„Układ zamknięty” reżyseria Ryszard Bugajski • Internetowy Klub Filmowy Osób Niewidomych\nTeraz jest 2 cze 2020, o 19:08\n„Układ zamknięty” reżyseria Ryszard Bugajski\nTytuł: „Układ zamknięty” reżyseria Ryszard Bugajski\nNapisane: 21 sty 2014, o 18:06\nTytuł: Re: „Układ zamknięty” reżyseria Ryszard Bugajski\nNapisane: 30 sty 2014, o 17:48\nJeśli chcesz zachować poczucie bezpieczeństwa, to nie oglądaj zaproponowanego w IKFON filmu pt. "Układ zamknięty" w reżyserii Ryszarda Bugajskiego, bowiem to artystyczne przedstawienie faktów zaczerpniętych z polskiej rzeczywistości - niewątpliwie - może poszerzyć Twoją świadomość i zachwiać Twoim spokojem.\nKanwą fabuły bezkompromisowego filmu fabularnego pod znamiennym tytułem „Układ zamknięty” jest autentyczna historia, która miała swój początek w 2003 roku w Krakowie, kiedy to brutalnie aresztowano tamtejszych przedsiębiorców pod zarzutem działania w zorganizowanej grupie przestępczej i prania brudnych pieniędzy. Po kilkuletnim postępowaniu prokuratorskim i sądowym uwolniono biznesmenów od większości zarzutów z powodu braku znamion przestępstwa. Pozostały tylko nadużycia ludzi władzy, bezradność jednostki wobec prawa i instytucji państwowych, upadłe firmy, złamane życiorysy i w większości niesłuszne oskarżenia...\nTwórcy filmu niewiele zmienili losy filmowych bohaterów. Nie jest to jednak film dokumentalny ani reportaż. Film miał jedynie pokazać sytuacje w Polsce, gdyż podobnych tego typu spraw - jak alarmuje polskie środowisko prywatnej przedsiębiorczości – odnotowano kilkaset w naszym kraju. Rodzeniu się tego filmu towarzyszyło wiele trudności. Państwowy Instytut Sztuki Filmowej czterokrotnie odrzucił prośbę twórców o sfinansowanie tej produkcji, toteż film powstał - jako pierwszy w Polsce - wyłącznie z prywatnych środków finansowych, w tym Kasy Stefczyka. Film objął patronatem Business Center Club.\nW realizacji tego obrazu brali udział twórcy, którzy już w przeszłości w swej działalności wykazywali zaangażowanie społeczno-polityczne i zgodnie ze zwiastunami tego filmu oraz ze słowami jego głównego bohatera: "zdaje się, że odwalili kawał dobrej roboty”...\nDo tego odważnego grona artystów weszli: scenarzyści Michał S. Pruski i Mirosław Piepka (twórcy scenariusza do "Czarny czwartek. Janek Wiśniewski padł" Antoniego Krauzego); reżyser Ryszard Bugajski (twórca najgłośniejszego, filmowego „półkownika” PRL pt. „Przesłuchanie”); aktorzy głównych ról Kazimierz Kaczor i Janusz Gajos; autor zdjęć Piotr Sobociński (jr) oraz wykonawca piosenki i teledysku promujących ten film Kazik Staszewski (nonkonformistyczny wokalista zespołu „Kult”).\nDźwięk i muzyka są niewątpliwym atutem tego filmu. Film jest doskonale udźwiękowiony! Dialogi są w pełni zrozumiałe, co nie zdarza się często w polskich produkcjach filmowych. Muzykę do „Układu zamkniętego” skomponował Kanadyjczyk - Shane Harvey. Muzyka wprowadza do filmu dodatkowy walor ilustracyjny, podnosi emocje, jest niepokojąca i tajemnicza i dopowiada to, czego nie widać na ekranie. W jazzujących utworach – zgodnie z sugestiami samego reżysera - pobrzmiewa echo muzyki Milesa Davisa i Krzysztofa Komedy. Kompozytor napisał tylko zarys utworów, pozostawiając muzykom miejsce na improwizację podczas nagrania.\nFilm ten audiodeskrypcją, bez której kluczowe sceny byłyby niezrozumiałe dla niewidomych, opatrzył Marcin Laskowski „Echo-MMR”.\nProduktem końcowym pracy tego układu ludzi kina jest thriller, który trzyma widza w napięciu, wywołując w nim poczucie bezsilności i strachu. Fabuła filmu jest czytelna i klarowna. Aktorzy wypowiadają swoje kwestie poprawną dykcją. Ten obraz zdobył uznanie wśród widzów, czego dowodem są uzyskane przez niego nagrody, między innymi jest on laureatem - wymownej - nagrody organizacji "Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej" - Wektor Nadziei.\nAle właściwie o czym jest ten film? Oczywiście o grupie przedsiębiorców niszczonych na skutek wspólnych działań służb skarbowych i prokuratury, o samotności, o bezbronności i bezradności jednostki wobec prawa i instytucji państwowych, a w końcu o tym, że procedury, paragrafy i zasady to obusieczna broń, która może okazać się śmiertelna... A według samego reżysera film ten jest o rodzeniu się „zła”, o jego powstawaniu i rozwijaniu się w człowieku. W „Układzie zamkniętym” reżyser próbuje pokazać, na przykładzie prokuratora Kostrzewy (granego przez Janusza Gajosa), jak łatwo można zarazić się złem, a następnie przekazać je kolejnym pokoleniom. Janusz Gajos już raz zagrał u Bugajskiego Wcielenie „zła”, grając brutalnego funkcjonariusza UB w „Przesłuchaniu”. W tych obu filmowych wcieleniach Gajosa kreowani przez niego antybohaterowie bez oporów niszczą swoje ofiary, korzystając z istniejącego prawa, umożliwiającego zniszczenie każdego, co może stanowić paralelę między obiema historiami opowiedzianymi przez Bugajskiego w niebagatelnym odstępie 31 lat. Czasy się zmieniły. Układy się zmieniły... A metody są ciągle te same!?\nc.d.n. [zob. podsumowanie pokazu w IKFON]\nZapraszam do odważnego wyrażenia nasuwających się refleksji i opinii o filmie. Może pytania, które nasuwają się po projekcji "Układu zamkniętego" i poniższe kwestie sprowokują Cię do zabrania głosu w dyskusji:\n1. Pytanie wydawałoby się najprostsze - jaki morał z tego filmu?\n2. Czy potwierdza się stwierdzenie, że „życie pisze najlepsze scenariusze”?\n3. Czy biurokratyczna machina, niczym z kafkowskiej wizji, jest bezosobowa, nie ma twarzy i osobowości?\n4. Czy wciąż żywa jest maksyma popularna w erze stalinowskiej: „dajcie mi człowieka, a paragraf się znajdzie”?\n5. Czy prawdziwa jest opinia wielu widzów, że w tym filmie najlepszą aktorską kreację stworzył Janusz Gajos?\n6. Jakie są walory lub wady audiodeskrypcji?\n7. Czy chciałbyś mieć płytę z muzyką Shane’a Harveya?\n8. Czy ten film coś zmieni w naszej polskiej rzeczywistości lub mentalności?\n9. Jeśli nie zgadzasz się z którąś z napisanych przeze mnie kwestii, to śmiało pisz!\nŻyczę spokojnego oglądania w zamkniętym układzie IKFON\nNapisane: 7 lut 2014, o 19:59\nDołączył(a): 6 lut 2014, o 04:13\nDo tej pory nie odzywałam się w dyskusjach o filmach, ale tym razem nie mogę się powstrzymać.\nFilm był dobry, od kiedy się ukazał, chciałam go obejrzeć, ale to był chyba pierwszy film prezentowany przez IKFON, w którym audiodeskrypcja mi przeszkadzała. Było może kilka scen, w których była przydatna, ale mogę je policzyć na palcach jednej ręki.\nJak na współczesny film ten miał dość sporo dialogów i czasami cofałam go, żeby sobie coś powtórzyć, bo audiodeskrypcja na tyle mi przeszkadzała, że nie mogłam się na tych dialogach skupić.\nTo nie jest wina twórcy audiodeskrypcji ani nikogo innego. Po prostu tak to odebrałam.\nNapisane: 8 lut 2014, o 09:24\nSerdecznie witam podwójnie, bo na Forum „Pociąg”, jak i w dyskusji o „Układzie zamkniętym”.\nObejrzałam ten film dwukrotnie. Raz bez audiodeskrypcji, poddając ocenie wszystkie walory dźwiękowe filmu, domyślając się obrazu i jego wymowy. Niestety, wielu scen nie zrozumiałam lub nie były one dla mnie dostatecznie silne. Nawet przez chwilę się zastanawiałam, dlaczego ten film został zakwalifikowany do kategorii: thriller. Dopiero powtórne obejrzenie filmu, już z audiodeskrypcją, pozwoliło mi zrozumieć wiele kadrów i właściwie odebrać ich emocjonalną nośność. Bez audiodeskrypcji nie dość wyrazista była np. scena wtargnięcia CBŚ do domów biznesmenów– słyszałam tylko rozbijane szkło, jakieś krzyki, nieliczne dialogi. Również umknęła mi wymowa sceny w prokuraturze podczas rozmowy A. Kostrzewy z D. Maj, gdy ona na koniec rozmowy gasi papierosa w szklance z mlekiem (zdobytym z takim trudem). Obawiałam się tego, że audiodeskrypcja zagłuszy muzykę w filmie, bo będzie musiała omijać ścieżkę dialogową, ale niczego takiego nie zauważyłam. Jedyne trudne dla audiodeskrypcji miejsca, w których musiała „walczyć” o przestrzeń w eterze, to były sceny, w których dochodził głos lektora tłumaczącego angielski tekst. We wspomnianym przeze mnie we wprowadzeniu audiobooku angielskie dialogi nie są tłumaczone i tam lektor ma miejsce na dopowiedzenia i uzupełnienia narratorskie.\nModerator Ewa M.\nNapisane: 8 lut 2014, o 20:01\nUkład zamknięty jest filmem momętami wstrząsającym. Kto by powiedział że można robić przekręty i udawać jakby się nic nie stało. Człowiek człowieka by zabił nawet za pare złotych by tylko mógł osiągnąć zamieżony cel. Audiodeskrybcja była przydatna zwłaszcza w momętach kiedy nie byłoo żadnego djalogu. Pewnie gdyby nie to że siedząc przed ekranem telewizora i oglądając film widziałam co się działo i bez audiodeskrybcji która mimo wszystko pomogła w tej sytuacji bo bez niej nie patrząc w ekran nie domyśliłabym się w pełni co w danym momęcie się dzieje. Fakt może były momęty kiedy djalogi i audiodeskrybcja przeszkadzały sobie wzajemnie, ale i tak bez niej nie dało by się filmu dokładnie obejrzeć.\nNapisane: 9 lut 2014, o 09:30\nMagdo, nie podglądaj, Pan Laskowski tak się napracował przy audiodeskrypcji, że teraz można spijać obraz z jego ust (oczywiście żartuję). Każdy skrawek obrazu się liczy. Przy bezwzrokowym oglądaniu filmów ciągle brakuje mi mimiki aktorów, obrazu strojów czy oglądu planu. W „Układzie zamkniętym” miejsce na audiodeskrypcję pozwoliło na dość dokładny opis postaci Doroty Maj na początku filmu, za co jestem wdzięczna lektorowi. Pani Alicja N. w nadesłanym e-mailu dopowiedziała szczegół wizualny dotyczący prokuratora Kostrzewy, który podczas rozmowy z D. Maj w prokuraturze i w czasie odwiedzin w szpitalu wykonał charakterystyczny gest dłonią: „Widzący odbiorca doprecyzował, że prokurator wykonał dłonią ruch świadczący o zadumie – jak teraz postąpić, aby sprawę pomyślnie zakończyć. Przesłonił dłonią tylko część twarzy, a nie całą. Ten drobny detal uświadomił mi jak czasami ogromne znaczenie mają drobne gesty, jak mogą wpływać na odbiór scen”. Może i inni widzowie mogliby dopowiedzieć coś z wizualnych szczegółów gry lub wizerunku aktorów, co ich zdaniem miało znaczenie i mogłoby uzupełnić informacje osobom niewidomym? Proszę, podzielcie się z nami tymi szczegółami.\nNapisane: 9 lut 2014, o 17:48\nFilm „Układ zamknięty” demaskuje nadużycia i bezprawne metody działania na najwyższych szczeblach władzy państwowej. Jako obywatele tego kraju mamy na co dzień wiele obiekcji do funkcjonowania państwa. Widzimy niedoskonałość stanowionego prawa przez niefortunnie wybranych przez nas posłów, nieudolność administracji, opieszałość sądów. Żyjemy w nadziei, że umacnianie struktur demokratycznych poprawi sytuację. Nie bierzemy jednak pod uwagę, że w aparacie władzy istnieją jednostki bezwzględne, niemoralne realizujące swoje bezprawne cele bez żadnych zahamowań i skrupułów. Skąd się biorą tacy ludzie i dlaczego system społecznego oczyszczania nie eliminuje ich w sposób naturalny? Mimo zmiany ustroju, odcięcia się od komunistycznych wynaturzeń, postkomuniści, partyjni karierowicze są dobrze ukorzenieni w organach władzy i administracji, w aparacie ścigania, ich powiązania i kontakty są trwałe.