oohmagazine.pl - EKG reklamy – czyli Elitarne, Kaloryczne i Globalne wydarzenie\nPrelekcja Księdza Jacka Stryczka, Fot. Piotr Szałański\nEKG reklamy – czyli Elitarne, Kaloryczne i Globalne wydarzenie\nGifty, gadżety, upominki... Po ponad 10 latach prowadzenia agencji Fabryka Magika i zbieraniu doświadczeń w produkcji prezentów reklamowych wydawałoby się, że nie da się tego robić lepiej. Można tylko umawiać więcej spotkań, zabierać na nie coraz ciekawsze próbki produktów i co najwyżej uczyć się nowinek w technologiach drukarskich. Nic bardziej mylnego. Tylko jak powiedzieć klientom, że dla nas ważna jest jakość, rozwój, relacja, szybkość? Jak pokazać że w tej branży przewaga konkurencyjna to coś więcej niż własna produkcja zdobień? Dziesiątki podobnych pytań spowodowały, że to się po prostu musiało wydarzyć... Wpadliśmy na pomysł zorganizowania wydarzenia reklamowego dla naszej branży.\nZa pomysłem musiały pójść czyny, a naszym celem stało się zorganizowanie wydarzenia, które pokaże nasz potencjał. Chcieliśmy lepiej dać się poznać klientom oraz by ich ocena naszych wartości wynikała z jakości produktów i doświadczenia współpracy z nami. Dość długo mierzyliśmy się z wyznaczonym sobie zadaniem, aż przekonani, że to po prostu musi się udać zorganizowaliśmy „EKG Reklamy". Ta nazwa nie jest przypadkowa i zawiera główny przekaz imprezy:\nElitarnie – pomagamy firmom, które świadomie budują doświadczenia klienta ze swoją marką. Chcemy pokazać im korzyści wynikające z tego podejścia, zwłaszcza, że nie wszyscy posiadają taką strategię. EKG Reklamy jest kierowane do klientów, dla których wiedza tu zdobyta będzie inwestycją w biznes.\nKalorycznie – ta impreza to przede wszystkim dużo przydatnej wiedzy, know-how i konkretów z branży. Pomysłami, doświadczeniami i inspiracjami z gośćmi dzieli się zespół Fabryki Magika oraz zaproszeni goście. W tym roku byli to Tomasz Barudin, Bartłomiej Rak i ksiądz Jacek Stryczek.\nGlobalnie – dbamy o to, aby podczas EKG Reklamy były obecne marki podążające za światowymi trendami. Wszak obserwowanie sąsiada obok to za mało w tak dynamicznym i szybko zmieniającym się środowisku. Szukamy więc własnych rozwiązań, ale i czerpiemy od absolutnych światowych liderów.\nUśmiechnięty zespół Fabryki Magika, Fot. Piotr Szałański\nPrzygotowania w tym roku trwały od czerwca. W zeszłym roku zarezerwowaliśmy tylko miejsce – 4-gwiazdowy hotel, położony w łatwym komunikacyjnie punkcie miasta, z dużym bezpłatnym parkingiem. Chcąc pokazać jak najlepiej zakres naszej oferty przygotowaliśmy 14 stoisk wystawienniczych m.in. z takimi markami jak: Wenger, Victorinox, Cacharel, Stefania, Benchfield, Xindao, BIC, Sagaform, Waterman, Parker czy Paul Balmain. W sumie zaprezentowaliśmy ponad 2000 produktów.\nKażdy uczestnik otrzymał gift pack z m.in. termiczną torbą Sagaform, czapką Benchfield, kawą z Krakowskiej Palarni Kawy, kubkiem i rozgałęziaczem do ładowania telefonu. Wydarzenie zostało bardzo wysoko ocenione zarówno przez wystawców, jak i odwiedzających nas klientów. W ankiecie przeprowadzonej wśród uczestników aż 83% ankietowanych stwierdziło, że odwiedzi nasz event za rok. Dla porównania po EKG Reklamy w 2017 roku wskaźnik ten wynosił 68%.\nOrganizacja tego wydarzenia była dużym wyzwaniem dla całego zespołu Fabryki Magika. Mimo to udało się skutecznie połączyć to zadanie z codzienną pracą. Nauczyliśmy się jak działać jeszcze szybciej, bez uszczerbku dla jakości, a do tego odkryliśmy, że współpraca zespołu przy organizacji EKG Reklamy działa dla nas jak pewnego rodzaju aktywność z dziedziny team building. Poczuliśmy się bardziej zintegrowanym i ciekawszym zespołem, który ma za sobą kolejne doświadczenia i wiarę w to, że możemy się sprawdzić w wielu niecodziennych sytuacjach.\n- Pracuję w Fabryce Magika od 3 lat. Powody mojej lojalności to przede wszystkim zgrany zespół i specyfika pracy, w której każdy dzień wygląda inaczej. Każdy klient jest tu traktowany bardzo indywidualnie. Najbardziej dumna jestem z tego, że w firmie możemy na siebie wzajemnie liczyć. Wciąż jesteśmy też otwarci na to, by przyjmować do zespołu nowe przebojowe osoby, które chcą się rozwijać i współpracować z ludźmi – mówi Kasia Góral, Specjalistka ds. Obsługi Klienta, Fabryka Magika.\nKlientka firmy ze swoim opiekunem Agnieszką Jamrozik, Fot. Piotr Szałański\nObserwując zmieniający się świat doszliśmy do wniosku, że modne jeszcze parę lat temu stwierdzenie, iż „w pracy pracujemy, w domu żyjemy" i „nieważne jaka praca, ważna dobra płaca" - odchodzi do lamusa. Nie funkcjonujemy w ten sposób. Uważamy, że jeśli człowiek spędza w pracy jedną trzecią dnia to ten czas też musi być satysfakcjonujący. Chcemy, aby zespół czuł się dobrze. Ciekawe wyzwania, rozwój, relacje – codziennie o to wszystko dbamy. Wierzymy w to, że zgoda, inspiracja i wspieranie się wewnątrz zespołu czyni nas również ciekawszym teamem i czyni każdego z osobna indywidualnością, z którą dobrze jest współpracować. Stawiamy na to, że wszyscy razem i każdy z osobna sprawia, że świat wokół nas staje się bardziej wartościowy.\nWażne jest dla nas to, aby także klienci czuli się z nami dobrze. To, że otrzymujemy coraz nowsze zamówienia w dużej mierze jest efektem ubocznym tego jacy jesteśmy. Nie chodzi o to, aby drapieżnie „wyrwać” kolejne zamówienie. Jesteśmy ekspertami, sprawnie doradzamy, pomagamy, dbamy o to, aby śledzić na bieżąco światowe trendy – w ten sposób się rozwijając wnosimy wartość w pracę naszych klientów. Chcemy, żeby dzięki nam ich marka była wysoko oceniana i aby dzięki kontaktom z nami czuli się zainspirowani. Oczywiście na koniec dnia weryfikacją naszej pracy jest to, ilu klientów nam zaufało i powierzyło w nasze ręce część swojego biznesu, czyli zadanie realizacji odzieży i upominków\nreklamowych z logo. W tym momencie: 70% klientów poleciłoby naszą firmę znajomemu (2017r. – 68%), 77% klientów ocenia bardzo dobrze terminowość naszych ofert (2017r. – 70%). Za najmocniejsze strony Fabryki Magika klienci uważają: relacyjne podejście do klienta 25%, szeroki zakres oferty 22%. Gadżety reklamowe to ważny element naszej komunikacji z klientami.\n- Fabrykę Magika poznałem kilka miesięcy temu. Została mi ona polecona przez zaufaną osobę z branży. Bardzo cenię sobie świetny bezpośredni kontakt. Zaczęliśmy od małych rzeczy. Do współpracy przekonała mnie szerokość ich asortymentu i jego jakość natomiast bardzo ważna dla mnie jest tzw. partnerska współpraca. Nie czuję nacisku na zakup. Jest to raczej doradztwo z ich strony. Nie bez znaczenia są dla mnie też wartości, którymi wiem, że firma się kieruje. Uczciwość, rzetelność i po prostu bycie\nfair są to rzeczy, dzięki którym we współpracy można patrzeć w jednym kierunku nawet w relacji dostawca-klient - podkreśla Marek Gaworucha, Koordynator ds. Marketingu i Sprzedaży w Piwniczanka Sp. P.\nTakie opinie bardzo cieszą, ale również motywują do pracy, by każdy kolejny rok był lepszy. Wiemy, że perfekcja nie jest osiągalna, ale ciągłe dążenie do niej uważamy za nasz obowiązek. Wyżej opisana historia oddaje to, jacy jesteśmy i jak chcemy działać. Cieszymy się, że jesteśmy polecani. We współpracy staramy się patrzeć szerzej, nie ograniczamy naszego spojrzenia do kolejnej wyceny, kolejnego spotkania. Ksiądz Jacek Stryczek po swojej prelekcji powiedział:\n- Dla mnie marketing jest dziś naturalnym środowiskiem człowieka. Większość ludzi określa się poprzez to, co oferuje mu świat marketingu i co można kupić, chociaż dążymy do określania siebie przez coś więcej niż zakupy. Uważam, że warto być pozytywnym, fajnym człowiekiem i to jest najlepszy marketing jaki możemy mieć. Człowiek „fajny" to taki człowiek, że gdy go spotykam, mija parę minut i ja już wiem, że chcę z nim spędzić czas. Taki jest Paweł. Co ja mogę więcej powiedzieć?\nRozstrzygnięcie konkursu na EKGift 2018, Fot. Piotr Szałański\nJako ambitny zespół mamy też swoje marzenia i cele. Budujące dla nas jest to, co powiedział Tomasz Barudin, Dyrektor Zarządzający TEXET Polska i Prezes PIAP z 2012 roku:\n- Fabryka Magika to jeden z naszych kluczowych dostawców. Mają duży potencjał, są świetnie zorganizowani i wydaje mi się, że to oni będą w top 10 agencji reklamowych w Polsce w najbliższym czasie.\nW naszym wydarzeniu uczestniczył także Robert Załupski, OOH magazine:\n- EKG reklamy – to bardzo dobrze przygotowana impreza. Kapitalnie, że edukujemy klientów, świetnie że w takiej właśnie formie budujemy relacje. Tak trzymać.\nKonkludując, EKG reklamy to święto Fabryki Magika i święto branży reklamowej - dotychczas tylko w Krakowie (z akcentem na dotychczas). To czas budowania doświadczeń i relacji z klientami. Tutaj można inspirować się wzajemnie, rozwijać wiedzę marketingową i nie tylko. To też miejsce, w którym pokazujemy jacy jesteśmy i co jest dla nas ważne. Nawiązując do naszego hasła – „budujemy Twoje relacje", zaczynamy dbać o tę relacyjność od siebie, a dzięki EKG Reklamy możemy pokazać innym, co to dla nas znaczy.\nWydarzenie wymaga również współpracy z zaufanymi i solidnymi partnerami. Bez nich impreza na takim poziomie by się nie odbyła, dlatego należą im się wielkie podziękowania. W tym roku pomagali nam: Image Film – zadbali o profesjonalną obsługę wydarzenia pod kątem realizacji firmowej, Promogirls – wspaniały personel eventowy, Krakowska Palarnia Kawy – ich pyszna kawa została uznana za jedną z mocnych stron wydarzenia, Piotr Szałański – znany krakowski fotograf wykonał masę wspaniałych zdjęć, Klub Choice – gdzie odbyło się after party. Socjomania – Bartłomiej Rak w swojej prelekcji zainspirował wszystkich do digitalizacji.\nPaweł Pawul, Prezes Zarządu, Fabryka Magika


Biedronka wyprzedza Auchan w rankingu sieci handlowych. TOP20 firm handlowych w Polsce - Wiadomości Handlowe\nKto wypadł najlepiej w Marketingowym Rankingu Sieci Detalicznych? (fot. wiadomoscihandlowe.pl, materiały prasowe)\nNajbardziej spektakularnym wydarzeniem w tej edycji Marketingowego Rankingu Sieci Detalicznych jest zmiana na pozycji lidera, którym została Biedronka nieznacznie wyprzedzając Auchan. Sieci Lidl i Kaufland utrzymały swoje pozycje w czołówce, mocny skok do góry odnotowały sieci supermarketów Dino i Intermarche, zaś najbardziej spektakularny spadek poznańska sieć Piotr i Paweł.\n- Nasilająca się konkurencja na polskim rynku sprawia, iż coraz większa część właścicieli sieci orientuje się na rozwój jakościowy i zwiększenie efektywności działalności sprzedażowej. Przyniosło to efekt w postaci poprawy punktacji większości sieci notowanych w nowej edycji Marketingowego Rankingu Sieci Detalicznych - komentuje Andrzej Kondej, szef firmy Kondej Marketing, który wraz z analitykami serwisu rynekdetaliczny.pl stworzył zestawienie. Ranking obejmuje ocenę wydarzeń, osiągnięć i zmian, jakie dokonały się u poszczególnych operatorów w okresie od sierpnia 2017 do stycznia 2018 roku.\n1. Biedronka (Jeronimo Martins Polska)\nBiedronka odzyskała pozycję lidera dzięki dobrym wynikom sprzedażowym w 2017 roku, w tym wzrostowi sprzedaży LfL o 10%. Jednocześnie portugalska sieć realizuje szeroki program modernizacji placówek handlowych, przy coraz bardziej ograniczonym a przy tym zrównoważonym wzroście organicznym.\nOperatorzy największej sieci w kraju zdają sobie doskonale sprawę z tego, że w najbliższych latach walka o „dusze” polskich klientów odbywać się będzie coraz bardziej w sferze jakościowej, zarówno w kontekście oferty produktowej, wygody dokonywania zakupów i wizualizacji sklepów.\n2. Auchan Retail Polska\nAuchan jest zdecydowanym liderem wśród hipermarketów, posiadając 30% udział na tym formacie. Firma tradycyjnie oferuje niskie ceny i szeroki asortyment, czyli to co w handlu jest najważniejsze. Coraz częściej pojawiają się jednak sygnały wskazujące, że te atuty mogą być niewystarczające do utrzymania lojalności klientów. Wynika to silnego trendu w kierunku wygody dokonywania zakupów, w tym skłonności do oszczędzania czasu na zakupy spożywcze, które już dawno przestały być ulubionym hobby Polaków.\nPomimo wzorowania się na zachodnim stylu życia, nasi rodacy wyraźnie preferują sklepy mniejsze, a przy tym położone „w pobliżu”. Auchan w Polsce czeka zatem opracowanie efektywnej strategii rozwoju i dokonanie dosyć głębokiej modernizacji swoich marketów.\n3. Lidl Polska\nSieć Lidl coraz bardziej zmniejsza dystans do wiodącej dwójki. W formacie dyskontów niemiecka firma zdobywa zauważalną przewagę nad Biedronką pod względem jakości działalności handlowej. Chodzi tu zarówno o jakość produktów, atrakcyjne akcje promocyjne, postęp w zakresie kategorii świeżych produktów czy sprawnie organizowane akcje in-out.\nMarketingowy Rankingu Sieci Detalicznych\nPiotr i Paweł był pierwszy.\na widziałeś samodzielne skanowanie np. we Francji? Wchodzisz na sklep, pobierasz skaner... Skanujesz, przy kasie oddajesz pracownikowi... To nie to samo co w Tesco kasy samoobsługowe, gdzie żeby znależć bułkę, czy mini pizzę, czekasz na obsługę, bo waga się nie zgadza... Albo żeby Ci ilość reklamówek zatwierdziła :)\nUsługę samodzielnego skanowania zakupów miało chyba jako pierwsze Tesco ("scan&shop")


