dla niemowląt. Szukajcie ich zarówno na opakowaniach produktów, które nie nadają się do bezpośredniego spożycia, np. kaszki czy kleiki (bo wymagają np. rozmieszania z wodą), jak i na etykietach gotowych dań w słoiczkach czy sokach (które np. należy lekko podgrzać lub przelać do kubeczka).\nJeśli chcesz mieć pewność, że serwujesz dziecku odpowiednio przygotowany posiłek, dokładnie przestrzegaj instrukcji właściwego przygotowania. Pamiętaj też, żeby wyrzucić niezjedzone resztki posiłku, które miały kontakt ze śliną malucha (np. poprzez łyżeczkę użytą do karmienia).\nTabela wartości odżywczych (4) – znajdziesz w niej m.in. informacje o wartości energetycznej produktu, zawartości białka, węglowodanów i tłuszczu. Wartości te są podane dla 100 g lub 100 ml produktu.\nWarunki przechowywania (5) – produkt należy przechowywać w warunkach, które podaje nam producent. Niewłaściwe przechowywany produkt może ulec zmianom, np. mikrobiologicznym, które uniemożliwiają jego spożycie.\nInformacja o alergenach (6) – alergeny to składniki żywności, które mogą wywoływać alergię lub nietolerancję pokarmową. Muszą więc być wyróżnione spośród innych składników w wykazie, np. za pomocą pogrubionej bądź podkreślonej czcionki.\nSkładniki produktu (7) – lista składników jest podawana w kolejności od składnika, który występuje w produkcie w największej ilości, do składnika, którego w danym produkcie jest najmniej.\nMasa netto (8) – masa produktu bez opakowania.\nInne uwagi (9) – nie są to informacje obowiązkowe, np. Nie używać, jeśli wieczko się ugina. Przy pierwszym otwarciu wieczko musi „kliknąć”. Niektóre produkty zawierają oznaczenie „Produkt bezglutenowy” – jest to gwarancją tego, że produkt jest wolny od glutenu bądź mają ikonkę potwierdzającą obecność w składzie np. glutenowych zbóż.\nUWAGA: Na wieczku słoika można znaleźć termin przydatności do spożycia lub datę minimalnej trwałości (tj. „Najlepiej spożyć przed” lub „Najlepiej spożyć przed końcem”) – jest to jedna z pierwszych informacji, na którą należy zwrócić uwagę, kupując produkt.


Plecak Condor Rover 27,5 L - Zielony OD (20104) SP | Sklep Militaria.pl\nDodaj produkt Plecak Condor Rover 27,5 L - Zielony OD (20104) SP do koszyka\nLekki plecak taktyczny o pojemności 27,5 l renomowanej firmy Condor Outdoor. Wyprodukowany został z poliestru o gęstości 1000D. Dzięki zastosowaniu zewnętrznych pasów (systemu poziomych troczeń) praktycznie z każdej strony można zamontować dodatkowe moduły zgodne ze standardem MOLLE/PALS.\nLekki plecak taktyczny o pojemności 27,5 l renomowanej firmy Condor Outdoor. Wyprodukowany został z poliestru o gęstości 1000D.\nDzięki zastosowaniu zewnętrznych pasów (systemu poziomych troczeń) praktycznie z każdej strony można zamontować dodatkowe moduły zgodne ze standardem MOLLE/PALS.\nPlecak został wyposażony w pięć kieszeni zamykanych podwójnymi zamkami błyskawicznymi. We wnętrzu głównej komory znajduje się przegroda na laptopa o maksymalnej wielkości 15,4" zabezpieczona trokiem z rzepem oraz pojemna kieszeń z siatką. Jedna ze ścian komory została pokryta miękkim panelem na rzep, który umożliwia montaż dowolnych akcesoriów.\nWnętrze dodatkowej komory zostało wyposażone w organizer z dwiema dodatkowym przegrodami, trokiem z małym plastikowym karabińczykiem oraz małą kieszenią z siatki zamykana na zamek błyskawiczny.