maxplastic - SportoweFakty.pl\nmaxplastic napisał/a komentarz do Finały ATP World Tour: Roger Federer pokonał Marina Cilicia i zakończył fazę grupową bez porażki\nCzekam na news o wygranej i awansie Socka i komentarze o "grubasie przebijaczu" albo coś takiego, co tu kiedyś czytałem. Pozdrawiam. Nie powiem, żebym się jakoś z tego powodu cieszył, wolę Zvereva, ale to jednak jest duże zaskoczenie.\nmaxplastic napisał/a komentarz do Finały ATP World Tour: kto rywalem Kubota i Melo w półfinale? Polak i Brazylijczyk mają o co grać\nTrzeba powiedzieć, że Herbert i Mahut też się wycofali, a więc z tamtej grupy wchodzą (niestety) Kontinen i Peers. Szczerze mówiąc to chyba nie chciałbym zobaczyć tego meczu w półfinale, ale z drugiej strony to Harrison i Venus okazali się niepokonani.\nmaxplastic napisał/a komentarz do Tabelki\nOtóż to. Z oficjalnego rankingu tego poranka wynika, że Kubot jest drugi przy takiej samej liczbie punktów. Pewnie ten jeden turniej więcej zadecydował, bo podobna sytuacja jest przy innych parach. Natomiast jeśli mają tyle samo punktów i turniejów to zajmują jedno miejsce razem. Zresztą wydawało mi się, że Melo miał odrobinę mniej punktów, ale jak widać nie. Tak naprawdę wszystko wyjaśni się po finałach, które miejsce w tym rankingu, które w Race na koniec roku (chyba trudno będzie stracić 1) i czy zdobędą tytuł. To byłoby doskonałe ukoronowanie tego roku.\nmaxplastic napisał/a komentarz do ATP Paryż: Hiszpanie zwyciężeni w 59 minut. Łukasz Kubot i Marcelo Melo już w półfinale\nZ rankingu live wynika, że tak, jako że przegrali broniący tytułu Kontinen i Peers. Jednak nie rozumiem dlaczego widnieje tam, że tracą w związku z tym 2320 punktów, skoro za finał Masters jest 1000. Pozostałe chyba za ATP Finals, ale te dopiero będą, oni w nich grają (nie nie wiadomo, żeby było inaczej) i mają szanse wygrać. Nie wiem dlaczego mieliby im teraz odjąć za to punkty. Albo się nie znam albo o czymś nie wiemy. Więc teoretycznie w poniedziałek Kubot może być liderem, ale czy tak będzie i na jak długo? równie dobrze po finałach może już nie być.\nmaxplastic napisał/a komentarz do Wimbledon: Johanna Konta pokonała Simonę Halep. Karolina Pliskova będzie nową liderką rankingu\nPliskova w rok doszła do numeru 1, od kiedy tak naprawdę zaczęła grać na wysokim poziomie i zabłysnęła w US Open. Radwańska nie potrafi tego zrobić przez całą karierę. Oczywiście to tylko numerek, wiele było tą jedynką i niczym nie zasłynęły, teraz złożyły się na to okoliczności, nie ma przebijaczki, bo zaszła w ciąże, Kerber gra fatalnie i chyba nie udźwignęła presji, Halep zaczyna wyrastać na wyjątkowo pechową zawodniczkę, ten finał z Ostapenko pewnie będzie ją prześladował do końca życia. A liczą się wygrane Szlemy, czego jeszcze Karolina nie zrobiła, podobnie jak Simona, Woźniacki i pewnie jeszcze parę takich przypadków było. A młoda Łotyszka jeszcze jakiś czas temu znana była głównie ze swojej słabej psychiki i wahań nastroju jak Hingis w jej wieku, a tu nagle wygrywa Roland Garros. Może to nie jest kariera na miarę Martiny, ale się rozkręca. Zobaczymy jak długo Karolina się utrzyma na tronie i czy będzie grała tak, jak wypada liderce. Dziwnymi kolejami losu poczyna sobie kobiecy tenis w ciągu ostatnich kilku lat. Czy ktoś pamięta o Bouchard, która miała taki świetny sezon, nawet nie pamiętam który - 2014? Tymczasem wracają Kuzniecowe i Venus Williams tego świata, jeszcze czekam na Azarenkę.\nmaxplastic napisał/a komentarz do US Open: Mistrzynie kontra pretendentki - czas na półfinały singla kobiet\nSerena znowu się ugotowała, co jej się często zdarza, gdy przegrywa w trakcie meczu, ale teraz nie dała rady tego wyciągnąć. Stawką nie był Wielki Szlem, jak rok temu, ale utrzymanie numeru 1, który straciła po ponad 3 latach. Myślę, że ona ma już dosyć. Może chciałaby pobić Steffi i wygrać jeszcze ten jeden raz, albo trzy i wyprzedzić Margaret Court. Może to zrobi, ale sądzę że zbliża się ku końcowi. Pewnie za rok.\nmaxplastic napisał/a komentarz do Kozica czy koksiarz? Ogromne kontrowersje wokół sensacyjnego lidera Vuelty\nSądzę, że Quintana podarował ten etap Brambilli. Wygrał już jeden, ma koszulkę, a tamten pracował z nim przez dłuższy czas. Niektórzy twierdzą, że jest taka niepisana zasada, że w podobnej sytuacji trzeba odpuścić. To jest mniej ważne. Zgadzam się z teorią, że Sky samo się ośmieszyło, ale jestem ciekaw dlaczego tak się stało. Chyba nie pamiętam takiego etapu, takiej porażki tego zespołu i tej koncepcji. Przecież oni zagapili się jakoś czy odpadli na samym początku, nie widziałem tego, nie wiem czy pokazywali ten moment w TV. Ucieczka ruszyła po kilku-kilkunastu kilometrach? Przez 120 km Froome nie był w stanie nic odrobić, chociaż to łatwo mówić, ale nie jechał sam. Jego drużyna straciła ponad pół godziny jak jeden mąż. Przecież ich wszystkich nie zmogła grypa! Może nie znaczy to od razu, że upadła cała mitologia tego zawodnika, że nie potrafi sam jechać, chociaż trochę tak to wyglądało. Dzisiaj (tj w środę) też ledwo trzymał koło na tym ostatnim podejściu, które miało tylko 4 km, ale było ostre. Ten jego motorek i bujanie się jak Paula Radcliffe chyba nie jest dobre na takie krótke, ostre podjazdy, on musi mieć rytm, rozkręcić się.\nmaxplastic napisał/a komentarz do Konrad Bukowiecki myśli o medalu. "Chcę pchnąć grubo ponad rekord życiowy"\nW czym problem? Chyba w tym, że wszyscy nasi zawodnicy za dużo myślą o medalach i za dużo o tym mówią, żeby później się skompromitować. Wczoraj Fajdek, który był murowanym faworytem, dosłownie przed chwilą Bukowiecki, który tyle myślał, że spalił wszystkie próby i odpadł. Akurat po nim bym się medalu nie spodziewał, bo wyniki są niesamowite, ale szkoda tak czy siak.\nmaxplastic napisał/a komentarz do Rio 2016: Serena Williams nie zdobędzie medalu! Amerykanka pokonana przez Elinę Switolinę\nSerena się totalnie ugotowała, bardzo dawno czegoś takiego nie widziałem. Zdarzają jej się porażki, od jakiegoś czasu, chyba tak ze dwa lata, wygląda jakby tenis w ogóle nie dawał jej radości, w tych momentach wygląda jakby zaraz miała się popłakać albo po prostu zemdleć, snuje się, wygląda bezradnie. Nigdy się do tego nie przyzna, ale musiało ją absolutnie dobić to, że przegrała 3 kolejne Wielkie Szlemy od US Open w zeszłym roku, co w tamtych warunkach było największą sensacją, jaką pamiętam od kiedy interesuje się tenisem, a więc 17 lat. Potem AO i FO. Nie zdobędzie już nigdy tego kalendarzowego wielkiego szlema, mogę się założyć.\nmaxplastic napisał/a odpowiedź do Twojego komentarza\nJestem w szoku co wyprawia Raonic. Bardzo się cieszę, ale jednocześnie szkoda Rogera. Być może to ostatnia szansa na wygranie Wielkiego Szlema, gdy nie ma po drodze Jokera. Do tego na Wimledonie, po raz 8. No cóż, trudno. Raonic z Murrayem pewnie popłynie, zwłaszcza jeśli ten łatwo wygra z Berdychem.\nmaxplastic napisał/a komentarz do Australian Open: Serena Williams jak walec, finał nie dla Agnieszki Radwańskiej\nA tymczasem na Eurosporcie Sylwester Sikora po prostu trzeci kolejny mecz pieprzy głupoty o Szarapowej tym swoim ironicznym tonem. Że to jest produkt marketingowy, pomyślany od początku gdy miała 9 lat, że gra ostatnio fatalnie, bo woli się zajmować swoimi cukierkami i czekoladkami (o to nawet spytali w pomeczowym wywiadzie, to akurat bez sensu i nie na miejscu). Nie mogę słuchać tego faceta po prostu, jego bon moty i aluzje.\nmaxplastic napisał/a komentarz do Finały ATP World Tour: Druga porażka Marcina Matkowskiego i Nenada Zimonjicia\nCzuję, że to będzie ostatni wspólny turniej tych Panów. Oni nie potrafią wygrywać super tie breaków, jeśli dobrze sprawdziłem to w tym roku przegrali w ten sposób piąty mecz. Nie wiem czego brakuje, nerwy, pojedyncze błędy. Tutaj chyba czytałem, że Matkowski nie czuje się traktowany jak uczniak obok tak doświadczonego partnera, ATP wrzuca filmik o nich na YT pod tytułem "Winning combination" albo coś takiego. Tylko, że ta kombinacja nie dała w tym roku żadnego triumfu turniejowego. Finały, półfinały Masters to dobry wynik, ale w tym roku w deblu mężczyzn nie ma wyraźnych faworytów i być może zabrakło im szczęścia w tych najważniejszych momentach.\nmaxplastic napisał/a komentarz do ATP Wiedeń: Steve Johnson zakończył przygodę walecznego Jerzego Janowicza\nPozdrawiam Jerzego ;-)\nmaxplastic napisał/a komentarz do Jerzy Janowicz zwycięski mimo bólu\nPo jednym wygranym meczu jeszcze nie zakładałbym włosiennicy i nie szedł do Częstochowy. To prawda, że na Janowicza spada dużo hejtu, często zasłużonego, bo facet nie ma psychiki i podczas niektórych spotkań zachowuje się jakby nie chciało mu się grać, jest zblazowany jak Kyrgios, tylko ten ma większy talent. Zaskoczyła mnie jednak skala komentarzy po wczorajszym zwycięstwie, chociażby na tym portalu. Nagle wszyscy jakby oszaleli, krytycy zaczęli przepraszać, ludzie tacy jak Ty cwaniakować. Wygrał z 19 zawodnikiem grając o pietruszkę w 1 rundzie na koniec sezonu. Odnosił już większe zwycięstwa. Żeby nie odpadł w drugiej rundzie po tym wszystkim.\nmaxplastic napisał/a komentarz do Challenger Szczecin: Trzy gemy Kamila Majchrzaka, Biało-Czerwoni polegli\nZgadza się, właśnie tak robię. 1187 był, ale teraz na pewno mocno awansuję. Mecz jeszcze nie jest zakończony, ale zapewne doświadczenie Hiszpana weźmie górę. A było naprawdę blisko.\nHurkacz przełamał, 3:1 ! Jeśli on wygra to będzie sensacja, 60 zawodnik w rankingu przegrywa z 1000 albo coś koło tego, nawet dokładnie nie wiem.\nHiszpan już wziął mediacal timeout, ciekawe. A mogło być 4:1, Hubert miał chyba nawet dwie szanse.\nmaxplastic otrzymał brązowy medal w kategorii Komentator Wszech Czasów\nNo i oczywiście dał się przełamać do zera przy 5:4. Więc gramy trzeciego.\nAle za to teraz Hurkacz wygrał pierwszego seta z Carreno Bustą!\nmaxplastic napisał/a komentarz do WTA Quebec City: Finalistka z Soboty kolejną przeszkodą Pauli Kani\nmaxplastic napisał/a komentarz do Challenger Szczecin: Życiowe sukcesy Huberta Hurkacza i Pawła Ciasia!\nmaxplastic otrzymał brązowy medal w kategorii Komentator Miesiąca\nmaxplastic napisał/a komentarz do US Open, finał: Novak Djoković - Roger Federer na żywo!\nCiekawe, że Eurosport jest tak z minutę opóźniony w stosunku do ESPN\n19:31 Żużel. "Krzysiu siadaj na quada". Tak PGG ROW Rybnik fetował awans do PGE Ekstraligi (foto)


