GTX 560 TI 448 cores - karta grzeje się do 98 stopni - Karty graficzne - forum.benchmark.pl\nRozpoczęty przez stanislavvv, 28 maj 2017 18:34\nGrafika grzeje się chłodzenie\nNapisano 28 maj 2017 - 18:34\nNa początku kwietnia zakupiłem na allegro fabrycznie nową kartę graficzną nVidia GeForce 560 TI wersja 448 cores 1280mb od Gainwarda. Zainstalowałem właściwe sterowniki ze strony nVidia i wszystko było dotychczas bez zastrzeżeń. Wydajne chłodzenie i jak na moje wymagania w miarę mocna grafika nie dostarczały mi jak dotąd żadnych problemów. Od czasu do czasu, gdy jakiś tytuł bardziej "kopnie" moc obliczeniową chłodzenie zaczyna być wyraźnie słyszalne. Monitoruję od czasu do czasu temperaturę i oscyluje ona w granicach 39-445 w porywach do 54 stopni w tzw. idle'u. Podczas grania w Skyrim na wysokich detalach temperatura skacze w porywach do 83-84 stopni, ale chłodzenie wydaje się wyrabiać bez problemu, ponieważ nie działa wówczas jeszcze na 100%. Wszystko było wówczas jak trzeba.\nKilka dni temu zainstalowałem grę WRC 5 (taki trochę Colin McRae Rally dla mniej wtajemniczonych) i tu zaczęło się niesamowite "wycie" podczas rozgrywki. Obraz podczas rozgrywki wyświetlany jest prawidłowo i ogólnie zarówno na full detalach jak i na minimalnych wszystko działa płynnie. Jednak czy przy takich ustawieniach czy przy minimalnych chłodzenie na 100%, a temperatura wówczas oscyluje w granicach od 92 do 95 stopni, a nawet jeśli pogram chwilę dłużej skoczyła do 98 stopni. Pomyślałem "no nie wyrobi, zainstaluję czwórkę, bo też spoko gierka, a na tym samym polega". Od słów do czynów. Po instalacji odpalam i powtórka z rozrywki. Wszystko robiłem dosłownie to samo, próbowałem na różnych ustawieniach, Afterburnerem sprawdzałem sobie jak temperaturka skacze podczas grania i wykres wygląda jakby chłodzenie ledwo wyrabiało, ale w czasie temperatura podczas rozrywki jest coraz większa. Nie chcę spalić nowej grafiki za trzy stówy, bo chciałem sobie pograć. I tu do was pytanie czy macie jakieś pomysły dlaczego tak się dzieje?\nChłodzenie w swojej "skrzynce" mam właściwe - sam składałem tj. kable pospinane i uporządkowane przy ściankach obudowy, z przodu przy ziemi wydajny duży wiatrak, z tyłu obudowy również, Nawet dałem dodatkowo jeden wiatrak od dołu z tyłu, aby wiał również chłodnym powietrzem spoza obudowy bezpośrednio na grafę i obniżyło temperaturę ledwo o 2 stopnie. Zasilacz mam rok (nadal na gwarancji, jak dotąd bezawaryjny) - Antec VP500PC i nie uważa, żeby podawał karcie niewłaściwe zasilanie. Sam nie wiem. Jeszcze chwila i go lodem zacznę posypywać. Już zacząłem się na dwodnym chłodzeniem zastanawiać, ale to dodatkowe koszta i na moje głupota, bo karta nie jest taka na czasie jak kiedyś. Pomożecie?\nUżytkownik stanislavvv edytował ten post 28 maj 2017 - 18:52\nNapisano 28 maj 2017 - 19:08\nWymień pastę w grafice np na MX-2 a jak nie pomoże to możesz założyć dodatkowy wentylator na plecy karty tak by dmuchał w jej stronę, u mnie takie coś obniżyło temperaturę o 10 stopni :\nnajlepiej bezpośrednio nad samym rdzeniem\nNapisano 28 maj 2017 - 19:15\nZ tym wentem dobry pomysł. W sumie o takim wyjściu nie myślałem. tylko jak je tutaj założyć?\nCo do kwestii pasty to troszkę dziwne. Mówisz, że fabryczna pasta jest kiepska?\nJedyne co mam z past na chwilę obecną to:\nNapisano 28 maj 2017 - 20:13\nTak nada się ale pamiętaj żeby potem mocno dokręcić chłodzenie. Może sama wymiana pasty pomoże i nie trzeba będzie kombinować z wentylatorem.\nNapisano 28 maj 2017 - 22:26\nVemorion wielkie dzięki za pomoc. W życiu bym nie przypuszczał co znajdę pod chłodzeniem. Taka nowa karta graficzna jak ze mnie fizyk kwantowy. Okazało się, że karta na bank była używana. Pasta była miedziana i lekko stwardniała. Nałożyłem moją. Wyczyściłem porządnie cały układ chłodzący, zaaplikowałem odrobinę wd40 wiatrakom i dodatkowy wiatrak zamiast nad kartą umieściłem obok niej, bo moja obudowa miała odpowiedni otwór, aby dodatkowy wiatrak wiał bezpośrednio na radiator i górną część karty (mniejwięcej tak jak to pokazałeś na zdjęciu) i obecnie karta w idle'u działa nawet na 35-38 stopni, a w trakcie grania (grałem przez około 20 minut, gdzie normalnie już by się zagotowała do 98) osiąga max 83 stopnie. Niby prosty przypadek, ale w życiu niepomyślałbym, że w "nowej" karcie znajdę taką badziewną pastę ;/ Będę miał nauczkę na przyszłość.\nA tak przy okazji obejrzałem krzem wokół GPU i zauważyłem przebarwienie. Załączam zdjęcie. Czy to jest efekt mojego hmmm "smażenia" karty to nie wiem, ale czy powinienem się tej plamy obawiać?\nNapisano 28 maj 2017 - 22:48\nNie powinno być tej plamy,co do "fabrycznie nowej"\nKarta od lat nie produkowanna to stary fermiacz z 2011 roku.\nI ktoś kto sprzedaje to jako nowy produkt to krotko mówiąc oszust.\nGeneralnie nie masz się czego obawiać jak padnie to padnie bo nigdy nie wiadomo ile ten Fermi pochodzi na to nie ma się wpływu.\nUżytkownik kosiarz66 edytował ten post 28 maj 2017 - 22:49\nNapisano 29 maj 2017 - 15:55\nW porządku. Wobec tego nacieszę się nim tyle ile jeszcze mogę Mam nadzieję, że z rok mi wytrzyma Dziękuję za pomoc\nNapisano 29 maj 2017 - 19:44\nSzkoda, że przed kupnem nie poradziłeś się na forum. Za te ok 300 zł mógłbyś mieć lepszą, technologicznie nowszą, chłodniejszą i znacznie cichszą używaną GTX 750 Ti 2 GB, gdzie miałbyś więcej możliwości i uruchomiłbyś nowsze gry wymagające nowszych technologicznie kart grafiki (jak np. Forza Apex) która byłaby jednocześnie wydajniejsza.\nGTX 560 Ti to stara karta, i ta pasta mogła przez ten czas już zwyczajnie na niej wyschnąć. Nie wiadomo też już jak to wygląda w środku układu, też może nie być zbyt ciekawie.\nGeneralnie na dzisiaj odradza się już zakupu kart z architektury Fermi.\nUżytkownik ReznoR edytował ten post 29 maj 2017 - 19:45\nNapisano 16 maj 2019 - 14:10\nTak wiem, że dopiero po dwóch latach, ale w końcu przy wymianie sprzętu na nowy mnie olsnilo w temacie. Sprawę wówczas załatwiłem pastą i dodatkowymi wentylatorami. W bezczynności temperatura grafiki to 42°C zaś przy graniu skakała do 98°C. Nie chłodzenie jednak było bezpośrednią przyczyną grzania owej karty. Na mojej płycie głównej most północny grzał się do ekstremalnych temperatur pomimo całkiem pokaźnego radiatora, a leży on w bliskim sąsiedztwie układu GPU na grafice. To nagrzewało i kartę i procka. Niby dało radę przez dwa lata i nadal działa, ale nie ryzykuje dłużej i kupiłem nowe bebechy. To taka odpowiedź dla innych na przyszłość :) Temat do zamknięcia. Wysłane z mojego ANE-LX1 przy użyciu Tapatalka\nTak wiem, że dopiero po dwóch latach, ale w końcu przy wymianie sprzętu na nowy mnie olsnilo w temacie. Sprawę wówczas załatwiłem pastą i dodatkowymi wentylatorami. W bezczynności temperatura grafiki to 42°C zaś przy graniu skakała do 98°C. Nie chłodzenie jednak było bezpośrednią przyczyną grzania owej karty. Na mojej płycie głównej most północny grzał się do ekstremalnych temperatur pomimo całkiem pokaźnego radiatora, a leży on w bliskim sąsiedztwie układu GPU na grafice. To nagrzewało i kartę i procka. Niby dało radę przez dwa lata i nadal działa, ale nie ryzykuje dłużej i kupiłem nowe bebechy. To taka odpowiedź dla innych na przyszłość Temat do zamknięcia. Wysłane z mojego ANE-LX1 przy użyciu Tapatalka\nZapewne miało to wpływ na temperaturę reszty komponentów, ale sama karta jak cała rodzina Fermi tak miała. 90 stopni w przypadku tamtych kart to był chleb powszedni. Pamiętam, że był gdzieś filmik na YT jak gościu smażył bekon na GTXie 480\nZapewne miało to wpływ na temperaturę reszty komponentów, ale sama karta jak cała rodzina Fermi tak miała. 90 stopni w przypadku tamtych kart to był chleb powszedni. Pamiętam, że był gdzieś filmik na YT jak gościu smażył bekon na GTXie 480 :D\nMyślałem, że żartujesz dopóki tego teraz nie obejrzałem. On naprawdę smażył jajka z bekonem na grafie :D Grunt, że karta odsłużyła swoje :)\nUżytkownik stanislavvv edytował ten post 16 maj 2019 - 15:02\nRównież z jednym lub większą ilością słów kluczowych: Grafika, grzeje się, chłodzenie


Przepis - Pieczone paszteciki z mięsem i pieczarkami przepis - Gotujmy.pl\nPieczone paszteciki z mięsem i pieczarkami\n12 maj 2018 21:46\nDelikatne, miękkie, wypełnione dużą ilością farszu na bazie soczystego mięsa z kurczaka, pieczarek i aromatycznych dodatków pieczone paszteciki to świetny dodatek do tradycyjnego czerwonego barszczu. Sprawdzą się również w postaci gorącej przekąski.\n110g masła extra\n300g ugotowanego mięsa z kurczaka\nDrożdże pokruszyć, dodać cukier, mleko i dokładnie wymieszać, odstawić w ciepłe miejsce aż do wyrośnięcia. Mąkę przesiać do miski, dodać jajka, masło, szczyptę soli i wyrośnięty zaczyn drożdżowy. Składniki wymieszać mikserem, pod koniec mieszania dodać rozpuszczone masło. Ciasto przełożyć na stolnicę, zagnieść i wyrobić na jednolite ciasto aż zacznie odchodzić od rąk. Przykryć ściereczką i odstawić do wyrośnięcia.\n2.\tMasa mięsna:\nPieczarki umyć, oczyścić i pokroić na mniejsze części, a cebulę i czosnek obrać i drobno posiekać. Na patelni rozgrzać masło, dodać pieczarki\ni smażyć kilka minut. Następnie dodać cebulę, czosnek i jeszcze chwilę razem smażyć na małym ogniu. Pod koniec smażenia doprawić solą, pieprzem, całość dokładnie wymieszać i pozostawić do wystudzenia.\nBułkę zalać mlekiem i moczyć około 1 godzinę. Po tym czasie dokładnie odcisnąć nadmiar mleka.\nMięso gotowane z kurczaka, przesmażone pieczarki z cebulą i bułkę zmielić maszynką do mielenia mięsa. Wszystko przełożyć do miski, dodać jajko i białka i całość dokładnie wyrobić. Doprawić do smaku solą i pieprzem.\n3.\tSchłodzone ciasto rozwałkować na grubość około 1cm. Następnie nożem pokroić na prostokąty o wymiarach 10x6cm. Na każdym prostokącie ułożyć farsz i zlepić w rolkę. Gotowe paszteciki ułożyć na blaszce wysmarowanej olejem i wyłożonej papierem do pieczenia. Pozostawić do lekkiego wyrośnięcia, a następnie posmarować rozkłóconym jajkiem i posypać sezamem.\n4.\tPiec w piekarniku nagrzanym do 180 stopni przez 20-25 minut.\n31 gru 2014 23:17\n13 kwi 2015 09:41\n19 lut 2015 11:02\n12 sty 2015 15:24\n09 gru 2016 22:43\nPlacuszki z cukinii i tuńczyka\nKopytka z mozzarellą\nApetyczne te Twoje paszteciki Ewelinko :)


Złota Polska Jesień » Aktualności » O nas » Strona marketu PSB Mrówka Płońsk\n„Złota Polska Jesień” powoli odchodzi w zapomnienie, na dworze coraz chłodniej, wyraźnie czuć nadchodzącą zimę, a wraz z nią mróz, śnieg i lód. Zbliża się trudny czas dla wszystkich zwierząt, zarówno tych domowych, jak i żyjących na wolności.\nDlatego 15 listopada pracownicy Mrówki w Płońsku złożyli wizytę w Szkole Podstawowej nr 2 im. Jana Walerego Jędrzejewicza. Odwiedziny nie były niezapowiedziane, poprzedzone zostały kampanią reklamującą w postaci plakatów i ulotek dostarczonych przez firmę Planta.\nKażda taka akcja społeczna jest niezmiernie ważna i potrzebna. „Czym skorupka za młodu nasiąknie tym na starość trąci” – przyzwyczajenia i wiedza nabyta w młodości decydują o późniejszym zachowaniu i cechach człowieka. Dlatego od najmłodszych lat trzeba zaszczepić wiedzę i dobre nawyki, tak aby w przyszłości następne pokolenia miały pozytywny wpływ na naszą planetę i środowisko w którym przyjdzie im żyć.\nW Płońsku przy współpracy z dyrektorem Szkoły Podstawowej nr 2, p. Jarosławem Chylińskim zaplanowana akcja „Zimowa Stołówka” odniosła spektakularny sukces. Podczas prezentacji dzieci dowiedziały się wszystkiego na temat zachowania ptaków zimujących w Polsce oraz tego w jaki sposób należy im pomóc, by przetrwać cały okres zimowy.\nSzczegółowo przygotowana prezentacja pokazała jakie ptaki odlatują do ciepłych krajów, a jakie zostają aby przezimować w Polsce, rodzaje pokarmów dla ptaków oraz podstawowe zasady ich dokarmiania, typy karmników, a także sposoby pomagania ptaszkom żyjącym na wolnym powietrzu.\nProfesjonalnie prowadzącej prezentację multimedialną, p. Annie Sobeckiej, nauczycielce edukacji wczesnoszkolnej pomógł Pan Mrówka, który na koniec wykładu rozdał wszystkim obecnym uczniom próbki zimowego pokarmu, po to, by dzieci samodzielnie mogły wykorzystać wiedzę zdobytą na wykładzie.\nDruga, praktyczna część zajęć odbyła się przed szkołą, gdzie zamontowane zostały 2 karmniki. Oczywiście zgodnie z zasadami przekazanymi dzieciom, tj. karmniki muszą znajdować się na odpowiedniej wysokości, tak by nie miały do nich dostępu różne drapieżniki a także psy i koty.\nOd teraz wszystkie ptaki mogą czuć się bezpiecznie, będąc rozpieszczane przysmakami pochodzącymi od dzieci, które jednogłośnie zadeklarowały, że będą się opiekować ptaszkami, a karmniki przez całą zimę ani razu nie będą puste.\nTrzymamy za słowo i będziemy bacznie obserwowali wszystkie gatunki ptaków korzystających z „Zimowej Stołówki”. Do zobaczenia za rok!!!\nSpecjalne podziękowania dla zaproszonych lokalnych mediów, gazety Extra Płońsk i największego portalu internetowego Plonskwsieci za zamieszczenie obszernych relacji z przeprowadzonej akcji „Zimowa Stołówka” a także dla p. Marianny Kozłowskiej, wicedyrektor Szkoły Podstawowej nr 2 za pomoc w organizacji akcji od strony technicznej.


