przez linka 15 mar 2010, 00:25\ntracący sens życia, masa ludzi pracuje i jednocześnie chodzi na terapię. Twoja sprawa, nie chcesz to nie.\nprzez tracący sens życia 15 mar 2010, 00:27\nlinka napisał(a): tracący sens życia, masa ludzi pracuje i jednocześnie chodzi na terapię. Twoja sprawa, nie chcesz to nie.\nale terapia dziennan jesr od 8 do 14 a ja wtedy nie mogę\npowiem tak moja firma sprawdza takie rzeczy bo na do tego prawo słyszałeś kiedyś o ankiecie bezpieczeństwa osobowego ja to mużę wypełniać\nprzez *Wiola* 15 mar 2010, 01:05\nSorry , ale Ty na wszystko masz jakąś wymówkę. Człowieku zależy Ci na normalnym życiu, czy nie? Pytasz o rady i natychmiast znajdujesz wymówkę. Myślisz ,że ktoś Ci poda tu magiczne zaklęcie jak nic nie robiąc wyprostować swoje sprawy. Sorry ale już mnie wkurza to gadanie. Takie pisanie jest bez sensu. to nie , tamto nie. Czy Ty wiesz czego naprawdę chcesz? Jesteś młodym , przystojnym facetem, wiem co mówię. Co zrobisz ze swoim życiem zależy tylko od Ciebie. Więc przestań się użalać i bierz się do roboty nad sobą. Tyle\nprzez magdalenabmw 15 mar 2010, 11:40\nPrzecież ja jemu nie dogryzam! Personalnie nic nie mam do Tracącego.\nW zdaniu powyżej zażartowałam z jego lekarki, a raczej z sytuacji 'dlaczego poleciła mu prostytutkę' -nie ma tu nawiązania do Tracącego. Przecież nie napisałam 'chyba sobie Tracący TY tak dorabiasz na boku'\nWiola- wiem gdzie Tracący pracuje i faktycznie mogą mu sprawdzać w papierach stan zdrowia psychicznego\nTracący- to idz prywatnie na terapię. Tam nie masz papierów i chodzisz kiedy Tobie pasuje.\nprzez *Wiola* 15 mar 2010, 11:52\nNawet jeśli by mu sprawdzali -trudno. Zdrowie jest ważniejsze, Pracę można zmienić.\nprzez magdalenabmw 15 mar 2010, 12:11\nW Szczecinie mamy takie bezrobocie że masakra Ciężko znalezc jakąkolwiek pracę.\nA terapię można podjąć prywatnie jeśli ma się taką pracę jak Tracący...\nprzez Alienated 16 mar 2010, 00:38\nmagdalenabmw napisał(a): :shock: Przecież ja jemu nie dogryzam! Personalnie nic nie mam do Tracącego.\nTak, rozumiem, ale twoja uwaga miała charakter nic nie wnoszącej do\ntematu złośliwości i o to konkretnie mi chodziło.\ntracący sens życia napisał(a): powiem tak moja firma sprawdza takie rzeczy bo na do tego prawo słyszałeś kiedyś o ankiecie bezpieczeństwa osobowego ja to mużę wypełniać\nSam osobiście nigdy z niczym podobnym nie miałem styczności, ale stąd też wcześniejsze pytanie o wysokość twoich aspiracji Moja historia choroby sięga jeszcze pierwszej połowy lat dziewięćdziesiątych i jak dotąd nigdy nie zaistniała konieczność, ażebym zmuszony był komukolwiek udzielać informacji odnośnie własnego stanu zdrowia...\nprzez magdalenabmw 16 mar 2010, 00:42\nAlienated - to był żart, a nie złośliwość ! Boże, faceci i te Wasze poczucie humoru\nCo do pracy- są różne zawody. Policja, CBŚ, CBA, Sędzia, Prokurator, Adwokat - tam trzeba być czystym z tego co wiem. I szefostwo ma prawo zerknąć w papiery. Ale mogę się mylić....\nprzez miki74 16 mar 2010, 06:57\nNo bez przesady. Kobita sobie niewinnie zażartowała.\nprzez linka 16 mar 2010, 10:45\ntracący sens życia, ale musisz na terapię dzienną? Nie możesz normalnie na indywidualną na NFZ ? raz w tygodniu, godzina z psychologiem.\nNie wiem o jakie "papiery" ci chodzi........\nprzez Alienated 16 mar 2010, 18:56\nTracący sens życia, pozwoliłem sobie wrócić do jednej z wcześniejszych twoich wypowiedzi. Myślę, że sytuacje, jak opisane przez ciebie powyżej są jeszcze do zniesienia. O wiele gorzej jest wtedy, kiedy spotykasz w końcu osobę, w towarzystwie której czujesz się naprawdę dobrze, jej fizyczność oraz wszelkie dziwactwa potrafisz jak się początkowo wydaje zaakceptować bez żadnych zastrzeżeń, z czasem jednak zaczynasz uświadamiać sobie, że rozwijanie tej znajomości niestety, ale cię przerasta. Im bardziej zmniejsza się pomiędzy wami dystans, tym wyraźniej zarysowują się wszelkie różnice. W pewnym momencie coraz bardziej jasnym staje się dla ciebie, że nie jesteś człowiekiem zdolnym sprostać pokładanym w nim oczekiwaniom. Starasz się, ale wiesz, że i tak nie dasz rady... To są chyba pewne cechy osobowości zakotwiczone już na stałe. Nie sądzę, ażeby sugerowana przez niektórych terapia w takim przypadku miała szanse się sprawdzić. Trudno mi też określać na ile skuteczna jest farmakologia. Tutaj chyba przede wszystkim samemu na miarę własnych możliwości trzeba próbować stworzyć sobie warunki pozwalające wbrew przeciwnościom natury brnąć do przodu, choćby małymi kroczkami, cała reszta jest jedynie dodatkiem i niczego za nas nie zmieni...\nprzez tracący sens życia 16 mar 2010, 21:38\nAlienated :Tak niby masz rację ale wątpię abym potrafił się temu przeciwstawić. To jest charakter i nawet jak się troche zmienię to nie na tyle aby móc z kimś być\nprzez Alienated 17 mar 2010, 19:13\nWiem coś o tym i rzeczywiście nie jest to takie proste. Miewasz chyba jednak czasami lepsze dni czy chociażby chwile, w których czujesz się lepiej? Próbowałeś kiedyś zastanowić się dlaczego tak się dzieje, wyodrębnić te elementy zdolne wpłynąć korzystnie na twój nastrój? Może jest jakiś sposób, ażeby zacząć sprawować nad nimi pewną kontrolę? Odnośnie związków, kto powiedział, że musi to być od razu układ skazujący cię na przebywanie w czyimś towarzystwie przez większą część wolnego czasu jaki zostaje ci po pracy? Spróbuj poszukać kogoś, kto w kontaktach z innymi również ceni sobie odpowiedni dystans. Masz już swoje lata więc większość potencjalnie interesujących cię rówieśniczek i tak uwikłana jest na ogół w trwałe, sformalizowane relacje, bądź też ma już takowe za sobą, w związku z czym po nie najprzyjemniejszych doświadczeniach z przeszłości dość ostrożnie podchodzi do nowych kontaktów z płcią przeciwną. Poza tym wydaje mi się, że powinieneś raczej rozglądać się za osobą z równie umiarkowanym poziomem optymizmu co twój własny Portale randkowe zdecydowanie odradzam. Są to miejsca, gdzie przy poszukiwaniu partnera kieruje się zazwyczaj kryteriami, których ludzie z problemami podobnymi do twoich po prostu nie spełniają. Sam kiedyś, dla zabawy, zarejestrowałem się na jednym z takich właśnie miejsc i dość szybko doszedłem do wniosku, że nie sposób nawiązać bliższego kontaktu z kimś kto kompletnie nie potrafi cię zrozumieć... A osobą tryskającą na co dzień dobrym samopoczuciem, podobnie jak ty, nie jestem i nie miałbym też najmniejszej ochoty spinać się non stop celem sprawiania pozorów, że jest inaczej...\nprzez *Monika* 17 mar 2010, 19:44


kolor szafek w kuchni - wszystko na temat kolor szafek w kuchni w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : kolor szafek w kuchni (2)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia kolor szafek w kuchni. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku kolor szafek w kuchni) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem kolor szafek w kuchni posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania kolor szafek w kuchni jesteśmy w stanie zaprezentować Ci kolor szafek w kuchni materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Wtorek 11.08.2015 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Środa 22.07.2015. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania kolor szafek w kuchni ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu kolor szafek w kuchni.


Komunikat Armeegruppe von Rabl № 5/10 – System medialny Monarchii\nKomunikat Armeegruppe von Rabl № 5/10\nW ciągu ostatniej doby doszło do pewnej poprawy warunków atmosferycznych w rejonie alpejskim w związku z czym można było podjąć przygotowania do wznowienia działań ofensywnych.\nPatrole intensywnie przeczesywały teren przyszłych działań podając położenie nieprzyjacielskich pozycji i oddziałów same pozostając nieuchwytne korzystając ze swej przewagi znajomości górskiego terenu i wyszkolenia\nW dniu wczorajszym doszło też do incydentu morskiego. jeden z patrolujących torpedowców natknął się na na nieoznakowany niewielki statek i ruszył w pościg.. Załoga nie reagowała na sygnały do zatrzymania wobec czego oddano salwy ostrzegawcze. Wtedy podejrzana jednostka dokonała zwrotu próbując staranować ścigający okręt. Dowódca zmuszony został do otwarcia ognia, jednak po kilku celnych strzałach załoga opuściła go i poddała się, a sam statek zatonął z powodu uszkodzeń i katastrofalnego stanu jednostki.\nW tym samym czasie na froncie południowym regimenty VII Korpusu prowadzą walki pozycyjne. Stwierdzono wszakże, że ataki nieprzyjaciela są coraz rzadsze i o znacznie mniejszej sile. Wskazuje to na pozytywne skutki blokady morskiej. Mogło się to przyczynić do rozprzężenia wewnętrznego w szeregach przeciwnika.\nW dniu dzisiejszym przybyła bateria najcięższych moĽdzierzy z Regimentu Artylerii Fortecznej Nr 2 von Beschi z Krakowa. Działa te zostaną użyte tylko w ostateczności w razie napotkania silnych umocnień. Gdyby nie stwierdzono obecności celów godnych tak potężnej broni będzie ona tylko stanowić ogromne psychiczne wsparcie dla walczących żołnierzy, znających przecież możliwości i moc tych, jak je nazywają, „morserów”.\nUżycie ich obarczone byłoby dużym ryzykiem dla ludności cywilnej z racji bardzo dużej mocy rażenia pocisków.\nPrevious: Komunikat Armeegruppe von Rabl № 4/10\nNext: Komunikat Armeegruppe von Rabl № 6/10


> Soczewki kontaktowe>Soczewki jednodniowe>DAILIES® AquaComfort Plus 90 szt.\nDAILIES Aquacomfort Plus znajdziesz u nas również w opakowaniu 30 sztuk oraz 180 sztuk. Astygmatykom polecamy soczewki DAILIES Aquacomfort Plus Toric, a osobom cierpiącym na prezbiopię DAILIES Aquacomfort Plus Multifocal.\nHalina Maciejek 2017-09-22\nCzemu jest taka droga przesyłka 18 zł niektórzy wysyłają listem poleconym to jest mniej niż połowaceny\nDla mnie te soczewki od paru lat są niezawodne. Oferują super widzenie, fajny komfort dla oczu i świetną wygodę jednodniowych soczewek. W porównaniu z konkurencyjnymi, np. ACUVUE są znacznie tańsze, zwłaszcza w optesie!\nSuper komfort używania. Nie wysuszają oczu, zapewniają super widzenie. Polecam zakup w sklepie optes.pl w najniższej cenie w polskim internecie.\nNajlepsze, używam od wielu lat, sprawdziły się nawet w ekstremalnych warunkach (wysuszanie śluzówek oka).\nnajlepsze jednodniowe soczewki. zakłada się i zdejmuje super wygodnie. jestem w stanie bez problemu przenosić je od rana do wieczora, nawet spędzając pół dnia w klimatyzowanym biurze. w innych soczewkach, które testowałem było to nie możliwe- po 2 godzinach w klimie już pojawiały się problemy.\nTestowałam kilka marek ale mi najbardziej podeszły te soczewki. Nie mam z nimi żadneho problemu, na ogół zapominam, że mam je na oczach.


upominki dla najbliższych - wszystko na temat upominki dla najbliższych w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : upominki dla najbliższych (6)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia upominki dla najbliższych. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku upominki dla najbliższych) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem upominki dla najbliższych posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania upominki dla najbliższych jesteśmy w stanie zaprezentować Ci upominki dla najbliższych materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Środa 18.11.2015 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Piątek 28.11.2014. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania upominki dla najbliższych ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu upominki dla najbliższych.


Zagrodziła dojazd do wsi, który biegnie przez jej działkę. Chciała, by gmina naprawiła inne drogi - Polsat News\n17.04.2018, 19:36 Polska\nWłaścicielka działki w Półwsi na Pomorzu zagrodziła sąsiadom dojazd do ich posesji, by w ten sposób wymóc na władzach gminy remont dziurawej drogi. Wbiła w nią drewniane słupy. - Nie można było nawet rowerem przejechać - powiedział mieszkaniec wsi. W odwrotnej sytuacji jest rolnik z Lubelszczyzny. Przez jego pole przebiegała gminna droga, ale według niego bezprawnie, więc postanowił ją zaorać.\nGłówna droga dojazdowa do Półwsi w gminie Gniew leży na terenie prywatnym. Inna prowadząca do wsi jest nieprzejezdna - twierdzą mieszkańcy. Jak mówią, kiedy pada deszcz, samochody grzęzną w niej błocie; gdy sucho - zakopują się w piasku.\nZawalczyć o jej naprawę postanowiła właścicielka terenu, przez który biegnie główna droga dojazdowa. Przez całą jej długość wbiła drewniane słupy uniemożliwiając przejazd mieszkańcom. - Żona jechała w piątek do pracy i zobaczyła, że panowie wbijają w drogę pale. Nie mogła nawet rowerem przejść i te pale stały centralnie przez cała drogę - powiedział jeden z mieszkańców wsi.\nWłaścicielka może oddać gminie drogę za darmo, ale...\n- Gmina chciała drogę wykupić, ale właścicielka się nie zgadzała - powiedziała w rozmowie z Polsat News Maria Taraszkiewicz-Gurzyńska, burmistrz Gniewa.\nW sprawie nie chodzi jednak o pieniądze. Właścicielka terenu, jak informuje Radio Gdańsk, jest gotowa oddać drogę gminie za darmo. Jest jeden warunek - w zamian gmina miałaby odremontować pozostałe drogi, które nie nadają się do użytku.\n- Takich pieniędzy nie mamy - stwierdziła Taraszkiewicz-Gurzyńska.\nZrównał drogę z polem\nKością niezgody stała się też droga we wsi Stryj (woj. lubelskie). - Ujawniono zaorany i wyrównany z polem pas drogi, na którym widoczne były kamienie, którymi ta droga była utwardzona - poinformowała Katarzyna Szewczuk z policji w Rykach.\nDo zaorania jej fragmentu przyznał się jeden z rolników. Według niego droga przebiega przez jego pole.\nDroga prowadzi również do sąsiednich pól. Za jej zniszczenie rolnikowi grozi grzywna.