\nAnalizując demaskatorski wątek filmu zastanawiam się nad motywacją działania dwóch wysokiej rangi funkcjonariuszy państwowych – naczelnika urzędu skarbowego Kamińskiego i prokuratora Kostrzewy. Ich zadaniem jest wykrywanie i ściganie przestępstw skarbowych i gospodarczych – więc obowiązkiem jest gorliwość, penetracja, węszenie – ale w granicach prawa i z zachowaniem procedur. Jednakże nie służbowa gorliwość i chęć wykazania się aktywizuje obydwu panów, którzy podczas inauguracyjnego przyjęcia postanawiają sprawdzić legalność powstania spółki Nawar. Z rozmowy na nabrzeżu portowym prowadzonej przez prokuratora Kostrzewę z ministrem wynika, że ministerstwo jest zainteresowane likwidacją Nawaru i jego przejęciem przez grupę kapitałową reprezentowaną przez Tomasza Chwedczuka, oczekujeskutecznego działania, a dowody bierze na siebie. Przerażający jest dla mnie bezwzględny, bezduszny cynizm przedstawicieli najwyższych organów władzy, którzy zawiązują układ – minister, prokurator skarbówka – i bezprawnie, w bestialski sposób niszczą ludzi i ich dorobek. Bardzo zręcznie reżyser ukazuje w retrospekcji kształtowanie osobowości młodych Kamińskiego i Kostrzewy przez uczelnianą organizację partyjną. Ci ambitni młodzieńcy w lot chwytali, czym można przysłużyć się partii i jak przy pomocy donosicielstwa i służalczości piąć się po szczeblach kariery. PZPR miała wyjątkowe sukcesy w generowaniu takich postaw. Kostrzewa nie ma wyrzutów sumienia wobec dziekana Maja, który szczęśliwie nie został zniszczony przez partyjną nagonkę i szykany. Kostrzewa odczuwa jednak niepokój przed ujawnieniem niechlubnego incydentu i wykorzystaniem go przez młodego Maja, przyspiesza więc akcję aresztowań, zabezpieczenia dokumentów i mienia. Zdumiewa nas i przeraża, że mogą dziać się takie rzeczy. Nie znałam krakowskiego przypadku, który był pierwowzorem scenariusza filmu, ale to samo było z Romanem Kluską, z Barbarą Blidą i innymi. Potworna jest brutalność stosowanych metod, budząca najgorsze skojarzenia z reżimem stalinowskim. Gdyby to chociaż było w interesie społecznym, można liczyć się z ofiarami. Ale tu nikt nie ma złudzeń –chodzi o bezprawne przejęcie firmy. Na podstawie fikcyjnych zarzutów aresztuje się właścicieli, zajmuje się rachunek bankowyy i majątek spółki, wskutek czego nie może ona działać i całkowicie traci wartość, a następnie skupuje się akcje po minimalnej cenie lub przejmuje na podstawie wymuszonych darowizn. Wysokie stanowiska i kompetencje oraz wzajemne zależności gwarantują właściwe funkcjonowanie układu a, przede wszystkim gwarantują bezkarność.\nWspaniale zarysowane są typy psychologiczne – przede wszystkim negatywny bohater Kostrzewa – dla mnie typowy stalinowiec, cyniczny, bezwzględny apodyktyczny, bez skrupułów, despota nawet wobec własnej rodziny. Bardzo podobał mi się dziennikarz Robert – świetnie zagrana rola i bardzo pozytywna postać, takich odważnych i bezkompromisowych dziennikarzy nam trzeba. Debiut Wojciecha Żołądkowicza w roli prokuratora Słodowskiego jest udany i oddaje realia pracy w prokuraturze. Kamil Słodowski jest ambitny, pragnie wykazać się i awansować. Te aspiracje zagłuszają w nim obowiązek przestrzegania prawa i obiektywnej oceny dowodów. Jest nędznym karierowiczem i dlatego przystępuje do układu, wykonując w nim czarną robotę. W prokuraturze obowiązuje hierarchiczne podporządkowanie, prokurator nie ma swobody działania i oceny dowodów bez akceptacji swojego przełożonego, co oczywiście nie tłumaczy Kamila Słodowskiego. Słodowski świadomy dobrowolnego ugrzęźnięcia w bagnie układu żąda od ministra finansowej gratyfikacji, w wyniku targów ustalają stawkę.\nmoralność młodego prawnika, wykształconego w wolnej Polsce i obowiązanego do strzeżenia praworządności. Czy może być większa kompromitacja urzędu prokuratorskiego?\nDrastyczne sceny przemocy, cierpienie, bezsilność, tragedie rodzinne tworzą dramatyzm filmu. Najgorsze, że to wszystko jest prawdziwe. Czulibyśmy się lepiej, gdyby to była fikcja, albo przynajmniej nie zdarzyło się w naszylm kraju. Na próżno pragniemy sprawiedliwości, kary dla wimnych bezprawia i krzywd. Zasługa Ryszarda Bugajskiego w ukazaniu zła tak groźnego i trudnego do wykorzenienia, bo pleniącego się pod osłoną państwa, jest nie do przecenienia. Czy to coś zmieni? Nie wiem, na sumienia nie liczę. Państwo jest niestety słabo zorganizowane, a im wyższy szczebel władzy, tym mniejsza kontrola.\nWydźwięk filmu nie jest do końca pesymistyczny mimo bezkarności uczestników układu. Właściciele Nawaru powoli wylizują się z ran duński kontrahent proponuje im pracę na korzystnych warunkach. Najlepsze, że układowcy spaprali robotę i nie odniosą zamierzonej korzyści z przejęcia spółki. Nie zauważyli, że zakupione w Danii na kredyt urządzenia obciążone są zastawem kupieckim i duńska firma odbiera je na mocy wyroku sądowego. Niewielka to pociecha w zestawieniu z traumatycznymi przeżyciami i ruiną finansową wielu ludzi.\nMuzyka jest rzeczywiście dobrze dobrana i brzmi tam, gdzie potrzeba, nie przeszkadzając dialogom i śledzeniu akcji. Płyty ze ścieżką dźwiękową nie chciałabym mieć, gdyż nie przepadam za jazzem.\nFilm Ryszarda Bugajskiego to kolejna perełka, którą otrzymaliśmy od IKFON – dzieło odważne i wybitne, którego każdy, kto pragnie świadomie uczestniczyć w otaczającej rzeczywistości nie powinien przegapić.\nNapisane: 9 lut 2014, o 20:11\nwitajcie. Oglądnełam film i moje odczucia są następujace film bardzo sympatyczny pokazujący reali dotychczasowej rzeczywistości jaka jest teraz gdzie jest pełno oszóstów, którzy robią brudne interesy aby wykonczyc konkurencje i człowieka, zrobićkariere kosztem kimś. TYle ode mnie. Pozdrowionka\nNapisane: 10 lut 2014, o 07:39\nNa wstępie chciałbym podziękować pani Ewie za obszerne i pełne emocji wprowadzenie.\n„Układ zamknięty” pierwszy raz oglądałem wraz z przyjaciółmi na dużym ekranie i wywołał u Nas ogromne poruszenie i dyskusje do rana .\nZ upływem czasu odróżniam już rzeczywistość od filmu, choć przedstawiona historia jak i własne odczucia sprawiają iż spiskowa teoria dziejów wciąż zżyje .Moim zdanie scenariusz duetu Mirosław Piepka & Michał S.Prusk mógłby po modyfikacja odnieść sukces na całym świecie gdyż historia niszczycielskiej machiny państwa niejedno ma imię.\nTo naprawdę mocne dobre kino.\n1.\tZastawiałem się długo nad morałem i wnioski są przerażające. Dlatego nie szukam morału a traktuje film jako ostrzeżenie aby być czujnym i ostrożnym.\n2.\tTak „ życie pisze najlepsze scenariusze”. I całe szczęście iż mimo początkowych wątpliwości i średniego zainteresowania tą historią twórców, powstał wyjątkowy film.\n3.\tBezosobowość biurokratycznej machiny to fikcja. Moim zdaniem to wytarty slogan gdyż za konkretnymi działaniami stoją ludzie. I co najbardziej deprymujące to bezkarności przedstawicieli tej państwa.\n4.\tMaksyma ery komunistycznej „dajcie mi człowieka, a paragraf się znajdzie” będzie żyła tak długo jak ludzie ją stosujący. Optymistyczny jest fakt powstania takiego filmu jak „Układ zamknięty”. Co pozwala piętnować mafijne struktury władz państwowych.\n5.\tJanusz Gajos potwierdził iż nie da się zaszufladkować. Kolejna rola która na długo zapadnie w mojej pamięci.\n6.\tAudiodyskrypcja na dobrym poziomie.\n7.\tShane Harvey skomponował również muzykę do filmu „General Nil” w reżyserii R.Bugajskiego i w omawianym filmie współpraca obu panów dla widza jest owocna. Jeżeli ktoś wyda muzykę z filmu „Układ zamknięty” na cd chętnie zakupie. Do promocji filmu przyczyniła się również kompozycja Kultu i tekst Kazika Staszewskiego.\n8.\tTo bardzo ważny film w polskiej kinematografii głównie ze względu na temat .Realizacja na światowym poziomie sprawia że na długo pozostanie tematem do dyskusji, tym bardziej iż nasza rzeczywistość obfituje w podobne historie. Czy coś zmieni ? Nie wiem, ale wierze że zreformuje nasze spojrzenie na wolność w wolnym kraju.\n9.\t…………… \nCiekaw jestem opinii pozostałych forumowiczów. Nie wierzę iż ktokolwiek mógł pozostać obojętny wobec przedstawionej historii. \nNapisane: 10 lut 2014, o 11:51\nSpieszę donieść (w najlepszym rozumieniu tego słowa), że jak dotąd żadna z osób, które już nadesłały opinie, nie pozostała obojętna. Film wzbudził wśród Klubowiczów burzliwe emocje (odsyłam do zakładki: Dyskusja o filmie, która będzie zamieszczona na stronie IKFON po zakończeniu projekcji filmu). Gorąco zapraszam do dzielenia się swoimi odczuciami również na forum, aby móc podjąć dyskusję między widzami i dać upust swoim emocjom.\nZgadzam się z opinią, że film jest zrobiony na wysokim poziomie kinematografii z zachowaniem wszelkich standardów sztuki filmowej. M. Piepka, M. Pruski, R. Bugajski, jak i inni twórcy, stanęli na wysokości zadania. Można im powierzyć realizację kolejnego polskiego filmu.\nNapisane: 10 lut 2014, o 20:57\nWitam Wszystkich, rzeczywiście film zrobił na mnie duże wrażenie. Najbardziej to, że osoby, które miały ścigać przestępców sami nimi byli. Wykorzystując narzędzia, które miały służyć w wykrywaniu przestępstw gospodarczych. Używali ich dla osiągnięcia korzyści. Niszcząc przy tym ludzi młodych, ambitnych i kreatywnych. Byli bezwzględni i okrutni. Nawet siebie na wzajem nie oszczędziliby" gdyby była to konieczność". Wyeliminują każdego, kto stanie im na drodze do celu. Na szczęście sami zostali z niczym i to jest jedynym pocieszeniem. Ale czy tak jest w życiu realnym? Może w tym przypadku tak było, ale nie zawsze tak jest. Wystarczyło mi zapoznać się z domem Kostrzewy. Wszystko co tam zgromadził, było ponad jego potrzeby. Tak jakby to mu się wszystko należało. Był przecież wysokim urzędnikiem państwowym. Nie przypuszczam aby to wszystko zdobył uczciwie. Świadczy o tym jego postawa w dalszej części filmu. Ilu ludzi skrzywdził?\nNapisane: 11 lut 2014, o 19:22\nWitam Wszystkich - historia "Układ Zamknięty" jak dobrze wiadomo, powstała na faktach autentycznych i to jest najbardziej przerażające. Nie jest to wcale gdzieś wieki temu, ale właśnie teraz.\nJakoś tak się złożyło, że historie tę śledziłam za sprawa telewizji i już o tym jak wrobiono młodych biznesmenów przez organy państwa i nie to, że to oni kręcili , a właśnie Ci, co mieli stać na straży prawa...\nW efekcie doszło do tragedii - jeden z biznesmenów, popełnił samobójstwo, zaś drugi musi sobie radzić z traumatycznymi wspomnieniami. Historia, pokazująca, że życie pisze czasem najlepsze scenariusze, ale niestety straszne i zniechęcające do jakiegokolwiek UCZCIWEGO sposobu na życie...\nNiestety stwierdzenie, że na każdego paragraf się znajdzie z okresu stalinowskich mordów, jest nadal aktualne. Nie będę na razie rozpisywać się o samej grze aktorów... ponieważ nie obejrzałam jeszcze całego filmu z braku czasu.\nJednak sam temat inspiracji autorów wydarzeniem jest istotny: myślę, ze taki film może być piętnowaniem zachowań urzędników i pokazywaniem tego, co nie powinno się wydarzyć, a się stało.\nGeneralnie rzecz ująć, niebawem będzie film o tym mordercy z Piotrkowa, albo pewnie o Amber Gold, dla przykładu wydarzeń, które nie powinny mieć miejsca.\nJak było kino "Moralnego Niepokoju" to czas na pokazywanie ludziom kina "nie dającej spać paniki", bo Ci wejdzie CBS do domu, choć jesteś uczciwy, a morderca, który powinien mieć dożywocie albo wyrok śmierci, szykuje się na wolność, już straszy ludzi, ale nikt tego nie zauważa.\nWięcej tragedii w Polsce = więcej przygnębiających filmów.\nZ sama akcją antyterrorystów, wkraczających do domu bohatera, można tez zapoznać się w słynnej komedii "Killer", ale to był żart. Niestety inspiratorzy, "Układu zamkniętego" zrozumieli ten żart zbyt dosłownie i niestety, dostaliśmy tragedię. Jeśli już mówimy o "układach" to kojarzy mi się piosenka do filmu "Kariera Nikodema Dyzmy", gdzie wokalista Elektrycznych Gitar, spiewa, co zrobi, gdy tylko zostanie prezydentem...\nWolałabym, aby to wszystko pozostało w strefie żartu, ale nic z tego, wszak w Polsce najlepiej wiedzie się niebezpiecznym przestępcom, złym matka jak pewna mamusia z miasta na S, właścicielom Amber Gold, lekarzom, którzy uważają się za panów życia i śmierci (jak nie dasz koperty to nici z leczenia), i żebrakom, którzy z tytułu choroby alkoholowej, robią co zechcą i wymuszają od państwa opiekę od wyżywienia i dania odzieży po zasiłki.\nJest tyle newsów do inspiracji, niech więc scenarzyści zakasują rękawy... W takim tempie złych wieści, dorobi się polskie kino Oskara... Tylko jakim kosztem?\nSwoja drogą, powstanie film "Bogowie" o życiu profesora Zbigniewa Religii i o tym pierwszym przeszczepie serca. Ciekawe - bo będę mieć okazję na pamflet z tych bogów w białych rękawiczkach...\nO samym filmie "Układ zamknięty", może jeszcze się wypowiem - za wiele złych emocji to dzieło niesie, ale dobrze, że powstało.