W odniesieniu do Biblii (4) | Kościół Boga Wszechmogącego\nDlaczego ludzie – kiedy tylko przeczytają Biblię – potrafią w niej odnaleźć właściwą ścieżkę praktyki? Dlaczego są w stanie uchwycić dzięki niej wiele z tego, co było dla nich niezrozumiałe? Zamierzam dziś w taki właśnie sposób wnikliwie przeanalizować Biblię, co nie oznacza, że jej nienawidzę albo że kwestionuję jej wartość jako źródła informacji. Objaśnię ci i wytłumaczę genezę Biblii i tkwiącą w niej wartość, abyś przestał błądzić w ciemnościach. Ludzie żywią bowiem na temat Biblii bardzo wiele opinii, z których większość to opinie błędne. Odczytywanie Biblii w taki sposób nie tylko uniemożliwia im osiągnięcie tego, co osiągnąć powinni, lecz – co jeszcze istotniejsze – staje na przeszkodzie dziełu, które zamierzam wypełnić. Straszliwie utrudnia przyszłe dzieło, niosąc z sobą same wady i ani jednej zalety. Dlatego też tym, co wam głoszę, jest po prostu kwintesencją Biblii, jej prawdziwą historią. Nie proszę was, abyście nie czytali Biblii albo rozgłaszali wkoło, że nie ma ona żadnej wartości. Chcę tylko, żebyście posiedli rzeczywistą wiedzę i mieli właściwy pogląd na jej temat. Nie bądźcie zbyt jednostronni! Chociaż Biblia jest księgą osadzoną w historii i napisaną przez ludzi, dokumentuje wiele spośród zasad, na jakich dawni święci i prorocy służyli Bogu, jak również doświadczenia późniejszych apostołów w ich służbie Bogu. Wszystko to zaś naprawdę były sprawy, które ludzie ci widzieli na własne oczy i których sami doświadczyli i jako takie mogą posłużyć za punkt odniesienia dla ludzi obecnego wieku w ich poszukiwaniu prawdziwej drogi. Dlatego też, czytając Biblię, można również zyskać wiele dróg życia, których nie sposób znaleźć w innych książkach. Są to drogi życia wynikające z działania Ducha Świętego, jakiego doświadczyli prorocy i apostołowie w minionych wiekach. Wiele spośród owych słów ma wielką wartość i może zapewnić ludziom to, czego im trzeba. Dlatego też wszyscy tak lubią czytać Biblię. A ponieważ tyle się w niej kryje, ludzie mają o niej zupełnie inne zdanie niż o pismach wielkich postaci z historii duchowości. Biblia stanowi zapis i zbiór doświadczeń oraz wiedzy ludzi służących Jahwe i Jezusowi w dawnych i nowszych epokach, tak więc późniejsze pokolenia zdołały dzięki niej zyskać liczne objawienia, iluminacje i ścieżki praktyki. Przyczyną, dla której Biblia góruje nad pismami wszystkich innych wielkich nauczycieli duchowości jest to, że teksty tych ostatnich zaczerpnięte są z Biblii, ich doświadczenia bez wyjątku wywodzą się z Biblii, i wszyscy oni objaśniają Biblię. Choć więc ludzie mogą zyskać zaopatrzenie z lektury ksiąg dowolnego z wielkich nauczycieli duchowości, w dalszym ciągu otaczają czcią Biblię, gdyż wydaje im się ona tak wzniosła i głęboka! Chociaż mieści w sobie niektóre spośród ksiąg głoszących słowa życia (takie jak listy Pawła i listy Piotra), i chociaż ludzie mogą w tych księgach znaleźć zaopatrzenie i wsparcie, są one mimo wszystko nie na czasie. Przynależą do zamierzchłej epoki i niezależnie od tego, jak byłyby dobre, sprawdzają się w jednej tylko epoce i nie są wieczne. Albowiem dzieło Boga nieustannie się rozwija, nie mogło ono tak po prostu zatrzymać się w czasach Piotra i Pawła, ani też ciągle trwać w Wieku Łaski, kiedy to ukrzyżowano Jezusa. Dlatego też księgi te adekwatne są tylko dla Wieku Łaski, lecz nie dla Wieku Królestwa dni ostatecznych. Mogą one zapewnić zaopatrzenie jedynie wyznawcom z Wieku Łaski, lecz już nie świętym z Wieku Królestwa – niezależnie od tego, jak byłyby dobre, stanowią przeżytek. Tak samo jest z dziełem stworzenia dokonanym przez Jahwe czy też z Jego dziełem dokonanym w Izraelu: niezależnie od tego, jak wielkie było to dzieło, miało kiedyś należeć do przeszłości – miał nadejść taki czas, gdy dzieło to przeminie. Tak samo rzecz się ma z dziełem Boga: choć jest wielkie, nastanie jednak czas, gdy dobiegnie kresu; nie może zawsze trwać pośród dzieła stwarzania, ani zatrzymać się na ukrzyżowaniu. Niezależnie od tego, jak przekonujące było dzieło ukrzyżowania – i jak skutecznie przyczyniło się do pokonania szatana – dzieło w toku w dalszym ciągu jest dziełem w toku, epoki zaś są tylko epokami. Dzieło w toku nie może zawsze opierać się na tym samym fundamencie, ani też czasy nie mogą pozostawać niezmienne, i tak jak niegdyś dokonało się stworzenie, tak też muszą nadejść dni ostateczne. Jest to nieuniknione! Tak więc dzisiaj zapisane w Nowym Testamencie słowa życia – listy apostołów i cztery Ewangelie – stały się książkami o wartości czysto historycznej, starymi almanachami: jakże takie stare almanachy mogłyby wprowadzić ludzi w nowy wiek? Niezależnie od tego, jak dalece zdolne są zaopatrzyć ludzi w życie albo doprowadzić ich do krzyża – czyż nie są przestarzałe? Czyż nie są pozbawione wartości? Dlatego powiadam, że nie powinieneś ślepo wierzyć w owe almanachy. Są one zbyt stare, nie potrafią wprowadzić cię w nowe dzieło, a mogą jedynie być dla ciebie ciężarem. Nie tylko nie potrafią cię wprowadzić w nowe dzieło ani w nowe wejście, lecz także wiodą cię ku starym kościołom – a gdyby tak właśnie miało być, to czyż, zamiast iść naprzód, nie cofałbyś się w swej wierze w Boga?\nBiblia dokumentuje dzieło Boga w Izraelu, między innymi niektóre poczynania narodu wybranego – Izraela. Pomimo tego, że miała miejsce pewna selekcja materiału, której Duch Święty nie aprobował – jedne części włączono, inne usunięto – to nie wini On nikogo z jej powodu. Biblia jest jedynie historią Izraela i zarazem historią dzieła Bożego. Wszyscy opisani w niej ludzie, sprawy oraz inne rzeczy faktycznie istniały i nic, co się z nimi wiązało, nie miało znaczenia symbolicznego (pomijając, rzecz jasna, proroctwa Izajasza, Daniela i innych proroków oraz Janową Księgę Objawienia). Pierwsi mieszkańcy Izraela byli mądrzy i wyedukowani, a ich pradawna wiedza i kultura były dość mocno zaawansowane, tak więc to, co napisali, przewyższa dzieła dzisiejszych ludzi. Dlatego też fakt, że byli w stanie napisać owe księgi, nie powinien dziwić: Jahwe uczynił pomiędzy nimi liczne dzieła, a oni sami wiele widzieli. Dawid na własne oczy oglądał czyny Jahwe, osobiście mógł ich doświadczać, widział też wiele spośród znaków i cudów, dlatego napisał wszystkie swe psalmy na chwałę czynów Jahwe. Owi ludzie byli w stanie napisać te księgi w wyniku zaistnienia określonych okoliczności, a nie dlatego, że mieli wyjątkowy talent. Wysławiali Jahwe, ponieważ Go widzieli. Gdybyście nigdy nie widzieli Jahwe i nie byli świadomi Jego istnienia, jakże mielibyście Go wysławiać? Gdybyście nie oglądali Jahwe, nie wiedzielibyście jak Go wysławiać, ani jak Go czcić – a tym bardziej nie potrafilibyście pisać dla Niego pieśni pochwalnych, i nawet gdyby wam kazano wymyślić jakieś czyny Jahwe, nie bylibyście w stanie tego zrobić. Również i dziś potraficie sławić i miłować Boga właśnie dlatego, że Go oglądaliście, a także doświadczyliście Jego dzieł – a jeśli wasz charakter ulegnie poprawie, to czyż i wy nie będziecie potrafili pisać poematów na chwałę Boga, tak jak Dawid?\nZrozumieć Biblię, zrozumieć historię, lecz nie rozumieć tego, co czyni dzisiaj Duch Święty – to błąd! Bardzo dobrze zrobiłeś, studiując historię, wykonałeś niesamowitą pracę, ale nie rozumiesz nic z dzieła, które wykonuje dzisiaj Duch Święty. Czyż to nie głupota? Inni pytają cię: „Co czyni dzisiaj Bóg? W co powinno się dziś wkraczać? Jak ci idzie dążenie do życia? Czy rozumiesz wolę Bożą?”. Nie będziesz znać odpowiedzi na te pytania – cóż zatem wiesz? Odpowiesz: „Wiem tylko tyle, że muszę wyrzec się cielesności i poznać samego siebie”. A kiedy cię spytają: „Co jeszcze wiesz?”, odpowiesz, że wiesz ponadto, iż musisz przestrzegać wszystkich Bożych zarządzeń i że rozumiesz co nieco z historii Biblii – i to już wszystko. Ale czy to już wszystko, co zdołałeś osiągnąć przez te wszystkie lata dzięki swej wierze w Boga? Jeśli tylko tyle zrozumiałeś, to bardzo wiele ci brakuje. Tak więc wasza dzisiejsza postawa jest w sposób zasadniczy niezdolna osiągnąć tego, czego od was wymagam, zaś zrozumiane przez was prawdy, jak i wasze zdolności rozróżniania, są nazbyt ubogie – innymi słowy, wasza wiara jest zanadto powierzchowna! Musicie zaopatrzyć się w więcej prawd, trzeba wam więcej wiedzy, musicie więcej widzieć – dopiero wtedy będziecie mogli szerzyć ewangelię, gdyż właśnie to powinniście czynić!\nWstecz: W odniesieniu do Biblii (3)\nDalej: Praktyka (1)


Spółka Gazpromu i SUEK może powstać we wrześniu 2008 roku - Gaz\nSpółka Gazpromu i SUEK może powstać we wrześniu 2008 roku\nSpółka Gazpromu, monopolisty gazowego i Sibirskoj Ugolnoj Eniergieticheskoj Kompanii (SUEK), koncernu węglowego może być zarejestrowana we wrześniu br. Szacuje się, że wartość rynkowa przyszłego giganta wydobywczego wynosie od 14 do 18 mld USD - informuje dziennik „RBK daily”.\nZarząd SUEK już przedstawił Gazpromowi projekt porozumienia na temat utworzenia spółki. Jednak zanim dojdzie do finalizacji transakcji, koncerny muszą otrzymać pozwolenie federalnej służby antymonopolowej (FAS). Rosyjscy eksperci są zgodni, że tym razem decyzja władz będzie pozytywna.\nO swoich planach Gazprom i SUEK, jeden z największych rosyjskich producentów węgla poinformowały w lutym 2007 roku. Kontrolny pakiet plus jedna akcja utworzonej spółki miał należeć do monopolisty gazowego. Transakcja miała być sfinalizowana w pierwszej połowie ub.r., jednak ten termin został przeniesiony na kwiecień 2008 roku. Obecnie rosyjskie źródła donoszą, że połączenie aktywów planuje się dokonać we wrześniu tego roku.\nEksperci tłumaczą, że zwłoka nastąpiła z powodu nieporozumienia koncernów na temat podziału aktywów. Wiadome jest, że zarząd SUEK już skierował projekt struktury przyszłego przedsiębiorstwa do Gazpromu, jednak same koncerny nie podają informacji na temat udziałów, które wejdą w skład tej spółki.


Aktualności | KiF - Zacznij od dziś | Strona 20\nStrona 20 z 309« Pierwsza«...10...1819202122...304050...»Ostatnia »\n10 maja 2017\t Wywiad z Piotrkiem Zielińskim – Vce Mistrzem Europy w Fitness plażowym\tPiotr jest jednym z odkryć tego roku. Począwszy od Mistrzostw Wielkopolski, przez Mistrzostwa Polski, IFBB Diamond Cup na Malcie i […]\t9 maja 2017\t „Fit-fala” utopiła wartości…\tPotocznie mówi się, że najmłodsze pokolenie, to ‘nasza przyszłość’. Jeśli brać to za prawdę, to ja już drżę! Przeglądając codziennie […]\t9 maja 2017\t Wywiad z Jakubem Siemkiem – Brązowym medalista Mistrzostw Europy w Kulturystyce\tAda Kalisz – Kuba, Mistrzostwa Europy w Hiszpanii, podium – 3-cie miejsce w kulturystyce klasycznej, brawo! Młody zawodnik z pięknym trofeum […]\n8 maja 2017\t Mateusz Kieliszkowski wygrywa Arnold Classic Africa Strongman\tMateusz Kieliszkowski to przyszłość polskiego i światowego Strongman. To już kolejne wygrane zawody, do tego tak prestiżowe. Wielkie gratulacje. 8 maja 2017\t Te Bikiniary rządzą na Instagramie! TOP 10 w Polsce\tNie da się ukryć, że Internet ma potężny zasięg i wpływ na współczesną społeczność ludzką. Nie pozostaje też bez wpływu […]\t8 maja 2017\t WYNIKI MISTRZOSTW EUROPY – SANTA SUSSANA\tTe Mistrzostwa możemy uznać za udane, choć wiele osób oczekiwało znacznie więcej. przypomnijmy jednak, że tegoroczna kadra składała się z […]\n6 maja 2017\t Pierwsze medale Polaków na Mistrzostwach Europy w Santa Sussana\tMistrzostwa Europy jak na razie są dla Polaków bardzo udane, jesteśmy już do tego nieco przyzwyczajeni. Medale dla Polaków zdobyli […]\t1 maja 2017\t Wywiad z Maciejem Kiełtyką – Vce Mistrzem Polski w Kulturystyce powyżej 100 kg\tWaga ciężka, a w niej Maciej Kiełtyka zdobywający srebrny medal. To jeden z obecnie czołowych zawodników, którzy mają w sobie […]\t28 kwietnia 2017\t Wywiad z Arielem Bąkiem – Absolutnym Mistrzem Polski w Kulturystyce Klasycznej\tNajwiększy wygrany Mistrzostw Polski w Kulturystyce Klasycznej to Ariel Bąk. W wywiadzie dla KiF.pl możemy dowiedzieć się jak on sam […]


Aalst - szczegółowa mapa.\nCzterogwiazdkowy hotel Keizershof jest dogodnie zlokalizowany w centrum miasta, w odległości spaceru od rynku, dworca kolejowego i wielu ulic handlowych.\nTe komfortowe apartamenty usytuowane są przy ładnym deptaku, w centrum Aalst. Od dworca kolejowego i stacji autobusowej dzieli jest zaledwie odległość spaceru.\nHotel Bovendael położony jest w Erondegem (Erpe-Mere), w pięknej i spokojnej okolicy. Hotel znajduje się 20 km od Brukseli i 20 km od Gandawy. Otacza go duży ogród z tarasem. Do dyspozycji Gości są nowo wybudowane pokoje dla alergików.\nPołożony na obrzeżach centrum miasta, hotel Ibis Aalst Centrum oferuje praktycznie urządzone, ładne pokoje, prywatny parking i dogodne połączenia komunikacyjne - nieopodal przebiega autostrada łącząca Calais z Ostendą i Brukselą.\nW samym sercu Aalst, obok dworca kolejowego, ten przyjazny hotel oferuje przytulne zakwaterowanie w zabytkowym gmachu.\nIdealnie usytuowany w niewielkiej odległości od dworca kolejowego i centrum Aalst, zaledwie 30 km na północny zachód od Brukseli, ten wspaniały hotel rodzinny oferuje komfortowe zakwaterowanie w dogodnej lokalizacji.