Treść Biuletynu Stowarzyszenia maj 2008\nWarszawa, maj 2008 r. Nr 60\nZapraszamy do lektury kolejnego numeru Biuletynu Miesięcznego Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE. W dziale dokumentacja zawiera on wywiad, jakiego udzielił p. Cezary Mech- członek naszego Stowarzyszenia dziennikarce Naszego Dziennika.\nWpisani w cudzy scenariusz\nZ dr Cezarym Mechem rozmawia Małgorzata Goss\nPodczas naszej styczniowej rozmowy o załamaniu na amerykańskim rynku kredytów hipotecznych mówił Pan, że gospodarka USA pogrąży się w kryzysie i że widoczne są zwiastuny kryzysu światowego. Minęły trzy miesiące. W tych dniach Fred Bernanke, szef FED (amerykańskiej rezerwy federalnej), po raz pierwszy przyznał, że spodziewa się recesji w Stanach Zjednoczonych...\n- Problem z kredytami hipotecznymi, tzw. kredytami subprime, dotknął całego segmentu budownictwa, na którym był oparty rozwój gospodarki amerykańskiej w ostatnich latach, i przeniósł się do sektora finansowego. Dzisiaj w USA mamy już do czynienia z pełnoobjawowym kryzysem. Żeby zrozumieć jego wymiar, wystarczy spojrzeć na dane liczbowe. Wielkość majątku Stanów Zjednoczonych obliczana jest na około 60 bln USD, w tym ok. 20 bln to wartość nieruchomości. Jest ona bardzo wyśrubowana. Tak naprawdę dobrobyt amerykański został wirtualnie podniesiony poprzez ekspansywną politykę pieniężną. Amerykanie czuli się bardzo bogaci, mając w postaci nieruchomości około 20 bln USD. Była to w znacznym stopniu wartość wirtualna, ale cały świat w nią uwierzył, inwestował, po prostu tak wyceniał amerykańskie nieruchomości. Teraz mamy spadek wartości nieruchomości w USA o 10 procent. I co się dzieje? Wyparowuje 2 bln USD! Nagle okazuje się, że ich nie ma. A to jest ok. 14 proc. amerykańskiego PKB. Ba, należy oczekiwać spadku wartości nieruchomości o 30 proc., co oznacza, że wyparuje 6 bln USD, a więc 10 proc. majątku Amerykanów, 42 proc. PKB. Do tego trzeba dodać znaczące przeszacowanie innych aktywów i akcji, które wynosi najprawdopodobniej około 6 bln USD. Możemy więc liczyć skalę kryzysu na mniej więcej 20 proc. majątku i niecałe 100 proc. PKB. W tym momencie wszelkiego typu zabezpieczenia dotyczące tych aktywów przekładają się na olbrzymie niedoszacowanie zabezpieczeń w całym systemie finansowym. Natomiast społeczeństwo amerykańskie, które pod ten majątek zaciągało zobowiązania, z jednej strony czuje, że biednieje, a z drugiej - pozostają na nim olbrzymie zobowiązania kredytowe, które musi regulować, spłacając odsetki. W efekcie 48 proc. amerykańskich gospodarstw domowych zmniejszyło swoje wydatki i zaczęło oszczędzać, a to musi przełożyć się na aktywność gospodarki, tak jak spadek wartości dolara na przyspieszenie inflacji.\nAmerykanie nie będą w stanie spłacić długów ani z dochodów z kapitału, ani z dochodów z pracy?\n- Dwa miliony nieruchomości zostaną wystawione na sprzedaż, ponieważ Amerykanie zdecydują się nie obsługiwać zaciągniętych kredytów. W tym momencie kryzys przesuwa się na segment bankowy i finansowy w USA.\n- Jeśli kredytobiorcy przestają obsługiwać kredyty hipoteczne, to aktywa ulokowane w bankach tracą na wartości, ale zobowiązania banków istnieją nadal. I nagle okazuje się, że akcjonariusze zaczynają tracić - to jeden z elementów utraty kapitału w akcjach. Co więcej, okazuje się, że same instytucje są niewypłacalne, zwłaszcza jeśli chodzi o sektor bankowy i sektor inwestycji w instrumenty pochodne.\n- W tym przypadku obligacje, w które opakowano kredyty hipoteczne, były zabezpieczane przez instrumenty pochodne. Polegało to na tym, że ktoś, kto był właścicielem obligacji hipotecznych, sprzedawał ryzyko, które obciążało te obligacje. Ci, którzy przejęli to ryzyko, pobierali za to marżę. Przez lata tego typu działalność przynosiła ogromne dochody, a instytucje zarabiające na instrumentach pochodnych kwitły. Teraz jednak okazało się, że zamiast spokojnie pobierać marże, trzeba wyłożyć pieniądze, aby to zabezpieczenie spłacić, bo dłużnik nie jest w stanie. Takie właśnie zobowiązania, zwane CDS, spowodowały, że znany bank Bear Stearns został przejęty przez Morgan Stanley.\nUpadek Bear Stearns wywołał konfuzję w świecie finansowym...\n- To był wielki bank amerykański, który żył z inwestowania w instrumenty pochodne. Akcjonariusze byli beneficjentami, bo wartość banku była bardzo wysoka i przez lata rosła znacznie szybciej niż całej giełdy. I stało się to, co przewidywaliśmy w styczniu w odniesieniu do CDS. Teraz Bear Stearns jest w stanie niewypłacalności. Ba, został uznany za tak istotny dla gospodarki amerykańskiej, że rezerwa federalna wykłada 30 mld USD pod gwarancje, a za ułamek wartości rynkowej przejmuje go Morgan Stanley. To efekt tego, że działania dotyczące polityki pieniężnej, makroekonomicznej, funkcjonowały w wirtualnym świecie.\nTo znaczy w oderwaniu od realnej gospodarki?\n- Tak. Beneficjentem tej polityki był rynek finansowy i jego instytucje. Cyfry mówią same za siebie: 40 proc. zysków sektora prywatnego w Stanach Zjednoczonych stanowiły zyski instytucji finansowych, mimo że zatrudniały one tylko 5 proc. pracowników sfery prywatnej i generowały 15 proc. wartości dodanej. Od 1980 roku portfel zysków z instrumentów finansowych wynosił realnie przeciętnie około 14 proc., czyli cztery razy więcej niż w poprzednich okresach. To doprowadziło do napompowania olbrzymiego balona instrumentów finansowych - zsekurytyzowanych akcji i długu.\nCo to są zsekurytyzowane akcje?\n- To kapitały oparte na rzeczywistych aktywach, których wartość jest wyceniana na giełdzie. Wartość giełdowa wszystkich instrumentów bardzo szybko rosła, osiągając w relacji do PKB dwuipółkrotność pierwotnej wartości. Doszła do wielkości 10-krotności amerykańskiego PKB. Teraz m.in. instrumenty pochodne, tzw. swapy, mają wielkość 45 bln USD, a więc porównywalną z wielkością majątku amerykańskiego (60 bln USD). Instytucje operujące tymi instrumentami były bardzo zlewarowane, tzn. własny kapitał miały niewielki, a aktywa, którymi zarządzały, ogromny. Udział zadłużenia sektora finansowego w całości sektora prywatnego wzrósł od roku 1980 pięciokrotnie z 10 proc. do 50 proc., a jego wartość rynkowa trzykrotnie z 6 proc. do 19. Widać to na przykładach: Goldman Sachs - wartość kapitału wynosi 40 mld USD, zaś wartość aktywów sięga 1 bln 100 mld. USD, Merrill Lynch - wartość kapitału wynosi 30 mld USD, a wartość aktywów - 1 bln USD. Jeśli więc teraz wartość aktywów się kurczy, to kapitał właścicieli nie jest w stanie pokryć strat. Cały ten wielki biznes finansowy przez lata odznaczał się olbrzymią zyskownością, rósł niebotycznie w porównaniu z realną gospodarką, a oto teraz, gdy nastąpiła zmiana wartości aktywów, jego kłopoty odbijają się na całej gospodarce. Co gorsza - po to, żeby ten biznes ratować, rządy interweniują, obciążając kosztami interwencji wszystkich podatników. A więc jak był okres prosperity, to instytucje finansowe ciągnęły zyski dla siebie, a jak są straty, to wszyscy muszą się na nie zrzucać. Jednocześnie nastąpiła straszliwa ekspansja zobowiązań amerykańskich w świecie. Amerykańska polityka pieniężna była niesłychanie ekspansywna, a wielkość emisji pieniądza ogromna. Jeśli poprzednio w obiegu było 2 bln USD, to w ciągu ostatnich kilku lat kwota ta wzrosła do 6 bln USD.\nTo skutek niskich stóp procentowych...\n- I majstersztyku polegającego na włączeniu gospodarki chińskiej do obiegu amerykańskiego w postaci importu tanich towarów. Chińczycy brali za to obligacje i tak wykreowano tę masę pieniądza. Gospodarka amerykańska jest nadal najbardziej zaawansowaną gospodarką na świecie. Dzisiaj jednak jej aktywa są przeszacowane, wirtualne, a z drugiej strony na bazie realnej produkcji wyrósł kolos chiński. Gospodarka chińska stanowi obecnie około jednej trzeciej gospodarki amerykańskiej i UE. W ostatnich latach panowała między nimi swoista równowaga: w Stanach Zjednoczonych rozwijały się zaawansowane technologie, instytucje finansowe i następował proces sekurytyzacji aktywów, a w Chinach - realna gospodarka.\nDziś amerykańskie instytucje finansowe chwieją się w posadach. A jak się ma realna gospodarka Chin?\n- Chiny produkują 37 proc. światowej produkcji stali, 25 proc. aluminium, 23 proc. światowej produkcji miedzi, 30 proc. cynku i 15 proc. niklu. To po prostu jedna gigantyczna fabryka przetwarzająca surowce. Na górze w USA ulokowane są nowoczesne technologie i instytucje finansowe, a na dole w Chinach olbrzymi potencjał produkcyjny i nieporównywalna z jakąkolwiek częścią świata liczba ludności. Chiny liczą 1,3 mld ludzi. To potęga! Na dodatek tuż obok leżą Indie z 1,1 mld mieszkańców. Indie korzystają z tego, co wywalczą na arenie międzynarodowej Chiny, chowają się za tarczą chińską i także prą naprzód, dążąc do życia na wyższym poziomie. W porównaniu z monolitem chińskim są bardziej narażone na destabilizację i oddziaływanie z zewnątrz, ponieważ stanowią zlepek kulturowo-narodowościowy. Na dodatek mają pod bokiem Pakistan wyposażony w broń atomową. Na razie jednak panuje tam cisza. Natomiast w Chinach wybuchły ostatnio protesty w Tybecie, bardzo zresztą nagłośnione.\nTo nie przypadek, że właśnie teraz świat dostrzegł\n- Myślę, że w przyszłości prześladowania Tybetańczyków będą jeszcze bardziej nagłaśniane, bo będzie to jeden z elementów usprawiedliwiania polityki blokowania Chin i konfliktowania ich z Indiami, na równi z informacjami o niskiej jakości produktów chińskich.\nIndie także rozwijają się w zawrotnym tempie. Mają znakomitych informatyków. Prowadzą transoceaniczne usługi biurowe i edukacyjne via internet, a koszt połączeń telefonów komórkowych wynosi zaledwie 2 gr za minutę.\n- Ale taranem są Chiny. Mają ogromną nadwyżkę handlową, a Indie - nie. Chiny nie chcą się zgodzić na aprecjację juana, Indie zgodziły się na 20-procentowy wzrost aprecjacji rupii. Chiny zgromadziły 1,65 bln USD rezerw walutowych, a Indie pozbywają się rezerw poprzez aprecjację rupii, ich rezerwy wynoszą aktualnie "zaledwie" 260-280 mld USD.\nPrawie całe rezerwy "zaparkowane" są teraz w krajach wschodzących...\n- Pamiętajmy, że następnym dużym blokiem jest blok Zatoki Perskiej. Te kraje mają rezerw na około 2 bln petrodolarów. Kolejny bilion ma Japonia, która nie bardzo wie, jak ma się zachować w tej grze. Rosną też rezerwy rosyjskie - obecnie wynoszą ponad 500 mld USD. Do niedawna wydawało się, że cały nacisk związany z pozyskaniem przez Chiny surowców pójdzie w kierunku Rosji. Tymczasem przewidywany konflikt chińsko-rosyjski obecnie wydaje się chwilowo zneutralizowany. Następuje raczej przesunięcie napięcia w kierunku linii Ameryka - Chiny i Europa - Chiny, bo tutaj przebiega front rywalizacji o dostawy surowców. Olbrzymia produkcja chińska wymaga olbrzymiego importu surowców z całego świata. To wyjaśnia, dlaczego nastąpił taki wzrost cen surowców (a także żywności). Ceny metali wzrosły w ciągu ostatnich 5 lat o 180 proc., ceny energii - o 170 procent.\nW tym kontekście Rosja jest Chinom potrzebna jako eksporter surowców?\n- Dlatego właśnie w Rosji mamy do czynienia z tak wielkim wzrostem rezerw. To efekt rosnących cen. Chiny wyrywają surowce krajom wysoko rozwiniętym. Tego wcześniej nie było. Dzisiaj większość wzrostu produkcji surowców trafia do Chin i innych krajów wschodzących. Chiny sprowadzają 385 mln ton rudy żelaza, tj. 50 proc. światowego obrotu! Oprócz surowców potrzebna jest energia, a więc - ropa naftowa. Gdyby Chiny i Indie zużywały tyle ropy na mieszkańca co Ameryka, to potrzebowałyby dwa razy więcej ropy, niż obecnie produkuje się na całym świecie.\nPo tym widać, jak ogromny mają potencjał i dlaczego USA i UE będą próbowały zablokować tego kolosa, który wysysa zasoby z gospodarki światowej. My odczuwamy tego efekty. W jaki sposób? Musimy płacić na rynkach światowych wyższe ceny. Drożyzna po prostu wlewa się do Europy i Ameryki.\nRealna produkcja podkopuje fundament wirtualnego bogactwa?\n- Można to tak nazwać. W ostatnich 7 latach Chiny zwiększyły eksport sześciokrotnie, do 1,2 bln USD. To niebotyczna kwota. Jeśli rozwój będzie postępował w takim tempie, to musi rozegrać się batalia o dostęp do światowych surowców.\nNa naszym polskim podwórku też odczuwamy tę presję.\n- Jesteśmy dzisiaj świadkami drożyzny, która wpływa do Polski i którą nasza nierozsądna polityka pieniężna próbuje sztucznie ograniczyć poprzez aprecjację złotego. Aprecjacja wynika z realnie wysokich stóp procentowych, wyższych niż w strefie euro.\nDzięki umacnianiu złotówki mamy jednak niższe ceny benzyny, niż to wynika z cen światowych.\n- Ale to jest polityka bardzo kosztowna!\nZ pewnością, bo eliminuje gospodarkę realną, tę samą, która pozwoliła tak wybujać Chinom. U nas pod presją kręgów finansowych próbuje się rozbudować tę wirtualną, finansową sferę gospodarki, na której dopiero co Amerykanie się poślizgnęli.\n- Z tym, że my wcale nie jesteśmy beneficjentami tej sfery wirtualnej. My musimy płacić za tę politykę. Beneficjentami są spekulanci finansowi, którzy zarabiają na wyższych stopach w Polsce niż w strefie euro i za oceanem. Jeśli w Polsce mamy wyższe niż inne kraje stopy procentowe i interweniujemy w polityce pieniężnej na rzecz ich dalszego wzrostu, to przygotowujemy tym samym grunt pod spekulację. Mechanizm wygląda tak: zaciąga się kredyt w tańszych walutach, lokuje pieniądze w Polsce i pobiera podwójny zysk. Jeśli ktoś weźmie kredyt w euro, zapłaci 4 proc. odsetek, a u nas dostanie za to 6 proc., to już zarabia na tej operacji 2 proc. rocznie. A skoro jednocześnie polityka pieniężna doprowadza do aprecjacji złotówki względem euro, która w ostatnim roku wynosiła aż 9 proc., to wytransferowany zysk z takich operacji wynosi 2 plus 9 proc., czyli 11 procent. Jeśli uwzględnimy tylko 100 mld zł, tj. tyle, ile zagranica inwestuje rocznie w nasze państwowe instrumenty dłużne, to musimy im na koniec roku zapłacić z własnej kieszeni dodatkowo 11 mld złotych. Ale szkody, jakie ponosimy, są jeszcze większe, gdyż inwestycje zagraniczne są wyższe i ponieważ te pieniądze zostają wyssane z realnej gospodarki. Likwidujemy w ten sposób realną gospodarkę na rzecz wirtualnej, z której żadnych dochodów nie mamy.\nTymczasem na świecie realna gospodarka wygrywa z\n- Ta batalia rozgrywa się na naszych oczach. Proszę zobaczyć: Chiny potrzebują 50 proc. światowego wydobycia rud żelaza, więc aby sobie zabezpieczyć do nich dostęp, zamierzają wykupić złoża na całym świecie.\nI, dzięki Amerykanom, mają na to pieniądze, całe mnóstwo pieniędzy...\n- Pisałem jesienią w "Naszym Dzienniku" o tym, jak Afryka jest wykupywana przez Chiny i jaką strategię wobec tej ekspansji stosuje bogaty Zachód. Otóż Zachód widzi te góry pieniędzy i zastanawia się, jak tu zrobić, żeby Chińczycy nie mogli przejąć zachodnich organizacji gospodarczych. Jest tylko jedna droga - zablokować kupno.\nAleż to koniec ideologii neoliberalizmu i zasady swobody przepływu kapitału!\n- Owszem, ale o tym się właśnie teraz dyskutuje. Fundusze chińskie, które dysponują pieniędzmi i obligacjami, tzw. sovereign fund, są własnością państwową. W związku z tym Zachód postawił diagnozę, że są one "upolitycznione", i na tej podstawie postanowił zabronić im zakupów. Minister finansów Jacek Rostowski był na spotkaniu ministrów UE i potwierdził, że popiera taką politykę. Jaki my w tym mamy interes - to osobna kwestia. U nas ta wiadomość przemknęła niezauważona. Dla naszych rozważań istotne jest to, iż pojawiła się tendencja, aby Chinom zakazać zakupów instytucji gospodarczych, po prostu - nie pozwolić.\nAle czy to się uda - tak po prostu "nie pozwolić"? Są kraje, które nie należą do UE i nie mają zamiaru słuchać tutejszych komisarzy...\n- ...i które nie chcą stawiać Chińczykom żadnych tam, przeciwnie - chcą ich kapitału. Chiny zaczynają się zachowywać jak dawne państwa kolonialne w zdobywaniu rynków. Wchodzą do różnych krajów, przejmują złoża. Afryka, która - wydawało się - jest zapomnianym kontynentem, notuje dzisiaj niesamowity boom. Chińczycy wykupują tam już nie tylko złoża ropy, ale także wszelkich surowców. Wykładają pieniądze, możliwe, że korumpują decydentów, inwestują, dają pracę, kreują wzrost gospodarczy. A wszystko to dzieje się w tych biednych krajach, które padły ofiarą naszej cywilizacji, w których szerzy się na straszną skalę AIDS i głód, nie ma służby zdrowia. Toteż Afryka na zlocie w Lizbonie powiedziała, że nie ustanowi specjalnych relacji z Europą, które miałyby polegać na niewpuszczeniu na ich teren naszych konkurentów. Oni po prostu wybrali Chiny! W kolejce za Afryką stoi cała Ameryka Łacińska i Australia...\nTo i tam sięgają zainteresowania Chińczyków?!\n- Tak. Premier rządu australijskiego rozmawiający po chińsku to obrazek, który obiegł świat.\nTo jest wydzieranie Zachodowi kontynentu, który lokował się w sferze naszej cywilizacji euroatlantyckiej.\n- A batalia o koncern metalurgicz ny Rio Tinto, zajmujący się wydobyciem metali w Australii i na innych kontynentach? Chińczycy gotowi są zapłacić za niego 145 miliardów USD.\n- To następny etap. Obecnie próbują kupić go po kawałku. Tak duża koncentracja zakupów wymusza strategię ekspansji w kierunku dostawców surowców. Po Afryce i Australii kolejnym obszarem chińskiej ekspansji jest Ameryka Łacińska. Reguła Monroe'ego, że obszar ten jest domeną Stanów Zjednoczonych - jest najzwyczajniej w świecie łamana. Wenezuela Chaveza, Brazylia - Chińczycy wchodzą tam bardzo szeroko.\nI to wszystko pod bokiem Stanów Zjednoczonych?\n- To się po prostu dzieje. A jakim jest ogromnym kosztem dla Stanów Zjednoczonych, dla ich prestiżu, politycznej dominacji! Uderza to także w Europę. Cała strategia Hiszpanii przed dojściem do władzy Zapatero polegała na tym, że wykorzystując relacje kulturowo-językowe, instytucje hiszpańskie inwestowały w Ameryce Łacińskiej. Brały tam udział w prywatyzacji po upadku komunizmu. Znalazły wielkie pole ekspansji organizacyjnej, dzięki której później mogły skutecznie wchodzić na rynek amerykański i umocnić swoją pozycję w Europie. Ameryka Łacińska była dla nich źródłem wzrostu gospodarczego opartego na wiedzy.\nDlaczego więc teraz podmioty hiszpańskie przegrywają z Chinami?\n- Ponieważ po zmianie rządu na lewicowy Hiszpania zajęła się sprawami wewnętrznymi, szerzeniem ideologii lewicowej. A tymczasem za oceanem po cichu ekspansja chińska podcina im możliwości rozwoju. Jeśli na to nałożymy ogromną imigrację muzułmańską z basenu Morza Śródziemnego, w związku z zapaścią demograficzną w tym kraju, to mamy widoczne objawy schyłku kultury hiszpańskiej. Dochodzą do tego separatyzmy - kataloński, galicyjski i baskijski. Obecny rząd przesypia ogromne zagrożenie.\nCzy kryzys finansowy w Argentynie był momentem zwrotnym w strategii Ameryki Łacińskiej, która nastawiona była na związki z Ameryką i Europą?\n- To był jeden ze skutków prywatyzacji, podobnej do tej, jaka miała miejsce w Polsce. Wybuch kryzysu poprzedziło szaleństwo prywatyzacyjne, którego jednym z głównych uczestników były instytucje hiszpańskie. Gdy nadszedł krach - chcąc ocalić instytucje finansowe, zablokowano konta obywateli. Nastąpiło załamanie obrotów. W tym kontekście aktualne działania Unii na rzecz niedopuszczenia na europejskie rynki chińskiego kapitału państwowego każą postawić pytanie: to na takiej zasadzie TP SA została sprzedana na rzecz państwowego operatora francuskiego France Telecom? Przecież TP SA jest kluczową instytucją w budowaniu infrastruktury gospodarczej o pozycji monopolistycznej. Takie właśnie prywatyzacje doprowadziły do tragedii w Argentynie.\nAfryka, Australia, Ameryka Łacińska... Wskutek chińskiej strategii okrążania Europa stanie się wyspą...\n- Gdyby to miało tak przebiegać dalej, to Europa będzie skazana na bezwzględną konkurencję z takimi kolosami, jak Chiny i Indie. Proszę przy tym zauważyć, że te wschodzące gospodarki mają do dyspozycji parę razy więcej ludności i ogromny potencjał dostatku. Chiny powoli zaczynają rozłączać gospodarkę światową (proces zwany decupling).\nJak to rozłączać?\n- Dotąd było tak, że "jeśli Ameryka złapała grypę, to reszta świata zaczynała kichać", tzn. kryzys w USA odbijał się na reszcie. Wynikało to stąd, że Stany Zjednoczone posiadały najbardziej zaawansowane technologie, najnowocześniejsze know-how i sadowiły się na samym wierzchołku w piramidzie rozwoju, a spadek ich importu odbijał się na opłacalności produkcji na całym świecie. Dzisiaj jednak zachodzi pytanie, czy tak będzie dalej. Czy rozpędzona gospodarka chińska nie spowoduje, że niezależnie od kryzysu w Stanach reszta świata będzie się miała całkiem dobrze? Ten proces nosi nazwę "decupling" - "rozłączanie".\nCzy my, Europejczycy, zdołamy się wyrwać z chińskiego pierścienia?\n- Pędząca chińska gospodarka generuje takie zapotrzebowanie na żywność, surowce i ropę, że światowe wydobycie ropy musiałoby wzrosnąć dwukrotnie, by je zaspokoić, przy czym gdyby ono zostało zaspokojone, to zasoby surowców energetycznych wystarczyłyby tylko na mniej więcej 25 lat. Chiny jednak uczestniczą w światowym podziale pracy. Żeby dalej się rozwijać - potrzebują rynków zbytu i dostępu do technologii. I tu z pomocą przychodzą im instytucje gospodarcze z naszej części świata, dopuszczając się swoistej "zdrady" wobec macierzystych krajów. Podążając za zyskiem, przenoszą one produkcję do Chin ze względu na niższe koszty i kształcą tam chińskich inżynierów i menedżerów, którzy kiedyś założą konkurencyjne chińskie instytucje. Często te same firmy, które produkują w Chinach, produkują równocześnie w UE. Dochodzi na tym tle do paradoksów. Oto toczy się w UE proces antydumpingowy, którego istota polega na tym, że Włosi poskarżyli się na swoich producentów, którzy działają i w Chinach, i we Włoszech, że zamykają fabryki we Włoszech, bo nie są w stanie konkurować ze swoimi własnymi wyrobami wyprodukowanymi w Chinach. Producenci odpowiadają na to, iż nie zamkną fabryk we Włoszech, ale pod warunkiem że Komisja Europejska uzna produkcję z Chin za dumpingową (poniżej cen) i nałoży na nią taryfy i ograniczenia. Czyż to nie kuriozalne? To pokazuje, w jak absurdalnej sytuacji jest Europa. Przy czym ten rok jest, jak się zdaje, rokiem przejściowym. Wynika to stąd, że zbliżają się wybory w Stanach Zjednoczonych, a Chiny są organizatorem olimpiady w Pekinie.\nJeden z głównych graczy czeka na przywództwo i nową strategię...\n- Tak. I niech pani zwróci uwagę, że mimo tego dyskusja wydaje się zubożona. Mówi się o tym, iż pani Clinton skłamała, o tym, że strzelano do niej na lotnisku w Tuzli w Jugosławii, ale dyskurs nie dotyczy tego, co Stany Zjednoczone mają zamiar zrobić w zaistniałej sytuacji. Za kluczowymi kandydatami na prezydenta stoją potężne grupy wpływów, prawdopodobnie podobne. To one wypracowują strategię, a gdyby kandydat chciał działać inaczej, utraci kluczowe poparcie i odpadnie z wyścigu. Prezydent Stanów Zjednoczonych skupia w swoim ręku największą na świecie władzę. Amerykanie zdają sobie sprawę, że ich przewaga nad Chinami potrwa jeszcze tylko 20 lat, i będą starali się temu zapobiec, mimo istnienia interesów części korporacji amerykańskich zaangażowanych gospodarczo w Chinach. A więc jest to z jednej strony - moment przejściowy, a z drugiej - moment bardzo niebezpieczny.\nTymczasem zbliża się olimpiada w Pekinie. Oczy mediów zwrócą się na Chiny. Opinia światowa natychmiast zorientuje się, jak olbrzymi wyrósł kolos - że to już nie są ci biedni Chińczycy, na bosaka w wodzie sadzący ryż. Będzie masę programów informacyjnych. Ludzie dowiedzą się, jak wysoka jest tam kultura, jak zmienił się styl życia, jak wzrosła zamożność, jak miliony studentów pochłaniają wiedzę i jak wysoki reprezentują poziom. To będzie szok! Wizualizacja drapaczy chmur, która zawsze kojarzyła się ze Stanami Zjednoczonymi, teraz zacznie się kojarzyć z Chinami... W czasie olimpiady nikt nie przedsięweźmie żadnych kroków antychińskich, bo musiałby to robić na oczach całego świata.\nSłowem - olimpiada jest bardzo Chinom na rękę?\n- Tak, ponieważ odsuwa na potem najtrudniejsze sprawy - surowce wydzierane USA i Europie, tani chiński eksport zalewający rynki światowe... Jak przekonać prezydenta Senegalu, żeby kupował europejskie samochody, skoro są one 10 razy droższe od chińskich? Na razie trwa perswazja o dowartościowanie juana, o wprowadzenie zakazu przejmowania zachodnich firm przez chińskie fundusze państwowe, a w ciszy gabinetów jest analizowane wprowadzenie przez Zachód protekcji handlowej... Zwykle było tak: spowolnienie w USA powodowało, że ceny surowców spadały, bo malało zapotrzebowanie, produkcja stawała się tańsza, gospodarka USA się odbijała i wszystko wracało do równowagi. Tymczasem teraz w Stanach nadchodzi recesja, a światowe zapotrzebowanie na surowce nie maleje. W tym kontekście kroczek po kroczku toczy się także dyskusja na temat bariery emisji CO2. Po co buduje się te mury? Prosta kalkulacja: UE planuje obniżkę emisji o 20 procent. Ale przecież te 20 proc. to jest nic w skali światowej. Gdyby tylko Chiny emitowały tyle gazów na jednego mieszkańca co USA - to ich emisja byłaby 3 razy większa niż obecna emisja całego świata! Limit gazów cieplarnianych przyznawany na państwo w relacji do aktualnej emisji, a nie na mieszkańca po równo powoduje, że jak w nocy ktoś ogrzewał się przy ognisku i do tej pory spalał pięć gałęzi, to mu się jedną zabiera. A ci co siedzą w ciepełku, nie tylko że z niczego nie muszą rezygnować, ale jeszcze się im za tysiące euro ociepla domy.\nA więc Zachód upatruje ratunku przed ekspansją chińską w otaczaniu się barierami całkiem nie rodem z WTO. Europa otoczona "chińskim murem"?\n- Chodzi nie tylko o bariery gospodarcze, ale i polityczne. Zaistniały proces gospodarczy, który opisałem, powoduje presję na centralizację. Wprawdzie Polska i inne kraje zostały dopuszczone do UE, ale bez prawa decydowania. Proszę zauważyć - w związku z traktatem reformującym tracimy moc polityczną, pozycję konsultacyjną i następuje marginalizacja znaczenia Polski w procesie podejmowania decyzji. Polska powoli przesuwa się na pozycję klienta poddanego działaniu innych. Na świecie toczy się wielka polityka, ale my w tym nie będziemy uczestniczyć.\nGdzie tkwi jądro centralizacji? Bruksela?\n- Bruksela terytorialnie i organizacyjnie staje się miejscem ścierania się interesów, ale jądro unifikacji i centralizacji stanowią stare najludniejsze państwa członkowskie. Spójrzmy na działania banków centralnych - amerykańskiego FED i europejskiego EBC. Centralizacja wpycha Polskę do jednego z bloków, konkretnie do bloku euro. Stąd te pokrętne, niezrozumiałe wypowiedzi polityków. Chwalą Unię i przyjmują traktat europejski. Tymczasem na czym polega usprawnienie działania Unii w tym traktacie? Na tym, aby decydenci, podejmując działanie, nie musieli tracić czasu na konsultowanie właśnie z nami swoich decyzji. Podobnie cała dyskusja na temat korzyści z mechanizmu opóźniającego z Joaniny - zgromadzenie 19 proc. krajów i przekonanie ich do chwilowego opóźniania decyzji, którą forsują wpływowe państwa, będzie bardzo trudne. Przecież obecnie, w kluczowej dla nas sprawie, takiej, że w historii musieliśmy niezłą wojnę przegrać, żeby na coś takiego się zgodzić, mamy prawo weta i z niego nie korzystamy! Nie wetujemy traktatu europejskiego! Kiedyś za prawo decydowania o sobie gotowi byliśmy walczyć. Dziś część opinii publicznej sądzi, że oddanie innym decyzji to nasze zwycięstwo! Ponadto Joanina jako mechanizm li tylko blokowania konfliktuje nas z resztą państw. Czym innym jest uczestniczenie w dyskusji, kreatywne działanie, które nam gwarantuje traktat z Nicei, a czym innym blokowanie. Wtedy nie jesteśmy konstruktywni. Stajemy się "hamulcowym". A przecież tyle razy mieliśmy rację, broniąc swego stanowiska. Choćby spór z Unią o traktowanie otwartych funduszy emerytalnych jako elementu finansów publicznych. Ewidentnie mieliśmy rację, i co się okazało? Nie uwzględniono naszego zdania. Ostatnio wynikła kwestia konwergencji - mamy zredukować deficyt budżetowy do zaledwie 1 proc., i to przy założeniu, że fundusze emerytalne nie są elementem finansów publicznych! To tak, jakbyśmy stale musieli utrzymywać w budżecie nadwyżkę. A przecież to my potrzebujemy dodatkowych pieniędzy, aby sfinansować inwestycje, zbudować infrastrukturę.\nTakie ustawienie parametrów działa jak lasso zaciągnięte na szyi gospodarki.\n- Nie ustanowiono zasady, że należy unikać nieopłacalnych inwestycji. Ustanowiono arbitralny limit. Przy takiej polityce staniemy się terenem peryferyjnym, przestrzenią, którą Unia posiada. A potencjał Unii to około 500 mln ludzi - przestrzeń do konsumpcji, możliwość gry światowej. Ale my w tym konglomeracie jesteśmy skazani na pasywność.\nProces centralizacji przyspiesza. Po traktacie reformującym vel eurokonstytucji nasila się nacisk na wejście Polski do eurostrefy, a więc pozbawienie się własnej polityki pieniężnej.\n- Tymczasem polityka pieniężna zaczyna nabierać wyjątkowego znaczenia.\nWłaściwie zarządzany pieniądz może wywindować gospodarkę na same szczyty (Chiny), wyhamować (Japonia) lub zrzucić na dno (Argentyna). W eurostrefie nie dzieje się dobrze, tylko gospodarka niemiecka jakoś się trzyma...\n- Dlatego, że pieniądz w eurostrefie jest dostosowany do gospodarki niemieckiej. EBC nie obniża stóp, bo ich poziom odpowiada Niemcom, chociaż nawet dla Francuzów i Włochów są one za wysokie. U nas mamy do czynienia ze schizofrenią. Nie ulega wątpliwości, że traktat reformujący to olbrzymia porażka strony polskiej, którą odczują następne pokolenia. Tymczasem społeczeństwu wmawia się, że to coś bardzo korzystnego. To samo dzieje się w sprawie euro. Z jednej strony, wszyscy podziwiają politykę pieniężną EBC, FED, a z drugiej strony - z polskiej polityki pieniężnej chcą zrezygnować. To jakieś rozdwojenie poznawcze. Albo przyjmujemy, że polityka pieniężna jest bez znaczenia, albo przyznajemy, że ona jednak do czegoś służy. A jeśli służy, to dlaczego chcemy się jej pozbawić? Następna kwestia - podziwiamy to, co robi FED dla pobudzenia gospodarki amerykańskiej - obniża stopy, dofinansowuje system międzybankowy... Podziwiamy także Chińczyków, którzy z dbałości o swoją gospodarkę nie chcą się zgodzić na aprecjację juana... A co my robimy? Podwyższamy stopy w celu obniżenia inflacji! I równocześnie mówimy, że chcemy do euro, gdzie stopy są niższe niż nasze... To jakiś obłęd. Albo te niższe stopy są lepsze, albo gorsze dla naszej gospodarki.\nJeśli są lepsze, to po co je sobie sami podwyższamy, a jeśli gorsze, to po co idziemy do euro...\n- Na tle budowania bloków politycznych to wszystko staje się jednak bardzo spójne. Blok europejski po prostu chce centralizacji. Wtedy polityczna mapa świata stanie się mniej podzielona niż kiedyś. Pojawi się na niej kilku dużych graczy walczących o swoje cele.\nPolaryzacja parobiegunowa - Ameryka, Europa, Chiny, Rosja, Iran, kraje arabskie...?\n- Ja bym ujął to tak - Ameryka i Europa, Chiny i Indie oraz Rosja jako przedmiot zabiegów tych dwóch biegunów.\nKraje arabskie nie mają znaczenia?\n- Arabowie mają dwa biliony dolarów rezerw i mimo tego utrzymują poziom wydobycia ropy, jednocześnie nie ma tam dążenia do centralizacji politycznej. Prędzej Europa będzie pod ciśnieniem infiltracji demograficznej ze strony świata islamu.\nPanarabizm się załamał...\n- Nie wnikając w przyczyny, wszyscy są poszatkowani i skłóceni.\nPowiedział Pan, że sytuacja jest obecnie bardzo niebezpieczna...\n- To wynika z teorii gier. Już nie ma wolnego rynku, na którym uczestniczy wiele podmiotów. Jest tylko paru graczy. I zaczynają analizę: ja zrobię taki ruch, on zrobi taki... Ale to już są manewry! Jeśli Chiny zostaną zablokowane, to zapałają wściekłością, bo oni chcą żyć na wyższym poziomie nawet kosztem bogatych społeczeństw. Mogą w odwecie dostarczyć kłopotów Ameryce w dowolnej części świata. Pamiętajmy, że to jest mocarstwo atomowe, to nie są żarty. Przypomnijmy sobie, co się stało, jak Niemcy toczyły walkę o pozycję w Europie. Początkowo to była walka o kolonie, rynki zbytu, surowce. Ten proces trwał tylko 45 lat, między zjednoczeniem Niemiec w 1871 roku a 1914 rokiem - rokiem wybuchu I wojny światowej. A wojna wybuchła, kiedy Niemcy jeszcze nie osiągnęły poziomu floty brytyjskiej, ale w tym kierunku zdążali... Potem była II wojna światowa i dopiero obecnie po ponad 100 latach posiadają pozycję, która ich satysfakcjonuje... Obecny czas, wbrew pokojowym oznakom, może być bardzo niebezpieczny. Może się okazać, że sprawy zostaną postawione na ostrzu noża i któraś ze stron podejmie jakieś nieracjonalne kroki...\nAmerykanie zaliczyli do osi zła - Iran. A jest to państwo położone strategicznie, na podbrzuszu Azji. Ktoś może zechcieć postawić tu stopę.\n- Iran to olbrzymie zasoby ropy. Może ona posłużyć Chińczykom lub Amerykanom, a może zostać po prostu zablokowana, a i sam powrót wojsk amerykańskich do krajów arabskich w Zatoce Perskiej też sprzyjałby zwiększeniu wydobycia ropy.\nRosja to wielka niewiadoma. Z jednej strony - dobrze współpracuje z Niemcami, z drugiej - z Chińczykami.\n- Rosja nie ma ludzi, a Chiny mają ich 1,3 mld. Gdybyśmy przekręcili mapę, to by się okazało, że nad Syberią, która jest bogata w surowce, wisi kolos chiński. Poza tym na Syberii znajdują się największe złoża węgla kamiennego, tj. surowca, który daje dużo gazów cieplarnianych. To też jest czynnik, który może być brany pod uwagę... My także jesteśmy wtłaczani w ten proces formowania bloków. Posiadamy olbrzymie 100-miliardowe pokłady węgla brunatnego, największe w Europie pokłady węgla kamiennego, a więc ta cała logika sporu o gazy cieplarniane jest nam kompletnie nie na rękę. Musimy zrezygnować z eksploatacji własnych złóż węgla brunatnego, które są obecnie bardzo opłacalne i byłyby podstawą produkcji taniej energii elektrycznej, która napędzałaby naszą gospodarkę. Oto paradoks: w sytuacji światowego kryzysu energetycznego i olbrzymiego zapotrzebowania na energię mamy coś, co jest naszym naturalnym bogactwem, ale tego nie możemy uruchomić (węgiel to 96 proc. naszej produkcji energii). Ba, będziemy zmuszani do ograniczenia zużycia energii, do kupowania emisji, co doprowadzi do ponad 100-procentowych podwyżek cen energii oraz spowoduje koszty w wysokości aż 2 proc. naszego PKB (10 razy wyższe niż we Francji) i spowolni nasz rozwój, aż o 1,5 proc. rocznie. W efekcie infantylizacji naszej polityki gospodarczej będziemy musieli kupować elektrownie atomowe od Francji i Wielkiej Brytanii, jak i sprowadzać prąd z Niemiec, gdzie przy naszych granicach Gazprom buduje dwie elektrownie oparte o gaz ziemny sprowadzany krytykowanym przez Polskę rurociągiem bałtyckim. Gdyby tego było mało, to będziemy instalować kosztowne "solary" i budować elektrownie wodne w naszym płaskim jak deska kraju. Wszystko to dlatego, że z uporem maniaka wpasowujemy się w cudzy scenariusz.\nParlamentarzyści, zaklepując traktat reformujący, w większości nie zadali sobie trudu, by analizować takie sprawy.\n- Redukując znaczenie własnego głosu w Unii, stajemy się po prostu "społeczeństwem" i "siłą roboczą do wynajęcia", która wyjeżdżając za chlebem, wyludnia kraj. Nawiasem mówiąc - w Chinach także demografia niesie niebezpieczeństwa w związku z tzw. programem jednego dziecka i eliminowaniem dziewczynek w okresie prenatalnym. Ale kryzys demograficzny w Chinach nastąpi później niż utrata wiodącej pozycji przez Stany Zjednoczone, a przewaga mężczyzn w społeczeństwie będzie początkowo wzmagać ich ekspansję międzynarodową. USA mają przed sobą jeszcze 20 lat dominacji, co może prowadzić do niebezpiecznego zaognienia sytuacji światowej. A wracając do Polski - dziś Polacy są zadowoleni, że jadą wykonywać prace, których w Polsce by nie podjęli, ale nie sądzę, żeby ten status zadowolił ich dzieci. Z drugiej strony, Unia nie będzie fundowała emerytur i opieki zdrowotnej naszym staruszkom. A jednak parlamentarzyści godząc się na ratyfikację, pogorszyli przyszłość jednych i drugich. Dla Polski i Hiszpanii, dwóch krajów, które w przeszłości wetowały traktat europejski - nadeszły bardzo trudne czasy. Pamięta pani, jak Aznar próbował blokować traktat europejski? Potem mimo doświadczenia w zwalczaniu terroryzmu wystąpiły spektakularne wybuchy w Madrycie, i został odsunięty. U nas też zorganizowano przedterminowe wybory.\nPublikacja: Nasz Dziennik 9 kwietnia 2008, Nr 84 (3101)


