Prowansja z dziećmi - Kids & Go Blog - rodzinne podróże po Europie\nProwansja z dziećmi – atrakcje w Manosque i okolicach\nPrawdopodobnie Manosque nie jest najpiękniejszym miastem Prowansji i na pierwszy rzut oka nie zachwyca. Niewielkie centrum z kilkoma przyjemnymi placami zwiedza się w jeden ranek. Jednak może okazać się, że miasto ma kilka zalet zwłaszcza dla osób podróżujących z dziećmi.\nPo pierwsze Manosque leży strategicznie dokładnie na granicy dwóch parków naturalnych – Verdon i Luberon. Poza tym, w promieniu około 50 kilometrów znajduje się mnóstwo ciekawych miejsca do zobaczenia: z jednej strony brama Prowansji czyli Sisteron, Forcalquier, jezioro Sainte Croix oraz kanion Verdonu, z drugiej strony Aix-en-Provence czy najładniejsze miasteczka w Parku Naturalnym Luberon. Nie dziwi więc rozwinięta baza hotelowa – od agroturystyki przez niewielkie hoteliki po niedrogie hotele sieciowe. Niewątpliwie zaletą Manosque są liczne atrakcje dla dzieci.\nZalewy i jeziora – wodne bogactwo Prowansji\nW całej Prowansji znajdziecie mnóstwo miejsc, gdzie można się ochłodzić w upalne zazwyczaj lato. W Manosque też mamy nasze oczko wodne – położone tuż za miastem, otoczone sadami i winnicami jezioro Les Vannades. W sezonie letnim działają tu oznakowane i strzeżone kąpieliska z wydzieloną strefą dla najmłodszych w sam raz na chwilę orzeźwienia. Swoje bazy mają tu też klub wioślarski i żeglarski. Poza tym o każdej porze roku można korzystać z kilku placów zabaw, ścieżek rowerowych i spacerowych wokół jeziora.\nKlubik bobasa i centrum zabaw\nDla najmłodszych dzieci w samym centrum na placu Marcel Pagnol działa klubik bobasa Patati Patata. Jest to sala zabaw utrzymywana przez ratusz. Nad porządkiem czuwają 2-3 animatorki. Nowiutkie wnętrze wypełniają wszystkie możliwe zabawki, kącik z książkami, materace i basen z kulkami. Klubik przeznaczony jest dla dzieci do 4 lat, czynny jest codziennie przez 2 godziny: w poniedziałek i piątek w godzinach 14.30-16.30, od wtorku do czwartku od 9.30 do 11.30 rano . Przy wejściu należy podać imię dziecka i przy pierwszej wizycie datę urodzenia. Wstęp jest wolny. W sierpniu klubik ma przerwę wakacyjną.\nW Manosque macie też do dyspozycji otwarte w tym roku kryte centrum zabaw Manosca Parc. Nowe, w świetnym stanie i zaaranżowane w sposób, który pozwala swobodnie bawić się nawet najmłodszym dzieciom. Dla tych zaczynających dopiero chodzić jest oddzielona strefa bobasa. Na zewnątrz przy ładnej pogodzie rozkładane są dmuchane zamki.\nWstęp kosztuje 6,5 euro dla dzieci do lat 3 – wejście na obydwie strefy: wewnętrzną i zewnętrzną; 9, 5 euro – wejście do 1 strefy dla dzieci starszych niż 3 lata i 15 euro wejście do dwóch stref.\nMont d’Or – spacer z widokiem na Alpy\nLokalną atrakcją Manosque jest wichrowe wzgórze, czyli Mont d’Or. Oświetlane w nocy ruiny zamkowej wieży widoczne są ze wszystkich dróg prowadzących do Manosque. Na wzgórze dojeżdża się samochodem. Od parkingu na sam szczyt wchodzi się dosłownie kilka minut ścieżką wśród drzew oliwnych. Jest to więc idealny spacer z dwulatkiem. Z Mont d’Or rozciąga się wspaniały widok na cala okolice i na majaczące w oddali Alpy.\nW Manosque swoja fabrykę posiada marka L’Occitane. Fabrykę można zwiedzać w ciągu tygodnia po uprzedniej rezerwacji telefonicznej. W weekendy pozostaje nam sklep firmowy i muzeum. Ceny ok 20% niższe niż w sklepach sieci. Sklep sieciowy (już z normalnymi cenami) jest też w centrum miasta.\nAtrakcje w okolicach Manosque – Parc Animalier w Vinon-sur-Verdon\nW schowanym w lesie mini zoo można obejrzeć ponad 250 gatunków zwierząt – od osiołków i kóz po lamy i zebu. Zwierzęta maja dosyć duże wybiegi, więc przejście przez cały teren to ponad kilometrowy spacer lasem. Poza tym na terenie zoo znajduje się park linowy oraz strefa piknikowa z placem zabaw. Mali miłośnicy koni mogą skorzystać z przejażdżki pony. Wstęp kosztuje 7 euro, gratis dla dzieci poniżej 3 lat.\nCorbiParc to kolejne mini zoo w położonej ok 6 kilometrów od Manosque miejscowości Corbières. Równie dużą co zwierzęta, a może większą nawet atrakcją jest strefa zabaw z dmuchanymi zamki, jest ich co najmniej 8, w tym specjalnie wydzielone dla dzieci do lat 3. Najnowsze atrakcje dostępne od października tego roku to karuzela, pociąg i bumpers.\nWstęp kosztuje 10 euro. Gratis dla maluchów do 18 miesięcy.\nAlpes Haute Provence – portal turystyczny departamentu Alp Górnej Prowansji\nLuberon – portal turystyczny Luberonu\nParc Naturel du Verdon – portal turystyczny Verdonu


Pościel dla dzieci Kraina Lodu - Frozen 160x200 Faro - Nowe wzory\nPościel dla dzieci Kraina Lodu 160x200 cm - NOWE WZORY\nDo naszego sklepu trafiły właśnie nowe wzory pościeli dla dzieci Frozen - Kraina Lodu w rozmiarze 160x200 cm. Producentem pościeli jest znana i ceniona firma Faro, która jest jednym z wiodących producentów pościeli dla dzieci w Polsce. Doskonała jakość ich wyrobów pościelowych idzie w parze z najpopularniejszymi wzorami pościeli dla dzieci.\nFaro posiada certyfikat Oeko-Tex Standard 100 świadczący o najwyższej jakości wykonania oraz gwarantuje zdrowy i spokojny sen każdego dziecka.\nPościel z Krainą Lodu to sprawdzony pomysł dla każdego dziecka.\nW każdym komplecie pościeli Frozen znajduje się:\n-Poszwa na kołdrę w rozmiarze 160x200 cm\n-Poszewka na poduszkę w rozmiarze 70x80 cm\nDostępne wzory pościeli Kraina Lodu w naszym sklepie:


Bezpieczeństwo w miejscu roboty, to jedna z najistotniejszych | Usługi\nBezpieczeństwo w miejscu pracy, to jedna z najważniejszych kwestii związanych z każdą branżą. Każdy pracodawca ma zobowiązanie wystarać się o swoich pracowników, zapewnić im dobre warunki do pracy, w pełni dla nich pewne oraz wygodne. Jeżeli posiada się firmę w Opolu, w takim razie można skorzystać z ofert BHP Opole, innymi słowy firmy oferującej profesjonalne zawodowe kursy i szkolenia BHP dla każdej specjalności. Ich usługi są nieocenione a zwłaszcza niesłychanie profesjonalne. Każda działająca firma, powinna wykorzystywać usługi BHP, albowiem tak reguluje prawo. Usługi tego typu są niesłychanie różnorodne, tyczą się szkoleń i ćwiczeń bhp dla pracowników oraz pracodawców, są połączone z dostrojeniem miejsca pracy, do adekwatnych, bezpiecznych warunków. Opierają się również na zapewnianiu różnych wskaźników i oznaczeń BHP, które muszą się znaleźć w każdym miejscu pracy. Modną usługą powiązaną z tym tematem, jest też stworzenie instrukcji BHP dla danej aktywności. Każda branża posiada swoją dyrektywę, powinna ona być ściśle dostosowana do standardów pracy w danym miejscu, ukazywać różnorodne zagrożenia i niebezpieczeństwa powiązane z sprawowaniem konkretnego zawodu, a również pokazywać w jakim sposób unikać zagrożeń oraz radzić sobie z nimi, gdy zajdzie taka potrzeba. Jeżeli kogoś ciekawi BHP Opolskie i Śląskie, to powinien zerknąć na stronkę internetową tej firmy i przekonać się o unikatowości jej oferty. Jak widać zakres działania jej usług jest bardzo szeroki, każdy zatem może śmiało skorzystać z ich obeznanych oraz biegłych służb.\n8 sierpnia 2016Karnisze\n26 października 2016Przenosiny rodzinne są to przenosiny\n7 lutego 2017Selekcja biura podróży\n21 września 2016Pożądane byłoby zadbać\n30 kwietnia 2016Najciekawsze kursy zawodowe\n15 listopada 2016Samochód to bardzo\n11 kwietnia 2016Wiedeń – perła Europy\n15 listopada 2016Lokaty w złoto są to takie inwestycje jakie w szeregu przypadków\n27 października 2016Współcześnie\n14 maja 2016Mnóstwo osób nie przedstawia\n29 lipca 2016Co trzeba tak naprawdę wiedzieć o prowadzeniu firmy?\n27 lipca 2016Podarki dla każdego\n30 lipca 2016Koszty tworzenia stron internetowych\n29 czerwca 2016Troszcz się o urodę z produktami Avon\n29 lipca 2016Mycie okien – na wysokościach\n7 października 2016W Internecie można odkryć\n15 listopada 2016Duża grupa z nas prawdopodobnie zastanawia się gdzie leży\n27 stycznia 2017Z pewnością każdy z nas robi każdego dnia zakupy. I choć\n30 kwietnia 2016W jaki sposób możemy pomóc dla natury?\n15 listopada 2016Jednym z detalów, jakie są nieodłącznie\n21 września 2016Nadzwyczaj\n15 listopada 2016Kiedy tak właściwie następuje kolejna pora roku\n26 października 2016Jednym z początkowych zakupów do oryginalnego\n30 kwietnia 2016Szkolenia\n8 stycznia 2017elektrodrążenie\n26 października 2016Niezmiernie dużo osób\n26 października 2016Na placach budów pełnego kraju niemal zawsze\n25 maja 2016Szafa pancerna\nSamochód to bardzo\nKażdy jeden chce żyć i wykonywać pracę\nCo trzeba zrobić, aby mieć możliwość nauczyć się jęz. angielskiego?\nCzy sport musi być istotny w życiu?\nPanie nie mogą istnieć bez artykułów drogeryjnych\nCzy promocja za pomocą ulotek w dalszym ciągu ma jakiś sens?\nWypoczynek należy się jakiemukolwiek\nCzy opłaca się kupić nieruchomości na terenie Irlandii?\nPielęgnacja zwierzaków polega na tym żeby\nKażdy jeden może z niego posługiwać się w dowolny tryb\nNiezmiernie dużo osób\nOdzież damska sklep Internetowy- Nasz Punkt On-line.\nToaleta to dosyć reprezentatywne pomieszczenie


Lempirx - Forum USA.INFO.PL\nLempirx replied to mariano85's topic in Emigracja (Forum ogólne)\nMoże słownik ortograficzny sobie kupi i przy jedzeniu poczyta. Rozumiem ekscytację, ale żeby przejażdżkę tak okaleczyć, teraz wiadomo kto na emigrację się decyduje.\nDlaczego emigracja ???\nLempirx replied to Lempirx's topic in Zielona karta (loteria wizowa)\nStanu frustracji nie doznaję czytając posty, a jedynie rozbawienia. Podobnie jak przy czytaniu pasków TVP czy TVN lub innych. Do tego w sumie służy telewizja, ma bawić, a ta ostatnio robi to aż za dobrze. Nie czepiam się nikogo ani niczego, ot zwykła ciekawość i chęć poznania motywacji emigrantów. Wiedzę jednak, że jakąś drażliwą strunę poruszyłem u tych co, ich zdaniem lepszych możliwości życia zaczęli szukać.\nJedyne co mnie ciśnie to bardziej dosadne określenie Twojej indolencji. Czytaj ze zrozumieniem, a świat stanie się dla Ciebie bardziej zrozumiały. Nie zarzucam emigrantom niczego, żadnych cech, ani przymiotów. Byłem ciekaw, co powoduje, że ludzie decydują się na w sumie tak odważny krok, nic więcej. Określenie "ludzie drugiej kategorii" nie jest moje, tak siebie określają liczni emigranci nie tylko w USA, ale również w kraja Europy. Jeśli Ty nie doświadczyłeś (aś) takiego stanu ducha to bardzo się cieszę i życzę powodzenia, bez zazdrości, ale i też bez współczucia.\nCzyli lęk, obawa, niepokój i konieczność poczucia iluzorycznego bezpieczeństwa. Trochę miałki powód.\nChcesz powiedzieć, napisać, że jajka skłoniły Cię do emigracji? Tylko tyle trzeba, żeby stać się obywatelem co najwyżej drugiej kategorii na obcej ziemi?\nDlatego TVP, bo tylko tam mówią, że jest dobrze. Mnie jest dobrze i nie zamierzam wyjeżdżać, nawet jeśli zostanę wylosowany. Udział w loterii to loteria-zakład jeśli zostanę wylosowany wygram zakład, tylko tyle. Masz rację jeśli chodzi o miejsce docelowe emigracji, USA są na szarym końcu, to nie jest kraj..... dla wszystkich, Europejczycy z nastawieniem roszczeniowym wobec państwa są niemile zaskakiwani.\nLempirx posted a topic in Zielona karta (loteria wizowa)\nNurtuje mnie pytanie co skłania Was do podejmowania ryzyka życia w innym, odległym kraju? Dlaczego emigracja skoro w Polsce, w parciu o informacje z TVP, jest dobrze, a będzie, też w oparciu o informacje z TVP, jeszcze lepiej? Nie chodzi przecież o zarobki, a może tylko o nie? Więc co, styl życia, chęć bycia częścią specyficznej społeczności, pogoń za iluzją rodem z Warner Bros?\nLempirx replied to Womenka's topic in Życie w USA\n"Z perspektywy czasu to był ciekawy proces, przez ostatnie 10 lat obserwowałem swoich wielu lepszych lub gorszych znajomych jeden po drugiej wpadających w pułapkę internetu, czasem siedzących po nocach czytając takie głupoty od których włos jezył się na głowie. Reagowałem na to trochę ignorancją, trochę politowaniem, trochę kpiną, jesli to byli dobrzy znajomi. Nigdy nie spodziewałem się, ze tacy ludzie rzeczywiście mogą kiedyś wpłynąc na wybory dokonywane przez ludzkosc. itd" Jeśli Darwin to przede wszystkim dobór przez selekcję naturalną. Nie jestem pewien, ale czy z Twojej wypowiedzi nie wynika, że dla słabszych, pod każdym względem, nie ma miejsca w Twoim świecie? Czyli nie pomagać tylko zezwalać, aby Twoja selekcja, rękoma matki natury się dokonywała przy biernej postawie innych (w tym Twojej). Nie zapewniać bezpieczeństwa dla wszystkich tylko dla wybranych (wybranych przez co? ) Dążyć do dalszego podziału na klasy i kategorie tych lepszego i gorszego sortu, to tak ma wyglądać nasza cywilizacja? Stąd panie kolego kroczek do eugeniki i nadludzi, a to już było przerabiane, z jakim skutkiem to wszyscy wiemy.\nLempirx replied to sly6's topic in Zielona karta (loteria wizowa)\nSzanowny Panie Adminie, Nie jest tak, że się czepiam, ale pragnę zapytać dlaczego mój post dot. Pana pryszcza został usunięty. Pojawiła się tu pewna niekonsekwencja Pana Admina. Obraźliwy post pana pryszcza został zachowany, a mój, łagodny w swojej formie, usunięty. Zwracam uwagę Panu Adminowi, że cenzura odeszła w niebyt i niech tam zostanie, czego życzę i sobie i Panu Adminowi przede wszystkim.\nMasz rację, kiedy dostaje taki komunikat na stronie swojego banku to zawsze później okazuje się, że grosza jest mniej.\nWiek startujących w loterii\nWitam, Czy jest jakiś limit wieku (górny:)) ustanowiony dla biorących udział w loterii?


