Arcyciekawy tekst Waldemara Kuczyńskiego - perełka!!! - Portal kontrowersje.net\nStrona główna Społeczeństwo Arcyciekawy tekst Waldemara Kuczyńskiego – perełka!!!\nArcyciekawy tekst Waldemara Kuczyńskiego – perełka!!!\nJedna z blogerek, która bynajmniej nie jest moją przyjaciółką, a tym bardziej nie kocha mnie wygrzebała fragment spisanej na gorąco relacji.\nJedna z blogerek, która bynajmniej nie jest moją przyjaciółką, a tym bardziej nie kocha mnie wygrzebała fragment spisanej na gorąco relacji. Relacja spisana w 1983 roku, kiedy jeszcze nie było PO i PiS. Ja wklejam całą treść, bez komentarza. Tym co się pasjonują Sierpniem 80, ale nie medialnym, czy politycznym napieprzaniem, tylko rzeczywistym fenomenem i splotem 1000 zdarzeń, które złożyły się na końcowy efekt polecam gorąco. Zwłaszcza polecam zestawienie treści z autorem, który też mnie nie lubi, a ja jego. Efekt może być fascynujący. Tekst jest swego rodzaju perełką, naprawdę warto przeczytać.\nDROGA DO STOCZNI GDAŃSKIEJ.\nW sobotę 23 sierpnia 1980 r., wracając koło szóstej po południu do domu, zauważyłem w\nuliczce niedaleko bloku pomarańczowego Fiata z czterema mężczyznami w środku.\nZauważyłem go dzięki nawykowi popatrywania za siebie i zwracania uwagi na\nsamochody ruszające za mną, jadące za mną zbyt długo lub stojące z ludźmi w środku,\njak ten. Bezpieka! Ale na kogo ta przyczajona “pluskwa” poluje? Na mnie? Ja wracam\nbez “ogona”. Więc może nie na mnie? W tych latach ruch opozycyjny był już tak duży, że\nnie znaliśmy się wszyscy między sobą i w osiedlu mógł być ktoś z naszych, o kim nie\nwiedziałem. Minąłem samo- chód i nikt z niego za mną nie poszedł, ale to jeszcze nie był\ntest. Śledzono mnie dostatecznie często, by niektóre metody rozpoznać, a mieszkając tu\nod lat, dobrze odkryłem sposób rozlokowania obserwatorów i samochodów, kiedy\nnakładano mi obstawę. W miejscu, skąd widać klatkę schodową, stawiano “piechura” z\nradiotelefonem, który zawiadamiał, czy wszedłem do domu i czy z niego wychodzę.\nPiechur był niewidoczny, ale był, bo gdy wyjeżdżałem samochodem, wówczas z tej\nuliczki, jakbyśmy byli związani nicią, wyjeżdżał pierwszy samochód ekipy\ninwigilacyjnej. Drugi wyjeżdżał z uliczki równoległej, dwieście metrów dalej wzdłuż\nruchu ulicznego. Podjeżdżając do niej, widziałem go zwykle tam stojącego. Nikt więc\nteraz nie musiał wysiadać i iść za mną.\nPodchodząc do domu, nie wiedziałem, że tego dnia pojawił się szczególny powód\nnałożenia mi obstawy. Oczywisty był powód ogólny: potężny strajk na Wybrzeżu i\nrosnące z godziny na godzinę napięcie w kraju; nadzieja i odwaga, ale także niepokój i\nniepewność. Nie wydawało mi się jednak, aby z tego tylko powodu zaczęto mnie śledzić.\nChoć więc nie wątpiłem, że ta mandarynka włoskiej licencji jest na usługach bezpieki, to\nnie przejąłem się jej obecnością. W tych zresztą czasach gierkowskiej koegzystencji z\nopozycją posiadanie obstawy nie przestraszało tak, jak na przykład po roku 1968. Wtedy\nmogło być nawet początkiem długawej odsiadki w więzieniu, podczas gdy od roku 1976 –\npoza kilkoma uwięzieniami na parę miesięcy – można było oczekiwać rewizji,\nprzesłuchania i ewentualnie “posadzenia na cztery osiem” (48 godzin). Do takich represji\njuż przywykliśmy i właściwie zostały one przez opozycję zaakceptowane jako element\nniepisanego traktatu o współistnieniu. Do czterdziestu ośmiu godzin nie awanturowano\nsię o zatrzymanych, a posiada- nie w biografii takich kontaktów z SB było nawet\nuważane za atrybut dżentelmena czy damy opozycyjnej.\nPo wejściu do mieszkania Halina – moja żona – popatrzyła na mnie tak, że od razu\ndomyśliłem się ważnej wiadomości. Spojrzała wesoło, więc i wiadomość była dobra. I\njeszcze taka mina, gdy patrzy się na kogoś ważnego. “Waldek, wzywa cię stocznia” –\npowiedziała trochę z namaszczeniem, które miało być żartobliwe, ale zabrzmiało\npoważnie. Waga informacji odebrała żartobliwemu tonowi żartobliwą wymowę. Miałem\nwrażenie, że jest dumna, że wezwanie “Stamtąd” trafiło do naszego mieszkania.\nWidziałem radość, że przekazuje mi tę informację pierwsza. Wiadomość była tak\nszokująca, że zderzyła się z moją wyobraź- nią. Wiedziałem, że Tadeusz Mazowiecki i\nBronisław Geremek dotarli do Stoczni, ale przecież oni pojechali w misji symbolicznej,\nżadnej innej. Mieli zawieźć strajkującym “List 64”, ogłoszony 20 sierpnia i przez swoją\nobecność podkreślić solidarność z nimi, zadeklarowaną w Liście. Tak tę misję\npojmowałem i sądziłem, że tak pojmowali ją inni. I pewno słusznie, choć po tych\npragmatycznych głowach mogły snuć się nadzieje dalej idące. Ale w chwili wyjazdu\nchyba nie konkretne pomysły i zamiary.\n– Nie wygłupiam się, mówię serio. Był Szymon Jakubowicz i powiedział, że jutro rano\nlecicie do Gdańska samolotem rządowym, z gwarancją bezpieczeństwa i że masz o ósmej\nprzyjechać do Artura Hajnicza, u którego będzie na ten temat zebranie.\nStałem obok stołu, opierając o niego rękę i byłem ogłuszony. Ogłuszony zalewem\nodczuć, takich myśli embrionalnych, które dopiero muszą się ukształtować, a tu nie\nmogły, bo było ich za wiele naraz. Byłbym nieszczery mówiąc, że zew z Gdańska wywołał\nwe mnie jedynie ładne reakcje. Pierwszą był strach. “Nie jedź tam, nie jedź” –\nkrzyczał we mnie jakiś głos. Bałem się narastającej lawiny wydarzeń, nie pierwszy\nzresztą raz od wybuchu fali strajkowej w początku lipca. Bałem się o siebie i rodzinę. Ale\ntakże o “Polskę KOR-owską”, Polskę niezależnej prasy, wydawnictw, kursów\nnaukowych, łagodnej represji policyjnej. Polskę, w której realizował się unikalny układ\nkoegzystencji władzy z ruchem opozycyjnym, wcale niemałym, wpływającym na\npoczynania rządzących, odświeżającym życie publiczne, wyprostowującym ludzi, ale za\nsłabym, by samodzielnie zagrozić systemowi. Polskę, której pięć lat było dla mnie wtedy\nnajlepszym okresem w życiu. Ta delikatna równowaga rozpadała się teraz z dnia na\ndzień. Polska KOR-owska odchodziła w przeszłość. Więcej, miałem poczucie, że ginie,\nże nadchodzi zawierucha, która pochłonie wszystko, co stworzono w ostatnich latach i\nzostawi gołe pole, na którym za jakiś czas ktoś znów zacznie coś majstrować.\nWkrótce po strajku lubelskim odbyło się zebranie części KOR-u i jego\nwspółpracowników na temat sytuacji i działań Powiedziałem wtedy, że byłoby najlepiej,\ngdyby strajki wygasły, ponieważ wstrząsnęły już systemem dostatecznie, by wytrącić go z\nmarazmu, a jeszcze mu nie zagroziły. Jeżeli natomiast to się stanie, będziemy mieli\ndramat i regres zamiast postępu. Moje poglądy nikogo oczywiście nie przekonały, a z\nperspektywy sam uważam je za błędne. Dramat co prawda przeżyliśmy, ale w\nrzeczywistość krajową i świadomość społeczną wszczepione zostało wiele nowych\npierwiastków, które nie pozwolą cofnąć społeczeństwa do zniewolenia, jak za Gomułki i\nGierka. Tak to oceniam dziś. Wtedy jednak moje pragnienia kierowały się dość wyraźnie\npod prąd nadchodzącej rewolucji. I z takim podkładem psychicznym dosięgnęło mnie\nwezwanie z Gdańska. Zapraszało do oka cyklonu w chwili, gdy pragnąłem znaleźć\nspokojną przystań. Teraz musiałem się przełamać, bo wiedziałem, że tam pojadę. Od\npoczątku, jak tylko usłyszałem wiadomość. To było wezwanie nie do odrzucenia. To był\nrozkaz, poparty sankcją moralną, gorszą od wszystkich niebezpieczeństw centralnego\nwtedy miejsca w Polsce, jakim była sala BHP w Stoczni Gdańskiej. W tej potrzebie\nmusiało się stanąć. W potrzebie setek tysięcy strajkujących na Wybrzeżu i milionów w\ngłębi kraju, dojrzewających do strajku z godziny na godzinę. W potrzebie ludzi, którzy\nodważyli się upomnieć o rzeczy ważne a nieobecne w realiach krajowych, o wolność\nsłowa, suwerenność społeczeństwa i demokratyzację państwa. O te wartości, których brak\nkaleczy, bo skazuje na życie z kompleksem niewolnika. O to, czego nieobecność\ndoświadczałem sam od dwudziestu lat, gdy popadłem w konflikt z systemem. Odmowa\nbyłaby zaprzaństwem, kapitulacją wobec lękowej mentalności, jaką tak zwany socjalizm\nrealny zaszczepia w każdym, kto żyje w jego zasięgu, przyznaniem, że to, przeciw czemu\nbyłem, jest nieprzezwyciężalne nie tylko na zewnątrz, lecz we mnie samym, przyznaniem\nw sytuacji decydującej. Testem. Oblać go, znaczyło oblać dwadzieścia lat własnej\nprzeszłości i resztę, która została.\nPamiętam z grudnia 1970 roku zdjęcie opublikowane w „Żołnierzu Wolności”. Para\nmłodych, sympatycznych ludzi. Ona w kurtce i spodniach marynarskiego kroju. Przez\nrękę przewieszone jakieś odzienie, mógł być to jej płaszcz. On bez spodni, w marynarce i\nwychodzącej spod niej koszuli. W ręce pewno te spodnie i także płaszcz. Pod zdjęciem\npodpis: “Osobnicy z marginesu społecznego z towarami zagrabionymi w sklepach\ngdańskich”. Patrzyłem na nich jak urzeczony. Naszą świadomość w 1970 roku określała\npamięć o zdławionym powstaniu robotników poznańskich. Parę miesięcy po nim\nprzyszedł Październik 1956 roku, ale zostało przekonanie, że we frontalnym, siłowym\nstarciu z władzą się przegrywa. A ci z Wybrzeża wygrali i to było wydarzenie z trudem\nmieszczące się w głowie. Przez to zderzenie faktu ze świadomością robotnicy Gdańska i\nSzczecina jawili się nam w Warszawie, niespokojnej ale bojaźliwej, ciągle tkwiącej przed\nGrudniem, jako ludzie z innego, lepszego materiału. Podziwialiśmy ich czyn, aleśmy ich\nnie widzieli. Tkwili za dymną zasłoną prasy i telewizji. I oto teraz patrzyłem w twarze\npary gdańskich “kosmitów”. Nie wiem, kim byli i w jakich okolicznościach ich\nschwytano. Dla mnie nie byli rabusiami, lecz twarzą bałtyckiej rewolty. W tę sobotę, pól\npokolenia od tamtych wydarzeń obserwowanych z daleka, wzywano mnie, bym\ndopomógł jej “drugiej zmianie”. Twarze z „Żołnierza Wolności” stały mi w oczach.\nGdzieś pod warstwą lęku poczułem nieprawdopodobną satysfakcję, że “to” trafiło na\nmnie, że wezmę udział w tej walce.\nWieczorem jechałem do Hajnicza. Ubecka mandarynka o dziwo została na miejscu.\nMyślałem o robocie, która nas czekała, o roli, jakiej nikt nie zagrał w historii socjalizmu\nrealnego na tej ogromnej połaci kuli ziemskiej, a myśmy mieli to zrobić. Sądziłem wtedy,\nże będąc wszystkimi sympatiami po robotniczej stronie, staniemy się jednak swoistymi\nmediatorami w konflikcie. Idea ekspertów strajkowych wisiała co prawda w powietrzu\njuż przed strajkiem gdańskim. Nie pojawiła się dzięki inteligencji, lecz przez to, że ruch\nstrajkowy, dojrzewając politycznie, prze- chodząc od rewindykacji płacowych do bardziej\nskomplikowanych postulatów ekonomicznych i instytucjonalnych, napotkał barierę\nkwalifikacji. Odczuł potrzebę fachowej porady. Pierwsi zgłosili ją robotnicy z Ursusa,\nchcący utrwalić strukturę strajkową w postaci niezależnej Komisji Robotniczej. Wśród\npostulatów Komisji był dodatek drożyźniany, koncepcja automatycznego weryfikowania\npłac zależnie od wzrostu kosztów utrzymania. Zbigniew Bujak, szef strajkowy “Ursusa”,\nchciał mieć ją skonsultowaną z ekonomistami. Eksperci czekali więc już w przed- pokoju\nrewolucji. Ale wtedy byłem bardziej pod wpływem logiki “Listu 64” z 20 sierpnia, w\nktórym autorzy, solidaryzując się na gruncie wartości z robotnikami, na płaszczyźnie\npragmatyczno-politycznej apelowali do obu stron o zapobieżenie eskalacji konfliktu i\nwzywali rząd do negocjacji z Międzyzakładowymi Komitetami Strajkowymi. List był\nwięc w niektórych sformułowaniach wyrazem intencji mediacyjnych. To było oczywiste,\nponieważ opracowany został przez środowiska TKN, DiP, KiK, które mniej lub bardziej\nzdecydowanie uprawiały opozycję wobec władz i systemu, lecz nie cechowały się\nradykalizmem. Postawy mediacyjne były więc tu popularne. Okazało się jednak szybko,\nże rewolucja w fazie strajkowej erupcji nie zgłasza zapotrzebowania na taką rolę, że w\nstarciu dwu potężnych sił nie ma miejsca dla mediujących jednostek, choćby\nrozporządzały najwspanialszymi intelektami, że trzeba wybrać dla siebie stronę i dopiero\nwybrawszy ją, opowiedziawszy się za nią, zrozumiawszy granice swobody, można zrobić\ncoś, by strony wyszły ze zwarcia kompromisem. Później, po powstaniu “Solidarności”,\nmediatorzy odegrali pewną rolę w rozładowywaniu sytuacji konfliktowych. Największym\nsukcesem była akcja Stefana Bratkowskiego na rzecz uwolnienia Jana Narożniaka i Piotra\nSapieły aresztowanych w końcu listopada 1980 r. w związku z powielaniem w lokalu\nZarządu Regionalnego NSZZ “Solidarność” Mazowsze tajnej instrukcji prokuratora\ngeneralnego o metodach walki z opozycją. Inne mediacje miały drugorzędne znaczenie.