[Publiczna | Okolice Twierdzy Kinloch] Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji!\nTemat: [Publiczna | Okolice Twierdzy Kinloch] Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji! Wto Maj 31, 2016 6:12 pm\nŻycie składa się z elementów zarówno dobrych, jak i złych. Na swojej drodze spotykamy ludzi wartościowych, parszywych czy też takich, co służą jedynie za tło. Ważne jest, aby umieć ocenić, co się tak naprawdę liczy, omijać szerokim łukiem tych, których obecność nie przysparza niczego dobrego, nie tracić energii kogoś, kto tego nie zasługuje.\nAle tym właściwym, ważnym osobom winno się poświęcać czas. Wręcz go z nimi trwonić.\nW swoim trzydziestoletnim żywocie, Vance znalazła kilka takich osób, dla których warto było zboczyć z głównego traktu i stracić jeden czy dwa dni jazdy.\nJedną z takich osób był kowal i płatnerz w jednej osobie.\nNie byle jaki kowal.\nSwoją kuźnię miał o rzut beretem od Twierdzy Kinloch, w małej i zapomnianej przez świat mieścinie. Żył spokojnie i całe swoje serce wkładał w pracę.\nVance uwielbiała go odwiedzać i nie potrzebowała do tego żadnego pretekstu. Kowal był człowiekiem otwartym, szczerym i z natury wesołym. W dodatku musiał urodzić się z bujanym fotelu i fajką w ustach, bo gawędziarzem był pierwszorzędnym.\nMężczyzna dobijał do pięćdziesiątki, lecz nie wyglądał na swój wiek. Na jasnych włosach nie było widać siwizny, opalona w słońcu i ogniu z miechów skóra, roześmiane i niezmiennie bystre orzechowe oczy. Chłop na schwał i do tego świetny w swoim fachu.\nJuż samo to, że zaopatrywali się u niego templariusze, mówił o jego umiejętnościach.\nA skąd Vance o tym wiedziała? Ano będąc u niego w warsztacie zawsze dowiadywała się czegoś ciekawego i przydatnego.\nJako, że Vance przyjeżdżała do kowala regularnie, rzadko kiedy miała faktyczny powód do wizyty. Tak też było tym razem. Po prostu przyjechała, aby z kowalem porozmawiać, przyjrzeć się jego pracy, wysłuchać najświeższych plotek, które serwowali mu inni klienci.\nNa miejscu jednak czekała na nią niespodzianka. Tom, bo tak nazywał się kowal, miał dla niej niespodziankę. A raczej prośbę.\nOd dłuższego czasu eksperymentował z nowymi rozwiązaniami, próbował stworzyć zbroję idealną. W kilku słowach wyjaśnił jej, co jest mu potrzebne i chwilę później stała na środku warsztatu i użyczała mu swego ciała. A on mocował różne elementy pancerza, marudził pod nosem, zmieniał to, dodawał tamto. Jednym słowem - kombinował.\nCzy dla Vance było to męczące? Oczywiście, że nie. Bawiła się świetnie.\nTemat: Re: [Publiczna | Okolice Twierdzy Kinloch] Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji! Wto Maj 31, 2016 7:09 pm\nDrzwi do kuźni otworzyły się z hukiem, ale takim kulturalnym, a nie chamskim. Można by rzec, że twórcą dźwięku był jakiś kulturalny mąż, który z pewnością pochodzi z zacnego rodu. Tak też zresztą było, ale nie trzeba nikomu w końcu mówić, że nie ma ludzi bardziej godnych niż Guerrinowie.\nW wejściu pojawił się on, a był to nie kto inny jak porucznik z zakonu templariuszy, który stacjonuje w Twierdzy Kinloch.\nPancerz błysnął, a ogień ostrza zakonnika błysnął. Wspaniała było dzieło Stwórcy gdy postanowił, że powstanie taki szlachetny i zacny pan.\nBystre spojrzenie ogarnęło pomieszczenie, a surowy wyraz twarzy Marcusa dopadł heretyków.\nJego dłonie, które odziane były w grube skórzane rękawice wysadzane stalą. Mocarne Pięści Stwórcy opadały delikatnie, a ich celem było namiętne muskanie pochw, w których ukryte były jego kordelasy.\nMiecze zgrabnie tańczyły na jego doskonale wyrzeźbionych udach, które znakomicie prezentowały się w skórzanych spodniach.\nWojownik, który reprezentował zbrojne ramię zakonu podszedł powoli do dwójki, która zabawiała się w przebieranki.\n- Ileż już razy mówiłem, że nienawidzę płynąć w tej łódce? - rzucił Marcus, który doskonale znał pana kowala. Tak wiele razy szlifował jego ostrza.\n- Marcus Guerrin, porucznik Zakonu Templariusz z Twierdzy Kinloch. Witam lady i ciebie drogi przyjacielu. - dodał po chwili, a jego szorstki głos rozbrzmiał w pomieszczeniu, które było skarbem ów kowala.\nTemat: Re: [Publiczna | Okolice Twierdzy Kinloch] Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji! Czw Cze 02, 2016 6:31 pm\nMężczyzna nie musiał się przedstawiać, albowiem znała go z wielu opowieści, nie tylko tych, które serwował jej Tom. Guerrin był rozpoznawalny. Jego praca w zakonie przysporzyła mu słaby. Dobrej, złej - bez znaczenia.\nPierwszy zareagował Tom. Może i nie miał nic na sumieniu, ale przy ludziach takich jak Marcus, każdy zastanawiałby się, czy aby na pewno nie ma nic do ukrycia.\n- Mój dobrodziej! Roboty chyba masz ostatnio więcej, Panie, albo znalazłeś innego kowala... me serce krwawi! -Tom zrobił zawiedzioną minę. Guerrin był dobrym klientem, nawet jeśli Tom trochę się go bał.\nA co z tą łódką? Guerrin za każdym razem wspominał o tej nieszczęsnej łódce. Kowal przyzwyczaił się do takiego powitania.\nZostawił też Vance w spokoju, a raczej szybko zdjął z niej te elementy pancerza, które jeszcze przed chwilą mocował. Ostał się jej skórzany pancerz, w którym przyjechała.\nRycerz Couslanda podeszła do Pięści Stwórcy.\n- Sharian Vance z Wysokoża -przedstawiła się, gdy już podeszła do Marcusa.- Sława cię wyprzedza, poruczniku. Hmm, miło dopasować oblicze do opowieści.\nWieści które krążyły o Guerrinie zazwyczaj były skoncentrowane na brutalności jego metod, ale Vance widziała w nich coś innego. Skuteczność. Bycie dobrym w swoim fachu i skuteczność - to było to, co ceniła.\nMożliwe, że mogłaby zakwestionować metody stosowanie w Twierdzy Kinloch, ale raczej skupiała się na zasadach i prawach, które kierowały templariuszami. A to przecież było z założenia dobre.\nA magowie... magom nie ufała.\n- To może czegoś się napijemy? Zaraz przyniosę -Tom zniknął na chwilę w innym pomieszczeniu warsztatu. Zapewne przeszedł do części mieszkalnej. Wrócił stamtąd niosąc dzban pitnego miodu i trzy kubeczki. Postawił to wszystko na stole i nalał złocisty płyn do każdego z nich.\n- W czym mogę ci dzisiaj pomóc, panie? To co zawsze, czy może jakieś wyzwanie? - pytając wykonał gest rękoma zachęcający, aby jego goście usiedli przy stole. W międzyczasie pozabierał z niego narzędzia, szybko przetarł jakimś kawałkiem szmatki i dostawił sobie zydelek.\nTemat: Re: [Publiczna | Okolice Twierdzy Kinloch] Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji! Nie Cze 05, 2016 11:59 am\nWpatrywał się w zmęczone oczy o niebieskich tęczówkach. Patrzył na ponurą twarz, która delikatnie kołysała się w spokojnej tafli jeziora. Rewarnir obserwował własne odbicie, równie zniesmaczone światem za naturalnym lustrem, jak on światem realnym.\nGuerrin siedział na łódce przewodnika, któremu zapłacił za przeprawę do niewielkiej osady, niedaleko siedziby magów. To osiedle emanowało aurą wywołującą w ludziach amnezję, albowiem mieszkańcy żyjący poza wysepką zupełnie o niej nie wspominali. Jedynym interesującym człowiekiem tego miejsca był kowal Tom. Ten mężczyzna w sile wieku zapracował na swoją reputację, zaś spadkobierca arlatu jej potrzebował.\nRewarnir wyruszył z własnej inicjatywy. W końcu miał nieco czasu dla siebie, chociaż na chwilę wyrwany z obowiązków ciążących mu na barkach. Na czas tej podróży postanowił odpocząć od rycerstwa, porzucić wszelaką nienawiść i złość do okupantów, przez moment skupić się wyłącznie na sobie. W tej chwili wcielił się w rolę rosłego osiłka o niepokojącym wyrazie facjaty, odzianego w skórzany, solidny strój podróżny. Brązowy płaszcz z kapturem ukrywał głowę mężczyzny. Nie rozstał się on wyłącznie ze swym długim mieczem z czerwonej stali, schowanym w pochwie.\nZakapturzony mąż dotarł na ląd. Zapłaciwszy za przewóz, opuścił on łódeczkę. Rozpoczął pieszą wędrówkę ku zakładowi rzemieślnika, a ta zapowiadała się na nieprzyjemną przeprawę. Rozpadał się deszcz, pierw nieznaczne kropienie przerodziło się w istny gniew Stwórcy. Niemiłosiernie siąpiło, wkrótce niebieskooki zmókł do suchej nitki. Zerknął on gniewnie na chmury i przyśpieszył. Wiatr targał jego płaszczem, podeszwy butów o wysokich cholewach zagłębiały się w błocie. Parszywy dzień.\nDziedzic nigdy nie odwiedzał Toma, właściwie był pierwszy raz w tej okolicy. Już nie przepadła ona do jego gustu. Bliska obecność siedziby czaromiotów wywoływała w nim skojarzenia niegodne jego pozycji. Zły humor wzmocnił te myśli. Rewarnir w milczeniu przeklinał tych nieludzkich skurwysynów, mókł, brudził buty.\nPo godzinie znalazł się przy drzwiach zakładu kowalskiego. W złości głośno zapukał w drzwi.\nTom dostawił sobie zydelek, lecz nie miał okazji na nim usiąść. Dźwięk walącej pięści w drewno rozpoznałby każdy z obecnych domowników. Kowal westchnął i ruszył do wyjścia. Otworzył je, zobaczył przed sobą giganta. Olbrzym natychmiast zaczął świdrować wejrzenie poczciwego Toma.\n- Witaj. Poszukuję kowala Toma - zaczął Rewarnir jak najłagodniej potrafił. Jego oschły, chrapliwy głos nie brzmiał przyjacielsko.\n- Zakład jest teraz nieczynny. Przyjdź, dobry człowieku, jutro - odparł rzemieślnik niespokojnie.\n- Zgoda. Wrócę tutaj jutro. Do zobaczenia - odpowiedział twardym, nieusatysfakcjonowany głosem.\n- Niedaleko jest karczma, na pewno ją odnajdziesz. Niewiele biorą za strawę i pokój, a i gospodarz się ucieszy z nowej twarzy. Niektórzy już rzygają przez te tutejsze gęby. No nic! Do jutra, nieznajomy! - Zakończył i zamknął drzwi. Wrócił do gości.\nSzlachcic oparł się o ścianę budynku Toma, blisko okna. Postanowił przeczekać tę ulewę tutaj. Zapowiadał się długi dzień.\nTemat: Re: [Publiczna | Okolice Twierdzy Kinloch] Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji! Wto Cze 07, 2016 10:33 pm\n- Bardzo chętnie bym została dłużej, Tom. Niestety, wzywają mnie obowiązki, a i tak zabawiłam dziś u ciebie dużo czasu. -oczywiście usiadła na chwilę, żeby nie było że jest nieuprzejma. Wychyliła napój podany przez Toma i zaczęła szykować się do wyjścia.\n- Przykro mi bardzo, że nasze spotkanie okazało się być takie krótkie, poruczniku. Mam nadzieję, że spotkamy się kiedyś w bardziej sprzyjających warunkach, gdy czas nie będzie moim nieprzyjacielem.\nWzięła swoje rzeczy i gdy już się odpowiednio pożegnała, ruszyła w stronę wyjścia.\nCo prawda siedząc w środku słyszała krople deszczu stukające w dach i półprzymknięte okiennice, ale dopiero gdy wyszła na zewnątrz, zobaczyła, że niebo zgotowało jej istne oberwanie chmury.\nZamknęła za sobą drzwi, bo skoro już powiedziała że wychodzi, nie chciała zmieniać zdania.\nOparła się o nie i westchnęła cicho, obserwując jak strugi deszczu odgradzają ją od małej kowalowej stajenki, w której czekał na nią Adonis.\nNie uśmiechało się jej jechać w deszczu. Jemu zapewne też nie. A gdy pomyślała jak bardzo się jej ubłoci i jak długo będzie doczyszczać każdy skrawej jego końskiej sierści, to zrobiło się jej słabo.\nPowinna postarać się o giermka.\nNie wiedząc czy ulewa zaraz się nie skończy, postanowiła postać przed wejściem chwilę lub dwie. Spieszyła się z powrotem do Couslanda, ale skoro i tak zawsze znajdował jakiś powód, aby być z niej niezadowolony, równie dobrze mogła się spóźnić i nic by się nie zmieniło.\nAlbo nadrobi spóźnienie w trakcie drogi. Albo przestanie się tym przejmować.\nPatrząc na deszcz i potoki spływające drogą, rozejrzała się dookoła i dopiero wtedy zauważyła człowieka stojącego całkiem niedaleko, przy jednym z okienek.\nBył to rosły jak drzewo mężczyzna. Wydawał się być jeszcze większy przez płaszcz z kapturem, który osłaniał go od deszczu. Vance zauważyła miecz przy boku.\n- Paskudna pogoda -odezwała się ni to do niego, ni to w przestrzeń. Nie spuszczała teraz z niego wzroku, a wręcz zadarła głowę do góry, aby dostrzec twarz ów mężczyzny. Nie była pewna czy przybył w przyjaznych zamiarach, a ona całkiem niemądrze zostawiła swój oręż przy Adonisie. Nie lubiła wchodzić do Toma uzbrojona, mimo tego, że bez broni czuła się niejako jak bez ręki.\nDlatego też teraz była uzbrojona tylko w pięści, które nie zdały by się zupełnie na nic, gdyby przyszło jej zetrzeć się z takim wielkoludem.\n- Mam nadzieję, że przybywasz tu w pokoju. Mało który kowal jest tak kompetentny jak Tom.\nCzy znała Rewarnira? Nie nie znała. Możliwe, że widziała go kiedyś przelotem ale nie zostali sobie nigdy przedstawieni. Tym bardziej nie rozpoznałaby go opatulonego płaszczem i chroniącego się przed deszczem w zabitej dechami dziurze niedaleko Kinloch.\nZ napięciem oczekiwała na reakcję nieznajomego, mając nadzieję, że nie stanie się jej wrogiem. Duży wróg to duże wyzwanie.\nTemat: Re: [Publiczna | Okolice Twierdzy Kinloch] Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji! Sro Cze 08, 2016 12:25 am\nDeszcz wprawił zakapturzonego w flegmatyczny nastrój, jakoby zmył on z wojownika wszelką energiczność. Mężczyzna przebył długą drogę, a dopiero teraz odczuł zmęczenie, gdy dane było mu nie robić nic poza czekaniem. Gwałtowny podmuch powietrza pchnął tysiące opadających kropelek wprost na jego twarz. Woda leniwie spływała po kanalikach zmarszczek i szorstkiej skórze. Chłód dokuczał odkrytej facjacie, drażniąc ją wilgocią. Niebieskooki jedynie skrzyżował ramiona na znak rezygnacji. Pogoda przypominała śmierć - każdy człowiek był na nią skazany.\nKtoś otworzył drzwi. Rewarnir zerknął w ich kierunku, wsłuchiwał się w kroki ukrytej postaci, która wychodziła z domu kowala. Postacią okazała się kobieta; jak większość ludzkich istot, była ona mniejsza od Guerrina. Obserwator ożywił się, kiedy otrzymał sposobność ujrzenia lica ciemnowłosej. Patrzył na wyjątkowo urodziwą przedstawicielkę płci pięknej, o dojrzałej urodzie, lecz nie zdradzającej cienia okresu przekwitania. W oczach rycerza, nieznajoma emanowała zdrowiem, a wyjątkowa figura podkreślała jej urok. Woj zadowolił zmysł wzroku zacnym widokiem. Później zmysł słuchu otrzymał okazję poznania kobiety. Niebieskooki znał barwniejsze, przyjemniejsze głosy, ale nikt na świecie nie był doskonały - doskonałość to domena cukierkowych ludzi.\nŹrenice zawiesiły się na oczach nieznajomej.\n- Nie mam złych zamiarów - przemówił spokojnie, wyprostowując otwartą dłoń w geście uspokojenia rozmówczyni. - Spotkałem wielu płatnerzy, lecz do Toma przybyłem pierwszy raz. - Kontynuował rozmowę naturalnie. Mało kto zdawał sobie sprawę, że swobodna konwersacja z ludźmi należała do jednych z niedocenionych rozrywek. Rewarnir bał się czasów, w których gospody, tanie kurwy oraz powszechne księgi pochłonęłyby uwagę człowieka do takiego stopnia, iże ten zastąpiłby nimi przyjemność poznawania. Oby takie czasy nigdy nie nadeszły.\nOdsłonił głowę, uwalniając ją od kaptura.\n- Jestem Rew, pochodzę z południa - przedstawił się zupełnie niewinnie, celowo skracając imię. Postanowił zachować tytuły dla siebie, a skoro ciemnooka go nie rozpoznała, tym lepiej. Dyskrecja odciążała rycerza od reprezentacyjnej postawy, a ta bywała męcząca na dłużą metę. Szczególnie teraz, gdy siąpiło niemiłosiernie.\n- Chyba zaczynam doceniać reputację Toma - rozpoczął nowy temat ironicznym tonem. - Przychodzą do niego... Przygotowani ludzie - dokończył z lekką chrypką. Ostentacyjnie spojrzał na skórzany pancerz, w istocie precyzyjnie oceniając jego walory ochronne górnej części korpusu. Trwało to krótko, po chwili odwrócił wzrok w kierunku oddalonego budynku od zakładu Toma.\nOdchrząknął i połknął flegmę.\nTemat: Re: [Publiczna | Okolice Twierdzy Kinloch] Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji! Sro Cze 08, 2016 1:26 am\nOczom Vance ukazał się Rewarnir w pełnej krasie, gdy zdjął z głowy kaptur. Widywała ona mało urodziwych ludzi. Wszak służyła Couslandowi, którego aparycja pozostawiała wiele do życzenia. Jednakże ów mężczyzna, z którym stała w deszczu, zaliczał się do tych najmniej obdarowanych przez los, pod względem wyglądu, ludzi.\nOstre rysy, zmęczona cera, zimne spojrzenie i nadzwyczaj niezadowolona mina. Bestia. Na pierwszy rzut oka mężczyzna jawił się jako ogromne dzikie zwierzę.\nDrugie, trzecie i kolejne spojrzenia ukazywały nieco głębi, a przynajmniej tak to Vance odbierała.\nZniszczona twarz zapewne nosiła na sobie ślady walki, nos wyglądał na połamany, niezadowolona mina mogła wynikać ze znoju życia. Vance założyła, że stoi przed nią człowiek doświadczony, zaprawiony, może nawet zaznajomiony z innymi rodzajami walki niż okładanie pięściami na oślep.\nTwarz wojownika. Oblicze bestii. Człowiek z historią. Czy warto ją poznać?\nZimne spojrzenie zmroziło ją bardziej niż ulewa, ale było to krótkotrwałe. Zobaczyła bowiem spokój w tych jasnych oczach. Nie zasłoniły tego półprzymknięte powieki czy grymas, który obejmował nie tylko opuszczone kąciki ust, ale też chociażby groźnie nastroszone brwi.\nTen właśnie spokój wpłynął na nią.\nRozluźniła mięśnie, które jeszcze przed chwilą gotowe były do wysiłku. Uwierzyła na słowo człowiekowi, któremu nikt zapewne na słowo nie wierzył, ze względu na twarz.\n- Dobrze -nie opuściła broni, bo żadnej nie dzierżyła w tej chwili. Gdyby miała, z pewnością by ją schowała.- Nie znam lepszego fachowca niż Tom. Źle jednak trafiłeś, ma on ważnego klienta.\nNie wiedząc z kim rozmawia, całkiem nieświadomie, stanęła na przeszkodzie niespodziewanego spotkania dwóch braci.\n- Sharian Vance z Wysokoża - zawsze przedstawiała się w ten sposób.- Z południa? Długą drogę przebyłeś. Podróż musiała być męcząca. Mogę wskazać ci drogę do gospody, w której z pewnością dobrze wypoczniesz. To akurat mi po drodze.\nNie miała żadnego powodu, aby nie być miłą dla drugiego człowieka. Zaproponowała pomoc i miała nadzieję, że mężczyzna przystanie na propozycję. I przestanie wystawać pod oknami kowala, bo to było bardziej niż niepokojące.\nSpojrzeń Rewa zdawała się nie zauważać. Czy wzrok ślizgał się po pancerzu, czy po czymś innym - Vance nie zwracała na to uwagi i w zasadzie nie była tego świadoma. Była za to ciekawa go jako człowieka. Dyktowane to było troską o swego przyjaciela, kowala.\n- Myślę, że reputację Toma i opinie o nim zrewidujesz... jutro. Zgadzasz się?\nTemat: Re: [Publiczna | Okolice Twierdzy Kinloch] Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji! Sro Cze 08, 2016 10:11 am\nSkryty podróżnik spojrzał prosto w oczy kobiety, kiedy ta wyjawiła swą godność. Mężczyzna stał przed obliczem człowieka z nazwiskiem, miał przyjemność rozmawiać ze szlachcianką z Wysokoża, prawdopodobnym wasalem Couslandów. Rewarnir nie spodziewał się w tej zapomnianej przez Stwórcę dziurze widoku wysoko urodzonej, a ta świadomość namalowała zdziwienie na jego twarzy. Ten stan trwał pięć uderzeń serca - z każdym następnym rycerzowi powracała naturalna mina. Półprzymknięty wzrok raził ponurością.\n- Wybaczcie, lecz jestem człowiekiem prostym, dlatego zapytam wprost, pani - zaczął chłodno i oschle. Nie podobała mu się obecność kogoś, kto mógłby go zdemaskować. Sharian w pierwszym obyciu zdawała się szczerym człekiem, niemniej Guerrin nie był czarownikiem, więc - dla pewności - do głowy zajrzeć nie potrafił. - Jak powinienem się zwracać do wyższego od siebie? - dokończył mniej napiętym tonem. Rewarnir nijak znał się na kłamstewkach i trzymania swej tożsamości w cieniu, dlatego nieświadomie postawił pytanie w taki sposób, że zabrzmiało ono na retoryczne. Nawet się nie zorientował, że popełnił błąd. Jedno było pewne, Vance nie mogła być rycerzem, miała ona za ładną buźkę.\nNiebieskooki założył kaptur na czerep. Propozycja odwiedzenia gospody brzmiała wspaniale. Mężczyzna nie był pewny czy szlachcianka towarzyszyłaby mu przy stole. Chciał on z kimś porozmawiać w celu zabicia czasu. Poza tym, kto o zdrowych zmysłach podejmowałby się podróży w taką pogodę? Rycerz i tak się upewnił.\n- Brzmi dobrze. Odwiedzę Toma jutro - potwierdził słowa kobiety. - Pogoda jest teraz bardzo zdradliwa, dlatego udajmy się razem do gospody, pani - zaproponował łagodnie, zabrzmiało to jak potok małych kamyczków. - Niechaj gospodarz przybytku porządnie zarobi, bo drugiej takiej okazji nie będzie.\nTemat: Re: [Publiczna | Okolice Twierdzy Kinloch] Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji! Sro Cze 08, 2016 12:15 pm\nDotarła do stałego elementu jej rozmów. Rozmówcy albo pytali jak się do niej zwracać, albo wręcz odwrotnie. Nie pytali, a potem ona musiała tłumaczyć, że jest to niepoprawne. I za każdym razem spotykała się ze zdziwieniem, może nawet niedowierzaniem.\n- Sir Vance to najodpowiedniejszy zwrot -zabrała się za wyjaśnianie.- Powiedziałeś do mnie per pani i to byłoby właściwe, gdybym nie była rycerzem.\nAh, nie mogła odpuścić i dać się ponazywać panią. Nie czuła się lady, nie czuła się szlachcianką. Jej ród kończył się na niej, a ona serce oddała rycerstwu. Czy więc zasługiwała na inny tytuł niż sir? Zdecydowanie nie.\nUmilkła na chwilę ni to wpatrując się w deszcz, ni to obserwując reakcję na swoje słowa. Przyzwyczaiła się do wszelkich typów reakcji, nie spodziewała się więc nic zaskakującego ze strony mężczyzny.\nUśmiechnęła się sama do siebie, gdy pomyślała o jego pytaniu. Jak się najlepiej do niej zwracać? Szeptem.\n- Masz rację. Powinnam przeczekać chociaż najgorszą ulewę. Pójdę tylko po konia i rzeczy. - spojrzała po raz kolejny w niebo, westchnęła i ruszyła prosto w kaskady wody. Żeby dostać się do Adonisa i swojego ekwipunku, musiała się zamoczyć.\nW sumie mogła przeczekać ulewę u Toma i prosto od niego ruszyć do Wysokoża, ale już zobowiązała się do wskazania drogi nieznajomemu. A i wzbudził w niej zainteresowanie kontrast jego osoby. Wygląd podrzędnego rzezimieszka a zachowanie jego było spokojne i kulturalne. Wiedział też jak się wysłowić. Nie mogła się oprzeć pokusie poznania tego człowieka.\nGdy weszła do małej przybudówki, w której czekał na nią Adonis, szybko splotła włosy. Zarzuciła na siebie płaszcz i skryła głowę pod kapturem. Bo w końcu miała płaszcz.\nWyprowadziła Adonisa objuczonego w to i owo. Teraz oczom Rewa mógł ukazać się obosieczny topór i długi miecz. Vance zabierała ze sobą i jedno, i drugie. Nie mogła się nigdy zdecydować, a i w zależności od sytuacji wybierała odpowiedniejszy oręż.\nJej piękny Adonis zaczął moknąć. Parsknął raz i drugi wyrażając tym swoje niezadowolenie.\nJeśli Rew nie miał nic przeciwko, ruszyli. Droga do gospody nie była długa, ani kręta. Zabite dechami mieściny mają to do siebie, że wszędzie jest blisko. Rzut kamieniem to dobre określenie na opisanie odległości, którą musieli przebyć.\nDeszcz nie przestawał padać. Niesamowicie wyglądała ściana wody przed nimi, za nimi, nad nimi. Mówić było trudno. Oboje skryci pod własnymi kapturami, zagłuszani przez ulewę. Idealne warnki, gdy ktoś nie wie co powiedzieć.\nNie minęło dużo czasu, gdy dotarli do karczmy. Był to dosyć mały budynek. Na dole znajdowała się jedna sala ze stołami, dużym kominkiem i szynkiem karczmarza. Za nim było przejście do innego pomieszczenia, prawdopodobnie do kuchni. Na górce zaś były izby sypialne. Rzadko używane, bo w mieścinie takiej jak ta mało było przyjezdnych. A na dole, przy stołach, siedzieli tubylcy. Może od czasu do czasu pojawiali się tutaj templariusze, mieli wszak blisko z twierdzy.\nTym razem, Vance nie zostawiła Adonisa z całym swoim sprzętem. U Toma była pewna o bezpieczeństwo swoich rzeczy, tutaj wolała dmuchać na zimne.\nPorządnie przywiązała Adonisa i zadbała o to, aby miał dostatecznie dużo siana koło siebie. Topór zarzuciła na plecy - chyba powinien mieć jakiś pasek przytroczony do siebie, aby było to w ogóle możliwe. Załóżmy, że dało się tak zrobić.\nWzięła też Pogromcę i mały tobołek podróżny, w którym miała sakiewkę. Reszta jej bagażu nie była na tyle cenna, żeby rozpaczać, gdyby zniknęła z końskiego grzbietu. Nie kłopotała się więc zabieraniem wszystkiego.\nBędąc już w karczmie, pierwsze co zrobiła, to zostawiła u karczmarza broń. Szepnęła mu coś w stylu "ręczysz za to życiem", może w nieco żartobliwym tonie. Sens pozostał niezmieniony.\nNie potrzebowała oręża podczas wieczerzy. W zasadzie nie potrzebowała go też gdyby przyszło się jej bronić. Ale w razie czego był bezpieczny i prawie pod ręką. A nie pod nogą, żeby ktoś się potknął i jeszcze niechcący zabił.\nBędąc tam, zamówiła od razu jedzenie i napitki.\nUśmiechnęła się do Rewa.\n- Nie są to moje rodzinne strony, ale bywam tu często. Skoroś tu pierwszy raz, czuję się w obowiązku, aby ugościć cię kolacją -ceny może i nie były wygórowane, ale założyła, że podróżnik liczy się z każdą wydawaną monetą.- Bądź więc moim gościem.\nZdjęła przemoknięty płaszcz i przewiesiła go przez oparcie krzesła. W gospodzie było ciepło, ogień miło buzował w kominku. Wszystko powinno przeschnąć raz dwa.\nTemat: Re: [Publiczna | Okolice Twierdzy Kinloch] Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji! Sro Cze 08, 2016 1:37 pm\nPrawie wypadły mu oczy, albowiem nie powstrzymał wytrzeszcza, usłyszawszy tytuł Sharian. Przecież ona zupełnie nie przypominała woja! Rewarnira głównie zdziwił wygląd czarnowłosej, zważywszy na jej profesję, a nie sama deklaracja, ponieważ kultura fereldeńska akceptowała kobiety walczące. Spotkał on na swej drodze wojowniczki, każdej daleko było do przeciętnej kobiecej aparycji, nie wspominając o ideale. Rosły chłop odprowadzał rycerza wzrokiem, jakby wpatrywał się w odchodzącą Andraste. Dawno już nie wyprowadzono go z równowagi, był on niemal sparaliżowany zaskoczeniem. Brak zniekształconej twarzy oznaczał dwie rzeczy: albo Sharian pasowano na pokaz, albo nikt nie był w stanie jeszcze jej krytycznie zranić. W Fereldenie rycerz zazwyczaj należał do elity sił królewskich - nie było mowy o wyjątkach, które nie udowadniałyby w walce własnej przydatności.\n- Niech to... - szepnął do siebie.\nGuerrin pogodziwszy się z nowym faktem, odetchnął głośno. Powaga zagościła na jego facjacie, bowiem zastanawiał się nad zdradzeniem tożsamości. Nie przystoi innemu rycerzowi ukrywać honoru, lecz to skrywanie ekscytowało woja. Miał okazję wcielić się w rolę uniżonego człeka z marginesu, aby zbadać z tej perspektywy reakcje szlachcica. W ten sposób mógłby zrozumieć awers monety, która zwała się społeczeństwem. Rewarnir jeno nie zdawał sobie sprawy ze swojego problemu, który polegał na braku spięcia w towarzystwie innego możnego. Mimo tej nieświadomości, zdecydował się ciągnąć tę farsę - dla zabawy.\nCiemnooka powróciła z koniem. Wierzchowiec wiernie znosił deszcz oraz bagaż, do którego zaliczał się także oręż. Cóż, dziedzic arlatu żywił nadzieję, iże Vance nie miała kompleksu na punkcie wielkości, bo jej bronie były kurewsko wielkie.\n- Zacne wyposażenie, sir - skomentował z nieudawanym podziwem. - W tych stronach nigdy człowiek nie wie, czy za zakrętem nie czyhają plugawe stwory. Takie uroki krajobrazu.\nSkinął głową na komunikat wyruszenia w drogę. Pozwolił się zaprowadzić do karczmy, w milczeniu znosząc ulewę.\nKarczma, nieważne jak uboga, w mig poprawiła humor Rewarnira. Przejawiło się to nieznacznym załagodzeniem wiecznie niezadowolonego grymasu, zaś oczy w pełni się otworzyły. Mężczyzna rozejrzał się po izbie. Bacznie ocenił postury bywalców, aby w razie kłopotów być lepiej przygotowanym. Ocena tychże ludzi nie należała do pozytywnych, w mniemaniu niebieskookiego były to miernoty. Jeno dwóch mężów wzbudziło w wojowniku szacunek, reszta zasługiwała wyłącznie na miejsce, w którym żyli - w nędznej dziurze.\nPrzybysz ściągnął płaszcz, strzepał potężnymi uderzeniami błoto z butów. Sharian ruszyła do szynkwasu, w tym czasie jej towarzysz zajął wolne miejsce. Była to pospolity spelunom stół o wątpliwej jakości z paroma krzesłami. Mężczyzna przewiesił płaszcz przez oparcie siedziska, odpiął pochwę z mieczem i położył ją na blacie. Cierpliwie czekał na powrót rycerza. Ten powrócił i zajął miejsce.\n- Z przyjemnością dopełnię ten obowiązek, sir - rozpoczął tkać rozmowę, przy okazji oczekując na kufel piwa i ciepły posiłek. Oparł ramiona, gadał dalej. - Przybyłem tutaj, aby dowiedzieć się czegoś więcej o tym rodzaju stali - prawił wolno. Sprawiał wrażenie kogoś, kto z trudnością wyraża własne myśli, niby ich ujawnianie wcale się nie podobało mówcy. Rewarnir po prostu tak mówił i wiedział że tak brzmiał jego przyjazny ton.\nZłapał on za rękojeść miecza. Wysunął głownię do połowy, aby Vance mogła się lepiej przyjrzeć.\n- Ten miecz wykuto z czerwonej stali. Tylko tyle wiem na jego temat. Zastanawia mnie czy ten rodzaj materiału nadawałby się na pancerz. Zapewne nie byłoby mnie stać na takie opancerzenie, gdyby moja myśl okazała się słuszna. Ale w końcu żyjemy w ciekawych czasach, czyż nie?\nDziewka służebna przyniosła dzban piwa, dwa półmiski kaszy jęczmiennej zmieszaną z kapustą kiszoną. Do tego parowały środku kawałki pokrojonej kiełbasy. Oczywiście, później dziewczyna przypomniała sobie o kuflach. Doniosła je szybko. Rew nalał pierw Sharian, a potem sobie. Schował do kieszeni dumę, bowiem w normalnych okolicznościach nie pozwoliłby kobiecie na wydawanie pieniędzy w tego typu przybytku, ale to były nietypowe okoliczności. Ukryty rycerz porządnie sobie łyknął, opróżniając naczynie do połowy.\n- Chrzczone, a dobre. To znaczy, że byłem spragniony - pozwolił sobie na głoś wyrazić opinię na temat tego sikacza. - Coś mi przypomina ten napitek, hm...\nTemat: Re: [Publiczna | Okolice Twierdzy Kinloch] Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji! Sro Cze 08, 2016 11:28 pm\nCały czas miała wrażenie, że coś jej umyka. Sposób mówienia Rewa nijak się miał do jego powierzchowności. Strudzony wędrowiec wydawał się być oczytany. Używał słów, których zwykli ludzie nawet nie znali. A i wyraził opinię o napitku, która zupełnie zbiła ją z tropu. Kto z gminu zastanawiałby się, czy piwo jest chrzczone? Chyba tylko piwowarzy, a na takiego nie wyglądał. Reszta przełykała gładko to, co dostawała ciesząc się, że udało się dotrwać do końca dnia. A ten tutaj wyrażał swoje opinie, traktował ją jak równą sobie i miał w sobie pewność siebie człowieka zamożnego i wpływowego.\nCzy to tylko kwestia wzrostu?\nSwoją drogą, Vance mogła mieć niewielki kompleks właśnie w tej materii. Zawsze chciała być większa, bardziej groźna, rosła niczym mężczyzna. Niestety, jakkolwiek się starała, jej to się nie udało. Wpływ jej matki był zbyt silny, Sharian wyglądała zupełnie jak ona.\nLubła duże bronie. Ale nie oszukujmy się. Co było dla niej ogromne, dla takiego wielkoluda jak Rew było co najwyżej przeciętne.\nPrzyniesione jedzenie zostało zaakceptowane przez Vance. Zatęskniła co prawda za kolacjami serwowanymi u Couslandów, ale po chwili sama zganiła się w myślach za takie przyzwyczajanie się do wygód. Nie powinna.\n- To droga stal... a miecz wygląda na więcej niż porządny. Nie znam się na tworzeniu zbroi, ale Tom powinien zaspokoić twoją ciekawość -przyjrzała się badawczo pokazanemu jej mieczowi. Nawet niewielki fragment, który zobaczyła, zrobił na niej wrażenie. Większość miecza skryta była w pochwie, ale i tak było widać jego rozmiary. Tak duży miecz wykuty z czerwonej stali... to nie jest coś, co znajduje się za rogiem, albo kupuje u pierwszego lepszego kowala.\n- Skąd masz ten miecz? -może i jej rozmówca nie wydawał się jej być podejrzany, to jednak wolała zapytać. A jeśli zdobył miecz w niecny sposób? A może wygrał? Znalazł przy zwłokach szlachetnego rycerza?\nCokolwiek to było, chciała się dowiedzieć.\n- Nie czuj ię urażony moim pytaniem. Jestem po prostu ciekawa.\nZabawne było jak przebiegała ich rozmowa. Pewność siebie Rewa sprawiła, że Vance traktowała go na równi siebie. Z drugiej strony, ona nigdy nie czuła się jakoś szczególnie ponad innymi. Badanie relacji pomiędzy szlachtą i gminem na jej przykładzie nie mogło prowadzić do prawdziwych wniosków. Przykro mi.\nUpiła piwo nalane jej przez Rewa. Rzeczywiście było chrzczone, ale nie narzekała. Była spragniona, a pomimo tego, że piwo było cienkie jak barszcz, sprawdzało się świetnie do gaszenia pragnienia i nawilżania gardła.\nTemat: Re: [Publiczna | Okolice Twierdzy Kinloch] Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji! Czw Cze 09, 2016 10:43 pm\nVance skupiła się na orężu strudzonego podróżnika, który prędko nie zaspokoił jej ciekawości. Odstawił on kufel i złapał za drewnianą łyżkę. W powolnym rytmie mieszał kaszę, zataczając w niej kręgi. Zgarnął sporą porcję, pochłonął ją. Rew pochłonął kolejne trzy pełne łyżki, potem zwilżył gardło trunkiem. Spojrzał na rycerza.\n- Dzięki wojnie - odpowiedział tajemniczo, pozostawiając wiele miejsca wyobraźni dobrodziejki. Zimne oczy mężczyzny nie zdradzały niczego nowego, lecz świdrowały one wejrzenie wojowniczki, niby wystawiając ją na próbę. Krwawy konflikt ukształtował ponurego człowieka, ulepił jak glinę. Na jego twarzy wypisano niewidzialnym atramentem dzieje wielu bitew.\nPo chwili niebieskooki przestał wpatrywać się niegrzecznie w towarzyszkę. Opróżnił kufel. Znów sobie nalał do pełna.\n- Pytajcie, sir. W ten sposób wynagrodzę jedzenie i czas, jaki mi poświęcacie - rozluźnił atmosferę stonowanym tonem.\nPo wysłowieniu się, zjadał całą kaszę. Guerrin spożywał posiłek żołnierskim tempem, więc raptem zniknął z miski. Olbrzym wygodniej rozsiadł się na krześle.\n- Jaka jest wasza historia, sir? Nie często się spotyka pasowaną na rycerza kobietę, więc domyślam się, że nie raz byliście zmuszeni być twardsi od mężczyzn - rozpoczął nowy temat. Rewarnirowi nie odpowiadało skupienie rozmowy na nim, dlatego zamierzał skupić się na ciemnookiej. - Co, oczywiście, jest godne szacunku. Ale zastanawia mnie, dlaczego miecz i rumak, zaś nie suknia i dwór? - Nieznacznie zmrużył brwi, ciekawość błysnęła mu w oku.\n- Po świetnej kondycji twarzy wnioskuję, iże wasi przeciwnicy kończyli marnie, sir. - Kąciki ust niebieskookiego uniosły się do góry, lecz wiele brakowało im do pełnego uśmiechu.\nTemat: Re: [Publiczna | Okolice Twierdzy Kinloch] Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji! Pią Cze 10, 2016 1:27 am\nDziwny był to człek. Traktował ją niemalże z góry, a przynajmniej zaczęła odnosić takie wrażenie. Był w tym jednak tak swobodny, że Vance to nie przeszkadzało. Albo wychodziła z niej kobieca natura i po prostu lubiła znaleźć się pod silnym mężczyzną, albo sekret rządzących i rządzonych polegał na tym, że jedni zgadzali się na takie a nie inne traktowanie przez tych drugich.\nPóki nie odwrócił wzroku i ona go nie opuszczała. Nic przy tym nie mówiła, mimo że jego odpowiedź zupełnie jej nie usatysfakcjonowała. Dzięki wojnie, też coś. Bardziej ogólnej odpowiedzi to chyba nie słyszała.\nPozostawiła jednak ten temat. Nie jej obowiązkiem było ściganie morderców, złodziei czy też innego plugastwa. Przynajmniej dopóki nie dostała takiego polecenia od swojego lorda.\n- Skąd pomysł na zbroję z czerwonej stali?\nWidząc jak szybko Rew pochłonął swoją porcję, przywołała dziewkę roznoszącą posiłki i zamówiła kolejne porcje. Jej w zupełności wystarczy miska kaszy, tym bardziej że nie robiła dziś nic, co wymagałoby wysiłku. Z kolei jej towarzysz nie wyglądał na takiego, co to poprzestanie na jednej misce strawy. A niech się naje do syta! Posłała ją też po kolejny dzban piwa, które znikało równie szybko.\nZabrała się za swój posiłek.\n- Historia... zawsze słyszę takie pytanie. Prawdopodobnie będzie to rozczarowanie, ale nie ma w niej nic nadzwyczajnego. Poszłam w ślady ojca i spełniam swój obowiązek wobec kraju. Czy musiałam być twardsza niż mężczyźni? Pewnie musiałam. Czy było to trudne? Tak. Czy było warto? Oczywiście.\nZanim zaczęła opowiadać, zaczęła mieszać w misce. Nadal to robiła, bo coś jej nie pasowało. Nie, strawa była w porządku. Coś nadal było nie tak z podróżnikiem. Był tak bezpośredni i pewny siebie. Pytał o co tylko chciał a do tego tak formułował pytania, jakby był zaznajomiony z rycerstwem, ślubowaniem, czy nawet rozkładem płci walczących fereldeńczyków.\nNie dane jej było zjeść. Pytania wymuszały na niej skupienie uwagi na rozmowie. Trudno, zje zimne. Tymczasem przyniesiono dodatkową porcję dla Rewa. Smacznego.\n- Suknia i dwór... -uśmiechnęła się słysząc to pytanie. W jednym policzku zrobił się uroczy i całkiem nie rycerski dołeczek. Ale zaraz później ten uśmiech zniknął.- Ojciec mój chciał zrobić ze mnie rycerza, a matka zmarła zanim zdążyła mu to wyperswadować a mi pokazać suknie i dwór. Nie miałam więc wyboru między tymi dwoma ścieżkami, bo od zawsze przed sobą miałam jedną prostą drogę.\nNapiła się piwa. Od gadania zaschło jej w gardle. Nie, nie zakręciła się jej łza na wspomnienie matki. Nie znała jej na tyle, żeby za nią tęsknić.\n- Jestem rycerzem Fereldenu, a nie szlachcianką w sukni. Robię to co potrafię najlepiej.\nNie rozwodziła się dłużej i nie opowiadała historii dokładniej niż było to potrzebne. Wszak taka przelotna znajomość podczas podróży nie wymagała otwierania się i opowiadania całego swojego życia wraz ze szczegółami. Co to, to nie.\nPrzyjacielowi mogłaby się zwierzyć. Ale czy mogła zaliczyć Rewa do przyjaciół? Może kiedyś. Gdy już upewni się, że nie poderżnął gardła jakiemuś rycerzowi i nie zwiał z jego mieczem.\nZ kolei wzmianka o buzi wywołała u niej niemałe rozbawienie. Zaśmiała się szczerze.\n- Uznam to za komplement, Rew -pośrednio skomplementował jej wygląd.- Jak dotąd wszyscy byli dla mnie litościwi i raczej okładali mnie po nerkach. -uśmiechnęła się po raz kolejny. Szczerze. Spontanicznie. Było całkiem miło.- Myślę, że po prostu mnie nie doceniali. Bo czy taki ktoś jak ja może być poważnym przeciwnikiem?\nWypowiadając ostatnią kwestię nadal się uśmiechała, chociaż robiła to jedynie ustami. Spojrzenie miała już poważne i ostre. Mimo ogólnego rozbawienia w jakie teraz wpadła, nie lubiła być lekceważona na polu bitwy.\nDopiła piwo i podsunęła swój kufel Rewowi, aby uczynnie go napełnił. W końcu mogła zacząć jeść.\n- Dużo pytań zadajesz. Dużo pytań, które nie przychodzą do głowy zwykłym ludziom. Jaka więc jest twoja historia? Cóż to za południe o którym wspomniałeś?\nTemat: Re: [Publiczna | Okolice Twierdzy Kinloch] Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji! Pią Cze 10, 2016 10:45 pm\n- Wspomniałem o ciekawych czasach. Na ciekawe czasy trzeba się przygotować. - Nie powiedział wprost o przyszłym konflikcie z siłami cesarstwa, ponieważ nie wątpił w inteligencję Sharian. Oczywiście, mogła ona zinterpretować słowa Rewarnira inaczej, co wyszłoby na jego korzyść. Im dalej od szczegółowego opowiadania o sobie, tym lepiej. Niemniej, Guerrin chciał porządnie przygotować się na przyszły bój. Zdawał sobie sprawę z wartości swego życia, dlatego postanowił utrudnić zadanie parszywym psom z zachodu - nie zabiją go tak łatwo! Stworzenie zbroi z czerwonej stali kosztowało majątek, samo zdobycie odpowiedniej ilości surowca wiązało się ze sporymi wydatkami. Odnalezienie mistrza kowalskiego, zdolnego wydobyć potencjał z rzadkiego metalu, należało do dalszych priorytetów rycerza, lecz zaczął on już teraz poszukiwać mistrza. Tom znalazł się na jego liście.\nMężczyzna bardzo chętnie przyjął dokładkę. Uśmiechem nagrodził Vance za miły czyn - wyglądał on paskudnie, ale był szczery. Rewarnir znów oparł ramiona na stole, złapał prawicą za drewnianą łyżkę. Tym razem spożywał znacznie wolniej.\nNiebieskooki nie zareagował szczególnie gwałtownie na słowa Sharian. Przedstawiła ona swoją historię w mało ciekawy sposób. Dosyć skromnie podsumowała swoje osiągnięcia, jakby nie chciała uczynić z siebie kogoś, kto stał się jednostką wyjątkową. Rewarnir pamiętał swoją posługę rycerzowi. W czasach młodości, w których każdy dzień polegał na nabywaniu doświadczenia bojowego, uważnego słuchania rad mentora, karmieniu konia, polerowania zbroi, a przede wszystkich uczestniczeniu w bitwach, Guerrin zaznał trudów zdolnych zniechęcić najwytrwalszych. Vance była kobietą, więc jej proces osiągania tytułu musiał przypominać drogę przez mękę. Nic nadzwyczajnego - niebieskooki powstrzymał się przed oceną tej drobiazgowości.\nPrzynajmniej dowiedział się, że to ojciec Vance ukierunkował jej drogę życia. Ta informacja była konkretna, dlatego Rewarnir postanowił ją zapamiętać.\n- Sir, jakie imię nosi wasz ojciec? - zapytał delikatnym, niskim głosem. Sharian wspomniała o śmierci matki. Czy Stwórca zabrał całe małżeństwo, czy wyłącznie żonę zacnego męża? Być może ten człowiek pozostawił po sobie coś więcej, niż znakomicie wyszkolonego potomka? Jeśli nie odszedł z tego świata, dziedzic arlatu porozmawiałby z nim. Jeżeli zmarł, być może zostawił wiedzą spisaną? Rewarnir polegał na spuściźnie starszych.\nZaktualizował swoje cele.\nBardzo nie spodobał mu się sarkastyczny koniec odzewu na komplement. Zupełnie nie spodziewał się takich słów, ponieważ skrywała się za nimi prowokacja i pewna doza lekceważenia człowieka mającego pod ręką broń. Ostre spojrzenie Vance wywołało bliźniaczą reakcję w mężczyźnie. Ten zmrużywszy groźnie oczy, natychmiast podłapał wywiercające wejrzenie czarnowłosej W tęczówkach olbrzyma zabłysła wrogość, podsycana postawą Sharian. Milczał. Przez moment nastała grobowa cisza.\nDźwięk popchniętego kufelka złamał chwile grozy. Podróżnik zerknął na niego. Pewnym ruchem wlał trunek do naczynia. Uznał on to za znak pokoju, bowiem nie godzi się bić z kimś, kto prosi o dolewkę.\n- Moja historia? Hm. - Zanim zaczął, dopił piwo. Nalał sobie trzecią kolejkę. Chwilę pomyślał, chrząknął i rozpoczął monolog.\n- Pochodzę z wioski Redcliffe. Dorastałem tam do dziesiątego roku życia. Cóż, bardzo szybko się dowiedziałem czym jest wojna, bo orlezjańskie skurwysyny szybko zakończyły moje dzieciństwo. Zanim zdołałem dźwignąć broń, robiłem za chłopca na posyłki. Wtedy pomagałem krajanom tak, jak mogło pomóc im dziecko.\n- Ale śmierć nie dopadła mnie pierwsza. Pierw przybyło znieczulenie. Zapewne sir wie, jak wygląda wojna. Dzieci szybko przystosowują się do środowiska. W końcu przestałem rzygać od zapachu i widoku rozbebeszonych trupów, zmarnowanych żołnierzy i miejsc, w których czasem spędzaliśmy noc.\n- Cóż, w końcu byłem zdolny do aktywnego wspomagania naszych. Trochę powalczyłem, trochę oberwałem, trochę się nachodziłem po Fereldenie. Sporo się nauczyłem, zaś teraz próbuję przetrwać i staram się, aby każda rodzina godnie zniosła ten trudny dla nas okres. - Rewarnir był bardzo zadowolony z tej historyjki. Właściwie przedstawił o sobie prawdę, tylko delikatnie ją zniekształcił.\n- Teraz załatwiam prywatne sprawy.\nTemat: Re: [Publiczna | Okolice Twierdzy Kinloch] Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji! Sob Cze 11, 2016 3:28 pm\n- Nazywał się Gotfritz Vance. -odpowiedziała krótko. Nie chciała rozmawiać o swojej rodzinie. Nie więcej, niż wymagała tego uprzejmość, skoro już zapytał. Jej prywatne sprawy, były jej prywatnymi sprawami. Nawet Biafra jej nie wypytywał, ale możliwe że i tak wszystko wiedział, czy to od swego ojca, czy też po prostu znał jej historię. A dziedzic Wysokoża miałby największy interes w tym, aby wiedzieć co i jak, w końcu znajomość swoich ludzi to podstawa.\nNie bagatelizowała też wcześniej drogi, która zawiodła ją do rycerstwa. Po prostu nie była nauczona chwalić się tym, zupełnie jakby tylko ona dostąpiła tego zaszczytu. Obracając się w kręgu rycerzy i szlachty, której była podległa, naprawdę widziała się jako wojownika jednego z wielu. Czy byłoby w porządku, gdyby opisywała swoje dokonania jako wspaniałe? Przypisywanie sobie wielkich zasług, kiedy dookoła było wielu wyśmienitych wojów, nie było niczym chwalebnym. Przynajmniej nie dla niej, bo wiadomo że zawsze znajdzie się ktoś, kto wznosi peany na cześć własnego męstwa, jakby w obawie że po jego śmierci nikt tego nie zrobi.\nZostała źle odebrana. Jej spojrzenie nie było prowokacją, nie było pretekstem do walki. Było związane ze wspomnieniami i wszystkimi chwilami, w którym za pomocą siły musiała udowadniać, że rzeczywiście jest godna tytułu.\nA Rew, jej minę odebrał jako atak. Czy więc oczekiwał, że będzie typową kobietą i uśmiechać się będzie i trzepotać rzęsami, a jej głos będzie delikatny i miły dla ucha? Tak, z tym też zmagała się na co dzień. Ładna buźka, którą często przeklinała, sugerowała innym, że Vance jest miła i słodka. Gdy więc jej mina zaczynała odbiegać od takiego wyobrażenia, odbierana była jako osoba agresywnie nastawiona. Zupełnie jakby była szczerzącym kły mabari.\nNo, ale po chwili groźnych i przytłaczających spojrzeń, atmosfera nieco się rozluźniła, a napięcie opadło. Ale nie opuściło Vance dziwne uczucie, jakoby coś jej cały czas umykało. Nieswojo się czuła w towarzystwie Rewa. Nie mogła się całkiem odprężyć. Pewnie dlatego rzuciła wcześniej żarcikiem o nerkach... niestety nie poskutkowało.\n- Cóż... nikt chyba nie miał tutaj lekko, ale z tego co słyszę, musisz być dobrym człowiekiem -zajęła się opróżnianiem drugiego kufelka. Dość szybko jej to szło, pewnie dlatego, że więcej słuchała niż sama mówiła.- dzieciństwo... to brzmi dla mnie jak abstrakcja. Mam tylko pewne wyobrażenie o tym, jak by mogło wyglądać. Myślę, że byłoby pełne śmiechu i beztroskiego biegania na boso przez łąki i lasy. Wspinanie się aż po czubki drzew i wskakiwanie do rzeki. Leżenie w słońcu i oglądanie chmur na niebie. Stanie w deszczu i ociekanie błotem. Bura od rodziców za zniszczenie odzienia... tak to sobie wyobrażam\nOpowiadając to wszystko uśmiechała się do wizji, które roztaczała przed samą sobą. Wodziła palcem po krawędzi kufla, przechylając go niebezpiecznie na boki.\n- Czy tak mogłoby wyglądać dzieciństwo, gdybyśmy nie zostali go pozbawieni? -możliwe, że brzmiała nieco naiwnie, zupełnie jakby była nieopierzonym podlotkiem. Ale na marzenia nigdy nie jest za późno.\n- Marzy mi się Ferelden, w którym dzieci nie muszą bać się o swój los i nie muszą dorastać wśród zgliszczy i śmierci. Marzy mi się silny i niepodległy kraj, który napawałby tych przeklętych orlezjan trwogą. -piwo w jej kufelku od chwili czy dwóch było jedynie wspomnieniem.- Marzy mi się, aby czas miecza i topora przeminął. Z tego co mówiłeś, myślisz dość podobnie. Prawda?\n- Twoja historia mnie zasmuca, drogi przyjacielu -była co prawda jeszcze przed trzecim kufelkiem, ale nazwała towarzysza przyjacielem. Pewnie przez jego opowieść. Albo przez wspólne picie. A może jedno i drugie.- Ale i dodaje mi sił do walki. Dziękuję, że mi ją opowiedziałeś.\nJuż jakiś czas siedzieli w gospodzie. Deszcz na zewnątrz powoli cichł, a i coraz mniej ludzi siedziało przy stołach. Zapadał zmrok, ludzie wracali do swoich chałup, aby udać się na zasłużony odpoczynek i nabrać sił do walki z przeciwnościami losu, które napotkają następnego dnia.\nCzy i ona powinna ruszyć w drogę? Jeśli wypije jeszcze trochę piwa, będzie lepiej, jeśli zostanie na noc w gospodzie.\n- Ciekawe czasy... wolałabym abyś nigdy nie znalazł się w ciekawych czasach. Ani ja. Ani nikt inny. Ale nie mając innej możliwości... tak, warto być przygotowanym. -droga do lepszego życia nie była prosta, nie była przyjemna i nie była czysta. Ale ciekawa z całą pewnością.\n- Idziesz więc jutro do Toma, aby zasięgnąć jego opinii. Masz już plany na dalszą podróż?\nNo przecież nie wyskoczy jak Fylyp z konopii i nie powie, że akurat zmierza do Wysokoża, bo jest ciekawy tamtejszych widoków.\nTemat: Re: [Publiczna | Okolice Twierdzy Kinloch] Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji!


