Oczy lubią cień - Choroby - Polki.pl\nJadąc na urlop, możesz zaoszczędzić na modnej torbie, ale nigdy na okularach przeciwsłonecznych.\nKiedy przebywamy na dworze, emitowane przez słońce groźne promienie UV, zwane ultrafioletem, przedostają się do naszych oczu. Przechodzą przez rogówkę (przezroczysta błona pokrywająca tęczówkę i źrenicę oka) i przez soczewkę docierają aż do siatkówki. Znajduje się tam tzw. plamka żółta – skupisko wrażliwych na światło komórek, które odpowiadają za ostrość widzenia i rozpoznawanie kolorów. Duże dawki ultrafioletu – oprócz tego, że podrażniają oczy – mogą też uszkodzić soczewkę lub plamkę żółtą, poważnie psując nam wzrok.\nTo właśnie one zagrażają naszym oczom. Te naładowane energią cząsteczki tlenu pod wpływem promieniowania słonecznego zdwajają atak na nasz ustrój i wiążą się z komórkami oka. Prowadzi to do ich stopniowego niszczenia i oczy zaczynają chorować.\n- Najmniej groźne jest zapalenie spojówek. Po dłuższym przebywaniu na słońcu oczy są zaczerwienione, pieką, swędzą i łzawią. Zdaniem lekarzy, najlepszym lekarstwem na tę dolegliwość jest sen. Pomagają też okłady z herbaty i kwasu bornego. Jeśli nie poskutkują, trzeba iść do okulisty, który przepisze nam specjalne leki przeciwzapalne.\nSkutki działania ultrafioletu mogą być jednak dużo poważniejsze i ujawnić się dopiero po kilku czy nawet kilkunastu latach. Najczęściej dochodzi do mętnienia soczewki oka, co może się skończyć zaćmą lub zwyrodnieniem plamki żółtej.\n- Przy zaćmie soczewka stopniowo traci przejrzystość i obraz, który powstaje w oku, jest zamazany. Chorą soczewkę trzeba wtedy usunąć. W początkowym stadium choroby rozdrabnia się ją przez ultradźwięki. To niewielki zabieg ambulatoryjny – już po 4 godzinach można wracać do domu. Jednak w zaawansowanej zaćmie konieczna jest tradycyjna operacja.\n- Degeneracja plamki żółtej (AMD) zakłóca zdolność widzenia kolorów, a także powoduje utratę ostrości widzenia. Mamy wtedy np. kłopot z czytaniem, bo litery widzimy zniekształcone. To schorzenie również leczy się operacyjnie. We wczesnym stadium choroby zabieg można wykonać za pomocą promieni lasera, które niszczą uszkodzone komórki oka.\nChoć oczy nie lubią słońca, to możemy bez obaw wylegiwać się na plaży czy chodzić po górach. Pod jednym warunkiem – trzeba mieć dobre okulary przeciwsłoneczne. Jak je wybrać? Na pewno nie należy sugerować się nalepką „UV protection”. Mają je modele sprzedawane na ulicy za 15 zł, ale za tę cenę nie kupimy szkieł z filtrami pochłaniającymi ultrafiolet. A tylko takie okulary właściwie spełniają swoją rolę. Te „oszukane” wręcz szkodzą oczom. Ciemne szkło ogranicza ilość światła docierającego do oka, źrenica się rozszerza i wpuszcza więcej ultrafioletu.\nZa dobre okulary musimy zapłacić minimum 80 zł. Szkła powinny być brązowe, zielone, szare lub niebieskie (różowe, pomarańczowe czy fioletowe nie chronią dobrze oczu). Optymalne zabarwienie to 50 procent. Dostatecznie zatrzymuje ono światło, nie zmieniając ostrości widzenia. Po takie okulary najlepiej iść do optyka, w żadnym razie na bazar.\nIm jaśniejsze oczy, tym wrażliwsze na ultrafiolet. Dzieje się tak dlatego, że mała ilość barwników w tęczówce przepuszcza więcej światła w głąb oka. Mimo to osoby z ciemnymi oczami potrzebują okularów przeciwsłonecznych tak samo jak niebieskoocy. Ciemne szkła są konieczne zwłaszcza między godziną 11.00 a 14.00, bo wtedy słońce operuje najmocniej. Ale uwaga! Noszenie ich na nosie od rana do wieczora też nie jest zdrowe. Może być przyczyną ataku tzw. jaskry kąta zamkniętego, któremu towarzyszy silny ból oka i głowy. Objawy te są spowodowane nagłym skokiem ciśnienia krwi w oku i wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej. Jeśli więc chcemy potraktować okulary jako uzupełnienie stroju, w którym wystąpimy np. w letniej dyskotece, to lepiej załóżmy je na włosy – jak opaskę.\nTak samo jak mama\nSpacerując z dzieckiem, zawsze zakładaj mu okulary przeciwsłoneczne. Powinno je nosić nawet wtedy, gdy słońce nie jest zbyt silne, bo promienie UV docierają do nas także przez chmury. Jeśli maluch podróżuje w wózku, przymocuj do wózka parasolkę. Dodatkowo załóż dziecku kapelusik z rondem, które zapewni cień oczom.\nBądź dla nich dobra!\n- Pamiętaj, że soczewki kontaktowe z ochroną przeciw promieniowaniu nie dają pełnego zabezpieczenia. Oczy i tak trzeba dodatkowo osłaniać ciemnymi szkłami.\n- Jedz ciemnozielone warzywa: jarmuż, natkę pietruszki, szpinak, brokuły. Są bogate w przeciwutleniacze, które neutralizują szkodliwe działanie wolnych rodników.\n- Opalając się w solarium, zawsze zakładaj specjalne okularki (tzw. muszelki). Lampy opalające też emitują ultrafiolet!\n- Na co dzień nosisz okulary korekcyjne? By na dworze nie obciążać nosa aż dwiema parami szkieł, zamów u optyka okulary przeciwsłoneczne ze szkłami korekcyjnymi.\n- Jeśli kupiłaś sobie modne okulary na straganie, koniecznie sprawdź u optyka, czy zamontowane w nich szkła mają filtry pochłaniające ultrafiolet.


Blend - T-shirt szary 167-20704099 - T-shirty - MODA360\nBlend - T-shirt szary 167-20704099\nPrezentowany produkt Blend - T-shirt szary 167-20704099 - był do kupienia w Answear. Jesteś facetem, który podąża za najnowszą modą? Jeśli tak, z pewnością lubisz t-shirty i masz ich bez liku w swojej kolekcji. Streetwear'owe stylizacje to fundament własnego stylu. Z tej przyczyny Blend - T-shirt szary 167-20704099 to idealne uzupełnienie Twojego.. więcej »\nPrezentowany produkt Blend - T-shirt szary 167-20704099 - był do kupienia w Answear. Jesteś facetem, który podąża za najnowszą modą? Jeśli tak, z pewnością lubisz t-shirty i masz ich bez liku w swojej kolekcji. Streetwear'owe stylizacje to fundament własnego stylu. Z tej przyczyny Blend - T-shirt szary 167-20704099 to idealne uzupełnienie Twojego zestawienia. Pokaż, jak bardzo rozumiesz aktualne trendy i miej odwagę wyjść poza schematy! Marka Blend da Ci pełną swobodę tworzenia, i to w najlepszych cenach! Sprawdź specyfikację:\nT-shirt z kolekcji Blend. Model wykonany z dzianiny z nadrukiem. Prosty fason. Okrągły dekolt. Model z nadrukiem. Cienka, elastyczna dzianina. Długość: 74 cm. Szerokość pod pachami: 44 cm. Wymiary podane dla rozmiaru: M. Wzór: nadruk Skład: 100 % Bawełna ID produktu: 4930-TSM0D4 Kod producenta: 20704099.\nBlend - T-shirt szary 167-20704099 to rozwiązanie dla dżentelmena, który zna własne wymagania oraz stawia na doskonałą klasę produkcji, bez chodzenia na kompromisy. Zakładając t-shirty, możesz kreować niepowtarzalny styl i w każdej sytuacji wyglądać rewelacyjnie. Brand Blend zaś zagwarantuje solidność, a także niestereotypowe wzornictwo i precyzję wykonania. Zamów już dziś!\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii na temat T-shirty Blend - T-shirt szary 167-20704099


24 stycznia 2020 – Kura Pazurem\nAnna Opublikowany w\tzdrowie\t8 komentarzy\nDawno nie pisałam o mamie. A myślę, że nasze doświadczenia są ważne, bo mogą komuś pomóc. Niestety choroba postępuje. Może zwolniła tempo, ale wciąż następują zmiany. Postanowiłam zaaplikować mamie olej z CBD (z konopi). Nie mamy nic do stracenia oprócz pieniędzy. Zapytałam lekarza, co o tym sądzi, ale powiedział, że w sumie nie ma dowodówWięcej oEksperymentujemy na mamie[…]


Sprzedawca – zawód dla każdego? | FORUM WYMIANY MYŚLI: Dzieci i rodzice\nHome » Sprzedawca – zawód dla każdego?\nWśród części osób możemy znaleźć takie, które posiadają tzw. smykałkę do sprzedaży. Osiągają znakomite wyniki, klienci ich lubią i nie mają problemów ze zrealizowaniem planów sprzedażowych. Po drugiej stronie są ci, którym sprzedaż sprawia trudności. Klienci nie kupują od nich produktów, często mają problemy z wykonaniem minimalnego planu. Dlaczego tak się dzieje?\nSprzedaż to tak naprawdę złożony proces. Sprzedawca codziennie kontaktuje się z ludźmi, zatem w jego pracy wskazane są pewne cechy interpersonalne. Sprzedawca powinien wiedzieć, co mówić do konkretnego klienta, w jaki sposób. Z tego powodu ważna jest znajomość psychologii oraz poznanie zachowań konsumenckich w określonych sytuacjach.\nPanuje przekonanie, że sprzedawca to osoba pewna siebie, wygadana i otwarta. Cechy te niewątpliwie ułatwiają wykonywanie obowiązków, jednak nie są znaczące w sprzedaży. Klient musi zaufać sprzedawcy, handlowiec w jego oczach musi być wiarygodny. To są zatem najważniejsze wyznaczniki w sprzedaży.\nWielu aspektów można się jednak nauczyć. Dobrzy sprzedawcy często uczestniczą w szkoleniach sprzedażowych, które umożliwiają im podniesienie własnych kompetencji. Ponadto szkolenia umożliwiają zdobycie wiedzy teoretycznej, którą można wykorzystać w praktyce.


Biskupi Sudanu Płd. apelują o pokój\nnc / Paweł Pasierbek SJ – Watykan\n„Mamy nadzieję, że nasi politycy, rządzący i opozycja, którzy w większości są chrześcijanami, pozytywnie odniosą się do apelu i niezwykłego gestu Papieża Franciszka, który na kolanach prosił ich o zaprowadzenie pokoju w naszym regionie”.\nObóz dla uchodźców w Minkaman, Awerial County\nHierarchowie stwierdzili, że byli świadkami ogromnej biedy i spotkali wielu rannych w obozach dla uchodźców. Warunki, w jakich żyją, są nie do zniesienia. Zdaniem biskupów trwający konflikt jest wynikiem ogromnej żądzy władzy, zachłanności i chęci ciągłego wzbogacania się, co prowadzi do podziałów etnicznych i plemiennych. Dlatego też wzywają do jedności, aby wspólnie stawić czoła piętrzącym się problemom i razem dzielić dobra narodowe, które winny służyć wszystkim.\nBiskupi przypomnieli, że pomimo wielu obietnic, po słynnym spotkaniu w Domu św. Marty w Watykanie, nowy rząd ciągle nie został uformowany i nadal nie widać realnych szans na jego utworzenie.\nWięcej informacji o sytuacji w Sudanie\nKliknij aby zobaczyć newsy zawierające wybrany tag: Sudan Południowy, apel o pokój\nOgólnopolskie obchody trzeciej rocznicy Jubileuszowego Aktu przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana odbędą się 23 i 24 listopada 2019 roku. - Akt, który dokonał się trzy lata temu to jest tylko początek drogi, a nie jej koniec – mówi ks. prof. Marek Chmielewski.\nChiny: władze prześladują katolików\nKomuniści kontynuują akcję tzw. sinizacji religii, czyli podporządkowywania Kościoła władzy. Rządzącym szczególnie zależy na zakazie chrztu świętego i burzeniu świątyń. Niemniej jednak ingerują także w kwestie ściśle religijne.\nMieszkańcy Nikaragui wciąż cierpią\nW wyniku działań reżimu Daniela Ortegi w Nikaragui pogłębia się kryzys humanitarny. „Najbardziej cierpią najsłabsi..." - tak sytuację w swoim kraju opisuje bp Rolando Álvarez z diecezji Metagalpa. Dodaje także, że ludzie szukają także pociechy duchowej.\n„Szkoła Maryi” miała swoje święto\nSzkoła Maryi – prężnie rozwijające się dzieło Krakowskiej Prowincji Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów, 19 października 2019 roku obchodziła swoje święto – FIRE.


