Woda strukturyzowana | Ekocentryczka\nekocentryczka 12:49 59 zdrowe odżywianie , zdrowie\nWoda to główny składnik naszego ciała i jest nam niezbędna do życia. Istotne jest także to jaką wodę wybieramy.\nCelem wielu kobiet jest zachowanie młodego wyglądu jak najdłużej, w tym celu próbują różnych sprawdzonych receptur czy drogich kremów. Starzenie zaczyna się wewnątrz organizmu, a jedną z najistotniejszych przyczyn starzenia jest woda którą pijemy i używamy do przygotowywania posiłków.\n"W naturze występuje 135 rodzajów wody. W komórkach naszego organizmu woda znajduje się pod specjalną postacią, którą nazywamy "strukturyzowaną". Każdy inny płyn, który dostaje się do naszego organizmu musi być przetworzony i oczyszczony. Podczas tego procesu organizm traci znaczną ilość energii. Im więcej energii tracimy na przetworzenie niepotrzebnej naszemu organizmowi wody, tym mniej energii pozostaje na regenerację komórek i walkę z chorobami."\n" W zwykłej wodzie wodociągowej znajdują się domieszki promieniotwórcze. Tych domieszek również nie eliminuje gotowanie. Kiedy gotujemy wodę, niszczymy wiele szkodliwych substancji, ale razem z nimi aktywny tlen, którego tak bardzo potrzebuje nasz organizm. Podczas gotowania woda staje się "martwa", ponieważ zmienia swoją naturalną strukturę, Jest pozbawiona cennej informacji, którą niesie z wnętrza ziemi."\nNajkorzystniejsza dla naszego zdrowia jest woda strukturyzowana. W przyrodzie występuje w warzywach, owocach, ich sokach a także w roztopionym lodzie.\nWodę strukturyzowaną można kupić, ale najlepiej i najtaniej jest przygotować ją w domu.\nZwykłą wodę z kranu gotujemy w garnku i odstawiamy do ostygnięcia. Następnie wkładamy ją do zamrażarki na minimum 2-3 godziny. Po tym czasu wyjmujemy ją i czekamy aż się roztopi.\nTaka woda ma właściwości wody strukturyzowanej. Składem nie różni się od wody wewnątrz naszego organizmu.\nWoda strukturyzowana pomaga z zachowaniu młodego wyglądu. Nawet jedna szklanka takiej wody wypita na czczo poprawia wygląd i samopoczucie.\n"Szczególnie korzystnie (zdrowo) jest pić wodę z roztopionego lodu ludziom w podeszłym wieku, ponieważ wymywa ona z organizmu nie tylko złogi, ale również stare i martwe komórki, co stanowi wspaniałą profilaktykę przeciwko różnym schorzeniom nowotworowym."\nPijąc wodę strukturyzowaną regularnie przez kilka miesięcy można zaobserwować u siebie poprawę zdrowia, a zwłaszcza:\nPrzygotowanie takie wody nie jest czasochłonne, ma spore znaczenie dla naszego zdrowia. Nie dajmy się zwariować, zwykłą wodę też piję, z herbaty też nie mam zamiaru rezygnować. Staram się wypić przynajmniej 1-2 wody strukturyzowanej dziennie:) W smaku jest bardzo dobra, rześka, lubię pić ją chłodną.\nDodatkowo pamiętajcie o surowych owocach i warzywach. Składają się w 85-98% z wody wypełnionej składnikami odżywczymi, witaminami i przeciwutleniaczami. Woda zawarta w warzywach i owocach jet otoczona przez cząsteczki, które pomagają jej przedostać się do wnętrza komórek.\nNawodnienie organizmu poprawia też aktywność fizyczna. W tkance tłuszczowej znajduje się 10-20% wody, w mięśniach i kościach aż 70-75%. Im większą mamy masę mięśniową, tym większa szansa na utrzymanie większej ilości wody w komórkach organizmu. W miarę systematycznych treningów mięśnie regenerują się i tworzą większe komórki, które utrzymują więcej wody i składników odżywczych.\nCytaty pochodzą w książki Michała Tombaka "Droga do zdrowia".\nPolecam też książkę "Tajemnica wody- Sekret Młodości" Dr Howard Murad, znajdziecie tam więcej na temat tego jak jeść, żeby dobrze nawodnić organizm.\nWpis jest ciekawostką, picie wody strukturyzowanej można, ale nie trzeba stosować w uzupełnieniu zdrowej diety. Przedstawiłam informacje, które znalazłam w przytoczonych książkach, wydały mi się ciekawe.\nBuduar Margotki 5 stycznia 2014 14:09\nNiesamowite, nie miałam pojęcia że istnieje coś takiego jak woda strukturyzowana i martwa. Już widzę minę miśka, kiedy zacznę mrozić gotowaną wodę :):):)\nekocentryczka 5 stycznia 2014 18:09\nA czy istnieją jakieś badania potwierdzające właściwości takiej wody? Bo szczerze mówiąc - nie wierzę. Do tej pory ufałam właśnie kranowiance, która jest specjalnie mineralizowana i ma dostarczać organizmowi niezbędnych składników.\nRazi mnie też wyrażenie "aktywny tlen", do tej pory odbierałam go jako szkodliwe wolne rodniki. Oraz zawartość wody w kościach, które przecież zawierają 25-30% wody.\nWierzę w lepszy smak takiej zmrożonej wody : D\nekocentryczka 5 stycznia 2014 18:15\nW książce "Tajemnica wody- Sekret Młodości" Dr Howard Murad jest to lepiej wyjaśnione, pisze o wodzie zdrowotnej i zmarnowanej. Wyjaśnia co najlepiej nawadnia nasz organizm i dlaczego, wyjaśnia te strategie naukowo.\nDr Howard Murad jest farmaceutą oraz profesorem katedry medycyny na Uniwersytecie Kalifornijskim, prowadzi tam badania. Został nazwany jednym z najbardziej przyszłościowo myślących lekarzy oraz geniuszem w dziedzinie urody.\nNapisał też trzy inne książki na temat zdrowia. Polecam:)\nZdrowe Żywienie 20 maja 2016 15:20\nSą też filmy na YouTube\nTo link do jednego z nich :)\nżycie zaczyna się po 40stce 5 stycznia 2014 15:30\nod dziś piję taką wodę, dzięki za bardzo przydatny post!\nEms 5 stycznia 2014 16:35\nBardzo ciekawe, na pewno przyrządzę sobie taką wodę :)\nAsia- blog o szyciu ubrań 5 stycznia 2014 17:00\nnie miałam o tym pojęcia, ale to bardzo ciekawe :-)\nmuszę ją sobie przygotować, mam nadzieje, że efekty będą widoczne :)\nDosia 5 stycznia 2014 17:15\nPola Zas 5 stycznia 2014 17:26\nStarzenie się organizmu wynika obecnie z wielu różnych czynników. Co do tematu wody z zamrożonego lodu, to twierdzenia Tombaka nigdzie indziej nie były potwierdzone (on sam opiera się na praktykach jakiegoś plemienia z Syberii). Ja zdrowy rozsądek to nie ma czego pić, bo woda deszczowa zanieczyszczona, woda z kranu także, woda mineralna też nie za dobra, herbaty odpadają, bo zalane przegotowaną wodą... ;) Trzeba mieć umiar i nie wierzyć we wszystko co ktoś napisał czy przebadał (bo i badania są finansowane przez koncerny):)\nekocentryczka 5 stycznia 2014 18:20\nTombak rzeczywiście opisuje to na przykładzie Jakutów, narodu z północy Rosji.\nJasne wszystko z umiarem, najlepiej "zjadać" wodę w postaci owoców i warzyw. Mrożę wodę bo sporo na ten temat czytałam, ale wiem że Tombak jest dość radykalny i nie podążam za każdą jego radą.\nDzielę się tym co robię, każdy może zdecydować czy mu się to podoba czy nie:) Pozdrawiam!\nUnknown 5 stycznia 2014 20:36\nCzytam Tombaka, stosowałam się do jego rad, schudłam i nie wyglądałam dobrze.\nMrożenie wody jest niezwykłą rzeczą, lecz ja jestem zbyt leniwa na to. Może po tym wpisie zmotywuję się do codziennego picia takiej wody :)\nbumi bubi 5 stycznia 2014 17:27\nKurczę, to taki wspaniały sposób by nie czuć obrazy do siebie z powodu nie picia mineralnej wody. Ta woda wynosi nas bardzo mało. Ale mam do Ciebie pytanie: Co z fluorem zawartym w kranowej wodzie, a z tym rodzajem wody. Czy strukturyzowana pozbywa się go, czy ilość fluoru pozostaje niezmienna.\nekocentryczka 5 stycznia 2014 18:22\nPo przegotowaniu wody odstaw ją na minimum 2-3 godziny, żeby trujący gaz się ulotnił.\nPodobnie jest z chlorem.\nAvka 5 stycznia 2014 21:20\nFajny pomysł, a latem to już w ogóle, już wstawiłam wodę do zamrażarki. :)\nekocentryczka 7 stycznia 2014 18:15\nBożena 6 stycznia 2014 20:16\nA czy konieczne jest gotowanie wody przed zamrożeniem, może wystarczyłoby użyć np. dzbanka z filtrem? Kiedyś czytałam tę książkę Tombaka, spróbuję przygotowywać w ten sposób wodę przynajmniej na poranną porcję :)\nekocentryczka 7 stycznia 2014 18:18\nGotowanie pomaga pozbyć się szkodliwych substancji, nie wiem na ile radzi sobie z nimi filtr. Możesz spróbować, w końcu będzie to i tak woda strukturyzowana:)\nNa pewno warto pić taką wodę po przebudzeniu. Pozdrawiam!\nAlicja S. 7 stycznia 2014 08:25\nwow! Aż mi się zachciało surowych warzyw i owoców.. Bardzo przydatny post :)\nczy można taką wodę ponownie zagotować lub chociażby podgrzać czy traci ona przez to swoje właściwości?\nekocentryczka 10 stycznia 2014 07:20\nPo podgrzaniu traci swoje właściwości.