Druk katalogów reklamowych, katalogi produktów | Cyfrowo.com.pl\nStrona Główna / Katalogi reklamowe\nReklama stanowi ważny element strategii marketingowej każdej firmy. Może być realizowana na wiele sposobów – od krótkich filmów, przez grafiki publikowane w mediach społecznościowych po projekty, które przeniesione na papier służą prezentacji asortymentu przedsiębiorstwa klientom lub kontrahentom.\nDrukarnia CYFROWO.COM.PL wykona dla Państwa firmy katalog reklamowy, pozwalający wyróżnić się na tle konkurencji i zainteresować ofertą odbiorców. Wszystko dzięki wykorzystaniu zaawansowanych technologicznie maszyn, a także wiedzy i doświadczenia naszych pracowników, którzy zajmują się realizacją tego rodzaju zleceń.\nTworzymy materiały reklamowe dla firm z różnych branż. Wiele zrealizowanych projektów pozwala nam na ocenę, jaki papier czy uszlachetnienia będą odpowiednie do konkretnych wydruków. Podejmujemy się realizacji nawet nietypowych katalogów. Wszystko po to, aby spełnić Państwa oczekiwania i pomóc w promocji konkretnej marki wśród klientów oraz kontrahentów. Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą oraz kontaktu z doradcą!\nSam skomponuj dokładnie taki produkt, jaki potrzebujesz. Zacznij od wyboru oprawy. Zostaniesz przeniesiony do kalkulatora, gdzie będziesz mógł samodzielnie wykonać wycenę.\nKatalogi klejone z wnętrzem czarno-białym\nDlaczego warto zainwestować w katalogi reklamowe od CYFROWO.COM.PL?\nKatalogi reklamowe to doskonały sposób na promocję firmy. Nierzadko są zaprojektowane w taki sposób, aby trafić dla klienta biznesowego. Podczas spotkań z kontrahentami można dzięki nim w prosty i profesjonalny sposób zapoznać ich z oferowanym asortymentem czy usługami. Co więcej, pozostawiony odbiorcy pozwoli nawet po pewnym czasie od prowadzonych rozmów przypomnieć najważniejsze informacje dotyczące określonej marki.\nWarto też podkreślić, że katalogi reklamowe sprawdzą się doskonale w przypadku przedsiębiorstw chcących dotrzeć do klientów indywidualnych, którzy po spotkaniu ze specjalistą chcą ponownie w zaciszu domowym przeanalizować konkretną ofertę. Należy pamiętać, że nie tylko duże przedsiębiorstwa mogą wykorzystywać opisywane katalogi. Druk cyfrowy, oferowany przez CYFROWO.COM.PL to propozycja skierowana również do niewielkich marek, którym zależy na wykonaniu do 2000 sztuk katalogów w korzystnej cenie.\nW czasie, gdy wiele drukarni kieruje swoją ofertę wyłącznie do dużych firm, my wychodzimy naprzeciw oczekiwaniom również tych mniejszych, którym często w takim samym stopniu zależy na skutecznej reklamie. Warto także zauważyć, że broszury dostępne w tej kategorii świetnie sprawdzą się w roli menu w ekskluzywnej restauracji czy katalogu dotyczącego określonego regionu bądź miasta.\nJaki papier wybrać do katalogu reklamowego?\nKażdy katalog reklamowy powstaje zgodnie z wytycznymi klienta. Dajemy Państwu możliwość personalizacji zamówień, dzięki czemu są one w pełni dostosowane do oczekiwań oraz możliwości finansowych danego przedsiębiorstwa. Dostępne rodzaje papieru wykorzystywane do tworzenia katalogów reklamowych to:\npapier kredowy błysk,\npapier kredowy mat,\nPierwsze dwa rodzaje są pokryte specjalną powłoką, która sprawia, że są one gładkie i przyjemne w dotyku. Papier kredowy błysk dodatkowo zachwyca delikatnym połyskiem, co sprawia, że katalog reklamowy składający się z tego rodzaju kartek zyskuje niepowtarzalny charakter. Z kolei wariant offsetowy to opcja ekonomiczna, stosowana niemal w każdym biurze. Stanowi dobry wybór dla osób, którym zależy na tym, aby połączyć estetykę z korzystną ceną.\nZ jakiego papieru składa się idealny katalog reklamowy? To zależy przede wszystkim od oczekiwań właścicieli firmy. W związku z tym przed dokonaniem ostatecznego wyboru warto zapytać naszego doradcę, która z dostępnych opcja sprawdzi się najlepiej.\nOkładka katalogu reklamowego, czyli sposób na zainteresowanie ofertą\nAby katalog reklamowy zainteresował klienta, musi mieć przykuwającą uwagę okładkę. Oczywiście istotna jest umieszczona na niej grafika, jednak równie ważny jest materiał, na który dany obraz zostanie przeniesiony, a także to, aby na kartkach odpowiednio zostały odwzorowane kolory oraz szczegóły. Okładki wykonujemy z następujących rodzajów materiału:\nDodatkowo każda okładka zostaje zabezpieczona specjalną folią, dzięki której katalogi reklamowe na dłużej zachowują swój doskonały wygląd, ponieważ są bardziej odporne na zachlapanie czy uszkodzenie. W tym przypadku również dajemy możliwość dostosowania katalogu do własnych potrzeb i oferujemy:\nfolię matową – polecana jest szczególnie osobom, którym zależy na podkreśleniu prestiżu firmy oraz eleganckiego charakteru prezentowanego katalogu. Nałożona na okładkę nieco przytłumia kolory;\nfolię z połyskiem – tego rodzaju zabezpieczenie ożywia barwy znajdujące się na okładce i wydobywa ich głębię. Odbija światło, dzięki czemu katalog jeszcze bardziej przyciąga uwagę klientów.\nKatalog szyty, spiralny czy klejony – co wybrać?\nDruk katalogów reklamowych można rozpocząć po tym, gdy wybiorą Państwo, czy mają być one klejone, szyte czy spiralne. Czym różnią się od siebie poszczególne opcje?\nKatalogi szyte – doceniane są przede wszystkim za ich korzystną cenę, a także trwałość. Tego rodzaju łączenie stron umożliwia rozłożenie danego katalogu „na płasko", co okazuje się szczególnie przydatne, jeśli jego strony w przyszłości mają być np. kserowane. Tego rodzaju rozwiązania można zobaczyć np. w klasycznych zeszytach.\nKatalogi spiralowane – są dobrym wyborem dla osób, którym zależy na poręczności, a także łatwym kartkowaniu gotowego katalogu reklamowego. Warto w tym przypadku zwrócić uwagę na dobór spirali dopasowanej np. do barw, w jakich została utrzymana szata graficzna, co sprawi, że katalog będzie się jeszcze estetyczniej prezentować.\nKatalogi klejone – ta opcja jest dobrym wyborem dla każdego, kto chce stworzyć katalog o dużej liczbie stron. Co więcej, tego rodzaju produkty zachwycają swoją estetyką, a przy tym są trwałe, co pozwala na ich ponowne wykorzystanie na wielu spotkaniach biznesowych.\nJak wybrać najlepszą opcję dla danego przedsiębiorstwa? Wszystko zależy od tego, jakie cechy marki powinien podkreślać określony katalog firmowy. Na ostateczny wybór zazwyczaj wpływa też budżet przeznaczony na jego wykonanie, a także liczba stron, które dokument powinien zawierać. W razie wątpliwości w naszej drukarni pomoże Państwu doświadczony specjalista.\nCo powinno znaleźć się w katalogu reklamowym?\nWiele osób zastanawia się, jak zrobić katalog produktów, aby nie tylko zawierał istotne informacje, lecz także był atrakcyjny dla użytkowników. Przy projektowaniu katalogów reklamowych trzeba zwrócić szczególną uwagę na to, jak prezentuje się szata graficzna. Ważne są wyraźne, kolorowe zdjęcia. Istotne są również hasła i nagłówki – dopiero, jeśli one przypadną do gustu potencjalnemu klientowi, zwróci uwagę na pozostałą treść.\nWarto pamiętać, aby wszystkie teksty były zrozumiałe dla odbiorców. Dobry katalog reklamowy jest przejrzysty i zawiera wszystkie najważniejsze informacje. Jeśli klient będzie chciał dowiedzieć się więcej, prawdopodobnie poszuka dodatkowych treści na oficjalnej stronie internetowej marki lub zada pytanie przedstawicielowi firmy. Trzeba pamiętać, że projekt katalogu reklamowego powinien odpowiadać identyfikacji wizualnej marki. Dobrze zadbać o to, aby znalazło się w nim logo firmy, a także główne hasło reklamowe.\nKatalog produktów powinien zawierać wszystkie modele, które mogą zainteresować potencjalnego kontrahenta lub klienta indywidualnego. Podobnie jest w przypadku firmy, która chce zrobić tego rodzaju katalog z przedstawieniem świadczonych usług. Jeśli jest w nim dużo towarów czy usług, warto wszystko podzielić na kategorie, co ułatwi użytkownikom poruszanie się po katalogu. Oprócz tego dobrze zawrzeć w nim krótką historię firmy, a także dane kontaktowe, które będą niezbędne do złożenia zamówienia.