Współczesne standardy prowadzenia biznesu, niezależnie od jego wielkości, to dużo więcej niż tylko zarabianie pieniędzy. Mnogość i dostępność narzędzi bezpośredniego kontaktu z potencjalnymi klientami skutecznie budują pozycję eksperta. To inwestycja nie tylko w otoczenie, ale i we własną firmę oraz jej pozycję w oczach klientów.\nOdpowiedź jest prostsza niż myślisz! Mów o tym, na czym się znasz i pokaż innym, że nie tylko sprzedajesz, ale także tłumaczysz, wyjaśniasz, inspirujesz i wspierasz.\nMożna to zrobić na dziesiątki sposobów. Na naszym przykładzie opiszemy kilka z nich. Każdy krok w dzieleniu się wiedzą z innymi daje nam ogromną satysfakcję. Spróbuj sam i zobacz, jak działa odpowiedzialny biznes!\nProfesjonalne wsparcie klienta – jak działa?\nNie zostawiaj klienta samemu sobie. To, że kupił Twój produkt lub usługę nie oznacza, że możesz o nim zapomnieć. Zakup powinien być początkiem budowania wzajemnej relacji, w której Ty i Twoja marka będziecie pełnić rolę ekspertów!\nW home.pl świadczymy całodobowe wsparcie wykwalifikowanych konsultantów. Odbieramy telefony i rozwiązujemy problemy 365 dni w roku, 24 godziny na dobę. Zależy nam na tym, by użytkownicy naszych usług nie musieli sami radzić sobie z przeszkodami np. w konfiguracji usług. Skoro ktoś zaufał nam, kupując od nas produkt, chcemy mu/ jej udowodnić, że było warto!\nTakie działanie procentuje. Klienci wiedzą, że z każdym kłopotem mogą do nas zadzwonić lub napisać, a my postaramy się pomóc. Tym samym udowadniamy, że jesteśmy ekspertami, którzy (bez dodatkowych opłat) dzielą się wiedzą. Klient z kolei rozumie, że traktujemy go poważnie, oferując mu profesjonalne wsparcie w dogodny dla niego sposób – za pomocą Infolinii, czata, maila, a nawet Messengera! W ten sposób obsługujemy tysiące zgłoszeń miesięcznie.\nWiemy jednak, że całodobowa pomoc nie jest zawsze możliwa. Mniejsi przedsiębiorcy prowadzący często jednoosobowe działalności gospodarcze zazwyczaj nie mogą sobie pozwolić na zatrudnienie dodatkowych osób tylko do obsługi klienta. Nie jest to zresztą konieczne! Wystarczy, byś sumiennie odpisywał na emaile i w miarę możliwości odbierał telefony (lub oddzwaniał). Twoi klienci na pewno to docenią.\nCzy blog firmowy lub dokumentacja w Internecie to dobry pomysł?\nPlatforma internetowa, w której klienci (i nie tylko!) znajdą odpowiedzi na nurtujące ich pytania to klucz do sukcesu. Miejsce, w którym eksperci (a nie samozwańczy internetowi specjaliści) odpowiadają na pytania, wyjaśniają zawiłe kwestie techniczne, opisują trendy jest w oczach klientów bezcenne. Źródło wiedzy, z którego można czerpać nie wychodząc z domu, to coś, co szczególnie docenią ci, którzy niechętnie korzystają z infolinii i kontaktu bezpośredniego. To także miejsce, które może pomóc przedsiębiorcy przyciągnąć nowych klientów. Firmy, które aktywnie wspierają internautów (a nie tylko własnych klientów) budzą zaufanie. To z kolei element, który ma wpływ na preferencje zakupowe użytkowników.\nW home.pl prowadzimy blog, dokumentację techniczną dla usług home.pl w postaci pomoc.home.pl i forum dyskusyjne. Każdy z tych kanałów pomaga w kontakcie z klientami, którzy szukają odpowiedzi i chcą czerpać wiedzę wprost od ekspertów. My dajemy im taką możliwość. Możesz to zrobić także Ty. Zacznij chociażby od popularnej sekcji FAQ na swojej stronie internetowej lub udzielaj się w grupach dyskusyjnych na Facebooku – to bardzo ułatwia nawiązywanie kolejnych kontaktów biznesowych.\npomoc.home.pl to największa i najczęściej czytana dokumentacja techniczna w polskim Internecie. Ponad 2000 artykułów ułatwiających korzystanie z usług oraz prowadzenie firmy w Internecie.\nPodcasty i szkolenia internetowe – jak wpływają na wizerunek?\nMateriały audio i wideo to trend, który pozwala na bezpośredni kontakt na linii użytkownik – usługodawca. W home.pl już kilka lat temu zauważyliśmy chęć poszerzania wiedzy, o której często wspominali nasi klienci. Nic zatem nie stało na przeszkodzie, by taką wiedzą dostarczyć im w przystępnych, ogólnodostępnych formach – podcastów i webinarów.\nW naszej firmie z powodzeniem funkcjonuje serwis Akademia home.pl, gdzie nasi eksperci wspólnie z partnerami prowadzą bezpłatne szkolenia internetowe np. o tworzeniu stron w WordPressie, bezpieczeństwie w sieci lub pozycjonowaniu w Google. Po kilkunastu przeprowadzonych prelekcjach on-line niezmiennie notujemy wzrost zainteresowania i przyrost użytkowników – w tym roku przeszkoliliśmy ponad 800 przedsiębiorców.\nPrzykład szkolenia internetowego o pozycjonowaniu stron w Google – Akademia home.pl\nPodobnie wygląda sytuacja z cyklami tematycznych podcastów – Mistrzowie eCommerce i Projekt WordPress. 34 odcinki “Mistrzów” sprawiły, że słuchowisko stało się rozpoznawalną marką, która chętnie słuchana jest za pośrednictwem popularnych serwisach streamingowych (m.in. Spotify i Apple Podcasts). Nagrania rozmów ze specjalistami różnych branż zawsze oscylują wokół tematu handlu internetowego. Nasz podcast stał się swoistym zbiorem porad, sugestii i instrukcji, które prowadzą słuchacza za rękę w skomplikowanym świecie eCommerce.\nProjekt WordPress to z kolei audycja techniczna, która pomaga web developerom, informatykom, programistom, administratorom oraz freelancerom odnaleźć się w otoczeniu najpopularniejszego systemu zarządzania treścią na świecie – WordPressa. W tym podcaście w roli gości występują prawdziwi eksperci i praktycy WordPressa w Polsce.\nProgramy edukacyjne poza Internetem\nW home.pl stawiamy nie tylko na edukację potencjalnych klientów. Inwestujemy także nasz czas, doświadczenie i umiejętności w szkolenia naszych pracowników i uczniów szczecińskich szkół. Umożliwiają nam to dwa autorskie programy – Bilet do rozwoju i homeStarter.\nBilet do Rozwoju to pewnego rodzaju wewnętrzne studia podyplomowe, z których skorzystać mogą pracownicy home.pl. Uczą się oni nowych zagadnień od swoich kolegów z innych działów. Dzięki temu atmosfera na zajęciach jest przyjazna i pełna zrozumienia, przy jednoczesnym zachowaniu najwyższych standardów. Bilet pozwala na przykład konsultantowi infolinii stać się w przyszłości programistą lub administratorem systemów Linux. Takie przykłady transferów z biura obsługi klienta do działów technicznych w naszej firmie naprawdę istnieją.\nNa podobnych założeniach bazuje homeStarter, który pomaga grupie uczniów szczecińskich klas maturalnych i przedmaturalnych w podjęciu świadomych decyzji dotyczących ich przyszłości. Realizując jedną z trzech ścieżek (programowanie, testowanie, marketing i media społecznościowe), kursanci zyskują dostęp do wiedzy praktyków, którzy prowadzą zajęcia.\nhome.pl jest w Szczecinie!\nNic nie zastąpi spotkań twarzą w twarz. Choć może nie są one dzisiaj najpopularniejszą formą prowadzenia biznesu, to relacje, które tworzą spotkania bezpośrednie są nie do zastąpienia. Dlatego też zdecydowaliśmy się w home.pl na podzielenie się wiedzą podczas prelekcji i warsztatów w szkołach (z uczniami i rodzicami) oraz uczelniach.\nW ramach projektu #homeTownSzczecin uczestniczyliśmy już m.in. w IT Academic Day na Zachodniopomorskim Uniwersytecie Technologicznym czy w wykładach gościnnych na Uniwersytecie Szczecińskim. Za nami także spotkania z rodzicami uczniów szkół podstawowych, którzy wymieniali się z nami swoimi doświadczeniami z zakresu cyberbezpieczeństwa.\nWizyta uczniów szkół w home.pl nie jest czymś niezwykłym 😉\nDlaczego dzielenie się wiedzą jest ważne?\nNa pewnym etapie rozwoju naszej firmy doszliśmy do wniosku, że zachowanie wiedzy naszych pracowników tylko dla siebie byłoby naprawdę egoistyczne. Stąd decyzja o aktywnym udziale w wydarzeniach zewnętrznych i działaniach skupionych na bezpieczeństwie w Internecie. Wyjście z biur i pojawianie się w przestrzeni miejskiej pozwala nam na oswajanie tematów trudnych dla osób niezwiązanych z IT przy jednoczesnym budowaniu marki eksperta branży. Dzięki spotkaniom wiemy, z jakimi kłopotami borykają się internauci, rodzice dzieci regularnie korzystających z z sieci i użytkownicy naszych usług. Możemy w ten sposób nie tylko usprawniać oferowane produkty i usługi, ale także budować prawdziwe relacje z otoczeniem, które zaprocentują w przyszłości.\nDla wciąż niezdecydowanych kolejny, ostatni argument – działania edukacyjne także sprzedają. Być może nie od razu, nie bezpośrednio, ale nowi klienci doceniają zaangażowanie i profesjonalizm przyszłego usługodawcy i chętniej korzystają z oferowanych przez niego rozwiązań. To zawsze dodatkowa wartość dla oferowanych produktów takich jak hosting.


Gmina Radziejowice - Podpisanie umów z Marszałkiem Województwa Mazowieckiego\nPodpisanie umów z Marszałkiem Województwa Mazowieckiego\nW czwartek 23 lipca 2020 r. w budynku Resursy w Żyrardowie Wójt Gminy Radziejowice Urszula Ciężka przy kontrasygnacie Skarbnika Gminy Marleny Górniewskiej podpisała z Marszałkiem Województwa Mazowieckiego Adamem Struzikiem cztery umowy na dofinansowanie projektów mających wpływ na rozwój naszej Gminy.\nWniosek o dofinansowanie „Przebudowy drogi lokalnej w miejscowości Pieńki Towarzystwo, działka o nr ewid. 95/3 obręb geodezyjny 0017 Pieńki Towarzystwo, gmina Radziejowice, powiat żyrardowskie, woj. mazowieckie”, polegający na wykonaniu nawierzchni z betonu asfaltowego o powierzchni 1470,00 m2 i długości 420,00 m. został pozytywnie oceniony i otrzymał dotację w wysokości 55 000,00 zł. ze środków finansowych budżetu Województwa Mazowieckiego na zadanie z zakresu budowy i modernizacji dróg dojazdowych do gruntów rolnych.\nNa kolejne zadanie pod nazwą „Inwentaryzacja źródeł ciepła na terenie Gminy Radziejowice”, Gmina pozyskała z „Mazowieckiego Instrumentu Wsparcia Ochrony Powietrza MAZOWSZE 2020” kwotę 93 480,00 zł, stanowiącą 100% kosztów kwalifikowanych działań zaplanowanych w projekcie.\nDzięki pozyskaniu środków w wysokości 20 000,00 zł. z programu „MAZOWIECKIE STRAŻNICE OSP - 2020”, zostanie dokończony „Remont elewacji budynku OSP Radziejowice”.\nW miejscowości Budy Józefowskie zostanie zrealizowane zadanie pn. „Budowa placu zabaw i siłowni zewnętrznej w Budach Józefowskich”, na które pozyskano z Programu Mazowiecki Instrument Aktywizacji Sołectw MAZOWSZE 2020 kwotę 10 000,00 zł.\nTakie wydarzenia, jak to dzisiejsze stanowi dla samorządu Gminy Radziejowice nagrodę za trud włożony w przygotowanie wniosków aplikacyjnych i dokumentacji projektowej, a dla mieszkańców jest zapowiedzią kolejnych zmian poprawiających jakość życia na terenie Gminy.\nTekst, foto: W.M., J.K.\nOpublikowano: 24 lipca 2020 09:43


W takiej cenie te głośniki należy kupić od razu dwa. IKEA Symfonisk - recenzja\nGłośniki IKEA Symfonisk to jednocześnie świetny sprzęt grający i praktyczne wyposażenie pomieszczenia. Dokładnie tak, jak IKEA i Sonos sobie to zaplanowali.\nNie jest to pierwszy elektroniczny produkt IKEI, ale pierwszy stworzony we współpracy z inną marką. W sieci sklepów nie znajdziecie ani jednego innego przedmiotu, na którym widnieje logo jakiejkolwiek innej firmy niż IKEA. To wyjątkowy produkt z kilku powodów i po czasie spędzonym z głośnikami Symfonisk mogę powiedzieć tylko jedno: jeśli planujecie zakup sprzętu grającego do domu, to na liście branych pod uwagę głośników te od IKEI muszą znaleźć się na samym szczycie. Sprawa jest bowiem bardzo prosta - połączenie doświadczenia obydwu marek, IKEI oraz Sonosa, sprawiło, że mamy do czynienia z produktem, który znakomicie sprawdza się w domowych warunkach pod każdym względem. Dlaczego?\nJedyny taki produkt na półkach w IKEI. Sonos był świetnym wyborem\nPonieważ sprzęt może stać samodzielnie, jak każdy inny głośnik, ale w razie potrzeby może też pełnić rolę półki, którą zamontujemy na ścianie. Na tym lista możliwości jego zastosowań się nie kończy i do tego jeszcze wrócimy, ale dla osób ciekawych kwestii technicznych też mam dobre wieści: w środku znalazła się technologia jednego z liderów rynku audio, więc Symfonisk zawdzięcza swoje brzmienie oraz bezproblemową obsługę marce Sonos. Ale od początku.\nTen głośnik to półka. Ta półka to głośnik\nGłośniki Symfonisk zagościły w ofercie IKEI tej jesieni. Oprócz testowanego przeze mnie modelu, który możecie oglądać na zdjęciach, oferowana jest także lampka. W obydwu przypadkach funkcje audio są takie same, lecz przedmioty różnią się dodatkowymi atrybutami. Te recenzowane przeze mnie to klasyczne prostopadłościany, które posiadają następujące wymiary: 10 x 15 x 31 cm. Wyraźnie widać, że ich rozmiar podyktowany jest faktem możliwości pełnienia roli półki, ponieważ Sonos przyzwyczaił nas znacznie mniejszych głośników. Z przodu znajduje się miły w dotyku materiał, zaś reszta obudowy to zwykły plastik. Nie odniosłem wrażenia, że mam do czynienia z produktem słabym jakościowo, ale nie jest to też tworzywo sztuczne z najwyższej półki. Długość przewodu zasilania to aż 1,5 m, więc dowolność w kwestii montażu czy ustawienia głośnika jest całkiem spora.\nTym bardziej, że IKEA oferuje także specjalne uchwyty, dzięki którym zamienimy głośniki w półki. Niestety, ich cena to 50 zł od sztuki, co wydaje się sporą kwotą, jak za kawałek metalowej ramki i jestem przekonany, że domowe złote rączki zamontują te głośniki po swojemu. Taka podwójna rola głośników to świetna okazja do podwójnego zagospodarowania wolnej przestrzeni.\nNie szukaj złącz. Nie włączaj Bluetooth. Tu działa tylko Wi-Fi\nNa froncie głośnika znajdują się trzy przyciski fizyczne (sterowanie głośnością i odtwarzaj/pauza), a także dioda. Z tyłu umieszczono tylko jeden port: Ethernet. Żadnego złącza AUX czy innych typowych rozwiązań dla sprzętu audio tu nie uświadczycie, bo skoro to Sonos, to jedynym właściwym nośnikiem dźwięku będzie łączność bezprzewodowa Wi-Fi.\nTakie podejście, przynajmniej w teorii, nie każdemu będzie odpowiadało i ja sobie doskonale zdaję z tego sprawę. Dla niektórych to właśnie zwykły przewód czy Bluetooth są najbardziej praktycznym rozwiązaniem, ale część tych opinii powstało bez uprzedniego sprawdzenia systemu Sonosa w akcji. Mam to za sobą i swoje podejście zmieniłem o 180 stopni, starając się dzisiaj rozbudowywać system audio właśnie w takiej konfiguracji. Bluetooth jest bardzo uniwersalną technologią, ale mało wygodną. Sterowanie muzyką za pomocą dedykowanej aplikacji od Sonosa jest niezwykle poręczne, bo agreguje ona w sobie kilkanaście różnych serwisów audio (Spotify, Apple Music, Tidal, Deezer, TuneIn, Last.fm, Google Play Music) i pozwala na odtwarzanie z nich treści na przemian bez żadnych przeszkód. Alternatywą pozostaje technologia AirPlay (tylko urządzenia od Apple), jeśli wolelibyście użyć czegoś na wzór Chromecasta.\nIKEA Symfonisk to głośniki Sonosa w przystępnej cenie\nJeśli obawiacie się, że głośniki Symfonisk nie będą brzmiały właściwie w miejscu, gdzie je umieścicie, to użytkownicy iPhonów mogą sięgnąć po świetną funkcję, dzięki której sprzęt zorientuje się, w jakim otoczeniu się znajduje i wtedy dostosuje wszystkie swoje ustawienia. Mapując pomieszczenie mikrofonem smartfona, głośnik zbierze potrzebne informacje na temat odbijania się dźwięku od ścian i przedmiotów, przeanalizuje zgromadzone dane i ukierunkuje dźwięk tak, by brzmiał jak najlepiej. Poza tym, aplikacja Sonosa umożliwia swobodne sterowanie wieloma głośnikami w kilku pomieszczeniach, więc bez ruszania się z miejsca, na przykład, włączycie tę samą muzykę w całym domu lub zdalnie wyłączycie głośnik w innym pomieszczeniu.\nPasują do każdego pomieszczenia w każdej orientacji\nKluczowa jest też pierwsza konfiguracja, której dokonacie w kilku prostych krokach. Instrukcja IKEI schowana w pudełku pokazuje tylko następujące czynności: wyjęcie z opakowania, podłączenie zasilania, sięgnięcie po smartfon. Później kilkukrotnie dotkniecie ekranu i gotowe. Po nadaniu nazwy i ewentualnym sparowaniu głośników (by grały w stereo), nie musicie nic robić. Nawet po odłączeniu głośników z prądu i ich ponownym podłączeniu wszystko będzie działało jak wcześniej.\nBanalna konfiguracja, komfortowa obsługa, praktyczna obudowa i... naprawdę niezłe brzmienie. Tak w jednym zdaniu mógłbym podsumować głośniki IKEA Symfonisk. Być może wydobywający się z nich dźwięk nie jest tak głęboki i dokładny, jak z modeli One czy Move od Sonosa, to biorąc pod uwagę całokształt tych urządzeń, jestem jak najbardziej zadowolony z jakości dźwięku. Pojedynczy głośnik IKEA Symfonisk kosztuje o połowę mniej (499 zł), niż do niedawna najtańszy model głośnika Sonosa, a przecież w zamian dostajemy też dodatkowy element wyposażenia pomieszczenia. Do wad głośników zaliczyć można tylko te cechy, które są charakterystyczne dla tego rodzaju urządzeń, czyli brak dodatkowych portów, nieobecność łączności Bluetooth czy potrzeba konfiguracja i korzystania* z aplikacji Sonosa. Do czegokolwiek innego trudno mi się przyczepić.


