Opłata za transakcję zabezpieczoną depozytem – Obsługa klienta EXANTE\nNie pobieramy opłat za transakcje zabezpieczone depozytem jako takie. Możesz handlować z wykorzystaniem dźwigni finansowej tak długo, jak długo utrzymujesz wykorzystanie depozytu zabezpieczającego poniżej 100%.\nW przypadku przekroczenia 100% depozytu zabezpieczającego, codziennie pobierana jest opłata o równowartości 100% rocznie od wartości przekroczenia.\nW chwili, gdy wykorzystanie depozytu zabezpieczającego na rachunku przekroczy 100%, zostanie wysłany do Ciebie e-mail z wezwaniem do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego, zatytułowany „Pilne: Wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego *AccountID*” ostrzegający o narażeniu i wzywający do jak najszybszego uzupełnienia depozytu zabezpieczającego.\nAby zmniejszyć wykorzystanie depozytu zabezpieczającego, możemy zamknąć Twoje pozycje ręcznie bez dodatkowego ostrzeżenia w przypadku, gdy wezwanie zawarte w wiadomości e-mail nie zostało przez Ciebie spełnione. Opłata za ręczną realizację w przypadku wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego wynosi 90 euro.\nOpłaty za przekroczenie depozytu zabezpieczającego są ustalane dla każdego wystawionego wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego i pobierane codziennie. Opłaty za nadchodzące weekendy pobierane są w nocy ze środy na czwartek.\nLiczba użytkowników, którzy uważają ten artykuł za przydatny: 39 z 71


Jak przygotować się do matury z biologi? - Blog Medicon\nmedicon.pl\t› Blog › Jak przygotować się do matury z biologii? Przydatne wskazówki oraz polecane pozycje książkowe.\nJak przygotować się do matury z biologii? Przydatne wskazówki oraz polecane pozycje książkowe.\nChcesz iść na studia medyczne, a może na farmację? Nie zależnie od wymarzonego kierunku studiów, czeka Cię matura, a na niej egzamin z biologii. Jak się do niego uczyć, uniknąć chaosu i nie wpaść w panikę? Sprawdź nasze wskazówki, jak przygotować do matury z biologii i z jakich książek skorzystać.\nZanim rozpoczniesz przygotowania do matury z biologii\nZegar bije nieustannie. Dlatego zanim obudzisz się na tydzień przed egzaminami, warto już wcześniej przygotować się z dostępnych materiałów. Zbiory zadań, podręczniki czy kompendia wiedzy to podstawa, aby utrwalić zdobytą wiedzę.\nCzy jednak każda książka, która wpadnie Ci akurat w ręce, będzie przydatna? Pamiętaj, chaos w notatkach to chaos w głowie. Przygotowania do matury z biologii rozpocznij zatem od wyboru odpowiednich materiałów.\nCzym się kierować przy wyborze materiałów do matury? Przede wszystkim podstawą programową. Książki po starszym rodzeństwie nie będą dobrym pomysłem. Matura mogła ulec w tym czasie wielu zmianom. Oczywiście mogą one posłużyć jako dodatkowa baza wiedzy. Nie będą one jednak w stanie przygotować odpowiednio do egzaminu.\nDlaczego to takie ważne? Kompendia maturalne to nie tylko garść informacji w pigułce, jakie warto sobie przyswoić. Taka sama wiedza znajduje się w podręcznikach, które towarzyszyły Ci w ostatnich latach. Różnica zaś leży w tym, jak te informacje są ułożone.\nPewnie doskonale zdajesz sobie sprawę, że trzeba rozumieć klucz i wymogi maturalne. Dzięki temu możesz zdać dobrze egzamin i dostać się na wymarzone studia. Sprawdź zatem aktualne książki takie jak:\nBiologia Zbiór zadań Matura 2022\nPomogą Ci one nie tylko utrwalić wiedzę z poprzednich lat, ale także zapoznać się z maturalnym kluczem. Możesz w nich znaleźć obszerne komentarze i wskazówki dotyczące udzielania odpowiedzi. Zawarte w nich informacje i schematy zadań są ułożone w ten sposób, aby zgadzały się z aktualnymi wymogami.\nJak widzisz, samodzielne przygotowanie do matury z biologii jest możliwe. Trzeba jednak wiedzieć, z czego się uczyć. Skoro wiesz już, jakie książki będą Ci potrzebne, dowiedz się, jak się uczyć mądrze i skutecznie.\nJak przygotować się do egzaminu maturalnego z biologii?\nZ niepokojem spoglądasz na kalendarz i odliczasz dni? Im szybciej zaczniesz przygotowania, tym będzie Ci prościej. Jak się uczyć biologii rozszerzonej? Podpowiadamy!\nNie kuj wszystkiego na blachę\nAby dobrze zdać maturę z biologii, nie wystarczy stara zasada ZZZ (zakuj, zdaj, zapomnij). Zamiast tego skup się na tym, aby zrozumieć poszczególne zależności, przyczyny i skutki niektórych procesów. Kiedy wiesz, co z czego wynika i potrafisz przeanalizować te zjawiska, łatwiej będzie Ci odpowiedzieć na maturalne pytania. Unikniesz także tzw. dziur w pamięci.\nByć może już wiesz, ile korzyści przynosi wspólna nauka. Nie tylko mniej się stresujesz, ale więcej rozumiesz. W jaki sposób? Tłumacząc innym. Kiedy chcesz kogoś nauczyć, musisz wytłumaczyć to także sobie. Dzięki temu szybciej zapamiętasz materiał, oswoisz go, a do tego nauczysz kogoś innego. Co więcej, wspólna nauka to więcej źródeł. Nowe spojrzenie na dany problem pozwoli go rozwiązać.\nJak na pewno wiesz, matura z biologii to nie tylko teoria. Na egzaminie pojawiają się też zadania przedstawiające wzory strukturalne, związki organiczne i schematy chemiczne. Trzeba być również na nie przygotowanym. Dlatego przygotowania do matury z biologii rozszerzonej warto wzbogacić o arkusze zadań. Im więcej ćwiczeń zrobisz, tym lepiej je sobie przyswoisz. Sięgaj także po zadania z poprzednich lat, aby przerobić jak najwięcej materiału.\nJuż niedługo przed Tobą ważny egzamin, jakim jest matura z biologii. Jak się przygotować? Mamy nadzieję, że nasze wskazówki oraz polecone pozycje mogą pomóc Ci w efektownej nauce. Pamiętaj, że najważniejsze jest, aby zrozumieć, a nie zakuć. Dzięki temu łatwiej i skuteczniej przyswoisz sobie informacje.


