Moje przyjaciółki z Ravensbrück - Magdalena Knedler - ebook + książka - Legimi online\nMoje przyjaciółki z Ravensbrück ebook\nZa wszelkie wsparcie w pracy nad książką, pomoc w zdobywaniu materiałów i bardzo inspirujące rozmowy serdecznie dziękuję:\nPani Elżbiecie Kucie, prezes stowarzyszenia Rodzina Ravensbrück, która podzieliła się ze mną wiedzą na temat obozu i wspomnieniami o swojej matce, Jadwidze Kucie, byłej więźniarce KL Ravensbrück.\nPani Kamili Janowicz-Syczowej, byłej więźniarce KL Ravensbrück, harcerce tajnej drużyny „Mury”, która jako jedna z ochotniczek pozostała w obozie do samego końca, aż do lata 1945 roku, opiekując się chorymi niezdolnymi do marszu.\nPani Aleksandrze Kann, wspaniałej artystce, córce rzeźbiarki Zofii Pociłowskiej-Kann, byłej więźniarki KL Ravensbrück.\nPani Barbarze Oratowskiej, dyrektor Muzeum Martyrologii „Pod Zegarem” w Lublinie, niezmordowanej w podtrzymywaniu pamięci o lubelskich więźniarkach KL Ravensbrück, a w szczególności o poetce Grażynie Chrostowskiej.\nWiktorii Dudek, młodej i bardzo utalentowanej aktorce, która w filmie dokumentalnym Za kratą są zielone drzewa wcieliła się w postać Grażyny Chrostowskiej. W szczególności dziękuję za rozmowę o płaczu i więziennej pryczy.\nMojemu Mężowi za długie godziny wysiedziane w Miejscu Pamięci i Przestrogi Ravensbrück, pomoc w przejrzeniu wszystkich materiałów, przechodzenie przez płoty i wydeptywanie ścieżek. Nie dałabym rady sama.\nGłówne bohaterki książki są postaciami fikcyjnymi.\nLosy wszelkich występujących w książce postaci autentycznych, jak również prawdziwe sytuacje z życia autorki zostały poddane fabularyzacji.\nKL Ravensbrück, lipiec 1944\nKomendant Suhren sunie wzdłuż szeregu. Musi przejść spory kawałek, a to wcale nie jest takie proste. Jego buciory grzęzną w błocie, podeszwy kłapią o kleiste podłoże. Lipiec, lato w pełni. Po ubitym czarnym piachu można by iść z godnością, pewnie stawiając kroki. A tymczasem ostatnio sporo padało i teraz Suhren się chwieje, przegrywa w starciu z błotnistą breją. „Przynajmniej nie musi nosić drewnianych trepów”, myślą dziewczyny, każda dokładnie to samo, jak gdyby się umówiły. Wiedzą, że za chwilę coś nastąpi, skoro na lagerplacu pojawił się komendant. To nie jest zwykły apel. Zanim jednak usłyszą, w czym rzecz, każda, którą Suhren mija, zadaje sobie to samo pytanie. Przewróci się? Umoczy zad? To byłby widok! Tyłek Fritza Suhrena cały w błocie.\n– Szkoda, że nie w gównie – mruczy pod nosem Helga.\nMaria wbija jej łokieć w żebra, na szczęście aufzejerka jest daleko, nic nie słyszała. Dziewczyny wymieniają spojrzenia, teraz już nie mają wątpliwości, faktycznie myślały o tym samym, a wyobrażenie Suhrena, który wywija orła na błocie, chwilowo poprawia im humor. Komendant zwalnia kroku, w końcu się zatrzymuje. W dłoni trzyma megafon. Maria nie ma ochoty słuchać. Dziś czuje się jeszcze gorzej niż wczoraj, gorączka rośnie i ciężko się oddycha, nie pomaga nawet zapach deszczu, który zawsze tak lubiła. Gardło boli, nie da rady przełknąć śliny. Fale gorąca ustępują miejsca dreszczom. Maria trzęsie się i szczęka zębami. Musi jej to przejść. Musi przejść samo, nie ma innej rady. Nie wolno trafić na rewir – zwłaszcza teraz – kiedy jest ich tu coraz więcej. Mówią, że to umieralnia – zwłaszcza teraz – mówią, żeby się trzymać z daleka. Nie wolno chorować, nie wolno być niezdolną do pracy. Zwłaszcza teraz, zwłaszcza teraz. Dziś, jutro, pewnie pojutrze i jeszcze przez następne dni. Nad tygodniami, miesiącami i latami Maria się nie zastanawia, bo jej wyobraźnia przestała sięgać tak daleko. Bezpieczniej zastanawiać się nad „teraz”, nad „zwłaszcza teraz”, bo teraz jest gorzej. Kiedyś też było źle, ale jednak trochę lepiej.\nSabina mówi, że nie wolno myśleć o rozwałce. Nie wolno nawet przez chwilę. Jeśli się myśli o rozwałce, to jakby przyzywać śmierć, oswajać się z nią, z możliwością odejścia. Saba wierzy w magiczną moc myśli. Że mogą zamienić się w zdarzenia, przyjąć konkretne kształty i zapachy. Dlatego należy się kontrolować. Maria zastanawia się czasem nad tamtą Sabą, która siedziała w bunkrze. Nie rozmawiały o ciemnicy, widziały tylko skutki, kiedy stamtąd wyszły. Ale Maria wie, że ona sama umierała w bunkrze kilkakrotnie, a teraz została tutaj tylko jej cząstka, najsilniejszy fragment dawnego bytu zwanego Marią z Breslau, Niemką i zdrajczynią narodu. Reszty już nie ma. A Saba? Ile z niej przetrwało i stoi teraz na lagerplacu?\nSuhren wrzeszczy przez megafon. Do Marii dopiero po chwili dociera treść jego przemówienia. Zamach. Podejrzane elementy. Kilka osób z otoczenia Führera. Konieczna ofiara. Oficerowie. Czołówka Wehrmachtu. Sąd wojenny. Kara śmierci. Tchórze. Zdrajcy narodu. Opatrzność. Cud. Heil.\nTchórze? Na pewno nie. Raczej szaleńcy, piękni, naiwni szaleńcy. Samobójcy. Żeby się porywać na szpetną głowę austriackiego akwarelisty? A może to Maria się myli, może tamci mieli przesłanki, że należy spróbować? Te dwa słowa: „czołówka Wehrmachtu”, brzmią dzisiaj jakoś inaczej, przyjemniej. Nie wzdryga się, kiedy je słyszy. Teraz z głośników słychać głos Hitlera, znowu mówi o zdrajcach narodu, wrzeszczy, skrzeczy, prawdopodobnie też pluje, ale tego dziewczyny nie widzą. Na pewno był przestraszony i zaskoczony, myśli Maria, bo się okazało, że nie wszyscy go kochają i nie wszędzie jest bezpieczny. Przykro jest, kiedy rozsypują się złudzenia. Może następnym razem nikt nie zechce ochronić go własnym ciałem, nie będzie mowy o koniecznej ofierze, cudach i opatrzności. Co wtedy? Maria zamyka oczy i pozwala sobie myśleć, że nie ma Hitlera. Zastanawia się, czy wystarczy jedna śmierć, by to wszystko się skończyło.\nHitler przestaje skrzeczeć, a Maria się chwieje. Kilka dziewczyn upadło w błoto i tak tu leżą – samotne, osłabione, na granicy śmierci. Mają dwa wyjścia. Albo wstaną, albo się je później uprzątnie. Maria nie raz widziała takie, które wstawały. Podnosiły się po ciosach pałką lub batem, po kopniakach i wyzwiskach. Zajmowały miejsca w szeregu i zyskiwały kolejne godziny życia, choć wszystkim się zdawało, że już były po tamtej stronie, strząsały z siebie niewolę razem z wychudzonym ciałem obleczonym w pasiak. To dopiero prawdziwy cud. Hitler o prawdziwych cudach nie ma pojęcia. Ani ten tutaj, Suhren, którego oczyma wyobraźni dziewczyny wciąż widzą z dupą w błocie.\nMaria chwieje się mocniej. Nie wytrzyma. A jeśli upadnie, nie da rady wstać. Nie dzisiaj. Dzisiaj musiałaby raczej chodzić, raczej pozostawać w ruchu i żyć siłą rozpędu, bo już się przyzwyczaiła, że żyje, że wstaje, że prycza i robota, że się dawniej coś miało i na coś czekało, ale teraz się już nie czeka, bo teraz jest gorzej, a kiedyś było trochę lepiej, chociaż też źle. Dzisiaj nie ma siły tkwić tutaj, na baczność. Jest jej zimno, kolana miękną, żołądek kurczy się i chce wydalić poranną pseudokawę. Brązowa breja pod stopami wydaje się nagle bardzo kusząca. Położyć się w błoto i tak już zostać. A później wylecieć przez komin, trafić do jeziora, mieć spokój. Wreszcie.\nZbliża się aufzejerka, ta z psem na smyczy.\nMaria i tak długo tu wytrzymała. Oby tylko ktoś ją zapamiętał, bo jeśli nie zapamięta nikt, to tak jakby nie istniała. Usłyszała kiedyś, że największą tragedią ludzi martwych jest brak bezpośredniego wpływu na żywych. Martwi nie mogą się żywym przypomnieć. Jedyne, co im zostaje, to nadzieja, że przetrwają we wspomnieniach. I idą tak, z tą nadzieją, w nieznane. Ciągną za sobą cienie zdarzeń, osób, przedmiotów, scenę po scenie, wszystko niematerialne, rozmyte, powiązane niewidzialnym sznurkiem, wszystko, o co walczyli, nad czym płakali i z czego się śmiali. Są zaskoczeni, kiedy oglądają swoje życie klatka po klatce jak niemy film, bo to przecież dużo i mało zarazem, dużo dla nich, a mało tak ogólnie, i jakie to ma teraz znaczenie, że się człowiek kłócił z bratem o czerwony sweter albo wzruszał przy rzewnej melodii. Że się cieszył chwilą albo chciał, by już minęła, by skończył się tydzień lub rok. Nic nam się nie układa, więc niech już będzie przyszłość, przyszłość musi być przecież lepsza niż to, co teraz, niż to, co zwłaszcza teraz.\nMaria może wyfrunąć przez komin, jest gotowa. Niech tylko ktoś…\nBłoto drga i faluje jak brudne morze.\n– Następnym razem się uda! W końcu zdechniesz, mein Führer, kij ci w nos! Następnym razem!\nTo Helga. Krzyczy i macha rękami. Zanim podbiega aufzejerka, szarpie jeszcze Marię za pasiak i stawia ją do pionu. A później znowu wrzeszczy:\n– Kij ci w tyłek, mein Führer! Następnym razem zdechniesz!\nWokół Helgi robi się pusto, ciała w pasiakach cofają się, kierowane zwierzęcym strachem. Nikt nie chce stać obok, jak gdyby Helga zatruła powietrze. Wychudzone twarze są teraz wykrzywione lękiem i niedowierzaniem. Marii kręci się w głowie. Pasiaki, chustki na głowach. Trójkąty. Czarne, czerwone, zielone, liliowe, żółte, różowe. Zielony winkiel na pasiaku Helgi podskakuje i tańczy.\n– Zdechniesz, meinFührer!!! Nie mogę się doczekać, aż ci to zrobią!\nHelga rzuca błotem w aufzejerkę. Teraz i Maria się odsuwa, jak wszystkie, ona także przerażona i zdezorientowana.\nSzarpanina, wrzaski, głuche uderzenia, skowyt, ale nie psi, tylko całkiem ludzki. Ciągną Helgę. Dokąd? Maria nie wie, jest za niska, inne dziewczyny zasłaniają jej widok. Nie może oddychać, ma wrażenie, że nie oddycha nawet wtedy, kiedy słyszy:\n– Ustawić się w szeregu, krowy jedne! Na zaproszenie czekacie?! A za tego jednego zawszonego śmierdziela cały blok na karny apel po pracy! Cztery godziny!\nMarii przychodzi do głowy, że zdąży się przygotować na śmierć. Ma na to prawie cały dzień. Nie wytrzyma czterogodzinnego apelu po pracy. Może spędzić ten czas na wyobrażaniu sobie, co będzie po tamtej stronie, albo na przypominaniu sobie wszystkich dobrych doświadczeń. Szczęśliwych chwil, ulubionych smaków i kolorów, pięknych miejsc, miękkich tkanin, książek i filmów, piosenek nuconych w wannie, głosów ludzi, których kochała. Twarzy swoich przyjaciółek. Sabiny, Bente, Helgi.\nZa murem od strony krematorium słychać strzał.\nMięśnie Marii sztywnieją, usta wypełniają się żółcią.\n– Ruszać się, leniwe krowy! Wymarsz!\nMaria zaciska zęby. Jest wściekła. Wie, że to się jednak nie stanie dzisiaj. Nie umrze, jeszcze nie teraz, a może zwłaszcza nie teraz.\nIda położyła książkę na biurku, między laptopem i pustym kubkiem po kawie. Bała się ją otworzyć i przekartkować, walczyła z przykrym wrażeniem, że druk pozbawił tę historię ducha. Historię, którą żyła od ośmiu lat. Książka, opublikowana w takiej, a nie innej formie, była świadectwem porażki Idy. Puste miejsce nad tytułem wydawało się jej teraz bardzo wymowne, próżnia, która pochłonęła lata bezowocnych poszukiwań. Mówili, że to się może tak skończyć i że w gruncie rzeczy nic nie szkodzi, bo liczy się tekst. Zdania rozpisane na pożółkłych kartkach upchniętych w bąbelkowej kopercie. Papier mocno zniszczony, atrament w wielu miejscach wyblakły. Dokument przebadali specjaliści, którzy stracili nerwy, zanim odtworzyli to, co nieczytelne. Ida była zaskoczona. Trochę to trwało, ale udało się zrobić dosyć dużo, brakowało jedynie kilku krótkich fragmentów.\nZabezpieczony manuskrypt trafił do Ossolineum, gdzie nie jest już częścią czyjegoś wewnętrznego świata, ale eksponatem. Ma całkiem nowe życie i pełni nową funkcję. I to dobrze. Ludzie powinni uzyskać do niego dostęp, móc wpatrywać się w pochyłe, eleganckie pismo i bez wahania wierzyć, że za tymi zapiskami ktoś był. Ktoś, kto przeżył. Pytanie tylko – kto?\nEkspertom udało się ustalić tyle, że kartki pochodzą z brulionu dystrybuowanego w PRL-u, a na jednej ze stron dość wyraźnie odbiła się nawet ulotka Wrocławskich Zakładów Wyrobów Papierowych, wyprodukowana w latach sześćdziesiątych. Logo, adres, oferta. Ida już ją kiedyś widziała, przejrzała też w internecie zdjęcia innych zeszytów dostępnych w sklepach za komuny. Sama niewiele pamiętała z tamtych czasów. Zanim zaczęła porządnie analizować otaczającą ją rzeczywistość, epoka się skończyła.\nCo jej powiedział brulion z PRL-u? Niewiele. Jedynie to, że tekst napisano przynajmniej dwadzieścia lat po wojnie. Nie przemawiała do niej teza, że powstał wcześniej i go przepisano. Próbowała wyobrażać sobie pierwszą wersję, notatki sporządzane w samym obozie lub tuż po ewakuacji, zbiór luźnych scen, które się składa w całość i kształtuje opowieść. A jednak. Mimo czasu teraźniejszego Ida wyczuwała w narracji pewien dystans wobec opisywanych zdarzeń. Jak gdyby ktoś zdążył się już namyślić, co czuł w danej chwili, przepuścić zdarzenia przez swój własny filtr. Narratorki się zmieniały, ale całość wyszła spod pióra jednego autora. Ida analizowała frazy, środki, motywy, myślniki, wielokropki i wykrzykniki, sposób konstruowania zdań wielokrotnie złożonych i przewagę nad nimi zdań krótkich, rwanych, prostych i surowych. Znała je na pamięć, miała już w głowie cały zestaw ilustracji do książki, widziała poszczególne sceny, jakby rozgrywały się przed jej oczami. Wydobywała ze słów portrety kobiet, utkane z myśli i emocji, podawała im rękę i zapraszała do dyskusji. Znała je, przyjaciółki z Ravensbrück.\nIda spędziła osiem lat, szukając Autorki książki. Ślęczała w archiwach nad aktami, oglądała zdjęcia i ryciny, rozmawiała z ocalonymi i ich rodzinami, rzucała się zachłannie na wszelkie nowe odkrycia i śledziła udostępniane materiały, choćby takie, jak listy przekazane do Muzeum Lubelskiego, które polskie więźniarki Ravensbrück pisały moczem, by ominąć cenzurę. I nic. Ani śladu po Autorce. Zresztą – jak mogła ją znaleźć, skoro Autorka tak sprytnie się ukryła? Chowa się za barierą słów, płynnie porusza między perspektywami, żonglując słownictwem typowym dla każdej z bohaterek, by za chwilę uciec w klasyczną, stylistycznie neutralną opowieść. Może być każdą z trzech kobiet występujących w tekście. Tych trzech, które przeżyły. A przynajmniej – żyją jeszcze, kiedy opowieść się urywa. Ida usiłowała dopowiedzieć ich losy, sprawić, by Moje przyjaciółki z Ravensbrück otrzymały inny finał, taki, który da czytelnikowi nadzieję. I da nadzieję jej samej. Bo przecież ewakuacja obozu i marsz śmierci nie dawały nadziei. Dokonała kilku ważnych odkryć, ustaliła z dużą dokładnością tożsamość tych właśnie trzech bohaterek. Miała pewność, że istniały naprawdę, a jednocześnie – że zostały wymyślone. Te dwie rzeczy wcale się ze sobą nie kłóciły.\nTrzy przyjaciółki wyszły za mur, ale nadal nie znała ich dalszych losów. O ile oczywiście były jakieś dalsze losy, jakaś druga część opowieści spisana na kartach kolejnego brulionu. Seria zdarzeń, które dowodzą, że było warto. Zbiór rzeczy zwykłych, za którymi się tęskni po rzeczach absurdalnych. Ida niechętnie dopuszczała do siebie myśl, że one po prostu nie przeżyły. Albo że przeżyła tylko jedna, która później poszła w świat, zostawiając za sobą ślady śmierci. Bo przecież marsz musiała przeżyć choć jedna. Która?\nOwszem, różni ludzie mówili Idzie, że tak się pewnie stanie. Dojdzie do ściany i dalej nie ruszy, ponieważ nie da się uzyskać odpowiedzi na każde z zadanych pytań. Mówili, że w Ravensbrück więziono blisko sto trzydzieści tysięcy kobiet i znalezienie kilku może być trudne. Wreszcie – że Autorka mogła zmyślić ich imiona i historie. I Ida już wiedziała, że w kwestii imion tak właśnie zrobiła. To ona snuła tę opowieść, mogła zrobić wszystko, także porzucić czytelnika z kilkoma wątkami w garści, z których żaden nie zostanie zamknięty. Zostawić go z pytaniami, z wściekłością i rozczarowaniem. A jednak poza zmyślonymi imionami były przecież jeszcze historie. Losy, które się skrzyżowały, ścieżki, które się przecięły. W tym musiała zawierać się prawda.\nPrzyjmowała argumenty i szukała dalej we własnym zakresie. Opracowywała tekst i w nim przede wszystkim szukała wskazówek. Dokonała niewielu poprawek, skupiła się na literówkach i błędach w pisowni niektórych imion i nazw, bała się ingerować w składnię, naruszyć rytm. Czuła instynktowną niechęć do poprawiania Autorki, miała wrażenie, że wszystko jest właśnie takie, jakie powinno być, każdy element na swoim miejscu, wkomponowany w niepodzielną całość. A osoba Autorki wciąż nie dawała jej spokoju. Ida czuła się prześladowana przez udręczonego ducha, który nie może odejść z tego świata, miała wrażenie, że ktoś patrzy jej na ręce, śledzi każdy jej ruch. I czegoś od niej oczekuje.\nNajpewniej tak było. Nie bez powodu to właśnie ona dostała tę książkę. Dokładnie przed ośmioma laty, w kwietniu. Paczka leżała na wycieraczce, ktoś zadał sobie trud, by wejść na klatkę schodową, zadzwonić do drzwi, a później uciec. To, że wybrał taki, a nie inny, zestaw czynności, sporo o nim mówiło. Musiał być w miarę młody i sprawny, w przeciwnym razie nie zdążyłby zbiec po schodach i ulotnić się w odpowiednim czasie, nawet jeśli Ida mieszkała na pierwszym piętrze. Musiał poczekać, aż ktoś otworzy bramę, chyba że jakimś cudem poznał kod do domofonu. Ostatecznie ta druga opcja nie była niemożliwa. Musiał ją obserwować. Wiedzieć, że jest w mieszkaniu. Nie zostawiłby paczki na wycieraczce, nie sprawdziwszy tego dokładnie – nie mógł dopuścić, by przesyłka się zawieruszyła. Miała trafić do konkretnego odbiorcy. Na kopercie starannie przyklejono kartkę z imieniem, nazwiskiem i adresem – wszystko oczywiście wydrukowane, żadnego ręcznego pisma. W tej sytuacji nie było miejsca na przypadek.\nIda nie wiedziała, czy powinna się cieszyć, czy bać. Skontaktowała się z odpowiednimi osobami, a rękopis przeczytała w towarzystwie swojego przyjaciela z uniwersytetu, który od lat zajmował się literaturą obozową. I wtedy jeszcze był dla niej kimś więcej niż przyjacielem. Poszła też na policję. W końcu ktoś ją, w pewnym sensie, śledził. Być może coś planował. Funkcjonariusz, który przyjął zgłoszenie, spojrzał na Idę jak na wariatkę i dał jej do zrozumienia, że mają poważniejsze sprawy na głowie niż paczki ze starymi papierami. Przez kilka tygodni nie mogła sobie znaleźć miejsca, wszędzie czuła się niepewnie, rozglądała się w poszukiwaniu nie wiadomo kogo i czego, zadawała sobie pytanie, czy on – lub ona – jest gdzieś w pobliżu. Sądziła, że po prostu rozpozna właściwą osobę, jeśli ją zobaczy. Nic takiego się jednak nie stało. Wpadła w manię prześladowczą, w kawiarni trzęsły jej się ręce, kiedy podnosiła do ust kubek z kawą, zanim położyła się spać, zamykała drzwi na trzy zamki, wystawała przy oknie, wypatrując tajemniczej sylwetki na skwerku, auto zostawiała tylko na strzeżonych parkingach. W końcu uznała, że to bez sensu. Ktoś, kto przyniósł paczkę, nie chciał jej wystraszyć. A przynajmniej na to liczyła.\n„Ktoś” – figura, którą lubiła sobie wyobrażać – nie miał twarzy. Przybierał czasem postać jakiegoś człowieka z przeszłości Idy, kobiety lub mężczyzny, kogoś, kogo lubiła albo z kim nie potrafiła się porozumieć. Przypominała sobie dawnych znajomych, tych ważnych i tych mniej istotnych. Myślała o zdarzeniach z przeszłości i szukała tego jednego, które okazało się znaczące, które mogło o wszystkim zadecydować. Bo przecież zaistniała jakaś przyczyna, że to była właśnie Ida.\nZrozumiała jedno. Ktoś dowiedział się o niej bardzo wiele. I nie chodziło tylko o rzeczy tak oczywiste, jak to, czym się zajmuje, gdzie kupuje pieczywo i z kim się spotyka, ale o coś znacznie ważniejszego.\nIda chwyciła książkę i przesunęła palcem po wytłaczanych literach na okładce.\nSpociła się nagle i poczuła ukłucie w klatce piersiowej. Serce biło coraz szybciej, w gardle nieprzyjemnie pulsowało, żołądek skurczył się boleśnie. Ostatni raz coś podobnego przytrafiło jej się dekadę temu. Nie chciała znowu wylądować w szpitalu. Podeszła do okna i odetchnęła głęboko. Tętno stopniowo zwalniało, ból ustępował. Ida odkleiła od pleców wilgotną koszulkę i na moment opanował ją strach. Nie mogła teraz wspominać, miała inne sprawy na głowie. Wytarła dłonie w spodnie, siadła za biurkiem i sięgnęła po notes. Delikatnie odsunęła od siebie Przyjaciółki.\nFranek zjawił się punktualnie o dziewiątej. Pachniał świeżym pieczywem, kawą i słodko-gorzkimi perfumami. Ida wciąż była w piżamie, ale zdążyła umyć zęby, wypić pół litra wody i napisać dwa rozdziały nowej książki. Osobliwy niepokój, który czuła, rozpoczynając każdy projekt, jeszcze nie minął. Nie zaczęła żyć życiem bohaterki, nie zamieszkała razem z nią w szesnastowiecznej Francji, nie przywdziała ciężkiej sukni. Tym razem było jakoś inaczej, choć przecież wcześniej, w cieniu Moich przyjaciółek z Ravensbrück, napisała sześć innych książek. Fabularyzowane biografie wpływowych kobiet w historii Europy były jej pracą i wielką pasją, a rękopis – czymś prywatnym i całkiem osobnym. Uciekała w tajemnicze zapiski, próbując podjąć dialog z Autorką. I nawet jeśli ona nigdy nie odpowiadała – Ida lubiła to robić. Jako dziecko uwielbiała wycofywać się do swojego świata i rozmawiać z wymyślonymi przyjaciółmi, udawać, że wcale nie jest chudą i niską szatynką, tylko wysoką pięknością o blond włosach, że nie ma lekcji do odrabiania i wrednej koleżanki z klasy, ale wokół niej są zamki, ciemne korytarze, komnaty i wysokie sklepienia, żyją ciekawi ludzie, którzy zawsze mówią mądre rzeczy i których słucha się z zainteresowaniem. Widać coś w niej z tamtego czasu przetrwało.\nTeraz jednak rękopis nie był czymś prywatnym i całkiem osobnym, częścią wymyślonego świata Idy i przestrzenią, w której spotykają się wymyślone postaci. Każdy mógł przeczytać historię o kilku kobietach, które poznały się w Ravensbrück, a ona musiała się odnaleźć w roli osoby odpowiedzialnej za tekst. Kierowano do niej pytania, proszono o udzielanie wywiadów i uważano, że zna wszystkie odpowiedzi. Kontekst był prawie równie ciekawy, jak sama książka. Z pewnością nie wszyscy uwierzyli w to, że rękopis tak po prostu trafił na jej wycieraczkę. Chwyt marketingowy, ot co. W innych okolicznościach sama by tak pomyślała.\n– Nie będę pytać, czy jadłaś śniadanie, bo wiadomo, że nie.\nFranek lekkim krokiem przeszedł do kuchni. Ida patrzyła, jak stawia na stole papierowe kubki z kawą i wyciąga z szafki talerzyki.\n– Dzisiaj nie było jagodzianek. To znaczy, w mojej piekarni. Gdzieś we Wrocławiu pewnie są, ale nie chciało mi się szukać. Masz do wyboru drożdżówkę z budyniem i rogalika z czekoladą.\n– Nic innego nie mieli?\n– Mieli to, czego nie lubisz.\n– Rozumiem. Niech będzie rogalik.\nIda nie lubiła pić z papieru, przelała więc kawę do dwóch wielkich kubków. Mimowolnie spojrzała na przypaloną kawiarkę, która wciąż stała na półce, teraz w charakterze bibelotu. Franek parsknął śmiechem.\n– Jeszcze jej nie wyrzuciłaś?\n– I nie kupiłaś nowej.\n– Mogę to zrobić. Albo zlecę żonie.\nPokręciła głową i wgryzła się w rogalik. Nie można tak po prostu kupić nowej kawiarki, ta miała swoją historię, Ida przywiozła ją z Włoch, kilkakrotnie przypalała i czyściła, płakała nad nią i się śmiała. Parzyła w niej kawę swoim dwóm chłopakom, temu interesującemu, którego miło wspominała, i temu nieciekawemu, którego pożegnała z ulgą. I Frankowi. Frankowi, który już nie był ani chłopakiem, ani znajomym. Chyba – tak naprawdę – nie był też przyjacielem. Nie potrafiła go przypisać do żadnej kategorii.\n– Ciągle nie polubiłaś Katarzyny? – zapytał, przełykając wielki kęs drożdżówki.\n– Nie trawię jej – mruknęła. – Dziwne, że działała na nerwy tylu osobom i jakimś cudem nikt jej nie ukatrupił. Wiesz, mam ochotę na coś zupełnie innego niż dotąd. Na taką małą historię alternatywną, w której Katarzynę ktoś truje, a królową Francji zostaje szkocka Maria Stuart. Wiem, wiem, jeszcze trzeba kogoś dodatkowego zamordować, bo sama Katarzyna nie wystarczy, ale…\nFranek wpakował sobie do ust kolejny kęs i pokiwał głową.\n– Byłoby. Ale nie będzie.\n– Histeryzujesz. Wszystko zależy od perspektywy – wybełkotał, przeżuwając. – Wejdź do głowy Katarzyny i potem już poleci.\nIda skrzywiła się nad kubkiem kawy.\n– Ciekawe, że akurat ty to mówisz. Jaką przyjmujesz perspektywę, pisząc swoje naukowe rozprawy w tonie „ą ę” i „dupa” przez „rz”?\n– Naukowa rozprawa wymaga czasem „dupy” przez „rz”.\nIda umilkła i skupiła się na swoim rogaliku. Franek nie skomentował tego od razu, ale wiedziała, że szykuje jakąś nędzną ripostę, tak dla zasady. Przeciągnął się, napił kawy, mruknął, że wystygła, po czym uśmiechnął się lekko.\n– A jak, twoim zdaniem, należy pisać o literaturze?\n– Niestety właśnie tak. Inaczej wychodzi, że podczas czytania usypiamy intelekt, a…\n– Niestety, bo twoim zdaniem jesteśmy wyprani z emocji.\n– A nie jesteście?\n– Emocje to nie jest dobry doradca, Ido. Albo – nie zawsze jest. Nie chodzi tylko o to, żeby cię szarpało za bebechy, lecz o to, żeby…\n– Wiem, wiem. Ja to wszystko wiem. Mimo to za każdym razem, kiedy pozostaję z tekstem na tym zimnym, racjonalnie podpartym balkoniku, robi mi się smutno.\n– Bobyś chciała przeżywać.\n– A twoim zdaniem to źle. Przeżycia są nic niewarte.\n– Nie mówię, że są nic niewarte, mówię, że nie chodzi tylko o…\n– I zaczynamy od nowa, a ja dokładnie wiem, co chcesz powiedzieć, więc zawczasu sobie odpuśćmy. Potrafisz jeszcze czytać książkę ze skurczonym żołądkiem, zarywając noc? Jesteś jednym z bohaterów? Chcesz trzymać konia na werandzie jak Pippi albo uszyć sobie sukienkę z bufiastymi rękawami jak Ania Shirley?\n– Pewnie, sukienkę z bufkami zawsze.\nPrychnęła i zebrała palcem okruchy z talerza. Nadal była głodna, zjadłaby pizzę z czterema serami albo makaron z hummusem. Zawsze właśnie tak to wyglądało. Pisała od piątej, w piżamie, o samej wodzie – i dawniej kawie, kiedy jeszcze kawiarka nadawała się do użytku. O ósmej burczało jej w brzuchu, ale należało jeszcze pisać, bo przecież o tej porze zawsze dobrze szło. O dziewiątej świat budził się do życia, odgłosy z zewnątrz zaczynały ją denerwować, a głód nie dawał spokoju. Wtedy jadła, dużo i treściwie, by za godzinę ponownie usiąść do pracy. Rogalik był dobry na przystawkę.\n– Nie masz racji – odezwał się znowu Franek. On także skubał okruchy.\nIda była gotowa oddać mu sprawiedliwość. Ktoś musiał badać literaturę i ubierać ją w te wszystkie fachowe określenia. Coraz mniej ludzi chciało to robić, należało więc ich doceniać i o nich dbać, jak o przedstawicieli ginącego gatunku.\n– A ty z kolei masz rację. Z tą perspektywą. Muszę wejść do głowy Katarzyny Medycejskiej.\n– Albo przyjmij kilka punktów widzenia i napisz o Katarzynie z zewnątrz, wejdź w rolę tych, którzy ją obserwowali i z nią przebywali.\nZamyśliła się. Kawa rzeczywiście wystygła, a za oknami świeciło słońce i zieleniły się drzewa, jakaś kobieta szła szybko chodnikiem, stukając obcasami, ktoś wyprowadził psa, ktoś rozmawiał przez telefon. Franek powiedział o rzeczy, która dotyczyła także Moich przyjaciółek z Ravensbrück. Tam właśnie Autorka przyjęła kilka punktów widzenia, zderzała ze sobą obserwatorów i obserwowanych. A zwłaszcza trzy postaci, których tożsamość Ida odkryła. Wskazówki, jakie Autorka umieściła w tekście, dotyczyły właśnie tych kobiet, ale faktów było wciąż za mało.\n– Myślisz o nich, prawda? – zapytał cicho Franek, nie odrywając wzroku od talerza. – To ci nie daje spokoju, nawet teraz, kiedy książka już wyszła. Powinnaś ruszyć z miejsca. Straciłaś osiem lat.\nSpojrzała na niego z nagłą złością.\n– Straciłam? Ja to widzę inaczej.\n– A jak? Od ośmiu lat ścigasz cienie wymyślonych postaci.\n– W pewnym sensie zostały wymyślone, ale sam przecież wiesz, że…\n– W międzyczasie – kontynuował – piszesz książki o swoich silnych kobietach w historii Europy i całe szczęście, że ci to jakoś wychodzi i możesz połączyć te dwie rzeczy. Ale pomyśl. Co by się stało, gdybyś skupiła się tylko na jednej? Na swojej pracy? Byłabyś lepsza. Miałabyś więcej czasu na zebranie dokumentacji, mogłabyś pogłębić temat.\n– Wiem. Nie pogłębiam tematu, spłycam go. Idę na skróty, już mi to mówiłeś.\n– Nie zawsze spłycasz i nie zawsze idziesz na skróty. Ale czasem tak.\n– Przyszło ci do głowy, że po prostu nie jestem szczególnie utalentowana?\n– Naprawdę mam to skomentować? Piszesz siódmą książkę, o bardzo ciekawej postaci. Daj z siebie sto procent, a nie tylko osiemdziesiąt.\n– Oddałaś Przyjaciółkom wielki kawał swojego życia. Nie rozwinęłaś kilku ciekawych znajomości, odrzuciłaś parę dobrych ofert z wydawnictw, zrezygnowałaś ze studiów doktoranckich…\n– To nie było tylko przez Przyjaciółki, po prostu nie chciałam…\n– Rozstałaś się z facetem, który…\n– Ja się rozstałam?\nIda podniosła głos, a Franek na chwilę umilkł. Nieczęsto zdarzało im się rozmawiać w taki sposób, jak gdyby przerzucali sobie z rąk do rąk gorący ziemniak, który zostawia na skórze bolesne pęcherze. Trudne tematy obchodzili łukiem, a przynajmniej od niedawna. Robili to, bo chcieli utrzymać poziom, zostać na etapie rogalików i kawy, nawet jeśli zdawali sobie sprawę z wiszących między nimi niedopowiedzeń i nieprzepracowanej przeszłości.\n– Dobrze, to ja odszedłem od ciebie – przyznał. – Ale sama wiesz, jak było. I że ja też to przecierpiałem.\n– Wiem. Ale poradziłeś sobie. Masz żonę, syna. Poradziłeś sobie, prawda?\n– A ty sobie poradziłaś?\n– Pomogłeś mi, z tą książką. Bardzo mi pomogłeś. A teraz co?\n– A teraz myślę, że trzeba wiedzieć, kiedy skończyć.\nPowoli podniósł się z krzesła, wstawił naczynia do zmywarki i wyrzucił papierowe kubki do kosza. Poruszał się po jej kuchni z dawną swobodą, ale Ida wiedziała, że właśnie powiedział coś ważnego, co nie dotyczyło tylko rękopisu. Rękopis oddalił ich od siebie, a później znowu zbliżył. Ida musiała poprosić o pomoc właśnie jego, bo nie znała – i nie chciała znać – lepszego specjalisty. Przebadał dla niej tekst, przeszperał z nią kilka źródeł, pojechał w parę miejsc. Pewne fakty ustalili wspólnie. Podał jej rękę i nie odmówił wsparcia, lecz miała pewność, że zrobił to niechętnie. Dawał rady, z których i tak nie zawsze korzystała. Zdobył się na cierpliwość, czekał, aż przestanie go potrzebować. Mimo że on sam ruszył z miejsca. Ułożył sobie życie, potrafił. A ona właśnie zrozumiała, że dla jego dobra powinna zniknąć. Trzeba wiedzieć, kiedy skończyć.\nKiwnął głową i zdjął z oparcia krzesła marynarkę.\n– Świętuj trochę. Tydzień temu była premiera Przyjaciółek, to twój sukces.\n– To nie mój sukces. Nie ja napisałam ten tekst.\nFranek przewrócił oczami i wyszedł do przedpokoju. Na pożegnanie pocałował ją w oba policzki i delikatnie przytulił. A ona nie potrafiła się powstrzymać i powiedziała:\n– Istniały. One istniały, przynajmniej trzy z nich. Wiesz, że tak. Żyły poza tym tekstem.\nNie odpowiedział. W ciszy wyszedł na klatkę schodową. Stała przy oknie, póki nie wsiadł do auta i nie odjechał.\nTego dnia można było dalej próbować zrozumieć Katarzynę Medycejską albo przejść się do Rynku, usiąść w słońcu i pomyśleć o zupełnie innych sprawach. Ida czerpała trudną do pojęcia przyjemność z uświadamiania sobie własnych błędów i formułowania wniosków, że gdyby sytuacja się powtórzyła, postąpiłaby dokładnie tak samo. Jak z Frankiem. To był dobry człowiek i kochała go nadal. Skręcało ją z zazdrości na myśl o żonie i synu, rodzinie, której nigdy nie poznała, a z którą on wiódł teraz swoje prawdziwe życie. Zdawał sobie z tego wszystkiego sprawę i nie przekraczał w ich relacji pewnej granicy. Od czasu do czasu, jeśli akurat wypadał wtorek, zjawiał się u Idy ze śniadaniem i kawą, jak dziś, znał jej rytuały i lubił z nią rozmawiać. Czuli się swobodnie w swoim towarzystwie, siadali naprzeciwko siebie, zachowując odpowiedni dystans, zero dwuznaczności, przypadkowego dotyku, znaczących spojrzeń. Zwyczajna, neutralna sytuacja. A jednak Ida była przekonana, że ani razu nie wspominał żonie o tych wtorkach. Że gładko i bezrefleksyjnie zatajał ich spotkania, że za łatwo przychodziło mu kłamstwo. I ten fakt miał swój ciężar. Przydzielał im role winnych.\nWpatrywała się w zalany słońcem bruk i wspominała dawne chwile spędzone z Frankiem. Miał rację. Oddała Przyjaciółkom z Ravensbrück spory kawałek swojego życia.