\nNa froncie plecaka umieszczono kieszeń na okulary, wyłożoną od środka miękkim filcem, niezarysowującym wizjera. Dodatkowo przód i boki plecaka posiadają laserowo wycinane sloty MOLLE, które umożliwiają łatwy montaż dodatkowych kieszeni i zasobników. Siatka z elastycznej linki pozwala wygodnie przenosić "nieforemne" części wyposażenia, takie jak kask czy ponczo przeciwdeszczowe. Po bokach plecaka znajdują się dwie elastyczne kieszenie do przenoszenia butelek.\nDwie duże komory przeznaczone na worki hydracyjne wyposażona w dwa mała troki do podwieszenia worka oraz zabezpieczony otwór na wyprowadzenie rurki od ustnika. Dodatkowo znajduje się również przedział na kompozytowe usztywnienie pleców, które z łatwością można wyjąć.\nPlecy plecaka zostały wyłożone miękka wyściółka o specjalnym kształcie zabezpieczona nylonową siatką 75D. Zapewnia ona odpowiednią wentylację pleców użytkownika oraz najwyższy poziom komfortu. Plecak wyposażony jest w wygodne, wyłożone wyściółką szelki posiadające pionową regulację, pas piersiowy, po jednym D-Ringu oraz pionowe palsy do montażu dodatkowej ładownicy, latarki, noża.\n- Całkowite: 50,8 x 28 x 20 cm\n- Komora główna: 48 x 24 x 12,7 cm\n- Komora dodatkowa: 48 x 24 x 6.35 cm\n- Komora hydracyjna: 43 x 23 cm\n- Kieszeń na okulary: 10 x 23 cm\nWymiary 508 x 280 x 200 mm\nCechy dodatkowe Przegroda na laptop 15,4", kieszeń na system hydracyjny\n600,90 zł630,90 zł


Użytkownicy Bitcoina przepłacają na opłatach transakcyjnych – analiza Marka Erhardta | Tokeneo\nStrona główna Wiadomości Użytkownicy Bitcoina przepłacają na opłatach transakcyjnych – analiza Marka Erhardta\nUżytkownicy Bitcoina przepłacają na opłatach transakcyjnych – analiza Marka Erhardta\n17 lutego 2021 07:00\nWedług analizy Marka Erhardta użytkownicy BTC zapłacili zbyt dużą kwotę za opłatę transakcyjną w przypadku aż 88% transakcji wejściowych. Mimo ulepszeń sieci Bitcoin w dalszym ciągu przepłaca się podczas wysyłania większości środków.\nUżytkownicy w dalszym ciągu przepłacają\nMark Erhardt – inżynier w Chaincode Labs, na swoim Twitterze udostępnił dane, z których wynika, że podczas większości, bo aż 88% transakcji wejściowych zapłacono większą opłatę transakcyjną, niż jest to konieczne. Swój wniosek oparł na statystykach, z których wynika, że jedynie 12% z całości skorzystało z uprawnienia SegWit, które zwiększa przepustowość Bitcoina i jest tańsze niż transakcje wykorzystujące starsze uprawnienia.\nWedług Erhardta, ponieważ większość użytkowników nie korzysta z SegWit’a, bloki w łańcuchu Bitcoina są mniejsze, niż w przypadku, gdyby używali nowego uprawnienia, przez co opłaty transakcyjne są dużo większe. Erhardt uważa, że większe rozpowszechnienie SegWit’a jest najłatwiejszym i najszybszym sposobem na zmniejszenie tych opłat, na czym powinno zależeć przede wszystkim użytkownikom sieci. W rzeczywistości jednak wielu z nich nie wie o istnieniu tego uprawnienia, a pozostała część nie zdaje sobie sprawy, jak istotne jest jego wdrożenie, mimo że zostało uruchomione już 3,5 roku temu.\nJak korzystać z SegWit?\nTransakcje Segwit obecnie stanowią około 51% wszystkich transakcji w BTC i szacowane jest, że w najbliższych latach ich liczba wzrośnie. Do przeprowadzenia takiej transakcji potrzebny jest zaufany portfel, który Segwit’a obsługuje. Do takich należą na przykład Trezor, Electrum czy Exodus.