EDU/AKCJA w Szopienicach! - Szopienice.PL\nEDU/AKCJA w Szopienicach!\nJuż 5 maja Fundacja z Pasją rusza z EDU/AKCJĄ dla dzieci, młodzieży oraz dorosłych w Szopienicach!\nCo to jest EDU/AKCJA?\nTo warsztaty plastyczne, oparte na nietuzinkowym, autorskim programie na zasadzie twórczego poznania poprzez zabawę oraz warsztaty filmowe podczas których uczestnicy poznają tajniki filmowania, wezmą udział w ćwiczeniach z montażu filmowego, a także stworzą film, który będzie efektem warsztatów.\nPonadto w ramach EDU/AKCJI odbędą się spacery historyczne po Dąbrówce Małej, Giszowcu, Nikiszowcu oraz Szopienicach przybliżą historię regionu i ich ciekawostki, a także wycieczki kulturalne, które pozwolą na bliski kontakt ze sztuką, historią oraz kulturą poprzez odwiedziny muzeów, galerii sztuki, teatrów itp.\nPierwsze warsztaty plastyczne odbędą się już 5 maja o 17:00 – „Portret słownego człowieka”\nTe zajęcia będą polegały na stworzeniu portretu z wyciętych z gazet słów, haseł które przykują uwagę i odnoszą się do życia w sposób bezpośredni. Wycięte hasła mają tworzyć kształt twarzy. Pozostałe elementy np. Włosy, szyja oraz ozdoby dorysowywane będą używając flamastrów oraz papieru kolorowego. Na koniec każdy z uczestników zajęć zaprezentuje pozostałym uczestnikom swój portret i wyjaśnia dlaczego wyciął z prasy takie słowa i z czym się one wiążą.\nZajęcia dedykowane dla osób powyżej 9 lat\nLiczba miejsc ograniczona, wobec czego obowiązują wcześniejsze zapisy: [ZAPISZ SIĘ]\nKolejne warsztaty plastyczne odbędą się : 11 maja, 18 maja\nWarsztaty filmowe będą odbywać się w każdy poniedziałek od 22 maja do 24 lipca o godzinie 16:00.\nZajęcia będą miały wymiar teoretyczny, jak i praktycznym.\nCzęść teoretyczna obejmie zagadnienia z zakresu historii kina, techniki, technologii i estetyki filmu. Część praktyczna pozwoli uczestnikom spróbować swoich sił w całym procesie powstawania krótkiej formy audiowizualnej: od pomysłu, scenariusza i storyboardów, poprzez budowanie scenografii, ustawianie oświetlenia i rejestrację materiału, aż po postprodukcję. W ramach zajęć uczestnicy warsztatów nakręcą etiudy filmowe oraz stworzą także animację poklatkową przy użyciu technik warsztatowych.\nZajęcia dedykowane dla osób powyżej 10 lat.\nZapisy na warsztaty filmowe TUTAJ\nZajęcia odbywać się będą w siedzibie Fundacji z Pasją przy ul. ks. Bp. H. Bednorza 20 w Katowicach – Szopienicach\nO terminach spacerów historycznych i wycieczek kulturalnych będziemy informować na bieżąco.\nWięcej informacji na stronie: www.fundacjazpasja.pl\nTagi: eduakcja, edukacja, fundacja z pasją, fundacjazpasja, szopienice, warsztaty filmowe, warsztaty plastyczne\nPoprzedniDzień Hutnika w Muzeum Hutnictwa Cynku Walcownia\nNastępnyInformator sportowy UKS #2


Strona:PL-Denis Diderot-Kubuś Fatalista i jego Pan.djvu/067 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nStrona:PL-Denis Diderot-Kubuś Fatalista i jego Pan.djvu/067\nMnichy są nieubłagane. Kiedy wyciągnęli z brata Jana wyjaśnienia jakie im były potrzebne, uczynili zeń parobka do noszenia węgla w laboratorjum gdzie destyluje się krople karmelitańskie. Brat Jan, wprzódy podskarbi zakonu i pomocnik gwardjana, obecnie węglarzem! Brat Jan miał ambicję; nie mógł znieść upadku swej powagi i blasku, i czekał jeno sposobności aby się umknąć temu upokorzeniu.\nWówczas to przybył do tegoż klasztoru młody ojczyk, który uchodził za cud świata w konfesjonale i na kazalnicy; nazywał się ojciec Anioł. Miał piękne oczy, gładkie lica, ramiona i ręce tylko rzeźbić! Dopieroż Ojciec Anioł każe i każe, spowiada i spowiada; wszystkie pobożne duszyczki czepiają się habitu Ojca Anioła; w wigilje niedziel i świąt uroczystych sklepik Ojca Anioła oblężony od baranów i owieczek, podczas gdy starzy Ojcowie daremnie czekają na klientelę w swych opustoszałych kramikach: co ich wielce martwiło... Ale, panie, gdybym dał pokój historji brata Jana, a wrócił do historji moich amorów, toby może było weselsze.\nPAN. — Nie, nie; zażyjmy niuch tabaki, zobaczmy która godzina i jedź dalej.\nKUBUŚ. — Niech i tak będzie, skoro pan sobie życzy.\nAle koń Kubusia był odmiennego zdania; nagle dał susa i skoczył w jar. Daremnie Kubuś ściska go kolanami i ściąga wędzidło, uparte zwierzę rzuca się i zaczyna całym pędem wdrapywać się na jakiś wzgórek; tu zatrzymuje się jak wryte, Kubuś zaś, powiódłszy wzrokiem dokoła, ujrzał się między widłami szubienicy.\nTę stronę ostatnio edytowano 16 paź 2016, 23:32.


INFORMACJE24.co.uk - Londyn: strajk strażaków\nJesteś tutaj: Informacje24 4 Londyn Londyn: strajk strażaków\nLondyn: strajk strażaków\nPonad 5500 strażaków rozpoczęło dzisiaj drugi ośmiogodzinny strajk w odpowiedzi na zamiar wprowadzenia nowych zasad płacy i pracy - donosi BBC.\nStrajk rozpoczął się o godzinie 10.00 i zakończy się o 18.00. Został on zorganizowany Fire Brigades Union po załamaniu się rozmów z London Fire Brigade (LFB).\nStrażacy poinformowali jednak, że mimo strajku służbę pełni 27 aplikantow i 170 pracowników kontraktowych. Słuzbę w zamian za strażaków pełni firma AssetCo, która podpisała 9 milionowy kontrakt w zeszłym roku. Kontrakt został podpisanyc na 7 lat.\nStrażacy potwierdzili, że mimo strajku czynny będzie telefon 999 ale jakakolwiek akcja będzie podejmowana tylko i wyłacznie w naprawdę poważnych przypadkach.\nPoprzedni strajk strażaków, także 8-godzinny miał miejsce 23 października.\nSzefostwo LFB zaproponowało by zamiast obowiązujących do tej pory godzin pracy (15 godzin pracy w nocy - 9 godzin pracy w dzień) wprowadzić nowe (13 godzin pracy w nocy i 11 godzin pracy w dzień). Według LFB nowy sposób organizacji czasu pracy pozwoli na przeprowadzenie większej ilości treningów i spowoduje, ze praca stanie się znacznie bezpieczniejsza.\nNajwiększe kontrowersje budzi fakt, że najdłuższy strajk jest planowany w dniu 5 listopada, w którym Brytyjczycy tradycyjnie wystrzeliwują setki tysięcy rac i w którym w związku z tym dochodzi do olbrzymiej ilośći pożarów.


Аренда квартиры w gmina Niemczie - m2bomber.com\nАренда квартир w gmina Niemczie\nMieszkanie 3 pokojowe z salonem 98 m/2 z ogrodkiem i internetem\nWitam, do wynajęcia posiadam duże, przestronne i słoneczne mieszkanie w Niemczy. Znajduje się ono więcej\nWitam, do wynajęcia posiadam duże, przestronne i słoneczne mieszkanie w Niemczy. Znajduje się ono przy cichej i spokojnej ulicy na obrzeżach miasta; niedaleko drogi krajowej nr 8 skąd szybki dojazd do Wrocławia czy więcej\nWitam, do wynajęcia posiadam duże, przestronne i słoneczne mieszkanie w Niemczy. Znajduje się ono przy cichej i spokojnej ulicy na obrzeżach miasta; niedaleko drogi krajowej nr 8 skąd szybki dojazd do Wrocławia czy Ząbkowic Śląskich. Mieszkanie składa się z przedpokoju, dużego salonu z kuchnią, sypialni, 2 pokoi oraz więcej


Pożyczka płynnościowa | KRK Partners\nZobacz również: Pożyczka na zbycie nieruchomości\nZobacz również: Pożyczka vip\nPożyczka płynnościowa w KRK Partners umożliwia sfinansowanie wydatków z utrzymaniem bieżącej działalności firmy i zapewnieniem jej środków na regulowanie bieżących zobowiązań. Dzięki temu możliwe jest uniknięcie konfliktów z partnerami oraz minimalizacja ryzyka restrukturyzacji i upadłości. Aby skorzystać z pożyczki płynnościowej w KRK Partners wystarczy kilka prostych kroków, gdzie pierwszym jest wysłanie wniosku pożyczkowego. Dzięki temu pożyczka płynnościowa będzie procedowana w prostym i bezpiecznym dla klienta procesie zdalnym. W zależności od wartości nieruchomości może ona wynosić nawet 65% jej wartości i być udzielona na 24 miesiące z możliwością przedłużenia o kolejne okresy co zwykle jest zwykłą formalnością.\ndla firm posiadających silne fundamenty i tymczasowe problemy płynnościowe\ndla firm posiadających nierzetelnych kontrahentów i związane z tym zatory płatnicze\nZalety pożyczki płynnościowej


Premier: Po majówce otwieramy hotele i obiekty noclegowe - turystyka.rp.pl\nWizz Air otwiera bazę we ...\nPremier Mateusz Morawiecki zapowiedział na dzisiejszej konferencji prasowej otwarcie 4 maja hoteli i obiektów noclegowych.\nPremier nie podał jednak warunków, pod którymi mają być czynne noclegi. Jedynie na pytanie o restauracje hotelowe stwierdził, że restauracje mają pozostać nieczynne, zgodnie z wcześniejszym zakazem. – O otwarciu restauracji myślimy w następnych etapach – stwierdził. – Pracujemy nad tym, jak dopuścić do używania [inne] miejsca wewnątrz hoteli – dodał.\nPonownie czynne mają być też między innymi centra handlowe, muzea, żłobki i przedszkola.


