09 люты 2019, 17:08\nЧастка каманды DeafSport\n«Усе навіны на мове жэстаў»\n«Мы расказваем усе навіны на мове жэстаў. Гэта наша фішка», — кажа праектная мэнэджарка DeafSport Кацярына Ялпаева. Цяпер яна ў дэкрэтным адпачынку, а дагэтуль працавала настаўніцай у школе.\nЛюдзям з парушэньнем слыху прасьцей зразумець, што адбываецца на экране, калі аповед ідзе на мове жэстаў. «Беларуская спартыўная фэдэрацыя глухіх» разьвівае дэфлімпійскі рух, аднак пра посьпехі беларускіх спартоўцаў на спаборніцтвах інфармацыі мала. Таму Кацярына вырашыла распавядаць пра спорт людзям з інваліднасьцю па слыху.\n«Ёсьць глухія, якія цяжка ўспрымаюць інфармацыю тэкстам, — кажа каардынатарка праекту Аксана Палажанец. — Ёсьць пісьменныя і тыя, хто празь нейкія асаблівасьці ня можа чытаць. Пісьменных каля 30%. А ўявіце, як жывуць астатнія 70%».\nНі заробку, ні студыі, ні прафэсійнай апаратуры\nЦяпер у камандзе DeafSport — восем чалавек, і ўсе з інваліднасьцю па слыху.\n«Мы робім усё самі: ад здымак да мантажу, — кажа Кацярына. — У нас няма ні заробку, ні студыі, ні прафэсійнай апаратуры».\nНад праектам каманда працуе дыстанцыйна, офісу пакуль няма.\nКожны мае звычайную працу па-за праектам. «Прыходзіцца выкройваць час у сям’і і ў працы. Кожны аддае праекту столькі вольнага часу, колькі можа. Ніякай абавязковай нагрузкі няма», — апавядае Аксана.\nДа праекту паступова далучыліся беларускія спартсмэны: лёгкаатлет Саша Козіч, валейбалістка Сьвятлана Пашкоўская, баскетбалістка Марына Раманенка.\nДля Сашы ўсё жыцьцё — гэта спорт. У ягонай сям’і ўсе спартоўцы і з інваліднасьцю па слыху. «Я дасягнуў добрых вынікаў у лёгкай атлетыцы. Аднак у Беларусі пра нашыя дасягненьні гавораць мала. Мы вартыя, каб пра нас ведалі. Таму я прыйшоў у каманду DeafSport апэратарам», — кажа Саша.\nСьвятлана Пашкоўская больш за 17 гадоў уваходзіць у зборную Беларусі. Яна выпадкова даведалася аб праекце і прыйшла дапамагаць у сацыяльных сетках.\nБаскетбалістка Марына дагэтуль уваходзіць у нацыянальную зборную. Мае сына, таксама з інваліднасьцю па слыху. Ён займаецца плаваньнем і таксама ўваходзіць у нацыянальную зборную. «Вельмі хочацца, каб у навінах паказалі, як ён абыходзіць супернікаў і перамагае», — кажа Марына.\nБезбар’ернае асяродзьдзе — гэта ня толькі пандусы\nРолікі DeafSport глядзяць ня толькі ў Беларусі, але і ў Польшчы, ЗША і Канадзе. Калі доўга нічога не выходзіць, падпісанты просяць новыя відэа. За паўтара году сюжэты на сайце паглядзелі больш за 60 тысяч разоў.\n«З даступнасьцю ў Беларусі цяжка, — прызнаецца Аксана. — Часта людзі думаюць, што безбар’ернае асяродзьдзе — гэта толькі пандусы. Аднак нікому ў галаву не прыходзіць, што недаступнай можа быць і інфармацыя».\n«Напрыклад, у Нацыянальным мастацкім музэі ёсьць інфармацыйныя стэнды. Гэта добра. Але хочацца, каб быў і экскурсавод — жывы чалавек, у якога на мове жэстаў можна штосьці спытаць і адразу атрымаць адказ. Тады можна было б ладзіць адмысловыя экскурсіі для глухіх людзей», — дадае Кацярына.\nА яшчэ Кацярына марыць, каб DeafSport стаў афіцыйнай працай з заробкамі для ўсіх удзельнікаў праекту.\nЯк можна дапамагчы праекту ўжо цяпер?\nЯкой-хаця апаратурай: штатыў, фотаапарат, відэакамэра, ноўтбук, дрон.\nПамяшканьнем для студыі.\nКансультацыямі ад журналістаў-тэлевізійнікаў, майстар-клясамі пра тое, як рабіць мантаж ці як паводзіцца ў кадры.\nУ канцы лютага DeafSport плянуе запусьціць на «Талацэ» краўдфандынг. Тады камандзе можна будзе дапамагаць фінансава.


Максім Уладзіміравіч Місько — Вікіпедыя\nМаксім Уладзіміравіч Місько\n25 лютага 1972(1972-02-25) (50 гадоў)\nМаксім Уладзіміравіч Місько (нар. 25 лютага 1972, Мінск) — беларускі юрыст і палітык. Кандыдат юрыдычных навук.\nСкончыў Беларускі інстытут правазнаўства.\nПрацаваў прыватным прадпрымальнікам, камерцыйным дырэктарам таварыства з абмежаванай адказнасцю «Аграмінфуд», дырэктарам, юрысконсультам таварыства з абмежаванай адказнасцю «Эстэртэкс».\nЗ’яўляецца старшынёй праўлення грамадскага аб’яднання «Беларускі фонд міру», дацэнтам кафедры фінансавага права і прававога рэгулявання гаспадарчай дзейнасці Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.\n↑ Місько Максім Уладзіміравіч\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Максім_Уладзіміравіч_Місько&oldid=3709571"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:23, 10 кастрычніка 2020.


На Бераставіччыне маладыя сем’і змагаліся за званне “Уладара сяла” | Навiны раёна | Белорусская версия\nНа Бераставіччыне маладыя сем’і змагаліся за званне “Уладара сяла”\n17 жніўня ў аграгарадку Пархімаўцы прайшоў раённы этап рэспубліканскага сямейнага праекта «Уладар сяла — 2019». Арганізатарамі яго выступілі раённы камітэт Беларускага рэспубліканскага саюза моладзі, райкам прафсаюза работнікаў аграпрамысловага комплексу і аддзел ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі райвыканкама.\nНаша дзяржава надае вялікую ўвагу маладым сем’ям, якія жывуць і працуюць у сельскай мясцовасці. Гэтаму пацвярджэнне і праект «Уладар сяла», які накіраваны на папулярызацыю сельскагаспадарчай дзейнасці, замацаванне маладых сем’яў у сельскай мясцовасці, умацаванне сямейных традыцый і адраджэнне працоўных дынастый. Ён таксама спрыяе актывізацыі работы па ўпарадкаванню індывідуальных сельскіх падвор’яў, фарміраванню ў моладзі пачуцця патрыятызму, а таксама павагі і любові да сельскагаспадарчых прафесій.