\nNapisane: 11 lut 2014, o 20:33\nTrudno, wezmę na siebie ten 13. (!) post. aktualne Tematy na scenariusz już są gotowe, nawet o rysie komediowym, więc róbmy zrzutkę ( już mamy przykład, jak się to robi) i zróbmy sobie kino... „Aktorskie” incydenty też już mamy za sobą.\nNapisane: 12 lut 2014, o 10:49\n> Witam serdecznie,\n> Trudno, wezmę na siebie ten 13. (!) post. aktualne Tematy na scenariusz już\n> są gotowe, nawet o rysie komediowym, więc róbmy zrzutkę ( już mamy\n> przykład, jak się to robi) i zróbmy sobie kino... „Aktorskie” incydenty też\n> już mamy za sobą.\nMam skromny budżet ale jakby co do zrzutki się dopisuje. :)\nNapisane: 12 lut 2014, o 12:30\nBrawo! Właśnie o takich chętnych do działania, myślenia i opiniowania ludzi nam chodzi. Ma pan prawo pierwszeństwa zgłoszenia tematu filmu, a nawet więcej możliwość - zagrania głównej roli. Ja oczywiście też się dorzucę.\nNapisane: 13 lut 2014, o 11:51\nChcę serdecznie podziękować za możliwość obejrzenia tak mocnego,mrocznego filmu jak "Układ zamknięty".\nWierzyć się nie chce że to jeszcze się dzieje, choć wiem że tak jest. Układy i układziki. To jest chore.Strach się bać\nPonieważ lubię eksperymentować, obejrzałam film 2 razy.\nNajpierw bez obrazu.\nwrażenia nie do opisania. Audiodeskrypcja na najwyższym poziomie.A odczucia jeszcze większe.Aż ciarki przechodziły.\nPo kilku dniach obejrzałam film z obrazem. Łatwiej było mi się skupić na szczegółach, mimice,gestach.\nFilm, mimo że naprawdę dobry (moje zdanie), mam nadzieję że nie jest zapowiedzią że te pozostałe,zaplanowane na ten rok, nie jest wyznacznikiem kierunku.\nŻe są zaplanowane też filmy "lekkie" takie do uśmiechnięcia się w tej naszej szarej rzeczywistości.\nNapisane: 13 lut 2014, o 16:35\nPozwalam sobie drugi raz odezwać się na forum, bo właśnie przesłuchałam audiobooka, o którym pisze pani moderator. Jest to słuchowisko oparte na ścieżce dźwiękowej filmu plus komentarz czytany przez Kazika staszewskiego, zamiast audiodeskrypcji Marcina Laskowskiego. Wartość obydwu tych komentarzy umożliwiająca niewidomym zorientowanie się w akcji jest zbliżona, może nawet lepszy jest p. Laskowskiego, ale audiobook bardziej pozwolił mi zrozumieć niektóre sytuacje, w których audiodeskrypcja zagłuszała dialog, np. rozmowa Chwedczuka z Dorotą Maj. W audiobooku jest więcej czasu na komentarz, nie trzeba tak dokładnie wpasowywać się w obraz. Kazik Staszewski dużo lepiej śpiewa, niż czyta. Piosenka jest świetna, szkoda, że nie ma jej na filmie. W sumie audiobook z filmu, czy np. słuchowisko, które możnaby pobrać z jakiejś witryny to dla niewidomych dobry pomysł.\nNapisane: 13 lut 2014, o 16:44\nNa ten rok są przewidziane filmy różne gatunkowo i o różnym ciężarze". Nuda i obojętność nam nie grożą. Poniżej zamieszczam listę filmów, które będziemy mogli obejrzeć w ramach IKFON. Osobiście chyba najbardziej czekam na film Larsa von Triera.\nPani Krystyna napisała, dla mnie ważną rzecz, że powtórnie obejrzała „Układ zamknięty”, zwracając uwagę na szczegóły wizualne. Dźwięk filmu mogłam ocenić samodzielnie, ale bardzo mnie interesuje sprawa zdjęć i pracy kamery w tym filmie. Przytoczę np. scenę z aresztowaniem, kiedy przerażona siedmio letnia dziewczynka z otwartymi ustami patrzy na mierzącego do niej człowieka, a po jej nodze ścieka stróżka moczu... Czy kadr filmu jest tak wyraźny, że widz dokładnie widzi tę scenę? Czy są jakieś zbliżenia? Na co pada światło? A może są w tym filmie inne zaskakujące lub zdumiewające obrazy, na które warto zwrócić uwagę?\nMam nadzieję, że każdy kolejny "filmowy audiobook" byłby lepszy. A niewidomym ta forma bardzo przybliża kinematografię.\nOto lista propozycji filmowych na ten rok:\n”Ida” (Polska) rok produkcji 2013, reż. Paweł Pawlikowski\n„W imię” (Polska) rok produkcji 2013, reż. Małgorzata Szumowska\n„Życie Pi” (USA, Wielka Brytania, Tajwan) rok produkcji 2012, reż. Ang Lee\n„Tańcząc w ciemnościach” (Australia, Dania, Finlandia, Hiszpania, Holandia) rok\nprodukcji 2000, reż. Lars von Trier\n„Ucieczka z kina Wolność” (Polska) rok produkcji 1990, reż. Wojciech Marczewski\n„Miłość” (Niemcy, Austria, Francja),rok produkcji 2012, reż. Michael Hanaeke\n„Pora umierać” (Polska) rok produkcji 2007, reż. Dorota Kędzierzawska\n„Przesłuchanie” (Polska) rok produkcji 1982, reż. Ryszard Bugajski\n„Młyn i krzyż” (Polska, Szwecja), rok produkcji 2011, reż. Lech Majewski\n„Wszyscy jesteśmy Chrystusami” (Polska) rok produkcji 2006, reż. Marek Koterski\nNapisane: 13 lut 2014, o 17:39\nFilm, żeby nie powiedzieć fascynujący, ukazujący prawdę systemu przeszłego i tego. Jak można manipulować ludźmi i co pieniądz z nich robi. Są chamscy, grubiańscy i za nic mają innego człowieka, aby tylko dla siebie mieć jak najwięcej.\nSmutna to historia, aczkolwiek pouczająca jak to nie można ludziom wierzyć i się na nich zawieść.\nMuzyka dobrze dobrana, nawet bardzo ciekawa.\nJak dla mnie audiodeskrypca troszkę za głośno w stosunku do ścieżki dźwiękowej filmu.\nNapisane: 13 lut 2014, o 19:06\nTegoroczny zestaw filmów jest imponujący.\nCo do "naszej" produkcji.\nTo w ramach wolontariatu będę robił dobrą kawę :).\nNapisane: 13 lut 2014, o 20:05\nJestem zbudowana taką postawą! Nie dość, że ktoś jest chętny do działania, to jeszcze non-profit. No, no!\nSkoro tak dobrze idzie, to może ktoś z Klubowiczów się zlituje i zaspokoi moją ciekawość odnośnie zdjęć i aspektu wizualnego bezkarnie tu „obgadywanego” filmu.\nNapisane: 16 lut 2014, o 11:02\nZaczęliśmy naszą projekcję z ostrym poślizgiem, ale hamowanie i dalsza jazda „Pociągu” będą już przepisowe. Nieuchronnie zbliżamy się do końca pokazu, pozostały 3 dni, więc najwyższy czas na obiecany epilog:\nPo premierze „Układu zamkniętego” ówczesny minister sprawiedliwości Jarosław Gowin domagał się od prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta pociągnięcia do odpowiedzialności prokuratorów, którzy prowadzili sprawy Reya i Jeziornego (będących podstawowymi pierwowzorami bohaterów tego filmu). Prokurator generalny Andrzej SeremetW stwierdził, że należy odwoływać się do faktów, a nie do artystycznej wizji reżysera niemającej związku z rzeczywistością i bezpodstawne są oskarżenia wobec prokuratury (pojawiające się w związku z filmem) o jej uwikłanie w układ przeciwko przedsiębiorcom i o podejmowanie przez prokuraturę celowych działań wymierzonych w biznesmenów.\nJedna ze spraw prowadzonych przeciwko krakowskim biznesmenom, a dotycząca Krakowskich Zakładów Mięsnych Krakmeat, została po siedmiu latach umorzona z powodu braku znamion przestępstwa, a przedsiębiorcy otrzymali po 10 tysięcy złotych (!) symbolicznego zadośćuczynienia. Krakmeat nie przetrwał prokuratorskiego śledztwa i w 2005 r. upadł, w wyniku czego pracę straciło 300 osób.\nOstatecznie również upadł Polmozbyt Kraków S.A., w sprawie którego toczyło się drugie postępowanie przeciwko aresztowanym biznesmenom. Po aresztowaniach właścicieli Polmozbytu przewodniczącym rady nadzorczej spółki został nie kto inny tylko naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Śródmieście Jerzy Jakielarz, który wcześniej zgłosił do prokuratury nieprawidłowości w Polmozbycie. A do obrotu trafiły akcje, które aresztowanym przedsiębiorcom zajęto na poczet ewentualnych kar. Skupował je bez przetargu, po najniższych cenach, warszawski inwestor, w wyniku czego przejął władzę w Polmozbycie. Jerzy Jakielarz został emerytem, członkiem Krajowej Izby Biegłych Rewidentów i wykładowcą prywatnej uczelni ekonomicznej.\nPod koniec 2013 roku, po trwającym ponad 9 lat procesie w sprawie nielegalnego wyprowadzenia pieniędzy z krakowskiego Polmozbytu, sąd wydał w stosunku do 9 oskarżonych nieprawomocne wyroki. Początkowo akt oskarżenia zawierał zarzuty wobec 16 osób. Część oskarżonych przyznała się do winy i dobrowolnie poddała się karze. Część oskarżonych uniewinniono od zarzutów. Głównymi oskarżonymi w procesie byli: Witold Sz., Lech Jeziorny i Paweł Rey. Witold Sz. zmarł w toku procesu i postępowanie przeciwko niemu umorzono. Lech Jeziorny został skazany na 2 lata więzienia w zawieszeniu na 2 lata i 156 tys. zł grzywny. Natomiast Pawła Reya skazano na 1 rok i 8 miesięcy w zawieszeniu na 2 lata i 90 tys. zł grzywny. Obaj oskarżeni otrzymali zakaz pełnienia funkcji w zarządach i radach nadzorczych spółek przez 4 lata. Jednocześnie sąd orzekł przepadek na rzecz Polmozbytu ponad 500 tys. akcji tej spółki. Na poczet grzywien i zakazu skazanym zaliczono okres pozbawienia wolności. W uzasadnieniu wyroku sąd podkreślił, że wymierzając niskie kary pozbawienia wolności, uwzględnił długość postępowania i skutki, jakich doznali oskarżeni, a ciężar kar przeniósł na stronę finansową.\nPoczekajmy na apelację...\nPo nakręceniu przez Ryszarda Bugajskiego „Przesłuchania” rozwiązano Zespół Filmowy X Andrzeja Wajdy. A czy coś rozwiążą po projekcji „Układu zamkniętego”?\nModerator – Ewa M.\nNapisane: 16 lut 2014, o 12:15\nPo emisji filmu "Układ zamknięty" na forum IKFON ukazują się jednostronnie wyselekcjonowane przez moderatora opinie. Przesyłam opinię nie pasującą do ustalonej linii. Jestem za zdrową demokratyczną dyskusją\nMiałem szczęście, bo kilka dni przed otrzymaniem wprowadzenia przygotowanego przez moderatora do filmu „Układ zamknięty” wysłuchałem w porannym bloku Radia TOK FM wywiadu, w którym, red. Janina Paradowska rozmawiała z prokuratorem generalnym Andrzejem Seremetem. Zaatakowała go wskazując na liczne wpadki prokuratury i jako jeden z przykładów podała film „Układ zamknięty”. W odpowiedzi A. Seremet stwierdził, ze film wywołał wielki szum medialny, ale jakoś prawie wszyscy dziennikarze pominęli informację o tym, że w sprawie przedsiębiorców z Krakowa zapadł kilka tygodni wcześniej prawomocny wyrok skazujący. Sąd na podstawie dowodów dotyczących głównych zarzutów przyznał w pełni rację prokuraturze. Ponownie przeczytałem wprowadzenie do filmu i znalazłem tam informację, o tym, ze film sfinansowała grupa nieujawnionych z imienia i nazwiska biznesmenów, oraz krajowy zarząd kas Stefczyka. Przypomniałem sobie, ze zarząd kas przez 5 lat usiłował zmusić do milczenia tygodnik „Polityka” który ujawniał szereg nieprawidłowości i nadużyć dziejących się w tej grupie finansowej. „Polityka” wygrała we wszystkich instancjach i mogła spokojnie zdemaskować układ w krajowych kasach Stefczyka, którym prezesował Grzegorz Bierecki – obecny senator PiS.\nPo obejrzeniu filmu stwierdziłem, ze jest to nie dzieło artystyczne, lecz publicystyka w kiepskim gatunku. Film został skomponowany według schematu, który pamiętam jeszcze z okresu tzw. realizmu socjalistycznego. Z jednej strony czarne charaktery – z drugiej świetliste postaci do naśladowania. Nagromadzenie negatywnych obrazków dot. Układu zamkniętego odpowiada tym schematom. Prokurator ma myśliwski domek, w którym organizuje przyjęcia sowicie zakrapiane, ma złe układy z córką, brutalnie traktuje podwładnych i kolegę z izby skarbowej, ma w życiorysie brzydki epizod antysyjonistyczny itp…\nW kontrapunkcie biznesmeni brutalnie poniewierani w trakcie zatrzymania i w areszcie, poronienie żony jednego z nich, przestrach córki, która straciłam mowę itp…\nTego typu zabiegi powinny obudzić czujność krytycznego widza. Tymczasem sporo ludzi dało się nabrać na ten czarny piar wykorzystujący elementy klasycznej psychologii propagandy. Jestem ekonomistą i z uwagą obserwuję to, co dzieje się w naszej gospodarce. Z punktu widzenia harmonijnego rozwoju społeczeństwa zachodzą w niej zjawiska budzące niepokój. Mam na myśli przede wszystkim stale rosnące rozpiętości majątkowe. Rośnie grupa ludzi skupiających w swoich rękach coraz większe bogactwo, ale zbyt wolno a nawet wcale nie maleje grupa ludzi ubogich. Bierze się to stad, że mamy większą szarą strefę aniżeli Grecja. Sporo biznesmenów znakomicie opanowało sztukę unikania płacenia podatków i narzekania na okropne przepisy i strasznych urzędników. Z drugiej strony kwitnie ostentacyjna konsumpcja – luksusowe samochody, pałace, ekstra wyjazdy.