#BVB Moja historia - Fandoms.pl - Twoje fandomy są tutaj!\n#BVB Moja historia\nKrótka historia jak poznałam zespół Black Veil Brides.\nW Armii jestem od ponad miesiąca, ale nie o tym dziś napiszę. To zupełnie inna historia, a więc wszystko zaczęło się od bloga. Był koniec stycznia, zimno, śnieg - nudy. Zaczęłam przeglądać pewne forum. Tam natknęłam się na przykłady utworów, które są podobne do danego artysty. Między innymi znalazłam Black Veil Brides. Zapisałam dwa zamieszczone tam tytuły w notesie i na tym zakończyło się moje zainteresowanie zespołem do czasu, aż nie włączyłam pierwszej piosenki.\n(Pomińmy fakt, że mam obsesję na punkcie gitary elektrycznej XD )\nZ powodu wolnego internetu włączyłam tylko melodię. Za nic w świecie nie mogłam połączyć ich wyglądu z muzyką. Wszystko zaczęło się od "Goodbye Agony". Gdy usłyszałam pierwsze dźwięki muzyki, wiedziałam, że to jest to, właśnie tego szukam :D Przeszukując internet natknęłam się na ich stare zdjęcia w makijażu. Nie przeszkadzało mi to, praktycznie nie zwracałam na to uwagi XD Dla mnie liczy się muzyka, a nie to jak artysta wygląda. W przypadku BVB jedno z drugim idealnie się komponuje.\nIm bardziej zagłębiałam się w ich twórczość, tym bardziej zaczęłam się do nich przekonywać. W pewnym momencie zaczęło się to przeradzać w obsesję, która z resztą trwa do teraz ;) (Kto z BVB Army tak nie miał? XD ) Czytałam wszystko, co z nimi związane i doszłam do wniosku, że to naprawdę wspaniali ludzie. Dążą do wyznaczonych celów i wiedzą czego chcą. Są nieco zwariowani na swój sposób. Poza tym, kto jest tak szalony, by jeść papier?\nCo BVB zmieniło w moim życiu?\nDzięki nim zrozumiałam, by nie przejmować się tym, co myślą o mnie inni. Stałam się bardziej tolerancyjna i nie już zwracam uwagi na wygląd innych (nie patrzyłam na to tak szczególnie), tylko staram się poznać tą osobę. Z niewiadomych przyczyn jestem dość odrzucona przez "kolegów" z mojej klasy. Niestety smutne, ale prawdziwe. Przez to czuję lekką pustkę i smutek, ale dzięki ich muzyce ta pustka zostaje wypełniona. Ich muzyka ma pewien przekaz. Między innymi, by się nie poddawać i dążyć do spełnienia marzeń. W ten sposób stali się moimi bohaterami.\nJak tu trafiłyśmy? Czyli jak nieraz czysty przypadek może wiele spowodować\nPOMOCNE CHŁOPAKI - BVB\nRedaktor tego posta zarobił dotychczas 888 punktów za:\nJakość: 20 Popularność: 267\nWsparcie: 1 Ocena i wartość ocen: 37\n267 czytelników Mar 9, 2016\nAww lubię czytać takie historie :3. Też kocham gitarę elektryczną, właśnie dzięki Dżejkowi zaczęłam na niej grać xD\nUwielbiam ich zwariowaną naturę, szczególnie CC'ego *^*\nA widzisz, też stałam się niepodatna na hejty wobec mnie dzięki BVB, to niesamowite ^^\nJa na początku oglądałam filmiki na yt, czytałam strony dla gitarzystów i wyczytałam chyba wszystko xD\nbardzo mi się podoba to jak napisalas <3\nmi również się podoba, bardzo ciekawie napisane :)\nswietnie napisałaś, i uporzadkowalas tak to wszystko, bardzo mi się podoba historia jak i post ^^\nmnie również się podoba, bardzo ciekawe, starannie napisane, post ideał :)\nmoim zdaniem mega ;3\nmoim również, bardzo dobrze i starannie napisany post ^^\nsuper historia i fajnie skonstruowany post ^^\nzgadzam się, ciekawie opisane ;3\nBardzo fajnie opisałaś ;) Gratuluję\nto ode mnie też gratki :) post wyszedł Ci świetnie ^^\nmega mi się podoba twoja historia <3\ngif z Andym jedzącym papier najlepszy haha <3\nhaha widzę że nie tylko mnie to rozwala xd\nmega serio ^^ super wyszlo i fajnie się czyta ;3\nsuper się czyta ;3\nmiałam podobne początki tez gdzies się natknelam na nich w necie i z początku nic ;p\nmiałam bardzo podobnie :D\nfajnie napisalas ^^\nzgadzam się z przedmówcą ;p\nfajna historia i super ten gif xd\nboże ten gif powala xd\nmega mi się podoba ;3\nwspaniala historia ^^\nrównież się zgadzam, super wyszło serio, ciekawie, fajnie, no ideolo ;3\nMoim zdaniem super <3\nFajna historia i naprawdę mega post\nsuper historia :) super post :)\nświetnie napisałaś !! bardzo fajnie się to czyta! zgadzam się chłopaki są niesamowici i dają fanom naprawdę wielką siłę do dążenia po swoje marzenia :)\ni oczywiście nie tylko Ty masz obsesję na ich punkcie XD\ni motywację też ^^\nwspaniale ze dolaczylas do naszego fandomu ^^\nzgadzam się ;3 ... na prawdę dziewczyna się postarała i warto przeczytać, nawet jeśli jest sie z innego fandomu c;\no tak, napisała świetnie i mega ciekawie ^^\nfajnie wszystko napisalas ,, jak sie to zaczela co dzieki nim zyskalas <3\ni niczego nie zabrakło ;3\nCudowna historia. *-* A post naprawdę świetny. :)\nŚwietnie napisane i gratuluję tego, że w końcu znalazłaś swój fandom :)\nNo i ten gif mnie rozwalił :)\nuwielbiam czytac takie historie ^^\nJa takżę lubię czytac takie historie :)\naż się jąknęłaś xdd\nhaha to z emocji xD\nBardzo dobrze poskładana ;)\ni ciekawie napisana ;)\nTeraz wygladaja super, a historia dosc dziwna, bo bym pomyslala, ze bedac w tym fandomie chlopakiz kalsy cie nie dorzuca, a wrecz przeciwnie^^\nuprzedzenia są, były i będą... nie mija to nigdy. Niestety takie mamy społeczeństwo, nietolerancja się szerzy, no ale co zrobić... też myślę, że źle zinterpretowałaś trochę to, tu chodziło o to że chłopacy zmienili coś w jej życiu, że zmienili ją :)\nswietna historia serio <3\nmi również się podoba, na prawde się różni od innych :3\ni jest ciekawie opisana :)\nnie tylko ty tak uważasz ^^\nteż tak uważam *o*\nDzięki fandoms poznałam chłopaków i cieszę się że w końcu miałam z nimi do czynienia bo nigdy wcześniej o nich nie słyszałam i przez te kilka tygodni tak wiele się o nich dowiedziałam a ich muzyka dominuje na moich playlistach :)\nTwoja historia jest tez ciekawa i super ją opisałaś ^^\nno i super ;3 im nas więcej tym lepiej ;3\nŚwietna historia! Witamy w #BVBArmy ! ❤❤❤❤\nNo jest mega :) ... bardzo się różni od innych wstawianych na ten portal :D\ni bardzo ciekawie ją opisała ^^\nświetna historia, moja była ciut inna, ale na swój sposób podoba xD... Bardzo mi się podoba jak to napisałaś, moim zdaniem akurat ta historia to prawdziwe arcydzieło ^^ . A przede wszystkim; Witamy cię w armii :D\nnie wszystkie mogą być takie same XD moja też się troche różni ;) a opisane jest fajnie i ciekawie :)\nSwietnie napisane, dobra robota ^\nzgadzam się, ciekawa historia :)\nŚwietna historia. Ni eprzejmuj się, ze jesteś nie lubiana przez "kolegów". Kiedyś będą żałować...\ndokładnie, poza tym zawsze tak jest.... Ci co się na swój sposób wyróżniają są odrzucani przez społeczeństwo... nic z tym nie zrobimy, trzeba iść przed siebie z wysoko uniesioną głową i nie patrzeć się na innych ^^\nBardzo ciekawa historia, super to opisałaś, nic temu postowi nie brakuje ^^ Super, że chłopacy zmienili coś w Twoim życiu i fajnie, że ich polubiłaś :)\nNapisze to, co już kilka osób pisało: Serdecznie witamy Cię w BVB Army <3\nŚwietna historia, bardzo interesująca!! Muszę zapoznać się z ich muzyką!\nCieszę się, ze od początku nie zwracałaś uwagi na wygląd tylko na ich twórczość. To częsty błąd nowych fanów :)\nTzn że ja jestem szalona xd\nTak,jem papier. Jestem dziwakiem :') Andy piona! Haha xd\nDziś posty czytano : 1989 razy


Czy mogę otrzymać krzyż na obozie? - zapytaj.zhp.pl\nCzy mogę otrzymać krzyż na obozie?\nW Sierpniu jadę na mój pierwszy obóz harcerski i na spotkaniu przed obozowym pani instruktor pytała się kto nie m przyrzeczenia/krzyża i powiedziałam że ja, bo jeszcze wtedy nie skończyłam próby, ale wczoraj udało mi się ją zakończyć. Czy morze być tak że otrzymam krzyż na obozie?\nI co jeśli kadra obozu myśli że nie mam jeszcze skończonej próby?\npytanie zadane 27 lipca 2016 w Próby przez użytkownika wikoria10 (123) ● 1 ● 5 ● 7\nPani instruktor ? Chyba raczej "druhna"\nkomentarz 22 marca 2017 przez użytkownika dh. Maja (428) ● 13 ● 50 ● 62\nO "przyznaniu Krzyża Harcerskiego" czyli o Twoim przyrzeczeniu decyduje Twój drużynowy, to on wyznacza jego termin. Oczywiście może to uczynić w porozumieniu z kadrą obozu, ale to on powinien odebrać Twoje przyrzeczenie. W przypadku, gdy nie jest instruktorem, może to zrobić ktoś inny ale wg mnie jego obecność jest bardzo wskazana, ba nawet niezbędna.\nodpowiedź 28 lipca 2016 przez użytkownika Zyga (746) ● 7 ● 16 ● 29\nJak najbardziej. Mój kolega był na obozie i złożył przyrzeczenie.\nodpowiedź 22 marca 2017 przez użytkownika dh. Maja (428) ● 13 ● 50 ● 62\nOgólnie tak jak ktoś odpowiedział wcześniej to zależy od twojego drużynowego.Ale jeżeli drużynowy podejmie szybciej decyzje możesz dostać na przyszłym biwaku lub rajdzie jeżeli masz w przyszłym czasie.\nodpowiedź 22 marca 2017 przez użytkownika niezalogowany\nJeżeli drużynowy podejmie szybciej decyzje możesz dostać na przyszłym biwaku lub rajdzie jeżeli masz w przyszłym czasie.\n2 odpowiedzi 141 wizyt\nSprawność ,,Wyborca" i optymalna liczba sprawności na jednym obozie.\npytanie zadane 13 lipca 2017 w Próby przez użytkownika Regis (105) ● 1 ● 4\n2 odpowiedzi 925 wizyt\npytanie zadane 4 lipca 2015 przez użytkownika Dawidekrypek28 (366) ● 6 ● 17 ● 28\n2 odpowiedzi 500 wizyt\nCzy sprawności mogą zdawać tylko osoby, które dostały krzyż? Jak przebiega zdanie sprawności?\npytanie zadane 17 lutego 2016 w Próby przez użytkownika minimini (147) ● 4 ● 13 ● 17