kiedy jest dzień nabycia prawa do dywidendy? - Forum - Bankier.pl\nAutor: ~adi [89.64.41.*] 2019-05-14 15:34\nOpublikowano przy kursie: 38,45 zł , zmiana od tamtej pory: -5,59%\nkiedy jest dzień nabycia prawa do dywidendy?\ndają jedna z większych dywidend na gpw i do tego jeszcze PPK na horyzoncie\nkiedy jest dzień nabycia prawa do dywidendy? Autor: ~adi 2019-05-14 15:34\nRe: kiedy jest dzień nabycia prawa do dywidendy? Autor: ~as 2019-05-14 20:36\nRe: kiedy jest dzień nabycia prawa do dywidendy? Autor: ~Gs 2019-05-15 20:43\nRe: kiedy jest dzień nabycia prawa do dywidendy? Autor: ~mały 2019-05-16 09:32\n(wiadomość usunięta przez moderatora) Autor: (usunięty) 2019-05-16 16:01\nRe: (wiadomość usunięta przez moderatora) Autor: ~Technik 2019-05-21 19:57


RENOWACJA TABLIC ORGANICZNIKÓW – FUNDACJA BONUM ADIPISCI\n7 listopada 2019 z inicjatywy dra Emiliana Prałata, Fundacja “Bonum adipisci” – Dążyć do dobra, włączyła się w projekt renowacji tablic pamiątkowych wielkopolskich lekarzy organiczników – Karol Marcinkowskiego, Franciszka Chłapowskiego i Aleksandra Koncewicza. Tablice pamiątkowe dwóch pierwszych lekarzy znajdują się w murze okalającym kościół św. Wojciecha w Poznaniu. Upamiętniają dwóch wybitnych Wielkopolan, których groby zostały zniszczone w czasie II wojny światowej. Grób Koncewicza do dnia dzisiejszego znajduje się na nekropolii Chłapowskich w Rąbiniu.\nPrace obejmują gruntowną renowację tablicy Marcinkowskiego i nagrobka Koncewicza. W odniesieniu do płyty komemoratywnej Chłapowskiego planowane jest wykonanie – ze względu na stopień zniszczenia – nowej na wzór istniejącej, a zarazem przeniesienie historycznej do Krypty Zasłużonych Wielkopolan.\nW dniu 19 grudnia odbyło się spotkanie członków Zarządu Fundacji dra Emiliana Prałata i Stanisława Chłapowskiego z prorektorem Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, prof. dr hab. Michałem Musiałem, w trakcie którego Alma Mater dwóch wspomnianych lekarzy zaproszona została do współpracy, której efektem ma być odnowienie tablic wszystkich trzech organiczników. Uzyskaliśmy deklarację Firmy BIOFARM dotyczącą wsparcia inicjatywy odnowienia tablicy Marcinkowskiego, za co już teraz jesteśmy niezmiernie wdzięczni\n25 lutego 2020 roku uzyskaliśmy stosowne pozwolenie Miejskiego Konserwatora Zabytków na prace przy tablicach dwóch wspomnianych lekarzy. Mamy również pozwolenie na prace przy grobie Aleksandra Koncewicza.\nWszystkich, którzy chcą wesprzeć dzieło renowacji tablic Karola Marcinkowskiego i Franciszka Chłapowskiego uprzejmie prosimy o darowizny na konto 81 1140 2004 0000 3402 7900 6405 z dopiskiem „tablice organiczników”. Po zakończeniu prac na okolicznościowej tablicy znajdzie się imienna lista Darczyńców. Potrzebujemy około 30.000,00 złotych. Wspólnymi siłami możemy jednak odnowić to wyjątkowe miejsce.\nCzerwona Wieś czyn zbrojny nekropolia nekropolia w Rąbiniu Noc Muzeów o Fundacji pomoc prasa Racot relacja remont renowacja Rąbiń Tygiel kultur Ukraina zabytki zbiórka\nTrzeci etap renowacji nekropolii w Rąbiniu – regularna aktualizacja\nFinał konkursu “Dezydery Chłapowski. Życie i dzieło”\nŁączna liczba wizyt: 37 267\nRazem odwiedzających: 9 974


Taki zwyczajny blog: 2016\n2016... a więc to już?\nTen rok zleciał mi tak szybko, że wciąż nie mogę w to uwierzyć. Ten rok był tak pełen wrażeń, ekscytujący i trudny jednocześnie, że naprawdę nie wiem, kiedy to wszystko zdążyło się wydarzyć. Ten rok właśnie się kończy.\nZ tej okazji chciałabym tu podsumować powoli odchodzący 2016, podobnie jak rok temu podzielić się nowymi odkryciami i objawieniami, zobaczyć jak poszło z realizacją postanowień, a na koniec określić plany i cele na 2017.\nTen post będzie chyba długi, coś tak czuję, więc przygotujcie się na sentymentalny, pełen emocji wywód.\nPostanowienia z poprzedniego roku\nNiby wolę nie robić postanowień, bo wydaje mi się, że i tak ich nie spełnię, ale jednak co roku zawsze pojawiają się jakieś plany. I w sumie to dobrze. Bo gdy wiem, co chcę osiągnąć, o czym marzę, mam większą motywację i łatwiej mi to zrealizować.\nJednym z moich celów na rok 2016 było wzmożenie aktywności na blogu i wprowadzenie jakiejś regularności. Jakiejkolwiek. Dotąd pisałam posty średnio co dziesięć dni, czasem nie pojawiały się przez dwa tygodnie, ogólnie - wpisy pojawiały się kiedy chciały, a dwa miesięcznie raczej mnie nie satysfakcjonowały. W pierwszym półroczu właściwie nic się nie zmieniło i trochę za często pojawiały się tagi. Mniej więcej w sierpniu ustaliłam sobie, że publikuję jednego posta w tygodniu i taki system okazał się dla mnie najbardziej korzystny. Najwięcej wpisów ujrzało światło dzienne w listopadzie, bo aż sześć (jeden to wprawdzie zebrane do kupy wszystkie części ,,Sabinki", ale ćśś, sześć dobrze brzmi).\nChciałam także publikować więcej opowiadań i właściwie mi się to udało. Na blogu łącznie pojawiło się osiem tekstów mojego autorstwa (jeśli liczymy ,,Sabinkę" jako trzy części, a nie jedną część, a w tym wypadku liczymy, bo wychodzi większa liczba). W 2015 opublikowałam dziewięć tekstów, jednak jeden z nich to krótki wiersz, a drugi dramat. Szczęśliwa tegoroczna ósemka to sama proza, do tego w niektórych przypadkach o nieco większych gabarytach niż pisane dotychczas miniaturki.\nOczywiście nie mogę nie napisać o Cyklu Słowiańskim, czyli serii opowiadań o badaczce stworzeń nadprzyrodzonych rodem ze słowiańskich wierzeń. Moja duma. Na razie pojawiły się trzy części (jeśli liczymy ,,Sabinkę" jako jedną część, a w tym wypadku liczymy, bo jest wygodniej, chociaż ,,pięć" brzmi bardziej imponująco) - ,,Kruchy lód", ,,Sabinka" i ,,W samo południe". Szczerze mówiąc, nie spodziewałam się, że przygody Anki aż tak przypadną Wam do gustu, ale oczywiście to dla mnie wielka radość i z przyjemnością pociągnęłam historię dalej. Pierwsze opowiadanie powstało na zasadzie ,,lol, mam jakieś dwa dni do końca miesiąca, a nie napisałam opowiadania na Kreatywne Spojrzenie, trzeba coś wymyślić, cholera...", a w efekcie pomysł rozwinął się na kilka kolejnych części. Oczywiście bardzo się z tego cieszę i dziękuję za ogrom wsparcia i pozytywnych komentarzy!