\nВось і сёлета пасля збору ўраджаю збожжавых у Пархімаўцах сабраліся маладыя сем’і, якія не па чутках ведаюць, як здабываецца хлеб, працуюць у сельскагаспадарчых арганізацыях раёна, вядуць уласную гаспадарку, знаходзяць час для творчасці і сваімі рукамі робяць прыгожымі і ўтульнымі свае дамы і прысядзібныя участкі, падаючы годны прыклад сваім дзецям і аднавяскоўцам.\nЗа ганаровае званне называцца лепшай сельскай сям’ёй Бераставіччыны ў гэтым годзе вырашылі пазмагацца тры сям’і: Пракапчук з аграгарадка Вялікія Эйсманты, Пяцельчыц з аграгарадка Канюхі і Сабалеўскіх з аграгарадка Пархімаўцы.\nПадтрымаць канкурсантаў прыехалі іх блізкія і знаёмыя, а таксама шматлікія жыхары Пархімаўцаў, якія сабраліся ў парку аграгарадка.\nЯшчэ да пачатку конкурснай праграмы сем’і-ўдзельнікі разгарнулі выставы сваіх дасягненняў, творчых работ і любімых сямейных страў, якімі яны потым з задаваленнем частавалі журы і гледачоў.\nА ўжо непасрэдна прадставілі сябе ў конкурсе «Давайце пазнаёмімся», дзе яны ў творчай форме расказвалі пра сябе, свае захапленні, дэманстравалі свае здольнасці і ўменне выступаць дружнай камандай.\nПершымі на сцэну выйшлі Васілій і Алена Пракапчукі з аграгарадка Вялікія Эйсманты. Муж і жонка працуюць у КСУП «Варанецкі», Васілій — упраўляючы аддзяленнем МТК «Мацеевічы», а Алена працуе ветэрынарным урачом СТК «Рэмуцеўцы», у сям’і падрастае чатырохгадовы сын Глеб.\nА вось у наступных канкурсантаў — Валяр’яна і Вікторыі Пяцельчыц з Канюхоў — сям’я значна большая, у ёй выхоўваецца чацвёра дзетак: сыны Мікіта і Уладзіслаў, дочкі Сняжана і Анастасія. Тата працуе загадчыкам участка КСУП «Макараўцы», а мама пакуль што знаходзіцца ў водпуску па доглядзе малодшай дачкі Анастасіі, якой споўнілася толькі шэсць месяцаў.\nСям’я Сабалеўскіх у аграгарадок Пархімаўцы прыехала нядаўна. Тата Ігар стаў працаваць галоўным ветэрынарным урачом у КСУП «Пархімаўцы», а мама Ганна — тэхнікам па ідэнтыфікацыі і ўліку жывёлы. На сцэне яны выступалі разам з трохгадовым сынам Робертам, які актыўна спрабаваў падпяваць маме і тату.\nУ наступным конкурсе — «Сіўка-бурка» — маладыя сем’і прадэманстравалі, як яны ўмеюць абыходзіцца з хатняй жывёлай, паказалі ўменне запрагаць і распрагаць каня. І хоць штодня ім не прыходзіцца гэтага рабіць, але тым не менш і з гэтым заданнем усе справіліся на «выдатна».\nУ сельскай спартыўнай эстафеце ўдзельнікі паказалі свой спрыт, хуткасць і нязломнае імкненне да перамогі.\nЗавяршаючым этапам выпрабаванняў стаў конкурс «Майстар», у якім таты мелі магчымасць паказаць, што яны майстры на ўсе рукі, і вырубаць з дапамогай сякеры дошку-стальніцу.\nГледачы актыўна падтрымлівалі і падбадзёрвалі канкурсантаў, асабліва хваляваліся за сваіх бацькоў самыя маленькія ўдзельнікі праекта.\nПры падвядзенні вынікаў журы ацэньвала і відэаролік, які сем’і спецыяльна падрыхтавалі, каб паказаць усю прыгажосць свайго сельскага падворка.\nВядома, кожная сям’я імкнулася да перамогі, розніца паміж баламі канкурсантаў часта была мінімальнай. Але тым не менш, удача на гэты раз, як кажуць, усміхнулася сям’і Пяцельчыц, менавіта яна і стала пераможцай раённага этапу рэспубліканскага сямейнага праекта «Уладар сяла — 2019». Каштоўны падарунак – мікрахвалёўку — ёй уручыў старшыня райкама прафсаюза работнікаў аграпрамысловага комплексу Уладзімір Апон.\nДругое месца заняла сям’я Пракапчук, трэцяе месца дасталося сям’і Сабалеўскіх. Граматы і падарункі яны атрымалі ад раённага камітэта БРСМ.\n31 жніўня ў Слоніме сям’я Пяцельчыц будзе ўдзельнічаць у абласным этапе рэспубліканскага сямейнага праекта «Уладар сяла — 2019».\nПасля завяршэння конкурсу жыхароў Пархімаўцаў чакала яшчэ гульнёва-забаўляльная праграма і канцэрт мясцовых выканаўцаў.


Спявак Дзмітрый Хварастоўскі адмяніў канцэрты з-за пухліны мозгу - 25.06.2015, Sputnik Беларусь\nБарытон пачне лячэнне ўжо на гэтым тыдні, а выступы адмененыя да жніўня. 25.06.2015, Sputnik Беларусь\nнавіны , у свеце, культура, увесь свет, еўропа, расія, дзмітрый хварастоўскі\n15:04 25.06.2015 (абноўлена: 15:05 25.06.2015)\n© Sputnik / Владимир Вяткин / Перайсці ў фотабанкОперны спявак Дзмітрый Хварастоўскі\nМІНСК, 25 чэр — Sputnik. Оперны спявак Дзмітрый Хварастоўскі быў вымушаны адмяніць усе свае выступы з-за дыягнаставана пухліны мозгу.\n"З глыбокім шкадаваннем паведамляем, што Дзмітрый вымушаны адмяніць усе выступы з сённяшняга моманту да канца жніўня. Апошнім часам ён пакутуе ад сур'ёзных праблем са здароўем, а цяпер у яго дыягнаставалі пухліну галаўнога мозгу", — гаворыцца ў запісе барытона ў Facebook і на яго афіцыйным сайце.\nУ паведамленні таксама гаворыцца, што Хварастоўскі пачне лячэнне на гэтым тыдні і настроены вельмі аптымістычна.\n"Хоць голас у нармальным стане, моцна закранута яго пачуццё раўнавагі. Дзмітрый пачне лячэнне на гэтым тыдні і па-ранейшаму настроены вельмі аптымістычна", — гаворыцца ў паведамленні.\nЗ-за хваробы выканаўца ўжо адмяніў адно свой выступ — на мінулым тыдні Хварастоўскі павінен быў выступаць у партыі Рыгалета ў Венскай оперы, аднак ён быў заменены.\nКалі далейшыя выступы не будуць адменены, Хварастоўскі працягне гастролі ў канцы верасня канцэртамі ў Нью-Ёрку. На 29 кастрычніка і 2 лістапада запланаваныя канцэрты ў Маскве і Санкт-Пецярбургу.\nХварастоўскі нарадзіўся ў Краснаярску ў 1962 годзе. Ён выступае ў якасці саліста ў вядучых сусветных оперных тэатра. Хварастоўскі мае шэраг узнагарод і ганаровых званняў: спявак — лаўрэат Усесаюзнага конкурсу спевакоў імя Глінкі (I прэмія, 1987), міжнароднага конкурсу вакалістаў ў Тулузе (Францыя, I прэмія, 1988). На тэлевізійным конкурсе Бі-Бі-Сі ў Кардзіфе (Вялікабрытанія, 1989) ён быў удастоены звання лепшага спевака свету, у тым ліку ён носіць званне народнага артыста Расіі.


