OLEJ Z PESTEK DYNI NIERAFINOWANY BIO 250 ml - BIOOIL | Sklep Medme.pl\nSKŁADNIKIolej z pestek dyni* (*certyfikowany składnik ekologiczny) OPISOlej powstał ze starannie wyselekcjonowanych, najwyższej jakości nasion pestek dyni pochodzących z certyfikowanych upraw ekologicznych za pomocą tradycyjnej metody tłoczenia. Olej z pestek dyni jest doskonałym źródłem Niezbędnych Nienasyconych Kwasów Tłuszczowych (NNKT). Posiada wybitne walory smakowe, wspaniały ciemnozielony kolor i piękny orzechowy zapach. Olej ten doskonale współgra z sałatkami, gotowanymi warzywami oraz wieloma innymi potrawami przygotowywanymi na zimno. WARTOŚC ODŻYWCZA W 100 gWartość energetyczna - 3700 kJ / 900 kcalTłuszcz - 100 g;w tym kwasy tłuszczowe nasycone - 18 gkwasy tłuszczowe jednonienasycone - 32 gkwasy tłuszczowe wielonienasycone - 50 gWęglowodany - 0 gw tym cukry - 0 gBiałko- 0 gSól - 0 g SPOSÓB UŻYCIAStosować na zimno jako dodatek do sałatek, sosów, deserów ZALECANE WARUNKI PZECHOWYWANIAPrzechowywać w ciemnym i chłodnym miejscu.


Nowe centrum badań akustycznych Bosch – Mytnik – dystrybucja części samochodowych\nNowe centrum badań akustycznych Bosch\nHome › Aktualności › Nowe centrum badań akustycznych Bosch\nAkustyka pojazdów zyskuje na znaczeniu jako kryterium jakości w przypadku nowoczesnych samochodów. Gdy pojazd jest w ruchu, słyszalne lub odczuwalne wibracje pochodzące z różnych elementów mogą powodować irytujący hałas przenoszony przez strukturę pojazdu i rozprzestrzeniający się w powietrzu.\nEksperci od akustyki nazywają to zjawisko jako NVH, które jest skrótem od wyrazów hałas, wibracja, chropowatość (z ang. Noise, Vibration, Harshness). Minimalizacja dźwięków emitowanych w czasie jazdy dzięki analizom NVH stanowi element projektowania samochodów.\n– Coraz większe skracanie cyklu konstruowania wymaga idealnej integracji optymalizacji akustycznej z istniejącymi procesami rozwojowymi – powiedział Jörg Vetter, Senior Manager w dziale New Calibration Services & Products w Bosch Engineering, filii Robert Bosch GmbH specjalizującej się w usługach rozwojowych dla producentów pojazdów i silników. Dzięki temu nowemu centrum badań akustycznych w Abstatt firma przygotowuje optymalne warunki dla skutecznego procesu projektowania w celu poprawy parametrów NVH. Pozwoli to jeszcze bardziej skrócić czas konstruowania, jednocześnie poprawiając akustykę pojazdu.\nPo pierwsze, przepisy homologacyjne pojazdów określają limity poziomu hałasu emitowanego na zewnątrz. Po drugie, nabywcy i użytkownicy samochodów oczekują mniejszych wibracji i cichszej jazdy. Nowe napędy elektryczne i hybrydowe stawiają dodatkowo przed ekspertami od akustyki poważne i często bardzo specyficzne wyzwania dotyczące parametrów NVH.\n– W analizie akustycznej korzystamy z synergii wynikającej ze ścisłej współpracy w ramach Bosch Engineering z inżynierami od akustyki Grupy Bosch – informuje Jörg Vetter.\nBadania emisji hałasu są często wykonywane na drogach publicznych lub zamkniętych torach testowych. Problem z tego rodzaju badaniami polega na tym, że czynniki zewnętrzne, takie jak szumy otoczenia, warunki pogodowe lub profil kierowcy mogą zniekształcić wyniki pomiarów. Dlatego serie testów są często długie i żmudne, a wyniki są mało powtarzalne. Bosch Engineering stworzył środowisko do oceny pojazdów w zakresie NVH w bardzo nowoczesnym centrum badań akustycznych w Abstatt w Niemczech. Dzięki dźwiękoszczelnej komorze, odizolowanej od świata zewnętrznego, można w sposób znacznie bardziej efektywny testować i porównywać nowe lub zmodyfikowane komponenty i aplikacje w jednolitych warunkach. Zmniejsza to koszty i czas związane z projektowaniem nowych samochodów pod kątem akustycznym lub z optymalizacją akustyki w aktualnie produkowanych pojazdach.\n– W naszym centrum badawczym możemy szybko wykryć źródła hałasu, które pogarszają komfort jazdy, i wspólnie z naszymi klientami opracować środki zaradcze – zauważył Jörg Vetter – Odpowiednio dobrane i powtarzalne procedury przeprowadzania pomiarów i analiz oferowane przez centrum służą do szybkiej oceny i optymalizacji zjawisk akustycznych.\nCentralnym punktem centrum badań akustycznych Bosch Engineering jest specjalnie wyposażona hamownia podwoziowa. Jest przystosowana do pojazdów z różnymi rodzajami napędu (z silnikiem spalinowym, napędem hybrydowym lub elektrycznym), a także z różnymi układami przeniesienia napędu (na wszystkie koła, na przednie i tylne). Cztery niezależnie sterowane rolki o mocy 150 kW pozwalają rozwijać prędkości do 250 km/h. Można symulować różne momenty obrotowe na kołach, na przykład jazdę na zakręcie, i różne obciążenia kół. Dobrze izolowana kabina i ciche rolki zmniejszają hałas do minimum, aby inżynierowie mogli zmierzyć nawet bardzo niskie poziomy dźwięku. Stanowisko badawcze jest wyposażone w odpowiednie funkcje monitorowania z przeznaczeniem dla przyszłych pojazdów napędzanych wodorem.\nLaboratorium, studio dźwiękowe i hamownia podwoziowa znajdują się w oddzielnych pomieszczeniach. Laboratorium jest wyposażone w precyzyjne oprzyrządowanie do pomiaru poziomu wibracji i ciśnienia akustycznego oraz do przeprowadzania analiz modalnych, czyli badania rozkładu dynamicznych zachowań NVH. Studio dźwiękowe jest wyposażone w najnowocześniejszy sprzęt, w tym słuchawki do reprodukcji dźwięku oraz w możliwość odtwarzania ambisonów wyższego rzędu za pomocą 13 głośników. Ta konfiguracja umożliwia inżynierom porównywanie zachowań akustycznych różnych komponentów w sposób czysto wirtualny, bez konieczności instalowania ich w realnym samochodzie. Ponadto można również przełączać się jednym naciśnięciem przycisku między dwoma scenariuszami NVH w celu ich porównania.


Home / Akcesoria do grillowania • Wędzarnie / Delektuj się smakiem z Bradley Bisquettes – brykiety do wędzenia\nSekretem wędzarni Bradleya są brykiety – Bradley Bisquettes . Aby wyprodukować brykiety, zrębki drewna liściastego są ze sobą sprasowane w kontrolowanej wartości ciśnienia i gęstości. Aromat dymu zależy od odmiany drzewa z którego pochodzą zrębki.\nOlcha i klon dają bogaty i wyraźny smak powszechnie stosowane do szynek, boczków i owoców morza. Wyraźny aromat Mesquite i Hickory są powszechnie stosowane do wędzenia mięsa wołowego. Jabłoń i wiśnia nadają słodszy, łagodniejszy smak dymu, powszechnie używane do drobiu i dziczyzny.\nWędzarnia Bradley spala każdy brykiet co 20 minut produkując czysty dym z pięknym aromatem. Po spaleniu podajnik podaje następny brykiet a spalony usuwany jest do miski z wodą. Cykl się powtarza, aż do rozładowania podajnika.\nWędząc w tradycyjnych wędzarniach aromat wytwarza się w pierwszych minutach wędzenia , później osiąga wysoką temperaturę i zaczynają się wytwarzać gazy powstałe przy spalaniu kawasów i żywic co zakłóca smak i zdrowotność produktów. W przypadku brykietów Bradleya jest to wyeliminowane. Dym wytworzony ze spalania brykietów jest 4 razy czystszy od dymu powstałego z świeżego drewna. Koszt wędzenia to około 3,2 PLN na godzinę.\nSkład brykietów Bradley:\n99,98% naturalne drewno liściaste lub owocowe\n0,02% kolagenu – naturalna substancja, która jest używana jako spoiwo\nBrykiety Bradley powstają z naturalnych gatunków drewna owocowego lub liściastego, nie zawierają parafiny ani wosków. Są w 100% naturalne i tworzą aromatyczny czysty dym. Testy wykonane przez Columbia British Institute of Technology wykazały, że brykiety firmy Bradley produkują dym 4 razy czystszy od dymu powstałego z świeżego drewna. Brykiety Bradley Smoker mogą być również stosowane w grillach. Wystarczą trzy proste kroki do otrzymania dobrego smaku. Krok pierwszy: rozgrzej swojego grilla, krok drugi: połóż brykiety bezpośrednio na ruszcie, krok trzeci: Dodaj żywność na ruszt.\nDlaczego brykiety Bradley są tak dobre?\nBardzo dużo produktów na rynku promuje się jako czyste, zdrowe i proste w użyciu. Tymczasem rzeczywistość jest inna. Wiele z tych produktów jest zanieczyszczona, nie jest naturalna a już na pewno nie bywa wcale łatwa w użyciu. Wiele z tych produktów wymaga do użycia specjalnych pojemników (wędzarek itp.) aby można było te produkty używać w naszych grillach. A brykiety Bradley są bardzo proste w użyciu. Wystarczy umieścić 2-4 brykiety Bradley Smoker bezpośrednio na ruszcie grilla, odczekać około 10 minut aż zacznie się lekko palić i dymić i wyłożyć wtedy na ruszt potrawy jak zwykle. Jest to najprostsza metoda na czysty dymny smak potraw w naszym grillu bez zanieczyszczeń.\nNiektóre zalety stosowania brykietów Bradley Smoker:\nwytwarzane z naturalnego twardego drewna liściastego lub owocowego, bez parafiny i wosków\nprodukują czysty dym\nnadają smak potrawom bez tłuszczu i kalorii\nłatwe do czyszczenia, po prostu usunąć z grilla, zgasić wodą i wyrzucić\nDobierz odpowiedni brykiet dla Siebie:\nWszystkie produkty marki Bradley Smoker można kupić w sklepie DYNAMIC Centrum Grilla mieszczącym się w C.H. Gemini Park w Bielsku-Białej oraz online na stronie www.sklep.dynamic24.pl\nTagi: Bradley Bisquettes, brykiety do wędzenia, do wędzarni, do wędzenia\nnaRuszcie.pl > Akcesoria do grillowania > Delektuj się smakiem z Bradley Bisquettes – brykiety do wędzenia\nDlaczego warto korzystać z termometru do mięsa? 24 stycznia 2014\nGrillowane udka z kurczaka na ostro 10 lipca 2014\nZawsze idealna pizza z grilla – najlepsze kamienie do wypieku pizzy 8 października 2013\nNiewiele rzeczy z grilla jest bardziej satysfakcjonujące niż grillowanie deserów. Składniki: 1 dojrzały ananas 2 duże jajka ¼ łyżeczki mielonych...


Kendra Spears dla Vogue'a (VIDEO) - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Kendra Spears » Kendra Spears dla Vogue'a (VIDEO)\nkendra spears vogue kendra spears vogue vogue meksyk vogue mexico vogue październik vogue backstage kendra spears backstage\nMamy dla Was backstage z sesji okładkowej meksykańskiego Vogue’a. Tym razem tytułową stronę magazynu zdobi Kendra Spears.\nZdjęcia do okładkowego tematu wykonała Koray Birand. Modelka pozuje w miejskiej scenerii. Przechadza się ulicami w stylizacjach, które zostały wybrane dla niej przez Sarah Gore Reeves. Wśród rzeczy, jakie ma na sobie Kendra znalazły się futra, swetry, skórzane spódnica i kurtka. Nad wyglądem modelki czuwali stylista fryzur Felix Fischer i Moani Lee – wizażystka.\nPodoba się Wam sesja z Kendrą w roli głównej? Co myślicie o jej stylizacjach?


O nas | Fotorit.pl\nFotorit to dwa pokolenia fotografów. Dzięki temu łączy ze sobą doświadczenie z nowoczesnym spojrzeniem. Nieobca jest nam zarówno fotografia analogowa jak i cyfrowa z obróbką komputerową. Fotografując we dwoje mamy pewność, że nic nie umknie naszej uwadze a zdjęcia będą ciekawe i różnorodne.\nJuż w liceum działałem w towarzystwie fotograficznym i publikowałem\nswoje zdjęcia w lokalnej prasie. W czasie studiów udzielałem się w studenckiej agencji fotograficznej; byłem autorem zdjęć m.in. ze strajku ‘81.\nOd 1993 r. jestem fotografem klasztoru jasnogórskiego. Utrwalam zarówno wielkie uroczystości obywające się na Jasnej Górze, jak i jej codzienność. Jestem autorem kilku wystaw zbiorowych i indywidualnych, w tym m.in. w Muzeum Polskim w Ameryce (Chicago).\nMoje zdjęcia zostały wykorzystane w kilkudziesięciu książkach. Mam na swoim koncie kilka autorskich albumów, m.in.: „Piękno świętości” (1998) poświęcony Jasnej Górze; „Na tęczy Jej uśmiechu…” (2007), odkrywający duchowe i estetyczne piękno narodowego sanktuarium, ze strofami poetyckimi Ernesta Brylla; „U stóp Matki” (2008), „Nowicjat w Leśniowie” (2008); „Tam bije serce Twoje” (2011) ponowne spotkanie z Ernestem Bryllem i jego poezją, które zaowocowało kolejnym albumem, tym razem o fenomenie pielgrzymowania na Jasną Górę.\nSwoją przygodę z fotografią zacząłem już w szkole średniej jednak na dobre zająłem się nią dopiero gdy rozpocząłem pracę na Jasnej Górze w 2007r. Od tego czasu byłem współautorem i współorganizatorem cyklu warsztatów i plenerów fotograficznych „Częstochowa obiektywnie”. Brałem też udział w wystawach zbiorowych pt: „Zawsze z nadzieją” a także organizowałem wystawy i wernisaże fotograficzne.\nDziś chcemy zaproponować reportaż ślubny, fotografie z uroczystości weselnych oraz sesję plenerową\nI teraz wypadałoby opowiedzieć Państwu, w ramach jakże wszechobecnej autoreklamy, o tym, że fotografia to nasza pasja, a nawet rodzaj życiowego spełnienia. Otóż nie! Tego Państwu nie powiemy, gdyż o rzeczach oczywistych mówić nie lubimy, i nie cierpimy banału. A poza tym – podstawowa sprawa – fotograf nie jest od gadania, tylko od fotografowania\nPozwólcie Państwo, że po prostu zaprosimy Państwa do obejrzenia naszych fotografii. Niech zamiast słów, przemówią obrazy…\n© Fotorit.pl 2019. Theme designed by CPOThemes.


