Forum.e-Masaz.pl :: Zobacz temat - Ciało, czyli pole walki. Zamiast mu rozkazywać, posłuchajmy\nForum.e-Masaz.pl Strona Główna » Forum zdrowotne, kosmetyczne. Spa & Wellness. Forum serwisu Spa.e-Masaz.pl » Artykuły o zdrowiu. Porady zdrowotne » Ciało, czyli pole walki. Zamiast mu rozkazywać, posłuchajmy Poprzedni temat «» Następny temat\nCiało, czyli pole walki. Zamiast mu rozkazywać, posłuchajmy\nWysłany: 2015-09-23, 20:15 Ciało, czyli pole walki. Zamiast mu rozkazywać, posłuchajmy\nCzasem ciało mówi zamiast umysłu, wytwarzając objaw, który świadczy o tym, jak rozgrywane są wewnątrzpsychiczne konflikty. Bezdechy, duszności często wiążą się z lękiem przed odrzuceniem, z poczuciem bycia niekochanym. Kłopoty z zatokami mogą świadczyć o powstrzymywaniu lęku - rozmowa z Agnieszką Iwaszkiewicz, psychoterapeutką.\nW domu rodziców była książka "Ciało zna odpowiedź". Gdy byłam dzieckiem, bardzo mnie ten tytuł frapował - jak to możliwe, że ciało wie lepiej niż głowa, skoro mówi się, że ta głowa taka mądra?\nJeśli na pytanie "co słychać?" odpowiadam, że wszystko dobrze, a jednocześnie zaciskam pięści, to powinnam się nad tą odpowiedzią zastanowić? Skoro ciało wie lepiej\nGdyby była pani u mnie na terapii, to pewnie bym panią o tę sprzeczność zapytała. Na pewno w porządku? Czy pani jest świadoma tego, co robi? Przez różne mimowolne gesty, miny niespójne z tym, co mówimy, ciało często próbuje nam pokazać, że w naszej nieświadomości jest coś, czego wolimy do siebie nie dopuszczać. Psychoterapeuta będzie nieustępliwy, ale poza gabinetem takie reakcje mogą zostać zbagatelizowane, na przykład: "Ja macham nogą za każdym razem, jak się z tobą pokłócę? No co ty! Ja tak po prostu mam - mój ojciec machał mogą, mój dziadek machał nogą". Koniec rozmowy.\nCo się może dziać, jeśli się jest "odciętym" od ciała?\nMyślę, że powody, dla których mimo wszystko tkwiła w tym związku, sprawiały, że sygnały z ciała interpretowała inaczej: "Może złego proszku używam?", "Za bardzo wystawiam się na słońce?", "Uczuliłam się na mleko?". Wszystko, byle nie myśl, że ta relacja mi szkodzi. Ale ciało, jak widać, znało odpowiedź.\nBardzo często. Najczęściej ci pacjenci najpierw trafiają do lekarza. Mają astmę, chorobę wrzodową żołądka, nadciśnienie, reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie jelita grubego, atopowe zapalenie skóry, nadczynność tarczycy. Te objawy to tzw. chicagowska siódemka - czołówka chorób psychosomatycznych. Bywa, że się leczą latami. Bezskutecznie. Ponieważ część tych przypadków nie ma somatycznego podłoża, tylko psychiczne, co oznacza, że taki pacjent potrzebuje także psychoterapii.\nNa przykład tego, że nie wolno mi się poczuć słabym. Muszę być zawsze silny, mieć wszystko pod kontrolą. Pacjenci z tego rodzaju konfliktem często cierpią na dolegliwości jelitowe - biegunki, bóle brzucha. Inny rodzaj konfliktu to niepozwalanie sobie na porażkę, na przegranie rywalizacji - tu też szwankuje brzuch. Bezdechy, duszności często wiążą się z lękiem przed odrzuceniem, z poczuciem bycia niekochanym. Kłopoty z zatokami mogą świadczyć o powstrzymywaniu lęku. Takie zależności widzę w swojej pracy terapeutycznej, ale doświadczenie innych terapeutów może być inne.\nMoże nam służyć "zamiast". Jedną ze zdolności psychicznych jest zdolność symbolizacji. To znaczy, że nie każdą emocję muszę zamienić na działanie w realu. Mogę ją sobie wyobrazić, wejść w dialog ze sobą, zatrzymać. Są ludzie, którzy tego nie potrafią i kiedy cierpią psychicznie, muszą sobie zadać fizyczny ból, żeby to cierpienie zneutralizować.\nKtoś, kto nie ma zdolności symbolizacji, gdy poczuje się odrzucony i beznadziejny, może na przykład uderzać głową o ścianę, by realnie poczuć, że jest aż tak beznadziejny, że się krzywdzi. Ale nie chodzi tylko o taką jawną autoagresję, w grę wchodzą też nadużywanie alkoholu, narkotyków czy ekstremalne wyczyny sportowe.\nBo kiedy jest taka presja na sukces, trudno jest sobie powiedzieć: "OK. Do szczytu brakuje mi 700 metrów, ale nie idę dalej. Boję się, słabnę, boli mnie, więc odpuszczam. I cokolwiek by inni mówili, ja się z tym czuję w porządku". Wtedy psychika rozwiązałaby ten konflikt. Natomiast jeśli tego nie robi, tylko pcha nas dalej: "Wchodź wyżej! Zrób to lepiej! Sprawniej!", to ciało może zaprotestować. I wtedy zaczynają się dziać z nim te różne rzeczy, o których mówiłyśmy.\nW kulturze sukcesu ważnymi narzędziami są kontrola i władza, więc "to ja będę decydować o tym, jak wyglądam". Ta kultura jest też kulturą oglądania i oceniania, a nasze ciało jest wystawione na pierwszy ogień. Jest forpocztą tego, jak zostanę odebrany. Wiele badań potwierdza, że osoby atrakcyjne fizyczne są uważane za szczęśliwsze, mądrzejsze, inteligentniejsze. Dziś bez przerwy oglądamy i oceniamy oraz jesteśmy oglądani i oceniani. Nowe technologie, takie jak internet, bardzo nam to ułatwiają.\nI chyba uzależniają nasze samopoczucie od opinii innych: "Dobre selfie sobie zrobiłam czy słabe?", "Ile lajków dostanę za to zdjęcie profilowe?". Facebook, Instagram, Tinder opierają się na przekazie wizualnym.\nNo właśnie. Do tej pory rozmawiałyśmy o tym, jak ciało przemawia zamiast umysłu, a teraz mówimy o tym, jak umysł przemawia przez ciało. I jedną z wiodących motywacji umysłu może być fantazja o tym, żeby być obiektem pożądania - niekoniecznie erotycznego, choć ono też odgrywa rolę - tylko w znaczeniu "bycia przyjętym". Żeby ktoś patrzył na mnie z zainteresowaniem, żeby chciał się do mnie zbliżyć. I to "chcenie" manifestuje się głównie przez ciało.\nProblem w tym, że nasze ciało jest czymś, co dostajemy. Ono ma jakiś genotyp, kształt, predyspozycje, na które nie mamy wpływu. W trakcie życia spotykają je różne rzeczy, na które też mamy ograniczony wpływ. Najpierw jest przytulane przez rodziców albo i nie. Potem obdarzane spojrzeniem pełnym aprobaty albo narcystycznym spojrzeniem, które mówi: "Masz być ładny dla mnie, żebym mógł się czuć z ciebie dumny".\nPóźniej, w okresie dojrzewania, przybiera różne kształty, które często budzą sprzeciw. Potem jest czas, gdy się wygląda w miarę dobrze, ale za to trzeba odpowiadać jakimś kulturowym wzorcom. Ciało kobiety na przykład przechodzi różne zmiany związane z ciążą, porodem, karmieniem albo kiedy jest poddawane leczeniu niepłodności. A potem się starzeje, traci sprawność, zaczyna chorować, czasem brzydnąć. I to jest kolejna rzecz poza naszą kontrolą.\nDam przykład. Reżyserka Urszula Antoniak w którymś z wywiadów, przy okazji rozmowy na temat filmu o transpłciowości, który ma kręcić, zwierzyła się, że odkąd stała się świadoma, miała poczucie, iż jej nos do niej nie pasuje. Kiedy dorosła, poszła go zoperować, ale od lekarki usłyszała: "Pani nos nie będzie ładniejszy po operacji". Antoniak wytłumaczyła jej: "Ale ja nie chcę, żeby był ładniejszy. Chcę, żeby był inny".\nŹródeł jest kilka, ale tym, które wydaje mi się znaczące, jest potrzeba panowania na ciałem. "Nie geny po rodzicach, nie dziura w brodzie po pradziadku. Zaprzeczę tej ciągłości. Odbiorę im władzę nad tym, jak wyglądam, i stworzę siebie na nowo. To mi da ulgę". Dzisiaj tę fantazję o stworzeniu siebie na nowo łatwiej zrealizować. Sprzyjają jej i kultura, i nowoczesne technologie kosmetyczne.\nNie trzeba od razu zmieniać kształtu nosa. Można sobie zrobić tatuaż, kolczyk albo nacięcia w skórze, i w ten sposób symbolicznie odzyskać ciało od jego pierwotnego właściciela, jakim mogliby być nasi rodzice czy przodkowie. Tatuaż od wieków jest formą zdobienia ciała, ale kiedyś zaznaczał przynależność społeczną czy informował o przejściu pewnego okresu rozwojowego. Dzisiaj przeszedł do mainstreamu. Tatuują się niemal wszyscy.\nAle "nikt nie będzie miał takiego tatuażu jak ja, w tym miejscu co ja". "Nikt nie będzie mną".\n"W spadku dostałem delikatną posturę, ale nabiorę masy mięśniowej i stanę się kimś innym".\nTo też. Alessandra Lemma, brytyjska psychoanalityczka, autorka książki "Pod skórą", w której opisuje znaczenie modyfikacji ciała, przywołuje przypadki pacjentów kierowanych do niej przez chirurgów, którzy odmawiali przeprowadzenia operacji kosmetycznej, bo uważali, że jest albo niepotrzebna, albo zbyt inwazyjna. Ale pacjenci i tak chcieli się zmieniać, bo potrzebowała tego ich psychika.\nNiech sobie to robi, tylko niech wie dlaczego. I nie chodzi mi o drobną korektę, która poprawi komuś samopoczucie. W takich sytuacjach jestem za, bo nie ma nic gorszego niż psychiczne poczucie niespójności. Ale jeśli ciało jest obiektem przemocy - jeśli tych operacji czy zabiegów jest coraz więcej, jeśli całe życie zaczyna być im podporządkowane - albo stan psychiczny jest nieustająco depresyjny, bo wciąż nie ma się tego ciała, które by się chciało mieć, to już bym się zastanawiała, jaka jest motywacja tego człowieka.\nPodobnie z ćwiczeniami fizycznymi czy z dietami. Jeśli motywacją jest zdrowie, jeśli daje to endorfiny i dobrze nastraja do życia, to niech skacze, pływa i loguje się na Endomondo. Ale jeśli ćwiczenia stają się sensem życia, jeśli myśli się obsesyjnie o tym, że jest się nikim, bo nie wygląda się jak guru fitnessu, jeśli podwaja się wysiłek mimo kontuzji, to dla mnie to przejaw autoagresji.\nWedług niej - wszystko. Będzie się lepiej czuć, będzie żyć jak jej rówieśniczki, spotykać się z mężczyznami. Poczuje się adekwatna.\nIndywidualnie, bo każdy ma inny motyw. Jeśli ktoś się uzależnił od modyfikacji ciała, to pracuje się jak z osobą uzależnioną. Jeśli to ciągłe powtarzanie pewnego rytuału, to pracuje się jak z pacjentem kompulsywnym. A jeśli te zabiegi rodzą depresję, to wtedy pracuje się jak z pacjentem depresyjnym.\nWe wszystkich przypadkach bada się wczesną relację z matką - bo to z nią jest się zwykle najintensywniej związanym cieleśnie, już w okresie ciąży. To dość istotny element w rozwoju poczucia własnej integralności, spójności i poczucia granic. Bardzo ważne jest też to, w jakim momencie życia jest pacjent.\nJeśli jest nastolatkiem, to nie można abstrahować od tego, że jego ciało się przeobraża. Nie każdy nastolatek sobie dobrze z tym radzi. To w tym wieku często się pojawia chęć odzyskania ciała dla siebie, poczucie sprawstwa. I poczucie integralności z ciałem. Stąd tunele w uszach, kolczyki, tatuaże. Z kolei u pacjentów starzejących się może chodzić o dopasowanie się, bycie takim jak inni.\nOd ludzi 60-, 70-letnich dzisiaj oczekuje się, że będą aktywni, sprawni, że będą pracowali i wyglądali na 50 lat, skoro 40-latki wyglądają na lat 30. Rozumiem to, ale z drugiej strony mam poczucie, że niby walczymy z ageizmem, ale on nam się gdzieś cały czas sączy tylnymi drzwiami.\nTylko że kiedyś ten lęk zagospodarowywała religia i sztywno wyznaczone role społeczne, a dzisiaj świat, przynajmniej ten zachodni, się laicyzuje, a ról do wypełnienia mamy wiele i wiele z nich jest bardzo atrakcyjnych. Współczesne kobiety często mówią: "Mogę się umówić z dziećmi, że będę pomagać im jako babcia raz w tygodniu od tej do tej godziny, ale w pozostałe dni mam swoje życie i swoje sprawy". Taka aktywność - dziś naturalna - realnie odracza myślenie o starości.\nDo tego żyjemy coraz dłużej, jesteśmy świadkami tego, jak wygląda naprawdę wiekowa starość. Kiedyś ludzie umierali w wieku 60-70 lat, dzisiaj dożywają 90. I ten widok często zaskakuje.\nTrwa też dyskusja na temat tego, na ile starzy ludzie są atrakcyjni dla młodszego pokolenia. Na ile są przekaźnikami wiedzy, doświadczenia? No więc raczej nie bardzo, bo współczesny świat zmienił się tak, że doświadczenie młodych jest niekompatybilne z doświadczeniem ludzi starych. I młodych niespecjalnie interesuje, co mają do powiedzenia ci drudzy. Już powiedzieli, jak to było w czasie wojny i kim jest wujek Stasiek. Wystarczy. Nikt też już się nie pali, żeby być nestorem albo nestorką rodu.\nTe różne konflikty dotyczące sensu życia czy naszej śmiertelności literatura opisuje od zarania dziejów, ale myślę, że dzisiaj poczucie dyskomfortu psychicznego nie rodzi myślenia: to się z tym będę zmagać - przy pomocy bliskiej osoby, literatury, sztuki czy nawet psychoterapii - tylko ja to poczucie natychmiast zlikwiduję przez konkretne działanie. A to działanie jest na wyciągnięcie ręki. Niedługo botoks będzie na NFZ (śmiech).\nForum.e-Masaz.pl Strona Główna » Forum zdrowotne, kosmetyczne. Spa & Wellness. Forum serwisu Spa.e-Masaz.pl » Artykuły o zdrowiu. Porady zdrowotne » Ciało, czyli pole walki. Zamiast mu rozkazywać, posłuchajmy