Dzieje Andrzeja Struga | Lewicowo.pl\nAndrzej Strug pochodzi ze wsi, ze szlacheckiego domu. Gimnazjum kończył w Lublinie, a następnie wstąpił do Instytutu Agronomicznego w Puławach. Był to czas, kiedy młodzież nasza, o ile była coś warta – była socjalistyczna. Także w Puławach, socjalizm studencki, szlachetny i kulturalny, znajdował swój wyraz w oświacie ludowej, w propagandzie rewolucyjnej PPS pod hasłami oświaty prowadzonej. Zanim Tadeusz Gałecki między lud się dostał, znalazł się w cytadeli warszawskiej i z cytadeli po długich, długich rekolekcjach udał się w podróż prawie polarną do Archangielska. W lodach hiperborejskich więziony w ciągu lat trzech, wrócił do Warszawy 1900 roku i stanął u warsztatu partyjnej, konspiracyjnej roboty. Po roku ożenił się z zacną, szlachetną i piękną Honoratą Rechniewską (kuzynką nieodżałowanego proletariatczyka Tadeusza Rechniewskiego) i powędrował do Kaaby literatury i konspiracji, do Krakowa. Chciał pisać. Musiał pisać. Granat talentu dojrzewał w ciężkich warunkach warszawskiego życia, życia bezdomnego, ściganego przez szpiegów carskich konspiratora, Pękać zaczynała skórka, szkarłatną nalana posoką, i trzeba było szukać schronienia, aby nie zmarnować owocu...\nW tym czasie powstało „Ogniwo”, Strug-Gałecki był już podówczas autorem nagrodzonego na konkursie szkicu o Stefanie Żeromskim i był partyjnikiem. Dwa tytuły dla założycieli „Ogniwa”, aby musiał znaleźć się u ich warsztatu. Zaczął pisać powoli, z namysłem. Jeżeli mnie pamięć nie myli, pierwszy artykuł, drukowany w „Ogniwie”, dotyczył „Popiołów”. Artykuł doskonały, zwięzły, entuzjastyczny. Przychodziły inne. Aż przyszła... Rewolucja. Korespondowaliśmy ze sobą stale. W 1905 roku spotkaliśmy się w Krakowie. Na jesieni wyjechałem do Warszawy.\nZaraz po mnie, w kilka dni, a może nazajutrz po mnie przyjechał do Warszawy Tadeusz Gałecki wraz z żoną i od razu wrócił do szeregów, z których wytrąciła go była na chwilę tęsknota do czystej literatury. W „Chimerze” wspomina, jak go z jakiegoś endeckiego wiecu wyprosili na ulicę. Znalazł się tam, nie jako słuchacz tylko i widz: pragnął, oczywiście, mówić, oświecać, prostować. Wyproszono go za drzwi, uroczyście a stanowczo... Był podówczas wielki urodzaj na wiece propagandystyczne, wiece protestacyjne. Wszystkie sale miejskie, wszystkie większe fabryki, place, ulice bywały zajmowane przez tłumy wiecujące. Strajk powszechny wziął miasto w swoje posiadanie. Koleje stały. Gazety nie wychodziły. Nie było innego sposobu porozumiewania się, jak tylko na wiecu. Społeczeństwo odwykło od mówienia publicznie po polsku. Ćwiczyło się, a jednocześnie działało politycznie. Hasło sądów polskich, hasło polskiej gminy wiejskiej, hasło polskiej szkoły tu wzięły swój początek.\nStrug utonął w partyjnej robocie. Z ramienia partii został redaktorem „Gazety Ludowej”. Oto po co rodził się na wsi w domu wielmożnego pana Gałeckiego. Oto po co był na studiach rolniczych w Puławach. Oto dlaczego zajmował się oświatą ludową i za nią chrzest swój otrzymał z wody Morza Białego...\nPisał gazetę swoją od pierwszej litery do ostatniej. Nigdy więcej „Gazeta Ludowa” nie miała tak literackiego redaktora i tak utalentowanego literacko pisarza. Dziwiłem się nieraz, że tych artykułów swoich nie wydał w późniejszych latach w oddzielnej książce. Zachwycaliśmy się artykułami tymi na zebraniach partyjnych, przede wszystkim na posiedzeniach Wydziału Wiejskiego PPS, do którego należałem i ja, należał i sympatyczny, przedziwnie cichy i dobry, inżynier Ciszewski.\nRobota pisarska zabierała wiele czasu, ale nie absorbowała całkowicie. Trzeba było – czynu. I zaczęliśmy wczesną wiosną 1906 r. przygotowywać pierwszy strajk robotników rolnych Kongresówki.\nPrzystępowaliśmy do pracy – z metodą. Nasamprzód trzeba było wiedzieć, ile też zarabia robotnik rolny. Pierwsza ta ankieta, przez PPS przeprowadzona, objęła kraj cały. Ujawniła olbrzymie różnice. Parobek otrzymywał podówczas 30 rubli w Ciechanowskiem, zaś tylko dziesięć (!) w Kieleckiem. W Ciechanowskiem ordynaria była dwa razy większa niż pod Krakowem. Przygotowaliśmy odezwy do robotników rolnych, do rządców, do dzierżawców, do właścicieli ziemskich. Ostrzegaliśmy tych ostatnich w odezwach, rozesłanych imiennie do wszystkich stowarzyszonych w Towarzystwie Kredytowym Ziemskim dziedziców, zapowiadając strajk robotników rolnych. Nawoływaliśmy do spokoju i staraliśmy się wytłumaczyć, że strajk jest naturalną formą walki klasowej. Ostrzegaliśmy przed wzywaniem policji i wojska. Zapowiadaliśmy represję, o ile miałaby być użyta broń palna przeciwko robotnikom. Odezw tych rozeszło się dziewięć tysięcy. Urządziliśmy wspólnie ze Strugiem szkołę propagandy wiejskiej i uczyliśmy agitatorów: inteligencję partyjną, studentów, co światlejszych a ze wsi pochodzących robotników. W kilku konspiracyjnych mieszkaniach na Pradze szkoła wiejska była czynna po sześć godzin dziennie. Nauczyciele i słuchacze pełni byli entuzjazmu. Wykładaliśmy w granicach wiedzy i doświadczenia życiowego o walce społecznej na wsi.\nStrajk „udał się”. Przede wszystkim nie było przelewu krwi. W trzynastu tylko wypadkach właściciele czy ich rządcy odwołali się do pomocy policji i wojska. Wszyscy pouciekali za granicę albo kryli się w cieniu.\nStrug przeżył wszystkie etapy rozwijającej się i upadającej rewolucji. Przeżył trzy zjazdy partyjne: jeden w lutym we Lwowie, drugi w czerwcu, trzeci w listopadzie 1906 r. Nie pamiętam, czy był na nich obecny. Ale przeżywał je głęboko. Jego artystyczna dusza wchłaniała wszystkie momenty podniesień i załamań. Po Jakubowej drabinie – jak głosi Pismo – w kłótni z Aniołem – wstępował ku Niebiosom zwycięstwa i cofał się ku Niewoli, jaką była rzeczywistość. Jakub biblijny miał wedle legendy, okuleć w tych walkach. Strug dojrzał i wyniósł z tego zmagania – kilka książek, które miały o jego sławie stanowić.\nGdy władze partyjne wyjeżdżały na kongres wiedeński – kongres, który miał tragicznie, bo rozłamowo na partii losach zaważyć, pozostawiliśmy go w Warszawie jako zastępcę (jednego z dwóch) Centralnego Komitetu Robotniczego.\nPotem przyszły dni ciężkiej próby: prowokatorzy, areszty, więzienia, zesłania, katorga.\nStrug znalazł się w więzieniu. Siedział w ratuszu, potem w Brześciu. Zesłanie do Wiatki udało się dzisiejszemu dyplomacie, podówczas szefowi, jakże zasłużonemu, adwokatury politycznej Stanisławowi Patkowi – zamienić na ,,przymusowy” wyjazd zagranicę aż do końca stanu wojennego w Kongresówce. Strug wyjechał do Zakopanego, a później do Paryża.\nSpotkaliśmy się znowu i na długie lata tułactwa w dzielnicy łacińskiej Paryża. Był to czas, jaki znała pierwsza emigracja polska po roku 1831. Tylu nas było, że można było wcale po francusku nie rozmawiać. Schodziliśmy się. Sekcja PPS była czynna. Strug milczał raczej. Przeżywał dni minione. I z tego procesu przeżywania zaczęły się rodzić książki. Śród tych książek były arcydzieła. Był dotychczas dla nas – kochanym i zacnym towarzyszem. Wyrastał na wielkiego pisarza.\nStrug-literat napisał długi szereg tomów. Dziś będzie ich cała półka w bibliotece. Grubsze i cieńsze, różnych formatów, u różnych nakładców wydawane, rozeszły się po społeczeństwie, wcieliły się w ogólny dorobek kulturalny narodu, nie tylko pokolenia, do którego autor należy, nie tylko klasy, której życie swoje poświęcił. W tym sznurze żurawi literackich, przesuwających się od lat dwudziestu po widnokręgu literatury polskiej, są rzeczy pierwszorzędnej wartości, są i inne, z których autor nie był zadowolony. Wszystkie odegrały rolę swoją, rolę historyczną. Stawały w poprzek płynącej fali życia i chwytały żywą wodę chwili. Po latach, historyk (nie literatury, ale kultury polskiej, po prostu historyk Polski) będzie szukał w tych arcydziełach Struga odpowiedzi na pytanie: „Kto to był Polak, tęskniący do wolności i wykuwający tę wolność polską w twardym kamieniu niewoli”.\nOpisywał Żeromski Hamletów polskich, bohaterów Łżawca i okolic, opisywał Judymów, chwytających, niby Winkelridy polskie, tysiące mieczów wrażych i dziurawiących nimi jelita swoje; albo „Siłaczki”, ginące powoli w grząskim błocie prowincjonalnej nocy bez świateł. Smutek, rznięty w krysztale Niedoli! Modliliśmy się do tych Winkelridów, „Siłaczki” wydawały się kariatydami męczeństwa. Przecudne szkło pisarza wyolbrzymiało kształty tych postaci. Stawali na koturnach przed narodem i mówili „pójdź za mną”.\nBohaterowie Struga wychodzą z szeregu i do szeregu powrócą. Jest to zgoła nowy typ Polaka. Typ socjalisty-bojowca. Typ Mściciela, który uczyni, co powinien i wróci na swoje miejsce w szerokiej orbicie społeczeństwa polskiego. Dla Struga demokracja nie jest figurą literacką. Jest to kategoria myślenia, odruch krwi. Z dobrotliwym uśmiechem, który przypomina Bolesława Prusa, przygląda się, jak idea, wielka Idea Zmartwychwstania mobilizuje społeczność polską, jak z szeregów ludu pracującego wychodzą na szańce Wolności jeden po drugim robotnik, parobek, student „robią swoje” i jeżeli nie zginą, wracają. Są to rycerze, ale nie cierpiętnicy. Oni nie mają nic z bohaterów 31 roku. Mają wiarę, prostą, szczerą wiarę,\nPolska musi być, tak jak musi być maszyna, którą składamy. Trzeba tysiąc zrobić kółek i tysiąc założyć muterek. Trzeba dzień i noc borykać się z twardym metalem, ze złym drzewem, z brakiem paliwa, ze starym majstrem, któremu się nie spieszy, z dewotem, który woła na pacierz, aż maszyna stanie. Umiemy przecie złożyć pług i kosiarkę i samą nawet lokomotywę. Będzie Polska! Musi być Polska. Nikt się strzelać nie uczył. W żadnym wojsku nie byli. Zdobyli skądś „spluwy” i nagle – wojsko. Musztra, Piątki. Wydział bojowy.\nTruteń co dnia czyta w swoim „Kurierku”: zginął Margrafski, zginął taki czy owaki, o mały włos nie zginął sam Skałłon. Rycerze nie znają rozpaczy. Uśmiechają się. Przy tym żyją. Po prostu żyją. Jedzą, piją, jak wszyscy. Kochają się w dziewczynach, jak wszyscy zdrowi i młodzi ludzie. Truteń nasamprzód oburza się: „Łotry! władzy nie szanują! zgubią ten kraj! pewnie opłaceni są przez wrogów!”. Truteń jednak poddaje się urokowi odwagi. Po kilku miesiącach mówi już: „morowe chłopy”! i szuka takich, co by o nich coś bliższego powiedzieć mogli. Truteń wreszcie ucicha. Chowa się pod łóżkiem. Słyszy o represjach, o więzieniach. „Nie mówiłem – woła! nie ostrzegałem”? Łajdaki. Słuchać nie chcieli. Biedny kraj”.\nStrug widział tych „morowców” na własne oczy. Opowiadali mu o sobie. Spowiadali się przed nim. Byli mu nie obiektem literackiego eksperymentu, ale – braćmi. I stąd powstała nie tragedia z różnymi Nikami Wyspiańskiego, nie „Róża” Żeromskiego, jeno epopeja, epos „Ludzi Podziemnych”.\nPrzyszła wojna. I Strug poszedł szukać braci swoich, tych samych „Ludzi Podziemnych” na ziemi, w pochodzie do wolnej Polski. Strug-partyjnik, Strug-literat – staje się legionistą. Rok na froncie. Szpital. Rekonwalescencja. Inwalidztwo. I znowu jesteśmy świadkami tego samego procesu: z braćmi w szeregu, na froncie, a potem: „Odznaka za wierną służbę”. „Mogiła Nieznanego Żołnierza”. My współcześni przeżywaliśmy te powieści jako rozdziały z dziejów nie tyle żywota, ile duszy naszej. Historyk zapatrzy się w te postaci: oto tacy oni byli, nie ci w wieńcach, w kaskach szczerozłotych, rozkazodawcy, ale tłum tych, co naprawdę dzieje tworzą!...\nTowarzysze, dla których słowa te kreślę – czytacie Struga? W każdej bibliotece partyjnej – w związku zawodowym, w komitecie okręgowym, w TUR-ze powinien być komplet jego dzieł w stałym i ciągłym czytaniu. Nie przerzucać kartkę po kartce, aby wreszcie dowiedzieć się, kto za kogo wyszedł za mąż i kto życie zakończył. To raczej drugorzędne są dla Struga i dla poznania Struga sprawy. Ale czytać, aby wniknąć w myśl Struga. Zanurzyć duszę w strumieniu jego niczym niezacienionego optymizmu, dobrej woli, wiary w człowieka, w jego trud, w jego wolność, w zwycięstwo kielni i młota nad naturą i bezpłodnym pieniądzem. Próbujcie wypisać z książek Struga aforyzmy. Gdy je zbierzecie – wtedy dopiero poznacie filozofię pisarza, jego etykę i estetykę. Wtedy zrozumiecie, że to brat wasz, przyjaciel, że to pisarz wasz, który nie tylko dla was, ale i za was myśli, czuje i podnosi was. W Uniwersytecie Robotniczym powinno być w tym roku wiele odczytów o twórczości Struga.\nBoy, wesoły Boy, opowiada o ciężkiej doli jubilata, któremu przez trzy godziny każdy dureń ,,ty” mówić ma prawo... Nie chcę być takim „durniem”. Nic się nie skończyło w życiu Struga. Nic się nie przerwało. Jego droga „od miesiąca Poezji złota” – płynie, jak płynęła przed laty dwudziestu. Będzie nam długo jeszcze żył, i pisał, i tworzył. Będzie nas braterskim uściskiem obejmował. Opowie dzieje swojego pokolenia do końca. Przyjdzie czas, kiedy i on będzie jubilatem, starcem czcigodnym. Jubileusz to tylko krótki odpoczynek, Odwróciliśmy oczy od drogi, która przed nami płynie, spojrzeliśmy za siebie, Rzucamy się sobie na chwilę w ramiona. Czyniliśmy to tyle razy w życiu, w tylu okazjach, w tylu, jak dawniej mówiono, „potrzebach”. Komu w drogę, temu czas! Żyj nam dalej, towarzyszu. Pisz nam dalej – twórz nam dalej – czuwaj nad nami – unoś w górę serca nasze – Andrzeju Strugu! Tyle masz ewangelicznych talentów. Z każdego po kolei będziesz odpowiadał PRZYJACIELU – ŻOŁNIERZU WOLNOŚCI, BRACIE!\nWarszawa, 18 listopada 1926 r.\nPowyższy tekst stanowił przedmowę do jednego z wydań książki Andrzeja Struga „Ludzie podziemni”, Nakładem Księgarni Robotniczej, Warszawa 1927, od tamtej pory prawdopodobnie nie był wznawiany, poprawiono pisownię wedle obecnych reguł.


