Janumet (sitagliptyna metformina HCL): zastosowania, dawkowanie, skutki uboczne, interakcje, ostrzeżenie - Janumet\nNazwa ogólna:sitagliptyna metformina hcl\n(sitagliptyna i chlorowodorek metforminy) Tabletki o przedłużonym uwalnianiu\nPrzypadki kwasicy mleczanowej związanej z metforminą po wprowadzeniu do obrotu doprowadziły do zgonu, hipotermii, niedociśnienia i opornych bradyarytmii. Początek kwasicy mleczanowej związanej z metforminą jest często subtelny i towarzyszą mu jedynie niespecyficzne objawy, takie jak złe samopoczucie, bóle mięśni, niewydolność oddechowa, senność i ból brzucha. Kwasica mleczanowa związana z metforminą charakteryzowała się podwyższonym stężeniem mleczanów we krwi (> 5 mmol / litr), kwasicą z luką anionową (bez objawów ketonurii lub ketonemii), zwiększonym stosunkiem mleczanu / pirogronianu oraz stężeniem metforminy w osoczu na ogół> 5 mcg / ml [ patrz OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ].\nCzynniki ryzyka kwasicy mleczanowej związanej z metforminą obejmują zaburzenia czynności nerek, jednoczesne stosowanie niektórych leków (np. Inhibitorów anhydrazy węglanowej, takich jak topiramat), wiek 65 lat lub wyższy, badanie radiologiczne z kontrastem, zabieg chirurgiczny i inne procedury, stany niedotlenienia ( np. ostra zastoinowa niewydolność serca), nadmierne spożycie alkoholu i zaburzenia czynności wątroby.\nKroki mające na celu zmniejszenie ryzyka kwasicy mleczanowej związanej z metforminą i leczenia w tych grupach wysokiego ryzyka przedstawiono w pełnych informacjach na temat przepisywania leku [patrz DAWKOWANIE I SPOSÓB PODAWANIA , PRZECIWWSKAZANIA , OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI , INTERAKCJE LEKÓW , i Użyj w określonych populacjach ].\nW przypadku podejrzenia kwasicy mleczanowej związanej z metforminą, należy natychmiast odstawić JANUMET XR i zastosować ogólne leczenie wspomagające w warunkach szpitalnych. Zalecana jest natychmiastowa hemodializa [patrz OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ].\nTabletki JANUMET XR zawierają dwa doustne leki przeciwcukrzycowe stosowane w leczeniu cukrzyca typu 2 : sitagliptyna i chlorowodorek metforminy o przedłużonym uwalnianiu.\nSitagliptyna jest aktywnym po podaniu doustnym inhibitorem enzymu dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4). Do produkcji JANUMET XR stosuje się substancję leczniczą zawierającą jednowodny fosforan sitagliptyny. Monohydrat fosforanu sitagliptyny opisano chemicznie jako 7 - [(3R) -3-amino-1-okso-4- (2,4,5-trifluorofenylo) butylo] -5,6,7,8-tetrahydro-3- (trifluorometyl ) Monohydrat -1,2,4-triazolo [4,3-α] pirazyny (1: 1) fosforan o empirycznym wzorze C16H.piętnaściefa6N5O & byk; H.3PO4& byk; H.dwaO i masie cząsteczkowej 523,32. Wzór strukturalny to:\nJednowodny fosforan sitagliptyny jest krystalicznym, niehigroskopijnym proszkiem o barwie od białej do białawej. Jest rozpuszczalny w wodzie i N, N-dimetyloformamidzie; słabo rozpuszczalny w metanolu; bardzo słabo rozpuszczalny w etanol , aceton i acetonitryl; i nierozpuszczalny w izopropanolu i octanie izopropylu.\nChlorowodorek metforminy (chlorowodorek diamidu N, N-dimetyloimidodikarbonoimidowego) jest związkiem krystalicznym o barwie od białej do białawej, o wzorze cząsteczkowym C4H.jedenaścieN5& byk; HCl i masie cząsteczkowej 165,63. Chlorowodorek metforminy jest łatwo rozpuszczalny w wodzie i jest praktycznie nierozpuszczalny w acetonie, eterze i chloroformie. PKa metforminy wynosi 12,4. PH 1% wodnego roztworu chlorowodorku metforminy wynosi 6,68. Wzór strukturalny jest następujący:\nJANUMET XR składa się z rdzenia tabletki zawierającego metforminę o przedłużonym uwalnianiu, pokrytego warstwą sitagliptyny o natychmiastowym uwalnianiu. Warstwa sitagliptyny jest pokryta rozpuszczalną folią polimerową. JANUMET XR jest dostępny do podawania doustnego w postaci tabletek zawierających 64,25 mg monohydratu fosforanu sitagliptyny (co odpowiada 50 mg sitagliptyny w postaci wolnej zasady) oraz 500 mg chlorowodorku metforminy o przedłużonym uwalnianiu (50 mg / 500 mg) lub 1000 mg chlorowodorku metforminy o przedłużonym uwalnianiu ( 50 mg / 1000 mg). Ponadto JANUMET XR jest dostępny do podawania doustnego w postaci tabletek zawierających 128,5 mg monohydratu fosforanu sitagliptyny (co odpowiada 100 mg sitagliptyny w postaci wolnej zasady) i 1000 mg chlorowodorku metforminy o przedłużonym uwalnianiu (100 mg / 1000 mg).\nWszystkie dawki JANUMET XR zawierają następujące nieaktywne składniki: powidon, hypromelozę, koloidalny krzem dwutlenek, stearylofumaran sodu, galusan propylu, glikol polietylenowy i kaolin. Tabletka JANUMET XR 50 mg / 500 mg zawiera dodatkowy nieaktywny składnik celulozę mikrokrystaliczną. Ponadto powłoka filmu dla wszystkich dawek zawiera następujące nieaktywne składniki: hypromelozę, hydroksypropylocelulozę, dwutlenek tytanu, FD&C # 2 / Indigo Carmine Aluminium Lake i wosk Carnauba. Otoczka tabletki JANUMET XR 50 mg / 1000 mg zawiera również nieaktywny składnik żelaza tlenek żółty.\nJANUMET XR jest wskazany jako dodatek do diety i ćwiczeń fizycznych w celu poprawy kontroli glikemii u dorosłych z cukrzyca typu 2 mellitus w przypadku leczenia obydwoma sitagliptyna i metformina wersja rozszerzona jest odpowiednia. [Widzieć Studia kliniczne ]\nWażne ograniczenia użytkowania\nJANUMET XR nie powinien być stosowany u pacjentów z cukrzycą typu 1 lub w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej.\nJANUMET XR nie był badany u pacjentów z zapaleniem trzustki w wywiadzie. Nie wiadomo, czy pacjenci z zapaleniem trzustki w wywiadzie są narażeni na zwiększone ryzyko rozwoju zapalenia trzustki podczas stosowania preparatu JANUMET XR. [Widzieć OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ]\njaki jest rodzajowy dla benadrylu\nDawkę JANUMET XR należy dobrać indywidualnie na podstawie aktualnego schematu leczenia pacjenta, skuteczności i tolerancji, nie przekraczając maksymalnej zalecanej dawki dobowej wynoszącej 100 mg sitagliptyny i 2000 mg metforminy. Początkowa terapia skojarzona lub kontynuacja terapii skojarzonej powinny być zindywidualizowane i pozostawione do uznania lekarza.\nU pacjentów nieleczonych obecnie metforminą, zalecana całkowita dzienna dawka początkowa preparatu JANUMET XR to 100 mg sitagliptyny i 1000 mg metforminy chlorowodorku (HCl) o przedłużonym uwalnianiu. U pacjentów z niedostateczną kontrolą glikemii przy tej dawce metforminy można stopniowo zwiększać dawkę w celu ograniczenia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego związanych z metforminą, aż do maksymalnej zalecanej dawki dobowej.\nU pacjentów już leczonych metforminą, zalecana całkowita dzienna dawka początkowa preparatu JANUMET XR wynosi 100 mg sitagliptyny i wcześniej przepisana dawka metforminy.\nW przypadku pacjentów przyjmujących metforminę o natychmiastowym uwalnianiu 850 mg dwa razy na dobę lub 1000 mg dwa razy na dobę, zalecana dawka początkowa preparatu JANUMET XR to dwie tabletki o przedłużonym uwalnianiu 50 mg sitagliptyny / 1000 mg chlorowodorku metforminy przyjmowane razem raz na dobę.\nZachowaj taką samą całkowitą dawkę dobową sitagliptyny i metforminy podczas zmiany między JANUMET (sitagliptyna i chlorowodorek metforminy o natychmiastowym uwalnianiu) a JANUMET XR. U pacjentów z niedostateczną kontrolą glikemii przy tej dawce metforminy można stopniowo zwiększać dawkę w celu ograniczenia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego związanych z metforminą, aż do maksymalnej zalecanej dawki dobowej.\nJANUMET XR należy podawać z pożywieniem, aby zmniejszyć żołądkowo-jelitowe działania niepożądane związane ze składnikiem metforminy. JANUMET XR należy podawać raz dziennie z posiłkiem, najlepiej wieczorem. JANUMET XR należy połykać w całości. Tabletek nie wolno dzielić, kruszyć ani żuć przed połknięciem. Istnieją doniesienia o wydalaniu niecałkowicie rozpuszczonych tabletek JANUMET XR z kałem. Nie wiadomo, czy ten materiał widoczny w kale zawiera aktywny lek. Jeśli pacjent zgłasza wielokrotne widzenie tabletek w kale, lekarz powinien ocenić, czy kontrola glikemii jest odpowiednia [patrz INFORMACJA O PACJENCIE ].\nTabletkę 100 mg sitagliptyny / 1000 mg metforminy chlorowodorku o przedłużonym uwalnianiu należy przyjmować jako jedną tabletkę raz na dobę. Pacjenci stosujący dwie tabletki JANUMET XR (np. Dwie tabletki o przedłużonym uwalnianiu 50 mg sitagliptyny / 500 mg chlorowodorku metforminy lub dwie tabletki o przedłużonym uwalnianiu 50 mg sitagliptyny / 1000 mg chlorowodorku metforminy) powinni przyjmować te dwie tabletki razem raz na dobę.\nNie przeprowadzono badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności JANUMET XR u pacjentów leczonych wcześniej innymi doustnymi lekami przeciwhiperglikemicznymi i zmienionymi na JANUMET XR. Wszelkie zmiany w leczeniu cukrzycy typu 2 należy podejmować ostrożnie i odpowiednio monitorować, ponieważ mogą wystąpić zmiany w kontroli glikemii.\nZalecenia dotyczące stosowania w przypadku niewydolności nerek\nOcenić czynność nerek przed rozpoczęciem stosowania JANUMET XR, a następnie okresowo.\nJANUMET XR jest przeciwwskazany u pacjentów z szacowanym współczynnikiem przesączania kłębuszkowego (eGFR) poniżej 30 ml / min / 1,73 m². Przerwać JANUMET XR, jeśli eGFR pacjenta spadnie później poniżej 30 ml / min / 1,73 m² [patrz PRZECIWWSKAZANIA i OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ].\nNie zaleca się rozpoczynania leczenia JANUMET XR u pacjentów z eGFR między 30 a 45 ml / min / 1,73 m².\nU pacjentów przyjmujących JANUMET XR, u których eGFR później spada poniżej 45 ml / min / 1,73 m², należy ocenić stosunek korzyści do ryzyka kontynuacji leczenia i ograniczyć dawkę składnika sitagliptyny do 50 mg raz na dobę.\nZaprzestanie stosowania jodowych procedur obrazowania kontrastowego\nPrzerwać JANUMET XR na czas lub przed jodową procedurą obrazowania kontrastowego u pacjentów z eGFR pomiędzy 30 a 60 ml / min / 1,73 m²; u pacjentów z chorobą wątroby, alkoholizmem lub niewydolnością serca w wywiadzie; lub u pacjentów, którym będzie podawany dotętniczy środek kontrastowy zawierający jod. Ponowna ocena eGFR 48 godzin po zabiegu obrazowania; ponownie uruchomić JANUMET XR, jeśli czynność nerek jest stabilna [patrz OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ].\nTabletki 100 mg / 1000 mg to niebieskie, dwuwypukłe, owalne tabletki powlekane z „81” wytłoczonym po jednej stronie.\nTabletki 50 mg / 500 mg to jasnoniebieskie, dwuwypukłe, owalne tabletki powlekane z „78” wytłoczonym po jednej stronie.\nTabletki 50 mg / 1000 mg to jasnozielone, dwuwypukłe, owalne tabletki powlekane z „80” wytłoczonym po jednej stronie.\nNr 3961 - Tabletki JANUMET XR, 50 mg / 500 mg to jasnoniebieskie, dwuwypukłe, owalne tabletki powlekane z „78” wytłoczonym po jednej stronie. Dostarczane są w następujący sposób:\nNDC 0006-0078-61 butelek jednorazowego użytku po 60 sztuk\nNDC 0006-0078-62 butelki jednorazowego użytku po 180 sztuk\nNDC 0006-0078-82 butelki zbiorcze po 1000 sztuk.\nNr 3962 - Tabletki JANUMET XR, 50 mg / 1000 mg to jasnozielone, dwuwypukłe, owalne tabletki powlekane z „80” wytłoczonym po jednej stronie. Dostarczane są w następujący sposób:\nNDC 0006-0080-61 butelek jednorazowego użytku po 60 sztuk\nNDC 0006-0080-62 butelki jednorazowego użytku po 180 sztuk\nNDC 0006-0080-82 butelki zbiorcze po 1000 sztuk.\nNr 3963 - Tabletki JANUMET XR, 100 mg / 1000 mg to niebieskie, dwuwypukłe, owalne tabletki powlekane z „81” wytłoczonym po jednej stronie. Dostarczane są w następujący sposób:\nNDC 0006-0081-31 butelki jednorazowego użytku po 30 sztuk\nNDC 0006-0081-54 butelki jednorazowego użytku po 90 sztuk\nNDC 0006-0081-82 butelki zbiorcze po 1000 sztuk.\nPrzechowywać w temperaturze 20-25 ° C (68-77 ° F), dozwolone wychylenia do 15-30 ° C (59-86 ° F). [Widzieć Temperatura pokojowa kontrolowana przez USP .] Przechowywać w suchym miejscu z szczelnie zamkniętym wieczkiem. Gdy pojemnik jest podzielony, rozlać do szczelnie zamkniętego, odpornego na wilgoć pojemnika USP.\nDystrybucja: Merck Sharp & Dohme Corp., spółka zależna MERCK & CO., INC., Whitehouse Staion, NJ 08889, USA. Poprawiono: nie dotyczy\nJednoczesne podawanie sitagliptyny i metforminy o natychmiastowym uwalnianiu u pacjentów z cukrzycą typu 2 niedostatecznie kontrolowanych dietą i ćwiczeniami\nW tabeli 1 podsumowano najczęstsze (& ge; 5% pacjentów) działania niepożądane zgłaszane (niezależnie od oceny przyczynowości przez badacza) w 24-tygodniowym badaniu czynnikowym kontrolowanym placebo, w którym sitagliptyna i metformina leki o natychmiastowym uwalnianiu podawano jednocześnie pacjentom z cukrzycą typu 2 niedostatecznie kontrolowaną dietą i ćwiczeniami fizycznymi.\nTabela 1: Sitagliptyna i metformina o natychmiastowym uwalnianiu jednocześnie podawane pacjentom z cukrzycą typu 2 niewystarczająco kontrolowane dietą i ćwiczeniami: zgłaszane działania niepożądane (niezależnie od oceny przyczynowości przez badacza) u & ge; 5% pacjentów otrzymujących terapię skojarzoną (i większe niż u pacjentów Otrzymywanie placebo) *\nN = 176 Sitagliptyna 100 mg raz na dobę\nN = 179 Metformina o natychmiastowym uwalnianiu 500 mg lub 1000 mg dwa razy dziennie & sztylet;\nN = 364 & sztylet; Sitagliptyna 50 mg dwa razy dziennie + metformina o natychmiastowym uwalnianiu 500 mg lub 1000 mg dwa razy dziennie & sztylet;\nN = 372 & sztylet;\nBiegunka 7 (4,0) 5 (2,8) 28 (7, 7) 28\nZakażenia górnych dróg oddechowych 9 (5, 1) 8 (4,5) 19 (5,2) 23 (6, 2)\nBół głowy 5 (2,8) 2 (1, 1) 14 (3,8) 22 (5,9)\n* Populacja przeznaczona do leczenia.\n&sztylet; Dane zbiorcze dotyczące pacjentów, którym podawano niższe i wyższe dawki metforminy.\nDodatkowa terapia sitagliptyną u pacjentów z cukrzycą typu 2 niewystarczająco kontrolowana za pomocą samej metforminy o natychmiastowym uwalnianiu\nW trwającym 24 tygodnie badaniu kontrolowanym placebo, w którym sitagliptyna w dawce 100 mg podawana raz na dobę, dodana do schematu dawkowania metforminy o natychmiastowym uwalnianiu dwa razy na dobę, nie zgłaszano żadnych działań niepożądanych, niezależnie od oceny przez badacza związku przyczynowego, u & ge; 5% pacjentów i częściej niż u pacjentów otrzymujących placebo. Przerwanie leczenia z powodu klinicznych działań niepożądanych było podobne jak w grupie otrzymującej placebo (sitagliptyna i metformina o natychmiastowym uwalnianiu, 1,9%; placebo i metformina o natychmiastowym uwalnianiu, 2,5%).\nCzęstość występowania wcześniej wybranych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego u pacjentów leczonych sitagliptyną i metforminą o natychmiastowym uwalnianiu była podobna do obserwowanej u pacjentów leczonych samą metforminą o natychmiastowym uwalnianiu. Patrz tabela 2.