Podczas meczu z GKS-em prezentacja Czarnych - Oficjalna strona Klubu Piłkarskiego Zagłębie Sosnowiec\nOstatnie bilety na GKS Tychy\nTomasz Nawotka: "musimy trzymać się razem"\nFinał akcji ,,Inny nie znaczy gorszy'''\nWeekendowe zmagania Akademii\nZajęcia ruchowe w SP nr 6\nLigowy raport Akademii\nPowołanie dla Igora Dziedzica\nPlan rozgrywek Akademii\nHubert Sych z powołaniem\nAlexandre Cristóvão przed meczem z Ruchem Chorzów\nFinał akcji "Kto się przezywa sam się tak nazywa"\nDzieci vs. Rodzice w SP6\nBramki z meczu Zagłębie Sosnowiec - Podbeskidzie Bielsko-Biała (2:0)\nSzymon Lewicki po meczu z Podbeskidziem\nKonferencja prasowa po meczu z Podbeskidziem (2:0)\nCzwartkowy trening w obiektywie\nZ trybun na Podbeskidziu\nZagłębie - Podbeskidzie 2:0 (1:0)\nStomil - Zagłębie 0:2 (0:1)\nZagłębie - Bytovia 2:1 (1:0) II\nZagłębie - Bytovia 2:1 (1:0)\n#aktualności #region #kibice\nPodczas meczu z GKS-em prezentacja Czarnych\nW najbliższą środę nasi piłkarze rozegrają mecz kontrolny z GKS-em Jastrzębie, w przerwie sparingu odbędzie się prezentacja piłkarek Czarnych Sosnowiec, a po spotkaniu będzie można porozmawiać z dziewczynami i trenerami w restauracji 3Kolory.\nŚrodowy sparing z GKS-em Jastrzębie rozegrany zostanie o 17:00, więc prezentacja odbędzie się około 17:45 na głównej murawie "Ludowego". Przed i po meczu kontrolnym w Restauracji 3Kolory (dziś wyjątkowo czynna do 20:30) będzie można kupić bilety i karnety na sezon 2017/18 (więcej informacji - tutaj)\nJesienią 2014 roku piłkarki Czarnych Sosnowiec awansowały do Ekstraligi Kobiet. Miniony sezon dla zawodniczek był bardzo udany, do ostatniej kolejki walczyły o brązowy medal Mistrzostw Polski, jednak ostatecznie uplasowały się na 4. lokacie.\nWarto dodać, iż to nie jedyny sukces. Najstarsza męska grupa Akademii Czarnych (rocznik 1999) awansowała do I Ligi Wojewódzkiej A1. Oznacza to, iż podopieczni Sławomira Chodora zmierzą się z Zagłębiem w tzw. "eMce".\nWarto tutaj wspomnieć, iż kobieca sekcja Czarnych Sosnowiec ma na swoim koncie 12 tytułów Mistrza Polski, 11 wywalczonych Pucharów Polski, a także 12 Mistrzostw Halowych.\nBramka: Weronika Klimek, Anna Szymańska,\nObrona: Andrea Horvathova, Julia Wycisk, Patricia Fischerova, Karolina Wieczorek, Dagmara Grad,\nPomoc: Petra Zdechovanova, Joanna Operskalska, Patrycja Matla, Paulina Zawiślak, Lucia Suskova, Dorota Hałatek, Kamila Tkaczyk, Anna Maria Smidova, Oliwia Cichy,\nAtak: Patricia Hmirova, Stanislava Liskova, Marta Cichosz,\nDołączyły: Lucia Suskova - Mitech Żywiec, Patricia Hmirova - FC Neunkirch (Szwajcaria), Marta Cichosz - AZS Wrocław, Dorota Hałatek - Polonia Tychy, Patrycja Sakłak - zespół rezerw, Patrycja Ziejka - Rekord Bielsko Biała, Anna Szymańska - Medyk Konin, Dagmara Grad - Medyk Konin.\nOdeszły: Marta Rybacka - Mitech Żywiec, Nikol Kaletka - Medyk Konin, Magdalena Dragunowicz - powrót do UKS SMS Łódź, Katarzyna Kowalczyk - koniec kariery, Marta Mika - koniec kariery.\nSztab Szkoleniowy: Grzegorz Majewski (I trener), Łukasz Wojtala (II trener), Edward Ambrosiewicz (trener bramkarzy), Janusz Dyszkowski (kierownik drużyny), Karol Jabłoński (fizjoterapeuta).\nWywiad z dyrektorem sportowym Czarnych, Robertem Majewskim:\nMiniony sezon był udany, awans do mistrzowskiej grupy i do ostatniej kolejki walka o 3. miejsce?\n- Jak najbardziej, na duży plus. Ostatecznie zajęliśmy 4. miejsce, co jest dużym naszym sukcesem. Zakładaliśmy walkę o najlepszą szóstkę, udało się zakończyć sezon wyżej. Oczywiście dla sportowca to 4. miejsce jest tym najgorszym, gdyż poza podium. Generalnie podsumowując, wiosna była bardzo udana. W kadrze mieliśmy sporo kontuzji podstawowych zawodniczek, grały dziewczyny, które zapewne nie dostały by aż tyle minut, szansę wykorzystały, świetnie zespół spisał się.\nCzyli niedosyt pozostał?\n- Oczywiście, gdyż było kilka meczów, szczególnie w tej rundzie zasadniczej, które powinniśmy wygrać. Natomiast cieszy mnie fakt, iż jesteśmy jedyną drużyną, która nie przegrała w rundzie finałowej z Medykiem Konin i Górnikiem Łęczna. Ta ostatnia część sezonu pokazało na co nas stać, mam nadzieję, że ta dobra gra przełoży się na sezon 2017/18.\nNie tracicie czasu, transfery są "mocne"?\n- Aż dreszcze przechodzą, transfery są z najwyższej półki. Dołączyły do nas reprezentantki Polski i Słowacji. Zobaczymy jak się sezon ułoży, a ja mam nadzieję, że trenerzy udźwigną ciężar odpowiedzialności. Z takimi zawodniczkami jest inna praca. Oczywiście najważniejsze będzie to, by stworzyć zespół, kolektyw. Musimy dążyć do jednego celu, musi być podium. Nie będziemy ukrywać i oszukiwać, że gramy o pierwszą szóstkę, walczymy o medale. Dla takich zawodniczek nie ma presji, one muszą grać o najwyższe cele.\nCzyli Czarne wracają do wspaniałej historii, czyli znowu będą grały o medale Mistrzostw Polski?\n- Dokładnie, robimy to dla miasta Sosnowca. Liczymy również oczywiście na sukcesy męskiej piłki, chcielibyśmy, by był to rok sukcesów.\nCzarni to nie tylko seniorki, ale także rozbudowana Akademia, która współpracuje z Zagłębiem?\n- Zdecydowanie tak, bardzo mocno współpracujemy z Zagłębiem. Zawsze byliśmy blisko siebie, ale teraz z prezesem Marcinem Jaroszewskim zacieśniliśmy relacje i wszystko układa się świetnie. Prezes zna się na piłce, kiedy do niego się nie odezwę, to zawsze znajdzie czas i coś podpowie, pomoże.\nW Akademii szkolicie dziewczyny i chłopców, w dalszym planie jest chęć powrotu do seniorskiej drużyny mężczyzn?\n- Gdyby juniorzy nie awansowali do najwyższej ligi A 1, tzw. "eMki", gdzie zresztą zmierzymy się z Zagłębiem, to musielibyśmy reaktywować seniorów i wystartować w B-klasie. Mamy utalentowanych chłopców i musielibyśmy to dla nich zrobić. Zrobili ogromny sukces i wielkie gratulacje dla nich. Chodzę na ich mecze i miło się patrzy na ich grę, a to cieszy!\nPlan Sparingów Czarnych:\nCzarni Sosnowiec - SMS Łódź 2:3\nMitech Żywiec - Czarni Sosnowiec 2:2\nCzarni Sosnowiec - GOSiR Piaseczno (22 lipca)\nPartizan Bardejov (Słowacja) - Czarni Sosnowiec (29 lipca)


wiadomości - listopad 2013 (woj. małopolskie)\nPrzybywa firm w krakowskiej SSE\nKrakowski Park Technologiczny wydał dwa nowe zezwolenia na rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej.\nSkawina szuka pomysłu na lokale zastępcze\nRadni gminy Skawina rozważają uchwalenie programu lokali tymczasowych dla osób z nakazem eksmisji. Proponowane rozwiązanie to żelbetonowe moduły mieszkalne.\nNajnowocześniejszy system kontroli bagażu\nOd 2015 r. na lotnisku Kraków Airport ma funkcjonować pierwszy w Polsce system transportu i kontroli bagażu rejestrowanego (BHS – Baggage Handling System ).\nSejmik województwa małopolskiego przyjął uchwałę wprowadzającą zakaz używania węgla i drewna w urządzeniach grzewczych na terenie Krakowa.\nPawilon zamiast Rynku Krowoderskiego\nRadni dzielnicy Krowodrza przygotowali petycję w sprawie koncepcji Rynku Krowoderskiego i sprzeciwu wobec planów budowy hipermarketu przy ul. Królewskiej.\nBezpieczniej rowerem po Krakowie\nZarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie testuje tzw. śluzy rowerowe. W mieście powstają też inne udogodnienia dla rowerzystów.\nMożliwe zmiany w opłatach za wodę\nMiejscy radni analizują projekt nowej taryfy za wodę i ścieki. Głosowanie w sprawie podwyżki stawek odbędzie się 4 grudnia br.\nMiasto dopłaci do wymiany pieców\nKrakowscy radni uchwalili program dopłat do rachunków za ogrzewanie dla osób, które wymienią piece węglowe na ekologiczne urządzenia grzewcze.\nWspólnie przygotują MKA\nWładze województwa oraz przedstawiciele samorządów Krakowa, Tarnowa, Bochni i Skawiny podpisały deklarację w sprawie Małopolskiej Karty Aglomeracyjnej.\n101. Krakowska Giełda Domów i Mieszkań\nW dniach 23 i 24 listopada br. odbędzie się 101. Krakowska Giełda Domów i Mieszkań. To ostatnie targi mieszkaniowe organizowane w tym roku przez SBDiM.


Anna Musiałowicz Diabeł zza okna - Dom Horroru\n> Anna Musiałowicz Diabeł zza okna\nAnna Musiałowicz Diabeł zza okna\nMinipowieść. Gatunek: realizm magiczny 130 stron, miękka okładka\nPowiadają, że gdy wieje wicher, czart pląsa wśród podmuchów. Złakniony niewinnych duszyczek wodzi kaprawymi ślepiami za nieświadomą zagrożenia dziatwą. W pewnej wiosce, pozornie zwyczajnej jak wszystkie wioski tego świata, ośmioletnia Asia spędza, jak co roku, wakacje u babci – wakacje, które na zawsze zmienią jej postrzeganie świata. Czas beztroski kończy się wtedy, gdy diabeł czyha za oknem, zakłócając spokój Bogu ducha winnych mieszkańców. Tam, gdzie siła wyobraźni zderza się z prawdziwą magią, Zło przybiera kształt z krwi i kości, a klątwa przestaje być wyłącznie przedmiotem bajania starców, nie ma miejsca na litość i wątpliwości. Czy rezolutna babcia i plotkara Grzelakowa odkryją mroczną tajemnicę gospodyni proboszcza? Czy kot Mruczek zdoła ochronić Asię? Kto jeszcze ośmieli przeciwstawić się diabłu? Ile dzieci musi zginąć, by czart zaspokoił żądzę?


Kod produktu: PAND.PREM.OL.30\nOlejek do brody od Pan Drwal\nZaprojektowany dla najbardziej wymagających gentlemanów - doskonale nawilża, wspomaga układanie włosów, odbudowuje ich strukturę, a to wszystko bez pozostawiania "tłustego" pokrycia.\nStworzony z wysokiej jakości olejów tłoczonych na zimno. Zawiera olejek migdałowy, z pestek winogron, arganowy, jojoba, abisyński.\nDokładny dozownik pozwoli Ci nabrać dokładnie tyle oleju, ile potrzebujesz. Dodatkowe zabezpieczenie chroni dozownik przed przypadkowym naciśnięciem i rozlaniem oleju.\nBardzo wydajny, wystarczy dosłownie parę kropli, aby zadbać nawet o długą brodę!\nCyrulicy olejek do brody Magik - 30 ml\nOlejek do brody "Cyrulicy Magik". Buteleczka 30 ml, w pięknym opakowaniu!\nCyrulicy olejek do brody Magik - 10 ml\nOlejek do brody "Cyrulicy Magik". Buteleczka 10 ml, w pięknym opakowaniu!\nCyrulicy olejek do brody Siłacz - 10 ml\nOlejek do brody "Cyrulicy Siłacz". Buteleczka 10 ml, w pięknym opakowaniu!


