Jak robić na drutach winorośl węzłów? | wiadomości - 2019\nWinorośl, prosta, linia, morze, wędkarstwo\nListy pomocnicze i kontrolne: co to jest i po co?\nCo zmniejsza siłę liny?\nJak oszczędzać i czy czyścić liny?\nZalety nad nadchodzącym węzłem\nOkreślona terminologia turystyczna\nKolejność otrzymywania podwójnych związków tkackich\nJak nauczyć się szybko wiązać węzeł winorośli (zdjęcie i wskazówki)?\nZdolność do wiązania węzłów linowych jest niezbędna nie tylko dla turystów. Winorośl węzłowa, tkactwo, bezpośredni i pomocniczy może być przydatna w życiu codziennym. Podczas podróży może zaistnieć potrzeba tymczasowego przejścia, skorzystania z kotwiczenia liny, aby zejść lub podnieść ludzi i ładunek. W szczególny sposób, aby szczelnie zamknąć torbę, łatwo jest, jeśli turysta wie, jak robić na drutach węzeł.\nMiejsce, w którym są połączone, końce żyłki, liny, liny, są splątane w specjalnym porządku, nazywane są węzłem. Główna liczba pakietów pojawiła się u marynarzy. Na wszystkie okazje istnieje ponad 4 tysiące połączeń lin. Wśród wspinaczy i turystów kilkadziesiąt tej odmiany znalazło szczególne zastosowanie. Podróżni używają tych, którzy minimalnie zużywają linę, utrzymują fortecę, nie relaksują się arbitralnie. Wraz z tym taka jakość jest tak łatwa do uwolnienia po docenieniu ładunku.\nW zależności od celu, jednostki praktyczne dzielą się na kilka typów:\nPonadto musisz wiedzieć, że aby połączyć tę samą grubość liny przy użyciu prostego lub licznika, tkania lub winorośli (jak dziać - poniżej). Dla zawiasów bezpieczeństwa i bez dokręcania tworzą prosty i austriacki przewodnik, cyfrę osiem, dziewięć. Te węzły są dobre do łączenia turystów w jeden łańcuch.\nPotrzebujesz zbudować przyczółek lub drzewo? Splot pętlę, linę lub dzianinowe strzemię. Końce linii o różnej grubości połączone są paczką akademicką za pomocą tasak lub bram-bobiny. W takich przypadkach odpowiednie są węzły winorośli. Co więcej, im większa różnica wielkości, tym silniejsze sprzęgło lin.\nWśród wyżej wymienionych odmian turyści korzystają tylko z 6-8 opcji. Niektóre związki ślizgają się na nowoczesnych linach syntetycznych. Niektóre strony są przestarzałe, a turyści zastąpili je zmodyfikowanymi i silniejszymi.\nWęzeł winorośli, którego historia się utrzymuje, jest tradycyjnie używany do łączenia obu lin o identycznej grubości io różnych średnicach. W celu utrzymania pewności połączenia, dodatkowe linie sterujące są przymocowane do końców roboczych lin. Tak zwane dodatkowe węzły, mocujące wolne krawędzie lin. Ta metoda zwiększa niezawodność mocowania, co jest ważne na przejściach górskich na dużych wysokościach. Kontrolne węzły dzianiny wzdłuż wszystkich głównych elementów złącznych. Jednak podwójne połowy i tkactwo nie wymagają dodatkowych środków bezpieczeństwa.\nTuryści korzystają z dodatkowych lub specjalnych węzłów do samoubezpieczenia, do działań ratowniczych, do podnoszenia, opuszczania, przewożenia towarów. „Amfora” naprawia naczynia z szyją do transportu lub umieszczania w rzece (do chłodzenia napoju). Węzły znakujące oznaczają końce lin.\nNie można użyć sznurka bez pojedynczego węzła. Ale tylko po to, by związać co najmniej jedną witrynę turystyczną (winorośl lub inną), ponieważ siła liny jest nieznacznie zmniejszona. Wynika to ze zmiany napięcia podczas zginania i odcinania niektórych włókien w stawach. A kiedy sznur jest zamarznięty lub mokry, na włókna wpływają kryształy lodu. Podczas obciążenia, na zakrętach i pętlach, siły są nierównomiernie rozłożone, napięcie niektórych nitek jest większe, inne - słabsze. Siły powstające w poprzecznych włóknach gnących tworzą dodatkowe, niepotrzebne obciążenie prostych odcinków liny. Wpływ niektórych węzłów zmniejsza wytrzymałość liny do 35-60%. Pomimo tej funkcji, wszelkie struny, w tym węzły winorośli, nie zmieniają podstawowych dynamicznych właściwości tajemnej wspinaczki.\nOprócz praktycznych umiejętności dziania ważne jest, aby odpowiednio przechowywać sprzęt i dbać o liny. Doświadczeni turyści zwracają wystarczającą uwagę na sprzątanie i pakowanie swoich „pomocników” w wspinaniu się na szczyty. Pierwszą rzeczą do zrobienia od czasu do czasu jest ręczne mycie w ciepłej wodzie z mydłem. Osusz lepiej w cieniu na wietrze. Liny są przechowywane przez rozłożenie grubej tkaniny lub markizy od dołu w miejscu, w którym sprzęt nie jest zagrożony przez chemikalia, piasek lub ziemię.\nPrzed kolejną wędrówką należy dokładnie sprawdzić integralność lin, bez uszkodzeń. Ważne jest, aby pamiętać, że pogorszenie stanu liny może być ogrzewane przez zjazd lub tarcie o kamienie.\nJak zawiązać węzeł winorośli? Czasami nazywa się to „podwójnym połowem”, czasem „podwójnym tkaniem”. Co on tak lubi wędrować, wspinać się? Należy zauważyć, że ta metoda jest jedną z najtrwalszych. Korzystając z tego połączenia, można połączyć końce płaskich taśm. Ustalanie linii bezpieczeństwa, pętli - opóźnienia, użycie lin łączących o różnym kalibrze - wszystko to jest dostępne dla podwójnych węzłów.\nPrzy użyciu greptwein nie było potrzeby tworzenia węzłów bezpieczeństwa. Przyczynia się to do większego bezpieczeństwa turysty, ponieważ oszczędza czas i długość liny. Inna ważna cecha jest uważana za minimalny wpływ na osłabienie lin, traci się około 6% siły. Współczynnik ten nie jest dostępny dla innych węzłów o podobnej mocy.\nAby lepiej zrozumieć interesujący i użyteczny proces łączenia lin, podajemy podstawowe i ogólnie przyjęte zapisy pętli, końców i skrzyżowań. Więc:\ngłówny zwany jest stałym lub luźno leżącym końcem liny, przez który zachodzi tkanie;\nbieg lub praca to ruchoma część liny;\notwarta pętla - nie jest skrzyżowana, złożona w połowie sznurka;\nCalligate nazywany jest zamkniętym, odwróconym zakrętem liny;\npółgęzły zaczynają dzianie znanego wszystkim węzła domowego;\nObnos to obwód podpory lub drzewa bez skrzyżowania;\nbariera nazywana jest zajęciem przedmiotu z pełnym obrotem liny (na 360 *), w którym końce liny „patrzą” na przeciwne strony;\npółokrąg to obrót wokół podpory, a za nią lina przecinająca jej koniec prostopadle (bez nawlekania pod pętlą).\nWinorośl jak robić na drutach? Węzeł składa się z pół węzłów, które są na przemian związane z krawędziami liny. Najpierw, blisko siebie, połóż końce liny. Dwa z nich są skręcone wokół jednej z nich (tworzą dwie pętle), przechodzą przez zwoje uzyskanej spirali i zaciskają się. Z drugiej strony robi to samo. Następnie musisz ciągnąć dwa sznurki w różnych kierunkach, aż pół węzły zostaną w pełni narysowane. Długość ogonów roboczych powinna być równa 12-20 cm. Węzły sterujące nie są wymagane, połączenie jest już mocno zaciśnięte przy obciążeniu.\nJeśli chcesz wyzwolić podwójny chwyt połowowy, wciągnij węzły w różnych kierunkach. Uczyń to trudnym, ale możliwym. Następnie zrelaksuj się i rozwiąż jedną część. Po wyciągnięciu liny z drugiej połowy łatwo ją rozplątać.\nCzasami turysta musi przymocować linę w ekstremalnych warunkach. Potrzebujesz szybkości i dobrych umiejętności praktycznych. Jeśli trzymasz się ubezpieczenia lub z trudem utrzymasz równowagę na skąpej platformie lodowej, każda sekunda jest tego warta. Ratuje pamięć „motoryczną”, w której wspinacz działa bez zastanowienia, ręce poruszają się mechanicznie.\nAby opanować umiejętności dynamiczne, stosuje się system dziania na drutach winorośli i stosuje się następujące metody:\nKorzystając z funkcji pamięci wizualnej, konieczne jest poznanie kolejnych rysunków i instrukcji. Powtarzające się treningi w ustawianiu „bez podpowiedzi” pozwolą w odpowiedniej sytuacji łatwo przywołać cały proces i odpowiedź na pytanie, jak zrobić węzeł winorośli.\nZapamiętywanie dokładnej sekwencji ruchów końców liny w procesie praktycznej pracy na połączeniu tworzy w głowie pożądany algorytm działań. Jakość i szybkość zależą tylko od liczby powtórzeń.\nJeśli użyjesz tych dwóch metod na przemian lub w kombinacji, mózg i ręce nauczą się nie tylko węzłów winorośli, ale także innych specjalnych związków. Instruktorzy zalecają natychmiastowe ćwiczenie się przy wiązaniu jakichkolwiek węzłów, aby zostawić je dla celów bezpieczeństwa „ogonie” liny o długości co najmniej 5-7 cm.


Różne Bialetti...? - Caffe prego!\nPostautor: MariuszH » sob 22 gru 2007, 18:23\nMam przed sobą dwie kafetierki Bialetti Class Gold. Niby te same, tyle że nie takie same...\nNa jednej logo Bialetti jest wytrawione, na drugiej wygrawerowane. Obie oczywiście wykonane ze stali nierdzewnej, ale spód jednej kafetierki i jej wnętrze jest matowe, dolna część sprawia wrażenie zgrzewanej jakby z dwoch warstw... Druga zarówno spód jak i wnętrze ma błyszczące. Na tej w całości błyszczącej, na spodzie jest logo Bialetti, na tej z matowym spodem jedynie stainless steel coś tam... Poza tymi różnicami, dolne części mają nieco inny kształt...\nKtoś wie, o co chodzi? Czy to rożnice wynikające z różnych serii, różnych podwykonawców, czy...?\nPostautor: Long Johnny » sob 22 gru 2007, 18:33\n...wytwór sztuki kopierskiej uprawianej przez skośnookich multiklonów?\nPostautor: MariuszH » sob 22 gru 2007, 18:40\nTrudno powiedzieć. Obie są z generalnie wiarygodnego chyba źródła i obie wykonanie raczej równie dobrze...\nDodam, że mają też różne opakowania. I co też ciekawe, wg opisu na jednym z nich, kafetierka przeznaczona jest na 3 filiżanki, wg opisu na drugim - na 4 filiżanki. Kafetierki wielkość mają identyczną...\nRejestracja: pt 16 sty 2004, 16:29\nPostautor: Aga » pn 24 gru 2007, 16:57\nClass Gold o rozmiarze 3 jest modelem ze starszej produkcji. Opakowanie prawdopodobnie z przewagą koloru białego. Rozmiar 4 z serii "elegance" w niebieskim pudełku. Jakis czas temu Bialetti zmieniło rozmiarówkę modeli stalowych. Nie ma już rozmiaru 3. Dawne "trójki" to teraz rozmiar 4... Nie wiem dlaczego, bo tak jak zauważył MariuszH, ich wielkość jest identyczna...\nPostautor: MariuszH » wt 25 gru 2007, 11:53\nDzięki Aga. Pozostaje tylko zastanowić się, ktora wersja jest lepsza... Bo czy matowe wykończenie środka w "elegance" jest dobrym pomysłem, chociażby w kontekście mycia i czyszczenia, no i ta jakby zgrzewana z dwóch warstw dolna część, w porównaniu ze sprawiającą wrażenie jednak monolitu w starszej wersji...


Blog z budowy Sebastian W. według projektu Z500 Z7+35\nSebastian W.dolnośląskiewyślij wiadomość do autora\nTak jak pisaliśmy tak zrobiliśmy mija 7 miesiąc od rozpoczecia budowy, a my już mamy taki stan, tylko zaczać się urządzać. Zamontowana została PC i rekuperacja.oczywscie elekt...\nDawno Nas Tu nie było, budowa goni cały czas. Tak w telegraficznym skrucie : Dachówka Creaton Goteborg Duratop Pro Okna 3 szybowe, kolor Dąb Khaki . Profil Alu-plast . Drzwi z...\nW ciągu dnia zostały zamontowane wiązary, w tym tygodniu wymurowaliśmy szczyty, lecz nie posiadam zdjęć. W miedzy czasie zostały zamówione okna i drzwi, oraz dachówka.\nW 4 dni czerwca postawiliśmy mury....\nDawno Nas nie było na forum.Od kwietnia dużo się zmieniło....kolejne zdjęcia to ukażą.