Radni będą obradować stacjonarnie? - ePiotrkow.pl - Piotrków Trybunalski\nK.Rudzki Środa, 27 października 2021329623\nJako radni chcemy mieć możliwość rozmowy i dyskusji. Możemy się spotkać przed budynkiem Urzędu Miasta, możemy w hali Relax. Do dyspozycji jest także mediateka. Jest wiele różnych możliwości, które można wykorzystać aby porozmawiać o sprawach, które interesują nas i przede wszystkim interesują mieszkańców Piotrkowa Trybunalskiego\n- apelował podczas dzisiejszej konferencji prasowej pod Urzędem Miasta radny Łukasz Janik.\nRadni PiS zwracali uwagę, że można także zorganizować sesję w trybie on-line.\n- Miasto zakupiło rok temu tablety i oprogramowanie do przeprowadzenia sesji zdalnej. Nie wiadomo dlaczego tego nie robi - podkreślał radny Andrzej Piekarski.\nJak poinformował Jarosław Bąkowicz, kierownik Biura Prasowego Urzędu Miasta magistrat kupił dla radnych laptopy, które mają służyć jednak do prowadzenia sesji stacjonarnych.\n- Laptopy wyposażone są w program eSesja, który umożliwia m.in. przesyłanie radnym materiałów na sesji i komisje, dzięki czemu nie ma konieczności drukowania tych materiałów\n- wyjaśnił Jarosław Bąkowicz.\nZ naszych informacji wynika, że radni mają niedługo otrzymać zakupione laptopy. Tymczasem okazuje się, że organizacja sesji w trybie stacjonarnym jest nie tak odległa jak mogłoby się wydawać, a decyzja tak naprawdę zależy od... samych radnych.\nZgodnie z obowiązującymi przepisami w sali obrad UM, gdzie odbywają się sesje może - przy zachowaniu reżimu sanitarnego - przebywać maksymalnie 10 osób. W ten limit nie wchodzą jednak osoby zaszczepione.\n- Już w czerwcu zwróciłem się do wszystkich radnych z prośbą o przekazanie dobrowolnych informacji na temat zaszczepienia się. Do tej pory taką informację przekazało zaledwie 6 z 23 radnych zasiadających w Radzie\n- mówi Marian Błaszczyński, przewodniczący Rady Miasta podkreślając, że w takiej sytuacji nie może zwołać sesji w trybie stacjonarnym.\nPrzewodniczący poinformował także, że zdecydował już o stacjonarnej organizacji komisji merytorycznych. - W ich skład wchodzi mniej niż 10 radnych, więc nie ma ku temu przeszkód merytorycznych - podsumował Marian Błaszczyński.\nSesje stacjonarne wrócą więc, gdy radni dostarczą informacje o szczepieniach. Kiedy się to stanie? Nie wiadomo, choć same za siebie mówią wyniki jednego z głosowań dzisiejszej Sesji. Radni decydowali o wprowadzeniu do obrad wniosku formalnego, w którym rajcy chcieli zobowiązać przewodniczącego do organizacji kolejnych sesji w trybie zdalnym. Za wprowadzeniem tego punktu do obrad było zaledwie sześciu radnych: Marlena Wężyk-Głowacka, Piotr Gajda, Łukasz Janik, Sergiusz Stachaczyk, Piekarski Andrzej oraz Mariusz Staszek. Reszta była przeciw, wstrzymała się lub w ogóle nie udzieliła głosu.\n~Uczeń (Gość)27.10.2021 22:51\nTrzeba nie których radnych wysłać na kurs obsługi komputerów bo zapewne nie wiedzą z czym to się je .Mogą się pomylić przy głosowaniu.\n~buziaczek (Gość)28.10.2021 18:46\nvajrusa sie boisz? oj Maniutek\n~piotruś (Gość)28.10.2021 10:55\nCzy z ich obradowania kiedyś wynikło coś dobrego?\nLepiej niech nie obradują i niech tak już zostanie na zawsze.\n~politolog (Gość)27.10.2021 13:53\nWszyscy codziennie robimy zakupy, załatwiamy wszelkie sprawy w różnych urzędach. Ludzie pracują, młodzież i dzieciaki uczą się, a tu WŁODARZE MIASTA całkowicie ODGRODZILI się od swoich mieszkańców. Czego się oni boją, spojrzeć na żywo jeden na drugiego. Za chwilę będą się bali własnego cienia.\n~bronze (Gość)28.10.2021 00:16\nTo jest barbarzyństwo, żeby pod pretekstem jakiejś dziwnej choroby ograniczać demokracje! Jeśli pan prezydent tak się boi choroby, to niech złoży dymisje i sam siedzi w domu. Wstyd, panie Chojniak!\n~ametys. (Gość)28.10.2021 08:52\nCzterech radnych pisu w Piotrkowie to folklor polityczny bez żadnych szans na realizację ich pomysłów. Mniejszość. Bicie piany i chęć przypomnienia o sobie .\n~Dydek (Gość)27.10.2021 12:56\nniebędą, bo miłościwie nam panujący ze swoją świtą i poplecznikami z lewicy i po, niechca się spotykać i tak dzielą między sobą\n~Alan (Gość)27.10.2021 20:43\nTo banda wysysająca z nas krew. Radni bezradni siedzący tam jako statyści i biorący pieniądze za symulowanie pracy. Rozgonić tą bandę w skali kraju to oszczędności kilku miliardów pewnie.\n~OBŁUDA (Gość)27.10.2021 18:27\nWybory blisko, kampanię czas zacząć!!!!!!!!!!\n~Jjjjjjjbb (Gość)27.10.2021 16:25\nTo był kosztowny pośpiech (15957)


