To Read Or Not To Read - recenzje książek: listopada 2016\nEtykiety: book, books, edytagabrys, edytagabryś, ksiazka, książka, książki, recenzja, Recenzje, review, reviews, silaodwagi, siłaodwagi\nBo czasem trzeba znaleźć w życiu odwagę, aby coś zmienić…\nMogę spokojnie napisać, że autorką i również główną bohaterką książki jest Edyta Gabryś. Kobieta, która dopiero rozpoczyna swoją przygodę z rozwojem osobistym. Kobieta, która trafia na swoje pierwsze szkolenia, która zaczyna się rozwijać. Od bycia zwykłym szarym uczestnikiem siedzącym gdzieś tam na trybunach przechodzi do tworzenia eventów. Dostaje pracę w największej firmie szkoleniowej w Polsce, a tym samym możliwość rozwijania się pod okiem trenera osobistego. Ale to tylko początek jej historii.\nCo jest tak wyjątkowego w tej książce? Nie sposób pisania, bo to nie z powieścią mamy do czynienia. Siła odwagi mogłaby zostać zakwalifikowana do kategorii biografia, ale to także nie jest dobre określenie. Tu chodzi o coś więcej, a cała opowieść życia, którą przedstawiła autorka, jest tylko narzędziem. Najpierw zachwycała się szkoleniami z perspektywy widza i uczestnika, potem została dopuszczona do wnętrza całego przedsięwzięcia. Poznała je od środka, była w stanie je zrozumieć i pracować na jego korzyść. Ale nie każda bajka trwa wiecznie. Po jakimś czasie idylla przestała być taka idealna, a Edyta zrozumiała, że coś jest nie tak, że nie chce być traktowana w ten sposób i to nie jest życie, które jej odpowiada. To, co było pokazywane na zewnątrz, nie odzwierciedlało tego, co działo się naprawdę. Praca po godzinach, zarobki mniejsze od ustalonych, kolejne nowe pomysły szefa i konieczność robienia dobrej miny do złej gry.\nNie jestem w stanie ocenić, która strona konfliktu miała rację, ale też nie od tego jest moja recenzja. To nie jest użalanie się nad sobą i publiczne rozgrzebywanie brudów. Jakby Edyta chciała to zrobić, zupełnie inaczej przedstawiłaby sytuację . Przede wszystkim ani razu nie wspomina z imienia swojego szefa czy szefowej. Jej koledzy z pracy mają swoje pseudonimy, także bez znajomości okoliczności nie sposób jest odgadnąć, kto jest kim. Dla tych niewtajemniczonych to będzie zwykła książka o zmienianiu swojego życia, mimo niesprzyjających warunków. Dla mnie jest to zderzenie dwóch światów; tego, który znam ze szkoleń i tego przedstawionego przez Edytę.\nEdyta przywołując kolejne zdarzenia ze swojego życiorysu i to, jak czuła się w tamtych momentach, chce przekazać czytelnikowi, że z najgorszej sytuacji da się wyjść obronną ręką, w dodatku bogatszym o nowe doświadczenia. Bo ona to właśnie zrobiła. Wyrwała się ze środowiska, które nie było dla niej korzystne. Wyniosła z niego wszystko, co mogła, a gdy poczuła się ograniczona, odnalazła w sobie tytułową siłę odwagi, aby to przerwać.\nCelem tej pozycji nie jest potępienie czy pouczenie. Książka ma cię zainspirować do zmian, ale w taki sposób, że to ty sam wpadniesz na to, że ich potrzebujesz. Autorka nie powie ci w jaki sposób masz to zrobić. Ona tylko pokaże ci swoją historię i zobrazuje ją odpowiednimi przykładami. A ty, czytając to, chwilę się zastanowisz i poczujesz w sobie chęć, aby coś zrobić inaczej. To może być zwykła błahostka, która ci przeszkadza, ale nie umiesz jej się przeciwstawić. Edyta Gabryś ci pokaże, że konfrontacja jest możliwa i że da się wyjść z niej silniejszym niż wcześniej.\nEdytę znam osobiście. Pamiętam ją jako mózg całego przedsięwzięcia eventowego, jako osobę, która stała za wszystkimi pomysłami, ale zawsze kryła się w ich cieniu, stojąc za kulisami. Po odejściu z firmy rozwinęła skrzydła i z przyjemnością można patrzeć na jej aktualnie dokonania. Pierwsza książka na koncie, dalszy rozwój oraz zarabianie na swojej pasji mówią same za siebie.\nKliknij, aby przenieść się na\no 18:00 21 komentarzy:\nEtykiety: benedictcumberbatch, doctorstrange, doktorstrange, film, komiks, marvel, movie, recenzja, Recenzje, review, reviews\nKolejna odsłona marvelowskiego bohatera.\nGdy pierwszy raz usłyszałam informację o tym filmie, puściłam ją mimo uszu. Gdy kolejny raz się na nią natknęłam, trochę bardziej się zainteresowałam. A gdy dowiedziałam się, że główną rolę gra Benedict Cumberbatch, to uznałam, że Sherlock Holmes pomylił adresy. Później oglądnęłam zwiastun i moją reakcję można by było podsumować jednym słowem – meh. Ale film nie dawał mi spokoju. Po pierwsze, Marvel, po drugie, Benedict. W końcu się wybrałam i to z dużym rozmachem, bo na seans 4DX.\nPierwsze co należy wiedzieć przed oglądnięciem Doktora; to jest film Marvela. I nie zaznaczam tu tego dlatego, że osoby nieznające uniwersum nie będą w stanie się odnaleźć w fabule, nie, nie. Taki laik jak ja, gdzie nigdy z komiksem nie miałam do czynienia spokojnie sobie da radę. Chociaż może ja już nie do końca wpasowuję się w kategorię osoby nieogarniającej tematu. Widziałam Thora, jakieś tam urywki Iron Mana i Avengers. Ten fakt zdecydowanie mi pomógł w niektórych fragmentach, ale było ich i tak stosunkowo mało. To, do czego zmierzam. Jeśli nie wybraliście się do tej pory na Doktora Strange’a z powodu braku znajomości uniwersum, nie macie już usprawiedliwienia. Nie jest to niezbędne, aby cieszyć się seansem. Tym bardziej, że postać Doktora jest nowym tworem wytwórni i jego postać jest dopiero budowana, więc wszystko jest po kolei wyjaśnianie. A więc nic nie stoi na przeszkodzie!\nAle wracając do tematu. Wyraźnie zaznaczając, że jest to film Marvela, mam na myśli, że jest on typowo marvelowski. A znaczy to to samo co najprostszą fabułę bez żadnych nagłych zawirowań, jednowątkowość akcji i ocean efektów specjalnych. Pokusiłabym się o stwierdzenie, że 97% filmu to są efekty specjalne. Ale za to jakie! Grafika i obróbka to jest cudo. Oddaję ukłon dla twórców, którzy to wszystko stworzyli. Efekty są bardzo dobrze wykonane, są rozbudowane i występują w każdej scenie, stanowią główny motyw filmu, a może i nawet powód, aby zobaczyć je na dużym ekranie. Wielkie uznanie dla grafików i dla osoby, która to wszystko wymyśliła.\nA więc o czym jest film? O Doktorze Strange’u. Haha. Nie będę wam zdradzać fabuły, bo jest jej tam tak niewiele, że każda informacja mogłaby zostać uznana za spoiler. Najlepszy efekt zaskoczenia dałoby pójście do kina z żadną wiedzą na ten temat, tak jak zrobiłam to ja. Bo samodzielne poznawanie historii Strange’a zapewnia o wiele więcej przyjemności. A mówię tu tylko o pierwszej pół godzinie filmu.\nWybierając się na seans musimy być przygotowani na dużą ilość bijatyk i zawirowań na ekranie. Twórcy wykreowali bardzo dużo alternatywnych rzeczywistości, oddzielne krainy, światy, lustrzane odbicia, rozszczepy czasu i manipulowanie miejscem akcji jak zapałkami. Dosłownie. Tam sobie połamali, tam poprzekręcali, a tam obrócili do góry nogami. Jeśli nie wiecie, o czym mówię, nie dziwię się. Ale po obejrzeniu filmy wszystko się rozjaśni.\nA poruszanie tematu walk jest idealne na wspomnienie kina 4DX. Dla niewtajemniczonych, jest to rodzaj kina, gdzie fotele się ruszają. Z siedzeń przed nami psika na nas woda, w sali puszczane są specjalne zapachy, światło mruga a nami targa i szarpie według tego, co dzieje się na ekranie. A, no i projekcja jest w 3D. Czyli reasumując, przy każdej bijatyce, a było ich baaaaaaardzo duuuuużo widz lata i obija się o fotel jak szalony. A przy scenie wypadku samochodowego… No cóż. Ja czułam się tak, jakbym rzeczywiście siedziała w tym aucie. Odradzam picie w takiej sytuacji. Po wyjściu z sali czułam się jakby ktoś mnie przeżuł i wypluł. Dopiero następnego dnia ustało takie dziwne uczucie bujania w głowie. Ale jeśli chodzi o ten konkretny film, warto, warto i jeszcze raz warto zobaczyć go w 3D, a nawet więcej, zaryzykować kino 4DX. Nie wyobrażam sobie siedzenia w sztywnym fotelu na normalnym seansie bez efektu trójwymiarowego. Dopiero to połączenie nadaje filmowi wydźwięk, o jaki chodziło twórcom.\nPodsumowując, fabuła Doktora Strange’a niczym nie zaskakuje. Pięcioletnie dziecko mogłoby wymyślić coś bardziej ambitnego. Ale w tym wypadku chodzi o to, aby tak poprowadzić akcję, żeby można było wykazać się w użyciu wszystkich możliwych efektów specjalnych. Bo ten film to przede wszystkim są efekty, które momentami były naprawdę spektakularne. Jakby powstawały w głowie autora będącego na niezłym haju.\nWiedziałam, że fabularnie wyjdzie słabo, więc nie miałam wielkich oczekiwań. Podejrzewałam, że znajdzie się tu dużo efektów specjalnych, ale ich jakość oraz skala przerosła moje oczekiwania. A w całym filmie znalazłam tylko jedną wadę. Aktorzy. Albo raczej ich brak. W pewnym momencie bohaterowie muszą walczyć z dużym zagrożeniem. Jest to kwestia być albo nie być dla Ziemi i całej ludzkości zamieszkującej naszą planetę. Po stronie dobra staje Doktor Strange ze swoim nowym kumplem oraz, uwaga, z bibliotekarzem. Walczą oni przeciwko złym, których szeregi także składają się z trzech osób. Przynajmniej wyszło sprawiedliwie, że żadna grupa nie ma przewagi. Ale ten fragment nijak mi się nie chciał poskładać w logiczną całość. Ziemia jest zagrożona więc jej obrońcy muszą spełnić swoje zadanie i stanąć do walki. I nagle się okazuje, że jest ich tylko trzech? Tak samo ci źli. Próbują zdobyć planetę we trójkę? Jedynym logicznym wyjaśnieniem tej sytuacji jest fakt, że zatrudniając do głównej roli Cumberbatcha oraz przez zrobienie tylu efektów, nie starczyło budżetu do obsadzenia innych ról.\nJeszcze jest jedna ważna rzecz, którą warto wiedzieć przed udaniem się do kina. Na filmach Marvela nigdy nie wychodzi się przed napisami. NIGDY. Zawsze są ukryte sceny, czasem jedna, czasem dwie, tak jak w tym wypadku. I nie przejmujcie się, że będziecie ostatnimi osobami na sali i że reszta widzów już dawno wyszła. Nie popełniajcie ich błędów i zostańcie do samego końca, bo warto.\nDoktor Strange jest jednym z tych filmów, na które warto się wybrać do kina i zobaczyć je na dużym ekranie. To produkcja idealna dla fanów szybkiej akcji, bijatyk, pościgów i miłośników dobrze zrealizowanych efektów specjalnych. Znajdziemy tu też sporą dawkę humoru typowego dla filmów Marvela. Niezbyt inteligentnego, ale wywołującego salwy śmiechu na sali. Doktor Strange jest zdecydowanie warty uwagi i nie bez podstaw zrobiono mu tak dużą reklamę. I ta czerwona peleryna! Warto, warto i jeszcze raz warto.\nA wy, widzieliście już, zamierzacie się wybrać czy to nie wasze klimaty? Chętnie poznam wasze opinie na temat filmu, czy jesteście tak samo zachwyceni jak ja, czy mijamy się w naszych osądach. Piszcie w komentarzach, co myślicie.\no 18:00 18 komentarzy:\nEtykiety: arena, bieber, concert, cracow, justin, justin bieber, koncert, kraków, purpose, purposetour, relacja, tauronarena, tour\nA wydaje się, jakbym wczoraj kupowała bilety…\nWszystko zaczęło się rok temu w… grudniu? Gdy do sprzedaży weszły bilety na jedyny koncert Justina Biebera w Polsce. Z tego powodu od jakiejś 9 rano siedziałam w galerii pod Empikiem i czekałam na godzinę 10, o której otwierali salon. I już wtedy spotkałam się z potęgą Belieberek, które zaraz po uchyleniu drzwi wpadły do sklepu i prawie poprzewracały półki, byleby jak najszybciej dobiec do kasy. Ale ich postępowanie było słuszne. Bilety schodziły jak ciepłe bułeczki. I mimo że początkowo razem z koleżanką chciałyśmy poszaleć i kupić bilety na trybuny do sektora A, to nie zdążyłyśmy i dostałyśmy resztkę w postaci sektora C.\nNie, nie jestem fanką Biebera, a jednak mimo to poszłam na jego koncert. Dlaczego? Dwa powody. Sorry i Kraków. Uwielbiam tę piosenkę. A mając koncert pod nosem szkoda byłoby nie skorzystać. Do Kraków Areny mam bezpośredni dojazd tramwajem i w dodatku dzieli mnie od niej jakieś 20 minut. I… Justin Bieber przyjeżdża do twojego miasta! Justin Bieber!\nW dzień koncertu do Areny jechał bardzo rozrywkowy tramwaj numer 22, w którym 98% osób zmierzało zobaczyć Biebera. Te pozostałe 2% to motorniczy i jakaś przypadkowa babcia jadąca do rodziny. Wpuszczanie na trybuny miało zacząć się o 18.45. Pierwszy występ supportu o 19.35 a wyjście gwiazdy wieczoru o 20.40. Zapamiętajcie te godziny, później wam się przydadzą.\nPostanowiłyśmy, że optymalnym rozwiązaniem będzie pojawienie się pod Areną godzinę przed otwarciem wejść. Zanim ogarnęłyśmy, gdzie znajduje się nasze, znalazłyśmy nieswoją kolejkę osób zmierzających na płytę. Dziewczyny w niej mdlały, piszczały, darły się, śpiewały, ryły się na ochroniarzy. A pan ochroniarz stojący po drugiej stronie barykady odpychał je z powrotem, przez co ścisk był tam niemiłosierny. Ale byłyśmy też świadkami radosnego otwarcia dla nich bramek. Jednym zdaniem można to podsumować „I ruszyli!”. Pominę fakt, że ich wejście miało zacząć się zdecydowanie wcześniej, niż to rzeczywiście nastąpiło.\nPóźniej udałyśmy się na poszukiwania naszej kolejki, którą jak w końcu znalazłyśmy, okazała się być niemiłosiernie długa. Mądrze wbiłyśmy się gdzieś od boku i szybko zagarnął nasz tłum. Otwarcie wejścia nastąpiło trochę później, niż było to planowanie. Ale podziwiam organizatorów, że bardzo optymistycznie uznali, że jedna godzina na wpuszczenie 20 tysięcy ludzi do Areny im w zupełności wystarczy. Szczególnie, że dostępne były cztery wejścia. Pod tym moim ustawione było 8 bramek, po cztery na stronę. Każda bramka była pilnowana przez jedną osobę z obsługi. Z każdej bramki wpuszczano po cztery osoby na kontrolę osobistą. Tam pani „prostownicą” sprawdzała, czy nie wnosisz metalu, broni, noży i innych takich rzeczy, którymi możesz zabić Justina (jakbym miała sobie w niego trafić z trybun C). Weszłyśmy do samego budynku Areny jak już zaczął się support. Nie to, żebym znała te zespoły, ale chciałam je zobaczyć. A pozostawało nam jeszcze wdrapać się na najwyższe piętro i odnaleźć swoje miejsca.\nGdy już pokonałyśmy schody i otworzyłyśmy drzwi na trybuny… WOW. Omiotłyśmy halę wzrokiem i tęsknie spojrzałyśmy na swoje niedoszłe miejsca w sektorze A, który był… pusty. Więc podejmując szybką decyzję, zaryzykowałyśmy wbicie na dolne trybuny. Żadna zbłąkana dusza nie zainteresowała się naszymi biletami przy wchodzeniu do sektora, w którym de facto nas nie powinno być. Zajęłyśmy miejsca zaraz na dole koło barierek. I tak spędziłyśmy pierwszą połowę koncertu. Dopiero kilka minut przed przerwą obsługa postanowiła zainteresować się sytuacją. Jakiś facet z dzieckiem się oburzył, że zajęłyśmy mu miejsca. Pan z obsługi zamiast kulturalnie przyjść i powiedzieć „hej, laski, jesteście nie na swoich miejscach”, to podszedł do mojej koleżanki z wielką obrazą „proszę stąd wyjść bo zawiadomimy ochronę i wyprowadzimy panią siłą”. Nie ma to jak pertraktacje w hali, w której nic nie słychać. Grzecznie usunęłyśmy się na schody i tak spędziłyśmy drugą połowę koncertu. Później okazało się, że ten facet pomylił sobie rzędy.\nOkazało się też, że weszłyśmy w połowie drugiego supportu. A sam Bieber na scenę wyszedł 20 minut wcześniej, niż było to zaplanowane. Także nie zdziwiłabym się, jakby nie wszyscy zdążyli wejść do Areny, a co dopiero zająć swoje miejsca.\nAle, ale. Koniec o organizacji! Liczy się koncert.\nWydarzenie mogę podzielić na dwie połowy; na pierwszą – słabszą i drugą – lepszą. W tej pierwszej oczywiście było wielkie wejście Justina na scenę. Spod sceny wynurzyła się wielka przeźroczysta klatka-sześcian, w której znajdował się Bieber śpiewający Mark my words. Tą samą piosenkę, która otwiera album.\nGdy Bieber po chwili znowu wyszedł na scenę, po prostu zrobił swoją robotę. Śpiewał, tańczył i w sumie tyle. Dopiero w drugiej połowie zaczął się integrować z publicznością. Zrobił coś takiego jak „kącik pytań”. Osoby z samych przednich rzędów, miały okazję zadać Bieberowi pytania. Dla jednej dziewczyny zaśpiewał One less lonely girl, druga poprosiła go, aby powiedział „kocham was” po polsku, co bez problemu zrobił. Dopiero, gdy któraś z fanek zapytała go, czy może z nim zatańczyć na scenie, zaczął się zastanawiać, wykręcać i ostatecznie jej odmówił. Biedna dziewczyna. Później poprosił, aby fani trzymali się strikte pytań, a nie propozycji.\nShow było świetne. Fajerwerki, sztuczne ognie, mgła, wybuchy, efekty specjalne… Jedno wielkie wow. Dodatkowo tancerze, którzy perfekcyjnie znali każdy ruch i idealnie wpasowywali się w rytm muzyki. A do całego koncertu mam tylko jedną uwagę i jest ona związana z Bieberem i jego śpiewaniem. Justin tańczył, skakał i cały czas był w ruchu na scenie. Wiem, że śpiewanie na żywo i wykonywanie tak skomplikowanych choreografii jest wymagające i o zadyszkę nie jest trudno. Więc w sumie usprawiedliwienie ma, że śpiewał z playbacku. Ale rozchodzi mi się o to, że w tle grał sobie playback, a Bieber w ręce trzymał mikrofon. I jak sobie przypomniał, że ma śpiewać, to śpiewał. I nakładały się dwa głosy na siebie, bo nagranie szło swoim rytmem a Bieber za nim momentami nie był w stanie nadążyć. Albo playback sobie gra w tle, a nasza gwiazda sobie tańczy z tancerką i nawet nie udaje, że porusza ustami. Ale honor trzeba mu oddać, że podczas wolnych piosenek, takich jak Cold water czy Purpose rzeczywiście śpiewał sam. I wtedy było słychać, że jego sława nie jest na wyrost i nie wyprzedza jego umiejętności.\nPodsumowując, koncert był naprawdę niesamowitym show. Miło było popatrzeć na te wszystkie efekty i posłuchać przy tym muzyki. Nie jestem fanką, a i tak spędziłam miło czas i nie żałuję swojej decyzji o pójściu na koncert. Dopiero teraz do mnie dociera to, że rzeczywiście widziałam Biebera, bo po wyjściu z hali pozostawałam niewzruszona.\nTo było wręcz nieopisane wydarzenie dla prawdziwych fanów i jestem w stanie sobie wyobrazić, co czuli. Dla mnie była to okazja do świetnej zabawy i zobaczenia niezłego widowiska, przy okazji ujrzenia na własne oczy międzynarodowej gwiazdy. Skoro na mnie koncert zrobił tak duże wrażenie, to nie dziwię się tym wszystkim piskom i wrzaskom. Chociaż po powrocie do domu nie było mi tak do śmiechu, bo przez bolącą głowę długo nie mogłam zasnąć.\nKsiążkowanie| Z pasją o miłości - Pamiętnik - Nicholas Spakrs\nEtykiety: book, books, książka, książki, nicholassparks, pamiętnik, recenzja, Recenzje, review, reviews, sparks, thenotebook\nPo wielu moich zachwytach nad Aniołem stróżem, Ostatnią piosenką czy Nocami z Rodanthe, przyszedł czas na zapoznanie się z największym dziełem Nicholasa Sparksa. Pamiętnik uznawany jest za idealną historię miłosną oraz za najlepszą książkę tego autora. Całość liczy sobie jakieś 250 stron, więc to raczej mała książeczka niż obszerna powieść. Tym bardziej mnie ciekawiło; co w niej jest takiego?\nW pewnym domu opieki starszy pan o imieniu Noah każdego dnia czyta kobiecie chorej na Alzheimera historię miłosną pewnej pary, zawartą na kartach pewnego notatnika. Codziennie ta rutyna jest powtarzana, bo kobieta nie pamięta, kim jest, kim jest Noah, a co dopiero kim są bohaterowie opowieści, opowieści, która przedstawia losy tych dwojga.\nPomysł na fabułę, z którym do czytelnika wyszedł Sparks, jest niezwykły. Autor ukazał siłę miłości, która z młodzieńczego zauroczenia przemieniła się w piękne i trwałe uczucie, zdolne przetrwać lata rozłąki, sprzeciw rodziców, chorobę i utratę pamięci, a nawet drugą wojnę światową.\nKreacje bohaterów są niezwykłe. Mimo że książka jest bardzo krótka i zwięzła, autor doskonale stworzył główne postacie. Każda z nich ma zarysowaną przeszłość i swoje zainteresowania. Sparks poświęcił wiele uwagi, by Noah i Allie jak najbardziej rzeczywiście wyszli spod jego pióra.\nPowyżej zawarłam same ochy i achy, ale teraz czas na tę mniej przyjemną część, otóż kompozycja. Książkę rozpoczynamy wizytą w domu opieki, gdzie główny bohater po raz kolejny czyta swojej żonie historię ich miłości. Później czytamy notatnik razem z Noahem. Na kilkadziesiąt stron przenosimy się do czasów jego młodości, gdzie rodzi się jego miłość do Allie. Ich dzieje poznajemy poprzez ich wspomnienia i przez same wydarzenia. Ale tytułowy pamiętnik urywa się ponad 50 stron od końca powieści. Nie dostajemy odpowiedzi na żadne pytania, a Sparks zostawia nas z wieloma niedopowiedzeniami. I tu następuje część, której za grosz nie jestem w stanie zrozumieć.\nZakończenie historii powrotem do domu opieki stanowiłoby idealną klamrę kompozycyjną, oczywiście, gdyby te ostatnie strony rzeczywiście były tylko kilkoma stronami i były podsumowaniem całości. Autor jednak bardzo popłynął i niepotrzebnie rozbił kompletny brak wydarzeń na kilkadziesiąt stron, które nic nie wnoszą do całej powieści. Przez większość Noah narzeka na swoją chorobę stawów albo wychwala uczynne pielęgniarki. Ta końcówka jest naprawdę nudna i zbędna. Przypominała trochę lanie wody w wypracowaniach, gdy już się nie wie, co się chce napisać, a daleko nam do spełnienia podanego limitu słów.\nPamiętnik to jest naprawdę świetna historia miłosna, ponadczasowa i niezwykła. Byłam bardzo zaskoczona, że autor nie wykorzystał całego potencjału tej książki. Środek został potraktowany trochę po łebkach, gdzie w dobrym guście byłoby go trochę rozwinąć. Zakończenie zaś zostało niepotrzebnie rozwleczone i zepsuło cały wydźwięk powieści. I to głównie z tych powodów lektura nie spodobała mi się tak, jak tego od niej oczekiwałam. Po zrobieniu małego rozeznania dowiedziałam się, że Pamiętnik to był debiut Sparksa i to może go w małym stopniu usprawiedliwiać. Ale tym bardziej nie rozumiem, dlaczego to akurat on jest tak popularny i wychwalany, gdzie inne książki tego autora są o wiele bardziej warte uwagi.\nKsiążkowanie| Rosyjski scenariusz zagłady - Metro 2033\nEtykiety: book, books, dmitryglukhovsky, książka, książki, książkowanie, metro, metro 2033, metro2033, recenzja, Recenzje, review\nNa każdym kroku, wchodząc do księgarni, idąc ulicą czy rozmawiając ze znajomymi, spotykałam się z książką Metro 2033. Było jej pełno u mnie w gimnazjum, każdy ją czytał, każdy wiedział o co chodzi. W liceum jest podobnie, bo wiele osób się nią zachwyca. W pewnym momencie miałam wrażenie, że ta powieść wyskoczy mi z lodówki. Byłam bardzo ciekawa, co jest w niej takiego niezwykłego, że wzbudza tyle emocji i zainteresowania. I jak zwykle, Ewa, która próbuje się o czymś przekonać na własnej skórze, ma zdanie całkowicie odmienne niżby wypadało.\nZ powodu wojen, konfliktów i wojennych zawirowań, ludzkość nie może żyć na ziemi. Aby przeżyć, musi schronić się w jedynym miejscu przystosowanym do tak dużego natłoku ludzi i który tym samym jest największym rosyjskim schronem – w moskiewskim metrze. Tutaj poznajemy naszego głównego bohatera, Artema. Zostaje mu powierzona misja, od której zależeć mogą losy ocalałej populacji.\nZapowiada się ciekawie, prawda? I na tym się kończy. Czytając książkę, owszem, znalazłam interesujące momenty, pełne akcji i napakowane dużą ilością wydarzeń. Ale to tylko kropla w morzu, bo przez zdecydowaną większość się wynudziłam. Począwszy od irytującej mnie postaci głównego bohatera, kończąc na nudnej i bezsensownej fabule. Większość scen jest niepotrzebna i stanowi tylko zapchaj dziurę albo lanie wody przez autora. Jakby Dmitry Glukhovsky miał tylko jeden pomysł – zagłada ludzkości i konieczność przeniesienia życia do metra. Ale nie wiedział kompletnie, co ci ludzie mieliby tam robić. Wydawało się, że za punkt honoru sobie postawił napisanie powieści, która ma prawie 600 stron. 600 stron, które nie opowiada zupełnie o niczym.\nDodatkowo styl autora jest tak toporny, jak tępa siekiera. Nie umiałam się odnaleźć w jego pomysłach, w pisaniu i w całej książce. Jest tu dużo fragmentów, które tylko utrudniają czytelnikowi życie. Zamiast zawrzeć opis w kilku zdaniach, Glukhovsky postanowił rozwinąć go na stronę i dochodzić do konkluzji najbardziej na około jak to tylko możliwe, jeszcze utrudniając nam życie używając ciężkich sformułowań.\nPo Metro 2033 sięgnęłam, by dowiedzieć się o czym jest. Wiedziałam, że na głównym planie jest zagłada Ziemi, ludzkość mieszkająca w metrze i ich problemy. Ale z tego pomysłu naprawdę można było wyciągnąć coś świetnego, co by zasługiwało na tak dużą popularność. A tak to do tej pory nie wiem, o czym jest ta powieść. Chyba tylko o tytułowym metrze, bo więcej tu się nic nie dzieje. Metro to jedno z moich największych czytelniczych rozczarowań, prawdopodobnie jedna z najgorszych książek, jakie czytałam a także to jeden z tych utworów, którym przyznałam zacną jedną gwiazdkę w ocenach na GoodReads.\no 15:10 27 komentarzy:


Jak pomóc w znalezieniu pracy osobom długotrwale bezrobotnym - sercemiasta.com.pl\nJak pomóc w znalezieniu pracy osobom długotrwale bezrobotnym\nOsoby długotrwale bezrobotne są w szczególności zagrożone wykluczeniem społecznym, dlatego trzeba postarać się im pomóc w znalezieniu pracy, która być może odmieni ich życie. Praca zawodowa kojarzy się takim osobom często negatywnie, dlatego nie mają żadnej motywacji do jej szukania. Pierwsze co należy wówczas zrobić, to zastanowić się razem z taką osobą, jak wiele korzyści może przynieść praca zawodowa i jak wiele rzeczy dzięki niej może w życiu ulec zmianie. Kiedy uda się już to określić należy zastanowić się nad tym, jaka praca byłaby najbardziej odpowiednia dla danej osoby, ważne jest, aby określić typ pracy, który nie będzie zbyt wymagający, ale z drugiej strony, który pozwoli na to, aby osoba długotrwale bezrobotna poczuła, ze może się w pewien sposób w danej pracy realizować. Pracując z osobami długotrwale bezrobotnymi należy poznać przyczyny braku pracy, a następnie tak pokierować bezrobotnym, aby samodzielnie był w stanie wytyczać sobie małe cele, które będzie w stanie sam osiągać.


