Ulubiona zupa brokułowa z fetą | Odkryć piękno - Blog podróżniczy\nUlubiona zupa brokułowa z fetą\nbrokułykrem brokułowykrem z brokułówzupazupa brokułowa\nNieczęsto gotuje, to już wszyscy wiedzą ale w wakacje się przykładam. Mam więcej czasu na gotowanie i jedzenie. Buszuję po targowiskach i ogrodach, wyciągam z nich kolorowe i dziwne produkty, mało znane i mało lubiane. Gotuję zdrowo i szybko. Ogólnie, jak to mój syn mawia „u nas obiad trwa od 14.00 do 14.10” . Natomiast kolacja do 23.00, bo często nam się zdarza odgrzewać pyszne zupy z obiadów. Postanowiłam przedstawić jedną z nich. Mój HIT zupa brokułowa z fetą, a w zasadzie krem z brokułów.\nSkładniki po mojemu:\n1 paczka mrożonych różyczek brokułu\nGarnek i blender!\nNajpierw potrzebny jest wywar warzywny. Jedni rozgotowują kostkę warzywną Winiary a inni wolą gotować warzywa, które przydają się później na sałatkę, bo nie potrzebujemy ich do tej zupy. Więc kostkę rozpuszczamy w 2 litrach wrzątku i wrzucamy pokrojone ziemniaki oraz czosnek. Gotujemy pod przykryciem ok. 20 min. Do ziemniaków dodajemy oczyszczony brokuł i gotujemy kolejne 10 minut. Kiedy brokuły będą miękkie, blendujemy wszystko i do smaku przyprawiamy solą i pieprzem. Zupa gotowa!\nJednak aby podać ją w ciekawy sposób, proponuję na głęboki talerz pokroić i ułożyć ser feta oraz kilka różyczek brokułu mrożonego, które wcześniej musimy podgotować na parze lub w wodzie. Mając pod ręką mrożonki nie trzeba kupować dwóch sztuk brokułów. Jednak te różyczki brokułu muszą być twardsze, nie mogą być rozgotowane. Wyłożyć je również na talerz obok fety w dowolnej ilości i nalać zupy, kremu z brokułu. Pycha!


Wątki bez odpowiedzi | Aktywne wątki Teraz jest Cz maja 28, 2020 8:39 pm\n[ Posty: 423 ] Przejdź na stronę Poprzednia strona 1 ... 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18 ... 29 Następna strona\nW świecie przypadków nie ma miejsca na wolną wolę a jedynie na ruchu Browna i chaos.\nChęć morderstwa wynika z wolnej woli, Bóg może dopuścić ten czyn,\nCzyli Bóg nie jest w stanie przewidzieć jaki będzie wybór człowieka, nawet jeśli zna wszystkie przyczyny? Zna skutek wyboru z oglądu rzeczywistości, tak?\nChoć Bóg zna wszystkie przyczyny i skutki, czyni dla stworzenia wszystko, co słuszne na tę chwilę uwzględniając wszystkie przesłanki, jak nasza wola, jej stabilność, determinacja, jak i to, że jesteśmy społeczni i czy służymy Jemu samemu, czy dwóm, trzem panom.\nPn sie 27, 2018 2:55 pm\nWolna wola jest dla Ciebie czymś bardziej losowym od losowości (od nieoznaczoności kwantowej nawet?)\nWprost przeciwnie - psycholog mógłby przewidzieć wybór dziecka, choć w tym brała by udział Wolna Wola, a nie przewidzi ruletki.\nNie, myślę, że po prostu wola jest też losowa, nie wiem, czy "bardziej czy mniej", bo brakuje danych empirycznych. W przypadku prostych wyborów (alternatywa) naukowcy byli w stanie zwiększyć szanse przewidzenia wyboru badanego powyżej statystycznych 50%, na podstawie analizy działania mózgu na kilka sekund przed tym, jak badany sobie uświadamiał własny wybór.