\nTabela 2: Wstępnie wybrane działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (bez względu na ocenę przyczynowości przez badacza) zgłaszane u pacjentów z cukrzycą typu 2 otrzymujących sitagliptynę i metforminę o natychmiastowym uwalnianiu\nBadanie natychmiastowego uwalniania sitagliptyny i metforminy u pacjentów z niedostateczną kontrolą diety i ćwiczeń Badanie dodania sitagliptyny u pacjentów niewystarczająco kontrolowanych podczas leczenia samą metforminą o natychmiastowym uwalnianiu\nN = 179 Metformina o natychmiastowym uwalnianiu 500 mg lub 1000 mg dwa razy na dobę *\nN = 364 Sitagliptyna 50 mg dwa razy na dobę + metformina o natychmiastowym uwalnianiu 500 mg lub 1000 mg dwa razy na dobę *\nN = 372 Placebo i metformina o natychmiastowym uwalnianiu & ge; 1500 mg dziennie\nN = 237 Sitagliptyna 100 mg raz na dobę i metformina o natychmiastowym uwalnianiu i 1500 mg na dobę\nBiegunka 7 (4,0) 5 (2,8) 28 (7, 7) 28 6 (2,5) 11 (2,4)\nNudności 2 (1, 1) 2 (1, 1) 20 (5,5) 18 (4,8) 2 (0, 8) 6 (1, 3)\nWymioty 1 (0, 6) 0 (0, 0) 2 (0, 5) 8 (2, 2) 2 (0, 8) 5 (1, 1)\nBól brzucha i sztylet; 4 (2,3) 6 (3, 4) 14 (3,8) 11 (3, 0) 9 (3,8) 10 (2, 2)\n* Dane zbiorcze dotyczące pacjentów, którym podawano mniejsze i większe dawki metforminy.\n&sztylet; Dyskomfort w jamie brzusznej uwzględniono w analizie bólu brzucha w badaniu terapii wstępnej.\nSitagliptyna w połączeniu z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i glimepirydem\nW 24-tygodniowym badaniu z grupą kontrolną otrzymującą placebo, w którym sitagliptyna w dawce 100 mg w leczeniu skojarzonym u pacjentów z cukrzyca typu 2 nieodpowiednio kontrolowane przy natychmiastowym uwalnianiu metforminy i glimepiryd (sitagliptyna, N = 116; placebo, N = 113), działania niepożądane zgłaszane niezależnie od oceny przez badacza związku przyczynowego u & ge; 5% pacjentów leczonych sitagliptyną i częściej niż u pacjentów otrzymujących placebo to: hipoglikemia (Tabela 3) i ból głowy (6,9%, 2,7%).\nSitagliptyna w połączeniu z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i rozyglitazonem\nW badaniu kontrolowanym placebo, w którym sitagliptyna w dawce 100 mg w leczeniu skojarzonym u pacjentów z cukrzycą typu 2 niedostatecznie kontrolowana podczas stosowania metforminy o natychmiastowym uwalnianiu i rozyglitazonu (sitagliptyna, N = 181; placebo, N = 97), działania niepożądane zgłaszano niezależnie od oceną badacza przyczynowość do 18. tygodnia u & ge; 5% pacjentów leczonych sitagliptyną i częściej niż u pacjentów otrzymujących placebo to: zakażenie górnych dróg oddechowych (sitagliptyna, 5,5%; placebo, 5,2%) i zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (6,1%, 4,1 %). Do 54. tygodnia działania niepożądane zgłaszane niezależnie od oceny przyczynowości przez badacza u & ge; 5% pacjentów leczonych sitagliptyną i częściej niż u pacjentów otrzymujących placebo to: zakażenie górnych dróg oddechowych (sitagliptyna, 15,5%; placebo, 6,2%) , zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (11,0%, 9,3%), obrzęk obwodowy (8,3%, 5,2%) i ból głowy (5,5%, 4,1%).\nSitagliptyna w połączeniu z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i insuliną\nW 24-tygodniowym badaniu z grupą kontrolną placebo, w którym sitagliptyna w dawce 100 mg w leczeniu uzupełniającym u pacjentów z cukrzycą typu 2 niedostatecznie kontrolowaną za pomocą metforminy o natychmiastowym uwalnianiu i insuliny (sitagliptyna, N = 229; placebo, N = 233), jedyne działanie niepożądane reakcją zgłaszaną niezależnie od oceny przez badacza związku przyczynowego u & ge; 5% pacjentów leczonych sitagliptyną, a częściej niż u pacjentów leczonych placebo była hipoglikemia (Tabela 3).\nWe wszystkich (N = 5) badaniach działania niepożądane hipoglikemii oparto na wszystkich zgłoszeniach objawowej hipoglikemii; jednoczesny pomiar glukozy nie był wymagany, chociaż większości (77%) zgłoszeń hipoglikemii towarzyszył pomiar poziomu glukozy we krwi <70 mg / dl. Gdy skojarzenie sitagliptyny i metforminy o natychmiastowym uwalnianiu podawano jednocześnie z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną, odsetek pacjentów zgłaszających co najmniej jedno działanie niepożądane hipoglikemii był większy niż obserwowany po jednoczesnym podaniu placebo i metforminy o natychmiastowym uwalnianiu z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną. (Tabela 3).\nTabela 3: Częstość występowania i częstość występowania hipoglikemii * (niezależnie od oceny przyczynowości przez badacza) w kontrolowanych placebo badaniach klinicznych sitagliptyny w skojarzeniu z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu podawanej jednocześnie z glimepirydem lub insuliną\nDodatek do Glimepirydu + metforminy o natychmiastowym uwalnianiu (24 tygodnie) Sitagliptyna 100 mg + metformina o natychmiastowym uwalnianiu + glimepiryd Placebo + metformina o natychmiastowym uwalnianiu + glimepiryd\nOgólnie (%) 19 (16, 4) 1 (0,9)\nStawka (epizody / pacjent-rok) & sztylet; 0.82 0,02\nCiężki (%) & Sztylet; 0 (0, 0) 0 (0, 0)\nDodatek do insuliny + metformina o natychmiastowym uwalnianiu (24 tygodnie) Sitagliptyna 100 mg + metformina o natychmiastowym uwalnianiu + insulina Placebo + metformina o natychmiastowym uwalnianiu + insulina\nOgólnie (%) 35 (15,3) 19 (8, 2)\nStawka (epizody / pacjent-rok) & sztylet; 0.98 0.61\nCiężki (%) & Sztylet; 1 (0, 4) 1 (0, 4)\n* Działania niepożądane hipoglikemii oparto na wszystkich zgłoszeniach objawowej hipoglikemii; jednoczesny pomiar glukozy nie był wymagany: populacja przeznaczona do leczenia.\n&sztylet; Na podstawie całkowitej liczby zdarzeń (tj. Jeden pacjent mógł mieć wiele zdarzeń).\n&Sztylet; Ciężkie zdarzenia hipoglikemii zdefiniowano jako zdarzenia wymagające pomocy medycznej lub wykazujące obniżony poziom / utratę przytomności lub drgawki.\nOgólna częstość zgłaszanych działań niepożądanych hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2 niedostatecznie kontrolowaną dietą i wysiłkiem fizycznym wynosiła 0,6% u pacjentów otrzymujących placebo, 0,6% u pacjentów, którym podawano samą sitagliptynę, 0,8% u pacjentów, którym podawano samą metforminę o natychmiastowym uwalnianiu i 1,6% % u pacjentów otrzymujących sitagliptynę w skojarzeniu z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu. U pacjentów z cukrzycą typu 2 niedostatecznie kontrolowaną samą metforminą o natychmiastowym uwalnianiu, ogólna częstość występowania działań niepożądanych hipoglikemii wynosiła 1,3% u pacjentów otrzymujących dodatkowo sitagliptynę i 2,1% u pacjentów, którym podano placebo.\nW badaniu sitagliptyny i terapii skojarzonej z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i rozyglitazonem, ogólna częstość występowania hipoglikemii wynosiła 2,2% u pacjentów otrzymujących sitagliptynę w leczeniu skojarzonym i 0,0% u pacjentów otrzymujących placebo do tygodnia 18. do tygodnia. 54, ogólna częstość występowania hipoglikemii wynosiła 3,9% u pacjentów, którym podano sitagliptynę w skojarzeniu i 1,0% u pacjentów, którym podano placebo.\nOznaki życiowe i elektrokardiogramy\nW przypadku połączenia sitagliptyny i metforminy o natychmiastowym uwalnianiu nie obserwowano klinicznie znaczących zmian parametrów życiowych ani parametrów elektrokardiograficznych (w tym odstępu QTc).\nW zbiorczej analizie 19 podwójnie zaślepionych badań klinicznych, które obejmowały dane od 10246 pacjentów losowo przydzielonych do grupy otrzymującej sitagliptynę w dawce 100 mg / dobę (N = 5429) lub odpowiadającej grupie kontrolnej (aktywnej lub placebo) (N = 4817), częstość występowania ostrego zapalenia trzustki wynosiła 0,1 na 100 pacjento-lat w każdej grupie (4 pacjentów ze zdarzeniem w 4708 pacjento-latach dla sitagliptyny i 4 pacjentów ze zdarzeniem w 3942 pacjento-latach dla grupy kontrolnej). [Widzieć OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ]\nNajczęstszym działaniem niepożądanym w monoterapii sitagliptyną zgłaszanym niezależnie od oceny przez badacza związku przyczynowego u & ge; 5% pacjentów i częściej niż u pacjentów otrzymujących placebo było zapalenie błony śluzowej nosa i gardła.\nW 24-tygodniowym badaniu klinicznym, w którym dodano metforminę lub placebo o przedłużonym uwalnianiu gliburyd najczęstszymi (> 5% i częściej niż placebo) działaniami niepożądanymi w grupie leczenia skojarzonego były hipoglikemia (13,7% vs. 4,9%), biegunka (12,5% vs. 5,6%) i nudności (6,7% vs. 4,2%). %).\nCzęstość występowania laboratoryjnych działań niepożądanych była podobna u pacjentów leczonych sitagliptyną i metforminą o natychmiastowym uwalnianiu (7,6%) w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo i metforminę (8,7%). W większości badań, choć nie we wszystkich, obserwowano niewielki wzrost liczby białych krwinek (różnica około 200 komórek / mikrolitr w WBC w porównaniu z placebo; średnia początkowa wartość WBC około 6600 komórek / mikrolitr) była obserwowana z powodu niewielkiego wzrostu liczby neutrofili. Uważa się, że ta zmiana parametrów laboratoryjnych nie ma znaczenia klinicznego.\nW kontrolowanych badaniach klinicznych metforminy, trwających 29 tygodni, u około 7% pacjentów obserwowano zmniejszenie do wartości poniżej prawidłowych wcześniej prawidłowych poziomów witaminy B12 w surowicy, bez objawów klinicznych. Taki spadek, prawdopodobnie spowodowany zakłóceniem wchłaniania witaminy B12 z kompleksu czynników wewnętrznych B12, jest jednak bardzo rzadko związany z anemią i wydaje się być szybko odwracalny po zaprzestaniu suplementacji metforminą lub witaminą B12. [Widzieć OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ]\nDodatkowe działania niepożądane zidentyfikowano podczas stosowania sitagliptyny z metforminą, sitagliptyną lub metforminą po uzyskaniu pozwolenia. Ponieważ reakcje te są zgłaszane dobrowolnie w populacji o niepewnej wielkości, generalnie nie jest możliwe wiarygodne oszacowanie ich częstości lub ustalenie związku przyczynowego z narażeniem na lek.\nReakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka, zapalenie naczyń skóry i złuszczające choroby skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona [patrz OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ]; zakażenia górnych dróg oddechowych; podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych; ostre zapalenie trzustki, w tym krwotoczne i martwicze zapalenie trzustki zakończone zgonem i niezakończone zgonem [patrz WSKAZANIA I STOSOWANIE ; OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ]; pogorszenie czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek (czasami wymagająca dializy) [patrz OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ]; ciężki i powodujący inwalidztwo ból stawów [patrz OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ]; pęcherzowa pemfigoid [patrz OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ]; zaparcie; wymioty; bół głowy; bóle mięśniowe; ból kończyn; ból pleców; świąd; cholestatyczne, wątrobowokomórkowe i mieszane wątrobowokomórkowe uszkodzenie wątroby.\nTopiramat lub inne inhibitory anhydrazy węglanowej (np. Zonisamid, acetazolamid lub dichlorofenamid) często powodują zmniejszenie stężenia wodorowęglanów w surowicy i wywołują lukę nieanionową, hiperchloremiczną kwasicę metaboliczną. Jednoczesne stosowanie tych leków z JANUMET XR może zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej. Rozważ częstsze monitorowanie tych pacjentów.\nLeki zmniejszające klirens metforminy\nJednoczesne stosowanie leków, które wpływają na powszechny system transportu cewek nerkowych biorących udział w eliminacji metforminy przez nerki (np. Inhibitory organicznego transportera kationowego-2 [OCT2] / wielolekowego i wytłaczania toksyn [MATE], takie jak ranolazyna, wandetanib, dolutegrawir i cymetydyna ) może zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na metforminę i może zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej [patrz FARMAKOLOGIA KLINICZNA ]. Rozważ korzyści i ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem.\nWiadomo, że alkohol nasila działanie metforminy na metabolizm mleczanów. Ostrzegaj pacjentów przed nadmiernym spożyciem alkoholu podczas przyjmowania JANUMET XR.\nInsulina Secretagogues lub Insulina\nJednoczesne podawanie JANUMET XR ze środkiem pobudzającym wydzielanie insuliny (np. Pochodną sulfonylomocznika) lub insuliną może wymagać mniejszych dawek leku pobudzającego wydzielanie insuliny lub insuliny w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. [Widzieć OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ]\nStosowanie metforminy z innymi lekami\nNiektóre leki powodują hiperglikemię i mogą prowadzić do utraty kontroli glikemii. Leki te obejmują tiazydy i inne leki moczopędne, kortykosteroidy, fenotiazyny, produkty tarczycy, estrogeny, doustne środki antykoncepcyjne, fenytoinę, kwas nikotynowy, sympatykomimetyki, leki blokujące kanał wapniowy i izoniazyd. Gdy takie leki są podawane pacjentowi otrzymującemu JANUMET XR, należy go uważnie obserwować, aby utrzymać odpowiednią kontrolę glikemii.\nZdarzały się przypadki po wprowadzeniu do obrotu metformina -wiązana kwasica mleczanowa, w tym przypadki śmiertelne. Przypadki te miały łagodny początek i towarzyszyły im niespecyficzne objawy, takie jak złe samopoczucie, bóle mięśni, bóle brzucha, niewydolność oddechowa lub zwiększona senność; jednakże z ciężką kwasicą występowała hipotermia, niedociśnienie i oporne bradyarytmie. Kwasica mleczanowa związana z metforminą charakteryzowała się podwyższonym stężeniem mleczanów we krwi (> 5 mmol / litr), kwasicą z luką anionową (bez objawów ketonurii lub ketonemii) oraz zwiększonym stosunkiem mleczanów / pirogronianów; stężenie metforminy w osoczu wynosiło na ogół> 5 μg / ml. Metformina zmniejsza wychwyt mleczanów przez wątrobę, zwiększając stężenie mleczanów we krwi, co może zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza u pacjentów z grupy ryzyka.\nJeśli podejrzewa się kwasicę mleczanową związaną z metforminą, należy niezwłocznie zastosować ogólne leczenie wspomagające w warunkach szpitalnych i natychmiast odstawić JANUMET XR. U pacjentów leczonych JANUMET XR z rozpoznaniem lub silnym podejrzeniem kwasicy mleczanowej, zaleca się szybką hemodializę w celu wyrównania kwasicy i usunięcia nagromadzonej metforminy (chlorowodorek metforminy jest dializowany, z klirensem do 170 ml / min w dobrych warunkach hemodynamicznych). Hemodializa często prowadzi do ustąpienia objawów i wyzdrowienia.\nPoinformuj pacjentów i ich rodziny o objawach kwasicy mleczanowej, a jeśli takie objawy wystąpią, poinstruuj ich, aby zaprzestali stosowania JANUMET XR i zgłosili te objawy swojemu lekarzowi.