\nJak zrobić katalog reklamowy, aby był interesujący dla klientów?\nDrukowanie katalogów reklamowych warto rozpocząć po upewnieniu się, że wcześniej został wykonany dobry projekt, który zainteresuje potencjalnego klienta. Jak ocenić, co faktycznie będzie godny uwagi? Przede wszystkim dobrą praktyką jest określenie odbiorcy, do którego ma być kierowany dany katalog. Czy to właściciel dużej firmy? A może jakaś placówka? Klient indywidualny? Od tego w dużej mierze zależy, jak powinien wyglądać określony katalog. Druk musi zawierać informacje, które będą przydatne dla danej osoby – innych danych będzie potrzebować osoba wyposażająca swoją firmę, innych – klient szukający sprzętu do domu.\nWarto zwrócić uwagę na to, aby główne hasła były intrygujące i wpadające w ucho, a grafiki wykonane w wysokiej rozdzielczości z troską o szczegóły. Należy również pamiętać, że wiele informacji można przedstawić w formie graficznej, co dla wielu osób będzie bardziej interesujące niż np. samodzielna analiza danych liczbowych. Tak jak zostało wspomniane, gotowe katalogi powinny być estetyczne i przejrzyste. W związku z tym warto zlecić ich druk sprawdzonej drukarni takiej jak CYFROWO.COM.PL, która zadba o doskonały wygląd każdej strony tak, aby klient nie mógł przejść obojętnie obok Państwa oferty.\nKatalog reklamowy dostosowany do potrzeb Państwa firmy\nDrukarnia katalogów reklamowych CYFROWO.COM.PL oferuje produkty dostosowane do potrzeb konkretnych branż. Umożliwiamy pełną personalizację zamawianych katalogów reklamowych. Wśród dostępnych opcji są:\nformat – A4, A5, A6 – niezależnie od tego, jak duży ma być oczekiwany katalog, mamy maszyny, które pozwolą stworzyć go zgodnie z oczekiwaniami;\npapier – tak jak zostało wcześniej wspomniane, mogą Państwo wybierać spośród dostępnych rodzajów papieru zarówno wewnętrznego, jak i zewnętrznego, tak aby gotowe katalogi mogły spełniać stawiane przed nimi wymagania odnośnie do trwałości oraz estetyki wykonania;\norientacja – przygotowujemy zarówno produkty o orientacji poziomej, jak i pionowej;\nkolory – oferujemy druk katalogów w kolorze oraz warianty czarno-białe;\nliczba stron – drukowanie katalogów reklamowych w CYFROWO.COM.PL jest możliwe niezależnie od tego, jak wiele stron mają one zawierać.\nNasza drukarnia zapewnia doradztwo dotyczące tego, jakie dodatkowe uszlachetnienia warto wykorzystać czy jak stworzyć katalog produktów dla konkretnej branży, o co zadbać w pierwszej kolejności i w jaki sposób zachęcająco przedstawić, co jest w danej ofercie. Zapraszamy do kontaktu!\nIle kosztuje wydruk katalogów reklamowych?\nTrudno jednoznacznie wskazać, ile kosztuje drukowanie katalogów. Cena zależy od kilku czynników, w tym od wybranych materiałów oraz liczby stron, jaką mają zawierać katalogi. Druk kolorowy będzie również droższy od opcji czarno-białej. Oprócz tego koszty zależą od wybranego trybu realizacji zamówienia. Oferujemy:\ntryb ekonomiczny – tym przypadku wykonanie zamówienia może zająć do 10 dni roboczych;\ntryb standardowy – realizacja zamówienia zajmuje maksymalnie 6 dni roboczych;\ntryb ekspresowy – zapewniamy realizację zamówienia w ciągu tylko 3 dni roboczych. Warto przy tym podkreślić, że wiele zleceń jest gotowych do odbioru jeszcze tego samego dnia.\nDokładną cenę możemy określić po poznaniu szczegółów zamówienia. Chcąc określić koszty druku można, skorzystać z dostępnych na stronie kalkulatorów. Naszym celem jest dostarczanie jak najlepszych katalogów, które mogą skutecznie pomóc w promocji firmy. Swoje usługi oferujemy w korzystnej cenie tak, aby biznesy niezależnie od wielkości mogły decydować się na tego rodzaju formę reklamy.\nDruk katalogów reklamowych w CYFROWO.COM.PL – dlaczego warto?\nDrukarnia CYFROWO.COM.PL, działająca na rynku od 2005 roku, oferuje katalogi reklamowe tworzone ze szczególną troską o wysokiej jakości druk. Katalogi tworzone przez naszych specjalistów trafiają do przedsiębiorstw nie tylko w Polsce, lecz także w innych krajach Unii Europejskiej, co stanowi potwierdzenie ich trwałości oraz dokładności wykonania.\nDlaczego nasza drukarnia? Katalogi reklamowe dostępne w ofercie mogą być całkowicie dostosowane do potrzeb klientów. Wszystko dzięki wykorzystaniu nowoczesnego parku maszynowego, który umożliwia nam realizację nawet najbardziej skomplikowanych zleceń w krótkim czasie i korzystnej cenie. Jako jedna z niewielu drukarni nasze usługi kierujemy do osób prowadzących mniejsze firmy, którym zależy na niskonakładowym druku. Co więcej, zatrudniamy wyłącznie specjalistów i pasjonatów.


W ciągu ostatnich kilku lat musiałeś zauważyć, że niektórzy ludzie mają tendencję do przewidywania, że Bitcoin jest bańką, która ma pęknąć. „Bańka” jest określana jako zasób napędzany nieuzasadnionym i żywiołowym zachowaniem rynku, które powoduje załamanie. Jaka jest więc prawdziwa sprawa z Bitcoinem i dlaczego ludzie w Internecie nazywają go bańką? Od początków istnienia kryptowaluty niektórzy ludzie zawsze byli sceptyczni co do pierwszej kryptowaluty, co zaowocowało kłamstwem lub „fałszywą prawdą” o Bitcoin.\nW tym poście wyjaśnimy Ci wszystko.\nHistoria „bańki” Bitcoina\nBitcoin to cyfrowa waluta, która pojawiła się po kryzysie finansowym w 2008 roku. Nie jest regulowana przez bank centralny, co pozwala użytkownikom ominąć banki i tradycyjne opcje płatności za towary i usługi. Od tego czasu cena Bitcoina stale rośnie. Ale głównym powodem, dla którego większość ludzi jest dziś pesymistycznie nastawionych do Bitcoina, jest to, że w 2017 roku cena Bitcoina była na najwyższym poziomie, rosnąc o 900% w niecały rok, a jego wzrost wartości nie był nawet przewidywalny. To skłoniło ludzi do kwestionowania Bitcoina i tego, co zrobi z inwestorami, jeśli ślepo zaufają kryptowalutowi.\nPierwszym wielkim argumentem, jaki proponują, jest to, że Bitcoin nie jest namacalny, ale zdecentralizowany, co oznacza, że nie ma rządu wspierającego jego transakcje i operacje. Wręcz przeciwnie, waluty fiducjarne zapewniają stabilność ponieważ są wspierani przez rządy i wielkie banki. Ponadto, fiducjarne waluty są usankcjonowane i motywowane – można używać fiducjarnych walut do spraw urzędowych, takich jak płacenie podatków. Tak nie jest w przypadku Bitcoina. Różne rządy i organy regulacyjne mają tendencję do sankcjonowania kryptowalut na różne sposoby, ponieważ nie mają konkretnego właściciela – ani jedna organizacja ani osoba nie kontroluje Bitcoina.\nNiektórzy twierdzą, że ponieważ Bitcoin był pierwszym tego typu fenomenem, był po prostu zawyżony i przereklamowany daleko poza miarę. Tylko kilku inwestorów kupiło go, aby faktycznie z niego korzystać. Inni byli po prostu zainteresowani podbiciem go – kup tanio i sprzedaj drogo. Argumentem jest więc to, że skoro Bitcoin nie ma silnego poparcia zwolenników, którzy dbają o jego dobro, jego cena jest stale zawyżana przez tych, którzy chcą po prostu zarobić na Bitcoinie.\nCo więc „sprawia, że Bitcoin staje się bańką”?\nSceptycy wierzą, że Bańki bitcoinowe mają tendencję do powiększania się po tym, jak na rynek kryptowalut dołącza nowa fala nowych inwestorów. Miało to miejsce w 2011 roku, a następnie w 2013 roku. To, co skłoniło ludzi do myślenia, że Bitcoin jest w rzeczywistości bańką, to moment, w którym cena Bitcoina osiągnęła rekordowy poziom 20 000 USD w 2017 roku. Pojedynczy BTC został wyceniony na 20 000 USD. To wciąż rekordowa cena w historii kryptowalut. Jednak nastąpił spadek, a waluta cyfrowa spadła do minimum wynoszącego około 7300 USD w mniej niż 2 miesiące i 3200 USD w ciągu roku.