Выдатныя мясціны Гомельскай вобласці | Belarus.by\n| Галоўная | Турызм | Што варта паглядзець | Выдатныя мясціны Беларусі | Гомельская вобласць\nВыдатныя мясціны Гомельскай вобласці\nМаляўнічая даліна ракі Прыпяць, векавыя дубровы і балоты - "лёгкія Еўропы" – усё гэта беларускае Палессе, з якім звязана мноства легенд і гістарычных падзей. На тэрыторыі сучаснай Гомельскай вобласці захаваліся стаянкі першабытных людзей Юравічы і Бердыж, старажытныя гарадзішчы і буйнейшыя ва Усходняй Еўропе пахаванні эпохі Кіеўскай Русі (амаль 600 насыпаў), цудоўныя архітэктурныя помнікі. Унікальная спадчына краю – драўляныя цэрквы, прадстаўленыя ў папярэдні Спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.\nБольш як два стагоддзі візітнай карткай горада на Сожы з'яўляецца цудоўны палац Румянцавых і Паскевічаў – адна з самых папулярных выдатных мясцін Беларусі. На тэрыторыі ансамбля знаходзяцца сабор святых Пятра і Паўла, капліца і фамільная пахавальня Паскевічаў, помнік М.П. Румянцаву-Задунайскаму. А ў легендарным "Паляўнічым доміку" размешчаны Музей гісторыі Гомеля. Вакол знакамітай рэзідэнцыі распасціраецца старадаўні парк – у свой час адзін з лепшых у Еўропе – з экзатычнымі дрэвамі, кветнікамі, гротамі, фантанамі і альтанкамі. Ад парку да цэнтра горада і будынка гомельскага цырка вядзе вуліца Савецкая з арыгінальнымі, быццам "пернікавымі", домікамі ў стылі мадэрн.\nНа Кіеўскім спуску набярэжнай ракі Сож устаноўлена скульптурная кампазіцыя, прысвечаная першаму жыхару горада, які адлюстраваны з калчаном і стрэламі за спінай, а побач з ім сядзіць рысь – сімвал Гомеля.\nЗа 300 км ад Мінска\nГомельскі палац, які ўзвышаецца на беразе ракі, некалі належаў аднаму з фаварытаў Кацярыны II – графу Пятру Румянцаву-Задунайскаму. У XIX стагоддзі маёнтак купіў вядомы палкаводзец Іван Паскевіч, які сабраў тут багацейшую калекцыю твораў мастацтва і антыкварыяту. Апошняй уладальніцай рэзідэнцыі была княгіня Ірына Паскевіч – аўтар першага перакладу рамана Льва Талстога "Вайна і мір" на французскую мову. Сёння ў палацавым музеі прадстаўлена больш як 150 тысяч арыгінальных экспанатаў. Сярод іх і абраз "Божая Маці Замілаванне" з фамільнай пахавальні Паскевічаў, выкананы ў 1887-1910 гадах знакамітай фірмай "Фабержэ" ў Пецярбургу і мазаічнай майстэрні Уладзіміра Фралова.\nГомель, пл. Леніна, 4.\nЗ 11.00 да 19.00, выхадны – панядзелак\nКарцінная галерэя імя Гаўрылы Вашчанкі\nЭкспазіцыя галерэі расказвае аб жыцці і творчасці аднаго з самых вядомых беларускіх жывапісцаў – народнага мастака Беларусі Гаўрылы Вашчанкі, які ў 1992 і 1994 гадах быў названы "Чалавекам года" па версіі Міжнароднага біяграфічнага цэнтра Кембрыджа. Палотны майстра знаходзяцца ў калекцыях амаль 30 буйнейшых музеяў свету, у тым ліку Траццякоўскай галерэі (12 карцін). Пры гэтым менавіта ў Гомелі прадстаўлены самы вялікі збор жывапісных палотнаў, акварэлей і эскізаў манументальных работ мастака больш як за 50 гадоў. Многія з іх прысвечаны роднаму Палессю.\nГомель, вул. Карповіча, 4\nШтодзённа з 10.00 да 19.00\nМузей ваеннай славы ў Гомелі адкрыўся ў 2005 г. у гонар 60-годдзя вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Экспазіцыя, прысвечаная гісторыі ад старажытнасці да нашых дзён, прадстаўляе зброю і боепрыпасы, экіпіроўку, кінастужкі, дакументы, рукапісы і фатаграфіі... Асаблівая гордасць музея – адкрытая пляцоўка, дзе знаходзіцца "Партызанскі гарадок", а таксама выстаўка ваеннай тэхнікі ХХ стагоддзя. Сярод 35 экспанатаў – зенітная ўстаноўка ЗСУ-23-4 "Шылка" і баявая машына дэсанта "БМД-1".\nГомель, вул. Пушкіна, 5\nЗ 11.00 да 19.00 (май – верасень), з 10.00 да 18.00 (кастрычнік – красавік).\nУ асобным будынку працуе "Музей крыміналістыкі", дзе можна ўбачыць зброю, амуніцыю супрацоўнікаў міліцыі, пабываць у кабінеце крыміналіста канца ХХ стагоддзя, разгледзець фальшывыя дакументы і грашовыя знакі, канфіскаваныя ў злачынцаў, а таксама паўдзельнічаць у экспертызе па раскрыцці злачынства.\nГомель, вул. Пушкіна, 1\nЗ 11.00 да 19.00 (май – верасень), з 10.00 да 18.00 (кастрычнік – красавік). Выхадныя – панядзелак, аўторак.\nУнікальны прыродны рэзерват у міжрэччы Прыпяці, Сцвігі і Убарці – адзінае месца ў свеце, дзе захаваліся некранутымі векавыя пойменныя дубровы і знаходзіцца буйнейшы ў Еўропе масіў пераходных і вярховых балот. Акрамя таго, нацыянальны парк "Прыпяцкі" мае статус ключавой арніталагічнай тэрыторыі. Тут не толькі спыняюцца тысячы пералётных, але і пастаянна пражываюць звыш 250 відаў птушак (79 працэнтаў арнітафаўны ўсёй краіны), сярод якіх рэдкія шэры журавель, чорны бусел, балотная сава, арлан-белахвост… Для турыстаў у парку арганізуюцца экскурсіі па экамаршрутах, прагулкі на цеплаходах і лодках, фотасафары, паляванне і рыбалка.\nУ маляўнічых мясцінах "Прыпяцкага" раз у два гады праходзіць міжнародны фестываль этнакультурных традыцый "Кліч Палесся".\nПетрыкаўскі раён, аграгарадок Ляскавічы, адлегласць ад Мінска – 260 км, ад Гомеля – 270 км.\nСтаражытны Тураў – буйнейшы разам з Полацкам рэлігійна-духоўны цэнтр Беларусі – упамінаецца ў летапісах з 980 года. Менавіта тут быў пабудаваны другі па велічыні пасля полацкай Сафіі храм (на жаль, не ўцалеў з-за балоцістых глеб), а ў 1056-1057 гадах створаны адзін з першых помнікаў усходнеславянскага пісьменства – Тураўскае Евангелле. У палескім горадзе жыў і тварыў знакаміты "беларускі Златавуст" – прапаведнік і багаслоў Кірыла Тураўскі. Да нашых дзён у Тураве захавалася гарадзішча Х-XIII стагоддзяў з фрагментамі храма і жылых пабудоў, а таксама выдатны помнік драўлянага дойлідства царква Усіх Святых, культавыя каменныя крыжы…\nПа легендзе, каменныя крыжы прыплылі – супраць цячэння – па Дняпры і Прыпяці з Кіева, дзе князь Уладзімір хрысціў Русь. Два з іх ("бацька" і "маці") захоўваюцца ў царкве Усіх Святых, а трэці – унутры помніка Кірылу Тураўскаму на Замкавай гары.\nМазыр – адзін з самых старых гарадоў Беларусі: на яго тэрыторыі выяўлена 5 гарадзішчаў, самаму старажытнаму з якіх амаль 4 тысячы гадоў. У XV стагоддзі ў цэнтры Мазыра стаяў замак, які не раз разаралі татары, а ў 1649 годзе захапіў і спаліў князь Януш Радзівіл. У 2005 годзе да 850-годдзя горада на гістарычным месцы быў адноўлены драўляны "Мазырскі замак", які стаў папулярным турыстычным аб'ектам. Самыя знакавыя славутасці горада – касцёл святога Міхаіла Архангела і манастыр бернардзінцаў XVII стагоддзя, Свята-Міхайлаўскі кафедральны сабор, а таксама бровар 1885 года, будынак мужчынскай гімназіі XIX стагоддзя і царква святога Мікалая ў стылі канструктывізму.\nАд Гомеля – 136 км, ад Мінска – 281 км.\nЭкспазіцыя пад адкрытым небам "Мазырскі замак" працуе з 10.00 да 18.00, выхадны – панядзелак.\nСтаражытнейшая ў Беларусі стаянка першабытных людзей, якой амаль 25 тысяч гадоў, захавалася ў вёсцы Юравічы. Яшчэ ў 1929 годзе беларускія археолагі выявілі паселішча, а дзякуючы наступным экспедыцыям былі знойдзены астанкі 20 мамантаў, першабытнага быка, дзікага каня. Паблізу старажытнага жылля акруглай формы, пабудаванага з касцей, шкур і валуноў у фундаменце, знайшлі пласцінчатыя нажы, скрабкі, крэмніевы кінжал. У1970-х гадах археолагі адкрылі ў Юравічах яшчэ 5 пасяленняў, у тым ліку тры неалітычныя, паселішча банцараўскай культуры і, галоўнае, рэшткі вялікага сярэдневяковага горада IX-X стагоддзяў. Памерамі ён не ўступаў Полацку, але па невядомых прычынах знік і не ўпамінаецца ў летапісах.\nКалінкавіцкі раён, в. Юравічы\nЮравіцкі Свята-Ражджаство-Багародзічны манастыр – адзіны помнік архітэктуры ў стылі віленскага барока ў Гомельскай вобласці. У пачатку XVIII стагоддзя яго заснавалі езуіты для захавання рэліквіі, якую шанавалі і праваслаўныя, і католікі – цудатворнага абраза Божай Маці Юравіцкай-Міласэрнай. У 1855 годзе святыня была вывезена, а ў нашы дні тут захоўваецца яе спіс. Арыгінал можна ўбачыць у кракаўскім храме святой Варвары. На тэрыторыі манастыра знаходзіцца касцёл Ражджаства Прасвятой Багародзіцы, якому ў 1867 годзе імператар Аляксандр II падарыў абраз святога благавернага князя Аляксандра Неўскага.\nШтогод у свята Пахвалы Прасвятой Багародзіцы ў гонар Юравіцкага абраза Божай Маці праводзяцца ўрачыстая літургія, малебен і хрэсны ход з Мазыра ў Юравічы.\nКалінкавіцкі раён, в. Юравічы, вул. Горная, 9\nСядзіба Гатоўскага ў вёсцы Чырвоны Бераг\nСядзіба ў вёсцы Чырвоны Бераг, якая нагадвае казачны домік, была ўзведзена ў другой палавіне XIX стагоддзя для генерал-лейтэнанта Міхаіла Гатоўскага. У архітэктуры арганічна спалучыліся элементы готыкі, рэнесансу, ампіру і мадэрну: шатры вежаў, эркеры, мансардныя дахі, дахавыя вокны, анфіладнае размяшчэнне пакояў. Пры гэтым інтэр'еры пакояў адпавядалі пэўнаму стылю – раманскаму, арабскаму, рэнесанснаму, французскаму… Палац славіўся багатай калекцыяй жывапісных палотнаў, сярод якіх былі арыгіналы Івана Айвазоўскага, Гаўрылы Кандраценкі, Генрыха Сямірадскага. Вакол рэзідэнцыі быў англійскі парк і сад з экзатычнымі раслінамі.\nЖлобінскі раён, в. Чырвоны Бераг, вул. Ісаева, 16\nМемарыял у вёсцы Чырвоны Бераг\nАдзіны ў свеце мемарыял, прысвечаны дзецям – ахвярам Вялікай Айчыннай вайны, знаходзіцца ў вёсцы Чырвоны Бераг. У 1943 годзе фашысты стварылі тут лагер, дзе самымі жорсткімі, бесчалавечнымі спосабамі ў дзяцей бралі кроў для шпіталяў гітлераўскай арміі. У XXI стагоддзі на месцы гібелі 1990 чалавек з'явіўся мемарыял, над праектам якога працавалі архітэктары пад кіраўніцтвам аўтара комплексу "Хатынь" Леаніда Левіна. Каля ўвахода наведвальнікаў сустракае бронзавая фігурка дзяўчынкі са складзенымі накрыж рукамі. Ад плошчы Сонца разыходзяцца алеі-прамяні, адзін з якіх – "Прамень памяці" – перасякае пусты клас, дзе толькі 21 белая парта і чорная дошка з пісьмом вязніцы Каці Сусанінай бацьку. На фоне вітражоў з замілавальнымі малюнкамі ўстаноўлены сімвал няздзейсненых дзіцячых надзей – "Папяровы караблік"…\nМемарыял у Чырвоным Беразе акружае старадаўні яблыневы сад, які міжвольна стаў яшчэ адным сімвалам крывавай трагедыі вёскі. Паводле падання, мясцовы батанік Нязведскі высадзіў тут кітайскія яблыні, што вясной пакрываліся пунсовай пенай кветак, а восенню – "кропелькамі" ярка-чырвоных яблыкаў.\nЖлобінскі раён, в. Чырвоны Бераг\nЗнакаміты музей у Ветцы – беларускім цэнтры стараверства – быў створаны на аснове асабістага збору выхадца з мясцовага роду, мастака і калекцыянера Фёдара Шклярава. Беларускія стараверы пакінулі багацейшую спадчыну – арыгінальныя абразы і цудоўныя рукапісныя кнігі з мініяцюрамі і арнаментам. У музеі прадстаўлена звыш 10 тысяч экспанатаў, якія расказваюць аб гісторыі і культуры стараверскай і праваслаўнай беларускай вёскі. Тут знаходзіцца адна з буйнейшых у Беларусі калекцый старадрукаваных і рукапісных кніг, сярод якіх і "Анфалагіён" – першая кіеўская кніга, выдадзеная ў 1619 годзе.\nг. Ветка, Чырвоная Плошча, 5\nЗ 9.00 да 18.00 (аўторак – чацвер)\nСядзіба Халецкіх і Войніч-Сенажэцкіх\nПалац у вёсцы Хальч быў пабудаваны ў пачатку XIX стагоддзя ў стылі позняга класіцызму і на працягу дзесяцігоддзяў належаў роду Халецкіх. Апошні ўладальнік – шляхціч Зігмунд Войніч-Сенажэцкі – праславіўся сваёй цягай да палявання і раскошнымі прыёмамі. Бальная зала асабняка ўражвала вытанчаным дэкорам і прадметамі інтэр'ера: яе ўпрыгожвалі пуфікі часоў Людовіка XVI, старадаўняя мэбля чырвонага дрэва ў стылі ампір. У Хальчанскім палацы былі сабраны багатая бібліятэка, калекцыі карцін, дываноў, срэбра і фарфору, паляўнічыя трафеі. Цяпер сядзіба рыхтуецца да рэстаўрацыі.\nВеткаўскі раён, в. Хальч\nГісторыя Чачэрска налічвае больш як восем стагоддзяў. З даўніх часоў горад славіцца вытворчасцю шкла і хрусталю, які ў 1751 годзе быў прадстаўлены на міжнароднай выстаўцы ў Лондане. У 1774 годзе Кацярына II падарыла Чачэрск вядомаму палкаводцу графу Захару Чарнышову, і цяпер на цэнтральнай плошчы ўстаноўлены помнік першаму генерал-губернатару краю. Сярод славутасцей Чачэрска – Свята-Праабражэнская царква ў стылі класіцызму, якая нагадвае храм-ратонду, а таксама ратуша, аўтарства якой прыпісваюць знакамітаму архітэктару Барталамеа Франчэска Растрэлі.\nЧачэрская ратуша – помнік XVIII стагоддзя – самая незвычайная са старадаўніх гарадскіх ратуш Беларусі (у Нясвіжы, Віцебску, Шклове, Слоніме). Замест адной яна мае пяць драўляных вежаў, дэкарыраваных пад каменныя, а ў залежнасці ад кропкі агляду ў яе афармленні выяўляюцца рысы класіцызму, готыкі і нават усходнія матывы. Сёння ў ратушы размяшчаецца гісторыка-этнаграфічны музей і адноўлены тэатр XVIII стагоддзя.\nАд Гомеля – 65 км, ад Мінска – 300 км\nСтарадаўні горад на правым беразе Дняпра вядомы з 1213 года. У гістарычным цэнтры Рэчыцы захавалася акружанае з трох бакоў валамі гарадзішча, дзе археолагі выявілі кераміку ранняга жалезнага веку, XIII-XIV стагоддзяў. Мяркуюць, што тут знаходзіўся дзядзінец сярэдневяковага горада і заснаваны князем Вітаўтам драўляны замак. Сярод іншых славутасцей Рэчыцы – праваслаўны Свята-Успенскі сабор і неагатычны касцёл Прасвятой Троіцы (п. ХХ стагоддзя), які бачны з любой кропкі горада дзякуючы званіцы, увянчанай шпілем. Цікава, што іх тэрыторыі прымыкаюць адна да адной.\nНа высокім беразе Дняпра стаіць капліца святой Ефрасінні Полацкай, узведзеная на гістарычным месцы, дзе ў 1910 годзе спынілася працэсія, што ішла з мошчамі прападобнай Ефрасінні з Кіева-Пячэрскай лаўры ў яе родны Полацк.\nАд Гомеля – 59 км, ад Мінска – 276 км\nУ сярэднія вякі Добруш быў буйным рамесным цэнтрам, дзе выраблялі карабельныя вяроўкі і парусы, таму яго незвычайны герб упрыгожваюць тры бухты каната на зялёным шчыце. У 1774 годзе Кацярына II падарыла добрушскія землі герою Балканскай вайны Пятру Румянцаву. У 1870 годзе патомак новых гаспадароў князь Фёдар Паскевіч заснаваў тут адну з буйнейшых папяровых фабрык Еўропы. На працягу гісторыі яна ўдастойвалася вышэйшых узнагарод на прамысловых выстаўках у Маскве (1882) і Ніжнім Ноўгарадзе (1892), а ў 1922 годзе атрымала ганаровае званне "Герой працы". Да нашага часу захаваліся арыгінальныя будынкі фабрыкі, пабудаваныя з чырвонай цэглы ў стылі неаготыкі, а таксама стары мост, які называюць "гарбатым".\nАд Гомеля – 25 км, ад Мінска – 339 км\nДобрушская папяровая фабрыка: г. Добруш, пр. Луначарскага, 7\nСвята-Іаанаўскі Кармянскі манастыр\nУ манастыры захоўваюцца мошчы нябеснага заступніка беларускай зямлі святога праведнага Іаана Кармянскага, у гонар якога названы праваслаўны манастыр. Ён заснаваны в 2000 годзе, аднак гісторыя пачалася стагоддзі таму. У 1760 годзе была ўзведзена Свята-Пакроўская царква – помнік архітэктуры псеўдарускага стылю, а ў 1869-м – храмавы ансамбль завяршыла драўляная званіца. Сярод святынь Свята-Пакроўскай царквы – часцінка Дрэва Крыжа і Гроба Гасподняга, цудатворныя абразы Божай Маці Уладзімірскай і Хуткапаслушніцы, што напісаны ў 1901 годзе на Святой гары Афон.\nПротаіерэй Іаан, прылічаны да ліку святых, паходзіў з роду Гашкевічаў, прадстаўніком якога быў таксама выдатны дыпламат, вучоны-ўсходазнавец і падарожнік Іосіф Гашкевіч.\nДобрушскі раён, в. Карма\nСа старажытных часоў Лоеў, размешчаны на Дняпры, быў часткай знакамітага шляху "з варагаў у грэкі", які звязваў Скандынавію і Візантыю. У XIV–XVIII стагоддзях у цэнтры горада стаяў замак, які цяпер упрыгожвае герб горада. Лоеўскі край увайшоў у гісторыю як "яблык разладу" паміж Маскоўскай дзяржавай і Вялікім княствам Літоўскім, горад не раз разбуралі крымскія татары… У наш час можна ўбачыць помнік архітэктуры другой палавіны XIX стагоддзя, які цудоўна захаваўся, – дом купца Навума Далгіна, дзе пасля рэстаўрацыі размяшчаецца бібліятэка.\nАд Гомеля – 89 км, ад Мінска – 337 км\nУ гады Вялікай Айчыннай вайны Лоеў быў двойчы вызвалены: у лістападзе 1942-га – партызанамі, а ў кастрычніку 1943-га – савецкімі войскамі, якія фарсіравалі Днепр. У памяць аб гэтых падзеях заснаваны Музей бітвы за Дняпро, дзе прадстаўлена амаль 3 тысячы экспанатаў.\nЛоеў, вул. Савецкая, 9\nЗ 8.30 да 18.00 (аўторак – пятніца), з 10.00 да 18.00 (субота, нядзеля). Выхадны – панядзелак.\nСядзіба ў вёсцы Каранёўка\n"Паляўнічы домік" у Каранёўцы – помнік архітэктуры другой палавіны XIX стагоддзя, пабудаваны па заказе генерал-фельдмаршала Івана Паскевіча. Першапачаткова ў бела-чырвоным цагляным будынку размяшчаўся вінакурны завод, які ў 1860-х гадах быў перабудаваны ў вялікі сядзібны дом, акружаны паркам з маляўнічым штучным возерам. У загараднай сядзібе гаспадары прымалі гасцей, арганізуючы ў навакольных лясах паляванне, дзякуючы чаму дом і атрымаў сваю назву. Сёння ў былым маёнтку графа Паскевіча размяшчаецца эксперыментальная лясная база НАН Беларусі. Ад старадаўніх інтэр'ераў тут цудоўна захаваліся дзеючыя каміны.\nХойніцкі раён, в. Каранёўка\nДраўляныя цэрквы Палесся\nСа старажытных часоў асаблівай гордасцю палескага краю было драўлянае дойлідства. Старадаўнія культавыя збудаванні Брэсцкай і Гомельскай абласцей з'яўляюцца ўнікальнай спадчынай Беларусі, якая не мае аналагаў у свеце. У 2004 годзе прэтэндэнтамі на ўнясенне ў папярэдні Спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА сталі драўляныя цэрквы ў горадзе Петрыкаве, вёсках Старая Беліца, Прыбалавічы і Кашэвічы. Аднак на тэрыторыі Гомельшчыны знаходзяцца яшчэ больш праваслаўных храмаў, узведзеных у XVIII-XIX стагоддзях, якія цудоўна захаваліся. Сярод іх Свята-Кацярынінская царква (в. Гадзічава) і царква Ражджаства Прасвятой Багародзіцы (в. Глыбоцкае) Гомельскага раёна.\nГомель з вышыні птушынага палёту\nСкульптурная кампазіцыя "Шпацыр з хартамі" на набярэжнай Сожа\nСвята-Пакроўская царква, дзе захоўваюцца мошчы святога праведнага Іаана Кармянскага