IPN. Młodzież pod lupą partii i bezpieki. Nie tylko nauka i zabawa DODATEK SPECJALNY - PDF\nIPN. Młodzież pod lupą partii i bezpieki. Nie tylko nauka i zabawa DODATEK SPECJALNY\nDownload "IPN. Młodzież pod lupą partii i bezpieki. Nie tylko nauka i zabawa DODATEK SPECJALNY"\n1 DODATEK SPECJALNY IPN DODATEK SPECJALNY IPN Młodzież pod lupą partii i bezpieki Młodzieżą, kwiatem narodu, interesowała się władza ludowa od samego początku procesu instalowania systemu komunistycznego w powojennej Polsce. Chodziło oczywiście o wpojenie młodym ludziom wartości stanowiących fundament demokratycznego państwa socjalistycznego z prawdziwego zdarzenia. Wysiłek ten okazał się daremny PRL państwem takim po prostu nie była. Indywidualne początkowo przejawy buntu, widoczne zwłaszcza w środowiskach studenckich, nabrały bardziej masowego charakteru w drugiej połowie lat 60. Swoje źródło kontestacja systemu posiadała jednak nie tylko w ponurej socrealistycznej rzeczywistości, lecz także w bodźcach płynących z Europy Zachodniej i zza oceanu. Ferment filozoficzny siany przez ruch hipisowski z jednej strony i krystalizowanie się wśród młodzieży akademickiej postaw opozycyjnych o charakterze politycznym z drugiej spotkały się z kontrnatarciem obozu władzy. Do walki zaprzęgnięto propagandę, media i Ministerstwo Spraw Wewnętrznych z jego perłą, czyli Służbą Bezpieczeństwa. Mirosław Sikora, OBEP IPN Katowice Nie tylko nauka i zabawa Studenci Politechniki Śląskiej w działaniach operacyjnych SB Inwigilacja środowisk naukowych i intelektualnych zaliczała się przez cały okres PRL do kluczowych zadań stawianych przez partię przed aparatem bezpieczeństwa. Intensyfikacja działalności na tym polu nastąpiła u progu dekady gierkowskiej. dalszej rozmowy poruszyłem temat jego planów na przyszłość. K. [ ] stwierdził, Wtrakcie że obecnie ma kłopoty, ponieważ nie zaliczył 3 egzaminów i będzie miał trudności w otrzymaniu urlopu dziekańskiego. Gdyby urlopu nie otrzymał, będzie musiał iść co najmniej na 1 rok do pracy, żeby móc się reaktywować. Wyczułem, że chciałby się zapytać, czy nie można by mu było pomóc, lecz nie ma odwagi. Wtedy przeszedłem na temat przygotowań do Gliwickiej Wiosny Kulturalnej [i] planu włączenia się do tej akcji studia [radiowego»centrum«]. Po uzyskaniu szczegółowych wyjaśnień, zostałem zapytany, czy nie mógłbym mu pomóc w załatwieniu urlopu dziekańskiego notatka służbowa z rozmowy przeprowadzonej z kandydatem na TW I\n2 Gliwicka starówka. W kamienicy po prawej stronie swoją siedzibę miał Klub Studencki Gwarek ; ok r. [Fot. ze zbiorów prywatnych] Jerzym K., zastępcą kierownika ds. programowych studenckiego studia radiowego Centrum przy Politechnice Śląskiej, sporządzona przez funkcjonariusza operacyjnego SB Zygmunta Kłaptocza w dniu 9 maja 1974 r. Dziekan pozytywie ocenił działalność aktywu wydziałowego spośród studentów. Dodał jednak, że studenci, którzy angażują się w prace społeczne, nie osiągają wyników brak regulaminowych zaliczeń na sesjach egzaminacyjnych. Jest dużo podań o urlopy dziekańskie, z tym, że nie zawsze mogą one być udzielone. Po przeglądnięciu podań o urlopy dziekańskie zasugerowałem dziekanowi, że podanie studenta K. [ ] należałoby załatwić pozytywnie z uwagi na aktywną pracę społeczną w Radiowym Studiu»Centrum«. Ze strony dziekana wynikły pewne wątpliwości z tego powodu, Jakkolwiek zadania formułowane dla zwerbowanych studentów ukierunkowane były głównie pod kątem kontroli ich własnego środowiska, to jednak doraźnie osoby takie wykorzystywano również do dostarczania informacji na temat pracowników dydaktycznych Politechniki Śląskiej. że byłby to już drugi urlop dziekański otrzymany przez studenta, jednakże podanie zaakceptował pozytywnie notatka służbowa funkcjonariusza operacyjnego SB Józefa Rzeszutka, dotycząca rozmowy przeprowadzonej z dziekanem Wydziału Elektrycznego, pozostająca w związku z planami werbunku Jerzego K. Gliwice 17 maja 1974 r. Sprawa Politechnika Inwigilacja środowisk naukowych i intelektualnych zaliczała się przez cały okres PRL do kluczowych zadań stawianych przez partię przed aparatem bezpieczeństwa. Intensyfikacja działalności na tym polu nastąpiła u progu dekady gierkowskiej. Wówczas to Służba Bezpieczeństwa (SB) przeszła od doraźnych form kontroli przedstawicieli świata nauki, do form bardziej kompleksowych i długofalowych. Proces ten widać doskonale na przykładzie województwa śląskiego. W pierwszej połowie lat 70., zgodnie z dyrektywami MSW, tutejsza bezpieka rozpoczęła realizację tzw. sprawy obiektowej krypt. Politechnika, dotyczącej Politechniki Śląskiej (PŚ) w Gliwicach, a także trzech mniejszych spraw obiektowych, obejmujących filie PŚ w Katowicach, Rybniku i Dąbrowie Górniczej. W toku tego przedsięwzięcia zbierano informacje dotyczące, najogólniej mówiąc, niezgodnej z linią PZPR aktywności pracowników naukowych, administracyjnych, technicznych oraz studentów uczelni, noszącej zaszczytne w PRL imię przodownika pracy Wincentego Pstrowskiego. Szczególną uwagę zwracano na osoby utrzymujące kontakty ze znajomymi i rodziną z państw zachodnich (kapitalistycznych), a także udzielające się w ruchu Duszpasterstwa Akademickiego. Po 1976 r. coraz większego znaczenia nabrało przeciwdziałanie odnotowanym na uczelni wpływom Komitetu Obrony Robotników (KOR) i innych organizacji opozycyjnych, zaś od 1980 r. infiltracja Komisji Zakładowej NSZZ Solidarność i struktur Niezależnego Zrzeszenia Studentów (NZS). Do zwrócenia na siebie uwagi bezpieki wystarczyły zresztą negatywne względem sytuacji społeczno-politycznej w kraju komentarze. O tych ostatnich SB dowiadywała się od pozyskiwanych na PŚ osobowych źródeł informacji (OZI), w tym zwłaszcza tajnych współpracowników (TW). Agentura wśród żaków Werbunek TW wśród studentów gliwickiej uczelni na nich bowiem skupimy naszą uwagę rozpoczął się wprawdzie już przed 1970 r., dopiero jednak wraz z wdrożeniem spraw obiektowych (zakładanych przez SB na duże zakłady pracy i instytucje publiczne) przybrał w pełni zorganizowany i dopasowany do struktury PŚ charakter. W roku akademickim 1977/1978 wśród studentów uczących się na ośmiu wydziałach i w jednym samodzielnym instytucie w Gliwicach funkcjonowało już co najmniej 13 TW. W tym samym mniej więcej czasie w filiach PŚ w Katowicach, Rybniku i Dąbrowie Górniczej wykorzystywano kilkanaście kolejnych OZI, zwerbowanych w środowisku żaków. Celem SB nie było przy tym skolekcjonowanie jak największej liczby donosicieli, lecz pozyskanie współpracowników jak najbardziej efektywnych i wpływowych. Na przykład takich, którzy posiadają rozbudowane kontakty na uczelni, choćby z tytułu funkcji pełnionej w ramach organizacji młodzieżowych (np. w Związku Młodzieży Socjalistycznej, Zrzeszeniu Studentów Polskich czy w działającym od 1973 r. Socjalistycznym Związku Studentów Polskich). Wśród pozyskanych znaleźli się również działacze studenckiego radiowęzła Centrum (Jerzy K. TW Aleksander, Adam O. TW Misket, Jacek M. TW Izydor ), a także personel gliwickich klubów studenckich, takich jak Spirala i Gwarek (Andrzej C. TW Tokaj ), Program (wspomniany TW Misket ) i Kropka (Andrzej S. TW Jacek ). Zwłaszcza te ostatnie miejsca, w których II\n3 Gmach Kino-Teatr X, mieszczący też Klub Studencki Spirala. W głębi Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej PŚ; ok r. [Fot. ze zbiorów prywatnych] Możliwość wpływania bezpieki na być albo nie być studenta na uczelni była również wykorzystywana na potrzeby szantażu. Osobie zagrożonej skreśleniem z listy studentów oferowano pomoc w pozytywnym załatwieniu tej sprawy, o ile zgodzi się ona na podjęcie tajnej współpracy. dochodziło nieraz do wzmożonej konsumpcji alkoholu, stwarzały dla donosicieli doskonałą atmosferę do zdobywania informacji. TW dostarczać mieli jednak przede wszystkim informacji dotyczących ich kolegów, zarówno tych, z którymi uczęszczali na zajęcia, jak i tych, z którymi zamieszkiwali w akademikach. Zgodnie z tą właśnie koncepcją TW Aleksander i Izydor wykorzystywani byli do kontroli operacyjnej Wydziału Elektrycznego i Domu Studenckiego (DS) Elektron, a TW Misket, TW Jacek i TW Marica (Zbigniew B.) do kontroli Wydziału Górniczego; dwaj ostatni zaś ponadto do zabezpieczenia DS Karolinka i Barbara. TW Tokaj dostarczać miał z kolei informacji o nastrojach panujących wśród studentów Wydziału Technologii i Inżynierii Chemicznej. Jakkolwiek zadania formułowane dla zwerbowanych studentów ukierunkowane były głównie pod kątem kontroli ich własnego środowiska, to jednak doraźnie osoby takie wykorzystywano również do dostarczania informacji na temat pracowników dydaktycznych PŚ. Na przykład na początku 1989 r. TW Tomek i TW Tomasz (tożsamość obu wciąż nieustalona) relacjonowali funkcjonariuszowi SB przebieg zajęć dydaktycznych prowadzonych na Wydziale Transportu w Katowicach przez trzech wykładowców, byłych aktywistów NSZZ Solidarność (Czesław Pypno, dr Jerzy Gardulski, dr Jerzy Tara). Samą zaś sprawę na wyżej wymienionych działaczy NSZZ (o krypt. Weterani ) założono na podstawie doniesienia TW Jurek, którym był również student filii PŚ w Katowicach Bogusław F. Stosowano również odwrotny kierunek inwigilacji, tj. rozpracowywano studentów z pozycji kadry; tak było w przypadku TW Troglodyta (pracownik Instytutu Fizyki dr Joachim G.), który swoimi doniesieniami w 1970 r. obciążył grupę studentów, m.in. z Wydziału Budownictwa i Architektury, wykazujących sympatie prochińskie podówczas, ze względu na napięcie między ZSRR a ChRL nietolerowane w państwach bloku wschodniego. Dotarcie do studentów posiadali zwłaszcza młodzi pracownicy naukowi, tacy jak np. TW Robert (personalia dotychczas nieustalone) z Wydziału Technologii i Inżynierii Chemicznej pozyskany do współpracy w końcowym okresie studiów i wykorzystywany głównie do penetracji środowiska Duszpasterstwa Akademickiego. W przypadku poważniejszej działalności opozycyjnej ze strony studentów, jak choćby w 1968 r. (tzw. wydarzenia marcowe), czy też w latach (kiedy funkcjonowało NZS), SB była w stanie doprowadzić do relegowania niepokornych z uczelni. Procedura taka przybierać mogła charakter oficjalny i półoficjalny. W pierwszym przypadku występowano z odpowiednim wnioskiem (wystosowywano pismo urzędowe) do władz politechniki, informując na przykład o nagannej postawie danego studenta, w tym drugim inspirowano niektórych funkcjonujących jako tzw. kontakty służbowe (forma współpracy z bezpieką), pracowników dydaktycznych i dziekanów, do umyślnego zaostrzenia kryteriów zaliczeniowo-egzaminacyjnych w odniesieniu do ściśle określonych osób (czytaj oblania ich). Możliwość wpływania bezpieki na być albo nie być studenta na uczelni była również wykorzystywana na potrzeby szantażu. Osobie zagrożonej skreśleniem z listy studentów oferowano pomoc w pozytywnym załatwieniu tej sprawy, o ile zgodzi się ona na podjęcie tajnej współpracy. Metoda ta nie ograniczała się zresztą do osobników zaangażowanych politycznie. Jak pokazują przykłady, zarówno z Politechniki Śląskiej, jak i z innych śląskich uczelni (Akademia Ekonomiczna czy Uniwersytet Śląski), podłożem werbunku mogło być przyłapanie studentów na zażywaniu narkotyków, pijaństwie czy chuligaństwie (w ten sposób pozyskano do współpracy TW Misketa ). Koło się zamknie, gdy dodamy, że informacje na temat studenckich libacji i rozbojów uzyskiwała bezpieka od TW. Jednocześnie dzięki dyspozycyjności niektórych członków personelu domów studenckich bezpieka z łatwością przeprowadzać mogła w pokojach studenckich tajne rewizje w poszukiwaniu literatury o treściach antysystemowych (tzw. bibuły), lub innych kompromitujących w świetle ówczesnego prawa przedmiotów. Jak pokazuje przykład studentki Wydziału Górniczego Iwony S., SB grała również na marzeniach młodych ludzi. Iwonę S. zwerbował w 1976 r. (jako TW Stanisław ) funkcjonariusz gliwickiej bezpieki por. Zdzisław Kuczera, grożąc jej niewyrażeniem zgody na planowany przez nią wyjazd do Egiptu. Podróże były pasją studentki. Nie ulega też wątpliwości, że łatwiej było funkcjonariuszom SB manipulować zwerbowanymi studentami niż starszymi, inteligentniejszymi i bardziej III\n4 