\nDla każdego ze znanych i możliwych czynników ryzyka kwasicy mleczanowej związanej z metforminą, poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące zmniejszenia ryzyka kwasicy mleczanowej związanej z metforminą i leczenia:\nPrzypadki kwasicy mleczanowej związanej z metforminą po wprowadzeniu do obrotu wystąpiły głównie u pacjentów z istotnymi zaburzeniami czynności nerek. Ryzyko kumulacji metforminy i kwasicy mleczanowej związanej z metforminą zwiększa się wraz z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, ponieważ metformina jest wydalana głównie przez nerki. Zalecenia kliniczne oparte na czynności nerek pacjenta obejmują [patrz DAWKOWANIE I SPOSÓB PODAWANIA , FARMAKOLOGIA KLINICZNA ]:\nPrzed uruchomieniem JANUMET XR należy uzyskać szacunkowy współczynnik przesączania kłębuszkowego (eGFR).\nJANUMET XR jest przeciwwskazany u pacjentów z eGFR poniżej 30 ml / min / 1,73 m². Przerwać JANUMET XR, jeśli eGFR pacjenta spadnie później poniżej 30 ml / min / 1,73 m² [patrz PRZECIWWSKAZANIA ].\nU pacjentów przyjmujących JANUMET XR, u których eGFR później spada poniżej 45 ml / min / 1,73 m², należy ocenić korzyści i ryzyko kontynuacji leczenia.\nUzyskać eGFR co najmniej raz w roku u wszystkich pacjentów przyjmujących JANUMET XR. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zaburzeń czynności nerek (np. Osoby w podeszłym wieku), czynność nerek należy oceniać częściej.\nJednoczesne stosowanie preparatu JANUMET XR z określonymi lekami może zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej związanej z metforminą: tych, które upośledzają czynność nerek, powodują istotne zmiany hemodynamiczne, zaburzają równowagę kwasowo-zasadową lub zwiększają kumulację metforminy [patrz INTERAKCJE LEKÓW ]. Dlatego należy rozważyć częstsze monitorowanie pacjentów.\nWiek 65 lat lub wyższy\nRyzyko kwasicy mleczanowej związanej z metforminą zwiększa się wraz z wiekiem pacjenta, ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń czynności wątroby, nerek lub serca jest większe niż u młodszych pacjentów. Ocenić czynność nerek częściej u pacjentów w podeszłym wieku [patrz Użyj w określonych populacjach ].\nDonaczyniowe podawanie środków kontrastowych zawierających jod pacjentom leczonym metforminą doprowadziło do ostrego pogorszenia czynności nerek i wystąpienia kwasicy mleczanowej. Należy przerwać JANUMET XR w czasie lub przed jodową procedurą obrazowania kontrastowego u pacjentów z eGFR pomiędzy 30 a 60 ml / min / 1,73 m²; u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, alkoholizmem lub niewydolnością serca w wywiadzie; lub u pacjentów, którym będzie podawany dotętniczy środek kontrastowy zawierający jod. Ponownie oceń eGFR 48 godzin po zabiegu obrazowania i ponownie uruchom JANUMET XR, jeśli czynność nerek jest stabilna.\nWstrzymanie jedzenia i płynów podczas zabiegów chirurgicznych lub innych może zwiększyć ryzyko zmniejszenia objętości krwi, niedociśnienia i zaburzenia czynności nerek. JANUMET XR należy tymczasowo odstawić, jeśli pacjenci ograniczają spożycie pokarmu i płynów.\nKilka przypadków kwasicy mleczanowej związanej z metforminą po wprowadzeniu do obrotu wystąpiło w przebiegu ostrej zastoinowej niewydolności serca (szczególnie, gdy towarzyszyła hipoperfuzja i hipoksemia). Zapaść sercowo-naczyniowa (wstrząs), ostry zawał mięśnia sercowego, posocznica i inne stany związane z hipoksemią są związane z kwasicą mleczanową i mogą również powodować azotemię przednerkową. W przypadku wystąpienia takich zdarzeń zaprzestań JANUMET XR.\nAlkohol nasila wpływ metforminy na metabolizm mleczanów, co może zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej związanej z metforminą. Ostrzegaj pacjentów przed nadmiernym spożyciem alkoholu podczas przyjmowania JANUMET XR.\nU pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby rozwinęły się przypadki kwasicy mleczanowej związanej z metforminą. Może to być spowodowane zaburzeniem klirensu mleczanów, skutkującym wyższym stężeniem mleczanów we krwi. Dlatego należy unikać stosowania JANUMET XR u pacjentów z klinicznymi lub laboratoryjnymi objawami choroby wątroby.\nPo wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki ostrego zapalenia trzustki, w tym krwotocznego lub martwiczego zapalenia trzustki zakończonego zgonem lub sitagliptyna z metforminą lub bez. Po rozpoczęciu stosowania JANUMET XR, pacjentów należy uważnie obserwować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych zapalenia trzustki. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast przerwać podawanie JANUMET XR i rozpocząć odpowiednie postępowanie. Nie wiadomo, czy pacjenci z zapaleniem trzustki w wywiadzie są narażeni na zwiększone ryzyko rozwoju zapalenia trzustki podczas stosowania preparatu JANUMET XR.\nZwiązek między leczeniem inhibitorem dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4) a niewydolnością serca zaobserwowano w badaniach dotyczących następstw sercowo-naczyniowych u dwóch innych przedstawicieli klasy inhibitorów DPP-4. W badaniach tych oceniano pacjentów z cukrzyca typu 2 mellitus i miażdżycowa choroba sercowo-naczyniowa.\nRozważyć ryzyko i korzyści związane ze stosowaniem preparatu JANUMET XR przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z ryzykiem niewydolności serca, takich jak pacjenci z niewydolnością serca w wywiadzie i zaburzeniami czynności nerek w wywiadzie, i obserwować tych pacjentów pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych niewydolności serca w trakcie leczenia. . Poinformuj pacjentów o charakterystycznych objawach niewydolności serca i niezwłocznie zgłaszaj takie objawy. Jeśli rozwinie się niewydolność serca, należy ocenić i postępować zgodnie z obowiązującymi standardami opieki i rozważyć przerwanie leczenia JANUMET XR.\nMetformina i sitagliptyna są wydalane głównie przez nerki.\nJANUMET XR jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek [patrz PRZECIWWSKAZANIA i Kwasica mlekowa ].\nPo wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano pogorszenie czynności nerek u pacjentów przyjmujących sitagliptynę z metforminą lub bez, w tym ostrą niewydolność nerek, czasami wymagającą dializy. Przed rozpoczęciem leczenia preparatem JANUMET XR, a następnie co najmniej raz w roku, należy ocenić czynność nerek. U pacjentów, u których spodziewane jest wystąpienie zaburzeń czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, należy częściej oceniać czynność nerek i przerwać leczenie JANUMET XR w przypadku stwierdzenia zaburzeń czynności nerek.\nPoziomy witaminy B12\nW kontrolowanych badaniach klinicznych metforminy, trwających 29 tygodni, u około 7% pacjentów obserwowano zmniejszenie do wartości poniżej prawidłowych wcześniej prawidłowych poziomów witaminy B12 w surowicy, bez objawów klinicznych. Taki spadek, prawdopodobnie spowodowany zakłóceniem wchłaniania witaminy B12 z kompleksu czynników wewnętrznych B12, jest jednak bardzo rzadko związany z anemią i wydaje się być szybko odwracalny po zaprzestaniu suplementacji metforminą lub witaminą B12. U pacjentów leczonych JANUMET XR zaleca się coroczne oznaczanie parametrów hematologicznych, a wszelkie widoczne nieprawidłowości należy odpowiednio zbadać i leczyć. [Widzieć DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE ]\nNiektóre osoby (te z niewystarczającym spożyciem lub wchłanianiem witaminy B12 lub wapnia) wydają się być predysponowane do rozwoju poniżej normalnego poziomu witaminy B12. U tych pacjentów przydatne mogą być rutynowe pomiary stężenia witaminy B12 w surowicy w odstępach od dwóch do trzech lat.\nZmiana stanu klinicznego pacjentów z wcześniej kontrolowaną cukrzycą typu 2\nPacjent z cukrzycą typu 2, uprzednio dobrze kontrolowaną za pomocą JANUMET XR, u którego wystąpią nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych lub choroba kliniczna (szczególnie niejasna i słabo zdefiniowana choroba), powinien zostać niezwłocznie zbadany w celu wykrycia kwasicy ketonowej lub kwasicy mleczanowej. Ocena powinna obejmować elektrolity i ketony w surowicy, poziom glukozy we krwi oraz, jeśli jest to wskazane, pH krwi, poziom mleczanu, pirogronianu i metforminy. W przypadku wystąpienia kwasicy w którejkolwiek postaci, JANUMET XR należy natychmiast przerwać i zastosować inne odpowiednie środki zaradcze.\nStosować z lekami, o których wiadomo, że powodują hipoglikemię\nKiedy sitagliptynę stosowano w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną, lekami, o których wiadomo, że powodują hipoglikemię, częstość występowania hipoglikemii była większa niż w przypadku placebo stosowanego w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną [patrz DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE ]. Dlatego pacjenci otrzymujący również leki pobudzające wydzielanie insuliny (np. Pochodne sulfonylomocznika) lub insulinę mogą wymagać niższej dawki leku pobudzającego wydzielanie insuliny lub insuliny, aby zmniejszyć ryzyko hipoglikemii [patrz INTERAKCJE LEKÓW ].\nHipoglikemia nie występuje u pacjentów otrzymujących samą metforminę w zwykłych warunkach stosowania, ale może wystąpić, gdy spożycie kalorii jest niewystarczające, gdy forsowny wysiłek fizyczny nie jest kompensowany suplementacją kalorii lub podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami obniżającymi stężenie glukozy (takimi jak pochodne sulfonylomocznika i insulina). ) lub etanol . Osoby w podeszłym wieku, osłabione lub niedożywione oraz osoby z niewydolnością nadnerczy lub przysadki lub zatruciem alkoholem są szczególnie podatne na hipoglikemię. Hipoglikemia może być trudna do rozpoznania u osób starszych i osób przyjmujących leki blokujące receptory beta-adrenergiczne.\nUtrata kontroli poziomu glukozy we krwi\nGdy pacjent ustabilizowany na jakimkolwiek schemacie leczenia cukrzycowego jest narażony na stres, taki jak gorączka, uraz, infekcja lub zabieg chirurgiczny, może wystąpić przejściowa utrata kontroli glikemii. W takich przypadkach może być konieczne odstawienie JANUMET XR i tymczasowe podanie insuliny. JANUMET XR można wznowić po ustąpieniu ostrego epizodu.\nPo wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki ciężkich reakcji nadwrażliwości u pacjentów leczonych sitagliptyną, jednym ze składników preparatu JANUMET XR. Reakcje te obejmują anafilaksję, obrzęk naczynioruchowy i złuszczające choroby skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona. Początek tych reakcji wystąpił w ciągu pierwszych 3 miesięcy po rozpoczęciu leczenia sitagliptyną, a niektóre przypadki wystąpiły po pierwszej dawce. Jeśli podejrzewa się reakcję nadwrażliwości, należy przerwać stosowanie JANUMET XR, ocenić inne potencjalne przyczyny zdarzenia i zastosować alternatywne leczenie cukrzycy. [Widzieć DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE ]\nNależy zachować ostrożność u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie po zastosowaniu innego inhibitora DPP-4, ponieważ nie wiadomo, czy tacy pacjenci będą predysponowani do obrzęku naczynioruchowego podczas stosowania JANUMET XR.\nCiężka i powodująca niepełnosprawność bóle stawów\nPo wprowadzeniu do obrotu zgłaszano ciężkie i powodujące niepełnosprawność bóle stawów u pacjentów przyjmujących inhibitory DPP-4. Czas do wystąpienia objawów po rozpoczęciu farmakoterapii wahał się od jednego dnia do lat. Pacjenci odczuwali złagodzenie objawów po odstawieniu leku. W podgrupie pacjentów doszło do nawrotu objawów po ponownym rozpoczęciu stosowania tego samego leku lub innego inhibitora DPP-4. Należy wziąć pod uwagę inhibitory DPP-4 jako możliwą przyczynę silnego bólu stawów i w razie potrzeby odstawić lek.\nPo wprowadzeniu inhibitora DPP-4 do obrotu zgłaszano przypadki pęcherzowego pemfigoidu wymagającego hospitalizacji. W opisywanych przypadkach pacjenci zazwyczaj wracali do zdrowia po miejscowym lub ogólnoustrojowym leczeniu immunosupresyjnym i odstawieniu inhibitora DPP-4. Poinformuj pacjentów, aby zgłaszali pojawienie się pęcherzy lub nadżerek podczas przyjmowania JANUMET XR. W przypadku podejrzenia pemfigoidu pęcherzowego należy odstawić JANUMET XR i rozważyć skierowanie do dermatologa w celu rozpoznania i odpowiedniego leczenia.\nNie przeprowadzono badań klinicznych potwierdzających jednoznaczne dowody na zmniejszenie ryzyka makronaczyniowego za pomocą JANUMET XR lub jakiegokolwiek innego leku przeciwcukrzycowego.\nPacjentów należy poinformować o potencjalnych zagrożeniach i korzyściach związanych ze stosowaniem preparatu JANUMET XR oraz o alternatywnych sposobach leczenia. Należy również poinformować ich o znaczeniu przestrzegania zaleceń dietetycznych, regularnej aktywności fizycznej, okresowego monitorowania stężenia glukozy we krwi i badań HbA1c, rozpoznawania i leczenia hipoglikemii i hiperglikemii oraz oceny powikłań cukrzycy. W okresach stresu, takich jak gorączka, uraz, infekcja lub zabieg chirurgiczny, zapotrzebowanie na leki może ulec zmianie i należy doradzić pacjentom, aby niezwłocznie zasięgnęli porady lekarza.\nPacjentom należy wyjaśnić ryzyko kwasicy mleczanowej związanej ze składnikiem metforminy, jej objawy i stany predysponujące do jej rozwoju, jak wspomniano w Ostrzeżenia i środki ostrożności (5.1). Pacjentom należy zalecić natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu JANUMET XR i niezwłoczne powiadomienie lekarza, jeśli wystąpią niewyjaśniona hiperwentylacja, bóle mięśni, złe samopoczucie, niezwykła senność, zawroty głowy, wolne lub nieregularne bicie serca, uczucie zimna (zwłaszcza kończyn) lub inne niespecyficzne objawy. . Objawy ze strony przewodu pokarmowego są częste podczas rozpoczynania leczenia metforminą i mogą wystąpić podczas rozpoczynania leczenia preparatem JANUMET XR; jednak pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem, jeśli pojawią się niewyjaśnione objawy. Chociaż jest mało prawdopodobne, aby objawy żołądkowo-jelitowe występujące po stabilizacji były związane z lekiem, należy je ocenić, aby ustalić, czy może to być spowodowane kwasicą mleczanową lub inną poważną chorobą. Należy poinstruować pacjentów, aby poinformowali lekarza, że przyjmują JANUMET XR przed jakimkolwiek zabiegiem chirurgicznym lub radiologicznym, ponieważ może być konieczne tymczasowe odstawienie preparatu JANUMET XR do czasu potwierdzenia, że czynność nerek powróciła do poprzedniego poziomu [patrz OSTRZEŻENIA I ŚRODKI ].\nNależy poradzić pacjentom, aby powiadomili lekarza lub natychmiast zadzwonili do Centrum Kontroli Zatruć w przypadku przedawkowania JANUMET XR.\nPodczas przyjmowania preparatu JANUMET XR należy odradzić pacjentom nadmierne spożywanie alkoholu, ostre lub przewlekłe.\nPacjentów należy poinformować o znaczeniu regularnych badań czynności nerek i parametrów hematologicznych podczas leczenia produktem JANUMET XR.