\nAnonimowy 13 stycznia 2014 23:06\nCzy dodając barwnik spożywczy woda staje się martwa? Piję wodę strukturyzowaną od 2 tygodni i czuję się o wiele lepiej, lecz od dziecka przyzwyczajona jestem do picia soków a do wody dodaję barwniki spożywcze(takie z supermarketu) gdyż kolorowe napoje lepiej mi smakują, pozdrawiam! :)\nJedynym producentem wody strukturyzowanej w Polsce jest Aqua Futura w wytwórni wód Bystrzanka w Beskidzie Śląskim - to jedyny producent w Europie i dodatkowo Woda Strukturyzowana Górski Potok ma bardzo dużą zawartość tlenu. I mają badania - chyba jako jedyni sprawdzili wpływ ich wody na organizm człowieka przy systematycznym piciu. Facebook: Woda Ustrukturyzowana Górski Potok plus tlen\ntajnashii 14 lutego 2014 21:01\nBardzo ciekawy temat poruszyłaś. Nie wiedziałam o tym sposobie zamrażania zwykłej wody aby stała się strukturyzowaną. Jednak zastanawia mnie fakt jak to się dzieje iż rozmrożona woda nagle jest zdrowa...bo z ziemi to rozumiem wiele cennych pierwiastków i innych zdrowych substancji zawiera, ale po zamrożeniu niby jak staje się zdrowsza? Może jest lepiej przyswajalna, ale nadal zawiera niezdrowe substancje, które nawet po przegotowaniu są w tej zwykłej wodzie. Jeśli się mylę to proszę wyjaśnij mi to :)\nJeśli odstawisz wodę kranowa na 24 godziny ulatnia się większość szkodliwych substancji, potem ją gotuję, studzę i zamrażam. Tak jest optymalnie. Nie każdy wodę gotuje. Staram się wypijać 2 szklanki wody strukturyzowanej w ciągu dnia. Zwykle mi się to udaje:)\nAnonimowy 29 czerwca 2016 00:37\nW jaki sposób ulatniają się szkodliwe substancje z odstawionej wody? Rozumiem, że ulotni się chlor, ozon lub fluor, ale różne pierwiastki i metale jakim cudem znikną, raczej osadzą się na dnie jak kamień. I co to są za szkodliwe substancje? Pozdrawiam\nWitam serdecznie, prostszą metodą strukturyzowania wody jest wrzucenie do niej na około 6- do 8 godzin nieszlifowanych kryształów górskich. Woda ma pamięć, najwięcej wiedzy o wodzie uzyskałem oglądając na youtube film "woda" , ponad półtoragodzinny dokument przedstawiający badania rosyjskich i japońskich naukowców.\nPonieważ używam wody oligoceńskiej, wrzucam do każdego z dwóch baniaków 5l po 3 kryształy, dzięki temu mam strukturyzowaną wodę do wszelkich potrzeb kuchennych. Odkąd zaczęliśmy z żonką strukturyzować wodę, zmiany w nas są niesamowite, a jak podziałała na kwiaty w domu które podlewamy. Zimą przy mrozie wystawiamy na balkon bańki z oligocenem, a po rozmrożeniu jeszcze kryształy. Namaste\nekocentryczka 15 lutego 2014 16:05\nCzytałam o tych kryształach, pewnie kiedyś się skuszę:) Dziękuję za informację, pozdrawiam!\nUnknown 3 lipca 2015 14:56\nWitam serdecznie gdzie mogę kupić nieoszlifowane kryształy górskie ? , jeśli mogę prosić o namiary gdzie go dostane ? i jak rozpoznać kryształ ze jest prawdziwy ? . Z góry dziękuję i pozdrawiam !\nekocentryczka 14 lipca 2015 06:57\nWitam, niestety nie znam dobrego źródła kryształów.\nAnonimowy 24 sierpnia 2015 01:04\nTo jak w końcu - woda po przegotowaniu jest martwa, ale przed zamrożeniem kranówy trzeba ją zamrozić. No to o co tu biega...\nAnonimowy 24 sierpnia 2015 01:05\nTfu przegotować nie zamrozić*\nUnknown 28 lipca 2014 12:06\nPolecam książki profesora Tombaka. Każdy powinien je przeczytać- REWELACJA . Pozdrawiam !\nAnonimowy 19 listopada 2014 00:31\nTo musi być woda przegotowana, ta martwa?\nAnonimowy 29 czerwca 2016 00:40\nNo żeby coś ożywić, to najpierw musi być martwe przecież!\nUrodziwa modnisia 28 grudnia 2014 20:39\nekocentryczka 29 grudnia 2014 11:37\nCzy koniecznie trzeba zamrazac wode czy wystarczy ja schlodzic w lodowce przez cala noc? Czy trzeba gotowac czy wystarczy uzyc wody mineralnej z butelki kupionej w sklepie?\nekocentryczka 19 lutego 2015 06:02\nZamrażanie wody jest konieczne, ale można użyć wody butelkowej:)\nlu 15 lipca 2015 11:06\nw czym mrozić wodę? w plastikowej butelce? czy plastik podczas mrozena nie szkodzi wodzie i nie wpuszcza do niej swoich niezdrowych składników?\nekocentryczka 16 lipca 2015 07:21\nMożna mrozić w plastiku, ja najczęściej mrożę wodę w szklanej misce.\nMangosia 4 sierpnia 2015 21:09\nCzy można zamrozić wodę nisko zmineralizowaną gazowaną. I teraz mam dylemat co pić na czczo wodę strukturyzowaną czy wodę z cytryną czy wodę z octem jabłkowym. A może wodę strukturyzowaną z octem jabłkowym?\nekocentryczka 28 sierpnia 2015 07:23\nTo już kwestia indywidualna:)\nekocentryczka 28 sierpnia 2015 07:24\nOczywiście można zamrażać wodę mineralizowaną.\nUnknown 15 września 2015 23:51\nUnknown 15 września 2015 23:56\nWoda z kranu jest normalnie zdatna do picia. Odpowiadają za czystość wody wodociągi i stacje uzdatniania wody. Nie wiem czy w wodzie pitnej z kranu jest chlor czy fluor. Na pewno są w niej substancje mineralne w tym mikroelementy. Co nam daje przegotowanie wody? Na pewno gotowanie w czajniku spowoduje odparowanie pewnych substancji, które są lotne. Na pewno podczas gotowania stracimy część wapnia i magnezu z tej wody. Osadza się kamień, to jest właśnie wapń i magnez po ugotowaniu. Do tego czytałem, że dla zdrowia nie powinno się absolutnie gotować w elektrycznych czajnikach plastykowych. Lepsze są metalowe i ceramiczne. Plastykowe butelki i czajniki zostawiają nam w wodzie osady chemii z której ten plastyk powstał. Najzdrowsze są więc wody z butelek szklanych. Z tego wniosek mam taki, że lepiej nie kupować wody w plastyku tylko pić tą z kranu bez gotowania. Więc leję sobie 4 kubki szklane wody z kranu i wkładam do zamrażarki na noc. Rano wyciągam dwie i czekam aż się rozmrożą a po południu następne dwie. Jak ktoś chce to może przed zamrożeniem wodę przefiltrować. Tylko zaraz po filtracji przelać do czystych kubków. Jeśli ktoś potrzebuje szybko rozmrozić wodę to można włożyć kubek z zamrożoną wodą do naczynia z ciepłą wodą i szybciej będzie do picia. Nie pić bardzo zimnej, bo to dla organizmu szok. Powinna dojść do temperatury pokojowej. Czyli najlepiej wieczorem wyjąć z zamrażalnika i na rano woda jest w sam raz. Pozdrawiam.\nUnknown 12 listopada 2015 12:15\nPogubiłam się....czyli można wodę butelkową kupioną w sklepie od razy zamrozić?czy lepiej z kranu..a jak butelkowana to nie trzeba jej już gotować przed zamrożeniem?\nekocentryczka 16 listopada 2015 06:07\nMożna zamrozić wodę butelkową, ale bardziej polecam filtrowaną z kranu:) Takiej nie gotuję, tylko od razu mrożę:)\nProszę o informację, jak długo utrzymuje się ta strukturyzacja wodna. Ja strukturyzuję wodę magnetyzerem!\nekocentryczka 19 listopada 2015 08:08\nNiestety nie wiem, Tombak pisał o tym w książce, ale nie mam jej teraz i nie mogę sprawdzić. Ja jej nie przetrzymuję, piję zaraz po rozmrożeniu.\nlibentis 2 stycznia 2016 02:11\nRazem z mężem przeprowadziliśmy test smakowy wody przygotowanej różnymi metodami.\nDo 6 różnych szklanek wlaliśmy wodę z: kranu, przefiltrowaną w dzbanuszku Brita, przegotowaną w garnuszku, przegotowaną w czajniku elektrycznym (ze stali nierdzewnej), naszą ulubioną butelkową niegazowaną i wodę strukturyzowaną.\nPodpisałam poszczególne szklanki z odpowiednią zawartością, tak że mój luby nie wiedział, która, jest która i jako pierwszy podjął się degustacji.\nWyniki testu były dla mnie dużym zaskoczeniem. Dla mojego męża najgorsza w smaku okazała się woda strukturyzowana, a tuż za nią obydwie przegotowane w garnku i czajniku. Najlepsza była kranówa!\nNastępnie ja podjęłam się wyzwania i najgorsza dla mnie na równi była woda z czajnika i właśnie woda strukturyzowana. Obie miały okropny, metaliczny posmak. Najlepsza świeża i czysta w moim odczuciu była woda butelkowa!\nJestem zawiedziona, bo nie tego się spodziewałam czytając różne komentarze jak to woda strukturyzowana jest wyjątkowa w smaku i w ogóle taka, siaka i owaka. Najpierw pomyślałam, że to może wina garnka w którym gotowałam wodę, ale tak naprawdę woda z garnka nie miała takiego obrzydliwego posmaku... A więc czy właśnie tak ma ta woda smakować?\nekocentryczka 2 stycznia 2016 08:45\nJa nie wyczuwam w niej obrzydliwego posmaku. Na co dzień najwyżej wypijam wody filtrowanej. Jednak woda strukturyzowana mi smakuje, to pewnie kwestia gustu:)\nAnonimowy 8 stycznia 2016 11:44\nOk skoro po zagotowaniu woda jest martwa to po zamrożeniu i rozmrożeniu już jest ,,żywa,,? Gdzieś wyczytałam, że mrożone kranòwki jest bez sensu. Taka woda za dużo przeszła. Podczas mnożenia nie pojawiają się kryształy a o to chodzi. Powinna być to woda źródlana lub mineralna.\nAnonimowy 17 czerwca 2016 13:59\nDzieło inżynierii - aktywator wody Aqua Lyros Atara Golden czytaj w necie Temat subtelnie skrywany przed całym światem zwykła woda w odpowiednim urządzeniu to MEGA możliwości po długie w zdrowiu życie. Woda ma pamięć, ...video info w necie. Opracowany sposób na przekazywanie informacji jako magnetyczny rezonans jądrowy dla komunikacji zewnętrznej z naszym ciałem w celu wyeliminowania wszelkich chorób. Zapisana informacja molekularna w ludzkim ciele funkcjonuje jak system operacyjny w komputerze, nie zawiera szkodliwej chemii a działa. Śmiało można powiedzieć to medycyna informacyjna XXI wieku. Aqua Atara Golden czytaj w necie. medycynainformacyjna Eryk\nekocentryczka 18 czerwca 2016 07:57\nKrupeczka 5 listopada 2016 12:20\nEkocentryczko piszesz, że po przegotowaniu wody z kranu traci ona cenny aktywny tlen, a potem podajesz sposób na przygotowanie wody strukturyzowanej - trzeba przegotować wodę z kranu przed zamrożeniem. To jak będzie z tym tlenem?