Zwinne praktyki, dla niewtajemniczonych i niedoinformowanych, mogą czasem pojawiać się jako metody tworzenia oprogramowania ad hoc i zarządzania projektami. Prawda jest zupełnie inna.\nJedna z 12 zasad zwinnego oprogramowania brzmi: „Najlepsze architektury, wymagania i projekt wyłaniają się z samoorganizujących się zespołów”, ale większość organizacji stosujących zwinne praktyki, w tym scrum i Kanban, narzuca pewne istotne rygory i rytuały procesowe. Na przykład wiele organizacji wdraża zwinne praktyki planowania, w tym szacowanie punktów fabularnych, standardy architektury i dyscypliny zarządzania wydaniami, aby poprawić wpływ na biznes, jakość i niezawodność wydań aplikacji.\nWiększość zespołów decyduje się na użycie elastycznego narzędzia, takiego jak Jira Software lub Azure DevOps, do zarządzania zaległościami, sprintami i współpracą między zespołami zwinnymi. Głównym celem tych narzędzi jest centralne zarządzanie wymaganiami, stanem sprintu, przepływem pracy i współpracą między członkami zespołu zwinnego i wieloma zespołami zwinnymi. Jednak im bardziej organizacje rygorystycznie stosują te narzędzia, tym bardziej narzędzia te mogą pomóc liderom i zespołom identyfikować problemy, informować interesariuszy o stanie i usprawniać ich wykonanie.\nJednym z najczęstszych raportów „po wyjęciu z pudełka” jest raport wypalenia. Ponieważ praktyki zwinne umożliwiają właścicielom produktów zmianę priorytetów zaległości w oparciu o opinie klientów, tradycyjne raporty, takie jak wykresy Gantta, nie są w stanie uchwycić płynnego charakteru zwinnego wykonywania. Zasadnicze znaczenie dla wykresu spalania polega na tym, że uwzględnia on ukończoną pracę, nową pracę dodaną do zakresu i inne zmiany zakresu. Wykres wypalenia może zapewnić szybki obraz tego, jak zespoły maszerują w kierunku swoich celów.\nCzytanie podstawowego wykresu wypalania sprintu\nWykresy wypalania zwykle mają czas wzdłuż osi X i szacunki na osi Y. Wiele zespołów szacuje w punktach opowieści, ale wiele narzędzi zwinnych może sporządzać wykresy wypalania na podstawie liczby historii lub szacunków w godzinach. W tym artykule zakładam, że używane są punkty fabularne.\nRaport wypalania sprintu przedstawia liczbę punktów opowieści, które są objęte zakresem dla przedziału czasu. Gdy zespół kończy historie, wykres pokazuje, w jaki sposób „wypalają” listę historii i innych rodzajów pracy (problemy w Jira, typy elementów roboczych w Azure DevOps) do momentu zakończenia pracy lub zakończenia sprintu. Kiedy zespoły wykonują pracę związaną z sprintem, wykreślona linia przecina oś X, wskazując, że wszystko zostało wykonane.\nWypalenie sprintu jest najłatwiejsze do konceptualizacji. Pierwszego dnia sprintu zespół zobowiązuje się do przedstawienia historii i łącznej liczby punktów z opowieści. Jeśli przejrzysz wykres wypalania tego dnia, na osi Y powinien pojawić się pojedynczy punkt reprezentujący liczbę punktów, na które zespół zobowiązał się w dniu zerowym sprintu.\nGdy historie są oznaczone jako gotowe, nagranie sprintu pokazuje pozostałą liczbę punktów do ukończenia.\nJak w praktyce wykorzystuje się wypalanie sprinterskie? Zdrowe wypalenie pokazuje liniową i idealnie wykładniczą krzywą aż do zera. Jeśli krzywa ma płaskie nachylenie we wczesnej części sprintu, może to wskazywać na bloki lub dużo pracy w toku i że sprint może być zagrożony. Płaskie lub wolno opadające wypalanie może być bardzo problematyczne, jeśli przeprowadzanych jest wiele testów na historiach z pełnym kodem i jeśli prace testowe nie mogą się rozpocząć przed kilkoma ostatnimi dniami sprintu.\nSzybko malejące wypalenie w sprincie jest generalnie dobrą rzeczą, ale może wskazywać, że zespół nie angażuje się lub wybrał tylko mniejsze historie w sprincie.\nEpickie wypalenia śledzą postępy względem czynników biznesowych i technicznych\nWypalenia sprintu są bardzo przydatne do śledzenia krótkoterminowych wyników i pomagają zespołom w pomyślnym wypełnianiu zobowiązań sprinterskich. Aby lepiej śledzić postępy w realizacji celów długoterminowych, epickie i wypalenia zapewniają niezbędną widoczność.\nEpickie spłaty działają najlepiej, gdy zespoły definiują kilka długotrwałych działań, takich jak wdrażanie głównych funkcji użytkownika końcowego, techniczne strategie zadłużenia, ulepszenia wydajności lub ewolucja procesów. Aby wykorzystać epickie wypalenia, zaległości powinny zawierać:\nOd pięciu do 15 eposów, które potrwają co najmniej kilka miesięcy, a ich ukończenie zajmie sześć lub więcej sprintów.\nFunkcje, historie i fragmenty historii, które łączą się z eposem i reprezentują wysoki poziom planu do wykonania w eposie.\nSzacunki wysokiego poziomu, najlepiej w punktach opowieści dla każdej historii lub fragmentu historii, który znajduje się pod eposami.\nPo ich wdrożeniu epickie wypalenie przedstawia zmiany w tym planie. Jego oś X reprezentuje sprinty, a oś Y przedstawia całkowite oszacowanie historii i fragmentów opowieści przypisanych do eposu. Na epickim wykresie postępu prac Jira Software widać wykres słupkowy z jednym kolorem przedstawiającym historie ukończone w trakcie sprintu, a drugim przedstawiającym dodane punkty historii. Punkty fabularne zwiększają się, gdy do eposu zostaną dodane nowe historie lub fragmenty historii lub gdy zmienią się szacunki.\nIstnieje kilka sposobów korzystania z epickiego wykresu wypalania:\nIlustruje szybkość wypełniania funkcji i historii wbrew planowi. Gdy plany są dokładne, a prędkość zespołu jest spójna, może stanowić wskazówkę, kiedy praca nad eposem jest zakończona.\nWiększość planów zwinnych nie jest kompletna, a zespoły dodają, zmieniają i usuwają historie na podstawie opinii użytkowników końcowych, odkrycia złożoności technicznych i rozwiązania problemu zadłużenia technicznego wprowadzonego podczas podróży. Epickie wypalenie wskazuje następnie, jak daleko od planu zależy od tego, jak bardzo rośnie zaległości w porównaniu z ukończeniem sprintu po sprincie.\nEpickie wypalenia pomagają również w porównywaniu wysiłków w wielu sprintach i ocenie, ile pracy planowania i realizacji jest wykonane w jednym eposie w porównaniu z innymi.\nWypalanie wydań informuje zespoły, czy premiera osiągną datę i zakres\nZaawansowane zespoły, które w pełni automatyzują swoje potoki dostaw za pomocą ciągłej integracji, ciągłego testowania i ciągłego dostarczania, mogą nie potrzebować wypalania wersji. Zespoły, które wdrażają się często, powinny śledzić, jakie funkcje i historie są powiązane z wydaniem, ale wypalanie wydania nie jest zbyt przydatne, ponieważ często śledzi postępy w sprincie.\nDla innych zespołów, które stosują się do praktyk zarządzania wydaniami i standaryzują wydania wielodruku, wypalenie wydania może być najważniejszym narzędziem właściciela produktu i zespołu.\nWypalanie wydania jest podobne do wypalenia epickiego, z wyjątkiem tego, że zamiast śledzenia funkcji, historii i fragmentów historii przypisanych do eposu, wypalanie wydania pokazuje, co jest przypisane do wydania. Oś i pręty są wtedy identyczne z epickimi wypaleniami.\nZespoły korzystające z wypalania wersji mogą więc śledzić zakres i oś czasu wydania. Zespoły, które są na torze, zobaczą spalone zbocze w dół do osi X z nachyleniem zgodnym z prędkością zespołu. Wydania, które mogą zbaczać z toru, albo mają mniejsze nachylenie, albo przedstawiają więcej dodawanych punktów fabularnych (gdy do wydania zostanie dodany większy zakres) niż to, co jest ukończone.\nJira Software pomaga w tych prognozach. Zakładając, że zespół pracował nad projektem przez co najmniej trzy sprinty, Jira Software obliczy średnią prędkość zespołu i przewiduje końcowy sprint dla wydania opartego na tej szybkości.\nSprint, epicki i wypalenia dają zespołom kilka łatwych w użyciu narzędzi do dostosowania się do celów. Kiedy zespoły wspólnie rozumieją zakres, uzgadniają priorytety, planują kilka sprintów do przodu i odpowiednio tagują historie w swoich zaległościach, wypalenia mówią o tym, czy planowanie i wykonanie są zgodne z celami. Kiedy tak nie jest, są narzędziem opartym na danych, które może podsycać dyskusję na temat tego, jakie korekty mogą być potrzebne.


Czyjś browar domowy, warka nr 11. - Forum Browaru\nCzyjś browar domowy, warka nr 11.\nPrzyznaję bez bicia - nie wiem czyje piwo wypiłem\nNa kasplu była naglutka prostokątna z wypisaną jedenastką, co prawdopodobnie wskazuje na "Siódemkę", czyli Carlbergowsko-Tabletkowski Instytut Piwowarski (proszę w razie czego o sprostowanie!).\nw identyfikacji może pomoże zdjęcie:\nTak czy inaczej, ciekawe cytrusowe nutki dają się wyczuć, nieco owocowo-winny aromat dość intensywnie pcha się w nozdrza, piwo ma kolor ciemno złocisty, oczywiście odpowiednio zmętnione przez błogosławiony osad drożdżowy.\nz niuansów smakowych dociera nieco niemrawo goryczka, niejako niczym uzupełnienie oólnie przyjaznego wrażenia jakie to piwo czyni w jamie ustnej. dość ulepkowate w konsystencji. dobrze orzeźwia i przyjemnie się je sączy w taki gorący dzień jaki dziś panuje w Opolu.\nJeśli chodzi o pijalność tego piwa - GulGul też przytaknął, choć nie dałem mu za wiele na spróbowanie - z przyczyn oczywistych\nAha, piana wzorowa, nagazowanie też\nOdp: Czyjś browar domowy, warka nr 11.\nTrafiłeś. To jest chyba piwo "Zbójnickie"\nOdp: Odp: Czyjś browar domowy, warka nr 11.\nPudło, Dziku. Zbójnickie to była warka 25\nTja, etykiety mają jednak swoje zalety...\nOdp: Odp: Odp: Czyjś browar domowy, warka nr 11.\nDlatego napisałem "chyba"...\nArt, jeśli butelka była nieobdrapana, to na pewno Browar Siódemka Jeśli jest jakas rysa, to jeszcze może być Naczelnik, on też stosuje bardzo oszczędne etykiety\nbutelka nie była obdrapana ale zaczynam się zastanawiać czy to faktycznie było naczelnikowe piwo\nTrafiony zatopiony - jesli bylo dobre, to nasze. Jak niedobre, to nie nasze\nW tym okresie nalewalismy w butelki po Zwierzyncu.\nPrzy okazyi pozdrowienia z wakacyi\n"Etykiety" moich piw , to nie większe kwadraciki jak 1 cm x 1 cm z wypisanym nr warki. Naklejone na kapslu, zwykle nawet tylko dwie krawędzie są cięte. Pozostałe dwie to "wydarciuchy" - efekt stosowanej w rozlweni technologii\n11 warki ode mnie mieć nie mogłeś. Jedyna butelka jaka mi pozostała stoi w piwnicy. Poza tym moja 11 była piwem ciemnym.\nNiezależnie od tego czy w Water Club'ie spędziłeś godzinę, dwie , trzy - to nie moje piwo\nLast edited by naczelnik; 27-07-2004, 17:42.