\nNależy poinformować pacjentów, że po wprowadzeniu preparatu JANUMET do obrotu zgłaszano przypadki ostrego zapalenia trzustki. Należy poinformować pacjentów, że uporczywy silny ból brzucha, czasami promieniujący do pleców, któremu mogą towarzyszyć wymioty, jest charakterystycznym objawem ostrego zapalenia trzustki. Należy poinstruować pacjentów, aby niezwłocznie zaprzestali stosowania preparatu JANUMET XR i skontaktowali się z lekarzem, jeśli wystąpi uporczywy silny ból brzucha [patrz OSTRZEŻENIA I ŚRODKI ].\nPacjentów należy poinformować o przedmiotowych i podmiotowych objawach niewydolności serca. Przed rozpoczęciem leczenia JANUMET XR należy zapytać pacjentów o historię niewydolności serca lub inne czynniki ryzyka niewydolności serca, w tym umiarkowaną lub ciężką niewydolność nerek. Pacjentów należy poinstruować, aby jak najszybciej skontaktowali się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy niewydolności serca, w tym nasilająca się duszność, gwałtowny wzrost masy ciała lub obrzęk stóp [patrz OSTRZEŻENIA I ŚRODKI ].\nNależy poinformować pacjentów, że częstość występowania hipoglikemii zwiększa się w przypadku dodania sitagliptyny z metforminą lub bez metforminy do leków pobudzających wydzielanie insuliny (np. Pochodnych sulfonylomocznika) lub terapii insuliną oraz że może być wymagana mniejsza dawka leku pobudzającego wydzielanie insuliny lub insuliny w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemia.\nNależy poinformować pacjentów, że po wprowadzeniu do obrotu sitagliptyny, jednego ze składników preparatu JANUMET XR, zgłaszano reakcje alergiczne. Jeśli wystąpią objawy reakcji alergicznych (w tym wysypka, pokrzywka i obrzęk twarzy, warg, języka i gardła, który może powodować trudności w oddychaniu lub połykaniu), pacjenci muszą przerwać stosowanie leku JANUMET XR i niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza.\nNależy poinformować pacjentów, że przy stosowaniu tej grupy leków może wystąpić silny i powodujący niepełnosprawność ból stawów. Czas do wystąpienia objawów może wynosić od jednego dnia do kilku lat. Poinstruować pacjentów, aby zasięgnęli porady lekarza, jeśli wystąpi silny ból stawów [patrz OSTRZEŻENIA I ŚRODKI ].\nPoinformuj pacjentów, że podczas stosowania tej klasy leków może wystąpić pemfigoid pęcherzowy. Poinstruować pacjentów, aby zasięgnęli porady lekarza, jeśli pojawią się pęcherze lub nadżerki [patrz OSTRZEŻENIA I ŚRODKI ].\nNależy poinformować pacjentów, że tabletki należy połykać w całości i nie wolno ich dzielić, kruszyć ani żuć.\nNależy poinformować pacjentów, że niecałkowicie rozpuszczone tabletki JANUMET XR mogą być wydalane z kałem. Powiedz pacjentom, że jeśli wielokrotnie zobaczą tabletki w kale, powinni zgłosić to swojemu lekarzowi. Jeśli pacjent zgłasza wielokrotne obserwowanie tabletek w kale, lekarz powinien ocenić, czy kontrola glikemii jest odpowiednia.\nLekarze powinni poinstruować swoich pacjentów, aby przeczytali Poradnik dotyczący leków przed rozpoczęciem leczenia JANUMET XR i przeczytali ponownie za każdym razem, gdy recepta jest odnawiana. Należy poinstruować pacjentów, aby poinformowali lekarza, jeśli wystąpią jakiekolwiek uciążliwe lub nietypowe objawy, lub jeśli którykolwiek objaw utrzymuje się lub nasila.\nOdpowiedź na wszystkie terapie cukrzycowe należy monitorować poprzez okresowe pomiary stężenia glukozy we krwi i HbA1C w celu obniżenia tych poziomów do prawidłowego zakresu. A1C jest szczególnie przydatne do oceny długoterminowej kontroli glikemii.\nNależy przeprowadzać wstępne i okresowe monitorowanie parametrów hematologicznych (np. Hemoglobiny / hematokrytu i wskaźników czerwonych krwinek) oraz czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy), przynajmniej raz w roku. Chociaż podczas leczenia metforminą rzadko obserwowano niedokrwistość megaloblastyczną, należy wykluczyć niedobór witaminy B12 w przypadku jej podejrzenia.\nNie przeprowadzono badań na zwierzętach z połączonymi produktami w JANUMET XR w celu oceny karcynogenezy, mutagenezy lub upośledzenia płodności. Poniższe dane oparto na wynikach badań z osobno sitagliptyną i metforminą.\nPrzeprowadzono dwuletnie badanie rakotwórczości na samcach i samicach szczurów, którym podano doustnie sitagliptynę w dawkach 50, 150 i 500 mg / kg / dobę. Stwierdzono zwiększoną częstość występowania połączonego gruczolaka / raka wątroby u mężczyzn i kobiet oraz raka wątroby u kobiet przy dawce 500 mg / kg. Po podaniu tej dawki, na podstawie porównań AUC, ekspozycja jest około 60-krotnie większa niż ekspozycja u człowieka przy maksymalnej zalecanej dawce dobowej dla człowieka (MRHD) wynoszącej 100 mg / dobę. Nie obserwowano guzów wątroby przy dawce 150 mg / kg, około 20-krotnie większej niż ekspozycja u ludzi przy MRHD. Przeprowadzono dwuletnie badanie rakotwórczości u samców i samic myszy, którym podawano doustnie sitagliptynę w dawkach 50, 125, 250 i 500 mg / kg / dobę. Nie stwierdzono wzrostu częstości występowania guzów w żadnym narządzie do 500 mg / kg, około 70-krotnej ekspozycji u ludzi przy MRHD. Sitagliptyna nie wykazywała działania mutagennego ani klastogennego z lub bez aktywacji metabolicznej w teście mutagenności bakteryjnej Amesa, teście aberracji chromosomowych jajnika chomika chińskiego (CHO), teście cytogenetycznym in vitro w CHO, teście elucji alkalicznej DNA hepatocytów szczura in vitro oraz in vitro test mikrojądrowy vivo.\nW badaniach płodności szczurów, którym podawano doustnie przez zgłębnik dawki 125, 250 i 1000 mg / kg, samce leczono przez 4 tygodnie przed kryciem, podczas krycia, aż do zaplanowanego porodu (łącznie około 8 tygodni), a samice były leczone 2 tygodnie wcześniej. do krycia do 7 dnia ciąży. Nie zaobserwowano niekorzystnego wpływu na płodność przy dawce 125 mg / kg (około 12-krotna ekspozycja ludzi przy MRHD wynoszącej 100 mg / dobę na podstawie porównań AUC). Po podaniu większych dawek u kobiet obserwowano niezwiązane z odstawieniem dawki resorpcji (około 25- i 100-krotna ekspozycja u ludzi przy MRHD na podstawie porównania AUC).\nPrzeprowadzono długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach Sprague Dawley w dawkach 150, 300 i 450 mg / kg / dobę u samców oraz 150, 450, 900 i 1200 mg / kg / dobę u samic. Dawki te są około 2, 4 i 8 razy u mężczyzn i 3, 7, 12 i 16 razy u kobiet od maksymalnej zalecanej dawki dobowej dla człowieka wynoszącej 2000 mg na podstawie porównań powierzchni ciała. Nie znaleziono dowodów na rakotwórczość metforminy ani u samców, ani u samic szczurów. Badanie rakotwórczości przeprowadzono również na myszach transgenicznych Tg.AC w dawkach do 2000 mg podawanych na skórę. Nie zaobserwowano dowodów na rakotwórczość u samców ani samic myszy.\nOceny genotoksyczności w teście Amesa, teście mutacji genów (mysie komórki chłoniaka), teście aberracji chromosomowych (ludzkie limfocyty) oraz testach mikrojądrowych myszy in vivo były ujemne. Metformina nie wpływała na płodność samców ani samic szczurów, gdy podawano ją w dawkach do 600 mg / kg / dobę, co stanowi około 3-krotność maksymalnej zalecanej dawki dobowej u ludzi na podstawie porównań powierzchni ciała.\nNie ma odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży z JANUMET XR lub jego poszczególnymi składnikami; w związku z tym bezpieczeństwo JANUMET XR u kobiet w ciąży nie jest znane. JANUMET XR należy stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne.\nMerck Sharp & Dohme Corp., spółka zależna Merck & Co., Inc., prowadzi rejestr w celu monitorowania wyników ciąży kobiet narażonych na JANUMET XR w czasie ciąży. Zachęcamy pracowników służby zdrowia do zgłaszania wszelkich prenatalnych ekspozycji na JANUMET XR, dzwoniąc do rejestru ciąż pod numer 1-800986-8999.\nNie przeprowadzono badań na zwierzętach z połączonymi produktami w JANUMET XR w celu oceny wpływu na reprodukcję. Poniższe dane oparto na wynikach badań przeprowadzonych indywidualnie z sitagliptyną lub metforminą.\nBadania reprodukcji przeprowadzono na szczurach i królikach. Dawki sitagliptyny do 125 mg / kg (około 12-krotna ekspozycja u ludzi przy maksymalnej zalecanej dawce dla ludzi) nie wpływały niekorzystnie na płodność ani nie uszkadzały płodu. Brak jest jednak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań sitagliptyny u kobiet w ciąży.\nSitagliptyna podawana ciężarnym samicom szczurów i królików od 6 do 20 dnia ciąży (organogeneza) nie wykazywała działania teratogennego w dawkach doustnych do 250 mg / kg (szczury) i 125 mg / kg (króliki) lub około 30- i 20-krotnej ekspozycji u ludzi w maksymalna zalecana dawka u ludzi (MRHD) 100 mg / dobę na podstawie porównań AUC. Większe dawki zwiększały częstość występowania wad rozwojowych żeber u potomstwa po podaniu dawki 1000 mg / kg lub około 100-krotności narażenia ludzi na MRHD.\nSitagliptyna podawana samicom szczurów od 6 dnia ciąży do 21 dnia laktacji powodowała zmniejszenie masy ciała potomstwa płci męskiej i żeńskiej w dawce 1000 mg / kg. Nie zaobserwowano toksyczności funkcjonalnej ani behawioralnej u potomstwa szczurów.\nPrzenoszenie sitagliptyny przez łożysko do ciężarnych szczurów wynosiło około 45% po 2 godzinach i 80% po 24 godzinach od podania dawki. Przenikanie sitagliptyny przez łożysko do ciężarnych królików wynosiło około 66% po 2 godzinach i 30% po 24 godzinach.\nMetformina nie wykazywała działania teratogennego u szczurów i królików w dawkach do 600 mg / kg / dobę, co stanowi 3 i 6-krotność maksymalnej zalecanej dawki dobowej u ludzi wynoszącej 2000 mg na podstawie porównania powierzchni ciała odpowiednio dla szczurów i królików. Jednakże, ponieważ badania reprodukcji na zwierzętach nie zawsze pozwalają przewidzieć reakcję człowieka, chlorowodorku metforminy nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne.\nNie przeprowadzono badań na zwierzętach w okresie laktacji z połączonymi składnikami JANUMET XR. W badaniach przeprowadzonych z poszczególnymi składnikami zarówno sitagliptyna, jak i metformina są wydzielane z mlekiem szczurów w okresie laktacji. Nie wiadomo, czy sitagliptyna lub metformina przenikają do mleka ludzkiego. Ponieważ wiele leków przenika do mleka kobiecego, należy zachować ostrożność podczas podawania JANUMET XR kobiecie karmiącej.\nBezpieczeństwo i skuteczność JANUMET XR u dzieci poniżej 18 lat nie zostały ustalone.\nPonieważ sitagliptyna i metformina są wydalane głównie przez nerki, a starzenie się może wiązać się z zaburzeniem czynności nerek, u pacjentów w podeszłym wieku należy częściej oceniać czynność nerek. [Widzieć OSTRZEŻENIA I ŚRODKI ; FARMAKOLOGIA KLINICZNA ]\nZ całkowitej liczby uczestników (N = 3884) w badaniach klinicznych fazy II i III przed wprowadzeniem do obrotu sitagliptyny, 725 pacjentów było w wieku 65 lat i starszych, a 61 pacjentów w wieku 75 lat i starszych. Nie zaobserwowano żadnych ogólnych różnic w bezpieczeństwie lub skuteczności między osobami w wieku 65 lat i starszymi a osobami młodszymi. Chociaż to i inne doniesienia kliniczne nie wykazały różnic w odpowiedziach między starszymi i młodszymi pacjentami, nie można wykluczyć większej wrażliwości niektórych starszych osób.\nKontrolowane badania kliniczne metforminy nie obejmowały wystarczającej liczby pacjentów w podeszłym wieku, aby określić, czy odpowiadają oni inaczej niż młodsi pacjenci, chociaż inne doniesienia kliniczne nie wykazały różnic w odpowiedziach między starszymi a młodymi pacjentami. Ogólnie rzecz biorąc, dobór dawki u pacjentów w podeszłym wieku powinien być ostrożny, zwykle rozpoczynając od dolnej granicy zakresu dawkowania, odzwierciedlając większą częstość występowania zaburzeń czynności wątroby, nerek lub serca oraz współistniejących chorób lub innych leków i wyższego ryzyka. kwasicy mleczanowej. Należy częściej oceniać czynność nerek u pacjentów w podeszłym wieku. [Widzieć PRZECIWWSKAZANIA ; OSTRZEŻENIA I ŚRODKI ; FARMAKOLOGIA KLINICZNA ]\nMetformina jest wydalana głównie przez nerki, a ryzyko jej kumulacji i kwasicy mleczanowej zwiększa się wraz ze stopniem niewydolności nerek. JANUMET XR jest przeciwwskazany w ciężkich zaburzeniach czynności nerek, u pacjentów z eGFR poniżej 30 ml / min / 1,73 m². [Widzieć DAWKOWANIE I SPOSÓB PODAWANIA , PRZECIWWSKAZANIA , OSTRZEŻENIA I ŚRODKI i FARMAKOLOGIA KLINICZNA ] Dawkę składnika sitagliptyny należy ograniczyć do 50 mg raz na dobę, jeśli eGFR spadnie poniżej 45 ml / min / 1,73m².\nStosowanie metforminy u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby było związane z niektórymi przypadkami kwasicy mleczanowej. JANUMET XR nie jest zalecany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. [Widzieć OSTRZEŻENIA I ŚRODKI ]\nPodczas kontrolowanych badań klinicznych z udziałem zdrowych osób, pojedyncze dawki do 800 mg sitagliptyna były podawane. W jednym badaniu z zastosowaniem dawki 800 mg sitagliptyny zaobserwowano maksymalne średnie wydłużenie odstępu QTc o 8,0 ms, co jest średnim efektem, którego nie uważa się za istotny klinicznie [patrz FARMAKOLOGIA KLINICZNA ]. Nie ma doświadczenia z dawkami powyżej 800 mg w badaniach klinicznych. W badaniach I fazy z wielokrotnymi dawkami nie obserwowano zależnych od dawki klinicznych działań niepożądanych sitagliptyny w dawkach do 400 mg na dobę przez okres do 28 dni.\nW przypadku przedawkowania uzasadnione jest zastosowanie zwykłych środków wspomagających, np. Usunięcie niewchłoniętego materiału z przewodu pokarmowego, monitorowanie stanu klinicznego (w tym wykonanie elektrokardiogramu) oraz leczenie wspomagające w warunkach szpitalnych, zgodnie ze stanem klinicznym pacjenta.\nSitagliptyna jest w niewielkim stopniu usuwana za pomocą dializy. W badaniach klinicznych około 13,5% dawki zostało usunięte podczas trwającej 3-4 godziny hemodializy. Jeśli jest to klinicznie uzasadnione, można rozważyć przedłużoną hemodializę. Nie wiadomo, czy sitagliptynę można usunąć za pomocą dializy otrzewnowej.\nPrzedawkowanie metformina chlorowodorek, włączając spożycie ilości większych niż 50 gramów. Hipoglikemię odnotowano w około 10% przypadków, ale nie ustalono związku przyczynowego ze stosowaniem chlorowodorku metforminy. Kwasicę mleczanową opisywano w około 32% przypadków przedawkowania metforminy [patrz OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ]. Metformina podlega dializie z klirensem do 170 ml / min w dobrych warunkach hemodynamicznych. Dlatego hemodializa może być przydatna do usuwania nagromadzonego leku u pacjentów, u których podejrzewa się przedawkowanie metforminy.\nJANUMET XR jest przeciwwskazany u pacjentów z:\nCiężkie zaburzenia czynności nerek (eGFR poniżej 30 ml / min / 1,73 m²) [patrz OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ].\nNadwrażliwość na chlorowodorek metforminy.