marzec 2022 – Ewangelicy w Poznaniu\nŚwiatowy Dzień Modlitwy 2022 Bóg ma dla nas plan Przybyłych na tegoroczne nabożeństwo Światowego Dnia Modlitwy w ewangelicko-augsburskim kościele Łaski Bożej w Poznaniu przywitało wnętrze kościoła tonące w półmroku. I niecodzienna dekoracja. Na ławie spowitej tkaninami w kolorach niebieskim, zielonym, brązowym i szarym (symbolizujących morza i lądy) stał globus otoczony różnokolorowymi postaciami wyciętymi z papieru,…\nŚwiatowy Dzień Modlitwy Zapraszamy do udziału w ekumenicznym nabożeństwie podczas Światowego Dnia Modlitwy. Jak co roku w kościele ewangelicko-augsburskim w Poznaniu kobiety z różnych Kościołów chrześcijańskich obecnych w Poznaniu chcą wspólnie modlić się o wartości bliskie każdemu człowiekowi. Niech nadchodzące nabożeństwo ekumeniczne będzie dla nas okazją do złączenia się we wspólnych westchnieniach kierowanych do Boga.…\nWszelką modlitwą i błaganiem módlcie się w każdym czasie w Duchu i w Nim czuwajcie wytrwale, błagając za wszystkich świętych. Ef 6,18


Pogoda dla Jaworzynki na 16 września 2021 - meteo.interia.pl\nPogoda dla Jaworzynki na 16 września 2021\nW czwartek 16 września, w Jaworzynce przewidywane są burze z piorunami.\nCzeka nas bardzo ciepły dzień. Najniższą temperaturę nad ranem zanotujemy około godziny czwartej, wyniesie ona 13 stopni Celsjusza. Od tego momentu będzie ona wykazywała tendencję rosnącą i około godziny siódmej wynosić ona będzie 15 stopni. Maksymalną temperaturę 21 ºC termometry wskażą o godzinie trzynastej, a odczucie ciepła będzie nieznacznie, o 1 stopień wyższe. Po południu temperatura zacznie spadać i o 22:00 termometry pokażą 14 stopni Celsjusza.\nZmienny słaby wiatr będzie wiał z prędkością 5 km/h. Najsilniejsze podmuchy spodziewane są między północą a godziną pierwszą i mogą osiągnąć do 13 km/h.\nWschód słońca nastąpi o 6:22, a zachód o 18:55. Dzień potrwa 12 godzin i 33 minuty i będzie krótszy od najdłuższego dnia w roku o 3 godziny i 44 minuty. Pozostało sześć dni do rozpoczęcia astronomicznej jesieni.


Opona Continental SportContact 6 235/40 R18 95 Y letnia - Miwan\nOpona Continental SportContact 6 w rozmiarze 235/40 R18 o indeksie prÄ™dkoÅ›ci Y do 300 km/h oraz o indeksie noÅ›noÅ›ci 95 do 690kg na oponÄ™. To idealne rozwiÄ…zanie do stosowania w codziennym uÅ¼ytkowaniu auta.\nOpona Continental SportContact 6 charakteryzuje siÄ™ efektywnoÅ›ciÄ… paliwowÄ… w klasie D co przekÅ‚ada siÄ™ na zuÅ¼ycie paliwa podczas podrÃ³Å¼y. Opona posiada klasÄ™ A w przyczepnoÅ›Ä‡ na mokrej nawierzchni co informuje nas o dÅ‚ugoÅ›ci hamowania na asfalcie. Opony wytwarzajÄ… haÅ‚as na poziomie 71 dB. Im niÅ¼szy poziom haÅ‚asu, tym wiÄ™kszy odczuwamy komfort akustyczny w kabinie auta.