Kryzys w śniegu. Kampania zimowa 1806-1807 [J. Arnold] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00554 006034 20225260 na godz. na dobę w sumie\nAutor: J. Arnold Liczba stron:\nISBN: 978-83-7889-522-0 Data wydania: 2017-11-11\nTytuł oryginału: Crisis in the Snows: Russia Confronts Napoleon The Eylau Campaign 1806-1807 © Copyright James R. Arnold © Copyright for Polish edition Wydawnictwo NapoleonV Oświęcim 2014 Wszelkie Prawa Zastrzeżone Na okładce obraz Mariusza Kozika www.mariuszkozik.comTłumaczenie: Michał Rukat Redakcja: Mariusz Promis Redakcja techniczna: Dariusz MarszałekStrona internetowa wydawnictwa: www.napoleonv.pl Kontakt: napoleonv@o2.pl Numer ISBN: 978-83-7889-522-0 Skład wersji elektronicznej: Kamil Raczyński konwersja.virtualo.pl\nSpis treściWstęp do polskiego wydaniaPodziękowaniaLegendaSpis mapSpis ilustracjiWstępRozdział IHistoria dwóch morderstwRozdział IINapoleon rusza na wschódRozdział IIINapoleońska machina wojennaRozdział IVRosyjska machina wojennaRozdział VPosunięcia strategiczneRozdział VIKwestia dowodzeniaRozdział VIIPoczątek ofensywy francuskiejRozdział VIIIMgła wojnyRozdział IXBitwa pod PułtuskiemRozdział XSprawy państwoweRozdział XIRosyjska ofensywa zimowaRozdział XIIWalki odwrotowe BennigsenaRozdział XIIIPrzedostatni dzieńRozdział XIVKryzys w śnieguRozdział XVIławskie popołudnieRozdział XVIBezowocna rzeźRozdział XVIIWina i okolicznościZałącznikiZałącznik IRachunek siłZałącznik IISkład i organizacja armii rosyjskiej i pruskiejZałącznik IIISkład i organizacja armii francuskiejZałącznik IVBitwa pod Gołyminem (Ordre de Bataille)Załącznik VBitwa pod Pułtuskiem (Ordre de Bataille)Załącznik VIBitwa pod Pruską Iławą (Ordre de Bataille)Załącznik VIIPrzedstawienie bitwy na mapachZałącznik VIIILogistyka w PolsceBibliografiaWszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.\nWSTĘP DO POLSKIEGO WYDANIABitwa pod Pruską Iławą uchodzi za jedną z większych rzezi, mających miejsce w czasie wojen napoleońskich. Autorzy niniejszej pracy stoją na podobnym stanowisku, które prezentują w końcowej części pracy. Całe dzieło skupia się na opisie działań wojennych od końca listopada 1806 roku do bitwy pod Pruską Iławą włącznie. Nie jest to jedyna praca na ten temat, która ukazała się w naszym kraju. Pierwsza poważna książka naukowa, poświęcona w całości bitwie ukazała się w Nakle nad Notecią w 1995 roku i została napisana przez Tomasza Rogackiego1. Na kolejne opracowania przyszło czekać do 2008 roku, kiedy to ukazały się prace Summerville’a2 oraz Jasińskiego i Skowronka3. To pierwsze dzieło jest jednak bardzo słabe, dość skrótowe, w dodatku fatalnie przetłumaczone. Z kolei druga praca nie opisuje całej kampanii, a jedynie jej epizody. I wreszcie ostatnim opracowaniem przedstawiającym szczegółowo zimowe walki na terenie Polski jest książka G. Lechartiera Manewr na Pułtusk, która ukazała się w 2011 roku, nakładem wydawnictwa Napoleon V4. Autor skupił się w niej na działaniach, mających miejsce na ziemiach polskich od wkroczenia wojsk francuskich, aż do końca grudnia, kładąc szczególny nacisk na ostatnią fazę walk. Jest to praca oparta w dużej mierze na źródłach i pozbawiona tak charakterystycznych dla zachodnich dzieł wtrąceń z pamiętników, w związku z tym może się wydawać trudna w odbiorze. Z drugiej strony autor jest bardzo obiektywny i mimo swojego pochodzenia nie staje po żadnej ze stron. Czy to oznacza, że niniejsze opracowanie nie powinno ukazać się w Polsce, albowiem temat został wyczerpany? Osobiście nie trafiłem w życiu na takie dzieło, a poza tym jestem zwolennikiem tezy, że kolejne publikacje poruszające tematykę mają sens o ile wnoszą coś do przedstawianego tematu. A tak niewątpliwie jest z Kryzysem w śniegu. Jednocześnie warto zauważyć, że jest to pierwsza praca, poruszająca tak szczegółowo tematykę tej części kampanii. Ponieważ ukazało się już jedno opracowanie obu autorów nie trzeba przedstawiać ich czytelnikowi5. Warto natomiast przypomnieć, że ich styl charakteryzuje się żywą narracją i obfitym korzystaniem z licznych źródeł, wydanych przez wszystkie strony uczestniczące w konflikcie. Lekturę ułatwiają mapy oraz wprowadzenie w sytuację polityczną, które tłumaczy przyczyny konfliktu. Bardzo ciekawe jest też opisanie armii obu stron, przedstawione w pierwszych rozdziałach książki, które co prawda stawia w przesadnie złym świetle armię rosyjską, niemniej pokazuje różnice w obu systemach szkolenia i walki6. Za to w dalszej części tekstu autorzy dość wyraźnie stają po stronie Rosjan, nie tyle sympatyzując z nimi, co oceniając ich sukcesy (albo zamieniając porażki na zwycięstwa) i postawę w konfrontacji z Francuzami. Widać to szczególnie mocno w momentach, kiedy krytykują pomysły napoleońskich dowódców na czele z Napoleonem. Dodając do tego stawianie wyżej rzetelności rosyjskich raportów prezentuje się obraz pracy, która niekoniecznie jest obiektywna. Może to być związane z fascynacją autora osobą Davida Chandlera, który przy ogromnej wiedzy był jednak nieodrodnym dzieckiem imperium mającego do dziś dnia wielki żal do Cesarza Francuzów o fakt, że stanął im na drodze do sukcesu (cóż z tego, że na krótko). Nie oznacza to jednak, że nie oddają cesarskiemu, co cesarskie i wiele opisów walk pokazuje jakość napoleońskiej machiny wojennej. Szczególne wrażenie wywiera finałowa bitwa, która przedstawiona jest niczym starcie tytanów, w iście epickim stylu, pełna dramatyzmu i nagłych zwrotów akcji. Z jakością tego obrazu idzie również rzetelność naukowa, albowiem jest on oparty na źródłach w postaci raportów i pamiętników uczestniczących w nim bohaterów. Autorzy nie stronią od mniej romantycznej strony wojny i piszą o bezustannej walce z warunkami atmosferycznymi, głodem oraz monotonią wojskowego żywota. Nie zapomnieli też o tym co się dzieje, gdy milkną działa i „do boju” ruszają sanitariusze. Pokazanie losu rannych po bitwie pod Pruską Iławą nie jest może tak przejmujące, jak to, które było ich udziałem w czasie kampanii 1812 roku, ale z pewnością robi wrażenie. Ponieważ dzieło ukazuje się na rynku polskim, należy też wspomnieć o sprawie narodowej. Na pewno rzuca się w oczy opis naszej ojczyzny, jako miejsca zapomnianego przez Boga i ludzi. Kilkakrotnie wspomina się polskie pustkowia i wrogą postawę części miejscowej ludności. Trzeba jednak pamiętać, że opis dotyczy głównie terenów położonych na wschód od Dolnej Wisły, które w opisywanym okresie nie mogły wytrzymać porównania z Niemcami, Włochami, czy Francją, na terenach których walczyli dotychczas żołnierze Wielkiej Armii. Jeśli dodamy do tego ogromne tempo walk w Prusach, niesprzyjającą aurę i problemy z zaopatrzeniem, związane z ubogą siecią dróg i miast to trudno mieć za złe, że taki właśnie obraz Polski prezentują autorzy, tym bardziej, że zasadniczo mówią ustami swoich bohaterów. Natomiast kwestią dyskusyjną jest podejście Napoleona do Polaków, które znów wzorem Chandlera było bardzo cyniczne i z góry zakładało wykorzystanie naszych przodków, jako mięsa armatniego i bufora, mającego stanowić strażnicę wschodnich rubieży cesarstwa. Ostatnim zarzutem pod adresem autorów, jest brak stosowania przypisów w miejscach, gdzie przedstawione są koncepcje planów stron, w związku z czym nie zawsze można śledzić, skąd pojawił się konkretny pomysł. Nie jest to nagminne, niemniej zdarza się w kilku sytuacjach. Mam nadzieję, że powyższa krytyka nie zniechęciła czytelnika do lektury, albowiem prezentowane dzieło ma zdecydowanie więcej plusów, niż minusów. Chciałbym też zapewnić, że zarówno tłumacz, jak i redaktor oraz wydawca włożyli mnóstwo wysiłku w to, żeby kolejna praca autorów była jak najlepsza i przyjemna w odbiorze dla czytelnika. Podobnie jak w innych opracowaniach przyjęto pisownię jednostek od brygady wzwyż z dużej litery. System numeracji jest naprzemienny (liczby arabskie/rzymskie), za wyjątkiem numerów pruskich batalionów fizylierów. Nazwy własne jednostek pisane są małymi literami (poza słowem „Gwardia” i oddziałami niemieckimi oraz kozackimi, noszącymi nazwy od dowódcy/szefa). Cytaty w tekście pisane są kursywą, natomiast zwroty określające pewne umowne nazwy umieszczone są w cudzysłowie. Tam, gdzie było to możliwe, wstawiono polskie nazwy miejscowości, nawet wtedy, gdy nie istnieją one dziś na mapach. Mam nadzieję, że uniknąłem w tej kwestii pomyłek i szczególnie Ci czytelnicy, którzy pochodzą z okolic ówczesnych bitew będą zadowoleni. Jeśli stanie się inaczej, jest to tylko moją winą. Przy okazji chciałbym podziękować dr. Sławomirowi Skowronkowi za cenne uwagi i wyjaśnienia, zwłaszcza te poświęcone armii rosyjskiej i nazwom miejscowości na Mazurach. Bez tych wskazówek praca byłaby z pewnością gorsza.Mariusz Promis\n1 Nieco rozszerzone wydanie tego samego autora wyszło w 2004 roku w znanej serii Historyczne Bitwy wydawnictwa Bellona: T. Rogacki, Pruska Iława 1807, Warszawa 2004. 2 Ch. Summerville, Polska kampania Napoleona, Warszawa 2008. 3 J. Jasiński, S. Skowronek, Wschodniopruskie kampanie Napoleona, 2008. 4 G. Lechartier, Manewr na Pułtusk, Oświęcim 2011. 5 Więcej informacji na ten temat, J. R. Arnold, R. R. Reinertsen, Triumf Napoleona. Kampania frydlandzka 1807 roku, Oświęcim 2012. 6 Chodzi tutaj głównie o zbytnią krytykę rosyjskiej musztry i regulaminów, które same w sobie nie były złe.\nPODZIĘKOWANIAKorzystaliśmy ze zbiorów zgromadzonych w następujących instytucjach. W Europie: Agence Photographique de la Réunion des musées nationaux; Bayerisches Hauptstaatsarchiv – Kriegsarchiv; Geheimes Staatsarchiv Preussischer Kulturbesitz; Landesamt für Kultur und Denkmalflege – Landesarchiv; i przede wszystkim, Öffentliche Bibliothek der Universität Basel. W Stanach Zjednoczonych: Anne S. K. Brown Military Collection, John Hay Library na Uniwersytecie Browna w Providence; Biblioteka Kongresu w Waszyngtonie; University of Virginia w Charlottesville; U.S. Army Military History Institute w Carlisle; Virginia Military Institute w Lexington; Washington and Lee University w Lexington; Rockbridge Regional Library w Lexington. Chcemy podziękować działowi badań naukowych za udostępnienie mikrofilmów znajdujących się w Rosyjskim Państwowym Archiwum Wojskowym. Jesteśmy zobowiązani Aleksandrowi Mikaberidze za bardzo życzliwe wsparcie, ponieważ odpowiadał osobiście na wiele naszych pytań, zaś jego praca o Bagrationie oraz książka o rosyjskim korpusie oficerskim dostarczyły nam wielu bezcennych informacji. Chcieliśmy także wyrazić wdzięczność Aleksandrowi Żmodikowowi, który udzielał nam odpowiedzi ze swojego domu w Sankt Petersburgu. Dziękujemy również Alexii Senkowsky, której wielokulturowe umiejętności były niezwykle przydatne w procesie powstawania tego dzieła. Kristian Reinertsen z niezwykłą wyrozumiałością poświęcił czas na tłumaczenie potrzebnych fragmentów dzieł z języka niemieckiego. Hanna Girardin i Maureen Reinertsen pomogły nam wygładzić styl przekładów z języka francuskiego. Pamiętamy również o Kurcie Michaelu Herzogu, który pomagał odcyfrować odręczne pismo księcia Karla von Mecklenburga. Z kolei Max Sewell podzielił się z nami swoim doświadczeniem wyjaśniając tajemnice, jakie zgłębiał Adobe Illustrator. I wreszcie dziękujemy Michaelowi Nigro, który wykorzystał swoją wiedzę fotograficzną, aby powielić ilustracje zamieszczone w niniejszym opracowaniu. Przede wszystkim chcemy podziękować Robercie Wiener, która kolejny raz pomagała nam w przygotowaniu tej pracy niczym wzorowy szef sztabu. Podobnie jak Berthier i Scharnhorst, sprostowała wiele naszych błędów i niedopatrzeń. Jeszcze raz, dziękujemy Wam wszystkim. Za pozostałe błędy bierzemy pełną odpowiedzialność.\nLEGENDABiałe prostokąty oznaczają jednostki francuskiej piechoty, natomiast prostokąty wypełnione kolorem jednostki piechoty rosyjskiej. Prostokąty przekreślone po przekątnej symbolizują jednostki kawalerii. Prostokąty oznaczające jednostki jazdy rosyjskiej zostały w połowie wypełnione czarnym kolorem. Nazwy jednostek francuskich zostały w większości wypadków zapisane czarną czcionką na białym tle, a nazwy jednostek rosyjskich czarną czcionką na szarym tle, np.: Linie ciągłe i przerywane oznaczają ruch jednostek. Strzałki wskazują kierunek ruchu.francuska piechota francuska jazda rosyjska piechota rosyjska jazda kozacyZNAKI WOJSKOWEwielka bateriafrancuska bateriarosyjska bateriabatalion (dwie linie pionowe)pułk (trzy linie pionowe)brygada (symbol „x” nad prostokątem)dywizja (podwójny symbol „x” nad prostokątem; w tym wypadku jest to dywizja kawalerii)korpus (potrójny symbol „x” nad prostokątem; w tym wypadku jest to IV Korpus)\nSPIS MAPMapa 1. Teatr działań wojennych, listopad 1806 Mapa 2. Dorzecze Narwi, Bugi i Wkry, grudzień 1806 Mapa 3. Bitwa pod Czarnowem, 23 grudnia 1806 Mapa 4. Forsowanie linii Wkry, grudzień 24, 1806 Mapa 5. Sieć dróg prowadzących do Gołymina i Pułtuska, 24-26 grudnia 1806 Mapa 6. Bitwa pod Gołyminem, faza początkowa, 26 grudnia 1806 Mapa 7. Bitwa pod Gołyminem, 26 grudnia 1806 Mapa 8. Pole bitwy pod Pułtuskiem, 26 grudnia 1806 Mapa 9. Bitwa pod Pułtuskiem, faza I: początek ataku Lannesa Mapa 10. Bitwa pod Pułtuskiem, faza II: ostatnie natarcie Lannesa Mapa 11. X Legion ratuje Lannesa Mapa 12. Kwatery zimowe Mapa 13. Dolina rzeki Łyny Mapa 14. Bitwa pod Morągiem, faza I, 25 stycznia 1807 Mapa 15. Bitwa pod Morągiem, faza II, 25 stycznia 1807 Mapa 16. Kontrofensywa Napoleona, 2-3 luty 1807 Mapa 17. Pościg Napoleona, 5-6 luty 1807 Mapa 18. Bitwa pod Dwórznem, faza I, 6 luty 1807 Mapa 19. Bitwa pod Dwórznem, faza II, 6 luty 1807 Mapa 20. Manewry ariergardy Bagrationa, 7 luty 1807 Mapa 21. Bitwa o Pruską Iławę, wieczór, 7 luty 1807 Mapa 22. Pole bitwy pod Pruską Iławą Mapa 23. Początkowe ustawienie Rosjan, poranek, Pruska Iława, 8 luty 1807 Mapa 24. Ustawienie taktyczne Bennigsena Mapa 25. Początkowe ustawienie Francuzów, poranek, Pruska Iława, 8 luty 1807 Mapa 26. Zajmowanie pozycji przez Francuzów, Pruska Iława, 8 luty 1807 Mapa 27. Atak wiążący Napoleona Mapa 28. Natarcie Augereau Mapa 29. Kontratak Rosjan Mapa 30. Szarża Murata Mapa 31. Reakcja Rosjan na pojawienie się Davouta Mapa 32. Walka o Serpale Mapa 33. Obszar od Serpal do Kreege Berge Mapa 34. Moment dominacji Francuzów pod Pruską Iławą Mapa 35. Marsz L’Estocqa do Althof Mapa 36. Wieczorne ataki Prusaków Mapa 37. Odwrót spod Pruskiej Iławy\nSPIS ILUSTRACJINapoleon wjeżdża przez Bramę Brandenburską, mal. Bovinet (kolekcja Reinertsena) Napoleon rozmyśla nad grobem Fryderyka Wielkiego, 25 październik 1806 (kolekcja Arnolda) Lasalle przyjmuje kapitulację Szczecina, 30 października 1806, mal. Gros (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Centre Georges Pompidou w Paryżu – dalej MSN) Francuska piechota w linii na polu bitwy pod Pruską Iławą, mal. Fort (MSN) Francuska piechota w czworoboku (kolekcja Arnolda) Kolumny francuskiej piechoty nacierają pod Pruską Iławą, rys. Fort (MSN) Piechota Gwardii Cesarskiej, mal. Le Blanc (kolekcja Reinertsena) Król Fryderyk Wilhelm III, mal. Buchhorn (kolekcja Reinertsena) Generał Aleksander Osterman-Tołstoj (kolekcja Reinertsena) Marszałek Jean Bessières, mal. Lambert (kolekcja Reinertsena) Generał Jean Rapp, mal. Lamberta (kolekcja Reinertsena) Marszałek Jean Lannes, mal. Tardieu, Studio Nigro (kolekcja Reinertsena) Generał Louis Suchet, mal. Lambert (kolekcja Reinertsena) Eugeniusz Witemberski (kolekcja Reinertsena) Generał Barclay de Tolly, mal. Weber (kolekcja Reinertsena)_____Poniższe ilustracje pojawiają się na stronach od 196 do 201: Pozostałości batalionów Pruskiej Gwardii maszerujące przez Memel (14 stycznia 1807), mal. Röchling (kolekcja Reinertsena) Cesarz Napoleon (kolekcja Arnolda) Kirasjerzy d’Hautpoula rozbijają kostromskich muszkieterów, bitwa pod Dwórznem, 6 luty 1807, mal. Langlois (MSN) Car Aleksander, mal. Weber (kolekcja Reinertsena) Pruska królowa nagradza porucznika Hellwiga medalem Pour le Mérite, mal. Knötel (kolekcja Reinertsena) Kolumny Soulta szturmują Pruską Iławę i sąsiedni cmentarz wieczorem 7 lutego 1807 roku, mal. Fort (MSN) Generał hrabia Leontij Bennigsen, mal. Bolt (kolekcja Reinertsena) Pruska rodzina królewska ucieka do Memla, gdy Francuzi podchodzą pod Królewiec, mal. Friedrich (kolekcja Reinertsena) Kapitan grenadierów Louis Hugo na cmentarzu w Pruskiej Iławie, mal. Lapeyre (MSN) Marszałek Joachim Murat, mal. Tardieu, Studio Nigro (kolekcja Reinertsena) Manewr kawalerii d’Hautpoula przed kościołem pod Pruską Iławą poprzedzający szarżę na rosyjskie linie, mal. Fort (MSN) Szarża Murata na Rosjan, mal. Charpentier (MSN Strzelcy konni Gwardii Cesarskiej, dowodzeni przez generała Dahlmanna, mal. Huen, (MSN) Pułkownik Lepic na czele grenadierów konnych Gwardii Cesarskiej pod Pruską Iławą, mal. Detaille (MSN) Żołnierze z korpusu L’ Estocqa przypuszczają decydujący atak na Lasek Brzozowy w pobliżu Kutschitten, mal. Röchling (kolekcja Reinertsena) Marszałek Jean Soult, mal. Tardieu, Studio Nigro (kolekcja Reinertsena) _____Marszałek Michel Ney, mal. Lambert (kolekcja Reinertsena) Marszałek Jean Bernadotte, mal. Lambert (kolekcja Reinertsena) Marszałek Louis Berthier, mal. Lambert (kolekcja Reinertsena) Generał Jean d’ Hautpoul, mal. Lambert (kolekcja Reinertsena) Orzeł francuski (kolekcja Arnolda) Atak na cmentarz wieczorem 7 lutego, mal. Gorbaut (MSN) Walka podczas zamieci śnieżnej pod Pruską Iławą (kolekcja Arnolda) Pułkownik Castex wydaje rozkaz Gotuj!, mal. de Myrbach (kolekcja Reinertsena) Marszałek Pierre Augereau, mal. Tardieu, Studio Nigro (kolekcja Reinertsena) Generał Nicolas Dahlmann, mal. Gregorius (kolekcja Reinertsena) Generał Louis Friant, mal. Tardieu, Studio Nigro (kolekcja Reinertsena) Marszałek Louis Davout, mal. Lambert (kolekcja Reinertsena) Generał Fabian Osten-Sacken, (kolekcja Reinertsena) Gerhard von Scharnhorst (kolekcja Reinertsena) Generał Anton L’Estocq, mal. F. Arnold (kolekcja Reinertsena) Szkic z 1812 roku pochodzący z zeszytu Larreya, pokazujący ranę zadaną kozacką spisą i późniejszą amputację, Studio Nigro (kolekcja Arnolda) Hrabia Matwiej Płatow, mal. Dean (kolekcja Reinertsena) Mapa Napoleona, 1807, noc 7 lutego (kolekcja Reinertsena) Mapa Napoleona, 1807, poranek 8 lutego (kolekcja Reinertsena) Mapa Napoleona, 1807, noc 8 lutego (kolekcja Reinertsena) Pierwsza mapa pruska, 1807, (kolekcja Reinertsena) Mapa pruska sporządzona przez Knakfussa, 1808 (kolekcja Reinertsena)\nWSTĘPO godzinie 9 rano we wtorek, 28 października 1806 roku, grupa europejskich ministrów spraw zagranicznych i wybitnych duchownych przybyła na wezwanie by przywitać nowego rezydenta Pruskiego Pałacu Królewskiego w Berlinie. Goście przeszli pomiędzy szeregami imponujących gwardzistów Cesarstwa Francuskiego i wkroczyli do sali audiencyjnej. Wewnątrz, spotkali się z najpotężniejszym człowiekiem na świecie, cesarzem Napoleonem Bonaparte. Zaledwie dwadzieścia siedem dni wcześniej, poprzedni mieszkaniec tego pałacu, król pruski Fryderyk Wilhelm III, wysłał ultimatum do francuskiego monarchy. W odpowiedzi, Napoleon błyskawicznie rozgromił osławioną armię pruską i zajął stolicę Prus. Triumf Napoleona miał miejsce po niedawnym wspaniałym zwycięstwie pod Austerlitz, gdzie pokonał on połączone armie Austrii i Rosji. W wyniku tych zwycięstw, 37-letni francuski geniusz wojskowy, rządził obecnie ogromnym imperium kontynentalnym, największym od czasów starożytnych. Skala zwycięstwa Napoleona oszołomiła Europę, zaś on sam wydawał się być niezwyciężony, podobnie jak i legiony jego Wielkiej Armii. Opór stawiała już tylko Wielka Brytania. Ponieważ Napoleonowi brakowało środków militarnych by zagrozić wyspiarskiemu imperium, zdecydował się na wojnę handlową. Wydanie Dekretu Berlińskiego, który zamykał porty kontrolowane przez Francuzów na handel z Wielką Brytanią, okazało się kolosalnym błędem. Jak napisał historyk, David Chandler: Bardzo możliwe, że moment wydania dekretu jest cezurą, od której kariera Napoleona osiągnąwszy swoje apogeum, zaczęła chylić się ku ruinie. Podczas gdy Napoleon prowadził wojnę gospodarczą przeciwko Wielkiej Brytanii, inny młody przywódca, car Rosji Aleksander I, postanowił wypełnić złożoną wcześniej obietnicę i wspomóc pruskiego króla. Rosyjski władca wysłał swoje wojska na zachód, gdzie po przekroczeniu pruskiej granicy miały spotkać się z nadciągającą francuską falą, która właśnie przekraczała Odrę i parła dalej na wschód. Zderzenie tych obu sił, miało miejsce w jednym z najbiedniejszych i najbardziej jałowych regionów Europy, a ukształtowanie terenu, pogoda i szczęście odegrało kluczowe role. W ciągu dwóch miesięcy los odwrócił się niespodziewanie, kiedy niedoświadczona armia rosyjska, rozdarta kłótniami dowódców, mocno nadwyrężyła legiony Napoleona pod Pułtuskiem i Gołyminem. Przeciwnicy cesarza radowali się widząc słabość korsykańskiego ogra, który wycofał się na zimowe kwatery by lizać rany. Tymczasem armia rosyjska nie próżnowała – jej zakrojona na szeroką skalę ofensywa zmusiła cesarza Francuzów do prowadzenia strasznej zimowej kampanii. W lutym 1807 roku spotkała go najpoważniejsza jak dotąd porażka, poniesiona na pokrytym śniegiem polu pod Pruską Iławą. Oczywiście, zaraz po bitwie obie strony ogłosiły swoje zwycięstwo, ale było absolutnie jasne, że po raz pierwszy w karierze Napoleon natknął się na niezłomnego przeciwnika. Można stwierdzić, że owe dwa miesiące przed Pruską Iławą były ostatnim momentem, kiedy gwiazda Napoleona świeciła tak jasno. Po tej bitwie, jej blask zaczął jednak blednąć.Jeśli historia może nas czegoś nauczyć, to na pewno tego, że to samo zdarzenie może wydawać się zupełnie odmienne dla ludzi różnych narodowości. W związku z tym, jestem niezmiernie zadowolony, że przy okazji tworzenia tej pracy mogłem spojrzeć na opisywane wydarzenia, korzystając z opracowań rosyjskich i niemieckich. Rosyjscy koledzy byli uprzejmi przetłumaczyć materiały, które otrzymałem z Rosyjskiego Państwowego Archiwum Wojskowego, w tym wspomnienia z kampanii. Ponadto, Aleksander Żmodikow opracował potrzebne materiały z Dziennika Działań Wojennych, podczas gdy doktor Aleksander Mikaberidze przetłumaczył wspomnienia i wyciągi z pamiętników. Trzeba pamiętać, że to armia rosyjska była najzagorzalszym przeciwnikiem Napoleona na kontynencie. Jej żołnierze przeszli do historii jako „chodzące karabiny”: głupi, sztywni, ale odważni. Podobnie niepochlebną opinią cieszą się rosyjscy dowódcy, którzy są uważani za nieudolnych. Dzięki pomocy w/w kolegów, Kryzys w śniegu udziela głosu stronie rosyjskiej w tej kluczowej kampanii i przedstawia zupełnie inną rzeczywistość. Jeśli chodzi o historyków niemieckich, to od 1806/1807 roku fascynowała ich kampania zakończona bitwą pod Iławą Pruską. Decyzja króla, podjęta pod silnym wpływem jego nieprzejednanej żony, aby kontynuować walkę nawet po klęsce pod Jeną i Auerstädt oraz utracie Berlina, zapoczątkowała odrodzenie Prus. Decydująca interwencja Prusaków w bitwie kończącej tą kampanię była ostatnią, w której pojawiła się stara armia Fryderyka Wielkiego. Z tego względu, już jesienią 1807 roku, pruscy uczestnicy bitwy zaczęli wydawać publikacje opisujące niedawno zakończoną wojnę. W 1811 roku Carl von Plotho, który był obecny pod Pruską Iławą, opublikował szczegółowy opis kampanii na podstawie oficjalnych raportów i różnorodnych źródeł pierwotnych, który stał się podstawą kolejnych dzieł w języku niemieckim i angielskim. Znajomość języka niemieckiego przez współautora tej książki, Ralpha Reinertsena, pozwala w Kryzysie w śniegu przetłumaczyć liczne, niewykorzystane niemieckie wspomnienia i skorygować nacjonalistyczne uprzedzenia von Plotho’a. Skorzystaliśmy również z wielu wcześniej pominiętych francuskich źródeł, aby przebić się przez zasłonę propagandy Napoleona i przedstawić demoralizującą rzeczywistość zimowej kampanii w Polsce. Czytelnicy mogą zgodzić się lub nie z hrabią Alfredem von Schlieffenem, architektem strategii Cesarskich Niemiec w wojnie z 1914 roku, który snując rozważania nad sztuką wojenną Napoleona stwierdził, że Pruska Iława wyznacza punkt zwrotny w życiu Napoleona jako wodza. Tak czy inaczej, uderzające jest to, jak francuskie doświadczenia z 1807 roku zapowiadały znaną katastrofę z 1812 roku. Jak pisałem w Kryzysie nad Dunajem, Napoleon sam zauważył, że należy przyznać, że najprawdziwsze prawdy historyczne są bardzo trudne do ustalenia. Stwierdzenie to idealnie pasuje do opisywanej kampanii. Podczas gdy rosyjscy żołnierze, ich dowódcy i historycy wierzyli, że Pułtusk, Gołymin i Pruska Iława były zwycięstwami, Napoleon twierdził, że zwycięstwo było po jego stronie nawet wtedy, gdy wielu jego żołnierzy w to wątpiło, a niektórzy historycy niechętnie pisali o remisie. Te radykalnie rozbieżne opinie silnie wpływają na wszystko, co zostało opublikowane na temat tej kampanii.Paryż świętował 200-setną rocznicę urodzin cesarza urządzając wspaniałą wystawę napoleońskich pamiątek. Jako młody adept sztuki historycznej, a przynajmniej tak z pychą o sobie myślałem, schylałem się nad gablotami i wyobrażałem sobie wydarzenia związane z oglądanymi zabytkami. Moja wyobraźnia była napędzana przeczytaną niedawno książką profesora Davida G. Chandlera, który opisywał meandry kariery Napoleona słowami zapadającymi w pamięć i duszę. Kilkanaście lat później Ralph i ja uczestniczyliśmy w napoleońskim sympozjum profesora Chandlera, który w tym czasie był już uznany za czołowego anglojęzycznego historyka epoki napoleońskiej. Łechcąc mile moją dumę, ten wielki człowiek zacytował w swoim wykładzie jeden z moich pierwszych esejów napoleońskich i kojarzył moje imię, gdy się poznaliśmy. To spotkanie było początkiem pouczającej korespondencji oraz wielu wizyt tak w moim jak i w jego domu, kiedy pracował w Virginia Military Institute. Byłem szczególnie zadowolony mogąc ponownie zapoznać Davida z Ralphem w 1988 roku, kiedy odwiedził mnie w Wirginii. David był niezwykle elokwentny a jego prace były bardzo inspirujące. Kiedy skończyłem moją pierwszą książkę o Napoleonie zapytałem, czy mogę wykorzystać jego zdanie, które doskonale oddawało strategiczną sytuację na początku kampanii 1809. Ponieważ łaskawie wyraził zgodę, w ręce czytelników trafił Kryzys nad Dunajem, w którym znajduje się odpowiedni cytat. David niestety zmarł w zbyt młodym wieku, w 2004 roku1. Za zgodą jego żony, wybraliśmy tytuł tej książki by uhonorować dobre wspomnienia z naszej znajomości i oddać cześć jego niebagatelnemu wkładowi w rozwój współczesnej nauki napoleońskiej.