Biografia Jerzego Pilcha | Viva.pl\nKonrad Szczęsny • 10 sierpnia 2020 06:45\nJerzy Pilch, genialny scenarzysta i pisarz, zmarł 29 maja 2020 roku. Odszedł w piątek po południu w swoim domu w Kielcach. To on publicznie przyznał się do alkoholizmu i otwarcie mówił o walce z chorobą Parkinsona. M.in. tych problemów dotyczyła pierwsza biograficzna książka o laureacie Paszportu „Polityki” i Literackiej Nagrody „Nike”, która ukazała się na rynku jesienią 2016 roku.\nJerzy Pilch - dziś skończyłby 68 lat\nJerzy Pilch zmarł w swoim domu w Kielcach w piątek 29 maja 2020 roku po południu. „Od kilku dni miał problemy z ciśnieniem”, podawała Gazeta.pl. Dziś obchodziłby swoje 68. urodziny. „Do ostatnich chwil życia był świadomy. Był ciepłym, czułym człowiekiem. Kochał życia, nie był samotnikiem, jak próbowano go przedstawiać’, powiedziała w rozmowie z portalem żona pisarza, Kinga.\nJerzy Pilch przyszedł na świat w Wiśle w 1952 roku. Do jego najgłośniejszych dzieł należą „Spis cudzołożnic”, „Pod mocnym Aniołem” (za którą w 2001 roku otrzymał nagrodę Nike), „Rozpacz z powodu utraty furmanki” oraz „Wiele demonów”.\nJerzy Pilch zmagał się z chorobą Parkinsona. Przyznał się do alkoholizmu\nW 2012 r. przyznał on, że cierpi na chorobę Parkinsona. To nieuleczalne schorzenie obecne jest również w jego twórczości. Krótko po tym wyznaniu gościł na łamach „VIVY!”. W wyjątkowej sesji czytelnicy mogli również zobaczyć jego pracownię, pełną książek i różnym woluminów.\nKiedyś myślał, że trafił do krainy nieśmiertelnych. A Bóg sprawiał, że wygrywał i był zwycięski. „VIVIE!” powiedział, że życie to złudzenie wieczności. Po operacji mózgu walczy z drżeniem rąk, z trudem mówi i pisze. „Ale się nie poddaję!”, deklarował Jerzy Pilch, jeden z najwspanialszych współczesnych pisarzy, w poruszającej rozmowie z Elżbietą Pawełek.\n12 października 2016 r. na rynku ukazała się pierwsza biografia Jerzego Pilcha, napisana przez Katarzynę Kubisiowską. Jak podkreślała w wywiadach autorka, miała na jej napisanie dwa lata. Gdy bohater dowiedział się o tym, skomentował ten fakt zdaniem, że w takim razie wydawnictwo liczy, że umrze on, zanim książka ukaże się na rynku.\nDzieło nosi tytuł „Pilch w sensie ścisłym”. Jak przyznawała wówczas autorka, była to dla niej o tyle szczególna pozycja, że bohater wciąż żył w momencie publikacji. Co więcej, jest ojcem chrzestnym jej dziecka.\nCo Jerzy Pilch mówił w rozmowie z „Vivą!”? Czego się boi? Jak zmaga się z chorobą? Przeczytasz poniżej.\nO swojej chorobie w wywiadzie dla "Vivy!" mówił tak:\nElżbieta Pawełek: Czujesz się nieszczęśliwy?\nJerzy Pilch: Już nie. Rok temu miałem problem, żeby gacie na tyłek wciągnąć, tak mi się ręce trzęsły. Nie mogłem zapiąć guzików w koszuli, zakręcenie butelki było niemożliwe, bo ręka mi latała. A dziś już mogę. Tylko że mówienie przychodzi mi z wielkim trudem. Chociaż przed zabiegiem lekarze mówili, że to się cofnie. A tu nic.\nTo była głęboka stymulacja mózgu. Stałem już pod ścianą: farmakologia nie działała, rehabilitacja nie wchodziła w grę, szansą był tylko zabieg, który zresztą wyobrażałem sobie inaczej.\nŻe z powrotem będę miał 20 lat i uzdrowi mnie całkowicie prąd, który przeze mnie przepuszczą. Ale wciąż dygoczę, chociaż już dużo mniej niż dawniej. Jak wróci mi normalna mowa, to będę pan. Ale to nic pewnego.\n– Jak w „Kole Fortuny”?\nNo właśnie. Jak widzisz, cały jestem okablowany. Tutaj, gdzie są wystające rożki (odsłania włosy z czoła), wszczepili mi dwie elektrody. Przewody z nich idą do baterii pod obojczykiem. I to się stymuluje prądem. Gdybym wybrał się gdzieś samolotem, to nafaszerowany elektroniką zacząłbym niechybnie dzwonić. Część operacji odbywała się w znieczuleniu miejscowym, więc jeszcze słyszę odgłos wiercenia dziury w czaszce. Dokładnie nie wiem i wiedzieć nie chcę, na czym polegał ten zabieg. Ale wyglądało to tak, jakby ubierano choinkę. W końcu przyszło ją zapalić. Lekarz pyknął w baterię, a potem jak przyładował mi prądem, to mowę odjęło mi z zachwytu. Wszyscy byli zadowoleni i dumni, że pacjent przeżył i jest w niezłej formie. A że nie mówi? „Co pan narzekasz, siadaj i pisz swoje książki!” (śmiech). Gdyby jednak nie cudowny doktor Włodzimierz Kuran, u którego leczę się już od wielu lat, to może w ogóle nie byłoby tej rozmowy, bo już by mnie nie było.\n– Oswajasz teraz życie z Parkinsonem?\nNie, bo to nie jest choroba Parkinsona w klasycznym wydaniu, tylko tak zwane drżenie samoistne. Doktor Kuran wyczuł to już na samym początku. Ostatnio zmienił mi leki. Może więc obudzę się któregoś dnia i przemówię strasznym głosem. Może to nie będzie już mój głos. Tak jak trafiło się świętej pamięci Tadeuszowi Konwickiemu, który po operacji chrypiał i mówił głosem starej kurwy. O chorobach nie powinno się opowiadać, ale ekshibicjonizm stał się ostatnio modny.\nPolecamy też: Kamil Durczok w swojej książce: "Nie byłem święty". Do czego się przyznał? Fragmenty autobiografii!\nJak przyznał w wywiadzie, nie wyobraża sobie życia bez miłości. Opowiedział także o relacji, jaka łączy go z matką.\n– A myślisz, że można żyć bez miłości?\nNie. Chociaż dawniej sądziłem, że tak, ale po latach zmieniamy poglądy. Życie bez kogoś bliskiego, kto siedzi obok, jest trudne. Kiedyś wydawnictwo przysłało mi książkę i okazało się, że nie ma nikogo, z kim mógłbym o niej porozmawiać. Pomyślałem: piekło jest na ziemi.\n– Brakuje Ci przyjaciół?\nNie do końca. Niegdyś chorobliwie głosiłem, że mam listę wrogów i listę przyjaciół. Oczywiście ta pierwsza była znacznie dłuższa. Ostatnio, będąc u matki w Wiśle, zorientowałem się, że doskonale pamięta, kto i jak reagował na moją twórczość. Za moją namową matka prowadzi dziennik, w którym literalnie zapisuje wszystko. Nie zaglądam do niego, broń Boże, ale widzę, że stała się prawdziwą strażniczką mojej twórczości.\n– Sekunduje Ci od początku?\nOd początku to ja sam sobie nie sekunduję. Zabierałem ją na moje pierwsze wieczory autorskie do Cieszyna i Wisły. Ale zawsze tak celowałem, żeby zdążyć na ostatnią minutę. Czekanie na własny wieczór autorski było dla mnie męką, a dla niej tak stresującym przeżyciem, że aż traciła z nerwów przytomność. Pamiętam zdarzenie – mam wejść na scenę, a moja matka ledwo żywa przy organizatorkach nagle mówi: „Popraw sobie włoski”. Od tamtej pory byłem ostrożniejszy.\n– Ale to miłość właśnie!\nNa pewno, a że wypadło śmiesznie, to już inna rzecz. Ale matki są od takich spraw.\n– Wciąż się wkurzasz, jak do Ciebie zwraca się „Pilszku”?\nJuż mniej. Matka ma szajbę na punkcie tytulatury. Robotnicy kiedyś remontowali nasz dom w Wiśle i często pytali, co syn robi w Warszawie. A ona: „Pilszek to, Pilszek tamto”. Aż majster nie wytrzymał i zapytał: „Jak pani do niego mówi, Pilszek? To nie piknie” (śmiech). Ale nie chciałbym, aby to zabrzmiało, że się na nią uskarżam. Przekroczyła już osiemdziesiątkę i trzyma się świetnie. Zapewne tę formę zawdzięcza swojej pracy, bo była magistrem farmacji i aptekarką. W jej czasach testowało się leki organoleptycznie. Lizała więc palec, przykładała do jakiegoś proszku, wkładała potem do ust i sprawdzała, czy to nie jest aby cyjanek. Była niesamowicie odporna na wszelkie zarazki, depresje, próby samobójcze. Wybawiła z opresji niejednego delikwenta próbującego odebrać sobie życie.\nZobacz też: "Chciałbym uciec z tego snu, ale nie wiem którędy - przez cmentarz się boję". Wojciech Kuczok powrócił w wielkim stylu\nDla Jerzego Pilcha niezwykle istotnym tematem jest dzieciństwo, które spędził w Wiśle. Ten temat również musiał zostać poruszony w wywiadzie. Jak wspomina czasy młodości? Co najbardziej utkwiło mu w pamięci, jeśli chodzi o przeżycia tamtych lat? I czy kiedykolwiek chciał odebrać sobie życie?\n– A Ty miałeś kiedyś myśli samobójcze?\nKażdy normalny człowiek je ma, jak mówi Camus. Samobójstwa stały się modne nawet wśród ewangelików słynących z rozsądku i pobożności. Ale od myśli samobójczych do wykonania jest czeluść.\n– Czy ewangelików, a więc lutrów, jak się mówiło u Was w Wiśle, obowiązywały szczególnie surowe zasady?\nNajsurowsze, zwłaszcza jak pochodziło się z tak ortodoksyjnej rodziny, jak moja, którą zarządzała babka Czyżowa.\n– Ale jednocześnie piszesz w „Drugim dzienniku”, że Wasz dom w centrum Wisły to nie było siedlisko posępnych lutrów. Wielki Piątek nie trwał na okrągło i śmiechu było niemało.\nNieraz, zdaniem babki Czyżowej, było go aż za dużo. Dlatego narzucała nam żelazną dyscyplinę. Dziadek był kochanym człowiekiem, ale strasznie się jej bał. A ponieważ lubił wypić w towarzystwie, więc miał odliczony czas, kiedy ma pójść do pracy, bo był naczelnikiem poczty, i kiedy ma z niej wrócić. W drodze powrotnej do domu wpadał więc na chwilę do „Piasta”, walił kilka setek i potem mówił babce: „A teraz se hócz!”. Babka miała też przemożny wpływ na moje wychowanie, ponieważ kiedy tylko pojawiłem się na świecie, przejęła nade mną opiekę. Uznała, że moja 17-letnia matka do tego się nie nadaje i powinna pójść na studia.\n– Byłeś w Wiśle, a rodzice w Krakowie?\nPrzez całe 10 lat. Wprawdzie rodzice starali się nie dać mi tego odczuć, ale brakowało mi ich rozmów, wizyt. W 1962 przenieśliśmy się wszyscy na stałe do Krakowa, w Wiśle zaliczyłem trzy klasy podstawówki.\n– Patrząc z dzisiejszej perspektywy, powiedziałbyś, że miałeś szczęśliwe dzieciństwo?\nBardzo, co tu gadać.\nZobacz też: 170 filmów z całego świata. 15 powalczy o główną nagrodę. Dziś rusza Warszawski Festiwal Filmowy!\nJerzy Pilch nie ukrywa jednak, że jego relacje z ojcem były skomplikowane, mimo tego, że dzieciństwo i czasy młodości w Wiśle wspomina bardzo miło.\n– Jakie miałeś relacje z ojcem?\nCoraz gorsze (śmiech). Szczerze mówiąc, stary dawał mi w dupę. Był owładnięty niesłychaną ambicją. Ale to dzięki niemu sięgnąłem po książki wielu znakomitych autorów, w tym jego ukochanego Tomasza Manna. Sam nie kupiłby „Czarodziejskiej góry”. Zainteresowania literackie wszczepił w ojca biskup Andrzej Wantuła, którego ojciec, Jan Wantuła, był pisarzem ludowym. Pamiętam ogromne regały z książkami w jego domu, zapach książek i jabłek, kiedy składaliśmy mu wizyty. Widziałem tam po raz pierwszy „Faraona” z dedykacją i inne dzieła. Ojciec tą drogą doszedł do dużej biblioteki na całą ścianę. A ja przejąłem po nim z kolei. W naszym domu książki zawsze były szalenie ważne. Ale, co tu gadać, zostałem wychowany na geniuszach.\n– Mimo miłości do literatury ojciec był jednak dość surowy?\nMyślę, że bardziej skłaniał się ku przedmiotom ścisłym, przez jakiś czas był dziekanem na krakowskiej AGH. Ale jak go szał ogarniał, to demolował mieszkanie. Poza tym z matką źle kombinował – oznaką prestiżu było wówczas mieszkanie w Krakowie, wyposażone w meblościankę i komplet wypoczynkowy, czyli wersalkę i ławę. To zdobyli i jak się już zadomowili w Krakowie, zaczęli budować chałupę w Wiśle. Tyle że z powodu braku grosza stawiali ją strasznie długo.\n– Z tego, co mówisz, wynika, że żyłeś w rozdarciu. Trochę w purytańskiej Wiśle, a trochę wśród krakowskich inteligentów?\nTak i to było straszne, bo gnieździliśmy się w dwóch małych pokojach w Krakowie. W Wiśle nikt nie czytał Maxa Webera czy Dostojewskiego, ale było wiadomo, że jak ci się nie wiedzie, to cię Pan Bóg nie kocha. Jest słynna opowieść księdza Tischnera o tym, jak jednemu gaździe się darzy, bydła mu przybywa. A drugiemu – nic. Prosi więc Boga, żeby mu ulżył. W końcu, po kolejnej modlitwie, Pan Bóg się pokazuje, a on pyta: „Boże, dlaczego dajesz mu obfitość wszystkiego, a mnie skąpisz?”. A Pan Bóg odpowiada: „Bo cię k… nie lubię” (śmiech). To był przytyk do systemu komunistycznego, który nie był sprawiedliwy. Ale kto chciał i był sprytny, to ograł komunę i sobie poradził. Pamiętam z dzieciństwa, że jak się przejeżdżało przez biedne podkrakowskie wsie, to stały tam wyłącznie domy kryte słomą, co w moich stronach było nie do pomyślenia.\n– Bo w Wiśle Pan Bóg wszystkich lubił?\nNa ogół wszystkich, z wyjątkiem paru pijoków.\nJakie relacje łączą Jerzego Pilcha z Bogiem? Czy lubi podróżować?\n– Mówiłeś, że Bóg nie spuszczał Ciebie z oka. I nawet porażki przekuwał w sukcesy.\nTo było poetyckie powiedzenie. Ale dzisiaj bym do tego już Pana Boga nie mieszał. Wtedy miałem poczucie, że jestem zwycięski, że wygrywam. Że stałem pod bramką, a Bóg mi dobre piłki centrował. Z sytuacji, które były zagrożeniem dla zdrowia, udawało mi się długi czas wychodzić na prostą. A teraz ręce mi się trzęsą, nie mogę gadać, niemota!\n– Porozmawiaj z Panem Bogiem.\nJakoś mi wstyd. Tak długo szczodrze mnie obdarowywał, a teraz na starość robię się sceptyczny. Normalnie ludzie na starość zbliżają się do Boga, ja – odwrotnie. Gorliwość mojej wiary osłabła. Moja babka obcowała tylko z dwiema książkami: z Biblią i atlasem samochodowym, choć nigdzie nie podróżowała, czego bardzo żałowała. Nigdy nie była w Warszawie, najdalej zajechała do Krakowa. I mówiła: „Cztery razy przeczytałam Ewangelię”. Jej religia była głęboka, choć wydała mi się nieco dziwna. Pamiętam, jak nasłuchiwała Wolnej Europy z uchem przyklejonym do radioodbiornika, albo kazań katolickich. A potem gasiła radio w swoim pokoju i mówiła: „Piękne kazanie”. W pełni realizowała ekumenizm.\n– W przeciwieństwie do Twojej babki, podróże Cię nie pociągają?\nA dokąd jeździć, skoro wieczory autorskie się już skończyły? Poza tym wyrosło nowe pokolenie czytelników zadające te same pytania co ich matki. Lista pytań się zamknęła. Na początku targi to był koszmar, bo do Miłosza i Mrożka ustawiały się niebotyczne kolejki. A my, młodzi wyrobnicy pióra, z jedną lub dwiema książkami na koncie, czytaliśmy w kącie gazety. Pamiętam, że z daleka już zobaczyłem kolejkę, i pomyślałem: znowu do Miłosza. A potem się okazało, że ten tłum walił do mnie. Jakie to było przeżycie. Po prostu Mozart!\n– Wychodzisz czasem z domu?\nTak. Dzisiaj odbyłem długi spacer aż do ronda ONZ, gdzie „Polityka” wynajmowała mi mieszkanie, kiedy pisałem dla niej felietony. Spacerowałem wtedy Świętokrzyską do Nowego Światu. I długo chodziłem Hożą, nie wiedząc, że kiedyś tu zamieszkam.\nCzy korzysta z Internetu? Czy przejmuje się hejtem? I jak wygląda jego praca po operacji?\n– Jak wygląda teraz dzień pisarza, z samego rana kawa?\nNie piję jej, bo mam od razu dygot. Piję przeważnie wodę lub coca-colę. Dzisiaj wielka ulga, bo postanowiłem, że nie usiądę do pisania, obejrzę mecz piłkarski, będę miał wywiad i laba. Zwykle siadam rano przy klawiaturze.\n– Jak urzędnik w biurze?\nZawsze tak było, byłem pracowity. O młodych piłkarzach mówi się, że sercem do gry nadrabiają braki w technice. No więc ja też tak miałem. Braki talentu nadrabiałem pracowitością (śmiech). Czegóż ja dawniej nie robiłem! Zapisywałem tony papieru, raczyłem się kawą, koniakiem, winem. Biurko setki razy przesuwałem pod ścianę i z powrotem pod okno. Wstawałem o bladym świcie i ślęczałem do późnej nocy. Papierosy paliłem. Przebierałem się nieustannie, bo wydawało mi się, że mój wygląd zewnętrzny ma wpływ na rodzaj prowadzonej przeze mnie narracji. Pisanie wymaga codziennego wysiłku. Dziś budzę się i o tym myślę, to jest latami ćwiczony nawyk psychofizyczny.\n– Obmyślasz fabułę wieczorem i rano gotowe sceny same się piszą?\nNie. Siedzę, patrzę sobie, poprawiam. A teraz jest tak, że piszę wolniej, ale gorzej (śmiech).\n– Korzystasz z pomocy Internetu?\n– Nie jesteś ciekaw, co ludzie tam o Tobie piszą?\nNie. Uważam, że to jest rzeka gów*a.\n– Może zaciekawi Cię opinia internauty: „Myślałem, że Pilch to nadęty bufon, ale się miło rozczarowałem”. Nawet na okładkach „Dzienników…” robisz groźną minę.\nNic na to nie poradzę, że od dziecka mam wyraz twarzy nadętego buca. Kiedyś szedłem Hożą i jakaś kobieta podeszła do mnie i powiedziała: „Uśmiech, szeroki uśmiech!”. Od tamtej pory pilnuję tego, żeby broń Boże się nie uśmiechać.\nCzy jeszcze pije? Jak ocenia docenioną przez krytykę i czytelników książkę "Pod Mocnym Aniołem"? Jak żyje mi się w trzeźwości i dlaczego zajmuje się pisarstwem?\n– Ale teraz się uśmiechasz. Zastanawiające, że dość późno wystartowałeś jako pisarz. Pierwszą książkę wydałeś w wieku 37 lat, pod przewrotnym tytułem „Wyznanie twórcy pokątnej literatury erotycznej”.\nNa emigracji ją wydałem, w Londynie, pod koniec lat 80.\n– Co Cię skłoniło, żeby pisać?\nSą dwie opcje, zależnie, kogo cytuję. Jedna Kieślowskiego, który na pytanie, co go skłoniło do zrobienia filmu, odpowiedział: „Bo nic innego nie umiem”. Ale wolę odpowiedź Kołakowskiego. Kiedy zapytali go, dlaczego zajmuje się filozofią, powiedział: „Żeby mieć w ręce jakiś fach”. To ja też tak.\n– Najbliższa Twojemu sercu książka to „Pod Mocnym Aniołem”?\nNie, zawsze najbardziej lubię tę, nad którą aktualnie pracuję lub niedawno wydałem. „Pod Mocnym Aniołem” było autobiografią, aczkolwiek liczba zasłyszanych historii, wplecionych w akcję, stanowi połowę książki.\n– To chyba najmocniejszy zapis zmagań z alkoholizmem w literaturze polskiej, co zresztą potwierdził film…\nSzczerze mówiąc, nie przepadam za tą książką. Oczywiście, daje mi ona siłę, ale nie lubię pijaków. Jestem odludkiem, nie mam ochoty się z nikim spotykać. Większość alkoholu wypiłem sam, ewentualnie gadając przez telefon, ale z tym etapem życia mam raczej przykre wspomnienia. A film dał książce drugi oddech. Kurczę, sprzedałem wszystkie prawa autorskie i teraz pewnie leży u jakiegoś producenta w Hollywood.\n– Nie pijesz już?\n– Jak wygląda życie w trzeźwości?\nWidzę ostrzej (śmiech). Wypróbowałem wszystkie metody, z odwykiem włącznie, kilka lat temu i jedno, czego unikam jak ognia, to bycia terapeutą. Każdy, kto skończy odwyk i widzi kumpla, który moczy, zaczyna być dla niego terapeutą.\n– A w grupy AA wchodziłeś?\nWszędzie wchodziłem, wszystkiego próbowałem. Oczywiście ręce i nogi się uspokajały, ale na przykład po marihuanie czułem kompletną pustkę. To mnie wytrącało z pracy. Wolę być czyściutki. Nie zdarzyło mi się, żeby jakiś felieton powstał na lufie, może poza jednym, który na gazie podyktowałem. Jak piłem, to nie pisałem – gorzała siadała mi na warsztat. Zauważyłem też, że Polacy przy alkoholu dopier*alają władzy. Czesi zaś przy kielichu opowiadają historie, dlatego oni mają Hrabala, a my poezję stanu wojennego.\nDlaczego Jerzy Pilch jest fanem piłki nożnej? Komu zawdzięcza tę pasję? I dlaczego uważa, że krytyka władzy przynosi zgubne efekty?\n– A jest coś w tym złego, że się krytykuje władzę?\nSzlachetniej jest opowiadać dzieje własnej rodziny.\n– Wróćmy więc do korzeni. To prawda, że cała Wisła służyła w Wehrmachcie, łącznie z Twoim ojcem?\nPrawie cała, bo to była Rzesza. Mężczyzn traktowano jak Niemców i wcielano do wojska, czy to im się podobało, czy nie. Mój ojciec też został wcielony, tak jak jego brat. Jeden wrócił z wojny, drugi nie. Potem ojciec popisywał się znajomością niemieckiego. Sam nauczył się go w okopach, a mnie pier*olił, że ciężką pracą do tego doszedł. I w ping-ponga grał. Patrzę, a mój stary gra w ping-ponga w mistrzostwach Akademii Górniczo-Hutniczej. Skąd, kiedy?\n– W okopach pewnie był stół pingpongowy?\n– Ojciec zaszczepił Ci miłość do piłki nożnej, zabierał na mecze, czasem na kilka dziennie. Podejrzewam, że gdyby nie literatura, pewnie zostałbyś najlepszym w ataku w ulubionej drużynie, Cracovii?\nOczywiście nigdy nie marzyłem, żeby zostać Tomaszem Mannem (śmiech). Tylko marzyłem, żeby zostać głównym bombardierem Górnika Zabrze.\n– To pomogło Ci poderwać córkę prezesa Cracovii, która została Twoją żoną?\nTrochę, choć nie miało decydującego wpływu.\nCzego Jerzy Pilch żałuje w życiu? Czy jest z kimś związany? Jak wyglądają jego relacje z córką?\n– Jak oglądasz się wstecz, nie żałujesz, że czegoś nie zrobiłeś?\nByło dłużej siedzieć w Wiśle.\n– Myślałam, że powiesz: „Szkoda, że zbyt mało czasu poświęciłem córce Magdzie”.\nWiesz, jak to jest z córkami. Ile poświęciłem, to poświęciłem, wysoko cenię jej twórczość. Wydała tom wierszy, teraz pisze opowiadania. Jest bardzo zdolna. Zawsze jesteśmy pierwszymi czytelnikami swojej twórczości, posyłam jej swoje teksty, ona na ogół nie ma żadnych uwag. A ja zapalam się i poprawiam niektóre wiersze. Stosuje się do tego w 30 procentach.\n– Drugie życie Pilcha zaczęłoby się w…\n…Wiśle, bo to była kopalnia tematów. Na przykład, przychodził listonosz do mojej babki i trzy godziny deliberowali o duchu jasności i duchu ciemności. Nie pamiętam tych rozmów, więc musiałem to wymyślać. A jakbym tam został, w końcu wysłuchałbym ich rozmowy i opisał.\n– A gdybyś miał zacząć od nowa, to zostałbyś pisarzem?\nProszę bardzo. Mogę zacząć jeszcze raz, tylko jako młody.\n– Z piękną kobietą u boku?\nJasne, to nie zaszkodzi. Trochę przesadziłem z samotnością. Z drugiej strony, gdyby ktoś mnie nachodził, nawet kobieta, pomyślałbym: gdzie ona mi się tu, kurczę, kręci! To jest mieszkanie jednoosobowe. Ale teraz łagodnieję i wydaje mi się, że dwie osoby by się zmieściły.\n– Więc jest ktoś miły sercu?\nChyba tak (z tajemniczym uśmiechem). Ale to żadna z moich dawnych dziewczyn. Zresztą, z moimi „byłymi” do dziś mam dobre relacje.\nUwielbia piłkę nożną i coca-colę. Ma piłkę, którą otrzymał od samego Roberta Lewandowskiego. Żyje w trzeźwości, choć przeżył w życiu niejedno. Czego się boi? Czy tęskni za bywaniem na salonach?\nKto to mówił, że święty spokój? Bo to znaczy, że wszystko gra. Mówisz własnym językiem i piszesz, co chcesz.\n– Widzisz dla siebie światełko w tunelu?\nCoś tam widzę. Nie narzekam, bo moja choroba, nawet nieleczona, daje złudzenie, że można się wyleczyć. Albo że jeszcze na nią coś wynajdą. Był taki Wiesiu na odwyku w Tworkach i mówił: „Jureczku, nie martw się, znajdą lekarstwo na naszą chorobę. Jak na fujarę znaleźli, to i na to coś znajdą”. Choroba w tym sensie daje nadzieję, że zanim umrę, to może jeszcze wyzdrowieję. A jak wyzdrowieję, to będzie show.\n– Brakuje Ci bycia na świeczniku?\nTrochę tak. Ale się nie poddaję, jeszcze ciągle udzielam wywiadów. Na przykład dla VIVY! (śmiech).\nTAGI #śmierć gwiazd #Jerzy Pilch #śmierć