Regulamin - Palarnia kawy specialty | Coffeehood\nStrona https://www.coffeehood.pl/ działa na zasadach określonych w niniejszym Regulaminie.\nRegulamin określa rodzaje i zakres usług świadczonych drogą elektroniczną przez Stronę https://www.coffeehood.pl/, zasady świadczenia tych usług, warunki zawierania i rozwiązywania umów o świadczenie usług drogą elektroniczną, a także tryb postępowania reklamacyjnego.\nKażdy Usługobiorca z chwilą podjęcia czynności zmierzających do korzystania z Usług Elektronicznych Strony https://www.coffeehood.pl/, zobowiązany jest do przestrzegania postanowień niniejszego Regulaminu.\nFORMULARZ KONTAKTOWY – formularz dostępny na Stronie https://www.coffeehood.pl/kontakt/ umożliwiający Usługobiorcy bezpośredni kontakt z Usługodawcą.\nUSŁUGODAWCA – Michał Grabski wykonujący działalność gospodarczą pod firmą Coffeehood Michał Grabski, adres siedziby: ul. Księży Młyn 16, 90-345 Łódź, NIP: 9471091952, REGON: 472020385, wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, adres poczty elektronicznej: kontakt@coffeehood.pl.\nUsługobiorca może wypowiedzieć umowę ze skutkiem natychmiastowym i bez wskazywania przyczyn poprzez przesłanie stosownego oświadczenia za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: sklep@coffeehood.pl\nReklamacje związane ze świadczeniem Usług Elektronicznych za pośrednictwem Strony Usługobiorca może składać za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: sklep@coffeehood.pl z dopiskiem „Reklamacja”.\nWszystkie treści zamieszczone na stronie internetowej pod adresem https://www.coffeehood.pl/ korzystają z ochrony prawnoautorskiej i są własnością https://www.coffeehood.pl/ Usługobiorca ponosi pełną odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną Usługodawcy, będącą następstwem użycia jakiejkolwiek zawartości strony https://www.coffeehood.pl/, bez zgody Usługodawcy.\nJakiekolwiek wykorzystanie przez kogokolwiek, bez wyraźnej pisemnej zgody Usługodawcy, któregokolwiek z elementów składających się na treść oraz zawartość strony https://www.coffeehood.pl/ stanowi naruszenie prawa autorskiego przysługującego Usługodawcy i skutkuje odpowiedzialnością cywilnoprawną oraz karną.


ubranka z bawełny - Bobodream blog\nTag: ubranka z bawełny\nPostedwDla przedszkolaka Posted on 18 września 2018\nWybieramy strój na zajęcia sportowe\nZajęcia sportowe to dziś stały element życia niemal każdego dziecka już od jego najwcześniejszych lat. Maluchy ćwiczą w przedszkolach, ale oprócz tego często zapisujemy je także na dodatkowe treningi czy kursy. Warto więc zaopatrzyć dziecko w przemyślany zestaw ubrań, który sprawdzi się podczas zajęć ruchowych. Czym powinny charakteryzować się takie ubranka?\nCzytaj dalej about Wybieramy strój na zajęcia sportowe\nNapisz komentarz na Wybieramy strój na zajęcia sportowe\nPostedwDla przedszkolaka Posted on 21 marca 2018\nJakie ubranka najlepiej sprawdzają się w przedszkolu?\nPójście do przedszkola to wielkie wydarzenie w życiu każdego malucha i jego rodzica. Dla wielu z nich to prawdziwa życiowa rewolucja dlatego warto zadbać o to, by w każdej sytuacji nasze maleństwo czuło się komfortowo. Na pewno pomogą w tym odpowiednio dobrane ubranka, które przez kilka godzin spędzanych w przedszkolu zapewnią dziecku komfort i wygodę.\nCzytaj dalej about Jakie ubranka najlepiej sprawdzają się w przedszkolu?\nNapisz komentarz na Jakie ubranka najlepiej sprawdzają się w przedszkolu?\nPostedwPierwsze kroki Posted on 8 lutego 2018\nBawełna – najlepszy materiał na dziecięce ubranka?\nW naszych artykułach pisaliśmy już o tym, co powinno znaleźć się w wyprawce niemowlęcej, jak prać i prasować dziecięce ubranka, a także doradzaliśmy, czym kierować się wybierając rozmiar pierwszych ciuszków dla noworodka. Nadszedł więc czas, by zająć się kolejnym ważnym tematem. W dzisiejszym wpisie postaramy się odpowiedzieć na pytanie, czy bawełna jest najlepszy materiałem na\nCzytaj dalej about Bawełna – najlepszy materiał na dziecięce ubranka?\nNapisz komentarz na Bawełna – najlepszy materiał na dziecięce ubranka?


Agnieszka Królak z rodzicielnik.pl gościem targów\nAga weźmie udział w dyskusji w czasie naszego panelu blogerów\nAgnieszka Królak to blogerka, influencerka, wydawca pełnej inspiracji strony rodzicielnik.pl, 35-latka kochająca podróże oraz czarną kawę. Pracująca zawodowo samodzielna mama dwóch córek. Na swoim blogu porusza tematy związane z rodzicielstwem, ale pełno jest też tam inspiracji związanych z domem i podróżami. Aga w swoich wpisach nie boi się poruszać tematów trudnych, a coś dla siebie znajdzie tam zarówno mama, jak i tata.\nPomysł na blog pojawił się u Agnieszki wiosną 2014 roku, wtedy jeszcze pod nazwą “M jak Mama”, którą koniec końców zmieniła na obecny “Rodzicielnik” w 2015. Minione lata były dla niej czasem rozwoju, nabywania doświadczenia i szlifowania warsztatu oraz szukaniem właściwej, blogowej drogi. Od początku Agnieszka miała zamysł, że nie będzie to pamiętnik opisujący jej przeżycia, radości czy frustracje, ale strona z inspiracjami, których sama bardzo często poszukiwała.\nAgnieszka będzie gościem targów Happy Baby, które już 14-15 września odbędą się w Poznań Congress Center. Weźmie udział w naszej dyskusji podczas panelu blogerów, będziecie mogli zadać jej pytania i posłuchać ciekawej rozmowy.


Wielka Brytania inwestuje w autonomiczną jazdę - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 04-06-2018, 12:33\naktualizacja: 04-06-2018, 12:35\nBloomberg przypomina, że to drugi konkurs rozpisany w ramach szerszego programu ministra motoryzacji Richarda Harringtona. Władze w Londynie przygotowują strategię na okres po wyjściu kraju z Unii Europejskiej. Wielka Brytania koncentruje się na rozwoju nowoczesnych technologii takich jak sztuczna inteligencja i autonomiczna jazda. Niektórzy politycy z tego kraju przekonują, że opuszczenie Wspólnoty pozwoli na swobodne wprowadzanie ulg podatkowych i dotacji na rozwój tych dziedzin. "To bardzo ekscytujące, chcę stworzyć odpowiednie środowisko dla osób, które przyjadą do tego kraju, aby inwestować" -...\nBloomberg przypomina, że to drugi konkurs rozpisany w ramach szerszego programu ministra motoryzacji Richarda Harringtona. Władze w Londynie przygotowują strategię na okres po wyjściu kraju z Unii Europejskiej. Wielka Brytania koncentruje się na rozwoju nowoczesnych technologii takich jak sztuczna inteligencja i autonomiczna jazda. Niektórzy politycy z tego kraju przekonują, że opuszczenie Wspólnoty pozwoli na swobodne wprowadzanie ulg podatkowych i dotacji na rozwój tych dziedzin.\n"To bardzo ekscytujące, chcę stworzyć odpowiednie środowisko dla osób, które przyjadą do tego kraju, aby inwestować" - podkreśla Harrington.\nW Stanach Zjednoczonych takie koncerny jak Alphabet i Uber prowadzą już projekty z wykorzystaniem pojazdów autonomicznych. Natomiast General Motors chce być pierwszym producentem samochodów, który wprowadzi samojezdne taksówki na publiczne drogi. Ma to nastąpić w 2019 r. Również Chiny mocno inwestują w prace nad tymi rozwiązaniami.\nWedług brytyjskich prognoz światowy rynek aut samojezdnych będzie do 2035 r. wart 907 mld GBP. W zeszłym roku Londyn wydzielił 250 mln GBP na badania, które sprawdzą, jak technologia radzi sobie w różnych warunkach drogowych - od autostrad po ulice miast.\nWielka Brytania to jeden z przykładów zaangażowania krajów w automatyzację ruchu ulicznego. Autonomiczne samochody mogą wyjechać na ulice Tokio do 2020 r. - wynika ze strategicznego przeglądu dokonanego przez rząd Japonii, który właśnie opublikowano. Inwestycje w nowoczesne technologie mają napędzić gospodarkę kraju. Dokument zaprezentowano na posiedzeniu z udziałem premiera Shinzo Abego. Nakreślono w nim również plan zakładający zgodę na rozwój wirtualnych elektrowni do marca 2022 r.\nWładze w Tokio zakładają, że jeszcze w tym roku fiskalnym (do marca 2019 r.) rozpoczną się testy autonomicznych systemów na publicznych drogach. Rozwiązania mają być gotowe do wdrożenia na letnią olimpiadę w stolicy Japonii, która odbędzie się w 2020 r. Rząd chce też spróbować skomercjalizować tę technologię w 2022 r.\nSamochody , Japonia , Innowacje , Technologie , Wielka Brytania , Motoryzacja , Europa , Finansowanie innowacji , Innowacyjne Projekty , Infrastruktura Drogowa , Automatyka , Technologia , Motoryzacja Dla Każdego , Samochody autonomiczne\nPuls Innowacji / Wielka Brytania inwestuje w autonomiczną jazdę


2 twarożki z koziego mleka,\nOgórek umyć, obrać, zetrzeć na tarce do jarzyn i odcisnąć sok. Czosnek obrać i przecisnąć przez praskę. Serki wymieszać z ogórkiem, czosnkiem i oliwą. Doprawić solą i białym pieprzem.\nTzatziki podawać schłodzone w lodówce.\n15 dag sera koziego,\n10 szt. czarnych oliwek,\n1 łyżeczka oregano, sól, pieprz biały\nPomidory umyć pokroić w cząstki. Ogórek umyć, obrać i pokroić w kostkę. Paprykę po oczyszczeniu pokroić w paski. Cebulę pokroić w krążki. Ser pokroić w kostkę. Wszystkie składniki połączyć, dodać oliwki, oregano, wymieszać. Sałatkę pokropić oliwą, doprawić solą i pieprzem.\n30 dag twarożku z mleka koziego,\n½ czerwonej papryka,\nsól, pieprz czarny i biały.\nCebulę drobno posiekać. Pomidory i paprykę po umyciu pokroić w grubą kostkę. Wędlinę pokroić i lekko podsmażyć na patelni. Cebulę, pomidory, paprykę, wędlinę i twarożek połączyć. Doprawić do smaku solą i pieprzem.\n25 dag sera koziego,\n2 łyżki oliwy z oliwek, oregano, sól.\nPomidory umyć, pokroić w plastry i ułożyć na półmisku. Ser pokroić w plastry i ułożyć na pomidorach. Oprószyć oregano, posolić i skropić oliwą.\nłyżka stołowa majonezu/śmietany,\nSer pokroić w kostkę. Pomidory umyć i pokroić w kostkę. Składniki połączyć dodać majonezu, bazylii i szczyptę soli.\nJOGURTOWY SOS GRECKI\n2 szklanki naturalnego jogurtu koziego,\nsok z ½ cytryny, ½ łyżeczki pieprzu i soli.\nCzosnek obrać i rozetrzeć w miseczce połączyć z solą i pieprzem. Wlać jogurt, sok z cytryny i dobrze wymieszać. Ogórek umyć, zetrzeć na tarce do jarzyn, dodać do jogurtu i wymieszać Do mięs smażonych, wędzonych oraz ziemniaków.\nCIASTO Z TWAROŻKU\n15 dag koziego twarogu,\n10 dag koziego masła.\nJajka umyć, ubić z cukrem na gładką masę. Dodać mąkę, miękkie masło i twarożek dokładnie wymieszać mikserem. Całość wyłożyć na blachę i piec w temp 180-200 st C ok. 50min\nTwarożek- 50 dag,\n1,5 szk cukru pudru,\n2 jaja, 2 żółtka,\ngalaretka 2 opakowania,\nowoce (truskawki lub brzoskwinie, ananasy z puszki, ewent. bakalie).\nUcieramy masło z cukrem, dodajemy 4 żółtka i ucieramy dodając łyżkami twaróg i krzepnącą galaretkę ( 1opak). Białka ubijamy na pianę i łączymy z masą dodając ostrożnie owoce. Biszkopty nasączamy w galaretce z drugiego opakowania i układamy na okrągłej blaszce. Wlewamy masę serową i wkładamy do lodówki, aby zastygła.\nKOTLECIKI Z KOŹLĘCINY\n70-80 dag koźlęciny marynowanej- szynka,\nMięso umyj, osusz i pokrój na plastry. Cieniutko rozbij formując owalne kotleciki. Dopraw solą i pieprzem. Jajka roztrzep na talerzyku, wymieszaj z mąką na jednolita masę. Zanurzaj w niej kotleciki, wkładaj na rozgrzane masło i smaż na złoto. Podawaj od razu\n1 szynka koźlęca,\npół szk. śmietany,\nsól pieprz bulion warzywny.\nMarynata: 3 łyżki octu, 3-4 ziarenka ziela angielskiego, 1 listek laurowy, 1-2 cebule, 1 łyżeczka cukru, 1 łyżeczka soli.\nUgotuj marynatę z podanych składników i szklanki wody. Ostudź. Umyte i oczyszczone mięso zalej marynatą, przykryj i odstaw na 3 dni do lodówki. Zamarynowaną pieczeń podlej 2/3 szklanki bulionu, dodaj czosnek i ziele. Duś w brytfannie w piekarniku w temperaturze 160-180 C aż będzie miękkie. Wyjmij mięso z brytfanny, pokrój w plastry.