Ужо сёньня, 6 красавіка: Гуканьне вясны ў Менску; 103 гады Барысу Кіту\nГуканьне вясны ў Цэнтральным парку імя Горкага ў Менску! Пачатак а 12-й гадзіне. Гэта старажытнае сьвята, калі беларусы разьвітваюцца зь зімой і сустракаюць вясну. Галоўная ідэя веснавога цыклу народных сьвятаў – адраджэньне і аднаўленьне прыроды. Прыход вясны шанавалі – клікалі яе на зямлю, прываблівалі яе разнастайнымі гульнямі, сьпевамі і карагодамі, зьвярталіся да сонца, каб тое хутчэй пачало грэць. Прыходзьце заклікаць, сустракаць і радавацца вясьне разам з двума дзясяткамі фальклёрных гуртоў! Пры ўдзеле культурніцкай кампаніі «Будзьма беларусамі!».\nУ Маскве мітынг апазыцыі ў падтрымку зьняволеных пасьля антыўрадавых пратэстаў у траўні летась.\n1483 – нарадзіўся Рафаэль, італьянскі мастак і архітэктар.\n1905 – нарадзіўся Мікола Хведаровіч, беларускі паэт.\n1910 – нарадзіўся Барыс Кіт, навуковец, адзін з найбольш актыўных дзеячоў беларускай эміграцыі. З 1949 жыў у ЗША. Спачатку прыехаў у Нью-Ёрк, але неўзабаве пераехаў у мястэчка Саўт-Рывэр, дзе жыло шмат беларусаў, уладкаваўся на працу ў фармацэўтычную фірму. Дзякуючы Б. Кіту быў створаны Беларуска-амэрыканскі дапамогавы камітэт, які распачаў сярод беларускіх імігрантаў культурную, сацыяльную, палітычную работу. Барыс Кіт быў старшынём камітэту з 1949 па 1950. Пасьля пераяжджае ў Каліфорнію, дзе таксама арганізоўвае беларускую групу. У Лёс-Анджэлесе Барыс Кіт працаваў у фірме North American Aviation, дзе ажыцьцяўляліся касьмічныя праекты: стратэгічныя ракеты Navaho, праект падарожжа чалавека на Марс Apollo, чаўночны карабель Shuttle. У 1958 Барыса Кіта запрасілі ў горад Вашынгтон, дзе ён пачаў працаваць ў аддзеле касманаўтыкі Міністэрства паветраных сілаў ЗША. Выконваў абавязкі экспэрта ў разьвіцьці міжнароднай касманаўтыкі, перад усім савецкай.\n1948 – памёр Мікалай Шыла, беларускі грамадзка-палітычны дзяяч, журналіст. Нарадзіўся ў 1888 годзе. У 1909 годзе жыў і працаваў у Вільні, удзельнічаў у выданьні «Нашай Нівы». Сябра Беларускай партыі сацыялістаў-рэвалюцыянэраў. Пад час польска-бальшавіцкай вайны 1920 удзельнічаў у антыпольскім падпольным руху. У 1921 годзе – у Вільні. Быў рэдактарам шэрагу беларускіх газэт левага накірунку, такіх як «Сын Беларуса». Арыштоўваўся польскімі ўладамі. Пасьля Другой сусьветнай вайны эміграваў, з канца 1944 жыў у Заходняй Нямеччыне.\n1999 – памёр Генадзь Карпенка, беларускі навуковец і палітык. У 1996 годзе Карпенка, тагачасны намесьнік старшыні Вярхоўнага Савету 13 скліканьня, кіраваў працэсам імпічмэнту прэзыдэнта Лукашэнкі. У 1998 годзе стаў на чале Нацыянальнага выканаўчага камітэту, створанага перад заканчэньнем легітымнага тэрміну кіраваньня Лукашэнкі. Генадзь Карпенка лічыўся лідэрам беларускай апазыцыі і найбольш верагодным кандыдатам ад апазыцыі на наступных прэзыдэнцкіх выбарах. Памёр у шпіталі пасьля выдаленьня гематомы. Сьмерць палітыка была нечаканай, бо перад гэтым ён ніколі ня скардзіўся на дрэннае здароўе.\n«Вясна… Цябе даўно чакалі,\nЦябе гукалі: “Прыйдзі хутчэй!”\nЖанчыны вусны падфарбавалі,\nЗьнікае смутак зь людзкіх вачэй.\nПасьля працяглай зімовай сьпячкі\nПавыпаўзалі ўсе з нор сваіх.\nДы толькі радасьць – як скрып наждачкі,\nШто закранае мой чулы слых».


Рэалізацыя Дэкрэта № 18. Не думалі, але здарылася — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\nРэалізацыя Дэкрэта № 18. Не думалі, але здарылася\nАдбылося чарговае пасяджэнне камісіі па справах непаўналетніх райвыканкама, на якім разгледжаны дзве адміністрацыйныя справы на непаўналетніх, вынесены папярэджанні аб недапушчэнні імі падобных паводзінаў у далейшым.\nЗакон дыктуе свае правілы\nУсім нам знаёма сітуацыя, калі хочацца як мага хутчэй асвоіць пэўныя ўменні і навыкі, але народная мудрасць: не адкладвай на заўтра тое, што можна зрабіць сёння”, – не заўсёды спрацоўвае.\nТак здарылася з выпускніцай адной са школ нашага раёна. Дзяўчына збіраецца паступаць у вышэйшую навучальную ўстанову і хоча атрымаць вадзіцельскае пасведчанне, нават на падрыхтоўчыя курсы ўжо запісалася, але заняткі там яшчэ не пачаліся.\nЗрабіць прыемнае сваёй сяброўцы і загадзя павучыць яе ўпэўнена трымацца за рулём вырашыў паўналетні знаёмы. На пустой вясковай дарозе юнак перадаў ёй кіраванне аўтамабілем. Імправізаваны ўрок быў нядоўгім: машыну з бяспраўніцай за рулём спынілі супрацоўнікі дзяржаўтаінспекцыі. Вядома ж, склалі пратаколы на паўналетняга вадзіцеля, які перадаў руль, і на яго навучэнку. Закон дыктуе свае правілы: вучыцца кіраваць аўтамабілем можна толькі на спецыялізаваных агароджаных аўтадромах, бліжэйшы з якіх для дзятлаўчан знаходзіцца ў суседнім Навагрудку. На дарозе будучым вадзіцелям практыкавацца строга забараняецца.\nНа пасяджэнні камісіі па справах непаўналетніх райвыканкама старшакласніца сваю віну прызнала, расказала, што сябар ужо заплаціў штраф за імправізаваны ўрок ваджэння для яе. Паколькі дзяўчына не мае ўласнага даходу, яе папярэдзілі аб недапушчэнні падобных паводзінаў на дарозе ў далейшым. Расказалі, што асвойваць ваджэнне лепш у час курсаў пад кіраўніцтвам інструктара, інакш можна “зарабіць” адтэрміноўку на атрыманне вадзіцельскага пасведчання на некалькі гадоў.\nГуляць – строга па гадзінах\nУ камісію па справах непаўналетніх райвыканкама паступіў адміністрацыйны пратакол на падлетка, які кідаў снежкі ў акно адной з дзятлаўскіх кватэр. На дзеянні хлопца гаспадар паскардзіўся ў міліцыю.\nЧленам камісіі юны правапарушальнік патлумачыў, што такім чынам хацеў правучыць гаспадара за непаважлівыя адносіны. Расказаў, што незадоўга да здарэння гуляў з сябрамі па райцэнтры, разам яны захацелі набыць цыгарэты. Паколькі тытунёвыя вырабы дзецям у магазіне не прадаюць, кампанія папрасіла дапамогі ў дарослага мужчыны. Хутка “добразычлівец” прынёс цыгарэты, аднак папрасіў у хлопца скарыстацца яго мабільным тэлефонам. Размова па сотавым зацягнулася, мужчына не спяшаўся аддаваць яго назад, і падлетку давялося ісці за ім аж да кватэры.\nПазней, у знак помсты, ён з сябрамі “абстраляў” снежкамі балкон і вокны свайго памагатага. Падлетак прыводзіў і іншыя акалічнасці гісторыі, але не факт, што яны пацвердзяцца ў час праверкі.\nНа жаль, праўдай з’яўляецца тое, што літаральна праз тыдзень юны парушальнік зноў трапіў у рукі праваахоўнікаў, бо гуляў нецвярозы – матэрыялы гэтай адміністрацыйнай справы прыйдуць у камісію пазней і таксама будуць разгледжаны.\nПаколькі хлопец членам камісіі ўжо знаёмы, ён і раней парушаў правапарадак, але адміністрацыйная справа спынялася з-за недасягнення ўзросту адказнасці, то на гэты раз размова была сур’ёзнай. Школьніку патлумачылі, што ў яго ёсць усе шанцы, калі не выправіцца, трапіць у спецыялізаваную навучальную ўстанову. Пакуль жа падлетак папярэджаны, з ім будзе праводзіцца індывідуальная прафілактычная работа, выкарыстана яшчэ адна мера прафілактыкі – абмежаванне вольнага часу: на працягу 30 дзён з уступлення пастановы ў сілу гуляць па вуліцы юны парушальнік зможа толькі з 7 да 19 гадзін, выкананне абмежавання будуць кантраляваць праваахоўнікі.\nначальнік інспекцыі па справах непаўналетніх АУС райвыканкама