Wirtualna i rozszerzona rzeczywistość uznane zostały przez analityków Gartnera za jedne z najważniejszych trendów 2017 roku. Znaczenie tych technologii rośnie z roku na rok, pojawiają się także kolejne zastosowania - zarówno w sektorze rozrywkowym, jak i w biznesie. Jednym z najciekawszych obszarów wykorzystania VR i AR jest rynek opieki zdrowotnej. Intel aktywnie angażuje się w rozwój rozwiązań wirtualnej rzeczywistości, podkreślając przy tym rolę, jaką nowoczesne technologie odgrywają w ochronie zdrowia i życia ludzi.\nWirtualna rzeczywistość sprawdza się także w psychoterapii. Doskonale nadaje się do walki z zaburzeniami lękowymi. Jednym z najskuteczniejszych sposobów jest tu terapia przez ekspozycję - pacjent poddawany jest działaniu bodźca, który wywołuje lęk, ale wszystko odbywa się w ściśle kontrolowanych warunkach, które dają poczucie bezpieczeństwa. Wirtualna rzeczywistość pozwala skonfrontować się z lękiem przed otwartą przestrzenią, zamknięciem czy lataniem. Człowiek może stawić czoła trudnej dla niego sytuacji, jednocześnie zdając sobie sprawę, że nie uczestniczy w niej naprawdę. W badaniach, w których leczono lęk wysokości, poprawę udawało się zauważyć u 90 proc. pacjentów.\nDoświadczanie świata wirtualnego okazuje się skutecznym sposobem leczenia bólu. Pacjent, który zakłada gogle i zanurza się w wirtualnym doświadczeniu, nie skupia uwagi na bólu, lecz na eksplorowaniu wirtualnego świata. Taki sposób na odciąganie uwagi od bodźców bólowych szczególnie sprawdza się w walce z ostrym bólem towarzyszącym zabiegom, zmianie opatrunków czy rekonwalescencji po operacji. W Polsce badaniami nad tym zagadnieniem zajmują się między innymi specjaliści z Instytutu Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego - dr Marcin Czub i dr Joanna Piskorz, których rozwiązania wykorzystywane są już we wrocławskich klinikach. Naukowcy pracują także nad wykorzystaniem gogli VR w leczeniu chronicznego bólu u przewlekle chorych pacjentów.\n„Wirtualna czy rozszerzona rzeczywistość powszechnie kojarzone są z rozrywką, z grami komputerowymi. Jednak potencjalne zastosowania tych nowych technologii są nieograniczone - poza rozrywką obejmują zarówno wykorzystanie w różnych gałęziach biznesu, nauce i medycynie. Już dzisiaj przykłady zastosowania aplikacji VR w medycynie zapierają dech w piersiach, a nie mam wątpliwości, że segment ten będzie się bardzo szybko rozwijał" - wyjaśnia Krzysztof Jonak, szef Intela w Polsce. „W Intelu pracujemy nad tym, aby nasze rozwiązania zapewniały potężną moc obliczeniową niezbędną do prawidłowego działania aplikacji wirtualnej i rozszerzonej rzeczywistości" - dodaje.