reenz0h gościem Rozmowy Kontrolowanej w niedzielę o 21 | Zaufana Trzecia Strona\nAdam Haertle dodał 22 listopada 2020 o 09:56 w kategorii Info z tagami: podcast • reenz0h • Rozmowa Kontrolowana • wywiad\nCzasem trafia się nam gość, który woli występować pod pseudonimem. Zapraszamy na spotkanie z reenz0hem, doświadczonym operatorem red teamu, współorganizatorem konferencji x33fcon i autorem wielu szkoleń dla innych readteamowców.\nKonferencji bezpieczeństwa w Polsce nie brakuje, mało jest jednak imprez tak specjalistycznych i skierowanych w dużej mierze na rynek zagraniczny jak x33fcon. Ale nie tylko o tworzeniu tak unikalnej imprezy, gromadzącej społeczność red i blue teamów będziemy rozmawiać z reenz0hem. Poruszymy tematy pracy w światowej klasy red teamie czy tworzenia szkoleń, ale też i próby zachowania anonimowości przy jednoczesnej rozpoznawalności na rynku.\nnas samych (odcinek specjalny o konferencji Oh My [email protected]).\n» Info » reenz0h gościem Rozmowy Kontrolowanej w niedzielę o 21


Centrum Sony Ericsson :: Jak umieszczać motywy? Lokalny podregulamin - forum SE K700i\nCentrum Sony Ericsson Strona Główna » Darmowe multimedia » Motywy » Jak umieszczać motywy? Lokalny podregulamin Poprzedni temat «» Następny temat\nJak umieszczać motywy? Lokalny podregulamin\nWysłany: 15 Kwiecień 2006, 10:47 Jak umieszczać motywy? Lokalny podregulamin\nOtóż, jako świeżo upiecozny modertaor będę wymgał, aby wszystkie motywy, które zamieszczacie były opatrzone sreenami, tak jak ja to robię. Poniżej znajduje się instrukcja, co należy zrobić aby taki efekt uzyskać\nTemat przyklejam // Merolix\nWysłany: 15 Kwiecień 2006, 18:02\nA jeśli ktoś znalazł linki w necie i umieści to na forum? Dostanie ostrzeżenie bo znalazł fajne motywy ale nie dał screena? Moje zdanie jest podzielone co do tego Pozdro\nWysłany: 18 Kwiecień 2006, 10:06\nZieLoNy16 ma troche racji podpisuje się pod nim . W tym coś trzeba zmienić .\nWysłany: 24 Kwiecień 2006, 13:58\nMam pytanie a jeśli ktoś ma win 98???? I mi się niechce uruchomić ten program. Wyskakuje mi że ten program jest na win. NT/2000/XP. I co mam takto zrobić?????\nAnime tv i komp.\nWysłany: 24 Kwiecień 2006, 14:16\nUwaga !!! Jeśli macie jakieś naprawdę fajne motywy to nie musicie dodawać obrazków !!! Wystarczy, że w miarę dobrze opiszecie go słownie. Pozdro\nWysłany: 24 Kwiecień 2006, 14:38\na czy mozna caly obrazek\ntzn wszystkie z podgladu\n(i czy moge miec anim pod postami bo na innym for mi zabronili )\nWysłany: 24 Kwiecień 2006, 14:46\nMozna, chociaż dla wygodneijszego rpzeglądani forum, lepije wstawij tlyko 4, bo cąły obtrazek rozwala forum.\nWysłany: 24 Kwiecień 2006, 17:57\nW pełni zgadzam sie z masztalskim.\nWysłany: 5 Maj 2006, 17:53\nJeśli chodzi ci o "wydubanie" animacji z motywu to :\nNależy spakować motyw rarem\nWejść w niego\nZmienić nazwę z -----.thm i zmienić na ----.rar\nNastępnie wejść w ten motyw (z rozszerzeniem rar)\nI tam już mamy wszystkie pliki z których składa się motyw :D:D .\n//Masztalski: Dzieki Darek_thebest. Odzwyczaiłem się od Explorera i ta operacja wychodzi lepiej mi na Total commanderze\nSkąd: z zadupia zwanego Tarnobrzegiem\nWysłany: 2 Lipiec 2006, 19:23\n[Mam ważne pytanie\nJak zabezpieczyć HASŁEM archiwum w Winrarze??\nJuż sobie poradziłem:)]\nPrzydałby się temat w którym publikowalibyśmy motywy zrobione przez siebie. Są osoby jak Sasii które dały 70 motywów(i na to przydaje się osobny temat) ale gdyby każdy do jednego motywu robił osobny temat no to wtedy zrobiłby się burdel...\nWysłany: 4 Lipiec 2006, 13:13\nJak na razie wielu makerów motywów nie mamy, więc nei ma czym się przejmować Jak zajdzie taka potrzeba utworzę takowy temat.\nWysłany: 4 Lipiec 2006, 16:29\nHmm wtrącę się że jesli by wstawiac motywy swoje do jednego tematu to wtedy dopiero zrobiłby sie burdel bo od tego są kategorie w motywach prawda? Jak w koncu wyglądałby temat z motywami i ze zwierzętami i z samochodami i z innymi rzeczami ;] Wg mnie lepiej zostawic jak jest teraz\nWysłany: 4 Lipiec 2006, 17:29\nTeż tak uważam. Jednakże, gdybyśmy mieli morze makerów, to można by stowrzyć zupełnie nowy dział, "Nasze własne motywy" i tam również podzielić na kategorię. Na razie masz rację, że umieszczamy w kategoriach. Nawet własne. Mając dużo własnych motywów można by ich twórców wyróżnić poprzez specjalny dział. Ale co tu gadac o tym, kiedy nawet nie chce im się porządnego screena zrobić, a co dopiero własnego motywu. Na chwilę obecną motywy mają byc umieszczane wg. kategorii z porządnymi screenami. W dziale Poszukiwane motywy NIE zamieszczamy linków do tematu ani do motywów. Jedyne powaidomienia dopuszczalne są na PW, tak jak i uwagi co do zamieszcoznego motywu. Zainteresowany na pewno zajrzy do motywów, kiedy ujrzy, ze jest nowy post. Sprawdzi i znajdzie być może poszukiwany motyw. Poszukuję, to poszukuję. Umieszczenie motywu w odpowiedniej kategorii i ze screenem zawierającym conajmniej 3 obrazki(pulpit,menu główne i jedno menu poboczne), jednkaże wolałbym pełene screeny, takie jak w isntrukcji lub takie jakie robi sasi, jest najskuteczniejszym i jedynym sposobem aby nie otrzymać u mnie ostrzeżenia. Pamiętajcie, że nie komentujemy motywów umieszczonych w kategoriach, jedynie dodajemy lub informujemy na PW o ewentualnych trudnościach i porblemach. To tak dla przypomnienia dla tych userów, którzy zapomnieli przeczytać ten regulamin\nCentrum Sony Ericsson Strona Główna » Darmowe multimedia » Motywy » Jak umieszczać motywy? Lokalny podregulamin


Misja na Kubie – Grzegorz Chrapla MSF – Posłaniec MSF\n8 października 2017 23 października 2017 poslaniecmsf 0 Comments Kuba, Misja, misjonarze, MSF\nHector przyleciał na Kubę 10 maja bieżącego roku, ja 20 maja… Pierwszy miesiąc mieszkaliśmy w domu biskupim w Santa Clara. Jest to miasto bardzo ważne dla Kubańczyków – ze względu na historię i wielką rewolucję. W tym mieście także papież Jan Paweł II odprawiał swoją pierwszą Mszę św. na tej wyspie. Miesięczny pobyt w Santa Clara poświęcaliśmy przede wszystkim na odwiedzanie tutejszych parafii. Mieszkaliśmy 3-4 dni na terenie parafii i uczestniczyliśmy we wszystkich akcjach misyjnych, takich jak: odwiedzanie chorych i parafian, sprawowanie Mszy św., nabożeństw, katechez, itd. Przytoczone nazwy i prace znane są w Polsce, tu jednak mają trochę rozbudowaną formę – ale o tym później. Pod koniec czerwca przeprowadziliśmy się do naszej parafii w Camajuani. Miasto liczy ok. 35-40 tysięcy mieszkańców. Mamy tam piękny, murowany kościół, który ciągle jest remontowany – wnętrze wymaga wiele pracy. Nasze mieszkanie położone było na piętrze kościoła. Potrzebny jest tam kapitalny remont, który trwa. Cały czas mieszkamy w tak zwanej części prowizorycznej, czyli w pokojach przerobionych z salki – ściany mają grubość 0,5 cm (wykonane są z płyty pilśniowej), brakuje sufitu… Myślimy, że za rok powinniśmy się przenieść do właściwej części mieszkalnej.\nJako Misjonarze Świętej Rodziny posługujemy miastu Camajuani oraz 6 wioskom (obszar przypominający polski dekanat). Z tego co słyszymy, obszar ten może się powiększyć – jednak to tylko wolne rozmowy.\nCamajuani stanowi centrum parafii. Oprócz Mszy Świętych posługa duszpasterska – choć jest podobna do tej w Polsce – w dużej części skupia się na katechezach dla dorosłych, młodzieży i dzieci. Mają one wymiar bardzo szeroki. Przeprowadzamy katechezy: przedchrzcielne (także dla dorosłych – przez 3 lata), przedmałżeńskie i ogólne na temat wiary – dla każdej z grup. Formujemy katechistów do posługi – przede wszystkim dla dzieci. Jednak dużo czasu poświęcamy na odwiedzanie chorych oraz rodzin.\nNasza parafia ma 6 filii. Wyjazd na filie następuje zazwyczaj ok 14.00. Na pobyt na filii poświęcamy około 4 godz. Każdego dnia odwiedzamy rodziny – to jakby taka polska kolęda. Jedna wizyta trwa 30 minut (czas kubański i celebracja), później następuje spotkanie i katecheza dla dzieci, Msza św. i katecheza dla dorosłych.\nW kościołach czy domach misyjnych ludzi nie ma dużo, jednak ci którzy przychodzą są bardzo otwarci i życzliwi. Przygotowują nam posiłki. Na ulicy spotkamy się również z życzliwością – wszyscy wszystkich pozdrawiają i są radośni. Po kubańsku mówi się: „-Cómo estas?” – „Esta bien.” (-„Jak się masz?” – „Dobrze”).\nNasz biskup jest wspaniałym człowiekiem – otwartym i wdzięcznym. Nie można sobie lepszego wymarzyć. Dużo nam pomaga. Jeśli tylko poprosimy, to zawsze służy pomocą. Pracują z nami 3 siostry zakonne – terezjanki. Swoją trudną i odpowiedzialną pracę wykonują wkładając w nią wiedzę i serce. Towarzyszą nam w odwiedzinach rodzin, prowadzą niektóre z katechez itp.\n← Bo miłość Boża…\nJak rozpoznać głos Boga? →


czecho.pl: Nowy, ogólnodostępny alkomat w czechowickim komisariacie - Czechowice-Dziedzice\nNowy, ogólnodostępny alkomat w czechowickim komisariacie\nW Komisariacie Policji w Czechowicach-Dziedzicach zamontowano urządzenie do samodzielnego badania stanu trzeźwości. Od teraz przez 7 dni w tygodniu, 24 godziny na dobę, każdy chętny będzie mógł samodzielnie sprawdzić swój stan trzeźwości. Urządzenie zostało sfinansowane przez Urząd Miejski w Czechowicach-Dziedzicachw w ramach programu Profilaktyki Uniwersalnej "Bezpieczni na drodze" Biura ds. Profilaktyki i Przeciwdziałania Uzależnieniom.\nNowy, ogólnodostępny alkomat w czechowickim komisariacie - 18.04.2017 · fot. www.um.czechowice-dziedzice.pl\nWe wtorek w recepcji czechowickiego komisariatu przy ul. Mickiewicza 1, zamontowane zostało ogólnodostępne urządzenie do pomiaru poziomu alkoholu w wydychanym powietrzu. Teraz każdy kto uzna, że potrzebuje badania stanu trzeźwości, będzie mógł je samodzielnie wykonać w punkcie recepcyjnym jednostki. Badanie jest proste i całkowicie bezpłatne. Wystarczy pobrać od dyżurnego jednostki jednorazową słomkę, rozpakować ją i umieścić w miejscu do tego przeznaczonym. Następnie trzeba wdmuchnąć przez nią powietrze i odczytać wynik.\nW oficjalnym przekazaniu urządzenia uczestniczyli: komendant Komisariatu Policji w Czechowicach-Dziedzicach mł. insp. Piotr Sołtysik, burmistrz miasta Czechowice-Dziedzice Marian Błachut wraz ze swoim zastępcą Maciejem Kołoczkiem oraz przedstawiciele rady miasta oraz działających w mieście komisji.\nAlkomat został ufundowany przez Urząd Miejski w Czechowicach-Dziedzicach. Urządzenie przekazano w ramach umowy darowizny pomiędzy zastępcą burmistrza Maciejem Kołoczkiem i zastępcą komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach insp. Piotrem Kucią. Jego koszt to 2210 zł.\n13 maja 2021 6