\n1 W momencie śmierci miał 70 lat [M. P.].\nROZDZIAŁ I HISTORIA DWÓCH MORDERSTWŻadną miarą nie jestem stworzony do funkcji, którą piastuję, a jeszcze mniej do tej, która jest mi pisana1. Przyszły car Aleksander I w 1796 roku.CZĘŚĆ IZABIĆ CARAPAŁAC ZIMOWY, SANKT PETERSBURG, 24 GRUDNIA 1777 ROKUW stolicy Rosji osiemnastoletnia żona Wielkiego Księcia Pawła nadaje swojemu urodzonemu dzień wcześniej pierworodnemu imię wojowniczego wodza rosyjskiego – Aleksandra Newskiego. Babcia noworodka, caryca Katarzyna II, znana w Europie Zachodniej jako Katarzyna Wielka, krytykuje ten wybór i uważa go za pretensjonalny. W jej mniemaniu wybranie takiego imienia dowodzi niedojrzałości matki, która nie zdoła odpowiednio wychować carskiego wnuka. Obawiając się o przyszłość dziecka, sama postanawia zająć się tą kwestią. Przede wszystkim, caryca nie zamierza rozpieszczać małego Aleksandra. Wręcz przeciwnie: aby go zahartować, każe wymienić w jego sienniku pierze na siano, a okna sypialni mają być zawsze otwarte, nawet zimą. Dziecko ma się też przyzwyczaić do wystrzałów armatnich, dlatego będzie spać w skrzydle Pałacu Zimowego obok kwater admiralicji. Chociaż, jak widać, dzieciństwo Aleksandra nie było sielanką, daleko mu do nędznego żywota chłopów pańszczyźnianych, stanowiących 90% populacji Rosji, którzy są przywiązani do ziemi i pozbawieni wszelkich praw. Można ich dzięki temu kupować i sprzedawać wraz z gruntem, upokarzać dla kaprysu i zmuszać do trwającej 25 lat służby wojskowej. Właśnie spośród takich ludzi rekrutowano rdzeń carskiej piechoty.Już od czasów Piotra Wielkiego, chłop był podstawową jednostką podatkową – tzw. duszą. Warto zaznaczyć, że dwie współistniejące obok siebie grupy społeczne, czyli posiadaczy ziemskich i chłopów, dzieliła niewyobrażalna przepaść, która była widoczna między innymi w ubiorze. Mianowicie, kiedy arystokracja nosiła pyszne stroje przywiezione z Paryża, odzieniem chłopów były łachmany. Aby wyobrazić sobie sytuację społeczną w Cesarstwie Rosyjskim należy pamiętać, że 15 tysięcy ziemian było właścicielami 1/3 części chłopów, co oznacza, że każdy z nich miał do dyspozycji około 2500 dusz. Tym samym każdy arystokrata był w stanie wystawić własny pułk piechoty. MAJĄTEK W GATCZYNIE, ROK 1783Ponura, kwadratowa forteca najeżona wieżami i górująca nad posiadłością Wielkiego Księcia Pawła, przedstawiała iście spartański obraz, tak różny od pobliskiego Sankt Petersburga. Syn Katarzyny sprawował tu niepodzielnie rządy, niczym władca miniaturowego, zmilitaryzowanego państwa niemieckiego. Od początku istnienia korpusu z Gatczyny plan dnia szkolonej w tym miejscu armii pozostawał bez zmian. O 4:00 rano grano pobudkę, po której prywatna armia Pawła, zakładała obcisłe mundury uszyte na wzór pruski i przez cały dzień bez przerwy ćwiczyła musztrę. Nierzadko w czasie jej trwania to sam Paweł nadawał tempo marszu, a każdy żołnierz popełniający choćby najmniejszy błąd, ściągał na siebie jego straszny gniew. Po wieczornej rozrywce, punktualnie o godzinie 22:00 grano capstrzyk. Przez kilka lat Paweł siłą zmuszał Aleksandra i jego młodszego brata Konstantego do spędzenia każdej chwili na placu musztry, dzięki czemu zapracował na uczucie szczerej nienawiści ze strony starszego syna. Jednocześnie apodyktyczna caryca Katarzyna obiecywała sobie coraz więcej po swoim wnuku. Aby wykształcić go zgodnie z duchem oświecenia, ściągnęła zachodnich nauczycieli, ale nie poprzestając na tym osobiście nadzorowała rozwój charakteru chłopca i umiejętności dobrego zachowania się w towarzystwie. Te tak różne metody wychowania sprawiły, że Aleksander był rozdarty pomiędzy próbami zadowolenia ojca i babki. Ten młody chłopiec – zauważyła kiedyś Katarzyna – jest pełen sprzeczności2.SZTURM PRAGI, 4 LISTOPADA 1794 ROKUPod koniec XVIII wieku idee Rewolucji Francuskiej rozprzestrzeniły się po Europie docierając wreszcie również na wschód, do Polski. Kiedy mieszkańcy tego dogorywającego mocarstwa zaczęli domagać się od króla liberalnej konstytucji, Katarzyna wysłała swoich żołnierzy by stłumili zaczątki buntu, a przy okazji zajęli większą część zachodniej Ukrainy. W następnym roku, Tadeusz Kościuszko, który nabył wiedzy na temat rebelii walcząc w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych, wzniecił w Polsce powstanie narodowe3. Na początku listopada po stoczeniu wielu bitew armia rosyjska dowodzona przez generała Aleksandra Suworowa podeszła pod Pragę, leżącą na prawym brzegu Wisły naprzeciw Warszawy. Mimo zmęczenia długą drogą, rosyjskim żołnierzom udało się zdobyć szturmem pozycje powstańców. Wkrótce po tym sukcesie doszło do straszliwej rzezi, w czasie której wymordowano 13 tysięcy Polaków, zarówno cywilów jak i żołnierzy, a kolejne dwa tysiące utonęło przy próbie sforsowania Wisły4. Klęska powstania doprowadziła do trzeciego już rozbioru Polski, w wyniku którego Austria, Rosja i Prusy wymazały ten kraj z mapy Europy5. Wydarzenia te sprawiły, że na nowej mapie kontynentu prosperujący port rzeczny w Pułtusku i położone na rozdrożu miasteczko Gołymin wraz z zapyziałą wioską o nazwie Iława Pruska, stały się częścią terytorium króla Prus, Fryderyka Wilhelma III.SANKT PETERSBURG, 17 LISTOPADA 1796 ROKUNiespodziewany wylew krwi do mózgu położył nagły kres trzydziestoczteroletniemu władaniu carycy Katarzyny II. Semiramida Północy rządziła twardą ręką i powiększyła swój kraj o nowe posiadłości na zachodzie i południu, zwiększając obszar cesarstwa o 520 tysięcy km2. Dzięki tym dokonaniom, cieśnina Bosfor, o której od wieków śnili Rosjanie, zdawała się być teraz w ich zasięgu. Caryca przygotowywała do objęcia rządów swojego wnuka, ale w chwili jej śmierci Aleksander miał dopiero 19 lat i był jeszcze za młody by samodzielnie sprawować władzę. Tron objął zatem jego ojciec, 42-letni Paweł, któremu nigdy nie ufała i którego nie darzyła matczyną miłością. Już w kilka godzin po śmierci Katarzyny, nowy car wydał szereg dekretów zmieniających życie mieszkańców Rosji. Niektóre z nich tyczyły się błahych spraw, takich jak zakaz noszenia okrągłych kapeluszy i długich płaszczy. Jednak inne zarządzenia mogły być irytujące, jak choćby obowiązek uzyskania rządowej zgody na wydanie wielkiej uczty, czy prywatnego przyjęcia. Pojawiły się też jednak rozporządzenia o wielkim i perspektywicznym znaczeniu, wśród których była m.in. ścisła kontrola tak importowanych z zagranicy książek oraz tematyki wykładów na uniwersytetach. Jak widać dekrety Pawła, mierzyły we wszystkie instytucje, które kwitły za panowania jego zmarłej matki. Car miał nadzieję, że dzięki tym ukazom wymusi posłuszeństwo na własnych poddanych. Mimo podjęcia tych kroków, Paweł nie mógł być pewny swojej pozycji, w związku z czym po kilku dniach od objęcia przez niego tronu, pałac został otoczony nowymi posterunkami wartowników, aby car mógł spać spokojnie.HOHENLINDEN, 3 GRUDNIA 1800 ROKUDowódca francuskiej Armii Renu, generał Jean Moreau, zastawił misternie przygotowaną pułapkę na oddziały austriackie, której sukces zależał od szerokiego manewru okrążającego, prowadzonego przez generała Antoine’a Richepance’a. Decydującym momentem całego manewru było śmiałe uderzenie na bagnety 48. półbrygady, które doprowadziło do zdobycia baterii bawarskiej artylerii. Ta sama jednostka piechoty natknęła się nieco później na bawarskie odwody. Richepance zdawał sobie sprawę, że to starcie może zadecydować o wyniku kampanii, woła więc drwiącym głosem do swoich grenadierów: Co powiecie o ludziach stojących naprzeciw nas? Żołnierze odpowiadają dowcipnie swojemu dowódcy: Mają przesrane, panie generale! Echo ich słów jeszcze nie przebrzmiało, gdy wywiązuje się zacięta walka na krótki dystans, w której zwycięstwo odnoszą Francuzi. Chociaż będący w innym miejscu Moreau nie miał pojęcia o wyniku tego starcia, z mądrością budzącą szacunek na polu bitwy domyślił się pozytywnego dla Francji wyniku i wydał całemu prawemu skrzydłu rozkaz do natarcia. Ta genialna decyzja generała pozwoliła Francuzom zadać decydujący cios6.PARYŻ, GRUDZIEŃ, ROK 1800Po bezapelacyjnym zwycięstwie Moreau pod Hohenlinden, Austria wycofała się z Drugiej Koalicji, będącej sojuszem państw skupionych na walce przeciwko Republice Francuskiej. Sprawia to, że Pierwszy Konsul Napoleon Bonaparte zaczął wierzyć w prawdziwość twierdzenia, że kiedy w grę wchodzą wielkie narody, po wiktorii następuje pokój7. A jednak, jego starania o przywrócenie pokoju w zmęczonej wojną Francji spaliły na panewce, gdyż niepokonanym przeciwnikiem pozostała wciąż Wielka Brytania szczycąca się swoją niezwyciężoną flotą. Tymczasem, blokada Francji nałożona przez Royal Navy oraz nakaz przeszukiwania neutralnych okrętów i konfiskowanie dóbr zdążających do Francji, wzbudzały frustrację krajów nadbałtyckich. Car Paweł przyłączył się wreszcie do Prus, Szwecji i Danii, w ramach Drugiej Ligii Zbrojnej Neutralności, aby przeciwstawić się angielskim interwencjom w handel morski. Był nawet gotów odmówić Brytyjczykom dostaw drewna i takielunku, niezbędnych do budowy i napraw okrętów. Okazuje się, że połowa Europy, jeszcze niedawno zjednoczona wspólną wrogością do Francji, stała teraz w opozycji do Anglii. Jednocześnie zarówno Liga, jak i francuskie panowanie wzdłuż brzegów znacznej części kontynentu zamykają Europę na brytyjskie towary. Napoleon wierzy, że jeśli nie uda mu się pokonać Anglii na polu bitwy – zniszczy dumny Albion wojną ekonomiczną. DOM GENERAŁA PIOTRA TALIZYNA,SANKT PETERSBURG, 24 MARCA 1801 ROKUZ biegiem lat car Paweł popadł w coraz większą paranoję. Wszystkie środki bezpieczeństwa, które podjął nie mogą go uchronić przed jego największym wrogiem, którym jest… on sam. Sytuacja stała się krytyczna, kiedy huśtawki nastrojów i gwałtowne wybuchy były coraz częstsze, a wszystkie decyzje odnoszące się do sytuacji społecznej i polityki zagranicznej zależały od humorów cara. Ten kryzys władzy doprowadził do powstania spisku mającego na celu pozbawienie go tronu. Jego liderem został jeden z zaufanych ulubieńców Pawła, wojskowy gubernator Sankt Petersburga, generał hrabia Piotr Pahlen, który spotkał się z młodym Aleksandrem, aby poinformować go o tym co ma zajść. Syn cara zgodził się co do tego, że zmiany są niezbędne, żądał jednak gwarancji bezpieczeństwa dla swojego ojca. Po spotkaniu z Aleksandrem, Pahlen pośpieszył do domu dowódcy preobreżańskiego pułku gwardii, gdzie w zimną noc grupa około 60 oficerów rozgrzewała się szampanem i utwierdzała się nawzajem w postanowieniu dokonania zamachu. Ich plan polegał na wtargnięciu z zaskoczenia do sypialni cara. W spisek wtajemniczyli również generała Leontija Bennigsena, znanego ze swojej bezczelności i odwagi. Pewien starszy i jeszcze w miarę trzeźwy konspirator zapytał Pahlena co zrobi, jeśli car będzie stawiał opór. Panowie – odpowiada zagadnięty – nie można zrobić omleta nie rozbijając jajek8. PAŁAC MICHAJŁOWSKI, 24 MARCA 1801 ROKUNiepodejrzewający spisku car wydał kolację, zapraszając na nią siedemnastu gości, w tym Michaiła Kutuzowa. Gospodarz z troską dostrzegł brak apetytu Aleksandra i polecił mu wizytę u lekarza. Miła atmosfera prysła raptownie, kiedy Paweł zauważył, że jego osobiści strażnicy zostali zastąpieni przez żołnierzy z pułku preobrażeńskiego. Car zrobił się wówczas purpurowy z gniewu a kolacja została przerwana, gdy Aleksander wymówił się niestrawnością i wyszedł. Jego ojciec, nie przeczuwając niczego, udał się na spoczynek do swoich pięciopokojowych apartamentów. O północy generał Bennigsen poprowadził grupę około 18 oficerów do kwater cara. Po drodze na miejsce spiskowcy natknęli się na lokajów, z których jednemu udało się uciec, zaś drugi miał mniej szczęścia i został unieszkodliwiony uderzeniem szabli. Po wkroczeniu do sypialni Pawła spiskowcy w słabym świetle świecy dostrzegli puste łoże i zaczęli przeklinać zbiegłą ofiarę ich spisku. Bennigsen obmacał jednak wciąż ciepłą pościel, porwał ze stolika świeczkę i w blasku jej płomienia zauważył bosego Pawła wyłaniającego się zza ekranu hiszpańskiego. Panie – ostrzegł go generał – jesteś moim więźniem, musisz ustąpić. Napiszesz teraz akt abdykacji na rzecz księcia Aleksandra9. Gdy Paweł wszczął kłótnię, jeden z podpitych oficerów uderzył go w lewą skroń ciężką, złotą tabakierą. Kiedy car upadł i wołał o pomoc, któryś ze spiskowców zaczął go dusić jedwabną wstęgą oficerską, a inny przygniótł tchawicę przyciskiem do papieru, aż ofiara przestała oddychać. Nieco później Pahlen zbudził Aleksandra i poinformował go o śmierci jego ojca. Słysząc to, młodzieniec wybuchł płaczem. Nie zniosę tego dłużej, brak mi sił by rządzić – wykrzyczał Aleksander10. Pahlen starał się uspokoić następcę tronu, mówiąc: Dosyć tego. Przestań zgrywać dziecko, wstań i ruszaj po władzę11. To ojcobójstwo pozostało jednak skazą na całe życie Aleksandra, a wyrzuty sumienia dręczyły go aż do śmierci.CZĘŚĆ IIŚMIERĆ KSIĘCIAPARYŻ, WIOSNA 1801 ROKUEuropejscy dyplomaci doskonale zdawali sobie sprawę, że w ciągu ostatnich 60 lat rosyjskie regimenty Gwardii trzy razy urządzały przewroty pałacowe by pozbyć się władców, którzy nie budzili zaufania żołnierzy. Dlatego też kiedy opinia publiczna w Sankt Petersburgu dowiedziała się, że car zmarł na skutek ataku apopleksji, nikt nie miał złudzeń co do prawdziwych przyczyn zgonu. Francuski minister spraw zagranicznych, Charles Talleyrand podsumował tę nowinę sardonicznym stwierdzeniem: Rosjanie powinni wynaleźć jakąś nową chorobę na wytłumaczenie śmierci swoich carów12. Śmierć Pawła zagroziła napoleońskiej strategii prowadzenia wojny ekonomicznej z Wielką Brytanią i wzbudziła obawy pierwszego konsula, ponieważ car aktywnie współpracował z Francją, zaś zamiary jego następcy były nieznane. Tak więc oba mocarstwa pozostawały w impasie, w którym Francja dominowała na lądzie, a Wielka Brytania na morzu. SANKT PETERSBURG, 17 CZERWCA 1801 ROKUKiedy nowy car rosyjski podpisał traktat z Wielką Brytanią, Druga Liga Zbrojnej Neutralności odeszła w zapomnienie. Jednocześnie wydawało się, że Rosja wchodziła w nowy, lepszy okres swoich dziejów. Pierwszymi jaskółkami przyszłych reform były m. in. zniesienie przez Aleksandra zakazu importu obcych ksiąg oraz zezwolenie na wydawanie paszportów na podróże zagraniczne. Car wspaniałomyślnie zezwolił również na powrót do służby ok. 12 tysięcy oficerów i urzędników państwowych, których jego ojciec zesłał niedawno na Syberię. Warto zauważyć, że wielu z tych ludzi pełniło ważne funkcje w czasie rządów carycy Katarzyny II. Austriacki konsul przebywający w stolicy cesarstwa opisał nastrój miasta w tych dniach: Nie poznaję Sankt Petersburga, w tej chwili bowiem panuje tu radość, zadowolenie, ukontentowanie i spokój… W mieście tłoczą się osoby różnej klasy, płci i wieku, oczarowane i szczęśliwe z posiadania sprawiedliwego, łagodnego i liberalnego rządu13. Chociaż udało się przeprowadzić pierwsze reformy, to najtrudniejsze wyzwania dopiero stały przed carem, a niezdecydowanie Aleksandra nie pomagało mu w rządzeniu rozległym imperium. Młodzieniec nie miał doświadczenia w sprawowaniu rządów i wyraźnie nie był jeszcze gotowy zmierzyć się z trudnościami, jakie przed nim stały. A było ich niemało: prawdziwą stajnią Augiasza pozostawała choćby zacofana i skorumpowana administracja, która wymagała szybkich i głębokich zmian. Trzeba jednak przyznać, że mimo wspomnianych braków oraz ciążącej na nim presji młody car posiadał ogromne poczucie misji i próbował sformować sprawny rząd. Nie było to jednak proste, gdyż pozostawał nieufny wobec każdego, kto okazał się być zbyt kompetentny i niezależny. Ponadto, Aleksander pozwalał sobie na bliską współpracę tylko z tymi, których darzył sympatią: Muszę szanować tych, z którymi pracuję, gdyż tylko pod tym warunkiem mogę obdarzyć ich zaufaniem14.NIEMEN, 10 LIPCA 1802 ROKUW Amiens nad rzeką Sommą dyplomatom Wielkiej Brytanii i Francji udało się dojść do porozumienia, które pozwoliło Europie cieszyć się kruchym, ale jednak pokojem. Tymczasem na drugim krańcu kontynentu, 24-letni car po raz pierwszy w życiu gościł na zagranicznym dworze. Jeśli chodzi o dyplomację, Aleksander zdecydowanie przedkładał rozmowy tête-à-tête nad wymianę korespondencji. Z uwagi na młody wiek i brak doświadczenia, w czasie rozmów ważniejsze były dla niego osobiste sympatie niż interes państwa. Wiedząc o tym, król pruski Fryderyk Wilhelm III i jego urocza żona Luiza, starali się rozmyślnie schlebiać carowi by wzbudzić jego sympatię. Strategia pruskiej pary wyglądała następująco: w ciągu dnia, panowie z uwagą obserwowali ćwiczenia polowe pruskiej piechoty, a wieczorem, Aleksander i Luiza flirtowali bezwstydnie w Sali Balowej. Ta gra trwała nieprzerwanie przez dwa tygodnie. W tym czasie we trójkę wspólnie upajali się chwałą minionych sukcesów militarnych, odniesionych w dawno zapomnianych już wojnach. Będący na miejscu główny rosyjski doradca ds. stosunków zagranicznych ubolewał, że monarchowie: porozumiewają się osobiście… ponieważ przy takim obrocie spraw, moja rola ogranicza się do milczenia15. Jeśli chodzi o sytuację polityczną, obydwaj przywódcy zgadzali się, że ekspansjonizm Francji stanowił poważne zagrożenie dla pokoju. Jednak ważniejsza od tej zgody była dla cara przyjaźń, jaka w jego mniemaniu, zakwitła pomiędzy monarchami. Na pamiątkę tej wizyty został wybity medal, którego jedna strona przedstawia profile dwóch władców, a druga dwie ściśnięte dłonie oznaczające wieczystą przyjaźń.SANKT PETERSBURG, WRZESIEŃ 1802 ROKUPonieważ trudno było znaleźć sumiennego urzędnika wśród samych Rosjan, ministerstwo spraw zagranicznych, podobnie jak rząd oraz armia, cierpiały na brak solidnego i kompetentnego personelu. Aby znaleźć odpowiednich ludzi na wyższe stanowiska szukano kandydatów pomiędzy obcokrajowcami. Jednym spośród nich był polski patriota Adam Czartoryski. Car uważał Czartoryskiego za przyjaciela, co pozwalało mu stać się jednym z najbardziej wpływowych doradców władcy. Dobre stosunki między nimi utrzymywały się pomimo tego (a może właśnie dzięki temu), że z żoną cara, łączyły Polaka o wiele głębsze relacje niż zwykła sympatia. Możliwe, że Aleksander przymykał oczy na ten romans, ponieważ od 1802 roku sam nie stronił od towarzystwa innych kobiet. Warto zauważyć, że wzajemnych stosunków cara i jego polskiego przyjaciela nie pogorszyły nawet narodziny córki Aleksandra, niebezpiecznie podobnej do jego doradcy. Ta zażyła przyjaźń wyniosła Czartoryskiego do rangi doradcy ministra spraw zagranicznych i pozwoliła mu kontynuować karierę na tym stanowisku nawet po odejściu na emeryturę dotychczasowego ministra na początku 1804 roku. Co prawda prawosławne otoczenie cara nie dopuściło do mianowania ministrem Polaka i katolika, jednak mimo to wciąż pozostawał on najbardziej wpływowym doradcą cara do spraw polityki zagranicznej. Ponieważ Czartoryski był przekonany, że plany Napoleona stanowią strategiczne zagrożenie dla Rosji starał się przekonać o tym cara, który pozostawał sceptyczny wobec tych ostrzeżeń.SANKT PETERSBURG, 13 KWIETNIA 1803 ROKUAby nawiązać dobre stosunki z nowym władcą Rosji, pierwszy konsul wysłał 24-letniego Auguste’a Colberta16, dowódcę 10. pułku strzelców konnych, który miał przekazać carowi osobisty list od Napoleona i przy okazji dowiedzieć się co nieco o Aleksandrze. Bonaparte liczył, że to pismo poprawi relacje pomiędzy oboma krajami. Po przybyciu na miejsce Colbert napisał list, dzieląc się w nim swoimi spostrzeżeniami: Aleksander jest bez wątpienia roztropnym władcą, który pragnie mądrze rządzić rozległym imperium, ale wydaje mi się, że nie ma on wielkiego pojęcia o naturze swego ludu. Uważał też, że dwór rosyjski żywi szacunek dla cara, ale to może być za mało, gdyż Rosjanie muszą bać się swoich przywódców. Po przyjrzeniu się Aleksandrowi w czasie ćwiczeń z gwardzistami, francuski oficer zauważył również, że car wydaje się być rozsądny, lecz jeśli chodzi o sprawy wojskowe, zdaje się on być bardziej zajęty szczegółami, niż szerszym kontekstem działań zbrojnych. Wbrew nadziejom Napoleona inicjatywa dyplomatyczna Colberta nie poprawiła stosunków między mocarstwami, a rosyjscy dyplomaci pozostali obojętni na list pierwszego konsula. Chociaż francuski pułkownik nie parał się wcześniej dyplomacją, służba w armii nauczyła go oceniać intencje wrogów. Mamiono nas uprzejmością i pięknymi słowami – podsumował swoją misję Colbert17.SAINT-CLOUD, PARYŻ, LIPIEC 1803 ROKUKilka miesięcy po wizycie Colberta w Rosji, kruchy pokój z Amiens pomiędzy Anglią i Francją został zerwany. Aby przywrócić spokój na kontynencie, Rosja wychodzi z propozycją radykalnych i szeroko zakrojonych układów pokojowych, w myśl których Francję miałby otaczać pas neutralnych państw, udaremniających jej de facto dalszą ekspansję. Apel ten pozostał bez echa, ponieważ żadna ze stron nie godziła się na akceptację tak beznadziejnie naiwnego planu. Co więcej, Bonaparte uznał te plany za atak na interesy Francji i postanawił dać wyraz swojego gniewu podczas kolejnego spotkania z ambasadorami. W trakcie tego zebrania, po wymianie obowiązkowych uprzejmości, pierwszy konsul stanął przed rosyjskim ambasadorem Arkadim Markowem i oskarżył go o spiskowanie z Bourbonami i Wielką Brytanią. Tego rodzaju zachowanie wobec swojego dyplomaty car uznał za osobistą zniewagę i odwołał Markowa z Francji, by następnie w czasie publicznych uroczystości nagrodzić go orderem Świętego Andrzeja, jednym z najwyższych rosyjskich odznaczeń. Co ważniejsze, kilka dni później nakazał ministrowi spraw zagranicznych zawiązanie sojuszu z Wielką Brytanią.ODESSA, LATO 1803 ROKUOdwołanie Markowa było tylko jedną z licznych oznak wzrastającego napięcia we francusko-rosyjskich stosunkach. Od czasu tego incydentu, Napoleon zakazał urzędom wydawania paszportów obywatelom Francji chcącym wyjechać do Rosji. Cesarz chciał w ten sposób zatamować odpływ imigrantów, którzy wstępowali w szeregi carskiej armii. Jednym z takich uciekinierów był m.in. 17-letni Louis Victor Rochechouart, syn byłego dowódcy pułku piechoty d’Armagnac18. Kiedy władze odrzuciły jego podanie o pozwolenie na wyjazd do Odessy, młody rojalista wykazał się sprytem i odczekawszy kilka dni poprosił o paszport do Triestu, z którego dotarł do Odessy, gdzie został adiutantem będącego na emigracji francuskiego generała na carskiej służbie19. Rochechouart podążał śladami licznej grupy oficerów-rojalistów, których wypędziło z ojczyzny rewolucyjne zamieszanie i służyli carowi w różnych stopniach, od sierżanta do generała20. Część z nich była zwykłymi najemnikami, jednak wielu pozostałych dysponowało prawdziwym talentem do wojaczki, a napędzała ich silna motywacja obalenia korsykańskiego uzurpatora. WYBRZEŻE NORMANDII, 21 SIERPNIA 1803 ROKUTego dnia, brytyjska fregata podpłynęła w kierunku normandzkiego wybrzeża pod osłoną ciemności. Ponieważ jej pasażerom zależało na dyskrecji wybrano dość odludne i pozornie niesprzyjające miejsce do lądowania. Po chwili odbiła od niej łódź, która przywiozła na brzeg ośmiu Francuzów. Trudności w dostaniu się na ląd zwiększała ściana skalna wyglądająca na niemożliwą do pokonania. Na szczęście na jej szczycie czekali przyjaciele z linami, które pomogły przybyszom wkroczyć na ojczystą ziemię. Jednym ze wspinających się wśród huku fal był Georges Cadoudal, walczący z rewolucją od 1793 roku. Pomagał on w przygotowaniu zamachu na Napoleona przy użyciu piekielnej machiny – bomby, która wybuchła nieopodal powozu wiozącego Korsykanina do opery. Teraz pechowy zamachowiec miał zamiar zmontować kolejny rojalistyczny spisek, którego celem było pojmanie lub zgładzenie pierwszego konsula.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Kryzys_w_sniegu__Kampania_zimowa_1806-1807-ebookRO/p02041671i020" target="_blank" title="Kryzys w śniegu. Kampania zimowa 1806-1807 [J. Arnold] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Kryzys w śniegu. Kampania zimowa 1806-1807 [J. Arnold] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Kuchnie na wymiar Borne Sulinowo - Meblowy kramik\nKuchnie na wymiar Borne Sulinowo\n691 867 827\n739 572 434\nKuchnia na wymiar to dobry pomysł na stworzenie gustownej przestrzeni bezpośrednio do gotowania. Jeżeli planujesz remont lub właśnie jesteś podczas zmiany własnej kuchni – bezapelacyjnie zapoznaj się z ofertami jednostek z Bornem Sulinowie. Na tejże stronie znajdziesz profesjonalistów zajmujących się planowaniem, budowaniem i składaniem kuchennych mebli na konkretny wymiar.\nMeble kuchenne na wymiar w Bornem Sulinowie\nAtutów pochodzących z posiadania takich mebli w kuchni jest niezwykle wiele. Wskazany z najważniejszych aspektów stanowi fakt, że zezwalają na całkowite wyeksploatowanie posiadanej powierzchni. Drugi to precyzyjne wpasowanie do potrzeb ewentualnych nabywców z Bornego Sulinowa. Do kuchni meble na wymiar mogą mieć odpowiednio ustaloną ilość gablotek, półeczek, regałów, jak na przykład, a dodatkowo innych funkcjonalności, które mogą być potrzebne konkretnym odbiorcom. Ostatni, jednakże analogicznie istotny składnik dotyczy ich wyglądu, jak również stylu. Tego gatunku podejścia są przedkładane w znacznej gamie okładzin, tonów, a dodatkowo dodatków, dzięki jakim każdy może zostać w pełni wpasowany do wyznaczonych preferencji.\nStolarz z Bornego Sulinowa\nW dużej części przypadków wytwarzaniem mebli w obszarze Borne Sulinowo, trudnią się wyuczeni rzemieślnicy. To ich ogromne kompetencje plus świetne doświadczenie czynią, iż każdy kuchenny mebel tworzony na wymiar daje doskonałą jakość. W swojej działalności używają świetne surowce plus kompetentne urządzenia. To dzięki nim docelowe meble są solidne, precyzyjne, a dodatkowo stylowe.\nAkcesoria meblowe dostępne w miejscowości Borne Sulinowo\nWarto wspomnieć, iż finalny efekt, jakie serwują kuchnie pod wymiar dostępne w Bornem Sulinowie zależy nie , wyłącznie od rzemieślników, materiałów plus technologii. Należy wiedzieć, że niesamowitą rolę odgrywają także profesjonalnie dobrane dodatki i wyposażenia prosto do kuchni. Jednym z najaktualniejszych rzeczy, jaki decyduje o wyglądzie mebli, są odpowiednio dopasowane gałki, chwyty tudzież klamki wprost do mebli kuchennych. Jeśli jesteś z Bornego Sulinowa oraz właśnie znajdujesz się na etapie doboru mebli pod wymiar – zdecydowanie zapoznaj się z tą ofertą. Na tejże stronie internetowej czeka na Ciebie wielki wybór wyposażeń wprost do kuchni.