\nReasumując, mogę stwierdzić, ze film ten zawiera bardzo wyrafinowane sposoby manipulacji opinią publiczną. Był taki rząd, który szukał układu i nie mógł go znaleźć mimo stosowania najbrutalniejszych środków. Szkoda, że znakomity reżyser i grupa świetnych aktorów weszła w ten „układ” przygotowany przez scenarzystów według schematu ze słusznie minionej epoki. W filmie znalazłem kilka wpadek – na początku mowa jest o CBA, które powstało kilka lat później aniżeli „sprawa krakowskich biznesmenów” Dalej już jest mowa o CBŚ. W końcowym fragmencie filmu maszyny wracają do Danii na podstawie prawomocnego wyroku, a przecież Polska wstąpiła do UE wiele miesięcy później.\nMuzyki nie oceniam, ponieważ albo kopia albo mój sprzęt powodował rzężenie ścieżki dźwiękowej. AD oceniam bardzo pozytywnie, podobnie jak i grę głównych aktorów.\nI na koniec uwaga. Gdyby ten film oparty był na faktach, dawno by działała sejmowa komisja śledcza. Nikt nie postulował jej powołania, możemy więc spać spokojnie i nie bać się o naszą przyszłość.\nNapisane: 16 lut 2014, o 14:32\nBardzo dziękuję za próbę podjęcia dyskusji, nawet jeśli ma być ona polemiczna. Przecież właśnie temu służy forum, aby wymieniać poglądy i zdania. Z opinią taką jak Pana Zbigniewa można oczywiście spotkać się w Internecie. Jest to najlepszy dowód na to, że w naszym kraju nie funkcjonuje już cenzura. To jest najlepszy drogowskaz dla innych: każdy może wykorzystać istniejące procedury, aby bronić swoich praw i swoich racji, co udowodnił post zamieszczony przez Domrę. Bugajski swoim filmem też udowodnił, że każdy powinien wykorzystać dostępne mu środki wyrazu, aby dochodzić swoich racji. Skorzystajmy z tej lekcji!\nPolska rzeczywistość jest wielowymiarowa, tak jak i ten film, więc można spojrzeć na omawiany problem z różnej perspektywy. We wprowadzeniu do filmu zaznaczyłam prośbę o ujawnianie wszystkich kwestii niezgodnych z moimi konkluzjami, toteż dziękuję za próbę podjęcia polemiki i zachęcam pozostałych Klubowiczów do wyrażenia swoich rozważań.\nZ niskimi ukłonami\nNapisane: 16 lut 2014, o 17:48\nZN>o emisji filmu "Układ zamknięty" na forum IKFON ukazują się jednostronnie wyselekcjonowane przez moderatora opinie. Przesyłam opinię nie pasującą do ustalonej linii. Jestem za zdrową demokratyczną dyskusją Zbigniew Niesiołowski.\nEM>każdy może wykorzystać istniejące procedury, aby bronić swoich praw i swoich racji, co udowodnił post zamieszczony przez Domrę.\nOpinię Zbyszka umieściłam pod moim nickiem ponieważ autor z powodu niesprawnej ręki nie posługuje się klawiaturą. Stało się tak bowiem korzystając ze swoich uprawnień selekcjonera moderator nie uznał recenzji Zbyszka i nie zamieścił jej w aktualnościach. nie chcę sądzić, że jest to nieuzasadniona cenzura wypowiedzi innych niż sądy moderatora. Moją recenzję spotkał taki sam los, została odrzucona z bliżej nieznanych mi powodów.\nNapisane: 16 lut 2014, o 19:22\nFilm był bardzo wstrząsający jednak pokazuję prawdziwe historię, które istnieją w Polsce. Audio deskrypcja była dobrze zrobiona.\nNapisane: 16 lut 2014, o 19:25\nAudio deskrypcja mi trochę przeszkadzała w tym filmie ponieważ trudno było załapać całą treść filmu. Jednak film jest poruszający i pokazujący polską rzeczywistość.\nNapisane: 16 lut 2014, o 19:49\nW końcu film obejrzałam - i muszę przyznać, że rzeczywiście w opinii Zbyszka jest wiele cennych sugestii, porównujących "Układ Zamknięty" do filmów z realnego socjalizmu. Jeśli tak jest - to przyznaję dałam się wkręcić, bo jak tu cenić prokuratora czy innego urzędnika, który sam przyznaje, "że człowieka też można wypchać jak te zwierzę". Zmartwiła mnie ostatnia scena, jakby Gajos, grający tego okropnego komucha, odnosi zwycięstwo niszcząc dziennik".\nJeśli chodzi o aspekty wizualne - to trzeba przyznać, że zastosowano ciekawą metodę. Sceny retrospekcji są w zupełnie innej tonacji, niczym wyblakłe zdjęcia w kolorowej sepii, zaś teraźniejsze to film barwny. Reżyser nie boi się pokazywać brutalnych scen. Faktycznie przy scenie zatrzymania mamy Kasię i ten epizod z moczem jest dość wyraźny, to samo poronienie dziecka w areszcie czy scena gwałtu w więzieniu, choć widziana za szkłem, nie pozostawia wątpliwości.\nGdyby jednak ktoś miał - lektor pomoże.\nJanusz Gajos jako prokurator Kostrzewa, wypadł rewelacyjnie. Aż chciało się go zabić. Autoironiczne są wręcz te ryby piranie, które na jego widok, pewnie chowają zęby i te zwierzęta. W trofeum brakowało mi tylko lwa i potrawki z niego.\nJednakże, najbardziej na nerwy grała mi zona Kostrzewy. Czy na prawdę można być takim biernym?\nCo do aspektów wizualnych - oprócz kolorowej sepii, ostrego barwnego filmu, mamy też ujęcia grające ukrytą kamerę. najbardziej gorzkie są słowa tego przyjaciela, przełożonego z Danii - ze w jego kraju nie karze się za kreatywność.\nCieszę się, że opinia Zbyszka znalazła się na forum - bo to interesujący trop. Faktycznie mamy tu bohaterów z dwóch frakcji. Albo źli albo dobrzy. Nie ma tak, aby ten młody prawnik, się zastanawiał nad swoim czynem czy zrezygnował z profitów będąc z bandziorami do końca itp, albo ta Pani adwokat, z milion złotych ... fe!\nJednak - ja mam w pamięci ta sprawę z TV i po prostu, nawet jak film jest przejaskrawiony socjalistycznie to mam jeszcze mniejsze zaufanie do polityków, policji itp, a fiskus, ZYS, tylko mnie utwierdzają aby wpisać je na czarną listę Justy... i oby się nie dać mechanizmom, które upupiły tych biznesmenów, bo ja nie chcę wylądować jako trofeum prokuratora Kostrzewy.\nJakby była organizowana jakaś produkcja filmowa to ja tez mogę się do dzieła dołączyć, tak a propo wcześniejszych postów.\nI tyle ode mnie,\nNapisane: 16 lut 2014, o 19:59\nMoją recenzję spotkał taki sam los, została odrzucona przez moderatora z bliżej nieznanych mi powodów, stąd wklejam ją na forum, może okaże się nie taka godna losu jaki ją spotkał. ;-)))\nModerator dramatycznym wstępem stawia odbiorcę w stan najwyższej gotowości „Śpisz spokojnie drogi Klubowiczu? Czujesz się bezpieczny w swoim domu i w swoich przedsięwzięciach? To się już nie czuj! Jednak nie... lepiej pozostań w swoim błogostanie. Nie ryzykuj i nie oglądaj zaproponowanego w IKFON filmu pt. "Układ zamknięty" w reżyserii Ryszarda Bugajskiego, bowiem to artystyczne przedstawienie faktów zaczerpniętych z polskiej rzeczywistości - niewątpliwie - może poszerzyć Twoją świadomość i zachwiać Twoim poczuciem spokoju i bezpieczeństwa”\nI czułabym się bardzo zaniepokojona i bardzo zagrożona a przede wszystkim bardzo zniesmaczona, ze takie rzeczy dzieją się w państwie prawa i dość okrzepłej demokracji. Przed całkowitym załamaniem psychicznym w poczuciu beznadziei i bezsiły ratuje mnie świadomość, że nie jesteśmy do końca narodem bezprawia i obok poplątanych ścieżek układów i układzików oraz działającej wybiórczo prokuratury dzieją się w tym kraju rzeczy dobre i podnoszące na duchu.\n„Układ zamknięty” jest gęsty od pokazanego zła, intensywny emocjami dosłownie bombardującymi widza. „Jutro mogą przyjść po ciebie.” Oglądając dzieło Bugajskiego odnosimy wrażenie, że każdy z nas może stać się ofiarą mafii. działającej w majestacie prawa, i nie dającej żadnych możliwości wyboru swoim ofiarom. Ta mafia w dodatku jest pazernie bierze wszystko. I wszystko po drodze niszczy. Mafia, obwarowana biznesowo-towarzyskimi zależnościami budowanymi na zasadzie „ręka rękę. Natomiast nie mogę się zgodzić z wręcz totalną sugestią, że jest to jedynie zaszłość PRL. Byłaby to zbyt prymitywna diagnoza. Zło bowiem jest ponad ustrojowe, ponad narodowe i ponadczasowe.\nJeśli film nawiązuje do wydarzeń, które miały miejsce i nadal są badane, to pętle wokół prężnych, ale też nie tak kryształowo uczciwych biznesmenów jak chcą twórcy filmu zaciska wręcz demoniczna trójka: prokurator, jego asystent-uczeń oraz naczelnik urzędu skarbowego. Zaplanowano wybiórcze uderzenie w przedsiębiorców i ich eliminację jako „elementów antyspołecznych”. Faktycznie retoryka trąci o PRL Ale zastanawiam się czy nie był to celowy zabieg reżysera, bo nawet nie stosując tego typu nazewnictwa, prokurator robiłby swoje. Prokuraturze wyznaczono rolę złego szeryfa Pozostaje jedynie sposób sprawowania urzędu. Ale czy lektura najlepszych wzorów filmowych i literackich USA nie daje nam podobnego obrazu brutalnych gier temidy przecież w państwie dawno okrzepłej demokracji?\nDla prokuratora Kostrzewy trójka biznesmenów jest nie tylko zagrożeniem dla uznawanego przez niego ładu społecznego, ale również uwalnia polski mechanizm zazdrości i podejrzliwości.\nI mimo, że film jest sfinansowany i nakręcony na wyraźne polityczne zapotrzebowanie i zamówienie, to w moim odbiorze ma uniwersalny wydźwięk bo może dotyczyć każdego kraju. Świat przedstawiony w obrazie Bugajskiego nie jest do końca światem cywilizowanym, ponieważ nie do końca zostały w nim przyjęte teoretyczne standardy demokratycznych krajów Europy zachodniej. Oczywiście decyzje czarnych antybohaterów filmu są podszyte zwykłą ludzką zawiścią i czystym złem, które towarzyszy całej ludzkości niemal od zarania jej powstania. Zawiść, zazdrość i korzystanie z przywilejów władzy pojawiają się w każdej szerokości geograficznej, i w każdym ustroju. W „Układzie zamkniętym” są one wpisane w kontekst społeczno-polityczny III RP. „To, że 20 lat temu zmienił nam się system, nie oznacza, że zmieniliśmy się wszyscy.” - mówi Janusz Gajos. W ciągu życia jednego pokolenia zmiany takie są niemożliwe. Kostrzewa, wprost przyznaje, że prawo dżungli jest jego filozofią, a swoje ludzkie ofiary porównuje do trofeów z polowań wiszących w jego myśliwskim domu. Zło jako naczelna zasada działania czy też prokuratorskie skrzywienie zawodowe?\nW wielu obszarach życia publicznego sukcesja zła moralnego jest przenoszona w przyszłość. I jedynie to może budzić niepokój i czujność. Przykładem tego zjawiska w filmie Bugajskiego jest młody prokurator Słodowski, który aby odbić się od tuzinkowych spraw gotowy jest do przyjęcia nie do końca czystego zlecenia, Moim zdaniem to najbardziej mroczna postać obrazu. Nie widać w nim specjalnie oporów wobec akcji, jaką szykują przeciwko biznesmenom jego przełożeni. Jeżeli pojawia się jakiś sprzeciw, to nie dotyczy on metod ani celu ataku, ale jego zgrabnego prawnego opakowania. Dla Słodowskiego ważne jest bowiem by można było zatopić przeciwników w majestacie „falendyszowego” prawa. Czy może być większe zło, większe niebezpieczeństwo, bowiem dotyczy ono osoby publicznego zaufania w „wolnym kraju”?\nRyszard Bugajski pokazując w taki sposób antybohaterów „Układu…” stąpał po dość cienkim lodzie. Mógł bowiem otrzeć się o kicz i komiksowość postaci. Słodowskiego nie poznajemy poza prokuraturą, i nie wiemy jaką ma twarz w życiu prywatnym. Możemy natomiast przyjrzeć się Kostrzewie i jego rodzinie. Czy prokurator w domu jest kochającym mężem i ojcem? A może również w życiu prywatnym zachowuje się jak tyran? Scenarzyści nie idą żadnym z tych prostych fabularnych rozwiązań. O ile widać miłość Kostrzewy do wnuczki czy zwierząt (to akurat „przypadłość” niemal z lubością wyciągana przez twórców), o tyle w relacjach z własną żoną i córką, oschłość i autorytaryzm prokuratora przejawia się z całą jaskrawością.\nRównież są w filmie sytuacje budzące naturalny sprzeciw. Nieprzemyślana i brutalna akcja organów CBA spowodowała tragedię dziecka biznesmena – które po zobaczeniu o 6 rano zamaskowanych szturmowców rzucających na podłogę jego rodziców przestało mówić. Zona Piotra poroniła. Kostrzewa musiał być świadom konsekwencji decyzji o potraktowaniu biznesmenów jak mafiozów Pruszkowa czy doktora G. Tragedią tej sprawy i wielu podobnych jest ferowanie wyroku zanim wyda go sąd. Ale społeczeństwo łaknie sensacji, najlepiej w klimatach thrillera.\n„Układ zamknięty” niesie ogromny walor edukacyjny, pomaga uświadomić dramaty jakich doświadczają podejrzani traktowani przez nadgorliwe organa ścigania. Twórcy pokazują różne postawy osaczonych. Jedna z żon z pomocą dziennikarza wydaje wojnę „układowi”. Inna załamuje się i ukrywa we własnym łóżku. Jak my byśmy się zachowali? Chyba nikt nie chce tego sprawdzać.