\nW poście z 2015 roku pojawiło się również, uwaga, cytuję:\nOtóż chciałabym stworzyć w końcu coś większego niż dwadzieścia kilka stron, najlepiej, co jest moim marzeniem powieść (ach, jakże to dumnie brzmi). (...) W 2016 roku chciałabym porwać się na dłuższą formę i stworzyć powieść/nowelę, ewentualnie zbiór opowiadań.\nWłaściwie zaczęłam pisać powieść.\n,,Powieść" brzmi bardzo dumnie, zbyt dumnie, jak na moje wypociny, ale pomysł zrobił się tak rozbudowany, że już wiem, iż to musi być taka forma. Jeszcze się w zastraszającym tempie rozrasta i robię notatki, żeby się nie zgubić. Jestem przerażona, bo to miała być krótsza opowieść, a już na tym etapie się gubię, ale jednocześnie bardzo podekscytowana. W końcu znalazłam na tyle rozbudowany i angażujący pomysł, który jak na razie się nie wyczerpuje - im dalej, tym mocniej się wciągam i jestem zakręcona na punkcie tej historii. Nie chcę Wam za wiele zdradzać, napiszę tylko, że to fantastyka umiejscowiona w fikcyjnym świecie, który jest inspirowany naszym dziewiętnastym wiekiem. Do tej pory napisałam jakieś czterdzieści stron (plus około trzydziestu wyrwanych fragmentów, które pojawią się w dalszych scenach, ale akurat miałam na nie pomysł). No dobra, to nie jest może jakoś bardzo dużo, ale jak na mnie naprawdę sporo. Wiecie, to w sumie jak na razie najdłuższa rzecz, jaką napisałam w życiu.\nNa razie nie myślę o tym, co dalej z tym zrobię, po prostu chcę to skończyć. Ewentualnie potem zastanawiać się, czy to w jakiś sposób ujrzy światło dzienne i czy w ogóle. Próbuję skupić się na samym tworzeniu, trudnym, bo długa forma rzecz trudna i już się gubię, a nad tym, co dalej, pomyślę jeśli postawię finalną kropkę. A bardzo chciałabym tę kropkę postawić. Nie wiem, czy mi się uda, bardzo możliwe, że nie, w końcu to dopiero pierwsze próby, ale na pewno będę się starać.\nDoświadczenia, odkrycia, objawienia\nNie ukrywam - mimo genialnych doświadczeń, wspaniałych chwil i nowych przeżyć, 2016 był dla mnie dość trudny.\nZresztą w ogóle, patrząc po tym, jak ludzie komentują ten czas i ile znamienitych osób odeszło, chyba dla wielu osób okazał się feralny, ale nie jestem w stanie mówić za wszystkich, więc opowiem za siebie.\nChyba przede wszystkim doszło mi naprawdę sporo obowiązków w szkole, a przy tym wiele pracy, zmęczenia, frustracji i stresu. Zaczęłam trzecią klasę gimnazjum (tak, wiem, pewnie potem będzie jeszcze gorzej i będę z nostalgią wspominała te czasy) i okazało się, że opowieści nie są przesadzone - nadganianie zaległości w ekspresowym tempie, przygotowania do egzaminu, nauka do ciągłych sprawdzianów. Myślałam, że poprzedni rok szkolny był wyczerpujący (i tak w sumie był). Jasne.\nW tym semestrze bywałam tak dobita i zmęczona, że chwilami myślałam, iż nie wytrzymam. Czasami po prostu się poddawałam. Nie umiałam sobie rozplanować nauki, robiłam wiele na szybko, przytłoczona nadmiarem rzeczy do zrobienia, nie wiedziałam, w co ręce włożyć, do tego łatwo się rozkojarzałam i nagminnie marnowałam czas, błądząc po Internecie, również w trakcie odrabiania lekcji - męczyłam się, ale nie przynosiło to oczekiwanych efektów. Oceny mi spadły. Nie jakoś znacząco, ale w porównaniu z poprzednimi latami z pewnością było gorzej. Irytowałam się, gdy ktoś zwracał mi na to uwagę, bo jak to, przecież ja pracuję! Wyniki po czasie wprawdzie mi się poprawiły, ale zapętliłam się w tę spiralę wyczerpania, rozdrażnienia i stresu. Pewnego dnia nie wytrzymałam. Mianowicie dowiedziałam się, że na kolejny dzień muszę przygotować dużą pracę domową, o której zupełnie zapomniałam i uświadomiłam sobie, że będę musiała długo nad tym siedzieć wieczorem, coś we mnie pękło, coś, co gromadziło się od dłuższego czasu. Efektownie uderzyłam dłonią o ławkę i zaczęłam płakać, wprawiając w osłupienie wszystkich wokół. Czasem zdarza mi się płakać ze zmęczenia i stresu. W ogóle zdarza mi się płakać, częściej, niż bym chciała. Do tego wszystkiego doszły rozkminy egzystencjalne, kryzys wiary i przeżywanie wszystkiego, które zawsze stanowiło jeden z najbardziej irytujących elementów mojej osobowości. W efekcie przez pewien czas byłam kłębkiem zmęczenia i frustracji, na szczęście czas stosunkowo krótki.\nMyślę jednak, że z tego wyszłam. Staram się nie przejmować i cieszyć małymi rzeczami, doceniać je. Przerwa świąteczna była dla mnie prawdziwym wybawieniem, chwilą na naładowanie akumulatorów, zrelaksowanie się.\nAle, ale, zrobiło się tak smutno, a przecież ten rok to nie tylko wyczerpanie i stres! 2016 był także pełen nowych, fascynujących doświadczeń, ekscytujących odkryć i pozytywnych zmian, więc mimo wszystko - miał w sobie mnóstwo dobrego.\nNabrałam pewności siebie, dystansu i odwagi. Trochę mniej się wszystkim przejmuję, walczę ze wstydem. Nauczyłam się głośno wyrażać swoje zdanie i go bronić, staram się próbować nowych rzeczy, otwierać na ludzi.\nZmieniłam wygląd bloga i w końcu jestem dosyć zadowolona z tego, jak się prezentuje.\nMoje opowiadanie zostało opublikowane w gazecie! To ,,William Hawkings musi umrzeć", a konkurs odbył się na łamach czasopisma ,,Victor Gimnazjalista".\nPo raz pierwszy od wielu lat odważyłam się pójść na łyżwy (miałam dość nieprzyjemne wspomnienia i został mi uraz). Okazało się, że było całkiem fajnie.\nByłam na moim pierwszym recitalu Studia Accantus. A nawet dwóch recitalach - Sylwii Banasik i Kuby Jurzyka. Oba były niesamowite.\nPoszłam na koncert Postmodern Jukebox - najlepszy koncert, na którym byłam w całym moim życiu, serio (nie żebym bywała na wielu, ale wiecie) i jedno z najfajniejszych wydarzeń tego roku. Absolutnie elektryzujący, magiczny, piękny, zabawny i wzruszający. Fantastyczne doświadczenie. Uwielbiam ten zespół, naprawdę.\nPojechałam na mój pierwszy obóz językowy z prawdziwego zdarzenia, na Maltę i to było dla mnie zupełnie nowe doświadczenie. A także świetna okazja do rozmowy z nowymi ludźmi i rozwinięcia swojego angielskiego.\nPo raz kolejny odwiedziłam Włochy, tym razem środkowe - Toskanię, Umbrię, Marche. Ten wyjazd stanowił magiczną mieszankę zapierających dech w piersiach krajobrazów, pysznego jedzenia i bardzo miłych ludzi.\nŚcięłam włosy. To może nie brzmi jak coś ważnego, ale wreszcie czuję się dobrze w swojej fryzurze, a to plus dziesięć do pewności siebie.