ZAKUP NIERUCHOMOŚCI PO BYŁYM POSTERUNKU ENERGETYCZNYM PRZY UL. BIŁGORAJSKIEJ (2018 – LISTOPAD)\nZakup nieruchomości po byłym Posterunku Energetycznym w Tarnogrodzie przy ul. Biłgorajskiej poszerzy bazę garażową dla samochodów i maszyn Spółki a budynek będzie wykorzystany dla potrzeb administracyjnych.\nWartość zakupu wyniosła 258 525,00 zł netto.\nZAKUP ZAMIATARKI DO CIĄGNIKA URSUS C-3102 (2018 – SIERPIEŃ)\nZakupiono zamiatarkę do ciągnika URSUS C-3102 co zapewni utrzymanie w czystości dróg w gminie Tarnogród. Możliwe będzie również świadczenie takich usług na rzecz gmin ościennych.\nWartość zakupu wyniosła 17 220,00 zł brutto.\nZAKUP KOSIARKI ZEPPELIN – DO CIĄGNIKA URSUS C-3102 (2018 – SIERPIEŃ)\nZakupiono kosiarkę do ciągnika URSUS C-3102 co umożliwi rozszerzenie oferty świadczonych usług przez Spółkę poprzez koszenie rowów przydrożnych w gminie Tarnogród oraz również na zlecenie z gmin ościennych.\nWartość zakupu wyniosła 19 680,00 zł brutto.\nZAKUP SAMOCHODU ŚMIECIARKI MERCEDES-BENZ 2529 AXOR II BLUE TEC 5 (2018 – CZERWIEC)\nZakupiono nowoczesną śmieciarkę o pojemności 21 m3 co w przyszłości zmniejszy koszty wywozu śmieci na wysypisko w Korczowie.\nŚmieciarkę o wartości (156 087,00 zł brutto) nabyto na podstawię umowy leasingu.\nZAKUP CIĄGNIKA URSUS C-3102 (2018 – MARZEC)\nZakupiono ciągnik URSUS C-3102 (rok prod. 2016, 100 KM), który rozszerza ofertę świadczonych usług komunalnych przez Spółkę.\nCiągnik o wartości (181 917,00 zł brutto) nabyto od ARPIS 8, ul. Wielka 96, 22-630 Tyszowce, na podstawie umowy leasingu operacyjnego.