\nSymptomatyczne jest, że „Układ zamknięty” jeszcze przed premierą został nagrodzony Wektorem Nadziei przez Pracodawców Rzeczpospolitej Polskiej. Ponadto jest objęty patronatem Business Center Club. Jest także sfinansowany przez samych przedsiębiorców i Kasę Stelczyka. No cóż, ta ostatnia była bohaterką znanej głośne afery i to realnej a nie wydumanej.\nTrudno się ustrzec od refleksji, że obraz powstał na konkretne polityczne zamówienie, ponieważ jak pokazała przyszłość bohaterowie tej prawdziwej „prokuratorskiej nagonki” zostali skazani prawomocnym wyrokiem sądu o czym szerzej można przeczytać:\nPaweł Rey został uznany winnym i skazany na rok więzienia i 40 tysięcy złotych grzywny, natomiast Lech Jeziorny - na dwa lata więzienia w zawieszeniu na dwa lata. Prokurator domagał się dla Lecha Jeziornego pięciu lat więzienia i ponad stu tysięcy złotych grzywny, a dla Pawła Reya 4 lat więzienia oraz 80 tysięcy złotych grzywny. Przedsiębiorcy zostali aresztowani we wrześniu 2003 roku.\nPaweł Rey i Lech Jeziorny zostali aresztowani w sprawie nieprawidłowości w Polmozbycie i w Krakowskich Zakładach Mięsnych. Według prokuratury, oskarżeni wyprowadzili z Polmozbytu do innych spółek bądź na własne konta majątek o wartości prawie 40 milionów złotych. Mechanizm przestępstwa polegał na tym, że oskarżeni kupili pakiet akcji dający kontrolę nad spółką, finansując ten zakup ze środków Polmozbytu. Następnie - już po przejęciu kontroli nad spółką - wyprowadzali majątek do innych prywatnych spółek. Sprzedawali też majątek Polmozbytu, w tym nieruchomości, poniżej ich wartości.\nNawet jeśli nie udowodniono im wszystkich zarzutów, to nie były to jedynie niewinne ofiary „nieludzkiego państwa”\nNapisane: 16 lut 2014, o 20:28\nO widzę kolejna opinię. My się cenzury nie boimy. Spokojnie - osoba Moderująca też pewnie nie miała złych zamiarów.\n„To, że 20 lat temu zmienił nam się system, nie oznacza, że zmieniliśmy się wszyscy.” - mówi Janusz Gajos. W ciągu życia jednego pokolenia zmiany takie są niemożliwe. Kostrzewa, wprost przyznaje, że prawo dżungli jest jego filozofią, a swoje ludzkie ofiary porównuje do trofeów z polowań wiszących w jego myśliwskim domu. Zło jako naczelna zasada działania czy też prokuratorskie skrzywienie zawodowe?\nFaktycznie - w końcu człowieka nie da się przeprogramować, ani zrobić formata jak w komputerze, ale jakby być dociekliwym, po formacie dysku tez dane można odzyskać.\nDomra, istotnie ten młody prawnik jest najgorszy. Starsi Panowie - kombinując przy oskarżaniu, może chcieli zataić swoja przeszłość, niezbyt chlubną w tym systemie, ale młody?\nNiestety jest wychowany przez tych starych - a zawiść nie ma notki "only from PRL". Pisząc jeden scenariusz na konkurs, znalazłam wierzenia polskie z ludu, na temat stworka Chobołda. Chobołd to diabelski kot lub inne zwierzątko, które jak się znalazło to przynosiło bogactwo swojemu właścicielowi. Niestety jak się diablik obrazina obecnego pana czy panią , to zabiera majątek i idzie dalej wraz z tym, co miał obecny właściciel i po darowuje ten majątek innej osobie. Wszyscy sasiedzi, "szczęśliwca" biednieją w skutek działalności stwora. Tak kiedyś tłumaczono, fenomen, że ktoś jest bogaty a inni biednieją wokół. "Pewnie coś wykombinował, jakoś nam podbiera majątek, albo trzyma diabełka na strychu"... Jak Chobołd był już passe to wymyślono wroga klasowego, a potem typa, którego we filmie zagrał Janusz Gajos.\nNapisane: 16 lut 2014, o 20:51\nBardzo dziękuję za uzupełnienie informacji wizualnych do tego filmu. W końcu to Klub Filmowy, więc wszystko, co dotyczy obrazu jest cenną informacją.\nMałe sprostowanie: wyrok z końca 2013 r. jest NIEPRAWOMOCNY! Drobna różnica, raptem kilka liter, ale jak ważna dla skazanych.\nNapisane: 17 lut 2014, o 17:10\nJ>osoba Moderująca też pewnie nie miała złych zamiarów.\nTeż tak sądzę, tyle, że prawem uprawnień moderatorskich obie nasze recenzje osoba moderująca odrzuciła, co jest ewenementem tego klubu, ponieważ różne opinie, powinny być przedmiotem dyskusji a nie arbitralnych selekcyjnych decyzji. Czyżby pokłosie układu zamkniętego.\nAle wracając do meritum. Jak napisałam zło jest ponadustrojowe i ponadczasowe. W filmie zostało skomasowane jedynie jako efekt PRL-owskich zaszłości a nie charakteru czy skrzywień zawodowych. W filmie dawni komuniści nie mają prawie żadnej pozytywnej cechy, ba, Kostrzewa hoduje nawet nie jakieś tam skalarki czy welonki ale piranie. Film jest zbyt gęsty od czerni antybohaterów i zbyt świetlisty jeśli chodzi o ofiary. I nie ważne czy wyrok jest już prawomocny czy nie. [prok. A. Seremet podał go jako prawomocny] Oczywiście, że będą zawsze odwołania. granie z Temidą w łapki za pośrednictwem prawnych wybiegów. To jest normalna część procedur, o czym uczą liczne i wcale dobre amerykańskie kryminały filmowe i książkowe. Pisałam poprzednio, że są w kraju rzeczy dobre ale i afery. Ale jeśli będziemy wymiarowi sprawiedliwości robić zawsze ponury piar, czy nie stanie się tak, że ludzie tam zatrudnieni zechcą z tego wymiaru uciekać, bo kto wytrzyma presję rozwydrzonych dziennikarzy. [Wystarczy choćby pobieżny przegląd tytułów prawicowej prasy]. Kto zechce być narażony na epitety komucha, choćby w czasie komuny był żłobkowiczem. Sadzę, że komusze czasy powrócą w dyskusji wraz z filmem "Przesłuchanie". Dzięki Justyno za przywołanie Kobolda. To dobry artefakt.\nNapisane: 17 lut 2014, o 20:44\nWitam! Może jeszcze ktoś zechce w swojej wypowiedzi nawiązać do muzyki w „Układzie zamkniętym”. Przyznaję, że tak mocno skupiłam się na fabule filmowej, że ten element zupełnie pominęłam. Zdaje się, że pewien wpływ na ten stan odbioru może mieć fakt, że nie przepadam za jazzem.\nNapisane: 18 lut 2014, o 11:04\nPozostał 1 dzień do zakończenia projekcji filmu i dyskusji o nim.\nWiększość opiniodawców w nadesłanych opiniach podkreśla, że muzyka w tym filmie jest dopasowana klimatem do treści filmu, jednocześnie wspomina, że akurat nie przepada za jazzem. Ale mimo wszystko pochylmy się nad tym tematem, gdyż mamy nie byle jakie podstawy do dyskusji, bo klasykę jazzu i trąbki – Milesa Davisa i jego „tutu”.\nModerator - Ewa M.\nNapisane: 18 lut 2014, o 21:46\nDołączył(a): 13 sty 2013, o 21:30\nFilm obejrzałam z dużym zainteresowaniem, lekko przerazona czekałam jaki będzie finał. Ogłądalismy "Układ zamknięty" razem z mężęm i długo dyskutowlismy po jego zakończeniu. Niby żyjemy w kraju, w którym prawo powinno być respektowane i są osoby, które powinny stać na jego straży. Każdy z nas dobrze wie, że wszędzie są układy i układziki i jak to mówią na każdego można znaleźć paragraf. Oby nigdy nas to nie spotkało, bo nadużycia są wszędzie. W filmie doskonale pokazane jest jak szybko i skutecznie można zniszczyć człowieka i jak wielką siłę mają pieniądze i władza. Film wywołał we mnie ogromne emocje, zmusił do refleksji. Bardzo dobra obsada. Jak dla mnie świetna rola Gajosa i Kaczora, Chociaż bardzo mi się podobali również P. Sadowski, M. Kumorek i B Ścibakówna. film zrobiony na wysokim poziomie. Nie jestem jakimś znawcą produkcji filmowych, ale retrospekcja w sepii robi wrażenie. Sceny brutalne bardzo autentyczne, że momentami spuszczałam wzrok. Piękne plastycznie zminiające się obrazy. Audiodeskrypcja, choć jeszcze coś widzę bardzo przydatna, pozwalająca w pełni odebrać film. Bardzo się cieszę, że mogłam go obejrzeć w IKF ON.\nNapisane: 19 lut 2014, o 00:53\nWitam Szanownych Klubowiczów,\nBardzo ucieszyła mnie wiadomość, że film, o którym było tak głośno i który wywołał tyle emocji i komentarzy w społeczeństwie mogliśmy również zobaczyć w IKF ON. Szczerze mówiąc zamierzałam nawet wybrać się do kina i obejrzeć film bez audiodeskrypcji – ale jakoś się nie złożyło. Z zaciekawieniem więc i niecierpliwością czekałam na bąbelkową kopertę z płytą w środku i od razu po otrzymaniu filmu włożyłam do komputera, aby go zobaczyć. Przyznaję emocji, jakie wywołał film było wiele. Tak wiele, że trudno było mi znaleźć odpowiednie słowa, aby je wyrazić. Bezpośrednio po obejrzeniu filmu nie miałam też ochoty na komentarz. W moim odczuciu cała ta historia wymagała po prostu milczenia. Żadne słowa ani komentarz nie wydawały mi się na miejscu. Właściwie poczułam pustkę. Tak, jakbym to ja była tą przegraną. Jakby osobiście dotknęła mnie przedstawiona historia. I chyba trochę tak właśnie jest. Jako jednostka jestem bezsilna, bezbronna i zupełnie nieistotna dla i wobec bezwzględnego, bezdusznego aparatu władzy, ludzi którzy nim kierują oraz tych którzy manipulują opinią publiczną. To dobrze, że wymiana poglądów na forum przyjęła formę dyskusji. Cieszę się, że Zbyszek rzucił nieco inne światło na sprawę. Bo chyba sama uległam emocjom i nie potrafiłam rozsądnie podejść do historii przedstawionej w filmie.. To prawda zastanowiło mnie, że Kasa Stefczyka jest głównym sponsorem filmu, ale jakoś pochłonięta akcją i fabułą filmu przestałam o tym myśleć. Jednak jeśli nawet film został zrealizowany na zamówienie jednej z opcji politycznych, z której polityką - oględnie rzecz ujmując – nie bardzo mi po drodze, to niewątpliwie przedstawia on nadużycia i niedociągnięcia polskiej władzy, urzędników najwyższych szczebli władz państwowych, polityków, które po prostu są. A w świetle prawa być ich nie powinno. I trudno temu zaprzeczać. Myślę, że każdy z nas w mniejszym lub większym stopniu spotyka się z taką sytuacją w swoim życiu. Bez względu na to, która partia polityczna jest akurat u władzy, mają miejsce przekręty, afery i nadużycia. Bez względu też na to czy do czyjegoś domu czy nawet instytucji wkracza UB, CBA czy CBŚ zawsze wiąże się to z brutalnością, bezwzględnością, terrorem, okrucieństwem i brakiem poszanowania godności człowieka. Często też akcje te są bezpodstawne, niepotrzebne i nie przynoszą zakładanych i oczekiwanych rezultatów. Weźmy chociaż pod lupę sprawę Krzysztofa Olewnika, doktora Mirosława G ze szpitala MSWiA w Warszawie (o czym akurat trochę wiem, bo od ośmiu lat jestem pacjentką tego szpitala) czy Barbary Blidy. Zastanawiające jest też to, że takie akcje zawsze odbywają się z całą plejadą dziennikarzy, są pokazywane we wszystkich stacjach telewizyjnych, a wyrwane z kontekstu zdania doskonale manipulują opinią publiczną. Jak to kiedyś „nieopatrznie” powiedział na antenie Polskiego Radia jeden z czołowych polityków jedynie słusznej w Polsce partii:”Ciemna masa wszystko kupi”… . Oczywiście nie jestem za tym, żeby chronić przestępców i w błogiej nieświadomości trzymać społeczeństwo, ale zanim moralnie, psychicznie i finansowo zniszczy się człowieka i jego rodzinę, zanim narazi się jego dzieci na szykanowanie przez rówieśników i wytykanie palcami powinny dokładnie zostać sprawdzone poszlaki i udowodniona wina.\n„Jestem ekonomistą i z uwagą obserwuję to, co dzieje się w naszej gospodarce. Z punktu widzenia harmonijnego rozwoju społeczeństwa zachodzą w niej zjawiska budzące niepokój. Mam na myśli przede wszystkim stale rosnące rozpiętości majątkowe. Rośnie grupa ludzi skupiających w swoich rękach coraz większe bogactwo, ale zbyt wolno a nawet wcale nie maleje grupa ludzi ubogich. Bierze się to stąd, że mamy większą szarą strefę aniżeli Grecja. Sporo biznesmenów znakomicie opanowało sztukę unikania płacenia podatków i narzekania na okropne przepisy i strasznych urzędników. Z drugiej strony kwitnie ostentacyjna konsumpcja – luksusowe samochody, pałace, ekstra wyjazdy”.\nZgadzam się Zbyszku zupełnie. Ale dlaczego tak się dzieje? Dlaczego pozwala się na tworzenie takiego prawa? I dlaczego nikt z tym nie walczy? Wiem, wiem, niby władza sądownicza jest niezależna od władzy wykonawczej i ustawodawczej. Ale czy na pewno? Przecież do 2010 roku prokurator generalny był jednocześnie Ministrem Sprawiedliwości, a od 2010 roku powołuje go prezydent. A z każdą zmianą rządu zmieniają się przedstawiciele najwyższych urzędów państwowych. Czy zatem rzeczywiście nie ma to ze sobą nic wspólnego? Nie są chyba też tajemnicą układy polityczno – biznesowe niektórych przedstawicieli władz i biznesu. Jeśli jeszcze do tego dorzucić powiązania dziennikarskie i wyznaniowe okaże się, że funkcjonujemy wśród pozbawionych wszelkich skrupułów i człowieczeństwa układów i układzików dyktujących zasady i stawiających warunki.Oczywiście nie można wrzucać wszystkich do „jednego worka”, jak chociażby młody dziennikarz wbrew nakazom szefa stający po stronie prawdy.