Regulamin - www.Sklep-HubertusMeble.pl\nREGULAMIN SKLEPU INTERNETOWEGO SKLEP-HUBERTUSMEBLE.PL\n1. Regulamin oznacza Regulamin sklepu internetowego SKLEP-HUBERTUSMEBLE.PL\n2. Sprzedawcą jest Styl Adama Adam Leboch, z siedzibą przy ul. Bocianów 6A, 41-100 Siemianowice Śląskie, numer NIP 643-162-08-80, numer REGON 241297335, adres korespondencyjny Styl Adama Adam Leboch, ul. Bocianów 6A, 41-100 Siemianowice Śląskie.\n5. Cena sprzedaży to cena produktu wraz ze wszelkimi opłatami i podatkami bez kosztów dostawy. Cena sprzedaży podawana jest w złotych polskich a także w wybranej walucie obcej na życzenie Klienta.\n8. Klient będący Konsumentem może odstąpić od zawartej umowy sprzedaży w terminie czternastu dni od dnia otrzymania zakupionego produktu bez podawania przyczyny. Do wykonania niniejszego uprawnienia wystarczy wysłanie oświadczenia na piśmie o jego wykonaniu przed upływem powyżej wskazanego terminu na adres Sprzedawcy wskazany w pkt. I.2 Regulaminu lub w inny dowolny sposób. Klient zobowiązany jest do zwrotu zakupionego produktu w stanie niezmienionym chyba, że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Zwrot może zostać wykonany wraz z wysłaniem oświadczenia albo w niezwłocznie w terminie późniejszym, jednakże nie później niż w terminie czternastu dni od dnia odstąpienia od umowy. Sprzedawca dokonuje zwrotu ceny sprzedaży wraz z kosztem dostawy – z zastrzeżeniem, że Sprzedawca nie jest zobowiązany do zwrotu Konsumentowi poniesionych przez niego dodatkowych kosztów, jeśli Konsument wybrał inny niż najtańszy zwykły sposób dostarczenia oferowany przez Sprzedawcę - przelewem na wskazany przez Klienta rachunek bankowy, nie później niż w terminie czternastu dni od dnia otrzymania oświadczenia Klienta. Konsument ponosi tylko bezpośrednie koszty zwrotu rzeczy, chyba że Sprzedawca zgodził się je ponieść lub nie poinformował Konsumenta o konieczności poniesienia tych kosztów. Powyższe uprawnienie do odstąpienia od umowy sprzedaży nie obowiązuje w przypadkach o których mowa w art. 38 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U. 2014 poz. 827.).\nUWAGA – jeśli zgodnie z ustawą o prawach konsumenta Konsumentowi nie przysługuje prawo do odstąpienia od umowy należy go o tym poinformować (patrz art. 38 ustawy z dnia 30.05.2014 r.)\n1. W celu zawarcia umowy sprzedaży Klient może/ale nie musi (zakupów można dokonywać bez rejestracji i zakładania konta w systemie sklepu) dokonać rejestracji w Sklepie internetowym.\n1. Administratorem danych wskazanych w zgodzie na przetwarzanie danych osobowych wyrażonej powyżej jest Styl Adama Adam Leboch, z siedzibą przy ul. Bocianów 6A, 41-100 Siemianowice Śląskie.\n2. Klientowi przysługuje prawo dostępu do treści danych oraz ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, a także prawo sprzeciwu, zażądania zaprzestania przetwarzania i przenoszenia danych, jak również prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie oraz prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego . – Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych.\n3. Podanie danych jest dobrowolne, lecz niezbędne do realizacji zamówienia.\n4. Dane udostępnione przez Klienta nie będą podlegały udostępnieniu podmiotom trzecim. Odbiorcami danych będą tylko instytucje upoważnione z mocy prawa.\n5. Dane udostępnione przez Klienta nie będą podlegały profilowaniu.\n7. Dane osobowe będą przechowywane przez okres niezbędny do realizacji zamówienia lub przewidziany przepisami prawa.\n8. Klient oświadcza, że został poinformowany o celu, zakresie zbierania i przetwarzania danych przez Sprzedawcę, prawie wglądu do swoich danych i ich poprawiania, uprawnieniach do żądania zaprzestania przetwarzania danych oraz wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych przez Sprzedawcę.\n1. Złożenie zamówienia polega na:\n- wypełnieniu formularza zamówienia dostępnego w systemie informatycznych Sklepu internetowego,\n- lub telefonicznym (poprzez sms lub ustnie) złożeniu zamówienia pod nr. 544 544 555,\n- lub poprzez wysłanie zamówienia na adres e-mail Sklepu internetowego: kontakt@sklep-hubertusmeble.pl ,\n- lub osobiście w siedzibie producenta mebli w Siemianowicach Śląskich, ul. Srokowiecka 22 (po wcześniejszym ustaleniu telefonicznym)\n4. Cena sprzedaży może zostać obniżona jeżeli Klient wprowadzi przed zakończeniem procesu składania zamówienia posiadany kod promocyjny. Podczas składania zamówienia Klient może wykorzystać kod promocyjny tylko jednokrotnie. Wykorzystanie kodu promocyjnego wyłącza możliwość skorzystania z innych promocji chyba, że coś innego wynika z warunków tych promocji.\n2. Reklamacja powinna zostać sporządzona w formie pisemnej i zawierać: a) określenie reklamowanego produktu, b) określenie stwierdzonych wad, c) żądanie Klienta w związku ze złożoną reklamacją.