20:21 03 снежня 2020\n14:35 29.02.2020 (абноўлена 16:39 04.03.2020) Атрымаць кароткую спасылку\nУ каталікоў ужо распачаўся пост, а праваслаўныя пакуль працягваюць радавацца Масленіцы. У гэтыя дні кожная раніца на вёсцы раней пачыналася з блінцоў і яечні. Не абыходзілася на стале без смажанай бульбы, пражаніны і хатняй каўбаскі з хрусткай апетытнай скарынкай.\nГэтыя стравы вядомыя многім, але для абазначэння пэўнага дзеяння нашы продкі выкарыстоўвалі два дзеяслова – пражыць і смажыць. Ці абазначаюць яны адно і тое ж?\nУ беларуска-рускім слоўніку пражыць і смажыць гэта дзеясловы, якія аднолькава адносяцца да смажання (па-руску "жарения" – Sputnik) чаго-небудзь. Кухарскія даведнікі тлумачаць, што аб’яднаныя ў адно "смажанне" і "пражанне" – адзін з дзевяці асноўных кулінарных працэсаў прыгатавання любога віда сыравіны, якую награваюць ў алеі, масле або іншых тлушчах.\nІ ўсё ж адрозненне паміж імі ў так званым народным слоўніку ёсць і заключаецца яно не толькі ў гучанні, а ў працягласці самаго дзеяння і інвентары, які выкарыстоўвае гаспадыня.\nПражанне – гэта хуткі працэсс, падчас якога задзейнічаны глыбокі металічны посуд накштал чыгункоў, неглыбокіх каструль і рондаляў. Смажанне адбываецца на патэльні і скаварадзе.\nШто тычыцца падсмажання сала, то для абазначэння гэтага працэсу выкарыстоўвалі яшчэ адзін цікавы дзеяслоў – скварыць. Калі гаспадыня дадавала ў булён скваркі, яго называлі "засквараным".\n400 гр свініны (кумпяк)\n3-4 шт цыбулі\n1 ст лыжка здору\nСвіны кумпяк нарэзаць упоперак валокнаў, злёгку адбіць, пасаліць і паперчыць. Абсмажыць з абодвух бакоў да ўтварэння румянай скарынкі. Асобна падсмажыць цыбулю, нарэзаную кольцамі. Пры выкарыстанні салодкай мясістай цыбулі варта не наразаць яе дробна і сачыць, каб не перасмажылася.\nПах у такой стравы проста неверагодны!\nПры падачы на стол паліць свініну сокам, які ўтварыўся пры смажанні, зверху пакласці смажаную цыбулю.\nДа мяса, прыгатаванага такім спосабам, падаюць практычна любы гарнір, тое, што ёсць пад рукой: вараная або смажаная бульба, каша з грэцкіх круп, пражаная кіслая капуста, чорны хлеб і свежая гародніна.\n2 ст. лыжкі малака\nУ глыбокай патэльні або каструлі растапіць масла, сюды ж убіць яйкі, уліць малако, пасаліць, узбіць. Паставіць патэльню на сярэдні агонь і пражыць, увесь час памешваючы, да загушчэння. Падобную да рэдкай кашы яешню зняць з агню і яшчэ хвіліну мяшаць.\nСмажаныя скабкі з цыбуляй\nПражонку звачыйна ядуць у прыкуску з блінам, таму перад прыгатаваннем такой смакаты варта напячы бліноў на сыроватцы або кіслым малацэ.\nКаб адчуць увесь смак пражонкі, блін трэба пакласці на талерку і разрэзаць на чатыры часткі. Пражонку трэба браць з агульнай міскі, класці яе на кавалак бліна і скруціўшы, адкусіць.\nбеларуская кухня, Масленіца


Людовік XII (кароль Францыі) — Вікіпэдыя\nЛюдовік XII (кароль Францыі)\nгерцаг[d] і кароль Францыі[d]\n27 чэрвеня 1462,\n1 студзеня 1515 (52 гады),\nПарыж, Каралеўства Францыя[d]\nКлёд Француская[d], Рэнэ Француская[d] і Мішэль Бюсі[d]\nЖанна Француская[d], Ганна Брэтонская[d] і Марыя Цюдор[d]\nЛюдо́вік XII (па-француску: Louis XII; 27 чэрвеня 1462 — 1 студзеня 1515), меў мянушку «Бацька Народу» (па-француску: Le Père du Peuple). Быў 35-м каралём Францыі, і адзіным манархам з Валюа-Арлеанскае лініі дынастыі Валюа. Адрозьніваўся вельмі актыўнай замежнай палітыкай.\nЛюдовік нарадзіўся 27 чэрвеня 1462 году ў Шато дэ Блюа, у Блюа, Цюрэнь (сёняшні дэпартамэнт Луар-э-Шэр). Сын Шарля, герцага Арлеанскага і Марыі Клеўскай, ён сам стаў герцагам Арлеанскім па сьмерці свайго бацькі ў 1465 годзе.\nУ 1480-х Людовік прыняў удзел у так званай Вар’яцкай вайне супраць каралеўскае ўлады. Разам з Францыскам ІІ, герцагам Брытонскім, ён уступіў у бой з каралеўскім войскам у бітве пры Сэнт-Абін-дзю-Карм’ер, але быў ушчэнт разьбіты і ўзяты ў палон. Атрымаўшы каралеўскае дараваньне, ён далучыўся да свайго кузэна, караля Карла VІІІ, у італьянскай кампаніі. Па сьмерці свайго кузэна Людовік стаў каралём Францыі.\nХатняя і замежная палітыка. Караляваньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nНягледзячы на тое, што ён прыйшоў да ўлады даволі позна і вельмі нечакана, Людовік дзейнічаў энэргічна, правёўшы рэформы ў францускай юрыдычнай сыстэме, зьнізіўшы падаткі і палепшыўшы арганізацыю ўраду, у шмат чым паўтараючы сваёго сучасніка Генрыха VІІ, караля Ангельшчыны. Людовік таксама прадэманстраваў вялікі талент у кантролі над сваім шляхецтвам, асабліва над магутнай фракцыяй Бурбонаў, што вельмі паспрыяла стабільнасьці францускага ўраду. Блюаскім прывілеем 1499 году ды Ліёнскім прывілеем 1510 году ён пашырыў паўнамоцтвы каралеўскіх судзьдзяў і зрабіў крокі да барацьбы з карупцыяй у юрыдычнай сыстэме. Заблытанае францускае заканадаўства, заснаванае на звычаях, мела быць сабрана ў кодэкс і ратыфікавана каралеўскай праклямацыяй.\nУ сваіх намаганьньнях усталяваць кантроль над Мілянскім герцагствам, на якое ён меў спадчынныя правы праз сваю бабку, Валентыну Вісконці, Людовік распачаў шэраг вайсковых кампаніяў, якія сталі пачаткам Італьянскіх войнаў. У 1499 годзе французы пасьпяхова ўсталявалі кантроль над Мілянам, які на 12 наступных гадоў стаў францускай цьвержай у Італіі. Найвялікшы посьпех Людовіку прынесла перамога ў бітве пры Аньядэля ў 1509 годзе падчас вайны з Вэнэцыяй. Нягледзячы на посьпехі з 1510 году акалічнасьці зьмяніліся не на карысьць Францыі, калі пап Юліюс ІІ ўзыйшоў на папскі пасад і сфармаваў Сьвятую Лігу, якая мела супрацьстаяць амбіцыям французаў у Італіі.\nЛюдовік, разам з Фэрдынандам ІІ Арагонскім, зрабіў спробу падзелу Нэапалітанскага каралеўства. Умовы падзелу былі вызначаныя ў Гранадзкае дамове 1500 году паміж двума манархамі. Нягледзячы на гэта, паміж Гішпаніяй і Францыяй выбухнула вайна, і да 1504 году французы згубілі сваю долю нэапалітанскіх уладаньняў.\nЛюдовік стаўся каралём, які быў шанаваны сваім народам. На момант яго сьмерці дэфіцыт кароннага скарбу ня быў большы за дэфіцыт на час сьмерці Карла VІІІ у 1498 годзе, нягледзячы на шэраг дарагіх вайсковых выправаў у Італію. Яго фіскальныя рэформы праведзенныя ў 1504 і 1508 гг. падцягнулі і палепшылі збор падаткаў. Ён заслужана атрымаў тытул «Бацькі Народу» («Le Père du Peuple»), якім ён быў узнагароджаны Генэральнымі Станамі ў 1506 годзе.\n^ а б в г д е RKDartists\n^ а б в г д е http://emp-web-84.zetcom.ch/eMP/eMuseumPlus?service=ExternalInterface&module=artist&objectId=6446\nКаралі й імпэратары Францыі\nКарл II · Людовік II · Людовік III · Карламан II · Карл III · Ода Парыскі1 · Карл III · Робэрт I1 · Рудольф Бургундзкі² · Людовік IV · Лотар · Людовік V\nГуга Капэт · Робэрт II · Генрых I · Філіп I · Людовік VI · Людовік VII · Філіп II · Людовік VIII · Людовік IX · Філіп III · Філіп IV · Людовік X · Жан I · Філіп V · Карл IV\nФіліп VI · Жан II · Карл V · Карл VI · Карл VII · Людовік ХІ · Карл VIII · Людовік XII · Францыск I · Генрых II · Францыск II · Карл IX · Генрык III\nГенрых IV · Людовік XIII · Людовік XIV · Людовік XV · Людовік XVI · Людовік XVII\nНапалеон I Банапарт · Людовік XVIII · Карл X · Люі-Філіп I · Напалеон III Банапарт\n— акрамя каралінгаў былі Рабэртыны1 й Базаніды², якія адзначаны курсівам\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Людовік_XII_(кароль_Францыі)&oldid=2168072»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 12 сьнежня 2020 году ў 01:40.