pieprz czy wanilia fotografia i kulinaria: 09-10-01 - 09-11-01\nHelloween to nie jest moje święto. Wychowana jak większość Polaków w tradycji Zaduszek – nie czuję i nie mam sentymentu do maszkar, czarownic, Frankensteina i innych potworów, wyłaniających się na światło dzienno - wieczorne 31 października... Jedynym wyjątkiem dla mnie, ale tylko wizualnym, bez niosących treści – są wydrążone dynie, z nadaną im twarzą i światełkiem w środku. :) Są po prostu zabawne. I ładnie się prezentują zwłaszcza wieczorem.\nW tym roku, na ulicach mojego miasta sporo ich wystawiono. Nawet mnie to nieco zdziwiło, bo nie przypominam sobie by w zeszłych latach było ich aż tyle... Przed wejściami do restauracji, kawiarni, niektórymi sklepami – urządzono całkiem fajne helloween'owe ekspozycje.\nWczoraj późnym popołudniem, gdy już ciemne niebo zawisło nad ulicami, wybrałam się z moim synkiem na „dyniową sesję foto”. :) Nie mówiłam Wam o tym wcześniej, ale moje 7-letnie dziecię od niedawna fotografuje. :) Wcześniej tylko mi towarzyszył, gdy ja szłam z aparatem "w świat" (no, czasem pomagał nieść statyw :)), obecnie, gdy ma swój aparat – aktywnie uczestniczy w takich wyjściach i choć to jego pierwsze kroki, a efekty są... no wiadomo jakie :D – to widzę, jak wielką frajdę sprawia mu ta wspólna fotograficzna zabawa. :)\nTak więc było polowanie na dynie, a i strasznych przebierańców też przez przypadek udało nam się spotkać. Trochę zmarznięci, ale zadowoleni uciekaliśmy do domu. A tam ciepły kubek herbaty i ciepełko od grzejników. :)\nA teraz do kulinarnego meritum... W ostatni już dzień Festiwalu Dyniowego zorganizowanego prze Beę – będzie o ciastach. Tak na marginesie, tydzień na dynię to zdecydowanie za mało. Ja ciągle mam pomysły na dyniowe dobroci, nie mówiąc już o propozycjach z innych blogów, które jakoś szczególniej wpadły mi w oko, i które zamierzam wypróbować. Jak się da, to jeszcze w tym sezonie, a czego nie zdążę – to za rok. :)\nDzisiaj dwa ciasta, na pozór bardzo podobne. Jednak tak naprawdę podobne mają tylko nazwy i dwa ważne składniki: dynię i daktyle. Cała reszta to już zupełnie inna bajka, która ni mniej ni więcej powoduje, że wyjęte z piekarnika ciasta są diametralnie różne. Zarówno w wyglądzie (barwie), a przede wszystkim w smaku.\nPierwsze z ciast piekłam już wielokrotnie. Po raz pierwszy rok temu, krótko po tym jak Ewena podzieliła się przepisem na swoim blogu. Ciacho mnie zwyczajnie zachwyciło: wilgotne, smaczne... paluszki lizać. :) W tym roku z przyjemnością powróciłam do przepisu, przy czym tym razem dokonując pewnych zmian w składnikach i proporcjach. Efekt tych zmian widać na powyżej załączonych zdjęciach.\nPrzepis na drugie ciacho wyszperałam na blogu Baking Obsession i w wersji oryginalnej nosiło nazwę „5-spice pumpkin and date loaf”. Tytułowe „5 przypraw” to nic innego, jak dostępna również u nas „przyprawa chińska 5 smaków”. Wraz z pozostałymi przyprawami (w tym gałka muszkatołowa) ciasto zyskuje smak nieco piernikowy. Ma też bardziej suchy (znów przypominający piernik) miąższ, niż ciasto, o którym mowa była powyżej.\nNie będę oceniać, który wypiek lepszy. Bo oba świetne i pyszne, i każde tak naprawdę w innej słodkiej kategorii mogłoby startować. :) Zachęcam do wypróbowania obu. :)\nBeatko, ogroooomne podziękowania za Dyniowy Festiwal. :** Już czekam na następny. :D\nOryginalny przepis na wersję ciasta dyniowego z kokosem znajdziecie na blogu Eweny, a ja podaję recepturę po niewielkiej transformacji.\ninspirowane przepisem z bloga Rasberries and Cream\nok. ¾ szkl. puree dyniowego*\nok. 140g pokrojonych suszonych daktyli (bez pestek)\n½ szkl. wiórek kokosowych\n1 łyżkę brązowego cukru trzcinowego (opcjonalnie)\n* aby uzyskać ¾ szkl. dyniowego puree – potrzeba ugotować ok. 250g obranej, surowej dyni\nPiekarnik nagrzać do temp. 180st.C. Przygotować kwadratową blaszkę 23x23cm – wyłożyć papierem do pieczenia.\nDo osobnej miski przesiać mąkę wraz z proszkiem do pieczenia.\nMasło wraz z cukrem utrzeć do białości. Dodawać po jednym jajku, za każdym razem dobrze ucierając masę. Dodać puree dyniowe i wiórki kokosowe – wymieszać. Następnie ciągle mieszając, dosypywać partiami po kilka łyżek mąki i dolewać odrobinę maślanki. Powtarzać czynność, aż do wykorzystania składników. Wrzucić pokrojone daktyle – wymieszać. Przełożyć masę do foremki. Posypać równomiernie z wierzchu brązowym cukrem.\nPiec ok. 40-45 min. Sprawadzić, czy drewniany patyczek włożony w środek ciasta pozostaje suchy. Przez pierwszych kilka minut pozostawić ciasto w foremce, po czym wyjąć i studzić na kratce.\nCiasto dyniowo - daktylowe o smaku piernika\noryginalnie „5-spice pumpkin and date loaf” z bloga Baking Obsession\n* używałam miarki „cup” o pojemności 236ml (czyli odrobinę mniej, niż nasza tradycyjna szklanka), zatem w poniższym przepisie należy przyjąć, że 1 szkl. = 236 ml.\n1 ¾ szkl. mąki\nszczypta soli (w oryginale ½ łyżeczki)\n½ łyżeczki świeżo utartej gałki muszkatołowej (ze względu na łagodniejszy smak - utarłam kwiat muszkatołowca)\notarta skórka z połówki średniej pomarańczy – pominęłam\n½ szkl. jasnego brązowego cukru trzcinowego\n1 ¼ szkl. puree dyniowego (ugotowałam dynię i z grubsza tylko rozgniotłam widelcem)\n1/3 szkl. oleju roślinnego (użyłam oleju z pestek winogron)\n½ łyżeczki ekstraktu z wanillii\n1 szkl. grubo pokrojonych suszonych daktyli (osypanych nieco mąką, by się nie sklejały)\nRozgrzać piekarnik do temp. 180 st.C. Przygotować foremkę keksową 23x13cm (ja użyłam kwadratową 22x22cm) – wyłożyć dno papierem do pieczenia.\nDo miski przesiać razem mąkę, sodę, proszek do pieczenia, sól i wszystkie przyprawy.\nW drugiej misie zmiksować masło ze skórką pomarańczową. Mieszając - dodawać kolejno jajka, puree dyniowe, olej i ekstrakt z wanillii. Dodać mąkę wraz z przesianymi przyprawami i wymieszać. Na koniec wmieszać pokrojone daktyle.\nPiec ok. 1 godziny (w wypadku keksówki), lub ok. 45 min. gdy ciasto wyłożone zostało do niskiej foremki. Patyczek włożony z środek ciasta powinien być suchy.\nEtykiety: Ciasta, Daktyle, Dynia\nMoi drodzy, chciałabym podziękować za tyle ciepłych słów, które ostatnio mi tutaj zostawiliście. To naprawdę miłe uczucie, że w każdej chwili mogę sobie ponarzekać czy popłakać, a zawsze znajdzie się niejedna dusza, która wirtualnie pocieszy. :) Donoszę, że z dziećmi dużo lepiej. Zaraza właściwie już odeszła (a raczej przeszła dalej, tym razem na mnie, na szczęście dość łagodnie), a dzieciaki marudzenie zamieniły z powrotem na głośnie zabawy, dzikie gonitwy i niekończące się kłótnie. Doprawdy, sama nie wiem co lepsze: ciągłe głaskanie po główkach i nadskakiwanie na każde najmniejsze jęknięcie, czy rozdzielanie szalejącego rodzeństwa... ;-)\nTyle prywaty. Czas na konkrety. :) A konkrety są treściwe. Jak przystało na trwający pod opieką Bey Festiwal Dyniowy – będzie dyniowo.\nW zamyśle miały to być ravioli. Takie malutkie, na jeden kęs. I pewnie by były, gdyby nie fakt, że czas gonił, w rękach wszystko się paliło, a Maja wzięła sobie za punkt honoru usilnie pomagać mamie. :D Muszę Wam powiedzieć, że ostatnimi czasy zyskałam w kuchni nowego pomocnika. ;-) Nie powiem, żebym była z tego faktu jakoś szczególnie zadowolona, bowiem pomocnik ma dopiero 2,5 roku i jak to w tym wieku bywa – jeszcze dość niezgrabne rączki. W związku z czym, już nie raz mąka fruwała po blacie, owoce i warzywa lądowały na podłodze, a moje kuchenne utensylia – ginęły w tajemniczych okolicznościach. A nawet gdy się znajdą – to notorycznie są przejmowane przez małą kuchareczkę, a ja pozostaję z niczym. :D Na szczęście wałek Majeczka ma swój! :) I jak widać na powyższym zdjęciu – nie leży bezczynnie. :)\nWracając jednak do wątku ravioli... Sądzę, że zważając na wymiary, jakie im nadałam (żeby szybciej! żeby jak najszybciej!) – poprawniej będzie nazwać je po prostu pierożkami. Nie używałam jednak naszego, tradycyjnego ciasta pierogowego (z dodatkiem ciepłej wody), ale mojego ulubionego ciasta makaronowego z semoliny i jaj.\nMuszę Wam powiedzieć, że farsz dyniowo – ziemniaczany doprawiony kuminem i podsmażoną cebulką – jest paluszki lizać! :) Spróbujcie sami! Myślę, że nawet mięsożerni nie będą kręcić nosem, zwłaszcza jeśli, tak jak ja, okrasicie pierożki wędzonym boczkiem. A kto boczku nie lubi, niech po prostu poleje szałwiowym masełkiem, ale poda w wersji odsmażanej. :)\nPolecam użycie odmiany dyni o w miarę suchym miąższu, jak np. butternut, czy hokkaido.\nPierożki dyniowo – ziemniaczane\n(ok. 30 pierożków)\nok. 500g świeżego ciasta makaronowego - wykonane z ok. 300g semoliny (ew. krupczatki lub innej mąki pszennej) i 3 jaj\nZ semoliny i lekko rozkłóconych jaj zagnieść ciasto. W zależności od wielkości użytych jaj może się okazać konieczne podsypanie dodatkowo 1 lub 2 łyżkami mąki. Ciasto powinno być mocno zwarte, ale ciągle plastyczne.\nZawinąć ciasto w folię spożywczą i odłożyć na min. 30 min. by „odpoczęło”.\n500g ugotowanych w osolonej wodzie ziemniaków (najlepiej sypka odmiana)\nok. 1,5 – 1,7 kg dyni (użyłam odmiany „butternut”) - po upieczeniu waga spadła do 800g\nDynię wydrążyć z pestek, obrać ze skórki. Pokroić w grubsze plastry. Miąższ posmarować ze wszystkich stron oliwą, posolić i oprószyć kuminem. Ułożyć na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Piec do miękkości w piekarniku rozgrzanym do 200 st.C ok. 20 min. Ostudzić.\nGorące, ugotowane ziemniaki ugnieść tłuczkiem. Wystudzić.\nPoszatkować drobno cebulę. Na patelni rozgrzać 2-3 łyżki oliwy. Zeszklić na niej cebulę. Dodać 1 łyżeczkę kuminu i smażyć jeszcze ok. ½ min.\nPrzełożyć cebulę do ziemniaków (warto dać troszkę tłuszczu, na którym się smażyła). Dodać dynię rozgniecioną widelcem. Posolić do smaku i doprawić pieprzem (nie żałować! :)). Wszystkie składniki dobrze wymieszać.\nWałkować ciasto dość cienko (u mnie nie więcej niż 1mm), układać po czubatej łyżce farszu, przykryć drugim płatem ciasta i wykrawać radełkiem kwadratowe pierożki. W dużym garnku zagotować sporą ilość osolonej wody. Pierożki wrzucać partiami, gotować krótko – po wypłynięciu na wierzch pierożków i ponownym zawrzeniu wody – są już gotowe. Wybierać łyżką cedzakową. Odłożyć na talerz do odparowania.\nPodawać ze skwarkami z boczku, lub polane roztopionym szałwiowym masełkiem.\nEtykiety: Dynia, Makarony, Warzywa, Ziemniaki\nMarokańska zupa z dyni z białą fasolą wg G. Ramsay'a\nO swojej miłości do zup dyniowych książkę bym mogła napisać. :) Co prawda, obawiam się, że byłaby to najnudniejsza książka świata, bo co trzecie słowo wplatałabym określenie „pyszna”, tudzież „najlepsza” i „aromatyczna”. :D Co byłoby zresztą zgodne z prawdą, acz nużące na dłuższy dystans. :D\nPoprzestanę więc tylko na tym, że dyniowe zupy są extra i że sama osobiście gotuję je namiętnie, w najróżniejszych kombinacjach smakowych. Moim nieodzownym hitem jest zeszłoroczna dyniowa zupa karaibska z dodatkiem pora i mleczka kokosowego. W tym sezonie gotowałam ją już kilka razy i zupełnie się nie nudzi. Równie bardzo smakuje mi zupa dyniowa z Jamajki (no cóż... znów Karaiby :)) z przepisu Bey. Polecam serdecznie – spróbujcie oby dwie. :)\nA dzisiaj, w ramach Dyniowego Festiwalu, mam inną propozycję, tym razem z przepisu podpatrzonego u Sir Gordona Ramsay'a. :) Ten krem jest treściwszy od innych dotąd przeze mnie jedzonych, bo okraszony jest fasolką. Zestaw „gorących” przypraw – robi swoje. :) Pachnie, smakuje i przyjemnie rozgrzewa.\nNo cóż, nie pozostaje mi nic innego, jak nakryć do stołu. :)\nMarokańska zupa z dyni z białą fasolą\nwg Gordona Ramsaya „Zdrowa kuchnia” - z moimi niewielkimi zmianami\n1 kg dyni (ok. 750g po obraniu)\n2 ząbki czosnku drobniutko posiekane lub przeciśnięte przez praskę\nok. 500-600 ml bulionu z kurczaka (u mnie warzywnego)\n400 g białej fasoli z puszki (1 puszka)\ngarść natki pietruszki – posiekanej\ngarść natki kolendry – posiekanej\nObrać dynię ze skóry, wydrążyć z pestek. Pokroić miąższ w dużą kostkę. W większym rondlu rozgrzać oliwę. Zeszklić lekko na niej posiekaną szalotkę. Wrzucić przyprawy: paprykę, imbir, kumin i kurkumę. Smażyć ok. ½ min. Dodać czosnek i dynię. Doprawić odrobiną soli i pieprzu. Chwilkę smażyć. Wlać do rondla gorący bulion. Gotować ok. 15 min. aż dynia całkowicie zmięknie. Zdjąć z ognia i odstawić na kilka minut by zupa nieco ostygła. Kilka łyżek dyni można odłożyć na bok do ozdoby. Zupę zmiksować na kremowe puree. Postawić ponownie na ogień i zagotować. Wrzucić przepłukaną i odsączoną fasolę. Podgrzewać 2-3 min. aż fasola będzie gorąca. W razie potrzeby doprawić do smaku solą lub pieprzem.\nEtykiety: Dynia, Fasola, Warzywa, Wegetariańskie, Zupy\nSałatka z pieczonych warzyw - czyli dynia na start\nNie znajduję takich słów, by przekazać jak bardzo się cieszę na kolejny, trzeci Festiwal Dyniowy. :) Dość powiedzieć, że już tak w okolicach przełomu lipca i sierpnia mówiłam Beatce, naszej festiwalowej Gospodyni, że choć kocham lato i chciałabym, by trwało najchętniej cały rok – to jednej rzeczy doczekać się nie mogę: jesiennych dyni, pysznych z niej potraw i dyniowego festiwalu. :) Dyniowy Festwial – to zdecydowanie mój faworyt wśród wszystkich kulinarnych zabaw blogowego światka. :) I tak jak w pierwszej edycji startowałam z wielką nieśmiałością, bo zastosowanie kulinarne dyni było mi jeszcze dość słabo znane – tak z każdym kolejnym rokiem z wielkim entuzjazmem odkrywam wciąż nowe i nowe możliwości.\nW tym roku, dynia gości na naszym stole już od dobrego miesiąca. Trudno zliczyć ile kilogramów jej zjedliśmy. Gotowałam i piekłam z przepisów już mi znanych, ale szukałam też nowych receptur i pomysłów. Tymi nowymi zdecydowanie zamierzam się podzielić i pochwalić. :) Nie zabraknie ani zupy, ani czegoś bardziej treściwego, ani słodkiego.\nZatem dynia na start!\nNa pierwszy ogień proponuję przekąskę (całkiem treściwą). Właściwie mam problem z klasyfikacją tego dania, ale chyba najbliższa będzie sałatka... Zapraszam więc na sałatkę z pieczonych warzyw z rukolą i dressingiem. Nie muszę chyba mówić, że baaaardzo nam smakowała. :)\nPodaję proporcje z jakich robiłam dla dwóch dorosłych osób, ale tak naprawdę to tylko propozycja. Tego typu dania mają to do siebie, że jakiekolwiek by nie zrobić roszady w proporcjach, a nawet składnikach – i tak zawsze będzie dobrze. :)\nSałatka z pieczonych warzyw i rukoli\n8 malutkich buraczków\n8 maleńkich ziemniaczków (wybieram takie wielkości większego orzecha włoskiego)\n1+1 łyżeczki mielonego kuminu\n1+1 łyżki oliwy\nPiekarnik rozgrzać do 200 st.C. Dużą blachę wyłożyć papierem do pieczenia.\nBuraczki i ziemniaczki wyszorować pod bieżącą wodą szczoteczką (nie obierać ze skórki!). Osuszyć papierowym ręcznikiem. Poprzekrawać na pół, lub jeśli są bardzo malutkie – pozostawić w całości. Dynię wydrążyć, obrać ze skórki i pokroić w dużą kostkę lub słupki.\nW dwóch miskach wymieszać po 1 łyżce oliwy i łyżeczce kuminu + sól do smaku. Do jednej miski wrzucić ziemniaczki. Do drugiej – dynię. Wymieszać warzywa tak, by maksymalnie pokryły się miksturą.\nPonieważ długość pieczenia warzyw jest różna (zależy dodatkowo od wielkości samych warzyw) – należy piec etapowo: najpierw do pieca włożyć ułożone na blasze (skórką do góry, gdy krojone na kawałki) buraczki. Po ok. 15 minutach – dołożyć ziemniaki. Gdy buraczki i ziemniaki będą już prawie miękkie (mniej więcej na 10 min. przed końcem pieczenia) – dołożyć dynię.\nutarty drobno mały ząbek czosnku (albo nawet pół ząbka)\nDo naczynia wlać ocet, wrzucić porwane na kawałeczki listki mięty, utartego czosnku, posolić i popieprzyć. Wymieszać. Małą strużką wlewać oliwę cały czas mieszając, aż wszystkie składniki się połączą.\nUpieczone warzywa rozłożyć na talerzach, dodać po garści rukoli i polać dressingiem. Smacznego!\nEtykiety: Buraki, Dynia, Rukola, Sałatki i Sałaty, Warzywa, Wegetariańskie, Ziemniaki\nNie będę dzisiaj zbyt wylewna. ;-) Nie będę, jak zwykle, opisywać moich chlebowych zmagań. Nie pokażę surowego ciasta, które fruwa po blacie, gdy próbuję sił w metodzie Bertineta. Zresztą, fruwa nieczęsto. ;-) Mimo całego uwielbienia do domowego wypieku chleba – wolę tą ciężką pracę powierzać mojemu kuchennemu pomocnikowi, który w swoim elektrycznym sercu i jednym haku - ma dużo więcej pary, niż ja w swoich dwóch dłoniach i ramionach, razem wziętych. ;-)\nZ okazji dzisiejszego World Bread Day przygotowałam dwa wypieki. Jako, że ostatnio mam fazę uzupełniania niezrealizowanych w terminie propozycji z Weekendowej Piekarnii - więc wybrałam na dzisiaj przepis Alicji z WP #44, na chleb zakwasowy z nasionami dyni. U mnie zostały zamienione na pestki słonecznika, bo tak skrzętnie schowałam te dyniowe, że mimo wielkich starań – pozostały nieodnalezione. :D\nDo chleba dołożyłam mój bułeczkowy hit, w postaci ałtajskich rożków Marianny, znanych piekarenkom z jednej z minionych edycji WP. To najczęściej pieczone przeze mnie bułki, zwykle w wersji oryginalnej, choć od czasu do czasu porywam się na jakieś dodatki. Tak jak dzisiaj. :)\nChleb? Tak, piekę! :) I z wielką przyjemnością - już nie tylko tego jednego dnia w roku. :)\nChleb z nasionami słonecznika (dyni)\nz przepisu Margot (Weekendowa Piekarnia #44)\nna dwa średniej wielkości bochenki:\n330 g nasion słonecznika (dyni)\n8 g drożdży instant ( ja dałam 7g, bo tyle maja drożdże w Polsce najczęściej dostępne w jednej torebce)\n150 g dojrzałego zakwasu - hydracja 100%\n1. Na suchej patelni i średnim ogniu prażyć pestki słonecznika (dyni) ciągle mieszając, do momentu aż zaczną podskakiwać. Przełożyć je na talerz i odstawić aby całkowicie wystygły.\n2. Połączyć wszystkie składniki z wyjątkiem nasionek - w misce. Wymieszać z grubsza ręką.\n3. Wyłożyć ciasto na blat wysypany mąką i zagniatać rękoma około 10 minut, aż otrzymamy ciasto o średnio rozwiniętym glutenie. Pod koniec wyrabiania dodać pestki słonecznika (dyni). Zagnieść, aż równomiernie rozłożą się w cieście.\n5. Lekko natłuścić dwie foremki i wyłożyć papierem.\n7. Przykryć i zostawić do wyrośnięcia na 1 godzinę i 50* minut, do momentu aż chleby wyrosną do brzegu foremki.\n10. Piec przez pierwsze 8 minut z parą i przez następne 37 minut bez pary.\nBułeczki na zakwasie z aromatyczną skorupką pomidorowo – serową\nprzygotowane na bazie ałtajskich rożków Mariany\n3-4 łyżki sosu pomidorowego*\nok. 1 szkl. wędzonego sera startego na grubych oczkach\n* sos pomidorowy można przygotować według ulubionego przepisu – u mnie jest to połączenie dobrej jakości pomidorów z puszki z odrobiną oliwy, octu balsamico, czosnku, solą, pieprzem i oregano.\nWszystkie składniki wymieszać dokładnie, następnie zagnieść elastyczne, nieco lepkie ciasto.\nZostawić do wyrośnięcia na 3 godziny, składając ciasto w tym czasie dwukrotnie. Wyrośnięte odpowietrzyć i podzielić na kawałki. Z każdej części uformować kule, a następnie nadać im owalny, wydłużony kształt. Ułożyć na blasze złączeniem w dół. Zostawić do ponownego wyrośnięcia. Gdy prawie podwoją objętość posmarować wierzch każdej z nich pomidorowym sosem, oraz posypać tartym serem. Wstawić je do pieca rozgrzanego do 220C i piec 10 minut następnie obniżyć temperaturę do 200C i dopiekać jeszcze 10- 15 minut. (gdyby zbyt szybko nabierały koloru – można przykryć folią aluminiową). Wystudzić na kratce.\nJubileuszowe wypieki, czyli Weekendowa Piekarnia #46\nDla mnie to dopiero 5 miesiący zmagań z chlebowym ciastem i rozgrzanym do 'czerwoności' kamieniem, a tymczasem Weekendowa Piekarnia pracuje pełną parą już cały rok pod czujnym okiem Matki Piekarenki Alicji. :) Alu, przy tej okazji – dzisiaj Tobie należą się ode mnie podziękowania za wszystkie zachęty i doping. :) Dziękuję Kochana! :**\nA w tej jubileuszowej edycji, w której gospodarzy nam Tatter :), wybrałam dwie z trzech smacznych propozycji: mocno aromatyczne bagietki, oraz bajgle.\nBagietki były pewniakiem. :) Lubię pieczywo z aromatycznymi dodatkami, więc rozmaryn, cebulka i ser jak najbardziej mieściły się w ramach moich zainteresowań. :)\nBajgle zainteresowały mnie głównie dlatego, że... nigdy nie jadłam tego pieczywa. Wygrała więc ciekawość. :) Co prawda z tropu zbił mnie dodatek słodu, ale za podpowiedzią Gospodyni – wymieniłam go na muscovado. Niestety, nie mam porównania jak moje bajgle dalece odbiegają smakiem od oryginału. Tak czy siak, te domowe wyszły całkiem fajne i przyjemnie się je chrupie. :)\nOba rodzaje pieczywa smaczne, proste w wykonaniu i chyba niekłopotliwe, skoro takiemu laikowi jak mnie udało się je wykonać. :D\nTatter, Alu, dziękuję za wspólną kulinarną zabawę. :)\nBagietki z kozim serem, czerwona cebulka i rozmarynem\ncytuję za Tatter z bloga Palce lizać!\nnieco ponad 1/2 grama drozdzy swiezych* lub 1/8 lyzeczki drozdzy instant\nDo duzej miski wkladam wszystkie skladniki za wyjatkiem zaczynu i dodatkow. Mieszam, a pozniej wykladam mase ciasta na stol i stopniowo dodajac po kawalku pate fermentee, zagniatam spojne, niezbyt luzne ciasto (ok. 8 - 10 min). Dodaje ser, cebulke i rozmaryn. Zagniatam, az skladniki zostana rownomiernie rozmieszczone w ciescie. Temp. Ciasta 23 st.C.\nZostawiam do wyrosnicia na 1 1/2 godziny, skladam po 45 minutach. Natepnie dziele na 4 czesci (mozna na 6 mniejszych), formuje lekkie kule, zakrywam i czekam 20 minut. Ksztaltuje bagietki i zlaczeniami w gore ukladam je pomiedzy faldami plotna.\nZostawiam do wyrosniacia szczelnie przykryte na 1 1/4 godziny. Pieke na kamieniu w piecu rozgrzanym do 240C przez 20 minut, obnizam temperature do 220C i pieke kolejne 10 - 15 minut.\n2 lyzeczki slodu diastatycznego w proszku\n600g bialej pszennej maki chlebowej (mozna mieszac z Manitoba)\n2 lyzki syropu slodowego\nBrownies, koniak i złote perełki, czyli Weekendowa Cukiernia #13\nUffff! Ten wykrzyknik powinien wystarczyć za wszystko! Cokolwiek nie napiszę w dalszych słowach, to: „uffff!” i ewentualnie: „Anoushka! Masz u mnie przechlapane!” :D mieści w sobie cały ładunek, który mam do przekazania. :D\nBo wiecie... (wiem, wiem, od „bo” nie rozpoczyna się zdania, ale ja dzisiaj muszę, inaczej się uduszę)... Bo wiecie, od początku wiedziałam, że propozycja Anoushki w ramach 13 (! nomen omen!) wydania Weekendowej Cukierni – nie była przeznaczona dla normalnych ludzi. :D Chociaż nie, od początku nie, dopiero od drugiego początku. Bo ten pierwszy początek mnie zauroczył! Na gorąco, po lekturze zaproszenia do WC (nie mylić z szaletem, ani tym, w którym Anoushka się ostatnio rozbijała, ani żadnym innym) – ciasto wydało mi się cudowne. I dopiero ponowna lektura – rozłożyła mnie na łopatki. I to był ten drugi początek, już nie tak entuzjastyczny. ;-D\nNie skłamię, jeśli powiem Wam, że po kilkakroć zbliżałam się do przepisu – za każdym razem delikatnie jak do jeża i za każdym razem zmykałam czym prędzej. Nie ma mowy! Nie dam się wmanewrować w taką katorżniczą robotę! :D\nI chyba ostatecznie na głowę upadłam, bo jak widzicie, po blisko miesiącu podchodów do jeża - uległam. Kolców nie ma, za to osypały mnie złote perełki. :)\nO nie! Nie! Nie napiszę, że ciasto okazało się banalnie proste w wykonaniu. Może rzeczywiście nie AŻ TAK trudne, jak się spodziewałam, ale upierdliwe do granic możliwości. Chyba jeszcze nigdy w życiu, do jednego ciasta nie zużyłam tylu naczyń! Bałagan w kuchni przerósł moje najśmielsze wyobrażenie, a rąk brakowało co najmniej ze dwa razy.\nAnoushko, mam nadzieję, że już więcej nie masz w zanadrzu takich wynalazków! :D\nJak widzicie na fotkach, dokonałam jednej zasadniczej korekty – zamiast tradycyjnego w kształcie ciasta – wykonałam indywidualne deserowe porcje. Nie była to zmiana od razu założona, a wynikła w trakcie pracy. Otóż wykonany wg przepisu (nic nie zmieniałam) krem koniakowy, miał niebezpiecznie mało stałą konsystencję. Wolałam nie ryzykować podania płynącego ciasta. Tak więc w moim wykonaniu, ze specjalną dedykacją dla Anoushki :D, oddaję pucharki (brzmi lepiej niż szklanki:D) pełne koniaku i złotych perełek. :)\nPrzepis cytuję dokładnie za Anoushką, bo poza formą podania, wszystko jest bez zmian.\nAcha, nie! nie miałam tortenguss, więc wykonałam go domową metodą: żelatyna, odrobina wody, sok z cytryny i cukru do smaku. I już. :)\nI jeszcze Acha! nr 2 – moim skromnym zdaniem (już po degustacji), śmietanki jest za dużo. Dla mnie wystarczyłaby połowa przepisowej porcji. Mam wrażenie, że skądinąd bardzo smaczny krem pâtissière – został smakowo przez śmietankę zbyt mocno zdominowany.\nPoza tym, fajne, dobre i mega kaloryczne. :D\nA do Poleczki się uśmiecham i pytam, czy spóźnialskich jeszcze przyjmuje? :)\nSzczelnie przykryty crème pâtissière można przechowywać do 2 dni w lodówce.\n1 opakowanie przezroczystej polewy żelującej do tart owocowych\nOd dwóch dni walczę z paskudnym bólem gardła. :( Chodzę nadęta, zmęczona, nie w sosie i w dość kiepskim nastroju. Wszystko przez to paskudne gardło. To zadziwiające, jak ból potrafi w jednej chwili odebrać radość z wszystkich, nawet tych najbardziej ulubionych rzeczy. Funkcjonuję w miarę normalnie, robię wszystko to co zazwyczaj. Ostatecznie nie jestem obłożnie chora, ale wszystkie zmysły nastawione są na odbieranie nieprzyjemnych bodźców. Bombarduję organizm chemią, stosuję płukanki z najgorszego chyba w smaku specyfiku – i nic. Wielkie nic. Jak bolało, tak boli.\nWybaczcie, że Was tu raczę tak śmiertelnie nudnym tematem, ale słowo daję... na nic innego nie mam siły. Mam ochotę po prostu się pożalić. Może ktoś pożałuje i pogłaszcze mnie po główce? :D\nA ja w zamian, za to pogłaskanie, nakarmię was wirtualnie smakołykiem, który przygotowałam w ostatni piątek, dosłownie na przysłowiowe pięć minut przed tym, jak ból zaatakował. I całe szczęście, bo czułabym niepowetowaną stratę, gdybym musiała oddać swoją porcję mężowi i obejść się smakiem. :-)\nA wszystko zaczęło się od tego, że małżonek zrobił mi niespodziankę i kupił kilogram fioletowych, dojrzałych fig. Radość dla mnie tym większa, że nie tak prosto w moim mieście kupić figi! A jak już spotkam (od wielkiego dzwonu!) w co lepiej zaopatrzonym sklepie – to ceny są zwyczajnie koszmarne (no bo czy 5 pln /1 sztukę to nie koszmarna cena?). Tak więc figi trafiły do kuchni, a ja w pierwszej kolejności zrobiłam z nich kolejny (po śliwkowym, którym pochwaliłam się ostatnio) – chutney. Po raz kolejny z nieocenionego przepisu od Bey. :)\nKilka fig, które mi pozostały – wykorzystałam do fajnej tarty (rety, jaka była pyszna!), a właściwie, jak to u mnie ostatnio – do tart w wersji mini. :)\nW pamięci miałam niedawny wpis Karolci o figowych tartach (bardzo, bardzo mi się podobały!) i właśnie to stało się głównym bodzćem do własnych kulinarnych działań. :)\nKarolci, dziękuję za inspirację, a Was zapraszam do stołu. :)\nMini – tarty z gorgonzolą, figami, boczkiem i orzeszkami piniowymi\n150g mąki (użyłam krupczatki, ale może być zwykła pszenna)\n1-2 łyżki bardzo zimnej wody (zuzyłam 2 łyżki)\nMąkę przesiać wraz z solą i cukrem na stolnicę lub do misy robota, dodać masło pokrojone na małe kawałki. Rozcierać, aż utworzą się małe grudki. Dodać 1 łyżkę zimnej wody i zagnieść ciasto, aż będzie gładkie. Gdyby wciąż było zbyt suche – dodać drugą łyżęk wody.\n3 dojrzałe, fioletowe figi\nkilka plasterków wędzonego boczku bardzo cieniutko krojonego (ilość taka, by wypełnić pojedynczą warstwą dno foremek (lub jednej dużej)\nok. 80-100 g gorgonzoli (użyłam łagodnej)\n6 czubatych łyżek śmietanki 36%\nok. ¼ łyżeczki soli i pieprz (szczypta)\nok. 2-3 łyżki orzeszków piniowych\nRozgrzać piekarnik do 180 st.C. Przygotować kilka małych foremek do tart (u mnie wyszło 6 o średnicy 11cm) lub jedną większą o średnicy 25 -26cm.\nKruche ciasto rozwałkować dość cienko, na grubość 1,5 -2 mm. Wykleić foremki. Delikatnie ponakłuwać ciasto widelcem. Włożyć do piekarnika i podpiekać ok. 10-12 min. Spody mają się ściąć i bardzo delikatnie zezłocić. (Można zastosować metodę podpiekania pod ciężarem np. z ziaren fasoli, choć nie jest to absolutnie konieczne).\nWyjąć foremki z piekarnika i pozostawić na kratce do lekkiego ostudzenia.\nFigi delikatnie umyć pod bieżącą wodą, dokładnie osuszyć papierowym ręcznikiem. Poprzekrawać w ósemki.\nPlastry cieniutko krojonego boczku podsmażyć na suchej patelni (chodzi o to, by wytopić nadmiar tłuszczu, a sam boczek by stał się lekko chrupiący). Wyłożyć boczek na dno kruchych spodów. Następnie ponakładać małe kawałeczki gorgonzoli.\nW miseczce rozkłócić 2 jajka. Wymieszać ze śmietanką, solą i pieprzem.\nJajeczną masę wylać równomiernie do wszystkich przygotowanych tart. Na wierzchu każdej z nich rozłożyć po 4 kawałki fig. Posypać orzeszkami piniowymi.\nWstawić do piekarnika i piec ok. 30min., aż masa się zetnie i ładnie zezłoci.\nPodawać na ciepło. (Na zimno tez pyszne, próbowałam. :)).\nEtykiety: Figi, Ser pleśniowy, Wytrawne wypieki\nAleż to był tydzień! Narzuciłam sobie takie tempo, że już bardziej chyba nie można. O nie powiem, było nieźle, bo robiłam to co lubię i co przyjemność dużą sprawia. :) Postawiłam sobie za punkt honoru zrobić więcej, niż zdrowy rozsądek nakazuje i... chyba warto było. :)\nW związku z powyższym ucierpiał blog, który z ciężkim sercem odłożyłam na te dni na bok. Nawet za bardzo go nie otwierałam, by nie kusił. Dlatego wybaczcie, że na komentarze pod ostatnim wpisem nie odpowiedziałam. Mówią jednak, że co się odwlecze, to nie uciecze. ;-)\nMocno spóźniona chciałam dzisiaj nadrobić zaległości związane z Weekendową Piekarnią #44, tym bardziej, że obiecałam to naszej gospodyni Alicji. :) Do piekarniczej pracy przystąpiłam już w zeszły piątek, więc to co dzisiaj zaprezentuję, tak naprawdę jest już tylko wspomnieniem zamkniętym w zdjęciach. Z dwóch propozycji Ali, wybrałam rustykalny chleb z gruszkami. I co to był za chleb! C u d o w n y !!! Z delikatną skórką, mięciutki wewnątrz, lekko słodki i te duże kawałki gruszek, które raz po raz zdobiły jego wnętrze. To był chleb idealny do serów. Z ogromną przyjemnością zajadałam z kawałkami cieniutko pokrojonego dojrzałego sera koziego. A ponieważ w tym samym czasie przygotowałam mega – pyszny chutney śliwkowy z przepisu, którym niedawno podzieliła się Bea – więc mało powiedzieć, że to była trójca doskonała. :)\nPozwolę sobie jeszcze na słówko o chutney'u... polecam go z całego serca! :) Jest absolutnie przepyszny! Tak bardzo, że pierwszą przygotowaną porcję pozostawiłam do jedzenia na bieżąco, a kolejną (już gotową) – jutro będę wekowała.\nW kwestii pieczywa to jeszcze nie koniec. :) Ano bowiem jak wiadomo kobieta zmienną jest (ach ta niestałość! paskudna cecha :D) i postanowiłam powrócić jeszcze do Weekendowej Piekarni #43, tej samej, której gospodarzyła nam Bea - i upiec chleb, który wcześniej najmniej mnie zainteresował ze wszystkich trzech propozycji. Mowa o chlebie z cukinią i orzechami laskowymi. I dobrze się stało, że tak mnie wzięło na te powroty, bo to bardzo udany wypiek był. :) Smakował nam wszystkim, a najbardziej przykleił się do niego mój szanowny małżonek, który jest wielkim fanem orzechów. :)\nAlu i Beatko, dziękuję za super przepisy! :*\ncytuję za Alicją z bloga Kuchnia Alicji\n700g wody lub wody zmieszanej z mlekiem\nUwaga : ciasto jest dosyć lepkie! Można je wyrobić ręcznie lub robotem (również w maszynie do chleba)\nW dużej misce wymieszać 900g mąki pszennej, mąkę żytnią i sól. Zrobić wgłębienie i umieścić w nim pokruszone drożdże oraz wodę i miód (można też wcześniej rozpuścić drożdże w małej ilości wody). Najpierw mieszać ciasto drewnianą łyżką zaczynając od środka, następnie wyrobić ciasto ręką, aż będzie spójne (jeśli ciasto bardzo mocno się klei do rąk, można pozostawić je na 5-10 min, by mąka wchłonęła jak najwięcej wody).