\nDziś cena Bitcoina jest mniejsza niż 50% jej wszechczasów. Więc, niektórzy myślą, że nastąpi kolejny nagły boom, który spowoduje wzrost ceny Bitcoina – a po pewnym czasie ponownie spadnie, co sprawia, że Bitcoin jest niezwykle nieprzewidywalny i sugeruje, że jest bańką.\nCena Bitcoina jest zawsze podatna na awarie technologiczne. Jeśli coś złego stanie się z protokołem Bitcoin, może to wpłynąć na cenę. Ponieważ usterki technologiczne zawsze zdarzają się w branży, niektórzy ludzie tracą wiarę w Bitcoin i nazywają to bańką.\nTo były argumenty za tym, aby pierwsza kryptowaluta była bańką. To jednak tylko jedna strona medalu – w kolejnej sekcji udowodnimy, że nie taka jest natura Bitcoina.\nDlaczego Bitcoin nie jest bańką?\nJak widać, internet jest pełen ludzi, którzy wypowiadają się przeciwko Bitcoinowi i innym kryptowalutom i nazywają je bańkami. Nie robią nic poza szerzeniem strachu wśród entuzjastów kryptowalut i ogólnej publiczności oraz aspirujących inwestorów, którzy naprawdę chcą używać Bitcoina, zamiast obracać go dla zysku. Z powyższego tematu jeden fakt jest jasny – ludzie obawiają się, że wysokie wahania cen Bitcoina sprowadzą zgubę na umysły inwestorów i tych, którzy są zaangażowani w branżę.\nW rzeczywistości prawda jest taka ci, którzy krytykują Bitcoin, nie są zaznajomieni z rynkiem kryptowalut i są zdezorientowani co do Bitcoina. Teorie bąbelków są trafne tylko wtedy, gdy są użyteczne, a my z radością stwierdzamy, że tak nie jest. ten ludzie, którzy twierdzili, że Bitcoin jest bańką za 20 USD, całkowicie radzili, aby nie inwestować, tak samo jak ci, którzy twierdzili, że była to bańka na poziomie 200 USD. Teraz wyraźnie widać, że ta rada była dramatycznie bezużyteczna. Rzeczywiście, jeśli zastosowałeś się do rad zwolenników bańki, naprawdę przegapiłeś możliwość osiągnięcia wysokich zysków z inwestowania w Bitcoin i inne kryptowaluty.\nByć może pamiętasz, że w 2012 r. akcje Apple kosztowały 100 USD za akcję, a firma została oznaczona jako bańka, a „zwolennicy bańki” spodziewali się, że pęknie. Minęło 7 lat i jeszcze nie doszło do wybuchu. Wyobraź sobie tych, którzy w tamtym czasie zainwestowali w Apple. Zdecydowanie zarobili duże pieniądze?.\nMorał tej historii jest taki, że skorzystanie z porad teoretyków bańki może nie być najlepszą decyzją inwestycyjną. Patrzą tylko na najgorsze możliwe scenariusze i całkowicie pomijają owocne korzyści.\nCzego kryptopesymiści powinni dowiedzieć się o Bitcoinie?\nBitcoin nie jest firmą, która jest podatna na straty rentowności, ani nie jest spekulacją, która może się rozpaść z powodu oszustwa banku lub rządu. Oto, czego kryptopesymiści nie zdają sobie sprawy z Bitcoina:\nWartość Bitcoina rośnie, ponieważ jest to rewolucyjny wynalazek finansowy, a nie z powodu kłamstw na rynku.\nWartość Bitcoina rośnie, ponieważ coraz więcej osób go adoptuje.\nInwestorzy ogólni są podekscytowani wejściem na pokład Bitcoina i to właśnie powoduje wzrost ceny Bitcoina. Ale nie mylcie tego ze sztucznie nadmuchaną bańką, która wynika z „fałszywej prawdy”. Cena Bitcoina najprawdopodobniej wzrośnie, gdy więcej osób będzie nadal angażować się w kryptowalutę.\nW rezultacie teorie bąbelków wydają się absurdalne i bezużyteczne. Jeśli wierzysz w produkt, to śmiało zainwestuj w niego. Jak trudne to jest? Przestań szukać rad u osób, które boją się zmian, ponieważ Bitcoin, obok innych kryptowalut, to tak naprawdę przyszłość. Tak, są złe i dobre inwestycje, ale to nie znaczy, że wszystkie są bańkami. Rynek kryptowalut znacznie różni się od zwykłego rynku akcji i akcji. Wymaga odpowiedniej znajomości branży, zanim będziesz mógł w nią wkroczyć. Więc nie wierz w teorie bańki. Zrób własne badania, a rynek pokaże Ci, jak to naprawdę działa.\nZastrzeżenie: Ten artykuł odzwierciedla jedynie opinię autora i nie jest poradą finansową. Nie ponosimy odpowiedzialności za skutki decyzji lub działań jakiegokolwiek przedsiębiorcy.\nHoe een blockchain-startup uit de Bahama’s het verhaal in mariene archeologie verandert: het verhaal van PO8


Parady | kocham teatr\nParady, Jan Potocki, reż. Edward Wojtaszek, Teatr Polski\nParady, czyli włoski akcent w Teatrze Polskim. Spektakl z prawdziwymi maskami i barwnymi kostiumami, utrzymany w lekkim żartobliwym klimacie. Niezobowiązująca propozycja na spędzenie miłego wieczoru.\nAutorem sztuki jest Jan Nepomucen Potocki – XVIII-wieczny podróżnik, pisarz, historyk i poseł na Sejm Czteroletni. Po ślubie z księżniczką Lubomirską Potocki stał się często bywał na zamku w Łańcucie. To właśnie tam napisał Parady dla tamtejszego teatru dworskiego. Zabrzmi to banalnie, ale Potocki chciał po prostu napisać sztukę dla przyjaciół, którą mogliby oglądać w niedzielne popołudnia. Potrzeba matką wynalazku, jak mawiają. Tak właśnie powstało sześć jednoaktówek, które po raz pierwszy zostały wystawione w 1792 roku.\nWiele lat minęło, sporo wody w rzekach upłynęło, a Parady nie straciły na swojej aktualności. Widzowie nadal lubią się dobrze bawić, również w teatrze. W sztuce nie brakuje scen pełnych humoru rodem z włoskiej commedii dell’arte z charakterystycznymi dla niej pantomimą i żartem sytuacyjnym. Przyznaję, że z obawą zasiadłam na widowni, bo do tej pory tego typu sztuka kojarzyła mi się z kiczem. Tego kiczu właśnie się bałam. Na szczęście chyba nie jest ze mną tak źle, bo udało mi się zrozumieć zamysł reżysera i dobrze bawić – podobnie jak reszcie widowni, która co chwilę spontanicznie chichotała.\nParady składają się z sześciu scen – Gil zakochany, Kalendarz starych mężów, Podróż Kasandra do Indii, Kasander literatem, Kasander demokrata, Gil małżonkiem. Każda z jednoaktówek stanowi odrębną całość. Można powiedzieć, że to cykl krótkich historyjek, których fabuła rozgrywa się na tej samej scenie. Dwupoziomowa scena przenosi widza na bulwar, na statek i do wnętrza domu. W dekoracji zmieniają się zaledwie zasłony będące tłem akcji każdej jednoaktówki. Tyle wystarczy, by barwne kostiumy, zręczny tekst i doskonała gra aktorów dopowiedziały resztę.\nSztuka przedstawia historię Gila – przewrotnego sługi, Zerzabelli – roztrzepanej panny, jej ojca – Kasandra, a także Leandra, Doktora i Kryspina. Każdej ze scen towarzyszy dowcipny i przewrotny język, który przeplata ironię z groteską. Całość opowiedziana językiem gier słownych z elementami absurdu skutecznie bawią widza. Co prawda, wsłuchując się w językowe akrobacje aktorów można zauważyć, że są dla nich nie lada wyzwaniem. Mimo to publiczność docenia obsadę żywo reagując na barwne dialogi i monologi.\nW zaprezentowanej obsadzie moją uwagę przykuł szczególnie Kasander (Szymon Kuśmider). Doskonale odnalazł się w groteskowej roli pociesznego mieszczucha – brawo za ruch sceniczny i artykulację! Nie gorzej u jego boku wypadł sam Gil (Paweł Krucz). Krucz wcielił się w postać gapowatego sługi użyczając mu niezwykłej energii. Jego wygibasy na scenie skutecznie bawiły niezdarnością, której nie można odmówić doskonałego przemyślanego wykonania. Nieco mniej wyrazistą postacią okazała się jedyna żeńska rola – Zerzabella (Joanna Halinowska). Była słodka i zalotna, ale niezbyt charakterystyczna. Choć przecudnie chichotała i pokazała typowo kobiecy spryt, zabrakło jej pewności siebie i kokieterii.\nTeatr Polski po raz kolejny wkupił się w moje łaski muzyką na żywo, która nigdy nie umyka mojej uwadze. W trakcie spektaklu pojawia się muzyka Tomasza Bajerskiego – można usłyszeć instrumenty perkusyjne, klarnet i fagot (dla ciekawskich wyjaśnienie nazwy tego tajemniczo brzmiącego instrumentu tutaj). Taki drobny zabieg, a jak bardzo zmienia wrażenia ze spektaklu. Doceniam.\nParady zaliczam do spektakli kameralnych, które skutecznie bawią widza. Mimo prostej scenografii robią wrażenie barwnym kostiumami i zabawnymi dialogami, i zabierają widza w podróż z włoskim akcentem.


