Ostatni dom na zapomnianej ulicy - Ward Catriona | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nOstatni dom na zapomnianej ulicy (okładka miękka)\n120 oceny i 55 recenzji\nokładka miękka, 2021 22,21 zł\nWard Catriona Książki | okładka miękka\nWłaśnie zrecenzowałem Ostatni dom na zapomnianej ulicy\nOto historia seryjnego mordercy, ale nie tylko. To także opowieść o porwanym dziecku, zemście i śmierci. Oraz o pewnym zwyczajnym domu na końcu zupełnie przeciętnej ulicy. Wszystkie te historie\n11-09-2021 o godz 18:34 Anonim dodał recenzję:\nz początku: Misternie utkana historia. W ciągłej niewiedzy na ślepo przemierzamy pierwsze strony. Za każdym rogiem czai się tajemnica, zagadka, sekret. Błądzimy, pragnąc poznać odpowiedzi na dręczące nas pytania. Niewyjaśnione wątki sprawiają, że chcemy wiedzieć więcej. Zasiane ziarno niepewności, które zaburza nasz spokój. w połowie : Zaintrygowanie przybiera na sile. Nie patrząc na zegarek, chłoniemy pojedyncze słowa. Zapominamy o żywym świecie. Nie liczy się nic, oprócz domu pod ciemnym lasem. Teorie przeplatają się, sprawiają, że jesteśmy zagubieni. Wielokrotnie myślimy, że nic już nie będzie w stanie nas zaskoczyć. Wszystko już wiemy, znamy zakończenie. A jednak za każdym razem się mylimy. Nic nie jest takie, jakie się wydaje. ostatnia kartka, ostatnie słowa: Pustka. Nie chcemy rozstawać się z tą historią. Zdumienie, ale i satysfakcja. Pojedyncze, na pierwszy rzut oka niezwiązane szczegóły, pasują do siebie idealnie, jak elementy układanki. Poczucie ulgi i spełnienia - wszystko wreszcie tworzy spójną całość. Zaskakujące zakończenie, które wspaniale pasuje do klimatu powieści. Chwila ciszy, w której kalkulujemy to, co przed chwilą przeczytaliśmy. Wielokrotnie pisząc recenzje, wspominam o tym, jak słowa nie oddają moich emocji. Za każdym razem, gdy chcę opowiedzieć Wam o jakiejś niesamowicie dobrej książce, boję się, że nie dam rady. Że to co napiszę, nie odda tego, co dokładnie myślę i czuję. W tym wypadku zainspirowana, próbowałam napisać coś wyjątkowego, coś co wyróżniłoby tą recenzję od innych. Coś, co chociaż odrobinę pasowałoby do stylu pisania autorki. Wątpię, czy mi się udało, chyba nie mam talentu do tych bardziej klimatycznych i emocjonalnych tekstów. Dlatego też jestem pełna podziwu dla osób, które za sprawą słów, potrafią wyczarować historię, która wywoła w nas tyle emocji. Która sprawi, że siedząc samemu w domu, podskoczymy na odgłos przekręcanego klucza (historia z życia wzięta ;-)). Catriona Ward to jedna z tych autorek, która przy pomocy pióra (czy też klawiatury) wprowadza nas w świat pełen intryg i tajemnic. Fikcyjna historia, staje się nagle niezwykle prawdziwa. Po prostu - arcydzieło. To jak autorka prowadzi nas przez zawiłe korytarze pełne ludzkich myśli, to jak skupia się na człowieczej naturze i pokazuje jej mroczną stronę, ukazuje fantazje i lęki osób takich jak ja czy ty, jest po prostu wstrząsająco wspaniałe. Z początku myślałam, że będzie to zwykły kryminał czy thriller. Owszem, słyszałam mnóstwo pozytywnych opinii, ale sądziłam, że będzie to typowa historia o seryjnym mordercy. Nic, co mnie zaskoczy. A jednak się myliłam. Pochłonięta bez reszty, z zapartym tchem śledziłam przepięknie napisaną, niepokojącą historię o śmierci. O porwanym dziecku. Zagubionym mężczyźnie. I z każdym słowem, wiedziałam, że się nie zawiodę. Teraz, gdy piszę tą recenzję, nie wiem, co mogłabym jeszcze napisać. Przychodzi mi tyle myśli do głowy, tyle spraw, które chciałabym poruszyć. Mogłabym jeszcze długo rozwodzić się nad kunsztem literackim autorki, o jej talencie i rewelacyjnym pomyśle. Mimo, że się rozpisałam, mam wrażenie, że nie powiedziałam nic. A tak naprawdę mam Wam do oświadczenia tylko jedno. Zwykły, prosty przekaz. Przeczytajcie tą książkę. Podarujcie jej swój cenny czas, a ona na pewno Wam się odwdzięczy. Gwarantuję, że nie będziecie żałować...\n17-08-2021 o godz 16:54 Zaczytana Angie dodał recenzję:\nSą takie książki, obok których nie sposób przejść obojętnie. Powody są różne, czasem to zwyczajne przeczucie, osławiona intuicja, innym razem rekomendacje, okładka, opis...  Na mnie w przypadku "Ostatniego domu na zapomnianej ulicy" zadziałały wszystkie te czynniki. Chciałam ją przeczytać i to jak najszybciej, jednak gdy już zaczęłam, odłożyłam ją na kilka dni na półkę. Pierwsze strony wywołały we mnie całą gamę emocji wręcz sprzecznych ze sobą. Wiedziałam już, że nigdy nie miałam czegoś takiego w rękach, ale nie byłam przekonana, że mi się to spodoba. Było dziwnie, nieszablonowo, szokująco. Atmosfera gęstniała z każdym słowem w niepokojący sposób, dokładnie tak jak w dobrym thrillerze powinno być.  Przetrawiłam sobie te początkowe rozdziały i zdecydowałam się na podejście drugie do tej powieści. Myślicie teraz pewnie, że jakoś przemęczyłam się do ostatniej kropki. I tu Was zaskoczę - nie mogłam się oderwać od tej historii. Przerwa zadziałała na jej korzyść, może po prostu wiedziałam już, czego w zarysie mogę się spodziewać, więc inaczej podeszłam do lektury.  Książka zbudowana jest z krótkich rozdziałów z perspektywy głównie trojga bohaterów. Zawsze podkreślam, że to uwielbiam, zwłaszcza kiedy autor potrafi naprawdę nadać każdej części zupełnie inny rys i Catriona Ward w stu procentach temu wyzwaniu sprostała. Tym razem jednak szczególnie dobrze czytało mi się historię z punktu widzenia Teda. Pokręconą, trudno w odbiorze, zupełnie nieoczywistą, ale wyrazistą, szczególnie w porównaniu do nijakich i dla mnie nawet trochę zbędnych wstawek z Dee w roli głównej. Dowiadujemy się z nich wielu istotnych informacji, ale chyba wolałabym poznać je choćby jako suche fakty w narracji trzecioosobowej. W wątku Dee był olbrzymi potencjał, został przez autorkę jednak potraktowany mocno po macoszemu. Gdyby go rozwinęła, być może spotkałaby się z zarzutami, że w książce dzieje się za dużo, ale tego się już nie dowiemy. Pierwsze fragmenty były bardzo obiecujące, ale z każdym kolejnym było coraz gorzej.  Napisałam o trzech głównych perspektywach, więc muszę wspomnieć jeszcze o jednej. Tej, przez którą przerwałam lekturę. Zwyczajnie przerosło mnie czytanie historii opowiadanej przez kota. Tak, Olivia to kotka i chyba nie chcę tego szerzej komentować. Z czasem po prostu się do tego przyzwyczaiłam.  "Ostatni dom na zapomnianej ulicy" to powieść wymykająca się doskonale znanym nam schematom budowania thrillerów. Niebanalny pomysł, misternie skonstruowana intryga, świetny warsztat autorki. Próba nakreślenia choćby zarysu fabuły równałaby się otarciu się o spojler. To chyba najlepiej świadczy o tym, jak wyjątkowa to książka. Każdy powinnien ją przeczytać, choć nie każdemu przypadnie do gustu. Warto się jednak przekonać jak złożona może być ludzka psychika i jak mroczne bywają jej zakamarki.  Moje 7/10. \n27-07-2021 o godz 16:14 Karolina (wswiecieslow) dodał recenzję:\nBardzo się cieszę, że mogłam ją przeżyć. Dziękuję @czwartastronakryminalu To pozornie zwykła historia o ostatnim domu na zapomnianej ulicy, zaginionej Dziewczynce z Lodem na Patyku, niewychodzącej kotce Olivii, tajemniczym kocie Nocnym, Tedzie i jego nietuzinkowych przepisach kulinarnych, jego córce Lauren mającej problemy psychologiczne, nowej sąsiadce, wężach, lesie i bogach… Przyznam szczerze, że to jedna z najbardziej skomplikowanych recenzji, którą przyszło mi napisać, a to dlatego, iż nie chcę Wam absolutnie niczego zaspoilerować, tutaj o taki spoiler dosyć łatwo. Genialnie poprowadzeni bohaterowie i dostosowany do nich styl pisarski, każda postać tutaj jest absolutnie inna, charakterystyczna, zapadająca w pamięć, świetnie wykreowana! Rozdziały pisane są z perspektywy poszczególnych bohaterów, autorka zmienia dla niektórych z nich właściwości czcionki, na przykład stosując kursywę, co ułatwia nam orientację w skomplikowanej akcji. Właściwie powiedzieć tutaj, że akcja jest skomplikowana, to jakby nic nie powiedzieć. Akcja tutaj wygląda jak podziurawiony ser. Kompletnie nic nie trzyma się kupy albo trzyma się wszystko, ciężko się połapać w tym, czy mamy teraz do czynienia z jej początkiem czy końcem, a może czymś poza czasem rzeczywistym? I tutaj niestety muszę napisać o początku książki i kilku (moim zdaniem) wskazówkach, które niestety odebrały część radości z całości, gdyż szybko zrozumiałam, na czym autorka oparła swój pomysł na fabułę. Myślę, że jest to spowodowane tym, iż książka porusza tematykę, którą się mocno interesuję i pewne cechy szybko wyłapuję w tego typu książkach czy filmach, tutaj kilka zdań odkrywa wszystkie karty, ale jeśli Wy nie zauważycie tych mrugnięć autorki w Waszą stronę, to gwarantuję Wam jazdę bez trzymanki, zwłaszcza na końcu. Pod żadnym pozorem nie czytajcie posłowia i bibliografii (ja nie miałam pojęcia o ich istnieniu, dopóki nie doszłam do końca, ale na wszelki wypadek Was ostrzegam, by tego nie robić). Chociaż domyślałam się końca, to był on w pewnym sensie zaskoczeniem. Nie spodziewałam się zakończenia wątku jednej z postaci i bardzo ucieszyło mnie to, że autorka nie poszła na łatwiznę z zakończeniem, o co było łatwo. Więcej nie napiszę, dla Waszego bezpieczeństwa. Ta książka wywróci Wasz mózg do góry nogami, a potem postawi go z powrotem, tylko czy będzie on już taki sam jak wcześniej? Ta książka sprawi, że każdy wypad nad jezioro spowoduje nieunikniony przymus obserwowania napotkanych osób. Ta książka sprawi, że koty już nigdy nie będą tylko zwykłymi kotami a małe dziewczynki małymi dziewczynkami. Ta książka sprawi, że wasza zamrażarka już nigdy nie będzie zwykłą zamrażarką. Ta książka sprawi, że już nigdy zwyczajnie nie wejdziecie do lasu bez uczucia oddechu na karku. Ta książka otworzy Wam oczy i jednocześnie je zamknie. Tę książkę po prostu trzeba przeczytać!\n23-08-2021 o godz 19:19 Spursmaniak dodał recenzję:\nW zabitym deskami domu przy ślepej uliczce na skraju lasu mieszka Ted Bannerman . Ma czarnego kota o imieniu Olivia, któremu nie wolno wychodzić z domu, oraz córkę o imieniu Lauren, która tylko czasami z nim pomieszkuje. Główna historia rozgrywa się jedenaście lat po tym, jak nad jeziorem zaginęła sześcioletnia dziewczynka o imieniu Lulu. Dee, starsza siostra Lulu, wciąż jest wciąż nie może dojść do siebie po zniknięciu swojej siostry i mimo upływu lat nadal szuka Lulu. Teraz, w rocznicę jej zniknięcia, Dee znalazła nowy trop, a tym tropem jest właśnie Ted. Powieść ta nie jest do czytania, ona jest do przeżycia. Ta historia zaczyna się od niepozornej tajemnicy, któ®a z każdą stroną, rozdziałem wabi nas niczym światło ćmę, aż nagle światło znika a ćma nie wie czy ktoś je zgasił czy już może stała się pokarmem. Z każdej strony zmysły i emocje wybrzmiewają tak silnie, że od razu zostajemy przeniesieni do świata Teda a po plecach przemykają nam dreszcze i zanurzamy się w jego mrocznym świecie. Od razu widać że coś z nim jest nie tak. Luki w pamięci, nocne wycieczki do lasu, zabite okna deskami a do tego obsesja na punkcie zmarłej matki. Jeszcze bardziej niepokojący jest jego związek z córką Lauren. Za każdym razem, gdy źle się zachowuje, Ted odsyła ją, pozostawiając czytelnikowi wiele pytań na które próżno szukać odpowiedzi. Gdy pojawia się kolejny narrator, kotka Olivia robi się jeszcze dziwniej. Na pierwszy rzut oka może to się wydawać niedorzeczne ale możecie mi wierzyć zakochacie się w niej. To jedna z największych atutów tej historii. Obserwujemy też wydarzenia z punktu widzenia Lauren, która z jednej strony kocha ojca a z drugiej pragnie jego śmierci. Ich relacje są pogmatwane, pełne niepokoju a zarazem miłości. Zdanie „w każdym z nas jest potwór” nawiedza tę książkę, prowadząc mroczną i niepokojącą ścieżką do naszych lęków i wyobrażeń. Ta powieść sprawi, że zaczniesz zastanawiać się, kim są prawdziwe potwory w dzisiejszym świecie. Catriony Ward napisała powieść, która może rzucić wyzwanie nawet najlepszym łamigłówkom i najbardziej znudzonym fanom tajemnic. Byłem tak zaangażowany w ten świat Teda, że zaczynałem zapominać o pierwotnej zbrodni, stracie małej dziewczynki na plaży nad jeziorem która jakby stałą się tylko tłem dla rodziny z ostatniego domu. Ta powieść to powiew czegoś świeżego, nowatorskiego a sam finał sprawi że długo o niej nie zapomnicie. Gorąco polecam tym, którzy szukają niezwykłego, przerażającego, ale zapadającego w pamięć thrillera. Dla mnie to niewątpliwie jedno z odkryć tego roku.\n14-08-2021 o godz 15:11 Tomasz Kosik dodał recenzję:\n„Ostatni dom na zapomnianej ulicy” to książka, której nie da się zapomnieć. Mam ogromną nadzieję, że powieść Catriony Ward nie jest ostatnią. To byłoby ogromną szkodą dla czytelnika łaknącego więcej takich czytelniczych perełek. A nie da się ukryć, że ta książka to prawdziwa perła w koronie w kategorii thriller. Autorka zarysowała mroczną historię pewnego zdawałoby się zwyczajnego domu na pewnej zapomnianej ulicy. Ktoś pomyślałby dom jak dom. Jednak ten skrywa tajemnice, których odkrywanie sprawia, że poziom naszej czytelniczej adrenaliny osiąga maksymalne wskazania. Dzięki temu thriller Catriony Ward należy wskazać jako tegoroczny numer jeden w tym właśnie gatunku. Stephen King porównuje tę książkę do „Zaginionej dziewczyny”. I słusznie. Zresztą wielu czołowych pisarzy z ekscytacją wyraża się na temat „Ostatniego domu na zapomnianej ulicy”. To właśnie w tytułowym domu, na skraju lasu mieszka Ted Bannerman – mężczyzna z problemami psychicznymi. Gdy dochodzi do zaginięcia sześcioletniej dziewczynki, mężczyzna staje na pierwszej linii podejrzanych. Czy sprawa ta łączy się z wydarzeniami sprzed jedenastu lat, gdy nad jeziorem doszło do porwania „Dziewczynki z lodem na patyku”? Wydawałoby się, że mamy podejrzanego na wyciągnięcie ręki. Jednak z każdą przewracaną stroną uświadamiamy sobie, że nie wszystko jest tak oczywiste. To, co udało się Catrionie Ward to umiejętnie wywiodła mnie w las, udowadniając, że rasowy thriller psychologiczny może być doskonałym rollercoasterem. I choć będąc w połowie książki zdawało mi się, że znam jej zakończenie, to właśnie – tylko mi się zdawało. Po odłożeniu tej książki uzmysłowiłem sobie dwie prawdy – nie każdy może napisać taki thriller, lecz każdy powinien po niego sięgnąć! Ja znajduję się w tej drugiej grupie, do tej pierwszej jest mi jeszcze daleko. Catriona Ward stworzyła wyjątkowy, mroczny klimat, który przeraża i pociąga zarazem. Stworzona przez autorkę fabuła porywa niczym morska fala. Mając świadomość jej potęgi, brniemy w jej kierunku, gdyż emocje, które w nas wyzwala, nie pozwalają nam zatrzymać się ani na chwile. A każda chwila z tą książką, to prawdziwa czytelnicza uczta, której nie zapomnicie. „Ostatni dom na zapomnianej ulicy” to książka, którą warto zaprosić do swojej domowej biblioteki. Ba, koniecznie znajdźcie dla niej miejsce na honorowej półce Najlepszych Interesujących Książek. Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona Kryminału.\n28-07-2021 o godz 12:08 Kacper dodał recenzję:\n"Ostatni dom na zapomnianej ulicy" Catriona Ward Ted Bannerman wraz z córką i kotem mieszka na pewnej, z pozoru zwyczajnej ulicy. Mogłoby się wydawać, że to miejsce jakich wiele. Hermetyczne sąsiedzkie środowisko, z lekka specyficzni mieszkańcy i domy pamiętające swoje lepsze czasy. Nic bardziej mylnego. Co ukrywają mieszkający na tej jakże intrygującej ulicy ludzie? Jakie makabryczne tajemnice ujrzą światło dzienne? "Ostatni dom na zapomnianej ulicy" to pierwsza książka Catriony Ward wydana w Polsce. Powieść ta już przed premierą odbiła się wielkim echem wśród czytelników. Zbierała same pozytywne opinie, zachwyty i pochwały ze strony blogerów. Czy naprawdę jest aż tak wspaniała? Na początku chcę zaznaczyć, że ta historia jest kompletnie czymś innym niż reszta kryminałów i thrillerów. Nie znajdziemy tutaj zagadki kryminalnej, w której ze strony na stronę dążymy do rozwiązania sprawy — co to, to nie. Ta książka to tak naprawdę podróż po umyśle osoby z zaburzeniami psychicznymi, po najciemniejszych zaułkach ludzkiego mózgu. Autorka już od początku osnuwa czytelnika mroczną, senną, ciężką i troszeczkę niepokojącą atmosferą. Przyznam, że czytając "Ostatni dom na zapomnianej ulicy" momentami czułem dreszcz przerażenia. Zauważyłem, że Ward ma ogromny dar do wywoływania w nas całej gamy emocji, od strachu po wzruszenie. Powieść ta to nie tylko historia o zaginionej dziewczynce, ale też o tęsknocie, żądzy zemsty, chorobie psychicznej oraz strachu i śmierci. Książka Catriony Ward pewnością nie urzekła mnie tak, jak innych czytelników. Uważam, że jest ona bardzo chaotyczna, fabuła nierównomierna i bardzo, bardzo wolna; niektóre zwroty akcji udało mi się przewidzieć. Do tego dochodzi jeszcze wątek kota, który jest przedstawiony praktycznie tak jak człowiek. Według mnie jest to tak absurdalne i irracjonalne, że nie ma racji bytu w tej powieści, choć nie przeczę, że sam zabieg z pewnością był ciekawy, ale sposób ukazania tego przez autorkę pozostawię bez komentarza. Przez tę historię się płynie, pomimo braku wartkiej akcji. Dodam, że bardzo pogmatwaną fabułę nieco rozjaśnia posłowie. ⭐6/10 Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona Kryminału\n24-07-2021 o godz 15:30 Weronika Pierzga dodał recenzję:\nAle to była świetna książka!! Wielką miałam ochotę na thriller, bo na wakacje to chyba najlepszy gatunek. I przyznam się, że nie spodziewałam się czegoś tak dobrego. Bo opis jakiś taki skąpy, nic mi nie mówił, nie zdradzał, wydawał się zwyczajny. Zaczynając ją miałam w głowie jedno, wielkie COO?? Przez pierwszą połowę praktycznie nic nie rozumiałam i o ile na samym początku mnie to dezorientowało, z czasem zrozumiałam, że to nie moja wina, że to zabieg celowy. Specjalnie, by zbudować napięcie i zaintrygować czytelnika. Historia jednym razem opowiadana była przez głównego bohatera - Teda, innym przez jego córkę, a jeszcze innym przez siostrę zaginionej dziewczynki. No tak! I czasami jeszcze przez kota! Wtedy sobie pomyślałam; no nieee, to nie może być poważna lektura, skoro mamy tutaj gadającą kicię.. oczywiście, nic bardziej mylnego! Ta historia od pierwszych stron intryguje swoją innością, tym, że jest tak specyficzna, dziwna, tajemnicza. Czytając ją czułam wielki zamęt i niepokój. Chciałam tylko pochłaniać kolejne strony, by poznać wyjaśnienie, bo wiedziałam, że moje podejrzenia są za banalne. Autorka niesamowicie budowała napięcie, zawsze wiedziała, kiedy przerwać wątek, by wciągnąć nas w tę historię jeszcze bardziej, tak byśmy nie chcieli jej odłożyć. A gdy już byłam pewna, że wszystko się się wyjaśniło, że już rozumiem, wiem, o co chodzi, nagle działo się coś nowego, szokujacego mnie jeszcze bardziej. I tak w kółko, aż do samego końca. Ta książka z pozoru wydaje się taka zwyczajna! Ale czy tak jak mówi opis jest tylko o mordercy i zaginionej dziewczynce? To opowieść o traumie i cierpieniu, o trudnym dzieciństwie i próbie odnalezienia samego siebie. To opowieść, która do ostatnich stron trzyma nas w napięciu, a gdy już do nich dotrzemy uświadamiamy sobie o wiele, wiele więcej. Budzi się w nas smutek i żal. Jestem pełna podziwu dla autorki, bo niesamowicie przemyślała i dopracowała tę historię. Widać ogrom pracy włożonej w tę książkę, co potwierdza spora bibliografia na końcu. Jestem pod wrażeniem. Mam ochotę przeczytać ją jeszcze raz, by spojrzeć na to wszystko z innej, drugiej perspektywy.\n04-08-2021 o godz 20:16 Beata dodał recenzję:\nBardzo dziękuję @czwartastronakryminalu za egzemplarz recenzencki książki "Ostatni dom na zapomnianej ulicy", która jest bohaterką dzisiejszego posta. Na Instagramie była już chyba wszędzie i gdzie jej nie widziałam, tam zbierała pozytywne opinie. Zaintrygowała mnie do tego stopnia, że nie byłam w stanie o niej zapomnieć - musiałam ją przeczytać. Było to swego rodzaju zaprzeczenie własnym przyzwyczajeniom: jestem typem osoby, która widząc coś popularnego, stara się odsunąć od tego jak najdalej. "Ostatni dom na zapomnianej ulicy" jednak zdawał się mnie wołać i zachęcać, bym dała mu szansę. I tak się właśnie stało. Jest to historia (jak sam opis głosi) seryjnego mordercy, zaginionej dziewczynki, a także pewnej kotki. Takie połączenie od razu na myśl przynosi wiele rozwiązań zagadki, jaką dostaniemy do rozwiązania w trakcie czytania. Tu jednak muszę Was ostrzec - nic nie jest takie jak się wydaje. Zaryzykujecie i wejdziecie do wnętrza ostatniego domu na zapomnianej ulicy? Po skończeniu tej książki nie byłam w stanie uporządkować myśli. Ale że jak? Że naprawdę to było tak pogmatwane? Że przez kilkaset stron myliłam się co do jednego z bohaterów? Że wszystko, co myślałam, że wiem na 100% okazało się kłamstwem i bujdą? To naprawdę sztuka napisać książkę, po której czytelnik nie będzie potrafił się otrząsnąć (oczywiście w pozytywnym sensie!). Poza tym autorka zawarła w powieści temat choroby, za co dodatkowy plus - i za research, który był naprawdę ważny, by przekazać czytelnikowi rzetelne informacje. I mimo tego, że nie jest to książka naukowa w trakcie czytania czułam, jakbym się czegoś uczyła. W pakiecie ze świetnie poprowadzoną fabułą, pełną tajemnic i zagadek dostajemy więc też aspekt edukacyjny. Nadal, kilka dni po przeczytaniu nie potrafię znaleźć słów, których chciałabym użyć w tej recenzji. Wydaje mi się, że one po prostu jeszcze nie istnieją. Rozumiem zachwyty wielu bookstagramerek nad tą książką, bo jest naprawdę świetna. Jeśli szukacie opowieści innej, niż te, które dotychczas poznaliście, to koniecznie musicie sięgnąć po "Ostatni dom na zapomnianej ulicy".