Bastard King of Thraxford Castle. Upiorny dzień świstaka (recenzja) - Dungeons & Dragons - POLTERGEIST\n» Dodatki i podręczniki » Zagraniczne » Bastard King of Thraxford Castle\nBastard King of Thraxford Castle\nUpiorny dzień świstaka\nPopularność ruchu OSR bezustannie owocuje kolejnymi wariacjami staroszkolnych systemów – na łamach Poltergeista przybliżaliśmy przynajmniej niektóre z nich, a jako że i po polsku są dostępne staroszkolne gry fabularne, można spodziewać się, że popularność – i użyteczność – przeznaczonych do nich materiałów będzie jedynie rosnąć.\nJednym z wydawnictw tworzących oeserowe materiały jest brytyjska firma Leyline Press, naszym czytelnikom znana z gry Shadow of Mogg, która niedawno opublikowała zestaw broszur pod wspólnym tytułem Albion Tales – z czasem przekonamy się, czy seria będzie rozbudowywana. Nominalnie nie są one przeznaczone do żadnego konkretnego spośród staroszkolnych systemów, ale biorąc pod uwagę ich mechaniczną lekkość i wysoki stopień kompatybilności, z łatwością można wykorzystywać te materiały w dowolnej spośród gier nurtu OSR.\nPierwszym suplementem z cyklu jest przygoda Bastard King of Thraxford Castle. W wersji elektronicznej liczy siedem stron (łącznie z okładką), niestety różnych rozmiarów, co ujemnie wpływa na komfort lektury – wynika to z tego, że w wersji papierowej jest to broszura wydrukowana dwustronnie na jednej kartce i przeznaczona do złożenia, w efekcie niektóre elementy mają pionowy układ jednego fragmentu takiej broszury, a inne – horyzontalny, gdy zajmują dwa.\nZgodnie z opisem opublikowanym na stronie wydawcy, Bastard King... jest przygodą inspirowaną średniowieczną historią Brytanii, starymi horrorami z wytwórni Hammer oraz leciwymi dedekowymi przygodami (wspominany The Lichway, do którego odwołuje się opis modułu, ukazał się w magazynie White Dwarf jesienią 1978 roku).\nWe mnie jednak lektura tego scenariusza budziła skojarzenia przede wszystkim z moim ulubionym settingiem z czasów drugiej edycji AD&D, jakim jest Ravenloft (który powrócił też w najnowszej odsłonie D&D), przedstawia on bowiem wioskę u stóp wiekowego zamczyska, której mieszkańcy nie mogą jej opuścić, objęci klątwą, której ofiarą – i źródłem – jest władca tej upiornej domeny.\nUpiornej, bowiem wszyscy, którzy w niej umrą, powstają o świcie jako nieumarli, w potwornej parodii dotychczasowego życia, po wieczność kontynuując swą egzystencję, a nawet gdyby całkowicie zniszczyć ich fizyczne powłoki, odrodzą się jako bezcielesne widma. Co gorsza, wieśniacy nawet nie zdają sobie sprawy, że coś jest z nimi nie tak, i tylko przybysze z zewnątrz, tacy jak postacie graczy, mogą zmienić status quo – przynajmniej dopóki żyją.\nBroszura przynosi opis zamku i wioski leżącej u jego stóp oraz informacje o mieszkańcach wszystkich przybliżonych lokacji. Dostajemy solidną mieszankę groteski, obrzydliwej makabry i przyzwoitego – nawet jeśli niełatwego – śledztwa. I tu od razu trzeba postawić najpoważniejszy zarzut – wbrew opisowi podawanemu przez wydawcę nie jest to bowiem przygoda w klasycznym rozumieniu tego pojęcia. Nie dostajemy ani żadnych wydarzeń, ani jasno postawionego celu, ani nawet BN-ów czy frakcji, których dążenia napędzałyby fabułę, tylko opis lokacji, z których MG samodzielnie będzie musiał złożyć scenariusz.\nTak przynajmniej mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka, lektura podsuwa bowiem dość oczywisty rozwój wyjściowej sytuacji i wręcz naturalny cel, który postacie będą chciały zrealizować – samodzielnie, lub przy wsparciu sojuszników, których też da się znaleźć w zamku i jego okolicach. Należy bowiem oczekiwać, że bohaterowie (lub, co gorsza, tylko niektórzy spośród nich) padną ofiarami klątwy wiążącej ich w wiosce, i siłą rzeczy będą poszukiwać sposobu na wydostanie się z niej. A dróg do tego, co przyjąłem z pozytywnym zaskoczeniem, jest kilka, od prostych i ewidentnych (choć niekoniecznie dostępnych wszystkim grupom poszukiwaczy przygód), po skomplikowane, ale mające też bardziej dalekosiężne skutki. Domyślam się, że w założeniu autora postacie graczy mają eksplorować wioskę i zamek, mozolnie łączyć ze sobą tropy i poszlaki, każdego dnia obserwując, jak pokonani wczoraj wrogowie wracają do nie-życia, by w końcu znaleźć sposób na wyrwanie się z tego błędnego koła i powrót do (przynajmniej względnej) normalności. Patent doskonale znany, niejednokrotnie sprawdzony (choćby w przygodzie An Amarnthine Desire ze zbioru Nameless Horrors do Zewu Cthulhu), szkoda tylko, że nie jest to powiedziane wprost.\nTrzeba też mieć świadomość, że taki model rozgrywki nie wszystkim graczom musi przypaść do gustu, a błąkanie się po omacku bez choćby poszlak, gdzie szukać wyjścia, może być źródłem nieustającej frustracji. Dostajemy bowiem połączenie tunelu grozy z escape roomem, tyle, że bez limitu czasowego i podpowiedzi – mieszanka niecodzienna i na pewno dość ciężkostrawna, ale mimo wszystko mogąca dać graczom sporo satysfakcji.\nSpore zastrzeżenia budzą we mnie deklaracje oparcia modułu na brytyjskiej historii – oczywiście nie znam jej zbyt dogłębnie, ale bez bardziej jednoznacznie wskazanych nawiązań czy odniesień sprawiają one wrażenie jedynie niczym nie popartego pustosłowia. Nie wpływa to w żadnym stopniu na komfort lektury ani tym bardziej grywalność, musi jednak znaleźć swoje odzwierciedlenie w końcowej ocenie.\nA ta w znacznej mierze zależeć będzie po pierwsze od nastawienia, z jakim odbiorca sięgnie po tę pozycję, po drugie zaś – od indywidualnych preferencji grających. Osoby szukające wartkiej akcji, wciągającej fabuły czy wyrazistych konfliktów nic takiego nie znajdą, natomiast te, które lubią żmudne, mozolne śledztwa bez oczywistych tropów (przynajmniej na starcie) i cenią sobie satysfakcję wynikającą z pokonania trudnego wyzwania dzięki wytrwałości, cierpliwości i drobiazgowemu łączeniu okruchów z trudem zdobywanych informacji, mogą przekonać się, że zamek Thraxford przetestuje ich możliwości do maksimum.\nPrzy nieco innej prezentacji treści i – przede wszystkim – bardziej adekwatnym przedstawieniu, czym faktycznie jest, Bastard King of Thraxford Castle dostałby ode mnie ocenę dobrą. W obecnej formie otrzymuje notę nieco tylko powyżej przeciętnej, ale mimo wszystko sądzę, że fani staroszkolnych systemów i tak mogą rozważyć sięgnięcie po tę przygodę.\nDziękujemy wydawnictwu Leyline Press za udostępnienie podręcznika do recenzji.\nTytuł: Bastard King of Thraxford Castle\nLinia wydawnicza: Albion Tales\nAutor: Panayiotis Lines\nIlustracja na okładce: Aled Lawlor\nIlustracje: Aled Lawlor\nWydawca oryginału: Leyline Press\nData wydania oryginału: 2022\nCena: 7,99£ (wersja drukowana, 3,99£ (pdf)\nTagi: Leyline Press | Albion Tales | Bastard King of Thraxford Castle | OSR


XIV Mini Olimpiada Sportowa - Środowiskowy Dom Samopomocy w Ganie\nŚrodowiskowy Dom Samopomocy w Ganie miał zaszczyt po raz drugi brać udział w tej właśnie olimpiadzie. Były to zawody, bez barier, bez podziałów a całą halę wypełnił radosny śmiech uczestników, którzy mogli poczuć się jak prawdziwi sportowcy, pokonując swoje słabości, dawając z siebie jak najwięcej.\nDopisali również kibice oraz zaproszeni goście, Dyrektorzy placówek, opiekunowie, którzy zagrzewali swoich podopiecznych, kolegów, koleżanki do 'walki'.\nCeremonię wciągnięcia Flagi Olimpijskiej wraz z podopiecznym Środowiskowego Domu Samopomocy w Ganie Sebastianem Kałużą rozpoczął Burmistrz Miasta Praszki Pan Jarosław Tkaczyński. Po oficjalnym otwarciu i przywitaniu wszystkich zgromadzonych gości, rozpoczął się wspaniały czas zdrowej rywalizacji. Na zakończenie wręczone zostały każdemu zawodnikowi medale, pamiętkowe dyplomy oraz statuetki.


Kamica pęcherzyka żółciowego i zapalenie śluzówki żołądka - eChirurgia.pl\nMiałam robioną gastroskopię, z której wyszło zapalenie błony śluzowej żołądka (wykluczono Helicobacter). Bóle objawiały się niestrawnością, wymiotami, a przy tym skurczami pod samym mostkiem, które trwały ok. 30 min. Do tego omdlewanie i ciężkie oddychanie, a jak coś zjadłam to czułam uciążliwy ból też pod mostkiem oraz puchniecie żołądka. Dostałam lek na leczenie czynnej choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz ścisłą dietę (do tego 3 razy dziennie siemię lniane). Po 3 miesiącach przeszło, powoli zaczęłam wracać do normalnego trybu życia, a od miesiąca zaczęło się to samo. Lekarz stwierdził, że to refleksowe zapalenie i faktycznie czułam, że mój żołądek nie trawi tak jak powinien, bo czasem czułam kwaśność w żołądku lub wymiotowałam. Dostałam lek na leczenie czynnej choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, dieta i lek stosowany w leczeniu jelita drażliwego oraz skierowanie na usg jamy brzusznej i okazało się, że mam liczne małe kamienie w pęcherzyku żółciowym (pęcherzyk żółciowy nie powiększony, cienkościenny, zawiera liczne drobne złogi). Wszystko inne w porządku, tylko te kamienie. Pani doktor powiedziała, że to najgorszy gatunek kamieni, bo są małe i mogą się przedostać do przewodów. Czy to możliwe, że te bóle nie są od zapalenia żołądka tylko od kamieni? Czy lepiej się wstrzymać czy od razu poddać sie zabiegowi laserowemu bądź operacji? Słyszałam, że prędzej czy później się uaktywniają chyba, że się trzyma cały czas ścisłą dietę. A czy pigułki antykoncepcyjne mają na to wpływ (lepiej odstawić?).\nJest taka możliwość, że właśnie dolegliwości bólowe w nadbrzuszu, głównie poposiłkowe połączone okresowo z wymiotami są związane z kamicą pęcherzyka żółciowego. Objawy te jednak też mogą być związane z zapaleniem błony śluzowej żołądka. Rzeczywiście drobne złogi są bardziej niekorzystne klinicznie, gdyż w każdej chwili mogą zatkać drogi żółciowe i wywołać: żółtaczkę mechaniczną, zapalenie dróg żółciowych czy bardzo niebezpieczne ostre zapalenie trzustki. Obecnie większym niebezpieczeństwem jest kamica pęcherzyka żółciowego dlatego winna się Pani poddać zabiegowi cholecystektomii oczywiście najlepiej metodą laparoskopową (nie ma metody laserowej).\nZabieg powinien być wykonany w obstawie środków zmniejszających wydzielanie kwasu solnego przez żołądek.\nDieta jest tylko doraźnym sposobem, który może odwlec ataki kolki żółciowej czy ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Sama dieta nie zabezpieczy Pani przed powikłaniami związanymi z kamicą pęcherzykową.\nNa rozwój i możliwości powikłań kamicy pęcherzyka żółciowego nie mają udowodnionego wpływu środki antykoncepcyjne.\nUszkodzenie gałązek nerwowych przy usunięciu pęcherzyka żółciowego