Zdjęcie: Nowy portal gdańskiego ratusza. Rys. Dominika Romejko.\nTrudne czasy nastały… Statków w gdańskim porcie tyle, co kot napłakał, w miejskiej kasie świeci dno, a w podgdańskich posiadłościach bezkarnie panoszą się żołdacy spod znaku pruskiego króla. A przecież jeszcze niedawno kupcy z całej Europy bili się o dostawy polskiego zboża, a gdański port tętnił gwarem języków z całego świata.\n– Gdzie te czasy – rzekł głośno burmistrz do rajców zgromadzonych w ratuszowej Sali Czerwonej. I dalej kontynuował.\n– Mili moi, dawnej chwały i potęgi nie przywrócimy, ale miejskie urzędy lśnić muszą blaskiem rangi i powagi! Proponuję więc wykucie nowego portalu ratuszowego – uroczystym tonem obwieścił burmistrz…\nRozterki Daniela Eggerta\nZapowiedziane zlecenie otrzymał mistrz Daniel Eggert, który zasłużenie uchodził za najlepszego rzeźbiarza w nadmotławskim mieście. Jego dzieła zdobiły przedproża i szczyty gdańskich kamienic, wykutych przez niego rzeźb nie brakowało też w patrycjuszowskich parkach i ogrodach.\nDaniel Eggert z radością podjął się zlecenia, wszak prace przy ratuszowym portalu i gdańskim znaku herbowym oznaczały prestiż i wyróżnienie! I były gwarancją kolejnych intratnych zamówień…\nAle odmienne myśli też nurtowały wybitnego rzeźbiarza – coraz częściej wracało pragnienie stworzenia dzieła ponadczasowego, ważnego dla współczesnych i nienarodzonych jeszcze pokoleń, zachęcającego do refleksji i szerszego spojrzenia na gdańską Ojczyznę i jej poważne problemy…\n– Nie chcę skończyć jak Mistrz Pięknej Madonny – jego rzeźby do dzisiaj zachwycają, cóż jednak z tego, skoro imię twórcy nieznane… – zamyślony Eggert coraz szybciej dreptał po przestronnej i jasno oświetlonej pracowni…\nPrace przy portalu dobiegły końca i nadszedł czas uroczystej prezentacji nowego dzieła. Na placu przed ratuszem zgromadził się tłum podekscytowanych kupców, rzemieślników i rozgadanych przekupek.\nŁatwego zarobku, a raczej słabo strzeżonych sakiewek, szukało też kilku opryszków o krzywych gębach i spojrzeniach, jednak na widok miejskich strażników z halabardami rabusie szybko odpuścili.\nNa podeście ustawionym przy ratuszowych schodach stał burmistrz w otoczeniu miejskich rajców, wnet blask zachwytu nad nowym portalem miał spłynąć również i na nich…\nMistrzu Danielu – nadszedł czas, ukaż nam swoje dzieło – burmistrz wydał polecenie, po czym opadła zasłona skrywająca nowy portal przed wzrokiem ciekawskich.\nPrzez tłum przebiegł jęk zachwytu, potem szmer zdumienia, a potem coraz głośniejsze krzyki oburzenia.\n– Co to ma być! Co to za herb! Mistrz Eggert oszalał!\nRzeczywiście wielki herb był niepodobny do innych heraldycznych znaków nadmotławskiego miasta. Lwy miast mierzyć się spojrzeniami patrzyły zupełnie inaczej – na zachód, w stronę Złotej i Wyżynnej bramy!\n– Cisza! – ryknął niespodziewanie długobrody starzec o dostojnym obliczu. Mieszczanie rozpoznali w nim sędziwego Krzysztofa Strzyckiego, dawnego rzeźbiarza i nauczyciela Daniela Eggerta.\nW nowym herbie nie widzę uchybienia– głośnym i dobitnym głosem rzekł stary mistrz. Lwy zgodnie wypatrują wjazdu polskiego króla i ratunku dla zagrożonego Gdańska!\nPo czym zapadła cisza jak makiem zasiał.\nMieszczanie kiwali głowami ze zrozumieniem i zapamiętale gestykulowali. Burmistrz ze świtą chyłkiem zszedł z podestu i bez słowa zniknął w ratuszowych wnętrzach…\nSchyłek patrycjuszowskiego Gdańska i szlacheckiej Rzeczypospolitej\nLegenda o lwach z gdańskiego ratusza dotyczy schyłku dziejów Rzeczypospolitej, gdy nad niereformowanym krajem gęstniały chmury rozbiorowych rozstrzygnięć i traktatów.\nPortal ratuszowy powstał w latach 1766-1768 w warsztacie Daniela Eggerta, który był artystą o nieprzeciętnym talencie i dorobku.\nNietypowo ustawione lwy rzeczywiście jakby wypatrują wjazdu ważnej osoby od zachodniej strony miasta. Pomoc nie nadeszła, król nie nadjechał.\nPo II rozbiorze Gdańsk został wcielony w granice Królestwa Pruskiego, wkrótce potem unieważniono miejskie przywileje, szczerze mówiąc – anachroniczne i zupełnie niepasujące do realiów kończącego się XVIII stulecia.\nDzieło reformy Rzeczypospolitej zostało podjęte stanowczo zbyt późno, warto też dodać – nie wszyscy rozumieli znaczenie, doniosłość i konieczność stanowczych działań. Rada Miasta Gdańska również dorzuciła swoje trzy grosze, bo miejscy rajcy wypowiedzieli się przeciwko próbie wprowadzenia cła generalnego i reformy rozchwianych finansów państwowych. A poparcia wobec wniesionego sprzeciwu szukali… wśród dyplomatów i dygnitarzy rosyjskich.\nPrzywołana legenda dotyka więc wielu wątków gdańskiej i polskiej historii, ukazuje też wolność jako dar, o który należy każdego dnia walczyć i zabiegać.\nII rozbiór z 1793 roku przyśpieszył agonię szlacheckiej Rzeczypospolitej, przyniósł też kres gdańskiej republiki kupieckiej. A ratuszowe lwy do dzisiaj patrzą na zachód i cierpliwie świadkują gdańskiej historii. Widziały powitanie osób wybitnie, ale i też zbrodniczo zapisanych w światowej historii. To temat na zupełnie inne opowiadanie…


Jak zwiększyć wydajność systemu uniwersyteckiego? – AvayaPLatform\nW dzisiejszym świecie obecność nowoczesnych technologii dla większości instytucji jest kluczowa. Uniwersytet San Carlos na Filipinach dostrzegł problem w funkcjonowaniu swojego systemu IT, więc postanowił go ulepszyć, a przez to wpłynąć na działanie uczelni i jej studentów.\nUniwersytet San Carlos (USC) jest jednym z najlepszych uniwersytetów na Filipinach. Jego historia sięga 1595 roku, a dziś przyjmuje około 40 000 studentów na ponad 80 kierunkach studiów licencjackich i magisterskich.\nChoć sam uniwersytet cały czas się rozwijał, to wraz z upływem czasu nie nadążał nad nowoczesnymi technologiami. Uczelnia borykała się z ciągłym przeciążeniem sieci i powolnymi prędkościami, a poszczególne aplikacje działały zbyt wolno. USC zdał sobie sprawę, że jeśli chce pozostać w czołówce najlepszych uczelni, musi unowocześnić system IT. Specjalny zespół opracował razem z Avaya plan wdrożeniowy, który obejmował m.in. aktualizację sieci WAN oraz dostosowanie światłowodu, zwiększając jego przepływ od 1GB do 10 GB.\nStudenci bardzo szybko zauważyli, o ile szybsza jest sieć. Ruch jest wysoki każdego dnia, choć zdarzają się szczyty, np. podczas zapisów na egzaminy. Współpraca z Avaya wpłynęła także na lepszą możliwość nauki zdalnej. Wiele studentów dołącza do tak zwanych „wirtualnych klas”, których jakość jest obecnie zauważalnie lepsza.\nWszystkie nowe funkcje i narzędzia mogą przynieść pełne korzyści tylko, gdy sama sieć jest dostępna. Tu widać największą różnicę.\nW naszej starej sieci doświadczyliśmy około 40% przestojów. Teraz dostępność wynosi ponad 90%, a przewidujemy, że osiągniemy 100%, jeśli tylko niektóre komponenty będą gotowe\n– mówi Winston Cordova, inżynier i specjalista ds. sieci.\nWspółpraca z Avaya obejmuje także dodatkowe elementy. Rozbudowanie sieci WLAN pozwoli pracownikom i studentom na korzystanie ze swoich własnych urządzeń (Bring Your Own Device).\nDowiedz się z jakich usług skorzystał Uniwersytet San Carlos.\nTagi: cyfrowa transformacja, edukacja, IT system, transformacja IT\nPoprzedni: Cyfrowa opieka zdrowotna: recepta na lepszą ochronę zdrowia pacjenta\nNastępny: Artur Chmielewski, Dyrektor Zarządzający w Avaya Poland na temat RODO


Hurt | Boma | Wszystko dla domu\nChcesz zaopatrzyć swoją restaurację, sklep lub inny lokal w modne i nie psujące się artykuły do kuchni i jadalni? Jesteś w doskonałym miejscu!\nHurtownia Boma powstała w 1998 roku i od razu zdobyła zaufanie setek firm na polskim rynku. W naszej hurtowni zaopatruje się blisko 500 sklepów, 300 restauracji i hoteli, szpitale, szkoły oraz urzędy miast i gmin.\nWieloletnia współpraca z wieloma firmami polskimi i zagranicznymi pozwala na stałe powiększanie oferty garnków, porcelany, sztućców oraz wszystkich potrzebnych i niezbędnych akcesoriów do jadalni i kuchni.\nJesteśmy importerem włoskich sztućców La Torre (linie: Erika, Inglese, Imperio, Korona, Boston, Venezia, Firenze) oraz Sciola SG Posaterie (linie: Vienna, New York, Roma, Oxford, Model 700, Model 900, Malaga, Venezia i dodatki gastronomiczne), które królują na stołach najlepszych polskich i zagranicznych restauracji.\nZnajdziesz u nas także garnki i patelnie wiodącej na rynku włoskiej marki Illa - w tym najpopularniejszej linii Olivilla oraz ekskluzywnego AGD od cenionej na całym świecie marki Giannini.\nW stałej ofercie hurtowni Boma znajdziesz blisko 10 000 produktów, które pomogą wyposażyć Ci każdą kuchnię, lokal gastronomiczny i hotel. Oferujemy ekspresowe dostarczenie towaru, fachową obsługę i doradztwo, transport oraz najbardziej korzystne ceny.\nSkontaktuj się z nami już teraz i zapytaj o więcej szczegółów:\ntel: +48 514 976 335\nOdwiedź naszą hurtownię i przekonaj się, że znajdziesz tu wszystko, czego potrzebujesz!


rozumianej automatyce ? w mechanicznych urządzeniach regulacyjnych (np. automatycznych zaworach); w urządzeniach pomiarowych np. zegarach elektronicznych do przesuwania wskazówek; w robotyce ? do sterowania ruchem ramio\nDodane: 18-07-2016 09:39\nDobrze dobrane detale w pokojuMarketing internetowy - Google, SEO, biznesOgólnie o stomatologiiRóżne formy naklejek, od wypukłych po 3dJak poznać dobrą stronę wwwJak płacić niższe podatkiSen - czas na regenerację i rozwójSEPLekcje stylu - sztukateriaWentylacja tak samo ważna jak ogrzewanie?Kilka porad odnośnie nieruchomościPoland - travel destinationBroken car - how to fix it?Czy warto znaleźć kardiologa? Koszty i cenyRenowacja domu - jak to zrobić?Kilka słów o pozycjonowaniu KrakówOgólnie o myjniachHeart of your car - about engineGdzie spędzić urlop?O odnawialnych źródłach energii - kwestie energetyki solarnejJak często serwisować urządzenia chłodnicze?Otynkuj swój domCo zrobić z samochodem po wypadku?Ogólny artykuł o śnieChoroby zębów i ich leczenieKomfort i ciepłoCzy warto wybrać się do Hiszpanii?Zainwestuj w ciepły dom How to buy us auto parts and not get bored?


Tanie loty do Florencji w styczniu\nCeny biletów lotniczych zmieniają się z godziny na godzinę. Bilety lotnicze do Florencji warto zakupić jak najwcześniej. Pamiętaj, że oprócz połączeń do Florencji zawsze warto sprawdzić czy nie ma innych (tańszych) lotów do Stanów Zjednoczonych.\nBluesky.pl to najlepsza wyszukiwarka lotów do Florencji. Dane o połączeniach lotniczych zbierane z wielu różnych systemów rezerwacyjnych, umożliwiają wyszukiwanie połączenia lotniczego do Florencji i zakup biletu z dowolnego miasta lub kraju, bez konieczności przechodzenia na stronę innego dostawcy. Podane ceny są orientacyjne.


Koło Gospodyń Wiejskich w Henrykowie pod Supraślem | Kurier Poranny\nKoło Gospodyń Wiejskich w Henrykowie pod Supraślem\nJulita Januszkiewicz 29 sierpnia 2012, 5:30\nKobiety z dumą pokazują swoje arcydzieła. To własnoręcznie zrobione ze starych ubrań dywany i narzuty. Andrzej Zgiet\nKoło Gospodyń Wiejskich w Henrykowie pod Supraślem ożyło i rządzi wsią. Kobiety wspólnie gotują, śpiewają i szyją dywany ze starych ubrań.\nW środowe popołudnie w świetlicy w Henrykowie jest wesoło i gwarno. Grupa kobiet siedzi wokół dużego stolika. Szydełkują, robią na drutach, przeplatają nitki, zawijają, przeciągają, zawiązują. Na podłodze porozrzucane kolorowe, różnej wielkości i kształtów chodniki, narzuty oraz kapy. Mniejszy stolik, tuż przy ścianie ugina się od domowych potraw. Babka ziemniaczana z kiełbasą, pokrojona w cienkie plastry słonina, w glinianym garnku swojski smalec ze skwarkami, a nad nimi góruje drożdżowa baba, polana czekoladą oraz własnoręcznie pieczony chleb na zakwasie. Wszystko ładnie udekorowane bukietami z kwiatów i różnego rodzaju zbóż.\n- Od rana gotowałyśmy i stroiłyśmy salę. W końcu niecodziennie mamy takich gości - wyjaśnia Emilia Łazarska, opiekunka świetlicy.\nO godzinie 17 przyjeżdżają dziennikarze z programu TVN Uwaga. Chwila na poczęstunek, i zaczynają się nagrania oraz wywiady. Lekko stremowane, ale uśmiechnięte kobiety, jedna za drugą, siadają przed kamerą, i jak na spowiedzi opowiadają o tym, co robią na co dzień. Chwalą się też swoim sukcesem.\nSławę tej niewielkiej wsi koło Supraśla przyniosły jej mieszkanki, które zwyciężyły w telewizyjnym konkursie.\nZgłosiły się do konkursu\nPod koniec kwietnia tego roku stacja TVN ogłosiła konkurs pod hasłem “Re-Konstrukcje, czyli drugie życie śmieci". Był on adresowany do widzów, którzy starają się żyć ekologicznie. Polegał na zmienianiu z pozoru bezużytecznych odpadów w przedmioty użytkowe, a nawet dekoracyjne.\nNiezwykłe gospodynie z Henrykowa postanowiły spróbować swoich sił. - Pomyślałam, że warto pokazać całej Polsce to, co robimy. Byłam pewna, że wygramy - opowiada Kasia Todorczuk, szczupła brunetka.\nW robótki wkładają wiele serca\nOd razu zaczęły działać. Najpierw zrobiły porządki w swoich domowych szafach. Powyrzucały z nich stare, niepotrzebne ciuchy. Okazało się, że na półkach zalegały jeszcze różne babcine fatałaszki. Ubrań było tyle, że sięgały aż pod sufit świetlicy. Kobiety wpadły na pomysł, że przerobią je na chodniki. Jak to zrobić pokazała młodszym koleżankom Barbara Prus. Pani Basia zetknęła się z tym w dzieciństwie. Pań z takimi umiejętnościami było więcej.\n- W kryzysowych czasach, kiedy sklepy świeciły pustkami, trzeba było sobie jakoś radzić. Szyłam więc dzieciom ubrania, robiło się też narzuty, chodniki - wspomina Marianna Korolczuk.\nPomysł chwycił. Wszak to tania i szybka metoda, by zrobić coś z niczego. Zaczyna się od cięcia starych, niepotrzebnych już ubrań na wąskie paski. Następnie się je splata. Tak powstają różne cuda, czyli narzuty, kapy i dywaniki. A z nici kobiety robią ozdobne poszewki.\nTo trudne i pracochłonne zajęcie. Żeby wypleść mały chodniczek trzeba dwa dni, a duży, o skomplikowanym wzorze zajmuje nawet dwa miesiące. Ale panie zauważają postępy.\n- Mój pierwszy chodnik robiłam przez trzy dni, i wyszedł tak mały jak beret. Teraz wystarczy mi na to już tylko jeden dzień - cieszy się Marta Filipczuk.\nPracę kobiet z Henrykowa amatorską kamerą nakręciła Kasia Todorczuk. Nagranie wysłała do Warszawy. Konkurencja była ostra, a poziom prac wysoki. Zwyciężały Podlasianki. Wkrótce zobaczymy je w jednym z programów TVN Uwaga.\n- Kiedy ogłoszono wyniki, byłyśmy bardzo szczęśliwe - opowiada Kasia Todorczuk.\n- Poczułyśmy wielką radość i dumę, że jesteśmy takie zdolne - uśmiecha się Marianna Korolczuk.\nKobiety zawsze pracują razem, a czas umilają im rozmowy oraz muzyka na żywo. Spotykają się kilka razy w tygodniu, w miejscowej świetlicy.\n- Przedtem w tym budynku odbywały się tylko wiejskie zebrania. Nie było tu nawet ogrzewania - opowiada Emilia Łazarska.\nW ubiegłym roku ocieplono ściany, wymieniono dach i odnowiono budynek w środku. W sumie prace kosztowały około 150 tysięcy złotych. Pieniądze dało ministerstwo kultury.\nTeraz świetlica żyje, dzięki paniom z Koła Gospodyń Wiejskich. Przyznają, że to był przypadek.\n- Nasze dzieci przychodziły tutaj na próby zespołu muzycznego, a myśmy w tym czasie przy kawie i cieście plotkowałyśmy. Pewnego dnia wpadłyśmy na pomysł, by coś wspólnie robić - opowiada Marta Filipczuk.\nI tak, w lutym tego roku założyły Koło Gospodyń Wiejskich, sekcja Pudel. Należy do niego ponad 20 pań w różnym wieku. Na co dzień zajmują się domem, a w wolnych od rodzinnych obowiązków chwilach działają. I to jak. Rzecz jasna na pierwszym miejscu są wyroby kulinarskie. Bo gotować potrafi każda gospodyni. Co nie znaczy, że nie można dalej się uczyć tej sztuki.\n- Co kto umie, to upiecze czy usmaży i próbujemy - opowiada Marianna Korolczuk. - A że przychodzą też młodsze kobiety, to mamy to komu przekazać. Chodzi też o to, żeby zostało po nas coś naszym dzieciom i wnukom.\nAle i starsze mają okazję czegoś się nauczyć od młodszych. Wymieniają się przepisami. Na przykład Basia Prus przekonała się do wykwintnych deserów oraz różnych smakołyków.\nNajwiększą chlubą tutejszych gospodyń jest chleb na zakwasie z cebulką i różnymi dodatkami oraz ciasto z cukinią. Z ich rąk wychodzą też serniki, babki, różne sałatki i mięsa.\n- Babkę ziemniaczaną piekłyśmy z dziećmi - dodaje Marta Filipczuk.\nWarunki do wspólnego pichcenia w świetlicy są jak w domu. Na zapleczu dużej sali jest ładnie urządzony aneks kuchenny z całym wyposażeniem gospodarczym. Kuchenkę mikrofalową i ekspres do kawy podarowała gmina, za ministerialne fundusze kupiono piekarnik i kuchenkę gazową, a za pieniądze zebrane podczas jednej z imprez - lodówkę.\nZaradne kobiety potrafią wszystko. Tuż przed Wielkanocą ze styropianu, kolorowych bibułek oraz cekinów zrobiły jajka oraz wielką na 6,5 metra palmę. Udekorowały ją kwiatami z kolorowej bibuły, wstążkami, piórami, filcowymi listkami oraz gałązkami tui. Trud się opłacił. Henrykowskie arcydzieło wygrało konkurs w Grabówce na najpiękniejszą i największą palmę.\nNie ma tu miejsca na nudę\nW Henrykowie każdy może aktywnie spędzić czas i nauczyć się czegoś nowego. Latem odbywają się półkolonie oraz różne atrakcyjne zajęcia dla dzieci i młodzieży. Motorem działania jest Emilia Łazarska, która od dwóch lat jest świetliczanką. Wszystko umie załatwić.\n- Jako jedyna z wiejskich świetlic organizujemy warsztaty teatralne. Mam satysfakcję, że ludzie zaczęli się integrować, że nasze Henrykowo odżyło - mówi z dumą Emilia. - Przydałby się tylko jeszcze internet oraz boisko do grania w piłkę.\nA gospodarne kobiety nie spoczywają na laurach. Właśnie obmyślają jaki wieniec przygotować na dożynki. Oczywiście musi być ładny i oryginalny.