Koszalińskie ratusze | Baltic.info.pl - Opinie tworzą Rzeczywistość\nOpublikowano: piątek, 27, luty 2015 14:44\nKoszalin został miastem na mocy aktu Biskupa Hermana von Gleichena z dnia 23 maja 1266r. wg prawa lubeckiego. Symbolem miasta jest zawsze ratusz - siedziba władzy miejskiej. Ratusze Koszalina budowano wiele razy. Właściwie nie wiadomo kiedy zbudowano najstarszy ratusz - w 1280r. stała ponoć na rynku drewniana buda.\nPierwszy ratusz. Dowierza się staremu przekazowi iż powstał on za przyzwoleniem kamieńskiego biskupa Henryka von Wacholt w roku 1308 po ukończeniu budowy murów miejskich. Ratusz ten zbudowany został pośrodku rynku /Marktplatz/. Nie wiadomo jak on wyglądał. Ratusz ten spłonął całkowicie w wielkim pożarze w roku 1504.\nDrugi ratusz zbudowano w 1609r. w miejscu poprzedniego. Był to obszerny obiekt z wieżą, bijącym zegarem i dzwonem pożarowym. Do tego budynku po jednej stronie dobudowano pięć bud kramarskich, które wydzierżawiono na korzyść skarbu miejskiego. Pod ratuszem znajdowała się piwnica ratuszowa - gospoda, która także była dzierżawiona oraz stanowiła mieszkanie Starszego Sługi Dobra Publicznego. Po stronie północnej znajdowały się kramy z mięsem i chlebem, waga miejska oraz strażnica pod drugim sklepieniem piwnicznym, a obok tzw. wielka bursa, która jeszcze w roku 1591 służyła do posiedzeń sądowych. Bursa w czasie wojny trzydziestoletniej służyła zarówno wojsku cesarskiemu jak i szwedzkiemu. Po wojnie zniszczoną bursę znowu urządzono i służyła do posiedzeń gildii strzeleckich, krawieckich i browarników. W jednej z bud komory miejskiej znajdowała się apteka ratuszowa.\nNad wejściem do sali posiedzeń znajdowała się czarna tablica z łacińską inskrypcją : "Rajca, który urzędową drogą wchodzi do ratusza, ten powinien odłożyć wszelkie prywatne namiętności jak gniew, gwałtowność, nienawiść, przyjaźń, ludzka usłużność. Powinien swoją osobę i troskę poświęcić wyłącznie wspólnocie, bo po tym jak był wobec innych prawy albo niesprawiedliwy, będzie również oczekiwał i ponosił osąd Boży".\nPiąty ratusz. Początkowo władze miejskie zajmowały pomieszczenia w budynku przy ul. A. Grottgera 4 - od maja 1945r. do wiosny 1948r.Po tym czasie Zarząd Miejski urzędował w budynku dawnej Rejencji - do czerwca 1950r. tj. do czasu utworzenia województwa koszalińskiego.\nPiąty ratusz urządzono w budynku mieszkalnym przy ul. Armii Czerwonej 11-15/ przed 1945r. były to mieszkania patrycjatu miejskiego/. W budynku tym nie mieściły się niestety wszystkie wydziały/ wiele ulokowano w innych budynkach śródmieścia/. Stan techniczny budynku był krytyczny - trzeszczące, drewniane podłogi i stropy groziły zawaleniem.\nSzósty ratusz oddano w dniu 15 grudnia 1962r. Inicjatorem i jego gorącym orędownikiem był ówczesny Przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej Tadeusz OZGA. Decyzja o jego budowie zapadła "wysoko" bo w Urzędzie Rady Ministrów w 1959r. Wykonawcą zostało Koszalińskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Miejskiego, a inwestycją kierował - inżynier Andrzej Boniek. Koszt inwestycji wyniósł ponad 15 milionów złotych - dla porównania T. Ozga zarabiał 5 tysięcy złotych miesięcznie. Początkowo boczne skrzydło /od ul. Młyńskiej/ zajął wykonawca czyli KPBM. Obiekt przechodził kilka remontów i "liftingów". Poza ratuszem Urząd zajmuje budynek przy ul. Adama Mickiewicza 26, a Straż Miejska ulokowana jest przy ul. Mariańskiej. Natomiast Urząd Stanu Cywilnego zajmuje XIV-wieczną kamienicę przy ul. Bogusława II.\nOpracowali: Józef Maciej Sprutta - Prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Koszalina www.przyjaciele.koszalin.pl


Podszafkowe - strona 4\nProducent Amica Beko Berg Bosch Cata Ciarko Electrolux ELICA Faber Falmec Franke Freggia Galvamet Globalo Kernau Nodor Pyramis seeNERGY Smeg Teka Toflesz VDB\nOkap GLOBALO Agendero 60.1 White\nOkap GLOBALO Agendero 80.1 Black\nOkap GLOBALO Agendero 80.1 Inox\nOkap GLOBALO AGENDERO 80.1 WHITE\nOkap GLOBALO Hadario 60.1 Biały\nOkap Globalo Lofetti 60.1 Black Eko Max\nKlasa energetyczna B, do zabudowy, szer 55, gł 28 cm, sterowanie sensorowe (dotykowe) z wyświetlaczem LED, zakres prędkości: 3 + boost, wydajność max. 575 m 3/h, głośność min. 48 dB, wykonanie: stal lakierowana na kolor biały, oświetlenie pasek LED 10 W .\nKlasa energetyczna C, do zabudowy, szer 59,6 cm, gł 28 cm, sterowanie push-button, zakres prędkości: 3, wydajność max. 305 m 3/h, głośność min. 47 dB, wykonanie: hartowane szkło w kolorze białym, oświetlenie diodowe diodowe 2 x 1,2 W . Linia GLOBALO Design\nKlasa energetyczna B, do zabudowy, szer 55, gł 28 cm, sterowanie sensorowe (dotykowe) z wyświetlaczem LED, zakres prędkości: 3 + boost, wydajność max. 575 m 3/h, głośność min. 48 dB, wykonanie: stal lakierowana na kolor czarny, oświetlenie pasek LED 10 W .\nKlasa energetyczna B, do zabudowy, szer 55, gł 28 cm, sterowanie sensorowe (dotykowe) z wyświetlaczem LED, zakres prędkości: 3 + boost, wydajność max. 575 m 3/h, głośność min. 48 dB, wykonanie: stal szlachetna inox, oświetlenie pasek LED 10 W .\nklasa energetyczna D, do zabudowy, szer 55, gł 27,8 cm, sterowanie push-button, zakres prędkości: 3, wydajność max. 300 m 3/h, głośność min. 46 dB, wykonanie: stal inox, oświetlenie diodowe diodowe 2 x 1,2 W . Linia GLOBALO Design


Blachy pruszyński kolory – Skivhiss jula\nSzeroka gama kolorów i możliwość dopasowania blachodachówki do różnych. Jeden system, wiele materiałów i kolorów , pozwolą dobrać rynny do . Sprawdź gdzie kupić produkty, aktualne ceny i promocje, dane kontaktowe w Informatorze. Prócz stonowanych kolorów , można nabyć dachówkę m. OfertaDachy Blachy trapezowe – profile dachowe T dach.\nFirma PRUSZYŃSKI gwarantuje każdorazowo realizację poszczególnego zamówienia. Ogłoszenia o tematyce: blachy pruszyński kolory na Sprzedajemy. Pruszyński – Blachy , Pokrycia dachowe. Kupuj i sprzedawaj rzeczy używane i nowe w Twojej okolicy. Panele KARO z blachy powlekanej to doskonały wybór dla wszystkich tych, którzy.\nPrezentujemy dom pokryty blachodachówką OPTIMA w kolorze brąz. Wykonuje się je z blachy płaskiej najczęściej w takim samym kolorze , co pokrycie dachu. Blachodachówka panelowa TUR dostępna jest w postaci jedno i dwumodułowych paneli.\nNowy kształt to rozszerzenie dotychczasowej oferty pokryć . NOWE KOLORY systemu rynnowego NIAGARA. Jest dostępna w wielu modelach, powłokach i kolorach. Przed monta¿em blachodachówki prosimy sprawdzić odcienie kolorów. Interaktywny wybór koloru pokrycia dachu.\nDACH-MET udostępnia produkty w szerokiej gamie kolorów. GRYF dostępny jest we wszystkich powłokach z naszej oferty w kolorach. Powłoka PURMAT dostępna jest w sześciu kolorach z 30-letnią gwarancją,.\nKolory : kolorów podstawowych oraz paleta kolorów RAL. Blacha trapezowa T-E FC powlekana. Przed położeniem zmieniliśmy kolor dachu i blacha została niewykorzysta. Jesteśmy wyspecjalizowaną firmą w sprzedaży pokryć i akcesorii dachowych. Oferujemy różnorodne pokrycia.\nKupię dachówkę ceramiczną Tondach Holenderka angoba kolor antracyt. BLACHODACHÓWKA PRUSZYŃSKI RUBIN. Mamy szeroki wybór rodzajów blachodachówki, kolorów , faktur i kształtów.\nJest pierwszą blachodachówką modułową Budmat. Powstała przy współpracy z dekarzami. Dzięki opatentowanym rozwiązaniom, praca z nią to przyjemność.\nPrevious ArticleKöksstege pall


12 pijanych kierowców i 22 kolizje – takie były święta - gorzowianin.com\n29 grudnia 2014, 11:56, aw\nŚwięta Bożego Narodzenia i świąteczny weekend za nami. Więc gorzowscy policjanci podsumowują minione dni na drogach powiatu.\nJeszcze przed Wigilią na gorzowskich ulicach było niebezpiecznie. Każdy się gdzieś spieszył, więc dochodziło do wielu wypadków i potrąceń pieszych. Efekt? Kilka osób rannych i jedna ofiara śmiertelna.\nDlatego też na czas Świąt Bożego Narodzenia i świątecznego weekendu na drogach pojawiła się większa ilość policyjnych patroli. Mundurowi pilnowali, aby każdy mógł bezpiecznie dotrzeć do celu. Efekt?\nPrzez pięć dni w powiecie gorzowskim nie doszło do żadnego wypadku. – Odnotowano jedynie 22 kolizje, podczas których na szczęście nikt nie ucierpiał – komentuje Marcin Maludy z zespołu prasowego Komendy Wojewódzkiej Policji.\nNiestety mundurowi zatrzymywali kierowców na „podwójnym gazie”. W sumie policjanci z gorzowskiej drogówki złapali 12 osób, które pod wpływem alkoholu wsiadły za kierownicę swojego auta.\nRekordzistą był 52-letni gorzowianin, który z soboty 27 grudnia na niedzielę 28 grudnia został zatrzymany przy ul. Śląskiej. Mężczyzna jadący BMW miał w swoim organizmie ponad 3 promile alkoholu.\n- Wszystkie 12 osób straciło od razu prawo jazdy i na pewno na dłużej pożegnają się z uprawnieniami do kierowania – podkreśla Maludy. – Mamy nadzieję, że w Sylwestra będzie równie bezpiecznie. Dlatego też apelujemy do wszystkich o trzeźwość za kierownicą i zachowanie zdrowego rozsądku.