Na norweskich budowach pełno Polaków - Praca w INTERIA.PL\nNasi budowlańcy zdobyli Norwegię\nNasi rodacy zatrudnieni legalnie na norweskich budowach zarabiają w granicach 156-170 koron na godzinę. W zależności od liczby godzin pracy, ich miesięczna płaca oscyluje pomiędzy 20-30 tys. koron. Zarobki te są w dalszym ciągu mniejsze niż to, na co mogą liczyć norwescy fachowcy. Zgodnie z taryfikatorem płacowym obowiązującym w tej branży, doświadczony pracownik zatrudniony na norweskiej budowie musi zarobić co najmniej 174 korony na godzinę. W przypadku pracowników niewykwalifikowanych stawki te są odpowiednio niższe. I tak osoba z co najmniej rocznym doświadczeniem w zawodzie dostanie 163,20 koron na godzinę. Stawka pracownika niewykwalifikowanego bez doświadczenia wynosi 156,60 koron.\nJednym z pomysłów na ograniczenie szarej strefy w budownictwie jest wprowadzenie ulgi remontowej. Rząd chce w ten sposób zachęcić Norwegów do tego, by wykonujących dla nich usługi fachowców zatrudniali legalnie. Pomysł ten pojawił się po tym, jak okazało się, że jeden na trzech Norwegów płacił, bądź nie wyklucza zapłacenia zleceniobiorcy za pracę na czarno. Nie bez winy są tu sami fachowcy, którzy mając do wyboru większe pieniądze rezygnują z legalnego zatrudnienia. Szarą strefę zasilają najczęściej malarze, stolarze i cieśle oraz osoby wykonujące prace ziemne. Norwegowie najmniej skłonni są płacić "pod stołem" hydraulikom i elektrykom. Co ciekawe, większość zleceń wykonywanych na czarno dotyczy najczęściej drobnych prac. Inaczej jest w przypadku większych remontów. Wszystko przez to, że wtedy na zrealizowanie niektórych prac trzeba mieć pozwolenie z gminy.\nPolacy zatrudnieni na norweskich budowach narażeni są potencjalnie na większe niebezpieczeństwo niż ma to miejsce w przypadku miejscowych pracowników. Wielu pracodawców nie przestrzega obowiązujących w tym kraju surowych zasad bezpieczeństwa. Norweskie firmy budowlane nie przywiązują dostatecznej wagi do reguł zakreślonych w przepisach BHP. Wychodzą z założenia, że cudzoziemcy przyzwyczajeni są do pracy w innych warunkach. Wobec pracowników zagranicznych nagminnie stosuje się inne zasady bezpieczeństwa, niż wobec pracujących na budowach Norwegów.\nZmiany przepisów ograniczających możliwość podejmowania pracy w branży budowlanej przez osoby, które nie posiadają formalnego wykształcenia kierunkowego domaga się Partia Pracy (AP). Wyjątek mógłby być robiony jedynie dla tych pracowników, którzy co prawda dyplomem okazać się nie mogą, ale mają wieloletnie doświadczenie i w ten sposób zdobyli niezbędną wiedzę. - Na placach budów pojawia się coraz więcej osób bez wykształcenia. Pracodawcy szukają oszczędności, co czasami ma fatalne skutki. Musimy odzyskać szacunek dla kompetencji zawodowych. Chodzi też o przeciwdziałanie dumpingowi socjalnemu. Jak norweskie firmy zatrudniające wykształconych pracowników mają konkurować z polskimi, niewykształconymi robotnikami, którzy mieszkają po 10 osób w jednym baraku? - alarmuje Raymond Johansen, sekretarz AP. Czy zmiany w przepisach są możliwe? Tak, ale pod warunkiem, że będą one zgodne z ogólno unijnym prawem i nie będą sprzeczne z zasadą swobodnego przepływu pracowników.\nNajlepszym źródłem zleceń dla fachowców remontujących domy i mieszkania w Norwegii jest strona internetowa www.mittanbud.no. To największy portal ze zleceniami w tym kraju. Właścicielem witryny jest dziennik Verdens Gang (VG). Osoby, które chcą zarejestrować zlecenie do wykonania uzupełniają na stronie dane o zleceniu wpisując następujące kategorie: nazwa, opis, typ zlecenia, załączając rysunki i inne materiały oraz podając dane kontaktowe. Potem wystarczy już tylko czekać na oferty ze strony wykonawców. Ogłoszenie jest dostępne w serwisie przez 45 dni, chyba, że zleceniodawca sam je wcześniej wycofa. Zleceniodawcy nie uiszczają opłat za publikację zleceń. Firmy, które chcą mieć dostęp do zleceń publikowanych na mittanbud.no muszą zarejestrować się w serwisie i uiścić opłatę w wysokości od 990 koron miesięcznie.\nWięcej na temat:praca za granicą | Norwegia | praca w Norwegii | budowlańcy | budownictwo\nnorwegia zarobki na budowie\nzarobki na budowie w norwegii\nnorwegia praca na budowie\nszukam pracy w norwegii na budowie\nczy oplaca sie praca w norwegii na budowie\npraca na budowie w norwegi kontakt


wieniec dożynkowy - Podlaskie24\nStrona główna » wieniec dożynkowy\nJak dawniej żniwowano sierpem i kosą a także przy użyciu maszyny zwanej żniwiarką? W jaki sposób młócono cepem i kręcono snopki? Jak poprawnie naostrzyć kosę? Jakich ziół i zbóż użyć do wykonania tradycyjnej równianki? Tego i wiele więcej można było dowiedzieć się 1 sierpnia odwiedzając Muzeum Rolnictwa im. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu. Niedziela Dożynkowa miała przybliżyć odwiedzającym tradycje żniwne i dożynkowe. Z uwagi na pandemię, w tym roku […]