Samsung Galaxy S10 Lite przypomina o sobie, zdradzając pojemność baterii\nStrona główna > Newsy > Samsung Galaxy S10 Lite przypomina o sobie, zdradzając pojemność baterii\nKilka tygodni temu do Sieci przedostało się od groma informacji o tym, jakoby Samsung planował wydanie kolejnych wersji swoich flagowych smartfonów w ramach tegorocznych serii. Tak też mogliśmy pisać o Galaxy Note10 Lite i Galaxy S10 Lite. Jednak nazwa obu urządzeń może być dla niektórych mylna, bo zazwyczaj Lite przypisuje się wyraźnie słabszym urządzeniom, a według obecnych plotek na wydajność tych smartfonów nie będziemy narzekać. W takim razie, gdzie szukano oszczędności? Może w pojemności baterii? Ta właśnie została ujawniona dla Galaxy S10 Lite – oczywiście pośrednio.\nSamsung Galaxy S10 Lite certyfikowany w Brazylii – poznaliśmy pojemność baterii\nPośrednio, gdyż wciąż nie można zakładać, że Samsung wyda Galaxy S10 Lite, a nie zupełnie inny model, na przykład Galaxy A91. Niemniej zakładając, że wszystkie plotki się sprawdzą, to Galaxy S10 Lite będzie mógł pochwalić się baterią o pojemności 4370 mAh. Tak podaje Anatel, brazylijski urząd do certyfikowania urządzeń mobilnych, ale jest to wartość tzw. minimalna. Typowa, nominalna, czyli ta, która zazwyczaj podawana jest na pudełkach, zapewne wyniesie 4500 mAh. Nie zabraknie też szybkie ładowania (45 W), co ponownie budzi wątpliwości, dlaczego będzie to Galaxy S10 Lite.\nZobacz też: Yanosik pomógł Wam dostać się na groby naszych bliskich?\nPamiętajmy, że pozostałe podzespoły tego smartfona zapowiadają się naprawdę dobrze. Mamy otrzymać 6,7-calowy wyświetlacz Super AMOLED (FullHD+), który być może odzwierciedla pojęcie Lite, a w ramach aparatów ma pojawić się zestaw 48 MPx, 12 MPx i 5 MPx na plecach oraz 32 MPx na froncie. Te informacje na tym etapie niewiele nam mówią, gdyż już się niejednokrotnie przekonaliśmy, że jakość może być… różna. Co jeszcze wiemy na temat Galaxy S10 Lite? Poznaliśmy domniemane wersje kolorystyczne – biała, czarna i niebieska. To wszystko.


Włosy specjalnie na ślub – Fotograf ślubny\nWłosy specjalnie na ślub\nSuknia ślubna jest bez wątpienia najważniejszym elementem wizerunku panny młodej, jednak żadna kobieta nie zapomni również o takich elementach jak bukiet kwiatów, makijaż, odpowiednio przygotowane paznokcie oraz oczywiście fryzura. Znaczna większość kobiet zaczyna zapuszczać włosy na swój ślub w momencie, w którym ukochany mężczyzna decyduje się na oświadczyny. W Polsce okres narzeczeństwa trwa średnio jedenaście miesięcy, wobec czego włosy rzeczywiście mają bardzo dużo czasu, żeby urosnąć do odpowiedniej długości. Jeżeli fryzura jest nieadekwatna w stosunku do sukni, sylwetki bądź makijażu panny młodej całościowy jej obraz traci naprawdę wiele. Goście zwrócą uwagę nie tylko na kreację wybranki serca pana młodego, ale również na upięcie jej włosów –właśnie dlatego powinno ono być wdzięczne, ale dopracowane w najdrobniejszych szczegółach (nawet gdyby narzeczona musiała spędzić u fryzjera kilka godzin). W tej chwili największą popularnością w środowisku młodych mężatek cieszą się proste upięcia oraz tak zwany charakterystyczny nieład. Jednak do każdej twarzy będzie pasowało coś innego, wobec czego fryzjerki są zawsze przygotowane na zrobienie loków, wyprostowanie włosów, zrobienie mocnego koka (który nie zniszczy się w efekcie tańca na weselu) bądź tak zwanego półupięcia. Koniecznie należy zwrócić uwagę na długość oraz grubość szyi klientki, szerokość jej twarzy, długość, objętość oraz kolor jej włosów.


„Najlepsze zdjęcie to takie, którego nikt inny nie zrobi” – to motto siedzi mu w głowie za każdym razem, gdy trzyma w ręku aparat, a trzyma go nieprzerwanie od 13 lat. Swoje największe pasje – podróże, nurkowanie i sporty ekstremalne – zawsze łączy z fotografowaniem.\nZawodowo zajmuje się fotografowaniem, prowadzeniem warsztatów oraz szkoleń, a także organizowaniem wyjazdów fotograficznych.\nFotograf i filmowiec. Kocha soczyste kolory, ostrość i precyzję. W życiu realizuje się na wielu płaszczyznach. Na co dzień prowadzi szkolenia, fotografuje i filmuje. Szuka optymalnych rozwiązań, uwielbia nowoczesne technologie oraz kontakt z ludźmi, dla których wykonuje reportaże. W fotografii ceni dynamikę i różnorodność.\nPo pracy szczęśliwy tata i miłośnik rodzinnej atmosfery.\nTwierdzi, że najlepszą nauką jest praktyka, toteż nie wychodzi z domu bez aparatu. Szkoli od 2011, choć fotografem tytułuje się od 2016. Za swoje największe osiągnięcie uważa „Projekt 365” (tookapic.com/kazziz).\nCodzienne fotografowanie weszło mu w krew. Nienawidzi się pakować, lecz kocha podróże – szczególnie, jeśli w miejscu docelowym można znaleźć dobry asfalt pod longboard lub interesujące tematy do ujęcia w kadrze.\nArtysta charakterystyczny, znany przede wszystkim ze sztuki niezwykle wysublimowanego aktu. Laureat pierwszego i drugiego miejsca wysokoprestiżiowego konkursu Fotoerotica. Charyzmatyczny instruktor niezliczonych warsztatów i plenerów fotograficznych. Autor i współorganizator wielu wystaw fotograficznych, warsztatów i spotkań autorskich.\nFotograf i bloger. Na co dzień realizuje liczne sesje zdjęciowe – nie straszne mu kulinaria, wnętrza czy zdjęcia biznesowe. Jest autorem licznych poradników o fotografii, jak również jednej z największych w Polsce baz wideoporadników o postprodukcji zdjęć. Po pracy spełnia się w sesjach portretowych, kocha podróżować. Jest zakręcony na punkcie gadżetów technologicznych i uwielbia dobrą kuchnię.\nJako młody człowiek nigdy nie myślał, że zostanie fotografem. Pierwszy aparat kupił, by uwieczniać zwykłe chwile z własnego życia. Szybko jednak przerodziło się to w pasję, która trwa nieprzerwanie do dnia dzisiejszego. Fotograficzny samouk. Wyjątkowo upodobał sobie fotografie portretową. Na jego pracach często można zobaczyć, delikatność, kobiecość, naturalność, na którą kładzie duży nacisk.\nPoznań – 19.11.2019 – DZIEŃ OTWARTY – Cyfrowe.pl – Przemysław Jakubczyk – 11:00-18:00\nWrocław – 20.11.2019 – DZIEŃ OTWARTY – Notopstryk.pl – Przemysław Jakubczyk – 11:00-18:00\nWrocław – 21.11.2019 – WARSZTATY PORTRETOWE- Andrzej „Fetish” Frankowski – Studio Trzy Koty, ul. Szarotkowa 3, 51-252 Wrocław, w godzinach 13:00-18:00. Aby zapisać się na warsztaty należy w dniu poprzedzającym dzień warsztatów przyjść na dzień otwarty do sklepu 20.11.2019 Notopstryk Wrocław i odebrać voucher.\nKraków – 21.11.2019 – DZIEŃ OTWARTY – Foto-Plus – Sławomir Berski – 11:00-18:00\nBiałystok – 21.11.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Atrium Biała – Jacek Łabaj – 12:00-20:00\nKatowice – 22.11.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Galeria Katowicka – Sławomir Berski – 12:00-20:00\nOlsztyn – 22.11.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Galeria Warmińska – Jacek Łabaj – 12:00-20:00\nWarszawa – 23.11.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Arkadia – Sławomir Berski – 12:00-20:00\nGdańsk – 23.11.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Galeria Bałtycka – Jacek Łabaj – 12:00-20:00\nWarszawa – 26.11.2019 – DZIEŃ OTWARTY – Cyfrowe.pl – Galeria Land – Przemysław Jakubczyk – 11:00-18:00\nKraków – 26.11.2019 – WARSZTATY – Warsztaty fotografii sensualnej – prowadzący Stanisław Surman. Studio Station\nPlac Jana Nowaka Jeziorańskiego 3 Kraków w godzinach 17:00-20:00. Aby zapisać się na warsztaty należy w dniu 21.11.2019 w Fotoplus (ul. Studencka 6, 31-116 Kraków) odebrać zaproszenie.\nKatowice – 27.11.2019 – DZIEŃ OTWARTY – Cyfrowe.pl – Przemysław Jakubczyk – 11:00-18:00\nKonin – 27.11.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Galeria nad Jeziorem – Jacek Łabaj – 12:00-20:00\nRzeszów – 28.11.2019 – DZIEŃ OTWARTY – Fotopoker – Przemysław Jakubczyk – 11:00-18:00\nCzęstochowa – 29.11.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Galeria Jurajska – Sławomir Berski – 12:00-20:00\nWrocław – 29.11.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Magnolia Park – Jacek Łabaj – 12:00-20:00\nKatowice – 03.12.2019 – DZIEŃ OTWARTY – Foto-Plus – Sławomir Berski – 11:00-18:00\nSzczecin – 03.12.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CamFoto – Przemysław Jakubczyk – 11:00-18:00\nSzczecin – 04.12.2019 – WARSZTATY FOTOGRAFICZNE – Jakub Kaźmierczyk. Aby zapisać się na warsztaty należy w dniu poprzedzającym dzień warsztatów przyjść na dzień otwarty do sklepu 03.12.2019 – CamFoto Szczecin i odebrać voucher.\nKoszalin – 05.12.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Forum Koszalin – Przemysław Jakubczyk – 12:00-20:00\nGdańsk – 06.12.2019 – DZIEŃ OTWARTY – Cyfrowe.pl – Przemysław Jakubczyk – 11:00-18:00\nRzeszów – 06.12.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Galeria Rzeszów – Jacek Łabaj – 12:00-20:00\nCzeladź – 07.12.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – M1 – Sławomir Berski – 12:00-20:00\nKraków – 07.12.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Galeria Krakowska – Jacek Łabaj – 12:00-20:00\nZielona Góra – 09.12.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Auchan – Przemysław Jakubczyk – 12:00-20:00\nWrocław – 10.12.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Galeria Dominikańska – Sławomir Berski – 12:00-20:00\nGorzów Wielkopolski – 10.12.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – NoVa Park – Przemysław Jakubczyk – 12:00-20:00\nKatowice – 10.12.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Libero – Jacek Łabaj – 12:00-20:00\nBielsko-Biała – 12.12.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Sarni Stok – Sławomir Berski – 12:00-20:00\nŁódź – 12.12.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Galeria Łódzka – Przemysław Jakubczyk – 12:00-20:00\nBydgoszcz – 12.12.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Galeria Pomorska – Jacek Łabaj – 12:00-20:00\nPoznań – 14.12.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Posnania – Przemysław Jakubczyk – 12:00-20:00\nWarszawa – 14.12.2019 – DZIEŃ OTWARTY – CEWE Fotojoker – Galeria Młociny – Jacek Łabaj – 12:00-20:00\nPoznaj aparat E-M5 Mark III >>


4m wykopaliska brachiosaurus - najtańsze sklepy internetowe\nWyniki 1 - 9 z 9 znalezionych dla zapytania 4m wykopaliska brachiosaurus w 9 sklepach\nZestaw zawiera bryłę gipsu w której ukryte są kości dinozaura oraz narzędzia do prowadzenia wykopalisk. Po odnalezieniu i oczyszczeniu wszystkich kości można z nich złożyć cały szkielet. Goto... Pełen opis produktu '4M WYKOPALISKA BRACHIOSAURUS DINOZAURY 8+' »\nWięcej o 4M WYKOPALISKA BRACHIOSAURUS DINOZAURY 8+\nWięcej o 4m 4M Wykopaliska Brachiosaurus\nZestaw zawiera bryłę gipsu w której ukryte są kości dinozaura oraz narzędzia do prowadzenia wykopalisk. Po odnalezieniu i oczyszczeniu wszystkich kości można z nich złożyć cały szkielet. Goto... Pełen opis produktu '4M Wykopaliska Brachiosaurus' »\nWięcej o 4M Wykopaliska Brachiosaurus\nWięcej o 4M WYKOPALISKA BRACHIOSAURUS 3237 - NATYCHMIASTOWA WYSYŁKA !!\nZestaw zawiera bryłę gipsu w której ukryte są kości dinozaura oraz narzędzia do prowadzenia wykopalisk. Po odnalezieniu i oczyszczeniu wszystkich kości można z nich złożyć cały szkielet. Go... Pełen opis produktu '4m Wykopaliska Brachiosaurus' »\n4m wykopaliska - ofert: 138\nwykopaliska brachiosaurus - ofert: 23


Krótkie Spodenki Męskie Bermudy Success 7782 Jeansy <!- Statystyka Nokaut.pl>\n» Krótkie Spodenki Męskie Bermudy Success 7782 Jeansy\nKrótkie Spodenki Męskie Bermudy Success 7782 Jeansy\nKod produktu: Success 7782\nKrótkie spodenki bermudy dżinsowe\nKolor: niebieski "bleached used"\nDwie wpuszczane kieszenie na dłonie\nNa prawej nogawce naszywana kieszeń typu cargo\nZ tyłu dwie kieszenie typu cargo, kryte patką, zapinane na guzik\nZ dekoracyjnymi przetarciami i efektami sprania\nOkazja: Wypad na miasto, wakacyjne wyjazdy,\nMęskie spodenki, bermudy w stylu Vintage, z modnym efektem sprania i przetarciami.\nSpodnie wykonane według najnowszych trendów, przewidzianych na ten sezon. Efektowne naszywane kieszenie, dodają spodnią niepowtarzalnego wyglądu i dizajnerskiego stylu. Niezaprzeczalnym atutem tych spodni jest dodatkowa kieszeń umieszczona na prawej nogawce, która imituje naszytą na spodniach łatę. To prawdziwy HIT sezonu.\nKrótkie spodenki zawsze cieszyły się ogromnym powodzeniem w trakcie gorących dni i długich letnich wieczorów. Dzięki szortom nogi mają możliwość "oddychania", a podczas podmuchu wiatru można poczuć rozkoszny chłód, który rozprowadza się po całym ciele.\nBardzo lekkie i wygodne, idealne na co dzień jako element casualowego stroju, czyniąc go lekkim i dostosowanym do wysokich temperatur.\nNadają się na spacer, wypad z przyjaciółmi, doskonale spełniają rolę wakacyjnego stroju, wprowadzając nieco swobody, a przy tym zadając szyku.\nZapinane na zamek błyskawiczny i guzik. Z przodu posiadają dwie wpuszczane kieszenie na dłonie. Na prawym kolanie znajduje się kieszeń w stylu cargo, zasuwana na zamek błyskawiczny. Z tyłu znajdują się dwie kieszenie kryte patką i zapinaną na guzik. Doły nogawek z możliwością wywinięcia.