JH21Z szybkosci pojedyncze Crank Prasa producenta z Chin - maszyny WORLD\nbieżąca lokalizacja: Dom » Produkty » Prasa » Prasa korbowa » JH21Z Szybka prasa z pojedynczą korbą\nJH21Z Szybka prasa z pojedynczą korbą\nPrasy szybkobieżne z pojedynczą korbą z ramą C mają nominalne wydajności od 25 ton do 400 ton. Długość skoku jest krótsza niż standardowa prasa korbowa. Prędkość prasy może osiągnąć do 150 razy na minutę. JH21Z prasa szybkobieżna w standardzie wyposażona jest w mokre sprzęgło, hydrauliczną pompę przeciążeniową, elektryczną pompę smarową i siłowniki równoważące siłownik. Ta szybkobieżna prasa elektryczna nadaje się do cięcia i wykrawania cienkich blach, takich jak linia produkcyjna do płyt łańcuchowych i elektrycznych elementów EI.\nSzybka prasa nadaje się do wykrawania i cięcia cienkich arkuszy\nDługość skoku prasy korbowej JH21Z szybka c jest krótsza niż standardowa prasa korbowa JH21. Punkt tonażu jest również nieco mniejszy. Prędkość jest większa, odpowiednia do wykrawania i cięcia cienkich blach. Automatyczny system smarowania smarem i wysokiej jakości tuleje wału zapewniają smarowanie i kontrolę temperatury, chociaż prędkość jest tak duża. Niezawodna wydajność i wysoka wydajność pracy.\nWysoka wydajność przy niskich kosztach ekonomicznych\nTa automatyczna szybka prasa jest wolniejsza niż standardowa szybka prasa. Ale koszt jest również znacznie niższy. Klient nie musi płacić więcej, jeśli proces tłoczenia nie wymaga dużej prędkości, takiej jak 200 obr./min. Prasa korbowa JH21Z została zaprojektowana tak, aby sprostać wymaganiom prasy średniej prędkości. Takich jak automatyczna linia blanszowania części EI i płyt łańcuchowych.\nSterowanie PLC za pomocą HMI\nAutomatyczny system centralnego smarowania smarem\nHydrauliczny system ochrony przed przeciążeniem\nLicznik i wstępnie ustawiony licznik\nNiewłaściwe podawanie stawów\nCzujnik skoku zapobiegający powtórzeniu\nAntywibracyjne podkładki montażowe\nWskaźnik wysokości matrycy\nPOZYCJA KOD UNIT JH21Z-25 JH21Z-45 JH21Z-60 JH21Z-80 JH21Z-125\nWydajność nominalna Pe KN 250 450 600 800 1250\nDługość suwu suwaka S mm 40 50 55 60 70\nspm 95–165 85-155 80–145 80–145 60–110\nMax. Wysokość zamknięcia H2 mm 200 240 260 290 320\nRegulacja wysokości zamknięcia t mm 30 30 40 40 40\nGłębokość gardła C1 mm 135 180 210 240 270\nOdległość między kolumnami d1 mm 450 515 560 610 670\nPrzesuń rozmiar dna PEŁNE WYŻYWIENIE b mm 250 340 480 460 520\nRozmiar otworu cholewki Średnica d mm 40 50 50 50 70\nGłębokość I mm 50 60 70 70 80\nRozmiar tabeli PEŁNE WYŻYWIENIE D mm 250 340 400 460 520\nGrubość H3 mm 60 80 100 110 125\nŚrednica otworu w stole ¢ mm 150 150 150 180 200\nCałkowite wymiary PEŁNE WYŻYWIENIE A mm 1500 1585 1540 1765 2040\nWysokość H mm 1900 2050 2150 2480 2700\nPOZYCJA KOD UNIT JH21Z-160 JH21Z-200 JH21Z-250 JH21Z-315 JH21Z-400\nWydajność nominalna Pe KN 1600 2000 2500 3150 4000\nDługość suwu suwaka S mm 80 100 100 100 100\nspm 50–95 45–80 35–65 35–65 35–65\nMax. Wysokość zamknięcia H2 mm 350 380 420 420 450\nRegulacja wysokości zamknięcia t mm 50 50 50 60 60\nGłębokość gardła C1 mm 300 335 360 360 385\nOdległość między kolumnami d1 mm 736 910 980 980 1050\nPrzesuń rozmiar dna PEŁNE WYŻYWIENIE b mm 580 650 700 700 750\nRozmiar otworu cholewki Średnica d mm 70 70 70 70 70\nGłębokość I mm 100 100 130 130 140\nRozmiar tabeli PEŁNE WYŻYWIENIE D mm 580 650 700 700 750\nGrubość H3 mm 135 150 160 160 180\nŚrednica otworu w stole ¢ mm 220 240 240 240 240\nCałkowite wymiary PEŁNE WYŻYWIENIE A mm 2305 2600 2660 2720 2850\nWysokość H mm 2950 3450 3500 3500 3780\nnaciśnij korba szybkość Jedno naciśnięcie korbowego prasa korbowa szybkiego Rama C prasa korbowa c typu prasa korbowa szczelinę pomiędzy prasa korbowa Automatyczne prasa korbowa prasa napęd korbowy Prasa mechaniczna korbowego mimośrodową korbowego


Wnetwstąpienie | nowemysli\n1 kwietnia 2016 Comments (1) Views: 2206 Czytam\nfot. Pola Pane\nObcy dotarli do Ziemi w niekształtnych bryłach brudnego lodu. Wchodzili na orbity z jakimś zastanawiającym wahaniem źle pilotowanej maszyny. Tkwili tam w obłędnym tańcu ponad rok, a potem miesiącami przedziwnie zsuwali się w atmosferę. Nic z łagodnego ślizgu, nic z upadku, nic z gwałtowności kolizji. Raczej jak obrzydliwa masa spływającego kleju pozbawiona zwykłego dynamizmu wylewanej cieczy.\nW łagodnym zetknięciu z gorącymi masami powietrza lód pokrywający istoty uległ szybkiemu odparowaniu. Całe niebo przecięły tłuste, wirujące smugi. Niesiony wiatrem smród wplótł się w mgły niemające końca. Zmieszał się z rosą i zanieczyszczał wilgoć dodatkowym, wstrętnym posmakiem. Zwykły oddech przenikały rozpylone kropelki cieczy dającej się porównać tylko do jakiegoś obcego moczu. Wypluwane, barwiły ślinę krwią. W obszarach podbiegunowych ciecz zamarzała i padał przesiąknięty starym tłuszczem śnieg.\nWreszcie – zbyt wyczekująca bowiem była długa cisza – rozległ się cichy, przeciągły grzmot podchodzących do lądowania. Dopiero teraz można było rozróżnić pojedyncze ciała. Z daleka niekształtne. Przypominające grudy zlepionych skwarek. Z bliska podobne do jaszczurów, z wielkimi, rozdygotanymi ludzkimi rękami.\nObcy pozbawieni kosmicznych statków? Bez skafandrów? Niemal nadzy wobec próżni? Tłumnie ruszyli w gwiazdy w zwykłych, latających gaciach?\nSpleceni trzema parami rąk, w długich na kilometry, roztańczonych rzędach spadli na uśpione miasta. Z wrzaskiem wyrywającym z trzewi życie przelatywali ponad tłumami zaskoczonych ludzi. Setki tysięcy trzymających się za ręce obcych. Rozśpiewanych, rozgwizdanych i wrzeszczących. Miliony ludzi umarły już pierwszego dnia, miliardów nigdy nie dobudzono ze zwykłego snu.\nPrzeloty przypominały bombardowania dźwiękiem. Niektórym kojarzyły się z pieśnią wigilijną, od której pękały mury, innym z lawiną głosów słyszalnych nawet w wirtualnym świecie Internetowego Spieku. Umierali tylko ci zdecydowani wyłącznie na rzeczywistość. Innych oszczędzono. Jakby uzależnienie od netu stanowiło punkt zbieżny, ważny i istotny w próbie całkowitego zagarnięcia ekologicznej niszy zajmowanej przez człowieka.\nNazywali siebie Hydrolami. Lądowali wokół głównych pól Spieku. Kopali nory i czekali. Być może Internet wylał się z czeluści kosmicznej nocy? Albo ktoś… w nim zrodzony?\nFroyl stał na polu tuż za linią krzywych domów. Ściany brudziły hasła młodzieżowych przekleństw i rozległe panoramy graffiti. Rysunki falliczne wprost szokowały dbałością o szczegóły. Prym wiodły widoczne objawy nowych chorób. Przestały być zagrożeniem, więc przerodziły się w intrygującą zabawę. Szczególnie choroby skóry stały się modą w naturalnym zdobnictwie ciała. Podnóże murów wyglądało wobec tego jak jedna wielka wysypka ropiejących wrzodów. Całość tworzyła przejaskrawioną paletę kolorów, przy których tęcza była bladą kurwą.\nFroyl poruszył stopą. Ciepła maź zachlupotała. Pod miękką watą dziwnego kurzu kryły się rozległe, płytkie kałuże, tak że po chwili nawet najsuchsze miejsce nasiąkało galaretowatym płynem ogólnoplanetarnej sieci. Błyskawicznie wypełniał stopy stojącego. Skóra pękała, kości miękły, a podeszwy stawały się cięższe niż tona zardzewiałego żelastwa. Wystarczyło, że zaszło podejrzenie o nieuzgodnioną zmianę hasła, zły login, zafałszowany certyfikat binarny, a sieć natychmiast upominała się o swój płyn i wypróżniała w jego poszukiwaniu system krwionośny delikwenta do zera. Ból był straszliwy, a ryzyko zapieczenia podwójne. Suchość oznaczała brak kontaktu ze środowiskiem, odrzut i zwykle doprowadzała do szaleństwa. Należało wstrzymać na możliwie długo oddech. Zatrzymać większość procesów życiowych w Realu. Przeczekać do czasu wyprodukowania namiastki naturalnej krwi i zastartować organizm na nowo. Najgorsze jednak pozostawały wymogi natury biurokratycznej. Mówiono, że zmiany w jakiś sposób wymusili na sieci Hydrole. Nowe logowanie do systemu, wbijanie haseł i uzupełnianie kodów zajmowało tygodnie. A sama aklimatyzacja w wirtualnych rzeczywistościach? Niekiedy stawała się po prostu niemożliwa.\nFroyl wylogował się. Odetchnął pełną piersią, zakasłał i kilkoma susami ponad wszędobylskimi kałużami dotarł do popękanego chodnika. Miał tu stary samochodowy akumulator, na którym usiadł. Ostrożnie, wręcz z nabożną czcią, ściągnął wełniane skarpety. Po Spieku wyglądały jak o kilkanaście rozmiarów za duże rękawiczki. Setki iskier wystrzeliły od materiału, przepełzły mu przez palce i spłynęły do ziemi. Rozmasował suchą jak pergamin skórę. Wstał. Rozluźnił mięśnie. Splunął kilkakrotnie. Po przebywaniu w sieci na języku zawsze gromadził się obrzydliwy nalot.\nZ wolna powracał słuch. Dochodziły pomieszane głosy. Bardzo odległy śmiech, płacz i nieco bliższy odgłos cichej rozmowy. Ujrzał zamazane, potem coraz wyraźniejsze sylwetki krzątających się Froggies. Kątem oka przyglądał się tym człekopodobnym istotom. Z wyglądu przypominały małe dzieci, z zachowania zrzędliwych starców. Coś robiły ze stojącą głęboko zalogowaną kobietą. Z pewnością znajdowała się w najgłębszym Spieku. Jej włosy dymiły, a z uszu, jak z nieszczelnego zaworu, wydobywał się cichy syk. Kamienna twarz wyrażała obojętność trupa. Froggies, podśmiewając się, spłaszczały jej brzuch. Froyl już nie raz widział tego rodzaju spłaszczanie i tym razem widok nie wywołał torsji.\n– Froyl! Froyl Froyl! – pisnęły w jego kierunku maluchy. Człowiek jakoś zawsze im imponował.\n– Co tam grzebiecie? Znowu problemy z trawieniem? – zapytał, zamierzając iść w kierunku kobiety.\nNa widok jego niepewnego kroku warknęły złowrogo. Ostentacyjnie znieruchomiał.\n– Zapiek. Ma zapiek – wyjaśniły. – Wielki czteromiesięczny zapiek. Dziwne, że nikt nic nie widział. Chodziła po Realu i nikt nie widział. W samotności wybierała szkodliwe opcje. Wysuszające…\nFroyl przyglądał się obojętnie rozciąganym na brzuchu kobiety kawałkom skóry. Małe ręce maluchów pracowały szybko. Jedne delikatnie wygładzały i naciągały, inne wyskakującymi z palców szponami przebijały, cięły i rzucały na ziemię schnące szybko kawałki brzucha. Na gorącym błocie internetowego Spieku fragmenty zwijały się i kruszyły jak kawałki szarego mydła. Pachniały nawet podobnie.\nKobieta stała z wysoko wyciągniętymi rękoma, dumnie wypięta, wibrująca w wirtualnym śnie, a drżąca w Realu jak boleśnie strugana lalka. Piersi przeświecały starym srebrem, a usta pokrywała gruba warstwa szminki. W wąskiej szparce krzywej wargi czerniały dwa przegniłe zęby.\nCoś chlupnęło i pociekło wzdłuż kolan stojącej. To, co upadło potem na płaski kamień, wyglądało na najdziwniejsze stworzenie, jakie udało się zobaczyć Froylowi w całym krótkim życiu. Ciągnęło za sobą długi oślizły przewód, łączący się gdzieś głęboko ze stojącą nieruchomo postacią.\n– Boli, boli, boli… – skomentowały pracowite maluchy. Zaśmiały się krótko, przydeptując to coś mocniej do powierzchni ziemi, aż pękło jak nadmuchana torebka po hamburgerze.\n– To obcy?\n– Tak, tak, tak. Obcy – przytaknęły zgodnie.\nJeden z Froggies zbliżył się. Zaledwie sięgał mu do pasa, a patrzył spode łba. Rozwarł usta w szkaradnym, metalicznym uśmiechu, jakby już w młodości stać go było na srebrne wypełnienia ubytków w szczęce.\n– Hydrole robią wasze brzuchy robaczywymi w Realu. Wiesz o tym?\n– Robak? Prawdziwy ludzki robak? Pokażesz mi go? – zapytał Froyl poruszony.\n– Nie. Lepiej już sobie idź, Froyl – odmówił stanowczym tonem maluch, wskazując pobliskie domy. – Idź tam. Niech twoi chłopcy cię wsadzą do wanny. Niech cię dobrze wymoczą w środkach odżywczych dla skóry. Niech przetrawią za ciebie. Wymienią płyn limfatyczny. Podregulują skład krwi i wymienią filtry w nerkach. Za chudy jesteś. Pogarbiony i bardzo suchy. Potwornie suchy…\nFroyl posłuchał. Pobiegł koślawo, trenując równy oddech. Odprowadziły go krzywe spojrzenia Froggies. W biegu wcisnął skarpety sieciowe do kieszeni spodni. Biegł w stronę obdziobanych bloków. Zawsze po wyjściu ze Spieku świat przypominał stare, pożółkłe fotografie. Tak było i teraz. Mroczne, zamazane obrazy, nierzadko z dziwnie skrzypiącym podkładem muzycznym fragmentów plików mp3, koegzystujących w mózgu z jeszcze niewyraźnymi dźwiękami z Realu.\nPoprzez setki lat informatycznej rewolucji sieć przyjęła formę płynu. Zaczynał się tuż pod powierzchnią gruntu, gdzie lśnił zaledwie widoczną wilgocią. Głębiej przesączał się niemal poprzez wszystkie warstwy Ziemi aż do samego jej zimnego już jądra. Wyparł wodę. Zastąpił oceany. Wessał w siebie chmury. Zwykły kamień, roślina czy zwierzę, naciśnięte nawet z niewielką intensywnością palcem, wydzielały galaretowatą ciecz. Stąd te utraty kształtów, zmiany kolorów i stępienie ostrości zarysów pod wpływem zwykłego wiatru.\nPopchnął skrzypiące drzwi. Przebiegł kilka schodów i znalazł się w zimnym korytarzu kamienicy. Zobaczył zarys niepokojąco rozedrganego cienia. Ktoś tu siedział i machał paskami sieciowych kodów. Froyl przypuszczał, że zna siedzącego.