Zaduszki - Naturowierstwo - Wiara i Natura\nHome / Święto Zmarłych / Uroczystości świąteczne / Zaduszki / Zaduszki\npaulinas 19:03:00 Święto Zmarłych, Uroczystości świąteczne, Zaduszki\nJesień zawitała na dobre, lato to już zaledwie wspomnienie, które dawno przeminęło z wiatrem zrywającym obecnie powiędłe i pożółkłe liście drzew. Niebawem i tych pięknych, kolorowych liści zabraknie, a w raz z nimi pójdą w niepamięć jesienne barwy Natury pozostawiając jedynie puste korony drzew, zaś opadnięte na ziemie liście utworzą ochronną warstwę zabezpieczającą glebę i podłoże przed zimowym śniegiem i mrozem.\nJesienne, a mianowicie listopadowe okoliczności świata przyrody dosadnie ukazują nam nieprzerwaną ciągłość przemijania, sprzyjając tym sam samym wszelakim rozważaniom, przemyśleniom, a także refleksją nad śmiercią i sensem ludzkiego życia. Zbiorowo i nagminnie opadając, pozbawione życia liście drzew i krzewów w szczególny sposób wprowadzają nas w specyficzny czas wspomnień i zadumy, w którym wspominamy nieżyjących już przodków i członków rodziny. Przypadające na dwa pierwsze dni listopada Zaduszki stanowią zatem osobliwe święto zmarłych, spektakularny dzień pamięci, hołdu, czci i szacunku składanej tym którzy odeszli. W ten niecodzienny sposób listopadowe Zaduszki przygotowują nas na nadejście tego co nieuniknione, ukazując zarazem, że wszystko w przyrodzie ma swój czas.\nRodzina to drzewo, a jego gałęzie to każdy z nas. Ważne jest aby dbać o drzewo, tak samo ja ko nie trzeba dbać o rodzinę aby była silna, mocna i zdrowa. Jednakowo ważne jest aby pielęgnować i troszczyć się o korzenie drzewa i korzenie naszego rodu będące źródłem życia, tradycji i historii. Owa troska o źródło rodu przejawia się w kultywowanych po dziś dzień zwyczajach Zaduszkowych, między innymi składaniu kwiatów i zapalaniu zniczy na odwiedzanych w świąteczny dzień mogiłach zmarłych. Niebanalnym sposobem na spędzenie tych poważny i niezwykłych dni może być przekazanie następnym pokoleniom rodzinnych tradycji oraz wiedzy i historii na temat naszego rodu. Niegdyś powszechnie kultywowanym świątecznym zwyczajem było tak zwane dokarmianie dusz zmarłych, czyli pozostawianie na grobach resztek jedzenia oraz kawałków chleba stanowiących ofiarę i pożywienie dla powracających i wędrujących w ten dzień dusz zmarłych ludzi. Z tego zapomnianego już zwyczaju wywodzi się druga także nie przetrwała świąteczna tradycja, a mianowicie wręczanie chleba bądź drobnych datków żebrzącym w pobliżu cmentarza w czasie Zaduszkowych świąt biednym, starszym i często chorym dziadom, od której to poniekąd pochodzi słowiańska nazwa święta zmarłych - Dziady. W dawnych czasach w dniu świątecznych uroczystości rozpalano na rozstajach dróg i w pobliżu cmentarza ogniska, będące drogowskazem dla wędrujących po świecie dusz, umożliwiając im powrót do rodziny i rodzinnego domu. Rozpalane w środku i w okolicy domu pochodnie uniemożliwiały także wejście do wnętrza chaty nieczystym duchom, strachom i upiorom.\nZapalane współcześnie na grobach znicze będące oddźwiękiem dawnych tradycji i zwyczajów, stanowiące również wyrazisty symbol pamięci o zmarłych przodkach. Składane w dniu Święta Zmarłych kwiaty, stanowią natomiast niezwykły symbol przemijania czasu, życia i następującej po niej śmierci. Zaduszkowy ogień i woda stają się również wyjątkowymi mediatorami umożliwiającymi w tym dniu nawiązanie kontaktu ze zmarłymi oraz poznanie przyszłych losów podczas wieczornych wróżb.\nPochodzenie świąt i etymologia nazwy\nUtrata bliskiej osoby zawsze prowadziła ze sobą żal, smutek oraz ciężkie, niekiedy wręcz traumatyczne przeżycie. Jednak śmierć jest nieodzowną częścią życia, jego następstwem oraz naturalnym procesem który czeka każdego z nas. Wielu z pozostających przy życiu nie mogło pogodzić się z odejściem członka rodziny, wobec tego często ich wspominali oraz próbowali nawiązać z nimi kontakt prosząc o rady bądź wsparcie. Wierzono także, że dusze zmarłych nie mogące pogodzić się z rozłąką, zbyt wczesną bądź nagłą śmiercią odwiedzają swych żyjących członków rodziny nieraz niosąc przestrogę lub ostrzeżenie. Za noc w którą powszechnie powracają na ziemię duszę zmarłych uważano dwie pierwsze listopadowe noce, w których czasie kontakt ze zmarłymi był ułatwiony i o wiele bardziej możliwy niż w innych terminach. Popularnie wierzono, także że w tą wyjątkową noc dusze nieżyjących ludzi szwendają się po ziemi szukając swych krewnych i doczesnych domów. W ten sposób zrodziło się święto znane bardziej jako Dzień Zmarłych będące następstwem towarzyszącego każdej pierwotnej religii naturalnej kultu przodków. Świąteczne uroczystości poświęcone są śmierci cielesnej, powszechnie uważa się, że po niej pozostaje dusza ludzka, wobec tego listopadowe obchody posiadają różne ale bliskoznaczne określenia odzwierciadlające nietypowy charakter świąt czyli popularne Dzień Zmarłych, Święto Zmarłych, Zaduszki, Dzień Zaduszny oraz Dziady lub Święto Przodków.


Wojskowa Komenda Uzupełnień w Rybniku - RUSZA III. EDYCJA PROGRAMU OCHOTNICZEGO PRZESZKOLENIA WOJSKOWEGO STUDENTÓW „LEGIA AKADEMICKA”\n• publiczne – wszystkie,\n• niepubliczne – kształcące w roku akademickim 2018/2019 co najmniej 200 studentów na studiach stacjonarnych (wg. danych z systemu POL-on).\n• zapewnienie szkolenia we wszystkich województwach (wg rozkładu terytorialnego),\n• w miastach do 100 tys. mieszkańców zadanie będzie mogło być zlecone tylko jednej uczelni publicznej i jednej niepublicznej.\nWybrane uczelnie, którym zostanie zlecone zadanie, zobowiązane będą do przyjmowania na przeszkolenie teoretyczne również kandydatów - studentów\nz innych uczelni w danym mieście (województwie), a które nie są w programie.\nZasadniczą część programu poprzedzi kampania informacyjno – promocyjna „Legii Akademickiej” połączona z naborem do programu, zarówno uczelni jak\ni studentów. Kampania potrwa do połowy grudnia br. Kampanię na terenie uczelni prowadzić będą przedstawiciele terenowych organów administracji wojskowej przy wsparciu jednostek wojskowych patronackich podległych Dowódcy Generalnemu RSZ oraz Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej.\nCzęść teoretyczna szkolenia w uczelniach i szkołach wyższych praktyczne ruszy od początku 2020 roku. Natomiast część praktyczna szkolenia odbędzie się w przerwie wakacyjnej po zakończeniu roku akademickiego 2019/2020. Przewiduje się, że w kolejnej edycji programu „Legia Akademicka” zainteresowanie programem wśród studentów utrzyma się na podobnym poziomie jak w poprzednich dwóch edycjach.\nLEGIA AKADEMICKA to program skierowany do wszystkich studentów studiów pierwszego i drugiego stopnia, zarówno dziennych i zaocznych, to miejsce zarazem dla kobiet jak i mężczyzn, dla osób odważnych, chcących przeżyć przygodę swojego życia, zdobyć niepowtarzalne doświadczenia i unikalne umiejętności, ukształtować swój charakter i wykuć hart ducha, wyrobić pewności siebie, szczególnie w sytuacjach kryzysowych. Zgłębić trudne arkana żołnierskiego rzemiosła, które przydadzą się zarówno w codziennym życiu jak i w przyszłej pracy zawodowej - kto wie, być może również w mundurze wojskowym.\n• punkt informacyjny w MON – tel. 261 874 672,\n• dane kontaktowe WKU – tel. 261 124 732\n• oficjalnej stronie internetowej:\n• stronie Facebooka:\nŚlubowanie w Rydułtowach\nŚlubowanie klas mundurowych w Rybniku


Szalony mecz w Płocku! Hattrick i kosmiczny gol Wlazły! - Polsat Sport\nSzalony mecz w Płocku! Hattrick i kosmiczny gol Wlazły!\n10.12.2016, 19:59 Piłka nożna\nW spotkaniu na dole tabeli było wszystko. Zawodnicy obu zespołów zdawali sobie sprawę, że jest to mecz o przysłowiowe "sześć punktów" i wykazali ogromną determinację, aby przechylić szalę zwycięstwa na swoją stronę. Ostatecznie po nieprawdopodobnym golu Piotra Wlazły Wisła Płock pokonała u siebie Ruch Chorzów 4:3.\nSytuacja obu drużyn przed meczem prezentowała się fatalnie. Wystarczy wspomnieć, że w ostatnich dziewięciu kolejkach zdobyły one łącznie... dziesięć punktów. Ruch, po wygranej Górnika Łęczna nad Bruk-Bet Termaliką (3:0) w pierwszym sobotnim meczu, spadł na ostatnie miejsce w tabeli. W niewiele lepszej sytuacji znajdowali się płocczanie, którzy plasowali się zaledwie dwie lokaty wyżej. Stawka meczu była wysoka, bowiem zwycięzca miał szansę opuścić strefę spadkową i złapać trochę oddechu przed zimową przerwą. W przedmeczowym wywiadzie Kamil Mazek deklarował walkę Ruchu o komplet punktów, natomiast Seweryn Kiełpin żywił nadzieję, że sensacyjny remis w zeszłej kolejce z Legią będzie pozytywnym impulsem dla zespołu beniaminka ekstraklasy.\nPierwsza połowa rozpoczęła się od zdecydowanego ataku gości. W 2. minucie powinno być już 0:1 jednak Piotr Ćwielong nie wykorzystał dobrego dośrodkowania Łukasza Surmy i piłkę na rzut rożny wybił Kiełpin. Pierwsza bramka padła dokładnie kwadrans później, kiedy fatalnie pomylił się Michał Helik. Obrońca źle przyjął piłkę po podaniu Rafała Grodzickiego, a jego kiks wykorzystał Piotr Wlazło, który w sytuacji sam na sam pewnie pokonał Libora Hrdličkę. Poziom spotkania nie porywał, jednak obrońcy obu drużyn starali się urozmaicić kibicom widowisko. W 24. minucie Maksymilian Rogalski próbował zagrać do własnego bramkarza, lecz w rezultacie wyszło mu piękne prostopadłe podanie do wychodzącego na pozycję napastnika rywali. Jarosław Niezgoda nie zmarnował "prezentu" i minął Kiełpina, po czym wpakował piłkę do pustej bramki. W 36. minucie na prowadzenie ponownie wyszli gospodarze. Kapitalnym dośrodkowaniem na głowę Arkadiusza Recy popisał się Giorgi Merebaszwili i podopieczni Marcina Kaczmarka cieszyli się z drugiego gola. Kiedy wydawało się, że płocczanom uda się utrzymać prowadzenie, do wyrównania doprowadzili młodzi zawodnicy Ruchu. Niezgoda przyspieszył z piłką przed polem karnym i wyłożył ją Patrykowi Lipskiemu, a ten strzałem w kierunku dalszego słupka pokonał Kiełpina i drużyny schodziły na przerwę przy wyniku 2:2.\nDruga odsłona meczu rozpoczęła się od mocnego uderzenia gości. Trzy minuty po wznowieniu gry po stałym fragmencie piłka trafiła do Lipskiego, a ten mocnym strzałem pod poprzeczkę nie dał szans golkiperowi Wisły. Młodzieżowy reprezentant Polski zdobył tym samym drugi w karierze dublet w Ekstraklasie. Następnie gra się ożywiła i piłka wędrowała od jednego do drugiego pola karnego, a oba zespoły stwarzały sobie dogodne okazje do strzelenia gola. W 70. minucie jeden z obrońców Ruchu zagrał klatką piersiową do Hrdlički, który przy próbie złapania piłki sfaulował Siarhieja Krywca. Sędziujący zawody Jarosław Przybył nie miał wątpliwości i podyktował dla gospodarzy rzut karny. Do "jedenastki"podszedł Wlazło i pewnie pokonał bramkarza przyjezdnych. Cztery minuty później mogło być już 4:3, jednak Merebaszwili trafił w zewnętrzną część słupka. W 78. minucie zespół z Mazowsza wyszedł na prowadzenie po nieprawdopodobnym golu Wlazły, który z połowy boiska posłał piłkę pod poprzeczkę bramki chorzowian. Trafienie będzie na pewno jednym z kandydatów do gola sezonu. Ostatecznie po szalonej końcówce beniaminkowi udało się dowieść korzystny rezultat i wskoczyć na trzynaste miejsce w tabeli.\nWisła Płock - Ruch Chorzów 4:3 (2:2).\nBramki: 1:0 Wlazło 17', 1:1 Niezgoda 24', 2:1 Reca 36', 2:2 Lipski 45', 2:3 Lipski 48', 3:3 Wlazło 69' - rzut karny, 4:3 Wlazło 78'.\nŻółte kartki: Furman, Rogalski, Mroziński.\nWisła Płock: Seweryn Kiełpin - Przemysław Szymiński, Patryk Stępiński, Bartłomiej Sielewski, Kamil Sylwestrzak - Maksymilian Rogalski (59' Siarhiej Krywiec), Dominik Furman (77' Piotr Mroziński), Piotr Wlazło, Giorgi Merebaszwili, Arkadiusz Reca - José Kanté (88' Damian Byrtek).\nRuch Chorzów: Libor Hrdlička - Martin Konczkowski, Michał Helik, Marcin Kowalczyk, Rafał Grodzicki - Łukasz Surma, Maciej Urbańczyk (81' Jakub Arak), Kamil Mazek (88' Miłosz Przybecki), Patryk Lipski - Piotr Ćwielong (68' Łukasz Moneta), Jarosław Niezgoda.\nEKSTRAKLASALOTTO EKSTRAKLASAPIOTR WLAZŁORUCH CHORZÓWWISŁA PŁOCK


mLingua | Czytelnia - Tłumaczenie tekstów reklamowych w świetle teorii skoposu: Problemy i sugestie (Wang Baorong; tłum. Monika Szocińska) - str. 4 z 14\n3. Analiza błędów w tłumaczeniu na przykładzie tekstów związanych z kulturą mingshi\n3.1 Teksty związane z kulturą mingshi oraz wytyczne przekładu\nW tej części referatu zanalizujemy typowe błędy w tłumaczeniu chińskich tekstów reklamowych na język angielski, jak i rzeczywiste przyczyny błędów z perspektywy funkcjonalizmu3.\nAnaliza błędów opiera się na funkcjonalnym podziale błędów tłumaczeniowych Nord wraz z przykładami zebranymi z angielskich przekładów tekstów związanych z kulturą mingshi w Shaoxing. Zarówno chińskie teksty, jak i ich angielskie przekłady są dostępne w Internecie4.\nTeksty zawierają głównie informacje o mingshi 名 士 [znamienite osoby] z Shaoxing, historycznego miasta i kulturowej wizytówki prowincji Zhejiang, położonej na wschodnim wybrzeżu Chin.\nTeksty uważa się za teksty reklamowe, ponieważ, z perspektywy marketingowej, klient próbuje wykorzystać podmiot (tj. mingshi) jako produkt lub markę dla celów promocyjnych. Jako że każde tłumaczenie poprzedza zlecenie, najpierw musimy określić zlecenie tłumaczenia tych tekstów, zanim zanalizujemy jakiekolwiek błędy w przekładzie.\nWedług Nord (1997:59-62) „wytyczne tłumaczenia" (które równie dobrze można by nazwać „zleceniem") powinny m.in. zawierać informacje na temat zamierzonej funkcji tekstu, odbiorców docelowych, środka przekazu tekstu, etc. Wytyczne tłumaczenia można określić następująco:\nOdbiorca docelowy: potencjalni goście w Shaoxing zza granicy, zagraniczni biznesmeni z zamiarem inwestycji w Shaoxing, jak i sporadyczni naukowcy zainteresowani badaniem lokalnej kultury w Shaoxing.\nZamierzona funkcja tekstu: zarówno informacyjna (podanie informacji na temat konkretnych mingshi), jak i operacyjna (promocja międzynarodowej wizji i opinii o Shaoxing).\nŚrodek przekazu: dwujęzyczne publikacje w Internecie wraz z kolorowymi zdjęciami oraz krótkim tekstem.\nPowyższe wytyczne tłumaczenia umożliwiają określenie ogólnych wymogów odnośnie TT: (1) Z założenia odbiorcy docelowi nie mają wiedzy na temat kultury źródłowej, tzn. wiedzy na temat historii Chin oraz kultury lokalnej miasta Shaoxing, dlatego tłumacz powinien uwzględnić w TT istotne dodatkowe dane;\n(2)Informacje o podmiocie powinny mieć pierwszeństwo przed innymi informacji w TT, tzn. mniej ważne wiadomości mogą być zedytowane, a nieistotne czy zbędne informacje można skrócić lub usunąć;\n(3) Obieg tekstu w Internecie wymaga, aby wiadomości były łatwe do czytania oraz możliwie zwięzłe, ponieważ tylko nieliczni użytkownicy Internetu będą chcieli czytać długie i zagmatwane teksty.