Strona główna » Społeczeństwo » Zagraniczne telewizje, prasa i media o wyborach w Polsce\nSztuka tworzenia spotów wyborczych\nOpublikował(a) Aleksandra dnia 17 października 2011 w kategorii Społeczeństwo | 0 komentarzy\nWybory parlamentarne już za nami. Jak przedstawiają się wyniki głosowania polskich obywateli? I co o rezultatach sądzą zagraniczne media?\nKto się cieszy, a komu nie odpowiada nowa władza w naszym kraju? Światowe media tuż po otrzymaniu informacji o wynikach wyborów w Polsce obwieściły, jak przedstawia się sytuacja.\nAP, AFP i Reuters zwracały uwagę na 10% różnicy pomiędzy PO a PiS, wspominając jednocześnie, że zwycięzcą wyborów jest u nas partia „centroprawicowa, proeuropejska i probiznesowa”. AP dodatkowo zwraca uwagę na „historyczne zwycięstwo”, bo jak wiemy – po raz pierwszy rządy objęła partia, która sprawowała je przez ostatnią kadencję. Reuters natomiast przedstawił premiera z bardziej prywatnej strony, zaznaczając jego zamiłowanie do futbolu i przybliżając sylwetkę jego córki, Katarzyny Tusk.\nWłoska agencja Ansa uważa, że skoro wygrało PO, to Europa może odetchnąć z ulgą. Tusk jest tu uważany za tego, który chce stawiać na działania liberalne, proeuropejskie, tolerancyjne wobec innych państw. Jednak tak, jak wiele innych agencji, nie zapomina o podkreśleniu niespodzianki, jaką było wysokie miejsce Ruchu Poparcia Palikota. Zaskakuje to tym bardziej, że Polska znana jest na świecie jako kraj bardzo katolicki.\nAntyklerykalna partia, która w swych szeregach posiada transseksualistę i geja jest dowodem na istotne zmiany zachodzące w naszym państwie. Czesi zaznaczają też, że dzięki wygranej PO i prawdopodobnym podtrzymaniu jej koalicji z PSL, Polska będzie mogła nadal podążać tą samą drogą wyznaczaną przez ostatnie lata.\nWspominają również o porażce poniesionej przez SLD, które uplasowało się dopiero na 5. pozycji.


