Культура - “Ой там, пад Шчадром…”\nІ калі ў Давыд-Гарадку на кані вайсковец, то ў Польшчы гэта татарын са шматлікай світай і музыкамі: шэсце Лайконіка штогод з XIX стагоддзя адбываецца ў Кракаве, а з 2014 года яно ўключана ў Нацыянальны інвентар НКС Польшчы. Падобныя вобразы каня з вершнікам ёсць у карнавальных традыцыях Украіны, Румыніі, Венгрыі, Іспаніі і іншых краін Заходняй Еўропы.\nШто да вершніка і хрысціянскай традыцыі шанавання святога Васіля 14 студзеня, наяўнасць у традыцыйным давыд-гарадоцкім абрадзе Дзеда Мароза (раней ён хадзіў без Снягуркі), то яе варта параўноўваць з вобразам Дзеда Мароза ў Грэцыі і на Кіпры, дзе шануецца свята Васіль Кесарыйскі Вялікі, падобны да святога Мікалая (Санта-Клауса). Дарэчы, у Грэцыі ставяць на Раство не ёлку, а сасну, там ёсць песенка, аналагічная вядомай нам “В лесу родилась ёлочка”. Што цікава — старажылы Давыд-Гарадка ўспамінаюць, што раней у іх таксама ставілі на Раство сасну (Ніна Іванаўна Галавач 1939 года нараджэння пацвердзіла гэта на Васілле 2020 года).\nШто прадаваў Цыган\nУ Беларусі калядаванне і шчадраванне з Канём раней было распаўсюджана на Міншчыне і на Усходнім Палессі, дзе Каня або Кабылу вадзіў і прадаваў Цыган (часам на Усходнім Палессі ў якасці павадыра быў афіцэр і барыня), але ў Заходнім Палессі маску Каня з вершнікам можна было сустрэць часцей. Фалькларыст Васіль Ліцвінка, сам родам са Століншчыны, лічыў, што ваджэнне Казы і Каня — водгукі перасялення плямён і народаў. Ён узгадваў шчадроўку, якую чуў з маленства. Яна сведчыць, што вобраз вершніка трэба звязваць са святам Васілле 14 студзеня (некалі першы дзень новага года 1 студзеня).\nМой белы конь…\nНавуковыя эксперты Таццяна Кухаронак і Таццяна Валодзіна, якія адстойвалі каштоўнасць давыд-гарадоцкага карнавалу як элемента нематэрыяльнай культурнай спадчыны беларусаў, лічаць, што выява збройнага вершніка — найперш знак таго стану грамадства, дзе чалавек прафесійна займаўся вайсковай справай і меў уладу. Як і ў іншых індаеўрапейскіх міфалогіях, у беларусаў на кані ці на калясніцы ездзяць і некаторыя багі, перш за ўсё Пярун, бог навальніцы і маланкі, і самое сонца. Мае значэнне масць каня: ва ўсіх герояў ён белы — ад бога Свентавіта да княжацкага каня на гербе Пагоня. Гэта выяўляецца ў святах Юр’я, Сёмухі, Купалля. Усюды белы конь сімвалізуе святло.\nЗабаранялі, а цяпер ахоўваюць\nТэксты столінскіх шчадровак упамінаюць талер — срэбную манету, шырока распаўсюджаную ў Еўропе ў XVI — XIX стагоддзях (на некаторых чаканілі белага каня або вершніка на кані). Дык вось у адной са шчадровак гаворыцца, што за такую манету гаспадар хацеў прадаць свайго каня: “Ой, косю мой, косю, косю вараненькі, прадам цябе, косю, за талер драбненькі…” Дыялог з гаспадаром, у якім конь нагадвае, што верна служыў яму, прымушае яго не прадаваць каня: “Ой, косю мой косю, косю вараненькі, няхай прападае талер бяленькі! На талер драбненькі я не разжывуся. З табою, мой косю, я не разлучуся!” Безумоўна, што конь быў самай важнай гаспадарчай жывёлай на сялянскім падворку, і яго гаспадар цаніў больш за ўсё. Шчадроўка запісана Васілём Ліцвінкам у 1984 годзе ў Давыд-Гарадку. Дарэчы, Васіль Дзмітрыевіч сведчыў, што Конь з вершнікам (яздовым на мясцовай гаворцы) скакаў, затым падаў падчас абраду, яго “лячылі”, але падымаўся ён толькі пасля таго, як гаспадары адорвалі калядой. Больш выразна дыялог вершніка з канём перадае шчадроўка з Давыд-Гарадка, якую спявалі гаспадару або яго сыну (фанаграмы гарадоцкіх песень-калядак і шчадровак запісаны мной у 2009 годзе з захаваннем мясцовай гаворкі ад Соф’і Царык, якая нарадзілася ў 1938 годзе).\nВобраз Васілька на кані ў столінскай шчадроўцы ў пэўныя гістарычныя перыяды мяняўся і набываў характэрныя для гэтых перыядаў рысы — ваяра, князя, цыгана, казака, салдата. У наш час у Давыд-Гарадку можна ўбачыць вершніка ў шляпе з пяром і нават міліцыянера.\nСталяры і цесляры\nНаяўнасць у Давыд-Гарадку разнастайных масак — ад традыцыйных вясковых з Конікам да сучасных сацыяльных, казачных і персанажаў мульцікаў — натуральная для гарадскога карнавалу, яна складалася на працягу ўсёй гісторыі горада. Перыяд, калі Давыд-Гарадок быў у складзе Вялікага Княства Літоўскага, стаў для яго плённым, пакінуў значныя сляды ў традыцыйнай культуры. З 1522 года ім валодала каралева Бона, якая заснавала тут традыцыю тонкага ткацтва — жаночы галаўны ўбор “галовачка” сведчыць пра гэта. У наш час касцюм гарадоцкай мяшчанкі прысутнічае ў калядным карнавале Давыд-Гарадка на Шчодры вечар. Бона Сфорца эканамічна ўмацавала горад, асадзіўшы тут яўрэяў з Заходняй Еўропы, развіла рамёствы. Яўрэі навучылі гарадчукоў прадпрымальніцтву. Калі зямля не магла пракарміць, дапамагалі рамесныя вырабы, мясцовыя лясныя промыслы, рыбалоўства, паляванне. Рачныя шляхі давалі магчымасць адвозіць на продаж мясныя, рыбныя і малочныя вырабы ў Заходнюю Еўропу.\nАсаджаныя тут пленныя татары, ажаніўшыя з мясцовымі мяшчанкамі і сялянкамі, унеслі значны ўклад у развіццё рамёстваў, агародніцтва, заснавалі промысел ізвозу.\nКасцюм Вясны не так проста ўключаны ў гурт шчадроўнікаў, ён адлюстроўвае жаночы промысел “веснуваты” — прадаваць насенне агародніны і кветак. А татарскія гурты конікаў — адны з лепшых на калядным карнавале ў наш час, уключаюць разнастайныя маскі і прадстаўнікоў усіх пакаленняў старажытнага роду Скабічоў, як яго тут называюць.\nМенавіта на гарадзішчы раней збіраліся гарадоцкія “конікі”. Тут яны пачыналі і завяршалі свае абыходы хат на Шчодры вечар цікавым рытуалам, звесткі пра які данеслі студэнты Універсітэта культуры і мастацтваў свайму выкладчыку Пятру Гуду. Кожны “канец” вуліц Давыд-Гарадка, якія сыходзіліся ў цэнтры на гарадской плошчы, падобна промням сонца, збіраў свой гурт (іх назвы на мясцовай гаворцы — Болото, Комора, Осэлыца, Вугонь, Мэльнікі, Радзічы, Засцёлье, Каралін, Лоза, Сешка, Лужок, Кодак). Чалавек 15 маскіраваных на чале з Конікам — яздовым на кані, а разам з ім традыцыйныя маскі Дзеда і Бабы (сімвалы продкаў), Дзеда Мароза, Казла, Мядзведзя, Ваўка, Барана, Лісы, Зайца, Бусла з дзіцем-немаўляткам у дзюбе, Смерці з касой, Бабы-Ягі і іншых персанажаў (была нават маска Каровы), як толькі сцямнее і на небе з’явіццца першая зорка, абыходзілі падворкі і шчадравалі. А ў 12 ночы збіраліся на плошчы, дзе ўсімі кіраваў дзед Сурмач. Яго імя паходзіць ад назвы сігнальнага і музычнага інструмента — сурмы, якая вядома ў Беларусі як пастуховая труба, труба паляўнічага і вайскоўца-трубача. Так што традыцыя “конікаў” трубіць у рог, абвяшчаючы пра свой надыход, а таксама біць у барабаны ідзе ад вайсковай старажытнай практыкі. Дзед Сурмач абвяшчаў пачатак конкурсаў гуртоў конікаў і музыкаў — хто збярэ вакол сябе больш гараджан. Затым запальвалася вогнішча, і пераможцы абыходзілі яго тры разы, загадваючы 12 жаданняў пад гукі барабанаў і ражкоў.\nЯк захаваць традыцыю?\nКалядны карнавал у Давыд-Гарадку стварылі на аснове сельскага абраду шчадравання жыхары горада і захавалі яго, пэўным чынам развілі ў адпаведнасці з гістарычнымі зменамі ў грамадстве, данеслі да нашага часу. Многія хлопцы і мужчыны іграюць на баянах, акардэонах, гармоніках, ёсць таленавітыя выканаўцы на бубне, турэцкім барабане. Шкада, што страчаны асноўны абрадавы сігнальны інструмент — дудка з каровінага рога або ражок, труба існуе ў адзінкавым экземпляры як латунная паляўнічая — яна перадаецца з пакалення ў пакаленне. Часам выкарыстоўваюцца непатрэбныя зараз піянерскія горны або купляюцца пластмасавыя дудкі і ражкі, якія выдаюць добры гук, але не адпавядаюць традыцыі.\nКультработнікі заўсёды бачылі сваю ролю ў тым, каб наладзіць заключную частку святкавання Шчодрага вечара на плошчы, арганізуючы сцэнічныя формы. Аднак статус нематэрыяльнай культурнай каштоўнасці вымушае працягваць менавіта народную традыцыю, не скажаючы яе. За час ваяўнічага атэізму і забароны на народныя абрады было страчана шмат калядных і шчадроўных песень, дыялогаў, сямейных традыцый, стала мала таленавітых спевакоў і музыкаў, танцораў, зніклі многія традыцыйныя народныя рамёствы. Натуральная іх пераемнасць немагчымая з-за таго, што людзі сёння жывуць больш ізалявана параўнальна з тым часам, калі суседзі збіраліся разам на попрадкі-вячоркі. Да таго ж, культработнікі арыентуюцца на сцэнічныя формы, не выкарыстоўваючы вялікі патэнцыял традыцыйнай культуры ў сваёй працы.\nНеабходна стварэнне асобных праграм этнавыхавання і папулярызацыі калядных традыцый у дзіцячых садках і школах, у Доме культуры, музеі, бібліятэцы. На гэта скіроўвае Канвенцыя UNESCO 2003 года “Аб захаванні нематэрыяльнай культурнай спадчыны”, выконваючы якую Беларусь складае свой Нацыянальны інвентар НКС. У дакументах столінскага райвыканкама, пададзеных у Міністэрства культуры, пералічваюцца пагрозы для існавання традыцыі, на якія ўказваюць старэйшыя гарадчукі, параўноўваючы сучасную традыцыю з тым, што яны памятаюць. Нягледзячы на тое, што гуртоў і разнастайных масак стала больш, некаторыя пачалі выкарыстоўваць купленыя маскі, што супярэчыць традыцыі, а некаторыя дзіцячыя гурты часам шчадруюць без Коніка. Не ўсе маскі абыгрываюцца.\nНазіраецца камерцыялізацыя абраду, калі гаспадары выносяць толькі грошы, хоць па традыцыі трэба ну хоць бы сімвалічна вынесці калядныя мясныя і хлеба-булачныя вырабы ад свайго сямейнага шчодрага стала, цукеркі і садавіну — гэтым шчадравальнікі, сабраўшыся разам у той хаце, дзе апраналіся, падсілкуюцца пасля абыходаў. Абрад засявання дзецьмі на Васілле 14 студзеня спрошчаны да немагчымасці: “Са святам, дайце грошы!”\nЯ, безумоўна, утрырую, але хацелася б бачыць больш высокую культуру абраду праз выкананне шчадровак і дыялогаў, а таксама менш шуму на плошчы, які не мае дачынення да традыцыі. Усе еўрапейскія і сусветныя карнавалы рыхтуюцца на працягу года. І калі ўжо гарадоцкія “Конікі” ў нашым Нацыянальным інвентары прапісаліся як першы і адзіны гарадскі карнавал, што існуе на аснове традыцыі шчадравання з канём, то настаўнікам, краязнаўцам, культработнікам у гэты трэці Год малой радзімы трэба прыкласці ўсе намаганні, каб карнавал стаў прыкладам для іншых гарадоў нашай краіны.\nРэгіна ГАМЗОВІЧ, грамадскі эксперт у галіне нематэрыяльнай культурнай спадчыны\nФота Паўла КУНІЦКАГА


На прагляд прыбылі два ўкраінца | Афіцыйны сайт ФК «Нёман»\nНа прагляд прыбылі два ўкраінца\tВярнуцца да спісу\nУчора ўвечары да каманды, якая адправілася на ўцягваючы збор у санаторый «Нёман-72», далучыліся яшчэ два футбалісты. На прагляд прыбылі два ўкраінца - паўабаронца Андрэй Ралючэнка і нападнік Кірыл Дзямідаў.\nАндрэй Ралючэнка (08.06.1995, рост – 178 см, вага – 60 кг) з'яўляецца выхаванцам Акадэміі харкаўскага «Металіста». З 2008 па 2012 год выступаў за Харкаўскі клуб у чэмпіянаце ДЮФЛ (54 гульні, 2 галы), з 2013 па 2016 за дублюючы склад (44 гульні, 1 гол), у сезоне 2015/16 правёў 7 матчаў у Прэм'ер-лізе Украіны.\nУ асноўнай камандзе дэбютаваў у красавіку 2015 года ў кубкавай сустрэчы супраць данецкага «Шахцёра». Улетку 2016 гады перавёўся ў роўненскі «Верес», які выступае ў другім дывізіёне Украіны. У 2016 годзе згуляў за роўненскі клуб у пяці матчах чэмпіянату і ў адной кубкавай сустрэчы.\nКірыл Дзямідаў (18.08.1996, рост – 181 см, вага – 73 кг) выхаванец ДЮСШ запарожскага «Металурга». Усяго за час выступленняў у складзе Запарожскай каманды правёў 29 матчаў (3 галы) у ДЮФЛ, 22 матчы (2 галы) у юнацкім турніры, 16 матчаў (2 галы) у маладзёжным першынстве, 1 матч за асноўны склад. Пакінуў «Металург» у сувязі з працэсам ліквідацыі клуба і перабраўся ў харкаўскі «Металіст». У новай камандзе за паўгоды правёў 5 матчаў (4 галы) у маладзёжным першынстве. Улетку 2016 гады перавёўся ў першалігавы «Гарняк-Спорт» з Гарышных Плаўней. Згуляў за гэтую каманду 13 матчаў, у якіх у асноўным выходзіў на поле з лаўкі запасных.\nпрагляд Ралючэнка Дземідаў\nТрансфер Падрыхтоўка да сезона пачалася