Piknik Dolnośląskie Dni Bezpieczeństwa w Kłodzku 26.08.2017r.\nWyjazd studyjny z mediami Obwodnica Kłodzka 17.07.2017r.\nMedia na Obwodnicy Kłodzka.\nPiknik Dolnośląskie Dni Bezpieczeństwa - stadion - czerwiec 2017\nPiknik Bezpieczeństwa Drogowego - Wrocław kwiecień 2017r\nZnaleziska archeologiczne S3 - zdjęcia\nArcheologia na Stanowisku Paszowice 23 na drodze ekspresowej S3 południe Legnica - Bolków.\nWyjazd techniczny na budowaną S5 wraz z GITD - luty 2017\n27 lutego odbył się wyjazd techniczny na S5 Wrocław(Widawa) - Korzeńsko zad. III


Wieści z Zurychu, czyli Dada Rzyje! | Szwajcarskie Blabliblu\nA co co w zasadzie chodzi? Mniej więcej w październiku odezwał się do mnie Jacek Katos z nieznającą odmowy propozycją podprowadzenia mojego dadaistycznie przewrotnego wierszyka, który opublikowałam TU. Tak mnie ujął swoim „jak się nie zgodzisz, to i tak to opublikuję, haha”, że nie byłam w stanie odmówić. Okazja była niemała: jubileusz jego debiutu poetyckiego. Moje dzieło miało się ukazać w wyjątkowo limitowanym art zinie „Dada Rzyje”.\nAutor na dokładkę dorzucił, że mogłabym skrobnąć jakiś zgrabny kawałeczek z perspektywy szwajcarskiego korespondenta opisującego jubileusz stulecia powstania ruchu DADA w Zurychu. Tak też zrobiłam!\nCzy macie ochotę dowiedzieć się, co ma wspólnego Szwajcar z wioski z dadaistyczną anty-sztuką?\nCo ciekawe, jednym z elementów dadaistycznego zestawu artystycznego, który otrzymałam było mydełko z niespodzianką wykonane przez Ulę Suder. Strzeżcie się, moi niegrzeczni goście, czym myjecie łapki!\n← Jak wyjść z błędnego koła bezrobocia w Szwajcarii?\nKoszty życia w Szwajcarii, czyli dlaczego nie jesteśmy milionerami →\n5 komentarzy o “Wieści z Zurychu, czyli Dada Rzyje!”\n14 stycznia, 2018 at 11:30 am\nMydełko z niespodzianką 🙂\nKiedy książka? Chętnie bym poczytała jakąś powieść spod Twoich palców 😉\n16 stycznia, 2018 at 11:23 am\nHA! A już się bałem, że nie wkręciłaś się w mydło ze śrubkami i para literackie objawienia w niskonakładowych unikatach post dadaistycznych pośmiertnej prezentacji czegoś co już nie ma 😉 Dooobrzeeee… Chłooooń… chłoń…. jeszcze troszkę… i nie będzie odwrotu. Zostaniesz dozgonnie naznaczone przez DADA RZYJE 😉\n16 stycznia, 2018 at 11:33 am\nDodajmy jeszcze, że autorką tych zakręconych, jubileuszowych mydeł dadaistycznych (nota bene lepszych od Fontanny Duchampa – była bezpieczna, nawet pod prąd ją nie podpiął 😉 ) jest Urszula Suder do której jeszcze będziemy wracać na profilu „Partes Corporis, Animae Fragmenta …” na FB. I najważniejsze: „Wieści z Zurychu” stały się bardzo ważnym spoiwem scenariusza happeningu Edwarda Gramonta i „Terminus A Quo” upamiętniającego 101-ą rocznicę powstania DADA, a który odbył się 14 grudnia 2017 r. na wieczorze promującym projekt „Partes Corporis …”. Oczywiście będzie okazja jeszcze mówić o tym szerzej…\n17 stycznia, 2018 at 6:10 pm\nasz gRzech nie sko- ment- ować !!!\nMogę powiedzieć, że (tu zrezygnuję z nieudolnej próby naśladowania DADA) polizałam cukierek przez papierek.\nMogłam jedynie tęsknym okiem spoglądać na imprezy w Cabaret Voltaire, bo ze względu na prestiż (nagle odkryto Dada dla elit) imprezy przeznaczone były niestety dla PAŃ i PANÓW darczyńców i takich tam co bywają bo wypada. Nie powiem, była też grupa szczęściarzy, którym udało się kupić wejściówki. Udało mi się załapać raz na poranne „Oficjum” i na ciekawy spacer po mieście. Była też wystawa, a później kolejna ale poświęcona Francisowi Picabii, który jako „wędrowiec po stylach” zawitał do krainy nowojorskiego Dadaizmu.\nDADA to szwajcarski stan umysłu? Hęęę … to tak jak ze szwajcarską spontanicznością.\nBardziej podoba mi się zamieszanie, jakiego dokonali „niemieccy uchodźcy” (bardzo pojemne określenie na przedstawicieli istniejących i nieistniejących państw), a namieszali sporo i dlatego niech Rzyje DADA!\nAsz się chce zaśpiewać:


Popularne destynacje – jaką walutę zabrać ze sobą – KBC24\nStrona główna » News » Popularne destynacje – jaką walutę zabrać ze sobą\nPopularne destynacje – jaką walutę zabrać ze sobą\n16 czerwca 2015\tNews, Wydarzenia dodaj komentarz\nPolacy coraz częściej i coraz chętniej podróżują. Już nie tylko kraje europejskie, gdzie do większości z nich można wjechać bez konieczności posiadania paszportu, ale również odległe kraje azjatyckie, Ameryka Południowa czy same Stany Zjednoczone są równie często wybierane, co popularne kurorty położone w północnych regionach Afryki.\nSame przygotowania do wyjazdu wymagają od turystów zapoznania się z lokalnymi wymogami co do konieczności posiadania wizy, warto również sprawdzić, jaka waluta w wybranym kraju obowiązuje i jaki jest jej kurs względem polskiej złotówki. Co ciekawe w wielu krajach azjatyckich, ale również w popularnym Egipcie czy Maroku walutą, która pozwala na dokonanie transakcji czy zapewnienie sobie zdecydowanie lepszego przelicznika względem lokalnej waluty, jest dolar amerykański. Nieco mniej popularne jest euro, które chętniej wybierane jest do rozliczania transakcji w krajach Europy Wschodniej.\nCo sprawia, że dolar jest uznawany za walutę stabilną i można nim zapłacić albo chociaż wymienić na lokalną walutę po korzystnym kursie w wielu krajach na świecie? Wpływ na to ma kilka czynników. Amerykańska waluta jest jedną z walut wymienialnych, a jej rozpoznawalność na świecie jest naprawdę bardzo duża. Nie oznacza to jednak, że każdy dolar będzie chętnie akceptowany. W wielu krajach panuje bowiem zasada, że banknoty dolarowe, które można wymieniać w kantorach czy którymi można płacić w hotelach i restauracjach, nie mogą być wydrukowane wcześniej niż w 2000 roku.\nZ kolei nawet w amerykańskich sklepach z dużą dozą podejrzliwości traktowane są banknoty o nominałach wyższych niż 50 dolarów, dlatego wymieniając walutę w polskim kantorze warto poprosić o niższe nominały. Innym rozwiązaniem tego problemu może być skorzystanie z miejscowego bankomatu. Wówczas wypłacimy lokalną walutę bezpośrednio z bankomatu, a za korzystność kursu wymiany będzie odpowiadać bank oraz wystawca karty płatniczej, którą dokonujemy transakcji. W tym przypadku jednak należy pamiętać o dodatkowej prowizji, którą większość banków pobiera za wypłatę gotówki z bankomatów zagranicznych, a sama transakcja, zwłaszcza gdy będzie dokonywana poza Unią Europejską, może być dodatkowo potwierdzana przez bank.\nPoprzedni Międzynarodowy Turniej Piłki Nożnej Juniorów w Rzezawie\nNastępny Pawełki na Babiej Górze


Trójmiasto rower miejski [MAPA, CENNIK]. W Sopocie działa aż osiem stacji - Trójmiasto, Super Express\nTrójmiasto rower miejski [MAPA, CENNIK]. W Sopocie działa aż osiem stacji\nAutor: https://nextbike.pl W tym roku w Sopocie działa aż 8 punktów, w których wypożyczysz rower.\nDołącz, Wypożycz, Zwróć, Powtórz - od niedzieli całe Trójmiasto znów może korzystać z sopockiego roweru miejskiego. Mieszkańcy mają do dyspozycji wszystkie dotychczasowe stacje, włączając w to zdemontowaną na czas remontu ulicy stację Przylesie. To pierwsze lato, kiedy to funkcjonować będzie aż 8 stacji.\n- W tym roku, podobnie jak w ubiegłym mieszkańcy Trójmiasta mogą liczyć na 50% rabat. Różnicą jest brak abonamentów miesięcznych i rocznych. Te drugie, zdaniem operatora, cieszyły się niewielkim zainteresowaniem - mówią przedstawiciele sopockiego magistratu.\nRowery miejskie mają być dostępne w Sopocie do listopada.\nTrójmiejski rower w Sopocie - ile to kosztuje?\nAutor: nextbike.pl Mieszkańcy Trójmiasta tyle zapłacą za korzystanie z miejskiego roweru.


czyli wypieki prosto z serca :): 1 urodziny bloga i tarta z kremem advocatowym, bitą śmietanę i prażonymi migdałami :)\n1 urodziny bloga i tarta z kremem advocatowym, bitą śmietanę i prażonymi migdałami :)\nTak jak obiecałam, dzisiaj coś co jest moim hitem miesiąca. 1 URODZINY BLOGA ... w prawdzie minął juz chyba tydzień... ponad tydzień.. ale co się odwlecze to nie uciecze.\nTarta z przepisu Dorotuś. Spodziewałam się będzie dobra, bo w końcu co może nie byc w niej dobrego, jednak efekt końcowy przerósł moje oczekiwania. Bajka, nie tarta. Zjadłam kilka kawałków, i to zupełnie bez wyrzutów sumienia.Zazwyczaj jem jeden, góra dwa kawałki by wiedzieć jak wyszło, jak smakuje i potem o tym napisać. Pozatym pieczenie i przygotowywanie sprawia mi tyle przyjemnosci, podjadanie w trakcie że potem zostawiam innym. Jakoś tak jest xD\nBtw, ta tarta jest poporstu boska. Nie mogę znaleść słowa zeby ją opisać. Kruchutki spód, przypominający lekko francuski, lekko rozwartwiający, do tego krem the best ever, advocatowy - mniaaam i na wierzch poprostu czapa bitej śmietany, z prazonymi migdałami która sprawia ze płynieeeemy podczas kosztowania. A to wszystko jeszcze przełożone konfiturą z czarnej porzeczki homemade. Całość świetnie sie łączy, konfitura równoważy smaki i bez niej w sumie nie była by taka dobra. Tarta to naprawde jedna z tym najlepszych jaka jadłam w życiu:))))))))) Kremowa przyjemność. Polecaaam!\nTARTA Z KREMEM ADVOCATOWYM, BITĄ ŚMIETANĄ I PRAŻONYMI MIGDAŁAMI\n35 ml mleka w temp. pokojowej\nZarobić ciasto z podanych składników. Owinąć w folie lub woreczek i włożyc do lodówki na ok. 2 godziny.( ja włożyłam na krótszy czas do zamrażalnika)\nFormę na tartę ( sr. ok. 25 cm ) posmarowac masłem i oprószyc mąką. Rozwałkować ciasto.Ponakłuwac widelcem. Można na wierzch wyłożyć papier do pieczenie i wysypac groch czy inne obciążniki. Ja ich nie mam, i zadowalam sie tylko nakłuwaniem :) Nagrzać piekarnik do 220 stopni. Włożyć ciasto forme z ciastem ( przykrywam papierem lub folia aluminiową by nie spiekło sie) i zmniejszyć temp. do 200 stopni. Podpiekać przez ok. 15 minut. Nastepnie zciągnać papier lub folie i piec jeszcze ok. 10 - 15 minut do zarumienienia. Wyjąc z piekarnika, wystudzić.\n100 g ( było 150 g) białej czekolady\nMascarpone zmiksować z advocatem do uzyskania gładkiej masy. Nastepnie dodac roztopioną i wystudzoną białą czekoladę- zmiksowac do połączenia.\nkilka łyżek konfitury z czarnej porzeczki ( ok. 4-5)\nłyzka cukru pudru\ngarść prazonych płatków migdałowych\nNa wystudzony spód, nałożyć konfiturę -rozsmarować. Na nią wylać krem advocatowy. Włozyc do lodówki na noc, lub na kilka godzin, póki krem sie nie zestali. Na wierzch wyłożyć ubita śmietanę z cukrem pudrem. Posypac płatkami migdałowymi.\nAutor: Asia o 09:33:00\nKategoria: Desery, tarty\nKamila 15 czerwca 2012 09:46:00 CEST\nPysznie! Najlepszego dla Ciebie i Twojego bloga!\nmojetworyprzetwory 15 czerwca 2012 09:50:00 CEST\nŚlicznie wygląda! Musi pysznie smakować! I najlepszego!\nMałgosiaZ 15 czerwca 2012 09:52:00 CEST\nGratuluję i zyczę kolejnego wspaniałego blogowego roku:) a tarta wspaniała!\ndorotus76 15 czerwca 2012 09:59:00 CEST\nŚliczna tarta, piękne zdjęcia! Cieszę się bardzo, że smakowała:)\nWszystkiego naj naj z okazji rocznicy :)\nKarmel-itka. 15 czerwca 2012 10:07:00 CEST\nwygląda jak arcydzieło cukiernicze.\nAngie 15 czerwca 2012 10:08:00 CEST\nPięknie wygląda! Gratuluje pierwszego roczku!\nbistro mama 15 czerwca 2012 10:15:00 CEST\npiękna tarta! życzę kolejnych tak owocnych lat jak ostatni rok na blogu :)\nBrenia 15 czerwca 2012 10:24:00 CEST\nŚwietnie się prezentuje! Gratulacje z okazji rocznicy :)\nAsia 15 czerwca 2012 10:41:00 CEST\ndziekuje Wam wszystkim za miłe słowa!! :))\nah, mój guru cukierniczo-blogowy skomentował- Dorotuś - tożto prawdziwy prezent :D:D dziekuje:)\nOla 15 czerwca 2012 10:55:00 CEST\nsto lat i gratuluję! :) pyszna propozycja\nMaggie 15 czerwca 2012 11:49:00 CEST\nNawet wyglada bajecznie - idealna na specjalne okazje!\nGosia 15 czerwca 2012 12:37:00 CEST\ngratuluję rocznicy, a tarta jest po prostu obłędna :)\nLektura Smaku 15 czerwca 2012 13:03:00 CEST\nNa takie przyjęcie urodzinowe to ja z chęcią przyjdę :) Wielu nowych przepisów życzę ;)\nMadleine 15 czerwca 2012 13:23:00 CEST\nmusi byc boska!\nJustin&Dorothy 15 czerwca 2012 15:34:00 CEST\nZdjęcia są powalające.. Cudo! :)\nCanette 15 czerwca 2012 15:59:00 CEST\nJak słodko wygląda, a jak świętować to bez ograniczeń, dawno nie miałam w ustach pysznego advocatu :))