Szkutnik amator: Szpachla, farba, pot i łzy - czyli jak budowałem pierwszą łódkę...\nSzpachla, farba, pot i łzy - czyli jak budowałem pierwszą łódkę...\nRozpoczynając budowę lub adaptację łodzi musimy przede wszystkim ocenić własne możliwości:\n1. Czy posiadamy garaż lub inne zadaszone miejsce pracy - czy robimy to na otwartym placu\n2. Jakimi narzędziami dysponujemy\n3. Czy mamy wystarczająco dokładne plany realizacyjne lub przemyślane szkice\n4. Czy zgromadziliśmy niezbędną i kompletną gamę materiałów do budowy\nTe zasadnicze odpowiedzi na pytania ułatwią nam wyśmienicie organizację i czas pracy tak ważny z punktu widzenia harmonogramu robót i kolejności wykonywanych prac nad budową. Nie można bowiem rozpoczynać prac np: malarskich - nie kończąc prac renowacyjnych bądż konstrukcyjnych. Zalecam zawsze najpierw sporządzić sobie i dokładnie przemyśleć kolejność prac (niekoniecznie z harmonogramem) i wydrukować taki plan do ścisłej realizacji. Pamiętajcie! - przemyślane czynności nie będą Was kosztować w sesnsie finansowym, - lecz błędne lub nieprzemyślane założenia - mogą kosztować sporo. I tu może konkretny przykład: Znajomy przerabiał rufę łódki 6 m z napędem wewnętrznym (silnik stacjonarny) na rufę przystosowaną do silnika zaburtowego. Ponieważ chciał "wydłużyć" łódź o 70 cm, "wymyślił", że obetnie całą rufę, a następnie "dobuduje" brakujące 70 cm wraz z pawężą pod silnik zaburtowy. Nie sprawdził jednak dokładnie konstrukcji rufy i pokładu - okazało się, że rufa posiada dodatkowe "wkładki wzmacniające" konstrukcję z komorami wypornościowymi, kanałem, i burtami. Po jej obcięciu - łódź (źle ustawiona na kobyłkach) straciła swój "fason" Potrzeba było 2 tygodni i pomocy specjalisty na ponowne przeprojektowanie sposobu "wydłużenia", co oczywiście ze względów szczególnego znaczenia wytrzymałości w tej części łodzi - znacznie podrożyło zakładany koszt. O stracie czasu nad "ustawianiem" łódki do dalszych prac już nie wspominam. Niektóre czynności i elementy oraz wyposażenie łodzi montuje się raz na zawsze. Tak jest w przypadku zbiornika paliwa zabudowanego w kanale, bądż wlewu paliwa czy wewnętrznych miejsc prowadzenia kabli, zbiornika wody i węży doprowadzających wodę do kabiny. Musimy więc pamiętać w którym momencie wykonać te prace by nie okazało się, że o czymś zapomnieliśmy lub czegoś jeszcze nie zrobiliśmy. Może bowiem być tak, że trzeba "pruć" od nowa już wykonaną następną robotę i uzupełnić lub poprawić to o czym zapomnieliśmy. Zakładając np: sterociąg po przeróbce rufy na silnik zaburtowy nie zapomnijcie dobrze obliczyć długości sterociągu. Długość ta to długość pancerza linki sterociągowej, a nie jak czasami zdarza się sprzedającym - długość linki z okuciami od ślimaka steru do silnika.\nMateriały do budowy, bądź renowacji łódek.\nJeżeli planujemy gruntowną przebudowę kupionej "skorupy" bądź łodzi, musimy założyć że wykonamy ją rzetelnie i "dla siebie". Musimy także pamiętać o tym, że oszczędzać możemy na "ubieraniu" gotowej łodzi "w stanie surowym", natomiast tam gdzie zakres prac dotyczy substancji i konstrukcji - nie wolno nam "odpuszczać" rzetelnego wykonastwa a już napewno nie oszczędzać na tańszych zamiennikach w materiałach. Tu podam takie przykłady:\nPoprzeczki drewniane (baliki) do mocowania pokładu wykonuje się zwyczajowo z drewna modrzewiowego, bukowego bądź dębowego. Sosna, świerk, lub akacja - tańsze w zakupie - tu akurat długo "nie pociagną". Malowanie farbami "wątpliwej" jakości to strata pieniędzy, mimo, że zamienniki te rodem z "Koziej Wólki" kosztują zadziwiajaco tanio!. Po 1 sezonie jednak, szczególnie na morzu - farba "odchodzi płatami".Chcąc zarejestrować łódź po gruntownej przebudowie, dla oceny przedstawiciela PZMiSW, w wielu przypadkach musimy dostarczyś do dokumentacji robót "certyfikaty materiałówe". Dotyczy to w szczególności sklejek wodoodpornych, i niektórych materiałów o znaczeniu konstrukcyjnym (maty, tkaniny, żywice). Chodzi tu głównie nie tylko o pokazanie faktur czy Rachunków, lecz głównie udokumentowanie jakości (certyfikaty bezpieczeństwa) zastosowanych materiałów od producenta.\nPrzedmiot prac - czyli wybór łodzi lub skorupy.\nZasadnicze znaczenie dla zakresu prac o których tu mówimy, ma mądrze wybrany egzemplarz łodzi lub skorupy do adaptacji pod własny projekt. Generalnie - wybierając łodzie z laminatu, musimy dokładnie obejrzeć proponowany egzemplarz zwracając uwagę na stan laminatu (brak jakichkolwiek pęknięć i otarć), szczególnie w części dennej. Orginalny "zazwyczaj" żelkot powinien być lity, bez śladów mikropęknięć (pajęczynka) czy głębokich przetarć. Okolice otworów ucha do śluzowania, czy knag, otworu spustowego w rufie - nie powinny wykazywać "wyrobień" i pęknięć.Należy zajrzeć do kanału i ocenić od środka stan laminatu. Bywa często tak, że pęknięcia dna "łatane są" w sposób "na Walka" - a laminat samego dna widziany od środka łodzi wygląda jak popękana tafla lodu. To ślady częstych "wizyt" na kamiennych brzegach rzek lub plaż. Komora silnika stacjonarnego posiada specjalne wzmocnienia na łoża do mocowania silnika (łoża) i osprzętu, nie powinny być one powyrywane lub nawet naruszone jeśli chcemy zachować napęd stacjonarny. Takie "sensacje" nie wróżą nic dobrego dla zakresu prac które dla własnego bezpieczeństawa musimy od początku i dużym nakładem wykonać dodatkowo we własnym zakresie. Pamiętajmy także, że nasza przyszła łódka ma być również ekonomiczna, zwrotna, i stabilna. Ważną rolę w tym zakresie odgrywa profil łodzi, inaczej mówiąc typ konstrukcji. Inną konstrukcję ma katamaran, inną potrzebujemy na "rybki" w jeziorze, a inną na rejsy z rodzinką i dorsze na morzu. Może ta klasyfikacja nie jest najszczęśliwsza, ale wiele wyjaśniająca dla początkujących. Uniwersalną linią łodzi jest profil "V" - co oznacza pięknie skrojony dziób w krzałt litery "V" i dalej rozszerzającą się ku rufie konstrukcję reszty łodzi. To nadaje łódce "dzielność" i parametry stabilności, przy jednoczesnych małych oporach pływania. Właściwie jedynym rynkiem zakupu łodzi lub skorupy, w miarę bezpiecznym jest Allegro. Są tam łódki głównie z kraju a szczególną okazję można znaleźć gdy sprzedający informuje o łodzi do ukończenia. Oznacza to, że wiele prac podstawowych zostało już wykonane. Oczywiście taką "okazję" najlepiej sprawdzić dokładnie na miejscu przed zakupem. Dobrze byłoby gdyby sprzedający okazał dokumentację zarówno techniczną (rysunki) jak i finansową budowy. Takie okazje zdarzają się wprawdzie rzadko, ale z pewnością są godne zainteresowania. Wielu bowiem młodych szkutników "przelicza się" często z możliwościami i zakresem prac i kończą ze względów finansowych oraz czasowych projekt niedokończony.\nStanowczo jednak odradzam oferty kupna "kota w worku". Są to często oferty bardzo kuszące łodzi do sprowadzenia. Ich ceny podane jako "kup teraz" są genialne! - lecz często po fakcie okazuje się, że dotyczą ceny netto w porcie amerykańskim najczęściej na Florydzie - a koszt całkowity takiej łodzi po sprowadzenoiu i opłatach zazwyczaj podwaja się, nie mówiąc już o problemach i kosztach dostarczenia łodzi loco kupujący.\nA oto produkt wyjściowy w moim przypadku - skorupa łodzi LARSON - (560 x 210) Day cruiser.\nBez względu na miejsce wykonywania prac przy łódce, przed przystąpieniem do roboty łódź musimy stabilnie ustawić w sposób zabezpieczający przed osunięciem lub przewróceniem podczas prac.Jeżeli zakres prac obejmuje naruszenie konstrukcji (cięcie plaszcza, lub rufy) dodatkowo łódź winna być "wypoziomowana" i zabezpieczona w kilku punktach dla maksymalnej likwidacji naprężeń skrętnych w konstrukcji. Po wykonaniu cięć, konstrukcja winna pozostać w pozycji przed cięciem. To jest bardzo ważne dla jakości pływania po przebudowie.Tych zaniedbań praktycznie nieda się usunąć w żaden sposób.Warto również pamiętać o zasadzie, że jeśli nasze założenia nie przewidują radykalnych "przeróbek" nie naruszajmy węzłowych punktów konstrukcyjnych wykonanych przez producenta. Inaczej mówiąc, jeżeli nie podoba nam "jakaś" belka, a nie ma to znaczenia dla funkcjonalności naszego projektu, to lepiej ją zostawić - niż wyciąć. Na koniec tej porady - kupując skorupę do gruntownej przebudowy, warto "wypróć" wszystko do spodu, nawet laminat komór wypornościowych. Praca od podstaw to spokój sumienia na wodzie.\nSkrócony foto-raport z realizacji projektu.\nPrujemy do spodu !\nTniemy według własnego projektu.\nBudujemy (profilujemy) łódź zgodnie z własnymi założeniami.\nLaminujemy części nadbudowane.\nUbieramy łódź w kable, sterociąg, i inne instalacje\nDodajemy trochę "ozdób",\nA teraz możemy wypić "piwo" zadowoleni z rezultatów własnej roboty.\nWażne informacje dla budowniczych łódki.\nBudując łódkę należy pamiętać, że tworzymy nową jakość i nową wartość. Jeśli my o tym zapomnimy, to prędzej czy później przypomni nam to fiskus przy rejestracji łodzi. Otóż na wszystkie wydatki musimy posiadać i zbierać rachunki lub faktury VAT. Będzie nam to potrzebne nie tylko dla wyceny nowej łodzi, ale głównie dla udokumentowania źródła pochodzenia zakupionych materiałów i elementów do budowy. Szczególną uwagę dla skompletowania dokumentacji budowy należy zwrócić na dokładne udokumentowanie (dobrze spisane umowy) nabycia skorupy lub łodzi oraz silnika. W obydwu przypadkach zwrócić trzeba uwagę, by sprzedający wyraźnie określił w umowie że przedmiot sprzedaży pochodzi z jego zasobów własnych i jest wolny od jakichkolwiek zajęć i pretensji osób trzecich i instytucji finansowych. Krótko mówiąc, że nie sprzedaje rzeczy zajętych m.in. - przez komornika. W specyfikacji zarówno łodzi a już szczególnie silnika muszą się znaleźć numery seryjne, dane techniczne, i parametry indentyfikujące przedmiot sprzedaży.Te dane są sprawdzane w momencie rejestracji łodzi i są wraz z dokumentami zakupu podstawą rejestracji. W przypadku umów kupna sprzedaży należy przedstawić zapłatę podatku od umów cywilo-prawnych w US. Kupując skorupę a szczególnie silnik, dobrze jest sprawdzić czy rzeczy te nie pochodzą z kradzieży. Wystarczy skontaktować się z najbliższym PZMiSW i przekazać im numery oraz opis łódki lub silnika. Ja takie dane dostarczyłem firmie zajmującej się silnikami zaburtowymi której szefem był rzeczoznawca PZMiSW. Silnik został ,i miałem czyste sumienie przy jego zakupie. Również na stronach PZMiSW są ogłoszenia o kradzieży silników z podanymi numerami. W każdym razie trzeba sobie zabezpieczyć komfort legalnego zakupu zarówno przed jak i po transakcji.\nWszystkim wytrwałym pasjonatom morskich przygód z rodziną i dorszami życzę taaaaaa,,,,kiego dorsza\ni satysfakcji z dobrze wykonanej roboty !!!\nZdaję sobie sprawę, że pozostanie wiele pytań i problemów dotyczących samej budowy - lecz ten blog ma za zadanie pokazać że można samemu bez większego doświadczenia zbudować obiekt własnych marzeń. Ja zaczynałem od fascynacji wyprawami na dorsze - skończyło się decyzją o budowie własnej łodzi nie tylko dla siebie ale i dla rodzinki. Chętnie podzielę się detalami o ile wyrazicie taką wolę w waszych postach. Zapraszam zatem do oceny i wypowiedzi tego skromnego blogg'a.\nAutor: Szyper o 07:00