Маравія — Вікіпедыя\nМаравія ў сённяшняй Чэхіі\nМара́вія (чэшск.: Morava, славацк.: Morava, ням.: Mahren) — гістарычны рэгіён Чэшскай рэспублікі на ўсход ад гістарычнай вобласці Чэхія.\nМаравія ў цяперашні час тэрытарыяльна дзеліцца на наступныя адміністрацыйныя адзінкі (краі — kraje): Мараўскасілезскі, Оламаўцкі, Злінскі, Паўднёвамараўскі і Высачына. На поўначы Маравія мяжуе з Польшчай і чэшскай часткай Сілезіі, на ўсходзе — са Славакіяй, на поўдні — з Ніжняй Аўстрыяй, на захадзе — з Чэхіяй. Асноўная рака — Марава; ад яе назвы і паходзіць назва рэгіёна.\nКаля 400 да н.э. Маравія была заселена кельтамі. Прыблізна ў 60-м годзе да н. э. з гэтага рэгіёна сышлі кельцкія плямёны боі, выцесненыя маркаманамі і квадамі (германскімі плямёнамі), а тых у VI ст. змянілі мараване і іншыя славянскія плямёны. У 623—658 Маравія ўваходзіла ў склад славянскага княства Само (пасля 658 дзяржава распалася).\nПад канец VIII ст. на тэрыторыі сённяшніх паўднёваўсходняй Маравіі і заходняй Славакіі ўтварылася дзяржава Вялікая Маравія, якая дасягнула вяршыні сваёй магутнасці ў IX ст. — тады ў яе ўваходзілі часткі сённяшняй Чэхіі, Венгрыі і землі ўздоўж Віслы. У 907 Вялікая Маравія пала пад напорам мадзьяраў, а мараўскія землі апынуліся пад уладай чэшскага князя.\nЗ 999 па 1019 уваходзіла ў польскую дзяржаву Баляслава Храбрага, затым ізноў вярнулася ў склад Багеміі (Чэхіі), з якой пасля падзяліла яе гістарычны шлях. У 1063 тут была заснавана Оламаўцкая епіскапія. З 1182 Маравія — імперскае маркграфства ў складзе Свяшчэннай Рымскай імперыі. У гэты час адбывалася інтэнсіўная нямецкая каланізацыя.\nУ першай палове XV стагоддзя Маравія была ахоплена рухам пад кіраўніцтвам Яна Гуса. У пачатку XVI стагоддзя тут распаўсюджваюцца рэфармацыйныя вучэнні (лютэранства, анабаптызм).\nЗ 1526 Маравія разам з Чэхіяй увайшла ў імперыю Габсбургаў. У XVII ст. Маравія фактычна стала адной з правінцый манархіі Габсбургаў.\nУ 1782 Маравія была аб'яднана з аўстрыйскай Сілезіяй у адну адміністрацыйную адзінку з цэнтрам у Брно. У 1849 вылучана ў адмысловую каронную зямлю Аўстра-Венгрыі. Маравія мела ўласны парламент, у які прадстаўнікі (чэхі і немцы) абіраліся ў этнічна падзеленых выбарчых акругах.\nПасля распаду Аўстра-Венгрыі ў 1918 Маравія ўвайшла ў склад Чэхаславакіі.\nУ 1938 у выніку Мюнхенскай змовы значная частка Маравіі была захоплена Германіяй. У сакавіку 1939 была акупіравана астатняя частка Маравіі, якая ўвайшла ў так званы Пратэктарат Чэхіі і Маравіі. У маі 1945 вызвалена Савецкім Войскам і вернута ў склад Чэхаславакіі. Пасля 1945 года большасць нямецкага насельніцтва была пераселена на тэрыторыю Германіі.\nЗ 1993 — у складзе Чэшскай Рэспублікі.\nГістарычнай сталіцай Маравіі да 1641 года быў горад Оламаўц, размешчаны ў цэнтры рэгіёна. З канца XVIII стагоддзя сталіцай стаў горад Брно.\nМаравія // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2000. — Т. 10: Малайзія — Мугаджары. С. 102.\nІнфармацыйны партал аб Маравіі\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Маравія&oldid=2620987"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 01:08, 25 красавіка 2017.


02.12.2021 / 11:20\nЗдарэнне адбылося раніцай 2 снежня каля вёскі Мяцявічы Салігорскага раёна. Падраздзяленням МНС стала вядома, што адбылося сутыкненне легкавога аўтамабіля Audi Q7 і рэйсавага аўтобуса МАЗ.\nДапамога патрабавалася заціснутым у кабіне аўтобуса кіроўцу і маладому чалавеку. Падабрацца да людзей не было магчымасці, расказалі ратавальнікі. Таму адразу з дапамогай лябёдкі адцягнулі Audi.\nЗатым першым вызвалілі маладога чалавека, які знаходзіўся справа ад кіроўцы. Яго ногі былі заціснутыя панэллю аўтобуса і сядзеннем. Для дэблакіроўкі кіроўцы таксама быў выкарыстаны гідраўлічны інструмент. Мужчына быў у прытомнасці, яго твар быў моцна пашкоджаны, а ногі прыціснутыя рулявой калонкай і панэллю. Абодва выратаваныя былі перададзеныя брыгадзе хуткай медыцынскай дапамогі.\nТаксама ў выніку здарэння пацярпеў кіроўца Audi.


Маляванку браслаўскага майстра ўбачаць у Мілане\nМаленькі страчаны рай\nОпубликовано: 11.03.2015 19:59:56\nТРАДЫЦЫЙНАЕ мастацтва маляваных дываноў Віцебскага Паазер’я напрыканцы мінулага года ўключылі ў дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей як элемент нематэрыяльнай культурнай спадчыны. Калісьці выраблялі іх уручную мастакі з народа, але некаторыя тэхнікі дазваляюць справіцца з гэтым і чалавеку без спецыяльнай падрыхтоўкі. Паспрабаваць зрабіць сваімі рукамі маляванку мне давялося падчас майстар-класа, арганізаванага малодшым навуковым супрацоўнікам па фондавай рабоце Браслаўскага музейнага аб’яднання Алінай ВЫЖЫКОЎСКАЙ.\nПавы і закаханыя\nПерш за ўсё разглядаем ўзоры — маляваныя дываны з музейных «куфраў», якія ўпрыгожвалі хаты нашых бабуль і дзядуль. Традыцыі гэтага віду мастацтва склаліся ў 20-я гады і развіваліся да 60-х гадоў мінулага стагоддзя. У гэты час маляванкі сталі абавязковай дэталлю вясковых інтэр’ераў.\nУ чым адметнасць, на першы погляд, немудрагелістага мастацкага вырабу? Мастакі з народа імкнуліся перадаваць паэтыку ідылічнай карціны свету з характэрнымі для яе метафарамі раю. Абавязковы кампанент дыванковых пейзажаў захаду Віцебскай вобласці — водная стыхія, што звязана з асаблівасцямі прыроднага ландшафту. Зусім не дзіўна для блаславёнай шматлікімі азёрамі і рэкамі зямлі! Таксама можна ўбачыць на іх аленяў, галубоў, паваў і закаханых. На маляванках шмат кветак і выяў гісторыка-культурных помнікаў Віцебшчыны. Вобразы таксама часам запазычвалі з класічнага мастацтва. Асноўны сюжэт звычайна мае раслінна-арнаментальнае акаймленне.\nНе шмат часу былі папулярнымі самаробныя льняныя палотны з намаляванымі на іх каляровымі фарбамі выявамі «райскіх садоў», але яны карысталіся попытам у народзе. Дываны лічыліся добрым падарункам на вяселлі, народзінах дзіцяці ды іншых святах. Зараз, як прызнаецца мастак, амаль не сустрэнеш у вясковай хаце колішні прадмет гонару гаспадыні.\nАднак можна без вялікіх намаганняў стварыць маляванку самастойна. Лепш за ўсё для асновы ўзяць чорную льняную тканіну. На кавалак матэрыі спачатку мылам наносяць лініі, каб вызначыць, дзе будуць размяшчацца ўзоры. Можна маляваць ад рукі, калі вы спрактыкаваны мастак. Некаторыя свае работы Аліна Аляксандраўна стварала з выкарыстаннем папяровых трафарэтаў. Аднак большасць удзельнікаў майстар-класа вырашылі выкарыстаць тэхніку штампавання.\nУ былыя часы штамп з выявай кветкі або іншага сімвала выразалі з бульбіны ці бурака. Напэўна, вы можаце паспрабаваць зрабіць гэта дома. Аднак у нашым распараджэнні аказаліся штампы з лінолеуму, прымацаваныя да драўлянай асновы. Здаецца, тут і маляваць нічога не трэба, але з густам падабраць колеры і ўзор не так і проста. Майстар падказвае некаторым пачаткоўцам, якога колеру не хапае, каб зрабіць работу больш яскравай і выразнай. Кожны адбітак можна акуратна размаляваць — для гэтага выкарыстоўваюцца звычайныя тонкія пэндзлікі. У фарбы дабаўлены клей ПВА, каб колеры заставаліся насычанымі і не змываліся.\nДа нядаўняга часу Аліна Выжыкоўская была адзіным майстрам у раёне, які займаўся адраджэннем мастацтва маляванкі. Яе працы неаднаразова выстаўляліся на міжнародным фестывалі «Славянскі базар у Віцебску», а магчыма, у хуткім часе адну з іх пакажуць на выставе ў Мілане.\nАле і на малой радзіме яна імкнецца дзяліцца сваімі творчымі здабыткамі з іншымі супрацоўнікамі музея, асабліва моладдзю. І хоць сёння можна купіць гатовы дыван з любымі малюнкамі, традыцыйныя і зробленыя ў адзіным экзэмпляры творы мастацтва могуць атрымаць другое дыханне ў якасці сувеніраў ці аздоб, стылізаваных пад мінулыя часы памяшканняў — тых жа аграсядзіб.


У Горадні адкрылася выстава, прысьвечаная Падляшшу, дзе жывуць беларусы Польшчы\nГалоўная » Навіны Беларусі » У Горадні адкрылася выстава, прысьвечаная Падляшшу, дзе жывуць беларусы Польшчы\nУ Горадні адкрылася выстава, прысьвечаная Падляшшу, дзе жывуць польскія беларусы. Яна складаецца зь дзьвюх частак: графікі Ўладзіслава Петрука, які прыехаў на адкрыцьцё, і найлепшых фотаздымкаў з конкурсу імя Віктара Волкава, вядомага беластоцкага фатографа. Яго арганізуе Беларускі музэй і цэнтар культуры ў Гайнаўцы.\nНа адкрыцьці гаварылася, што краявіды Беласточчыны і Гарадзеншчыны, тым больш супольная Белавеская пушча, яны вельмі падобныя. Але даводзіцца канстатаваць, што з польскага боку мяжы захавалася нямала драўляных храмаў, млыны, іншыя пабудовы, чаго амаль не сустрэнеш сёньня зь беларускага боку.\nУладзіслаў Петрук стварыў сем тысяч выяваў архітэктурных помнікаў і толькі каля двухсот мае дома. Астатнія разышліся, вельмі ахвотна іх набываюць, кажа ён. На гарадзенскай выставе каля пяцідзесяці працаў, выкананых тушшу, пяром. Мастак упершыню ў Горадні. Ён кажа, што паходзіць з-пад Драгічына над Бугам, жыў непадалёк мяжы, ды ніколі не бываў у Берасьці, але нарэшце першую выставу зрабіў там, а цяпер вось у Горадні.\n«Вятрак» аўтарства Ўладзіслава Петрука\nСвабодзе мастак-графік зь Беласточчыны расказаў, што восем гадоў працаваў мастацкім рэдактарам у беларускай газэце «Ніва» ў Беластоку. Меў дзьве рубрыкі: «Свойскія малюнкі» і «Родныя краявіды». І прафэсійнае маляваньне пачалося якраз у час працы ў рэдакцыі, сказаў ён. Кожны тыдзень патрэбна было зрабіць адзін малюнак архітэктуры. Калі іх сабралася 250, у 1991 годзе яму выдалі першы альбом. «З гэтага пачалося маё праваслаўнае маляваньне», — кажа Петрук. Але зазначае, што ня толькі цэрквы прыцягвалі яго ўвагу, а розныя драўляныя пабудовы, касьцёлы таксама, сынагогі, усё, што захавалася.\nНа Беласточчыне ў 1990-х здарыліся падпалы цэркваў, і менавіта драўляных. Уладзіслаў Петрук кажа, што аднойчы за чатыры месяцы да пажару замаляваў царкву на гары Грабарка — у месцы паломніцтва. Ніхто ня думаў, што такое можа здарыцца, а ён зафіксаваў храм у першапачатковым выглядзе, таму лічыць яго важнай працай. Царкву потым удалося адбудаваць. Дваццаць пяць гадоў запар раз на год, калі на Грабарцы зьбіраецца мноства людзей, спадар Петрук таксама прыяжджае, каб паломнікі маглі набыць ягоныя малюнкі. Бывае, што прыяжджае 50-60 тысяч, кажа ён. Апошнім часам яму цяжэй выбірацца туды, паломніцтва адбываецца тры дні, і даводзіцца спаць у машыне.\nЗдымак з конкурсу «У аб’ектыве Падляшша»\nЗараз ён хоча зрабіць альбом у дзьвюх частках, у якім будуць усе праваслаўныя храмы, якія ёсьць у Польшчы. Раней ніхто за гэта ня браўся. Яму, напрыклад, удалося ўжо намаляваць усе рэлігійныя пабудовы ў Драгічынскай эпархіі, што блізка ад беларускай мяжы. Працаваў больш за тры гады.\nКарыстаючыся нагодай, ён таксама зрабіў панараму Драгічына ХVІ стагодзьдзя. Тады ў горадзе было дванаццаць цэркваў і тры манастыры і толькі два касьцёлы, кажа мастак. Але кожныя два-тры гады — вайна. «Калі чатыры гады выпадалі мірныя — то шчасьце было», драўляныя храмы ня мелі шанцаў захавацца, цяпер самы стары датуецца ХVІІІ стагодзьдзем.\nУладзіслаў Петрук папрацаваў таксама ў дзьвюх праваслаўных эпархіях: Беластоцка-Гданьскай і Варшаўска-Бельскай. Вынік — 380 выяваў. Гэта храмы і капліцы, часта невялікія, «але для культуры вельмі важныя», кажа мастак.


Алесь Бяляцкі і „Вясна” ўганараваныя міжнароднай прэміяй „За годны лад жыцця-2020” | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Швецыі сёння былі агучаныя лаўрэаты штогадовай прэміі „За годны лад жыцця-2020”. Сярод чатырох лаўрэатаў – беларускі праваабаронца, старшыня Праваабарончага цэнтра „Вясна” Алесь Бяляцкі.\nГэта вядомая міжнародная ўзнагарода, якую яшчэ называюць альтэрнатыўнай Нобелеўскай прэміяй. Ёй упершыню ўганараваны грамадзянін Беларусі. «Прэмія, якой мяне ўганаравалі ў гэты драматычны для гісторыі Беларусі момант, з’яўляецца важнай падтрымкай для ўсяго беларускага грамадства,»- кажа Алесь Бяляцкі.\n– Я, мае сябры і калегі, мы вельмі ганарымся тым, што гэтая прэмія была ўручана сёлета беларускаму праваабаронцу, нашай беларускай праваабарончай працы. І мы разумеем выдатна, што гэтая прэмія дадзена таксама ўсяму беларускаму грамадству, якое хоча зменаў. Гэта як знак пашаны да ўсяго беларускага грамадства, якое зараз змагаецца за дэмакратычныя змены ў Беларусі.\nПрэмію „За годны лад жыцця» заснаваў у 1980 годзе журналіст Якаба фон Юкскуль. Уручаецца штогод, „за дзейнасць над практычнымі і ўзорна-паказальнымі рашэннямі найбольш вострых праблем сучаснасці”. Міжнароднае журы прысуджае прэміі ў такіх галінах, як абарона навакольнага асяроддзя, правы чалавека, здароўе, адукацыя.\nСёння, 1 кастрычніка, шведскі фонд “Right Livelihood Award Foundation” назваў лаўрэатаў штогадовай прэміі „За годны лад жыцця-2020”.\nСярод чатырох лаўрэатаў – беларускі праваабаронца, старшыня Праваабарончага цэнтра „Вясна” Алесь Бяляцкі.\nСёння ў СІЗА №1 г. Менска знаходзіцца каардынатарка Валанцёрскай службы “Вясны” – Марфа Рабкова. Яна абвінавачваецца ў “навучанні ці іншай падрыхтоўцы асоб для ўдзелу ў масавых беспарадках, альбо фінансаванні такой дзейнасці” (ч.3 арт. 293 Крымінальга кодэкса).\nПрэмія «За годны лад жыцця» (The Right Livelihood Award) – прэмія фонду Right Livelihood Award Foundation, заснаваная ў 1980 годзе журналістам Якабам фон Юкскуллем. Уручаецца штогод, звычайна 9 снежня, „за дзейнасць над практычнымі і ўзорна-паказальнымі рашэннямі найбольш вострых праблем сучаснасці”. Міжнароднае журы прысуджае прэміі ў такіх галінах, як абарона навакольнага асяроддзя, правы чалавека, здароўе, адукацыя.\nПраваабарончаму цэнтру «Вясна» уручылі прэмію «Арол Яна Карскага»


01 сакавік 2016, 11:02\nАрцём Бародзіч падчас судовага працэсу. Менск, 23 лютага 2016 году\nУ Кастрычніцкім судзе Менску аднавіўся працэс над акторам Купалаўскага тэатру Арцёмам Бародзічам. Пасьля агляду рэчавых доказаў суд перайшоў да судовых спрэчак.\nПракурор запытаў для актора Арцёма Бародзіча 6 гадоў зьняволеньня без канфіскацыі ва ўмовах узмоцненага рэжыму, паколькі лічыць, што віна падсуднага ў распаўсюдзе марыхуаны была даказаная. Асноўным доказам пракурор лічыць колькасьць знойдзеных у яго наркотыкаў, больш за 20 грамаў, што назваў «значным» памерам. Пракурор выключыў з абвінавачаньня прыкмету ў распаўсюдзе «небясьпечнага наркатычнага рэчыва».\nДакладна ў яго забралі 26 грамаў. Адвакат даводзіць, што гэта была нявысушаная марыхуана, якая лічыцца у вялікім памеры пасьля 1 кіляграму, таму забраныя ў Бародзіча 26 грамаў нельга лічыць значным памерам. Паводле адваката, ён набываў наркотык для ўласнага ўжываньня, а доказаў збыту сьледзтва не прадставіла. Адвакат просіць суд у выпадку прызнаньня Бародзіча вінаватым паводле 328 артыкулу разглядаць адносна яго 1 частку гэтага артыкулу. Але і адносна гэтай часткі — незаконны абарот наркотыкаў — адвакат лічыць віну Бародзіча недаказанай і просіць апраўдаць яго за недаказанасьцю віны.