\n26-07-2021 o godz 16:32 azb dodał recenzję:\nUlica Mgielna. Ciche i niepozorne miejsce, takie jakich wiele wokół nas. Ot kilka starych domów i mieszkających w nich ludzi, którzy, znają się od dawna i są pewni, że wszystko o sobie wiedzą. Sąsiadów, którzy, pozdrawiają się codziennie w drodze z i do domu, z przyzwyczajenia zamieniają ze sobą kilka zdawkowych zdań, i są przekonani, że nic nie jest w stanie zakłócić ich codziennej rutyny. I zapewne tak odmalowany obrazek ulicy Mgielnej doskonale by ją charakteryzował, gdyby nie jeden dom, a dokładnie ostatni dom na ulicy. Zapuszczone podwórko, okna zabite deskami i mieszkający tu Ted Bannerman, dziwak jakich mało, wtopiły się już w otoczenie i nikogo nie szokują. I to właśnie to miejsce, tak charakterystyczne, skrywa mroczną i pełną smutku tajemnicę. Sekret, który nie tylko jego mieszkańca Teda, ale również czytelników może doprowadzić do granic obłędu. Czytając „Ostatni dom na zapomnianej ulicy” praktycznie do samego końca nie wiemy, które z opisanych zajść wydarzyły się naprawdę, a które są imaginacją osoby, która była świadkiem horroru jaki miał tu miejsce. Koszmar, który przeżyli mieszkańcy miał nigdy nie wyjść poza mury domostwa, ale tak jak nie ma zbrodni idealnej, tak nie ma morderców nie do wykrycia i prawda musiała kiedyś ujrzeć światło dzienne. Pytanie, czy my, czytelnicy, mamy dość odwagi, aby poznać historię zaginionej sześciolatki, dziewczynki z lodem, jak później opisywała ją prasa, seryjnego mordercy i pogrzebanych w leśnych ostępach tajemnic. O "Ostatnim dom na zapomnianej ulicy" można pisać długo i w nieskończoność, jednak żeby poczuć grozę tej powieści i odkryć tajemnicę jaką skrywa umysł mordercy najlepiej jest sięgnąć po tę książkę i ją przeczytać. #thrillerpsychologiczny Catriony Ward, @catward66, to prawdziwy majstersztyk gatunku. Jestem pewna, że w najbliższym czasie będzie o nim głośno na bookstagramie i, myślę, że niejedna osoba zgodzi się ze mną, że można ten #suspens uznać za książkę roku.\n21-07-2021 o godz 22:38 zaczytany.tata dodał recenzję:\n„Ostatni dom na zapomnianej ulicy” to przede wszystkim historia seryjnego mordercy, mieszkającego w zwyczajnym domu na zupełnie przeciętnej ulicy. Zatem jest to opowieść, która z pewnością mogłaby rozgrywać się w sąsiedztwie niemal każdego z nas- i właśnie ta myśl z towarzyszyła mi przez cały czas czytania książki. Słysząc „seryjny morderca” człowiekowi od razu w głowie pojawiają się takie myśli, jak: śmierć, cierpienie, strach, ból, szaleństwo czy też rozpacz. Wszystkie te odczucia z niezwykłą precyzją zaserwowała mi autorka, ciągnąc jednocześnie w otchłań niepokojąco gęstej i lepkiej fabuły, przyprawiając o dreszcze na całym ciele. Książka ta nie jest lekturą łatwą. Jej niemal psychodeliczny styl oraz nietypowa narracja sprawiły, że ciężko było mi dobrnąć do momentu, z którego dalej brnąłem w tę historię. Czytając pierwsze rozdziały czułem nieuzasadniony strach, który zakłócał prawidłowe odbieranie treści w niej zawartych. Bolesna i niezwykle mroczna podróż w głąb umysłu człowieka, okazała się być przeprawą niełatwą, która momentami zwyczajnie wykraczała poza wszelkie schematy mojego rozumowania. Catriona Ward napisała książkę wręcz nieobliczalną, która z pewnością rozniesie się głośnym echem w bookstagramowym świecie, bowiem „Ostatni dom na zapomnianej ulicy” to książka o naprawdę ciężkim ładunku emocjonalnym, po której zakończeniu nie sposób się szybko otrząsnąć. Tutaj doświadczyłem zła, które momentami mnie przerosło. Całym swoim czytelniczym serduchem polecam tę książkę każdemu, kto zechce się osobiście zmierzyć z formą ogromnego koszmaru, przeplatanego potężną dawką mroku i wszechobecnego braku zrozumienia całego tego okrucieństwa. Rzecz zdecydowanie dla miłośników mocnych thrillerów psychologicznych, co nie oznacza że miłośnicy innych gatunków będą zawiedzeni. Nie będą! Książkę przedpremierowo mogłem przeczytać dzięki uprzejmości wydawnictwa czwarta strona i była to dla mnie bardzo emocjonująca podróż, za co serdecznie dziękuję.\n28-07-2021 o godz 10:30 sagathon dodał recenzję:\nKsiążka Catriony Ward “Ostatni dom na zapomnianej ulicy” na pewno nie jest typową powieścią z wątkiem kryminalnym, czy thrillerem psychologicznym - jest zdecydowanie czymś więcej. To nie tylko historia o seryjnym mordercy, o porwanym dziecku, rozpaczającej i szukającej zemsty siostrze, czy mężczyźnie, który nie do końca radzi sobie w życiu. To opowieść o traumie, o tajemnicach i ich brzemieniu, o tym co faktycznie skrywa dom na końcu ulicy. Książka ma kilku bohaterów, w tym także takich nieoczywistych i zaskakujących, z ich perspektywy dostajemy fragmenty opowieści o tym, co wydarzyło się przed laty oraz o tym co dzieje się obecnie. Jedne wątki są proste, inne mocno zagmatwane i nie do końca zrozumiałe, ale w miarę czytania powieści wszystko nabiera sensu, a przynajmniej tak się wydaje, bo nic tu nie jest jednoznaczne. Mamy Teda, mieszkańca domu na końcu ulicy, trochę zagubionego i nieporadnego, któremu nie wiadomo, czy współczuć, czy się go bać. Jest Dee Dee, siostra zaginionej dziewczynki, tajemnicza kotka i ktoś jeszcze, kto czai się w ukryciu. Nietypowy, trochę odrealniony sposób prowadzenia narracji kojarzył mi się z książkami Stephena Kinga czy Jonathana Carrolla. Jednocześnie miałam świadomość, że wszystko, co autorka opisuje jest bardzo namacalne i prawdziwe, a wytłumaczenie jest tuż za rogiem. I choć po części domyśliłam się przyczyny takiego zabiegu narracyjnego, to nie zmniejszyło to przyjemności z czytania tej książki. Finał książki po części zaskakuje, po części nie, ale i tak daje satysfakcjonujące zakończenie historii. "Ostatni dom na zapomnianej ulicy" to zdecydowanie książka inna niż większość powieści, które ostatnio czytałam i na pewno wyróżniającą się na ich tle. Warto po nią sięgnąć chociażby ze względu na tę odmienność, ale przede wszystkim dlatego, że to dobrze opowiedziana i wciągająca historia. Wybierzcie się zatem na ulicę Mgielną, do domu pod lasem i odkryjcie jego tajemnice.\n25-07-2021 o godz 18:25 Anonim dodał recenzję:\nmamakawaiksiazki: "Ostatni dom na zapomnianej ulicy” to książka, która wywołuje niemałe emocje. Autorka wspięła się na wyżyny kreatywności w tworzeniu postaci i nakreślaniu jej rysu psychologicznego, który jest tak poplątany, że momentami może się zakręcić w głowie 😊 Ostatni dom na zapomnianej ulicy skrywa wiele sekretów, tak samo jak jego mieszkaniec. Poznajemy kilku bohaterów i tą samą historię odkrywamy oczami każdego z nich. Tajemnicze zaginięcie, spirala kłamstw i dziwni bohaterowie. A to dopiero początek tej historii... Przyznaję, że nie spotkałam się jeszcze z tak pokręconym thrillerem psychologicznym. Uwielbiam ten gatunek za to, że jest nieprzewidywalny, pełen zwrotów akcji i przewrotny. Ale to, co dzieje się tutaj przechodzi najśmielsze wyobrażenia. Przez większość książki nie wiedziałam o co chodzi, nie rozumiałam do czego zmierza cała akcja, w którą stronę może się to wszystko potoczyć. Gdy już myślałam, że jestem blisko, okazywało się, że nie mogłam się bardziej mylić. Musiałam czytać w bardzo dużym skupieniu. Bałam się zgubić choćby słowo, żeby nie stracić wątku i pominąć czegoś, co później może być kluczowe. Przez swoją pokrętność i abstrakcyjność momentami książka jest bardzo wymagająca. Umysł pracuje na najwyższych obrotach. Są takie momenty, w których książka jest tak bardzo absurdalna, że zastanawiałam się czy to aby na pewno lektura dla mnie. Zakończenie jednak wszystko wynagradza i po przeczytaniu zaczęłam rozumieć nawet te najbardziej abstrakcyjne i dziwne wątki. “Ostatni dom na zapomnianej ulicy” to na pewno książka niestandardowa. Dostarcza mnóstwa emocji, zachwytu, zdziwienia, momentami zniesmaczenia i ogromnego zaskoczenia. Szokuje i miesza w głowie chyba jak żadna inna książka. I chyba żadne słowa nie oddadzą tego “wow” na końcu, więc jest tylko jedna rada- przeczytajcie i przekonajcie się sami :) Dziękuję Czwarta Strona Kryminału za możliwość przeczytania przed premierą!\n17-08-2021 o godz 10:24 m_jak_mala dodał recenzję:\nDziś przychodzę do Was z recenzją książki „Ostatni dom na zapomnianej ulicy” @catward66 która ukazała się nakładem @czwartastronakryminalu 🖤 Mroczna, nieprzewidywalna, osaczająca i wstrząsająca. Taka właśnie jest ta historia! Historia od której oszalał chyba cały #bookstagram i słusznie, chyba pierwszy raz spotykam się z tak poprowadzoną fabułą, problemem i niewiadomą! O tak, bo jeśli podczas czytania myślicie, że już wiecie jak skończy się ta historia to jesteście w błędzie! Czyta się rewelacyjnie. Podczas czytania myśli w mojej głowie przeskakują, czuję napięcie, niepewność, strach. Z każda kolejną stroną jestem pochłaniana przez tą powieść, nie mogę się oderwać. To doskonała lektura! Genialna! I choć rzadko zdarza mi się wstawiać tutaj jakiekolwiek oceny to „Ostatni dom na zapomnianej ulicy” to zdecydowanie 11/10! Warto wspomnieć, że mamy tutaj do czynienia ze zmienną narracją. Jedną z narratorek jest nie kto inny jak kotka Oliwia! Podczas rodzinnego wyjazdu znika sześcioletnia dziewczynka, Lulu rozpływa się dosłownie w powietrzu. Śledztwo nie przynosi żadnych rezultatów, a podejrzany o uprowadzenia dziewczynki ma mocne alibi. Po kilkunastu latach tylko siostra dziewczyny uparcie dąży do poznania prawdy i prowadzi swoje prywatne śledztwo. Co wtedy wydarzyło się nad jeziorem? To właśnie prawda sprowadza ją znów do tego miejsca. Miejsca, które owiane tajemnicą pochłonęło ją całkowicie. Ted. Samotny, inny, nieprzystosowany. Kilkanaście lat wcześniej podejrzany o uprowadzenie dziewczynki z nad jeziora. Zamieszkuje właśnie tam, pod lasem. I tylko tam odnajduje swój azyl. Zna tylko to miejsce, sam go stworzył, dostosował, zabezpieczył. Oliwia, jego kotka, która rozumie go jak nikt inny, daje wsparcie, wytchnienie, spokój… Więcej zdradzić nie mogę, zachęcam Was do sięgnięcia po tą inną, genialną historię! Nie zawiedziecie się! 🖤\n27-08-2021 o godz 22:38 KsìążkowyZakątekUli dodał recenzję:\nCześć Kochani, uwielbiam czytać baśnie, młodzieżówki, obyczajówki, kryminały, thrillery  mogłabym wymieniać tak długo. Lubię książki które mnie ciekawią, zabierają w podróż w nieznane, intrygują, zmuszają do myślenia  ale lubię też książki trudne, takie o których długo nie zapomnę, przy lekturze których miałam ciarki i które zawładnęły moimi emocjami do tego stopnia, że na samo wspomnienie ściska nie w środku. Rok temu trafiła do mnie książka od @wydawnictwopoznanskie "Mur duchów", książka która wywołała we mnie mnóstwo emocji,  wbiła w fotel, zaskoczyła i pozostawiła w rozbiciu na bardzo długi czas. Dziś za sprawą wydawnictwa @czwartastrona ponownie dopadły mnie bardzo podobne uczucia, książka "Ostatni dom na zapomnianej ulicy" bo o niej mówię to historia po której absolutnie nie sposób zebrać myśli. Aby Wam o niej napisać musiałam ochłonąć kilka dni.  Tym razem nie będę pisała o fabule, ponieważ nie sposób streścić jej w kilku zdaniach nie zdradzając szczegółów, tym razem skupię się tylko na swoich odczuciach. Autorka już od pierwszych stron świetnie buduje napięcie, mroczny klimat przeraża i wciąga w lekturę nie pozwalając odłożyć na później. Poznajemy całą historię z kilku perspektyw co pozwala lepiej wczuć się  w nią a jednocześnie zwodzi, gdy byłam pewna, że wiem już jakie zakończenie zaplanowała autorka okazało się, że daleko mi do prawdziwego rozwiązania zagadki. Jednak to nie zgrabne zbudowanie intrygi wywarło na mnie największe wrażenie a ogrom uczuć i emocji które towarzyszyły bohaterom. Samotność, strach, smutek, żal, trudne dzieciństwo, próba odnalezienia samego siebie, śmiało można powiedzieć im dalej w las tym ciemniej.  Ja jestem pod ogromnym wrażeniem, a Wy  jesteście gotowi aby poznać co  skrywa umysł mordercy ?\n27-07-2021 o godz 12:20 nika102 dodał recenzję:\n"Tajemnice często sprawiają, że czujemy się samotni". Dom na końcu ulicy Mgielnej przesiąknięty złem niepokoi, a za nim las pogrążony w mroku. W tym domu bez okien mieszka Ted, na widok którego ludzie odwracają głowy. Kiedyś i teraz miesza się i nie wie co jest prawdą, a co kłamstwem. Powracające głosy przypominają: "musisz ich przenieść". Robi się niespokojnie, bo pobliski las nawiedzają nieznajomi i mogą odkryć ukrytych wśród drzew "bogów". To nie jest już bezpieczne miejsce. I ta kobieta, Dee, która skrywa tajemnicę i od lat nieustannie poszukuje siostry, zaginionej dziewczynki z lodem na patyku. Pojawia się nagle i obserwuje. Jak żyć, gdy wspomnienia powracają i przerażają. Sekrety mają to do siebie, że poruszają się stadami, jak ptaki. Czy prawda wyzwoli? Ależ to było wyśmienite. Intrygujące i zaskakujące od pierwszych stron. Akcja rozgrywa się niespieszne, wciąga w wir zdarzeń i jest nieprzewidywalna. Poznajemy historię prawdziwą pomiędzy którą wkracza kłamstwo. O porwaniu, seryjnym mordercy, zemście i śmierci oraz chorobie. Powoli dotrzemy do prawdy dzięki wspomnieniom, które szokują. Lubię duszną atmosferę i nieobliczalność bohaterów i to tutaj jest. Autorka świetnie opisuje psychikę ludzką, która jest zagadką. Myśli, działania. Dzięki czemu wkraczamy w świat zaburzeń osobowości. Umysł jest zdolny do różnych reakcji w obliczu zagrożenia i potrzebie przetrwania. A strach i cierpienie towarzyszy każdego dnia. W momencie silnego wzburzenia osobowość staje się nieodgadniona, co prowadzi do zaburzeń, a w efekcie do tragedii. A wszystko ms początek w dzieciństwie. Czas traumy odciska piętno i trudno odnaleźć właściwą drogę. Świetnie skonstruowana opowieść. Zapiszcie sobie tytuł tej premiery i czytajcie, bo to niesamowita i niepowtarzalna książka.\n14-08-2021 o godz 15:43 Kinga dodał recenzję:\n🔸Wchodzę na Instagram i znowu ją widzę. Patrzy się na mnie i mówi "poznajmy się". Już kolejna osoba twierdzi, że jest cudowna. Nie mogę się oprzeć. Muszę wiedzieć, dlaczego wszyscy ją polecają. ________ 🔸To będzie jedna z trudniejszych recenzji na moim profilu. Czytałam książkę od tygodnia i też od tego czasu pisałam moje odczucia i opinie. Miałam wielkie oczekiwania co do tej pozycji i trochę się zawiodłam. 🔸 Fabuła: historia pewnego seryjnego mordercy oraz domu na końcu ulicy. 🔸Pierwszym szokiem jaki do mnie trafił, po przeczytaniu 20 stron było to, że bohaterem, ale również jednym z narratorów w książce jest KOT. Po raz kolejny śmiałam się, czytając ten gatunek. I nie do końca mi to odpowiadało. 🔸Niestety odkładając książkę zapomniałam o czym, właściwie przeczytałam, dopiero otwierając ponownie cofałam się do tego momentu. To nie jest książka, która wciągnęła mnie od początkowych stron. Gdy byłam pewna, że akcja przyśpiesza, to ona zwalniała. Nie czułam dreszczy, nie czułam, że ktoś mnie obserwuje. Do strony 250 w moim odczuciu, nic się nie działo. 🔸Co mi się nie podobało? Zdecydowanie to, że nie mamy tutaj momentów, które nas szokują. Domyśliłam się co się wydarzy, a to odbierało mi całą przyjemność z czytania. Często długie opisy sprawiały, że czułam się znużona. 🔸Bez wątpienia jest to thriller, którego nie miałam okazji czytać. Jego sposób poprowadzenia, dialogi i pomysł na nietuzinkowych bohaterów. To wszystko składa się na jego wyjątkowość. Nie każdemu przypadnie książka do gustu, lecz dla innych będzie najlepszą przeczytaną w tym roku. 🔸Jak jest między nami? Mamy bardzo trudną i skomplikowaną relację. Doceniam oraz szanuje, lecz mimo to czuję, że nie do końca została stworzona ona dla mnie.\n06-08-2021 o godz 21:30 Książka.w.pigułce dodał recenzję:\nPo wielu pochlebnych recenzjach, opiniach czytelników, które jednoznacznie nakreślały obraz "Ostatniego domu na zapomnianej ulicy" jako gorąco polecanej książki pełnej ciekawej, długo rozpamiętywanej akcji, zmodyfikowałam listę i oto książka przewinęła się w końcu przez moje ręce. I tutaj pojawił się nie lada problem, gdyż początek książki czytało mi się jak po grudzie; niejasna fabuła, trudny do rozgryzienia problem; i skąpa tajemnica a jednocześnie dość liczne drobne wydarzenia, które składają się na jedno. Troje bohaterów: Ted, Olivia i Lauren - każdy z nich dopuszczony do głosu; każdy opowiadający o tym, czego się boi, co go przeraża, co sprawia przyjemność a co składa się na jego własną, (nie)typową codzienność. Wspólnym mianownikiem zdaje się być widniejące na horyzoncie przeszłości zaginięcie dziecka. Kto jest kim? Komu jaka rola przypada w tej zagadce? I co kryje się za misterną siecią dziwnych zdarzeń? Uczciwie należy przyznać, że nie można tej książce odmówić nietuzinkowej i dość niespotykanej inspiracji, jaką posłużyła się autorka skutecznie badając grunt pod mistyczną fabułę, a jednak w moim przypadku nie poczułam mięty do wykreowanej historii. Zagmatwanie z poplątaniem, mnóstwo wątpliwości, z którymi zostałam po lekturze pozostawiona, szereg pytań, na które (jako realista z - wydaje mi się - trzeźwym patrzeniem na świat i tworzące go szczegóły) nie znalazłam odpowiedzi lub były one nie do końca satysfakcjonujące i w pełni wyczerpujące moją pragmatyczną ciekawość. Na pochwałę zasługuje uczucie grozy i niepewności kolejnej strony czy następujących po sobie wydarzeń, jakie dość ładnie uknuła autorka, mimo to przerosła mnie skomplikowana, niejasna fabuła, wykonanie, jak i sam pomysł.\n21-07-2021 o godz 20:00 Łukasz dodał recenzję:\nTo będzie jedna z tych recenzji, które powiedzą wszystko i nic. Szczerze to dawno nic tak powykręcanego nie czytałem, w zasadzie wykręconego i intrygującego zarazem. Napisałbym co mi się fabularnie podobało, a co nie, ale to by groziło spoilerami no to tak średnio, bym powiedział. Jako szczegół mogę Wam ancymony zdradzić, że nie podobało mi się bycie kotem, bo smyrania było mało i nie takie jak lubię, przysmaków też tak nie bardzo się dostawało więc takim kotem być to mehhhh… Wiele osób wspomina o tym, że książka jest mroczna, no i dla mnie niekoniecznie taka się okazała, klimatyczna owszem i ten klimat jest bardzo dobrze zbudowany, ale mroku nie uświadczyłem, a czytałem podczas burzy bez prądu więc już startowo było +3 do mroku. Mniej więcej w połowie, wszystko zaczęło mi się składać w całość i spodziewałem się takiego zakończenia, ale mimo to nie zepsuło mi to jakoś szczególnie czytania, bo będąc szczerym to nie mogło się zakończyć inaczej. Wszystko inne było by nierealne i nielogiczne. Pomimo tego, że jest to zwyczajna powieść to pod względem tematyki i szczegółowości zagadnień w niej poruszonych jest bardzo merytoryczna i nie sposób docenić autorki za przygotowanie do tematu, ponieważ było na najwyższym poziomie. Książka kończy się dość mocnym akcentem, bo zawarte w niej posłowie może dać do myślenia i przyznam się szczerze, że zagłębiłem się w swój umysł i nie była to miła podróż i obym już tego robić nie musiał (co tam się dzieje „Boska komedia” Dantego to przy tym fraszka). Mam świadomość, że to nie jest pozycja dla każdego i nawet jeśli lubicie thrillery, to możecie się w tę historię nie wczuć, wydaje mi się jednak, że warto jej dać szansę, bo to dość ciekawe doświadczenie.\n03-08-2021 o godz 13:53 Coolturka dodał recenzję:\nOto książka - kameleon, okazuje się czymś zupełnie innym, niż zdawać by się mogło na początku. Ted Bannerman jest dość specyficznym, dorosłym mężczyzną, zdawać by się mogło, że o umyśle dziecka, choć sam jest ojcem. To dziwak, samotnik i outsider. Przed laty podejrzewano go, o porwanie sześcioletniej dziewczynki. Jego zachowanie i myśli sprawiają, że od razu wydaje nam się bardzo podejrzany, by po chwili serce pękało nam ze współczucia, gdy czytamy o jego wspomnieniach z dzieciństwa. Jestem rozdarta i nie wiem co myśleć, do czasu, aż poznaję całą prawdę. "Rzeczy, których pragniemy, nie zawsze są dla nas najlepsze". Moją uwagę od początku zwrócił specyficzny sposób narracji, dziwny i inny niż wszystkie, musiałam dość długo się do niego przyzwyczajać. Jest ona poprowadzona w taki sposób, że niewiele wyjaśnia i sieje zamęt. Mamy kilku narratorów i żaden nie wydaje się do końca szczery. Głównym z nich jest Ted, następnie Dee, czyli siostra zaginionej Lulu, a najbardziej zaskakująca jest kotka Olivia. Jej naiwne spojrzenie na świat bywa zabawne i ironiczne, ale również pełne współczucia i miłości. Ten koci punkt widzenia, wnosi tu wiele innowacyjności, ale czy to wystarczy, by porwała mnie ta historia? Poprzez chorobę, jaką jest dysocjacyjne zaburzenie tożsamości, autorka pokazała jeden ze sposobów, za pomocą którego ludzki umysł próbuje radzić sobie z traumą i cierpieniem. Nie od dziś wiadomo jak duży wpływ ma na nas nasza rodzina, jak brak uczuć i wsparcia ze strony najbliższych, kształtuje naszą psychikę, osobowość i przyszłość. Niespodziewane plot twisty powodowały, że niejednokrotnie traciłam grunt pod nogami, a zakończenie wystrzeliło mnie w kosmos.\n01-08-2021 o godz 13:34 Lora82 dodał recenzję:\nPo raz pierwszy od dawna brakuje mi słów. Mam w głowie natłok myśli, a równocześnie nie bardzo potrafię napisać coś mądrego o książce, która otrzymała ode mnie 10 punktów na 10 możliwych. Sprawczynią tego co dzieje się teraz w mojej głowie jest Catriona Ward. Napisała genialny thriller!      Trudno opowiedzieć o czym jest książka, żeby nie zdradzić zbyt wiele. Nie chcę odbierać Wam przyjemności poznawania tej niebywałej historii. W każdym razie jest to thriller zupełnie inny niż wszystkie, które do tej pory przeczytałam. Narratorami są Ted, Olivia i Dee. Ted to dziwak, który mieszka w starym domu pod lasem. Olivia to bardzo inteligentna kotka. Dee z kolei jest siostrą dziewczynki, która wiele lat temu zaginęła i jak dotąd nie udało jej się odnaleźć.     Książka wciągnęła mnie od pierwszej strony. Nie pozwoliła mi myśleć o niczym innym. Byłam przerażona i jednocześnie zachwycona. Kiedy już myślałam, że wiem o co chodzi i rozwiązałam zagadkę, po kilku stronach okazywało się, że jestem w błędzie. Nigdy nie domyśliłabym się zakończenia. Jest niesamowite!      Autorka stworzyła wyjątkowe postacie. Teda bałam się od samego początku. Pewnie jeszcze długo na samą myśl o nim, będę się czuła nieswojo. Kotkę Olivię oczywiście pokochałam. Jest wyjątkowo bystra, a do tego ma poczucie humoru. A Dee? Cóż... ona tylko próbuje odnaleźć siostrę. Czy można jej nie współczuć?      Koniecznie przeczytajcie "Ostatni dom na zapomnianej ulicy". Gwarantuję, że nie będzie to czas stracony, a książka na zawsze pozostanie w Waszej pamięci.