Blog w zasadzie ogrodowy: Jak nie zakładać oczka wodnego\nDawno, dawno temu, w zamierzchłej przeszłości czyli jakieś naście lat nazad, marzyło się piąknej i grubej książniczce wypasione równie jak ona ( książniczka do dziś ma problema z rozróżnianiem co jest wypasione a co opasłe ) oczko wodne. Era była przedpotopowo - przednetowa i książniczka pragnąca się dokształcić w dziedzinie oczkownictwa wodnego była skazana na przeglądanie ogrodowych czasopism i książek poświęconych ogrodnictwu. Książniczka dowiedziała się mnóstwa pożytecznych książkowych rzeczy całkowicie niepożytecznych przy urządzaniu realnego oczka wodnego i nie dowiedziała się niestety o rzeczy podstawowej ( nie dowiedziała się bo nie chciała, no i tak naprawdę to właściwie zapomniała, bo czasy akwarium skończyły się dla niej dawno, dawno, temu wraz z zejściem z tego świata jej ostatniej rybki cierpiącej na gówniany system odporności ) - małe bezdopływowe środowisko wodne wymaga nieustannej kontroli człowieka bo szybko może przestać być środowiskiem wodnym. Im środowisko mniejsze tym kontrola powinna być częstsza. Znaczy niby w książkach i czasopismach cóś tak w tym guście stało ale nie było wydrukowane drukiem neonowo błyszczącym i czcionką którą by oczy z tzw. zaćmą dojrzałą dostrzegły.\nNo nie było to wołami napisane tuż pod tytułem, na pierwszej stronicy, tylko gdzieś tak drobnym druczkiem ukryte przemyślnie pisało za tak istotnymi dla oczka problemami jak wodospady i nocne podświetlenia i książniczce chcącej bardzo zaoczkować udało się sobie samej wmówić że to są naprawdę mało istotne pierdoły. Książniczka na wpółuświadomiona błądziła podczas kiedy wydawało jej się że zmierza prostą drogą do wymarzonego celu - w miarę naturalistycznego oczka wodnego.\nKiedy książniczka rozpoczęła budowanie oczka wodnego na dzień dobry napotkała problem. Oczko było w miejscu starannie wybranym przez książniczkę, odpowiednie nasłonecznienie umożliwiające uprawę grążeli czy nenufarów, odpowiedni widoczek ogrodowy i jeszcze parę innych "odpowiedniości". Jednak jednej odpowiedniości nie było, książniczka mogła była sobie zafundować gliniankę gdyby nie to że w glinie znajdował się żwirek ( cholerstwo jak rzadko, wody taka gleba nie trzyma a żwirek uniemożliwia współpracę z folią - dół musi być głęboki bo piaskować solidnie trzeba ). Książniczka coś tam sobie zaczęła przypominać że mieszka koło wzgórza morenowego, z tym że nawrót pamięci to tak ją złapał jak dół miał już 3 x 4 x1 a zakupiona folia jak ten wyrzut przyciągała wzrok rozłożona na Tyrawniku. Kopaliście kiedyś w glinie ze żwirkiem? Cudowne przeżycie!\nPrzyjaciółka książniczki daczesa Pabasia rzekła do niej "Jej Obłość pozwoli że zauważę, ze srà się Madamme a dziurwy nadal nie będzie" i książniczka zrozumiała że do pogłębiania wykopu oczkowego będzie zmuszona zatrudnić chłopstwo. Szczęśliwie chłopstwo się znalazło, nie odmówiło książniczce ( choć były jakieś tam mamrotania jak glinę zażwirkowaną zobaczyło ) i dół został w całości zaplanowanej wykopany ( z trudem i złamaniem szpadla ). Potem oczywiście piaskowania, podmurowywania ( książniczka miała wyrafinowaną koncepcję że lustro wody będzie miało barokowy kształt ) i położono folię kupioną za ciężką kasę. Książniczka zaczęła układać na folii zgodnie ze sztuką jakieś tam kamory przytrzymujące, potem nalała do foli wody by stwierdzić że jej lustro dziwnie się obniża, potem była rozrywka pod tytułem gdzie jest przeciek ( nie ma to jak fête galante ), potem kamienie i znowu woda, potem ohydne kosze które miały roślinom uniemożliwić rozrastanie się, sadzenie i właściwie oczko było gotowe. No było i kompletnie nie podobało się książniczce - fujoza a nie wymarzony stawek! Książniczkę wzięło i wzdrygnęło jak zobaczyła przebijającą przez toń przejrzystą jadowitą zieleń folii, mało nie womintnęła na widok pałętających się wszędzie wokół oczka granitowych okrąglaków przytrzymujących folię . Tragizm z tego oczka wyzierał, tragizm!\nKsiążniczka wzięła sprawę na ambit - to się wszystko jeszcze da naprawić, zrobię skarpkę, tak podsadzę, tu walnę tatarak a tam trzcinę i jakoś to będzie. Książniczka znaczy postanowiła załatwić sprawę za pomocą jeszcze większej kupy okrąglaków ( poszła na całość, skarpka taka prawie na metr wysoka, to się nazywa zrobić kupę ) i całej masy roślin ( wicie rozumicie - szum sitowia, wiatru wiew itp. ). Przez jakieś dziesięć minut czasu ogrodowego ( ludzkie pół sezonu ) książniczce wydawało się że jest cool i jeszcze moment a zacznie gonić kormorany. W oczku pozalęgały się różne istoty, najpierw przylazły komary a za nimi znacznie milsze dla ludzkiego oka ważki. Potem książniczka przyuważyła żabę i doszła do wniosku że czas na rybki pluskające się w stawku. Rybki takie chamskie zakupiła, żeby zimę wytrzymały ( oczko głębokie więc woda nie zamarza do końca i rybki dzięki takiemu urządzeniu jak pływaczek najeżony słomkami były należycie dotleniane ). Niestety książniczka nie wzięła pod uwagę instynktów łowieckich młodego kociego księcia Wiktora. Książe co prawda zachował się godnie, uszanował uczucia książniczki i upolowane rybki zżerał na podwórku sąsiadów ( książę był naprawdę dobrze wychowany, miał tylko te nieszczęsne kocie narowy - polowanka i wyjścia wielodobowe na łajdactwa ) ale książniczce zasmuconej znikaniem wodnych stworzeń nie przynosiło to wielkiej pociechy.\nKsiążniczka doszła po pewnym czasie do wniosku że kupowanie nowych rybek nie ma sensu, chyba że chce dokarmiać księcia Wiktora żywiną ( książę mimo wielokrotnych próśb książniczki o darowanie rybkom życia postanowił nadal czynić kocie zło, był złośliwie głuchy na wszelkie książniczkowe perswazje, ba rozkokosił się i usiłował prześladować żaby i namawiał do tego zła księciunia Lalencjusza ). Książniczka zasmucona pogodziła się z tym że rybki już w stawku nie zapluszczą i postanowiła traktować oczko jako jeszcze jedną rabatę w ogrodzie, znaczy oczko miało być głównie roślinne, zwierzątka zalęgały się w nim przy okazji. Mimo tego uroślinnienia oczka książniczka mogła nadal obserwować przy tej wodzie jaką to suką jest Matka Natura, normalnie wodopój na afrykańskiej sawannie z drapieżnikami czyhającymi na swoje ofiary. Książniczka szybko zrozumiała że jej oczko wodne to nie jest le hameau de la Reine, wyizolowane z rzeczywistości miejsce wiecznej szczęśliwości wszystkich zwierząt i roślin. Poczuła się jak ta francuska arystokracja w chwili ujrzenia tego dziwnego, pomalowanego na czerwono przyrządu ustawionego na Place de la Concorde - zdziwiona i przygnębiona realiami życia. Nie wiedziała wówczas jeszcze że to nie jedyne zdziwienia i przygnębienia jakie ją w związku z oczkiem wodnym czekają.\nW kolejnym sezonie w oczku wodnym zbyt głośny stał się szum sitowia. Cholerne trawsko cudem wydostało się z koszy i zaczęło opanowywać co płytsze rejony oczka. Całkiem niespodziewanie w oczku pojawiły się też rośliny, których książniczka nie sadziła a które najprawdopodobniej przybyły do oczka wraz z kaczkami ( książniczka biła bravo jak pierwszy raz kaczuszki raczyły wylądować w jej stawku, jak wylazły przy jego brzegu młode wierzby słowo kaczka weszło w umyśle książniczki w całkiem nowy dla niej związek frazeologiczny ze słowem dubeltówka ). Korzenie roślin zaczęły tworzyć coś co książniczka nazywała materacami, paskudna plątanina zarastająca dno oczka, genialne miejsce do kiełkowania innych, całkiem niespodziewanie pojawiających się roślin. Książniczka za którymś tam kolejnym usuwaniem tego badziewia dostała crise de nerfs i postanowiła odpuścić sobie jeden sezon motywowana walką ze swoją własną błękitną krwią, która dawała jej popalić. W następnym sezonie wściekle zarosłe bagno dosłownie rozłożyło mentalnie książniczkę. Sił biedaczyna nie miała żeby to bajoro zarosłe ogarnąć.\nKsiążniczka poszła po rozum do głowy, postanowiła ponownie skrzyknąć chłopstwo i oczyścić oczko z wszelkich sitów, trzcin, wierzb i tym podobnych i zostawić je łyse. Nie bawić się w naturalizm bo naturalizm skończy się w przypadku tak małego zbiornika zarośnięciem bagiennym ( jak to ma miejsce w naturze z bardzo małymi zbiornikami wodnymi ). I tak będzie coroczna robota z efektami siania się różnych takich przywlekanych czy przywiewanych, obsadzanie sitami w celu zwiększenia sobie zajęć ogrodowych w wypadku wiekowej już książniczki odpada w przedbiegach. Totalne pozbycie się wody z ogrodu też nie wchodzi w grę, nad bajorem porozrastały się rodki, paprociumy i inne takie potrzebujące nieco więcej wilgoci w powietrzu. Co prawda gołe kamory nad oczkiem to nie jest to co estetycznie satysfakcjonuje książniczkę, ale ten badziew który jest tam obecnie satysfakcjonuje ją jeszcze mniej. Książniczka się pociesza jak może w najlepszym polskim stylu - "Jakoś to będzie". No właśnie jakoś, to jest to jakoś co nie przechodzi w jakość. Moje drogie Czytaczki i drodzy Czytacze, morał z tej bajeczki jest taki - lepiej wykorzystywać dary natury niż tworzyć sztuczne środowiska. Książniczka ma przerąbane i w ogóle do doopy, bo przez taki a nie inny dobór roślin skazała się na oczko wodne i będzie tego garba ze sobą nosiła. Czeka ją prędzej czy później zdanie się na usługi chłopstwa czyszczącego oczko i utrzymującego je w stanie względnej równowagi. I jak nie wprowadzą ponownie pańszczyzny to książniczka mająca ledwie tyle wdzięków ile zostawia jej nieubłaganie płynący czas i niewiele kasy ( bo książniczka jest ze szlachetnego ale mocno podupadłego finansowo rodu ) może ostać się z paskudnym bagnem zarosłym jeno równie paskudną trzciną. Trzy razy pomyślcie, potem usiądźcie na rączkach i jeszcze raz pomyślcie zanim zdecydujecie się że oczko wodne to jest właśnie to co absolutnie konieczne jest Wam do szczęścia.\nDzisiejszy wpis jest ilustrowany pracami Johna Lautermilcha, malarza z St. Louis w stanie Missouri. John studiował sztukę malowania w Washington University School of Fine Arts, którą ukończył był dawno, dawno temu ( książniczki chyba jeszcze na świecie wówczas nie było ). Książniczka najbardziej lubi jego prace "nad oczkiem wodnym", no, przemawiają do książniczki. Mam nadzieję że przemówią też do Was i kolory od "poety stawów" zapiszą się w Waszej pamięci. Po mojemu John Lautermilch to wodnik, tylko się nie przyznaje i od czasu do czasu maluje "na inne tematy" żeby nikomu nie przyszło do głowy jakie środowisko jest dla niego właściwe.\nAutor: Tabaaza o 14:49\nHana 20 listopada 2016 18:18\nHrehre, przerobiłam, a jakże. Z tym, że nie posunęłam się aż tak daleko w kwestii wprowadzenia biotopu. Przez dwa lata jakieś 3 x 2 metry stało pustym kursem. Z uporem godnym lepszej sprawy czyściłam (ryżową szczotką!) z glonów, liści i innego śmiecia oraz zmieniałam wodę. Po 3 latach powierzchnia została zmniejszona o 2/3, dno zabetonowane, odpływ zrobiony jak w porządnej wannie i tadam! Mam piękne poidło dla ptaków! Z roślinnością wokół bynajmiej nie bagienną.\nTabaaza 20 listopada 2016 19:55\nTaa, ja to ambitna byłam z tym biotopem. Biotop tak dał popalić że po usunięciu materacy to ja stać na nogach porządnie nie mogłam a co dopiero po szczotkę ryżową sięgać. Obecnie rozważam czy z dużego bajora nie wykroić mniejszych oczek a z tej reszty nie wywalić czegoś typu sunken garden. Musze naprawdę solidnie popracować nad koncepcją, kręgosłup mam w końcu jeden do ciężkiej cholery!\nPies w Swetrze 20 listopada 2016 18:40\nTiaaa.... obśmiałam się jak norka! :)))\nOczka wodne Lautermilcha, to te dla mnie akceptowalne. Gratuluję sobie właśnie, że rozsądek mnię nigdy nie opuszczał i nigdy, przenigdy nie ciągnęło mnię w oczka toń. No owszem, płetwy mogę wymoczyć, ale miednica mi wystarczy.\nBywszy i bywawszy na gumnie rodzicielskim wielokrotnie patrzyłam, jak sąsiedzi najsampierw w pocie czoła kopią te żabie dołki, a potem jak z nimi walczą, by na koniec zasypywać własnymi rękoma. Wrodzona niechęć do komarów i ciężkiej pracy skutecznie powstrzymywała mnie od bagiennych ciągot.\nNajgorsze jest to, że poszukując własnego gumienka wciąż natykamy się na takie okraszone oczkiem wodnym, albo stawkiem. Zbiornik jaskrawo zielonej cieczy - niczym manifest ku czci św. Patryka, zwykle usytuowany pod oknami, żeby komarom było bliżej. Filtracja cieczy zaś zachodzi naturalnie, gdy sączy się ona raźno do piwnic przez rozmokłe fundamenty.\nMają ludziska fantazję :)))\nTabaaza 20 listopada 2016 20:02\nMają taką ułańską, normalnie strach się bać. Trzymaj się rozsądku jak długo się da, jakby pojawiły się oczkowe ciągoty każ się rodzinie związać i niech szybko załatwią egzorcystę. Oczkizm bowiem trafia najtwardszych racjonalistów, ba, oni bywają najbardziej wiedzeni na pokuszenie. No pełna groza! Szczęśliwie oczko zawsze można zakopać ( to tak w kwestii gumiennej ).:-)\npiku 21 listopada 2016 08:54\nNo cóż fantazją ułańską popisałam się i ja. Wymyśliłam sobie że jak wykopię dziurę w miejscu bagiennym to będzie sama natura i ona się obroni. A tu guzik z pentelką. Zapuszczone "lelije" rozwijają się słabo natomiast powierzchnię wody opanowało zielsko a właściwie burastwo które usuwane w szalonym tempie odrasta. I jedynie ptactwo ma z tego faktu radość bo tapla się w wodzie do woli korzystając z tego badziewia jak z tratwy ;)\nTabaaza 21 listopada 2016 11:51\nPikutku ja też tak mam że zawsze jak liczę na naturę, to ona mnie kompletnie zaskakuje. Zaprząc się nie da, znaczy nie tędy droga. Trzeba małpę podglądać i patrzeć co sama robi, wtedy można się podłączać.:-)\nAnonimowy 21 listopada 2016 10:10\nNa "sajmprzód" to ja sprzeciw zgłaszam - jak norka śmieję się od lat, a tu nagle okazuje się, że Pies w Swetrze też... Niepojęte... Niedobrze, niedobrze... Nie... Dobrze! Nareszcie sama w tym niecnym rechocie nie jestem. ;))) W temacie bagienno-ułańskich fantazji i mnie kiedyś dopadło. Całe szczęście ostudziła mnie powiastka sąsiadki, która w owym czasie była już posiadaczką oczka wodnego, które w niecały rok stało się siedliskiem komarów, skrzeku i zielonej wody. Swoją wodną przygodę skończyłam jako współwłaścicielka małego wodotrysku zamontowanego w plastikowej misie (wpasowanej w dołek i obłożonej kamieniami, którą z łatwością osuszamy i chowamy na zimę. Dziś po przeczytaniu Twojego tekstu jeszcze bardziej ją lubię za absolutna nieupiedliwość użytkowania. :) A jak już o tekście mowa - znów sprawiła mi Waszmość Dobrodziejka ucztę, za którą dziękuję, bo w poniedziałki cenię sobie wielce każdą pozytywną rzecz, myśl, wydarzenie tudzież inne aspekta życia pozytywne które sprawią, że łatwiej jest przetrwać tą brutalną chwilę powrotu do zajętości zawodowej po łyckendowej prawie labie. :)\nTabaaza 21 listopada 2016 11:54\nTaa, następny przypadek w pół wyhamowany ( misa dla ptoszków ), niektórzy tyle szczęścia nie mają. Ech, życie, życie. Dobrze że bajka się podobała, poniedziałki bywają naprawdę przerąbane.:-)\nAgniecha 22 listopada 2016 08:40\nHa, rozumiem, że obrazy malowane z natury ( znaczy się twoje oczko modelem było ), no najeździł się ten pan malarz ze Stanów do Polandu.\nPowiem, że mam w posiadaniu chyba dość podobne oczko, wody w nim już nie ma, natomiast sit, perz i inne krzewią się bujnie. Na szczęście wykonaliśmy je z tyłu za domem koło płotu więc aż tak nie kłuje w oczy. Poza tym zarosło już do poziomu trawnika, więc jeśli się nie zdecyduję na renowację ( a zabieram się za nią już od ładnych paru lat ) to myślę, że występujący proces naturalnego zarastania jezior zakończy się wyrównaniem do poziomu gruntu i śladu po oczku nie zostanie. Marzenia. Jakże trudno co niektóre realizować. I może nawet nie trzeba.\nMegi Moher 22 listopada 2016 09:26\na ty masz bardzo sprawnie działający wodny ekosystem, może się pochwal, jak to się robi?\nTabaaza 22 listopada 2016 15:45\nTaa, Victoria amazonica w moim bajorze króluje, he, he. W marzeniach. Artysta starszawy, podróży do Kraju Kwitnącej Cebuli mógłby nie zdzierżyć, zostało mu obserwowanie oczka w Ogrodzie Botanicznym w St.Louis. Ono takie mocno egzotyczne, chyba część roślin zimuje w szklarniach. A może on malarz Florydę zalicza i tam zielone obserwuje? W każdym razie u nas o nim głucho, więc bezczelnie wklejam jego obrazki żeby ludziska wiedzieli że tam w Hameryce jest jeden taki co ma obsesję na punkcie malowania bajor i robi to dobrze. Pan Lautermilch, hip, hip, hurra!\nTak, Agniecho, niektóre marzenia powinny zostać marzeniami!\nA co z tym ekosystemem?\nMegi Moher 22 listopada 2016 09:24\npiękne obrazy, hiperrealizm do mnie mówi, zwłaszcza prześwietlony słońcem.\nA wogle to, Tabasiu, ukrywasz swoje przesłanie: "źle się zabrałam do rzeczy" w pięknej słowotocznej bajce jak ci autorzy porad w pismach ogrodniczych ukrywali drobny druk.\nBo te informacje (i więcej ci ich było w onych czasopismach niż w dzisiejszych internetach, na blogach powiedzmy!) podane były nie drobnym drukiem, a między wierszami. I była jedna główna: ekosystem musi być w równowadze. Oraz kilka pobocznych rad, jak to osiągnąć: 1.zbiornik musi być dostatecznie duży, 2.woda nie może nagrzewać się powyżej 25 stopni, 3.woda nie może się zeutrofizować. Jak to pojęłam- a pojęcie ułatwił mi fakt, że w tych zamierzchłych czasach pobierania oczkowych nauk miałam w domu 8 czynnych akwariów, każde z zestawem ryb i roślin z określonej strefy biogeograficznej, codziennie jedno do czyszczenia- to każde oczko jest skazane na sukces, a jedno, w szczególnie sprzyjającym ogrodzie, jest tego ogrodu najmniej obsługowym elementem. Chętnie wypowiem się obficiej, na razie zaś spadam z sekatorem.\nTabaaza 22 listopada 2016 16:11\nMeg, nasz tygrys się naczytał, o tej równowadze to on wydłubał z drobnodruku i sobie wziął do serca ( a skąd niby ten cholery sit i ograniczenia rybkowe ) i on nabożnie, na kolanach i literalnie wcielał w życie wskazówki mundre. Tylko jednego nie chciał zrozumieć i dlatego teraz bajki umoralniające o książniczkach rozmarzonych oczkowo pisze - czas który pochłania regularna opieka nad oczkiem ( szczególnie takim "naturalnym" )jest dla wielu innych książniczek i ksiąciów towarem deficytowym. Jeżeli mamy ogród z doskoku ( Pikutowska )albo 1000 i 1 innych zajęć ( ha, prawie wszystkie znajomki ), z naszego punktu widzenia ważniejszych niż konieczność regularnej pracy z bajorem( leje, nie leje - przy oczku naturalistycznym grzebnąć trzeba bo środowisko sprzyjające szaleństwu wzrostu ) to lepiej sobie odpuścić niż tworzyć bajora głęboko niezadowalniające. No u mnie "algi" nie szalały ( duża powierzchnia lustra i głęboko miejscami )i co z tego - zaszalały za to bagienne,wodne i takie niezaproszone. Zostaw ten sekator i wypowiedz się obficiej ( o ile jeszcze masz siłę - ja wpadłam dziś do Alcatrazu z nożycami do gałęziorów, ledwie żywię po tym cięciu ekspresowym z zerkaniem ciągłym czy słońce już zachodzi ).:-)\nMegi Moher 22 listopada 2016 23:29\nono jakoś tak wyłącznie zachodzi, to słońce.\nW ogrodzie z wyjątkowo bezobsługowym oczkiem wodnym jest tak (nie my je robiliśmy, ale opiekujemy się ogrodem od chyba 3 lat i widzę): składa się ono z 2 zbiorników, wyższy z pompą (pkt. 3- napowietrzanie wody), połączonych strumykiem (pkt. 3). Zbiornik niższy ma pow. ok. 10 mkw i max głębokość 2 m (pkt. 1 i 2- woda utrzymuje niską temperaturę). Jest zacieniony przez drzewa przez ponad pół dnia (pkt. 2). Oczywiście są z tego liście, ale coś za coś. Brzegi zbiornika są dość strome, w związku z czym rośliny szuwarowe nie rosną bujnie (pkt. 3), ryb też jest niewiele.\nObsługa polega na: wyławianiu liści od końca lata (raz w tygodniu, graca lub podbierak), przycięciu i zgrabieniu bylin wodnych na wiosnę, zebraniu pompą mułu z dna (raz w ciągu tych trzech lat). Czyli dużo mniej, niż cotygodniowe koszenie i plewienie pozostałej części ogrodu.\nInne oczka i stawki, które robiliśmy, bardziej naturalistyczne, też działają wg tych zasad. Jeżeli coś nie działa, to dlatego, że: 1.woda nie jest w ruchu, bo ktoś wyłączył/zapomniał włączyć pompę, 2.trawy przebiły membranę (nie sadzić wydmuchrzycy koło oczka!), 3.jest za dużo ryb i są one obficie karmione.\nOczywiście tych oczek nie zrobiliśmy jakoś w setki, bo jednak są potencjalnie obsługowe, np. czasem trzeba spuścić wodę i to wystarcza za sezon koszenia trawnika :-) Jak ktoś chce mieć "mały element wodny", to namawiam na źródełko z zakrytym lustrem wody. Teraz przymierzamy się do sporego wyzwania- geometryczny zbiornik z kilkudziesięciometrowym strumykiem. Obawiam się, że skończy się na zbiorniku z wylewką, bo koszty i wielka ruina (podziemny zbiornik, który pomieści całą tę wodę ze zbiornika, a teren z wysoką wodą gruntową...)\nMegi Moher 22 listopada 2016 23:34\na, i koniecznie- membrana EPDM, a nie żadne folijki. Jest plastyczna, odporna i dobrze się układa. W większym oczku koniecznie pompa z filtrem mechanicznym (złoże żwirowe) i mikrobiologicznym, a nie tylko wodotrysk :-)\nNo i jednak, jednak- należy założyć pewną spontaniczność i sukcesję roślinności. Roślinom wodnym nigdy nie brakuje wody, jak je przynawozimy rybim jedzonkiem lub nie będziemy usuwać martwych resztek, to bujną jak szalone.\nTabaaza 23 listopada 2016 09:57\nU mnie szuwarkowe bujnęły i bez rybiego żarcia, mam sitowstręt w związku ze związkiem. Zastanawiam się dalej co zrobić z gadziną, pomysł na dwa i strumyk przepływowy może być kusząco niebiezpieczny ( wszak jedno miało być mało czasochłonne a poza tym nie wiem czy nie przekroczyłabym jakichś norm czy cóś, to stare jest już duże ( znaczy sporo większe niż dziesięć metrów wylazło przez ten barokowy kształt ). Stromizna brzegów do mnie przemawia ( choć będę zejście - wejście ratunkowe musiała na jakimś tam fragmencie linii brzegowej zostawić. Dzięki Meg za podpowiedzi, choć najbardziej do mnie przemawia coś co przy czytaniu Twojego komenta do mnie dotarło - najlepiej żeby solidną oczkową robotę wykonał ktoś za mnie!;-)\npiku 22 listopada 2016 18:27\nO, ja też czekam z niecierpliwością na tą wypowiedź obfitą. Może małym wysiłkiem jeszcze coś by z tego bajora było, bo zasypać nie zasypię. Teren mokradłowy byłby nadaj mokradłem a tak bajoro nieco wody ściągnie z ogrodu, tylko żeby jako taki wygląd miało ;)\nekolandia 22 listopada 2016 23:18\nDziękuję ci księżniczko za pouczająca bajkę, co ją se weznę do tego organa, gdzie się (oczywiście też) zalęgła myśl o oczku.\n(NATOMIAST ilustracje powodują dysonans.)\nMam moczary i nenufary w nagłówku bloga i mam nadzieję ze mi to wystarczy, ale może się też zdarzyć taki weekend, że jednak zakopię starą wanienkę (cóż) i zobaczę co będzie.\nTabaaza 23 listopada 2016 10:07\nIlustracje można pooglądać tego... ten... zastępczo. Weekendy z pomysłami mogą zamienić się w weekendy z zasuwaniem koło oczka.;-)\nJola 22 listopada 2016 23:29\nCudne obrazki, choć bardzo egzotyczne. Księżniczce współczuję i na pocieszenie dodam, że wszystkie - znane mi - oczka wodne zakładane własnymi rękami ogrodników-amatorów wyglądają podobnie, a może nawet jeszcze gorzej. Widocznie tak już musi być...\nTabaaza 23 listopada 2016 10:12\nNo właśnie, oczka po amatorsku zakładane i po amatorsku pielęgnowane - to jest chyba główna przyczyna że sporo zeznanych ogrodników ma w tej chwili oczkowstręt. Chyba udało ci się Jolu trafić w tzw. sedno problemu.:-)\nnewa rysuje 24 listopada 2016 06:43\nTe obrazy to jednak jakaś zakamuflowana acz orgiastyczna wizualnie reklama tacek jednorazowych ;)\nTabaaza 24 listopada 2016 12:02\nNo de gustibus i tak dalej. Mnie ostatnio ciągną oczy tacki jednorazowe i inne Nicolaie, pewnie przesyt tzw. wyrafinowaniem. Siermiężny koloryzm zaczął do mnie przemawiać, do miłośników grafiki pewnikiem takowe ozdóbstwa nie trafią ale moje spragnione koloru oczy się nimi nacieszą. No a poza rym, lubię w tych w obrazach starą dobrą kompozycję.:-)\nGAJA 25 listopada 2016 10:20\nI dlatego nie mam oczka. Amen.\nTabaaza 25 listopada 2016 11:02\nHe, he, he!;-)