\nOstra lub przewlekła kwasica metaboliczna, w tym cukrzycowa kwasica ketonowa. Cukrzycową kwasicę ketonową należy leczyć insuliną.\nHistoria poważnych reakcji nadwrażliwości na JANUMET XR lub sitagliptynę, takich jak anafilaksja lub obrzęk naczynioruchowy. [Widzieć OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ; DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE ]\nTabletki JANUMET XR łączą dwa leki przeciwcukrzycowe o uzupełniających się mechanizmach działania, aby poprawić kontrolę glikemii u osób dorosłych z cukrzyca typu 2 : sitagliptyna , inhibitor dipeptydylopeptydazy-4 (DPP4) i metformina chlorowodorek o przedłużonym uwalnianiu, należący do klasy biguanidów.\nSitagliptyna jest inhibitorem DPP-4, który działa u pacjentów z cukrzycą typu 2 poprzez spowolnienie inaktywacji hormonów inkretynowych. Sitagliptyna zwiększa stężenie aktywnych, nienaruszonych hormonów, co zwiększa i wydłuża w ten sposób działanie tych hormonów. Hormony inkretynowe, w tym glukagon Podobnie jak peptyd-1 (GLP-1) i glukozozależny polipeptyd insulinotropowy (GIP) są uwalniane przez jelita w ciągu dnia, a ich poziom wzrasta w odpowiedzi na posiłek. Hormony te są szybko dezaktywowane przez enzym DPP-4. Inkretyny są częścią endogennego układu zaangażowanego w fizjologiczną regulację homeostazy glukozy. Kiedy stężenie glukozy we krwi jest prawidłowe lub podwyższone, GLP-1 i GIP zwiększają syntezę insuliny i uwalnianie z komórek beta trzustki poprzez wewnątrzkomórkowe szlaki sygnalizacyjne obejmujące cykliczne AMP. GLP-1 obniża również wydzielanie glukagonu z komórek alfa trzustki, prowadząc do zmniejszenia produkcji glukozy w wątrobie. Zwiększając i przedłużając stężenie aktywnych inkretyn, sitagliptyna zwiększa uwalnianie insuliny i zmniejsza poziom glukagonu w krwiobiegu w sposób zależny od glukozy. Sitagliptyna wykazuje selektywność wobec DPP-4 i nie hamuje aktywności DPP-8 ani DPP-9 in vitro w stężeniach zbliżonych do dawek terapeutycznych.\nMetformina jest biguanidem, który poprawia kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2, obniżając zarówno podstawowe, jak i poposiłkowe stężenie glukozy w osoczu. Metformina zmniejsza wątrobową produkcję glukozy, zmniejsza jelitowe wchłanianie glukozy i poprawia wrażliwość na insulinę poprzez zwiększenie obwodowego wychwytu glukozy i jej wykorzystania. Metformina nie powoduje hipoglikemii ani u pacjentów z cukrzycą typu 2, ani u osób zdrowych, z wyjątkiem pewnych okoliczności [patrz OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ] i nie powoduje hiperinsulinemii. W przypadku leczenia metforminą wydzielanie insuliny pozostaje niezmienione, podczas gdy poziom insuliny na czczo i całodzienna odpowiedź na insulinę w osoczu mogą się zmniejszyć.\nU pacjentów z cukrzycą typu 2 podawanie sitagliptyny prowadziło do zahamowania aktywności enzymu DPP-4 przez 24 godziny. Po doustnym obciążeniu glukozą lub posiłku zahamowanie DPP-4 spowodowało 2-3-krotny wzrost stężenia aktywnego GLP-1 i GIP we krwi, zmniejszenie stężenia glukagonu i zwiększoną odpowiedź uwalniania insuliny na glukozę, co skutkowało wyższe stężenia peptydu C i insuliny. Wzrost insuliny ze zmniejszeniem stężenia glukagonu był związany z niższymi stężeniami glukozy na czczo i zmniejszonym wahaniami glikemii po doustnym obciążeniu glukozą lub posiłku.\nJednoczesne podawanie sitagliptyny i chlorowodorku metforminy\nW dwudniowym badaniu z udziałem zdrowych osób sama sitagliptyna zwiększała stężenie aktywnego GLP-1, podczas gdy sama metformina zwiększała stężenie aktywnego i całkowitego GLP-1 w podobnym stopniu. Jednoczesne podawanie sitagliptyny i metforminy miało addytywny wpływ na stężenia aktywnego GLP-1. Sitagliptyna, ale nie metformina, zwiększała aktywne stężenia GIP. Nie jest jasne, co te wyniki oznaczają dla zmian kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2.\nW badaniach z udziałem osób zdrowych sitagliptyna nie obniżała stężenia glukozy we krwi ani nie powodowała hipoglikemii.\nW randomizowanym, krzyżowym badaniu kontrolowanym placebo 79 zdrowym osobom podano doustnie pojedynczą dawkę 100 mg sitagliptyny, 800 mg sitagliptyny (8-krotność zalecanej dawki) i placebo. Przy zalecanej dawce 100 mg nie stwierdzono wpływu na odstęp QTc uzyskiwany przy maksymalnym stężeniu w osoczu ani w żadnym innym momencie badania. Po podaniu dawki 800 mg maksymalne zwiększenie skorygowanej względem placebo średniej zmiany odstępu QTc w stosunku do wartości wyjściowej 3 godziny po podaniu dawki wynosiło 8,0 ms. Ten wzrost nie jest uważany za istotny klinicznie. Po dawce 800 mg maksymalne stężenie sitagliptyny w osoczu było około 11 razy większe niż maksymalne stężenie po podaniu dawki 100 mg.\nU pacjentów z cukrzycą typu 2, którym podawano sitagliptynę w dawce 100 mg (N = 81) lub sitagliptynę w dawce 200 mg (N = 63) na dobę, nie było znaczących zmian w odstępie QTc na podstawie danych EKG uzyskanych w czasie spodziewanego maksymalnego stężenia w osoczu.\nWyniki badania z udziałem zdrowych osób wykazały, że tabletki JANUMET XR (sitagliptyna i chlorowodorek metforminy o przedłużonym uwalnianiu) 50 mg / 500 mg i 100 mg / 1000 mg są biorównoważne do jednoczesnego podawania odpowiednich dawek sitagliptyny i chlorowodorku metforminy o przedłużonym uwalnianiu.\nWykazano również biorównoważność między dwiema tabletkami JANUMET XR 50 mg / 500 mg i jedną tabletką JANUMET XR 100 mg / 1000 mg.\nPo podaniu dwóch tabletek JANUMET XR 50 mg / 1000 mg raz na dobę z wieczornym posiłkiem przez 7 dni zdrowym dorosłym osobom, stan stacjonarny sitagliptyny i metforminy jest osiągany odpowiednio do 4. i 5. dnia. Mediana wartości Tmax sitagliptyny i metforminy w stanie stacjonarnym wynosi odpowiednio około 3 i 8 godzin po podaniu. Mediana wartości Tmax sitagliptyny i metforminy po podaniu jednej tabletki preparatu JANUMET wynosi odpowiednio 3 i 3,5 godziny po podaniu.\nPo podaniu tabletek JANUMET XR ze śniadaniem o dużej zawartości tłuszczu wartość AUC sitagliptyny nie uległa zmianie. Średnia wartość Cmax zmniejszyła się o 17%, chociaż mediana Tmax pozostała niezmieniona w stosunku do stanu na czczo. Po podaniu JANUMET XR ze śniadaniem o dużej zawartości tłuszczu, AUC dla metforminy zwiększyło się o 62%, Cmax dla metforminy zmniejszyło się o 9%, a mediana Tmax dla metforminy wystąpiła 2 godziny później w porównaniu ze stanem na czczo.\nCałkowita biodostępność sitagliptyny wynosi około 87%. Jednoczesne podanie wysokotłuszczowego posiłku z sitagliptyną nie miało wpływu na farmakokinetykę sitagliptyny.\nŚrednia objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym po podaniu dożylnym pojedynczej dawki 100 mg sitagliptyny zdrowym ochotnikom wynosi około 198 litrów. Frakcja sitagliptyny odwracalnie wiązanej z białkami osocza jest mała (38%).\nNie przeprowadzono badań dystrybucji metforminy o przedłużonym uwalnianiu; jednakże pozorna objętość dystrybucji (V / F) metforminy po podaniu pojedynczej doustnej dawki 850 mg chlorowodorku metforminy o natychmiastowym uwalnianiu wynosi średnio 654 ± 358 l. Metformina wiąże się z białkami osocza w pomijalnym stopniu. Metformina przenika do erytrocytów, najprawdopodobniej w funkcji czasu. Przy zwykłych dawkach klinicznych i schematach dawkowania metforminy w postaci tabletek chlorowodorek w stanie stacjonarnym stężenie metforminy w osoczu osiągane jest w ciągu 24-48 godzin i na ogół<1 mcg/mL. During controlled clinical trials of metformin, maximum metformin plasma levels did not exceed 5 mcg/mL, even at maximum doses.\nOkoło 79% sitagliptyny jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem, przy czym metabolizm stanowi drugorzędną drogę eliminacji.\nPo doustnym podaniu [14C] sitagliptyny około 16% radioaktywności było wydalane w postaci metabolitów sitagliptyny. Sześć metabolitów wykryto w śladowych ilościach i nie oczekuje się, że będą one wpływać na hamujące działanie sitagliptyny na DPP-4 w osoczu. Badania in vitro wykazały, że głównym enzymem odpowiedzialnym za ograniczony metabolizm sitagliptyny był CYP3A4 z udziałem CYP2C8.\nBadania po podaniu dożylnym pojedynczej dawki u zdrowych osób wykazały, że metformina jest wydalana z moczem w postaci niezmienionej i nie podlega metabolizmowi wątrobowemu (nie zidentyfikowano żadnych metabolitów u ludzi) ani wydalaniu z żółcią. Nie przeprowadzono badań metabolizmu z metforminą w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu.\nPo podaniu doustnym [14C] sitagliptyny zdrowym ochotnikom około 100% podanej radioaktywności zostało wydalone z kałem (13%) lub moczem (87%) w ciągu jednego tygodnia od podania. Pozorny terminal t & frac12; po doustnym podaniu sitagliptyny w dawce 100 mg wynosił około 12,4 godziny, a klirens nerkowy około 350 ml / min.\nEliminacja sitagliptyny zachodzi głównie poprzez wydalanie przez nerki i obejmuje aktywne wydzielanie kanalikowe. Sitagliptyna jest substratem dla ludzkiego transportera anionów organicznych-3 (hOAT-3), który może brać udział w eliminacji sitagliptyny przez nerki. Kliniczne znaczenie hOAT-3 w transporcie sitagliptyny nie zostało ustalone. Sitagliptyna jest także substratem glikoproteiny p, która może również brać udział w pośredniczeniu w eliminacji sitagliptyny przez nerki. Jednak cyklosporyna, inhibitor glikoproteiny p, nie zmniejszała klirensu nerkowego sitagliptyny.\nKlirens nerkowy jest około 3,5 razy większy niż klirens kreatyniny, co wskazuje, że główną drogą eliminacji metforminy jest wydzielanie kanalikowe. Po podaniu doustnym około 90% wchłoniętego leku jest eliminowane przez nerki w ciągu pierwszych 24 godzin, a okres półtrwania w osoczu w fazie eliminacji wynosi około 6,2 godziny. We krwi okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 17,6 godziny, co sugeruje, że masa erytrocytów może być kompartmentem dystrybucji.\nżółta pigułka l po jednej stronie\nOkoło 2-krotne zwiększenie wartości AUC sitagliptyny w osoczu obserwowano u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek z eGFR od 30 do<45 mL/min/1.73 m², and an approximately 4-fold increase was observed in patients with severe renal impairment including patients with end-stage renal disease (ESRD) on hemodialysis, as compared to normal healthy control subjects.\nU pacjentów z zaburzeniami czynności nerek okres półtrwania metforminy w osoczu i krwi jest wydłużony, a klirens nerkowy jest zmniejszony [patrz PRZECIWWSKAZANIA , OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ].\nU pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 punktów w skali Childa-Pugha) średnie wartości AUC i Cmax sitagliptyny wzrosły odpowiednio o około 21% i 13% w porównaniu do dobranych zdrowych osób z grupy kontrolnej po podaniu pojedynczej dawki 100 mg sitagliptyny. Uważa się, że różnice te nie mają znaczenia klinicznego.\nNie ma doświadczenia klinicznego u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (wynik w skali Child-Pugh> 9).\nNie przeprowadzono badań farmakokinetyki metforminy u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.\nPłeć nie miała znaczącego klinicznie wpływu na farmakokinetykę sitagliptyny na podstawie złożonej analizy danych farmakokinetycznych fazy I oraz analizy farmakokinetyki populacyjnej danych z fazy I i fazy II.\nParametry farmakokinetyczne metforminy nie różniły się istotnie między osobami zdrowymi i pacjentami z cukrzycą typu 2, analizowane według płci. Podobnie w kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2, przeciwhiperglikemiczne działanie metforminy było porównywalne u mężczyzn i kobiet.\nBiorąc pod uwagę wpływ wieku na czynność nerek, sam wiek nie miał klinicznie znaczącego wpływu na farmakokinetykę sitagliptyny na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej. U osób w podeszłym wieku (od 65 do 80 lat) stężenie sitagliptyny w osoczu było o około 19% większe niż u osób młodszych.\nOgraniczone dane z kontrolowanych badań farmakokinetyki metforminy u zdrowych osób w podeszłym wieku sugerują, że całkowity klirens osoczowy metforminy jest zmniejszony, okres półtrwania jest wydłużony, a Cmax jest zwiększone w porównaniu ze zdrowymi młodymi osobami. Z tych danych wynika, że zmiana farmakokinetyki metforminy wraz z wiekiem jest głównie spowodowana zmianą czynności nerek.\nNie przeprowadzono badań z JANUMET XR u dzieci.\nRasa nie miała klinicznie znaczącego wpływu na farmakokinetykę sitagliptyny w oparciu o złożoną analizę dostępnych danych farmakokinetycznych, obejmujących osoby rasy białej, rasy latynoskiej, czarnej, rasy azjatyckiej i inne.\nNie przeprowadzono badań parametrów farmakokinetycznych metforminy w zależności od rasy. W kontrolowanych badaniach klinicznych metforminy u pacjentów z cukrzycą typu 2, działanie przeciwhiperglikemiczne było porównywalne u osób rasy białej (n = 249), czarnej (n = 51) i Latynosów (n = 24).\nWskaźnik masy ciała nie miał istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę sitagliptyny na podstawie złożonej analizy danych farmakokinetycznych fazy I oraz analizy farmakokinetyki populacyjnej danych z fazy I i fazy II.\nSitagliptyna i chlorowodorek metforminy\nJednoczesne podawanie wielokrotnych dawek sitagliptyny (50 mg) i metforminy (1000 mg) podawanych dwa razy na dobę nie zmienia znacząco farmakokinetyki sitagliptyny ani metforminy u pacjentów z cukrzycą typu 2.\nNie przeprowadzono farmakokinetycznych badań interakcji z JANUMET XR; Jednak badania takie przeprowadzono z poszczególnymi składnikami JANUMET XR (sitagliptyna i chlorowodorek metforminy o przedłużonym uwalnianiu).\nOcena interakcji leków in vitro\nSitagliptyna nie jest inhibitorem izoenzymów CYP CYP3A4, 2C8, 2C9, 2D6, 1A2, 2C19 ani 2B6 i nie jest induktorem CYP3A4. Sitagliptyna jest substratem glikoproteiny p, ale nie hamuje transportu digoksyna . Na podstawie tych wyników uważa się, że jest mało prawdopodobne, aby sitagliptyna powodowała interakcje z innymi lekami wykorzystującymi te szlaki.\nSitagliptyna nie wiąże się w dużym stopniu z białkami osocza. Dlatego też skłonność sitagliptyny do udziału w znaczących klinicznie interakcjach typu lek-lek, w których pośredniczy wypieranie z wiązania z białkami osocza, jest bardzo mała.