Wydział Budownictwa PŚ (do drugiej połowy lat 70. Wydział Budownictwa i Architektury) [Fot. ze zbiorów prywatnych] doświadczonymi życiowo pracownikami naukowo-dydaktycznymi. W charakterystyce TW Jacka ze stycznia 1984 r. czytamy: Zauważalne były niewielkie opory przy podawaniu nazwisk osób związanych z działaniami opozycyjnymi. Ich przełamanie zależało jednak od odpowiedniej argumentacji. Wakacje pod kontrolą Studenckie Praktyki Robotnicze, organizowane dla osób przyjętych na studia, względnie dla absolwentów pierwszego roku, odbywały się w okresie wakacji letnich. W przeciwieństwie do tradycyjnych praktyk zawodowych, ich celem nie było jednak wprowadzenie studenta w meandry jego przyszłej profesji, lecz pokazanie mu, w jakim trudzie, m.in. na opłacenie jego studiów, pracuje robotnik (względnie rolnik) polski. Inwigilacja studentów nie ustawała nawet podczas okresu wakacyjnego. Wydarzenia marca 1968 r. skłoniły władze PRL do podjęcia, z dzisiejszego punktu widzenia raczej kuriozalnej, próby uwrażliwienia studentów na trudy pracy fizycznej, wykonywanej przez klasę robotniczą. Ta karkołomna inicjatywa realizowana miała być poprzez przymusowe (poza pewnymi wyjątkami) dla osób przyjętych na studia, względnie dla absolwentów pierwszego roku, tzw. Studenckie Praktyki Robotnicze (SPR). Odbywały się one w okresie wakacji letnich. W przeciwieństwie do tradycyjnych praktyk zawodowych, ich celem nie było jednak wprowadzenie studenta w meandry jego przyszłej profesji, lecz pokazanie mu, w jakim trudzie, m.in. na opłacenie jego studiów, pracuje robotnik (względnie rolnik) polski. Student jakiegokolwiek wydziału chwycić miał zatem za młot, tudzież ująć w ręce taczkę ze żwirem i przekonać się na własnej skórze, czym jest praca fizyczna. SPR były potężnym przedsięwzięciem organizacyjno-logistycznym. W 1970 r. wzięło w nich udział ok. 5 tys. studentów uczelni wyższych Śląska i Częstochowy. Wraz z 3 tys. praktykantów odbywających tradycyjne praktyki zawodowe w okresie letnim skierowani zostali oni do łącznej liczby niespełna 300 zakładów pracy. Jednocześnie każdego roku przy udziale międzynarodowej organizacji wymiany studenckiej IAESTE kilkusetosobowe grupy wyjeżdżały odbywać praktyki za granicę, głównie do tzw. krajów demokracji ludowej (NRD, Czechosłowacja, Rumunia, Bułgaria, Węgry). Zgodnie z lansowaną w gierkowskiej dekadzie tendencją do otwierania się Polski na Zachód z każdym rokiem coraz więcej osób mogło również wybrać Francję, Belgię czy RFN. Z kolei do Polski przyjeżdżali praktykanci z innych krajów. Na Śląsku kwaterowano ich przede wszystkim w akademikach PŚ Karolinka, Barbara i Solaris. Skala przedsięwzięcia, zwłaszcza obawy przed rozpowszechnianiem przez studentów niepożądanych treści politycznych wśród robotników oraz przed wymianą informacji na tematy społeczno-polityczne między studentami polskimi a tymi z krajów kapitalistycznych skłoniły SB do uruchomienia sprawy obiektowej krypt. Praktyki. W toku jej prowadzenia na jaw wychodziły mankamenty SPR. Sprowadzały się one do konkluzji, że cała impreza stanowi zło konieczne zarówno dla studentów, jak i zakładów pracy. Ci pierwsi nie mieli ochoty pracować w wakacje, w dodatku za pół darmo, tym bardziej, jeśli praca była ciężka. Z kolei dyrekcje przedsiębiorstw zdawały sobie sprawę, że efektywność pracy żaków jest minimalna, przy czym ich dozorowanie i pouczanie absorbuje etatowych pracowników, co znowu odbywa się kosztem właściwej produkcji. Przy tym wszystkim studenci przekonywali się na własnej skórze o absurdach i patologiach polskiej gospodarki. Informacje na temat zachowania się swoich kolegów na terenie zakładów pracy oraz w miejscach zakwaterowania (głównie w akademikach i hotelach robotniczych) dostarczali bezpiece werbowani specjalnie na potrzeby SPR nowi tajni współpracownicy. Szczególnie dużo pozyskiwano ich wśród studentów wyjeżdżających na praktyki za żelazną kurtynę. Werbunki te czyniły z bezpieki jedynego chyba beneficjenta SPR. Pozyskane raz osobowe źródła informacji, wprowadzane były bowiem następnie do spraw obiektowych, w tym do Politechniki, przyczyniając się do poszerzania wiedzy SB na temat środowiska studenckiego oraz zwiększania możliwości manipulowania nim. Po studiach Na skutek niedostatku odpowiednich badań trudno dziś nawet oszacować, jak wielu zwerbowanych studentów kontynuowało współpracę po zakończeniu nauki. TW Izydor od początku swoich kontaktów z SB nie wykazywał oczekiwanego od niego zaangażowania. W lutym 1981 r. prowadzący go por. Ryszard Tambor notował: Duże opory uwidaczniają się u TW zwłaszcza przy przekazywaniu danych związanych z osobami mu znanymi. Niechęć do współpracy pogłębiły idee głoszone przez NSZZ Solidarność i NZS. Wiosną 1985 r. Tambor pisał: Wpływ na postawę TW wywarła również antysocjalistyczna działalność NZS-u, skierowana również przeciwko Służbie Bezpieczeństwa. Postawa polityczna TW [ ] uległa zmianie i była zbieżna z poglądami środowiska w tym IV\n5 zakresie. Rozmowy szkoleniowe nie zdołały w pełni zneutralizować wpływu ekstremalnych działaczy NZS-u [...] W czasie rozmów szkoleniowych niejednokrotnie stwierdzał, że bezpośrednie kontakty ze Służbą Bezpieczeństwa kolidują z jego światopoglądem opartym na zasadach religii rzymsko-katolickiej [ ] Od grudnia 1984 r. TW odmawia nawiązywania bezpośredniego kontaktu z oficerem Służby Bezpieczeństwa, na kontakcie którego pozostawał. Nie zgłasza się na proponowane terminy spotkań, w tym na wezwania wystawione przez I Komisariat MO w Gliwicach. Kontaktu operacyjnego nie udało się podtrzymać również z TW Aleksandrem i TW Markizem, których wykorzystywać planowano do realizacji zadań na terenie nowych miejsc pracy. W notatce ze stycznia 1984 r., dotyczącej Markiza, czytamy: [ ] po ukończeniu studiów [...] podjął pracę w KWK»Manifest Lipcowy«. Rozważano przekazanie w/w TW na kontakt tamtejszej SB, jednakże TW odmówił dalszej współpracy, motywując to tym, iż do współpracy z SB zobowiązał się jedynie na okres studiów. Odmiennie potoczyły się losy donoszącego od marca 1974 r. TW Tokaja. Jesienią 1976 r. wraz z zakończeniem studiów podziękowano mu wprawdzie za współpracę. Wznowiono ją jednak dwa lata później, gdy był on pracownikiem kombinatu PGR w Czekanowie. Jak wynika z przeanalizowanych przypadków, utartą praktyką SB było dążenie do przekazywania studentów zobowiązanych do odbycia po studiach służby wojskowej na kontakt Wojskowej Służby Wewnętrznej (WSW), czyli kontrwywiadu Ludowego Wojska Polskiego. Oferty takie złożono Izydorowi i Jackowi. Obaj odmówili. Nie odmówił natomiast, skierowany do Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Rakietowych i Artylerii w Toruniu, TW Misket, notabene jeden z najlepiej ocenianych TW na PŚ. W charakterystyce sporządzonej tydzień przed wprowadzeniem stanu wojennego czytamy o nim: Zasadniczym elementem współpracy z TW było systematyczne prowadzenie rozmów na tematy aktualnej sytuacji politycznej w kraju oraz występujących zagrożeń na uczelni. Umożliwiało to bowiem tajnemu współpracownikowi samodzielną ocenę poszczególnych faktów i podjęcie działań rozpoznawczych. [...] W ramach zlecanych mu zadań wstąpił do NZS-u i pełnił funkcję członka Zarządu Wydziałowego. Do czasu ponownych wyborów realizował zadania w zakresie rozpoznania kierunków i form działalności NZS-u. Zlecone zadania starał się TW wykonywać sumiennie i terminowo. Ogólnie cieszył się dużym zaufaniem studentów i był lubiany w środowisku. Z dotychczasowej współpracy wynika, że TW»Misket«jest zaangażowany we współpracę z SB. Najdalej jednak posunął się pozyskany w czerwcu 1978 r. TW Marica po zakończeniu studiów został funkcjonariuszem SB. Bogusław Tracz, OBEP IPN Katowice Przeciwko długowłosym Instytucje wychowawcze i represyjne państwa komunistycznego od początku wystąpiły przeciwko polskiej mutacji hipizmu. Anarchistyczne poglądy i odrzucenie autorytetu państwa było nie do pogodzenia z lansowaną w PRL zasadą posłuszeństwa wobec władzy. Hipisi byli bez wątpienia wytworem cywilizacji amerykańskiej. W drugiej połowie lat 60. wśród młodzieży amerykańskiej modne było odrzucanie norm społecznych charakterystycznych dla bogatej, konserwatywnej części społeczeństwa, potępianie konsumpcji, rywalizacji i rzekomo wszechobecnego materializmu. Zaangażowanie się USA w konflikt wietnamski i wynikające zeń problemy w polityce wewnętrznej przyspieszyły rozwój ruchów pacyfistycznych, którym towarzyszyło zainteresowanie kulturą i religijnością Dalekiego Wschodu i nowymi formami duchowego wyzwolenia ludzkości, także za pomocą substancji psychoaktywnych. Głos młodego pokolenia W połowie stycznia 1967 r. w Golden Gate Park w San Francisco odbył się happening, podczas którego ogłoszony został początek nowej epoki epoki miłości. Choć grupy długowłosej młodzieży, słuchającej coraz bardziej psychodelicznego rock and rolla, oparte na wspólnym systemie wartości będącym pomieszaniem idei anarchistycznych, treści ewangelicznych i religijności Wschodu spotykały się już wcześniej, jednak to właśnie dzień 14 stycznia 1967 r. uznaje się za początek narodzin ruchu hippies. Strażnicy socjalistycznej moralności widzieli w hipisach przejaw amerykańskiej dywersji ideologicznej. Z kolei w części konserwatywnej opinii publicznej USA panowało przekonanie, że ruch hipisowski jest wspierany przez Związek Sowiecki, by w ten sposób doprowadzić do wewnętrznego rozpadu moralnego amerykańskiego społeczeństwa. Idea padła na podatny grunt. Młode pokolenie Amerykanów oczekiwało radykalnej przemiany otaczającego świata, nawet za cenę zerwania z wartościami charakterystycznymi dla konserwatywnej, zamożnej Ameryki. Hipisi stali się głosem pokolenia, szybko zdobywają mnóstwo naśladowców i sympatyków. Głośno domagali się potępienia pieniądza, V\n6 placach Amsterdamu, Londynu i Berlina Zachodniego pojawiły się grupy długowłosej młodzieży. Globalna wioska stawała się faktem. Pomimo żelaznej kurtyny i blokady wolnego przepływu informacji również w krajach demokracji ludowej młodzi mężczyźni coraz odważniej zapuszczali włosy. Pierwsi socjalistyczni hipisi pojawili się w dużych miastach państw leżących na granicy obszaru sowieckiej dominacji w NRD, Czechosłowacji i na Węgrzech. Stamtąd, przede wszystkim przez Niemcy Wschodnie i Czechosłowację, nowa moda coraz większym strumieniem wpływała w granice PRL r. od tego czasu polscy hipisi zaczęli organizować swoje zloty w Częstochowie. Wmieszani w tłum pielgrzymów podążających na Jasną Górę mogli ukryć się przed służbami mundurowymi [Fot. AIPN Katowice] odrzucenia kariery i tradycyjnie pojmowanego prestiżu. Ostentacyjnie odrzucali normy obyczajowe purytańskiej, konserwatywnej Ameryki miejsce dotychczasowej tradycji zajmowały modne systemy religijne i filozoficzne, zwłaszcza buddyzm. W seksie widzieli źródło szczęścia i wyzwolenia jednostki. Głosili królestwo psychodelii. Narkotyki miały stanowić rodzaj klucza do drzwi percepcji, których otwarcie miało być konieczne na drodze do poznania siebie i otaczającego świata. W latach 60. idee biegły z szybkością przekazu telewizyjnego. Moda na hippies bardzo szybko dotarła do Europy. Kiedy w San Francisco i Los Angeles hipisi organizowali swe uliczne happeningi, prawie równocześnie na O szerzenie zgubnej idei hippies polskie władze oskarżały kolorowe tygodniki. Większe znaczenie miała jednak nieszczelność żelaznej kurtyny kontakty mieszkańców dużych ośrodków miejskich z Zachodem, przenikanie nowych idei do środowisk akademickich i młodzieżowych w dużych miastach, koncerty zespołów i wymiana młodzieży, zwłaszcza z NRD i Czechosłowacją, czy popularne w tamtym czasie kluby muzyczne, gdzie oprócz słuchania muzyki, wymieniano poglądy, dzielono się informacjami usłyszanymi w zagranicznych stacjach radiowych. Początki ruchu hipisowskiego w Polsce O szerzenie zgubnej idei hippies władze oskarżały kolorowe tygodniki: przedruki w Forum, artykuły w Przekroju, Polityce rzekomo dały impuls polskiej młodzieży do naśladowania ich zachodnich rówieśników. Badania nie potwierdzają tej opinii, a ówczesne media trudno uznać za wystarczająco inspirujące, by można było na ich