NZOZ Poradnia Logopedyczna "Logopedicus" - SEOsinner.pl - moderowany katalog stron\nData dodania: 24.03.2018 Wyświetleń: 6392 Kliknięć: 31 CTR: 0.48%\nJeżeli masz problem z dzieckiem, które mówi niewyraźnie, jąka się lub nie wymawia niektórych liter powinieneś udać się z nim do logopedy. W takiej sytuacji zazwyczaj pojawia się pytanie - tylko, którego lekarza wybrać, jaka poradnia logopedyczna jest najlepsza? Na te pytania zazwyczaj odpowiedzieć Ci może internet. W internecie znajdziesz naszą stronę internetową, na której dowiesz się, że mamy wybitne osiągnięcia w dziedzinie logopedii. Przeczytasz tutaj jak przebiega terapia logopedyczna. Zobaczysz także opinie naszych dotychczasowych pacjentów. Dzięki tym wszystkim informacjom łatwo będzie Ci się zdecydować na wizytę w naszej poradni. Jeżeli przed wizytą nie jesteś pewien ile zapłacisz to oczywiście możesz sprawdzić tę informację na naszej stronie internetowej. Nie każdy wie, że istnieje lekarz o nazwie neurologopeda. Jest to rzadko spotykana i bardzo skomplikowana specjalizacja, która czasami okazuje się być niezbędna. Jeżeli twoja pociecha wymaga wizyty u neurologopedy, to u nas oczywiście może ją odbyć.\nSzczegóły strony logopedicus.pl:\nporadnia logopedyczna, logopeda, neurologopeda, wczesna interwencja logopedyczna, neurologopeda, surdologopeda\nPodlinkuj stronę logopedicus.pl:\nData dodania: 03.03.2017 Kliknięć: 31 Wyświetleń: 1534 CTR: 2.02%\tszczegóły wpisu »\nData dodania: 08.03.2016 Kliknięć: 176 Wyświetleń: 1280 CTR: 13.75%\tszczegóły wpisu »\nData dodania: 17.11.2016 Kliknięć: 12 Wyświetleń: 1190 CTR: 1.01%\tszczegóły wpisu »\nData dodania: 02.12.2016 Kliknięć: 19 Wyświetleń: 849 CTR: 2.24%\tszczegóły wpisu »\nData dodania: 17.05.2017 Kliknięć: 11 Wyświetleń: 730 CTR: 1.51%\tszczegóły wpisu »\nData dodania: 24.03.2018 Kliknięć: 31 Wyświetleń: 6392 CTR: 0.48%\tszczegóły wpisu »


Cypr Północny - warto zobaczyć: Nikozja, Famagusta, Kirenia\ngeografia, historia, ciekawe miejsca\nCypr Północny to oficjalnie Turecka Republika Cypru Północnego.\nNajwiększe miasta tej części wyspy to Nikozja, Famagusta, Kirenia i Morfu.\nTa część wyspy leży w strefie klimatu umiarkowanego, dzięki czemu latem są tam ciepłe i sucha z zimy łagodne. Słońce tu świeci praktycznie cały rok, a temperatury poza miesiącami letnimi - wtedy sięgają one do około 36 stopni - są bardzo przyjazne dla turystów. Najzimniej jest tu w styczniu i lutym, wtedy temperatura spada do 10 stopni.\nCypr Północny to skrzyżowanie pięknych, piaszczystych plaż, malowniczych krajobrazów na nizinach i trudno dostępnych gór. To tu krzyżują się drogi z Europy, Azji i Afryki, do Turcji jest tylko 40 mil, co niewątpliwie sprzyja pogłębianiu się wpływów tego państwa.\nAle ta część wyspy to nie tylko plaże, mamy tu łańcuch górski Besparmak-"Pięć Palców", który ciągnie się przez 160 km, a największa góra to Góra Selvili (1023,21 m n.p.m.). Ten rejon Cypru zaskakuje dziewiczą przyrodą, bo nie dociera tu wzmożony ruch turystyczny, dzięki temu mieszka tu wiele unikatowych gatunków ptaków, jaszczurek, dzikich osłów, motyli. Również flora jest tu zachwycająca, rosną tu przepiękne orchidee i maki.\nPrzez lata wyspa ta była pod wpływem Greków, Egipcjan, Fenicjan czy Rzymian, panowali tu też Wenecjanie i Turkowie, również Anglicy zostawili tu swój ślad. Wszystko to spowodowało, że mamy tu specyficzną mieszankę kultury i tradycji. Znajdziemy tu zarówno zachwycające rzymskie amfiteatry, ale też bizantyjskie cerkwie, klasztory oraz zamki i twierdze pamiętające krucjaty krzyżowe.\nNie zapominajmy jednak, że Cypr to przede wszystkim plaże - kamieniste na zachód od Soli, ale z ciepłą wodą i znakomitymi warunkami do nurkowania, oraz piaszczyste w okolicy Guzelyali a biorące swoją nazwę od tureckiego słowa "guzel" co oznacza piękny. Dalej na wschodzie od Kyrenii są piękne plaże, niestety bardzo tłumnie odwiedzane przez turystów, a najbardziej znane to Acapulco, piaszczysto-kamienista Esenyali Halk Plaji, szeroka i piaszczysta plaża Alagadi Halk Plaji. Natomiast na półwyspie Karpasia znajdziemy najpiękniejszą plażę czyli Golden Beach, z cudownym piaskiem o delikatnie czerwonym zabarwieniu.\nA jak poruszać się po Cyprze Północnym? Niestety nie jest to mocna strona wyspy, właściwie trzeba powiedzieć, że transport jest tu dosć słabo rozwinięty, Autobusy miejskie są głównie w miejscowościach nadmorskich, pomiędzy większymi miastami można poruszać się za pomocą minibusów i autobusów, ale trzeba pamiętać, że kursują one najczęściej do godziny 18. Można też poruszać się za pomocą service taxi – to wieloosobowe taksówki lub zwykłymi taksówkami. Najlepszym rozwiązaniem jest jednak wypożyczenie auta i samodzielne poruszanie się po wyspie. Trzeba mieć tylko ukończone 21 lat i pamiętać, że ruch na wyspie jest lewostronny.\nGdy zwiedzamy musimy pamiętać, że do większości obiektów sakralnych, w tym meczetów możemy wejść bez problemów, ale tak jak i w przypadku świątyń katolickich musimy pamiętać o odpowiednim stroju – ramiona i kolana muszą być zakryte, a buty należy zdjąć przy wejściu. Z szacunku dla modlących się lepiej unikać zwiedzania meczetów w porach nabożeństw i modlitw.\nBędąc na Cyprze Północnym koniecznie trzeba zobaczyć Nikozję. Jest to miasto podzielone Zieloną Linią między Greków i Turków. Będąc tutaj koniecznie trzeba zwiedzić stare miasto, gdzie kjest mnóstwo zabytków w tym meczet Selimiye. Niezwykłe są również weneckie mury obronne wraz z pięcioma bastionami. Do atrakcji należą również łaźnie, stare zajazdy i gospody w tym niezwykły karawanseraj – Buyuk Hanzbudowany przez Turków Osmańskich). Nikozja to nie tylko zabytki, ale też bazary, warto wybrać się na kryty bazar – Bedesten, który powstał w dawnym średniowiecznym kościele. Nie można też zapomnieć o osiedlu Samanbahce, to tu jeszcze możemy oglądać starą zabudowę z charakterystycznymi białymi domkami z płaskimi dachami. Na liście do zwiedzenia musi też znaleźć się klasztor Mevlevi Tekke z XVII wieku. Nie sposób też zapomnieć o Placu Ataturka, gdzie wznosi się Kolumna Wenecka przeniesiona tutaj z Salaminy.\nKolejne do zwiedzenia są ruiny Soli, dla miłośników starożytności to miejsce obowiązkowe. Na terenie wykopalisk archeologicznych można obejrzeć ruiny teatru, świątyń np. Afrodyty, pałacu, Agory, wczesnochrześcijańskiej bazyliki i antycznej nekropolii.\nNastępne miejsce do obejrzenia to pałac w Vouni. Na najwyższym tarasie wznosiła się świątynia - Ateny, nieco niżej pałac z kompleksem otaczających go budowli i na samym dole domy mieszkalne tych, którzy w pałacu pracowali. I wpisana na listę UNESCO Famagusta ze Starym Miastem otoczone weneckimi murami obronnymi. A oprócz tego kościoły, meczety czy też pozostałości dawnego pałacu gubernatora, nie mniej najciekawszy jest meczet Lala Mustafa Paszy, pochodzący z XIII wieku a w przeszłości był kościołem pod wezwaniem św. Mikołaja. Ponoć jest łudząco podobny do katedry w Reims. Przed katedrą zobaczymy natomiast kolejny zabytek z listy UNESCO - 700 letnie drzewko figowe.\njęzykiem urzędowym jest język turecki, ale bez problemu można porozumieć się pod angielsku\nnie ma problemu z wymianą czy wypłatą waluty w bankach lub bankomatach, bez problemu można również płacić kartami kredytowymi\nPolacy nie potrzebują wizy, a jedynie ważny paszport lub dowód osobisty. Trzeba pamiętać tylko, że paszport musi być ważny minimum 6 miesięcy od daty planowanego powrotu\nbez deklarowania można wwieźć dewizy o równowartości do 5000 USD. Bez cła wolno wwieźć 1 kg kawy, pięć litrów alkoholu i dwa kartony papierosów (400 sztuk). Natomiast trzeba zadeklarować przedmioty o dużej wartości – czyli biżuterię, sprzęt elektronicznym fotograficzny\nnie wolno wywozić antyków, w przypadku podarunków wartość maksymalna wynosi 1000 $ łącznie.\nnie wolno fotografować terenów i urządzeń wojskowych\nCopyright © cypr-wycieczki.pl 2017 All rights reserved


Gdzie: Postbahnhof @ Berlin, Niemcy\nBilety: w cenie € 27,95 znajdziecie do nabycia tutaj\nSleeping With Sirens wracają do Berlina\nJak wszyscy dobrze wiemy, na koncert amerykanów z formacji Sleeping With Sirens w naszym kraju nie mamy co liczyć w najbliższej przyszłości. Możemy jednak ze spokojem wybrać się do naszych zachodnich sąsiadów, gdzie grupa pojawi się wraz z początkiem przyszłego roku – w Berlinie zagrają 23-ego lutego. Koncert odbędzie się w klubie Postbahnhof a ceny biletów oscylują w okolicach 28 euro.\nJeżeli chodzi o support, to ten jeszcze nie jest znany – śledźcie naszą stronę, bo podamy tą informację gdy tylko się pojawi.\nBędzie to trasa promująca najnowsze wydawnictwo zespołu, album noszący tytuł „Madness” ukazał się w Marcu tego roku a promował go między innymi singiel “Kick Me”. Przypominamy go poniżej.


1:200 - Model Boeing 737-200 Delta INFLIGHT - Inlfight200\nKatalog » Boeing » 1:200 » Model Boeing 737-200 Delta INFLIGHT\nModel Boeing 737-200 Delta INFLIGHT\nAbsolutny UNIKAT - limitowana edycja, producent wykonał tylko 240 egzemplarzy modelu!\nMODEL tzw. WYSOKICH DETALI\nDługość - 15,3 cm\nRozpiętość - 14,2 cm\nBardzo dobrej jakości - to po prostu "najwyższa półka" pośród gotowych modeli samolotów!\nPerfekcyjnie wykonane malowanie, Boeing odwzorowany w najdrobniejszych szczegółach!\nEdycja limitowana - wytworzono 240 egzemplarzy modelu.\n» Informuj mnie o aktualizacjach Model Boeing 737-200 Delta INFLIGHT\nProdukt 9 z 113\nInformuj mnie o aktualizacjach Model Boeing 737-200 Delta INFLIGHT\n2372527 wywołań od 08 listopad 2011


Aleksandra Falkowska 10.08.2021 14:30\nRolety materiałowe - przesłona witryn okiennych, wnęk i regałów\nRolety materiałowe to świetna opcja do każdego wnętrza. Chronią nie tylko przed nasłonecznieniem, ale i ograniczają widoczność pomieszczeń z zewnątrz. To też estetyczny dodatek, który urozmaica wystrój mieszkania. By stworzyć efektowną dekorację, warto zwrócić szczególną uwagę na gamę wzorów i kolorów tkanin. Jasne i transparentne materiały to bardzo dobry wybór do małych pomieszczeń - takie rolety optycznie powiększą pokój i go rozświetlą. Wzorzyste materiały będą w sam raz do salonu lub kuchni. Nadadzą wnętrzu głębię i przestrzenność. W sypialniach warto zdecydować się na tkaniny typu blackout - takie rozwiązanie pozwoli na całkowite zaciemnienie wnętrza.\nMateriałowe rolety wewnętrzne sprawdzą się też jako przesłona wnęk i regałów. Pasują do każdego typu okien. Łatwo się je montuje, a intuicyjny system obsługi sprawia, że codzienne użytkowanie jest szybkie i wygodne. Warto zaznaczyć, ze wszystkie tkaniny są przyjazne alergikom (posiadają wymagane atesty).\nRolety wewnętrzne dzień-noc. W jakich wnętrzach sprawdzą się najlepiej?\nRoleta wewnętrzna dzień-noc fot. Anwis\nNasz wybór padł na wewnętrzne rolety dzień-noc. Jak wyglądają w praktyce? Taka osłona składa się z naprzemiennie ułożonych, poziomych pasów tkaniny. Jeden z pasów ma postać siatki, która przepuszcza promienie słoneczne, z kolei drugi - ogranicza widoczność. Dzięki temu można łatwo modyfikować ilość światła, jakie dostaje się do wnętrza (bez konieczności podnoszenia całej rolety). Położenie osłony możesz zmieniać za pomocą przesuwania fragmentów materiałów. Efekt zaciemnienia uzyskasz, jeśli ustawisz dwa różne pasy naprzeciwko.


