Młodzi archidiecezji lubelskiej: jak widzą stan...\nlublin.gosc.pl → Wiadomości z archidiecezji lubelskiej → Młodzi archidiecezji lubelskiej: jak widzą stan swojej wiary, swoje miejsce w Kościele?\nMłodzi archidiecezji lubelskiej: jak widzą stan swojej wiary, swoje miejsce w Kościele?\nKonferencja prasowa przed zbliżającym się Synodem Młodych.\tJustyna Jarosińska /Foto Gość\nPrzed nami pierwszy w historii archidiecezji lubelskiej Synod Młodych pod hasłem "Rozbudźmy młodość Kościoła".\nWyjątkowe spotkanie młodych z archidiecezji lubelskiej rozpocznie się 15 marca w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Zostali oni zaproszeni przez biskupa do rozmowy o tym, czego oczekują od Kościoła i jakie jest ich miejsce we wspólnocie.\n- Jeśli nie będzie zaangażowania młodych teraz, jeśli nie będzie naszego zaangażowania dla młodych teraz, to też nie będzie tej przyszłości, o której mówił św. Jan Paweł II - podkreśla abp Stanisław Budzik. - Bez aktywnego "teraz", bez wyzwań, jakie niesie współczesność, nie będzie przemiany w Kościele. W związku z tym odpowiedzią Kościoła w Lublinie na to "teraz", jest Synod Młodych.\nLubelski metropolita zwraca uwagę, że tylko razem możemy zdziałać coś dobrego. - Głos młodych ludzi we wspólnocie Kościoła jest ogromnie ważny - przekonuje. - Chcemy tego głosu słuchać. Papież Franciszek mówi, że pasterz powinien być nie tylko na czele swojej wspólnoty, ale także pośrodku, a czasami iść z tyłu. Trzeba nam wsłuchiwać się w głos Ducha św. żebyśmy szli wspólną drogą do przyszłości, byśmy rozbudzili młodość Kościoła.\nW czasie dwudniowego spotkania zostaną m.in. zaprezentowane wyniki ankiet, które wypełniło ponad tysiąc młodych ludzi z naszej archidiecezji. - Zostali oni zapytani o to, jak widzą stan swojej wiary, jak widzą swoje miejsce w Kościele, a także o to, jakie widzą plusy i minusy działalności Kościoła - wyjaśnia ks. Tomasz Gap z Duszpasterstwa Młodzieży AL. - Ankieta została przeprowadzona wśród osób niezaangażowanych w życie Kościoła. Dotarliśmy głównie do ludzi, którzy mają mniejszy związek z Kościołem.\nW czasie drugiego dnia przedstawiciele grup parafialnych będą się starali odpowiedzieć na pytanie, czy chcieliby mieć większy wpływ na to, co się w Kościele dzieje. - Będziemy pytać o środki i narzędzia, które Kościół może podjąć, aby próbować dialogować z tymi, których w Kościele nie ma, z ich kolegami i koleżankami - mówi ks. Tomasz. - Chcemy, żeby ci młodzi, którzy są przedstawicielami naszych parafii, byli też dla nas pomostem między Kościołem a młodymi, których, w kościele nie spotykamy. Dla nas to niezwykle istotne, byśmy szukali tych ludzi. Chcemy do nich dotrzeć i ten synod ma być sposobem wypracowania takich środków i narzędzi, by nam się to udało.\ndodane 12.03.2019 09:46


STAN EPIDEMI_KWIECIEN_2020 - Wolna Strefa, Wolnastrefa, Młoda Strefa, Młodastrefa, Kluby Młodzieżowe, Kluby Młodzieżowe Kielce, Osiedlowe Kluby Młodzieżowe, Stowarzyszenie Nadzieja Rodzinie, sekcje, warsztaty artystyczne, muzyczne, sportowe, Kielce\nNiech nadzieja będzie zawsze wśród nas\nDrodzy klubowicze, drodzy rodzice przychodzi nam rozpoczynać kolejny miesiąc w bardzo nietypowych warunkach. Odizolowani od siebie, w rzeczywistości pełnej ograniczeń w walce z niewidzialnym, wirusowym przeciwnikiem. Mimo tego nadal chcemy być dla Was i z Wami, szczególnie właśnie w tym trudnym czasie. Zachęcamy Was do stałego kontaktu. Jak zawsze jesteśmy otwarci i pomocni.\nTen obraz to dzieło jednej naszej klubowiczki Asi. To wspaniały dowód na to jak procentuje dobro raz dane. Jak wspaniale rozwijają się talenty u młodych ludzi, nawet w tak trudnym czasie. Często to pasja i hobby pozwalają pokonać niejeden kryzys. Tak więc nawet na odległość będziemy proponować przeróżne formy aktywności dla każdego.\nUWAGA UWAGA - Nowe zasady w walce z koronawirusem\nWychodząc z domu do przestrzeni publicznej zasłaniamy usta i nos. W ten sposób dbamy o innych - ponieważ znacznie ograniczamy ryzyko zakażenia kogoś w sytuacji gdy np. sami przechodzimy chorobę bezobjawowo.\nOd dnia 20.04.2020 złagodzeniu ulegają niektóre wprowadzone ograniczenia !!!\nJak czytamy na stronie rządowej od 20 kwietnia b/r zmienią się niektóre zasady bezpieczeństwa. Zakupy w sklepie zrobi w jednym czasie więcej osób, do lasu i parku wejdziemy w celach rekreacyjnych, a młodzież powyżej 13. roku życia będzie mogła poruszać się bez opieki osoby dorosłej.\nPomimo, iż tegoroczne święta przypadają dość nietypowo - z licznymi ograniczeniami wynikającymi z pandemii wirusa - to liczymy na to, iż każdy z nas będzie ten czas przezywał w swoim wnętrzu. Miłego świętowania życzymy :)\nInformacje - ograniczenia wynikające z pandemii.\nWolna Strefa w Internecie na facebook'u :)\nPrzypominamy, iż obecnie pracujemy zdalnie. Można z nami ciekawie spędzić czas za pośrednictwem mediów społecznościowych - t.j. facebook. Znajdziecie tam różne propozycje spędzania czasu wolnego. Filmy instruktażowe, propozycje gier i zabaw. Na bieżąco również tutaj na stronie odnajdziecie krótkie informacje o tym co ciekawego dzieje się w naszej wirtualnej wonostrefowej przestrzeni.\nJednocześnie informujemy, iż po numerem telefonu stacjonarnego (41) 366 94 17 dostępna jest p. Kasia - kierownik klubu. W sprawach pilnych można się kontaktować z tym numerem od poniedziałku do piątku w godz. 10.00 - 18.00\n15 rocznica śmierci Jana Pawła II - krótka prezentacja\nDziś przypada 15 rocznica śmierci naszego Wielkiego Rodaka Jana Pawła II. Z tej okazji p. Kasia przygotowała krótką prezentację z cytatami świętego Papieża.\nPowtórka z matmy - dzielenie\nPoniżej prezentujemy króciutki schemat prezentujący algorytm dzielenia w słupku. To tak w ramach powtórki i przypomnienia. Całość materiału w postaci filmu dostępna na fb od dnia 3.04.2020. Jednocześnie informujemy, iż wychowawcy chętnie pomogą w przyswajaniu nowego materiału. Jesteśmy dostępni on - line oraz telefonicznie.\nZdrowe żywienie - odsłona nr 2\nDrodzy klubowicze, drodzy dorośli - często sięgamy po napoje energetyczne. Sądzimy, że dodadzą nam energii, siły. Nieźle smakują, są modne. A my przecież na tle grupy nie możemy być słabsi, gorsi... więc się wzmacniamy. Lecz czy naprawdę owe napoje są energetyczne ? Bardziej pomagają czy szkodzą ? Na te pytania w krótkiej prezentacji odpowiedzi poszuka p. Magda - wychowawczyni naszego klubu.\nPoniżej kilka slajdów:\nZapraszamy do wspólnego kucharzenia :)\nMamy dość dużo czasu wolnego. Nudzimy się... hmm.... zaprośmy starsza rodzeństwo lub rodziców do kuchni i spróbujmy przygotować pyszne słodkości - tanim kosztem bez wychodzenia z domu.\nSzybka zagadka matematyczna :)\nDrodzy klubowicze, na fb zamieściliśmy krótką i szybko zagadkę :) Powodzenia podczas szukania najlepszego rozwiązania :)\nSkarpetkowy królik :)\nZapraszamy na zajęcia instruktażowe podczas których nauczymy się jak wykonać skarpetkowego stwora... tzn królika moim zdaniem :) Bardzo uroczego :)\nCały filmik znajdziecie na:\nInstruktarz jak prawidłowo zdejmować rękawiczki jednorazowego użytku\nZapraszamy Was na krótki filmik instruktażowy autorstwa p. Magdy. W prosty i przystępny sposób nauczymy się jak bezpiecznie zdejmować rękawiczki wielokrotnego użytku.\nCałość materiału, oraz inne techniki dostępne na:\nSzybka zagadka geograficzna\nTo teraz zagdaka dla pasjonatów geografii i dobrej kuchni ? Co to za kraj widoczny na poniższych zdjęciach ?\nCały filmik z konkursem do obejrzenia na:\nWarsztaty profilaktyczne on-line - Bezpieczeństwo w sieci\nJako , że nie możemy na żywo się spotykać - nasza aktywność całkowicie przeniosła się do Internetu. Ale tutaj czyhają liczne zagrożenia i niebezpieczeństwa. W związku z tym usystematyzowaliśmy podstawowe zagadnienia bezpieczeństwa w sieci.\nWarsztaty świąteczne - wielkanocny kurczaczek\nP. Kasia zaprasza wszystkich chętnych na bardzo proste a zarazem ciekawe warsztaty manualne podczas których powstaną barwne kurczaczki świąteczne.\nSzczegółowy film z instruktarzem znajdziecie na:\nSzybka wiosenna zagadka :)\nMoi drodzy, szybkie pytanie :) Odwagi, zgadujemy :)\nZapraszamy na wiosenne warsztaty - słoik z kogucikiem\nPani Kasia - klubowy mistrz decoupage zaprasza na warsztaty w wiosennym klimacie :)\nCały filmik z instruktarzem dostępny na:\nWiosennego powiewu ciąg dalszy :)\nZapraszamy na warsztaty manualne i artystyczne. W wiosennym klimacie przygotujemy piękne róże. Zapraszamy do pracy i zabawy :)\nZapraszamy na kulinarną podróż ku słonecznej Grecji :)\nAby rozpromienić trochę nasz czas spędzany w domu zapraszamy na kulinarną podróż do słonecznej Grecji. Poznajmy kilka informacji o tym pięknym kraju, jego położeniu, kulturze i kulinariach :)\nDo obejrzenia filmiku zapraszamy na:\nNauka mnożenia w słupku\nZapraszamy Was do obejrzenia krótkiej prezentacji z mnożeniem w roli główniej.\nCałość materiału do obejrzenia na:\nZapraszamy na zagadkę :)\nHmm, co to może być...\nPani Kasia zaprasza dziś wszystkich chętnych do zajęć origami. Wspólnie przygotujemy barwną rodzinę lisków. Zabawa przednia. Zerknijcie sami.\nAby lepiej sobie poradzić ze sztuką origami zapraszamy do obejrzenia całego filmiku:\nZapraszamy do obejrzenia materiału o naszych emocjach w dobie pandemii\nDrodzy klubowicze zapraszamy Was do obejrzenia materiału opisującego nasze emocje w sytuacji kryzysu. To forma refleksji nad tym co i dlaczego czujemy.\nMiłego oglądania - cały filmik dostępny na:\nSmak orientu :)\nZapraszamy Was w kulinarną podróż w stronę Chin. Proste i szybkie danie dla początkujących pasjonatów kuchni. Ryż smażony z warzywami - z dodatkiem mięsa. Tak moi drodzy - mięso ma być jedynie "smakotwórczym" dodatkiem.\nCały filmik na:\nPo dobrym jedzonku - pora na świeże powietrze\nBardzo dobrym sposobem aby nie dać się wirusowi jest wzmacnianie swojej odporności. Jak wiadomo świeże powietrze i promienie słońca dają nam pokłady witaminy D, dzięki której poprawia się również nasza odporność. Tak więc korzystajmy ze słońca.... korzystajmy z rozsądkiem i w bezpieczny sposób. Kilka rad przygotowała p. Magda. Zapraszamy do obejrzenia krótkiego filmiku:\nZastanawialiście się kiedyś co można zrobić ze zużytych rolek po papierze toaletowym ? Mamy dla Was propozycję. Pani Magda zaprasza do stworzenia tekturowych piesków :)\nCzerpmy radość z życia pełnymi garściami\nMoi drodzy, w "dziwnej" rzeczywistości przyszło nam żyć. Ale nie dajmy się. Czerpmy siłę z budzącej się do życia przyrody. Cieszmy się jej pięknem dookoła nas. Razem przetrwamy ten trudny czas. Poniżej krótka fotorelacja z pejzażem Gór Świętokrzyskich.\nWarsztaty dla "słodyczożerców"\nP. Magda zaprasza na warsztaty o słodyczach. Są to zajęcia o tyle ciekawe, że nie skupiają się tylko i wyłącznie na negatywnych następstwach spożywania słodkości. Pokazują również alternatywę w postaci własnej roboty słodkości.\nTeraz czas na szybką zagadkę z fb. :)\nHmm, zastanówmy się co to może być ??? Wiecie, bo ja chyba tak. Odwagi :) Chętnych do zgadywania zapraszamy na nasz profil.\nSzczegóły zagadki na:\nPrzed nami długi weekend majowy. Jak się do niego przygotować ? Pewną propozycje ma p. Kasia. Zapraszamy na krótką fotorelację. Na końcu artykułu znajdziecie link do filmu instruktażowego.\nTeraz obiecany link do całego filmu:


» Bluza medyczna Flores pieski szalone na niebieskim ciemnym\nKod produktu: MFFB000013\nBluza medyczna Flores - wzór pieski szalone na ciemnym niebieskim tle.\nŚwietnie sprawdza się jako odzież medyczna w szpitalach, przychodniach, gabinetach stomatologicznych, weterynaryjnych i innych placówkach służby zdrowia. Przewiewna, wykonana w 100% z bawełny. Posiada 3 funkcjonalne kieszenie przydatne podczas codziennych czynności - dwie na biodrach oraz jedną na klatce piersiowej.\nIstnieje możliwość zamówienia odzieży medycznej szytej indywidualnie na miarę. Koszty ustalane są indywidualnie.


Węże gumowe, wąż montażu, Hydrulic wąż gumowy rura, Sprial Hose - Tianma\nJuancheng Tianma Rubber & Plastic Co., Ltd. znajduje się w Juancheng County, prowincja Shandong. Jesteśmy profesjonalnym producentem węży gumowych o dużej skali produkcji ...\nPo ponad dziesięciu latach stałego rozwoju, firma obecnie obejmuje powierzchnię 40.000 metrów kwadratowych i posiada 15.000 metrów kwadratowych standaryzowany warsztatowych. Istnieje całkowicie 100 pracowników i ponad 10 inżynierów, w tym 5 starszych inżynierów.\nMamy szeroki i kompletne specyfikacje produktów. Produkty te są podzielone na trzy serie: drut spiralny wąż gumowy, wąż gumowy przewód pleciony wąż gumowy i plecionej tkaniny, które są wytwarzane zgodnie z normą SAE, standardy DIN normy GB.\nJuancheng Tianma Rubber & Plastic Co., Ltd. znajduje się w Juancheng County, prowincja Shandong. Jesteśmy profesjonalnym producentem węży gumowych o dużej skali produkcji. Firma powstała w 2006 roku z kapitałem zakładowym w wysokości 12 milionów RMB.\nW 2008 roku uzyskaliśmy certyfikat bezpieczeństwa od aprobaty dla produktów górniczych.\nW 2010 roku, firma zarejestrowana „ C HENWANG” znaku towarowego.\nW 2011 roku uzyskaliśmy certyfikat kwalifikacyjny eksport węża.\nW 2014 roku, mamy ...\nWąż hydrauliczny przewód pleciony (DIN EN 853 1SN)\nWąż hydrauliczny przewód pleciony (DIN EN 853 2SN)\nWąż spiralny przewód hydrauliczny (DIN EN 856 4SP)\nWąż spiralny przewód hydrauliczny (DIN EN 856 4SH)\nDrut pleciony wąż hydrauliczny (SAE 100R1AT)\nDrut pleciony wąż hydrauliczny (SAE 100R2AT)\nPrzewód spiralny wąż hydrauliczny (SAE 100R12)\nCiężki przewód spiralny wąż hydrauliczny (SAE 100R13)\nCiężki przewód spiralny wąż hydrauliczny (SAE 100R15)\nDrut pleciony wąż hydrauliczny (SAE 100R17)\nDrut pleciony wąż hydrauliczny (DIN EN 857 1SC)\nDrut pleciony wąż hydrauliczny (DIN EN 857 2SC)\nAdres: Jianshe Road, Juancheng County, Shandong, Chiny\nRosnące jest jasny księżyc nad morzem, ...\nWitamy Indian klienta do naszej fabryki\n2018 Chiny Rubber Conference\nWitamy Saudi Arabian klientów do naszej fa ...