Rada Miasta w pełnym składzie i... nowym układzie - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\nRada Miasta w pełnym składzie i... nowym układzie\nUczestników sesji Rady Miasta Łomża w środę zaskoczyła odmiana – i to dosłownie – o 180 stopni układu sali konferencyjnej obrad. Stół prezydium przeniesiono na przeciwległy kraniec długiego jak makaron pomieszczenia na 2. piętrze ratusza. Przedświąteczne zmiany inicjowała przewodnicząca rady Bernadeta Krynicka, która sesję rozpoczęła od przyjęcia ślubowania Adama Zwierzyńskiego, zdobywcy 127 głosów w okręgu 3. w wyborach samorządowych 16. listopada. Otrzymał on mandat radnego, ponieważ Mariusz Chrzanowski, który zdobył mandat w okręgu 3. za najwięcej głosów – 577 , zdecydował się jednak zostać prezydentem naszego miasta. I było kilka miłych niespodzianek.\nPodczas dwóch sesji, na których rajcy wybierali prezydium i komisje Rady Miasta, głosowało 22 radnych, ale dopiero teraz skład jest pełen. Do ciała uchwałodawczego i kontrolującego działania prezydenta doszlusował debiutujący radny Adam Zwierzyński (lat 49), który startował w wyborach samorządowych pierwszy raz cztery lata temu, lecz wówczas - nieskutecznie. Tym razem powiodło się i dzięki temu Łomża ma swoich 23 radnych, czyli tak jak być powinno. Nowy radny startował z listy Komitetu Wyborczego Prawo i Sprawiedliwość, jest żonaty, ma dwie córki i pracuje w firmie Edpol w Łomży przy produkcji smakowitych i aromatycznych przypraw. Zgłosił akces do czterech komisji: edukacji, sportu, przedsiębiorczości i rodziny. Radny Zwierzyński twierdzi, że ma program na tę kadencję zbliżony w punktach do tego, jaki zaprezentował prezydent Mariusz Chrzanowski.\nAżurowa bombka za 460 zł od Rady Miasta\nRadni gratulowali nowemu koledze przy ciut ciaśniej i bliżej ustawionych stołach konferencyjnych, acz nie pożałowali gratulacji również dyrektorom dwóch zasłużonych łomżyńskich placówek z okazji jubileuszy. Dyrektor TPD Jan Szymański zebrał oklaski i dostał pamiątki za 95 lat oddziału Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, zaś dyr. Roman Borawski – za 35 lat Miejskiego Domu Kultury.\nMiłą niespodziankę rajcom zrobiła Beata Kiełczewska–Szmit, prezes działającego od czterech lat Stowarzyszenia „Dlatego warto” przy Warsztatach Terapii Zajęciowej. Za zebrane pośród radnych symboliczne datki na paczki dla swoich około 40 wychowanków niepełnosprawnych – w sumie 460 zł – prezes na ręce przewodniczącej Bernadety Krynickiej przekazała oryginalną, ażurową, białą bombkę. A niespodzianką wprost nie z tej ziemi okazało się wkroczenie harcerzy z komendantem Hufca Nadnarwiańskiego Wiesławem Domańskim i... lampionem z Betlejemskim Światełkiem Pokoju, jakie od Ziemi Świętej i harcerzy w Austrii rozprzestrzenia się po całej Ziemi z orędziem pokoju. Mieszkańcy Łomży będą mogli zabrać je do domów z watry na IV Łomżyńskiej Wieczerzy Wigilijnej, która rozpocznie się tradycyjnie na Starym Rynku o godz. 15. już w sobotę, 20. grudnia, gdy grupa eMDeK Studia Wokalnego Magdy Sinoff zaśpiewa nową łomżyńską kolędę A.D. 2014.\n- Miejsce stołu prezydium Rady Miasta jest zaszczytne także dlatego, że nad naszymi głowami wisi krzyż, godło Rzeczpospolitej i herb Łomży... – tłumaczy odmianę układu stołów przewodnicząca Bernadeta Krynicka. - Wcześniej światło z projektora, wyświetlającego program sesji i przebieg glosowań, raziło nas w oczy. Niektórzy radni skarżyli się, że zasłaniamy im ekran. Postanowiłam to zmienić i poczekam na opinie. Niektórzy złośliwi komentowali, że w nowym układzie sali nie będą nas mogły filmować kamery telewizyjne. Nie szkodzi, ja nie mam parcia na szkło jak ci złośliwcy. A ponadto w starym miejscu ciągle ktoś mi chodził za plecami. Czułam się jak na wygwizdowie!\ncz, 18 grudnia 2014 14:50\nData ostatniej edycji: cz, 18 grudnia 2014 14:51:55