5 zasad codziennej pracy, które polecam edukatorom i animatorom…\nW artykule „Internet: 5 narzędzi online pomagających w codziennej pracy” Marlena Jałoszyńska prezentuje przydatne pomoce, które można łatwo i efektywnie wykorzystać w pracy. Przykłady podobnych narzędzi można oczywiście mnożyć, a podane propozycje potraktować jako inspirację do poszukiwania w sieci sposobów na lepszą organizację czasu pracy czy możliwości segregowania i przetwarzania niezbędnych zasobów. Jeśli bierzesz pod uwagę wielość, a czasami i różnorodność rzeczy, którymi zajmujesz się jako animator lub edukator – rozmaitych projektów, pracy z różnymi klasami, organizacji wycieczek, prowadzenia kół zainteresowań, własnej firmy, rozwoju osobistego (kolejność przykładów jest tu przypadkowa i nie tworzy żadnej hierarchii) – masz świadomość, że skuteczna samoorganizacja to podstawa przetrwania.\nJako animatorka wykorzystuję przeróżne narzędzia – papierowe kołonotatniki, kalendarze online, platformy internetowe do segregowania danych itd. Przede wszystkim jednak skupiam się na pięciu zasadach (przyznaję, próbuję je aplikować do mojej pracy z różnym skutkiem), które polecam również tobie:\n1. SZANUJĘ CZAS. SWÓJ I INNYCH\nNieważne, czy mam przy sobie papierowy kalendarz, czy kalendarz online, czy nadążam z wpisywaniem do niego wszystkich planów, czy też zapominam o wynotowaniu niektórych wydarzeń. Ważne, żeby nie przekroczyć pewnej granicy – nie wziąć na siebie zbyt wiele, a jeśli to się stanie, umieć powiedzieć o tym ludziom, z którymi pracuję, i umiejętnie scedować część zadań na innych po to, żeby zostały zrealizowane w umówionym czasie. Branie na siebie zbyt wielu spraw na raz to kłopot nie tylko dla ciebie, przede wszystkim – to zmora ludzi, z którymi pracujesz, których praca jest hamowana przez niewykonanie jakiegoś zadania na czas lub, co gorsza, którzy to zadanie muszą wykonać potem za ciebie.\nAle też: potrafię odpoczywać. I potrafię wyjść z pracy – także myślami. Frustracja spowodowana przepracowaniem, które sama / sam sobie fundujesz, może obniżyć twoją wydajność w pracy i poza pracą (jeśli już zaczniesz z niej wychodzić…), popsuć nastrój, wpłynąć negatywnie na relacje ze współpracownikami, z bliskimi, a ostatecznie doprowadzić cię do wypalenia zawodowego i poczucia klęski.\n2. DZIELĘ SIĘ SWOIMI UMIEJĘTNOŚCIAMI I KORZYSTAM Z UMIEJĘTNOŚCI INNYCH\nZnam swoje mocne i słabe strony, wiem, co lubię, a czego nie znoszę. Wiem też, co mnie pasjonuje i czego chciałabym się nauczyć. I komunikuję innym otwarcie, jakie mam umiejętności, a jakie potrzeby. Tego samego wymagam od ludzi, którzy ze mną pracują. Dzięki temu oszczędzam czas i energię, kiedy przykładowo powinnam edytować zdjęcie. Byłoby to dla mnie żmudne i czasochłonne zajęcie (mimo że mam dostęp do prostych narzędzi, o których wspomina Marlena), zgłaszam więc taką potrzebę koleżance z zajmującej się obróbką zdjęć. Dla niej to czysta przyjemność. Ale jeśli bardzo zależy mi, żeby nauczyć się operowania jakimś narzędziem czy pracy nad jakimś konkretnym zadaniem, również informuję o tym ludzi, z którymi współpracuję. I biorę się za to zadanie, mając świadomość – swoją i zespołu – że będę się tego dopiero uczyć. Nawet jeśli ktoś inny ma ku temu lepsze predyspozycje (na takie sytuacje możemy sobie pozwolić zwykle wtedy, gdy nie działamy pod presją czasu).\nDzielę się swoją wiedzą, zasobami, doświadczeniami i inspiracjami. Dzięki rozmaitym platformom (dwie wymienia Marlena) mogę udostępniać materiały, z których korzystam, kiedykolwiek i gdziekolwiek jestem, o ile tylko mam dostęp do sieci. Uważam, że udostępnianie tych danych innym wpływa rozwijająco na wspólnie realizowane działania. Nie działam w próżni.\n3. TRAKTUJĘ UCZESTNIKÓW MOICH DZIAŁAŃ JAKO ICH WSPÓŁTWÓRCÓW\nRównież z uczestnikami projektów i akcji, które realizuję, wymieniam się pomysłami, inspiracjami i wiedzą. Wspólnie decydujemy, z czego i w jaki sposób skorzystamy. Możemy przynieść na spotkanie ulubione utwory muzyczne i ich wysłuchać, możemy wrzucić muzykę na wspólny dysk Google i przez tę platformę zadecydować, który kawałek przyda nam się do konkretnych działań. Ktoś chce i potrafi nagrać krótki film o naszych działaniach, ktoś inny go zmontuje. Jeśli pracujemy nad scenariuszem jakiegoś wydarzenia, robimy to wspólnie. Decydujemy, kto za co będzie odpowiedzialny, jakie zadania będzie mieć do wykonania. Inspirujemy się wzajemnie. Nie bacząc na to, czy ktoś ma lat pięć, trzydzieści, czy może zbliża się do osiemdziesiątki.\nMożemy robić to za pomocą narzędzi online oraz podczas bezpośrednich spotkań. To nasz wspólny wybór.\n4. NIE BOJĘ SIĘ NOWYCH MOŻLIWOŚCI\nDzieciaki, z którymi pracuję, nieustannie „snapują”. Nie mam Snapchata, nie potrzebuję, ale dlaczego nie miałabym spróbować i dowiedzieć się, dlaczego „snapy” są tak ważne dla moich dzieciaków? Albo: moja znajoma od zawsze opracowywała z dziećmi przedstawienia teatralne, korzystając z przygotowanych wcześniej scenariuszy, tymczasem w dzieciach drzemie ogromny potencjał do improwizacji. Któregoś dnia znajoma w końcu się przełamała, nie wzięła ze sobą scenariusza i postanowiła pracować na improwizowanym materiale. Dziś scenariusze tworzy razem z dzieciakami, raczej jako zapis wykonanej pracy warsztatowej niż gotowiec do postawienia na scenie.\nNawet jeśli uważasz, że narzędzia online proponowane przez Marlenę nie są dla ciebie, bo lepiej się czujesz wśród analogowych propozycji – jeżeli widzisz obszar, w którym mogłyby ci się przydać, i masz możliwość, żeby je wypróbować, po prostu to zrób.\n5. STARAM SIĘ BYĆ W ZGODZIE ZE SOBĄ\nŚwiat pędzi do przodu. Pojawiają się coraz nowsze narzędzia i aplikacje, spektrum możliwych działań w sieci jest ogromne. Mogę wykorzystywać te propozycje w swojej pracy z dziećmi. Ale też – nie muszę tego robić. Nikt nie może i nie powinien zmuszać mnie do tego, żebym założyła konto na Instagramie, jeśli tego nie chcę. Proste, prawda?


Ziarenko maku: Letnie, miejskie lenistwo.\nZacznę nie od lenia, tylko od bakcyla, którego złapałam pod koniec karnawału. Zawsze lubiłam chodzić, zdawało mi się, że robię dalekie trasy, taka jestem dzielna i ho, ho. Tymczasem po zainstalowaniu Endomonda okazało się, że te trasy wcale nie takie dalekie, kilka marnych kilometrów i czasu to dużo zajmuje, więc się zawzięłam i od tego czasu przeszłam 878 kilometrów, czasu niestety nie skracając, ciągle mam wrażenie, że za wolno chodzę. Postanowiłam w czasie wakacji dociągnąć do tysiąca.\nNie zawsze liczę, jak idę do sklepu, czy po dziecko do przedszkola. To tyle przydługiego wstępu. Dzieci wyjechały, planowałam dalsze wypady, tymczasem nasiliła się paskudna dolegliwość, czyli ból stóp, bo letnie buty mają zbyt cienką podeszwę. Do tego upał albo deszcz i upchnięty w kacie leń wypełzł i zaczyna ofensywę. Opóźnia poranny rozruch, namawia do popołudniowej drzemki, podsuwa różne pomysły To chyba jego sprawka, że do muzeum ubrałam buty na obcasie (czasem chce się lepiej wyglądać) i skutki odczułam już wczoraj po południu.\nŻal mi się zrobiło pogody, poszłam na spacer, ale nogi mnie szybko rozbolały. Dzisiaj to samo, więc na raty sobie szłam, a leń i próżność śmiały się w kułak.\nNajpierw postępy robót. Nowa linia kolejowa na ukończeniu.\nNa tyłach ulic Podgórza można jeszcze przemknąć wśród zieleni i prawie ciszy.\nPod mostem na Wiśle taki napis.\nNa bulwarach zrobili plażę,\nAle dawne tereny wojskowe i działki już zabudowane.\nDzisiaj plaża prawie pusta, bo chmury i chłodny wiatr.\nPosiedzieć, można, kawkę wypić,\nleń zarządził odpoczynek, zjem lody na różowej ławce-huśtawce.\nZ tych chmurek pokropił deszczyk, ale zanim wygrzebałam parasol, przestał.\nPo drugiej stronie też budują, kiedyś rosły tu drzewa i chaszcze i stała pogłębiarka, którą uwielbiał obserwować mój wnuk.\nKiedyś była to dzielnica przemysłowa, potem zakłady Zieleniewskiego upadły, w miejscu bloków była łąka i krzewy, zbierałam tu kwiatki.\nZ fabryki zostały ruiny, obok już zaczynają wykopy pod nowe blokowisko.\nNastępne marne resztki dużego skweru między budynkiem sądu a ruchliwą ulicą.\nŁadne, owszem i pomysłowe, ale to 1/3 dawnego obszaru.\nDoszłam z podgórza do Ronda Mogilskiego, niedaleko (niecałe 5 km) a jednak czas mijał, nogi też już bolały, zrobiło się duszno, poddałam się. W tramwaju klimatyzacja, miejsce nawet było, rozsiadłam się i ....dojechałam do połowy drogi. Coś się chyba popsuło, bo stanęły i nie zapowiadało się na szybkie ruszenie. Jak zmarzłam, wysiadłam, na szczęście po 500 metrach powolnego spaceru, mogłam znów jechać bo ruszyły.\nTak sobie dzisiaj leniuchowałam, okna nie umyłam zamierzonej roboty nie zrobiłam, znów dzień może nie stracony, ale też mógłby być bardziej satysfakcjonujący.\nMaria Nowicka 28 lipca 2017 23:46\nPróbuje od kilku dni zmobilizować się do jakieś roboty i tylko czuję jak czas przecieka mi przez palce, a z chodzeniem ostatnio to już w ogóle dno...\nNo ale przecież nie damy się Ewo, to tylko takie tam chwilowe! :)\newa2 29 lipca 2017 00:07\nMam nadzieję. Może mi się uda jutro ruszyć. Tylko te stopy, w adidasach lepiej, ale zbyt gorąco.\ndora 29 lipca 2017 08:30\nEwo, kup lepsze sandały,sportowe ,wygodne i będziesz śmigać a stopy poczują ulgę.\nI ja poczynię zdjęcia po powrocie,takie ku pamięci,bo zmienia się nasze miasto, powstaje rondo w głównym punkcie miasta, warto uwiecznić. Muszę też wreszcie stworzyć katalog poświęcony wyłącznie moim miejskim spacerom.\newa2 29 lipca 2017 19:54\nJuż dojrzałam do kupienia takich, tylko poczekam na przeceny. Już się zaczynają, a takie sandały tanie nie są i na moje stopy mało które pasują.\nKoniecznie uwieczniaj, bo zmiany są duże, w pięknym mieście przecież mieszkasz.\ndora 31 lipca 2017 09:58\nWiem,wiem i rozumiem,też mnie zawsze kieszeń boli, już mierzyłam różne takie co wydawały się być cudownymi dla moich stóp,jednak po zmierzeniu okazywało się,że to nie to,tak wiec nie jest łatwo dobrać odpowiedni fason. Powodzenia zatem!\newa2 31 lipca 2017 14:14\nAnonimowy 29 lipca 2017 08:31\nŁadne mi lenistwo. Niebawem obejdziesz ziemię. I to jest lenistwo? A tak na marginesie -wiadomo, że dla piechura najważniejsze są buty. Szerokiej drogi...z\newa2 29 lipca 2017 19:55\nDziękuję. Ziemi obejść nie zdołam, ale jeszcze co nieco przejdę.\nOlga Jawor 29 lipca 2017 08:40\nCoraz częściej myslę, że pan Leń to nie nasz wróg a sprzymierzeniec.Bo niedobrze jest porywac siez motyka na słońce, niedobrze przeciążać. Trzeba umieć zachowac umiar dla własnego dobra a pan Len w tym pomaga. A leniuchując ciałem nie zwalniamy przecież od pracy umysłu. W nim zawsze jakieś myśli, marzenia, plany, wspomnienia, smutki, radości, tęsknoty i westchnienia. Czasem i umysłowi przydałby sie pan Leń, ale ten, jak na złosć trzyma sie z dala!:-))\newa2 29 lipca 2017 19:57\nMój leń i na umysł paść potrafi, na szczęście niezbyt często.\nŚwiat według Basi 29 lipca 2017 10:58\nUwielbiam spacery ale długie trasy to nie moja bajka\newa2 29 lipca 2017 20:05\nWitaj. Krótkie spacery też dobre.\nGrażyna 29 lipca 2017 22:16\nZazdroszczę Ci spacerów. Ja tu nie za bardzo mam gdzie chodzić. Pobocza przy drodze to niezbyt miłe i bezpieczne miejsce. Na pola już wyjeżdżają kombajny, to też odpada.\nZa to mam rozrywkę innego typu: wiązałyśmy dziś kłosy, żeby schły do wieńca dożynkowego. Bardzo wyraźnie czuję ręce i kręgosłup.:))) Teraz było lepiej, ale w ubiegłym roku miałam na palcach pęcherze od sznurka.:))) Ale to sympatyczne spotkania, sporo osób, śmiechu, rozmów o wszystkim, wymiana doświadczeń przepisów i inne takie.:)))\newa2 29 lipca 2017 23:11\nJak się chce, zawsze się coś znajdzie. Zdarzyło mi się kiedyś wiązać snopki na polu, odbierać zwiezione w stodole. Upał był i miastowa panna nie chciała bluzki z długimi rękawami. Chyba wiesz jak wyglądały potem moje ręce. Zawsze mi się wydawało, że na wsi jest gdzie chodzić.\nPatrycja P. 30 lipca 2017 20:50\nMiły spacer i z przyjemnością obejrzałam zdjęcia. Życzę zdrowia w takim razie! Pozdrawiam!\newa2 30 lipca 2017 21:20\nDziękuję, już dzisiaj nogi niosły.\nHana 31 lipca 2017 09:21\nMus zainwestować w dobre buty, nie ma wyjścia. A dobre buty posłużą Ci parę lat. Swego czasu chodziłam dużo, teraz noga po kontuzji nie pozwala mi na wiele. Nawet chodzenie za kosiarką nie robi jej za dobrze.\newa2 31 lipca 2017 09:28\nNa nogę trzeba uważać, nie wiem czy nie za wcześnie troszkę ją forsujesz. Do butów dojrzałam, jeszcze tylko wyprawa do sklepu...brrr, nie lubię.\ngrazyna 31 lipca 2017 17:39\nLen dzisiaj mna wladfa, za goraco wiec bez wyrzutow sumienia mozna zalegiwac na kanapie. Mysle Ze olga ma racje , nie nalezy przesadzac nawet w sportach. Fajne spacery robisz, bo porownujesz przed i po. A t6e ponad 800km to godne sa podziwu.\newa2 31 lipca 2017 18:10\nJuż jest 903. Upał jednak obezwładnia, dlatego dzisiaj tylko 6 i to wolnym kroczkiem. Ostatecznie w Legię Cudzoziemską bawić się nie muszę.