podstawie dokonać nawet bardzo ubogiego naśladownictwa. Większe znaczenie miała w tym przypadku nieszczelność żelaznej kurtyny kontakty mieszkańców dużych ośrodków miejskich z Zachodem, przenikanie nowych idei do środowisk akademickich i młodzieżowych w dużych miastach, koncerty zespołów i wymiana młodzieży, zwłaszcza z NRD i Czechosłowacją, wreszcie popularne w tamtym czasie kluby muzyczne, gdzie oprócz słuchania muzyki, wymieniano poglądy, dzielono się informacjami usłyszanymi w zagranicznych stacjach radiowych. W czwartek 13 kwietnia 1967 r. do Warszawy zjechali fani mocnego uderzenia z całej Polski. Tego dnia w Sali Kongresowej Pałacu Kultury i Nauki wystąpił z podwójnym koncertem zespół The Rolling Stones. Nie wszystkim chętnym udało się dostać bilety, wielu pozostało na zewnątrz. Nawiązano jednak znajomości, wymieniono adresy, obiecano spotkanie podczas wakacji. Upraszczając, można powiedzieć, że warszawski koncert Stonesów stał się symbolicznym początkiem polskiej mutacji hipizmu. W Warszawie hipisi zgrupowali się wokół charyzmatycznego studenta teologii Akademii Teologii Katolickiej Józefa Pyrza Proroka. Pod koniec 1967 r. coraz więcej długowłosych pojawiało się w innych miastach Polski. W Krakowie liderem hipisów został student I roku historii na UJ Ryszard Terlecki Pies. Twierdzono, że to przeważnie bananowa młodzież dzieci inteligentów, znudzone życiem i rozpieszczone przez rodziców. Próbowano przeciwstawiać tych zepsutych inteligenckich podrostków zdrowej, proletariackiej młodzieży. Również i ta opinia lansowana przez ówczesną propagandę nie wytrzymuje w konfrontacji ze źródłami. Owszem, o ile liderami ruchu faktycznie były osoby wywodzące się ze środowisk akademickich (zwłaszcza uczelni artystycznych, choć nie tylko) lub tzw. dobrych domów, o tyle większość polskich hipisów stanowiła młodzież z rodzin robotniczych, o bardzo ubogim statusie materialnym. VI\n7 Wbrew peerelowskiej władzy Jak wyglądali? Próbowali naśladować swoich rówieśników zza żelaznej kurtyny. Problem w tym, że najczęściej nikt w PRL nie widział prawdziwego hipisa. Ikoniczny wizerunek długowłosego buntownika budowano, opierając się na wycinkach z zachodniej prasy, okładkach płyt i opowieściach tych, którym udało się wyjechać na Zachód. Rarytasem, prawie nie do zdobycia, były oryginalne dżinsy. Dominowały ubrania szyte samodzielnie. Gdy w sklepach zalegały szarobure ortaliony i siermiężne marynarki, polscy hipisi wykazali się sporą pomysłowością wykorzystywali kolorowe materiały na zasłony okienne, fragmenty tapicerek, koce. Koniec lat 60. to również początek mody na flanelę, czyli flanelowe, robocze koszule w kolorową kratę. Mężczyźni oprócz długich włosów zapuszczali zarost: długie brody lub wymyślne bokobrody. Specyfiką polską były krzyże noszone na piersiach. Instytucje wychowawcze i represyjne państwa komunistycznego od początku wystąpiły przeciwko polskiej mutacji hipizmu. Paradoksem był fakt, że strażnicy socjalistycznej moralności widzieli w hipisach przejaw amerykańskiej dywersji ideologicznej. Z kolei w części konserwatywnej opinii publicznej USA panowało przekonanie, że ruch hipisowski jest wspierany przez Związek Sowiecki, by w ten sposób doprowadzić do wewnętrznego rozpadu moralnego amerykańskiego społeczeństwa. Anarchistyczne poglądy i odrzucenie autorytetu państwa było nie do pogodzenia z lansowaną w PRL zasadą posłuszeństwa wobec władzy. Niedopuszczalne było również unikanie przez młodych mężczyzn obowiązkowej służby wojskowej. Chęć dosłownego bycia wolnym kolidowała z obowiązującym wówczas obowiązkiem meldunkowym i przymusem nauki lub pracy. Niedopełnienie obowiązku meldunkowego i przemieszczanie się po kraju z miejsca na miejsce kwalifikowano jako włóczęgostwo, natomiast unikanie stałego zajęcia i nauki było traktowane jako pasożytnictwo społeczne. Obawiano się, że moda przyniesiona z Zachodu może stać się alternatywą dla zinstytucjonalizowanych form działań młodzieży, którą chętniej widziano w szeregach ZMS, ZMW czy zglajchszaltowanego harcerstwa, niż na zlotach i w komunach, które trudno było kontrolować. Wreszcie normy postulowane przez hipisów stanowiły zaprzeczenie, wbrew pozorom bardzo zachowawczej, socjalistycznej moralności. Faktycznym zagrożeniem były również narkotyki, które ostatecznie stały się przekleństwem ruchu hipisowskiego. W Polsce, gdzie trudno było o marihuanę i LSD, karierę zrobiły różnego rodzaju zamienniki, wśród których ponurą sławę zdobył rozpuszczalnik Tri i różnego rodzaju leki o właściwościach psychoaktywnych. Walka z wrogim elementem Przeciwko hipisom opracowano i zastosowano dwie taktyki: tzw. taktykę uderzenia frontalnego i taktykę działań permanentnych. Do pierwszej można zaliczyć akcję Porządek i będącą jej częścią operację Mak, organizowane w tym samym czasie w większości dużych miast w kraju. Druga obejmowała wiele działań propagandowych i prewencyjnych stosowanych przez dłuższy czas, W dniach sierpnia 1971 r. na zboczach Jasnej Góry stanęło kilkadziesiąt hipisowskich namiotów. Teren przyklasztorny zapewniał względny spokój od milicyjnych nalotów [Fot. AIPN Katowice] Największy strach wśród męskiej części ruchu budziło skierowanie do wojska, zwłaszcza że większa część hipisów była w wieku poborowym. W przypadku kiedy brakowało kilku miesięcy, przyspieszano termin powołania do armii. Notorycznie uchylających się od wezwania i stawiających opór aresztowano. w celu osłabienia ruchu i zniechęcenia jego członków i potencjalnych sympatyków. Na pierwszy ogień skierowano propagandę. W dziennikach, tygodnikach, czasopismach dla młodzieży publikowano artykuły, w których hipisów przedstawiano przeważnie jako społeczność, w której kiełkują wszelkie patologie. Jedynie w prasie fachowej starano się zachować proporcje i zamiast szafowania określeniem patologii, starano się przedstawić długowłosą młodzież jako odmianę szeroko pojętego niedostosowania społecznego. Do działań prewencyjnych wyznaczono funkcjonariuszy służb mundurowych i członków organizacji społeczno-politycznych. Milicjantów, funkcjonariuszy SB, ZOMO i ORMO wspierał tzw. aktyw społeczny, w którym dominowali członkowie PZPR, Towarzystwa Krzewienia Kultury Świeckiej i działaczki Ligi Kobiet. Od 1970 r. wspólne, zmasowane akcje przybrały krypt. Porządek i starano się je organizować przynajmniej dwa razu w roku na terenie całego kraju. Hipisów i ich sympatyków starano się zastraszyć. Grożono represjami, zatrzymywano do wyjaśnienia, na 24 lub 48 godzin. W przypadku gdy zatrzymanymi były osoby niepełnoletnie, informowano rodziców i szkołę. Do szczególnie przykrych szykan należało obcinanie mężczyznom długich VII\n8 organizowano naloty na nielegalne obozowiska i ich demontaż pod pretekstem miejsca nieprzeznaczonego do biwakowania bądź niedopełnienia obowiązków meldunkowych. Od lata 1971 r. hipisi postanowili spotykać się w Częstochowie, przy okazji sierpniowej pielgrzymki na Jasną Górę. Ukrycie się w tłumie pielgrzymów pozwalało zmylić służby mundurowe, a teren przyklasztorny zapewniał względny spokój od milicyjnych nalotów. W dniach sierpnia 1971 r. na zboczach Jasnej Góry stanęło kilkadziesiąt hipisowskich namiotów. Schyłek kolorowej młodzieży Zlot hipisowców na Jasnej Górze, sierpnia 1971 r. [Fot. AIPN Katowice] włosów dumy i symbolu każdego hipisa. Chociaż teoretycznie zakazywano stosowania tego rodzaju aktu przemocy, jednak w praktyce uzasadniano go groźbą wszawicy lub brakiem należytej higieny. Od 1968 r. hipisami interesowało się SB. Działania bezpieki były w tym przypadku podobne, jak w stosunku do innych nieformalnych grup i środowisk społecznych. Po pierwsze, starano się pozyskać agenturę. Gromadzono i opracowywano materiały na temat hipisów, ich przyjaciół i krewnych. Na rozpoznane miejsca spotkań i mieszkania, gdzie przebywali hipisi, nasyłano patrole MO. Prowadzono również rozmowy ostrzegawcze z rodzicami, opiekunami, wychowawcami, a nawet kierownikami lokali, w których spotykała się długowłosa młodzież. Największy strach wśród męskiej części ruchu budziło skierowanie do wojska, zwłaszcza że większa część hipisów była w wieku poborowym. W przypadku kiedy brakowało kilku miesięcy, przyspieszano termin powołania do armii. Notorycznie uchylających się od wezwania i stawiających opór aresztowano. Starano się również zapobiec tzw. zlotom spotkaniom hipisów z całej Polski, organizowanym najczęściej w miesiącach letnich. Począwszy od 1967 r. odbyło się kilkanaście zlotów w różnych miejscach Polski: w Mielnie, Dusznikach-Zdroju, Kazimierzu nad Wisłą, Chęcinach, Opolu. Dzięki agenturze SB dobrze wiedziała, kiedy i gdzie planowany jest zlot. Informowano o nim lokalną komendę MO. Starano się możliwie wcześnie przeprowadzić rozmowy z rodzicami nieletnich, by na czas zlotu przypilnowali oni swoje pociechy. Pełnoletnich hipisów starano się zatrzymać najpóźniej 24 godziny przed planowanych zlotem, jednak nie zawsze było to możliwe. Na miejscu Od 1971 r. w ramach ogólnopolskiej akcji Porządek przeprowadzono operację Mak, której celem było wymuszanie posłuchu wśród młodzieży aspołecznej tzw. hippies. Chciano również osiągnąć istotne skutki zapobiegawcze i wychowawcze. Pierwszą z trzech akcji Mak zorganizowano na przełomie września i października 1971 r. Objęto nią Warszawę, Łódź, Kraków, Gdańsk, Wrocław i Katowice. Funkcjonariuszy SB wspomagali milicjanci i ormowcy. Pośrednim celem akcji było również pozyskanie osób do współpracy. Wobec stawiających opór stosowano areszt prewencyjny, a następnie kierowano wnioski do Kolegium Karno-Administracyjnego. Mężczyznom odbiegającym wyglądem i zachowaniem od utartych schematów nakazywano wykonanie badań psychiatrycznych, a dziewczęta otrzymywały skierowanie do poradni wenerologicznej. Całość akcji dokumentowano oraz rekwirowano dowody rzeczowe, zwłaszcza takie, które można było następnie wykorzystać do kompromitowania poszczególnych osób bądź całego środowiska. Po jej zakończeniu uzupełniono ewidencję hipisów i ich sympatyków. W ciągu następnych dwóch lat przeprowadzono jeszcze dwie takie akcje, które w znacznym stopniu przyczyniły się do osłabienia i rozbicia środowisk hipisowskich. W połowie lat 70. hipisi przestali być już tak zauważalni. Częściowej liberalizacji uległ stosunek do długich włosów i kolorowej mody. Zresztą sam ruch tracił na popularności zarówno na Zachodzie, jak i po drugiej stronie żelaznej kurtyny. Ojcowie-założyciele, pierwsi polscy hippies z przełomu lat 60. i 70., po prostu dorośli i wielu z nich porzuciło ten sposób życia. Coraz większe żniwo zaczęła zbierać polska heroina. W następnych latach stała się ona polskim narkotykiem numer jeden i spowodowała, że wielu z prekursorów polskiego hipizmu nie doczekało końca PRL. DODATEK SPECJALNY IPN REDAGUJĄ: Wojciech Muszyński, Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej w Warszawie ul. Chłodna 51, Warszawa, tel Rafał Sierchuła, Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej w Poznaniu ul. Rolna 45a, Poznań, tel Sprzedaż wydawnictw własnych IPN Gospodarstwo Pomocnicze IPN, tel Więcej o działalności Instytutu Pamięci Narodowej: VIII\nDŁUGOWŁOSI PĄTNICY ZLOT HIPISÓW NA JASNEJ GÓRZE W ROKU 1971\nBOGUSŁAW TRACZ, IPN KATOWICE DŁUGOWŁOSI PĄTNICY ZLOT HIPISÓW NA JASNEJ GÓRZE W ROKU 1971 Prawie w tym samym czasie, gdy po drugiej stronie Atlantyku, w Haight-Ashbury (dzielnicy San Francisco) trwał nieustający


Dziecięco-Młodzieżowy Zespół Ludowy „Koderki” zaprasza na koncerty\n6 - 23 stycznia 2022\nDziecięco-Młodzieżowy Zespół Ludowy „Koderki” rozpoczyna Nowy Rok 2022 z przytupem i zaprasza do udziału na styczniowe, świąteczne koncerty. Najbliższy z nich odbędzie się, 6 stycznia 2022 r. w kościele p.w. Świętego Wawrzyńca w Sochaczewie. 8 stycznia występ zespołu obejrzymy Łowickim Ośrodku Kultury.\nKolejne koncerty odbędą się 22 stycznia w kościele p.w. Świętego Wawrzyńca w Kocierzewie Południowym oraz 23 stycznia w kościele p.w. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Boryszewie- Sochaczewie.\nW dniach 13 – 15 stycznia zespół weźmie udział 28 Międzynarodowym Festiwalu Kolęd i Pastorałek w Będzinie. Trzymajmy za nich mocno kciuki.