\nTo Ty twierdzisz, że wolna wola wyłamuje się z prawideł tego świata. I że Bóg nie gra w kości (elektrony lecą po jednoznacznych trajektoriach), ale wybór człowieka byłby dla Niego zagadką, gdyby nie poznawał go z wieczności, a tylko próbował przewidzieć ten wybór w oparciu o wiedzę o stanie świata (w tym człowieka) w momencie podejmowania decyzji.\nStąd twierdzę, że jeśli wybór człowieka jest dla Boga nieprzenikniony, to mocno gra w kości. Stwarzając Adama nie wiedziałby nic o kolejnych pokoleniach (zakładając, że decyzja o współżyciu jest wolna); wolna wola jest wtedy takim "przypadkiem".\nPn sie 27, 2018 3:09 pm\nAle Bóg nie jest takim "demonem Laplace'a" !, po prostu zna przyszłość bo jest wszechwiedzący.\nA czym jest wolna wola - jest to dla nas tajemnica, jeszcze większa niż świadomość.\nBadano układ nerwowy robaka składający się z kilkunastu,kilkudziesięciu neuronów i okazało się że ani nie zachowują się w sposób deterministyczny, ani losowy ale "tak jak chcą".\nWolna wola to nie losowość. Możesz wybrać czy podnieść do góry prawą rękę czy lewą. A możesz 100 razy podnieść jedną rękę a 0 drugą, choć to byłoby skrajnie nieprawdopodobne, gdyby miało być losowe.\nTy twierdzisz że losowe przypadki się da przewidzieć bo nie są naprawdę losowe a wolną wolę nie. Ja podawałem przykład psychologa i koła ruletki, by pokazać że wolna wola to nie jest taka "losowość do kwadratu".\nNie wiem czym jest wolna wola i nikt nie wie.\nPn sie 27, 2018 3:19 pm\nNo to nie rozumiem, co chcesz powiedzieć przez to ,że Bóg nie gra w kości, skoro Bóg nie jest demonem Laplace'a.\nU Tomasz Bóg zna przyszłość, bo ma jej ogląd z wieczności, wieczne teraz, każda chwila i każdy przyszły przygodnik dla niego są po prostu istniejącymi, a nie możliwymi.\nW ten sposób Bóg "widzi" położenie piłki na wodzie w kolejnych 10 sekundach i skutki wyboru człowieka o tym, by do piłki dopłynąć. Nie ma znaczenia, czy skutek jest przypadkowy czy też nie jest przypadkowy.\nWręcz przeciwnie. Dla mnie wybór dziecka, mój wybór jak i efekt działania ruletki jest jakoś przypadkowy, tj. niektóre przyczyny są tam wieloznacznie przyczynujące; ewentualnie można szukać pewnej prawidłowości (i tak zwiększyć szanse na to, że się przewidzi wybór dziecka; ale zawsze wchodzi w grę przypadek, czyli brak jednoznacznej przyczyny dla której w 99 przypadkach dziecko wybierało czekoladę a w setnym wybrało zupę brokułową).\nPrzecież to Ty twierdzisz, że przypadków nie ma, zatem losowość jest tylko brakiem naszej wiedzy o wszystkich przyczynach. Czy co miałeś na myśli mówiąc, że przypadków nie ma?\nMoże ogólnie - co Ty rozumiesz przez przypadek, bo może się po prostu nie rozumiemy.\nPn sie 27, 2018 3:32 pm\nZamiast przypadku nie przyczyny fizyczne - które "wylicza demon Laplacea" ale wola Boga.