Psychoterapia- dla kogo i po co?Chciał Tylko znaleźć kardiologa. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...Kto nie musi znaleźć kardiologa?Czy możesz kupić kosmetyki orientalne?Jak fajnie znaleźć kardiologa?Orientalna uroda, jaki jest jej sekret?Lepsze metody jak Kupić Ekologiczne OlejekSzokujące 7 Metod Aby znaleźć psychologaTemat dnia: KardiologiaCzy sposób na to jak w 2021 dostać kosmetyki jest łatwy?Natura w kosmetykach. Bio i ekoOto 5 Powodów Dla Których Powinieneś Pomyśleć O Tym Jak zbadać swoje serceKiedy warto udać się do psychoterapeuty?Po co właściwe odmłodzić cerę?Arganowe kosmetyki a MarokaJakie badania wykonuje kardiolog?Czy warto znaleźć kardiologa? Koszty i cenyO kardiologii w kilku akapitachCzy Kupić krem arganowy jest trudno?Zobacz czy potrzebujesz zrobić dezodorant w domu?W 2020 można dobrze znaleźć kardiologa ale czy za za 10 lat też?Lekarz od chorego sercaW temacie kardiologiiDobre kosmetyki dla Twojej skóryZnaleźć kardiologa? Czy warto?Co musisz wiedzieć o chorobach serca?Kardiologia - czyli lekarz od sercaCo musisz wiedzieć o kosmetykach arganowych?Eko i bio kosmetykiGdzie można znaleźć psychologa a gdzie nie?