\nBardziej skuteczna była działalność ludzi kompromisu, identyfikujących się z którąś ze\nstron. To doświadczenie dopiero musieliśmy zdobyć. Zdobyliśmy je – jedni łatwiej, inni\ntrudniej – znalazłszy się wewnątrz strajku, w polu działania jego praw i psychologii. Jacek\nKuroń powiedział kiedyś, że tylko ten uważa, iż strajkiem można łatwo manipulować, kto\nnie widział go na oczy. Wtedy, w wigilię wyjazdu do stoczni, byliśmy jeszcze w kręgu\nnieco megalomańskiego mitu o skuteczności wpływania słowem – to znaczy\ninstrumentem naszego środowiska – na świadomość i zachowania społeczne. Pierwsze\ndoświadczenia ze strajkiem nauczyły nas pokory i zrozumienia swego miejsce.\nMyślałem i o tych “gwarancjach bezpieczeństwa” i “rządowym samolocie”. Trochę to\nuspokajało. Trochę, bo jeśli nawet takie zapewnienia dano, to mogły być od ręki cofnięte.\nAle nie to mnie zajmowało. Gwarancje dla ludzi jadących pomagać drugiej stronie, dla\nludzi od lat z systemem skłóconych, których jeszcze dwa dni wcześniej zatrzymywała\nSłużba Bezpieczeństwa i robiła rewizje w ich mieszkaniach, to był fenomen nie z tej\nsocjalistycznej realności, świadectwo zmian zapowiadających postawienie świata, w\nktórym żyliśmy, na głowie. Po prostu bajka. Od perspektyw ponurych podziemi Pałacu\nMostowskich do gwarancji bezpiecznej podróży pod skrzydła Wałęsy i to wszystko na\nprzestrzeni dwu dni. Mózg się gotował.\nU Hajnicza zastałem poza nim: Tadeusza Kowalika, Bohdana Cywińskiego, Andrzeja\nWielowieyskiego, Szymona Jakubowicza, Ryszarda Bugaja, Adama Kerstena. Wszyscy\nbyli pod wrażeniem wiadomości, którą tego dnia przekazał telefonicznie Kowalikowi\nBronisław Geremek ze stoczni gdańskiej, choć nie wiem, czy reagowali podobnie jak ja,\nczy inaczej. Geremek powiedział, że konieczny jest przyjazd do stoczni kilku osób, które\ndopomogłyby MKS-owi w rokowaniach z Komisją Rządową, jako eksperci. Wzywani\nbyli oprócz Kowalika: Cywiński, Wielowieyski, Jadwiga Staniszkis i ja. Jadwigi wśród\nnas nie było, bo tego dnia wyruszyła samodzielnie samochodem do Gdańska. Geremek\npowiedział też, że potrzebny jest prawnik i dał w tej sprawie wolną rękę Kowalikowi.\nJego wybór padł na docenta L. K. i okazał się niefortunny. Po przyjeździe do stoczni L.\nK. zorientował się, że mamy być doradcami strony robotniczej, a nie mediatorami.\nDotarło do niego – jak i do nas – że postulat pierwszy, stworzenia Wolnych Związków\nZawodowych jest najważniejszy. Nie zamierza się od niego odstąpić, nie stanowi on\nelementu przetargowego do odpuszczenia. W tej sytuacji L. K. zrezygnował. Zastąpił go\nz powodzeniem przybyły wkrótce prof. Jerzy Stembrowicz, a także prof. Andrzej\nStelmachowski i mecenas Jan Olszewski. Bronek dodał, że mamy gwarancję\nbezpieczeństwa i zarezerwowane bilety na poranny samolot w niedzielę. Wiadomość o\nrządowym samolocie okazała się bajką, słojem, w jakie obrasta informacja,\nprzekazywana z ust do ust. Wkrótce okazało się, że bajka jest bogatsza. O tym, jak doszło\ndo telefonu Geremka, dowiedziałem się już w stoczni, a dalszych szczegółów dopiero\npodczas wieczornych odtwarzań wydarzeń w Jaworzu, obozie internowania. Robiliśmy to\nw stałym gronie. Opowiadali Mazowiecki i ja, a po przywiezieniu w końcu stycznia 1981\nr. Geremka i Andrzeja Celińskiego, także oni. Wyciągali z nas zwierzenia Jerzy Jedlicki,\nAndrzej Drawicz, Aleksander Małachowski i Stefan Amsterdamski. Gdy opuszczałem\nJaworze, doszliśmy do konfliktu rejestracyjnego w listopadzie 1980 r., zyskując sobie\nprzy okazji wśród kolegów, nie uczestniczących w tych wykopaliskach, ironiczną i\nnieszacowną ksywę “Biura Politycznego”. Ale to się przydało, odświeżyło pamięć.\nPozwoliło rozkleić trochę faktów sprasowanych przez ogrom wydarzeń tego wielkiego\nMazowiecki i Geremek dotarli do stoczni bez większych kłopotów w sobotę 23 sierpnia\nrano. Mieli jakieś drobne trudności ze strażą robotniczą przy wejściu, ponieważ\nstoczniowcy starali się zapobiec przenikaniu do wewnątrz osób niepożądanych, a oni byli\nnie znani. Potem zaprowadzono ich do Wałęsy. Powiedzieli, że przyjeżdżają z Warszawy\ni przywożą list 64 intelektualistów, solidaryzujących się ze strajkiem. Lech przyjął ich\nbardzo życzliwie, lecz sarn list nieco zbagatelizował. Powiedział coś w tym rodzaju:\n“Tak, tak my już wiemy o tym liście z «Wolnej Europy», ale co moglibyście zrobić dla\nnas tak konkretnie?”\nOd czwartku 21 sierpnia sytuacja się zmieniła. Tego dnia Barcikowski podjął rozmowy z\nMKS Szczecin na temat tamtejszych 36 postulatów. W piątek rano „Głos Wybrzeża”\ndoniósł o zastąpieniu Pyki, dotychczasowego przewodniczącego Komisji Rządowej w\nGdańsku, przez Jagielskiego. Jagielski próbował jeszcze krótko taktyki swego\npoprzednika: rozmawiania z Komitetami Strajkowymi poszczególnych zakładów,\nignorowania MKS i rozbijania solidarności strajkujących, ale było oczywiste, że ta\ntaktyka się załamała. Szesnaście zakładów rozmawiających dotąd z Pyką, wróciło do\nMKS. Faktem, który, jak się wydaje, o tym przesądził, była historia komunikatu z\nseparatystycznych negocjacji tej siedemnastki i Komisji Rządowej. W kluczowym\nfragmencie uzgodnionego tekstu były sformułowania bardzo niejasne, dające się od biedy\nzinterpretować jako zgoda na nowe związki zawodowe. Dla negocjujących z Pyką był to\ngłówny powód zadowolenia i legitymacja uzasadniająca ich secesję z MKS. Komisja\nRządowa zobowiązała się przygotować na końcowe posiedzenie ostateczny dokument,\nwprowadzając co najwyżej korekty stylistyczne. Kiedy jednak miało dojść do podpisu,\nowa stylizacja zaszokowała i wzburzyła strajkujących. Punkt pierwszy brzmiał teraz\ndokładnie jak obietnice Gierka sprzed paru dni. Było to oczywiste nadużycie, świadectwo\nlekceważenia partnera i elementarnych reguł negocjacji, jaskrawy wyraz złej woli, jeszcze\njedna obraza ludzi, dodana do tych nagromadzonych od lat i to w chwili, gdy\npowiedziawszy wreszcie dość, oczekiwali szczególnie uczciwości intencji i\nposzanowania własnej godności. O dalszych rozmowach nie było mowy. Pykę\nzdymisjonowano, lecz trudno powiedzieć, czy dlatego, że stracił wiarygodność u\nstrajkujących, czy dlatego, że nie zadowolił mocodawców, obiecując za dużo w punkcie\npierwszym. Myślę, że chodziło raczej o to drugie. Stał się w oczach strajkowej\npubliczności uosobieniem aparatczyka, chcącego ich “wykolegować”. Jego odejście\npowitano z radością i skwitowano natychmiast dowcipem, że “Wałęsa chodzi po stoczni i\nsobie pyka, a Pyka chodzi po Warszawie i się wałęsa”. Nominacja Jagielskiego\nwzmocniła też strajkujących, których determinacja słabła wraz z przeciąganiem się braku\nwidoków na uznanie MKS przez władze i rozpoczęcie z nim negocjacji. W czwartek\nobjawy kryzysu psychicznego były tak wyraźne, że Wałęsa, przemawiając następnego\ndnia na Plenum MKS, stwierdził, iż “od wczoraj sytuacja trochę się skomplikowała,\nludzie są zmęczeni, część chce wyjść. Wypuszczamy na 4-5 godzin do domu”.1/ W\npiątek nadzieja odżyła, następny kryzys pojawił się prawie dokładnie w tydzień później.\nPerspektywę rozmów przyjęto powszechnie z ogromną ulgą, bo otwierała nadzieję na\nzakończenie strajku, zmniejszenie niepokoju i niepewności dających się już we znaki, a\ntakże była źródłem satysfakcji dla MKS, uznanego wreszcie za naczelną władzę\nstrajkującego regionu i partnera. Wałęsa czuł to samo, ale oprócz tego duży niepokój i\nrozterkę. Doskonale rozumiejąc strajk i panując nad nim wiedział, że zbliża się\ndecydujący etap batalii, rozmowy przy stole, wymagające nieco innych kwalifikacji.\nSytuacja była dla niego zupeb1ie nowa, a odpowiedzialność ogromna. Nie czuł się wobec\nniej tak pewnie jak wtedy, gdy przemawiał do delegatów załóg czy publiczności przed\nbramą. Zwierzając się nam, powiedział: “Wiedziałem dokładnie, co mam robić, dopóki\nnie zgodzili się rozmawiać. A teraz nie wiem i musicie mi pomóc”. Potrzebował więc\npomocy i stąd to pytanie do Mazowieckiego i Geremka. Dowód jego wrodzonych\ntalentów politycznych, trzeźwej oceny własnych możliwości i umiejętności chwytania w\nlot okazji, korzystania z pomocy innych. Nie wiem, czy w tym momencie mieli oni już\nomówiony zamiar stworzenia Komisji Ekspertów. Bardziej prawdopodobne jest, że idea\nta, tkwiąca, jak pisałem, w powietrzu, przybrała dopiero wówczas sprecyzowaną postać.\nGeremek odpowiedział mniej więcej tak: “Panie Lechu, mają się zacząć rozmowy z\nJagielskim, może by powołać zespół ekspertów, który pomógłby MKS-owi w\nnegocjacjach. Można by tu ściągnąć ludzi z Warszawy”. Wałęsa bez wahania zgodził się,\ndał im wolną rękę w doborze osób, a także powie- dział, że MKS załatwi z wojewodą\ngdańskim, Kołodziejskim, gwarancję bezpiecznego przyjazdu dla nas.2/ Kołodziejski dał\ntakie zapewnienie, przypuszczam, po uzgodnieniu przynajmniej z JagieIskim, a być może\nz Warszawą. Przypuszczenie to opieram wyłącznie na znajomości logiki działania władz\nterenowych, które nie podejmują ważnych decyzji bez aprobaty zwierzchników. A to była\nważna decyzja. Nie wiem, czy gwarancja dotyczyła Gdańska, Warszawy, czy też była\nnieokreślona. Do nas dotarcia tak, jakby dotyczyła także Warszawy. Jakie mogły być\nmotywy zgody na żądanie MKS – za chwilę.\nSkład Komisji Ekspertów ustalili Mazowiecki i Geremek. Sądzę, że brali pod uwagę\nkryterium przydatności merytorycznej i politycznej bliskości. Chcieli, by Komisja była\nzwarta, potrafiła współpracować ze sobą i by w toku negocjacji nie doszło w niej do\nkonfliktów. Będąc ludźmi opozycji, lecz i kompromisu, takich właśnie dobrali\nwspółpracowników. Wybrali głównie przyjaciół, do których mieli zaufanie. Wybór był w\nzasadzie trafny. Pracowaliśmy zgodnie. Jedynym konfliktem, bez szczególnych\nnastępstw, był sprzeciw Jadwigi Staniszkis wobec propozycji zawarcia w porozumieniu\nklauzuli o uznaniu przez Związek kierowniczej roli PZPR w państwie. Ja znalazłem się\nna liście, po- nieważ znał mnie Geremek z pracy Komisji Programowej TKN, a także\ndzięki książce “Po wielkim skoku”, którą przeczytał Mazowiecki podczas urlopu, tuż\nprzed wybuchem strajków i która zrobiła na nim wrażenie. Osobiście znaliśmy się wtedy\nsłabo. Zaprzyjaźniła nas dopiero rewolucja, a szczególnie „Tygodnik Solidarność”.\nNie pamiętam dokładnie dyskusji u Hajnicza. Próbowaliśmy rozmawiać o tym, co jest\nmożliwe do uzyskania i o naszej roli. Postulaty MKS znaliśmy słabo, najlepiej te\nnajważniejsze, polityczne. Rozmowa ograniczyła się do nich. Zachowałem wrażenie, że\nkrąg naszej wyobraźni pozostawał wyraźnie za biegiem wydarzeń. Tkwiliśmy w\natmosferze Warszawy, gdzie ruch strajkowy po kilku krótkotrwałych kulminacjach\nprzygasał, a równocześnie doszło do kontrataku władz przeciwko środowisku\nopozycyjnemu. Od 20 sierpnia po południu zaczęły się aresztowania członków i\nwspółpracowników KOR. zataczające coraz szerszy krąg. Układ sił oceniany z tego\nmiejsca wyglądał inaczej niż dla naszych dwu przyjaciół w Stoczni. W tym miejscu i\nmomencie wydawało się, że uzyskać można niewiele, natomiast wiele stracić. Tak\nsądziłem ja i Bugaj. Wątpię, by opinia pozostałych znacznie się różniła od naszej.