\n– Cześć, Pencil – zaczął. – Nieźle wyglądasz – stwierdził, chociaż z daleka zalatywało kłamstwem. Obraz wyostrzył się nagle, potem przejaskrawił jak w źle wyregulowanym monitorze. Pencil chorobliwie chudym ciałem opierał się o odrapaną ścianę. Jego oczy już tonęły głęboko w czaszce, jak gdyby wciągnął je stale kurczący się mózg.\n– Już sobie postałeś? – zapytał. – Człowieku, nie widziałem cię szmat czasu. Szkoda twojego życia na pole, za dużo formalności loginu. Ja mam stanowisko w piwnicy. Niezła szybkość przesyłu danych – przekonywał. Jego oczy dawno przestały być ludzkie. Przez źrenice przeświecał brudny metal.\n– Ja żyję moją miłością. – Froyl ciągle nie potrafił wyrównać oddechu. – Znalazłem ją. – Słowa ciągle posiadały odległe brzmienie. Jakby produkowało je dno brzucha albo brudna powierzchnia ściany. – Jest cztery kilometry stąd – dodał wreszcie normalnie.\n– Ta twoja dziwka? Na polach Broomville?\nFroyl skinął głową. Słowo „dziwka” nie było obrażające, raczej zabrzmiało odświętnie, szczególnie dzisiaj.\n– Zgadłeś. Od zawsze wiedziałem, że istnieje gdzieś w pobliżu. Nikt jej nie uprowadził, nie zrobił resekcji, nielegalnych podprowadzeń i kanałów. Po prostu zapiekła się na łączach.\n– Zobacz moje sieciówki – wymruczał Pencil, wskazując ruchem głowy niechlujne skarpety. Jakieś iskry strzeliły z nich aż do muru. – Też się zapiekły. Uciekałem od tego portalu obcych już w Realu.\n– Nie stój na betonie, ośle. Przecież tam nie ma pola. Ugotują ci się nogi! – Stał w osłupieniu, przypatrując się nogom Pencila. Przypominały oparzone nad gazem nogi niedzielnego kurczaka.\n– Pierdolę to! – rzucił Pencil rozgoryczony. Machnął w końcu ręką. – Ile jeszcze zostało nam lat? Pięć? Dziesięć? Nastawiam czas na sieciowy miesiąc, a budzę się po roku. Potem nie mogę dojść do siebie przez tydzień. Czy ty też cierpisz na rozbłyski dzikiego światła w Realu?\nFroyl skinął w milczeniu głową.\n– Wszyscy zamienimy się w potwory – kontynuował Pencil. – Ale lepiej idź już, bo czekają tam na ciebie twoje maluchy, Froggies.\nPowiedział to ciepło, jakby od niechcenia, ale Froyla przeszedł zimny dreszcz odrazy. Znowu to samo!\nNiechętnie wdrapał się na swoje piętro. Zastał drzwi do swego mieszkania oparte o ścianę. Widocznie któryś z zapalczywej dziesiątki wyrwał je z zawiasów. Wszedł do zimnej kuchni. Stały, sukinsyny, w jednym rządku, szczerząc ząbki w jadowitym uśmiechu. Ze zdziwieniem doliczył się szesnastu. Były w różnym wieku, ale większość nie przekroczyła czwartego roku życia. Dwa wyglądały na niedorozwinięte roczniaki z zaledwie wykształconą mordą. Wszystkie nagie i jak zwykle posiniałe, i mokre od jakiegoś wstrętnego potu.\n– Froyl! Froyl! – zawołały z jakimś niezdrowym entuzjazmem. Te najbliższe pomogły mu ściągnąć koszulę, jeszcze inne spodnie. Niektóre głaskały go z zainteresowaniem po pośladkach. Ze skupieniem poszukiwały jakichkolwiek śladów przemiany materii. Niestety odbyt wyglądał na całkowicie zrośnięty.\n– Boli? Boli? Boli? – pytały, naciskając goły brzuch.\n– Nie – odpowiadał przy każdym nacisku. – Jest suchy. Jeżeli rozumiecie, co mam na myśli.\n– Tak, tak. Suchy – rzuciły zgodnie i ospale. Zawsze udawało im się operować chóralnym półgłosem. Nic, nawet zająknięcia. Perfekcyjnie audiodopasowani.\n– Masz sny? Śpisz? – pytały.\n– Nigdy nie mam na to czasu. Zwykle stoję na polu.\n– I nie wiesz, czy podczas Spieku śnisz?\n– Przebywanie w wirtualnym świecie Spieku jest jak sen. Zwykle czekała tam moja dziewczyna, Ropen, dopóki jej nie zgubiłem w jakiejś nowej przeglądarce. Zwyczajnie zmieniłem skórkę, a tu wpadł spam, jeden i drugi. Dwie strony dalej. Kanał gier, jakiś szybki przelot po odsyłaczach, powrót. I znów powrót. I nie ma mojej dziewczyny-snu. Brak adresu. Zero kompletne. Sprawdzam historię. I coś wymazało ją doszczętnie z historii. Czytam. Brak danych. Sprawdź prawidłowość wbitego hasła. Sprawdzam. Milion razy. Gubię się. Głupieję. I znów wchodzi spam obcych…\n– Logowała się do tego samego portalu? Mieliście dzieci?\n– No, kochaliśmy się niezliczoną ilość razy.\n– No to posiadacie jakieś potomstwo?\n– Ależ skąd. Przecież musiałoby się urodzić w Spieku, wirtualnie. Bez sensu.\nMilczały przez chwilę, gładząc jego podbrzusze.\n– Co wy? – Niemal się wściekł, pytając. Dłonie mu drżały, usta stały się zimne i wąskie. Nawet nie przypuszczał, że pytanie wyzwoli tyle obrzydzenia. – Co za insynuacje? Kurwa!\n– Ostatnie dziecko w Realu urodziło się naturalnie ponad dwieście lat temu – podpowiedziały.\n– Ty nie masz już szans – wyśmiał go ktoś z boku. – Twoja Ropen nie posiada nawet aktywnych piersi w Realu.\n– Ptaki wydziobały jej sutki! – zaśmiał się jakiś zasmarkaniec z tyłu.\n– Jej układ krwionośny kończy się na płucach – skomentował stojący najbliżej wanny.\n– Mylicie się. Znajdę ją i wam udowodnię, że wszystko działa jak należy.\n– Prędzej ja ci udowodnię, że urodzi się ludzki potomek ze związku z Hydrolami.\n– Zawsze mówiliście, że ta planeta nas ludzi już nie chce. To po co wam potomek skrzyżowany z Hydrolami?\n– Bo to prawda. Was ludzi już nie…\nKilku malców doprowadziło go do wanny.\nWynurzył się mokry, kapiący tłuszczem i pokrzepiony. Jeszcze w wannie Froggies zaaplikowały mu tuzin oleistych porcji wchłaniaka, przeczesały skąpe włosy i posmarowały kremem ospowatą twarz. Kiedy wyszedł, rozbiegły się po kamienicy, niosąc pomiędzy ściany dziki śmiech.\nJeden pozostał. Gapił się z rozdziawioną paszczą, w której Froyl doliczył się chyba siedemdziesięciu ostrych zębów. Błyszczały jak ostrze fabrycznie nowej piły. Wreszcie malec odwrócił się do okna. Pluł, usiłując dosięgnąć śliną chodnika. Charkanie i głośny gulgot były nie do wytrzymania. Froyl miał dość. Rozejrzał się wokół i z całej siły kopnął brzdąca w dupę, aż puścił bąka. Nic to nie zmieniło. Mały zaczął podejrzliwie węszyć. Przechylił się przez parapet.\n– No, wąchaj, wąchaj! Nie wiem, co, do kurwy nędzy, robią tam z wami w banku spermy, bo jakoś coraz dziwniej im to wychodzi.\nFroggie odwrócił się wolno.\n– Nie przypominacie wcale normalnych dzieci – kontynuował człowiek. – Słoik nanobiontów domieszali do genotypu w waszej maminej kadzi? Pewnie nie było to nic ludzkiego! Brak w waszych twarzach duszy. – Froyl, ubierając się, mówił powoli. Trochę kręciło mu się w głowie po tym obżarstwie. Znów obraz przebiegły jakieś śnieżne pasy, biegnące tym razem w poprzek. Mrugnął kilkakrotnie. Zakłócenia wpadły z sykiem pod prawą powiekę. Uwolniły pojedynczą łzę, ciężką jak kropla oleju. Wstydliwie roztarta na policzku przypominała smugę czerwonego smaru.\n– To zależy od tego, kto i jak rodzi – wyjąkał mały. Z trudem wymawiał słowa. Jego oczy stały się mocno okrągłe. Niemal wypadły z orbit. – Dlaczego ja zawsze muszę znosić twoje humory? – dodał z pretensją. Nagle wlepił wzrok w gołego fiuta.\n– No, popatrz sobie, popatrz… Podglądaczu! Może wypadniesz na skwer z wrażenia.\n– Niby na co mam patrzeć?\n– Sikacz ciągle pracuje.\n– Bo krwawi?\n– No i siknie czasami moczem – wyjaśnił Froyl z dumą.\nMaluch wzruszył ramionami. Potem pokręcił głową w niedowierzaniu.\n– Ludzie kłamią – zakończył, przysuwając się z powrotem do okna.\nFroyl zapiął wreszcie oporny rozporek. Wchłaniaki wysadziły mu brzuch. Miał wypocić to syntetyczne świństwo przy następnym kąpaniu. Nie marnował więcej czasu. Wybiegł z domu.\nPencil spał na chodniku. Obok siedziały jego Froggies. W milczeniu patrzyły na swego pana. W oczach chowały niecierpliwość i zwykłą złość.\nFroyl przebiegł drogą do najbliższej przecznicy. Minął kilku nieśpiesznie spacerujących ludzi, podążających za nimi wiecznie rozgadanych maluchów, przeźroczystego konia usiłującego wyrwać z pęknięcia chodnika młodziutką trawę i wysuszonego kota śpiącego na parapecie okna. Real zaskakiwał monotonią. Brakowało roślin. Brakowało tężyzny kolorów. Nawet powietrze wypełniał smród po lądowaniu obcych, chociaż od tego faktu minęło już dwadzieścia długich lat.\nPo kwadransie dotarł do narożnego sklepiku używanej odzieży sieciowej Babuni Volta. Kradzione, a potem przeszywane ciuchy Hydroli stały się idealnym remedium na zaprogramowane dolegliwości netu. Nierzadko sam tradycyjny Splot Hydrolski nie wystarczał. Niezbędne były kody obcych. Nie obywało się bez dodatkowego logowania każdej nitki z osobna. Artystka robiła to w godzinę. Amator grzebał się z hakowaniem miesiącami. Nierzadko ponosząc śmierć przy próbach wchodzenia do Spieku.\nKradzież ciuchów obcym należała już do historii. Wiązała się z ryzykownym podkopem do szatni obcych, nierzadko walką, a czasem i śmiercią. Nielicznym się udawało. Często założenie czegoś hydrolskiego doprowadzało do infekcji niszczących skórę, rzadziej do paraliżu ciała. Nie było nikogo, kto parałby się tym ryzykownym zajęciem na stałe. Oprócz Babci Volty.\nW centralnym punkcie wystawy wisiały srebrzyste kalesony. Na tym sprzęcie Hydrole pokonali otchłanie kosmicznej przestrzeni. Bardzo ciężkie w pilotowaniu, siermiężne, rzadko kiedy dopasowane do ludzkich nóg. Pencil często wspominał dziadka Wasyla. Stary ubrał kiedyś to kurewstwo i wyrżnął w locie w drzewo, ledwo uchodząc z życiem.\nPotężna moc kalesonów pozwalała na połączenie się z kwantową siecią Spieku wprost z powietrza. Pencil opowiadał, że czasem odnajdowano kilkudziesięciu sczepionych razem na drzewie ludzi. Do tej pory nikt ich nie dobudził. Ponoć, gadał Pencil, przeszli na Uchlejstwo.\nDom Dreda stał na drugim końcu miasta. Niegdyś kleił się do ściany drapacza chmur, a od czasu inwazji już tylko przylegał do wyniosłych ruin. Dred miał niewielki pokój na poddaszu. Okna wlewały tu sporo światła. Brakowało w nich szyb i tylko kratownica ram wycinała wzór cienia na ścianach. Może dlatego słońce z taką łatwością przejaskrawiało kilka krzeseł i niewielki stół z plastiku.\nWejście Froyla było dość niespodziewane. Siedzący przy stole Dred błyskawicznie przykrył coś szmatą. Ale grymas strachu zmiękł i twarz rozpogodziła się na widok egzaltowanego Froyla.\n– Dred, znalazłem ją!\n– No, mów – spokojnie zachęcił Dred, wpuszczając kroczące za Froylem maluchy. Dokładnie siedmiu.\n– Ropen jest zalogowana na polu Broomville. – Jego oczy błyszczały, gdy to oznajmiał. – To po drugiej stronie miasta – stwierdził z niechętnym grymasem Dred. Przydusił peta w popielniczce. Jeden z Froggies wyczyścił stół i posprzątał pety.\n– Idziemy? – zapytał Froyl.\nDred nienawidził tego natrętnego tonu u przyjaciela. Spojrzał na niego przenikliwie. Chudy głupek pocił się i drżał podekscytowany. „Cóż znaczyła jakaś zagubiona dupa na odległym portalu? Jeszcze Broomville, skąd, jak ogólnie wiadomo, się nie wraca”, pomyślał.\n– Raczej nie teraz. O tej porze cały teren roi się od Froggies. Nie odpuszczą nam samotnego spaceru.\n– Są zazdrosne.\n– Zwyczajnie. O miłość. Niewielu opiekuje się ludźmi. Te osamotnione są najgorsze.\n– Nie pójdziesz?\n– Powtarzam: nie teraz.\nTwarz Froyla pozostawała niewzruszona tą odmową. W jego dłoni błysnęła tabletka spina. Był to rodzaj dopalacza netowego, niemal niedostępny po tej stronie globu.\nDred uśmiechnął się. W końcu machnął obojętnie ręką.\n– Pójdziemy wcześnie rano. Popołudniami Hydrole wygrzewają się na łąkach tuż pod lasem!\nDodana uwaga w zupełności wystarczyła, żeby na dzisiaj ostatecznie ugasić zapał przyjaciela. Jego oczy zmatowiały, wyglądały teraz identycznie jak plamy tłuszczu na jego wiecznym golfie.\n– To kiedy? – upewniał się niecierpliwie.\n– Mówiłem ci. Jutro rano. I nie pójdziemy tam bez broni. Zbudowałem świetną pukawkę z resztek browninga, rolsona i szamiatnikowa. Mówię ci, cudo myśli rusznikarskiej.\nDred odrzucił szmatę. Odsłonił precyzyjne narzędzie do zabijania. Broń przypominała dwa ping-pongi połączone misterną plecionką złotych nici. Lufa i rękojeść były czarne, a zasobnik na energię różowy. Już na pierwszy rzut oka przedmiot wyglądał na miks konstrukcyjny posiadający wielu ojców.\n– To wymiatacz mojej konstrukcji – dorzucił Dred, jakby jedno wyjaśnienie nie wystarczyło.\nFroyl odsunął się z przestrachem.\n– Wypróbowałem go… – zawiadomił przyjaciel z udaną powagą. Uniesione brwi świadczyły o co najmniej udanym eksperymencie. Jedną ręką sięgnął po butelkę whisky stojącą pod stołem. Napełnił dwie szklanki i jedną postawił przed Froylem.\n– Przełam spina na pół i wrzuć – powiedział tonem nieznoszącym sprzeciwu.\nWypili. Obaj przez chwilę z trudem łapali oddech.\n– Ciężko jest żyć w Realu bez tego stuffu, Froyl. – Mówiąc, pojednawczo klepnął go w ramię. – Chodź, coś ci pokażę – dodał, ciągnąc go za rękę.\nRazem upchnęli wrzeszczących Froggies do szafy. – Chcemy być sami. Przynajmniej na chwilę – przekonywali rozwrzeszczaną hołotę.\n– Gówno, gówno, gówno! – zawodziły, kopiąc wściekle drzwi.