KH Energa nie traci braci! Kalinowscy zostają w Toruniu – ZKlepy.pl\nNa tę informację oczekiwali wszyscy kibice KH Energi Toruń. W przyszłym sezonie barwy „Stalowych Pierników” w dalszym ciągu będą reprezentować bracia Kalinowcy, którzy podpisali kontrakty obowiązujące przez najbliższy rok.\nKamil oraz Michał Kalinowscy od dwóch lat ponownie występują w tych samych barwach. Znacznie dłuższy staż w toruńskim klubie ma jednak młodszy z wymienionych. Dla Michała będzie to bowiem już dwunasty sezon rozegrany dla „Stalowych Pierników”.\nKamil zdecydował się z kolei na powrót do grodu Kraka w 2020 roku po ośmiu latach gry na południu Polski. Doświadczony ligowiec jest zarazem kapitanem swojego zespołu.\nOstatnie ruchy kontraktowe w Toruniu jasno dowodzą, iż włodarzom w pierwszej kolejności zależy na zatrzymaniu wychowanków. Wcześniej na prolongatę umów zdecydowali się Adrian Jaworski, Mateusz Zieliński, Mateusz Studziński oraz Eryk Schafer. Nowy kontrakt podpisał również Michał Zając.\nPowiązane tematyKamil KalinowskiKH Energa ToruńkontraktyMichał KalinowskiPHLPolska Hokej Ligaprzedłużeniaumowy