80 Shares 5128 views\nKażdy wie, jak użyteczne ryby dla ludzi, jakie składniki odżywcze i mikroelementy zawarte w jego skład, bo to nie zatrzyma. Mamy tylko pamiętać, że dania z tego produktu są obecne niemal każdego dnia na naszym stole. W różnych sposobów: zupy, smażone, gotowane, duszone, pieczone, suszy i innych. Jeśli niektóre sposoby przygotowania traci więcej użytecznych właściwości, podczas gdy inne – mniej. Najlepiej zachowuje korzystne właściwości pieczone ryby w multivarka i pieca.\nUpiec rybę w multivarka\nDzięki tej metodzie przygotowania zachowane prawie wszystkie minerały i pierwiastki śladowe. Po ryb jest narażona na minimalne obróbki cieplnej. Wam przepis domu, które zostaną docenione przez miłośników pysznego jedzenia i gotowania – szybkie. Przygotuje kruchy i soczysty Panga, piec z serem i ziołami, aby uzyskać korzenny aromat oraz przyjemny kremowy smak. W celu stworzenia tego arcydzieła ryb, musimy: jeden kilogram sum, kilka rodzajów zieleni, kilka żarówek, dwie marchewki, 200 g kwaśnej śmietany, taką samą ilość sera, masła i pieprz, przyprawa do ryb i solą.\nReceptura „Pieczone ryby w multivarka"\nPo rozmrożeniu suma przemywa się i suszy, serwetki i usunięcia nadmiaru wilgoci. Pocięte na kawałki a la carte arbitralna wartość. Jak korzystanie z zielonych piór zielonej cebuli, kopru, kolendry, pietruszka, seler. Można dodać inne, do gustu. Wybrane shinkuem również posiekać cebulę. Ser i marchew zetrzeć duże. Przetwory spożywcze rozmieszczone w rondlu warstw Multivarki wstępnie smarowany olej słonecznikowy. Postępuje się w sposób następujący: ryb, przypraw i soli, marchew, cebula, zieleni. Wlać śmietanę na górze, że bez utraty jakości doznania smakowe i mogą być zastąpione przez majonezu. Zamknij pokrywę, ustaw „pieczenia” czas trybu – 40 minut. Całkowicie pomijając proces nie może być, ponieważ 15 minut przed sygnałem potrzebują naszej danie posypać serem. Pieczona ryba w multivarka gotowy. Na stole, podają najlepsze ziemniaki, makaron i ryż, chociaż garnitur i każdy inny dodatek.\nGotowanie nadal łowić z serem w multivarka\nTeraz masz przepis zostanie przedstawiony, w którym proces gotowania jest bardzo szybki, ale jakość nie są w ogóle wpływu. Powstały posiłek – prawdziwa magia, i w ciągu zaledwie 50 minut. Liczba produktów trzeba w tym samym czasie, bardzo niewiele. Są to: majonez, śmietana, pieprz, sól, ser, i, w rzeczywistości, ryby. Gotowane w ten sposób, że nie będzie przyznać się do jakiegokolwiek zupełnie innym naczyniu. Pomocny, smaczne, obfite i samowystarczalny. I nie potrzeba żadnego przystawki, być może tylko kilka warzyw.\nTak więc, składniki: ryby czerwony – 0,5 kg, 150 g sera, dwie łyżki stołowe śmietany i majonez, pieprz i sól.\nPrzygotowujemy trzy porcje. Jeśli chcesz, aby uzyskać prawo gotowane receptur ryb ze zdjęciami, które pomogą Ci spełnić dokładnie wszystko.\nUmyć to, wysuszono i przeprowadzono w steki. Pieprz i sól do smaku. Wlać trochę oleju roślinnego w misce Multivarki, wystawiać reżim „chleb” i bez zamykania pokrywy, smażyć steki z każdej strony przez 10 minut. Wymieszać majonez ze śmietaną, wielu gospodyń domowych w tym przypadku dalsze i trochę czosnku. Olej łososia i sos w tym samym trybie jak „cookies” w 30 minut doprowadzić do gotowości. Tymczasem pocierać tartym serem i przez 10 minut, aż gotowane posypać je prawie gotowy danie. Wynik był nasz pieczone ryby. W multivarka i bardzo smaczne.\nPiec ryby z majonezem\nDla odmiany, możemy to zrobić w piekarniku. Niech każdy porównania lepsze i smaczniejsze, jak i dokonać wyboru. Piec można gotować ryb, ale zalecamy trwa zbyt koścista. Od morza polecam dorsza, morszczuka i mintaja, a od rzeki – karpia lub szczupaka. Jeśli jest posmarować majonezem i nałożyć smażone warzywa z góry, można dostać smaczne ryby z chrupiącą skórką.\nSkładniki: Ryba – jeden kilogram, cebula – dwie głowice, majonez, marchew, mąka, olej roślinny, przyprawy i sól.\nTeraz będziemy przygotowywać potrawy, która nazywana jest „Ryba zapiekana z majonezem.” Oczyścić to, wypatroszone i umyte. Obsushivayut bawełna lub ręcznikiem papierowym. Odcięcie głowy i ogona odciąć płetwy tusz. Pocięte na kawałki, natrzeć solą, ziołami i pozostawić do marynaty. Tymczasem czyszczenia marchew i cebulę, pocięte na paski pierwszej, drugiej – półpierścieni. Marchew niektóre gospodynie przetarł na tarce. Nawiasem mówiąc, kiedy przygotowanie pieczone ryby, przepisy kulinarne ze zdjęciami, które pomogą Ci dostosować swoją pracę. W oleju roślinnego smażyć warzywa na złoty kolor. Mąkę pokruszyć ryby i układać na blasze, smarować. Top – smażone i zalać majonezem. W temperaturze 200-220 ° piec ryby w piecu. Na czas – około godziny, w zależności od grubości i rodzaju ryb. Do brązowienia majonez skorupa określić dania gotowości.\nRyby pieczone w folii w piecu\nWreszcie wyjaśnić, jak zwierzęta wodne piec w folii. Czy to prawda, na receptę, będzie można zorganizować uroczystą kolację lub lunch. Ponadto, w tym przypadku, może być oddany do użytku żadnych filetów rybnych.\nPotrzebujemy: 0,6 kg filet, dwa jajka na twardo, 50 gram masła, jedną łyżkę 3% octu, soli, trzy kawałki cebuli, do smaku – zmielony czarny pieprz i zioła.\nTeraz, gdy ryba jest przygotowywany. Przepisy ze zdjęciami, aby pomóc zrozumieć. Filet jeśli zamrożone i rozmrożone wstępnie cięte na porcje. Marynowane dalsze 20-30 minut do marynaty, korzystnie w niskiej temperaturze. jest wykonana ze szkła z woda, ocet, solą i pieprzem.\nW międzyczasie przygotować farsz: Czyste i drobno posiekać cebulę, smażyć w oleju, dając chłodne i dodać startą jajko. Wszystko wymieszać, dodać warzywa, drobno posiekane. Olej smarowane folii, rozłożone na połowie jej ryb, a na górze – farszu. Zamknąć drugą część fileta. Trzy ser i posypać naszego posiłku. Zawinąć folię, umieścić na blasze i wstawić do piekarnika. Powstaje pytanie: „Jak upiec rybę w folię?” Odpowiedź – 20 minut, pomimo faktu, że całkowity czas trwania – 50 minut. Pięć minut aż gotowane tworząc folia skorupa otwarte. Posypać ziołami pieczone ryby i podawać. Bon appetit!\n304 shares 924 views\nRyga chleb: przepis na maszynie chleba\n369 shares 1161 views\n146 shares 3231 views\n576 shares 4811 views\n276 shares 9665 views\n358 shares 7728 views\n855 shares 9794 views\nPrzeciwświądowe i przeciwzapalne agent „Proctosedyl”: instrukcje użytkowania\n226 shares 4787 views\nJeśli szyja się roi, co mam zrobić?\n96 shares 2896 views\n524 shares 2172 views\nOdżywianie – nauka zajmująca się badaniem ludzkiego żywienia. zdrowe odżywianie\n344 shares 1369 views\n632 shares 9605 views\nWędzone BREAM: sposoby wytwarzania, cechy\nCo to jest krschon? Przepis na klasyczny i bezalkoholowy napój, służący etykiecie\nSos tkemali: geneza i sposoby gotowania


Po naszej interwencji. Kontener już stoi, bałagan uprzątnięto – Elblag24 – Elbląg i region elbląski wiadomości\nNiedawno informowaliśmy o tym, że przy ul. Bałuckiego został uszkodzony kontener PCK, w którym można było pozostawić stare ubrania. Odzież walała się wokół uszkodzonego pojemnika. Na szczęście po naszej publikacji sytuacja się zmieniła.\nO tym więcej pisaliśmy tu: http://elblag24.pl/tak-wyglada-zbiorka-odziezy-przez-pck-w-elblagu/\nPo naszej publikacji uszkodzony kontener przeznaczony do zbiórki ubrań został usunięty a na jego miejscu pojawił się nowy. Walająca się wokół odzież została zebrana.\n– Kontaktuję się z Fundacji Eco Textil, która wspólnie z PCK prowadzi zbiórkę odzieży używanej. Dziękujemy za materiał umieszczony na Państwa portalu. Postaraliśmy się o interwencję, na miejscu panuje już porządek i został podstawiony nowy kontener –informuje Paulina Fajtek z Fundacji Eco Textile.


Nonźródła:Kroniki Ostatniej Śmierci | Nonsensopedia | FANDOM powered by Wikia\nNonźródła:Kroniki Ostatniej Śmierci\nOt, miasto w Polsce – prawdopodobnie takie z pierwszej dwudziestki. Próżno w nim jednak szukać rynku; zapewne uznano go za nikomu niepotrzebny anachronizm.\nMimo to staromodne kamienice zdołały się pojawić i tutaj, a wcale niewymuszone odległości pomiędzy nimi uformowały klasyczną sieć niepomijalnych ulic i alei.\nPodobnie jak w innych miastach, każda z tego typu kamienic jest wypełniona drobnymi sklepami i zakładami usługowymi. To właśnie wokół nich toczy się życie większości mieszkańców, którzy w celu podtrzymywania lokalnych więzi marzą wręcz o otwarciu tam własnego biznesu.\nNaszym bohaterom udało się zrobić karierę właśnie tutaj. Za dnia cierpliwie opiekują się swoimi zakładami, poszukując oryginalnych towarów i starając się być rozpoznawalnymi przez klientów. Wieczorem zaś wszyscy – nierzadko bez porzucania akcesoriów – udają się z pracy w jedno miejsce, które zwie się…\nJest to kawiarnia przechodząca w pub, lecz i połączona z czytelnią; fakt, że większość pozycji stanowią biuletyny firmowe nie ma tu większego znaczenia.\nWielu jednak przychodzi tu nie tylko po to, by się zabawić, ale i by samemu spróbować swoich sił w robocie. Zaczyna się od odkurzania i podlewania roślin doniczkowych, a potem… Samo to jakoś idzie…\nMimo wszystko radzimy nie wpisywać doświadczenia z tego miejsca do CV, zwłaszcza jeśli twoim zadaniem było pokazywanie, gdzie powinny znajdować się drzwi.\nWbrew swej nazwie, lokal jest nie bardziej mroczny niźli rzeczywistość.\n[edytuj] Dramatis personae\nA p a c z — w tygodniu pracuje w księgarni językowej, w weekendy natomiast w sklepie z antykami i dekoracjami wnętrz\nP r z y s t a w e k — pracownik baru szybkiej obsługi; kiedyś był kelnerem w restauracji\nR e t k a — jej pasją jest przebieranie się za personifikacje (posiada na inną na każdy dzień roku), pracuje w tym samym sklepie z dekoracjami co Apacz, tylko w tygodniu roboczym; prawdopodobnie uciekła z jednej z reklam Plusa\nN a j p r a w a (najpraw to, towarzyszu!) — złota rączka; robi dokładnie to, czego od złotej rączki można wymagać\nP o g ł o s — pełni podobne funkcje, co architekci czy inspektorzy w city buildingach, ponieważ sprawdza, czy budynkom nie grozi zawalenie się bądź pożar\nC y f r o d z i e j — informatykier, który za wszelką cenę stara się zerwać z wizerunkiem nerda\nP a n i T r ą b a l s k a — wykonuje kostiumy, maski i papeterię; pomaga Retce w przebierankach oraz usiłuje jeszcze bardziej przyozdabiać jej dekoracje\nS u r f e r — główna osobistość sklepu muzycznego; w wolnych chwilach wykonuje ilustracje do pudełek od zapałek\nH e r z l i c h, czyli z niemieckiego: przyjemniaczek — pracuje w jednym z ISP tłumacząc niedoszłym internautom, że kabel musiał wypaść z routera\nM a r y m o n t  zwany Marynatem — sondażysta brany za pospolitego akwizytora (w tym Świadka Jehowy)\nK r y p t o n — konstruktor robotów, który w celu testowania swoich dzieł opłacił z góry kilka pokojów gościnnych\nW s k a z ó w k a — pracownik myjni, którego zaangażowanie sprawia, że on sam przypomina Kamila Durczoka\nG ł o ś n i c a — pracuje w muzycznym Surfera, najpierw jednak wraca z urlopu; otrzymała w spadku funkcję szamanki\nJ a n z B a r d z ó w  — emerytowany pirat morski i drogowy; był także portierem w Domu, Który Czyni Szalonym, a niektórzy widzą w nim Kmicica\nD e l t a, czyli wyróżnik trójmianu kwadratowego — bibliofil pracujący w księgowości przypominający Rzeckiego z Lalki\nG o n i e c — pracuje w sklepie szachowym, figurki z wyeksploatowanych plansz demonstracyjnych podrzuca Retce i Apaczowi; w poniedziałki sprzedaje odzież sportową na bazarze\nA l e a e (ale-e, przez niemal wszystkich wymawiane a lej!) — amator bukmacherki, który jeśli nie obstawia piłki nożnej, preferuje zakłady dotyczące tematów, na które można łatwo wpływać; prawdopodobnie jest zmiennokształtny, jednak jego druga forma jest nieznana\nD y l i ż — posiadacz dorożki, którą wozi turystów po mieście; ze względu na kuce, które muszą żyć w odpowiednich warunkach jest w wieczystym konflikcie między centrum a przedmieściami\nL i t e r o w n a — Ukrainka mówiąca z silnym akcentem; w ramach EURO 2012 chciała dowiedzieć się czegoś o współgospodarzu mistrzostw\nS z y s z k a — zielarka, dostarcza kadzidełka do pokojów Kryptona; jej marzeniem jest prawdopodobnie zdobycie słownika świętych języków\nP a r o k s y z m\nP o w s t a ł y\nM o t y l a N o g a\nM o n o r t s a\nD e s i c e r a s a\nS u p e ł\nA r y s t o k r a c i\n[edytuj] stanowiska honorowe:\nK o p c i s z e k\n[edytuj] Akt I: Noc czerwieni\n[edytuj] Scena pierwsza\nW tle, na samym środku względem osi horyzontalnej, widać wywieszoną płachtę przedstawiającą przednią ścianę kamienicy. Wśród kilku drzwi wiodących do różnych sklepów, trochę bardziej po lewej znajduje się wejście do księgarni językowej. Między prawą stroną płachty a właściwą krawędzią sceny, czyli lekko po skosie, przymocowano czarną kurtynę z wizerunkiem odwróconej kosy u góry. Dodatkowo, z prawej strony sceny stoi makieta czerwonego autobusu.