The Alan Parsons Project - Vulture Culture (Album)  - Winyle Online\nAlbum studyjny wydany w marcu 1985 roku\nAlbum Studyjny marzec 1985\nVulture Culture jest ósmym studyjnym albumem The Alan Parsons Project, wydanym w 1984 roku za pośrednictwem wytwórni Arista.\nNa początku 1985 roku główny singiel "Let's Talk About Me" znalazł się w czołowej 40 w Niemczech (gdzie album był nr 1), w Szwajcarii (album nr 2) oraz w Holandii. Piosenka zawiera komentarz Lee Abramsa, przypisywany na płycie jako "Mr. Laser Beam" (anagram jego imienia).\nPierwotnie płyta miała być drugą płytą podwójnego albumu, z Ammonia Avenue jako pierwszą. Po podzieleniu płyt na osobne albumy, Vulture Culture otrzymała bardziej nowoczesny (jak na tamte czasy) studyjny mastering, z mocniejszą perkusją i większą dynamiką.\nNa listach przebojów płyta odniosła sukces w Europie, często osiągając czołową dziesiątkę, oraz w Oceanii, natomiast w Ameryce Północnej odbiła się mniejszym echem. Był to ostatni album, który uzyskał status złotej płyty.\nJest to jedyny album zespołu, w którym nie wziął udziału Andrew Powell.\nVulture Culture był ostatnim albumem grupy nagranym na analogowym sprzęcie i podobnie jak w przypadku dwóch poprzednich, został bezpośrednio zmiksowany na cyfrową taśmą master.\n206 577, 206 577-8\nCD, Remastering, Expanded Edition, Wielka Brytania i Europa\nArista, Legacy, Sony BMG Music Entertainment


Saham wyniki na żywo, terminarz i rezultaty - Piłka nożna - SofaScore\nSaham wyniki na żywo, terminarz i rezultaty - Piłka nożna\nBrak ostatnich wydarzeń dla zespołu: Saham\nTrener Zoran Popović\nMiasto Sohar, Oman\nSaham wyniki na żywo (oraz wideo transmisja na żywo online*), skład drużyny oraz wszystkie mecze zespołu.' Saham rozegra następny mecz 19. May 2019 przeciwko Al-Nasr S.C.S.C. w ramach rozgrywek Omani League.\nKiedy rozpocznie się mecz będziesz mógł śledzić Saham v Al-Nasr S.C.S.C. wyniki na żywo , a także aktualne pozycje w tabeli, najświeższe wyniki aktualizowane minutę po minucie oraz statystki spotkań. Jeśli tylko twoja drużyna gra w jednej z popularniejszych lig piłkarskich prawdopodobnie będziemy mieli skróty jej meczów i wiadomości z kilku spotkań Saham. Saham poprzedni mecz był przeciwko Al-Nahda w Omani League, mecz zakończył się wynikiem 1 - 0 (Al-Nahda wygrał/a mecz). Saham zakładka mecze pokazuje 100 ostatnich piłka nożna rozegranych przez Saham wraz ze statystykami oraz ikonami wygranej/remisu/porażki. Zawiera również wszystkie zaplanowane mecze zespołu.\nWykres formy Saham jest unikalnym algorytmem SofaScore Wyniki na żywo Piłka nożna generowanym na podstawie ostatnich 10 meczów, statystyk, szczegółowych analiz oraz naszej wiedzy. Ten wykres może pomóc Ci w postawieniu na mecze Saham, ale pamiętaj - SofaScore LiveScore nie odpowiada za jakiekolwiek straty finansowe, spowodowane pośrednio lub bezpośrednio przez informacje zawarte na stronie.\nW szczegółach meczu oferujemy link do oglądania online Saham Al-Nasr S.C.S.C. Transmisji na Żywo , sponsorowanego przez bet365. Jeżeli transmisja jest dostępna, możesz oglądać Saham Al-Nasr S.C.S.C. na twoim komputerze PC i urządzeniu mobilnym - iPhone, iPad, Android lub Windows phone. Prawa do intelektualnej własności transmisji wydarzeń są zazwyczaj po stronie kraju emitującego wydarzenie. W związku z powyższym mogą wystąpić problemy z oglądaniem niektórych wydarzeń w związku Twoją lokalizacją.\nObecny skład drużyny Saham to:\nNapastnicy: Mazin Said Al Breiki, Faisal Al Briaki, Yousuf Al-Farsi, Ali Said, Mohammed Al Ghassani, Badar Al Jabri, Jildemar, Emad Al-Hosni\nPomocnicy: Shihab Abdullah Al Mamari, Ali Sabir Aqib, Nasser Al Ali, Moshin Jouhar, Musaab Al Sharqi, Moatasem Al-Shibli, Ali Jaber, Tinga, Mohamed Saleh Al Ghassani\nObrońcy: Maadh Al-Khaldi, Ahmed Al-Breiki, Ali Juma, Mohammed Mattar, Zakariya Al Abdul Salam, Abdul Aziz, Abdal Al Marzouqi, Ghalib Al-Samain\nBramkarze: Hasaan Rashid, Sulaiman Al-Breiki, Abdul Majeed\nMożesz kliknąć na każdego z graczy po prawej i zobaczyć informacje tj. narodowość, data urodzenia, wzrost, preferowana noga, pozycja, wartość zawodnika, historia transferów itd. Dla każdego z graczy są dostępne również statystyki wszystkich spotkań łącznie z liczbą rozegranych meczy, minutami gry, liczbą kartek i wiele więcej. Lista najlepszych strzelców Saham jest aktualizowana na żywo podczas każdego meczu.\nSofaScore piłka nożna wyniki na żywo są dostępne aplikacje na iPhone'a i iPad'a, aplikacje na Androida na Google Play oraz aplikacje na Windowsa. Możesz nas znaleźć we wszystkich sklepach w różnych językach szukając "SofaScore". Zainstaluj aplikację SofaScore i śledź na żywo mecze Saham na Twoim telefonie!


Szczęśliwy rodzic to dobry pracownik - Puls Biznesu - pb.pl\nPogodzenie wychowania dzieci z karierą zawodową jest trudne, więc przyjazna atmosfera i szef, który rozumie potrzeby rodziców, znacząco pomagają pogodzić te dwa światy. Oto przykłady.\nKatarzyna Falecka-Grodny: Dla kobiety na urlopie macierzyńskim bardzo ważny jest komfort psychiczny, że miejsce pracy na nią czeka. Byłam na urlopie 1,5 roku i pierwsze miesiące po powrocie do pracy były trudne, bo musiałam się przestawić z myślenia o domu. Na szczęście mogłam liczyć na przyjazną atmosferę w firmie i zrozumienie mojej nowej życiowej roli. Pomocna była możliwość skorzystania z elastycznego czasu pracy. Starałam się zaczynać ją wcześnie i już o 15 mogłam wyjść. Teraz czasem korzystam z elastycznego czasu pracy, żeby np. pojechać z dzieciakami do lekarza. Zdarza mi się też pracować w domu, kiedy któreś z dzieci zachoruje. To korzystne także dla firmy, bo nie muszę brać zwolnienia lekarskiego i realizuję swoje zadania.\nkierownik personalny Fabryki Czekolady Mars Polska, mama 4-letnich bliźniąt Borysa i Basi\nElżbieta Tomczuk: Pracownice spodziewające się dziecka otrzymują u nas złotą kartę medyczną, która umożliwia np. prywatny rodzinny poród. Zapewniamy torby na laptopy na kółkach, miejsca parkingowe przy wejściu do budynku. Dostosowujemy czas pracy do indywidualnych potrzeb. Pracownicy powinni być w biurze między 10 a 15 lub poinformować menedżera liniowego o chęci pracy z domu. Sami organizują czas tak, żeby w tygodniu przepracować 40 godzin. Zapewnienie równowagi życiowej pracowników (work – life balance) długofalowo nam się po prostu opłaca. Młode mamy to prawdziwe mistrzynie organizacji, bardzo kreatywne, pełne energii. A że czasem muszą wcześniej wyjść, żeby zabrać malucha na szczepienia? Dla nas to nie problem, bo liczy się efekt ich pracy, a nie liczba godzin przy biurku.\nmenedżer ds. rozwoju talentów w Mars Polska\nIzabela Król: Pracodawca zgodził się przesunąć godziny pracy tak, abym mogła odprowadzać córkę do przedszkola i na czas ją odbierać. Mam dostęp do przenośnego komputera, więc w sytuacji awaryjnej mogę pracować z domu i nie muszę brać zwolnienia lub urlopu. Do pracy wróciłam po roku od urodzenia Oli. Firma zgodziła się, bym przez pół roku po urlopie macierzyńskim mogła pracować z domu. Teraz, gdy w trakcie pracy muszę wyjść do lekarza lub przedszkola, nie ma problemu. Jest to akceptowane, a jako samotna matka czuję się bezpiecznie i doceniam troskę pracodawcy.\nkierownik ds. oceny ryzyka w AIG, mama 5-letniej Oli\nAgnieszka Żołędziowska-Kulig: Młodym mamom oferujemy dostosowany do ich potrzeb elastyczny czas pracy, możliwość pracy z domu lub na części etatu. Przedstawienie w przedszkolu z okazji Dnia Ojca w środku dnia? Nagła choroba dziecka? Rozumiemy to doskonale. Staramy się stworzyć odpowiednie warunki, pomagające pracownikom zachować równowagę między pracą i życiem prywatnym. Przyjazna, pełna zrozumienia atmosfera w pracy nie tylko buduje zaangażowanie i motywację, co przekłada się na efektywność, ale także zmniejsza wskaźniki absencji i rotacji.\ndyrektor generalny AIG Europe Limited, oddział w Polsce\nPrzedsiębiorstwo, które niesie kaganek oświaty\nJeszcze jedno pokolenie i dogonimy UE\nPraca , Dom , Firmy , Archiwum , Zwolnienia lekarskie\nKariera / Szczęśliwy rodzic to dobry pracownik