\n– Chodź, Froyl. Te drzwi wytrzymają jakiś czas.\nPrzeszli przez pół kamienicy i wyłamali zamknięte drzwi do mieszkania starego Wasyla. Zastali tam kompletny bałagan. Przed parapetem okna stał mały Froggie. Był goły, tak jak wszystkie Froggies w jego wieku. Podeszli bliżej. W głowie dzieciaka ziała okropna dziura, sięgająca stóp. Lej był wydrążony w srebrnej, metalicznej masie. Dred włożył rękę do środka. Chwilę coś drapał. Wyciągnął. Jego wskazujący palec pokrywała gruba warstwa srebrzystej masy.\n– Skosztuj tego – powiedział znów tym swoim głosem tyrana.\n– Dziadek Wasyl mówi, że smakuje jak czekolada. Była kiedyś taka sprasowana masa z kakao, cukru i mleka. – To mówiąc, oblizał dokładnie palec. – Wasyl mówi, że one smakują jak wielkanocne, czekoladowe zające.\n– On zawsze tutaj stał?\n– Hektor? – Dred wzruszył ramionami. – Zawsze.\n– U mnie też taki Hektor ciągle stoi przy oknie. Co one robią?\n– Może to strzelec wyborowy, do kurwy nędzy. Co myślałeś, że te dzieci opiekują się nami z dobroci serc? Zawsze było na odwrót. To dorośli opiekowali się taką dzieciarnią i tłukli to to pasem po gołym tyłku, albo kazali klęczeć w kącie na grochu.\nFroyl przełknął głośno ślinę.\n– Jutro pójdziemy po twoją Ropen. I niech nikt się nie ośmieli stanąć nam na drodze – oznajmił Dred, wymachując bronią. – Będziesz miał z nią prawdziwe dzieci?\n– Obiecywała mi to za każdym razem, kiedy kochaliśmy się w Spieku.\n– I ty wiesz, jak się to robi w Realu?\n– Jak? – Froyl przełknął znowu ślinę, tym razem całkowicie zmieszany.\n– Ona musi ci się oddać – powiedział Dred i na widok miny przyjaciela parsknął niepohamowanym śmiechem.\n– Całowaliśmy się aż do orgazmu.\n– Froyl, durniu! Od tego nie rodzą się dzieci. Musisz być sprawny seksualnie. Wiesz, ona i ty. Zdrowe genitalia przede wszystkim, a tobie nawet już odbyt nie działa. Poza tym nie zapominaj o okresie płodności u kobiety. Nigdy, powtarzam, nigdy dotąd nie widziałem, żeby Spiek tak od siebie pozwolił na wylogowanie się kobiety w dniach jej płodności. A twoja…\n– Ropen Agamhout Sterson – poprawił Froyl z rozszerzającym się uśmiechem. – No co? Tak się nazywa.\nDred pozostał milczący. Tylko postukał się palcem w czoło.\n– Pamiętasz twoich rodziców? – zapytał wolno.\n– Obawiam się, że nie. – Oczy Froyla wypełniły się dziwnym matem. – Opowiadano mi, że zginęli w kampanii antywirusowej.\nDred uśmiechnął się z pobłażaniem.\n– A ty wierzysz w takie brednie?\n– A takie, że istnieją wirusy?\n– To są programy.\n– Pisane przez ludzi?\n– Pisane przez programy?\n– Czy ty też robisz się czekoladowy w środku? Powoli konwersacja z tobą zamienia się w rozmowę z półgłuchym Froggie.\n– Froggies niedosłyszą?\n– I niedowidzą… Po prostu Internet jeszcze nie całkiem wylał się do rzeczywistości.\nWczesnym rankiem wyjechali starą, koślawą taczką na ulicę. Zwolnili przed skrzyżowaniem. Nigdy nie widzieli czegoś podobnego. O ścianę stał oparty trup kobiety. Nawet nie była sina czy cuchnąca zgnilizną. Zwyczajna, sucha, jakby wystrugana z jednego spękanego kawałka drewna. Obok następna. Siedząca w rozkroku. Wszystkie bez brzucha. Jakby ktoś kopnięciem wyrwał z ciała wielką piłkę wraz z wnętrznościami.\n– To, według ciebie, nazywa się spłaszczanie? – spytał Dred, kręcąc głową z powątpiewaniem.\n– Nie wiem. Te są jakieś inne.\n– One są suche. Ściągnięte ze Spieku. Dlaczego, myślisz, proces nosi taką nazwę? Wysusza? Spija z nas wodę? Powiedz, że nie wiesz.\nW odpowiedzi Froyl wzruszył ramionami. Był zły od wczoraj. Za to głupie pytanie o orgazm. Jakby on, Froyl, był głupim dzieciakiem i miał uwierzyć w takie bzdury jak genitalia.\nZa skrzyżowaniem rozpoczynały się place zabaw Froggies. Nikt nie przejmował się miastem, odbudową ulic czy poprawą zdewastowanej infrastruktury. Na ruinach powstawały zjeżdżalnie, kręte aleje do biegów wyczynowych, dziury do gry w chowanego. Co innego mogły zbudować dzieci?\nPrzeszli pośpiesznie kilka skrzyżowań, przetoczyli się przez parki i dziesiątki galaretowatych kałuż. Każdy skwer wypełniały śpiące Froggies. Hałas budził nieliczne. Przebudzone, unosiły głowy i wodziły za nimi złowrogimi spojrzeniami.\nFroyla idącego obok taczki oblał zimny pot. Przeczucie go nie myliło. Jakiś malec pobiegł za nimi, smarkając i kichając raz za razem. Chciał zajrzeć pod koc, którym przykryta była skrzynia ładunkowa. Gwałtownie szarpał materiał, ale Dred z rozmachem kopnął go w tyłek. Froggie odskoczył i wybuchł wrzaskliwym płaczem. Potem biegł tuż za nimi, próbując złapać Froyla za rękę. Rączka była malutka, pulchna i mokra od łez. Froyl uchwycił podaną dłoń i w złośliwym uścisku pociągnął malca za sobą. Pamiętał Nockolsona, któremu dzieciarnia wygryzła dziurę w brzuchu, tylko dlatego, że nie chciał się bawić. Zresztą hałas obudził już wszystkich innych. Przecierali zaspane oczy.\nPoza miastem rozciągało się lądowisko obcych. Nory i zapach świeżo drążonej ziemi ciągnął się daleko poza horyzont. Przechodził nawet pod miastem Hamilton, wdzierał się w pradawne, rozłożyste plaże bez morza, pod skały i w martwy już las. Wylądowali tutaj w jakimś skłębionym tłumie zupełnie innym niż pozostałe. Długo nie mogli zapanować nad zamieszaniem. Kłócili się o każde miejsce. Spierali o miękkość podłoża. Grymasili, kto pierwszy ma kopać i jak. Wielu ludzi opowiadało historie o porzuconych w okolicy Broomville kalesonach obcych i majtkach z zasranymi nogawkami. Niewątpliwie był to sprzęt latający wysokiej klasy, skoro przylecieli na nim aż z gwiazd. Zresztą to właśnie stąd pochodziły ciuchy Uchlei.\nKiedy wjechali taczką pomiędzy wylegujące się na słońcu cielska, powitało ich wrogie porykiwanie i chrząkanie. Obcy z wyglądu przypominali foki. Posiadali trzy pary rąk, na których chwiejnie stali, krótki ogon i szeroki łeb. Nie daj Boże, żeby przewrócili się nieoczekiwanie na grzbiet! Rozpoczynali wówczas swoje zespołowe klaskania. Niejedno miasto wymarło po tych hipnotycznych, dźwiękowych seansach.\nObcy zwykle wylegiwali się w pobliżu pól Spieku. Froyl podejrzewał, że podkopują się pod stojących i pozwalają młodym odgryzać palce z bosych nóg ludzi. Sam często budził się z dziurami w skarpetkach i z krzywo obgryzionymi do krwi paznokciami.\n– Skręćmy w stronę lasu. Oni cuchną jak breja w misce z naczyniami.\nFroyl zgodził się w milczeniu. Jemu smród kojarzył się z parą zdechłych na słońcu kotów. Po prostu czasem tak mieli. Niezgodność skojarzeń.\nNagle za zakrętem zobaczył kilka stworów większych niż reszta. Unosiły głowy i przeciągle ziewały, ukazując rzędy niekończących się zębów. Otwarte usta przypominały kratownicę samochodowej chłodnicy z bardzo starych modeli. Zawsze zastanawiało go, jak jedzą? Przesiewają pokarm? Wciągają jak odkurzaczem poprzez drgającą szatkownicę ostrych jak noże siekaczy?\nSkręcili w stronę lasu. Kilka cielsk, stękając, powlekło się za nimi. Od strony miasta nadbiegały spanikowane Froggies. Nie wyglądały na ludzkie dzieci. Za dużo było w ruchu gromadki sztucznej posuwistości szachowych figur. Sunęły jak martwe rzeźby po grubo nasmarowanym marmurze. Tylko ich ogłuszający wrzask brzmiał swojsko i przywodził na myśl podpalane szybko przedszkole.\nPrzyśpieszyli. Krzaki pełne były młodych Hydroli. Do złudzenia przypominały wielkie żaby i, w przeciwieństwie do starych, w ich spojrzeniu wiele było z automatyzmu zwierzęcia. Trzeszczącą taczkę nagradzały warczeniem.\n– Robię, co mogę. Trudno mi chodzić. Od tygodnia nie mam wielkiego palca u prawej stopy.\n– No chyba sobie żartujesz? – Froyl był zaskoczony i zdezorientowany.\n– Ktoś odgryzł go na polu.\n– Na naszym polu? To gdzie my teraz będziemy stać?\nObjął ich cień lasu. Przez drzewa przewijała się mgła. Miała w sobie coś nierealnego i sztucznego. Froyl pamiętał ją jeszcze z okresu inwazji. Bezpośrednio poprzedzała nalot splecionych ciał. Mówiono, że jest gazowym serwerem i każdego roku rośnie pod wpływem Głosu Nieba – dziwnych komunikatów mających więcej wspólnego z promieniowaniem reliktowym niż zwykłą informacją.\nMgła, nadchodząc, zamieniała jasny dzień w mrok nocy. Wzrok doprowadzała do granic bolesnej ślepoty. Wielu uznawało tę mgłę za rodzaj zwierzęcia. Tolerowała osoby wolno wędrujące. Te biegnące doprowadzała do utraty przytomności, a nawet i śmierci. Od lat tkwiła w tym samym miejscu, w lesie, niezmącona i wyczekująca.\nMimo to obecność drzew uspokajała. Spękane pnie pięły się wysoko w niebo. Z bezlistnych szczytów gałęzi zwisały ciała ludzi. Głęboko wrastali w korę. Niektórzy do łokci nierozpoznawalnie zespalali się z konarami. Inni tłumnie oblepiali pień jak ćmy. Wielu zamieniło się w nieodróżnialne od drzewa bulwy, pokryte tylko jaśniejszą korą.\nWszyscy logowali się w sieci wspólnie z drzewem, jako jeden symbiotyczny organizm. Ten gatunek człowieka nigdy nie opuszczał Spieku. Niekończące się blogi wymagające personalnej obecności, aktywności mailowe, natręctwa niezliczonych forów, kustomizacje nowych Windows, bloki dodatkowe, rozwinięcia programowe, no i ciągle modne skórki zapalające się warstwami tatuaży na skórze pleców i brzucha. Nocą wisielce przypominały kolorowe lampiony.\nByli nałogowcami. Nogi i głowy Uchlei drżały w ekstazie nowych bytów. Organy wewnętrzne już bez wrodzonych funkcji życiowych podejmowały bezsensowne sieciowe gry nowotworowe. Na innym poziomie system immunologiczny brał udział w grach wirusowych, a komórki upajały się swoją bezsystemową wolnością.\nGdy nadchodził wiatr, drzewa stękały pod ciężarem zawisłych ludzi, podobnych do rzędów zbyt wykrochmalonych chorągwi.\nLas skończył się nagle. Przeszedł w gęste chaszcze. Było tu więcej tłustego śniegu. Bielał szerokimi, nietopniejącymi łatami, kiedy minęli ostatnie kępy krzewów.\nNa łąkach, pośród kałuż, aż po daleki horyzont stali ludzie. Na ich twarzach nie malowało się żadne uczucie. Były puste, wysrebrzone jak metal, który wypełniał ich wnętrzności i przeświecał przez skórę. Mężczyźni stali z rozciągniętymi ramionami, kobiety miały ręce opuszczone i mocno przylegające do ciał. Na wszystkich nogach iskrzyły się przeszyte na miarę rajtuzy Hydroli. Ciała żenowały odpychającą, starczą nagością. W wolnych miejscach bulgotał sieciowy płyn. Spod ziemi zasysały go ludzkie stopy, ręce i głowy. Zależy kto, gdzie i na czym stał. Jednak wysysany w nadmiarze, często przeładowywał ludzkie ciało. Wtedy buchało jakąś dziwną odmianą pary wodnej z uszu i nosa. Stojący na placach Spieku ludzie wyglądali wtenczas na komicznie zażenowanych. Ten krótki brak balansu przypominał nagłe sranie. Nawet smród był podobny.\nDred przezwyciężył strach. Podszedł do najbliżej stojącej postaci. Dotknął jej podbrzusza. Potem ostrożnie zdrapał trochę skóry i polizał swój palec.\n– Smakują jak Froggies – wyszeptał nabożnym tonem.\nOdnalezienie Ropen w tym tłumie graniczyło z cudem. Nie mieli za wiele czasu. Froggies na pewno już wpadły w histerię. Przenigdy nie pozwalały ludziom nawet na jeden samodzielny spacer. Co sobie pomyślą Hydrole na widok takiej parady i to z trzeszczącą na kilometr taczką?\nDred i Froyl zredukowali grono podejrzanych do kilku kobiet stojących blisko siebie. Froyl dokładnie pamiętał charakterystycznie złamane drzewo w pobliżu i raczej mgliście dwie sąsiadki Ropen. Nie wiadomo, dlaczego na polach Broomville płeć piękna pokrywała się woalką dziwnej pajęczyny grubej na dwa palce w okolicach czoła. Biegła do szyi i zaciskała się na niej jak ściągnięty balon. Głowa pulsowała dziwnym oddechem, nadymając się i kurcząc na przemian. Mężczyźni zwykle pozostawali nieruchomi. Niektórym z twarzy odpadały wargi i parszywie wyglądający rząd żółtych zębów straszył nawet Froggies. Trzy kobiety stały splecione ramionami. Rozerwanie uścisku było trudne i ryzykowne. Po chwili udało się długim drągiem odłamać czyjąś oporną rękę.\n– Ropen, kochanie? To ty? – Froyl niemal łkał przy tym pytaniu. Chciał ją natychmiast stąd zabrać. To pole było przeżarte podziemnym Spiekiem obcych. Inwazja w sieci przebiegała coraz gwałtowniej. Hydrole przejmowali portal za portalem, adres za adresem. Wyszukiwarki posiadały fałszywe dane historyczne, naukowe i anatomiczne.\nHistoria sztuki i literatury? Nie istniała. Eksploracja przestrzeni kosmicznej? Lądowania na Marsie, Księżycu i Merkurym? Wypadły z aktywnych haseł. Kosmos, w szerokim znaczeniu tego słowa, zredukowano do lakonicznego hasła o raczej symbolicznym znaczeniu.\nZerwali pierwszą warstwę z twarzy Ropen. Przy ciągnięciu strzępy skóry wydawały dźwięk podobny do szelestu celofanu. Twarz nadal pozostawała nierozpoznawalna. Od światła dzieliła ją masywna powłoka barwnych pajęczyn. Właściwie to była maska. Wyglądała jak narzucony na twarz cieniutki i łamliwy kożuch z mleka.\n– Skąd wiesz, że to ona? – zapytał zniecierpliwiony Dred.\n– Przypuszczam. Na portalu stała najbliżej lasu. Ropen, błagam cię, daj znak. Porusz tą cholerną ręką!