Musz� przyzna�, �e troch� si� ba�em. Z dw�ch powod�w. Po pierwsze, jak �ywe sta�y mi przed oczami obrazki z "wieczork�w poetyckich". Lokalna gwiazda s�owa pisanego �ami�cym si�, ekhmmm... klimatycznym g�osem rozlewa litry egzaltacji po uszach s�uchaczy. Ci nawet nie zdaj� sobie sprawy z tego, �e mokn�, bo jedyne, co ich interesuje, to przysn�� mo�liwie niepostrze�enie. W ko�cu klaszcze si� tylko czasami, a najcz�ciej na ko�cu. Po drugie, wiadomo - poeci. Mimo, i� poznani nieco wcze�niej Joaxii i Jamc rzucili w miar� pozytywne �wiat�o na t� ciemnogwiezdn� ha�astr�, na wszelk� wypadeczno�� dyskretnie umie�ci�em w plecaku krucyfiks, fiolk� z wod� �wi�con� i kilka osikowych ko�k�w. Tak zaopatrzony stan��em przed drzwiami brzydkiej jak noc (listopadowa, swoj� drog�) Kt�rej� tam Filii Biblioteki Takiej i Siakiej im. Conrada chyba w Gda�sku - Che�mie.\nGdy tylko znalaz�em si� za ci�kimi wrotami tej szacownej instytucji, pierwszy pow�d do strachu ulecia� w sin� dal. "Przecie� ten kole� w czapce - jak si� potem okaza�o, Lejb Witoszyn - wygl�da ciut jak m�j niegdysiejszy s�siad." pomy�la�em. "Jakobe Mansztajn m�g�by na przyk�ad by� moim kumplem z by�ego roku". Nie. Takie towarzystwo nie mog�o wyprodukowa� typowego "wieczorku poetyckiego". I nie wyprodukowa�o.\nZacz�� wspomniany wcze�niej Lejb. Z pocz�tku by� chyba nieco spi�ty. C�, w ko�cu debiutowa� w nowej roli, poza tym pierwszy ma zawsze pod g�rk�, wi�c mo�na mu wybaczy�. Tym bardziej, �e z up�ywem wers�w Alan, posta� chyba wszechobecna w lejbowych lirykach, coraz szczelniej pocz�� wype�nia� przytulnie mroczn� sal�. Cho� nadal wol� czyta� Witoszyna, ni� go s�ucha�, summa summarum wyst�p naprawd� udany.\nPo kierowcy z Torunia, lat 32 scen� we w�adanie obj�� Adonis z Oliwy, czyli Jakobe Mansztajn. Parafrazuj�c fabrycznego Oberadmina, nie przepadam za tw�rczo�ci�, za to Autor zdaje mi si� wielce sympatyczny. Tak przynajmniej by�o do S��w w Sieci, bo - moim skromnym zdaniem - wiersze Jakobe czytane rozkaszlanym troszk� g�osem przez swego tw�rc� zdecydowanie zyskuj�. Co oczywi�cie nie znaczy, �e traci sam Kobe.\nPo Mansztajnie jedyna posta�, z kt�rej tw�rczo�ci� nie by�em cho�by jako tako obznajomiony - Marcin Jagodzi�ski. Z ca�ym szacunkiem dla Marcina stwierdzi� musz� subiektywnie, �e gdybym si� nie obznajomi�, jakie� wielkie �zy by mi nie pop�yn�y. Nie wiem, pewnie mam nieprzystaj�c� do jego tekst�w wra�liwo��, ale mocno t�umi�em ziewni�cia. Zapewne zupe�nie, podkre�lam, profa�skie, bo brawa zebra� ca�kiem rz�siste.\nLedwie owe brawa ucich�y, strach numer jeden ze zdwojon� si�� rozcapierzy� swoje macki. Na scenie pojawi� si� jedyny na S�owach w Sieci Autor spoza sieci. Kazimierz Nowosielski. Jednak gdy tylko mi�y starszy pan j�� deklamowa� sw� tw�rczo��, zacz��em mocno si� tego strachu wstydzi�. Bowiem nie tylko pisze pan profesor (tak, tak, wyk�adowca na UGowskiej polonistyce) naprawd� interesuj�co, ale te� ob��dnie mi�o czyta z lekkim, acz przemi�ym mym kresofilskim uszom akcentem.\nWyszed�em na przerw� oczarowany i w tym oczarowaniu z�apa�a mnie Mia, kt�ra naprawd� przypomina matriksow� Wyroczni�. Przegadali�my intensywnie zadymione dwadzie�cia minut i m�j strach numer dwa �ladem swego kolegi uda� si� na d�u�szy spacer.\nPo nikotynowo-paluszkowo-u�miechowej przerwie - Jamc. Jedyny, kt�ry zdecydowa� si� owego wieczora podeprze� sw� poezje podk�adem d�wi�kowym. I dobrze zrobi�. W ko�cu jest muzykiem i naprawd� by�o to s�ycha� w nieco etnicznych, nieco ambientowych nutach. Drgania trolejbusowych szelek brzmia�y przy nich jeszcze bli�ej ucha, ni� po prostu czytane z kartki. Grzegorz czyta� d�ugo, ale na tyle transowo, wci�gaj�co, �e a� zapomnia�em, �e tu� po nim ma wyst�pi� moja osobista "gwo�dzi�wa" programu, Mirka Szychowiak, czyli spotkana podczas przerwy Mia.\nPodobnie jak Jakobe, Mia przyjecha�a nieco rozchorza�a. Na przek�r jednak odrobinie ironii w jej przeprosinach, brzmia�a przez to naprawd� zmys�owo. Na tyle zaw�adn�a nie tylko moj�, mam wra�enie, uwag�, �e nawet buzuj�cy przez chwil� za oknem ch�opcy z osiedla nie zak��cili ani na jot� jej wyst�pu. O ile to by�o mo�liwe, sta�em si� jeszcze wi�kszym fanem Mirki.\nStraci� na tym by� mo�e ostatni w kolejce Edward Pasewicz. Cho� darz� jego tw�rczo�� prawdziwym uznaniem, o wyst�pie na SWS mog� tylko napisa�, �e si� odby�. Przepraszam.\nStrach numer jeden wype�z� jeszcze na chwil� przed tzw. dyskusj� z publiczno�ci�, ale po�ywi� si� jedynie sztampowym do zgrzytu szkliwa pytaniem pewnej pani o to, kto Artyst�w najbardziej inspirowa�. I przedtem, i potem by�o naprawd� ujmuj�co. Nawet, je�li jest to naiwno�ci� z mojej strony, �miem s�dzi�, i� tw�rcy z sieci nie s� (jeszcze? Oby nie) zepsuci przez rutyn� tego typu spotka� i potrafi� pokaza� w takiej dyskusji autentyczn� szczero��. Oczywi�cie, nie chc� krzywdzi� w ten spos�b pana Nowosielskiego, kt�ry wygl�da� na prawdziwie wzruszonego. Jak p�niej stwierdzi�a Joaxii - biedni studenci UG...\nO cz�ci nieoficjalnej mog� jedynie napisa�, i� odby�a si� we wbrew zapowiedziom wcale nie takim ohydnym pubie El Dorado, a rozpocz�� j� pokaz genialnego wg mnie filmu pt. "Wo�onko". I tyle. Bo potem siedzieli, pili, miast lulek (lulk�w?) palili papierosy. Ta�c�w wprawdzie nie by�o, za to, zw�aszcza w warstwie dyskusyjnej, hulanek i swawoli ile dusza zapragnie.\nPodsumowuj�c powinienem wyrazi� jak�� nieogarnion� ochot� na kolejne S�owa w Sieci. Nie wyra��. Zabrzmia�o by to potwornie plastikowo i paradoksalnie podda�oby w w�tpliwo�� m� nadziej�, �e pierwsze SWS nie by�y ostatnimi. Wiem tyle, �e oba moje strachy gdzie� sobie posz�y. Wiem, �e wracaj�c do domu pierwsz� dzienn� "�semk�" czu�em si� jak ko� po westernie. Szcz�liwy ko� po dobrym westernie.


Wóz paszowy - Krowy - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPrzez PatrykBaszczyk, 10 Wrzesień w Krowy\nJak masz kupić wóz i w taczkach rozwozić to bez sensu też mam obore do której wozem nie wjadę przywoże żarcie turem i gitara mam 26 muciek\nPo paszowozie wzrasta ilość mleka więc nie tylko wygoda rozdawania się liczy.\na to jakim cudem ?,zawsze myślałem że ważne co się je a nie z czego\nMoze dlatego że mają cały czas żarcie pod pyskiem więc ogólnie jedzą więcej... I pociecie z wymieszaniem działa na plus jak ktoś ma np długie trawy i ogólnie słabe objetosciowki których samych nie chcą jeść. A zbełtane wcinaja. Nic więcej nie przychodzi mi do głowy ale na pewno faktem jest ze nie dadzą więcej mleka niż pozwala im na to ilość białka i energii na stole.\nmoże zrobić stół paszowy drugi na zewnątrz gdzie bydło by przychodziło jeść i w zimę też na zewnątrz. widziałem takie rozwiązanie i się chyba sprawdza\nPrzede wszystkim mają cały czas taka sama pasze tzn taka samą ilość energii. Jak rozdajesz ręcznie musiał byś wszystko ważyć. Do tego można dodać słomy którą pobudza żwacz tym samym pobierają więcej paszy itp itd.\nNie ma segregacji paszy po paszowozie wszystko jest wymieszane, oraz można ustawić dobrą dawkę żywieniową, nawet z taczką opłaca się paszowóz, zawsze taczke można zamienić na małą ładowarkę lub przebudować oborę\nPrzylacze sie do tematu. Na ile odpasow maksymalnie krecicie paszowoz? Da rade zrobic na 2 dni = 4 odpasy? Oczywiscie pomijajac sezon typowo letni.\nU mnie narazie troche malo sztuk i zeby to mialo sens to wlasnie zrobienie paszowozu na 2 dni by juz mialo sens. Moze sorbinian potasu potrzebny ?\nJezeli nie na 2 dni to w gre wchodzi jeszcze mieszanie razem krowom i mlodziezy, ale wtedy musialbym osobno pasze zadawac z reki.\nCo do paszowozu i taczki, to ja uwazam, ze jest sens. Znam kogos co ma 40 dojnych i podjezda pod stol paszowy wysypuje na taczke i taczke rozsypuje po paszowym. To i tak duzo wygodniejsze niz wozenie reczne. Duzo plusow widze. Przede wszystkim duzo wieksze pobranie suchej masy. Po prostu moje krowy tyle nie zjedza co jego chocbym nie wiem jak sie staral, nastepna sprawa to krowa caly czas je te sama zbilansowana pasze, a nie, ze jedna drugiej wiecej sianokiszonki chwyci czy paszy podje. Trzecia sprawa, tez bardzo wazna to mozliwosc zapodania wiekszej ilosci slomy do paszowozu i wtedy ma sie pewnosc, ze krowa te slome zje, a u mnie ostatnio jest z tym problem, jak maja lepsze rzeczy do zjedzenia to na slome nie spojrza i nie ma wtedy odpowiedniego "buforu", a co sie wtedy dzieje to chyba nie musze tlumaczyc, biegunki itd.\nEdytowano 11 Wrzesień przez asus921\nDojenie krowy dojarką\nWitam przymierzam się do zakupu dojarki przenośnej konwiowej tylko moje pytanie brzmi czy da radę zdajać krowę która doji się na trzy strzyki,ponieważ ma ona jeden strzyk uszkodzony.Prosze o rady.\nJak w temacie jaki płyn polecacie do badania zapałem u krów. Konkretnie jakiej firmy bo ja mam płyn firmy farma ale coś mi się w nim nie podoba. Nieraz pokaże zapalenie nieraz nie. Np mam krowę gdzie na tacce nie pokazuje zapalenia ale jak leje do basenu to na sitku są małe farfocle. I co sądzicie o tym tester że Draminskiego na 4 kubki warty zachodu czy nie.\nWitam mam krowę teraz cielną 3 raz która po 1 i 2 cielęciu dawała po ocieleniu 20 l/dzień i jeszcze dość szybko z tego spadła a jej matka po ocieleniu tak do 35l/dzień daje i trzyma się w mleku. Moje pytanie takie choć przypuszczam iż mleka satysfakcjonującego mnie nie będzie ale jednak mam nadzieję i powiedzcie mi jaka jest wasza opinia w tej sprawie ???? Jej Matkę HF/MO kupiłem jako jałówkę wysokocielną i miała być niby zacielona Norweską czerwoną czyli wychodziłoby krzyżówka HF/MO/NRF ale jakoś tego mleka od jej córki niema , jest jedna kwestia iż cielęta przynosi jak po norwegu chociaż zacielam ja RP bo jest nieduża 500 kg . Czy możliwe jest iż po 3 cielęciu da choćby 25l/dzień ???? Czy szkoda czasu bo nic z tego i sprzedać ????


KRĄŻENIE PŁODOWE - Oczyszczanie organizmu, zdrowe serce, dieta i zdrowie - Kutno, Sochaczew\n3 czerwca 2013, Porady No comments\nCharakterystyczną cechą układu krążenia płodowego jest istnienie układu naczyniowego w pępowinie i łożysku, czyli poza zasięgiem organizmu płodu. Obie tętnice pępkowe rozgałęziają się w łożysku tworząc siatkę naczyń tętniczych, a następnie z siatki naczyń żylnycli powstaje żyła pępkowa, przez którą dostarczany jest do płodu tlen i substancje odżywcze. Żyła pępkowa po przekroczeniu pierścienia pępkowego płodu oddaje jedną gałązkę do żyły wrotnej (ryc. 5-3 b).\nPrzedłużeniem żyły pępkowej wkraczającej do jamy brzusznej jest przewód żylny (Arancjusza), którego kilka gałęzi wnika do miąższu wątroby przed zespoleniem lub po zespoleniu z żyłą wrotną. Wątroba otrzymuje niemal wyłącznie krew utlenowaną. Przewód żylny uchodzi do żyły głównej dolnej, gdzie miesza się z krwią żylną narządów brzucha i kończyn dolnych płodu. W prawym przedsionku mieszana krew tętniczo-żylna z żyły głównej dolnej miesza się wyłącznie z krwią z żyły głównej górnej. Według niektórych autorów to mieszanie się nie jest całkowite, ponieważ zastawka znajdująca się przy ujściu żyły głównej dolnej do prawego przedsionka (zastawka Eustachiusza) kieruje krew w dużej mierze przez otwór owalny do lewego przedsionka, gdzie miesza się z krwią z żył płucnych, a następnie przepływa do aorty. Krew z żyły głównej górnej i prawego przedsionka płynie do prawej komory, a z niej przez tętnicę płucną do płuc.


Strona główna forum » Grodziska Wielkopolskie » Moraczewo Grodzisko\nTeraz jest poniedziałek, 1 czerwca 2020, 14:23\nNapisane: czwartek, 16 lutego 2017, 13:52\nGrodzisko w Moraczewie należy do najstarszego horyzontu grodowego państwa Piastów, które w IX/X wieku zaczęło formować się na terenie ziemi gnieźnieńskiej.\nGrodzisko leży w połowie drogi między Poznaniem a Gnieznem, 0,6 km na północ od drogi łączącej te miejscowości (DK nr 5), około 2 km na zachód od południowego krańca rynny Jeziora Lednickiego i około 3,5 km na południowy-zachód od wczesnośredniowiecznego grodziska na Ostrowie Lednickim. Położone w terenie silnie sfałdowanym, polodowcowym, charakteryzującym się obecnością ciągów moreny czołowej w formie pagórków rysujących się na tle równinnego krajobrazu. Teren wokół grodziska przecinają doliny, zanikłych dziś w wyniku melioracji, dawnych dopływów przepływającej w pobliżu rzeki Główny. We wczesnym średniowieczu obszar ten był silnie zabagniony, o dużych walorach obronnych.\nNajstarszy gród zbudowano na naturalnym pagórku moreny czołowej o powierzchni około 0,75 ha. Po przebudowie i powiększeniu obiekt osiągnął wymiary około 120 x100 m.. Wały wyznaczają dwa człony grodu: wyższy - zachodni i usytuowany trochę niżej wschodni. Od strony północnej oraz południowo-wschodniej czytelne są zaklęśnięcia między obu członami wału. Od XIX w. do lat 70. XX w. wnętrze warowni oraz zachodni i południowy rejon przedwala były niszczone głęboką, niwelującą orką, zasypującą częściowo majdan i fosę. Obecnie wał zachodni, w kształcie podkowy, zachował wysokość 7-11 m, szerokość u podstawy 27-30 m, a na koronie 4-7 m. Wał wschodni, mocno rozorany, również podkowiasty, spiętrzony jest na wysokość 6-7 m, jego szerokość u podstawy wynosi 20-30 m, górą 9-11 m. Fosa posiada maksymalnie 1,5 m głębokości. Od strony wewnętrznej wały górują dziś około 3 m nad majdanem obu członów grodu. Maksymalne wymiary wnętrza grodziska wynoszą obecnie około 70 x 40 m. Aktualnie grodzisko w całości jest nieużytkiem, porośniętym trawą oraz niezbyt gęstym drzewostanem na wałach i w fosie.\nPozostałe stanowiska zespołu osadniczego\nGrodowi towarzyszyły ze wszystkich stron osady, z których cztery bezpośrednio go okalające objęte zostały ochroną poprzez wpis do rejestru zabytków. Na podstawie badań powierzchniowych należy sądzić, że osadnictwo istniało tu już w okresie przedpaństwowym. W okresie monarchii piastowskiej wcześniejsze osiedla funkcjonują nadal, teraz już w ścisłym ekonomicznym związku z grodem.\nNaturalne wzgórze, zajęte później przez gród, było już krótkotrwale zasiedlone w pierwszych wiekach naszej ery (okresie wpływów rzymskich). W końcu IX lub prawdopodobniej na początku X w. zachodnią część wzgórza (kulminację) otoczono pierścieniowatym wałem obronnym, obwiedzionym dodatkowo fosą. W 2 ćwierci X wieku, po rozebraniu wschodniego odcinka wału, gród rozbudowano, powiększając go o ok. 50 m w kierunku wschodnim. Wzniesiony wówczas, w obrębie zbocza wzgórza, drugi człon warowni był nieco niższy od starszego grodu. Otoczono go również odrębnym wałem podkowiastym dostawionym do obwarowania starszego oraz wykopano fosę. Kres funkcjonowania grodu w 2 poł. X w. spowodował pożar. Gród, przypuszczalnie w obu fazach rozwojowych, był miejscem praktyk kultowo-obrzędowych, za czym przemawiają odkryte tu dwa nawarstwiające się duże budynki o powierzchni 150-200 m2, mające analogie w halach biesiadno-kultowych znanych ze starożytności i wczesnego średniowiecza.\nW związku z powołaniem w latach 70. XX w. Szlaku Piastowskiego planowano obiekt kompleksowo zbadać i wyeksponować w formie skansenu. Zamysł ten tylko częściowo udało się zrealizować (badania w ograniczonym zakresie wykonano, ale skansenu nie utworzono). W latach 1977-1981 badania na obszarze 425 m2 prowadziło Muzeum Archeologiczne w Poznaniu pod kierownictwem Cz. Strzyżewskiego i M. Łastowieckiego. W ich efekcie uzyskano stratygraficzny profil grodziska rejestrując kamienno-drewniano-ziemne konstrukcje wału, odkrywając relikty naziemnych budynków drewnianych o konstrukcji zrębowej, paleniska oraz ponad sześć tysięcy zabytków ruchomych, głównie ceramiki naczyniowej, ale też zabytki metalowe, m.in.: żelazny topór, noże, wędzidło końskie, okucia, posrebrzane ostrogi ze sprzączkami oraz przęśliki gliniane, szydło kościane oraz misternie zdobiony w typie wyrobów skandynawskich fragment okładziny z poroża.\nWłasność prywatna. Obiekt widoczny z daleka, nieogrodzony, nie oznakowany, dostępny za zgodą mieszkającego po sąsiedzku właściciela.\nŹródło: https://zabytek.pl/pl/obiekty/grodzisko ... owate-2523\nNapisane: niedziela, 3 marca 2019, 01:07