fot. Ludek / Wikimedia Commons\nEdward Czajko 22 października 2012\nCzy w dzień Wszystkich Świętych ewangeliczni chrześcijanie mogą chodzić na groby? Czy powinni?\nNa groby chodzić możemy. Chodźmy i z tego względu, że mamy w tej sprawie nowotestamentowe precedensy. Kobiety, które posługiwały Jezusowi, gdy jeszcze żył, po Jego śmierci poszły do Jego grobu: „A gdy minął sabat, Maria Magdalena i Maria Jakubowa, i Salome nakupiły wonności, aby pójść i namaścić go. I bardzo rano, skoro wzeszło słońce, pierwszego dnia tygodnia, przyszły do grobu” (Mk 16, 1-2). Zaś siostry z Betanii, Marta i Maria, zaprosiły Jezusa na grób swojego brata, Łazarza. Jezus przyszedł tam i zapłakał (Jan 11). Maria Magdalena i jej przyjaciółki poszły do grobu Jezusa, by zrobić to, czego nie zrobiły przed pogrzebem. Powiedzielibyśmy, że poszły uporządkować grób.\nSłyszałem, że niegdyś starsi bracia ze zborów na Śląsku Cieszyńskim udzielali napomnień tym współwyznawcom, których ogródek przydomowy czy ogród były zaniedbane. Byli bowiem zdania, że jest to złe świadectwo dla otoczenia. Przypuszczam, że takie też stanowisko zajmowali względem grobów naszych wiernych. Bo ludzie wierzący, odrodzeni w Duchu, to ludzie porządku.\nNa groby możemy więc chodzić. Przede wszystkim po to, by pilnować tam porządku. Na groby możemy też chodzić, by jak Marta i Maria pokazać je - jeśli tego zapragną - naszym krewnym, przyjaciołom czy znajomym, którzy na pogrzebie nie byli. Możemy też tam pójść, by podziękować Bogu za wszystko, czym życie naszych zmarłych nas ubłogosławiło. Na grób możemy wreszcie chodzić również ze względów emocjonalnych – lecz pod warunkiem, że nie będzie to przesiadywanie na cmentarzu całymi dniami. Mielibyśmy wtedy do czynienia ze zjawiskiem patologicznym.\nW Polsce ludzie masowo odwiedzają groby w dniu Wszystkich Świętych (1 XI), nawet gdy te groby oddalone są o setki albo i więcej kilometrów. My z tym świętem mamy pewien problem. Spowodowany jest on tym, że w mentalności ludzi, którzy w Polsce stanowią wyznaniową większość, na dzień Wszystkich Świętych - dzień wolny od pracy - przenoszone są myśli i intencje Dnia Zadusznego (2 XI), a to już całkiem nie nasze święto. My nie modlimy się w intencji zmarłych: „Wieczne odpocznienie racz im dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci”. Albowiem nasi umarli już odpoczęli w Panu, a ich uczynki poszły za nimi. Naszym umarłym światłość wiekuista już świeci, a oni oczekują zmartwychwstania ciała. Zostali zbawieni. Są u Pana. Wobec tego na groby w Dniu Zadusznym nie idę świadomie i celowo, by dać świadectwo, że wierzę w zbawienie moich bliskich, którzy odeszli do wieczności.\nZresztą nie chodzę i nie jeżdżę na groby także na Wszystkich Świętych ze względu na niebezpieczeństwo na drogach. W Warszawie mamy z żoną taki zwyczaj, że groby naszych bliskich porządkujemy kilka dni przed 1 listopada. Gdyby udało się w naszym kraju treści tych dwu świąt – Wszystkich Świętych i Dnia Zadusznego – rozdzielić, to dzień Wszystkich Świętych mógłby być pięknym świętem również i dla nas, zielonoświątkowców. Mogłyby się wtedy odbywać nabożeństwa, i to nie tylko, gdy święto wypada w niedzielę, ale także w każdy inny dzień tygodnia. Wtedy, podobnie jak 25 grudnia, podziękowalibyśmy Bogu za to, że Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas, że narodził się Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan. Podobnie jak w Wielki Piątek – nasze ustawowe święto – oddalibyśmy chwałę Bogu za zbawienie, które się dokonało dzięki śmierci Jezusa na krzyżu, i jak w niedzielę wielkanocną uwielbilibyśmy zmartwychwstałego Chrystusa. Podobnie jak w pięćdziesiąt dni po Wielkanocy błogosławimy Boga za dar Ducha Świętego, tak w dniu Wszystkich Świętych błogosławilibyśmy Wszechmogącego za to, że wierzących w Chrystusa uczynił świętymi i nadal ich uświęca. I że wierzących, którzy już zakończyli swoje doczesne, ziemskie pielgrzymowanie doprowadził do chwały, do doskonałej świętości. Moglibyśmy wówczas wysławiać Pana, Boga Wszechmogącego, za Jego sługi: proroków i apostołów, za męczenników i ojców Kościoła, za reformatorów oraz, za naszych własnych denominacyjnych kaznodziejów, duszpasterzy i przewodników. Przecież Pismo mówi: „Pamiętajcie na wodzów waszych, którzy wam głosili Słowo Boże” (Hebr 13, 7).\nPrzypominam sobie, że takie nabożeństwo kiedyś nawet poprowadziłem, gdy akurat 1 listopada przypadł na piątek. Takie okolicznościowe nabożeństwa mogłyby odbywać się w dniu Wszystkich Świętych przede wszystkim w naszych domach modlitwy. Mogłyby również odbywać się od czasu do czasu, szczególnie w jakąś okrągłą rocznicę, na grobach „wodzów naszych” - jak niegdyś odbywały się spotkania chrześcijan w katakumbach. Na przykład jakiś zbór z Mazowsza mógłby odbyć „nabożeństwo polowe” nad grobem Józefa Czerskiego na cmentarzu w Kozienicach, by podziękować Bogu za powołanie do głoszenia Ewangelii, które sprowadziło go z powrotem z Ameryki do Polski, za jego pracę na Kresach Wschodnich przed wojną oraz za przewodzenie naszej wspólnocie po II wojnie światowej.\nZbory gdańskie i gdyńskie mogłyby znaleźć okazję do wspólnego „nabożeństwa polowego” nad grobem Sergiusza Waszkiewicza czy Anatola Matiaszuka, a łódzkie – nad grobem Józefa Suskiego. To tylko trzy przykłady.\nTo, co piszę o okolicznościowych nabożeństwach w dniu Wszystkich Świętych, szczególnie gdy idzie o „nabożeństwa polowe” na cmentarzach, nie jest naszą praktyką i nie wiadomo, czy kiedyś będzie, ale porozmawiać na ten temat warto. A tak w ogóle o naszych bliskich i naszych wodzach, którzy odeszli, pamiętajmy, ale miłość i szacunek okazujmy im przede wszystkim za ich życia – wtedy tak często o tym zapominamy. Czy możemy więc chodzić na groby 1 listopada? Możemy, choć nie musimy. Również i w tej sprawie powołani jesteśmy do wolności.\nTAGI: Śmierć | Tradycja


COP w Paryżu: historyczna szansa, by uniknąć groźnych zmian klimatu\nCOP w Paryżu: historyczna szansa, by uniknąć groźnych zmian klimatu (19109)\nKomisja Europejska przedstawiła swoje stanowisko i cele w związku z konferencją Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu - COP 21.\nKomisja Europejska podkreśliła kluczowe znaczenie wypracowania uczciwego, ambitnego i prawnie wiążącego globalnego porozumienia w sprawie klimatu podczas konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, która odbędzie się w dniach 30 listopada – 11 grudnia w Paryżu. Unia Europejska będzie pracować nad osiągnięciem kompleksowego, trwałego i dynamicznego porozumienia, które przyspieszy globalne przekształcenie gospodarek na niskoemisyjne i odporne na zmiany klimatu. Przyczyni się to nie tylko do ograniczenia zmian klimatu i zwiększenia wysiłków społeczeństw na rzecz przystosowania się do skutków tych zmian, ale także pozwoli wesprzeć długoterminowy wzrost gospodarczy i zrównoważony rozwój zarówno w UE, jak i na świecie. Wraz z innymi światowymi przywódcami w konferencji uczestniczyć będą Przewodniczący Komisji Jean-Claude Juncker oraz komisarz ds. polityki klimatycznej i energetycznej Miguel Arias Cañete.\nPrzewodniczący Juncker powiedział: „Unia Europejska pragnie ambitnego i wiążącego globalnego porozumienia w Paryżu. W marcu jako pierwsi złożyliśmy zobowiązanie klimatyczne, które do tej pory stanowi najambitniejszy wkład. Nasz cel utrzymania globalnego wzrostu temperatury poniżej 2°C do końca tego stulecia jest cały czas osiągalny. Jesteśmy świadkami największego ogólnoświatowego poruszenia opinii publicznej w historii. Wierzę, że przełoży się ono na konkretne działania podczas przyszłotygodniowych negocjacji. Jeśli w Paryżu osiągniemy światowe porozumienie, ludzkość otrzyma międzynarodowy system walki ze zmianami klimatu”.\nKomisarz Arias Cañete potwierdził: „Teraz albo nigdy. W Paryżu staniemy przed historyczną szansą, której nie wolno nam przegapić. Zgromadzony w okresie poprzedzającym konferencję impet musimy teraz przełożyć na ambitne, funkcjonalne i prawnie wiążące porozumienie. Przed konferencją ponad 170 krajów, odpowiedzialnych za ponad 95 % światowych emisji, przedstawiło już swoje zobowiązania klimatyczne. To prawdziwy przełom. A zarazem: wyraźny dowód, że rządy krajowe zgodnie uznają tę kwestię za pilną i są zdeterminowane, otworzyć w Paryżu nowy rozdział walki ze zmianami klimatu. Nie należy jednak popadać w samozadowolenie – wiarygodność porozumienia będzie zależała od kilku kluczowych elementów: długoterminowego celu, stałego nadzoru służącego dalszemu podnoszeniu poprzeczki oraz solidnych mechanizmów przejrzystości i rozliczalności”.\nWzrost średniej temperatury na świecie trzeba utrzymać poniżej 2°C w porównaniu do poziomu sprzed rewolucji przemysłowej, aby nie dopuścić do katastrofalnych skutków zmian klimatu. Dla UE nowe porozumienie musi stanowić wyraźny sygnał, że rządy krajowe są zdeterminowane, aby ograniczyć emisje w stopniu pozwalającym na utrzymanie wzrostu temperatury poniżej ustalonego limitu do końca obecnego stulecia. Zgodnie z unijną koncepcją wiarygodne porozumienie powinno zawierać:\n1. globalną wizję długoterminowego celu, która będzie sygnałem dla zainteresowanych stron, w tym przedsiębiorstw, inwestorów i ogółu społeczeństwa, świadczącym o determinacji, aby przejść na gospodarkę niskoemisyjną;\n2. mechanizm do regularnego monitorowania i wyznaczania bardziej ambitnych wspólnych celów;\n3. solidny mechanizm przejrzystości i rozliczania, dzięki któremu zainteresowane strony będą pewne, że obietnice zostaną dotrzymane.\nFinansowanie działań związanych z klimatem\nUE potwierdza swoje zobowiązanie do wnoszenia wkładu w osiągnięcie wspólnego celu krajów rozwiniętych, tj. mobilizacji 100 mld dolarów amerykańskich rocznie do 2020 r. na działania dotyczące zmian klimatu w krajach rozwijających się. W ostatnim sprawozdaniu opracowanym przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju oraz inicjatywę w sprawie polityki przeciwdziałania zmianie klimatu wskazano, że w 2014 r. zmobilizowano 62 mld dolarów amerykańskich, dzięki czemu kraje rozwinięte znalazły się na dobrej drodze do osiągnięcia celu 100 mld dolarów amerykańskich. Największy wkład w to finansowanie miała UE.\n10 listopada ministrowie finansów UE potwierdzili, że w 2014 r. UE i państwa członkowskie przeznaczyły 14,5 mld euro na publiczne finansowanie działań w związku ze zmianami klimatu (dotacje i pożyczki). Kwota ta stanowi znaczny wzrost w stosunku do poprzednich lat. W latach 2014–2020 na wsparcie działań w krajach rozwijających się, w ramach publicznych dotacji z budżetu UE, zostanie przeznaczonych co najmniej 14 mld euro, średnio 2 mld euro rocznie.\nUE uznaje ambitne działanie na rzecz przygotowania się na skutki zmian klimatu i reagowania na nie za zasadniczy element wyważonego porozumienia. Zarówno ograniczenie emisji, jak i przystosowanie się do zmian klimatu będą niezbędne do zarządzania ryzykiem wystąpienia niekorzystnych skutków zmian klimatu i zmniejszenia tego ryzyka, w tym zmniejszenia ryzyka strat i szkód związanych ze skutkami zmian klimatu.\nImprezy towarzyszące COP 21\nUE zdecydowanie popiera plan działania Lima-Paryż – inicjatywę peruwiańskiego i francuskiego przewodnictwa COP. Celem tej inicjatywy jest wpieranie działań lokalnych. W związku z kwestiami uwzględnionymi w planie działania Lima-Paryż przygotowano program wydarzeń, w ramach których podmioty niepaństwowe, takie jak przedsiębiorstwa, miasta i organizacje, będą mogły przedstawić swoje stanowisko lub inspirujące przykłady bądź zagadnienia. Wspomniane tematy dotyczą m.in. roli lasów, transportu, budownictwa i odnawialnych źródeł energii w walce ze zmianami klimatu. W pawilonie UE na COP 21 odbędzie się ponad 100 imprez towarzyszących poruszających te codzienne tematy.\nLuksemburska prezydencja w Radzie Unii Europejskiej i Komisja Europejska będą wspólnie odpowiedzialne za prowadzenie w Paryżu negocjacji w imieniu UE.\nźródło: © Unia Europejska, 1995-2015\nNowy projekt porozumienia klimatycznego na COP21\nW grudniu w Paryżu spotkają się przedstawiciele większości państw świata, by wynegocjować globalne porozumienie klimatyczne. ONZ opublikowało nowy – skrócony do 20 stron – projekt umowy.\nZ czym Polska pojedzie na COP21?\nUnikamy odpowiedzialności za klimat. O strategiach unikania i polskiej polityce klimatycznej pisze Grzegorz Wiśniewski, prezes Instytutu Energetyki Odnawialnej.\nOstatnia przymiarka do porozumienia klimatycznego na COP21\nSzczyt klimatyczny w Paryżu rozpoczyna się już za 9 dni. Pomimo intensywnych działań dyplomatycznych i negocjacji wciąż mamy więcej pytań niż odpowiedzi.