\nPojechałam na dwie cudowne wycieczki - do Torunia i Wrocławia. Dwa przepiękne miasta, w każdym zauroczyło mnie coś innego. W Toruniu zamkowa, zabytkowa, magiczna atmosfera rodem z dawnych epok, we Wrocławiu bardziej nowoczesny, artystyczny klimat. I absolutnie zakochałam się w ogrodach zamku Książ.\nWzięłam udział w egzaminie FCE, o którym możecie poczytać tutaj. Nie znam wyniku, ale samo przejście przez to wszystko było wiele warte i cenne.\nMój pokój przeszedł gruntowny remont i wreszcie czuję się tu naprawdę jak w swoim miejscu na ziemi.\nOdkryłam Thomasa Sandersa, steampunk, antystresowe kolorowanki, seriale internetowe i banki darmowych zdjęć.\nObejrzałam sporo świetnych filmów i seriali, w tym ,,Życie jest piękne"(kocham ten film, chyba jeden z moich ukochanych w ogóle ♥), ,,Zwierzogród", ,,Pokój", ,,Grobowiec świetlików", ,,Tylko kochankowie przeżyją", ,,Mary Poppins", ,,Stranger Things" , ,,1815vlog" i ,,Lizzie Bennet Diaries" (no dobra, to na razie zaczęłam, ale jestem zakochana ♥ Dziękuję Annie Marii, za odkrycie przede mną tego cuda, jak i w ogóle webseries), które podbiły moje serduszko.\nPrzeczytałam mnóstwo cudownych książek, w tym trochę klasyków. O książkowych ulubieńcach 2016 roku będzie jednak osobny post.\nBiorę udział w pewnym bardzo ekscytującym projekcie literackim. Nie mogę Wam na razie za wiele zdradzić, ale jest super, serio.\nPlanuję publikować posty raz na tydzień. Może czasem uda mi się wstawiać częściej, ale myślę, że ten system będzie najlepszy i najbardziej realny.\nBędą opowiadania. Na pewno pojawią się kolejne części Cyklu Słowiańskiego, tak jak i pojedyncze, niezależne teksty. Już mam mnóstwo pomysłów i bardzo chcę je zrealizować.\nChciałabym robić więcej zdjęć, rozwijać się w tym kierunku, bo w tym roku to zeszło na bok, a ja wciąż tkwię w byciu zupełną amatorką i fotografowaniu na trybie auto.\nNo i dobra, pragnę zdobyć tego cholernego laureata z polskiego. Zawsze jest na wyciągnięcie ręki, może w końcu uda mi się zacisnąć na nim palce.\nOby ten rok był rokiem nowych cudownych doświadczeń i odkryć, próbowania nowych rzeczy, poznawania wspaniałych ludzi, rozwijania pasji oraz spełniania marzeń.\nTego Wam z całego serca życzę.\nAutor: Pola o 20:39:00 28 komentarzy:\nDzisiaj jest Wigilia (nie no, co ty Pola, nie zauważyliśmy), więc w ten jakże wyjątkowy dzień chciałabym Wam złożyć płynące z głębi serducha życzenia.\nŁasuchom - beztroskiego objadania się pysznościami.\nMolom książkowym - chwili na zagrzebanie się pod kocykiem z wciągającą, świetną książką i kubkiem herbaty/gorącej czekolady/kawy/wstaw odpowiednie.\nMiłośnikom kina - przyjemnego oglądania ukochanych albo czekających w kolejce ,,do obejrzenia" filmów i seriali.\nMelomanom - niefałszowanych kolęd i Bożego Narodzenia z ulubionymi piosenkami świątecznymi w tle (jakby coś, służę playlistą!).\nEstetom - miłego cieszenia się piękną otoczką świąt.\nArtystom - natchnienia i inspiracji w ciągu tego niezwykłego czasu.\nBlogerom - weny, czasu na pisanie i jeszcze raz weny (kapryśna bowiem to istota, o czym chyba każdy, kto przez jakiś czas egzystował w blogosferze wie).\nWłaścicielom zwierząt - interesującego dialogu z pupilem o północy.\nZapracowanym - upragnionego odpoczynku i beztroskiego relaksu.\nWszystkim - wspaniałych, ciepłych, radosnych, spokojnych, zdrowych, obfitych w prezenty oraz świetne chwile, ale przede wszystkim spędzonych z najbliższymi świąt Bożego Narodzenia.\nZdjęcia własne, z jarmarku bożonarodzeniowego w Gdańsku.\nNo czyż tam nie jest pięknie?\nWiecie, że to dwusetny post na tym blogu? Aż łezka się w oku kręci...\nAutor: Pola o 12:27:00 15 komentarzy:\nŚwiąteczną playlistę czas włączyć!\nTo już ten czas.\nZnaczy, no dobra. Ten czas nadszedł już właściwie w listopadzie, kiedy w supermarketach pojawiły się stosy opakowań z bombkami, a pod ,,Last Christmas" na YouTubie się komentarze w rodzaju ,,30 days to Christmas!".\nCzas oczekiwania na święta.\nJednak teraz, kiedy został już tylko tydzień do Bożego Narodzenia, ten ekscytujący okres stał się naprawdę radosny i wypełniony magiczną atmosferą. Gwiazdka wisi w powietrzu. Czuć ją w pomarańczach z goździkami, widać w oplecionych światełkami drzewach, rozświetlonym jarmarku bożonarodzeniowym i sztucznej choince postawionej na szkolnym korytarzu; słychać w fałszowanych podczas prób do jasełek kolędach i obsesyjnie puszczanych świątecznych piosenkach.\nJa tak. I dlatego dzisiaj prezentuję Wam moją listę ukochanych świątecznych piosenek. Wyjątkowych, magicznych, radosnych, poruszających, pięknych i wypełnionych tą magiczną atmosferą Bożego Narodzenia.\nTa piosenka jest tak piękna, że aż nie mam słów.\nNie no, dobra. Oczywiście, że mam słowa.\nCzytelnicy, którzy są tutaj od długiego czasu, wiedzą, że bardzo lubię zespół a'capella Pentatonix. Ostatnio słucham ich zdecydowanie mniej niż kiedyś, ale wciąż nieodmiennie zachwyca mnie ich talent. A ,,Mary, Did You Know?" wciąż pozostaje jedną z głównych przyczyn tego zachwytu i moją wielką miłością.\nPiosenka sama w sobie jest przepiękna i bardzo wzruszająca. Do tego głosy wokalistów tworzą zachwycającą harmonię i wszystko przepięknie ze sobą współgra. Te dźwięki przenikają mnie, wypełniają i poruszają do głębi (patos: ON). Nieważne, który raz tego słucham, zawsze mam ciarki. Magiczne wykonanie.\nI znowu Pentatonix.\nPentatonix ma w ogóle epickie wykonania świątecznych piosenek, ale ograniczyłam się do dwóch, które kocham całym serduszkiem. ,,Hark! The Gerald Angels Sing" jest w nim zaraz na drugim miejscu po ,,Mary, Did You Know?". Zupełnie inny klimat - żywy, bardzo radosny. Czyli kwintesencja radosnych świąt Bożego Narodzenia właściwie. Przy tej piosence zawsze mam ochotę rzucić się w dzikie pląsy, klaszcząc w rytm (a raczej próbując). Jest tak piękna i radosna, że od razu poprawia mi humor i wprowadza w świąteczny nastrój.\nTak! Świat jest piękny! A już za tydzień Boże Narodzenie!\nTrochę klasyki również oczywiście musiało się znaleźć. Jak dla mnie aranżacja Deana Martina sprawia, że wersja Franka Sinatry zdecydowanie blaknie.\nWokalista ma taki niski, ciepły, aksamitny głos i słucha się go z czystą przyjemnością. Taki, że przywodzi na myśl gorącą, gęstą czekoladę. Albo cieplutki kocyk, którym można się otulić przed kominkiem.\nZ taką ochroną przed zimnem może sobie padać choćby w nieskończoność.