\nPunkt pierwszy postulatów gdańskich wyglądał na nieosiągalny. Jeszcze nie\nzobaczyliśmy tego drugiego realizmu, realiów strajku, determinacji ludzi dążących do\nstworzenia gigantycznej organizacji samoobrony przed samowolą wyobcowanego\npaństwa, związku zawodowego pracowników komunizmu. Jeszcze tkwiliśmy wyłącznie\nw realiach geopolityki i systemu jako jej od- bicia. A w Polsce były już wtedy dwa\nrealizmy. Tylko na razie oddzielone: jeden w pasie Wybrzeża, drugi w głębi kraju.\nWydawało się, że to, co w tym punkcie można uzyskać, wybiega niewiele ponad wolne\nwybory do rad zakładowych i wejście do nich przywódców strajkowych. Do żadnych\nkonkluzji nie doszło. Rano mieliśmy spotkać się na lotnisku. Po zebraniu pojechałem do\nTadeusza Kowalika, u którego czekał na nas Karol Modzelewski. Czas Karola – mojego\nmłodzieńczego idola, założyciela Klubu Politycznego na Uniwersytecie Warszawskim w\n1962 roku – miał dopiero przyjść. Człowiek z jego temperamentem, talentami i biografią\nnie mógł znaleźć się poza ruchem. Ale tego dnia czuł się za burtą. “Tak bardzo Wam\nzazdroszczę, że tam jedziecie – mówił – nie macie pojęcia, jak chciałbym jechać z Wami”.\nMiał chyba nadzieję, że zaproponujemy mu dołączenie i pewno żal, że tego nie\nzrobiliśmy. W opozycji drugiej połowy lat siedemdziesiątych dominował pogląd, że\npunktem odniesienia działań jest społeczeństwo, a nie władza, że główny cel to\nniezależna samoorganizacja społeczna poza instytucjami systemu, a nie namawianie\nrządzących do ich reform. Idea samoorganizacji dała świetne rezultaty. Lecz miała zły\nskutek uboczny, który do Sierpnia nie dawał o sobie znać, bo ruch, chuć o wiele większy\nniż w przeszłości, był ciągle zbyt mały, aby wpływać na układ sił we władzach i ich\npoczynania. W rezultacie utrwaliło się przekonanie, iż wzgląd na odbiór naszych działań\nprzez władze nie może być miarą ich celowości. Miarą była wyłącznie skuteczność w\ndziele samoorganizacji społecznej, a wprowadzanie do dyskusji tego drugiego elementu\nźle widziano. Stało się atrybutem ugodowca, człowieka bojaźliwego i tkwiącego ciągle w\niluzjach rewizjonizmu. Po Sierpniu, w zupełnie nowej sytuacji, to przeświadczenie,\nschemat myślowy dobrze pasujący do poprzedniego okresu, zaciążyło moim zdaniem na\npolityce Związku i wielu jego wybitnych postaci. Lekceważenie procesów zachodzących\nwe władzach pod wpływem własnych działań sprawiało, że integrowaliśmy je wokół\npomysłu rozprawy ze Związkiem. Podczas gdy można było pogłębiać istniejące wśród\nnich podziały, szukać sojuszników, partnerów dla wypracowania trwalszego modus\nvivendi lub choćby utrudniać zjednoczenie wokół pałki. Nie podzielaliśmy tej\nopozycyjnej mody ani przedtem, ani szczególnie w tych dniach dramatycznej zmiany\nsytuacji, burzliwego rodzenia się masowego ruchu zdolnego wstrząsnąć systemem, a\nnawet mu zagrozić. Karol również. Dlatego sądzę, że rozumiał i uznawał przyczynę\nnaszej rezerwy. Wiedział, że jest nią jego przeszłość, jego nazwisko – symbol. Symbol\nbezkompromisowego przeciwnika systemu, ukształtowany wiele lat wcześniej i ciągle\nżywy w świadomości drugiej strony, mimo bardzo długiej pauzy w działalności\nspołecznej. I mimo tego, że odmienił go upływ czasu, jak i nas. Na system patrzył jak\nprzed laty, podczas dyskusji w Klubie Politycznym, lecz możliwości zmiany oceniał\nostrożnie. Dał temu wyraz wcześniej, w liście otwartym do Gierka, krytykowanym ostro\nw opozycji za ugodowość. W tę sobotę był też ostrożny, może bardziej niż my. Rozumiał,\nże jego uczestnictwo w rokowaniach po stronie robotniczej, może dać dodatkowy\nargument propagandzie i tym we władzy, którzy chcieli rozstrzygnąć siłą. Sposób wyjścia\nz konfliktu był wtedy niejasny. Zależał nie tylko od potęgi strajku i zachowań\nstrajkujących, ale także od układu sił we władzach, balansującego od konfrontacji do\nugody. Nie wolno zatem było – poza absolutną koniecznością – robić niczego, co by\nmogło, choćby niewiele, przesunąć ten układ w złym kierunku. Dlatego z nami nie\npojechał. Ponadto mieliśmy ograniczone uprawnienia w doborze ludzi. Decyzja zależała\nod Mazowieckiego i Geremka. Oni byli na miejscu i wiedzieli lepiej. W ocenie stawki do\nwygrania Karol był bardzo ostrożny. Nie pamiętali jego argumentacji ani konkretnych\npropozycji, które dał nam na piśmie. Była tam idea instytucjonalizacji ruchu strajkowego\nw postaci rad pracowniczych, ciał bardziej samorządowych niż związkowych,\nwyłonionych w drodze wolnych wyborów przez załogi. Postulat utworzenia Wolnych\nZwiązków Zawodowych uważał za nierealny, jak inni tkwiący poza klimatem strajku.\nWśród osób, z którymi rozmawiałem w tych dniach, Jacek Kuroń czuł chyba najlepiej,\ncóż to za wiatr wieje z Wybrzeża i wygraną widział ogromną. A – przecież i on w\nostatniej chwili zwątpił. “Mówiłem Adamowi – wspominał potem – by jechał do stoczni\nprzekonać ich, że ten punkt pierwszy jest nie do uzyskania. Na szczęście obu nas\nzamknęli”. Michnik zgodził się, lecz zamiast do stoczni powędrował do paki. Gdyby\npojechał, nic by nie wskórał, a najpewniej zrezygnowałby po powąchaniu gdańskiego\npowietrza. Determinacja strajkujących w sprawie związkowej nie dawała nikomu szans\nopozycji. Można było polubić to, co “nierealne” – zresztą dawało się lubić od pierwszego\nwejrzenia – lub wracać do domu. Karol powiedział, że gdyby okazał się potrzebny,\nprzyjedzie do Stoczni. Wezwania nie dostał, ale po paru dniach przyjechał sam, ciągle z\nbagażem warszawskiej atmosfery i tą propozycją rad pracowniczych. Wtedy nie odegrał\njeszcze żadnej roli.\nNoc miałem bezsenną, rano zmęczony ruszyłem na lotnisko. Do torby oprócz rzeczy\nosobistych wrzuciłem “Po wielkim skoku” jeszcze w wydaniu NOW-ej i rocznik\nstatystyczny. Pomyślałem, że mogą się przydać w pracy i przy jakiejś pogadance dla\nstrajkujących. Z rodziną pożegnałem się jak przed każdą podróżą, Halinie powiedziałem\ntylko, że wrócimy w chwale albo zasiedlimy na lata państwowe mamry, jeśli nie gorzej.\nWsiadłem do taksówki. Ubecka mandarynka ruszyła za nami. A jednak!\nPod kasami biletowymi na Okęciu byli już wszyscy. Także Adam Kersten, który nas\nodprowadzał, ale nie mógł niestety widzieć, co stało się, gdy przechodziliśmy przez\nkontrolę biletów i bagaży. Sądził, że odlecieliśmy bez przeszkód. W różnych miejscach\nsali biletowej grupki mężczyzn w sile wieku obserwowały nas bez specjalnego\nkamuflażu. Było ich chyba z piętnastu. Prawdziwa gwarancja bezpieczeństwa. “Kochani,\nmamy potężną obstawę” – powiedziałem zamiast dzień dobry. “Widzimy, widzimy –\nspokojnie” – odpowiedział Andrzej Wielowieyski, taszczący wielką czarną teczkę\ndokumentnie wypchaną. Na pewno roiło się w niej od kanapek przyrządzonych przez\nżonę. Z teczki Andrzeja zawsze można było wytargać jakąś kanapkę, choćby sprzed paru\nByła ubecja, biletów zarezerwowanych nie było. Więc je kupiliśmy. Trochę czasu\nupłynęło na wzajemnym taksowaniu się z tajniakami. Rozmowa nie szła, jakieś żarty,\npodenerwowanie. Wreszcie pora odlotu. Przechodziłem pierwszy przez kontrolę biletów.\nPan w przyzwoitym garniturze, średnim wieku i bez wy- razu poprosił mnie do środka.\nZażądał dowodu i otwarcia torby. Wziął “Po wielkim skoku”, popatrzył, włożył z\npowrotem, “Panie Kuczyński, przykro mi, ale zmuszony jestem przerwać pański lot” –\npowiedział spokojnie. Na taki moment nigdy nie jest się przygotowanym, nawet go\noczekując. Słowa, które wtedy padają, zawsze uderzają obuchem. Dowód zatrzymał i\nkazał przejść do poczekalni. Byłem przekonany, że powodem jest ta nieszczęsna książka i\nkląłem się najgorszymi słowami. Dopiero teraz wyszło, jak bardzo mi zależało na tym\nlocie. “Ja tu będę kiblował, a oni polecą!”. Bo byłem przekonany, że tamci polecą. A tu\nnagle z kabiny wychodzi Bohdan Cywiński. Okrągła gęba czerwona z podniecenia i też\nbez dowodu. “Zatrzymali?” – pytam. “Zatrzymali”. Odetchnąłem. Przestałem oklinać\nsiebie i książkę. W każdym razie nie ja jestem winien, lecz wojewoda Kołodziejski. Po\nchwili byliśmy znów razem. Bez dowodów. Cywil w towarzystwie milicjanta\nzaprowadził nas do małego pokoju w budynku lotniska. Milicjant usiadł przy drzwiach.\nMilczał. Byliśmy pod strażą. Czas płynął, samolot odleciał. Po przeszło godzinie wszedł\ncywil, który przedstawił się jako pułkownik MSW. Nazwiska nie pamiętam. Wysoka,\nsmukła postać. Zapadłe policzki, twarz jak z filmów Bergmana, trochę niesamowita.\nZapamiętałem dobrze jego słowa. Powiedział: “Proszę panów, Służba Bezpieczeństwa\notrzymała informację, że siły antypaństwowe zdecydowały wykorzystać wasz lot dla\nswoich celów. Dlatego zostaliście zatrzymani. Ale teraz sytuacja się wyjaśniła i jeśli\nsobie życzycie, możecie kontynuować lot najbliższym samolotem. Dowody zaraz\ndostaniecie z powrotem, a bilety, jeżeli zdecydujecie się lecieć, proszę mi dać, to je\nprzestemplujemy”. Zadałem mu złośliwe pytanie: “Czy pan pułkownik może nam\nzagwarantować, że siły antypaństwowe nie wykorzystają dla swoich celów naszego\nlądowania w Gdańsku?” Popatrzył, uśmiechnął się rozumiejąco, pomilczał i ociągając się\nodpowiedział: “Tak… tak, to mogę panom zagwarantować. Oby lot państwa był w\ninteresie tego kraju”, a po chwili jeszcze: “Ten konflikt trzeba rozładować, koniecznie\nWkrótce byliśmy wolni. W poczekalni podszedł do nas milicjant, uśmiechnięty, trochę\npodekscytowany: “Panowie, wiemy, że lecicie do Wałęsy, my naprawdę myślimy to\nsamo, co oni, to już dłużej tak być nie może. Ci zresztą – pokazał ręką na ciągle obecnych\ntajniaków – też myślą to samo, tylko się jeszcze boją”. On się przestawał bać, dla nas zaś,\nzaskoczonych mile tym niezwykłym gestem, był to dowód, że wyzwoleńcza fala z\nWybrzeża owiewa już niezdecydowaną Warszawę. Potem jakaś kawa w bufecie ciągle z\ntaksującą nas obstawą, rozmowy, żartem, ale z nutą na serio, czy aby ten samolot z nami\nwyląduje w Gdańsku i wreszcie lot. Wstyd przyznać, pierwszy raz byłem w samolocie.