\nZ nogami był niemały problem. Obie wrastały gdzieś głęboko pomiędzy plastry bazaltowej skały. Nie dały się ruszyć. Szybko przywlekli z lasu kawał grubego konara. Podważyli i wyłamali jedną z nóg, aż wystrzeliła drzazgami białej grzybni. Pozostałe rozruszali w mokrej ziemi. Dziwny był ten płyn niewiadomego pochodzenia, wylewający się pulsującymi erupcjami z podziemi. Zabarwiał grunt na czerwono, ale na pewno nie była to krew, raczej gęsty sok z resztkami zmiażdżonych owoców. Nawet pachniał inaczej niż ciecz Spieku. Parzył przy dotknięciu.\nNogi okazały się pozbawione stóp. Do złudzenia przypominały nogi manekina, takie kończące się grubym drutem. W ciągu tych lat zagubienia wynaturzone i ostygłe ostrze niemal całkowicie zardzewiało.\nPrzełożyli ciało na taczkę. Dobrze, że było tak uparcie nieruchome. Rzeźba nie byłaby bardziej sztywna. Dred krawędzią noża ostrożnie podważył woalkę na twarzy. Widać było, że ma w tym niemałą wprawę. Krawędź z sykiem popuściła. Rozsunęli luźną warstwę skóry. Strzeliła jak naciągnięta guma do zatykania słoików. Za którymś z kolejnych razów oderwał się brzeg, ukazując następne kilka wolnych warstw. Pośpiesznie zdarli jedną po drugiej, jakby to były liście świeżej kapusty, a nie ludzka, stara głowa. Froyl kilkakrotnie zwymiotował. Wreszcie przemógł się, zbliżył, przypatrzył uważnie. To, co pozostało z czaszki, było grubości marchewki.\n– To ty, Ropen? Odpowiadaj, dziewczyno! – Spróbował to monstrum pocałować na próbę.\n– Daj spokój! – Dred ciągle wykazywał przytomność umysłu. W tej twarzy trudno było rozpoznać linię ust czy kolor oczu. Wątpił, czy ta osoba byłaby zdolna przemówić. Nagle wydała z siebie przeraźliwy pisk gwizdka i złamała się u nasady szyi. Była zbyt spróchniała, aby pozostać długo żywa w Realu.\nFroyla ogarnęły drgawki.\n– Zabiłeś ją! – krzyknął.\n– Przecież to i tak nie twoja Ropen! Dlaczego się tak wściekasz? Sam weź nóż i próbuj!\nDred spoglądał z niepokojem na las. Tam, gdzie zaczynała się wyschnięta trawa łąki, leżały na wznak dwa Hydrole. Kilka innych jaszczurczym ruchem wczołgało się w okoliczne nory wypełnione galaretowatą cieczą. Zapewne robiły podkop pod miejscem, gdzie stali.\n– Pospiesz się. Następna musi być ta właściwa.\nOdrzucili zwłoki. Upadły jak kłoda doszczętnie spróchniałego drewna. Druga kobieta była inna. Ciało zdawało się bardziej soczyste, a reakcja organizmu na operacje nożem pełna boleści i przerażenia. Ostatnia błona zeszła wraz z krwistą masą i wreszcie ukazała się twarz. Głowa była wielkości i kształtu wałka do rolowania ciasta. Froyl natychmiast ją pocałował, chociaż sam akt był szkaradny i wynaturzony. I jeszcze ten zapach topionego wosku.\n– Zabierajmy się stąd. Hydrole zabijają szwendających się po Realu ludzi.\nTaczka ugięła się pod ciężarem Ropen. Kobieta coś mówiła, ale nie zwracali na to gderanie uwagi.\n– A Froggies? Zaatakują?\n– Froyl! To ty nie wiesz, że Froggies rodzą się w ziemi jak grzyby? To wynik naszych seksualnych uniesień w wirtualnym świecie. Nie ma więcej ciąży! Jest Spiek, grzybnia i Froggies, durniu!\n– Jak to? Zmaterializowały się w Realu? To nie są dzieci z próbówki?\n– Skoro rodzice żyją w świecie splecionych rzeczywistości, czym mogą być? Zmaterializowanym wyrzutem sumienia?\n– To dlaczego nam pomagają?\n– To proste. Chcą naszego powrotu do sieci i spłodzenia jeszcze liczniejszego rodzeństwa.\n– Jakiego rodzeństwa?\n– Do diabła, Froyl! Jak długo ty możesz pozostawać taki naiwny? Twoje maluchy opiekują się tobą, bo je zmajstrowałeś w sieci. Ciecz Spieku poniosła twój wytrysk Bóg wie gdzie, zamieszała to z Bóg wie czym i urodziły się te małe skurwysyny wprost z ziemi. Nie widziałeś nigdy rodzącego się Froggie?\n– Wychodzi taka biała odnoga, grubieje, rozdwaja się. Pęcznieje u szczytu jak kapelusz grzyba i zamiast się spłaszczyć i rozszerzyć, nadyma się w ryku malucha jak balon. Oczy pojawiają się zwykle po roku i chodzą po całej głowie w poszukiwaniu właściwego miejsca. Rozumiesz wreszcie? Opiekują się tobą, bo to są twoje dzieci. Ale nie pozwolą ci się oddalić nawet na krok, żebyś przypadkiem nie zdradził mamuśki Sieci z kimś w Realu.\n– Z kobietą! To kobiety rodzą ludzkie dzieci, durniu.\nPognali w stronę miasta.\nW lesie Hydrol, wściekle sycząc, zagrodził im drogę. Merdał krótkim ogonem z szybkością samochodowej wycieraczki. Nie było w tym nic z entuzjazmu, z okazywanej radości, z impulsywności uczuć. Jakaś próżna wiara w hipnozę ruchu. W ten sposób atakował wszystkich na swej odległej o parseki planecie. Rozdziawił paszczę pełną zasysaczy. Struga wciąganego powietrza niemal powaliła ich na ziemię. Zawirowały suche liście, kawałki patyków i przypadkowe śmieci, ale powietrzny prąd koncentrował się tylko na Ropen. Ciało kobiety z jękiem uniosło się z taczki. Froyl krzyknął. Z rozpaczą pochwycił jej nogi, zaparł się stopami w błotnistej ziemi i pociągnął w przeciwnym kierunku.\n– Zostaw mnie… – Szept kobiety był przejmujący i nie wiadomo, do kogo adresowany.\nZadudnił wymiatacz. Wystrzelił dziurę w oślizłej głowie obcego. Potwór zdążył przewrócić się na grzbiet. Zanim zdechł, zaklaskał kilkakrotnie. I jeszcze raz. I znów klasnął. Po raz ostatni zetknął dłonie. Wolno, wolniej… Zastygł martwy. Dźwięk sparaliżował Dreda. Upadł na kolana, z sinych ust popłynęła mu żółta ślina.\n– Wstawaj! – krzyczał Froyl, ledwo utrzymując wysychające ciało Ropen. Pogładził jej skórę, chociaż miał wrażenie, że dotyka już tylko złuszczonej kory drzewa. – Froggies atakują!\nSpośród drzew wyszły małe postacie. Posuwając się na czworakach, wyglądały jak krępe, krótkie psy.\n– Froyl! Froyl! Froyl! – przeszczekiwały się nawzajem.\n– Dred! – szczeknął mały piegus w pobliżu.\n– Wara, gówniarze. Wypieprzać mi stąd! – warknął Froyl.\n– Do domu! Do domu! Szybko do domu – nakłaniały z jakimś zwierzęcym sykiem.\n– Nie byliście dzisiaj w polu – adresowały nienawistne wyrzuty.\n– Spiek ma dziś wyższe parametry przesyłu – zachęcały.\n– Mamy kody wejściówek do portali obcych – przegadywały się nawzajem, pomimo że dziąsła już im krwawiły na niebiesko od intensywności kłamstwa.\n– Jazda mi stąd! – Machnął kawałkiem spróchniałej gałęzi, którą złapał w pośpiechu dla obrony. Uderzenia po głowach tylko je rozsierdziły. Odtąd unikały ciosów w krótkich, urywanych odskokach. W tych momentach zimno strzelające iskry łączyły je z ziemią.\n– Froyl! Boli, boli, boli? – Z tym głupim pytaniem na ustach stłoczyły się wszystkie razem i runęły jednocześnie do wściekłego ataku. Skoncentrowały się na nogach Dreda. Każdy gryzł i uciekał z kawałkiem wyrwanego mięsa.\n– To za Hektora!\n– Za Hektora! – darły się coraz głośniej.\nDred dostał drgawek. Wymiatacz wypadł mu z rąk. Froyl natychmiast podniósł broń. Zauważył, że już potrafi utrzymać ciało Ropen siłą jednej ręki. Ona wysychała jak kwiat bez wody! Zawył zrozpaczony. Strzelił serią. Odpychające, pyzate buzie z kawałkami nogi Dreda w zębach rozrywał wściekły ogień wymiatacza. Te nietrafione rozbiegły się z płaczem.\n– Tatuś, kurwa… – krzyczały głosem pełnym wyrzutów. – Nie trafiaj!\n– Tatuś! – Wrzaskliwy płacz był nie do wytrzymania.\nJeden schował się za plecami Dreda, ciągnąc i wyrywając mu garściami włosy. Dwa inne nagle zawróciły i wbiły się zębami w tyłek Froyla.\n– Do domu! Do domu, skurwysynie – warczały kącikami ust.\nPróbował je z siebie strząsnąć. Potem wrzeszcząc i strzelając na oślep, podpalił sobie spodnie. Po sekundzie znieruchomiały. Martwe, lepiły się do portek. Musiał je siłą odrywać. Puszczały razem ze strzępami materiału.\nOstatni Froggie ukrywał się za plecami Dreda. Mruczał tam do siebie, jakby sam był na poły wygłuszoną krótkofalówką. Froyl delikatnie położył ciało Ropen na ziemi. Palce jej dłoni wbiły się głęboko w piach. Jakoś instynktownie szukała rękami łączy Spieku.\n– No chodź tutaj… – Froyl zdobył się na odrobinę słodyczy dla malucha. Za wszelką cenę próbował złapać go za szczeciniaste włosy. Udało się, bo wyjrzał na chwilę i to go zgubiło. Froyl pociągnął z całej siły.\n– Tatusia ci się zachciało? Do domu ci się zachciało? A gdzie jest ten twój skurwiały dom?\nMały, wrzeszcząc, zawisł w powietrzu. Nie oderwał się od ziemi. Nie, nie. Jakimś jęzorem w kolorze miedzi biegnącym od stóp nadal pozostawał zespolony. Głowa jednak zatrzymała się dokładnie naprzeciw lufy wymiatacza. Jego pulchne rączki prężyły się, tężały, uzyskując twardość stali. Szykował je do ataku. Za moment miotał nimi niczym ostrym nożem rzeźnika, ale tylko przez chwilę. Strzał roztopił szyję i wreszcie równy płomień oderwał głowę od ciała. Froyl ze zdziwieniem patrzył, jak oderwana kurczy się w jego ręku i zamienia w pomięty twór podobny do kartofla.\n– Wiesz, ja często myślę, że ten świat jest dobrze pojebany – powiedział obserwujący scenę Dred.\nFroggies wygryzły mu nogi, ale wychodzące z okolic miednicy żyły już zachowywały się jak korzenie błyskawicznie rosnącej rośliny. Instynktownie wgrzebywały się w ziemię albo wbijały jak gwoździe w pień najbliższego drzewa. Co który miał bliżej. Gorączkowo poszukiwały łączy Internetu.\n– I kto tu jest uzależniony? – Uśmiechnięty Froyl, mówiąc, rozglądał się badawczo. – Zobacz, twoje ciało. Zupełnie pozbawione kontroli. Typowy automatyzm uzależnienia.\nLas wydawał się pusty. Froyl pochwycił najbliższego martwego Froggie. Leżał bezwładnie pośród liści, ale ciągnięty nie dał oderwać się od ziemi.\n– Nie można odsunąć dzieciaka od podłoża. Kiedyś próbowałem – wyjaśniał, nie wiadomo czemu szeptem, Dred. – Jest cholernie mocno namagnesowany. On pracuje na potwornych energiach w Spieku. Jest zalogowany, pomimo że jak najbardziej, i to kurewsko, realny.\nZ lasu dobiegł jazgot nadciągających Hydroli. Nie mieli chwili do stracenia.\n– Zapakuj nas na taczkę i ruszaj na pola Hoarnaxu!\nDred wrzasnął z bólu, gdy zbielałe żyły trzasnęły gwałtownie pociągnięte. Z Ropen był nie lada problem. Wybuchła płaczem. Jedna z jej rąk odłamała się zbyt głęboko wsunięta w ziemię. Nie wypłynęła nawet kropelka krwi. Tylko grunt chlupnął obrzydliwą ropą. Kobieta jęczała, kiedy przemykali po kamienistej drodze pośród lasu rzadkich brzóz.\nNa pole sławnego Spieku Hoarnax dotarli przed południem. Dred był piekielnie ciężki. Froyl z trudem przeniósł go na pole i umieścił w rzędzie tuż za stojącym starcem. Resztki krwi przyjaciela zabarwiły mu spodnie na zielono. Grunt był gorący, parzył stopy.\n– Wiem, to moja wina… Dred, przepraszam cię. – Froyl łkał. Rozpinał koszulę przyjaciela, niechcąco odrywając guziki. Zbierane pośpiesznie, na powrót wypadały mu z rąk.\n– Po co mnie rozbierasz? Co chcesz zrobić? – zapytał Dred w kompletnym osłupieniu.\nRęce Froyla wyzwalały jakiś dziwny prąd, który rozsadzał mu czaszkę. Stąd tryskające z nosa iskry. Nawet zapalił palcem brudną podkoszulkę. Spłonęła szybciej niż gazeta.\n– To nic… To z nerwów. Co chcesz teraz zrobić z tą połówką siebie?\n– Zalogować się na tym polu – odparł spokojnie Dred. Zapadł się w błocie już niemal po zniekształcony wielkimi bliznami pępek. – Przecież to obojętne jak wyglądam w Realu. W Spieku liczy się tylko osobowość. Terabajty indywidualnego zapisu.\n– Tak, tak. Zawsze mówiłeś mi, że w początkowej fazie jest indywidualizm i personalizacja, a później zamazana percepcja ogółu i zatracenie w woli tłumu.\n– Komercjalizacja i śmierć indywidualnego odbioru – powiedział, rozglądając się i znacząco kiwając głową na innych. – Zobacz, w Hoarnaxie stoi ponad dziesięć tysięcy ludzi. Są już jak posągi. Nawet obudzeni, nigdy nie byliby zdolni do zwykłego oddychania. Ty sam masz problem z trawieniem. Bez kąpieli w specjalnym roztworze nie przeżyłbyś tygodnia…\nDred dostał ciężkiej zadyszki. Przez chwilę nie potrafił wykrztusić słowa. Z oczu pociekły mu kolorowe łzy. W powietrzu unosił się zaduch stłoczonych ciał i charakterystyczny, ostry zapach Spieku. Nieoczekiwanie pociemniało. Zerwał się wiatr od lasu.\n– Uciekaj. Mgła nadchodzi… – ostrzegał Dred.\nFroyl dalej stał nieruchomo. Jego chuda sylwetka z wykręconą, miniaturową rzeźbą kobiety pod pachą ostro kontrastowała z zimnym, czerwonym słońcem w dalekim tle.\n– Ta mgła serwera kondensuje się jak obcy Bóg.\n– Nie wierzę w żadnego Boga – parsknął ze złością Froyl.\n– W co, do cholery, znowu nie wierzysz?\n– Ja żyję jak normalny człowiek, rozumiesz?! Przecież nie potrzebuję tego pierdolonego odbytu codziennie!\nDred zaniemówił. Percepcja Froyla zdawała się daleko odbiegać od rzeczywistości. Jego myśli zawsze były gdzie indziej. Jemu samemu przed oczyma przeleciały pasma zakłóceń.\n– Nie, nie tylko czasami – spokojniej zaczął Dred. – Potem gówno w człowieku narasta, wypełnia cię i najzwyczajniej w świecie cię udusi.\n– Rozumiem. OK. To dlatego my, żywi, jesteśmy tak wilgotni? Od gówna?\n– Niieeee zostawię cię.