Suknia ślubna księżnej Diany z ponad 7-metrowym trenem trafi na wystawę - tvp.info\nmd, mnie 27.04.2021, 08:16 | aktualizacja: 08:45\n29 lipca minie 40 lat od „ślubu stulecia”, jak zwykło się określać zaślubiny Diany Spencer i księcia Karola. Panna młoda miała wówczas na sobie suknię z jedwabnej tafty w kolorze kości słoniowej, obszytą 10 tysiącami cekinów z masy perłowej.\n22 maja odbędzie się licytacja range rovera, który należał wcześniej do brytyjskiej rodziny królewskiej. Eksperci wyceniają, że ten 8-letni...\nSuknię zaprojektowało małżeństwo Elizabeth i Davida Emanuelów. Ma subtelny dekolt, obszerne, bufiaste rękawy, ręcznie haftowane koronkowe aplikacje i kokardki. Jej gorset ozdobiono antyczną koronką Carrickmacross, która pierwotnie należała do królowej Marii, prababki Karola.\nWedług wcześniejszych relacji twórców sukni Lady Di życzyła sobie, by była ona „najdłuższa”. Stąd tren o długości 25 stóp (7,62 m). Tak długi, że Diana ledwo zmieściła go w powozie, którym przybyła przed katedrę wraz ze swoim ojcem.\nSuknia nie była pokazywana publicznie od wielu lat. Jak podaje serwis „People” projektantka Elizabeth Emanuel widziała ją ostatnio w Althorp – rodzinnym domu Diany – na wystawie otwartej w lipcu 1998 r., prawie rok po śmierci tragicznej śmierci Diany.\nTeraz synowie Diany i Karola, książęta William i Harry zgodzili się, by zaprezentowano ją w ramach kolejnej wystawy „Royal Style in the Making”.\nDlaczego oni podjęli tę decyzję? Księżna zażądała w testamencie, by jej rzeczy osobiste zostały przekazane synom, gdy obaj będą mieli ukończone 30 lat (młodszy z nich, Harry, skończył 30 lat w 2014 r.).\nEkspozycja będzie dostępna dla zwiedzających od 3 czerwca w zabytkowej oranżerii na terenie Pałacu Kensington. Potrwa do 2 stycznia 2022 r. Cytowany przez „People” kurator Matthew Storey powiedział, że wystawa „naświetli talenty niektórych przedstawicieli brytyjskiego designu, których praca odegrała kluczową rolę w kształtowaniu tożsamości wizualnej rodziny królewskiej w XX wieku”.\nMożna tu będzie zobaczyć więc nie tylko słynną suknię ślubną Lady Di, ale też wiele innych strojów i akcesoriów zaprojektowanych na specjalne zamówienie członków brytyjskiego dworu królewskiego.\nZobacz także: Książę Filip uskarżał się tylko na jedną cechę Elżbiety II\n#księżna diana #rodzina królewska #suknia #wystawa


MiG-29UB "4105" Trumpeter 1:32 - [L]Galerie - Modelarstwo plastikowe - Modelwork\nMay 12, 2020 in [L]Galerie\nTym razem szparka z naszego podwórka.\nMiG-29UB Trumpeter 1:32 + kalki od Model Maker\nKilka słów o samym zestawie jak zawsze zestaw wykonałem prosto z pudła, zestaw nie jest wymagający w budowie a elementy pasują do siebie całkiem przyzwoicie. Niestety zestaw Trumpka ma pewien problem związany z jakością form jak mniemam. Kupiłem takie zestawy dwa i oba dość mocno się różnią jakością wykonania choć w obu jakość powierzchni plastiku na elementach kadłuba jest słaba i mocno porowata. Dodatkowo jeden z zestawów obarczony jest dodatkową wadą w postaci zanikających linii podziału i nitów. Musiałem przy budowie tego modelu przeryć wszystkie linie podziału i nity od nowa po wcześniejszym przeszlifowaniu kadłuba.\nProponuję więc przed zakupem tego modelu przyjrzeć się czy nie traficie na podobny problem jak ja. Oglądałem model u swojego znajomego który kupił go jak tylko się pokazał i jego zestaw nie ma tych problemów z którymi borykałem się przy swoich zestawach.\nTyle w materii modelu reszta widoczna jest na fotkach.\nEdited May 12, 2020 by KRL\nMi się bardzo podoba. Bardzo udały Ci się zdjęcia.\nŚwietny, też niedługo kończę UB ale w 1:48. Na dysze kładłeś clear blue czy purple?\nŚwietny model - malowanie miód malina!\nNie, jak może już słyszałeś ja nie korzystam w ogóle z produktów z palety modelarskiej.\nIle to ma długości od czubka pitota do końca sond na statecznikach poziomych?\nZ Pewnością nie jest to olbrzym -55cm\nBardzo ładny "MiGacz"\nKolegi dawno nie było, ale jak się pojawił to z grubej rury. Dwa samoloty w ciągu tygodnia. A jakość nie cierpi. Będę nudny.. Jak zwykłe rewelacja!! P.S. kolega znad morza, to może wie, zapytam się czy latają w Malborku. Będę w czerwcu to może na spotting bym się wybrał..\nDziękuję wszystkim fajnie że modele robią dobre wrażenie.\nW materii Malborka ostatnio byłem tam w kwietniu i nie trafiłem na loty ale za to stały F-16 o ile dobrze rozpoznałem znaki to Belgijskie, rozmawiałem z człowiekiem który często tam bywa i to siedzi na drzewie robiąc foty. Twierdził że jak najbardziej latają.\nStandard jakości utrzymany.


Piękne, mądre i waleczne - GAZETA REGIONALNA - wiadomości z powiatów Żary, Żagań | GAZETA REGIONALNA – wiadomości z powiatów Żary, Żagań\nPiękne, mądre i waleczne\nWystawę fotografii „Ich życiowe role. Rakowanie” można oglądać w Żagańskim Pałacu Kultury. Bohaterki zdjęć to pięć kobiet, które zmagają się z chorobą nowotworową.\nNa zdjęciach swoją opowieść o chorobie nowotworowej pokazały Stefania Erdman, Anna Nagajew, Małgorzata Wawrzynkowska, Monika Kaźmierczak i Mariola Serbeniuk. Każda z nich jest na innym etapie walki z rakiem.\nNa pomysł sesji wpadła Patrycja Erdman.\n– Prywatnie zaczęło się od wsparcia dla Anny Nagajew. Wiedziałam, że sama nie mogę sfinansować jej leczenia, ale mam dużo pomysłów i mogę to wykorzystać. Jeden z nich to sesja, w której możemy pokazać piękne kobiety, motywować do walki. Chciałyśmy pokazać, że kobiecość w chorobie też istnieje, że to nadal są piękne, seksowne kobiety – mówi.\nP. Erdman do współpracy zaprosiła fotograf Alicję Skrzyńską-Zielonka i makijażystkę Barbarę Pająk, które pracowały z bohaterkami przy zdjęciach. Fotki do wystawy powstawały od wiosny.\nStefania Erdman z Miodnicy, teściowa P. Erdman, na nowotwór narządów kobiecych zachorowała 23 lata temu.\n– Diagnoza była jak grom z jasnego nieba. Syn miał dopiero 10 lat, bardzo się o niego martwiłam. Pobyt w szpitalu i opieka lekarska były zupełnie inne niż dzisiaj. Podczas sesji chciałam pokazać, że nigdy nie należy się poddawać i że z rakiem można wygrać. Ja jestem tego dobrym przykładem. Pierwszy raz brałam udział w profesjonalnej sesji fotograficznej i pierwszy raz miałam zrobiony taki makijaż. Czułam się jak gwiazda filmowa – opowiada pani Stefania.\nMonika Kaźmierczak z Żar ma 33 lata. O tym, że choruje na raka, dowiedziała się na piątym roku studiów. To był rak węzłów chłonnych, od 5 lat jest w całkowitej remisji.\n– Na taką diagnozę nie da się przygotować, ale temat nie był dla mnie obcy. Z mamą opiekowałam się ciocią, która chorowała na to samo. Ciężko się walczy z tym nowotworem. Leżałam w łóżku i bałam się wstać, a wiedziałam, że trzeba próbować żyć w miarę normalnie. Zachorowałam w trakcie pisania pracy magisterskiej, to mnie oderwało od choroby – przyznaje. – Podczas sesji najtrudniejsze było pokazanie własnej intymności. Cel jest jednak ważny. Chciałam też pokazać, jak duże mam wsparcie mojego partnera Pawła. To właśnie on był moją opoką.\nWarto otworzyć się na innych\nAnna Nagajew z Żagania cały czas walczy z chorobą, już od 4 lat. Najpierw był rak jajnika, potem nawrót choroby.\n– Kiedy Patrycja powiedziała mi, co planuje, pomyślałam: „Jak mam brać udział w sesji, skoro ledwo siedzę?” Na pewno nie spodziewałam się, że pozowanie to taka ciężka fizycznie praca. Dzisiaj wiem, że w chorobie warto otworzyć się na innych. Ja właśnie przez chorobę spotkałam dużo wspaniałych osób, które chciały mi pomóc tak po prostu. Każdy musi znaleźć swoją motywację do życia. Nie tylko chorobą trzeba się zajmować – radzi.\nMieć kogoś u boku\nMałgorzata Wawrzynkowska, terapeutka z żarsko-żagańskiego Ośrodka Terapeutycznego „Profil”, z chorobą nowotworową zmaga się od lat.\n– Usłyszałam już trzy diagnozy, które były dla mnie trudne. Mimo że na co dzień edukuję chorych, to sama też potrzebuję przeżyć te trudne emocje. Mam przyjaciół, którzy mnie mocno wspierają. Powiaty żarski, żagański i nowosolski są rekordzistami w województwie, jeżeli chodzi o umieralność z powodu chorób nowotworowych. Ciągle trzeba pracować nad profilaktyką. A w chorobie najlepiej jest mieć kogoś u boku – przyznaje. Sesję zdjęciową wspomina miło. – Na co dzień zarządzam moimi pacjentami, cudownie było mi oddać się pod zarządzanie komuś innemu. Słuchać, jak powinnam się ustawić, kiedy się uśmiechnąć – mówi.\nNa otwarciu wystawy zabrakło piątej bohaterki. Mariola Serbeniuk, była akurat w szpitalu po operacji onkologicznej. Mieszkanka Żagania zachorowała w 2003 roku.\n– Tuż przed Wielkanocą w tym roku znowu usłyszałam diagnozę. Dla mnie to jest kolejny etap w życiu, który muszę przejść. Dzisiaj wiem, jak bardzo ważne są badania genetyczne, które pomagają wykryć mutacje odpowiadające na przykład za raka piersi – mówi. Sesja zdjęciowa była dla niej wyjątkowym przeżyciem. – Robiłyśmy ją we wrześniu. Gdy jest się w trakcie chemioterapii, wypadają włosy, rzęsy, brwi, więc naprawdę cudownie było się zobaczyć w tak pięknym wydaniu – dodaje.\nWystawę w pałacyku przy ul. Jana Pawła II w Żaganiu można oglądać do końca roku. Potem będzie ona prezentowana m.in. w Łużyckiej Szkole Wyższej w Żarach i w Urzędzie Marszałkowskim.\n– Na pewno do Żagania wróci przy okazji 8 marca. Powstaje także książka, w której każda z bohaterek będzie miała swój osobny rozdział – mówi P. Erdman.


Efektowne projektowanie witryn online − bylotakiemiasto.pl\nZ pewnością zdajesz sobie sprawę z tego, jak istotne jest posiadanie własnej strony w Sieci. Jaka firma będzie zatem najlepszym wyborem? Najlepiej jest stworzyć stronę u fachowców w tym obszarze. Tylko prawdziwi zawodowcy tworzenia stron sprostają takiej misji. Dlaczego należy zaangażować ekspertów do zrobienia witryny? Projektowanie stron internetowych to nie jest wbrew pozorom bułka z masłem. Jeżeli nie zajmujesz się zawodowo tworzeniem witryn, w szybki sposób możesz się pomylić. Nie powinno się także korzystać z pomocy niepewnych firm, bowiem spod ręki niedoświadczonej osoby może wyjść niemiła dla oka strona internetowa.\nBrand Doubles to lider wśród działalności, które proponują usługi takie jak wytwarzanie a także projektowanie witryn WWW. Dzięki ich dużemu doświadczeniu pomagają utworzyć pozytywny wizerunek Twojej firmy w sieci. Stworzą dla Twojej marki responsywną oraz przyjazną klientom stronę zarówno pod względem informacyjnym, komunikacyjnym jak i wizualnym. Przygotowane przez firmę Doubles witryny internetowe będą naprawdę funkcjonalne, ale również wyjątkowo przyjemne dla oka. W politykę firmy Doubles zdecydowanie wpisuje się przede wszystkim spersonalizowane zwracanie się do klientów.\nW Doubles znajdują się jedynie eksperci oraz doświadczone osoby z zakresu pisania witryn internetowych. Są na bieżąco z wszelkimi nowinkami technologicznymi, oraz wizualnymi. Cała wiedza a także doświadczenie, które posiedli sprawia, iż wiedzą jak poprawnie wytworzyć strony internetowe, tak, aby były idealnie wpasowane do wytycznych wyszukiwarki Google, chodziły sprawnie, a klienci cieszyli się z szybkości witryn oraz łatwości z ich wykorzystywania.\nDziałalność Doubles opiera|Ich strategia opiera się} przede wszystkim na tym, że mocno współpracujemy z klientami. Dokładnie słuchają potrzeb a następnie dobierają swoją strategię pod uwagi. Ich klienci mają gwarancję, że obsługują ich indywidualnie i zawsze z równym zapałem. Zrobili mnóstwo projektów, wciąż rozszerzając krąg zadowolonych klientów. Witryny internetowe, które opracowali, za każdym razem spełniały wszelkie oczekiwania ich klientów. Wszystkie ich projekty stron internetowych odpowiadały charakterowi, jakim cechuje się firma klienta, przykuwając uwagę oryginalnością grafiki, czy wizualną szatą.\nNie powierzaj swojej strony internetowej w niesprawdzone ręce. Projektowanie strony internetowej to zajęcie wymagające odpowiedniego przygotowania technicznego, doświadczenia oraz specjalistycznej wiedzy. Jest to zbyt ważny element reklamy Twojej firmy. Dzięki stronie przedstawiasz swoją jedyną w swoim rodzaju ofertę, zyskujesz potencjalnych klientów, budujesz wizerunek swojej marki i zwiększasz świadomość istnienia Twojej firmy wśród użytkowników sieci. Powinieneś pamiętać o tym, że Twój odbiór w sieci to główny filar sukcesu Twojego biznesu. Wiele osób korzysta przeważnie ze smartfonów, dlatego powinieneś zadbać o to, aby Twoja strona była responsywna oraz dopasowana do wszystkich możliwych urządzeń. Daj nam kredyt zaufania oraz oddaj swoją stronę WWW w ręce ekspertów. Doubles sprawi, że Twoja strona internetowa będzie ładna dla oka oraz sprawna.\nPrzygotowywanie stron to przede wszystkim pasja dla Doubles. Robią to od długiego czasu, czując radość z poszerzania swoich umiejętności, kompletując kolejne części wiedzy na wszelakie możliwe i dostępne metody. Opracowywanie stron WWW to działalność, za którą musi iść posiadanie dużych chęci i serce włożone w każde zadanie. W połączeniu z wiedzą, ciągłym porozumieniem z klientem i braniem pod uwagę jego sugestii, dobrze dobranymi metodami i doświadczeniem, daje pewność zadowolenia i obopólnej satysfakcji z otrzymanego zlecenia. Nie straszne są im żadne wyzwania, wykonujemy również bardzo skomplikowane projekty. W Doobles sukcesy spowodowane są współpracą tylko najlepszych specjalistów od marketingu internetowego, grafiki i programowania.