Wolontariat – Fundacja Kapucyńska – pomoc potrzebującym, ubogim, bezdomnym\nWolontariat to bezpłatne, świadome i dobrowolne działanie na rzecz innych, wykraczające poza więzi rodzinno-koleżeńskie. Celem wolontariatu jest aktywizowanie społeczeństwa, poprzez stworzenie możliwości pożytecznego działania. Każdy może zgłosić się\nz propozycją zostania wolontariuszem – ważne jest jednak, aby wybrał optymalną dla siebie formę wolontariatu, biorąc pod uwagę ilość wolnego czasu, swoje predyspozycje oraz zainteresowania.\nWolontariat jest wspaniałą szansą zdobycia nowych umiejętności oraz poznania ciekawych ludzi. Może być sposobem na samotność jak i ułatwić pozytywne myślenie o sobie i innych.\nPozwala oderwać się od codziennych obowiązków oraz zgiełku świata. Uwrażliwia na potrzeby drugiego człowieka i pozwala dostrzec rzeczy ważne i wartościowe.\nFundacja skupia wolontariuszy młodych i starszych, studentów, lekarzy, aktorów, ludzi różnych profesji, zjednoczonych chęcią niesienia pomocy w imię poszanowania ludzkiej godności. Pomaganie jest dla nas ścieżką do znalezienia sensu życia, prawdy o sobie i otaczającym świecie. Dzieląc swój czas, pasje, radości i smutki, tworzymy środowisko, które łączy wspólne działanie na rzecz ludzi potrzebujących. Biorąc pod uwagę możliwe duże obciążenie psychiczne i emocjonalne osób pracujących z osobami bezdomnymi, minimalny wiek wolontariuszy wykonujących świadczenia na rzecz Fundacji w bezpośrednim kontakcie z podopiecznymi to 18 lat, na podstawie decyzji Koordynatora Wolontariatu, podpisują porozumienie współpracy.\nPomoc w kuchni i jadłodajni\nZe względu na pandemię praca wolontariacka polega wyłącznie na przygotowywaniu i pakowaniu posiłków "na wynos" osobom w kryzysie bezdomności. Praca trwa od godz. 8.30 do godz 15.00 przez cały tydzień - pn-ndz.Rekrutacja nowych wolontariuszy jest w tym momencie mocno ograniczona. Prosimy o kontakt fundacjakapucynska4@gmail.com\nZespół organizujący “Bezdomnych spotkania z kulturą”\nWspólnota duszpasterska bezdomnych “Schody do nieba”\nManufaktura Kapucyńska – grupa robiąca Różańce Bezdomnych


kosciol.wiara.pl » Diecezja i parafia » Rodzi się wspólnota\nZdjęcia Katarzyna Matejek /Foto Gość\tAudiencja generalna na placu św. Piotra w Watykanie\nRuch pielgrzymkowy wciąż znajduje miłośników. Z ciepłego fotela wygania nie tylko ważna intencja, ale i ciekawość świata oraz ludzi. Warto to wykorzystać w duszpasterstwie.\nRadość z wędrowania to nie tylko zachwyt nad cudami natury i dziełami ludzkich rąk. Na pielgrzymce najbliższy jest bliźni. Doświadczali tego wolontariusze Caritas przez 10 dni, idąc włoskimi drogami „Do św. Jana Pawła II”. Sanktuaria, miejsca kultu znanych świętych, antyczne ruiny poruszały emocje. Powitanie nad grobem św. Jana Pawła II przez bp. Krzysztofa Zadarkę oraz audiencja u papieża Franciszka – tym bardziej. Ale najważniejszym doświadczeniem było tworzenie się wspólnoty. Tłum początkowo nieznanych sobie osób stawał się przyjaciółmi.\nJest wieczór. 273 osoby zajmują miejsca w 5 autokarach. Na razie ważne jest wygodne miejsce i dobrze upchnięta walizka. Ruszamy, jest ciemno, także w autokarze. Niektórzy obawiają się przysnąć, by nie wylądować policzkiem na ramieniu sąsiada. To przecież póki co obcy. Autokar mknie niemiecką autostradą. Poranny postój, słońce świeci nad stacją benzynową.\nZaczynamy rozmawiać. Na razie o pogodzie, bo to temat, który nie wykracza poza granicę osobistych spraw. Jeszcze nie chcemy jej przekraczać. Jesteśmy głodni. Każdy rozpakowuje zapasy. Zjadamy własne, za parę dni będziemy się częstować i stawiać sobie nawzajem w kafejkach smakołyki. Póki co trzymamy dystans. Z oporem idziemy na pierwsze siedzenie w autokarze, by przedstawić się przez mikrofon. Po co komu wiedzieć, ile mam dzieci lub gdzie pracuję? Najlżej przychodzi wyznanie, która to pielgrzymka w życiu. Jednak nawet te pobieżne informacje nas otwierają. W mig okazuje się, jaki mamy potencjał. Są wśród nas pielęgniarki, lekarz, marynarz, piekarz, kasjerki, producent ziemniaków i właściciel domu wczasowego. Żartujemy, że u niego zakończymy pielgrzymkę. Powtarzamy to potem przy byle okazji, bo chyba podoba nam się myśleć, że chcemy ze sobą pobyć dłużej.\nPierwszy nocleg. Jak tu spędzić noc w towarzystwie obcego współlokatora? Ratuje nas rozmowa o kosmetykach hotelowych, potem o osobistych. O suszarce do włosów i kłopotach z trawieniem. Już na pierwszym noclegu pada pytanie: jak się modlisz? Wieczorny pacierz to wszak jedna z najintymniejszych sytuacji. Posiłki. Czteroosobowe stoliki. Zazwyczaj siadają ze sobą ci, którzy się znają. W następnych dniach jest inaczej. Stoliki są 10-osobowe, trzeba kogoś zaprosić do towarzystwa. Podjąć rozmowę. Lampka wina do kolacji trochę pomaga. Towarzysze chętnie opowiadają o sobie. Nikomu nie chce się odchodzić od stołu, choć talerze puste, kielichy opróżnione. Radość biesiadowania.\nPo paru dniach już się rozpoznajemy. – Zaginął mąż tej pani – niepokoi się przewodnik i wypytuje o niego grupę. Wiedzą, o kim mowa. Ktoś wskazuje, gdzie mógł się zgubić. Pozostali czekają cierpliwie przed przejściem dla pieszych. Gdy ekspedycja poszukiwawcza powraca, nikt mu nie robi wymówek. Bura od żony wystarczy. Modlitwy w autobusie. Tu nie da się klęczeć ani skupić na modlitwie. Ale próbujemy. Czasem trzeba poczekać, aż ktoś przełamie się i podejdzie, żeby poprowadzić przez mikrofon część Koronki do Miłosierdzia Bożego. Czujemy, że przestajemy być wyłącznie odbiorcami. Dajemy coś z siebie. Żartujemy, jak to zabalujemy wieczorem, ale jesteśmy na to zbyt zmęczeni. Kończy się na kilkuosobowych spotkaniach w pokojach.\ndodane 31.10.2015 06:00


Siedzę samotnie na wprost ekranu,\nW mym sercu tłoczą się wspomnienia,\nCiągle pamiętam o twym istnieniu,\nNie zapomniałem twego imienia.\nNagle światłem ekran rozbłysnął,\nWieża Eiffela w swej okazałości,\nTo wróciło me skryte wspomnienie\nNaszej wielkiej, paryskiej miłości.\nW paryską noc i w jasny dzień\nWszyscy radośnie kochają się.\nAch, ten Paryż! Ach, ten Paryż!\nSame zakochane pary.\nZakochani tak, jak my,\nZakochani, ja i ty,\nZakochani, ty i ja.\nParyska miłość niech wiecznie trwa.\nWciąż zakochany idę przed siebie\nStąpając po uliczkach wąskich,\nSzukam wciąż śladu twego istnienia,\nSzukam wciąż śladu naszej miłości.\nChociaż nigdy bym ciebie nie spotkał,\nGdyby tak się właśnie mi zdarzyło,\nW mej pamięci na zawsze zostanie\nNasza wielka, paryska miłość.\nParyska miłość niech zawsze trwa.


Sprawdź Dno ebook pdf, chomikuj, epub, mobi. Legalna kultura\nNajlepsze ebookie online powiązane ze słowem: dno\nWojtek, oburzony decyzją Karoliny, wraca do Polski. Karo zostaje sama w Toskanii, gdzie nie tak dawno przeżyła piekło. Ciekawość jest jednak silniejsza od zdrowego rozsądku. Za sprawą listu Enrica dziewczyna znów trafia w sam środek nieujawnionej wcześniej tajemnicy. Prawda ma...


Pogoda w Azay-le-Rideau weekend ⇒ Prognoza pogody w Azay-le-Rideau na weekend ⋙ Francja • METEOPROG.PL\nPogoda w Azay-le-Rideau\nOstatnia aktualizacja prognozy 9:12:26 © meteoprog.pl\nPrognoza pogody w Azay-le-Rideau na 25 07 - 29 07\nPogoda w Azay-le-Rideau weekend\nPogoda w Azay-le-Rideau: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Pochmurnie z przejaśnieniami - od 8-10\nPogoda w Azay-le-Rideau: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Zachmurzenie zmienne - od 1-3 do 6-9 stopni\nPogoda w Azay-le-Rideau: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Pochmurnie z przejaśnieniami - od 8-10\nPogoda w Azay-le-Rideau: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Pochmurnie - 7-10 stopni piętra niskiego.


Agencja Runa: Wywiad: Katarzyna Berenika Miszczuk\nDodane dnia: 01.03.2017\nChoć Katarzyna Berenika Miszczuk debiutowała powieścią Wilk, to dopiero cykl o Wiktorii Biankowskiej przyniósł rozgłos i przychylność czytelników.\nZapraszam także na fanpage Agencji.\nAgencja Runa: Pierwszą napisaną i wydaną przez Panią książką jest Wilk, który otwiera dylogię o tej samej nazwie. Pamięta Pani, jak powstał pomysł na ten cykl?\nKatarzyna Berenika Miszczuk: Mam do tej powieści olbrzymi sentyment. „Wilk” to moja pierwsza przygoda z pisaniem tak długiego tekstu. Pomysł zrodził się w mojej głowie podczas słuchania piosenek mojego ulubionego wówczas zespołu „The Calling”. Miałam piętnaście lat, byłam w trzeciej klasie gimnazjum, w związku z czym fantazjowałam o tym, jak będzie wyglądało moje życie w liceum. Czy to będzie zupełnie inny świat? Czy spotkam tam przystojnego blondyna? Czy będzie miał obłędną skórzaną kurtkę? ;) Od słowa do słowa przelałam na papier własne marzenia dodając odrobinę nieprawdopodobnych zdarzeń, które zwykle występują w powieściach młodzieżowych.\nAgencja Runa: Czym się Pani inspirowała przy pisaniu Wilka oraz Wilczycy?\nKatarzyna Berenika Miszczuk: Inspiracją wszystkich moich powieści jest muzyka. Do każdej mam niepowtarzalną składankę utworów, których słucham nieomal bez przerwy podczas pisania. Oczywiście doprowadzając tym do obłędu domowników. Przy tworzeniu „Wilka” i „Wilczycy” słuchałam The Calling, The Rasmus oraz Evanescence.\nAgencja Runa: Większy rozgłos przyniósł już Pani cykl o Wiktorii Biankowskiej. Jak Pani sądzi, co spowodowało tak nagłe zainteresowanie wśród czytelników tą serią?\nKatarzyna Berenika Miszczuk: Wydaje mi się, że największy wpływ miał na to okres, gdy powieść została wydana. Było to kilka lat po „Wilku”, czytanie powieści dla młodych dorosłych stało się modne. Poza tym, nie oszukujmy się, książek o wilkołakach było na świecie już bardzo dużo. Moja seria diabelsko-anielska była pierwszą o tej tematyce na polskim rynku dla czytelnika pomiędzy 15 a 25 rokiem życia. Było to coś nowego, świeżego.\nAgencja Runa: Jak wspomina Pani pracę nad powieściami o Wiktorii i która z tych trzech części (Ja, diablica; Ja, anielica; Ja, potępiona), jest Pani ulubioną?\nKatarzyna Berenika Miszczuk: Pisanie serii diabelsko-anielskiej zbiegło się chyba z najlepszym okresem w moim życiu. Pierwsza miłość, wkraczanie w dorosłość, samodzielność. To wszystko znalazło odzwierciedlenie w moich książkach. Poza tym wydanie tej serii dało mi możliwość kontynuowania pracy pisarza, otworzyło przede mną wiele możliwości i przysłowiowych „drzwi”. Diablica i niedoszła anielica Wiktoria na zawsze pozostanie w moim sercu.\nAgencja Runa: O ile Wilk był Pani debiutancką książką w fantasy, tak w 2015 roku debiutowała Pani kolejny raz, bo w innym gatunku. Mam na myśli książkę kryminalną Pustułka. Co spowodowało, że Pani postanowiła spróbować sił w innym gatunku?\nKatarzyna Berenika Miszczuk: Tak naprawdę ciągle szukam swojego gatunku. Postanowiłam spróbować wszystkiego, żeby mieć pewność, co sprawia mi największą przyjemność. Można powiedzieć, że kolekcjonuję w ten sposób doświadczenie. Obecnie mam już w swoim dorobku, poza książkami z elementami fantasy, powieść grozy Druga Szansa, powieść science-fiction Gwiezdny Wojownik: działko, szlafrok i księżniczka oraz kryminał Pustułka. W najnowszym cyklu Kwiat Paproci wróciłam do formuły znanej z serii diabelsko-anielskiej, czyli mieszanki fantasy, romansu i powieści obyczajowej. Lubię określenie „powieść przygodowa”, z którym silnie się utożsamiam. Mogę zdradzić, że moją następną powieścią będzie książka obyczajowa z elementami thrillera medycznego.\nAgencja Runa: Czy jest jeszcze szansa, że Pani napisze i wyda jeszcze jakiś kryminał czy „Pustułka” była takim Pani małym eksperymentem, czy będzie się Pani w tym dobrze czuła i Pani się w tym sprawdzi?\nKatarzyna Berenika Miszczuk: Pustułka była eksperymentem. Dowiedziałam się, że czysty kryminał nie do końca mnie pociąga. Sztywny plan wydarzeń uniemożliwia wszelkie szaleństwo. Pisanie także nie jest mnie przyjemne, gdy od samego początku wiem kto zabił! Czytelnicy mogą być jednak spokojni. Najbliższej jesieni powinna się ukazać moja nowa powieść będąca mieszanką powieści obyczajowej i thrillera medycznego. Wreszcie wykorzystam porządnie swoje wykształcenie i umieszczę bohaterów w lekarskim świecie!\nAgencja Runa: Dziękuję za wywiad.