Ministerstwo Finansów odpowiada Gronkiewicz-Waltz: Nie stwierdzono nieprawidłowości - Wiadomości i informacje z kraju - wydarzenia, komentarze dziennik.pl\nPrezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz / Polska Agencja Prasowa / Marcin Obara\nW komunikacie będącym odpowiedzią na ten postulat Ministerstwo Finansów podkreśliło, że "zakres kompetencji Ministra Finansów w sprawach dotyczących nieruchomości związanych z implementacją tzw. układów indemnizacyjnych (odszkodowawczych - PAP) obejmuje jedynie wydawanie decyzji deklaratoryjnych (stwierdzających, że dana sytuacja miała miejsce - PAP)".\nPodkreśliła jednak jednocześnie, że jej zdaniem to resort finansów nie wydał odpowiedniej decyzji. - Ministerstwo Finansów jest głównym odpowiedzialnym - oceniła. Przekonywała, że resort wprowadzał ratusz w błąd, co do przyznania odszkodowania za zreprywatyzowaną działkę.\n"Matka Kurka" nie odpuszcza. Tym razem donosi na Przystanki Woodstock przeczytaj »\nTagi: ministerstwo finansów, Warszawa, MF, działka, PKiN, chmielna 70, reprywatyzacja\nCzekamy teraz na prawo i sprawiedliwość i kulę u nogi w pierdlu Pani Hani Bufetowej !!!!!!\nZa tekie naduzycia w Chinach moglaby otrzymac KS, a Polsce skonczy sie na gadaniu.\nBezczelnością Gronkiewicz jest fakt obwiniania ministerstwa finansów pod rządami PIS a nie Tuska. Widać jak jej trzęsie się tyłek. Teraz chętnie podzieliła by się odpowiedzialnością. Myślę że nowe władze Warszawy (juz bez udzału Gronkowca i PO) wystąpią o odszkodowanie do Gronkiewicz za spowodowaną utratę mienia, a kwota niebagatelna...\nNo dobrze,a gdzie jest odpowiedzialnosc finansowa pracownikow? Czy bos gangu morze tlumaczyc sie niewiedza swoich gangsterow?\nHańcia, (podobno profesor prawa) - wyszła i jąkawką mówi tak - " nie jestem winna bo nic nie wiedziałam". Ja też nie wiedziałem, że było ograniczenie do 7o-tki, a misie wpi......... mi mandat. Naprawdę Polacy, którzy żyją z pracy powinni, przegonić tą bandę do piekła.\nONA O NICZYM NIE WIEDZIAŁA: Hanna Beata Gronkiewicz-Waltz - profesor nauk prawnych. W 1975 ukończyła z wyróżnieniem studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego ze specjalizacją publiczne prawo gospodarcze. W 1981 uzyskała stopień doktora. W 1993 otrzymała stopień doktora habilitowanego nauk prawnych. W 2013 uzyskała tytuł profesora nauk prawnych.\nWyksztalcenie niema nic do rzeczy z charakterem. Mozna byc profesorem i zarazem zlodziejem\nJeden pan tlumaczyl sie podobnie jak HGW , mowiac" moi ludzie wprowadzili mnie w blad mieli byc solidnymi pracownikami a okazalo sie ze rozboje , kradzieze , gwalty i narkotyki byly ich chlebem powszednim o ktorym sam nic nie wiedzialem dopiero z gazet dotarlo do mnie kim sa" dostal 10 lat za kratkami . W przypadku HGW powinno byc 100 lat\nMiejscem dla hgw. jest KRYMINAŁ.\n~cela z widokiem\nPisalem juz w innym miejscu: bufetowa powinna odpowiadac za kierowanie grupa przestepcza i bardzo zasadnym jest fakt, by chociaz dla tego jednego przypadku przywrocic najwyzszy wymiar kary.\nKończ Acani wstydu oszczędź.\nBiedactwo nic nie wiedzialo, tylko ci cholerni pracownicy narozrabiali.


Domek Czarownicy 5 - Domki na place zabaw | PLAY-PARK\nKod produktu: CR-DC-05\nZabawka na plac zabaw w kształcie domku czarownicy. Domek składa się z dwóch wież połączonych ze sobą linowym mostkiem. Wejść do niego można po trapie linowym lub kładce, a zjechać na długiej lub krótkiej zjeżdżalni. Ściany domku ozdobione są charakterystycznymi wzorami np.: okienkami, drzwiami, pajęczynami, imitacjami starych ścian z desek i kamieni itp. Urządzenie posiada certyfikat, potwierdzający zgodność z normą EN 1176-1:2017 i EN 1176-3:2017.\n1 wieżę niską z krzywym dachem czterospadowym,\n1 wieżę wysoką trzypoziomową z krzywym dachem czterospadowym,\n1 kładkę wejściową z deseczek,\n1 zjeżdżalnię rurową prostą,\n1 drabinkę linową pojedynczą,\n1 drabinkę linową podwójną,\n3 panele boczne w formie siatki,\nWymiary urządzenia (LxWxH): 11,45 x 8,00 x 6,30 m\nWymiary strefy bezpieczeństwa: 14,95 x 11,50 m\nWysokość swobodnego upadku: 2,50 m\nIlość dzieci: 29