Prawie 300 000 zł dofinansowania dla Miasta z budżetu woj. mazowieckiego - Życie Powiatu Żyrardowskiego\nStrona główna/Żyrardów/Prawie 300 000 zł dofinansowania dla Miasta z budżetu woj. mazowieckiego\nZ budżetu województwa mazowieckiego popłynął kolejny strumień środków finansowych na realizację kilku ważnych z punktu widzenia komfortu życia mieszkańców zadań. W ul. Limanowskiego i ul.1 Maja wymienione zostanie oświetlenie na energooszczędne, lepiej doświetlające jezdnie i chodniki. Ogrody działkowe zrealizują kolejne zaplanowanie inwestycje. Miasto będzie miało własny dron walczący ze smogiem, a miejskie przedszkola wyposażone zostaną w oczyszczacze powietrza.\nInwestycje w ogrodach działkowych\nŻSUOD “WITAMINA” wykona ekologiczne utwardzenie alejek działkowych za kwotę 32 000 zł. ROD “LEN” zainstaluje system monitoringu CCTV o wartości 50 000 zł. ROD “RELAKS” zaplanowało zakup kontenera do przechowywania sprzętów ogrodniczych potrzebnych do utrzymania porządku na terenie ROD, zakup rębaka do rozdrabniania gałęzi z żywopłotów, krzew i drzew oraz zakup pojemnika na odpady. Łączny koszt planowanych zakupów to 23 000 zł. ROD “KROKUS” wykona adaptację pomieszczenia na toaletę do wspólnego używania przez osoby korzystające z działek. Koszt zadania to 25 000 zł. ROD “OAZA” zmodernizuje drogi na terenie swoich ogrodów za kwotę 48 000 zł.\nMiejski dron kontrolujący jakość powietrza w mieście\nW ramach programu „Mazowsze dla czystego powietrza 2022” Żyrardów otrzymał dofinansowanie w wysokości 76 996 zł na zakup drona w celu kontroli palenisk domowych na terenie Żyrardowa. Całkowita wartość inwestycji to 153 993,70 zł.\nDo obsługi drona przeszkolonych zostanie dwóch pracowników Straży Miejskiej. Dotychczasowe akcje antysmogowe z użyciem wynajętego drona przynosiły wymierne efekty, dlatego warto je kontynuować, szczególne w dzielnicach, gdzie występuje wysokie stężenie smogu.\nKolejnym zadaniem, na które Miasto pozyskało środki z programu „Mazowsze dla czystego powietrza 2022” jest zakup oczyszczaczy powietrza dla przedszkoli prowadzonych przez Miasto Żyrardów. Całkowita wartość zadania wyniesie 98 980 zł, z czego 50 proc. stanowić będzie dofinansowanie z budżetu województwa mazowieckiego.\nOczyszczacze powietrza, wyposażone w odpowiednie etapy filtracji, są w stanie oczyścić powietrze w salach z bakterii, wirusów, alergenów, roztoczy czy pyłków roślin nawet do 99,97%.\nWymiana oświetlenia w ulicach Limanowskiego i 1 Maja\nW ramach Mazowieckiego Instrumentu Wsparcia Adaptacji do Zmian Klimatu – Mazowsze dla klimatu 2022, w ul. Limanowskiego i ul.1 Maja wymienione zostanie oświetlenie na energooszczędne. W ul. Limanowskiego nowe oświetlenie pojawi się na odcinku pomiędzy ul. Kasztanową a ul. gen. Sikorskiego, natomiast w ul. 1 Maja wymienione zostanie oświetlenie na odcinku od ul. Limanowskiego do ul. Okrzei.\nW sumie wymienionych zostanie 85 opraw sodowych na energooszczędne oprawy LED. Przeprowadzone zostaną prace demontażowe i montażowe oświetlenia, a także wymiana wysięgników, montaż przewodów do opraw oświetleniowych, montaż konstrukcji stalowych i osprzętu linii napowietrznej nn., montaż przewodów uziemiających i wyrównawczych na słupach oraz pomiary elektryczne.\nNowe oświetlenie będzie posiadało większy niż dotychczasowy rozsył światłości, dzięki czemu będzie bardziej przyjazne dla wzroku, a zarazem lepiej doświetli jezdnie i chodniki.\nCałkowity koszt inwestycji wyniesie 199 591,90 zł, dofinansowanie z budżetu Województwa Mazowieckiego to 99 795,00 zł.


Malarka w tarapatach - Polacy we Włoszech - wiadomości online\nHome Aktualności Malarka w tarapatach\nMar 28, 2020Aktualności, Historia, Korespondenci piszą0\nMalarka Bronisława Rychter-Janowska (1868 – 1953) twierdziła, tak jak Sienkiewicz, że każdy Polak ma dwie ojczyzny: Polskę i Włochy. Do Włoch jeździła corocznie na długie wakacje. Dopiero I wojna przerwała te wyjazdy. Ale już w jesienią 1921 r. „aby odświeżyć pamięć” udała się wraz z bratem Stanisławem Janowskim – też malarzem do Wenecji, a potem przez Weronę, Sienę, Orvieto do Rzymu. Już w Orvieto dopadł ich chłód i deszcz. W dzień zwiedzali zabytki miasta, a wieczory spędzali przy kominku, na którym nieustannie paliły się bierwiona. Ponure mury średniowiecznych pałaców i domów wchłaniały ciepło, wydzielając chłód i stęchliznę. W poszukiwaniu słońca pojechali dalej, do Neapolu do znajomych Włochów.\nGościna u Włochów była tak denerwująca i męcząca (zła kuchnia i atmosfera), że brat postanowił wyjechać na Sycylię. Bronisława wraz z kuzynką gospodarzy odprowadziły Stanisława do portu, gdyż płynął na Sycylię statkiem.\nBronisława Rychter – Janowska, „Pejzaż morski z Wezuwieszem”, 1919. Źródło: Bogdan Podgórski, W poszukiwaniu piękna. Bronisława Rychter- Janowska 1868 – 1953.Kraków 2015\nPożegnawszy go, postanowiły zjeść kolację w najbliższej restauracji. Nie pomyślały, że okolice portu w żadnym kraju nie należą do bezpiecznych, szczególnie wieczorem i w czasie powojennym. Napotkawszy schludną, jasno oświetloną „trattorię” weszły do niej. Godzina była 22.00, restauracja zupełnie pusta. Zamówiły pieczoną kurę, owoce, wino. Gospodarz kazał im czekać na przyrządzenie posiłku. I nagle pusty dotąd lokal zaczął się zapełniać podejrzanymi mężczyznami, którzy rozmawiali z gospodarzem, rzucając na nie porozumiewawcze spojrzenia. To je zaniepokoiło. Bronisława postanowiła działać. Otworzyła ostentacyjnie torebkę, w której miała drobne monety, wysypała je na stół i zaczęła głośno liczyć. Większą gotówkę miała zaszytą pod paskiem. Wywołało to jeszcze większe przerażenie jej towarzyszki.\n„Co pani czyni? – przestraszona zawołała.\n– Rachuję, czy nam wystarczy na zamówioną kolację. Ale nie wystarczy, mamy zaledwie 3 liry drobnymi i musimy kolację odwołać.\nZbliżyłam się natychmiast do gospodarza i mówię mu po włosku z przerażeniem:\n-Nie mam pieniędzy na zapłacenie kolacji, zostawiłam torebkę w domu. Wybaczcie nam, jutro przyjdziemy, żeby zjeść obiad, chyba że wolicie zaczekać na zapłatę do jutra.\nMówiąc to czułam, jak otaczają mnie ci czarni ludzie z ponurym spojrzeniem.” 1)\nKobietom udało się uciec na ulicę. Oczywiście biegły nieprzytomne ze strachu przez puste i ciemne zaułki, dopóki nie znalazły się w oświetlonej dzielnicy Neapolu. I tak było za każdym pobytem Bronisławy we Włoszech. Albo przygoda, która mogła się źle skończyć, albo choroba. Dziw, że miała\nochotę ciągle tam wracać.\nBronisława Rychter – Janowska, „Capri”, 1922. Źródło: Bogdan Podgórski, W poszukiwaniu piękna. Bronisława Rychter- Janowska 1868 – 1953.Kraków 2015\nPodobne zdarzenie przeżył w Wenecji zamożny ziemianin z Podlasia Jan Ciecierski (1864 – 1933). Było to przed I wojną światową. Ciecierski lubił włóczyć się po różnych zapadłych kątach miasta, zwiedzał ”calle, sotto-porto”, „corte i cortile”, gdzie turyści z czerwonymi baedekerami pod pachą\nnigdy nie docierali, a nawet unikali. Pewnego razu tak wałęsając się natrafił na skromną, ludową trattorię, do której z ciekawości wszedł. Była to brudna nora, przy stoliku siedziało trzech oberwańców, którzy grali w karty. Zobaczywszy dobrze ubranego gościa, przerwali grę i ruszyli od stolika. Ciecierski nie stracił rezonu i spytał obsługująca dziewczynę, ile kosztuje porcja makaronu. Kiedy usłyszał, że 20 lirów, z udaną konsternacją wyjąkał, że ma tylko 5 lirów i ze zbolałą miną wyszedł na ulicę, gdzie dopadł pierwszej napotkanej gondoli, która zawiozła go w bezpieczne miejsce\nczyli na Canale Grande. Uciekając słyszał szyderczy śmiech klienteli trattorii. Dobrze, że i dla niego cała historia tak się skończyła i że nie został pobity i okradziony. Ciecierski miał zresztą fantazję. Kiedyś siedząc z żoną w Genewie w kawiarni przeczytał w „Le Monde”, że dżuma panuje w Istambule. Co zrobił? Pożegnał żonę i pognał do Turcji „obserwować dżumę”. Przeżył.\n1) Bronisława Rychter-Janowska, „Mój dziennik 1912 – 1950”. Warszawa 2016, s.386\nŹródło: Bogdan Podgórski, W poszukiwaniu piękna. Bronisława Rychter- Janowska 1868 – 1953. Kraków 2015\nTAGhistoria Izabela Gass Neapol Orvieto Polacy Polacy we Wloszech Rzym Wenecja Wlochy\nPoprzedni wpisOd kwietnia we Włoszech obniżki opłat za elektryczność i gaz Kolejny wpisTuryńska „Jasna Góra”


Wywiad z Patrik`iem Morin właścicielem jednej z czołowych francuskich hodowli, Keranlouan, powstałej w latach 50-tych XX wieku.\nJest to pies myśliwski, który ma wrodzone zdolności do polowań, jest dobrym aporterem i uwielbia swojego właściciela. Musi też mieścić się w standardzie. W tym samym miocie może być champion piękności i pies z defektami.\nPodobają mi się hiszpańskie bretony. Hiszpanie mają wiele serca dla tej rasy. Mogą ją ulepszać pod warunkiem, że zawsze będą sięgać do jej źródeł czyli do Callac, światowej stolicy spanieli bretońskich.\nPrzez ten czas od kiedy zajmuję się hodowlą spanieli bretońskich, myślę że standard trochę się zmienił. Moglibyśmy mieć o 30 championów więcej od tych 120, które wyhodowaliśmy z ojcem. Breton to pies myśliwski, nie obronny i nie na wystawy. Piękne psy wystawowe zazwyczaj są słabe w pracy. Ale oczywiście trzeba starać się być dobrym w obydwu kategoriach: pracy i wyglądu.\nWracając do pytania to sądzę, że przez ten okres spanielowi bretońskiemu bardzo poprawił się zmysł węchu. W latach 60-tych seter miał 2 razy lepszy wiatr, niż breton. Aktualnie mają taki sam, lecz breton jest psem dużo sprytniejszym.\nHistoria mojej hodowli to historia miłości. Przed jej rozpoczęciem mój ojciec pracował w biurze przez 20 lat. Potem został pierwszym zawodowym hodowcą w Callac.Postanowił nim zostać, ponieważ w okolicach było dużo zwierzyny a on chciał żyć ze swojej pasji – bretonów. Miał on ulubiony las do polowań na słonkę, który nazywał się Keranlouan (lisia wieś).\nPolder de Keralouan był pierwszym objawieniem w moim życiu wielbiciela psów. Uman, który odszedł zbyt wcześnie z powodu guza biodra. Irian, który zawsze mnie fascynował gdyż gotów był się zabić, żeby sprawić mi przyjemność.\nDobry breton powinien posiadać wszystkie cechy myśliwskie. Powinien być odważny i zawsze gotowy służyć swojemu Panu.\nPowinien mieć wszystko i umieć to pokazać poprzez przewodnika. Psy konkursowe przechodzą ciężką próbę „przeszkadzania im w pracy przez przewodnika” (maratończyk, któremu przerywano by kilka razy bieg nie ukończyłby trasy). Musza one sobie z tym poradzić a najlepsze z nich wygrywają. Jeśli pozwolicie psu iść własnym rytmem, będzie 10 razy łatwiej.\nMusi mieścić się w standardzie, mieć dobry wskaźnik dysplazji, pasję myśliwską, aport i być łatwą w układaniu.\nTego samego co u suki.\nWszystkie cechy są ważne, lecz ta, którą ja preferuję to łatwość w układaniu.\nStójka, aport a na ostatnim miejscu wygląd.\nMiędzy 4 a 10-tym miesiącem.\nRodowód jest świadectwem selekcjonerskiej pracy hodowlanej.\nPrzedruk ze strony www.clubesp-epbreton.es, 16.05.2010