\nPo niespełna godzinie podchodziliśmy do lądowania. Na obrzeżu lotniska spory rząd\nwojskowych namiotów. Obstawa obiektu, a pewno i fragment pogotowia\nGwarancja pułkownika z Warszawy działała. Śladu obstawy. Mogą jeszcze zwinąć po\ndrodze, ale wygląda na to, że nas puścili do Lecha. Dlaczego? Samo przerwanie lotu nie\nprzeszkodziłoby oczywiście w dotarciu do stoczni. Przyjechało tam wielu ludzi z\nWarszawy. Trzeba by więc nas aresztować, co też załatwiało sprawę połowicznie, bo\nnajważniejsi – Mazowiecki i Geremek – byli już na miejscu. Skoro zaś formowała się przy\nMKS i tak instytucja “osób wspomagających strajk” (np. Konrad Bieliński wydawał\n„Solidarność”, Ewa Milewicz wykonywała różne prace administracyjne, Bogdan\nBorusewicz był faktycznym doradcą Prezydium, podobnie prawnik gdański Leszek\nKaczyński itp.), to mógł być też wyłoniony z nich zespół ekspertów. Władze centralne\nnajpierw w ogóle nie chciały rozmawiać ze strajkującymi, wyręczając się dyrekcjami\nzakładów, potem zgodziły się na negocjacje indywidualne z Zakładowymi Komitetami\nStrajkowymi, stawiając początkowo wstępne warunki polityczne odcięcia się od KOR i\nKPN. Potem z nich zrezygnowały. Wreszcie uznały MKS-y. Najchętniej oczywiście\nrozmawiałyby bez udziału “osób wspomagających”, ponieważ mogłyby wtedy\nskuteczniej wykorzystać przy stole własną przewagę fachowych kwalifikacji, a także\numiejętności manipulacyjne. Widać to najlepiej, gdy porównuje się teksty porozumienia\ngdańskiego i szczecińskiego. Rola osób wspomagających i ekspertów w Szczecinie była\nbez porównania mniejsza niż w Gdańsku. Porozumienie Szczecińskie, szczególnie w\npunkcie związkowym, jest o wiele mniej precyzyjne, dające się łatwiej wyinterpretować\nprzeciwko stronie robotniczej, słabsze jako prawna gwarancja wywalczonych praw. A\ntrzeba pamiętać, że ten gorszy wynik negocjacji mógłby być jeszcze gorszy gdyby nie to,\nże nawet na odległość, mimo przerw w łączności, Gdańsk przez kontakty osobiste działał\nusztywniająco na robotniczych negocjatorów w Szczecinie. On nadawał ton. Władze\ndobrze zdawały sobie sprawę, że Szczecin jest słabszym odcinkiem, na którym mogą\nponieść mniejszą porażkę. Spektakularnym dowodem tej świadomości była sobota 30\nsierpnia, kiedy przerwano połączenie telefoniczne z Gdańska, gdzie jeszcze trwały\nnegocjacje, do Szczecina, gdzie już podpisywano porozumienie, podczas gdy łączność\ntelefoniczna ze Szczecina do Gdańska działała. Myśmy słyszeli, co mówią oni, oni nie\nsłyszeli, co my mówimy. Byłoby oczywiście błędem twierdzenie, że negocjacyjna siła\nMKS gdańskiego wzięła się wyłącznie z powołania Komisji Ekspertów. Nawet gdyby jej\nw ogóle nie było, Gdańsk byłby o wiele trudniejszym orzechem do zgryzienia dzięki\ntemu, że wielu przywódców strajkujących miało doświadczenia z działalności\nopozycyjnej w drugiej połowie lat siedemdziesiątych, bardzo tam żywej. Ale i Komisja\nmiała niewątpliwie swój duży udział. “Zapytałem Mazowieckiego – wspomina Lech\nBądkowski w «Przypisach dnia» w „Zapisie”, pisząc o ekspertach – do kiedy możemy\nliczyć tu na ich obecność i pomoc (niepokoiłem się, co będzie, jeśli wkrótce wyjadą;\nwnosili oni ład i rozwagę, tym samym zwiększali siłę MKS). Mazowiecki, spokojnym jak\nzawsze głosem, powiedział «Będziemy wam towarzyszyli do końca»”. Lepiej byłoby\nwięc dla władz, gdyby ekspertów i osób wspomagających zabrakło. Ale strajk ich\npotrzebował i ława dla tej kategorii ludzi tak lub inaczej zapełniłaby się w pokoju\nPrezydium MKS. Kalkulacja mogła więc być taka, że skoro i tak się to stanie, lepiej, by\nzasiedli na niej ludzie z umiarkowanego nurtu opozycji niż z nurtów bardziej\nradykalnych. Słowa pułkownika MSW na lotnisku w Warszawie dowodzą, że robiono\nsobie większe nadzieje, niż chcieliśmy spełnić. Liczono pewno, że będziemy bardziej\nmediować i rozładowywać konflikt, niż zabiegać o prawa robotnicze i społeczne. Ale\nzarazem potwierdzają one powyższe przypuszczenia.\nByliśmy więc w Gdańsku. Strajk był wokół nas, choć jedyny dotąd dowód niezwykłego\nstanowiły te wojskowe namioty na skraju lotniska. Ale już się to czuło. Telefon z lotniska\ndo stoczni. Zaraz po nas jadą. Przyjechały dwie taksówki pracujące dla MKS.\nRuszyliśmy. Prawie normalnie. Ludzie chodzą, taskają torby, pchają wózki, jakaś para się\ncałuje, dziadki siedzą na ławkach, psy biegają. Kręcimy głowami na prawo i lewo,\nszukamy łapczywie tego strajku. Oczywiście jest. Im gęstsze zabudowania, tym wyraźniej\ndostrzegalny brak komunikacji i mały ruch samo- chodowy. Stacje benzynowe w\nTrójmieście nie sprzedają benzyny na skutek zablokowania przez władze. Nasi\ntaksówkarze dostają przydziały ze źródeł MKS. “Panie – mówi kierowca – tu wszędzie\nrządzi MKS”. Brzmi to trochę niesamowicie. Nigdzie go nie widać, a rządzi. Tylko te\npuste torowiska, w najdalszej perspektywie żadnego tramwaju. Jedyny ślad miasta\nzastygłego w proteście. Potem, już blisko stoczni, jeszcze nieruchome dźwigi. Takie\nogromne ptaki, stojące od wielu dni bez ruchu. Paręset metrów przed bramą czeka\nGeremek. Wysiadają Kowalik, chyba też Wielowieyski i idą pieszo. My ruszamy.\nMijamy dwa milicyjne radiowozy. Dowód, że władza nad tym miastem jest jeszcze ciągle\npodzielona. Przed bramą dużo ludzi, rozstępują się powoli, patrzą na ludzi w środku z\nrezerwą; nasi czy “Oni”? Uśmiechamy się, machamy rękami. Biorą nas za swoich, pewno\nza delegatów z kolejnego zakładu popierającego strajk. Brawa. Brama umajona, portrety\npapieża, na lewo kilkumetrowy krzyż i masa kwiatów. Znicze. Tu będzie pomnik. Straż\nstrajkowa otwiera bramę, jeszcze krótka uliczka do budynku BHP. Wokół pełno\nstoczniowców. Niebieskie drelichy, chodzą, siedzą na trawnikach, czytają ulotki, gazety,\nsłuchają radia, leżą twarzami do słońca. Czekają.\nJest Tadeusz Mazowiecki, witamy się. “Zaraz Wam wszystko opowiem, to jest\nniesamowite, ale teraz idźcie się zarejestrować”. Przy wejściu do budynku spory tłum.\nPrzeciskamy się. W holu, gdzie szatnia, działa strajkowa administracja. Pliki bibuły,\nodręczna wywieszka: “Tu zgłasza się represje MO i SB”. Do- stajemy kwitki do stołówki\ni przede wszystkim legitymacje strajkowe. Na mojej napisane: ekspert ekonomiczny\nMKS. Jestem ekspertem. Ale co to będzie znaczyć? marzec-kwiecień 1983\n1/ Cytowane za: “Przebieg strajku okupacyjnego w Stoczni Gdańskiej im. Lenina w\ndniach 14-31 sierpnia 1980 r.” (opr. Adam Orchowski) w: Almanach Punkt nr 12,\nGdańsk. Wydawnictwo Morskie, grudzień 1980 r.\n2/ Wśród tematów rozmów opracowanych 23 sierpnia (sobota) przez Prezydium MKS na\nrozmowy wstępne z wojewodą Kołodziejskim był punkt (4) brzmiący: “Możliwość\ndojechania do Gdańska ekspertów”. W toku rozmów, które odbyły się tego dnia po\npołudniu w stoczni, Kołodziejski powiedział, że żadne przeszkody z dojazdem nie będą\nrobione i poprosił o “imienną listę”, żeby osobom zaproponowanym przez MKS\nrzeczywiście można było zapewnić swobodny dojazd”. Patrz: Lech Bądkowski, “Przypisy\ndnia (z dzienników gdańskich 14 VIII – 1 IX 1980)”, Zapis nr 17, Warszawa 1981,\nwydanie londyńskie s. 79.\nWaldemar Kuczyński, DROGA DO STOCZNI GDAŃSKIEJ (Wspomnienia eksperta\nMKS – część I), Aneks nr 31/1983 r., s.83-100 oraz “Agonia Systemu” – Presspublica\nPoprzedni artykułO mały włos Prezydent\nNastępny artykułDla wszystkich\nA teraz PiS dla ciemnego ludu wrzuci epicki bój z „tęczowym Bodnarem”\nojciec_milicjant 6 września 2010 At 00:21\nOpisany inicjałami L.K. to jest Leszek Kubicki.Niestety.\nTen jakże smutny FAKT psuje zabawę. Sorry.\nJasmine 6 września 2010 At 00:42\nByłeś pierwszą osobą Ojcze\nByłeś pierwszą osobą Ojcze milicjancie, która przyszła mi na myśl gdy zastanawiałam się kto mógłby mi pomóc rozszyfrować inicjały L.K. Nie musiałam pytać jak widać.\nDlaczego niestety? Komu zepsułeś zabawę? Chyba nikt nie pomyślał, że chodziło o Lecha Kaczyńskiego.\nojciec_milicjant 6 września 2010 At 09:03\nSłabo znasz ludzi – Droga Jasmine. A już tych życzliwych\nRodaków – najmniej.\nWszyscy,którzy się tam pchali – na uroczyste obchody – powinni rozejrzeć się wokół i zobaczyć,bo widać gołym okiem,że słowo solidarność jest ostatnim z określeń na aktualny stan stan społeczeństwa.Podzielonego jak nigdy.\nTo IM się się udało – i nic poza tym.\nsolano 6 września 2010 At 05:31\nZagadki już nie ma\nbo Ojciec zdemaskował, ale nie umniejsza to wrażenia, że warto było przeczytać.\nByło frapujące, że w jednym miejscu był prawnik L.K., a w drugim Leszek Kaczyński, frapujące właśnie z powodu tej niekonsekwencji.\nAle mniejsza z tym. To, co zostało powiedziane przez funkcjonariuszy na lotnisku i to, co powiedział taksówkarz – to jest esencja.\nojciec_milicjant 6 września 2010 At 09:07\nWybaczam Tobie Solano – boś z Zachodniego Wybrzeża\nŚ.P. Lech Kaczyński doktorem prawa jest od 1990 roku /czy jakoś tak/.Więc???\nsolano 6 września 2010 At 21:33\nJa tu figurowo na lodzie, a Wy sobie sztangami machajcie 🙂\nojciec_milicjant 6 września 2010 At 09:16\nW tych memuarach Kuczyńskiego najlepszy kawałek\nto jest ten : ,,pięć ostatnich najlepszych lat” i potworny strach,żeby się socjalizm broń Boże nie rozsypał.\nRównie genialny jest jego życiorys na Wiki : najpierw był inwigililowany przez SB a zaraz potem wstąpił do PZPR. No comment.\nMatka Kurka 6 września 2010 At 09:44\nNo ja jednak czytałem ten\nNo ja jednak czytałem ten tekst zupełnie inaczej. W dużym skrócie czytałem go tak, że autor tego tekstu z 1983 roku, dziś wielu rzeczy by nie powtórzył, wręcz zaszczułby współczesnego twórcę, a tę permanentną esbecką inwigilację uznał za wykonywanie obowiązku wobec państwia, które było legalne, uznawane przez ONZ i tak dalej. Ten ongiś piszący z taką słuszną pogardą dla szpicli, dziś nie pozwoliłby ich rozliczyć i nawet bandyckich emerytury nie sprowadzał do przyzwoitego poziomu. Dla tego pana 27 lat temu nie było strasznego, zawistnego, tchórzliwego Kaczora, ale Leszek Kaczyński. Geremek i Mazowiecki bali się spełnienia 1 postulatu MKS i w ogóle byli mało mile widziani, a ich list intelektualistów (lol, że tak powiem), został odebrany jako sranie w banie. Najbardziej obrazoburcze jest to, jak Bogu dziękował Kuczyński, że Michnik z Kuroniem nie dojechali, bo ci stanowczo nie chcieli denerwować wielkiego polskiego “patrioty” co przeszedł szlak bojowy do Berlina i drugiego generała honoru. Mniej więcej tak przeczytałem ten tekst. I na koniec zadałem sobie pytanie, co tak radykalnie zmieniło optykę pana Kuczyńskiego? Odpowiedzi nie chce mi się szukać, bo dla mnie to klasycznym przypadek. Wystarczy przypomnieć, że to były minister, czy ktoś tam i że to obecny płynący z nurtem, albo nawet wyprzedzający nurt włazidup z Warszawki.\nojciec_milicjant 6 września 2010 At 11:02\nAleż w 1983 roku było już kilku ,,szaleńców” którzy\nprzewidywali upadek ,,najlepszego z ustrojów”.Nawet ze szczegółami,bo martwili się – co potem?\nPonieważ trwają gorączkowe poszukiwania ,nowych,lepszych , bohaterów Siepnia pragnę zwrócić uwagę na postać Nieznanego Esbeka – który tak dozował dopływ warszawskich doradców,że dotarli ci,którzy ,według niego oczywiście ,powinni tam (w Gdańsku) się znaleźć. Czyż to nie Machiavelli naszych czasów? Albo raczej ,,na miarę naszych możliwości”.Jak Miś.\nbrodek 6 września 2010 At 12:56\nKuczyński jest zabawny.\nKuczyński jest zabawny. Obecnie gardzi “SB-eckim cuchnącym szambem zgromadzonym w IPN” i najchętniej by IPN zlikwidował. Ale na swojej stronie internetowej robi poważny wyjątek od tej zasady i dokonuje wnikliwej lustracji swojego byłego kolegi który na niego donosił. Lustracji, dodajmy, w całości opartej na materiałach IPN. Kuczyński pisze:\n“Zapomniał bym o tym człowieku, gdybym nie znalazł w Wikipedii kłamliwego, pseudo-encyklopedycznego zapisu na jego temat, w którym on sam lub jakiś jego gorący orędownik zrobił go bohaterem walki z komuną. Moja generalna niechęć do grzebania w kloace SB-ckiej została pokonana przez tą niewyobrażalną bezczelność.”\nWspaniały przykład dwójmyślenia.


Promocja książki poetyckiej Mirosława Puszczykowskiego - Z ziemi czarnej - Bydgoszcz, Official Tourism Website, visitbydgoszcz.pl Przejdź do treści\nPromocja książki poetyckiej Mirosława Puszczykowskiego - Z ziemi czarnej\nKujawsko Pomorskie Centrum Kultury 22.02.2018 5:00 details Dodaj do mojego kalendarza google\nSerdecznie zapraszamy 22 lutego 2018 o gdzo. 17:00 do Salonu Hoffman KPCK na spotkanie autorskie z Mirosławem Puszczykowskim\nPoeta urodził się w Inowrocławiu, mieszka w Mogilnie. Pracuje w Inowrocławskich Kopalniach Soli „SOLINO” S.A. w Kopalni „Mogilno” na stanowisku sztygara zmianowego. Wiersze zaczął pisać w wojsku. Zadebiutował w Piśmie Społeczno-Kulturalnym „Własnym Głosem”. Wiersze publikował w wielu pismach literackich i w ponad 80 almanachach poetyckich m.in.: „Kształt miłości”, „Dogonić słowo”, „Strofy dla kujawskiej ziemi”, „Sursum Corda”. Laureat ponad 120. ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów poetyckich. Autor 8. książek poetyckich: „W kryształach soli” (1992), „Pozwólcie ptakom śpiewać” (1994), „Matka krwistego jabłka” (1997), „Kroplą słów pozostać” (2000), „Na przedmieściu dobrego czasu” (2005), „Listy z ulicy” (2009), „Podróże „ (2012), „Z ziemi czarnej” (2017). Jest członkiem Związku Literatów Polskich w Warszawie i Robotniczego Stowarzyszenia Twórców Kultury w Bydgoszczy, wyróżniony Medalem Honorowym im. Jakuba Wojciechowskiego (robotnik, literat) „Za Zasługi dla Kultury Robotniczej”.