\nAkcja rozpoczyna się cichnącym, dobiegającym z lewej strony stukotem końskich kopyt. PRZYSTAWEK z MARYMONTEM idą zamyśleni w stronę prawej krawędzi sceny, po czym zatrzymują się, aby przyjrzeć się stojącemu pojazdowi.\nCzy kiedykolwiek tu był przystanek autobusowy? Nie przypominam sobie…\nJa również nie. Zresztą znając naszych włodarzy, nawet po skasowanym przystanku zostałoby charakterystyczne wcięcie w chodniku.\nTrzeba coś z tym zrobić, przecież w ten sposób zasłaniają ludziom naszą kawiarnię!\nAle co? Przecież go nie odholujemy gołymi rękami.\nTo może chociaż przykleimy karnego kutasa?\nMARYMONT (lekko zniesmaczony):\nMoże lepiej już chodźmy do środka…\nChyba jednak jestem masochistą.\n[edytuj] Scena druga\nWnętrze tytułowego pomieszczenia. Liczba krzeseł i stołów do dyspozycji scenografa; na każdym stole znajduje się wazon z karmazynowymi irysami (na szczęście włożonymi łodygami do dołu). Za dekorację służą pokryte kurzem figowce sprężyste, a także – wyjątkowo – zielone i żółte balony przepasane czerwonymi wstęgami. Dobrze widoczny kontuar oraz przestrzeń dla obsługi z przejściem na zaplecze. Na ladzie chwieje się waga, na której szalkach stoją figurki kłócących się Niani Ogg i (prawdopodobnie) Babci Weatherwax, zaś u góry urządzenia widnieje figurka leżącej bezwładnie na plecach, jak gdyby wbitej w centralny pinakiel Magrat. Pod szalką Babci znajduje się karteczka z treścią nie do odczytania przez widza, dlatego tę samą wagę trzeba również odwzorować na płachcie w tle, gdzie należy przepisać adnotację z kartki:\nByłabym Esme // Ale mi się nie chce // Czyż jej się nie nudzi wizerunek stały? // Zdolna jest uwolnić się od swojej sławy?\nPAROKSYZM, ALEAE i mniej znane osoby ucztują przybierając różne pozycje względem stołów. SURFER deklamuje wiersze przygrywając na pożyczonym instrumencie. MARIANNA, robot kuchennej łaciny trzyma na tacce drinki z kosą zamiast palemki i jak zwykle przypomina, że picie mleka czyni wielkim (innych napojów nie zna). HERZLICH ocenia stan dekoracji i modli się, żeby nikt niczego nie zepsuł, ponieważ za kontuarem jeszcze nikt się nie pojawił.\nPóki co, sprawdziło się tyle, że absolutnie nikt nie patrzy przez okno.\nU wejścia pojawia się DYLIŻ – jeden z kontuarowców, kadrowy.\nŚwięto, święto! Wiecie, że Apacz u… CO SIĘ TUTAJ DZIEJE?!\nNo właśnie święto, nie widać? Nie napijesz się? A może Surfer?\nJestem tu służbowo. Ma być wreszcie porządek… a tak poza tym to wiecie, że Apacz udzielił wywiadu na temat naszego lokalu?\nA nie ktoś inny udzielił jemu? (h D e F#, a może tak zacząć od D i przerzucić h na koniec?)\nDYLIŻ (z rezygnacją):\nDlaczego nagle zrobiło się tak ciemno?\nDYLIŻ (spogląda przez okno, widzi autobus zastawiający okolicę; wygląda, jakby chciał coś zaśpiewać, ale nikt z obecnych go nie słyszał; następnie krzyczy głośno do zgromadzonych):\nNie wiem! Pewnie sięgnęliście po lewy alkohol i sprowadziliście na siebie przez to kłopoty!\nA najlepszym lekarstwem na to jest odrobina prawdziwego spirytusu!\n(Nie wiadomo skąd pojawia się GONIEC z bluzą na rękach.)\nStawiacie może? Mogę coś dać w zastaw…\nNie ma mowy, Goniek; ty i tak nic nie robisz, tylko chodzisz po skosie!\n(DYLIŻ pojawia się i znika. Zza sceny pojawia się również noga APACZA, która po chwili cofa się.)\nBądź pozdrowiona, Mężna Stopo!\n(Wchodzi APACZ, tym razem w całości.)\nTo nieuczciwe, macie twarze bardziej czerwone ode mnie! No i jakiż teraz ze mnie Indianin?!\nNo dobrze, pora świętować i życzyć nam wszystkiego dobrego, zakopmy ten nieszczęsny topór i odnajdźmy wspólny język, przynajmniej dzisiaj…\nZaczęli bez ciebie.\n(W tle słychać, jak jeden z gości odmienia swoje imię przez wszystkie przypadki.)\nA o wywiadzie słyszeli?\nTeoretycznie słyszeli, ale w praktyce radziłbym powtórzyć jeszcze raz.\nJa usłyszałem pierwszy! Dlaczego ja nie mogłem wystąpić?!\nBo gońce nigdy nie otwierają rozdań?\n(Wszyscy wstają i równym krokiem zamieniają się miejscami zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara. GONIEC wyciąga „zza pazuchy” czapkę i udaje, że próbuje ją sprzedać, a SURFER znika, rozczarowany brakiem miejsca.)\n(Kolejni goście życzą wszystkiego najlepszego, więc WSKAZÓWKA wzrusza ramionami i pozwala sprawom biec własnym tempem. Przychodzi NAJPRAWA, od którego wyjątkowo nikt niczego nie chce, więc ten, aby zwrócić na siebie uwagę, stawia dwa kieliszki na jednym ze stołów, po czym idzie szukać rzeczy do najprawiania dopóki nie staną się same.)\nDobrze jest. Ale pewnie jeszcze ktoś jeszcze przyjdzie.\nMoże to Ślod, a może Głośni-ica? Może p o w s t a n i e ktoś? Kto odwiedzi nas dzisiaj?\n(Tym razem DYLIŻ przyprowadza jednego ze swoich kucy oraz kolejnego gościa, który posiada niemal identyczne rysy twarzy co PRZYSTAWEK. Ów gość prawdopodobnie coś właśnie przeżuwa, jednakże widocznie stara się zachować kulturę, ponieważ pozostaje niemy.)\nJEDEN Z GOŚCI:\nNie no Dylu, co tym razem ty odwalasz?! Rozumiem, że przyprowadziłeś znajomego i naprawdę nie ma sprawy, ale żeby przyprowadzić konia?! Przecież on nam wszystko tu rozniesie!\nINNY Z GOŚCI:\nAlbo zostanie kadrowym, jak za starych dobrych czasów.\nWiecie, sam nie wiem, który odezwie się pierwszy…\n(Wchodzi PRZYSTAWEK, i tak już dostatecznie zdumiony, a za nim MARYMONT.)\nChyba się znacie?\nA Apaczowi gratuluję wywiadu!\nNo oczywiście. Mamy lokal o nazwie, której nie powstydziłby się Edgar Allan Poe, ludzie przychodzą tu (i stąd) z tak różnymi zamiarami, że wolę nie wiedzieć, ile to w sobie dusili a ty spodziewałeś się, że nas tak po prostu zjadą?\nWiesz, mniemam, że ta rozmowa była normalna tylko dlatego, że nie podajemy tu codziennie alkoholu.\nTylko przez 365 dni w roku!\n(czuje na sobie gniewne spojrzenia)\nNo co? Przecież nadal rok przestępny mamy.\nPrzypomniało mi się, dlaczego wywalono mnie z poprzedniej pracy…\nI dlaczego jesteś…\nJak zapewne wiecie, kiedyś byłem kelnerem w restauracji szanującej się na tyle, by pozycje w menu dzielić w klasyczny sposób…\n…pewnego razu przyniosłem do stolika odpowiednie zamówienie, po czym usłyszałem, że „zabrakło przystawek”.\nI dlatego cię zwolniono?\nNie. Zwolniono mnie, bo spytałem tychże klientów: „To ja już Państwu nie wystarczam?”\n(Słychać serdeczne śmiechy.)\nWitajcie. (zwyczajem ankietera wita i pyta o nastrój każdego z osobna, zatrzymuje się przy Dyliżu)\nOjczyzna w niebezpieczeństwie!\nCicho, służebnico, to tylko ja.\nŁadnie tutaj się zrobiło… Naprawdę. Ale ile razy mam powtarzać, że mam uczulenie na końską sierść?! (kaszle)\nTo nie kucyk, to mój kolega. Nie czujesz tego tytoniu?\n[edytuj] Scena trzecia\nMija trochę czasu. Uroczystość trwa dalej, czego skutki pozostawiamy do przewidzenia scenografowi. Część osób z poprzedniej sceny znajduje się na razie poza lokalem.\nNiedaleko kontuaru należy ustawić słup ogłoszeniowy z kartką. Niezmiernie ważne jest, żeby ta kartka tam wisiała jeszcze przed ukazaniem słupa widowni. Gdy słup jest już widoczny, DYLIŻ bierze walizkę w jedną rękę, a marker w drugą i wykonuje na wspomnianej kartce długą poziomą kreskę, po czym wychodzi, zostawiając konia i pijanego już kolegę.\nNo i kadrowego trafił szlag.\n(przynosi napój z hasłem reklamowym 100% OWOCÓW)\nZ tego, co widziałem to nawet bez konia ma czym odjechać.\nCzy Przystawek przypadkiem nie pytał o skład soku?\n(Goście szaleją, PAROKSYZM czci przodków, HERZLICH i MARYMONT pilnują równowagi; uspokajają dowolnego towarzysza Dyliża zagadując go wiadomościami o pracy. Wchodzi APACZ.)\nWięc tak jak mówiłem, niech będzie okej…\nA najprawiają już, znaczy się czy poprawiliśmy wywiad, którego udzielamy MY? Bo nie mogę się doczekać…\nPrzecież jeśli o to chodzi, to nic się nie stało.\nRETKA (wynurzając się z tłumu):\nNic, jak zwykle słyszysz tylko końcówki wyrazów.\nCzyli nie jesteś małym stawem?\nCześć wam, Apacza też witam.\nWięc może przejdźmy do rzeczy…\nA DLACZEGO MY WŁAŚCIWIE ŚWIĘTUJEMY?… dobra, nieważne, i tak ty stawiasz.\nMARYMONT (do GOŃCA):\nDobra, będę się streszczał. Świętujemy. Dyliż spakował walizki.\nChyba trochę przesadziłeś z tym streszczeniem…\nMoże ktoś wróci.\nA dlaczego Dyliż odjechał?\nMARYMONT (na melodię „Co zrobi Piechniczek?”):\nPójdę zająć się podsumowaniami. Zostawcie już te taborety…\n(Wchodzi postać z zasłoniętą twarzą.)\nNo nie, nie będę się powtarzać!\nPOSTAĆ Z ZASŁONIĘTĄ TWARZĄ:\nWitajcie wszyscy, miano me brzmi Après le Paradis.\nKOLEGA DYLIŻA PRAWDOPODOBNIE NIEBĘDĄCY KONIEM:\n(W tle zaczyna być słyszalny szum.)\nAPRÈS LE PARADIS:\nZamilcz, pijany głupcze!\nMARYMONT I PAROKSYZM:\nApacz ma rację! Dobre czasy idą!\nJakieś są na pewno.\n(Przez okno wpada lalka z nieznaną podobizną, a z chwilą jej uderzenia w podłogę wzbija się błyszczący pył; wszyscy próbują ją rozpoznać, ale nikt nie potwierdza żadnej z wersji. Z autobusu, który cały czas stoi przed kawiarnią, miga przez scenę lampa. Do lokalu wchodzi jedna osoba i przykleja żółtą kartkę na słupie ogłoszeń, po czym odchodzi.)\nMARYMONT: (dyskretnie obserwując zajście)\nMasz rację. Jakieś.\n(Wspomniana kartka spada.)\nProsimy nie zrywać tej kartki, która tam jest na słupie…\nTO KONIE MÓWIĄ?\n(Szum narasta, stając się niemal hałasem.)\nA tak w ogóle, to…\nNaprawdę powód jest aż tak poważny? Apaczu?\nNIE ODPUŚCIMY! Jeszcze coś powie, to wyniesiemy go na taczkach!\nCzy ja dobrze słyszę, że chcecie wynieść Apacza?\nNie, kogoś innego, uwierz mi. Niepotrzebnie zapytałem…\n[edytuj] Scena czwarta\nWiększość osób wyszła. Bałagan został uprzątnięty; o dziwo waga z figurkami stoi dalej. Na słupie z ogłoszeniami z powrotem widać odwróconą kosę na tle księżyca albo innego towarzysza Ziemi. Na stole siedzi zadumany DELTA z małym pieskiem na rękach. Inni obecni: KRYPTON, PRZYSTAWEK i APACZ.\nŹle się tutaj dzieje, a ja mam co robić… (spogląda z utęsknieniem na ultranowoczesny zegarek)\nJeśli nas tak nie lubisz…\nPo prostu w Ostatniej tak wiele się zmienia.\nRównież przez gorzkie, niekoniecznie ostatnie słowa.\nTa… bywało lepiej, bywało gorzej, być może i działo się to na zmianę.\nTo jakaś gra słów?\nAPACZ (do KRYPTONA):\nBo ja wiem, nie robiłem wykresów.\nOj Toto, my chyba już nie jesteśmy w Kansas…\n(krząta się, przynosi wielką kartkę z napisem „KANSAS” i przykleja ją na słupie)\nDELTA (ze słabym uśmiechem):\nAle czy da się coś z tym zrobić?\nA da się zrobić coś z grawitacją?\n(Wchodzi GŁOŚNICA. Następuje wymiana powitań.)\nNareszcie! Nie muszę ciągle wypytywać Surfera ani tego… no jak mu tam, co u ciebie słychać!\nJuż nie przesadzajcie. Podobno się martwiliście?\nKrypton się martwił, ale chyba o tym zapomniał.\nPogłos! Dlaczego ty ZAWSZE przychodzisz zaraz po tym, gdy wejdę ja? ZAWSZE?!\nNo nie pamiętasz? Że właśnie dlatego tak mnie nazwaliście?\n(wspomina chwilę, gdy przyszedł pierwszy raz do Ostatniej)\n„Stary, jak cię zwą?”\n„Sam nie wiem…”\n„Przyszedł po Głośnicy, więc będzie Pogłosem”!\nA ty głośnikiem.\nJak podsumowanie zysków i strat?\nJak zawsze bilans wychodzi na zero.\nI tak chylimy się ku upadkowi. Przyda się wielki remont albo wszystko się zawali.\nGŁOŚNICA (do POGŁOSA):\nZnasz się na materii, tak?\nCzyli jesteś alchemikiem?\nBez przesady, oni nie byli aż tak kiepscy.\nTo najpierw powiedz z łaski swojej, po ile teraz chodzi kamień filozoficzny.\nBo mówisz tak, jakby nic innego nie mogło nam pomóc.\n(Wchodzi facet w futrze. Rozmawia ze wszystkimi, starając się być bardzo ostrożny, po czym odchodzi.)\nKtóre to z was mówiło coś o pogłoskach?\nNie wzdychaj, nic nie wiemy o tym, aby twój oddech miał jakieś cudowne właściwości.\n[edytuj] Akt II: Noc duchów\nTym razem zamiast wnętrza kawiarni urządzane jest zaplecze. O ile to możliwe, ściany powinny być bladozielone. Z maszyny dymnej ustawionej wedle woli scenografa bezustannie wydobywają się opary. Jest noc duchów, lecz zamiast nietoperzy zostały powieszone skorpiony, a zamiast lampionów z dyni widać klasyczne latarenki przypominające z zewnątrz kostki sera (oczka serowe mają jak najbardziej przepuszczać światło). Ze środka sufitu zwisa obręcz żyrandola, która jest zupełnie naga – nie ma nawet miejsc, do których przykręca się żarówki.