\n– Wiedzą o nas, Froyl, wszystko – spróbował Dred z innej strony. Jego twarz stała się zimna jak maska. – Boją się, że wyrwiemy im więcej lasek, rozłożymy nogi i je zapłodnimy. – Uśmiechnął się blado. – Przegraliśmy już wcześniej. Nasza ucieczka od rzeczywistości jest starsza niż rasa. Internet dla człowieka stał się pułapką. Udokumentował prawdy o gatunku, objawił naszą małostkowość i zwyrodnienia percepcji. Obcy czują się usprawiedliwieni w obliczu zniszczenia i degeneracji, jaką zastali na Ziemi. Pragną naszej eksterminacji tak mocno, jak podświadomie my sami i cała ta umęczona planeta.\n– Uciekaj, debilu! Zrób coś w ludzkim, wyniosłym stylu. Oszczędzisz przynajmniej mit… – Złapał jego rękę. – Mit miłości – wyjąkał. Po minie przyjaciela uznał, że dotarło do niego. Westchnął ciężko. Płyn zabulgotał mu pod brzuchem. Obaj wiedzieli, co to oznacza. Hydrole.\nFroyl nie czekał już dłużej. Pochwycił mocniej Ropen i zerwał się do ucieczki. Kobieta w międzyczasie skurczyła się do wielkości dużej lalki. Zesztywniała. Biegł z nią jak oszalały. Dalej, w głąb ludzkich rzędów. Byle zdążyć. Byle zniknąć. Wkrótce zgubił się w tym milczącym i zimnym tłumie.\nFroyl przystanął zadyszany pomiędzy niekończącymi się szeregami ludzi. Przed nim ciemniała nora. Była dość przestronna, żeby się w niej zmieścić wraz z malejącą Ropen. Wszedł ostrożnie. Nogi po kolana zanurzyły się w galaretowatej cieczy. Powierzchnię wypełniały pływające wszędzie podłużne jaja. Kołysały się jak puste termosy. W niektórych pękała skorupa. To stamtąd nadchodził radosny gulgot młodych. Pod wodą coś kotłowało się z bulgoczącym chichotem. Froggies.\nDopiero teraz Froyl pojął straszliwe objawienie prawdy. Świat ludzi odchodził. Przejmowały go wytwory wirtualnej wyobraźni tych dwóch obcych dotąd sobie światów. Dlatego tak tolerowały się nawzajem i wspomagały. To one wezwały tu obcych. To one zapraszały do świata wymarłej, zniszczonej przez człowieka Ziemi. Wzywały innych, podobnie zrodzonych – z poczwarnych, zniszczonych kwantowym internetem światów. Nie jakiś tam bunt robotów, których żelazne, agresywne korpusy da się zwyczajnie roztopić jak czekoladę. O wiele gorszy. Odrzut przez rzeczywistość niechcianego, nienaprawialnego i z gruntu bezwartościowego, pseudointeligentnego pasożyta.\nPoczuł gorący strumień powietrza bijący z głębi nory. Usłyszał szamotaninę i stłumione ryki. Tuż przy wejściu dostrzegł porzucone majtki Hydrola. Były charakterystycznie obsrane, jak wszystko, co nosiły na sobie te obrzydliwe istoty. Pokonał odrazę. Podniósł je i przyjrzał się im pod światło. To była misterna robota. Najnowszy model, dopasowany do malutkiej pupci Froggies. Babka Volta oddałaby cały swój sklep za strzęp takiego materiału.\nHałas przybliżył się. Froyl, nie tracąc czasu, spróbował to coś wciągnąć na tyłek. Wilgotne, opornie się rozszerzały. Weszły do kolan. Uda były stanowczo za grube. To jednak wystarczyło. Uchwycił szepczącą Ropen. Wznieśli się w powietrze, ciągnąc i rwąc za sobą spływającą, grząską ziemię.\nW tym momencie na zewnątrz wypadły dwa jaszczury. Kilku ociekających żelem Froggies dalej kontynuowało obrzydliwe nurkowanie pod aprobującym okiem bestii. Niektóre pozostawały pod wodą szczególnie zespolone. Jakby tworzyły jedność z obcą formą internetowego życia. Jakby odnalazły kopulujące ze sobą części!\nFroyl jęknął. Widział orgazm! Obserwował oleiste cielska rodziców malejące w jaskrawych promieniach słońca. Czuł jeszcze prąd hydrolskich zasysaczy, kiedy wzlecieli pomiędzy chmury. Dopiero teraz dotarł do niego sens słów, sens szeptu trzymanej kobiety.\n– Nie uciekaj… Nie uciekaj… Zostań ze mną.\nWytarł językiem łzy z jej dziwnej twarzy. Przytulił mocniej. Przejęło ich zimno kosmicznej nocy. Twardnieli w bryle obejmującego ich lodu.\n– A kto powiedział, że to jest lot do innego świata?\n– Tak, tak… Zabij nas, zabij, proszę… Czas już przeminąć.\nTags: Jan Maszczyszyn, opowiadanie, Wnetwstąpienie\n» Czytam » Wnetwstąpienie\nKomentarze do Wnetwstąpienie\nLeann Monk pisze:\n23 czerwca 2016 o 05:45


XXIX edycja Targów Książki Historycznej w Warszawie odbędzie się w dniach od 26 do 29 listopada 2020 r. w Arkadach Kubickiego na Zamku Królewskim w Warszawie − Muzeum. Targi Książki Historycznej są [...]\n20 września zakończył się Plener Literacki w Warszawie, trzydniowe wydarzenie odbywające się w pięknym i lubianym Ogrodzie Saskim. Mieszkańcy stolicy i turyści chętnie korzystali z oferty [...]\nPrzed nami trzy dni plenerowych spotkań z literaturą i pisarzami reprezentującymi wiele jej gatunków. W Ogrodzie Saskim gościć będą laureaci Nagrody Literackiej m.st. Warszawy: Jakub Żulczyk, Grzegorz [...]\nJuż 18 września rozpocznie się Plener Literacki w Warszawie! W Ogrodzie Saskim swoją ofertę zaprezentuje ok. 40 wystawców z całej Polski. Bogata oferta wydawców uzupełniona zostanie przez Księgarnie Świat [...]


Furosemidum Polpharma - ulotka (dawkowanie, zastosowanie, interakcje) - KtoMaLek.pl\nFurosemidum Polpharma tabletki | 0,04 g | 30 tabl.\nod 0 , 00 zł do 6 , 44 zł\nSubstancja czynna: Furosemidum\nFurosemidum Polpharma cena\n100% - PełnopłatnyR - Ryczałt ZK - Zasłużony Honorowy Dawca Krwi, Zasłużony Dawca Przeszczepu IB - Inwalida wojenny i rodzina IW - Inwalida wojskowy i rodzina PO - Pełniący obowiązki obronne AZ - Chory na azbestozę S - Senior\nObjawowe przerzuty w ośrodkowym układzie nerwowym - profilaktyka i leczenie wspomagające\nKiedy stosujemy lek Furosemidum Polpharma?\nJaki jest skład leku Furosemidum Polpharma?\nJakie są przeciwwskazania do stosowania leku Furosemidum Polpharma?\nFurosemidum Polpharma – jakie działania niepożądane mogą wystąpić?\nFurosemidum Polpharma – dawkowanie leku\nFurosemidum Polpharma – jakie środki ostrożności należy zachować?\nPrzyjmowanie leku Furosemidum Polpharma w czasie ciąży\nCzy Furosemidum Polpharma wchodzi w interakcje z innymi lekami?\nCzy Furosemidum Polpharma wchodzi w interakcje z alkoholem?\nPodobne leki zawierające Furosemidum.\n- gdzie kupić Furosemidum Polpharma?\nOpis produktu Furosemidum Polpharma\n• Leczenie obrzęków\nFurosemid stosowany jest u dorosłych i dzieci w leczeniu obrzęków związanych z zastoinową niewydolnością krążenia, z marskością wątroby i chorobami nerek, gdy wskazane jest zastosowanie leków moczopędnych o silnym i szybkim działaniu.\nFurosemid stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych, głównie w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.\nJedna tabletka zawiera 40 mg furosemidu ( Furosemidum ).\nNadwrażliwość na substancję czynną, sulfonamidy, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.\nStany przedśpiączkowe spowodowane marskością wątroby.\nFurosemid jest na ogół dobrze tolerowany. Działania niepożądane są zazwyczaj umiarkowane w nasileniu i tylko sporadycznie są przyczyną odstawienia leku.\nDziałania niepożądane opisano według następującej częstości występowania:\nNiezbyt często ( ≥ 1/1 000 do < 1/100)\nZaburzenia krwi i układu chłonnego anemia aplastyczna (rzadko), anemia hemolityczna, trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza (rzadko), anemia, hiperglikemia, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi.\nZaburzenie układu immunologicznego złuszczające zapalenie skóry, plamica, rumień wielopostaciowy, pokrzywka, wysypka, nadwrażliwość na światło, świąd, śródmiąższowe zapalenie nerek, zapalenie naczyń.\nZaburzenia układu nerwowego szumy uszne, bóle głowy, niewyraźne widzenie, zawroty głowy, widzenie na żółto, parestezje. Nieznana : zawroty głowy, omdlenia i utrata świadomości (na skutek niedociśnienia objawowego).\nNiezbyt często : głuchota (czasami nieodwracalna).\nZaburzenia naczyniowe niedociśnienie ortostatyczne nasilone przez alkohol, barbiturany lub narkotyczne leki przeciwbólowe.\nZaburzenia żołądka i jelit kurczowe bóle brzucha, biegunka, brak łaknienia, zaparcia, podrażnienie żołądka, nudności, wymioty, sporadycznie w czasie długotrwałego stosowania - ostre zapalenie trzustki.\nZaburzenia wątroby i dróg żółciowych żółtaczka.\nNieznana : ostra uogólniona krostkowica (AGEP, ang. acute generalised exanthematous pustulosis ).\nZaburzenia nerek i dróg moczowych glikozuria, częstomocz.\nZaburzenia ogólne i stany w miejscu podania odwodnienie znacznego stopnia, uczucie niepokoju, osłabienie, gorączka.\nDawkowanie należy ustalić dla każdego pacjenta indywidualnie.\nNajczęściej początkowa jednorazowa dawka podawana rano wynosi od 40 do 80 mg (1 - 2 tabletek). W razie potrzeby dawkę początkową można zwiększyć lub zmniejszyć. Ustaloną jednorazową dawkę podtrzymującą można podawać 1-2 razy na dobę, co drugą dobę, lub przez 2-4 kolejne dni każdego tygodnia.\nW długotrwałym leczeniu obrzęków dobowa dawka podtrzymująca wynosi zwykle od 40 mg do 80 mg. W leczeniu ciężkich obrzęków maksymalna dawka dobowa wynosi 600 mg podawana w 3 lub 4 dawkach podzielonych. W przewlekłej niewydolności nerek stosowano dawki do 4 g na dobę.\nZe względu na postać farmaceutyczną preparatu - tabletki, Furosemidum Polpharma nie należy stosować u niemowląt i dzieci, które nie potrafią połknąć tabletki.\nZwykle stosuje się dawki od 1 mg do 3 mg/kg masy ciała dziecka raz na dobę. Nie należy stosować dawek większych niż 40 mg na dobę niezależnie od masy ciała dziecka. W leczeniu długotrwałym preparat Furosemidum Polpharma należy stosować w najmniejszej dawce skutecznej.\nU pacjentów z przerostem gruczołu krokowego lub innymi zaburzeniami objawiającymi się utrudnieniem mikcji występuje zwiększone ryzyko wystąpienia ostrego zatrzymania moczu w czasie stosowania furosemidu. Należy wykluczyć występowanie wymienionych zaburzeń przed rozpoczęciem leczenia.\nW czasie stosowania furosemidu mogą wystąpić hipowolemia, hiponatremia, hipokalemia, hipokalcemia i hipomagnezemia.\nNadmierne odwodnienie może prowadzić do zapaści naczyniowo-sercowej i powikłań zatorowozakrzepowych. W leczeniu obrzęków utrata masy ciała pacjenta dorosłego nie powinna być większa niż 1 kg na dobę.\nNależy przerwać leczenie furosemidem u pacjentów z niewydolnością nerek, w przypadku nasilenia azotemii i oligurii.\nU pacjentów leczonych furosemidem - szczególnie pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów przyjmujących inne leki mogące powodować niedociśnienie oraz pacjentów z innymi stanami chorobowymi, które wiążą się z ryzykiem niedociśnienia - może wystąpić niedociśnienie objawowe powodujące zawroty głowy, omdlenia lub utratę świadomości.\nPacjenci z marskością wątroby rozpoczynający leczenie furosemidem powinni być hospitalizowani. W celu zapobieżenia hipokaliemii i zasadowicy metabolicznej wskazane jest podawanie przez cały okres leczenia furosemidem preparatów chlorku potasowego lub leków moczopędnych oszczędzających potas, np. antagonistów aldosteronu.\nU pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz u pacjentów przyjmujących jednocześnie furosemid i antybiotyki aminoglikozydowe, kwas etakrynowy lub inne leki o działaniu ototoksycznym, częściej występują uszkodzenia słuchu objawiające się dzwonieniem w uszach, szumami usznymi, niedosłuchem, które zwykle są przemijające i ustępują bez leczenia po odstawieniu furosemidu.\nFurosemid podawany pacjentom z marskością wątroby, którzy jednocześnie przyjmują kortykosteroidy o działaniu ogólnoustrojowym lub ACTH, na skutek gwałtownego odwodnienia i przy niedostatecznej podaży elektrolitów, może spowodować wystąpienie hipokaliemii.\nU pacjentów uczulonych na sulfonamidy mogą występować reakcje nadwrażliwości na furosemid. W czasie leczenia furosemidem mogą nasilić się objawy tocznia rumieniowatego.\nU pacjentów z cukrzycą podczas leczenia furosemidem może zwiększyć się stężenie glukozy we krwi.\nU pacjentów z cukrzycą utajoną mogą ujawnić się zaburzenia gospodarki wodorowęglanowej.\nStosowanie furosemidu u noworodków zwiększa ryzyko przetrwania przewodu tętniczego Botalla.\nPodczas leczenia furosemidem konieczna jest częsta kontrola stężeń elektrolitów w surowicy (szczególnie potasu), kreatyniny, mocznika oraz parametrów równowagi kwasowo-zasadowej.\nPo zastosowaniu furosemidu może zwiększyć się stężenie mocznika w surowicy krwi co jest związane z nadmiernym odwodnieniem.\nU pacjentów z cukrzycą stosujących furosemid, należy okresowo oznaczać stężenie glukozy we krwi i w moczu.\nWskazana jest kontrola stężenia wapnia i magnezu w surowicy krwi, ponieważ furosemid zmniejsza ich stężenie.\nFurosemid może być stosowany w czasie ciąży, wyłącznie w krótkotrwałej terapii, jeśli korzyści wynikające z leczenia matki przewyższają ryzyko uszkodzenia płodu.\nFurosemid może hamować laktację. Nie stwierdzono działań niepożądanych u noworodków matek przyjmujących furosemid. Ponieważ furosemid przenika do mleka kobiecego, dlatego preparat należy stosować ostrożnie u kobiet karmiących.\nZamienniki leku Furosemidum Polpharma\ntabletki | 0,04 g | 30 tabl.\nGlicyryzyna (związek zawarty w lukrecji) działa synergistycznie z diuretykami pętlowymi nasilając wydalanie potasu przez nerki, a tym samym zwiększając ryzyko wystąpienia osłabienia, skurczów i bóli mięśni, zaburzeń rytmu serca i zatrzymania krążenia. Należy ograniczyć spożycie produktów zawierających lukrecję (np. cukierki, tabletki na kaszel itp.)\nSpożywanie etanolu w czasie stosowania furosemidu może powodować znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Mogą wystąpić takie objawy jak: ból i zawroty głowy, oszołomienie, omdlenia, przyspieszenie akcji serca. W czasie trwania terapii należy rozważyć niebezpieczeństwo związane z jednoczesnym stosowaniem leku i alkoholu.\n50 amp. po 2 ml | 0,01 g/ml\n5 amp. po 2 ml | 0,02 g/2ml