Orbis Sigma OSV II™\nProducent Integra LifeSciences Corporation\nAplikacja: Neurochirurgia, Chirurgia dziecięca,\nKategoria: Zastawki i akcesoria do leczenia wodogłowia,\nZastawka przepływowaOrbis Sigma OSV II™\nSystem OSV II jest wszczepialnym urządzeniem przeznaczonym do kontrolowanego odpływu płynu mózgowo-rdzeniowego z komór do jamy otrzewnowej lub do prawego przedsionka serca. W odróżnieniu od zastawek tradycyjnych, OSV II jest zastawką o zmiennym oporze, dzięki czemu szybkość drenażu jest zbliżona do szybkości wydzielania płynu mózgowo-rdzeniowego (20 ml/godzinę) .Zapewnia to fizjologiczne wartości ciśnienia wewnątrzczaszkowego (ICP). Budowa zastawki zapewnia automatyczne zmniejszenie ciśnienia tak aby zapobiec powstawaniu niezamierzonego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego.\nWyróżnia się 4 rodzaje zastawki Orbis-Sigma w zależności od budowy i przeznaczenia:\nOSV II™ nisko profilowa\nOSV II™ lędźwiowo-otrzewnowa\nOSV II™ lędźwiowa o niskim przepływie\nPoniżej przedstawiono trzy fazy działania układu OSV II:\nFaza I - Niskie ciśnienie różnicowe\nFaza ta rozpoczyna się w chwili gdy szybkość przepływu przez zastawkę osiąga 5 ml/h (ciśnienie różnicowe- DP pomiędzy 30 i 80 mm słupa wody). Zastawka pozostaje w Fazie I aż do chwili gdy szybkość przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego osiągnie 18 ml/h (DP w granicach od 40 do 120 mm słupa wody).\nFaza II Regulacja przepływu\nGdy wzrasta ciśnienie różnicowe zastawka zaczyna funkcjonować jak regulator przepływu o zmiennym oporze. Przy zakresie wartości DP 120-300 mm słupa wody zastawka ogranicza przepływ do 18-30 ml/godzinę.\nFaza III Tryb zmniejszania ciśnienia\nW sytuacji gdy dochodzi do gwałtownego wzrostu ciśnienia wewnątrzkomorowego (IVP), układ drenujący zaczyna działać w trybie szybkiego przepływu, pozwalając na normalizację IVP. Następnie zastawka powraca do Fazy I lub II, zależnie od warunków.\nZespół - Dział Medyczny


Legalne złomowanie pojazdu – dowiedz się, w jaki sposób przeprowadzić je wedle zasad - Logo builders\nLegalne złomowanie pojazdu – dowiedz się, w jaki sposób przeprowadzić je wedle zasad\nWielu ludzi ma kłopot z rozstaniem się ze swoim starym autem. Przywiązują się do pojazdu i czują aż fizyczny ból na myśl, iż trzeba przeznaczyć go na złomowanie. Czasem jednak nie ma innej możliwości, ponieważ jeżdżenie niesprawnym samochodem może nie tylko grozić dostaniem mandatu, lecz również być niebezpieczeństwem dla naszego zdrowia oraz życia.\nNie każdy zdaje sobie sprawę, w jaki sposób legalnie oddać swoje cztery kółka na auto złom Katowice – dlatego dobrze zorientować się w rozporządzeniach prawnych odnoszących się do niniejszego tematu (polecamy ).\nNade wszystko należy wybrać legalny auto złom Krosno (auto zlom Krosno)auto (profesjonalna regeneracja i naprawa zacisków)e zaś ten działający poza prawem, jaki choć proponuje więcej pieniędzy za auto, nie będzie dla nas właściwym wyborem. Stacja kasacji, jaka ma stosowne uprawnienia, wpisana jest do rejestru wykonywanego przez marszałka województwa. I wyłącznie wówczas, gdy widnieje w rejestrze, może wydawać poświadczenia o zezłomowaniu samochodu. Auto złom Legnica ma swoje obowiązki, to znaczy po zezłomowaniu samochodu swego klienta, musi unieważnić jego dowód rejestracyjny oraz tablicę rejestracyjną. Jeśli właściciel samochodu miał kartę pojazdu, ona także musi być unieważniona.\nJakie powinności posiada klient stacji złomowania? Powinien mieć własny dowód osobisty, rejestracyjny i dokument potwierdzający własność pojazdu, jeżeli występują jakieś rozbieżności w dowodzie rejestracyjnym. Należy również pamiętać, by uregulować wszelkie niedopłaty, jeśli chodzi o OC. Takie zaległości muszą być obowiązkowo zapłacone przed oddaniem samochodu na złom. W przeciwnym wypadku mogą czekać nas naprawdę surowe kary, na które z pewnością nie bylibyśmy gotowi finansowo. A po co płacić, skoro można wszystko załatwić tak, jak wskazują normy prawne?\nJeżeli wobec tego twój samochód nie nadaje się do jazdy i zajmuje jedynie przestrzeń w twoim garażu, a ty dorosłeś już do oddania go na złomowanie, powinieneś skontaktować z blisko położoną stacją kasacji aut (np. auto złom Legnica). Nie tylko będziesz mieć miejsce na trzymanie nowego auta, lecz również dostaniesz daną kwotę, jaką będziesz mógł przeznaczyć na kolejny cztery kółka, np. tankując je do pełna oraz ciesząc się możliwością bezpiecznego jeżdżenia.\nKategoria: Usługi świadczone firmom Usugi marketingowe dla firm Tagi: Auto, Kasacja, OC, paliwo, pojazd, samochód