\nPo lewej przedniej stronie stoi jak gdyby prowizorycznie skonstruowana, pusta tym razem lada; za nią zaś znajduje się odrobina przestrzeni oraz futryna bez drzwi imitująca domniemane wejście.\nW pomieszczeniu znajdują się: GŁOŚNICA (ubrana w jadowicie zieloną suknię), APACZ, PANI TRĄBALSKA (z lampą jak powyżej w ręku), MARYMONT i RETKA (przebrana za Persefonę).\nChociaż kto wie, czy może nie jeszcze ktoś?\nKto i po co włączył tę cholerną machinę? To noc duchów, nie rekonstrukcja katastrofy smoleńskiej!\nA co, mgła może nie jest nastrojowa? Tajemnica! Ponad! Wszystko!\nWydaje mi się to trochę kiczowate…\nWłaśnie. Ale dziękujemy, Trąbciu, za latarnie – one są niesamowite…\nAle to nie ja włączyłam tę zadymkę!\nAPACZ (z miną mówiącą: ach, te baby…):\nTo już od jakiegoś czasu jest zepsute.\nI dlatego chodzi?\nDlatego chodzi bez przerwy i nie daje się wyłączyć.\nGŁOS MĘSKI ZZA KADRU (słychać przy tym odgłos, jakby ktoś chodził po śniegu):\nI nie daje się wyłączyć!\nOd czego mamy Najprawę?\nZajęty jest. Od kilku dni siedzi w warsztacie i coś kombinuje. Nie mam najlepszych przeczuć w związku z tym…\nGŁOŚNICA I RETKA (uroczyście):\nKiedyś i tak machina zużyje cały zapas.\nPANI TRĄBALSKA I MARYMONT:\nA mgła będzie unosiła się dalej.\nTak właściwie, to dlaczego tutaj się znajdujemy? Nie powinniśmy zająć się obsługą?\nTy powinieneś to wiedzieć.\nRETKA (przeżuwając pestkę granatu):\nMieliśmy chyba wywoływać duchy, a przynajmniej niewiele do tego brakuje.\nNiewiele, bo zaraz sam wyjdę z siebie.\nZaraz, a dlaczego ja nic o tym nie wiem?! Nawet nie wiecie, czy się zgadzam na taki proceder!\nJesteś szamanką, to twoja robota.\nNikt mnie nie pytał o zdanie, gdy dyktowano testament!\nPóki co, udało wam się przywołać mnie.\nWiesz, czasami zdaje mi się, że jesteś zbyt skoncentrowany na sobie. Jesteś już przystawką i duchem w jednym.\nChyba tego nie rozumiem. Trudno zjeść coś, co nie ma ciała.\nRETKA (przeżuwając kolejną pestkę granatu):\nAPACZ (stając między PRZYSTAWKIEM a RETKĄ):\nPrzypominam, że między przystawkami a deserami są jeszcze dania główne!\nPRZYSTAWEK (zażenowany i poirytowany, wskazując na sufit):\nDajcie już wszyscy święty spokój, bo zaraz skorzystam z okazji i rozbujam tę obręcz, aby zleciała komuś z was na głowę!\nGŁOS ŻEŃSKI ZZA KADRU:\nA tylko spróbuj!\nGŁOS MĘSKI ZZA KADRU:\nTej obręczy nie da się zrzucić!\nTo jak z tymi duchami?\nJa, królowa podziemi, mówię do ciebie teraz, że są one pod moją opieką.\nI chyba mają się dobrze?\nW każdym razie, ja nie będę wywoływać żadnych duchów! To tak, jakbyście byli na urlopie i zmuszono was do odebrania telefonu od kogoś, kim dawno nie zawracaliście sobie głowy!\nA jeszcze jakby wziąć pod uwagę roaming…\nTak, w przypadku dzwonienia tak daleko roaming musi być ogromny.\n(Maszyna dymna przestaje mglić, ale w domyśle działa dalej; zaczyna emitować (znaczy się, scenografia symuluje) umiarkowany hałas. Wchodzi postać na razie zwana UPIOREM.)\nMniemam, iż telefonowanie powinniście pozostawić osobom bardziej doświadczonym w tej materii.\n(Wszyscy spoglądają zdziwieni w stronę ramy, znaczy się wejścia. Większość otwiera usta; GŁOŚNICA kręci się w kółko, APACZ biegnie sprawdzić, czy nic się nie stało w kawiarni, a PRZYSTAWEK zamienia się w słup mięsa soli.)\nRETKA (plując pestką w stronę przybysza):\nPrzepraszam za nietakt, ale czy nie powinieneś być gdzieś indziej?\nOn nie jest duchem. Powstał z martwych.\nUPIÓR, CZYLI WŁAŚCIWIE POWSTAŁY:\nNigdy nie wierzyłem w duchy, zatem można powiedzieć, że dostałem to, na co zasłużyłem.\nTo ciekawe, biorąc pod uwagę to, że do naszego biuletynu pisałeś o sztuce latania.\nNiech się po prostu przyzna, że nigdzie go nie chcieli.\nNie wiem, czy wiesz Głosiu, ale nie wszystkie rzeczy da się wykonywać w powietrzu i bez mięśni.\nA co, za życia ci tych mięśni brakowało, że teraz się nimi chwalisz?\nI tak nie polatasz.\nPOWSTAŁY (z dozą złowieszczości):\nWięc sprawię, że wy również nie. Sprowadzę na was takie rzeczy, że sami będziecie chcieli nadal pozostawać przy życiu. Poskarżę się komu trzeba…\nRETKA (przesuwając się do przodu):\nZatem poskarż się mnie, Hadesowej!\n(GŁOŚNICA i PRZYSTAWEK jednocześnie odsuwają RETKĘ od POWSTAŁEGO.)\nGŁOŚNICA (do RETKI): Jeszcze ci mało? Pamiętasz, co się stało, gdy nie tak dawno temu zabrałaś się za wyrywanie narcyzów?\nPOWSTAŁY (tak patetycznie, jak to tylko możliwe):\nPoza tym nawet Bóg, ten wielką literą pisany, jest po mojej stronie, gdyż zmartwychwstał Pan!\nTurkotanie maszyny robi się coraz głośniejsze, zagłusza POWSTAŁEGO, a potem nagle cichnie. POWSTAŁY żałuje, że nie może zrobić spektakularnego zniknięcia. Sprawdza, czy działa mu telefon, ale okazuje się, że bateria uległa wyczerpaniu, więc stoi w milczeniu przy ścianie udając kolejną dekorację. Do kontuaru podchodzi dwoje dzieci i stuka w blat.\nPOWSTAŁY nieco zbladł od zakończenia poprzedniej sceny.\nMy idziemy po łakocie,\nchociaż mamy ich już krocie –\nby tych samych nie jeść ciągle,\nzebrać chcemy jeszcze trochę.\nPani, daj cukierka, proszę,\nWeźmiem – i już się wynoszę!\nA jak słodkości nie będzie,\nto psikusem się odwdzięczym:\ntu coś spadnie, tam się złamie.\nBida się na pewno stanie!\nZaś podarek cud uczyni:\nmy, podli, będziem grzecznymi.\n(I DZIEWCZYNKA, i CHŁOPIEC wyciągają dłonie.)\nGŁOŚNICA (sięga do kieszeni, po czym podchodzi do lady):\nOto się otwiera miarka,\nmacie dwa gorczycy ziarnka,\noby wam służyły dobrze!\n(wręcza dwa ziarenka, czego publika nie ujrzy, ale widać odpowiednio złożone palce)\nNo, a teraz w imię Boże,\ncofnąć już możecie ręce,\nidźcie – nie wracajcie więcej!\n(Dzieci, lekko zdziwione, odchodzą.)\nTA SAMA DZIEWCZYNKA, ZZA KADRU:\nNie martw się już tak, kolego\nWreszcie mamy coś innego\nniż przeklęte mordoklejki.\nTEN SAM CHŁOPIEC, ZZA KADRU:\nDzięki za to, Boże wielki!\nTrudno… skoro nieumarły\nwstąpił sam już w progi nasze,\njednak czas uczynić czary,\naby duchy przyszły także.\ngdyby jednych tutaj mając,\ndrugim odmówić gościny.\nWięc się jednak chcesz tym zająć?\nReciu, wcale nie potrzeba,\njeśli cienie samoistnie\nspod kolejek ku bram nieba\nzejdą do nas, ziemskich istnień.\nCzemu nie mówiłaś wcześniej?\nRzadko pierwszy duch zaczyna,\nczuję też, że zbyt pospiesznie\nma kariera się rozwija.\nNiech więc Goniec żyje wieki!\nNo to trzeba czekać chyba,\nchoć nie wiem, jak mógłby wszelki\nduch mieć chęć się tu zatrzymać.\nO, gościna? Więc porządków\nczas i pora!\nNiech ja zgadnę;\nchcesz się zająć teraz znowu\ntym, aby jak najdokładniej\noddać nastrój mrocznej chwili.\nAle ja to zrobię lepiej!\nDzięki! Moi mili,\namol niech tu ktoś zapewni.\n(APACZ stara się nucić akord a-moll. GŁOŚNICA chwilowo popada w rezygnację – wygląda, jakby miała położyć dłoń na własnym czole, jednak wyciąga drugą rękę i otrzymuje butelkę ziołowego specyfiku.)\nMógłby ktoś pójść po Surfera\nalbo po naszego kumpla,\naby dalej akord śpiewał?\n(GŁOŚNICA pokrapia butelką niczym kropidłem całe pomieszczenie, po czym zostawia sobie odrobinę środka na skroni. RETKA wpada w trans i mantruje: Am…)\nMoże być i mantra.\n(Wokół wiszącej obręczy pojawiają się iskry i drobne błyskawice.)\nDługo jeszcze będą zwlekać,\nzanim się ukażą wreszcie?\nChyba pora stąd uciekać,\nskoro w instalacji spięcie…\n(Błyska się dalej, aż w końcu z obręczy zaczyna zwisać duch kobiecy, nogami do góry; domniemana szata oraz włosy nie zachowują się zgodnie z przyciąganiem ziemskim, ale dokładnie tak, jakby źródłem grawitacji był sufit.)\nDUCH KOBIECY, CZYLI UPRZEDNI GŁOS ŻEŃSKI ZZA KADRU:\nDzięki, zacni, żeście śmieli\npowziąć się na taką próbę,\nchociaż w poselstwie mam dla ziemi\nwieści dziwne jak i smutne.\nDzięki również Ci, Głośnico,\nże wciąż ma kto przejąć schedę,\nlecz i silnym czarownicom\nzdarza się oglądać biedę.\nTo ja zacna być nie mogę?\nI jakim mianem się mniemasz?\nUPRZEDNI GŁOS ŻEŃSKI ZZA KADRU (jakby nieobecna):\nNiech biją dzwony na trwogę;\nTak Cię mienić mam, o zjawo?\nInnym bardziej się należy,\nTym, co mi na myślach leży,\njest przysłowie ludziom znane:\nhistoria uwielbia wielce\nzdarzeń różnych powtarzanie.\nWiedz! Jak mnie zabito wcześniej,\ntak kto inny też nie żyje.\nTe same dłonie przecięły\ni mą, i tę drugą szyję.\nMam tłumaczyć Ci…\n(Mantra RETKI cichnie.)\nJak ogromna to jest cena,\nktórą przyszło płacić za to,\nże potrafię Więcej teraz;\nna mnie ludzie polegają?\nNie wiń za to się, kochana,\ni niech nikt tu nie obwinia!\nTwoja posada szamana\nbyła już wcześniej dość żywa.\nGŁOŚNICA (z coraz większym przerażeniem):\nLecz co ja mam z tym wspólnego?\nCzemu ja jestem wybrana?\nBoś Ty jedna możesz pewno\ntę szpetną klątwę przełamać.\nJest na pewno więcej osób…\nLecz Ty próbę swą już przeszłaś.\nTwego moc nie mogła przestać…\n…tak, i nie miałam litości,\ngniewu pieśń ciągle śpiewałam,\naż nagle wszelkie ciemności\nustąpiły – ja przetrwałam!\nLecz… to było przez przypadek!\nPrzez przypadek? Wszak pamiętam,\nże w obronie nas stawałaś.\nGŁOŚNICA (z narastaniem zawstydzenia):\nAle… wcześniej pieśń przeklęta\nbyła, niż wspomniana sprawa.\nSztuka słowa wymuszania…\n(Na przynajmniej kilka sekund zapada cisza.)\nCzy już więcej tak nie czynisz?\nNie, choć dalej za mną idzie\nDarząc snami złymi?\nGŁOŚNICA (powoli, dramatycznie):\nReszcie też je widzieć przyjdzie,\nnawet litość odrzuciwszy…\nNa to już nic nie poradzę,\na ja Ciebie nie chcę zniszczyć.\nPiastuj swą szamańską władzę,\ntakie Twoje jest dziedzictwo,\ni nie pozwól tylko na to…\nWtrącić trzeba mi się.\n(czeka na reakcję)\nże słuchamy słów z zaświatów,\njeśli trącą Częstochową.\nJakość rymów – rzecz poważna,\nznaj antykwariusza słowo.\nBo gdy każdy dzień przeraża,\njest potrzebna wieczna troska –\npomóc może tu jedynie\nMatka Boska Częstochowska!\nGŁOŚNICA (zgadując myśl Anathemy i spoglądając na zniecierpliwione otoczenie):\nDobra, dobra, w ramach ćwiczeń\nspróbuj teraz mnie odesłać,\ninaczej nie zacznę milczeć.\nSzczerze nie wiem. „Odejdź precz nam”?\nPowróć do królestwa mego?\nBądźże miła Panu Bogu,\nznajdziesz kiedyś jeszcze niebo,\nmasz już zarys jego progu.\nNiezłe, ale nic nie widzę;\nwszędzie tylko świat szeroki,\nnikt i nic nie wiedzie wyżej,\ncóż sklepieniem zaś? Obłoki.\nI choć jestem duszą lotną,\nsama nie wiem, czemu tęsknię,\njestem czegoś dziwnie głodną,\nchyba chcę tu zostać jeszcze.\n(POWSTAŁY, który w międzyczasie usnął, mruga jednym z oczu.)\nEch, kaplica. Nic nie umiem,\nmoże cały ten duch kłamie,\npustą zakopano trumnę,\nzaś podróbką był testament?\nMoże to jest tylko wyjazd,\na mój urząd – tymczasowy?\nI co, ja też jestem żywa?\nWszak i tak chcesz mieć śmierć z głowy.\nMa ktoś jeszcze jakiś pomysł,\naby przegnać precz tę zjawę?\nUczynię gościowi fory\ni mu zadam pytań parę.\n(wokół nastaje powszechne zdziwienie)\nDobrze, słuchaj, droga pani,\nJak Twe imię, Twe nazwisko,\nimię ojca, imię matki?\nChcę o tobie wiedzieć wszystko!\nJaki miałaś rozmiar buta,\njaki kolor był wielbionym,\nczego kiedyś zwykłaś słuchać,\nktóry deser był najsłodszym…\nCo byś zrobiła,\ngdyby przybył tu Gilgamesz?\nKomu byś się powierzyła,\ngdybyś utraciła pamięć?\nWidząc kotka na ulicy\npragniesz głaskać go czy kopać?\n(ANATHEMA wykonuje fikołka, ląduje bez przeszkód na podłodze i odchodzi w stronę przejścia. Przechodzi przez ramę, a chociaż nadal brakuje drzwi, duch udaje, że próbuje je za sobą zamknąć. Dotyka lady w miejscu, gdzie w Akcie I stała waga, po czym znika ze sceny.)\nPisz słownik ziemsko-nadziemski.\nKiedy już go napocząłem:\nnie słyszałaś, jakie teksty\npadają tu wraz z wieczorem?\nPewnie mówisz o Mariannie?\nWchodzi NAJPRAWA z ukrytym pod prześcieradłem robotem – innym, niźli MARIANNA. PANI TRĄBALSKA zrywa się z miejsca, aby przywitać maszynę pospiesznie wykonanymi wycinankami. RETKA weryfikuje funkcje życiowe POWSTAŁEGO, upewniając się, że nie zbudzi go ze snu.\nHej, a może on skamieniał?\nZapewne byłby to pierwszy raz w jego skomplikowanej egzystencji.\nMogłabym go sprzedać, póki jeszcze sezon trwa.\nEwentualnie ubrać w czerwoną płachtę i poczekać na Wielkanoc.\nCzyli byłby krasnalem ogrodowym?\n(wypychając robota naprzód)\nTeraz będziemy mieli własnego ducha od zagadek.