Брэнд горада: прыгожая абгортка да смачнага зместу – Твой стыль\nПра што ўвогуле гаворка? Вось Adidas, Coca-Cola, Nikon – агульнавядомыя і дарагія брэнды. У свядомасці сядзіць стэрыятып, што сапраўдныя “адыдасы” ніколі не рвуцца, а швейцарскія гадзіннікі – не ламаюцца. А што такое тэрытарыяльны брэнд? Узгадваецца Парыж і жаданне адразу ж памерці, калі яго пабачыш. А яшчэ Эйфелева вежа. Гэта і ёсць гарадскі брэнд?\nalign=”left” alt=”Андрэй Вашкевіч” >\nАндрэй Вашкевіч, гісторык: “Калі мы пачынаем размаўляць пра брэнд горада, мы павінны запытацца: для чаго гэта ўвогуле патрэбна? Хіба што для таго, каб стварыць кароткі вобраз горада, які б прыцягнуў да нас турыстаў.\nАле тады, заманіўшы людзей брэндам, трэба ім тут нешта вартае паказаць. Таму пошукі брэнду павінны быць толькі часткай цэльнай праграмы, вялікай шматгадовай кампаніі, звязанай з захаваннем гісторыка-культурнай спадчыны, стварэннем турыстычнай прывабнасці горада за кошт развіцця сферы сервісу і турызму.\nГаварыць пра брэнд адарвана ад агульнай канцэпцыі горада – бессэнсоўна. Гэта модная размоўка, якая нічога не дае, акрамя марнавання грошай. Брэнд патрэбны, калі ўжо ўсё класна і засталося прыдумаць прыгожую абгортачку да смачнага зместу.\nЛічу, што галоўная і першая мэта – гэта каб самі гарадзенцы ведалі свой горад, маглі расказаць пра яго гісторыю, шанавалі сваю спадчыну. З гэтага трэба пачынаць. Бо будзе дзіўна, калі гарадзенцы будуць ведаць пра Гродна менш, чым прыезджыя. Калі ты добра ведаеш горад, ідэі брэндаў нараджаюцца самі”.\nДзмітрый Бандарчук, грамадскі актывіст: “Варштат ідэй гэта суполка людзей, якая займаецца аховай спадчыны Гродна. Мы прыйшлі да высновы, што захоўваць старое – недастаткова. Трэба думаць, што з нашай спадчынай рабіць, як яе ўшаноўваць і якую ролю яна павінна адыгрываць у будучыні нашага горада. Адсюль з’явілася думка працаваць над канцэпцыяй гарадзенскага брэнду.\nТэрытарыяльны брэндынг як навука ў нас не развіты, таму няма дакладнага разумення гэтага паняцця. Мы зладзілі адмысловую сустрэчу варштатаўцаў, дзе абмеркавалі, што такое брэнд, ці можа наша гісторыя і спадчына спалучыцца з гэтым паняццем.\nМы прыйшлі да высновы, што заняцца брэндам у нашым існым коле мы не можам, нягледзячы на тое, што ў нас выкрышталізавалася ідэя. Мы не можам браць на сябе такую адказнасць і прапаноўваць гораду сваё меркаванне. Гэта павінна быць агульнагарадская кампанія, дзе на роўных умовах усе маглі б выказаць свае меркаванні і прапановы адносна брэнду.\nНа Варштаце ідэй мы таксама не змаглі прыйсці да адной дэфініцыі тэрытарыяльнага брэнду. На маю думку, брэнд – гэта не толькі слоган, лагатып ці нешта падобнае. Брэнд – гэта праграма сацыяльна-эканамічнага развіцця тэрыторыі, накіраваная на эмоцыі, каб утрымаць гарадзенцаў у горадзе, каб сюды прыязджалі турысты і інвеставаліся грошы.\nЛагатып, брэнд-бук, пах, колеры, звязаныя з Гродна – гэта ўсё добра, але гэта толькі маленькая частка. Нам трэба разумець, што такое Гародня, чым яна нам цікава, што мы хочам у ёй развіваць, якім горад павінна стаць, для каго мы ўвогуле гэта робім – для жыхароў, турыстаў ці інвестараў? Калі чалавек будзе слаба ўяўляць, чаму ён хоча жыць у гэтым горадзе, прыязджаць сюды альбо ўкладаць у яго грошы – брэнда не будзе, нават калі панаклеіваць паўсюль нейкія лагатыпы”.\nЭксперты-экспертамі, а мы пайшлі ў народ. У пошуках брэнда горада мы апыталі 200 гарадзенцаў ва ўзросце 17-60 гадоў, прадстаўнікоў розных сацыяльна-прафесійных груп (студэнты, выкладчыкі, дзяржаўныя службоўцы, працоўныя, пенсіянеры і г.д.).\nГлядзіце таксама апытанне “Твайго стылю” на тэму брэндаў са снежня 2012\nБрэндам горада можа стаць тое, што выклікае трывалыя пачуцці гонару і павагі ў саміх гарадзенцаў. Што выклікае гонар у жыхароў нашага гораду? Адказы на гэтае пытанне былі самыя розныя: узгадваліся помнікі архітэктуры, рака Нёман, заапарк, Аўгустоўскі канал, фестывалі і культырныя мерапрыемствы, якія праходзяць у Гродне. Мы аб’ядналі ўсе адказы ў пяць груп.\nВажнай складовай часткай іміджу і брэндынгу тэрыторыі з’яўляюцца сімвалы. Напрыклад, які вобраз узнікае ў галаве пры ўзгадванні Парыжа, Чыкага ці Лондана? А калі запытаць пра Гродна? Што гарадзенцы бачаць сімвалам нашага горада? На першых пазіцыях – гістарычныя помнікі, і гэта не дзіўна.\nПяцёрка аб’ектаў, якія гарадзенцы назвалі ў якасці сімвала:\n1. Каложская царква (65 чалавек)\n2. Абласны драматычны тэатр (43 чалавекі)\n3. Алень святога Губерта альбо герб (38)\n4. Новы і стары замкі (23)\n5. Фарны касцёл (20)\nУзгадваліся і Фара Вітаўта, гарадзенскі “Азот”, рака Нёман, заапарк і нават траса на Польшчу. Чаму менавіта гэтыя аб’екты гарадзенцы назвалі сімваламі?\nСімвалы маюць графічную прыроду і ўспрымаюцца як знак. Таму рэспандэнты асацыявалі сімвалы з тымі знакамі, якія найчасцей сустракаюцца ў культуры: у СМІ, рэкламе, календарах, турыстычных буклетах, застаўках і г.д. Такім чынам, сімвалы сапраўды звязаны з часта сустраканымі выявамі: Каложскай царквы, Драмтэатра, герба Гродна.\nНекаторыя фішкі горада можна было б паспрабаваць збудаваць вакол яскравай, знакамітай асобы. Мы запыталі гарадзенцаў і пра гэта.\nГістарычная і легендарныя асобы, пісьменнікі, удзельнікі вызваленчага руху, спартоўцы, спевакі і музыканты – менавіта такіх асобаў назвывалі гарадзенцы ў якасці сімвала горада.\nТоп-6 самых папулярных адказаў (колькасць чалавек, якія назвалі дадзеную асобу):\n1. Эліза Ажэшка – 80\n2. Антоній Тызенгаўз – 79\n3. Жан Жылібер – 68\n4. Стэфан Баторый – 64\n5. Давыд Гарадзенскі – 31\n6. Князь Вітаўт – 27\nЯк не дзіўна, у адзін шэраг з Тызенгаўзам, князем Вітаўтам, Быкавым і Каліноўскім трапілі граф Мураўёў і Сталін. Канешне, апошнія – гэта адзінкавыя выпадкі, але тым не менш.\nШмат хто з апрошаных называў асобу па назвах вуліц, а таксама нейкіх сваіх знаёмых, калег пра працы. Палітра імёнаў аказалася надзвычай вялікая і разнастайная, ад легендарных асоб да сяброўкі ва універсітэце.\nУ такім міні-даследванні мы паспрабавалі акрэсліць, які вобраз Гродна існуе ў свядомасці гарадзенцаў. Зразумела, у сур’ёзным даследванні пытянняў павінна быць нашмат больш і выбарка таксама павінна быць большай. Ды і праводзіць падобныя даследванні павінны не журналісты.\nІ тут узнікае рэзоннае пытанне: а хто ўвогуле павінен гэтым усім займацца? Хто павінен займацца распрацоўкай і прасоўваннем брэнду горада? Пра гэта нашыя эксперты раскажуць у другой частцы артыкула, якая ўжо хутка з’явіцца на “Тваім стылі”.\nЛагатып Гродна на першай ілюстрацыі – з дыпломнай працы Дзмітрыя Краўчанкі