noclegi w polsce | Internet słowem zaklęty\n« transport - katalog stron\nWracając do tematu okres wczesno wiosenny jest doskonałym okresem na zaczęcie organizowania swojego wypoczynku. W tym okresie prawie wszystkie noclegi w polsce są jeszcze dostępne. Daje to nam większe możliwości negocjacyjne niż przed samym okresem wakacyjnym lub w czasie jego trwania. Wtedy zazwyczaj bierzemy to co jest dostępne i cieszymy się, że udało nam się zarezerwować jakiś nocleg, a co dopiero mówić o negocjacjach warunków. Oczywiście wyjątkiem jest czas kiedy pogoda pokrzyżuje plany właścicielom obiektów rekreacyjno wypoczynkowych. Tylko, że wtedy jesteśmy mniej skłonni do wyjazdów na urlop.\nOczywiście pogoda nie może być jedynym czynnikiem decydującym o tym, czy nasz urlop będzie udany czy nie. Dobrzy organizatorzy swojego wypoczynku potrafią tak go zaplanować, że nawet kapryśna pogoda w Polsce nie jest w stanie zepsuć im urlopu.\nTags: noclegi, urlop, wczasy


PKP podpisało umowę na remonty w rejonie Włocławka\nJesteś tutaj: HomeRegionPKP podpisało umowę na remonty w rejonie Włocławka\nNapisane przez Redakcja\tOpublikowano w Regionalne środa, 13 lipiec 2016 18:31\n51 mln zł wyda PKP PLK na remont linii kolejowej nr 18 na odcinku Włocławek – Toruń. Realizacja tej inwestycji usprawni transport regionalny pomiędzy Toruniem i Kutnem, ale również przyśpieszy podróż pociągami dalekobieżnymi z regionu bydgoskiego.\nPolskie Linie Kolejowe zmodernizują infrastrukturę kolejową na liczącym około 30 km odcinku pomiędzy Włocławkiem a Aleksandrowem Kujawskim. Ponadto wyremontowane zostaną perony w: Lubaniu, Nieszawie, Wagańcu i Turznie Kujawskim.\nW praktyce zatem planowana na 51 mln zł inwestycja, wpisze się w założenia roboczego projektu BiT City II, który zakłada m.in. usprawnienie komunikacji pomiędzy Toruniem i Włocławkiem.\nPo zakończeniu remontów pociągi na tym odcinku będą mogły jeździć z prędkością 140 km/h, na czym zyskają mieszkańcy północno-zachodniej części województwa, gdyż skróci się czas podróży m.in. do Warszawy, Łodzi czy na południe kraju.\nPKP PLK podpisało dzisiaj (13 lipca) umowę z firmą TORPOL. Inwestycja zakończona ma zostać do listopada przyszłego roku.\nWięcej w tej kategorii: « Pobierz aplikację mogącą uratować życie\tSenator chciał pomóc matkom. Skończyć może się to skandalem międzynarodowym »