Relacja I liga - 2017/2018 - 17 kolejka\n2017-11-12, 12:45 Miejsce rozgrywania meczu: Tychy\n1. Rafał Dobroliński 5. Maciej Mańka 27. Daniel Tanżyna 20. Seweryn Gancarczyk 33. Dawid Abramowicz 18. Dawid Błanik (73' 26. Paweł Kaczmarczyk) 6. Łukasz Matusiak 24. Adrian Łuszkiewicz 10. Piotr Ćwielong (90+1' 93. Łukasz Bogusławski) 25. Kamil Zapolnik 9. Michał Fidziukiewicz (81' 21. Marcin Radzewicz) Rezerwowi: 53. Marek Igaz 13. Mateusz Grzybek 16. Jakub Piątek 19. Dawid Rogalski Trener: Ryszard Tarasiewicz\n0:1 - Szymon Lewicki 30' 1:1 - Kamil Zapolnik 40'\n16' Tomasz Nowak 26' Adam Banasiak 35' Arkadiusz Jędrych 46' Łukasz Matusiak 66' Vamara Sanogo 90' Łukasz Matusiak\t90' Łukasz Matusiak\n1. Dawid Kudła 94. Robert Sulewski 4. Arkadiusz Jędrych 16. Mateusz Cichocki 22. Žarko Udovičić 77. Konrad Wrzesiński 21. Sebastian Milewski (53' 7. Tomasz Nawotka) 6. Tomasz Nowak 66. Adam Banasiak 20. Szymon Lewicki 27. Vamara Sanogo (87' 89. Wojcieh Łuczak) Rezerwowi: 23. Matko Perdijić 8. Rafał Makowski 11. Patryk Mularczyk 70. Nuno Malheiro 97. Bartosz Pikul Trener: Dariusz Dudek\nSędziowie: Dawid Bukowczan (Żywiec) - Piotr Szypuła, Sebastian Szczotka\n90+4' Po 48 minutach i 34 sekundach gry kończy się druga połowa. Znowu jesteśmy bez zwycięstwa na wyjeździe.\n90+4' Z rogu na bliższy słupek wrzucił Robert Sulewski. Piłka wybita poza pole karne.\n90+4' Po wrzutce Wojciecha Łuczaka piłkę na róg wybija Paweł Kaczmarczyk.\n90+1' Po rzucie wolnym egzekwowanym przez Tomasza Nowaka wybita z pola karnego piłka trafia do Adama Banasiaka, który oddaje strzał z 20 metrów. Broni bramkarz.\n90+1' Łukasz Bogusławski wchodzi za Piotra Ćwielonga.\n90' Druga żółta kartka za faul na Adamie Banasiaku dla Łukasza Matusiaka.\n89' Piotr Ćwielong faulował w ataku Mateusza Cichockiego.\n88' Niecelny strzał Daniela Tanżyny zza pola karnego.\n87' Wojciech Łuczak przyjął na ciało piłkę po strzale Marcina Radzewicza z około 20 metrów.\n87' Wojciech Łuczak wchodzi za Vamarę Sanogo.\n87' Arkadiusz Jędrych uprzedził na skrzydle Kamila Zapolnika.\n85' Gospodarze zatrzymali swoją akcję, bo na boisku leżał Kamil Zapolnik.\n84' Kamil Zapolnik na spalonym.\n84' Szymon Lewicki wybił piłkę po wrzucie Dawida Abramowicza.\n83' Seweryn Gancarczyk mocno podkręcił piłkę z rzutu rożnego, ale nie zdołał zaskoczyć Dawida Kudły.\n82' Mateusz Cichocki wybił piłkę na rzut rożny po akcji prawą stroną tyszan.\n81' Dawid Abramowicz zagrał z lewego skrzydła w pole karnego. Błąd Mateusza Cichockiego, który zagrał pod nogi Kamila Zapolnika, ale ten spudłował z 13 metrów.\n81' Marcin Radzewicz zmienia Michała Fidziukiewicza.\n80' Niecelny strzał Tomasza Nawotki zza pola karnego.\n79' Tomasz Nawotka założył siatkę Dawidowi Abramowiczowi.\n79' Paweł Kaczmarczyk faulował w ataku Žarko Udovičcia.\n78' Szymon Lewicki na spalonym po podaniu Tomasza Nawotki\n78' Robert Sulewski zagrał odchodzącą piłkę z rogu i przeleciała ona nad polem karnym.\n77' Daniel Tanżyna w polu karnym uprzedził Vamarę Sanogo i wybił piłkę na róg.\n76' Groźna akcja tyszan przerwana w polu karnym Zagłębia przez Arkadiusza Jędrycha.\n75' Po centrze Roberta Sulewskiego piłkę wybija Dawid Abramowicza. Jeszcze jedna centra naszego prawego obrońcy. Wybicie piłki przez bramkarza tyszan i niecelny strzał Adama Banasiaka zza pola karnego.\n74' Kolejny rajd Konrada Wrzesińskiego. Wrzutka i Daniel Tanżyna wybija na róg.\n74' Kontra sosnowiczan. Lewą stroną ruszył Konrad Wrzesiński i wyłożył piłkę na 18. metr do Szymona Lewickiego, który oddał lekki strzał. Broni Rafał Dobroliński\n73' Zamieszanie w polu karnym Zagłębia po wrzucie z autu. Maciej Mańka trafia w Daniela Tanżynę.\n73' Pierwsza zmiana w zespole tyskim. Paweł Kaczmarczyk wchodzi za Dawida Błanika.\n72' Žarko Udovičić przerywa kontrę tyszan.\n71' Po dośrodkowaniu Roberta Sulewskiego Rafał Dobroliński wybija piłkę w stronę Vamary Sanogo, ale składającego się do strzału z 13 metrów Francuza powstrzymał Michał Fidziukiewicz.\n70' Tomasz Nowak faulowany przez Kamila Zapolnika.\n69' Vamara Sanogo zagrał z lewej strony boiska, a Rafał Dobroliński uprzedził nadbiegającego Szymona Lewickiego.\n68' Žarko Udovičić podawał w polu karnym, a piłkę zablokowała ofiarna interwencja Macieja Mańki.\n68' Prostopadła piłka od Adama Banasiaka w stronę Konrada Wrzesińskiego. Niestety, za mocna.\n67' Miękka wrzutka Seweryna Gancarczyka z rzutu wolnego. Do piłki skakał Kamil Zapolnik, ale nie zdołał jej trącić.\n66' Żółta kartka dla Vamary Sanogo za faul na Macieju Mańce.\n65' Seweryn Gancarczyk interweniuje po centrze Tomasza Nawotki.\n64' Kontra tyszan. Niecelny strzał Piotra Ćwielonga z 20 metrów. Gracz gospodarzy chyba mógł w tej akcji szukać innych rozwiązań, ale na nasze szczęście tego nie zrobił.\n62' Kontra Zagłębia. Po podaniu Adama Banasiaka na lewą stronę pola karnego Žarko Udovičić i Szymon Lewicki trochę sobie chyba przeszkadzali. Akcję kończy strzał Serba w boczną siatkę.\n61' Akcję zapoczątkowaną dośrodkowaniem z rogu kończy niecelny strzał Tomasza Nowaka z ponad 20 metrów.\n61' Po dośrodkowaniu Roberta Sulewskiego z rogu główkował Szymon Lewicki. Zmierzającą do brami piłkę wybija Rafał Dobroliński, a składającego się do dobitki Adama Banasiaka uprzedza Piotr Ćwielong. Róg.\n61' Koronkowa akcja Zagłębia. Tomasz Nawotka, Vamara Sanogo Szymon Lewicki i róg.\n60' Mimo swojej szybkości Konrad Wrzesiński nie dobiegł do piłki podanej z prawego skrzydła.\n58' Kamil Zapolnik faulował w ataku Mateusza Cichockiego.\n58' Vamara Sanogo odebrał piłkę Adrianowi Łuszkiewiczowi, ale jego kontrę przerwał Łukasz Matusiak.\n57' Obie ekipy kibicowskie nie szczędzą sobie pozdrowień, a dobra akustyka tyskiego stadionu sprawia, że wszystko świetnie słychać.\n57' Tomasz Nawotka faulowany przez Michała Fidziukiewicza.\n56' Faulowany Adam Banasiak.\n56' Konrad Wrzesiński przeszedł na lewe skrzydło, Tomasz Nawotka gra na prawej pomocy, a miejsce Sebastiana Milewskiego zajął Adam Banasiaka.\n55' Niecelne dośrodkowanie Dawida Abramowicza z lewego skrzydła.\n54' Sektor gości skanduje nazwisko kontuzjowanego Sebastiana Milewskiego, który jest transportowany na noszach.\n53' Michał Fidziukiewicz niecelnie główkował po wrzutce Piotra Ćwielonga.\n53' Tomasz Nawotka wchodzi za Sebastiana Milewskiego.\n52' Jeszcze jeden róg dla tyszan i znowu Vamara Sanogo interweniuje po wrzutce Piotra Ćwielonga.\n52' Vamara Sanogo wybił piłkę po dośrodkowaniu Piotra Ćwielonga.\n51' Wygląda na to, że konieczna będzie zmiana. Sebastian Milewski nabawił się urazu przy intewencji.\n50' Sebastian Milewski powstrzymuje Kamila Zapolnika. Róg dla tyszan.\n50' Daleki wrzut z autu w wykonaniu Dawida Abramowicza. Piłkę wybija Mateusz Cichocki.\n49' Szymon Lewicki do spółki z Adamem Banasiakiem wybijają z pola karnego piłkę po dośrodkowaniu Seweryna Gancarczyka.\n47' Mateusz Cichocki w polu karnym tyszan faulował Adriana Łuszkiewicza.\n47' "Chuj ci na imię, Matusiak, chuj ci na imię" - śpiewają kibice Zagłębia.\n46' Żółta kartka dla Łukasza Matusiaka za faul na Tomaszu Nowaku.\n46' Zaraz po wznowieniu gry Tomasz Nowak oddał strzał z połowy boiska. Broni Rafał Dobroliński\n45+2' Koniec pierwszej połowy meczu w Tychach.\n45+1' Zbyt mocne podanie Łukasza Matusiaka w stronę Piotra Ćwielonga.\n45' Po rozegraniu rzutu wolnego Žarko Udovičić zagrywa w pole karne do Konrada Wrzesińskiego, który jednak nie ma jak strzelić i wycofuje piłkę poza "szesnastkę". Po kolejnej wrzutce piłkę zbiera na 25. metrze Sebastian Milewski i strzela nad poprzeczką.\n44' Adam Banasiak faulowany przez Macieja Mańkę.\n43' Tomasz Nowak wrzucił piłkę z rzutu rożnego na bliższy słupek, a Mateusz Cichocki niecelnie odgrywał.\n42' Rzut wolny dla Zagłębia. Po dośrodkowaniu Roberta Sulewskiego piłkę na róg wybił Łukasz Matusiak.\n40' 1:1 Dawid Błanik dośrodkował z prawej strony pola karnego, a Kamil Zapolnik kapitalną przewrotką z 5 metrów nie dał szans Dawidowi Kudle\n39' Vamara Sanogo faulował w ataku Seweryna Gancarczyka.\n39' Po dośrodkowaniu Piotra Ćwielonga Kamil Zapolnik w polu karnym Zagłębia faulował Sebastiana Milewskiego.\n38' Žarko Udovičić w narożniku pola karnego odebrał piłkę Dawidowi Błanikowi\n37' Seweryn Ganarczyk wybił piłkę z pola karnego po dośrodkowaniu Adama Banasiaka z lewego skrzydła.\n36' Arkadiusz Jędrych wybił piłkę po zagraniu Piotra Ćwielonga z rzutu wolnego.\n35' Żółta kartka dla Arkadiusza Jędrycha za faul na Michale Fidziukiewiczu.\n35' Szymon Lewicki zagrał z lewej strony boiska w pole karne, ale naciskany przez Daniela Tanżynę Vamara Sanogo nie sięgnął piłki.\n35' Z 18 metrów po ziemi strzelał Kamil Zapolnik. Piłkę łapie Dawid Kudła.\n34' Michał Fidziukiewicz zbyt mocno z pierwszej piłki w stronę Piotra Ćwielonga. Piłka trafiła do Dawida Kudły.\n33' Michał Fidziukiewicz nie zdołał opanować piłki w boisku. Przeszkadzał mu Žarko Udovičić.\n32' Rzut wolny dla tyszan. Po dośrodkowaniu Piotra Ćwielonga głową strzelał Daniel Tanżyna. Broni Dawid Kudła.\n30' 0:1 Robert Sulewski dośrodkował z rzutu wolnego. W polu karnym główkował Dawid Abramowicz, ale zagrał piłkę prosto pod nogi stojącego na 16. metrze Szymona Lewickiego, a ten uderzył prawą nogą i pokonał Rafała Dobrolińskiego, który jeszcze zdołał trącić piłkę ale nie zapobiegł utracie bramki.\n29' Sebastian Milewski faulowany przez Adriana Łuszkiewicza\n29' Po dośrodkowaniu Seweryna Gancarczyka z rzutu wolnego głową strzelal Michał Fidziukiewicz. Broni Dawid Kudła.\n28' Faul Adama Banasiaka i gospodarze mają rzut wolny z lewej strony boiska.\n27' Szymon Lewicki nie trafił w piłkę w polu karnym gospodarzy. To już druga wyśmienita okazja zmarnowana przez najlepszego strzelca Nice I ligi.\n27' Na sektorze tyskich wraz z sektorówką pojawiła się pirotechnika.\n26' Żółta kartka dla Adama Banasiaka za faul na Danielu Tanżynie.\n25' Dawid Błanik fauluje Adama Banasiaka.\n25' Dawid Błanik podawał w pole karne do Piotra Ćwielonga, ale ten nie opanował piłki.\n24' Vamara Sanogo faulował w ataku Daniela Tanżynę.\n23' Tomasz Nowak blokował rywala na skrzydle i nie pozwolił mu na opanowanie piłki. Od bramki Dawid Kudła.\n22' Tomasz Nowak wrzucił piłkę z autu w pole karne, a tam faulował Mateusz Cichocki.\n22' Krótkie rozegranie rogu i mamy aut na wysokości pola karnego.\n21' Po dośrodkowaniu Vamary Sanogo z lewej strony boiska piłkę na róg wybił Seweryn Gancarczyk.\n21' Žarko Udovičić głową w polu karnym do Dawida Kudły\n20' Złe wyprowadzenie piłki przez sosnowiczan. Łukasz Matusiak nie zdołał jednak oddać strzału.\n20' Po dośrodkowaniu Piotra Ćwielonga z rzutu wolnego piłkę łapie Dawid Kudła.\n19' Faul Arkadiusza Jędrycha na Kamilu Zapolniku.\n18' Tyszanie przerwali akcję Zagłębia faulem na Arkadiuszu Jędrychu.\n17' Po rozegranym przez tyszan rzucie wolnym z lewej strony wrzucał Dawid Abramowicz. Sosnowiczanie wybijają piłkę do przodu.\n16' Żółta kartka dla Tomasza Nowaka za faul na Adrianie Łuszkiewiczu.\n15' Seweryn Gancarczyk odebrał piłkę Sebastianowi Milewskiemu na własnej połowie, ale fatalnie zagrał próbując zainicjować kontrę.\n15' Robert Sulewski dośrodkował z prawego skrzydła. Szymon Lewicki przyjął piłkę na klatę, ale skiksował przy strzale prawą nogą. Szkoda, bo okazja była wyborna.\n14' W środku boiska Piotr Ćwielong wskoczył na plecy Sebastiana Milewskiego.\n13' Faul Sebastiana Milewskiego na Macieju Mańce.\n13' Zagłębie próbuje ruszyć z kontrą. Sebastian Milewski zagrywa do Vamary Sanogo, ale Francuz nie opanował piłki\n13' Daleki wrzut z autu w wykonaniu Dawida Abramowicza. Defensywa Zagłębia radzi sobie z zagrożeniem.\n12' Žarko Udovičić wstrzelił piłkę w pole karne z lewego skrzydła. Niestety, nikt nie zamknął akcji.\n11' Dośrodkowanie Adama Banasiaka z lewej strony pola karnego. Piłka zbyt wysoko dla Konrada Wrzesińskiego\n11' Michał Fidziukiewicz na spalonym.\n10' Tomasz Nowak dośrodkował z rzutu wolnego w pole karne, ale arbiter dopatrzył się faulu jednego z graczy Zagłębia. Chyba był to Arkadiusz Jędrych.\n10' Vamara Sanogo faulowany przez Daniela Tanżynę.\n9' Tomasz Nowak po przejęciu piłki zagrywał z własnej połowy w kierunku Szymona Lewickiego. Głową na 18. metrze interweniował Rafał Dobroliński.\n8' Žarko Udovičić dośrodkował z lewego skrzydła, ale za plecy obu naszych napastników.\n8' Maciej Mańka sfaulował Sebastiana Milewskiego. Sędzia napomina słownie prawego obrońcę tyszan.\n7' Sebastian Milewski faulowany przez Michała Fidziukiewicza pod polem karnym Zagłębia.\n6' Zbyt wysoko uniesiona noga przez Konrada Wrzesińskiego. Sędzia dyktuje rzut wolny dla tyszan.\n5' Sebastian Milewski faulowany w środku boiska.\n4' Zagłębie w kontrze. Szymon Lewicki dośrodkował z lewego skrzydła, a Konrad Wrzesiński strzelił głową prosto w bramkarza GKS-u.\n3' Kontra Zagłębia. Konrad Wrzesiński zagrał w pole karne do Sebastiana Milewskiego, ale ten nie utrzymał równowagi i upadł.\n2' Po wrzucie z autu Dawida Abramowicza Kamil Zapolnik trafił głową do bramki, ale wcześniej faulował Mateusza Cichockiego\n1' Jak to skomentował Dariusz Szpakowski w 22. sekundzie meczu Polska-Urugwaj, Zagłębie oddało inicjatywę rywalom\n0' 12:40 Zespół The White Stripes i energetyczny kawałek "Seven Nation Army" słychać ze stadionowego nagłośnienia w oczekiwaniu na piłkarzy obu zespołów. Sosnowiczanie zagrają dziś cali na biało a GKS w czarnych strojach z zielonymi i czerwonymi podłużnymi paskami na koszulkach.