Finextra: Przyszło nowe!\nPrzyszło i od razu padło mi na rozum. Prowadzę zatem nierówną walkę ze znaną mi materią i kompletnie nieznaną techniką, co daje na razie takie oto efekty:\nKiedy u MelinoLiesl zobaczyłam tkany szalik, natychmiast zapragnęłam też tak umieć. Pognałam więc na allegro, gdzie udało mi się zakupić nie nazbyt drogo ramę tkacką dla dzieci, w największym dostępnym rozmiarze (42 x 54 cm). No i ta rama wczoraj przyszła. A mi od razu padło na rozum. I właściwie szkoda, że nie zdokumentowałam pełni tego szaleństwa, ale wolałam nie wychodzić do innego pokoju po aparat. Najpierw uznałam, że ja się tam na tej paskudnej anilanie, co była dołączona do ramy, uczyć nie będę. Wyciągnęłam więc z pudła to:\nSkarpetkowa "Jawoll" Langa miała być osnową, za wątek posłużyć miała hiszpańska wełna (24 mic) do filcowania, co ją kiedyś kupiłam w sporej ilości, bynajmniej - jak widać - nie do filcowania i przerobiłam na różne różności jeszcze na moim stareńkim kołowrotku (czyli musiało to być dobrze ponad rok temu). Między innymi na ten właśnie singiel, któremu naonczas nadałam wdzięczną nazwę "Fogo" w farbowaniu, a którego jest 15 deko i - dziś już to wiem - jest z merynosa.\nPochwyciłam kłębek skarpetkowej, znalazłam w Internecie instrukcję napinania osnowy na sprzęcie Ashford, przyjrzałam się zasadzie tegoż napinania, bo sprzęt nieporównywalny i ruszyłam do boju. Po jednej stronie tzw. dużego pokoju leżała rama, obstawiona butelkami z mineralną, żeby mi się nie ruszyła, po drugiej - stolik, którego noga służyła mi za wirtualny koniec napiętej na szalik osnowy. Ja zasuwałam raz na kolanach, raz na czworaka, innym razem na nogach w pochyle, jak partyzant, albo ślizgiem na czterech literach - z kłębkiem w garści - od jednego do drugiego. Po czterdziestu kilku takich kursach miałam nici napięte na jednej połowie jednej strony ramy oraz nodze stołowej i chciałam już sobie z rozpaczy otworzyć flaszkę wina mimo wczesnej pory, ale wtedy spod stołu wylazł pies, by towarzyszyć mi do kuchni. No i okazało się, że albo bez żadnych przerw napnę osnowę do końca, kątem oka kontrolując ruchy psa, albo o tym, co zrobiłam dotychczas, zapominam. Wróciłam do zadania. W sumie wszystko trwało trzy godziny i troszkę, ale zrobiłam. Na psim spacerze zaraz potem zorientowałam się, że nie mam pełnej władzy nad lewą nogą. I dopiero wtedy rozpoznałam, iż rozum mi odebrało, a wskutek tego może nawet władzę w nodze na dłużej (bo nerw kulszowy po przeciwległej stronie na wysokości miednicy z kolei czułam aż nadto wyraziście). Ale na szczęście brak władzy w nodze okazał się tylko skutkiem nadwerężenia mięśni uda. A dziś zabrałam się za tkanie. Popełniłam chyba już wszystkie możliwe błędy, ale trwam - będę tkać.\nMój warsztacik wygląda zatem w całości tak oto:\nSzalik, co ma w perspektywie mieć 31-32 cm i jest go do tej pory już dobre pół metra, z bliska jest doskonale niedoskonały, ale to pierwszy, więc jaki ma być.\nA skarpety, które miały być robione pierwej, są na razie w jednej pełnowymiarowej sztuce i zostaną niechybnie (wcześniej czy później) podkolanówkami, bo ten motek się nie kończy (nie do wiary - 5 deko, 118 m - neverending skein?).\nTe kolory to dzieło nie moje, lecz lampy błyskowej. W realu naprawdę jest lepiej. Zajzajer, ale nie aż taki!\nAutor: Finextra o 23:31\nElusiek 30 sierpnia 2012 00:12\nMieć szalik własnoręcznie uprzędziony i utkany to już naprawdę chyba najwyższy stopień wtajemniczenia. I Ty go osiągnęłaś, jednocześnie wprawiając mnie w stan totalnego osłupienia i zapatrzenia. Chyba sobie szczękę muszę podwiązać bo mi przydzwoni o podłogę. I jeszcze skarpetka, gdzie ja nadal z tym przywracaniem oczek do życia walczę... Nie zasnę szybko, a rano do pracy trza :/\nFinextra 30 sierpnia 2012 12:30\nBardzo dziękuję, ale moje wyczyny to raczej powód do popukania się w czoło. Za to nieodmiennie twierdzę, że robienie skarpetek to czynność przynosząca wiele korzyści: medytacyjna monotonia robienia dokolusia oraz wizja szybkiego sukcesu znakomicie wpływają na zdrowie psychiczne. Pod tym wszakże warunkiem, że się człowiek wysypia;)\nElusiek 30 sierpnia 2012 14:02\nOczywiście, oczywiście, tylko że ja jestem niewyspawalna :-)))) Jakie popukanie się w czoło! Toż to super jest, co tu pokazujesz.\nFinextra 30 sierpnia 2012 21:01\nSuper to przesada, ale wiesz, druga doba mija, a mnie ciągle trzymie:)))\nAshritt 30 sierpnia 2012 00:17\nWow, jestem pełna podziwu dla samozaparcia. Sam opis karkołomnych sztuk dokonywanych przy napinaniu osnowy przynosi na ciało zmęczenie, a co dopiero to co się sama narobiłaś. Trzymam kciuki, ale podświadomie już czuję, że wyjdzie świetnie :)\nKolorki skarpetkowe urocze :)\nFinextra 30 sierpnia 2012 12:33\nNo, bardzo dziękuję za współ-czucie i duchowe wsparcie. Ja, niestety, stara d... jestem i taka gimnastyka bez możliwości zrobienia przerwy mnie powala. Wyjdzie jak wyjdzie, na wiele nie liczę.\nfanaberia w normandii 30 sierpnia 2012 02:17\nHa! Wygląda świetnie.\nW osnuwaniu dojdziesz do wprawy i wcale nie będzie to takie złe.\nU siebie podpowiadałam Ci filmy ashforda, a tu proszę - Ty już po nich.\nA skarpeta - cud, miód, malina. Podoba mi się ogromnie.\nFinextra 30 sierpnia 2012 12:39\nNie wierzę, że osnuwanie można polubić! Co z tego szalika wyniknie, nie wiem - bardzo trudno jest mi na tym sprzęcie utrzymać zaplanowaną szerokość. Brak wyczucia po prostu!\nfanaberia w normandii 30 sierpnia 2012 22:21\nNo tak, doświadczenie pomaga, ale nie tylko.\nJeśli nie ma niczego, co tę szerokość trzyma ( sztywna płocha albo bidło), a osnowa osnuta jest szerzej niż grubość nici, to utrzymanie szrokości niewielu osobom się uda. Ja, na backstrapie z nicielnicami miałam ten sam problem. Do tego, u mnie, doszły luźniejsze nici na brzegach... i wyszło porażająco nieprofesjonalnie, ale i tak mi się podoba :)\nFinextra 30 sierpnia 2012 22:52\nMam jeszcze kawałek drogi, żeby kojarzyć co jest czym w tkaniu, ale z tym bokami coś dziwnego się dzieje w istocie. Na wstępie napięte tak samo jak wszystkie nici osnowy, w dodatku ściągnięte niechcący przy pierwszych nitkach wątku, powinny być napięte bardziej niż reszta, a jednak jako pierwsze się luzują. Jakoś sobie z tym zjawiskiem radzę, ale przy tym przedziwnym grzebieniu z karbikami to zaiste kryminał.\nFrasia 30 sierpnia 2012 06:45\nNoooo, jestem pod wrażeniem. Dobrze, że mnie teraz w pracy nikt nie widzi, bo musiałam ciekawie wyglądać czytając tego posta z opadniętą szczęką i wytrzeszczonymi oczami ;)). Najgorsze jest to, że pierwszą moją myślą było, iż taki sprzęt to jeszcze zmieściłby mi się w domu ;). Szkoda tylko, że nikt Cię przy tej pracy nie sfilmował - to dopiero byłby pasjonujący dokument :).\nZaczątek szalika bardzo mi się podoba i żadnych błędów nie widzę, bo się na tym nie znam. A jeszcze bardziej podobałaby mi się taka tkana poszewka na poduszkę :).\nZastanawiam się tylko czy nie zamierzasz przypadkiem zrezygnować ze spania, aby realizować swoje pasje? ;)))\nSkarpetka jest super! A skoro ta wełna jest tak wydajna, to może dorób sobie do nich jeszcze rękawiczki? ;))\nFinextra 30 sierpnia 2012 12:43\nOpętało mnie zwyczajnie! A właściwie nadzwyczajnie. Po trzech godzinach walki z koralikami odpuściłam. Nabyłam sprzęt i materiał do siatki filet - do dziś nie spróbowałam nawet. A tu - czysta wariatacja! Rzeczywiście szkoda, że to osnuwanie pozostało bez dokumentacji. Przynajmniej świat mógłby się od serca pośmiać - dla zdrowotności!\nViola 30 sierpnia 2012 07:55\nPełna podziwu jestem. Dla Twoich akrobacji i dla talentów! Szalik wychodzi śliczny i kolorami współgra z nową skarpetką.Takiego warsztatu jeszcze co prawda nie widziałam,ale moja prababcia miała okaz wielkości garażu na którym robiła chodniki z pociętych szmat.Gratuluję Ci i zazdroszczę Twojego samozaparcia,ale nocek przez to nie zarywaj,bo odpadnie nam świetna pisaczka:) Pozdrawiam :)\nFinextra 30 sierpnia 2012 12:46\nZnam taki okaz wielkości garażu - był rozkładany zimą w kuchni mojej cioci. Nawet się zastanawiałam, czy wujka nie zapytać o to, czy jeszcze jest (ciocia niedawno umarła) i czy może jest niepotrzebny. Ale obawiam się, że w tym życiu nie będę dysponować odpowiednim metrażem, by go rozstawić. Szkoda:(\nchmurka 30 sierpnia 2012 08:13\nOh nie mam pojęcia o tkaniu, ale już Ci tego szalika zazdroszczę!!!\nSingielki mają śliczne kolorki, sama farbowałaś czy już miały?\nNo a skarpeta bajeczna, podkolanówki będą świetne, no chyba że nie lubisz to możesz spróbować zrobić 2 pary, jedną normalną i jedną taką krótką przed kostkę, może by starczyło?\nFinextra 30 sierpnia 2012 12:50\nPoczekaj, może się okazać, że będzie się wił jak wąż albo skręci się w sprężynkę albo stanie się coś, czego nawet nie jestem w stanie sobie wyobrazić.\nSingielki są mojej produkcji, jeszcze z tego dziadunia podobnego do Twojego dziadunia i zrobione są z zakupionej na allegro "hiszpańskiej wełny do filcowania", która okazała się merynosem. A że farbuję dużo dłużej niż przędę, przecież nie kupiłabym już ufarbowanej. Ze skarpetami w obliczu nowych wyzwań już mi się nie chce eksperymentować:)\nann007 30 sierpnia 2012 09:16\nOch, żesz, gratuluję samozaparcia, zajrzałam do linku podanego przez Ciebie, faktycznie, szalik cudny wychodzi, Twój też się taki zapowiada (aczkolwiek mało widać kolory na zdjęciu). niemniej, broń Boże, nie rezygnuj, bo wychodzi super!\nFinextra 30 sierpnia 2012 12:51\nOch, do wyczynów MelinoLiesl to mi jeszcze długo będzie wiele brakować! Dziękuję!\nJotHa 30 sierpnia 2012 09:26\nWow... miałam bardzo podobny warsztat (nawet o nim wspominałam u Fanaberii na blogu) w dzieciństwie. Tylko chyba bardziej dziecięcy, bo nici rozdzielał taki prostokąt z dziurkami i szczelinami. Podnosząc go podnosiłam nici i można było przeplatać wątek, a dosuwając do przodu, dociskało się wątek do tkaniny. Z sentymentem wspominam. ;-)\nDo dziś nie wiem, jak zagospodarować pozostające na końcach robótki osnowy. Umiałam tylko wiązać na supełki i robić frędzelki. :-) Ty pewnie zrobisz ambitniej. Ciekawa jestem bardzo.\nRobiąc tak skarpety, polecisz jeszcze w górę i zrobisz gumkę w pasie, skoro ta wełna/włóczka taka wydajna. ;-)))\nFinextra 30 sierpnia 2012 12:57\nOj, chyba aż tak wydajna to nie jest! Mam nadzieję! Bo łeb, jak widać, mam nabity czym innym.\nTwój warsztacik, z tego, co piszesz, bardziej był "fachowy" od mojego. Ja mam na tej środkowej części tylko karbki ponarzynane (w dodatku sama je sobie musiałam przeszlifować papierkiem P240, bo się nitki w środku przyczepiały do drzazg), a zagarnąć przewleczoną nitkę muszę rzadkim plastikowym grzebieniem, co go już nie fotografowałam, bo to wstyd jak beretka. No, ale co będę inwestować w porządny sprzęt, jeśli nie wiem, jak długo mnie ten obłęd potrzyma?\nJotHa 30 sierpnia 2012 13:45\nRozumiem podejście do obłędu. Mając inne wydatki, póki co wstrzymuję się z parciem na kołowrotek. Nie wiem, czy słusznie, na razie staram się myśleć realnie. ;-)\nFinextra 30 sierpnia 2012 20:46\nChcesz mojego dziadka? Wprawdzie obiecałam mu dożywocie, ale jak obiecasz, że kiedy już się zanęcisz na nowy, cichy, przyjemny kołowrotek, oddasz go w dobre ręce, które chcą zrozumieć to urządzenie drewniane, to po prostu zapakuję i Ci wyślę. Nic za to nie chcę z wyjątkiem świadomości, że nie zrobiłam mu krzywdy. Trochę klekocze, bo pedał ma na sznurek, i ma tylko jedną szpulę, ale żeby sprawdzić, czy to pokochasz, może wystarczy. Jest malutki, więc go gdzieś zmieścisz. Możesz powiedzieć "nie", nie obrażę się.\nJotHa 31 sierpnia 2012 09:29\nDwa razy czytałam Twój wpis, bo nie mogłam uwierzyć w treść. Jejuuuuu.... jeju !!!!....\nJeśli tylko osoba, która sama musi się nauczyć, da sobie z nim radę, to bardzo, bardzo, bardzo się cieszę. Ale musisz zdecydować, czy laik uruchomi i ukręci nić. Nie chcę i ja zrobić mu krzywdy. ;-)))\nFinextra 31 sierpnia 2012 12:46\nSprawdziłam go, działa. A teraz idę szukać do Ciebie maila - chyba Cię zidentyfikowałam w ikonkach obserwatorów - żeby Ci podesłać zdjęcie i ew. naprędce sfabrykowaną manualkę. No, żeby widziały gały, co biorą. Ale sie dobrze ukryłaś!\nJotHa 31 sierpnia 2012 12:50\nYarnAndArt 30 sierpnia 2012 11:29\nKobitka z MelinoLiesl potrafi bardzo zainspirować :) A poza tym jak człowieka przyprze to i nerwy kulszowe nieważne :)\nSzalikowi i Tobie będę kibicować. Pozdrawiam serdecznie\nFinextra 30 sierpnia 2012 13:11\nTak, lubię do MelinoLiesl zaglądać!\nPewnie nic bym sobie nie nadwerężyła, gdybym na wstępie wzięła pod uwagę, że moje zwierzątko nie pojmuje, jak mogę się bawić tymi nudnymi zabawkami, kiedy do dyspozycji mam taką wspaniałą, interaktywną zabawkę jak ON. Ale osnuwanie tego sprzętu bez jednej przerwy, nawet na wyjście do toalety, to dramat. Bo przecież psiny (30 kg) nad tym kramem do innego pomieszczenia nie miałam szansy przenieść!\nVlaďka 30 sierpnia 2012 17:17\nMy dvě máme naprosto stejné zájmy, jenom vy jste vždy o dva kroky přede mnou :-D Také se chci naučit tkát. Zatím nemám na čem, ale je to můj sen.\nVýsledek vaší první práce je skvělý! Gratuluji. A mám velké nutkání se do toho také pustit.\nFinextra 30 sierpnia 2012 20:56\nDziękuję! To jest bardzo prosta rama, jak się uprzesz, możesz ją sama zrobić. Zamiast tych nacięć na dwóch końcach można wbić gwoździki. To jest w gruncie rzeczy niedroga zabawka dla dzieci. Ale ile zabawy!\nappolinar1 30 sierpnia 2012 17:54\nfajna nowa zabawka, i ciałkiem dobrze Ci idzie z tym tkaniem.\nFinextra 30 sierpnia 2012 20:59\nNooooo! Szło nieźle, ale już sporo tego szalika nawinęłam, a ponieważ ten brzeg ramy jest na tej samej wysokości, co pozostałe listwy, to szalik ją mocno pogrubił i szczelinka przy tej grzebieniastej listwie, gdzie przeciągam czółenko zrobiła mi się tycia. Idzie coraz trudniej. Chyba będę musiała skończyć przed zaplanowaną długością :(\naniam1009 30 sierpnia 2012 19:41\nAle super :))) Trzymam kciuki :))\nFinextra 30 sierpnia 2012 21:00\ndodgers 30 sierpnia 2012 21:04\nTak czytam i wyobrażam sobie te kombinacje alpejskie, co to je przy nowej zabawce wykonywałaś i jestem pod mega wrażeniem, że żadnej kończyny nie straciłas przy okazji- ja bym została kaleką :) a skarpeciochy są fajne baardzo :)\nFinextra 30 sierpnia 2012 22:45\nKończyna już działa. Najtrudniejszy był ślizg na czterech literach, ale w którymś momencie już nie miałam mocy, żeby podnieść d... Zabaw z nitką pomiędzy butelkami z mineralną też nie polecam!\nmalaala 31 sierpnia 2012 01:30\nOoooo rewelacyjnie wychodzi !!! :) Piękne te wełenki !!!\nFinextra 31 sierpnia 2012 17:32\nfouzune 31 sierpnia 2012 16:01\nPodziwiam Cię za poświęcenie i za zapał z jakim wzięłaś się za tkanie:))) Jak czytałam posta, to chyba wszystko zaczęło mnie boleć. Ale szalik bardzo mi się podoba i mam nadzieję, że będą kolejne.\nFinextra 31 sierpnia 2012 17:34\nJuż powoli odzyskuję nogę. Obawiam się, że jeśli mają być kolejne szaliki, to już nie na tym sprzęcie. Może jakaś torebeczka? Ale do metra długości, nie więcej.\niza 31 sierpnia 2012 21:22\njestes niesamowita, kupilas prawie krosna dla dzieci i zasuwasz :))))czekam na szal w pelnym rynsztunku - pewnie jutro zdjeciami nas uraczysz :))a skarpeta jest czadowa :))), aaa a telefon mam zwykly HTC jakis najprostszy, ale przy dobrej pogodzie nawet moze sluzyc za pseudoaparat fotograficzny :))) pozdrawiam :)))\nFinextra 31 sierpnia 2012 22:22\nNo, nie do wiary, że te zdjęcia zrobiłaś zwykłym telefonem. Że dookoła było tak pięknie, to może nie Twoja zasługa, ale jakość zdjęć i kadry - Twoja.\nPróbuję skończyć ten szalik, ale coś mi tempo siadło:)))\nRogata Owca 3 września 2012 10:27\nMam identyczną ramkę, a mąż chce szaliczek wrzosówkowy tkany, więc wiesz czym to się będę zajmować w wieczory wrześniowe, ale najpierw muszę trochę uprząść wełny, bo szal ma być kolorowy, ale z niefarbowanej wełny. Pozdrawiam\nFinextra 3 września 2012 20:48\nTo się chyba podobnie będziemy zajmować, bo właśnie siadłam do przędzenia mocnego, gładkiego, solidnie przekręconego singla na osnowę, żeby mi się znów nie "wyradzała":)\nsanddra 6 września 2012 12:45\nCudnie opisane boje :) Zapamiętam gdzie mam czytać żeby trochę ostygnąć i nie łapać kolejnej sroki za ogon :) Ale podziwiać będę :)