Lek. Izabela Lipińska-Dziki - stomatolog | ZnanyLekarz.pl\nGabinet Stomatologiczny Izabela Lipińska Dziki (mapa)\nStomatologia estetyczna +13 więcej\nPowtórne leczenie kanałowe (termiczna gutaperka)\nMój gabinet to wyjątkowe miejsce, gdzie staram się stworzyć przyjazną atmosferę opartą na wzajemnym porozumieniu. Pacjentom zapewniam indywidualne po...\nBardzo dobrzy stomatolog. Konkretna. Bardzo wnikliwa i skrupulatna. Dokładna. Każdy zabieg jest szczegółowo objaśniony. Wykonanie jest bardzo delikatne. Byłem mile zaskoczony przeprowadzonym zabiegiem na moim zębie, krórego myślałem,że nie da się odbudować, w taki sposób jak to zrobiła Pani Doktor.Cały zabieg przebiegł nad wyraz sprawnie i zanim się zorientowałem, było po wszystkim.Efekt przerósł moje najśmielsze oczekiwania. Porady Pani Doktor sa moim zdaniem trafne i mające sens.\nLeczę się u Pani doktor od kilku lat, mimo odległości jaką musze pokonać (200 km). Przemiła i delikatna osoba:) Pani doktor przeprowadziła na moich zębach kilka dosyc skompikowanych i dużych "zabiegów" i dzięki niej doprowadziłam soje uzębienie do stanu prawie idealnego (prawie bo reszta zależy od możliwości regeneracji organizmu). Lekarz bardzo konkretny, szczegółowo opowiada o tym co zamierza zrobić. Przy małych "dziurkach" zamiast znieczulenia proponuje antystresowy ząbek do ściskania- skuteczny:). W związku z tym, że nie znamy sie na tej dziedzinie leczenia, bardzo cenię sobie to, że p. Iza wyjaśnia mi za i przeciw różnych sposobów leczenia.\nMój gabinet to wyjątkowe miejsce, gdzie staram się stworzyć przyjazną atmosferę opartą na wzajemnym porozumieniu.\nPacjentom zapewniam indywidualne podejście oraz profesjonalizm. Z uwagą wysłucham Państwa potrzeb a następnie dokładnie przeanalizuję dolegliwości tak, aby zaproponować najlepsze rozwiązanie.\nW pracy korzystam z najwyższej jakości narzędzi i materiałów. Nieustannie podnoszę swoje kwalifikacje uczestnicząc w konferencjach i warsztatach zawodowych, dzięki czemu mogę zaproponować leczenie odpowiadające najnowszym standardom.\nSzanując czas moich pacjentów, wizyty ustalam na konkretną, dogodną godzinę. W czasie wizyty, z głośników płynie rozluźniająca muzyka, którą możecie Państwo sami wybrać. W upalne dni ulgę przynosi klimatyzacja. Osoby zmotoryzowane mogą skorzystać z parkingu znajdującego się przed przychodnią.