\n0' 12:35 Zagłębie ma dwie szanse, aby nie zakończyć rundy jesiennej z "zerem" w rubryce zwycięstwa na wyjeździe. Dziś w Tychach i w sobotę w Grudziądzu. Wierzymy w to, że na pierwszą wyjazdową wygraną nie trzeba będzie czekać do przyszłego tygodnia!\n0' 12:30 Dzisiejszy mecz można obejrzeć na żywo w Polsacie Sport. Kiedyś w niedzielę do obiadu oglądało się "Telefoniadę" w TVP 3, a teraz 12:45 w niedzielę to pora zarezerwowana na transmisje z Nice I ligi. Na komentatorskich stanowiskach pojawili się Marcin Feddek i Dariusz Fornalak. Obok nich stoi były trener Zagłębia, który także współpracuje z Polsatem Sport, Artur Derbin.\n0' 12:20 Zagłębie walczy dziś o między innymi to, aby sezon 2017 zakończyć z kompletem zwycięstw nad rywalami ze Śląska. Wiosną pokonaliśmy GKS Katowice, Górnika Zabrze i GKS Tychy. Jesienią odnieśliśmy zwycięstwa na Stadionie Ludowym nad katowicką GieKSą i chorzowskim Ruchem. Do "odhaczenia" pozostał nam tylko dzisiejszy mecz z GKS-em Tychy. Tymczasem na sektorze gości oprócz wielu innych flag pojawił się transparent "Artur Boruc - Zagłębie dziękuje".\n0' 12:10 W wyjściowej jedenastce tyskiego klubu znalazło się miejsce dla dwóch byłych zawodników Zagłębia. Po pauzie za żółte kartki w poprzednim meczu do drużyny powrócił Łukasz Matusiak. Szansę gry od pierwszej minuty dostał także Michał Fidziukiewicz, który po raz ostatni znalazł się w wyjściowym składzie w 11. kolejce. Łukasz Bogusławski nie znalazł uznania w oczach trenera Ryszarda Tarasiewicza i rozpocznie mecz wśród siedmiu rezerwowych.\n0' 12:00 W samo południe na rozgrzewce pojawili się obaj bramkarze Zagłębia oraz trener bramkarzy Robert Stanek. Nasi gracze rozgrzewają się przy bramce za którą jest usytuowany sektor gości i zostali przywitani gromkimi brawami tych fanów Zagłębia, którzy już pojawili się na trybunie. Autokary PKM Sosnowiec wiozące naszych kibiców pojawiły się w Tychach około dwie godziny przed meczem. Wszystko po to, aby liczna rzesza fanatyków zdążyła się pojawić na sektorze przed pierwszym gwizdkiem arbitra.\n0' 11:55 Poznaliśmy już składy, w jakich rozpoczną mecz oba zespoły. Dariusz Dudek dokonał jednej zmiany w porównaniu do meczu z Ruchem Chorzów, w którym na boisku wygraliśmy 2:1, a po weryfikacji przy "zielonym stoliku" w statystykach figuruje walkower 3:0 na korzyść Zagłębia. Na ławce rezerwowych usiadł Tomasz Nawotka, a od pierwszej minuty zagra ten, którego rajd przyczynił się do zdobycia drugiej bramki, czyli Konrad Wrzesiński. Po problemach ze zdrowiem podczas meczu w Bytowie, do meczowej kadry powraca Rafał Makowski. Na razie na ławkę rezerwowych, co oznacza, że miejsce w osiemnastce stracił Igor Krzykowski.\n0' 11:45 W niedzielne listopadowe przedpołudnie witamy ze Stadionu Miejskiego w Tychach i zapraszamy na relację z meczu 17. kolejki Nice I ligi pomiędzy GKS-em Tychy a Zagłębiem Sosnowiec.\nZSTV: Doping Zagłębiaków w Tychach Prezentujemy wideo z meczu GKS Tychy - Zagłębie Sosnowiec. Na filmie doping kibiców Zagłębia oraz oprawa miejscowych. » Czytaj więcej\nGaleria zdjęć z meczu w Tychach Zapraszamy do obejrzenia zdjęć z meczu GKs-u Tychy z Zagłębiem Sosnowiec. W galerii prezentujemy 53 fotografie. » Czytaj więcej\nSkrót meczu GKS Tychy - Zagłębie Telewizja Polsat Sport opublikowała na swojej stronie internetowej niespełna 2,5-minutowy skrót meczu GKS Tychy - Zagłębie Sosnowiec. » Czytaj więcej\nKonferencja prasowa po meczu w Tychach - Niepotrzebnie wdaliśmy sie w kopaninę. Nie graliśmy tego, co chcieliśmy. Nie jestem do końca zadowolony z wyniku - podsumował spotkanie w Tychach Dariusz Dudek. » Czytaj więcej\nWyjazdowej niemocy ciąg dalszy Zagłębie nie potrafiło wygrać dziewiątego kolejnego meczu wyjazdowego. Sosnowiczanie prowadzili w Tychach od 30. minuty po golu Szymona Lewickiego. Wyrównał 10 minut później Kamil Zapolnik. » Czytaj więcej


Laptop Lenovo 500s i7-6500U/14/8GB/SSHD500GB/GT940m/WIN10 Srebrny -...\nStrona głównaLaptopy i TabletyLaptopy / notebooki / ultrabookiLaptopyLaptop Lenovo 500s i7-6500U/14/8GB/SSHD500GB/GT940m/WIN10Srebrny\tLaptop Lenovo 500s i7-6500U / 14 / 8GB / SSHD500GB / GT940m / WIN10 Srebrny - 80Q300BRPB\t0 | Opinie: 0\tDarmowa dostawa!\nSpecyfikacja - Laptop Lenovo 500s i7-6500U/14/8GB/SSHD500GB/GT940m/WIN10 Srebrny\nOpis - Laptop Lenovo 500s i7-6500U/14/8GB/SSHD500GB/GT940m/WIN10 Srebrny\nMatowa matrycaIdealna dla tych którzy poszukują niezawodnego mobilnego sprzetu do pracy w każdych warunkach. Matowa powierzchnia doskonale sprawdza się w mocno oświetlonych pomieszczeniach oraz podczas pracy na zewnątrz. Specjalna powłoka ekranu skutecznie rozprasza światło zewnętrzne padające na ekran. Pamięć DDR3Szybka pamięć DDR3 wykonana została w technologii 90 nm. W stosunku do DDR2 cechuje je niższe napięcie zasilania oraz zdecydowanie wyższa przepustowość. Dysk Solid State Hybrid DriveSSHD to tradycyjne dyski w nowoczesnym wydaniu. Hybrydowe dyski półprzewodnikowe SSHD to same zalety. Mają wyższą prędkość transferu danych niż tradycyjne dyski magnetyczne. Charakteryzują się szybszym czasem rozruchu oraz ładowania aplikacji. Kensington LockZabezpiecz swój sprzęt dzięki wbudowanemu gniazdu Kensington Lock, które pozwala na zamocowanie stalowej linki która ochroni twoje urządzenie przed kradzieżą. Podświetlana klawiaturaModel wyposażony jest w doskonałej jakości podświetlaną klawiaturę która znacznie usprawnia pracę w słabo oświetlonych miejscach. Mechanizm podświetlenia można wyłączyć jednym przyciskiem i w ten sposób wydłużając czas pracy na akumulatorze. Złącze USB 3.0Urządzenie wyposażone jest w interfejs USB 3.0 oferujący przepustowości do 5 Gbit/s co daje aż 10-krotny wzrost wydajności w porównaniu do USB 2.0. Nowe złącze USB 3.0 ma również większe napięcie zasilania i funkcje oszczędzania energii. Teraz naładujesz swoje urządzenia dużo szybciej i sprawniej! Złącze HDMIOglądaj zawartość ekranu w rozdzielczości FullHD na zewnętrznym monitorze lub ekranie telewizora. HDMI to najwyższa, cyfrowa jakość połączenia bez zakłóceń. BluetoothKorzystaj z prostego bezprzewodowego transferu danych pomiędzy urządzeniami wyposażonymi w ten standard. Interfejs WiFiWbudowany interfejs sieci WiFi zapewni Ci bezprzewodowe połączenie z siecią i innymi urządzeniami w tym standardzie. Korzystaj z dowolnego miejsca w dowolnym czasie z bezprzewodowego dostępu do sieci. To system Windows jaki znasz, tylko lepszyUrządzenia z systemem Windows zostały zaprojektowane do wykraczania poza oczekiwania i pokonywania ograniczeń. Windows 10 jest tak dobrze znany, że od razu poczujesz się jak ekspert. Dlaczego warto korzystać z Windows 10?• Jeszcze płynniejsze działanie systemu\nOcena produktu:\tLaptop Lenovo 500s i7-6500U / 14 / 8GB / SSHD500GB / GT940m / WIN10 Srebrny - 80Q300BRPB\nLaptop Lenovo 500s i7-6500U/14/8GB/SSHD500GB/GT940m/WIN10 SrebrnyKomputer MiniPC Modecom FreePC Portable Windows Stick 32GB G1 Windows 10


Styl inwestowania, książki i słynne cytaty Johna Neffa | Rankia: Społeczność finansowa\nStyl inwestowania, książki i słynne cytaty Johna Neffa\n1 Styl inwestowania, książki i słynne cytaty Johna Neffa\n1.1 Styl inwestowania\n1.2 Słynne cytaty Johna Neffa\nHome » Jak grać na giełdzie » Styl inwestowania, książki i słynne cytaty Johna Neffa\nJohn Neff był prawdziwie niezależnym inwestorem wartościowym, który był w stanie kilkakrotnie pójść pod prąd opinii rynkowej, ponieważ znał firmy, w które inwestował, znacznie lepiej niż inni.\nJohn Neff urodził się w 1931 roku w Wauseon, Ohio. Uczęszczał na Uniwersytet w Toledo i ukończył go z wyróżnieniem w 1955 roku.\nNastępnie pracował w National City Bank of Cleveland, po czym uczęszczał do szkoły biznesu na Case Western Reserve University, którą ukończył w 1958 roku.\nW 1964 roku rozpoczął pracę w Wellington Management Company, firmie będącej subdoradcą grupy funduszy Vanguard. Po trzech latach pracy w firmie został mianowany zarządzającym portfelem funduszy Windsor, Gemini i Qualified Dividend. W 1995 r. przeszedł na emeryturę.\nNeff określał swój styl inwestycyjny jako metodologię niskich cen sprzedaży (P/E), choć inni uważali Neffa za odmianę standardowego inwestora wartościowego. Był on również uważany za taktycznego inwestora kontrariańskiego, który kładł nacisk na analizę akcji przy użyciu technologii low-tech, tj. zagłębianie się w spółkę i jej zarząd oraz analizowanie książek, w przeciwieństwie do Davida Dremana, który jest bardziej statystycznym inwestorem kontrariańskim.\nStrategie Neffa generowały stosunkowo wysoki obrót przy średnim okresie posiadania wynoszącym trzy lata. Jednym z obszarów, w którym Neff był podobny do inwestorów wartościowych, takich jak Warren Buffett, był jego nacisk na zwrot z kapitału własnego (ROE), twierdząc, że jest to najlepsza miara efektywności zarządzania.\nJednak w przeciwieństwie do wielu inwestorów wartościowych, Neff skupiał się również na prognozowaniu gospodarki i przyszłych zysków spółek. Ponadto, Neff lubił wybierać akcje o wysokiej stopie zwrotu z dywidendy, w przedziale od 4% do 5%.\nW 2001 r. opublikował swoją autobiografię „John Neff On Investing”. Szkoła Wharton na Uniwersytecie Pensylwanii poświęciła mu katedrę (John B. Neff Professor of Finance). University of Toledo College of Business nazwał John B. i Lillian E. Neff Departament Finansów na cześć Neffa i jego żony; wydział mieści również John B. i Lillian E. Neff Endowed Chair in Finance.\nNeff był żonaty przez 63 lata z byłą Lillian Tulak, która zmarła w 2017 roku. Zmarł po chorobie w dniu 4 czerwca 2019 r.\nSłynne cytaty Johna Neffa\n„Wiele tak zwanych funduszy wartości miało ciężką przeprawę. Jako kontrarianin twierdzę, że należy się tego spodziewać. Kiedy najlepiej napisać książkę o staromodnych inwestycjach, jeśli nie wtedy, gdy są one staromodne?”\n„Inwestorzy indywidualni mają kluczową przewagę nad profesjonalistami pod jednym istotnym względem. Możesz wybrać akcje i odczekać czas, nie ulegając wpływom zaciekłego i często żrącego wyścigu o wyniki kwartalne, zwłaszcza w nieprzyjaznym klimacie rynkowym.”\n„Inwestowanie w wartość wymaga trzeźwego myślenia. Na początku przerażające, trzeźwa refleksja staje się jeszcze rzadsza wraz z postępem rynków byczych.”\n„Ostatecznie, dobre akcje dobrych spółek z solidnymi zyskami i niskimi wskaźnikami cena-zysk otrzymują uwagę, na którą zasługują.”\n„Z cierpliwością, szczęściem i zdrowym rozsądkiem… idziesz dalej. Taka jest natura gry inwestycyjnej….”\n„Mój styl inwestowania może dać inwestorom zyskowną przewagę w długim okresie. Ale jeśli nie możesz poradzić sobie z uderzeniami lub zbytnio się spieszysz, możesz równie dobrze trzymać swoje pieniądze w materacu.”\nJaka jest różnica między inwestorami indywidualnymi a instytucjonalnymi?\nRowe T. Price: Styl inwestycyjny, książki i słynne cytaty


Polityka prywatności - Myjki parowe EV of Poland | Sucha para\nCelem niniejszej Polityki Prywatności jest wyjaśnienie zasad, na jakich przetwarzane są Państwa dane osobowe oraz omówienie Państwa podstawowych praw związanych\nz przetwarzaniem przez nas Państwa danych osobowych.\nAdministratorem danych osobowych jest firma Natelo Beata Maciak z siedzibą przy ul. Brzeskiej 76, 08-110 Siedlce, mail: info@ev-poland.com. Dane osobowe przetwarzane są na zasadach określonych w przepisach o ochronie danych osobowych, w tym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) („RODO”) oraz w polskich przepisach wydanych w związku z RODO, w tym ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych. Administrator zachowuje dane osobowe w poufności i zabezpiecza je przed niepowołanym dostępem osób trzecich na zasadach określonych w wyżej wskazanych aktach prawnych.\nw celach wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez Administratora danych osobowych: w celu świadczenia usług na rzecz Klientów, marketingu usług Administratora, w tym w celu informowania o nowych produktach oferowanych przez Administratora oraz o jego działalności (np. w ramach newslettera), a także w celach analitycznych, statystycznych oraz w celu zapewnienia bezpieczeństwa teleinformatycznego związanego z witryną Administratora (podstawa prawna art. 6 ust. 1 lit. f RODO);\nw celu wykonywania umów zawieranych przez Administratora z klientami, w celu współpracy z dostawcami i innymi podmiotami współpracującymi z Administratora (podstawa prawna art. 6 ust. 1 lit. b RODO);\nw celu prowadzenia rekrutacji osób zainteresowanych pracą lub współpracą z Administratorem (podstawa prawna, odpowiednio, art. 6 ust. 1 lit. c oraz art. 6 ust. 1 lit. a RODO);