\nCzy film jest dobry? Zapewne jest bardzo ważny i potrzebny. Jest - jak sam reżyser mówi – o rodzeniu się zła. A zło trzeba piętnować. Niezależnie od ustroju, rządzącej partii i czasów, tacy ludzie i takie zachowania się zdarzają. Wyśmienita jest też gra aktorów. Nie tylko Janusza Gajosa, który za rewelacyjne wcielenie się w rolę prokuratora otrzymał w kategorii najlepsza rola męska nominację do nagrody „orły 2014” – dorocznej nagrody przyznawanej przez Polską Akademię filmową, ale także Kazimierza Kaczora, Wojciecha Żołądkowicza, Urszuli Grabowskiej czy Przemysława Sadowskiego. Doskonale dobrana do akcji i fabuły filmu - muzyka potęguje grozę przedstawionych sytuacji i buduje napięcie.\nMoim zdaniem audiodeskrypcja również na bardzo wysokim poziomie. Doskonale wyważona, pozwalająca na dokładne zapoznanie się z filmem.\nDziękuję za możliwość obejrzenia tej produkcji w IKF ON.\nPozdrawiam raczej ze smutkiem i zadumą niż strachem\nNapisane: 19 lut 2014, o 10:06\nDo już wyrażonych opinii wklejam jeszcze cenną dla niewidomych opinię nadesłaną przez Pana Jakuba L. zawierającą jego refleksje zrodzone projekcją filmu. Twór sztuki, jakim jest film, winien wzbudzać introspektywne przemyślenia, co Pan Jakub czyni w swojej wypowiedzi:\n„Materiały wprowadzające klubowiczów w klimaty filmu "Układ zamknięty” przygotowane przez Panią Moderator okazały się bardzo wyczerpujące i do projekcji zasiadałem solidnie przygotowany. Aby nie powtarzać już wyrażonych tam stwierdzeń, powiem tak: to jest film istotny, warsztatowo zrealizowany profesjonalnie.\nNie ma sensu, abym wypowiadał się o warstwie wizualnej. Jest ona centralną przestrzenią przeżywania i odbioru dzieła filmowego. Tutaj wrażliwość widza może smakować wszelkie smaczki, niuanse zaproponowane przez twórców. Konstrukcja obrazów, poszczególnych scen staje się sama w sobie nośnikiem założonego przekazu. Nam pozostaje dźwięk. Przestrzenie dźwięku w omawianym filmie wypełniono akurat tak, by sprawnie w niecałe dwie godziny, opowiedzieć potrzebne dramaturgii fakty. Mam marny słuch, ale dialogi były dobrze zrozumiałe, nic nie traciłem w odbiorze. Tutaj ujawniał się wspaniały warsztat wykonawczy aktorów. Również montażowi zawdzięczamy komplet niezbędnych odgłosów. Znakomicie mogliśmy usłyszeć Wszystkie emocje, całą dramaturgię poszczególnych sytuacji.\nJak w każdym scenariuszu, wybrane postacie otrzymują wiodącą rolę w relacjonowanej historii. Naszą uwagę przyciągają owe najbardziej wyraziste.\nOczywiście Janusz Gajos i tym razem pokazał klasę, Obserwowanie jego kreacji jest po prostu frajdą. Kiedyś oglądałem sztukę w teatrze TV pt. "Norymberga".\nMłoda dziennikarka usiłuje indagować o PRL-owską przeszłość byłego prokuratora wojskowego. W roli Owego typka, rzecz jasna, obserwujemy Janusza Gajosa.\nInnym razem podziwiałem tego świetnego aktora w romantycznej roli w słynnej "Ławeczce". Gdy ten aktor znajdzie się w obsadzie jakiegoś filmu, mamy gwarancję wspaniałej uczty dla nas, kinomanów. Profesjonalizm i wyobraźnia weteranów kina na ogół gwarantuje przyzwoitą dawkę przeżyć estetyczno-emocjonalno-intelektualnych.\nKlimaty jazzu są bardzo miłe mojej duszy, czyli "tak mi grajcie". A więc muzyczne wybory reżysera uważam za jak najwłaściwsze.\nW czasach dawno minionych byłem całkiem aktywnym widzem filmowym. Oglądałem filmy w kinie, telewizji, zarówno w towarzystwie jak i samotnie, czasem w DKF, zdążyłem skorzystać z technologii VHS i DVD. Teraz, w dobie Internetu mamy niebywałą obfitość materiałów video. Światowa filmoteka swym bogactwem, różnorodnością treści, form, estetyk, idei zapewnia każdemu chętnemu do czerpania z jej zasobów, niekończącą się ilość wrażeń, inspiracji do refleksji. Nasze osobowości, światopoglądy wzbogacają się o coraz to nowe wrażenia, opisania, relacje, komentarze, przyczynki do wciąż dynamicznie komplikującego się obrazu świata. Utrata wzroku radykalnie uszczupla ów strumień informacji. W dobie audiobooków, wydawnictw elektronicznych, syntezatorów mowy, screenreaderów, udźwiękowionych przedmiotów codziennego użytku znowu mogłem włączyć się do nurtu osób aktywnie eksplorującyh ten śliczny świat. Ale nawet w najlepszych dla siebie czasach nie byłem w stanie odebrać bardzo wielu szczegółów wizualnych, np. finezji licznych subtelności ubiorów, wystroju wnętrz, detali kompozycji, kolorów, form dzieł sztuki, niuansów rozwiązań architektonicznych czy też prezencji, urody osób. Gdy poznaję cudze opisanie jakiegoś pobliskiego krajobrazu, czy to rozległego pejzażu, z nieskończonym wyborem barw, detali, uświadamiam sobie jak bardzo brakowało mi zawsze odbioru takich bodźców. Audiodeskrypcja staje się jakimś sposobem na taką sytuację. Filmy z audiodeskrypcją umożliwiają nam niewidzącym wzięcie udziału w ogólnocywilizacyjnym dialogu na tematy proponowane przez twórców sztuki filmowej. Dialog taki czyni nas bogatszymi, bardziej wrażliwymi, pomaga w jakimś układaniu sobie wizji otaczającej rzeczywistości, w budowaniu lepszych relacji z otoczeniem, z najbliższymi, rodziną, przyjaciółmi. Możemy uczyć się coraz to ciekawszego i trafniejszego wyrażania swoich problemów. Otrzymujemy szansę na nowe inspiracje, mogą zrodzić się w nas nowe marzenia i cele, do których zechcemy dążyć. Dla porządku dodajmy i to, że możliwe są i takie sytuacje, gdy brak wsparcia, osamotnienie, bezradność osoby niewidomej, a szerzej z jakąś dysfunkcją ciała, przeważą pozytywne przekazy ze strony inspirujących swą inwencją ludzi filmu. Dzięki audiodeskrypcji możliwe staje się wspólne oglądanie wszelkich filmów przez osoby widzące i niewidzące. I tak poszerza się pole dialogu z otoczeniem. W przypadku filmu "Układ zamknięty" mamy jeszcze jedną, zupełnie nową jakość. Otóż miałem okazję wysłuchać powstałego na bazie filmu, skorelowanego z nim audiobooka. Nie ukrywam, że przyjęta formuła bardzo mi odpowiada. Mamy tu całą warstwę dźwiękową z filmu, a narracja jest wyraźnym rozwinięciem treści dostarczanych przez, bardzo dobrą skądinąd, audiodeskrypcję. Czyli w zamian za utracony obraz, otrzymujemy coś, co jest bogatszym przekazem informacyjnym w opowiadanej historii. Tak skonstruowane audiobooki byłyby bardzo atrakcyjne w odbiorze dla osób niewidzących. Pieniądze i dobra wola twórców zadecydują o tym, czy będą dalsze takie produkcje. Natomiast nie należy mieszać takich idei z formą czysto literackich audiobooków, czytanych przez wybitnych lektorów. Tutaj znakomite odczytanie dobrego tekstu staje się ucztą duchową samą w sobie.\nA cóż można powiedzieć o przekazie filmu? Tak, zło niejedno ma imię. Z dokładnością do szczegółów, w każdym czasie i miejscu znajdą się ludzie pozbawieni skrupułów, którzy zechcą zagarnąć cudze mienie, dorobek. Za nic mają cudze cierpienie. Z przedziwną łatwością wikłają do swych machinacji nowych, potrzebnych do brudnej roboty ludzi. Zaś pełnione przez nich urzędy w hierarchiach władzy, wprost ich deprawują poczuciem bezkarności. Jeszcze nigdy historii ustrojów społecznych nie było takich systemów prawa, które za najważniejsze uznawałyby dobro jednostek. Słowem wszyscy znajdujemy się w rękach przypadku. Cokolwiek zrobimy, to i tak nie zdołamy zabezpieczyć się przed wszystkimi możliwymi wariantami zła. W tym filmie, jak w bajce, w finale pojawia się piękna pomoc ze strony duńskiego kontrahenta. To miłe, ale zło i tak się wypełniło. I dziwnym trafem sprawcy nie zostali ukarani. Tutaj zło pochodziło wyłącznie od ludzi, nie od tzw. ślepego losu, sił natury itp. Zmiany na lepsze mogłyby nastąpić dopiero wtedy, gdyby dobro zdominowało życie społeczne i tzw. polityczne. A to są najbardziej oczywiste pod słońcem mrzonki...\nWysmażyłem ten przydługi tekścik, ponieważ zabieram głos na forum klubu IKFON po raz pierwszy. Niezmiernie cenię sobie możliwość uczestniczenia w tym przedsięwzięciu.\nŁączę słowa uznania dla twórców i animatorów projektu IKFON Pociąg.”\nWszystkie nadesłane opinie – bez wyjątku - będą w swej pełnej wersji zamieszczone po projekcji filmu w „Dyskusji o filmie” i tam będzie można zapoznać się z ich treścią. Oczywiście, jak zwykle, wszyscy opiniodawcy otrzymają jako nagrodę omawiany film. To ostatni moment, aby dołączyć jeszcze swój głos.\nNapisane: 20 lut 2014, o 05:56\nNajwyższy czas, aby film zszedł z afisza. Ogłaszam koniec pokazu w IKFON filmu pt. „Układ zamknięty”. Serdecznie dziękuję Wszystkim za opinie, refleksje i dyskusję, zarówno za te wyrażone elektronicznie (na forum i w poczcie elektronicznej), jak i telefonicznie. Dziękuję również za te mentalne refleksje, które powstały tylko w umysłach Klubowiczów i nie zostały uwiecznione słowem pisanym, a jednak istnieją w umysłach i procentują rozwojem...\nDziękuję Klubowiczom, że wykazali się dojrzałością i nie zamienili klubu filmowego w panel polityczny o pewnej drażniącej retoryce, czego bardzo się obawiałam. W tle tego filmu oczywiście nie można było nie zahaczyć o politykę, ale ten temat nie powinien zdominować dyskusji. Nie bez powodu we wprowadzeniu były wymienione pewne daty, nazwy, słowa, ale bez ich uwypuklania, to zaznaczało ich istnienie, ale nie podkreślało ich dominującej roli. Czytelnicy oczywiście to wychwycili, ale wznieśli się ponad zajadłość i dysputy polityczne. Dziękuję.\nJestem wdzięczna opiniodawcom za możliwość zgłębiania ich myśli i za wymianę zdań, gdyż mnie to wzbogaciło, a poza tym jak powiedział Cyceron: "Choćby nawet człowiek mógł wspiąć się do nieba, pojąć strukturę wszechświata i\npiękno gwiazd, lecz nie miał nikogo komu mógłby to przekazać, byłoby to dla niego nudnym spektaklem".\nModerator - Ewa Mąkosa


Dodano: 8 sierpnia 2018, 06:22 1\nZ informacji rozgłośni wynika, że we wtorek 7 sierpnia około godziny 22 wstrzymane zostały wszystkie starty oraz lądowania samolotów na lotnisku Chopina w Warszawie. Paraliż w stołecznym porcie lotniczym trwał kilkadziesiąt minut. W tym czasie nad miastem krążyło kilkanaście samolotów, które nie mogły wylądować zgodnie z planem. Początkowo mówiono, że służby lotniskowe powiadomiły policję, że w przestrzeni powietrznej nad lotniskiem porusza się dron. Zgodnie z prawem latanie dronem nad lotniskami jest zabronione, chyba że odpowiednio wcześniej wystąpimy o pozwolenie. Wówczas jednak również obowiązują liczne ograniczenia.\nKilka godzin później informacja ta została zdementowana. Okazało się bowiem, że ruch utrudniała niewielka awionetka, która krążyła przez pewien czas nad Okęciem. Finalnie maszyna wylądowała na Bemowie, a 40-letni pilot wrócił do służb lotniskowych portu Chopina i przedstawił dokumenty uprawniające go do lotu nad tym lotniskiem. Obecnie trwa postępowanie wyjaśniające, dlaczego lot kolidował z kursami samolotów pasażerskich.\nDyrektor Biura Bezpieczeństwa Operacji Lotniczych złożył zawiadomienie w sprawie wczorajszego incydentu. Dotyczy spowodowania zagrożenia w ruchu lotniczym. Incydent będzie wyjaśniać prokuratura. Tuż po godzinie 23 ruch w porcie lotniczym został przywrócony, jednak pasażerowie musieli się liczyć z opóźnieniami\nwiadomości kraj życie lotnisko chopina lotnisko warszawa samolot dron policja\nZ samolotowej toalety wyłowiono martwy płód. Znalazła go ekipa...\nByli nietrzeźwi i awanturowali się. Incydent z udziałem pasażerów...\nKatastrofa samolotu w Meksyku. Maszyna uderzyła w ziemię, ale...\nBłażej G. 8 sierpnia 2018, 11:39\nŚmiesznie to brzmi: „[...] pilot [...] przedstawił dokumenty uprawniające go do lotu nad tym lotniskiem.” Czyli ma papiery do tego by latać między startującymi i lądującymi maszynami rejsowymi? Są tskie? Chyba żółte papiery.