Plaża, grind i związki na odległość. Raz jeszcze o „Bientôt l’été” | Jawne Sny\nNa początku muszę przyznać, że trochę się gubię w skomplikowanych deklaracjach artystycznych Michaëla Samyna, głównego projektanta „Bientôt l’été”. Zwykle szeroko komentuje on swój proces twórczy i ukończone projekty na blogach i forach oraz stara się podkreślać swój status twórcy-autora (a robi to znacznie zgrabniej niż taki na przykład David Cage). Samyn nawołuje do szerszego wykorzystania medium gier do celów artystycznych, przy czym stosuje dość restrykcyjne i elitarystyczne rozumienie sztuki (o czym pewnie już wiecie z wywiadu, który pojawił się na Jawnych Snach po polsku i po angielsku). Niedawno zadeklarował, że „Bientôt l’été” jest jego ostatnim dziełem sztuki. Czy to oznacza, że zamierza porzucić tworzenie w Tale of Tales? Nie; po prostu zapowiada, że następna ich produkcja będzie przystępniejsza, bardziej do „podobania się”. Uważa też, że „gry” rozumiane jako zasady, zadania i wyzwania stoją na drodze ekspresywności szerzej rozumianego „medium gier wideo”.\nZe sceny w kawiarni. Wymawiać po francusku.\nNajtrafniejszą uwagą Samyna na temat „Bientôt l’été” wydaje mi się ta, że jest to „najbardziej modernistyczna gra, jaką zrobiło Tale of Tales”. Autor od razu jednak zastrzega, że wynikało to z pójścia za duchem prozy Marguerite Duras i że w przyszłości nie planuje już wejść w tak bardzo modernistyczny proces twórczy.\nSamyn nie precyzuje, jak rozumie modernizm, ale jeśli uznamy, że jest to wizja sztuki wymagającej, skomplikowanej formalnie, oderwanej od codzienności i praktyczności, akcentującej nowość i eksperyment, autoreferencyjnej, krytycznej wobec konwencjonalnych form przedstawiania i lekceważącej popularny gust – wtedy istotnie jest to dobry sposób opisu ogólnego tonu „Bientôt l’été”. Wielu graczy reaguje na takie cechy alergicznie – gra Tale of Tales niedawno zadebiutowała na Steamie i została tam, delikatnie mówiąc, chłodno przyjęta.\nI ja dałem się trochę przestraszyć tym tekstom towarzyszącym „Bientôt l’été” – zwykle nie boję się kontaktu z najdziwniejszymi nawet dziełami, ale tym razem złapałem się na wątpliwościach. Czy naprawdę uda mi się zapoznać z grą na tyle wnikliwie, żeby napisać o niej sensowny tekst? Czy nie brakuje mi znajomości intertekstów? Francuskie kino Nowej Fali nie jest mi obce, ale nie czytałem nic Marguerite Duras; czy dużo przez to stracę? Pamiętałem, że na pewno dużo straciłbym z „Fatale”, gdybym nie przeczytał wcześniej „Salome” Wilde’a.\nW końcu się przemogłem, uruchomiłem grę, wybrałem męski awatar, wszedłem do holodecku IHTII mojej stacji orbitalnej i oto, co tam zobaczyłem.\n„Bientôt l’été” podzielone jest na dwie zasadnicze części: spacer po plaży i rozmowę przy szachach w nadmorskiej kawiarni. Najpierw ląduję na pustej, jakby schematycznie zaprojektowanej (bo w końcu to holodeck) plaży. Kiedy idę samym brzegiem morza, co parę sekund na ekranie pojawiają się i zapisują na piasku losowe frazy (cytaty z książek Duras, które można potem wykorzystać jako opcje dialogowe w rozmowie w kawiarni). Na plaży pojawiają się też widziadła (apparitions) – przedmioty-symbole, trochę podobne do tajemniczych obiektów znajdowanych w lesie w „The Path”. Dłuższy spacer ujawnia granice plaży, co wraz z przesuwającymi się nad głową awatara ciałami niebieskimi przypomina o nadrzędnym settingu gry – choć symulujemy melancholijny spacer na brzegu morza, to dalej jesteśmy w hard SF. Cały ten motyw holodecku jest zresztą bardzo zgrabnie pomyślany i wykorzystany – pozwala usprawiedliwić schematyczność i umowność całej przestrzeni, jest metaforą sytuacji gracza w ogóle, ciekawie też współgra z „czasowym” tytułem gry („Wkrótce lato” – ten specyficzny czas zatrzymany będzie w tym holodecku już na zawsze, a żadne lato nigdy przecież nie nadejdzie). To wszystko ma jeszcze ogromne znaczenie w sekwencji w kawiarni – ale o tym za chwilę.\nBo na razie jestem ciągle na plaży. A z plażą mam tutaj dwa podstawowe problemy.\nPo pierwsze – jest nudna. Przyznaję, grafika jest urokliwa, soundtrack nastrojowy, mewy sympatyczne, ale po pięciu-dziesięciu minutach mam wrażenie, że widziałem już wszystko. Z widziadłami z kolei jest ten problem, że chociaż bywają dość zaskakujące (jak na przykład wielki portowy żuraw), to właściwie nie przynoszą żadnej nowej wiedzy o świecie, w którym jesteśmy. Przedmioty spotykane w lesie w „The Path” funkcjonowały według podobnej zasady, ale były znacznie ciekawsze, bo każda z bohaterek reagowała na dany przedmiot innym komentarzem, i te komentarze były podstawowym źródłem informacji o charakterze postaci. Plaża w „Bientôt l’été” jest nudna nie tylko dlatego, że dzieje się niedużo i powoli (bo to jeszcze nie problem), ale co gorsza dlatego, że jest uboga w znaczenia (czy też w bodźce do budowania znaczenia).\nW opisie gry na stronie internetowej stylizowanym na reklamę holodecku jest zakodowany komunikat autotematyczny: „the proprietary built-in symbol/meaning mapping algorithms will leave you breathless”. Cóż, mnie tchu nie odebrało.\nPo drugie – plaża skłania do grindu, jeśli było się już raz w kawiarni i wiadomo, do czego służą zbierane na brzegu kwestie. „Bientôt l’été” jest tym samym prawdopodobnie pierwszą w historii art game, która zachęca gracza do zwiększania efektywności poprzez bezmyślne zbieranie obiektów, jak w kiepsko zaprojektowanym RPG.\nTo jest efekt zupełnie odwrotny do intencji deklarowanych przez Samyna. W jednym z wpisów wprost mówił o tym, że nie chce skłaniać gracza do mechanicznego zbierania i woli położyć nacisk na treść, a nie na czynność. W pierwszych zdaniach instrukcji do „Bientôt l’été” znajduje się frament: „Simply allow the atmosphere to embrace you. Do not think. Do not want. Just be”. Niestety, Samyn poniósł tu klęskę. Jeśli komuś zależy na tym, żeby dialogi toczone w kawiarni miały trochę więcej sensu (a – jak sądzę – większości graczy zależy), to zupełnie naturalne jest, że będzie chciał mieć więcej opcji dialogowych. Opcje te pojawiają się w czasie spaceru wzdłuż brzegu morza, w regularnych interwałach. Co zatem trzeba zrobić, żeby mieć większą szansę na interesującą rozmowę w kawiarni? Jak najdłużej iść w tę i z powrotem wzdłuż fal i zbierać kwestie. A chwilę może to potrwać, bo jest ich podobno 280.\nCo ciekawe, w „The Path” ci sami twórcy umieścili chwyt, który krytykował praktyki grania oparte na bezmyślnym kolekcjonowaniu i chęci zwiększenia swojej efektywności. W lesie były tam umieszczone 144 złote kwiatki, przy zbieraniu których pokazywał się licznik. Jednak po zebraniu kompletu kwiatków nie działo się zupełnie nic, nie przychodziła żadna nagroda. To był bardzo błyskotliwy sposób wykorzystania gameplayu do celów krytycznych, tym bardziej, że znaczeniowo powiązany z resztą gry. W wersji braci Grimm Czerwony Kapturek zbacza ze ścieżki w głąb lasu właśnie dlatego, że ma ochotę pozbierać kwiatki – w „The Path”, adaptacji Czerwonego Kapturka, gracz zbierający kwiatki sam odciąga od się właściwej treści gry (interakcji z przedmiotami i spotkania z wilkiem). Nie mam pojęcia, jak ta kwestia mogła zupełnie wymknąć się spod kontroli w „Bientôt l’été”.\nPlaża. Jak to zwykle na plaży, farmię opcje dialogowe.\nAle skoro plaża jest nudna, to już ją zostawię i przejdę do kawiarni, czyli tego, co w „Bientôt l’été” jest najbardziej inspirujące. Siadam przy stoliku, przy szachach (a raczej pewnej figurze szachów, nie da się tu rozegrać prawdziwej partii), winie i papierosach, i czekam, aż przyjdzie drugi gracz i siądzie naprzeciwko mnie (można też grać z komputerem, ale nie ma to najmniejszego sensu). Ten komponent multiplayerowy (a raczej „biplayerowy”, bo zawsze dwuosobowy) działa bardzo podobnie jak w „Journey” – gra losowo dobiera innego gracza, który akurat jest połączony, nie ma czatu, nie ma wyświetlonych nicków, są tylko wąskie możliwości interakcji wyznaczone przez grę. Tylko kilka: wypowiadanie kwestii-cytatów znalezionych wcześniej na plaży, łyk wina, zaciągnięcie się papierosem, zmiana grającej melodii, ułożenie pionka, strącenie cudzego pionka. Szybko okazuje się, że jest to jednocześnie zaskakująco dużo i paraliżująco mało, żeby wytworzyć i podtrzymać jakieś porozumienie. Jak pisał wcześniej w swojej notce Paweł Schreiber – w kawiarni w „Bientôt l’été” można odbyć rozmowę zupełnie bezsensowną, a można też bardzo głęboką. Dla mnie najciekawszy był moment, kiedy z moją rozmówczynią nie mieliśmy właściwie możliwości przekazania niczego sensownego za pomocą repertuaru kwestii, ale w naszej wymianie gestów był wyraźny przekaz „jestem tu, rozumiem, wiem, że nie potrafisz nic więcej powiedzieć”. Trudno się tłumaczy na język pisany coś, co tkwi gdzieś pomiędzy łykiem wina a zmianą melodii, tylko w języku gry komputerowej.\nOczywiście, kawiarnia w „Bientôt l’été” jest pretensjonalna. Frazy z Marguerite Duras są zwykle wydumane i sztuczne, zawsze wypowiadane po francusku jak w stereotypowym francuskim filmie, w szafie grającej mamy wyłącznie chanson française, a do tego to wino i papierosy – sytuacja jest bardziej francuska niż sama Francja (ale przecież jest tylko fantazmatem Francji widzianej gdzieś z bardzo odległej przyszłości). Ta pretensjonalność jest jednak tutaj bardzo na miejscu i w pewnym sensie wynika z projektu interakcji w tej scenie. Mówienie wyłącznie za pomocą cytatów skłania do myśli, że zawsze mówimy nie swoimi słowami, że język zawsze pojawia się przed nami, a my musimy poddać się całej jego konwencjonalności, niekompletności, niemożliwości przełożenia na rzeczywistość; że podczas spaceru nad brzegiem morza zawsze będzie nam się wydawało, że jesteśmy głębocy, ale kiedy wymyślone tam frazy weźmiemy w głąb lądu, do innych ludzi, nagle okaże się, że są banalne, niezrozumiałe albo zupełnie nie przystające do tego, co naprawdę chcielibyśmy powiedzieć. O ile zatem model interakcji w „Journey” jest z pozoru podobny, to tam jednak służy głównie wzajemnej pomocy w podróży, więc jest z założenia optymistyczny; „Bientôt l’été” mówi raczej o rozdźwięku między językiem a światem i o komunikacji, która z góry skazana jest na niepowodzenie.\nJest jeszcze bardziej osobisty powód, dla którego kawiarniana sekwencja w „Bientôt l’été” do mnie przemawia. Już dziś mamy sporo takich holodeckowych kawiarni, sformatowanych interfejsów komunikacyjnych, na Facebooku, Google+, Skypie, w grach online.\nPodczas związku z moją dziewczyną w sumie ponad rok spędziliśmy osobno, mieszkając w różnych częściach Europy. Skype, Facebook i Google Talk pomagają oczywiście w poczuciu wzajemnej obecności. Nawet jeśli o niczym się już tego wieczoru nie rozmawia, można zostawić włączoną kamerę i mikrofon, zajmować się przy komputerze czymś innym, ale słyszeć, co dzieje się po drugiej stronie i w każdej chwili móc się odezwać, jakby siedząc w tym samym pokoju.\nW „Bientôt l’été” nie ma żadnego punktu, który wyznacza koniec sceny w kawiarni. Wreszcie skończą się kwestie do wypowiedzenia i zostanie już tylko sączenie wina, przesuwanie pionków i sama obecność drugiego gracza. W którymś momencie trzeba przerwać tę interakcję i wyjść z kawiarni/wrócić do życia, ale w którym? Kiedy wypada odejść? Czy w „Bientôt l’été” jest jakiś dobry sposób, żeby się pożegnać?\nWybór momentu naciśnięcia czerwonej słuchawki nie zawsze jest decyzją oczywistą. Byłem pod wrażeniem, że gra komputerowa jest w stanie przekonująco zainscenizować taką sytuację. Jak zwykle, produkcje Tale of Tales dają pretekst do rozważań i dyskusji na nieco inne tematy niż te, do których gry nas przyzwyczajają.\nSkądinąd wiem, że wątek kontaktu na odległość jest ważny dla Tale of Tales: Michaël Samyn i Aureia Harvey poznali się przez internet, a jednym z ich pierwszych projektów było „The Endless Forest”, środowisko multiplayer pozbawione czatu i z ograniczonymi, symbolicznymi sposobami interakcji. W „Bientôt l’été” bariera odległości między rozmówcami (kochankami?) sprytnie zastępuje barierę klasową z powieści i filmu „Moderato Cantabile”, które były bezpośrednią inspiracją dla sceny z kawiarni.\n„Bientôt l’été” jednocześnie mnie inspiruje i rozczarowuje. Uważam, że nie do końca dorasta do deklaracji twórcy, wydaje się dziełem mniej dopracowanym niż niektóre poprzednie produkcje Tale of Tales (jak „The Path” czy „Fatale”), i na pewno nie zgadzam się z Pawłem Schreiberem, że jest to gra „przemyślana i dopieszczona”. Widzę jednak w „Bientôt l’été” momenty o ogromnym potencjale i wydaje mi się, że to ciekawa propozycja dla wszystkich zainteresowanych segmentem gier artystycznych. A ja czekam już na ukończenie „8”, następnego projektu Tale of Tales – na razie można śledzić tumblra Aurei Harvey z wizualnymi inspiracjami do gry.\nNa koniec jeszcze parę uwag (wink wink, nudge nudge) metakrytycznych. Cieszę się, że nie muszę „Bientôt l’été” wystawić „numerkowej” oceny jak w klasycznej recenzji, bo po pierwsze – nie wiedziałbym, jak to zrobić, po drugie – nie miałoby to żadnego znaczenia. Oprócz tego zastanawiam się, czy w przypadku takich gier autorskich nie powinniśmy porzucić rozważań w stylu „za drogie jak na taką małą grę” – to jest jeden z częstszych zarzutów na forum Steam, gracze często uważają, że 9,99$ to za dużo zważywszy na relatywnie krótki czas rozgrywki. Czy uzależniamy ocenę obrazu od jego formatu albo książki od jej długości? Czy ten nawyk w odniesieniu do gier naprawdę jest do czegoś potrzebny? Takie podejście ma dodatkowo jeszcze mniej sensu, jeśli będziemy problematyzować związek między grą a zabawą; Michaël Samyn w przypadku „Bientôt l’été” sam pisał, że przyjemność nie jest pierwszorzędną wartością w tego typu dziele.\nCelowo też dystansuję się wobec rozważań „czy to w ogóle jest gra?”, również popularnych na forach na Steamie. Zamiast zajmować stanowisko w tym sporze, podlinkuję twitterowy profil „growej policji„, która zajmuje się właśnie śledztwami w tej sprawie ;-).\nA tych, którzy chcą się sami przekonać i podyskutować, zapraszam do holodecku. Wszystkie potrzebne informacje na jego temat znajdziecie tu.\n← Sny w galerii Zielona Góra – post scriptum →\n7 odpowiedzi do “Plaża, grind i związki na odległość. Raz jeszcze o „Bientôt l’été””\nGameBoy 24 lutego 2013 o 21:36\nCzy tylko mi twórczość Tale of Tales wydaje się być strasznie pretensjonalna i grafomańska?\nO ile The Path mi się podobało (ta muzyka, design i klimat!) tak późniejsze ich produkcje chyba zbytnio starają się być Poważną i Głęboką Sztuką zamiast obrać bardziej przystępny (ech, nie jest to dokładnie słowo jakiego chciałbym użyć, chyba za mało grindowałem na plaży) kierunek.\nPaweł Schreiber 24 lutego 2013 o 22:59\n@GameBoy – Pewnie nie tylko Tobie, i to kwestia gustu, ale wydaje mi się, że duża część takich zarzutów wobec ToT jest troszkę chybiona. Ja z ich rzeczy najbardziej lubię „Fatale” – jest elegancka, dobrze pomyślana i bardzo fajnie dialoguje z dramatem Wilde’a. Czemu fakt, że coś jest mało przystępne, miałoby być wadą (chcemy przystępniejszego Dwarf Fortress? Europy Universalis? Falcona 4.0?)? Tym bardziej, że akurat gry ToT są, w porównaniu z większością kultury, jaką się na co dzień zajmuję, całkiem przystępne.\nNie powiedziałbym, że są Sztuką Wielką, Ważną i Poważną, ale są Sztuką Solidnie Pomyślaną – a to często lepsze. W porównaniu z grami takimi jak „Braid”, które do beztroskiej rozgrywki przyklejają troszkę mętne konstrukcje intelektualne, żeby ładniej wyglądała, gry ToT wypadają świetnie – powaga i głębia po prostu tu się zdarza.\n„Bientot” pretensjonalnością nie tyle epatuje, co ciekawie gra – znajdowane na plaży komentarze (jak najbardziej pretensjonalne) są pionkami w grze, a pretensjonalna francuszczyzna to przerysowany sztafaż.\n„The Path” – muzyka, design i klimat to przecież tylko najbardziej powierzchowna warstwa tego, co się tam dzieje. Zastanawiam się, czy nie jest to właśnie najsłabsza pod względem zawartości intelektualnej gra ToT – kładąca ogromny nacisk na nastrój, ale w gruncie rzeczy mętniejsza i mniej odkrywcza od „Fatale” (bawiącej się kluczowym w tekście Wilde’a motywem PATRZENIA na Salome) i „Bientot” (które dialogi z nouveau roman i nowej fali zmienia w częściowo generowaną losowo grę).\nPretensjonalny wydaje mi się czasem sposób, w jaki Michael Samyn mówi o swoich grach – ale same gry rzadziej.\nPiotr Sterczewski Autor tekstu 25 lutego 2013 o 22:36\nTrudno zgodzić mi się co do oceny „The Path”. Lubię tę grę jako opowieść o dojrzewaniu, podoba mi się, że daje ona dużo całkiem sensownych bodźców do budowania własnych interpretacji. Cieszę się, że twórcy poświęcili odpowiednio dużo czasu na konstruowanie wyrazistych charakterów postaci (dziewczęta prowadziły nawet własne blogi!), przez co trochę łatwiej było się z nimi utożsamić. A ja lubię w grach konkretne postaci, przezroczystymi awatarami nie potrafię się za bardzo przejąć.\nI pełna zgoda co do ostatniego zdania – ja ciągle mam bardzo duże zaufanie do produkcji Michaela Samyna, ale coraz mniejsze do jego diagnoz.\nGameBoy 25 lutego 2013 o 00:50\nJak pisałem, słowo „przystępne” to nie jest do końca to co myślę.\nPo prostu mam wrażenie, że w dobrej sztuce sam artyzm musi sprawiać wrażenie jakby wyszedł przypadkiem, był efektem ubocznym, istniał gdzieś w tle, chował się w cieniu i nie rzucał nachalnie w oczy.\nNatomiast gry ToT wydają mi się jakby były robione w ten sposób, by krzyczały całym sobą „patrz na mnie, jestem Sztuką!”.\nW The Path takie podejście było „maskowane” przez grafikę, muzykę i klimat, które mogą istnieć i być atrakcyjne bez artystycznej otoczki, dlatego chyba tak bardzo mi się spodobała ta gra.\nWidzę, że Michael Samyn zaczyna to także zauważać, o czym świadczy wpis na jego blogu:\nPisze tam, że Bientôt l’été to jego ostatnia gra jako dzieło sztuki. Ja myślę, że się myli.\nPaweł Schreiber 24 lutego 2013 o 23:19\n@Piotr – Bardzo fajna, wyważona recenzja! Choć, oczywiście, pozwalam sobie nie zgodzić się z tymi poglądami, które, jak piszesz, nie zgadzają się z moimi ;).\nŻe sporo zmarnowanych szans – zgoda. Zwłaszcza widziadła (które później zaczynają się powtarzać, ale za to przy ostatnim z serii znalazłem pistolet; dziwnie było go potem rzucić na szachownicę). Sam mechanizm „grindowania” – nie wydaje mi się wcale taki głupi, bo sprawia, że musimy spędzić trochę czasu na dziwacznej, pustej i monotonnej plaży, a tym samym – odetchnąć od rozmowy. Znajdowanie zdań mi nie przeszkadza. Można by ewentualnie podyskutować o tym, czy nie można by ich znajdować w czymś ciekawszym niż pusty bezmiar piasku. Czy nie można gracza jakoś ZACHĘCIĆ do eksploracji. Ale za użyciem tutaj pustego bezmiaru też są argumenty – przytłoczenie, sztuczność, odejście od kokietowania gracza, brak spójnego sensu tego, co się dzieje. Bo zbieractwo jest tu tak samo bezsensowne jak w „The Path” – w ostatecznym rozrachunku sens każdej rozmowy prowadzonej znalezionymi zdaniami też się rozpada; decyzja, czy chce mi się jeszcze poświęcić czas na ich zbieranie, czy zlekceważę mojego następnego rozmówcę, też jest ciekawym elementem tej gry. Widać jednocześnie, że ToT wyczuwali, że może się to stać problemem i próbują stworzyć jakąś przeciwwagę dla monotonii plaży w zmieniającej się muzyce i niebie. Takich drobiazgów, w których widać, że twórcy dużo myśleli o reakcjach odbiorcy, widzę tu całkiem sporo.\nPiotr Sterczewski Autor tekstu 25 lutego 2013 o 22:50\nRacja, rozmowa i tak ostatecznie okaże się bezsensowna. Odrobinę zresztą wyjaskrawiłem w notce kwestię grindu (nie można mieć do dyspozycji więcej niż 16 kwestii w kawiarni, no ale zawsze losują się one z większej puli, jeśli więcej się zbierze).\nZa to uświadomiłem sobie, że chyba umarłbym z nudów, gdybym miał zbierać wszystkie 16/17 widziadeł. Naprawdę specjalnie wychodziłeś z kawiarni tyle razy? :-)\nM 25 lutego 2013 o 11:47\nDotychczas miałem do Tale of Tales stosunek negatywny. Choć staram się zawsze oddzielać twórcę od dzieła, to Samyn jawi mi się jako bubek nadęty do granic możliwości. Obcowałem jednak dotychczas jedynie z „The Path”, które nie okazało się odkrywcze za to było śmiertelnie nudne (a po wypowiedziach samozwańczego „Autora i Twórcy” spodziewałem się więcej).\nMyślę jednak, że dam „Bientot” szansę – motyw rozmowy cytatami mnie interesuje, gdyż momentami mam wrażenie, że sam składam się cały z cytatów niczym „Endtroducing” (tylko z gorszym efektem).