25000 ліванскі фунт у USD\n25000 LBP у USD - ліванскі фунт у даляр ЗША канвэртар валют\nНашы ліванскі фунт да даляр ЗША канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 24.05.2020. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад ліванскі фунт. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць даляр ЗША валюту па змаўчанні. Націсніце на даляр ЗША або ліванскі фунт, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКурсы валют Абноўлена: 24.05.2020 17:08\n25000 LBP (ل.ل)\n16,58375 USD ($)\nВы выбралі зыходную валюту LBP і мэтавую валюту даляр ЗША з сумай 25000 LBP. Вы можаце выбраць абменныя курсы ў двух спісах для больш чым 160 міжнародных валют. Абменныя курсы абнаўляюцца з рэгулярнымі інтэрваламі і ў звычайнай колькасці прадстаўлены ў таблічнай форме. Вы таксама можаце ўбачыць гістарычныя курсы іншых наведвальнікаў.\nLBP у AUDLBP у CADLBP у CNYLBP у EURLBP у HKDLBP у IDRLBP у JPYLBP у MXNLBP у RUBLBP у SGD


Пераўтварэнне нарвежская крона (NOK) і швейцарскі франк (CHF) - Калькулятар Курс валют пераўтварэнні\nNOK у CHF\n10 нарвежская крона у CHF\n10 NOK у CHF - нарвежская крона у швейцарскі франк канвэртар валют\nНашы нарвежская крона да швейцарскі франк канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 23.06.2021. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад нарвежская крона. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць швейцарскі франк валюту па змаўчанні. Націсніце на швейцарскі франк або нарвежская крона, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nнарвежская крона у швейцарскі франк канвэртар валют\nКурсы валют Абноўлена: 23.06.2021 13:22\n1,07712 CHF (CHF)\n1 NOK = 0,107712 CHF\n9,284055 NOK = 1 CHF\nЯкі бягучы курс абмену для нарвежская крона у швейцарскі франк?\nнарвежская крона курс у швейцарскі франк = 0,11\nКанверсія NOK у швейцарскі франк\nВы выбралі зыходную валюту NOK і мэтавую валюту швейцарскі франк з сумай 10 NOK. Вы можаце выбраць абменныя курсы ў двух спісах для больш чым 160 міжнародных валют. Абменныя курсы абнаўляюцца з рэгулярнымі інтэрваламі і ў звычайнай колькасці прадстаўлены ў таблічнай форме. Вы таксама можаце ўбачыць гістарычныя курсы іншых наведвальнікаў.\nUSD 1 1.19236 1.39286 0.81122 0.00902 1.08715 0.11681\nEUR 0.83868 1 1.16816 0.68035 0.00757 0.91176 0.09796\nGBP 0.71795 0.85605 1 0.58241 0.00648 0.78051 0.08386\nCAD 1.23271 1.46982 1.71699 1 0.01112 1.34013 0.14399\nJPY 110.83550 132.15549 154.37882 89.91243 1 120.49433 12.94634\nCHF 0.91984 1.09678 1.28121 0.74620 0.00830 1 0.10744\nNOK 8.56115 10.20794 11.92451 6.94501 0.07724 9.30721 1\nNOK у CHF канвэртар валют\nнарвежская крона валюта ў Нарвегія. швейцарскі франк валюта ў Ліхтэнштэйн, Швейцарыя. Сімвал NOK з'яўляецца kr. Сімвал CHF з'яўляецца CHF. Абменны курс для нарвежская крона быў актуалізаваны Juni 24, 2021. Абменны курс валюты для швейцарскі франк быў актуалізаваны Juni 24, 2021. Каэфіцыент NOK мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент CHF мае 5 ўважаецца лічбаў.\nабменны курс нарвежская крона у швейцарскі франк = 0,11.\nkr 5 CHF 0.54\nkr 10 CHF 1.08\nkr 50 CHF 5.39\nkr 100 CHF 10.77\nkr 250 CHF 26.93\nkr 500 CHF 53.86\nkr 1000 CHF 107.71\nCHF 1 kr 9.28\nCHF 5 kr 46.42\nCHF 10 kr 92.84\nCHF 50 kr 464.20\nCHF 100 kr 928.41\nCHF 250 kr 2,321.01\nCHF 500 kr 4,642.03\nCHF 1000 kr 9,284.06\nNOK у BRLNOK у CNYNOK у EURNOK у IDRNOK у INRNOK у KRWNOK у NZDNOK у RUBNOK у UAHNOK у USD


29 верасня 2017Архіў...\nРэктар БДУ Андрэй Дзмітрыевіч Кароль прадстаўлены прафесарска-выкладчыцкаму і працоўнаму калектыву ўніверсітэта. Урачыстая цырымонія адбылася сёння, 29 верасня, на пашыраным пасяджэнні Савета БДУ. У ёй прынялі ўдзел намеснік прэм'ер-міністра Беларусі Васіль Жарко, міністр адукацыі нашай краіны Ігар Карпенка.\nВіцэ-прэм'ер Васіль Жарко адзначыў, што перад новым рэктарам стаяць складаныя задачы па захаванні статусу БДУ як вядучай ВНУ і велізарная праца па павышэнні ўзроўню якасці падрыхтоўкі студэнтаў, іх фарміравання сапраўднымі патрыётамі сваёй краіны. З кірункаў названы таксама матывацыя маладых кадраў да педагагічнай і навуковай дзейнасці, удасканаленне матэрыяльна-тэхнічнай базы навучальных карпусоў, даследчых лабараторый. Пры гэтым Васіль Жарко падкрэсліў, што поспех вызначаных мэт магчымы толькі пры адкрытым, сумленным дыялогу і калегіяльным узаемадзеянні рэктара і калектыву БДУ.\nУ сваім звароце да супрацоўнікаў БДУ Андрэй Кароль адзначыў, што кіраўніцтва ВНУ будзе ажыццяўляцца ў адпаведнасці з пастаўленымі задачамі кіраўніка дзяржавы, а таксама на базе назапашанага дзесяцігоддзямі досведу БДУ.\nРэктар БДУ Андрэй Кароль звярнуўся з падзякай да свайго папярэдніка акадэміка Сяргея Абламейкі і выказаў словы ўдзячнасці яму за кіраўнічую працу ў БДУ высокага ўзроўню і даўняе дзейснае супрацоўніцтва БДУ і Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы.


14:00 24 кастрычніка 2017\n© Фото: "Витебские вести", Дзмітрый Осіпаў\n10:25 10.01.2017 (абноўлена 11:31 10.01.2017) Атрымаць кароткую спасылку\nЖанчына калекцыянуе "цёзак": Дзявочае прозвішча яе маці - Мядзвецкая, а прозвішча бацькі - Мядзведзеў.\nМІНСК, 10 сту — Sputnik. Можна сказаць, што плюшавых мішак віцяблянка Лідзія Окаракава збірае невыпадкова. Дзявочае прозвішча яе маці — Мядзвецкая, а прозвішча бацькі — Мядзведзеў. Вось такая прывязка да гэтага захаплення: як было не адчуваць цёплых пачуццяў да цацачных "цёзак"? Праўда, калекцыяніраваць іх жанчына стала не ў дзяцінстве, а ўсяго толькі пару дзесяткаў гадоў таму. І хоць частку медзведзяў падарыла ўнучцы, у кватэры і зараз паўсотні медзведзянят.\nДа гэтага жанчына збірала кішэнныя календары. Неяк падлічыла, колькі назапашана, і сама ўразілася: атрымалася некалькі тысяч асобнікаў! У 2004 годзе яны нават выстаўляліся ў Віцебску ў Музеі прыватных калекцый.\nПрыватныя калекцыі, Віцебск


Назіральнікаў не дапускаюць да падліку галасоў\n19.12.2010 02:10 3146 Праглядаў Пінск\nНайбольш распаўсюджанае і сур’ёзнае парушэнне ў асноўны дзень галасавання на прэзідэнцкіх выбарах.\nНа ўчастку № 49 горада Пінска старшыня камісіі катэгарычна забараніў назіральніку Дзмітрыю Шульпіну набліжацца да сталоў з бюлетэнямі бліжэй, чым на 10 метраў. Не былі агучаны лічбы асобнага падліку галасоў па датэрміновым галасаванні, галасаванні на даму і ў асноўны дзень галасавання на ўчастку. Старшыня камісіі таксама адмовіўся падпісваць копію пратакола, якую пакінуў назіральнікам.\nПасля падліку галасоў назіральніка затрымалі міліцыянты і даставілі яго ў аддзяленне. Там назіральнік цягам паўтара гадзін мусіў даваць тлумачэнні па справе крадзяжу электрамагнітаў, да якіх не меў ніякага дачынення.\nПадобная стаўленне да назіральнікаў было на салігорскім участку № 15, камісіяй якога кіраваў дырэктар школы Ўладзімір Кашталян. Назіральніка Віктара Малошу не дапусцілі да сталоў, дзе лічыліся бюлетэні бліжэй дзесяці метраў. Яму таксама не дазволілі агледзіць скрыню перад адкрыццём і ўпэўніцца ў захаванасці пячаткі. На ўчастку не праводзіўся асобны падлік бюлетэняў. Старшыня камісіі агучыў толькі канчатковы вынік галасавання. Назіральнік рыхтуе скаргі ў ЦВК і пракуратуру на дзеянні камісіі, якая не забяспечыла празрыстасць падліку галасоў.\nНе ўбачылі падлік галасоў назіральнікі 65-га Барысаўскага выбарчага ўчастка, 152-га Магілёўскага выбарчага ўчастка, 43-га ўчастку ў Пінску і шэрагу іншых.\nЛюдзі: Віктар Малош 1 Дзмітры Шульпін 1\nТэгі: выбары 901 выбары прэзідэнцкія 242 фальсіфікацыі 28


У Беларусі будуць выводзіць з абароту частку наяўных грошай\n26.03.2014 / 21:00\nУ Беларусі будуць выводзіць з абароту частку наяўных грошай 1\nПлануецца, што карткай можна будзе разлічыцца ў кіёску і таксі\nВывад наяўных грошай будзе суправаджацца татальнай «электранізацыяй» разлікаў. У будучым аплату карткамі будуць таксама прымаць павільёны, кіёскі, санаторыі, дамы адпачынку, аздараўленчыя комплексы, спартовыя комплексы, фітнэс-клубы, дыягнастычныя станцыі тэхагляду машын, таксі.\nПаводле словаў начальніка ўпраўлення развіцця банкаўскіх плацежных картак і электронных грошай Нацыянальнага банка Людмілы Стэфановіч, у краіне падрыхтаваны праект указа прэзідэнта «Аб зніжэнні долі наяўных грошай».\n«Мы гэтую мяжу ўсталявалі ў памеры 1 тысячы базавых велічынь, або 130 мільёнаў рублёў. Гэта значыць звыш гэтай сумы разлікі павінны ажыццяўляцца толькі безнаяўным плацяжом», — адзначыла Стэфановіч.\nЯна падкрэсліла, што Нацбанк і іншыя дзяржорганы праводзяць планамерную працу па павелічэнні долі безнаяўных плацяжоў. Для гэтага распрацаваны план па развіцці сістэмы безнаяўных плацяжоў у рознічнай сферы.\n«Мэта адна — зніжэнне наяўнага грашовага звароту, каб садзейнічаць зніжэнню ценявой эканомікі і празрыстасці фінансавых патокаў суб'ектаў гаспадарання і фізічных асоб», — сказала начальнік упраўлення.\n«Мы працуем над тым, каб павялічыць долю безнаяўных разлікаў. На сёння яна складае 17%», — адзначыла Стэфановіч. Паводле яе словаў, увесь час пашыраецца пералік аб'ектаў, якія павінны быць абсталяваныя аплатнымі тэрміналамі.\nПадрыхтаваны праект пастановы, згодна з якім дадзеныя прылады павінны будуць усталёўвацца ў павільёнах, кіёсках, санаторыях, дамах адпачынку, аздараўленчых комплексах, спартыўных комплексах, фітнес-клубах, дыягнастычных станцыях тэхаглядаў машын, аўтамабілях-таксі.\n«Гэта не значыць, што з выхадам пастановы усё гэта будзе ўстаноўлена. Там ідзе градацыя тэрмінаў у залежнасці ад горада, вобласці, раёна. Але ў любым выпадку гэтыя патрабаванні будуць выкананыя», — кажа спецыяліст.\n«І мы з вамі не будзем думаць пра наяўныя грошы у кашальку, а будзем расплачвацца карткай», — адзначыла Стэфановіч.\nПаводле яе інфармацыі, сёння ў Беларусі банкамі эмітавана 11.800.000 картак, з якіх 11.400.000 з'яўляюцца дэбетавымі.\n35 / Адказаць\nМАЕ ГРОШЫ - ТОЛЬКІ У МАЁЙ КІШЭНІ ! Атрымаў зарплату на карточку- тут жа зняў, колькі трэба на бесперабойную працу унітаза аставіў, астатняе - на валюту. поменш хвалюйцеся пра мае грошы