Praca konkursowa Zaplanuj własną karierę zawodową samozatrudnienie Inter bus krajowy i międzynarodowy zarobkowy przewóz osób - PDF\nPraca konkursowa Zaplanuj własną karierę zawodową samozatrudnienie Inter bus krajowy i międzynarodowy zarobkowy przewóz osób\nDownload "Praca konkursowa Zaplanuj własną karierę zawodową samozatrudnienie Inter bus krajowy i międzynarodowy zarobkowy przewóz osób"\n1 Praca konkursowa Zaplanuj własną karierę zawodową samozatrudnienie Inter bus krajowy i międzynarodowy zarobkowy przewóz osób Iwona Kmieć Zespół Szkół nr 4 w Jaśle Opiekun: mgr Renata Siepietowska\n2 Jasło 2004 r. I. WSTĘP Myślenie kategoriami samozatrudnienia to myślenie o pracy według schematu 4 x E. Muszę pracować: E - ekonomicznie - czyli zarobić na utrzymanie, E - estetycznie chcę, aby praca sprawiała mi przyjemność, E - etycznie - moja praca musi być potrzebna innym i być formą służby wobec drugiego człowieka, E - ekspresyjnie - praca to dla mnie sposób wyrażania samego siebie poprzez tworzenie nowych wartości. 1 Jakie są moje plany dotyczące życia zawodowego? to pytanie często zadaje sobie wiele młodych osób mających liczne obawy odnośnie swojej przyszłości. Bardzo rzadko zdarza się, że ktoś z nich podejmie wspaniałą pracę, z której będzie zadowolony. Wiele osób nie ma tyle szczęścia. Życie pełne jest sytuacji, na które nie mamy wpływu. Czy można zmienić pogodę lub datę swoich urodzin itp.? Każdy jednak ma coś do powiedzenia o tym, jakie będzie jego życie zawodowe. Nie bierz tego co jest pod ręką. Wybierz drogę zawodową, z której będziesz zadowolony! Właśnie zgodnie z tym przesłaniem, po ukończeniu szkoły, chciałabym rozpocząć swoją własną działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług w zakresie transportu krajowego międzynarodowego. Rynek tego typu usług w powiecie jasielskim jest mało konkurencyjny, a cieszy się moim zdaniem - dużym zainteresowaniem. I. SAMOOCENA MOCNE I SŁABE STRONY MOJEJ OSOBOWOŚCI Mocne strony mojej osobowości: Jestem osobą: pomysłową, dyspozycyjną i przedsiębiorczą, entuzjastycznie nastawioną do pracy w usługach, łatwo nawiązującą kontakty z interpersonalne, odpowiedzialną w wykonywaniu swoich obowiązków, odporną na stres, konsekwentną w dążeniu do celu, 1 Młodzieżowe Vademecum Poszukiwania Pracy 2\n3 posiadającą zdolność analitycznego myślenia, posiadającą wiedzę ekonomiczną, a szczególnie znającą zagadnienia podatkowe i marketingowe, władającą językiem niemieckim w stopniu średnio zaawansowanym, znającą oprogramowanie komputerowe: Word, Excel, Access, znającą obsługę podstawowych urządzeń biurowych, znającą dobrze topografię Polski i Włoch, posiadającą prawo jazdy kategorii B. Słabe strony mojej osobowości: brak doświadczenia zawodowego, słaba znajomość prawa transportowego, brak licencji na prowadzenie międzynarodowego przewozu osób, słaba znajomość języka włoskiego, brak prawa jazdy kategorii D. II. POMYSŁ NA DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ Obecnie jestem uczennicą Liceum Ekonomicznego o profilu finanse i rachunkowość. Po ukończeniu szkoły chciałabym otworzyć własną firmę, która zajmowałaby się krajowym i międzynarodowym transportem osobowym. Dlaczego? Ponieważ wiele bezrobotnych osób, z powodu braku zajęcia, często wyjeżdża poza granice kraju w celu poszukiwania pracy. Co z roku za granicę wyjeżdża za chlebem prawie 550 tys. Polaków. Emigracja rozwiązuje częściowo problem bezrobocia, a częściowo po prostu się opłaca. Przy sezonowej pracy fizycznej zarobić można więcej niż wynosi polska średnia płaca. Wejście Polski do Unii ułatwi Polakom podejmowanie pracy. Już w maju tego roku swoje rynki pracy zamierzają otworzyć Irlandia, wszyscy nowi członkowie Unii Europejskiej i Wielka Brytania. Holandia, Dania i Szwecja, choć do tej pory także deklarowały politykę otwartych drzwi wciąż się zastanawiają. Jeszcze co najmniej przez dwa lata zezwoleń na pracę będą wymagać Belgia, Francja, Hiszpania i Portugalia, Finlandia, Włochy, Grecja i Cypr. Najdłużej - do 2009 lub nawet 2011 roku zamierzają chronić swoje rynki pracy Austria i Niemcy w obawie przed inwazją pracowników ze Wschodu. 2 Moja firma ponadto obsługiwać będzie grupowe, zorganizowane wyjazdy turystyczno- krajoznawcze, jak również wyjazdy na przysięgi, wesela... Posiadam oszczędności wysokości zł (pożyczka od rodziców), które zainwestuję w swoją firmę. Resztę środków pieniężnych w wysokości zł uzyskam zaciągając pożyczkę w Powiatowym Funduszu Pracy (maksymalna 2 - Magazyn Gospodarczy: Za chlebem... z r. 3\n4 wysokość pożyczki nie może przekroczyć dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia, tj ,40 zł). Pożyczka ta może być umorzona na mój wniosek przez starostę do wysokości 50 %, pod warunkiem prowadzenia działalności gospodarczej przez okres co najmniej 24 miesięcy. Pożyczka oprocentowana jest w wysokości 50 % zmiennej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, co stanowi obecnie 3,375 % w stosunku rocznym. Okres spłaty pożyczki nie może przekroczyć 4 lat od daty jej udzielenia, a okres karencji w spłacie pożyczki nie może być dłuższy niż 12 miesięcy. Zabezpieczeniem spłaty pożyczki będzie hipoteka domu, który należy do moich rodziców. III. ANALIZA MAKRO I MIKROEKONOMICZNA REALIZACJI MOJEGO PRZEDSIĘWZIĘCIA Uwarunkowania makroekonomiczne Aby wykonywać międzynarodowy i krajowy zarobkowy przewóz osób muszę posiadać licencję - Certyfikat Kompetencji Zawodowych w Międzynarodowym Transporcie Drogowym Osób. Uzyskuje się ją po pozytywnym zdaniu egzaminu, który poprzedza specjalny kurs trwający około 2 miesiące. Dokument ten wydaje Ministerstwo Transportu mające swoją siedzibę w Warszawie. Koszt uzyskania takiej licencji wynosi zł. Ważna jest ona przez 50 lat. W związku z wejściem Polski do Unii Europejskiej przygotowywane są licencje wspólnotowe, które po 1 maja 2004 r. będą jedynym dokumentem uprawniającym do wykonywania transportu międzynarodowego. Zostały również ustalone progi finansowe świadczące o wystarczającej do uzyskania licencji kondycji firmy. Będzie to 9 tys. euro od pierwszego pojazdu i po 5 tys. euro na każdy następny - wystarczy albo wykazać się posiadanymi środkami finansowymi na rachunku bankowym, albo posiadaniem nieruchomości, albo nawet wartością należącego do firmy pojazdu samochodowego. 3 Jak na razie możemy cieszyć się z niskiej inflacji, która wyniosła w 2003 r. poniżej 1%. Ponadto Polska wynegocjowała z Brukselą, że ceny paliw nie podrożeją od razu w maju 2004 r. Dlatego zakładam, że przy tak niskiej stopie inflacji i stabilnych cenach paliw ceny biletów, oferowanych przez moją firmę, nie ulegną zmianie. 4 3 Ustawa o transporcie drogowym 4 Wprost Eurozłoty interes z r. 4\n5 Uwarunkowania mikroekonomiczne W 2003 r. w powiecie jasielskim bezrobotnych było osób, w tym kobiet, osób w wieku lat i 871 absolwentów. Te dane ilustrują, jak poważny jest problem bezrobocia w moim regionie. Dlatego wielu mieszkańców podejmuje decyzję o emigracji zarobkowej. Krajem docelowym, w którym znajdują zatrudnienie są Włochy. Zapotrzebowanie na usługi transportowe, jakie oferować będzie moja firma uważam - jest duże. Pomimo dużej konkurencji w Polsce, dotyczącej tego segmentu rynku, na terenie samego powiatu jasielskiego istnieją zaledwie 3 firmy prowadzące podobnego typu działalność. Inne konkurencyjne firmy nie obsługują wyjazdów za granicę kraju, ich działalność prowadzona jest głównie na terenie Polski południowo-wschodniej. IV. BIZNESPLAN: 1. Charakterystyka firmy: - pełna nazwa Inter-bus ; - adres Gorzyce 104 a ; Nowy Żmigród; - forma organizacyjno- prawna: chciałabym rozpocząć swoją działalność gospodarczą jako osoba fizyczna z możliwością zmiany organizacyjno prawnej wraz z rozwojem firmy; - właścicielka Iwona Kmieć; - data rozpoczęcia działalności 3 listopada 2005 r.; - charakterystyka prowadzonej działalności krajowy i międzynarodowy zarobkowy przewóz osób; - historia firmy - firma zostanie założona w listopadzie 2005 r. Zajmować będzie się w głównej mierze transportem osób z terenu powiatu jasielskiego do krajów Europy Zachodniej (kraje Unii Europejskiej), a w szczególności do Włoch. Obsługiwać będzie także wyjazdy na przysięgi, wesela, pielgrzymki, wycieczki turystyczne; - miejsce prowadzenia działalności firma będzie mieć swoją siedzibę w moim domu, - zatrudnienie będzie to firma rodzinna, mój przyszły mąż będzie zarazem współwłaścicielem, a także jednym z kierowców, drugi kierowca zostanie zatrudniony, - środek transportu, który chcę zakupić za środki pieniężne w formie pożyczki z Powiatowego Funduszu Pracy i ze środków własnych to Iveco (miejsc siedzących ) samochód, który został wyprodukowany w 2002 roku 5\n6 kosztuje ,00 zł, a wyposażony jest w rozkładane siedzenia, dodatkowe ogrzewanie i klimatyzację. 2. ANALIZA RYNKU Firma Inter-bus prowadzić będzie działalność gospodarczą polegającą na zarobkowym świadczeniu usług w krajowym i międzynarodowym przewozie osób. Rynek tego typu usług na naszym terenie jest mało konkurencyjny. Natomiast z powodu wysokiego bezrobocia wiele osób, z powodu braku zajęcia często wyjeżdża, w celu poszukiwania pracy, poza granice kraju. Moja firma będzie organizować takie wyjazdy regularnie, cztery razy w miesiącu, w każdy piątek, a powrót będzie w poniedziałek. Firma obsługiwać będzie przewozy osób w rejony miast włoskich: Venezja, Bolonia, Modena, Mediolan, Florencja, Rzym, Neapol, Bari, Foggia, Compobasso, Perugia, Calabria, Cerignola... Obsługiwać będzie także inne wyjazdy, np. szkolne wycieczki, przysięgi, wesela... Firma na początku swojej działalności będzie reklamowana w lokalnej prasie, a także będą rozdawane klientom, korzystającym z usług firmy, wizytówki, kalendarzyki, biuletyny informacyjne. Poprzez rzetelne i terminowe świadczenie usług firma zdobędzie renomę. KONKURENCJA Istnieje w Polsce dużo konkurencyjnych firm działających w tym segmencie rynku. Jednak na terenie samego powiatu jasielskiego istnieją 3 firmy prowadzące podobnego typu działalność. Firmy te jednak posiadają po jednym samochodzie osobowym, w którym nominalne wykorzystanie miejsc dla podróżnych wynosi kierowców. Inne konkurencyjne firmy nie obsługują wyjazdów za granicę kraju, ich działalność prowadzona jest tylko w ramach transportu na terenie Polski południowowschodniej. Moja firma dzięki posiadanej licencji prowadzić będzie transport osób do i z terenu Włoch. Obsługiwać będzie także krajowe wyjazdy. 3. PLAN STRATEGICZNY Firma planuje intensywny rozwój w ciągu 5-6 najbliższych lat. W tym celu planuję podjąć następujące działania: 6\n7 - zakup wymaganego wyposażenia w postaci kasy fiskalnej; - poszerzenie działalności na inne kraje Europy; - zakup nowego środka transportu w 2010 r., - warunki pracy na dalekich trasach i zakup dodatkowego środka transportu zmuszą mnie do zatrudnienia dodatkowych 2 pracowników na stanowisku kierowcy oraz 1 pracownika na stanowisku mechanika; - zakup dla pracowników strojów służbowych: wszyscy ubrani będą w jednakowe koszule i krawaty oraz będą nosić identyfikatory. 