PZPN - tag - Sport\nSyn wiceprezesa PZPN zatrzymany przez CBA. Nie chodzi o ustawianie meczów\nCBA zatrzymało we wtorek nad ranem sześć osób podejrzewanych o wyłudzenie około 2 milionów złotych. Jak podaje portal „Sportowe Fakty” wśród nich jest Łukasz B., sędzia piłkarski i syn wiceprezesa PZPN.\nNowe koszulki reprezentacji Polski. Do sieci wyciekły zdjęcia [FOTO]\nReprezentacja Polski będzie mieć nowe koszulki. Nike przygotowuje specjalne stroje dla biało-czerwonych w związku ze stuleciem Polskiego Związku Piłki Nożnej, który powstał w 1919 roku.\nPolska, mimo spadku, wciąż może zagrać w dywizji A Ligi Narodów. UEFA ma nowy plan\nPiłkarska reprezentacja Polski, mimo spadku z Dywizji A Ligi Narodów, może w przyszłym roku ponownie zagrać w elicie. I o awans wcale nie będzie musiała walczyć na boisku.\nEkstraklasa: Wszystkie kluby z licencjami, Legia i Wisła pod lupą\nWszystkie kluby występujące w tym sezonie w ekstraklasie otrzymały licencje na kolejną edycję rozgrywek - poinformował Polski Związek Piłki Nożnej. W przypadku dziewięciu z nich nie stwierdzono żadnych uchybień.\nDziennikarz „Przeglądu Sportowego” opublikował listę nominowanych do jedenastki stulecia PZPN. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby w dokumencie obok takich nazwisk jak: Kazimierz Deyna, czy Zbigniew Boniek nie znaleźli się m.in. Rafał Murawski i Artur Jędrzejczyk.\nStefan Horngacher pozostanie trenerem biało-czerwonych? Oferta Polaków lepsza od Niemiec\nStefan Horngacher wciąż nie poinformował o swojej przyszłości. Chociaż ostatnie wywiady wskazują, że Austriak w przyszłym sezonie obejmie reprezentację Niemiec, okazuje się, że Polski Związek Narciarski ma kilka argumentów, które mogłyby zatrzymać szkoleniowca w kadrze biało-czerwonych.\nWisła Kraków odzyskała licencję na grę w ekstraklasie. O wiadomości poinformował Polski Związek Piłki Nożnej.