\nLittle Drummer Boy Walk Off The Earth\nTo wykonanie ma w sobie wszystko, co kojarzy mi się z zespołem Walk Off The Earth: świetne głosy (zwłaszcza Gianniego, czyli tego gościa od kontrabasu, ale uwielbiam również Sarę), równie świetne instrumenty (ci ludzie umieją grać na wszystkim, serio), zabójczo poważny The Beard Guy, który wyłania się znienacka (tym razem z trąbką) i poczucie humoru (te psy...). Wszystko wypełnia do tego ta świąteczna magiczna atmosfera i coś, co sprawia, że człowiek nie może się powstrzymać od ciągłego nucenia (,,pam, pam, ram, pam, pam"). Utwór sam w sobie jest cudny, a w wykonaniu WOTE staje się jeszcze cudniejszy.\nSomeone Tabb & Sound'n'Grace\nPierwsza polska piosenka na tej liście, ale znowu po angielsku (jak wszystkie tutaj, tak wyszło jakoś). Pochodzi z filmu ,,Listy do M. 2" i stąd też ją znam.\nUtwór jest radosny, rytmiczny, taki, że od razu zaczynam się kiwać (robię to nawet teraz, stukając w klawiaturę; wyobraźcie sobie, jak to wygląda). Nie wiem, co tak uwielbiam w ,,Someone" - chyba ten chór. A może to rytmiczne brzmienie i melodia od razu wpadająca w ucho. Albo instrumenty dęte. A najpewniej wszystko razem.\nTo taki typ muzyki, której nieodmiennie słucha się z wielką przyjemnością. I jednocześnie taki, który gdy raz wpadnie w ucho, to już nas nigdy nie opuści, bo chwytliwy jest niemiłosiernie. Melodia leci mi w głowie od dobrego czasu i nie chce wyjść.\nJingle Bells Michael Buble feat.Puppini Sisters\nGłos Michaela Buble jest cudowny. Miękki, przyjemny, czarujący. Angielskie słowo smooth chyba dobrze go opisuje - wydaje mi się taki gładki. Słuchanie go to czysta przyjemność.\n,,Jingle Bells" to wspaniałe wykonanie, któremu czaru dodają fantastyczne Puppini Sisters (ich głosy razem brzmią genialnie). To zdecydowanie moja ulubiona aranżacja tego, jakby nie patrzeć, jednego z najbardziej znanych świątecznych hitów.\nCałość ma taki klimat swingowy, rodem z dawnych lat. Człowiek sam zaczyna się kołysać i nucić. Jest w tym wszystkim taka bardzo zimowa, ale jednocześnie ciepła atmosfera.\nO Come O Come Emmanuel Enya\nGłos Enyi jest magiczny.\nDobra, wiem, użyłam tego słowa w tym poście jakąś nieskończoną ilość razy. Ale chyba nie ma określenia, które lepiej pasuje do tej wokalistki, bo brzmi jak jakaś wróżka, elfka, czarodziejka, nawet nie wiem. Jej głos jest absolutnie zniewalający (pozdrawiam Bukwę), tak piękny, że aż przeszywający. I słychać to w jej wykonaniu ,,O Come O Come Emmanuel".\nPiosenka w tej aranżacji jest piękna, ale przy tym bardzo smutna. I taka, że człowiek aż ma ciarki na plecach. Nie wiem, czy to tylko moje wrażenia, ale wydaje mi się wręcz niepokojąca. Może to przez te chóry. A może znowu chodzi o magiczny głos Enyi, który brzmi jakby był z innego świata.\nAch, Lindsey Stirling. Jakże mogło jej tu zabraknąć? Stali czytelnicy wiedzą, że uwielbiam tańczącą skrzypaczkę i wielokrotnie dodawałam do postów jej utwory.\nZastanawiałam się, czy nie wstawić tu oryginalnego, uroczego teledysku, ale zdecydowałam się na występ na żywo, na CMA Country Christmas 2015, bo jest magiczny.\n,,Celtic Carol" w tym wykonaniu absolutnie mnie zauroczyło. Lindsey pięknie wygląda, pięknie tańczy i przede wszystkim pięknie gra, a całość skąpana jest w takim zaczarowanym, baśniowym klimacie. Te tancerki przywodzą mi na myśl jakiś orszak celtyckich, zimowych wróżek.\nFantastyczny występ, piękna aranżacja.\nPodzielcie się swoim faworytami!\nA w razie, gdyby ktokolwiek był zainteresowany egzaminem FCE, który opisywałam w poprzednim poście: mimo stresu i małej wpadki (no jak myślicie, kto otworzył arkusz przed czasem, chociaż mówili, żeby tego nie robić? No kto? Przysięgam, nie wiedziałam, co robię. Byłam tak roztargniona, że nie do końca ogarniałam, co dzieje się wokół mnie. Na szczęście prowadząca pani zwróciła mi uwagę, a moje oprzytomnienie, zorientowanie się, co robię i paniczne ruchy towarzyszące zamykaniu arkusza wywołały rozbawienie egzaminatorów. Ta sytuacja to w sumie była esencja mnie, serio) chyba poszło w miarę okej. Reading i Use of English był w porządku, Writing też bez wielkiego strachu, chociaż boję się, że narobiłam głupich błędów. Najgorszy był Listening, czyli słuchanie - jako wzorowy wzrokowiec z trudem przyszło mi skupienie się, zwłaszcza, że to była ostatnia część i walczyłam ze zmęczeniem. Ale też nie odczułam to jako coś masakrycznego. Jednak nie chcę oceniać teraz, bo nie umiem stwierdzić obiektywnie, jak mi poszło - pożyjemy, zobaczymy!\nAutor: Pola o 19:20:00 15 komentarzy:\nFCE: pierwsze starcie\nNogi mi drżały. Serce próbowało wyrwać się z klatki piersiowej. Oddech stawał się coraz płytszy. Stopy bębniły nerwowo o podłogę, a oczy wpatrywały się intensywnie w otrzymany dokument.\nNa kartce przede mną czarnym grubym drukiem odcinały się trzy litery.\nZnaczy, no dobra, liter było znacznie więcej, ale ten, budujemy dramatyzm.\nA więc... na czym to? Aha. Tak.\nNa dokumencie przede mną czarnym, grubym drukiem odcinały się trzy litery:\nTen post będzie relacją z egzaminu FCE i przyjmie bardzo pokaźne gabaryty. Jeśli jednak chcecie poczytać o moich pasjonujących przeżyciach, to zapraszam serdecznie.\nNo tak. Wypadałoby coś wyjaśnić.\nWłaśnie wróciłam z egzaminu FCE, a konkretniej jednej z jego części: Speaking.\nJeśli w tym momencie zastanawiacie się, co to za dziwaczna nazwa i o co, kurde, chodzi, oto spieszę z wyjaśnieniem wziętym prosto ze strony Cambridge English:\nEgzamin Cambridge English: First, znany również jako First Certificate in English (FCE), to kwalifikacje na poziomie średnio zaawansowanym wyższym. Certyfikat potwierdza, że potrafisz posługiwać się używanym na codzień mówionym i pisanym językiem angielskim potrzebnym w pracy lub w nauce.\nJa dodam jeszcze, że składa się z czterech części: Speaking (mówienie), na którym byłam dzisiaj; Listening (słuchanie), Writing (pisanie) oraz Reading (czytanie) i Use of English (użycie angielskiego) - na te idę jutro. Egzamin ogólnie uznawany jest na całym świecie i może przydać się gdy chcemy studiować lub pracować za granicą. Nie jest konieczny, to takie potwierdzenie, że tak, umiemy mówić po angielsku.\nDo przystąpienia do FCE namawiała nas anglistka. Zresztą nawet nasz podręcznik tak naprawdę przygotowuje do tego egzaminu, a nauczycielka przynosiła liczne kserówki (miłość pani do kserówek jest legendarna, zaiste) z tym związane.