Inter truck - Strona 2 - TruckFocus.pl\n1 grudnia 2016, 16:31\nNajnowsze, ostatnie w tym roku wydanie magazynu Inter Truck jest już dostępne. Znalazły się w nim porady techniczne, informacje produktowe i wieści z branży.\nDo rąk klientów Inter Cars trafił ostatni w 2016 roku numer magazynu Inter Truck, skierowanego do profesjonalistów z branży ciężarowej. Tak jak pozostałe, zawiera on informacje o nowościach, polecanych produktach, a także porady techniczne.\nUkazał się nowy numer pisma Inter Truck – skierowanego do branży ciężarowej. Pismo ma zupełnie nowy wygląd i zwiększoną o 100% objętość. Inter Truck to specjalistyczne pismo kierowane do szeroko rozumianej branży ciężarowej, wydawane przez Inter Cars SA. Jego czytelnikami są profesjonaliści, zawodowo zajmujący się naprawą pojazdów lub sprzedażą części zamiennych, ale nie tylko. Pismo […]\nUkazał się nowy numer Inter Trucka, pisma wydawanego przez Inter Cars SA, specjalnie dla warsztatów serwisujących pojazdy ciężarowe i nie tylko. W najnowszym numerze ukazał się między innymi artykuł o zawieszeniu kabin ciężarówek. Zaniedbanie ich serwisowania to pogorszenie pracy kierowcy i obniżenie poziomu bezpieczeństwa jazdy. Autorzy opisują także budowę akumulatorów oraz ich prawidłowy dobór do […]\n25 kwietnia 2014, 14:18\nPodczas okresowych przeglądów pojazdów użytkowych weryfikacja wałów napędowych jest często pomijana. Tymczasem w kilkuletnich pojazdach luzy w przegubach krzyżakowych, wielowypuście czy łożysku podporowym zdarzają się bardzo często. Bicie wału napędowego ma wpływ na uszkodzenia elementów z nim współpracujących i nie tylko. Zadaniem wału napędowego jest przeniesienie momentu obrotowego między poszczególnymi zespołami układu napędowego. W zależności […]\nKlimatyzacja staje się coraz popularniejsza w pojazdach użytkowych, a jej serwisowanie jest opłacalnym rozszerzeniem działalności warsztatu. Jednak wielu przewoźników i kierowców nie przywiązuje należytej wagi do konieczności okresowej obsługi układu klimatyzacji. Układ klimatyzacji utrzymuje w kabinie pojazdu określoną wartość temperatury, wilgotności i czystości powietrza, niezależnie od szybkości jazdy samochodu i warunków otoczenia. Temperatura w kabinie […]\n31 marca 2014, 13:28\nTwórcy magazynu Inter Truck przeżywali ostatnio trudne chwile. Zmarł założyciel i redaktor naczelny pisma – Kazimierz Neyman. Zespół postanowił kontynuować jego dzieło, zachowując dotychczasową formę magazynu. Nowym redaktorem naczelnym został Witold Kmieciak. Inter Truck, nr 1 2014 W najnowszym wydaniu kwartalnika szczegółowo zajęto się niedocenianym elementem, którego nie widać na pierwszym planie, ale dla funkcjonowania […]\n16 stycznia 2014, 11:37\nW 1840 r. Amerykanin Charles Goodyear wynalazł sposób otrzymywania gumy w procesie gorącej wulkanizacji naturalnego kauczuku z siarką. Dzięki rewelacyjnym właściwościom tłumienia wstrząsów, gumę zaczęto wykorzystywać do produkcji pełnych opon, zwanych masywami. Obręcze kół jezdnych oblane gumą stosowano w pojazdach zaprzęgowych, bicyklach, a później w samochodach. Pierwsze opony W 1888 r. Szkot John Boyd Dunlop […]


Chirurdzy - ekipa nie wierzyła, że serial przetrwa więcej niż jeden sezon\nMarta Wawrzyn / 9 listopada 2020, 16:55\n12 listopada z pandemicznym 17. sezonem powracają "Chirurdzy". To jeden z najdłużej emitowanych seriali w historii telewizji i nie zanosi się na szybki koniec (nawet jeśli Ellen Pompeo zasugerowała, że to możliwe). A już na pewno nie zależy na nim stacji ABC, która w tym momencie nie ma wielu popularnych tytułów.\nChirurdzy – sukces serialu zaskoczył jego ekipę\nA jak wyglądały początki "Chirurgów"? Wspominają to serialowe aktorki w rozmowie z Variety. Jak zauważa Variety, medyczny tasiemiec z kobietami w roli głównej z miejsca stał się hitem w amerykańskiej telewizji, w 2. sezonie notując już widownię na poziomie 20 mln. Początki były jednak bardzo skromne.\nABC w sezonie 2004/2005 wypuściło dwa seriale, które okazały się sukcesem pod każdym względem: "Lost" i "Desperate Housewives". Produkcja medyczna z kobietami i czarnoskórymi aktorami, skupiająca się bardziej na postaciach niż operacjach, nie była dla stacji priorytetem, więc jej start odkładano i odkładano. Ostatecznie "Chirurdzy" zadebiutowali w midseason, 27 marca 2005 roku.\nSerial Shondy Rhimes nie podobał się ówczesnemu szefowi ABC, Steve'owi McPhersonowi, który odszedł w 2010 roku po oskarżeniach o molestowanie seksualne. Zdaniem ekipy, problematyczne było to, że serial jest o kobietach, które żyją jak chcą i sypiają z kim chcą. Na przykład w pilocie Meredith zalicza numerek z Derekiem (Patrick Dempsey), który okazuje się jednym z jej nowych szefów.\n– On po prostu tego nie rozumiał, nie podobało mu się. Szczerze mówiąc, myślę, że mu się nie podobało, że to jest o ambitnych kobietach, które uprawiają seks bez skrępowania – wspomina Krista Vernoff, obecna showrunnerka, wtedy główna scenarzystka "Chirurgów".\nChandra Wilson, serialowa dr Miranda Bailey, która do telewizji przyszła z teatru, również jest zdania, że szef ABC miał z serialem problem. I to było widać podczas kręcenia 1. sezonu, który liczył zaledwie dziewięć odcinków (zamówiono 13, ale cztery przerzucono na 2. sezon).\n– Mieliśmy przerwę twórczą w okolicach świąt Bożego Narodzenia, co dla mnie oznaczało, że jesteśmy już bez pracy – mówi aktorka.\nEllen Pompeo pamięta z kolei, że na dwa tygodnie przed ustaloną datą emisji próbowano zmienić tytuł serialu z "Grey's Anatomy" na "Complications". A scenarzystom polecono opuścić biuro w momencie kiedy zakończyli pracę nad 1. sezonem. Według Vernoff to była walka o to, żeby w ogóle znaleźć się na antenie.\n– Walczyliśmy o to, żeby Meredith i Bailey miały prawo być pełnymi istotami ludzkimi, z życiem seksualnym, nie jakąś ideą tego, co według stacji ludzie lubią. Mogą was nie lubić, ale teraz jesteście ikonami – mówi showrunnerka.\nCała ekipa pamięta, że świetny wynik oglądalności premiery serialu, emitowanego w niedziele po "Desperate Housewives", był dla nich wielkim szokiem i zarazem policzkiem dla szefa ABC. 2. sezon liczył aż 27 odcinków i był jedną z najpopularniejszych rzeczy pokazywanych wtedy przez amerykańską telewizję.\nChandra Wilson, Chirurdzy, Ellen Pompeo, Grey's Anatomy, Krista Vernoff, seriale, seriale medyczne


Po majówce tańszy diesel - Nafta\nPo majówce tańszy diesel\nKoniec majówki wcale nie oznacza końca zmian na polskich pylonach. Spadki, choć niewielkie, mogą spodobać się właścicielom diesla, którzy za swoje paliwo zapłacą średnio 5,75 zł/l, czyli o dwa grosze mniej niż w ubiegłym tygodniu. Nieco mniej optymistycznie prezentuje się w ostatnich dniach cena popularnej Pb95. Benzyna podrożała o 1 grosz i kosztuje średnio 5,89 zł/l.\nBez zmian pozostała detaliczna średnia cena za Pb98. Wynosi ona 5,99 zł/l. To już siódmy tydzień, kiedy na takim poziomie występuje ona na większości polskich stacji paliw.\nWśród województw najwyższe ceny zanotowaliśmy w Zachodniopomorskiem. Tam za litr Pb95 zapłacimy średnio 5,89 zł. Litr diesla kosztuje tu 5,80 zł/l, a litr gazu 2,87zł. Całkiem odwrotną sytuację mają kierowcy w województwie śląskim - średnie ceny paliw na tamtejszych stacjach to 5,82 zł/l za popularnej benzyny Pb95 oraz 5,68 zł/l oleju napędowego. Bardzo podobnymi cenami mogą pochwalić się Dolnoślązacy, u których litr popularnej bezołowiówki 95 kosztuje średnio tyle samo (5,82 zł/l) a olej napędowy dostępny jest tylko z jednogroszową różnicą (5,69 zł/l).\nRównież pośród wojewódzkich miast w naszym kraju występują istotne różnice w poziomach cenowych. Najtaniej, według notowań e-petrol.pl., jest w tym tygodniu w Katowicach. Uśrednione ceny ze stolicy województwa śląskiego to 5,81 zł/l Pb95 oraz 5,67zl za litr paliwa dieslowskiego.\nMniej entuzjastycznie kierowcy przyjmą zapewne ceny na pylonach w Szczecinie, w którym zanotowaliśmy najwyższą średnią cenę za litr Pb95 (5,91zł). Natomiast najwyższa cena za ON została zanotowana w Olsztynie i jest to w tym tygodniu średnio 5,84 zł/l.\nBOSCH, 21.08.2012 22:24\nWiedza doświadczenie i umiejętności to cechy, które muszą posiadać mechanicy pojazdów samochodowych. Naprawa wtryskiwaczy common rail wymaga (...)