Kolejny zestrzelony ukraiński Su-25 - Altair Agencja Lotnicza\nKolejny zestrzelony ukraiński Su-25\nLotnictwo wojskowe, 17 lipca 2014\nNad wschodnią Ukrainą został zestrzelony kolejny samolot szturmowy Su-25. Władze w Kijowie twierdzą, że został on trafiony pociskiem wystrzelonym z rosyjskiego samolotu.\nWczoraj wieczorem samolot szturmowy ukraińskich wojsk lotniczych Su-25M1 wykonywał misję bojową na wschodzie Ukrainy, w rejonie miasta Ambrosijewka. Ok. 19:00 został trafiony pociskiem rakietowym. Pilot samolotu zdołał się katapultować i wylądował bezpiecznie na terenie zajętym przez siły ukraińskie.\nPrzedstawiciele ukraińskiego ministerstwa obrony twierdzą, że Su-25 został zestrzelony pociskiem wystrzelonym przez samolot rosyjski. Miał on operować nad terytorium FR w parze z innym samolotem. Strona rosyjska nie ustosunkowała się dotąd do tych oskarżeń.\nWcześniej, ok. 13:00 prorosyjscy separatyści uszkodzili inny samolot Su-25. Został on trafiony pociskiem z przenośnego zestawu przeciwlotniczego. Mimo uszkodzeń samolot zdołał wrócić do bazy i bezpiecznie wylądować. Maszyna nadaje się do remontu.\nWładze w Kijowie poinformowały, że wczoraj ukraińskie samoloty wykonały 12 misji bojowych. Latały też śmigłowce. Odnotowano 17 ich wylotów z misjami zaopatrzeniowymi i uderzeniowymi. Wczoraj ukraińskie lotnictwo wojskowe wznowiło loty, wstrzymane 14 lipca po zestrzeleniu przez separatystów samolotu transportowego An-26 (Separatyści zestrzelili An-26, 2014-07-14). Co najmniej 2 z 8 członków jego załogi trafiło wówczas do niewoli.\nWedług potwierdzonych danych, do tej pory w walkach na wschodzie Ukrainy lotnictwo wojskowe utraciło 8 śmigłowców (po 4 Mi-8 i Mi-24) oraz 4 samoloty (po jednym Su-25, An-30B, An-26 i Ił-76MD). Zginęło w nich 85 żołnierzy. Niepotwierdzone informacje mówią o kilkunastu kolejnych zestrzelonych samolotach, głównie Su-25 i Su-24.


Buty Victoria INGLESA LONA niebieski 15-8433101571780 - Buty360\nButy360 › Buty męskie › Trampki › Buty Victoria INGLESA LONA niebieski 15-8433101571780\nButy Victoria INGLESA LONA niebieski 15-8433101571780\nProponowane Buty Victoria INGLESA LONA niebieski 15-8433101571780 kupisz tanio w sklepie www.spartoo.pl. To obuwie pełni rolę obuwia przeznaczonego na codzienny użytek. Podobnie jest w przypadku butów Victoria. Ich model Buty Victoria INGLESA LONA niebieski 15-8433101571780 idealnie współgra z rozmaitymi męskimi stylami. Dlatego ci faceci, którzy lubią.. więcej »\nProponowane Buty Victoria INGLESA LONA niebieski 15-8433101571780 kupisz tanio w sklepie www.spartoo.pl. To obuwie pełni rolę obuwia przeznaczonego na codzienny użytek. Podobnie jest w przypadku butów Victoria. Ich model Buty Victoria INGLESA LONA niebieski 15-8433101571780 idealnie współgra z rozmaitymi męskimi stylami. Dlatego ci faceci, którzy lubią pobawić się modą, zainteresują się tymi butami. Niżej scharakteryzowaliśmy dla Państwa pełny opis kwestii specyfikacji:\nButy Victoria INGLESA LONA niebieski. Dostępne w rozmiarach dla mężczyzn: 35.\nPokazywane w tym miejscu trampki męskie charakteryzują się nadzwyczajną trwałością, co uzyskano dzięki wykorzystaniu materiałów wysokiej klasy do ich stworzenia. Jeżeli wciąż nie posiadasz w swej garderobie trampki męskie albo buty Victoria INGLESA LONA niebieski 15-8433101571780 nie spełniają Twoich potrzeb - zobacz nasze pozostałe propozycje.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Victoria INGLESA LONA niebieski 15-8433101571780