Пра гэта паведамляла газета "Чырвоны сцяг" у сакавіку-красавіку 1945 года | Несвиж. Нясвіжскія навіны. Новости Несвижа. Районная газета\n05.05.2019 11 Нясвіжскія навіны 0 Comment\nТак рыхтуецца да вясны калгас імя Молатава\nда веснавой сяўбы\nДоблесная Чырвоная Армія кожны дзень радуе нас сваімі бліскучымі перамогамі над ворагам. Яна блізіць канец гітлераўскай Германіі.\nПагэтаму мы, работнікі тыла, абавязаны яшчэ лепш, яшчэ больш працаваць на даручаным нам участку работы. Кожны працаўнік сельскай гаспадаркі павінен ведаць, што хлеб з’яўляецца незамянімай зброяй супраць ворага.\nКалгас „Чырвоны Бераг” Квачоўскага сельсовета, дзе старшынёй тав. Івашка, зразумеў, што падрыхтоўка да веснавой сяўбы з’яўляецца адной з важных работ у сучасны час у калгасе.\nКалгас поўнасцю засыпаў і ачысціў насенны фонд. Зярно знаходзіцца ў сухім і чыстым свірне, за ім наладжаны добры догляд. Закончан рамонт сельска-гаспадарчага інвентара. Інвентар гатовы к выезду ў поле.\nКалгас „Чырвоны Бераг” таксама добра рыхтуе да веснавой сяўбы цяглавую сілу. Усе рабочыя коні добрай упітанасці. Калгас зараз вывозіць на поле гной і складвае ў скірды.\nЗвенні збіраюць попел і птушыны памёт. Добра рыхтуюцца да сяўбы звенні, дзе звенявымі Кохан Ліда і Грыцкевіч Канстанцін.\nНе адстае ад гэтага калгаса і калгас імя „Молатава” Карцэвіцкага сельсовета, дзе старшынёй тав. Кузміч.\nУ гэтым калгасе таксама поўнасцю засыпана насенне, адрамантаваны інвентар, вядзецца харошы догляд за цяглавай сілай, вывозіцца на поле гной, праходзіць збор попелу і птушынага памёту.\nАле на дасягнутым калгасам нельга застанаўлівацца. Перад імі стаіць вялікая работа па ўмацаванню працоўнай дысцыпліны.\nКаб своечасова правесці веснавую пасяўную кампанію, неабходна павялічыць цяглавую сілу. А для гэтага патрэбна прывучаць на лёгкіх сельскагаспадарчых работах кароў.\nВеснавую сяўбу сустракаем падрыхтаванымі\nТры гады нямецкія каты гаспадарылі ў нашым раёне. Тры гады рабавалі яны сялян, забіралі жывёлу, хлеб і дабро. Забівалі і вешалі ні ў чым непавінных лю-дзей, уганялі на нямецкую катаргу. Чырвоная Армія вызваліла нас ад лютага звера. Совецкая ўлада звярнула нам правы совецкіх грамадзян.\nУ 1944 годзе з дня вызвалення мы прыступілі да аднаўлення свайго калгаса, які з кожным днём расце і ўмацоўваецца. Самааддана і па-франтавому працуюць калгаснікі. Калгас пасеяў азімых культур 55 гектараў, закончыў малацьбу, выканаў абавязковыя дзяржаўныя пастаўкі, па-баявому рыхтуецца да веснавой сяўбы. У калгасе поўнасцю засыпана насенне, адрамантаваны сельскагаспадарчы інвентар, праводзіцца збор попелу і птушынага памёту, наладжан добры догляд за цяглавай сілай.\nКалгаснікі гараць адзіным жаданнем падрыхтавацца і правесці веснавую сяўбу добраякасна і свое-часова.\nУсе коні добрай упітанасці\nУ 1944 годзе я ўступіў у калгас імя Молатава. 3 першага дня самааддана і па-стаханаўскі працаваў на палявых работах, каб сваёю працаю дапамагчы Чырвонай Арміі хутчэй знішчыць нямецкага звера.\nПраўленне калгаса ўлічыла гэта і, як лепшага калгасніка, паставіла канюхам.\nНа гэтай рабоце я стаў працаваць яшчэ лепш. Я ўзяў на сябе абавязацельства падрыхтаваць коней да веснавой пасяўной кампаніі добрай упітанасці і ўсіх здаровымі. Узятае абавязацельства я выконваю. Коні ўсе здаровыя, збруя адрамантавана, хоць заўтра можна выязджаць у поле.\nЗа 1944 год мая сям’я выпрацавала ў калгасе 180 працадзён, на якія атрымала 100 пудоў хлеба і 260 пудоў бульбы. За добрую працу ад калгаса атрымаў прэмію.\nУ гэтым годзе я буду працаваць яшчэ лепш на карысць нашай Совецкай Радзімы, на ўмацаванне нашага калгаса.\nБуду працаваць яшчэ лепш\n3 прыходам доблеснай Чырвонай Арміі, якая вызваліла нас ад нямецкіх катаў, я стала адчуваць сябе вольнай, шчаслівай совецкай жанчынай. Да мяне вярнуліся сіла, радасць і любоў да працы.\nУ верасні 1944 года ўступіла добраахвотна ў калгас імя Молатава.\nПраўленне калгаса паставіла мяне свінаркай. 3 першага дня я энергічна ўзялася за гэту працу. Своечасова карміла свіней, глядзела за чыстатой і парадкам у свінарніку.\nЗа 1944 год я выпрацавала ў калгасе 160 працадзён, за якія атрымала 90 пудоў хлеба і 240 пудоў бульбы. Мая сям’я зараз поўнасцю забяспечана хлебам.\nПраўленне калгаса ацаніла маю працу і прэміравала ў тым годзе, у дзень жанчыны, грашыма ў суме 400 рублёў.\nМой муж на фронце нішчыць нямецкіх катаў, а я ў тылу буду працаваць яшчэ лепш, каб сваею працаю дапамагчы нашай Чырвонай Арміі хутчэй дабіць праклятага ворага.\nПа баявому рыхтуюцца да веснавой сяўбы\nПраз некалькі гадзін хадзьбы мы апынуліся ў калгасе імя Молатава. Старшыня калгаса тав. Кузміч расказаў нам пра жыццё і працу калгаса.\nУ 1944 годзе батракі і сяляне вёскі Малева, Карцэвіцкага сельсовета, рашылі аднавіць свой калгас, які быў арганізаваны ў 1940 годзе і разрабаваны немцамі. 3 першага дня калгаснікі сабралі сельскагаспадарчы інвентар: вазы, плугі, бароны, пружыноўкі, адрамантавалі канюшню, у якой паставілі коней, і агульнымі сіламі прыступілі да калектыўнай працы.\nУ калгасе налічваецца зараз 235 гектараў зямлі, на якой пасеяна 55 гектараў азімых культур. 3 кожным днём павялічваецца ферма, у якой ужо ёсць буйнай рагатай жывёлы 11 штук, авец 12, свіней 7, коней 11.\nТак сама ў калгасе ёсць і сад, плошчай у 9 гектараў, пчола-пасека — 23 пчола-сямей.\nКалгаснікі ўзмоцнена рыхтуюцца да веснавой сяўбы. Поўнасцю засыпаны насенны фонд, вывозіцца на поле гной, якога вывезена 10 тон, сабіраецца попел і птушыны памёт. Сельскагаспадарчы інвентар: плугі, возы, бароны, пружыноўкі, — адрамантаваны.\nЗаможна жывуць калгаснікі. У 1944 годзе яны атрымалі на адзін працадзень па 9 кілаграмаў хлеба і 24 кілаграмы бульбы, дастаткова корму для сваіх кароў.\nПраўленне калгаса лепшых людзей прэміравала, сярод якіх атрымалі грашовыя прэміі конюх калгаса Антановіч Антон 500 руб., свінарка Вайцюшонак Гэля 400 руб., калгасніца Буткевіч Ніна 250 руб. і другія.\nУ калгасе арганізаваны звенні, паміж якімі разгорнута соцыялістычнае спаборніцтва за хутчэйшую і лепшую падрыхтоўку да веснавой сяўбы.\nБурна расквітае жыццё калгаса імя Молатава, якое разбурылі нямецкія варвары, проклятыя ворагі нашай Радзімы.\nПройдзе невялікі час і калгас вырасце ў моцную і багатую гаспадарку, а жыццё калгаснікаў бу-дзе заможным і культурным.\nЗ клопатам пра зямлю, пра хлеб\nУ раёне актыўна абмяркоўвалі пастанову СНК БССР і ЦК КП(б)Б “Аб дзяржаўным плане развіцця сельскай гаспадаркі на 1945 год”.\nТак, на сходзе ў Лявонавіцкім сальсавеце жыхарка вёскі Лесуны, маці двух франтавікоў Браніслава Жабуртовіч сказала: “Мой муж ужо стары. Два сыны ваююць. Мне цяжка адной спраўляцца з гаспадаркай, але нічога не зробіш. Я сваю зямлю засею ў тэрмін, а мае сыны няхай ваююць, дабіваюць ворага і хутчэй вяртаюцца на радзіму”.\nІгнат Верамчук з Салтанаўшчыны па-абяцаў: “Агульнымі сіламі мы дапаможам і сем’ям франтавікоў засеяць сваю зямлю. Даведаўшыся аб нашых клопатах і дапамозе, іх сыны і мужы будуць весялей ваяваць і біць ворага”. Зямля пуставаць не будзе — такім быў лейтматыў сходу. Так называлася і адна з заметак у “ЧС”, яе аўтар — Волкаў.\nА ў заметцы Варывончыка расказваецца пра тое, што 10 бядняцкіх сялянскіх гаспадарак Гарадзейскага сельсавета атрымалі зямельныя надзелы агульнай плошчай больш за 70 гектараў. Напрыклад, селянін Тыдрыш з Малой Ужанкі, сям’я якога складаецца з 10-і чалавек, меў 1,75 га зямлі. Яму адвялі яшчэ 7 гектараў. Селянін Ганкевіч меў 4 гектары, стала восем. Федасенка і Анішчанка зусім не мелі зямлі, цяпер атрымалі яе.\nАктыўна рыхтаваліся да веснавой сяўбы і сяляне Карцэвіцкага сельсавета. Ачысцілі насенне, адрамантавалі інвентар, у іх дагледжаныя коні. Значную работу ў падрыхтоўцы да важнай сельгаскампаніі праводзілі агітатары Качура, Рудзешка, Кубрак. Дэпутаты сельсавета Свірыдовіч, Усовіч і Целяховіч арганізавалі дапамогу сем’ям франтавікоў і тым гаспадарам, у якіх не было коней.\nШырылася калгасная вытворчасць\nУ Нясвіжы прайшоў раённы сход сялян і спецыялістаў сельскай гаспадаркі. На ім быў заслуханы і абмеркаваны даклад сакратара РК КП(б)Б тав. Перунова аб задачах сялян па падрыхтоўцы і правядзенні веснавой сяўбы.\nГазета “Чырвоны сцяг” змясціла выступленні ўдзельнікаў сходу.\nТак, Алена Макавоз з вёскі Саска Ліпка Квачоўскага сельсавета сказала: “Я, як дэпутат сельскага Савета, прыкладу ўсе сілы, каб веснавую сяўбу правесці ў тэрмін. За смерць майго бацькі, забітага нямецка-фашысцкімі наймітамі, я буду помсціць сваёй адданай працай на карысць нашай любімай Радзімы”.\nСтаршыня Сноўскага сельсавета Шутаў расказаў, што ў 1944 годзе сяляне з вялікай радасцю сустрэлі Чырвоную Армію-вызваліцельніцу. І абавязаліся ўсімі сіламі і сродкамі дапамагаць фронту, каб наблізіць перамогу над ворагам. Яны перавыканалі абавязковыя пастаўкі дзяржаве, здалі ў фонд Чырвонай Арміі 45 тон збожжа і 25 тысяч рублёў. А вясной 45-га актыўна рыхтаваліся да пасяўной, вырашылі арганізаваць дапамогу сем’ям франтавікоў і інвалідаў Вялікай Айчыннай вайны.\nЗаметка за подпісам старшыні калгаса імя Молатава Кузьміча называлася “Аднаўляем родны калгас”. Ён быў створаны ў 1940 го-дзе. Былыя батракі князя Радзівіла і бяднейшыя сяляне сталі дружна працаваць разам, дзеля агульнага выніку. Але фашысцкія захопнікі спынілі гэты стваральны рух наперад. Многія вяскоўцы загінулі падчас вайны. І толькі вызваленне Чырвонай Арміяй у ліпені 1944 г. прынесла свабоду. “Радасна і заможна жывуць калгаснікі. Мы атрымалі па 9 кілаграмаў збожжавых культур на працадзень. У нас многа сем’-яў, якія атрымалі па 3 тоны збожжа… З кож-ным днём калгас умацоўваецца. Зараз маем 16 плугоў, 7 культыватараў, 2 сеялкі. Увесь інвентар адрамантаваны, збруя падрыхтавана, вазы ў парадку. Трактары стаяць на месцы. Заўтра можна пачынаць араць”, — паведаміў старшыня. І паабяцаў, што веснавую сяўбу калгас правядзе за 8 — 9 дзён, прытым на высокім агратэхнічным узроўні.\nА вось у калгасе “17 верасня” па стане на 6 красавіка ўжо было ўзарана 10 гектараў глебы, пасеяны 1 гектар вікі. Аб гэтым у заметцы “Распачалі сяўбу” распавёў яе аўтар — тав. Рассахач. Дарэчы, за час падрыхтоўкі да пасяўной кампаніі ў калгас было прынята 9 новых сем’яў, а літаральна ў апошнія дні вяскоўцы прынеслі ў праўленне яшчэ 6 заяў. Калгасная рэчаіснасць рабілася для сялян усё больш прывабнай.\nРаённая газета рэгулярна публікавала таксама паведамленні ТАСС аб справах у іншых абласцях Беларусі і рэспубліках Савецкага Саюза. У прыватнасці, расказвала пра абнаўленне музея Пятра І у Полацку, які быў разбураны гітлераўцамі. У гэтым будынку ў 1708 годзе, перад Палтаўскай бітвай са шведамі, Пётр І жыў некалькі тыдняў.\n← Паспеў праявіць сябе як адказны, дысцыплінаваны работнік\nМой тата вярнуўся з вайны… →


Catholic.by - Казанне Мітрапаліта Кандрусевіча падчас св. Імшы ў Рэспубліканскім навукова-практычным цэнтры анкалогіі і медыцынскай радыялогіі\nКазанне Мітрапаліта Кандрусевіча падчас св. Імшы ў Рэспубліканскім навукова-практычным цэнтры анкалогіі і медыцынскай радыялогіі імя М. М. Аляксандрава\nз нагоды 50-годдзя яго заснавання\n26 жніўня 2010 г., п. Лясны\nГлыбокапаважаныя хворыя, пацыенты анкалагічнай клінікі, урачы, медыцынскі персанал!\n1. Сёння Каталіцкі Касцёл успамінае Божую Маці Чэнстахоўскую. На свеце ёсць вельмі многа цудоўных абразоў і ікон Маці Божай. Адзін з іх — гэта абраз так званай Чорнай Мадонны, ці ікона Маці Божай Чэнстахоўскай. Гэты абраз праслаўляецца не толькі ў Каталіцкім Касцёле, але таксама і ў Праваслаўнай Царкве. І гэта вельмі добра. Ёсць адна Божая Маці — Марыя, і, як бы яна не называлася, яна заўсёды Божая Маці. Найбольш славуты ў Каталіцкім Касцёле ў Беларусі абраз Маці Божай — гэта абраз Маці Божай Будслаўскай. Гэты цудоўны абраз добра вядомы не толькі ў Беларусі, але і па-за яе межамі. Нездарма Будслаў вельмі часта называюць Беларускай Чэнстаховай.\n2. У сваім жыцці мы часта звяртаемся да Маці Божай за дапамогай. Чаму? Калі дзіцяці дрэнна, то куды яно найперш звяртаецца? Да сваёй маці.\nПаміраючы на дрэве крыжа, Езус пакінуў нам сваю Маці Марыю як нашу духоўную Маці. З гэтай нагоды трэба ўспомніць і цуд у Кане Галілейскай. Падчас вяселля, калі не хапала віна, Езус, каб маладыя не зведалі сораму, учыніў цуд. Ён перамяніў ваду ў віно. Аднак па чыёй просьбе Ён учыніў гэты цуд? Па просьбе Марыі — сваёй Маці. Дарэчы, гэта быў першы цуд, які ўчыніў Езус. Айцы Касцёла кажуць, што Марыя фізічна або духоўна прысутнічала пры кожным цудзе, які ўчыніў Хрыстус. Яна і надалей як духоўная Маці адкупленага чалавецтва апякуецца патрабуючымі і хворымі. Нездарма св. Бэрнард у сваёй малітве казаў, што ніколі не здаралася, каб Марыя пакінула таго, хто шукаў у яе дапамогі.\n3. Пад цудам мы найчасцей разумеем выздараўленне ад невылечнай хваробы. Пры гэтым медыцына не можа растлумачыць, як гэта магло стацца. Тут павінна быць Божая інтэрвенцыя. І такія выпадкі ёсць. Найчасцей яны адбываюцца ў марыйных санктуарыях. Найбольш вядомым у гэтым сэнсе з’яўляецца санктуарый у французскім горадзе Лурд. Маці Божая з’явілася там ужо больш за 150 гадоў таму. Штогод гэты санктуарый наведваюць каля 6 мільёнаў людзей. Каля 7 тысяч з іх кожны год складваюць свае заявы аб прызнанні цуду. Аднак больш чым за 150 гадоў існавання санктуарыя Касцёл афіцыйна прызнаў толькі каля 80 цудаў.\nАкрамя цуду выздараўлення ад хваробы цела, ёсць цуд духоўнага выздараўлення. Напрыклад, нехта жыў многа гадоў у граху, а потым зведаў навяртанне. Гэта таксама найчасцей адбываецца ў марыйных санктуарыях. Я сам асабіста працаваў на працягу 5 гадоў вікарыем у санктуарыі Маці Божай Вострабрамскай у Вільні і асабіста перажываў такія моманты, калі чалавек далёкі ад веры або закаранелы грэшнік менавіта там, у капліцы Маці Божай Вострабрамскай, навяртаўся.\nУ малітве намашчэння хворых перш за ўсё гучыць просьба аб духоўным здароўі хворага, але пры гэтым таксама ўзносіцца просьба аб выздараўленні цела, калі гэта будзе спрыяць збаўленню чалавека.\n3. Хвароба заўсёды з’яўляецца асаблівым станам чалавека, бо чалавек — не біялагічная машына, а Божае стварэнне, якое мае цела і душу. Таму нездарма ёсць прыказка: «У здаровым целе — здаровы дух». Апошнім часам гэта прыказка ўсё часцей набывае іншы сэнс: «Здаровы дух утварае здаровае цела».\nПасіўнае, абыякавае стаўленне да кожнай хваробы, асабліва анкалагічнай, з’яўляецца вельмі небяспечным. Тут неабходны пазітыўны падыход да жыцця. Вельмі важным фактарам з’яўляецца вера хворага ў выздараўленне, давер Богу, што Ён можа дапамагчы, а таксама магчымасць унутранай, духоўнай перамены і г.д.\nЗаконы чалавечага шчасця дадзены Богам у Яго дзесяці запаведзях і ў Евангеллі. Іх парушэнне вядзе да дысгармоніі чалавечай асобы і неразумення сэнсу цярпення, якім пазначана жыццё кожнага чалавека, асабліва хворага. Таму хворы патрабуе не толькі лячэння, але і падтрымкі —сяброўскай і духоўнай. Пры гэтым самым вялікім унутраным рэсурсам хворага з’яўляецца яго вера ў Бога, якая толькі ўмацоўваецца нашай апекай і любоўю да Яго.\n4. Нярэдка можна пачуць пытанне: «Калі Бог такі добры, то чаму я павінен хварэць, чаму звычайныя лекі не могуць вылечыць мяне?» Такая пастава, як казаў вядомы мысліцель XIII–XIV стст. Эккарт, зводзіць Бога да роўнай чалавеку асобы, калі Бог павінен падпарадкоўвацца волі чалавека, а чалавек лічыць сваю думку адзіна слушнай. Тады чалавек не пакідае поля для дыялога, і Бог павінен выбраць тое, чаго жадаем мы. Такая рэакцыя чалавека становіцца пагрозай для надзеі хворага і вядзе яго ў абдымкі роспачы. У выніку, чалавек, які вёў барацьбу за жыццё, становіцца пераможаным не праз хваробу, але праз самога сябе. Пры гэтым, тое, што найважнейшае, — вера і надзея — пакідаюць яго, і ён становіцца бязрадным, як дзіцё ў цёмным пакоі. Богу нельга навязваць сваёй волі. Яго можна прасіць, як гэта чыніў Езус на дрэве крыжа, але заўсёды згаджаючыся з Яго воляй.\nТаму сёння, молячыся за хворых і ўрачоў, звернем свой позірк на Марыю, каб разам з ёю выказаць згоду з воляй Божай, каб праз яе ўсім нам, асабліва хворым, нават насуперак надзеі заззяла новае святло надзеі, якая ў Езусе Хрысце. Амэн.