Opętani demonami przeszłości : 58. Słowa ranią najbardziej\n58. Słowa ranią najbardziej\nHermiona siedziała na dywanie otoczona przez stosy książek. Pozbyła się stolika, aby zyskać jak najwięcej miejsca. Podczas napadu udało im się zdobyć sporo woluminów, ale martwiło ją, że nie wszystkie. Rozmawiała z Draconem, który oznajmił jej, że nie zdążyli skopiować jednego regału. Hermiona bała się, że właśnie na nim została ta właściwa księga. Nie chciała jednak martwić się na zapas. Na to przyjdzie czas, gdy przejrzą to, czym dysponują\n— Co ta za syf? Nie masz gdzie tego układać?\n— Ciebie też miło widzieć, Noctis.\nHermiona przywitała się ze swoją ulubienicą, która właśnie wróciła z kolejnej eskapady. Noctis podpełzła do niej, po czym ułożyła się na wolnym fragmencie dywanu.\n— Mam nadzieję, że to nie zostanie tu na długo.\n— Zawsze możesz się położyć na podłodze.\n— Nie kpij, niemądra istoto.\nHermiona powstrzymała się od komentarza i pokręciła jedynie z politowaniem głową. Noctis momentami zachowywała się jak rasowa księżniczka. Wolała nie pytać, jak ta bestia radziła sobie w dziczy. Nie rozmyślając jednak dłużej o Noctis, Hermiona sięgnęła po pierwszą książkę. Zdążyła ją zaledwie otworzyć, gdy drzwi do pokoju się otworzyły. Nie musiała nawet się odwracać, aby wiedzieć, kto wtargnął do jej lokum.\n— Naucz się w końcu pukać.\n— Zbyteczny wysiłek.\nOdpowiedział lekceważąco Draco. Podszedł do Hermiony i nim usiadł na kanapie, pocałował ją w czubek głowy.\n— Czyli oszczędziłeś siły na przeglądanie tego.\nMówiąc to, Hermiona podała Draconowi jedną z najgrubszych książek, uśmiechając się przy tym z niekrytą satysfakcją.\n— Znowu te cholerne tomiszcza. Jak w nich nic nie znajdziemy, nie obrabiam kolejnej biblioteki.\nDraco niechętnie ułożył sobie wolumin na kolanach, otwierając go na pierwszej stronie. Nie uśmiechało mu się po raz kolejny wertować tych starych ksiąg. Już raz to przerabiali i nic nie zyskali, a wręcz stracili sporo czasu. Obawiał się, że tak będzie i tym razem, a wtedy Riddle zacznie kombinować co dalej, a to zawsze prowadziło do problemów.\n— Ty się lepiej zajmij czytaniem.\nOdpowiedziała krótko Hermiona, wracając do swojej lektury. Czas na przepychanki słowne z Malfoyem znajdzie się później.\n— To będzie długi dzień.\n— Cholera jasna!\nKrzyknęła Pansy po wejściu do pokoju. Widok jaki tam zastała, kompletnie wyprowadził ją z równowagi. To już przechodziło ludzkie pojęcie. Jej ulubiona bluzka leżała na środku pokoju w strzępkach. Przy niej zaś siedziała jej oprawczyni.\n— Dafne, chodź tu natychmiast!\nNie minęło kilka sekund, a z łazienki wyłoniła się zaniepokojona panna Greengrass.\n— Ty się jeszcze pytasz? To włochate bydle zniszczyło moją bluzkę!\nPowiedziała z wyrzutem Pansy, wskazując oskarżycielsko palcem na małą Albę, która przyglądała jej się beznamiętnym wzrokiem, po czym jak gdyby nigdy nic zaczęła lizać łapę. Pansy najchętniej by ją ukatrupiła. Ten kot mieszkał z nimi od ponad tygodnia, a ona miała go dosyć już po pierwszych dniach. Alba za punkt honoru wzięła sobie uprzykrzanie Pansy życia. To nie pierwsza sytuacja, kiedy została zniszczona jedna z jej rzeczy. Najgorzej jednak było to, że małą terrorystkę omijały wszelkie konsekwencje. Wystarczyło, że przymiliła się do Dafne, a ta wybaczała jej wszystko.\n— Mówiłam ci, żebyś nie zostawiała rzeczy gdzie popadnie. Alba jest jeszcze mała i nie wszystko rozumie.\nTak jak się spodziewała Pansy, Dafne stanęła po stronie swojej pupilki. Nie raz prosiła przyjaciółkę, aby ta nie rozrzucała wszędzie swoich rzeczy i nie dawała Albie sposobności do niszczenia ich. Kotka okazała się niezwykle energicznym stworzeniem. Dafne bawiła się z nią przy każdej możliwej okazji, ale i to nie wystarczało, aby spożytkować jej energię. Alba nieustannie szukała okazji do figli, a Pansy stwarzała jej do tego idealny warunki, rozrzucając wszędzie rzeczy.\n— Czyli teraz to moja wina?\n— Nie o to mi chodziło. Po prostu nic by się nie stało, gdyby twoje rzeczy znajdowały się poza zasięgiem Alby.\n— Mam się pilnować we własnym pokoju, bo ty nie potrafisz dopilnować tego futrzaka?\nPansy straciła cierpliwość. To już przechodziło ludzkie pojęcie. Zamieszkała z nimi mała terrorystka, a co gorsza zupełnie opętała Dafne. Nawet Tracey zdawała się być pod jej wpływem. Co rusz głaskała Albę lub podtykała jej jakieś smakołyki. Czy naprawdę tylko ona widziała, że to zwierzę je zniewoliło? Nawet teraz Alba zaczęła swoje gierki. Gdy tylko Pansy skończyła mówić, spojrzała na nią z politowaniem, po czym pomaszerowała do Dafne, domagając się wzięcia na ręce, co ta oczywiście uczyniła.\n— Nie krzycz, bo ją wystraszysz.\nTym razem Pansy nie wytrzymała.\n— Mam jej dość! Nie wiem, co z nią zrobisz, ale ma stąd zniknąć!\n— Mam ją wyrzucić, tylko dlatego, że ty tak chcesz? Bądź poważna, Pansy.\nDafne nie rozumiała, o co ta cała awantura. Odkupi przyjaciółce bluzkę i po sprawie. Po co zaraz te nerwy i krzyki? Małe zwierzęta to w zasadzie dzieci i potrzeba czasu, aby je wychować, czego najwidoczniej Pansy nie rozumiała.\n— Ja również tu mieszkam i nie życzę sobie jej tutaj.\n— Tak się składa, że to nie tylko twój pokój i Alba zostaje!\nW tym momencie do pokoju weszła trzecia z lokatorek.\n— Co tu się dzieje? Słychać was już na korytarzu.\n— Pansy karze mi wyrzucić Albę, bo zniszczyła jej bluzkę.\nWyjaśniła w skrócie Dafne, szukając wsparcia u przyjaciółki i się nie zawiodła.\n— Znowu zostawiłaś ją na wierzchu?\n— Nie wierzę! Czy wy powariowałyście? Ten kot to diabeł wcielony, czy wy tego nie widzicie?\n— Pan, uspokój się. Dafne odkupi ci tę bluzkę.\nTracey starała się uspokoić przyjaciółkę. Wiedziała, że ta z nieznanych jej przyczyn nie zapałała do Alby sympatią. Sama nawet ją polubiła, dlatego stała po stronie Dafne.\n— Tu nie chodzi o tę cholerną bluzkę. Nie chcę tu tego kota!\nPansy upierała się przy swoim, co zaczęło drażnić Dafne. Zachowywała się niedorzecznie. Sądziła, że porzuci Albę, ponieważ ona ma taki kaprys.\n— Alba zostaje i pogódź się z tym. Ja teraz wychodzę, a ty się uspokój.\nTymi słowami Dafne zakończyła dyskusję, po czym skierowała się w stronę wyjścia. Nie widziała sensu w kontynuowaniu tej rozmowy, póki Pansy się nie uspokoi i nie przemyśli swojego zachowania. Nie zawsze wszyscy będą robili to, czego zażąda i im szybciej to zrozumie, tym lepiej.\n— Mam dosyć. Jest niedziela, a my trzecią godzinę siedzimy nad książkami.\nZnudzony Draco odrzucił na bok tomiszcze, które ni jak się miało do Księgi Ludzi Lasu. Zaczynało mu się już dwoić w oczach od tych wszystkich literek.\n— Nie marudź. Im szybciej to skończymy, tym lepiej.\nHermiona mimo zmęczenia nie dawała za wygraną. Jedną ręką rozmasowała obolały kark, nie odrywając wzroku od tekstu.\n— Ja jednak jestem za przerwą.\nPowiedział po chwili zastanowienia Draco, po czym odebrała Hermionie książkę. Ona też powinna odpocząć, choć sama zainteresowana zdawała się innego zdania.\n— W tej chwili oddaj mi książkę.\nNakazała Hermiona, odwracając się przodem do Dracona, który trzymała jej własność nad głową. Kiepski sobie wybrał moment na wygłupy.\n— Jak już wspominałem, mamy przerwę.\nDraco nie przejmując się zirytowaną Hermioną, uniósł się nieco, po czym usiadła na jej książce. Dumny z siebie spojrzał na Riddle, której opadły ręce. W takich momentach utwierdzała się w przekonaniu, że szybciej przetłumaczyłaby coś dziecku niż Malfoyowi. Już zamierzała mu dobitnie uświadomić, co na ten temat myśli, gdy rozległo się pukanie do drzwi. Hermiona i Draco spojrzeli na siebie, rozumiejąc się bez słów. Musieli natychmiast ukryć książki.\nKrzyknęła do niezapowiedzianego gościa Hermiona, podnosząc się z podłogi. Dobyła różdżki, a w tym samym czasie Draco otworzył kufer, który chwilowo służył im za skrytkę. Jedno zaklęcie i wszystkie tomiszcza spoczywały w nim bezpiecznie. Hermiona poszła otworzyć, a Draco upewniwszy się, że wszystko jest w najlepszy porządku, ponownie usiadł na kanapie, gdy zdał sobie sprawę, że zapomnieli o stoliku. Szybko złapał za różdżkę i w ostatniej chwili przeniósł go na właściwe miejsce.\nPrzywitała się Dafne, którą po otworzeniu drzwi ujrzała Hermiona.\n— Cześć, wejdź.\nPanna Riddle od razu zaprosiła koleżankę do środka, otwierając jej szerzej drzwi.\n— Zdecydowanie nie, ja i tak miałem już wychodzić.\nDraco natychmiast postanowił skorzystać z niepowtarzalnej okazji wymigania się od dalszego wertowania ksiąg. Dafne wprost spadła mu z nieba. Dzięki niej Riddle się czymś zajmie, a on posiedzi z kumplami. Nie zwlekając, Draco podniósł się z kanapy i skierował do wyjścia.\n— Widzę, że masz białego sierściucha.\nZwrócił się do Dafne Draco, zatrzymując się na chwilę. Mało delikatnie zmierzwił sierść na głowie Alby, przez co ta fuknęła na niego gniewnie.\n— Co za narwana gadzina.\nStwierdził Draco, pospiesznie cofając rękę. Nie chciał podzielić losu Blaise’a, który podczas zabawy z Albą został potraktowany pazurami.\n— Idź już lepiej, gdzie miałeś iść.\nHermiona nie siląc się na grzeczność, przesunęła Dracona w stronę drzwi. Tak bardzo chciał przerwy, więc niech teraz z niej korzysta.\n— Żegnam, moje panie.\nDraco skłonił się teatralnie, po czym opuścił pokój, zamykając za sobą drzwi.\n— Usiądź, napiszesz się czegoś?\n— Nie, dziękuję. Mam nadzieję, że naprawdę nie przeszkadzam.\n— No co ty, fajnie, że wpadłaś.\n— Pokłóciłam się z Pansy o Albę i wolałam jej zniknąć sprzed oczu.\nZdziwiła się Hermiona, głaszcząc kotkę, która zaraz po przejściu na kanapę, władowała się jej na kolana. Dafne już nie raz wspominała, że Alba nie przypadła Pansy do gustu. Zupełnie tego nie rozumiała. Czym taki kociak mógł jej zawinić?\n— Tym razem przeszłą samą siebie. Kazała mi się jej pozbyć, bo ona sobie nie życzy, żeby z nami mieszkała, a wszystko przez jakąś bluzkę, która oczywiście leżała gdzieś rzucona.\n— Jak ona to sobie niby wyobraża?\n— Nie mam pojęcia. Nawet Tracey mówi, że przesadza.\n— Musisz z nią na spokojnie porozmawiać.\nDafne westchnęła ciężko, obserwując Albę. Za nic by się jej nie pozbyła i Pansy będzie się z tym musiała pogodzić.\n— Skoro już o rozmawianiu mowa, to jak poszukiwania nadawcy Alby?\nZapytała Hermiona, chcąc się dowiedzieć, czy koleżanka zebrała się w końcu na odwagę, aby porozmawiać z Teodorem. Odpowiedź otrzymała, zanim jeszcze Dafne zdążyła cokolwiek powiedzieć w postaci zmieszania na jej twarzy.\n— Jak na razie bez zmian.\n— Czyli nie rozmawiałaś z Teodorem?\n— A zamierzasz?\nTa sprawa nie dawała Dafne spokoju od walentynek. Biła się z myślami, co powinna zrobić. Starała się na własną rękę znaleźć nadawcę Alby, lecz nie przyniosło to rezultatów. Żaden chłopak nie zaczął nagle zwracać na nią uwagi na tyle, aby mogła go o to podejrzewać. Żaden poza Teodorem. Nie potrafiła się jednak zebrać na odwagę, aby zadać mu to jedno pytanie. Bała się, że zrobi z siebie idiotkę, gdy on zaprzeczy, a co gorsza pomyśli, że wyobraża sobie, Merlin jeden wie co, bo czasami się widują. Odpowiadał jej aktualny stan rzeczy. Od ich pierwszego wspólnego treningu bardzo się do siebie zbliżyli. Nie chciała tego zaprzepaścić z powodu jakichś podejrzeń.\n— Zrobisz, jak uważasz.\nOdpowiedziała Hermiona, nie zamierzając naciskać na Dafne. To jej życie i jej sprawa. Sama powinna o sobie decydować, a ona mogła jej tylko doradzić.\nDafne nie chcąc kontynuować tej rozmowy, zmieniła temat. Szybko zajęły się czymś innym, a sprawa Teodora zeszła na dalszy plan. Po pewnym czasie znudzona Alba nieudolnie zeskoczyła z kanapy i ruszyła przed siebie. Jej uwagę szybko przykuła wylegująca się nieopodal kominka Noctis. Zaintrygowana zaczęła się skradać do nieznanej istoty. Będąc wystarczająco blisko, trzepnęła ją łapą i odskoczyła, gdy Noctis uniosła łeb i łypnęła na nią groźnie.\n— Co tu robi ta przekąska?\nZapytała, zwracając tym samym na siebie uwagę obu dziewczyn. W pierwszej chwili Dafne zamarła, widząc swoją ulubienicę tak blisko ogromnego węża. Sama dawno przestała się jej bać, lecz tu w grę wchodziła Alba, która mogła skończyć jako posiłek. Hermiona wyglądała na bardziej opanowaną. Noctis nigdy by nie skrzywdziła żadnej istoty z zamku, tym bardziej znajdującej się w ich pokoju, co ustaliły na samym początku. Poza tym niedawno wróciła z polowania, więc nie była głodna.\n— To nie żadna przekąska, tylko Alba, kot Dafne. Chyba nie muszę ci mówić, że nie jest do jedzenia.\n— Ta pokraka i tak ma więcej sierści niż mięsa.\nSkwitowała krótko Noctis, wracając do odpoczywania.\n— Nic jej nie zrobi?\nZapytała Dafne, która nie rozumiała ani słowa z odbytej rozmowy. Wolała się upewnić, że Albie nic nie grozi.\n— Oczywiście, że nie. Noctis poluje tylko w lesie.\nHermiona wolała pominąć część o przekąsce, aby niepotrzebnie nie niepokoić Dafne. Panie wróciły do rozmowy, tracąc zainteresowanie pupilami. Tymczasem ośmielona Alba ponownie zaczęła się skradać, tym razem skacząc na końcówkę ogona Noctis. Ta spojrzała na nią gniewnie.\n— Precz mały wypłoszu, bo nawet jeden kłak z ciebie nie zostanie.\nZagroziła Noctis, strącając kota ze swojego ciała. Na nieszczęście dla niej Alba potraktowała to jako zachętę do zabawy. Zaczęła dokazywać, co rusz wskakując na Noctis lub usiłując ją podgryzać. Na nic zdawało się uciekanie z ogonem, a wręcz pogarszało tylko sprawę.\n— Drapieżnik, mówi ci to coś, sierściuchu? Mogę cię połknąć, zacząć tracić, zwrócić i znowu połknąć, delektując się twoją męką.\nNie rozumiejąca nic Alba, nic sobie nie robiła z groźnych syków Noctis. Bawiła się nadal w najlepsze, co rusz wchodząc na ogromnego węża.\n— Już nie bądź taka groźna.\nZaśmiała się Hermiona i wtedy Noctis zdała sobie sprawę, że jest nieustannie obserwowana przez te dwa dwunogi, które w dodatku miały czelność się uśmiechać.\n— Jeszcze mi za to zapłacicie.\nOdparła obrażona Noctis, ponownie starając się ułożyć przed kominkiem. Usilnie ignorowała Albę, której wcale nie przeszkadzało to w zabawie. Dopiero po niemal pół godziny opadła z sił. Przez chwilę Noctis sądziła, że się od niej uwolniła. Alba miała jednak inne plany. Pokręciła się chwilę na ciele Noctis, po czym zwinąwszy się w mały kłębek, ułożyła się na niej, zaczynając mruczeć. Nie minęła chwila, a zapadła w sen.\n— Oto dzień, w którym utraciłam swą godność.\nStwierdziła podłamana Noctis, widząc śpiącego na niej kota. Z kolei Hermiona i Dafne były zachwycone.\n— Jak one słodko wyglądają. Chyba się polubiły.\nStwierdziła Dafne, a Hermiona dobrodusznie nie wyprowadzała jej z błędu, pomijać kwestię upadku godności Noctis. Sielankę przerwało nagłe wtargnięcie do pokoju panny Riddle. Obie dziwaczny odwróciły się ku drzwiom, przez które przeszli Blaise i Teodor na czele z Draconem.\n— Mówię to, po raz nie wiem który, naucz się pukać!\nZbeształa Dracona Hermiona, choć ciekawiło ją, co sprowadza tu całą trójkę.\n— Kobieto, nie ma czasu na takie pierdoły, my tu z dobrą nowiną przybywamy.\nNim Draco zdążył kontynuować, przerwał mu Blaise.\n— Wraz z naszym dzielnym kapitanem udaliśmy się do jaskini nietoperza. Cel misji był jeden, a nasza determinacja silna jak nigdy dotąd. Zwątpienie nie raz wkradało się do naszych serc, lecz po ciężkich negocjacjach osiągnęliśmy sukces!\nZapytała beznamiętnym głosem Hermiona, która ani trochę nie wczuła się w podniosłą mowę Zabiniego. Poleźli po coś do Snape’a i on się na to zgodziła, ale nadal nie wiedziała, na co.\n— Mamy pozwolenie na wcześniejsze rozpoczęcie treningów.\nPowiedział w końcu Teodor, aby nie trzymać dłużej dziewczyn w niepewności. Był z siebie bardzo zadowolony. Podczas treningów z Dafne przekonał się, że nic nie stroi na przeszkodzie temu, aby jego drużyna również zaczęła trenować. Skoro panna Greengrass wytrzymywała mroźnie powietrze i kapryśną pogodę, band chłopaków tym bardziej powinna sobie poradzić.\nZapytała podekscytowana Dafne, która wykazywała o wiele większe zainteresowanie od Hermiony.\n— Naprawdę. Wizja zdobycia przez nas pucharu pomogła Snape’owi podjąć decyzję.\nDziewczyny bez trudu wyobraziły sobie profesora, któremu zaświeciły się oczy na myśl o porażce Domu Lwa.\n— Świetnie, w takim razie biegnijcie śmiało marznąć na tych miotłach.\n— Świetnie, w takim razie biegnij śmiało się przebrać, żebyś nie marzła na trybunach.\nPowiedział Draco, naśladując ton i powtarzając słowa Hermiony, której zrzedła mina.\nZapytała ze zbolałym wyrazem twarzy. Znowu się zacznie bezsensowne siedzenie na trybunach i oglądanie, jak zgraja facetów na miotłach bawi się piłkami.\n— Oczywiście, że tak. Musisz dopingować swojego mężczyznę.\nHermiona zmrużyła gniewnie oczy, widząc, że Draco perfidnie się z niej nabija\n— Żebym zaraz nie musiała wziąć udziału w pogrzebie swojego mężczyzny.\nOdpowiedziała, wstając z kanapy. Posłała Draconowi wściekłe spojrzenie, po czym udała się do garderoby, aby nie spalić go żywcem.\n— Mam nadzieję, że też przyjdziesz.\nZwrócił się Teodor do Dafne, która również wstała ze swojego miejsca.\n— Pewnie, kapitanowi się nie odmawia.\nUśmiechnięta Dafne kierując się do wyjścia, puściła Teodorowi oczko, co nie uszło uwadze chłopaków.\n— Przebiorę się tylko i mogę iść.\n— Będziemy tu czekać.\nZdążył jeszcze tylko powiedzieć Teodor, nim Dafne zniknęła za drzwiami. Zadowolony ponownie odwrócił się w stronę kolegów, którzy przyglądali mu się podejrzliwie.\n— Już ty dobrze wiesz, co. Ktoś tu robi maślane oczka do naszej blondyneczki.\nStwierdził rozbawiony Blaise, szturchając kolegę łokciem. Że też wcześniej nic nie zauważył.\n— Weź ty się lepiej, zajmij sobą, Zabini.\nOdpowiedział krótko Teodor, odpychając rękę przyjaciela, który nadal go poszturchiwał. Jakoś nie miał ochoty zwierzać się kolegom ze swoich uczuć. Sprawa z Dafne była jeszcze bardzo świeża i sam nie wiedział, czy coś z tego będzie. Nie potrzebował więc dziecinnego dogadywania.\n— Już się tak nie wstydź. Nie dziwię ci się w sumie. Dafne też na ciebie leci i jest niczego sobie.\nDraco również nie potrafił się powstrzymać od komentarza. Uważał, że Teodorowi przyda się dziewczyna. Z ich trójki tylko on pozostał kawalerem.\n— Nie wiedziałem, że gustujesz w blondynkach.\n— Stary, dla mnie tylko szatynki, a raczej jedna.\nJak na zawołanie z garderoby wyłoniła się Hermiona, zmuszając chłopaków do zakończenia rozmowy.\n— Ładnie wyglądasz.\n— Nie podlizuj się, Malfoy, bo to i tak nie poprawi twojej sytuacji.\n— Nie dąsaj się. I tak wiem, że lubisz te treningi.\nMówiąc to, Draco objął ją za szyję i pocałował w czubek głowy. Doskonale wiedział, że to ją udobrucha i miał rację. Usta Hermiony mimowolnie ułożyły się w lekki uśmiech.\nNagle do pokoju wpadła Dafne, która wyszykowała się w ekspresowym tempie.\n— Czyli idziemy, reszta czeka w salonie.\nOznajmił Zabini, który jako pierwszy opuścił pokój, a reszta ruszyła z nim. W salonie dołączyli do nich cała drużyna i dopingujący, w tym Pansy i Tracey. Wszystkim udzielił się dobry humor graczy. Nawet Hermiona nie pozostawała zupełnie obojętna. Mogła nie przepadać z Quidditchem, ale to, z jaką pasją podchodzili do niego jego fanatycy, było niezwykłe. Na boisku Ślizgoni podzielili się na graczy i widzów. Pierwsi ruszyli do szatni, a drudzy na trybuny. Hermiona od razu skierowała się na swoje stałe miejsce. Doskonale pamiętała, gdy siedziała tu po raz pierwszy na eliminacjach i Malfoy o mało jej nie staranował. Od tego czasu tyle się zmieniło, lecz sentyment do tego miejsca pozostał. Usiadła na ławce, gdy przebrani już zawodnicy wyszli na boisko. Z braku lepszego zajęcia zaczęła się przyglądać ich poczynaniom. W tym samym czasie trzy Ślizgonki weszły na trybuny, gdzie siedziała już panna Riddle. Zajęte rozmową zauważyły ją dopiero po chwili. Hermiona również spostrzegła ich przybycie i uśmiechnęła się do Dafne, która jej pomachała. Tracey przez chwilę się im przyglądała, po czym wypaliła bez namysłu.\n— Może przysiądziemy się do Riddle?\nWidziała, jak wielki szok wywołała u przyjaciółek i nie zdziwiło ją to. Właśnie zaproponowała spędzenie najbliższych dwóch godzin z dziewczyną, której do niedawna najchętniej wydrapałaby oczy.\n— Chyba nie mówisz poważnie?\nZapytała Pansy, święcie przekonana, że słuch ją zawodzi. Pamiętała, że Tracey coś tam wspominała, że Riddle ma dobry wpływ na Dafne, ale to chyba nie powód, aby bez większej potrzeby się z nią spoufalać.\n— Co nam szkodzi?\nPo raz pierwszy odezwała się Dafne, która była poruszona gestem przyjaciółki. Tracey naprawdę starała się lepiej traktować Hermionę, aby nie stawiać jej w niezręcznych sytuacjach, gdzie musiałaby pomiędzy nimi wybierać. Naprawdę to doceniała.\nStwierdziła Tracey, puszczając Dafne przodem. Riddle gotowa się przesiąść, gdyby to ją ujrzała na pierwszym planie, dała jej ku temu wiele powodów. Chciała to jednak zmienić. Nie zamierzała przepraszać i nie sądziła, aby kiedykolwiek zostały chociażby dobrymi koleżankami, ale poczułaby się lepiej, gdyby ich stosunki przypominały poprawne. Z ich paczki każdy poza nią i Pansy żył z Riddle w zgodzie, a nawet uchodziła z lubianą, więc chyba nie mogła być taka straszna. Tracey zamierzała się o tym przekonać na własnej skórze.\n— Cześć, możemy się przysiąść?\nHermiona przeniosła wzrok z boiska na Dafne, która nie przyszła jednak sama. Za nią stała Davis, która chyba się uśmiechała i jak zwykle skwaszona Parkinson. Hermiona nie do końca rozumiała, co tu się dzieje. One chyba nie chciały z nią siedzieć?\nOdpowiedziała, nie kryjąc swojego zdziwienia, gdy dziewczyny naprawdę usiadły. Nic z tego nie rozumiała.\n— Fajnie, że treningi zaczęły się wcześniej. Mam nadzieję, że pomoże nam to wygrać.\nZaczęła rozmowę Dafne, nie chcąc dopuścić do niezręcznej ciszy. To ona stanowiła tu łącznik i w zasadzie jej najbardziej zależało, aby dziewczyny się dogadały.\n— Jak dla mnie mogliby z tym zaczekać. Znam lepsze zajęcia niż siedzenie na zimnie na niewygodnej ławce.\n— Prace domowe masz już zapewne wszystkie napisane, więc co ci zależy.\nHermiona spojrzała na Tracey, która nie wyglądała, jakby z niej drwiła, a taką przynajmniej miała nadzieję.\n— I tu się mylisz. Esej na OPCM pozostał nietknięty.\n— Nawet ty tego nie napisałaś? Od razu wiedziałam, że Marst poniosła fantazja. Skąd ona w ogóle wytrzasnęła ten temat?\n— Nie mam pojęcia, ale raz czytałam w bibliotece taką książkę i tam…\nDafne z uśmiechem przysłuchiwała się rozmowie Hermiony i Tracey. Nie sądziła, że tak łatwo pójdzie. Nieliczni wiedzieli, że panna Davis interesuję się OPCM. Nie odnosiła się z tym zbytnio, choć na lekcjach radziła sobie bardzo dobrze, a i na własną rękę zdobywała coraz to nowsze materiały. Nic więc dziwnego, że dała się wciągnąć Hermionie w rozmowę na ten temat, do której Dafne chętnie się przyłączyła. Tylko Pansy milczała. Nie podobała jej się ta sytuacja. Czuła się odepchnięta, jakby Riddle zajęła jej miejsce. Wcześniej wraz z Tracey grały w jednej drużynie przeciwko Riddle. Niestety jak widać, zasady gry się zmieniły. Pansy bała się, że jeśli ich nie zaakceptuje, zostanie kompletnie wykluczona.\nZajęte sobą panie przestały zwracać uwagę na trening, co w końcu zauważyli panowie. Blaise, który przez przypadek zerknął na trybuny, aż zatrzymał miotłę, gdy ujrzał rozgrywającą się tam scenę. Nie wierzył własnym oczom. Z szoku wyrwał go dopiero podniesiony głos kapitana.\n— Zabini, co ty do cholery robisz?\nZapytał poirytowany przerwaniem treningu Teodor. Natychmiast podleciał do kumpla, który nadal nie ruszył się z miejsca.\n— Patrzę i nie wierzę.\nZaintrygowany Teodor podążył za wzrokiem przyjaciela i wtedy również zrozumiał.\n— O cholera.\n— Pogorszyło się wam, czy jak?\nRównież Draco podleciał do przyjaciół, aby sprawdzić, co się stało. Zachowywali się co najmniej dziwnie.\n— Lepiej się odwróć.\nDraco zrobił tak, jak poradził mu Blaise i wtedy zobaczył Hermionę, ale nie samą. Siedziała z Dafne, Tracey i Pansy, rozmawiały o czymś, a nawet się śmiały. Najbardziej zaangażowane w dyskusję zdawały się Riddle i Davis. Cokolwiek się tam działo, nie mogło z tego wyniknąć nic dobrego.\n— Lecę tam.\nZadeklarował Draco i już ruszał, gdy poczuł, jak ktoś łapię go za ramię.\n— Zostań, przecież widzisz, że nic się nie dzieje. Może właśnie zakopują topór wojenny. Poza tym jest tam Dafne.\nUspokajał przyjaciela Teodor, któremu minął już pierwszy szok. Wszystko wskazywało na to, że dziewczyny próbują się dogadać i podejrzewał nawet, czyja to sprawka. Dafne wspominała mu, że męczy ją sprawa konfliktu jej przyjaciółek z Hermioną. Była pomiędzy nimi rozdarta, ponieważ nie chciała z żadnej z nich rezygnować. Ich pogodzenie się lub przynajmniej tolerancja znacznie by wszystko ułatwiło.