Davidoff Cool Water Men 125ml EdT - Okazje Autocentrum.pl\nDavidoff Cool Water Men 125ml EdT Ocena produktu:\nod 85,59 PLN\nDavidoff Cool Water Man, Woda toaletowa, 125ml\nDavidoff Cool Water EdT Men 125 ml\nDavidoff Cool Water (M) woda toaletowa 125ml\nsugestia dla dżentelmenów szanujących sobie konwencjonalne rozwiązania, a jeśli chodzi o klasykę to z całą pewnością propozycje sygnowane marką Davidoff znajdują się w czołówce pozycji obowiązkowych. Davidoff Cool Water 125ml Woda toaletowa wciąż należy do jednych z najlepiej sprzedających się męskich zapachów świata.\nNic dziwnego, skoro połączenie zapachów w tym flakonie jest tak znakomite. Jeśli szukasz prezentu genialnego dla wyjątkowego mężczyzny albo również sam poszukujesz wody toaletowej, która na stałe wprowadzi się do twojego życia – ta sugestia od Davidoff bezdyskusyjnie powinna być brana pod uwagę!\nTo, co bez wątpienia jest nieszablonowe w zwartości tego flakonu to fakt, że w kapitalny sposób łączy on w sobie mnóstwo skrajności zapachowych, a jednocześnie na tej bazie powstaje kombinacja oszałamiająca, zagadkowa i rewelacyjna do codziennego użytkowania.\nwyszukasz w tym zapachu równocześnie nieokiełznaną energię, która pobudza do działania, jak i owocową witalność. Żeby było jednak bardziej męsko i intrygująco – piżmo, mech dębowy czy również drzewo sandałowe tworzą unikatową chłód i głębię, która będzie tworzyła wokół pana aurę tajemniczości, co jest wyjątkowo pociągające.\nPozwól więc sobie na ten unikatowy perfum i spryskaj się nim na każdy prawidłowy początek dnia. Mięta Cię orzeźwi, piżmo zrelaksuje, a kwiat pomarańczy wprawi w nadzwyczajny nastrój.... A to jeszcze nie wszystko.\nod 85,59 PLN Porównaj oferty\nsugestia dla dżentelmenów lubiących sobie konwencjonalne rozwiązania, a jeśli chodzi o klasykę to niewątpliwie propozycje sygnowane marką Davidoff znajdują się w czołówce pozycji obowiązkowych....\nod 70,09 PLN Porównaj oferty\nod 71,52 PLN Porównaj oferty\nGiorgio Armani Acqua di Gio Pour Homme 200ml M Woda toaletowa –poprzez sporo sezonów właśnie ta kompilacja była nieprzemijającym hitem wśród mężczyzn w każdym wieku. Nic dziwnego – propozycje od...