\nPn sie 27, 2018 4:01 pm\nOk, czyli idąc przykładami, jeśli dobrze Cię rozumiem:\n1. Elektron może się znaleźć w określonych położeniach; być może nie ma przyczyny fizycznej, która powoduje, że przy znanym rozkładzie prawdopodobieństwa elektron pojawi się w miejscu xyz - w kaskadzie przyczyn tego świata to przypadek; ale Bóg chce by był w tym oto konkretnym miejscu (wola Boża) i dlatego tam się znajduje (przyczyna spoza tego świata)\n2. Człowiek chory psychicznie (brak wolnej woli) pociąga za cyngiel zabijając drugiego człowieka; być może nie ma fizycznych / biologicznych (czy innych przyczyn w tym świecie), że akurat pociągnął za cyngiel w tym momencie wobec tego człowieka (przypadek); Bóg tak chciał i dlatego tak się stało (przyczyna spoza tego świata)\n3. Człowiek wolny dokonuje morderstwa pociągając za cyngiel. Nie wiemy jak działa wola człowieka; wybór tego czy owego jest przypadkowy (nie ma przyczyny, która spowodowała, że akurat wtedy zdecydował pociągnąć za cyngiel). Bóg ani tego chciał ani tego nie chciał, dopuścił, by tak się stało; zatem nie ma przyczyny spoza tego świata, że akurat wtedy zabił.\nPn sie 27, 2018 4:58 pm\nGdyby Bóg był zrozumiały oznaczało by to że nie jest to Bóg ale nasze fałszywe o Nim wyobrażenie.\nPn sie 27, 2018 5:36 pm\nZdaję sobie sprawę. Ale mówiąc że nie ma przypadków, a w ich miejsce jest wola Boża, cbcesz temu nadać jakąś treść. Skoro sąd był tak kategoryczny, to nie uciekaj teraz w teologię negatywną.\nGeneralnie dyskusja bardzo ciekawa dla mnie.\nPn sie 27, 2018 5:43 pm\nChodzi o to, że rzeczy mające jakieś znaczenie (niekoniecznie, gdzie elektron znajdzie się na kliszy) nie są zostawione przypadkowi.\nInna sprawa, że Bóg jest wolny, więc może i zmieniać swoje decycje. Jak pogodzić zmianę decyzji w czasie z tym że zna swoją decyzje od zawsze? Są pytania na które nie da się odpowiedziec.\nPrzypadek że akurat przepływała ławica ryb w miejscu gdzie Jezus kazał zarzucić sieć? Albo że wcześniej jakaś ryba połknęła monetę?\nPn sie 27, 2018 5:47 pm\nBóg nie żyje w czasie, by zmieniał decyzje w czasie. Żeby zmieniać decyzje trzeba też mieć wolę w możności (jeśli już pozostajemy w tej Tomaszowej nomenklaturze); Bóg jest czystym aktem, zatem jego wola nie ulega (nie może ulec) zmianie. Wolność woli polega na tym, że nie ma w niej konieczności.\nAle poczytałem jeszcze raz Tomasza i rzeczywiście - masz rację; u niego wyroki boskie są niezawodne i swoją przyczynowością obejmują zasadniczo wszystko dobro, a w złu moralnym - stronę fizyczną samego czynu przy wyroku dopuszczającym zło.\nPrzyczynowanie to uwzględnia charakter przyczyn wtórych, i tak niektóre skutki są konieczne, przygodne czy z przyczyn wolnych (i takimi też są chciane przez Boga - jako konieczne, przygodne czy wolne).\nZatem zdaniem Tomasza - to pewnie przypadek, że ławica ryb przepływała obok łodzi a jakaś ryba połknęła monetę; niemniej Bóg chciał, by przypadkowo udało się złowić ryby, czy znaleźć monetę.\nPn sie 27, 2018 9:45 pm\nTomizm jest systemem trudnym i wymagającym w odróżnieniu od prymitywizmu myślicieli nowożytnych, gdzie chlubnym wyjątkiem był Leinbnitz.\nTak, jak przypadkiem przechodzili tragarze,\njakie znaczenie miało by słowo "przypadek", skoro nie był by przypadkowy?\nPn sie 27, 2018 9:54 pm\nhttp://100-zabobonow.blogspot.com/2008/ ... zytna.html\nTrudny i wart przyswojenia - jak najbardziej; ale czy jest sens całe życie to wyznawać? Akurat zacytowałeś autora, który (neo)tomizm porzucił.