4. ZARZĄDZANIE Jako założycielka i właścicielka Firmy Inter-bus będę prowadzić księgowość i sprawy administracyjne firmy. Mój przyszły mąż wraz z zatrudnionym kierowcą będą prowadzili bus w czasie wyjazdów (przestrzegając czasu pracy kierowców) oraz zadbają o jak najlepsze zaspokojenie potrzeb podróżnych. PRZEGLĄD POTRZEB ZWIĄZANYCH Z ZATRUDNIENIEM PRACOWNIKA: Kierowca powinien posiadać: - minimum średnie wykształcenie, - znajomość przynajmniej jednego języka obcego w stopniu podstawowym (angielski, niemiecki lub włoski), - prawo jazdy kategorii B i D, - znajomość topografii Polski i krajów europejskich (zwłaszcza Włoch), - umiejętność naprawy samochodu, w razie nieskomplikowanej usterki, podczas podróży, - paszport. Kultura osobista, solidność, odpowiedzialność, samodzielność, dyspozycyjność oraz pozytywne podejście do pracy to cechy, które powinien posiadać kierowca. Zadania dla kierowcy - przestrzeganie przepisów o ruchu drogowym, - zapewnienie wysokiej jakości świadczonych usług, - stały kontakt z właścicielką, - informowanie o usterkach technicznych samochodu. 7\n8 Cele wobec kierowcy - prowizje od ilości zamówień, - zasada nasz pracownik = image firmy. Cele wobec klientów - wysoka jakość oferowanych usług, - cena biletu odpowiadająca oferowanym usługom, - dotrzymywanie umówionych terminów wycieczek, - przyjemna obsługa wraz ze szczegółowymi informacjami o kraju, do którego się udają: kursu waluty, podstawowe zwroty grzecznościowe używane w tym kraju, możliwe zagrożenia podczas podróży oraz sposoby ich unikania, - ulgi dla stałych klientów, - zagwarantowanie maksymalnego komfortu dla klientów. 5. PLAN FINANSOWY WARUNKI EKONOMICZNE Cena biletu na przejazd wynosić będzie - planuję - około 300,00 zł (do i z Włoch) w zależności od miejsca wyjazdu i przeznaczenia. Znaczne zwiększenie ceny na początku prowadzenia działalności byłoby niekorzystne. Zastosuję strategię penetracji rynku. Wysokość przychodów i kosztów zarówno w pierwszym roku działalności i w kolejnych latach przedstawiona została w rachunku wyników firmy. Do jej sporządzenia przyjęłam następujące założenia: początkowo średnie wykorzystanie miejsc w busie wyniesie 50%, tj. 10 osób/ 1 kurs tam (Polska-Włochy) i z powrotem ( Włochy Polska), przychody 1 kursu tam i z powrotem wyniosą zł (10 osób x 300zł + 10 osób x 300 zł), w miesiącu zakładam 4 wyjazdy, dlatego miesięczne przychody wyniosą zł, aktualna stawka ryczałtu za przejazd 1 km samochodem o pojemności silnika 900 cm 3 wynosi 0,7692 i taką stawkę przyjęłam do obliczenia kosztów przejazdu 1 km koszt 1 kursu wyniesie: 1500 km x 0,7692 = 1153,80 zł, a koszt miesięczny: 1153,80 x 8 kursów = 9 230,40 zł BILANS FIRMY Inter-bus AKTYWA * 1. Środki na 8 258, , , , ,77 rachunku 2. Wkłady, lokaty, akcje 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 8\n9 3. Należności od 0, , , , ,00 klientów 4. Zapasy (towary, 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 wyroby) 5. Nieruchomości 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 6. Maszyny, 600,00 600,00 600,00 600,00 600,00 wyposaż. 7. Środki transportu , , , ,00 0,00 RAZEM AKTYWA , , , , ,77 * 2 miesiące działalności PASYWA * Pożyczka , , ,00 0,00 0,00 2.Zobowiązania 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 wobec klientów 3.Zobowiązania wobec budżetu państwa 1 341, , , , ,57 4.Zobowiązania wobec budżetu lokalnego 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 5. Pozostałe zobowiązania 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 6. Dochód bieżący , , , , ,20 7. Kapitał własny (z lat ubiegłych) 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 RAZEM PASYWA , , , , ,77 * umorzenie 50% pożyczki w listopadzie RACHUNEK WYNIKÓW FIRMY Inter-bus Data Przychody z usług , , , , ,00 2. Pozostałe przychody 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 A: RAZEM PRZYCHODY , , , , ,00 1.Wynagrodzen ia i narzuty 5 000, , , , ,00 2. Amortyzacja 2 080, , , , ,00 9\n10 3. Koszty ubezpieczeń społecznych właściciela i współwłaściciel a 2 800, , , , ,00 4. Rata pożyczki i odsetki 0, , , ,00 0,00 5. Koszt telefonu, materiałów biurowych 4 000, , , , , Pozostałe (eksploatacja, winiety i inne) , , , , ,00 B: RAZEM KOSZTY , , , , ,00 C:: DOCHÓD A - B , , , , ,00 D: Podatek dochodowy 2 682, , , , ,80 E: DOCHÓD WOLNY C - D , , , , ,20 7. PODSUMOWANIE Opierając się na wytyczonych założeniach mogę z dużym prawdopodobieństwem przyjąć, że moje zamierzenie się powiedzie i będzie przynosić dochód. W efekcie może to doprowadzić do utworzenia większej ilości stanowisk pracy, a co za tym idzie do zatrudnienia dodatkowych pracowników na stanowisku kierowców i mechaników samochodowych. V. HARMONOGRAM REALIZACJI ZADAŃ: Planuję rozpocząć działalność swojej firmy 3 listopada 2005 r. W związku z tym muszę wcześniej wykonać następujące czynności: lipiec 2005 r. - Uzyskanie licencji na przewóz osobowy na terenie krajów Unii Europejskiej. sierpień 2005 r. - Zgłoszenie zamiaru prowadzenia działalności gospodarczej i jej zarejestrowanie w Urzędzie Gminy w Nowym Żmigrodzie. wrzesień 2005 r. o Wpis do rejestru osób fizycznych wykonujących działalność gospodarczą. 10\n11 o Zgłoszenie w Urzędzie Statystycznym w Krośnie w celu zyskania numeru REGON. o Zgłoszenie w Urzędzie Skarbowym w Jaśle w celu rejestracji i uzyskania numeru identyfikacji podatkowej NIP. o Zgłoszenie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. o Ubieganie się o pożyczkę w Powiatowym Urzędzie Pracy w Jaśle na podjęcie działalności gospodarczej. październik 2005 r. o Wykonanie pieczątki, wizytówek, biuletynów informacyjnych. o Założenie rachunku bankowego. o Zakup i rejestracja samochodu. o Zatrudnienie kierowcy. o Poinformowanie Państwowej Inspekcji Pracy o zatrudnieniu pracownika. 3 listopada 2005 r. Rozpoczęcie działalności gospodarczej. VI. LITERATURA 1. Philip Kotler: Marketing analiza, planowanie, wdrażanie i kontrola. Wydawnictwo Gebethner & Ska, 1998 r. 2. P. Białecki, A. Dorosz: Słownik handlu zagranicznego. Wydawnictwo PWE. Warszawa 1993 r. 3. A. Sznajder: Sztuka promocji, czyli jak najlepiej zaprezentować siebie i swoją firmę. Wydawictwo Business Press Ltd. Warszawa 1993 r. 4. M. Pietraszewski: Ekonomika i organizacja przedsiębiorstw, część 3. Wydawnictwo empi 2. Poznań 2003 r. Strony internetowe: - Serwis Informacyjny Programu Rządowego Pierwsza Praca - Młodzieżowe Vademecum Poszukiwania Pracy - Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości -Polska Statystyka Publiczna ns.psm.pl/index.html - Pierwszy Serwis Międzynarodowy Transportu i Spedycji - Analiza, Doradztwo i Serwis dla Przedsiębiorstw i Osób Prywatnych - Magazyn Gospodarczy Ustawy: Ustawa o transporcie drogowym. Dz. U Nr 125 poz Ustawa o czasie pracy kierowców. Dz. U Nr 123 poz Czasopismo: Wprost Eurozłoty interes z r. 11


Wyjechać i wrócić czyli bilet w dwie strony | magazynrowerowy.pl - Magazyn Rowerowy - pismo aktywnych\nWyjechać i wrócić czyli bilet w dwie strony\nWybierz kraj, do którego chciałbyś pojechać. Zbierz o nim możliwie dużo informacji, przestudiuj przewodniki i mapy, poszperaj w internecie. Dobierz ludzi, z którymi chciałbyś tam pojechać, pamiętając, że nic tak nie uprzykrza podróży jak marudzący towarzysz. Nasz poradnik nie ma cię przekonać, żebyś „gdzieś” jechał i z „kimś” się wybrał. Nie wiemy, jakie miejsca są najbardziej cool i gdzie w tym roku wybiera się „warszawka na narcyzm”. Jeżeli jednak zaglądałeś do MR przez ostatni rok, powinieneś mieć głowę pełną inspiracji. Wszystkim, którzy krytykują nasze wycieczki zagraniczne, polecamy wczasy w domu i bawienie się palcami u nóg. Tym, którzy chcą wyjechać w świat, oferujemy bilet w dwie strony, żeby mogli wyjechać i wrócić.\nStare porzekadło podróżników mówi „forsa i paszport zawsze przy sobie”. Dobrze, żebyś potraktował je poważnie. Istotne jest również, aby twój paszport był ważny jeszcze minimum pół roku od momentu wyjazdu. Kwestie ważności traktowane są przez poszczególne kraje w różny sposób, ale sześć miesięcy powinno wystarczyć. Jeżeli jedziesz do kraju, w którym potrzebne są wizy, postaraj się o ich wyrobienie odpowiednio wcześniej. Niektóre kraje nie zezwalają na przekraczanie ich granic na rowerze. Spytaj o to przed wypisaniem wniosku wizowego w konsulacie i wwieź rower np. autobusem. Paszport (stronę z numerem dokumentu i zdjęciem oraz danymi i wizami) skseruj przed wyjazdem. W razie zgubienia dokumentów będziesz miał dowód na to, kim jesteś, a i uzyskanie zamiennika będzie łatwiejsze. Dobrze jest również skserować polisę ubezpieczeniową. Jeżeli jesteś studentem lub uczniem, możesz wyrobić którąś ze zniżkowych kart, np. ISIC albo Euro 26. Zapewniają one zniżki przy wejściach i noclegach oraz zawierają ubezpieczenie. Wszystkie dokumenty najlepiej nosić na szyi, w specjalnym etui albo w pasku chowanym pod ubranie.\nJadąc w podróż, dobrze jest mieć przy sobie pieniądze. Trudno określić niezbędną sumę, w każdym razie najlepiej jest zaplanować sobie budżet dzienny, wliczając, ile przeznaczymy na noclegi, jedzenie i picie oraz dokładnie wyznaczyć kwotę na wszystkie inne przyjemności. Również ściśle powinno się określić, ile będzie kosztować ewentualny transport razem z rowerem do wymarzonego celu podróży. Prawie w całej Europie można już korzystać z wydawanych w Polsce kart kredytowych i bankomatowych. Jadąc poza nasz kontynent, lepiej jednak zabierać gotówkę i to w formie wymienialnej. Są jeszcze na świecie ludzie, którzy zrobią wiele za dolara. Czeki podróżne, zalecane przez niektóre przewodniki, są możliwe do wymiany najczęściej tylko w kilku bankach i to w stolicach, tak samo jak nie wszystkie bankomaty będą obsługiwały twoją kartę. Pamiętaj również, żeby zaopatrzyć się w mniejsze nominały i zawsze (!) mieć w kieszeni trochę drobnych.\nKażda z firm obecnych na rynku oferuje ubezpieczenie na wyjazdy zagraniczne. Wszystkie ubezpieczenia skonstruowane są w podobny sposób: wyjeżdżający pokrywa koszty leczenia na miejscu, a firma w Polsce zwraca mu poniesione wydatki na podstawie przywiezionych rachunków. Pamiętaj, że większość firm nie pokrywa zakupu leków, jeżeli kupiłeś je bez konsultacji z lekarzem, tak samo jak nie pokrywa kosztów zabiegów dentystycznych. Przed podpisaniem umowy należy obowiązkowo zapoznać się z jej warunkami i dokładnie wypytać o wszystkie niezrozumiałe kwestie, tak, aby mieć pewność, że zawarliśmy dobre ubezpieczenie. Ważne jest również, czy firma ma przedstawiciela w kraju, do którego jedziemy, jak się z nim skontaktować oraz czy będziemy obsłużeni w naszym rodzimym języku.