Паліва на АЗС A100\nПаліва на A-100\nЗ клопатам аб вашым аўтамабілі\nКантроль за якасцю паліва\nСетка АЗС А-100 прапаноўвае сваім кліентам толькі якаснае паліва і пільна сочыць за якасцю бензіну і дызельнага паліва. Мы правяраем яго на кожным з этапаў на яго шляху ад нафтахімічных прадпрыемстваў да нашых АЗС.\nАўтамабільныя цыстэрны абавязкова пламбуюцца на сваім шляху ад заводу па вырабу нафтапрадуктаў да АЗС. Перад выгрузкай нафтапрадуктаў на саму АЗС паліва рупліва правяраецца.\nШануем ваш давер\nДля нас важна, каб нашы кліенты атрымлівалі толькі якасны прадукт. Мы заўсёды карыстаемся паслугамі надзейных беларускіх прадпрыемстваў.\nПамятайце, што лепш за ўсё выкарыстоўваць той від паліва, які рэкамендуе сам вытворца аўтамабілю.\nНашы кліенты могуць самі праверыць, наколькі добры бензін на запраўках А-100. Часам мы ладзім «народны тэст-драйв» па кантролю якасці паліва на нашых запраўках.\nПраверка паліва на АЗС\nПрыёмка паліва на АЗС\nМы самі правяраем якасць паліва\nУ нас ёсць свой уласны склад нафтапрадуктаў, дзе з дапамогай спецыяльнага абсталявання мы адсочваем якасць нашага паліва. А перад злівам у рэзервуары захоўвання мы абавязкова адбіраем кантрольныя пробы для даследавання ў незалежных акрэдытаваных лабараторыях.\nПашпарты якасці кожнай партыі, якая паступае ў рэзервуары і рэалізуецца на АЗС, знаходзяцца на заправачных станцыях А-100.\nСамая распаўсюджаная марка бензіну\nАптымальнае спалучэнне кошту і якасці\nУніверсальнае дызельнае паліва\nАчыстка выхлапаў дызельных рухавікоў вялікагрузных аўтамабіляў\nКошт на АЗС № 2,16 - 1,27\nВуглевадародны звадкаваны газ маркі ПБА Уяўляе сабой сумесь прапану, нармальнага бутану, ізабутану, прапілену, этану, этылену і іншых вуглевадародаў.\nЭканомія і экалагічнасць\nЦэны ўказаны ў BYN на 25 мая 2022\nРасшыфроўка маркіроўкі паліва\nДП — дызельнае паліва.\nКліматычныя ўмовы прымянення — літары Л (летняе), З (зімовае), А (арктычнае), Е (міжсезоннае).\nЭкалагічны клас — сімвалы К2, К3, К4, К5, якія абазначаюць экалагічны клас. Клас 5 адпавядае Еўра-5. З 1 студзеня 2015 года ў Рэспубліцы Беларусь дазволены абарот толькі дызельнага паліва экалагічнага класа К5.\nАІ — аўтамабільны бензін.\nАктанавы лік — лічбавае пазначэнне актанавага ліку аўтамабільнага бензіну (92,95,98), вызначанага даследчым. Чым вышэй лік, тым лепш ачышчаны бензін.\nЭкалагічны клас — сімвалы К2, К3, К4, К5, якія абазначаюць экалагічны клас аўтамабільнага бензіну. З 1 студзеня 2016 года ў Рэспубліцы Беларусь дазволены абарот толькі аўтамабільнага бензіну экалагічнага класа К5.\nЯк правільна выбраць марку бензіну для майго аўто?\nАддавайце перавагу той марцы, якую рэкамендаваў вытворца вашага аўтамабілю. Гэтую інфармацыю можна ўдакладніць у інструкцыі па эксплуатацыі аўтамабіля, а таксама на адваротным баку лючка бензабаку. Лепей не эксперыментаваць: кожны матор робяць пад пэўны сорт бензіну.\nКалі выкарыстоўваць не той від бензіну, што рэкамендаваў ваш вытворца, то вы не толькі можаце павялічыць расход паліва, але і пашкодзіць працы рухавіка.\nЯк знізіць расход паліва?\nЯк засцерагчы аўто ад няякаснага паліва?\nЧым шкодны няякасны бензін?\nАддзел якасці нафтапрадуктаў\n+375 17 233-33-33, дадатковы 4263, 4251


Рабочая паездка ў Віцебск. Захаваць сяло і ўлічыць інтарэсы людзей - галоўнае патрабаванне Прэзідэнта\nГлабальная рэвізія надзённых праблем. Менавіта так можна сказаць пра мінулую рабочую паездку Прэзідэнта ў Віцебск.\nРазмова ішла аб развіцці АПК рэгіёна. Стан спраў у гэтай сферы ўплывае на эканоміку, а значыць, і на жыццё людзей. Паўночны рэгіён - зона рызыкоўнага земляробства. Кіраўнік дзяржавы так і сказаў: патрэбна дапамога. Паказчыкі рэгіёна не радуюць. У сельгасгаліне ёсць нямала сур'ёзных пытанняў: слабая матэрыяльна-тэхнічная база, адток кадраў, высокая закрэдытаванасць.\nУрад і мясцовая ўлада, кіраўнікі профільных прадпрыемстваў сёння прапанавалі Прэзідэнту некалькі варыянтаў вырашэння цэлага комплексу сістэмных праблем. Сярод іх была заяўлена стварэнне і так званага суперхолдынга - надбудовы над 4 АПК-кластарамі, якія ўжо ёсць у рэгіёне.\nДа нарады нават падрыхтавалі адпаведны праект указа - абмяркоўвалі сёння ўсе за і супраць. І трэба сказаць - дыялог быў вельмі эмацыянальным. Не абышлося без спрэчак, палемікі. Пазіцыя Аляксандра Лукашэнкі адназначная: якія б пераўтварэнні не вызначаліся, галоўнае - захаваць сяло і ўлічваць інтарэсы людзей пры правядзенні рэформ у АПК Віцебскай вобласці. Яшчэ ў пачатку размовы Кіраўнік дзяржавы адзначыў, што гэта сустрэча павінна стаць гістарычнай і проста абавязана прывесці да ашаламляльных перамен для поўначы краіны.\nДа якіх рашэнняў прыйшлі ў выніку? Падрабязнасці даведаемся ў нашага аглядальніка Ілоны Красуцкай.\nВядомы факт, калі Прэзідэнт едзе ў вобласць размова будзе сур'ёзнай\nСёння яго можна назваць кропкавым разборам палётаў у аграпрамысловым комплексе - АПК паўночнага рэгіёна ўжо дакладна не на вышыні. Праблемы, якія цягнуцца гадамі, спараджаюць новыя. Сітуацыя склалася такая, што патрэбны рашэнні без права на памылку.\nУлічваючы аб'ём заяўленых праблем, было зразумела, што размова будзе няпростай. Можна сказаць, ненадоўга яго адтэрмінаваў пратакольны момант. У кожнай камандзіроўцы Прэзідэнта сустракаюць дзяўчаты ў нацыянальных касцюмах - гэта даўняя і, гледзячы на разнастайнасць сезонных убораў, ва ўсіх сэнсах прыгожая традыцыя.\nМабыць, гэта была сёння адзіная пахвала ад Прэзідэнта. Далей выключна крытыка. Хваліцца Віцебскай вобласці асабліва няма чым. Суцэльныя мінусы. Гэта і пра аб'ём вытворчасці сельгаспрадукцыі, сярэднясутачныя прыбаўкі, пагалоўе. А калі больш глабальна, то падаюць інвестыцыі, экспарт.\nВялікая размова пра АПК Віцебшчыны\nЎ 2016 у рэгіёне былі створаны 4 інтэграваныя структуры з загалоўнымі прадпрыемствамі ў Віцебску, Оршы, Глыбокім і Полацку. Гаворачы простай мовай, у іх створаны поўны цыкл вытворчасці ў АПК: ад поля да прылаўка. Прэзідэнт асабіста падтрымаў ініцыятыву ўказам. Да моцных гаспадарак далучылі тых, хто больш слабы, каб і яны ў працэсе падцягвалі паказчыкі. Эксперымент дапамог, але кардынальна не змяніў сітуацыю. Камусьці, вядома, пашанцавала больш.\nГэтая новая ферма ў Аршанскім раёне - яркі прыклад выкарыстання перадавых тэхналогій у жывёлагадоўлі. Робаты замест даярак, тэхніка сочыць за колькасцю і якасцю малака. Тут нават задзейнічалі энергію сонца. На даху спецыяльныя ўстаноўкі. Умовы ўтрымання і сучаснае абсталяванне дазваляюць атрымліваць малако экстра-класа. А, значыць, працаваць у плюс.\nЗ развіццём комплексаў з'яўляюцца і новыя рабочыя месцы\nАле для прыцягнення перспектыўных спецыялістаў на сяле павінна быць адпаведная інфраструктура. Аграгарадок Барздоўка Аршанскага раёна. Тут пражываюць крыху больш за 200 чалавек. Для маладых спецыялістаў прадугледжана жыллё. Ёсць школа, дзіцячы сад. А гэты будынак - сапраўдныя ўпрыгажэнне аграгарадка. Пад адным дахам ФАП, аддзяленне пошты, бібліятэка.\nАле, зразумела, такія ўмовы, як і высокія зарплаты спецыялістаў аграрнай галіны, сёння ёсць не ўсюды. Па шматлікіх прадпрыемствах трэба прымаць прынцыповыя рашэнні. Сёння Прэзідэнту прапанавалі новы праект указа, які, на думку мясцовых улад, здольны нібыта гарантаваць Віцебскай вобласці рух уверх.\nВідавочна, пытанняў маса, як і рызык. Менавіта таму ў праекта былі як прыхільнікі, так і апаненты. Аўтар гэтага так званага антыкрызіснага рашэння - губернатар вобласці Мікалай Шарснёў. Сёння ў кожным яго тэзісе прадзімала "за!".\nМ. Шарснёў: Сканцэнтраваць даўгі, цэнтралізаваць закупы і аб'яднаць экспарт\nСлова далі ўсім. Апроч губернатара, тут кіраўнікі тых самых інтэграцыйных структур і іншых сельгасарганізацый вобласці. Сярод іх і кіраўнік Віцебскай бройлернай птушкафабрыкі Ганна Норкус. Яе прадпрыемства тайна ў рэгіёне завуць 5-й інтэграванай структурай. Чамусьці ў яе атрымалася без усякіх надбудоў і суперхолдынгаў выйсці на рэнтабельную працу.\nЗвычайна на нарадах такога ўзроўню даступная толькі пратакольная частка. Але гэтым разам журналісты чулі ўсё ад і да. Дыскусія атрымалася даволі эмацыйнай. У парыве эмоцый Аляксандр Лукашэнка сам некалькі разоў уставаў з месца. Затое адразу зразумела, як няпроста даюцца рашэнні.\nСапраўды, вельмі шмат нюансаў. Нават Кіраўнік дзяржавы прызнаўся: уначы прыйшлося вывучаць стос дакументаў. А вялікая папка на стале дае зразумець: часу на сон сапраўды было крыху. У структуры гэтых 4 інтэграцыйных структур 159 прадпрыемстваў. А яшчэ 35 у вобласці ў іх не ўваходзяць. Назваць іх слабымі - гэта яшчэ мяккая фармулёўка.\n"Крынкі" - самая праблемная гаспадарка Лёзненскага раёна\nМалочна-таварная ферма некалі вядомай на ўвесь Саюз племянной гаспадаркі "Крынкі". Поспехі калектыву ў свой час былі адзначаныя ордэнам Працоўнага Чырвонага сцяга. Сёння аб былых поспехах застаецца толькі ўспамінаць. Сёння "Крынкі" - самая праблемная гаспадарка Лёзненскага раёна. Уніз пацягнулі даўгі далучанага ў 2003 годзе стратнага калгаса. Яны з'елі і эканоміку "Крынак". Сёння ў гаспадаркі высокая закредитованность. Як следства - адсутнасць сродкаў на мадэрнізацыю малочнай вытворчасці - тут дагэтуль ідзе даенне ў вядро.\nЯк стала зразумела, такія бесперспектыўныя прадпрыемствы ўсё ж здабудуць надзею. Кіраўнікі існуючых холдынгаў працягнуць браць іх пад крыло. Але вось каб памяняць свой статус мінус на статус плюс, працаваць па-старому ў новых умовах сапраўды не атрымаецца.\nМэты, вядома, добрыя - аб'яднаць вытворцаў сыравіны і перапрацоўшчыкаў, павялічыць вытворчасць, арганізаваць працу на палях і фермах. Але часам становіцца зразумела ўжо на старце: нейкіх звёнаў у гэтым ланцугу відавочна не хапае. Такія элементарныя паняцці, як кадравая і тэхналагічная дысцыпліна для шматлікіх па-ранейшаму нешта падобнае на "місія не выканальная".\nВынік нарады: Ніякіх надбудоў і магчымасць прыватызацыі\nБезумоўна, ніхто не гаворыць і не патрабуе, што, увойдучы ў інтэграцыйную структуру, прадпрыемствы павінны тут жа даць імгненны эфект. Усё-такі такі праект, як зямля - доўгатэрміновая інвестыцыя. Але ёсць жа паспяховыя прыклады.\nВось і складаецца ўражанне, што для адных патрабаванне Прэзідэнта працаваць на вынік - проста словы, а для іншых нават не тое што справа прынцыпу, а ўсяго жыцця.\nТут усё зразумела: ніякіх дадатковых суперхолдынгаў у вобласці ствараць не будуць. Спачатку трэба разабрацца з праблемамі ўнутры існуючых. Да новага года Прэзідэнту прадставяць іх выразную кіраўніцкую структуру. Адказнасць у гэтым плане кладзецца на віцэ-прэм'ера Уладзіміра Дворніка. Ён як раз курыруе профільную міжведамасную групу.\nА. Лукашэнка: Інтарэсы людзей - на першым месцы ў любой рэформе\nПазіцыя Аляксандра Лукашэнкі такая: на першым месцы ўсіх ператварэнняў павінны быць людзі. Будуць створаныя спрыяльныя ўмовы спецыялістам, тады і праблем з кадрамі не будзе. А на дапамогу адсталым сельгасарганізацыям прыйдуць і банкі. Прэзідэнт паабяцаў: даўгі холдынгам адтэрмінуюць. А мясцовая ўлада ў студзені адправіцца ў камандзіроўку ў Мінск - прадстаўляць Прэзідэнту канчатковыя рашэнні па развіцці рэгіёна. За ўвесь час сённяшняй 3-гадзіннай дыскусіі, як відаць, ніхто не зрабіў глатка вады - вада на сталах засталася некранутай. Бо пакуль смага ў першую чаргу адносна радыкальных перамен. Прэзідэнт з'ехаў, а ўдзельнікі не спяшаліся разыходзіцца, уражанняў, як і працы, вышэй даху! Камандзіроўка ў Мінск будзе і ў губернатараў Магілёўскай і Гомельскай абласцей - там таксама не без праблем.\nСловам, на прыкладзе Віцебска стала зразумела: калі і патрэбна інтэграцыя, так гэта ў плане свежых ідэй, якія прынясуць вобласці эфект, які прэтэндуе ўвайсці ў гісторыю.\nЭстафета агню ІІ Еўрапейскіх гульняў пабывала ў Слаўгарадзе\nУ Сірыі прагрымеў другі за дзень выбух\nАд падзення снегу з даху гандлёвага цэнтра пацярпела дзіця