Laska spacerowa z aluminium lotniczego INDESmed Solaris | OrtoModa.pl\nwybierz S (długość 78 cm)\nLaska z aluminium lotniczego\nNowoczesna, kolorowa laska spacerowa z aluminium lotniczego jest bardzo trwała, prosta w swej formie i elegancka. Maksymalne obciążenie to aż 140 kg. Ten absolutnie oryginalny pomysł na nowoczesną laskę fimry INDESmed został opatentowany na całym świecie.\nTo jedyna laska na świecie o unikalnym, ergonomicznie wygiętym kształcie, wykonana ze spłaszczonej (a nie okrągłej ) rurki z twardego, lekkiego aluminium lotniczego o szlachetnym satynowym wykończeniu.\nBardzo wygodny uchwyt z mocnego tworzywa jest pokryty silikonowym, wymiennym pokrowcem, który jest przyjemny w dotyku przy każdej temperaturze otoczenia. Wysokość uchwytu można regulować z dokładnością milimetra do potrzeb użytkownika.\nLekka laska spacerowa dla użytkownika o wadze do 140 kg.\nTrzon laski wygięty, wykonany z aluminium lotniczego, o przekroju spłaszczonej rurki, malowany farbą proszkową o satynowym wykończeniu, w kolorze zachodzącego słońca,\nDługość: zależna od rozmiaru z możliwą regulacją wysokości uchwytu.\nCertyfikat: CE 11344-1-2007\nLaska regulowana czwórnóg z latarką Tokio\nLaska inwalidzka Beskidy