Wybory prezydenckie 2020: Komisja Europejska podjęła decyzję ws. Polski - Wiadomości\nKomisja Europejska podjęła decyzję ws. wyborów prezydenckich w Polsce\n- Komisja Europejska jest zawsze gotowa, by wspierać Radę w procedurach art. 7 w jakichkolwiek kwestiach, które powinny być dyskutowane, jednak wybory w Polsce nie są kwestią, którą planują podnieść w tym kontekście - powiedział Wigand, pytany o tę sprawę przez PAP.\nW czwartek unijny komisarz ds. sprawiedliwości Didier Reynders poinformował, że chce, by kwestią planowanych w Polsce wyborów zajęła się Rada UE w ramach procedury z art. 7 unijnego traktatu. Podkreślił, że jest w kontakcie w tej sprawie z chorwacką prezydencją.\n- Reynders nie miał mandatu ze strony Komisji Europejskiej, żeby powiedzieć to, co powiedział. Stąd reakcja w Komisji Europejskiej - wskazał jeden z dyplomatów.\n- Komisarz wyszedł przed szereg. Nie uzgodnił stanowiska z szefową KE Ursulą von der Leyen - dodało inne źródło unijne.\n"Wybory prezydenckie w Polsce muszą być wolne"\nReynders powiedział też na komisji LIBE, że wybory prezydenckie w Polsce muszą być wolne i równe, a także zgodne z wartościami UE. Zaznaczył, w obecnej sytuacji mogą nie sprostać szeregowi norm międzynarodowych. - Decyzje (w sprawie tego, czy wybory mogą się odbyć, czy powinny być przełożone - PAP) muszą być zgodne ze zobowiązaniami nakładanymi na państwo przez prawo międzynarodowe. Te wybory muszą być wolne i równe. Muszą być zgodne z art. 2 Traktatu o UE. Tylko w ten sposób te wybory będą mogły zostać uznane za ważne - powiedział Reynders eurodeputowanym.\nWybory prezydenckie Komisja Europejska