Галоўная ➠ Навіны тэхналогій ➠ Тонкі ноўтбук LG Xnote P220 атрымаў ад OCZ SSD таўшчынёй 7,5 мм\nПрычым, таўшчыня гэтага SSD складае ўсяго 7,5 мм, што на 21 працэнт менш за паказчык стандартнага назапашвальніка (9,5 мм) і робіць прылада прыдатным як раз для падобных ўльтратонкіх сістэм.\nНовы SSD назапашвальнік ад OCZ абсталяваны якасным кантролера Indilinx Everest, што павінна забяспечыць яму нядрэнную прадукцыйнасць, а для падлучэння да сістэмы выкарыстоўваецца высакахуткасны інтэрфейс SATA 6.0 Gbps. Адзначым, што ў ноўтбуку LG Xnote P220 выкарыстоўваецца версія SSD на 128 ГБ, хоць, верагодна, маюцца і іншыя мадэлі.\nНа жаль, ніякіх іншых падрабязнасцяў аб тонкім SSD назапашвальніку ад OCZ не прыводзіцца, так што аб быстродействии і іншых характарыстыках навінкі можна толькі будаваць здагадкі. У той жа час паведамляецца, што пастаўкі ноўтбука LG Xnote P220 з гэтым цвёрдацельным назапашвальнікам на рынак Паўднёвай Карэі стартавалі яшчэ ў жніўні, а ў хуткім часе плануецца яго з'яўленне і на некаторых іншых рынках.\nТэхналогія X4 ад SanDisk павысіць ёмістасць SD карт да 64 Гб\nПрарэзаўся яшчэ адзін блакітны зуб\nукраінскія таварныя агрэгатары запусцілі сайт для прыёму скаргаў на падробкі


Адзавіся! Што ты так вабіш мяне?Добры прывід мой. Янаў агонь.Пераходны мосцік.Тамбур пусты.У душы нарастае жах.Першы вагон, і ў вагоне – ты.Дзяўчынкай. I слёзы ў вачах:Любы загінуў. Колаў звон.Не тужы. Не тужы ў журбе.Падумай, як бы пакутаваў ён,Каб вайна забрала цябе?!Як бы імкнуўся праз чорны дым,Як клікаў бы смерці касу?!.Мёртвым лягчэй, і нясцерпна жывым,Што мёртвых у сэрцы нясуць.Пераходны мосцік. З тупой вышыніНехта арфуе снег.У другім вагоне згаслі агні,I ніхто не пабачыў мяне.А я пабачыў. Гарэла свячаНад святлом жаданняў маіх.Ты з другім. І боль такі у вачах,Што лепей бы слёзы ў іх.Я шукаю цябе. Я не магуЗагасіць свой равучы агонь,Я з вагона пустога ў вагон бягу.Трэці. Апошні вагон.I ты. Як свечачка у снягах,Як цёплы кахання сон.Я сказаў, што знясу для цябе на спінеСамы жахлівы цяжар,I ты мне з усмешкай сказала: “Не”.I лепей бы мне – на ліхтар.Ноч. Матляе вагон. Спакойны час.Як разбіць мне сэрца турму?Дзед, і ўнучка,I ты, – за кожнага з вас,За кожнага смерць прыму.I не буду клясці свой першы ўздых,Свой лёс, свой няпросты канец.Што ж, адмучыцца сэрцам сваім за траіхНа долю выпала мне.Не я дзяліў з табой сталь, і бой,I шчасця светлага час.I ўсё ж мы ў Вечнасць едзем з табой,Хоць вагоны розныя ў нас.I ўсё ж са мною, са мною ты,У бязмежнай маёй цеплыні...Масты ляскочуць. Ляскочуць масты.Скупыя плывуць агні.Прыляцелі з халоднай начной зямлі,З дрымучых глыбокіх снягоўI ў вачах вясёлкаю паплыліАгні нямых хутароў.Нічога. Нічога. Цягнік ляціцьУ Вечнасць праз снег густы.Там разбяруцца. Там створаць трох.Кропля ў кроплю, як ты.I мне падаруюць сапраўдную з трохЗа тое, што на зямліНіхто нават смерцю самой не змогМяне ад цябе аддзяліць.За тое, што я дагарэў і згасНа вялікім, як сонца, агні.За тое, што сеў я ў начны гэты часБез білета ў цёмны цягнік....Спустошаны, надзіва спакойны, ён сядзеў над спісанымі лістамі паперы. Усё неяк стала на месца. Словы Ірыны аб тым, што, маўляў, у яе могуць быць з-за яго непрыемнасці, што вось існуюць языкі паклёпнікаў, і што яна просіць, каб ён больш ніколі не праводзіў яе, жылі ўсе гэтыя дні як пустыя гукі, і толькі зараз, пасля гэтага сну, набылі рэальнасць і сэнс.Ён раптам зразумеў, што яна ніколі не будзе з ім. І адначасова ўцячы ад яе ён не можа, а без яе няма жыцця. Значыць, няма чаго супраціўляцца. Жыццё абрыдзела, жыццё не дало шчасця – нашто тады ўсё.Ён не скардзіўся. Адчай прайшоў. Застаўся нейкі халодны і разважлівы курс на канец. Андрэй пагарджаў самазабойцамі, але тут усё было інакш. Не было запалу, не было болю – проста іначай нельга было. Усё адно ён болей ні на што не варты.Праз сценку ён чуў лёгкія гукі музыкі ў суседа. Гралі той самы канцэрт Мендэльсона. Андрэй склаў кнігі ў чамадан. Усе. У другі чамадан склаў рукапісы (яны ў яго заўсёды былі ўпарадкаваныя). Рукапісы нехта завязе ў Мінск. Трэба будзе, каб гэтымі грымзолямі заняліся толькі сябры і з імі Яніс.Усё расклаўшы па чамаданах, ён падышоў да акна і стаў глядзець у яго.За падстанцыяй, за яе марсіянскімі спарудамі паміралі гарадскія агні. Яны згасалі адзін за адным, але гэта, напэўна, ён проста страціў уяўленне аб часе.Не, яму не хацелася паміраць. Ніколі ён яшчэ так не любіў жыцця. Без Ірыны ён не здолее напісаць ні радка. Уся гэтая гісторыя як зламала ў ім нешта.Досыць! Ён зробіць вось што: сябра з Кіева, начуючы неяк у яго, забыў у тумбачцы свой люмінал, цэлых трыццаць таблетак. Многа гэта ці мала – Андрэй не ведаў, ён ніколі не ўжываў снатворнага.


Вайна ў Сірыі: як ВМФ РФ дапамагае Башару Асаду (Інфаграфіка) - InformNapalm.org (Беларуская)\non 2015-09-23 | 4 Comments | Актуальна | Аналітыка | Навіны | Палітыка Print This Post\nУжо пяты год запар урадавыя войскі Сірыі досыць пасьпяхова вядуць баявыя дзеяньні адначасова з некалькімі супраціўнікамі – сірыйскімі паўстанцамі, умеркаванымі ісламістамі, сірыйскімі курдамі і Ісламскай Дзяржавай. Тэрыторыя, якую кантралюе Башар Асад, кожнага году зьмяньшаецца, але рэжыму ўдаецца захоўваць уладу шмат у чым дзякуючы эканамічнай і вайсковай дапамозе Расейскай Фэдэрацыі. Каманда InformNapalm вырашыла наглядна прадэманстраваць маштабы і статыстычныя дадзеныя нарошчваньня трафіку вайсковых караблёў розных расейскіх флётаў у сірыйскі порт Тартус. У гэтым матар’яле OSINT-экспэрт InformNapalm.org Антон Паўлушка прааналізаваў і прадставіў некалькі вялікіх табліцаў (наўпроставая спасылка на базу табліцаў: http://bit.ly/VovaHelpingBasharBY) з пазначэньнем часу, пэрыяду, колькасьці выправаў і задзейнічаных вялікіх дэсантных караблёў ВМФ РФ у перакідваньні вайсковых грузаў у Сірыю.\nТакім чынам, для выкананьня задачаў у перакдваньні вайсковай тэхнікі і жывой сілы ў Сірыю Расея выкарыстоўвае вялікія дэсантныя караблі – ВДК. Чарнаморскі флот РФ налічвае 7 ВДК у складзе 197-й брыгады дэсантных караблёў.\nВарта зазначыць, што ў Сэвастопалі таксама знаходзіцца захоплены расейцамі падчас акупаваньня Крыму ўкраінскі вялікі дэсантны карабель “Канстантын Альшанскі”, але на гэты момант РФ пакуль не наважылася задзейнічаць яго для дастаўкі грузаў у Сірыю.\nЯк відаць з табліцы, з 7 ВДК адначасова можна было разьлічваць на 4-5 караблёў, таму для павялічэньня трафіку было вырашанае прыцягнуць ВДК зь іншых флётаў. Ніжэй прадстаўленыя табліцы з дадзенымі пра ВДК расейскіх флётаў.\nПаўночны флёт – 4 ВДК праэкту 775:\nБалтыйскі флёт – 4 ВДК праэкту 775:\nЦіхаакіянскі флёт – 3 ВДК праэкту 775 і 1 ВДК праэкту 1171:\n*Чырвоным колерам у табліцы адзначаныя караблі, якія НЯ ўдзельнічалі ў трафіку грузаў у Сірыю праз праліў Басфор.\nДва асноўныя кшталты вялікіх дэсантных караблёў праэктаў 775 і 1171:\nУзмацніць састарэлы расейскі флёт вялікімі дэсантнымі караблямі меўся праэкт 11711 (закладзены яшчэ ў 2004 годзе), але з-за кепскага фінансаваньня пакуль ніводзін карабель гэтага кшталту ня быў уведзены ва ўзбраеньне ў заплянаваны тэрмін.\nРасейскае вайсковае кіраўніцтва таксама плянавала ўзмацніць магутнасьць свайго флёту для перакідваньня ўзбраеньня і тэхнікі праз замову ў Францыі найноўшых унівэрсальных дэсантных караблёў кшталту “Містраль”, якія здольныя транспартаваць да 70 грузавікоў АЛЬБО 40 танкаў, а таксама 450 жаўнераў. Гэтыя караблі маюць вадазьмяшчэньне да 32000 тонаў – амаль на адзін парадак большае, чымся маюць ВДК сэрыі 775/1171 (усяго – 4400 тон). Аднак, анэксыя Крыма і накладзеныя санкцыі скасавалі гэтыя пляны. Цяпер перавозіць вайсковыя грузы ў Сірыю Расеі даводзіцца на старых караблях яшчэ савецкае пабудовы.\nДля аналізу трафіку расейскага вайсковага флёту праз праліў Басфор мы зьвярнуліся да турэцкага сайту Bosphorus Naval News. На сайце выкладзеныя няпоўныя дадзеныя, паводле ацэнкі аўтараў, ім атрымалася апрацаваць да 90-95% усіх праходаў вайсковых караблёў праз Басфор. Валантэры InformNapalm.org аб’ядналі дадзеныя за 2013-2015 гг., разьмеркавалі іх паводле флётаў, кшталту караблёў і часу праходжаньня і атрымалі наступную карціну.\nУсяго за 3 гады было зафіксаванае больш за 300 праходаў праліву Басфор расейскімі караблямі ў абодва бакі. У выправах праз Басфор удзельнічалі больш за 50 разнастайных караблёў усіх вайсковых флётаў РФ. Зь іх, як мінімум, 14 вялікіх дэсантных караблёў з 18, якія знаходзяцца ва ўзбраеньні ВМС РФ – 6 (Чарнаморскі флёт), 4 (Балтыйскі флёт), 3 (Паўночны флёт), 2 (Ціхаакіянскі флёт).\nДоля трафіку вялікіх дэсантных караблёў сярод усіх расейскіх караблёў, якія праходзілі Басфор склала больш за 70% (229 з 303 праходаў). На долю ВДК Чарнаморскага флёту прыпадае больш за палову ўсіх праходаў Басфора, больш за 20% на ВДК Балтыйскага флоту і каля 10% на ВДК Паўночнага флёту.\nСтандартны шлях расейскіх ВДК: Сэвастопаль (калі карабель з складу ЧФ РФ) – Наварасійск – Басфор – Дарданэлы – Латакія/Тартус.\nАсноўная пагрузка ажыцьцяўляецца ў Наварасійску. Для пагрузкі з Сэвастопалю неабходна спачатку прывезці груз у Крым, а гэта апошнім часам цяжка, таму караблям ЧФ РФ даводзіцца рабіць асобны крук Сэвастопаль – Наварасійск, што падаўжае сярэдні паход у Тартус на 1 дзень. Звычайны рэйс з Наварасійска ў адзін бок доўжыцца каля 4 содняў.\nАдзін паход у Сірыю зь вяртаньнем доўжыцца ў сярэднім ля 10 содняў – такія рэйсы можна адсачыць ў трафіку рухаў праз Басфор. Часта з Чорнага мора ВДК йдуць у парах, праходзяць пралівы, пасля чаго праз 8-13 дзён вяртаюцца назад у Чорнае мора.\nРэйс Наварасійск-Тартус займае каля 4 дзён (1512 марскіх міляў/2433 км), некалькі дзён караблі разгружваюцца і потым йдуць назад (адлегласьць і час паходу разьлічваліся з дапамогаю сэрвісу SeaRates).\nЯк відаць з статыстычных дадзеных і інфаграфікі, марскі трафік узрастае кожнага году. Меркавана было больш за 30 рэйсаў у 2013 годзе, больш за 45 – у 2014. Да верасьня 2015 году ўжо быў дасягнуты ўзровень выправаў 2014 году.\nВялікія дэсантныя караблі Балтыйскага і Паўночнага флёту ўвесь час ходзяць у ратацыю ў міжземнаморскую эскадру, але, па сутнасьці, курсуюць па маршруце Наварасійск-Тартус.\nЧасьцей за іншыя з Басфора ў бок Міжземнага мора хадзіў ВДК “Калінінград” – 10 разоў толькі ў 2014 годзе, ВДК “Навачаркаск” (9 разоў ў 2014 годзе, 8 – у 2015). Тэхнічнае абслугоўваньне ў Тартусе арганізаванае на дзьвюх плавучых майстэрнях Чарнаморскага флоту – ПМ-56 і ПМ-138, якія зьмяняюць адна адную праз кожныя 6 месяцаў.\nПаводле дадзеных праэкту Bosphorus Naval News, за няпоўныя тры гады 2013-2015 гг. былі зьдзейсьненыя больш за сто выправаў расейскіх ВДК ў Сірыю.\nДадзеныя пра перасоўваньне караблёў таксама лёгка адсочыць у адкрытых пабліках “УКантакце”, дзе жонкі і службоўцы абменьваюцца бягучымі каардынатамі караблёў. “Сірыйскае” пытаньне тамака зьяўляецца ўвесь час.\nАпроч гэтага, заходы ў Тартус асьвятляюцца як рэгіянальнай прэсай (Калінінград, Сэвастопаль, Наварасійск), гэтак і на сайтах “ИТАР-ТАСС”, “РИА Новости” (рас.) і іншых агенцыяў.\nХарактэрным ёсьць тое, што на шляху ў Тартус караблі загружаныя цалкам – ватэрлініі ледзьве бачныя на фатаздымках. А вось на фатаздымках праходу праліву Басфор у бок Чорнага мора ватэрлініі бачныя амаль цалкам – караблі йдуць ужо бяз грузу.\nПра намэнклятуру грузаў вядома няшмат, але пачынаючы зь лета 2015 году праз Басфор пачалі праходзіць расейскія ВДК з тэхнікай, якая стаіць ужо нават на палубе караблю. Гэтая тэхніка, якая знаходзіцца пад тэнтамі або схаваная пад маскавальнай сеткаю, была зафіксаваная ў фатаздымках шматлікіх інфармацыйных агенцыяў. Гэтак увесь сьвет даведаўся пра існаваньне ВДК “Мікалай Фільчанкаў”. Збольшага, гэта досыць рызыкоўны манэўр для ВДК, бо карабель йдзе ў адкрытым моры на далёкую дыстанцыю.\nБДК ВДК “Мікалай Фільчанкаў” праходзіць праліў Басфор. Грузы на палубе схаваныя маскавальнай сеткай. Фота: Yörük Işık\nВДК “Мікалай Фільчанкаў” праходзіць праліў Басфор 10 верасьня 2015 году. Грузы на палубе схаваныя маскавальнай сеткай. Фота: Alper Böler\nІ калі на ВДК праэкту 1171 яшчэ маецца мажлівасьць для зьмяшчэньня грузаў на палубе, то вельмі дзіўным ёсьць тое, што некаторыя кантэйнеры выстаўлялі на палубе ВДК праэкту 775, на якой, практычна, няма мейсца. Падобна на тое, што цягам апошніх дзён расейцы зазналі лагістычную паніку. Перакідваньне вайсковых грузаў у Сірыю ажыцьцяўляецца больш інтэнсыўна. Мабыць, войскам Башара Асада вельмі патрэбнае падмацаваньне.\nВДК “Мікалай Фільчанкаў”, праэкт 1171. Фота: turkishnavy.net\nВДК “Каралёў”, праэкт 775, праходзіць Басфор 3 верасьня 2015 году. Грузы знаходзяцца на палубе. Фото: turkishnavy.net\nУ выніку, на вачох усяго сьвету Расея практычна адкрыта пастаўляе зброю рэжыму Асада, дзякуючы якой ён працягвае свае баявыя дзеяньні. Апошнім часам гэтыя пастаўкі толькі павялічыліся. Як вынік, на Блізкім Усходзе мільёны ўцекачоў, сотні тысячаў забітых і агульная нестабільнасьць у нафтаздабыўным рэгіёне. Але сусьветная грамадзкасьць толькі цяпер, праз 4 гады вайны пачынае заўважаць хто падлівае “алей у вагонь” гэтае вайны.\nНават нетаропкая эўрапейская бюракратыя пачынае дзейнічаць. І паступова Расеі перакрыюць магчымасьць для перакідваньня грузаў паветраным шляхам, таму неўзабаве выправы расейскіх вялікіх дэсантных караблёў праз праліў Басфор маюць стаць яшчэ больш частымі.\nТакім чынам, пакуль эканоміка Расеі адчувае цяжкі груз санкцыяў з-за акупацыі Крыма і пачатку вайны на Данбасе, кіраўніцтва РФ працягвае марнаваць мільярды рублёў на падтрымку рэжыму Башара Асада. Занурыўшыся ў адную вайну, Крэмль кідаецца ў полымя іншае. У выніку, “груз 200” з расейскімі вайсковымі адмыслоўцамі цяпер прыходзіць ня толькі з Данбаса, але і зь Сірыі.\nДадатковыя матар’ялы і статыстычныя дадзеныя.\nПрыблізная колькасьць выправаў у Тартус:\nКолькасць задзейнічаных у выправах у Сірыю расейскіх ВДК паводле флётаў:\nПрыблізная колькасць выправаў у Сірыю паводле караблёў за год:\nАцэньвальнае апісаньне выправаў з 01.2013 па 09.2015 гг. (крытэр – выхад з Чорнага мора і прыблізная дата вяртаньня напрацягу 4 тыдняў):\nУсе перасоўваньні расейскіх ВДК праз праліў Басфор за 01.2013-09.2015:\n(c) Матар’ял падрыхтаваў Anton Pavlushko адмыслова для InformNapalm.org. Падчас перадруку, поўнага або частковага выкарыстаньня матар’ялу спасылка на аўтара і наш рэсурс абавязковая.\n4 Responses to “Вайна ў Сірыі: як ВМФ РФ дапамагае Башару Асаду (Інфаграфіка)”\n[…] Нагадаем, што каманда InformNapalm зрабіла беспрэцэдэнтнае вывучэньне, кампіляцыю і аналіз інфармацыі што да значнага павялічэньня актыўнасьці ВМФ РФ у перакідваньні вайсковых грузаў у Сірыю, якая пададзеная ў зводных дадзеных, табліцах і інфаграфіцы. […]\n[…] Раней, 15 верасьня, валянтэрская група InformNapalm зьдзейсьніла статыстычны аналіз вайсковых выправаў расейскіх вялікіх дэсантных караблёў у сірыйскі порт Тартус і выявіла значнае павялічэньне дынамікі перакідваньня сілаў і сродкаў у Сірыю за час з 2013 па верасень 2015 году. Статыстыка і інфаграфіка дадзеных даступныя ў спасылц…. […]\n[…] Нагадаем, што ўжо пяты год запар урадавыя войскі Сірыі досыць пасьпяхова зьдзяйсьняюць баявыя дзеяньні адразу супроць некалькіх супраціўнікаў – сірыйскіх паўстанцаў, памяркоўных ісламістаў, сірыйскіх курдаў і Ісламскае Дзяржавы. Тэрыторыя, якую кантралюе Башар Асад, кожнага году зьмяншаецца, але рэжыму ўдаецца захоўваць уладу – шмат у чым праз эканамічную і вайсковую дапамогу Расейскае Фэдэрацыі. 15 верасьня 2015 году міжнародная валянтэрская супольнасьць InformNapalm зьдзейсьніла параўнальны аналіз маштабаў павялічэньня трафіку вайсковых караблёў розных расейскіх флётаў у сірыйскі порт Тартус за час з 2013 па верасень 2015 году. Дадзеныя былі адлюстраваныя ў табліцах і інфаграфіцы. […]\n[…] міжнароднае валянтэрскае супольнасьці InformNapalm ужо праводзілі аналіз перасоўваньняў расейскіх караблёў і выказалі здагадку, што расейцы рыхтуюць вайсковую […]