Stylowi ulubieńcy kosmetyczni i prezentownik - Stylowa Moda\nIzabela Jabłonowska Listopad 30, 2018\nMIYA aktywna esencja Fower BeautyPower. Według mnie pachnie jak róża majowa, daje ukojenie i nawilżenie. Jej stosowanie to czysta przyjemność.\nL’Orient mleczko do oczyszczania twarzy z oślim mlekiem. Co prawda najczęściej stosuję kosmetyki wegańskie, lecz czasem pójdę w bok np. w stronę miodu. To mleczko za mną chodziło przez kilka lat i w końcu się skusiłam. Stosuję je rano bez użycia wody.\nEgyptian Magic wielofunkcyjny krem pielęgnacyjny. Krem, który stosują znani tego świata – politycy, celebryci, modelki, aktorki, piosenkarki, a także znane makijażystki. Pokochały go gwiazdy takie jak Cameron Diaz, Kate Winslet, Madonna, Kate Hudson, Cara Delevigne. W składzie kremu znajdziesz tylko 6 składników: olej z oliwek, miód, wosk pszczeli, mleczko pszczele, pyłek pszczeli, propolis. To taki miodzio dla skóry. Stosuję najczęściej na noc po lotionie pielęgnacyjnym Whiamisa, wymiennie z Lush Botanicals Crème de la crème.\nLush Botanicals Crème de la crème. Świeży krem, który trzeba trzymać w lodówce. Wyjmuję porcyjkę specjalną szpatułką i rozgrzewam w dłoniach. Kosmetyk wtedy zamienia się w olejek. Moja skóra czuje się w nim luksusowo. Przynosi ukojenie i odżywienie. Mam cerę mieszaną w kierunku suchej i krem sprawdza się znakomicie. Jego zapach też jest luksusowy. Posiada nuty różowego lotosu, frangipani, pomarańczy, cytryny, mandarynki. Jest kwiatowo-cytrusowy, świeży, kojący. Skład na medal, bardzo bogaty i wyjątkowy. Koniecznie sprawdźcie. Posiada opakowanie ze specjalnego szkła i należy do polskiej marki. Same plusy.\nOlejki eteryczne Taoasis. Firma Taoasias to jeden z wiodących producentów produktów do aromaterapii. Cechuje ich dobra jakość i miłość do szlachetnych zapachów. Pasję można dosłownie poczuć! Jestem zafascynowana od dawna aromaterapią, a w wolnych chwilach czytam i stosuję receptury Valerie Ann Worwood, guru światowej w tej dziedzinie. Polecam też przy okazji jej książki.\nL’Orient olejek tsubaki i różany. Olejek tsubaki to sekret urody japońskich gejsz. Wykorzystywany na skórę i do włosów ma wspaniałe działanie anty aging. Kamelia japońska ma właściwości gojące, regenerujące i uelastyczniające. Natomiast buteleczka po olejku różanym nie jest już reprezentacyjna. Napisy się wytarły, a ja w pewnym momencie postanowiłam przerobić je na serum do twarzy dodając olejki eteryczne. Obydwa olejki sobie cenię i szczerze polecam. Olejki L’Orient mają bardzo dobrą jakość i powracam do nich od lat.\nMarvis Royal pasta do zębów. Myję zęby kilka razy dziennie, co jest też spowodowane noszeniem aparatu ortodontycznego. Najczęściej mam dwie otwarte pasty, które stosuję zamiennie – jedną miętową do wrażliwych zębów, drugą bardziej “szałową”. Ten smak za mną chodzi szczególnie. Posiada unikalne połączenie egzotycznych smaków: oleju cytrynowego, mandarynki, wyciągu z róży oraz gałki muszkatołowej. Są miejsca, gdzie można ją dostać za połowę ceny.\nMiedziany czyścik do języka. Zdaję sobie sprawę, że to trochę dziwnie wygląda i nie nada się na taktowny prezent. Może jednak zainteresuje cię fakt, że bardzo duża część świata czyści nie tylko zęby, ale również język. Poczytaj o tym więcej w internecie. Koniecznie, to ma wpływ na zdrowie.\nWałeczek do masażu z jaspisu dalmatyńskiego. Nie jest to mój pierwszy kamienny przyrząd do masażu. Mam jeszcze wałeczek i guashę z jadeitu. Zauroczyłam się tymi ciapkami, które mają w sobie niewysłowioną radość i optymizm. Wałeczek na początku jest zawsze zimny, co bywa szczególnie przydatne rano. Można jak modelka poratować opuchnięte oczy i usprawnić drenaż limfy na twarzy oraz szyi. „Dalmatyńczyk” podobno przynosi spokój, uwalnia od stresu i dodaje radości. Wpis o mocy kamieni i minerałów znajdziesz tu – KLIK, a o masażu twarzy tu – KLIK.\nO’Linear patyczki kosmetyczne. Trudno napisać epopeję o patyczkach, ale są wygodne, praktyczne, cieniutkie i estetyczne, jeśli to ma dla kogoś znaczenie. Trzymam je przy moich kolorowych kosmetykach. Używam w celach ratunkowych, gdy np. zrobię nieidealną kreskę eyelinerem (moja chyba zawsze jest nieidealna), czasem do wytarcia lub roztarcia cieni, itp. Lubię makijaż w stylu plam Diora, gdzie kreska jest rozmyta i zrobiona cieniem, a całość składa się z premedytacją zrobionych i rozblendowanych przestrzeni koloru.\nSoft Moon waciki kosmetyczne wielorazowego użytku. W zasadzie nie wiem dokładnie od kogo pierwszy raz o nich usłyszałam, gdzie je zobaczyłam. Używają je różne dziewczyny, które obserwuję i postanowiłam spróbować. Waciki nie są wybielane i posiadają specjalny woreczek, w którym można je prać. Zaznaczę od razu, że wacików nigdy nie używam do toniku, gdyż niewielką ilość produktu zawsze wylewam w zagłębienie dłoni po czym przykładam drugą dłoń, a następnie go wklepuję, jak to czynią Azjatki. Wacików używam raczej do doczyszczenia skóry po demakijażu olejami, ze względu na ich fakturę, albo do zmywania maseczek.\nLotion Whamisa. U mnie pełni rolę pierwszej warstwy po serum. Jest jak lekki krem głęboko nawilżający. Mocno nawadnia skórę. Kosmetyki Whamisa posiadają w sobie liczną grupę ekstraktów fermentowanych, które są cenne dla cery. Marka organiczna.\nHagi sól do kąpieli. Nie używam sztucznych płynów do kąpieli o byle jakich składach, które mają jedynie zrobić wielką pianę. Lubię sobie dodać sól Epsom (można kupić w dużym wiadrze na Allegro, ze względu na sporą ilość magnezu i relaksujące działanie). Do tego dolewam olejki eteryczne, na które mam aktualnie ochotę (np. bergamotka, sosna, lawenda albo geranium). Olejki w kąpieli wchłaniają się do krwiobiegu i mają różne wspaniałe, prozdrowotne właściwości dla naszego organizmu. Sól natomiast działa wyśmienicie na zmęczone mięśnie po treningu i bóle reumatyczne. Czasem zdarza mi się ją zdradzić z naturalnymi mieszankami soli. Lubię np. firmę Hagi, wiem, że się nie zawiodę. Ma dużą pojemność -1200 g. Sól, którą posiadam pochodzi z kategorii Ogień. Ma działanie rozgrzewające. Jest to najczystsza na ziemi sól himalajska z olejkiem z drzewka sandałowego, paczuli, ylang-ylang, bergamotki i limetki. Podobno usuwa uczucie wyczerpania, a to bywa bardzo potrzebne!\nYope mydło do kąpieli kadzidło i rozmaryn. Butelka śliczniusia. Miło spojrzeć na nią w łazience. Ma żelową, ale taką w zasadzie aksamitną konsystencję. Kupiłam ze względu na hasło „kadzidło” na etykiecie, zapach jednak jest raczej delikatny. Lubimy się.\nPat&Rub masło do ciała. Skusiłam się na serię waniliową i SPA. Wcześniej posiadałam olejki o tych zapachach. Bardziej podobała mi się starsza wersja opakowań. Mają też wspaniałe peelingi, które zostawiają skórę w dobrej kondycji i komforcie. Zatęskniłam za zapachem cytryny i karmelu (linia waniliowa) na sezon jesień/zima i korzystam również w kwestii psychologicznej, na poprawę humoru. Trzymam w swojej zabytkowej komodzie w sypialni, żeby było pod ręką…\nZielone Laboratorium olejek ujędrniająco -wygładzający do ciała. To marka do której mam szczególne zaufanie, lubię jej szlachetną filozofię i często powracam. Nie przypominam sobie produktu, z którego byłabym niezadowolona, choć miałam od nich tylko kilka rzeczy. Olejek ma tak cudowny skład i niesamowity zapach (jak mogłabym nie zwrócić na niego uwagi), że używam go nie tylko do ciała, ale również do masażu twarzy. W butelce ma pomarańczowy kolor, ale nie wybrudziłam nim pościeli i ubrań. To wszystko zapewne przez dodatek olejku pomarańczowego, marchwiowego i neroli.\nMydlarnia u Franciszka, zapachowe masło karite. Aktualnie posiadam wersję korzenną i cedr. Wielokrotnie wracałam do pomarańczy z chilli, planuję w przyszłości zakup bambusa, który pachnie lekko przyprawowo i pikantnie. Białe piżmo też jest niczego sobie, ale to zapach dla odważnych, jest mega mocny. Jak posmarujecie sobie ręce, będzie was czuć w drugim końcu domu 😊. Jestem uzależniona od tych masełek i już od wielu lat jest to produkt z którym się nigdy nie rozstaję. Sprawdza się znakomicie do nawilżania i natłuszczania ciała po kąpieli, jako regeneracja nocna dłoni, krem do stóp, pielęgnacja szyi i dekoltu (a w pewnym wieku to staje się uroczą obsesją), krem pod oczy, maska na usta, jest ratunkiem przy wysuszonych łokciach. W zasadzie w składzie jest jeszcze kilka innych maseł, ale jest z nazwy producenta „masłem karite na wagę”. Same możecie wybrać sobie pudełeczko w jakie zostanie nałożony.\nYope krem do rąk Szałwia. Kosmetyki Yope mają przeurocze opakowania, dobre składy i skuteczne działanie. Taka też jest te urocza tubka. Niestety zakręcanie tego koreczka bywa irytujące, szczególnie w momencie gdy się gdzieś śpieszę. Myślę jednak, że to łatwo wchłaniający się krem na dzień, a na noc wolę coś treściwszego. Zapach jest przyjemny, świeży.\nMiodowa Mydlarnia Masło do twarzy i ciała. Uwaga – masełko jest bardzo mocno perfumowane. Nuty raczej dostojne, ale miłe i eleganckie. Skusił mnie ekstrakt z tapioki i czerwonego wina w składzie. Najczęściej stosuję odrobinę tego kosmetyku na szyję i dekolt, jako codzienne perfumy i pielęgnację w jednym.\nPhenome peeling do dłoni. Ma odprężający zapach i estetyczne opakowanie. Stosowanie go co kilka dni wieczorem wprowadza w moją rutynę odczucie małego spa. Jego skład jest tak znakomity, że raz nawet użyłam go awaryjnie na twarz.\nNatura Siberica szampon White Cedar. Co za obłędny zapach, naprawdę go uwielbiam! Miałam z tej serii również szampon różany, ale dla moich niskoporowatych i zadbanych włosów okazał się za ciężki. Jego cedrowy brat idealnie tworzy duet delikatnego mycia z pielęgnacją.\nProvence Beauty olejek do paznokci i skórek. Jest naturalny i wegański. W swoim składzie ma olejki szybkoschnące, co może być dużym plusem, jeśli kosmetyk chcemy stosować w ciągu dnia, kiedy mamy jeszcze masę obowiązków. Widać jego skuteczność przy systematycznym stosowaniu. W składzie znajdziemy m.in. olej słonecznikowy, arganowy, z pestek winogron i migdałowy, oliwę z oliwek, a dodatkowo olejki eteryczne – geranium, rozmaryn, lawendę, yang-yang. Dorwałam go w TK Maxx.\nBotanica Pharma czysty olej migdałowy (u mnie w zasadzie jest olejkiem DIY), ponieważ dodałam do niego specjalne składniki, jak olejki eteryczne, by podnieść jego pielęgnacyjną wartość i działać ujędrniająco.\nPodaję przepis (do prawie całej butelki dodałam):\n15 ml oleju z wiesiołka, 15 ml oleju z kiełków pszenicy, 10 kropel kadzidłowca, 10 kropel drzewa sandałowego, 5 kropel pomarańczy, 5 kropel cytryny, 3 krople jałowca, 3 krople czarnego pieprzu, 3 krople eukaliptusa.\nTaki olejek dobrze jest stosować po szczotkowaniu ciała na sucho.\nHaushka maseczka ujędrniająca Miałam ją zapisaną na swojej liście życzeń i musiała na mnie troszkę zaczekać. Stosuję wymiennie z innymi maskami nakładając kroplę na krem nocny. Zapach nie uwodzi szczególnie, ale kosmetyk działa odżywiająco i moja skóra go naprawdę pije. W składzie m.in. avocado i róża. To też jedna z marek, które używam regularnie.\nHaushka krem – balsam pod oczy. Wygląda jak pomarańczowe masełko. Jest tłusty i treściwy. Dobry na zimniejsze miesiące. Posiada naturalny skład i ma działanie nawilżające, natłuszczające i odżywcze.\nAlkemie Dream of Beauty nocna maseczka. Kocham tę maskę i ogólnie mam wrażenie, że im jestem starsza, tym bardziej doceniam maski nocne. Alkemie, polską markę, chyba znają już wszyscy. Podbija nasze serca łącząc kosmetykę naturalną z najnowszymi odkryciami kosmetologii. To mój pierwszy produkt tej marki, a mam apetyt na prawie wszystko. Zachwyt! Rano cera ma ładniejszy koloryt i wygląda promiennie. Doceniam to, że przebudzeniu moje policzki nie wołają o nawilżenie, a czasem tak mam i tego uczucia nie znoszę.\nSerge Lutens perfumy Féminité du Bois – to zapach do którego powracam, gdy temperatura za oknem znacząco spada. Pierwszy raz wyczytałam o tej kompozycji u Christie Klemens, byłej naczelnej Vogue Australia. Zapach uwiódł najpierw mnie rekomendacją, a nie słynnym ogonem, ale czułam sercem, że będzie coś na rzeczy, jak tylko dowiedziałam się jakie ma nuty. Podobno jest to zapach, który ciężko zapomnieć i faktycznie jest bardzo charakterystyczny. Féminité du Bois to zapach, który oryginalnie powstał w 1992 roku dla Shiseido. Pod marką Serge Lutens wrócił na rynek w roku 2009. To jeden z niszowych klasyków, który warto poznać nawet z ciekawości, bowiem dostarcza pięknych i bujnych wrażeń. A na koniec nuty zapachowe:


liczebność rady nadzorczej | Andrzej S. Nartowski o corporate governance\nArchiwa tagu: liczebność rady nadzorczej\nO REFORMIE RAD NADZORCZYCH [V]: Pochwała widełek\nKiedy liczebność rady wymyka się spod kontroli, nietrudno zarządowi wymknąć się spod nadzoru. Nazbyt liczna rada jest kosztowna, mało operatywna, nieodpowiedzialna, ponieważ jej członkowie ani nie myślą krytycznie, ani nie działają efektywnie, za to oglądają się na innych.\nPrawo określa jedynie minimalną liczebność rady nadzorczej, pozostawiając spółkom swobodę kształtowania liczebności rady na tym lub wyższym poziomie;\nSpółki akcyjne najczęściej decydują się na minimalny dopuszczony prawem skład rady, ewentualnie z nieznacznym odstępstwem w górę;\nW Polsce rady nadzorcze są jak drzwi obrotowe: w trakcie kadencji ktoś wchodzi, ktoś wychodzi, gdyż jedni składają rezygnacje, a inni umierają;\nKiedy skład rady spada poniżej wymaganego poziomu, zazwyczaj łata się dziurę zwołując nadzwyczajne walne zgromadzenie.\nStatuty spółek publicznych rozmaicie określają liczbę członków rady nadzorczej. Oto (1) skład otwarty, bez pułapu: rada składa się z 5 lub więcej członków, lub (2) z pułapem: rada składa się z nie więcej niż 9 członków. Albo określony sztywno (3) na progu minimalnym: rada składa się z 5 członków, bądź (4) wyższym, na przykład 6 członków. Skład bywa także określony widełkowo (5) rada składa się od tylu do tylu członków, lub (6) w wariancie widełek fałszywych, z 3 do 5 członków. Istnieje także wariant (7) preferujący nieparzyste składy: 5, 7, lub 9 członków.\nNajczęściej liczbę członków określa się słownie: trzech, pięciu, sześciu, itd. Daremnie proponuję stosowanie formuły: rada składa się z pięciorga członków, liczy dziewięcioro członków, itd. Złe nawyki wywodzą się z czasów, kiedy w zarządach lub radach nadzorczych kobiet nie spotykano. Ich miejsce było w kuchni, przy dzieciach, albo w kruchcie; ta formuła po niemiecku nazywała się drei K: Kueche, Kindern, Kirche. Przywołuję to paskudne powiedzenie, gdyż polskie prawo spółek wywodzi się właśnie z Niemiec i wciąż trąci XIX wiekiem.\nWspomniane fałszywe widełki wzięły się stąd, iż pierwotnie Ksh dopuszczał w spółce akcyjnej trzyosobowy skład rady. Był to krok wstecz względem starego Kh, który wymagał rady co najmniej pięcioosobowej. Tak niski próg składy rady uderzał w interes mniejszości, uniemożliwiając wybór rady w głosowaniu grupami. Ostatecznie dla spółek publicznych podniesiono próg do pięciorga członków, jednak wciąż wiele statutów zawiera wspomnianą formułę – niezgodną z przepisami.\nNieliczna rada nadzorcza rodzi ryzyko, iż zostanie zdekompletowana, a uzupełnienie jej składu spowoduje zamęt. Niemniej spółki lubią balansować na krawędzi: kiedy skład rady spadnie poniżej minimum, zwołają sobie nadzwyczajne walne, by wybrać członka rady; ta nadzwyczajna lekkość zwoływania nadzwyczajnych zgromadzeń godzi w akcjonariuszy. Bądź zdekompletowana rada, a ściślej – jej ogryzek, dokona kooptacji.\nNatomiast kiedy liczebność rady wymyka się spod kontroli, nietrudno zarządowi wymknąć się spod nadzoru. Nazbyt liczna rada jest kosztowna, mało operatywna, nieodpowiedzialna, ponieważ jej członkowie ani nie myślą krytycznie, ani nie działają efektywnie, za to oglądają się na innych. Rekordy liczebności biły do niedawna rady brytyjskich banków i japońskich spółek. Po fuzji Banku Tokio (35 osób w radzie) z Bankiem Mitsubishi (36 osób) rada połączonej instytucji liczyła 69 członków – a i to dopiero po redukcji składu. I w Polsce niektóre spółki obrastały licznymi radami. Nie chodziło o skuteczny nadzór, a o pozyskanie życzliwości wpływowych członków rady. Taka praktyka okazała się nadzwyczaj opłacalna.\nNajkorzystniejsze dla rynku i spółek są rady nadzorcze o składzie określonym widełkowo: od pięciorga do siedmiorga członków, albo od sześciorga do ośmiorga. Kiedy ubędzie ktoś z rady, nie dojdzie do jej zdekompletowania. Skład warto ustalić w liczbie członków zdolnych obsłużyć zadania stojące przed radą nadzorczą, czy w komitetach rady, czy w delegacjach do samodzielnego pełnienia określonych czynności nadzorczych, czy w tymczasowej posłudze w zarządzie. Uważam, że pięcioro to w spółce publicznej zdecydowanie zbyt mało. Oszczędności na składzie rady, wynagrodzeniach jej członków, pożytku nie przyniosą, a mogą zemścić się srodze.\nNiektóre spółki przyjmują skład rady w liczbach nieparzystych: pięcioro, siedmioro lub dziewięcioro członków. Tłumaczy się to tym, że nieparzysty skład ułatwia głosowanie, pozwala uniknąć impasu. To niedorzeczność, bowiem polskie rady zazwyczaj głosują jednomyślnie. Nikt nie chce być dysydentem: bądź sądzi, że nie wypada, bądź obawia się pytania o motywy swojego głosowania, a nie potrafi ich podać. Dlatego zalecam widełki, nawet z niewielkim zapasem wobec rzeczywistych potrzeb spółki.\nTekst ogłoszony w Dzienniku Giełdy i Inwestorów Parkiet 26 sierpnia 2020 r.\nZob. także poprzednie teksty z cyklu O REFORMIE RAD NADZORCZYCH:\n2020.08.18 Dwojaka postać posiedzenia rady\n2020.08.10 Kooptacja, uboga sierota prawa\n2020.08.03 Jak częściowo odnawiać skład rad nadzorczych\nWpis opublikowany w Corporate governance i otagowany liczebność rady nadzorczej 7 września 2020 przez Andrzej S. Nartowski.\nNadzór na opak \nCzy spółka powinna poważnie traktować akcjonariuszy, którzy nie uczestniczą w walnych zgromadzeniach?\nNiedawno jedna ze spółek notowanych na warszawskiej giełdzie ogłosiła zadziwiający raport bieżący. Głosi on, że „spółka oraz organ nadzorujący ze zdziwieniem przyjął regulowanie przez ustawodawcę zagadnień, które najlepiej regulują się same”. Chodzi o wprowadzenie zasady, że rada nadzorcza spółki publicznej składa się z co najmniej pięciu członków. Dawny kodeks handlowy z 1934 roku ustalał taką właśnie liczebność rady nadzorczej dla wszystkich spółek akcyjnych. Kodeks spółek handlowych z 2000 roku ograniczył minimalną liczebność rady nadzorczej spółki akcyjnej do trzech członków. Było to rozwiązanie co najmniej dyskusyjne, a w stosunku do spółek publicznych bezdyskusyjnie złe.\nPrzeciwko trzyosobowemu składowi rady nadzorczej spółki akcyjnej przemawia kilka ważnych argumentów. Po pierwsze, utrudnia to mniejszości wykonywanie jednego z fundamentalnych jej praw, mianowicie wyboru członka rady w drodze głosowania oddzielnymi grupami; by przeprowadzić ów wybór, mniejszość musiałaby dysponować co najmniej jedną trzecią kapitału. Po drugie, utrudnia to radzie stosowanie jednego z jej ważnych uprawnień, czyli delegowanie członków rady do czasowego wykonywania czynności członków zarządu. Po trzecie, trzyosobowa rada z konieczności pracuje tylko w pełnym składzie, nie w komisjach, wiec nadzór bądź bardziej absorbuje, bądź bywa sprawowany powierzchownie. Po czwarte, ryzyko zdekompletowania takiej rady jest niepomiernie wyższe, niż w przypadku rady bardziej liczniej.\nGotów jestem uznać, że rada w składzie trzech członków zda egzamin w spółce rodzinnej, gdzie nie zachodzi potrzeba glosowania grupami. Natomiast w spółce publicznej sprawa wygląda inaczej. Dlatego po wejściu w życie kodeksu spółek handlowych rada i zarząd giełdy zajęły stanowisko, że statut spółki giełdowej winien ustalać liczbę członków rady nadzorczej na co najmniej pięcioro. Nie wymagano przy tym od notowanych spółek niczego więcej, jak powstrzymania się od zmiany statutów. Niestety, liczne spółki zlekceważyły te prośbę. Na wyścigi zmieniały statuty, dopuszczając, albo wprowadzając trzyosobowe rady. Nadużywały wolności, jak poborowi po wyjściu do rezerwy. W obliczu gorszącej swawoli, ustawodawca musiał zareagować, przywracając w spółkach publicznych wymóg przynajmniej pięcioosobowej rady. Nie jest więc prawdą, że liczebność rady zalicza się do spraw, „które najlepiej regulują się same”. W tym przypadku rynek dowiódł braku dojrzałości.\nWspomniany raport bieżący zawiera nadto ważna informację: od pięciu lat w walnym zgromadzeniu omawianej spółki nie uczestniczą akcjonariusze mniejszościowi, z wyjątkiem jednego, który (być może właśnie z uwagi na aktywną postawę) został wybrany do rady nadzorczej. Spółka wyraża więc pogląd, że taki stan rzeczy „przemawia najlepiej przeciw powoływaniu przedstawicieli akcjonariuszy mniejszościowych (skupiających 25 procent kapitału akcyjnego) do rady nadzorczej, gdyż nie są tym zainteresowani”. Owa spółka jest podmiotem kieszonkowym. Jej kapitał zakładowy wynosi niewiele ponad półtora miliona złotych. Stąd argument, że skoro jest ona spółką małą, o dużej koncentracji kapitału, wieloosobowy skład rady „prowadzi do fikcji i nieuzasadnionych kosztów”. W kwestii kosztów wyjaśniam, że spółki same ustalają wysokość wynagrodzeń członków rady nadzorczej i nie muszą przyznawać im wysokich apanaży. W kwestii fikcji przyznaję spółce rację. Oto w związku z powiększeniem składu rady do pięciorga członków powołano do niej m.in. dwudziestolatka, studenta drugiego roku geodezji i kartografii.\nPiętnuję ten przypadek z dwóch powodów. Młodzieniec nie ma odpowiednich kwalifikacji. Zapewne nie ma on także osobistego majątku, którym mógłby odpowiadać za szkodę wyrządzoną spółce w następstwie nienależytego sprawowania nadzoru (chociaż przyznaję, że akcjonariusze bywają lekkomyślni i rzadko biorą pod uwagę ten aspekt sprawy!). Nadzór jest sztuką, do której należy przysposobić się bardzo starannie. Praca w radzie wymaga wiedzy i doświadczenia. Rodzi ona nadto poważną odpowiedzialność. Niestety, w tym przypadku szkody nie można wykluczyć. Obowiązki związane ze sprawowaniem stałego nadzoru nad spółką we wszystkich dziedzinach działalności zostały powierzone nieodpowiedniej osobie. Na jej obronę nie można nawet przytoczyć argumentu o braku powiązań ze spółką i jej akcjonariuszami.\nLecz sprawa nie jest prosta. Wszystko jest tu na opak. Spółka złośliwie zakpiła z mniejszości, niemniej mniejszość przyczyniła się do tego. Nadzór nie jest sprawowany należycie, niemniej spółka ostatnio osiągnęła dobre wyniki i płaci dywidendę. Znam spółki nadzorowane przez same znakomitości, plejady profesorów i renomowanych menedżerów, które przecież nie przynoszą zysku i dywidendy nie płacą. Wstyd!\nTekst ogłoszony 24 maja 2004 r. w tygodniku Gazeta Bankowa\nCzytaj także: 2001.09.03 Ich troje\nWpis opublikowany w Corporate governance i otagowany figurant w radzie nadzorczej, głosowanie oddzielnymi grupami, koszt rady nadzorczej, Ksh, liczebność rady nadzorczej, walne zgromadzenie 25 maja 2004 przez Andrzej S. Nartowski.\nKooptacja, umiar i ryzyko \nW styczniu [2003 r.] uczestniczyłem w walnym zgromadzeniu Vistuli. Zostało ono zwołane dla ukrócenia swawoli. Co bowiem zarząd spółki ogłosił w jej imieniu, dementowały osoby występujące (zasadnie lub nie) w imieniu rady nadzorczej. Otóż statut spółki dopuszcza kooptację do rady nadzorczej, zatem wakaty w radzie wypełniano w drodze kooptacji, a dokooptowani – kooptowali następnych, po czym owa wesoła gromadka majstrowała przy składzie zarządu. Z kolei statut stanowi, że zarząd składa się z 3 – 6 osób, więc kiedy w spółce ostał się już tylko dwuosobowy kadłub tego organu, podważano jego zdolność do działania, w tym do zwołania walnego zgromadzenia, które jedyne mogło przywrócić w spółce porządek.\nPrzypadek Vistuli ma wiele aspektów. Spółka została obrabowana. W jasny dzień, na parkiecie, na oczach inwestorów, wyciekły z niej pieniądze. Wśród owych inwestorów były instytucje finansowe, co świadczy, że ich środki były lekkomyślnie lokowane i pozbawione nadzoru. Na akcjach spółki dokonuje się znaczących operacji z udziałem spółek zależnych, ale przyjęte przez warszawską giełdę zasady dobrej praktyki milcząco akceptują ten stan rzeczy (co nie podoba mi się). Pieniądze wyciekły ze spółki m.in. przez dziury w statucie. Nie jest on dziełem sztuki prawniczej. W Polsce nie docenia się statutów. Są one miernej jakości (dotyczy to także banków). Szkodzi to spółkom i ich inwestorom. Szkodzi także reputacji rynku. Luki w statutach często służą temu, by przez nie mogły wyciekać ze spółek pieniądze inwestorów.\nW Vistuli zaczynem konfliktu stał się przepis statutu, iż w przypadku rezygnacji lub śmierci członka rady nadzorczej, może ona uzupełnić swój skład w drodze kooptacji nowego członka na okres do końca jej wspólnej kadencji. Kolejny przepis stanowi, że uchwała rady o kooptacji podlega zatwierdzeniu przez najbliższe walne zgromadzenie. Wykreowano więc złudne wrażenie, jakoby to walne zgromadzenie kontrolowało sytuację, ponieważ w końcu ono zatwierdza kooptację. Lecz odmowa zatwierdzenia kooptacji przypomina, oraz ma taki sam skutek, co odwołanie z rady, i tak leżące w gestii walnego zgromadzenia. Wobec tego wymóg zatwierdzania przez walne zgromadzenie dokooptowanych członków rady nie daje niczego.\nPrzesłanką do nabycia członkostwa rady nadzorczej, czyli prawa do uczestniczenia w jej pracach z głosem stanowiącym, jest bowiem akt kooptacji, a nie jej zatwierdzenie. Wpis członka rady nadzorczej do rejestru następuje na podstawie kooptacji, a nie dopiero po jej zatwierdzeniu. Odpowiedzialność cywilna takiego członka rady rodzi się także z chwilą kooptacji, a nie jej zatwierdzenia. Odmowa zatwierdzenia kooptacji przez walne zgromadzenie nie unieważnia ani kooptacji, ani jej skutków prawnych. Uchwały powzięte przez radę z udziałem dokooptowanego, którego później spotkała odmowa zatwierdzenia, nie będą dotknięte wadliwością, a jego odpowiedzialność nie zostanie uchylona. Przeto sądzę, że wymóg zatwierdzania dokooptowanych przez walne zgromadzenie niczemu zgoła nie służy i może tylko spowodować zamęt, gdyż podważa wiarygodność spółki i godzi w pewność obrotu.\nKooptacja do rady nadzorczej dopuszczona jest w statutach wielu spółek. Często jest ona jednak dopuszczona w ograniczonym zakresie, jako sposób doraźnego wypełniania wakatów w radzie nadzorczej, obwarowany różnymi warunkami i obostrzeniami. Chodzi o to, by kooptować z umiarem. Im więcej umiaru, tym mniejsze ryzyko związane z kooptowaniem przez radę nowych członków. Statuty wielu spółek wyznaczają więc limit dokooptowanych członków rady, liczbowy lub procentowy. Przykładem liczbowego jest przepis statutu, iż w jednej kadencji rada może dokooptować nie więcej, niż trzech członków. Przykładem procentowego jest przepis, iż liczba dokooptowanych nie może przekroczyć połowy składu rady. Innym ograniczeniem jest dopuszczanie kooptacji do rady tylko w sytuacjach, gdy liczebność rady spadnie poniżej minimum ustalonego w statucie lub w ustawie.\nZaletą kooptacji jest możliwość utrzymywania przewidzianej statutem liczebności rady nadzorczej bez potrzeby zwoływania walnego zgromadzenia jedynie w celu uzupełniania składu rady. Jej wadą – jak dobitnie wykazał przypadek Vistuli – jest niebezpieczeństwo, że dokooptowani tak długo będą kooptować innych, aż nadzór straci więź z akcjonariatem. W walnym zgromadzeniu Vistuli nie uczestniczył nikt z rady nadzorczej. Wprawdzie ktoś spośród jej członków usiłował wziąć udział w obradach, ale nie został wpuszczony. Świadczy to także o tym, że żaden z członków organu nadzoru nie zadał sobie trudu zarejestrowania na walnym zgromadzeniu przynajmniej jednej akcji. Którą można było nabyć za 3 złote. Za to mniejszość zgłaszała sprzeciwy w stosunku do wszystkich uchwał walnego zgromadzenia. Gdyby mniejszość przeczytała statut i kodeks spółek handlowych, znalazłaby dwa haki na spółkę. Lecz zdarza się, że psuje nawet nie potrafią zręcznie psuć.\nArtykuł został ogłoszony w Gazecie Bankowej 3 lutego 2003 r. Obecnie akcje Vistuli kosztują jeszcze mniej…\n2013.04.26 Pochwała kooptacji\nWpis opublikowany w Corporate governance i otagowany kooptacja, liczebność rady nadzorczej, statut, wojna informacyjna 3 lutego 2003 przez Andrzej S. Nartowski.\nLiczebność rady wynika z potrzeb akcjonariatu, a nie z rozmiaru przedsiębiorstwa spółki.\nLiczebność rady nadzorczej jest kwestią sporej wagi tak dla samej rady, jak dla spółki przez nią nadzorowanej. Kodeks handlowy wymaga jedynie, by rada spółki akcyjnej składała się przynajmniej z pięciu członków. Górny pułap liczebności rady ustalany jest w statucie spółki. Niekiedy statut rozstrzyga tę kwestię jednoznacznie (na przykład ustalając, że rada liczy 11 członków), niekiedy alternatywnie (na przykład ustalając, że rada liczy 7, 9 lub 11 członków), niekiedy widełkowo (na przykład ustalając, że rada liczy od 7 do 11 członków). Najwygodniejsze dla spółki, oraz dla samej rady, jest trzecie rozwiązanie. W skład rady wejdzie wtedy tylu członków, ilu (w granicach od 7 do 11) zostanie do niej wybranych, a nawet gdyby kilku wykruszyło się z różnych powodów, to póki rada liczy przynajmniej 7 członków, nie zachodzi potrzeba uruchamiania procedur prowadzących do uzupełnienia jej składu.\nNierzadko rada bywa liczniejsza od zarządu. Przecież jeżeli statut dopuści taką możliwość, zarząd spółki może z powodzeniem działać w składzie jednoosobowym. Lecz dysproporcja składu rady i zarządu nie oznacza, że to właśnie rada ma w spółce więcej pracy. Albo, że jej zadania są bardziej skomplikowane, lub bardziej pracochłonne, lub trudniejsze od zadań zarządu. Natomiast charakter tych zadań jest zasadniczo inny. Zarząd ocenia się po skuteczności. Radę po rzetelności.\nW pojedynkę można z powodzeniem skutecznie zrealizować zadania postawione przed zarządem. Nie można w pojedynkę wykonywać stałego nadzoru nad działalnością spółki we wszystkich gałęziach przedsiębiorstwa. Nie rozmiar przedsiębiorstwa bierze się pod uwagę, nie liczbę lub charakter tych gałęzi, ale dwa inne względy. Jeden polega na tym, że nadzór patrzy na ręce nie tylko zarządowi, lecz także sobie nawzajem: przecież poszczególnym członkom rady łatwo ulegać wpływom racji partykularnych, nawet na szkodę interesu spółki. Drugi polega na tym, że akcjonariat spółek bywa zróżnicowany, co powinno znaleźć wyraz w składzie rady. Społeczność akcjonariuszy nie będzie w radzie reprezentowana jak naród w parlamencie (dla spółki parlamentem jest walne zgromadzenie), lecz powodzenie spółki niejednokrotnie zależy od traktowania mniejszości. Na tym polega spółka, że w jednym kręgu skupia wiele odmiennych podmiotów. I tutaj bywają wyjątki (chodzi o spółki jednoosobowe), lecz doraźny skład akcjonariatu nie wpływa na ustrój spółki. Jest on bowiem tak skomponowany, by umożliwić współpracę akcjonariuszy różniących się znacznie bądź liczbą akcji, bądź czasem, na jaki angażują swój kapitał. Im więcej owych różnic, im większe ich znaczenie, tym bardziej poszczególnym grupom akcjonariuszy zależy na miejscu w radzie.\nPrzewodniczyłem radom pięcio–, sześcio–, siedmio– i dziewięcioosobowym. Są rady jeszcze liczniejsze. Wzrost liczebności rady nie oznacza wzrostu jakości jej pracy. Bywa wyrazem problemów, jakie nurtują spółkę, lecz nie prowadzi do ich rozwiązania. Prowadziłem walne zgromadzenie spółki giełdowej, w którym uczestniczyło swoimi akcjami mniej osób, niż wchodzi w skład jej rady…\nPrzed pięciu laty członek rady znanego banku oponował przeciwko zmniejszeniu jej składu z 15 do 6 członków. Argumentował, że tak duży bank nie powinien mieć tak małej rady. Po prostu – nie wypada. Za to im rada liczniejsza, tym bardziej przypomina pospolite ruszenie i jego taktykę: Kupą, mości panowie, kupą! Z kolei rada obcięta – odrasta. Szczególnie liczne są rady montowane na zasadzie krzyża: prezesi spółek wchodzą do rad spółek zarządzanych przez kolegów, by wspierać się nawzajem, windować sobie płace i odprawy.\nRada często pochodzi z wyboru przez walne zgromadzenie. Statut może ustanowić inny tryb powoływania członków rady. Ważne, by nie był on nazbyt skomplikowany. Ucudacznienie mechanizmu kształtowania składu rady może prowadzić do jej nadmiernego rozrostu i utraty zdolności nadzorczych. „Jak poucza doświadczenie krajów wysoko rozwiniętych – pisze prof. Janusz Szwaja w komentarzu do kodeksu handlowego – rada nadzorcza nie powinna być zbyt liczna. Im więcej członków liczy rada, tym bardziej pracochłonna staje się obsługa jej działalności, bardziej skomplikowane kierowanie jej pracami, często też trudniejsze ułożenie współpracy z zarządem spółki. Wreszcie, jeżeli członkowie rady otrzymują wynagrodzenie, liczniejsza rada jest kosztowniejsza”.\nOtóż bywają sytuacje, że utrzymanie rady wręcz przerasta możliwości spółki. W teorii – sprawna rada przydaje spółce wartości. W szarej rzeczywistości – wykreowanej przez radę wartości nie można doliczyć się w spółce i nawet nie ma z czego radzie płacić. Lecz to już temat na inny felieton.\nTekst ogłoszony 19 czerwca 2000 r. w Magazynie Finansowym dziennika Prawo i Gospodarka\nCzytaj także: 2015.08.04 Rozmiar ma znaczenie\nWpis opublikowany w Corporate governance i otagowany koszt rady nadzorczej, liczebność rady nadzorczej, statut 19 czerwca 2000 przez Andrzej S. Nartowski.