Выбары прэзідэнта ў Бісаў: краіна, якая чакае да вылучэння кандыдата, абвешчана абраным | Africanews - TELES RELAY\nВыбары прэзідэнта ў Бісаў: краіна, якая чакае да вылучэння кандыдата, абвешчана абраным | Africanews\nЦіхаакіянскі, арганізаваны ... прэзідэнцкія выбары ў Гвінеі-Бісаў маглі прайсці ўзорна. Але хранічна нестабільная дзяржава наўрад ці зможа пазбегнуць новага крызісу, і праз два месяцы ўсё яшчэ чакае даведацца, хто выступіць наперад у краіне, якая стаіць перад незлічонымі праблемамі.\nУ новым спрэчным кроку кандыдат заяўляе, што будзе ўкладваць грошы ў чацвер, нягледзячы на зацяжны характар.\nХто перамог 29 снежня?\nЯ, кажа Умаро Сісока Эмбала, 47 гадоў, выпускнік міжнародных адносін, былы генерал, экс-прэм'ер-міністр, кандыдат ад апазіцыі і дысідэнт гістарычнай і дамінуючай партыі, Афрыканская партыя незалежнасці Гвінеі і Каба-Вердэ (PAIGC).\nВядома, не, аб'екты Дамінгаса Сімоса Перайры, 56, яшчэ адзін прадукт сістэмы, таксама былы кіраўнік урада, кіраўнік PAIGC.\nСпадар Эмбала, кажа Нацыянальная выбарчая камісія. Вынікі другога тура прыпісваюць яму 53,55% галасоў, а г-н Перэйра - 46,45%.\nЭканамічная супольнасць дзяржаў Заходняй Афрыкі (ECOWAS), партнёр і гістарычны пасярэднік у гэтай краіне з хаатычнай гісторыяй, і ЗША павіншавалі старонніх у студзені. Тое ж самае тычыцца ўплывовага суседа Сенегі або Конга, прэзідэнты якога прынялі яго абраным прэзідэнтам.\nГ-н Перэйра і PAIGC абвінавачваюць іх у махлярстве і патрабуюць падліку галасоў. Вярхоўны суд, зняты арышт, прасіў праверыць пратакол. Выбарчая камісія зрабіла гэта і неаднаразова пацвярджала вынікі.\nХто мае канчатковае слова?\nПасля далейшага пацверджання камісіяй вынікаў у аўторак г-н Эмбала запрасіў суайчыннікаў на інаўгурацыю ў чацвер у сталічным гатэлі.\nПастаянная камісія парламента - якая аб'ядноўвае бюро (прэзідэнт, віцэ-прэзідэнты і г.д.) і кіраўнікоў парламенцкіх груп - прыняла рашэнне ў сераду на 8 галасоў супраць 7 склікаць для гэтай мэты пазачарговую сесію Нацыянальнага сходу з указаннем што яна будзе стаяць у гэтым гатэлі.\nДэпутаты, якія падтрымліваюць спадара Перейру, не звязваюць сябе з гэтым рашэннем.\nСпадар Перэйра звярнуўся з новай апеляцыяй у Вярхоўны суд.\nECOWAS папярэджвае: тыя, хто "не дзейнічае ў напрамку нармалізацыі", рызыкуюць санкцыямі.\n"Гэта можа быць першым у Заходняй Афрыцы, калі б рашэнне Вярхоўнага суда карэнным чынам змяніла вынікі прэзідэнцкіх выбараў, - кажа даследчык Вінцэнт Фушэр, - але хто ведае? У Гвінеі-Бісаў поўна сюрпрызаў ".\nЦі можа пайсці не так?\nЗ моманту незалежнасці ў 1974 годзе былая партугальская калонія перажыла чатыры перавароты і шаснаццаць спробаў, паведамляе даследчы цэнтр. Апошні путч датуецца 2012 годам. Пасля прэзідэнцкіх выбараў 2014 года краіна ўзяла курс на вяртанне да канстытуцыйнага ладу, што не выратавала яго ад неаднаразовых турбулентнасці, але без гвалту.\nНазіральнікі адзначаюць, што прэзідэнцкія выбары праводзяцца рэгулярна. Цяперашняя сварка не адбываецца на вуліцы, што з'яўляецца "добрым знакам", - адзначае Пэдра Сібра, эксперт Цэнтра міжнародных даследаванняў Лісабона.\n"Я легаліст, я дэмакрат", - настойвае г-н Перэйра, пераконваючы, што ён будзе кланяцца, калі Вярхоўны суд вырашыць супраць яго.\nАрмія стаяла ў баку, і яе начальнік штаба папярэджваў, што той, хто паспрабуе агітацыю, адправіць "проста на могілкі". Вайсковыя грузавікі, якія перавозілі ўзброеных салдат, патрулявалі вуліцы сталіцы ў сераду групамі па тры-чатыры, паведаміў карэспандэнтAFP.\nБяспека, развіццё, дэмакратыя. Заходняй Афрыцы не патрэбна новая крыніца нестабільнасці.\nГвінея-Бісаў, укладзены паміж Сенегалам, Гвінеяй і Атлантычным акіянам, далікатны. Два з трох прыблізна 1,8 мільёна жыхароў жывуць за межамі беднасці. З нявыкарыстаных рэсурсаў (баксітаў, фасфатаў, лясоў, турызму і г.д.) больш за дзве траціны хатніх гаспадарак залежаць ад арэхаў кешью. У адной з самых бедных краін свету трафік павялічваецца не толькі ў лесе, але і какаіне з Паўднёвай Амерыкі ў Еўропу. Корупцыю кіраўнікоў рэгулярна абвяшчаюць.\nГвінея-Бісаў пераважна мусульманскі, з вялікай хрысціянскай меншасцю і мноствам традыцыйных рэлігій, нацыянальнасцей і моў.\nНіхто не хоча парушэнняў, якія могуць распаўсюджвацца ў наваколлі і стымуляваць рух транспарту.\nСутыкнуўшыся са сваімі бедствамі, краіна мае вострую патрэбу ў рэформах, якіх палітычны параліч апошніх гадоў не паддаваўся. Эмбала агітаваў, паабяцаўшы разрыў з істэблішментам, у значнай ступені ўвасобленай у свеце PAIGC, З іншага боку, г-н Перэйра з'яўляецца гарантыяй стабільнасці. Ён можа скарыстацца адноснай большасцю сваіх PAIGC у парламенце, апрыёры больш спрыяльнаму фарміраванню новага ўрада, у сістэме, калі Канстытуцыя спрыяе напружанасці паміж уладамі.\nГэты артыкул была ўпершыню апублікаваная на https://fr.africanews.com/2020/02/27/presidentielle-a-bissau-le-pays-en-suspens-avant-l-investiture-du-candidat/\nВідэа: Прадавец кахання - Зроблена ў Афрыцы\nClearwater Paper Corp (CLW) Q4 2019 Запіс прыбыткаў заробку | Дуракі стракаты


Ці мог бы Кракен сапраўды існаваць? Навукоўцы апусцілі трох мёртвых алігатараў углыб мора, адзін з іх пакінуў пасля сябе толькі страшныя тлумачэнні! | MRU MEDIA\n© Крэдыт выявы: DreamsTime.com\nНовы эксперымент па выяўленні таго, якое жыццё існуе на марскім дне, выклікаў здагадкі аб перспектыве сапраўды масіўнага звера, які хаваецца ў цёмных глыбінях акіяна. Гэта масіўная акула ці масіўны кальмар? Ці нешта больш страшнае, чым мы маглі сабе ўявіць?\nТакім чынам, мы даследавалі толькі каля 5% сусветнага акіяна, які ахоплівае 70% паверхні планеты. Людзей заўсёды захаплялі сакрэты, якія ляжаць у глыбіні вады.\nЭксперымент Вялікага Гатара\nЭксперымент Вялікага Гатара прадугледжваў патапленне трох трупаў алігатара на дне акіяна, каб паглядзець, што з імі адбываецца. © Крэдыт выявы: Lumcon\nКалі марскія біёлагі Крэйг Макклейн і Кліфтан Нанналі з Марскога кансорцыума універсітэтаў Луізіяны хацелі лепш зразумець тое, што адбываецца на дне акіяна, яны правялі эксперымент, вядомы як Вялікі эксперымент Gator, якія далі пэўныя сенсацыйныя высновы.