Cygara. Vademecum - Maciej Ślużyński - ebook - Legimi online\nLegimi > Katalog ebooków i audiobooków > Cygara. Vademecum - ebook\nWydawca: RW2010 Kategoria: Poradniki Język: polski Rok wydania: 1\nCygara. Vademecum ebook\nLiczba stron: 197 Jest to ujednolicona liczba stron, która ułatwi Ci porównanie długości książek. Każda strona Legimi to 200 słów.\nOpis ebooka Cygara. Vademecum - Maciej Ślużyński\nJestem amatorem, a dzięki tej książce nie sprawiam takiego wrażenia. Za uniknięcie blamażu bardzo uprzejmie Autorowi dziękuję.\nFajna rzecz, polecam nie tylko początkującym.\nOpinie o ebooku Cygara. Vademecum - Maciej Ślużyński\nFragment ebooka Cygara. Vademecum - Maciej Ślużyński\nOficyna wydawnicza RW2010 Poznań 2011\nRedakcja i korekta: zespół RW2010\nCopyright © Maciej Ślużyński 2011\nOkładka Copyright © Mateusz Ślużyński 2011\nCopyright © for the Polish edition by RW2010, 2011\nKrzysztofowi Najsztubowi z firmy AKAN,\nza inspirację, zachętę, stały doping\ni merytoryczny nadzór nad całością mojej pracy,\nmojemu cygarowemu guru Marczello,\nza wprowadzenie mnie w magiczny świat kubańskich cygar,\nPrzyjaciołom z for CigarAficionado.pl i CigarAficionado.com.pl,\nza ich wiedzę, życzliwość, bezinteresowną pomoc i słowa otuchy,\noraz Wszystkim Cygarom,\nktóre do tej pory miałem przyjemność wypalić.\nA także tym cygarom, które jeszcze na mnie czekają...\nBez wątpienia w Polsce jest wielu ludzi, którzy na cygarach znają się lepiej ode mnie. Niektórzy zapewne zapomnieli już o cygarach więcej, niż ja zdołałem się dowiedzieć przez ostatnie dwa lata. Dlaczego więc żaden z nich nie napisał tej książki? Nie wiem, ich pytajcie. Ja mogę tylko powiedzieć, dlaczego ja ją napisałem.\nW tej chwili w Polsce wszelka wiedza o cygarach (oprócz wiedzy empirycznej) pochodzi z dwóch źródeł. Pierwsze z nich – to internet, a drugie – książki „lub czasopisma”. W przypadku pierwszym prawdziwą skarbnicą wiedzy jest forum dyskusyjne CigarAficionado.pl, strony producentów cygar, czasami także strony sklepów internetowych, które w swojej ofercie mają cygara. W przypadku drugim – czasopism o cygarach w języku polskim jeszcze nie ma, a książki są... dwie.\nNie będę się tutaj na ich temat rozpisywał zbytnio, bo będzie to niezbyt eleganckie, a fakt, że przeczytałem obie po kilka razy, nie daje mi dostatecznych kompetencji do ich oceniania. Mogę tylko powiedzieć, że to doskonałe książki, pełne usystematyzowanej wiedzy o cygarach. A mimo to podjąłem się zadania napisania własnej książki, bo... jestem niedoświadczonym aficionado. Chciałem początkowo użyć określenia „młodym”, ale ktoś znający mój wiek mógłby się mimowolnie roześmiać, a nie jest moim celem rozśmieszać Szanownych Czytelników. W każdym razie – jeszcze nie teraz; rozdział z anegdotami cygarowymi przewidziany jest pod koniec książki.\nGdybym teraz napisał, że palę cygara od trzydziestu lat, to po pierwsze bym skłamał (bo miałem dwadzieścia osiem lat przerwy), a po drugie – i tak nikt by mi nie uwierzył. Ale faktem jest, że pierwsze cygaro w życiu zapaliłem w wieku dziesięciu lat! W tamtym pamiętnym roku 1976 odwiedził nas mój wujek marynarz, który z zagranicznych wojaży przywiózł rozmaite prezenty dla nas, a do palenia dla siebie (bo moi rodzice wolni byli od zgubnego nałogu tytoniowego) kartonowe pudełko zawierające dziesięć cygar. Wujek był u nas krótko, więc całego pudełka nie wypalił; po jego odjeździe w barku zostały trzy sztuki, skazane na powolną śmierć przez wysuszenie. Ale na szczęście ja się nimi zająłem.\nPierwsze cygaro zwędziłem następnego dnia. Założyłem w swej młodzieńczej beztrosce, że nikt w domu tych pozostałych cygar dokładnie nie policzył, więc nawet nie zauważą braku jednego. Wypaliłem je w samotności (choć koledzy moi wtedy palili papierosy w grupach cztero- bądź pięcioosobowych), siedząc za krzakiem pod balkonem sąsiedniego bloku. Nie pamiętam nawet, jakiej marki było, ale mam jakieś takie niejasne wrażenie, że wypaliłem je... od końca. Bo na pewno miało spiczasty czubek z jednej strony, a z drugiej było „otwarte”, toteż doszedłem do wniosku, że ten otwarty koniec trzeba wsadzić w usta, zaś ten ostro zakończony podpalić. Zdaje mi się nawet, że jak na rasowego aficionado przystało, przy odpalaniu posługiwałem się zapałkami, choć pewnie nie były cedrowe.\nParę dni później uznałem, że skoro nie wydała się sprawa z pierwszym cygarem – to mogę spróbować następnego. A kiedy zostało już tylko jedno, doszedłem do wniosku, że powinno ono jak najszybciej zniknąć... razem z kartonikiem. Opakowanie dołączyło więc do moich najtajniejszych skarbów, a trzecie cygaro – do moich najtajniejszych wspomnień. I aż do dzisiaj nikomu o tym nie mówiłem. Mamo, jeżeli czytasz te słowa – przyznaję się, że to ja buchnąłem te cygara, które wujek Jurek zostawił u nas latem '76 roku! Trochę mi jeszcze z tego powodu wstyd, ale to było tak dawno...\nPotem miałem prawie trzydziestoletnią przerwę w paleniu cygar, jeśli nie liczyć tych magicznych cygaretek nieznanej mi marki, opatrzonych plastikowym ustnikiem, jakie można było ustrzelić przy sporej dozie szczęścia na strzelnicy, gdy w okolicy gościło akurat Wesołe Miasteczko, a które wypalałem z uporem godnym lepszej sprawy. Aż wreszcie tuż przed moimi urodzinami, dwa lata temu, mój przyjaciel odebrał paczkę z zagranicznego sklepu i wręczył mi z namaszczeniem dwa cygara Partagas Super Partagas w ramach prezentu. Kiedy dowiedzieli się o tym inni moi przyjaciele i znajomi, zostałem obdarowany jeszcze dwoma czy trzema cygarami, ale to Partagasa postanowiłem wziąć „na pierwszy raz”. I do dziś tego nie żałuję.\nCygara przez pięć dni leżały w moim pierwszym humidorze, czyli drewnianej szkatułce w stylu góralskim, gdzie za nawilżacz robił aluminiowy pojemnik po świeczce wypełniony watą i wodą z kranu. Pierwsze swoje „dorosłe” cygaro wypaliłem w dzień Wigilii Anno Domini 2005. I kiedy teraz patrzę na swoje trzy humidory, wypełnione prawie po brzegi cygarami z pięciu krajów świata, w różnych rozmiarach, smakach i o różnych kolorach pokrywy – to ciągle mam w pamięci pierwsze chwile spędzone z pierwszym świadomie wypalonym cygarem. I właśnie dlatego zdecydowałem się napisać tę książkę.\nBo ja po prostu wszystko pamiętam; wszelkie rozterki początkującego aficionado, pierwsze nieudane cięcia (pierwsze cięcia zwykle są nieudane), pierwsze cygaro z Dominikany (miałem szczęście – to był Ashton), pierwszą Cohibę (Siglo IV), czy Bolivara (Belicosos Finos), wreszcie – pierwszego churchilla (Gran Habano No. 3). Widzicie – wszystko pamiętam!\nDlatego doskonale rozumiem rozterki i dylematy tych, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z cygarami. Czy wybrać jedno drogie, czy trzy tanie? Jakie na początek, jakie przed południem, jakie na wieczór, jakie na specjalne okazje? Jakie cygara nadają się do codziennego palenia ze względu na smak i cenę? Jak otworzyć cygaro, aby go nie „zabić” i pozostawić sobie wszystkie palce?\nWszystkie książki, które do tej pory przeczytałem, napisali wielcy znawcy cygar. I to jest właśnie podstawowy problem; bo jak napisałem na samym początku tego wstępu, oni zdążyli zapomnieć o cygarach więcej, niż ja zdołam się kiedykolwiek dowiedzieć. Więc jeżeli szukasz porad eksperta – to lepiej przestań czytać. Ta książka nie powstała z nadmiaru mojej wiedzy, bo takie zjawisko nie występuje. Ta książka powstała z miłości.\nZ miłości do cygar.\nPoznań, 19 grudnia 2007 – 10 stycznia 2008\nCygara są jak ludzie; mają swoją historię i swoje pochodzenie. Nie powiem, że mają swoje korzenie, chociaż to tak roślinnie brzmi. Ale warto mieć świadomość tego, skąd pochodzą nasze cygara i kto pierwszy wpadł na ten wspaniały pomysł, aby wsadzić w usta jeden koniec zwiniętego liścia, a drugi koniec podpalić.\nMapę świata cygar zacznę nietypowo, bo od krótkiego rysu historycznego. Ale takie podejście pozwoli lepiej zrozumieć, dlaczego na mapie cygar nie ma na przykład Kanady czy Chin (choć niektórzy twierdzą, że Chiny akurat powinny się na niej znaleźć).\nCygara powstają z tytoniu; to truizm. Ale co to jest tytoń i skąd pochodzi?