Do 30 czerwca 2020 r. stawka 0% VAT na darowizny laptopów i tabletów do placówek oświatowych - Legalis Księgowość Kadry Biznes\nDo 30 czerwca 2020 r. stawka 0% VAT na darowizny laptopów i tabletów do placówek oświatowych\nPrzygotowano projekt rozporządzenia Ministra Finansów zmieniającego rozporządzenie w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych. W rozporządzeniu przewidziano zastosowanie 0% stawki VAT do darowizny laptopów i tabletów na rzecz placówek oświatowych.\nRozporządzenie wprowadza zmianę do rozporządzenia Ministra Finansów z 25.3.2020 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz.U. z 2020 r. poz. 527) poprzez dodanie § 10a. Zgodnie z dodanym przepisem do 30 czerwca 2020 r. obniżoną do wysokości 0%stawkę VAT stosuje się do dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 VATU, której przedmiotem są komputery przenośne, wyłącznie laptopy i tablety, na rzecz:\n2) organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych oraz operatora OSE, o którym mowa w ustawie z 27.10.2017 r. o Ogólnopolskiej Sieci Edukacyjnej – w celu dalszego nieodpłatnego przekazania placówkom oświatowym.\nObniżoną stawkę podatku, wymienią wyżej stosuje się pod warunkiem: (1) zawarcia pisemnej umowy darowizny pomiędzy podatnikiem dokonującym dostawy towarów oraz ww. placówką oświatową lub organizacją i (2) posiadania kopii umowy o nieodpłatnym przekazaniu tych towarów.\nPrzy czym przez placówkę oświatową rozumie się szkoły i przedszkola publiczne i niepubliczne, szkoły wyższe i placówki opiekuńczo-wychowawcze.\nRozporządzenie wejdzie w życie z dniem następującym po dniu jego ogłoszeniu.