Аўтар: Алена Палеолаг - Жаночы сайт Femme Today\n"НОВАЯ ЖЫЦЦЁ АЎТАМАБІЛЯЎ" Усе выпускі\nаўтар Алена Палеолаг\nАдносіны , Псіхалогія\nЦяжка ўявіць жыццё сучаснага чалавека без сацыяльных сетак. Гэта з'ява настолькі завалодала людзьмі, што проста незразумела, як мы раней жылі без сацыяльных сетак. Першая сацыяльная сетка з'явілася ў СШ ...\nКарэйская касметыка заслужана карыстаецца вялікім попытам у жанчын. Шмат хто з нас сваім вопытам даказалі, што правільна падабраная, па тыпу скуры, карэйская касметыка, вельмі эфектыўная. Інавацыйныя составляющ ...\nЧасам рашэнне завесці чацвераногага сябра прыходзіць спантанна, калі вы ўбачылі на вуліцы няшчаснае галодны істота альбо прагледзелі сацыяльны ролік пра жывёл у прытулку. А бывае, што людзі заводзяць гадаванца, да ...\nНапярэдадні істэрыі з нагоды жаночага свята 8 сакавіка, якая распаўсюджваецца на ўсю постсавецкую прастору, прапануем азірнуцца ў мінулае і даведацца пра гісторыю паходжання свята і цікавыя факты ...\nФаринелли - кастрат або Мастацтва "musico"\nБольш за два з паловай стагоддзяў спевакі-кастратаў карысталіся велізарным поспехам на еўрапейскіх оперных сцэнах, а ў сценах Каталіцкай царквы і таго даўжэй. Галоўнымі стваральнікамі, пастаўшчыкамі і прыхільнікамі такіх п ...\nБалгарыя. Падарожжа ў Пячору Магура\n17 лютым 2015 года\nСотні тысяч турыстаў штогод наведваюць Балгарыю, але толькі адзінкі могуць пахваліцца тым, што пабывалі ў унікальнай пячоры, дзе жылі нашы продкі, пачынаючы з эпохі позняга палеаліту. Балгарская достопримечате ...\nСвяты Валянцін Дзень усіх закаханых ці Дзень Святога Валянціна ў нашы дні з'яўляецца папулярным святам ва ўсім свеце. Людзі розных рэлігійных канфесій адзначаюць гэтае свята. Маладое пакаленне з в е ...\nНа паўднёвым захадзе Турцыі ёсць выдатнае для адпачынку месца - Бодрум і яго наваколлі. Турыстычным цэнтрам гэты горад стаў адносна нядаўна. Яшчэ на пачатку 1990-х гадоў замежная гаворка ў гэтых краях была ...\nКападокія з'яўляецца адным з вельмі цікавых турыстычных маршрутаў у Турцыі. Кападокія - гэта ўнікальны прыродна-гістарычны парк, які ўваходзіць з спіс спадчыны ЮНЕСКА. З аднаго боку, Кападокія явл ...\nПадставай для напісання гэтага артыкула сталі сумныя роздумы пра крохкасць свету на нашай зямлі, аб грамадзянскім гераізме звычайных людзей, а таксама аб розным стаўленні да гісторыі свайго народа ў розных краінах. А ВД ...\nНараджэнне легенды. Трынаццатага сакавіка 1905 года перад вачыма абраных прадстаўнікоў багемнай публікі Парыжа паўстала экзатычная танцорка з Паўднёва-Усходняй Азіі. Дзеянне адбывалася ў музеі Усходняга вы ка ...\nУ многіх турыстаў Турцыя асацыюецца або з пляжамі Анталіі і ломящимися ад пачастунку сталамі ў All inclusive або з наведваннем базару Капалы Чарши ў Стамбуле. Але Турцыя можа здзівіць нават хаджалага турыста, пр ...\n"Цяжка прыцягнуць да сябе ўвагу нават ненадоўга. А што я магу аддаць гэтаму занятку ўсякі дзень і час. У мяне быў дэвіз: галоўнае - хай аб Далі кажуць. "Сальвадор Далі Кароль піяру - Сальвадор Ды ...\n"Быў у Мунтьяновской зямлі ваявода, хрысціянін грэцкай веры, імя яго па-валашская - Дракула, а па-нашаму - Д'ябал. Так жорсткі і мудры быў, што, якое імя, такая была і жыццё яго "Н. М. Карамзін. ...\n"Па пладах іх пазнаеце іх. Зьбіраюць зь цярноўніку вінаград, альбо зь дзядоўніку смоквы? Так усякае добрае дрэва родзіць і плады добрыя, а благое дрэва родзіць і плады благія ". (Евангелле Мацей. 07:16) ...\n"Невыведныя шляхі Гасподнія" Гераіня нашага аповеду і яе дзіўная лёс натхняе многіх празаікаў і паэтаў, кампазітараў і кінематаграфістаў. Ёй прысвечана мноства раманаў, паэм, п'ес і наву ...\nПершую частку чытаем тут: ТАЯМНІЦЫ І ЛЕГЕНДЫ Стамбуле. Частка першая Прагуляўшыся па знакамітай плошчы Султанахмет (Sultanahmet Maydanı) у Стамбуле мы даведаліся некаторыя таямніцы звязаныя з славутасць ...\nСтамбул - унікальны горад, які прываблівае мільёны дапытлівых турыстаў штодня. І гэта нядзіўна, бо не кожны горад нашай Планеты можа пахваліцца такім уражлівым "рэзюмэ", як Стамбул, побы ...


Бонусы ў казіно ў дэпазіце няма ў Кабо-Вердэ\nБонусная кода Лепшага Інтэрнэт казіно для Зялёнага Мыса карцёжнікаў\nКаба-Вэрдэ казіно онлайн шматлікія, і вы не будзеце мець ніякіх праблем з пошукам казіно, якія з улікам патрэбаў Каба-Вэрдэ гульцоў, як і вы. З-за канкурэнцыі сярод казіно, паспрабуйце засяродзіцца на пэўных нішах, каб звярнуцца да некаторых краін або людзям у гэтых краінах. Яны маглі б зрабіць гэта, даючы мясцовым гульцам спецыяльнага бонуса на аснове канкрэтнай гульні, дэпазітны бонус або будуць адзначаць святы, якія з'яўляюцца спецыфічнымі для Кабо-Верде. Працягвайце чытаць, каб даведацца, чаму вы павінны выбраць, каб гуляць на казіно Каба-Вэрдэ, калі вы гулец з гэтай краіны.\nПеравагі Выбар Cape Verde казіноПрасцей кажучы, не выкарыстоўваючы Каба-Вэрдэ ня дэпазіт казіно як сродак мець доступ да казіно, які быў распрацаваны адмыслова з улікам вашых патрэбаў. Гэта будзе ўключаць у сябе мясцовы персанал падтрымкі, каб пагаварыць з на працягу гадзіны, да якога большасць людзей у Каба-Вэрдэ прачынаецца, наяўнасць мясцовых спосабаў аплаты і магчымасць выкарыстання мясцовай валюты. Гэта таксама выгадна гуляць з людзьмі з вашай краіны. Гэта асабліва добра, калі гуляць у онлайн Housie.\nНяма Дэпазіт Казіно Бонусы У Каба-Вэрдэ\nНенадзейны казіно бонус, Каба-Вэрдэ


Лепшы Android Spy прыкладання 2014\nСотавы тэлефон шпіянаж праграмнага забеспячэння прыкладанняў даступныя ў велізарнай колькасці ў пошукавых сістэмах. Вы можаце атрымаць гэтыя прыкладання бясплатна і ўсталяваць на мэтавым прыладзе, каб праверыць часопісы ў аддаленым месцы. Гэтыя прыкладання маюць уплыў на мабільным прыладзе, таму што вы не заплацілі за яго і, безумоўна,, гэта можа дазволіць карыстальніку ведаць, што яны сочаць.\nКалі вы хочаце, каб шпіёніць, не даючы карыстачу ведаць аб гэтым, затым exactspy-Best Android Spy прыкладання 2014 з'яўляецца самым надзейным рашэннем для такой жа. Вы можаце ўсталяваць exactspy-Best Android Spy прыкладання 2014 на мэтавым прыладзе і кантраляваць яго выдалена. Гэта, безумоўна, першараднае значэнне прымяненне па абвінавачванні ў шпіянажы любы Android або iPhone. Вы можаце атрымаць усе спецыфікацыі на афіцыйным сайце exactspy і атрымаць дэманстрацыі на працы іх праграмнага забеспячэння. Калі ў вас яшчэ ўзніклі праблемы, іх абслугоўванне кліентаў даступны 24/7 і вы можаце звязацца з імі з вашымі запытамі.\nexactspy-Best Android Spy прыкладання 2014 на навіны праз Інтэрнэт і прысуджаецца, як нумар аднаго рашэнні для мабільнага шпіянажу. Вы можаце праглядзець усе дыстанцыйна праз панэль кіравання, прадстаўлены Вам exactspy-Best Android Spy прыкладання 2014 і гэта ваша адзіная кантроль над бярвеньнямі прылада, якое вы маніторынгу. Праверце вэб-сайт для ўсіх дэталях.\nAndroid шпіёнскія прыкладання спампаваць бясплатна\nexactspy Лепшы Android Spy прыкладання 2014 – Асноўныя exactspy\nВы можаце спампаваць: Лепшы Android Spy прыкладання 2014\nAndroid spy apps cheating spouse, Android spy apps for texting, Android шпіёнскія прыкладання спампаваць бясплатна, Android spy apps review, Лепшы Android Spy прыкладання 2014, Best free hidden spy apps for android, Лепшыя шпіёнскія прыкладання для Android 2013\n← Вы б хацелі Apps для адсочвання мабільных тэлефонаў ?\n→ Вы б хацелі Apps для ўзлому на мабільны ?


Журналістку Кацярыну Андрэеву некуды перавялі з гомельскай калоніі. Куды — пакуль няясна\n19.02.2022 / 13:15\nГэта вынікае з лістоў ёй, якія вяртаюцца адрасатам. У той жа час ні сям'я, ні адвакаты пакуль не ведаюць, дзе Кацярына.\nРаней палітзняволеную Наталлю Хершэ з ІК-4 перавялі ў крытую турму, пастрожыўшы ёй рэжым. Гэтаму папярэднічалі неаднаразовыя спагнанні ў калоніі — Наталлю кідалі ў штрафны ізалятар, а пасля суд змяніў рэжым на больш жорсткі. Ніякай інфармацыі пра спагнанні ў адносінах Андрэевай, а тым больш суд, не было.\nКалі вы маеце інфармацыю, дзе цяпер Каця Андрэева, пішыце ў наш чат-бот @nasa_niva_bot


Agile Experts супраць Agile Manifesto\nСпрытныСпрытны развіццёСпрытная метадалогіяПоснаяLean Startup\nЯк вы лічыце, ваш "мясцовы спрытны эксперт" чытаў Agile Manifesto? У вас ёсць? Ну, гэта не праблема ... калі вы не выкарыстоўваеце слова "Agile" штодня! Але калі вы робіце (ці ваш мясцовы эксперт)… ну - гэта нешта накшталт людзей, якія занадта шмат гавораць пра рэлігію, але не адкрылі Біблію (апавяшчэнне аб палітычнай карэктнасці) альбо святую кнігу па свайму выбару, бо іх урокі літаратуры 10 гадоў таму ... Мы іх не любім. Нездарма.\nДобра, давайце не каментаваць іншых людзей і іх меркаванне. Давайце замест гэтага прайдзіцеся крок за крокам "Спрытную Біблію".\nЦытаты з Agile Manifesto будуць дадзены ў\nтэкставы блок такога кшталту\nі нашы каментарыі будуць давацца ў звычайным адступе, як гэта. Пойдзем!\nНаш галоўны прыярытэт - задаволіць кліента\nшляхам ранняй і пастаяннай дастаўкі\nкаштоўнага праграмнага забеспячэння.\nГэта такая выдатная ідэя! На той момант гэта было рэвалюцыйна! Але выкананне гэтай ідэі - нешта цяжэйшае, чым можна было ўспрымаць гэтыя некалькі радкоў.\nГалоўная праблема: Кожны, хто меў непасрэдны кантакт з кліентам, ведае, што кропка гэтага Маніфеста як мінімум хітрая.\nНа жаль, кліент не заўсёды ўпэўнены ў тым, што ён хоча, альбо ён хоча занадта шмат рэчаў адначасова, і не можа іх расставіць перад імі належным чынам! Больш за тое, можа здарыцца, што некаторыя з тых рэчаў, якія кліент думаў (а), што хацеў, пазней не захацеў ...\nКалі адкласці гэта - кропка Маніфеста сапраўды даказвае яго каштоўнасць для поспеху прадукту! Але гэтымі выключэннямі не варта грэбаваць, бо яны могуць быць фатальнымі!\nНаступны пункт ахоплівае нешта падобнае, давайце працягнем гэтую тэму там.\nПрывітанне змяняецца патрабаванням, нават у канцы\nразвіццё. Спрытны працэс змены джгута\nканкурэнтная перавага кліента.\nГэта выдатна. Але пастаяннае кручэнне і ціск на каманду распрацоўшчыкаў робіць прадукт кволым. Кадаванне хутка з вялікай колькасцю перанакіраванняў праекта робіць якасць кода прадукту нізкім, і змены становяцца ўсё цяжэй. Больш рацыянальнае і спакойнае развіццё павышае эфектыўнасць унясення змяненняў на позніх этапах распрацоўкі прадукту. Мы згодныя, што змены трэба вітаць, але іншыя дагаворы / дамовы таксама павінны быць зменены прапарцыйна! Часта чакаецца, што прадукт будзе разгорнуты ў той жа час, што і ў выпадку адсутнасці дадатковых змен. Не крута.\nСпрытнасць заключаецца ў тым, каб быць гатовымі да чаканых змен, а не аб змене ўсяго і заўсёды. Тыя, хто мае акрэдытацыю для зносін з патэнцыйным кліентам / кліентам, павінны дамагчыся рэалістычнага пагаднення з самага пачатку. Часта 10 хвілін з пяром і паперай у патрэбны час (пачатак праекта) эканоміць дні, тыдні і нават месяцы развіцця (перанакіраванне, павароты, змены) на позніх этапах! Такое млявасць у запуску прадуктаў трэба лічыць непрафесійным, таму што гэта вельмі шмат! Мэнталітэт "давайце проста займем кліента, пазней мы прыдумаем нешта, каб скончыць працу". Этычнасць неэтычная, і занадта часта даводзіцца распрацоўшчыкам "эканоміць дзень" (праца звышурочна, праца ў выхадныя, праца дома, праца ў стрэсавае асяроддзе) ... Не крута. І сапраўды - нават не спрытны.\nДаставіць рабочае праграмнае забеспячэнне\nчаста, з а\nпару тыдняў да пары месяцаў, з сабой\nперавагу больш кароткім тэрмінам.\nУ мяне толькі добры досвед працы з гэтым. Гэта дае магчымасці для ранняй цягі-выпрабавання-навучання, паляпшэння зваротнай сувязі. Выдатны матэрыял, калі канцэпцыя Agile дастасавальная пры распрацоўцы праграмнага забеспячэння патрэбнага тыпу прадукцыі. (Не заўсёды так, верыце ці не.)\nДзелавыя людзі і распрацоўшчыкі павінны працаваць\nразам штодня на працягу ўсяго праекта.\nОк, можа і не штодня, але таксама - вялікія пальцы! Нам (людзям) гэтага не ўдалося знішчыць за апошнія 15 гадоў ... Дайце нам часу.\nСтварайце праекты вакол матываваных асоб.\nДайце ім навакольнае асяроддзе і падтрымку, якую яны маюць патрэбу,\nі давярайце ім, каб зрабіць працу.\nМенавіта тут большасць так званых агілістаў не выконваюць дзеянняў Agile Manifesto. Яны часта не маюць павагі да асоб, якія, калі не эксперты, усё ж лепш прафесіяналаў, якія лічаць іх вобласць ведаў, чым "спрытны" кіраўнік праекта. Гэта прымушае мэнэджара занадта шмат уцягваць у працу іншых людзей, што адна за адной парушае важныя "механізмы". Паніжае спрытнасць і "надзейнасць" для змен. Які процілеглы.\nСамы эфектыўны і эфектыўны метад\nперадача інфармацыі ў і ў межах распрацоўкі\nкаманда вядзе размову ў твар.\nНу, мы нічога не можам сказаць супраць гэтага. Наадварот, ура за гэта!\nПрацоўнае праграмнае забеспячэнне - галоўная мера прагрэсу.\nТак. Праблема ў тым, што многія так званыя агілісты таксама не выконваюць гэты пункт.\nСпрытныя працэсы спрыяюць устойліваму развіццю.\nСпонсары, распрацоўшчыкі і карыстальнікі павінны мець магчымасць\nпадтрымліваць пастаянны тэмп бясконца.\nЦяжка дасягнуць, але, вядома, - выдатны арыенцір.\nПастаянная ўвага да тэхнічнай дасканаласці\nі добры дызайн павышае спрыт.\nЗноў жа, на жаль, так званыя спрытныя кіраўнікі праектаў часта забываюць пра гэта, тым самым робячы сур'ёзныя, калі не фатальныя, наступствы.\nПрастата - мастацтва максімальнага павелічэння колькасці\nПраца не зроблена - важна.\nЛепшыя архітэктуры, патрабаванні і праекты\nвыйсці з самаарганізаваных каманд.\nЗ рэгулярнымі інтэрваламі каманда разважае над тым, як\nкаб стаць больш эфектыўным, то настройвае і настройвае\nадпаведна яго паводзінам.\nмацярдушка супраць базілікаjbl charge 3 vs bose soundlink iiiLego Marvel Super Heroes супраць Lego Marvel's Avengers: Якой з гэтых гульняў Lego вы аддаеце перавагу і чаму?Хто можа перамагчы ў гэтых баях?"Усе агні" супраць "E.T"?Якую гульню вы б лепш убачылі, акрамя Yanks супраць Red Sox ??"мой муж і я" супраць "мой муж і я"?Ці было гэта натхненнем для харчавання Kane vs Kane?\nЛідэрства над прадуктам і кіраванне прадуктамDotcom супраць Crypto BubbleТокены супраць криптовалютПрагматызм супраць КубернэтаPost Millenials vs. Infinite JestPython vs. Golang: выберыце лепшы для ўзроўню вашага бізнесуКАРЫСТАЛЬНЫ ЖУРНІ VS КАМЕР КАМПАНІЯ: На Фігма?Патрыёты - Стылерс: Глядзець наперад да гульні года NFL