NALEŚNIKI Z PŁATKAMI OWSIANYMI - Przepisy Joli\ncukier pudercukier trzcinowydyniajajajajkajajkojogurt naturalnymąkamąka pszennamlekopestki z dynipłatki owsianerodzynki\nNALEŚNIKI Z PŁATKAMI OWSIANYMI – pyszne i pożywne naleśniki z płatkami owsianymi. To szybki i łatwy sposób na sycący posiłek, a szczególnie śniadanie. Polecam miłośnikom owsianek i nie tylko 🙂\n3/4 szklanki mąki (1 szklanka = 250 ml)\nok. 1,5 łyżki cukru pudru (opcjonalnie)\nMleko wlałam do miski, dodałam płatki owsiane, pestki dyni, jajko, cukier, wsypałam mąkę i wszystko razem dokładnie zmiksowałam. Tak przygotowane ciasto wylewałam na patelnię i smażyłam z obu stron. Usmażone naleśniki polałam jogurtem naturalnym wymieszanym z cukrem pudrem i posypałam rodzynkami. Na wierzch można położyć też sezonowe owoce takie jak maliny, truskawki, jagody (itp.), a także winogrona czy jabłka.\nlubię kombinować z naleśnikami i tez często do nich wrzucam różne pyszności


Co nowego w GG? - Technologie\npaku 07-02-2012, 08:29\nSkrótem GG już od dawna określa się znany program do internetowych rozmów, teraz jednak zyskał on miano oficjalnej nazwy. Wraz z najbliższą wersją aplikacji ma upowszechnić się też nowe logo.\nPrzygotowywana od roku nowa wersja GG zostanie udostępniona w wersji testowej "beta" jeszcze w lutym. Ma ona połączyć środowiska wersji instalacyjnej (na komputer), przeglądarkowej i mobilnej.\nfot. GG Network - Ewolucja logo GG\n- GG to znany, powszechnie używany skrót zamiennie z Gadu-Gadu - mówi o zmianie nazwy Tomasz Jażdżyński, szef GG Network. - Mówiąc lub pisząc np. GG 21, mamy na myśli numer, pod jakim możemy porozmawiać. Uznaliśmy, że wraz z wydaniem nowej platformy komunikacyjnej należy uznać ten skrót za jedyną, oficjalną nazwę komunikatora. Uprościć, podobnie jak uprościliśmy komunikator.\nZnak w 12-letniej już historii Gadu-Gadu zmieniał się wielokrotnie, w liternictwie i symbolu. Pojawiały się niespójne logotypy innych usług oferowanych przez producenta komunikatora.\nNowe logo GG ma wprowadzić uporządkowaną identyfikację, a jednocześnie wiernie nawiązywać do kultowego słoneczka. Zmiany objęły w nim korektę rozstawu oczu, lekką zmianę uśmiechu, kształtu promieni, ujednolicono kolory. Zauważalna jest na pierwszy rzut oka typografia, czyli czytelne duże litery "GG".\n- Popularny zwrot "Gadu-Gadu" pewnie długo nie zniknie i wcale nie chcemy się z nim żegnać - dodaje Jarek Rybus, PR Manager GG. - Nadal Gadu-Gadu to synonim komunikatora, określenie potocznej pogadanki, rozmowy między znajomymi. Gadu-Gadu to też nazwa portalu. Z pewnością jednak w zakresie nowej zintegrowanej platformy chcemy posługiwać się krótkim, czytelnym GG. Po prostu.\nzmiany logotypy logo komunikatory GG Gadu-Gadu Gadu Gadu


Odpust w Ludźmierzu 15 sierpnia 2009 (ilość zdjęć: 41)\nZarówno o północy jak i na sumie, którą odprawił Ks. Kardynał Stanisław Dziwisz, wierni z całego Podhala zjechali tłumnie, by oddać hołd Gaździnie Podhala.\nNowy Proboszcz w parafii NSPJ Nowy Targ (ilość zdjęć: 23)\nDecyzją Księdza Kardynała Stanisława Dziwisza z dniem 1 lipca nowotarska parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa przywitała Ks. Stanisława Strojka na stanowisku proboszcza.\nW niedzielę 12 lipca o godzinie 10:30, została odprawiona uroczysta Msza Święta, podczas której nowo mianowany duszpasterz złożył przysięgę na ręce parafian oraz Księdza Dziekana Tadeusza Juchasa, który podkreślił znaczenie parafii dla miasta i regionu. Mszę koncelebrował również Ks. Andrzej Fryźlewicz – nowotarżanin i sekretarz Ks. Kardynała Franciszka Macharskiego.\n30 rocznica Papieskiej Mszy na lotnisku w Nowym Targu (ilość zdjęć: 34)\n5 tyś. ludzi, banderia konna z Matką Boską Ludźmierską, Ks. Biskup Jan Szkodoń, Ks. Kapelan Tadeusz Juchas w roli gospodarza, w tle przepiękne Tatry i modlitwa która dosłownie (za sprawą balonów wynoszących intencje składane przez wiernych) i w przenośni wzbiła się ku Niebu, ku Papieżowi, który odwiedził nas 30 lat temu i zostawił trwały ślad w nowym pokoleniu - pokoleniu JP2!\nRycerze Kolumba nie zawiedli - zebraliśmy składkę. Było nas także widać za sprawą Wielkiego Rycerza i przez niego zamówionych kilku flag z logo zakonu.\nXII Pielgrzymka Zakopane-Ludźmierz "Sursum Corda" (ilość zdjęć: 21)\nPo raz dwunasty przemierzają Górale drogi umiłowanego Ojca Świętego na Podhalu. Mnie dane było po raz drugi uczestniczyć w tej pielgrzymce. Modlitwa i radość ze wspólnie spędzonych chwil na papieskim szlaku przesłania fizyczne zmęczenie.\nZapraszamy Rycerzy z całej Polski do tej krótkiej, ale bardzo bogatej w treść pielgrzymki!\nZdjęcia z pielgrzymki również na stronie: www.z-ne.pl\nBielsko-Biała w Ludźmierzu (ilość zdjęć: 33)\nW piątek 5 czerwca, gościliśmy dzieci i młodzież z Bielska-Białej.\nCórki i synowie Rycerzy z tamtejszej rady, oraz scholka i ministranci przyjechali z Księdzem, aby zobaczyć Podhale i Pieniny. Jako przystanek obrali sobie Ludźmierz. Członkowie naszej Rady: Ks. Tadeusz, Jan Jachymiak, Jan Konica i Grzegorz Sienkiewicz oprowadzali po Sanktuarium, oraz ugościli w jadłodajni Tęcza. O kościele pięknie opowiedziała Siostra Urszulanka.\nPodziękowania należą się także Jackowi Raźnemu, który choć nieobecny ciałem pomógł zorganizować to spotkanie.\nCarl Anderson w Krakowie (ilość zdjęć: 17)\nWe czwartek 28 maja, o godzinie 18:00 w Auli Jana Pawła II w Krakowie - Łagiewnikach, gościł Najwyższy Rycerz Zakonu Kolumba.\nSpotkanie było poświęcone promocji książki p.t. Cywilizacja Miłości.\nStaraniem Brata Przemysława Bednarza i wydawnictwa Św. Stanisława, książka została wydana w Polsce i jest dostępna wyłącznie w języku angielskim i polskim!\nAutor opowiadał o genezie powstania książki i składał podpisy na kilkudziesięciu ezemplarzach.\nZobacz filmową relację ze spotkania!\nWieża kościoła NSPJ Nowy Targ (ilość zdjęć: 14)\nJak wygląda Nowy Targ z lotu ptaka? Nie trzeba mieć skrzydeł by się o tym przekonać.\nKs Proboszcz Kazimierz Mynarski poprowadził Wielkiego Rycerza na szczyt wieży.\nStaraniem Krzysztofa będzie można zwiedzać tę wieżę, a opiekę nad nią sprawować będą Rycerze Kolumba!\nRajd Konfederacji Tatrzańskiej (ilość zdjęć: 15)\nW piątek, 15 maja, grupa 60 osób (dzieci, młodzieży, dorosłych) przejechała szlakiem bohaterów Konfederacji.\nWycieczkę rowerową pomagali zorganizować Rycerze Kolumba. Zapewniliśmy wsparcie techniczne i logistyczne.\nBrat Krzysztof Kuranda, Wojciech Florek, Józef Paczka, choć nie podróżowali na 2 kółkach, byli obecni duchem i ciałem!\nDzięki Rycerzowi Maćkowi samochód został wyposażony w "koguta ostrzegawczego"!\nDzień Godności Osób Niepełnosprawnych (ilość zdjęć: 16)\nDzień 5 maj to Światowy Dzień Godności Osób Niepełnosprawnych Intelektualnie.\nRycerze Kolumba zostali zaproszeni na oficjalne obchody.\nProgram: Msza Święta w kościele Św. Katarzyny, przemarsz do MOK-u, gdzie odbyły się przedstawienia dzieci młodzieży niepełnosprawnej, jak również wystawa prac. Po oficjalnej części goście zostali zaproszeni na poczęstunek do Restauracji Ruczaj.\nObchody zorganizowało Stowarzyszenie "Chatka", Starostwo Powiatowe, oraz Urząd Miasta Nowy Targ.\nZdjęcia: Zbigniew Krauzowicz, Wojciech Florek\nSpotkanie z Josephem Schultzem - koordynatorem d.s. Rycerzy w Polsce (ilość zdjęć: 7)\nW atmosferze rodzinnego obiadu, w restauracji przy ul. Wiślnej odbyło się spotkanie 3 rad z Rycerzem ze Stanów Zjednoczonych.\nRada Krakowska podzieliła się najnowszym pomysłem, jakim jest Niedziela Kolumba - 24 maja Rycerze będą mówić o swojej działalności podczas Mszy Św. w kościele na Borku Fałęckim.\nWielki Rycerz z z Bielska Białej opowiedział o planach Szkoły Kolumbiańskiej.\nRycerze z naszej Rady reprezentowani przez Kronikarza Grzegorza Sienkiewicza i Wojciecha Pawlikowskiego opowiedzieli o bieżącej aktywności: pielgrzymce Sursum Corda, Dniu Kolumba oraz o programie wycieczek dla Rycerzy z USA i programie wymiany dla Rycerzy z Polski. Podziękowaliśmy również Joe za wózki inwalidzkie.\nRycerz zza wielkiej wody prosił\npozdrowić wszystkich Rycerzy naszej Rady!


BUTY INSTINCT VS - Skalnik\nButy dla zaawansowanych wspinaczy. Doskonale zaprojektowany kształt i precyzja wykonania.\nButy Scarpa Instinct VS to buty dla wirtuozów wspinaczkowych dróg. Są to buty poprawiające skuteczność na technicznych baldach i ułatwiające wspinanie po trudnych drogach sportowych. Doskonale zaprojektowany kształt i świetnie dobrane materiały sprawiają, że obuwie Scarpa może dać Ci maksimum wsparcia. Buty świetnie spiszą się na mikrokrawądkach, dziurkach, a podeszwa Vibram XS Edge zapewni Ci tarcie tam, gdzie wydawałoby się nie ma na czym stanąć. Średnia asymetria i wygięty profil sprawiają, że z tę zaawansowaną konstrukcję możesz wykorzystać do precyzyjnego ustawiania stóp. W butach zastosowano podeszwę o grubości 3 mm, która oferuje bardzo dobre czucie skały. W konstrukcji wykorzystany został system Bi-Tension przenoszący efektywnie energię na palce. Model pozwoli Ci we wspinaczce osiągnąć wyższy level. Na pewno zwiększysz z nim swoją skuteczność w haczeniu piętą i palcami. Szeroki panel z pasa gumy pozwala na dobre osadzenie pięty, a prążkowany gumowy insert na wierzchu paluchów sprawia, że palce trudniej wyjeżdżają przy ich zaczepianiu o skalne występy i chwyty na ściankach wspinaczkowych. Doskonałe dopasowanie właściwie dobranych butów zapewnia nierozciągliwy, syntetyczny mikrozamsz. Buty posiadają cholewkę konstrukcję typu Slipper, która została wzbogacona o mocny rzep dbający o dopasowanie butów do wysokości podbicia użytkownika. Właściwości:\n- cholewka wykonana z mikrozamszu syntetycznego, który nie ulega rozciąganiu\n- średnia asymetria i wygięcie wspierające pracę stóp na trudnych stopniach\n- gumowa podeszwa Vibram® XS Edge\n- 3 mm grubość podeszwy pozwala na doskonałe czucie skały\n- system Bi-Tension™ wspierający na małych stopniach\n- mocny rzep dopasowujący cholewkę do podbicia\n- pętelki ułatwiające zakładanie i zdejmowanie butów\n- szeroki pas z gumy na pięcie pozwalający na efektywne haczenie piętą\n- oblana gumą strefa wierzchnia palców z perforowaniem ułatwiającym haczenie\n- śródpodeszwa Flexan Cholewka: mikro zamsz syntetyczny\nPodeszwa: Vibram® XS Edge, 3mm\nWaga: 215 g (jeden but, rozm. 40) Vibram® XS Edge to zapewniająca maksymalne wsparcie podeszwa o ulepszonej, odpornej na deformacje plastyczne formule. Charakteryzuje się doskonałą przyczepnością w każdym typie skały oraz wysoką niepodatnością na intensywne użytkowanie. To jedna z najczęściej stosowanych podeszew w butach na techniczne drogi, które tworzy się z myślą o zaawansowanych wspinaczach. Bi-Tension™ System to specjalny rant stosowany w butach wspinaczkowych, okalający obwód stopy, połączony z piętą. Ma on za zadanie przenosić energię skumulowaną w obszarze palców również na cholewkę buta. Dzięki takiemu rozwiązaniu nie tylko zwiększa się efektywność wspinania, ale zmniejsza się także odczuwany ból, wpływając na niezwykły komfort i wygodę krawądkowania. Bi-Tension™ umożliwia zastosowanie cieńszych, bardziej wydajnych podeszw o lepszym „czuciu”, wpływając w ten sposób na redukcję ogólnej wagi buta.\nInnowacja i tradycja – tym Scarpa może wyróżnić się spośród innych producentów butów. Włoska marka, która prawie od początku jest rodzinnym interesem, także w produkcji butów wspinaczkowych kieruje się nowoczesnymi trendami i tradycją szewskiego rzemiosła, które każe wyrabiać obuwie trwałe i dopracowane w każdym szczególe. Buty do wspinaczki Scarpa to jedne z chętniej wybieranych butów wspinaczkowych. Sięgają po nie zarówno nowicjusze, jak i mierzący się z ekstremalnymi problemami wspinacze ekstremalni. Nie wierzysz? Rozejrzyj się po wspinaczkowych ściankach i zobacz relację z wspinaczkowych zawodów. To pewne, że buty wspinaczkowe Scarpa znajdziesz na nogach wielu wspinaczy. Aż kilkanaście modeli w katalogu producenta, to pewność dużego wyboru dopasowanego do potrzeb i stopnia zaawansowania. Buty wspinaczkowe marki Scarpa mają przedstawicieli w segmencie agresywnego obuwia technicznego oraz bardziej symetrycznych i płaskich butów na drogi wielowyciągowe i pierwsze kroki w skalnym świecie. Buty wspinaczkowe dla początkujących mogą reprezentować choćby modele takie jak Scarpa Origin i Force. Jeden i drugi model tych męskich butów wspinaczkowych nie każe rozstawać się ze względnym komfortem, a oferuje sprawność pracy stóp w pionie. Niezbyt ostra asymetria, podbicie o niewielkim wygięciu i sprawne zapięcie na przeciwstawne rzepy pozwalają czuć komfort i dopasować właściwie buty do stóp. Z tych butów mogą być zadowoleni początkujący adepci i wspinacze przeszukujący oferty sklepów oferujących buty do wspinaczki górskiej. Popularnymi butami dla osób o wyższym stopniu zaawansowania są dwa inne modele. Na polskich skałach świetnie sprawdzają się buty Scarpa Vapor. Ostrzejszy czubek na dziurki, system Bi-Tension™ przenoszący dobrze energię na palce i przyczepność i precyzja na krawądach zapewniona podeszwą Vibram® XS Edge sprawiły, że buty wspinaczkowe Vapor słusznie zyskały sławę. Jeszcze agresywniejsze, bardziej techniczne i owiane jeszcze większą sławą są jednak buty Scarpa Instinct. But ten występuje w trzech wersjach, jako buty sznurowane, buty wspinaczkowe na rzepy i baletki. Od baldów po skalne ekstrema na skuteczność pracują w nich: agresywny profil, asymetria i mega przyczepny Vibram® XS Grip2. Mistrzostwo wykonania oferuje maksimum precyzji. Prawdziwym potworem jest kolejny model. Buty Scarpa Drago to bardzo agresywne męskie buty wspinaczkowe stworzone do haczenia na technicznych boulderach. Butów tych używa m.in. Sean McColl, który na technicznych przystawkach potrafi pokazać pełnię wspinaczkowego geniuszu. Nie tylko precyzja wykonania zachwyca w ofercie włoskiego producenta butów wspinaczkowych. Scarpa buty wspinaczkowe produkuje przykładając uwagę także do nowoczesnego designu. Chyba nikt inny, tak jak włoscy szewcy, nie potrafi tak doskonale łączyć skutecznej w skale konstrukcji z po prostu ciekawym wzornictwem, które podąża za najnowszymi trendami produkowania obuwia. Warto zwrócić uwagę również na fakt, że w butach Scarpa do wspinaczki używa się najlepszych komponentów, takich jak renomowane podeszwy Vibram®. W projektowych biurach producenta powstają również własne rozwiązania konstrukcyjne, które przekładają się na skuteczność w skale.