Polski architekt zaprojektował dom, który zamienia się w fortecę – Gadżet Codzienny\nChyba nie ma nic odkrywczego w stwierdzeniu, że żyjemy w niebezpiecznych czasach. Niektórzy boją się wojen, zamachów czy katastrof. Może się pewnie na to wszystko jakoś przygotować, ale może lepiej od razu zamienić swój dom w twierdzę – i to dosłownie? Taki pomysł ma pracownia architektoniczna KWK Promes Robert Konieczny z Katowic.\nW „bezpiecznym” trybie dom-forteca wygląda jak zwyczajna, choć luksusowa willa w nowoczesnym, minimalistycznym stylu.\nJednak można zasłonić okna…\nI podnieść wejście do domu, niczym w średniowiecznym zamku..\nTak powstaje prawdziwa forteca.\nKtóra w każdej chwili znów może się zamienić w willę. Sprytne, prawda?\nTutaj film o domu-fortecy, więcej informacji można też oczywiście znaleźć na stronie pracowni.\nW kategorii DomTagi Architektura, Dom, Forteca\nWstecz Dlaczego wirtualny kokpit Audi jest bezkonkurencyjny\nDalej W 1,5 sekundy do setki. Oto najszybszy Go-Kart świata\nJeden komentrz “Polski architekt zaprojektował dom, który zamienia się w fortecę”\nCzerwiec 23, 2017 o 2:00 pm\nBardzo imponujący pomysł i godny pozazdroszczenia, są jednak 2 małe ale:\n– budulec przegród, w brew pozorom do sforsowania. Izolacja cieplna jest bardzo fajna, ale w praktyce to tylko wygląda na „fortecę”, bo ujawnienie w jaki sposób jest to skonstruowane już niweczy plany reklamowania tego jako „zamku z fosą nie do przebycia”\n– cały system oparty jest na energii elektrycznej. Co jeśli tego prądu braknie, albo w razie innej awarii? Oczywiście pojawia się prosta odpowiedź – zapasowe źródło energii, jednak w razie kłopotów z całą mechaniką, która jest poukrywana w ścianach będzie dopiero problem.


Wzloty i upadki rynku stali / Evek\nWzloty i upadki rynku stali\nW ostatnich latach sytuacja na rynku stali nie można nazwać zbyt stabilna. Ten segment rynku jest motania z niezwykłą regularnością. Na przykład producenci USA nadal rosła cena spot płyt walcowanych na gorąco. I tendencja ta towarzyszy zwiększone koszty złomu i dłuższych terminów dostarczenia materiałów do konsumentów. Teraz średnia cena tych półproduktów waha się od ośmiuset do ośmiu dwadzieścia dolarów. Z kolei japońscy producenci nie będą nadążać z Amerykanami, a wzrost kosztów półfabrykatów i wyrobów walcowanych ze stali nierdzewnej o różnych klasach. Obecnie ekwiwalent pieniężny jednej tony wyrobów ze stali nierdzewnej osiągnął już dwadzieścia tysięcy japońskich jenów. Nawiasem mówiąc, takie jak wyroby walcowane ferrytowe już przekroczył granicę cenową pięć tysięcy jenów. Powodem wszystko, co się dzieje, był wzrost cen niklu i fehroma. Po tym wszystkim, materiały te są podstawowymi składnikami produkcji stali nierdzewnej. W związku z tym, wzrost ceny takich składników, które mogą być widoczne na końcowy koszt produktu końcowego. Ponadto sytuacja napędzany spadek oficjalnego kursu krajowej waluty japońskiej.\nNie daleko w tyle za ogólnym wzrostem cen i produktów stalowych z Ameryki. Wzrost jej równowartości pieniężnej w lutym tego roku osiągnęła rekordowy poziom. Najpopularniejsze produkty tego typu w dzisiejszym świecie są walcowane półprodukty, blacha cienka i produkcję arkuszy. Średnio cena jest zwiększona od jedenastu do pięćdziesięciu dwóch procent, w zależności od rodzaju produktu. Bezprecedensowy wzrost obserwuje się w produkcji walcówki, ze względu na jego wzrost kosztów przekroczyła osiemdziesiąt procent zeszłorocznych wartości. Nie należy również przekazać swoje pozycje, wzmocnione pręty, blachy ze specjalną antykorozyjną powłoką ochronną, ocynkowana półwyrobów i stopów specjalnych dla przemysłu rafineryjnego. Pomimo wzrostu kosztów produkcji, import USA wzrosły nieznacznie. W ciągu pierwszych miesięcy tego roku wzrost ten wyniósł około jednego procenta. Droga jest obecnie zapotrzebowanie na stal i wysokiej jakości stal rośnie. Dla wielu branżach polegać na takim odpornego i trwałego materiału w swoich działaniach.


Remont i opłata rachunków, czyli na co Polacy zaciągają pożyczki : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Finanse osobiste Remont i opłata rachunków, czyli na co Polacy zaciągają pożyczki\n5.02.2018 10:34| Autor: AB, aleBank.pl\nWśród osób, które w ciągu ostatnich dwóch lat wzięły pożyczkę do 10 tys. zł, wzrosła liczba respondentów pożyczających na remont czy odświeżenie mieszkania. W ostatniej edycji badania pod koniec 2017 r. na ten cel wskazało 41% ankietowanych, wynika z badań przeprowadzonych przez Ipsos dla Wonga. To blisko o 10 pkt proc. więcej niż w analogicznym czasie 2016 r.\n40 proc. Polaków wzięło pożyczkę na remont w ciągu ostatnich 2 lat - wynika z badania #Wonga\n"W tej grupie niemal co trzeci badany wskazywał, że pożyczał pieniądze na wyremontowanie części mieszkania - z kolei 22% odpowiedziało, że potrzebowało funduszy na dokończenie remontu" - czytamy w komunikacie.Z dodatkowego finansowania chętnie korzystamy także w przypadku niespodziewanych sytuacji takich jak naprawa lub wymiana niezbędnego sprzętu domowego. Ten cel wskazało 24% respondentów. Badania pokazują, że nadal nie wszyscy dysponujemy oszczędnościami, które mogą przydać się w awaryjnej sytuacji.\nCoraz mniej pożyczek na gadżety\n"Porównując dane rok do roku możemy zauważyć, że zmniejszyła się liczba pożyczających pieniądze na zakup środka transportu. W 2017 r. na ten cel dodatkowe zobowiązanie zaciągnęło 21% badanych - o 5 pkt proc. mniej niż w 2016 r. Chętnie pożyczamy także na organizacje świąt czy imprez - z tej okazji z pożyczki skorzystało 19% badanych. Niewiele mniej, bo 18% potrzebowało także dodatkowych funduszy na inne przyjemności, np. wyjazd wakacyjny" - czytamy dalej.Coraz mniej badanych (18% w 2017 r. w porównaniu do 23% w 2016 r.) wnioskuje o pożyczkę na zakup gadżetów elektronicznych - tabletu, laptopa, telewizora czy telefonu komórkowego.\nPolacy nie planują wydatków długoterminowych\n"Nadal duża część z nas pożycza pieniądze na spłatę rachunków za prąd, gaz, szkołę czy ubezpieczenie samochodu. Aż 16% respondentów wskazuje, że do tego potrzebne im dodatkowe finansowanie. Natomiast 14% Polaków odpowiedziało, że zadłuża się, aby spłacić wcześniejsze zobowiązanie. Taki sam odsetek badanych wskazał, że musi się zadłużać, bo nie ma pieniędzy na codzienne wydatki" - czytamy.Jak pokazuje badanie Wonga, mamy problem z efektywnym zarządzaniem swoim budżetem i nie planujemy wydatków długoterminowych. Co dziesiąty z nas zaciągnął pożyczkę, aby udźwignąć także sezonowe koszty, takie jak zakup wyprawki szkolnej czy ubrań.W 2017 r. klienci Wonga chętnie wnioskowali o finansowanie za pomocą smartfona - co najmniej raz o produkt w ten sposób aplikowało 61% konsumentów. Częściej też sięgali po pożyczki ratalne - stanowiły one 44% wszystkich produktów (w 2016 r. było to 37%) w Wonga. Średni czas pożyczki ratalnej w 2017 r. wyniósł 267 dni, a jej średnia wysokość - 2 057 zł.\nWyższe dochody zaciągających pożyczki\n- Systematycznie zwiększamy wielkość oferowanych pożyczek, a także czas ich trwania. Obecnie testujemy pożyczkę dla powracających klientów w wysokości 20 tys. zł na 60 miesięcy. Na koniec roku pożyczki ratalne stanowiły już 92% aktywnego portfela firmy (w zł). W ubiegłym roku nie tylko zmienialiśmy naszą ofertę, ale także ceny pożyczek. Najlepszym klientom proponujemy ceny pożyczek niższe lub porównywalne do ofert banków - powiedział prezes Wonga w Polsce Marcin Borowiecki.Z danych firmy za 2017 r. wynika, że odbiorcy usług firmy to przeważnie mężczyźni, 73% stanowiły osoby w wieku 25+, przy czym średni wiek pożyczkobiorcy wynosił 34 lata. Wszyscy mają rachunek bankowy i telefon komórkowy oraz dostęp do internetu. Większość cieszy się też dobrą historią kredytową. 63% klientów to single, jedynie 6% konsumentów wskazało, że ma na utrzymaniu co najmniej trzy osoby. Co czwarty mógł się pochwalić wykształceniem wyższym."Przeciętne dochody klienta Wonga wynosiły średnio 4 046 zł i były wyższe o blisko 300 zł niż w 2016 r. Dodatkowo, niemal co trzeci pożyczkobiorca deklarował, że zarabia powyżej 3 tys. zł netto" - podsumowano.\nPrzeczytaj więcej na ten temat: Firmy pożyczkoweIpsosPożyczka gotówkowaPożyczkiRemontWonga.com


Aukcja Sztuki na Papierze w Fineart's Domu Aukcyjnym - Wiadomości - Art Imperium - portal kulturalny\nDodano: 7 lat temu\tCzytane: 3519\nFineart's Dom Aukcyjny przygotował dla swoich klientów Aukcję Sztuki na Papierze, która rozpocznie się 6 marca o godz.19.00, a zakończy się 8 marca o godz. 21.00. Katalog aukcyjny zawiera wyselekcjonowany zbiór prac na papierze młodych, zdolnych artystów tj. Robert Kuta, Katarzyna Matylda Kręcicka, Natalia Tarnawa czy fotograf Jarosław Jarema. Wśród nich są kolaże, rysunki, linoryty, sitodruki oraz odbitki fotograficzne. Papier to coraz bardziej doceniane medium na rynku sztuki.\nLicytacja będzie prowadzona w trybie On-Line. Rosnąca liczba transakcji zawieranych za pośrednictwem sieci sprawia, że sprzedaż internetowa jest obecnie najdynamiczniej rozwijającym się segmentem światowego rynku sztuki. Już prawie połowa transakcji jest dokonywana za pośrednictwem sieci. Zagranicą zdążył się już pojawić szereg przedsięwzięć skoncentrowanych na tym obszarze. Zauważają go również najpoważniejsi gracze, tacy jak Sotheby's (podjęło współpracę z eBay) i Christie's (rozwija własny system sprzedaży internetowej). Prognozuje się, że w ciągu najbliższych czterech lat światowy rynek sztuki sprzedawanej online będzie się rozwijał w tempie 19% rocznie, a jego wartość wzrośnie z 1,57 mld do 3,76 mld dolarów w 2018 r.\nAukcja odbędzie się pod adresem : http://www.fineartsah.com/aukcje. Tam znajdą Państwo również wszelkie informacje oraz katalog aukcyjny. Serdecznie zapraszamy.\nAgnieszka Giera, Sunstroke, ołówek, grafit, pastele olejne, akryl i kolaż na papierze, 29,7 x 42, 2011 r.\nJanusz Kucharski, Kod zapisu II Technika własna - karta żakardowa, akryl, ołówek, pastel, pisak, 100x70, 2009 r.\nRafał Rola, Digital art, wydruk na papierze fotograficznym o gramaturze 290 g/m2 naklejony na usztywniające PCV o grubości 3 mm, 60x95, 2013 r.\nJarosław Jarema, Bez tytułu, odbitka srebrowa, papier barytowy, 30x30.\nPaweł Rogalski, Akt I Sitodruk, 100x70, 2013 r.\nŹródło: Fineart's Dom Aukcyjny