\nTabela 4: Wpływ sitagliptyny na ekspozycję ogólnoustrojową na leki podawane jednocześnie\nLek podawany wspólnie Dawka leku podawanego wspólnie * Dawka sitagliptyny * Współczynnik średniej geometrycznej (stosunek z / bez sitagliptyny) Brak efektu = 1,00\nAUC & sztylet; Cmax\nNie ma konieczności zmiany dawkowania w następujących przypadkach:\nDigoksyna 0,25 mg & sztylet; raz dziennie przez 10 dni 100 mg & Dagger; raz dziennie przez 10 dni Digoksyna 1.11 & sect; 1.18\nGliburyd 1,25 mg 200 mg & Dagger; raz dziennie przez 6 dni Gliburyd 1.09 1.01\nSimvastatin 20 mg 200 mg & Dagger; raz dziennie przez 5 dni Simvastatin 0,85 & dla; 0,80\nKwas symwastatyny 1.12 & dla; 1.06\nRozyglitazon 4 mg 200 mg & Dagger; raz dziennie przez 5 dni Rozyglitazon 0.98 0,99\nWarfaryna 30 mg pojedyncza dawka w 5. dniu 200 mg & Dagger; raz dziennie przez 11 dni S (-) Warfaryna 0.95 0.89\nR (+) Warfaryna 0,99 0.89\nEtynyl estradiol i noretyndron 21 dni raz dziennie 35 μg etynyloestradiolu z noretindronem 0,5 mg x 7 dni, 0,75 mg x 7 dni, 1,0 mg x 7 dni 200 mg & Dagger; raz dziennie przez 21 dni Etynyloestradiol 0,99 0.97\nMetformina 1000 mg & sztylet; dwa razy dziennie przez 14 dni 50 mg & Dagger; dwa razy dziennie przez 7 dni Metformina 1.02 # 0.97\n* Wszystkie dawki podawane w jednej dawce, chyba że określono inaczej\n&sztylet; AUC podaje się jako AUC0- & infin; o ile nie podano inaczej\n&Sztylet; Wielokrotna dawka\nTabela 5: Wpływ leków podawanych jednocześnie na ekspozycję ogólnoustrojową na sitagliptynę\nLek podawany wspólnie Dawka leku podawanego wspólnie * Dawka sitagliptyny * Współczynnik średniej geometrycznej (stosunek z / bez jednocześnie podawanego leku) Brak efektu = 1,00\nCyklosporyna 600 mg raz na dobę 100 mg raz na dobę Sitagliptyna 1.29 1.68\nMetformina 1000 mg & sztylet; dwa razy dziennie przez 14 dni 50 mg & Dagger; dwa razy dziennie przez 7 dni Sitagliptyna 1.02 & sect; 1.05\n&sekta; AUC0-12 godz\nTabela 6: Wpływ metforminy na ekspozycję ogólnoustrojową na leki podawane jednocześnie\nLek podawany wspólnie Dawka leku podawanego wspólnie * Dawka metforminy * Współczynnik średniej geometrycznej (stosunek z / bez metforminy) Brak efektu = 1,00\nCymetydyna 400 mg 850 mg Cymetydyna 0.95 & Dagger; 1.01\nGliburyd 5 mg 500 mg & sect; Gliburyd 0,78 & dla; 0,63 & dla;\nFurosemid 40 mg 850 mg Furosemid 0,87 & dla; 0,69 & para;\nNifedypina 10 mg 850 mg Nifedypina 1.10 & Dagger; 1.08\nPropranolol 40 mg 850 mg Propranolol 1.01 & Dagger; 0.94\n&sekta; GLUMETZA (tabletki o przedłużonym uwalnianiu chlorowodorku metforminy) 500 mg\n& para; Stosunek średnich arytmetycznych, wartość różnicy p<0.05\n# Stosunek średnich arytmetycznych\nTabela 7: Wpływ leków podawanych jednocześnie na ekspozycję ogólnoustrojową na metforminę\nLek podawany wspólnie Dawka leku podawanego wspólnie * Dawka metforminy * Współczynnik średniej geometrycznej (stosunek z / bez jednocześnie podawanego leku) Brak efektu = 1,00\nGliburyd 5 mg 500 mg & Dagger; Metformin & Dagger; 0,98 & sect; 0,99 & sect;\nFurosemid 40 mg 850 mg Metformina 1.09 & sect; 1.22 & sect;\nNifedypina 10 mg 850 mg Metformina 1.16 1.21\nPropranolol 40 mg 850 mg Metformina 0,90 0.94\nIbuprofen 400 mg 850 mg Metformina 1.05 & sect; 1.07 & sect;\nLeki wydalane przez wydzielanie cewek nerkowych mogą zwiększać kumulację metforminy. [Zobacz OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI i INTERAKCJE LEKÓW ]\nCymetydyna 400 mg 850 mg Metformina 1.40 1.61\nInhibitory anhydrazy węglanowej mogą powodować kwasicę metaboliczną [patrz OSTRZEŻENIA I OSTRZEŻENIA ŚRODKI OSTROŻNOŚCI i INTERAKCJE LEKÓW ]\nTopiramat 100 mg i para; 500 mg i para; Metformina 1,251 1.17\n&Sztylet; GLUMETZA (tabletki o przedłużonym uwalnianiu chlorowodorku metforminy) 500 mg\n&sekta; Stosunek średnich arytmetycznych\n& para; Stan stacjonarny 100 mg topiramatu co 12 godzin + metformina 500 mg co 12 godzin. AUC = AUC0-12 godz\nJednoczesne podawanie sitagliptyny i metforminy o natychmiastowym uwalnianiu badano u pacjentów z cukrzycą typu 2 niedostatecznie kontrolowaną dietą i ćwiczeniami fizycznymi oraz w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi.\nNie przeprowadzono badań skuteczności klinicznej ani bezpieczeństwa stosowania preparatu JANUMET XR w celu scharakteryzowania jego wpływu na zmniejszenie stężenia hemoglobiny A1c (A1C). Wykazano biorównoważność tabletek JANUMET XR ze stosowanymi jednocześnie sitagliptyną i tabletkami z metforminą o przedłużonym uwalnianiu dla wszystkich mocy tabletek [patrz FARMAKOLOGIA KLINICZNA ].\nMetformina o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu u pacjentów z cukrzycą typu 2\nW wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym substancją czynną, z różną dawką, równoległym badaniu grupowym metformina o przedłużonym uwalnianiu 1500 mg raz na dobę, metformina o przedłużonym uwalnianiu 1500 mg na dobę w dawkach podzielonych (500 mg rano i 1000 mg wieczorem), a metforminę o przedłużonym uwalnianiu 2000 mg raz dziennie porównano z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu 1500 mg dziennie w dawkach podzielonych (500 mg rano i 1000 mg wieczorem). Do badania włączono pacjentów (n = 338) z nowo zdiagnozowaną cukrzycą, pacjentów leczonych wyłącznie dietą i ćwiczeniami fizycznymi, pacjentów leczonych jednym lekiem przeciwcukrzycowym (pochodne sulfonylomocznika, inhibitory alfa-glukozydazy, tiazolidynodiony lub meglitynidy) oraz pacjentów ( n = 368) otrzymujących metforminę do 1500 mg / dobę plus pochodną sulfonylomocznika w dawce równej lub mniejszej niż połowa maksymalnej dawki. Pacjenci, którzy zostali włączeni do monoterapii lub skojarzonej terapii przeciwcukrzycowej, przeszli 6-tygodniową eliminację. Pacjenci przydzieleni losowo do grupy otrzymującej metforminę o przedłużonym uwalnianiu zaczęli przez 3 tygodnie zwiększać dawkę od 1000 mg / dobę do przypisanej im dawki terapeutycznej. Pacjenci przydzieleni losowo do grupy otrzymującej metforminę o natychmiastowym uwalnianiu, rozpoczęli leczenie 500 mg dwa razy dziennie przez 1 tydzień, a następnie 500 mg podczas śniadania i 1000 mg podczas obiadu przez drugi tydzień. Po 3-tygodniowym okresie leczenia nastąpił dodatkowy okres 21 tygodni z randomizowaną dawką. W przypadku HbA1c i stężenia glukozy w osoczu na czczo każdy ze schematów leczenia metforminą o przedłużonym uwalnianiu był co najmniej tak samo skuteczny jak metformina o natychmiastowym uwalnianiu. Dodatkowo, dawkowanie raz dziennie metforminy o przedłużonym uwalnianiu było tak samo skuteczne, jak dawkowanie preparatu metforminy o natychmiastowym uwalnianiu dwa razy dziennie.\nŁącznie 1091 pacjentów z cukrzycą typu 2 i niedostateczną kontrolą glikemii na diecie i ćwiczeniach wzięło udział w 24-tygodniowym, randomizowanym, podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniu czynnikowym, mającym na celu ocenę skuteczności jednoczesnego podawania sitagliptyny i metforminy o natychmiastowym uwalnianiu. Pacjenci przyjmujący lek przeciwhiperglikemiczny (N = 541) byli poddawani diecie, ćwiczeniom i okresowi wypłukiwania leku trwającym do 12 tygodni. Po okresie wypłukiwania, pacjenci z niedostateczną kontrolą glikemii (HbA1c 7,5% do 11%) zostali zrandomizowani po zakończeniu dwutygodniowego, pojedynczo zaślepionego okresu wstępnego placebo. Pacjenci, którzy nie otrzymywali leków przeciwhiperglikemicznych w momencie włączenia do badania (N = 550) z niedostateczną kontrolą glikemii (HbA1c 7,5% do 11%), natychmiast włączali się do dwutygodniowego, pojedynczo zaślepionego okresu wstępnego do placebo, a następnie zostali zrandomizowani. W przybliżeniu równa liczba pacjentów została losowo przydzielona do grupy otrzymującej placebo, 100 mg sitagliptyny raz na dobę, 500 mg lub 1000 mg metforminy o natychmiastowym uwalnianiu dwa razy na dobę lub 50 mg sitagliptyny dwa razy na dobę w skojarzeniu z 500 mg lub 1000 mg metforminy o natychmiastowym uwalnianiu. wypuszczać dwa razy dziennie. Pacjenci, którzy nie osiągnęli określonych celów glikemii w trakcie badania, byli leczeni ratunkiem gliburydem (glibenklamidem).\nJednoczesne podawanie sitagliptyny i metforminy o natychmiastowym uwalnianiu zapewniło znaczną poprawę HbA1c, FPG i 2-godzinnej PPG w porównaniu z placebo, samą metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i samą sitagliptyną (Tabela 8, Ryc. 1). W przypadku pacjentów niestosujących leków przeciwhiperglikemicznych w momencie włączenia do badania średnie zmniejszenie wartości HbA1c w stosunku do wartości wyjściowej wynosiło: sitagliptyna 100 mg raz na dobę, -1,1%; metformina o natychmiastowym uwalnianiu 500 mg dwa razy na dobę, -1,1%; metformina o natychmiastowym uwalnianiu 1000 mg dwa razy na dobę, -1,2%; sitagliptyna 50 mg dwa razy na dobę z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu 500 mg dwa razy na dobę, -1,6%; sitagliptyna 50 mg dwa razy na dobę z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu 1000 mg dwa razy na dobę, -1,9%; a dla pacjentów otrzymujących placebo -0,2%. Efekty lipidowe były na ogół neutralne. Spadek masy ciała w grupach, którym podawano sitagliptynę w skojarzeniu z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu, był podobny do tego w grupach, którym podawano samą metforminę lub placebo.\nTabela 8: Parametry glikemii podczas wizyty końcowej (badanie 24-tygodniowe) dla sitagliptyny i metforminy o natychmiastowym uwalnianiu, pojedynczo iw skojarzeniu u pacjentów z cukrzycą typu 2 niewystarczająco kontrolowaną dietą i ćwiczeniami fizycznymi *\nN = 165 Sitagliptyna 100 mg raz na dobę\nN = 175 Metformina o natychmiastowym uwalnianiu 500 mg dwa razy na dobę\nN = 178 Metformina o natychmiastowym uwalnianiu 1000 mg dwa razy dziennie\nN = 177 Sitagliptyna 50 mg dwa razy na dobę + metformina o natychmiastowym uwalnianiu 500 mg dwa razy na dobę\nN = 183 Sitagliptyna 50 mg dwa razy na dobę + metformina o natychmiastowym uwalnianiu 1000 mg dwa razy na dobę\nLinia bazowa (średnia) 8.7 8.9 8.9 8.7 8.8 8.8\nZmiana w stosunku do wartości wyjściowej (skorygowana średnia & sztylet;) 0,2 -0,7 -0,8 -1,1 -1,4 -1,9\nRóżnica w stosunku do placebo (skorygowana średnia & sztylet;) (95% CI) -0,8 & Dagger;\n(-1,1; -0,6) -1,0 & sztylet;\n(-1,2; -0,8) -1,3 & sztylet;\n(-1,5; -1,1) -1,6 & sztylet;\n(-1,8; -1,3) -2,1 & Dagger;\n(-2, 3, -1, 8)\nPacjenci (%) osiągający HbA1c<7% piętnaście\n(2, 3%) 68\n% Pacjentów otrzymujących leki ratunkowe 32 dwadzieścia jeden 17 12 8 dwa\nLinia bazowa (średnia) 196 201 205 197 204 197\nZmiana w stosunku do wartości wyjściowej (skorygowana średnia & sztylet;) 6 -17 -27 -29 -47 -64\nRóżnica w stosunku do placebo (skorygowana średnia & sztylet;)\n(95% CI) -23 & Dagger;\n(-33, -14) -33 & Dagger;\n(-43, -24) -35 & Dagger;\n(-45, -26) -53 & Dagger;\n(-62, -43) -70 & Dagger;\n2-godzinne PPG (mg / dl) N = 129 N = 136 N = 141 N = 138 N = 147 N = 152\nLinia bazowa (średnia) 277 285 293 283 292 287\nZmiana w stosunku do wartości wyjściowej (skorygowana średnia & sztylet;) 0 -52 -53 -78 -93 -117\nRóżnica w stosunku do placebo (skorygowana średnia & sztylet;) (95% CI) -52 & Dagger;\n(-67, -37) -54 & Dagger;\n(-69, -39) -78 & Dagger;\n(-93, -63) -93 & Dagger;\n(-107, -78) -117 & Dagger;\n* Populacja przeznaczona do leczenia wykorzystująca ostatnią obserwację w badaniu przed gliburydem\n(glibenklamid) terapia ratunkowa.\n&sztylet; Średnia metodą najmniejszych kwadratów dostosowana do stanu wcześniejszej terapii przeciwhiperglikemicznej i wartości wyjściowej.\n&Sztylet; p<0.001 compared to placebo.\nRycina 1: Średnia zmiana w stosunku do wartości wyjściowej dla HbA1c (%) w ciągu 24 tygodni z sitagliptyną i metforminą o natychmiastowym uwalnianiu, pojedynczo iw skojarzeniu u pacjentów z cukrzycą typu 2 niewystarczająco kontrolowaną dietą i ćwiczeniami\nPoczątkowa terapia skojarzona lub kontynuacja terapii skojarzonej powinny być zindywidualizowane i pozostawione do decyzji lekarza.\nTerapia dodana sitagliptyną u pacjentów z cukrzycą typu 2 niewystarczająco kontrolowana za pomocą samej metforminy o natychmiastowym uwalnianiu\nŁącznie 701 pacjentów z cukrzycą typu 2 wzięło udział w 24-tygodniowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu mającym na celu ocenę skuteczności sitagliptyny w skojarzeniu z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu. Pacjenci, którzy już otrzymywali metforminę o natychmiastowym uwalnianiu (N = 431) w dawce co najmniej 1500 mg na dobę, zostali zrandomizowani po zakończeniu 2-tygodniowego, pojedynczo zaślepionego okresu wstępnego z placebo. Pacjenci otrzymujący metforminę o natychmiastowym uwalnianiu i inny lek przeciwhiperglikemiczny (N = 229) oraz pacjenci, którzy nie otrzymywali żadnych leków przeciwhiperglikemicznych (bez leczenia przez co najmniej 8 tygodni, N = 41) zostali zrandomizowani po około 10 tygodniowym okresie początkowym z metforminą. -uwolnienie (w dawce co najmniej 1500 mg na dobę) w monoterapii. Pacjenci zostali losowo przydzieleni do grupy, do której dodano 100 mg sitagliptyny lub placebo, podawanych raz dziennie. Leczono pacjentów, którzy nie osiągnęli określonych celów glikemii podczas badań pioglitazon ratować.\nW połączeniu z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu sitagliptyna zapewniła znaczną poprawę HbA1c, FPG i 2-godzinnej PPG w porównaniu z placebo z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu (Tabela 9). Doraźną terapię glikemiczną stosowano u 5% pacjentów leczonych sitagliptyną w dawce 100 mg i 14% pacjentów otrzymujących placebo. Podobny spadek masy ciała zaobserwowano w obu leczonych grupach.\nTabela 9: Parametry glikemii podczas wizyty końcowej (badanie 24-tygodniowe) sitagliptyny w leczeniu skojarzonym z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu *\nSitagliptyna 100 mg raz na dobę + metformina o natychmiastowym uwalnianiu Placebo + metformina o natychmiastowym uwalnianiu\nLinia bazowa (średnia) 8.0 8.0\nZmiana w stosunku do wartości wyjściowej (skorygowana średnia & sztylet;) -0,7 -0,0\nRóżnica w stosunku do placebo + metformina o natychmiastowym uwalnianiu (skorygowana średnia & sztylet;) (95% CI) -0,7 & Dagger; (-0,8, -0,5)\nPacjenci (%) osiągający HbA1c<7% 213 (47%) 41 (18%)\nLinia bazowa (średnia) 170 174\nZmiana w stosunku do wartości wyjściowej (skorygowana średnia & sztylet;) -17 9\nRóżnica w stosunku do placebo + metformina o natychmiastowym uwalnianiu (skorygowana średnia & sztylet;) (95% CI) -25 & Dagger; (-31, -20)\n2-godzinne PPG (mg / dl) N = 387 N = 182\nLinia bazowa (średnia) 275 272\nZmiana w stosunku do wartości wyjściowej (skorygowana średnia & sztylet;) -62 -jedenaście\nRóżnica w stosunku do placebo + metformina o natychmiastowym uwalnianiu (skorygowana średnia & sztylet;) (95% CI) -51 & Dagger; (-61, -41)\n* Populacja przeznaczona do leczenia na podstawie ostatniej obserwacji w badaniu przed zastosowaniem doraźnej terapii pioglitazonem.\n&sztylet; Średnia metodą najmniejszych kwadratów dostosowana do wcześniejszej terapii przeciwhiperglikemicznej i wartości wyjściowej.\n&Sztylet; p<0.001 compared to placebo + metformin.