W New Jersey pracownik stacji benzynowej, taki jak ten, jest zobowiązany do napompowania paliwa. Ale dlaczego? Minerva Studio/Shutterstock\nJako dziewczyna z Jersey dorastałam, jeżdżąc samochodami, które były obsługiwane przez pracowników stacji benzynowych. Podczas napełniania zbiornika uzupełniali również płyny w Twoim samochodzie ( chłodnica , płyn do spryskiwaczy, olej), czyścili przednią szybę i pytali, czy potrzebujesz czegoś jeszcze.\nKiedy po raz pierwszy odwiedziłem Gruzję, byłem zdumiony, gdy odkryłem, że nie ma pracowników gazowych. Cofnijmy się w czasie, aby dowiedzieć się, dlaczego do dziś w New Jersey tankowanie własnego gazu jest nielegalne.\nTrochę historii gazu\nOficjalny zakaz samoobsługowego gazu na Jersey rozpoczął się w 1949 r. wraz z ustawą o bezpieczeństwie dozowania benzyny detalicznej , powołując się na kwestie bezpieczeństwa, takie jak zagrożenie pożarowe. Ale jak wiele rzeczy w New Jersey, tak naprawdę istnieje bardziej złowieszczy powód zakazu, który jest godny fabuły Tony'ego Soprano.\nWedług relacji dziennikarza Paula Mulshine’a z 2019 r. , przepisy rzekomo powstały jako taktyka mająca na celu ustalenie cen gazu i powstrzymanie przedsiębiorczego właściciela firmy przed podcinaniem swoich konkurentów. W 1949 roku Irving Reingold otworzył 24-pompową stację benzynową na Route 17 w Hackensack. Oferował gaz po 18,9 centa za galon, podczas gdy inni sprzedawali za 21,9 centa. Jedynym wymogiem było to, że jego klienci musieli sami go pompować.\nPomysł był hitem wśród jego klientów i według Mulshine ustawili się w kolejce po bloki. Jego konkurenci? Nie tak bardzo. Gdy rozstrzelanie jego stacji benzynowej nie odstraszyło Reingolda, dzięki kuloodpornemu szkłu (podobno spodziewał się negatywnej reakcji), rywalizujący właściciele zwrócili się do prawa o rozwiązanie. Przekonali państwo do przyjęcia uchwały zakazującej samoobsługi gazu, co szybko przeszło, a Reingold odszedł z branży gazowej, a konsumenci wrócili do płacenia wyższych cen gazu.\nHamuj w postępie\nW kolejnych dziesięcioleciach pojawiły się wyzwania prawne. Pierwszy, w 1951 roku, nie powiódł się. Pod koniec lat 70. każdy stan USA z wyjątkiem New Jersey (i Oregonu) uchylił zakazy na stacjach samoobsługowych.\nW 1981 r. członek zgromadzenia New Jersey Gerald Cardinale wprowadził nowe przepisy mające na celu obalenie stanowego zakazu budowy stacji samoobsługowych. Cardinale nadal to robił, przechodząc do senatu stanowego, nadal bezskutecznie. Konsumenci prawie mieli wybór w 1988 roku, kiedy Kirschner Brothers Oil Company wniosła pozew przeciwko państwu, twierdząc, że „prawo jest przestarzałe i że klienci powinni mieć wybór między pełną obsługą a samoobsługą”. Sędzia Sądu Najwyższego początkowo stanął po stronie firmy, ale później sąd apelacyjny uchylił tę decyzję , powołując się na orzeczenie Sądu Najwyższego New Jersey z 1951 roku.\nA co z Oregonem? W 2015 r. stan złagodził swoje prawo , zezwalając na gaz samoobsługowy na niektórych obszarach wiejskich i plemiennych, pozostawiając New Jersey jako jedynego w całym stanie. Niektórzy mogą nazwać to archaicznym; Uważam to za nostalgiczne (i nieco zepsute).\nTeraz to jest gaz\nKilka lokalnych gmin poza New Jersey również zakazuje samoobsługowych stacji benzynowych. Są to Weymouth w stanie Massachusetts i miasto Huntington w stanie Nowy Jork. Oregon zniósł swój stanowy zakaz na dwa dni w czerwcu 2021 r. z powodu fali upałów.\nA tak przy okazji, jazda o zmierzchu i podczas pełni księżyca też nie wyświadcza Wam żadnej łaski.


Zobaczcie Marię Dębską jako Kalinę Jędrusik. Pierwszy teaser filmu „Bo we mnie jest seks” - Filmozercy.com\nZobaczcie Marię Dębską jako Kalinę Jędrusik. Pierwszy teaser filmu „Bo we mnie jest seks”\nDystrybutor najnowszego filmu Katarzyny Klimkiewicz, który opowiadać będzie o fragmencie życia kultowej polskiej aktorki z czasów PRL-u udostępnił dziś pierwszą zapowiedź obrazu.\nZobaczcie jak prezentuje się Maria Dębska w roli Kaliny Jędrusik w poniższym klipie:\nFilm trafi do kin 12 listopada tego roku. Wcześniej wyświetlany będzie na 46. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, gdzie weźmie udział w Konkursie Głównym.\nŹródło: Youtube / Zdj. Bartosz Mrozowski / Next Film\nTagi: 46. Festiwal Filmowy w Gdyni Bo we mnie jest seks Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni Filmy FPFF FPFF 46 Kalina Jędrusik Katarzyna Klimkiewicz Maria Dębska Next Film\nmisfit Dzisiaj o 12:11


Pracownia urbanistyki i architektury Marek Solnica\nmgr inż. arch. Marek Solnica\nAutorzy starali się sprostać oczekiwaniom inwestora i zaprojektowali obiekt o prostej, czytelnej formie, dobrze wpisujący się w otaczający teren. Pamiętając, że ma to być przede wszystkim obiekt sportowy, nadali mu dynamiczna formę, czemu służy nachylenie elewacji południowej oraz skos przechodzący w łagodny łuk skate parku, w elewacji północnej.\nJednorodność formy podkreślona została materiałami elewacji. Szczególną rolę odgrywa siatka elewacyjna, która porządkuje bryłę, a jednocześnie nadaje jej niebanalny wygląd.\nDzięki swej prostocie budynek nie jest konkurentem dla otaczającej przyrody.\nDo obiektu prowadzą wejścia w postaci pochylni wkomponowanych w teren, które umożliwiają wygodną komunikację zarówno dla osób niepełnosprawnych, jak i w przypadku koniecznej ewakuacji.\nAutorzy pomyśleli o rowerzystach i udostępnili im parking pod płytą strefy wejściowej.\nW okresie letnim, na płycie strefy wejściowej przewidziana jest kawiarnia.\nElewacja północna zaprojektowana została jako element skate parku (rynna). Wokół obiekt otoczony jest zielenią.\n1.Stworzenie prostej neutralnej bryły budynku.\n2.Wtopienie bryły w otoczenie (wykorzystanie nierówności terenu, zielonego otoczenia dużych przestrzeni – perspektywy widokowe).\n3.Budynek bezpieczny i przyjazny niepełnosprawnym.\n4.Maksymalne wykorzystanie przestrzeni (kubatury) przy jednoczesnym zachowaniu powierzchni zabudowy.\n5.Wygoda i komfort widzów (przewyżka i obserwacja boiska – bardzo dobrze rozwiązane). Prostota ewakuacji, czytelność przestrzeni wewnętrznej.\n6.Prostota funkcjonalna, w tym podział na:\n+/-0 - strefa szatni, sal siłowni i fitness,\n+1 - hol z kawiarnią (strefa kibiców),\n+2 - strefa sali wschodnich sztuk walki.\n7.Czytelność rozwiązań przestrzennych zagospodarowania terenu.\n8.Płynność formy architektury.\n9.Uzupełnienie funkcji o dodatkowe propozycje – ścianka wspinaczkowa, loża vipów.\nKoncepcja przestrzenna Tarnowskiego Centrum Sportu obejmuje trzy współdziałające i powiązane ze sobą obiekty:\nhalę sportową, stadion lekkoatletyczno - piłkarski, amfiteatr.\nWszystkie te obiekty połączone zostały ciągami pieszymi i pieszo – jezdnymi tworzącymi wraz ze swobodnie uformowanymi ścieżkami założenie parkowe.\nGłówną oś parku stanowi szeroki pasaż biegnący od stadionu do przystani jachtowej i leżącego tuż obok amfiteatru. Z wieloma małymi placami, zielenią niską, fontannami, ławkami, stać się ma on przestrzenią dla relaksu, wypoczynku a jednocześnie reprezentacyjną promenadą.\nSwobodnie uformowane ścieżki parkowe wprowadzać mają w przestrzeń leśną, "dziką". Wijące się alejki łączą ze sobą leśne kawiarnie, małe punkty gastronomiczne. Aleje obiegają zbiornik wodny, a na jego brzegach rozszerzają się w piaszczyste plaże z zapleczem toalet i przebieralni.\nCentrum rekreacji wodnej jest przystań jachtowo – kajakowa. Obiekt z keją wysuniętą w głąb zbiornika wodnego zamyka promenadę. Znajduje się tu również restauracja.\nAmfiteatr to wkomponowany w zbocze schodzące ku wodzie, przykryty membranową powloką dachu obiekt ukryty wśród drzew parku z zapleczem i sceną od strony wody. Dach uformowany w strzeliste kształty niczym maszty jachtów bądź wysokie świerki powinien być mocnym akcentem przestrzennym wyłaniającym się znad drzew.\nStadion usytuowany jest w miejscu już istniejącego. Wały ziemne trybun zastąpione zostały lekką konstrukcją żelbetonową. Dach membranowy swoją formą nawiązuje do dachu amfiteatru. Stadion w kierunku wschodnim otwarty jest na park (wprowadza to zieloną przestrzeń do wnętrza obiektu). Od strony południowej połączono z trybuną stadionu zaplecze obiektu, hotel, centrum odnowy biologicznej.\nStadion posiada bieżnię lekkoatletyczną, ale umożliwia rozgrywanie meczy piłkarskich. Oświetlenie stadionu zamontowano na czterech wieżach.\nPomiędzy stadionem i amfiteatrem, na południe od promenady, zlokalizowano wielopoziomowy parking podziemny. Na dachu parkingu przewidziano funkcje boisk rekreacyjnych (siatkówka, koszykówka, tenis) lub mini golfa.\nObszary nie zalesione, w obrębie centrum sportu, to przestrzeń przeznaczona do swobodnego poruszania się ludzi, zielone łąki do zabaw, pikników, organizowania placów gier.\nNa terenie całego kompleksu przewidziano ruch rowerowy. W obrębie dróg dojazdowych i głównych ciągów pieszych są to wyznaczone ścieżki rowerowe, na terenach parkowych ścieżki pieszo – rowerowe.\nGłówny dojazd do centrum odbywa się ulicami Piłsudskiego i Romanowicza. Teren w większości wyłączony z ruchu kołowego. Od ulicy Romanowicza dojazd do parkingów przed halą sportową i ogrodem botanicznym, a następnie pasażem pieszo – jezdnym do parkingu przed hotelem. Od ulicy Piłsudskiego dojazd do parkingu podziemnego oraz amfiteatru (zaplecze sceny).\nOgród botaniczny to obszar sąsiadujący z halą sportową. Dlatego, oba te tereny zaprojektowane zostały wspólnie. Istotne jest tu stworzenie dalekich perspektyw, otwarć widokowych, wpisanie hali w teren.\nOd strony ulicy Romanowicza zlokalizowano wspólny parking dla samochodów osobowych i autokarów.\nW narożniku południowo – wschodnim zlokalizowano pawilony wystawiennicze\nproste transparentne bryły. Z placu pomiędzy pawilonami wkracza się do skate parku zlokalizowanego z północnej strony hali i małego boiska wielofunkcyjnego oraz zewnętrznej ścianki wspinaczkowej.\nHala zlokalizowana została w centralnej części terenu przewidzianego pod inwestycję, od strony zachodniej, wzdłuż ściany hali biegnie pasaż pieszo – jezdny; od strony wschodniej wpisana w teren rampa wprowadzająca kibiców na plac przed wejściem głównym (pod placem parking dla 102 rowerów).\nBryła hali od strony północnej łagodnie przechodzi w skate park, plac z rampami do skoków, najazdów. Ściana hali jest częścią mega rynny.\nNa osi założenia (obok tylnego wejścia do hali) znajduje się zewnętrzna ściana wspinaczkowa.\nGłównym założeniem dla całego terenu Ponadregionalnego Centrum Sportowo - Rekreacyjnego było ukrycie w zieleni, pomiędzy pagórkami, łąkami, lasem i wodą, obiektów kubaturowych widocznych od strony ulicy Romanowicza. Prostych w formie, ale im dalej w kierunku parku „rozedrganych”, "postrzępionych".


E-book “Fit Desery Niskokaloryczne” – Fitslodycze.pl\nE-book “Fit Desery Niskokaloryczne”\nilość E-book "Fit Desery Niskokaloryczne"\nEbook z przepisami na słodkie przysmaki w zdrowych wersjach! Dowiedz się jak wzbogadzić racjonalną dietę o ulubione smakołyki i pozbądź się wyrzutów sumienia towarzyszących kupowaniu gotowych słodyczy!\nAutor: Krzysztof Domaszewski\nFormat: PDF (Portable Document Format) – Format pliku obsługiwany przez darmowe programy do przeglądania i odczytu. Nie jest potrzebny specjalny czytnik.\nDostawa: Drogą elektroniczną (na e-mail). Automatycznie po zaakceptowanej płatności zrealizowanej za pośrednictwem Przelewy24. Pamiętaj aby sprawdzić folder “SPAM”. Niektóre skrzynki mogą wrzucać tam e-mail z potwierdzeniem zamówienia.\nPo otrzymaniu wiadomości z potwierdzeniem realizacji zamówienia od fitslodycze.pl kliknij w zawarty w niej link, pobierz ebook “Fit Desery Niskokaloryczne” w formacie PDF na swoje urządzenie i zacznij zmiany na lepsze już dziś!\nLink aktywacyjny do pobrania ebooka działa przez 21 dni. Pamiętaj aby w tym czasie zapisać ebook na swoim urządzeniu. Ebook możesz zapisać na dowolnej ilości urządzeń.\nTa strona korzysta z ciasteczek cookies w celu identyfikacji użytkowników, automatycznego wypełniania formularzy, zapamiętywania produktów dodanych do koszyka w celu złożenia zamówienia, dostosowywania zawartości do preferencji użytkowników, statystyki. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.AkceptujęRegulamin


Okręgowy Związek Bokserski w Łodzi w dniach 03-06 maja 2012 roku w hali sportowej Vera Sport przy ul. Siewnej 15 organizuje jubileuszowy XXX Międzynarodowy Turniej Bokserski kadetów o "Srebrną Łódkę" im. Stanisława Ambroziewicza. Turniejowi z Okazji Jubileuszu nadano imię jego pomysłodawcy znanemu przed laty zawodnikowi i trenerowi Łódzkiej Gwardii zmarłemu przed 10 laty.\nNa starcie stanie ponad 100 zawodników z całej polski, oraz reprezentanci Litwy, Łotwy i Białorusi w kategorii wiekowej kadet 15-16 lat.W przeszłości w Turnieju startowali m.in. Krzysztof Włodarczyk, Tomasz Adamek, Dariusz Michalczewski, Wojciech Bartnik, Andrzej Gołota.\nPo trzydniowych zmaganiach młodych pięściarzy trener kadry Polski mgr. Zbigniew Raubo będzie miał możliwość oceny w typowaniu i doborze zawodników do reprezentacyjnej ekipy narodowej przed startem w tegorocznych Mistrzostwach Europy w Sofii dla tej kategorii wiekowej. Okręg Łódzki liczy na dobry start naszych reprezentantów, a w szczególności na Bartosza Wielińskiego,Mateusza Strzałkowskiego, Dariusza Wilka- wszyscy z klubu R.K.S. Łódź, Wojciecha Ziółka- Widzew Łódź, Mateusza Nowaka, Marcina Przepiórę, Norberta Opalińskiego- Boks Tur Łódź.\nW zaplanowanych przerwach przeprowadzone będą przez zawodników łódzkiego klubu sztuk walki Shark.\npokazowe pojedynki MMA, Brazylijskiego Jiu-Jitsu i Kickboxingu. Zawody będą pod honorowym patronatem Prezydent Miasta Łodzi- Hanny Zdanowskiej, która jest bardzo zaangażowana w rozwój sportu łódzkiego.\nSerdecznie zapraszamy sympatyków pięsciarstwa.\nPlanowana jest transmisja na żywo na www.live.bokser.org.\nData: 18-04-2012 18:52:48\nO Łódkę Bols.\nAutor komentarza: MarioKindelan\nData: 19-04-2012 10:30:48\nI najgorsze co może być, czyli pokazy mma, jiu jitsu i kickboxingu. Dlaczego na takich imprezach promuje się inne, konkurencyjne sporty?\nData: 19-04-2012 19:48:52\nBrózio prezes ozb w łodzi niszczy ten sport tylko, organizowane imprezy stoją na żenującym poziomie, dopuszczani są zadodnicy bez licencji , ilosc startujących zawodników tez jest kompromitacją,kompletne zamieszanie ,oraz bardzo ale to bardzo stronnicze sędziowanie. dopoki brózio rządzi to nic sie na lepsze niezmieni;/ pomocy!!\nAutor komentarza: grzechu503\nData: 04-05-2012 18:34:12\nMiało być na żywo !!!\nPojechali fajni chłopaki na międzynarodowy turniej i nie można obejrzeć.\nNiech ktoś coś podpowie bo bardzo mnie interesuje walka Sebastiana Wiktorzaka.\nTaki turniej i żadnej transmisji ale obciach....\nData: 04-05-2012 18:47:08\nChciałem tez obejrzeć walkę syna a tu nic normalna chała.Mam nadzieje ze go niewydymaja na punktach sędziowie tak jak kiedyś.Coraz gorzej w Polsce o normalnych sędziów.