Devastation - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\tReklama zamknie się za 15 sekund. Przejdź do serwisu »\nTo początek wielkiej demolki. Proszę tylko uważać na pancerne szyby.\nIleż to razy słyszeliśmy zapowiedzi niesamowitych, niespotykanych nigdzie wcześniej rozwiązań. Efekty wizualne lepsze niż u konkurencji, scenariusz zaskakujący na każdym kroku i najlepszy engine to zwykłe hasła reklamowe nowych gier. Cóż za niefart, że rzeczywistość najczęściej weryfikuje in minus obietnice wydawców, a gry komputerowe, mimo że nie są produktem niezbędnym do życia, to jednak swoje kosztują. W 2 numerze GameStara mogłeś przeczytać zapowiedź Devastation: Resistance Breeds Revolution. Beta zapowiadała się bardzo dobrze.\nTym razem reklamy nie kłamały. Pełna gra ma prawie wszystkie nowinki, które zapowiadał producent (no, może z wyjątkiem jednego ważnego elementu - o tym dalej). Na dodatek wykonana jest bardzo solidnie. W obecnych czasach, gdy wielkie koncerny poganiają twórców aby robili szybciej, a nie lepiej, nie jest to niestety normą.\nZ rewolucyjną pieśnią na ustach\nZa chwilę zacznie się Teleranek, a jeszcze tyle roboty przed nami.Fabuła Devastation jest inspirowana cyberpunkową klasyką. Akcja gry rozgrywa się w drugiej połowie XXI wieku. Grathius, jedna z korporacji, używając brudnych metod, wykończyła konkurencję i teraz rządzi światem. W laboratoriach Grathiusa opanowano sztukę manipulowania atomami. Umożliwiło to przywracanie martwych do życia. Jednak każda osoba korzystająca z tej usługi stawała się bezwolną marionetką w rękach koncernu. W ten sposób Grathius zdobył bezgraniczne "zaufanie" i oddanie ogromnej rzeszy ludzi. Jego bezduszni siepacze sieją terror na całej kuli ziemskiej.\nZabawa zaczyna się, gdy niejaki Baxter, oficjalnie pracownik Grathiusa, prywatnie zaś członek ruchu oporu, podkłada ładunek wybuchowy w jednym z laboratoriów. Potem akcja przyśpiesza i nie zostawia ci czasu nawet na chwilę oddechu. W ręce członków ruchu oporu wpada dysk z informacjami kompromitującymi korporację. Rozpoczyna się walka z Grathiusem. Niestety scenariusz, poza pomysłem na wykorzystanie klasycznych motywów z cyberpunka, nie jest rewelacyjny. Słyszałeś już wielokrotnie (choćby w Deus Ex 2 i Red Faction) o złych megakorporacjach i organizacjach, rozwaliłeś też całe tuziny ich sługusów, cyborgów i agentów. To duży minus gry, choć zdarzają się momenty, w których twórcy wykazali się pomysłowością.\nEfekty płomieni pierwsza klasa - aż czuć jak gorąco!Wcielasz się we Flynna, przywódcę rewolty. Walcząc z żołnierzami Grathiusa, lądujesz między innymi na ulicach Los Angeles, na wąskich uliczkach bazaru w Taipei i... w domu wariatów. Fabuła Devastation jest liniowa, ale zadania stawiane przed tobą zmieniają się w miarę rozwoju sytuacji. Są wśród nich ataki na bazy wroga, akcje sabotażowe, odbijanie rewolucjonistów i zdobywanie informacji. Dodatkowo niektóre misje mają ograniczenia czasowe, co zwiększa napięcie. Częste zwroty akcji przedstawione w filmach pomiędzy scenariuszami nie pozwalają ci się nudzić.\nDevastation to dobry tytuł dla gry, o której właśnie czytasz. Akcja wszak dzieje się w wielkich metropoliach. Ponurą, przygnębiającą atmosferę gry buduje przede wszystkim grafika - ruiny, brud, rdza, wypalone szkielety domów. Grając w Devastation, człowiek zaczyna zdawać sobie sprawę jak krwawe są walki w mieście. W ciemnych zaułkach bardzo trudno zauważyć ubranych w barwy ochronne żołnierzy. Dla odmiany członkowie ruchu oporu, a w szczególności kobiety, są odziani tak pstrokato i tak dobrze widoczni, że rozgrywka czasami przypomina mecz do jednej bramki. Grafika w Devastation sprawia bardzo dobre wrażenie. Do jej wyświetlania zastosowano silnik Unreala 2. Jest to, przynajmniej do pojawienia się Dooma III, najbardziej zaawansowany program do gier FPP. Tekstury użyte do przedstawienia zdewastowanych metropolii powstały, jak twierdzą autorzy, na podstawie widoków z naszego świata. Rzeczywiście ceglane ściany i gruz na ulicach wyglądają realistycznie, a całość przypomina zrujnowane europejskie miasta podczas II wojny. Przebywając w takiej scenerii, nie można zapomnieć, że każde wyjście na otwartą przestrzeń grozi wystawieniem się na cel dla snajperów. Ratunkiem jest ciche i ostrożne poruszanie się oraz dobra komunikacja z członkami zespołu.\nMiejska dżungla po bombardowaniach. Typowy krajobraz w tej grze.Zastosowanie Karma engine i efektów rag-doll poprawia fizykę świata i sprawia, że truposze padają na ziemię, tak jak powinny. Jedyną nie do końca dotrzymaną obietnicą są tłukące się szyby. Niektóre z nich można zniszczyć, ale inne zachowują się jakby były kuloodporne. Szczerze wątpię, aby takie okna znajdowały się w budynku od dawna wymagającym remontu.\nUdźwiękowienie jest na dobrym poziomie. Odgłosy strzałów i okrzyki walczących są... takie, jakie powinny być. Za to jeśli chodzi o muzykę, zastosowano dziwny zabieg. W większości shooterów muzyka przyspiesza w momencie rozpoczęcia się starcia. W Devastation zaś owszem staje się żywsza, ale dopiero w chwili, gdy twój bohater otrzymuje pierwszą ranę w danym starciu. Dziwne rozwiązanie. Najlepsi gracze rzadko usłyszą utwory, a używający cheatów chyba nigdy. Autorzy pomyśleli także o domorosłych melomanach, tudzież kompozytorach. W opcjach dźwiękowych można ustawić odtwarzanie własnej muzyki. Niestety instrukcje dotyczące konwertowania utworów do odpowiedniego formatu są zbyt skomplikowane dla przeciętnego użytkownika. To kolejny minus gry.\nW Devastation duży nacisk położono na multiplayer. Oprócz czterech trybów gry wieloosobowej, elementy zabawy zespołowej znalazły się w kampanii dla jednego gracza. Na początku sterujesz Flynnem. Potem pojawiają się współpracownicy. Mniej więcej od połowy gry kierujesz teamem. Boty mają dobrą SI i słuchają się rozkazów. Zdarza się, że ten lub ów zablokuje się w jakimś zakątku, lecz ma to miejsce bardzo rzadko. Dostępne rozkazy to: "atakuj", "broń", "podążaj za" oraz "utrzymuj wskazaną pozycję". Każdy z członków ruchu oporu ma coś w rodzaju osobowości. Objawia się to tym, że strachliwa panienka nie chce biec w pierwszym szeregu, a brawurowego Gusa ciężko zmusić do trzymania warty.\nPrzeciwnicy nie są mięsem armatnim. Ostrzeliwani chowają się, a gdy mają przewagę, atakują. Nie zdarza się, aby rzucali sobie granaty pod nogi, a w zwarciu używają zabójczo skutecznych shotgunów.\nW grze znalazły się wszystkie zapowiadane rodzaje broni. Podzielone na różne kategorie sprawiają, że każdy znajdzie coś dla siebie. Od broni improwizowanej (butelki, sztachety), poprzez pistolety, pistolety automatyczne, śrutówki, karabiny zwykłe i snajperskie, aż po broń nietypową (kusze, pistolety strzelające gwoździami i inne). Świetnym pomysłem jest szczur-robot. Nie dość, że można za jego pomocą przeprowadzić rekonesans to jeszcze jego wybuch potrafi nielicho namieszać w szykach wroga. Krzesłami i beczkami możesz rzucać lub tworzyć z nich barykady.Tak duże zróżnicowanie uzbrojenia oraz scenariusz wymuszają stosowanie odmiennych taktyk. Walczysz zarówno w wąskich uliczkach, jak i na dużych przestrzeniach, między innymi na nabrzeżu portowym. Niespodziewaną odmianą jest misja, w której Flynn daje się zamknąć w szpitalu psychiatrycznym. Nie mając żadnej broni, będziesz walczył sztachetą z sanitariuszami dysponującymi strzykawkami wypełnionymi środkiem odurzającym.\nOczywiście, że dewastować. Przede wszystkim, dlatego iż gra oferuje zróżnicowane poziomy trudności. Możesz też wybrać tryb zręcznościowy albo realistyczny. W arcade poczujesz się bardziej jak w starych shooterach (tony ekwipunku i amunicji), a w simulation rozgrywka stanie się bardziej realistyczna. Gra jest warta polecenia. Niestety największy minus Devastation to sztampowy scenariusz.\tWrzuć na Facebook


Strona:Sałaty i sałatki.djvu/20 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nStrona:Sałaty i sałatki.djvu/20\nwać ładną piramidę z jarzynek, polać paru łyżkami majonezowego sosu, posypać obficie drobno usiekanym koperkiem i natychmiast podawać, aby sałata zielona nie zwiędła.\n43. SALADE RUSSE. Pół kilo kartofli, tyleż świeżych lub kwaszonych ogórków, tyleż rozmaitych innych sezonowych świeżych jarzynek, (niezbędny jest młody groszek zielony, jeśli nie mamy świeżego należy wziąć konserwowany). Wszystko to pokrajać w jednakową, drobną kostkę. Cztery jaja ugotować na twardo, żółtka wyjąć, a białka pokrajać w paski i dodać do jarzyn. Żółtka przetrzeć przez sito, dodać do nich łyżkę chrzanu utartego, posypanego solą i cukrem skropionego na godzinę octem, aby stracił zbytnią ostrość, zmięszać z sosem majonezowym po połowie z najlepszą, gęstą, kwaśną śmietaną. Sosem tym zaprawić jarzyny bardzo obficie, przełożyć do salaterki i postawić na godzin sześć na lodzie. Przed podaniem ubrać sałatę plastrami pomidorów, listkami suchej sałatki, szyjkami rakowemi, marynowanemi grzybkami, jajami na twardo, drobno posiekaną galaretą rybną lub mięsną. Czem bogatszy damy garnitur, tem lepiej. Sałata ta stanowi jedną z najlepszych przekąsek do wódki.\n46. SAŁATA Z POMIDORÓW I SZPARAGÓW. Zawsze dosyć kosztowna, gdyż te dwie jarzyny doskonale razem smakujące u nas nie jednocześnie zjawiają się na rynku. Wiosną więc musimy korzystać z drogich, włoskich lub algierskich pomidorów, a jesienią ze szparagów konserwowanych, te ostatnie zresztą są zwykle delikatniejsze od świeżych. Szparagi pokrajane w kostkę ułożyć po środku i polać obficie majonezowym sosem z odrobiną białego pieprzu. Wkoło ułożyć pomidory pokrajane w duże, cienkei plastry, posolić, popieprzyć, skropić oliwą i octem lub sokiem cytrynowym.\nTę stronę ostatnio edytowano 16 sie 2021, 21:16.