\nAle to ja tu zadaję pytania!\nJeśli będzie lepszy od Marymonta, to nawet „Pogromcy duchów” będą mogli się schować.\nRazem z duchami.\nNazywa się Kopciszek i jak już mówiłem, zajmuje się opowiadaniem zagadek.\nCo jest, Najprawa?\nAPACZ podał prawidłową odpowiedź – najprawa! Punktów: dwa, miejsce: drugie.\nDELTA (pokazując na KOPCISZKA):\nCo to za śmieszna dekoracja?\nRETKA (wyrwana z zamyślenia):\nMówisz o tym z tyłu?\nTo Kopciszek. Zadaje zagadki.\nJakby nie było ich już dosyć.\nChodzi na systemie zwanym „Resia”.\nBrzmi jak Retka!\nIle wynosi delta z x² + 5x + 6,125?\nPANI TRĄBALSKA (oburzona, patrzy ze zmartwieniem na Deltę):\nTo było niesmaczne.\nDELTA podał prawidłową odpowiedź – jedna druga! Punktów: dwa, miejsce: dążące do drugiego.\nAle z którego końca „wychodzi” wykres?\nIle punktów ma Xquoewdg?\nNie istnieje taki ktoś.\n(drapie się po głowie)\nZnów nie działa?\nNAJPRAWA podał prawidłową odpowiedź – zero! Punktów: pięć, miejsce: pierwsze.\nNudne to trochę…\nTo przebierz się za Sfinksa i zrobicie turniej.\nPoziom kultury klienteli, która za chwilę przyjdzie?\nSiema! Wiecie, że dzisiaj przez pomyłkę sprzedałem planszę z trzydziestoma trzema figurami? Nabywca zwrócił mi tę niespodziewaną nadwyżkę.\nE-ej Apacz, a może tak chciałbyś dostać w prezencie czarnego pionka?\nNie mam wątpliwości, że ujemny.\nAPACZ podał prawidłową odpowiedź – ujemny! Punktów: cztery, miejsce: drugie.\nWreszcie jakiś powiew świeżości!\nJak gdyby szachy nie były bardzo starą zabawą.\nNAJPRAWA (naciskając losowy fragment prześcieradła):\n(NAJPRAWA z KOPCISZKIEM odchodzą, RETKA, PRZYSTAWEK i DELTA sprzątają dekoracje, przy czym kwestia POWSTAŁEGO pozostaje pominięta. PANI TRĄBALSKA bierze skorpiona na ramię, a GŁOŚNICA próbuje zawiesić jeden z lampionów na obręczy.)\nI skończyła się noc duchów.\nZaś niedługo rocznica kryształowej.\nChyba na jedno wychodzi.\nKryształowa noc? J\nć kryształową noc!\nOczywiście sam fakt, że zaistniała, nie upamiętnianie.\nPOWSTAŁY (przebudzony, do Głośnicy):\nWidzę, że przywoływanie duchów wcale ci się nie znudziło…\n[edytuj] Akt III: Noc listopadowa\nWnętrze luksusowego salonu z dekoracjami wnętrz. Na ścianach wiszą kalendarze; wokoło bohaterów stoją rozmaite rzeźby, meble (w tym ławki bądź kanapy) i zegary, przy czym na pierwszy plan wysuwa się posąg Artemidy strzelającej z łuku. Strzała może być wymierzona w reprodukcję obrazu przedstawiającego wygnanie Adama i Ewy z raju, jednak nie jest to zabieg obowiązkowy.\nAPACZ, RETKA (ubrana na ludowo), SURFER i GONIEC siedzą na meblach przykrytych narzutami. Po lewej stoi niewielki palnik, na którym umieszczono garnek, zaś po prawej, na okrągłym stoliku, znajduje się miska. MARYMONT stoi dokładnie pośrodku trzymając w ręku dwa wielkie klucze.\nWiecie, że to miał być babski wieczór?\nKiedyś, w noc listopadową, dziewczyny urządzały sobie wróżby, żeby dowiedzieć się, która pierwsza wyjdzie za mąż…\nJa będę pierw…\n(orientuje się w sytuacji)\n…a także kogo będą miały za partnerów.\nSkąd wiesz tyle na ten temat?\nKiedyś musiałem układać piosenki z tej okazji. Okropność!\nI właściwie czemu siedzimy u mnie?\nŻeby nikt nie rzucił się po to, co mamy w garnuszku.\nTo znalazłby się ktoś aż tak głupi?\n(GONIEC próbuje wciągnąć nosem zawartość naczynia.)\nŚmierdzi tu jak na cmentarzu…\nNo, pora zaczynać.\nAle tak właściwie to po co mielibyśmy szukać Retce partnera?\n(RETKA rumieni się.)\nOd kiedy bierzecie tak wszystko na poważnie? Po prostu chcę rozkręcić atmosferę.\nKoniec świata jest naprawdę bliski…\nBierzemy naczynie z woskiem i…\nPrzelewamy go przez kluczowe otwory do kadzi z wodą, aby połączenie obu składników dało określony kształt.\nNigdy nie wiedziałam i nadal nie wiem, co to ma wspólnego z mężczyznami.\nJeśli cię to pocieszy, ja też nie mam pojęcia.\nCzemu Głośnica nie przyszła na wróżby? Nie sądzicie, że jej tak jakby brakuje?\nZ tego, co wiem, to poszła rozbierać krzaki róży u Motylej Nogi.\n(APACZ i GONIEC zaczynają pokładać się ze śmiechu.)\nWybacz, ale nie jestem sobie w stanie wyobrazić rozbierania przez Głośnicę czegokolwiek!\nZegara też nie?\nTia, najlepiej w poszukiwaniu wskazówek…\nRozbierać krzaki róży? Nie będzie im zimno w taką porę?\nPodobno pozostawione otuliny nie spełniają przepisów BHP.\nKtoś jeszcze robi coś oryginalnego czy wszyscy siedzą w Ostatniej?\nGONIEC (lekko oszołomiony):\nTeraz skojarzyło mi się to z Last.fm!\nGONIEC stara się utrzymać w rękach gorący (nawet przez ścierkę) garnuszek z woskiem. MARYMONT przytrzymuje nad miseczką oba klucze, zaś GONIEC przelewa wosk z wyjątkową precyzją (widać wyraźnie, że wosk ani razu nie dotknął powierzchni kluczy).\nRzucanie cienia przez uzyskany obiekt nie jest konieczne, aby zobaczyć rezultat, więc pozostawiam ową czynność do dyspozycji pozostałych uczestników.\nRETKA (zagląda do miski):\nMnie to wygląda na palmę.\nA mnie na paprotkę.\nKwiat paproci to na Noc Świętojańską!\n(Kawałek wosku zostaje odłamany.)\nRozsiewa zarodniki, więc i niech będzie paprotka. Apacz, chcesz być drugi?\nNie, niech będę trzeci. W końcu lubię być w centrum.\nRETKA (udając oburzenie):\nNo nie no, nie dość, że wbili na babskie święto, to jeszcze w ogóle ignorują dziewczyny!\n(bierze garnuszek i ostentacyjnie wylewa połowę swojej porcji poza klucze)\nTo jak nic podkowa!\nPodkowa? Podkowy przynoszą szczęście, a poza tym – może to również ostrze naszej kosy?\nRetka zostanie u nas kontuarową?\nNa litość boską, niektóre teksty naprawdę powinieneś zostawić dla odpowiednich osób.\nKontuar, kontuar, bleeeh. Nie lepiej po prostu mówić na to „lada”?\nDobrze, teraz ja.\n(przelewa swoją porcję wosku)\nNiczego tu takiego nie widzę.\nWidocznie w tym przypadku trzeba, aby przedmiot rzucił cień.\nW sumie brak wizji nie jest taki zły.\nNo właśnie, może ja mam po prostu wolną rękę i nic i nikt nie musi mi się narzucać.\nAle możemy spróbować.\n(Bohater wyławia omawiany kawałek wosku z miski, znowu odrobina się kruszy. RETKA zapala jedną ze swoich lamp, zaś GONIEC kieruje odlew w stronę promieni światła.)\nEwentualnie maska, ale ma za małe oczy.\n(MARYMONTOWI wyleciał z ręki klucz.)\nNie przegłosuję was, ale według mnie dalej słabo widać.\nSURFER (do MARYMONTA):\nJeśli trzęsą ci się ręce, to może teraz ja potrzymam klucze?\nBez sensu. Wtedy będzie moja kolej i zacznę miotać garnkiem. Dajesz.\n(SURFER przelewa swoją porcję.)\nMnie to wygląda na głowę w hełmie. Być może wystąpię w metalowej kapeli?\nE tam, każdy widzi to, co chce widzieć.\nA ty widzisz rozsiewanie zarodników.\nNajpierw kominiarka, teraz głowa w hełmie… Może po prostu jesteśmy mądrzy?\nAlbo polecą głowy…\nTo ja potrzymam klucze, bo zaczyna mi się nudzić.\n(Garnek z ostatnią porcją wosku trafia w ręce MARYMONTA, jednak bohater zaczepia czymś o palnik i wywraca go. Zaczyna palić się pobliska makatka przedstawiająca krajobraz miejski. SURFER chwyta miskę z wodą i skutecznie gasi pożar.)\nNie uważasz, że przede wszystkim powinieneś przeprosić Retkę?!\nFretkę?! Tu nie ma żadnej fretki!\n(czuje dym, spogląda na makatkę spaloną do połowy)\nO kurczę, to już niedługo może być w sezonie!\nNec locus ubi… coś tam.\nSURFER (do APACZA):\nZaiste, jesteś większym bibliofilem niźli Delta.\nA bo ja wiem, co było na tej makatce?!\nStereotypowa serwerownia. Jedna ze ścian jest lekko pęknięta – można nawet zobaczyć materiał budowlany, który zwykle kryje się za tynkiem. Wewnątrz największej z wyrw znajduje się włożona nieco na siłę proca.\nCYFRODZIEJ siedzi przy jednym z komputerów i ogląda transmisję otwarcia fontanny multimedialnej. APACZ (z pióropuszem) i NAJPRAWA dosiadają się, otaczając CYFRODZIEJA, podczas gdy ten ostatni wydaje się wyrażać zaskoczenie. PRZYSTAWEK uruchamia przyniesiony ze sobą tablet.\nCzemu próbujesz chować karty?\nA bo mogłoby to was zanudzić…\nTo zależy, czy oglądasz dla niuansów technicznych czy dla funu.\nNie jestem jakimś zboczeńcem, by doszukiwać się parametrów w takich rzeczach! Ja też mam prawo po prostu cieszyć się życiem i płynącym z niego pięknem!\nZ drugiej strony, kto ogląda wiadomości o tak skomplikowanych zabawkach tylko dla rozrywki?\nTo, co powiemy, może być bardzo trudne do przyjęcia…\nJa jakoś przywykłem.\nMusisz wyjść na chwilę na powietrze.\nNo to, że przez przynajmniej kilka minut nie będziesz miał przy sobie monitora.\nHurra! Wiecie, ile tu szmelcu? Owszem, podtrzymywanie tego wszystkiego, aby jakoś funkcjonowało, może być fajne, ale nawet my wolimy świeże powietrze od patrzenia, jak to wszystko staje się stertą złomu…\n(NAJPRAWA drapie się po głowie.)\nPRZYSTAWEK (pokazując tablet):\nŻeby jednak nie było ci smutno, oprócz nas potowarzyszy ci ten oto tablet.\nPrzypominam, że miał on służyć do czegoś innego!\nDo wabienia dziewczyn?\n(Nastaje powszechna dezorientacja.)\n(trzymając urządzenie przed sobą w sposób dosyć uroczysty):\nJeden z naszych honorowych poprzedników zaprasza cię na imprezę do nas, do Ostatniej Śmierci, zdając sobie sprawę z tego, że znasz już to miejsce…\nAPACZ (ignorując pytanie):\nTo jak, mam zapoznać cię z nowymi bywalcami?\nWiecie, to, że otrzymał zaproszenie, nie oznacza jeszcze, że jest zobowiązany je spełnić. Będzie wspaniałym gościem, ale jeśli odmówi, uszanujemy jego decyzję.\nCYFRODZIEJ (z podekscytowaniem):\nA ja zastanawiam się, jak tu najprawić parę rzeczy…\nJak długo będzie trwała ta impreza?\nMyślę, że przynajmniej kilka miesięcy, ale miło byłoby, gdyby trwała jak najdłużej.\nSam znam tam kogoś, kto zajmuje się tym od ponad dwóch lat.\nCYFRODZIEJ (do siebie):\nTo wszystko musi chodzić na jakichś diabelnych iteracjach…\n(Krótka przerwa. Cała czwórka zaczyna iść możliwie nieprzerwanym krokiem.)\nApacz, mam do ciebie takie dosyć nieśmiałe pytanie.\nNo bo skoro przychodzisz z poselstwem… Czy mógłbyś podarować mi trzy pióra ze swojego pióropusza?\nPonownie wnętrze Ostatniej Śmierci z perspektywy wejścia do kawiarni. Przestrzeń jest teraz dość zwyczajna, acz na stołach pojawiają się pierwsze dekoracje mikołajkowe. W starym, dobrym słupie ogłoszeniowym widać wbitą strzałę.\nNa jednej ze ścian wiszą złożone puzzle przedstawiające pętlę tramwajową.\nPOGŁOS, DELTA i GŁOŚNICA siedzą nad rysunkiem na podłodze przedstawiającym trójkąt i dyskutują o czymś zawzięcie. WSKAZÓWKA myje okna. JAN Z BARDZÓW rozgląda się po głównej sali, po czym bierze scyzoryk i wyważa niektóre fragmenty układanki. Chowa je do woreczka, a następnie przytwierdza sakiewkę do słupa.\nNo ja uważam, że ludzie nie przychodzą tutaj również dlatego, że wolą bardziej wesołą atmosferę.\nPrzecież tu jest wesoło.\nAle nie naocznie. Kojarzymy się tylko z mrokiem, taka prawda.\nFaktycznie, sama nazwa o tym świadczy.\nNie, nie, nie, nie, życie ma różne strony. Poza tym, jakoś nikt nie ma nic przeciwko przebywaniu z ludźmi o takim imidżu w innych lokalach…\nZgodzę się, życie ma różne strony.\nPodobno nawet są ponumerowane.\nMożna byłoby rozpisać równania.\nDobrze, ale poproszę, aby dało się wyznaczyć dwa zera.\nW tych warunkach to są urojenia.\n(Z zaplecza wydobywa się okrzyk: „UJEMNY!”, a następnie „PIJ MLEKO, BĘDZIESZ WIELKI!” czy „NAJPRAWA!”.)\nA jeśli podzielę wysokość lokalu przez długość boku tego trójkąta, to otrzymam liczbę pi?\nAPACZ (z przekąsem):\nNa podstawie trójkąta można wywnioskować wiele ciekawych rzeczy.\nDELTA (licząc na palcach do trzech, z błyskiem w oku):\nCzy mi się wydaje, czy właśnie obraziłeś Głośnicę?!\nWcale nie! Tu w ogóle nie chodzi o was!\nNie wolno mi przepuścić nawet niezamierzonej zniewagi!\nJa pozwolę sobie wtrącić, że delta też przypomina trójkąt, ale ja nie wiem, czy dalej mówimy o tym samym…\n(po chwili, do Apacza)\nSwoją drogą, skoro nie chodzi o nas, to o kim lub o czym tak ciągle rozmyślasz?\nJa też sądzę, że jest tu za głośno.\nHERZLICH (wykonując lekki ruch w stronę zdeformowanej układanki lub słupa):\nMówię o pętli.\nNa czyjej szyi?\nNo kurde, chodzi mi o tory no…\nDZIEWCZYNO NO POPATRZ NA TO WYSTAJĄCE NA SŁUPIE!\nHola, hola, następny?\nTam są brakujące elementy układanki, które najwidoczniej miałem zaraz wyrzucić.\nJAN Z BARDZÓW:\nNo bo niemal połowa obrazka to gleba i tory, jak gdyby nie wystarczyło zdecydować się na jeden fragment!\nW sumie, druga połowa to niebo…\nODDAJCIE NJEBA MONOLYTOM! A kieskę wywalić! (odchodzi)\n(Słychać od minuty do dwóch wspólnego szumu, z tłumu wychodzi POGŁOS.)