Flashcraft - Part 3\nDla kogoś, kto się na tym zna lub ma przynajmniej jakiś pojęcie na pewno nie. Jednak dla laika, osoby niemającej pojęcia o zapisywaniu kosztów, wydatków i przychodów firmy, prowadzenie księgowości będzie zadaniem ponad siły. Dlatego ludzie nie zawsze zajmują się własną księgowością, jeśli prowadzą prywatne firmy. Wolą zdać się na specjalistów. Nie tylko dlatego, że…\nZanim zdecydujesz się na skorzystanie z opcji ubezpieczeniowej konkretnej firmy, Zapoznaj się pomoże ci w tym kalkulator ubezpieczenia samochodu. Jest to specjalny program, który liczy konkretną ratę za dany samochód i pokazuje, ile ubezpieczenie będziecie kosztowało w różnych firmach. W jednym przypadku będzie drogie, innym tanie, dlatego dzięki temu łatwiej znajdziesz taką firmę, która gwarantuje…\nFaktura proforma jest tak zwaną fakturą przedsprzedażową. Jest to faktura, którą wystawiamy, zanim klient nam zapłacić. Jeżeli chcemy sprzedać coś klientowi, informujemy go o tym dokładnie za pomocą faktury proformy. program do wystawiania faktur pozwoli nam wystawić taką fakturę bardzo szybko, wystarczy kilka prostych kroków już możemy mieć nowy dokument, którego będzie można zapisać, a…\nJak pozycjonować produkty?\nWłaściwe i skuteczne pozycjonowanie produktu nie jest sprawą łatwą. Nie ma chyba pośród działań z zakresu marketingu internetowego rzeczy trudniejszej i bardziej pracochłonnej niż wypozycjonowanie konkretnych wytworów ludzkiej inwencji i pomysłowości. Wysoka konkurencja między wytwórcami dodatkowo utrudnia działania. Marketingowcy muszą postarać się o to, by produkt był postrzegany przez ogół społeczeństwa, a szczególnie przez potencjalnych…\nOpublikowano 3 lata temu przez admin


FP - czy to pleśń? - Forum psilocybE\n<<< << 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 >> >>>\nRez i źle położona okrywa kuba frywolnie 1 559 najcik:\nLiście a gatunki drewnolubne mętlik822 frywolnie 14 3638 Jurgen\nhodowla na tackach majsterr 7 1238 majsterr:\nnawadnianie antyutleniaczem palenques 23 2308 Toxin\nLodówka i przechowywanie grzybni luk frywolnie 2 587 kasku\nŁysiczka lancetowata - (Psilocybe semilanceata) GuliweK 12 6124 PANKUN:\nGrzybki rosną pod substartem kutax 3 728 kutax:\nKolonizacja kukurydzy. lukas frywolnie 1 815 najcik:\nTyndalizacja ryżowych ciastek dziwnytyp 7 2124 najcik:\nniesterylne pomieszczenia- minimalizacja ryzyka Sqrviel frywolnie 2 599 Sqrviel\nSzok Termiczny młodyxD frywolnie 10 1144 Fatmorgan:\nUprawa na pasteryzowanej słomie Fatmorgan 28 3216 Ursulus:\nczy to pleśń? bębnik frywolnie 16 3098 Mimbla:\nTemat: czy to pleśń?\nwysłano: 2011.09.08 11:28:37\nczy te rzadkie futro na fotce to pleśń? Słoiki kolonizują już prawie trzy tygodnie i ciągle nie są w pełni skolonizowane\nwysłano: 2011.09.08 11:50:51\nJa na razie widzę zdrową grzybnię. Ile kukurydzy dałeś i na jaki słoik? Wolny rozrost może być spowodowany tym, że masz zakręconą pokrywkę- brak wymiany gazowej. Okręć ją do takiego stopnia, aby była luźno zakręcona. Jaka temperatura? Tyndalizowałeś czy sterylizowałeś? Jaka odmiana? My jesteśmy tylko grzybiarzami i daru zgadywania nie mamy\nwysłano: 2011.09.08 12:04:26\nHIA, to metoda QQ z puszki ?\nwysłano: 2011.09.08 12:49:13\nMoże niedowidzę ale na moje oko to to nie jest kukurydza tylko ziarno żyta lub pszenicy. Wstrząsasz tym słojem? Jeśli nie to zrób to, jak jest syf to na pewno się o tym przekonasz w krótkim czasie.\nwysłano: 2011.09.08 14:54:51\ntak, to żyto. słoik około 300ml, odmiana PC mexican, temperatura 26 stopni, sterylizowane w szybkowarze, Są dwie dziury w pokrywce.\nRaz próbowałem tym potrząsać ale ciężko to ruszyć\nWłaśnie zawartość słoików poszła na tackę a nieskolonizowane ziarna do kosza.\nCo było zastanawiające to dziwny zapach jakby piwem, im głębiej w słoik tym intensywniejszy. To normalne?\nwysłano: 2011.09.08 18:25:37\nMnie to wygląda na jakiegoś bakteryjnego syfa.\nwysłano: 2011.09.08 20:34:05\nWręcz podręcznikowy przykład. Śmierdzące rozmemłane ziarna. Drodzy Panowie, tu się nie ma nad czym rozwodzić... Źle przyrządzone żyto!\nwysłano: 2011.09.08 22:44:41\nNie do końca. Po pierwsze to jest pszenica, po drugie wstępnie maczana lub trochę za dużo wody wlane. Ta masa to wypłynęła z ziaren i jak dotąd zachowała czystość, a grzybnia ją już nie długo zajmie więc raczej będzie dobrze. Z pszenicą jest ten problem, że albo da się mniej wody i góra pozostanie sucha albo da się więcej wody i spód będzie posklejany. Swoją drogą pszenica jest bardzo wdzięcznym substratem i ma niebywałe zdolności do zaszczepiania. Tylko najlepiej nią operować w torbach aby można było rozprowadzić wilgoć po całym substracie zaraz po sterylizacji. Taka masa porasta niebywale silną i agresywną grzybnią. Będziesz miał problem z wydobyciem jej ze słoika ale nie przejmuj się i pociachaj ją łyżką. Zrośnie się ponownie, tylko zachowaj czystość. Na taką pszenicę łatwo zakażenia się rzucają ale jak grzybnia się w niej zadomowi to nie ma przeproś - można wyciągnąć do 8 rzutów w czystych warunkach. A substraty masowe zarastają tym w tydzień.\nPS : Martwi mnie jedynie ten ciemny odcień na samym dnie, między ziarnami. Życzę ci aby to był tylko cień.\nwysłano: 2011.09.08 22:47:27\nAcha, jak będziesz ją wydobywał to uprzedzam, że zapachni ci cały pokój. xD\nwysłano: 2011.09.08 23:19:41\n> Z pszenicą jest ten problem, że albo da się mniej wody i góra pozostanie sucha albo da się więcej wody i spód będzie posklejany.\nTo jest IMO przestarzały sposób preparowania zbóż. Wstępne krótkie gotowanie i odparowywanie jest kluczem do poprawnej wilgotności. Dlatego napisałem, że jest źle przyrządzone. Na marginesie, nie wiem po czym poznajesz, że to akurat pszenica. Cokolwiek to nie jest, jestem przekonany, że gdyby było odrobinę suchsze, byłoby gotowe tydzień temu.\nwysłano: 2011.09.08 23:55:07\nPoznaję po tym samym widoku u mnie w szafce. xD I metoda, strzelam - "Zalać wodą do uniesienia się pierwszych ziarenek" .\nPrzepis nie taki przestarzały tylko trzeba się go nauczyć stosować. Wstępne gotowanie tak jak McKenna polecał i sterylizacja tak optymalnie nawodnionego substratu bez dolewania więcej wody daje substrat tzw "optymalny" .\nJednak robiąc taką breję otrzymujemy substrat przemoczony który starcza grzybni na bardzo długo. Nawet gdzieś w poradnikach była adnotacja dotycząca pozytywnego wpływu ilości wody w ziarnach dla uprawy. A dodatkowo z pszenica wycieka łatwo przyswajalna, białkowa breja która umożliwia zawiązanie cholernie silnej grzybni. Ja do zaszczepiacza jeszcze słoduję pszenice i wyobraź sobie, że grzybnia potrafi na takim substracie wyrosnąć tak silna, że łyżka się gnie przy jej krojeniu i zapachnia cały dom tak ostrym zapachem, że aż trudno uwierzyć, że to grzybowy zapach (poważnie ).\nOczywiście taki substrat trzeba umieć przygotować aby nie był za bardzo sklejony no i sterylizuje się go trochę dłużej.\nwysłano: 2011.09.09 00:45:26\nJak dla mnie widok niczym nie różni się od przemoczonego żyta, oba są bardzo podobne, ale mniejsza o to. Zboże to moim zdaniem kiepski substrat, a dobry zaszczepiacz i nie warto sobie zawracać głowy żeby zrobić coś więcej w temacie wilgotności niż "optymalnie", zwłaszcza że sposób z zalewaniem "do uniesienia ziarenek" jest tak naprawdę bardzo trudny nawet dla wprawionego oka. Szkoda czasu, bo nieporównywalnie więcej wody będzie w substracie masowym i okrywie. W ogóle też nie przemawia do mnie ta rzekoma "silna" grzybnia, nie robię z niej kamizelki kuloodpornej wolę jak ziarenka wysypują się po jednym potrząśnięciu słoikiem, a wątpię żeby jakiekolwiek zyski w plonach były współmierne do kosztów (mówię tu przede wszystkim o znacznie dłuższej kolonizacji).\nwysłano: 2011.09.09 09:46:09\ncytat: bębnik tak, to żyto.\ncytat: Toxin Po pierwsze to jest pszenica\nwysłano: 2011.09.09 10:09:23\nAle tak czy siak przemoczone żyto.\nOwszem Najcik, do kolonizacji w słoikach i uprawy na samym życie w tackach to niepotrzebne przedłużanie kolonizacji. Ale gdy masz do skolonizowania sporą ilość substratu masowego tym bardziej takiego który szybko nie kolonizuje, a zależy ci na czasie szybkiego przerośnięcia boxów i sterylizowaniu jednej torby zamiast trzech to utworzenie silnego zaszczepiacza jest najoptymalniejszym rozwiązaniem pod względem czasu roboty. Kuchnia zajęta tylko przez 3h zamiast przez 9h , torbę można wymieszać dzięki czemu czas kolonizacji spada z 4 tygodni do dwóch i potem boxy kolonizują w tydzień zamiast w trzy. ;]\nwysłano: 2011.09.16 01:02:17\nDrobne zakażenie bacillus. Grzybnia powinna dać radę. Przemieszaj słoik. Co do wody, w wypadku pszenicy, tylko wstępne gotowanie. Żytko dobrze radzi sobie metodą "na uniesienie ziaren" bo mieści więcej wody.\nwysłano: 2012.01.27 20:59:39\nJestem poczatkujący...Czyli można użyć ziarna przenicy zamiast żyta?? Czytałem że można użyć słomy pszenicznej ale nigdzie nie pisało że ziarna?? Czy na pszenicy wyrosną równie dobre grzyby niż na życie Jak nie to kupię żyto ale po co skoro mogę zabrać nasiona przenicy...\nwysłano: 2017.10.12 20:33:41\nczy u mnie ta sama historia; 9 dzień inkubacji w 28st, substrat 175g żyta i 230ml wody; słoje 720ml\nzakazenie? boy80 4 746 najcik:\nKolonizacja a powietrze młodyxD frywolnie 7 932 młodyxD\nThai KSSS, zbyt wczesne otwieranie się kapeluszy. Adek 23 2862 palenques:\nJak to jest z tą wentylacją i odkręcaniem wieczek od słoików kutax 2 562 najcik:\nAlkochol zabije grzybnie? codesign 11 1163 Adk\nMaczanie ciastek- ile razy? kutax 7 1112 najcik:\nGrzybki rosną a pachnie jabłkami? kasztelan frywolnie 13 1870 Kasztelan


Anja Rubik i Sasha Knezevic spędzili razem sylwestra na Majorce\nAnja Rubik i jej mąż Sasha Knezevic wspólnie powitali Nowy Rok! Małżonkowie wybrali się na krótkie wakacje na Majorkę, gdzie spędzili sylwestra w gronie przyjaciół. Czyżby para zażegnała kryzys w ich małżeństwie\nAnja Rubik i Sasha Knezevic wrócili do siebie?\nMałżonkowie jakiś czas temu podjęli decyzję o separacji. Pojawiały się nawet plotki o rzekomym konflikcie pary w kwestiach finansowych. Jednak wszystko wskazuje na to, że te doniesienia były mocno przesadzone. Para najwyraźniej znów świetnie się dogaduje, a relacje między nimi znów są dobre. Top modelka i jej mąż spędzili razem święta Bożego Narodzenia, a także Sylwestra. Anja i Sasha wyjechali na wakacje ma Majorkę, gdzie w gronie przyjaciół delektowali się piękną pogodą, egzotycznymi plenerami i kąpielami w morzu. Towarzyszyła im polska wokalistka Mary Komasa, która przyjaźni się z top modelką. Na instagramowym profilu modelki nie brakuje zdjęć ze wspólnego wypadu na hiszpańską wyspę.\nMajorka to specjalne miejsce dla Anji Rubik i Sashy Knezevica. Tam się pobrali (pamiętacie piękne zdjęcie ze ślubu Anji i Sashy?), tam też mają dom.\nCzyżby Anja i Sasha wrócili do siebie na dobre? Trzymamy za to kciuki! Ciężko o piękniejszą parę w show-biznesie! :)\nZobacz też: Anja Rubik i Sasha Knezevic walczą o majątek? Mamy komentarz menadżerki modelki\nAnja Rubik spędziła Sylwestra z mężem Sashą\nEnjoying the last day of 2015 with these crazy blonds;)❤ @marykomasa @zofiaurszulakomasa\nZdjęcie zamieszczone przez użytkownika Anja Rubik (@anja_rubik) 31 Gru, 2015 o 6:49 PST\nAnja Rubik i Sasha Knezevic powitali Nowy Rok na Majorce\nTop modelka nie raz nie skomentowała powrotu do męża


Mighty Tom - Bluza z kaputrem - Piwo (czarny napis) - bluzy z kapturem w MightyTom - Nadruki na koszulki, bluzy, kubki i wiele innych...\nMighty Tom - Bluza z kaputrem - Piwo (czarny napis)\nNr produktu: 2715186 86,00zł\nBluza z kapturem z nadrukiem kufla piwa oraz napisem "To nie jest brzuch OD piwa... To jest brzuch NA piwo!!!".\nNadruk dostępny również na innych rzeczach (bluzy, kubki itp) w sklepie Mighty Tom.\nMightyTom - Nadruki na koszulki, bluzy, kubki i wiele innych...\nWszystkie grafiki w moim sklepie są wykonywane przeze mnie osobiście. Nie ściągam z internetu gotowych rzeczy, dlatego decydując się na zakup... Pokaż więcej Wszystkie grafiki w moim sklepie są wykonywane przeze mnie osobiście. Nie ściągam z internetu gotowych rzeczy, dlatego decydując się na zakup w sklepie Mighty Tom możesz mieć pewność, że używasz czegoś oryginalnego. Tematyka jest bardzo zróżnicowana i każdy powinien znaleźć coś dla siebie :) Zapraszam. Pokaż mniej