Brussels International Motor Show 2002 - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Aktualności > Brussels International Motor Show 2002\nBrussels International Motor Show 2002\n2003-11-23 źródło: Interia ; Febiac.be\n100-lat Salonu Samochodowego w Brukseli\nNie skończył się jeszcze salon samochodowy w Detroit a zaczął się już nowy, tym razem na naszym kontynencie. Dzisiaj został otwarty dla publiczności Międzynarodowy Salon Samochodowy w Brukseli - Brussels International Motor Show (BIMS). Jest to o tyle szczególna impreza, że w tym roku obchodzi swoją setną rocznicę. Od 17-27 stycznia w stolicy Belgii swoje produkty zaprezentuje kilkudziesięciu producentów samochodów, motocykli, a nawet rowerów. W najbardziej prestiżowej hali Księżniczki Astrid odbędą się liczne prezentacje, pokazy, wręczenia nagród, konferencje i seminaria związane tematycznie ze 100-leciem targów motoryzacyjnych w Brukseli.\nOrganizatorzy targów postarali się, aby zwiedzający mogli odczuć, że uczestniczą w wyjątkowych - setnych BIMS. Już przy wejściu na teren obiektu można obejrzeć wystawę dotyczącą 100-letniej historii brukselskich targów motoryzacyjnych. Wystawę "1902-2002" zorganizowała historyczna sekcja Belgijskiego Automobilklubu Królewskiego.\nPodczas ceremonii otwarcia salonu odbędzie się uroczysta prezentacja albumu, wydanego z okazji jubileuszu. Książka zawiera zarówno przegląd historii belgijskiego salonu, jak i słynnego w Belgii toru "Circuit des Ardennes". Wiele kolorowych i unikatowych zdjęć sprawia, że album nabiera wymiaru dzieła kolekcjonerskiego. Książka o limitowanym nakładzie będzie sprzedawana w halach salonu.


Czy rewolucja w komunikacji wreszcie się kiedyś skończy? – Stanisław Tylenda – Miej Życie Dla Siebie\nBy Stanisław Tylenda 14 maja 2011 BLOGOSFERA, MLM, RÓŻNE\nTo, co dziej się obecnie w dziedzinie internetowej komunikacji przechodzi już ludzkie pojęcie. Technologie poszły już tak daleko, że to, czym dysponujemy dzisiaj, jeszcze 2 czy 3 lata temu było nie do pomyślenia.\nDziś telefon stacjonarny czy też tradycyjny email odchodzą pomału na drugi plan, komunikacja poszła daleko do przodu, a my nie zawsze możemy już za ty nadążyć.\nOgromną furorę robią ostatnio video-mailing i internetowe pokoje konferencyjne.\nTa branża rozwija się jak żadna inna, a coraz to nowe firmy prześcigają się w ofertach i formach.\nMail tradycyjny już nam nie wystarcza, chcemy oprócz tekstu wysyłać także informacje w postaci audio i video.\nStatystyki mówią, że tradycyjne maile tekstowe w 95% trafiają do przysłowiowego kosza. Te same źródła twierdzą, że z video-emailami zapoznaje się aż 74% ich adresatów. Jeśli statystyki nie kłamią to znaczyłoby, że musimy szybko przestawiać się na nowatorskie rozwiązania, zanim konkurencja nas prześcignie.\nAmerykański serwis badawczy Wharton Research Center twierdzi, że ludzie zapamiętują tylko 10% tego co słyszą, ale aż 50% tego co widzą i że video-marketing przynosi do 280% więcej zysków niż tradycyjny mail.\nOd 3 tygodni korzystam z nowej amerykańskie platformy komunikacyjne iWowWe i jest naprawdę miło zaskoczony całym projektem. Zarówno możliwościami video-mailingu jak i funkcjonowanie pokoju konferencyjnego są na wysokim poziomie i jak dotąd nie mam się do czego przyczepić.\nNa iWowWe video-email jest usługa bezpłatną, wystarczy dokonać krótkiej rejestracji i można już w pełni z niego korzystać. Nie ma żadnych limitów ani ograniczeń, parę kliknięć i tradycyjny mailing możemy odstawić do lamusa.\niWowWe to także jak wspomniałem wcześniej platforma video-konferencyjna.\nZ jedyne 19,95$ na miesiąc mamy nowoczesny pokój konferencyjny na 50 osób z możliwościami, za które u konkurencji trzeba zapłacić 2 do 5 razy więcej.\nCo ciekawe w tej samej cenie możemy skonfigurować nasz pokój tak, aby do 12 użytkowników na raz, mogło korzystać z przekazem video i audio. Czyli 12 osób rozmawia z sobą, jak by siedzieli naprzeciwko siebie przy jednym stole, widząc się i słysząc w czasie rzeczywistym.\nNowatorskim rozwiązaniem jest także możliwość jednoczesnego przekazu audio, z którego mogą korzystać wszyscy uczestnicy konferencji na raz. Może to być nawet 50 osób i więcej, jeśli korzystamy z rozszerzonej z wersji programu. Rozmawiamy wszyscy ze sobą tak jak byśmy siedzieli obok siebie, bez żadnych zakłóceń i przesunięcia w czasie.\niWowWe to także bardzo ciekawy program partnerski dający ogromne możliwość zarabiania na reklamie tego projektu. Ze szczegółami planu marketingowego można zapoznać się już po bezpłatnej rejestracji na www.iwowwe.com.\nCiekawostką jest to, że program, przez te kilka tygodni, jakie jest na rynku, bije rekordy popularności nie tylko w USA. Firma właśnie zdecydowała się na przetłumaczenie całego portalu na kilka języków w tym także i na język polski. Już za 2 tygodnie cały system będzie dostępny w kilkunastu językach.\nJeśli ktoś z czytelników mojego bloga wyrazi chęć poznania całego projektu, łącznie z możliwościami biznesowymi (w szczególności), chętnie zaproszę go na internetową prezentacje tego projektu, już w języku polskim.\nMój znajomy prowadzi je od paru dni już cyklicznie, a zainteresowanie jest tak duże, że nie wszyscy mogą się na nie załapać, ze względu na ograniczenia pokoju konferencyjnego.\nDla faktycznie zainteresowanych mogę zorganizować dodatkową konferencję informacyjną w kameralnym gronie.\nNa początek proponuje skorzystać z darmowej rejestracji i poznania gratisowego video-maila.\nbiznesiWowWeMarketing SieciowymatrixMLMMulti Level Marketingpokój konferencyjnyStanisław Tylendavideo-mailing


AQUATICA – stwórz swoje podwodne królestwo - Board and wine\nGry rodzinne, Recenzje\nAQUATICA – stwórz swoje podwodne królestwo\nPrzejrzyste zasady, głębia strategii.\n– Opis producenta\nAquatica to gra, po której niewiele się spodziewałam. Recenzje, które widziałam i migawki w Internecie zdecydowanie mnie nie pociągały. Założyłam, że to będzie bardzo przeciętna gra z całkiem ładną oprawą graficzną. W końcu pięknej okładki jej nie odbierzemy.\nTak więc czy ta gra rzeczywiście jest przeciętna? Czy może posiada głębię?\nPoziom trudności: średniozaawansowany (ale gracze zaczynający przygodę z planszówkami też są w stanie ogarnąć)\nLiczba graczy: 1-4 (z dodatkiem 5)\nO czym jest Aquatica?\nW grze wcielamy się w rolę Królów Oceanu. Naszym zadaniem jest pozyskać jak najwięcej lokacji, które przynoszą nam punkty zwycięstwa i zasoby w formie monet i punktów siły, oraz różne dodatkowe akcje.\nMamy 4 cele główne, wspólne dla wszystkich graczy, za które dostajemy punkty zwycięstwa. Pierwsza osoba wypełniająca dany cel dostaje najwięcej punktów, kolejne coraz to mniej. Gra się kończy jak któraś z osób wypełni wszystkie 4 cele, albo gdy zabraknie kart.\nNasza ręka początkowa\nW grze mamy do czynienia z nieznanym mi dotąd, bardzo ciekawym mechanizmem. Otóż każdy z graczy ma swoją trójwarstwową planszę gdzie umieszcza zakupione lokacje. Plansza ma miejsce na 5 lokacji, których nie kładziemy po prostu na niej, a wkładamy karty do środka! Karty mają tzw. „głębie lokacji” – każda karta w kółeczkach po lewej stronie ma pokazane bonusy/zasoby, które daje graczowi. Lokację wkładamy w taki sposób do tej planszy, aby zaraz przy jej krawędzi znajdowało się kółeczko z bonusem. W momencie gdy wykorzystamy ten zasób/akcję, kartę podnosimy do góry, odblokowując kolejną funkcję. Dopiero w momencie gdy albo wykorzystamy wszystkie „głębie” karty, albo podniesiemy ją wykorzystując dodatkowe akcje, możemy ją odłożyć do skrzyni z lokacjami, czyli ją zapunktować.\nLokacje możemy kupić albo podbić, wykorzystując odpowiednio monety lub punkty siły. Ciekawe jest to, że nie dostajemy fizycznie żadnych monet, jedyne co wykorzystujemy to zasoby wynikające z zagrywanych przez nas kart postaci, oraz z bonusów, które dają nam karty lokacji na naszej planszy.\nJedynym fizycznym elementem są manty – dostajemy 4 Wyszkolone Manty, które dają nam jednorazowe zasoby do wykorzystania. W trakcie gry możliwe jest również pozyskanie tzw. Dzikich Mant, które dają nam podobne korzyści jak nasze startowe diabły morskie.\nMamy tu też możliwość kupowania kart postaci, które dołączą do naszej początkowej talii. Karty te umożliwiają nam wykonywanie akcji głównych.\nWygrywa gracz z największą ilością punktów zwycięstwa – dostajemy je za nasze lokacje oraz za wypełnienie celów głównych, dodatkowe punkty dają nam też karty postaci, które mamy na ręce w momencie zakończenia rozgrywki. Plusem mocnym jest to, że cele w każdej grze się zmieniają.\nJakość wykonania i cena\nAquatice obecnie można zdobyć za ok 120 zł. Cena bardzo atrakcyjna jak na normalnej wielkości planszówek. Piękna okładka zachwyca na półkach sklepowych jednak…. środek pozostawia wiele do życzenia….\nNiestety karty postaci są wykonane z tak beznadziejnie cienkiego materiału, że już po jednej rozgrywce są powyginane. Boki bardzo szybko się niszczą od tasowania, a potencjalne wylanie nawet wody na te karty podejrzewam, że by je kompletnie zniszczyło. (Może odporność na wodę i inne trunki jest dla niektórych mało istotna, ale przy moich kompanach planszówkowych trzeba się nastawiać, że w końcu może się coś zadziać xD)\nJak dotąd nie koszulkowałam żadnych gier, czasem przechodziło mi to przez myśl, ale zazwyczaj jednak nie obawiałam się zniszczeń, jednak w tej grze jest to obowiązek. Nie miałam jeszcze gorszych kart w kolekcji.\nKarty lokacji są w porządku, Plansza Gracza bardzo ładnie wykonana, Plansza Oceanu też całkiem spoko.\nTak więc jak na taką cenę mogę powiedzieć, że warto. Tylko koniecznie trzeba zakoszulkować te fatalnie wykonane karty.\nZ początku miałam dużo „ale” jeśli chodzi o tę grę. Zasady miała proste, ale instrukcja kompetnie nam nie podeszła i pozostawiała wiele nieścisłości. Rozgrywka była szybka, ale nie do końca satysfakcjonująca. Grafika była ładna, ale karty fatalnie wykonane. Po prostu trochę za dużo tych ale.\nMożna powiedzieć, że zdziwiłam się strasznie, ponieważ pomimo tych wad, pomimo moich wszelkich wątpliwości i bardzo średniego pierwszego wrażenia, gra ta ląduje bardzo często na moim stole.\nMój chłopak ją pokochał (to był taki główny bodziec, dla którego dalej w nią grałam), zaczęłam ją pokazywać moim znajomym i im się spodobała. Po którejś rozgrywce stwierdziłam, że kurde… Serio ją lubię!\nDlaczego??? Przede wszystkim jest ona szybka. Nie ma dużo zastanawiania się, co sprawia, że jest idealna dla osób nienawidzących czekać na ruch przeciwnika. Ma to poczucie wyścigu – jednak konkurujemy o to kto zdobędzie jako pierwszy dany cel główny, więc lekka interakcja negatywna tu występuje. Ponadto tematyka podwodna jakoś po prostu cieszy oko.\nNiestety muszę w tym momencie wspomnieć o minusach jej mechaniki. Czuję mocny niedosyt jeśli chodzi o karty postaci. Tak jak lokacje dają nam dużo – dają nam surowce i dodatkowe akcje, które możemy wykonywać, dają nam też punkty zwycięstwa i manty. Tak karty postaci po prostu nie porywają… Ja osobiście jestem w stanie bez żadnego problemu wygrać tę grę tylko kupując lokacje, a prawie w ogóle nie inwestując w nowe postacie. Dają one nam za mało dodatkowych umiejętności, nie odstają prawie wcale od naszych kart startowych, a pozyskiwanie ich wiąże się z wykorzystaniem swojego ruchu, więc zdecydowanie wolę zainwestować w nową lokację, czy wykonać akcję dla mnie bardziej korzystną.\nTeż często odczuwam, że moja strategia z gry na grę się nie zmienia. Może trochę modyfikuję ją, aby wypełnić cele główne, ale niestety nie są to znaczne zmiany. Tak więc boję się, że gra mnie znudzi.\nTrochę namąciłam w moich „wrażeniach”, dlatego postaram się ładnie zebrać wszystkie myśli.\nNie jest to zła gra.\nSerio nie jest to zła gra!\nMuszę to podkreślić, bo nie chcę żebyście odebrali tę recenzję negatywnie.\nOkreśliłabym ją jako fajną gierkę, nie pozbawioną wad. Mechanika jest interesująca, ale chciałabym trochę od niej więcej, bo ma swój potencjał! Jest ona dobra dla średnio zaawansowanych graczy, powiedziałabym nawet, że dla tych początkujących, ale jednak fajnie by było ograć kilka prostszych tytułów przez zabraniem się za Aquatice.\nZa niską cenę mamy gierkę przyjemną i szybką, i tak ją przede wszystkim wspominam. Na te wszystkie minusy mogę przymknąć oko, bo jak mi ktoś proponuje partyjkę, to niemal zawsze mam na nią ochotę!\nelement rywalizacji – walczymy o jak najszybsze wypełnienie celów\nnieścisłości po przeczytaniu instrukcji\nzła jakość kart\nźle zbalansowana – jest się w stanie wygrać, nie kupując kart postaci\nNie mogłabym na koniec nie wspomnieć o dodatku!! Razem z podstawką wyszedł dodatek Aquatica Mroźne Wody, który wprowadza możliwość zagrania w 5 graczy, oraz ponoć rozwija mechanizmy występujące w grze. Już leży na mojej półce i jak tylko go ogram, to wstawię krótką recenzję z moimi wrażeniami.\nGra również posiada tryb solo, który postaram się ogarnąć i również zamieszczę wrażenia, przy okazji wstawiania krótkiej recenzji dodatku.\naquaticaboardgamekrolowie oceanuoceanplanszowkarecenzjaunder the sea