\nStwierdził nie do końca przekonany Draco, uważnie przyglądając się Hermionie. Nie wyglądała na smutną, czy wściekłą, raczej rozbawioną. Nie rozumiał, jak to możliwe w towarzystwie Davis i Parkinson, ale zamierzał się tego dowiedzieć później, a tymczasem cała trójka wróciła do treningu. Trwał on ponad dwie godziny. Teodor dał swoim zawodnikom naprawdę porządny wycisk.\n— Jak na pierwszy trening po przerwie było całkiem nieźle, ale będę od was wymagał więcej. Puchar w tym roku ma trafić w nasze ręce!\nTeodorowi odpowiedziały krzyki i gwizdy. Panowie wylądowali na murawie i skierowali się do szatni. Tylko jeden z nich poleciał na trybuny. Draco musiał sprawdzić, czy z Riddle jest wszystko w porządku, ponieważ nie dawało mu to spokoju. Gdy znalazł się na miejscu, dziewczyny powoli się zbierały. Jako pierwsza zauważyła go Dafne.\n— Niezły trening, Draco.\nNa słowa koleżanki Hermiona odwróciła się za siebie i istotnie ujrzała Malfoya.\nZainteresowała się od razu Hermiona. Draco za to przyjrzał się jej uważnie. Wyglądała jak zwykle, a nie, jakby coś się stało. Ciężko mu było w to uwierzyć, ale Davis i Parkinson chyba naprawdę zachowywały się w stosunku do niej dobrze.\n— Poczekaj na mnie pod szatnią, to razem wrócimy do zamku.\nOznajmił Draco, uznając, że temat dziewczyn lepiej będzie poruszyć pod ich nieobecność. Hermiona spojrzała na niego podejrzliwie, ale ostatecznie o nic nie pytała.\nDraco jak szybko się pojawił, tak szybko zniknął. Również dziewczyny nie zwlekając dłużej, ruszyły ku schodom. Znajdowały się już na murawie, gdy ktoś zaczął je wołać.\nŚlizgonki spojrzały w stronę, skąd dochodził głos i ujrzały koleżanki z roku wyżej.\n— Chodźmy do nich.\nStwierdziła Pansy, od razu ruszając w odpowiednim kierunku. Tracey również podążyła za nią.\n— Idź, ja i tak czekam na Dracona.\nPowiedziała Hermiona do Dafne, która nadal z nią stała. Zdecydowanie wolała uniknąć konfrontacji z dziewczynami, do których nie pałała szczególną sympatią. Dlatego nim Dafne zdążyła zareagować, Hermiona skierowała się w przeciwnym kierunku, gdzie znajdowały się szatnie. Bez trudu odnalazła tę chłopaków, idąc z krzykami i śmiechem. Stanęła nieopodal prowadzących do niej drzwi, opierając się o ścianę. Zaczęła rozmyślać o dzisiejszym treningu. To niesłychane, ale nawet znośnie rozmawiało jej się z Davis. Poza polowaniem na Dracona okazała się ona mieć również inne zainteresowania. Potrafiła nawet pohamować swoją wredną naturę i ograniczyć się do sporadycznych złośliwości. Hermiona obawiała się tylko, że to jakiś podstęp. Ona zacznie ją tolerować, może nawet lubić, a wtedy Tracey uderzy ze zdwojoną siłą. Hermiona nie chciała jej skreślać, ale zamierzała zachować czujność.\n— Lata za tą Riddle jak jakiś piesek, a w dodatku z marnym skutkiem.\nO ile wcześniej Hermiona nie zwracała uwagi na głosy dochodzące z szatni, tak te słowa natychmiast przykuły jej uwagę. W momencie poczuła, jak coś zaciska się na jej gardle, lecz zamiast odejść, słuchała dalej.\n— Niby taki wspaniały, a jak przychodzi co do czego, to laska mu się nawet dotknąć nie da.\nHermiona bez trudu rozpoznała głos Adriana, który drwił z nich w najlepsze.\n— To nie jest twoja sprawa, Pucey.\nZwrócił mu uwagę Teodor, zażenowany tematem, na jaki zeszła rozmowa starszych kolegów. To odrażające wtrącać się w taki sposób w cudze życie.\n— A ja to się w sumie dziwię, że Malfoy z nią jest. Niby jakaś bardzo brzydka nie jest, ale większej cnotki w życiu nie widziałem. Ciekawe, czy chociaż raz pozwoliła Malfoyowi zamiast za rękę, złapać się za tyłek.\nKilku starszych kolegów wybuchło śmiechem, a Hermiona miała ochotę zapaść się pod ziemię. Jak oni mogli? Niczego o niej nie wiedzieli. „Ale widzą, co się dzieje…”, szepnął złośliwy głosik w jej głowie, który już dawno nie zabierał głosu. Całą gorycz potęgował fakt, że Draco nie reagował. Nawet słowem się nie odezwał, biernie przysłuchując się niewybrednym uwagom kolegów. Może tak naprawdę się z nimi zgadzał, a z nią był tylko z litości? Na samą myśl czuła, jakby ziemia osuwała jej się spod stóp.\n— Tobie się żadna nawet za rękę nie pozwoli złapać, Vaisey.\n— A ty co, Zabini, pewnie teraz szczęśliwy, że kumpel odbił ci laskę i to nie ty się musisz z nią użerać.\n— Idź ty się lepiej leczyć, człowieku.\n— Panowie, nie osądzajmy naszej księżniczki tak surowo. Skąd wiecie, że w łóżku nie wychodzi z niej demon?\n— Ja tam bym ją chętnie wypróbował. Kto wie, co chowa pod tymi workami.\nHermiona miała dość. Nie chciała słyszeć już nic więcej. Odwróciła się gwałtownie, aby jak najszybciej stąd odejść, lecz na kogoś wpadła. Gdyby ten nie złapał jej za ramiona, z całą pewnością by upadła.\n— Gdzie tak pędzisz, mała?\nZapytał z typowym dla siebie uśmiechem Draco, a Hermiona spojrzała na niego zdziwiona. Co on tu robił? Nie było go w szatni? Czyli nie brał udziału w tym…\n— Zostawiłem ochraniacze na boisku i musiałem po nie wrócić, ale mam już wszystko, więc możemy iść.\nHermiona nie protestowała, gdy Draco złapał ją za rękę i ruszyli w stronę zamku. Poczuła ulgę, że nie było go w szatni, ale tylko minimalną. Co, jeśli jego koledzy mieli rację? Znali go przecież dłużej, a co najważniejsze byli facetami. Doskonale wiedzieli, czego potrzebują i wymagają od dziewczyny, jak i to, że ona nie daje tego ich kumplowi. Dlaczego w przypadku Dracona miałoby to wyglądać inaczej? W uprzednich latach widywała go z jedną, może dwoma dziewczynami. Przytulali się i całowali jak normalne pary. Nie trzeba było daleko szukać, wystarczyło spojrzeć na Blaise’a i Pansy. Oni wykorzystywali niemal każdą okazję do bliskości i sprawiało im to przyjemność, a ona pozbawiała Dracona tego wszystkiego.\n— Halo, ziemia do Riddle.\nHermiona zamrugała kilkakrotnie, gdy Draco pomachał jej ręką przed twarzą. Spojrzała na niego z niezrozumieniem, a ten przyjrzał jej się podejrzliwie.\nZapytał Draco, choć nie miał wątpliwości, że Riddle jest jakaś nieswoja. Do głowy przychodziła mu tylko jedna przyczyna jej stanu – Davis. Że też posłuchał kolegów i od razu nie poleciał sprawdzić, co tam się działo. Cokolwiek ta wariatka nagadała, sprawiła tym Hermionie przykrość. Widział to po jej twarzy.\n— Nie, wszystko jest w porządku.\nZaprzeczyła Hermiona, starając się zabrzmieć jak najbardziej przekonująco. Postanowiła, że nie powie Draconowi o podsłuchanej rozmowie. Nie chciał go denerwować, a tym bardziej prowokować do rozmyślania nad słowami kolegów. Czuła się z tym strasznie. Zachowywała się, jak skończona egoistka, ale to było silniejsze od niej.\n— Nie jestem ślepy, więc nie ściemniaj. Chodzi o Davis i Parkinson? Co ci te wariatki nagadały? Już ja się z nimi rozmówię. Tyle było spokoju, a teraz…\n— Nie, to nie ich wina. Znaczy, nie uwierzysz, ale same się do mnie przysiadły i były nawet znośne.\nHermiona zaczęła opowiadać o treningu spędzonym z dziewczynami, usiłując w ten sposób odciągnąć uwagę Dracona od swojego samopoczucia. Na szczęście jej się to udało. Przez całą drogę do zamku nie poruszali więcej tego tematu, choć Hermiona wiedziała, że szybko o tym nie zapomni.\nTom siedział w swoim gabinecie, wpatrując się w rozłożone na biurku papiery, na których nie potrafił się skupić i już nawet przestał próbować. Jego myśli zajmowała wyłącznie Julianne. Od ich kłótni minęły ponad dwa tygodnie, podczas których odzywała się do niego wyłącznie służbowo. Jeszcze tego samego dnia wyniosła się z ich sypialni na drugi koniec posiadłości. Tylko niekiedy jadała z nim posiłki, a i tak odbywało się to w ciszy. Początkowo sądził, że szybko się złamie i wszystko wróci do normy, lecz dni mijały, a nic na to nie wskazywało. Julianne trwała w swym postanowieniu, usilnie go ignorując. To powoli stawało się nie do wytrzymania, a co gorsza zmuszało go do myślenia. Julianne wielokrotnie nie popierała jego decyzji, przez co dochodziło pomiędzy nimi do kłótni. Szybko jednak udawało im się jakoś porozumieć, ale nie tym razem. Ciężko mu się było z tym pogodzić, ale postawa żony powoli uświadamiała mu, że naprawdę przesadził, mieszając się w życie uczuciowe córki. Mógł ją kontrolować na wielu płaszczyznach, co nadal uważał za konieczne, ale nie na tej. Tom już od pewnego czasu wiedział, co powinien zrobić, lecz ciężko mu się było do tego zebrać. W końcu jednak powiedział sobie dość. Jego żona i córka są ważniejsze od dumy. Zdeterminowany Tom wstał z krzesła i ruszył na poszukiwanie małżonki. Będąc w holu, mignęła mu jednak jakaś postać za oknem. Nie miał wątpliwości, kogo ujrzał. Zaklęciem przywołał do siebie płaszcz i ruszył w stronę wyjścia z posiadłości. Julianne odnalazł w ogrodzie nieopodal zamarzniętej fontanny. Używając swych mocy, umieszczała na lodzie krople wody, które zamarzały i tworzyły wymyślne wzory. Była tak skupiona, że zauważyła przybycie męża, dopiero gdy zabrał głos.\nSkomentował działo żony, aby jakoś zacząć rozmowę. Julianne spojrzała na niego nieodgadnionym wzrokiem, lecz nie powiedziała nic. Tom zdawał sobie sprawę, że to do niego należy pierwszy krok, więc kontynuował.\n— Chciałbym z tobą porozmawiać o naszej córce. Przemyślałem to wszystko i doszedłem do wniosku, że trochę przesadziłem.\nJulianne spojrzała na męża z jawnym powątpiewaniem, przez co ten westchnął ciężko.\n— Bardzo przesadziłem. Po prostu nie chciałem, żeby stała jej się krzywda.\nW tym momencie urwał, nie wiedząc, co powiedzieć więcej. Nagiął swoje zasady i przyznał się do błędu. Uważał, że i tak wiele zrobił. Julianne przez chwilę przyglądała się mężowi. Znała go jak nikt inny i widziała bijące od niego szczerość i skruchę, nawet jeśli okazywał je na swój sposób. Przez te kilkanaście dni tylko na to czekała. Jej również ciężko przychodziło unikanie męża, ale chciała go zmusić do zastanowienia się nad sobą i jej się to udało.\n— Nie ochronisz jej przed wszystkim, Tom. Tym bardziej że w tym przypadku nie musisz. Draco to porządny chłopak i jest dobry dla naszej córki.\n— Ponieważ rozmawiałam z Severusem o waszym planie, a raczej jego zakończeniu. Na szczęście on miał na tyle oleju w głowie, żeby po jednej rozmowie, po której Draco niemal go zwymyślał, przestać się wtrącać.\n— Dlaczego ja nic o tym nie wiem?\nTom zmarszczył z konsternacją brwi. Nie lubił, gdy coś się odbywało za jego plecami, a tu nie dość, że Snape zlekceważył jego rozkaz, to jeszcze żona pominęła go zupełnie. Głos rozsądku mówił mu jednak, że nie ma prawa być na nich zły, a wręcz powinien czuć wdzięczność. Gdyby nie oni najprawdopodobniej bardzo skrzywdziłby córkę.\n— Teraz już wiesz. Hermionie naprawdę zależy na tym chłopaku, a jemu na niej jeszcze bardziej. Porozmawiaj z Severusem i wtedy sam się przekonasz, że ten chłopak świata poza naszą córką nie widzi. Sam go zresztą wybrałeś do jej pilnowania.\n— Nie do końca o to mi wtedy chodziło.\nBurknął pod nosem Tom. Wtedy uznał, że jeśli wybierze chłopaków najbardziej skłóconych z Hermioną, ta zostanie w domu. Do głowy by mu nie przyszło, że jeden z nich zostanie jego potencjalnym zięciem. Na samą myśl o tym po plecach Toma przeszedł nieprzyjemny dreszcz.\n— Nie wszystko w życiu da się zaplanować i musisz się z tym pogodzić.\n— Staram się.\n— Wiem i doceniam to.\n— Czyli między nami wszystko w porządku?\nZapytał Tom, gdyż wolał się upewnić. Nie wyobrażał sobie kolejnych cichych dni. To go wyniszczało.\nOdpowiedziała bez wahania Julianne, przytulając się do męża. Wierzyła w niego jak nikt inny i zamierzała mu pomóc wytrwać w postanowieniach.\nCzekaliście długo, ale nowy rozdział w końcu się pojawił. Wiem, że trwało to i trwało, ale mam teraz sporo zmartwień, które po prostu przyćmiewają wszystko inne, co odbija się na moim pisaniu, więc musicie mnie zrozumieć. Nie wiem dokładnie, kiedy będzie kolejny rozdział, ponieważ zależy to od niezliczonej liczby czynników, na które najczęściej nie mam wpływu. Będę się Was starała informować. Jedno jest pewne, nigdy nie zapominam od demonach i na pewno zostaną one doprowadzone do końca.\nAutor: Lafann o 18:28\nAnonimowy 27 kwietnia 2017 18:54\nRozdział cuuuudo ❤ uwielbiam Demony i czekam cierpliwie na następny rozdział ❤❤ pozdrawiam Agata ��\n12345Mirla 27 kwietnia 2017 19:32\nCzasu, bo weny i talentu, jak widać powyżej, nie brakuje!\nJulcia:3 1111121 27 kwietnia 2017 19:53\nRozdział super! Tylko szkoda że taki krótki :) no ale nic. Życzę weny i odpoczynku :)\nAnna-medium 27 kwietnia 2017 19:55\nSuper rozdział :) Na taki tekst warto czekać ;)\nCiekawi mnie jak zakończy się wątek z księgą lasu, no i czy dziewczyny się zaprzyjaźnią?\nNoctis jest przeurocza <3\nTom w tym wydaniu, po prostu najlepszy <3\nNo i wątek Dramione tak świetnie zarysowany :)\nCzekam na next i życzę weny\nmała gwiazdka 27 kwietnia 2017 20:49\nCudowny rozdzial. Fajnie ze Tom pogodzil sie ze swoja zona. Cieszy mnie ze Tracey tak postapila i rozmawiala z Hermiona.\nAnonimowy 27 kwietnia 2017 21:19\nCudooooooooo. Nie mogłam się już doczekać. Z niecierpliwością czekam na kolejny rozdział.\nUnknown 27 kwietnia 2017 21:50\nJak zwykle pięknie! Kocham twojego bloga i z niecierpliwością czekam na więcej :*\nAnonimowy 27 kwietnia 2017 21:51\nRozdział cudowny ❤��❤ ( jak zwykle zresztą ��) życzę dużo czasu i weny ��\nKsiążkoholiczka Black 28 kwietnia 2017 10:40\nRozdział bardzo fajny i niestety równie krotki. Znalazłam jeden błąd "-Piękne. Skomentował DZIAŁO żony". Zamiast "działo" powinno być dzieło, tak mi się wydaje. A że na błędach się nie znam (sama robię ich dużo 😂) to nic więcej nie znalazłam 😉\nAnonimowy 28 kwietnia 2017 11:31\nFajny i ciekawy rozdział. Wprowadził mnie w zupełnie inne uczucia niż te, które są dla demonów tradycyjne. Było wiecej humoru i wszechobecnej radości. Krótki rozdział, ale dłuższy niż poprzednio mam wrażenie. Szkoda troche, że nie rozwinelas tej końcówki bardziej. No, ale może oni tak mają,że sie szybko godzą. Noctis i Alba bardzo słodko. Wkurzył mnie ten Adrian.choć faktycznke nie da sie ukryć, że czekam na jakiś przełom. Tracey mnie zaskoczyla. Dobra zmiana. Takie troche 50 twarzy B). To by bylo tak pokrotce :)\nAnonimowy 28 kwietnia 2017 13:59\nZaczęłam czytać rozdział w trakcie jazdy na porodówke. Kiedy już dostałam dziecko do ręki, bo musiałam skończyć czytać twój rozdział. Mina pielęgniarek była bezcenna. I teraz proźba do Ciebie. Jak nazwać dziewczynke? Miał być chłopiec, a jest dziewczynką. Pozdrawiam czytelniczka\nLaFinDeLaVie HarryPotter 28 kwietnia 2017 14:38\nO matko, gratuluję! To wspaniałe wieści. Jejku jest tyle pięknych imion dla dziewczynek, mój faworyt to Lena, ale jest jeszcze Łucja, Hania, Daria, może to narcystyczne, ale swoje imię Anną również uważam za ładne. Najważniejsze jednak, żeby Tobie się dobrze kojarzyło.\nAnonimowy 28 kwietnia 2017 17:45\nNad Leną i Anną też myślałam. Od dziś szykuj się na jednego dodatkowego czytelnika.\nBędę sie podpisywać Paulina\nEva Eva 28 kwietnia 2017 17:51\nRozdział ja zwylke świetny, ale to zapewne wiesz i słyszysz nie raz. Ja bym się odniosłą jednak do czegoś innego Mianowicie do Tego, że Hermiona i Tom i Severus to moje ukochane postaci. Dwie pierwsze występują u Ciebie obficie, a trzecia gdzieś się przewija. Nie wiem z czego to wynika. Może z tego że na przykład filmy z serii HP obejżałam tylko dla tego, że był tam Alan Rickman niezapomniany pułkownik Brandon. Natomiast postać Lorda zwłaszcza z jednej sceny z części 5 stała się jednocześnie jedną z postaci najbardziej lubianych, a scenę tą mogę oglądać miion razy. To chyba dziwne, że ktoś bardziej lubi "zło" niż jasną część mocy ;)Ok dość moich wywodów. Z zapartym tchem czytam każdy rozdział- do następnego :)\nAnonimowy 28 kwietnia 2017 22:54\nnie mam słów ♥ kocham !\nKarolina 123 29 kwietnia 2017 09:21\nJak zwykle cudowny rozdział! UWIELBIAM czytać Twojego bloga,masz niesamowity talent pisarski!\nTeraz pozostało mi tylko grzecznie czekać,na kolejny rozdział i rozwój akcji.\nDużo wytrwałości życzę, oraz życzę ci tego abyś poradziła sobie z wszystkimi problemami,które Cię męczą. Na koniec życzę również dużo weny i czasu abyś napisała kolejne małe dzieło!\nSevana Kinga 29 kwietnia 2017 12:21\nCzy wspominałam już,że uwielbiam Noctis w Twoim opowiadaniu ? Jest boska :D Genialny rozdział jak zwykle, z niecierpliwością czekam na kolejny :) No i życzę oczywiście czasu,bo talent to ty masz ;)\nNatalia Krygier 29 kwietnia 2017 13:36\nWow wow i jeszcze raz wow. Sama nie wiem co powiedzieć. Po prostu cudo ❤❤❤\nNikola Piotrowska 29 kwietnia 2017 14:58\nJak zwykle nie zawiodłam się. Rozdział bardzo fajny. Czekam na następny i bardzo cieszę się z tego że Albus nie zorientował się że włamali się do jego gabinetu. Nie mogę się doczekać następnego <3\nRossy 30 kwietnia 2017 18:20\nDominika Jelonek 30 kwietnia 2017 19:58\nŚwietny*-* czekam cierpliwie na następny\nCleo 91 1 maja 2017 08:19\nNieczesto komentuje, ale mam pytanie. Ile wlasciwie rozdzialow planujesz na calosc opowiadania?\nA co do samego opowiadania, bardzo mi soe podoba, oryginalne. Najlepsza sekwencja to zdecydowanie ta z boginem. Trzy razy ja czytalam, tyle emocji, swietnie napisane.\nLaFinDeLaVie HarryPotter 2 maja 2017 12:47\nDemony będą sobie liczyć około 80 rozdziałów.\nIva Nerda 1 maja 2017 21:19\nPostaram się napisać cos o samym rozdziale, bo to, że był świetny już doskonale wiesz :D\nMianowicie może to się wydać okrutne, ale ja jestem absolutnie zadowolona z faktu, że Hermiona podsłuchała rozmowę kolegów w szatni. Może to da jej coś do myślenia i popchnie do jakiegoś działania, bo dłuższe zwlekanie z wykonaniem następnego kroku może niekorzystnie odbić się zarówno na Draconie jak i na niej. Trzymam za nią kciuki i wierzę, że teraz - gdy jest już zmotywowana do działania, ową motywację przekuje w czyny. I nie mogę się doczekać miny Draco - ale co tam! Jemu tez się coś od życia należy, czyż nie? :D\npozdrawiam i życzę weny, Iva Nerda\nAnonimowy 1 maja 2017 22:13\nIva, ja uważam, że autorka dobrze opisała zachowanie. I dobrze rozumiem jej postawę. Bardzo trudno jest zrobić coś Więcej po takiej trumie. Paulina\nIva Nerda 3 maja 2017 15:53\nAle czy ja wspomniałam choć słowo o tym, że nie zgadzam się z autorką? Nie. W mojej wypowiedzi nie ma nic złośliwego, po prostu trauma, nawet największa nie powinna zdominować naszego życia. To wszystko.\nAnonimowy 3 maja 2017 17:48\nTo jest bardzo trudne, pozbierać się i zaufać chłopakowi. A co lepsze zdecydować się na jakiś krok i nie oczekuj. Ze autorka, raptem zrobi z Hermiony wylewna dziewczyne. Z taką traumą nie da się normalnie żyć i tak zrobiła dużo, a na jeszcze więcej się odważyła\nIva Nerda 6 maja 2017 18:17\nNiczego takiego nie neguję, nie zmuszam, by Hermiona nagle stała się "wylewna" tylko delikatnie zasugerowalam ze najwyzszy czas zrobic krok do przodu. Nawet najmniejszy. Proszę o uszanowanie mojego zdania, bo naprawdę mam do niego prawo i nie wyjaśniania mi czegoś, o czym doskonale wiem. Nie miałam niczego złego na myśli i dziwię się, że mój komentarz wywołał taką reakcję. Każdy ma swoje zdanie i ja swoje wyraziłam.\nSłuchaj, to ja przepraszam. Ja po prostu tak reaguje. Przez gwałt dziecko urodziłam. Przepraszam\nAnonimowy 1 maja 2017 22:40\nOo swietny rozdział, może bez wielkich niespodzianek, ale bardzo ciekawy. Chociaż po napadzie emocje były wielkie, to teraz jakaś stabilizacja dla moich nerwów haha. Kochana cieszę się, że mimo wszystkich przykrości i kłód rzucanych pod twoje nogi piszesz dalej. Życzę Ci wytrwałości i siły w życiu prywatnym i w pisaniu! Pozdrawiam cieplutko ;)\nAnonimowy 3 maja 2017 14:37\nBardzo ciekawy i wciągający rozdział.Liczę,na więcej już niedługo!❤\nAnonimowy 3 maja 2017 21:14\nRozdział cudowny! Mam nadzieję, że te czynniki odejdą wsiną dal i dadzą Ci spokój��❤\nJak zwykle rozdział wyczekiwany i szczerze mówiąc bardzo słaby jak na Ciebie. Czuje niedosyt... Nie pisz pod rozdziałami tych tłumaczeń bo to sie robi nudne. Ostatnio twoje życie to same problemy - wniosek po czytaniu twoich dopisków. Zawieś bloga ogarnij wszystko i wróć z przytupem. Pozdrawiam. (ten komentarz nie ma na celu obrażania Cię jedynie pokazanie jak to wygląda z naszej perspektywy)\nLaFinDeLaVie HarryPotter 4 maja 2017 13:30\nW takim razie wniosek po dopiskach jest sluszny. Mogę nie pisać nic i bez słowa nie dodawać rozdziału przez nie wiem jak długi czas, ale raczej ceniłam sobie kontakt z czytelnikami i nawet jeśli nikogo nie obchodzi to, co piszę pod tymi rozdziałami, znajdzie się garsta osób, które napiszą coś miłego i są w stanie nawet kilkoma słowami podnieść na duchu, a czasami to naprawdę dużo. Jeśli przeszkadzają Ci te notki, nie czytaj ich, nikogo nigdy do tego nie zmuszałam. Czas publikacji kolejnych rozdziałów można sprawdzić w zakładce po lewej.\nPS. Są rzeczy, których nie da się ot tak ogarnąć na przykład choroba.\nAnonimowy 24 maja 2017 22:49\nChce zauważyć, że nadal nie zmieniłaś daty w zakładce w lewym, górnym rogu o kolejnym rozdziale... wciąż jest tam informacja o 58, już opublikowanym.\nAnn 5 maja 2017 14:41\npink_ola_ 5 maja 2017 21:54\nRozdział jak zwykle cudny, nie mam nawet co się rozpisywać! Weny ;*\nŁucja Obrusik 6 maja 2017 11:20\nKocham to dramione 😍😍 weny i czasu życzę 💖\nAnonimowy 6 maja 2017 11:50\nŚwietnie piszesz blog jest cudowny. nie przestawić pisać ponieważ szkoda byłoby zmarnować to co do tej pory napisałaś.Poza tym jeśli możesz to dodawaj jak najwięcej i jak najczęściej rozdziały bo są naprawdę super.\nAnonimowy 6 maja 2017 14:38\nBlog cudowny. Nie przestawaj pisać ponieważ szkoda byłoby żeby to co napisałaś przepadło. Nie mogę doczekać się nowego rozdziału.Proszę dodaj jak najszybciej i jak najwięcej bo rozdziału są naprawdę super a ty umiesz pisać o czym świadczy ten blog.\nBlackangell 6 maja 2017 19:00\nRozdział długo wyczekiwany ale jest nareszcie:) my rośniemy lekarze mówią ze będzie chłopiec ale napewno wprowadze go w świat Harrego ;) co do rozdziału jak zwykle świetnie już nie moge się doczekać nastepnego trzymam kciuki byś ogarnęła wszystko po swojej myśli i proszę nie słuchaj innych i nie zawieszaj bloga dodawaj rozdziały gdy masz pewność że są tak dobre jak ten i poprzednie my prawdziwe fanki poczekamy ile będzie trzeba pozdrawiam Blackangell\nGratuluję razem z moją mało córeczką Lenka.... zdrówka, bo to teraz ważne\nAnonimowy 15 maja 2017 19:45\nC u d o w n y.\nKocham to całym serduszkiem a w szczególności portrety psychologiczne bohaterów...Mistrzostwo!\nAnonimowy 19 maja 2017 01:18\ngarielka grela 19 maja 2017 08:42\nWróciłam! Jakiś czas temu odłożyłam na chwilę demony, bo zżerała mnie ciekawość i niecierpliwość co do następnego rozdziału, i widzę,że podczas mojej nieobecności odwaliłaś kawał dobrej roboty! Zgadzam się z wszystkimi koleżankami wyżej, twierdzącymi, że rozdział jest ,,Perfekcyjny, świetny,cudowny" itd. bo wprowadził dużo- nie tylko do fabuły, ale też do psychologicznych portretów poszczególnych postaci, szczególnie dziewczyn. Liczę na więcej takich pozytywnych rozdziałów, chociaż mam wrażenie, że ta sielanka może niedługo się skończyć... Nie spodziewałam się, przynajmniej na początku, tak wrogo nastawionej Pansy, a tu takie chamstwo z niej wyłazi, no proszę... Notka, jak kilka poprzednich które pochłonęłam godzinę temu świetna, tylko gdzieś w tym wszystkim brakuje mi Złotego Chłopca z jego świtą. Co z nimi? Jak wszyscy niecierpliwię się, kiedy następny rozdział? Laf, nie katuj nas dłużej ;) no, jestem niesprawiedliwa, pisz, żeby wyszło dobrze i żebyś Ty z następnej notki była zadowolona:*\nPS: Książkoholiczka Black słusznie zauważyła, Tom podziwiał ,,DZIAŁO" Julianny :D poza tym żadnych błędów nie widzę, jest ich coraz mniej w każdym następnym rozdziale, coraz przyjemniej się to czyta, Twój styl jest coraz dojrzalszy, brawo! Jestem z Ciebie dumna! 😉☺\ngarielka grela 19 maja 2017 08:44\nPS2: Czy tylko ja mam wrażenie, że piszę jak doświadczona 30-40 letnia pisarka?😂\ngarielka grela 19 maja 2017 08:49\nAle ja zapominalska jestem... Laf, czy da się coś zrobić, żebym była informowana o nowym rozdziale, coś jak subskrybowanie demonów?\nLaFinDeLaVie HarryPotter 19 maja 2017 12:42\nTak, wystarczy zacząć obserwować mojego bloga. Ewentualnie informuję też o nowych rozdziałach, jeśli ktoś sobie tego życzy np za pośrednictwem maili, fb.\nMadHatter 20 maja 2017 12:20\ndopiero teraz mogłam przeczytać rozdział, gdyż z powodu matur nawet zapomniałam o tym, że czas na kolejny rozdział. Dzięki czemu mile mnie zaskoczyłaś rozdziałem xD co do niego samego- cud, miód i orzeszki <3\nCieszę się, że Tom pogodził się z Julliane i ten wątek normalnej Tracey...\nCoś czuje jednak, że Pansy będzie próbować to zniszczyć. Mam nadzieje, że jednak się mylę, a tak z niecierpliwością czekam na następny rozdział :*\nMaria Cieślikiewicz 22 maja 2017 19:18