Miedź Legnica - Bruk-Bet Termalica Nieciecza. Typy, kursy (15.11.2020)\nMiedź Legnica – Bruk-Bet Termalica Nieciecza. Typy, kursy (15.11.2020)\nW ramach 12. kolejki Fortuna 1 Ligi, Miedź Legnica zagra na własnym obiekcie z Bruk-Betem Termaliką Nieciecza. Goście mają na swoim koncie imponującą serię zwycięstw. Czy Miedź przerwie dobrą passę rywali?\nMiedź Legnica – Bruk-Bet Termalica Nieciecza zapowiedź (niedziela, 12:40)\nOstatnie tygodnie w wykonaniu Miedzi nie są najlepsze. Wystarczy powiedzieć, że zespół z Legnicy nie wygrał żadnego z pięciu spotkań, notując cztery remis oraz jedną porażkę. Efekt jest taki, że po jedenastu rozegranych meczach, Miedź Legnica z dorobkiem czternastu punktów zajmuje jedenastce miejsce w lidze i traci cztery oczka do szóstej Arki Gdynia.\nZdecydowanie lepiej wygląda sytuacja Bruk-Betu. Ekipa z Niecieczy jest wiceliderem rozgrywek i traci do ŁKS-u cztery punkty. Co istotne, Bruk-Bet rozegrał o jedno spotkanie mniej od łódzkiego klubu. Wysoka pozycja zespołu w tabeli jest efektem bardzo dobrej gry. Bruk-Bet po porażce z Arką zanotował serię pięciu zwycięstw w lidze. Przegrany mecz z gdyńskim klubem jest jedynym spotkaniem, w którym Bruk-Bet stracił w ogóle punkty. Poza tą potyczką, drużyna ma na swoim koncie dziewięć zwycięstw.\nOstatni raz Miedź rywalizowała z Bruk-Betem w czerwcu tego roku. W Legnicy zwyciężyli goście, a jedynego gola w spotkaniu zdobył nieobecny już w zespole Gutkovskis.\nMiedź Legnica – Bruk-Bet Termalica Nieciecza kursy bukmacherów\nFaworytem meczu jest Bruk-Bet. Kurs na zwycięstwo gości wynosi 2.28. Z kolei remis w tym spotkaniu oszacowano na kurs 3.30. Triumf gospodarzy bukmacherzy ocenili na kurs 3.25.\nMiedź Legnica – Bruk-Bet Termalica Nieciecza typy\nBez wątpienia Bruk-Bet powalczy o dziesiąte zwycięstwo w tym sezonie. Mając na uwadze formę Miedzi, zespół z Niecieczy ma spore szanse, by sięgnąć po kolejną wygraną. Typujemy zwycięstwo gości.\nMiedź Legnica – Bruk-Bet Termalica Nieciecza | Typ: Bruk-Bet wygra mecz 2.28 @ Betclic\nMiedź Legnica – Bruk-Bet Termalica Nieciecza | Typ: Bruk-Bet wygra i powyżej 1.5 bramki 2.85 @ Betclic


Czujnik zaniku zera - 3 - elektroda.pl\nhubiwit 02 Lis 2007 23:47 12021 75\n#61 02 Lis 2007 23:47\nJeśli to mają być warystory, to ja bym Ci proponował te od listew przepięciowych.\n#62 03 Lis 2007 20:56\n#63 03 Lis 2007 22:44\nkolego Gibek, to znaczy, że albo te warystory zostały dobrane nieprawidłowo (nie uwzględniono maksymalnego prądu, jaki może przez nie przepływać) albo ktoś „podwatował’ bezpieczniki.\nKolego hubiwit, ochrona przedłużacza za pomocą warystorów nie spełni swego zadania ze względu na wielkość zabezpieczenia, dlatego łatwiej jest chronić konkretne urządzenie.\nJeżeli obawiasz się – powiedzmy – o końcówkę mocy, to równolegle do zasilania, ale za bezpiecznikiem sieciowym, zamontuj odpowiednio dobrane warystory.\nAby dokonać właściwego doboru musisz bezwzględnie znać charakterystykę napięciowo – prądową warystora oraz jego moc.\nJeżeli dobierzesz taki, który przy napięciu 400V spowoduje upływ prądu o wartości np.1A, to przy założeniu, że wzmacniacz jest zabezpieczony 5A, jeden warystor nie załatwi sprawy - urządzenie w dalszym ciągu pozostanie pod niebezpiecznym napięciem - i dlatego wcześniej celowo użyłem liczby mnogiej.\n#64 03 Lis 2007 23:35\na może warystor podłączony równolegle z cewką przekaźnika przez bardzo mały bezpiecznik topikowy?\nOprócz tego w szereg z każdym gniazdem w rozdzielni kilka warystorów, bo nie chce rozbierać np. końcówki bo stracę gwarancje.\n#65 04 Lis 2007 00:01\nNiegłupi pomysł, tylko chyba raczej stycznik niż przekaźnik. Taki o obciążalności styków 16A pobiera ok. 500 mA prądu.\nNo i te warystory nie w szereg z każdym gniazdem, ale równolegle do nich.\n#66 04 Lis 2007 00:32\noczywiście, że równolegle\n#67 04 Lis 2007 12:54\nKolego jarecki 86, zadaniem warystorów jest ochrona odbiorników od przepięć wywołanych wyładowaniami atmosferycznymi (przepięcia mikrosekundowe) jak również od przepięć łączeniowych (przepięcia milisekundowe). Natomiast warystory w ogóle nie chronią przed wzrostem napięcia sieciowego z 230V na 400V spowodowanego np. przerwą w przewodzie neutralnym.\nRównolegle wpięty w obwód warystor, nie jest w stanie ograniczyć wzrostu napięcia sieciowego. Wzrost napięcia sieciowego spowoduje jego przegrzanie i uszkodzenie. Bezpieczniki zadziałają ale dopiero po uszkodzeniu warystora, a czas zadziałania bezpieczników może być różny. Zależy to od charakterystyki i prądu nominalnego bezpiecznika, jak również od rezystancji warystora przy określonym napięciu sieci.\nCzas ten może wynosić od kilku sekund nawet do kilku minut, co może być już za długo dla chronionego odbiornika. Może również się zdarzyć że pod wpływem wysokiej temperatury odpadnie nóżka wyprowadzenia i bezpiecznik w ogóle nie zadziała o czym już wcześniej wspominałem. Takie przypadki spotykałem w sterownikach regulatorów napięcia na sieci.\n#68 04 Lis 2007 14:43\nA czy nie lepiej i niezawodniej przeprowadzić przewód zerowy dodatkowy?Przecierz koszty tego przewodu nie są wysokie. A niezawodność gwarantowana.\n#69 04 Lis 2007 15:48\nNatomiast warystory w ogóle nie chronią przed wzrostem napięcia sieciowego z 230V na 400V spowodowanego np. przerwą w przewodzie neutralnym.\nAbsolutnie się z Tobą nie zgadzam!!!\nRównolegle wpięty w obwód warystor, nie jest w stanie ograniczyć wzrostu napięcia sieciowego.\nA tu masz rację, ale tylko częściowo.\nJak widać, nie czytałeś ze zrozumieniem moich wcześniejszych wypowiedzi - przecież wyraźnie napisałem:\njeden warystor nie załatwi sprawy - urządzenie w dalszym ciągu pozostanie pod niebezpiecznym napięciem - i dlatego wcześniej celowo użyłem liczby mnogiej\n#70 14 Lis 2007 20:15\na lepiej będzie jak stycznik będzie zwierał wszystkie fazy razem czy odłączał odbiorniki? wydaje mi się że lepiej będzie, jak zewrze bo wtedy jak się nawet sklei to i tak spełni swoje zadanie, co o tym sądzicie?\n#71 15 Lis 2007 03:32\nJa to nie pojmuje jak odłączenie zera mogło spowodować awarie.Przecież odłaczenie zera powoduje gdyby np na 1 fazie był wzmacniacz (trafo) a na 2 przykładowo jakies swiatło to po odlaczeniu zera oba odbiorniki sa właczone miedzyfazowo ale one sa wtedy szeregowo.no fakt ze napiecia moga sie rozlozyc nierównomiernie.\nnie wiem byc może się myle jesli tak to prosiłbym zeby ktos narysował schemat jak to wyglada i objasnił co i jak.\n#72 15 Lis 2007 10:33\nWszystko zależy od tego w którym miejscu obwodu nastąpi przerwa w przewodzie zerowym (N).\nMiałem taki przypadek. Upaliło się zero na klatce schodowej i wszystkie odbiorniki dostały napięcie między fazowe. Straty były ogromne.\nWtedy to zrobiłem prosty układ który miał chronić w przyszłości przed takimi zdarzeniami. Układ przydał się, ochronił odbiorniki przed uszkodzeniem. Niestety nie pamiętam jak był wykonany ale na pewno było to rozwiązania z katalogu producenta elementów elektronicznych Lamina.\n#73 15 Lis 2007 19:24\nNo właśnie szeregowo, ale w przypadku, gdy odbiorniki na innej fazie, niż nam zależy, są dużo większej mocy, np. światła sceniczne lub cokolwiek, wtedy napięcie na naszych odbiornikach drastycznie wzrasta....\n#74 23 Lis 2007 21:40\na jak robią w UPSach że jak napięcie wzrośnie to przełącza na akumulator?\n#75 24 Lis 2007 20:44\nwitam. mam taki pomysł na szybko. podłacz wyłącznik różnicowoprądowy na ten obwód czyli na tę faze która zasila twoje wzmacniacze i inne urządzenia. jeśli gdzieś w obwodzie braknie zera na "twojej" bądź innych fazach to różnicówka powinna wyskoczyć. lub moze nie wyskoczyć ale to będzie oznaczać brak zera w "twojej" fazie ale wtedy obwód nie będzie zamknięty i prąd nie popłynie. przemyśle to jeszcze i jak coś wymóżdże to dam znać.\n#76 27 Lis 2007 10:35\nantoni gabryelczyk antoni gabryelczyk\npomysł żeby używać stycznika jako elementu wykonawczego nie jest dobry ze względu na długi czas zwalniania (ok 100ms).Proponuję użyć wyłącznika, który ma czas wyłącznia o rząd wielkości krótszy. Do wyzwalania wyłącznika należy użyć cewki wzrostowej- można podeprzeć próg diodą Zenera dla większej precyzji działania.Całość powinna działać przy wzroście napięcia powyżej np. 250V i zadziała w czasie krótszym niż 15ms.\nPodobne tematy Czujnik zaniku zera\nMój tekst niczego nie sugeruje To przeczytaj co napisałeś. Zwracam uwagę na niezgodność opisu z rzeczywistością. Bo chyba takowa występuje??? Rzeczy... (20)\nWitam, W dokumentacji czujnika zaniku faz ckf-b producent przedstawia przykładowy schemat z stycznikiem. I na schemacie ze styku NO zasila cewkę... (3)


TP - plecak jako bagaż podręczny - forum Fly4free\nTP - plecak jako bagaż podręczny\nTemat postu: TP - plecak jako bagaż podręczny\n#1 Wysłany: 12 Gru 2020 00:54\nczy plecak wejdzie jako bagaż podreczny do 23kg?\nMam plecak z Decathlonu Forclaz Travel 500 (50L). 23kg nie zamierzam do niego ładować\nOstatnio edytowany przez Abcn, 12 Gru 2020 01:02, edytowano w sumie 1 raz\nTemat postu: Re: TP - plecak jako bagaż podręczny\n#2 Wysłany: 12 Gru 2020 00:56\nJak wyjmiesz stelaż i nie napchać go, to owszem, wejdzie.\n#3 Wysłany: 22 Maj 2021 14:01\nKilometry: 19 118\nPonawiam temat. Drugi bagaż podreczny w WizzAir i Ryanair ma wymiar 55 cm x 40 cm x 20 cm. Plecak z decathlonu ma wymiar:\nWysokość 56 cm, szerokość 40 cm, głębokość 26 cm. Sprawdzają co do centymetra czy wystarczy zmieścić się w kilogramach?\n#4 Wysłany: 22 Maj 2021 15:31\nNik niczego nie sprawdza z linijką . Możesz mieć i dwa razy większy plecak, ale jak powiedzą sprawdzam, to poproszą Cię o włożenie go do kosza, który ma właśnie takie wymiary jak podają. Musisz go zmieścić, jak nie to dopłata, albo wyrzucasz połowę majtek i próbujesz upchać ponownie.\n#5 Wysłany: 07 Sty 2022 09:55\nPodpinam się pod temat. Nie leciałem jeszcze TAPem, a mam lot BER-LIS-PUJ z bagażem podręcznym. Walizka ok rozumiem wymiary i wagę. Natomiast co do plecaka, już nie bardzo. Mam coś takiego https://www.euro.com.pl/torby-do-laptop ... -16-.bhtml o wymiarach zewnętrznych 350 x 205 x 450 mm i wadze 1,6 kg. Przejdzie? Czy raczej w coś mniejszego się pchać?\n#6 Wysłany: 07 Sty 2022 11:04\n@LukasPi luz, blues.\nNiektórzy biorą po dwa takie (albo i większe...)