Tytuł: Projekt realizacji prac prowadzących do zlokalizowania i usunięcia usterek systemu komputerowego. - PDF\nDownload "Tytuł: Projekt realizacji prac prowadzących do zlokalizowania i usunięcia usterek systemu komputerowego."\n1 Tytuł: Projekt realizacji prac prowadzących do zlokalizowania i usunięcia usterek systemu komputerowego. Założenia: 1. Komputer ma być naprawiony i skonfigurowany w firmie AGD bez zdejmowania obudowy jednostki centralnej, bez reinstalacji systemu operacyjnego. 2. Komputer użytkowany jest do różnych prac związanych z działalnością przetwórni z dostępem do sieci lokalnej i Internetu. W chwili obecnej w firmie trwają prace modernizacyjne sieci komputerowej, więc fizyczne podłączenie komputera do sieci lokalnej i Internetu nie jest możliwe. 3. W systemie istnieją następujące konta z uprawnieniami administratora: a. Administrator, chronione hasłem zxcvbnm, b. Księgowy, chronione hasłem ksiegowy, c. Spedytor1, chronione hasłem spedytor1, 4. W systemie istnieje konto z ograniczonymi uprawnieniami: a. Spedytor2, chronione hasłem spedytor2, 5. Wszystkim użytkownikom komputera zniknęło menu Pomoc z menu Start. Utrudnia to korzystanie z pomocy systemu Windows i jest sytuacją niepożądaną. Należy przywrócić menu Pomoc na menu Start wszystkim użytkownikom. 6. Użytkownikowi spedytor1, samoczynnie, uruchamia się program Notatnik. Mimo, iż go zamyka, za chwilę uruchamia się ponownie. Jest to wielce uciążliwe i należy wyeliminować tą usterkę. 7. Do tej pory użytkownik spedytor2 nie miał problemu z logowaniem się na swoje konto. Obecnie nie może się zalogować. Należy przywrócić możliwość logowania się na własne konto użytkownikowi spedytor2. 8. Na pulpicie księgowego znajdował się plik o nazwie faktura.doc. Jest on bardzo ważny dla firmy, więc należy go odzyskać. 9. Księgowy nie może otworzyć folderu firmowego C:\_Pol-Am, gdyż pokazuje się komunikat o braku dostępu. Należy przywrócić księgowemu pełen dostęp do tego folderu, 10. Ponadto księgowy chciałby, aby: a. Użytkownik spedytor1 miał ograniczone uprawnienia dostępu do systemu b. Użytkownicy spedytor1 i spedytor2 mogli na swoje potrzeby wykorzystywać tylko 100 MB miejsca na dysku twardym C:\_ c. Użytkownik spedytor2 miał również uprawnienia do zapisu do folderu domowego użytkownika spedytor1 11. System jest wolny od wirusów Lista przyczyn 1. Nieodpowiednie korzystanie z konta z uprawnieniami administratora 2. Nieodpowiednie ustawienia menu Start 3. Wyłączona pomoc systemu Windows 4. Nieodpowiednie ustawienia harmonogramu zadań dla użytkownika spedytor1 5. Nieodpowiednie ustawienia uruchamiania programu Notatnik dla użytkownika spedytor1 6. Zablokowane konto użytkownika spedytor2 7. Wyłączone konto użytkownika spedytor2 8. Nieodpowiednie ustawienia logowania dla użytkownika spedytor2 9. Usunięty plik faktura.doc 10. Ukryty plik faktura.doc 11. Przeniesiony plik faktura.doc 12. Nieodpowiednie uprawnienia użytkownika księgowy do folderu C:\_Pol-Am 13. Uszkodzenia dysku 14. Uszkodzenia plików 15. Uszkodzenie programów\n2 Wykaz działań 1. Diagnostyka sytemu, kontrola ustawień BIOS, uruchomienia systemu w trybie awaryjnym 2. Włączenie konta spedytor2 3. Zmiana ustawień zasad grup dotyczących wyświetlania menu pomocy systemu Windows w menu Start 4. Usunięcie wpisu uruchamiającego Notatnik na koncie użytkownika spedytor1 w Harmonogramie zadań 5. Zmiana atrybutów pliku faktura.doc na koncie użytkownika księgowy 6. Zmiana uprawnień do folderu C:\_Pol-Am dla użytkownika księgowy 7. Usunięcie uprawnień administracyjnych użytkownikowi spedytor1 8. Ustawienie przydziału dyskowego dla użytkowników spedytor1 i spedytor2 do 100 MB na dysku C:\_ 9. Zmiana uprawnień do folderu domowego użytkownika spedytor1 i ustawienie możliwości zapisu w tym katalogu użytkownikowi spedytor2 10. Defragmentacja dysku 11. Utworzenie kopii zapasowej rejestru Rejestr Rys.1 Włączenie konta spedytor2\n3 Rys.2 Włączenie konta spedytor2 Rys.3 Włączenie konta spedytor2\n4 Rys.4 Zmiana ustawień zasad grup dotyczących wyświetlania menu pomocy systemu Windows w menu Start Rys.5 Zmiana ustawień zasad grup dotyczących wyświetlania menu pomocy systemu Windows w menu Start\n5 Rys.6 Zmiana ustawień zasad grup dotyczących wyświetlania menu pomocy systemu Windows w menu Start Rys.7 Usunięcie wpisu uruchamiającego Notatnik na koncie użytkownika spedytor1 w Harmonogramie zadań\n6 Rys.8 Usunięcie wpisu uruchamiającego Notatnik na koncie użytkownika spedytor1 w Harmonogramie zadań Rys.9 Zmiana atrybutów pliku faktura.doc na koncie użytkownika księgowy\n7 Rys.10 Zmiana atrybutów pliku faktura.doc na koncie użytkownika księgowy Rys.11 Zmiana atrybutów pliku faktura.doc na koncie użytkownika księgowy\n8 Rys.12 Zmiana uprawnień do folderu C:\_Pol-Am dla użytkownika księgowy Rys.13 Zmiana uprawnień do folderu C:\_Pol-Am dla użytkownika księgowy\n9 Rys.14 Zmiana uprawnień do folderu C:\_Pol-Am dla użytkownika księgowy Rys.15 Usunięcie uprawnień administracyjnych użytkownikowi spedytor1\n10 Rys.16 Usunięcie uprawnień administracyjnych użytkownikowi spedytor1 Rys.17 Ustawienie przydziału dyskowego dla użytkowników spedytor1 i spedytor2 do 100 MB na dysku C:\_\n11 Rys.18 Zmiana uprawnień do folderu domowego użytkownika spedytor1 i ustawienie możliwości zapisu w tym katalogu użytkownikowi spedytor2 Rys.19 Zmiana uprawnień do folderu domowego użytkownika spedytor1 i ustawienie możliwości zapisu w tym katalogu użytkownikowi spedytor2\n12 Rys.20 Zmiana uprawnień do folderu domowego użytkownika spedytor1 i ustawienie możliwości zapisu w tym katalogu użytkownikowi spedytor2 Wskazówki 1. Włączona zapora systemowa lub program typu firewall 2. Włączone aktualizacje systemu 3. Korzystanie na co dzień z konta bez uprawnień administratora 4. Świadome korzystanie z Internetu 5. Nie instalowanie oprogramowania z nieznanego źródła 6. Zainstalowany i uruchomiony program antywirusowy 7. Oczyszczanie dysku 8. Przeprowadzanie defragmentacji dysku 9. Tworzenie kopii zapasowych danych 10. Prawidłowe wyłączanie komputera


Kraina wokół nas\nDzisiejszy powiat stargardzki, położony w centrum województwa i zajmuje obszar 1519 km2. Składa się z ziem i miast o nieco odmiennej historii. Bywało, że różni byli włodarze jego poszczególnych części, ba przez niego przebiegała nawet granica między różnymi organizmami politycznymi. Te fakty najlepiej ilustrują chociażby herby miast: gryf pomorski lub jego fragment występuje w herbach Stargardu, Dobrzan i Suchania, naznaczony niegdysiejszą własnością Wedlów i biskupów jest herb Chociwla, czerwony orzeł występuje w herbie Ińska jako pozostałość po czasach, gdy było ono w Marchii Brandenburskiej. Wsie również miały różnych właścicieli. Były nimi: zakony (joannici, augustianie, beginki, dominikanki, cystersi i cysterki), biskupi kamieńscy, wielkie rody (m.in. Wedlowie) i miasta, w tym i Stargard.\nStargard, w zasadniczym okresie swego rozwoju, nie należał do żadnego możnowładcy, był, w ramach księstw pomorskich, niemal republiką miejską i pewnie dzięki temu optymalnie wykorzystał swój czas i swoje miejsce. Jeszcze dziś jest wiele materialnych świadectw na to jak wielkie znaczenie dla miasta musiała mieć ta niezależność. Pierwsze istotne podziały terytorialne Pomorza w XII i XIII wieku umieszczają tę ziemię kasztelanii tj. okręgu administracyjnym zorganizowanym we wczesnofeudalnym okresie na bazie wspólnot terytorialnych. Stargard był grodem kasztelańskim i stolicą Kasztelanii (prowincji) Stargardzkiej. W jej obręb wchodziły krainy: Stargardzka, Zwierzyniecka, Maszewska, Goleniowska, Szadzka. W późniejszym okresie dominującą rolę w administrowaniu tymi ziemiami miały obdarowywane przez księcia klasztory, osadzani tu rycerze, i władające również niemałymi dobrami niektóre miasta (np. Stargard posiadał w tym czasie 14 wsi). Właściciele dóbr byli ich podstawowymi administratorami, pełnili też określone powinności wobec księstwa.\nPomorze do XVI wieku nie miało podziału powiatowego w dzisiejszym tego słowa znaczeniu. Książę rządził w swoich domenach, szlachta w swoich dobrach. W tych miastach i ich posiadłościach, które nie były własnością panów rządzili mieszczanie. Płaszczyzną łączącą był sejm krajowy. Do wypełniania funkcji administracyjnych i obronnych w imieniu księcia powoływano wójtów ziemskich. To rozwiązanie trwało do roku 1618, kiedy to książę Filip II przeprowadził pierwszy podział powiatowy Pomorza. Były to już jednak ostatnie lata księstwa Gryfitów. Powiatami-okręgami (niem.Kreis) zarządzało 10 urzędów - rządztw (niem. Amt): Urząd Szczecin, U. Kołbacz i Pyrzyce, U. Sowno, Szadzko i Marianowo, U. Białogard, U. Szczecinek, U. Słupsk i Sławno, U. Bytów, U. Darłowo, Wójtostwo Gryfice. Urzędy te nie zawiadywały całością ziem na ich obszarze, ponieważ część wsi i miast należało do wielkich rodów pomorskich. Ci posiadacze nie mogli i nie chcieli podlegać zwykłemu urzędnikowi książęcemu. Dla tych ziem utworzono jedenasty urząd, którym zarządzał urzędnik wybrany z tych rodów. Ten 11-ty “powiat” z przyczyn naturalnych nie mógł dobrze funkcjonować. Rychło powstały rodzinne powiaty tych rodów między innymi powiat Wedlów i powiat Borków. Dalsze reformy powiatowe miały miejsce za czasów brandenburskich i pruskich Pomorza. Stopniowo zwiększały one wpływ państwa na funkcjonowanie powiatu kosztem właścicieli ziemskich.\nZiemia stargardzka na przestrzeni dziejów (mapki historyczne)\nZiemia stargardzka XIII wiek Mapa powiatów szadzkiego, pyrzyckiego i gryfińskiego (koniec XVIIIw) Powiat stargardzki (szadzki) w 1817 r Prowincja pomorska w okresie międzywojennym\nWidok zamku w Szadzku na mapie Lubiniusa\nNa dzisiejszy obszar powiatu stargardzkiego składa się przede wszystkim teren przedwojennego powiatu Szadzko (Kreis Saatzig). Siedzibą jego władz był Stargard, który jednocześnie był miastem na prawach powiatu. Nazwa powiatu ziemskiego wywodziła się od zamku w Szadzku (miejscowość koło Dobrzan), który w czasach swej świetności pełnił funkcje obronne na wschodniej rubieży księstwa i był siedzibą władzy administracyjnej dla okolicznej domeny książęcej. W pewnym okresie należał do rodów Steglitzów i Borków. Zamek został zniszczony w XVII wieku w czasie wojny trzydziestoletniej i mimo późniejszych prób już się nie podniósł, wręcz przeciwnie, materiał z niego posłużył w XVIII w. do odbudowy zniszczonych pożarem Dobrzan. Nazwa powiatu przetrwała jednak aż do 1945 roku. Wcześniej do reformy powiatowej w roku 1816 rycerska część powiatu Szadzko nazywana była powiatem Wedlów, od nazwiska rodziny, której własność stanowiły znaczne obszary dzisiejszego powiatu stargardzkiego, w tym miasta: Chociwel i Ińsko (nazwa ta obejmowała też Wedlowską część Urzędu Sowno). Stosowano też nazwę powiat Szadzko - Wedel. Terytorium powiatu Szadzko wraz z wydarzeniami politycznymi ulegało wielu zmianom, w 1816 odłączono od niego miedzy innymi: Maszewo i Sowno (do powiatu Nowogard), Runowo (do powiatu Resko), Dolice (do powiatu Pyrzyce). Przyłączono natomiast miedzy innymi: Kunowo i Żukowo (z powiatu Pyrzyce), Bytowo, Studnicę, Linówko, Storkowo, Sątyrz, Kamienny Most, Ścienne (z powiatu Drawsko), Ińsko (z powiatu Choszczno). Obszar powojennego powiatu stargardzkiego w zasadzie pokrywał się z przedwojennym kształtem powiatu Szadzko. Króciutko (od 9 grudnia 1973 r.) Stargard był miastem na prawach powiatu. W wyniku kolejnej reformy administracyjnej w 1975 zniesiono podział kraju na powiaty. "Powrót" powiatów w 1999 roku powiększył teren stargardzkiego w stosunku do czasu sprzed reformy w 1975 r. o obszar miasta Stargard, miast i gmin Łobez i Węgorzyno oraz gminę Dolice, także niektóre mniejsze miejscowości zmieniły wtedy swoje usytuowanie powiatowe. W 2002 r. utworzono powiat łobeski, do którego przeszły m.in. dwie gminy z powiatu stargardzkiego (Łobez i Węgorzyno).\nHerby powiatu stargardzkiego (szadzkiego): do 1945 (dwa pierwsze) i współczesny\nRóżne były historyczne dzieje poszczególnych części składowych powiatu. Możemy jednak sądzić, że, w ogólnym zarysie, wzajemne powiązania gospodarcze istnieją tu nieprzerwanie od średniowiecza. Stargard swą świetność zawdzięcza, w głównej mierze, swemu południowemu zapleczu. Miasto już bardzo wcześnie miało znaczenie ponad lokalne i siłą rzeczy oddziaływało na większy obszar niż najbliższa okolica.\nWraz z budową kolejnych linii kolejowych Stargard, w którym promieniście się one schodziły, dostawał kolejną szansę na rozwój. Jak w średniowieczu osią Ziemi Stargardzkiej była - transportowo bezcenna - Ina, tak w nowej epoce tym zwornikiem stała się kolej. Wiązała ona mocno ziemie dzisiejszego powiatu. Tak tworzyły się nowe relacje. Przez obszar wszystkich dzisiejszych gmin powiatu przebiegały linie kolejowe. Niemal wszystkie ich obecne stolice, poza Kobylanką i Suchaniem miały połączenie ze Stargardem. Normalnotorowe: Dolice, Chociwel lub wąskotorowe: Stara Dąbrowa, Marianowo, Dobrzany, Ińsko. Kolei nie tworzyło się w próżni gospodarczej. Jej budowa wynikała albo z istniejących, albo potencjalnych powiązań ekonomicznych obszaru. Z drugiej strony, jej powstanie dało naszemu miastu i innym silny bodziec do rozwoju. Rozwój transportu i komunikacji tworzył możliwość zwiększonej wymiany towarowej ale i ułatwiał przepływ ludzi w obrębie całego subregionu. Z powyższych względów, mimo zerwania przez ostatnią wojnę ciągłości łańcucha pokoleń, naturalne powiązania gospodarcze i nie tylko, na tym obszarze istnieją również w czasach powojennych.\nNowi mieszkańcy tej ziemi, od razu lub z czasem ulegli czarowi tej ziemi. Uznali ją za swoją. Na tak niewielkim obszarze jakim jest nasz powiat mamy do czynienia ze zróżnicowanym krajobrazem: są tu i rozległe równiny i wzgórza moreny czołowej.\nKrajobraz okolic Stargardu jest dla nas stargardzian tak bliski i nasz, jak panorama naszego miasta.\nCzym jest dla nas ta ziemia? Jest dopełnieniem naszej małej ojczyzny. Bez niej Stargard byłby tym czym jest pejzaż bez tła i widnokręgu, bez nieba i przestrzeni. Z drugiej strony to w Stargardzie i jego potencjale może tkwić uzupełnienie i wzmocnienie dla siły tkwiącej w tej ziemi (niekoniecznie zamykającej się w granicach powiatu). Chciałoby się, byśmy mieli poczucie przynależności do swojej miejscowości, ale i szerzej: do wspólnoty najbliższego obszaru. Zaczątki tej wspólnoty zapewne już istnieją, wzmocnić ją mógł powrót do powiatów. Nie jest to wspólnota sztuczna, choć historia pokazuje jak różne były losy jej poszczególnych części. Stan urzędniczy ma naturalną skłonność do zajmowania się samym sobą i zapominaniu o celu własnego działania. To myślenie nie może powodować myślenia o układzie powiatowym jako o czymś na kształt układu planety z wieloma satelitami. Raczej niech będzie to układ wieloplanetarny, jedna większa - inne mniejsze. Każda inna i ważna, z określonymi potrzebami, ale i kreatywna. Stargard i pozostała część powiatu są sobie wzajemnie potrzebne. Na naszym mieście ciąży jednak największa odpowiedzialność. Niech u podstaw wszelkiego działania i myślenia o sprawach publicznych, leży pierwiastek wynikający z uczucia jakie się ma do swej małej ojczyzny. A wtedy z ta piękna ziemia da pomyślność swoim mieszkańcom stosowną do tkwiących w niej możliwości.\nNajpierw postarajmy się poznać ją bliżej.\nMiejsca polecane - atrakcyjne przyrodniczo (objaśnienia do mapki)\nZiemia Stargardzka leży głównie w dorzeczu ważnej rzeki Pomorza - INY\nMapki w tekście:\nMapka powiatu z granicami gmin z portalu gminy.pl\nMapka powiatu z legendą ze strony Centrum Informacji Turystycznej w Stargardzie autor Małgorzata Jańczak