Czyszczenie kostki brukowej i granitu – jak czyścić i pielęgnować nawierzchnie wokół budynku? -\nCzyszczenie kostki brukowej i granitu – jak czyścić i pielęgnować nawierzchnie wokół budynku?\nKostka brukowa i kostka granitowa to nawierzchnie powszechnie kojarzone z trwałością i odpornością na zanieczyszczenia. W praktyce zarówno bruk, jak i kostka granitowa wymagają odpowiedniej pielęgnacji i impregnacji, gdyż w przeciwnym wypadku przejawiają wysoką podatność na trudne do usunięcia zanieczyszczenia. Jednocześnie w sezonie zimowym należy pamiętać o tym, żeby do odśnieżania i usuwania lodu z podjazdu czy chodnika nie wykorzystywać ostrych narzędzi. Mogą one uszkodzić powierzchnię bruku, powodując pękanie kostek lub ich kruszenie, co dodatkowo sprzyja przenikaniu zanieczyszczeń w głąb materiału.\nO czym należy pamiętać czyszcząc kostkę brukową?\nNiezależnie od tego, czy dbamy o nawierzchnię z kostki brukowej, czy też granitowej powinniśmy pamiętać o jej regularnym czyszczeniu. O ile profesjonalne sprzątanie nawierzchni najpewniej sezonowo zlecimy firmie specjalizującej się w czyszczeniu i doczyszczaniu bruku, o tyle nie możemy zapominać o regularnej pielęgnacji bruku. Co się na nią składa?\nUżytkując kostkę brukową należy pamiętać o jej regularnym zamiataniu. To zapobiegnie ścieraniu się wierzchniej warstwy kostki i jednocześnie dzięki temu usuwamy zanieczyszczenia i zapobiegamy ich przywieraniu. Przynajmniej raz na sezon warto zlecić sprzątanie kostki brukowej profesjonalnej firmie, która nie tylko usunie zanieczyszczenia, ale również trudne do samodzielnego usunięcia plamy z oleju czy rdzy.\nJak się pozbyć tłustych plam z kostki brukowej i granitu?\nOlej samochodowy oraz inne substancje oleiste mogą pozostawić na nawierzchni nieestetyczne plamy, zwłaszcza jeśli o ich usunięcie nie zadbamy od razu. Wówczas z pomocą przychodzi nam chemia specjalistyczna. W zależności do specyfiki zanieczyszczenia plama może zostać usunięta pod warunkiem właściwego doboru preparatów chemicznych. Jeśli mamy wątpliwości co do tego, jaką technikę zastosować do usunięcia tłustych plam z kostki brukowej lub granitowej warto skonsultować się z firmą, która świadczy takie usługi. To da nam pewność, że plama zostanie skutecznie usunięta, a nawierzchnia nieuszkodzona.