Notatnik kulturalny: Zabić, zniknąć, zapomnieć - Jacek Skowroński, czyli z tej roboty trudno się wycofać\nBy przynadziei - kwietnia 06, 2013\nnatanna 6 kwietnia 2013 22:49\nTo może być dobre.)\nAgnesto 7 kwietnia 2013 15:16\nUdało mi się wygrać tę książkę w konkursie, więc na pewno się z nią zapoznam. Bez obaw- proza Skowrońskiego nie zniknie pod nawałem skandynawskich tomów, bo jest po prostu inna i już ma grono fanów. W tym - o dziwo - ja, choć literatura kryminalno-sensacyjna nie stoi u mnie na pierwszym miejscu.\nCzytałam "Był sobie złodziej", tu z kolei bohaterem-narratorem jest złodziej właśnie, czyli też nietypowa perspektywa, wydarzenia zaskakująco nieprawdopodobne, ale dynamiczne jak w filmie akcji, takim Bondzie na przykład. Wszystko razem niesie czytelnika na fali przygody. Pisałam o tej książce u siebie.\nPodziwiam wyobraźnię J. Skowrońskiego, a bagażu doświadczeń nie zazdroszczę.\nmonalisap 7 kwietnia 2013 20:11\nRozgryzanie psychiki i motywacji bohatera oraz to, że autor zaskakuje brzmi ciekawie. Jako fanka kryminałów postaram się przeczytać :)


To nie był dzień Jarosława Kubickiego. Lechia przegrywa u siebie pierwszy mecz w sezonie\nNa zdjęciu od lewej Mateusz Żukowski, Michał Nalepa, Tomasz Jodłowiec (Piast Gliwice) i Karol Fila Fot. Radio Gdańsk / Jacek Klejment\nNieudane otwarcie rundy finałowej przez lidera Lotto Ekstraklasy. Lechia Gdańsk przegrała z Piastem Gliwice 0:2 i zanotowała pierwszą porażkę u siebie w tym sezonie. Bramki dla gości zdobyli Piotr Parzyszek i Jorge Felix.\nOd początku spotkania, to Piast miał optyczną przewagę. Piłkarze Lechii groźniej zaatakowali tylko w pierwszych minutach meczu, jednak im dłużej trwała pierwsza połowa, tym bardziej goście przejmowali inicjatywę. Podopieczni Waldemara Fornalika bardzo agresywnie doskakiwali do swoich przeciwników i nie pozwalali biało-zielonym na składne konstruowanie akcji. Piłkarze Lechii wyglądali bezradnie i nie potrafili odgryźć się dobrze dysponowanym tego dnia rywalom. Dobra gra Piasta przełożyła się na otworzenie wyniku w 29. minucie spotkania. Przy straconej bramce nie popisał Jarosław Kubicki, który dwa razy nieporadnie wybijał piłkę z własnego pola karnego. Tą sytuację sprytnie wykorzystał Piotr Parzyszek, który najpierw dobrze się zastawił, a potem ładnym, plasowanym strzałem nie dał żadnych szans na skuteczną interwencję Dusanowi Kuciakowi.\nTO NIE BYŁ DZIEŃ KUBICKIEGO\nO tym meczu na pewno jak najszybciej będzie chciał zapomnieć Jarosław Kubicki. Pomocnik Lechii najpierw zawalił bramkę, a później przedwcześnie musiał opuścić boisko, po obejrzeniu drugiej żółtej kartki w tym spotkaniu. Zawodnik występujący z nr 6 od początku sezonu był mocnym punktem drużyny Piotra Stokowca. Opuścił tylko jedno spotkanie Lotto Ekstraklasy, a w pozostałych grał od pierwszej do ostatniej minuty. Kubicki był chwalony nie tylko za dobrą grę w środku pola, ale w swoich występach potrafił też dodać coś "ekstra" z przodu. Defensywny pomocnik strzelił 3 bramki i 3 zanotował asysty w tym sezonie.\nKonrad Michalak (po lewej) i Mikkel Kirkesov (po prawej) w walce o piłkę. Fot. Radio Gdańsk/Jacek Klejment\nZEROWA SKUTECZNOŚĆ LECHII\nMimo gry w osłabieniu, w drugiej połowie podopieczni Piotra Stokowca odważnie ruszyli do odrabiania wyniku. Swoje szanse mieli Lipski, Mladenović i Flavio, ale ich strzały były albo niecelne, albo ofiarnie blokowane przez defensorów Piasta. Piłkarzom Lechii brakowało tego, do czego przyzwyczaili swoich kibiców od początku sezonu - skuteczności. W całym spotkaniu gospodarzom nie oddali choćby jednego, celnego strzału w kierunku bramki rywala. Niemoc strzelecka Lechii wyraźnie pasowała drużynie Piasta. Goście dali się zepchnąć do obrony i cierpliwie czekali na swoje szanse, kilkukrotnie groźnie kontrując gospodarzy. Mimo naporu "biało-zielonych", to goście mieli ostatnie zdanie w tym spotkaniu. W doliczonym czasie gry, drugą bramkę dla gości strzelił Jorge Felix i odebrał gospodarzom nadzieję na choćby punkt.\nBramkarz Piasta Gliwice, Frantisek Plach skutecznie broni kolejni strzał Lechii. fot. Jacek Klejment/Radio Gdańsk.\nPorażka z Piastem była pierwszą przegraną biało-zielonych w Gdańsku w tym sezonie. Podopieczni Piotra Stokowca nie najlepiej weszli w rundę finałową Lotto Ekstraklasy i na pewno nie sprawili prezentu swoim kibicom na Święta Wielkiej Nocy. Po ewentualnym sobotnim zwycięstwie Legii Warszawa nad Cracovią Kraków, Lechia po raz pierwszy od 13. kolejki może stracić pozycję lidera.\nLechia Gdańsk - Piast Gliwice 0:2 (0:1)\nLechia: D. Kuciak - J. Nunes, M. Nalepa, B. Augustyn, F. Mladenović (K. Fila) - T. Makowski, J. Kubicki, P. Lipski - F. Paixao, A. Sobiech (M. Żukowski), L. Haraslin (74' K. Michalak)\nPiast: F. Plach - T. Mokwa, J. Czerwiński, A. Sedlar, M. Kirkeskov - T. Hateley, P. Dziczek - M. Konczkowski (78' M. Mak), J. Valencia (83' T. Jodłowiec), J. Felix - P. Parzyszek (74' M. Papadopulos)\nCo dalej z osuwiskiem w Widlicach koło Gniewa? Mieszkańcy nie mają złudzeń: "Wystarczy jedno tąpnięcie, by doszło do tragedii"\nOto dziewięć przykazań dla ekologicznych sopocian. Dzięki nim można zaoszczędzić pieniądze\n"To był polityczny początek II wojny światowej". Dzień drugi międzynarodowej konferencji dotyczącej zmowy Hitlera ze Stalinem\nShow Peszkina wystarczył "tylko" na punkt. Lechia ze Śląskiem na sprawiedliwy remis


fnorb.org – Strona 3 – Information center for everyone\nW poniedziałek, Twój pracownik Bob nie pojawia się w pracy. Nawet nie dzwoni, żeby powiedzieć, dlaczego go nie będzie. We wtorek znowu się nie pojawia. W środę zaczynasz się martwić i złościć. Czy można zwolnić pracownika, który się nie pojawił? Czy są jakieś kroki, które musisz podjąć w pierwszej kolejności? Brak wezwania Brak pokazu Zdarza […]\nCzy mogę mieć 401(k), jeśli jestem samozatrudniony?\nWszyscy słyszeliśmy, jak ważne jest wpłacanie składek do 401(k) jako planu emerytalnego. 401(k)s są świetne, ponieważ Twój pracodawca wysyła Twoje składki prosto do firmy zarządzającej planem inwestycyjnym, bez podatku. Niektórzy pracodawcy dokonują nawet odpowiednich potrąceń na Twój plan emerytalny. Ale co się dzieje, gdy jesteś swoim własnym szefem? Czy nadal możesz mieć 401(k)? 401(k) dla […]\nZwróć uwagę na oznaki nadużywania narkotyków przez pracowników\nZaufany pracownik opuszcza więcej dni w pracy niż zwykle. Jego wydajność spada, a współpracownicy narzekają na jego postawę. W tej i podobnych sytuacjach możliwe jest, że Twój pracownik może mieć do czynienia z nadużywaniem substancji odurzających. Oto kilka oznak nadużywania narkotyków, na które warto zwrócić uwagę: Oznaki nadużywania narkotyków Według National Council on Alcoholism and […]


Pismo do marszałka Piotra Całbeckiego w sprawie warunków do przewozu rowerów w pociągach zamówionych przez województwo kujawsko-pomorskie + ODPOWIEDŹ - Stowarzyszenie Rowerowy Toruń\n» Korespondencja » Pismo do marszałka Piotra Całbeckiego w sprawie warunków do przewozu rowerów w pociągach zamówionych przez województwo kujawsko-pomorskie + ODPOWIEDŹ\nPismo do marszałka Piotra Całbeckiego w sprawie warunków do przewozu rowerów w pociągach zamówionych przez województwo kujawsko-pomorskie + ODPOWIEDŹ\nToruń, 30 października 2013 r.\nPan Piotr Całbecki\nW związku z podpisaniem kilka miesięcy temu umowy z firmą Pesa S.A. na dostarczenie elektrycznych pociągów osobowych dla potrzeb województwa kujawsko-pomorskiego prosimy o informacje dotyczące warunków przewozów rowerów w zamówionych składach:\nile przewidziano miejsc dla rowerów w poszczególnym składzie;\nparametry miejsca, które przeznaczone będzie do przewozu rowerów, jego umiejscowienie względem czoła składu oraz dostęp od drzwi wejściowych.\nProsimy także o udostępnienie rysunków oraz opisów technicznych na podstawie których udzielone zostaną odpowiedzi na postawione wyżej pytania.\nZapewnienie odpowiednich warunków do przewozu rowerów w składach kursujących w naszym regionie jest rzeczą ważną, gdyż rower staje się coraz bardziej popularnym środkiem transportu wśród mieszkańców. Jest to istotne także z punktu widzenia rozwoju turystyki rowerowej w regionie. Mamy nadzieję, że nowe pociągi będą miały przynajmniej tak dobre warunki do przewozu rowerów jak obecnie wykorzystywane składy elektryczne ED72 czy EN57.\nW związku z faktem, że zamówione elektryczne zespoły trakcyjne służyć mają pasażerom kolei przez wiele lat proszę o rzetelne przeanalizowanie problemu.\n2. PESA Bydgoszcz S.A., ul. Zygmunta Augusta 11 85-082 Bydgoszcz\nToruń, dnia 15 listopada 2013 r.\nw odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej złożony w trybie przepisu art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) w sprawie warunków przewozu rowerów w elektrycznych pociągach osobowych firmy PESA S.A. powiadamiam, co następuje.\nUmowa między Województwem Kujawsko-Pomorskim a spółką PESA Bydgoszcz na dostawę 5 czteroczłonowych elektrycznych zespołów trakcyjnych, przeznaczonych do obsługi odcinka Toruń Wschodni - Bydgoszcz Główna nie została do chwili obecnej podpisana*.\nW ogłoszonej w styczniu br. Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia wskazano m.in., że pojazdy powinny być wyposażone w przestrzeń na większy bagaż z możliwością mocowania min. 6 rowerów. Produkowany przez PESA pojazd 22WEc będzie posiadał w członie A sześć uchwytów rowerowych. Lokalizacja w przestrzeni bagażowej posiada trzy funkcje:\n1) możliwość transportu dwóch osób na wózkach inwalidzkich lub\n2) przewóz sześciu pasażerów na miejscach uchylnych lub\n3) przewóz 6 rowerów.\nRowery będą mocowane w pozycji pionowej na specjalnych uchwytach (zdjęcie). Górny uchwyt mocowany będzie do poręczy natomiast dolny do fotela uchylnego. Przestrzeń ta jest wyznaczona w skrajnym członie pojazdu (człon posiada jako jedyny pojedyncze drzwi) w miejscy zaznaczonym na załączonym rysunku. Mocowanie rowerów zgodne ze standardami przewidzianymi dla pojazdów szynowych.\nZamówione pojazdy spełniać muszą szereg norm, których nie musiały spełniać pojazdy typu ED72 i EN57. Nowe pojazdy są dedykowane przewozom w ramach metropolii (aglomeracji), a więc spełniać będą podobną funkcję jak komunikacja miejska. Atutem tych pojazdów jest m.in. niska podłoga, która ułatwia wsiadanie i wysiadanie podróżnych w tym osób niepełnosprawnych, osób z wózkami dziecięcymi a także z rowerami. Pojazdy posiadać muszą wyznaczone miejsca dla wózków inwalidzkich wraz z możliwością ich mocowania oraz ekologiczną toaletę dla osób niepełnosprawnych z możliwością przewijania niemowląt. Ponadto muszą być dostosowane do przewozu osób niedosłyszących i niedowidzących.\nPróba porównywania starych pojazdów z pojazdami nowej generacji tylko w kontekście warunku przewozu rowerów nie jest właściwym kryterium oceny nowego taboru. (??) pogrubienie i pytajniki sRT\n* - umowa została podpisana 26 listopada 2013 r. źródło: Gazeta Wyborcza Toruń\nSkany załączników graficznych\nwyedytowano: 2013-11-29 19:41\naktywne od dnia: 2013-11-03 19:18