Własność intelektualna w biznesie: Wywiad z Miłoszem Krawczykiem, założycielem BLUMIL\nMagdalena U. Miernik — 14 listopada 2018\nZnacie BLUMIL – firmę zajmującą się produkcją innowacyjnych wózków inwalidzkich z napędem elektrycznym, utrzymujących równowagę na dwóch kołach i umożliwiających poruszanie się nawet w trudnym terenie? Innowacyjny projekt pojazdu autorstwa Miłosza Krawczyka zachwycił nie tylko jury konkursu Chivas The Venture ale i wielu niepełnosprawnych, którzy marzą o tym, aby sprawie poruszać się na wózku inwalidzkim. Z pomysłodawcą BLUMIL-a, Miłoszem Krawczykiem, miałam okazję porozmawiać przy okazji finału konkursu Chivas The Venture. W jaki sposób BLUMIL chroni swoją własność intelektualną? Czy projekt ma wielu kopistów? I jakie są dalsze plany BLUMIL-a? Zobaczcie, czego ciekawego się dowiedziałam.\nCześć Miłosz, co Cię skłoniło do stworzenia BLUMIL-a?\nDo stworzenia BLUMIL-a zainspirowała mnie własna potrzeba. Od dłuższego czasu szukałem rozwiązania dla samego siebie. Nie chciałem poruszać się tylko po gładkich powierzchniach, tak jak zwykłym wózkiem ale również po trawie albo po piasku. Długo szukałem rozwiązania, które byłoby bardzo dobre, a nie tylko zadowalające – niestety bezskutecznie.\nNa rynku nie ma zbyt wielu tego typu rozwiązań dlatego postanowiłem stworzyć rozwiązanie, które przede wszystkim będzie odpowiadało moim własnym potrzebom. Tak właśnie powstał wózek inwalidzki na bazie Segway’a, który nie nazywał się na początku BLUMIL, natomiast działał dobrze i rzeczywiście bardzo mi pomógł. Wiele osób pytało mnie co to jest, gdzie można podobny wózek kupić. Akurat byłem wtedy, półtora roku temu, po sprzedaniu mojej poprzedniej firmy i pomyślałem, że to dobry moment, żeby rozpocząć produkcję podobnych wózków. Tak narodził się pomysł na produkcję BLUMIL-a.\nKonstrukcja Twojego pojazdu oparta jest na elementach Segway’a, dzięki czemu BLUMIL jeździ znacznie szybciej niż tradycyjny wózek, nie tracąc przy tym stabilności. Czy w związku z wykorzystaniem elementów Segway’a pojawił się problem natury prawnej? I jak sobie z nim poradziłeś?\nJedną ze składowych BLUMIL-a rzeczywiście jest Segway i w związku z tym już na początku rzeczywiście pojawił się problem jak bezpiecznie przeprowadzić produkcję wózka, którego jedną ze składowych jest produkt innej firmy. Okazało się, że nie jest to aż tak duży problem. Przecież normalne jest, że każdy samochód składa się z elementów produkowanych przez innych producentów (np. w samochodzie marki SKODA znajduje się akumulator firmy BOSCH, a opony marki Michellin). Oczywiście, skonsultowałem mój pomysł z prawnikami i okazało się, że nie skorzystanie z rozwiązania Segway’a nie jest wcale takie trudne.\nMyślę w ogóle, że w biznesie prawo jest bardzo ważne. Trzeba uważać, żeby praca, którą wkładamy, nie poszła na marne przez jakieś niedopatrzenia prawne. Chronię się, aby nie polec na jakimś prawnym przeoczeniu i po prostu nie utrudnić sobie życia.\nPełna zgoda. Jestem ciekawa, w jaki sposób Ty sam chronisz własność intelektualną swojej firmy? W jaki sposób chroniony jest BLUMIL?\nBLUMIL jest chroniony jako znak towarowy. Obecny model nie jest chroniony jako patent, bo patent jest bardzo drogi. Szczególnie patent ogólnoświatowy, a w przypadku mojej firmy tylko taki patent miałby sens. Kolejny wózek, nad którym pracuję będzie chroniony jako wzór przemysłowy. W przypadku wzorów ochrona jest dużo tańsza niż w przypadku patentów.\nPoza tym myślę, że trzeba pamiętać o jednym. To, że będziemy mieli patent wcale nie oznacza, że nie nasz biznes będzie skutecznie ochroniony a my będziemy mieć pewność, że nikt nie będzie kopiował naszego produktu. Nawet jeżeli mamy patent i ktoś zaczyna go łamać to i tak musimy mieć potem – w szczególności, gdy jest to duża firma – pieniądze na skutecznych prawników, którzy będą w stanie wyegzekwować roszczenia od tej firmy. Zresztą, przecież nawet jeśli wygramy w sądzie to musimy uważać, żeby za chwilę taka firma nie zniknęła i nie pojawili się nowi kopiści.\nUważam zresztą, że droga prawna to nie zawsze jest najlepsza czy jedyna droga do ochrony swojego biznesu. Istotne jest, aby wyrobić sobie markę. Na tyle mocną, że nawet, jeśli pojawi się jakiś inny produkt, nawet tańszy, to ludzie i tak będą chcieli wybrać twój produkt, produkt twojej firmy ze względu na to, że mają do ciebie zaufanie, że jest u ciebie dobra obsługa i że mają przekonanie do jakości. Dobrym przykładem jest tutaj Apple. Nawet jeśli jest na rynku dużo podróbek firmy Apple i tak wiele osób jest w stanie wydać więcej po to, aby mieć oryginalny produkt Apple. Wszystko dlatego, że jest zaufanie do marki.\nCzy BLUMIL ma wielu kopistów? Czy zdarzyło Ci się walczyć z naruszeniami praw do pojazdu?\nNie, BLUMIL nie ma kopistów. I powiem Ci szczerze, że nawet czasem zastanawiam się czy wchodząc do internetu nie znajdę takiego samego pojazdu ale nic takiego nie ma miejsca. I nie sądzę nawet, żeby w najbliższym czasie tacy kopiści mieliby się pojawić. Dlaczego? Przede wszystkim dlatego, że jest to produkt bardzo niszowy. Wielkość sprzedaży tego typu wózków na świecie jest bardzo, bardzo mała.\nOczywiście mam swoją konkurencję – producentów podobnych wózków, którzy również wykorzystują elementy takich marek jak Segway, Ninebot lub Airwheel ale cała sprzedaż światowa tych wózków to jest ok. 2000 sztuk. Dla porównania – wózków tzw. drogich (tj. powyżej 2000 euro) sprzedaje się na świecie około miliona rocznie więc nawet duże firmy nie są nawet zainteresowane kopiowaniem, bo to jest wciąż jednak dla nich za „słaby” biznes.\nWarto wiedzieć, że nie trzeba mieć zastrzeżonego wzoru przemysłowego lub patentu, żeby być chronionym. To co mamy jeszcze to przecież prawo autorskie, jest ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i teraz, gdyby ktokolwiek kopiował mój produkt to ja i tak mam narzędzia prawne do tego, żeby z nim walczyć.\nBLUMIL ma dziś dystrybutorów aż w 7 krajach poza Polską, a na wózkach jeżdżą osoby nie tylko z Europie, ale także w Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Australii oraz nawet w Arabii Saudyjskiej! Od początku myślałeś o swojej firmie w tak globalny sposób?\nTak, od początku myślałem o mojej firmie globalnie. Początkowo moja strona była tylko i wyłącznie po angielsku, dopiero po około roku zdecydowałem się przetłumaczyć ją na język polski. Początkowo nie widziałem po prostu rynku w Polsce na moje wózki. Pierwszym powodem była cena. Początkowa cena takiego wózka to było ok 40 000 zł. Obawiałem się, że nikt w Polsce nie wyda tyle na wózek. Ale tutaj się pomyliłem. Najtańszy model mojego wózka kosztuje 19 000 zł, a najdroższy ponad 40 000 i ludzie jak kupują w Polsce to, pomimo że mają wybór, to wybierają ten najdroższy więc odnośnie zamożności Polaków muszę przyznać, że się pomyliłem.\nDrugi powód to był brak otwartości niepełnosprawnych w Polsce na nowości. Pięć lat temu chciałem wprowadzić na rynek wózek, którego przednie dwa koła byłyby podniesione jednym większym tak, aby pojazd poruszał się na tylnych dwóch kołach i jednym większym przednim. Zrobiłem prototyp i zacząłem pokazywać mój produkt na różnego rodzaju forach, konsultować się z wieloma osobami niepełnosprawnymi. Okazało się, że otwartość na tego typu nowości jest w Polsce bardzo mała.\nDzisiaj jest firma w Stanach Zjednoczonych, która produkuje ten właśnie produkt, który ja proponowałem 5 lat temu. Tego koła używają tam prawie wszyscy. Sprzedaż musi być olbrzymia. Niestety, w Polsce było bardzo dużo negatywnych głosów i dlatego nie zdecydowałem się, żeby dalej ten pomysł kontynuować. W przypadku BLUMIL-a chciałem uniknąć tych negatywnych głosów dlatego nie kierowałem go do Polaków (przynajmniej nie na początku).\nPowód trzeci to niszowość tego typu wózków. Od początku wiedziałem, że muszę wyjść na rynki światowe, żeby tego typu sprzedaż jakkolwiek rozwinąć.\nW jaki sposób planujesz dalej rozwijać BLUMIL?\nBardzo dużo inwestuję w rozwój nowych produktów lub ulepszanie tych już istniejących. Kończymy teraz prace nad nowym wózkiem, który będzie miał zupełnie inną konstrukcję. Będzie dużo lżejszy, odpowiedni również dla osób starszych, dla dzieci. Chcemy również, aby ten produkt był tańszy w porównaniu do obecnie funkcjonującej oferty.\nZależy nam na tym, aby nowy wózek trafił przede wszystkim do dzieci. Dla dzieci ruch, przebywanie na powietrzu, z rówieśnikami jest niezwykle ważne. Wydawać by się mogło, że wizyty dziecka na świeżym powietrzu, np. wizyta osoby niepełnosprawnej w muzeum albo pojechanie do parku to nie jest problem. Otóż jest, bo tradycyjne wózki elektryczne są bardzo ciężkie. Wsadzenie takiego wózka do samochodu jest bardzo trudne. Chcemy, aby nasz wózek ważył maksymalnie 25 kg. To będzie sposób poruszania się zarówno dla dziecka niepełnosprawnego, jak i dla jego rodziców.\nSą ponadto pomysły na rozszerzenie gamy produktów. Dalej będę zwiększał też sieć dystrybutorów na całym świecie no i dalej będę również ulepszał moje produkty. Dążę do tego, aby BLUMIL był w światowej czołówce produkcji nowoczesnych wózków inwalidzkich.\nJesteś wyjątkowym przykładem osoby, która pomimo swojej niepełnosprawności potrafi czerpać z życia pełnymi garściami a przy tym odnosić ogromne sukcesy biznesowe. Niejedna w pełni zdrowa osoba chciałaby mieć takie wyniki jak Ty. Możesz zdradzić naszym czytelnikom tajemnice swojego sukcesu?\nJa po prostu bardzo kocham życie i bardzo lubię, gdy coś się dzieje. Miałem wypadek samochodowy, dlatego jestem na wózku. Przed wypadkiem dużo rzeczy w swoim życiu robiłem, dużo zwiedzałem, byłem również aktywny sportowo i w mojej naturze jest ta chęć poznawania, odkrywania i wózek tego nie zmienił. To dalej we mnie jest. Chęć poznawania nowych rzeczy to coś, co mnie pcha do przodu. Mnie był potrzebny taki wózek, żebym mógł wjechać tam, gdzie wcześniej nie mogłem. To wszystko się wzajemnie napędza.\nA po drugie – przyznam się szczerze – ja mam dosyć wysoką potrzebę współzawodnictwa i zależy mi na tym też, żeby wygrywać. Żałuję, że w konkursie Chivas The Venture nie udało się ale bez względu na to, to było bardzo ważne doświadczenie, które mnie zmotywowało i pchnęło do przodu. Zobaczyłem też jak wiele można. Wiem, że tak naprawdę my sami sobie ustalamy pewne granice tego, co możemy zrobić. Jak widzę jak daleko ludzie są w stanie dojść to ja wiem, że ja też tak mogę. Nie ma przeszkód, żebym i ja tam był. A to, że jestem na wózku? Ok, czasem to pewne rzeczy utrudnia i rzeczywiście bywa ciężej ale przy dzisiejszej technologii, gdzie pracuje się bardzo dużo przy komputerze to nawet nie widać już barier, które ja mam.\nPrzecież wózek nie przeszkadza w niczym na przykład przy rozmowach przez telefon czy w wysyłaniu maili. Nawet jak mam umówione spotkanie i muszę gdzieś pojechać to wózek nie stanowi już dla mnie żadnej przeszkody.\nFotorelacja od Chivas Regal Polska autorstwa Marcin Oliva Soto.\nNastępny artykuł 2018 rok - co zmieniło się w prawie dla przedsiębiorczych naukowców? Konstytucja dla nauki\nPoprzedni artykuł Szkolenie stacjonarne i online "Prawo własności intelektualnej w branży kreatywnej" już 26 listopada


Projekt ustawy o Trybunale Konstytucyjnym - Prawo i finanse\npt • 17 czerwca 2015 - 12:52\nZwiązek Miast Polskich zgłasza propozycję zmiany przepisów projektu ustawy o TK, poprzez dopisanie wyjątku, który umożliwiałby Trybunałowi Konstytucyjnemu orzekanie o przepisach, które utraciły moc.\nCzłonkowie Zarząd Związku Miast Polskich z uwagą zapoznali się z projektem ustawy o Trybunale Konstytucyjnym i komentują:\n- Uwaga poświęcona projektowi jest tym większa, że został on przedstawiony przez organ, którego przedmiotowa regulacja dotyczy, co może budzić uzasadnione wątpliwości.\nJak dodają samorządowcy zwykle treść projektowanego prawa jest jedynie konsultowana z organami i instytucjami, których ono dotyczy i które będą je stosować. W tym przypadku organem, który proponuje treść prawa jest Trybunał Konstytucyjny – bezpośredni adresat i wykonawca tych norm.\nSamorządowcy zwracają uwagę, że fakt, iż projekt ustawy o Trybunale Konstytucyjnym został przygotowany przez sam Trybunał pociąga za sobą liczne konsekwencje.\n- Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym, jak każda inna ustawa, podlega kontroli zgodności jej postanowień z Konstytucją. Organem uprawnionym do tej kontroli jest wyłącznie Trybunał Konstytucyjny. W sytuacji gdy Trybunał Konstytucyjny jest autorem projektu ustawy, wówczas w ewentualnym postępowaniu dotyczącym zgodności przepisów tej ustawy z Konstytucją, wszyscy sędziowie Trybunału, którzy uczestniczyli w przygotowaniu projektu ustawy, musieliby podlegać wyłączeniu (art. 26 ust. 1 pkt 1 i 3 obecnie obowiązującej ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, art. 46ust. 2pkt 1 i 2 nowej ustawy) – czytamy w stanowisku ZMP.\nJak dodają autorzy opinii, oznacza to, że de facto ustawa o Trybunale Konstytucyjnym mogłaby pozostać poza kontrolą konstytucyjną.\nZwiązek Miast Polskich zgłasza jednak przede wszystkim propozycję zmiany przepisów projektu ustawy o TK, poprzez dopisanie wyjątku, który umożliwiałby Trybunałowi Konstytucyjnemu orzekanie o przepisach, które utraciły moc.\n- Należy podkreślić, że umożliwienie Trybunałowi Konstytucyjnemu merytorycznego orzekania w sprawach dotyczących uchylonych przepisów nie oznacza automatycznie, że wnioski, czy pytania\nprawne będą uwzględniane. Pozwoli to jednak na ochronę konstytucyjną jednostek samorządu terytorialnego w tym zakresie, w którym nie występują one jako organ władzy publicznej, ale jako wspólnota samorządowa zależna od administracji rządowej, podlegająca aktom normatywnym wydawanym przez tą administrację, albo przez Sejm z inicjatywy ustawodawczej rządu – wyjaśniają samorządowcy.\nTreść opinii ZMP w Multimediach\nStanowisko_ZMP w sprawie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym\nPatejuk, 2015-06-20 07:15:41\nA może ktoś wywalić na zbitą mordę,tych tak zwanych sędziów TK i pozbawić ich prawa do emerytury i imunitetu?(mówię o PRL-skich tytułach,sędziów,prokuratorach ,profesorach,itp?)


Hill: Rywale muszą sprawić, by Hamilton znalazł się pod presją - Wyprzedź Mnie!\nDamon Hill uważa, że dopiero znajdując się pod dużą presją, Hamilton znajdzie się w zasięgu innych kierowców.\nW obliczu nadchodzącego sezonu nie ustają dyskusje dotyczące mistrzowskiej korony. Ludzie ściśle związani z motosportem dywagują na temat dominacji Mercedesa i Lewisa Hamiltona oraz oceniają szansę i możliwości pretendentów.\nHillowi trudno było wymienić słabości aktualnego mistrza świata. Zapytany przez magazyn Formuły 1 o wskazanie achillesowej pięty Brytyjczyka stwierdził, że ciężko jest wskazać jakąkolwiek konkretną rzecz .\nHamilon jest u szczytu swojej kariery. Ma wszystko, czego potrzebuje kierowca: talent, doświadczenie i pewność siebie. Jest w stanie wykrzesać z tych elementów coś więcej niż inni, co czyni go naprawdę niezwykłym - uważa czempion z 1996 roku.\nW sezonie 2016 triumfował jednak ówczesny zespołowy partner Lewisa - Nico Rosberg. Osiągnął to poprzez ogromny wkład pracy oraz nieustępliwość w walce na torze. Niekiedy rywalizacja w Mercedesie wymykała się spod kontroli, a podczas wyścigów w Hiszpanii oraz Austrii dochodziło nawet do kolizji pomiędzy kierowcami.\nJedynym sposobem na pokonanie Hamiltona jest sprawienie by poczuł się on nieswojo, tak samo jak robił to Nico - twierdzi Hill. Lewis nigdy nie był cwaniakiem, nigdy nie szarżował - to nie jego bajka. Jeśli przyjdzie mu zmierzyć się z kimś, kto go nieco rozjuszy i wyprowadzi z równowagi, może wtedy odsłoni swoje słabe strony .


› inwestycje miejskie 8 miesięcy temu 11.10.2018\nArtykuł: Elbląg. Chętny do sprzedaży jednego wagonu tramwajowego poszukiwany\nKuriozum i niegospodarnosc, te dwa przymiotniki oddają ducha zarządcy TE. Oglaszaja przetarg na kolejny tramwaj, a z 3 zakupionych m8c dwa sa w ciaglej eksploatacji (o ile zoltek chce jechac, bo czesto robi sobie przestoje) a trzeci... Nie wiem, kupiony zeby sprzeniewierzyc publiczne pieniadze. Albo dla ozdoby. Stoi w zajezdni i kur jego mac cieszy oko. Redakcja podpyta dyrektora TE albo Pana Ryszarda Murawskiego jak jest. O ile nie beda konfabulowac to macie gotowy material na ciekawy, wielowatkowy artykul.