W czwartek rusza Wrocławski Sound • Kultura • www.tuwroclaw.com\n2011-10-20, Autor: js\nAlicja Janosz (Fot. A. Powierża)\nWrocławski Sound to żywy dowód na to, że wrocławska scena muzyczna obok odkrytych i docenionych już L.U.C.‘a, Neonów, Mikromusic, Oszibarak czy Me Myself and I, ma jeszcze sporo do zaoferowania.\nDowodzi tego tegoroczny program, w którym próżno szukać “powtórek z rozrywki”. - W tej chwili jest tyle zespołów we Wrocławiu, że spokojnie wystarczy artystów na kolejne trzy lata. Bardzo istotne jest dla nas to, aby mocno trzymać się konwencji pokazywania co roku nowych wykonawców - przekonuje Tomasz Lektarski, dyrektor artystyczny Wrocławskiego Soundu.\nTym sposobem w drugiej połowie października w Centrum Sztuki Impart będzie można zobaczyć i usłyszeć nie tylko głośne i już docenione projekty tego roku, jak np. “Sprawcę” Bartosza Porczyka czy projekt “Gliniane Pieśni” Michała Litwińca, ale także całkiem “świeżutkie” zespoły - pięciu finalistów konkursu “Młody Wrocław”.\nW programie imprezy nie zabrakło również niespodzianek. Do takich z pewnością należą “Majaki” - najnowszy projekt Kormoranów, gościnny koncert Marii Payne z Fat Burning Step, występ od dawna niesłyszanych Legitymacji czy też, specjalna na czas przeglądu, reaktywacja Matplanety.\nWrocławski Sound obfitować będzie także w premierowe koncerty, które dadzą słuchaczom jedną z pierwszych okazji do wysłuchania na żywo materiału z najnowszych płyt Kariery (“Miasto”), Sinusoidal („Out of the wall”) i Alicji Janosz (“Vintage“).\nNowością tej edycji będzie z pewnością czwartkowy, bezpłatny koncert pięciu finalistów pierwszej edycji konkursu “Młody Wrocław” - zespołów Der Slapstick, Funk’n’Tronic, gbTrio, Robot House i This Great End.\n- Przy wyborze finałowej piątki kierowaliśmy się tym, aby muzycznie odzwierciedlali oni nie tylko nasze gusta, ale także różnorodność młodej sceny - wyjaśnia Kaja Marszałek, odpowiedzialna za konkurs.\nWrocławski Sound odbywać się będzie w dniach 20-23 października w CS Impart.\nKarnety na przegląd kosztować będą 30 (1 dzień), 50 (2 dni) i 65 złotych (3 dni + gala).\nTagi: wrocławski sound, muzyka, przegląd, Centrum Sztuki Impart, Impart, koncerty, kormorany, Gliniane pieśni, bartosz porczyk, Alicja Janosz, sinusoidal, Kariera, matplaneta, legitymacje


Fox News: Clinton mogła w debacie zdradzić tajne informacje | Dziennik Związkowy\nHillary Clinton fot.Garry He/EPA\nKandydatka Demokratów na prezydenta USA Hillary Clinton mogła zdradzić w debacie telewizyjnej tajne informacje – podała stacja Fox News na swoim portalu. Clinton powiedziała, że cztery minuty mijają od rozkazu prezydenta do użycia broni atomowej przez USA.\n„Jeśli chodzi o broń atomową, to gdy prezydent wydaje rozkaz (jej użycia), to musi on zostać wykonany. Około czterech minut mija od wydania rozkazu do jego wykonania przez odpowiedzialny za to personel” – powiedziała Clinton w środę podczas trzeciej i ostatniej debaty telewizyjnej z kandydatem Republikanów Donaldem Trumpem.\nZdaniem byłych oficerów służb wywiadowczych i byłych wojskowych, przywoływanych w czwartek przez Fox News, mogło dojść do naruszenia zasad bezpieczeństwa operacyjnego. „Nasz kraj nie ma większych tajemnic niż te dotyczące naszej zdolności do strategicznego odstraszania nuklearnego” – podkreślił cytowany przez stację informator, przedstawiony jako były oficer specjalnej jednostki Navy SEALs.\nEksperci ds. wywiadu cytowani przez Fox News podkreślają jednak, że fakt, iż „czas reakcji był omawiany w publikacjach o charakterze naukowym, nie upoważnia państwowych urzędników, którzy mają odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa lub w przeszłości mieli dostęp do tajnych informacji, do publicznego ich omawiania”.\nZdaniem dwóch przedstawicieli ministerstwa obrony jest „mocno wątpliwe”, by Clinton jako sekretarz stanu została wtajemniczona w plany działania z użyciem broni nuklearnej; oceniają, że cztery minuty wspomniane przez nią w debacie to raczej dane szacunkowe.\nTags:\tFox News, Hillary Clinton, wybory 2016\nDepartament Stanu uważa, że stosunki dyplomatyczne z Wenezuelą pozostają bez zmian


Car Tracks Unlimited 🕹 ZaGRAj za Darmo Online\n▶Car Tracks Unlimited\nWatermelon : Unlimited Puzzle Test Drive Unlimited Unlimited Puzzles Ramp Car Stunts Racing: Impossible Tracks 3D Daily Tracks Niemożliwe popisy kaskaderskie Real Impossible Tracks Race Impossible Truck Tracks Drive Car Crossing Car Parking Pro - Car Parking Game Driving Game 3D Auta jedzą auta: Złe samochody Car Eats Car: Dungeon Adventure Car Eats Car: Winter Adventure Car Eats Car 2 Real Car Race Game 3D : Fun New Car Games Reckless Car Revolt : Highway Car Racer Car Eats Car: Volcanic Adventure Car Eats Car: Underwater Adventure Samochodowy Chaos Lamborghini Car Drift Car Park Puzzle Niemożliwe akrobacje samochodu 3D Parking samochodowy 2 Car Crusher Master Jumpy Car Two Wheel Stunts SupeR Car Pixel Car vs Cops Policyjny poscig: Pogoń za miastem Derby Car Racing Stunt Car vs Train Offroad Car Race Jajko w samochodzie Przesuń samochód Car Trials Traffic Car Racing Swipe Car Police Car Attack Car vs Cops Slot Car Racing Frolic Car Parking Real Car Traffic Racer Parkowanie samochodu Zaparkuj swój samochód Sport Car Hexagon Car Stunts Extreme 3D Stunt Car Impossible Challenge Track Pitstop Car Mechanic Simulator Car Drifting Xtreme HitCity Car Parking Sky car parking 3d Symulator mechanika samochodowego Pustynny pościg za kradzionym samochodem Miami Car Racing Prawdziwy drift: Symulator samochodu Drive Chained Car 3D Symulator ciężarówki: Transport samochodowy SeeSaw Ramp Car Balance Driving Challenge Fly Car Stunt 2 Car Take Off Car Driving Stunt Game\t Gry trzy w jednej linii Gry kulki Gry ogień i woda Gry logiczne Gry na 2 osoby Gry platformowe Gry obrona wieży Gry dla chłopców Gry Baby Hazel Gry dla dziewczyn Gry przygodowe Gry strzelanki Gry mahjong Gry strategiczne Gry karciane Gry dla dzieci Gry zombie Gry łamigłówki Gry wyścigowe Gry sportowe Gry multiplayer Gry o kosmitach Gry akcji Fajne gry\nCar Tracks Unlimited Poradnik (Walkthrough)\n❇ Car Tracks Unlimited\n🟠 Zasiądź za kierownicą jednego z supersamochodów i naciśnij gaz przekraczając limit prędkości. Wykonuj spektakularne drifty, ale uważaj aby nie stracić kontroli. Możesz zrobić wszystko, aby w pełni przetestować wszystkie możliwości tych maszyn. Zadanie masz jedno: przetrwać na tym ekstremalnym torze samochodowym. Po drodze będzie pełno pułapek i niebezpiecznych zakrętów z którymi musisz sobie poradzić.\n🟢 Kizi i Mizi : Zagraliśmy w grę Car Tracks Unlimited już 2874 razy i mamy ciągle za mało!\n🟥Car Tracks Unlimited to doskonała gra JULGAMES, w którą możesz zagrać na Kizi Mizi całkowicie za darmo. Została dodana na naszej stronie w dniu 25 maja 2019 roku. Do tej pory gra była odtwarzana 2874 razy i otrzymała ocenę 75/100 z łącznej liczby 4 ocen użytkowników, 3 pububienia i 1 głos na nie. Gra Car Tracks Unlimited jest stworzona w technologi HTML5, więc będzie dobrze odtwarzana we wszystkich popularnych przeglądarkach. Możesz grać w tę grę online wyłącznie na komputerze lub laptopie. Rozdzielczość okna gry została zoptymalizowana pod kątem najlepszej wydajności wizualnej, możesz więc zagrać teraz w oknie lub na pełnym ekranie.\n⬛ TOP🟫 Gry zręcznościowe🟫 Gry samochodowe🟫 auta🟦 JulGames


NIEDALEKO ZAMBROWA - Aktualne wydarzenia z kraju i zagranicy - Wiadomości.gazeta.pl\nZabójstwo za kredyt 51-letnia mieszkanka Zambrowa, przedstawicielka firmy Provident, udzielającej szybkich pożyczek, została zamordowana przez swojego klienta. Ten zwabił ją do swego domu, aby ją okraść czytaj dalej\nKolejna ofiara naciągaczy. Pod pozorem przyznania odszkodowania dla kombatantów wojennych małżeństwo spod Łomży straciło 3 tys. zł Majtki za długie? Proszę wyjść z basenu Ferie, czas wolny. Co w tym czasie może zrobić ojciec z piątką swoich dzieci? Może pójść na basen, ale tylko pod warunkiem że wszyscy będą mieli przepisowe kąpielówki - obcisłe i z lycrą. Szczęściarze roku 2011 - tego mogli nie przeżyć, a prawie nic im się nie stało\nprotesty przebiegały spokojnie. Wielkopolskie We wtorek w Wielkopolsce rolnicy w 51 miejscach demonstrowali niezadowolenie z polityki rolnej rządu. Nie doszło do żadnych incydentów. "Całkowicie blokowano drogę krajową nr 11 w Koszutach i Nowym Mieście, drogę krajową nr 5 w Bojanowie niedaleko


Ile respiratorów jest obecnie w Warszawie? - Radio Warszawa\nHome / Wiadomości / Ile respiratorów jest obecnie w Warszawie?\nWczoraj prezydent Rafał Trzaskowski poinformował, że ze 115 respiratorów w stolicy zajętych jest 70. Natomiast w marcu gospodarz Warszawy mówił o 158 respiratorach.\nJak wyjaśnia nam rzecznik warszawskiego ratusza, Karolina Gałecka stolica posiada obecnie 158 respiratorów z czego 115 to są respiratory stacjonarne, które funkcjonują w szpitalach miejskich.\n– Pozostałe respiratory to respiratory przenośne, które są używane przez służbę zdrowia w karetce i w niektórych sytuacjach poza szpitalem. Są to respiratory o mniejszej wydajności, nie mniej jednak są również bardzo przydatne podczas sytuacji, w których trzeba się przemieszczać i przewieść pacjenta do szpitala – tłumaczy Karolina Gałecka.\nPrzypomnijmy, że dziś na antenie Radia Warszawa minister zdrowia, Adam Niedzielski ostrzegał, że od czwartku istnieje ryzyko wejścia Warszawy do drugiej strefy. Oznaczałoby to zwiększenie obostrzeń w stolicy.