\nTytoń to ogólna nazwa dla wszystkich roślin z gatunku Nicotiana, z rodziny Psiankowatych (Solanaceae). W sumie jest to prawie sześćdziesiąt roślin zielnych (czasami także krzewów), w stanie naturalnym rosnących głównie w Ameryce Południowej (w większości), w Ameryce Północnej, a także w Australii. Owocem tytoniu jest owalna torebka z drobnymi nasionami. Z naszego punktu widzenia bardziej interesujące są oczywiście liście tej rośliny – ale też nie każdej! – pojedyncze, różnej wielkości w zależności od odmiany.\nAficionados najbardziej interesuje oczywiście tytoń szlachetny (Nicotiana tabacum). Ta jednoroczna roślina powstała prawdopodobnie ze skrzyżowania dwóch lub trzech roślin tego gatunku. Kto tego skrzyżowania dokonał – nie wiem, nazwami łacińskimi prawdopodobnych przodków tytoniu szlachetnego też nie będę was tu epatował. Ważne, że tytoń szlachetny wyrasta na wysokość do dwóch i pół metra, ma owalne lub lancetowate liście, lekko owłosione (to ważna informacja!). Kwiaty tytoniu szlachetnego są duże i pachnące, najczęściej różowe lub czerwone, rzadziej białe. No i informacja ostatnia, za to najważniejsza – liście tej wspaniałej rośliny zawierają od jednego do trzech procent nikotyny.\nNie wiadomo dokładnie, kiedy zaczęto uprawiać tytoń. Ale prawie na pewno wiemy, że pierwszymi hodowcami byli rdzenni mieszkańcy Ameryki. Oni też jako pierwsi zaczęli palić hodowany przez siebie tytoń – za to im wieczna cześć i chwała! Dowody na to, że palili coś, co przy odrobinie dobrej wiary możemy uznać za pra-cygaro, znajdujemy choćby w ruinach dawnej świątyni Majów w Palanque (stan Chipas w południowo-wschodnim Meksyku). Świątynię zbudowano mniej więcej w siódmym wieku naszej ery, a na jednej ze ścian zachował się rysunek mężczyzny palącego cygaro. Wprawdzie w jednej z książek Daenikena natrafiłem na reprodukcję rysunku pochodzącego ze słynnego „kamienia z Palanque” (ta sama świątynia!), który według Autora przedstawia mężczyznę w pojeździe kosmicznym, co każe nieco bardziej krytycznie spojrzeć na wartość rysunków z tego miejsca jako rzetelnych dowodów naukowych, ale przyjmijmy umownie, że na jakieś osiemset lat przed Kolumbem Indianie palili już cygara.\nA kiedy Kolumb odkrył wreszcie tę swoją Amerykę – to odkrył też „nasze” cygara. Dokładnie 11 października 1492 roku został poczęstowany (jako pierwszy Europejczyk!) wysuszonymi, zwiniętymi liśćmi tytoniu i zachęcony do ich wypalenia. Na szczęście wszystkiego nie wypalił, bo część przywiózł ze sobą z powrotem na Stary Kontynent. No i tak to się zaczęło.\nBardzo szybko Hiszpania rozpoczęła budowę własnego przemysłu cygarowego, z centrum w Sewilli. Powszechnie uważa się, że to właśnie tutaj narodziły się „współczesne” cygara. Kiedy dokładnie – trudno powiedzieć, ale na pewno było to przed rokiem 1520. Początkowo Hiszpanie przywozili z Kuby liście tytoniu i sami zwijali cygara. W roku 1731 powstały (oczywiście w Sewilli) słynne fabryki królewskie. A w roku 1821 król Hiszpanii Ferdynand VII zezwolił na samodzielną produkcję cygar na Kubie, będącej wtedy hiszpańską kolonią. I tak narodziły się najsłynniejsze na całym świecie cygara kubańskie, czyli „hawany”.\nW dowód uznania za podjęcie tak doniosłej w historii cygar (i historii Kuby oczywiście też) decyzji, Kubańczycy po dziś dzień dostarczają co roku jedną skrzynkę swoich cygar na hiszpański dwór królewski. Kiedyś były to Trinidady, ale po dojściu do władzy Fidela Castro król Hiszpanii otrzymuje co roku skrzyneczkę cygar Cohiba. Dodajmy nie bez cienia złośliwości, że jest to skrzyneczka nieduża...\nAle mimo wszystko trudno się dziwić, że w wyniku tak długiej i owocnej współpracy narodziły się miedzy oboma krajami specyficzne więzi; to Hiszpania jest największym na świecie importerem kubańskich cygar (nie bez satysfakcji dodam od siebie, że jedną z najpopularniejszych i najlepiej sprzedających się marek kubańskich cygar w Hiszpanii jest Partagas).\nWydaje się więc w pełni uzasadnione, aby naszą podróż po współczesnym świecie cygar zacząć właśnie od Kuby.\nTo niewielkie państwo leży w Ameryce Środkowej, w archipelagu Wielkich Antyli, na wyspie o tej samej nazwie. Oprócz tej jednej wyspy jest jeszcze jakieś tysiąc sześćset mniejszych, między Morzem Karaibskim a Zatoką Meksykańską. Na południowo-wschodnim wybrzeżu Kuby, w zatoce Guantánamo, znajduje się morska baza wojenna Stanów Zjednoczonych. Nie wiem, czy tam też obowiązuje embargo.\nPełna nazwa państwa brzmi Republika Kuby (po hiszpańsku: La República de Cuba). Zajmuje powierzchnię stu dziesięciu tysięcy kilometrów kwadratowych i ma nieco ponad jedenaście milionów mieszkańców, czyli średnia gęstość zaludnienia nieco przekracza sto osób na kilometr kwadratowy. Podział administracyjny – to czternaście prowincji i jedna wyspa wydzielona. Świętem państwowym jest 26 lipca, czyli Dzień Powstania Narodowego (ustanowiony w rocznicę ataku na koszary Moncada w roku 1953).\nOkoło 37% mieszkańców Kuby stanowią Biali pochodzenia europejskiego (ze zdecydowaną przewagą „hiszpańskiej krwi”), Mulaci – to ponad 50% ludności, Murzyni stanowią jakieś 10%, a Chińczycy – mniej więcej 1%. 76% społeczeństwa mieszka w miastach, z których największe – to Hawana, Santiago de Cuba, Camagüey, Holguín, Santa Clara, Guantánamo, Cienfuegos, Bayamo, Pinar del Río, Matanzas i Victoria de las Tunas (wszystkie powyżej stu tysięcy mieszkańców). Mężczyźni na Kubie żyją przeciętnie siedemdziesiąt pięć lat, kobiety nieco dłużej, bo osiemdziesiąt lat.\nKuba to kraj rolniczo-przemysłowy, a produkt narodowy brutto wyniósł trzy i pół tysiąca dolarów amerykańskich na jednego mieszkańca w roku 2005. Z powodu blokady ekonomicznej ze strony USA i wstrzymaniu w roku 1991 pomocy ze strony Związku Radzieckiego, do kraju napływa bardzo niewiele środków finansowych z zagranicy. Przeznaczane są one głównie na rozwój turystyki, modernizację górnictwa oraz cukrownictwa. Przemysł na Kubie jest, delikatnie mówiąc, średnio rozwinięty. Niedobory surowców naturalnych też nie sprzyjają rozwojowi gospodarki. Na szczęście 31% powierzchni kraju pokrywają grunty orne i sady; co ciekawe, około jedna czwarta nich jest sztucznie nawadniana. Podstawowe rośliny uprawne to trzcina cukrowa, drzewa cytrusowe (głównie pomarańcze), i inne owoce (banany, mango, ananasy, awokado, pomidory). No i – rzecz jasna – tytoń.\nW handlu zagranicznym Kuba od wielu lat utrzymuje saldo zdecydowanie ujemne. Wartość całego eksportu w roku 2005 wyniosła 2,4 miliarda dolarów (import przekroczył 6,9 miliarda). Jedna trzecia wartości eksportu to cukier wytwarzany z trzciny cukrowej, reszta – to owoce i owoce morza, trochę niklu, trochę lekarstw. I cygara.\nNa zakończenie zostawiłem rzecz najważniejszą, czyli krótkie omówienie warunków naturalnych. Bo to one właśnie odpowiadają za jakość hodowanych na Kubie liści tytoniu i smak cygar z nich robionych. Większą część powierzchni Kuby zajmują niziny, najwyższy szczyt, Turquino ma 1974 m n.p.m. W środkowej części wyspy znajduje się silnie rozczłonkowany masyw górski Macizo de Guamuhaya. Klimat wyspy określa się jako równikowy wilgotny, a na północno-zachodnim wybrzeżu zwrotnikowy wilgotny – tam właśnie rośnie najlepszy tytoń. Średnia temperatura w styczniu (czyli w zimie) wynosi 22,5°C, a w sierpniu (czyli w lecie) 28°C. Pora deszczowa (czyli rzeczone lato) trwa od maja do listopada, sucha natomiast (taka jakby zima) – od grudnia do kwietnia. Roczna suma opadów to od 600 – 1 200 mm na nizinach, do 2 000 – 2 200 mm w górach. W końcu lata i jesienią pojawiają się silne cyklony (niektóre nawet katastrofalnie silne). Naturalną szatę roślinną kraju tworzą głównie sawanny i kserofityczne zarośla, oraz widne lasy ze sporym udziałem palm i sosny kubańskiej. Część wschodnią wyspy częściowo pokrywają wiecznie zielone lasy, a wzdłuż wybrzeży południowych występują zarośla namorzynowe.\nTytoń uprawiany był na Kubie już za czasów Indian. To właśnie panujące tam wprost wymarzone dla tej rośliny warunki glebowe i klimatyczne spowodowały, że do dziś Kubę uważa się za ojczyznę i stolicę tytoniu. Rozwój plantacji tytoniowych nastąpił przede wszystkim w zachodniej części wyspy, w prowincji Pinar del Rio. Najsłynniejsze liście tytoniowe pochodzą z doliny Vuelta Abajo. Na wschodzie wyspy z upraw słynie region Remedios. Eksperci uważają, że ze względów geologicznych gleba w rejonie Pinar del Rio jest najlepszą na świecie mieszanką składników niezbędnych dla tytoniu. Podobnie jest z klimatem wyspy – ciepły, ale nie gorący, wilgotny, ale nie mokry, łagodny zarówno latem, jak i zimą. Dzięki temu „tytoniowe żniwa” na tej czarodziejskiej wyspie, nazwanej przez Kolumba „najpiękniejszym miejscem na Ziemi”, mogą się odbywać po kilka razy w roku; liście, choć doskonale dojrzałe, nie są specjalnie spalone słońcem, a smak cygar z nich wytwarzanych... No, o tym to już sami możecie się przekonać.