Dwupoziomowe sufity podwieszane - Projekt 2021\nCzy naprawiasz i nie wiesz, jak urządzić mieszkanie lub dom? Pokażemy wszystkie opcje aranżacji dwupoziomowych sufitów napinanych z różnymi rodzajami płócien, powiemy ci, co jest dozwolone, a co jest zasadniczo niemożliwe. Gdzie nie powinieneś ucieleśniać dwupoziomowych sufitów napinanych.\nOgólny opis technologii\nPrzede wszystkim musimy rozdzielić dwa rodzaje sufitów napinanych:\nTermokurczliwe folie PVC;\nRóżne właściwości fizyczne użytych materiałów udostępniają różne technologie do organizacji różnych poziomów sufitów.\nDla konsumenta sufit jest postrzegany jako dwupoziomowy, jeśli jego główne powierzchnie znajdują się w dwóch równoległych płaszczyznach. Tymczasem dla instalatorów, w ramach dwupoziomowego pułapu, istnieją trzy samoloty. Dwie z nich są równoległe do sufitu, a jedna to zwora (pionowa, strefa przejściowa). Znajduje się on prostopadle do pozostałych płaszczyzn.\nTrudność w tworzeniu sufitu wielopoziomowego podczas instalowania tkanin napinających leży dokładnie w przejściu materiału z jednej płaszczyzny na drugą.\nAby zrealizować wielopoziomowy projekt sufitu, istnieje powszechne uniwersalne podejście, które jest stosowane podczas instalowania obu rodzajów sufitów. Jest to stworzenie strefy przejściowej pomiędzy płaszczyznami, opartej na pudełku z metalu.\nW przypadku folii termokurczliwych z PVC jest to jedyne dostępne rozwiązanie. W tkankach, różnorodne rozwiązania i możliwości, po prostu szokujące.\nCechy pudełka na sufity napinane\nPrzy prawidłowym podejściu do planowania prac wykończeniowych, klient musi skontaktować się ze wszystkimi zespołami i koordynować interakcję przed zakupem materiałów. Jest to bardzo ważny wymóg, który pozwoli uniknąć pojawienia się wad w pracy.\nW większym stopniu dzieje się tak w przypadku tworzenia wielopoziomowych sufitów opartych na tkaninach elastycznych. Faktem jest, że stopień rozciągania wymaga bardzo odpowiedzialnego podejścia do mocowania bagietki (z zestawu sufitów napinanych). W kartonach gipsowych prawie niemożliwe jest przymocowanie bagietki o wysokim stopniu niezawodności. W rzeczywistości, to statyczne, ale w przewleczeń tkaniny, co znaczące wysiłki, co z kolei prowadzi do rozluźnienia, a potem do listew rozdzielających.\nAby zapobiec bagnetowaniu, doświadczeni instalatorzy sufitów napinanych zdecydowanie zalecają stosowanie sklejki o grubości 10 mm w produkcji pudełka.\nW sklejce samoreza zachowuje się znacznie bezpieczniej, a bagietki nie można odłączyć. A po sklejce sklejka nie różni się od GKL.\nIstnieje jeszcze inna możliwość wykonania bez sklejki, ale już teraz jest ona bliska eliminacji wad w projekcie. Aby to zrobić, powierzchnia pudełka jest traktowana podkładem, a po wyschnięciu, przyklej bagietkę na płynne paznokcie z jednoczesnym mocowaniem za pomocą śrub.\nW tym przypadku śruby samogwintujące działają tylko jako zamki, dopóki klej nie dojrzeje. Następnie klej utrzymuje bagietkę wzdłuż całej płaszczyzny kontaktu z powierzchnią pudełka.\nZwłaszcza należy zauważyć, że krzywizny pionowej konstrukcji pudełka, która została włączona do projektu, nie powinny być mylone z falami. W tym przypadku instalatorzy sufitów napinanych uważają ten element za "pomijający zakrzywioną sekcję".\nW tej cenie ta opcja tworzenia sufitu wielopoziomowego jest najbardziej przystępna. Cała odpowiedzialność za wdrożenie tego rozwiązania spoczywa na barkach instalatorów skrzynek. I dodatkowe pozycje w obliczaniu ceny sufitów napinanych nie są uwzględnione.\nW tym projekcie istnieje kilka sposobów nadania osobowości projektowi. Niemal wszystkie opierają się na manipulacjach z organizacją oświetlenia w pokoju.\nNajczęściej stosowaną techniką jest gwałtowny wzrost. Sekret osiągnięcia tego efektu znajduje się w:\nPozostawiając niewielką przerwę między ścianą a sufitem napinanym. W tym celu materiał jest rozciągany na zamontowanym pudle;\nOrganizacja oświetlenia za pomocą taśmy LED, wzdłuż obwodu między ścianą a skrzynką.\nOptycznie daje to poczucie, że sufit unosi się w powietrzu. Powodem, dla którego ta opcja jest bardziej powszechna, są taśmy LED z bardziej jasnymi diodami. Wcześniej używano lamp rurowych. Ich wady ujawniły się w bardzo szybkim zbieraniu kurzu. I te pudełka zamieniły się w odpylacze.\nDzięki tej konstrukcji, płaszczyzny sufitu wydają się odzwierciedlać strefy oddzielone na podłodze. Rozwiązanie jest odpowiednie dla dużych pokoi typu studio, które nie mają przegród.\nTechnologicznie, proces podziału na różne strefy, odbywa się poprzez skrzynki metalowe. Pokonali granice stron, a poziom płótna w każdym z nich zostanie ustalony przez instalatorów.\nPonadto, aby wzmocnić efekt, można pomalować sufit napinany lub zainstalować inny kolor na płótnie. A także urządzenie oświecenia, z przewagą tych lub innych odcieni.\nNa przykład w obszarze, w którym zielone kafelki na podłodze, sufit jest oświetlony przez zielone diody LED. A obok niebieskiego linoleum na podłodze świecą niebieskie światła na suficie.\nNawet w jednym pokoju daje niesamowity efekt.\nWielopoziomowe sufity napinane mają wyraźną właściwość zmniejszania wysokości pomieszczenia. Nawet wprawne organizacje oświetleniowe, ta wada jest trudna do dostosowania.\nZdecydowanym rozwiązaniem może być bezproblemowy sufit napinany. Będąc spektralnie białym kolorem i mając matową fakturę, nie dają możliwości "złapania oka" za powierzchnią. Profesjonalnie zaprojektowany system oświetlenia nie pozwala, aby oko złapało w pewnym momencie powierzchnię płótna. I tak niemożliwe staje się wizualne określenie wysokości pomieszczenia.\nAnalogicznie można to porównać z niemożliwością określenia odległości między statkami na pełnym morzu. W obu przypadkach oko nie ma nic do powiedzenia, aby utworzyć ramkę odniesienia na podstawie porównania obiektów.\nNiemniej jednak, jeśli wysokość sufitu w pomieszczeniu jest zbyt niska, nie należy nawet myśleć o suficie wielopoziomowym.\nChytre triki, takie jak organizacja niskiej skrzynki, powiedzmy 5-7 cm, wyglądają przyzwoicie tylko na papierze. Wcielając się w sufit, podbicie pomiędzy płaszczyznami sufitu jest mniejsze niż 10-12 cm, wygląda bardzo nieprezentowalne i obiektywnie psuje wygląd.\nTechnologie dostępne tylko w przypadku sufitu z tkaniny\nFenomenalna wytrzymałość materiału na rozciągane sufity tkaninowe pozwala w praktyce realizować zadziwiające rozwiązania konstrukcyjne. Przede wszystkim przejawia się w możliwości:\nPrzejście na różne poziomy jednego płótna dla zlokalizowanego zginania;\nTworzenie zakrzywionej płaszczyzny;\nMontaż na pionowych i pochyłych powierzchniach.\nNa tych trzech punktach opiera się uniwersalizm tkanek. W naturalnym przykładzie wykonania może się to objawiać w następujących postaciach.\nPrzejście na różne poziomy pojedynczego płótna.\nIstnieją dwa rodzaje przejścia tkaniny, jest to narożnik wewnętrzny i zewnętrzny. Aby je wdrożyć, dostępne są następujące metody.\nPrzez separator bagietek. Dzięki tej decyzji wzdłuż linii gięcia instalowany jest pręt. Dodatkowy pasek bagnetu jest do niego przymocowany. Ten element będzie służyć jako granica różnych płaszczyzn. Gdy kąt jest uformowany, widoczna twarz pozostaje w miejscu zgięcia. Jest skutecznie maskowany akrylowym uszczelniaczem.\nAle ta opcja jest możliwa tylko przy mocowaniu linki;\nZegnij przez ciasny kabel. W przypadku tej opcji między przeciwległymi ścianami przeciągnij stalowy kabel. Przez to dochodzi do zgięcia płótna. W przeciwieństwie do poprzedniej metody element restrykcyjny nie naprawia materiału. W narożniku wewnętrznym linia marszczenia jest również maskowana akrylowym uszczelniaczem. Ta opcja jest często używana podczas instalowania sufitów w bardzo wysokich pomieszczeniach: siłownie, stadiony, studia koncertowe;\nZegnij przez element konstrukcyjny sufitu. Najczęściej tego typu wykonanie można zaobserwować na strychu, gdy zainstalowane są na nachylonych płaszczyznach sufitu. Przejście płótna na inną płaszczyznę odbywa się przez drewniane belki. Ale wcześniej kąty styku belki są starannie obrabiane, polerowane i ledwo zauważalne.\nW trzech opisanych sposobach istnieje jedna ogólna jakość, mają wyraźnie zaznaczoną granicę przejścia płótna z jednego poziomu na drugi. Ta technologia jest dość kosztowna i czasochłonna. Podczas określania kosztu przejście płótna na inny poziom jest obliczane w bieżących metrach. Minimalny koszt to 800 r / m. w najprostszej wersji.\nTworzenie zakrzywionej płaszczyzny sufitu\nW inny sposób ta technologia nazywa się sufitem 3D. Podczas tworzenia sufitu 3D praca jest wykonywana przy użyciu specjalnej technologii.\nW pierwszym etapie cała konstrukcja jest podzielona na elementy kompozytowe, tak aby każdy z nich rozciągnął swój krój tkaniny. W takim przypadku każdy z tych elementów może mieć swoją własną płaszczyznę, lub powielić sąsiednie.\nDrugi etap polega na zamocowaniu konstrukcji i zamocowaniu bagietki. Specyfika tej części pracy wymaga specjalistycznych instalatorów, zdolnych do przewidywania zachowania płótna podczas rozciągania. Zasadniczo materiał tkankowy ma ścisłe wzory w tworzeniu się zgięć i fałd. Znajomość tych cech pochodzi z doświadczenia.\nW trzecim etapie płótna są rozciągnięte. W zależności od planowanego zginania płaszczyzny, kolejność mocowania może się znacznie różnić. Jeśli standard prostokątny odcinek pokój przeprowadzane kolejno począwszy od centrów z czterech ścian, w kierunku naroży, w przypadkach, z łukowymi sufitów lub 3D ciągnąć materiał jest konieczne tylko na dwóch przeciwległych bokach.\nOstatni etap polega na połączeniu wszystkich elementów projektu i zamaskowaniu miejsca mocowania płótna na bagietkę. Niemal zawsze, w podobnych rozwiązaniach konstrukcyjnych, szew wypełniający jest ukryty za pomocą akrylowego uszczelniacza.\nZa cenę, tworzenie sufitów 3D jest najbardziej skomplikowanym technologicznie typem instalacji. Jest oceniany indywidualnie. Ale w przybliżeniu można powiedzieć, że kolejność cen zaczyna się od 2500 r / m 2.\nTechnologia montażu dwupoziomowego sufitu napinanego\nDwupoziomowe sufity napinane są bardzo pięknymi dekoracyjnymi strukturami, dzięki którym można ukryć wady głównego sufitu, maskować komunikację i nadać wnętrzu oryginalny wygląd. Często są one wyposażone we wbudowane oświetlenie i światła. Przeczytaj również o zaletach i wadach sufitów napinanych.\nDwupoziomowe sufity mogą być budowane niezależnie na podstawie różnych materiałów: włókno gipsowe, płyty do budowy drewna lub płyty gipsowo-kartonowe.\nAby przeprowadzić szybką i wysokiej jakości instalację, należy dokładnie przygotować się do pracy, zdobyć niezbędne narzędzia i materiały.\nCechy technologii tworzenia dwupoziomowego sufitu\nMontaż takiego sufitu pod wieloma względami przypomina budowę konstrukcji gipsowych: najpierw montuje się sztywną konstrukcję o wymaganym kształcie, po czym jest mocowana do sufitu głównego.\nByć może jedyną różnicą jest konieczność użycia drogich materiałów do instalacji sufitów, które pozwalają na montaż ramy doskonałej jakości w bardzo krótkim czasie.\nJedną z cech dwupoziomowych sufitów napinanych jest ich niski koszt. Dlatego też, w porównaniu z innymi modelami, ich instalacja jest stosunkowo niedrogim procesem.\nPierwszym krokiem jest znacznik. Pułap powinien zostać podzielony na dwie warstwy. Wznoszenie linii odbywa się osobno. Górny poziom jest standardowym sufitem, natomiast dolny jest tylko dodatkiem do górnego. Jednak dolny jest również oddzielnym, jednopoziomowym sufitem opracowanym przez projektantów o innej konfiguracji.\nNajpierw zaznaczona jest górna kondygnacja. W tym celu należy obrysować dokładny kontur wzdłuż całego obwodu pomieszczenia. Jest to konieczne do określenia powierzchni utworzonego sufitu. Aby uzyskać absolutnie poziomą płaszczyznę, zaleca się użycie specjalnego poziomu lasera.\nNastępnym krokiem jest instalacja pod głównym sufitem wzdłuż obwodu, zgodnie z planowaną linią metalowych prowadnic profilowych. Aby je naprawić, używasz zwykłych śrub\nNastępnie za pomocą specjalnych łączników montuje się i mocuje profile sufitowe lub zawieszenia. Za pomocą wieszaków dostosowujących można łatwo ustawić poziom profilu.\nMocowanie zawieszeń odbywa się wzdłuż profili sufitowych, w odległości 0,5 m od siebie. Jeśli chodzi o profile, między nimi powinna występować 30-centymetrowa przerwa.\nW przypadku dużych wymiarów pomieszczenia, elementy dystansowe oparte na tym samym profilu służą do mocowania profili sufitowych względem siebie.\nOstatnim krokiem w montażu górnej warstwy jest układanie płyt gipsowo-kartonowych i ich mocowanie do ramy za pomocą śrub.\nNastępnie możesz przejść do instalacji niższego poziomu.\nSufit napinany jest jednym z rodzajów konstrukcji zawieszonych, sugerujemy zapoznanie się z ich różnymi odmianami.\nUstawianie niższego poziomu\nPodczas instalacji drugiego poziomu należy kierować się położeniem wierzchołka.\nMontaż prostoliniowych części tuszy nie jest trudny, a wraz z rozmieszczeniem elementów krzywoliniowych mogą pojawić się pewne problemy. Głównym zadaniem jest odpowiednie przecięcie profili, aby łatwo można je było wygiąć i nadać pożądane kształty.\nZ reguły profile są przycinane w kilku miejscach, a wielkość nacięć powinna wynosić dwie trzecie całej szerokości profilu. Profil metalowy można łatwo zgiąć wzdłuż linii nacięcia.\nW przypadku, gdy niższy poziom zaczyna się od ściany, mocowanie profili odbywa się bezpośrednio na nim.\nGdy poziom znajduje się w środku, profile są montowane do płyty gipsowo-kartonowej górnej warstwy. Aby wytrzymać obciążenie wywierane na nią, rama wyższego poziomu powinna wyróżniać się zwiększoną wytrzymałością.\nPod koniec montażu ramy muszą to być arkusze z tektury gipsowej zgodnie z technologią zastosowaną w pierwszym przypadku.\nW przypadku samodzielnego montażu proces wyściełania ścianki bocznej przestrzeni między poziomami jest szczególnie trudny. Problemy związane są z kręconymi powierzchniami sufitu. Jednak znajomość niektórych subtelności procesu może być wykonana bez większych trudności. Konieczne jest wycięcie paska o wymaganym rozmiarze z pojedynczego arkusza gipsowo-kartonowego i dokładne zwilżenie gąbką. Po wykonaniu opisanych czynności należy poczekać, aż materiał wyschnie. Pasek uzyska niezbędną elastyczność, dzięki czemu można go łatwo zainstalować.\nMocowanie do ramy odbywa się za pomocą śrub. Po ostatecznym wyschnięciu arkusz płyt gipsowo-kartonowych będzie charakteryzował się zwiększoną wytrzymałością. Dzięki opisanej metodzie można wyposażyć prawie każdą nierówną powierzchnię.\nOstatnim etapem prac jest uszczelnienie połączeń między arkuszami, montaż uchwytów, aplikacja podkładu na powierzchnię i wykończenie powierzchni.\nTaki sufit będzie ornamentem każdego pomieszczenia i nadadzą mu estetyczny, niepowtarzalny wygląd.