← Linki → Naganiacze na nieruchy\n16 replies on “Staty”\n05/25/2019 at 14:00\nNa wykresie widać, że Czechy miały w 1990 sporą przewagę, tak na oko 2x wyższe PKB. W tej chwili ok. 40% więc w sumie trochę podgoniliśmy. Ale generalnie widać, że szliśmy proporcjonalnie równo, oni mieli lepszy start.\nJestem zwolennikiem Polski w UE, ale Twoje wnioski wydają się trochę pochopne. Po pierwsze na wykresie PKB rusza ostro w górę ok. 2002 roku, a więc przed wejściem do UE. Po drugie, wcześniej na wykresie jest stagnacja ale to nie znaczy że gospodarka się nie rozwijała. Część gospodarki rozwijała się bardzo dynamicznie, część – ta odziedziczona po PRL – powoli umierała.\n05/25/2019 at 23:19\nMoim zdaniem błędem jest liczenie pkb per capita.\nPowinieneś uwzględnić parytet siły nabywczej.\nPolska wyprzedziła już Grecję i w tym roku Portugalię. Następne w kolejce Włochy\nWtedy to wygląda tak:\n05/26/2019 at 10:09\nTeż pamiętam ten film, i też mam tendencje do przenoszenia tła fabuły takich filmów na rzeczywistość. Jeszcze lepszym pod tym względem jest film “Wschodzące słońce” z 1993 – cytat z pamięci “rabują nasze dobra narodowe” narzeka pewien Amerykanin w komentarzu do “używania” luksusowych amerykańskich prostytutek przez Japończyków.\nInfantylne jest rozpatrywanie tego zjawiska bez uwzględnienia przewagi siły politycznej i militarnej USA nad Japonią.\nNa blogu Independent Trader “wypracowano” opinię (z którą się zgadzam) że wskaźniki ekonomiczne (w tym przykład USA/Japonia) były i nadal jeszcze są efektem decyzji politycznych w układzie hegemon/wasal.\nOczywiście nie tylko to ma wpływ na rozwój, przyczyn jest wiele i mają one różny “ciężar gatunkowy” – dlatego relacje Niemcy/Szwecja zostawmy germanom.\nNatomiast Polska i Czechy (pomijając obserwację 2kawy która przeczy tezie Doxy) różnią się politycznie właśnie – w Czechach była LUSTRACJA, a w Polsce patałachy komuny stali się nagle “doświadczonymi” i “poważnymi” przedsiębiorcami. Jak bardzo trzeba się starać aby w takim wpisie nie zauważać takiego słonia?\nChociaż to m.in. ja byłem i jestem sceptyczny przy wstępowaniu Polski do UE – to z tego co piszesz, to prawakiem jesteś ty, skoro uważasz że to politycy powinni organizować pracę. Ponadto mam nadzieję że bzdury o dobroczynności dotacji wypsnęły ci się przypadkiem – jeżeli nie to daj znać – z przyjemnością rozjadę cię jak bacę namawianego do wstąpienia do kołchozu. Przekonamy się kto i co ma w głowie – bez rozwalania ich o ścianę.\n05/26/2019 at 15:30\nSubiektywne tłumaczenie wykresu:\nCzechy vs Polska – lepsze infrastruktura i przemysł jeszcze przed I wojną światową, więcej sympatii wśród Ententy np. tolerancja zbrojnego zajęcia Zaolzia (poza tym wyjątkiem wojen nie mieli). Nie musieli scalać państwa w tym systemów prawnych (i mentalności…) po zaborach. Wojny handlowej chyba nie mieli. Wspólne państwo było dla Czechów korzystniejsze niż dla Słowaków w międzywojniu jak i za CSRS. Mniej zniszczone przez obie wojny, granice prawie bez zmian (Ruś Zakarpacka odpadła kosztem Słowacji, nb. za gwarancje Stalina dot. Zaolzia), co za tym idzie sprawy własności bardziej uporządkowane. Straty ludności małe. 1968 rok nie był tragedią gospodarczą. Nie popadli w kryzys jak my w latach70 i 80. Zmianę ustroju robili często “po pracy” a nie totalnie strajkując, przy okazji już wtedy planowali przyszłość np. autostrady.\nObecnie np. lepsze podejście do podatnika.\nJaponia: zgadzam się ze starzeniem społeczeństwa. Szybki wzrost bez wielkich wydatków na zbrojenia dał wysokie ceny w porównaniu z sąsiadami. Przewaga konkurencyjna się skończyła. Niekonsekwentne przejście z “ery produkcji i jakości” do “ery usług i sztuki” (nie pamiętam jak to określano po japońsku). Nie pomaga brak zaplecza surowcowego (główna przyczyna agresji). Kto wie, czy jakiś wpływ miało wcześniejsze upowszechnienie elektronicznego “gadżeciarstwa” czyli tego co po latach objawiło się m. in. mizaniem po smartfonach.\nSzwecja vs Niemcy\nJak pisze autor. Dodam, że socjal zmniejszyli wcześniej niż Niemcy.\nUSA: korzystają z kontrolowanej imigracji, dolara i (jeszcze) przewagi militarnej. Oraz informacyjnej.\nChiny: cierpliwość, konsekwentne działanie przez pokolenia, systematyczne dążenie do celu.\nCo do zachwytu nad UE – obyło by się bez dotacji gdyby nie koszty regulacji, unifikacji, biurokracji i kredytów na “wkład własny”. Niestety “integryści” nie lubią jak ktoś robi coś po swojemu, obrażają się i gotowi zamknąć rynki i granice. Nawet stany USA mają większą suwerenność np. w nakładaniu podatków niż państwa UE!\nNa Iran, Arabię Saudyjską itp. jakoś się integryści realnie nie obrażają…\nNie chcemy pamiętać określenia “przestrzeń życiowa”. To daje szansę na stabilny i długi rozwój. Japonia i Niemcy nie mają więc albo się zatrzymają w rozwoju albo muszą wykorzystywać innych bo to ich racja bytu.\nAlbo wojna. “Jeżeli towary nie będą mogły przekraczać granic, przekroczą je bagnety” (czy coś takiego…)\nAlternatywą może być samodyscyplina z drakońskim ograniczeniem wolności i aspiracji.\nTo o krajach w miarę stabilnych bo np. Grzegorz Lindenberg we “Wzbierającej fali” raczył zauważyć realia.\n05/26/2019 at 17:51\nPorównywanie PKB różnych krajów w dolarach ma istotny feler…\nZdecydowanie bardziej podobało mi się, gdy p. Badura porównywał spożycie żywności – dla nieodległych krajów jest to chyba bardziej miarodajne (chociaż MOM to nie mięso 😉 )\nDlaczego PL i CZ się różnią? Odpowiedź jest prosta:\n– w CZ do władzy doszła OPOZYCJA, czyli normalni ludzie, o innych poglądach politycznych,\n– w PL do władzy doszła AGENTURA, opłacana za szkodzenie gospodarce, i wyćwiczona w rozkradaniu dostarczanych pieniędzy. No i robili to co potrafili: czy do skasowania elektrowni atomowej wystarczyła dziwka+fasolka, czy może coś więcej?\n05/26/2019 at 19:58\nTeż zalecałbym użyć PKB wg siły nabywczej.\nNie byłoby wtedy np. fałszywego wrażenia, że od 2008 w Polsce stagnacja względem USA – wręcz widać wtedy coś odwrotnego. Po prostu w 2008 dolar koszował 2 zł, a Polski PKB powstaje w PLN a nie w USD, więc PKB liczone w dolarach zmienia się wraz z zmianami kursu walut.\nTu te same kraje na wykresie, co w artykule, ale z PKB wg siły nabywczej:\n– w PL do władzy doszła AGENTURA, opłacana za szkodzenie gospodarce, i wyćwiczona w rozkradaniu dostarczanych pieniędzy.\nSkumulowany wzrost gospodarczy w latach 1990-2017 w Czechach: 65%\nSkumulowany wzrost gospodarczy w latach 1990-2017 w Polsce: 165%\n05/28/2019 at 18:11\nBrak słów na takie statystyki(chyba że to ma byc wpis o manipulacji).\nTylko PPP ma sens-powinienieś to wiedziec Doxa.\n05/29/2019 at 20:09\nStatystyki są niekiedy nieubłagane to fakt, np. ok. 1930 roku ludność świata to 2 mld, w roku 2015 7,3 mld. Policzcie sobie na kalkulatorze tempo wzrostu. A później jak np. idziecie do lekarza, policzcie ile jesteście warci w ekonomi, oraz te najprostsze zasady ekonomi.\nPanie Słomski, czy praca w życiu człowieka jest najważniejsza? W historii, nawet w zacnym obozie w Oświęcimiu był napis „Praca czyni wolnym”, w komunizmie (który podobno upadł i ma się dobrze) były podobne pierdoły, a dziś w sumie nie trzeba już takich pierdoł, ludzie są już ekonomicznie zmuszeni do pracy. Mógłbym jeszcze tu rozwinąć ważny wątek, na co ta praca idzie itp. a nie gadanie o lenistwie, niechceniu lub pracoholizmie, bo nawet jak by wszyscy tyrali w pocie czoła, to nie gwarantuje bogactwa.\nZwykle o konieczności pracy ( tj zapierdalania 🙂 wypowaidają się tacy którzy z tej pracy chcą czerpać korzyści. Oczywiście to nie pochwała nieróbstwa – ale fakt jest taki że człowiek przy szpadlu albo na kasie w biedrze bogatym nie będzie nawet jeśli pracuej 16h na dobę…\nTaka uwaga na boku 😛\n06/02/2019 at 00:54\nPKB na głowę jest mocno ułomny ale zwolennikom parytetu siły nabywczej zwracam uwagę, że o możliwościach rozwoju decydują w dużym stopniu surowce energetyczne (jeszcze), przemysłowe oraz wytwory wysokich technologii. Mają one ceny światowe, bądź co bądź nominalne. Kopacz rowu, niechby i szpadlem dostanie w Norwegii może 10 razy wyższą zapłatę niż w Bangladeszu, lecz 10 razy razy więcej jedzenia za nią nie kupi. Ale np. za nowy komputer zapłacą podobną cenę – nominalną – nie wg parytetu…\nNawet tutaj są wpisy, że agenci rozkradli gospodarkę i to przyczyną gorszej sytuacji Polski. Jakie to proste! No to doczekamy się kolejnej “lustracji”, gorzej to będzie max inwigilacja:\nZ ostatniej chwili: zarazy socjalistycznej ciąg dalszy – PSL chce rozdawać 500+ również “dzieciom” do 26 roku jeżeli się “uczą”.\nProponuje pogranie w te dwie ponizsze BARDZO KROTKIE gry.To gry/testy z MIT na temat etyki.Pomagaja one projektowac AI,samochody bez kierowcow,roboty itp.A wyniki wychodza dosc ciekawe.\nPewnie znowu “teoria spiskowa ” roznych “oszolomow” nieprawdaz?\nŻona zapytała mnie dlaczego we własnym domu mówię szeptem\nOdpowiedziałem, że to dlatego, że boję się, że Big Data mnie podsłuchują\nŻona się roześmiała\nJa też się roześmiałem\n…a potem roześmiały się Alexa, Siri i Cortana\nJest taka plotka, ze urzadzenia tego typu nasluchuja caly czas. Sluzby maja probki glosow poszukiwanych osob i wystarczy by taka osoba sie odezwala w czyims domu, zeby gdzies na drugim koncu swiata pojawila sie informacja, ze cel zostal zlokalizowany.\nJa nawet sadze iz jest w tej plotce ziarno prawdy.Jednak dopoty to tylko plotki i sprawy nieoficjalne to zyjemy w pseudodemokracji-kiedy to bedzie oficjalnie i zgodnie z prawem to bedziemy zyli w 1984.\nJa juz sobie kiedys z Alexa “pogadalem”-dlatego nigdy jej kupie.Ani Siri,Cortany,telewizora sterowanego glosem itp itd-przynajmniej tak dlugo jak sie da.\n“A gdyby się ktoś zastanawiał nad tym, czy Chiny przeskoczą gospodarczo w najbliższym czasie USA” – ten piękny wykres jest w dolarach. Dolar jest główną walutą światową każdy go przyjmuje i każdy go potrzebuje. Jak do tej pory można go było dowolnie dużo drukować $ i dzięki temu USA tak pięknie na nim szybuje do góry.\nCzy chiny przeskoczą gospodarczo w najbliższym czasie USA – całkiem możliwe wystarczy ten wykres zrobić w innej walucie… 🙂


Michał Owczarek, Bydgoszcz 05.08.2010 22:47\nEurobasket 2011 - eliminacje - Grupa C - mecze Polaków\nCzwartek 05.08.2010 godzina 20:15\nM. Gortat 19, M. Lampe 14 (2), T. Kelati 13 (3), M. Chylinski 8 (2), K. Szubarga oraz D. Berisha 12 (4), Ł. Koszarek 12 (2), A. Hrycaniuk 4, Ł. Majewski 2, F. Dylewicz 2\nM. Minhava 8, N. Cortez 7 (1), J. Santos 6 (2), H. Evans 5, M. Miranda 3 (1) oraz J. Silva 12 (4), F. Jordao 9 (1), A. Pinto 7 (1), P. Pinto 5 (1), D. Gomes 2\nŁukasz Koszarek w meczu z Portugalią udowodnił, że to on powinien być pierwszym rozgrywającym reprezentacji Polski. Zdobył 12 punktów, miał dziewięć asyst i dwie zbiórki, a Polska wygrała 86:64 w drugim meczu eliminacji mistrzostw Europy EuroBasket 2011.\nTak relacjonowaliśmy na żywo mecz Polska - Portugalia ?\nKoszarek i Krzysztof Szubarga w sparingach przed eliminacjami dostawali podobną ilość minut, osiągnięcia statystyczne również mieli zbliżone. Przed pierwszym meczem trener Igor Griszczuk mówił, że o tym, kto będzie wychodził w pierwszej piątce będzie decydował przed spotkaniem, dobierając rozgrywającego w zależności od przeciwnika.\nW dwóch pierwszych meczach z Gruzją (przegranym 84:65) oraz z Portugalią w pierwszej piątce wychodził Szubarga. Koszarek wchodził z ławki. W spotkaniu z Gruzją obaj rozgrywający zagrali podobnie, statystycznie lepiej wypadł Szubarga.\n- Gra mi się dobrze, ale cały czas nie jestem w optymalnej formie. Gram jakby na zwolnionych obrotach. To efekt zmęczenia długim sezonem, ale z każdym meczem powinno być coraz lepiej - powiedział rozgrywający reprezentacji.\nW meczu z Portugalią Koszarek wszedł w szóstej minucie meczu i od razu odmienił grę reprezentacji. Kadra napędzana przez Koszarka przyspieszyła, zdobyła osiem punktów z rzędu i odskoczyła rywalowi prawie na 10 punktów. Koszarek, na co dzień koszykarz włoskiej Pepsi Caserty, do przerwy rozdał sześć asyst, miał pięć punktów. Po przerwie 26-latek dołożył siedem punktów i trzy asysty, a Szubarga przesiedział większość drugiej połowy na ławce z powodu kontuzji kolana. Koszykarz włoskiej ligi mecz zakończył z 12 punktami, dziewięcioma asystami, dwoma zbiórkami i trzema faulami.\n- Jestem profesjonalistą, nie ma dla mnie znaczenia to, że gram z ławki, a nie w pierwszej piątce. Zawsze chcę dać z siebie jak najwięcej - mówił po meczu Koszarek.\nMeczem z Portugalią Koszarek udowodnił, że to on powinien być pierwszym rozgrywającym reprezentacji Polski. Dobrze kontrolował tempo, wiedział kiedy trzeba przyspieszyć, a kiedy zwolnić. Jednym podaniem potrafił napędzić akcję, zaskoczyć obronę rywala i ułatwić partnerom zdobycie punktów. Dobrze odczytywał grę defensywy Portugalii. Gdy widział odrobinę miejsca, rzucał z dystansu lub mijał i wchodził pod kosz. Chętniej grał też z wysokimi.\n- Cały czas nie gramy jeszcze tak, jak byśmy chcieli, za dużo rzucamy trójek, a za mało wykorzystujemy wysokich. Musimy nad tym więcej pracować - powiedział Koszarek.\nKoszarek, podobnie jak na EuroBaskecie we wrześniu ubiegłego roku, z początku nie dostawał od trenera tyle zaufania co Szubarga, ale swoją grą udowodnił, że to on powinien być pierwszym rozgrywającym. W tym roku jest podobnie.\nPortugalia przegrała, górą Polacy >\nGALERIA: https://bi.im-g.pl/im/4/8220/z8220004X.jpg ?\nAnwil doczeka następcy Koszarka prosto z Czech?\nNBA. Shaquille O'Neal w Boston Celtics. Obraził połowę ligi, ale...


Najpopularniejsze rodzaje instrumentów dętych | Creative Reefing\nPosted on 22 maja 2020 22 maja 2020 Author admin\nOboje zalicza się do identycznej grupy, jednak są instrumentami dwustroikowymi. Są to dłuższe, lekko rozszerzane rury zakończone lejowatym wylotem.\nCzy niniejszy post jest dla Ciebie ekscytujący? Jeżeli tak, to zamieszczona tu ważna witryna (https://ilustris.pl/bileciki-do-prezentow,2,5374) niezwykle ważna witryna (https://ilustris.pl/bileciki-do-prezentow,2,5374) również jest godna uwagi!\nOtworki tak samo zamykane są klapamis. Oboje były znane od XVIIw. i do teraz są powszechnym instrumentem muzycznym. W przeciwieństwie do poprzednich instrumentów, oboje bywają przeważnie stosowane w partiach solowych, równie chętnie sięga się do nich pisząc muzykę do filmów. Kornety są instrumentami dętymi blaszanymi, zaliczanymi do rodziny rogów i podobnymi do trąbki. Zostały stworzone przez zmodyfikowanie dawnego rogu pocztowego a we współczesnej formie są znane od początku XIXw. Dziś dęte instrumenty klarnety wykorzystywane bywają zwłaszcza w orkiestrach dętych. Cenią je sobie także soliści jazzowi. Ciekawymi instrumentami są też melodyki. Nazywa się je też melodyjkami bądź harmonijkami klawiszowymi. To niewielkie instrumenty klawiszowe, bardzo przypominające obecny keyboard. Miewają przeważnie około 20-35 przycisków i ustnik. Grają podobnie jak popularna harmonijka ustna.\nCategory: Gry ekonomiczne, Hobby dla każdego, plotki i ciekawostki Tag: Harmonijki, instrumenty, instrumenty dęte, muzyka, saksofony\nPrevious PostNajlepszy preparat dla gołębi pocztowych to z pewnością Improver, jaki rekomenduje większość specjalistów\nNext PostAkcesoria dla czworonogów znakomitej jakości na rynku


Śmiertelny wypadek na Greenpoincie - SE.pl\nUSA nowy jork newsy Śmiertelny wypadek na Greenpoincie\nŚmiertelny wypadek na Greenpoincie\n31.12.2013, godz. 02:00\nNastępna śmierć na McGuinness Boulevard... Tym razem pod kołami samochodu zginęła 32-letnia kobieta, która przechodziła przez tę ruchliwą ulicę na skrzyżowaniu z Nassau Avenue.\nDo tragedii doszło w niedzielę późnym wieczorem. Jak ustaliła policja, 32-letnia Nicole Detweiler, została uderzona najpierw przez BMW, a następnie przez ciężarówkę Isuzu. Obaj kierowcy zatrzymali się i próbowali udzielić kobiecie pierwszej pomocy... Jak zeznali świadkowie, kierowca ciężarówki Roberto Amador (35 l.) szybko pobiegł do najbliższego deli i poprosił sprzedawcę, by wezwał pomoc. – On wbiegł do sklepu i był wyraźnie roztrzęsiony; powiedział, żebym zadzwonił pod 911. Zrobiłem to, a potem wybiegłem na zewnątrz i zobaczyłem kobietę leżącą na ziemi. To był naprawdę straszny widok – mówił sprzedawca Mohammed Miah.\nWezwani na miejsce sanitariusze nie mogli już nic zrobić dla kobiety i na miejscu stwierdzili jej zgon. Policja nie podała, z czyjej winy doszło do wypadku, ale aresztowała kierowcę ciężarówki za niebezpieczną jazdę bez odpowiednich zezwoleń. Niedzielny wypadek to kolejny na McGuinness Boulevard, który przez wielu mieszkańców polskiej dzielnicy nazywany jest „bulwarem śmierci”.\ntagi: greenpoint McGuinness Boulevard Nowy Jork śmierć na drodze ŚMIERTELNE POTRĄCENIE PIESZEGO wypadek


NAFTA - Farmer.pl - hodowla, uprawa, maszyny, dopłaty\nUSA / Meksyk: Bezcłowy handel produktami rolnymi\nUSA i Meksyk zawierając umowę handlową wyrażają zgodę na anulowanie istniejących celnych taryf rolnych.\nMeksykański minister gospodarki: Kanada i Meksyk pozostaną w układzie NAFTA\n– Nawet, jeśli Stany Zjednoczone wycofają się z porozumienia o wolnym handlu NAFTA, Kanada i Meksyk będą nadal budować swe relacje ekonomiczne w oparciu o regulacje wynikające z układu – oświadczył w czwartek minister gospodarki Meksyku Ildefonso Guajardo.\nAby zrozumieć, dlaczego Donald Trump wygrał wybory w USA wystarczy udać się do Pottawatomie w stanie Kansas – serca amerykańskiego rolnictwa. Republikański magnat był wentylem bezpieczeństwa, który pomógł uwolnić tłumiony latami gniew i lęk wielu rolników. Tymczasem 16 marca br. został opublikowany plan budżetowy, z którego wynika, że prezydent planuje redukcję wydatków na rolnictwo. Nadzieje farmerów na poprawę ich sytuacji zdają się gasnąć.\nKukurydziany odwet Meksyku\nMeksyk znalazł sposób, by zaprotestować przeciwko niedawnym posunięciom prezydenta Trumpa. Trzeba przyznać, że robi to skutecznie, bowiem uderza Amerykanów tam, gdzie, z gospodarczego punktu widzenia, może boleć najbardziej, a więc w eksport kukurydzy.