ᐉ Malarz Łódź, Malowanie ścian │ OTOmistrz\nUsługi malarskie w Łodzi\nUsługi malarskie → Łódź\nNajbardziej wiarygodni wykonawcy w kategorii: Usługi malarskie w Łodzi pracują tylko na Otomistrz\nRealne opinie naszych klientów na temat: Usługi malarskie w Łodzi\nNajczęściej zadawane pytania o usługach malarskich w Łodzi\nJak kształtuje się koszt malowanie ścian w Łodzi?\nNa koszt pracy wpływa kilka czynników. Pierwszy i najważniejszy, to powierzchnia ściany. Drugi, to konieczność podjęcia prac przygotowawczych i wyrównania powierzchni roboczych. Trzecim czynnikiem jest złożoność samego procesu. Cennik malowania ścian w Łodzi i koszt użycia elementów dekoracyjnych będą różne.\nOsobliwości usług malowanie wnętrz w Łodzi\nKontaktując się z naszym serwisem, składasz hołd doświadczeniu prawdziwych profesjonalistów. Pracę naszych wykonawców traktujemy odpowiedzialnie, sumiennie, a klientom przedstawiamy najlepsze ceny na malowanie sufitów w Łodzi, udzielamy także gwarancji na wszelkiego rodzaju usługi i zawsze przestrzegamy umówionych terminów realizacji.\nOferujemy naprawdę niskie ceny na usługi malarskie, a jednocześnie gwarantujemy wysoką jakość realizacji każdego zlecenia. Kluczowe czynniki, które wpływają na cenę malowanie ścian w Łodzi to:\nNasz cennik na usługi malarskie w Łodzi przyjemnie Cię zaskoczy! Malowanie ścian, cena za 1 m2 w Łodzi dla naszych specjalistów jest jedną z najniższych w mieście ale jakość malowania przewyższa oczekiwania.\nO malowanie ścian i sufitów w Łodzi\nWspólnie z klientem dobieranie materiałów i narzędzi, które będą wykorzystywane w procesie malowania. Pomoc klientowi w wyborze optymalnej ścieżki malowania, omawianie warunków oraz cennika malowania sufitu w Łodzi, a następnie podpisywanie umowy.\nWspółpracujemy nie tylko doświadczonymi malarzami, gotowymi do podjęcia najtrudniejszych wyzwań, ale także designerami i menedżerami, którzy pomogą w organizacji całego procesu malowania ścian w Łodzi i sufitów oraz zapewnią jego szybki i bezproblemowy przebieg.\nMalowanie sufitu w Łodzi to ostatni etap prac wykończeniowych, po którym sufit zyskuje nowoczesny, świeży i przytulny wygląd. Jednak uzyskanie idealnie pomalowanego sufitu nie jest łatwym zadaniem, ponieważ nie tylko samo malowanie, ale także wszystkie inne niezbędne prace powinny być zrealizowane idealnie. Usługi malarskie przedstawione na naszym serwisie w Łodzi w całości odpowiadają tym wymaganiom, a nasi eksperci świadczą je w czterech podstawowych krokach:\nRealizujemy malowanie sufitów w Łodzi i ścian w ramach napraw kompleksowych lub “kosmetycznych”, ponadto gwarantujemy wysoką jakość prac naszych wykonawców, niezależnie od poziomu ich skomplikowania i objętości. Do realizacji każdego zlecenia podchodząindywidualnie, dobierając skuteczne, wytrzymałe i atrakcyjne rozwiązania estetycznie.\nMalowanie ścian w Łodzi\nMalowanie ścian w Łodzi jest jedną z najpopularniejszych metod ich dekoracji. To bardzo żmudna praca, która będzie cechować się wysoka jakością tylko wtedy, gdy zostanie wykonana przez profesjonalistę. Jeśli chcesz, by remont został przeprowadzony idealnie, zamów usługi naszych malarzy w Łodzi, którzy pomalują ściany w Twoim mieszkaniu lub domu dokładnie wedle Twoich życzeń, a w razie potrzeby będą w stanie doradzić prawidłowe kombinacje kolorów, które będą najbardziej odpowiednie dla konkretnego projektu. Efektem profesjonalnego doboru farby i wykonanej pracy będą idealnie gładkie ściany o planowanym odcieniu lub fakturze. Prawidłowe malowanie ścian w Łodzi w mieszkaniu nada każdemu pomieszczeniu stylowy i schludny wygląd. Świadcząc usługi malowania ścian w Łodzi, specjaliści którzy współpracują z naszym serwisem stosują niezbędne technologie aplikacji i przygotowują powierzchnie robocze, w tym: usuwają stary materiał, tynkują, szpachlują i szlifują ściany, a następnie dokonują ich gruntowana. Po wyschnięciu (około 4-6 godzin) ściana jest gotowa do malowania. Jeśli w pomieszczeniu znajdują się elementy metalowe lub drewniane, nasi fachowcy stosują oddzielne metody malowania takich powierzchni.