Kancelaria Komornicza Krosno Leszek Ślaski\nKomornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Krośnie\nAdministratorem danych osobowych jest komornik. Dane kontaktowe do zgłoszeń w przedmiocie danych osobowych są jak podane wyżej dane komornika (adres e-mail: krosno.slaski@komornik.pl, tel.: + 48 13 431 11 10 lub 516397547, lub na adres: ul. Tkacka 2a, 38-400 Krosno).\nDane osobowe są przetwarzane w celu prowadzenia postępowania egzekucyjnego, zabezpieczającego oraz innych czynności, których wykonanie jest obowiązkiem nałożonym na komornika przez przepisy prawa. W tym celu i na tej podstawie przetwarzane są dane wszystkich kategorii oraz o wyrokach skazujących i czynów zabronionych. Dane osobowe zostały pozyskane od stron i/lub uczestników postępowania, właściwych podmiotów administracji publicznej lub samorządowej lub innych osób prawnych i/lub fizycznych lub jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej zobowiązanych do ich udostępnienia na podstawie obowiązujących przepisów prawa lub zostały uzyskane ze źródeł powszechnie dostępnych.\nZgodnie z właściwymi przepisami prawa i w celu wykonania obowiązków przez nie nałożonych komornik przekazuje dane osobowe przetwarzane w toku postępowania egzekucyjnego osobom trzecim. Dane osobowe nie są przesyłane poza obszar EOG, chyba że stroną/uczestnikiem postępowania lub czynności jest osoba mająca adres zamieszkania/siedziby albo adres korespondencyjny poza EOG. W odniesieniu do swoich danych osobowych możesz w każdej chwili zażądać do nich dostępu, ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, przeniesienia lub masz prawo do wniesienia sprzeciwu wobec ich przetwarzania. Żądanie nie zostanie uwzględnione jeżeli przetwarzanie danych osobowych w dotychczasowym zakresie będzie niezbędne z uwagi na konieczność zapewnienia osiągnięcia celu prowadzonego postępowania/czynności i/lub obowiązki nałożone na komornika przepisami prawa. Dane są przechowywane przez okres wynikający z przepisów prawa – okres przechowywania akt egzekucyjnych i urządzeń ewidencyjnych komornika. Możesz wnieść skargę na przetwarzanie danych osobowych do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Więcej informacji o zasadach przetwarzania danych osobowych jest dostępne w siedzibie komornika.\nKomornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Krośnie Leszek Ślaski niniejszym informuje,\niż funkcję Inspektora Ochrony Danych Osobowych w tutejszej Kancelarii pełni Pan Mikołaj Ryzop.


BOŚ: priorytet to projekty ekologiczne, unijne i małe firmy - Puls Biznesu - pb.pl\nBOŚ: priorytet to projekty ekologiczne, unijne i małe firmy\nBank Ochrony Środowiska (BOŚ) planuje utrzymać pozycję lidera w obsłudze przedsięwzięć komunalnych i przemysłowych, chce także rozwijać się w segmencie obsługi projektów finansowanych przez Unię Europejską, a także w segmencie małych i średnich firm, wynika z deklaracji nowego prezesa banku Jerzego Pietrewicza.\nPietrewicz przedstawił zarys swoich planów w piśmie do akcjonariuszy i klientów banku, załączonym do opublikowanego w piątek raportu rocznego BOŚ.\n„Celem banku w najbliższych latach będzie utrzymanie pozycji krajowego lidera w dziedzinie finansowej obsługi przedsięwzięć komunalnych i przemysłowych zgodnych ze standardami ochrony środowiska” – napisał Pietrewicz.\n„Wśród priorytetowych zamierzeń w roku bieżącym oraz w latach następnych banku należy wymienić zintegrowaną obsługę przedsięwzięć finansowanych środkami pomocowymi Unii Europejskiej, wdrożenie internetu dla klientów korporacyjnych, wzbogacenie oferty dla małych i średnich firm o nowy pakiet internetowy, dalszy wzrost udziału w rynku i poprawę efektywności działania” – czytamy dalej.