Fachowe pranie tapicerki i kanap w mieście Łomianki ✴ 600 140 170\nPranie kanap i tapicerki w mieście Łomianki\nZamów profesjonalne pranie tapicerki lub kanapy realizowane na terenie miasta Łomianki. Pozbądź się brudu oraz bakterii, które zdominowały Twoje fotele i meble.\nZastanawiasz się jak pozbyć się uciążliwych zabrudzeń? Przebarwienia oraz plamy coraz liczniej pojawiają się na Twoich meblach, pomimo że stosujesz domowe metody pielęgnacji tkanin? Ogólnodostępne środki czystości nie wystarczą do utrzymania kanapy w nienagannym stanie, do tego potrzebne jest profesjonalne pranie tapicerki realizowane w mieście Łomianki.\nUsługa tego typu realizowana jest w dogodnym dla Ciebie terminie oraz w przystępnej cenie. Możesz przywrócić walory estetyczne swoim meblom. Zamów pranie tapicerki do domu lub biura. Doświadczona firma zajmująca się czyszczeniem mebli wypoczynkowych posiada nowoczesne środki chemiczne oraz urządzenia najwyższej klasy.\nPranie kanapy w mieście Łomianki\nPranie tapicerki powinno być dostosowane do konkretnego materiału. Jest to bardzo ważne, ponieważ niektóre tkaniny są bardzo delikatne, zbyt mocny środek czyszczący mógłby doprowadzić do powstania przebarwień. Jednocześnie preparat musi być na tyle skuteczny, aby usunąć wszelkiego rodzaju plamy. Dobór odpowiedniego detergentu nie jest łatwy.\nPrawdopodobnie nie posiadasz wiedzy z zakresu materiałów oraz środków chemicznych. Nic w tym dziwnego, to zupełnie normalne. Taką wiedzę mają wyłącznie specjaliści zajmujący się czyszczeniem mebli zawodowo. Możesz skorzystać z ich wiedzy oraz doświadczenia zamawiając pranie tapicerki realizowane w mieście Łomianki.\nSpecjaliści odradzają stosowania niesprawdzonych metod, na które można natknąć się, przeglądając internet. Jeżeli chcesz przeczyścić swoją tapicerkę, wykorzystując domowe metody, zastosuj szare mydło, sok z cytryny lub sodę oczyszczoną. Pamiętaj jednak, że takie czyszczenie nie jest w stanie zastąpić profesjonalnej usługi.\nNa czym polega pranie tapicerki metodą ekstrakcyjną?\nSposób ten z dnia na dzień zyskuje popularność. Profesjonalne pranie kanapy to czynność, która skradła serca wielu właścicieli mebli wypoczynkowych z miasta Łomianki. Dzięki regularnemu praniu kanapy możesz zachować idealną czystość oraz utrzymać higienę wnętrza. Wpłynie to pozytywnie na zdrowie wszystkich osób przebywających w pomieszczeniu.\nSpecjalistyczne pranie tapicerki realizowane w miejscowości Łomianki polega na wykorzystaniu nowoczesnych preparatów, które rozpuszczają zalegający brud. Pozwala to na usunięcie zanieczyszczeń, które są niemożliwe do usunięcia domowymi sposobami.\nUsługa realizowana jest w domu lub biurze klienta. Pozwala to zaoszczędzić czas oraz pieniądze. Przewóz wielkogabarytowych mebli wiązałby się z dużymi kosztami. Dodatkowo pranie metodą ekstrakcyjną nie zajmuje dużo czasu oraz nie nastręcza problemu pozostałym domownikom. Z tych powodów coraz więcej osób decyduje się na skorzystanie z usługi.\nWykonamy pranie tapicerki meblowej na terenie miasta Łomianki\nChcesz poznać dokładny przebieg prania? Z chęcią przybliżę Ci poszczególne kroki procesu czyszczenia kanapy. Wszystko zaczyna się od przyjazdu specjalisty. Przejdzie on do miejsca realizacji usługi i dokładnie przyjrzy się materiałowi. Na tej podstawie dobierze odpowiednie preparaty oraz metodę prania. Dokona również wyceny usługi.\nFachowiec zagospodaruje sobie odpowiednią ilość miejsca, odsunie meble od ściany oraz ewentualnie przesunie niektóre elementy wystroju. Proces prania rozpoczyna dokładne odkurzanie. To bardzo ważne, aby pozbyć się wszelkiego rodzaju okruchów lub innych zabrudzeń o ostrych krawędziach. Przyspieszają one przecieranie się materiału.\nPo odkurzaniu pora na rozprowadzenie wcześniej wybranego środka piorącego. Wnika on w strukturę materiału i rozpuszcza zanieczyszczenia. Dzięki temu możliwe jest usunięcie go przy pomocy ekstraktora ciśnieniowego. Urządzenie to zasysa zabrudzenia oraz nadmiar wilgoci.\nW przypadku bardziej uporczywych plam stosuje się miejscowe odplamianie. Mocniejszy środek rozprowadzany jest wyłącznie na powierzchni plamy. Pozwala to usunąć zabrudzenia, które do tej pory opierały się wszelkim innym preparatom.\nPo zakończonym praniu materiał jest lekko wilgotny. Pranie kanapy pozwala usunąć nie tylko brud, ale również nieprzyjemny zapach oraz drobnoustroje zalegające w tkaninie. Ten sposób prania jest bardzo lubiany przez mieszkańców miasta Łomianki, ponieważ przy jego pomocy można osiągnąć spektakularne rezultaty.\nCzy pranie kanapy jest bezpieczne?\nTak. Czyszczenie narożnika lub innych mebli jest całkowicie bezpieczne dla materiału. Zapewnia to duża wiedza specjalisty przeprowadzającego usługę. Na bazie doświadczenia potrafi on dobrać odpowiedni preparat, który nie zaszkodzi tkaninie.\nWszystkie środki stosowane podczas prania metodą ekstrakcyjną są również całkowicie bezpieczne dla zdrowia domowników. Wiele osób obawia się o dzieci, bez powodu preparaty do prania zostają dokładnie wypłukane i w żadnym stopniu nie zagrażają zdrowiu dzieci. Właściciele zwierząt domowych również mogą być spokojni o zdrowie pupili.\nJakie zalety ma specjalistyczne pranie kanapy?\nDługa lista korzyści kusi klientów. Każdy chce mieć czysty oraz zadbany dom, a usługa profesjonalnego czyszczenia mebli to umożliwia. Jeżeli chcesz zadbać o zdrowie domowników oraz zapewnić im idealne warunki do nauki, pracy oraz odpoczynku skorzystaj z oferty dostępnej dla mieszkańców miasta Łomianki. Oto niektóre jej zalety:\nMetoda ekstrakcyjna jest bardzo skuteczna, pomaga usunąć nawet najbardziej uporczywe zabrudzenia.\nPranie kanapy pozwala zlikwidować nieprzyjemną woń, która wydobywa się z zaniedbanego materiału.\nCzyszczenie tapicerki zapewnia długotrwałą ochronę.\nUsługa jest dostosowana do Twoich potrzeb oraz bezpieczna dla domowników.\nMożesz pozbyć się drobnoustrojów, które mnożą się w głębokich warstwach tkaniny.\nEfekty prania utrzymują się wiele tygodni.\nLista zalet wynikających z profesjonalnego prania mebli wypoczynkowych jest bardzo długa. Nie dziwi więc fakt, że mieszkańcy miasta Łomianki coraz częściej zamawiają tę usługę. Profesjonalne pranie kanapy to usługa tania oraz skuteczna.\nKoszty związane z praniem tapicerki w mieście Łomianki\nWykwalifikowane firmy udostępniają orientacyjny cennik. Każdy klient może sprawdzić, ile w przybliżeniu będzie musiał zapłacić za usługę. Dokładna wycena ma miejsce po przyjeździe specjalisty. Dzięki temu jest on w stanie dokonać bardziej sprawiedliwej wyceny, uwzględniając stan tapicerki oraz rodzaj materiału.\nKoszt prania kanapy lub narożnika to 100-200 zł. Znacznie mniej, bo od 10 do 50 zł będziesz musiał zapłacić za pranie mniejszych mebli wypoczynkowych takich jak krzesła, fotele i pufy.\n🟠 Jak długo schną meble tapicerowane?\nMateriał po praniu jest lekko wilgotny. Do pełnego wyschnięcia upłynie około 24 godzin. Czas ten może się różnić w zależności od pory roku oraz warunków panujących w pomieszczeniu.\n🟠 Jakie są koszty czyszczenia tapicerki realizowane w mieście Łomianki?\n🟠 Ile kosztuje dojazd do miasta Łomianki?\nDojazd profesjonalisty do miejscowości Łomianki jest całkowicie darmowy.


Mieszkanie wakacyjne znajduje się na posesji o pow. 540 m². Wynajmujący mieszka na stałe w domu lub, korzysta jednak z oddzielnego wejścia. Wyposażenie jest do wspólnego dyspozycji. Jest udostępniona możliwość grillowania.\nWasze apartament ma 1 piętro, 1 pokój, jest o powierzchni 35 m² i jest odpowiedni maksymalnie dla 4 osób. Klimatyzacja troszczy się o przyjemną temperaturę w upalne dni. W chłodne dni komfort w Waszym apartamencie zapewni ogrzewanie elektryczne. Wejście jest na 3. piętrze i prowadzi przez taras o pow. 30 m² bezpośrednio do pokoju dzienno/sypialnianego. Taras z widokiem na morze. Rozkład pokoi jest następujący: pokój dzienno/sypialny jako pokój przechodni i z 1 łóżkiem podwójnym i 2 dostawkami na tapczanie/sofie (odpowiednie tylko dla dzieci poniżej 11 lat), Kącik jadalny, TV i DVD. Kącik jadalny posiada miejsce dla 4 osób. Macie Państwo dostęp do balkonu. kącik kuchenny z kuchenką elektryczną (2 płyty), lodówką (zamrażalnik), mikrofalówką, ekspresem do kawy i czajnikiem elektrycznym. łazienka z prysznicem, WC i suszarką.\nPonadto Wasz holiday-apartament jest wyposażony w, żelazko i pralkę. Odbiór TV oraz programów radiowych przez satelitę.\nPołożenie: Zadar. Mieszkanie wakacyjne znajduje się w wybudowany w roku 1986 dom, wyremontowanym w roku 2003 i jest funkcjonalnie urządzone. Posesja leży w dzielnicy mieszkaniowej. Również dzięki spokojnemu i słonecznemu położeniu zakwaterowanie jest bardzo chętnie wybierany. Dojazd na posesję prowadzi przez drogę boczną. Przy domu do Państwa dyspozycji 4 miejsca parkingowe (sam. osobowe) na posesji. Najbliższa możliwość zakupów znajduje się w odległości 100 m, restauracja 150 m i centrum miejscowości 3 km. Borik: dyskoteka 500 m, apteka 700 m i bank 800 m. kino w miejscowości Zadar 5 km. lotnisko w miejscowości Zemunik Zadar 16 km. Plac zabaw dla dzieci w odległości 150 m. Park narodowy Starigrad Paklenica z Winnetou Safari 30 km. Park narodowy wodospadów Krka 60 km. Sibenik 73 km. Park narodowy jezior plitwickich 115 km. Split 143 km.\nW lecie: Adriatyk w miejscowości Diklo 100 m, plaża kąpieliskowa ze żwirkiem i z platformami kąpieliskowymi. Inne oferty sportowo-rozrywkowe czekają na Was w okolicy. Na przyklad tenis, minigolf, nurkowanie każdorazowo 1000 m w miejscowości Borik. sporty wodne w miejscowości Diklo 100 m.\nkoszty na miejscu: obligatoryjnie: sprzątanie końcowe 15 € za osobę na pobyt.\nodległość do najbliższego lotniska: 16 Km\nod 354 € za tydzień\nNumer obiektu 196334 na stronie www.domy-letniskowe.com\nod Sergej M.\nMieszkanie było OK, klimatyzacja musiałyby być zawarte w cenie i niestety właściciele nie znali niemieckiego.\nBARDZO POLECAM, PRZEMILI WŁAŚCICIELE, CUDOWNA OKOLICA\nod Erzsébet B.\nŁadny hotel, blisko do morza, ale trochę dziecinne, nie polecam go. Niecierpliwy i niewygodne z właścicielem. Wszystko apróságért zdenerwowany nas.\nod Krisztina T.\nTo wszystko było niesamowite !!!\nNumer obiektu: 196334\nhttps://www.domy-letniskowe.com 196334 Domek letniskowy Urlop wypoczynkowy Zadar https://static.ferienhausmiete.de/pictures/152915/bilder_original/152915_1686106991751.jpg\n«Domek letniskowy Urlop wypoczynkowy Zadar» osiągnął ocenę 4.2 (w skali ocen: 1 do 5) przy 4 oddanej /ych opinii /ach.\nErzsébet B. 1970-01-01\nKrisztina T. 1970-01-01