Менчук падпаліў сябе на Кастрычніцкай плошчы | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМенчук падпаліў сябе на Кастрычніцкай плошчы\nПрыкладна ў 17.15 на Кастрычніцкай плошчы ў сталіцы невядомы мужчына падпаліў сябе. Пра гэта паведамілі відавочцы ў сацсетках. Побач у гэты час здарэння апынуліся двое супрацоўнікаў АМАП: яны хутка сарвалі падпаленую вопратку і патушылі. Усё працягвалася паўтары хвіліны, паведамляе tut.by.\nУсё адбылося ля знака «Нулявы кіламетр».\nПазней, у вячэрнім выпуску «Панарамы» на тэлеканале «Беларусь 1» распавялі, што гэта надзвычайнае здарэнне ў пэўным сэнсе — жэст адчаю мужчыны.\nКаля 10 гадоў ён быў жанаты, у шлюбе нарадзілася дзіця. Пазней пара развялася. Суд вызначыў кратнасць сустрэч бацькі з дзіцем, але іх колькасцю мужчына застаўся незадаволены. Ён абскардзіў гэта ў Вярхоўным судзе, але рашэнне засталося ранейшым. Пасля гэтага менчук спрабаваў дамагчыся свайго, звяртаючыся ў Адміністрацыю прэзідэнта, але ўсё безвынікова.\nТады мужчына адправіўся на Кастрычніцкую плошчу, абліў сябе бензінам і падпаліў. Супрацоўнікі АМАП патушылі агонь, пацярпелы цяпер знаходзіцца ў бальніцы.


12 чэрвень 2009, 21:28\nМагілёўскія сябры незарэгістраванай Партыі свабоды і прагрэсу патрабуюць ад управы юстыцыі аблвыканкаму патлумачыць ім, на якой падставе рэгістрацыйныя дакумэнты іхнай арганізацыі былі перададзеныя ў Камітэт дзяржаўнай бясьпекі. Ліст з патрабаваньнем за подпісам першага намесьніка старшыні аргкамітэту партыі Аляксандра Сілкова адпраўлены сёньня.\nНагодай для звароту ва ўправу юстыцыі, паводле спадара Сілкова, сталіся візыты супрацоўнікаў КДБ да дзесяці магілёўскіх заснавальнікаў партыі.\n“Супрацоўнікі КДБ задавалі ўсім аднолькавыя пытаньні: чаму вы сталі заснавальнікамі, ці не баіцеся нэгатыўных наступстваў з-за гэтага на працы, на вучобе, і гэтак далей. Карацей, мякка намякалі, каб яны адклікалі свае подпісы. Сваім патрабаваньнем мы хочам давесьці супрацоўнікам сілавых структураў, што яны займаюцца незаконнай дзейнасьцю. Мы хочам ім паказаць, што як яны правяраюць нашую дзейнасьць, так і мы сочым за іхнай. Яны ўжо даўно распачалі юрыдычную вайну з намі. Наша мэта — яе спыніць”.\nПартыя свабоды і прагрэсу чацьвёрты раз спрабуе зарэгістравацца. Апошні ўстаноўчы сход адбыўся ў Магілёве 18 красавіка. 17 траўня ў Міністэрства юстыцыі Беларусі былі пададзеныя партыйныя рэгістрацыйныя дакумэнты. Заснавальнікамі партыі выступілі 1011 чалавек. Для рэгістрацыі партыі патрабуецца адна тысяча.\nЧацьвёртая спроба рэгістрацыі\nУ Магілёве праходзіць зьезд новай партыі


Лябедзька не назваў 9-га ўдзельніка сустрэчы ў Вільні\n07 чэрвень 2012, 21:59\nУ Вільні адбылася сустрэча прадстаўнікоў беларускай апазыцыі з кіраўніком ведамства фэдэральнага канцлера Нямеччыны Рональдам Пафалам. Па завяршэньні сустрэчы адзін з удзельнікаў сустрэчы старшыня Аб’яднанай грамадзянскай партыі Анатоль Лябедзька адказаў на пытаньні “Свабоды”.\nРС: З чыёй ініцыятывы адбылася сустрэча, хто ў ёй узяў удзел і якія асноўныя пытаньні абмяркоўваліся?\nЛябедзька: Ініцыятар сустрэчы Рональд Пафала - і гэта вельмі важны і істотны факт - адзін зь вядучых нямецкіх палітыкаў, на працягу вось ужо колькі гадоў дэманструе пастаянную зацікаўленасьць Беларусьсю і разьвіцьцём сытуацыі ў нашай краіне. Так што сам факт гэтай сустрэчы - гэта ўжо вялікі плюс для ўсіх нас.\nУ сустрэчы прымаюць удзел дзевяць чалавек - Сяргей Калякін, Рыгор Кастусёў, Аляксандар Мілінкевіч, Алесь Міхалевіч, прадстаўнікі "Гавары праўду", БХД, Марына Адамовіч, але я ня ўсе пэрсаналіі магу называць.\nРС: А чаму ня ўсіх можаце назваць?\nЛябедзька: Некаторыя самі так папрасілі. Адразу скажу, што Андрэя Саньнікава, напрыклад, на гэтай сустрэчы няма.\nРС: Якая асноўная тэма сустрэчы?\nЛябедзька: Сытуацыя ў Беларусі, пэрспэктывы разьвіцьця і што рабіць. Рональд Пафала і ў нефармальных гутарках, якія былі перад сустрэчай, і падчас свайго выступу зрабіў некалькі заяваў. Пачаў ён саму сустрэчу з пытаньня аб палітычных вязьнях. Тым самым ён прадэманстраваў, што гэта найбольш балючая кропка ў стасунках паміж Брусэлем і афіцыйным Менскам. Ён адзначыў, што мы ня можам размаўляць з рэжымам, які садзіць у турму людзей толькі за тое, што ў іх ёсьць свая пазыцыя і што яны яе адстойваюць.\nПа-другое, ён адзначыў, што такой жахлівай сытуацыі не было за ўвесь час праўленьня Аляксандра Лукашэнкі. Ён сказаў, што на цуд тут нельга разьлічваць, што вельмі хуткіх пераменаў у найбліжэйшай пэрспэктыве ня будзе. Ён закрануў таксама сытуацыю з прывядзеньнем у дзеяньне сьмяротнага пакараньня і сказаў, што ён размаўляў з прадстаўнікамі беларускай улады і спрабаваў сптыніць сьмерць, але безвынікова. Ён быў узрушаны такімі паводзінамі беларускіх уладаў і тым, што яны выкарысталі гэтыя прысуды як палітычную інструмэнталізацыю.\nЗакранаюцца тут і расейска-беларускія стасункі, і сытуацыя па канкрэтных прыкладах рэпрэсіяў, ну і, натуральна, што рабіць. У прыватнасьці, што да мяне асабіста, то я якраз сказаў, што сутнасьцю стратэгіі Эўрапейскага Зьвязу можа якраз быць змаганьне за справядлівыя свабодныя выбары паводле стандартаў АБСЭ. Толькі свабодныя выбары дазволяць Беларусі выйсьці з таго тупіка, у які завёў краіну Аляксандар Лукашэнка.\nІ гэта ня ёсьць нешта незвычайнае для Эўрапейскага Зьвязу - свабодныя выбары. Тут я прывёў прыклады, што ў нас і той жа Андрэйчанка мае пазнавальнасьць менш за 4 працэнты паводле Baltic Gallup, а гэта здаецца другі ці трэці чалавек у палітычнай герархіі краіны, і што парлямэнту няма, а ёсьць 110 чыноўнікаў, і людзі не дэманструюць ніякай цікавасьці да парлямэнцкай кампаніі, таму што няма парлямэнту, няма выбараў. Натуральна, што людзі не чакаюць, што пасьля гэтай кампаніі адбудуцца нейкія перамены ў краіне.\nРС: На сустрэчы былі розныя палітыкі з рознымі падыходамі. Ці была дасягнутыя пэўныя дамоўленасьці?\nЛябедзька: У прынцыпе ў апісаньні сытуацыі мы маем кансэнсус, у фармулёўцы мэтаў і задачаў мы таксама вельмі блізкія. Ну, гучаць можа нейкія адценьні ці нейкі большы спадзеў на дыялёг або на нейкую больш жорсткую пазыцыю. Але ў прынцыпе можна было б сказаць, што прысутныя выглядаюць як людзі, якія сядзяць у адной лодцы і налягаюць на вёслы разам.


Салей больш ня будзе «качаром»?\nНХЛ зьбіраецца выкупіць у кампаніі «Ўолт Дыснэй» каманду «Майці Дакс оф Анахайм». Пра гэта паведаміла газэта «Лос-Анджэлес Таймс» . Гаворка пра продаж «качароў» вялася яшчэ год таму, але празь лакаўт, што пачаўся ў НХЛ у мінулым кастрычніку, аціхла. Цяпер размовы ўзнавіліся. У выпадку зьмены гаспадара клюб памяняе ня толькі назву, але, напэўна, і месца дысьлякацыі.\nТрапілі ў эліту хакею зь мячом\nЗборная Беларусі здабыла пуцёўку ў эліту сусьветнага хакею зь мячом (так званага «бэндзі»). XXV чэмпіянат сьвету прайшоў адразу ў двух дывізіёнах — «А» і «В» — у татарскай Казані. У дывізіёне «В» беларусам не было роўных: яны перамаглі зборныя Нідэрляндаў (6:1), Эстоніі (18:5), Вугоршчыны (18:1), Канады (4:4, па пэнальці — 3:2). У стыкавым матчы выхаванцы Мікалая Салаўёва згулялі зь няўдачнікам дывізіёну «А» зборнай ЗША. Беларусы перамаглі — 6:3. «Золата» ў сусьветнай эліце заваявала Швэцыя, што перамагла гаспадароў турніру — зборную Расеі: 5:2. «Бронза» — у зборнай Казахстану. Для бэндзі патрэбныя вялікія адкрытыя коўзанкі, а зь беларускімі зімамі яны не гарантаваныя.\nСамсонаў — другі на кантынэнце\nБеларускі майстар «малой» ракеткі Ўладзімер Самсонаў (на фота) заваяваў «срэбра» на турніры «Europe Top 12» — спаборніцтве 12 наймацнейшых тэнісістаў кантынэнту, што прайшло ў францускім Рэно.\nУ першым матчы вырашальнай стадыі Ўладзімер перамог чэмпіёна сьвету аўстрыйца Вэрнэра Шлягера — 4:0, у паўфінале француза — Дам’яна Элоя — 4:1. У фінале Самсонаў у напружаным матчы саступіў прадстаўніку Расеі Аляксею Сьмірнову — 4:3 (лік па партыях 11:9, 4:11, 11:7, 11:9, 11:13, 7:11, 13:15). У аналягічным «жаночым» турніры Вікторыя Паўловіч падзяліла 9—12-я месцы.\nУ мінулы ўік-энд прайшоў таксама і чэмпіянат Беларусі па настольным тэнісе. Пераможцамі сталі Віталь Нехвядовіч і Вераніка Паўловіч.\nСлавуты фінскі гоншчык, двухразовы чэмпіён сьвету (1998—1999, «Макларэн») Міка Хакінэн заявіў, што больш ня вернецца ў «Формулу-1» (ён пакінуў Вялікія гонкі ў 2001-м). Аўтагоншчык наракае на свой узрост: «Усё скончана. Мне ўжо 36 гадоў, а век у гэтым відзе спорту мае значэньне. З кожным годам рэакцыя ўсё больш павольная, і вочы бачаць горш». Між тым сяміразоваму чэмпіёну сьвету Міхаэлю Шумахеру таксама 36 год, але немец на гады і вочы не наракае, а рыхтуецца разам з «Фэрары» ў паход па восьмы тытул.\nЛасты — як трэба\nБеларускія спартоўцы пасьпяхова выступілі на першым этапе Кубку сьвету па плаваньні ў ластах, што прайшоў днямі ў славенскім Марыборы. У спаборніцтвах бралі ўдзел 26 камандаў з 11 краін. Каманда ДТСААФ, што складалася з новапалачан, заняла першае месца, заваяваўшы 24 мэдалі ў асабістым заліку — 10 залатых, 8 срэбраных, 6 бронзавых. Наступны этап Кубку сьвету пройдзе ў Наваполацку ў сакавіку.\nКовель ляціць у Лёндан\n18-гадовы форвард менскага «Дынама» і зборнай Беларусі пасьля таварыскага футбольнага матчу Польшча — Беларусь адправіцца на тыднёвы прагляд у лёнданскі «Арсэнал». Пра гэта ў аўторак паведаміла выданьне «Прессбол». Ковель у мінулым сэзоне згуляў за «Дынама» 27 матчаў і забіў сем галоў.\nМЮ не прадаецца\nПаўабаронца футбольнага клюбу «Манчэстар Юнайтэд» і зборнай Уэльсу Раян Гігз далучыўся да заўзятараў каманды, што пратэстуюць супраць продажу кантрольнага пакету акцый клюбу амэрыканскаму мільярдэру Малкалму Глэйзэру. Яшчэ раней супраць гешэфту выступілі такія вядомыя манкуніянцы, як Эрык Кантана, Оле Гунар Солшэр, а таксама трэнэр сэр Алекс Фэргюсан. Гігз, які мае найбольшы стаж у МЮ, заклікаў акцыянэраў не прадаваць акцый Глэйзэру. «Нам падабаецца сёньняшняе становішча спраў, калі ніхто ня мае кантрольнага пакету. Ня варта нічога мяняць», — кажа Гігз.