10 darmowych spinów codziennie przez 4 dni w Betsafe\nBonus od kasyna online\nKasyno internetowe Betsafe przygotowało dziesięć wyzwań dla swoich graczy. Ich realizacja wiązać się będzie ze stosownymi nagrodami, natomiast ich lwia część to darmowe spiny. Otrzymywać je będziecie przez cztery kolejne dni, w zależności od realizowanych celów, które się podejmiecie. Wykorzystacie te obroty w takich grach jak Rabbit in the hat, Loose Cannon oraz Lucky Koi.\nDo promocji należy się najpierw zapisać, a następnie pobrać klienta pokerowego od Betsafe. Wyzwania dostępne są na stronie organizatora i jest ich dokładnie dziesięć. Nie są one wymagające i zwykle oczekiwane jest od gracza, by wziął udział w danym turnieju lub spróbował swoich sił w jednym z freerolli. Wymagania niewielkie, a 40 darmowych obrotów czeka.\nW tym bonusie obowiązuje konkretny regulamin, który zakłada obrócenie posiadanych środków, a także czas, jaki na to otrzymacie od Betsafe.\nDarmowe spiny w Betsafe - 2021 Październik


Bill Gates i Komisja zabiegają o lepszy klimat - Europe Direct, Szczecin\nJesteś tutaj: Strona główna Aktualności Bill Gates i Komisja zabiegają o lepszy klimat\nOpublikowano: 22 październik 2018, 13:22 | |\nPrzewodniczący Jean-ClaudeJuncker powiedział: - Europa musi nadal być liderem w stawianiu czoła zmianie klimatu, zarówno u siebie, jak i na świecie. Musimy naciskać na modernizację gospodarki i przemysłu w Europie, aby zrealizować ambitne cele służące ochronie naszej planety. Łączenie publicznych i prywatnych inwestycji w nowe, innowacyjne technologie w dziedzinie czystej energii ma kluczowe znaczenie dla umożliwienia wprowadzania długofalowych rozwiązań w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych. Jeśli Europa chce w przyszłości zapewnić dobrostan wszystkim obywatelom, będzie musiała osiągnąć to w przyjazny dla klimatu i zrównoważony sposób.\nMarošŠefčovič, wiceprzewodniczący Komisji odpowiedzialny za unię energetyczną, stwierdził: - Skala i tempo niezbędne, aby osiągnąć nasze cele w zakresie klimatu, wymagają innowacyjnego myślenia i śmiałego działania. Ten nowy instrument w obszarze inwestycji publiczno-prywatnych nie tylko zostaje utworzony w rekordowym czasie, ale będzie również przykładem zaangażowania wielu stron w przyspieszenie innowacji przełomowych w Europie.\nKomisarz ds. badań, nauki i innowacji CarlosMoedas dodał: - Wywiązujemy się z naszego zobowiązania, by pobudzać współpracę publiczno-prywatną przy finansowaniu innowacji w dziedzinie czystej energii. Fundusz o wartości 100 mln euro będzie ukierunkowany na innowatorów i przedsiębiorstwa w UE, którzy mogą osiągnąć znaczne i trwałe redukcje emisji gazów cieplarnianych.\nBillGates, prezes Breakthrough Energy Ventures, a wcześniej współtwórca Microsoftu, powiedział: - Potrzebujemy nowych technologii, aby zapobiec najgorszym skutkom zmiany klimatu. Europa pokazała, że jest liderem w tej dziedzinie, dokonując imponujących inwestycji w badania i rozwój. Naukowcy i przedsiębiorcy, którzy opracowują innowacje służące przeciwdziałaniu zmianie klimatu, potrzebują kapitału, aby tworzyć firmy dostarczające te innowacje na światowy rynek. Breakthrough Energy Europe to fundusz, który powstał z myślą o dostarczeniu tego kapitału.\nBreakthrough Energy Europe ma zacząć działać w 2019 r. Połowa kapitału własnego pochodzić będzie z Breakthrough Energy(link is external), a druga połowa z InnovFin(link is external) – instrumentu finansowego opartego na podziale ryzyka finansowanego poprzez „Horyzont 2020”, obecny program UE w zakresie badań naukowych i innowacji.\nPrzy okazji konferencji klimatycznej COP21 w Paryżu światowi przywódcy zainicjowali „Mission Innovation”(link is external), partnerstwo międzynarodowe mające na celu przyspieszenie innowacji w dziedzinie czystej energii i zapewnienie długofalowej globalnej odpowiedzi na wyzwania związane ze zmianą klimatu.\nKomunikat prasowy: Międzynarodowe spotkanie ministerialne wskazuje na rolę „Mission Innovation” w przyspieszaniu rewolucji czystej energii(link is external)\nKomunikat prasowy: „Mission Innovation” uruchamia podczas szczytu „One Planet” nowe inicjatywy mające na celu wsparcie współpracy publiczno-prywatnej(link is external)\nBill Gates: 4 oznaki postępu w dziedzinie zmiany klimatu(link is external)


W związku z przyznaniem LGD „Dolina Raby” dodatkowych środków finansowych na realizację operacji w ramach podziałania 19.2 zapraszamy na spotkanie Forum Lokalnego (ciała konsultacyjnego), które zgodnie z procedurą przewidzianą w LSR ma za zadanie wypracować zmiany w LSR tj. sposób wykorzystania tych środków finansowych. Ostateczną decyzję podejmuje Zarząd.\nNa spotkanie zapraszamy w szczególności członków Zarządu LGD i Członków Rady LGD. W spotkaniu mogą uczestniczyć również zainteresowani mieszkańcy obszaru w ilości do 5 osób wg. kolejności zgłoszeń (zgłoszenia do biura LGD 14 685 44 44 lub biuro@dolinaraby.pl).\nSpotkanie Forum Lokalnego odbędzie się 2 marca 2020 roku (poniedziałek) o godz. 16.00 w siedzibie LGD, Chrostowa 1B (Muzeum Książki Kucharskiej).\n« Międzynarodowy projekt współpracy ENERDECA II\nZrealizowanie operacji własnej »


Artystyczna ilustracja gorącego Jowisza w dziwnej pogodzie.\nWyjaśnienie: Silnik domowy VFX\nNowe obserwacje egzoplanety w kształcie piłki nożnej, znanej jako WASP-121b ujawnił dowody na to jest atmosfera i Atmosfera. Astronomowie mówią Może być metaliczne chmury złożone z żelaza i korundu, i tytanu.\nWASP-121b okrąża gwiazdę 850 lat świetlnych od Ziemi i jest dwukrotnie większa od Jowisza. (Sklasyfikowane jako on jestt Jowiszco oznacza, że a Gazowy gigant, który się obraca stosunkowo blisko ona ma gwiazda.) WASP-121b ckompletny Rewolucja w zaledwie 30 godzin – trochę dłużej niż Dzień Ziemi. tak Ma dziwny prostokątny kształtze względu na silne siły grawitacyjne, którym poddawana jest planeta.\nAle naprawdę niesamowity element w Najnowsze wyniki to szczegóły dotyczące klimatu planety. jak było Temperatura spada w nocy A Zmienia się w całej atmosferze. Zespół obserwował gorącego Jowisza za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a, i przestudiuj je On jest opublikowany W tym tygodniu w Astronomii Przyrody.\nTansu Dylan, astrofizyk z MIT i współautor artykułu, powiedział w oświadczeniu Wydanie Instytutu. „Nocna strona WASP-121b jest około 10 razy słabsza niż dzienna”.\nDramatycznie różne temperatury po obu stronach planety tworzą dynamiczne środowisko dla różnych cząstek unoszących się w atmosferze. w biały dzieńA Wybuchająca woda O około 5000 stopni Fahrenheita I eksplodował na nocną stronę planety o 11.000Mile na godzinę wiatry. „Te wiatry są znacznie szybsze niż nasz prąd strumieniowy i prawdopodobnie mogą przenosić chmury po całej planecie w około 20 godzin” – powiedział Dylan.\nPo nocnej stronie atomy wodoru i tlenu łączą się, Tylko po to, by wrócić na bok dnia, by znów się rozdzielić. Jest znacznie bardziej niestabilny niż obieg wody na Ziemi niż parowanie, kondensacja i deszcz, nawet gdy nasz świat jest najbardziej gwałtowny.\nCo więcej, nocna strona planety jest na tyle zimna, że może uwydatnić chmury wykonane z metalu. Wysokie temperatury po ciepłej stronie planety mogą wyparować żelazo, korund i tytan, co może spowodować, że ciężki metalowy deszcz opadnie na zimną stronę, gdy chmury gazu będą się przemieszczać. Wcześniej kolejna interesująca planeta – WASP 76b—pokazał znaki Podobne zjawisko.\nKontynuując niedawne obserwacje Hubble’a, zespół przeznaczył czas na obserwację nowo wystrzelonej rakiety Webb Space Telescope, którego prace naukowe mają rozpocząć się latem tego roku. (obecnie Webb On jest Wciąż przygotowywany.) Chcą zmapować tlenek węgla na planecie, co prowadził autor Thomas Michael Evans, astrofizyk z MIT, Powiedział Może pomóc naukowcom zrozumieć, jak gorący jest Jowisz wygląd.\nW ciągu milionów lat siły pływowe utrzymywały się WASP121-b będzie zgrywać planeta daleko. do tego czasu, Planeta będzie kontynuować swój niezwykły taniec dzień i noc.\nWięcej: Obraz z teleskopu internetowego zachęcający do ukazania pojedynczej gwiazdy w znajomym wzorze\nREAD Deszcz meteorów Tau Herculids może rozświetlić nocne niebo nad Ameryką Północną\nPrevious Naukowcy odblokowują klucze do zaprojektowania międzygwiezdnego żagla\nNext Sonda księżycowa odkrywa tajemnicze szklane kule po drugiej stronie księżyca