Віцебскі лідэр “Маладога фронту” мяркуе прасіць прытулку ў Бэльгіі (абноўлены)\n29 чэрвень 2005, 15:35\nБраніслава Станкевіч, Віцебск Паводле словаў маладафронтаўцаў-сяброў Яніса Чучмана, беспасярэдняй прычынаю тэрміновага ад’езду маладога палітыка за мяжу стаў міліцэйскі ды судовы перасьлед яго за ўдзел у апазыцыйных акцыях.\nСтаршыня віцебскага “Маладога фронту” 21-гадовы Яніс Чучман выехаў у Бэльгію з мэтаю папрасіць там палітычнага прытулку. На працягу апошніх чатырох гадоў ён быў актыўным удзельнікам апазыцыйных акцыяў. Упершыню Чучмана пакаралі за распаўсюджваньне ўлётак у часе прэзыдэнцкіх выбараў 2001 году.\nПра гэта расказаў Янісаў сябар, таксама віцебскі маладафронтавец Кастусь Кузьняцоў:\n(Кузьняцоў: ) “Ён толькі прыйшоў у “Малады фронт”, і адразу празь некалькі дзён яго затрымалі ў школе, дзе ён распаўсюджваў улёткі. Па яго прыехалі АМОНаўцы з дубінкамі, і потым Яніса некалькі гадзінаў трымалі ў пастарунку. Тады ён быў яшчэ непаўналетні. Пасьля Яніса затрымлівалі яшчэ ня раз – і за распаўсюджваньне ўлётак, і за зьбіраньне подпісаў. Сёлета яго таксама затрымлівалі, апошні выпадак быў у часе акцыі на знак падтрымкі Міколы Статкевіча й Паўла Севярынца. Тады Яніса затрымалі за тое, што ён распаўсюджваў улёткі, зьмест якіх нібыта наносіць шкоду грамадзтву, грамадзкаму ладу”.\nНа момант затрыманьня 22 чэрвеня, пра што апавядаў маладафронтавец Кастусь Кузьняцоў, на Яніса Чучмана ўжо была заведзеная судовая справа. Супрацоўнікі Першамайскага райаддзелу ініцыявалі яе на падставе артыкулу ў газэце “Витебский курьер”. У публікацыі расказвалася пра тое, што 5 траўня віцебскія маладафронтаўцы зладзілі акцыю “Свабоду палітвязьням!”, а таксама цытаваліся словы Яніса Чучмана пра салідарнасьць з затрыманымі ў часе “Чарнобыльскага шляху” аднадумцамі.\nЯнісу Чучману пагражала пакараньне за дзейнасьць ад імя незарэгістраванай арганізацыі, а таксама спагнаньне за ўдзел у несанкцыянаванай акцыі й распаўсюджваньне ўлётак. Таму, як кажа Кастусь Кузьняцоў, Яніс і прыняў рашэньне выехаць зь Беларусі.\n(Кузьняцоў: ) “Было відаць, што яму цяжка ад’яжджаць, цяжка разьвітвацца з родным. Пагатоў што на Беларусь у хуткім часе ён, хутчэй за ўсё, ня вернецца, бо думае прасіць палітычнага прытулку ў Бэльгіі”.\nЯніс Чучман стаў сёлета першым палітычным уцекачом зь Віцебску. У Бэльгію ў свой час выехалі колішні віцебскі сябар КХП-БНФ Зьміцер Піменаў – цяпер старшыня Беларуска-эўрапэйскага задзіночаньня, а таксама некалькі прадстаўнікоў Аб’яднанай грамадзянскай і сацыял-дэмакратычных партыяў.


Зялены чай для пахудання - Fito Spray\nАдвеку стагоддзяў зялёны чай у народаў Усходу і Азіі застаецца адным з самых папулярных напояў. Ён добра здавальняе смагу і ачышчае кішачнік. Дыетолагі сцвярджаюць, што ён таксама дапамагае хутка пазбавіцца ад лішніх кілаграмаў і спрыяе даўгалеццю. Як працуе, і наколькі карысны зялены чай для пахудання, разбярэмся сёння.\nГэты карысны напой стаў папулярны дзякуючы жыхарам Кітая, якія першымі пачалі яго ўжываць. Сёння зялены чай вядомы па ўсім свеце. Яго шырока выкарыстоўваюць для аздараўлення арганізма і пахудання.\nКарысць зяленага гарбаты\nЗялёны і чорны чай — гэта напоі з лісця аднаго расліны. Але першы больш карысны, чым другі. Чаму? Пры стварэнні зялёнага гарбаты лісце падвяргаюцца меншаму акіслення, чым лісце чорнага. Таму ўласцівасці зялёнага гарбаты захоўваюцца ў цэласці.\nАкрамя таго, у яго склад уваходзяць карысныя элементы, якія спрыяльна ўплываюць на арганізм. Сярод іх:\nвітаміны A, B1, B2, C, E, K, P;\nмарганец, калій, цынк;\nфосфар, медзь, кальцый.\nАкрамя ўсяго, гэты карысны напой ўплывае на пахуданне, паляпшае працу органаў стрававання, умацоўвае косці, пазногці і валасы.\nСакрэт пахудання на зялёным гарбаце\nНавукова даказана, што гэты напой здольны спальваць лішнія кілаграмы. Але як менавіта дапамагае зялены чай пры пахуданні? Запуск спальвання тлушчаў адбываецца, дзякуючы рэчываў, якія ўваходзяць у склад гарбаты. Акрамя таго, яны здольныя часова прытупіць пачуццё голаду і вывесці лішнюю вадкасць з арганізма.\nЗнатакі гэтага напою аддаюць перавагу відах гарбаты з буйнымі лістамі. І гэта вытлумачальна, так як у пакетированный прадукт дадаюць шкодныя дабаўкі — араматызатары і фарбавальнікі. Ўжыванне такога гарбаты ні да чаго добрага не прывядзе, таму лепш купляць сапраўдны рассыпным, кошт якога, як правіла, вышэй.\nКарысць зялёнага гарбаты для пахудання даўно вядомая. Ёсць нават спецыяльная схема ўжывання гэтага напою, якая дапамагае скінуць лішнюю вагу.\nРэкамендавана выпіваць кубак зялёнага гарбаты за 30 мін. да ежы, і кубак — пасля.\nТрэба строга адмовіцца ад салодкага і мучнога, ёсць менш смажанага і тлустага.\nРацыён павінен быць паўнавартасным.\nСутачная порцыя гарбаты — не больш за 5 кубкаў. Ужыванне напою звыш нормы прыводзіць да дрэннага засваенню жалеза.\nНеабходна выключыць шкодныя звычкі і больш рухацца.\nЯк правільна заварваць\nЧай захоўвае ўласцівасці толькі ў тым выпадку, калі яго правільна заварыць. Існуюць два асноўных правілы:\nДля запаркі выкарыстоўваецца чыстая вычышчаная вада без кальцыя і хлору.\nТэмпература вадкасці пры падрыхтоўцы напою павінна быць 80-90 градусаў.\nІдэальны напой для пахудання\nДапамагае ці чай пазбавіцца ад нялюбых аб'ёмаў — пытанне, на які дыетолагі адназначна адказваюць «Так!». Аб эфектыўнасці зяленага гарбаты кажуць і водгукі пакупнікоў. Аднак відаў гарбаты існуе велізарнае мноства. Некаторыя з іх спрыяльна ўздзейнічаюць на наша настрой, некаторыя — на агульны стан арганізма. Нас жа цікавяць тыя, якія запускаюць працэс пахудання. Вось некаторыя з іх:\nЗялены чай з імбірам — вельмі дзейсны сродак для пахудання. Акрамя кораня, можна таксама дадаваць і лімон, і мяту і іншыя натуральныя дабаўкі.\nТак у чым жа галоўны сакрэт пахудання з дапамогай зялёнага імбірнага гарбаты? Гэта цудоўнае спалучэнне антыаксідантаў і амінакіслот, якія змяшчаюцца ў корані і лісці гарбаты. Такое комба здольна правесці «чыстку» ў арганізме і вывесці ўсе лішняе. Таксама імбір — гэта вядомы скарбніца вітамінаў. У ім утрымоўваюцца:\nДля падрыхтоўкі напою для пахудання неабходна выкарыстоўваць свежы імбір. Яго здрабняюць на тарцы, альбо рэжуць на маленькія кавалачкі. Потым сумесь зялёнага гарбаты і здробненага кораня заліваюць астылым кіпенем, тэмпература якога каля 90 градусаў. Таксама ў сумесь можна дадаць 1 ч. л. мёду, што аддасьць асаблівы водар.\nЗялены чай з лімонам выдатна змагаецца з лішнімі округлостями цела. Ён танізуе і валодае мочегонным дзеяннем, то ёсць здольны выводзіць з арганізма лішнюю вадкасць. Гэта абумоўлівае бачны эфект пахудання.\nСпалучэнне з лімонам умацоўвае імунітэт, насычае арганізм вітамінамі.\nТакі напой здольны нармалізаваць ўзровень цукру ў крыві.\nЛімон — гэта моцнае мочегонное сродак.\nРэцэпт рассыпного зялёнага гарбаты з цэдрай цытрыны вельмі просты — спачатку падрыхтоўваюць напой з зялёных лісця, заліваючы іх кіпенем двойчы, а потым дадаюць сок з цытрусавага і, здробненую на тарцы, цэдру цытрыны. У дадзеным выпадку ў цытрынавы чай можна дадаваць кавалачкі імбірнага кораня, сушаную рамонак і лісце мяты. Гэта аддасьць адвара дадатковы водар і дадасць прыемны густ.\nЗялёны чай з мёдам — гэта выдатны заменнік звычайнага гарбаты з цукрам для ласуноў, якія хочуць скінуць вагу. Вядома, пры пахуданні ад цукру лепш адмовіцца зусім. Аднак, такая натуральная дабаўка — добры выхад са становішча.\nМядовы зялёны чай лічыцца выдатным напоем для пахудання, ачышчэння арганізма і здаволення смагі. Рэкамендавана дадаваць па адной лыжцы мёду ў порцыю гарбаты.\nВядома, што карысныя рэчывы, якія змяшчаюцца ў мёдзе, не церпяць высокія тэмпературы: пры ўздзеянні кіпеню яны губляюць свае ўласцівасці. Таму дадаваць мёд трэба ўжо ў астылую ваду. Так атрымаецца захаваць усе рэчывы гэтага прадукта. Акрамя таго, у мёдзе няма простых вугляводаў, таму што ад яго немагчыма патлусцець.\nЗялёны чай з мятай паляпшае функцыю ЖКТ, і ўжываецца пры засмучэннях страўніка. Лісточкі мяты ўтрымліваюць вітаміны А, З і B12, ментол і іншыя карысныя элементы.\nКалі вы вырашылі худнець пры дапамозе такога напою, то, як сцвярджаюць лекары-дыетолагі, зялёны адвар неабходна рыхтаваць з свежых лісця мяты. Ёсць два папулярных спосабу запаркі такога гарбаты.\n1-2 ч. л. сухіх лісця мяты заліваюць стромкім кіпенем і пакідаюць у шклянцы на 10-15 хвілін. Раствор, папярэдне процеженный, п'юць пяць разоў дзень. Для дадатковага водару ў кубак дадаюць 5 свежых лісточкаў.\nУ шклянку настою, прыгатаванага з розных траў, або звычайнага чорнага гарбаты дадаюць адну кроплю натуральнага алею мяты.\nСпецыі ўжо шмат стагоддзяў застаюцца каханай дадаткам на Ўсходзе. Дыетолагі ж рэкамендуюць дадаваць розныя прыправы ў стравы для паскарэння метабалізму і спальвання тлушчу. Адна з самых любімых спецый якія худнеюць — карыца. Яна дадаецца ў стравы і напоі для запуску працэсу пахудання і, вядома, надання асаблівага водару.\nЭксперты сцвярджаюць, што зялёны чай з карыцай спрыяльна ўплывае на арганізм:\nпаскарае абмен рэчываў амаль у 20 разоў;\nвыводзіць таксіны і шкодныя рэчывы;\nпаніжае ўзровень цукру ў крыві.\nЗаварыць зялены чай з карыцай проста — у свежезаваренный напой на некалькі хвілін дадаецца галінка вострыя прыправы. Важна потым яе выняць, інакш будзе моцна гарчыць. Замест галінкі можна дадаваць 5 г парашка молатай спецыі. У адвар можна нарэзаць яблык, яго кавалачкі нададуць гарбаты фруктовую нотку.\nЯк і ва ўсіх выпадках падрыхтоўкі зялёнага гарбаты, у яго таксама можна дадаваць розныя травы, спецыі і падсалодвальнікаў ў выглядзе мёду, якія не нашкодзяць вашай постаці.\nКітайскі Улун, або па-іншаму «бірузовы чай», да гэтага часу застаецца адным з самых любімых напояў на Ўсходзе. Дзякуючы асабліваму спосабу падрыхтоўкі, прадукт цэніцца за карысныя ўласцівасці і незвычайныя смакавыя якасці. Улун дабратворна ўплывае на стан чалавека, гэта скарбніца карысных элементаў і такіх вітамінаў, як E, B1, B6, B12, D, C, K.\nАсаблівым рэчывам, якое спрыяе пахуданню, тут застаецца поліфенолы. Ён «знішчае» тлушч і паскарае метабалізм, таму чай Улун для пахудання часам нават ставяць у першыя шэрагі.\nНеабходна закіпяціць ваду, астудзіць яе да 90 градусаў.\nПадцяпліць заварочный чайнік, абліўшы яго некалькі разоў кіпенем.\nПрацерці ёмістасць насуха.\nДадаць чай, у разліку 1 ч. л. на кубак.\nЗаліць гарачай вадой і пакінуць напой настойвацца на 5 хвілін.\nРазліць па кубках і дадаць па гусце мёд і лімон.\nЧай Шу Пуэр — гэта выгляд кітайскага зяленага гарбаты Пуэра. Галоўная яго каштоўнасць — уплыў на арганізм чалавека. Асаблівая мікрафлора, якая развіваецца за час паспявання гарбаты, нармалізуе абменныя працэсы, спрыяе спальванню тлушчаў і зніжае ўзровень дрэннага халестэрыну.\nЯк і любы іншы від зялёнага гарбаты, гэты напой добры ў гарачае надвор'е. Ён выводзіць шкодныя рэчывы, спрыяльна ўплывае на працу ЖКТ, нармалізуе крэсла. Дыетолагі рэкамендуюць для актыўнага пахудання ўжываць кітайскі Шу Пуэр. Водгукі на гэты чай сведчаць, што гэта дзейсны спосаб здабыць постаць мары.\nДля запаркі неабходна выконваць наступнае суадносіны — 4 г. лісця заліваюць 150 мл. гарачай вады, тэмпературай у 90 градусаў. Рыхтаваць чай Пуэр для пахудання лепш у глінянай або фарфоравай посудзе па найлепшым кітайскім традыцыям.\nЭкстракт зяленага гарбаты — гэта біялагічна актыўная дабаўка для пахудання. Яна эфектыўна стымулюе абмен рэчываў, і прымаюць яе ў якасці танізавальнага сродкі.\nЁсць вялікая колькасць станоўчых водгукаў ад шчаслівых жанчын, якія задаволеныя вынікам дзеянні гэтага экстракта. Лекары рэкамендуюць ўжываць яго як іммуносцімуліруюшчее і агульнаўмацавальнае сродак.\nЗялёны чайны экстракт — гэта выдатны антыаксідант, які здольны ачысціць арганізм ад лішняй вадкасці і лішку цукру ў крыві. Усё гэта аказвае спрыяльнае дзеянне на працэс пахудання.\nДаследаванні паказваюць, што натуральны зялены чай спрыяе пахуданню. Падчас ужывання гарбаты адбываецца ачышчэнне арганізма, нармалізацыя абменных працэсаў, умацаванне імунітэту і амаладжэнне. А з дапамогай такіх дабавак, як мёд, розныя травы і спецыі, можна кожны дзень мяняць густ звыклага напою.