Co z tym szpitalem? - Starostwo Powiatowe w Namysłowie\nOd dwóch i pół roku namysłowski szpital jest spółką akcyjną, a więc w rozumieniu kodeksu handlowego podmiotem prywatnym, nie państwowym. Jak w przypadku każdej spółki akcyjnej, kapitał zakładowy Namysłowskiego Centrum Zdrowia S.A. składa się z wkładów założycieli, którzy przez to stali się współwłaścicielami spółki (akcjonariuszami). Co prawda właścicielami namysłowskiego szpitala są samorządy, jednak mimo wszystko jego działalność reguluje kodeks prawa handlowego. Do dziś trudno się z tym pogodzić części mniejszościowych akcjonariuszy. To może dziwić, gdyż sami doprowadzili do zmiany formuły prawnej placówki.\nŻywot szpitala jako spółki rozpoczął się w 2009 roku, jeszcze za kadencji starosty Michała Ilnickiego. Jak wtedy ustalono, i stan ten trwa do dziś, jej właścicielami są samorządy: powiat namysłowski z 51 proc. udziałów, 47 proc. przypadło gminie Namysłów, a po pół procenta otrzymały gminy: Wilków, Domaszowice, Świerczów i Pokój. Zgoda współudziałowców trwała dopóki w namysłowskim starostwie nie zmieniły się władze, które nie przypadły do gustu burmistrzowi Krzysztofowi Kuchczyńskiemu.\nPo tym jak powstała nowa spółka, stary SP ZOZ poddano likwidacji. Nastąpiło to z końcem 2010 r. Wcześniej jednak likwidowany ZOZ, zgodnie z prawem, przekazał na konto powiatu swoje środki finansowe - ok. 1,3 mln zł. Pieniądze te wracają na konto szpitala - Wciąż inwestujemy w NCZ, choć jest on samodzielną spółką - mówi starosta Julian Kruszyński - W 2011 roku wartość inwestycji wyniosła blisko 300 tys. zł. Za pieniądze te wyremontowano dach szpitala i urządzono wokół niego tereny zielone. W tym roku na remont oddziału dziecięcego przeznaczono 100 tys. zł, choć wiemy, że kwota ta będzie musiała być trzykrotnie zwiększona.\nA co z pozostałą częścią pieniędzy przekazanych przez likwidowany szpital powiatowi? - Oprócz środków finansowych przejęliśmy zobowiązania szpitala w łącznej kwocie blisko 800 tys. zł, które musieliśmy uregulować - mówi Katarzyna Parzonka, skarbnik powiatu - Były to zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych. Ponadto budżet powiatu jest obciążony spłatą i obsługą kredytu zaciągniętego na budowę bloku operacyjnego. - Tylko w 2011 roku wydaliśmy na ten cel ponad 630 tys. zł, a pięciomilionowy kredyt będziemy spłacać aż do 2025 roku - potwierdza Katarzyna Parzonka.\nStan finansów szpitala budzi największe zainteresowanie wśród akcjonariuszy. Obecnie spółka utrzymuje płynność finansową. Nie posiada żadnych wymagalnych zobowiązań cywilno i publicznoprawnych. - W roku 2011, w związku ze zmniejszonym kontraktem z Narodowym Funduszem Zdrowia, Namysłowskie Centrum Zdrowia S.A., jak większość ościennych szpitali, zanotowało stratę - mówi Kamil Dybizbański, dyrektor ds. administracyjnych NCZ - Strata była równa wysokości kosztów adaptacji byłego bloku operacyjnego na oddział urologiczny. Inwestycję tą wykonano ze środków własnych. Na koniec 2012 planowana strata wyniesie 226 tys. zł. - Kolejne brakujące 300 tys. złotych pojawi się, gdy konieczne będzie zapłacenie dodatkowych obowiązkowych ubezpieczeń - dodaje dyrektor Dybizbański.\nJak takiemu zagrożeniu chcą przeciwdziałać akcjonariusze? - Mamy pomysł podniesienia kapitału zakładowego spółki - mówi starosta Julian Kruszyński. Na ten cel powiat chciałby przekazać, a właściwie już przekazał 400 tys. zł. Póki co, ze względu na skomplikowaną procedurę, w formie pożyczki, ale docelowo o tyle powiat zwiększy swój udział. Jak na to zareagują pozostali współwłaściciele? Mogą, adekwatnie do wielkości swoich udziałów, powiększyć kapitał. Jeśli tego nie uczynią ich udziały zostaną pomniejszone.\nMimo kontrowersji, głównie wynikających z politycznych tarć między właścicielami szpitala, kondycja spółki nie jest zła. A już na tle innych szpitali w województwie opolskim, namysłowski wypada całkiem nieźle. Zagrożeniem dla niego są wciąż rosnące koszty działalności, przy zmniejszonych wpływach z NFZ. - W chwili obecnej szpital stoi na najwyższym od lat poziomie merytorycznym i lokalowym. Obecna strata była przewidziana i zapowiedziana, teraz wspólnie ze wszystkimi współwłaścicielami oraz z zarządem spółki musimy rozwiązać ten problem. Nie ma mowy o zagrożeniu funkcjonowania NCZ - mówi starosta Kruszyński.\nCzęsto padającym oskarżeniem, zwłaszcza ze strony burmistrza Kuchczyńskiego, jest rzekome nieliczenie się powiatu z mniejszościowymi udziałowcami - To nieprawda lub nieporozumienie, jestem właśnie po cyklu spotkań z wójtami i burmistrzem - mówi starosta - Sam wyszedłem z taką inicjatywą, dużo rozmawialiśmy o namysłowskim szpitalu. Ponadto w połowie marca tego roku planuję zaprosić do siebie wszystkich szefów gmin w naszym powiecie - będziemy rozmawiali o przyszłości NCZ. Jeśli niektórzy akcjonariusze mają obiekcje, powinni zajrzeć do kodeksu spółek handlowych, który reguluje działalność takich podmiotów jak NCZ. Zresztą, zgodnie z jego treścią, gmina Namysłów ma swojego przedstawiciela w radzie nadzorczej szpitala, a w związku z tym dostęp do wszelkiej dokumentacji spółki. Rada nadzorcza pod koniec 2011 roku na wniosek akcjonariuszy przeprowadzała kontrolę, która nie wykazała żadnych nieprawidłowości.\nw tym miesiącu: 179907


› policja ponad rok temu 9.04.2019\nArtykuł: Pogrodzie. Dachowanie. Kierowca w szpitalu\nW Pogrodziu, powiat elbląski doszło dziś (9.04) do wypadku. Kierowca trafił do szpitala.\nKierujący samochodem osobowym nie dostosował prędkości do warunków jazdy i stracił panowanie nad pojazdem. Dachował i wpadł do rowu. Zdarzenie miało miejsce w Pogrodziu.\nNa miejsce wypadku pierwsza przybyła Ochotnicza Straż Pożarna Pogrodzie. Udzielili pierwszej pomocy nierzytomnej ofierze wypadku. Zespół ratownictwa medycznego odwiózł poszkodowanego do szpitala.\nWitam. Wiadomo co z tym chlopakiem z seata? Kiedy jechalam rano zauwazylam to zdarzenie drogowe. Wygladalo to strasznie. Na miejscu byla kobieta, ktora udzielala pomocy poszkodowanemu i mezczyzna, ktory probowal wezwac pomoc. Wielki szacunek dla nich. Byli bardzo dzieli. Po chwili przyjechala straz pozarna i zajela sie poszkodowanym. Ja odjechalam. Mam nadzieje, ze z chlopakiem wszystko dobrze.