Zabawki dla dziewczynek: co wybrać na prezent dla małej dziewczynki? [TOP 10 zabawek] - Mjakmama.pl\nZabawki dla dziewczynek: co wybrać na prezent dla małej dziewczynki? [TOP 10 zabawek]\nZabawki dla dziewczynek to przede wszystkim lalki, wózki, akcesoria do zabawy w dom. Na rynku jest masa tego typu produktów, nietrudno się w nich zagubić. Na co zwrócić uwagę przy kupowaniu prezentu dla dziewczynki? Jak wybrać mądre i bezpieczne zabawki? Skorzystajcie z naszego poradnika.\nZabawki dla dziewczynek to masa produktów, w których można się zagubić. Jak wybrać bezpieczne zabawki, by dziecko nie miało kontaktu z toksycznymi substancjami? Co kupić dziewczynce na prezent, by sprawić jej radość, zapewnić mądrą i bezpieczną zabawę?\nW naszym poradniku znajdziecie odpowiedzi na te i inne pytania. Poniżej znajdziecie także ranking top 10 zabawek dla dziewczynek.\nZabawki dla dziewczynek - co zainteresuje dziewczynkę?\nTop 10 zabawek dla dziewczynek\nPrzyjęło się, że zabawki dla dziewczynek to najczęściej lalki, misie, wózki dla lalek, domki dla lalek i wszelkiego rodzaju akcesoria do zabawy w dom (zabawkowe kuchnie, filiżanki, odkurzacze itp.).\nRzeczywiście, dziewczynki bardzo chętnie bawią się tego typu zabawkami. Coraz częściej jednak odchodzi się od podziału na zabawki dla dziewczynek i zabawki dla chłopców. Do głosu dochodzą zasady równouprawnienia ("dlaczego moja córka od małego ma uczyć się, że dziewczynka jest od gotowania i sprzątania?") oraz... zdrowy rozsądek.\nBo jeśli córeczka ma ochotę bawić się samochodzikami albo układać klocki konstrukcyjne, to dlaczego mamy jej tego zabraniać?\nAle po co taki podział? Wydaje mi się, że to by ograniczało zainteresowania dziecka. Dlaczego dziewczynka nie miałaby się bawić samochodzikami? Zresztą, jest tyle innych zabawek, którymi mogą się bawić i dziewczynki, i chłopcy - klocki, kredki, gry, książeczki... Może warto byłoby poobserwować córkę, co ją interesuje, zamiast zakładać z góry, że jak dziewczynka - to trzeba jej kupić lalkę? - napisała Asia, czytelniczka Mjakmama.pl\nNajlepiej jest kierować się zainteresowaniami dziecka. Pozwólmy córce na różnorodność, niech bawi się lalkami, klockami, puzzlami, samochodzikami, misiami. Dzięki temu będzie kompleksowo się rozwijać.\nSprawdź: Zabawki wspierające rozwój dzieci z autyzmem\nNa co rodzice powinni zwrócić uwagę, wybierając zabawki dla dziewczynek? Przede wszystkim na ich jakość i wykonanie. Nie warto kierować się wyłącznie ceną, bo może się okazać, że tańsza zabawka już po kilku dniach się popsuje lub wyrządzi jakąś krzywdę dziecku (np. dostanie uczulenia od toksycznych farb).\nPowinno się inwestować tylko w sprawdzone zabawki - moim zdaniem najbezpieczniejsze są te, które są z dobrych materiałów, mają sprawdzoną firmę i na opakowaniu wiek od kiedy dziecko może daną zabawkę używać - napisała Pandora, czytelniczka mjakmama.\nCertyfikat CE - każda zabawka powinna być wykonana z solidnych i dokładnie przebadanych materiałów. Dziecko nie może mieć kontaktu z żadnym toksycznym tworzywem, które może zagrażać jego bezpieczeństwo. Kupując zabawki, warto zawsze poszukać oznaczenia "CE" - to nazwa bardzo ważnego certyfikatu CE, który jest gwarantem dobrej jakości. Wszystkie zabawki, dopuszczone do sprzedaży na terenie Unii Europejskiej, powinny posiadać ten certyfikat.\nOznaczenie wiekowe - Pandora zwróciła uwagę na istotną kwestię. Oznaczenie wiekowe powie nam, czy wybrana przez nas zabawka jest odpowiednia dla naszego dziecka, czy tak nie jest (bo np. zawiera małe elementy, które dziecko może połknąć).\nZainteresowania - tak jak wspomnieliśmy wyżej, zabawki dobierajcie do zainteresowań dziecka. Dzięki temu sprawicie mu radość, a taki przecież jest wasz cel\nPrezentem dla dziewczynki tak naprawdę może być wszystko. Lalki z akcesoriami, które uczą dzieci empatii i opieki nad słabszymi. Wózki dla lalek, domki, zabawkowe kuchnie, dzięki którym dziewczynka będzie mogła naśladować swoich rodziców.\nPuzzle, gry planszowe, zabawki edukacyjne, które rozwiną zdolność logicznego myślenia i nauczą dziecko koncentracji. Zabawki uczące robótek ręcznych, które rozwiną u dziecka umiejętności manualne. Tak naprawdę prezentem może być wszystko. Wybierajcie mądrze i bezpiecznie!\nCzytaj: Prezent dla trzylatka: co kupić w prezencie trzylatkowi?\nPoniżej znajdziecie zestawienie top 10 zabawek dla dziewczynek w podziale na kategorie wiekowe: 1. rok życia, 2. rok życia, 3. rok życia. Każda z kategorii zawiera kilka zabawek adekwatnych do wieku dziecka.\nZabawki dla dziewczynek - 1. rok życia\nZabawki w pierwszym roku życia powinny przede wszystkim wspierać rozwój dziecka. W tym wieku zabawki stymulują większość zmysłów (wzrok, słuch, dotyk), rozwijają koordynację oko-ręka, uczą logicznego myślenia. Jakie zabawki wybrać?\n1. Fisher Price Książeczka Zwierzaki przyjaciele szczeniaka\nZaproś malucha do świata zabawy i nauki, dając mu muzyczną Książkę z wierszykami z serii Ucz się i śmiej! Obracając strony, dziecko aktywuje odtwarzanie znanych i lubianych rymowanek, takich jak „Ciasto zjem” i „Raz, dwa, buty ktoś ma”, którym towarzyszą kolorowe ilustracje przedstawiające Szczeniaczka i Siostrzyczkę! Gdy wraz z maluchem poruszacie się w rytm muzyki, dziecko poznaje pierwsze liczby i słowa, literki, kształty i nie tylko! A dzięki wygodnemu uchwytowi do przenoszenia Ty i Twój maluch możecie zabrać Książkę rymowanek wszędzie ze sobą!\n2. Smily Play Zaczarowane pudełko drewniane\nSmily Play Zaczarowane pudełko drewniane to bezpieczne, ekologiczne i drewniane zabawki, które wspaniale kształtują rozwój manualny dziecka. Pobudzają wyobraźnię, uczą logiki i kreatywność. Zabawka zawiera m.in. kolorowe i przekręcane klocki, które pomagają w nauce cyferek oraz tablicę, która wspiera rozwój manualny małych rączek.\n3 Fisher Price, Siostrzyczka szczeniaczka\nFisher Price Siostrzyczka szczeniaczka to zabawka edukacyjna, która dopasowuje się do wieku dziecka. Siostrzyczka szczeniaczka zachęca dziecko do aktywności, odpowiadając na jego dotyk zabawnymi tekstami, piosenkami. Zawiera trzy poziomy zabawy:\nZabawki dla dziewczynek - 2 lata\nDwuletnia dziewczynka ma zupełnie inne potrzeby niż niemowlę w pierwszym roku życia. Zabawki dla dziewczynek w wieku 2 lat powinny być bardziej skomplikowane. Mogą zachęcać dziecko do wypowiadania kolejnych słów, uczyć kolorów, literek, cyferek.\nW dalszym ciągu ważny jest rozwój wszystkich zmysłów i koordynacji ręka - oko. W tym wieku dziewczynki z pewnością będą chciały mieć własną lalę lub misia, które będą mogły przytulać. Rozwój emocjonalny u dziecka jest bardzo ważny. Ulubione przytulanki go wspomagają, dają dziecku poczucie bezpieczeństwa i uczą empatii.\n5. Janod Układanka drewniana rodzina króliczków w ogrodzie\nJanod Układanka drewniana rodzina króliczków w ogrodzie to wspaniała układanka, która rozwija zdolności manualne dziecka. Zestaw składa się z 5 króliczków, które należy dopasować w odpowiednie miejsca. Zabawka rozwija koordynację ręka-oko, stymuluje rozwój logicznego myślenia.\n6. Lego Duplo zestaw z różowymi klockami\nLego Duplo zestaw z różowymi klockami pomoże dziecku rozwinąć wyobraźnię i kreatywność. Klocki pozwalają tworzyć różne budowle. Zestaw zawiera również figurki ludzi oraz zwierząt.\nZabawki dla dziewczynek - 3 lata\nZabawki dla dziewczynek w 3. roku życia edukują, tłumaczą otaczający świat, rozwijają nowe umiejętności i... bawią. Nie zapominajmy, że zabawki, oprócz funkcji edukacyjnej, powinny sprawiać przyjemność dziecku. Mieszajmy więc ich rodzaje, by dostarczać dziecku nowych wrażeń.\n7. Lalka Baby Anabell\nLalka Baby Anabell wygląda jak prawdziwe niemowlę. Wydaje dźwięki, gaworzy, chichocze. Trzeba ją karmić, tulić, przewijać. Uczy dzieci empatii, opieki nad słabszymi. Zestaw zawiera lalkę, smoczek, śliniak, butelkę, pieluszkę.\n8. Clementoni Mówiące Pióro\nClementoni Mówiące Pióro 500 pytań to wspaniały zestaw edukacyjny, który rozwija wiedzę dziecka. Zawiera gry i zabawy, dzięki którym dziecko poznaje otaczający nas świat. 72 zadania uczą liczb, kształtów, kolorów. Przewodnikiem po grze jest mówiące pióro, które sygnalizuje poprawną lub błędną odpowiedź.\n9. Ecotoys Drewniany Domek dla lalek\nEcotoys Drewniany domek dla lalek rezydencja bajkowa doskonale imituje prawdziwy dom mieszkalny. Ma 3 poziomy, na których ulokowano 5 pomieszczeń. Każde pomieszczenie wykończone jest w innej stylistyce. W zestawie znajdują się również drewniane meble, które można dowolnie wyjmować i przestawiać.\n10. Hasbro Play Doh Babeczkowy festiwal\nHasbro Play Doh Babeczkowy Festiwal to wspaniała zabawa, która pozwoli dziecku stworzyć kolorowe babeczki. Ciastolina Play Doh pozwala dać się ponieść wyobraźni. Dziewczynka może tworzyć takie babeczki, jakie tylko sobie wymyśli i dekorować je w dowolny sposób.


NLE Choppa | Popkiller\nNLE Choppa, PnB Rock, KYLE i inni - najważniejsze premiery tygodnia\ndodano: 2022-01-30 11:00 przez: Bartosz Skolasiński (komentarze: 0)\nMamy koniec tygodnia, zatem czas na podsumowanie najważniejszych płyt, które wjechały na streamingi.\nNLE Choppa, Babyface Ray, KYLE Doe Boy, Blocboy JB\nNLE Choppa "Me vs. Me"\ndodano: 2022-01-29 11:21 przez: Bartosz Skolasiński (komentarze: 0)\nDługo oczekiwany album Choppy.\n01. Shotta Flow 6\n02. Push It ft. Young Thug\n03. Jumpin ft. Polo G\n04. Trap Phone\n09. Ima Dog\nkategorie: USA, Hip-Hop/Rap, News, Premiery, Trap, Video\ndodano: 2022-01-23 16:00 przez: Bartosz Skolasiński (komentarze: 2)\nW piątek premierę miał nowy mixtape od NBA YoungBoya - "Colors". Tego samego dnia na streamy miał wjechać najnowszy materiał NLE Choppa zatytułowany "ME VS. ME". Tak się jednak nie stało. Płytę przełożono na 28 stycznia.\nNBA Youngboy, NLE Choppa, Lil Durk\nkategorie: USA, Koncerty, News, Trap\ndodano: 2021-12-07 14:37 przez: Mateusz Natali (komentarze: 19)\nNLE Choppa po raz pierwszy na koncercie w Polsce! Amerykański raper, który zasłynął m.in. takimi utworami jak “Shotta Flow" czy “Camelot” wystąpi już 1 lutego 2022 roku w warszawskim klubie Progresja! W roli supportu zagra Richie Wess!\nChoppa w czerwcu dziękował Wam za nagrodę Odkrycia Roku w Popkillerach i zapowiadał, że musi nas odwiedzić (to video przypominamy na dole)... no i jest!\nNLE Choppa chce wykupić swój kontrakt i zakończyć karierę - raper zdradza dlaczego\ndodano: 2021-07-09 11:00 przez: Marek Adamski (komentarze: 2)\nRok temu pisaliśmy wam recenzję debiutanckiego albumu tego zaledwie 19-letniego rapera z Memphis, a ostatnio otrzymał on od Was nagrodę Odkrycia Roku na gali Popkillery 2021 - za co podziękował w specjalnie nagranym video. Teraz artysta zdradza, że planuje zakończyć rapową karierę i spróbować się w innym zawodzie, którego wybór może bardzo zaskakiwać.\nNLE Choppa atakuje label Famous Dexa za brak reakcji na jego problemy\ndodano: 2020-11-30 11:00 przez: Marek Adamski (komentarze: 0)\nRok temu do internetu wyciekł filmik z koncertu Famous Dexa, na którym raper dostał ataku padaczki od zbyt dużej ilości spożytego leanu. Reprezentant Chicago nigdy nie krył się ze swoją sympatią do purple dranku, jednak po jego aktywności w social mediach można wywnioskować, że narkotyki zdominowały jego życie, co przełożyło się na jakość wypuszczanej muzyki. Jego sytuację skomentował NLE Choppa, który skrytykował wytwórnię Dexa za całkowitą bierność,\nNLE Choppa, Famous Dex\nNLE Choppa "Top Shotta"\ndodano: 2020-08-21 14:03 przez: Łukasz Rawski (komentarze: 0)\nDługo wyczekiwany, debiutancki album jednego z najlepiej zapowiadających się raperów młodego pokolenia. Pochodzący z Memphis NLE Choppa zaprosił do współudziału w nim m.in: Roddy Richa, Chief Keefa, Lil Baby'ego, czy tegoroczną Freshmankę - Mulatto.\nkategorie: USA, Hip-Hop/Rap, Nowe twarze, Premiery, Recenzje, Trap\ndodano: 2020-08-06 14:30 przez: Łukasz Rawski (komentarze: 10)\nNLE Choppa to powiew świeżości. 1 listopada skończy dopiero 18 lat, a już teraz swoją charyzmą i pewnością siebie udowadnia, że z każdym miesiącem, coraz mocniej zaznacza swoją obecność wśród prawdziwych tuzów tej branży. Urodzony i wychowany w południowo-wschodnim Memphis, w rejonach nie cieszących się dobrą sławą. Grając w kosza widział wszystko, co najgorsze, sam nieraz będąc w samym centrum tych wydarzeń. Wystarczy wspomnieć, że to pobyt w areszcie dla nieletnich sprawił, że jak sam mówi, otworzył oczy i postanowił brać muzykę na poważnie.\nDzięki uprzejmości Warner Music Poland, mieliśmy okazję sprawdzić jak zaprezentował się jeden z najgorętszych debiutantów tego roku i w przeddzień premiery jego pierwszego studyjnego albumu "Top Shotta", mamy dla was tekst, który wam nieco o tym krążku opowie.\nNLE Choppa "Cottonwood"\ndodano: 2020-01-18 13:32 przez: Łukasz Rawski (komentarze: 1)\nPo ogromnym sukcesie "Shotta Flow", NLE Choppa prezentuje nam swoją pierwszą solową EP.'


Wpadki programu "Szkoła z TVP". Głośny projekt edukacyjny Telewizji Polskiej doczekał się memów! Zobaczcie, z czego śmieją się internauci! | Dziennik Bałtycki\nSandra Janikowska 3 kwietnia 2020, 13:14\nUla 28.04.2020 13:03:46\nMyślę, że nie każdy nauczyciel miał styczność z kamerami, jest to stresująca sytuacja i każdemu zdarzają się drobne pomyłki, sama zresztą zauważyłam, że poziom nauczania się poprawił. Doceńmy starania TVP.\nAmilka 28.04.2020 10:11:38\nCóz kazdy potrafi krytykować, ale musimy wiedzieć że nauczyciele nie sa nauczeni pracy przed kamerą. A po drugie te lekcje coraz lepiej wyglądają, wydaje mi sieze cała ta krytyka była bez sensu.


Pierwsze nasze kroki w kuchni i degustacja dla przedszkolaków. | Fundacja Jedynka Dzieciom\nPierwsze nasze kroki w kuchni i degustacja dla przedszkolaków.\nJak wiadomo początki są trudne, dlatego też na nasze pierwsze warsztaty kulinarne zaprosiliśmy szkolnego kucharza, który chętnie nawiązał z nami współpracę. Wspólnie uzgodniliśmy, że dzień przed planowanymi warsztatami będziemy robili zakupy, by zaopatrzyć się w potrzebne produkty. Podzieliliśmy się więc tak, aby każdy z nas podczas projektu dokonywał zakupów. Na pierwsze warsztaty postanowiliśmy przygotować sałatkę warzywną. Po włożeniu sałatki do misek, wspólnymi siłami je udekorowaliśmy. Wyglądały naprawdę ciekawie, a sałatka była smaczna.Zdecydowaliśmy, że pójdziemy z degustacją do przedszkola, by poczęstować naszych najmłodszych. Przedszkolaki zarówno jak i ich Panie były zaskoczone, gdyż niecodziennie mają takie odwiedziny.\nPodziękowanie Starosty Tczewskiego →\n← Fartuszki kuchenne z naszym logo.