Jak skutecznie trafiać do odbiorców mobilnych? - Agencja Content Marketingowa Poznań - blog Conture\nHome › Blog › Jak skutecznie trafiać do odbiorców mobilnych?\nBy wybieramcontent 17 maja 2018 Content marketing, E-commerce, Reklama, sprzedaż, język korzyści, SEO, słowa kluczowe, linkowanie\nJak konsumuje się treść na urządzeniach mobilnych?\nSzukasz pomocy w tworzeniu ciekawych i przyciągających uwagę tekstów? Zgłoś się do agencji marketingowej Conture z Poznania! Grono specjalistów doskonale wie jak skutecznie trafiać do odbiorców mobilnych i stworzy dla Ciebie interesującą i angażującą treść.\ncontent marketing a urządzenia mobilne\nczytanie treści za pomocą telefonu\njak tworzyć treść na urządzenia mobilne\ntekst przeznaczone na smartfon


delio to nowy supermarket online wspierający zabieganych mieszkańców wielkich miast w codziennych zakupach. Jego twórca, firma Lite e-Commerce, właśnie uruchomiła kampanię „Kupuj szybko, żyj wolno”, obejmującą spoty reklamowe i działania w outdoorze, a także specjalną akcję promocyjną, dzięki której użytkownicy zyskają aż 200 zł w zniżkach.\nSpoty promocyjne pojawią się w internecie i mediach społecznościowych. Opowiadają historie, które sprowadzają się do tzw. „delio moments” – chwil, w których dzięki szybkiemu i łatwemu systemowi zakupów online mamy czas dla siebie. Każdy klip ma własnych bohaterów, którzy przeżywają błogie chwile relaksu w codziennym życiu, ciesząc się tym, że delio zdejmuje z ich barków część domowych obowiązków. Zyskują tym samym chwile dla siebie, które są w dzisiejszym świecie dobrem bezcennym.\n- Nasz supermarket online to odpowiedź na jeden z największych problemów współczesnego społeczeństwa: brak czasu. Zachęcamy konsumentów do zwolnienia i zajęcia się, tym co naprawdę jest dla nich ważne. Nie muszą już sami iść do sklepu, by znaleźć produkty wysokiej jakości i w przystępnych cenach. Od teraz mają delio – asystenta w codziennym życiu\n– Wojciech Krok, CEO Lite e-Commerce.\nUtrzymane w modnym duchu „dbania o siebie” klipy zachęcają użytkowników do skorzystania z oferty marki i wykorzystania zaoszczędzonego czasu z myślą o sobie samych. Promocji w sieci towarzyszą plakaty na stołecznych ulicach i w wybranych warszawskich siłowniach.\n200 zł zniżki na zakupy w delio\ndelio zachęca do przetestowania swojej usługi również poprzez specjalną akcję promocyjną. Użytkownicy będą bowiem mogli oszczędzić aż 200 zł. Na każde z pięciu pierwszych zamówień za minimum 100 zł otrzymają oni zniżkę w wysokości 40 zł. Dodatkowo wszyscy, którzy złożą zamówienie za co najmniej 20 zł, mogą spodziewać się darmowej dostawy. Promocja trwa do końca czerwca bieżącego roku.\nTwórcy delio zapowiadają, że w najszybszym supermarkecie online każdy znajdzie coś dla siebie. Usługa wyróżnia się produktami najwyższej jakości, które obejmują świeże warzywa i owoce, mięsa, nabiał, szeroki wybór artykułów wegańskich i organicznych, a także produkty chemii gospodarczej i kosmetyki. Duża część z nich pochodzi od małych, lokalnych firm, dzięki czemu klienci mogą w jednym miejscu znaleźć produkty, na których poszukiwanie tracili dotąd wiele czasu.\nZamówienia w delio dostarczane są codziennie od 7:00 do 23:00, a użytkownik może wybrać preferowany termin odbioru swoich zakupów, nawet w ciągu godziny od złożenia zamówienia. delio wystartowało w Warszawie – właśnie poszerzyło obszar dostawy o Piaseczno, Konstancin-Jeziornę i Bemowo – jednak już wkrótce planuje rozszerzenie działalności na kolejne duże miasta, takie jak Gdańsk, Wrocław i Kraków.\nTagi: Delio Kampanie marketingowe Lite e-Commerce Wojciech Krok


Aktualności – Strona 13 – Ewangelicy w Poznaniu\nXII Turniej Piłki Nożnej Halowej w Zabrzu\nJak co roku pełni optymizmu i nadziei pojechaliśmy do Zabrza na kolejny turniej. Jak zawsze rozpoczęliśmy mocnym uderzeniem eliminując w rundzie eliminacyjnej ekipę ze Skoczowa. Mecz zakończył się remisem 1:1, ale po dwóch strzelonych karnych i dwóch obronionych z naszej…\nSpod znaku Chrystusa, nie dyni\n31.X.2010 – to nie tylko data przypominająca nam kolejną pamiątkę Reformacji. W Poznaniu mieliśmy okazję uczestniczyć w Ekumenicznej Nocy Kościoła. Młodzież z różnych Kościołów, która przygotowała tą inicjatywę chciała pokazać, że dla ludzi wierzących dzień ten nie jest jedynie pogańskim…\nNowe inicjatywy od października\n9 października w sobotę o godz. 18.00 Zapraszamy na spotkania dla młodych małżeństw. Wspólnie chcemy rozmawiać na ważne dla nas tematy i spędzić mile czas przy czymś smacznym. 10 października o godz. 19.00 zapraszamy na wieczorne nabożeństwo. Wychodząc na przeciw…\nJak co roku pod koniec października mogliśmy brać udział w Ekumenicznym Święcie Biblii. Nasza Parafia jak co roku była bardzo zaangażowana w przygotowania tegoż wydarzenia. Hasłem tegorocznego święta było „Niech się nie trwoży wasze serce, Wierzycie w Boga i we…\nPaździernik to tradycyjnie okres, w którym wspominamy dzieło Reformacji. Nie inaczej jest w naszej Diecezji, gdzie co roku młodzież spotyka się na Zjeździe poświęconym tematyce reformacyjnej. W tym roku Zjazd odbył się w dniach 15-17 października w Pile. Uczestnicy,…\nIX Ekumeniczne Świeto Biblii IX Ekumeniczne Świeto Biblii\nIX Ekumeniczne Święto Biblii ?Niech się nie trwoży wasze serce, wierzycie w Boga i we mnie wierzcie!? (J 14, 1) 25.10., godz. 19 – Film: Kto wierzy, ten nie ucieka. Dietrich Bonhoeffer 1906 – 1945. WYKŁAD: Rzym – nieustająca tęsknota…\nPoświęcene pamiątkowej tablicy w Śremie\n18 października w Śremie, przy ul.Kilińskiego odsłonięto tablicę upamiętniającą istniejący tam dawniej cmentarz ewangelicki. W tym miejscu chowano ewangelików, którzy w XIX i pierwszej połowie XX wieku mieszkali w Śremie. Zlikwidowano go w 1968r. Pomysłodawczynią postawienia głazu i tablicy jest…\nPoświęcenie cmentarza ewangelickiego w Popowie\nSobotnie popołudnie, 2 października 2010 roku, było dla członków Towarzystwa Miłośników Ziemi Wronieckiej i ich Gości dużym wydarzeniem. Tego dnia, uroczystym nabożeństwem ekumenicznym, zakończono oficjalnie trud odrestaurowania cmentarza ewangelickiego w Popowie koło Wronek. Dzisiaj miejsce to prezentuje się pięknie i…\nForum Młodzieży Ewangelickiej 2010\nW Forum Młodzieży Ewangelickiej, zwołanym przez Ogólnopolskiego Duszpasterza Młodzieży, które odbyło się 12-13 listopada 2010 r. w Warszawie, wzięło udział 38 osób z całej Polski. Wśród nich znaleźli się: trzej Diecezjalni Duszpasterze Młodzieży (z diecezji: pomorsko-wielkopolskiej, mazurskiej i cieszyńskiej); czterej…\nPoświęcenie odnowionego cmentarza w Starym Tomyślu\nW czwartek, 30 września 2010 o godz. 16:00 na cmentarzu ewangelickim w Starym Tomyślu, umiejscowionym pomiędzy Starym Tomyślem a Różą, odbyła się uroczystość symbolicznego poświęcenia krzyży. Wydarzenie to pozwoli zachować w pamięci historię naszego regionu.Jest kontynuacją zeszłorocznej akcji, której uwieńczeniem…\nW niedzielę 19 września 2010 Parafia Ewangelicko-Augsburska w Poznaniu obchodziła szczególny jubileusz 6-lecia poświecenia nowego centrum parafialnego, a także 90-lecie reaktywacji polskiej parafii ewangelickiej w Poznaniu. Z tej okazji odbyło się uroczyste nabożeństwo podczas którego kazanie wygłosił Biskup Kościoła, ks.…\nWycieczka do Pragii\nKontynuując tradycję parafialnych wycieczek, także i w tym roku poznańscy parafianie postanowili „wyruszyć w świat”. W roku ubiegłym mieliśmy okazję podróżować śladami Marcina Lutra. W tym, nasze kroki skierowaliśmy na południe. Odwiedziliśmy naszych południowych sąsiadów – Czechów. Wszystko dlatego, że…\nMieszkania do wynajęcia znajdują się w budynku parafialnym przy ul. Średniej 10 (Poznań-Zawady). Metraż mieszkań od 30 m2 (kawalerka) do 60m2 (3 pokoje). na koszty najmu składa sie opłata czynszowa + woda. Osobno podpisuje się umowy z dostawcą gazu i…\nPlan lekcji na rok szkolny 2010/2011 NOWY!!!\nŚRODA 17.00 – Gimnazjum klasa I 18.00 – Gimnazjum klasa III CZWARTEK 16.00 – Gimnazjum klasa II 17.00 – Szkoła Podstawowa – Grupa I (klasy 1 i 2) Szkoła Podstawowa – Grupa III (klasy 5 i 6) 18.00 – Szkoła…\nW Roku Młodzieży OZME odbędzie się w Chorzowie w dniach 24-26 września, gdzie przebiegać będzie pod hasłem Nowa rola. Otwarcie już w piątek wieczorem, w sobotę będzie czas na seminaria, koncerty, warsztaty i happening w Wojewódzkim Parku Kultury i Wypoczynku.…


Karty pamięci | MALL.PL\nA-Data 8 Samsung 8 SanDisk 11 Kingston 2 Verbatim 2\nMALL 31 Shumee 3 Commservis.com 1\nFoto Karty pamięci\nshumee Ścienna szafka serwerowa (rack) 6U, 19", IP20, 550x450x368 mm\nSzafka rack 6U jest specjalnie przystosowana do uporządkowanego przechowywania akcesoriów sieciowych, takich jak router lub modem światłowodowy. Pojedyncza szafka rack jest kompatybilna ze standardowym sprzętem 19". Ma solidną konstrukcję z najwyższej jakości stali, dzięki czemu jest mocna i wytrzym\nMicro SD Karta 128GB + adapter\nKarta pamięci o wysokiej szybkości przesyłania danych i prędkości zapisu. Wysoka odporność na wodę, mróz, wysokie temperatury i pr\nSamsung Karta micro SDXC 256GB EVO Plus + adapter SD (MB-MC256HA/EU)\nKarta pamięci microSDXC EVO Plus o pojemności 256 GB dla urządzenia mobilnego. Dzięki wysokiej prędkości odczytu do 100 MB/s i zapisowi do 90 MB/s, może z łatwością obsługiwać transmisję i odtwarzanie filmów w rozdzielczości 4K UHD. W zestawie znajduje się również adapter SD.\nKingston karta pamięci Ultimate SDHC 16GB C10/USH-1\nKarta pamięci Kingston Ultimate SDHC 16GB C10/USH-1 przenaczona do lustrzanek cyfrowych oraz do kamer video. Prędkość odczytu to 90 Mb/s a szybkośc zapisu to 45 Mb/s.\nKarta pamięci Sandisk Extreme SDHC 32 GB stworzona i przetestowana pod kątem pracy w ekstremalnych warunkach; odporna na działanie skrajnych temperatur, wody, wstrząsów i promieniowania rentgenowskiego. Najwyższa wydajność zapisu wideo wśród kart SD dzięki klasom wydajności Class 10 oraz UHS Speed Class 3 (U3) do zapisu wideo w rozdzielczości Full HD i 4K Ultra HD (3840 × 2160p).