Канферэнцыі ў Германіі і Германіі - ВІДЭА - ЧАТ, Каханне онлайн!\nКанферэнцыі ў Германіі і Германіі\nУсё гэта шакавала мяне\nКалі я сустракаюся ці збіраюся ў Германіі, я заўсёды ўсміхаюся табе, мне патрэбна твая рука і я пытаюся, як гэта робіццаУ Германіі было прынята рашэнне паціснуць руку, як гэта робіцца для мужчын і жанчын, а таксама для жанчын адзін аднаму, калі яны не знаёмыя. Пасля дваццаці гадоў пражывання тут, напрыклад, я раблю гэта аўтаматычна, нават у Германіі, якая часта знаходзіцца ў стане паралічу нямецкіх партнёраў. Адкажыце на пытанне, як ідуць справы. Я ўзяў прапанову, якое змяшчае толькі пазітыўную інфармацыю само па сабе. Мне не трэба ўспрымаць гэтае пытанне як стымул для таго, каб падрабязна распавесці аб сваіх рэальных рэчах і, перш за ўсё, распавесці аб сваіх праблемах. Нават калі вы будзеце слухаць, вы вырабіць негатыўнае ўражанне на суразмоўцу. У Германіі нават блізкіх людзей, не кажучы ўжо пра сяброў і знаёмых, не ўгаворвалі"пасылаць"свае справы. Невялікае папярэджанне: калі вы лічыце, што ў некаторых выпадках чалавек можа быць вам карысны, і чакаеце ад яго дапамогі, вам прыйдзецца дамаўляцца аб такім размове асобна (каб дамовіцца аб сустрэчы). Ваш партнёр павінен быць гатовы да гэтага сумоўя, і ніякае час не будзе адведзена.\nКалі сустрэча здаецца поўным суразмоўцам, напрыклад (у сэнсе доктарскай дысертацыі) або, гэта мяркуе, што прывітанне звяртаецца да яго з гэтым прэфіксам перад імем: або.\nНемцы вельмі цэняцца - усё гэта прафесійныя кваліфікацыйныя сертыфікаты, дыпломы, якія ў асноўным выкарыстоўваюцца ў пісьмовай форме.\nПры знаёмстве або нефармальнай сустрэчы заўсёды можна зрабіць суразмоўцу камплімент, напрыклад, што ён сімпатычны або адпачылы і выглядае больш расслабленым ў зносінах з немцамі і часта становіцца першай тэмай размовы. Таму прыдатнымі тэмамі для размовы ў кампаніі з'яўляюцца час, культура, святы, спорт. Я практычна ніколі не чуў, каб людзі гаварылі аб палітыцы, хваробы або асабістым жыцці іншых людзей.\nНу, у Нямеччыне абсалютна не прынята абмяркоўваць тэму грошай.\nГэта разглядаецца як напад на прыватнае жыццё і, верагодна, будзе мець негатыўныя наступствы. Дарэчы, тэма грошай у сям'і не абмяркоўваецца, тым больш не па важнай прычыне. Напрыклад, наш гадавы сын ўжо ведае, як гэта працуе, але да нядаўняга часу яны не ведалі, колькі ты зарабляеш, і толькі нядаўна мы размаўлялі з ім аб гэтай праблеме, калі справа даходзіла да куплі аўтамабіля. Падчас дзелавой сустрэчы пра іх не згаджаліся абмяркоўваць некаторыя асабістыя падрабязнасці.\nТак як немцы вельмі цэняць яго (і чужое) час, паспрабуйце адысці ад адной тэмы размовы і пачаць пытанні выразна, адзін за адным.\nУ Германіі цалкам відавочна, што вітаць вас і гаварыць з вамі можа быць зусім незнаёма.\nУ прыватнасці, яна была зарэгістраваная ў невялікіх гарадах ці вёсках, на лаўцы ў парку або падчас прагулкі ў лесе, у крамах і крамах, а таксама ў грамадскім транспарце. Калі мне трэба што-то спытаць у метро, то пасля кароткага размовы я заўсёды жадаю вам добрага дня ці добрага працягу вашага падарожжа. Касір у мясцовым супермаркеце заўсёды хоча добра правесці выходныя, а пекар выказвае надзею, што мая запланаваная барбекю-вечарына, для якой я купляю багеты, будзе выдатнай. Калі што-то спыталі, але нямецкую мову не так добры, і вы не зразумелі, што гэта такое, раю вам не сыходзіць ціха, а проста сказаць, што вы не разумееце, у чым праблема. Фразы заўсёды павінны быць даступныя ў вашым моўным арсенале і часта дапамогуць вам увайсці ў кантакт. Як ужо было сказана, людзі ў Германіі цэняцца гэтак жа высока з пункту гледжання часу і прасторы, як і вашыя і чужыя супрацоўнікі, таму тут не прымаюцца доўгія тэлефонныя званкі. З прафесійнай пункту гледжання, тэлефонная размова абсалютна натуральны. Што тычыцца званкоў ад сяброў ці знаёмых, пераважней весці перапіску, напрыклад, у выпадку, калі вы патэлефанавалі сябру або знаёмаму і пачалі размову з прапановай"тады, як справы, што новага", вы, напэўна, пачуеце ў адказ, што вашага суразмоўцы ў дадзены момант абсалютна няма побач, ён быў заняты, і калі у вас ёсць што-то тэрміновае, вы можаце хутка сказаць яму ў прамежку паміж размовамі. Для нашага вуха гэта гучыць занадта шмат і варожа, а для немца гэта нармальная рэакцыя на званок, які не чакаў. Зараз, калі па ўсёй Еўропе тэлефонныя тарыфы ўспрымаюцца як пакеты з званкамі"без лагічнай прычыны", стала прасцей. Раней, калі ўсе рэчы сапраўды аплачваліся, цяжка было ўявіць, што званок будзе доўжыцца даўжэй хвілін. Маімі, напрыклад, як правіла, з'яўляюцца нямецкія сваякі, пра якіх я пісаў, якія ўсталявалі на сваім тэлефоне спецыяльны таймер, які пачынаўся, калі час размовы перавышала пэўны"танны"ліміт. Потым ты хутка скончыў пастара і размова. Станоўчы: З імі я хутка навучыўся выразна і ясна выказваць свае думкі па тэлефоне на нямецкай мове. Вельмі важная асаблівасць: час званкоў.\nУ Германіі яны рана ўстаюць і падаюць рана: Вы можаце патэлефанаваць ім ужо ў ранішнія гадзіны, і гэта лічыцца абсалютна нармальным.\nАле званкі пасля дваццаці аднаго гадзіны непажаданыя і выклікаюць больш раздражнення.\nНекаторыя члены маёй сям'і праграмуюць свае тэлефоны так, каб праз некаторы час іх машыны проста не гублялі сігнал, каб іх не турбавалі.\nТое ж самае лічыцца абсалютна непрымальным пры званках у зону вакол (абедзенны перапынак) і ў 19-гадзінную зону (вячэрні перапынак). Я бачыў выпадкі, калі сям'я забараняла падыходзіць да тэлефона, калі ўсе сядзелі за сталом. Сямейнае і асабістае жыццё была і застаецца прыярытэтам для немцаў. Ну, у заключэнне хацелася б сказаць, што нямецкі народ, як на самой справе, так і любы іншы, мае асаблівасці менталітэту, гэта ўжо напісана ў нашай артыкуле міфаў пра немцаў: Праўда ці выдумка, і, нягледзячы на відавочнае недавер да замежнікаў, я заўсёды рады вітаць вас па-нямецку, як бы дрэнна ні было ваша вымаўленне.\nВы павінны без ваганняў гаварыць на мове жыхароў краіны, у якой вы знаходзіцеся.\nВядома, каб дапамагчы, каб выправіць вас і заўсёды рады падтрымаць размову з вамі.\nСлужба знаёмстваў, Бясплатныя\nDatado Knabinoj por Gravaj interrilatoj En Silistra\nонлайн чат відэа знаёмства без рэгістрацыі лепшая чат рулетка відэа чаты онлайн трансляцыі бясплатна без рэгістрацыі сайт знаёмстваў знаёмства для дарослых без рэгістрацыі пазнаёмлюся для разавых чатрулетка відыачат без 18 знаёмства аб'явы бясплатныя відэа чаты