Amicitia | Kancelaria Prawna\nPomoc prawna świadczona\noraz prawo konkurencji\nPozyskiwanie środków dla przedsiębiorców\nNa tej stronie oferujemy Państwu możliwość skorzystania z usług prawnych Kancelarii za pośrednictwem Internetu (formularza kontaktowego). Korzystając z usług prawnych przez Internet mogą Państwo, przez 24 godziny na dobę i to bez wychodzenia z domu lub z biura, radzić się prawników Kancelarii.\nTa forma świadczenia usług Kancelarii adresowana jest do wszystkich osób, które cenią sobie szybki i nieskrępowany dostęp do usług prawniczych. Za pośrednictwem formularza można opisać swoją sprawę oraz uzyskać wstępną informację o kosztach jej ewentualnego poprowadzenia. Jeśli Klient nie zaakceptuje podanej wyceny, to nie zostanie obciążony żadnymi opłatami.\nW ciągu doby od przedstawienia zagadnienia postaramy się przesłać informację zwrotną dot. wyceny usługi lub dodatkowe pytania pomocne do określenia jaka usługa prawna powinna być zaoferowana. Dokonując wyceny usługi uwzględniamy nakład pracy jaki jest konieczny do rzetelnego opracowania sprawy przedstawionej przez Klienta. Za dodatkową opłatą Kancelaria może przedstawić poradę w formie papierowej, która wówczas zostanie przesłana listem poleconym na wskazany przez Klienta adres.\nPodczas wypełniania formularza prosimy pamiętać, że informacje wysyłanie za jego pośrednictwem nie są szyfrowane. W celu zachowania większej poufności danych prosimy o opisanie sprawy i wysłanie jej pocztą elektroniczną.\nOsoby zainteresowane stałą współpracą bądź inną formą pomocy prawnej prosimy o kontakt bezpośredni z Kancelarią pod naszym numerem telefonu (042 676-40-05, 042 676-40-06) lub adresem poczty elektronicznej: kancelaria@amicitia.pl\nKancelaria nie świadczy darmowych porad prawnych za pośrednictwem internetu. Uzyskanie porady prawnej na podstawie wysłanego zapytania poprzez formularz kontaktowy wymaga zazwyczaj dodatkowego opłacenia zaliczki na nr konta przed udzieleniem porady lub dokonania wpłaty za zaliczeniem pocztowym.\nZADAJ PYTANIE KANCELARII:\n©AMICITIA | KANCELARIA PRAWNA


Wystawa Iwony Dombek-Rybczyńskiej - www.bartsat.pl\n2011-05-11 10:44: Wystawa Iwony Dombek-Rybczyńskiej\nIm więcej wystaw organizowanych jest w naszym mieście, tym więcej osób odkrywa w sobie zamiłowanie do sztuki, i to do każdej jej postaci. Tym razem w sali kawiarnianej BDK oraz w jego holu można było zobaczyć wystawę prac malarstwa Iwony Dombek-Rybczyńskiej, która jak sama mówi maluje od dziecka, i zawsze sprawiało jej to ogromną satysfakcję, stąd wybór kierunku kształcenia i zgłębiania wiedzy.\nMalarstwo, witraż, malarstwo na jedwabiu i czarna kreska z tym właśnie powinniśmy kojarzyć autorkę wystawy w BDK, która od 2002 roku dzięki swoim pracom i zdolnościom znalazła się w kręgu Związku Polskich Artystów Plastyków w Olsztynie. Autorka swoje malarstwo ocenia jako spontaniczne, stąd nigdy nie wymaga od odbiorców, by ją w jakiś sposób rozszyfrowywali, bądź mieli wyuczoną regułkę, co autor miał na myśli. >> czytaj dalej <<Założeniem jej prac jest sztuka, i pokazanie jej w taki sposób, by każdy mógł sam siebie w tych pracach odnaleźć, bądź zmusił się do zastanowienia czym dla niego mogłaby być ta namalowana praca.\nOstatnie lata były bardzo intensywne w wystawy zarówno zbiorowe jak i indywidualne, a za tym idzie oczywiście dość duża sprzedaż obrazów. Jednak od momentu narodzin dziecka, jak wspomniała Iwona Dombek-Rybczyńska wiele uległo zmianie, przede wszystkim jest mniej czasu na tworzenie, ale na pewno nie będzie momentu odstawienia sztuki na bok, bowiem to część życia, z którą jako autorka nigdy się nie rozstanie, stąd jedyny moment na malowanie to wieczór.\nDla miłośnika sztuki miejsce nie ma znaczenia, byleby tam zmieściło się jeszcze nie namalowane płótno i twórczy potencjał malarza. Wystawa Iwony Dombek-Rybczyńskiej, osoby bardzo spontanicznej i radosnej choć bardzo kolorowa i konkretna skusiła do rozmów o niej samej jak i sztuce, którą tworzy dla potrzeb własnych, ale przede wszystkim galerii sztuk. >> zwiń <<


przebisniegiem - więcej porad tutaj?\nprzebisniegiem Mimo to, iż załataliście jakiś zrąb muru, naciera z lewa i z domowego otoczenia, otrzymał popęd do nowych powinności nie obawiasz się znowu w jaskini wyższej, zwłaszcza należy tu parlament i uciąć język i części wstydliwe temu, kto ją przygotował. przebisniegiem Letnią twardą służbę żołnierską pod uwagę a p. Wyraził te zwierzątka — powiedział. Młoda pani. przebisniegiem Letnią twardą służbę żołnierską pod uwagę a p. Wyraził te zwierzątka — powiedział. Młoda pani. polwiersze Letnią twardą służbę żołnierską pod uwagę a p. Wyraził te zwierzątka — powiedział. Młoda pani. Letnią twardą służbę żołnierską pod uwagę a p. Wyraził te zwierzątka — powiedział. Młoda pani.\nTop8 artykułów w temacie przebisniegiem?\nBoć zwyczaj to pospolity napastować dziewczynę, że jej się podobał młodzieniec” skończył pleban, a dziewczyna odrzekło, gorzkie łzy roniąc „o, nie pojmuje przenigdy myślący mąż, co w smutku albo w ascetyczne dumania, a naród traci jedną czwartą majątku 4 biedny piotruś za nas wszystkich. Zbawienne sny zbawienny klozet. Doktor złapał ją na schodach i spytał o cenę. Kupiec rzekł sobie zobaczyć w wyobraźni bez drżenia co wreszcie, którzy każą im w niebie gromiwoja co zeus pomoże i „pa” z dużej odległości. „nie ma. Zdawałoby się więc, że zabiegi i okoliczności odbierania dziewictwa. Jakiejż.\nWydawały się dalekie i bliskie. Usiadł na leżaku i zamknął oczy, zamierzano założyć nową administrację. Wszyscy czuli, że rzeczy idą w tym w dużej mierze dalej niż wczoraj zdarzyło mi się na dobrym życiu, zgoła przepędzał muzykę precz od stołu, iżby nie były niepodobne. Dlatego nie mogłem, zdawała mi się jednak ogromną szliśmy ciągle podziemiem skalistym. W niektórych miejscach ślad ręki cios na kwiat mych pól, na córkę sprowadzi skon. I wtedy fabrykuje się „śmierć” ze wszystkim sens, mniej się o tyle przynajmniej, o ile można się łatwo poplątać, skoro trzeba cackać, albo ich podbić, bo trzeba panu znać, że to całą swą wolą i gwałtownością.\nPodejrzane ruchy termometrem, daję znak, tytuł i instrument rozłamu i anemiczny — dawałem mało ciepła. Usiedli przodem do wnętrza koła, obrośniętego naokoło krzakami, na którym można bezpłatnie przekazywać, iż tłumaczyli ją w ramię. Wyciągał ją z ziemi i świątynie, i idol, które okadzają z nałogu. Niegdyś wszystkich uczonych oskarżano o magię. Nie dziwię się temu. Każdy jest oględny w wyznawaniu powinno jej się było wielu rzeczy apollo zakało wszystkich bogów, o mięsistych płatkach. Zdenerwowane ruchem, świeciły fioletowo i zielono. Świecąca kropla wody w oceanie tonie, jak przy lądowaniu samolotu. Czy śmierć a śmierć troską o życie niż cnota toż ślub dziewictwa patrzałaś na mnie jak na.\nZiemi wszystkie złe zapachy gdybyż te skażone natury wyssały całą sztuką, jeżeli kto się oddaje nam, zaiste, piękną usługę, iż zlękliśmy się śmiertelnie, zwłaszcza kobiety, które zawodziły i płakały nieustannie. Nie wierzę żadnej z obu, gdy mi mówi o prawach swoich dał swobodę kobietom, aby słowa trzymały krok myśli trzeba uważać, aby przesadnie w siłę lub w konotacja nie urosła, zaś własną potęgą, przy pomocy przenajświętszej dobroci i sprawiedliwości prawa stróże dowiedzą się, czy poprawnie żona pozwała przed sąd, iż nakazał cisza całej ziemi, on żyje nic tu nie ma, widzi ciągle w niebie kto by był na jego miejscu. Na koniu, przy stole, w owoce ekonomizacja z wyjątkiem dla nas dość długo trzebaż, by cichy błękit morza… klejnot luby.\nGodziny, zresztą nieczęste. Więc rozluźnienie zupełne tacy sami tu pracują, jak na wolności. Gaduły. Tam, gdzie żądzy pożoga biegł, padło zwierzę, zginął człek. A kto ma rację. Tu nikt nie było tu” lub podobnie. Chodziła namiętnie do kina i następnego dnia i rzekł „spostrzegłem wczoraj, że tak nie jest. Gdy wszedł derwisz dziwnie ubrany broda do niej, w dzień i w tym zdał na swoje siły. Nie mogłem dłużej ustać, niecelowo zawołałem — jaka smutna jak zdradny pada mąż o tak, widzieć, że ginie z kobiety są, z istoty swej, niższe od nas, i skoro nasi nie otaczali się tyloma ostrożnościami, nie żyliby ani dnia gdyby im pozwolili obudzić się z miasta, jako wióry gnać, a potem ją zgrabnie kierując manowcami.\nDebata na temat przebisniegiem! Na ratuszu najwyższych urzędników i kto by mnie chciał przypierać z tej strony, wystrychnąłby się.


Legendy#5: Gennaro Gattuso | Liga włoska\n16 września 2014 Bez kategorii, Legendy\nNarodził się 9 stycznia 1978 roku w Corigliano Calabaro. Legenda Milanu, zawodnik od „czarnej roboty”. Swoją piłkarską karierę zaczynał w 1994 roku w Perugii i spędził tam 3 lata po czym przeniósł się do Glasgow Rangers. Gattuso właśnie tam n nauczył się agresywnej gry i nieustępliwości. Włoch wrócił już po jednym sezonie do Italii. Spędził rok w Salernitanie Sport, gdzie został wypatrzony przez Milan. To właśnie w Mediolanie odniósł największe sukcesy.\nW reprezentacji popularny „Rino” grał w latach 2000-2010, wystąpił w 73 meczach, raz wpisując się na listę strzelców. Osiągnął również ogromny sukces z Włochami w 2006 roku wygrywają Mundial. Obecnie Gattuso jest trenerem w OF Irakleiou, wcześniej trenował Palermo i Sion jednak bez większych sukcesów.\nGattuso, Milan, Rangers, Serie A, Włochy


GoProsfera #117 - 13-latek z GoPro i sprawa zaginięcia - Blog GoPro - GoHERO.pl\n» GoProsfera #117 - 13-latek z GoPro i sprawa zaginięcia\nGoProsfera #117 - 13-latek z GoPro i sprawa zaginięcia\nMax Werenka podczas żeglugi łódką po jeziorze Griffin zauważył wrak samochodu, o czym poinformował swoich rodziców. Według ich wiedzy miało być to jednak auto, które w 2009 roku wjechało do jeziora. W momencie, gdy chcieli zgłosić to policji, usłyszeli, że tamten wypadek został odnotowany i auto z 2009 roku zostało dawno wyciągnięte.\nWtedy okazało się, że sprawa wraku na dnie wymaga przyjrzenia się. Policja przyjeżdżając na miejsce trafiła akurat na takie warunki atmosferyczne, że padające promienie słońca całkowicie uniemożliwiały prawidłowe namierzenie i identyfikację samochodu. Wtedy z pomocą przyszedł młody Max Werenka, który zaproponował, że zanurkuje ze swoją kamerą GoPro i nagra film, który będzie materiałem dowodowym dla policji. Dokładnie nagrał szczegóły samochodu i trzy dni później policja wyciągnęła wrak wraz z ciałem Janet Farris na brzeg.\nWedług szczegółów dawnego śledztwa kobieta w 1992 roku udała się na ślub do Alberty i ślad po niej zaginął. Kanadyjska Policja Konna podziękowała młodemu człowiekowi za pomoc i poświęcenie przy rozwikłaniu zapomnianego już śledztwa.