Przenośny tester do określania odporności powłok na uderzenia - JB Labotech\nHome » Produkty » Udarność – Odporność na uderzenia » Przenośny tester do określania odporności powłok na uderzenia\nRęczne urządzenie do badania odporności na uderzenia płaskich lub zakrzywionych powierzchni pokrytych lakierem, laminatem i emalią. Urządzenia do badania udarności, które wykorzystują metodę Wegnera, są niezbędne podczas kontroli i zgodne są z normą DIN 51155 oraz ISO 4532.\nNajlepiej nadaje się do badania warstw impregnowanych włókien celulozy z żywicami termo stabilnymi. Ten test bada właściwości powłoki poprzez pęknięcia płatów, które pojawiają się podczas różnych sił uderzenia. Urządzenie jest regulowane w zakresie 0-90 Newtonów.\nNorma- EN-ISO – DIN\nŚrednica kulek uderzeniowych- 5 mm\nSiła w Nm regulowana w zakresie od 0 do 90\nW naszej ofercie posiadamy dwie opcje tego urządzenia\n0305200 - Przenośny tester do określenia odporności powłok laminowanych i lakierowanych na uderzenia zgodnie z UNE EN 438-2 / DIN 51155 / ISO 4532\n0305199 - Przenośny tester do określania odporności powłok laminowanych i lakierowanych na uderzenia z podstawą zgodnie z UNE EN 438-2 / DIN 51155 / ISO 4532


Mamo, a czemu?: Jesienne sadu robienie\nCiastolinę na ziemię rozwałkować wałeczkiem lub uklepać paluchami. Powtykać placki zieloności, które będą robić za trawę pod drzewami. W placki powtykać zapałki - pnie drzew. Na pnie wbić zielone kulki - korony drzew. Na koronach drzew poprzyklejać małe czerwone kuleczki jabłek, mogą być też żółte gruszek lub inne - dowolność wskazana. Kulki lubią odpadać, więc można je powciskać w korony drzew. I sad gotowy.\nPo zakończeniu prac wałek użyty do ubicia sadowej ziemi może zostać użyty jako mega kosiarka, która przyjdzie i zrówna sad z ziemią, po czym przygotuje z niego tort. Tort dziecko może pokroić nożem plastikowym i rozłożyć na talerzyki wszystkim dzieciom z przedszkola. Jak ktoś chce dokładkę, to jak najbardziej może dostać (tylko proszę nie kruszyć!). Talerzyki można narysować na dużej kartce lub przygotować z kółek od karniszy.\nPrzepis można dowolnie modyfikować, idąc za tym, co podyktuje dziecko. Zabawa przednia.\nLenka Niki 15 października, 2012\nAle piękny sad:)


Dom-Wnetrze – Page 5 – Nie ma jak w domu\nInspiracje do salonu!\nNajlepsze firmy projektanckie w Polsce – Ewelina Furga\nTop 25 luksusowych szaf\nDom i Wnętrze, Top 10\nTop 25 krzeseł do jadalni\nNajlepsi projektanci wnętrz – Yabu Pushelberg\n5 inspiracji z portugalskimi płytkami\nW 2016 tapety na ścianę!\nTop 10 projektantów wnętrz na Instagramie\n1. Alessandra Branca Branca uważnie dobiera zdjęcia do swojego profilu. Możemy na nich znaleźć pełne pasji i żywych kolorów kreacje, w których nie zabraknie szczegółów, a także architektury europejskiej.\nJak sprawić aby twój mały pokój wydawał się większy?\nJak urządzić mały pokój tak, aby optycznie wydawał się większy i rozszerzyć naszą nie za dużą przestrzeń? Możemy polecić trzy podstawowe, bardzo proste triki: montaż jasnej podłogi oraz skrzydeł drzwiowych z przeszkleniami.…\nPastelowe trendy w wystroju wnętrz 2016\n7 najlepiej urządzonych restauracji na świecie\n1. H.R. Giger Museum Bar, Gruyères, Szwajcaria Wnętrze tej restauracji jest inspirowane filmem Alien. Dach, ściany, armatura i krzesła przypominają nam swoją stylizacją obcych z filmu Ridleya Scotta. Będąc z wizytą w…\nfolkowe inspiracje w twoim wnętrzu\n1. Ludowe elementy na meblach źródło: czterykaty.pl Malowanie mebli jest szczególnie popularne w ludowej sztuce amerykańskiej, w której można znaleźć przemieszane elementy każdej kultury. W polskiej sztuce ludowej malowanie mebli było szczególnie…\n15 wyjątkowych nowoczesnych foteli\n10 pięknych sypialni w stylu skandynawskim\nStyl skandynawski zaczął zyskiwać na popularności w latach 50-tych ubiegłego stulecia, począwszy od krajów skandynawskich – Danii, Norwegii, Szwecji, Islandii i Finlandii, od których właśnie wziął swoją nazwę. Podziwiany za prostotę i minimalizm…\nJesień 2015: Kolory ziemi we wnętrzach\nWraz z nadejściem jesieni czas na zmianę kolorystyki w naszych wnętrzach. Projektanci mody i wnętrz przewidują, że w najbliższych miesiącach najmodniejsze będą neutralne kolory ziemi połączone z odważniejszymi odcieniami. Przygotujmy się na eklektyczne…\nKolorowa sofa… Odważysz się?\nSofy w odcieniach beżu, bieli czy czerni może i są praktyczne, ale o ile piękniej w mieszkaniu prezentuje się kolorowa sofa! Meble w wyrazistych kolorach w połączeniu z jasnymi odcieniami ścian idealnie…


Polisa z biura podróży? Wystarczy na zapalenie ucha. I to nie w USA - Dziennik.pl\n13 maja 2016, 06:22 Ten tekst przeczytasz w 3 minuty\nProblemy zdrowotne na wakacjach / Shutterstock\nNiecałe dwa miesiące przed rozpoczęciem sezonu urlopowego ubezpieczyciele zebrali dla nas zestawienie problemów zdrowotnych, na które najczęściej uskarżają się Polacy, wyjeżdżający na zagraniczne wakacje.\nTU Europa, podobnie jak inni ubezpieczyciele, wymienia przede wszystkim choroby przewodu pokarmowego, zapalenia górnych dróg oddechowych i zapalenia uszu związane z dużą różnicą temperatur, oraz schorzenia kardiologiczne, zwłaszcza przy wyjazdach do krajów tropikalnych.\n-Częste są również poparzenia słoneczne i wysypki skórne spowodowane zbyt długim opalaniem i stosowaniem nieodpowiednich kremów. Powszechne są również różnego rodzaju zwichnięcia czy stłuczenia powstające najczęściej podczas gry w siatkówkę plażową oraz przy okazji upadków w okolicach basenów - mówi Tomasz Janas z departamentu biur podróży i gwarancji TU Europa.\nAXA dorzuca do tego urazy związane z uprawianiem sportów wodnych, a nierzadko także wypadki z udziałem zwierząt egzotycznych, jak np. ugryzienia czy skaleczenia o kolce jeżowca. - W sezonie zimowym niekwestionowanym liderem są urazy narciarskie kończyn - dodaje Anna Kurowska-Osińska z Warty.\nTam lepiej nie choruj\nO ile w większości wymienionych przypadków ubezpieczenie można jakoś dotrwać do końca urlopu, to w bardziej skomplikowanych sprawach koszty leczenia poza Polską bywają horrendalne. TU Europa przytacza m.in. wydarzenie z 2014 r. z Turcji. Turystka, która ucierpiała podczas wakacji nad Morzem Egejskim, do Polski musiała być przewieziona pod respiratorem. - Do kraju została przetransportowana austriackim lotem sanitarnym wraz z inną pacjentką na pokładzie, co obniżyło koszty. W ramach polisy turystycznej pokryliśmy kwotę 83 tys. zł - informuje Tomasz Janas.