Cienka Czapka na narty biegowe Silvini Maira UA714 neon-black www.nartybiegowe24.pl\n» Cienka Czapka na narty biegowe Silvini Maira UA714 neon-black\nSportowa elastyczna czapka na narty biegowe. Czapka z nowoczesnym design, wykonana z czterokierunkowego elastycznego, szybkoschnącego materiału. Polecana dla aktywnie biegających, na średnio zimne dni. Mankiet jest wykonany z materiału membranowego. Czapka posiada nadruk sublimacyjny. Polecana szczególnie dla aktywnych. Oferujemy do wyboru trzy warianty kolorystyczne i rozmiary S/ M i L/XL.


Inteligentny system GPS - OPROGRAMOWANIE - GPS - CHINY - NAWIGACJA - MICROSOFT RESEARCH - PEKIN\nstrona główna\t Aktualności\t Inteligentny system GPS\nInteligentny system GPS\nNaukowcy z USA stworzyli oprogramowanie nawigacyjne dopasowane do stylu jazdy i warunków drogowych, działające w czasie rzeczywistym - poinformował magazyn Technology Review.\nNaukowcy pracujący dla firmy Microsoft Research zbudowali system nawigacyjny, działający w czasie rzeczywistym, uwzględniający nawyki kierowcy i warunki drogowe. System również przewiduje, która z dróg do założonego celu będzie najszybsza dla każdego użytkownika. Potrafi także dopasować swoje wskazówki, jeśli z czasem zmienią się nawyki kierowcy.\nZałożenia nowego systemu oparto na analizie danych z urządzeń GPS zainstalowanych w ponad 33000 taksówkach w stolicy Chin, Pekinie. GPS założono w taksówkach, ponieważ taksówkarze znają trasy i często je zmieniają w zależności od warunków pogodowych i panujących na ulicach.\nOpracowane na podstawie danych z taksówek algorytmy wykorzystują nie tylko informacje z systemów GPS, ale także potrafią przeszukiwać bazy warunków ruchu. Umożliwia to przewidywanie w jakim stanie będą ulice, którymi zamierza pojechać kierowca i co może zastać w określonych punktach drogi, jak wielopoziomowe skrzyżowania, tereny objęte robotami drogowymi, drogi o zmienionych warunkach ruchu. System potrafi także wykorzystać dane z modułów GPS umieszczonych w smartfonach, którymi coraz częściej posługują się kierowcy. Umożliwia to zbadanie nawyków kierowców i dostosowanie do nich wskazówek, bowiem ci sami kierowcy potrafią inaczej przejechać tą sama trasę np. rano i wieczorem Nowe rozwiązanie nawigacyjne posiada zdolność "uczenia się razem z kierowcą". Dotyczy to nabierania doświadczenia w jeździe na określonych trasach. Przewidując, że kierowca zna drogę, system nawigacyjny może zmienić wskazówki dotyczące wyboru najkrótszej drogi, podając np. objazdy przez boczne uliczki.\nWedług testów systemu przedstawionych na konferencji 17th Association for Computing Machinery w San Diego w końcu sierpnia br., w trakcie porównania faktycznych danych GPS z ich przewidywanymi czasami podróży stwierdzono, że po kilku tygodniach użytkowania wskazówki podawane przez system stawały się dokładniejsze.\nWedług naukowców z Microsoft Research, nowe rozwiązanie nawigacyjne można łatwo wprowadzić w każdym mieście o dużej liczbie taksówek, tak aby można było zbudować bazę tras. Pekin jest czwartym pod względem liczby taksówek na świecie, a inne miasta z listy dziesięciu o największej liczbie taksówek to m.in. Moskwa, Mexico City, Bangkok, Tokio, Nowy Jork, Buenos Aires czy Londyn.


Autor: Iryna Kowalczuk • Opublikowane: 2016-10-07 • Aktualizacja: 2022-05-16\nSyn oddziedziczył spadek po zmarłym dziadku na podstawie testamentu sporządzonego przed notariuszem. Żona zmarłego (babcia syna) złożyła wniosek do sądu o otwarcie i ogłoszenie testamentu, o odebranie oświadczenia o przyjęciu oraz o stwierdzenie nabycia spadku. Sąd wyznaczył sprawę za 3 tygodnie i stawiennictwo obowiązkowe syna. Syn mieszka za granicą i nie może być na sprawie. Udzielił mi pełnomocnictwa do oświadczenia o przyjęciu spadku z mocy testamentu wprost. Podpis syna na pełnomocnictwie został potwierdzony w kancelarii notarialnej. Czy na podstawie przedstawionego pełnomocnictwa jako matka będę mogła reprezentować syna w sprawie i złożyć oświadczenie o przyjęciu spadku?\nCzy matka przed sądem może reprezentować pełnoletniego syna na podstawie pełnomocnictwa?\nOczywiście istnieje możliwość, że sąd wyda postanowienie w postępowaniu spadkowym bez obecności Pani syna na rozprawie. Jednakże lepiej będzie, jeżeli Pani syn ustanowi pełnomocnika, który będzie go reprezentował przed sądem.\nPani syn przebywający za granicą może zatem ustanowić Panią lub kogoś z rodzeństwa pełnomocnikiem. Pełnomocnictwo może być albo procesowe – bądź to ogólne, bądź do prowadzenia poszczególnych spraw – albo do niektórych tylko czynności procesowych (art. 88 K.p.c.).\nZobacz również: Przesłuchanie w charakterze strony o stwierdzenie nabycia spadku\nJeżeli syn upoważni Panią do reprezentowania go przed sądem w toku postępowania o stwierdzenie nabycia spadku oraz postępowania działowego, to będzie Pani reprezentowała jego interesy. To Pani w imieniu syna mieszkającego za granicą będzie mogła składać w toku postępowania wnioski, pisma itp. a sąd będzie kierował korespondencję dla syna na Pani ręce.\nPani syn powinien zatem napisać pełnomocnictwo o treści: Ja, IMIĘ NAZWISKO, ur. DATA URODZENIA, zamieszkały: ADRES ZAMIESZKANIA (w kraju, w którym przebywa), nr PESEL (o ile syn posiada) ustanawiam niniejszym moim pełnomocnikiem procesowym moją mamę IMIĘ NAZWISKO, ur. DATA URODZENIA, zamieszkałą (ADRES ZAMIESZKANIA), nr PESEL, i upoważniam ją do reprezentowania mnie w postępowaniu sądowym o stwierdzenie nabycia spadku po IMIĘ NAZWISKO, zmarłego w dniu (DATA ŚMIERCI) oraz w postępowaniu o dział spadku po moim dziadku.\nTakie pełnomocnictwo napisane ręcznie lub maszynowo / komputerowo i podpisane przez Pani syna będzie wystarczające do reprezentowania go przed sądem.\nZobacz również: Pełnomocnictwo w sprawie spadkowej\nPełnomocnictwo sądowe od osoby przebywającej za granicą\nMając na względzie powyższy przepis wraz ze złożeniem wniosku do sądu powinno zostać także złożone pełnomocnictwo. Może się zdarzyć, że sąd zażąda uwierzytelnienia pełnomocnictwa (ale wyłącznie wówczas gdyby miał jakieś wątpliwości). Gdyby tak się stało, to Pani syn powinien udać się do konsula RP lub brytyjskiego notariusza w celu poświadczenia podpisu na pełnomocnictwie.\nPoświadczenie własnoręczności podpisu następuje poprzez złożenie podpisu w obecności konsula, który potwierdza tożsamość osoby składającej podpis na podstawie okazanego dokumentu tożsamości.\nGdyby Pani syn poświadczał własnoręczność swojego podpisu przez notariusza, to wówczas musiałby uzyskać także klauzulę Apostille, wydawaną przez odpowiednie organy w kraju jego pobytu.\nMyślę jednak, że prawdopodobieństwo tego, że sąd zażąda urzędowego poświadczenia podpisu pod pełnomocnictwem jest niewielkie.\nCzy mimo ustanowienia pełnomocnika sąd może wezwać do osobistego stawiennictwa osobę przebywającą za granicą?\nOczywiście może się zdarzyć, że mimo ustanowienia pełnomocnika, sąd wezwie syna do osobistego stawiennictwa na rozprawie, np. w celu odebrania zapewnienia spadkowego.\nJeżeli sąd wezwie syna do osobistego stawiennictwa na rozprawie, a on nie będzie mógł się stawić na tę rozprawę, to będzie on mógł wystąpić do sądu o przesłuchanie go przez polskiego konsula w kraju jego pobytu, jednocześnie wyjaśniając powody, dla których nie będzie mógł stawić się w sądzie na wezwanie (duża odległość, koszty, brak czasu itp.).\nArt. 1134 K.p.c. wskazuje bowiem, iż sądy mogą występować do polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego lub urzędu konsularnego o przeprowadzenie dowodu lub o doręczenie pisma, jeżeli osoba mająca być przesłuchana lub odbiorca pisma jest obywatelem polskim przebywającym za granicą.\nJeśli Pani syn posiada pełnomocnictwo poświadczone przez notariusza w kraju swego pobytu, to potrzebne będzie Apostille. Myślę, że w takim przypadku lepiej by było od nowa napisać pełnomocnictwo i poświadczyć podpis u konsula, jest to prostsze.\nZobacz również: Stawiennictwo nieobowiązkowe na rozprawie spadkowej\n➟ Jak uzyskać postanowienie o prawie do spadku z pominięciem długu zmarłego?