W Toruniu doszło do dwóch wypadków. Utworzył się ogromny korek [FOTO] Toruń | ototorun.pl\nW Toruniu doszło do dwóch wypadków. Utworzył się ogromny korek [FOTO]\nPortal ototorun.pl 04/02/2019 15:15\nNasi czytelnicy informują nas, że na ul. Olsztyńskiej utworzył się ogromny korek. Jak donosi nam Łukasz, w tym miejscu doszło do groźnego wypadku drogowego. Policja potwierdza tę informację i dodaje, że ma zgłoszenia nawet o dwóch zdarzeniach drogowych na ul. Olsztyńskiej.\n- Na ul. Olsztyńskiej na wysokości Tarnowskiej doszło do zdarzenia drogowego z udziałem trzech samochodów osobowych. Opel zatrzymał się przed drogowym zatorem, za nim stanął Fiat Panda, a trzeci samochód marki Daewoo nie wyrobił się i uderzył w te auta - mówi Wioletta Dąbrowska z KMP w Toruniu.\nNa miejsce zdarzenia od razu dotarły wszystkie służby porządkowe - policja, straż pożarna oraz pogotowie ratunkowe. Mundurowi informują, że dwie osoby trafiły do szpitala. Nie wiadomo, w jakim są stanie.\nDruga sytuacja miała miejsce przy sklepie "Carrefour". Kierujący samochodem Scania chciał zmienić pas, ale nie zauważył VW Golfa i uderzył w niego. Na szczęście nikomu nic się nie stało. Kierowca został ukarany mandatem.\nwypadek olsztyńska, toruń, korek, policja - komentarze opinie\ngość 2019-02-04 21:18:15\nJazda dzisiaj w godzinach szczytu na Olsztyńskiej to był koszmar!!!\nGosc - niezalogowany 2019-02-05 09:14:53\nStłuczka wydarzyła się o godzinie 14 a korek do 16 dramat ludzie co Wy odpierdalacie 1 policjant stoi po szkole a reszta gdzie zepchnąć trzeba było na chodnik a nie hamować ruch w godzinach szczytu bendzwały