Sny o sławie - 5 Kilo Kultury\nStrona główna » Kultura i sztuka » Sny o sławie\n24 stycznia, 2015 19 kwietnia, 2021 5kilokultury Brak komentarzy Birdman, Marcin Sarna\nNajnowszy film Alejandro Gonzáleza Iñárritu to popis Michaela Keatona, który w roli Riggana Thomsona – zapomnianego idola tłumów, usiłującego powrócić do aktorskiej pierwszej ligi – odtwarza ścieżkę swojej kariery. Jednak Birdman pozostanie w pamięci widzów przede wszystkim za sprawą niezwykle precyzyjnej realizacji, sprawiającej wrażenie całkowitej rezygnacji z montażu.\nPodobieństwo do prawdziwych zdarzeń jest u Iñárritu jak najbardziej zamierzone: tak jak Keaton na długi czas pozostał w szufladce z napisem Batman, tak i jego bohater spadł z aktorskiego piedestału po zakończeniu przynoszącego złote jaja kontraktu na rolę tytułowego człowieka-ptaka. Po latach postanawia spróbować swoich sił jako reżyser teatralny, adaptując zbiór opowiadań Raymonda Carvera. Jest to jednak gest desperacki – Riggan w głębi serca nie może pogodzić się z utratą swojego statusu, mając przy tym świadomość, że powrót do roli superbohatera byłby przyznaniem się do porażki. Do tego aktor zdaje się nie zauważać, że w tle jego egzystencjalnych rozterek rozgrywa się prawdziwe życie – była żona wysyła sygnały sugerujące chęć pojednania, a aktualna partnerka informuje go o prawdopodobnej ciąży. Z kolei jego córka Sam (Emma Stone) ma żal, że ojciec nie był obecny przy jej dorastaniu, z czego zwierza się największej gwieździe planowanego przedstawienia, Mike’owi (Edward Norton). Taka mozaika postaci i relacji między nimi nie jest u Iñárritu niczym nowym, ale meksykańskiemu reżyserowi ponownie zabrakło pomysłowości i delikatności, którymi wykazał się np. Paul Thomas Anderson w Magnolii. Tam sentymentalne przekonanie o tym, że wszystko jest ze sobą połączone, zostało przełamane sceną wspólnego śpiewu – jedną z najbardziej kiczowatych, ale i najpiękniejszych w historii kina. W Birdmanie wszystko odbywa się śmiertelnie serio, na wysokich emocjonalnych nutach, bez półcieni czy chwil zawahania.\nSekret Birdmana tkwi jednak zupełnie gdzie indziej – co nie przesłania oczywiście wad filmu, ale powoduje, że giną one pod ciężarem precyzyjnej i na swój sposób wywrotowej formy. Otóż meksykański reżyser neguje podstawową zasadę gramatyki filmowej, jaką jest stosowanie montażu. Całość sprawia więc wrażenie jednego długiego ujęcia, co bynajmniej nie oznacza zachowania zasady jedności czasu, a przynajmniej nie w ścisłym znaczeniu tego pojęcia. Brak widocznych cięć nie przeszkadza Iñárritu w konsekwentnym stosowaniu elips i budowaniu fabuły rozpisanej na wielodniowe przygotowania do premiery spektaklu. Jest on oczywiście świadom, że nie sposób uciec od pewnych przyzwyczajeń, ograniczeń technicznych, czy wręcz działania ludzkiego umysłu, który dzieli na małe porcje wszelkie docierające do niego bodźce wizualne: filmu nie nakręcono rzecz jasna w jednym ujęciu, a miejsca faktycznych cięć nie zawsze są nawet zamaskowane – w kilku momentach skorzystano chociażby z techniki timelapse, ukazującej w przyspieszeniu upływ czasu. Również widz, przyzwyczajony do odbioru filmu podzielonego na fragmenty, siłą rzeczy dorabia sobie nieistniejące, fantomowe cięcia, by zorganizować i jakoś skatalogować oglądane wydarzenia.\nMimo wszystko eksperyment przynosi pożądany efekt. Iluzja jednego, nieprzerwanego ujęcia, nawet jeśli niedoskonała, to nie pozostawia miejsca na pracę, jaką wykonuje odbiorca podczas oglądania konwencjonalnego filmu, a więc zrekonstruowanie fabuły w oparciu o jej fragmenty oglądane na ekranie. W efekcie świat przedstawiony zdaje się składać wyłącznie z sytuacji ukazanych przez reżysera, a bohaterowie stają się bezwolnymi marionetkami w jego rękach, uruchamianymi jedynie w ściśle określonych momentach. Z jednej strony przywraca to pełnię władzy nad spektaklem samemu twórcy, ale z drugiej powoduje, że Birdman rządzi się logiką zbliżoną do snu: osoba śniąca niby doskonale wie, jakie zasady panują w tym świecie, ale obserwuje go tylko z własnego punktu widzenia, niezdolna do empatii czy kompleksowego spojrzenia na doświadczane wydarzenia. Wystarczy obrócić wzrok, stracić wątek, by cała senna rzeczywistość uległa całkowitemu przeobrażeniu – i dokładnie tak samo jest w Birdmanie, gdzie kolejne postaci czy tematy są wprowadzane i znikają w najmniej spodziewanych momentach.\nCo najmniej dwukrotnie (poza sekwencjami otwarcie fantastycznymi) Iñárritu odwołuje się do onirycznej estetyki w sposób bardziej bezpośredni: raz, gdy Mike pojawia się w dwóch miejscach jednocześnie i znów, gdy Thompson zmuszony jest do wejścia frontowymi drzwiami teatru na własne przedstawienie. Choć ta druga scena opiera się na ściśle komediowym gagu, to w rzeczywistości ma strukturę i napięcie charakterystyczne dla kompromitującego koszmaru sennego. Jest to również moment, w którym zaciera się granica między dwoma poziomami aktorskiej gry Keatona: przez ułamek sekundy nie wiadomo, czy jego postać wciąż jest bohaterem tylko filmu, czy już także spektaklu teatralnego. Potraktowanie Birdmana jako właśnie pewnego rodzaju kilkupiętrowego marzenia sennego współgra ze wspomnianą na wstępie autotematyczną treścią filmu, ale jest również zgrabnym wytłumaczeniem tych jego momentów, gdzie realizm przełamywany jest superbohaterskimi zjawiskami nadprzyrodzonymi (lot, lewitacja) czy innymi drobnymi elementami podkreślającymi umowność świata przedstawionego. Jednym z najbardziej zaskakujących jest trik związany z dominującym w soundtracku motywem jazzowym, którego odtwórca – uliczny perkusista – pojawia się kilkukrotnie w kadrze.\nMożna jedynie żałować, że Iñárritu nie doprowadził tej karkołomnej zabawy materią filmową do ekstremum i nie zrezygnował z kilku sentymentalnych dialogów czy próby postawienia jednoznacznej środowiskowej diagnozy – radykalna forma i przeszarżowane aktorstwo raczej nie działają na rzecz wiarygodności wyciąganych przez reżysera wniosków na temat aktorskiego światka. Inaczej niż David Cronenberg w Mapach gwiazd, w których wybuchy uczuć były tak mocne właśnie dlatego, że kontrastowały z emocjonalnym zobojętnieniem, Meksykanin operuje niemal wyłącznie przesadą. Ma to swoje uzasadnienie w kondycji psychicznej jego bohaterów oraz umowności świata przedstawionego, ale kosztem, jaki w zamian ponosi, jest prześlizgiwanie się po powierzchni poruszanych tematów. Prawdziwym kuriozum jest wątek krytyczki teatralnej, Tabithy (Lindsay Duncan), która gardzi mainstreamową przeszłością Thomsona i odmawia mu miana artysty – co spotyka się z jego strony z odpowiedzią pełną banałów w rodzaju słynnego cytatu z Flauberta głoszącego, że krytykiem zostaje ten, kto nie może być artystą. Tak karykaturalne przedstawienie tej postaci dziwi tym bardziej, że sam Birdman w swej wymowie jest również dziełem poniekąd antyblockbusterowym, operującym nieprzystępnymi środkami i, mówiąc językiem popularnego podziału, raczej ambitnym niż komercyjnym. Iñárritu sprawia wrażenie, jakby usilnie starał się powiedzieć coś ważnego, ale uniemożliwia mu to (albo maskuje brak takiej umiejętności) panująca niepodzielnie nad całością efektowna forma. Zupełnie tak samo, jak w popularnej grze prawda czy wyzwanie, w którą we wspomnianej scenie rozmowy grają Sam i Mike: gdy raz wybierze się wyzwanie (a co do tego, że Birdman jest wyzwaniem karkołomnym, nie ma wątpliwości), nie można zmienić zdania i powiedzieć jednocześnie prawdy.\npremiera: 27 sierpnia 2014 (świat), 23 stycznia 2015 (Polska)\n← Nie gramy dla mamy!\nScotland Yard obnażony →


Robot Sophia został stokenizowany | Tokeneo\nStrona główna Wiadomości Robot Sophia został stokenizowany\n7 grudnia 2021 11:39\nSophia w wersji cyfrowej (NFT) ma zostać wystawiona na aukcji w serwisie Metaverse.\nSophia w wersji NFT\nWirtualna wersja Sophii, światowej sławy humanoidalnego robota wykorzystującego sztuczną inteligencję (AI), ma zostać stokenizowana i wystawiona na aukcji w ramach projektu Metaverse o nazwie „Arka Noego”.\nSophia została opracowana przez firmę Hansen Robotics z Hongkongu w 2016 roku i jest znana na całym świecie ze swoich umiejętności konwersacyjnych i umiejętności mówienia.\nW tym miesiącu były dyrektor generalny Hansen Robotics i współtwórca Sophii, Jeanne Lim, uruchomiła wersję anime robota o nazwie „Sophia beingAI”. Wszystko w ramach swojej nowej firmy beingAI na podstawie wieczystej licencji i partnerstwa co-brandingu.\nZgodnie z ogłoszeniem z 7 grudnia, firma beingAI nawiązała współpracę z firmą Alethea AI produkującą inteligentne tokeny niewymienne (iNFT), aby wprowadzić na rynek 100 iNFT z udziałem Sophii beingAI na rynku Binance NFT w ramach Intelligent IGO (wstępna oferta gier) 16 grudnia.\nAukcja odbędzie się w ciągu 5 dni, z dwudziestoma iNFT wydawanymi każdego dnia, aż do jej zakończenia 21 grudnia.\nTermin iNFT odnosi się do rewolucyjnych NFT, które są wyposażone w inteligencję w postaci osobowości AI, która dodaje programowalność do ich niezmiennych inteligentnych kontraktów. Te inteligentne NFT mogą wchodzić w interakcje w czasie rzeczywistym z ludźmi.\nKolekcja nosi nazwę „The Transmedia Universe of Sophia beingAI” i w ramach partnerstwa 100 iNFT będzie wspieranych w zdecentralizowanym projekcie Metaverse Arka Noego w Alethea AI.\nKolekcję ilustruje artysta komiksowy Pat Lee, który wcześniej współpracował z DC Comics i Marvel Comics przy takich seriach jak Batman, Superman, Ironman i Spiderman.\nAlethea AI ogłosiła "Arkę Noego" w październiku i dąży do tego, aby Metaverse był „zamieszkany przez interaktywne i inteligentne NFT”. Lim stwierdził, że:\n„Mamy nadzieję, że Sophia będąc AI połączy ludzkość i technologię, aby pomóc ludziom osiągnąć naszą prawdziwą naturę bezwarunkowej miłości i czystych możliwości”.\nTo nie pierwszy raz, kiedy Sophia jest zaangażowana w przestrzeń NFT. W marcu Sophia przeprowadziła aukcję NFT za pośrednictwem platformy Nifty Gateway, jak donosi Cointelegraph.\nW słynnym przemówieniu na konferencji Future Investment Initiative 2017, Sophia pokazała, że potrafi okazywać emocje, robiąc miny, które były szczęśliwe, smutne i wściekłe. W 2019 roku Sophia stwierdziła, że wie, czym są kryptowaluty, ale ich nie posiada.


PODOBNE DO: Schodząc ze ścieżki - ebook/epub - CYFROTEKA.PL\n00511 048999 16380597 na godz. na dobę w sumie\nCzęstochowscy policjanci odsłaniają kulisy dawnego morderstwa. Sprawa morderstwa nad glinianką Michalina w Częstochowie powraca po jedenastu latach. Z zimną krwią zaszlachtowano tam dwóch nastolatków. Trzeci ledwo uszedł z życiem. Okoliczności, w jakich doszło do zbrodni i jej szybkiego wyjaśnienia, kładą się cieniem na stróżach prawa, ale nie tylko... Kogoś bardzo interesuje nieformalne dochodzenie w dawno zamkniętej sprawie, które wszczęli komisarz Andrzej Wołoszynow i aspirant Bartosz Zdaniewicz. Ten ktoś nie spocznie, nim zagrożenie nie zniknie… Policjanci z krwi i kości, okrutne morderstwa i mroczna panorama Częstochowy - miasta, które na ogół nie kojarzy się ze zbrodnią. Jamroziński nie schodzi z dobrej ścieżki wyznaczanej przez przepisy na dobry kryminał. Mariusz Czubaj Tomasz Jamroziński (ur. 1978 r.) - poeta, autor tomów stenogramy, Przylądek do skrócenia i Mężczyźni są z Warsa.


W ZIELONYM PO RAZ SIÓDMY PRZEPROWADZONO AKCJĘ „MAMY NIEPODLEGŁĄ !”\nJuż od dziewięciu lat Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku organizuje patriotyczną akcję „Mamy Niepodległą!”. Po raz siódmy wzięła w niej udział cała społeczność Zespołu Szkół im. Jędrzeja Śniadeckiego w Pionkach.\nZ okazji 103 - ej rocznicy Odzyskania Niepodległości organizatorzy akcji przeprowadzili plebiscyt wśród członków klubu Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku i wybrali trzy motywy patriotyczne, które zostały wydrukowane w łącznej liczbie około jednego miliona sztuk. Akcja polega na wypisaniu i wysłaniu lub podarowaniu kartki pocztowej, na której znajdują się motywy związane z dniem 11 listopada 1918 roku. Trwa od 03 do 05 listopada. Okolicznościowe kartki otrzymali uczniowie, rodzice, pracownicy ZIELONEGO, a także władze Powiatu Radomskiego i organizatorzy VIII edycji Akademii Niepodległości.\n- Serdecznie dziękuję Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku, organizatorowi akcji „ Mamy Niepodległą!” za przekazanie 450 kart pocztowych, zaś uczennicom z klasy IV FP – Zuzannie Korcz, Zuzannie Bożek, Emilii Stachuczy i Luizie Szulc za ogrom pracy włożony w sprawne przeprowadzenie\ni upowszechnianiu pomysłu godnego uczczenia kolejnej ważnej rocznicy historycznej. Jako nauczyciel\ni członek Klubu Miłośników Józefa Piłsudskiego czuję ogromną satysfakcję z faktu, iż cała społeczność Zielonego aktywnie włączyła się w obchody 103 rocznicy odzyskania Niepodległości 11 listopada 1918 roku. Mam nadzieję, iż udało nam się dotrzeć z życzeniami do wielu osób chcących radośnie obchodzić narodowe święto, podsumował przebieg patriotycznej akcji – Jacek Malicki, nauczyciel historii\ni organizator patriotycznego przedsięwzięcia.