У гэтым годзе споўнілася семдзесят пяць гадоў з таго дня, калі ў Мурманск пачалі паступаць ваенныя грузаў, што пастаўляюцца Амерыкай і Вялікабрытаніяй для барацьбы з агульным ворагам - фашысцкай Германіяй. Іх дастаўка з'яўлялася незвычайна складанай задачай, але была вельмі неабходная фронту, і пачатак ёй паклаў першы арктычнае канвой, які ўвайшоў у гісторыю пад назвай «Дэрвіш».\nЗноў запатрабаваны вопыт мінулых стагоддзяў\nАрктычныя канвоі Другой сусветнай вайны з'явіліся працягам традыцыі, пачатак якой быў пакладзены іспанцамі яшчэ ў XVI стагоддзі. У тыя, даўно мінулыя часы, яны канваіравалі галеоны, якія перавозілі праз Атлантыку тоны золата і срэбра, нарабаванага ў Паўднёвай Амерыцы. Паколькі прытрымлівацца з такім грузам было вельмі небяспечна, караблі збіраліся на рэйдзе Гаваны, і ўжо пад прыкрыццём іспанскіх гармат, ішлі праз абшары, кишевшие англійскімі піратамі.\nІ вось, калі ў ліпені 1941 года Масква і Лондан падпісалі пагадненне аб узаемных дзеяннях у барацьбе з Германіяй, і Чэрчыль абяцаў Сталіну дапамагчы, ва ўсім, што будзе ў яго сілах, брытанцы ўспомнілі, той метад, якім чатырыста гадоў таму марскія перавозчыкі абараняліся ад іх агрэсіўных суайчыннікаў.\nГэта аказалася вельмі дарэчы, паколькі літаральна праз два тыдні Савецкі Саюз заключыў з Амерыкай пагадненне аб ваенных пастаўках, кангрэсам якой была прынята дзяржаўная праграма забеспячэння саюзных войскаў боепрыпасамі, тэхнікай, харчаваннем і медыкаментамі, якая ўвайшла ў гісторыю пад назвай ленд-ліз. У сувязі з гэтым у поўнай меры паўстала пытанне - як даставіць грузы саюзнікаў у савецкія парты.\nІснавала тры варыянты вырашэння гэтай праблемы. Адзін маршрут пралягаў праз Ціхі акіян, але з усіх савецкіх далёкаўсходніх партоў, толькі Уладзівасток быў злучаны чыгункай з прыфрантавой раёнамі. У яго прычалаў рэгулярна швартаваліся суда саюзнікаў, і, нягледзячы на тое што Транссібірская магістраль мела параўнальна невысокі прапускную здольнасць, за гады вайны менавіта па ёй было дастаўлена 47% ваенных грузаў. Але, праблема складалася ў тым, што гэты маршрут займаў вельмі шмат часу.\nДругі, і найбольш бяспечны шлях пралягаў праз фарсі заліў і Іран. Аднак, з прычыны тэхнічных складанасцяў, ім удалося скарыстацца толькі ў сярэдзіне 1942 гады, тады як дапамогу фронту патрабавалася неадкладна. Таму паўночныя арктычныя канвоі, якія з'яўляліся трэцім варыянтам дастаўкі грузаў, якiя разглядаюцца саюзным камандаваннем, мелі шэраг пераваг перад двума іншымі.\nПа-першае, ён патрабаваў параўнальна няшмат часу. Арктычнае канвой мог даставіць груз усяго за дзесяць - дванаццаць сутак, а па-другое, Архангельск і Мурманск, дзе выраблялася разгрузка, знаходзіліся досыць блізка да раёна ваенных дзеянняў і да цэнтра краіны.\nАднак, гэты шлях быў багаты небяспекамі, вынікае з таго, што караблі былі вымушаны рухацца ўздоўж берагоў Нарвегіі, акупаванай немцамі. Значную частку шляху ім даводзілася пераадольваць у непасрэднай блізкасці аэрадромаў і ваенна-марскіх баз суперніка. Аднак, нягледзячы ні на што, гэты шлях быў незаменны, і арктычныя саюзныя канвоі 1941-1945 года ўнеслі істотны ўклад у разгром ворага. Асабліва вялікая іх роля была ў першы ваенны год.\nМетад праводкі транспартных судоў\nДля адлюстравання магчымых нападаў праціўніка, саюзным камандаваннем была распрацавана тактыка, дзякуючы якой арктычнае канвой мог максімальна засцерагчы перавозіцца груз. Транспарты выстройваліся ня адзіным караванам, а кароткімі кильватерными калонамі, якія рухаюцца фронтам на значным выдаленні адзін ад аднаго, і часта змяняюць курс. Гэта не толькі дазваляла больш эфектыўна кіраваць імі, але стварала дадатковыя складанасці нямецкім субмарыны.\nДля барацьбы з падлодкамі прызначаўся малы карабельны эскорт, які складаўся з тральшчыкаў, фрэгатаў і эсмінцаў. Яны знаходзіліся на некаторай адлегласці ад канваіруемы імі судоў. Акрамя іх, баявую задачу выконвалі больш буйныя караблі, якія рухаліся бліжэй да берага, і прызначаныя для адлюстравання надводных сіл праціўніка і яго авіяцыі.\nНа ўсім працягу шляху аж да выспы Мядзведжы, які знаходзіцца ў заходняй частцы Баранцавая мора, паўночныя арктычныя канвоі знаходзіліся пад абаронай брытанскага флота і авіяцыі. На заключным этапе гэтая абавязак клалася на савецкіх маракоў і лётчыкаў.\nАрктычныя саюзныя канвоі 1941-1945 г. фармаваліся, і бралі ў свае трумы груз ў шатландскім порту, размешчаным у бухце Лох-Ю. Далей іх шлях ляжаў у Рэйк'явік, дзе суда запраўлялі бакі гаручым, пасля чаго прытрымліваліся да пункта прызначэння. З улікам ледзяной абстаноўкі, курс прытрымлівання пракладалі як мага паўночней. Гэта рабілася для максімальнага выдалення ад берагоў, занятых супернікам.\nДзве розныя пункты гледжання\nЦікава адзначыць адну дэталь, якая з'яўлялася ў тыя гады прычынай пэўных трэнняў паміж савецкім камандаваннем і іх брытанскімі калегамі. Паводле інструкцыі, выдадзенай адміралцействам Яе Вялікасці, і распаўсюджвалася на ўсе ваенныя караблі, а не толькі тыя, што ўваходзілі ў арктычныя марскія канвоі, з транспартаў, пашкоджаных або якія страцілі ў баявых умовах кіраванне, экіпажы пераходзілі на іншыя суда, а самі яны дамагаліся тарпедамі і адпраўляліся на дно.\nГэта рабілася, таму што жыццё маракоў ставілася непараўнальна вышэй матэрыяльных каштоўнасцяў, а ўсякая спроба выратаваць які гінуў карабель падвяргала іх смяротнага рызыцы. Нават з практычнага боку, англічане лічылі, што падрыхтаваць першакласны экіпаж, значна складаней, чым пабудаваць судна. Такі падыход быў абсалютна не зразумелы савецкім баку, і нярэдка давала нагоду абвінаваціць саюзнікаў у імкненні даставіць у порт прызначэння як мага менш грузаў.\nЎдача, спадарожнічаць «Дэрвіш»\nПершы арктычнае канвой, які атрымаў кодавы назоў «Дэрвіш», пакінуў порт Рэйк'явіка 21 жніўня 1941 года. У яго склад уваходзілі шэсць брытанскіх транспартных судоў і адно савецкае. Іх бяспеку забяспечвалі сем тральшчыкаў і два эсмінца. Шчасна дасягнуўшы Архангельска, 31 жніўня транспарты выгрузілі на бераг пятнаццаць знішчальнікаў «Харрикейн», каля чатырох тысяч глыбінных бомбаў, некалькі дзясяткаў грузавікоў, а таксама тоны каўчук, воўны і разнастайнага абмундзіравання.\nАрктычныя саюзныя канвоі 1941-1945 гг. у зводках камандавання насілі кодавы назоў, пачынаеш літарамі PQ. Гэта былі першыя літары імя афіцэра брытанскага адміралцейства Піцера Квилина (Peter Quelyn), які адказваў за арганізацыю аховы транспартных судоў. Следам за літарамі ішоў парадкавы нумар чарговага канвою. Караваны, якія рухаліся ў адваротным кірунку, пазначаліся QP, і таксама мелі парадкавы нумар.\nПершы Арктычнае канвой, які ўвайшоў у гісторыю, як PQ-0, дасягнуў Архангельска без асаблівых цяжкасцяў галоўным чынам таму, што нямецкае камандаванне, арыентаванае на «бліцкрыг» - вокамгненную вайну, разлічваў скончыць Усходнюю кампанію яшчэ да наступу зімы, і ня звяртала належнай увагі на тое, што адбывалася ў Запаляр'е. Аднак, калі стала відавочна, што вайна будзе доўгай, барацьба з арктычнымі канвоямі набыла асаблівае значэнне.\nКанцэнтрацыя сіл ворага на барацьбу з канвоямі саюзнікаў\nВарта адзначыць, што пасля таго, як у траўні 1941 гады брытанцамі быў затоплены флагман нямецкага флота лінкор «Бісмарк», Гітлер наогул забараніў павозкам сваіх надводных судоў ўступаць у адкрытыя баі з англічанамі. Прычына была самая простая - ён баяўся лішні раз даць ворагу нагода для імпрэзы. Цяпер жа карціна змянілася.\nУ пачатку зімы 1942 гады ў раён магчымага з'яўлення брытанскіх канвояў былі тэрмінова перакінутыя тры цяжкіх крэйсера і адзін лёгкі. Акрамя таго, іх павінны былі падтрымліваць пяць эсмінцаў і пятнаццаць субмарын. Паралельна з гэтым, колькасць самалётаў, якія базаваліся на аэрадромах Нарвегіі, была павялічана да пяцісот адзінак, што дазволіла ў красавіку таго ж года прыступіць да рэгулярных Авіаналетам на Мурманск.\nПадобныя меры падзейнічалі дзеянне, і адноснае спакой, у абстаноўцы якога здзяйснялі свой пераход першыя канвоі, змянілася па сапраўднаму баявы становішчам. Першую страту саюзнікі панеслі ў студзені 1942 года, калі немцамі было пацепленае брытанскае транспартнае судна «Вазірыстан», уваходзіла ў склад канвою PQ-7.\nСтраты саюзнікаў і іх меры ў адказ\nРазвіваючы поспех, германскае камандаванне арганізавала сапраўднае паляванне, за наступным канвоем PQ-8. На яго перахоп выйшлі лінкор «Цірпіца», якая з'яўлялася дакладнай копіяй патапленне перш «Бісмарка», а таксама тры эсмінца і некалькі падлодак. Аднак, нягледзячы на ўсе намаганні, своечасова выявіць арктычнае канвой ім не ўдалося, і іх адзінай, але вельмі сумнай для нас ахвярай, стала савецкае транспартнае судна «Іжора», па тэхнічных прычынах адстаюць ад асноўнай групы.\nНа жаль, у далейшым страты саюзнікаў значна павялічыліся. Згодна зводках тых дзён, у сакавіку 1942 года немцам атрымалася патапіць пяць брытанскіх транспартаў, а ў наступным месяцы, да іх далучыліся яшчэ дзевяць судоў якія ўваходзілі ў склад чатырох канвояў, якія накіроўваліся ў Мурманск.\nГалоўная ж ваенная няўдача напаткала ангельцаў 30 красавіка, калі тарпедай, выпушчанай з нямецкай субмарыны, быў затоплены крэйсер «Эдынбург», які вяртаўся да берагоў Брытаніі. Разам з ім адправіліся на дно, якія знаходзіліся ў яго артылерыйскіх скляпах пяць з паловай тон золата, атрыманыя ад савецкага ўрада ў аплату за ваенныя пастаўкі, якія былі для нас зусім не дармовое.\nПасля гэта золата было паднята ў ходзе выратавальных аперацый, якія праходзілі ў перыяд з 1961 па 1968 год. У адпаведнасці з зняволеным раней дамовай, усё яно было падзелена паміж Савецкім Саюзам, Брытаніяй, а таксама фірмамі, якія ажыццяўлялі падводныя работы.\nТады ж ў 1942 годзе з прычыны ускладніў становішча, саюзнікамі былі зроблены экстраныя меры. Амерыканскі флот накіраваў для аховы канвояў досыць вялікую эскадру, якая складалася з двух лінкораў, двух крэйсераў і шасці эсмінцаў. Не засталося ў баку і савецкае камандаванне. Калі перш Паўночны флот ажыццяўляў праводку транспартных судоў толькі спецыяльна вылучанымі для гэтай мэты караблямі, то цяпер ім насустрач высылаліся ўсе без выключэння наяўныя сілы.\nПодзвіг экіпажа «Старога бальшавіка»\nНават ва ўмовах, калі ўдзел у кожным рэйсе патрабавала ад экіпажаў мужнасці і гераізму, ўзнікалі сітуацыі, пры якіх гэтыя якасці станавіліся асабліва неабходныя. Прыкладам таму можа служыць выратаванне савецкімі маракамі транспартнага судна «Стары бальшавік», які выйшаў з Рэйк'явіка разам з канвоем PQ-16. 27 мая 1942 года яно было атакавана нямецкімі самалётамі, і ў выніку траплення авіябомбы, на борце пачаўся пажар.\nНягледзячы на тое што на борце знаходзіліся дзесяткі тон выбуховых рэчываў, маракі адмовіліся ад прапановы сваіх ангельскіх калегаў перайсці на борт аднаго з іх караблёў, і усім экіпажам змагаліся з агнём. Праз восем-й гадзіне пажар, пастаянна якая пагражала выбухам, быў патушаны, і «Стары бальшавік» шчасна дагнаў астатнія суда, з якімі працягнуў свой шлях у Мурманск.\nКатастрофа арктычнага канвою PQ-17\nЛёс гэтага канвою, які выйшаў з Хваль-фіёрд 27 чэрвеня 1942 гады, стала самай вялікай трагедыяй за ўвесь перыяд дастаўкі саюзніцкіх грузаў па Арктычнаму шляху. Адбылася яна, як пасля было аднадушна адзначана ваеннымі экспертамі, выключна па віне кіраўніка брытанскага адміралцейства адмірала Паўнда.\nУсё пачалося з таго, што ўжо праз чатыры дні, канвой быў знойдзены нямецкімі самалётамі, якія ажыццяўлялі кантроль за акваторыяй Нарвежскага мора. Яму напярэймы неадкладна былі высланы значныя марскія і ваенна-паветраныя сілы, атакі якіх брытанцы адлюстроўвалі на працягу трох сутак, страціўшы пры гэтым тры транспартных судна. Магчыма, што тыя, што засталіся суда і дасягнулі б пункта прызначэння, але 4 ліпеня стала вядома, што ад прычала адышоў і набліжаецца да іх самы буйны на той момант карабель нямецкага флоту - лінкор «Цірпіца».\nГэты гігант, абсталяваны васьмю пятнадцатидюймовыми прыладамі, быў здольны адзін знішчыць не толькі ўсе транспартныя суда саюзнікаў, але разам з імі і караблі аховы. Даведаўшыся пра гэта, адмірал Паўнд прыняў фатальнае, рашэнне. Ён загадаў караблям аховы не ўступаць у бой з лінкорам, а адысці на значную адлегласць. Транспартныя ж суда павінны былі рассяродзіцца, і паасобку прытрымлівацца ў Мурманск.\nУ выніку «Цірпіца», не знайшоўшы навалы суперніка, вярнуўся на базу, а транспарты, парассыпаныя згодна адміральскі загадзе па моры, сталі лёгкай здабычай для варожай авіяцыі і падводных лодак. Статыстыка гэтай трагедыі жудасная. З трыццаці шасці транспартных судоў саюзнікаў, дваццаць тры былі патоплены, і разам з імі на дно сышлі, якія перавозяцца ў іх трумах, тры з паловай тысячы аўтамашын, чатырыста сарок танкаў, дзвесце самалётаў і каля ста тысяч тон іншых грузаў. Два судны павярнулі назад, і толькі адзінаццаць дасягнулі порта прызначэння. Сто пяцьдзясят тры чалавекі загінулі, а тромстам жыццё было выратавана толькі своечасова што падышлі савецкімі маракамі.\nГэтая трагедыя ледзь не стала прычынай спынення паставак у Савецкі Саюз ваенных грузаў, і толькі пад ціскам Масквы, брытанцы былі вымушаныя працягнуць выкананне раней узятых на сябе абавязацельстваў. Аднак, пасля таго як наступны канвой страціў тры судны, тарпедаваць нямецкімі субмарынамі, далейшыя адпраўкі былі адкладзеныя да пачатку палярнай ночы.\nПасля трагічна загінулага канвою брытанскае камандаванне змяніла нешчаслівае, на іх думку, кодавы назоў PQ на YW і RA. Была зроблена таксама спроба правозіць грузы адзінкавымі транспартнымі судамі, але і яна не прынесла жаданага выніку таксама скончыўся іх стратай і гібеллю людзей.\nТолькі ў снежні 1942 года ваенная ўдача ўсміхнулася брытанцам. На працягу месяца два іх канвою здолелі без страт дасягнуць Мурманска. Ёсць звесткі, што гэта прывяло Гітлера ў неапісальную лютасьць, і варта было паста галоўнакамандуючаму ваенна-марскога флоту гросс адміралу Рэдэр.\nЎдача, адвярнуўшыся ад нацыстаў\nАднак, да таго часу ў ходзе вайны наступіў відавочны пералом. Большасць надводных нямецкіх караблёў былі перакінутыя ў іншыя раёны, і за перыяд 1943-1945 год супраць саюзніцкіх канвояў дзейнічалі амаль выключна субмарыны. Іх колькасць памяншалася з прычыны баявых страт, а прамысловасць Германіі да таго часу была ўжо няздольная іх папаўняць.\nУ канцы снежня 1943 года нямецкія флот пазбавіўся аднаго са сваіх лепшых ваенных караблёў - крэйсера «Шарнхорст», патапленне брытанцамі пры спробе атакаваць арктычнае канвой, які насіў назву YP-55. Гэтак жа маркотную долю падзяліў і флагман ваенна-марскіх сіл Германіі - лінкор «Цірпіца». Так і не уступіўшы ў бой, ён быў знішчаны брытанскай авіяцыяй прама ў прычала.\nЎклад маракоў саюзных дзяржаў у агульную перамогу\nЗа гады вайны арктычныя канвоі, фота якіх прадстаўлены ў артыкуле, даставілі ў нашу краіну чатыры з паловай мільёны тон розных ваенных грузаў і харчавання, што склала каля трыццаці адсоткаў ад памераў ўсёй саюзнай дапамогі. Што ж тычыцца непасрэдна зброі, то яго паўночным шляхам было дастаўлена не менш за палову ад агульнай колькасці, прадастаўленага Савецкаму Саюзу Англіяй і Амерыкай. Усяго арктычнымі канвоямі было праведзена ў непасрэднай набліжай ад акупаваных немцамі берагоў 1398 транспартных судна.\nУ гэтым годзе грамадскасць нашай краіны, а таксама ЗША і Вялікабрытаніі адзначала юбілей першага арктычнага канвою. Гэта была вельмі знамянальная дата. Былыя саюзнікі адзначалі яго 75-годдзе. Арктычным канвоем давялося згуляць гэтак важную ролю ў ходзе разгрому фашысцкай Германіі, што яе значэнне цяжка пераацаніць, і таму ўрачыстасці, арганізаваныя па гэтым выпадку ў Памор'і, прынялі належны размах. У іх удзельнічалі дэлегацыі дзевяці краін.\nАкрамя Северадзвінска і Архангельска, мерапрыемствы, прымеркаваныя да гэтай урачыстасці, праводзіліся таксама ў Мурманску і Санкт-Пецярбургу, дзе два гады таму з'явіўся помнік арктычным канвоем. Раней, манумент у памяць аб удзельніках тых гераічных падзей быў усталяваны ў Мурманску.\nУ дні імпрэз па расейскім тэлебачанні дэманстраваўся, зняты амерыканскімі кінематаграфістамі ў 2001 годзе дакументальны фільм «Арктычныя саюзныя канвоі 1941-1945 гг.». Дзякуючы гэтай кінастужцы нашы суайчыннікі змаглі даведацца шмат новага пра падзеі, якія развярнуліся ў гады вайны на марскіх прасторах паўночных шырот.\nПадводныя лодкі Другой сусветнай вайны: фота. Падводныя лодкі СССР і Германіі Другой сусветнай вайны\nЖелябов Андрэй Іванавіч: біяграфія, фота, погляды\nГісторыя ўзнікнення алгебры і яе развіцця\nРэвалюцыя ў Францыі (1848-1849 гг)\nПадвеска ВАЗ 2110 пярэдняя. Кіраўніцтва па рамонце і замене пярэдняй падвескі аўтамабіля ВАЗ 2110\nЛетні меню. Рэцэпты прыгатавання лёгкіх і смачных страў\nIPhone A1387: агляд, апісанне тэхнічных характарыстык\nГаршчок для кветак «Лечуза»: агляд, віды, асаблівасці і водгукі