\nAle u Tomasza przypadek nie przestaje nim być, skoro Bóg uskutecznia przypadkowe zdarzenie. Tak, jak Twój czyn nie przestaje być wolny, choć też jest uskuteczniony przez Boga. "Skutek pochodzi w całości od Boga i przyczyn wtórych".\nPn sie 27, 2018 10:49 pm\nBocheński był neotomistą, w końcu wybrał własną ścieżkę, bez przywiązania do autorytetów, ale jego filozofia bliska była racjonalności Tomasza a nie filozofii nowożytnej,\nTo zdefiniuj "przypadek" skoro jest to wydarzenie , którym posługuje się Bóg.\nCoś może nam się wydawać przypadkiem, tymczasem jest to w Planie i może za 1000 lat okazać się czemu ten plan służył.\nPn sie 27, 2018 10:54 pm\nStąd też racjonalność Tomasza - tak, zbudowany przez niego system - jak drabina Wittgensteina. Bocheński nie tyle później odszedł od autorytetów, co krytykował budowanie systemów w filozofii.\nPrzypadek - zdarzenie nieprzewidywalne.\nJa nie twierdzę, że zgadzam się z Tomaszem. Napisałem, że faktycznie prawidłowo przytaczasz jego pogląd. Nie lubię tego ujęcia, bo nie rozumiem, co miałoby znaczyć, że Bóg wyrokuje i przyczynuje grzeszny akt woli (jako i ruch rybki łykającej monetę), a zło tego aktu tylko dopuszcza.\nNatomiast tłumaczenie konkretnego zła naturalnego jako chcianego (czy zła moralnego jako dopuszczonego) przez Boga dla osiągnięcia innych celów wprost mnie obrzydza.\nPn sie 27, 2018 11:43 pm\nWeźmy zło niewyobrażalne - Ukrzyżowanie Chrystusa! A z tego zła wypłynęło niewyobrażalne Dobro.\nPn sie 27, 2018 11:49 pm


Chaotyczna karta, chaotycznej postaci medyka.~\nTemat: Chaotyczna karta, chaotycznej postaci medyka.~ Nie Sty 25, 2015 8:08 pm\nDo tej pory nie wiem, jakim cudem zgodziłem się podać tutaj tyle informacji o sobie, ale niech wam będzie.\nNazywam się Shirokawa Saori.\nJeśli chodzi o mój wiek, mam już za sobą 22 wiosny. Tak dokładniej urodziłem się 3 stycznia. Zszokowany, co? Tak, wiem… Być tak docenianym człowiekiem medycyny w tak młodym wieku to rzadkość. Aczkolwiek jest to możliwe i jestem tego idealnym przykładem, jeśli dobrze pamiętam, to się nazywał geniusz, czyż nie? Hahaha. Mimo wszystko wcale nie uważam się za lepszego niż inni, ale przejdźmy dalej.\nPochodzenie? Cóż… Moje życie zaczęło się w Japonii. To tam się urodziłem i to tam mieszkałem przez pierwsze 13 lat mojego życia. Później wędrowałem z kraju do kraju, od uczelni do uczelni, żeby skończyć mieszkając w Szkocji. No a teraz jestem tutaj.\nRodzina… Moi rodzice byli dość bogaci. Właściwie to nawet mało powiedziane, nie zdążyłem ich jednak poznać na tyle by móc wypowiedzieć się tutaj na ich temat. Zginęli w wypadku, gdy miałem zaledwie 3 lata, a moje wspomnienia o nich są bardzo mętne i jest ich zaledwie garstka. Zostawili mi jednak spory majątek, dzięki któremu mogłem się kształcić.\nDo jakiej grupy należę w tym niewielkim świecie pod kopułą? Właściwie, to sami mnie tutaj zaprosili, co w sumie nikogo nie powinno dziwić biorąc pod uwagę moje kwalifikacje medyczne. Tak, należę do Alfy. Mimo iż bez najmniejszego problemu przeszedłbym przez wszystkie testy - obyło się bez nich.