\nДаследчыкі затаілі буфет для загадкавых істот з марскога дна, у які ўваходзілі тры мёртвыя алігатары з прывязанымі да іх вагамі. Ім было цікава паглядзець, як іх трупы будуць спажываць істоты, якія хаваюцца на марскім дне.\n"Каб даследаваць харчовую павуціну глыбока ў моры, мы паставілі трох мёртвых алігатараў не менш за 6,600 футаў уніз у Мексіканскім заліве на 51 дзень", - сказаў Кліфтан Наналі з Універсітэта Луізіяны.\nТое, што адбылося далей, вельмі ўзрушыла\nПершы гатар быў спажыты на працягу 24 гадзін пасля траплення на дно акіяна. Яго адразу віталі гіганцкія ізаподы, якія, па словах Нанналі, падобныя да глыбакаводных грыфаў. Затым да застолля далучыліся іншыя пажыршчыкі, такія як амфіподы, грэнадзёры і нейкая загадкавая, невядомая чорная рыба. Ізаподы разарвалі рэптылію хутчэй, чым чакалі навукоўцы, з'еўшы яе навыварат.\nДругі алігатар быў з'едзены на працягу больш доўгага перыяду часу. Праз 51 дзень ад яго застаўся толькі шкілет, які меў чырванаваты адценне.\n«Гэта сапраўды здзівіла нас. На тушы не засталося нават ніводнага маштабу або скіды », Маклейн сказаў Atlas Obscura. Затым каманда накіравала шкілет Грегу Роузу, марскому біёлагу з Інстытута акіянаграфіі Скрыпса, для далейшага вывучэння.\nРоўз выявіла, што гатар быў разбіты да кайданоў касцей новым выглядам чарвякоў, якія ядуць косткі, з роду Osedax. Гэта быў першы выпадак, калі ўдзельнік Osedax быў знойдзены ў Мексіканскім заліве, паведамляе МакКлейн. Затым даследчыкі параўналі нядаўна атрыманую ДНК з ужо вядомымі відамі Osedax і зразумелі, што знайшлі новы від роду.\nТаксама вядомы як чарвякі -зомбі, Оседакс прабраўся ў косткі туш кітоў, каб дасягнуць закрытых ліпідаў, на якія яны абапіраюцца для харчавання. © Крэдыт выявы: Wikimedia Commons\nНягледзячы на дзіўнае адкрыццё новага віду Osedax, гэта быў трэці алігатар, які пакінуў навукоўцаў найбольш здзіўленымі. Наведаўшы месца, дзе быў скінуты трэці гатар, яны маглі ўбачыць толькі масіўную западзіну ў пяску - жывёла зусім знікла. Затым каманда абшукала наваколле, але не знайшла слядоў алігатара. Аднак яны знайшлі цяжар, прывязаны да гатара, які ляжаў прыкладна ў 10 метрах ад месца.\nГэта азначае, што драпежнік, які знёс гатара, быў досыць велізарным, каб з'есці яго цэлым і перацягнуць прымацаваны груз на некаторую адлегласць. Каманда падазрае, што гэта істота альбо гіганцкі кальмар, альбо масіўная акула, якая чакае адкрыцця. "Я яшчэ не знайшоў кальмара, які мог бы з'есці цэлага алігатара, і я не хачу быць на караблі, калі мы яго адкрыем".\nДва даследчыкі былі ў шоку ад вынікаў, а таксама вельмі задаволеныя эксперыментам. Відавочна, што яны плануюць праводзіць больш эксперыментаў з улікам гэтых вынікаў.\nЦі мог бы таямнічы мясаед быць кракенам-легендарным марскім пачварай гіганцкіх памераў і выглядам галаваногія ў скандынаўскім фальклоры? Ці пра нешта іншае, пра што мы нават не задумваліся?\nКалі вам цікава Кракен і загадкавыя глыбакаводныя істоты, чытайце гэты пост пра таямнічага монстра USS Stein. Пасля гэтага прачытайце пра гэта 44 дзіўныя істоты на Зямлі. У рэшце рэшт, ведайце пра гэта 14 загадкавых гукаў, якія застаюцца незразумелымі на сённяшні дзень.


Еўрапейскі вяшчальны саюз занепакоены атакамі на свабоду прэсы ў Беларусі - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЕўрапейскі вяшчальны саюз занепакоены атакамі на свабоду прэсы ў Беларусі\nЕўрапейскі вяшчальны саюз (EBU) вельмі занепакоены актывізацыяй нападаў на свабоду прэсы ў Беларусі, гаворыцца ў заяве, апублікаванай 18 лютага на сайце EBU.\n„Сёння журналіст і аператар, якія працавалі на „Белсат”, даччыную кампанію нашай польскай членскай арганізацыі — TVP, былі прыгавораныя да двух гадоў турэмнага зняволення за рэпартаж пра пратэсты, — адзначаецца ў дакуменце. — Кацярыну Андрэеву і Дар’ю Чульцову абвінавацілі ў „арганізацыі і падрыхтоўцы акцый, якія груба парушаюць грамадскі парадак”, пры асвятленні мітынгу ў Мінску”.\nГенеральны дырэктар EBU Ноэл Карэн заявіў: „Мы вельмі занепакоеныя тым, што журналістаў саджаюць у турму за тое, што яны проста выконваюць сваю працу, забяспечваючы людзям доступ да аб’ектыўных навін і інфармацыі”.\nУ вяшчальным саюзе звярнулі ўвагу на тое, што прысуд „рушыў услед за вобшукамі ў дамах журналістаў і работнікаў СМІ на пачатку тыдня”. Супрацоўнікі праваахоўных органаў „абшукалі офіс Беларускай асацыяцыі журналістаў, канфіскаваўшы абсталяванне і дакументацыю, а таксама правялі вобшукі ў дамах яе асноўных прадстаўнікоў”.\nСа жніўня 2020 года, адзначылі ў саюзе, зафіксавана прыкладна 400 выпадкаў затрымання або нападу на беларускіх і замежных журналістаў, якія асвятлялі пратэсты па ўсёй краіне.\n„Свабода прэсы з’яўляецца адным з асноўных правоў чалавека, і вельмі трывожна бачыць, як улады ў Беларусі парушаюць міжнародныя законы, працягваючы спробы задушыць свабоду слова і пазбавіць сваіх грамадзян доступу да інфармацыі, якая ўяўляе грамадскі інтарэс. Мы заклікаем улады неадкладна вызваліць Кацярыну Андрэеву і Дар’ю Чульцову і даць СМІ магчымасць асвятляць падзеі свабодна, не асцерагаючыся пераследаў”, — заявіў Карэн.\n18 лютага суддзя Наталля Бугук на пасяджэнні суда Фрунзенскага раёна Мінска прыгаварыла Кацярыну Андрэеву і Дар’ю Чульцову да двух гадоў пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму. Менавіта такое пакаранне запрасіла пракурор Аліна Кас’янчык.\nЖурналісткі прызнаныя вінаватымі на падставе ч. 1 арт. 342 Крымінальнага кодэкса (арганізацыя групавых дзеянняў, якія груба парушаюць парадак і спалучаныя з відавочным непадпарадкаваннем патрабаванням прадстаўнікоў улады, што пацягнула парушэнне працы транспарту, актыўны ўдзел у такіх дзеяннях).\nАндрэева і Чульцова былі затрыманыя 15 лістапада 2020 года пасля прамога эфіру (стрыму) з месца разгону сілавікамі дэманстрантаў — на сімвалічнай „плошчы Перамен” у Мінску (двор на вуліцы Чарвякова).\nСудовы працэс пачаўся 9 лютага і фактычна прайшоў без удзелу журналістаў незалежных беларускіх СМІ. У першы дзень, нягледзячы на папярэднюю акрэдытацыю, на пасяджэнне змаглі трапіць толькі некалькі прадстаўнікоў недзяржаўных медыя, а таксама супрацоўнікі дзяржаўных і расійскіх выданняў, блізкія сваякі, прадстаўнікі дыпмісій. На пасяджэнне 16 лютага пусцілі толькі сваякоў, дыпламатаў, супрацоўнікаў дзяржаўных тэлеканалаў СТВ і ОНТ.\nЖурналісткі віну не прызналі.\nУ апошнім слове Дар’я Чульцова папрасіла суд „дасканала разабрацца і даць непрадузятую ацэнку матэрыялам справы”, якія, як яна лічыць, паказваюць на яе невінаватасць.