Wiosna Ludów w pigułce - Sciaga.pl\nPrzyczyną ruchów rewolucyjnych, które wstrząsnęły Europą w latach 1848 i 1849, były pragnienia liberalizacji prawa i dążenia narodowe (Niemcy i Włosi walczyli o zjednoczenie, a Węgrzy o niepodległość).\nW 1848 roku na terenie zaboru zaczęły przenikać ruchy rewolucyjne, ich przywódcą w Wielkim Księstwie Poznańskim zostaje Ludwik Mierosławski. Przybył do Poznania po zwolnieniu z więzienia w Berlinie. Jego obecność miała ogromny wpływ na tutejszą ludność, która zaczęła siłą usuwać urzędników pruskich ze stanowisk. Rozpoczęły się negocjacje z władzami Prus. W ich trakcie Prusacy obiecują Księstwu autonomię. Jednak nie dotrzymują słowa i pierwsi napadają na przywódców powstania. Dochodzi do wybuchu walk, które toczyły się pod Książem, gdzie niestety Polacy ponoszą klęskę. Zwycięskie bitwy też miały miejsce m.in. pod Miłosławiem, Wrześnią i Sokołowem. Jednak później oficerowie powstańczy, stracili nadzieję w możliwość ostatecznego zwycięstwa i zaczęli opuszczać swoje oddziały. Co doprowadziło do podpisania 9 V 1848 umowy kapitulacyjnej.\nZabór austriacki (Powstanie Krakowskie)\n13. marca 1848 roku – rewolucja w Wiedniu obala rządy Klemensa von Metternicha. Cesarz ogłasza amnestię, wprowadza wolność prasy, obiecuje konstytucję. Dzięki demonstracjom ulicznym w Krakowie więźniowie polityczni zostają zwolnieni. Natomiast Franciszek Smolka i Florian Ziemiałowski poparci przez mieszkańców Lwowa żądają od cesarza równouprawnienia stanów i wyznań, wolności słowa, zwołania sejmu oraz spolszczenia szkół i urzędów w Galicji. W miastach galicyjskich ze Lwowem i Krakowem na czele zawiązują się komitety narodowe. 20 marca Ludwik Mirosławski i Karol Libert wychodzą na wolność. Na wieść o rewolucji berlińskiej powstaje w Poznaniu jawny Komitet Narodowy, który wysyła do króla delegację z żądaniem oddzielenia Wielkiego Księstwa Poznańskiego od Prus. Fryderyk Wilhelm, choć się na to zgadza za plecami Polaków chce znów zaprowadzić dawny porządek. Niemcy bali się wojny z Rosją, dlatego przez pewien czas współpracowali z Polakami, jednak sielanka nie trwała długo, ponieważ doszło do konfliktu o ziemię. Niemcy nie zgadzali się na odłączenie całego Księstwa Poznańskiego i dlatego doszło do walk między nimi w kwietniu i maju 1848 r. Choć Polacy wygrali bitwę pod Miłosławiem musieli się poddać, ponieważ Prusy były silniejszym państwem.\n-\tludzie bali się chłopskiej rabacji\n-\tchłopi odmawiali wykonywania pańszczyzny, Heltman wezwał szlachtę do darowania pańszczyzny chłopom\n-\tgubernator austriacki Franciszek von Stadion ogłosił (bez wiedzy cesarza) patent „cesarski” o zniesieniu pańszczyzny, uspokajając tym samych ludzi ze wsi\n-\tzostają pastwiska i lasy użytkowane przez dwory i wsie, co często prowadziło do sporów\n-\tw Galicji rozwija się ruch ukraiński, który wraz z innymi narodami walczył przeciw despotycznym władcom, a także i o wolność.\n82% Chrzest Polski i jego znaczenie.\n82% Znaczenia wielkiej emigracji.\nWiosna Ludów Wiosna Ludów 1848 Wiosna Ludów w Europie przyczyny Wiosny Ludów wskaż przyczyny Wiosny Ludów jakie były przyczyny Wiosny Ludów Wiosna Ludów na ziemiach polskich Józef Bem powstanie krakowskie


HIGH LANE a.k.a Vertige - Abel Ferry\nHIGH LANE a.k.a Vertige\nObsada:Nicolas Giraud, Raphaël Lenglet, Johan Libéreau, Fanny Valette, Maud Wyler, Justin Blanckaert\nOstatnimi laty kino francuskie dostarczyło fanom horroru nie lada wrażeń. Wziąwszy pod uwagę coraz bardziej słabujące pod względem artystycznym anglosaskie kino grozy, zwłaszcza to ze Stanów Zjednoczonych, pogrążające się w odtwórczej manii sequeli, prequeli, rebootów i crossoverów, złakniony interesujących historii widz zaczął ich poszukiwać w kinematografiach europejskich i azjatyckich. Nic więc dziwnego, iż wiele horrorów z Europy zdobyło sobie wśród odbiorów tego typu sztuki mnóstwo uznania. Francja stała się krajem, który po roku 2000 nie tylko zaskoczył jakością realizowanych filmów, lecz także ich zróżnicowaniem tematycznym. „Ils” i „A L’interieur” oszołamiają zarówno dalekim od banału przesłaniem jak i perfekcyjnym wyczuciem stylu, „Frontiere(s)”, „Martyrs” oraz „Haute Tension” rzuciły na ziemię dynamiką i brakiem jakichkolwiek zahamowań w pokazywaniu ludzkiego okrucieństwa, zaś „Calvaire” i „Dans ma peau” udowodniły, iż posługując się konwencją horroru w hipnotyzujący wręcz sposób można pokazać najmroczniejsze strony istoty ludzkiej. Mając w pamięci powyższe produkcje, większość widzów, zobaczywszy na afiszu Francję jako kraj pochodzenia horroru, skusi się, wierząc, iż po raz kolejny zobaczy film grozy, odbiegający od schematu serwowanego nam ostatnio niemal w każdym obrazie zza wielkiej wody. Sięgając jednak po „Vertige” Abla Ferry, przekona się, iż nie wszystko, co francuskie, musi zaraz intrygować i wzbudzać zachwyt.\nGrupa pięciu młodych Francuzów wyjeżdża do Chorwacji, by tam, pokonując niezwykle trudny szlak górski, dostać się na jeden z najdłuższych na świecie mostów linowych. Jak nietrudno się domyśleć, niespodziewających się niczego alpinistów spotyka pasmo nieszczęść. Scenarzyści postanowili „pójść po całości” zsyłając na biednych bohaterów tragedie, przy których plagi egipskie to małe piwo.\n„Vertige” Ferry to nic innego jak przeniesiona w alpejskie rejony historia z norweskiego „Cold Prey”. Zarówno w jednym jak i w drugim obrazie młodzi i pełni energii ludzie wybierają sie w niezwykle trudno dostępny rejon, w którym nawet najbardziej „wypasione” telefony komórkowe odmawiają posłuszeństwa. Oprócz tego, podczas wędrówki ma miejsce nieszczęśliwy wypadek, na skutek którego reszta bohaterów musi zająć się unieruchomionym przez rany kolegą. Jakby tego było mało, w obu historiach, ni z tego, ni z owego, psuje się pogoda i nasi dzielni oraz wysportowani turyści muszą walczyć z napierającym na nich żywiołem. Kiedy są już u kresu wytrzymałości, nie dane im jest odetchnąć, bo dopiero teraz scenarzyści pokazują, jak bardzo potrafią pognębić wykreowane przez siebie postacie. Ranny kolega (lub koleżanka) oraz zmęczenie spowodowane przez kapryśną aurę okazują się dopiero preludium przed właściwą kaźnią. Zarówno bowiem w filmie Uthauga jak i w omawianej tutaj produkcji Abla Ferry na drodze bohaterów staje psychopata, który zrobi wszystko, by ich efektownie uśmiercić i tym samym wprawić w ekstazę siedzącą na fotelach kinowych nastoletnią dziatwę.\nSkłamałbym, gdybym powiedział, iż „Vertige” nie podobał mi się. Pomimo licznych ułomności, nad którymi pochylę się w kolejnej części tekstu, film ma kilka znaczących zalet. Najważniejszą z nich jest strona wizualna obrazu. Bez względu na dziejące się na ekranie teatrum okrucieństwa, plenery sfotografowane przez Nicolasa Massarta urzekają swym pięknem, lecz także dzikością, która w każdej chwili obrócić się może przeciwko przesadnie wierzącemu w swe możliwości człowiekowi. Równie wiele dobrego można powiedzieć o ludziach odpowiedzialnych za montaż, a tym samym za utrzymywanie widzów w stanie ciągłego napięcia. Świetne są przede wszystkim sceny wspinaczkowe, które kogoś, nie mającego zbyt dużego pojęcia o alpinizmie, przejąć mogą zarówno wiarygodnością jak i dramaturgią. Twórcom udało się także tchnąć grozę w sekwencje, które dzieją się w pełnym słońcu, a więc takie, które raczej nie kojarzą się z horrorem. Wybór plenerów to kolejny atut filmu. Cokolwiek dzieje się na ekranie, lasy, góry, zamknięta przestrzeń leśnej chaty czy rozciągające sie pod nią brudne piwnice tylko podkreślają grozę sytuacji, w jakiej znajdują się poszczególni bohaterowie. Dzięki temu historia opowiedziana w filmie staje się bardziej wiarygodna, bowiem otoczenie dla przebywających akurat w nim postaci może być zarówno przyjazne jak i śmiertelnie wrogie.\nNiestety, biorąc za wzór amerykańskich twórców, odpowiedzialni za „Vertige” francuscy artyści i producenci, założyli sobie, iż większość widzów na takie niuanse jak wiarygodność postaci oraz ich zachowania zwracać uwagi nie będzie. Pisząc więc scenariusz wykreowali bohaterów, na których portret psychologiczny składa się właściwie tylko płeć i imię. Poza tym nic ciekawego ani oryginalnego sobą nie reprezentują. Jeśli już twórcy próbują nadać im jakieś indywidualne cechy, robią to niezwykle nieudolnie, najczęściej przeciwstawiając sobie odmienne typy osobowości – jedna dziewczyna jest wesoła i wyluzowana, druga musi być zatem zamyślona i smutna, obecny facet jednej z bohaterek to typ chłopca, więc jej „ex” zaprezentowany jest jako nieco szorstki, lecz emanujący męskością facet. Nic dziwnego więc, że powyższa ekspozycja bohaterów z czasem po prostu zaczyna irytować.\nÓw stan pogłębia jeszcze konstrukcja filmu. „Vertige” można bowiem podzielić na dwie części. W pierwszej poznajemy bohaterów oraz mniej lub bardziej ekscytujemy się ich zmaganiami z dziką naturą chorwackich gór. Kiedy znajdujący się na skraju załamania młodzi ludzie chcą odpocząć od niebezpieczeństw związanych ze wspinaczką, na ich drodze staje oprawca, który za pomocą zastawionych przez siebie pułapek będzie próbował wyeliminować nastawających na jego spokój intruzów. Nietrudno się domyśleć, iż psychopata będzie wykańczał jednego bohatera za drugim, by z ostatnim stoczyć efektowny i ekstremalnie trudny pojedynek. Otwarte zakończenie sugeruje także, iż jeśli film spodoba się nastolatkom, mogą oni liczyć na dyspozycyjność producentów, którzy w ekspresowym tempie „wysmażą” sequela. Wszak w biznesie zasada „nasz klient, nasz pan” jest święta.\n„Vertige” Abla Ferry to uboższy klon takich filmów jak „Wrong Turn”, wspomnianego wyżej „Cold Prey” oraz norweskiego „Manhunt”. Żadnemu z nich nie sięga jednak do pięt. Jest przeciętnym filmem, z lepszymi i gorszymi momentami, który jednak powinien znaleźć swoich fanów. Wszystko zależy od tego, na jakiego typu produkcję mamy w danej chwili ochotę. Na zimowy wieczór więc jako dodatek do grzańca (lub grzańców) „Vertige” może okazać się nienajgorszym wyborem.\n+ wiele ciekawych i cieszących oko ujęć\n+ tempo filmu\n- niemająca w sobie ani krztyny oryginalności historia\n- mało wiarygodni bohaterowie\n- nieprzekonujące aktorstwo\n- beznadziejny czarny charakter\n- czasami idiotyczne, przez to irytujące zachowanie bohaterów


Kalcytowe dynie kolczyki - Kolczyki - Biżuteria artystyczna\nWielkanocBoże Narodzenie\tGaleria Kuferart > Biżuteria artystyczna > Kolczyki > Kalcytowe dynie kolczyki Kalcytowe dynie kolczyki Proj.: Kinga Bondyra\nDelikatne kolczyki wykonane ze srebra pr 925 oraz rzeźbionych oponek kalcytu (10mm). Bigle zamknięte. Na życzenie biżuterię mogę zoksydować, proszę o wcześniejszy kontakt. Całkowita długość kolczyków: 5,5cm. Biżuterię otrzymasz elegancko zapakowaną. Serdecznie polecam Nasi klienci dokonują u nas zakupów od 2006roku. Każdy z nich ma prawo do zwrotu w ciągu 14 od dnia otrzymania przesyłki. Każdą transakcję monitorujemy na bieżąco tak aby dotarła do miejsca przeznaczenia.\nZa zakupy można zapłacić przelewem tradycyjnym dokonując wpłaty na poczcie lub w banku, przelewem online, kartą płatniczą lub kredytową lub za pośrednictwem serwisu PayPal. Tagikolczyki, srebro, srebrne, kalcyt, żółty, kolczyki eleganckie, kolczyki na prezentKoloryżółtyMateriałysrebro StylkobiecyPrzeznaczeniedo pracy, do ucha, na jesień Informacje o projektancie


Fujifilm FinePix X100 - pierwsze wrażenia - Pierwsze wrażenie - Swiatobrazu.pl\nFujifilm FinePix X100 - pierwsze wrażenia\nGdyby spytać stu losowo wybranych pasjonatów nowoczesnego sprzętu fotograficznego z całego świata, jaka ich zdaniem konstrukcja zaprezentowana i wprowadzona do sprzedaży w ciągu ostatniego roku zasługuje na miano kultowej, to bez wątpienia większość z nich oddałaby swój głos na najnowszą konstrukcję firmy Fujifilm. FinePix X100, bo tak został nazwany ów nowy model, jest pod wieloma względami aparatem wyjątkowym i z pewnością przypadnie do gustu nie tylko miłośnikom klimatów retro. Zapraszamy Was do zapoznania się z krótką recenzją tego modelu poprzedzającą test, który już w przyszłym tygodniu ukaże się na łamach serwisu!\nZapowiedziany po raz pierwszy dość niespodziewanie podczas targów Photokina 2010 cyfrowy aparat kompaktowy Fujifilm FinePix X100 już w momencie tej "papierowej premiery" wywołał spory szum. W istocie, udało mu się odwrócić uwagę wielu miłośników fotografii od tak udanych przecież konstrukcji jak Nikon D7000, Canon EOS 60D czy Pentax K-5 i skupić ją na sobie. I nic w tym dziwnego – twórcy tego modelu za cel postawili sobie stworzenie stylowej cyfrówki, która pod względem wyglądu, funkcjonalności, jakości obrazu i ogólnie pojętego stylu będzie w stanie konkurować z tak "kultowymi" aparatami, jak Leica X1. Jak im się to udało? Przyjrzyjmy się pokrótce najciekawszym cechom tego aparatu oraz obejrzyjmy kilka wykonanych nim zdjęć w oczekiwaniu na obszerny test, który na łamach serwisu SwiatObrazu.pl zagości już w ciągu kilku najbliższych dni.