Самарэалізацыя магчыма і ў сельскай бібліятэцы — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nПонедельник, 22 фев., 2016 94 admin\nВельмі ўдала распачала сваю працоўную дзейнасць ва Ульянавіцкай бібліятэцы Марына Гарбачова. Дзяўчына працуе тут толькі з верасня мінулага года, а жыццё сельскай установы культуры прыкметна ажывілася, расказала пенсіянерка, былая настаўніца Альбіна Ніканораўна Краўчанка, якая звярнулася ў рэдакцыю ад імя жыхароў в.Ульянавічы.\nПершай спробай «выхаду ў свет» было правядзенне маладым бібліятэкарам «Калядак». Мерапрыемства атрымалася непрацяглае, але цікавае.\nМарына, як новы работнік, імкнецца даведацца пра чытацкія інтарэсы і прыхільнасці наведвальнікаў бібліятэкі, каб дапамагчы ў выбары літаратуры. Заўсёднікі ўстановы, якія бачаць і цэняць намаганні дзяўчыны актывізаваць жыццё ў родных мясцінах (Марына родам з в.Дольдзева, што недалёка ад Ульянавічаў), стараюцца падтрымаць яе. Як падтрымалі, напрыклад, ідэю правядзення свята да дня закаханых. Многія ў вёсцы нават не чакалі, што назбіраецца поўная зала гледачоў і адначасова ўдзельнікаў мерапрыемства. Ні адзін з прысутных не застаўся незаўважаным. Вядучыя свята (асабліва ўсім спадабаўся Купідон) — вучні Ульянавіцкай школы — літаральна кожнага запрасілі да ўдзелу ў гульнях і конкурсах і аддзячылі шматлікімі прызамі, валянцінкамі, цукеркамі, шакаладкамі. Усім прыйшліся па душы і песні ў выкананні школьнікаў.\nА вяскоўцы старэйшага пакалення падзяліліся ўспамінамі пра сваю маладосць і першае каханне.\n← Сенненские ребята в упорной борьбе завоевали первое место\nПляці, Рыгор! →\nЖители Сенненщины смогут поздравить медработников с профессиональным праздником в эфире телеканала «Беларусь 4 Витебск»\nСреда, 3 июнь, 2020 admin Комментарии к записи Жители Сенненщины смогут поздравить медработников с профессиональным праздником в эфире телеканала «Беларусь 4 Витебск» отключены\nЧетверг, 12 авг., 2021 admin Комментарии к записи «Ходчаночка» удивит самого требовательного гурмана отключены\nПятница, 24 ноя., 2017 admin Комментарии к записи Ад асістэнта кафедры беларускай мовы і літаратуры да загадчыка кафедры беларускай філалогіі дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў. Як развівалася навуковая дзейнасць ураджэнкі Сенненшчыны Алены Пісарэнкі отключены


Мы - нацыя! - Наяўная эканамічная сітуацыя не дазволіць завяршыць праект Беларускай АЭС\nНаяўная эканамічная сітуацыя не дазволіць завяршыць праект Беларускай АЭС\n26.10.2014 | 23:16 |\nМіжнародны эксперт у сферы энергетычнай палітыкі Майкл Шнайдэр мяркуе, што наяўная эканамічная сітуацыя ва ўсходнееўрапейскім рэгіёне не дазволіць Беларусі завяршыць праект будаўніцтва атамнай станцыі ў Астраўцы (Гродзенская вобласць).\nТакую думку Шнайдэр выказаў 25 кастрычніка на вялікай партнёрскай канферэнцыі Міжнароднага адукацыйнага цэнтра ў пасёлку Кшыжова (Польшча) падчас прэзентацыі справаздачы аб сусветным ядзерным статусе 2014 года, вядучым аўтарам-укладальнікам якога ён з'яўляецца.\n«Не думаю, што ядзерны рэактар у Беларусі наогул будзе пабудаваны, - сказаў ён. - Тое, што яго пачалі будаваць, яшчэ не азначае, што гэты праект будзе завершаны, бо ў наяўнай эканамічнай сітуацыі ў гэтым рэгіёне такі затратны аб'ект вельмі цяжка пабудаваць».\nНа думку Шнайдэра, тармажэнню будаўнцітва атамнай станцыі ў Астраўцы пасадзейнічае той факт, што Расія, якая фактычна фінансуе гэты праект, зараз знаходзіцца ў «цяжкім эканамічным становішчы». «Вядома, Расія можа крос-субсідаваць Беларусь за кошт нафты і газу, але цэны на нафтапрадукты ў свеце падаюць», - зазначыў эксперт, дадаўшы, што ў гэтым святле «вельмі малая колькасць аналагічных расійскіх праектаў будзе завершана».\nНагадаем, для будаўніцтва АЭС у Астраўцы выбраны праект расійскай кампаніі «Атамбудэкспарт», генеральным праекціроўшчыкам і падрадчыкам выступае расійская кампанія ААТ «НІАЭП» - ЗАТ «АСЭ». Мяркуецца, што станцыя будзе складацца з двух энергаблокаў сумарнай магутнасцю да 2.400 МВт. Увод у эксплуатацыю першага блока запланаваны на лістапад 2018 года, другога - на ліпень 2020-га.\nУ пачатку кастрычніка гэтага года стала вядома, што ўрад Расійскай Федэрацыі распарадзіўся выдзеліць Беларусі крэдыт да 10 млрд. долараў на будаўніцтва атамнай электрастанцыі.\nМіністр энергетыкі Уладзімір Патупчык 15 кастрычніка ў Мінску заявіў журналістам, што сёлета на будаўніцтве Беларускай АЭС будзе асвоена больш за 450 млн. долараў. Ён таксама паведаміў, што будаўніцтва першага блока ідзе па графіку, а другога - нават крыху апярэджвае графік. Неабходныя сродкі будуць асвойвацца па ўзрастаючай. «Мы нарошчваем магутнасці нашых субпадрадных арганізацый і для гэтага ствараем неабходную інфраструктуру ў Астраўцы, для таго каб у 2015-2016 гадах размясціць максімальную колькасць будаўнікоў і мантажнікаў», - сказаў Патупчык.


05 сьнежань 2019, 00:01\n1917— У Менску пачаўся Першы Ўсебеларускі зьезд (кангрэс). Кангрэс абвясьціў права беларускага народу на незалежнасьць і самавызначэньне, а таксама прыняцьце дэмакратычнай форму ўраду. У ночы з 17 сьнежня на 18 сьнежня 1917 году Першы Усебеларускі зьезд быў разагнаны бальшавікамі. Будынак менскага гарадзкога тэатру, у якім адбываўся І Усебеларускі кангрэс. Цяпер — Тэатар імя Янкі Купалы.


26 сакавіка 2013 Кацярына Гурская\nСвята Берагiнi ў Рудабелцы\nАдзiн раз у два гады, якраз на Купалле, у слаўным мястэчку пад назвай Акцябрскi, праводзiцца фестываль фальклорнага мастацтва «Берагiня».\n25 сакавіка 2013 Аляксандр Бельскі\nУлівайся ў “Кола сяброў”\nГрамадскі цэнтр «Кола сяброў», што знаходзіцца ў Магілёве на Чкалава 16, кожную сераду збірае прыхільнікаў беларусчыны, каб заняцца ўдасканаленнем свайго ведання роднай мовы, каб адкрыць для сябе новыя старонкі беларускай культуры, каб сустрэцца адзін з адным і падзяліцца навінамі. Гурток беларускай мовы час ад часу змяняецца вечарынамі, творчымі сустрэчамі, імпрэзамі, «моўнымі сустрэчамі» і шматлікімі іншымі абмеркаваннямі.\n23 сакавіка 2013 Уладзімір Сташкевіч\nЗоймемся творчасцю ў «Гадзіну Ценяў»!\nТэрмін правядзення: c 21:30 23 сакавіка да 31 сакавіка 24:00, галасаванне будзе праводзіцца да 7 красавіка.\n04 сакавіка 2013 Аляксандр Бельскі\n«Другая сцэна» або як змясціць дзве сцэны на адной\nУ лістападзе 2011 года, на сцэне Магілёўскага тэатра лялек, павінна было адбыцца адкрыццё новага art-праекта «Другая сцэна» з удзелам дзясятка выканаўцаў.\n26 лютага 2013 Раман Саўків\nПрыгажэйшыя куткі Беларусі на далоні\nГрупа энтузіястаў распрацавала мабільны дадатак «Belarus Land: Панарамы 360 °» для Android з панарамнымі здымкамі славутасцяў Беларусі. У дадатку даступна 80 кропак агляду ў 10 розных панарамах, а таксама аўтарскія фотаздымкі 17 унікальных аб'ектаў з гістарычнай спадчыны Беларусі.\n03 лютага 2013 Ганна Запартыка\nЯкуб Брайцаў. Жыццё дзеля творчасці і народа\nУ выдавецтве «Рэгістр» заканчваецца падрыхтоўка да выпуску выдатнай кнігі беларускага пісьменніка Якуба Брайцава, які жыў яшчэ ў пачатку ХХ стагоддзя.\nМіжнародны фестываль кароткаметражнага кіно “Cinema Perpetuum Mobile”\nЗ 12 па 20 cтудзеня 2013 пройдзе Другі штогадовы міжнародны фестываль кароткаметражнага кіно «Cinema Perpetuum Mobile». Фестываль пройдзе не толькі ў Менску, але і адначасова ў іншых абласных цэнтрах і буйных гарадах Беларусі: Брэсце, Віцебску, Гомелі, Гродне, Лідзе, Мазыры, Наваполацку, Салігорску.\n05 студзеня 2013 Анастасія Хурсевіч\nЖодзішкі. Падарожжа ў мінулае\nВёска Жодзішкі знаходзіцца ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Заснавана гэта паселішча яшчэ ў пачатку ХVI стагоддзя. Назва мае балтыйскае паходжанне, перакласці яго можна як “квітнеючыя берагі”, або “плеткары”, ці “сарокі”. Усе гэтыя варыянты падыходзяць да вёскі – яна пабудавана на зялёным беразе ракі Віліі, якая нясе свае воды ў Літву. А што датычыцца жыхароў гэтых мясцін, то яны заўсёды любілі пагутарыць. І сёння тут жыве адкрыты, вясёлы народ.\nДапаможнік па жыдоўскай спадчыне Беларусі пабачыў свет\nНапрыканцы мінулага, 2012 г., у свет выйшаў супольны праект Музея гісторыі жыдоў польскіх, Жыдоўскага гістарычнага інстытута ў Польшчы, інтэрнэт-парталу «Віртуальны штэтл» і Нацыянальнага архіву лічбовага – навукова-метадычны дапаможнік «Станоўчыя практыкі захавання і папулярызацыі габрэйскай спадчыны. Дапаможнік на аснове польскага і беларускага досведу».\nАпублiкавана ў Фальклор\n«Узгадвай, даведвайся, выбiрай – i рухай кола гiсторыi!» пад такім слоганам на сайце Усе БелАрусы пройдзе народнае онлайн-галасаванне «Сем скарбаў Беларусі». Уся краіна будзе выбіраць нацыянальныя скарбы з 28 лістапада 2012 года і да Старога Новага года. А 19-ай гадзіне 14 студзеня 2013 года галасаванне скончыцца.\nАпублiкавана ў Тутэйшыя\nТалака. Праца гуртам – хутка і лёгка\nЗвычай талакі пайшоў з таго часу, калі вёска ці мястэчка жылі як сапраўдная сям’я. Таму і адну справу рабілі разам. Шаноўнае спадарства, толькі вы можаце вырашыць, на якім месцы апынецца звычай у катэгорыі Абрады, звычаі, святы ў спісе Сямі скарбаў Беларусі. 7 скарбаў Беларусі – рэйтынг, які напамінае пра светлыя моманты ў гісторыі. Далей\nКрупнік. Суп і алкагольны напой з адной назваю\nТрадыцыйны беларускі суп з крупаў, мяса і гародніны. Не блытаць з алкагольным напоем! Быў асноўная стравай на сялянскім стале. Паважанае спадарства, вырашыць, ці стане крупнік лідарам катэгорыі Стравы ў спісе Сямі скарбаў Беларусі, можаце только вы! 7 скарбаў Беларусі – не просты рэйтынг, а смачны рэйтынг! Далей\nМачанка. Мачанка – гэта вам не верашчака\nМачанка – старадаўні соус. З яго дапамогай нашыя продкі ўзбагачалі свой дастаткова аднастайны рацыён іншымі смакамі. Вам вырашаць, шаноўнае спадарства, ці стане мачанка лідэрам у катэгорыі Стравы спіса Сямі скарбаў Беларусі. 7 скарбаў Беларусі – рэйтынг, які дазваляе даведацца крыху больш пра нацыянальную кухню. Далей\nПаляндвіца. Страва, якая яднала саслоўі\nПаляндвіца – смачная і папулярная страва з мяса ялавічыны. Існавалі дзесяткі рэцэптаў яе прыгатавання і, адпаведна, дзесяткі розных смакаў. Вам вырашаць, паважанае спадарства, ці зойме паляндвіца першае месца ў катэгорыі Стравы спіса Сем скарбаў Беларусі. 7 скарбаў Беларусі – рэйтынг, які дазволіць крыху больш даведацца пра нацыянальныя стравы. Далей\nЯешня з салам. Страва з сакральным “начыннем”\nЯешня з салам заўжды прысутнічала на ўсіх святах ці жалобным стале, бо лічылася стравай сакральнай. Вам, шаноўнае спадарства, вырашаць, ці стане страва пераможцам у катэгорыі Стравы спіса Сямі скарбаў Беларусі. 7 скарбаў Беларусі – не просты, а смачны рэйтынг! Далей


20 жнівень 2018, 20:23\nАрхіўнае фота. Суд над «чорнымі рыэлтарамі» ў Магілёве. Асуджаны да расстрэлу Ігар Гершанкоў у Магілёўскім абласным судзе\nПра паведамляе магілёўскі праваабарончы сайт mspring.online і цытуе словы маці асуджанага Людмілы Гершанковай, якая атрымала ад сына ліст:\nІгар Гершанкоў на фота, распаўсюджаным Сьледчым камітэтам\n«Наколькі я зразумела, ён скончыў галадоўку, калі атрымаў пасьля двух месяцаў чаканьня адказ з Генэральнай пракуратуры на сваю скаргу аб катаваньнях падчас сьледзтва па сваёй справе. Цяпер ён яшчэ чакае адказ на скаргу ад Дэпартамэнту выкананьня пакараньняў», — распавяла Людміла Гершанкова.\nІгар Гершанкоў абвясьціў галадоўку 27 чэрвеня. Асуджаны на сьмяротнае пакараньне «чорны рыэлтар» быў незадаволены дзеяньнямі адміністрацыі СІЗА, якая, на ягоную думку, не прапускае карэспандэнцыі ні яму, ні ад яго. Ён заявіў, што перастане галадаць, калі атрымае адказы на свае скаргі з Дэпартамэнту выкананьня пакараньняў і Генэральнай пракуратуры. Туды ён зьвярнуўся ў дзень абвяшчэньня галадоўкі.\nУ сьледчым ізалятары Гершанкова ўтрымліваюць амаль год. Увесь гэты час асуджаны піша скаргі на несправядлівы вырак. Ён сьцьвярджае, што ў яго выбілі прызнаньне падчас сьледзтва ў справе.\nЗа што асудзілі Гершанкова\nПаводле сьледзтва, Гершанкоў і трое падзельнікаў цягам шасьці гадоў пераконвалі ўласьнікаў кватэр прадаваць сваё жытло, а пасьля забівалі іх. На вясковых могілках было адшукана шэсьць пахаваньняў і тры яміны, падрыхтаваныя для будучых ахвяраў. Імі станавіліся людзі, якія злоўжывалі алькаголем і мелі цяжкае матэрыяльнае становішча.\nАрхіўнае фота. У судзе над «чорнымі рыэлтарамі»\nМагілёўскі абласны суд 21 ліпеня 2017 году прызнаў Ігара Гершанкова і ягонага падзельніка Сямёна Беражнога вінаватымі:\nу забойстве 6 чалавек;\nу падрыхтоўцы да забойства яшчэ траіх;\nу шэрагу іншых злачынстваў (махлярства, вымаганьне, разбой, захоўваньне наркатычных рэчываў).\nФігурантамі гэтак званай справы «чорных рыэлтараў» былі таксама:\nжонка Гершанкова Тацяна — яе асудзілі на 24 гады калёніі агульнага рэжыму з канфіскацыяй маёмасьці;\nжыхар Магілёва Барыс Калесьнікаў — атрымаў 22 гады.\nУсе чацьвёра абскарджвалі вырак у Вярхоўным судзе, але той пакінуў яго ў сіле.\nГершанкову і Беражнову прыпынілі выкананьне сьмяротнага пакараньня\n14 чэрвеня праваабарончы цэнтар «Вясна» паведаміў аб прыпыненьні сьмяротнага пакараньня Ігару Гершанкову і ягонаму саўдзельніку Сямёну Беражному. Праваабаронцы спасылаліся на рашэньне намесьніка старшыні Вярхоўнага суду.\nУ лісьце маці сам Гершанкоў паведамляў, што пісаў скаргу ў Генэральную пракуратуру на праверку ягонай скаргі аб зьбіваньні і псыхалягічным ціску ў ходзе сьледзтва. Рэакцыя нагляднага ведамства і стала падставай, каб часова прыпыніць выкананьне прысуду.\nЗварот Гершанкова зарэгістраваны ў камітэце ААН\nПаводле каардынатара кампаніі «Праваабаронцы супраць сьмяротнага пакараньня ў Беларусі» Андрэя Палуды, камітэт ААН у правах чалавека 13 ліпеня пацьвердзіў рэгістрацыю індывідуальнага звароту Ігара Гершанкова.