\nКацярына Андрэева таксама заявіла, што пададзеныя на судзе доказы ў поўнай меры даказваюць яе невінаватасць. Журналістка падкрэсліла, што яе „кінулі за краты паводле прыдуманага, сфабрыкаванага абвінавачання”. „Я не арганізоўвала дзеянні, якія груба парушаюць спакой, я не схіляла нікога да парушэння закона, я не здзяйсняла злачынства сама”, — сказала яна.\nУ абарону Андрэевай і Чульцовай выступіла беларуская і сусветная медыясупольнасць, Еўрасаюз, АБСЕ і іншыя міжнародныя арганізацыі. Праваабаронцы прызналі журналістак палітзняволенымі.\nМіжнародная і Еўрапейская федэрацыі журналістаў, а таксама Беларуская асацыяцыя журналістаў запатрабавалі перагледзець пастанову суда па справе Андрэевай і Чульцовай, вызваліць іх з-пад варты і спыніць пераслед журналістаў і медыя ў краіне.\nПрэзідэнт Польшчы Анджэй Дуда даручыў польскім дыпламатам у Мінску перадаць беларускаму боку яго „цвёрдае непрыманне рэпрэсій супраць свабоды слова і грамадзянскіх правоў, заклік да іх спынення”, а таксама заклікаў вызваліць журналістак „Белсата”.\nЗатрыманыя журналісты „Белсата” Любоў Лунёва і Дзмітрый Солтан\nАгнешка Рамашэўская: Зразумела, што гэта застрашванне


16 сьнежань 2016, 14:34\nПадставы такога рашэньня судзьдзі журналістам, якія 16 сьнежня прыйшлі на разгляд справы, не патлумачылі. Паводле карэспандэнта інфармацыйнай кампаніі БелаПАН Уладзімера Лапцэвіча, супрацоўнік Дэпартамэнту аховы прапусьціў журналістаў у судовую залю пасьля таго, як яны здалі свой рэпартэрскі рыштунак у камэру захоўваньня.\nНа лаве падсудных Ігар Гершанкоў, Тацяна Гершанкова, Сямён Беражны і Ігар Калесьнікаў. Ім інкрымінуецца забойства пры абцяжлівых акалічнасьцях, падрыхтоўка да забойства, выкраданьне чалавека, падрыхтоўка да выкраданьня чалавека, разбой, махлярства, вымаганьне, незаконнае абарачэньне наркатычных рэчываў ды зьнішчэньне дакумэнтаў.\nСьледзтва ўстанавіла, што злачынная групоўка падшуквала ахвяраў сацыяльна ўразьлівай катэгорыі насельніцтва і ўгаворвала чалавека прадаць сваю кватэру. Пасьля яе продажу заваблівалі ахвяру ў бязьлюднае месца і забівалі. Высьветлена, што абвінавачваныя за пэрыяд ад 2009 па 2015 год учынілі 6 выкраданьняў і забойстваў. Ахвяраў хавалі на адных з прыгарадных магілёўскіх могілак.\n«Цяпер на працэсе ідзе заслухоўваньне дасудовага сьледзтва. Агучваюцца пратаколы падсудных. Адзін зь фігурантаў, Беражны, расказаў, як яны забівалі чалавека. Апускалі яго ў магілу і закопвалі», — паведаміў Уладзімер Лапцэвіч.\nВыкрылі групоўку ў 2015 годзе, калі адпрацоўваліся захады пошуку бязь вестак зьніклых. Справа «чорных рыэлтараў» лічыцца расстрэльнай.


Как отмечали День освобождения Беларуси от немецко-фашистских захватчиков в деревне Лавы Копыльского района — Копыль. Новости Копыля | Слава працы\nКак отмечали День освобождения Беларуси от немецко-фашистских захватчиков в деревне Лавы Копыльского района\n2018-2020 - год малой Родины Память\n03.07.2018 29.06.2018 Слава працы657Комментарии on Как отмечали День освобождения Беларуси от немецко-фашистских захватчиков в деревне Лавы Копыльского района\nНа Капыльшчыне, як і па ўсёй Беларусі, заўсёды ўрачыста адзначалі дзень вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. І пажаўцелыя ад часу старонкі раённай газеты яскрава сведчаць пра мерапрыемствы, якія адбываліся ў раёне. Мы зазірнём у мінулае і паглядзім, як гэта было.\nНа календары 1964 год. 3 ліпеня споўнілася 20 год з дня вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Таму на Капыльшчыне гэтае свята адзначалі надзвычай урачыста.\nУ суботу 4 ліпеня мнагалюдны мітынг адбыўся каля брацкай магілы воінаў Чырвонай Арміі, якія загінулі ў 1944 годзе пры вызваленні Капыля. Са сцягамі, жывымі кветкамі сюды прыйшлі работнікі дзяржаўных устаноў, рабочыя і служачыя прадпрыемстваў мясцовай прамысловасці, прадстаўнікі партыйных і савецкіх арганізацый, вучні школ. Мітынг адкрыў сакратар парткама вытворчага ўпраўлення М.К. Цвірко.\n■ На мітынгу заўсёды было шматлюдна\nАле асноўная частка свята звычайна адбывалася на месцы Лаўскага бою, дзе назаўтра, 5 ліпеня, сустрэліся былыя франтавікі. Яшчэ з раніцы сюды пачалі з’язджацца сябры па зброі, прадстаўнікі калгасаў і саўгасаў, прадпрыемстваў, інтэлігенцыі Капыльшчыны, вучні, госці з суседніх раёнаў і розных куткоў Радзімы. «Машыны, машыны, машыны… Чырвань сцягоў, гуллівае людское мора», — так апісвае свята карэспандэнт «Слава працы». Сярод гасцей — баявыя камандзіры партызанскага руху на Капыльшчыне Ф.Ф. Капуста, М.А. Шастапалаў, В.Р. Яроменка, Героі Савецкага Саюза С.А. Ваўпшасаў і А.А. Ляшчынскі, падпалкоўнік Савецкай Арміі Б.В. Чарных, партызаны, якія змагаліся з гітлераўцамі на тэрыторыі нашага раёна, і іншыя. Былы партызан М.М. Куляшоў прыехаў сюды з далёкай Башкірыі. Прысутнічала на свяце і Зубкова — маці партызана-падпольшчыка, які загінуў у 1944 годзе і пахаваны на могілках у Клецішчы.\n■ Камандзір 1-й роты атрада «Патрыёт Радзімы» Л. Хуцашвілі, Ф. Абрамчык, П. Ляўковіч, А. Бродскі\nАдкрыў мітынг старшыня райвыканкама таварыш Сыраквашын.\nДалей сакратар парткама вытворчага ўпраўлення М.К. Цвірко гаварыў пра тое, што перамога савецкага народа над фашысцкай Германіяй мае сусветна-гістарычнае значэнне, а беларускі народ унёс дастойны ўклад у гэтую вялікую справу.\n■ Герой Савецкага Саюза А. Ляшчынскі і дырэктар Шастакоўскай школы У. Батура\nАдзіны з удзельнікаў Лаўскага бою, які цудам застаўся ў жывых, І.Я. Жыгалковіч адзначыў, што тут, на гэтых могілках, стаялі насмерць яго таварышы: «У той час я з Пяткевічам і Духанавым знаходзіліся ў засадзе ў вёсцы Клецішча і сваімі вачыма бачылі героіку бою. Толькі людзі, адданыя сваёй Радзіме, маглі так стойка змагацца з лавінай фашысцкіх сцярвятнікаў».\n■ Маці партызана-падпольшчыка Зубкова\nВось слова бярэ камандзір партызанскай брыгады імя Чапаева М.А. Шастапалаў:\n— Капыльшчына — былы партызанскі край — стала непазнавальнай. Яна з’яўлялася цэнтрам партызанскага руху суседніх раёнаў. Менавіта тут ствараліся партызанскія брыгады, якія затым дзейнічалі на тэрыторыі Нясвіжскага, Уздзенскага і былога Грэскага раёнаў, нават у Беластоцкай вобласці. Насельніцтва аказвала народным мсціўцам вялікую і пастаянную падтрымку.\n■ На трыбуне: М. Цвірко, Я. Валністы, В. Яроменка, М. Шастапалаў, І. Жыгалковіч, М. Сухій\n— Сябры па зброі! — менавіта так звяртаецца да прысутных камандзір партызанскай брыгады імя Варашылава В.Р. Яроменка. — Разам з усім савецкім народам кавалі перамогу над ворагам і партызаны нашай брыгады, якая першай была створана на Капыльшчыне. На яе базе затым з’явіліся брыгады імя Чапаева, імя Суворава, імя Ракасоўскага, імя Калініна і імя Фрунзе. Адным словам, вырасла цэлая партызанская армія.