Skuteczny i profesjonalny transport gruzu - Wrocław i okolice!\nTransport gruzu — Wrocław\nadmin Gruz Wrocław 1 sierpnia 2011 kontener na gruz, wywóz gruzu\t0 Comment\nTransport gruzu — Wrocław i inne okoliczne miasta — to jedna z podstawowych czynności po każdym remoncie czy zniszczeniu budynku. W zależności od rodzaju przedsięwzięcia, tego czy dany gruz znajduje się wewnątrz budynku czy leży swobodnie na dużej kupie przed blokiem pracy związanej z załadowaniem go do specjalnych kontenerów na gruz mamy mniej lub więcej.\nBanalna wydawać by się mogło sprawa w praktyce może przysporzyć nam nie lada przeszkód dlatego zanim zdecydujemy się wywieźć gruz warto zastanowić się nieco jak to zrobić by cała procedura przebiegła szybko i sprawnie.\nJeśli gruz znajduje się już na twardym gruncie przed budynkiem to sprawa wygląda bardzo prosto. Podstawiamy pod niego ciężarówkę z kontenerem na gruz i za pomocą dźwigu (lub jeśli jest go w małych ilościach łopaty) ładujemy wszystko do konteneru na gruz i wywozimy we wskazane miejsce.\nCo jednak w przypadku gdzie mamy wytransportować gruz z mieszkania, załóżmy znajdującego się na hmm.. 5 piętrze? :) Tutaj już potrzeba większej filozofii. Można wynosić gruz w wiadrach po klatce schodowej, lub windą i dręczyć tym samym pozostałych mieszkanców w bloku lub można skorzystać z usług profesjonalnej firmy, która posiada odpowiedni wysyp dzięki któremu gruz wyląduje prosto z mieszkania do kontenera na gruz. Wysyp taki polega na zamontowaniu grubej i wytrzymałej rury w oknie, która bezpośrednio prowadzi do kontenera. Trochę pogłowienia się przy instalacji, a później wystarczy tylko wrzucać i wywozić zbędny gruz i odpady.\n← Wywóz gruzu — Wrocław pięknieje\nWywóz odpadów komunalnych — Wrocław →


Srebrne kolczyki z 6 naturalnymi szafirami i diamentami 0,51 ct - Wysyłka w 24h! – PranaShop.pl - ID:1485\nKod produktu: 1485-230BS\nEleganckie srebrne kolczyki z naturalnymi niebieskimi szafirami i autentycznymi diamentami, wykonane z rodowanego srebra najwyższej próby.\nRodzaj produktu: Srebrne kolczyki z naturalnymi szafirami i diamentamiWaga: ok. 1.20 gKruszec: Srebro próby 925 rodowaneKamienie: Naturalny szafir i diamentŁączna waga kamieni: ok. 0,51 ctPochodzenie kamieni: Sri Lanka, RPA\nNaturalny szafir: Ilość/Waga: 6/0.49 ct, Kształt/Wielkość: Okrągły/2.5-2.7 mmNaturalny diament : Ilość/Waga: 2/0.02 ct, Kształt/Wielkość: Okrągły/1.00 mmWielkość kolczyków: ok. 11x3 mm\nIlość/Waga: 6/0.49 ct, Kształt/Wielkość: Okrągły/2.5-2.7 mm\nIlość/Waga: 2/0.02 ct, Kształt/Wielkość: Okrągły/1.00 mm\nKolczyki ładne ale zdjęcia są w bardzo dużym powiększeniu, w rzeczywistości malutkie wręcz jak dla dziecka.


Gdy liczy się POMYSŁ. Employer Branding za „złotówkę” | Employer Branding blog bardzoHR\nbudowanie wizerunku pracodawcy, Candidate Experience, kultura organizacyjna, Punkty stykuDaria Siwka\nContent, pomysł, prostota i ZEROWY budżet wykonania. Tak w skrócie mogłabym opisać to, co za chwilę Wam zaprezentuję. Przykłady pochodzą z trzech różnych branż: designu, IT, a nawet ze świata turystyki górskiej. Są one doskonale zaprojektowanymi punktami styku z marką pracodawcy (o tym czym są owe punkty możesz przeczytać w innym miejscu na blogu). Każde z nich wymagało niewielu środków finansowych, ale każde z nich jest dowodem na to, że warto przysiąść, zastanowić się jak nie-robiąc czegoś z ‘automatu’ wyróżnić się w wybranym momencie procesu Candidate Experience.\nPIXERS – wrocławska firma, która w autoresponderze skierowanym do kandydatów nie tylko dziękuje za przesłane dokumenty aplikacyjne czy sprytnie przemyca aspekty kultury organizacyjnej, ale również dba o przekierowanie ruchu na stronę bloga. Mail otrzymałam już jakiś czas temu (aktualna treść poniżej), ale lubię do niego wracać. Humor, coś nowego, coś innego, no i różowy pokój konferencyjny – to niewątpliwie atuty tego pomysłu.\nDziś autoresponder prezentuje się tak:\nSchronisko na Szczelińcu – mini-pracodawca z Gór Stołowych, który znalazł sposób by się wyróżnić. I to w dodatku nie mając na to żadnego budżetu. Prócz czysto racjonalnych atrybutów marki pracodawcy (wikt i opierunek) oferuje pracę nad 30metrową przepaścią, wśród szlaków parku narodowego, czyste powietrze i grono ludzi zafiksowanych górami. Content, content, content – is the king! Spójrzcie na ilość lajków i udostępnień, które zdobył ten post na Facebooku. Czyżby obudził w nas tęsknotę za Arkadią? ;-) Niesamowicie wiarygodne i angażujące Employee Value Proposition!\neEngine.pl – firma IT, która w stopce mailowej potrafi pokazać coś więcej, niż tylko dane osobowe rekrutera. Link do vloga, mediów społecznościowych, a nawet do podręcznika PMa (wcześniej w tym miejscu był link do kultowego Culture Book’a dla „Dev Knihgta”). Do tego przejrzysta grafika oraz ciekawie brzmiące stanowisko mego interlokutora zachęciło mnie do wrzucenia tego przykładu na listę „EB za złotówkę”. Niby to tylko stopka mailowa, a tak istotny punkt styku z marką. Brawo!


Radio Pyrzyce - Wiadomości I Informacje Z Pyrzyc\nWiadomości i informacje z Pyrzyc\nNajzdrowszy Sposób Na Jajka\n26 czerwca 2022 Brak komentarzy\nCzy zdecydujesz się je ugotować, upiec w piekarniku, czy też podgrzać w mikrofalówce, istnieje zdrowszy sposób na jedzenie jajek. Zdrowe są również jajka gotowane w wodzie, które zawierają dużo lecytyny i choliny. Poniżej przedstawiamy kilka najzdrowszych sposobów przyrządzania jajek. Czytaj dalej, aby poznać więcej sposobów na codzienne spożywanie jajek. Być może zaskoczy Cię fakt, że […]\nJaki jest najzdrowszy olej do głębokiego smażenia?\nIstnieje kilka rodzajów oleju do głębokiego smażenia, ale który z nich jest najzdrowszy? Przyjrzyjmy się bliżej czterem z nich: Olej słonecznikowy, olej palmowy i olej z orzeszków ziemnych. Punkt dymienia tych olejów decyduje o ich zdrowotności. Jeśli smażysz potrawy w wyższym punkcie dymienia, lepiej użyj innych olejów, takich jak oliwa z oliwek lub olej rzepakowy. […]\nCo jeść po usunięciu zębów mądrości?\nMożesz się zastanawiać, co jeść po usunięciu zębów mądrości. W tym artykule omówimy niektóre z pokarmów, których należy unikać. Unikanie śmietany z pszenicą i kaszy może powodować zbyt duży dyskomfort, zwłaszcza jeśli już przeszedłeś operację. Twarożek jest niskokalorycznym źródłem witamin i białka, a tłuczone ziemniaki są pocieszającym pokarmem. Zdrowym wyborem są również smoothies. Jajka są […]\nJak wiedzieć kiedy sadzić rzodkiewkę?\nJeśli chcesz zacząć zbierać rzodkiewkę już w marcu, powinieneś wiedzieć jak prawidłowo ją podlewać i karmić. Rzodkiewki wymagają rutynowego podlewania, aby pozostały zdrowe i nie stały się łykowate. Wymagają jednego cala wody na tydzień, a nawet więcej, jeśli gleba jest sucha. W chłodniejsze dni rzodkiewki należy podlewać raz lub dwa razy w tygodniu. Rzodkiewki należy […]\nNaturalne i chemiczne sposoby na zabicie korzeni drzew\nJeśli szukasz sposobów na zabicie korzeni drzew, istnieją pewne naturalne alternatywy. Istnieje również wiele rozwiązań chemicznych, takich jak wybielacz i soda oczyszczona. Jeśli szukasz bezpieczniejszego sposobu na niszczenie korzeni drzew, możesz rozważyć opasanie drzewa lub posypanie ziemi solą kamienną. Te dwie metody okazały się skuteczne, ale nie są całkowicie naturalne, więc można je stosować tylko […]\nJakie kwiaty przyciągają pszczoły?\nJeśli nie jesteś pewien, jakie kwiaty przyciągają pszczoły, możesz spróbować posadzić następujące rośliny: słodko pachnące, o długich rurkowatych kwiatach oraz te o słodkim nektarze. Pszczoły lubią także kolory w spektrum UV. Robotnice w ulu są odpowiedzialne za gromadzenie zasobów dla ula. Aby przetrwać, przemierzają wiele kilometrów w poszukiwaniu źródeł pożywienia. Będą jednak korzystać ze źródeł […]\nCo sadzić w marcu?\nW miarę ocieplania się pogody i wydłużania się dni szybko zbliża się wiosna i rozpoczynają się siewy i sadzenie. W marcu usuwa się obumarłe pędy bylin. Nowy wzrost sprawia, że trudno jest określić, jakie rośliny należy posadzić. Oto kilka pomysłów: Warzywa Sadzenie nasion w pomieszczeniach w marcu może być skuteczne, ponieważ będą one gotowe do […]\nKiedy sadzić marchew w ogrodzie?\nKiedy sadzić marchew zależy od tego, jak wcześnie zaczniesz planować swój ogród. W większości stref klimatycznych od ostatnich przymrozków do pierwszych przymrozków mija 180 dni, a marchew należy sadzić w przewiewnej glebie o odpowiedniej wilgotności. Aby zapewnić marchewce odpowiednie warunki wzrostu, należy wysiać ją w rzędzie w odległości około 15 cali od siebie przed terminem […]


Latarka LEDLENSER M7RX - Lanius-Books\nlatarka: seria profesjonalna M ► ŁADOWALNA ► Multifunkcjonalna\nLatarka LED LENSER® M7RX nowy model latarki M7R, który został stworzony na ekstremalne warunki. Wszędzie tam, gdzie istnieje potrzeba zastosowania kompaktowej latarki, a jednocześnie bardzo silnego, jasnego, skoncentrowanego światła lub rozproszonego, oświetlającego równomiernie dużą powierzchnię, M7RX sprawdzi się doskonale. Zastosowana dioda High End Power LED Chip jest tak wydajna, że pomimo emitowania tak dużej ilości światła (600 lumenów), latarka zapewni nam 8,5 godziny świecenia. Szybka zmiana ogniskowej (Speed Focus) pozwala na obsługę jedną ręką. Wbudowany Mikrokontroler pozwoli nam dostosować tryby pracy latarki do aktualnych potrzeb i jeszcze oszczędniej gospodarować energią. Unikalna metoda ładowania (Floating system Charge) bez konieczności wyjmowania akumulatora z latarki jest bardzo komfortowa i sprawna. Pierścień na głowicy w tytanowym kolorze sygnalizuje ekstremalną wydajność tej latarki. Prawie 3 krotna zwiększona ilość lumenów w tej latarce w porównaniu z modelem M7R daje użytkownikowi możliwość kilkakrotnie mocniejszego oświetlenia dużego terenu przy szerokim kącie światła.\n• Advanced Focus System (AFS) Homogeniczny krąg światła (rozogniskowany)\n• Fast Lock (bezstopniowe blokowanie ogniskowej)\n• Niezniszczalne zestyki\n• 1 akumulator litowo – jonowy 3,7 V\n• Stacja ładowania z sieci 230 V\n• Adapter do ładowania przez łącze USB