\nAż 190 tys. zł kosztów w ramach polisy turystycznej firma pokryła w 2015 r., kiedy w Kanadzie konieczna była najpierw hospitalizacja, a potem transport turysty do Polski. Lepiej nie chorować też w Stanach Zjednoczonych, które podobnie jak Kanada, słyną z bardzo drogiej opieki medycznej. Właśnie tam doszło do najwyższej szkody, którą w ciągu ostatnich dwóch lat odnotowała AXA.\n-Hospitalizacja w szpitalu na Hawajach, która była spowodowana zawałem serca, wiązała się z pokryciem ponad 130 tys. zł z tytułu polisy turystycznej. Ubezpieczony dodatkowo zobowiązany był do pokrycia pozostałych kosztów w wysokości około 10 tys. dolarów, ponieważ była to kwota ponad sumę ubezpieczenia - wskazuje Magdalena Oszczak.\nW jeszcze gorszej sytuacji znalazła się w USA klientka Warty, na którą przypadła najwyższa w ubiegłym roku wypłata z tytułu polisy turystycznej. Było to ponad 300 tys. zł. -Ubezpieczona m.in. była transportowana do Polski lotem sanitarnym, którego koszt wyniósł ponad 200 tys. zł - podaje Anna Kurowska-Osińska. Także w jej przypadku wszystkie wydatki na leczenie i transport znacząco przekroczyły kwotę wypłaconą z polisy.\nPolisa z biura nie wystarczy\nNiepokojąco robi się, kiedy koszty leczenia za granicą zestawić z sumami ubezpieczenia, jakie oferują swoim klientom biura podróży. Widać bowiem ogromną rozbieżność. Taka polisa w pakiecie z wakacjami z reguły opiewa zaledwie na około 15 tys. euro - jeśli chodzi o koszty leczenia i transportu - i za granicą na niewiele się zda. Wystarczy na leczenie ucha czy zęba, ale na złożenie złamanej ręki czy nogi już nie.\n-Trend wzrostowy w liczbie sprzedawanych dodatkowych ubezpieczeń widzimy przynajmniej od roku. Wcześniej mniej więcej około 30 proc. naszych klientów decydowało się wykupić dodatkową polisę. Obecnie jest to mniej więcej 4 na 10 klientów - komentuje Marek Andryszak, prezes TUI Poland.\nSzczególnie że doubezpieczenie się, pozwalające na spokojniejszy wypoczynek, nie jest wysokim wydatkiem. Obecnie jest to około 30-50 zł od osoby, w zależności od firmy ubezpieczeniowej i warunków polisy.\nCo może karta EKUZ?\nEksperci zwracają uwagę na jeszcze jeden trend - Polacy na zagraniczny wyjazd coraz częściej zabierają ze sobą Europejską Kartę ubezpieczenia Zdrowotnego. W ten sposób chcą być zabezpieczeni w każdy możliwy sposób. W efekcie podczas gdy w 2005 r. Polacy wyrobili sobie niespełna 76 tys. kart EKUZ, w 2015 r. już ponad 2,5 mln sztuk. Ten rok zapowiada kolejny wzrost. W pierwszym kwartale bowiem wyrobiono ich już bowiem ponad pół miliona.\nJeśli okażemy kartę EKUZ lekarzowi za granicą, powinniśmy zostać potraktowani tak, jak osoba ubezpieczona w tym kraju, w którym przebywamy. Nie oznacza to leczenia całkowicie bezpłatnego, ale - średnio - w ok. 80 proc.\nPatrząc jednak na kwoty wypłacane przez NFZ z tytułu używania EKUZ, karta się przydaje. Dotychczas NFZ wypłacił za leczenie przeprowadzone na jej podstawie ponad 1,2 mld zł. W 2015 r. Fundusz wydał na ten cel niecałe 233 mln zł.\nTo znacznie więcej niż na odszkodowania wydają ubezpieczyciele. Choć z reguły chronią oni informacje o kwotach wypłacanych z polis rąbka tajemnicy uchyla m.in. AXA informująca o milionowych wypłatach w skali roku. W Uniqa w 2015 r. kwota odszkodowań dotyczących kosztów leczenia za granicą wyniosła ok. 1,4 mln zł, przy czym znaczną jej część, ok. 60 proc., pokryła firma assistance, z którą współpracuje towarzystwo.\nUbezpieczyciele zaznaczają przy tym, że z roku na rok sprzedają coraz więcej polis turystycznych. - To efekt m.in. rosnącej świadomości ubezpieczeniowej klientów, którzy jednocześnie decydują się na coraz wyższe sumy ubezpieczenia. Obecnie klienci wybierają najczęściej polisy na co najmniej 250 tys. zł za koszty leczenia - tłumaczy Anna Kurowska-Osińska z Warty. Dodaje, że w przypadku jej towarzystwa wzrost sprzedaży polis sięga średnio 20 proc. rocznie.\nubezpieczenie koszt wyjazd wczasy zdrowie karta EKUZ polisa ekus urlop NFZ wakacje leczenie za granicą wypadek


Fundacja Rodzić po Ludzku - Położnictwo położnych a położnictwo położników - czy istnieją różnice?\nJesteś tutaj: Home Dla Personelu Profesja położnej Położnictwo położnych a położnictwo położników - czy istnieją różnice?\nPołożnictwo i położnictwo - midwifery i obstetrics\nW języku polskim zawód wykonywany zarówno przez położną, jak i lekarza położnika ma tę samą nazwę - położnictwo. Jest to mylące o tyle, że zakres działań i sposoby pracy charakterystyczne dla obu tych profesji są, z założenia, zupełnie różne. Język angielski jest pod tym względem bardziej precyzyjny, gdyż istnieje w nim rozróżnienie na "midwifery" i "obstetrics". Midwifery - pochodzące od słowa midwife - położna, odnosi się do pracy wykonywanej przez położne. Słowo midwife zaś składa się ze słów mid oznaczającego "z" i wife czyli "kobieta", oznacza więc osobę towarzyszącą kobiecie. Takie określenie wspaniale oddaje istotę powołania położnej, której zadaniem jest wspieranie kobiety, szczególnie w tych momentach życia, w których takiego wsparcia najbardziej potrzebuje - w ciąży, porodzie i połogu, a także w okresie dojrzewania, zakładania rodziny, przekwitania, czy choroby. Warto zauważyć, że archetypem położnej jest matka - osoba najbliższa kobiecie, doświadczona, oferująca akceptację i wsparcie w każdym trudnym momencie życia. Określenie "obstetrics" pochodzące od łacińskiego czasownika obstare oznaczającego "stać przy", "być w gotowości" odnosi się do specjalności lekarskiej zajmującej się zagadnieniami związanym z patologią ciąży, porodu i połogu.\nRozważania o istocie pracy wykonywanej przez położne i lekarzy położników należałoby rozpocząć od perspektywy, z jakiej każdy z tych zawodów podchodzi do kwestii ciąży, porodu i połogu. Położnictwo (jako kierunek studiów dla położnych) należy do szerszego grona kierunków określanych jako "nauka o zdrowiu". Położna, jako osoba, której rolą jest towarzyszyć kobiecie i ją wspierać, powinna patrzeć na swoją podopieczną z perspektywy fizjologii. Co za tym idzie, zadaniem położnej jest pomóc kobiecie zrozumieć, co dzieje się z jej organizmem i jak najlepiej poradzić sobie z tą, częstokroć nową dla kobiety, sytuacją.\nInna jest perspektywa lekarzy, szkolonych w kierunku wykrywania i leczenia choroby i patologii. Prawidłowa ciąża, czy poród fizjologiczny traktowane są przez nich jako chwilowy stan braku patologii, która jednak w każdej chwili może się pojawić. Jak pisze Odent (2002), wizyty kontrolne w czasie ciąży odbywane u lekarzy traktujących swoje pacjentki przez pryzmat potencjalnej patologii mogą wiązać się z silnym "efektem nocebo" (szkodliwy wpływ na zdrowie czynników, które powinny być obojętne, por. Kossobudzki, 2009). W zasadzie każda kobieta prowadząca ciążę u lekarza ma przynajmniej jeden powód by się martwić - za wysokie lub za niskie ciśnienie krwi, zbyt szybki lub zbyt wolny przyrost masy ciała, anemia, za mała liczba płytek krwi, cukrzyca, za mała lub za duża szacowana masa płodu, nieprawidłowe usytuowanie łożyska, zbyt młody lub zbyt zaawansowany wiek, brak wykonanych szczepień przeciw różyczce lub WZW B, ciąża po terminie, przedwczesne skurcze, itp. W przeciwieństwie do tej lekarskiej koncentracji na poszukiwaniu nieprawidłowości, opieka położnej powinna koncentrować się na zdrowiu, na objaśnianiu kobiecie różnych fizjologicznych procesów zachodzących w jej organizmie - zarówno w ciele, jak i w psychice, na udzielaniu wsparcia i rad dotyczących postępowania w taki sposób, by to zdrowie jak najlepiej pielęgnować.