Praca magisterska | pracestudenckie.pl\nPraca magisterska lub też magisterka to praca końcowa na zakończenie studiów drugiego stopnia. Jest to rozleglejsza praca specjalistyczna, której przygotowania i obrona jest dla studenta jednym z warunków uzyskania tytułu akademickiego. Praca powinna przynosić nowe dane i w danej dziedzinie być nowością.\nNa Słowacji jej obrona jest jednym z warunków ukończenia studiów magisterskich i inżynierskich, odpowiednio studiów lekarskich w przypadku medycyny i weterynarii. Tworzy część państwowego egzaminu końcowego. Celem przygotowania pracy magisterskiej jest potwierdzenie opanowania specjalistycznych teoretycznych i praktycznych wiadomości, specjalistycznej terminologii, użycia metod badawczych w rozwiązywaniu problemów danego obszaru wiedzy. Promotor pracy magisterskiej udziela się tylko metodologicznie, przy czym spotyka się ze studentem podczas konsultacji w trakcie przygotowania pracy. Promotor powinien też zwrócić uwagę na poprawność jej przygotowania, czytać poszczególne rozdziały jeszcze przed jej oddaniem i zwrócić uwagę studenta na jej niedociągnięcia. Między innymi powinien ostrzec studenta również przed ewentualnym plagiatem.\nW odróżnieniu od pracy licencjackiej, przygotowana praca magisterska odróżnia się większą objętością i wyższą jakością przygotowania badanego tematu oraz złożonością. Na ogół jest przygotowywana pisemnie i oddawana w formie wydruku w kilku egzemplarzach. Objętość pracy magisterskiej to na ogół około 60-100 stron. Materiał dodatkowy, którego nie trzeba umieszczać bezpośrednio w tekście, np. obszerne tabele, mapy, ilustracje lub specjalne materiały, takie jak instrukcje urządzeń technicznych lub programów, czy literatura dodatkowa, można dołączyć jako załącznik do pracy.


przez Łukasz Morawski 20 grudnia 2017 Film Publicystyka Zestawienia\nZMARNOWANY POTENCJAŁ BOHATERÓW\nOstatni Jedi był wręcz przepełniony postaciami, które w założeniach miały wiele do przekazania. Niestety, ostatecznie jedynie Rey i Kylo Reno zostali w miarę sensownie rozpisani, a ich niemalże erotyczna więź była czymś odświeżającym. Najbardziej niezrozumiałą decyzją było natomiast przywrócenie do życia Phasmy, tylko po to, żeby za chwilę znowu posłać ją w diabły. Twórcy próbowali zrobić nowego Boba Fetta, ale bohaterka miała zdecydowanie zbyt mało czasu, żeby zdążyć ją polubić. Prezentacja Snoke’a także pozostawia wiele do życzenia. Nie chodzi mi nawet o fakt zatajenia jego przeszłości (enigmatyczność działała akurat na plus), ale o sposób przedstawienia go na ekranie.\nJ.J. Abrams w Przebudzeniu Mocy sugerował, że będziemy mieli do czynienia z kimś potężnym, z kimś kto jest w stanie nieźle namieszać w galaktyce, natomiast postać Snoke’a według Johnsona idealnie wpisuje się w zasadę „kozak w necie, pi*** w świecie”. Mam nadzieję, że w kolejnym epizodzie jeszcze będziemy mieli okazję zmienić o nim zdanie, ale na tę chwilę, to typowy kosmiczny cwaniaczek, który więcej gadał, niż robił. W trakcie seansu Ostatniego Jedi bolało mnie również to, co zrobiono z Leią – właściwie była niepotrzebna w żadnej scenie i służyła wyłącznie jako element scenografii. Ponadto, scena w przestrzeni kosmicznej z księżniczką à la Marry Poppins lub Superman również nie zadziałała na korzyść tej bohaterki.\nTags: disneyGeorge LucacGFwiezdne WojnyGwiezdne Wojny: Ostatni Jedikylo RenoLeiaLuke SkywalkerOstatni JediReyRian JohnsonStar WarsStar Wars: The Last Jedi\neddie007 28 stycznia 2018 18:04\nPlay free Yahtzee online at theyahtzee.comm, No download or registration required


Wybory Gramowiczów 2014 - wyniki! - Strona 5 - Archiwum tekstów - forum gram.pl\nWybory Gramowiczów 2014 - wyniki!\nRozpoczęty przez Gram.pl, Luty 3, 2015\n107 postów w tym temacie\nDnia 23.04.2015 o 13:54, kindziukxxx napisał:\njeszcze kilka lat i cała loża będzie miała swoje koszulki :)\nJeszcze kilka lat i nie będzie komu głosować. :P\nOjcze, czyś nam na stałe zabrał "plakietki"?\nCzuję się goły... ;(\nDnia 26.04.2015 o 17:50, Kakarotto napisał:\nEhh... pisałem kilka postów wyżej dlaczego -_-\nTak jak z resztą Zekzt (albo Pietro, jak kto woli) dobrze wspomniał będzie coś w rodzaju Hall of Fame i postaram się, jeśli będą plany nowego forum, wspomnieć o tego typu rzeczach na stałe podobnych do tych, które ma Walgierz chociażby. Z tego co teraz się dowiedziałem ogólnie był kłopot, aby wstawić kompletnie nowe plakietki, dlatego też postanowiliśmy to tak załatwić.\nDnia 26.04.2015 o 18:03, Muradin_07 napisał:\nNie pytam przecież "dlaczego", tylko czy na stałe.\nTak jak z resztą Zekzt (albo Pietro, jak kto woli) dobrze wspomniał będzie coś w rodzaju\nHall of Fame i postaram się, jeśli będą plany nowego forum, wspomnieć o tego typu rzeczach\nna stałe podobnych do tych, które ma Walgierz chociażby. Z tego co teraz się dowiedziałem\nogólnie był kłopot, aby wstawić kompletnie nowe plakietki, dlatego też postanowiliśmy\nto tak załatwić.\nJak tak czytam twoje posty, to w co drugim pada coś o "nowym forum". W sumie, do dziesiątnicy wiele nie zostało czasu. :P\nNo... nie wiele czasu zostało... ;>\nDnia 26.04.2015 o 18:18, Muradin_07 napisał:\nNo niby nie wiele, ale i tak czas mi się ostatnio dłuży xD\nNo wiem, wiem... żem za szybko spację nacisnął xD\nWiadomo kiedy zostaną dosłane koszulki?\nDnia 03.06.2015 o 15:09, Kraju napisał:\nNie wiem konkretnie kiedy, mam nadzieję że po weekendzie długim. Zastanawiamy się też nad jakąś rekompensatą w tej sprawie... ale będę wiedział więcej szczegółów dopiero w poniedziałek ;/\nDnia 03.06.2015 o 20:17, Muradin_07 napisał:\nNie wiem konkretnie kiedy, mam nadzieję że po weekendzie długim. Zastanawiamy się też\nnad jakąś rekompensatą w tej sprawie... ale będę wiedział więcej szczegółów dopiero w\nMonitoruję ... :)\nPamietajcie o mnie tzn. odnośnie koszulek walentynkowych!\nPowiem tak - sam jestem niemiłosiernie w... zdenerwowany, że sprawa jeszcze nie została ogarnięta. Projekty już są gotowe, została tylko sprawa zrobienia koszulek. Dlatego też mam nadzieję, że już w następnym tygodniu zostanie to zamknięte\nJeśli możesz to odwiedź maila, na którego zakładałeś konto na gram.pl - jest jedna ważna sprawa do obgadania :)\nDnia 12.06.2015 o 09:54, Muradin_07 napisał:\nJeśli możesz to odwiedź maila, na którego zakładałeś konto na gram.pl - jest jedna ważna\nsprawa do obgadania :)\nWow... Przeczytane, ogarnięte, odpowiedziane :)\nJak dojdą - wrzucę fotkę :)\n(w odpowiednim temacie)...\nWiadomo już coś co z koszulkami? ;]\nDnia 29.06.2015 o 11:38, Isildur napisał:\nTak naprawdę czekamy tylko na ich dostawę, myślę że w tym tygodniu wszystko powinno wreszcie dojść i zostać rozesłane.\nDla osób zainteresowanych dalszymi losami naszych koszulek:\nWreszcie udało się dopiąć wszystko i paczki do wszystkich nagrodzonych (w wyborach i konkursie walentynkowym) powinny zostać dzisiaj wysłane. Jeszcze dziś wyślę do Was maile potwierdzające wysyłkę. Jeszcze raz przepraszam za tak długi czas oczekiwania na nie - przekazanie władzy, dużo rzeczy do załatwienia w tym temacie przez ostatnie miesiące, a także sprawy bieżące nas nieco pokonały, ale ważne że wszystko udało się załatwić. I mam nadzieję, że następnym razem nie będzie to aż tak kłopotliwe...\nNapisano Lipiec 9, 2015\nKoszulka doszła, jest świetna bo czarna :)\nDnia 09.07.2015 o 14:23, Isildur napisał:\njest świetna bo czarna :)\nMoim zdaniem powinna kolorystycznie nawiązywać do forumowej plakietki. ;d\nDnia 09.07.2015 o 14:42, Kadaj napisał:\nWybacz, ale czerń jest pięknym kolorem xD\nHoly moly, do mnie też doszła moja koszulka. W pierwszej chwili byłem zdziwiony wielkością i wagą przesyłki... a potem zobaczyłem bonusową niespodziankę. Wow!