\nRanga? Hmm… Szalony Medyk chyba będzie pasować. Też tak myślisz? No, to świetnie. Poproszę kolejne pytanie.\nZawód, tak? Hahaha. To chyba oczywiste, czyż nie? Ogólnie można mnie nazwać lekarzem, medykiem... Jeśli jednak bardziej się w to zagłębić… Wszystko zaczęło się od biochemii, później była hematologia, patologia, epidemiologia i interna. Mimo wszystko najwyższe kwalifikacje mam w dziedzinie hematologii. A, znam się też trochę na chirurgii.\nCo? Ciekawi cię moja orientacja seksualna, tak? Hahaha! Odważny jesteś, że o coś takiego mnie pytasz. Ale spokojnie. Nie mam ci tego za złe, lecz nie odpowiem ci na to pytanie. Wszakże... Jeśli naprawdę chcesz wiedzieć... Sam się przekonaj. Spróbuj własnych sił w walce o moje serce! Hahaha… Tak naprawdę, to nigdy się nad tym głębiej nie zastanawiałem, kompletnie mnie to nie interesowało. Przeżyłem kilka tam „miłostek”, jeśli to w ogóle można tak nazwać, ale to nie było nic czym można się pochwalić.\nMimo to mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że zaliczam się raczej do grupy tych biseksualnych.\nTyp?! Nawet takie szczegóły cię interesują? To już podchodzi pod naruszenie prywatności i przestrzeni osobistej! Ale skoro i tak już tyle o sobie powiedziałem, to chyba i to ścierpię. Tak więc myślę, że jestem typem switch. W dostosowywaniu się do sytuacji jestem mistrzem, w tym przypadku chyba byłoby podobnie.\nEch… Teraz charakter, czyż nie? Ciężko obiektywnie opisać samego siebie. Ale specjalnie dla was postaram się to zrobić jak najlepiej. Najważniejszą informacją tutaj będzie chyba fakt, że w zależności od sytuacji mój charakter nieco ulega zmianie, czy może nie on sam jak moje zachowanie. Potrafię diametralnie zmienić swoje poglądy i tok rozumowania w zależności od osoby z którą rozmawiam, dlatego też każdy człowiek może znać mnie jako innego człowieka, czy coś… Ciężko to wyjaśnić, ale myślę, że jest to spowodowane tym, iż lubię obserwować ludzi, przyglądać się ich reakcjom i na swój sposób bardzo mnie to ciekawi. W młodym wieku, znaczy ja cały czas jest piękny i młody żebyś sobie nie dopowiedział czegoś przypadkiem, byłem typowym outsiderem, oczywiście to nie tak, że byłem jakoś załamany i odcinałem się od świata, wynikało to po prostu z braku porozumienia z rówieśnikami, gdyż inaczej niż oni postrzegałem naszą rzeczywistość. Teraz jednak, w porównaniu do tamtych czasów jestem zupełnie inny. Można mnie nazwać wręcz duszą towarzystwa, znaczy to też zależy od tego towarzystwa… Hehehe. Jeśli już mówimy o tym jak się zmieniałem, to chyba należy też wspomnieć, że nie bez powodu pracuje w szpitalu. Dzięki temu mogłem coraz bardziej poznawać ludzi, nie jako jednostki, ale bardziej jako całość - człowiek. Ponadto jak to stwierdzili moi znajomi – mam Syndrom Matki Teresy. Myślę tu o fakcie, iż mam potrzebę ratowania wszystkich i wszystkiego przed wszystkim. Wiecie, usilnie chce naprawić cały świat. Czasem się zastanawiam czemu nie poszedłem na psychologię czy psychiatrię, no ale to