forum.ryki.pl - Zobacz temat - Foto foto Rykovia\nFoto foto Rykovia\nId� do strony Poprzedni 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 Nast�pny\nForum forum.ryki.pl Ryki w obiektywie\nWys�any: 19.12.2007 22:38 Temat postu:\njakie� tam moje niedawne\n[ Dodano: 23.12.2007 1:27 ]\nWys�any: 23.12.2007 16:16 Temat postu:\nWys�any: 23.12.2007 21:54 Temat postu:\nrav: ten spok�j na trzecim jest �wietny\n[ Dodano: 27.12.2007 2:11 ]\nWys�any: 27.01.2008 12:14 Temat postu:\nWys�any: 30.01.2008 17:32 Temat postu:\nWys�any: 02.03.2008 22:10 Temat postu:\nWys�any: 14.03.2008 2:57 Temat postu:\n�wietne foty. naprawd�. �wiat�o zastane czy przer�bka?\nWys�any: 14.03.2008 15:06 Temat postu:\nja to my�l�, �e filtr\n[ Dodano: 24.03.2008 20:51 ]\ntroszke ryckiej betonowej p�yty\nWys�any: 01.04.2008 22:03 Temat postu:\nSk�d: Ryki/Lublin Ostrze�enia: 0/5\nWys�any: 16.04.2008 16:43 Temat postu:\nWspania�e te zdj�cia, pokazuj�, �e miasteczko moze by� ciekawe i "fotogeniczne". Przyda�a by si� strona internetowa z galeri� zdj�� z Ryk, �eby pokaza� ludziom, ze warto tu przyjecha�, a nawet mieszka�. W�adze miasta powinny chyba bli�ej zainteresowac si� wsp�praca z autorami prac wy�ej\nWys�any: 18.04.2008 10:32 Temat postu:\nDrodzy Autorzy �wietnych prac !\nA mo�e co� optymistycznego, wiosennego, s�onecznego?\nWiekszo�� Waszych prac przedstawia Ryki w opcji katastroficznej , widmo zag�ady powiatu ryckiego jest bardzo odczuwalne w nastroju tych zdj��. A mo�e jednak jest szansa na lepsze nastroje i bardziej optymistyczne klimaty?\nCh�tnie bym zobaczy�a "Wiosn� w Rykach".\nWys�any: 18.04.2008 11:26 Temat postu:\nco poradzi� na to �e Ryki s� szare i smutne\nWys�any: 18.04.2008 16:28 Temat postu:\nRav pisa�e� o kalendarzu. Ja dla MGCK/UM robi�em kalendarze i a� tyle to ich produkcja nie kosztuje. Gdyby zebra� par� fajnych fotek, mo�na poszuka� sponsor�w i za jakie� 8 z� kalenda� da si� zrobi�. Teraz jest troszk� taniej w sezonie kalenda�owym ceny id� w g�r� o 20 - 40 %. Je�li jeste� zainteresowany produkcj� czego� takiego, s�u�� swoj� pomoc�, kontaktami z grafikiem, tanimi drukarniami itp\nWys�any: 19.04.2008 17:30 Temat postu:\nPanie Marku, czy wie Pan gdzie w okolicy najtaniej drukuj� prace w formacie A1/A3 na papierze Satyn?\nWys�any: 30.07.2008 18:11 Temat postu:\nOstatnio zmieniony przez cygan dnia 30.11.2010 19:17, w ca�o�ci zmieniany 3 razy\nForum forum.ryki.pl -> Ryki w obiektywie Id� do strony Poprzedni 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 Nast�pny


Jedna słuchawka gra ciszej? Poradnik jak zapobiec i naprawić\nAutor: Bruno Paprocki Kategoria: Porady Data publikacji: 31-05-2022\nJedna słuchawka gra ciszej? To bardzo częsty problem, który może pojawić się niestety z winy użytkownika. Nie zawsze serwis przyjmie takie roszczenia, zwłaszcza gdy serwisant widzi coś takiego kolejny raz w ciągu jednego dnia. Da się ten problem jednak rozwiązać samemu, a co ważniejsze — da mu się też zapobiec. Ten poradnik przedstawi Wam najlepsze sposoby na naprawę tego problemu, ale także jak mu przeciwdziałać, zanim jeszcze wystąpi.\nCzemu jedna słuchawka gra ciszej?\nPowodów takiego zachowania jest wiele. Dwa najpopularniejsze są niestety winą nieprawidłowego używania słuchawek. Nie ma tutaj żadnego powodu do wstydu, producenci rzadko zamieszczają takie informacje w instrukcji, a jeszcze rzadziej ktoś je czyta. Sam nigdy nie przeczytałem żadnej ulotki dołączonej do słuchawek, bo po co? Przerzucając jednak trochę tych papierów przez ręce, widziałem takie informacje, ale głównie w słuchawkach znacznie droższych niż mainstream.\nJedna słuchawka gra ciszej? Może być po prostu brudna.\nNawet jeśli czyścimy uszy codziennie, to słuchawka może ulec zabrudzeniu. Słuchawki z gumkami skutecznie blokują dopływ powietrza do ucha, przez co to się poci, a woskowina staje się bardziej płynna. Może ona wtedy wpływać za grill w tulejce słuchawek lub osadzać się na siateczce. Jeśli mamy słuchawki z kablem, to tworzy to dodatkowy problem. Do lepiącej się woskowiny bardzo łatwo przykleja się kurz. Prawdopodobnie niewiele osób chowa słuchawki do etui, które może być niewiele większe niż etui do słuchawek typu TWS. To najszybszy sposób, by łatwo zmniejszyć szansę na duże zabrudzenie słuchawek.\nWystarczy przestrzegać kilku prostych zasad, by słuchawki żyły znacznie dłużej. Niektóre mogą być minimalnie irytujące, ale moim zdaniem warto poświęcić parę minut, by nie musieć ponownie kupować słuchawek, czy tracić ich na czas naprawy gwarancyjnej.\nWyjmuj słuchawki z uszu co pół godziny\nLub nawet częściej. Zmniejsza to szanse zapalenia ucha, zakażenia, a także zwiększa żywotność słuchawek. Zwiększenie przepływu powietrza w kanale jest bardzo ważne. Wilgoć łatwo uszkadza słuchawki, zwłaszcza jeśli mają przetwornik armaturowy. Ulegają one korozji bardzo szybko, więc trzeba na to uważać. Słuchawki z przetwornikiem dynamicznym są znacznie bardziej wytrzymałe na wysoką wilgoć, ale po co się narażać?\nCzyszczenie uszu na bieżąco\nU każdej osoby dzieje się to w różnym tempie, ale każde ucho generuje woskowinę. Pozbywanie się jej na bieżąco jest bardzo ważnym aspektem, by poprawić żywotność słuchawek. To ona jest najczęstszą przyczyną, czemu jedna słuchawka gra ciszej. Najlepiej wykorzystywać do tego celu specjalne spraye, ciepłą wodę pod niskim ciśnieniem, lub skorzystać z wizyty u laryngologa. Patyczków higienicznych używajmy tylko do zewnętrznej części ucha, bo łatwo można wepchnąć woskowinę głębiej i zapchać cały kanał uszny.\nKorzystaj z etui do słuchawek\nJak wspomniałem wcześniej, brud znajdujący się w kieszeni łatwo może dostać się do tulejki słuchawek. Taki rodzaj zabrudzenia jest ciężej wywabić ze słuchawek, więc warto tego unikać. Jeśli używamy słuchawek z kablem, to etui dodatkowo zabezpiecza kabel. Ciężej będzie mu się zaplątać, ale również nie będziemy za niego ciągnąć, gdy będziemy chcieli je wyciągnąć. Wystarczy najprostsze twarde etui, chociaż i miękkie będzie pomocne.\nProfilaktykę łatwo rozpocząć od czyszczenia tipsów. To te gumowe końcówki na słuchawkach dokanałowych. Wystarczy je zdjąć i umyć w ciepłej wodzie z mydłem. Najlepiej robić to raz w tygodniu, bo sama procedura jest krótka. Dodatkowo zmniejsza ona szansę na podrażnienie ucha, które może się zdarzyć przy brudnych słuchawkach. Po wyczyszczeniu najlepiej pozostawić tipsy na bawełnianym ręczniku. Nie radzę zostawiać ich na papierowym ręczniku kuchennym, bo one bardzo mocno pylą. Tipsy mogą się ponownie zabrudzić, a w końcu po coś je czyścimy.\nPrzy okazji można przejechać obudowę\nObudowę słuchawek zawsze najlepiej wyczyścić miękką i czystą ściereczką z mikrofibry. Zgarnie ona cały kurz, martwy naskórek oraz woskowinę bez niszczenia efektu wizualnego. Papierowy ręcznik kuchenny jest bardzo twardy i łatwo może porysować słuchawki takie jak przykładowo Apple Airpods Pro.\nCzyszczenie słuchawek powinniśmy zacząć od czyszczenia tipsów. Tak na zapas. Drugim krokiem jest obejrzenie siateczki, czy też grilla. Zależnie od tego, co zastosował producent. Grill jest dla nas w tym momencie lepszą opcją, bo są w nim większe dziurki. Ciężej zatkać, łatwiej odetkać. Nie ma też ryzyka, że się on odczepi, bo rzadko jest mocowany na klej. Zazwyczaj w ten sposób mocowane są siateczki z tworzywa sztucznego, które są tańszą i znacznie popularniejszą opcją. Jeśli jednak taka siateczka odpadnie, to stosunkowo łatwo ją wymienić. Na aliexpress można znaleźć siateczki zastępcze lub całe arkusze, z których samemu można wyciąć zamierzony kształt.\nNiektórzy producenci dołączają też zastępcze filtry, co jest bardzo dobrym zabiegiem. Przy zmianie na inne siateczki, należy wziąć pod uwagę, że mogą one zmieniać brzmienie. W końcu to filtr akustyczny jak każdy inny.\nGorąca woda, talerz i IPA\nPodstawowe metody na wyczyszczenie słuchawek mogą brzmieć nieco głupio. Są to też jednak sposoby, które nie ingerują znacznie w słuchawki.\nPoniższe opcje powinniśmy stosować jedynie, gdy słuchawka gra ciszej na każdym źródle, do jakiego je podpinamy.\nKażda z niżej wymienionych metod niesie za sobą ryzyko uszkodzenia słuchawek. Nie jest ono duże, nie powinno wystąpić przy poprawnym wykonaniu niżej opisanych czynności. Redakcja nie bierze odpowiedzialności za uszkodzenia słuchawek związanych z użyciem poniższych kroków.\nWrzątek tylko dla słuchawek dynamicznych\nAby rozpuścić woskowinę, która ulokowała się za grillem słuchawek, należy jak najbardziej rozgrzać talerzyk, a następnie wlać na niego minimalną ilość wrzątku. Następnie, należy zanurzyć w nim samą końcówkę słuchawek. Czynność należy kilkukrotnie powtórzyć, tak by woskowina się roztopiła i spłynęła. Prawdopodobnie nie będzie ona widoczna w wodzie, ewentualnie minimalnie, więc nie przejmujmy się naocznym brakiem efektów w pierwszej chwili. Słuchawki należy następnie odstawić i zaczekać kilkadziesiąt minut aż w pełni ostygną i wyschną. Można je wrzucić do miseczki z kulkami higroskopijnymi, które często znajdziemy w pudełkach z ubraniami oraz elektroniką.\nUWAGA! Nie należy czyścić w ten sposób słuchawek z przetwornikiem armaturowym. Jest on bardzo podatny na wilgoć.\nIPA nie jest najlepszą opcją, ale może zadziałać\nAlkohol izopropylowy jest świetny do odtłuszczania powierzchni, więc w tej sytuacji też może się przydać. Sposób użycia powinien być taki sam, jak w przypadku gorącej wody. Talerzyk, niewielka ilość płynu i moczenie. Śmiało możemy też użyć patyczków higienicznych. Alkohol izopropylowy może on jednak pogorszyć sytuację, bo może rozpuścić tworzywo sztuczne, z którego wykonana jest siateczka. Zatka ono wtedy dziurki i jeszcze bardziej zmieni brzmienie słuchawek. Może on też rozpuścić klej, który trzyma siateczkę. Jest to więc metoda ryzykowna, ale bardzo dobrze radzi sobie z zabrudzeniami.\nWrzątek i IPA nie działają? To może być czas na przemoc\nTa metoda jest niemalże najczęściej polecana w internecie, a niesie ze sobą największe ryzyko. Niekiedy jest konieczna, ale musi być wykonana poprawnie. Czasem powodem, czemu jedna słuchawka gra ciszej, jest bardzo mocne zabrudzenie za filtrem zewnętrznym. Woda i IPA to może być za mało, więc może to być czas na zdjęcie siateczki. Może się to wiązać z utratą gwarancji. Za nią prawdopodobnie będzie znajdować się duża ilość woskowiny usznej. Możemy spróbować delikatnie ją wyjąć z pomocą wykałaczki, haka laryngologicznego, lub igły. Musimy jednak robić to bardzo ostrożnie, najlepiej przyłożyć narzędzie do zewnętrznej części tulejki i okleić narzędzie od zewnątrz. Dzięki temu nie uszkodzimy przetwornika.\nWarto nakleić nowy filtr\nPrzetwornik bez filtra traci całą swoją ochronę. Są na rynku słuchawki z podwójnym filtrem, ale jest ich bardzo mało. Jeśli większy fragment woskowiny się oderwie i wleci głębiej, to może całkowicie zepsuć słuchawki. Mocno zmieni się też kwestia brzmieniowa. Najczęściej słuchawki będą grały nieco bardziej krzykliwie, będą piszczeć i sybilować. Nie są to ulubione dźwięki wśród fanów muzyki, więc trzeba się zastanowić nad tym, czy warto to zrobić.\nNic nie pomogło, co teraz?\nPrawdopodobnie to już za późno. Woskowina mogła dostać się dalej i okleić przetwornik, korozja mogła zniszczyć przetwornik, lub problem pojawił się z innej przyczyny. Jeśli gwarancja nie podziała, to pozostaje nam tylko zakup nowych słuchawek. Ale od teraz możesz stosować się do powyższych punktów, które powinny przedłużyć życie Twoich kolejnych słuchawek dokanałowych.\nJedna słuchawka gra ciszej z jednym urządzeniem, lub przerywa brzmienie na jednej słuchawce\nTutaj problemy prawdopodobnie dotyczą samego jacka. Pierwszym krokiem powinno być sprawdzenie, czy wtyczka w słuchawkach jest prosta. Może być problem ze stykami, które nie dochodzą do styków w gnieździe. Zmiana pozycji wtyczki poprawia wtedy sytuację. Inną przyczyną może być zabrudzone gniazdo jack w urządzeniu. Najlepiej wyczyścić je z pomocą wykałaczki. Należy włożyć ją w środkową część, przyłożyć do ścianki i delikatnie wysuwać ze środka.