\nPrzez wieki lekarze nie interesowali się fizjologiczną ciążą i porodem - ich opieka w tych ważnych momentach życia kobiety była związana jedynie z wystąpieniem patologii i potrzebą leczenia. W takich sytuacjach ich orientacja na patologię była jak najbardziej uzasadniona. Zdrowe kobiety radziły sobie same lub pozostawały pod opieką lokalnych akuszerek. W XIX i XX wieku upowszechniła się, słuszna skądinąd idea, by kobiety w okresie ciąży, porodu i połogu objąć szczególną opieką. Wprowadzane stopniowo zmiany początkowo kładły nacisk na formalne medyczne kształcenie położnych. Niestety, w większości krajów efektem podjętych działań było zmedykalizowanie ciąży i porodu i przekazanie kobiet ciężarnych i rodzących pod opiekę lekarzy. Położne utraciły swą samodzielność i stały się jedynie asystentkami lekarskimi, a fizjologiczny poród został uznany za stan zagrożenia życia, który koniecznie należy nadzorować w szpitalu. Nieuniknione stało się przejęcie przez położne modelu pracy charakterystycznego dla lekarzy - zorientowanego na wykrywanie patologii i leczenie. Współczesne położne, kształcone w ramach funkcjonującego modelu opieki, często nie są sobie nawet w stanie wyobrazić, jak mógłby funkcjonować model alternatywny.\nDwa modele sprawowania opieki na kobietą\nCzy można otoczyć kobietę ciężarną i rodzącą opieką, jednocześnie nie akcentując możliwych patologii? Mało znaną w Polsce alternatywą jest podejście koncentrujące się na salutogenezie (promocji zdrowia). Verena Schmid (2008), położna i nauczycielka z Florencji, w swojej książce poświęconej podejściu salutogenicznemu w ciąży i macierzyństwie, próbuje dokonać syntetycznego porównania obu wspomnianych modeli opieki nad kobietą - opartego na patologii i opartego na promocji zdrowia. Na Rycinie 1 można prześledzić różnice między tymi modelami. Autorka identyfikuje te modele jako adekwatne do stylu pracy lekarzy (orientacja na patologię) i położnych (orientacja na zdrowie). Podział taki wydaje się o tyle adekwatny, że świetnie wpisuje się w różnice pomiędzy oboma zawodami wynikające z obszarów działania czy sposobu kształcenia lekarzy i położnych, a także z tradycji, cech nowożytnej medycyny czy uwarunkowań kulturowych i ekonomicznych.\nChoć nie wynika to wprost z przedstawionego na Rycinie 1. porównania, należy podkreślić, że dla osoby zorientowanej prozdrowotnie, kobieta stanowi integralną całość - jej ciało, psychika, duchowość, relacje społeczne są jednakowo ważne dla przebiegu różnych procesów fizjologicznych. Dlatego można tu mówić o podejściu holistycznym.\nW modelu zorientowanym na patologię istotna jest praktycznie wyłącznie sfera fizyczna - stan zdrowia, budowa anatomiczna, wyniki badań - w której diagnozuje się problemy. Ignorowanie pozafizycznych aspektów prowadzi jednak często do niemożności postawienia prawidłowej diagnozy, a w związku z tym do niewłaściwych decyzji dotyczących leczenia. Najbardziej jaskrawym przykładem jest ignorowanie dyskomfortu psychicznego i lęku jako czynników wpływających hamująco na przebieg porodu. W sytuacji osłabienia czynności skurczowej położnik jest skłonny rozwiązać problem za pomocą kroplówki z oksytocyną, nie czyniąc refleksji nad możliwymi psychologicznymi przyczynami takiego stanu. W ten sposób fizjologicznie prawidłowy poród (zahamowanie postępu porodu w sytuacji dyskomfortu matki jest prawidłową, adaptacyjną reakcją) jest niepotrzebnie medykalizowany. Osoba prezentująca holistyczne podejście do rodzącej zadbałaby raczej o zapewnienie jej komfortu i w ten sposób wpłynęła na przebieg porodu bez medycznej interwencji.\nHolistyczne podejście do kobiety implikuje partnerską relację. Współpraca kobiety z opiekującą się nią osobą powinna opierać się na wzajemnym zaufaniu. Ważne jest, by nie tylko kobieta ufała swojej położnej (że jest kompetentna i w swoich działaniach kieruje się przede wszystkim dobrem swojej klientki, że uzyskanych informacji nie wykorzysta w niewłaściwy sposób, nie będzie oceniać i potępiać) ale także, by położna ufała swojej podopiecznej (że jest z nią szczera, że zna swój organizm, czuje, co dla niej jest odpowiednie, czuje się współodpowiedzialna za podejmowane decyzje dotyczące jej zdrowia).\nLekarz-położnik, czy położna w sali porodowej w swojej pracy oczekują od pacjentki podległości i zaufania, sami stosując jednocześnie zasadę ograniczonego zaufania w stosunku do niej. Lekarz uważa siebie za osobę najlepiej zorientowaną w sytuacji. Ma to być może uzasadnienie w sytuacji patologii, kiedy zmiany w organizmie kobiety i sposób ich leczenia są dla niej czymś nowym i nieznanym, a lekarz jako specjalista posiada na ten temat rozległą wiedzę. Podejście takie jednak nie sprawdza się w sytuacji fizjologii, gdy bardzo istotne stają się informacje kobiety o jej własnym ciele oraz jej intuicja. Doskonałym, a prostym przykładem jest tu wyznaczanie oczekiwanego terminu porodu. Niestety, większość lekarzy prowadzących ciążę kieruje się w tej kwestii wyłącznie matematyczną regułą Naegelego. Rzadko zdarza się, że uwzględniane są bardziej subiektywne informacje, niż data ostatniej miesiączki. Wiele kobiet ma jednak świadomość, że ich cykle są znacznie dłuższe niż przyjęte w regule Naegelego 28 dni, bądź też z obserwacji cyklu wiedzą dokładnie, kiedy doszło do jajeczkowania. Efektem nieuwzględnienia takich informacji bywa nieprawidłowe wyznaczenie oczekiwanej daty porodu, a pod koniec ciąży niejednokrotnie zakwalifikowanie jej jako "przeterminowanej" i rozpoczęcie nieuzasadnionej indukcji. Takich sytuacji często można by uniknąć, gdyby uwzględniano nie tylko wiedzę profesjonalisty na temat wyznaczania daty porodu, ale także wiedzę kobiety o jej cyklu. Wymaga to jednak bardziej partnerskiej relacji i większego zaufania.\nRelacja oparta na zaufaniu implikuje współodpowiedzialność kobiety za decyzje podejmowane razem z opiekującą się nią osobą. Niewątpliwą korzyścią psychologiczną dla wielu kobiet pozostających pod opieką lekarzy położników jest możliwość scedowania całej odpowiedzialności za zdrowie swoje i dziecka na lekarza. Z nadrzędnej pozycji lekarza wobec pacjentki wynika, że tylko on ponosi odpowiedzialność za podejmowane decyzje dotyczące leczenia. Pozwala to kobiecie na dużą "oszczędność poznawczą" (Aronson, 2008) - za cenę pełnego zaufania do lekarza może sama nie zagłębiać się w zagadnienia związane z jej zdrowiem, ciążą, porodem, czy połogiem. To niewątpliwa doraźna korzyść, trzeba jednak pamiętać, że dla wielu kobiet ważniejsze jest poczucie kontroli i możliwość wpływania na własne decyzje i zachowanie. Nie należy też zapominać, że to przede wszystkim kobieta, a nie położna, czy lekarz, będzie znosić następstwa swojego postępowania - np. jeśli podda się zbędnej medykalizacji, w efekcie której jej fizjologicznie prawidłowy poród zakończy się cięciem cesarskim, to przede wszystkim jej i jej dziecka będą dotyczyć konsekwencje takiej operacji.