Budowanie prawdziwego pokoju zaczyna się od dwóch prostych pytań: czy wybaczyłem za wyrządzone krzywdy i czy ja przeprosiłem za to, co jest moją winą - powiedział bp Mieczysław Cisło w lubelskiej archikatedrze podczas nabożeństwa o pokój. Wspólna modlitwa była jednym z punktów programu X Kongresu Chórów Pueri Cantores. Od czwartku 23 chóry dziecięce i młodzieżowe uczestniczą we wspólnej modlitwie, koncertach i warsztatach.\nMówiąc o tym, w jaki sposób należy budować pokój, hierarcha zwrócił uwagę, że u początku każdej zgody powinno znajdować się przebaczenie. - Czasami ludzie przebaczenie wiążą z karą, z wymierzaniem sprawiedliwości. Ale czy Jezus Chrystus na krzyżu czekał aż jego oprawców spotka sąd? On prosił swojego Ojca, aby przebaczył im, bo nie wiedzieli co czynią. To przebaczenie może właśnie stać się początkiem żalu – powiedział.\nZaznaczył, że prawdziwie przebaczyć potrafi tylko ten, kto prawdziwie trwa w nauce Chrystusa i we wspólnocie. - Nie ma pokoju, bez przebaczenia, ale nie mam przebaczenia bez miłości. Wy, drodzy chórzyści, tworzycie niezwykłą rodzinę, bo łączą was więzy braterstwa. Budowanie prawdziwego pokoju zaczyna się od dwóch prostych pytań: czy wybaczyłem za wyrządzone krzywdy i czy ja przeprosiłem za to, co jest moją winą – mówił.\nKliknij aby zobaczyć newsy zawierające wybrany tag: muzyka, muzyka chóralna, pokój, Lublin, Bp Mieczysław Cisło, budowanie pokoju, chóry, chórzyści


Wymarzona kuchnia to nie tylko piękne meble i trafiający w gusta design. Każdy szanujący się szef kuchni powie ci, że najważniejsze są przyrządy do gotowania i przygotowania potraw. Niezbędne akcesoria kuchenne są tak naprawdę treścią i sensem każdej kuchni bez wyjątku! Chcesz wiedzieć, jakie przybory kuchenne są najpotrzebniejsze? Zdradzamy, co powinno się znaleźć w kuchni z prawdziwego zdarzenia!\nAkcesoria niezbędne w kuchni – obieraj, siekaj, tłucz i trzyj\nZanim twoja potrawa trafi do garnka, na patelnię lub do piecyka – najpierw musi przejść drogę przygotowań: obieranie, szatkowanie, tarcie i zgniatanie to ważny etap gotowania. Bez odpowiednich akcesoriów może zakończyć się fiaskiem, dlatego ważne, aby twoja wymarzona kuchnia skrywała dobrej jakśsci, naostrzone noże, tasak, deski do krojenia obieraczkę do warzyw oraz cytrusów oraz tarkę (najlepiej o wielu ściankach, które umożliwią ci starcie składników na wiórki, paski czy talarki).\nŻadna kuchnia nie obejdzie się także bez wytrzymałego, solidnego tłuczka do mięsa i do ziemniaków. Jeśli zaś na śniadanie marzy ci się omlet, a na deser po obiedzie ubita na sztywno śmietana z porcją szarlotki – koniecznie wybierz dobrej jakości trzepaczkę. W profesjonalnej kuchni nie powinno też zabraknąć wagi i miarki do odmierzania składników.\nAkcesoria kuchenne przydatne podczas gotowania\nKażdy kucharz bardzo lubi zamieszać. Oczywiście w garnku, a do tego potrzebne mu są kuchenne łyżki. Przydadzą się także łopatki do podważania i odwracania jedzenia smażonego na patelni. Jeśli unikasz smażonych potraw, z pewnością docenisz sitka do gotowania na parze. Idealnie ścięte jajko na miękko nie będzie problemem, jeśli zaopatrzysz się w timer do jajek. Ważnym gadżetem kuchennym są także szczypce: będą znakomite do przywracania i zdejmowania gorących mięs oraz do formowania pulpetów czy też nakładania na talerz nitek makaronu.\nPamiętaj także, że podczas gotowania łatwo o plamy z bulgoczącego wywaru lub smażonego mięsa – zabezpiecz swoje ubranie i skórę przed nieprzyjemnymi niespodziankami i zaopatrz się w ochronne fartuszki, łapki i podstawki pod gorący garnek.\nZorganizuj swój kulinarny świat – wkłady do szuflad i szafek\nMięso skwierczy na patelni, gulasz bulgocze w garnku, a ty szukasz przypraw, łyżki, noża do szatkowania albo słoiczka z marynowaną papryką? Dobra organizacja kuchni to podstawa, dlatego z pewnością przydadzą ci się specjalne przekładki do szuflad. Na stronie maleomi.pl znajdziesz wspaniałe akcesoria kuchenne oraz organizery do szuflad i szafek, które pomogą ci urządzić funkcjonalnie nawet wyjątkowo małą i ciasną kuchnię. Dobra organizacja sprawi, że przygotowanie nawet najbardziej wyszukanych potraw pójdzie ci jak z płatka, a ty w jedną chwilę znajdziesz to, czego potrzebujesz. Poznaj sprytne przegródki na noże, albo schodkowe stojące organizery półkowe, które sprawią, że każda rzecz w kuchni będzie w zasięgu twojego wzroku. Kuchenny chaos pomoże ci też okiełznać specjalna szufladka podpółkowa z funkcjonalnej kolekcji CupboardStore od JosephJoseph.\nDobrej jakości akcesoria nie tylko ułatwią ci przygotowanie każdego posiłku. Pamiętaj, że ich jakość i trwałość idzie w parze z bezpieczeństwem: zadbaj o to, by twoja kuchnia była funkcjonalna, bezpieczna i komfortowa. Życzymy wielu kulinarnych sukcesów!


M.O.D.A - dla każdego\nM.O.D.A - Metki, Obcasy, Dżinsy, Adidasy\nTa książka zainteresuje nie tylko młodych czytelników, mimo że głównie dla nich jest przeznaczona. Ja przeczytałam ją w jeden wieczór, raz po raz wznosząc okrzyki w kierunku mego męża:\n- Wiedziałeś, że Levi Strauss aby udowodnić jak trudno jest zniszczyć jego jeansy do każdej nogawki przywiązał konia? Podobno konie popędziły w przeciwnych kierunkach ale musiały się zatrzymać bo nogawki się nie rozdarły!\n- O! A adidasy zaprojektował zapalony piłkarz, którego ojciec był szewcem. On sam wymyślił buty które zapobiegają poślizgom. Od jego imienia Adolf, nazwano je Adidasami!\n- Wiedziałeś, że bracia Freitag zaprojektowali torby z brezentu, którym pokryte były ciężarówki?\n- Podobno są buty które mają niewidoczny obcas! Ależ to musi być niewygodne!\n- O! Niedługo zamiast ubrań będziemy spryskiwać swoje ciało substancją w spreju! Zamiast farby przylgnie nam do ciała coś w rodzaju tkaniny. Sami wybierzemy sobie kolor!\n- Muszę tej zimy kupić sobie kozaki "emu"! Może wreszcie przestanę marznąć!\nI tak przez 141 stron! :-)\nWciągnęła mnie ta fascynująca lektura o tym co ciekawego wydarzyło się w modzie przez ostatnich 150 lat. Od butów, poprzez sukienki, spodnie, kapelusze, torebki. Ciekawe historie, miejsca, przykłady strojów śmiesznych, dziwnych, zaskakujących a także nowe niesamowite pomysły współczesnych projektantów.\nPrzy każdym rozdziale podana jest data, która informuje o kiedy powstała opisywana rzecz oraz flaga wskazująca na kraj z którego pochodzi projektant.\nPolecam wam książkę o modzie nawet wtedy jeśli specjalnie się nią nie interesujecie. Warto poczytać o tym skąd wzięła się "mała czarna", kto zaprojektował buty na wysokim obcasie tzw. 'szpilki" albo dlaczego krótka spódniczka nosi nazwę "mini"?\nWydana w twardej oprawie, formatem przypomina mi stary elementarz Falskiego. Jednak jej treść to zupełnie "inna bajka" :-)\nAutorka książki z wykształcenia historyk sztuki, z zawodu dziennikarka. Szefowa działów Moda i Styl życia w "Wysokich Obcasach", pisze lekko i z humorem.\nIlustracje wykonała ilustratorka, która ma już rozpoznawalny styl. Rysuje oryginalne i nowocześnie. Geometryzowanie postacie, wyraziste kolory - to wszystko sprawia, że książka zapada w pamięć. Można ją polecać każdemu bez względu na wiek!\nM.O.D.A to już trzecia pozycja (niestety poprzednich nie miałam okazji czytać) z serii edukacyjnej tego wydawnictwa. Wcześniej ukazał się D.O.M.E.K - który opowiadał o architekturze oraz D.E.S.I.G.N - o wzornictwie. Ciekawa o czym będzie kolejna książka?\nmaja k. 31 lipca 2011 11:54\nZnamy D.E.S.I.G.N - dlatego domyślam się, że M.O.D.A. musi być równie dopracowana i ciekawa\nMaryś 26 marca 2012 09:48\nZnam i bardzo cenię DOMEK, znam również DESIGNE - niestety MODA mnie rozczarowała, spodziewałam równie ciekawej co poprzednie książki - może za sprawą opracowania graficznego, jednak Państwo MIZIELIŃSCY zrobili to niezwykle ciekawie ;)\nJestem bardzo ciekawa Mamo (nie tylko Adama) - piękny NIK ;)))\nTwojej opinii o chyba najdoskonalszej pozycji wydawnictwa Dwie Siostry - przepięknych opowiadaniach Tiny Oziewicz - "O wiadukcie kolejowym..."\nPrzeczytałam tę książkę zauroczona, poleciłam wielu Mamom - zachwyty dzieci bez końca, bardzo bym chciała wiedzieć, jak Tobie do gustu przypadnie :)\np.s. pozdrawiam, dzień dobry - świetny blog ♥\nbardzo ciekawie o tych książkach piszesz!\nMama_Adama 26 marca 2012 10:22\nMaryś@ przyznam, że nie znam tej książki. Weszłam na stronę wydawnictwa i już mnie zaciekawiła. Dopisuję do listy książek, które chcę przeczytać. Powodów jest wiele a jeden z nich taki, ze mój Młodszy syn co wieczór prawie prosi mnie o bajki " O pudłach które chciały chodzić", "O kapciach latających" a ja wciąż zabieram się do ich spisania :-) pozdrawiam!


Agencja detektywistyczna Warszawa – Pisanie przy kawie\nGrudzień 20, 2017 Grudzień 22, 2017 Manuela Kazimierska\nDrugi detektyw z Warszawy, który posiada doświadczenie detektywistyczne to Monika kobieta detektyw, która w 2011 otworzyła w Warszawie pierwsze kobiece biuro detektywistyczne o nazwie FEMINA. Czym ta dwójka detektywów wyróżnia się w Warszawie? Głównie to wspomnianym doświadczeniem. Druga cecha tych detektywów to nie oszukiwanie zleceniodawców i podpisywanie umów, co jest wymogiem nałożonym na agencje detektywistyczne przez ustawodawcę. Czy inni detektywi też uważają się specjalistami od zdrad? Tak. Wiele stron internetowych biur detektywistycznych nie tylko w Warszawie chwali się, że posiadają bogate doświadczenie. Nie zawsze to jest zgodne z prawdą. detektywi Warszawa\nOpublikowany w Firmy według branżTagged agencja detektywistyczna Warszawa, biuro detektywistyczne Warszawa, prywatny detektyw Warszawa


Ramcel - FORUM.HISTORIA.org.pl - Forum historyczne\nJelenia Góra / Kraków\nRamcel replied to Albinos's topic in Muzyka\nRamcel replied to Jarpen Zigrin's topic in Historia ogólnie\nOd siebie dodam jeszcze Jana III Sobieskiego - za zatrzymanie ekspansji tureckiej w XVII w.\nRamcel replied to Pancerny's topic in Rzeczpospolita Obojga Narodów (1572 r. - 1795 r.)\nHenryk Walezy miał się ponoć wypróżnić do kominka na Wawelu. (ciekawocha zasłyszana na lekcji historii jeszcze w gimnazjum)\nRamcel replied to Pancerny's topic in II Rzeczpospolita (1918 r. - 1939 r.)\nJa bym wybrał Rotę. Po prostu bardziej mi się podoba niż Mazurek. Zastanawiałem sie jeszcze na Warszawianką, ale żeby Francuz był autorem polskiego hymnu, to nie..\nRamcel replied to Jarpen Zigrin's topic in Studia historyczne\nA ja bym chciał "trupy kopać" czyli archeologia. Ale czy mi się to uda, to się dopiero okaże A gdzie...? to jeszcze większa niewiadoma... Marzy mi się UJ, ale pewnie wyląduję w Breslau.\nMahmed II Zdobywca i ... jego ogórek\nRamcel replied to szpek_chomik's topic in Historia ogólnie\nA propós ogórków, podobno Michał Korybut Wiśniowiecki zmarł w wyniku przejedzenia korniszonami\nNiszczenie pomników PRL-u\nRamcel replied to Pancerny's topic in Rzeźba\nA ja wcale tak nie uważam. Żołnierze AK nie strzelali do 6-letnich dziewczynek, a Czerwonoarmiści do mojej 6-letniej wówczas babci i owszem ;]\nU nas w Jeleniej Górze stał kiedyś na jednym z większych skrzyżowań w centrum pomnik żołnierza Armii Czerwonej, któremu mała dziewczynka daje kwiaty. Mawiano o nim, że dziewczynka wcale nie daje Wani kwiatów, tylko szarpie go za rękaw mówiąc "Czemuś mi ojca zabił sk****synu?!" Ktoś kiedyś próbował zrzucić pomnik z cokołu i w tym celu zarzucił na niego linę i zaczepił ją do tramwaju. Efekt? Tramwaj się wykoleił ;] Na szczęście po '89 zabrali ten pomnik z centrum i teraz stoi na cmentarzu obok całej kolekcji grobów sawieckich gierojów i nie szpeci naszego ślicznego miasta.\nJak wiadomo, w odpowiedzi na próby reform w kraju w drugiej poł. XVIII wieku państwa zaborcze rozpuszczały na zachodzie różne niepochlebne opinie, aby oczernić owe starania. Oto jaką opinie wystawił Voltaire Polakom "Jeden Polak - to sam urok, dwóch Polaków - awantura, trzech Polaków- to już Sprawa Polska." Nie wiem czy to takie do końca radosne, ale na pewno po części oddaje ducha naszego narodu\nRamcel replied to Andreas's topic in Front Zachodni\nCzy to w pierwszej bitwie pod Ypres użyto po raz pierwszy gazu bojowego - iperytu, czy w którejś z kolejnych?\nRamcel replied to Jarpen Zigrin's topic in Matura z historii i WOS-u\nWyszedłem z tego samego założenia i też napisałem Litwa.\nWracając do tematu drugiego, to o historii Węgier od 1918 do 1956 nie mówi się w szkole, bo tego nie ma w programie nauczania dla liceum (na poziomie rozszerzonym też). Jest mowa o udziale Węgier w II wś (niewiele) i ewentualnie zdarzenia roku '56 (ale w szkole też się tego zazwyczaj nie omawia, bo już nie ma na to czasu). O okresie międzywojennym nie ma nic w kanonie. CKE przegięło w tym roku.\nRamcel replied to Jarpen Zigrin's topic in Hyde park\nBardzo fajnym piwkiem było piwko z browaru lwóweckiego (nawiasem mówiąc chyba najstarszego w Polsce - z 1209 roku). Niestety browar upadł Przeważnie piję Żubra, bo ten jeszcze jako taki poziom trzyma (chociaż też się ostatnio psuje), czasem Tyskie albo Żywca... Bardzo lubię też piwka czeskie z małych browarów regionalnych np. Krkonoś, Kozel. Co do tanich win za małolata wlewało się to w siebie cysternami, teraz właściwie tez nie pogardzę a propós znacie taki wynalazek jak winko "Platon"? Zawsze zbiera mi się po nim na wywody filozoficzne Dobry miodek również spożywam bardzo chętnie. Za czystą nie przepadam ale od czasu do czasu mogę się napić.\nCośtam kiedyś pisałem daaaaawno temu. Po prostu już bardzo dawno tu nie zaglądałem i teraz tak wpadłem porównać opinie o dzisiejszej maturce.\nNie napisałem, że uczyłem się tylko z podręczników i opracowań, tylko, że tego tam nie ma. Miałem na myśli sporą rzeszę młodych ludzi, którzy nie zajrzeli do żadnych innych źródeł i na pewno mieli problem z częścią zadań. Uważam to za niesprawiedliwe, bo wszystko zależy w takim wypadku od tego, kto trafi na swojego "konika". Gdybym pisał taką maturę jak np. ta próbna z maja, to spokojnie mógłbym uzyskać z wypracowania powyżej 15 punktów (na próbnej miałem 17), bo PW to mój ulubiony temat. Uważam, że forma obecnej matury jest beznadziejna i więcej tu zależy od szczęścia niż od faktycznego poziomu wiedzy.