Obagi – nowa marka na polskim rynku | Beauty Inspiration – magazyn dla managera\nBeauty Inspiration - magazyn dla managera > Aktualności > Obagi – nowa marka na polskim rynku\nObagi – nowa marka na polskim rynku\nKosmetyki amerykańskiej marki Obagi zna już cały świat. Nadszedł wreszcie czas, aby trafiły na polski rynek. Misją Obagi jest tworzenie wyjątkowych, innowacyjnych produktów kosmetycznych, dopasowanych do różnych potrzeb i typów skóry. Dzięki wysokiemu stężeniu składników aktywnych pozwalają na uzyskanie niespotykanych, wśród innych tego typu produktów, efektów.\nNazwa OBAGI wywodzi się od nazwiska amerykańskiego lekarza dr Zein’a Obagi, eksperta w dziedzinie dermatologii estetycznej, twórcy programu pielęgnacyjnego, który utrzymuje skórę w dobrej kondycji, niezależnie od jej koloru i wieku. Program Obagi bazuje na solidnych zasadach naukowych. Podczas gdy tradycyjne metody pielęgnacji skóry działają tylko na jej powierzchni – dając ograniczone korzyści – produkty Obagi wnikają do głębszych warstw skóry i wzmacniają ją od środka.\nKosmetyki Obagi od grudnia są dostępne w renomowanych klinikach dermatologii, medycyny estetycznej i chirurgii plastycznej oraz instytutach spa&wellness.\nWięcej na www.obagi.pl


Niemcy żądają 55,8 mln euro za niewypełnienie zobowiązań - Górnictwo - netTG.pl – Gospodarka - Ludzie\nNiemcy żądają 55,8 mln euro za niewypełnienie zobowiązań\nZdaniem CFG spółka naruszyła zobowiązania wynikające z umowy inwestycyjnej i odmówiła wywiązania się z obowiązków\nDo 31 marca 2020 r. planowane było zakończenie działań wymaganych przez prawo niemieckie w procedurze upadłości (...) oraz zakończenie procedur po stronie spółki (PGL). Ze względu na odpadnięcie podstaw umowy (...) spowodowane kryzysem wywołanym COVID-19 oraz brak spełnienia niektórych warunków umowy inwestycyjnej w dniu 13 kwietnia 2020 r. spółka odstąpiła od umowy inwestycyjnej - napisano w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Polskiej Grupy Lotniczej za okres zakończony 31 grudnia 2019 r.\n- Po 13 latach przerwy wraca bezpośrednie połączenie lotnicze Kraków - Nowy Jork\n- Dwanaście wakacyjnych kierunków LOT-u z Pyrzowic\nJak czytamy w sprawozdaniu, w opinii zarządu odstąpienie przez spółkę od mowy było w pełni skuteczne, a posiadana opinia prawna wskazuje na brak podstaw prawnych do kwestionowania przez stronę niemiecką zarówno skuteczności, jak i zasadności odstąpienia.\nDodano, że 31 lipca br. spółka uzyskała informację o złożeniu przez CFG (linia lotnicza Condor Flugdienst GmbH - PAP) pozwu przeciwko spółce o zapłatę odszkodowania. Następnie 3 września do spółki wpłynął pozew, w którym wstępna wartość przedmiotu sporu została wskazana na kwotę 55 813 644,14 EUR - czytamy.\nJak dodano, zdaniem CFG spółka naruszyła zobowiązania wynikające z umowy inwestycyjnej i odmówiła wywiązania się ze swoich obowiązków wynikających z tej umowy.\n- Po wstępnej analizie pozwu, zdaniem zarządu nie ma podstaw do zmiany stanowiska odnośnie skuteczności odstąpienia przez spółkę od umowy inwestycyjnej, a pozew jest nieuzasadnioną próbą uzyskania przez CFG nienależnego świadczenia - napisano w sprawozdaniu.\nLOT wprowadza zmiany\nW lutym o 78 proc. spadła liczba operacji lotniczych w polskich portach


NRL: podmioty lecznicze powinny płacić niższe kary za naruszenie...\nPrezydium Naczelnej Rady Lekarskiej postuluje, aby wśród podmiotów, do których będą miały zastosowanie obniżone kwoty kar administracyjnych za naruszenie prawa ochrony danych osobowych, znalazły się także podmioty lecznicze.\nSwoje postulaty Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej przekazało po zapoznaniu się z projektem ustawy o ochronie danych osobowych.\nZgodnie z projektowaną ustawą prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych uzyska uprawnienie do nakładania bardzo wysokich kar finansowych za rażące naruszenia przepisów prawa – nawet 20 mln euro. Prezes Urzędu będzie miał również możliwość nałożenia kar pieniężnych na podmioty publiczne, na przykład Narodowy Fundusz Zdrowia, jednak granica możliwych do nałożenia kar na sektor publiczny została w projekcie ograniczona do kwoty 100 tysięcy złotych.\nSamorząd lekarski postuluje, by wśród podmiotów do których będą miały zastosowanie obniżone kwoty kar administracyjnych znalazły się również podmioty lecznicze.\n„Stosowanie tak wysokich kar w stosunku do podmiotów leczniczych nie leży w interesie publicznym, gdyż mogłoby doprowadzić do pogorszenia ich sytuacji finansowej, a nawet do likwidacji placówek medycznych, a w konsekwencji do ograniczenia dostępu do świadczeń medycznych” – postuluje Naczelna Rada Lekarska.\nPrezydium Naczelnej Rady Lekarskiej zwraca także uwagę, że konieczność przygotowania odpowiedniego środowiska IT w związku z wprowadzonymi zmianami w zakresie ochrony danych osobowych spowoduje znaczący wzrost kosztów działalności podmiotów leczniczych, obowiązanych do przestrzegania przepisów w procesie przetwarzania danych osobowych. Prezydium Rady postuluje w związku z tym, aby podmioty lecznicze, które będą musiały ponieść te nakłady, miały zapewnione zwiększone finansowanie świadczeń.\nPoza tym w związku z systemowym ujęciem zagadnień związanych z kontrolą przedsiębiorców oraz trybem prowadzenia tej kontroli określonym w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej wyraża wątpliwość czy regulacja zawarta w treści art. 73 projektu ustawy nie powinna zostać przeniesiona - z odpowiednią modyfikacją - do ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.\nPostulatem samorządu lekarskiego jest także to, aby miał on realną możliwość wszczynania i prowadzenia postępowań przed Prezesem Urzędu Ochrony Danych Osobowych w sprawach naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych członków samorządu lekarskiego przez inne podmioty.


Czaputowicz: UE musi działać na rzecz wstrzymania rozwiązań siłowych na Białorusi – Nasza Polska – internetowy magazyn informacyjny Czaputowicz: UE musi działać na rzecz wstrzymania rozwiązań siłowych na Białorusi – Polska – Nasza Polska – internetowy magazyn informacyjny\nMagdalena Targańska10 sierpnia, 202012 min\nUE powinna podjąć działania na rzecz wstrzymania rozwiązań siłowych na Białorusi, Polska będzie o tę aktywność zabiegać – podkreślał w poniedziałek szef MSZ Jacek Czaputowicz. Władze białoruskie – jak dodawał – muszą zrozumieć, że protesty to nie działania z zagranicy, a efekt niezadowolenia społeczeństwa.\nSzef MSZ jako bezzasadne ocenił zarzuty prezydenta Łukaszenki, że Polska inspirowała protesty powyborcze na terenie Białorusi.\nCzaputowicz podkreślał, że wciąż trwa oczekiwanie na oficjalne wyniki wyborów na Białorusi, natomiast przebieg kampanii wyborczej i samo głosowanie – jak ocenił – przeczą standardom międzynarodowym. „Doniesienia medialne są niepokojące, oceniamy, że istnieje groźba eskalacji, czemu musimy wszyscy, czyli społeczność międzynarodowa, przeciwdziałać” – mówił.\nPrzypomniał o tym, że przed wyborami wystosował wspólne oświadczenie z ministrami spraw zagranicznych Niemiec i Francji dotyczących wyborów na Białorusi, w którym podkreślono wagę demokratycznych procedur.\nCzaputowicz poinformował również, że rozmawiał z ministrem spraw zagranicznych Białorusi Uadzimirem Makiejem i przekazał polskie oczekiwania, w tym przestrzeganie przez białoruskie władze standardów demokratycznych, uwolnienia więźniów politycznych. „Chcemy umacniać nasze wzajemne stosunki, ale oczekujemy przestrzegania standardów przez Białoruś” – podkreślał szef MSZ.\n„Opowiadamy się za zapewnieniem praw wyborczych Białorusinom, wspieramy niepodległość, suwerenność tego państwa. Dostrzegamy też, że Białoruś jest ważnym sąsiadem Unii Europejskiej, aktywnym członkiem Partnerstwa Wschodniego i chcielibyśmy dalej, i wierzymy w to, budować silne więzi między Unią, jej obywatelami i obywatelami państwa białoruskiego, ale w oparciu o poszanowanie wspólnych wartości” – dodawał.\nCzaputowicz zapewniał również, że dialog z władzami białoruskimi nie oznacza poparcia dla ich działań. „Nigdy nie będzie tak, że te kontakty z przedstawicielami władz będą interpretowane jako wsparcie dla tych władz przeciwko społeczeństwu. My domagamy się przede wszystkim udzielenia głosu i uwzględnienia głosu społeczeństwa obywatelskiego wyrażonego w procesie wyborczym” – powiedział.\nCzaputowicz, nawiązując do zniesienia pięć lat temu przez UE sankcji wobec Białorusi, zaznaczał, że Polska była, jest i nadal chce być adwokatem zbliżenia tego kraju z UE.\nW tym kontekście przypomniał o wystosowaniu przez niego apelu do szefa unijnej dyplomacji Josepa Borrella o zwołanie nadzwyczajnego posiedzenia ministrów spraw zagranicznych UE, które mogłoby poprzedzić ewentualny nadzwyczajny szczyt UE, o którego zwołanie zaapelował premier Mateusz Morawiecki.\nSzef MSZ poinformował, że z inicjatywy Polski ukaże się oświadczenie UE-27 w sprawie sytuacji na Białorusi. Wskazywał, że w oświadczeniu znajdzie się zdecydowane stanowisko podzielające pogląd Polski na wybory na Białorusi, w którym Wspólnota wezwanie do zaprzestania represji i zapewnienia swobód obywatelskich.\nCzaputowicz poinformował, że jest w stałym kontakcie z ambasadorem Polski w Mińsku Arturem Michalskim, który obecnie gości ambasadorów państw UE.\n„Unia Europejska musi podjąć działania na rzecz wstrzymania ewentualnych rozwiązań siłowych na Białorusi i Polska jako członek Unii, jako sąsiad Białorusi będzie zabiegać o aktywność w tym względzie” – przekonywał.\n„Dalsze zbliżenie Białorusi z Unią Europejską i generalnie ze światem zachodnim naszym zdaniem ciągle jest możliwe, to zbliżenie musi być jednak oparte o poszanowanie prawa i podstawowych wartości demokratycznych” – dodał.\nSzef MSZ za bezpodstawne uznał zarzuty Alaksandra Łukaszenki, jakoby Polska miała inspirować protesty powyborcze na terenie Białorusi. Łukaszenka w poniedziałek zarzucił inspirowanie protestów przez Polskę, Czechy i Wielką Brytanię.\n„Uważamy, że władze białoruskie też powinny zrozumieć, że skala tych protestów to nie jest wynik oddziaływania z zagranicy, która jak najlepiej życzy państwu i społeczeństwu białoruskiemu, tylko pewnego rodzaju niezadowolenie samego społeczeństwa białoruskiego” – powiedział.\nJako model rozwiązania konfliktu przywoływał rozmowy Okrągłego Stołu w Polsce w 1989 r. i deklarował, że Polska wesprze dialog między obiema stronami oraz rozmowy władz z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego. Określał protestujących jako „aktywistów” i „społeczeństwo obywatelskie”, a nie „opozycję”.\n„Wybory pokazały, że społeczeństwo białoruskie jest świadome, aktywne, coraz bardziej zainteresowane, by mieć realny wpływ na kształtowanie przyszłości własnego kraju” – oceniał Czaputowicz.\nPytany o ewentualny wezwanie ambasadora Białorusi w Polsce, odparł, że MSZ jest z nim w stałym kontakcie.\nCzaputowicz nie wykluczył, że efekty działań władz białoruskich po wyborach mogą nieść za sobą reakcję UE w postaci przywrócenia sankcji. Zastrzegł, że wszystko będzie teraz zależeć od reakcji władz w Mińsku. „Wyobrażamy sobie rozwój sytuacji niepomyślny, polegający na eskalacji konfliktu. Wówczas na pewno sankcje będą jedną z opcji rozważanych” – mówił szef MSZ.\nWśród warunków dalszego dialogu z Białorusią Czaputowicz wymieniał zaprzestanie represji, uspokojenie sytuacji, nieużywanie policji przeciwko społeczeństwu, zwolnienie więźniów politycznych, wprowadzenie rządów prawa.\n„Chcielibyśmy, żeby Białoruś była państwem demokratycznym, jest to dla nas bardzo ważny sąsiad i chcielibyśmy współpracować w różnych wymiarach, w sferze gospodarczej, kulturalnej, społecznej, widzimy możliwości dalszego wspierania suwerenności Białorusi na arenie międzynarodowej” – deklarował szef MSZ.\nDemonstracje i starcia z milicją wybuchły w Mińsku po ogłoszeniu wyników oficjalnego badania exit poll, według którego w niedzielnych wyborach prezydenckich zwyciężył obecny szef państwa Alaksandr Łukaszenka uzyskując blisko 80 proc. głosów, a jego główna rywalka Swiatłana Cichanouska mniej niż 10 proc. głosów. Demonstracje odbyły się także w kilku innych miastach Białorusi.\nW poniedziałek szefowa Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen wezwała władze Białorusi do zapewnienia dokładnego zliczenia i opublikowania głosów w wyborach. Z kolei szef unijnej dyplomacji Josep Borrell i komisarz ds. sąsiedztwa i rozszerzenia Oliver Varhelyi potępili przemoc na Białorusi i wezwali do natychmiastowego uwolnienia wszystkich zatrzymanych niedzielnej nocy. Zdaniem szefa unijnej dyplomacji i unijnego komisarza noc po wyborach naznaczona była nieproporcjonalną i niedopuszczalną przemocą państwa wobec pokojowych demonstrantów. Szef RE Charles Michel podkreślał, że wolność słowa i prawa człowieka muszą być przestrzegane na Białorusi. (PAP)