Autorytet z obecnością | Centrum Dobrej Terapii\nCentrum Dobrej Terapii » Materiały » Autorytet z obecnością\nWychowanie bez autorytetu rodzicielskiego wiąże się z ryzykiem:\ntrudności w utrzymaniu się w grupie rówieśniczej,\nmniejszej tolerancji na frustrację,\nnadmiernej wybuchowości dziecka.\nAutorytet z obecnością – co to znaczy?\nKażdy rodzic codziennie doświadcza sytuacji, w których traci cierpliwość do swojego dziecka. Dzieci nie zawsze zachowują się tak, jakbyśmy tego chcieli, a my dorośli czujemy się w tych sytuacjach bezradni. Bezradność rodzi frustrację, a ta prowadzi do niechcianych działań. Jednak w takich chwilach warto powiedzieć sobie: Jestem rodzicem na dobre i na złe, dziecko nie jest w stanie zrobić nic, aby mnie z tej roli wytrącić. Jeśli jako rodzic nie zareagujemy na krzyk i prowokacyjne zachowania dziecka, wtedy naprawdę mamy kontrolę nad sytuacją. Jeśli zareagujemy, kontrola jest w rękach dziecka. Nie łudźmy się, że zdobędziemy kontrolę nad dzieckiem – jedyna kontrola to własna kontrola.\nJak być autorytetem wg Haima Omera?\nHaim Omer jest terapeutą rodzinnym i badaczem zjawisk społecznych. Stworzył metodę NVR (Opór Bez Przemocy) w odpowiedzi na kryzys autorytetu rodzicielskiego. W swojej pracy często spotykał się z problemami agresji i autoagresji, uzależnień oraz innych zaburzeń u młodzieży, które powodowały przemoc w rodzinach. Dorośli czuli się bezradni. Swoją metodę nazywa „Nowym autorytetem”, a jej celem jest przywrócenie więzi między członkami rodziny, a przede wszystkim silnej rodzicielskiej obecności w życiu dziecka. Haim Omer mówi, że dziecko obserwując reakcje rodzica, uczy się „naciskać guziki” jego słabych punktów emocjonalnych i z czasem coraz lepiej wie, jak nim „sterować”. Rodzic zatem, jeśli chce uniknąć napastliwej i naruszającej granice odpowiedzi, sam musi mieć świadomość swoich emocji, myśli i kierować swoim działaniem, tak, aby to nie emocje nim rządziły.\n„Posiedzenie“, „bierny strajk“, „jawna obecność“.\nTymi hasłami można określić zachowanie, jakie w konfliktowych sytuacjach pozwoli rodzicowi zachować autorytet. Rodzic siada naprzeciw dziecka i mówi krótko „Nie podoba mi się, że bijesz siostrę, nie jestem w stanie tego zaakceptować. Nie wyjdziemy stąd dopóki nie pojawi się rozwiązanie“. W takich sytuacjach rodzic powinien być blisko dziecka przez około godzinę. Dziecko może reagować na różne sposoby – krzykiem, wyzywaniem, waleniem pięściami, jednak rodzic powinien to przetrzymać, mówić niskim głosem. Nie wolno dać się ponieść emocjom. Ważne, aby rodzic czuł się w swoim domu dobrze i bezpiecznie. Jeśli więc boi się agresji dziecka, może wziąć kogoś spoza rodziny na świadka tej sytuacji.\nPo około godzinie rodzic wychodzi z pomieszczenia mówiąc: „Teraz wyjdę i zastanowię się co zrobić“.\nPozostawienie sytuacji bez ostatecznego rozwiązania daje nam, rodzicom to, co chcielibyśmy osiągnąć – możliwość namysłu, refleksji. Skłania dziecko do myślenia nad sobą, nad tym co czuje, co myśli, jak się zachowuje.\nOpóźniona reakcja rodzica, ustalenie zasad i granic: „w moim domu nie akceptuję…“, „jako matka wymagam…“ zakotwicza dziecko w poczuciu bezpieczeństwa.\nRodzic nie musi wygrać, wystarczy, że wytrzyma.\nOpracowała: mgr Kinga Bujak-Brodowicz\nTagi: problemy z nastolatkami, nastolatki, młodzież, dzieci, wychowywanie dzieci, rodzice, autorytet, rodzina, rodzicielstwo\nADHD Fibromialgia psycholog psychoterapeuta psychoterapia Fobia społeczna depresja leczenie migreny Bóle głowy Leczenie depresji Zespół nadpobudliwości ruchowej terapia uzależnień narkomania zaburzenia osobowości Migrena psychiatria


Spis rozwiązań problemów z GTA IV - Problemy techniczne - GTA IV - Uniwersum HD - Strona 16 - Forum - GTA Site\nStrona głównaForumUniwersum HDGTA IVProblemy techniczneSpis rozwiązań problemów z GTA IV\nForum - GTA IV - Spis rozwiązań problemów z GTA IV\n+ 0 - dodano: 05.01.2016 13:51 #226\nBłąd " RESC10 " - Wystarczy w sterownikach przywrócić ustawienia fabryczne.\nPozdrawiam Weeze :-)\n+ 0 - dodano: 14.03.2017 12:23 #227\nkupiłem grę na g2a. Zainstalowałem przez steama. Przy włączaniu gry wyskakuje mi błąd "GTA IV FATAL ERROR : EFC22 Invalid resource detected - Please re-instal the game". Gra świeżo pobrana ze steama.\nkarta graf: geforce 960M\nprocesor intel i5 2.6Ghz (3.3Ghz boost)\nTakże to nie wina parametrów komputera.\nPrzeczytałem każdy post i nie znalazłem takiego błędu u nikogo.\n+ 0 - dodano: 16.03.2017 00:13 #228\nzainstaluj Games For Windows Live i Windows Essentials 2012, powinno to rozwiązać problem bo ten error jest związany z xlive.dll a jak nie zadziała to sprawdź spójność plików gry przez steam.


Jak umiejętnie i rozsądnie korzystać z kart kredytowych - Umowa Pożyczki\nPromocja Umowy pożyczki\nGdy otwierasz portfel, aby zapłacić rachunek za usługę lub produkt, masz do wyboru zazwyczaj gotówkę, kartę debetową lub kredytową. Gotówka najczęściej oznacza czekanie w kolejce do kasy. Jeśli z kolei zastosujesz polecenie zapłaty w swoim banku, może to wiązać się z uruchomieniem niedorzecznych opłat. W przypadku skorzystania z karty kredytowej będzie to dobry pomysł, pod warunkiem, że zmieścisz się w okresie bezodsetkowym. Poznaj kilka pomysłów, na to, aby karty kredytowe pozostały zawsze przyjazną częścią twojego życia.\nMożesz pomyśleć, że nie potrzebujesz żadnych kart kredytowych, ponieważ lubisz płacić gotówką. Chociaż jest to świetna praktyka, warto rozważyć używanie ich i płacenie nimi co miesiąc w okresie bezodsetkowym. Taka opcja pozwala pożyczać pieniądze, których oddanie w odpowiednim czasie nie wiąże się z żadnymi kosztami.\nUnikaj pokusy nadużywania limitu kredytowego. Może wydawać się, że jest to jedyny sposób, aby kupić coś, na co nie masz obecnie funduszy. Takie działanie prowadzi do poważnych zadłużeń. Przestajesz kontrolować, ile możesz wydać pieniędzy i zapominasz o tym, iż zostaną naliczone odsetki. Jeśli nie jesteś w stanie stwierdzić czy będziesz mógł wkrótce spłacić wykorzystaną kwotę, lepiej nie ryzykuj i dwa razy się zastanów, zanim to zrobisz.\nUbiegając się o kartę kredytową, upewnij się, czy rozumiesz język zawarty w umowie. Jest to bardzo ważne, ponieważ fakt, że nie wiesz, co zawiera dokument, nie oznacza, że jesteś wolny od odpowiedzialności. Jeśli brak ci jasności, skontaktuj jak najszybciej z osobą, która ci pomoże, albo poproś o wyjaśnienie w biurze obsługi klienta. Zrób to, zanim podpiszesz jakiekolwiek papiery.\nDowiedz się, jak zarządzać kartą kredytową przez internet. Większość firm obsługujących je posiada teraz dostępne strony online, za których pośrednictwem możesz nadzorować swoje codzienne operacje. Dobrze jest także wiedzieć, czy połączenie jest szyfrowane, dzięki czemu twoje dane będę bezpieczne.\nWarto unikać posiadania i noszenia przy sobie wielu kart kredytowych. Uchroni ciebie to przed stosowaniem ich zbyt często bez konkretnego uzasadnienia. Używaj tylko jednej i płać nią tylko w sytuacji, gdy akurat nie masz do dyspozycji własnych środków na koncie. Staraj się kontrolować saldo i pilnuj terminu, w którym musisz uzupełnić wykorzystaną kwotę.\nPowinieneś wiedzieć, iż każda pożyczka, bez względu na formę jej zaciągnięcia wpływa na twój status w BIK. Dlatego ważne jest, aby pilnować swoich wydatków i rozsądnie używać kart kredytowych. Pamiętaj, że mimo wysokości dostępnego dla ciebie limitu, nie są to twoje pieniądze.\nPrzeczytaj i zrozum warunki każdej karty kredytowej, którą posiadasz. Dowiedz się, jaka jest stopa procentowa oraz wszelkie opłaty związane z posiadaniem i korzystaniem z limitu. Sprawdź dokładną datę regulowania wszystkich płatności i zanotuj ją w swoim kalendarzu. Dzięki temu unikniesz niemiłych niespodzianek spowodowanych własnym zaniedbaniem.\nUżywanie karty kredytowej jest obecnie jedną z najbardziej popularnych form płatności. Wygodnie z niej korzystać oraz regulować rachunki za produkty i usługi. Jeśli zastosujesz się do wskazówek zawartych w artykule, unikniesz niepotrzebnego stresu i będziesz pewny, że jest to łatwy sposób dokonywania transakcji.\nTagged karta debetowakarta kredytowakarty kredytowelimit na karcielimit zadłużeniaodsetkiokres bezodsetkowypłacenie kartąpożyczkaregulowanie rachunkówstatus w BIKużywanie karty kredytowejzadłużenie\nA ja wolę pieniądze papierowe. Możecie mówić co chcecie, ale żaden plastikowy bloczek nie zastąpi pieniędzy. Wystarczy, ze nie będzie prądu i terminal nie działa, za zakupy nie zapłacimy. Poza tym gdy mam pieniądze papierowe to czuje ich upływ i umiem w porę przystosować żeby nie wydać za dużo\nDokładnie tak. Zgadzam się z Tobą w 100 procentach! Jestem fanem pieniędzy tradycyjnych i nie wyobrażam sobie płacić jedynie kartą kredytową, to jest nie dla mnie. Wirtualne pieniądze to nie to samo co gotówka\nJolka masz całkowitą rację! Nie wyobrażam sobie płacić jedynie kartą kredytową! To nie po mojemu! Nie raz zdarzyło mi się stanąć przy kasie z zakupami, a tam brak środków na zapłacenie za to co w koszyku..\nNo miałam kiedyś taką sytuację, że poszłam na zakupy do chyba netto, naładowałam cały koszyk, spędziłam tam prawie 40 minut, bo kolejka była niebotyczna,żeby usłyszeć przy kasie, że terminal nie działa..\nJak mi kiedyś babka przy kasie powiedziała, że nie działa im terminal, to kazałem jej poczekać i poszedłem sobie do bankomatu.. Wszyscy wściekli czekali w kolejce, ale trudno. Trzeba było powiesić kartkę na drzwiach wejściowych a nie na kasie, że terminal nieczynny\nJa mam tak, że wypłata przychodzi na konto i wolę ją tam trzymać. Wiem, że jak wypłacę z konta pieniądze to od razu je przetrwonię i nic mi nie zostanie. Pieniądze w papierku jakoś się mnie nie trzymają haha\nPieniądze papierowe są spoko, a banki to oszuści! Nie będę im dawał moich pieniędzy do przetrzymania! Nawet wypłatę jak tylko przychodzi to wypłacam od razu i chowam w skarpetki. Potem bankomat nieczynny i kicha\nNo nie ma prądu, terminal nie działa, w bankomacie można później tylko 100 minimum wypłacić, a w okienku w banku pani za wypłacenie naszych własnych pieniędzy pobiera nie małą prowizję.. złodzieje finansowe\nOd czasu do czasu korzystam z karty kredytowej, kiedy nie mam lub nie chcę w danej chwili wydawać środków na koncie. Staram się jednak spłacać zadłużenie w terminie bezodsetkowym. Traktuję to jako dodatkowy, bezpłatny dopływ gotówki.\nKarta kredytowa jest gorsza niż kredyt gotówkowy!! Nikomu jej nie polecam. Gdy spóźnisz się jeden dzień z spłatą karty kredytowej to naliczają ogromne odsetki!\nPopieram rozmówczynię poniżej, pieniądz papierowy jest pewny. Lepiej co miesiąc odkładać 50 zł, by po jakimś czasie pozwolić sobie na przyjemności za WŁASNE PIENIĄDZE, niż dodatkowo dawać zarabiać bankom, które polują na naiwnych ludzi i ich nieszczęściu. Przy karcie kredytowej łatwo wpaść w spiralę zadłużenia.\nPosiadam kilka kart kredytowych i chciałabym je jak najszybciej spłacić, dlatego wolę ich przy sobie nie nosić. Czasami niepotrzebnie kuszą możliwością skorzystania z nich.\nOsobiście nie mam i nie zamierzam posiadać karty kredytowej. Mając swoje pieniądze i wydając je jesteśmy świadomi swoich wydatków a z kartą kredytową kusi. Nigdy nie wiadomo czy nam się nie podwinie noga w życiu i czy będziemy mieć czym zapłacić zaciągnięty kredyt na karcie. Może i to fajny pomysł posiadanie takiej karty jednak nie dla mnie. Wolę tradycyjne formy płatności, bez zadłużania.\nZ kartą trudno kontrolować wydatki. Wiem na swoim przykładzie, że jak płacę kartą to jakby nie widzę ile wydaję. No ale to najszybszy sposób i niezwykle wygodny, więc trudno z niego zrezygnować 🙂\nObecnie na rynku jest sporo różnych możliwości kredytowania swoich większych lub mniejszych zakupów. Dobrym rozwiązaniem jest karta kredytowa ale pod warunkiem, że będziemy korzystać z nich rozsądnie i z umiarem. Osobiście mam jedną kartę kredytową i bardzo sobie ten sposób chwalę, ale staram się spłacać zaległość zawsze w terminie, dzieki temu mam jakby darmowy kredyt..\nNo ja właśnie też przez kartę kredytową wpadłam w dołek finansowy. To właśnie dlatego, że regulamin przeczytałam ” na pałę”. Koszty posiadania tej karty były wysokie to raz, ja ocywiście wpadłam w taki wir wydawania pieniędzy że jak przyszedł rachunek to usiadłam na tyłek ;/ najgorsze są te odsetki za spóźnienie się ze spłatą – masakra.\nOkres bez odsetkowy to nawet 60 dni, który przechodzi w okres odsetkowy + 30 dni do następnej spłaty. Przy dużych kwotach można nieźle pojechać.\nNiby przy kartach kredytowych mamy termin 54 dni bez odsetek, ale w praktyce to tak nie działa, bo wydawać jest łatwo, robić zakupy i szale`ć po sklepach, a te 54 dni mijają jak z bicza strzelił i po miesiącu nie mamy oddać i zaczynają lecieć odesetki..\nNajrozsadniej to chyba nie miec karty kredytowej 🙂 wtedy nie kusi zeby nia zaplacic i nie na problemu z oddawaniem pieniedzy 🙂 ,takiego jestem zdania, ale wielu moich znajonych bez tej karty nie wyobraza sobie zycia\nBardzo przydatny materiał. Często zdarzało mi się, że naliczały mi się jakieś dodatkowe koszta na kartach, a dzięki takim informacjom wiem już jak tego unikac i rozsądnie gospodarować moimi kartami.\nZe wszystkiego trzeba korzystać z głową, rozsądek przede wszystkim. Osobiście korzystam na równi i z kart, z gotówki. Zawsze wybieram dla mnie lepszą opcję w danym momencie. Poza tym zawsze muszę mieć jakąś gotówkę w portfelu na wypadek nieczynnego terminalu, tudzież są jeszcze takie miejsca czy handlowe czy usługowe gdzie nie ma terminali do płatności.\nKartę kredytową należy spłacać regularnie w co najmniej minimalnej kwoty do spłaty, wtedy nie naliczają odsetek, a poza tym łatwiej jest spłacać po małe kwoty niż jak się już nazbiera. Kolejna rzecz jest taka, żeby korzystać z karty kredytowej tylko w razie konieczności. Warto ją mieć „w razie czego”, ale nie szaleć.\nKarta kredytowa jest wygodna,gdy na zakupy idzie się z dzieckiem.Dlaczego?Nie trzeba szukać drobnych,czekać na resztę,liczyć pieniędzy…a przy okazji rozglądać się,czy maluch gdzieś nie uciekł,lub czegoś nie zbroił 🙂\nNie jestem fanką kart kredytowych. Dużo pewniej czuje się mając gotówkę w portfelu. Takie pieniądze mają dla mnie dużo większą wartość niż kawałek plastiku. Z gotówką mam większą kontrolę nad ilością wydawanych pieniędzy w sklepach.\nWitam! Uważam, że karta kredytowa to jakaś alternatywa, ale jak się potrafi z niej umiejętnie korzystać. A nie kupować bez zastanowienia, nie licząc wydanych pieniędzy. Ostatnio właśnie zrezygnowałam z takiej karty, bo bank podniósł opłaty za korzystanie i nie opłaca mi się to.