MBP Stalowa Wola - Nagroda dla MBP za Noc Bibliotek 2017\nTydzień Bibliotek jest obchodzony każdego roku, w dniach 8-15 maja i ma na celu zwrócenie uwagi szerokiej opinii publicznej na problematykę upowszechniana czytelnictwa, rolę bibliotek w dobie ogromnego postępu technologicznego, a także na różnorodne formy pracy z użytkownikiem. Stalowowolska biblioteka co roku włącza się do akcji, poprzez organizację ciekawych zajęć, spotkań z książką i atrakcyjnych imprez promujących książkę i bibliotekę w regionie. Komisja konkursowa tegorocznej edycji nagrody doceniła imprezę Noc Bibliotek pod hasłem „Obywatelko/Obywatelu witamy w PRL-u” i przyznała MBP w Stalowej Woli II miejsce w ogólnopolskim konkursie „Tydzień Bibliotek 2017”. Nagrodą był zestaw książek: dla dzieci, dorosłych oraz popularnonaukowych, które są już dostępne dla stalowowolskich czytelników.\nDyplom został wręczona na uroczystości 100-lecia Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich w Bibliotece Narodowej. Jubileusz zgromadził bibliotekarzy, przedstawicieli władz państwowych i samorządowych oraz pracowników naukowych związanych z bibliotekarstwem i informacją naukową.\nUroczystości jubileuszowe zaszczyciło swoją obecnością wielu znakomitych gości m.in.: prof. Piotr Gliński - wicepremier, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego.\nPoza okolicznościowymi przemówieniami m.in. przewodniczącej SBP Elżbiety Stefańczyk, prezentacją dra Zbigniewa Gruszki z Katedry Informatologii i Bibliologii Uniwersytetu Łódzkiego „Ludzie, czasy, wydarzenia. Praca Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich na rzecz środowiska zawodowego bibliotekarzy w świetle opinii jego współtwórców” przybliżającą znaczące wydarzenia ze stulecia działania organizacji, pokazem filmu dokumentalnego „Bibliotekarze – 100 lat Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich” w reżyserii Andrzeja Sapiji, który przedstawiał historię Stowarzyszenia, zostały wręczone odznaczenia państwowe, resortowe i stowarzyszeniowe.\nW dalszej części odbyło się także wręczenie nagród w trzech konkursach: Nagroda Naukowa SBP im. Adama Łysakowskiego, Nagroda Młodych SBP im. prof. Marii Dembowskiej oraz Tydzień Bibliotek 2017.\nW konkursie na najciekawsze wydarzenie w ramach programu Tydzień Bibliotek nagrodę dla naszej biblioteki za zajęcie II miejsca za akcję „Obywatelko/Obywatelu witamy w PRL-u” odebrała Joanna Rybak – kierownik Biblioteki Głównej MBP.\nUroczystości zakończył koncert „Czego słuchał pan Shakespeare?” w wykonaniu Zespołu Muzyki Dawnej SABIONETTA oraz jubileuszowy tort.\nFot. Sylwia Łubik, Barbara Morawiec, MBP Stalowa Wola


Sklep - BYDGOSKI rocznik muzealny IV 2015 : Muzeum Okręgowe w Bydgoszczy\nBYDGOSKI rocznik muzealny IV 2015\nMichał F. Woźniak, Danuta Sójkowska, Barbara Chojnacka, Wojciech Ślusarczyk, Michał Kobierecki, Dariusz Chyła, Zbigniew Bartkowiak, Jarosław Dutkowski, Witold Garbaczewski, Irena Borowczak\nAutorzy w kolejności zamieszczonych tekstów: Michał F. Woźniak, Danuta Sójkowska, Barbara Chojnacka, Wojciech Ślusarczyk, Michał Kobierecki, Dariusz Chyła, Zbigniew Bartkowiak, Jarosław Dutkowski, Witold Garbaczewski, Irena Borowczak\nRedakcja naukowa: Michał F. Woźniak\nRecenzenci: Aleksander Henryk Jankowski, Bydgoszcz, Andrzej Klonder, Warszawa, Katarzyna Kulpińska, Toruń, Eliza Walczak, Warszawa\nKolejny, IV już tom Bydgoskiego rocznika muzealnego prezentuje się niezwykle bogato merytorycznie i ilustracyjnie. Pomieszczono w nim katalog 50 wyrobów Paula (Pawła) Kindera ze zbiorów bydgoskiego Muzeum. Obejmuje on łańcuchy i odznaki bractw strzeleckich z Bydgoszczy i innych miast, odznaki jego autorstwa dołączone do kilku łańcuchów (przechodnich) bydgoskiej konfraterni, ponadto odznaki innych organizacji, głownie o charakterze sportowym oraz kilka przedmiotów użytkowych. To wspaniałe dzieła sztuki w miniaturze. Tę część katalogową wstępem opatrzyła Danuta Sójkowska. Barbara Chojnacka przekazała do publikacji artykuł Pomorze, Przybyszewski i klasycy romantyzmu. Trzy nurty tematyczne w drzeworycie ilustracyjnym Stanisława Brzęczkowskiego wraz z 15. reprodukcjami drzeworytów omawianego twórcy. Artykuł stanowi przyczynek do opracowywanego zagadnienia środowiska artystycznego Bydgoszczy w dwudziestoleciu międzywojennym, a równocześnie uzupełnia obraz polskiej grafiki książkowej ubiegłego stulecia. W dziedzinie sztuk plastycznych bydgoską grafikę artystyczną reprezentuje nieliczne grono twórców, spośród których wyróżnia się twórczość Stanisława Brzęczkowskiego – artysty grafika, ilustratora, rysownika, poligrafa, działacza kulturalnego i pedagoga. Konferencję naukową zorganizowaną w 420-lecie powstania mennicy bydgoskiej 1594-2014 zreferował Wojciech Ślusarczyk. Należy przy tym zaznaczyć, że było to już drugie wydarzenie tego typu organizowane przez bydgoskie Muzeum. Pierwszą konferencję zorganizowano bowiem w 1994 roku – w czterechsetną rocznicę utworzenia mennicy. Michał Kobierecki przybliżył Obrót nieruchomościami w Sieradzu w latach 1603-1623, zaś Dariusz Chyła Podstawy materialne utrzymania ubogich w Bydgoszczy i Fordonie w XVI-XVIII w. Zbigniew Bartkowiak przypomniał o zapomnianym skarbie z Wyspy Młyńskiej w Bydgoszczy. Kolejni autorzy Jarosław Dutkowski i Witold Garbaczewski pochylili się nad tematami: O najpiękniejszej i największej donatywie polskiej z 1621 roku, słów kilka oraz W którym roku mennica bydgoska zakończyła regularną działalność? (problem tzw. monet fałszywych z lat 1685-1692). Jarosław Dutkowski przedstawił wszystkie znane obecnie warianty „studukatówki” – monety stanowiącej szczytowe osiągnięcie mennicy bydgoskiej (11 poz., patrz Katalog donatyw bitych stemplem 100 dukatówki). Wybito w 1621 r. egzemplarze o wadze 100 dukatów i były to największe złote monety wybite stemplami w mennicy. Znakomicie nadawały się też na podarunki dla ówczesnych władców, na których dwory zawędrowali w misjach sławiących zwycięstwo królewskie polscy posłowie. Witold Garbaczewski wskazał na kontrowersje dotyczące momentu zamknięcia menniczego przedsiębiorstwa. W artykule zaproponował nowe rozwiązanie tych problemów w oparciu o źródła pisane oraz monetarne (32 poz.). Irena Borowczak i Wojciech Ślusarczyk omówili Rolę Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w zachowaniu i popularyzacji dziedzictwa mennicy bydgoskiej. Publikację zamyka imponujący katalog medali, poprzedzony wstępem pióra Ireny Borowczak: Muzea polskie w medalierstwie ze zbiorów Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy – 187 poz. medali bitych i lanych, wyemitowanych przez muzea znajdujące się na ziemiach polskich (wyjątek stanowi Muzeum Polskie w Rapperswilu w Szwajcarii). Jest to zbiór otwarty. Prace medalierskie nabywa się systematycznie drogą zakupów i darów; inną formą pozyskiwania obiektów stała się wymiana z placówkami muzealnymi. Okazją do zapoznania się z medalami muzealnymi była przygotowana przez bydgoskie muzeum ekspozycja Muzea polskie w medalierstwie, która towarzyszyła XVIII Sympozjum organizowanemu przez Sekcję Historii Farmacji Oddziału Bydgoskiego Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego pn. „Muzealnictwo farmaceutyczne”. W ścisłej czołówce, jeśli idzie o liczbę edycji plasuje się Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, emitent medali rocznicowych, ale przede wszystkim prac poświęconych swemu patronowi. Nazwiska projektantów medali prezentowanych w katalogu takie jak m.in.: Piotr Gawron, Edward Gorol, Józef Gosławski, Jerzy Jarnuszkiewicz, Józef Markiewicz, Ewa Olszewska-Borys, Józef Stasiński, Stanisława Wątróbska i Anna Beata Wątróbska-Wdowiarska gwarantują ich wysoki poziom artystyczny.\nss. 212, 518 il. barwnych , kreda mat., oprawa miękka


Nowe propozycje Komisji Europejskiej: do Polski może trafić 150 tys. migrantów – Bibula – pismo niezalezne\nKomisja Europejska ma dążyć do narzucenia stałego systemu relokacji migrantów, w tym także Polsce. Jak wynika ze źródeł w MSWiA, w kolejnych latach w najbardziej radykalnym wariancie do Polski mogłoby trafić nawet 150 tysięcy uchodźców.\nKomunikat wystosowany przez KE do Parlamentu Europejskiego ws. kierunków reformy polityki migracyjnej wspomina o nowym rozporządzeniu ustanawiającym jedną wspólną politykę azylową w UE, w tym procedur i praw dla uchodźców.\nInformacyjna Agencja Radiowa, powołując się na swoje źródła w MSWiA informuje, że tym samym KE chce doprowadzić do ujednolicenia systemu dającego uchodźcom takie same zasiłki we wszystkich krajach wspólnoty. Z kolei wprowadzony w 2015 roku algorytm kwot uchodźców przenoszonych do danych krajów miałby zostać rozszerzony na wszystkich migrantów ubiegających się o azyl. Tym samym, w ciągu następnych kilku lat do Polski mogłoby trafić nawet 150 tysięcy uchodźców.\nIstnieją również obawy, że unijna agencja ds. uchodźców mogłaby otrzymać możliwość samodzielnego przyznawania azylu – bez zgody danego państwa. Tymczasem podniesienie wysokości wsparcia socjalnego dla migrantów we wszystkich krajach UE może spowodować zmniejszenie puli środków, z których korzysta Polska. Chodziłoby głównie o politykę spójności oraz wsparcie rolnictwa.\nDecyzja o zmianie systemu relokacji uchodźców musi być podjęta przez większość szefów krajów Unii. Polski rząd liczy na sformowanie koalicji państw przeciwnych tym rozwiązaniom. Według IAR, próba ich przeforsowania będzie podejmowana w Unii w ciągu dwóch następnych miesięcy.\nIAR / Interia.pl / Kresy.pl\nZa: Kresy.pl (20 kwietnia 2016)\nPowyższy tekst dodano: 2016-04-20


skóra sucha - Przemyskie Forum Dyskusyjne\nSucha skóra wymaga od nas dużo większej uwagi i potrzebuje odpowiedniej dawki pielęgnacji. Skóra taka ma problemy związane z niewystarczającym wytwarzaniem się sebum. Proponowany przez nas sklep https://www.callusan.sklep.pl/k/12/sucha-skora oferuje kosmetyki, które zapobiegają tym problemom.\nZastanawiam się by kupić ten krem, może i mi pomoże.\nPozyczka 100 tys z lowcakredytow.pl\nJak dla mnie na tą chwilę najlepszymi kosmetykami są te z firmy Oriflame gdyż u mnie w domu używa się ich od bardzo dawno. Ogólnie mam tutaj na myśli kosmetyki damskie jak i męskie. Aktualnie jestem na etapie testowania perfum z tej firmy i jeśli już coś będę wiedział więcej to z pewnością napiszę.\nKosmetyki do makijażu. Kosmetyki do pielęgnacji skóry. Pielęgnacja włosów. Zapachy. Perfumy. Akcesoria. Produkty Wellness. Pielęgnacja ciała.\nA może znacie zabiegi, które pomogą mi nawilżyć skórę?\nNa suchą skórę to najlepiej sobie stosować krem nawilżający\nPolecam Cetaphil https://www.cetaphil.pl/ zimą am zawsze przesuszoną skórę twarzy i tylko ten krem sobie z nią radzi\nNo krem nawilżający na pewno się sprawdzi w takim przypadku.\nWiem, co znaczy zmagać się z suchą skórą, coś okropnego\nJa mogę powiedzieć, że czasami nawet nieodpowiednia pościel może wysuszać skórę. Radzę ci, aby spróbować spać pod kołdrą która jest bardzo wysokiej jakości, więc może nie będzie Twoja skóra tak na to reagowała.\nKołdry 180x200 - dla dwóch osób na łóżkach podwójnych - senpo.pl\nKołdry 180x200 idealnie sprawdzą się dla dwóch osób na łóżkach podwójnych w rozmiarach 140x200, 160x200, 180x200, 200x200.\njeśli zabiegi to na pewno na bazie kwasu hialuronowego który nawilża i pomaga otrzymać wilgotność w skórze. Oprócz pielęgnacji zewnętrznej kluczowe jest tez dbanie o zdrowy jadłospis i dobre nawednienie skóry.\nnawilżanie-piling-nawilżanie-odzywianie taki powinien być cykl dbania o skórę kremami, przydają się też oleje które utrzymają wilgoć na skórze no i oczywiście nawadnianie od środka\nA znacie naturalne sposoby na nawilżenie skóry?\nZamieszczone przez Kyrae49 Zobacz posta\nnaturalne to na pewno picie dużej ilości wody. Do tego nawilżanie skóry olejkami i kremami (można wybierać te naturalne). Jeśli chodzi o twarz to na pewno zadziałają domowe maseczki z owoców etc.


Kierownictwo NATO: Ukraina może wygrać tę wojnę - Niezależna\nŚwiat • 15.05.2022 12:22\nZastępca sekretarza generalnego NATO Mircea Geoana zapewnił Ukrainę o stałym wsparciu Zachodu w walce z wojskami rosyjskimi. "Dzięki odwadze armii ukraińskiej i naszej pomocy Ukraina może wygrać tę wojnę" - powiedział na marginesie nieformalnych konsultacji ministrów spraw zagranicznych państw NATO w Berlinie.\nRosyjska ofensywa na Ukrainie już "traci impet" - powiedział cytowany przez telewizję ARD Geoana.\nZastępca sekretarza generalnego NATO pozytywnie odniósł się do planów przystąpienia Szwecji i Finlandii do NATO. Powiedział, że jest "pewny, że sojusznicy" rozważą "konstruktywnie i pozytywnie" ewentualne wnioski o członkostwo obu "prężnych demokracji". "Niepokoje" Turcji w tej sprawie zostały omówione w sposób "przyjacielski".\n#Ukraina #Niemcy #Rosja #NATO