Podkarpackie: Dwa sezonowe posterunki policji w czasie wakacji - Wydarzenia lokalne\nPAP • 20 czerwca 2020 - 08:50\nW Bieszczadach, w sezonowym posterunku w Solinie nad Zalewem Solińskim, nad bezpieczeństwem turystów ma czuwać dziewięciu policjantów (fot. fotolia)\nNa Podkarpaciu podczas wakacji będą działały dwa sezonowe posterunki policji. "Utworzone zostaną w Solinie w Bieszczadach oraz nad Jeziorem Tarnobrzeskim" - powiedziała rzecznik prasowa podkarpackiej policji nadkomisarz Marta Tabasz-Rygiel.\nJak zaznaczyła, "na okres wakacyjny wzmocnione zostaną jednostki policyjne w tych powiatach, które są atrakcyjne dla turystów". Od 1 lipca do służby skierowanych zostanie tam dodatkowo 34 funkcjonariuszy z Oddziału Prewencji Policji w Rzeszowie.\nTabasz-Rygiel dodała, że "najwięcej policjantów będzie wzmacniało te jednostki, które na swoim terenie mają akweny wodne".


Strona główna >Klienci indywidualni >Ubezpieczenia >Pozostałe ubezpieczenia >Ubezpieczenia podróżne\n10% ZNIŻKI NA UBEZPIECZENIA DLA KLIENTÓW BANKU PEKAO S.A.\nAllianz Direct specjalnie dla Klientów Banku Pekao S.A. oferuje zniżkę w wysokości 10% na ubezpieczenia podróżne zawierane przez internet lub telefon.\nUbezpieczenia podróżne - nasza oferta obejmuje zarówno wyjazdy zagraniczne, jak i krajowe, ubezpieczenia dla osób wyjeżdżających prywatnie lub służbowo, w grupach, z rodziną lub indywidualnie.\n- ubezpieczenie kosztów leczenia,\n- ubezpieczenie assistance,\n- ubezpieczenie dla narciarzy,\n- ubezpieczenie OC w życiu prywatnym,\n- ubezpieczenie kosztów odwołania imprezy turystycznej,\n- ubezpieczenie kosztów odwołania biletu lotniczego,\n- ubezpieczenie kosztów anulowania noclegu,\n- ubezpieczenie praca za granicą,\n- ubezpieczenie sportów ekstremalnych.\nNajwyższe gwarancje finansowe oraz międzynarodowe standardy bezpieczeństwa związane z procesem zakupu. Dostęp przez 24h na dobę on-line, a także przez telefon.\nBank Pekao S.A. w zakresie ubezpieczeń majątkowych działa na rzecz jednego zakładu ubezpieczeń t.j.: TUiR Allianz Polska Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie przy ul. Rodziny Hiszpańskich 1, 02-685.\nBank Pekao S.A. z siedzibą w Warszawie przy ul. Grzybowskiej 53/57, 00-950, jest wpisany do rejestru pośredników ubezpieczeniowych prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego. Rejestr jest jawny i klient na wniosek może sprawdzić wpis do ww. rejestru na zasadach określonych na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Komisji Nadzoru Finansowego.\nSzczegółowy zakres ubezpieczeń i warunki dostępne są tutaj.\nZalety ubezpieczeń podróżnych Allianz Direct:\n- wysoki limit kosztów leczenia za granicą,\n- ubezpieczenie bagażu wraz ze sprzętem elektronicznym,\n- zwrot kosztów w przypadku odwołania wyjazdu lub wcześniejszego powrotu,\n- całodobowy dostęp do lekarzy i specjalistów,\n- polisa dostępna zaraz po opłaceniu,\n- możliwość przystąpienia do ubezpieczenia w dowolnym miejscu i czasie,\nDlaczego Allianz Direct?\nWygodny proces sprzedaży\nProsty i intuicyjny formularz oparty na uproszczonym modelu wyceny. Polisa już w kilka minut po opłaceniu dostępna na koncie, zapisana jako plik PDF.\nUmowę ubezpieczenia można kupić 24h na dobę wypełniając prosty i przejrzysty formularz na stronie AllianzDirect. Dla osób, które preferują tradycyjny sposób komunikacji firma proponuje zawarcie umowy ubezpieczenia przez telefon. Proces zakupu prowadzony jest przez licencjonowanego konsultanta, który odpowie na wszelkie pytania Klienta dotyczące produktu. Infolinia czynna jest od poniedziałku do piątku w godzinach 8.00-21.00; w soboty 8.00-18.00. Dogodne formy płatności: przelew tradycyjny, karta kredytowa lub przelew bezpośredni z internetowego konta bankowego.\nSzybki i sprawny proces likwidacji szkód\nSprawna likwidacja szkód, szybka i fachowa pomoc.\nKupowanie ubezpieczeń przez internet jest nie tylko wygodne, ale i bezpieczne. Transfer danych osobowych oraz proces autoryzacji odbywają się za pomocą bezpiecznego protokołu SSL, dostęp do danych zabezpieczony jest loginem i hasłem. Płatności internetowe obsługują firmy gwarantujące najwyższą jakość usług, świadczonych zgodnie z normami międzynarodowych organizacji płatniczych.\n10% ZNIŻKI NA UBEZPIECZENIA DLA KLIENTÓW BANKU PEKAO SA\n- należy wejść na stronę www.pekao.allianzdirect.pl i wpisać kod promocyjny w pierwsze pole kalkulatora,\n- zadzwonić pod numer telefonu (22) 567 67 67 i podać kod promocyjny konsultantowi.\nKod promocyjny: PEKAO


Ekologiczne rozwiązania - zbieranie odpadów kraków - sortownia odpadów poznań sortownia odpadów poznań\nW dzisiejszych czasach wiele mówi się o odpowiedzialnym gospodarowaniu odpadami. W obliczu tego, że każdy z nas posiada cechy konsumpcjonistyczne nie jest to rzecz łatwa. Zarządzanie odpadami stałą się po prostu logistycznie trudne! Jest jednak możliwe do uzyskania. Zbieranie odpadów kraków to właśnie czynność, która usprawnia działanie całej logistyki odpadami. Wszyscy, którzy chcą zapewnić sobie godne życie w przyszłości muszą pomyśleć o wytwarzanych odpadach. Co dzieje się ze stertami śmieci wywożonymi każdego miesiąca spod naszych domów lub mieszkań? Warto również spróbować zredukować ilość odpadów wytwarzanych przez nas oraz nasze rodziny. Z całą pewnośćią planeta Ziemia będzie nam za to wdzięczna! Ułatwi to również zbieranie odpadów.


Załoga statku Hermione La Fayette - metalowe figurki w skali 1-50 - Modeledo.pl\n79,59 PLN 72,41 PLN\n1 151,40 PLN 894,75 PLN\nZestaw 14 metalowych figurek - Artesania 22517F, numer katalogowy: 22517F\nArtesania Latina - nr. 22517F - scale 1:89\nZałoga fregaty Harmione La Fayette.\nMetalowe figurki do sklejenia i pomalowania.\nFarby i klej należy dokupić dodatkowo.\nFigurki wykonane w skali 1/89.\nZestaw Artesania Latina nr 22517F zawiera 14 metalowych figurek - 7 marynarzy i 7 oficerów.\nWymiary opakowania modelu drewnianego do sklejania Artesania Latina 22517F :\n24,5 x 13 x 2 cm.\nCena 4,55 PLN 4.55 PLN\nAmati 8002 Metalowa figurka - marynarz 22mm\nAmati 8001 Metalowa figurka - marynarz 22mm\nAmati 8005/02 Metalowa figurka - marynarz 25mm\nAmati 8003 Metalowa figurka - marynarz 22mm\nAmati 8004 Metalowa figurka - marynarz 22mm\nAmati 8000 Metalowa figurka - oficer 22mm


Nawiązuje do listu konserwatywnej grupy członków PO, w którym proponowali oni przeprowadzenie referendum ws. przepisów aborcyjnych. Zaznaczyli, że „wobec wielkiego kryzysu społecznego, spowodowanego zaostrzeniem przez PiS przepisów aborcyjnych, Platforma nie powinna zajmować radykalnego stanowiska i stawać się stroną w wojnie aborcyjnej, która spolaryzuje nasz kraj na wiele lat”.\n„Otwarcie puszki Pandory przez wyrok TK spowodowało, że nastroje w tych sprawach bardzo się zradykalizowały. To widać gołym okiem. Im bardziej ktoś naciska – tak jak w przypadku wyroku Trybunału – tym bardziej pojawiają się procesy liberalizujące. Mówię to jako osoba, która z pomysłem zalegalizowania aborcji do 12 tygodnia ciąży się nie zgadza” – ocenia J. Olbrycht.\nEuroposeł podkreśla, że stanowisko zarządu PO jest „próbą zdefiniowania siebie w sytuacji określonego konfliktu”. Zwraca uwagę, że zarząd partii przyznał, że potrzebna jest w tej sprawie nowa umowa społeczna. „Pytanie, jaki będzie sposób przyjęcia tej umowy” – mówi europoseł. Dodaje, że ewentualne referendum powinno być dobrze przygotowane (przede wszystkim jeśli chodzi o sformułowanie pytań) i poprzedzone debatą publiczną.\n„Jest istotna różnica między wartościami, które wyznajemy, które dla ludzi wierzących mają bardzo określoną genezę i nie podlegają żadnym głosowaniom czy uzgodnieniom, a legislacją” – podkreśla europoseł.\n„Cały ten spór dotyczy rozstrzygnięć o charakterze prawnym, a one zawsze są wynikiem społecznych uzgodnień. Dlatego nasze stanowisko jako grupy konserwatywnej jest takie, że w tak drażliwej sprawie potrzeba szerokiej dyskusji, którą my określiliśmy jako referendum” – podsumowuje Jan Olbrycht.\nPoprzedni wpisPoprzedni Uważam, że zarząd popełnił błąd\nNastępny wpisNastępny Zasada: PO ośmieliła się w sprawie aborcji. Konserwatyści w partii mogą czuć się oszukani. Bo partia w końcu ma jakieś zdanie