Spanxy | wiek, wzrost, waga, zdjęcia, kontakt\nzałóż konto login: hasło: Spanxy\nWszystko o: Spanxy. Plotki, informacje, zdjęcia, teledyski, filmy.\nOdszukane plotki: Spanxy\nPrzekleństwo kopertowej spódnicy. Zdarza się nawet najlepszym!\nNie tylko Bruce Jenner ma pecha - pamiętacie, jak kilka tygodni temu paparazzi zrobili mu fotkę, gdy poprawiał spodnie? Oczom podglądaczy ukazały się niemęskie majtki modelujące sylwetkę. Opinały brzuch ojca Kendall Jenner i Kylie Jenner. Tym razem afera ma nieco większy kaliber,...\nUff, ulga - nikt nie jest idealny. Katy Perry nie ma figury niteczki, a mimo to zawsze rewelacyjnie wygląda w nawet najbardziej obcisłych ubraniach. Fakt - ma znakomite ciało.\nOna jednak skromnie twierdzi, że brak fałdek i wybrzuszeńw tych ciasnych sukienkach to zasługa tzw. spanxów, czyli bielizny modelującej i wyszczuplającej ciało. Nosi ją ...\nPo co jej to? "Spanxy" są bardzo popularne wśród gwiazd, nawet tych szczupłych. To w dużej mierze dzięki nim nie znajdziemy żadnych fałdek i nierówności rysujących się pod kreacją. A że nawet chude aktorki je zakładają, nic dziwnego - żadna nie chce ryzykować, że droga sukienka będzie leżeć źle.\nTylko czy Kristen Stewart naprawdę potrzebuje ...\nSpanxy Fani: (0 - 0%)\nAktualnie brak danych Spanxy Antyfani: (0 - 0%)


tą do dentysty przynajmniej raz na rok, optymalnie co 6 miesięcy. Taka częstotliwość pozwoli na szybką reakcję w razie problemów. Czasami pojawiają się małe ubytki w zębach wynikające z nieodpowiedniej higieny jamy ustnej. Prz\nDodane: 26-04-2019 18:53\nCzasami pojawiają się małe ubytki w zębach wynikające z nieodpowiedniej higieny jamy ustnej. Prz\nZdrowa skóra- dobór kosmetyków Since When Changes in How to Buy a Radiator Cap? Ślub czy inna uroczystość- trzeba DJ'aAbout a common problem - with pipesOzdobne listwy na ścianęAwaria w aucie - jedziemy do warsztatuProgramy dla firm- trudy w pisaniu aplikacjiWielki mały problemEventy biznesowe a hostessyZdaj się na eksperta od fotowoltaikiGdzie wypożyczyć meble?Electricity, auomation and whatnotGórskie wspinaczki - dobra aktywność fizycznaUraz ortopedyczny - jak wybrać lekarza?Usługi geodezyjne i praca w geodezji. Ogółem o geodezjiSklepy online z ciuchamiNowe fakty - Dowiedz się jak zbadać swoje serce w tych 9 banalnych krokachChorujące zwierzątko- pomoc weterynaryjnaKostka brukowa i jej kładzenieO kupowaniu zabawekDestynacje wakacyjne - o atrakcjach HiszpaniiWarte uwagi: biznes z ChinamiInteresy i import z Chin. Opłacalne?Tanie pozycjonowanieCo warto wiedzieć o bieliźnie termoaktywnejCo dobrego dala nam Francja?Co musisz wiedzieć o stomatologach?Ogólnie o ogrzewaniuPulsar BHPSee the bison - go to polish primeval forest


Zamiast trafić na cmentarze przyozdobiły gminne krzyże, kapliczki, pomniki – wPowiecie.pl\nPanie z Koła Gospodyń Wiejskich w Hutkach otrzymały chryzantemy pochodzące z interwencyjnego skupu od przedsiębiorców, którzy w związku z zamknięciem cmentarzy 1 listopada nie mieli możliwości ich zbycia w tradycyjny sposób.\nSkupem kwiatów zajęły się oddziały Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Pracownicy częstochowskiej placówki chryzantemy dostarczyli bezpośrednio do lokalu Koła Gospodyń Wiejskich w Hutkach.\n– Następnego dnia, od samego rana trwały prace przy ich rozwiezieniu. Ozdobiły one w Hutkach przydrożne krzyże i kapliczki, pomnik Mikołaja Kopernika przy szkole oraz pomnik św. Jana Pawła II i figurkę Matki Boskiej Fatimskiej przy kościele parafialnym w Rększowicach – komentuje Anna Bałdyga, szefowa koła.\nKwiaty wykorzystano także do udekorowania Golgoty oraz miejsca pamięci mieszczącego się w Konopiska nieopodal urzędu gminy.


ILPB2/436-178/10-2/MK, Opodatkowanie PCC depozytu nieprawidłowego. - Pismo wydane przez: Izba Skarbowa w Poznaniu\nILPB2/436-178/10-2/MK, Opodatkowanie PCC...\nILPB2/436-178/10-2/MK - Opodatkowanie PCC depozytu nieprawidłowego.\nOpodatkowanie PCC depozytu nieprawidłowego.\nNa podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2010 r. (data wpływu 16 sierpnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie obowiązku podatkowego - jest prawidłowe.\nW dniu 16 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie obowiązku podatkowego.\nX zajmuje się produkcją elementów metalowych oraz z tworzyw sztucznych dla branży motoryzacyjnej i posiada 11 zakładów produkcyjnych w Ameryce Północnej, Europie i Azji. W Polsce prowadzi działalność poprzez x Poland - spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością powołaną zgodnie z przepisami prawa polskiego i będącą polskim rezydentem podatkowym (dalej jako "Spółka polska"). Spółka polska jest członkiem Grupy x (dalej jako "Grupa").\nY spółka z ograniczoną odpowiedzialnością powołana zgodnie z przepisami prawa hiszpańskiego (dalej jako "Spółka hiszpańska") - jest częścią Grupy. Spółka hiszpańska posiada doświadczenie w zakresie działalności finansowej, skarbowej i bankowości, jest również udziałowcem mniejszościowym w Spółce polskiej.\nSpółka polska i Spółka hiszpańska planują zawrzeć Treasury, Shared Service Center and Loan Agreement, tj. Umowę o usługi skarbu, centrum usług wspólnych oraz pożyczki (dalej jako "Umowa"). Trzecią stroną Umowy będzie spółka Z, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością będąca hiszpańskim rezydentem podatkowym (dalej jako "Spółka hiszpańska bis").\nRozważana jest możliwość połączenia Spółki hiszpańskiej bis ze Spółką hiszpańską. Możliwe zatem, że w przyszłości stronami Umowy będą tylko dwa podmioty Spółka polska oraz Spółka hiszpańska.\nCelem zawarcia Umowy jest ograniczenie kosztów finansowania zewnętrznego oraz optymalizacja finansowania wewnątrzgrupowego. Umowa przewiduje świadczenie przez Spółkę hiszpańską następujących usług na rzecz Spółki polskiej:\nusługi agenta należności Spółki polskiej przyjmującego wszelkie należności od klientów,\nusługi agenta płatności Spółki polskiej dokonującego płatności wszelkich zobowiązań na rzecz dostawców towarów i usług,\nczynności skarbu Spółki polskiej zarządzającego całością zabezpieczeń transakcji walutowych, planującego przepływy finansowe oraz wykonującego powiązane funkcje skarbu.\nWyżej wymienione usługi będą świadczone za wynagrodzeniem.\nSpółka hiszpańska będzie świadczyć analogiczne usługi na rzecz Spółki hiszpańskiej bis.\nStrony Umowy są zarejestrowane jako podatnicy podatku od wartości dodanej (VAT) w krajach swoich siedzib. Ponadto, w celu prowadzenia działalności centrum skarbu oraz wykonywania funkcji zabezpieczających w ramach Umowy, Spółka hiszpańska zawarła również umowę z x Europe (spółką z Grupy). Umowa ta ma na celu zarządzanie całością lub częścią funkcji skarbu Spółki polskiej w ramach Umowy. Nie przewiduje ona jednak udzielania/otrzymywania pożyczek między stronami.\nUdzielanie pożyczek i depozytów.\nW celu ułatwienia wykonywania czynności skarbu i centrum usług wspólnych określonych w Umowie, Spółka polska i Spółka hiszpańska zawarły porozumienie pożyczkowo-depozytowe. Zgodnie z Umową, Spółka hiszpańska będzie udzielać Spółce polskiej pożyczek, zaś Spółka polska będzie deponować fundusze w Spółce hiszpańskiej (de facto udzielać pożyczek na rzecz Spółki hiszpańskiej).\nW swoich księgach Spółka hiszpańska będzie prowadzić rachunek Spółki polskiej. Rachunek ten będzie obejmować linię pożyczkową dla Spółki polskiej, w ramach której spółka ta będzie mogła dokonywać wypłat, spłat i ponownych wypłat - w konkretnym i dowolnym momencie - do określonej maksymalnej wysokości. z drugiej strony kwota depozytów, które będą mogły być składane przez Spółkę polską, nie będzie podlegać żadnym ograniczeniom.\nSpółka hiszpańska będzie obsługiwać rachunek Spółki polskiej, odzwierciedlający łączne saldo należne dla i od Spółki polskiej. Saldo będzie zwiększane po otrzymaniu przez Spółkę hiszpańską płatności od klientów Spółki polskiej i zmniejszane po uregulowaniu przez Spółkę hiszpańską zobowiązań z tytułu faktur otrzymanych przez Spółkę polską.\nPożyczki udzielane Spółce polskiej przez Spółkę hiszpańską będą oprocentowane według stopy równej sumie stawki 30 - dniowego EURIBOR z pierwszego dnia roboczego danego miesiąca, określonej na podstawie ogólnodostępnych źródeł, powiększonej o marżę.\nJednocześnie, depozyty dokonane przez Spółkę polską w Spółce hiszpańskiej będą oprocentowane według stopy równej różnicy stawki 30 - dniowego EURIBOR z pierwszego dnia roboczego danego miesiąca, określonej na podstawie ogólnodostępnych źródeł, pomniejszonej o marżę.\nOdsetki będą narastać dziennie i będą obliczane dziennie od dziennego salda na rachunku Spółki polskiej.\nW zależności od sytuacji, Spółka hiszpańska będzie obciążać albo zasilać rachunek Spółki polskiej z tytułu narosłych odsetek, pod warunkiem jednak, że wszelkie narosłe i niewypłacone odsetki staną się należne i płatne natychmiast w dniu zakończenia okresu obowiązywania Umowy.\nSRG może w dowolnym momencie spłacić zaległości na rachunku w części lub w całości. Saldo zostanie również uregulowane w momencie zakończenia Umowy.\nCzy czynność udzielania pożyczek (deponowania funduszy) przez Spółkę polską na rzecz Spółki hiszpańskiej podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w Polsce.\nZdaniem Wnioskodawcy, kryterium ustanowione w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 z późn. zm.; dalej jako "ustawa o p.c.c.), niezbędne do uznania, że działalność w zakresie udzielania przez Spółkę polską pożyczek (deponowania funduszy) na rzecz Spółki hiszpańskiej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, jest spełnione. Tym samym, udzielanie pożyczek (deponowanie funduszy) przez Spółkę polską na rzecz spółki hiszpańskiej nie podlega opodatkowaniu podatkiem p.c.c.\nNa podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o p.c.c., opodatkowaniu podlegają umowy pożyczki. Jednakże, zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o p.c.c., nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:\nU podstaw takiego rozróżnienia leży kwestia dychotomicznego podziału czynności na podlegające opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz na te podlegające podatkowi od towarów i usług ("VAT"). Należy przy tym podkreślić, że zgodnie z art. 1a pkt 7 w zw. z art. 1a pkt 5 ustawy o p.c.c. przez podatek od towarów i usług na gruncie tej ustawy należy rozumieć zarówno podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.; dalej jako "ustawa o VAT"), jak też podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu - stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.\nPowyższe oznacza, iż dla celów ustalenia zakresu stosowania ustawy o p.c.c. istotne jest to, czy dana czynność cywilnoprawna podlega opodatkowaniu lub jest zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT lub podatkiem od wartości dodanej w kraju członkowskim Unii Europejskiej, czy też nie. w świetle wskazanych wyżej przepisów oraz wypracowanych zasad, dla wyłączenia obowiązku zapłaty p.c.c. z tytułu zawarcia umowy pożyczki istotne jest, aby przynajmniej jedna ze stron umowy, tj. pożyczkodawca bądź pożyczkobiorca, była z tytułu tej transakcji opodatkowana podatkiem VAT lub podatkiem od wartości dodanej w kraju członkowskim Unii Europejskiej (lub zwolniona z tego podatku).\nUmowa pożyczki w świetle przepisów ustawy o VAT.\nZgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie natomiast art. 8 ust. 1 ustawy o VAT "przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7".\nMając na uwadze cytowane przepisy oraz stanowisko doktryny, ze świadczeniem usług na gruncie ustawy o VAT mamy do czynienia, gdy spełnione zostają następujące warunki:\nświadczenie ma charakter odpłatny;\nświadczenie jest wykonywane na rzecz innego podmiotu i ma charakter świadczenia wzajemnego;\nZdaniem Wnioskodawcy udzielanie przez Niego pożyczek mieści się w powyższej definicji, z tego względu, iż:\npożyczkodawca pobiera wynagrodzenie w postaci odsetek od udostępnionego kapitału, co przesądza o odpłatnym charakterze usługi. Jak zostało bowiem opisane powyżej pożyczki udzielone przez Spółkę polską na rzecz Spółki hiszpańskiej będą oprocentowane zgodnie z postanowieniami Umowy;\nnastępuje wzajemność świadczenia - pożyczkodawca zobowiązany jest do udostępnienia kapitału, a pożyczkobiorca do uiszczenia wynagrodzenia z tego tytułu;\nudzielanie pożyczek nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT.\nZarazem jednak, zgodnie z przepisami art. 28b ustawy o VAT, w przypadku, gdy usługi są świadczone na rzecz podatnika VAT miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę.\nZgodnie z informacjami przedstawionymi we wniosku, Spółka hiszpańska jest zarejestrowana jako podatnik podatku od wartości dodanej w Hiszpanii. Tym samym należy przyjąć, iż dla pożyczek udzielanych na jej rzecz przez Spółkę polską miejscem świadczenia usług jest Hiszpania. Wobec powyższego, rozpatrywana usługa świadczona na rzecz Spółki hiszpańskiej (będącej podatnikiem VAT) przez Spółkę polską (będąca również podatnikiem VAT) w ramach jej działalności gospodarczej będzie opodatkowana podatkiem od wartości dodanej (lub też z niego zwolniona) w Hiszpanii i do jej rozliczenia zobowiązana będzie Spółka hiszpańska.\nW związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż nie budzi wątpliwości spełnienie przesłanki określonej w art. 2 pkt 4 ustawy o p.c.c., niezbędnej dla uznania, że udzielanie przez Spółkę pożyczek (zdeponowanie funduszy) na rzecz zagranicznego podmiotu z Grupy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. z tytułu zawarcia rozpatrywanej umowy jedna z jej stron, a mianowicie Spółka hiszpańska występująca w roli pożyczkobiorcy - będzie bowiem opodatkowana w Hiszpanii podatkiem od wartości dodanej (lub z niego zwolniona).\nZgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) i j) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 z późn. zm.) podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku oraz umowy depozytu nieprawidłowego.\nZ kolei, zgodnie z art. 845 Kodeksu cywilnego, jeżeli z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku, stosuje się odpowiednio przepisy o pożyczce (depozyt nieprawidłowy). Czas i miejsce zwrotu określają przepisy o przechowaniu.\nStosownie do postanowień art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnych. Zgodnie natomiast z art. 4 pkt 7 ww. ustawy, obowiązek podatkowy przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego ciąży na biorącym pożyczkę lub przechowawcy.\nPonadto, zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. ustawy podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają czynności cywilnoprawne, w tym umowy pożyczki i depozytu nieprawidłowego, jeżeli ich przedmiotem są:\nZ uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa pożyczki (depozytu nieprawidłowego) podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostaje zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.\nPożyczka (umowa depozytu nieprawidłowego) będzie również podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki (depozytu nieprawidłowego) w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca - pożyczkobiorca (przechowawca) ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.\nZauważyć jednak należy, że w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się zakresie przedmiotowym ustawy, np. umowa pożyczki, czy umowa depozytu nieprawidłowego jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.\nZauważyć jednak należy, że powyższy przepis (art. 2 pkt 4 ustawy) znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy konkretna czynność cywilnoprawna (np. umowa pożyczki, depozytu nieprawidłowego) podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, bowiem nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 1 ust. 4 ustawy i jednocześnie jedna ze stron czynności z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług albo zwolniona od podatku od towarów i usług.\nZ przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca planuje zawrzeć umowę o usługi skarbu, centrum usług wspólnych oraz pożyczki ("Umowa"). Zgodnie z Umową Spółka hiszpańska będzie udzielać Spółce polskiej pożyczek, natomiast Spółka polska będzie deponować fundusze w Spółce hiszpańskiej (jak wskazuje Wnioskodawca de facto udzielać pożyczek na rzecz Spółki hiszpańskiej). z tytułu zawarcia rozpatrywanej umowy jedna z jej stron, a mianowicie Spółka hiszpańska występująca w roli pożyczkobiorcy - będzie opodatkowana w Hiszpanii podatkiem od wartości dodanej (lub z niego zwolniona).\nPodkreślić należy, że tutejszy Organ podatkowy - zgodnie ze złożonym we wniosku pytaniem dotyczącym podatku od czynności cywilnoprawnych - nie rozstrzyga w niniejszej interpretacji, czy czynność udzielania pożyczek (deponowania funduszy) przez Spółkę polską na rzecz Spółki hiszpańskiej będzie opodatkowana bądź zwolniona z podatku od towarów i usług. Przyjął natomiast za Wnioskodawcą, że z tytułu zawarcia rozpatrywanej umowy Spółka hiszpańska występująca w roli pożyczkobiorcy - będzie opodatkowana w Hiszpanii podatkiem od wartości dodanej (lub z niego zwolniona).\nJeżeli zatem w analizowanej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i jednocześnie jedna ze stron czynności z tytułu jej dokonania będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług (podatkiem od wartości dodanej) albo zwolniona od podatku od towarów i usług (podatku od wartości dodanej), wówczas znajdą zastosowanie postanowienia art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. w konsekwencji opisana we wniosku czynność udzielania pożyczek (deponowania funduszy) przez Spółkę polską na rzecz Spółki hiszpańskiej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.