Puszczańskie opowieści Epizody 1--60 [Artur Czekański] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00144 003163 22417108 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Artur Czekański Liczba stron: 73\nISBN: 978-83-8245-571-7 Data wydania: 2021-04-01\nArtur Czekański Puszczańskie opowieści Epizody 1—60\n© Artur Czekański, 2021 Tylko dla ludzi o mocnych nerwach, przedstawione wydarzenia, miejsca i osoby są całkowicie fikcyjne. Przedstawiają losy głównego bohatera bezdomnego Edka oraz perypetie łóżkowe i emocjonalne mieszkańców jego miasteczka. Puszczańskie opowieści powstały latem 2020 roku w czasie trwania epidemii, pisane ku rozrywce czytelnika i pokrzepieniu serc w Puszczy Białowieskiej… ISBN 978-83-8245-571-7 Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero\nSpis treści Puszczańskie opowieści Epizody 1—60\nPuszczańskie opowieści. Tylko dla ludzi o mocnych nerwach, przedstawione wydarzenia, miejsca i osoby są całkowicie fikcyjne. Epizod 1 — reklamówka ze stonki Edek obudził się jak zwykle wraz z pierwszymi promieniami słońca. Pierwszy papieros smakował jak wytworne śniadanie w pięciogwiazdkowym hotelu, zresztą z powodzeniem i nie ma co ukrywać przymusową koniecznością musiał je tymczasowo zastąpić. Kij w ręku wydawał się tego ranka jakiś szorstki, no trudno, zawsze można odgarniać śmieci kopniakiem, ale z łodygą raźniej. Czerwiec, powinny pojawić się już grzyby, dodatkowy dopływ żywej gotówki nie zaszkodzi. Dlaczego ta trawa jest taka mokra, buty znowu przegniją, a ledwo co wlazłem do lasu. Światło odbite w porannej rosie ostro wali po oczach, a po maślakach ani śladu, zresztą nie mam pojęcia co tu może urosnąć, ale zawsze coś się znajdzie, jak nie borowik, to przynajmniej kilka butelek po piwie. Ścieżka słabo wydeptana, jest szansa na podgrzybki, ale coś jakoś strasznie cuchnie, to chyba nie ja pomyślał, ale dla pewności podniósł przedramię do nosa, nie to nie mój zapach, też wali, ale to coś innego. Coś tam połyskuje pod krzakami, a jest reklamówka, jakaś wypchana, pewnie butelki, no to spoko, będzie na piwko. Zaraz się odgarnie kijem i sprawdzi co tam za niespodzianka… Puszczańskie opowieści. Epizod 2 — tajemnica reklamówki ze stonki Krzaki strasznie gęste, całe szczęście mam mój niezawodny rozgarniacz. Przyklęknął, ostrożnie odchylił część foliowego zawiniątka, no nie jakaś zgniła kapusta, nic z tego nie będzie, w dodatku strasznie capi. Otrząsnął się ze wstrętem, ten poranek nie będzie raczej udany. Oddalił się o kilka kroków, czas zapalić. Wyciągnął skręta z kieszeni, co za ulga. Grzybów jak na lekarstwo, butelek ani śladu i jeszcze ta zgniła kapusta. Pogmerał kijem w igliwiu. Coś przykuło jego uwagę, na końcu kija wyraźnie widoczna była kępka włosów. Przez dłuższą chwilę wpatrywał się w końcówkę kija aż zimny powiew przywrócił go do realnego świata. Nie, to nie może być prawda. Obejrzał się i kontem oka upewnił czy reklamówka dalej spoczywa na swoim miejscu. Leżała pod krzakiem i tylko wiatr lekko poruszał folią na krańcach zawiniątka. Ostrożnie ponownie odchylił skrawek materiału i był już pewny, że będzie to ciężki dzień… Puszczańskie opowieści. Epizod 3 — pułkownikZintegrowana grupa profesjonalnych śledczych pod dowództwem odznaczonego wielokrotnie za walkę z przestępczością zorganizowaną pułkownika Twardego otoczyła wskazane miejsce kordonem w promieniu dwustu metrów. Twardy w czasie ostatnich dwudziestu lat zasłużył z nawiązką na swój przydomek, posiadał nie tylko nadzwyczajne umiejętności poparte licznymi sukcesami, ale również szacunek i uznanie wśród podwładnych, zawsze bezwzględny w dociekaniu prawdy i bezkompromisowy, stawiał honor i dyscyplinę na pierwszym miejscu. Nieprzekupny i zaprawiony w walce budził strach i szacunek nawet wśród przestępców, co zawdzięczał wrodzonej inteligencji, intuicji i uczciwości. Oddział którym dowodził był połączeniem niespotykanego doświadczenia z najnowocześniejszymi technologiami dostępnymi we współczesnej kryminalistyce, co dawało niespotykanie wysokie prawdopodobieństwo wykrycia i ukarania ewentualnych sprawców… Puszczańskie opowieści. Epizod 4 — czaszka Znalezisko wyglądało zupełnie niepozornie. Najzwyklejsza foliowa torba przypadkowo odkryta przez grzybiarza. Jednak przy dokładnych oględzinach odkryto kilka budzących grozę elementów. Była to całkowicie zmasakrowana ludzka głowa, twarz pocięta ostrym narzędziem z brakującymi elementami była niemożliwa do zidentyfikowania, oczodoły pozbawione gałek ocznych, całość uniemożliwiała nawet identyfikację czy mamy do czynienia z mężczyzną czy kobietą. W wyniku dalszych poszukiwań i dokładnego sprawdzenia terenu w odległości kilkunastu metrów odnaleziono silikonowy implant piersi, co wskazywało na to, że jest to jednak kobieta. Ten ślad mógł okazać się bezcenny, gdyż jeśli operacja plastyczna była wykonana legalnie taki implant posiada zakodowany numer identyfikacyjny, co w wyniku prześledzenia dostępnych baz danych może doprowadzić do wskazania komu i kiedy został wszczepiony, zajmuje to jednak sporo czasu i nie zawsze umożliwia identyfikację. Tymczasem odnaleziona część twarzoczaszki posłużyła do odtworzenia wyglądu kobiety na podstawie symulacji komputerowej przy użyciu specjalistycznego oprogramowania. Była to kobieta o niezwykłej urodzie w wieku około 30—35 lat. Pozwoliło to na przeszukanie baz danych osób zaginionych, co nie dało jednak spodziewanych rezultatów. Trwały jednak intensywne poszukiwania w celu identyfikacji denatki… Puszczańskie opowieści. Epizod 5 — list Rozpoczęto zakrojone na szeroką skalę poszukiwania, ogólnokrajowe media opublikowały rysopis kobiety której tożsamości nikt nie znał. Podjęto także decyzję o ponownym przeszukaniu pobliskich dróg dojazdowych i przyległych terenów w promieniu 20 km. Dało to nieoczekiwane rezultaty. W pobliżu drogi powiatowej odnaleziono list w którym mężczyzna żegna się w dramatycznych słowach ze swoją ukochaną. Natychmiast podjęto decyzję o poszukiwaniach nieznajomego mężczyzny. Okazał się nim być żołnierz, który stacjonował w pobliskiej jednostce. Śledczy byli pewni, że udało się zidentyfikować sprawcę. Jednak w wyniku przeprowadzonego śledztwa okazało się, że list był przeznaczony dla narzeczonej żołnierza, który w ostatniej chwili postanowił jednak nie wysyłać listu i wyrzucił go przez okno jadącego autobusu. Dotarto również do adresatki, która jak się okazało była zdrowa i cała. Śledztwo utknęło w martwym punkcie… Puszczańskie opowieści. Epizod 6 — 64 punkty Nieustannie trwały prace nad rekonstrukcją twarzy kobiety. Zastosowano najnowocześniejszy wówczas system komputerowy. Powstały w wyniku animacji trójwymiarowy model odwzorowano w świecie rzeczywistym za pomocą mozolnej pracy polegającej na stopniowym nakładaniu masy plastycznej w celu uzyskania możliwie najbliższej oryginałowi struktury. Po kilkunastu dniach efekt końcowy wydawał się osiągnięty. Następnie nałożono barwniki i sfotografowano uzyskaną podobiznę pod wieloma kontami. Newralgiczne były 64 punkty których niepowtarzalne wzajemne położenie umożliwia niemal stu procentową identyfikację na podstawie zdjęć zamieszczonych w sieciach społecznościowych, systemach monitoringu i nieformalnych bazach danych. Prace prowadzono z wielkim zaangażowaniem i bez względu na koszty operacji, gdyż nieuchwytny przestępca lub przestępcy stanowili realne potencjalne zagrożenie. Cały zespół specjalistów, lekarzy, kryminologów i analityków potocznie zwanych „profilerami” policyjnymi nieustannie próbował poskładać w jedną całość łamigłówkę złożoną z tysięcy niewiadomych elementów… Puszczańskie opowieści. Epizod 7 — bibliotekarka Do grupy dochodzeniowej Twardego trafiła zupełnie przypadkowo. Olga tuż po ukończeniu studiów z zakresu bibliotekoznawstwa rozpoczęła pracę w prowincjonalnej bibliotece publicznej. Jej marzenia z dzieciństwa bardzo szybko przekuła w rzeczywistość. Brakowało jej tylko domu z czerwonym dachem, białym płotkiem i ogródkiem. Jednak niespodziewany zbieg okoliczności sprawił, że jej życie zmieniło się w jednej chwili. Wszystko układało się zgodnie z planem, czas wypełniały wizyty u miejscowego architekta i zbieranie dokumentów niezbędnych do uzyskanie kredytu hipotecznego na rozpoczęcie budowy wymarzonego miejsca na ziemi na działce odziedziczonej po babci przez męża. Spokojnie wróciła do wynajmowanego mieszkania na pobliskim osiedlu, wcześniej odebrała dzieci z przedszkola i żłobka, jednak zamiast oczekiwanego Jarka w jej drzwiach pojawili się koledzy męża z pracy i oznajmili, że spadł z rusztowania. Mąż z wykształcenia informatyk prowadził małą firmę budowlaną, od kilku lat zmagał się z ratami leasingowymi, opłatami na ubezpieczenie społeczne i nieustannie zmieniającymi sią przepisami podatkowymi, firma działa, opłacał pracowników, ale zamiast dochodów na koncie firmowym ciągle rosło zadłużenie, lecz pracował, nie poddawał sią z nadzieją że za kilka lat interes się rozkręci i jego praca przyniesie spodziewane efekty. Jednak stało się inaczej, wypadek pokrzyżował całkowicie ich plany. Ich świat zawalił się w jednej chwili. Opieka nad sparaliżowanym mężem, ciągle rosnące zadłużenie i brak perspektyw na większe zarobki zmusiły ją do podjęcia nowego wyzwania. W miejscowej komendzie policji właśnie poszukiwano pracownika administracyjnego, zdobyła tę pracę i zostawiła swoją ukochaną bibliotekę, zawsze to kilka złotych więcej. Stopniowo awansowała w strukturze pionu dochodzeniowego, a wrodzone zamiłowanie do literatury zamieniła na niekończące się studiowanie akt przydzielonych spraw. Czasami tylko patrzyła na Twardego z uśmiechem i tak sobie myślała, kto tu jest twardy do kurwy nędzy… Puszczańskie opowieści. Epizod 8 — tajemnica służbowa Olga nigdy nie zwierzała się nikomu ze szczegółów prowadzonych spraw. Jednak ten dziwny przypadek wydawał jej się na tyle intrygujący, a wręcz osobisty, że postanowiła w możliwie dyskretny sposób poinformować ukochaną osobę o fakcie, że akta tej konkretnej sprawy nie dają jej spokojnie zasnąć. Jarek od czasu feralnego wypadku poruszał się na wózku inwalidzkim, pracował jednak zdalnie w w firmie ubezpieczeniowej, w której zajmował się wstępną weryfikacją zgłoszonych wniosków o wypłatę odszkodowań. Z doświadczenia wiedział, że jeśli tożsamość zmarłej osoby nie jest znana, nie będzie również możliwa wypłata ewentualnego odszkodowania, jeśli dana osoba była ubezpieczona. Wspólnie odrzucili więc motyw finansowy jako ewentualną przyczynę domniemanego zabójstwa, chociaż takie przypadki niestety zdarzały się bardzo często i w swojej kilkuletniej karierze w ubezpieczeniach Jarek natrafił już na kilka takich zdarzeń. Najczęściej były to zwykłe sfingowane szkody komunikacyjne, lecz zdarzały się też przypadki bardziej wyrafinowane. Media również donosiły o tragicznych wydarzeniach w których niestety były ofiary śmiertelne, pożary, zatrucia nieznanymi substancjami, niespodziewane utonięcia i inne podobne zdarzenia stawały się również pożywką dla mediów, które często przyczyniały się do wykrycia sprawców, którymi bardzo często okazywały się osoby powszechnie szanowane w swoim środowisku, wzorowi i religijni ojcowie rodzin, oddane żony, rzutcy przedsiębiorcy czy brylujący na ekranach celebryci. Jednak w tym przypadku raczej nie mogło chodzić o wypłatę odszkodowania, gdyż sprawcy, czy sprawcom prawdopodobnie bardzo zależało na ukryciu tożsamości ofiary. Olga oparła się o rączki wózka inwalidzkiego, na którym siedział jej mąż, na chwilę przystanęli, na polance leśnej ich dzieci bawiły się z najnowszym członkiem rodziny, łaciatym kundelkiem przygarniętym ze schroniska, pomimo przeciwności losu starali się cieszyć każdą wspólnie spędzoną chwilą, szczęście przybiera czasami nieoczekiwaną formę i pojawia się w najmniej spodziewanych momentach, w tej konkretnej chwili przychodzi nieoczekiwanie i zaskakuje swoja mocą… Puszczańskie opowieści. Epizod 9 — rozliczanie delegacji Nikt ze znajomych, a nawet bliższej i dalszej rodziny nie miał pojęcia czym tak naprawdę zajmuje się Olga. Ciekawskich oczywiście nie brakowało, ale dociekliwe pytania zawsze zbywała niezmienną, tą samą odpowiedzią, że rozlicza delegacje służbowe, pracuje w dziale kadr, dla bardziej zdeterminowanych rozmówców miała też wersję o rozliczaniu faktur za paliwo do radiowozów. Właściwie dla postronnych obserwatorów, sąsiadów, przypadkowo napotkanych znajomych była zawsze niepozorną, skromnie ubraną panią księgową, z reguły zresztą mało kto pytał ją o sprawy zawodowe, dla wszystkich było już na pierwszy rzut oka oczywiste, że to zwykły gryzipiórek, który o niczym innym nie marzy, jak tylko nakarmieniu swoich kotów po ośmiu godzinach spędzonych na piciu kawy i pogawędkach z koleżankami z pracy. Kamuflaż był doskonały, sztuka upodabniania się do otoczenia była jedną z jej wrodzonych cech, która była też tematem szkoleń dla młodszych stażem policjantów, które czasami prowadziła. Ludzie nie mieli pojęcia jak bardzo mogą mylić pozory i co kryje się pod skromną spódniczką, białą bluzeczką, lekko rozjaśnioną fryzurą i korekcyjnymi okularami. Niepozorny wizerunek pani z sąsiedztwa na płaskim obcasie skrywał ciało w formie olimpijskiej o mięśniach ze stali. Dla ciekawskich jej pasją było bieganie, codzienny trening rozpoczynała ośmiokilometrowym truchtem który przerywała na swojej samotni ukrytej między zaroślami pobliskiego lasu. Tutaj zaczynał się prawdziwy trening połączony z medytacją. Na treningi taekwondo trafiła przez zwykły przypadek, spóźniła się na zapisy na basen i lekcje pływania na swojej uczelni, musiała więc wybrać jakieś inne zajęcia, lub przystąpić do dowolnej sekcji sportowej. Na uczelnianej tablicy ogłoszeń wisiała mała karteczka odbita na zużytej kopiarce. Dziwnie brzmiąca nazwa ją zaintrygowała, ale najbardziej przypadły jej do gustu lapidarne sformułowania które dla innych mogły wydawać się odstręczające. Uczymy grzeczności i uprzejmości, rzetelności i uczciwości, wytrwałości, opanowania i samokontroli, w cenie jest odwaga i nieugięty duch. To coś dla mnie pomyślała. Lekko zmurszała kłoda zawieszona na wysokości dwóch metrów rozpadła się na tysiące drzazg zaśmiecając leśna polankę pod wpływem jednego kopnięcia kością piszczelową. Wystarczy na dzisiaj, pozbierała kilka odłamków i wyrzuciła je w krzaki, ruszyła lekkim truchtem w kierunku swojego miasteczka… Puszczańskie opowieści. Epizod 10 - niespodzianka Jeszcze tylko kilka przecznic i zza rogu wyłonił się widok jej osiedla. Biegła jak zwykle w równym tempie, stopniowo wyrównując oddech, chociaż starała się o tym nie myśleć, poruszać się w sposób naturalny zawsze pojawiała się ta myśl o prawidłowym oddechu pod koniec treningu, może to jej mózg dawał jej sygnał, próbował zmusić ją do powrotu do rzeczywistości, wzbudzić iskierkę do kognitywnego zachowania, bo przecież ciało też musi przetrwać, silna wola kazała jej biec dalej, ale możliwości fizycznej realizacji podjętego zamiaru były widocznie już na wyczerpaniu, więc ten sygnał ostrzegawczy nakazywał odpocząć. Zimna woda spływała po jej włosach, zakręciła kran, przez uchylone drzwi łazienki kontem oka dostrzegła siedzącego przy klawiaturze komputera Jarka. Mam dla ciebie niespodziankę, znalazłem ciekawy artykuł na jednym z uniwersytetów Ligi Bluszczowej. Ja też mam dla ciebie niespodziankę odpowiedziała. Odrzuciła wilgotny ręcznik, którym owinięte było jej ciało, pochyliła się i patrząc mu w oczy pokazała mu idealnie wyprofilowany but na dwunastocentymetrowej szpilce, połyskiwał wytworną czernią lakieru w promieniach porannego słońca, które o tej porze dnia wkradało się do ich sypialni, w oczy kuła czerwona podeszwa kontrastująca z wytwornym i zawsze modnym kolorem cholewki. Źrenice mu się rozszerzyły, a usta pragnęły wyrazić zdziwienie, ale nie zdążyły, gdyż spotkały się z delikatnym muśnięciem jej ust. Nie wiadomo jakim cudem buty znalazły się na jej stopach, dla niego była zupełnie naga w szykownych butach na podeszwie w kolorze byczej krwi. Oplotła go swymi ramionami, a mokre, delikatnie poskręcane włosy przykryły ich twarze efemeryczną kurtyną. Krzesło zaczęło poskrzypywać z coraz większym natężeniem kołysząc się w rytmie ich ciał, parkiet o mało się nie zapalił pod wpływem silnego tarcia drewna o drewno, trzeba dbać o domowe ognisko pomyślała. Naukowy artykuł z Columbia University in the City of New York okazał się bardzo ekscytujący… Epizod 11 - instynkt To był jeden z tych zbiegów okoliczności, które sprawiają, że kochający się ludzie rozumieją się bez słów. Zdał sobie sprawę z tego, że właśnie o tym był ten artykuł który znalazł na stronach Columbia University. Czarne szpilki na czerwonym obcasie były pretekstem do urozmaicenia ich życia seksualnego i pojawiły się w najbardziej odpowiednim momencie. Od lat specjaliści z zakresu neurobiologii interpersonalnej próbują odpowiedzieć na pytanie dlaczego jedne związki się rozpadają z byle powodu, a inne trwają niezależnie od przeciwności losu. Do próby rozstrzygnięcia tego zagadnienia zaangażowano sprzęt i środki wartości setek milionów dolarów. Najnowocześniejsze tomografy komputerowe, setki wolontariuszy i specjalistów z zakresu nauki o mózgu, psychiatrii, nauk kognitywnych i psychologii rozwojowej, tysiące skanów procesów zachodzących w naszym organizmie, setki analiz uwalnianych neurotransmiterów. On o tym czytał, a ona instynktownie wprowadziła nowy element do ich życia podsycając wzajemne zainteresowanie i doprowadzając do szału sąsiadkę odgłosami dochodzącymi z ich sypialni. Badania prowadzone były na grupie zakochanych z wzajemnością osób i trwały wiele lat. Jednak wnioski były bardzo zaskakujące. Jego analityczny umysł próbował połączyć wyniki płynące z przeprowadzonych badań z próbą odkrycia tajemnicy dziwnego znaleziska z ostatnich tygodni. Dzięki najnowszym osiągnięciom tomografii komputerowej, wbrew oczekiwaniom naukowców okazało się, że bardzo podobne procesy zachodzą w mózgach osób zakochanych, jak i notorycznych przestępców, których badano w celu wyjaśnienia przyczyn biologicznych ich postępowania… Puszczańskie opowieści. Epizod 12 — Twardy Twardy czekał na analizę Olgi dotyczącą feralnego znaleziska. W swojej wieloletniej karierze miał już do czynienia z wieloma drastycznymi i tajemniczymi sprawami, które z pozoru wydawały się nie do rozwikłania, jednak dobrze zdawał sobie sprawę z tego, że czasami z pozoru nieistotny szczegół może doprowadzić do odnalezienia właściwego tropu. Zastanawiał się też jak to jest możliwe, że tak niewinnie wyglądająca dziewczyna z sąsiedztwa posiadła tak przenikliwe umiejętności profilowania i odkrywania motywów zbrodni. Dobrze pamiętał jej ojca, którego wielokrotnie odwoził do izby wytrzeźwień na początku swojej kariery. Wiedział też, że jako dziecko zaszywała się w swoim pokoju i z namiętnością pochłaniała niezliczone tomy literatury z najróżniejszych dziedzin. Był to jej azyl przed okrutnym i niesprawiedliwym światem dorosłych, w którym przyszło jej funkcjonować. Opowiadała mu też czasami, jak to marzyła o spokojnej i kochającej się rodzinie, której sama nigdy nie miała, spokojnym życiu bibliotekarki i nowych emocjach związanych z literaturą. Teraz musiała babrać się w tym gównie, pomyślał. Jakie to życie potrafi być zaskakujące. Musiał jednak przyznać, że była naprawdę dobra w swojej dziedzinie, zastanawiał się skąd brał się jej upór w dążeniu do celu i niewiarygodna nieustępliwość. Czy to zaprawienie w bojach z ojcem alkoholikiem przyczyniło się do wyrobienia tak silnej osobowości. Bardzo możliwe, pomyślał i podszedł do okna. Lekko je uchylił i wyciągnął z paczki ostatniego papierosa. Ręce mu się trzęsły, a na filtrze pojawiły się ślady potu z mokrych rąk. Wyczerpanie zawodowe, pomyślał… Puszczańskie opowieści. Epizod 13 — jak to 13?Epizod 13 był pechowy… Puszczańskie opowieści. Epizod 14 — EdekI po co mi to było.Grzybów mi się zachciało. Irytacja Edka sięgała zenitu. Cały dzień spędzony na komendzie.Po co mi były te studia historyczne. Po co zacząłem grzebać w tych teczkach na czwartym roku. Zachciało mi się dociekania prawdy, to teraz nigdzie nie znajdę już pracy w wyuczonym zawodzie. Zostaje mi tylko ewentualnie badanie historii brudnych talerzy na zmywaku w Albionie lub kopanie rowów na ziemiach retoromańskich. Teraz jeszcze ta reklamówka. Co za pechowe życie. Z drugiej strony, może jednak wszystko się odmieni, dostanę pracę na kasie w stonce, zostanę celebrytą wśród bezrobotnych humanistów jak zjadą się dziennikarze ze stolycy, można będzie trochę pościemniać, jak to dzielnie przedzierałem się przez zarośla. Pech...pech...pech…A może szczęście, kto to wie…Navigare necesse est, vivere non est necesse… pomyślał… Puszczańskie opowieści. Epizod 15 — rzodkiewki robaczywki Zapadał już zmrok. Po ekipach telewizyjnych i dziennikarzach ani śladu. Łowy w puszczy też okazały się niewypałem, a w kieszeni ostatnie 1,95 PLN. Edek ruszył leniwym krokiem w kierunku pobliskich ogródków działkowych. W półmroku powyrywał co tam popadło, no było tego z pół reklamówki rzodkiewek robaczywek, trochę szczypioru i coś jeszcze, ale nie wiedział co to za wynalazek, jakaś nowa uprawa, ni to sałata, ni to seler, ni kapusta, ale zjadliwe. Tak posilony zapił kolacyjkę świeżutkim browarkiem, na który spożytkował oszczędności… Teraz można spokojnie snuć rozważania nad sensem ludzkiej egzystencji, całe szczęście nie pada, więc jednak jest jakiś pozytywny akcent rzeczywistości… Wiaterek tylko przenikliwie chłodnawy, no ale cóż, nie wszystko może być idealne. Przed jego oczami rozpościerał się widok rodzinnej miejscowości spowitej toksycznymi oparami z pobliskiej fabryki chemicznej, z rzadka oświetlonej ulicznymi latarniami. Za to biły jasnością iluminowane mury trzech kościołów i trzech cerkwi, w powietrzu unosił się dźwięk bijących dzwonów, gra muzyka… Jest wiara w narodzie, pomyślał, wysączając ostatnią kroplę napitku… Puszczańskie opowieści. Epizod 16 — Palazzo Orsini Pio Righetti Odcięta głowa, żadna nowość pomyślał Edek. Historia starożytna obfituje w podobne wydarzenia. Pierwsza myśl — Jan Chrzciciel, ale trudno przypuszczać, że ta relikwia zachowała się do naszych czasów i znalazła się akurat na jego ścieżce. Adulescentulus Carnifex — Dzieciak Rzeźnik, bardzo ciekawa osobowość, zanim odciął mu głowę przyjaciel i wysłał w podarunku Cezarowi zdążył wybudować największy teatr w starożytnym Rzymie, na którego ruinach znajduje się obecnie między innymi Palazzo Orsini Pio Righetti, to chyba będzie pałac pobożnych władców, czy coś w tym rodzaju pomyślał. W sumie wszystko się zgadza, władcy im bardziej pobożnymi się mienią tym więcej ofiar pociągają za sobą ich rządy. Zastanawiał się tylko na co liczył Dzieciak Rzeźnik uciekając przed Cezarem do Egiptu, musiał zdawać sobie sprawę, że jego los jest przesądzony, w sumie być może dlatego włożono w jego usta sentencję z nutką pogardy dla wartości ludzkiego życia. Zemścił się zza grobu, bo Cezara zamordowano cztery lata później w podziemiach teatru który wybudował. Zostało mu jeszcze kilka rzodkiewek z wczorajszej kolacji, historia jest nauczycielką życia, pomyślał, ale chyba nie dla mnie, bo zazwyczaj pakuję się w tarapaty. Obserwował drogę wiodącą wzdłuż ściany lasu i przejeżdżające nią samochody, ruszył jak zwykle niezdarnym krokiem w kierunku miasteczka. Minęła go biegaczka w obcisłym stroju, przypiętym do ramienia smartfonem i słuchawkami na uszach, miał nadzieję, że nie zwróciła uwagi na jego podarte buty, które stanowiły najcenniejszą rzecz którą posiadał… Puszczańskie opowieści. Epizod 17 — prorok Olga weszła pod natrysk po porannym treningu. Widok tego bezdomnego zawsze ją intrygował. Minęła go przy ścianie lasu. Wyłonił się jak zwykle znikąd w ostatniej chwili. Włosy sięgające do ramion i obfita broda skutecznie zasłaniały twarz, jednak spotkanie jego wzroku wprawiało ją zawsze w zakłopotanie. Jasne i przenikliwe spojrzenie ni jak nie pasowało do reszty postaci. To musi być młody człowiek, pomyślała. Ciekawe co skłoniło go do takiego życia, czy to kwestia wyboru, czy niefortunny zbieg okoliczności. Pomimo lichego ubrania i dziurawych butów, sprawiał zupełnie inne wrażenie kiedy otworzył usta. Właściwie zawsze wypowiadał tylko dwa słowa „Dzień dobry”, ale w tych zwykłych, z pozoru przecież nic nie znaczących słowach, w ich intonacji, nienagannej dykcji i natężeniu dźwięku z jakim docierały do jej uszu ukrywał się cały nieodgadniony i pełen niespodzianek świat jego osobowości. — Widziałaś Jezusa? Zapytał Jarek. — Tak, widzę go codziennie, niezależnie od tego czy jadę samochodem, biegnę, czy idę do pracy. Deszcz, czy śnieg, słońce czy niepogoda nasze oczy muszą się spotkać. — Tak tylko pytam, bo wczoraj go nie widziałem, myślałem ze coś się z nim stało. — Da sobie radę, nigdy o nic nie prosi. Tylko te jego piękne oczy nie dają mi spokoju. — Tak, te oczy są niesamowite. Mnie też nigdy o nic nie zapytał. Mam wrażenie że wie o nas wszystko i nie musi o nic pytać… Puszczańskie opowieści. Epizod 18 — perfekcyjna pani domu Zarzuciła do tyły piękne i gęste włosy, których zazdrościły jej wszystkie znajome i spięła je gumką. Spojrzała w lustro, nad czołem pojawił się przedziałek, tak będzie dobrze. Wyrzuciła wszystkie przedmioty z pojemnika w łazience, gąbki, gumki, małe ręczniczki, gąbczaste podkładki w kształcie misia, kubek do płukania zębów, kilkanaście plastikowych buteleczek, których przeznaczenie zawartości znała tylko ona, wielka niebieska gąbka do kąpieli, kilka plastikowych woreczków, wszystko znalazło się na gąbkowym dywaniku w łazience. Postawiła na wannie butelkę ze środkiem do dezynfekcji gładkich powierzchni, spojrzała na osłonkę prysznicową, była totalnie upstrzona małymi plamkami, jeszcze więcej niewidocznych dla zwykłego zjadacza chleba plamek znajdowało się po drugiej stronie balustrady. Najgorszy był ten rowek oddzielający kabinę natryskową od reszty pomieszczenia, w którym poruszały się drzwi od kabiny, nie mogła na niego dłużej spokojnie patrzeć, ja cię załatwię skurwysynu, pomyślała i wskazała go palcem wskazującym lewej ręki, chociaż w pomieszczeniu nikogo więcej oprócz niej nie było.\nPuszczańskie opowieści Epizody 1--60\nAutor: Artur Czekański\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Puszczanskie_opowiesci_Epizody 1--60-ebookRO/p00659699i006" target="_blank" title="Puszczańskie opowieści Epizody 1--60 [Artur Czekański] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Puszczańskie opowieści Epizody 1--60 [Artur Czekański] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Nasza Misja - Optomer\nStart > Nasza Misja\nMisją firmy OPTOMER jest dostarczanie najwyższej jakości produktów i usług zwiększających efektywność pracy naszych klientów oraz oferowanie profesjonalnego wsparcia technicznego.\nWyróżnia nas innowacyjność, stały wzrost poziomu obsługi klienta oraz doskonalenie prowadzonych przez nas szkoleń z zakresu techniki światłowodowej.\nutrzymywanie stabilnej pozycji rynkowej firmy przez systematyczne podnoszenie jakości\nzapewnienie naszym klientom poczucia zadowolenia z produktów i usług świadczonych przez firmę OPTOMER\npodtrzymywanie opinii godnego zaufania producenta osprzętu światłowodowego\nzachowanie i doskonalenie poziomu jakościowego oferowanych produktów\nNaszych klientów zawsze stawiamy w centrum zainteresowania. Dbamy o zaspokojenie ich potrzeb poprzez produkcję i dostarczanie efektywnych oraz niezawodnych produktów. Rozmawiamy z naszymi kontrahentami o ich oczekiwaniach, jesteśmy otwarci na opinie i sugestie, które wprowadzamy w życie, modyfikując produkty na specjalne życzenie klienta. Szukamy porozumienia w imię dobrze rozumianej współpracy i wspólnie realizowanych celów.\nNasze rozwiązania są dostarczane klientom od ponad 27 lat, a ich wysoka jakość jest wizytówką firmy oraz gwarantem rynkowego sukcesu każdego przedsięwzięcia. Dążymy do tego, aby marka OPTOMER była kojarzona z profesjonalizmem i najwyższą jakością.\nJednym z naszych podstawowych celów jest doradztwo w wyborze optymalnych rozwiązań. Pragniemy zapewnić naszym klientom dostęp do wiedzy o produktach i technologii naszej firmy poprzez organizowanie licznych certyfikowanych szkoleń tematycznych i instalacje pokazowych sieci pilotażowych.\nTo fundamentalna wartość firmy. Pełne wykorzystanie i rozwijanie ich potencjału z jednoczesną akceptacją indywidualnych uwarunkowań pozwala na realizację celów firmy. Promujemy kreatywność i efektywność, pracujemy zespołowo, zwiększając w ten sposób skuteczność naszych zadań. Działamy odpowiedzialnie względem klientów, partnerów, dostawców i środowiska, traktując firmę jako wspólne dobro.