Przepowiednie na 2019 rok – co nas czeka? : Strefa44\nPrzepowiednie na 2019 rok – co nas czeka?\nNapisane przez Amon w Styczeń - 13 - 2019\nJeśli wierzyć w dawne proroctwa oraz w ich interpretacje, w bieżącym roku spodziewać się musimy rewolucji i zdarzeń o poważnym znaczeniu dla Polski i świata. O losach naszej planety mówili Baba Wanga i Nostradamus, a swoją prognozę na przyszłość przedstawili też tarocista Łukasz Chariasz i jasnowidz Krzysztof Jackowski.\nProroctwa zapowiadają wzrost napięć i konflikty zbrojne\n2019 rok przyniesie istote zdarzenia na scenie politycznej\nCoś złego może się przydarzyć Putinowi i Trumpowi\nW grę wchodzą też konflikty zbrojne\nCo roku sięgamy do przepowiedni, by dowiedzieć się, co może nas czekać w kolejnych miesiącach. Zagraniczne media proroctw dotyczących 2019 roku doszukały się w centuriach Nostradamusa oraz w zapisakach pozostawionych przez Babę Wangę.\nŻyjący w XVI wieku słynny francuski wizjoner swoje wizje głosił poprzez wierszowane teksty. Portal Ghostica.com sugeruje, że trzy z nich dotyczyć mogą właśnie 2019 roku. Po pierwsze oczekiwać możemy zderzenia Ziemi z asteroidą, która dokona spustoszenia na naszej planecie. Poza tym zmiany klimatyczne zmienią nasz świat nie do poznania. Spodziewać się możemy również wybuchu trzeciej wojny światowej. Takie sugestie rozwiewa jednak nasz rodzimy tarocista i numerolog, Łukasz Chariasz w rozmowie z Onet Strefa Tajemnic.\n– Nie mam najmniejszych wątpliwości, że do trzeciej wojny światowej nie dojdzie na przestrzeni tego roku. Napięta sytuacja na Ukrainie nie ustąpi, jednak nie widzę zbrojnej interwencji Europy na ziemiach ukraińskich. Konflikt trwać będzie nadal, jednak bez wyraźnej interwencji innych państw.\nO sytuacji na Ukrainie w rozmowie z telewizją TVN mówi też jasnowidz Krzysztof Jackowski. Jego zdaniem u naszych sąsiadów może dojść do jakiejś “beznadziejnej sytuacji”. Ukraińcy mogą chcieć w jakiś sposób sprowokować Europę, by zwróciła na nich uwagę.\nŁukasz Chariasz dodaje, że w krajach zachodnich w 2019 roku nasilą się ataki terrorystyczne. Z kolei Jackowski zapowiada, że sytuacja na Bliskim Wschodzie będzie się robić coraz bardziej nerwowa, podobnie jak atmosfera w Europie.\nJeśli zaś chodzi o bułgarską wizjonerkę, Babę Wangę, to gazeta The Sun upatruje w jej proroctwach nie najlepszych prognoz dla Władimira Putina i Donalda Trumpa. Ten pierwszy powinien się obawiać o swoje życie. Ktoś z jego bliskiego otoczenia może próbować przeprowadzić zamach na jego życie. Amerykański prezydent ma z kolei zapaść na jakąś tajemniczą chorobę, która doprowadzi go do utraty słuchu.\nNa arenie europejskiej w tym roku czekają nas wybory. Łukasz Chariasz nie wieszczy w nich jednak przełomowych zmian:\n– Niewątpliwie wektor kształtuje się w prawą stronę, jednak te wybory nie dadzą prawicy w większości sprawować urzędu. Tutaj jednak partie zarówno centralne jak i lewicowe dostaną od wyborców żółtą kartkę za opieszałość i biurokrację. Te wybory nie będą spektakularną zmianą kierunku, jednak jest to preludium do globalnych zmian na świecie, które bez wątpienia w ciągu najbliższej dekady dokonają się.\nA co 2019 rok może przynieść Polsce?\n– Wybory do europarlamentu wygra partia Kaczyńskiego, choć wyniki będą dla lidera partii bardzo niepokojące. – mówi Łukasz Chariasz – Zjednoczenie “antypisu” w całości nie powiedzie się. Opozycja w dalszym ciągu będzie podzielona, co sprawi, że po raz kolejny nie będzie ona w stanie wygrać wyborów. Choć wyniki nie dadzą spektakularnej wygranej dla Prawa i Sprawiedliwości. Wybory do europarlamentu w Polsce odkryją nową postać polityczną, która będzie konkurencyjna. Robert Biedroń stanie się dla wielu Polaków nową nadzieją dla zmian i reform. W październiku ponownie pójdziemy do urn wyborczych, by zagłosować na partię, która będzie decydowała o przyszłości Polski. Wybory ponownie wygra partia Kaczyńskiego, ale tym razem nie będzie w większości rządzić samodzielnie. Opozycja w tych wyborach stworzy silny blok hamujący dla obozu władzy. Obietnic będą tysiące, ale społeczeństwo przez strach przed utratą socjalnych benefitów w większości zagłosuje na frakcję Kaczyńskiego, który tym samym wygra kolejne wybory. Jednak niewątpliwie paliwo tego ugrupowania się kończy, gdyż kolejne wybory odbędą się już bez jego kapitana.\nJeśli wierzyć przepowiedniom, czeka nas rok co najmniej niespokojny. Współczesne proroctwa Łukasza Chariasza i Krzysztofa Jackowskiego są jednak znacznie łagodniejsze niż wizje Nostradamusa i Baby Wangi. I chyba bardziej wiarygodne niż internetowe interpretacje proroków, których nie możemy już poprosić o doprecyzowanie, co mieli na myśli…


Henryk Mikołaj Górecki: muzyka to rozum i serce - Dwójka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 07.12.2018 13:01\n- W jaki sposób powstaje muzyka? Jak i dlaczego łączy się dźwięki? Muzyka nie płynie z tego, czego nas nauczono. To nie matematyka. Trzeba znaleźć coś swojego, nawet wbrew wyuczonym zasadom. Tu potrzebny jest rozum i serce - powiedział znakomity kompozytor.\nHenryk Mikołaj Górecki opowiada m.in. o fascynacji Podhalem (Głosy z przeszłości/Dwójka)\nHenryk Mikołaj Górecki opowiada m.in. o sztuce komponowania (Głosy z przeszłości/Dwójka)\nHenryk Mikołaj Górecki opowiada o swoim Podhalu (Głosy z przeszłości/Dwójka)\nHenryk Mikołaj Górecki o komponowaniu pieśni (Głosy z przeszłości/Dwójka)\nHenryk Mikołaj Górecki o swoich fascynacjach (Głosy z przeszłości/Dwójka)\n6 grudnia minęła 85. rocznica urodzin Henryka Mikołaja Góreckiego, profesora i rektora Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Katowicach. Z tej okazji przypomnieliśmy wspomnienia i refleksje kompozytora związane ze Śląskiem, Podhalem, Karolem Szymanowskim, komponowaniem i fascynacją muzyką Fryderyka Chopina.\n- Jeżeli będziemy klasyfikować muzykę według tego, jak została zrobiona, to się zgubimy. Muzyka to cos dużo, dużo więcej. Dlatego Chopina mogę słuchać bez przerwy a każde wykonanie jego kompozycji, to nowe odkrycie. Nie ma nic bardziej polskiego, niż jeden chopinowski takt – powiedział kompozytor.\nW kolejnych odcinkach audycji wysłuchaliśmy opowieści Henryka Mikołaja Góreckiego (1933-2010) zarejestrowanych w Zakopanem w 1997 roku i zachowanych w archiwum Polskiego Radia.\nPrzygotowali: Maria Baliszewska i Grzegorz Michalski\nZobacz więcej na temat: Henryk Mikołaj Górecki MUZYKA KULTURA muzyka współczesna Maria Baliszewska\nOstatnia aktualizacja: 03.04.2018 10:00\n- Poświęciliśmy dużo czasu, by z ogromnej spuścizny kompozytora wybrać rzeczy, które da się przełozyć na język jazzowego tria i oddać sens i ducha tej muzyki - mówił o albumie "Górecki Ahead" Barłomiej Oleś.\n13'29 Bracia Oleś o płycie "Górecki Ahead" (Poranek Dwójki)\nBracia Oleś opowiadali w "Poranku Dwójki", że od czasu wydanej w 2014 roku płyty "Komeda Ahead" szukali kolejnego monograficznego tematu, który mogliby wziąć na warsztat. Wybór padł na twórczość Henryka Mikołaja Góreckiego. - Paramy się odświeżaniem materii jazowej, szukamy więc inspiracji spoza jazzu, żeby wnieść do tej muzyki więcej pierwiastków, których tam wcześniej nie było - wyjaśniał kontrabasista Marcin Oleś.\nNowe odczytania muzyki twórcy słynnej III Symfonii trafiły na album "Górecki Ahead". Bracia Oleś wyjaśniali, dlaczego zrezygnowali z sięgania po najbardziej znane dzieła kompozytora. Mówili też o cytacie Henryka Mikołaja Góreckiego, który była dla nich inspiracją podczas nagrywania płyty.\nW audycji zapraszaliśmy na koncert promujący płytę "Górecki ahead", który odbędzie się w czwartek (5.04) o godz. 20.00 w radiowym studiu S-2 im. Jacka Kaczmarskiego.\nGość: Marcin i Barłotmiej Oleś (muzycy jazzowi)\nZobacz więcej na temat: Henryk Mikołaj Górecki Jazz Paweł Siwek MUZYKA KULTURA\nKompozytor, który wyprzedził swój czas\nOstatnia aktualizacja: 02.12.2018 15:59\nZapraszamy na rozmowę z autorką książki "Górecki. Geniusz i upór" - Marią Wilczek-Krupą. To pierwsza biografia jednego z największych kompozytorów epoki.\n"Biografia Henryka Mikołaja Góreckiego jest opowieścią o życiu pod prąd. O uporze, walce o niezależność i niepoddawaniu się presji. Autorka rysuje złożony portret człowieka, którego dominującą cechą była szczerość. Taka jest też jej opowieść – prawdziwa i odarta z blichtru, odsłaniająca dobro i jednocześnie nie ukrywająca zła"– czytamy w nocie wydawniczej.\nNa audycję "O wszystkim z kulturą" w poniedziałek (3.12) w godz. 17.30-18.00 zaprasza Jakub Kukla.\nZobacz więcej na temat: Henryk Mikołaj Górecki muzyka współczesna


Jelonek w Blue Note | Głos Wielkopolski\nJelonek Materiały prasowe\nEkspresyjny skrzypek, znany m.in. z Huntera, zagra z zespołem już w niedzielę.\nMichał Jelonek to jeden z najpopularniejszych obecnie wykonawców polskiego pogranicza rocka i metalu. Skrzypek, który od lat występuje w szeregach zespołu Hunter, z powodzeniem prowadzi również karierę pod własnym szyldem. Jego występy w klubie Blue Note stały się niemalże coroczną tradycją życia koncertowego w stolicy Wielkopolski.\nSkrzypek od dłuższego czasu promuje swój drugi krążek pt. „Revenge”, wydany jeszcze w 2011 r. W jego koncertowym repertuarze nie brak jednak miejsca na starsze kompozycje, takie jak m.in. „Barock”, „Akka” czy „A Funeral of a Provincial Vampire”. Dodatkową atrakcją są covery utworów takich tuzów gitarowej muzyki jak Metallica, Judas Priest czy Jimi Hendrix. Zróżnicowany repertuar, w którym ścierają się żywioły ciężkiego rocka i klasycznych inklinacji Jelonka, zdołał dorobić się na przestrzeni lat sporego grona miłośników.\nMuzyk ma ich zresztą nie tylko w Polsce - na początku zeszłego roku wystąpił w Moskwie, a kilka miesięcy temu gościł w Wilnie. Niemalże każdego roku Jelonek jest również gościem Ursynaliów w Warszawie oraz imprez studenckich w innych miastach. Tego typu imprezy, na których panuje swobodna i nieformalna atmosfera, to zresztą jego żywioł. Jelonek występował także na ze-szłorocznym poznańskim Lux-Feście, czyli festiwalu, którego gospodarzami są muzycy Luxtorpedy.\n13 grudnia, godzina 20\nbilety: 35 (przedsprzedaż), 40 zł (w dniu koncertu)