Kurkuma: przyprawa może chronić serce po operacji\n15-04-2012 09:29 Kategoria: Zdrowie\nNowe badanie przeprowadzone przez naukowców z Tajlandii zdaje się sugerować, że ekstrakt z kurkumy, która jest przyprawą znaną z tego, iż ma właściwości antyoksydacyjne oraz antyzapalne, może również pomagać w zapobieganiu zawałowi serca u ludzi, którzy przeszli operację wszczepienia bajpasów. Badanie zostało przedstawione w przeglądzie naukowym American Journal of Cardiology.\nW czasie operacji chirurgicznej wszczepienia bajpasów mięsień serca może zostać uszkodzony z powodu dłuższego braku krwi, a to jeszcze bardziej podnosi ryzyko zawału serca u pacjenta. A nowe odkrycia sugerują teraz, że kurkumina – czyli ten żółty pigment w kurkumie, aktywny składnik tej przyprawy – może być w stanie łagodzić to ryzyko, kiedy jest dodawana do tradycyjnego leczenia.\nAle, wnioski te są dalekie od tego, żeby je można było nazwać rozstrzygającymi, ponieważ badanie objęło obserwacją jedynie niewielką liczbę osób. Dlatego też niezbędne są dodatkowe badania, które pozwolą potwierdzić te rezultaty, zanim w ogóle wszyscy pacjenci z bajpasami ruszą tłumnie do sklepów po kurkumę albo curry.\nWyniki są na pewno bardzo zachęcające, jak mówi Bharat Aggarwal, niezwiązany z tym badaniem, ale pochylający się nad kwestią kurkuminy i jej użyteczności w terapii antynowotworowej, pracujący w centrum raka MD Anderson Cancer Center w Houston w Teksasie.\nDoktor Bharat Aggarwal stwierdza, że badania już sugerowały od dawna, iż zapalenie odgrywa znaczącą rolę w rozwoju szerokiego wachlarza różnych chorób, włączając w to także choroby serca. A kurkumina może mieć działanie właśnie na zapalenia. Ale, badanie tajskich naukowców jest pierwszym, które w tak rygorystyczny sposób wspiera tę ideę.\nZespół tajskich badaczy, którymi kierował doktor Wanwarang Wongcharoen z uniwersytetu Chiang Mai University, przestudiował 121 pacjentów, którzy przeszli nieratunkową operację chirurgiczną wszczepienia bajpasów w szpitalu przy uniwersytecie Chiang Mai University, w latach 2009 – 2011.\nCzęść tych pacjentów dostała jednogramowe kapsułki z kurkuminą, które mieli zażywać cztery razy dziennie, zaczynając trzy dni przed operacją i kontynuując zażywanie jeszcze przez pięć dni po operacji. Druga część pacjentów miała do zażywania – również cztery razy dziennie, i przez taki sam okres – kapsułki z placebo.\nBadanie to zostało przeprowadzone metodą próby podwójnie ślepej, ponieważ ani badani, ani lekarze nie wiedzieli, który pacjent dostawał które pigułki. A chirurdzy samodzielnie zdecydowali, którą technikę zastosują do przeprowadzenia operacji wszczepienia bajpasów u każdego z tych pacjentów.\nBadacze odkryli, że w czasie pobytu w szpitalu po operacji, 13% pacjentów, którzy zażywali kurkuminę, miało zawał serca, w porównaniu do 30% pacjentów zażywających placebo.\nDoktor Wanwarang Wongcharoen oraz jego zespół obliczyli, że ludzie zażywający kurkuminę byli o 65% mniej zagrożeni zawałem serca. Ci pacjenci mieli również we krwi niższe poziomy markerów zapalenia oraz stresu oksydacyjnego, takie jak białko C-reaktywne oraz malondialdehyd, jak podkreślają naukowcy.\nJeden na pięciu z uczestników badania zaprzestał zażywania przypisanych mu pigułek wcześniej niż zakładał to plan eksperymentu, ale nie było żadnej różnicy w liczbie pojawiających się skutków ubocznych, takich jak mdłości, bóle żołądka, pomiędzy pacjentami zażywającymi kurkuminę albo placebo.\nBadacze mówią, że bardzo prawdopodobne jest to, że antyoksydacyjne oraz antyzapalne właściwości kurkuminy mogą pomagać w ograniczaniu uszkodzeń serca u pacjentów po chirurgicznej operacji wszczepienia bajpasów.\nKurkumina od wielu lat jest już znana z tego, że redukuje zapalenia. Wykazano również, że redukuje ona toksyczność tlenu oraz szkody wyrządzone przez wolne rodniki.\nPrzeprowadzono w tej kwestii naprawdę dużą liczbę poważnych badań naukowych, wyjaśnia doktor Jawahar Mehta, kardiolog na uniwersytecie University of Arkansas for Medical Sciences w Stanach Zjednoczonych. Specjalista ta nie był związany z tymi pracami.\nEkstrakty kurkuminy, które są używane w tradycyjnej medycynie chińskiej oraz hinduskiej, można kupić w Stanach Zjednoczonych bez recepty. Kosztują około dolara dziennie za dawkę, która została użyta w celach badania.\nBadacze na pewno mogą nauczyć się czegoś od wschodnich cywilizacji, które od dawna, od wieków wręcz używają kurkuminy do gotowania, mówi doktor Jawahar Mehta.\nAle, dla jasności, podkreśla jeszcze specjalista, nie oznacza to, że te ekstrakty mogą być substytutuem dla leków. Co więcej, lekarstwa takie jak aspiryna, leki statynowe, a także beta-blokery, również wykazały swoją skuteczność w pomaganiu pacjentom chorym na serce. A ludzie w obecnym badaniu również zażywali tego typu leki.\nJednym z ograniczeń tych prac jest to, dodaje jeszcze doktor Jawahar Mehta, że prace tajskich naukowców były względnie małe.\nA mimo że kurkumina generalnie jest bezpieczna, to jednakże przy dużych zażywanych dawkach mogą pojawić się nieprzyjemne skutki uboczne.\nZażywana z umiarkowaniem, albo używana do gotowania, kurkumina jest dość użyteczna, podkreśla doktor Jawahar Mehta. Ale na pewno nie poszedłbym do sklepu ze zdrową żywnością i nie zacząłbym zażywać czterech gram kurkuminy dziennie, tak jak to było zrobione w tym badaniu.\nKomentarze do: Kurkuma: przyprawa może chronić serce po operacji


W najbliższych latach warszawski rynek projektów butikowych ma potencjał do dynamicznego rozwoju, wynika z pierwszego rynkowego raportu dotyczącego stołecznego rynku nieruchomości butikowych, przygotowanego przez ekspertów BNP Paribas Real Estate. Autorzy zwracają również uwagę na duże zróżnicowanie tego typu projektów pod kątem lokalizacji, wielkości, specyfikacji technicznej, jakości zarządzania i poziomu czynszów. Analiza wskazuje także na pozytywny wpływ, jaki zrewitalizowane projekty wywierają na otaczającą je przestrzeń miejską – element miastotwórczy.\nPrezentacja raportu „Wyróżniając się spośród tłumu. Rynek projektów butikowych w centrum Warszawy”, odbyła się 3 marca. Elementem prezentacji raportu była dyskusja panelowa, w której udział wzięli: Anna Staniszewska, Dyrektor Działu Analiz Rynkowych BNP Paribas Real Estate (moderator), Joanna Kowalska-Szymczak, Dyrektor Inwestycyjny, Kulczyk Silverstein Properties, Maciej Jamka, Partner Administracyjny, K&L Gates, Robert Mandżunowski, CEO, LHI, Maciej Orłowski, Dyrektor Działu Powierzchni Biurowych, BNP Paribas Real Estate i Maciej Zajdel, Prezes Zarządu, IVG Polska.\nKompleksowe podejście do rewitalizacji projektów butikowych oznacza zazwyczaj dłuższy czas realizacji inwestycji. Wiąże się to ze znacznie bardziej skomplikowanymi, niż ma to miejsce w przypadku nowo budowanych kompleksów, procedurami formalnymi i pracami budowlanymi, a także pracami dodatkowymi (prace archeologiczne, zapobieganie pogarszaniu stanu budynków sąsiednich) trudnymi do dokładnego przewidzenia na etapie projektowym. Dłuższy czas remontów i adaptacji, a niekiedy dodatkowe koszty, nie odstraszają jednak inwestorów, którzy w kompleksowym podejściu do rewitalizacji widzą szanse na stworzenie unikalnych pod katem architektury, funkcjonalności i jakości zarządzania projektów.\nZdaniem analityków BNP Paribas Real Estate, dobre projekty butikowe starzeją się znacznie wolniej niż standardowe biurowce, a osiągane w nich czynsze są zazwyczaj wyższe, przez co tego typu aktywa stanowią dobrą lokatę kapitału gwarantującą stabilne przepływy finansowe. Najbardziej zainteresowani projektami butikowymi są inwestorzy tradycyjnie konserwatywni (typ „core”), którzy wartości kapitałowe budują w oparciu o najwyższy poziom bezpieczeństwa wynikający z produktów inwestycyjnych.\nEksperci BNP Paribas Real Estate przyjrzeli się również strukturze własności i profilom branżowym najemców, z których największą grupę stanowią firmy z sektora usług biznesowych (36 proc. wszystkich najemców) takich jak kancelarie prawne i firmy doradcze.\nStołeczne projekty butikowe cieszą się sporym zainteresowaniem również w gronie firm z sektora FIRE (finanse, ubezpieczenia i nieruchomości), którzy stanowią ok. 15 proc. najemców.\nUczestnicy panelu zgodnie stwierdzili, że obiektów butikowych będzie powstawać coraz więcej. I to nie tylko z przeznaczeniem biurowym czy handlowym, ale także mieszkaniowym i hotelowym. Co warto podkreślić, oczekiwanie społeczne związane z rewitalizacjami będzie rosło. – Jeśli w jednym miejscu powstaje fantastyczna, zrewitalizowana kamienica, to dość szybko pojawią się głosy, żeby jej otoczenie również się zmieniało – mówiła Joanna Kowalska-Szymczak. Przykładami miast w których tego typu realizacje udały się na szeroką skalę jest Nowy Jork i Londyn. Rober Mandżunowski, CEO LHI podkreślał, że Warszawa ma wystarczający potencjał, żeby także wykorzystać swoją szansę.\nTagi: BNP Paribas Real Estate, rewitalizacja, powierzchnie biurowe


Dzień Edukacji Narodowej 2021 - Oficjalna Strona Kielczy\nStowarzyszenie “Bliżej Szkoły”\nStowarzyszenie Na Rzecz Rozwoju Gminy Zawadzkie – “Lubię tu żyć”\nwebmaster Aktualności 14 października 2021\nZ okazji dnia Edukacji Narodowej składamy serdeczne życzenia oraz podziękowania Dyrektorom, Nauczycielom oraz Pracownikom zawadczańskich placówek oświatowych w Kielczy, w Żędowicach i w Zawadzkiem.\nPrzekazujemy Państwu wyrazy uznania za trud wkładany w kształcenie osobowości, wrażliwość na potrzeby uczniów, konsekwencję w nauczaniu oraz wychowaniu. Dziękujemy Państwu za kreatywność, cierpliwość i wyrozumiałość.\nW tym uroczystym dla Was dniu życzymy dużo zdrowia, wytrwałości oraz pomyślności w życiu osobistym, aby praca była powodem do dumy i poczucia dobrze spełnionej misji a wdzięczność uczniów wynagradzała jej trudy. Niech pogoda ducha oraz pasja przekazania wiedzy towarzyszy Państwu każdego dnia.\nRedakcja Oficjalnej Strony Kielczy – www.kielcza.pl\n← Budowa PSZOK-U w Kielczy opóźniona\nBudowę kanalizacji sanitarnej w Kielczy etap IV →


Kawa ziarnista Lavazza Crema e Aroma 1 kg - sklep internetowy Ekspresy360\nNumer artykułu: lavazza-crema-e-aroma-1kg\nLavazza crema e Aroma to oryginalna, włoska kawa, wyprodukowana przez rodzimą palarnię Lavazza w Turynie. Składa się z wysokiej jakości ziaren Robusty i Arabiki w równych ilościach. Charakteryzuje ją intensywny smak i aromatyczny zapach. Crema e Aroma to kawa o stopniu palenia wysokim i standardowej zawartości kofeiny. Jak sama nazwa mówi, na powierzchni Crema e Aroma powstanie charakterystyczna pianka (crema) po zaparzeniu kawy. Lavazza Crema e Aroma jest dostępna u nas w opakowaniu kilogramowym.\nWłoska kawa Lavazza Crema e Aroma to mieszanka wysokiej jakości ziaren Robusty i Arabiki o intensywnym smaku i aromatycznym zapachu. Nadaje się szczególnie do zastosowania z automatycznymi ekspresami ciśnieniowymi. Ppolecana jest dla wielbicielom kaw espresso. Na powierzchni Crema e Aroma po zaparzeniu, długo utrzymujące się aromatyczna pianka.\nLavazza Crema e Aroma, składająca się wysokiej jakości mieszanki ziaren arabiki i robusty po zalaniu wrzątkiem bądź zaparzeniu w ekspresie daje intensywny smak i aromat. Kawa słynie z obfitej pianki tworzącej się na jej powierzchni.\nArabica / Robusta 50/50 %\nPiszesz opinię o: Kawa ziarnista Lavazza Crema e Aroma 1 kg


Jestem pewien, że książę Bran słyszał tę opowieść już ze sto razy. - Nie - zaprzeczył. - Nie słyszałem. A nawet gdybym słyszał, to nic nie szkodzi. Stara Niania często opowiadała nam historie, które już znaliśmy, ale jeśli były dobre, wcale nam to nie przeszkadzało. Zawsze mawiała, że stare opowieści są jak dawni przyjaciele, których trzeba od czasu do czasu odwiedzać.\nJeśli wyrwiemy komuś język, nie dowiedziemy w ten sposób, że kłamie, a tylko obwieścimy całemu światu, iż boimy się tego, co ma do powiedzenia. - Tyrion Lannister.\nJeden głos może kłamać, ale w wielu zawsze można odnaleźć prawdę.\n- To jej się nie spodoba - ostrzegł go Bronn.\nWróg, którego nie widać, zawsze wydaje się najbardziej przerażający.\nO tym, że jesteś człowiekiem, zapomniałeś już cholernie dawno temu, co jednak wcale nie oznacza, że stałeś się bogiem - odparła Tolly Mune- Co najwyżej demonem, na pewno nieprzeciętnym megalomanem, być może potworem. Tak, nawet na pewno: jesteś potworem, ale nie bogiem.\n- A co, jeśli przyjdą wilki?\nNa tym właśnie polega dorosłość. Prędzej czy później wszyscy twoi bohaterowie umierają.\nChciałabym, żeby ktoś mnie pocieszył. Nie chcę już dłużej być silna. Choć raz pragnę poczuć się głupia i wystraszona. Tylko na chwilkę, to wszystko... na dzień... na godzinę...\n(...) cierpię na gwałtowny przypadek powieściopisarskiego zatwardzenia. To naprawdę znakomita metafora, gdy się nad tym zastanowić, bo jeśli kiedykolwiek uda mi się skończyć tę cholerną powieść, przeczucie mi mówi, że to będzie gówno.\nNie bała się nikogo, nawet Jofereya. To kobiety są silniejszą płcią.