"To niemoralne". WHO ostro krytykuje Wielką Brytanię - o2 - Serce Internetu\n| 30.01.2021 20:20\n"To niemoralne". WHO ostro krytykuje Wielką Brytanię\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia (WHO) skrytykowała działania Wielkiej Brytanii w walce z pandemią koronawirusa. Chodzi o wysokie tempo szczepień narzucone przez brytyjską służbę zdrowia. WHO podkreśliła, że Brytyjczycy powinni pomóc innym krajom, zamiast samolubnie dążyć do błyskawicznego zaszczepienia wszystkich swoich obywateli.\nWHO krytykuje działania rządu Borisa Johnsona w walce z pandemią (Getty Images)\nRzeczniczka WHO Margaret Harris oceniła w&nbspsobotę, że działania Wielkiej Brytanii są niemoralne. Podkreśliła, że kraje radzące sobie ze szczepieniem obywateli powinny pomagać innym, które mają z&nbsptym problem. Dodała także, że taka postawa bardziej opłaca się pod względem ekonomicznym.\nIstnieje wiele bardzo interesujących analiz pokazujących, że samo zaszczepienie własnego kraju, a&nbspnastępnie siedzenie w&nbspnim i&nbspmówienie, że "u nas wszystko jest w&nbspporządku" nie działa dobrze na gospodarkę danego państwa –&nbsppodkreśliła Harris w&nbspporannym wywiadzie dla BBC.\nWHO apeluje Wielkiej Brytanii. "Najpierw poczekajcie na innych"\nHarris stwierdziła, że Wielka Brytania po zaszczepieniu wszystkich priorytetowych grup powinna skupić się na pomocy innym państwom. Takie działanie ma być wskazane ze względu na globalną wymianę dóbr między krajami. Jeżeli niektóre państwa nie zaszczepią swoich obywateli, handel z nimi może być mocno utrudniony.\nŚwiat to system naczyń połączonych. Jeśli nie zadbamy o to, żeby wszystkie społeczeństwa znów zaczęły efektywnie funkcjonować, to przełoży się to na gospodarkę – oceniła.\nRzeczniczka WHO dodała także, że kluczowe jest upewnienie się, że inne kraje mają dostęp do szczepionki. Oceniła, że bez tego świat nie wróci do normalności. To z&nbspkolei ma być zabójcze dla gospodarki.\nApelujemy do krajów które zaszczepiły grupy priorytetowe aby poczekały na inne. To słuszne zarówno z&nbspmoralnego jak i&nbspekonomicznego punktu widzenia –&nbspzauważyła Harris.\nCzytaj także: Szczepionka na koronawirusa. Szef WHO nie zostawia suchej nitki na Europie\nSzczepionka na COVID-19. Wielka Brytania błyskawicznie szczepi obywateli\nWielka Brytania rozpoczęła swój program szczepień na koronawirusa na początku zeszłego miesiąca. Do 15 lutego kraj planuje zaszczepienie łącznie 15 milionów ludzi z&nbspgrup najbardziej narażonych na infekcję. 19 stycznia rząd Borisa Johnsona ogłosił, że ponad cztery miliony osób otrzymały już pierwszą dawkę szczepionki.\nWHO od dawna apeluje do bogatych krajów oraz producentów szczepionek na COVID-19 o&nbsprozsądną dystrybucję preparatu. Organizacja wielokrotnie podkreślała, że szczepionka powinna być "sprawiedliwie" rozprowadzana na całym świecie. Głównym zmartwieniem mają być kraje najuboższe, których nie stać na zakup preparatu.\nCzytaj także: O.J. Simpson wywołał kontrowersje. Poszło o&nbspszczepienie przeciw COVID-19\nObejrzyj także: Lockdown w&nbspWielkiej Brytanii. Puste półki w&nbspsupermarketach\nZacznijcie od tego po co to wszystko?. Sztuczny tlok o szczepionki...a dla logicznie myślących to cala ta pandemia to bajka dla ciemnego ludu. Pomyslcie logicznie że gdyby chcieli dla ludzi dobrze dopuscili by do tysiecy zgonów nie leczonych ludzi na inne grozniejsze choroby? Co byscie nie mieli to wykryją covid bo tak najłatwiej i kasa i statystyki rosną.... Pozdro myslących logicznie\nTen czarny terorysta z ciepłą posadką dzięki Chinom i Federacji Rosyjskiej na początku negował pandemię. Teraz podnosi larum, że Brytole są żekomo niemoralni. Co za sprzedajny ci u l z tego czarnego ka ba na. Brytole zabezpieczają swoich obywateli, co ży d ki zrobiły już dawno. Brytyjską racją stanu jest jak najszybsze wyjście z pandemii i osiągnięcie wyników produkcji i exportu z 2019r., po to żeby Chiny nie zajęły ich miejsca w ogólnoświatowym podziale produkcji i sprzedaży dóbr.\nAaa czyli najpierw niech zaszczepia cala Afrykę, później inne kraje i dopiero siebie xD. I to oni są samolubni bo jakiemuś czakersowi z Afryki sie to nie podoba? Wiem ze te wszystkie szczepienia sa nie potrzebne bo koronawirus nie jest zabójczym wirusem. Ale co obchodzi jakiegoś bambo co robi jakas Wielka Brytania? Niech tam u siebie gazel na pastwisku pilnuje...\nNie łykam tego kita niech się szczepią do woli.\nAle ściema. Przecież UK zamówiła 357mln szczepionek przy populacji ok 53mln dorosłych obywateli czyli każdego dorosłego mogliby dziabnąć prawie 7 razy. Biorąc pod uwagę ze ok 10-15mln nie będzie chciało się zaszczepić, chętni będą mogli się dać dziabnąć 8-9 razy. Starczy wiec na to by nadmiarowe szczepionki wydać innym krajom. No chyba taki był zamysł bo po co kupować tak wiele szczepionek?\nAraby się zaszczepili i tam jest ok a do Europy WHO ma jakieś pretęsje gdyby WHO wraz Bill Gates nie zrobili syfu to nie było by teraz problemu\nOd czego jest to WHO ? Bez nich zorientowaliby się w sprawie pandemii czy to taka organizacja od show ? Bardzo dziwne jest iż szczepionki to tylko koncerny a żadnej nie ma z państwowej myśli - gdzie te uniwersytety itd. ?\nWHO pod sad !...\nProblem w tym ze wyrzgali tych co sie zgodzili. Teraz chetnych brakuje. Musza cos wymyslec zeby znalezc chetnych na to gowno wiec reklamuja trutke na szczury ze jest na nia wielki popyt.\nMartwicie sie o gospodarke, o szczepienia ustawiacie sie w kolejkach na zapisy. Nie martwicie sie o siebie ile ta szczepionka moze zrobic spustoszenia w waszym organizmie naprawde myslicie ze wam pomoze wiekszosci z was moze zaszkodzic. Zycze wszystkim szczepiacym sie duzo zdrowia!!!!!\nNajwięcej o moralności mają do powiedzenia ludzie pozbawieni moralności.\nJeśli Francja zamknęła kanał La Manche, to oni mogą szczepić swoją szczepionką kogo chcą.....\nja tam za angolami nie jestem ale gdzie była who jak utajali że w chinach jest cowid i dlaczego uczą moralności anglików , a Izraela im też dobrze idzie , bo dbają o swych ludzi. czemu ma służyć nagonka na kogoś kto dba o dobro swoich obywateli ,,, nie rozumiem tego bo who ma wiele za uszami\nTak zaszczepimy priorytetowe grupy i zamiast odciazyc wlasna gospodarke, czyli zaszczepic reszte obywateli by mogli zaczac pracowac wyslemy dsrowizne i zaszczepimy ugande np.\nBrytyjczycy wystąpili z unii i tylko na zdrowie im to wyszło!!!