\nOd tego, czego i ile zjemy podczas podróży na rowerze, zależy nasz los, gdyż sami jesteśmy maszyną, dzięki pracy której przemieszczamy się. Dodatkowym problemem jest ograniczona ilość bagażu, a także jego waga. Obecnie problem wożenia ze sobą jedzenia dotyczy głównie krajów, w których jest ono drogie lub bardzo drogie albo trudno dostępne. Jaką zatem taktykę przyjąć? Praktycznie we wszystkich krajach Europy kontynentalnej ceny jedzenia są zbliżone do cen w Polsce. Problemem są państwa skandynawskie, w których ceny jedzenia podpowiadają przejście na jogę oraz kraje wyspiarskie. Co zatem wziąć do jedzenia? Najlepsze są wszystkie produkty suche i lekkie (musli, makarony, kaszki błyskawiczne, osławione chińskie zupki, mleko w proszku itp.), które zapewniają dużą kaloryczność. Koniecznie powinieneś zabrać ze sobą multiwitaminę oraz napój izotoniczny w proszku. Dzięki nim zapewnisz sobie dostawę witamin i składników mineralnych, które są niezbędne przy dużym i efektywnym wysiłku. Podczas wypraw 70% diety powinny stanowić węglowodany, gdyż one zapewniają odpowiednią wydolność organizmu. Przed wyprawami w dalekie i dzikie rejony należy zaopatrzyć się w gotowe potrawy liofilizowane (kompletne dania o dużej kaloryczności). Kolejną istotną sprawą jest uzupełnianie diety o świeże produkty miejscowe: warzywa, owoce i nabiał, jeżeli tylko będą one dostępne cenowo. Nie powinieneś się obawiać miejscowej kuchni, nawet w krajach bardzo egzotycznych. Zawsze obowiązuje zasada, że lepiej jeść miejscowe dania niż konserwy. Jedzcie jednak tylko gotowane lub pieczone potrawy, unikajcie spożywania surowych. Pijcie herbatę lub jakiekolwiek inne napoje na bazie wody gotowanej. Unikajcie wody niewiadomego pochodzenia, lepiej zastąpić ją wodą butelkowaną. Kupione warzywa i owoce dobrze myjcie przed zjedzeniem, starajcie się również myć ręce zawsze, kiedy jest ku temu okazja.\nNormalny człowiek powinien wypijać około 2 l płynów dziennie. W przypadku wzmożonego wysiłku na każdą godzinę powinien przypadać kolejny litr. Również przebywanie na znacznych wysokościach zwiększa zapotrzebowanie na płyny, czyli na każde 1000 m n.p.m. winien przypadać dodatkowy litr płynu. Podczas wypraw ważna jest też jakość wypijanych płynów, które powinny dostarczyć potrzebnych składników i elektrolitów. Dlatego dobrze jest mieć przy sobie tabletki multiwitaminowe lub przeznaczone dla sportowców preparaty witaminowe albo napój izotoniczny w proszku. W ciągu dnia dobrze jest przyjąć zasadę – łyk płynu po każdych 15 minutach pedałowania. Unikajcie napojów typu cola. W krajach, w których panują upały, należy unikać picia zimnych i zmrożonych napojów, gdyż nie gaszą one pragnienia, a powodują dodatkowe pocenie się. We wszystkich krajach tropikalnych i azjatyckich obowiązuje ograniczone zaufanie do wody z kranu, rzek, jezior itp. Przestrzeganie zasad picia pozwoli uniknąć jednego z najgroźniejszych wrogów wszystkich podróżników – odwodnienia.\nDługie podróże wywołują duże zmiany w organizmie i dotyczy to praktycznie wszystkich podróżujących. Dlatego wyjazdy rowerowe powinny być poprzedzone kilkutygodniowym treningiem nastawionym na wytrzymałość (zobacz dodatek specjalny MR). Oprócz kondycji powinieneś również zadbać o rozpoczęcie podróży w dobrym stanie zdrowia. Praktycy trekkingu zwracają uwagę, że rozpoczęcie wyprawy zdrowym daje większe szanse na ukończenie jej w takim samym stanie. Konieczna jest wizyta u dentysty, tak, abyś miał pewność, że żaden „niepodziewany” ból zęba nie zniweczy twoich planów. Jeżeli zażywasz stale jakieś lekarstwa lub masz alergię, zrób zapas leków przed wyjazdem i miej je przy sobie. Wyjazdy do krajów wymagających szczepień (lista dostępna w MSZ) musisz poprzedzić szczepieniami. Twoja apteczka powinna zawierać podstawowe leki (oprócz tych, których używasz stale) stosowane podczas przeziębień, aspirynę lub jej pochodne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe; węgiel aktywny i leki regulujące trawienie; preparat witaminowy; krople do oczu; tabletki do oczyszczania wody; wapno, środek odstraszający owady i maść z witaminą A oraz krem do opalania z wysokim faktorem.\nGdzie i w czym spać?\nIm dłuższy wyjazd planujemy, tym większa będzie pozycja kosztów o wdzięcznej nazwie noclegi. W każdym odwiedzanym kraju mamy zazwyczaj kilka możliwości nocowania, od ekskluzywnych hoteli po spanie pod chmurką. Planując podróż wybierzmy wariant, który zapewni nam zarówno elastyczność, jak i wygodę nocnego odpoczynku. Najtańsze jest oczywiście spanie pod namiotem, zwłaszcza jeżeli nocujemy „na dziko” i nie musimy płacić za kamping czy pole namiotowe. Dzikie biwakowanie (lub półdzikie, np. spanie na parkingach lub we wiatach turystycznych) jest dopuszczane w wielu krajach. Dobrze jednak sprawdzić to, zwłaszcza jeśli jedziemy na zachód. Zawsze pytajmy się o pozwolenie, jeżeli podejrzewamy, że jesteśmy na terenie prywatnym. Niezłym wyjściem jest korzystanie ze schronisk młodzieżowych lub hoteli turystycznych. Ci, którzy mają spore zasoby gotówki, nie powinni na siłę korzystać z namiotu i jeżeli można, nocować w hotelach.\nChoćby na wszelki wypadek namiot powinien stanowić wyposażenie podczas każdego wyjazdu. Wybór konkretnego modelu zawsze będzie niestety kompromisem wygody, użyteczności i zasobności portfela. Pamiętajmy jednak przy zakupie, że na pewnych rzeczach nie powinniśmy oszczędzać. Odrzućmy od razu wszystkie namioty jednopowłokowe (popularne chinki) o niewygórowanych cenach, składające się jedynie z tropiku. Są one w praktyce zawsze za małe, kiedy jest zimno, są zimne, a kiedy ciepło, zbyt ciepłe, ich aluminiowe stelaże gną się i łamią pod wpływem wiatru. Specjalne namioty „rowerowe”, w których stelażem jest nasz bike, również nie zdadzą egzaminu na długich trasach. Ich zaletą jest waga oraz cena, może również praktyczność. Świetnie sprawdzają się na krótkich trasach (dwa, trzy dni). Najlepiej na szlaku sprawdzą się namioty typu igloo lub tunel. Najlepsze są namioty dwupowłokowe, składające się z tropiku i namiotu wewnętrznego. Nowoczesne konstrukcje mają obie części połączone, dzięki czemu ułatwione jest rozstawienie takiego namiotu. Przy zakupie namiotu należy zwrócić uwagę na szwy – jakość ich wykonania oraz czy są chronione; zamki błyskawiczne – czy dają się lekko zamknąć, nie stawiają oporów, są porządnie wszyte; a także czy namiot wewnętrzny ma moskitierę. Najlepiej wybrać namiot z absydą. Jest to standard w konstrukcjach tunelowych, ale nie wszystkie igloo ją mają. Stelaż namiotu powinien być wykonany albo z aluminiowych sprężystych rurek, albo z elementów z włókna szklanego lub węglowego, połączonych ze sobą gumkami. Dzięki temu rozstawianie namiotu jest sprawne. Unikajmy najdroższych modeli wysokogórskich, które są wprawdzie doskonałe, ale równocześnie droższe. Zawsze starajmy się wybrać model lżejszy.\nDzisiejszy rynek należy bezapelacyjnie do śpiworów typu mumia, które zakrywają całe ciało łącznie z głową. Oferują one dobre trzymanie ciepła, izolację oraz wygodę. Różnice między produktami poszczególnych firm dotyczą rodzaju wypełnienia, uszycia i przeszycia komór, a także rodzajów materiałów użytych na powłoki. Śpiwory puchowe pozwalają uzyskać większy komfort noclegu połączony z niższą wagą śpiwora i, niestety, wyższą ceną produktu. Są mniejsze po spakowaniu. Ich największą wadą jest jednak konieczność ostrożnej eksploatacji. Śpiwory ze sztucznym wypełnieniem są bardziej odporne na wilgoć, ale również nieco cięższe i większe. Jeżeli chodzi o powłoki, zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne, wykonuje się z nylonu. Bawełniana powłoka wewnętrzna jest wprawdzie milsza w dotyku, ale szybciej się brudzi i zwiększa wagę śpiwora. Nowoczesne śpiwory mają kombinowany układ komór oraz wypełnienie o różnej gęstości, tak, aby śpiwór zapewniał odpowiednią izolację i komfort od spodu oraz temperaturę z góry.\nZadaniem maty jest izolować śpiwór od podłoża, gdyż pod obciążeniem jego dolna część traci wiele swoich właściwości. Dobra mata powinna być wodoodporna, zabezpieczać przed zimnem i wilgocią, a także przed brudem. Do wyboru mamy jedną z trzech możliwości. Klasyczna karimata, czyli pianka o grubości od 1 do 3 cm, czasami złożona z dwóch warstw o różnej gęstości, zapewnia izolację od podłoża i jako taki komfort. Alumata, czyli cienka mata z pianki pokryta z jednej strony folią aluminiową, jest lżejsza niż karimaty i mniejsza, a co za tym idzie, łatwiejsza w transporcie. Dobrze izoluje od podłoża. Maty samopompujące się są połączeniem karimaty i materaca dmuchanego. Mają konstrukcję, która sama napełnia się powietrzem i dodatkowo warstwę pianki wewnątrz, co zawsze zapewnia izolację. Są droższe, ale zapewniają większy komfort.\nWybór rzeczy, jakie weźmiemy ze sobą, jest również pewnym kompromisem między tym, co powinniśmy wziąć, a tym, co możemy. Ubrania powinny być przede wszystkim lekkie, zapewnić łatwość prania i konserwacji, wytrzymałe i dać się zakładać warstwowo. Dzisiaj te warunki spełniają ubrania wykonane z nowoczesnych materiałów. Wybór konkretnych ubrań zależy również od rejonu świata, w który się udajemy, jednak ogólne zasady doboru pozostają takie same. Obecnie dobiera się ubrania na bazie trzech warstw: zewnętrznej – chroniącej przed czynnikami atmosferycznymi, środkowej – jej zadaniem jest ocieplenie i izolacja cieplna; wewnętrznej – obejmuje bieliznę, czyli ubranie najbliższe ciału. Dobierając ubrania należy pamiętać, żeby dawały się one nakładać jedno na drugie i nie krępowały ruchów. Jeżeli dobieramy ubrania rowerowe, szukajmy raczej tych do turystyki i pamiętajmy, że w rowerowych ciuchach da się właściwie tylko jeździć na rowerze, dlatego nie mogą one stanowić całości wyposażenia. Zebrany bagaż dobrze jest zważyć przed wyjazdem, a następnie jeszcze raz przemyśleć zabranie każdej rzeczy. Na wyjazd lepiej wziąć rzeczy sprawdzone, które zdały egzamin i w których czujemy się pewnie.\nRynek oferuje obecnie kilka typów sakw, które różnią się od siebie zarówno materiałem, z którego zostały wykonane, jak i systemami mocowań. Dobierając sakwy na wyjazd, musimy najpierw ustalić, jak bardzo chcemy obciążyć nasz rower i czy zamierzamy instalować również przedni bagażnik, a co za tym idzie, przednie sakwy. Podstawowym założeniem jest ścisłe określenie wagi bagażu – więcej niż 15 kg będzie przeszkadzało. Kupując sakwy, staraj się wybrać model wykonany z codury, cordury lub PCV, zapewniają one odpowiednią wodoszczelność i wytrzymałość. Sakwy powinny być zamykane na zatrzaski lub paski. Dodatkowym plusem będzie ściągany kołnierz pod klapą. Sakwy mocowane są za pomocą metalowych lub plastikowych uchwytów. Praktycznie każda firma ma swój własny system mocowania, a niektóre promują zapięcia szybko ściągalne. Ważne, abyś dokładnie przymierzył sakwy do roweru i zobaczył, czy pasują. Obojętnie jak daleko się wybierasz, najlepiej zaopatrzyć się w dwie sakwy tylne, dodatkowy worek na bagażnik i małą torebkę na kierownicę. Przy wyborze tej ostatniej zwróć uwagę, czy ma ona mapnik i wzmocnienia, gdyż wtedy może być używana jako torba na aparat. Pamiętaj, że żaden materiał nie jest do końca wodoodporny. Bez względu na to, jakie masz sakwy, i tak dobrze jest spakować wszystkie ubrania w worki foliowe. Odpowiednie zapakowanie roweru umożliwi bezpieczną i stabilną jazdę. Pamiętaj, że ile byś nie wiózł, środek ciężkości powinien się znajdować w okolicy piast. Pamiętaj, aby rzeczy potrzebne „od zaraz” znajdowały się w zasięgu ręki. Pamiętaj również, że już pierwszy postój wymusi najprawdopodobniej pewnie zmiany. Dlatego ważna jest elastyczność i sztuka improwizowania. Szerokiej drogi!