\nSiódemka śmiałków, w tym ja, zdecydowała się na wzięcie udziału.\nFormuła części ustnej polega na tym, że wchodzisz z losowo wybranym partnerem, czyli innym uczestnikiem egzaminu. Speaking składa się z czterech części: kilka pytań na rozgrzewkę, porównywanie i opisywanie dwóch obrazków oraz odpowiedź na pytanie ich dotyczące, dyskusja na zadany temat z partnerem i na koniec kilka ostatnich, bardziej rozbudowanych pytań.\nPrzed tą częścią chyba denerwowałam się najbardziej, mimo że bardzo lubię mówić po angielsku.\nNo bo... wiecie. Mówienie. Ludzie. Świdrujący wzrok egzaminatora. Te sprawy.\nA więc oto przed Wami przebieg mojej jakże fascynującej przygody z egzaminem.\nZ każdym stopniem krętych schodów, który dzielił mnie od wskazanej sali, coraz bardziej czułam że nerwy zaciskają mi żołądek w piękny, żeglarski supeł. Gdy maszerowałam przez mało imponujący korytarz wśród upiornej ciszy, moje kroki odbijały się echem.\nZ pokoju na końcu wyłoniła się pani. Byłam tak nieprzytomna ze stresu, że nawet nie zrozumiałam, co powiedziała. Coś tam, coś tam, dokumenty, coś tam, coś tam, wejść, coś tam, coś tam, czekać, coś tam.\nPokiwałam głową z błędnym wzrokiem.\nW tym momencie tata, który przyszedł ze mną, pożegnał się i odszedł korytarzem, a ja zostałam, ściskając wydrukowaną kartkę z danymi w spoconej dłoni i zorientowałam się, że w sumie to nie wiem, co teraz.\n- Aaaa! - wyrwało mi się, gdy stałam w progu, rozglądając się w panice. - I co ja mam teraz zrobić?!\nJakaś pani, która siedziała przy biurku w pokoju naprzeciwko, spojrzała na mnie z rozbawieniem.\n- Proszę tam wejść, do środka, oni nie gryzą.\nNie byłam tego taka pewna, ale postanowiłam wierzyć na słowo.\nSala okazała się tak właściwie poczekalnią, w której siedziało już kilka osób, w szkolnych ławkach. Kazano mi się ,,rozpłaszczyć" i wylegitymować, a następnie dostałam trzy kartki: dwie do wypełnienia, jedną do późniejszego oddania egzaminatorom (tam miał zostać zapisany mój wynik). Usiadłam przy stoliku i napisałam to, co miałam napisać. Dwóch osobników siedzących ze mną w sali zaś, po krótkiej rozmowie z panią wyszli. Uznałam, że też mogę na chwilę opuścić to przerażające pomieszczenie ze szkolnymi ławkami i upiornie radosnymi, kolorowymi obrazkami i chociaż pochodzić po korytarzu.\nZaraz za progiem natknęłam się na jedną z pań siedzącą przed drzwiami.\n- A pani też do toalety, czy co? - zapytała tonem, który sugerował, żeby lepiej nie było to ,,czy co".\n- Do toalety - wybąkałam grzecznie.\nZostałam obdarzona łaskawym uśmiechem i wskazano mi drogę. Właściwie to nie chciałam tam iść, ale posłusznie pomaszerowałam w odpowiednim kierunku.\nI o ile to możliwe, zestresowałam się jeszcze bardziej.\nGdy wróciłam, okazało się, że jedna z rzeczy, które podpisałam, to zgoda na zrobienie mi zdjęcia. Zgoda na zrobienie mi zdjęcia w tej chwili.\nUsadzono mnie pod tablicą i skierować wzrok na przyczepioną do laptopa kamerkę.\n- Proszę odsłonić uszy i przybrać neutralny wyraz twarzy - usłyszałam.\nPrzybrałam ,,neutralny wyraz twarzy", co w moim wydaniu zwykle wygląda jak albo ,,jestem tak zmulona, że nawet nie wiem, co się dzieje wokół mnie", albo ,,właśnie kogoś zabiłam". Siedziałam więc tak, z tą ,,neutralną miną". I siedziałam. Siedziałam. Siedziałam. I siedziałam.\nSesję mi robią, czy co?\n- Niby w porządku, ale nie podoba mi się to zdjęcie - wymruczała pani, chyba w twórczym szale.\nDosłownie wszyscy na sali wbili wzrok we mnie. Panowała upiorna cisza, a ja byłam absolutnie pewna, że serce zaraz wyrwie mi się z klatki piersiowej, bo tłukło się jak oszalałe.\nGdy zdjęcie zostało wykonane, wreszcie mogłam wstać z krzesła. W tym czasie przybyli moi koledzy i przyjaciółka. Od razu zrobiło się przyjemniej. Nie ma to jak stresować się w towarzystwie w końcu, nie? Ale serio. To było świetne, że ktoś znajomy przeżywa to razem ze mną.\nWkrótce zresztą okazało się, że moim partnerem będzie jeden z kolegów. Zostaliśmy poproszeni o wyjście z ,,poczekalni" i usiedliśmy na krzesełkach przed pokojem, w którym mieliśmy być egzaminowani.\nNa korytarzu wciąż panowała upiorna cisza, przerywana tylko cichym szumem rozmów i echem kroków.\nSądna chwila, czyli egzamin\nPochłonięta rozmową z kolegą (pozdrawiam, jeśli to czyta, chociaż na pewno nie czyta), prawie zapomniałam o stresie.\nGdy poproszono nas do środka, błyskawicznie sobie o nim przypomniałam.\nUsiedliśmy przy biurku. Po drugiej jego stronie czekał na nas egzaminator, a w kąciku czaiła się na pierwszy rzut niepozorna pani, która nas oceniała i zapisywała wyniki.\nPrzełknęłam bohatersko ślinę i założyłam nogę na nogę. Adrenalina skoczyła mi na niebotyczny poziom.\nJestem gotowa, pomyślałam.\n- Good afternon - powiedział egzaminator, świdrując nas wzrokiem.\nDobra, nie, stanowczo nie jestem gotowa.\nOdwrotu jednak nie było (ciekawe, czy ktoś im kiedyś uciekł z egzaminu?) i oto rozpoczęło się to, na co czekałam.\nPierwsze, wstępne pytania poleciały tak szybko, że nawet się nie zorientowałam. Zauważyłam za to, że podczas gdy ja odpowiadam raczej zwięźle, treściwie, ale zwięźle, na te krótkie pytania, kolega się rozgaduje.\nKolega się bardzo rozgaduje.\nZresztą warto tu napomknąć, że kolega spędził dwa lata w Stanach.\nCholera, może ja też powinnam mówić więcej?\nTrochę się przeraziłam, ale oto nadeszła druga część, czyli porównywanie i opisywanie obrazków. Ruszyłam ze swoimi. Mgliście pamiętam, co mówiłam. Coś tam plotłam, a mój mózg zza kotary stresu syczał coś w stylu ,,co Ty robisz?", ale nie wiem. Nie poszło chyba aż tak źle, chociaż nie wiem. Starałam się mówić sensownie i spójnie, jednak wydawało mi się, że bredzę. Polecenie wykonałam w każdym razie, to jest i porównałam obrazki, i odpowiedziałam na zadane pytanie, a bałam się, że w minutę (tyle bowiem miałam na wykonanie zadania) się nie wyrobię.\nNadeszła pora współpracy. Mieliśmy przedyskutować, czy państwa nie są dzisiaj zbyt podobne do siebie pod wymienionymi aspektami: między innymi muzyki, sklepów, jedzenia. Osobiście wydaje mi się, że współpraca się udała (zdolność kooperacji też była punktowana), chociaż musiałam czasem przerywać koledze, bo czas leciał. Wyrobiliśmy się jednak. I w sumie w tej części czułam się już całkiem swobodnie.