Wiadomości24 » Kultura » Imprezy » Salvatore Fiume – metafizyczna wystawa w Warszawie\nData dodania: 2006-09-25 22:21\nSalvatore Fiume, według swojego syna Luciano, był artystą cały dzień. Wstawał rano i zaczynał malować, później przechodził do rzeźbienia, następnie wracał do rysunku. Wszystko to działo się płynnie, naturalnie i swobodnie.\nObrazy Salvatore Fiume miałam okazję obejrzeć 20 września na wystawie w Instytucie Włoskim w Warszawie. Otwarcie wystawy poprzedziła konferencja z udziałem Angelo Piero Cappello – tymczasowym dyrektorem Instytutu i Luciano Fiume – synem Salvadore.\nSalvatore Fiume urodził się 23 października 1915 roku na Sycylii. Zajmował się nie tylko malarstwem, ale także rzeźbą, architekturą, scenografią, pisał. Sam artysta był uznawany za niezrozumianego w świetle ścisłych teorii, gdyż jego twórczość cechowała się kreśleniem burzących porządek obrazów, stawianiem tajemniczych pytań i próbą podjęcia dialogu z rozmówcami wszelkich szkół i epok.\nFiume nigdy nie uważał się za wielkiego krytyka sztuki, doceniał i wspierał innych artystów. Nawiązywał w swojej twórczości do stylu umbryjskiego, który cechował się związkiem z przyrodą, ziemią, sięgał do świata rolniczego. Widzimy to w wielu jego pracach, na których pojawiają się zwierzęta np. konie, koguty. Znanym motywem są także sowy. Na niektórych obrazach widać odniesienie do architektury. Artysta ten bowiem był niespełnionym architektem.\nSalvatore stworzył także bardzo interesujący cykl "Hipotezy", który był ostatecznym wyrazem jego koncepcji sztuki metafizycznej. Cykl ten składał się z siedemnastu malowideł, utkanych z cytatów i postaci z obrazów dawnych i współczesnych artystów, w tym Rembrandta, de Chirica, Picassa czy Rafaela. Twórczość Fiumego przenika z całą pewnością ironia. Szczególnie warto zwrócić uwagę na dwa obrazy z opisanego wcześniej cyklu. Przybyłe z "Lekcji anatomii" Rembrandta postaci hipotetyczne są zdziwione faktem, że na stole anatomicznym nie leżą zwłoki, lecz kobieta namalowana przez Picassa, a na obrazie "Spotkanie na szczycie" widać grającego w karty Rembrandta z bohaterem rodem z obrazów abstrakcyjnych. Oczywisty wydaje się fakt, że wykonanie tego typu obrazów wymagało od Fiume nie tylko ironii, ale także bardzo głębokiej znajomości mistrzowskiej techniki i malarstwa.\nPrywatnie Salvatore także był bardzo interesującą postacią. Warto przywołać jedną z historyjek z jego życia. Na samym początku kariery Fiume przyjechał na Sycylię, aby spotkać się z rodzicami. Po paru dniach został wezwany przez szefa mafii. Młody Salvatore stawił się na spotkanie. Kazano namalować mu pewien obraz. Artysta odpowiedział, że unika złych uczynków. Wtedy dowiedział się, że zostaje otoczony opieką mafii sycylijskiej i że nic mu nie grozi.\nTen jakże odważny i oddany swojej wizji sztuki artysta zmarł 3 czerwca 1997 roku w Mediolanie.\nPolecam wystawę prac Fiume. Można ją oglądać do 31 października w Instytucie Włoskim w Warszawie.\nW pażdzierniku odbędzie się tu także wystawa rysunków Felliniego!\nTagi: Warszawa sztuka malarstwo artysta Salvatore Fiume awangarda hipoteza metafizyka Instytut Włoski


kolonie dla młodzieży, polecicie ? - Forum ogólnotematyczne - Firm w Twoich rękach\nStrona główna > Turystycznie > Wczasy > kolonie dla młodzieży, polecicie ?\nMoja córka niezwykle chciałaby wybrać się na wyjazd wakacyjny dla młodzieży, lecz mam pewne wątpliwości co do tego czy naprawdę warto wysłać dziecko na tego typu wyjazd? Jesteście w stanie mi coś doradzić?\nNajlepsze obozy wakacyjne dla młodzieży najłatwiej będzie Ci znaleźć przez internet, gdzie dotrzesz do niezmiernie dużo przedsiębiorstw, które świadczą niezmiernie wartościowe usługi. Moim zdaniem faktycznie należałoby na takie postawić.\nNajlepsze firmy organizujące wyjazdy wakacyjne dla dzieci odnajdziesz poprzez internet. W ten sposób sporo firm promuje swoją działalność i zachęca do skorzystania ze swoich naprawdę wartościowych usług, na jakie naprawdę warto postawić w swojej sytuacji i wysłać dzieci na najlepsze obozy.


Wsad do cromy 1,9 mjtd 16V 150 km :: Fiat Croma Forum\nTemat: Wsad do cromy 1,9 mjtd 16V 150 km\n22-05-2015, 17:33 #1\nmogę udostępnić wsad zgrany z mojej cromy po modyfikacji (wył. DPF oraz EGR + dodana moc) info na priv.\nPosiada może ktoś oryginalny nie modyfikowany wsad do tej cromy?\n22-05-2015, 20:23 #2\n22-05-2015, 21:01 #3\nTak, jemu chodzi o wsad (soft) zgrany z ECU po modyfikacjach.\n22-05-2015, 21:42 #4\nDomyslilem sie, jendak wiesz jak kto jest\n23-05-2015, 09:09 #5\nTak mam na myśli soft, bardzo fajnie samochód na nim pracuje cały czas na nim jeżdżę, moim zdaniem poprawić można w nim jedynie dawkę startową żeby lepiej zapalał, ale ja tego nie potrafię (jeszcze) zrobić. Wspominałem o oryginalnym sofcie bo chciałbym mieć możliwość włączenia m.in. dpf i egr jakbym chciał pojechać na zachód np do niemiec albo francji (z modyfikowanym może być problem przy kontroli). Jak ktoś chcę to mogę podrzucić mu taki wsad.\nNie przesadzaj, będziesz za granicą przechodził badania diagnostyczne czy obawiasz się kontroli na drodze?\nPrzy kontroli na drodze nic Ci "nie grozi" w polskich dowodach rejestracyjnych, w odróżnieniu od np. niemieckich, nie ma wpisu o obecności DPF i normy Euro4, którą Croma spełnia z DPF i bez też.\n23-05-2015, 13:52 #7\nAle co Wam da włączenie DPFa skoro nie będzie go już fizycznie? Nie wiem dokładnie jak wyglądają takie kontrole w Niemczech ale pewnie bazują na analizatorze spalin. Będziecie trzymać filtr w garażu na wypadek wyjazdów za zachodnią granicę?\n23-05-2015, 13:59 #8\nTak słyszałem że niemiecka policja sprawdza interfejsem albo analizatorem spalin, jeśli chodzi o dowody rej. to w naszych też już się pojawia informacja o nr silnika, mój ojciec ma crome zarejestrowaną w 2014 roku i ma wpisane oznaczenie silnika, a po oznaczeniu bez problemu sprawdzisz czy ma mieć dpf czy też nie...\nSprawdzał ktoś emisje po wyłączeniu dpf i egr? o ile wzrosła, może ma ktoś takie dane (tak z czystej ciekawości). z tego co wiem to dpf jest wymagany bezwzględnie dopiero od Euro 5.\nTak czy owak jakby ktoś chciał wsad mogę udostępnić sprawdzony, wciska w fotel tylko sprzęgło ....\nDPF musisz wyłączyć elektronicznie.\n23-05-2015, 14:33 #9\nWszystko idzie sprawdzić ale nie przy rutynowej kontroli, poza tym jak pisze kolega nic Ci z włączenia DPF-a jak fizycznie go nie będzie a musi go nie być żeby się nie zatkał to samo tyczy się egr jak jest zatkany będzie sadziło błędy.\nSprawdzenie analizatorem spalin cząstek stałych nie jest proste trzeba było by sprawdzać to przy maksymalnym obciążeniu na wysokich obrotach a to trudne warunki do spełnienia na postoju, raczej nie wyobrażam sobie żeby ktoś wziął na siebie ryzyko uszkodzenia silnika w celu wykonania testu.\n23-05-2015, 18:55 #10\nUwierz mi, że niemiecki policjant nie będzie dochodził po nr silnika czy dpf ma być czy nie\nRównie dobrze mógłbyś się obawiać, że zostaniesz ukarany za nieodpowiednie rozmiarowo ogumienie ( w niemieckim dowodzie masz wpisane wszystkie dopuszczone rozmiary opon)\nNie dymisz jak autobus mpk to śpij spokojnie.\nA croma była homologowana na normę spalin euro4 i spełniała ją bez dpf-a również.\nWracając do kontroli w Niemczech... zdarzyło mi się jadąc na polskich blachach, że po zatrzymaniu nawet dokumentów nie okazałem ale alkomat zaliczyłem i tyle.\n25-05-2015, 09:53 #11\nNawet jeśli policjant sprawdzi emisję spalin to nie wiem co ma wycięcie dpf do emisji co2 gdyż zatrzymuje on tylko cząstki stałe czyli sadzę. Ja mam auto zarejestrowane w Belgii i przy każdej kontroli technicznej jest badanie na analizatorze spalin. Mam wycięty dpf i wyłączony egr i auto przechodzi badanie pozytywnie. Jeśli auto jest sprawne i ten kto robił program ma o tym pojęcie nie będzie problemu. Tym bardziej jak pisze mój przedmówca tak samo croma jak i bravo 1,9 ma emisję spalin euro4 w której nie mamy jeszcze wyszczególnionej ilości cząstek stałych tylko emisję co2 tak więc nie ma czego się obawiać wycinając dpf\n15-08-2018, 16:44 #12\nWitam kolego nie wiem czy to aktualne ale ja mam taką cromę 2008 r 1,9 150 KM z DPF ale nie mam czym sciagnąc wsadu a i ja szukam wsadu z wyłączonym DPF i EGR\njak masz jeszcze ten wsad to odezwij się!!!!!!!!\n15-08-2018, 17:18 #13\n@Marcin12041982 zerknij do profilu usera @misiek1 to zobaczysz że ostatnio aktywny był 08.03.2016 więc sądzę że raczej Ci nie odpowie....\n18-01-2019, 20:55 #14\nHej mam nadal to auto i nadal z orginalnym softem.moj nr tel 661220201\n19-01-2019, 11:00 #15\nCzyli po tym co przeczytałem DPF można łatwo wyłączyc i dalej mamy taką samą normę emisji spalin euro 4 ?\n« centralny zamek rano nie dziala | Check Engine - błąd P0130 »\nOstatni post: 13-05-2014, 11:26\nOstatni post: 24-04-2014, 08:27\n150, 16v, cromy, mjtd, wsad


Butelka ze słomką 450 ml, zielona - Sklep Ravelo.pl - Zastawa i dekoracja stołu\nKsięgarnia Ravelo.pl > Dom i styl życia > Akcesoria kuchenne > Zastawa i dekoracja stołu > Butelka ze słomką 450 ml, zielona\nkolor: zielonymateriał: szkłopojemność: 450 ml\nCena detaliczna:16.78 zł\n16.78 zł5 zł\nPełny opis produktu "Butelka ze słomką 450 ml, zielona"\nW letnie popołudnie nic nie ugasi pragnienia lepiej niż zimna, orzeźwiająca lemoniada. Wyobraź sobie jak ładnie będzie wyglądała podana w tej kolorowej butelce! To doskonałe rozwiązanie na piknik i grilla - butelka jest zakręcana, więc osy i inne owady nie mają dostępu do napoju. Do środka możesz wrzucić pokrojone plasterki cytryny, pomarańczy, limonki i miętę, a pijąc przez słomkę, delektujesz się smakiem pysznego napoju. Butelka świetnie sprawdzi się do podania soków, kompotów owocowych, koktajli, smoothie, a nawet drinków. Dostępna w trzech kolorach do wyboru. Słomka dopasowana kolorystycznie do całości.\n- Szklana butelka z metalową zakrętką\n- W komplecie ze słomką\n- Idealna na lemoniadę, sok lub koktajl\n- Wymiary: 19x7 cm\nnumer produktu: 100574418\nDom i styl życia > Akcesoria kuchenne > Zastawa i dekoracja stołu > Butelka ze słomką 450 ml, zielona\nDodaj recenzję produktu "Butelka ze słomką 450 ml, zielona"\nNiebieski Kubek Unicef\nElegancki, duży kubek w kolorach UNICEF. Bezpieczny w zmywarce. Wysokość: 9 cm, Średnica: 8 cm, Materiał: porcelana.\nButelka ze słomką z kontrastowym kolorze Idealna na lemoniadę, sok lub koktajl - Materiał: tworzywo sztuczne - Pojemność 650 ml - Wymiary: średnica 7 cm, wysokość 26 cm - Kolor: niebieski\nButelka ze słomką z kontrastowym kolorze Idealna na lemoniadę, sok lub koktajl - Materiał: tworzywo sztuczne - Pojemność 650 ml - Wymiary: średnica 7 cm, wysokość 26 cm - Kolor: różówy\nButelka ze słomką z kontrastowym kolorze Idealna na lemoniadę, sok lub koktajl - Materiał: tworzywo sztuczne - Pojemność 650 ml - Wymiary: średnica 7 cm, wysokość 26 cm - Kolor: zielony\nElegancki, duży kubek w kolorach UNICEF. Bezpieczny w zmywarce. Wysokość: 9 cm, Średnica: 8 cm, Materiał: porcelana.zobacz więcej »\nButelka ze słomką z kontrastowym kolorze Idealna na lemoniadę, sok lub koktajl - Materiał: tworzywo sztuczne - Pojemność 650 ml - Wymiary: średnica 7 cm, wysokość 26 cm - Kolor: niebieskizobacz więcej »


:: redekonstrukcje.org ::: I:GOR LIVE vs REDEKONSTRUKCJE@CENTRALA, LUBLIN, 23.04.2010\nJego muzyka jest dopracowana pod każdym względem. Ma się wrażenie, że gdyby miał wykonywać jakiś typowy zawód, to ze względu na precyzję i idealne wykańczanie zostałby neurochirurgiem plastycznym. I:GORa jako liveactowca i DJa opisuje tytuł jednego z jego top smash hardcore hitów: CROWD ROCKER!\nJako że, gwiazdy hardcore tego pokroju dawno nie było w Lublinie, a też wstrzelić się w mocno napięty harmonogram I:GOR'a nie jest łatwo, obecność na najbliższych REDE jest po prostu obowiązkowa. Nieobecni mają zakaz wstępu na nasze imprezy do Matki Boskiej Zielnej.\nVisuals by rede crew\nI:GORowi piwo donosić będą:\ndsp, r33lc4sh, doktor szron\nI:GOR live @ Masters of Hardcore: 15 Years The Voice Of Mayhem\nhttp://www.youtube.com/watch?v=APJchK_w … re=related\nI:GOR - Crowd Rocker (Bryan Fury rmx)\nhttp://www.youtube.com/watch?v=TOP6hisJ … re=related\nI:GOR @ search jutjub:\nAutor: dsp o 01:53\nTymek 20 kwietnia 2010 21:49\nTylko niech nie będzie wizualizacji na prześcieradle na środku sali. Po prostu ogranicza to intymność na parkiecie. :)