Kwidzyn is a tourist pearl of Poland. Visiting the Cathedral and the castle. Attractions in 2021 – Fast World News – Giboa\nКвідзын гэта турыстычная жамчужына Польшчы. Не адзіны, аднак, вельмі прыгожы. Самая вялікая турыстычная славутасць? Сабор у Квідзіне і капітульны замак, звязаныя з саборам. Незвычайнае спалучэнне, якое адлюстроўвае гісторыю рэгіёна. Крывавы і балючы. Прыгожая, поўная славы і супярэчнасцей. Злы і разам з тым натхняльны. Тады. Зараз.\nЧасы, якія пакінулі дзіўныя помнікі ў Польшчы\nАгонь і меч. Назва захапляльнай прозы Х. Сянкевіча выдатна ілюструе пачатак Тэўтонскага ордэна ў Варміі і Мазуры. Так, я ведаю. Гэты тытул, заслужаны аўтар, прысвоены іншым паядынкам. Да іншых мячоў і да іншага агню. Такіх перыядаў было шмат у розных кутках свету. Добра. Для мяне гэта выказванне выдатна адлюстроўвае тое, што адбывалася на гэтых землях у часы Ордэна. І што? Навяртанне язычнікаў. А з пашырэннем тэрыторыі Ордэна колькасць абарончых аб’ектаў павялічвалася. Часта невялікія вартавыя вежы, але таксама паўнавартасныя замкі і часам нават гіганты таго перыяду. Мальбарк – вянчанне абарончай думкі (але і рашэнняў, якія палегчылі жыццё людзям у той час, напрыклад, каналізацыя). А Квідзін? Гэта адзіны ў сваім родзе.\nЯ ведаю, што ў Сярэднявеччы (але таксама і пазней) сакральныя будынкі будаваліся такім чынам, каб максімальна павялічыць чалавечую малалікасць (да Бога праз вялізную царкву ці сабор). Тым не менш, нягледзячы на гэтыя веды (гэта значыць падрыхтоўку), я адчуваў сябе маленькім. Аб’ём Сабора, яго акружнасць, вышыня, дэталі, якія ўзмацняюць ўражанне велічы, дзівяць. Але інтэр’ер сабора ў Квідзіне яшчэ больш уражвае.\nАдчуванне абмежаванасці гарызантальнай прасторы палохае. І скляпенне прыгожае. У сваім аскетызме. Я быў у манументальных будынках, дзе на скляпенні можна было любавацца сотнямі фрэсак, якія адлюстроўвалі яркія, маляўнічыя і прывабныя гісторыі з жыцця святых. У нас у Квідзінскім саборы наадварот. Прастата. Белы і цэгла. Але ці прымусіла мяне марнаваць менш часу, гледзячы ў столь? Не\nДарэчы, у мяне ёсць нешта падобнае, што я часта фатаграфую сховішчы. Не праходы, алтары, выставы, карціны, постаці. Я раблю фотаздымкі скляпенняў і падлог. Магчыма, мяне больш захапляе тэхнічная думка таго перыяду, якая больш бачная ў такіх дэталях.\nПадагульняючы свае ўражанні ад сабора ў Квідзіне: што б я ні напісаў, якія словы я б не ўжываў – яны не будуць прыблізна адчуваць, што вы там можаце адчуць. Трэба проста пайсці туды. Падобна таму, як трэба ехаць у сабор Санта-Марыя-дэль-Фёрэ ў Фларэнцыі. Таму што ніякія фотаздымкі і апісанні не будуць адлюстроўваць гэтае ўражанне, стоячы перад ім і ўваходзячы ў яго. Ёсць прычына, чаму я пра гэта ўспомніў прыгожы італьянскі помнік. Растлумачце імгненне, чаму.\nЗамак у Квідзіне\nГэта настолькі звязана з Квідзінскім саборам, што на першы погляд цяжка падзяліць гэтыя два аб’екты. Яны падобныя на сіямскіх двайнят. Той, хто адправіцца ў Квідзін з думкай паглядзець замак, убачыць яго разам з велізарным саборам. Той, хто пойдзе паглядзець сабор у Квідзіне, таксама ўбачыць яго разам з велізарным умацаваннем. Што я збіраюся? Вам трэба ехаць у Квідзын з думкай, што ў нас ёсць два аб’яднаныя аб’екты. Тады мы ўбачым і тое, і другое, ацэнім па-свойму – паспрабуем і тое, і іншае.\nКаб зрабіць гэта прасцей, я падкажу, як палегчыць спробу аддзяліць замак ад сабора: трэба стаць перад „гданіска”. Што гэта? Гэта магутная санітарна-абаронная вежа. Найбуйнейшая ў Тэўтонскай дзяржаве і, акрамя таго, яе злучэнне ганкам з замкам – самая вялікая ў свеце (альбо так гаворыцца Вікіпедыя). І калі хто-небудзь сумняваецца ў дадзенай інфармацыі, дастаткова стаць перад аркадамі, на якіх падтрымліваецца ганак. Яны гіганцкія.\nТак што „гданіска” + замак, а потым замак + сабор.\nБагатая гісторыя Квідзіна – два замкі\nВы можаце прачытаць усё ў Вікіпедыі (горад, замак, сабор) тым не менш, я коратка згадаю найбольш важныя моманты:\n1233 – заснаванне апорнага пункта Тэўтонскім ордэнам (на месцы разбуранага Памазанскага аплота)\n1285 г. – узвядзенне ў ранг мясцовай царквы ў ранг сабора (сам сабор быў перабудаваны і ўмацаваны ў больш позні перыяд).\nСтары замак, пабудаваны Тэўтонскім ордэнам і знесены. Матэрыялы былі выкарыстаны для будаўніцтва новага (кіраўніцкага дома) замка і іншых будынкаў\nКанец XIII стагоддзя – замак капітулаў (г. зн. Той, які мы можам бачыць сёння) – першапачаткова пабудаваны як самастойны аб’ект. З цягам часу гэта было звязана з саборам у Квідзыне.\nБіскупскі замак (так, было два замкі адначасова!) – на жаль, цалкам разбураны ў 1520 годзе\nАкупацыя Польшчай, Швецыяй, Расіяй – гэта толькі фрагмент гістарычнай мітусні, удзельнікам якой быў Квідзін. Гэты горад мае вельмі цікавую гісторыю.\nДа нашых дзён дайшлі: Сабор, Замак, фрагменты гарадскіх сцен, фрагменты старога горада (камяніцы) і шмат іншых будынкаў (1800 – 1900).\nКвідзін – турыстычная жамчужына Польшчы\nЧаму я так думаю? Вы памятаеце сабор у Фларэнцыі, пра які я згадваў? Я проста думаю, што калі б увесь комплекс (Сабор у Квідзіне і капітулярны замак) перанеслі і паставілі на месцы гэтай абложанай фларэнтыйскай турыстычнай славутасці, нічога б не змянілася. Фларэнцыя па-ранейшаму будзе папулярнай. Сотні тысяч турыстаў па-ранейшаму будуць бегаць кожны год, каб палюбавацца, уздыхнуць і сфатаграфавацца. І таксама былі б чэргі да розных частак помніка. У сабор, у замак, у «гданіска», у музей (сайт Музей у Квідзіне).\nТакім чынам, пытанне ў гэтым? Як зрабіць Квідзіна такой польскай Фларэнцыяй? Смелае пытанне? З пункту гледжання цікавых і ўзрушаючых помнікаў Польшча не з’яўляецца бедным сваяком заходніх краін. Вам проста патрэбен план, які спалучае нашы перавагі і план па ліквідацыі нашых недахопаў (гэтыя няшчасныя грошы). І нарэшце – Валбжых. Я люблю гэты горад. Я люблю ўлады гэтага горада. За змены, за хуткасць. Для напрамкі. Валбжых 10 гадоў таму, а Валбжых зараз?\nМарцін Лютэр Кінг – „У мяне ёсць мара”\nСабор у Квідзіне – карта\nПамылка: Ну, я не ведаў, што мяне могуць класіфікаваць на падставе адной памылкі, але:\nПрабачце, што выкарыстаў імя Квідзінь. Для майго большага няшчасця загаловак ужо выпраўлены (і, як мы ведаем, загаловак і кароткі ўрывак трапляюць у свет як твіт, допіс на Fb і г.д. і г.д.). Добра. стаў. Чаму так адбылося?\n(імя Квідзінь) “Ён таксама звычайна выкарыстоўваецца прышлыя з цэнтральнай Польшчы. Гэта памылковая назва, якой трэба пазбягаць, – дадае доктар Івіцкі „(Квідзін ці Квідзін?)\nДумкі на ветраку – тлумачэнне\nБлог пераехаў з іншага боку (ThiDoIn). У мяне няма сіл і часу рыцца па фотаздымках і ўсталёўваць новыя без вадзянога знака. Тым не менш, я паведамляю, што і фота, і відэа, і тым больш, напісанае на іх слова турыстычны блог усе яны мае.\nЯ адчуваю, што знайшоў галоўны прытулак для гэтай часткі свайго жыцця, які хацеў бы апісаць. Думкі на ветраку гэта добрае імя, каб адлюстраваць маё жыццё. Нейкі хаос і непаслядоўнасць. На шчасце, часам у жыцці я знайду час пабачыць нешта цікавае турыстычная славутасць і часам (але радзей, чым хацелася б) апісваць гэта на гэтым турыстычны блог. Адначасова я вяду старонку, на якой размяшчаю агляд фільма (але таксама i Я ацэньваю серыі). Запрашаю! (спасылка).


Міжнародная канферэнцыя "Еўрапейскі саюз і Рэспубліка Беларусь: перспектывы супрацоўніцтва" пройдзе 2 чэрвеня ў БДУ (вул. Бабруйская, 5а). Пачатак у 9.30.\nВа ўрачыстай цырымоніі адкрыцця прымуць удзел рэктар БДУ акадэмік Сяргей Абламейка, кіраўнік аддзела палітыкі, прэсы і інфармацыі Прадстаўніцтва Еўрапейскага саюза ў Рэспубліцы Беларусь Джым Казенс, начальнік упраўлення агульнаеўрапейскага супрацоўніцтва МЗС Беларусі Дзяніс Сідарэнка.\nМэтай мерапрыемства з'яўляецца аналізаванне дзейнасці Еўрапейскага саюза на сучасным этапе і вызначэнне кірункаў супрацоўніцтва нашай краіны з ЕС. Так, з ключавымі дакладамі выступяць прафесар Стывен Блокманс з Цэнтра даследаванняў Еўрапейскай палітыкі (Бельгія), прафесар Аляксей Майсееў з Расійскай мытнай акадэміі (Масква), суддзя Суда ЕАЭС Дзяніс Колас, прафесар Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта Алена Сямак і інш. Пасля пленарнага пасяджэння запланавана праца чатырох секцый: "Знешняя палітыка ЕС"; "Сацыяльна-эканамічная палітыка ЕС"; "Прававое рэгуляванне ў ЕС" і "Супрацоўніцтва ў гуманітарнай сферы ў ЕС". Секцыйныя абмеркаванні з 14 да 18 гадзін пройдуць на факультэце міжнародных адносін БДУ (вул. Ленінградская, 20).\nЭксперты ў галіне еўрапейскай інтэграцыі з Беларусі, Расіі, Бельгіі Германіі і Вялікабрытаніі абмяркуюць пытанні знешняй палітыкі, сацыяльна-эканамічнага развіцця, прававога рэгулявання, развіцця супрацоўніцтва ў гуманітарнай сферы.\nПа выніках працы канферэнцыі будзе апублікаваны зборнік тэзісаў дакладаў удзельнікаў канферэнцыі.\nКанферэнцыя арганізавана ў другі раз у рамках праекта "Жан Манэ Цэнтр еўрапейскіх даследаванняў у Беларускім дзяржаўным універсітэце: прасоўванне вывучэння еўрапейскага права і еўрапейскай інтэграцыі" (542812-LLP-1-2013-1-BY-AJM-PO).\nБольш падрабязна пра гэта тут.\nПраграма ЕС імя Жана Манэ заснавана Еўрапейскім саветам універсітэтаў з мэтай вылучэння грантаў ВНУ і выкладчыкам на навучанне і правядзенне даследаванняў у сферы еўрапейскай інтэграцыі. Адбор праектаў на атрыманне фінансавай падтрымкі праводзіцца пасродкам штогадовых конкурсаў, заснаваных Еўрапейскай камісіяй па пытаннях адукацыі і культуры.\nЗ 2001 года дзейнасць праграмы імя Жана Манэ распаўсюдзілася на ўвесь свет. Адукацыйная сетка ахоплівае ў наш час 68 краін пяці кантынентаў.


Сусветны банк выдзеліць сродкі на цеплавую мадэрнізацыю беларускіх дамоў - 30.09.2019, Sputnik Беларусь\nПадрыхтаваць праект і вынесці прапанову на разгляд Савета дырэктараў Сусветнага банка плануецца ў канцы наступнага года. 30.09.2019, Sputnik Беларусь\nэканоміка, у беларусі, навіны , беларусь, сусветны банк\n© Sputnik / Евгений Биятов / Перайсці ў фотабанкДом, архіўнае фота\nПадрыхтаваць праект і вынесці прапанову на разгляд Савета дырэктараў Сусветнага банка плануецца ў канцы наступнага года.\nМІНСК, 30 вер - Sputnik. Беларусь хоча правесці цеплавую мадэрнізацыю жылых дамоў з дапамогай сродкаў Сусветнага банка, пра такое рашэнне стала вядома падчас сустрэчы намесніка прэм'ер-міністра Уладзіміра Кухарава і прадстаўніка Сусветнага банка ў Беларусі Алекса Крэмэра.\n19 верасня 2019, 13:53\nВіцэ-прэм'ер нагадаў, што нядаўна быў падпісаны ўказ №327, у якім былі замацаваны падыходы па павышэнні энергаэфектыўнасці шматкватэрных жылых дамоў. У дадзены момант, удакладніў ён, ідзе праца над унутранымі дакументамі, якія будуць вызначаць парадак работы.\nПа словах чыноўніка, кантроль за рэалізацыяй мерапрыемстваў урад будзе трымаць на асаблівым кантролі.\nЯго суразмоўца, прадстаўнік Сусветнага банка Алекс Крэмер вылучыў прапанову разгледзець магчымасць падрыхтоўкі праекта па павышэнні энергаэфектыўнасці грамадскіх будынкаў.\n"Пакуль што мы не вызначылі суму, якая будзе выдзелена. Мы хацелі б скарыстацца гнуткім падыходам, каб удакладніць суму ў працэсе падрыхтоўкі праекта ў залежнасці ад выяўленых патрэбаў", - удакладніў Крэмер.\nПаводле яго слоў, была пастаўлена мэта падрыхтаваць праект і сфармаваць па гэтым пытанні прапанову, якая будзе прадастаўлена на разгляд Савета дырэктараў Сусветнага банка ў канцы 2020 года. Спецыяліст лічыць, што, нягледзячы на аддаленасць гэтай даты, каб укласціся ў тэрміны, трэба распачынаць працу як мага хутчэй.\nНагадаем, указам прадугледжана фінансавы ўдзел як бюджэту, так і ўласнікаў памяшканняў, уключаючы пазыковыя сродкі міжнародных крэдытна-фінансавых арганізацый. Памер кампенсацыі будзе вызначацца прапарцыянальна долi кожнага ўласніка ў агульную плошчу памяшканняў.