Madagaskar | Kraina dzikich zwierząt\nArchiwa tagu: Madagaskar\nOpublikowano 6 września 2011 Autor: Martku\nGalidie są łatwo rozpoznawalne przez swoje krzaczaste, obrączkowane ogony. Galidia jest wielkości i kształtu typowej mangusty. Galidia ma nisko zawieszone ciało, krótkie nogi, i małe zaokrąglone uszy. Jej szata jest koloru kasztanowego z wyjątkiem głowyi podgardla, które wydają się być oliwkowe z odcieniem czasami brązowym lub czarnym. Posiada zwykle od czterech do sześciu pasów na ogonie. Trzy podgatunki są rozpoznawane w oparciu o niewielkie różnice w ubarwieniu i występowaniu.\nGalidia jest endemiczna dla Madagaskaru. Występuje w północnej, wschodniej i środkowo-zachodniej części wyspy. Mangusta ta zamieszkuje wilgotne i suche lasy do około 2000 metrów nad poziomem morza.\nGalidia jest mniej towarzyska niż większość mangust. Żyje pojedynczo lub w małych grupach rodzinnych do pięciu osobników. Jest to głównie dzienny tryb życia. Większość swojego czasu spędza na ziemi ale wspina się na drzewa i pnącza, a czasami nawet pływa. W nocy szuka schronienia w wykopanych norach lub w dziuplach drzew. Jej dieta obejmuje szeroki zakres małych ssaków, ptaków i jaj gadów, żab, bezkręgowców i ryb. Ponadto, w lasach w pobliżu ludzkich osiedli nie jest niczym niezwykłym dla tych mangusty, że żeruje na kurczętach. Być może najbardziej ciekawym cechą jest zdolność do wytwarzania wielu wokalnych połączeń dźwiękowych specyficznych dla różnych działań, od dźwięku wydawanego przez kota jak „miaows” do jęków i pomruków. Po trzy miesięcznej ciąży zazwyczaj rodzi się jedno młode. Noworodków przypominają miniaturki dorosłych osobników z pełnym futrem i zabarwieniem, ale ważą tylko 50 gram i nie potrafią stawiać pierwszych kroki przez prawie dwa tygodnie. Młode osiągają dojrzałość płciową w okresie od 6 do 12 miesięcy, w tym czasie są oddzielane od rodziców. Nie wiadomo, jak długo gatunek ten żyje na wolności, ale w niewoli jedna taka mangusta mieszkała przez 24 lata.\nMimo iż galidia jest nadal dość powszechna jej populacja doznała spadku o ponad 20 procent w ciągu ostatnich dziesięciu lat. Dzieje się tak przede wszystkim z powodu utraty siedlisk związanych z wyrębem lasów na opał, węgiel drzewny i przez rolnictwo. Mangustę tę często atakują też zdziczałe koty i psy.\nKategorie: Ssaki\t| Tagi: afryka drapieżniki Madagaskar\t| Napisz odpowiedź\n14. Lemurek myszaty\nOpublikowano 23 sierpnia 2011 Autor: Martku\nLemuek myszaty jest gatunkiem małpiatki z rodziny lemurkowatych. Zasiedla wilgotne lasy i trzciny zachodniego Madagaskaru. Spotykany na plantacjach. Lemurek myszaty należy do najmniejszych przedstawicieli rzędu naczelnych.\nDługość jego ciała wynosi tyle samo ile ogon – 13 cm. Ma popielatoszarą sierść z białym brzuchem i pręgą między oczami. Nazywany jest też makim myszką.\nŻyje w niewielkich stadach. By się ochronić, zwierzęta te budują gniazda na wysokich drzewach lub przesiadują w dziuplach. Lemurek myszaty żywi się owadami, owocami i małymi ptakami.\nDwa razy w roku samica rodzi od 1 do 4 młodych, które w pełni dojrzewają w wieku 10 miesięcy.Zamieszkuje wilgotne lasy i trzciny zachodniego Madagaskaru. Spotykany na plantacjach.\nKategorie: Ssaki\t| Tagi: afryka lemury Madagaskar\t| 6 Komentarze


promujbloga.pl - Instamedias - Keywords: chwilarelaksu\nAura za oknem przypomina dzisiaj bardziej jesienną...nie obejrzymy się,a liście zaczną lecieć z drzew i nastaną chłodne osobiście bardzo lubię jesień i już troszkę nie mogę się jej doczekać,szczególnie ta nasza polska jesień jest piękna! O ile oczywiście\n#herbata #hyggehome #bukowachata #poniedzialek #nastrojowo #polska #hygge #teatime #herbateam #herbatka #zdjeciednia #instamoment #kubek #decor #homedecor #domwgorach #poniedzialeknietakizly #kobietapotrzydziestce #kobieta #czasnaherbate #homedesing #klimatycznie #chwiladlasiebie #goodtime #chwilarelaksu #picoftheday #tea #gory\nMon, 19 Aug 2019, 14:21\nNie ma jak przed świętami zrobić sobie domowe spa 😏 Z pomocą przyszły mi 2 produkty od @ . Patyczki zapachowe - Vanilia Milk to piękny zapach , który unosi się w powietrzu i pozwala się zrelaksować i rozkoszować. Sól do kąpieli z morza martwego o zapach\n#ilovecosmetics #nowosci #zapach #chwilarelaksu #boutiquecosmetic #pomyslnaprezent #wiosna #patyczkizapachowe #domowespa #todoarmo #zapachwdomu\nWed, 17 Apr 2019, 17:01\nDzień dobry w Czwartek ❄❄❄ Za oknem w końcu zrobiło się biało 😁 Mam wielką nadzieję, że tak zostanie na Święta 🎅 🎄 A u Was biało, czy raczej szaro? Teraz i bierzemy się za pakowanie prezentów 🎁🎁👌 Miłego ❄😘\n#poranek #decembervibes #winteraesthetic #kawoweinspiracje #czasnapianke #morningcoffee #flatlaytoday #cupofcoffee #chwilarelaksu #lattego #philips5000 #hygge #coffeemood #zblogowani #christmasdecoration #flatlaystyle\nThu, 20 Dec 2018, 07:49\nDzień dobry ♥. Miłego dnia cieszy mnie fakt, że jutro już piątek. A Was ???\n#kawa #chwilarelaksu #coffeebreak #coffeetime #porannakawa #czwartek #coffee #busyday #milegodnia\nThu, 8 Nov 2018, 04:24\nPopołudnie przy dobrej kawie ☕ i w dobrym towarzystwie 😉👍\n#instablogger #lavazza #instablog #polishblogger #coffeelover #agoocha #instaphoto #polishblog #chwilarelaksu #relax #kawa #instapic #evening #blog #coffee\nTue, 9 Oct 2018, 18:15\nczas na chwilę relaksu 😁 pora wypróbować nowy zakup ☕\n#chwiladlasiebie #biedronka #chwilarelaksu #cafedor #czasdlasiebie\nSat, 22 Sep 2018, 15:24\nChwila tylko dla mnie. Nie ma to jak kawa i ciacho (nawet jeśli jest to wafelek ryżowy z czekoladą). Tak, tak kolejny miły dzień z @kupiec_pl ________\n#zdrowaradosczycia #wafelek #zdrowaprzekaska #verdantowe #coffeeyum #coffeetime #kubekkawy #chwilarelaksu #chillout #leniwasobota #kupiec #wafelekryzowy #coffeecup #chwilazadumy #kupiecpl\nSat, 28 Jul 2018, 16:38\nZapraszam na przepyszne ☕🥧. Skorzystałam z przepisu @anna_starmach i zawsze wychodzi pyszne 😋 Tym razem zamiast zwykłej mąki użyłam mąkę ryżową. Idealne do kawusi. Może stać kilka dni i ciągle będzie świeże. Przepis: - kostka masła - 2 tabliczki gorzkiej\n#bezglutenowe #czekolada #pieczemy #deser #brownie #czekoladowe #aniastarmach #dokawy #pysznosci #szybkieciasto #pyszne #instacake #palcelizac #mniam #przerwa #piekebolubie #chwilarelaksu #glutenfree #ciasto #przepisnaciasto\nWed, 13 Jun 2018, 17:34\nKrótki wypad za miasto. Spacer do lasu umilają cukierki Werther's Original Soft Eclairs.\n#blogtester #chwilarelaksu #cukierki #zachodslonca #toffi #malygrzeszek #softeclairs #testowaniaczar #testowanie #czekolada #testerka #rekomendujto\nTue, 5 Jun 2018, 22:41\nWycieczka nad Jezioro Wytyckie. Na termometrze 20 stopni, ale nad wodą jeszcze zimno. Piękny widok, ładna plaża. Przyroda powoli budzi się do życia. Wrócimy tu latem 🌞🚣🏖\n#wycieczka #chwilarelaksu #lasocki #wiosna #goodlookin #fasardi #jeziorowytyckie #odpoczynek #jezioro #zamiasto #testowaniaczar #reima\nSun, 8 Apr 2018, 21:20\nMy cieszymy się ostatnimi dniami urlopu i przesyłamy Wam trochę hiszpańskiego słoneczka ☀❤ Tymczasem zobaczcie jaką cudowną chwilę relaksu zaserwowała sobie @ka_kwadrat z udziałem naszej łyżeczki 😍❤ . . .\n#chwilarelaksu #kawa #dziendobry #coffeetime #relakstime #cottonballs #zadiesmith #lubieczytac #coffee #spoon #book #ksiazka #lubieczytac #slowspoon\nThu, 16 Nov 2017, 18:42\nDziś trochę chłodniej, jakieś przeziębienie się chyba zbliża. Trzeba się więc poratować herbatką\n#chwilarelaksu #picofinstagram #comaszzrobicdziszrobjutro #relax #foodblogger #chilling #blogger #bloger #chillout #picoftheday #inastagood #odpoczynek #herbata #instafood #mostekwkuchni #tea\nThu, 10 Aug 2017, 13:31


Rosną indeksy giełdowe i….. liczba zakażonych - Walutomat.pl\nRosną indeksy giełdowe i….. liczba zakażonych\nPod wieloma względami wczorajszy dzień w USA zapisze się jako ten rekordowy. Zaskakujący raport ADP. Rynki czekają na raport z rynku pracy z USA, zaskoczenie na pewno będzie, ale trudno oszacować czy na plus czy na minus. Pozytywne odczyty PMI dają nadzieję dla scenariusza szybkiego powrotu do ożywienia gospodarczego na świecie. Złoty podąża swoją ścieżką, mimo pozytywnych nastrojów osłabia się w relacji do głównych walut.\nStany nie radzą sobie z wirusem\nNiemal codziennie statystyki nowych zakażonych koronawirusem w USA biją rekordy. 1 lipca okazał się kolejnym takim dniem, a statystyki pokazały liczbę ponad 50 tys. nowych przypadków. Sytuacja epidemiologiczna w USA staje się więc coraz gorsza, a powoli kolejne Stany wracają do ograniczeń, np. w Nowym Jorku wprowadzono obostrzenia dla restauracji. Można stwierdzić, że sprawy związane z pandemią w Stanach powoli zaczynają wychodzić spod kontroli, i jest to ewenement na skalę światową, gdyż nigdzie nie obserwujemy tak trudnej sytuacji.\nGramy w „zielone”\nOstatnimi czasy jednak widzimy sporą ignorancję inwestorów na to, co się dzieje na rynkach. Bo jak inaczej nazwać wczorajsze nowe maksima technologicznego indeksu Nasdaq z USA, skoro w tym kraju notuje się rekordy nowych zakażeń? Do tego prezydent USA jasno deklaruje, że kolejnego lockdownu nie będzie, bo Stanów na to nie stać. Otwartym pozostaje pytanie jak długo rynki mogą tak „grać w zielone” i optymistycznie podchodzić do tego, co się dzieje. Dzisiaj risk on na rynkach jest kontynuowany, więc bezpieczne przystanie, jak dolar czy złoto, nie są popularne.\nZaskoczenie bardzo możliwe\nDzisiaj o 14.30 zostaną opublikowane kluczowe dane tego tygodnia, a mianowicie raport z rynku pracy z USA. To ta gałąź gospodarki wydaje się najistotniejsza dla odbudowy gospodarki. Ludzie bez pracy po prostu ograniczają konsumpcję do minimum, a do tego dochodzą problemy ze spłatą zobowiązań. Dane z rynku pracy ostatnimi czasy są jednak mocno loteryjne. Bo jak nazwać wczorajszą rewizję majowych danych prywatnej firmy ADP, która zmieniła liczbę nowych miejsc pracy z -2,76 mln na +3 mln. Dzisiaj oczekiwania względem rządowego raportu z rynku pracy są również ustawione wysoko, a prognozy mówią o wzroście zatrudnienia o ponad 3 mln wobec wyniku 2,5 mln miesiąc wcześniej. Jeśli raport faktycznie pokaże wyraźną odbudowę miejsc pracy w połączeniu ze spadkiem stopy bezrobocia, to tak naprawdę da zielone światło dla sporych wzrostów indeksów giełdowych. Dlaczego? Bo wtedy pojawi się jasny sygnał, że ożywienie naprawdę jest i to nie tylko statystyki, a realny obraz.\nSłabość złotego zastanawiająca\nBardzo słabo radzi sobie złoty w ostatnich dniach, zupełnie nie wykorzystując pozytywnego klimatu inwestycyjnego na rynkach. Szczególnie że inne waluty rynków wschodzących notowały przyzwoite wzrosty. Trudno jednoznacznie stwierdzić dlaczego. Z jednej strony postawa RPP i jej decyzje w obliczu wyższej inflacji zaskakują. Do tego prezes RPP niemal wykluczył działania, a więc ewentualną podwyżkę stóp, sugerując, że wzrost cen jest kontrolowany. Tylko, że patrząc na inne kraje europejskie, widzimy spadki inflacji, a w Polsce zaczyna się dziać odwrotnie. Kolejne miesiące mogą przynieść dalszy wzrost cen w Polsce, patrząc na to, jak dużo pieniędzy trafiło do obiegu w ramach różnych programów pomocowych. Jest spore ryzyko, że gdy nastroje na rynkach się pogorszą, znów zobaczymy dość szybko euro po 4,50. Lekki wpływ na niechęć inwestorów ma z pewnością kwestia wyborów prezydenckich w Polsce i drugiej finałowej batalii za niecałe 2 tygodnie. Szczególnie jeśli sondaże pokazują niemal remis na ten moment.


"Rowerowy maj" zakończony, zwycięzcy otrzymali nagrody od prezydent Gdańska Aleksandy Dulkiewicz. Zdjęcia | Dziennik Bałtycki\nOPRAC.: aole 2 czerwca 2021, 16:58\nZa nami już 7. edycja Rowerowego maja, który w tym roku trwał krócej, bo tylko trzy tygodnie, od 4 do 24 maja. Zasady kampanii były bardzo proste, każdy uczestnik, który w maju dotarł na lekcje na rowerze, hulajnodze, rolkach czy deskorolce, otrzymywał naklejki do rowerowego dzienniczka i na wspólny plakat klasowy. Dla najbardziej aktywnych uczestników klas i placówek czekały atrakcyjne nagrody, które przedstawiciele zwycięskich szkół i klas odebrali nagrody z rąk prezydent Gdańska Aleksandry Dulkiewicz w środę 2 czerwca na boisku szkolnym w SP.\n- Po ubiegłorocznej przerwie bardzo chcieliśmy, żeby Rowerowy maj się odbył, choć zorganizowany został w trochę okrojonej formie. Mino to bardzo się cieszę, że tak licznie, uczennice i uczniowie, nauczyciele i rodzice wzięliście udział w naszej zabawie. Frekwencja wyniosła niemal 50%. Cieszę się, że ta formuła się rozszerzyła i w wyzwaniu liczył się nie tylko rower, ale także hulajnoga i deskorolka – mówiła podczas spotkania Aleksandra Dulkiewicz, prezydent Gdańska.\nRowerowy Maj 2021 coraz bliżej!\nKlasy ze 100% frekwencją otrzymały nagrody rzeczowe - opaski smart band oraz bluzy sportowe. Dla tych klas ufundowane zostały też nagrody finansowe oraz sprzęt do gier zespołowych. W poszczególnych kategoriach wiekowych dzieci otrzymywały kredki, szybką pamięć Flash USB 3.0 32GB, gry planszowe, inteligentne opaski smart band oraz bluzy sportowe. Pośród nagród były też wyjścia grupowe do kin, instytucji kultury, czy sal zabaw dla dzieci.\nRowerowy maj. Pomorskie dzieci podchwyciły pomysł\nPierwsza edycja tego wydarzenia odbyła się w 2014 roku w Gdańsku. Od tego czasu liczba miast, placówek i dzieci biorących udział w kampanii rośnie z roku na...\nWładze Gdańska nagrodziły dziś najbardziej rowerowe szkoły i przedszkola, czyli takie, w których dzieci najaktywniej włączyły się w akcję Rowerowy Maj, w ramach...\nZ końcem maja dobiegła szósta edycja ogólnopolskiej akcji zapoczątkowanej w Gdańsku, w której przez miesiąc uczniowie dojeżdżali rowerem, hulajnogą lub rolkami...\n3 czerwca 2019, 12:25\nW Parku Reagana w Brzeźnie koło Krainy Zabawy odbył się 9 czerwca 2018 Rodzinny Piknik Rowerowy. Poza podsumowaniem tegorocznej kampanii i wręczeniem nagród...\n9 czerwca 2018, 19:57\nWystartował "Rowerowy Maj". Czas na zdrową rywalizację dla uczniów - za punkty w ramach kampanii będą nagrody! Ogólnopolska akcja rowerowa\nNa rowerach, hulajnogach, rolkach czy wrotkach - w taki sposób uczniowie trójmiejskich szkół i przedszkoli będą docierać na zajęcia przez cały maj, aby zdobyć...\n9 maja 2018, 13:34\nJeśli w najbliższych tygodniach na ulicach zobaczymy więcej niż zwykle dzieci na rowerach, rolkach, hulajnogach, nie dziwmy się - właśnie wystartował „Rowerowy...\n6 maja 2017, 7:00