Rusza budowa drugiego mostu na Wisłoce - Radio RDN | Radio Dobrze Nastawione : Radio RDN | Radio Dobrze Nastawione\nRusza budowa drugiego mostu na Wisłoce\nNa tę inwestycje mieszkańcy Mielca i okolicznych miejscowości czekali lata, bo teraz w godzinach szczytu stoją w kilometrowych korkach.\nJeśli zarząd województwa przychyli się do prośby wykonawcy o przedłużenie terminu budowy mostu, to przeprawa będzie gotowa końcem 2019 roku. Koszt zadania to ponad 38 mln złotych.\nJak ważna jest to inwestycja, mieszkańców nie trzeba przekonywać. – To na pewno skróci moją drogę do pracy, bo to jest męczące, że do miasta mam 15 minut, a na dojazd do pracy tracę 45 minut – komentuje pani Agnieszka. – Stojąc w tych korkach tracimy na czasie, na paliwie, więc już nie możemy się doczekać tego drugiego mostu – dodaje Beata.\nJarosław Jochymek, dyrektor kontraktu firmy Budimex S.A. nie kryje, że przed firmą spore wyzwanie. – To obiekt ponad 500 metrowy, więc nie łatwa inwestycja. Musimy dodatkowo nadrobić stracony czas – wyjaśnia.\n– Pierwotnie roboty miały ruszać na wiosnę, ale przeciągnęły się procedury środowiskowe i dlatego do województwa wpłynął wniosek wykonawcy o przedłużenie terminu robót – wyjaśnia Władysław Ortyl, podkarpacki marszałek. – Chyba się przychylimy do wniosku firmy i przedłużymy termin o te kilka miesięcy. Mamy poślizg taki, jaki mamy, więc rzeczywistości nie da się oszukać – przyznaje.\nOprócz mostu ma powstać 2,5 km odcinek drogi od Rzędzianowic do Mielca, ronda i wiadukt kolejowy.\nBudimex S.A.\tbudowa mostu\tbudowa mostu na Wisłoce\tdojazd\tdrugi most na Wisłoce\tJarosław Jochymek\tkierowca\tkierowcy\tkorki\tmost\tRzędzianowice\tsamochód\tWisłoka\tWładysław Ortyl\t(Mielec)


Fid¿i vs. Nigeria - Aktualno¶ci - Harry-Potter.net.pl - Magiczny ¦wiat Harry'ego Pottera\nFid¿i vs. Nigeria\nNa jednej z podstron Pottermore, gdzie zamieszczane s± informacje dotycz±ce wszelkiego rodzaju nowo¶ci zwi±zanych z interaktywn± stron±, w najlepsze trwa Puchar Quidditcha. Informacje na ten temat, mogli¶cie znale¼æ w tym newsie.\nZ nowego tekstu J.K. Rowling stylizowanego na kolejny artyku³ Ginny Weasley, dowiadujemy siê, ¿e zwyciêzc± pojedynku miêdzy Fid¿i a Nigeri± zosta³a dru¿yna z Afryki, uznawana za faworyta Turnieju. Zespó³ z maleñkiej wysepki po³o¿onej na Oceanie Spokojnym zosta³ wrêcz rozgromiony przez przeciwników. Ostateczny wynik to 160-400.\nZgodnie z zaprezentowan± drabink± meczow±, w kolejnym meczu Bu³garia zmierzy siê z Now± Zelandi±, a nastêpnie przyjdzie pora na pojedynek pomiêdzy Polsk± a Japoni±.\nZestawienie dru¿yn w pary mo¿ecie zobaczyæ, klikaj±c tutaj.\nlosiek13 dnia 15.05.2014 12:08 · 4 komentarze · 823 czytañ ·\nBarlom\tdnia 15.05.2014 22:12\nCiekawie i poprawnie piszesz newsy\nA co do tre¶ci to nie mogê siê doczekaæ meczu naszej reprezentacji. Oby¶my pokonali Japoniê i przynajmniej awansowali do æwieræfina³u.\nNadal jednak nie mam pojêcia, czy te mistrzostwa odbywaj± siê w ¶wiecie mugoli, czy te¿ mo¿e w ¶wiecie magów, a Rowling ponownie robi za szpiega.\nAlette\tdnia 15.05.2014 22:24\nJa tego nie rozumiem, jak z tak bezsensownej informacji mo¿na zrobiæ tak fajnego newsa. Piszesz to w taki sposób, ¿e a¿ mnie to ciekawi, chocia¿ te mecze to dla mnie co¶ równie interesuj±cego jak zwolnienia od PITu\nDlatego niech wygra Polska haha < /lizanie ty³ka>\nA tak na serio, to ja nie wiem na jakiej zasadzie ju¿ funkcjonuje to pottermore. Jakie¶ antyciekawe materia³y, banalne minigierki, a teraz dochodz± do tego mecze. Dobrze, ¿e mnie tam nie ma ;p\nlosiek13\tdnia 15.05.2014 22:34\nSerio, ja nie widzê w tym newsie tej "fajno¶ci", ale skoro tak s³odzicie\nTen Quidditch to fajna sprawa, bo to zawsze co¶ nowego od Jo. Ja tam lubiê te "nudne" teksty i mam nadziejê, ¿e Polska wygra, ale w±tpiê. Je¶li Jo bêdzie sugerowa³a siê ankiet± "komu kibicujecie", to bêdziemy na szarym koñcu ;<\nUpadly Aniol\tdnia 17.05.2014 12:39\nJak sport, to tylko i wy³±cznie pi³ka no¿na - nie ¿adne latanie na miotle z kaflami ^^ O, fina³ LM przed nami...\nNo mam nadziejê, ¿e ten nasz Zamoyski strzeli parê goli Japoñczykom ;p. Nigeria faworytem ? Nie Irlandia ?


Dlaczego warto kupować produkty ze znakiem QAFP? - Ogłoszenia Kielce\nDodane: 30/04/2021 13:37:49\nWysokiej jakości mięso stanowi najlepsze źródło białka dla Ciebie i Twoich bliskich. Z tego też powodu powinno ono gościć na naszym stole dwa razy w tygodniu. Jeśli szukasz najwyższej jakości mięsa, wybieraj tylko produkty z certyfikatem żywności QAFP. Wyroby opatrzone znakiem QAFP spełniają restrykcyjne wymagania i podlegają kontroli na każdym etapie produkcji. Dzięki temu możesz mieć pewność, że produkty certyfikowane znakiem jakości QAFP wyróżniają się wspaniałymi walorami smakowymi i odżywczymi.\nZałożenia Systemu QAFP przygotowali naukowcy z czołówych ośrodków akademickich w Polsce we współpracy z praktykami i ekspertami z branży mięsnej.


Wpisy 20 04 2019 | Komfort\nDobry stomatolog Ruda Śląska Czego unikać w diecie, by nasze zęby się psuły?Jednak a propos zębów, warto zwrócić uwagę na jeszcze jeden aspekt - na dietę. Zęby nie psują się od powietrza, tylko od je Dalej...\nradcy prawni Katowice Chcesz studiować prawo? Wybierz te uczelnie! Jeśli wybierasz się na prawo warto zastanowić się nad tym, którą uczelnię wybrać. Wśród uczelni wymienianych jest bardzo, bardzo dużo propozycji Dalej...\nDodane: 20:05 20- 04- 2019\ndoradztwo prawne praga Najważniejsze informacje o studiach prawniczych Osoba tuż po maturze z pewnością zastanawia się nad tym, jakie studia wybrać. Niestety jeśli dzieje się to wła Dalej...\nDodane: 14:23 20- 04- 2019\npozycjonowanie tanio Plusy inwestycji w marketing internetowy W tekście tym postaramy się odpowiedzieć na pytanie – dlaczego warto zainwestować w marketing internetowy? Co sprawia, że taka inwestycja moż Dalej...\nDodane: 11:16 20- 04- 2019\nHolter cieszyn Kardiolog Choroba wieńcowaedytuj W procesie diagnozowania i leczenia chorób nie związanych bezpośrednio z sercem dochodzi do nakładania się na siebie dziedzin wiedzy takich jak hipertensjologia, neur Dalej...\nDodane: 01:55 20- 04- 2019\nZestawienie tekstów Wpisy Rejestr wpisów


MŚ w triathlonie: Końcowy triumf reprezentantki Bermudów - Polsat Sport\nMŚ w triathlonie: Końcowy triumf reprezentantki Bermudów\n18.09.2016, 12:56 Inne\nReprezentantka Bermudów Flora Duffy zwyciężyła w klasyfikacji generalnej mistrzostw świata w triathlonie. Triumf przypieczętowała sobotnim pierwszym miejscem w ostatnich zawodach cyklu w sezonie, które odbyły się w meksykańskim Cozumel. Agnieszka Jerzyk była 33.\nDo końcowego zwycięstwa Duffy wystarczyłaby druga pozycja w Meksyku, ale zawodniczka, która 30 września skończy 29 lat, nie dała szans konkurentkom. Najlepszą z nich, mistrzynię olimpijską z Rio de Janeiro i broniącą tytuł Amerykankę Gwen Jorgensen, wyprzedziła o minutę i 17 sekund. To pierwszy tytuł mistrzowski Duffy w karierze.\nW Cozumel zawodniczki miały do pokonania 1500 m wpław, 40 km rowerem i 10 km biegiem. Na niedzielę zaplanowano finałową rywalizację mężczyzn.\nWyniki rundy finałowej MŚ:\n1. Flora Duffy (Bermudy)              1:57.59\n2. Gwen Jorgensen (USA)           strata 1.17\n3. Charlotte McShane (Australia)         1.26\n33. Agnieszka Jerzyk (Polska)            5.57\nklasyfikacja końcowa (po 9 zawodach):\n1. Flora Duffy (Bermudy)       4691 pkt\n2. Gwen Jorgensen (USA)        4435\n3. Ai Ueda (Japonia)           3616\n47. Agnieszka Jerzyk (Polska)   877\n109. Maria Cześnik (Polska)     139


Noclegi w Parma - Oferty noclegów w Parma - eSky.pl\nTanie Noclegi - Parma\nZobacz najlepsze oferty noclegów w Parma!\nParma, 27 maja 2022, 2 noce\nMontecchio Emilia, 27 maja 2022, 2 noce\nCollecchio, 27 maja 2022, 2 noce\nSprawdź inne oferty Sprawdź więcej ofert w Parma\nWybierając się do Parma, znajdziesz noclegi na każdą kieszeń przeznaczone dla turystów o zróżnicowanych potrzebach. Na przyjezdnych czekają przestronne i komfortowo wyposażone obiekty z wieloma udogodnieniami oraz tanie hostele, w których przenocuje się podczas kilkudniowego city break. Noclegi w Parma są dostępne zarówno w centrum, jak i w pobliżu lotniska oraz w mniej popularnych dzielnicach lub regionach. Dzięki temu wybierzesz nocleg w Parma w dogodnej lokalizacji w zależności od Twoich dalszych planów. Wcześniejsza rezerwacja noclegu w Parma daje pewność, że po dotarciu na miejsce wypocznie się po podróży bez stresu związanego z poszukiwaniem hotelu, apartamentu lub innego obiektu dla podróżnych. Zarezerwuj nocleg zanim pojedziesz do Parma, a podróż upłynie w przyjemniejszej atmosferze.\nNajlepsze noclegi - Parma\nNoclegi w Parma obejmują rozbudowaną ofertę z wielu obiektów dla turystów podróżujących w pojedynkę, par, rodzin, seniorów oraz grup. Przyjezdni mogą przenocować w apartamentach, hotelach i pensjonatach, oferujących maksimum prywatności oraz znajdujących się w centrum Parma. Udogodnienia w postaci bliskości wypożyczalni samochodów, komunikacji publicznej, sklepów, obiektów usługowych oraz rekreacyjnych są gwarancją udanego wypoczynku. Jeśli interesują Cię luksusowe noclegi, Parma ma szeroką ofertę dla Ciebie. W wybranym miejscu znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz podczas urlopu lub podróży w celach biznesowych. Nocleg na terenie Parma zarezerwujesz w obiektach z udogodnieniami dla niepełnosprawnych, niemowląt i małych dzieci oraz podróżujących wraz ze zwierzętami.\nJak znaleźć noclegi w Parma?\nNoclegi w Parma szybko znajdzie się przez wyszukiwarkę po podaniu kierunku podróży oraz daty zameldowania i wymeldowania. Po zaznaczeniu liczby podróżnych wyszukiwarka wskaże, które noclegi na terenie Parma są dostępne. Wybór noclegu ułatwiają filtry typu obiektu i liczby gwiazdek, oceny gości, odległości od centrum oraz bezpłatnego anulowania rezerwacji. Dzięki temu bez trudu wybierzesz nocleg w Parma już w kilka minut. Możesz zarezerwować sam nocleg lub nocleg wraz z przelotem w zależności od potrzeby.\nJakie udogodnienia znajdę przy noclegach w Parma?\nUdogodnienia przy noclegach w Parma są zależne od wybranego typu obiektu oraz liczby gwiazdek. W dostępnych miejscach na gości czekają pokoje z aneksami kuchennymi, balkonem, klimatyzacją, zestawem do kawy i herbaty, kompletem ręczników i dostępem do Internetu. Przyjezdni mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu przy obiekcie, zamówić posiłek w restauracji lub wybrać hotel z basenem. Dodatkowo noclegi w Parma zarezerwujesz w obiektach zapewniających gościom transfer z lotniska i na lotnisko.\nGdzie rezerwować noclegi w Parma?\nRezerwacji noclegów w Parma można dokonać przez Internet. Decydując się na rezerwację na eSky.pl, wybierasz jedynie sprawdzone obiekty. Dzięki temu po dotarciu do Parma, nocleg jest przygotowany zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami. Płatność za wybrany pokój odbywa się przez bezpieczny system PayU lub za pomocą karty kredytowej. W razie rezygnacji z wyjazdu, przysługuje Ci prawo do bezpłatnej anulacji rezerwacji noclegu w Parma. Termin bezpłatnego odwołania rezerwacji jest podawany podczas wyszukiwania obiektu.\nKoszt noclegów w Parma jest zależny od kilku czynników. Najtańsze są zajazdy, hostele i kempingi, najwięcej kosztują noclegi w hotelach i luksusowych apartamentach. Cena rezerwacji jest związana z terminem, długością pobytu oraz liczbą gości. Jeżeli chodzi o noclegi, Parma cechuje się przystępnością cenową przez cały rok, jednak najmniej płaci się poza sezonem. Koszty pobytu maleją, gdy w jednym pokoju melduje się większa liczba osób oraz gdy rezerwuje się nocleg w Parma na okres powyżej tygodnia.\nNoclegi w Yamatotakada