Star Wars Komiks #1-3 – Motyw Drogi\nPaweł Kamiński\tin papier\t| 12/13/2008\nStar Wars Komiks #1-3\nPodtytuł tego tekstu winien brzmieć „czyli zeszytówki po raz kolejny”. Bo po raz kolejny na nasz rynek trafiła seria zeszytów komiksowych, a w mojej głowie znów pojawiło się pytanie: „Ile ona pociągnie?”…\nJestem, jak pewnie większość komiksiarzy w moim wieku, z pokolenia TM-Semic. Przyzwyczaiłem się, że komiks kupuje się w kiosku, w krótkich odcinkach wydawanych raz na miesiąc, za niewielką sumę. Niestety, po upadku TM-Semic nikomu nie udało się dłużej z sukcesem wydawać regularnych serii zeszytowych.\nTęsknię za niedrogimi komiksami, które można było przeczytać jadąc tramwajem do szkoły. A jeśli był ścisk i nie dało się czytać, zawsze można było ukryć komiks pod zeszytem i spokojnie dokończyć. Tęsknię za komiksami, których nie trzeba dotykać w rękawiczkach, których okładka nie jest grubsza niż zawartość i które są rozrywką, a nie elitarną zabawką dla kolekcjonerów. Szkoda, że moje zdanie, to głos wołającego na puszczy. To se ne vrati, rynek nie ten.\nTymczasem Egmont, lejąc miód na moje serce, zaczął we wrześniu wydawać zeszytówki ze świata Gwiezdnych Wojen. Nie jest to ich pierwsze podejście. W 1999 roku, równolegle z premierą „Mrocznego Widma”, ruszyła seria „Gwiezdne Wojny Komiks”, której historia była krótka acz treściwa. W pisemku mającym od 48 do 64 stron pojawiały się różne opowieści z odległej galaktyki. Czasem zdarzała się większa, ciągnąca się przez kilka numerów – tak opublikowano doskonałe „Karmazynowe Imperium”. Magazyn upadł po 11 zeszytach, może dlatego, że filmowa część pierwsza sagi nie wywołała aż takiego zamętu, jak przewidywano. A jednak nie tylko superbohaterowie powracają zza grobu. Gdy do kin trafiły „Wojny Klonów”, Egmont wystartował z serią na nowo. Tytuł zmienił się na „Star Wars Komiks”, ale już sama okładka numeru pierwszego jest dziwnie podobna do poprzedniczki… A może chodzi o to, że Darth Vader jest najbardziej rozpoznawalną postacią z gwiezdnowojennego świata? Z personaliów – dawny redaktor „GW Komiks” – Jacek Drewnowski – jest redaktorem prowadzącym „SW Komiks”. W wywiadzie deklaruje, że nowa wersja nie chce powielać błędów poprzedniego magazynu. Trzy wydane dotychczas numery nie napawają mnie takim optymizmem.\nNie jestem już takim maniakiem Star Wars, jakim byłem niegdyś, ale nadal bawią mnie historie rozwijające wątki czy dokładniej opisujące bohaterów znanych nam z filmów. Na szczęście osoba wybierająca opowiadania do magazynu dba, by podobna ilość nawiązywała do starej i nowej trylogii. W każdym numerze znajdziemy chronologię – stąd wiemy kiedy dzieją się opowiadania. Na 48 stronach publikowana jest jedna nieco dłuższa i dwie krótsze historyjki. Egmont postawił na pewniaki – bohaterami dotychczas opublikowanych opowiadań są starzy znajomi: Boba Fett, Mace Windu, szturmowcy i oczywiście Darth Vader – każde z nich pojawia się w dwóch historyjkach. W dziewiątym opowiadaniu występuje Wedge Antilles, też dość znany, zwłaszcza z książek i gier o Eskadrze Łotrów. Opowiadania przedstawiają krótkie wycinki z życia postaci, często wypełniając luki w biografiach lub dopowiadając to, czego nie zobaczymy w filmach. Dowiecie się jak Jango Fett uczył syna trudnego rzemiosła łowcy nagród, dlaczego Wedge Antilles dołączył do Rebelii i co zamierzała grupka Rycerzy Jedi ocalała z czystki zarządzonej przez Imperatora. Żadna z tych kwestii nie wywołała wypieków na Waszej twarzy? I w tym właśnie sęk. Nie bardzo rozumiem, jak ma być zrealizowany postulat Jacka Drewnowskiego ze wspomnianego wcześniej wywiadu:\nChcemy, żeby nasze pismo kupowali nie tylko fani SW, ale także miłośnicy komiksów, niezwiązani emocjonalnie z tym światem. (…) Liczymy też na czytelników nieregularnych, którzy w ogóle czytają komiksy od czasu do czasu i raz na parę miesięcy chcą kupić sobie niedrogą lekturę do pociągu czy poczekalni u dentysty.\nMoim zdaniem, większość opowiadań nie zainteresuje kogoś, kto nie miał styczności z uniwersum Gwiezdnych Wojen. I mówiąc „styczność” mam na myśli obejrzenie obydwu trylogii więcej niż raz. Inaczej opowiadania nie bronią się fabularnie – zazwyczaj oparte są na prostym schemacie, a główną „atrakcją” jest postać, której biografię dokładniej poznajemy. Ponieważ każdy numer ma być zamkniętą całością fabularną, to nie doczekamy się historii dłuższych, gdzie fabuła mogłaby się rozwinąć i wykroczyć poza obrazek z życia bohatera. A historia w odcinkach, jeśli spodoba się czytelnikowi, jest w stanie skutecznie zachęcić do kupowania magazynu. W przypadku krótkich form najczęściej potrzebny jest kontekst filmowy. Bez niego opowiadanie staje się płytkie, a czasem niezrozumiałe. „Apokalipsa na Endorze” wymaga od nas znajomości „Powrotu Jedi”, gdyż przedstawia wydarzenia z filmu, ale z perspektywy szturmowca Imperium – tylko znając oryginał docenimy ironię jego opowieści. Oczywiście zdarzają się historie bardziej neutralne. „Nowy” opowiada o grupie szturmowców i można przeczytać je jak sensacyjną historyjkę o małym oddziale wojskowym, obserwując galerię ciekawych postaci. Nie zmienia to jednak faktu, że „Star Wars Komiks” jest produktem dla ściśle sprofilowanej grupy odbiorców – fanów, którzy już sporo wiedzą o świecie i chcą dowiedzieć się jeszcze więcej. To oni wyłapią wszelkie nawiązania, a ci najbardziej wkręceni w temat będą nawet wyszukiwać niezgodności z kanonem Gwiezdnych Wojen. Oprócz opowiadań pojawia się śladowa ilość publicystyki – w numerze pierwszym jest chronologia wydanych w Polsce komiksów o Star Wars, a w trzecim artykulik o łowcach nagród. Miły bonus, który pomoże mniej obeznanym poznać uniwersum.\nNie ma wiele do omawiania, jeśli chodzi o rysunki. Z bardziej znanych twórców pojawia się Cam Kennedy – swego czasu machnął fajny odcinek Lobo – jego mroczne prace dobrze współgrają z charakterem Boby Fetta. Poza tym mamy tu rysowników, którzy pracują głównie nad seriami ze świata Gwiezdnych Wojen i przyznam szczerze, że większość ich prac jest do siebie podobna – realistyczna kreska, czasem w lekko (Rob Williams), a czasem bardziej (Lucas Marangon) kreskówkowym stylu. Mamy do czynienia z rzemieślnikami, którzy historie ze świata SW tworzą masowo. Zresztą chyba nikt nie szuka tu artystycznych uniesień. W tych komiksach ilustracja ma nie zakłócać odbioru akcji i spodobać się zarówno 12-latkom, jak i tym odrobinę starszym. Cam Kennedy jest tu wyjątkiem, gdyż nie każdemu przypada do gustu.\nZastanawia mnie polityka Egmontu – czy mamy dość maniaków Gwiezdnych Wojen, by utrzymać zadowalającą sprzedaż comiesięcznego magazynu? Redaktor prowadzący mówi wprost, że nie:\nPowiedzmy sobie szczerze – fanów SW jest w Polsce zbyt mało, by utrzymać miesięcznik komiksowy. Dlatego musimy trafiać nie tylko w gusta fanowskie.\nZ tym „trafianiem” różnie bywa – mam więc obawy co do żywotności magazynu. Jego atutem jest niska cena – pozwoli zdobyć klientów wśród bardzo młodych fanów GW, których nie stać na takie „Dziedzictwo” za 40 zł.\nNie życzę tej serii źle, ale w Polsce nad zeszytówkami wisi jakieś fatum… Obym był złym prorokiem.\nSoundtrack do lektury… Wiadomo – sześciopłytowa rozszerzona edycja ścieżki dźwiękowej do klasycznej Sagi (kto mi to kupi na Gwiazdkę?;)). Ale i w nowej Trylogii coś fajnego się znajdzie.\nBida, panie. Blade Runner Komiks, to bym jeszcze kupił, ale o ile darzę estymą oryginalną trylogię, to nowej znam zaledwie 2/3 i generalnie raz to gdzieś (zeszyty SWK) przekartkowałem i po krzyku.\nDla fana. Dla fana GW. Bo dla czytelnika komiksu to bida.\nZeszyty w Polsce to wydaje DP :D\nhmm, a czy można to to dostać w normalnym kiosku ruchu? bo inaczej nie widzę sensu robienia zeszyciaków do dostania tylko w empikach/salonikach prasowych/księgarniach.\na może to sentyment za mnie przemawia.\nPierwszą serię magazynu, czy też „GW Komiks” mam w całości i ukazało się tam kilka fajnych historii. W nowej znowu jest Cam Kennedy, więc jest ok.\njako fanboj serii uważam podejście do tematu jako trafione. we mnie.\nowszem, komiksy wymagają znajomości serii, ale kto inny poza fanami po nie sięga?\nowszem, fabuły nie są najlepsze, ale czego oczekiwać za 5zł? przy obecnych cenach jeden fajny szort za zeszyt za 5 dzika wydaje się dla mnie sensownym dealem.\nA Cam Kennedy ma za sobą nie tylko Lobo, ale i obie części kapitalnego starłorsowego Dark Empire. Zdaje się że część pierwsza wyszła u nas na papierze toaletowym w zeszytach, ale nie jestem pewien, oba tomy mam cały czas na swoim wishliście. To nowe dziedzictwo czy coś zlewam, ale Dark Empire to jest coś… I fabularnie, i rysunkowo.\nDark Empire 1 i 2 wyszło po naszemu. A pierwszy numer został wydany naprawdę zacnie (jak na TM-Semic to wręcz doskonale), dopiero potem przerzucili się na standardowego „szaraka”. Oprócz tego Cam narysował „Polowanie na Bar Koode”. Jakiś rok temu znalazłem w jednej księgarni cały stosik tego komiksu w cenie 5 zeta za sztukę.\nCo do „SW Komiks” to najbardziej podeszły mi dwie dłuższe historie: ta z rysunkami Cama i opowieść pt. „Nowy” (pachniało mi to „Żołnierzami kosmosu”).\nMam obydwa Dark Empire z TM-Semica, ale niestety w domu u rodziców, więc nie mogłem sięgnąć po nie pisząc ten tekst. I zapomniałem, że to wielki Cam.\nGonz podejście jest trafione też we mnie samego. Taki miecz obosieczny. ;)\nSam jestem fanem – nadal mam 30-40 książek na półce (w tym „Trylogie Thrawna”! :)), zestaw lego z X-Wingiem, łyknąłem większość gier, kupowałem „GW Komiks” i ten też kupuję… Wprawdzie nowa Trylogia czy inne Nowa Ery Jedi i nawiązania do nich już niespecjalnie mnie bawią i się w nie nie zagłębiam, ale nadal lubię przeczytać jakies nawiązanie do starej Trylogii.\nZastanowił mnie po prostu wywiad z redaktorem – jakim cudem chcą utrzymać magazyn, o którym wiedzą, że się z fanów nie utrzyma i jeszcze wydając go w formacie, który w Polsce nigdy nie miał szczęścia? No i jak można było zrezygnować z dłuższych historii? „GW Komiks” też kosztował 5zł, ale można było wrzucić tam w częściach wspomniane „Polowanie…”, „Karmazynowe Imperium”, „X-Wing” i to były naprawdę świetne rzeczy. Podejrzewam, że nie ciągnęliby tego magazynu tak długo, gdyby nie musieli „KI” skończyć.\nZnów rynek wymusza pogorszenie jakości towaru.\n@PKP – mi też te dwie podobały się najbardziej + naiwna opowiastka o Antillesie, bo zawsze kochałem Eskadrę Łotrów.


Kawa ziarnista PARANA EXTRA BAR 1kg - Coffee-World.pl\n> Kawa ziarnista>Kawa Parana> Kawa ziarnista PARANA EXTRA BAR 1kg\nKawa ziarnista Parana Extra Bar - mistrzowskie połączenie Arabiki z Limu, Guatemali, Santos, Peru oraz Costa Rici (80%) z najwyższej jakości hinduską Robustą (20%) stwarza kawę jednocześnie smaczną i stawiającą na nogi!\nParana Extra Bar - perfekcyjność w każdym calu\nMistrzowskie połączenie Arabiki z Limu, Guatemali, Santos, Peru oraz Costa Rici (80%) z najwyższej jakości hinduską Robustą (20%) stwarza kawę jednocześnie smaczną i stawiającą na nogi!\nOferowana tym, którzy poszukują perfekcyjności w każdym calu. Zderzenie skrajności - mocy i kremowości...\nNiepowtarzalny aromat podziela pasję koneserów, ich radosne usposobienie i pozytywne nastawienie do życia. Starannie wyselekcjonowane, najlepsze ziarna kawy palone w rodzinnej włoskiej palarni z 50-letnią tradycją. Mieszanka doskonale komponuje się z mlekiem.\nNajlepiej spożyć przed 30-09-2022\nŚwietna wysokiej jakości kawa. Doskonale sprawuje się w moim ekspresie kolbowym. Smakuje całej rodzinie. Zdecydowanie polecam


Okiem Shorka - Ludzki komunista\ndata:30 marca 2017 Redaktor: Shork\nOleksy Nowy Sącz\nSamorządowcy z Nowego Sącza postanowili nadać Józefowi Oleksemu honorowe obywatelstwo miasta.\nSamorządowcy z PiS.\nNo tak, popatrzyli na Panią Ogórek, która z ramienia SLD startowała na urząd prezydenta, a teraz mówi zupełnie do rzeczy, zapraszana jest do telewizji i traktowana jak sojusznik obecnego rządu, bo takim raczej jest. Patrzą na pana Millera, który po odstawieniu go na boczny tor przez młodych-gniewnych, okazuje się zupełnie przyzwoitym człowiekiem, o poziomie wiedzy i kultury wielokrotnie przewyższającym aparatczyków Platformy Obywatelskiej, którzy kiedyś mieli być tymi lepszymi. Patrzą na Panią Jakubowską, niegdyś zwaną „Lwicą Lewicy”, jak składnie i pewnie staje po stronie prawdy. Patrzą też na Nowoczesną, Razem i KOD. Patrzą i myślą. No jednak lewica nie jest taka zła.\nJest zła. To wymienieni przeze mnie Państwo się zmienili. Pani Ogórek tak naprawdę jest od początku z innej bajki. Zbyt płynnie weszła w rzeczywistość po wyborach w 2015. Leszek Miller, już nie jest tym, który chełpliwie odgrażał się, że źle zaczął, ale dobrze skończy. Patrzy na wszystko z dystansem, którego nie miał, jako czynny udziałowiec transformacji z komunizmu w jeszcze gorszy liberalizm. Pani Jakubowska też przeszła przemianę na lepsze. To się widzi i to się czuje.\nSpokojnie, bez dopatrywania się śladu najmniejszego fałszu, można by ich było postawić w gronie PiS, a nawet w imieniu PiS i obecnego rządu się wypowiadać.\nDlaczego tak jest? Bo ludzie się zmieniają. Dobrze, gdy zmieniają się na lepsze. Takie lepsze, które nie ma nic wspólnego z relatywizmem. Źle gdy się zmieniają na gorsze. Źle gdy trwają w błędzie, a jeszcze gorzej, gdy tym trwaniem w błędzie się szczycą.\nJózef Oleksy do końca pozostał gierkowskim komunistą. Jego ludzka twarz nie kojarzyła się z kłamstwami Urbana, zbrodniami Jaruzelskiego i Kiszczaka, ale kojarzyła się niestety z fałszem komunizmu. I z tego fałszu nie wyszedł nigdy.\nDziwnym jest nagradzanie kogoś, kto jeżeli się poprawił, to niewiele. Nie jest to żaden przykład dla społeczeństwa. Raczej jest to przykład zgorszenia.\nProszę bardzo. Współpracuj ze zbrodniczym systemem ze wszystkich sił, a na koniec PRZESTAŃ WSPÓŁPRACOWAĆ i już jesteś przyzwoitym człowiekiem.\nKomuś się coś tutaj zupełnie pomyliło. Nie na darmo katolicyzm, na którym opiera się nasza etyka, nie poprzestaje na wyznaniu grzechów, nie tylko żąda poprawy, ale i zadośćuczynienia oraz żalu. Dopiero to wszystko w sumie daje odpuszczenie.\nCzy Oleksy kiedyś komuś coś zadośćuczynił? No dobrze. Nie zdążył (super tłumaczenie), ale czy kiedyś wyraził żal, choćby mało publiczny, że ściśle współpracował w zbrodniczym systemie okradającym ludzi nie tylko z majątku, ale i dumy?\nA wielokrotnie - z wolności, a nawet z życia!


Wieczór panieński, kawalerski - Okuniew (koło Warszawy)\nStrona główna » Wieczór panieński, kawalerski » Mazowieckie » Okuniew (koło Warszawy)\nTaniec erotyczny czy może coś spokojniejszego w Okuniewie, a także w najbliższym regionie. Atrakcyjne wieczory kawalerski i panieńskie na wyciągnięcie ręki. Przygotowujesz wieczorki przed ślubem w Okuniewie? Zamieść tutaj swoją wizytówkę! Pozwól się odnaleźć Parom Młodym!\nWieczór panieński, kawalerski w Okuniewie\nWieczór panieński, kawalerski w pobliżu Okuniewa\nWarszawa (około 26 km od Okuniewa)


Ten bandyta w Łodzi ze związku partnerskiego dobrze zrozumiał twoje hasło.\nNa szlachetną paczkę kupuję z przyjemnością. Na owsiaki i ich geszefty nie daję. Nie chce finansować ani szołów ani koncertów, ani nieruchomości ani firemek-krzaków. I mam nadzieję, że z moich podatków wreszcie to też nie jest finansowane.\nSzoł, szołem. Bez szołu nie byłoby Owsiaków. Ale ciekawe kto doradził, by przede wszystkim doić publiczne zasoby i zbudować sobie na boku z tego komercyjny holding?\nDoes Mr Owsiak follow everything what said Mr Tishner?\nJak tam Muchomor z Torunia. Sypnie coś dla chorych?\nPewnie nie da rady, zimowe kopytka dla osiołka musi kupić.\n,,Jasna sprawa" to kolejny unik Jureczku,przy rodzinnych machlojach?