Cena pszenicy w górę - AgroBiznes Park - portal dla rolników i firm rolniczych\nStart Informacje Produkcja Roślinna Zboża Cena pszenicy w górę\nrekompensaty owoce miękkie jabłka stowarzyszenie rynek mleczarski jajko składki zakłady azotowe BSE jabłoń wieprzownina ciepło ochrona pzyrody ziemniak kwota mleczna wiosna Forum Spółdzielczości Mleczarskiej choroby wirusowe lokaty generyki internet prostest MANITOU MRiRW mączniak rzekomy metodyka Bayer Integrowana Ochrona Roslin cydr igwp NRF gęsi bydło pasieka doceń polskie\nCena pszenicy w górę\nZ cotygodniowego sprawozdania Agencji Rynku Rolnego w okresie od 15 do 21 kwietnia wzrosły ceny m.in. pszenicy i mięsa wołowego.\nW minionym tygodniu kwietnia w Polsce wzrosły ceny średnie skupu pszenicy oraz jęczmienia paszowego, natomiast przeciętna cena kukurydzy nie uległa zmianie. Niestety spadkowa tendencja stawek nadal utrzymała się w przypadku skupu żyta. Z danych Zintegrowanego Systemu Rolniczej Informacji Rynkowej MRiRW w czasie 15-21.04.2013 br. średnia krajowa cena za pszenicę konsumpcyjną kształtowała się na poziomie 998 zł/t, czyli o 1 procent wyższym niż w ubiegłym tygodniu. Stawka ta była niewiele niższa aniżeli przed miesiącem(o 0,4 proc.), ale za to o 7 procent wyższa niż rok temu.\nNieznacznemu obniżeniu uległy stawki żyta konsumpcyjnego, przeciętnie płacono za nie 694 zł/t. Cena ta była o 0,2 procent niższa niż w ubiegłym tygodniu oraz o prawie 1 procent niższa aniżeli miesiąc wcześniej a także o 21 procent niższa niż w podobnym czasie w 2012 r. Ponadto, jęczmień paszowy skupowano za 841 zł/t. Stawka ta była o 2 procent wyższa niż w tygodniu wcześniejszym, aczkolwiek w zestawieniu do cen uzyskiwanych rok temu była o 6 procent niższa.\nW prezentowanym okresie za kukurydzę płacono przeciętnie 877 zł/t względem 878 zł/t w zeszłym tygodniu. W porównaniu marca br. zboże to podrożało o ponad 1 procent, natomiast w zestawieniu z notowaniami z zeszłego roku o ponad 4 procent.


Koncert Chórku z Orzesza!!!\n17 listopada (sobota), godz. 17:00.\nWysłuchamy utworów śpiewanych przez dzieci. Będą to pieśni pełne radości, mówiące o Stwórcy i Zbawicielu ludzi.\n- 3 października (środa) o godz. 16.00 zapraszamy dzieci, młodzież i dorosłych na kolejne zajęcia Decoupage’u. Zachęcamy do kreatywnego spędzenia czasu w miłej atmosferze.\n- 21 października (trzecia niedziela) o godz. 16.00 odbędzie się w naszym zborze kolejny Wieczór Żydowski. Będzie okazja między innymi do posłuchania ciekawego wykładu, pięknej muzyki, a także skosztowania specjałów z kuchni żydowskiej. Serdecznie wszystkich zapraszamy! Wstęp wolny.\n- Dzieci i młodzież z naszego zboru, a także inne osoby zainteresowane zachęcamy do wstępowania w szeregi Tyskiej Drużyny Royal Rangers, noszącej nazwę „Białozory”. Jest to formacja skautowa, mająca na celu oprócz zdobywania sprawności także propagowanie wartości chrześcijańskich. Chętnych prosimy o kontakt z kierownictwem szczepu, tel.: 509 583 332\n- 1 września (sobota) zapraszamy wszystkich chętnych na wycieczkę do Bielska-Białej. W planie jest wypad w góry, udział w pokazach samolotów na lotnisku oraz spotkanie przy grillu u braterstwa Harężów.\n- 2 września (niedziela) podczas nabożeństwa odbędzie się uroczyste rozpoczęcie nowego roku szkolnego.\n- 15 września (sobota) odbędzie się w naszej kaplicy kolejny Wieczór Pieśni i Poezji Chrześcijańskiej. Zachęcamy wszystkich do udziału i wspólnego uwielbienia Pana.\n- 23 września (czwarta niedziela) w naszym zborze usługiwać będzie Słowem Bożym Pastor Mirosław Kulec.\n- 30 września (piąta niedziela) to kolejna „niedziela świadectw”. Jest to szczególny czas dzielenia się przeżyciami z Bogiem ku zachęceniu i zbudowaniu braci i sióstr.\n- 1 lipca (niedziela) Słowem Bożym na nabożeństwie usługiwać będzie brat Piotr Kukla z Oświęcimia.\n- Wieczerza Pańska w miesiącu lipcu będzie miała miejsce w drugą niedzielę, to jest 08.07.\n- 15 lipca (trzecia niedziela) gościć będziemy w naszym zborze Chór „Filadelfia” z Bielska-Białej. Będzie to czas oddawania Bogu chwały poprzez muzykę, a także czas ewangelizacji. Zaprośmy na to spotkanie swoich bliskich i znajomych.\n- 29 lipca (piąta niedziela) to kolejna „niedziela świadectw”. Zachęcamy do dzielenia się swoimi przeżyciami z Bogiem.\n- W ostatnią niedzielę sierpnia (26.08.) odbędzie się Dzień Otwarty Zboru Kościoła Zielonoświątkowego w Tychach. Módlmy się o to, by Bóg pobłogosławił ten czas swoją obecnością.


Zarządca nieruchomości - P&G Krysztafkiewicz Spółka Jawna\nulotki, slub, noclegi, Warszawa, fotografia ślubna, biuro tłumaczeń, medycyna estetyczna, strony internetowe, mieszkania, strony www, nieruchomości, tłumaczenia, Warszawa., sklepy internetowe, wrocław, księgowość, radca prawny, sklep internetowy, krakow, zdjęcia ślubne, sprzedaż, prawnik, transport, porady prawne, kredyty, Poznań, szkolenia, kancelaria prawna, katowice, serwis, fotografia, Łódź, okna, reklama, pościel, Kraków., wesele, Wroclaw, meble, biuro rachunkowe\nPosterilla.pl to magiczne miejsce wśród sklepów internetowych. Można tutaj zamówić wyjątkowe i nietuzinkowe plakaty z oryginalnymi napisami lub grafikami. To miejsce przeznaczone dla poszukiwaczy inspiracji do wystroju wnętrz. Dzięki szerokiej ofercie plakatów na ścianę każdy może wybrać ten idealny i jedyny do swojego salonu czy kuchni lub też oczywiście do biura albo zupełnie innej przestrzeni. Plakaty bowiem nadają charakter każdemu wnętrzu i w każdym prezentują się doskonale, ciesząc oczy właścicieli i gości.\nUlica i nr budynku: pl. Piłsudskiego 2/1\nplakaty na ścianę, plakaty na zamówienie, plakaty, dekoracje wnętrz\n» Oświetlenie sklep


Rekonstrukcja więzadła krzyzowego i usuniecie łąkotki - Forum SFD\nRekonstrukcja więzadła krzyzowego i usuniecie łąkotki\nWysłana - 2017-08-06 20:42:29\nWitam, w wtorek mialem przeprowadzaną rekonstrukcje acl wiezadla krzyzowego przedniego oraz wycieta czesc uszkodzonej łakotki w lewej nodze. Minelo juz 5 dni. Caly czas cwicze operowana noge 3x dziennie. Jak leze bol jest niewielki, jednak jak wstaje czuje jakby mi sie miesnie rozrywaly tak jakby mi sie cos rozciagalo. Jest okej wszystko ktos mial podobnie i wie kiedy to minie?\nRekonstrukcja ACL stan po 6-8 miesiacach.\nWysłana - 2017-08-06 21:44:23\nMożesz mieć takie uczucie ale powinieneś to skonsultować ze swoim lekarzem prowadzącym oraz rehabilitantem\nWysłana - 2017-08-06 21:49:35\nNa 15 sierpnia ide na zdjecie szwow wiec sie dowiem wtedy. Nosze orteze cala dobe. I jeszcze pytanie odnosnie kata zgiecia. Po tych 5 dniach mam 30 stopni zgiecia. Czy codziennie powiniem ja probowac zginac do bolu przy cwiczeniach?\nWysłana - 2017-08-07 08:09:08\nPowinieneś dostać instruktaż postępowania i nie jest on stały a zależny od protokołu danej placówki oraz na zmienę jak choćby metody, rodzaju przeszczepu itp.\nWysłana - 2017-08-07 10:39:21\nTak dostalem wydrukowane cwiczenia wskazania itd. Tylko tam sa wszystkie cwiczenia bez ortezy i np zginanie nogi do granic bolu a pani rehabilitantka mi mowila zebym poprostu co jakis czas zwiekszal kat w ortezie\nWysłana - 2017-08-07 21:17:31\nJestem właśnie po tej samej kontuzji. W listopadzie artroskopia a w styczniu autoprzeszczep i miałam podobnie. Pierwszy tydzień bodajże zero zgięcia potem stopniowo 30, 45 itp. Jeśli bolało to nie zwiększałam zakresu ortezy tylko dopiero w momencie, kiedy ten zakres zrobił się sam podczas ćwiczeń. Do tego bolały wychodzące na wierzch siniaki oraz blizna. Nadal mam posklejane powięzi, więc czuję lekkie ciągnięcie i kolano nie zgina się do końca. Przy dobrym rehabilitancie powinno stopniowo wszystko się poprawiać.\nZmieniony przez - porandojin w dniu 2017-08-07 21:20:12\nWysłana - 2017-08-07 22:12:11\nKiedy ci minal ten bol? Pamietasz moze? Dodatkowo doszedl mi bol lydki.\nWysłana - 2017-08-07 22:33:06\nNie wiem dokładnie jaki ból czujesz. Mój mi bardzo długo towarzyszył, najgorszy do momentu ściągnięcia szwów, potem przy leżeniu było ok, ale po wstaniu bolały tkanki na piszczelu. Ból pojawiał się też przy pierwszym ruchu, gdy chciałam zgiąć kolano (musiało jakby coś tam się nastawić). Do teraz czuję ból rzepki przy mocniejszym wysunięciu kolana oraz ból pod kolanem przy granicy zgięcia. Długo nie chciała też zejść opuchlizna i okładałam lodem wieczorem, co też łagodzi ból.\nStrzelanie pozostało i to dosyć głośne.\nPo wygojeniu rany zalecono mi masaż blizny przy pomocy miękkiej szczoteczki do zębów oraz kostkami lodu. Mnie to akurat bardzo pomogło.\nZmieniony przez - porandojin w dniu 2017-08-07 22:37:41\nWysłana - 2017-08-07 22:40:03\nDo teraz czuję ból rzepki przy mocniejszym wysunięciu kolana oraz ból pod kolanem przy granicy zgięcia. Długo nie chciała też zejść opuchlizna i okładałam lodem wieczorem, co też łagodzi ból.\noznacza to że potrzebujesz dalszej terapii\nWysłana - 2017-08-08 10:42:13\nJuz jest coraz lepiej, bol przy wstawaniu znika a nad lydka pracuje cwiczeniami rozciagajacymi i daja efekty wiec chyba ide w dobrym kierunku. Wystarczy regularnie cwiczyc noge !\nWysłana - 2017-08-08 20:32:55\nNo wykonywanie ćwiczeń po zabiegu to oczywista sprawa że należy robić i nie wato tego zaniedbywać nawet jak czuć że jest wszystko ok.\ngdzie kupic sok z pokrzywy


sobota, 06 czerwiec 2020 13:25\nW niedzielę mieszkańcy Kielc, Buska-Zdroju i Starachowic będą mogli spotkać się z kandydatem na Prezydenta RP Rafałem Trzaskowskim, który na 7 czerwca zapowiedział swoją wizytę w regionie.\nSpotkanie z mieszkańcami i zbiórka podpisów w Busku, przy Placu Zwycięstwa rozpocznie się o godzinie 12:30. Na Placu Artystów w Kielcach Trzaskowski ma pojawić się o 15:00, wtedy też rozpocznie się briefing prasowy.\nO 17.00 w Starachowicach odbędzie się spotkanie z Prezydentem Markiem Materkiem. Następnie rozmowy z mieszkańcami na Placu Pod Skałkami przy fontannie.


Zewnętrzna lampa wisząca MW-LIGHT | sklep internetowy GaleriaLimonka.pl\nKod produktu: 811010301\nZewnętrzna lampa wisząca MW-LIGHT z kolekcji Sandra jest ucieleśnieniem wyrafinowanego i surowego smaku. Czarna, aluminiowa podstawa wygląda bardzo elegancko. Pasuje do niej szklany klosz o nietypowym, gładko zakrzywionym kształcie. Ta lampa będzie przypominać średniowieczne latarnie i zamki rycerskie. Będzie harmonijnie uzupełniała atmosferę altany, werandy, holu lub tarasu.\nKlasyczny design, wszechstronność modelu - lampa pasuje do prawie każdego projektu oświetlenia krajobrazowego i wewnętrznego. Dobra wydajność świetlna. Szeroka kolekcja. Oświetlenie wewnętrzne i zewnętrzne wiejskiego domu, letniego domu, domku. Oprawy mogą być również używane do oświetlania ogrodów.\nwysokość lampy bez łańcucha: 50 cm\nzalecana powierzchnia pomieszczenia: 5 m2\nOpinie o Zewnętrzna lampa wisząca MW-LIGHT\nSuper jakości lampa, bardzo ładnie prezentuje się na tarasie\ndobra cena, szybki zakup\njestem zadowolona z obsługi i jakości produktu