Namorzyny - Strona 6 - Dysharmonia - Wilcze forum RPG PBF\n#51 autor: Szkarłatnooka\n- Tak, jest. - Wtrąciła swoje trzy grosze z tą samą beztroską w głosie, co wcześniej w chwili, gdy samica wyjawiła Jaśminowi swoje przemyślenia dotyczące ojca białofutrej. Następnie odchyliła pyszczek, a krwiste oczęta powędrowały gdzieś w bok. Skrzywiła się, zmarszczyła nos oraz wyimaginowane brwi. Wyraźnie było widać, iż nie podoba jej się słuchanie o tym, co wydarzyło się wcześniej. Zwłaszcza wzmianka o "matce" wywołała u niej odrazę. Mimo widocznego rozdrażnienia, w żaden inny sposób nie skomentowała opowieści o cudzie narodzin i śmierci "rodzicielki". Cierpliwie ją zniosła, pozwalając waderze dokończyć. - Ale nadal tu jesteśmy... - Fuknęła niezadowolona, rzucając Fehu błagalne spojrzenie. - ...MAMO, możemy iść? Wtedy powiem, naprawdę! - Dokończyła, z naciskiem na pierwsze słowo. Chciała uświadomić szarej, że to ją uważa za matkę i nie chce słyszeć od niej nic innego. "Ciocia" nie wchodziła w grę, tym bardziej "opiekunka"... Wojowniczka miała odgrywać rolę matki "Cząstki Niebios" w tej dziwacznej historyjce, a Aileen postanowiła sobie tego dopilnować.\nSzczenięcy ogon przeciął ze świstem powietrze, a łapki niecierpliwie dreptały w miejscu. Była gotowa do wymarszu.\nsobota 09 lip 2016, 22:37\n#52 autor: Jaśmin\nNa wszystkich cherubinów, bogów i religie patrzył ateistycznym okiem, dlatego ciężko mu było uwierzyć, że jakiś mistyczny niematerialny basior został ojcem małej. W głowie nasunął mu się obraz Zeusa, boga piorunów i śmiertelniczki Alkmeny, której spłodził Heraklesa. Sytuacja przedstawiała się podobnie, czerwonooka rosła w zastraszającym tempie i dobrze, że póki co nie wykazywała ponadprzeciętnej siły.\n- Więc co się wydarzyło? - chodziło mu o śmierć matki Aileen. Cała sprawa wydawała mu się z góry absurdalna, lecz jeśli młoda nakreśliłaby dokładnie swoje pochodzenie, popierając to odpowiednimi argumentami i udowodniła, wtedy dałby za wygraną.\n- Cały czas idziemy. - odrzekł rozbrajająco i dodał. - Możesz zacząć mówić.\nwtorek 12 lip 2016, 17:21\n#53 autor: Fehu\nSzła spokojnym krokiem, a jej umysł dziwnie się uspokoił, jakby każda myśl znalazła odpowiednie sobie miejsce w czeluściach jej mózgu. Stawiała kolejne spokojne kroki, a puchate futro kołysało się delikatnie. Spojrzała na Jaśmina, lustrując go chwilę. Jego posturę, futro, ruchy. Następnie jej wzrok spoczął na Aileen. Mamo. Nie chciała jej matkować. Nie czuła się gotowa na bycie "matką" w dodatku dzieciaka bóstwa. Jednak wstrzymała się od komentarza, bo dyskusja i tak do niczego by nie doprowadziła, niech sobie szczeniak mówi jak chce.\n-Idziemy stąd.- była zadowolona, że są coraz dalej od trupa.\n/zt + Szkarłatnooka, Jaśmin.


Pedagogika naukowa - Notatek.pl\nIX PEDAGOGIKA NAUKOWA Socjologia jako pierwsza stała się nauką społeczną\nScjentystyczny paradygmat ( wzorzec mowy ) naukowości ( miał swoje źródła w filozofii pozytywizmu XIX w ) EPISTEMOLOGIA  teoria wiedzy Wiodącą postacią w rozwoju scjentystycznego paradygmatu jest August Comte wyznaczył naukowy wzorzec\nPrzedmiotem nauki ( tym co bada ) mają być fakty i powiązania między nimi tzn. to co rzeczywiście się zdarza :\nFaktem jest to co jest dane w bezpośrednim doświadczeniu ( to co mogę uchwycić za pomocą zmysłu np.:to co zobacze )\nNauka ma się zajmować ustalaniem związku pomiędzy faktami wyjaśnianie\nBadanie faktów ma dać podstawę dla ich przewidywania\nZAŁOŻENIA FILOZOFICZNE ( EPISTEMOLOGICZNE ) SCJENTYZM  jedynym z jego założeń jest naturalizm , który ma wpływ na postrzeganie człowieka , człowiek jest jako element świata przyrody , posiada stałą naturę i jego rozowjem rządzą stałe prawa , które można określić\nNATURALIZM  odwołuje się do pojęcia niezmiennej ludzkiej natury , jako stałej normy , ze względu na którą powinien być organizowany proces wychowania. Szczególną odmianą naturalizmu jest psychologizm.\nOBIEKTYWIZM  (kolejna cecha scjentyzmu ) oznacza , że nauka jest i powinna być wolna od wartości. Zakłada się , że nauka jest dobra, prawdziwa , ma służyć człowiekowi , ideał nauki pozytywnej odrzuca zdania normatywne : nauka winna pozostawać wolna od wartości.\nUTYLITARYZM  założenie , że wiedza naukowa jest wiedzą pewną a jednocześnie jest to wiedza skuteczna , przydatna do kontrolowania zjawisk Pedagogika naukowa prowadzi swoje badania w oparciu o reguły empiryzmu logicznego , jest to droga , która rozpoczyna się dostrzeżeniem ( rejestracji danych ) faktów , poprzez wyjaśnianie związku pomiędzy faktami , do formułowania naukowych twierdzeń o charakterze praw naukowych. KRYTYKA\nPedagogika nie spełnia postulatu nauki wolnej od wartości . Dwa przykłady pedagogicznego normatywizmu: socjologizm pedagogiczny - społeczeństwo jest “ wartością “ , dzieki której staje się “ człowiekiem “ pragmatyzm - eksponuje kategorię działania jako wartość wyznaczającą kształt i przebieg procesu wychowania\nW świetle krytyki pedagogiki naukowej , pedagogika jawi się jako dyscyplina , która nie spełnia wymogów stawianych nauce rozumianej pozytywistycznie . Nie można jednak stąd wyciągać wniosku , że pedagogika nie jest nauką , a jedynie , że nie jest nią w pozytywistycznym sensie.\nPrzedmiot badań pedagogiki


Opór szkolny « Prace magisterskie i licencjackie z pedagogiki\nTagi: Opór szkolny\nW literaturze pojęcia: przeciwstawianie się, zachowania opozycyjne, opór są interpretowane przede wszystkim jako trudność wychowawcza, jako reakcja negatywna wynikająca z braku przystosowania się i adaptacji w środowisku szkolnym. Jest to zachowanie niezgodne z oczekiwaniami i wymaganiami innych osób (nauczycieli, wychowawców, rodziców). Problem zachowań opozycyjnych młodzieży interpretowany jest jako negatywizm szkolny. Interesującym wnioskiem potwierdzającym istnienie oporu w edukacji jest fakt, że negatywizm szkolny przejawiają zarówno uczniowie dobrzy, jak\ni źli, dostosowani społecznie i niedostosowani.\nZjawisko oporu dotyczy oporu uczniów wobec scholaryzacji. Jest to opór spontanicznej świadomości klasowej, wynikający z instynktu klasowego proletariatu\ni polegający na ucieczkach ze szkoły, buntach, wulgarnym słownictwie, itp.. opór uczniów kieruje się przeciwko przekształcaniu ich w posłuszne przedmioty i przeciwko zastąpieniu spontaniczności przez wydajność i produktywność, stosownie do potrzeb rynku. Jest to również „wybór wiedzy, której nie chcemy znać” – świadoma ignorancja, odrzucająca wiedzę nie mającą wiele wspólnego z rzeczywistością, która nas otacza.\nOpór szkolny jako reakcja uczniów na oddziaływania systemu występuje w formie czynnej i biernej. Opór czynny to celowe lub świadome próby przekreślania bądź sabotowania nauczania lub zasad i norm ustalanych przez władze szkolne. Następuje wówczas sprzeciw jednostki poddanej presji. Uczeń nie podejmuje nakazanej czynności, stara się za wszelką cenę zredukować nacisk lub go zlikwidować poprzez:\nprotest, który ma osłabić nacisk poprzez stosowanie różnego rodzaju argumentacji; łącznie z próbą wzbudzenia litości, manifestowaniem pozornej uległości, życzliwości, poufałej atmosfery;\nsabotaż, który charakteryzuje się pełnym kamuflażem podejmowanych działań, wyraża się to często w demonstrowaniu posłuszeństwa, wynajdowaniu i wprowadzaniu obiektywnych przeszkód, uniemożliwiających wykonanie zadania, czynności maskujące, stwarzające pozory bezkonfliktowego działania stosowane są w celu ochrony przed zdemaskowaniem;\nucieczkę, która polega na zejściu z pola zasięgu stosowanego nacisku.\nOpór bierny charakteryzuje się małym zaangażowaniem w działania oporne.\nW stosunku do szkoły uczeń przyjmuje postawę bierną, obojętną. Jego zachowania, aczkolwiek opozycyjne, nie są zbyt wyraziste.\nOpór bierny jest częścią postawy biernej. Uczeń bierny w okresie dorastania charakteryzuje się brakiem zaufania do ludzi, rzeczy i nowych sytuacji, nie podejmuje inicjatywy w działaniu, łatwo ulega wpływom innych, brakuje mu własnego zdania. Młodzież ta ma skłonność do izolacji, wycofania się, nie włącza się w życie grupy rówieśniczej. Uczniowie tacy w zasadzie nie sprawiają trudności wychowawczych nauczycielom i rodzicom.\n M. Grzegorzewska, Pedagogika specjalna, Warszawa 1964, s. 68\n E. Bilińska – Sucharek, Opór wobec szkoły, dorastanie w perspektywie paradygmatu oporu, Słupsk 2000, s. 61\n T. Szkudlarek, Wiedza i wolność w pedagogice amerykańskiego postmodernizmu, Kraków 1993, s. 199\n E. Bilińska – Suchanek, Opór wobec szkoły. Dorastanie w perspektywie paradygmatu oporu, op. cit., s. 65\n J. Jerschina, O niektórych zagadnieniach teoretycznych badania orientacji socjocentrycznych i egocentrycznych młodzieży. Studia z socjologii młodzieży i wychowania. Zeszyty Naukowe UJ, t.3., 1979, s. 131\nWpis w kategorii Prace dyplomowe Opór szkolny


Refleksologia – czyli? – Zdrowy styl życia dla każdego\n04/11/2020 04/11/2020 Opublikowane przez admin\nRefleksologia, czyli terapia zonowa (strefowa) jest tematem licznych dyskusji, a to za sprawą kontrowersji, które budzi ta wywodząca się z medycyny Wschodu metoda. Przeciwnicy tego zabiegu uważają, że opiera się on na efekcie placebo i nie ma nic wspólnego z medycyną, zwolennicy zaś przekonują o jego prozdrowotnych właściwościach. Czym właściwie jest refleksologia?\nRefleksologia to jedna z popularnych metod medycyny niekonwencjonalnej, polegająca na ucisku odpowiednich punktów (tak zwanych refleksów) umiejscowionych na naszych stopach, dłoniach czy twarzy. Według zwolenników refleksologii działanie to pobudza nasz organizm do samoistnego naprawiania nieprawidłowych funkcji organów wewnętrznych, ponieważ wybrane punkty na ciele mają odpowiadać poszczególnym organom.\nZgodnie z tą teorią nasze ciało podzielone jest na 5 stref połączonych ze sobą nerwami, a doświadczony refleksolog jest w stanie ustalić, który punkt na ciele odpowiada za działanie poszczególnych organów wewnętrznych. Wykorzystywana przez refleksologa metoda jest bezinwazyjna, bezbolesna i całkowicie naturalna. Zabieg rozpoczyna masaż, pozwalający ustalić źródło bólu, informujące, iż energia organizmu została zahamowana przez zaburzenie lub chorobę. By przywrócić prawidłowe funkcje organizmu alarmujące miejsca są uciskane, co prowadzi do ustąpienia bólu.\nZabieg jest odpowiedni dla osób, które zmagają się z uporczywym bólem kręgosłupa, głowy, migrenami, problemami ze snem, zgagą, zespołem jelita wrażliwego czy nadwagą. Odradza się korzystanie z refleksologii osobom cierpiącym na grzybicę stóp, stany zapalne, owrzodzenia czy zakażenia a także chorym na cukrzycę i kobietom w ciąży.\nJedna sesja refleksoterapii trwa około godziny – w tym czasie pacjent przebywa w pozycji leżącej – zwykle w akompaniamencie muzyki relaksacyjnej.\nNależy pamiętać, że zabieg powinien być wykonany przez osobę posiadającą odpowiednie umiejętności i doświadczenie – warto wybrać doświadczonego refleksologa, którego kwalifikacje potwierdzi dyplom zawodowy.\nDrzwi zewnętrzne – jakie są ceny w Toruniu?


Kruszyn noclegi, nocleg w Kruszynie (Sicienko / bydgoski / kujawsko-pomorskie) od 40zł: motele, apartamenty, hotele - Meteor\nStrona główna noclegi Kruszyn\nNajniższe ceny w Kruszynie ma motel "MOTEL Karczma Pod Strzechą". Przenocujesz tam już za jedyne 30 złotych.\nNajwiększym uznaniem wśród gości cieszy się zajazd "Zajazd Dworek Zawadzkich".\nNajbliżej centrum Kruszyna znajduje się hotel "Chata Skrzata".\nKruszyn to miasto w którym znajdziesz około 3 noclegów.\nNajwięcej miejsc w Kruszynie oferuje hotel "Chata Skrzata". Umożliwia zakwaterowanie 60 osób.\nKruszyn tanie noclegi