O autorce - Pizzagirlpatrol\nprzez Pizza Girl Patrol 08.07.2019\nHej! Nazywam się Ania, ale już od ponad 3 lat działam w Internecie pod pseudonimem “Pizza Girl Patrol”. Przygodę z blogowaniem zaczęłam w 2016 roku, po powrocie z Madrytu, gdzie odbywałam wakacyjny staż. Zdałam sobie wtedy sprawę, że mieszkanie za granicą bardzo poszerza horyzonty, a dodatkowo, że chciałabym robić w życiu fajne rzeczy i inspirować innych do pójścia pod prąd 🙂\nPod koniec 2016 roku założyłam “na próbę” konto na Instagramie, na którym zaczęłam dzielić się zdjęciami i poradami z moich ulubionych miejsc, w których można zjeść dobrą pizzę. Dlaczego pizzę? W pewnym momencie zdałam sobie sprawę, że pizza to nie tylko pyszny posiłek.\nPizza to emocje. Pizza inspiruje, wzrusza, zachwyca, pociesza, pomaga przetrwać “najgorsze” (sesja, złamane serce), sprawia, że wyjątkowe chwile są jeszcze piękniejsze, a celebrowanie sukcesów, spotkania w gronie znajomych – niezapomniane. W skrócie – jest z nami na dobre i na złe.\nMoje kulinarne odkrycie zbiegło się w czasie z modą na prawdziwą włoską pizzę (w tym również neapolitańską) i wiele osób poszukiwało o niej informacji oraz rekomendacji dotyczących miejsc, gdzie warto ją zjeść w Polsce i Europie. Mój pierwotnie szalony pomysł okazał się trafiony, a ja pomału skupiałam wokół siebie coraz większą rzeszę wiernych fanów włoskiej kuchni.\nW 2017 roku przeprowadziłam się do Florencji, gdzie studiowałam przez pół roku. Zauważyłam wtedy, że turystom często ciężko jest znaleźć dobre restauracje, w których stołują się miejscowi i ostatecznie jedzą “byle gdzie”, tracąc pieniądze i psując sobie autentyczne, włoskie doświadczenie. Było mi przykro, gdy po raz kolejny słyszałam od znajomych, że najgorszą pizzę w swoim życiu jedli we Włoszech. Zrozumiałam, że jest zapotrzebowanie na kulinarne porady “z pierwszej ręki” od osób, które poznały dane miasto i mogą służyć wartościową wiedzą na temat lokalnego jedzenia.\nKiedy inni Erasmusi chodzili na imprezy, ja spędzałam każdy wieczór i noc na budowaniu swojej pierwszej strony internetowej (która na początku nie prezentowała się najpiękniej) i zgłębianiu technicznych aspektów blogowania. Przed powrotem do Polski stworzyłam wirtualny “Przewodnik po Florencji”, z którego wiele artykułów zajmuje pierwsze miejsca w wynikach wyszukiwania Google 🙂\nPo powrocie do Polski zaczęłam pracę na etacie, na stanowisku specjalisty ds. marketingu, w małej firmie zajmującej się projektowaniem stron i aplikacji internetowych. Po dwóch latach “normalnej” pracy i poświęcaniu wszystkich popołudni na rozwój bloga, uświadomiłam sobie, że dłużej tak nie dam rady. Etatowa praca uniemożliwiała mi realizację ważnych dla mnie celów. Poza tym wiedziałam, że w przyszłości chciałabym przejść na własny rachunek.\nDo zmiany drogi zawodowej skłoniło mnie też to, że zawsze bardzo ceniłam wolność i niezależność, a przekonałam się, że praca od godz. 9 do 17 ich nie daje. Przez ostatnie lata zdobyłam dużą wiedzę biznesową, którą chciałam dzielić się z innymi, oferując swoje usługi marketingowe. Nie byłam jednak jeszcze gotowa na założenie własnej firmy.\nNa tym zawodowym rozdrożu pojawił się niespodziewany kierunkowskaz – całkowicie przypadkowo trafiłam na informację o “Erasmusie dla przedsiębiorców”, który okazał się być idealnym rozwiązaniem dla mnie. Pod koniec 2019 roku podjęłam kilka odważnych decyzji i przeprowadziłam się na Sycylię, rozpoczynając jedną z najpiękniejszych przygód w moim życiu 🙂\nW marcu 2020 “utknęłam” na Sycylii i postanowiłam wykorzystać ten czas konstruktywnie. W trakcie włoskiego lockdownu napisałam dwa eBooki – pierwsze na polskim rynku kulinarne przewodniki po Sycylii. Więcej informacji o nich znajdziesz klikając w baner znajdujący się poniżej 🙂\nUważam, że jedzenie jest najlepszym sposobem na poznanie włoskiej kultury, dlatego poświęcam jemu najwięcej uwagi w moich artykułach na blogu. Fascynują mnie nie tylko Włochy, ale ogólnie kraje śródziemnomorskie i panujący tam styl życia. Jeśli chcesz pozostać ze mną w kontakcie i być na bieżąco z kulinarnymi podróżami, to koniecznie zaobserwuj mój profil na Instagramie!


Deadline to fikcja? Darmowa aktualizacja do Windows 10 nadal możliwa - CentrumXP.pl\nDeadline to fikcja? Darmowa aktualizacja do W...\nW październiku Microsoft zapowiedział, że 31 grudnia zamknie ostatnią furtkę wiodącą do Windows 10. Użytkownicy Windows 7 i Windows 8, którzy używają tzw. technologii pomocniczych, mogli dokonać upgrade'u nawet 17 miesięcy po tym, jak darmowa oferta zakończyła się dla wszystkich pozostałych. Sylwester minął, tymczasem furtka wydaje się nadal otwarta. Naszym zdaniem to nie przypadek ani niedopatrzenie.\nJuż od pierwszej zapowiedzi Windows 10 (gdy już okazało się, że Windowsa 9 nie będzie) wiadome było, że oferta bezpłatnej aktualizacji będzie obowiązywać przez pierwszy rok od wydania systemu. Teoretycznie oznaczało to okres od 29 lipca 2015 r. do 29 lipca roku następnego, ale w praktyce możliwe to było dłużej dzięki sztuczce z cofnięciem zegara. Tym razem wygląda na to, że użytkownicy technologii pomocniczych nie muszą uciekać się do podróży w czasie, bowiem furtka pozostaje nadal otwarta, chociaż nie wiadomo, na jak długo.\nW rzeczywistości warunek, jakim jest korzystanie z technologii pomocniczych (a więc ułatwień dostępu takich jak chociażby Narrator, Lupa albo tym bardziej rozwiązań zewnętrznych), nie jest przez Microsoft w żaden sposób weryfikowany. Innymi słowy Microsoft nie przejmuje się tym, czy technologie te są używane, czy też nie. W rezultacie każdy, kto posiada legalną licencję Windows 7 lub Windows 8.1, może dokonać aktualizacji do Windows 10 za darmo. Nie ma znaczenia również to, że od wydania Dziesiątki minęły grubo ponad dwa lata.\nUstalanie kolejnych deadline'ów i ich niedotrzymywanie to naszym zdaniem celowe zagranie ze strony firmy z Redmond, które ma na celu mobilizację spóźnialskich. System od początku pomyślany był jako darmowa aktualizacja, a warunki, by się na nią załapać, bywały traktowane co najmniej luźno. Prawdopodobnie stało się tak również teraz.\n3 stycznia 2018, 22:14\n30 grudnia juz byly problemy by z polskiej strony pobrac aktualizacje. Zablokowany przycisk pobierz teraz... Nawet jak udało się pobrac, w połowie instalacji wyskakuje blad instalacji brak pliku systemowego dll. nawet na czysto postawionym systemie win 7 prof. Tak sie zastanawiam problemy z wersja do pobrania czy z komputerem. Po 3 godz. Walki dalem za wygrana moze jeszcze raz sprobuje jak jest mozliwosc.\nuzytkownik, 3 stycznia 2018, 23:59\nŚciągnij ISO 10tki i zaktualizuj system lub postaw na nowo z kluczem z siódemki. Tyle.\nAutor, 4 stycznia 2018, 00:20


W czwartek, 13 maja 2021 roku, odbyło się posiedzenie Komisji Dyscyplinarnej PZPN. Komisja postanowiła ukarać zawodnika Patryka Małeckiego za zachowanie po meczu Fortuna 1. Ligi Zagłębie Sosnowiec – Stomil Olsztyn, które odbyło się 27 marca 2021.\nObsada sędziowska 30. kolejki PKO Ekstraklasy\nW załączniku przedstawiamy obsadę sędziowską 30. kolejki PKO Ekstraklasy w sezonie 2020/2021.\nPaweł Gil będzie jednym z sędziów asystentów VAR podczas finału Ligi Mistrzów UEFA, w którym Manchester City zmierzy się z Chelsea FC 29 maja 2021 roku.\nW załączniku przedstawiamy obsadę sędziowską 29. kolejki PKO Ekstraklasy w sezonie 2020/2021.\nWojciech Myć sędzią meczu Stal Mielec – Raków Częstochowa\nWojciech Myć został wyznaczony na sędziego głównego meczu 23. kolejki PKO Ekstraklasy, w którym Stal Mielec zagra z Rakowem Częstochowa. Spotkanie odbędzie się 5 maja o godzinie 19:00.\nZarząd Polskiego Związku Piłki Nożnej uhonorował trenera Jacka Gmocha Diamentową Odznaką! Prezes PZPN Zbigniew Boniek w wyjątkowych okolicznościach wręczył tę nagrodę za szczególne zasługi dla organizacji, rozwoju i upowszechniania piłki nożnej w Polsce. – W mojej ocenie jesteś wśród trzech najważniejszych i najlepszych trenerów w historii polskiej piłki. Dziękuję za wszystko i serdecznie gratuluję – powiedział Zbigniew Boniek.\n[GALERIA] Zwycięski Śląsk w finale Turnieju o Puchar Prezesa PZPN


FIFA 19 z Ligą Mistrzów i ligą podwórkową - recenzja - Antyradio\nW tym roku spełnił się sen miłośników serii FIFA – ich ukochana gra pozwala w końcu powalczyć w Lidze Mistrzów. Wśród ciekawych nowości znalazły się także takie, które więcej wspólnego mają z meczami podwórkowymi, niż z profesjonalnym futbolem. I kto wie, czy właśnie nie te są najlepsze.\nOd Ligi Mistrzów w FIFA 19 nie d się uciec – będzie witać graczy za każdym razem, gdy zostanie uruchomiona gra. Trzeba przyznać, że licencja na europejskie rozgryź(można także zagrać w Lidze Europy) została wykorzystana fenomenalnie. Każdy mecz w LM to prawdziwy spektakl i święto – dba o tym oprawa żywcem przeniesiona z ceremoniału rozgrywek.\nFIFA 19 – urealniona widowiskowość\nZagorzali gracze po starcie meczu w FIFA 19 dostrzegą dwie rzeczy. Po pierwsze, Electronic Arts udało się jeszcze wyżej podnieść poprzeczkę artyzmu, jeśli chodzi o wizualia oraz ruchy i zagrania postaci – dzięki nowym animacjom wachlarz widowiskowych zagrań znacznie się poszerzył, bez kozery rywalizując z (a właściwie dystansując) najpiękniejsze akcje z prawdziwych boisk.\nWirtuozeria graficzna idzie przy tym w parze z odczuwalnym zwolnieniem tempa akcji i przeniesienie ciężaru z szybkości na siłę i kondycję – nie wystarczy już mieć napastnika sprintera, żeby dziecinnie łatwo uwalniać się obrońcom i prowadzić rajdy na bramkę. FIFA 19 wnosi do walki o piłkę więcej siłowych zagrań, wymagając przy tym lepszej orientacji taktycznej.\nWidać to zwłaszcza po poprawionym systemie podań – teraz idealne dogranie wymaga aktywnego wskazania, w którą stronę ma być ono zagrane, zdanie się na automat skazuje na niedokładności.\nWartą wspomnienia nowością jest też opcjonalne dopieszczanie oddawanych strzałów, polegające na ponownym naciśnięciu przycisku akcji dokładnie w chwili, gdy stopa zawodnika dotyka piłki. Jeśli uda się odpowiednio wyczuć moment, możemy liczyć na dodanie strzałowi siły i polotu. Jeśli się pomylimy, piłka wyląduje gdzieś hen w trybunach – system jest więc ryzykowny, ale zakończony sukcesem daje dużo frajdy i satysfakcji.\nFIFA 19 – najlepsza jest liga podwórkowa\nNajwiększym odświeżeniem serii nie jest wcale z dawna wyczekiwana Liga Mistrzów – to futbolowe święto jest ortodoksyjne do granic, tak samo zresztą jak wszystkie inne oficjalne dostępne rozgrywki (w tym polska Ekstraklasa).\nOdpoczynkiem od rutyny są nowe tryby domowe, wprowadzające ozdrowieńcze wypaczenia do świętych zasad piłki nożnej. Opcji do wyboru jest kilka i każda z nich przyprawia o uśmiech na twarzy – ostatnia zaś wywołuje wręcz opętańczy śmiech.\nCo bowiem powiecie na rozegranie spotkania, w którym gole strzelone spoza pola karnego będą liczyć się podwójnie? Albo meczu, w którym jedynie słusznymi bramkami będę te zdobywane główką lub wolejem?\nDalej jest jeszcze lepiej – na boisko można po prostu nie wpuścić sędziego, w wszystkie cywilizowane zasady zamknąć razem z nim w szatni? Spalone? Nie ma. Faule? Pierwsze słyszę. W tym trybie spotkanie zamienia się w prawdziwą rzeź niewiniątek.\nO dziwo, nie jest to dająca najwięcej frajdy modyfikacja przepisów – ten laur przypada trybowi nazwanemu „Przetrwanie”. W nim robi się naprawdę interesująco – z drużyny, która strzeli gola, wykluczany jest po tym jeden zawodnik. Im więc lepiej się gra, tym większą przewagę liczebną ma przeciwnik, co znacznie zmienia meczową równowagę.\nFIFA 19 – zmiany w turniejach online\nFIFA Ultimate Team to – w zależności od gracza – najlepsze lub najgorsze, co przytrafiło się piłkarskiej serii gier EA. Możliwość rywalizacji z żywymi przeciwnikami, połączona z rozwijaniem drużyny dzięki zdobywanym (lub kupowanym) nagrodom wielu przypadła do gustu – innych zaś zniechęciła koniecznością kupowania kart, żeby mieć szanse podczas pojedynków.\nFIFA 19 próbuje wyrównać szanse wszystkich graczy, wprowadzając nowy sposób prowadzenia rozgrywek online. Najpierw gracze proszeni są o rozegranie 5 meczy kwalifikacyjnych – na ich podstawie określane są umiejętności gracza, który zostaje przydzielony do rozgrywek z podobnie ocenionymi przeciwnikami.\nFIFA 19 nie zarzuciła oczywiście turniejów weekendowych – nowa rozgrywka pomoże jednak szlifować umiejętności bez wpadania we frustracje z powodu zmagania się z przeważającymi umiejętnościami przeciwnika.\nFIFA 19 – piłkarska przygodówka\nTo, ze nawet najlepiej podane piłkarskie meczy wymagają przypraw, żeby się nie znudziły, EA zrozumiała już kilka lat temu, startując z wbudowaną w grę kampanią „Droga do sławy”. Tym razem obserwujemy zwieńczenie(?) kariery Aleksa Hunera, który w końcu przywdziewa strój Realu Madryt i rusza do boju o wygranie Ligi Mistrzów.\nW grze FIFA 19 pojawiły się nowe pomysły na ten tryb rozgrywki – cofamy się w nim w czasie, żeby rozegrać spotkanie na wyraźnie umęczonym boisku z lat 70-tych XX wieku, mamy także szansę posterować (choć trochę na niby, bo nasze wybory drastycznie na historię nie wpływają) siostry Huntera która ma nadzieję wybrać się na kobiece mistrzostwa świata w piłce nożnej, oraz przyjacielem piłkarza z ligi angielskiej.\n„Droga do sławy” stanowi ciekawy przerywnik między meczami, pozwalając odpocząć nieco od rutyny rozgrywanych spotkań.\nFIFA 19 – warto kupić?\nDla fanów serii i piłki nożnej odpowiedź jest jasna – nieważne, czy nowa odsłona jest lepsza czy gorsza, i tak trzeba ją kupić, żeby móc realizować w praktyce hasło, że futbol jest całym naszym życiem bez potrzeby wychodzenia z domu i rozgrywania prawdziwych spotkań.\nDla osób, które fanatykami nie są, FIFA 19 stanowi ciekawą propozycję – gra stała się w końcu kompletna dzięki wprowadzeniu Ligi Mistrzów, a możliwość rozgrywania meczów według własnych zasad sprawiła, że tytuł EA zyskał potencjał na stanie się imprezowym hitem.\nGra jest dostępna na PlayStation 4, Xbox One, PC, Nintendo Switch, PlayStation 3 i Xbox 360.\nKopię gry dostarczył wydawca - Electronic Arts Polska.