Zestaw kieliszków do wina Luxory Gray\nZestaw dwóch kieliszków do wina Luxory Gray marki La Mania Home to wyrafinowana oprawa każdego wina i... stołu.\nTransparentne szkło, charakterystycznie wyprofilowana nóżka oraz zdobienie z 24-karatowego złota nadają całości elegancji. Kieliszki są zapakowane w piękne, czarne opakowanie z logo La Mania Home. Zalecamy mycie ręczne.\nPołącz kieliszki z pozostałymi akcesoriami marki La Mania Home i oddaj się uroczystej atmosferze.\nSprawdź również inne nasze produkty: kieliszki kryształowe, kieliszki do martini, kieliszki do białego wina, kieliszki do czerwonego wina i karafki.\nKod Produktu: 750109199901


W sobotÄ, 3 wrzeĹnia, o godz. 16.30, Powiatowe Centrum Kultury i Sztuki im. Marii Konopnickiej w Ciechanowie oraz Powiatowa Biblioteka Publiczna im. Zygmunta KrasiĹskiego w Ciechanowie zorganizowaĹy kolejnÄ\nedycjÄ Narodowego Czytania. Ogólnopolska akcja publicznego czytania i w tym roku odbyĹa siÄ pod Honorowym Patronatem Pary Prezydenckiej.\nPCKiSz, w otoczeniu zieleni, jak zwykle znani ciechanowianie czytali fragmenty "Quo Vadis" Henryka Sienkiewicza. Po powitaniach goĹci przez Dyrektor PCKiSz - TeresÄ KaczorowskÄ\n, Dyrektor PBP - Teresa Sadowska, przedstawiĹa ciekawostki z Ĺźycia i twórczoĹci autora. Czytanie trwaĹo do póĹşnych godzin wieczornych. Wszyscy, którzy przynieĹli ze sobÄ\ndzieĹa "Quo Vadis", mogli zyskaÄ na nich okolicznoĹciowÄ\nnadesĹano z Kancelarii Prezydenta RP. W przerwach wspólnego czytania wystÄ\npiĹa Agata Lusawa - skrzypaczka, czĹonkini Kapeli LZA "Ciechanów", absolwentka PSM w Ciechanowie i uczennica I LO w Ciechanowie.\nW sobotni wieczór wziÄĹo udziaĹ i czytaĹo 30 znanych osobistoĹci z terenu ciechanowskiego:\nTeresa Sadowska - Dyrektor Powiatowej Biblioteki Publicznej im. Zygmunta KrasiĹskiego w Ciechanowie\nMikoĹaj Zelech - aktor Teatru "Rozmyty Kontrast" z PCKiSz\nKatarzyna KosiĹska - redaktor Katolickiego Radia Diecezji PĹockiej\nBarbara Sitek – Wyrembek - czĹonek Akademii Europea Sarbieviana, poetka\nWĹodzimierz FetliĹski – zasiadajÄ\ncy w ZarzÄ\ndzie Powiatu Ciechanowskiego\nLeszek GoĹşdziewski – PrzewodniczÄ\ncy Rady Miasta Ciechanów\nBogumiĹa UmiĹska – kierownik DziaĹu Historycznego Muzeum Szlachty Mazowieckiej w Ciechanowie\nJadwiga PrzybyĹek – dyplomowana germanistka, tĹumacz przysiÄgĹy j. niemieckiego\nTeresa Dworecka - prodziekan WydziaĹu Ochrony Zdrowia i Nauk Humanistycznych PWSZ w Ciechanowie\nMonika Salamon – MiĹoboszewska – kierownik DziaĹu Administracji Muzeum Romantyzmu w Opinogórze\nElĹźbieta Latko – dyrektor Powiatowego UrzÄdu Pracy w Ciechanowie\nKs. praĹat Eugeniusz Graczyk – Proboszcz Parafii Ĺw. Piotra ApostoĹa w Ciechanowie\nwszystkim goĹciom i czytajÄ