dyshor - Nerwica.com\ntemat odpowiedział dyshor → na dyshor → Witam\ntemat odpowiedział dyshor → na tekla67 → Leki - Indeks leków\nStraszny zamulacz. Przepisany jako któryś z kolei na lęki w dawce podzielonej 150 mg rano i wieczór... Poprawy prawie żadnej a byłem roślinką.\ntemat odpowiedział dyshor → na jowita → Leki - Indeks leków\nPrzepisany mi został w dawce 100 mg przed snem ,celem wyeliminowania problemów z bezsennością.Bardzo dobrze się spisuje już od kilku lat. Sen mam płytki,ale stabilny i zazwyczaj się wysypiam. Jeden z lepszych tego typu leków.Zero skutków ubocznych.\ntemat odpowiedział dyshor → na megi55 → Leki - Indeks leków\nSwego czasu napisalem następujące słowa, które potwierdzaja powyższe: "Clonazepam – moim zdaniem chyba najmocniejsze i najbardziej skuteczne benzo. Uspokaja, ale nie usypia w ciągu dnia. Załącza się luz na tyle przyjemny, że zaczynasz być święcie przekonany, iż to jest najlepszy lek świata i wyleczył cię z choroby całkowicie, szybko i skutecznie. Objawy idą precz, napięcie schodzi co pozwala na chwilę pojawić się innym, dotychczas zmasakrowanym chorobą uczuciom. Jest dobrze. Jest optymizm. Chwilowe wakacje od choroby. Można się jak dawniej czymś produktywnie zająć. Można wziąć dziecko do parku na huśtawkę, a żonę do łóżka. Niestety. To tylko pudrowanie syfa. Działanie po kilku-kilkunastu godzinach szlag trafia, a powrót do stanu „sprzed” jest fatalny. Zbyt duży kontrast. Ale już wiesz, że kolejny ratunek jest w zasięgu ręki. W zasięgu kilku-kilkunastu minut od ponownego zażycia cukiereczka. Dlatego też trzeba uważać. Bardzo. Mi uratował clonazepam życie. Nie waham się tak powiedzieć. W porę go dostałem i w ostatniej chwili pozwolił mi choć na chwilę pojąć, że może być inaczej, że po kilku miesiącach całkowitej i stałej, obłędnej maligny jest choć chwilowa możliwość wyłączenia tego obłędu. Prawie się wtedy popłakałem z ulgi. Musisz jednak mieć świadomość że na dłuższą metę to droga do nikąd. Po kilku tygodniach regularnego brania okazuje się, że kolejna dawka nie wnosi już niczego pozytywnego. Że oczekiwania nijak mają się do rzeczywistości. Że skutki uboczne przyćmiewają pozytywy. Tak więc kolejnym skutecznym krokiem jest zwiększenie dawki. Z tym że i tak już nie pojawia się błogostan z początkowych dni. Lecz i tak jest lepiej niż bez clona. Mijają kolejne tygodnie, miesiące i okazuje się że clonazepam działa już tylko iluzorycznie, tak więc po co go brać dalej? I tu się zaczyna ambaras. Nie wzięcie kolejnych dawek owocuje takim stanem, że stan sprzed brania, chociaż kurewsko zły jest niczym w porównaniu z obecnym, który pojawia się na „głodzie”. To już wyższy wymiar obłędu. Okazuje się, że clonazepam niczego nie wyleczył, dorzucił jednak do ciężkich objawów chorobowych bonus w postaci skutków uzależnienia" Piszesz mi o działaniu benzodiazepin,ale ja je doskonale znam.Zgadzam się ze wszystkim co piszesz,oprócz tego ,że potrzebuje zwiększenia dawki,pojawiają się działania uboczne itd. I oczywiście mam świadomość,że Clonazepam niczego nie leczy.Niestety,ale inne leki dotąd stosowane, również niczego nie leczyły u mnie -albo leczyły jedno ale pogarszało drugie.I tak w kółko. Stąd decyzja lekarza prowadzącego,że Clonazepam. I rozumiem ludzi,którzy tak jak ja stanęli w pułapce pomiędzy dalszymi męczarniami z kolejnymi lekami,kolejnymi miksami i potem schodzenia z nich i tak nie wiadomo ile ,(ile ludzi jest w stanie to przetrwać...?)albo z ryzykiem uzależnienia od Clonazepamu,który z mękami,ale da się odstawić w krótszym czasie niż wchodzenie na neuroleptyki,schodzenie z nich,wchodzenie,schodzenie. Jeszcze jedna istotna uwaga - dla niektórych zejście z clona może być o wiele lżejsze niż zejście z neuroleptyków.I odwrotnie. Więc bądźmy obiektywni.\nTaki algorytm nie wziął się z kosmosu, ale na podstawie doświadczenia klinicznego, ale chyba jesteś zbyt ograniczony poglądowo, żeby to zrozumieć. Długo działające benzo typu diazepam czy klorazepat wykazują mniejsze powinowactwo do podjednostek alfa rec. GABA-A, w porównaniu do klonazepamu, dlatego lepiej nadają się do jego odstawiania, świadczą również o tym stosowane dawki równoważne tych leków: Jest różnica pomiędzy zespołem odstawiennym, a zespołem dyskontynuacji, ale chyba jej nie dostrzegasz. Tak właśnie zawsze było w moim przypadku, ale ja używałem (i używam) leków zgodnie z ich przeznaczeniem, a nie w celach rekreacyjnych, jak większość uzależnionych tutaj od benzo. Jeśli miałbyś moc sprawczą nadawania stopni naukowych za ilość napisanych postów, to pewnie byłbym dopiero na etapie lecencjatu/magisterium. Na twojej sympatii akurat to niespecjalnie mi zależy, więc to dla mnie żadna obraza, a wręcz komplement. Jak można być dumnym, z tego, że na własne życzenie wpadło się w nałóg? Bo wszystko zwarzywia tylko nie benzo...to właśnie bezkrytycyzm do własnego uzależnienia, o którym pisałem. Zachowuj minimum obiektywności i krytycyzmu wobec swojego uzależnienia i nie unoś się agresją na wypomnienie tego, bo niczyją winą, jak tylko twoją, jest wjebanie się w nałóg. Ja również byłem w stanie, w którym standardowe leczenie (SSRI + neurolep) było nieskuteczne wobec GAD i stosowałem benzo w stanie gdzie już byłem skraju sił, bo wiedziałem, czym kończy się nieumiejętne używanie tych leków. Czekanie opłacało się, bo po 2.5 - 3 miesiącach GAD ustąpił. Zmaganie z chorobą to nie tylko łykanie tabletek, ale pewna praca nad sobą, walka z własnymi słabościami, pewne wyrzeczenia. Nie chcę kontynuować i nie będę tej dyskusji bo każdy z nas jest inny i przeszedł inne problemy,inną ścieżkę leczenia itd. ale dodam tylko kilka rzeczy na koniec 1.Jeżeli rzucasz leki po jednym dniu - SUPER ! Pogratulować. Jeżeli masz naklepane tyle postów to dobrze wiesz ,że u większości tak to nie działa.Ale ja wiem - oni wg Ciebie pewnie się nie starają,lubią być ćpunami i mało im samozaparcia. 2. Nie używam Clona w celach rekreacyjnych. Używam go bo zmusiło mnie do tego życie i moja jednostka chorobowa a żadne inne leki nie działały.Ale oczywiście jest pewnie tak jak piszesz. 3.Sugerujesz,że ja(bądź wszyscy) leków używają jak im się podoba ? OK,pewnie jest taka grupa ludzi,ale chyba pomyliłeś fora.Od początku używam leków zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego i nie wychylam się nawet na 1 mg. Tak,tak, ten lekarz to pewnie niezły debil skoro mi dał clona. 4."Jest różnica pomiędzy zespołem odstawiennym, a zespołem dyskontynuacji, ale chyba jej nie dostrzegasz." - hmmm i tu i tu przechodzisz męki.Różnica więc jest w czym ? W słowniczku naukowym ? 5."Bo wszystko zwarzywia tylko nie benzo...to właśnie bezkrytycyzm do własnego uzależnienia, o którym pisałem." - Są ludzie,którzy jadą na benzo i są warzywkami a są ludzie - jak ja - którzy biorą benzo i nie są warzywkami. Natomiast próbowałem przechodzić standardową ścieżkę leczenia,która zakładała zwiększanie dawki aż lęk ustąpi.Lęk nie ustąpił,ale ja byłem zombie,niezdatnym do wyjścia po bułki do sklepu ,nie mówiąc o pracy zawodowej. No i oczywiście schodzenie z takich dawek jest samą przyjemnością,nie to co schodzenie z clona.Ehh... 6" Czekanie opłacało się, bo po 2.5 - 3 miesiącach GAD ustąpił" - U Ciebie ustąpił.I z tej perspektywy patrzysz na innych ? Gdyby to było takie proste u każdego....Ah - jeżeli u Ciebie GAD ustąpił po 3 miesiącach to nie wiesz co to jest GAD w co się może przerodzić.Zresztą - GAD....gdybym wyłącznie na to chorował to bym sobie brał Hydroxizine. 7."bo niczyją winą, jak tylko twoją, jest wjebanie się w nałóg." - No oczywiście. Ja sobie wymyśliłem swoje dolegliwości.Ja je pielęgnowałem. Ja sprawiałem,że inne leki nie działały.Ręce opadają.... Na resztę punktów nie odpowiem z prostej przyczyny - masz na oczach nalepkę - bierze bezno=bierze w żyłę.Postrzegasz ludzi wyłącznie ze swojego punktu widzenia i tego co Ty przeżyłeś - śmiesznego epizodu,który jak sam napisałeś trwał bardzo krótko.I tak postrzegasz tych ludzi,wobec czego dalsza dyskusja nie ma sensu.Najmniejszego. Widocznie nie byłeś nigdy w tak ciężkim stanie i po prostu nie wiesz co to jest, kiedy NIC nie pomaga.Bajki o samozaparciu możesz sobie w dupę wsadzić. Człowiek kiedy nie widzi żadnej nadziei u siebie ,nie chce dożyć drugiego dnia itd,itd. na pewno myśli o wyrzeczeniach i samozaparciu buahhaha....Chłopie,ogarnij się,są ludzie ,którzy przeżyli więcej niż Ty i benzo czy Ci się to podoba czy nie było dla nich jedynym rozwiązaniem. Wiesz komu możesz mówić o samozaparciu ? Nastolatce,która pierwszy raz przeżyła rozstanie z chłopakiem. Żegnam się z Panem.\ntemat odpowiedział dyshor → na marcepanekona1981 → Witam\nNie wiem cy to pocieszające,ale nie jesteś sama.Wiele osób się boryka z tym co piszesz.Natomiast cholernie ważne jest zrobienie pierwszego kroku. Tym pierwszym krokiem powinno być zgłoszenie się do poradni zdrowia psychicznego. Najlepiej żeby to była poradnia ,którą ktoś poleca. Musisz komuś zaufać. W tej chwili warto byś do zaufanie skierowała do lekarza specjalisty - najpierw psychologa,potem psychiatry i zaczęła leczenie. Jeżeli Cię stać,czasem warto wybrać się prywatnie.Jest prosta przyczyna - takiego lekarza możesz zweryfikować choćby po opiniach w Internecie. Bez pierwszego kroku będziesz żyć w stagnacji i zmagać się ciągle z tym samym a z czasem mogą dojść gorsze objawy.Wszystko jest do uratowania,ale jeszcze raz napiszę - zrób pierwszy krok,przełam się. Jest ciężko,ale warto - zapewniam Cię. Trzymam kciuki !\ntemat dodał dyshor w Witam\nMoje trudności zaczęły się niewinnie od problemów w szkole. Przejście z podstawówki do gimnazjum(zmora wielu uczniów). Zdiagnozowano u mnie dosyć późno fobie społeczną.Leczono mnie najpierw psychoterapią(która nic nie dawała) ,potem zaczęto włączać leki(które też nic nie dawały).Dosyć długo się męczyłem. W końcu lęk bardzo urósł.Praktycznie uniemożliwiał wyjście z domu,załatwienie czegoś,nie mówiąc o pójściu do pracy. Lekarz przepisał mi Clonazepam ,który biorę do dzisiaj(bardzo proszę o nie pisanie na temat uzależnienia,bo zdaje sobie doskonale z tego sprawę). Od tego momentu lęki ucichły i to skutecznie,natomiast Clonazapem nie jest lekiem na wszystko i zaczęły się pojawiać problemy z nastrojem.Dosyć poważne. Potem problemy ze snem. Wszystko to udało się "zalepić" kilkoma innymi specyfikami i odtąd tak funkcjonuje. Chyle czoła ku mojemu lekarzowi POZ,który wdrożył te leki ,bo niestety psychiatrzy przepisywali mi "super nowoczesne" specyfiki po których było tylko gorzej a odstawienie ich było bardzo trudne. Okazało się iż najlepiej odnalazł się w moim stanie lekarz POZ co niestety daje pewną ocenę psychiatrii w naszym kraju. Dopiero rok temu udało mi się trafić na dobrego psychiatrę,który do teraz kontynuuje leczenie wdrożone przez lekarza z POZ. Diagnoza - Chad z naciskiem na silne lęki. Niestety próby odstawienia leków czy nawet zmiany dawek dawały bardzo złe rezultaty. Do tego tak na marginesie mam niedoczynność tarczycy,która niestety ostatnio zmieniła się w nadczynność ,przez co lęki się pojawiły ,gorszy nastrój itd.Ale akurat to jest kwestia wyrównania TSH. Pozdrawiam wszystkich,który trzeźwo myślą na tym forum,nie tylko z perspektywy własnego tyłka\ntemat odpowiedział dyshor → na shaam20 → Leki\nNie miałem wyjścia. Mój stan nie nadawał się do tego bym nadal funkcjonował. Po wielu eksperymentach z wieloma lekami w końcu udało mi się z lekarzem prowadzącym wypracować "miks",który działa. Są to cztery specyfiki,ale oprócz jednego (Clonazepam) przyjmuje je w dosyć małych dawkach ,co trochę mnie pociesza. Krótko pisząc nie żałuję ,bo po prostu nie było innego wyjścia. Być może w przyszłości warto będzie podjąć próbę odstawienia któregoś z tych leków,ale nie w tej chwili.W tej chwili wiem ,że byłoby kiepsko.\ntemat odpowiedział dyshor → na reirei → Leki - Indeks leków\nO, widzę kolega ma ten sam problem co ja Hashimoto trochę zaczęło mi bujać sercem i też muszę brać 10mg. Niestety przez brak czasu nie zrobiłem TSH w wyznaczonym terminie,potem się zapomniało no i tarczyca sama o sobie przypomniała w dosyć znaczący sposób A jak u Ciebie z Propranololem ?\ntemat odpowiedział dyshor → Leki\nCo do głównego tematu to uzależniają i to wszystkie, bez różnicy. Zależy oczywiście od dawki,długości brania,skojarzonych innych leków i predyspozycji do uzależnień. Najbardziej oczywiście uzależniają benzodiazepiny i to wie każdy,ale czasem łatwiej z nich zejść niż schodzić z mega dawek neuroleptyków. Test na uzależnienie jest dosyć prosty - nie weźcie przez jeden,dwa dni dawki swojego leku(leków) i zobaczcie jak się będziecie czuć. Jak ciulato to znaczy ,że jesteście uzależnieni od danego specyfiku. Dlatego ze wszystkiego schodzi się stopniowo.\nUzależnia i to mocno. Nie radzę ostawiać nagle.Stopniowo odstawiaj,tak jak będzie najwygodniej, do całkowitego zejścia(tylko nie zwlekaj nie wiadomo ile).Zależy jaką dawkę brałeś. Nie powinieneś mieć wielkich problemów :)\ntemat odpowiedział dyshor → na Ania → Leki - Indeks leków\nBrałem,nie czułem ,że brałem.Zero efektów pozytywnych,zero efektów negatywnych.Natomiast jak przyszło do ostawienia.....Odstawiałem miesiąc z bardzo wielkimi problemami(lęki,drżenie,problemy ze świadomością,bezsenność itp).\nBiorę dosłownie od paru dni przed obiadem 10 mg ,ponieważ w ostatnich tygodniach bardzo wzmógł mi się niepokój i lęk popołudniami ,związany najprawdopodobniej z przejściem z niedoczynności tarczycy w nadczynność. Przepisany do momentu kiedy nie wyrówna się poziom TSH. Mogę powiedzieć,że dosyć osłabia przez co człowiek robi się senny i "oklapły" (trudno,żeby nie osłabiał,skoro obniża ciśnienie tętnicze) ,ale jednocześnie mi pomaga ,ponieważ niweluje lęki. Działa dosyć długo - ok 5-6 h. Obniża dosyć mocno ciśnienie(ale to sprawa indywidualna) ,ale póki nie schodzi u zdrowej osoby poniżej 100/60 nie ma się czym przejmować.\ntemat odpowiedział dyshor → na es71 → Leki - Indeks leków\nBliska mi osoba bierze w dawce 100 mg/2 i działa bardzo źle. Nastrój w dół,bardzo duża nerwowość ,i inne przykre skutki uboczne.Niestety na razie bierze dalej ,ponieważ jedynie ona pomaga na neuralgię nerwu potylicznego. Staramy się maskować działania niepożądane kwiatiapiną o przedłużonym uwalnianiu.Zobaczymy jakie będą efekty.