\nNa drugim miejscu wśród krajów zajmujących się produkcją cygar wymienić należy Meksyk. Chronologicznie – bo to tutaj właśnie w roku 1880 dotarł z Kuby Alberto Turrent. Dotarł i zajął się tym, co umiał najlepiej: hodowlą tytoniu i produkcją cygar.\nMeksyk to państwo w Ameryce Północnej, położone pomiędzy Oceanem Spokojnym (na zachodzie i południu) oraz Zatoką Meksykańską i Morzem Karaibskim (na wschodzie). A po drugiej stronie Zatoki Meksykańskiej, wcale nie tak daleko na wschód, za to dokładnie na tej samej szerokości geograficznej (Zwrotnik Raka) leży Kuba, Ojczyzna Cygar.\nPełna nazwa państwa brzmi Meksykańskie Stany Zjednoczone (po hiszpańsku: Los Estados Unido Mexicanos). Zajmuje powierzchnię prawie dwóch milionów kilometrów kwadratowych i ma sporo ponad sto milionów mieszkańców, czyli średnia gęstość zaludnienia to nieco ponad pięćdziesiąt osób na kilometr kwadratowy. Podział administracyjny – to trzydzieści jeden stanów i stołeczny dystrykt federalny. Świętem państwowym jest 16 września, czyli rocznica wybuchu wojny 1810-1815, w wyniku której Meksyk uzyskał niepodległość.\nOkoło 60% mieszkańców Meksyku stanowią Metysi, 30% – to Indianie (Majowie, Aztekowie, Zapotekowie, Otomi, Mistekowie), a reszta – to mieszkańcy pochodzący z Europy (w szerokim tego słowa znaczeniu). Ludność Meksyku jest rozmieszczona bardzo nierównomiernie; najgęściej zaludniona jest południowa część Wyżyny Meksykańskiej, a najrzadziej — południowa część Półwyspu Kalifornijskiego. Mieszkańcy miast stanowią ponad trzy czwarte populacji, a największe aglomeracje to (poza stolicą Mexico City, zresztą największym miastem na świecie) Guadalajara, Monterrey, Puebla, Ciudad Juárez, León. Średnia długość życia mężczyzn w Meksyku to siedemdziesiąt trzy lata, a kobiet siedemdziesiąt osiem lat.\nMeksyk jest dynamicznie rozwijającym się krajem przemysłowo-rolniczym, jednym z „tygrysów” Ameryki Łacińskiej. Produkt narodowy brutto na jednego mieszkańca wynosi jakieś dziesięć tysięcy USD (prawie trzy razy więcej niż na Kubie). Ale nie zawsze było tak dobrze; wielki kryzys w latach 1929–33 okazał się prawie zabójczy; na szczęście dla Meksyku wkrótce wzrósł popyt dzięki koniunkturze ogólnoświatowej w czasie II wojny światowej. Przemysł opiera się na surowcach – Meksyk jest krajem zasobnym w ropę naftową, gaz ziemny, rudy miedzi, cynku, ołowiu, srebra i wielu innych. Bliskie sąsiedztwo Stanów Zjednoczonych też bardzo pomaga w ogólnym rozwoju kraju. Produkcja rolna jest rozmieszczona nierównomiernie; grunty orne i sady zajmują 14% powierzchni kraju, bardzo ważną rolę odgrywa sztuczne nawadnianie, obejmujące areał około sześciu milionów hektarów. W Meksyku uprawia się głównie trzcinę cukrową, kukurydzę, sorgo, pszenicę, fasolę, ziemniaki, soję, banany, pomidory, jęczmień, ryż, winorośl, bawełnę, kawę, kakao, wanilię, awokado (największy producent na świecie). I – rzecz jasna – tytoń.\nW handlu zagranicznym największą rolę odgrywają oczywiście surowce, dopiero na drugim miejscu są produkty spożywcze, a cygara – na miejscu bardzo, bardzo odległym. Ale mają swoich zwolenników na całym świecie.\nI na zakończenie – rzecz najważniejsza, czyli warunki naturalne. Meksyk jest krajem wyżynno-górzystym, około 80% jego powierzchni leży powyżej 1000 m n.p.m. Góry i wyżyny Meksyku należą do systemu Kordylierów; północną i środkową część kraju zajmuje Wyżyna Meksykańska, ograniczona od zachodu górami Sierra Madre Zachodnia, od wschodu – Sierra Madre Wschodnia, a od południa – Kordylierą Wulkaniczną z licznymi czynnymi wulkanami. Na południu ciągną się góry Sierra Madre Południowa, a na południowy wschód od przesmyku Tehuantepec – Sierra Madre de Chiapas i Wyżyna Chiapas. W północno-zachodniej części Meksyku, oddzielonej Zatoką Kalifornijską, leży Półwysep Kalifornijski.\nKlimat w północnej i środkowej części Meksyku jest zwrotnikowy, w południowej zaś – podrównikowy wilgotny, w dodatku silnie zróżnicowany w zależności od wysokości nad poziomem morza i oddalenia od oceanów. Największe opady (2 500 – 4 000 mm) występują na krańcach południowych, 500 – 1 000 mm nad Oceanem Spokojnym i Zatoką Meksykańską, 200 – 500 mm w środkowym Meksyku, a najbardziej sucha jest północno-zachodnia część kraju, z rocznymi opadami 50 – 100 mm. W zależności od wysokości nad poziomem morza wyróżnia się piętra klimatyczne: gorące (hiszp. tierra caliente) do wysokości 900 – 1 000 m (średnia roczna temperatura 27–21°C), umiarkowane (tierra templada) do wysokości 1 600 – 1 800 m (21–18°C), chłodne (tierra fria) do wysokości 4 000 – 4 500 m (poniżej 18°C) i mroźne (tierra helada) obejmujące najwyższe szczyty. Obszar Meksyku należy do dwóch zlewisk: Oceanu Spokojnego i Oceanu Atlantyckiego. Rzeki w tym kraju są przeważnie dość krótkie, z licznymi wodospadami i progami skalnymi (Río Bravo del Norte, zwana też Rio Grande, Río Grande de Santiago, Balsas, Yaqui, Usumacinta, Grijalva). Wody rzek i jezior są wykorzystywane do nawadniania użytków rolnych. Meksyk ma dość urozmaiconą szatę roślinną; około 27% powierzchni kraju pokrywają lasy, na wybrzeżu wschodnim występują lasy kolczaste, zrzucające okresowo liście i wiecznie zielone lasy podzwrotnikowe, na wybrzeżu południowo-zachodnim suche lasy kolczaste, w górach lasy typowe dla strefy umiarkowanej, a na Wyżynie Meksykańskiej i Półwyspie Kalifornijskim występuje także roślinność półpustynna i pustynna.\nW Meksyku tytoń uprawia się prawie wyłącznie na południu, w regionie zwanym San Andreas Valley. Cygara z nich wytwarzane posiadają całą gamę smaków, ale dominują w nich akcenty ziemno-przyprawowe, nierzadko z nutką pikantnego chili. Ale generalnie zakres smaków jest trudny do przewidzenia, a cygara mają tyluż zwolenników, co przeciwników.\nDominikana to kraj dla cygar szczególny; tu właśnie znaleźli schronienie kubańscy emigranci, zmuszeni bądź nakłonieni do wyjazdu z Ojczyzny. Tu również znalazły schronienie nasiona kubańskiego tytoniu, przywiezione przez najlepszych kubańskich cigar-makerów. I się zaczęło...\nDominikana to małe państwo, zajmujące większą, wschodnią część pięknej wyspy Haiti (część mniejszą zajmuje państwo Haiti, z punktu widzenia aficionados w ogóle nieciekawe). Znajduje się w Ameryce Środkowej, w archipelagu Wielkich Antyli (tym samym, co Kuba), od północy oblewają je wody Oceanu Atlantyckiego, a od południa – Morza Karaibskiego.\nPełna nazwa państwa brzmi Republika Dominikańska (po hiszpańsku: La República Dominicana). Zajmuje powierzchnię niecałych pięćdziesięciu tysięcy kilometrów kwadratowych (czyli jest ponad dwa razy mniejsza niż Kuba) i ma prawie dziesięć milionów mieszkańców (niewiele mniej niż Kuba), czyli średnia gęstość zaludnienia to prawie dwieście osób na kilometr kwadratowy. Podział administracyjny – to trzydzieści jeden prowincji i jeden dystrykt narodowy. Świętem państwowym jest 27 luty, czyli rocznica proklamowania w roku 1844 niepodległości państwa.\nWiększość mieszkańców Dominikany stanowią Mulaci (73%), pozostali to biali (16%) i Murzyni (11%). Ludność zamieszkuje głównie nizinę Seibo i liczne śródgórskie kotliny i doliny. Największe miasta to Santo Domingo (stolica), Santiago de los Caballeros, La Romana, San Pedro de Macorís. Średnia długość życia to siedemdziesiąt lat w przypadku mężczyzn i siedemdziesiąt trzy lata w przypadku kobiet (a więc na Kubie jest choćby pod tym względem nieco lepiej).\nPodstawę gospodarki tego kraju stanowi rolnictwo. Produkt krajowy brutto wynosi około siedem tysięcy USD na jednego mieszkańca. Ziemie uprawne zajmują ponad jedną trzecią powierzchni kraju, a około 15% powierzchni uprawnej jest stale nawadniana. Główna roślina uprawiana na Dominikanie to trzcina cukrowa, a do pozostałych należą kawa, kakao, banany, ryż, fasola, kukurydza. I tytoń, oczywiście. Siłą rzeczy więc przemysł to przede wszystkim przetwórstwo trzciny cukrowej (liczne destylarnie rumu) i tytoniu (liczne fabryki cygar). W kraju bardzo szybko rozwija się turystyka – w roku 2003 wpływy z niej przekroczyły trzy miliardy dolarów. Dziesięciodniowa wycieczka na Dominikanę dla jednej osoby kosztuje w Polsce ponad pięć tysięcy złotych, ale jeśli ktoś ma wolne środki, to warto tam pojechać.