Kali uważa, że epidemia koronawirusa nie jest przypadkowa | GlamRap.pl\n„Będą próbowali rozbroić ludzi”.\nW związku z epidemią koronawirusa część artystów stara się dostosować do zaleceń rządu, aby zostać w domu i do tego samego zachęcają oni swoich słuchaczy. Kali zdecydował się zaprezentować swój punkt widzenia na całą sprawę. Według niego, epidemia może nie być przypadkowa i ma za zadanie wprowadzić większą kontrolę nad obywatelami.\n– Czytałem, że koronawirus posiada wszystkie znamiona broni biologicznej, więc przyjmiemy najpierw wariant, że wirusa stworzył człowiek i zainfekował cały świat. Po co? Na pewno teorii jest multum. Jestem również ciekaw, co niektórzy z Was sądzą, ci, którzy mają otwarte głowy i widzą w tym drugie dno. Powiem Wam, że rozkminiałem różne warianty. Dla mnie, najbardziej prawdopodobnym jest taki, że będą próbowali rozbroić ludzi. Po to te stany wyjątkowe, stany wojenne. To jest zajebisty pretekst, żeby bezpodstawnie wejść komuś do domu. – mówi Kali.\nPost udostępniony przez Marcin "Kali" Gutkowski (@k4lion) Mar 15, 2020 o 4:17 PDT\nZa parę lat Kali będzie chodził w folii na głowie, co potwierdzi moją teorię spiskową że nadużywanie hip hopu, dostep do internetu i nadmierne jaranie powoduje ciężkiego pierdolca.\nReply to Duke nukem 3d\nKali uważać,że epidemia koronawirus być nie przypadek.\nWarto to przeczytać, dla samego siebie\nFolia chroni przed kontrolą umysłu.\nZa dużo jarania…\nJAK MOŻNA ROZBROIĆ NARÓD KTÓRY JEST OD DAWNA ROZBROJONY Z WSZYSTKIEGO, A PRZEDE WSZYSTKIM Z LUDZKIEJ GODNOŚCI?\nHAJTO NA PASIE\nHAHAH DOBRE ŻYDZIE. TO JEST MISTRZOWSKIE PODSUMOWANIE. JAK TU JEST 1,5 SZTUKI BRONI NA 100 OSÓB, TO CO TEN ŁEB OPOWIADA\nReply to HAJTO NA PASIE\nPojebało mu sie od tego rapu\nKolejna opinia na propsie Gold$tein.\nMarne prowo. Za tydzień nagra filmik gdzie po-powie żeby nie łykać wszystkiego jak leci i że-że chciał zwrócić uwagę na bezkrytyczne przyjmowanie informacji. Żałosny typ.\nRozbroic z czego, z lufki i bonga ? Nastepny prorok, kurwa to juz jest zalosne, przemyslenia rapera sa tyle warte co typa pod blokiem z fifką..\nPierdolony schizofrenik tabletka\nFilar 5 kolo zapasowe\nKsiążę Michał się wykichał władca pomazaniec\nKolejny kurwa inteligent wiedzacy wszystko i nic\nTo są efekty jarania kilkunastu lat kopru!!! Choćby niewiem co gadali pisali itd po tylu latach jarania ma się z mózgu steropian nie jeden dał już tego przykład\nNiech każdy żyje jak chce. Niech nie każdy wypowiada się o wszystkim.\nJak się jara polską chemię spod lampy w piwnicy to oczywiste. Importowane zioło z Holki czy Hiszpanii to inna bajka, ale wieśniaki mogą o tym zapomnieć, ba nawet wiele ludzi w stolicy nadal jara ścierwo, poza tym ten ćpun taki ganjamafia a napierdala polaka bez przerwy, widać po tym wychudzonym, ćpuńskim ryju.\nPrzy okazji, nie istnieje coś takiego jak steropian. To jest styropian analfabetko.\nNie powinienem w ogóle merytorycznie komentować takiego bełkotu, ale niech będzie. Kurwa Kali, Ty jako stary prawilniak powinieneś najlepiej wiedzieć, że\na) władza nawet bez epidemii może wjechać na chatę komu chce, pod byle pretekstem\nb) w Polsce nie ma kogo i z czego rozbrajać, bo posiadacze broni stanowią śmieszny ułamek społeczeństwa.\nJak sam we wstępie zapytałeś retorycznie „po co?”. No właśnie problem z większością tych spiskowych teorii rojących się w głowie przepalonych trawą ludzi jest odpowiedź na pytanie „w imię czego, po co to wszystko, jaki to miałoby w ogóle cel”.\nW celu depopulacji idioto.\nTym bardziej że świat nie kręci się wokół Polski.\nFaktem jest jednak, że koronawirus został stworzony przez czlowieka\nKażdy koronawirus jest odzwierzęcy imbecylu\nTę epidemie wywołali ludzie z Sępopola, małej niepozornej miejscowości zlokalizowanej w północno-wschodniej części Polski (dodam tylko, że bliskość położenia Rosji jest w tym wszystkim nieprzypadkowa..). A do rzeczy, ludzie ci wywodzą z mało znanej sekty religijnej, która została założona jeszcze w średniowieczu przez kupca imieniem Herold. Kupiec ten był bystrym człowiekiem i od zawsze negował wszelkie prawdy ludzi, wierzenia i obyczaje. Doszedł do wniosku, że ze światem jest coś nie tak . dalej mi sie nie chce pisać chuj ci w dupe.\nReply to dysfuncja poznawcza\nPisz dalej, to jest dobre.\nDobrze mówi, tylko tutaj chodzi o demonetyzację i kontrolę człowieka. Skąd w was tyle ignorancji? Wy macie po 12 lat i nie wiecie co się święci?\nTak naprawdę ma rację chłopak. Dlaczego na szybko NFZ chciało wprowadzić e recepty w okresie końca roku? Jest wiele pytań i tak naprawdę teraz można manipulować społeczeństwem. W lutym na grypę zmarło w Polsce coś koło 30 osób. W marcu na koronawirusa 5.\n„Kosmos nie jest tak daleko jak pierdolą, na dno oceanu jest dalej” ~Kali\nPo jednej stronie ma rację,ale po drugiej nie. 3/4 osób które piszą kom piszą że jest zje**ny. Ma chłop swoje zdanie i ma gdzieś takie osoby które mówią ze jest debilem. Osobiście lubię jego twórczość bo jest dobra szkoła rapu.\nZapomaniełeś wtrącić do tej twojej myśli pisanej tak z trzy razy słowo „ugułem”\nCZYM JEST XDDD TO OBOK RAPU NIE STAŁO PEDALE JEBANY\nBO TERAZ NIE SA ROZBROJENI. NO CO ZA GENIUSZ JA PIERDOLE\ntak ćpunku, rzucili koronawirusa żeby ci pół grama z półki zgarnęli\nDrugie dno oczywiście że jest. Żeby zrozumieć to otwartą głowę trzeba mieć, większość ludzi nie zdaje sobie sprawy z tego. ✌❤ Polecam skupić się na sobię i tych co nas otaczają , kochajcie siebie innych. Bezwarunkowo,\nA jeśli tu nie chodzi o rozbrojenie tylko o wyeliminowanie ludzi starszych? Bo kto jest najbardziej narażony i dla kogo zus nie ma już pieniędzy? a 2 całe polskie złoto jest za granicą, ale tylko na papierze…. więc teoretycznie jest lepiej zniewolic kraj niż oddać co jego\nReply to matixxx\nPolskie złoto niedawno było przetransportowane z Wielkiej Brytanii do Polski koleżko. Pół Poznania zamknęli jak je wozili! A Kali dobrze mówi, chcą nas zniewolić, zastraszyć i odebrać wolność! Ale wy kurwa wielcy w internecie hejterki jesteście ślepi i zyjecie w swoim cyber świecie, tam anonimowo super bohaterowie, ciekawe jakimi będziecie bohaterami jak nas wszystkich zniewolą i będziecie sterowanymi marionetkami! Ilu z was wtedy stanie w obronie demokracji i konstytucji! Pochowacie się jak myszy pod miotła i będziecie w strachu, blagali aby nic wam się nie stało!!! Obudźcie się ludzie!!! Świat nas potrzebuje! Czas z tym skończyć!!\nTo ten sam Kali co miał nie jarać zielska?\nJakby kogoś interesowały rzetelne informacje na temat wirusa\nPierdoleni to wy zamknięte głowy\nTen ćpun sprawuje opiekę nad dzieckiem?\nReply to Hg props\nZ tymi wjazdami na chaty ma.kurwa racje\nReply to Alonzo Mourning\nWjazd na chatę to ja mu zrobilem. Było ostro.\nCzytał chyba na odkrywamyzakryte czy innym gównie dla szurów.\nTak to jest zgrywają patriotów, a jak się dupsko pali to mają gotowe plecaki ucieczki.\nKali zmień dostawcę!\nKali zmień dilera albo bierz od połowy\ni wszystko jasne, widać Ci co palą wąsa wiedzą o co chodzi. Elo Kali\nKali zamknij pape już celebryta jeba….\nJak dla mnie coś w tym jest bo jak wyszedł ten wirus to nagle stany i rosja ściągały swoich ludzi do kraju\nReply to Emineminem\nNo i Polska ściąga Polaków. Hmmm bardzo dziwne. Dziwne jak chemistralis na niebie.\nstary na bicie\nKali kali chcieć, kali być. Hujowy.\nwow, Kali sie najarał i wymyślił to, co już stało się lekką ręką w hongkongu 🙂\nhttps://www.youtube.com/watch?v=XUsEhtI3_s4 🙂 🙂 🙂 🙂\nTO NIE EPIDEMIA TYLKO PANDEMIA WY GLABT JEBANE…\nodstaw narkotyki weganski lamusie\nJak widać Polska też ma farmy troli.\nKali jest bystry jak woda w kiblu\nCzyli bardzo. Szybko spuścić te jego wysrywy i zapomnieć.\nPRZEZ PRZYPADEK TO WAS KURWA STARZY ZROBILI WY KURWY BEZMÓGI JEBANE PRZEĆPANE NADAJECIE DO HUŚTANIA BYKOM JAJ.\nKali uważać, że epidemia koronawirusa nie być przypadkowa.\nNIESTETY ALE TEGO HIPOKRYTY I LEWAKA SŁUCHAJĄ TYLKO DZIECI Z PODSTAWÓWKI.\nPS. TEN WIRUS JEST OD ZWIERZĄT NIEDOINFORMOWANA ĆPUŃSKA KURWO\nZnaczy się wiesz. Jest możliwość, że jest to wirus uzyskany sztucznie, tak samo jak jest możliwe, że tak samo było z wirusem hiv. W tym Wuhan jest laboratorium zajmujace się takimi wirusami. Ale jest to tylko mozliwość. Dorabianie do takiej możliwości całej epopeji spiskowej, i chwalenie się swoimi spektakularnymi domysłami- no to już jest symptomem srogiego pierdolca.\ntak tak, wersja z nietoperzami jest bardzo wygodna, natomiast zupełnie przypadkowo w Wuhan znajduje się laboratorium o najwyższym szczeblu zabezpieczeń BSL-4 a w pażdzierniku 2019 odbyły sie tam Światowe wojskowe igrzyska sportowe gdzie przyjechały delegacje wojskowych ze wszystkich krajów, niedoinformowani mogą również nie wiedzieć o ekspansji gospodarczo militarnej Chin i wojnie ekonomicznej ze Stanami, nie wiem jak jest ale za duzo przypadków, natomiast wersja oficjalna mnie nie przekonuje\nI ma to sens! Żeby walczyć z USA na podłożu ekonomicznym i militarnym Chińczycy wypuścili wirusa u siebie! To nie może być przypadek!\nBo tak Ci powiedzieli w telewizji idioto? Brawo\nCiebie też spłodził zwierzę dziwko ahha\nNiszczyciel pedofilskich hejterów\nJebać Cię Ty kurwo za ublizanie chlopakowi który w przeciwieństwie do Ciebie coś w życiu osiągnął a Ty kurwo kupiłaś laptopa czy huj wie co za babcine pieniądze z emerytury i jedyne co osiagnales to przekaz ode mnie……żeby Ci zdechlo to co najbardziej kochasz jeżeli w ogóle kochasz…..jebac takich hejterow jak Ty….pało…..powiedz mu to kurwo w oczy poświęć się jak taki mocny jesteś znajdź go i osobiście mu to powiedz…..wy w mordę jebani hejterzy jesteście najgorszymi kurwami jakie zanieczyszczają ten świat\nReply to Niszczyciel pedofilskich hejterów\nBrawo Niszczyciel!!! Tak sie jedzie z kurwami. Nietoperz to ich kurwa robił…\nCo uważasz za osiągnięcie? Nucenie rymów dla gimbazy czy związek z eskortą?\nJesteś larwą, a sam pomysł o kupnie czegokolwiek za babcine pieniądze mógł tylko przyjść komuś, kto tak robi!\nDawno nie słyszałem takiego patologicznego bełkotu, do tego wypełnionego nienawiścią do anonima – takie świństwa na GR?!\nAZNES Zebyś ty kurwa tyle osiaganal ile on to mógłbyś pierdolic. Zapewne jesteś ulana kurwa piwniczakiem zajebanym który słucha muzyki dla oraghtanow czyli disco polo, o zamknięty łeb ma na inne style. Jebac takie kurwy jak ty serdeczny środkowy palec dla cb.\nJak debil z ciebie, jesteś jebany tępym chujem co tylko wyzywać umie i nawet nie poda prawidzuwych informacji stawiam że masz max 10 lat oczywiście nie obrażając innych 10 latków i jeszcze ten CAPS Lock żeby okazać jaki on groźny nie jest, żałosne nie pozdrawiam.