Rozważania Drogi Krzyżowej - Sluzebniczki.pl\n„Przez ile dróg musi przejść każdy z nas,\nby mógł człowiekiem się stać?”\nPrzemierzamy różne drogi; po jednych kroczymy z entuzjazmem, z innych wolelibyśmy uciec, jeszcze inne, choć trudne, przynoszą poczucie, że było warto, bo są owoce. W Wielkim Poście Pan Bóg pokazuje nam drogę wyjątkową, nie do porównania z żadną inną – swoją Drogę Krzyżową. On sam chce nas nią poprowadzić, chce pójść nią razem z nami, bo to jest Jego droga.\nZa nadmiar miłości?\nZa czystość, z której bił taki blask, że wydobywał śmieci i odpadki, tak skutecznie dotąd ukrywane w mroku?\nZa nazywanie błogosławionymi przegranych, odrzuconych, odsuniętych na dalszy plan, żeby nie psuli krajobrazu?\nZa bycie solą w oku?\nZa psucie komfortu psychicznego i zadowolenia bylejakością sumienia?\nJezu, a mnie który z fragmentów Ewangelii uwiera tak, że szukam sposobu na to, by go wyciąć?\nI w którym człowieku skazałam Cię na śmierć przez usunięcie z mojego serca?\n„Jeśli kto chce pójść za Mną, (…) niech weźmie krzyż swój…”\nJarzmo to uprząż, którą wkłada się na parę zwierząt, aby mogły pociągnąć pług lub wóz. Jeśli Jezus mówi „Weźcie moje jarzmo”, to znaczy, że idzie w tym jarzmie razem z nami, ramię w ramię, dzieląc nasz ciężar. Nie zaprasza nas do samotnej walki, do wysiłku opartego tylko na własnych siłach. Chce być z nami w dźwiganiu każdego krzyża, który przyjdzie nam nieść.\nJego Krzyż – to mój, a mój – to Jego. Tak bardzo utożsamił się ze mną przez Tajemnicę Wcielenia. I do takiej bliskości mnie zaprasza.\nJezu, otwórz moje serce na mądrość płynącą z Twojego Krzyża.\nJezu, chcę przyjąć każdy krzyż, każde doświadczenie i wiem, że mnie nie zmiażdży, bo Ty jesteś obok.\nCzy to możliwe? Ten, który uzdrawiał chorych, wskrzeszał umarłych, uciszał burzę, upada pod ciężarem drewnianych belek. Czyżby zabrakło Mu sił, by zbawić świat?\nTo nie tak. Jezus nie był bohaterem cierpienia. Nie poszedł na Golgotę, aby uwieńczyć śmiercią walkę o swoje ideały. On się do końca oddał, do końca się ofiarował, dlatego, że do końca umiłował. Uniżył się do samej ziemi, aby ten, kto na niej leży sponiewierany i bezsilny, nie był sam.\nJezu, przy Tobie uczę się, że upadanie nie jest obniżeniem szans w wyścigu do Nieba, ale szansą na objawienie się Twojej mocy w mojej słabości.\nJezu, gdy moja słabość rzuca mnie na ziemię, spraw, bym otworzyła oczy i zobaczyła Twoją twarz – tuż przy mojej.\nCzy może być większy ból dla matki, niż patrzeć na cierpienie zadawane jej dziecku?\nJak to możliwe, że w tym morzu okrucieństwa, którego fale rzuciły się na Jej Syna, w sercu Maryi nie powstało ani jedno ziarno nienawiści? Może to właśnie spotkanie z Jezusem na Drodze Krzyżowej sprawiło, że pozostała wewnętrznie wolna.\nMaryjo, od Ciebie uczę się, by w chwilach, gdy zalewa mnie zło, wpatrywać się w oczy Jezusa, pełne największej we wszechświecie miłości. Wtedy zyskuję siłę, by moje serce, choć przeszyte bólem, pozostało czyste.\nPowiedzmy jasno: to nie był gest wielkoduszności, poryw serca wzruszonego losem Skazańca. Szymon został przymuszony, aby nieść Krzyż Jezusa.\nIle w tym nadziei! Bóg ma niezliczoną ilość dróg, którymi wychodzi mi naprzeciw . Do spotkania z Szymonem wykorzystał rzymskich żołnierzy, którzy go przymusili, by pomógł Jezusowi. Bez nich nie podszedłby do Niego.\nPanie, Ty widzisz jak oporne bywa moje serce, jak w drodze do Ciebie zwalniam i robię uniki. Przymuś mnie czasem to tego dobra, na które jeszcze mnie nie stać z własnej inicjatywy. I pomóż rozpoznawać nawet najdziwniejsze drogi Twojego przychodzenia.\nJedyny obraz Jezusa za Jego ziemskiego życia został namalowany krwią, potem i brudem jerozolimskich ulic. Potrzeba było miłości i odwagi jednej kobiety, która przyszła tam, gdzie nie doszli najbardziej oddani i gorliwi z apostołów.\nBóg może posłużyć się najmniej szlachetną materią i najbardziej niepozorną osobą, by ukazać swoje Oblicze. Szczęśliwi, którzy szukają go nie w galeriach i na wernisażach, ale w ubogich, cierpiących, pogardzanych i nieporadnych życiowo; albowiem oni Boga oglądać będą.\nJezus znów upada, mimo pomocy Szymona.\nTo „znów” bywa bardziej bolesne i upokarzające niż sam upadek. Można sobie mocno postanowić i obiecywać, że następnym razem będzie lepiej, mądrzej, cierpliwiej, z opanowaniem. I znów upaść w ten sam sposób.\nJezu upadający po raz drugi, jak jesteś mi bliski, gdy przygnębia mnie powtarzalność moich błędów i porażek. Patrząc na Ciebie, chcę się zgodzić na moją słabość. Na to, że mimo wszystkich starań i wysiłków znów będę potrzebować Twojej łaski i przebaczenia. W Twoje ręce składam moją niemoc i wiem, że mnie nie odrzucisz.\nW przypowieści o synu marnotrawnym wzruszony ojciec okrywa swoje odzyskane dziecko najlepszą szatą, na znak przywrócenia mu godności. Jezusa spotkał los odwrotny – odebrano Mu po kolei wszystko – dobre imię, szacunek, nawet ubranie, a w końcu życie. Zgodził się na każdą stratę, bo wiedział, że nikt nie odbierze Mu tego, co najważniejsze: bycia umiłowanym Synem Ojca.\nJezu, nie wiem co przyjdzie mi w życiu utracić. Może to, co uważam za konieczne i niezbędne. A jednak chcę iść za Tobą, naśladując Cię do końca. Bo wiem, że Ty mnie nie opuścisz, a to wystarczy.\nKtoś, kto znajduje się w sytuacji zagrożenia, zwija się w kłębek, kuli się, aby się ochronić przed ciosem. Jezus został przybity do Krzyża w pozycji całkowicie to uniemożliwiającej – z rozpostartymi ramionami, wzniesiony ponad ziemię. Jak Mojżesz, który stał na szczycie góry ze wzniesionymi ramionami, aby Izraelici zwyciężyli w walce z Amalekitami. I tak widnieje na wszystkich krzyżach, które wiszą czy stoją w kościołach, domach, różnych miejscach.\nJezu wywyższony na Krzyżu, zupełnie bezbronny, a przecież zwyciężający, w Tobie odnajduję prawdziwą wolność, która daje mi siłę w najbardziej beznadziejnych sytuacjach. Gdy Tobie się powierzam, jestem niepokonana.\nApogeum miłości. Do Ojca i ludzi.\nKiedy świat mówi: jesteś przegrany, wszystko straciłeś, Bóg mówi: nadal możesz kochać.\nKiedy świat mówi: twoje życie nie ma sensu, to jedna wielka porażka, Bóg mówi: jeszcze możesz kochać.\nKiedy świat mówi: nic nie znaczysz, na nic nie masz wpływu, Bóg mówi: a jednak możesz kochać.\nKiedy świat mówi: wszystko skończone, już nic nie da się zrobić, Bóg mówi: wciąż możesz kochać.\nJezu, przez Twoją śmierć na Krzyżu mówisz mi, że nie ma na świecie miejsca tak ciemnego, by nie mogła go rozświetlić miłość. Jezu, jesteś moją jedyną nadzieją. Tobie ufam i bać się nie będę.\nWreszcie Jezusa oddali Maryi. Ale martwego. Jak okrutnie zostało potraktowane to Ciało, które wzrastało pod Jej sercem, a potem pod czujnym okiem w Nazarecie. Największa i najczystsza miłość na świecie, która ich łączyła, została ugodzona tak głęboko, jak się dało. A jednak miłość nie umarła. Przez wiarę wbrew wszelkiej logice stała się drogą czekania na zmartwychwstanie.\nMaryjo, gdy przestaję widzieć jakiekolwiek rozwiązanie, weź mnie w swoje ręce i naucz trwać i wierzyć w to, co niemożliwe.\n„A Twoi oprawcy postąpili jak rolnicy: zasiali Cię w głębi ziemi jak ziarno pszeniczne, abyś stamtąd zmartwychwstał i wraz z sobą wskrzesił wielu.” (św. Efrem)\nZłożenie Jezusa do grobu wyglądało jak definitywny koniec historii Rabbiego z Nazaretu, który wprawdzie mówił i czynił rzeczy niezwykłe, jednak ostatecznie uległ śmierci, jak każdy zwykły człowiek. Cóż więcej można było zrobić, niż godnie Go pochować?\nWejść w tajemnicę Wielkiej Soboty, to znaczy pozwolić Bogu, by wytrącił mi z rąk wszystkie podpórki, na których próbowałam się oprzeć i jeszcze coś zdziałać. Właśnie wtedy, głęboko pod powierzchnią zrozumienia, On przygotowuje cud zmartwychwstania. Ale to On go dokona.\nOjcze, moja bezradność jest ciężka jak grobowy kamień, który przywalił wszystkie plany i spodziewania. Ale zaczynam widzieć, że ona właśnie jest miejscem, w którym chcesz objawiać swoją chwałę. Bo to Ty jesteś Bogiem. Moim Bogiem.


Szpitalne jedzenie, czyli jak Polak ma wrócić do zdrowia\nPod koniec lutego "miałam przyjemność" leżeć w jednym z wrocławskich szpitali na oddziale ortopedii. Miałam robioną artroskopię, spędziłam tam 3 dni.\nNiestety nie miałam ani jednego dnia z pełnym wyżywieniem, bo jak się okazało - w dniu przyjęcia dostałam tylko zupę i kolację (spodziewałam się, że nie będzie śniadania, ale myślałam, że drugie danie dostanę będąc tam od 7,30). Następnego dnia dostałam tylko kolację (śniadania nie mogłam bo zabieg, czemu nie dostałam obiadu - nie wiem.) W dniu wypisu dostałam tylko śniadanie.\nZrobiłam kilka zdjęć aby upamiętnić te posiłki i żeby z ciekawości sprawdzić ile kcal przyjęłam.\nCo do smaczności jedzenia - nie było źle. Chleb był świeży, masło prawdziwe. Odstraszał mnie tylko wyrób szynko-podobny.\nNo to sprawdzamy!\nRozkład kaloryczny i rozkład makroskładników wygląda następująco (oczywiście nie jest to dokładne, ponieważ nie ważyłam idealnie ile dostałam zupy oraz jak słodka była herbata - jest to analiza "na oko"\nPodsumowując - lekki dramat. Byłam w szpitalu od godziny 7.30! Śniadanie zjadłam sobie w domu, jednak mimo wszystko - przez cały dzień dostałam ok 900kcal. To stanowczo za mało! Zgodnie z zasadami dobrego żywienia powinnam przyjmować minimum 1350 kcal, aby normalnie funkcjonować (skąd to wiem? odsyłam do tego postu).\nCo więcej - rozkład makroskładników jest naprawdę fatalny. Kiedyś licząc sobie ile powinnam przyjmować poszczególnych składników wyszły mi następujące wartości - ok 140-160g węglowodanów, ok 50-55g tłuszczu oraz ok 100-120 g białka.\nPodczas tego dnia dostałam 141g węgli, tylko 25g białka (w dodatku średnio wartościowego !!!) i 29g tłuszczu - też niezbyt korzystnego, bo głównie pochodzącego z majonezu czy śmietany w zupie...\nDzień drugi - tutaj otrzymałam tylko kolację + kroplówki (które wraz z jedzeniem przyniesionym mi przez Chłopaka utrzymały mnie przy życiu).\nszynko-podobne coś (2 plastry)\nsałatka składająca się z minimalnej porcji sałaty lodowej i ok połowy pomidora\nherbata (znów słodzona)\nChyba nie muszę omawiać przedstawionego posiłku... Dodam tylko, że był to posiłek po operacji po 24h na czczo. Tak właśnie miałam odzyskać siły.\nNo i trzeci, ostatni dzień i tylko jeden posiłek - śniadanie, w którym znalazła się powalająca ilość warzyw.\n2 plasterki szynko-podobnego czegoś\nPlus - w końcu trochę więcej kalorii. Może służba zdrowia wie jednak, że śniadanie to najważniejszy posiłek podczas dnia. Było też trochę więcej białka (ok 18g), jednak szczerze to wątpię, że było go aż tyle w tym dziwnym szynkowym wyrobie. Reszta też nie jest zbyt wartościowa. :)\nNie jadłam ani razu drugiego dania. Oczywiście zmieniłoby one rozkład kaloryczny i rozkład makroskładnikow, jednak jego jakość także pozostawiała wiele do życzenia, Podpatrzyłam, że był to około 1 ziemniak, kawałek mięsa (jakaś pieczeń z ciemnym sosem?) + minimalna porcja kapusty kiszonej. Następnego dnia nóżka z kurczaka, znów ziemniak + jakaś surówka.\nPodsumowując - Polak wracający do zdrowia w szpitalu ma trochę ciężko. Na szczęście mogłam jeść inne rzeczy przyniesione mi z domu, jak np. owoce. Szpitalne jedzenie opiera się głównie na niezbyt wartościowych posiłkach, a osoby zdrowo się odżywiające mogą mieć pewien problem - co z warzywami? Czemu jest ich tak mało? Czemu nie dostanie się chociaż jabłka/pomarańczy/nektarynki? Co z witaminami? Ja leżałam tam bardzo krótko, jednak nie wyobrażam sobie odżywiać się tak przez np. tydzień lub dwa.\nCo więcej - herbata dołączana do posiłków była od razu dosładzana, co jest dla mnie kompletną głupotą. Pierwszego dnia się na to nabrałam, następnego dnia za herbatę podziękowałam, bo nie jestem przyzwyczajona do takiego napoju.\nZatrważające jest to, że takie posiłki dostają osoby chore, które z założenia potrzebują dobrego, rozsądnego i zbilansowanego pożywienia. Podobne porcje dostają także kobiety na porodówce, co jest dla mnie naprawdę żalosne.\nA Wy jakie macie doświadczenie z jedzeniem szpitalnym?\nEtykiety: jedzenie przemyślenia zdrowie\nRóżowa Klara 16 marca 2015 14:36\nTeraz chętnie zobaczyłabym co jedzą więzniowe. znając życie warunki jedzeniowe dużo lepsze. Rozumiem, że nie ma na nic pieniędzy, ale jak ktoś ma wrócić do formy skoro jedzenie pozostawia wiele do życzenia? Jedyna nadzieja w bliskich. Osobiście nigdy nie miałam styczności ze szpitalnym jedzeniem, ale przyjaciółka studiująca dietetykę miała praktyki w szpitalu i czasami słysząc te opowieści o jakości jedzenia robiło mi się słabo.\nZdeterminowana Ana 16 marca 2015 19:37\nWiem, że stawka "jedzeniowa" więźnia jest wyższa niż chorego w szpitalu.\nCo więcej, wyobraźcie sobie, że więzień musi otrzymać chleb jednodniowy, po w świeżym nie da się rozsmarować masła..\nPatologia jakaś! Więźniowie powinni tyrać i do tego dostawać to coś, co jest w szpitalach.\nByłam w szpitalu kilka lat temu, byłam jeszcze dzieckiem, leżałam na oddziale dla dorosłych i porcje jak dla mnie były wtedy wystarczające, ale czy pełnowartościowe? Trudno powiedzieć.\nAnonimowy 17 marca 2015 14:21\nFaktycznie idealne warunki by powrócić do zdrowia- coś strasznego...\nPracownia miedzi - Pociecha 17 marca 2015 22:13\nNiedawno byłam w szpitalu i leżałam tylko trzy dni, dzięki Bogu tylko trzy. Co mnie zaciekawiło to to iż jednego dnia śniadanie składało się z chleba, masła i dżemu ( chleba było sporo dodatków jak na lekarstwo) następnego dnia na śniadanie był już tylko sam chleb!!!!\nObiady to były zwykle wodniste zupy typu nic. Tak to nikt nie zdoła wyzdrowieć :/ Pozdrawiam obyśmy nie chorowali !!!! :)\nJustyna 21 marca 2015 22:05\nKiedy byłam w szpitalu po urodzeniu synka, to pomijając wartość odżywczą tych posiłków, najgorsze było dla mnie to, że śniadanie było ok 8-9, obiad o 12, a kolacja 16-17. Te 15 godz między kolacją a śniadaniem to jakaś paranoja.\nA tak poza tym w jakim programie wyliczasz kaloryczność i wartość odżywczą?:>\nMaja J. 21 marca 2015 23:43\nTo prawda! Tutaj obiad ok 13 i kolacja ok 17-18. Potem sama coś ok 20.30 jeszcze jadłam ;)\nA używam ilewazy.pl ;)\nBecia Karwowska 22 marca 2015 14:04\nEchoMed24 11 maja 2016 08:38\nNo, super posiłki. Mnie zawsze sam widok talerzy nie zachęcał do jedzenia, a to, co na talerzu, kazało instynktownie kupić sobie coś lepszego. Dlatego pobyt w szpitalu nie napawa dobrym nastawieniem...\nmałgosia K. 25 września 2016 11:20\njest ok. w szpit.się lezy a nie pracuje.\nchłop donosił jedzenie? czyli oszukałas nas na ilości kcal\nMaja J. 25 września 2016 12:18\nW szpitalu człowiek ma powrócić do zdrowia. I co z tego, że się leży? Jest coś takiego jak podstawowa przemiana materii ( http://kochacsiebie.blogspot.com/2013/10/potrzeby-energetyczne-czyli-jedz-tyle.html - do poczytania). I mogę leżeć 24h i nawet nie ruszyć się do toalety, ale mój organizm i tak potrzebuje energii - serce musi bić, a płuca oddychać.\nI całe szczęście, że "chłop donosił jedzenie", bo inaczej byłoby po prostu niezdrowo, a chyba nie o to chodzi w szpitalu?\nPsychodietetyczne czwartki - skala sytości\nPsychodietetyczne czwartki - głód, zachcianka czy...\nSzpitalne jedzenie, czyli jak Polak ma wrócić do z...\nPsychodietetyczne czwartki - Funkcje jedzenia