Projekty domów » Czytelnia » Blog » Jak wybrać oczyszczacz powietrza? Ranking najlepszych oczyszczaczy z funkcją nawilżania\nKategorie: Blog, Technologie, Wykończenie wewnętrzne\nPrzez ostatnie lata zyskujemy coraz większą świadomość w zakresie jakości powietrza i tego, jak szkodliwe dla naszych organizmów może się ono okazać w niektórych sytuacjach. Dlatego też warto zadbać, by powietrze w domu było doskonale czyste i odpowiednio nawilżone. Łatwo to osiągniemy, wyposażając mieszkanie w oczyszczacz powietrza z funkcją nawilżania!\nCo warto wiedzieć o jakości powietrza w mieszkaniu? Jak o nią dbać?\nZimowa aura coraz rzadziej kojarzy nam się z beztroskimi zabawami w śniegu, przyjemnymi spacerami w zimnie i czasem spędzanym na rześkim i świeżym powietrzu. Teraz obawiamy się, że przebywając w okresie grzewczym na zewnątrz, jedynie sobie zaszkodzimy, a to za sprawą wszechobecnego smogu. Normy powietrza w miastach przekraczane są wielokrotnie i musimy zdawać sobie sprawę z tego, że odbija się to również na jakości powietrza w naszych mieszkaniach. Dlatego też konieczne jest stosowanie domowych oczyszczaczy powietrza.\nJednak jakość powietrza w domach to nie tylko stężenie znajdujących się w nim szkodliwych substancji. Borykamy się także z innym problemami, niestety również w okresie zimowym – ogromnym wrogiem dla naszych organizmów jest suche powietrze. W okresie grzewczym wilgotność powietrza może osiągać wartości nawet poniżej 20%, co może powodować ogromne problemy ze zdrowiem – suchą skórę, wysuszone spojówki i śluzówki, kaszel i większą podatność na zachorowania. Tutaj z pomocą przyjdzie nam z kolei oczyszczacz powietrza z funkcją nawilżania.\nJednak musimy pamiętać, żeby poza stosowaniem filtrów do oczyszczania powietrza oraz urządzeń nawilżających, zadbać o jakość powietrza także we własnym zakresie. Jak to zrobić?\nPamiętajmy, że w domu dla alergika ważne jest nie tylko odpowiednie utrzymanie porządkuw mieszkaniu, ale też dbałość o jakość powietrza – mowa zarówno o pozbywaniu się smogu, jak i unoszących się w pomieszczeniach alergenów. Z tym wszystkim poradzi sobie najlepszy oczyszczacz powietrza, ale możemy także walczyć o czyste powietrze we własnym zakresie.\nPrzede wszystkim powinniśmy postawić na możliwie jak najczęstsze wietrzenie – oczywiście w okresie zimowym róbmy to tylko wtedy, gdy na zewnątrz nie ma smogu. Warto to robić także w wietrzną pogodę, gdy zanieczyszczenia są rozwiewane i nie wiszą nad miastem. Innym sposobem, poza stosowaniem filtrów powietrza do domu, jest stworzenie odpowiedniej cyrkulacji powietrza w domu. Pomoże nam w tym wentylacja mechaniczna lub wentylacja grawitacyjna w domu.\nZadbajmy też o to, by na naszych parapetach stanęły rośliny, które świetnie radzą sobie z oczyszczaniem powietrza – spośród nich warto wyróżnić np. skrzydłokwiat, rapis wyniosły, paprotkę czy dracenę obrzeżoną.\nNawilżanie powietrza w domu najłatwiej kontrolować, korzystając właśnie z oczyszczaczy powietrza z funkcją nawilżania. Możemy jednak zrobić o wiele więcej!\nPrzede wszystkim nie bójmy się suszenia prania na grzejnikach – to najłatwiejszy sposób, by dostarczyć powietrzu nieco wilgoci. Możemy też gotować w garnkach bez pokrywek – niech para wodna rozprzestrzenia się po mieszkaniu, szczególnie zimą. Z pewnością pomoże także obecność roślin doniczkowych, a w łazienkach łatwo nawilżymy powietrze podczas gorących kąpieli pod prysznicem. W miarę możliwości otwierajmy też okna – szczególnie podczas opadów.\nOczyszczacz powietrza do domu – co musisz o nim wiedzieć?\nZanim przejdziemy do wybierana najlepszego oczyszczacza powietrza, dowiedzmy się, jak właściwie działa to urządzenie? Wyposażone jest w szereg filtrów do oczyszczania powietrza – najczęściej do oczyszczania wstępnego, HEPA i węglowego. Taki zestaw sprawia, że z wpływającego do urządzenia powietrza usuwane są zanieczyszczenia i alergeny. W związku z tym z domowego oczyszczacza powietrza warto korzystać przez cały rok – także w okresie pylenia roślin!\nCo powinno wyróżniać domowy oczyszczacz powietrza?\nJaki oczyszczacz powietrza wybrać? Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na kilka najważniejszych parametrów:\nOczyszczacz powietrza z funkcją nawilżania– choć oba urządzenia można kupić osobno, lepiej wybrać jedno, by zaoszczędzić miejsce w mieszkaniu i dbać o wnętrza kompleksowo.\nWydajność – ten parametr mierzony jest w m³/h i określa, ile powietrza oczyszczacz jest w stanie przefiltrować w czasie godziny.\nWielkość pomieszczenia – najczęściej na najlepszych oczyszczaczach powietrza znajdziemy informację, do jakiej wielkości pomieszczeń się nadają.\nFunkcja jonizacji – dzięki niej możliwe jest jeszcze skuteczniejsze usuwanie alergenów z powietrza. Takie urządzenie pomaga też w walce z elektrosmogiem.\nCzujniki – tutaj najważniejszy jest oczywiście czujnik jakości powietrza, który pozwala na automatyczne uruchamianie oczyszczacza powietrza, gdy tylko zajdzie taka potrzeba. Równie przydatny jest higrometr – gdy wilgotność powietrza zacznie spadać, oczyszczacz powietrza z funkcją nawilżacza szybko przywróci pożądane wartości.\nGłośność pracy – ten parametr jest szczególnie istotny, jeśli z oczyszczacza powietrza z nawilżaczem chcemy korzystać w sypialni. Możemy też wybierać urządzenia z trybem nocnym – jest on mniej wydajny od trybu standardowego, ale gwarantuje spokojny sen.\nTOP 5 modeli – ranking oczyszczaczy powietrza z nawilżaczem\nDaikin czy Sharp? Samsung czy Philips? A może Xiaomi? Przyjrzyjmy się, który z oczyszczaczy powietrza jest najlepszy:\nModel Wydajność Wielkość pomieszczenia Dodatkowe funkcje Cena\nDaikin MC70L do 283 m³/h do 34 m² Jonizator, pilot na podczerwień ok. 1500 zł\nSamsung AX90R7080WD do 701 m³/h do 90 m² Tryb nocny, sterowanie Wi-Fi ok. 2900 zł\nSharp KI-G75EUW do 450 m³/h do 56 m² 5 różnych czujników, jonizator ok. 4300 zł\nXiaomi Air Purifier Max do 1000 m³/h 70-120 m² Wyświetlacz OLED, funkcja zatrzymania awaryjnego ok. 2000 zł\nPhilips AC5659/10 do 500 m³/h do 62,5 m² Czujnik PM2,5 i gazów, sterowanie aplikacją mobilną ok. 2500 zł


Dodano 27 września 2017 23 marca 2018 przez Kedyw.pl\nCzesław Cubera tuż przed wojną rozpoczął działalność handlową i prowadził filię rozwadowskiej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej przy ul. F-S, dzisiejszej ul. Wolności w Stalowej Woli. Gdy wybuchła wojna i niemieckie wojska zaczęły okupację Stalowej Woli, ulicę F-S i znajdujący się przy niej plac, Niemcy przemianowali na „Adolf Hitler Platz” (dzisiejszy plac przed Urzędem Miasta). W 1941 r. niemiecki zarząd postanowił wysiedlić Polaków z osiedla przy Adolf Hitler Platz, wraz ze znajdującymi się tam sklepami i urządzili tam sklepy „Nur für Deutsche” (tylko dla Niemców). Wówczas sklep Czesława Cubery został przeniesiony do nowego bloku na ul. Narutowicza gdzie kontynuował swoją działalność Spółdzielni.\nPodczas niemieckiej okupacji Czesław Cubera ps. „Cygan” działał w konspiracji i został żołnierzem stalowowolskiej Armii Krajowej. W jego sklepie znajdował się punkt kontaktowy stalowowolskiej placówki AK o kryptonimach „Pelargonia”, „154”. W tym czasie Czesław Cubera wraz ze swoim kolegą z konspiracji Wacławem Górskim ps. „Żmuda”, rozprowadzali wśród najbiedniejszych chleb, na który Wacław Górski podrabiał niemieckie kartki żywnościowe. O ich działalności wspominał tak:\nW maju 1944 r. Czesław Cubera dostał polecenie od dowództwa AK by przewiózł do Sandomierza małą paczkę skierowaną do sandomierskiej AK. 24 maja 1944 r. miał odbyć podróż pociągiem z Rozwadowa, niestety w Rozwadowie Niemcy urządzili obławe, w której zdołali Go aresztować. Tak ospisał tą wpadkę po wojnie:\nW sierpniu 1944 r. Czesław Cubera został członkiem Komitetu Obywatelskiego, który powstał w ramach akcji „Burza”, ktorą planowało stalowowolskie AK. Zadaniem Komitetu było utrzymanie porządku w okresie po wycofaniu się niemieckich wojsk oraz zabezpieczenie Zakładów Południowych i stalowowolskiej elektrowni przed grabieżą i dewastacją. Niestety plany zabezpieczenia Zakładów w pełni nie powiodły się, jak też sama akcja „Burza” w Stalowej Woli.\nCzesławowi Cuberze udało sie przerzyć trudny czas niemieckiej okupacji i wojnę. Po opuszczeniu przez Niemców Stalowej Woli, w sierpniu 1944 r. otrzymał pozwolenie na prowadzenie sklepu od nowo formującej się władzy miasta i kontynuował działalność handlową. W latach 70-tych był zastępcą dyrektora zakładów mięsnych w Nisku. W 1976 r. został dyrektorem produkcji w nowo powstałej „Społem” w Stalowej Woli.\nCzesław Cubera zmarł w Stalowej Woli 24 marca 2009 r. w wieku 89 lat. Spoczywa na Cmentarzu Komunalnym w Stalowej Woli.\n← 26 września 1946 r. komuniści zabili Józefa Gajdę ps. „Zawisza” – niezłomnego żołnierza NOW, AK, NZW\n30 września 1910 r. urodził się dr Zygmunt Dobrzański – lekarz zasańskich partyzantów →\nJeden komentarz o “27 września 1920 r. urodził się Czesław Cubera ps. „Cygan” – żołnierz stalowowolskiej AK”\nCzesław Cubera, to mój dziadek.


Inwestycje i zagospodarowanie przestrzenne - Kancelaria Zandecki\nPrawna obsługa inwestycji to zagadnienie bardzo skomplikowane. Niewiedza w tym zakresie może pociągnąć za sobą solidne straty finansowe dla inwestora jak również uniemożliwić w skrajnej sytuacji przeprowadzenie inwestycji.\nDoradzamy w całym zakresie inwestycji. Od zamiaru nabycia danej nieruchomości analizując wszystkie możliwe aspekty prawne jej nabycia (np. ochrona środowiska, archeologia, prawa osób trzecich, itd.) poprzez realizacje procesu budowlanego (wnioski o warunki zabudowy, ocena oddziaływania na środowisko) po zakończenie inwestycji i oddanie jej do legalnej eksploatacji.\nReprezentujemy naszych klientów w sporach z gminami w zakresie zapisów umieszczanych w planie zagospodarowania przestrzennego. Dochodzimy również odszkodowań w tym zakresie.\nZajmujemy się również kwestią dotyczące podziałów nieruchomości i tzw. odrolnienia czyli wyłączenia terenów z produkcji rolnej.\nReprezentowanie ich interesów wobec gminy uchwalającej plan zagospodarowania przestrzennego\nDochodzenie odszkodowań od gminy z tytułu niekorzystnych zapisów w planie zagospodarowania przestrzennego\nReprezentowanie ich w sporach dotyczących opłaty adiacenckiej i opłaty planistycznej


mogą być bardzo różne, a jedynym co je łączy to występowanie przed jakąś publiką w celu zaprezentowania jakiegoś przedstawienia czy układu. Taniec\nDodane: 19-07-2020 09:08\nObsługa BHPKilka faktów o chorobie sercaManaging the electricity and risks involvedKuchnia - czystość na pierwszym miejscuKilka kwestia odnoście badań tajnego klienta. Krótko o marketinguPostaw na nowoczesny gabinet stomatologicznyOdzież damska, krótko o ciuchach i modzieArtykuł o kwestiach stomatologicznychInwestycja w e-marketing dla firmyDywanowe szaleństwoSposoby na ogrzewanie problematycznych przestrzeniDekoracja i aranżacja: styl prowansalski i nie tylkoNowe metody leczenia SM - szansa dla chorychO pompachNie lej wody - oszczędzaj?Jak oszczędzać wodę naprawdę wydajnie?O oczyszczalniach i ekologiiBhp-pulsar.plZimowo - kilka ciekawostek o ogrzewaniuReklamowanie firmy, a poligrafiaCoraz więcej paneli słonecznych w PolsceUWAGA! Nie Kupuj Nic Aby kupić klimatyzację Zanim Nie Przeczytasz Tego!Korzyści z marketingu internetowegoSpokojna starość w domu spokojnej starościKosmetycznie - kilka porad i faktówDobór oświetlenia równie ważny co reszta. DekorowaniePupil chory. Wizyta u odpowiedniego weterynarzaEnergia słoneczna - jak ją wykorzystać?Cała Prawda O Tym Jak szkolić z bhp we Wrocławiu (a Której Sprzedawcy Ci Nie Powiedzą)Stomatologia to rozległy tematZacznij od dziś - pozycjonowanie Zielona GóraJak oszczędzać na wodzie?