Nareszcie są! Wakacje!\nJeszcze tylko odebrać cenzurkę! I już można myśleć o atrakcjach wakacyjnych: woda, słońce, plaża, góry…\nPiątek, 24 czerwca przywitał nas iście wakacyjną aurą, żar lał się z nieba i każdy myślał o tych dniach, kiedy narzekaliśmy, że chłodno. Ale nic to!. Dzisiaj zakończenie roku szkolnego. Pora odebrać świadectwo, symbol prawie dziesięciomiesięcznej pracy.\nW odświętnych, galowych strojach dziewczynki i chłopcy ustawili się na szkolnym holu. Pani dyrektor powitała zgromadzonych gości, grono pedagogiczne oraz uczniów. Najwytrwalsi i najefektywniejsi w zdobywaniu wiedzy z klas IV-VI otrzymali miano prymusa, a teraz z rąk Pani dyrektor odebrali nagrody oraz świadectwa z wyróżnieniem. Doceniono również sportowców, którzy w tym roku, jak nigdy dotąd, wywindowali naszą szkołę w rankingu sportowym na 3. miejsce w powiecie. Tytuł Sportowca Roku otrzymali Julita Cięciwa i Michał Migrała. Laudacja podczas ogłaszania tych nagród była długa, bo i sporo zasług mieli na swoim koncie, zarówno indywidualnych, jak i drużynowych.\nAbsolwenci, z rąk wychowawców, otrzymali pięknie oprawione świadectwa oraz zaświadczenia z OKE. Najmłodsi uczniowie, już w klasach, podczas spotkań z wychowawcami, odebrali kolorowe dyplomy i świadectwa.\nA potem były podziękowania za całoroczny trud oraz życzenia udanego, a przede wszystkim bezpiecznego wakacyjnego wypoczynku. Żegnamy się do 1. września.


PODOBNE DO: Dom w Bogu. Medytacja na temat Księgi Tobiasza - ebook/pdf - CYFROTEKA.PL\n00041 006962 19936672 na godz. na dobę w sumie\nKsiążka jest piękną i mądrą medytacją o. Augustyna Pelanowskiego na temat Księgi Tobiasza. Opowiada o naszym zagubieniu w świecie, w naszych rodzinach i potrzebie odzyskania serca i uzdrowieniu naszych uczuć. Tłumaczy symbolikę zawartą w Księdze Tobiasza i pomaga zrozumieć Słowo, jakie kieruje do nas Bóg. 'Bóg ma serce jak rodzinny dom, pełne ciepła i pragnienia przytulenia nas - chce też, byśmy przeszli przez życie z sercem nie tylko dla Niego i dla innych, ale nade wszystko dla siebie samych. Większość z nas jest jednak bezdomna, nawet posiadając dom rodzinny lub własny. Bez relacji z Synem Boga jesteśmy osieroceni, bezdomni, zagubieni i rozpaczliwie rzucamy się na innych ludzi, szukając w nich spełnienia tej fundamentalnej potrzeby: powierzenia się komuś tak intensywnie, że można to jedynie porównać z zadomowieniem się w kimś. Zamieszkać w czyimś sercu jest tęsknotą milionów - ale czy dwa puste serca mogą stać się wybawczą pełnią dla siebie, czy też staną się jeszcze większą próżnią? Nasze serce jest swoistym tabernakulum, domem, namiotem zamieszkiwania Ducha Bożego. Z pustką wewnątrz nie da się żyć. Pusty żołądek potrzebuje pokarmu, ludzie z głodu dopuszczają się strasznych rzeczy. Czy głód serca nie powoduje, że nawzajem się pożeramy?' (fragment książki)\n'Nigdy nie powinniśmy zastrzegać się przeciwko cudom, my, którzy wiemy, że nawet pod chmurami są aniołowie, mający nas wswojej opiece. Skrzydła daje nam motor, amoi bracia drodzy...


Rok w ogrodzie – 07.12.2019 – Ogrodniku! – Serwis dla Ogrodników\nRok w ogrodzie – 07.12.2019\nJesień w ogrodzie to czas na porządki przed zimą. Bardzo cenną rośliną jest aksamitka. Ma wiele wartościowych właściwości, przede wszystkim fitosanitarne. W programie również o przycinaniu i przesadzaniu krzewów róż i przygotowaniu roślin zimozielonych na zimę właśnie. Dla szczęśliwych posiadaczy jeży w swoich ogrodach mamy garść przydatnych porad, które pomogą zwierzątkom przetrwać okres zimowy.\nGdzie obejżeć odcinek Rok w ogrodzie – 07.12.2019 Przejdź do platformy VOD:\nPrzejdź: Rok w ogrodzie – 07.12.2019..\nUpdated: 12 grudnia, 2019 — 6:55 pm


VII targi e-Handlu w Warszawie - Blog.domeny.pl\nWpis dodany: 24 października 2014 24 października 2014 Autor: Domeny.pl\nStadion Narodowy, 121 wystawców, 16 prezenttcji tematycznych, prestiżowe nagrody, premiera książki, kongres eHandlu i 27 specjalistów – to wszystko miało miejsce w ostatnie dwa dni, 22-23 października 2014 roku.\nVII targi eHandlu to największa tego rodzaju impreza w Polsce. Dedykowana osobom zainteresowanym tematyką e-commerce. Organizatorzy zapewnili wiele atrakcji odwiedzającym. Swoje produkty zaprezentowali wystawcy z Polski, Europy oraz Stanów Zjednoczonych. Pośród nich nie zabrakło takich gigantów jak MIcrosoft, masterCard, GLS, Paypal czy DPD. Domeny.pl zaprezentowały swoje usługi związane z rozpoczęciem działań w ebiznesie. Uczestnicy otrzymali również informacje jak zadbać o bezpieczeństwo danych w Internecie – swoje i swoich klientów.\nUczestnicy targów zapoznali się z wachlarzem usług e-commerce związanych z logistyką, hostingiem, e-marketingiem i innymi usługami potrzebnymi do sprzedaży internetowej. Równolegle z targami odbyła się część merytoryczna wydarzenia tzw. Strefa wiedzy. Partnerzy wydarzenia przedstawili szereg bezpłatnych prezentacji z 4 bloków tematycznych. Dzięki interesującemu programowi wydarzenie cieszyło się ogromnym zainteresowaniem.\nTegorocznym targom towarzyszył również I Kongres eHandlu. Uczestnicy spotkali się z 27 ekspertami w dziedzinie e-commerce. Wzięli udział m.in. Christian Geyer (CEO, Nano Interactive), Barbara Stawarz (CEO, Content King) czy też Bartek Rycharski (Co-founder, Filmpoint).\n← Odpowiednia domena początkiem sukcesu firmy\nChiny z własnymi serwerami →\nRuszyła kampania „Zielonym do góry”\nWpis dodany: Kwiecień 22, 2015 Autor: Domeny.pl\nWpis dodany: Czerwiec 11, 2014 Autor: Domeny.pl


Blog Cezara o Raspberry Pi, Domoticz, Home Assistant, starych konsolach i gadżetach.: OMV i Docker\nWiele się słyszy od dłuższego czasu w światku IT, głównie programistów, ale również osób zajmujących się IoT, Home Automation o Dockerze i konteneryzacji. Do tej pory patrzyłem na to z boku, delikatnie śledząc temat, pora jednak najwyższa się w to 'wdrożyć'. Dobrze zrobiłem, bo temat jest nad wyraz ciekawy i (nie tylko) moim zdaniem rewolucyjny.\nDocker i kontenery, w przeciwieństwie do maszyn wirtualnych, nie są osobnymi systemami, ale pewnymi 'zbiornikami' w których w izolacji pracują programy. Co ciekawe - korzystają ze wspólnych zasobów pamięci, odpowiednio nimi zawiadując. Czyli możemy sobie w sumie postawić ich wiele na jednym systemie i korzystać, będąc pewnym, że w razie jakichkolwiek problemów możemy przeinstalować tylko i wyłącznie jeden kontener, nie całość systemu, bez potrzeby 'stawiania' wszystkiego od nowa.\nKilka osób mówiło: 'Docker, tak. Kup QNAP, albo jakiś starszy serwer i tam instaluj'. No ale ja już mam mój 'biedny NAS' postawiony na Orange Pi Zero Plus z NAS Hat. Głupio by było go nie wykorzystać, chociaż sprawdzić temat, bo jak nie 'zaskoczy' to wydam 1k PLN bez potrzeby.\nPo raz kolejny - warto być upartym, bo mimo że 'szału nie ma' to działa na nim i Docker. Mimo limitu 512MB RAM. Coraz częściej jednak myślę o Odroid HC1/HC2.\nPo pierwsze musimy w Open Media Vault (bo jego używam na moim NAS) zainstalować wtyczkę do Docker'a.\n- TZ - TimeZone\n- Hasło root do MySQL\nWAŻNE! Każdą wpisaną wartość musicie 'potwierdzić' i przejść do kolejnej linii aby został zatwierdzony. To był mój główny błąd na początku nauki.\nPoniżej również bardzo ważne dane - informacje o folderach z którymi może się komunikować nasz kontener. Wskazujemy folder po stronie kontenera i adekwatny folder na dysku NAS. Ja tworzę dla każdego kontenera osobny folder z konfiguracją, ale to zależy już od Waszych potrzeb i poczucia estetyki.\nLychee poprosi nas o adres IP serwera MariaDB (czyli w moim przypadku adres mojego NAS) i hasło do użytkownika którego chcecie używać. Ja wybrałem root. Niezbyt może bezpiecznie, ale mój NAS 'nie wychodzi na świat', nie mam do niego dostępu spoza domu. Lychee stworzy swoją bazę jeżeli chcecie, na wypadek 'przenosin' w inne miejsce macie możliwość wskazania lokalizacji używanej poprzednio bazy. Po założeniu będziemy jeszcze musieli stworzyć użytkownika i hasło, które chcecie używać w programie.\nAutor: Cezar o kwietnia 02, 2019\nEtykiety: Docker, Konfiguracja, NAS, Network, OMV\nAnonimowy 8 maja 2019 11:15\nBardzo fajnie opisane co i jak. Sam robiąc ostatnio porządki w szufladzie przypomniałem sobie o Raspberry Pi 3B. W związku z tym zainstalowałem na nim OMV i Docker'a. Niestety jako początkujący amator wysypałem się potem przy instalacji NextcloudPi na dockerze. W sensie instalacja przebiegła i wszystko działa ale niestety mój router nie pozwala na przekierowanie portu 80, przez co nie mogę przejść przez letsencrypt. Znalazłem sposób na wygenerowanie certyfikatu przez zerossl ale nie wiem teraz gdzie dokładnie podmienić pliki cert i key.\nAnonimowy 9 marca 2021 06:47\n28 years old Environmental Specialist Taddeusz McGeever, hailing from Dolbeau-Mistassini enjoys watching movies like Iron Eagle IV and Blacksmithing. Took a trip to Historic Bridgetown and its Garrison and drives a Ferrari 275 GTB/4*S ART Spider. czytalem to


2022-01-10T14:06:00+01:00 eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg https://www.eostroleka.pl eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg\nOstrołęka, 10 stycznia 2022, 14:06\nPijany, młody mężczyzna wypadł z balkonu na III piętrze. Przeżył, ale z obrażeniami ciała trafił do szpitala. Na miejscu interweniowała policja.\nDo zdarzenia doszło w niedzielny wieczór w bloku przy ulicy 11 Listopada w Ostrołęce. Jak ustaliła ostrołęcka policja, 22-latek wypadł z balkonu po tym, jak pod jego ciężarem pękły sznurki na suszarce, o którą oparł się mężczyzna.\n22-letni mężczyzna, którego zespół ratowników medycznych zabrał do szpitala, miał w organizmie prawie 2 promile alkoholu.