\nPOGŁOS (dźwięk odbija się echem):\nWszem i wobec ogłaszamy, że zostały przywrócone wszystkie fragmenty układanki oprócz czterech!\nTo jak to teraz wygląda?\n(Tłum rozstępuje się odsłaniając ukrytą wcześniej układankę. Okazuje się, że ubytki pozostały akurat na narożach i nie zaburzają już one kompozycji obrazka.)\nCecylia Gomez mogłaby nam pozazdrościć!\nALEAE (ze zdziwieniem spoglądając na swoją rękę):\nSkąd nagle wziął mi się tutaj taki wielki pieprzyk?\n[edytuj] Akt IV: Zmierzch świata\nNadal to samo wnętrze. Tym razem – jeśli chodzi o dekoracje – dominują gwiazdy oraz dzwony. W centralnej części tylnej ściany – zamiast głowy renifera – pojawia się łeb samca kozy.\nSkład dosyć domyślny, oparty na poprzednich epizodach w tym miejscu. RETKA, PANI TRĄBALSKA I GŁOŚNICA są przebrane w wymienionej kolejności za Duchy Świąt Bożego Narodzenia. Na scenę wpada POGŁOS, który wyraźnie jest czymś rozbawiony.\nKto przyniósł tutaj ten koźli łeb?\nPewnie pomyłka przy transporcie.\nAlbo kolejny dowcip pani Trąbalskiej.\nNo, to teraz możemy mienić się prawdziwie mrocznymi istotami!\n(rysuje trójkąt na podłodze w zupełnie innym miejscu niż poprzedni)\n„Przyzywam cię, w imię Wielkich Liter Greckiego Alfabetu, Parabolicznego Danse Macabre i… hej, ktoś pomoże?”\n(APACZ rzuca słownikiem w stronę POGŁOSA.)\nI Ostatniej Śmierci…\n… i Ostatniej Śmierci, przybądź tu, stworze piekielny, na znak apokalipsy!\nGŁOŚNICA (do RETKI):\nWiesz co, Retko – sądzę, że jeśli ktoś miałby grać Ducha Minionych Świąt, to tylko ty. Bardzo się cieszę, że się zgodziłaś.\nHm, jeżeli Głośnica jest duchem przyszłych Świąt, to Pogłos jest czego duchem? Duchem zaprzyszłych Świąt? Alternatywnych? A może ciągłych?\nPOGŁOS (przerywając obrzęd):\nDuchem przyszłego Sylwestra?\n(POGŁOS kontynuuje odprawianie rytuału. Przychodzi MONORTSA.)\nDżem dobry! Ja tu chciałbym trochę miodzia…\nCoby po niebie latać niczym pszczółka?\nRaczej żąąądłem kłuć i parzyć.\n(ALEAE wchodzi do kuchni i przynosi słoik świeżego miodu. MONORTSA wyciąga łyżeczkę.)\n(ALEAE wypełnia łyżeczkę miodem.)\nNo i kto to zmyje, jeśli nie ja?\nNa łyżeczkę niebyłą, na betoniarek bezdenne czeluście…\n(MONORTSA odchodzi, zaś ALEAE stawia słoik z resztą miodu na samym środku trójkąta.)\nNa trofeum Władcy Much i ogony Ponurego Osła…\n(spod trójkąta wydobywa się żółty dym)\nPrzybywasz w plugawych oparach siarki…\n(Dym rozwiewa się odsłaniając osobę niskiego wzrostu w kostiumie Kubusia Puchatka. Postać ubrana jest dokładnie tak jak jej kreskówkowy pierwowzór, czyli w czerwoną koszulę – i nic więcej. W ręku trzyma sznury różnych odcieni plasteliny.)\nJakie masz wymagania, o bestyjo kosmata, w dniu tym, przez śmiertelnych nazwanym końcem świata?\nCzy lubicie, kiedy możecie sterować ludźmi od schodzenia na śniadanie poczynając, a na płodzeniu potomstwa kończąc?\nWszyscy skończyliśmy z tym jakieś siedem czy osiem lat temu…\nO rany, to czym się teraz zajmujecie?\nPodziwianiem samych siebie schodzących na śniadanie.\nI dbaniem o ten lokal, oczywiście.\nW tym usuwaniem zanieczyszczeń.\nAle czy lubicie tworzyć sobie pionki?\nOd czasu do czasu zdarza mi się takowe wprawiać w ruch.\n(wyciąga zestaw szachów, układa figury, zwraca się do PUCHATKA)\nChcesz może pograć?\n(PUCHATEK przygląda się szachownicy, po czym odkleja kawałki plasteliny i nakleja je na niektóre z bierek tworząc im sukienki oraz czapeczki. Wieże stawia jedna na drugiej. Wybiera sobie także kwadrat 3x3, po czym próbuje ulepić na jego powierzchni budowlę.)\nLubię realizm. A czy ty lu…\nJestem zmuszony ci tę szachownicę odstąpić, ale w zamian należy się dwadzieścia jeden złotych dziewięćdziesiąt pięć groszy!\nCo będzie następne, czyżby klocki?\n(ALEAE drapie się po ręce.)\nTo już jest jakaś wysypka! Cały jestem w pieprzonych brązowych pieprzykach!\n(ALEAE udaje się zdrapać jeden z „pieprzyków” ze skóry, poza tym inny rozmazuje się.)\nUff, to tylko plastelina!\nSterowanie innymi jest fajne!\nOświetlenie jest nieco jaśniejsze niż w poprzedniej scenie.\nKiedy kres się rooodzi\ni na świat przychooodzi…\n…ciemna noc w jasnooości\nA nie promienistej?\nNie! Skoro świat się kończy, wszystko będzie skąpane w ogniu!\nPRZYSTAWEK (na stronie, do APACZA):\nNie sądzisz, że powinniśmy jej o czymś powiedzieć?\nSłuchaj, tak a propos końca świata…\n(ALEAE i GONIEC przynoszą ze sobą katafalk i umieszczają go na ladzie.)\nTeraz sobie uświadomiłem, że skoro świata ma już nie być, to jednak nie będzie ani przyszłych świąt, ani przyszłego Sylwestra…\nGŁOŚNICA (kłótliwie, powiewając całunem):\nCzyli chcesz, żebym się stąd wyniosła?\nZawsze możesz pozostać panią w żałobie.\n(MARYMONT kładzie się na katafalku.)\nChyba źle się poczuł. Biedactwo.\nOn już od pewnego czasu jest niezdrów, dlatego mówimy mu, aby wziął sobie zwolnienie. I cóż, widocznie jak dotąd nie potrafi.\nMoże otruł się dymem?\nMARYMONT (słabym głosem):\nSkoro już tak bardzo się o mnie troszczycie, proszę, pozwólcie mi postąpić na swój sposób…\n(Obecni w przestrzeni za kontuarem kiwają twierdząco głową.)\nCzy uważacie, że powinienem wziąć L4?\nŚmiało, idź się wykurować – zdrowie jest najważniejsze.\nZostań, masz jeszcze całkiem sporo sił.\nOddanych głosów: 16.\nSłyszałem o respondentach, którzy zasypiali w trakcie wypełniania ankiety, ale żeby sami ankieterzy?!\nAPACZ (ponownie zamyślony):\nA ja jak na złość trzymam się zdrowo.\n(GŁOŚNICA opuszcza lokal. APACZ z wielkim trudem zabiera śpiącego MARYMONTA z katafalku, dąsając się, że nikt nie przyspieszy mu z pomocą. Na katafalk wchodzi PANI TRĄBALSKA.)\nSzkoda, że nikt nie zadał podobnego pytania już dawno temu.\nNo ale skoro będzie koniec świata, to nie ma nawet obecnych świąt!\nZ tego by wynikało, że tak czy owak ja się już dawno skończyłam.\nNieprawda. Póki jest pamięć…\nA jeśli Retka obiit, hic natus sum ego?\nTo wcale jeszcze nie znaczy, że jest się żywym i słusznym jest, że leżysz tam, gdzie leżysz.\nNo to lepiej pamiętać.\n(Następuje krótka przerwa.)\nI gdzie ta apokalipsa?\nPewnie kupuje prezenty dla rodziny.\nWygląda na to, że apokalipsa poszła się apokalipsić w inne, bardziej godne miejsce.\nTo istnieją godniejsze?\nPANI TRĄBALSKA (wstając z katafalku, aby rozpaczliwie poszukiwać czegoś do jedzenia w kuchni):\nI jak ja sprzedam te wszystkie kostiumy czterech jeźdźców?\nWypadałoby najpierw odkupić od kogoś wierzchowce.\n(MARYMONT wstaje, zabiera katafalk i bierze go na swe ramiona.)\nNo, już mu lepiej.\nNie, to alergia.\nBędzie służył jako podwyższenie! (wychodzi razem z katafalkiem)\nWspomniany ręcznik mógł wyglądać mniej więcej tak\nRóżni obecni dźwigają krzesła seriami, układając je w cztery ogromne stosy zwrócone do siebie na planie krzyża. W zamierzeniu mają one utworzyć choinkę, na której zamiast łańcuchów i bombek wiszą wyprane tekstylia. Wśród nich powinny znaleźć się prześcieradła, trochę bielizny, spalona makatka z aktu trzeciego oraz ręcznik z wizerunkiem niebieskiego motyla. Pod tym ostatnim może się błąkać niewinna gałązka ostrokrzewu.\nNawet, kiedy wyodrębnią się już poszczególne postacie, w tle panuje dość duży ruch. Powoli pod choinką gromadzi się coraz więcej prezentów.\nAle jak to, choinka bez świateł?\nTo nie kurs na prawo jazdy.\nKońca świata jak nie było, tak nie ma, a teraz, choć pozostałe duchy też mogłyby się wyszaleć, całe Święta są na mojej głowie!\nTa ostatnia część zdania brzmi, jakbyś była Maryją.\nTo co było na głowie Jezusa?\nPANI TRĄBALSKA (nadal z kuchni):\nByć może to jeż?\nALEAE (spoglądając pod choinkę):\nO, są prezenty!\nA wśród nich na pewno nie ma biletu wstępu za kontuar i na zaplecze.\nDla ciebie też nie.\nNie no, do jednego pudełka chyba można zajrzeć? I tak nie są podpisane z zewnątrz, więc nikt nie będzie miał żadnych wyraźnych podejrzeń.\nKtóre pudełko wybieramy?\nNajlepiej jakieś małe, aby nikt nie zauważył różnicy.\nJesteście naiwni. Ile to ja w swoim życiu różnic przeglądałem… A co dopiero reszta kadry.\nHej, to ja przekręcam początki wyrazów!\nAle w tym przypadku to akurat lepiej, abym ja był pierwszy, prawda?\n(ALEAE pod czujnym okiem CYFRODZIEJA wyjmuje spod choinki niezbyt wielką paczkę, po czym zabiera się za otwieranie.)\nA jednak bilet!\nNie dla mnie. Dla Retki! Takie samo zaproszenie, jakie otrzymał niegdyś Cyfrodziej.\n(CYFRODZIEJ odczuwa ulgę; teraz wreszcie jest przekonany, że wszystko idzie jak trzeba.)\nKto wystawił? Kto? Wystawił? Czemu nie ja?\nJa wystawiłem. Mam za to przepraszać?\nChwileczkę… Jeszcze przed chwilą narzekałaś, że masz całe Święta na głowie. Nie boisz się, że to Cię przerośnie? Spójrz na Marymonta, co się z nim dzieje… Czy na pewno chcesz stanąć za ladą mając świadomość, że będziesz niejako na jego miejscu?\nA katafalk zniknął? Zniknął!\nPRZYSTAWEK, APACZ, CYFRODZIEJ, NAJPRAWA, SURFER, GONIEC, MARIANNA I KOPCISZEK:\nWESOŁYCH ŚWIĄT, RETKO!\nI wspaniałego Sylwestra!\nMARYMONT (jak gdyby nigdy nic):\nRetko, jak się czujesz pełniąc nową dla siebie funkcję?\nJak młoda bogini!\nCzy to jakaś bardzo wysublimowana kara?\nGdzie jest deser?\nJeszcze nawet nie zaczęłam, idioto!\nOddanych głosów: 18.\nTo wszystko? (udziela odpowiedzi)\n(Niespodziewanie z sufitu zaczyna padać deszcz.)\nCo tu tak cuchnie?!\nI gdzie jest śnieg?\nTo ani chybi opóźniona apokalipsa!\nGŁOS Z SUFITU PRZYPOMINAJĄCY GADKĘ FRANKA KIMONO:\nCzyli pada deszcz, a my mamy udawać, że na nas plują?\n(Część kropli wypala na podłodze i przedmiotach ślady. Przypomina to trochę fakturę rzeźb zwanych popularnie świątkami.)\nMoże to jakaś nowa reklama środka czyszczącego? Wygląda na to, że mamy do czynienia z bardzo ekologicznym przypadkiem.\nAła! To szczypie!\n(Z kuchni wychodzi PANI TRĄBALSKA.)\nNigdy nie robiłeś sobie tatuażu?\n(staje w szczerym polu)\nPrzynajmniej wreszcie będę miała stały kolor włosów!\n(Znikąd pojawia się PUCHATEK.)\nGONIEC (do POGŁOSA):\nMiałeś rację, apokalipsa.\nCzy lubicie mieć możliwość sterowania dowolnie kształtowanymi przez was istotami?\nTak, na przykład samymi sobą. Najlepiej bez wzajemności.\n(PUCHATEK podchodzi do krzesłowej choinki i zaczyna przebierać w wiszącej bieliźnie.)\nODDAJCIE MI ODZIENIE, ŚMIERTELNICY! Zawsze interpretowano mój brak spodenek w opaczny sposób…\nZrób je sobie z plasteliny.\nWnętrze księgarni językowej, posiadającej zarówno półki jak i stoły. Oprócz słowników języków klasycznych i nowożytnych można dostrzec katalog z przykładami ukazującymi sposób funkcjonowania języków programowania. Na ścianie – prócz wzorcowych dla tego miejsca obrazów – wisi zestawienie liter służące do badania wad wzroku.\nPod nogą jednego ze stołów znajduje się książka, na której okładce widać napis: „WSPÓLNY”.\nZ okna zaczyna wystawać papierowa głowa koziołka zatknięta na kiju. Słychać stukanie do drzwi.\nMy z kolędą przychodzimy,\nrobim powitanie zimy,\nwpuść nas, chłopcze, wpuść!\n(APACZ otwiera drzwi. Jego oczom ukazuje się grupa na pewno nie więcej niż czternastu osób, które oprócz zwierzęcych łbów trzymają transparenty w stylu: „NIE dla drożyzny! TAK dla kultury!” czy „My i tak zgłębimy wiedzę!”. Pojawiają się nawet wyrażenia w języku obcym, jednak są one napisane w bardzo nieumiejętny sposób, zaś w każdym z przypadków poniżej takiego tekstu pojawia napis: „Taki nas czeka los, jeżeli nie zadbamy o niego sami!”)\nO co tu cho…\nPańskie słowniki są tak drogie, że nikt nie da za nie takiej ceny! Poza tym sprowadza Pan tylko wybrane egzemplarze, a i nierzadko tylko pojedyncze tomy zamiast całości! Widywaliśmy również totalną amatorszczyznę bez informacji o tym fakcie, choć – z drugiej strony – jesteśmy również zdania, że w wielu przypadkach nazwisko jest dla Pana ważniejsze od treści!\n(Jeden z KOLĘDNIKÓW zostaje wypchnięty do przodu.)\nNie będziemy tolerować takiego szargania dziedzictwa kulturowego! Żądamy ustąpienia ze stanowiska albo przynajmniej obniżenia cen na tyle, że nie będą one nikogo szokowały!\nProszę państwa, po pierwsze, to nie moja wina, że jest wysoki VAT na książki. Po drugie, niektórzy sami kupują pojedyncze tomy po otrzymaniu prezentów lub wizytach w innych sklepach, więc po prostu zostają mi nadwyżki. I co ja mam z nimi zrobić? Nie chcielibyście ich wrzucać do pieca, prawda?\nPo trzecie, na chwilę obecną nie mam podpisanych żadnych umów o wyłączność. Nie mnie też decydować, co jest amatorszczyzną, a co nie, tak samo jak i wam. Pozostawiam w tym względzie wolny wybór czytelnikom.