08 лістапад 2019, 11:17\nТравень 2015 году. Сустрэча Аляксандра Лукашэнкі і міністра па справах Эўропы Сэбастыяна Курца ў Менску\nПрэс-служба кіраўніка Беларусі пацьвердзіла дэталі візыту Аляксандра Лукашэнкі ў Аўстрыю 11-12 лістапада, пра што раней паведамлялі аўстрыйскія мэдыя.\n«У цэнтры ўвагі будуць і палітычныя пытаньні: сытуацыя ў рэгіёне і сьвеце, узаемадзеяньне Беларусі з Эўразьвязам, у тым ліку ў фармаце „Усходняга партнэрства“, тэматыка аховы навакольнага асяродзьдзя», — паведамляе прэс-служба кіраўніка Беларусі.\nЧаму візыт у Аўстрыю?\nАўстрыя належыць да тых дзяржаваў ЭЗ, якія ляяльна ставяцца да афіцыйнага Менску, незалежна ад таго, якія партыі ці кааліцыі знаходзяцца ва ўрадзе. Як сьведчыць палітоляг Валер Карбалевіч, да апошняга часу аўстрыйская амбасада ў беларускай сталіцы вельмі неахвотна ішла на кантакт з апазыцыяй, грамадзянскай супольнасьцю, праваабаронцамі.\nЛукашэнка рэдка езьдзіць у краіны Эўразьвязу. Доўгі час гэта было зьвязана з санкцыямі супраць яго і шэрагу беларускіх чыноўнікаў.\nАўстрыя стабільна ўваходзіць у лік найбуйнейшых інвэстараў у эканоміку Беларусі, аўстрыйскі капітал тут актыўна прысутнічае. Адзіны банк Беларусі з заходнім капіталам — «Прыорбанк», яго асноўным акцыянэрам ёсьць «Raiffeisen Bank». Гэты банк выступаў адным з арганізатараў разьмяшчэньня беларускіх эўрааблігацыяў на эўрапейскіх фінансавых рынках.\nАктыўна вядзе лінію на паляпшэньне адносінаў з афіцыйным Менскам Фэдэральны Канцлер Аўстрыі Сэбастыян Курц. У рангу міністра замежных справаў ён двойчы наведваў беларускую сталіцу. У траўні летась, ужо ў статусе фэдэральнага канцлера, Курц у тэлефоннай размове з Лукашэнкам запрасіў яго ў госьці ў Вену.\nСкандальны адпачынак Лукашэнкі на горналыжным курорце Аўстрыі\nУ сакавіка 2002 году Аляксандр Лукашэнка знаходзіўся пад заходнімі санкцыямі і ня мог наведваць краіны ЭЗ. Тым ня менш ён адпачыў на гарналыжным курорце ў аўстрыйскім Тыролі. Паездку ў абыход санкцыяў арганізаваў уладальнік сеткі казыно Casinos Austria Леа Вальнэр, які ў той час узначальваў Нацыянальны алімпійскі камітэт Аўстрыі. Аўстрыйскія СМІ высьветлілі, што адпачынак Лукашэнкі з асобамі, што яго суправаджалі, каштаваў амаль 200 тысяч эўра. Гэтак, прыватны самалёт з Вены ў Інсбрук абышоўся ў 30 тысяч эўра, пяцізоркавы гатэль Klosterbräu — 47 тысяч. Акрамя таго, грошы пайшлі на вечарыну, гульні ў казыно, гарналыжны адпачынак, алькагольныя напоі, а таксама мэдычныя паслугі, бо падчас катаньня на лыжах Лукашэнка атрымаў траўму сьцягна і на верталёце паляцеў у шпіталь.\nПраўда, плаціў за гэты прымаючы бок — усё той жа Леа Вальнэр. Разам з Лукашэнкам курорт тады наведалі ягоныя сыны Віктар і Дзьмітрый, Ірына Абельская, Уладзімір Макей, Уладзімір Канаплёў ды іншыя.


Мы розныя, але мы разам - Адукацыйная прастораАдукацыйная прастора\nІнклюзіўны святочны канцэрт “Рэцэпт добрага настрою” прайшоў у чацвер у сярэдняй школе № 177 Мінска. Музычныя і танцавальныя нумары, а таксама інклюзіўны спектакль, падрыхтаваныя навучэнцамі, падарылі ўсім прысутным шчырыя ўсмешкі і добры настрой. Гасцямі свята таксама сталі педагогі з Рыгі, якія змаглі ўбачыць і пераняць вопыт работы ў нашай краіне з дзецьмі з інваліднасцю.\nІнклюзіўнае навучанне дазваляе дзецям з інваліднасцю не толькі атрымаць адукацыю, але і дапамагае сацыялізавацца ў грамадстве.\nРэсурсны цэнтр па спецыяльнай адукацыі з класамі інтэграванага навучання і выхавання быў створаны на базе сярэдняй школы № 177 па загадзе камітэта па адукацыі ў 2013 годзе. Зараз у школе вучацца 75 дзяцей з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця.\nДэвіз школы — “Мы розныя, але мы разам”. Ва ўстанове адукацыі створаны ўсе ўмовы для фарміравання ў вучняў і педагогаў талерантных адносін да людзей з асаблівасцямі развіцця.У школе нароўні са звычайнымі дзецьмі вучацца хлопчыкі і дзяўчынкі з цяжкасцямі ў навучанні, з цяжкімі парушэннямі маўлення, з інтэлектуальнай недастатковасцю: наведваюць урокі, гуляюць, удзельнічаюць у спартыўных і творчых мерапрыемствах. Кожны настаўнік, выхавальнік робіць усё магчымае, каб дзеці з інваліднасцю змаглі добра і карысна вучыцца.\n— Нам вельмі важна, каб кожнае дзіця, якое вучыцца ў нашай школе, адчувала сябе ўтульна. Мы кожны дзень паказваем, што ўсе нашы вучні роўныя. Напрыклад, настаўнікі-дэфектолагі праводзяць сумесныя майстар-класы з удзелам усіх дзяцей. На іх школьнікі дапамагаюць і падтрымліваюць адно аднаго. Менавіта так дзеці з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця не адчуваюць сябе ізалявана і могуць на роўных мець зносіны з равеснікамі, — адзначае дырэктар школы Таццяна Васільеўна Малчанава.\nПры навучанні дзяцей з інваліднасцю ў школе выкарыстоўваюцца спецыяльныя методыкі: казкатэрапія, фарміраванне штучных уяўленняў, методыка “Простыя аналогіі”, тыпалагічныя апытальнікі і шмат іншых.\nШмат увагі на карэкцыйных занятках удзяляецца рабоце вучняў з нетрадыцыйнымі тэхнікамі малявання, якія садзейнічаюць развіццю творчых здольнасцей, уяўленню, назіральнасці, мастацкага мыслення і памяці. На занятках выкарыстоўваюцца розныя віды творчасці: маляванне далонню і выдзьмухваннем, манатыпія, кляксаграфія, хаатычная штрыхоўка шарыкавай ручкай, аплікацыі, маляванне па капірцы і іншае.\nНа базе школы створаны інклюзіўны тэатр. У пастаноўках бяруць удзел звычайныя дзеці і дзеці з асаблівасцямі. Кожнаму вучню даюць магчымасць паказаць сябе і свае здольнасці, дапамагаюць развівацца ў розных напрамках.\nінклюзія канцэрт Мінск рэцэпт добрага настрою сярэдняя школа № 177\nЗ тегами: інклюзія канцэрт Мінск рэцэпт добрага настрою сярэдняя школа № 177\nНаступная: Ролевыя гульні на ўроках грамадазнаўства


Меркаванне: На Лукашэнку накінулі пятлю, якую немагчыма зняць з шыі - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nМеркаванне: На Лукашэнку накінулі пятлю, якую немагчыма зняць з шыі\nМяркуючы па істэрычнай рэакцыі, рэжым рыхтаваўся, што санкцыйны ўдар будзе «мякчэйшым».\nУчора набылі моц еўрапейскія санкцыі, да якіх далучыліся Злучаныя Штаты і Вялікая Брытанія, піша тэлеграм-канал CYNIC.\nСудзячы па істэрычнай рэакцыі рэжыму, рыхтаваліся, што ўдар будзе «мякчэйшым».\nАдразу пачалі ўсё расказваць, як пачне ўсё развівацца, дзякуючы санкцыям - і гэта яшчэ падвойныя амерыканскія не набылі моц. Санкцыі - гэта спосаб павольнага ўдушэння дыктатур.\nТак, мэтай «крымскіх санкцый» для Расеі было ўдушэнне эканамічнага характару. «Страчанае дзясяцігоддзе» - гэта не эканамічны, а палітычны феномен, бо з кожным новым дзясяцігоддзем «пятля» будзе нацягвацца, пакідаючы ўсю меншую прастору і для палітычнага манеўру.\nУявіце сабе слуп, а на ім доўгую пятлю, якую немагчыма зняць з вашай шыі. Слуп не рухаецца, а час, а значыць і вы, рухаецеся, але кожны крок насустрач будучыні будзе ўсё мацней нацягваць нітку на горле. І таму адзіным варыянтам застаецца фіксацыя на месцы.\nРасея крадзе прастору, але ў яе крадуць час. Помніцца некалі Дарэнка сказаў, што расейцы імкнуцца авалодаць прасторай, пакуль усе астатнія кіруюць «на хаду», ідучы наперад у часе. Мы становімся больш мабільнымі, і размовы аб прасторы - гэта крок назад, гэта нейкая савецкая мара пра «самую вялікую краіну», гэта нейкія хлапечыя комплексы. Санкцыі працуюць на перспектыву - яны крадуць дзясяцігоддзі, павялічваючы разрыў паміж дыктатурамі і дэмакратыямі.\nВось гэтая кансервацыя элітаў на фоне развітай моладзі безумоўна дасць сваю цечу. У нас гэта адбылося летась. Пачаўся незваротны працэс, прыпыніць які ні катаваннямі, ні рэпрэсіямі немагчыма.\nДыктатараў выштурхвае выбухной хваляй ад свету, які бурна развіваецца, і яны хапаюцца за выступы, страляючы па народзе, бо альтэрнатыўны шлях у іх толькі адзін - у прорву.\n17.01 З галавы да ног: якія хваробы падазраюць у Лукашэнкі 127,666\n19.01 Лукашэнка прарочыць свой канец 103,996


№ 11 (1293) 12 марта 2020\nГлавная / Люди / Будзем знаёмыя / Гордасць Шуміліншчыны\nПа выніках работы за 2019 год сямёра жыхароў Шуміліншчыны сталі лаўрэатамі звання «Чалавек года Шуміліншчыны». У іх ліку — ганаровы лесавод Беларусі Уладзімір Мазейка, ляснічы I класа Казьянскага лясніцтва ДЛГУ «Шумілінскі лясгас». Вядомы не толькі ў раёне, але і за яго межамі, Уладзімір Міхайлавіч сваёй нястомнай і плённай працай заслужыў павагу і пашану калег і землякоў. Так, летась за вернасць абранай прафесіі ён быў узнагароджаны знакам «30 гадоў бездакорнай службы ў дзяржаўнай лясной ахове Рэспублікі Беларусь». Сёлета за выніковую добрасумленную работу ўдастоены не менш ганаровага звання.\nПераможцам спаборніцтва па сацыяльна-эканамічным развіцці Шумілінскага раёна стаў і калектыў лесанарыхтоўчага пункта «Шумілінскі» Шумілінскага лясгаса, які ўзначальвае Аляксей Валькоў.\nПерейти на главную >Перейти в люди >Будзем знаёмыя >


Кадафі тайна пахаваны\n25 кастрычнік 2011, 12:08\nПаводле паведамленьняў сусьветных СМІ, былы лібійскі кіраўнік Муамар Кадафі сёньня раніцай быў тайна пахаваны ў невядомым месцы ў пустыні. Разам з Кадафі пахавалі ягонага сына Мутасіма і аднаго зь іх паплечнікаў.\nЦела палкоўніка Кадафі было выстаўленае на публічны агляд у Місраце пасьля таго, як 20 кастрычніка паўстанцы схапілі яго ў ягоным родным горадзе Сірт, і ён памёр пры нявысьветленых абставінах.\nМэдыкі, якія ўскрывалі цела Кадафі, канстатавалі, што ён памёр ад агнястрэльнага раненьня ў галаву. Аднак пакуль невядома, чый стрэл спрычыніў сьмерць былога лібійскага кіраўніка.\nУ сусьветных СМІ зьявіліся розныя дапушчэньні наконт апошніх хвілінаў жыцьця лібійскага дыктатара.\nПаводле адной з вэрсій, калёна аўтамабіляў, у якой ехалі Кадафі і яго сын Мутасім, а таксама міністар абароны Абу Бакр Юніс, спрабавала раніцай 20 кастрычніка выехаць зь Сірту, але была абстраляная з паветра авіяцыяй НАТО. Кадафі і яго прыбліжаныя вымушаныя былі вярнуцца ў горад, дзе схаваліся ў вялікіх дрэнажных трубах, але былі выяўленыя там паўстанцамі. Тады, мяркуючы па ўсім, палкоўнік атрымаў некалькі раненьняў, у тым ліку, у жывот. Пасьля гэтага, паводле адных, яго павезьлі ў Місрату, аказваючы першую мэдычную дапамогу і імкнучыся захаваць ягонае жыцьцё. Але з прычыны нейкай перастрэлкі, як сьцьвярджаюць прадстаўнікі Пераходнай нацыянальнай рады, Кадафі быў забіты.\nПаводле іншых, паўстанцы пачалі зьдзекавацца над параненым Кадафі. Расправу спыніла куля ў скронь, выпушчаная з блізкай адлегласьці нейкім 18-гадовым Ахмэдам аш-Шайбані, які стрэліў у Кадафі з 9-мілімэтровага залатога пісталета палкоўніка. Пазьней імя гэтага маладзёна зьнікла з поля зроку, а на першы плян высунуўся іншы паўстанец. Кіраўнікі паўстаньня заявілі, што яны не аддавалі загаду на фізычную ліквідацыю палкоўніка Кадафі і ня ведаюць, хто стаіць за расстрэлам.\nВярхоўны камісар ААН па правах чалавека, а таксама іншыя грамадзкія дзеячы і палітыкі, уключаючы кіраўніка Міністэрства замежных справаў Расеі Сяргея Лаўрова, заклікалі да расьсьледаваньня ўсіх абставінаў забойства Кадафі.\nМустафа Джаліл, старшыня Нацыянальнай пераходнай рады ў Лібіі, заявіў 24 кастрычніка, што Рада вырашыла стварыць сьледчую камісію ў справе сьмерці Кадафі.