Kino, teatr, a może romantyczny wieczór we dwoje. Gdzie spędzić Walentynki? [WIDEO], Kultura i Rozrywka, Wiadomości Białystok Online Portal Miejski Białystok (Bialystok), Strona 1\nTrzy różne premierowe filmy proponują kina Helios na wieczór walentynkowy. Pierwszy to "Piękne istoty", w którym uczeń szkoły średniej Ethan Wate poznaje obdarzoną niezwykłymi mocami 16-letnią Lenę Duchannes. Oboje muszą stawić czoła klątwie, która ciąży na jej rodzinie od pokoleń.\nKolejną propozycją jest "Szklana pułapka 5". John McClane (niezłomny Bruce Willis) dowiaduje się, że jego syn Jack wpadł w Rosji w poważne kłopoty i - choć panowie są ze sobą skonfliktowani - wyrusza mu na pomoc.\nTrzecia propozycja to "Swing". Nie o taniec - uprzedzić trzeba - chodzi w tytule, ale o seks. Grupowy, pozbawiony mieszczańskich zahamowań, a w dodatku uatrakcyjniony erotycznymi gadżetami z sex shopu, względnie afrodyzjakami z selerem w roli głównej.\nTym, którzy jeszcze nie widzieli polecamy również film "Nieulotne". To historia miłości Michała i Kariny, pary polskich studentów, którzy poznają się i zakochują, pracując razem w słonecznej Hiszpanii. Beztroski wakacyjny romans zostaje przerwany przez dramatyczne wydarzenie, które na zawsze odmieni życie bohaterów.\nSzczegóły: Repertuar kina Helios Centrum Alfa\nSzczegóły: Repertuar kina Helios Atrium Biała\nWieczór z tańcem\nTaneczno-aktorski spektakl "I move you" ponownie na scenie Teatru Dramatycznego. Zobaczyć w nim można gwiazdy tańca i aktorów białostockiego teatru. "I move you" to opowieść o kobietach i mężczyznach. Przedstawienie oparte jest o impresję i zlepek tanecznych improwizacji.\nSzczegóły: Repertuar Teatru Dramatycznego\nCo przygotowały białostockie kluby i lokale?\nWalentynkową ofertę proponują też białostockie lokale. Można spędzić romantyczny wieczór\nz muzyką skrzypcową, pobawić się przy brzmieniach serwowanych przez DJ-a czy na karaoke.\nSzczegóły: Oferta białostockich klubów i lokali\nMiłosny koncert "To jest to"\nUtwory m.in. Kaliny Jędrusik, Agnieszki Osieckiej, Marylin Monroe, Edith Piaf, Marleny Dietrich, Earthy Kitt oraz poezja miłosna J. Kofty, B. Leśmiana znajdą się w repertuarze koncertu "To jest to", który odbędzie się w Hotelu Pod Herbem. Wystąpią: Aleksandra Maj - aktorka Teatru Dramatycznego A. Węgierki w Białymstoku (śpiew) i Romuald Kozakiewicz – piano.\nSzczegóły: Koncert Walentynkowy w Hotelu Pod Herbem\n"W imię miłości" – pod takim hasłem organizowany jest charytatywny koncert w Blues Barze. Wystąpią: iluzjonista Karol Sanetti, Krzysztof Szubzda, kabaret Znane Ryje, kabaret Inaczej, Kasa Chorych, The Pioruners i Devil Blues. Całkowity dochód ze sprzedaży cegiełek zostanie przekazany na leczenie Bartka cierpiącego na wodogłowie i paraliż nóżek.\nSzczegóły: Koncert charytatywny "W imię miłości"\nOrszak Trzech Króli w tym roku w zmienionej formule


Gen opóźnionego dojrzewania - DobreBadanie\nDefekt odkrytego przez brytyjskich naukowców genu może opóźnić proces dojrzewania – informuje serwis „BBC News/Health”.\nNaukowcy z Queen Mary University w Londynie zidentyfikowali gen, studiując przypadki opóźnionego dojrzewania w siedmiu rodzinach z Finlandii. Odkrycie, o którym poinformowano podczas dorocznej konferencji Society for Endocrinology może się przyczynić do opracowania nowych metod leczenia.\nDefekt świeżo odkrytego genu zaburza u płodu rozwój znajdujących się w mózgu neuronów, które wytwarzają hormon uwalniający gonadotropinę (GnRH). Pod jego wpływem organizm osiąga dojrzałość płciową.\nW zależności od nasilenia wady, zaburzenia dojrzewania mogą wyglądać różnie – od opóźnienia tego procesu o kilka lat do całkowitego zahamowania. Dzięki testom genetycznym powinno być możliwe przewidywanie, czy u danej osoby proces dojrzewania jednak nastąpi.\nPierwsze oznaki dojrzewania zwykle pojawiają się u dziewcząt przed 13. rokiem życia (powiększenie się piersi), zaś powiększenie jąder u chłopców – około 14-15. roku życia. Jeśli u starszych nastolatków nie występują oznaki dojrzewania, opiekujący się nimi lekarz ma powody do niepokoju. Zbyt wczesne lub za późne dojrzewanie zdarza się u czterech na stu nastolatków.(PAP)


Czy aby odrzucić spadek, należy poinformować o tym fiskus? | mapaPIT.pl\nSpadek niekoniecznie musi prowadzić do wzbogacenia się spadkobierców. Często bywa i tak, że w spadku osoba zmarła pozostawia swoim spadkobiercom tylko długi, które po przyjęciu spadku w całości, są ich długami. W takiej sytuacji o wiele lepiej będzie zrzec się spadku. Czy spadkobierca będzie musiał opłacić wówczas podatek od spadku? Czy jego rozliczenie PIT będzie musiało ujmować wartość spadku, którego zrzekł się w odpowiedni sposób? Takie wątpliwości rozwiewają przepisy prawa podatkowego. Coroczne pity spadkobierców przyjmujących spadek muszą ujmować jego wartość i wartość podatku od spadku. Co jednak z formularzami pity spadkobierców zrzekających się spadku?\nProces spadkowy przebiega w Polsce zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks Cywilny. Art. 925 Kodeksu Cywilnego wskazuje, że „Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku”. Jednocześnie, nie musi on w rzeczywistości przyjąć spadku. Otwarcie spadku nie jest równoznaczne z nabyciem definitywnie rzeczy i praw majątkowych znajdujących się w masie spadkowej.\nZgodnie z art. 1012 prawa cywilnego, „spadkobierca może bądź przyjąć spadek bez ograniczenia odpowiedzialności za długi (przyjęcie proste), bądź przyjąć spadek z ograniczeniem tej odpowiedzialności (przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza), bądź też spadek odrzucić.”\nInstytucja odrzucenia spadku dostępna jest dla spadkobierców testamentowych i ustawowych. Odrzucenie spadku musi być dokonane na mocy obowiązujących przepisów prawa. O przyjęciu lub odrzuceniu spadku spadkobierca musi zadecydować w ciągu 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o tytule swojego powołania do spadku. Jeśli w tym czasie spadkobierca nie złoży w sądzie odpowiedniego oświadczenia, jego brak reakcji zostanie potraktowany na mocy przepisów Kodeksu cywilnego jako jednoznaczne, proste przyjęcie spadku. Jeśli jednak nie wiedział o spadku, termin 6 miesięcy liczony jest od daty, w której spadkobierca nabył taką wiedzę.\nZrzeczenie się spadku, czyli odmowa jego przyjęcia, wymaga złożenia stosownego oświadczenia o odrzuceniu spadku – w sądzie lub u notariusza, w wymienionym powyżej terminie. Spadkobierca podejmujący decyzję o odrzuceniu spadku w świetle prawa spadkowego jest traktowany w taki sposób, jakby w ogóle nie dożył otwarcia spadku, a więc spadkobiercą części przypadającej na niego spadku stają się jego dzieci, a później i wnuki. Zstępni spadkobiercy samodzielnie mogą podjąć decyzję o przyjęciu lub odrzuceniu spadku, o ile są pełnoletni.\nPodatek dochodowy a kwestie odrzucenia spadku\nPodatek od spadku nie będzie płacony, ani ujmowany w rozliczeniu PIT spadkobiercy, który zrzekł się spadku. Składając coroczne pity nie będzie on musiał uwzględniać wartości spadku w swojej deklaracji. Odrzucenie spadku jest równoznaczne z pozbyciem się odpowiedzialności podatkowej za spadek. Pity spadkobiercy uwzględniać muszą tylko dochody, które rzeczywiście stały się jego udziałem w całym, poprzednim roku podatkowym i które podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w jakiejkolwiek formie.\nPodatek od spadku jest ustalany wyłącznie w przypadku przyjęcia spadku. Posiłkować należy się przy tym przepisami ustawy z dnia 28 lipca 1983 roku o podatku od spadków i darowizn. Obowiązek podatkowy powstaje zasadniczo przy nabyciu w drodze dziedziczenia spadku. W praktyce, obowiązek zapłaty podatku od spadku powstaje z chwilą orzeczenia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku i uprawomocnienia się tego orzeczenia.\nFiskus nie musi zostać powiadomiony o odrzuceniu spadku. Obowiązek powiadomienia Urzędu Skarbowego o nabyciu spadku występuje, jeśli spadkobierca przyjmuje spadek. Wówczas składa on w Urzędzie Skarbowym zeznanie podatkowe SD-3 wraz z niezbędnymi dokumentami, które pozwolą na oszacowanie przez fiskusa podstawy opodatkowania podatkiem od spadku. Podatnik ma 14 dni od daty doręczenia mu przez organ podatkowy pisma ustalającego wartość podatku do zapłaty, aby wywiązać się z takiej płatności. Rozliczenie PIT dotyczące zgłoszenia nabycia spadku powinno być złożone we właściwym względem miejsca zamieszkania spadkodawcy Urzędzie Skarbowym, w terminie 1 miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego. Można uniknąć opłacania podatku od spadku, jeśli spadkobierca zaliczany jest do I grupy podatkowej i najbliższej rodzinie spadkodawcy. Wówczas trzeba tylko zgłosić fiskusowi fakt nabycia spadku na druku – SD-Z1.\nJeśli podatnik zrzeka się spadku, nie ma w związku z nim żadnych zobowiązań względem fiskusa.


Po pierwsze jestem za stara, żeby ktoś mnie teraz molestował, a po drugie, jakby mnie ktoś molestował, to by dostał w ryj, niezależnie od tego jaką funkcję pełni.\n57-latka dała cenną radę, jak sobie radzić z takimi sytuacjami - tu liczy się tylko i wyłącznie stanowczość.\nPamiętam takie sytuacje, kiedy pracowałam w filmie. Przez lata byłam asystentem i drugim reżyserem. Tam były takie próby, ale ja mam za mocny charakter, żeby się złamać. Uważam, że tylko ostre reakcje na niewłaściwe zachowania mężczyzn, powodują, że natychmiast się je ucina i problem zazwyczaj się kończy. A jeżeli będziemy się zastanawiać, że to jest nasz prezes, dyrektor, redaktor, czy ktokolwiek inny, to będziemy zezwalać, aby ktoś nas nieodpowiednio traktował. Jeśli powiemy: „nie życzę sobie takiego zachowania i proszę nigdy więcej tego nie robić”, gwarantuję, że to odniesie odpowiedni skutek… Albo dać w ryj i po prostu się nie przejmować. Tylko mocno, żeby zapamiętał na zawsze - powiedziała jak zwykle dobitnie Wellman.\nGwiazdy show-biznesu coraz częściej otwarcie mówią o molestowaniu seksualnym w pracy. Czy was to kiedyś spotkało?\ndorota wellman gwiazdy


RODO w ochronie informacji niejawnych\nProponujemy Państwu uczestnictwo w praktycznym szkoleniu z zakresu tematyki RODO w ochronie informacji niejawnych w administracji publicznej. Podczas zajęć, prowadzący w sposób jasny i przejrzysty, omówi kwestie związane z ochroną danych osobowych w świetle zagadnień o OIN, roli i zadań Pełnomocnika Ochrony i Kancelarii Materiałów Niejawnych i współpracy z Inspektorem Ochrony Danych Osobowych. Ponadto zostaną poruszone zagadnienia dotyczące przetwarzania danych osobowych w ramach ochrony informacji niejawnych oraz przegląd typowych zbiorów danych związanych z OIN.\nSzkolenie polecamy osobom, które od niedawna zajmują się tą tematyką, jak i osobom z dłuższym stażem, które chcą rozwiązać problemy, zdobyć wiedzę oraz uchronić się przed nieprawidłowościami dotyczącymi prawidłowej organizacji ochrony danych osobowych związanej z OIN w jednostkach sektora finansów publicznych.\nZdobycie wiedzy i nabycie praktycznych umiejętności dotyczących kwestii RODO w kontekście ochrony informacji niejawnych.\nPodniesienie świadomości uczestników, co do praktycznego zastosowania wymagań określonych ustawą o ochronie informacji niejawnych, a także regulacji dotyczących przepisów o ochronie danych osobowych i wprowadzenia ich w życie w administracji publicznej, na podstawie konkretnych rozwiązań, praktycznych przykładów i wzorów.\nWymierną korzyść będzie stanowić przypomnienie obowiązujących zadań i obowiązków kierowników jednostki oraz pełnomocników ds. OIN.\n1. Tajemnice prawnie chronione w Polsce - podstawy prawne ochrony informacji niejawnych.\n2. Systemem ochrony informacji niejawnych Polsce – ochrona informacji niejawnych w jednostkach organizacyjnych.\n3. Kierownik jednostki organizacyjnej i pełnomocnik ds. ochrony informacji niejawnych (definicje, podział ról i zadań).\n4. Pion ochrony w jednostce organizacyjnej – struktura i wymagania wobec personelu.\n5. Dokumentacja ochrony informacji niejawnych:\nOcena poziomu zagrożeń.\nInstrukcja dotyczącą sposobu i trybu przetwarzania informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „Zastrzeżone” oraz zakresu i warunków stosowania środków bezpieczeństwa fizycznego w celu ich ochrony.\nInstrukcja przetwarzania informacji niejawnych o klauzuli „Poufne”.\nPozostała dokumentacja Pełnomocnika Ochrony i Kancelarii Materiałów Niejawnych.\n6. Bezpieczeństwo osobowe – zasady dostępu do informacji niejawnych:\nUpoważnienia do klauzuli „Zastrzeżone”.\nPostępowania sprawdzające - zwykłe i poszerzone.\n7. Obowiązki informacyjne Kierownika Jednostki Organizacyjnej i Pełnomocnika Ochrony. Karty informacyjne.\n8. Archiwizacja i brakowanie materiałów niejawnych.\n9. Typowe środki bezpieczeństwa stosowane do ochrony informacji niejawnych.\n10. Podstawy prawne przetwarzania danych osobowych w ramach ochrony informacji niejawnych:\nDostęp do informacji niejawnych (postępowania sprawdzające i wydawanie upoważnień do klauzuli „Zastrzeżone”).\nSzkolenia za zakresu ochrony informacji niejawnych.\nEwidencja osób posiadających uprawnienia do dostępu do informacji niejawnych.\nPrzetwarzanie danych osobowych w związku z zastosowanymi środkami bezpieczeństwa fizycznego.\n11. Typowe zbiory danych związane z ochroną informacji niejawnych.\n12. Dyskusja – konsultacje i wymiana doświadczeń.\nKadra zarządzająca w jspf, w tym jst, sekretarze w jednostkach samorządu terytorialnego, pełnomocnicy ds. ochrony informacji niejawnych, osoby odpowiedzialne za rejestrację i obieg dokumentów niejawnych/ kierownicy Kancelarii Materiałów Niejawnych, inspektorzy ochrony danych osobowych, pracownicy komórek zarządzania kryzysowego i OC, pracownicy komórek organizacyjnych odpowiedzialnych w jednostce za ochronę informacji niejawnych, audytorzy i kontrolerzy wewnętrzni.\nWypełnioną kartę zgłoszenia należy przesłać poprzez formularz zgłoszenia na www.mistia.org.pl do 23 lutego 2022r.