\nWarunki naturalne to przede wszystkim góry i wyżyny. Najwyższy szczyt Duarte liczy 3 175 metrów. Klimat wyspy jest wybitnie podrównikowy, z roczną sumą opadów rzędu 1 000 – 2 000 mm. W lecie i jesienią utrapieniem są częste cyklony. Dominikana posiada bardzo gęstą sieć rzeczną; główne rzeki to Yaque del Norte i Yuna, Yaque del Sur z licznymi dopływami. Naturalną szatę roślinną Dominikany tworzą głównie wilgotne lasy równikowe, a na obszarach bardziej suchych występuje roślinność typowo sawannowa. I jeszcze coś – ponad 20% powierzchni kraju stanowią parki narodowe i rezerwaty.\nRepublika Dominikany produkuje cygara, które należą do najpopularniejszych w Stanach Zjednoczonych. Chyba nie tylko dlatego, że na wyroby z Kuby nadal w USA obowiązuje embargo; po prostu Amerykanie zakochali się w tych produktach – łagodnych, lekko słodkich, o podobnym do orzecha włoskiego smaku. Powszechne dla dominikańskich cygar są również tonacje ziemne i roślinne. Głównym rejonem uprawy tytoniu na Dominikanie jest dolina Cibao, regiony Santiago La-Vega i La-Vega Bonao.\nPo zawirowaniach na Kubie większość głównych twórców cygar wyemigrowała do Stanów, a stamtąd na Dominikanę. Albo do Hondurasu – bo tu także znaleźli korzystne podłoże dla rozwoju swojej sztuki. No i tytoń trafił tu na bardzo dobre warunki.\nHonduras to niewielkie państwo w Ameryce Środkowej, położone nad Morzem Karaibskim (od północy) i Zatoką Fonseca, czyli kawałkiem Oceanu Spokojnego (od południa).\nPełna nazwa państwa brzmi Republika Hondurasu (po hiszpańsku: La República de Honduras). Zajmuje powierzchnię stu dwunastu tysięcy kilometrów kwadratowych (czyli jest wielkości Kuby) i ma nieco ponad siedem milionów mieszkańców, czyli średnia gęstość zaludnienia nieco przekracza sześćdziesiąt pięć osób na kilometr kwadratowy. Podział administracyjny obejmuje osiemnaście departamentów. Świętem państwowym jest 15 września – rocznica proklamowania w roku 1821 niepodległości Hondurasu.\nPrawie 90% ludności Hondurasu stanowią Metysi, a 7% to Indianie. Biali – tylko 1%. Ludność rozmieszczona jest bardzo nierównomiernie, prawie połowa mieszka w miastach, z których największe to Tegucigalpa, San Pedro Sula i La Ceiba. Średnia długość życia wynosi sześćdziesiąt lat (nie posiadam danych, czy dotyczy to mężczyzn, kobiet czy obu płci). A przy okazji – wśród ludności powyżej piętnastego roku życia znajduje się ponad 24% analfabetów.\nPodstawę gospodarki stanowi rolnictwo plantacyjne, nastawione na produkcję eksportową. W latach 1980-90 gospodarka w znacznej części uległa zniszczeniu w wyniku walk zbrojnych w Ameryce Centralnej, prowadzonych częściowo także w Hondurasie. Produkt krajowy brutto liczy niecałe trzy tysiące USD na jednego mieszkańca (czyli jeszcze mniej niż na Kubie). Niewielkie wydobycie srebra, rud cynku, ołowiu, miedzi i żelaza – to właściwie wszystkie bogactwa Hondurasu. Oprócz tytoniu i fabryk cygar, oczywiście. Ziemie uprawne zajmują 14% powierzchni kraju, a ponad 85% użytków rolnych stanowią wielkie plantacje należące do dużych i bogatych koncernów ze Stanów Zjednoczonych.\nJeżeli chodzi o warunki naturalne, to ponad 80% kraju zajmują Kordyliery, więc wielu możliwości nie ma; dodajcie do tego jeszcze najsłynniejsze bagna świata, czyli Wybrzeże Moskitów (na północnym wschodzie), a obraz będzie w miarę pełen. Klimat na północy kraju jest równikowy wilgotny, w środkowym i południowym Hondurasie zaś podrównikowy wilgotny. Średnia roczna suma opadów to 500 – 1 000 mm w kotlinach śródgórskich, 1 000 – 1 500 mm nad Oceanem Spokojnym i 2 000 – 5 000 mm na wybrzeżu Morza Karaibskiego. Około 45% powierzchni kraju pokrywają wiecznie zielone, wilgotne lasy równikowe, a na obszarach powyżej 600-700 m n.p.m. – lasy mieszane i lasy zrzucające okresowo liście. Poza tym występuje tu roślinność sawannowa, kserofilne zarośla oraz namorzyny (na wybrzeżach).\nCygara z Hondurasu są mocniejsze i bardziej ostre niż te z Dominikany. Ale smak tutejszego tytoniu jest prawie tak samo bogaty, jak tego pochodzącego z Kuby. A podstawa przemysłu tytoniowego w Hondurasie opiera się na kubańskiej tradycji i wielkiej estymie, jaką darzy się tutaj kubańskich emigrantów. Tytoń w Hondurasie uprawia się od wybrzeża San Pedro Sula do wzgórz Santa Rosa de Compan, a także nieco dalej na południowy wschód, aż do granicy z Nikaraguą.\nTo ostatni kraj z „wielkiej piątki”, który ze względu na produkowane cygara godzien jest szczególnego zainteresowania ze strony aficionados. Tutaj również znalazło nową ojczyznę wielu emigrantów z Kuby; i tu znalazł również swoje miejsce tytoń, wprost lub pośrednio z Kuby pochodzący.\nNikaragua to państwo w Ameryce Środkowej, które od zachodu oblewają wody Oceanu Spokojnego, a od wschodu – Morza Karaibskiego. Pełna nazwa państwa brzmi Republika Nikaragui (po hiszpańsku: La República de Nicaragua


II Zaproszenie Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej zaprasza do składania ofert na przeprowadzenie systemowej terapii rodzin w ramach projektu "STOP krzywdzeniu - RAZEM można więcej".\nPrzedmiotem zamówienia jest przedstawienie oferty na przeprowadzenie terapii systemowej dla 2 rodzin z terenu Gminy Miejskiej Starogard Gdański będących uczestnikami projektu pt. "STOP krzywdzeniu - RAZEM można więcej" w ramach Programu Osłonowego „Wspieranie jednostek samorządu terytorialnego w tworzeniu systemu przeciwdziałania przemocy w rodzinie”, współfinansowanego z Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.\nZamówienie obejmuje przeprowadzenie 8 spotkań z każdą rodziną.\nUsługi systemowej terapii rodzin będą realizowane w okresie od sierpnia do listopada 2018 r. w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w Starogardzie Gdańskim przy al. Jana Pawła II 6 – harmonogram zajęć zostanie ustalony z Wykonawcą.\nWymagania konieczne w stosunku do oferenta:\nWykształcenie wyższe pedagogiczne, psychologiczne (wymagane CV),\ncertyfikat terapeuty systemowego (potwierdzone odpowiednim dokumentem - kserokopia),\nudokumentowane doświadczenie w pracy z rodzinami – referencje, rekomendacje.\ndo dnia 24.08.2018 do godz. 12.00\nMiejski Ośrodek Pomocy Społecznej informuje iż złożonych ofert, które nie zostaną wybrane, nie odsyła do oferenta.


Dom, Elbląg Flisaków, AG02177 / ABC Nieruchomości Elbląg\nDom Sprzedaż, Elbląg ul. Flisaków\t, 949.000 zł\nElbląg ul. Flisaków\n949.000 zł 4.520 zł/m2\nDOM WOLNO STOJĄCY W ELBLĄGU Z TRZEMA ODRĘBNYMI MIESZKANIAMI\nOferujemy do sprzedaży wyjątkowy dom jednorodzinny wolnostojący.\nKażde piętro jest z osobnym wejściem do mieszkania, które ma ok 70 m2 z własną kuchnią, łazienką i balkonem – co daje możliwość zrobienia 3 mieszkań z osobnymi wejściami i jedną wspólną klatką schodową. Łączna pow. to 210 m2, dom posadowiony na działce o pow. 513 m2 znajdujący się w Elblągu, przy ul. Flisaków.\nDom po wcześniejszym generalnym remoncie od razu do zamieszkania. Ściany budynku w technologii dwuwarstwowej, budynek dodatkowo docieplony styropianem o grubości 20cm, bardzo tani w użytkowaniu. Elewacja wymaga pewnych prac wykończeniowych. Dach dwuspadowy kryty dachówką ceramiczną, orynnowanie i okna PCV. Drzwi wejściowe do budynku aluminiowe, antywłamaniowe oraz brama garażowa na pilota firmy Horman. Posesja w całości ogrodzona i zagospodarowana z wiatą grillową, teren posesji wyłożony kostką kamienną, nasadzenia z iglaków. Ogrodzenie posesji oraz balustrady wykonano z kutej stali. Brama wjazdowa przesuwana, furtka otwierana domofonem. Gaz i prąd wg nowych wymogów wyniesiony na zewnątrz. Budynek ogrzewany gazem, instalacja grzewcza wraz z kotłem gazowym kondensacyjnym po wymianie firmy Buderus ( niski koszt ogrzewania ok. 600 zł/m-c ). Dodatkowym atutem najwyższej kondygnacji jest kominek firmy Dovre z rozprowadzeniem po pomieszczeniach, którym można umilić sobie zimowe wieczory.\nPrzy zakupie domu należy uwzględnić wynagrodzenie dla biura nieruchomości w wysokości 1 %.\nJestem zainteresowany ofertą AG02177\nZobacz proszę interesującą ofertę nieruchomości: https://abcn.pl/pl/oferta/AG02177\nOferta: AG02177, Dom Sprzedaż, Elbląg ul. Flisaków, 949.000 zł\nIlość odwiedzin: 9942505