Konieczny, Polak Radcowie Prawni Spółka Partnerska | Różnica pomiędzy kredytem indeksowanym kursem CHF a kredytem denominowanym do CHF\n16 Sty Różnica pomiędzy kredytem indeksowanym kursem CHF a kredytem denominowanym do CHF\nDodano o 15:26h w Kredyty CHF\tprzez\tadmin 0 Komentarze\nWyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 3 października 2019 r. ws. Państwa Dziubaków przeciwko Raiffeisen Bank International AG spowodował znaczny wzrost zainteresowania możliwością pozwania banku w związku z niedozwolonymi postanowieniami zawartymi w wielu umowach kredytów. Kredytobiorcy bacznie śledzą losy toczących się postępowań sądowych, skupiając uwagę na sprawach, w których uczestniczy „ich” bank. Jednakże nie tylko bank jest istotny z punktu widzenia kreującej się linii orzeczniczej, ale również mechanizmy waloryzacyjne zawarte w danej umowie kredytu. W praktyce spotyka się zazwyczaj określenia „kredyt indeksowany” i „kredyt denominowany”. Przyjrzyjmy się zatem różnicom pomiędzy nimi.\nNa wstępie zaznaczyć trzeba, że żaden z dwóch powyższych kredytów nie jest kredytem walutowym. Kredyt walutowy – z punktu widzenia polskiego systemu bankowego – polega na tym, że pożyczamy pewną kwotę wyrażoną w walucie innej niż złoty polski i zwracamy tę kwotę wraz z odsetkami, prowizjami i innymi opłatami również w tej walucie. Mówiąc najprościej: w kredycie walutowym nie ma złotówek. Kredyty indeksowane i denominowane stanowią zatem odmiany kredytu złotowego. Jakie są różnice między tymi dwoma sposobami odnoszenia kwoty kredytu do walut obcych?\nMówiąc najogólniej, w kredycie denominowanym w chwili zawierania umowy znane jest saldo kredytu, zaś nieznana jest kwota kredytu. W kredycie indeksowanym jest odwrotnie. Jakie są tego konsekwencje i czym są zatem saldo i kwota kredytu? Kwota kredytu to suma pieniężna, jaką bank przekazuje kredytobiorcy do dyspozycji. Saldo kredytu to wartość, którą dzieli się na raty kapitałowe i od której nalicza się odsetki. To zatem kwota nominalna, którą trzeba zapłacić bankowi (nie licząc odsetek i innych opłat). Dlaczego zatem w kredycie denominowanym nie znamy kwoty kredytu? Dlatego, że jest ona wyrażona w CHF, a dopiero jej wypłata następuje w PLN po przeliczeniu po kursie kupna banku z dnia wypłaty kredytu. Zwykle pomiędzy dniem zawarcia umowy a dniem wypłaty kredytu mija od kilku do kilkunastu dni. Zobrazujmy to na przykładzie:\nDnia 2 listopada 2005 r. Bank zawiera z kredytobiorcą umowę kredytu na kwotę 77.984,87 CHF (kredytobiorca potrzebuje bowiem 200.000 PLN, zaś kurs tego dnia wynosi 2,5646). Wypłata kwoty kredytu następuje dwa tygodnie później tj. 16 listopada 2005 r. Kredytobiorca otrzymuje zatem 200.709,66 PLN (kurs wynosi 2,5737), więc wyższą kwotę kredytu niż ta, o którą wnioskował.\nPatrząc na tę kwestię z ekonomicznego punktu widzenia, kredytobiorca korzysta na wzroście kursu CHF/PLN pomiędzy dniem zawarcia umowy a dniem uruchomienia kredytu. Od dnia uruchomienia kredytu na wzroście kursu CHF/PLN korzysta bank.\nInaczej sprawa wygląda przy kredycie indeksowanym. Tam z kolei bank udziela kredytu w określonej w złotówkach kwocie, a następnie w dniu wypłaty tej kwoty przelicza ją na franki szwajcarskie (saldo kredytu). Oznacza to, że na wzroście kursu CHF/PLN od chwili zawarcia umowy korzysta wyłącznie bank.\nZ punktu widzenia skutków stosowania klauzul indeksacyjnych lub denominacyjnych w umowach kredytu nie ma praktycznie różnicy pomiędzy kredytami indeksowanymi a denominowanymi. Skutków można dopatrywać się w chwili uznania tych klauzul za niedozwolone. Zgodnie bowiem z art. 3851 k.c. postanowienia abuzywne nie wiążą konsumenta. Skutek niezwiązania można w uproszczeniu utożsamić z nieważnością tych klauzul. I tu pojawia się różnica: przy uznaniu niezwiązania klauzulą denominacyjną znika nam kwota kredytu, która zgodnie z art. 69 Pr.Bank. jest jednym z elementów koniecznych umowy kredytowej. W kredycie indeksowanym taka sytuacja nie zachodzi, natomiast wyeliminowanie postanowień abuzywnych sprzyja tzw. „odfrankowieniu” kredytu. Podsumowując: kredyty indeksowane są bardziej podatne na odfrankowienie, natomiast denominowane na unieważnienie.\nOptykę na powyższe zagadnienie zmienił niedawno Sąd Najwyższy w Wyroku z dnia 29 października 2019 r. (IV CSK 309/18) stwierdzając, że w świetle Wyroku TSUE z dnia 3 października 2019 r. nic nie stoi na przeszkodzie odfrankowieniu kredytu denominowanego. Gdyby sądy powszechne przyjęły podobne stanowisko, kredyty indeksowane i denominowane zrównałyby się z punktu widzenia skutków prawnych orzeczeń sądów uznających klauzule waloryzacyjne za niewiążące konsumentów. Skutki te sprowadzałyby się bowiem bądź do odfrankowienia danej umowy bądź do jej całkowitego unieważnienia – w zależności od tego, co jest bardziej korzystne dla kredytobiorcy.\nAutor: Jakub Kędziora


Skupujemy samochody nie starsze niż 2000 rok, mogą być do drobnych remontów.\n– po nauce jazdy (L)\n– angliki do przekładki i po przekładce\n– auta do rejestracji\n– auta typu VAN oraz ciężarowe\n– przyczepy kampingowe\n– Quady i skutery wodne\n– i inne propozycje……..\nInteresuje nas każde auto, osobowe czy dostawcze.\nZapewnimy Ci atrakcyjne ceny, płatność gotówką i sprawną transakcję.\nSKUP-AUT „R8” tel. 518 59 99 00\nR8 (nr tel. 518-59-99-00) to skup aut, działający głównie na terenie województwa zachodniopomorskiego, pomorskiego, kujawsko-pomorskiego oraz warmińsko-mazurskiego. Cechuje nas rzetelność, uczciwość oraz bogate doświadczenie, o czym świadczy już niemal 20 lat funkcjonowania na rynku!\nDo naszego auto skupu możecie oddać każdego rodzaju auto z rocznika 2000 lub młodsze. Nie stanowią dla nas żadnego problemu różnego typu nietypowe pojazdy, np. auta z Anglii, przyczepy kempingowe, quady itp.\nTym, co wyróżnia R8 spośród wielu innych, konkurencyjnych firm jest fakt, że jesteśmy też skupem aut za gotówkę. Jeśli klient zdecyduje, że chciałby otrzymać zapłatę za pojazd bezpośrednio w formie fizycznych pieniędzy, to jak najbardziej umożliwiamy również taką opcję.\nJeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące usług naszego skupu samochodów, to zachęcamy do kontaktu. Telefonicznie (pod nr 518-59-99-00) lub też mailowo nasi pracownicy udzielą wszystkich niezbędnych informacji bądź też w razie potrzeby, poradzą, jak rozwiązać daną sytuację. Jeżeli natomiast interesuje Cię konkretna wycena, to polecamy przygotowany przez nas, wygodny formularz kontaktowy.\nR8 – solidny i zaufany skup aut za gotówkę! Zapraszamy zainteresowanych z województwa zachodniopomorskiego, pomorskiego, warmińsko-mazurskiego oraz kujawsko-pomorskiego!


Statuetki na zamówienie wykonane ze szkła i pleksi dostępne w sklepie ze statuetkami.- Pucharowo.pl\nStatuetki na Zamówienie (8)\nStatuetki na zamówienie wykonane ze szkła lub pleksi\nProdukcja statuetek to nasza specjalność, polecamy szklane statuetki na zamówienie. Indywidualność, a zarazem oryginalność, to cechy które są cenione wśród ludzi niezależnych od wyznania, miejsca zamieszkania i czasu. Oferujemy to, co unikatowe, niepowtarzalne, to co zostało stworzone specjalnie na jakąś okazję. Wiemy, że każdy z Państwa jest indywidualistą, a więc niech i figurki odlewane będą wyjątkowe. To właśnie oferujemy :). Statuetki sportowe stworzone na zamówienie są wykonywane zgodnie z oczekiwaniami klienta. Klient może określić gabaryt, kolor, kształt, typ grawera. Wykonana w ten sposób Statuetka ze szkła czy pleksi jest jedyna w swoim rodzaju !\nChcesz wiedzieć więcej? Zapraszamy. W razie pytań prosimy o telefon pod (+48) 663 644 644.\nTrofeum Indywidualne V-Line CUSTOM Szkło Nadrukiem


Kolejka szprotawska | Ścieżką w bok...\n19 kwietnia 2014 by sciezkawbok\tin Lubuskie\nNieistniejącą linią kolejową Zielona Góra – Szprotawa interesowałem się od dzieciństwa. Linia wijąca się przez Zieloną Górę, pamiętam jeszcze jeżdżące po niej składy rozwożące towary do zlikwidowanych już dzisiaj zakładów przemysłowych w mieście. Miejski odcinek linii sukcesywnie zastępuje ‚Zielona Strzała’ czyli ścieżka rowerowa.\nPoza miastem linią zainteresowali się pasjonaci. Mają swoją stronę internetową, starają się ocalić tę zamkniętą po wojnie linię kolejową od zapomnienia. W 2005 roku wytyczyli oni żółty szlak turystyczny wzdłuż dawnego torowiska.\nW tym miejscu kilka słów dlaczego zdecydowałem się napisać o kolejce szprotawskiej. Minęło niecałe 10 lat od pomysłu szlaku turystycznego wzdłuż kolejki i niestety na wielu odcinkach szlak ten przeistoczył się z turystycznego w survival’owy. Momentami nie do przejścia.\nZe ‚szlakowego’ mostku, przerzuconego przez pasjonatów nad Śląską Ochlą, przy przyczółkach dawnego mostu kolejowego zostało tylko wspomnienie. W tym miejscu na szlaku jest już tylko ‚przeszkoda wodna ze znaczeniem strategicznym dla żółtego szlaku turystycznego’, gdyż najbliższe mosty nad tą rzeczką są kilka kilometrów od tego miejsca…\nPrzy przyczółku po moście kolejowym nad następną rzeczką Czarna Struga, na szczęście dla żółtego szlaku turystycznego jest most lokalnej drogi.\nW miejscu, gdzie stała ta stacja kolejowa (51°48’06.0″N 15°28’43.0″E) miłe zaskoczenie sprezentowane od miłośników kolejki. Wmurowana w ziemię tablice informacyjna z dokładnym opisem:\nOdsłonięte przez pasjonatów pozostałości piwnic budynku stacyjnego:\nW okolicznych chaszczach można wypatrzeć inne resztki infrastruktury stacji, m.in. zbiornik na wodę służącą do zaopatrywania w nią parowozów.\nWiadukt koło Wichowa\nChyba już jedyny najlepiej zachowany obiekt infrastruktury na całej trasie dawnej kolejki szprotawskiej – leśny wiadukt nad torami (51°45’45.8″N 15°27’44.3″E) .\nW tej wsi linia kolejki przebiegała mostem nad lokalną drogą. Z mostu zostały już tylko przyczółki (w tle zdjęcia kościół z kamiennym krzyżem na wschodnim szczycie).\n← Troska (Sorgau) [zn.]\nDroga Mirocin Dolny – Kożuchów →\nOne thought on “Kolejka szprotawska”\nZ przyczółkami po dawnym wiadukcie w Chotkowie wiąże się bardzo smutna historia. W latach 60-tych zjeżdżający na sankach z nasypu na drogę kilkuletni chłopiec zginął tragicznie po wjechaniu pod auto marki Żuk. Nawet dzisiaj na tej drodze ruch jest bardzo mały. W latach 60-tych musiało przez tę drogę przejeżdżać zaledwie kilka aut dziennie. Rodzina tego chłopca mieszka do dzisiaj w domu obok tego wiaduktu a on jest pochowany na miejscowym cmentarzu położonym jakies 200 metrów od miejsca wypadku.


Zrównoważona mobilność_2: Eberspächer\nPionierskie komponenty technologiczne firmy Eberspächer\n1. Ograniczenie emisji\nNowoczesne układy wydechowe eliminują ponad 95 procent szkodliwych substancji. Do tego rozwoju w istotnej mierze przyczynił się Eberspächer.\nNasza innowacyjna technologia ActiveSound/ActiveSilence realizuje izolację dźwiękową o wysokiej skuteczności i ma przewagę nad konwencjonalnymi tłumikami również pod względem ciężaru. Połączenie systemu z ActiveSound może również wpłynąć na jakość hałasu wydechu.\nPrzez zastosowanie cienkich ścianek, alternatywnych materiałów, innowacyjnych procesów produkcyjnych i nowoczesnych koncepcji uzyskujemy ciężar mniejszy do 50 procent w porównaniu ze standardowymi układami wydechowymi.\n4. Lepsze wartości emisji dzięki elektronice\nKoncepcje downsizingu silników umożliwiają nie tylko zmniejszenie zużycia, lecz także obniżenie temperatury spalin. Fazy bezczynność-stop, na przykład w trybie żeglowania, pozwalają również na obniżenie temperatur poniżej wartości aktywujących katalizator. Moduły elektroniczne Eberspächer udostępniają w tych przypadkach funkcję elektronicznego ogrzewania katalizatora i w ten sposób przyczyniają się skutecznie do poprawienia wartości emisji.\n5. Zarządzanie energią\nFunkcjonalnie bezpieczne moduły zasobników energii Eberspächer magazynują tymczasowo odzyskaną energię mechaniczną i termiczną, i odpowiednio do zapotrzebowania przekazują ją do wysokowydajnych odbiorników w pojazdach elektrycznych i hybrydowych. To stwarza zalety systemowe szczególnie w podsieci 48 V.\nNowoczesne, oszczędne silniki samochodowe, podobnie jak silniki hybrydowe i elektryczne, oddają zbyt mało ciepła, by wystarczająco ogrzać pojazd. Nasze wysokowydajne systemy ogrzewania są dostosowane do wymogów nowych koncepcji napędu — tak samo jak nasze systemy klimatyzacji do autobusów.