\nPrzy dalszych pytaniach byłam już w miarę opanowana. Zaraz później zresztą skończył się egzamin.\nZa drzwiami na swoją kolej czekała przyjaciółka, która na wstępie mocno mnie uściskała. Zapytała też jakie dostałam pytania, ale jedna z pań wyłoniła się na końcu korytarza i pokiwała na mnie palcem, co oznaczało, że mam już iść i nie gadać. Czyli polecenia były pewnie takie same, ale nie wiem, nie konsultowałam.\nEDIT: Nie, jednak nie były, każdy miał inne.\nPrzybyłam. Zobaczyłam. Czy zwyciężyłam?\nWyników nie znam, będą znane dopiero w lutym. Nie potrafię obiektywnie ocenić, jak mi poszło. Raz wydaje mi się, że całkiem nieźle, zaraz potem, że fatalnie. Gdy wyszłam, nie byłam zadowolona. Potem uznałam, że hej, chyba było dobrze, a potem, że chyba jednak nie, a potem...\nNo i tak w nieskończoność.\nWięc nie wiem, naprawdę. Ale chyba lepiej o tym nie myśleć, bo nie umiem tego stwierdzić, jeszcze po silnych emocjach.\nKolega uważał, że wypadłam lepiej. Ja, że on. Ale wydaje mi się, że nie można powiedzieć, które z nas było ,,lepsze", bo to nie konkurs, nie chcę oceniać w tych kategoriach. Sądzę, że oboje zrobiliśmy to, co w naszej mocy.\nStarałam się używać bogatego języka i synonimów. Starałam się mówić treściwie i na temat. Starałam się wykorzystać zdobyte umiejętności i ciężką pracę.\nCzy mi się udało?\nAle najważniejsze jest to, że odważyłam się przystąpić i dałam z siebie wszystko. Po prostu.\nTrzymajcie kciuki za jutro.\nAutor: Pola o 20:22:00 16 komentarzy:


Spółki z portfela naszego czytelnika - GPW ATAK: inwestycje na giełdzie\nSpółki z portfela naszego czytelnika\nby Błażej · 23 kwietnia 2018 00:43\nBloober wyszedł w lutym tego roku ostatecznie z kanału spadkowego. Poziomem zatrzymania dłuższej korekty było wsparcie na poziomie 40 zł. Powoli formuje się zalążek krótkoterminowego trendu wzrostowego niższego rzędu.\nNa wykresie dziennym widoczne jest wsparcie przy 45,00 zł. Od momentu wyjścia z kanału spadkowego nie wystąpiła jeszcze żadna negatywna świeca, która by sugerowała zejście poniżej 40 zł. Będziemy więc ponownie zagrywać na przebicie 50,00 zł.\nPrzykładowy LimAkt 50,10\nNa Farm51 od dłuższego czasu nie można wyznaczyć jednoznacznego trendu. Wahania kursowe tygodniowe/dzienne pokazują dobitnie spekulacyjny charakter spółki. Analiza więc będzie skoncentrowana jedynie na inwestycję krótkoterminową (górą miesiąc). Dnia 16.04.18 doszło do przebicia kluczowego wsparcia na poziomie 14,00 zł. Odbyło się to na podwyższonym wolumenie. Kurs szybko wrócił na rejony powyżej 14,00 zł, a następnie doszło do odbicia się od oporu 15,00 zł. Jest to oznaka, że zaczęła się większa realizacja akcji.\nAby mówić o fałszywym wybiciu, trzeba przeczekać ~trzy sesje. Ja natomiast czekam góra jedną sesję. Jeżeli na jutrzejszej sesji nie dojdzie do przebicia na stałe 14,00 zł (na koniec sesji), to kurs ma potencjał do spadku w rejony ~10,20 zł. Jak na razie brak większych sygnałów kupna.\nKurs spólki porusza się od poczatku roku w bardzo silnym trendzie wzrostowym. W mig udało się bykom pokonać zgrupowanie średnich kroczących, a zwiększony wolumen wzrostowy w ostatnich dwóch miesiącach pokazuje nam, ze wzrosty należy brać na poważnie. Obecnie na wykresie kształtuje się prowzrostowa formacja flagi, której wybicie bedzie mialo miejsce po wyjsciu kursu nad kurs zamknięcia z poprzednich dwoch dni.\nNajbliższe wsparcie rysuje sie na 3,77 zl, a następnie na 3,40.\nOd ostatniej analizy zbyt wiele się nie zmieniło. Kurs AMC znajduje się poniżej wszystkich średnich kroczących, co pokazuje nam, ze kurs w dalszym ciągu porusza sie w długoterminowym trendzie spadkowym. Krótkoterminowo AMC porusza się w trendzie wzrostowym, który jednak stoi pod dużym znakiem zapytania. Warunkiem utrzymania prowzrostowego charakteru wykresu w krótkim terminie jest obrona 128 zl. Wybicie się kursu nad 135 pozwoli na pewniejszą konsolidację w rejonie SMA200 i SMA100, czyli 144-135. Dopiero wtedy też będziemy mogli przypatrywać się wykresowi jako typ na średnioterminowe wzrosty.\nPopyt na wykresie PKO ma niemałe kłopoty. Widoczna jest usilna obrona SMA200, gdzie kontratak bykow został zatrzymany poniżej 42 zł. W swoim cyklu KzK wskazywałem, że właśnie w tym miejscu pojawią się kłopoty. Dopiero pewne wybicie kursu nad 42 (pełną świecą), a najlepiej nad 43 pozwoli nam dalej wierzyć we wzrosty. Zejście pełną świecą poniżej 39,7, to sygnał silniejszej wyprzedaży z kierunkiem 38, a nawet 34,50 zł. Patrząc na w dalszym ciągu wzrostowe nastroje na średnich kroczących (SMA200 jeszcze rośnie, ale SMA100 zrobiła się neutralna) możliwa jest dłuższa konsolidacja kursu pomiędzy właśnie 42, a 39 zł. Dodam jeszcze, że o kłopotach na wykresie regularnie ostrzegałem (w KzK).\nDługoterminowo na wykresie nie zmienia się od miesięcy nic. Mamy nadal czytelny trend wzrostowy. W średnim terminie widać jednak wyhamowanie wzrostów. Gdy kurs pierwszy raz od dawna zbliżył się do SMA200 ropoczęła się walka o wytrwałość linii trendu. W konsekwencji nadal jesteśmy świadkami wyższych dołków i szczytów, ale także pewnego marazmu, małego boczniaka w miesiącach luty-marzec. W tej sytuacji konieczna jest obserwacja najbliższego wsparcia na 115 zł. Możliwe jest, że kurs CDR tworzy w tym momencie prowzrostową formację flagi, która przeciągać się będzie aż do momentu zetknięcia się kursu ze wspomnianym wsparciem. Impuls wzrostowy zostanie wygenerowany dopiero po przebiciu szczytów z ostatnich dwóch sesji (sytuacja jest rozwojowa).\nTagi: amica atanaliza na życzeniebloober atcd projekt atpko bp\nBartas_Gda 11 Cze\nNastępny wpis Analiza techniczna spółek: Euco, Wielton oraz Zepak.\nPoprzedni wpis Spółki w ,,ciekawych” miejscach


STHORM - Kustom Konwent\nSTHORM to wyjątkowa marka odzieżowa produkująca odzież dla niemniej wyjątkowych kobiet jak i mężczyzn. To ubrania dla osób, które są odważne i nie boją się być oryginalne. Projektowane i produkowane w Łodzi z wykorzystaniem tylko i wyłącznie z polskich materiałów. Odzież STHORM uważana jest za jedną z niewielu na rynku polskim, która reprezentuje kunszt rzemiosła krawieckiego, oryginalność w swojej formie jak i wysoką jakość produkcji. STHORM dzięki swej precyzji oraz dążeniu do wysokich standardów zyskuje z dnia na dzień nowych zadowolonych klientów.