Radzymińska: 5 osób rannych, 3 rozbite samochody - Targówek\n07.11.2012 13:51 utrudnienia dla kierowców\nRadzymińska: 5 osób rannych, 3 rozbite samochody\nWypadek na RadzymińskiejMarcin Gula /tvnwarszawa.pl\nPoważny wypadek na Radzymińskiej. Zderzyły się trzy samochody. Pięć osób zostało rannych.\n- Do wypadku doszło na wysokości numeru 204 - informował o godzinie 13.40 Tomasz Oleszczuk, ze stołecznej policji. - W zderzeniu brał udział bus oraz dwa samochody osobowe - dodaje.\n- Fiat ducato uderzył w volkswagena golfa, odepchnął go, po czym zderzył się z volkswagenem passatem – relacjonuje Marcin Gula, reporter tvnwarszawa.pl. – Strażacy przez kilkanaście minut, przy użyciu specjalistycznego dźwigu, podnosili fiata. W tym czasie Radzymińska była nieprzejezdna – dodaje. O godzinie 14.25 udrożniony został jeden pas ruchu.\nW wypadku rannych zostało 5 osób, w tym kobieta w ciąży. – Do szpitala została odwieziona ciężarna, która była kierowcą golfa. Wraz z nią pogotowie zabrało również dziecko, które również jechało samochodem – informuje Gula.\nWypadek na Radzymińskiej fot. Marcin Gula /tvnwarszawa.tvn24.pl\nZdjęcia przesłał na Kontakt24 internauta Daro:\nwypadek dnia 07.11.2012 ul. Radzymińska 202\nzgłoś naruszenie odpowiedz 08.11.2012 12:09 ~WARSZAWIAK…\nNiemam co prawda na tablicach WWL tylko WF mieszkalem 30 lat w Wawie a kakretnie Saskiej Kepie i wyprowadzilem sie z mieszkania do DOMU w Markach i jest mi tu o wiele lepiej niez w tej glosnie i smierdzacej Wawie zamieszkalej przez przyjezdych z calej Polski !!!\nRoberto mam to samo, byłem "Twoim sąsiadem" na Kępie i też uciekłem do Ząbek pod Warszawę. Saska Kępa to nie ta sama jak sprzed 10-15 lat. Przyjezdni niszczą naszą kochaną Kępę.\nSASKA KĘPA zaludniona jest teraz przez pracusiów z całej Polski. Przykre bardzo\nSŁOIKI DO DOMU!!!!!!!!!!!!!!\nzgłoś naruszenie odpowiedz 08.11.2012 09:14 ~Reks\nJeśli stac Cię na samochód to miej go na warszawskich a jesli ci sie nie podoba wracaj na wieś bo tam jest taniej\nNikt mi ani innym osobom nie będzie mówił co ma robić i jak postępować. Zwłaszcza w kwestii rejestracji auta. Jak ci społeczeństwo nie przystaje do twojego światopoglądu to trudno... męcz się z tym sama ;)\nzgłoś naruszenie odpowiedz 08.11.2012 01:03 ~wąski\nMój Mąż też jest z Warszawy ale ja nie a samochód jest na mnie żeby było taniej i co blachy inne a w środku Warszawiak hahah\nu mnie to samo:) a ja pochodzę spod Lublina i jeżdze autem w leasingu na WE :)Mąż Warszawiak prywatnym zarejestrowanym w miejscu spod pochodzę:)))\nja znam dwie laski z lublina i jak przyjadą swoim lanosem do wawki to wymiataja jak sie patrzy.Więc jak słucham tych super kierowcówców z wawki (wiek 18 do 22.mamusia przyjezdna i tata też ) i krytykują tych ludzi to mi się żygać chce.Taki dzieciak prawko zrobił w łomży bo tam jedno rondo,na jego intelekt na granicy umiejętności.I sie wymądrza.Że ten to taki a ten tak jeździ.A na rondzie babka fotel mokry sie robi bo pasy źle namalowali.Zastanówcie sie barany o czym wy piszecie.A może trzeba poprosić tatę niech da pojeździć.hi,hi\nzgłoś naruszenie odpowiedz 07.11.2012 20:58 ~polak\nbo tylko Ci na WWL powodują wypadki!!!??\nłżesz i kłamiesz jak Tusk i wszyscy rodowici!\nzgłoś naruszenie odpowiedz 07.11.2012 20:27 ~edi\nCi na WWL jak piszesz, kiedyś mieszkali w Warszawie, ale cieżko pracowali i dzięki temu teraz mieszkają w domach z ogrodem pod Warszawą !!! Ja mam na tablice na WWL i dobrze mi z tym, nie uważam się za gorszą !!\na oni kiszą sie u mamusi na 40m2 i jedyne co potrafią to płakać na forum jacy to są rodowici.\nŻygać się chce na te ich teksty.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 07.11.2012 20:16 ~przyjezdna\nzgłoś naruszenie odpowiedz 07.11.2012 20:13 ~warszawianka\nzgłoś naruszenie odpowiedz 07.11.2012 20:10 ~Roberto\nzgłoś naruszenie odpowiedz 07.11.2012 20:08 ~Lola\nnie dziele ludzi na lepszych lub gorszych po nr rejestracji samochodu jakim się poruszają, ale z obserwacji moge potwierdzić że ci z WWL jeżdzą po chamsku, cwaniacku.....generalnie ulica Radzymińska jest dobra dla takich, rozpędzają się, zajeżdzają drogę...itp.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 07.11.2012 19:47 ~STi\ni urwał! nie sztuka się rozpędzić - sztuka to wyhamować... ale na wsiach tego nie uczą, tam się loduje w polu, albo zawija na drzewku...