\nI przez to sprowadza ich pan na manowce.\nZawsze mogę wytłuścić nazwiska godne polecenia.\nNie, nie, nie, nie! Skąd mamy wiedzieć, czy to na pewno te?\nPoza tym, powinien pan bardziej troszczyć się o ten sklep. Siedzi pan w knajpie i co my z tego mamy? Tyle, co nędzny ochłap raz na jakiś czas i to właśnie tam!\nA, co mam robić szaleńczą sztafetę z książkami zamiast słupów?\n…PAN JEST NIEPROFESJONALNY!\n(APACZ trzaska drzwiami i dokonuje filmowej sceny ich barykady losowymi przedmiotami.)\nDobrze, że przynajmniej tutaj są drzwi…\n(Rozlega się kolejne pukanie do drzwi. APACZ wygląda przez okno i macha ręką do siebie, aby gość wszedł tą właśnie drogą. W oknie zjawia MARYMONT z notesem w ręku.)\nŚwietnie, ale skąd tu się wziąłeś?\nTamta grupa chciała mnie wziąć do reklamy jakiegoś „ważnego projektu”.\nZadałeś im chociaż kilka pytań?\nNie zdążyłem zapisać odpowiedzi – zabrali mi notes i zaczęli na nim pisać dziwne znaki.\nAPACZ (widząc, że notes dalej znajduje się w rękach właściciela):\nA potem oddali?\nTak, ale gdy zaznaczyłem pod tymi krzaczkami, że następna część tekstu będzie moja, to wyrwali mi tę jedną kartkę i już nie zwrócili.\n(Wchodzi MOTYLA NOGA ubrana jak hipiska.)\nKopę lat, braciszkowie!\nAPACZ (badając kolorowy strój):\nProszę, nie strasz nas…\nMOTYLA NOGA (wyciąga niedużą książeczkę):\nTrzymaj i nie marudź!\nAPACZ (przeglądając zawartość):\n„Słownik języka gwiezdnego, wszystkie dwanaście dialektów, wydanie tegoroczne”? Skądże to wzięłaś?!\nA co, niedobre?\nMa jedną wadę – są tłumaczenia z gwiezdnego na polski, lecz nie ma z polskiego na gwiezdny. A widziałeś tych śmiesznych kolędników? Oni nie potrafią nawet odróżnić koziołka od turonia!\nA kto ich nie widział? Obeszli już chyba całe miasto.\nZapodałam im kilka egzemplarzy. Twierdzą teraz, że przydałoby się coś takiego w gazetach, aby podnieść poziom prasy!\nNigdy na to nie wpadłem.\n[edytuj] Akt V: Noc Imbolc\nWnętrze Ostatniej Śmierci. Domyślna do tej pory czytelnia zmienia się w wyraźnie widoczną półkę bookcrossingu, na której wśród wielu na pewno poczytnych rzeczy znajduje się pięć tomów słowników tworzących katalog od A do Zet. Z sufitu na razie nie pada już deszcz, ale w rogu stoi fontanna z figurką osoby bezustannie wylewającej z dzbana czystą wodę. Na każdym ze stolików znajduje się świecznik, przy czym tylko połowa świec jest zapalona. Słup ogłoszeniowy stoi do góry spodem.\nNAJPRAWA stoi na drabinie i koryguje tabliczki informacyjne. POGŁOS ostukuje ściany poszukując samego siebie. DELTA siedzi przy KOPCISZKU. PANI TRĄBALSKA zadowolona serwuje klienteli kawę, herbatę i owoce.\nObecne również inne osoby.\nCo pani zrobiłaby, gdyby musiała pani wyprowadzić kogoś z lokalu?\nNa początku chyba zaczęłabym od gry z nim w paintballa…\nA potem znowu spadnie ten ładnie pachnący deszcz?\nę nie robię!\nNAJPRAWA (bliski załamania):\nNie, ty pracuj dalej.\nJeszcze raz tu przyjdą po słowniki, Apacza lub jedno i drugie albo żeby chwalić się swoim analfabetyzmem to zatrudnimy tutaj brygadę antyterrorystów!\nJa kiedyś grałem w ceesa.\nRównież dzwonią, nawet do mnie. Cwane bestie, najpierw pytają o typy kabli, a potem mówią, że nie rozumieją specjalistycznego słownictwa, ponieważ każda firma ma swój żargon, a promowane są tylko niektóre z nich!\nA próbowałeś zapytać, z jakiej marki telefonu dzwonią?\nW celach statystycznych?\nMówię do Kopciszka.\nNo tak, kto mógłby sam z siebie zawołać Alejgo.\nPsiakość, w sumie zawołałem.\nJa tylko chciałem powiedzieć, że Przystaś zostaje kadrowym.\nDługo się nad tym wahałeś?\nCałe pięć karnawałowych orędzi.\nKarnawał? Może sprzedać maski?\nAPACZ I NAJPRAWA:\nOni mają ich od cholery, nie widziałaś?\nA mówią, że ich na nic nie stać!\nZ reguły nie.\nPOGŁOS (o DELCIE):\nGra w tę Resję jak zahipnotyzowany.\nNie ma tu nic innego do roboty.\nGONIEC (do MARIANNY):\nNie ma w ogóle czy nie ma Delta?\nJej bazy skasował.\nNajpierw słowniki ze sztywnymi tłumaczeniami, teraz to…\nZorientowali się, że skoro gwiazdy znajdują się w odległości wielu lat świetlnych od nas, to słownik, który dostali od Motylej Nogi, jest troszeczkę… nieaktualny…\nTo może zacznij wreszcie przewidywać przyszłość?\nGŁOŚNICA (wytrącona z toku myślenia):\nWidzę, że opuszczasz to miejsce.\nPrzepraszam, że posłużyłam się słowami, które chciałeś powiedzieć.\n(Wchodzi MOTYLA NOGA.)\nMOTYLA NOGA (do PANI TRĄBALSKIEJ):\nMa Pani nadal ten zestaw do paintballa?\nNiestety nie mogę się nim podzielić, teraz to narzędzie służbowe.\n(Słychać odgłos karambolu, ALEAE wybiega z lokalu sprawdzić, co się stało.)\nNiekoniecznie o tym myślałam…\nGONIEC (do GŁOŚNICY):\nPodobno znasz już wszystkie rejestry dźwięków prócz jednego?\nI nie pragniesz dopełnienia swojej wiedzy w tym zakresie?\nNie bardzo, ale jeśli interesują cię takie tematy, to zapytaj Pogłosa, czy zna już twardość wszystkich materiałów.\nPrzypomniało mi się, jak wcześniej wydzwaniał taki jeden koleś, że mu komputer nie chce rozpoznawać modemu…\n(Na scenę wchodzi osoba niebędąca żadną z postaci i woła: „Przerwa na reklamę!”.)\nZaplecze; jego przestronność od razu rzuca się w oczy. W tle cały czas słychać szum wody, a u góry widać małe okienko. Wejście takie, jak w akcie II.\nLudzie przychodzą ze świeczkami w rękach, jednak RETKA, przebrana za Brigid, zamiast świeczki trzyma znicz.\nZatem macie mnie przeprowadzić przez rytuał czyniący mnie…\nJednym z nas. Jednym z tych podłych, niewdzięcznych, skąpych nas. Prawda?\nRETKA (podnosząc znicz niczym do toastu):\nGdzie mroczna księga?\nAPACZ (podając słownik grecko-łaciński):\nZatem ślubuję, że…\n(Z okienka wychyla się głowa PUCHATKA.)\nWiecie, że już niedługo znów będzie można panować nad całymi miastami?\nTo rozejrzyj się po ulicy, bo mnie się wydaje, że to już się zaczyna.\nZatem macie mnie na świadków, że będę czynił wszelkie starania, aby być ozdobą Ostatniej Śmierci i jej wiernym opiekunem.\n(Chwilowe rozproszenie uwagi widzów. MOTYLA NOGA cały czas szuka punktu, na którym mogłaby zaczepić wzrok.)\nCzas na słowa mocy.\nMOTYLA NOGA (pokazując na przejście):\n…ta futryna NIE MA DRZWI!\nAż tak się nie trzymały zawiasów?\nGŁOS MĘSKI ZZA KADRU Z II/1:\nTych drzwi nie da się przywrócić!\nBiedne. (stawia znicz koło przejścia)\nZaczniemy za chwilę…\n(Przejście osoby postronnej tym razem zwiastuje: „Koniec reklamy!”)\nTo może teraz nadasz sobie jakieś indiańsko brzmiące imię?\nBardzo dobrze. Jak brzmi?\n„Rybałt Do Natchnień”.\nZnany już widzom sklep z dekoracjami. Zamiast posągu Artemidy stoi rzeźba Ganimedesa. RETKA I NAJPRAWA siedzą spokojnie w miejscu, APACZ zanosi się śmiechem.\nI wiecie, co ja w końcu zrobiłem? Obniżyłem ceny wszystkich publikacji o jeden grosz!\nTo i tak wielkie marnotrawstwo.\nAle słuchajcie dalej…\nWy też ciągle znajdujecie te kartki…\n(Scenę zasypują różowe i brązowe koperty z serduszkami.)\nA otwórz chociaż jedną.\nCzyżby to podziękowania za obniżenie cen?\nBZDU-URA, te kartki teraz są najtańsze, a teksty są już gotowe!\nPokój gościnny. Z jednej z szaf wysypują się ziemniaki, a otwarte okno podpiera prosto stojąca kosa. KRYPTON siedzi na łóżku i pali fajkę. SZYSZKA zostaje na podłodze, siedząc po turecku. DELTA i (prawdopodobnie) KOPCISZEK nadal grają w Resję, chociaż ten drugi zadaje nieco inne zagadki niż zwykle.\nPokazywałem już tego robota do obierania ziemniaków?\nDziwię się tobie, że chce ci się zajmować takimi prozaicznymi rzeczami.\nWiesz, trzeba na czymś poćwiczyć.\n(spogląda na DELTĘ)\nNadal posiada więź z maszyną. Podmiana Kopciacha na inne ustrojstwo nie zmieniła zbyt wiele.\nJa pamiętam. On tak i bez maszyn. A żeby tylko on… W sumie sam się w to wpakował.\nPóki więź trwa, nic nie zrobimy. Trzeba jakoś się postarać, aby znikła, nawet, jeśli miałoby się to stać za wiadomą sprawą.\nTo by było dobre, odczarowanie ręką tej samej osoby…\nA ja znowu nie mam z kim porozmawiać.\nTo poczytaj słowniki. Ja mogę zastanowić się, czy nie ma w nich zakodowanego Planu.\nRaczej źródła mocy, z którego tak obficie czerpią niektórzy w knajpie.\n(Do drzwi puka ALEAE. KRYPTON uchyla drzwi i się cofa.)\nWolę sci-fi niż fantasy.\nPowiedziałem w Ostatniej, że zdejmuję papieżowi jego atrybuty.\nSZYSZKA (raczej do siebie, ale tak, żeby druga część zdania była dobrze słyszalna):\nKurczę, to musi być naprawdę potężne miejsce, skoro tak… skromny człowiek potrafi zdziałać takie rzeczy…\nA na inne osobistości mocy nagle zabrakło?\nTego człowieka nie… a dobra, może tym razem zamilknę…\nNie można być prorokiem we własnym kraju.\n[edytuj] Akt VI: Watykańskie noce\nWnętrze Ostatniej, pomimo braku okoliczności ku temu bogate w różne losowo dobierane przedmioty i dekoracje. Nad wejściem na zaplecze, na słynnej już ościeżnicy, przyczepiono odlew czarnego głowomłota (ryby-młot) zwrócony głową w dół, natomiast koło półki bookcrossingowej przytwierdzono drugą, srebrzystą rybkę.\nZ lewej strony, blisko lady, stoi szafka z telewizorem, rzecz jasna zwróconym ekranem w stronę widowni.\nALEAE, LITEROWNA (w tęczowej spódnicy) i DESICERASA siedzą przed odbiornikiem, HERZLICH pochrząkuje, zaś POGŁOS, GŁOŚNICA i WSKAZÓWKA dokonują przeglądu wyposażenia. Przenoszą część rzeczy pod słup, a część wprost do kosza na śmieci (tym ostatnim zajmują się kontuarowcy). RETKA, przebrana za Herę, przygląda się porządkom. Występuje też DELTA, który dalej w Resję gra.\nLITEROWNA (do ALEAE):\nPrzewiń kasetę teraz.\nPrzecie wideo zaginęło!\nHERZLICH (przez komórkę):\nOn domenę se myli…\nA tanią znajdę aptekę?\nPo nas, dziewczyno, słychać\naudio to i…\nHero, samą przez się gloria…\nWSKAZÓWKA (o porządkowanych rzeczach):\nTo prawda, myślałam, że nie będzie tutaj aż tylu staroci.\nZe starociami to do mnie proszę.\nUwierz mi, nie. Nie nadadzą się nawet na opcje gratis.\nALEAE (trzymając pilota):\nNo już, zaraz poszukamy jakiegoś meczu.\nNo tak, tak, bo chcę się założyć.\nNie lepiej założyć się o wynik z kasety?\nJa naprawdę wtedy nie zasłużyłem na zakaz wstępu!\nRETKA I POGŁOS:\nCzy nie można go potraktować tak, jak został potraktowany jego starszy brat w Gordionie przez Aleksandra Wielkiego?\nA tak w ogóle, to zjadłabym coś!\nNie macie wrażenia, jakby co chwilę prawie każdy mówił na nieco inny temat?\nSpokojnie, to tylko sede vacante!\nALEAE (z poczuciem obowiązku):\nHERZLICH (już bez telefonu):\n(ALEAE idzie do kuchni.)\nDESICERASA (do LITEROWNEJ):\nSzybko! Przełączmy na tych przystojniaków z Ekstraklasy!\nSkoro telewizor jest aż tak okupowany to ja włączam radio!\n(Słychać transmisję ze skoków narciarskich.)\nTen komentator i ty macie bardzo podobne głosy.\n(ALEAE powraca z czapką kucharską na głowie i tacką frytek – na szczęście – na innej powierzchni.)\nLITEROWNA (zabierając czapkę i zaglądając do środka):\nWyjątkowo się zgodzę z jej pytaniem.\nALEAE (z czułością):\nLiterciu, przyniosłem frytki.\nTe, a skąd wziąłeś ziemniaki?\nNo co? Krypton chyba zrezygnował z wynajmu, więc ów pokój zabukowałem sobie ja…\nWięc z łaski swojej przenieście tam telewizor.\nDELTA (nadal siedząc przy maszynie):\nHej, czy mógłbym już przestać grać?\nZakładając, że chciałbyś… proponuję to omówić.\nGŁOS Z TELEWIZORA:\nZa chwilę podamy wynik meczu koroniaków z legionistami…\nDELTA (nie rozróżniwszy źródła dźwięku):\nTrzy do dwóch!\nNo albo gra, albo nie…\nDobra. Idziemy gdzieś indziej. (No jak on może zabierać mi zakłady, wrrr…)\nPrzez okno wlatuje zdalnie sterowana patelnia, po czym wykonuje kółko i zawraca.\nNa scenie pojawia się dwójka ARYSTOKRATÓW. Za ladą widać coraz więcej kontuarowców. DELTA gra dalej (a jednak!), lecz robi coraz większe przerwy.\nPapieża już na tronie nie ma, więc mroki spływają na nasze dzieje.\nPamiętacie chyba porę, w której przenieśliśmy się z kwater spółdzielczych na własny lokal?\nNadszedł czas, aby ustalić raz na zawsze: Czy i Wy przenosicie swój lokal poza spółdzielnię… pod nasze dostojne skrzydła?\nUczynimy stosowną listę w swoim czasie.\nI tak wolimy nie przenosić.\nLudzie przychodzą do nas właśnie tutaj. Nie chcielibyśmy, aby pewnego dnia przeczytali, że niczego nie dostaną i muszą udać się gdzie indziej. Nawet, jeśli mieliby bliżej.\nPoza tym, skąd mamy wiedzieć, czy Wasi następcy nie będą stawiali nam wymagań większych niż obecni właściciele?\nDokładnie. A w przypadku poważniejszych spraw przynajmniej mamy się do kogo odwołać…\nNa dodatek to działa też w inną stronę – możemy w łatwy sposób wyjaśniać gościom, dlaczego przestrzeganie zasad jest takie ważne. Wystarczy powołać się na właścicieli.