Agrisan 15 kg - www.govet.pl - Drobiarski Sklep Internetowy\nPrzeglądasz: Strona główna Nowości Agrisan 15 kg wstecz\nWłaściwości i działanie preparatu do suchej deyznfekcji Agrisan\nSłuży do dezynfekcji i sanityzacji budynków inwentarskich w obecności zwierząt hodowlanych (w szczególności polecany jest dla trzody chlewnej, drobiu, bydła, owiec i koni).\nAgrisan znalazł również szerokie zastosowanie w hodowli bydła. Polecamy go stosować w pomieszczeniach odpoczynku krów, szczególnie pod wymionami i w zawilgoconych miejscach obory, a także w kojcach porodowych i na stanowiskach dla krów, szczególnie w tylnych ich częściach, blisko kanałów gnojowych.\nMożna go również stosować na głęboką ściółkę, a także w kojcach dla cieląt. Agrisan zwalcza mikroorganizmy powodujące wzrost ilości komórek somatycznych.\nStosowanie Agrisanu ogranicza zachorowania na mastitis, choroby skóry, schorzenia kończyn oraz ogranicza występowanie biegunek i chorób dróg oddechowych.\nAgrisan ze względu na swoje właściwości również nadaje się do zastosowania w chowie drobiu (kury, indyki, gęsi, kaczki, strusie, gołębie i inne).\nPreparat należy nanieść lub rozpylić na ściółkę wokół mat, na gniazda i w najbardziej wilgotnych miejscach pomieszczenia, a także na całość ściółki przed wprowadzeniem nowego stada kurcząt lub niosek.\nAgrisan zapobiega chorobom mokrej ściółki, biegunkom piskląt, kokcydiozie, pomorowi drobiu i pomorowi rzekomemu, a także zmniejsza zachorowalność na choroby dróg oddechowych.\nZnacznej redukcji ulegają larw much, zaobserwowano również pozytywny wpływ na ściółkę (zmniejszenie pH oraz polepszenie właściwości fizycznych ściółki – sucha o małej lepkości).\nPreparat polecamy używać przy wejściu do boksów, ze specjalnym uwzględnieniem narożników pomieszczenia oraz miejsc szczególnie narażonych na rozwój chorobotwórczych drobnoustrojów.\nAgrisan jest skuteczny w przypadku zagrożenia drobnoustrojami powodującymi gnicie strzałki kopyta, nosaciznę, choroby dróg oddechowych, zapobiega rodokokozie źrebiąt, zmniejsza ilość amoniaku w pomieszczeniu.\nPrzeciwdziała tworzeniu się ropni na kopycie oraz w znaczący sposób likwiduje larwy much.\nAgrisan stosuje się bezpośrednio na słomę. Jest to bardzo istotne dla kocących się owiec.\nPreparat unieszkodliwia mikroorganizmy odpowiedzialne za powstawanie biegunek, chorób stawów, racic oraz zapobiega wysokiej koncentracji amoniaku w pomieszczeniach.\nRedukuje ilość much, oocyst kokcydiów oraz innych ekto,- i endopasożytów. Przeciwdziała listeriozie, zanokcicy, niesztowicy czy streptokokozie.\nPreparat znajduje szerokie zastosowanie w hodowlach psów i kotów. Chwalą go sobie hodowcy stosujący Agrisan regularnie w klatkach i kojcach. Preparat poprawia zdrowotność szczeniąt wpływając na ich kondycję i samopoczucie. Silnie osusza miejsce bytowania zwierząt i działa wiruso-, bakterio- i grzybobójczo.\nDodatkową zaletą preparatu jest fakt, że można go stosować w obecności zwierząt, a ewentualne pobranie Agrisanu przez psy powoduje także lekkie zakwaszenie ich przewodu pokarmowego, co sprzyja rozwojowi korzystnej mikroflory, a także uniemożliwia rozwój patogennych mikroorganizmów, w tym E.coli, Salmonella, Enterococcus.\nAgrisan stosowany już od pierwszych dni życia w obecności szczeniaków pomaga w utrzymywaniu wysokiego statusu immunologicznego (odporność) poprzez zapobieganie szerzeniu się takich chorób psich jak: nosówka, choroba Rubartha (wirusowe zapalenie wątroby), parwowiroza, leptospiroza, parainfluenza, a u kotów: chlamydiozy, herpeswiroza, caliciwiroza, panleukopenia, a także FIP, FIV czy FeLV.\nPreparat nanosi się na dezynfekowaną powierzchnię lub ściółkę 1 - 2 razy w tygodniu przez równomierne posypywanie.\nOptymalna dawka to 50 - 100 g / 1m2 .


Prace z kasztanów - Blog nie tylko o książkach\nalina 17 października, 2017\t Gry i zabawy / Odkrywca poza domem\nMacie już uzbierane kilogramy kasztanów? My tak! Emilka uwielbia zbierać kasztany. Szuka ich pod każdym kasztanowcem 🙂 Wypycha sobie nimi kieszenie, wypycha nimi moje kieszenie i wszystkie torby, torebki i wiaderka. Samo zbieranie i poszukiwanie daje jej niesamowicie dużo frajdy, a wykorzystanie kasztanów do zabawy w domu dodatkowo napędza. Które dziecko tak nie ma?\nPomysły na zabawy z kasztanami\nPoniżej prezentujemy nasze pomysły na zabawy z kasztanami\nŚwietna zabawa z dzieckiem. Moja córka uwielbia odgrywać rólki, więc zrobienie ludzików z kasztanów jest dla niej dodatkową atrakcją przez zabawą w teatrzyk. Inspiracji do zrobienia ludzików z kasztanów w internecie jest wiele. My robimy najprostsze wersje ludzików, a później córka je ozdabia, zawija w papier i wymyśla dla nich jakieś imiona. Do zrobienia ludzików są potrzebne: kasztany, coś ostrego do przedziurawienia ich oraz zapałki lub wykałaczki.\nDobrym pomysłem jest zrobienie z kasztanów gąsienicy lub nawet dużego węża. Świetna zabawa, a przy okazji dziecko ćwiczy małą motorykę nadziewając kasztany na sznurek lub linkę.\nPrzy pomocy kasztanów nieźle idzie nauka liczenia 😉 Wariantów jest dużo, najprostszym jest policzeni kasztanów i ułożenie obok nich odpowiedniej kartki z cyferkę.\nUkładanie szlaczków z kasztanów\nMy zamiast szlaczków układamy literki, a z literek imię. Dziecko bawi się i uczy się literek. Można tak się bawić zarówno w domu, jak i na spacerze. Na spacer trzeba tylko zabrać kredę.\nPomysł podchwycony ze świetnego bloga Mojedziecikreatywnie.pl. Do miski/pojemnika wkładamy czystą kartkę, dodajemy farby w różnych miejscach kartki, wkłądamy kasztany i trzęsiemy. Powstają strasznie fajne i kolorowe abstrakcje. Moja córka tak wyczarowała serię obrazków pod tytułem „Cztery pory roku”. Bawiła się przy tym wyśmienicie.\nPieczątki z kasztanów\nZ kasztanów można zrobić niesamowicie fajne pieczątki. Na kasztan tylko trzeba przykleić naklejkę piankową. Gotowe! Można robić pieczątki z farb lub też wykorzystać tusz do pieczątek.\nWazonik z kasztanów\nMożna spróbować z kasztanów zrobić coś bardziej skomplikowanego, co będzie przez chwilę cieszyć oko. My robiłyśmy wazonik wykorzystując do tego klej na gorąco i puszkę po kawie. Widziałam w internecie także wieńce świąteczne i inne dzieła sztuki. Cóż, wystarczą tylko chęci i wyobraźnia.\nPrevious PostRozwój motoryki u dziecka\nNext PostCzy każda dziewczynka chce być księżniczką? Grzegorz Kasdepke zna odpowiedź


April's blog - uroda, DIY, kulinaria, podróże, lifestyle: Mogło być lepiej - ostatni shinybox\nMogło być lepiej - ostatni shinybox kolorówka, pielęgnacja ciała, uroda\nW ostatnim pudełku znalazłam 5 produktów. Plus za to, że wszystkie są pełnowymiarowe. Minus, że żaden mnie specjalnie nie zachwycił. Dla przypomnienia, lipcowa edycja shinybox zawierała: ampułkę pielęgnacyjną Yasumi, cień w kredce Etre Belle, lakier Glazel, chłodzący żel BingoSpa oraz pomadkę Venita.\nJeśli miałabym wybrać jeden kosmetyk, z którego jestem najbardziej zadowolona, byłby to żel po opalaniu od BingoSpa. I to właśnie on najlepiej wpasowuje się do nazwy lipcowej edycji - Summer story.\nLakier winylowy Glazel trafił mi się w kolorze nr 600. To bardzo rozbielony róż, który do pełnego krycia potrzebuje 3 warstw, na szczęście nie smuży.\nAmpułkę Yasumi otrzymałam w wersji z kolagenem - ma nawilżać, napinać i odżywiać. Pojemność malutka - 3 ml. Używam przede wszystkim pod oczy, efektów niestety nie widać.\nPrzyznaję, kredka Etre Belle ma naprawdę bardzo ładny kolor. W prawdzie do aplikacji na całą powiekę się u mnie nie nadaje, ale wykorzystuję ją do podkreślenia dolnej linii rzęs. Odporna na ścieranie, ale i na demakijaż ;)\nŻel chłodzący z BingoSpa naprawdę polubiłam. Przynosi ulgę rozgrzanej skórze i naprawdę porządnie chłodzi. Minus - zapach jest bardzo intensywny i po aplikacji czuć go w całym mieszkaniu.\nOstatni kosmetyk - pomadka ochronna Venita z filtrem SPF6. Do wyboru była również pomadka Floslek i płatki Dermo Pharma. Szkoda, że moja wersja ma tak niski filtr, a sama pomadka sprawdza się bez ochów i achów.\nPodsumowując - zawartość pudełka mnie niestety nie zachwyciła.\nJest to ostatnie pudełeczko jakie Wam prezentuję na blogu. Zabawa w otrzymywanie shinyboxów troszkę zaczęła mnie już męczyć. A przecież chodzi o to, aby otrzymywanie pudełek- niespodzianek sprawiało przyjemność i budziło ciekawość, aby sprawdzić co jest w środku. Zresztą myślę, że Was też już troszkę zmęczyły pojawiające się co miesiąc pudełeczka, na co drugim blogu.\nNika 11 sierpnia 2014 18:52\nFaktycznie kiepskie pudełeczko...\nDarin 11 sierpnia 2014 19:01\nCieszę się, że się nie skusiłam.\nRzeczywiście niewarte zakupu pudełko\nJasodhara 11 sierpnia 2014 19:46\nKusi mnie za każdym razem tajemnica tych pudełek, ale po rocznej przygodzie z GB, podliczeniu strat i zysków bilans jest wciąż ujemny. Tak więc teraz tylko czytam o tym bo jest w Shinny lub Glossy, a pieniądze wolę oszczędzać na jeden a porządny kosmetyk\nAnita B. 11 sierpnia 2014 22:07\nFakt te liczne post pudełkowe trochę nużą. A najfajniejsza w tym pudełku jest chyba kredka. I ampułka jeszcze.\nJoanneD 11 sierpnia 2014 23:29\nNo faktycznie, w sumie nic takiego powalającego...\nrogaczki 12 sierpnia 2014 00:08\nFiltr pomadki faktycznie malutki... Mam skłonność do podrażnienia ust na słońcu, więc spodziewałabym się po ukierunkowanym produkcie większej ochrony.\npatrycja 12 sierpnia 2014 12:03\nJak to mówi się nic mi nie urwało to pudełeczko, ale sam fakt odpakowywania niespodzianki jest plusem takich pudełeczek ;)\nyzma87 12 sierpnia 2014 13:11\nSłabo, dobrze że nie zamówiłam ;-)\nZawartość tego pudełka zupełnie mnie nie interesuje - byłabym na prawdę zła gdybym skusiła się na jego zakup...