Membrany dachowe pvc - Katalog stron Jarmi\nW Złotoryji znajduje się firma Seban, która trudni się budowaniem hal ze stali z różnorodnymi projektami dachowymi oraz elewacyjnymi. W branży jesteśmy obecni od bardzo dawna i mamy bardzo duże doświadczenie w zakresie kompleksowego budowania hal. Dlatego mamy możliwość zbudować wszelkiego typu projekt architektoniczny. Podczas wykonywania przedsięwzięć architektonicznych wykorzystujemy pewne oraz najnowszej generacji materiały budowlane. Wszystkie prace prowadzone są pod profesjonalnym nadzorem bardzo dobrych inżynierów, co daje gwarancję najlepszej jakości wykonanych prac jak również brak błędów budowlanych. Ponadto firma Seban zajmuje się budową nowoczesnych i przyjaznych środowisku dachów zielonych, a także wykonuje hydroizolacje pokryć dachowych płaskich. Klienci mogą również zakupić w firmie Seban różne artykuły miedzy innymi: membrany PVC Vinitex, folie basenowe i cały ogrom innych. W ofercie dostępna jest także wspaniała izolacja akustyczna Tecsound, która rewelacyjnie sprawdzi się w przemyśle motoryzacyjnym np. do wygłuszania przedziałów pasażerskich. Po zrealizowaniu projektu budowlanego, klienci mają możliwość liczyć także na pomoc w renowacji pokryć dachowych. Z usług firmy Seban skorzystało szereg znanych firm na polskim rynku, a szczegółowe relacje z budowy tych przedsięwzięć wraz z objaśnieniem zakresu realizowanych usług zamieszczone są na stronie internetowej seban.com.pl.\nTytuł: Membrany dachowe pvc\nSłowa kluczowe: Izolacje akustyczne tecsound, Tecsound, Folie basenowe, Hydroizolacje dachów płaskich, Membrany dachowe, Membrany tpo, Akustyka, Izolacje akustyczne\nGdzie kupić rozdzielnice? Firma Marstef.pl »\nNa pewno można to zrobić w sklepie elektrycznym, ale co zrobić, jeśli szukamy czegoś na indywidualne zamówienie? Najlepiej skorzystać z oferty wyjątkowej firmy marstef.pl. jest to firma polska, która ma w ofercie to wszystko, czego szukamy. Zajmuje się produkcją bardzo dobrej jakości rozdzielnic, które są w przystępnej dla klientów cenie. Takie roz...\nMGasior - kominki z kamienia naturalnego »\nTwoim marzeniem jest posiadanie marmurowego blatu kuchennego? Przeprowadzasz się do nowego domu albo planujesz remont kuchni i wreszcie możesz spełnić swoje marzenie? Prezentujemy Ci naszą ofertę i zapewniamy, że dostępne u nas blaty kuchenne z kamieni naturalnych są eleganckie, modne i przede wszystkim odporne na działanie czynników zewnętrznych. ...\nChcesz, aby Twoja kuchnia nabrała nowego blasku i finezji? Wybierz szkło hartowane z ulubionym motywem lub zdjęciem, wykonane przez Prolinea! Jest to doskonała alternatywa dla płytek ceramicznych. Szkło hartowane jest odporne na wysokie temperatury oraz uderzenia. Nasze produkty posiadają atesty Krakowskiego Instytutu Szkła i Ceramiki. Są bezpieczn...\nRD Tech »\nFirma RD Tech działa na terenie całej Polski, zapewniając dojazd do klienta oraz profesjonalne szkolenia. RD Tech to autoryzowany serwis firm takich jak Radiodetection, Primayer, Pearpoint, Riser Bond, Deep Trekker, Riken Keiki oraz Schonstedt. Pracownicy firmy RD Tech zapewniają dojazd do klientów w każdej część Polski. Firma RD Tech zapewnia tele...\nGruz City to firma oferująca wywóz gruzu i odpadów budowlanych. Nasza oferta obejmuje worki big bag, dzięki którym możliwy jest szybki i sprawny wywóz gruzu oraz innych odpadów budowlanych, powstałych w trakcie remontu. Gruz City jest firmą znaną ze swojego profesjonalizmu oraz rzetelności. Dzięki nowowczesnemu sprzętowi i wykwalifikowanej załodze,...


Tapeta Liść Akwarela Tekstura na wymiar\nTapeta Liść Akwarela Tekstura\nautor: Karma\tid motywu: 2671\nTagi: Tapety Rośliny i Liście, Tapety Pastele, Tapety Kwiaty, Tapety Akwarele,\nRośliny od niepamiętnych czasów działa na człowieka kojąco. Chyba nic tak jak zieleń nie uspokaja i nie poprawia samopoczucia. Widok łąki pełnej kwiatów, lasu od razu poprawia humor. Patrząc świat roślin relaksujemy się, nabieramy mocy. Każdy powrót z z łona przyrody pozostawia w człowieku radosne wspomnienie i potęguje chęć na więcej. Czy da się utrwalić uczucie wiecznego obcowania z naturalną roślinnością? Są na to różne sposoby. Jednym z nich jest tapeta Liść Akwarela Tekstura.\nTapeta Liść Akwarela Tekstura – uderzająca moc zieleni\nTapeta Liść Akwarela Tekstura występuje w różnych barwach i wzorach. Motywy roślinne uderzają żywością i subtelnym powabem. Spoglądanie tapety Liść Akwarela Tekstura o każdej porze dnia i nocy sprawia, że non stop czujemy się wypoczęci. Ten widok roślin i liści nigdy nie powoduje znudzenia. Tapeta Liść Akwarela Tekstura to przyroda w różnych odmianach. Na tapecie znaleźć można barwny wzór kwiatowy w przeróżnych barwach – zielony, błękitny, różowy, szarość, organge, złoty, biały, kremowy, bordo, czerń, turkus. Wszystkie barwne wzory tworzą niezwykłą kompozycję. Wzory na tapecie Liść Akwarela Tekstura jest oryginalne i niepowtarzalne. Zobaczymy wyspę czarno-białych palm, letnią florę, tropikalne liście, wielobarwne pióra, liść bananowca, różowe liście piwonii, siatkiczarno-białych liści i inne.\nTapeta Liść Akwarela Tekstura w salonie\nW przestrzeni mieszkania jest wiele pomieszczeń, do których idealnie pasuje tapeta Liść Akwarela Tekstura. Można nią ozdobić większy i mały pokój. Sprawdzi się też w salonie, w którym zazwyczaj przyjmujemy naszych gości. Tapeta Liść Akwarela Tekstura to również świetny pomysł dla miejsca snu i odpoczynku. Gdziekolwiek się znajdzie tam prezentuje się elegancko i z klasą.\nPodwójna struktura tapety Liść Akwarela Tekstura\nTapeta Liść Akwarela Tekstura posiada podwójną strukturę. Występuje w odmianie struktury płótna i gładkiej. Tapeta na podkładzie z flizeliny, wyjątkowo odporna na wszelkie zarysowania i draśnięcia, pęknięcie. Posiada także określoną odporność ogniową. Wyprodukowana na bazie materiału winylowego dosyć łatwo klei się do powierzchni ściany.\nTapetę Liść Akwarela Tekstura bardzo łatwo klei się do powierzchni ścian. Do tego wystarczy tylko doskonałego kleju montażowego. Klej błyskawicznie scala tapetę z powierzchnią ściany. W krótkim czasie wysycha. Krótko po pracach montażowych tapeta przylega szczelnie do powierzchni.


Producent bilbordów wielkoformatowych - Dream Game\nStart » Firma » Drukarnie » Producent bilbordów wielkoformatowych\nCzy interesują Państwa wysokiej jakości formy reklamy, które skutecznie przyciągną wzrok potencjalnych klientów? To właśnie produkcją tego rodzaju rozwiązań zajmuje się nasza nowoczesna firma Max4Media, która specjalizuje się przede wszystkim w druku wielkoformatowym. Firma Max4Media działa na krajowym rynku już od wielu kat, a dla naszych klientów możemy stworzyć między innymi estetyczny billboard - Warszawa. Estetycznym nadrukiem reklamowym możemy pokryć również powierzchnię siatki mesh, która może zostać umieszczona na ścianie budynku, gdzie nie przesłoni okien. Nowoczesny billboard - Warszawa stworzymy dla Państwa w bardzo przystępnej cenie.\nDodane: 2019-07-22 Kategoria: Firma / Drukarnie


Istnieje szansa na likwidację TVP Info? PO się nie poddaje - Crowd Media\nIstnieje szansa na likwidację TVP Info? PO się nie poddaje\nRafał Trzaskowski rozpoczął swoją kampanię prezydencką od uderzenia w TVP Info. Projekt ustawy likwidującej kanał informacyjny zostanie złożony w Sejmie.\nRafał Trzaskowski swoją kampanię w wyborach prezydenckich rozpoczął od uderzenia w TVP Info. Na pierwszej konferencji prasowej po nominacji, zapowiedział zbieranie podpisów pod projektem ustawy o likwidacji tego kanału informacyjnego. Jak mówił prezydent Warszawy, TVP Info jest gniazdem nienawiści siejącym kłamstwa, pomówienia i manipulacje.\nPlatforma Obywatelska rozpoczęła zbiórkę podpisów pod projektem i jak powiedział w Radiu Zet Marcin Kierwiński, podpisy zostały zebrane.\nPo objęciu sterów przez Donalda Tuska w największej partii opozycyjnej zaczęły pojawiać się informacje, że sprawa likwidacji TVP Info nie jest priorytetowa i nie ma politycznego potencjału. Lider Platformy Obywatelskiej podobno nakazał zamrożenie tematu ad calendas graecas. I o ten projekt był pytany w Radiu Zet Marcin Kierwiński.\nZ całą pewnością nie będzie projektu reformy mediów publicznych, który PO wielokrotnie składała, ale projekt likwidacji TVP info z szacunku dla tych, którzy się podpisali, będziemy musieli złożyć i je złożymy – powiedział na antenie radia. Jak dodał sekretarz generalny Platformy Obywatelskiej, złożenie do laski marszałkowskiej projektu ustawy, to “kwestia kilku najbliższych tygodni”.\nKierwiński podkreślił, że “to będzie decyzja komitetu referendalnego, prezydenta Trzaskowskiego, który w oczywisty sposób skonsultuje to również z Donaldem Tuskiem”. Dopytywany, czy Donald Tusk podchodzi sceptycznie do tematu, odpowiedział, że to nie jest dzisiaj kluczowa sprawa.\nZ całą pewnością to nie jest dziś najważniejszy obszar aktywności Platformy i z całą pewnością przewodniczący Tusk koncentruje się na tym, co teraz najważniejsze – planie działania – Powiedział w Radiu Zet.\nTagikierwiński projekt likwidacji tvp info Trzaskowski


Dj na wesele Tarnow : Rozrywka\nDj to figura, jaka zna się na muzyce i potrafi ją wyeksploatować w trakcie takich potańcówek, jak wesela. To jest profesja, jaka oddaje się w stu procentach dla muzyki oraz dla gości, którzy są jednocześnie klientami. Team muzyczny prowadzi całą akcję, przejmuje stery dotyczące zabawy, komponowania repertuaru oraz zagrzewania gości do tańca. Wskutek tego od zespołu niezmiernie często zależy, czy impreza się po prostu uda. Dj na wesele tarnow to miarodajna metamorfoza. Nie jest to typowy zespół. Dj łączy piosenki tak, aby z zabawy skorzystali nie tylko starsi członkowie, jakkolwiek dodatkowo oraz młodzi ludzie, jacy chcą doznać nowości artystycznych w zakresie muzyki. Oczywiście, wszystko jest negocjowane z zamawiającym, czyli zazwyczaj z parą młodą, która za to wszystko płaci – wypróbuj dj na wesele jaslo. Nie ma tutaj totalnej swobody, dlatego zespół jest pod tym względem poniekąd ograniczony. Nie zmienia to niemniej jednak faktu, iż właściwy zespół zagwarantuje zabawę do białego rana. W jaki sposób zapoznać, czy zabawa się udała? Wystarczy popatrzeć na bawiących się gości bądź na jałowy parkiet oraz przepełnione stoły.\n07/19/2016Każdy ma prawo studiować to, na co ma ochotę


38743070_208616496667308_3532734798529298432_n - EXAMPLE.PL - dajemy dobry przykład !\n‹ 1 / 16 ›\nProjektantka effe.colors tworzy bajecznie kolorowe obrazy z myślą o ludziach, którzy kochają otaczać się barwami i uważają, że elegancja nie zawsze idzie w parze z bielą, czernią i szarością. Jej prace to doskonała dawka pozytywnej energii na zimowe dni.\nEwelina Czarniecka jest uzdolnioną malarką, która łączy tradycyjne malarstwo akrylowe z nowoczesnymi technikami komputerowymi, w wyniku czego powstają niesamowite, odważne i nasycone kolorami obrazy i plakaty. Jak sama mówi, tworzy, aby odczarować swoje ponure (zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym) otoczenie. Tak bardzo go nie lubi, że postanowiła wymyślić sobie własny, kontrastowy, żywy świat, w którym chciałaby żyć. Jej prace często przedstawiają ludzi (zwłaszcza postaci kobiece) oraz naturę, której Ewelina kocha się przyglądać i interpretuje ją na własny, kolorowy sposób. Przynajmniej jeden żywy kolor to element stylu Eweliny, którym artystka lubi otaczać się na co dzień.\nJeżeli macie ochotę odmienić swoje wnętrze plakatem w żywym, energetycznym kolorze, zajrzyjcie na platformę Pakamera.pl, gdzie znajdziecie prace effe.colors. Wystarczy kliknąć tutaj.\neffe.colorsEwelina Czarnieckagrafikakolorkolor w sztucekolorowe obrazymalarstwo akryloweplakatprint