\nJa jestem ciekaw paru rzeczy, ale to raczej wynika z faktu, że nigdy nie przeżywaliśmy takiej odmiany, bądź też działo się to bardzo dawno temu. A w ogóle, mają Państwo paczkę mentosów?\nNie mogą Państwo po prostu wynajmować mniejszej powierzchni? Albo mierzycie siły na zamiary, albo idziecie do pracy…\nJakoś oferty z Pańskiego otoczenia nie wydają się ani uczciwe, ani dobrze płatne.\n(ALEAE włącza się światełko na naręcznym zegarku, które zaczyna świecić ARYSTOKRATOM po oczach. ARYSTOKRACI biegają w kółko, chwilowo oślepieni, zaś większość osób odchodzi. Zapada zmrok.)\nSam na nocnej zmianie. Nie myślałem, że dożyję takich czasów.\n(spogląda na jednego z ARYSTOKRATÓW)\nKomuś przydałoby się małe otrząśnięcie się z szoku. Skoro koleś nawet niczego nie zamawia…\n(cuci go wiadrem wody i kieruje go na świeże powietrze)\nARYSTOKRACI (po zorientowaniu się):\nNie możemy tu zostać? Czy nie uważa nas Pan za swoich przyjaciół…?\nHa, chcielibyście tu Państwo pozostać bezczynnie bez wypraszania?\nMy wcale nie musimy pozostać w bezczynności…\nZresztą, nie bądź Pan menda. Co Pan ma jeszcze do powiedzenia?\nŻe tęsknię za dziewczynami.\nCzyli segreguje Pan ludzi ze względu na płeć? Oj, niedobrze…\n(Pojawia się coraz więcej osób, które dołączają się do ARYSTOKRATÓW. CYFRODZIEJ stara się wyprosić poprzednich.)\nA teraz pora na mały skecz…\nOŚ, poranek. Wszystko, co nie było z założenia rupieciami, pozostaje, jak było. W prawym kącie stoi hulajnoga, która wygląda jak dwie odwrócone kosy połączone ze sobą deską u podstaw oraz kierownicą u trzonków.\nGONIEC ogląda prawdopodobnie powtórzoną transmisję skoków, przeklinając fakt, że nadchodzi wiosna. ALEAE i LITEROWNA próbują grać w piłkę, DESICERASA im sędziuje, a HERZLICH… w najlepszym humorze nie jest.\nCzy oni nie rozumieją, że tym zachowaniem stwarzają zagrożenie nie tylko dla innych, ale również dla siebie?!\nA mówią, że sport to zdrowie…\nSport to najstarszy temat zastępczy świata. Nie ma chleba, to są ciastka w postaci igrzysk.\nNie mówcie mi nic o ciastkach dzisiaj…\nWyobrażacie sobie, co by było, gdybym to ja chciał się tu rozstawić?\nTylko nie mów, że ta przedłużająca się zima to twoja sprawka.\nBez przesady, w tej chwili myślałem bardziej o szachach w skali 1:1.\nDELTA (nadal pochłonięty grą z maszyną):\nNie prosiłam o pomoc w sędziowaniu!\nHERZLICH (dalej obserwując rozgrywkę sportową):\nA może wysłać ich do tych jakże pustych komnat arystokracji? Oni mieliby przestrzeń, a arystokracja… to, co jej się niezbicie należy…\n(Przychodzi JAN Z BARDZÓW, bardzo zaniepokojony.)\nMogę wiedzieć, co wam nie pasuje w biuletynie o biurokracji?! Wiecie, przez ile musiałem kiedyś przejść?\nTo chyba część dowcipu. Rozumiesz, gdyby ten biuletyn został uznany, oznaczałoby to, że normy, które panują wokół nas nie są aż tak groźne i potężne.\nW każdym razie, ja przeżyłem gruntowne szkolenie, uzbierałem formularze we wszystkich kolorach tęczy, a nawet zobaczyłem samego Teropoda!\nTo ostatnie naprawdę wiele wyjaśnia.\nChoć rozumiem wskazaną intencję, uprasza się, aby pieczątka jednak została przybita… albo wycofam wszystkie papiery!\nWtedy okaże się, że do wycofania papierów zabraknie innych wymogów formalnych i będzie jak po staremu. Sprytne.\nNo nie? My, miłośnicy rzemiosła, musimy trzymać się razem!\n(Z kuchni wydobywa się czarny dym.)\nCzyli nadal nie mamy papieża.\nTe, niczego tam nie przypaliłeś?\nNie, niczego nie włączałem, a przecież cały czas tu jestem.\nPrzecież odpowiedź jest tylko jedna. SPÓŁDZIELNIA.\n(Transmisja z telewizora zostaje przerwana, nawet jeśli uwzględnić fakt, że mogła być odtwarzana z kasety.)\nWidzicie? Może wyjaśnią.\nNo nie… oby to było o papieżu, inaczej niech nikt mi nie przerywa oglądania!\nNiestety lektorem nie będzie Krystyna Czubówna…\nCicho, mnie już sędziowanie się znudziło.\n(Na ekranie pojawia się pejzaż przedstawiający lasy karbońskie. Można wręcz pomyśleć, że to urywek jakiegoś dokumentu rekonstruującego warunki panujące na paleozoicznej Ziemi. Słychać chrząknięcie GŁOSU MĘSKIEGO ZZA KADRU Z II/1, który zwany będzie poniżej INNYM GŁOSEM Z TELEWIZORA.)\nINNY GŁOS Z TELEWIZORA:\nDlaczego?! Dlaczego do tego lokalu nie można mnie wpuścić?! Żądam wyjaśnień!\nŻebyś potem nie narzekał, że z tego pomieszczenia nie da się wyjść!\nMogę udowodnić, że się da, mimo iż tu nie jest normalnie. Może gdy pójdę, wtedy wreszcie tak będzie?\n(wsiada na wspomnianą, charakterystyczną hulajnogę, po czym odjeżdża, nucąc pod nosem bliżej nieokreśloną melodię)\nZimno, brakuje tu tylko szyszek na iglakach…\nCzy te iglaki to jakaś metafora palowania?\nAPACZ (do LITEROWNEJ):\nAle czego tu mogą jeszcze szukać?\nGŁOŚNICA (próbując złapać melodię SURFERA):\nWiecie co, może rzeczywiście pośpiewajmy.\nTeż mi odpowiedź.\n(Zgromadzeni porzucają swe zajęcia – nawet DELTA, cały czas grający w Resję, próbuje się przyłączyć. Atmosfera zostaje podkręcona w kierunku jakiegoś filmowego gospela, czy coś.)\nRETKA (przepasana zieloną wstęgą):\nN jak Nadzieja!\nGŁOŚNICA (na melodię „Ody do radości”):\nNadzieja ostatnia niknie –\nstąd, energio nasza, słyń!\nOto pełni entuzjazmu\ndalej idźmy, absurd…\nGdybyśmy nie liczyli na to,\nże cokolwiek uda nam się –\nleżelibyśmy pod ladą\nczekając, aż przyjdzie sen!\nMówią, że to głupich matka,\nlecz jesteśmy pewni, że\nzdąży każdego wychować,\nskoro najpóźniej umrze.\nA jeśli czas przyjdzie i na nią,\nto znak, że świat też skończył się;\nmiło choć, gdy sprzątnie sajgon\nktoś z dużym doświadczeniem!\nZdołaliśmy nieco przerobić gadkę Marianny o mleku.\nNo coś ty?! Jak ona może teraz brzmieć?\nZastanawiam się, czy da się to należycie odwzorować w pisowni…\nS**s ultima moritur!\n↑ Istnieją wprawdzie galerie handlowe, jednak służą one wyłącznie przyjezdnym. W końcu opisywaną dzielnicę można nazwać pierwszą galerią w mieście, przy czym inne galerie wypadają przy niej jak makiety zamykane w szklanych kulach z zimowym krajobrazem na tle rzeczywistych budowli\n↑ Natomiast NIE jest to klub, ponieważ budynek nie posiada dostatecznie dużo niezagospodarowanej przestrzeni\n↑ Chciał nawet zainstalować osobny numer z automatem dla tych, którzy nadal nie mają dostępu do Internetu, a chcą skorzystać z Google; wkrótce jednak doszedł do wniosku, że nudzi się w pracy, gdyż nadal nikt nie chce mu przeszkadzać w odbieraniu telefonów\n↑ Osiedle w Warszawie, a przede wszystkim stacja metra, nie mylić z Marcimonem\n↑ Z rodu Bardzów, nie miejscowości Bardze\n↑ Ponieważ ściągał gry na komórkę będąc na statku\n↑ Do dziś nie wiadomo, czy w dopełnieniu domyślnym chodziło o napój czy o bohatera, a może o jakąś ścianę?\n↑ Z łaciny: sum – jestem, S.U.M. – spes ultima moritur\n↑ Patrz ilustracja tytułowa\n↑ Trzy postacie ze Świata Dysku – czarownice reprezentujące odmienne pokolenia i lata życia\n↑ Na pewno nadal nie mówimy o biednym zwierzęciu?\n↑ Lenistwo podatkowe potrafi czynić cuda\n↑ Nie są z rzeczywistego sera. Chyba nie chcemy, by się roztopiły?\n↑ Świadkowie Jehowy oraz niektóre inne odłamy protestanckiego pochodzenia nie wierzą w istnienie duszy (albo przynajmniej w jej nieśmiertelność), argumentując, że idea ta z dużym prawdopodobieństwem pochodzi od ruchów negujących zmartwychwstanie, co oznacza, że tym samym może ona przysłaniać naczelną myśl chrześcijaństwa\n↑ A musi udawać?\n↑ W sensie kumpla ich dwojga z muzycznego\n↑ Oczywiście ekskomunika, ale tu chodzi szerzej o klęskę, katastrofę\n↑ Wygląda na to, że Anathema i pasterka Zosia miałyby sobie wiele do powiedzenia\n↑ czyt. Resja, z łac. res = rzecz\n↑ Jak widać, bycie pierwszym nie zawsze popłaca\n↑ „Wiolinowe” – pomyślała część widowni. „Na fali” – pomyślały klucze.\n↑ Również te spadające\n↑ Patrz III/2\n↑ Nie zrozumiesz tego, jeżeli w szkole zazwyczaj uciekasz z zastępstw\n↑ W Polsce do powołania prawomocnego stowarzyszenia potrzebne jest przynajmniej piętnaście osób\n↑ Z łopatologicznego punktu widzenia, w miastach bez rynku manifestacje nie mają gdzie się zatrzymać, co powoduje, że są one o wiele mniej tolerowane\n↑ Czy jakoś tak…\n↑ Celtycka patronka ognia, rzemiosła i poezji\nTę stronę ostatnio zmodyfikowano 19:07, lis 1, 2016.


W ostatni czwartek przed feriami wykorzystałam ostatki zapału, żeby wziąć udział w konkursie "Jednego wiersza o miłości" organizowanego przez miejscowe Centrum Kultury. Mój wiersz nie był rewelacyjny, recytacja też pozostawiała wiele do życzenia. Ale spróbowałam, w końcu liczyła się głównie dodatkowa ocena z Polskiego, a nie wygrana. No i konkurs przyniósł jeszcze jedną korzyść - przełamanie strefy komfortu występując publicznie. Jest to dla mnie ogromna bariera - tym razem pokonana (nie ostatni raz w tym miesiącu - czytaj dalej)\nNadeszły ferie. W pierwsze 3 dni ogarnęłam wszystko co miałam do ogarnięcia, a potem... zaczęłam się lenić. Prokrastynacja pochłonęła mnie w całości. Teraz widzę, że była potrzebna, ale w czasie gdy leżałam do góry brzuchem, oglądając seriale i scrollując facebooka, mocno mnie irytowała i próbowałam walczyć sama ze sobą. Bezskutecznie. Desperacko potrzebowałam się wylenić, mój organizm to wiedział, a ja sama nie miałam nic do gadania. Koniec kropka.\nTak więc podczas lenia skończyłam oglądać How I Met Your Mother (7/10), obejrzałam Bridget Jones (6/10) , przeglądałam instagrama/facebooka/snapchata, przeczytałam "Chłopaków Anansiego" (10/10).\nPierwszy ciekawszy dzień - Walentynki. Trzeba wam wiedzieć, że kocham jeść, więc żeby uczcić ten dzień najlepiej było wybrać się na jakieś dobre jedzonko. Padło na naleśnikarnię ("Hapsik" w Żyrardowie, jak ktoś jest w okolicy to bardzo polecam). Lokal mały, kameralny, ale urządzony ze stylem. A jedzenie - genialne! Z racji tak słodkiego dnia wybraliśmy z chłopakiem naleśniki na słodko, aczkolwiek w menu naleśnikarni są równie interesujące, wytrawne\nNie można zaprzeczyć, że wyglądają obłędnie? :)\nPo lewej mój - z masłem orzechowym, mascarpone, bananem i sosem karmelowym *-*\nPo prawej jego - z piankami, ciastkami oreo, nutellą i polewą czekoladową *-*\nOdznakę najlepszego dnia otrzymuje jednak 18 lutego. Miałam przyjemność tego dnia wziąć udział w warsztatach organizowanych przez blogerkę aniamaluje. Z pewnością wiele osób o niej słyszało. Mega inspirująca osoba, której spotkanie było moim "małym marzeniem", w końcu spełnionym.\nNa warsztatach poznałam też dużo innych, inspirujących dziewczyn. Każda z nas musiała przedstawić swoją historię, w tym ja (tak jak mówiłam - kolejny występ publiczny), a słuchanie tego dało ogromnego kopa motywacji! Było świetnie.\nI ostatni ciekawy dzień, znowu jest ciekawy przez jedzonko. No co, taka jestem. Łatwo się domyślić, chodzi o tłusty czwartek. Nie jadłam pączków od dwóch lat, a w tym roku postawiłam sobie za cel nie jeść nic tego dnia poza pączusiami. Wpadło... dwanaście. Tak, dwanaście. Wiem, nie było to zbyt mądre. Nie ma się czym chwalić.\nAle! Tłusty Czwartek był ostatnim dniem przed moim odwykiem od słodyczy. Wpadłam w mały, ale dość kłopotliwy nałóg cukrowy, który chcę pokonać, uznałam że najedzenie się pączków będzie dobrym zakończeniem. Udajmy, że mnie to tłumaczy (oj, nieee, nie tłumaczy...)\nI to by było chyba na tyle ciekawostek z lutego. ____________________________\nAle będę się starała :)


Podkarpacie: Tragiczny wypadek w Cieszanowie. Trzy osoby nie �yj� - 6 lipca 2013\nTragiczny wypadek w Cieszanowie. Trzy osoby nie �yj�\nDodano: 6 lipca 2013, 10:04\nAutor: Katarzyna Mularz/KWP\nW Cieszanowie osobowy peugeot zderzy� si� z przyczep� ci�gni�t� przez ci�gnik rolniczy. Na miejscu zgin�o troje pasa�er�w samochodu.\nBy�a pracownica poczty odpowie za przyw�aszczenie pieni�dzy\nZderzenie karetki i osob�wki w Miejscu Piastowym. Utrudniena na drodze\nWypadek na Lwowskiej w Rzeszowie. Utrudnienia na drodze\nW Ropczycach 8-latek wjecha� pod samoch�d\nJak informuje policja, oko�o godz. 21.30 dy�urny lubaczowskiej komendy policji zosta� powiadomiony o wypadku w Cieszanowie na drodze wojew�dzkiej W- 865. Ze wst�pnych ustale� policji wynika, �e osobowy peugeot najecha� na ty� przyczepy ci�gni�tej przez ci�gnik rolniczy. W wyniku zderzenia �mier� na miejscu ponios�o troje pasa�er�w samochodu. Kierowca w ci�kim stanie zosta� przewieziony do szpitala.\nCzytaj wi�cej o:Cieszan�w