\nTerapia dodana sitagliptyny u pacjentów z cukrzycą typu 2 niewystarczająco kontrolowana w połączeniu z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i glimepirydem\nŁącznie 441 pacjentów z cukrzycą typu 2 wzięło udział w 24-tygodniowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu mającym na celu ocenę skuteczności sitagliptyny w skojarzeniu z glimepiryd , z lub bez metforminy o natychmiastowym uwalnianiu. Pacjenci weszli w okres wstępnego leczenia samym glimepirydem (& ge; 4 mg dziennie) lub glimepirydem w połączeniu z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu (& ge; 1500 mg dziennie). Po okresie dostosowywania dawki i stabilnym dawkowaniu trwającym do 16 tygodni oraz 2-tygodniowym okresie wstępnym placebo, pacjenci z niedostateczną kontrolą glikemii (HbA1c 7,5% do 10,5%) zostali losowo przydzieleni do grupy 100 pacjentów z niedostateczną kontrolą glikemii (HbA1c 7,5% do 10,5%). mg sitagliptyny lub placebo, podawane raz na dobę. Pacjenci, którzy nie osiągnęli określonych celów glikemii w trakcie badań, byli leczeni pioglitazonem jako środek ratunkowy.\nU pacjentów otrzymujących sitagliptynę z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i glimepirydem zaobserwowano znaczną poprawę wartości HbA1c i FPG w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i glimepirydem (Tabela 10), ze średnim zmniejszeniem HbA1c w porównaniu z placebo o -0,9% i FPG -21 mg / dl. Terapię ratunkową zastosowano u 8% pacjentów leczonych dodatkowym sitagliptyną w dawce 100 mg i 29% pacjentów leczonych dodatkowym placebo. U pacjentów leczonych dodatkowym sitagliptyną odnotowano średni wzrost masy ciała o 1,1 kg w porównaniu z dodatkowym placebo (+0,4 kg w porównaniu z -0,7 kg). Ponadto dołączenie sitagliptyny spowodowało zwiększenie wskaźnika hipoglikemii w porównaniu z dodanym placebo. [Widzieć OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ; DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE ]\nTabela 10: Parametry glikemii podczas wizyty końcowej (badanie 24-tygodniowe) dla sitagliptyny w skojarzeniu z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i glimepirydem *\nSitagliptyna 100 mg + metformina o natychmiastowym uwalnianiu i glimepiryd Placebo + metformina o natychmiastowym uwalnianiu i glimepiryd\nLinia bazowa (średnia) 8.3 8.3\nZmiana w stosunku do wartości wyjściowej (skorygowana średnia & sztylet;) -0,6 0.3\nRóżnica w stosunku do placebo (skorygowana średnia & sztylet;) (95% CI) -0,9 & Dagger; (-1,1; -0,7)\nPacjenci (%) osiągający HbA1c<7% 26 (23%) jedenaście%)\nLinia bazowa (średnia) 179 179\nZmiana w stosunku do wartości wyjściowej (skorygowana średnia & sztylet;) -8 13\nRóżnica w stosunku do placebo (skorygowana średnia & sztylet;) (95% CI) -21 & Dagger; (-32, -10)\nTerapia dodana sitagliptyną u pacjentów z cukrzycą typu 2 niewystarczająco kontrolowana w przypadku połączenia metforminy o natychmiastowym uwalnianiu i rozyglitazonu\nŁącznie 278 pacjentów z cukrzycą typu 2 wzięło udział w 54-tygodniowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu mającym na celu ocenę skuteczności sitagliptyny w skojarzeniu z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i rozyglitazonem. Pacjenci otrzymujący podwójną terapię z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu & ge; 1500 mg / dobę i rozyglitazonem & ge; 4 mg / dobę lub z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu & ge; 1500 mg / dobę i pioglitazonem & 30 mg / dobę (zmieniono na rozyglitazon & ge; 4 mg / dobę) weszły w stabilny dla dawki okres wstępny trwający 6 tygodni. Pacjenci otrzymujący inną podwójną terapię zostali przełączeni na metforminę o natychmiastowym uwalnianiu & ge; 1500 mg / dzień i rozyglitazon & 4 mg / dzień w okresie zwiększania dawki / stabilizacji, trwającym do 20 tygodni. Po okresie wstępnym, pacjentów z niedostateczną kontrolą glikemii (HbA1c 7,5% do 11%) losowo przydzielano w stosunku 2: 1 do grupy otrzymującej 100 mg sitagliptyny lub placebo, podawanych raz na dobę. Leczono pacjentów, którzy nie osiągnęli określonych celów glikemii podczas badań glipizyd (lub inne pochodne sulfonylomocznika). Pierwszorzędowym punktem czasowym oceny parametrów glikemii był tydzień 18.\nW połączeniu z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i rozyglitazonem, sitagliptyna zapewniła znaczącą poprawę HbA1C, FPG i 2-godzinnej PPG w porównaniu z placebo z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i rozyglitazonem (Tabela 11) w 18. tygodniu. W 54. tygodniu średnie zmniejszenie HbA1c wynosiła -1,0% dla pacjentów leczonych sitagliptyną i -0,3% dla pacjentów leczonych placebo w analizie opartej na populacji zgodnej z zamiarem leczenia. Terapię ratunkową zastosowano u 18% pacjentów leczonych sitagliptyną w dawce 100 mg i 40% pacjentów otrzymujących placebo. Nie było istotnej różnicy między sitagliptyną i placebo pod względem zmiany masy ciała.\nTabela 11: Parametry glikemii w 18. tygodniu dla sitagliptyny w terapii skojarzonej z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i rozyglitazonem *\nSitagliptyna 100 mg + metformina o natychmiastowym uwalnianiu + rozyglitazon Placebo + metformina o natychmiastowym uwalnianiu + rozyglitazon\nLinia bazowa (średnia) 8.8 8.7\nZmiana w stosunku do wartości wyjściowej (skorygowana średnia & sztylet;) -1,0 -0,4\nRóżnica w stosunku do placebo + rozyglitazon + metformina o natychmiastowym uwalnianiu (skorygowana średnia & sztylet;) (95% CI) -0,7 & Dagger; (-0,9, -0,4)\nPacjenci (%) osiągający HbA1c<7% 39 (22%) 9 (10%)\nLinia bazowa (średnia) 181 182\nZmiana w stosunku do wartości wyjściowej (skorygowana średnia & sztylet;) -30 -jedenaście\nRóżnica w stosunku do placebo + rozyglitazon + metformina o natychmiastowym uwalnianiu (skorygowana średnia & sztylet;) (95% CI) -18 & Dagger; (-26, -10)\n2-godzinne PPG (mg / dl) N = 152 N = 80\nLinia bazowa (średnia) 256 248\nZmiana w stosunku do wartości wyjściowej (skorygowana średnia & sztylet;) -59 -dwadzieścia jeden\nRóżnica w stosunku do placebo + rozyglitazon + metformina o natychmiastowym uwalnianiu (skorygowana średnia & sztylet;) (95% CI) -39 & Dagger; (-51, -26)\n* Populacja przeznaczona do leczenia na podstawie ostatniej obserwacji w badaniu przed terapią ratunkową glipizydem (lub inną pochodną sulfonylomocznika).\n&Sztylet; p<0.001 compared to placebo + metformin + rosiglitazone.\nDodatkowa terapia sitagliptyną u pacjentów z cukrzycą typu 2 niewystarczająco kontrolowana w przypadku połączenia metforminy o natychmiastowym uwalnianiu i insuliny\nŁącznie 641 pacjentów z cukrzycą typu 2 wzięło udział w 24-tygodniowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu mającym na celu ocenę skuteczności sitagliptyny jako dodatku do insulinoterapii. Około 75% pacjentów przyjmowało również metforminę o natychmiastowym uwalnianiu. Pacjenci rozpoczęli 2-tygodniowy okres leczenia z pojedynczą ślepą próbą, w którym podawano wstępnie zmieszaną insulinę długo działającą lub o pośrednim czasie działania, z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu lub bez (& ge; 1500 mg dziennie). Pacjenci stosujący insuliny krótkodziałające zostali wykluczeni, chyba że insulina krótko działająca była podawana jako część wstępnie zmieszanej insuliny. Po okresie wstępnym, pacjentów z niedostateczną kontrolą glikemii (HbA1c 7,5% do 11%) losowo przydzielano do grupy otrzymującej dodatkowo 100 mg sitagliptyny (N = 229) lub placebo (N = 233), podawanej raz na dobę. Pacjenci otrzymywali stabilną dawkę insuliny przed włączeniem do badania, bez zmian w dawce insuliny dozwolonych w okresie wstępnym. U pacjentów, którzy nie osiągnęli określonych celów glikemii w okresie leczenia metodą podwójnie ślepej próby, w ramach terapii ratunkowej konieczne było zwiększenie podstawowej dawki insuliny.\nWśród pacjentów otrzymujących również metforminę o natychmiastowym uwalnianiu, mediana dobowej dawki insuliny (wstępnie zmieszanej, o pośrednim czasie działania lub długo działającej) na początku badania wynosiła 40 jednostek u pacjentów leczonych sitagliptyną i 42 jednostki u pacjentów otrzymujących placebo. Pod koniec badania mediana zmiany dziennej dawki insuliny w stosunku do wartości wyjściowej wynosiła zero dla obu grup. U pacjentów otrzymujących sitagliptynę z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i insuliną zaobserwowano znaczną poprawę HbA1c, FPG i 2-godzinnej PPG w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i insuliną (Tabela 12). Skorygowana średnia zmiana masy ciała w stosunku do wartości początkowej wyniosła -0,3 kg u pacjentów otrzymujących sitagliptynę z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i insuliną oraz -0,2 kg u pacjentów otrzymujących placebo z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i insulinę. U pacjentów leczonych sitagliptyną obserwowano zwiększoną częstość hipoglikemii. [Widzieć OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI ; DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE ]\nTabela 12: Parametry glikemii podczas wizyty końcowej (badanie 24-tygodniowe) dla sitagliptyny jako terapii skojarzonej z metforminą o natychmiastowym uwalnianiu i insuliną *\nSitagliptyna 100 mg + metformina o natychmiastowym uwalnianiu + insulina Placebo + metformina o natychmiastowym uwalnianiu + insulina\nLinia bazowa (średnia) 8.7 8.6\nZmiana w stosunku do wartości wyjściowej (skorygowana średnia & sztylet; & sztylet;) -0,7 -0,1\nRóżnica w stosunku do placebo (skorygowana średnia & sztylet;) (95% CI) -0,5 & sect; (-0,7, -0,4)\nPacjenci (%) osiągający HbA1c<7% 32 (14%) 12 (5%)\nLinia bazowa (średnia) 173 176\nZmiana w stosunku do wartości wyjściowej (skorygowana średnia & sztylet;) -22 -4\nRóżnica w stosunku do placebo (skorygowana średnia & sztylet;) (95% CI) -18 & sect; (-28, -8,4)\n2-godzinne PPG (mg / dl) N = 182 N = 189\nLinia bazowa (średnia) 281 281\nZmiana w stosunku do wartości wyjściowej (skorygowana średnia & sztylet;) -39 1\nRóżnica w stosunku do placebo (skorygowana średnia & sztylet;) (95% CI) -40 & sect; (-53, -28)\n* Populacja przeznaczona do leczenia na podstawie ostatniej obserwacji w badaniu przed terapią ratunkową.\n&sztylet; Średnie metodą najmniejszych kwadratów dostosowane do użycia insuliny podczas wizyty przesiewowej, rodzaju insuliny użytej podczas wizyty przesiewowej (wstępnie zmieszana vs. niezmieszana [średnio lub długo działająca]) i wartość wyjściowa.\n&Sztylet; Interakcja leczenia warstwą insuliny nie była istotna (p> 0,10).\n&sekta; p<0.001 compared to placebo.\nTerapia wspomagająca sitagliptyną a terapia wspomagająca glipizydem u pacjentów z cukrzycą typu 2 niewystarczająco kontrolowana metforminą Natychmiastowe uwalnianie\nSkuteczność sitagliptyny oceniano w 52-tygodniowym, podwójnie ślepym, kontrolowanym glipizydem badaniu wykazującym równoważność u pacjentów z cukrzycą typu 2. Pacjenci, którzy nie byli leczeni lub otrzymywali inne leki przeciwhiperglikemiczne, przechodzili przez okres wstępnego leczenia trwający do 12 tygodni z monoterapią metforminą o natychmiastowym uwalnianiu (dawka> 1500 mg na dobę), która obejmowała wypłukiwanie leków innych niż metformina o natychmiastowym uwalnianiu, jeśli dotyczy. Po okresie wstępnym osoby z niedostateczną kontrolą glikemii (HbA1c 6,5% do 10%) losowo przydzielano w stosunku 1: 1 do grupy otrzymującej sitagliptynę 100 mg raz na dobę lub glipizyd przez 52 tygodnie. Pacjentom otrzymującym glipizyd podawano początkową dawkę 5 mg / dobę, a następnie elektywnie zwiększano ją przez następne 18 tygodni do maksymalnej dawki 20 mg / dobę, w zależności od potrzeb, aby zoptymalizować kontrolę glikemii. Następnie dawkę glipizydu należy utrzymywać na stałym poziomie, z wyjątkiem miareczkowania w dół, aby zapobiec hipoglikemii. Średnia dawka glipizydu po okresie dostosowywania wynosiła 10 mg.\nPo 52 tygodniach sitagliptyna i glipizyd wykazywały podobne średnie zmniejszenie wartości HbA1c w stosunku do wartości wyjściowej w analizie intencji leczenia (Tabela 13). Wyniki te były zgodne z analizą według protokołu (Rysunek 2). Wniosek na korzyść równoważności sitagliptyny w porównaniu z glipizydem może być ograniczony do pacjentów z wyjściową wartością HbA1c porównywalną do tych włączonych do badania (ponad 70% pacjentów miało wyjściową wartość HbA1c na początku badania).<8% and over 90% had A1C <9%).\nTabela 13: Parametry glikemii w 52-tygodniowym badaniu porównującym sitagliptynę z glipizydem jako terapię wspomagającą u pacjentów z niewystarczającą kontrolą przy stosowaniu metforminy o natychmiastowym uwalnianiu (populacja zgodna z zaplanowanym leczeniem) *\nSitagliptyna 100 mg + metformina o natychmiastowym uwalnianiu Natychmiastowe uwalnianie Glipizide + metformina\nLinia bazowa (średnia) 7.7 7.6\nZmiana w stosunku do wartości wyjściowej (skorygowana średnia & sztylet;) -0,5 -0,6\nLinia bazowa (średnia) 166 164\nZmiana w stosunku do wartości wyjściowej (skorygowana średnia & sztylet;) -8 -8\n* W analizie intent-to-treat wykorzystano ostatnią obserwację pacjentów w badaniu przed przerwaniem leczenia.\n&sztylet; Średnia metodą najmniejszych kwadratów skorygowana o status wcześniejszej terapii przeciwhiperglikemicznej i wyjściową wartość HbA1c.\nRycina 2: Średnia zmiana w stosunku do wartości wyjściowej dla HbA1c (%) w ciągu 52 tygodni w badaniu porównującym sitagliptynę z glipizydem jako terapię wspomagającą u pacjentów z nieodpowiednią kontrolą dawki metforminy o natychmiastowym uwalnianiu (populacja zgodna z protokołem) *\nCzęstość występowania hipoglikemii w grupie otrzymującej sitagliptynę (4,9%) była istotnie (p<0.001) lower than that in the glipizide group (32.0%). Patients treated with sitagliptin exhibited a significant mean decrease from baseline in body weight compared to a significant weight gain in patients administered glipizide (-1.5 kg vs. +1.1 kg).\n( sitagliptyna i metformina chlorowodorek) Tabletki o przedłużonym uwalnianiu\nPrzeczytaj uważnie ten przewodnik po lekach, zanim zaczniesz przyjmować JANUMET XR i za każdym razem, gdy otrzymasz uzupełnienie. Mogą pojawić się nowe informacje. Informacje te nie zastępują rozmowy z lekarzem na temat stanu zdrowia lub leczenia. W przypadku jakichkolwiek pytań dotyczących JANUMET XR należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.\nJakie są najważniejsze informacje, które powinienem wiedzieć o JANUMET XR?\nU osób przyjmujących JANUMET XR mogą wystąpić poważne działania niepożądane, w tym:\n1. Kwasica mlekowa. Metformina, jeden z leków w JANUMET XR, może powodować rzadki, ale ciężki stan zwany kwasicą mleczanową (nagromadzenie kwasu we krwi), który może spowodować śmierć. Kwasica mleczanowa jest nagłym przypadkiem medycznym i musi być leczona w szpitalu.