zawsze można nadrobić, a ja i tak jestem dumny z tego co osiągnąłem. Hmm… Chociaż teraz uwielbiam przebywać, rozmawiać z ludzi, no i często jestem nawet nazbyt głośny, to jednak czasem dalej wolę posiedzieć sobie w ciszy i poobserwować. Samotne wieczory z książką i muzyką, to też nieodłączne fragmenty mojej skromnej egzystencji. A właśnie nie wspominałem jeszcze, iż ukończyłem szkołę muzyczną I i II stopnia. Muzyka jest chyba jedyną rzeczą, która potrafi mnie uspokoić niemal natychmiast. Mimo tego iż z natury jestem spokojną i dobrą osobą, to jak każdy mam swoje granice, których lepiej nie przekraczać. Chociaż trudno mnie wyprowadzić z równowagi, to naprawdę, lepiej nie próbujcie tego robić. Nie będę wam tłumaczył czemu, może kiedyś sami się przekonacie.\nMam opisać swój wygląd? A to nie widać? No dobrze, już dobrze. Jeśli chodzi o moją posturę, to jestem dość dobrze zbudowany. Mój wzrost jest przeciętny – mam 179 cm, a ważę jakieś 70 kilo, ale ręki nie dam sobie uciąć. Dawno się nie ważyłem, bo po co, skoro wyglądam dobrze, nawet bardzo dobrze? No właśnie, też nie widzę w tym sensu. Ogólnie codziennie rano biegam i trochę ćwiczę, więc jestem wysportowany, a na moim ciele widać zarys mięśni. Mam jasną karnację i długie białe włosy, które sięgają mi prawie do pasa oraz niebieskie, wręcz turkusowe oczy, które bardzo często są podmiotem komplementów kierowanych ku mojej osobie. Ponoć mam też piękny uśmiech. Powinienem tutaj chyba jeszcze napisać jak się ubieram, tak? Cóż, chodzę tylko i wyłącznie w wygodnych ciuchach. Najczęściej jest to zwykły, trochę za duży T-shirt lub bokserka, na które zarzucam jakąś koszulę, zazwyczaj w kratę – lubię ten wzór, wąskie jeansy, skórzany pasek i skaty, czasami czarne glany. Wszystkie te rzeczy na ogół w ciemnych barwach. Szarości i czernie, często z turkusowymi akcentami, rzadziej już z czerwienią i fioletem. Pomimo tego, że bardzo rzadko ubieram się w jakieś intensywniejsze kolory, mam też trochę takich ciuchów. I to by było chyba tyle.\nTeraz moje słabości… Cóż, do takich rzeczy też trzeba umieć się przyznać. Żeby było prościej wymienię je w punktach.\nArachibutyrophobia, tak boję się masła orzechowego. Nie pytajcie się dlaczego, po prostu tak mam i tyle.\nJak wspominałem chcę pomóc wszystkim i wszystkiemu, przez co łatwo można mnie zmanipulować i dość często pakuje się w kłopoty.\nChociaż potrafię zrobić wiele rzeczy i ciężko mnie nazwać niezdarnym, to jednak mam niewyjaśniony talent do robienia sobie krzywdy.\nGdy podczas rozmowy zaczyna się temat, na którym się znam i który mnie fascynuje, bardzo ciężko mnie uciszyć i prawie strasznie długie monologi zanudzając przy tym wszystkich wokół.\nCiekawostki na mój temat?\nPotrafię grać na fortepianie oraz wiolonczeli.\nUwielbiam czytać dark fantasy.\nNie trawię białego wina.\nNie przepadam za słodyczami, chociaż gdy najdzie mnie ochota, to nie pogardzę.\nTrenowałem krav magę.\nTemat: Re: Chaotyczna karta, chaotycznej postaci medyka.~ Wto Sty 27, 2015 9:29 pm\nTylko.. Co masz do masła orzechowego?\nJa tam lubię masło orzechowe.