Cisza Jak Ta Nasze Światy - recenzja i opinie o płycie zespołu w portalu Folkowa.art.pl\nCisza Jak Ta "Nasze Światy"\nUtwory : 1. Byle nie o miłości 2. Nasze zielone światy 3. Morze wracające 4. Nie obiecuję Ci wiele 5. Pożegnalny wieczór 6. Spotkania 7. Tu przy piwie 8. Śnieżka 9. Z wrześniowym deszczem 10. Tak będzie lepiej 11. Wyspa 12. Bo tak Cię Kocham 13. Szemkel - Siódmy Anioł\nWyd. W Górach 2011\nOd pierwszego utworu słychać, że zespół nie spoczywa na laurach i szuka nowych form ekspresji. W otwierającym płytę "Byle nie o miłości" (z tekstem Agnieszki Osieckiej) mamy świetne, choć delikatne partie klarnetu, korespondujące świetnie z folkującymi fletami. Kompozycją pasującą do brzmienia zespołu, choć trzeba przyznać, że kiedy klarnet odzywa się, swoim niskim, nieco niepokojącym brzmieniem, nadaje muzyce Ciszy niedostępnego dotąd wymiaru.\nW piosenkach takich jak "Nie obiecuję Ci wiele" czy "Pożegnalny wieczór" grupie towarzyszy lekko grająca perkusja, nadająca kompozycjom folk-rockowego charakteru. Trzeba jednak przyznać że najlepiej brzmi to w drugim z wymienionych utworów.\nWciąż jeszcze są tu jednak piękne liryczne ballady, takie jak "Nasze zielone światy", z folkowymi wstawkami podbitymi rozbujaną rytmicznie gitarą.\n"Morze wracające" (z wierszem K. K. Baczyńskiego), za sprawą brzmień fletu, zbliża się muzycznie do Starego Dobrego Małżeństwa z okresu płyty "Niebieska tancbuda". Czy to źle? Z jednej strony nie - na tamtym albumie zagrał przecież fenomenalny flecista Stefan Błaszczyński, tu Aleksandra Frąckowiak zbliża się do jego stylistyki. Z drugiej jednak strony naśladowanie znanych grup, nawet jeśli nieświadome, w przypadku tak doświadczonej scenicznie i płytowo kapeli, z jaką mamy do czynienia w przypadku tej płyty, raczej nie powinno mieć miejsca.\nZespół Cisza Jak Ta zadomowił się już ze swoimi poprzednimi płytami w moim odtwarzaczu na tyle, że mogę powiedzieć, że wiem czego się po nich spodziewać. Jakież było moje zaskoczenie, gdy w solowych frazach zagrał klarnet, brzmiący nawet nieco z klezmerska. Instrument ten pojawia się w kilku kompozycjach za sprawą Huberta Liczbańskiego, nowego nabytku zespołu.


Macbook Air A1466 mid 2012 Nie działa klawiatura/touchpad system proces wysoki - Serwis - Forum MyApple.pl\nMacbook Air A1466 mid 2012 Nie działa klawiatura/touchpad system proces wysoki\nRozpoczęty przez Nura5eN , 06 sie 2015 17:10\nNapisano 06 sierpnia 2015 - 17:10\nPosiadam Macbooka Air A1466 mid 2012. OD kiedy go kupiłem (używany) miał on problem z touchpadem. Po dokładnym wyczyszczeniu zapomniałem o dolegliwości na pół roku. Pewnego dnia touchpad znowu zaczął się zacinąć (cały czas wciśnięty LPM). Postanowiłem go wymienić w związku z czym zamówiłem nowy. Podczas wymiany zauważyłem, że taśma touchpada przy wejściu do niego jest nieco uszkodzona (kilka złotych styków się delikatnie podnosi). Złożyłem wszystko ale mac nie chcę się odpalić. Posprawdzałem czy wszystko jest dobrze podłączone i wszystko wskazywało, że jest OK ale dalej nie mogłem go uruchomić.\nWpadłem na pomysł aby podłączyć go pod ładowarkę (bateria była naładowana) co poskutkowało, że mac się włączył pomimo iż miał zamkniętą klapę. Dalszy problem polega na tym, iż touchpad nie działa, klawiatura również ale wyświetla się komunikat o tym, że mac go nie widzi. Kolejnym problemem jest jeszcze to, że strasznie ale to strasznie muli. Włączenie komputera trwa kilka minut podobnie jak każda czynność czego wcześniej nie było. Monitor aktywności wskazuję na 80-90% użycie procesora dla systemu!\nPróbowałem przełożyć stary touchpad ale sytuacja wygląda tak samo tyle, że raz udało mi się uruchomić go bez ładowarki a przez przycisk klawiatury, która (później) dalej nie działa. Stąd moje pytanie czy powyższe problemy mogą być konsekwencją prawdopodobnie uszkodzonej taśmy od touchpada?\nBędę bardzo wdzięczny za każdą podpowiedz bądź wskazówkę.\nNapisano 06 sierpnia 2015 - 19:21\n(...) Podczas wymiany zauważyłem, że taśma touchpada przy wejściu do niego jest nieco uszkodzona (kilka złotych styków się delikatnie podnosi). (...)\nTu masz odpowiedź. Wymień tasiemkę.\nNapisano 07 sierpnia 2015 - 08:14\nMożliwe nawet że to od samego początku był problem z taśmą, a sam touchpad był dobry.\nNapisano 09 sierpnia 2015 - 18:26\nMoże się tak okazać. Zamówiłem taśmę touchpada zobaczymy wtedy czy to faktycznie to. Dziwi mnie sprawa, że przez uszkodzoną taśmę system nie działa poprawnie - czyli niesamowicie muli, jakby miał procesor 100MHz. To, że klawiatura nie działa trochę rozumiem ponieważ jest ona wpinana do touchpada a z niego idzie dalej tą nieszczęsną taśmą. Dzięki i pozdrawiam\nNapisano 10 sierpnia 2015 - 14:52\nDzieje się tak dlatego, że w touchpadzie znajduję się jeden z czujników temperatury. Brak odczytu z czujnika = wejście płyty w tryb awaryjny, aby jej nie uszkodzić przez co działa po prostu wolniej.\nNura5eN lubi to\nNapisano 10 sierpnia 2015 - 15:14\nBardzo dziękuję ta odpowiedz wyjaśnia wszystkie moje pytania.


Bardzo dziękuję za wszystkie zgłoszenia w konkursie "Lato po łowicku".\nI miejsce - Anna J. za przepis na beziki z owocami i bitą śmietaną,\nII miejsce - Patrycja S. za przepis na Naleśniki z kurczakiem, warzywami i choutneyem w sosie jogurtowo-czosnkowym,\nIII miejsce - Tomasz W. za przepis na deser włoski z wiśniami,\nMleczarnia Łowicz postanowiła ufundować jeszcze jeden kosz produktów. A więc nagrodę wyróżnienia otrzymuję Katarzyna T. za przepis na letnie racuszki z jabłkiem.\nSerdecznie gratuluję wszystkim nagrodzonym. Poproszę zwycięzców o przesłanie danych do wysyłki nagród na adres gotujzcukiereczkiem@gmail.com.


Przygoda na wsi | SexForum\nPromienie porannego słońca zbudziły dwudziestoletniego Jarka. Lekko bolała go głowa i czuł w ustach nieprzyjemną suchość. Z przymrużonymi oczami powoli podniósł się na łóżku i zamlaskał, w nadziei, że wytworzy mu się w ustach trochę śliny. Nic to nie pomogło, więc zaczął się rozglądać za butelką z wodą, która z tego co pamiętał, powinna stać gdzieś koło łóżka. Znalazł ją i upił z niej sporo. Od razu poczuł się trochę lepiej, ale to nie było do końca to. Po chwili zrobiło mu trochę niedobrze. Miał kaca po wczorajszej popijawie, która odbyła się w jego domu. Przypomniał sobie ostatnie wypite piwo i teraz żałował, że w ogóle się za nie wziął. Mógłby wypić o jedno mniej i teraz na pewno czułby się lepiej. Postanowił coś zrobić ze swoim kacem i wedle starej, wiejskiej zasady, która brzmi „czym się trułeś, tym się lecz” wypić piwo. Zawsze jak za dużo wypił i na drugi dzień źle się czuł, pił browara i od razu mu to pomagało. Była niedziela, nie miał nic do roboty, więc mógł sobie na to pozwolić. Wstał więc z łóżka, przeciągnął się i podszedł do szafki, w której miał schowane parę browarów na tzw. „czarną godzinę”. Otworzył jednego z nich i zaczął pić. Jako, że bardzo go suszyło, naraz wypił pół piwa i poczuł się o niebo lepiej. „To jest to” – pomyślał sobie i powoli dopił do końca. Od poprzedniego dnia alkohol nie wyparował jeszcze z jego organizmu, więc wypity browar zadziałał na niego dwa razy mocniej. Poczuł nieodpartą chęć wypicia kolejnego, więc bez dłuższego zastanawiania się nad tym otworzył go. Wypił powoli i czuł się jak w niebie. Uwielbiał, gdy spowodowane alkoholem ciepło rozchodziło się po jego ciele, gdy lekko szumiało mu w głowie i poprawiał się humor. Gdy skończył udał się do kuchni, gdzie jego matka przygotowywała już śniadanie. Usiadł i czekał, po chwili na stole przed nim znalazł się wielki talerz z kanapkami. Gdy jadł, krzątająca się po kuchni matka poprosiła go o zrobienie zakupów.\n- Poszedłbyś do miasta? Dziś znów mamy gości, więc postanowiłam upiec ciasto. Potrzebuję mąkę i takie tam. Muszę też zrobić duży obiad, żeby starczyło dla wszystkich.\n- O, nieee… - jęknął Jarek z niezadowoleniem.\n- No co, masz inne plany? Czy może ci się nie chce bo za dużo żeś wczoraj wychlał?! – prawie krzyknęła zirytowana matka – potrzebuję zakupy, więc masz iść. Jak byś tyle nie chlał, mógłbyś pojechać autem, ale jeszcze na pewno nie wytrzeźwiałeś od wczoraj.\n- No dobrze, pójdę – rzekł zrezygnowany, lecz po chwili nawet ucieszył się na tę myśl, ponieważ na drogę mógł wziąć swoje piwo na czarną godzinę, a będąc w mieście może przecież kupić sobie następne.\n- Jak ja mam donieść to wszystko do domu?! – zdziwił się - nie dam rady targać tyle rzeczy tak daleko.\n- Hmm, racja, trochę tego jest. Wyślę z tobą Karolinę, we dwójkę dacie radę.\n- O wilku mowa – rzucił Jarek na jej widok.\n- Karolinko, pójdziesz z bratem do miasta? Trzeba zrobić duże zakupy, musisz pomóc mu je tutaj przytargać ze sklepu.\n- Dobrze, mogę pójść.\nKarolina lubiła chodzić do miasta, więc nawet nie protestowała. Nudziło ją ciągłe siedzenie na wsi, a wyjście do miasta zawsze było jakąś odmianą. Zawsze można było tam spotkać znajomych ze szkoły, porozmawiać, połazić po sklepach itp. Zjadła więc śniadanie i oznajmiła, że idzie się przebrać. Za każdym razem, gdy udawała się do miasta, musiała się wystroić, żeby pokazać się ludziom. Oprócz szkoły tylko na mieście miała okazję popisać się przed innymi swoimi eleganckimi ciuszkami, a lubiła to robić. Jarka zawsze to denerwowało, nie rozumiał takiego „strojenia się”, sam miał zawsze w głębokim poważaniu swój ubiór i to, jak się zaprezentuje przed ludźmi. Cóż, jednak nie każdy był taki jak on. Czekając, aż siostra się wystroi, udał się do swojego pokoju, by zaopatrzyć się w piwa na drogę. Zostały dwa, więc schował je do obszernych kieszeni swojej bluzy i wyszedł na dwór. Siedząc na ławeczce przed domem czekał na Karolinę. Po jakimś czasie w końcu wyszła i ruszyli w drogę do miasta.\n- Daj mi też się napić – poprosiła go w końcu.\n- Jesteś za młoda na piwo.\n- E tam, piłam już nie raz...\n- Mogę wypić całe? – ucieszyła się.\n- Tak, pij.\n- Co się stało? – spytała dziewczyna.\n- Osa mnie użądliła… - odpowiedział, a przeraźliwy ból malował się na jego twarzy.\n- Bardzo, i cały czas coraz mocniej.\n- To wyssij jad z tego miejsca. Nie wiesz, co się robi jak osa ugryzie? Mnie parę razy żądliła, wyssanie jadu pomaga…\n- Żebyś ty wiedziała, gdzie mnie użądliła…\n- W czuły punkt.\nPrzygoda na wsi (c.d.)\n- Wracam do domu. Nie wytrzymam. Muszę go sobie czymś nasmarować. Ty idź sama po zakupy.\n- Nie! – zaprotestowała Karolina – nie będę sama dźwigała tylu toreb! Nie dam rady. Masz iść ze mną.\n- Kiedy nie wytrzymam! Jak mam se wyssać jad z kutasa?\n- To co mam zrobić?! Nie wiesz, jak to boli. Chyba, że… - zawstydził się dokończyć swoją myśl.\n- Chyba, że… ty mi wyssiesz ten jad? – spytał speszony.\n- Proszę cię, Karolinka, zrób to. I to szybko, bo ból jest nie do zniesienia.\n- Oooochh… - odetchnął z ulgą Jarek.\n- I co, pomogło? Przestało boleć?\n- Tak, pomogło.\n- No, to chodźmy dalej.\n- I jak tam twój fiutek? Zagoił się już?\n- Wiesz co, trochę jeszcze boli. Może wzięłabyś go znowu do buzi? To mi bardzo pomaga… - odpowiedział, wcale nie czując już bólu.\n- No, jak ma ci to pomóc… A jeśli mnie by użądliła osa w cipkę, to też wyssałbyś mi z niej jad? – spytała nieśmiało.\n- I co, nie zaatakowała cię żadna osa? – spytał niby żartem w pewnym momencie.\n- Nie, ale możemy założyć, że mnie użądliła. Pokażesz mi, jakbyś się wtedy zajął moją muszelką… - w głosie Karoliny słychać było podniecenie.\n- Dobrze. Ale na razie ty się zajmij moim siusiakiem.\n- Zaczekaj… - wysapała nagle Karolina.\n- A jak ktoś będzie tędy szedł i nas zobaczy?\n- Ale jednak. Może wejdźmy w pole…\n- Ok – powiedział zniecierpliwiony Jarek i szybko wszedł w rosnącą przy drodze pszenicę, wciągając tam za sobą siostrę.\nZnaleźli się teraz na polu, bezpiecznie osłonięci kłosami pszenicy przed wścibskimi oczami. W końcu ciało Karoliny było do jego dyspozycji.\nPostanowił zająć się jej cipką. Powoli zsunął spódniczkę. Leżała teraz przed nim w samych majtkach, pończoszkach i seksownej, krótkiej koszulce. Położył się tak, że jego głowa znalazła się między jej udami. Przyłożył twarz do krocza i zaczął lizać ją przez majtki. Po chwili przesunął zębami ich wąski pasek na bok i jego oczom ukazała się różowa, mokra, lekko zarośnięta cipeczka. W powietrzu uniósł się jej słonawy zapach. Umieścił na niej język i przejechał nim wzdłuż szczelinki. Karolina westchnęła cicho. Zaczął ją lizać coraz namiętniej, następnie przyssał się do łechtaczki. Przygryzał ją co chwilę, a Karolinę przechodziły fale przyjemności. Zaciskała co jakiś czas uda na jego głowie, podczas gdy on wsunął język do środka i penetrował ją nim tak głęboko, jak tylko mógł. Siostra wiła się pod nim i jęczała. Był tym strasznie podniecony, złapał w dłoń swoją sterczącą fujarę i masturbował się, liżąc Karolinę. Nie chciał za szybko doprowadzić jej do szczytowania, więc odsunął się niedługo od jej krocza.\n- Nie przestawaj – wydyszała.\n- Jarek, nie tak mocno. Prawie bym się porzygała – wybełkotała.\n- Przepraszam, nie mogłem się opanować.\n- Nie… - zaprotestowała słabo.\n- Aaaa, aaaaaaaa… – wydobywało się z jej ust.\nJej nieco ochrypłe krzyki bardzo podniecały Jarka. Posuwał ją coraz mocniej i mocniej, mokra i gorąca cipeczka ciasno opinała jego członka. Wątłe piersi pod wpływem ruchów podskakiwały lekko. Dłonie Jarka macały uda i łydki dziewczyny. Zadarła nogi, by spotęgować doznania i oparła stopy na jego ramionach. Wziął jedną z jej nóżek i umieścił stopę w swoich ustach. Ssał jej palce i przygryzał co chwilę, odciągając materiał pończoch od stópki. Och, jakie to było podniecające... Ścisnął jej udo i poczuł, że dochodzi. Tarmosił ręką pończochę, rozrywając ją. Ułamki sekundy dzieliły go od wytrysku, gdy wyskoczył ze swojej siostry, złapał fiuta w dłoń i skierował falę spermy na jej stopy. Pierwsze dwa strumienie były jednak tak mocne, że wytrysnęły dużo dalej, zalewając jej uda. Następne pokłady trafiły już na stópki, które seksownie wyprężyła.\n- Teraz musisz zająć się mną – powiedziała po wszystkim Karolina, kładąc sobie dłoń na kroczu.\n- W takich podartych rajtach wrócisz do domu? – spytał Jarek.\n- Ojej, nie pomyślałam…\n- Już lepiej wróć z gołymi nogami, mama chyba nie pamięta, że miałaś rajtki.\nto twój tekst El Netto ? mocne ...\nTak to mój tekst\nwprowadzasz do tekstu soczyste opisy ... chciałabym tak pisać...\nbardzo fajne, intensywne opowiadanie.\nE Przygoda na wsi Opowiadania erotyczne 0 Styczeń 1, 2016\nF Przygoda w biurze Opowiadania erotyczne 3 Lipiec 30, 2021\nInne Wakacyjna przygoda bikera Opowiadania erotyczne 5 Sierpień 6, 2019\nB sex przygoda Fantazje erotyczne 3 Styczeń 24, 2019\nC małopolskie Przygoda Ogłoszenia 0 Wrzesień 23, 2018\nStarted by El Netto\nInne Wakacyjna przygoda bikera\nStarted by barmk\nStarted by Coolant