\nSkontaktuj się natychmiast z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, które mogą być objawami kwasicy mleczanowej:\nczujesz zimno w dłoniach lub stopach\nczujesz zawroty głowy lub oszołomienie\nmasz wolne lub nieregularne bicie serca\nczujesz się bardzo słaby lub zmęczony\nmasz nietypowy (nie normalny) ból mięśni\nczujesz się śpiący lub senny\nmasz bóle brzucha, nudności lub wymioty\nWiększość osób, które przeszły kwasicę mleczanową z metforminą, ma inne czynniki, które w połączeniu z metforminą doprowadziły do kwasicy mleczanowej. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, ponieważ istnieje większe ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej podczas stosowania leku JANUMET XR, jeśli:\njeśli u pacjenta występują poważne problemy z nerkami lub niektóre badania rentgenowskie z użyciem barwnika do wstrzyknięć mają wpływ na nerki\npij alkohol bardzo często lub pij dużo alkoholu podczas krótkotrwałego „upijania się”\nodwodnić się (stracić dużą ilość płynów ustrojowych). Może się to zdarzyć, jeśli masz gorączkę, wymioty lub biegunkę. Odwodnienie może również wystąpić, gdy dużo się pocisz podczas aktywności lub ćwiczeń i nie pijesz wystarczającej ilości płynów\nmasz zawał serca, ciężką infekcję lub udar\nNajlepszym sposobem uniknięcia problemu z kwasicą mleczanową wywołaną metforminą jest poinformowanie lekarza o problemach wymienionych powyżej. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów lekarz może zdecydować o odstawieniu leku JANUMET XR na pewien czas.\nJANUMET XR może mieć inne poważne skutki uboczne. Zobacz „Jakie są możliwe skutki uboczne JANUMET XR?”\n2. Zapalenie trzustki (zapalenie trzustki), które może być ciężkie i prowadzić do śmierci. Niektóre problemy zdrowotne zwiększają ryzyko zapalenia trzustki.\nPrzed rozpoczęciem przyjmowania leku JANUMET XR:\nNależy poinformować lekarza, jeśli kiedykolwiek miałeś\nkamienie w woreczku żółciowym (kamienie żółciowe)\nNależy przerwać stosowanie leku JANUMET XR i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi silny ból w okolicy żołądka (brzucha), który nie ustępuje. Ból można odczuwać od brzucha do pleców. Ból może wystąpić z wymiotami lub bez. Mogą to być objawy zapalenia trzustki.\n3. Niewydolność serca. Niewydolność serca oznacza, że serce nie pompuje krwi wystarczająco dobrze.\nPrzed rozpoczęciem przyjmowania leku JANUMET XR, poinformować lekarza o przebytej niewydolności serca lub chorobach nerek. Skontaktuj się natychmiast z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów:\nnarastająca duszność lub trudności w oddychaniu, szczególnie podczas kładzenia się\nobrzęk lub zatrzymanie płynów, szczególnie w stopach, kostkach lub nogach\nniezwykle szybki przyrost masy ciała\nMogą to być objawy niewydolności serca.\nCzym jest JANUMET XR?\nJANUMET XR to lek na receptę zawierający 2 leki przeciwcukrzycowe wydawane na receptę, sitagliptynę (JANUVIA) i chlorowodorek metforminy o przedłużonym uwalnianiu. JANUMET XR może być stosowany razem z dietą i ćwiczeniami w celu obniżenia poziomu cukru we krwi u dorosłych z cukrzyca typu 2 .\nJANUMET XR nie jest przeznaczony dla osób z cukrzycą typu 1.\nJANUMET XR nie jest przeznaczony dla osób z cukrzycową kwasicą ketonową (podwyższone stężenie ketonów we krwi lub moczu).\nJeśli u pacjenta występowało w przeszłości zapalenie trzustki (zapalenie trzustki), nie wiadomo, czy istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia zapalenia trzustki podczas przyjmowania leku JANUMET XR.\nNie wiadomo, czy JANUMET XR jest bezpieczny i skuteczny u dzieci poniżej 18 roku życia.\nKto nie powinien przyjmować JANUMET XR?\nNie stosować leku JANUMET XR, jeśli:\nu pacjenta występują poważne problemy z nerkami.\njesteś uczulony na którykolwiek ze składników JANUMET XR. Pełna lista składników JANUMET XR znajduje się na końcu niniejszego Przewodnika po lekach.\nObjawy ciężkiej reakcji alergicznej na JANUMET XR mogą obejmować wysypkę, wypukłe czerwone plamy na skórze (pokrzywka) lub obrzęk twarzy, warg, języka i gardła, który może powodować trudności w oddychaniu lub połykaniu.\njakie miligramy wchodzi oksykontin\nu pacjenta występuje cukrzycowa kwasica ketonowa. Zobacz „Co to jest JANUMET XR?”.\nCo powinienem powiedzieć lekarzowi przed przyjęciem JANUMET XR?\nPrzed przyjęciem leku JANUMET XR należy poinformować lekarza, jeśli:\npacjent ma lub miał zapalenie trzustki (zapalenie trzustki).\njeśli pacjent ma poważne problemy z nerkami.\nma problemy z sercem, w tym zastoinową niewydolność serca.\npij alkohol bardzo często lub pij dużo alkoholu podczas krótkotrwałego „upijania się”.\nzamierzają dostać zastrzyk barwnika lub środków kontrastowych do procedury rentgenowskiej; JANUMET XR może wymagać zatrzymania na krótki czas. Porozmawiaj z lekarzem o tym, kiedy należy odstawić JANUMET XR i kiedy ponownie rozpocząć JANUMET XR. Zobacz „Jakie są najważniejsze informacje, które powinienem wiedzieć o JANUMET XR?”.\nmasz jakiekolwiek inne schorzenia.\njest w ciąży lub planuje zajść w ciążę. Nie wiadomo, czy JANUMET XR zaszkodzi nienarodzonemu dziecku. Jeśli jesteś w ciąży, porozmawiaj z lekarzem o najlepszym sposobie kontrolowania poziomu cukru we krwi podczas ciąży.\nRejestr ciąż: Jeśli zażywasz JANUMET XR w dowolnym momencie ciąży, porozmawiaj z lekarzem o tym, jak możesz dołączyć do rejestru ciąż JANUMET XR. Celem tego rejestru jest gromadzenie informacji o stanie zdrowia Ciebie i Twojego dziecka. Możesz zarejestrować się w tym rejestrze, dzwoniąc pod numer 1-800-986-8999.\nkarmi piersią lub planuje karmić piersią. Nie wiadomo, czy JANUMET XR przenika do mleka matki. Należy porozmawiać z lekarzem o najlepszym sposobie karmienia dziecka w przypadku przyjmowania leku JANUMET XR.\nPoinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym leki na receptę i dostępne bez recepty, witaminy i suplementy ziołowe. JANUMET XR może wpływać na działanie innych leków, a niektóre leki mogą wpływać na skuteczność działania JANUMET XR.\nPoznaj leki, które bierzesz. Należy zachować listę swoich leków i pokazać ją lekarzowi i farmaceucie po otrzymaniu nowego leku.\nJak stosować JANUMET XR?\nJANUMET XR należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Lekarz poinformuje, ile tabletek JANUMET XR należy przyjmować i kiedy należy je przyjmować.\nW razie potrzeby lekarz może zmienić dawkę leku JANUMET XR.\nLekarz może zalecić przyjmowanie leku JANUMET XR razem z niektórymi innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Niski poziom cukru we krwi (hipoglikemia) może wystąpić częściej, gdy JANUMET XR jest przyjmowany z niektórymi innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Widzieć „Jakie są możliwe skutki uboczne JANUMET XR?” .\nJANUMET XR należy przyjmować 1 raz dziennie z posiłkiem, aby zmniejszyć ryzyko rozstroju żołądka. Lepiej jest przyjmować JANUMET XR podczas wieczornego posiłku.\nTabletki JANUMET XR należy przyjmować w całości. Nie łamać, ciąć, kruszyć, rozpuszczać ani żuć tabletek JANUMET XR przed połknięciem. Jeśli pacjent nie może połknąć tabletek JANUMET XR w całości, powinien poinformować o tym lekarza.\nW kale może pojawić się coś, co wygląda jak tabletka JANUMET XR (wypróżnienia). Jeśli zauważysz tabletki w kale kilka razy, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Nie przerywać stosowania leku JANUMET XR bez konsultacji z lekarzem.\nNależy kontynuować przyjmowanie leku JANUMET XR tak długo, jak zaleci to lekarz.\nW przypadku zażycia zbyt dużej dawki JANUMET XR należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub lokalnym Centrum Kontroli Zatruć.\nW przypadku pominięcia dawki należy przyjąć ją z jedzeniem, gdy tylko sobie o tym przypomnisz. Jeśli nie pamiętasz, aż nadejdzie pora przyjęcia następnej dawki, pomiń pominiętą dawkę i wróć do swojego zwykłego harmonogramu. Nie należy przyjmować jednocześnie 2 dawek JANUMET XR.\nMoże być konieczne krótkotrwałe odstawienie leku JANUMET XR. Zadzwoń do lekarza po instrukcje, jeśli:\njest odwodniony (utracił zbyt dużo płynów ustrojowych). Odwodnienie może wystąpić, jeśli masz wymioty, biegunkę lub gorączkę lub jeśli pijesz dużo mniej płynów niż zwykle.\nzamierzają otrzymać zastrzyk barwnika lub środka kontrastowego do prześwietlenia. Widzieć „Jakie są najważniejsze informacje, które powinienem wiedzieć o JANUMET XR?” i „Co powinienem powiedzieć lekarzowi przed przyjęciem JANUMET XR?”.\nKiedy organizm jest poddawany pewnym rodzajom stresu, takim jak gorączka, uraz (np. Wypadek samochodowy), infekcja lub zabieg chirurgiczny, ilość potrzebnego leku przeciwcukrzycowego może się zmienić. Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z tych problemów i postępować zgodnie z jego zaleceniami.\nSprawdź poziom cukru we krwi zgodnie z zaleceniami lekarza.\nPodczas przyjmowania JANUMET XR przestrzegaj przepisanej diety i programu ćwiczeń.\nPorozmawiaj z lekarzem o tym, jak zapobiegać, rozpoznawać i radzić sobie z niskim poziomem cukru we krwi (hipoglikemia), wysokim poziomem cukru we krwi (hiperglikemia) i problemami wynikającymi z cukrzycy.\nTwój lekarz będzie sprawdzał cukrzycę za pomocą regularnych badań krwi, w tym poziomu cukru we krwi i hemoglobiny A1C.\nLekarz zleci wykonanie badań krwi, aby sprawdzić, jak dobrze czynna jest czynność nerek przed i w trakcie leczenia lekiem JANUMET XR.\nJakie są możliwe skutki uboczne JANUMET XR?\nPoważne działania niepożądane wystąpiły u osób przyjmujących JANUMET XR lub poszczególne leki zawarte w JANUMET XR.\nWidzieć „Jakie są najważniejsze informacje, które powinienem wiedzieć o JANUMET XR?”.\nNiski poziom cukru we krwi (hipoglikemia). W przypadku przyjmowania leku JANUMET XR z innym lekiem, który może powodować niski poziom cukru we krwi, takim jak pochodna sulfonylomocznika lub insulina, ryzyko wystąpienia niskiego poziomu cukru we krwi jest większe. Podczas stosowania leku JANUMET XR może być konieczne zmniejszenie dawki pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny. Oznaki i objawy niskiego poziomu cukru we krwi mogą obejmować:\nPoważne reakcje alergiczne. Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy ciężkiej reakcji alergicznej, należy przerwać stosowanie leku JANUMET XR i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Zobacz „Kto nie powinien przyjmować JANUMET XR?”. Lekarz może przepisać lek na reakcję alergiczną i przepisać inny lek na cukrzycę.\nProblemy z nerkami, czasami wymagające dializy.\nBól stawu. U niektórych osób przyjmujących leki zwane inhibitorami DPP-4, jeden z leków w JANUMET XR, może wystąpić silny ból stawów. Zadzwoń do lekarza, jeśli masz silny ból stawów.\nReakcja skórna. U niektórych osób przyjmujących leki zwane inhibitorami DPP-4, jeden z leków w JANUMET XR, może wystąpić reakcja skórna zwana pemfigoidem pęcherzowym, która może wymagać leczenia szpitalnego. Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli wystąpią pęcherze lub uszkodzenie zewnętrznej warstwy skóry (erozja). Lekarz może zalecić przerwanie stosowania leku JANUMET XR.\nDo najczęstszych skutków ubocznych JANUMET XR należą:\nniski poziom cukru we krwi (hipoglikemia) w połączeniu z niektórymi lekami, takimi jak pochodne sulfonylomocznika lub insulina.\ngaz, rozstrój żołądka, niestrawność\nPrzyjmowanie JANUMET XR z posiłkami może pomóc złagodzić częste działania niepożądane metforminy na żołądek, które zwykle występują na początku leczenia. Jeśli masz nietypowe lub nagłe problemy żołądkowe, porozmawiaj z lekarzem. Problemy żołądkowe, które pojawiają się później podczas leczenia, mogą być oznaką czegoś poważniejszego.\nJANUMET XR może powodować inne działania niepożądane, w tym obrzęk rąk lub nóg. W przypadku przyjmowania leku JANUMET XR w skojarzeniu z rozyglitazonem (Avandia) może wystąpić obrzęk dłoni i nóg. Rozyglitazon jest innym rodzajem leku przeciwcukrzycowego.\nTo nie wszystkie możliwe skutki uboczne JANUMET XR. Więcej informacji można uzyskać u lekarza lub farmaceuty.\nPoinformuj lekarza, jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, które Ci przeszkadzają, są nietypowe lub nie ustępują.\nJak przechowywać JANUMET XR?\nJANUMET XR należy przechowywać w temperaturze od 68 ° F do 77 ° F (20 ° C do 25 ° C). Przechowywać w suchym miejscu i szczelnie zamknąć nakrętkę.\nJANUMET XR i wszystkie leki należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.\nOgólne informacje o korzystaniu z JANUMET XR.\nLeki są czasami przepisywane w celach innych niż wymienione w Przewodnikach po lekach. Nie należy stosować JANUMET XR w stanach, na które nie został przepisany. Nie należy podawać JANUMET XR innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, jak Ty. Może im to zaszkodzić.\nTen przewodnik po lekach podsumowuje najważniejsze informacje o JANUMET XR. Jeśli chcesz uzyskać więcej informacji, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Możesz poprosić lekarza lub farmaceutę o dodatkowe informacje na temat JANUMET XR, które są przeznaczone dla pracowników służby zdrowia. Aby uzyskać więcej informacji, przejdź do www.janumetxr.com lub zadzwoń pod numer 1-800-622-4477.\nJakie są składniki JANUMET XR?\nAktywne składniki: sitagliptyna i chlorowodorek metforminy o przedłużonym uwalnianiu\nWszystkie dawki tabletek JANUMET XR zawierają: powidon, hypromeloza, koloidalna krzem dwutlenek, stearylofumaran sodu, galusan propylu, glikol polietylenowy i kaolin. Otoczka tabletki zawiera hypromelozę, hydroksypropylocelulozę, dwutlenek tytanu, FD&C # 2 / Indigo Carmine Aluminium Lake i wosk Carnauba.\nPonadto JANUMET XR 50 mg / 500 mg tabletki zawiera również: celuloza mikrokrystaliczna.\nPonadto JANUMET XR 50 mg / 1000 mg tabletki zawiera również: żółty tlenek żelaza.\nCukrzyca typu 2 to stan, w którym organizm nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny, a insulina wytwarzana przez organizm nie działa tak dobrze, jak powinna. Twoje ciało może również wytwarzać zbyt dużo cukru. Kiedy tak się dzieje, we krwi gromadzi się cukier (glukoza). Może to prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.\nWysoki poziom cukru we krwi można obniżyć poprzez dietę i ćwiczenia fizyczne, a w razie potrzeby za pomocą niektórych leków.\nInterakcje leków z aspiryną-kofeiną doustnie i hydrokodonem-pseudoefedryną-gwajafenezyną doustnie\nInterakcje leków z metforminą doustną i spironolaktonem-hydrochlorotiazydem doustnym\nInterakcje leków z budezonidem doustnym i diltiazemem doustnym\nDo czego służy krem hydrokortyzonowy?\nJedzenie i odżywianie: błędy, które możesz jeść\nOyster Shell Calcium 500 doustnie\nInterakcje leków z warfaryną doustną i sulfametoksazolem-trimetoprimem doustnym\nInterakcje leków z flukonazolem doustnym i buspironem doustnym\ndawka imodu dla 2-latków\nfenytoina sod ext 100 mg czapka\nczy możesz wziąć za dużo żurawiny\nczas trwania ochrony szczepionki przeciw żółtej febrze\nw jakim leczeniu stosuje się triamteren