\n■ Партызаны з атрада імя Чапаева П. Жукоўскі і І. Коўзусь\nУдзельнікі мерапрыемства прынялі клятву свята ўшаноўваць баявыя і працоўныя традыцыі савецкага народа. Яны пакляліся не забываць тых, хто аддаў сваё жыццё за свабоду і незалежнасць маці-Радзімы.\nЗатым пад гукі мелодыі «Мы жертвою пали…» да падножжа помніка героям Лаўскага бою ўскладваюцца дзясяткі вянкоў. Пасля ўрачыстага мітынгу ў Лаўскім лесе адбыліся масавыя гулянні.\nМесца святкавання — Лаўскі лес — выбрана невыпадкова. Побач, на могілках у вёсцы Клецішча, у снежні 1942 года невялікім атрадам партызан быў дадзены бой гітлераўцам. Камандзірам атрада, куды ўвайшлі 19 чалавек, быў прызначаны Вікенцій Драздовіч. 18 партызан, якім было ад 15 да 32 гадоў, загінулі. Выратаваўся толькі I. Жыгалковіч: яго В.І. Драздовіч паслаў у атрад з данясеннем.\nВось імёны герояў: Драздовіч Вікенцій, Цяртычны Мікалай, Шытыка Канстанцін, Кароль Аляксей, Астрэйка Васіль, Нікановіч Рыгор, Цітко Дзмітрый, Лыч Павел, Дзесюкевіч Міхаіл, Туміловіч Іван, Петрашэўскі Эдуард, Клімовіч Франц, Якімовіч Мікалай, Качаноўскі Уладзімір, Ясючэня Аляксандр, Ждановіч Аляксандр, Харытановіч Аляксандр, Сіневіч Мікалай. У 1965 годзе Указам Вярхоўнага Савета СССР Драздовічу Вікенцію Іосіфавічу пасмяротна прысвоена званне Героя Савецкага Саюза. Астатніх загінуўшых партызан засады (17 чалавек) Вярхоўны Савет СССР пасмяротна ўзнагародзіў ордэнам Айчыннай вайны І ступені.\nГазеты гартала Дзіяна ТКАЧЭНКА\nФотаздымкі з архіва М.П. ШКАДАРЭВІЧА\nБригадир МТФ № 1 филиала «Лакнея» УП «ПриортрансАгро» Надежда Вержиковская работает на успех\nВодитель автобуса филиала «Автомобильный парк № 21» ОАО «Миноблавтотранс» Иван Коледа: «Есть желание работать»


Вінаградава выклікаюць у суд, будуць разглядаць пытанне прэвентыўнага нагляду\nВінаградава выклікаюць у суд, будуць разглядаць пытанне прэвентыўнага нагляду – belsat.eu\nГрамадскі актывіст Павел Вінаградаў атрымаў позву з суду Маскоўскага раёну сталіцы.\nПаседжанне прызначанае на 12-ю гадзіну 7 чэрвеня.\nЯк сцвярджае Павел Вінаградаў, над ім хочуць усталяваць прэвентыўны нагляд на 6 месяцаў – за тры адміністратыўных пратаколы.\n«Паводле беларускіх законаў, нельга трымаць пад прэвентыўным наглядам таго, у каго пагашаная асуджанасць і нельга ўсталёўваць (не блытаць з працягненнем) нагляд менш, чым на паўгода. А «хлопчыку» (Паўлу Вінаградаву – заўв.) да зняцця асуджанасці засталася тры месяцы. Незразумела, як суд патлумачыць усталяванне на паўгода нагляду таму, хто ў статусе таго, «хто быў пад судом» будзе толькі тры месяцы», – напісаў Павел Вінаградаў у «Facebook».\nАктывіст мяркуе, што вынік судовага паседжання прадказальны.\nПаўла Вінаградава затрымалі пасля падзеяў Плошчы 2010 года, пасля асудзілі на 4 гады зняволення. 14 верасня 2011 года яго вызвалілі паводле ўказу Аляксандра Лукашэнкі аб памілаванні. Тады ж над Вінаградавым усталявалі прэвентыўны нагляд. Праз яго хлопец быў вымушаны зʼехаць у Беразіно, дзе жыў з канца снежня 2014 года да 25 кастрычніка 2015 года, пакуль не знялі прэвентыўны нагляд.


Ян Янавіч Забярэзінскі — Вікіпедыя\nЯн Юр'евіч Забярэзінскі\nЯн Забярэзінскі (каля 1480 — 1538) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.\nНамеснік ваўкавыскі і крычаўскі, маршалак гаспадарскі ў 1506—1516, ваявода новагародскі ў 1509—1530, намеснік дарагічынскі (1514), маршалак земскі з 1522 і ваявода троцкі з 1531.\nУ 1529 ставіў у войска 197 коннікаў.\nЗ Забярэзінскіх, сын троцкага ваяводы Яна Юр'евіча і Ганны Насуты.\nБыў двойчы жанаты. У пасаг за першай жонкай Барбарай Кезгайлай (дачка Станіслава Кезгайлы) атрымаў частку Палачан і Лужан у Ашмянскім павеце. Другім шлюбам быў жанаты з Соф'яй Радзівіл (дачка Мікалая Радзівіла).\nМеў сына Яна і дачку Ганну (жонка Фёдара Сапегі, а потым Стэфана Збаражскага).\nЯн Янавіч Забярэзінскі — продкі\nГанна Насута[d] Ян Насута[d]\nNUKAT: n2015068221 · VIAF: 217145003311161301772 · WorldCat VIAF: 217145003311161301772\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Ян_Янавіч_Забярэзінскі&oldid=3979040"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 11:16, 6 снежня 2021.


Калектыўны адказ на пагрозу дэстабілізацыі | zviazda.by\nХатняя старонка » Палітыка » Калектыўны адказ на пагрозу дэстабілізацыі\nАдкрытыя спробы звонку дэстабілізаваць сітуацыю ў Беларусі сталі пагрозай для ўсёй Арганізацыі Дагавора аб калектыўнай бяспецы. Пра гэта заявіў генеральны сакратар АДКБ Станіслаў Зась па выніках праведзенага ў Душанбэ пасяджэння Савета міністраў абароны АДКБ, паведамляе БелТА са спасылкай на прэс-службу АДКБ.\nЁн канстатаваў: НАТА працягвае нарошчваць свой ваенны патэнцыял у непасрэднай блізкасці ад граніц дзяржаў — членаў АДКБ. «Так, ва Усходне-Еўрапейскім рэгіёне захоўваецца высокі ўзровень інтэнсіўнасці мерапрыемстваў аператыўнай і баявой падрыхтоўкі аб'яднаных узброеных сіл НАТА, — адзначыў генеральны сакратар АДКБ. — Сёлета плануецца правядзенне серыі вучэнняў «Абаронца Еўропы», падчас якіх будуць адпрацаваны планы «аказання ваеннай дапамогі» ўсходнееўрапейскім саюзнікам. У рамках гэтага мерапрыемства да заходніх граніц зоны адказнасці дзяржаў — членаў АДКБ намечана перакінуць значныя вайсковыя кантынгенты».\nУ існуючых умовах у АДКБ на планавай аснове праводзіцца комплекс мерапрыемстваў, накіраваны на зніжэнне ўзроўню і нейтралізацыю патэнцыяльных пагроз. «Прыярытэтная задача — развіццё і павышэнне гатоўнасці войскаў (калектыўных сіл) АДКБ для выканання задач па прызначэнні, — заявіў генеральны сакратар. — Міністрамі абароны быў адобраны план сумеснай падрыхтоўкі органаў кіравання і фарміраванняў сіл і сродкаў сістэмы калектыўнай бяспекі Арганізацыі Дагавора аб калектыўнай бяспецы на 2022 год».\nЁн праінфармаваў, што ў кастрычніку ў фармаце арганізацыі запланавана правядзенне сумеснага аператыўна-стратэгічнага вучэння «Баявое братэрства — 2021», у рамках якога пройдуць сумеснае вучэнне з Калектыўнымі сіламі аператыўнага рэагавання АДКБ «Узаемадзеянне-2021», спецыяльнае вучэнне з сіламі і сродкамі разведкі «Пошук-2021», спецыяльнае вучэнне з сіламі і сродкамі матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння войскаў (калектыўных сіл) АДКБ «Эшалон-2021» на тэрыторыі Таджыкістана. Сумеснае вучэнне з міратворчымі сіламі АДКБ «Непарушнае братэрства — 2021» прадугледжваецца на тэрыторыі Расіі ў лістападзе. Акрамя таго, у верасні на тэрыторыі Кыргызстана плануецца правядзенне сумеснага вучэння «Рубеж-2021» з падраздзяленнямі Калектыўных сіл хуткага разгортвання Цэнтральна-Азіяцкага рэгіёна.\nСавет міністраў абароны АДКБ