Jest kilka pytań, które stale padają z ust moich klientów. Pierwszym i często najważniejszym jest kwestia dyskrecji. Dyskrecji rozumianej dwojako. Po pierwsze jako dyskrecji działań, po drugie jako dyskrecji na temat uzyskanych informacji czy to tych pochodzących od klienta, czy też uzyskanych w toku prowadzenia sprawy. Zdarzają się też pytania o raport który przedstawiam, ilość zdjęć czy też po prostu sprzęt na którym pracuję i oczywiście kwestie finansowe. Postaram się przybliżyć wam te wszystkie zagadnienia :).\nNiepozorny sprzęt o dużych możliwościach\nW świadomości masowej panuje dziwne przekonanie na temat tego jak wygląda i zachowuje się prywatny detektyw. To fałszywe wyobrażenie budują media, często również przyczyniają się do tego sami prywatni detektywi. Wielu ludzi uważa, że przemierzamy ulice ubrani w prochowiec, w ręce trzymając duży aparat wyposażony w teleobiektyw. Niczym Don Pedro, szpieg z krainy deszczowców z bajki o Baltazarze Gąbce, tylko że w ciut nowocześniejszym wydaniu. Druga spora grupa ma wyobrażenie zgoła inne. Maluje im się obraz Jamesa Bonda pracującego w sektorze prywatnym.\nPorucznik Columbo i jego prochowiec\nZawsze staram się wyglądać elegancko podczas spotkań z klientami, ale do pracy w terenie ubieram się jak najbardziej zwyczajnie. Podczas jednego z ostatnich spotkań potencjalny klient zapytał mnie czy właśnie tak ubrany prowadzę działania operacyjne (skórzane półbuty, spodnie chinosy, odprasowana koszula z mankietami na spinki). Otóż nie, nie biegam śmiesznym krokiem po chodniku, nie noszę prochowca i nie cykam zdjęć z 30 metrów przy użyciu teleobiektywów. Kiedy pracuję w terenie wyglądam normalnie – bluza, dżinsowe spodnie, dwustronna kurtka. Używam małej cyfrowej kamery, która ma kosmiczny zoom i pozwala prowadzić skuteczną obserwację nawet z kilkuset metrów. Kiedy trzeba podejść bliżej lub nie ma możliwości użycia kamery, nagrywam lub robię zdjęcia telefonem komórkowym. Dyskrecja działań w moim zawodzie równa się ich skuteczności.\nPewien znany „nie detektyw” działa w następujący sposób: bierze każą głośną medialnie sprawę i następnie organizuje szereg konferencji prasowych, nagłaśniając tę sprawę jeszcze bardziej (i przy okazji swoje nazwisko). W tej sytuacji uzasadniona się wydaje obawa zwykłego Kowalskiego o zachowanie dyskrecji zgłaszanej do detektywa sprawy. Jednak oprócz kilku osób pracujących w szołbiznesie i podających się za detektywów jest cała masa profesjonalistów. Oczywiście zdarzają się też przypadki gdzie dla dobra sprawy należy ją nagłośnić, mam tu głownie na myśli zaginięcia czy kradzieże, ale nawet w takiej sytuacji sprawę najpierw konsultujemy z rodziną i policją. To właśnie taki profesjonalizm działań gwarantuje pełną dyskrecję ze strony detektywa na każdym etapie pracy. Oprócz tego są też odpowiednie zapisy prawne chroniące potencjalnego klienta.\nDam panu kilka zdjęć\nZdarzyło mi się kilka razy poprawiać pracę po amatorach. Czasami pada pytanie od zleceniodawcy ile zdjęć mu oddam. Odpowiadam – ile tylko pan sobie zażyczy! Wszystko nagrywam, dostaje pan nagrania wideo, z których kadry wykorzystuję w raporcie. Raport opisuje całość moich działań, wszystko dostaje pan w wersji cyfrowej jak i papierowej. Wtedy pojawia się zdziwienie, że przede mną był pan, który za podobną lub nieznacznie niższą stawkę zrobił kilka zdjęć. Raport? Nie było. Pokazał licencję? Nie. Umowa? Nie zawsze…\nWyglądam tak jak Ty, mam jednak odpowiedni sprzęt i pozwolenia na wykonywaną działalność. Ale przede znam się na tym co robię i robię to dobrze.\nMasz inne pytanie na temat pracy prywatnego detektywa? Chętnie odpowiem.\nBlog, Technikalia, Wpisy ogólne


Będą sprawdzać zawartość cukru / Rośliny okopowe w Polsce, uprawa, przykłady, ceny, choroby roślin okopowych / Agropolska\n09-11-2020,8:55\tAktualizacja: 27-11-2020,13:40\nKrajowa Spółka Cukrowa sprawdzi zawartość cukru w burakach w niezależnym laboratorium.\nTrzeba wszystko zrobić, aby ocena jakości technologicznej surowca była jak najbardziej wiarygodna....\nKrajowa Spółka Cukrowa S.A. i Rada Związków Plantatorów Buraka Cukrowego przy KSC S.A. 6 listopada 2020 r. ustaliły, że producent cukru przeprowadzi badania sprawdzające polaryzację buraków cukrowych dostarczanych przez plantatorów w roku gospodarczym 2020/21 w niezależnym laboratorium. Badanie sprawdzające polaryzację buraków cukrowych przeprowadzone będzie z udziałem przedstawiciela Związków Plantatorów (20 prób w każdym Oddziale).\nPoza tym producent cukru przedstawił propozycję premii lojalnościowej dla Plantatorów w wysokości 1 euro netto za tonę fizyczną buraków kontraktowanych dostarczonych w kampanii 2020/2021, w przypadku zawarcia umowy kontraktacji buraków cukrowych na dostawy w kampanii cukrowniczej w roku gospodarczym 2021/2022. Wypłata premii nastąpi w terminie 14 dni od podpisania umowy na dostawy na rok 2021. Rada Związków zaakceptowała propozycję.\nZwiązki Plantatorów przedstawiły propozycję ceny buraków kontraktowanych w umowie kontraktacji buraków cukrowych na dostawy w kampanii cukrowniczej w roku gospodarczym 2021/2022 o zawartości cukru 16 proc. w wysokości nie mniej niż równowartość 28 euro netto za tonę. Zarząd KSC S.A. nie zaakceptował tej propozycji. Negocjacje będą kontynuowane. Producent cukru i Rada Związków Plantatorów przystąpią też do prac dotyczących aktualizacji instrukcji odbioru buraków cukrowych.\nOd kilkunastu lat laboratorium Kutnowskiej Hodowli Buraka Cukrowego (KHBC) w Straszkowie oznacza jakość technologiczną korzeni buraka cukrowego z doświadczeń, które prowadzę na Zamojszczyźnie. Obejmuje ona zawartość cukru i składników melasotwórczych (azot-alfa-aminowy, jony potasu i sodu). Doświadczenia są zlokalizowane na plantacji, z której buraki po wykopaniu odwożone są do cukrowni a zawartość cukru jest oznaczana przed przerobem w laboratorium producenta cukru. Zawartość cukru oznaczana w KHBC zawsze była wyższa niż w cukrowni i to niezależnie od producenta cukru. Porównanie takie jest uprawnione w przypadku, gdy zbiór doświadczeń od zbioru z plantacji dzielił krótki odstęp czasu. Gdy oba terminy dzielił dłuższy dystans, a dodatkowo buraki leżały na pryzmie, trudno jest takie wyniki rzetelnie porównać.\nzbiór doświadczeń 23 września, średnia ze 128 prób w KHBC – 21,3 proc.;\nzbiór plantacji kombajnem 26 września, buraki odebrane przez cukrownię 1 października, wynik z cukrowni A – 18,3 proc.\nzbiór doświadczeń 25 września, średnia ze 120 próbek w KHBC – 15,8 proc.;\nzbiór plantacji kombajnem 8 października, buraki odebrane przez cukrownię zostały tego samego dnia, wynik z cukrowni B – 14,3 proc.\nCo może być przyczyną takich różnic? Być może powodem takiej sytuacji jest niższa jakość sprzętu używanego do przeprowadzania oznaczeń w laboratoriach cukrowni niż w KHBC. Dobrze, że wreszcie zajęto się tym problemem. Trzeba wszystko zrobić, aby ocena jakości technologicznej surowca była jak najbardziej wiarygodna.\nJeszcze jedna kwestia. Gdy nie było pandemii, to w ramach ćwiczeń ze Standaryzacji płodów rolnych jeździliśmy ze studentami kierunku Rolnictwo na Wydziale Rolnictwa i Biologii SGGW do Cukrowni Glinojeck. W laboratorium przy ocenie zanieczyszczeń i jakości technologicznej korzeni zawsze był obecny przedstawiciel plantatorów.\nJakiekolwiek analizy zawartości cukru w korzeniach buraka robione w Kutnowskiej Hodowli Buraka Cukrowego sp. z o.o., przeprowadzone dla dr hab. Arkadiusza Artyszaka, nie mogą służyć za próby porównawcze w stosunku do wyników uzyskiwanych w cukrowniach, z uwagi na zasadnicze różnice metodologiczne, a mianowicie:\nprzesłane do nas próby korzeni z pewnością nie są tożsame z próbą pobraną w cukrowni;\nprzesłane do nas próby, jak zostaliśmy zapewnieni, pochodzą z doświadczeń nawozowych, w związku z czym naturalnym jest, że mogą zawierać więcej cukru w stosunku do pola produkcyjnego;\nmiazga pobrana w cukrowni jest badana w chwili jej pobrania, natomiast miazga pobrana w KHBC jest poddawana mrożeniu. Na skutek pękania ścian komórkowych podczas mrożenia, uwalnia się więcej cukru (szacunkowo około 0,6-0,7%). Mrożenie miazgi w KHBC może trwać nawet do 2 tygodni do czasu jej analizy.\nW związku z powyższym podkreślamy, że porównywanie wyników analiz prowadzonych w cukrowniach i KHBC nie jest obiektywne i nie może służyć do jakichkolwiek roszczeń w stosunku do cukrowni.\npolski cukier ksc plantatorzy zawartość cukru burak cukrowy


Lepiej zrozumieć arytmię\nStrona główna » Informator » Kraj » Lepiej zrozumieć arytmię\nzdrowemiasto.pl | dodane 23-09-2020\n– Jeśli zaburzenie rytmu serca ma na przykład charakter pętli nawrotnej krążących impulsów elektrycznych, dzięki wsparciu systemu elektroanatomicznego jesteśmy w stanie precyzyjnie określić, gdzie przebiega elektryczna pętla i zobrazować to w przestrzeni trójwymiarowej. Systemy mapowania 3D pomagają nam także określić substrat arytmii - dzięki nim wiemy, gdzie mamy tkankę zdrową, a gdzie tkankę chorą – tłumaczy dr Grzegorz Karkowski.\nW trakcie procedury ablacji z wykorzystaniem systemów mapowania 3D istnieje możliwość „zapamiętania” przebiegu kolejnych działań lekarzy.–Jeśli chcemy na przykład wykonać w sercu jedną linię, której potrzebujemy, by skutecznie przerwać arytmię, systemy mapowania trójwymiarowego umożliwiają nam po pierwsze zapamiętanie kolejnych punktów, a po drugie wykonanie bardzo szczelnego „kordonu” ablacyjnego, który przerwie niepożądaną arytmię – wyjaśnia dr Grzegorz Karkowski.\n– Dzięki nowemu narzędziu możemy w pełni korzystać z tak zwanego gęstego mapowania, tworzonego na podstawie kilkunastu lub nawet kilkudziesięciu tysięcy zabranych punktów. To sprawia, że możemy dokonać pełnej interpretacji arytmii wewnątrz serca. W przypadku dotychczasowych rozwiązań musieliśmy weryfikować wskazania algorytmów - zdarzało się, że ocena technologiczna nie była w pełni prawidłowa i konieczna była korekta. W przypadku modułu CartoPrime mapowanie stało się szybsze, łatwiejsze, bardziej intuicyjne i co najważniejsze - skuteczniejsze. Chociaż sam jestem zwolennikiem klasycznego mapowania, muszę przyznać, że w przypadku najbardziej złożonych arytmii tradycyjna technika może okazać się nieskuteczna, a zatem możliwości nowego modułu są nieocenione – mówi dr Grzegorz Karkowski.\nJak zaznacza ekspert, możliwości najnowszych wersji systemów mapowania 3D są istotne także z punktu widzenia ośrodków. Poprzez skrócenie czasu zabiegu ablacji pozwalają na optymalizację pracy zespołu.\n– Dzięki temu, że możemy precyzyjnie prześledzić źródło i przebieg zaburzeń rytmu serca, arytmia stała się dla nas bardziej zrozumiała. Praca zespołów elektrofizjologicznych usprawniła się.Unikamy błędów w interpretacji mechanizmów złożonych zaburzeń rytmu serca i związanych z nimi niepotrzebnych działań – podsumowuje dr Grzegorz Karkowski.\nMarta Sułkowska, 23-09-2020, zdrowemiasto.pl\nDzień Informacji o Rekonstrukcjach Piersi\nZawodowo narażeni na raka. Wnioski zraportu „Rak kolczystokomórkowy w Polsce”\nW Szpitalu Kopernika w Łodzi wszczepiono implant kości z użyciem techniki druku 3d\nUniwersytet Medyczny we Wrocławiu podpisał umowę na powstanie Centrum Wsparcia Badań Klinicznych


Wstecz 1 ▪ 22 23 24 25 26 ▪ 41 Dalej\n231 23-06-2013, 10:52\nPomysł z Shoutboxa, pisałeś o tym\nOsobiście myślę, że to dobry pomysł. Albo po prostu zrobić zegarek z: Godzinami, Minutami, Sekundami, tak jak to jest na stronie GTA V (polskiej), i tam obok jest taki zegarek "Czas do premiery". Jestem za\n232 23-06-2013, 11:02\n(23-06-2013, 10:52)Play3rPL napisał(a): @UP\nNajpierw napisałem to tutaj, a dopiero potem wkleiłem na czat\nWłaśnie ja mam coś takiego na stronie mojej szkoły (w tym przypadku odliczanie do wakacji)\nGeneralnie to w ogóle zrobić takie odliczanie do każdego wydarzenia z życia Microsoftu. Na przykład od razu po skończeniu odliczania do wydania BETY aktualizacji Blue, zacząć odliczać do kolejnego wydania owej aktualizacji albo zakończenia konferencji BUILD (przykład). Oczywiście wszystko z odpowiednio dobraną grafiką\n233 23-06-2013, 13:47\nTak, byłby to dobry pomysł. Czekamy na werdykt.\nAha, mam kolejną propozycję (żeby nie robić zamieszania, napiszę w jednym poście):\nPrzywrócić system reputacji, mianowicie. I jeszcze pytanko: Dlaczego został usunięty?\nBo można podziękować za post, wiem, ale... no dobra, czekam na odpowiedź bo się rozpiszę\n234 23-06-2013, 13:59\nTo też uwzględnię w najbliższym czasie dzięki za przypomnienie\n235 23-06-2013, 14:00\nA więc werdykt nadchodzi\nOgłoszenie w nagłówku to tekst wstawiony na sztywno - prrzy następnej "okazji" na pewno zrobimy licznik\nCo do systemu reputacji - wszystko w swoim czasie, będzie on całkowicie przebudowany.\n236 23-06-2013, 15:09\nWszystkie sugestie przedstawione w tym wątku będą brane pod uwagę. Oczywiście, część z nich może okazać się zbyteczna lub bezsensowna ale za wszystkie te, które zatwierdzimy będą przyznawane punkty w reputacji lub ranga na forum.\nNie chcę, aby to wyglądało na jakiś konkurs lub wyścig ale dzięki temu wyłonię osoby, które aktywnie tutaj działają. I wierzcie mi, że nie będzie Wam to zapomniane\nEfekty naszej pracy zobaczycie wkrótce... więcej nie mogę obecnie powiedzieć\n237 23-06-2013, 15:13\n238 26-06-2013, 13:27\nA co myślicie na to żeby dodać taką funkcjonalność jak polubienie postu ? Bo jak na razie jest podziękowanie lecz polubienia nie ma a tego jakoś mi brakuje ? Czekam na wasze odpowiedzi w związku z tym pomysłem.\n239 26-06-2013, 13:45\nMoim zdaniem to o jedno polubienie za dużo\nNatomiast ja mam inny problem i związaną z nim sugestię\nJak przeglądam forum na WP w trybie mobilnym to jak wchodzę w posty nieczytane wywala mnie do początku wątku a nie do ostatniego nie czytanego postu\nCzy można to jakoś naprawić ???\n240 26-06-2013, 23:20\nNo tak Marynarz no ale wiesz są posty za które się dziękuje np. linki, klucze, no ale są też posty które wydają się fajne i zamiast spamować postami typu super post dzięki wielkie itp można by dodać funkcję lubię to dzięki której każdy zobaczy i pokaże że ten post jest dobry i podoba się innym.