\nKomisja Nadzoru Bankowego (KNB) wydała zgodę na powołanie Pietrewicza na prezesa BOŚ 8 marca. RN BOŚ na posiedzeniu 12 stycznia br. powołała Pietrewicza na prezesa, pod warunkiem uzyskania wymaganej zgody KNB. Do uzyskania zgody Pietrewicz pełnił funkcję wiceprezesa banku.\nNa początku stycznia minister środowiska zgodził się na zakup akcji BOŚ przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW). resort informował, że zainteresowanie potencjalnych nowych inwestorów przekracza wielkość oferowanego im pakietu akcji banku.\nSzwedzka grupa bankowa, Skandinaviska Enskilda Banken (SEB), posiadająca obecnie 47,5% akcji BOŚ, postanowiła wcześniej o sprzedaży wszystkich posiadanych akcji polskiego banku na rzecz NFOŚiGW, który posiada obecnie 44,35% akcji BOŚ, a po przejęciu walorów od SEB będzie posiadał, wraz z funduszami wojewódzkimi, 97% kapitału i ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu banku. Tym samym zakończył się konflikt między głównymi akcjonariuszami banku.\nMarcinkiewicz: wzrost polskiego PKB w I kwartale 5 proc.\nMinFin zaoferuje w poniedziałek bony 26-tygodniowe i 52-tygodniowe za 1,7 mld zł\nŚrednia firma , Bieżący , BOŚ , Prezes , Firmy , Bank , Środowisko , Akcje , Przejęcia , Ochrona środowiska\nInne / BOŚ: priorytet to projekty ekologiczne, unijne i małe firmy


Urodziny dla Dzieci - Etnio.pl\nW dniu urodzin spełniają się wszelkie marzenia. W naszym asortymencie znajdziesz wszystko to, co sprawi, że ten czas będzie naprawdę wyjątkowy. Kolorowe balony i lampiony, urodzinowe czapeczki, dekoracje na stół, konfetti i wiele, wiele więcej. Propozycje, którym nikt nie będzie mógł się oprzeć. Nie zapomnieliśmy również o najmłodszych i dla nich także przygotowaliśmy urodzinowe co nieco. Z nami zorganizujesz idealne przyjęcie.\nBaner na Urodziny Gold & Black - 300cm\nBalon foliowy Gwiazdka HAPPY BIRTHDAY - 40cm\nBalon foliowy HAPPY BIRTHDAY -- 340x35cm\nBalon foliowy HAPPY BIRTHDAY 340 x 35cm Srebrny\nBalon foliowy STO LAT na Urodziny - 35cm\nBalony BUKIET Serca Urodziny Narodziny - 8szt\nBALONY CHROM i CRYSTAL CLEAR z Konfetti - 10szt\nBalony Crystal Clear z Konfetti ZŁOTE GOLD - 10szt\nBALONY GIRLANDA z Balonów z akcesoriami - 100szt\nBALONY HAPPY BIRTHDAY ze Złotym Konfetti - 10szt\nBALONY na CZWARTE URODZINY dla Dziewczynki\nBALONY na DRUGIE URODZINY dla Dziewczynki\nBALONY na ÓSME URODZINY dla Dziewczynki\nBALONY na PIĄTE URODZINY dla Dziewczynki\nBALONY na SIÓDME URODZINY dla Dziewczynki\nBALONY na SZÓSTE URODZINY dla Dziewczynki\nBALONY na TRZECIE URODZINY dla Dziewczynki


oohmagazine.pl - Odważnie patrzymy w przyszłość | Elwira Dudzińska z Chocolissimo\n"Obecnie niemal każde zamówienie realizowane jest z wysyłką bezpośrednią. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom klientów oferujemy także możliwość realizacji zamówień partiami" – mówi przedstawicielka Chocolissimo.\n"Musimy odważnie patrzeć w przyszłość i wyciągać mądre wnioski. To, jak będzie zależy w dużej mierze od nas samych" – reasumuje Elwira Dudzińska.\nWprowadziliśmy także, dodatkową opcję Less waste. Na życzenie klienta przesyłka może być zabezpieczona bez użycia folii bąbelkowej. Produkty zabezpieczamy wtedy za pomocą specjalnego papieru bąbelkowego wyprodukowanego z makulatury, taśmy papierowej, która nadaje się do recyklingu, nie posiada rozpuszczalników, a klej jest na bazie kauczuku. Zmieniamy się na lepsze - wszystko w trosce o środowisko naturalne.