2009 Marzec | dr Mariusz Fijałkowski\nKonkurs “Aż w nos szczypie” rozstrzygnięty\nMimo kalendarzowej wiosny wczorajsze (środa 25.03.09) opady śniegu wytworzyły odpowiedni nastrój przed rostrzygnięciem konkursu fotograficznego “Aż w nos szczypie”. Konkurs był organizowany przez Młodzieżową Radę Miejską w Łęcznej, Miejsko-Gminną Bibliotekę Publiczną Filia nr. 3 przy współpracy Rady Osiedla Bobrowniki. Zainteresowanie fotografią zimową było dość duże. Na konkurs wpłynęło 140 zdjęć z terenu powiatu łęczyńskiego przesłanych przez 48 uczestników.\nJury dokonało wnikliwej analizy i nagrody oraz wyróżnienia przyznano następującym osobom:\nI miejsce Bartłomiej Smolak za zdjęcie pt. “Nie do końca samotny”\nII miejsce Dariusz Staniak za zdjęcie pt. “1″\n1. Dariusz Choina - “Zima nocą”\n2. Beata Szymaniak - “Wieś w bieli”\n3. Sandra Siembida - “Pole”\n1. Michał Kamiński - “Aleja gwiazd”\n2. Paulina Kondraciuk - “Lodowy wodospad”\n3. Julita Filipiuk - “Brrrr…”\n4. Katarzyna Gil - “Nic mnie nie zatrzyma”\nNagrodę specjalną otrzymała Irena Kiepura, oraz najmłodszy 4 letni uczestnik Adam Brodzisz.\nNa wystawie w bibliotece na ul. Jaśminowej pojawiło się kilkadziesiąt osób, co bardzo mnie cieszy. Każdy uczestnik konkursu, który był wczoraj na rozdaniu nagród otrzymał drobny upominek. Wystawę będzie można jeszcze przed dłuzszy czas podziwiać w bilbliotece, do czego serdecznie zachęcam.\nDziękuje wszystkim uczestnikom i gratuluje za pracę i zaangażowanie przy robieniu tak pieknych fotografii.\nMłodzież z Łęcznej podpisała porozumienie\n27 lutego 2009 roku Młodzieżowa Rada z Łęcznej oraz Młodzieżowa Rada z Kostrzyna nad Odrą podpisały porozumienie z Parlamentem Dzieci i Młodzieży Województwa Lubelskiego. Konferencja odbyła się w Urzędzie Wojewódzkim. Uroczystość miała naprawdę medialną oprawę. Konferencja prasowa, na której byli przedstawiciele prasy, radia i telewizji poprzedziła podpisanie porozumienia. Zaproszeni goście również dopisali. Warto wymienić chociażby senatora Gogacza z PiSu, Joannę Senyszyn z SLD, wicewojewodę, lubelskiego kuratora oświaty, burmistrzów, dyrektorów szkół oraz młodzież.\nNa słowa uznania zasługują władze Parlamentu Dzieci i Młodzieży, którzy byli organizatorami tego wydarzenia.\nŻałuję tylko, że nie było lubelskich parlamentarzystów i władz Lublina. To w końcu do nich najbliżej ma młodzież z naszego regionu. Do nich młodzi chcą się zwracać ze swoimi problemami, ich chcą słuchać. Niestety do wyborów parlamentarnych jeszcze 2.5 roku, więc to może usprawiedliwiać ich nieobecność. Ale nie było również kandydatów na europosłów – co już może dziwić (wybory przecież w czerwcu). Całe szczęście ich nieobecność zrekompensował bardzo interesujący wykład posłanki Senyszyn, po którym osobiście pogratulowałem jej zdobycia nagrody za blog roku 2008 w kategorii polityka.\nMam nadzieje, że porozumienie zostanie rozszerzone na organizacje młodzieżowe z innych miast Polski. Razem zawsze łatwiej działać i coś organizować. Błyski fleszy podczas składania podpisów utwierdziły mnie jedynie w przekonaniu, że młodzież zaczyna być coraz bardziej dostrzegana i powoli, ale bez kompleksów wychodzi z cienia starszych polityków.


Nowe fakty ws. zadymy w Zagrzebiu. Policja informuje, co stało się z kibicami Legii Warszawa - Sport WP SportoweFakty\nChorwacka policja podała bilans starć pomiędzy zwolennikami Legii Warszawa i Dinama Zagrzeb, do których doszło przed meczem III rundy el. Ligi Mistrzów 2021/22. Jeden z fanów Wojskowych trafił do szpitala.\nPiotr Bobakowski 04 Sierpnia 2021, 12:51\nYouTube / 24sata / Pseudokibice na ulicach Zagrzebia\nHorror na ulicach Zagrzebia na dobę przed meczem Dinama z Legią Warszawa w eliminacjach Ligi Mistrzów 2021/22 odbił się głośnym echem w Europie (więcej TUTAJ). Na szczęście, jak podają chorwackie media obyło się bez ofiar śmiertelnych.\n"Z dotychczasowych informacji wynika, że w starciach pomiędzy pseudokibicami obu drużyn ucierpiała jedna osoba. To weteran ustawek z Polski, który został przywieziony do szpitala ze złamaną nogą. Zdjęcie rentgenowskie potwierdziło złamanie kończyny oraz... kilka wcześniejszych urazów. W Zagrzebiu uszkodzonych zostało pięć punktów gastronomicznych i trzy zaparkowane pojazdy" - dowiedział się portal 24sata.hr.\nChorwacka policja w komunikacie do mediów podała, że w konflikcie na ulicach Zagrzebia wzięło udział ok. 300 zwolenników Dinama i ok. stu pseudokibiców z Polski. "Przyjezdni kibice w towarzystwie policji opuścili już Chorwację, a śledztwo jest w toku" - pisze 24sata.hr.\nWcześniej media relacjonowały, że podczas wtorkowej zadymy chorwaccy i polscy kibole obrzucali się kamieniami, butelkami i racami. - Wszyscy goście uciekli do wnętrza kawiarni. Kelnerzy zamknęli drzwi, a my próbowaliśmy się ukryć. Nie liczyli się z niczym. Rzucali kieliszkami, butelkami, krzesłami. To był horror - tak bójkę opisał jeden z mieszkańców Zagrzebia.\nMecz Dinama z Legią w III rundzie el. Ligi Mistrzów rozpocznie się w środę o godz. 20:00. Transmisja telewizyjna będzie dostępna w TVP 2 (kanał w WP Pilot) i TVP Sport. Relacja tekstowa live w WP SportoweFakty.\nMercier Skuter 04-08 19:15 Zgłoś komentarz\nBydło (sorki Młódźka)\nWschodni Płomien 04-08 17:24 Zgłoś komentarz\nJak ładnie napisane zwolennicy Dianama i pseudokibice z Polski\nG13 04-08 16:36 Zgłoś komentarz\ntomas68 04-08 14:08 Zgłoś komentarz\nNarodowi "bohaterzy", "patrioci" ?\nLubuszanin. 04-08 13:23 Zgłoś komentarz\nNie dać sie chłopaki\nAfery i skandale Piłka w Europie Chorwacja Europejskie Puchary Piłka nożna Liga Mistrzów Legia Warszawa Dinamo Zagrzeb


Fototapeta na wymiar San Javier mission - Zobacz stylowe dekoracje w większym formacie\nFototapeta "San Javier mission"\nInteresuje Cię Fototapeta na wymiar "San Javier mission"? Motywy [product_tags] wspaniale sprawdzają się na fototapecie. Poza fototapetą "San Javier mission" polecamy też inne ciekawe wzory z kategorii Place of Worship. Zarówno "San Javier mission" jak i inne fototapety na wymiar świetnie sprawdzą się nie tylko jako dekoracja sypialni, gabinetu, jadalni ale także przestrzeni użytkowych, takich jak biura, gabinety, poczekalnie.\nMontaż fototapety "San Javier mission" jest blyskawiczny i łatwy: produkt otrzymasz w formie 50-centymetrowych pasów, które przykleisz na ścianie za pomocą kleju do tapet. Fototapeta "San Javier mission" nie wymaga użycia specjalistycznych akcesoriów: odpowiedni do nich klej, wałki i pędzle znajdziesz w każdym sklepie budowlanym. Dla Twojej wygody zestaw akcesoriów do tapetowania możesz zamówić również z fototapetą na ścianę "San Javier mission" więcej informacji na ten temat jest w sekcji "Dodaj akcesoria".\nFototapeta San Javier mission\nwięcej Tagi: #fototapety, #america, #christian, #christianism, #christianity, #loreto, #architecture, #church, #mission, #religion, zwiń


Białe kruki na e-booki, czyli społeczna akcja reaktywacji dawnych książek - Blog | ekonINpoland\nBrowse » Home » film książka » Białe kruki na e-booki, czyli społeczna akcja reaktywacji dawnych książek\nBiałe kruki na e-booki, czyli społeczna akcja reaktywacji dawnych książek\nNazwiska takie jak Kazimierz Chłędowski, Stefan Barszczewski czy Aleksander Bronikowski nie pojawiają się wprawdzie na listach szkolnych lektur czy bestsellerów, ale bez wątpienia zajmują ważne miejsce w historii literatury. Dzięki akcji społecznej "Białe kruki na e-booki" czytanie dzieł autorów takich jak oni – dawnych, ale nie zapomnianych – staje się znowu możliwe.\n"Białe kruki na e-booki" to akcja promująca wznawianie książek w formie elektronicznej. Skierowana jest zarówno do czytelników, którzy poszukują książek niedostępnych już na rynku, jak i do autorów oraz właścicieli praw autorskich zainteresowanych wznowieniem swoich publikacji w nowoczesnej formie.\nE-booki to nie tylko wygoda i dostępność, ale także ogromna szansa dla niszowych tytułów. – Takie książki są niechętnie wznawiane przez tradycyjnych wydawców, ze względu na wysokie koszty i brak gwarancji zysku – wymagają inwestycji w papier, druk, transport i magazynowanie. Zupełnie inaczej sprawa wygląda w przypadku e-booków, których nie dotyczą takie problemy jak wyczerpanie nakładu, czy brak miejsca na półkach księgarń – mówi Marzena Zawadzka, Prezes Zarządu firmy Inpingo, inicjatora akcji.\n"Białe kruki na e-booki" to alternatywa dla literatury masowej i szansa dla książek które na tradycyjnym rynku wydawniczym nie mają perspektyw na reedycje, mimo że są wartościowymi publikacjami poszukiwanymi przez czytelników. Nowoczesna technologia pozwala ochronić wiele znakomitych tytułów przed zapomnieniem – warto pamiętać, że literatura, poza funkcją rozrywkową jest też swego rodzaju okiem na świat - także ten współczesny. Zaglądając do książek Stefana Barszczewskiego czy Adama Krechowieckiego można zapytać co w nas zostało z tych lat?\nInicjatorem i organizatorem akcji jest firma Inpingo, oferująca innowacyjne na polskim rynku technologie wydawnicze. Inpingo współpracuje z wydawnictwami także w zakresie digitalizacji oraz składu publikacji w wielu formatach z jednego źródła co pozwala na uniknięcie kosztownego dostosowywania zasobów wydawcnitwa do potrzeb szybko zmieniających się technologii.\nPierwsza edycja akcji "Białe kruki na e-booki" zaowocowała reedycją kilkuset zapomnianych tekstów literackich powstałych na przestrzeni blisko stulecia – pomiędzy rokiem 1830 a latami trzydziestymi minionego wieku. Kolejnym krokiem będzie odtworzenie w wersji elektronicznej kolejnych publikacji, tym razem dwudziestowiecznych. O tym, które książki zyskają nowe, cyfrowe życie mogą decydować zarówno czytelnicy, jak i autorzy wypełniając formularz na stronie internetowej akcji www.bialekrukinaebooki.pl


Opencaching Polska Wroclaw - NaszeMiasto.pl\nOpencaching polska wroclaw\nWięcej na temat: geocaching gra opencaching wrocław kesze wrocław gdzie we wrocławiu znajdę kesza\nZnajdź „kesz”, czyli nietypowa gra miejska\nJak powinna być skonstruowana gra miejska? - Na to nie ma jednej recepty - mówi Michał Grelewski z ŁSIM „Topografie”, które organizuje gry w Łodzi. - Dobrze jest próbować nowych pomysłów - tylko w ten sposób można znaleźć formułę, którą gracze pokochają.\nWięcej na temat: gry miejskie łódź gra miejska łódź gra terenowa łódź opencaching opencaching łódź skrzynki łódź lokalizacje skrzynek łódź\nGeocaching w powiecie będzińskim - skarby, które znajdziesz w okolicy\nJeśli ciągle czujesz w sobie prawdziwego odkrywcę i lubisz odwiedzać nowe, niebanalne miejsca, geocaching jest właśnie dla Ciebie! Nie musisz wyjeżdżać daleko – powiat będziński skrywa wiele tajemnic, które możesz odkryć właśnie z geocachingiem.\nWięcej na temat: geocaching w będzinie geocaching powiat będziński atrakcje w bedzinie\nGeoŚcieżka Zakręcony Kwidzyn, czyli skrzynie ze skarbami na rondach\nPod koniec sierpnia otwarta zostanie GeoŚcieżka Zakręcony Kwidzyn, która będzie skrywała wiele nietypowych skarbów.To próba zainteresowania mieszkańców naszego miasta geocachingiem, coraz popularniejszą w Polsce grą terenową.\nWięcej na temat: Geościeżka Zakręcony Kwidzyn Krzysztof Kania geocaching Kwidzyn gry terenowe Kwidzyn\nGeocaching - odkrywaj Śląsk z GPS-em\nGeocaching to gra terenowa polegająca na poszukiwaniu "skarbów" ukrytych przez innych. Również u nas zdobywa ona coraz więcej fanów!\nWięcej na temat: geocaching geocaching w polsce geocaching baza skrzynek gps śląsk geocaching katowice geocaching zabrze geocaching gliwice\nGeocaching w Kwidzynie. W sobotę otwarcie kolejnej ścieżki!\nElmodemonico i Kwidzyńskie Centrum Kultury serdecznie zapraszają na kolejną kwidzyńską przygodę z geocachingiem, która tym razem będzie poświęcona zabytkom architektury neogotyckiej.\nWięcej na temat: geocaching kwidzyn geocaching w kwidzynie Elmodemonico kwidzyn\nmecz polska nigeria wroclaw


Ile mółby być warty kurs kierowcy koparko-ładowarki? - sutekia.net\nW dzisiejszych czasach niezwykle popularne są różnego typu kursy oraz szkolenia. Mogą one dotyczyć dowolnej prawie dziedziny, ponieważ stałe podwyższanie umiejętności jest zawsze lukratywne zarówno dla pracownika, jak i jego obecnego albo potencjalnego pracodawcy.\nNa rynku istnieje wiele firm, które przeprowadzają takie kursy. Mogą to być kursy operatora koparki, mechanizmów do transportu betonu czy też instruktaż obsługi maszyny górniczej. Przykładowo kurs operatora może być przeprowadzony w dowolny sposób wybrany przez kursanta dzień tygodnia. Można też wybrać jakąkolwiek godzinę. Same zajęcia mogłyby zostać przeprowadzane w trybie porannym, wieczorowym albo nawet weekendowym. Kursy te odbywają się przy zastosowaniu najbardziej nowoczesnego i najpopularniejszego obecnie na budowie sprzętu. Najlepsze firmy szkoleniowe mają tak bardzo szerokie doświadczenie, jak i doskonałą bazę, która umożliwia szybkie przeprowadzanie szkoleń.\nPrzykładowa koparko-ładowarka ma największy zakres zastosowań, co sprawia, że znajdziemy ją na prawie jakimkolwiek obiekcie budowlanym. Posiadanie koniecznych uprawnień jest więc niezwykle intratne dla każdego pracownika budowlanego, który pragnąłby powiększyć swoje kompetencje. Są to urządzenia wielozadaniowe, gdyż można by z nich korzystać zarówno przy załadunku ładunków, jak i przy kopaniu otworów w glebie.