Granatowa Wzorzysta Sukienka Oversize 6483-316-B ModnaKiecka.pl\n» Granatowa Wzorzysta Sukienka Oversize 6483-316-B\nKod produktu: 6483 (316) B\nGranatowa Sukienka Oversize w Orientalny Wzór\nŚwietna, zwiewna sukienka o kroju oversize z niezwykle barwnym, orientalnym wzorem. Świetnie sprawdzi się zarówno na co dzień, jak i okazjonalne wyjścia. Dekolt w kształcie litery V optycznie wysmukla i eksponuje szyję. Falbany u dołu sukienki sprawiają, że prezentuje się ona bardzo dziewczęco. Rękawki długości 3/4 zakończone są uroczą falbanką. Niespotykany deseń materiału nadaje sukience oryginalności i sprawia, że stylizacja stworzona z tym produktem nabierze charakteru. Idealna na co dzień, do pracy, na spotkanie, czy też randkę.\nrękawy 3/4 zakończone falbanką\nTabela rozmiarów 6483


LUNO 16cm Chors lampa natynkowa\nLUNO 16cm to większa siostra, która również oferuje 5 kolorów oraz 3 barwy światła do wyboru. Doskonała jakość, podwyższony współczynnik szczelności daje niezmierzone możliwości zastosowania tej lampy zawróno we wnętrzach jak i na zewnątrz domu. Producent Chors jest gwarantem wysmakowanego stylu.\nUWAGA! Obecny czas realizacji zamówień lamp CHORS wynosi około 12 tygodni.\n-- Prosimy wybrać --6cm 8cm +26,00 zł10cm +52,00 zł\n-- Prosimy wybrać --Śnieżnobiały Biały Czarny Aluminium Grafit\n-- Prosimy wybrać --Ciepła 2700K Ciepłobiała 3000K Neutralna 4000K\nAluminium, Biały, Czarny, Grafit, Śnieżnobiały\nśr. 16cm, wys. do wyboru\n0,8-1 kg w zależności od wysokości\n1x 12,6W LED zintegrowany\nściemnianie RC TRIAC, przesłona soft\nLampa natynkowa LUNO 16 cm polskiej firmy Chors to mająca szerokie zastosowanie lampka w minimalistycznym stylu.\nJako oprawa sufitowa w bogatszej aranżacji, kilku lamp potrafiłaby pokusić się o pozycję podstawowego oświetlenia. Znakomicie odnajdzie się w roli oświetlenia barowego czy też kuchennych blatów. Nieduża masa, zaledwie do jednego kilograma, dopuszcza jej bezpośrednią instalację na podwieszanych stropach. Natomiast średnica 16 cm jest również znakomita do podświetlania nisz czy występów. Przyciśnięta do pułapu zostanie plafonem. W konfiguracji paru opraw o odmiennej wielkości wykorzysta otoczenie podobnie jak typowa oprawa sufitowa. Jeszcze efektowniej zaprezentuje się taka struktura, jeżeli w całym zestawie znajdzie się jej siostrzana wariacja o średnicy 13,6 cm.\nProducent, grupa Chors, postarał się o interesującą propozycję. LUNO średnicy 16 cm występuje w trzech wysokościach: 6, 8 i 10 cm. Ponadto mamy 5 minimalistycznych barw oprawy: śnieżnobiały, biały, aluminium, grafit oraz czarny. Lampa jest metalowa, a mleczną przesłonę soft sporządzono z markowego tworzywa sztucznego. Strumień światła jest bezpośrednio skierowany w dół, a dyfuzor łagodnie go łamie. Pole oświetlonej przestrzeni zależy od wysokości pomieszczenia i wysokości lampy. Ogniskiem światła w oprawach LUNO 16 cm jest wbudowany LED o mocy 12,6W. To wyjątkowo pewne w użytkowaniu oświetlenie nawet wówczas gdy jest trochę droższe, zwraca się z nadwyżką przez niewysokie koszty eksploatacyjne takiej szczególnie energooszczędnej lampy. Lampa LUNO 16 cm mogłaby śmiało pojawić się w galeriach, doświetlając w gablotach czy wnękach ekspozycję muzealnych eksponatów. Mogłoby tak być, szczególnie że światło lamp LED nie przenosi promieniowania ultrafioletowego szkodliwego dla dzieł sztuki.\nHermetyczność lampy na szczeblu IP44 gwarantuje osłonę przed rezultatami przypadkowego opryskania wodą, jak również dostępem do lampy kurzu powyżej średnicy 1mm. Oprawa o tym poziomie szczelności jest pewna w pomieszczeniach o zwiększonej wilgotności, ale dodatkowo na zewnątrz co znacznie podnosi możliwości jej zastosowania. Nie wolno pominąć tak istotnej sprawy, że jest to lampa atrakcyjna architektonicznie.\nKoncepcje architektów marki Chors określa ogólna, odtwarzająca się podobnie jak refren kompozycji charakterystyka linii. Przy zapewnieniu palety pierwiastków zasadniczego projektu. Twórca przestrzeni decydując się na partnerstwo z takim producentem, nie ma potrzeby zderzać się z pytaniem czy technologia, czy styl. Nowatorskie i prestiżowe projekty dostaje poniekąd w pakiecie.\nPiszesz opinię o: LUNO 16cm Chors lampa natynkowa\nLUNO 13,6cm Chors lampa natynkowa


transmisje sportowe - Strona 2 z 3 - Legalny Bukmacher\nPolscy kibice będą mogli ponownie emocjonować się rywalizacją najlepszych francuskich drużyn i występujących w nich gwiazd światowego futbolu. ELEVEN SPORTS...\nSTS, największy bukmacher w Polsce, został oficjalnym sponsorem polskiej transmisji esportowych rozgrywek CS:GO – Nine to Five 6 oraz Nine...\nWe wtorek 3 listopada o godzinie 17:00 Wisła Płock zmierzy się na Stadionie im. Kazimierza Górskiego z Pogonią Szczecin. Mecz...\nMinisterstwo Zdrowia ogłosiło w czwartek nowe obostrzenia w związku z rozwijającą się pandemią koronawirusa SARS-CoV-2. Od soboty 17 października wszystkie...\nGdzie oglądać półfinałowy mecz Igi Świątek w Roland-Garros za darmo?\nIga Świątek osiągnęła historyczny wynik docierając do półfinału wielkoszlemowego turnieju Roland-Garros. Już dziś Polka stanie przed szansą awansu do wielkiego...\nStart nowego sezonu ligi hiszpańskiej w Eleven Sports\nOd najbliższego piątku ELEVEN SPORTS będzie transmitować mecze nowego sezonu LaLiga Santander. W nadchodzących rozgrywkach widzowie stacji będą mogli oglądać...\nW ten weekend widzowie ELEVEN SPORTS będą mogli obejrzeć mecz o Tarczę Wspólnoty, w którym zmierzą się potęgi światowego futbolu:...


➤ WEL.COM ZTE MF80 HSPA+DC router 42/5.76 Mbps Hot Spot - Zobacz Zanim Kupisz na VideoTesty.pl\nWEL.COM ZTE MF80 HSPA+DC router 42/5.76 Mbps Hot Spot\nWEL.COM ZTE MF80 HSPA+DC router 42/5.76 Mbps Hot Spot to funkcjonalny router, który zaoferuje swoim użytkownikom mocny sygnał i bezawaryjną pracę. Czy urządzenie oferuje obsługę sieci AERO2: Brak danych. Transmisja danych: HSPA +DC|HSPA+|HSDPA|UMTS|EDGE|GPRS. Omawiany router posiada następującą liczbę anten: 1. Typ urządzenia: GSM 3G/4G.\nNiestety nie znamy dokładnej ceny WEL.COM ZTE MF80 HSPA+DC router 42/5.76 Mbps Hot Spot, ale zapraszamy do zapoznania się z naszym rankingiem routerów 2018.\nA może wiesz coś więcej o tym produkcie? Pomóż innym w wyborze i dodaj pierwszą opinię o WEL.COM ZTE MF80 HSPA+DC router 42/5.76 Mbps Hot Spot.\nTransmisja danych: HSPA +DC|HSPA+|HSDPA|UMTS|EDGE|GPRS. Jakie wymagania sprzętowe ma router: Windows XP, Windows Vista 32, Windows Vista 64, Windows 7 32, Windows 7 64. Obsługiwane standardy są tu następujące: 802.11n|802.11g|802.11b. WEL.COM ZTE MF80 HSPA+DC router 42/5.76 Mbps Hot Spot to ciekawy router, który przyda się każdemu kto pragnie stworzyć bezprzewodową sieć o silnym sygnale. Omawiany router będzie idealnie działał na następujących systemach operacyjnych: Windows Vista|Windows XP|Windows 7. Sieć LTE, która odpowiada za bardzo szybki internet: Brak danych. WEL.COM ZTE MF80 HSPA+DC router 42/5.76 Mbps Hot Spot mimo swoich szerokich możliwości pozostaje urządzeniem dość łatwym w konfiguracji i obsłudze. Informacje o zasilaniu: - Sposób ładowania baterii: zasilacz 220V, kabel USB. Kolor sprzętu jest następujący: Czarny. Czy mamy tu do dyspozycji czytnik kart pamięci: microSD. Czy router radzi sobie z obsługą sieci Aero2: Brak danych. Typ routera jest następujący: GSM 3G/4G. Liczba zastosowanych anten: 1. Sieć GSM: 1900 MHz|1800 MHz|900 MHz|850 MHz.\nInstrukcja obsługi do WEL.COM ZTE MF80 HSPA+DC router 42/5.76 Mbps Hot Spot\nZasilanie - Sposób ładowania baterii: zasilacz 220V, kabel USB\nTransmisja danych HSPA +DC, HSPA+, HSDPA, UMTS, EDGE, GPRS\nPozostałe parametry - Możliwość pracy: router, tryb modemu USB, tryb mieszany\n- Maksymalna ilość podłączonych użytkowników: 8\n- Wysyłanie i odbieranie SMS\nMax. prędkość pobierania 42 Mbit/s\nObsługiwane systemy operacyjne Windows Vista, Windows XP, Windows 7\nWymagania systemowe Windows XP, Windows Vista 32, Windows Vista 64, Windows 7 32, Windows 7 64\nOpis ZTE MF80 to najnowszy przenośny router, dający możliwość korzystania i współdzielenia internetu 3G w technologii HSPA+ Dual Carrier z prędkością odbioru danych do 42 Mbps.\nUrządzenie posiada wbudowaną baterię, dzięki czemu możemy zabrać router ze sobą gdziekolwiek chcemy i udostępnić Internet maksymalnie 10 osobom poprzez sieć WiFi.\nRouter wyposażony jest w wyświetlacz, dzięki któremu w łatwy sposób możemy sprawdzić najważniejsze informacje jak zasięg, ilość podłączonych urządzeń oraz informacje o przychodzących SMS-ach.\nZaletą routera MF80 jest złącze anteny zewnętrznej (TS9) dzięki, któremu w miejscach gdzie mamy słaby zasięg wystarczy podpiąć antenę zewnętrzną. Router posiada również slot na karty micro SD z funkcją jej udostępniania poprzez sieć WiFi (w przyszłości), dzięki czemu dzielenie się zdjęciami, muzyką, filmami itp. z podłączonymi użytkownikami będzie niezwykle proste.


Kryształy Swarovskiego błyszczą w jesiennych kolekcjach | Kafeteria.pl\nReservedna jesień przygotował dla nas naprawdę ciekawe niespodzianki. Jak nie powrót awangardowych lat 80-tych, to kolekcję akcesoriów uzupełnioną o ekskluzywne kryształy CRYSTALLIZEDTM – Swarovski Elements. Oryginalne zestawy biżuterii w całej gamie form i kolorów będą dostępne w salonach firmy już od połowy listopada.\nKamienie wnoszą energię i emocje do limitowanej kolekcji akcesoriów. Te mieniące się dzieła sztuki czynią ją unikatową i pełną wyrafinowania. Wyszukane precjoza stanowią idealnie dobrane akcesorium dla kolekcji damskiej tworząc z nią wysmakowany duet pełen wykwintnego blasku prawdziwych kryształów.\nLimitowaną serię biżuterii Reservedtworzą niepowtarzalne wzory naszyjników i kolczyków utrzymanych w eleganckiej, wyrafinowanej stylistyce. Energetyzujący blask kryształów zdobiących kolekcję uzyskano dzięki unikalnej technice krystalicznego szlifu – największej tajemnicy Swarovskiego. Teraz cząstkę tej legendy można znaleźć również w sklepach Reserved, jako zmysłowe dopełnienie kolekcji jesień/ zima 2009.\nJeśli Was przekonałam i zachęciłam do zapoznania się z tymi cudami to na koniec zapraszam do naszej galerii, a potem już tylko na zakupy.\nSportowy styl na jesień i zimę Nietypowe biuro blisko natury Beth Ditto - moda w stylu XXL Natasha Pavluchenko otwiera wirtualny butik Wodoodporna torba od Haglöfs Klawiatura Microsoft Arc Aktorki rodzą przed 50-tką! Polki też tak chcą Moskitiery wracają do łask Mix stylu retro i nowoczesności w kolekcji Mohito na jesień 2013 Seks dla sportu. Istnieje coś takiego? Kameleon-jak wygląda, czym się żywi, ile kosztuje? Letni dress code, czyli moda w pracy


Meghan i Harry – kto zajmuje się pr? Nazwiska menadżerek\nStrona główna » Newsy » Wielkie zmiany w życiu zawodowym Meghan i Harry’ego. To definitywne odcięcie się od rodziny królewskiej\nMeghan i Harry prowadzą życie na własny rachunek w Stanach Zjednoczonych. Musieli jednak wprowadzić spore zmiany w swoim życiu zawodowym. Właśnie ujawniono jakie.\nPoczątek roku 2020 w Wielkiej Brytanii zostanie zapamiętany jako czas, kiedy książę Harry i Meghan Markle opuścili szeregi rodziny królewskiej. Opublikowali obszerne oświadczenie, w którym zaznaczyli, że rezygnują z pełnienia obowiązków i zaczynają życie na własne konto.\nWkrótce potem przeprowadzili się najpierw do Kanady, a stamtąd do USA, a dokładniej do Los Angeles. Obecnie mieszkają w posiadłości w Santa Barbara i już zaczęli się organizować. Mają już na koncie pierwszy kontrakt – będą produkować filmy dla platformy Netflix. Przeorganizowali także swoje biuro.\nZmiany w personelu biurowym Meghan i Harry’ego\nPierwsze zmiany w zespole Meghan i Harry’ego zostały ogłoszone w kwietniu, kiedy wycofali się z królewskich obowiązków, na krótko przed przeprowadzką do Ameryki Północnej.\nW tamtym czasie doszło do zwolnień w biurach, a książę i księżna wydawali w hotelu The Goring lunch dla swoich byłych pracowników w tym samym tygodniu, w którym wypełniali ostatnie królewskie zobowiązania.\nChociaż członkowie rodziny królewskiej nie mają już zespołu z siedzibą w Pałacu Buckingham, nadal pozostawili Jamesowi Holtowi zadania w Wielkiej Brytanii, a ich sprawami zajmuje się teraz agencja Hollywood PR Sunshine Sachs. Zatrudnili także byłą współpracownicę Pinteresta, Christine Schirmer, jako szefa komunikacji oraz Toyę Holness jako sekretarkę prasową.\nTo ostateczne odcięcie się od rodziny królewskiej i osób reprezentujących jej interesty – twierdzi Hello.\nOprócz zmian kadrowych. Zapowiada się wyjątkowy miesiąc dla Sussexesów, ponieważ przygotowują się do świętowania pierwszego Święta Dziękczynienia w swoim nowym domu w Santa Barbara, do którego przeprowadzili się w lipcu. Rodzina nie może się już doczekać 26 listopada.\nŚwięto Dziękczynienia u Meghan i Harry’ego\n18-miesięczny syn Harry’ego i Meghan, Archie, miał zaledwie sześć miesięcy podczas swoich pierwszych obchodów Święta Dziękczynienia w zeszłym roku, a teraz, gdy jest trochę starszy, będzie mógł bardziej zaangażować się w rodzinne uroczystości. Meghan zawsze była wielką fanką świąt i udostępniła zdjęcia na swoim nieistniejącym już koncie na Instagramie i blogu lifestyle’owym – The Tig.\nMeghan, znana smakoszka, w 2016 roku zaprezentowała światu swoje umiejętności kulinarne, pokazując, jak dumnie stoi obok doskonale przygotowanego indyka, kiedy jej związek z Harrym jeszcze był tajemnicą.\nOch, tym razem upiekłam całkiem idealnego indyka na Święto Dziękczynienia! – podpisała zdjęcie. – Pytanie brzmi, czy będę umiała to powtórzyć?\nByć może i w tym roku pokusi się o przygotowanie tradycyjnych amerykańskich potraw.\nDwoje klaunów i nierobów , którzy nic tak na prawdę nie zrobili.\n14 listopada 2020 o 20:35\nA co ciebie to obchodzi, co zrobili a czego nie?\nesmeralda godlewska nude\nTagi: Książę Harry | Meghan Markle | rodzina królewska | Święto Dziękczynienia