Wielki pech Elany Toruń – zwycięstwo było na wyciągnięcie ręki | ChilliToruń - Najgorętsza strona miasta\nElanę Toruń czeka długa i wyboista droga do II ligi (fot. Krzysztof Maliszewski/chillitorun.pl)\nZa piłkarzami Jerzego Cyraka trzecie spotkanie w rundzie wiosennej III ligi. Po porażce z Gwardią Koszalin i zwycięstwem nad Wdą Świecie, przyszedł czas na remis w meczu wyjazdowym z GKS-em Przodkowo. Torunianie po sobotnim spotkaniu mogą sobie pluć w brody, bo zwycięstwo było na wyciągnięcie ręki. O wszystkim zadecydowały ostatnie minuty spotkania\nPo meczu z Wdą Świecie wydawało się, że piłkarze Elany wrócili na zwycięski szlak i droga do II ligi staje się coraz mniej wyboista. Niestety, w odniesieniu drugiego zwycięstwa faworyzowanej Elanie przeszkodzili piłkarze z Przodkowa.\nElana mecz rozpoczęła podobnym składem, który wygrał z Wdą Świecie. Z jedną tylko różnicą – na prawej pomocy Damiana Lenkiewicza zastąpił Maciej Stefanowicz. Zdawało się, że zmiana przynosi dobre rezultaty, ponieważ przez większość czasu na początku pierwszej połowy utrzymywali się goście. Zabrakło jednak skuteczności. Tę lukę wykorzystali goście, którzy stworzyli sobie jedną składną akcję i potrafili zrobić z niej użytek. W polu karnym żółto-niebieskich znalazł się Paweł Czoska. Następnie ograł Rafała Więckowskiego i umieścił piłkę w siatce.\nStracona bramka źle wpłynęła na przyjezdnych. Elana nie potrafiła wyjść ze swojej połowy, co stwarzało kolejne szanse na strzelenie bramki dla gospodarzy. Gdy już torunianie nieco odzyskali inicjatywę, potrafili stworzyć sobie groźną sytuację, która po błędzie obrońców GKS-u zakończyła się rzutem karnym dla gości. „Jedenastkę” pewnie wykorzystał Maciej Stefanowicz.\nPo zmianie stron gra nabrała nieco więcej kolorów. Jako pierwsi groźną sytuację wypracowali sobie piłkarze z Przodkowa. Po błędzie Huberta Krawczuna bliski strzelenia gola był Mateusz Łuczak, ale na szczęście błąd młodszego kolegi naprawili obrońcy, którzy oddalili zagrożenie. Odpowiedzieć próbował Maciej Stefanowicz, który z linii pola karnego próbował pokonać bramkarza rywali, ale strzał okazał się niecelny.\nKolejne minuty były okresem gry wyrównanej, w której oba zespoły stworzyły sobie wiele dogodnych sytuacji do strzelenia gola, ale ich nie wykorzystały. Tę passę przełamał dopiero w dziewięćdziesiątej pierwszej minucie Rafał Więckowski, który dał prowadzenie Elanie. Torunianom nie dane było się cieszyć ze zwycięstwa. Dosłownie na sekundy przed końcem meczu do wyrównania doprowadził Łukasz Stasiak. Tym samym Elana utrzymała piąte miejsce, ale do prowadzącej Gwardii Koszalin traci już sześć punktów.\nNastępne spotkanie torunianie zagrają przed własną publicznością z KKS 1925 Kalisz. To bardzo ważny pojedynek, który Elana koniecznie musi wygrać, jeśli marzy o awansie do II ligi. W tym momencie kaliszanie zajmują szóste miejsce w tabeli, a jej układ będzie zależał od sobotniego meczu.\nGKS Przodkowo – Elana Toruń 2:2 (1:1)\nSłowa kluczoweDamian LenkiewiczElana ToruńGKS PrzodkowoIII ligaJerzy CyrakMaciej StefanowiczRafał Więckowski


Jaką pralkę Amica ładowaną od frontu (wąską) dużą (powyżej 6 kg) w kolorze białym wybrać?\nStrona główna > Jaką pralkę wybrać? > Amica > pralka > ładowana od frontu (wąska) > duża (powyżej 6 kg) > w kolorze białym\nPralka Amica pralka ładowana od frontu (wąska) duża (powyżej 6 kg) w kolorze białym to polski pomysł na pranie. Dobry pomysł, bo Amica oferuje nowoczesne urządzenia, w szerokiej gamie produktów, z różnego rodzaju systemami elektronicznymi.\nPralka Amica pralka ładowana od frontu (wąska) duża (powyżej 6 kg) w kolorze białym - wybrane oferty:\nJaka pralka Amica ładowana od frontu (wąska) duża (powyżej 6 kg) w kolorze białym - wybierz dla siebie\nMasz wciąż problem, jaką pralkę wybrać? Spokojnie, pomożemy! Wybrałeś już, że jesteś zainteresowany pralką Amica ładowana od frontu (wąska) duża (powyżej 6 kg) w kolorze białym. Poniżej prezentujemy dalszy podział tych pralek. Wybierz typ, jaki interesuje Cię najbardziej i przejdziesz do listy pralek dopasowanych idealnie do Twoich potrzeb.


Tchaikovsky Adrian, CP t7, Spadkobiercy ostrza (recenzja, E) – Beatrycze Nowicka Opowiadania\nSpadkobiercy ostrza (recenzja, E)\nSiódmy tom cyklu „Cienie pojętnych”\nChociaż z zamiarem sięgnięcia po „Cienie pojętnych” nosiłam się od dłuższego czasu, bodźcem, który ostatecznie mnie przekonał, była internetowa recenzja siódmego tomu. Z tego powodu wiele obiecywałam sobie po „Spadkobiercach ostrza”. I chociaż do cyklu o Wiedźminie powieściom Czajkowskiego daleko, nie mogę powiedzieć, by lektura części siódmej okazała się rozczarowaniem. Odniosłam wrażenie, że autorowi udało się wreszcie znaleźć idealne proporcje, pozwalające na wyraziste przedstawienie świata i postaci, bez znaczącego spowalniania akcji.\n„Spadkobiercy ostrza” zamykają drugi podcykl w obrębie „Cieni…” i, podobnie jak dwie poprzednie powieści, przedstawiają losy wybranych bohaterów. Tym razem autor zdecydował się zabrać czytelnika do znajdującej się na północ od Nizin Wspólnoty ważek, dokąd Tynisa udała się po śmierci bliskich jej ludzi – ojca i kochanego przez nią bez wzajemności Salmy. Che wraz z Thalrykiem wyrusza na poszukiwania przybranej siostry. Równolegle przedstawione zostają poczynania cesarzowej Sedy, ponadto kilka rozdziałów dotyczących imperium koncentruje się na wątku wprowadzanych w ich armii unowocześnień.\nAle wojna to nie tylko fizyczne straty – krwawy konflikt z imperium odcisnął piętno na psychice ocalałych i Czajkowski o tym nie zapomina. Nie ogranicza się przy tym do jednej strony frontu – pośród postaci, których życie w ten czy inny sposób zwichnęła wojna, znajdują się także osowcy. Ważkowy książę Felipe Shah i generał Lowre Cean, którzy utracili swoje dzieci, Dal Arche, weteran Varmen, niegdyś członek elitarnej ciężkiej piechoty imperium, rozwiązanej po tym, jak nowa broń uczyniła tę formację niepotrzebną, czy znany z poprzednich tomów Gaved. Tym razem Czajkowskiemu udało się nakreślić przekonujących bohaterów, uwagę zwracają zwłaszcza Lowre Cean i Varmen. Zapamiętałam szczególnie dwie świetne i przejmujące sceny. W jednej generał ważców rozmawia z Tynisą o bezsensie wojny i poddaje w wątpliwość to, czy dla wolności warto było przelać tyle krwi, wytracić na polach bitew całe pokolenie. W drugiej Lowre spotyka się z Varmenem – nagle okazuje się, że dawniejsi wrogowie rozumieją się lepiej i są sobie bliżsi niż swoim rodakom.\nW „Spadkobiercach ostrza” zwraca uwagę największa jak do tej pory niejednoznaczność moralna. I chociaż Czajkowski ma tendencję do lokowania niektórych bohaterów po określonych stronach barykady, na pewno odszedł już sporo od czarno-białego podejścia, kojarzącego się z fantasy z przeszłości. Zresztą, w jego uniwersum praktycznie nie ma religii (wyjąwszy kulty plemion modliszek i boską cześć, jaką darzą swoich mistrzów mieszkańcy Khanaphes). Poszczególne rasy i kultury mają swoje systemy wartości, co widać przede wszystkim w podejściu do zabijania. Imperium os nie jest już teraz przedstawiane jako państwo potworów. W „Spadkobiercach ostrza” Tynisa zostaje wplątana w konflikt pomiędzy szlacheckim rodem a bandą zbójców i każda z tych stron ma swoje racje. Chociaż herszt szajki, znakomity łucznik, siłą rzeczy wzbudza pewne skojarzenia, daleko mu do Robin Hooda, tak jak i księżna nie jest szlachetną opiekunką chłopów, a Tynisa mieczem jej sprawiedliwości.\nA skoro już mowa o młodej fechmistrzyni – również jej portret został rozbudowany. Brak celu i motywacji, by zrobić cokolwiek ze swoim życiem, poczucie winy i nękające Tynisę koszmary zostały przedstawione przekonująco. Ciekawie rozegrany został także wątek nawiedzenia przez ducha ojca. Ogólnie koncepcja duchów zmarłych, odmienna niż w innych znanych mi książkach fantasy, a także inna od powszechnego rozumienia tego słowa, zasługuje na uznanie. Losy Tynisy, nękanej przez cień Tisamona, i rozwiązanie tego wątku można także odczytywać metaforycznie. Nie chcąc zdradzać fabuły, napiszę tylko, że skłaniają do głębszej refleksji.


Soczewki jednoogniskowe przeznaczone są do korygowania większości wad wzroku:\nKrótkowzroczność (myopia) – do korygowania służą tzw. soczewki minusowe\nSoczewki te są cieńsze w środku i grubsze na krawędziach. Wraz ze wzrostem mocy soczewki rośnie również grubość na krawędzi soczewki. W przypadku wyższych mocy aby zapewnić jak najlepszy wygląd polecamy zastosowanie soczewek wycienianych (soczewki wysokoindeksowe) lub konstrukcji asferycznej. Możliwe jest również połączenie wysokiego indeksu soczewki z konstrukcją asferyczną w celu zapewnienia najlepszego możliwego wyglądu soczewek.\nDalekowzroczność (hyperopia) – do korygowania służą tzw. soczewki plusowe.\nW soczewkach tych wraz ze wzrostem mocy soczewki rośnie również grubość środkowa soczewki. Aby zapewnić ładniejszy wygląd soczewek polecamy zastosowanie konstrukcji asferycznej, wyższego indeksu soczewki lub optymalizacji polegającej na zaprojektowaniu soczewki specjalnie do wybranej przez Państwa soczewki. Możliwe jest również zastosowanie obydwu tych metod i uzyskanie doskonałego wyglądu okularów.\nAstygmatyzm – do korygowania służą tzw. soczewki cylindryczne, zaprojektowanie specjalnie tak aby zapewnić dobre widzenie dla osób z tą wadą wzroku. Tak jak w przypadku krótkowzroczności i dalekowzroczności możliwe jest zastosowanie konstrukcji asferycznej, wysokiego indeksu soczewki lub optymalizacji aby zapewnić możliwie najlepszy wygląd soczewek.