\nZ powyższymi rozważaniami wiąże się jeszcze jedna, niezwykle istotna różnica między obydwoma zaprezentowanym modelami opieki - podejście do kwestii wykorzystania zasobów kobiety, którą otacza się opieką i zasobów pozostających w gestii osoby udzielającej opieki. Z perspektywy psychologicznej trzeba zauważyć, że możliwość i umiejętność korzystania z zasobów osobistych jest dla każdego człowieka istotnym czynnikiem w budowaniu poczucia własnej wartości skutecznym radzeniu sobie z otaczającym światem (por. Chodkiewicz, 2006). W sytuacji, gdy rola lekarza jest w opiece nad pacjentką nadrzędna, decyzyjna i aktywna, w swojej pracy skupia się on na korzystaniu, przede wszystkim, z charakterystycznych dla niego zasobów:\ndiagnozuje w oparciu o swoją wiedzą i doświadczenie,\nużywa zaawansowanej technologicznie aparatury medycznej,\nzleca przyjmowanie leków (w tym dostępnych wyłącznie na receptę),\npodejmuje interwencje, by skorygować "błędy natury" (operacje ginekologiczne, indukcja porodu, amniotomia, epizjotomia, kleszcze, vacuum, zabieg Kristellera, cięcie cesarskie),\nskłania kobietę do podporządkowania się jego zaleceniom.\nW niewielkim tylko stopniu położnik (a także położna pracująca w ramach modelu zorientowanego na patologię) korzysta z zasobów, jakimi dysponuje kobieta. Najbardziej użyteczne z tej perspektywy są: dobry stan zdrowia matki i dziecka, uległość wobec pracowników opieki medycznej, odporność na ból, zrównoważenie emocjonalne oraz zasoby finansowe umożliwiające zakupienie dodatkowych usług (np. indywidualna opieka, znieczulenie zewnątrzoponowe).\nW przypadku opieki skupionej na promocji zdrowia, to zasoby kobiety powinny być w centrum i na ich świadomym wykorzystaniu powinna opierać się współpraca. Sposób sprawowania opieki wyznaczany jest bez wątpienia przez:\nstan zdrowia matki, przebieg ciąży, zdrowie dziecka,\nwiedzę dotyczącą fizjologii i specyfiki własnego organizmu,\ndoświadczenie (własne i bliskich) związane z ciążą, porodem, połogiem,\npoczucie własnej skuteczności i wartości,\numiejętność radzenia sobie z bólem i stresem,\naktywność i skłonność do przejmowania inicjatywy,\nwsparcie ze strony bliskich,\nduchowość, wiarę w działanie Siły Wyższej,\nRozpowszechniony obecnie model opieki nie uwzględnia większości z powyższych uwarunkowań.\nWe współpracy z klientką istotne są również zasoby osoby udzielającej wsparcia, w szczególności jej:\numiejętności interpersonalne - możliwość zbudowania pozytywnej, głębokiej relacji z klientką, skuteczna komunikacja,\numiejętność motywowania (pochwała, nagroda, rzeczowa informacja zwrotna),\nBez wątpienia, zachodzi czasem konieczność skorzystania z aparatury medycznej (USG, UDT, KTG, słuchawka itp.), medykamentów (suplementy diety, oksytocyna, leki rozkurczowe) czy interwencji (amniotomia, episiotomia, szycie). Jednak główny nacisk powinien być kładziony na korzystanie z zasobów osobistych klientki. Zwraca na to uwagę Verena Schmid (2008) słusznie podkreślając, że oparcie się na zasobach kobiety daje jej poczucie kompetencji i niezależności, poprawia jej samoocenę i umacnia pewność siebie. Pokazanie kobiecie, jak dla zdrowia własnego i jej dziecka może wykorzystać dostępne jej zasoby, ma też szersze znaczenie - rozwija jej kompetencje także w innych dziedzinach życia i zwiększa poczucie kontroli.\nBy prezentowane zagadnienie było bardziej zrozumiałe, można posłużyć się następującym przykładem. U pewnej kobiety w II trymestrze ciąży w badaniu morfologicznym obserwuje się poziom hemoglobiny 11,1 g/dl. Prawdopodobne postępowanie lekarza prowadzącego ciążę będzie się sprowadzać do stwierdzenia wystąpienia patologii (niska hemoglobina, anemia). Taka diagnoza wskazuje na niekompetencję organizmu kobiety (jej organizm sobie nie radzi, nie ma odpowiednich zasobów). Postępowanie zalecone przez lekarza zazwyczaj sprowadza się do zalecenia przyjmowania odpowiedniego preparatu zawierającego żelazo. Podjęte działanie opiera się więc na zasobach dostępnych lekarzowi (zalecenie przyjmowania leków) i wskazuje na niekompetencję pacjentki, która bez pomocy z zewnątrz nie będzie w stanie poradzić sobie z zaistniałą nieprawidłowością. W analogicznej sytuacji, osoba przyjmująca perspektywę zdrowia (salutogeneza) powinna poinformować klientkę, że obniżenie się poziomu hemoglobiny jest na tym etapie ciąży fizjologiczną reakcją wskazującą na adaptacyjne zmiany w organizmie kobiety związane z rozwijającą się ciążą. W ten sposób kobieta otrzymuje informację, która potwierdza jej kompetencje - jej organizm radzi sobie z nową sytuacją! Zwracając uwagę na zwiększone zapotrzebowanie na witaminy i mikroelementy w tym okresie ciąży, można przedyskutować z klientką odpowiednie zmiany w jej jadłospisie. Korzystając z własnych zasobów - możliwości adaptacyjnych swojego organizmu oraz odpowiedniego odżywiania - kobieta może pielęgnować swoje zdrowie, w poczuciu, że jest w tym działaniu niezależna od zasobów zewnętrznych i samodzielna. W szerszej perspektywie, ufność w zdolności adaptacyjne własnego organizmu oraz świadomość, że prawidłową dietą można zapewnić sobie właściwą podaż mikroelementów, mogą się tej osobie przydać w przyszłości i zwiększyć jej poczucie odpowiedzialności za własne zdrowie.\nPodsumowując, należy zauważyć, że zmedykalizowany, zorientowany na patologię, model położnictwa wiąże się z przedmiotowym traktowaniem kobiety. Jest ona przede wszystkim obiektem pracy osoby sprawującej opiekę (o ile słowo "opieka" właściwie oddaje istniejące relacje, być może odpowiedniejszym określeniem jest "nadzór"). Powinna się podporządkować, bo jej bezpieczeństwo (a pośrednio także jej dziecka) zależy od skutecznej kontroli sprawowanej nad nią przez lekarza, położną, instytucję.\nModel "holistyczny" opiera się zaś na podmiotowym traktowaniu kobiety. W tym układzie kobieta jest w centrum i to ona wspólnie z osobą udzielającą jej opieki podejmuje decyzje. By mogła to świadomie robić musi być, oczywiście, dobrze poinformowana. O to podmiotowe traktowanie bardzo silnie apeluje do polskich położnych Irena Chołuj (2008), jedna z pierwszych w III Rzeczpospolitej samodzielnych położnych. Bezpieczeństwo kobiety nie powinno wynikać z kontroli, którą ktoś nad nią sprawuje, ale z jej poczucia kontroli nad sytuacją, w której się znalazła. Takie okoliczności sprawiają, że kobieta czuje się współodpowiedzialna za podejmowane decyzje i ich konsekwencje, a położna jest dla niej fachowym wsparciem, nie zaś kimś, kto za nią decyduje.\nJeszcze jedną niezwykle istotną cechą, która odróżnia zaprezentowane powyżej modele jest zagadnienie ciągłości opieki. Położna, jako osoba udzielająca wsparcia kobiecie w różnych okresach jej życia powinna otaczać ją ciągłą opieką. Idealny jest stan, gdy swoją położną kobieta może poznać już w młodości i pozostawać pod jej opieką przez znaczny okres czasu. Sytuacja taka stwarza możliwość zbudowania głębokiej relacji interpersonalnej opartej na wzajemnym zaufaniu. Relacja pacjentki z lekarzem ma zazwyczaj charakter jednostkowy - lekarz ma za zadanie rozwiązać konkretny problem, a po jego rozwiązaniu dalsza pomoc lekarza nie jest kobiecie potrzebna. W sytuacji patologicznej, takie podejście doskonale się sprawdza - pozwala lekarzowi skoncentrować się jedynie na zagadnieniach bezpośrednio istotnych dla obszaru jego pracy. Gdy jednak koncentrujemy się na promocji zdrowia, a nie walce z chorobą, ciągła opieka jest korzystniejsza, ponieważ fizjologiczna ciąża i poród są sytuacjami ściśle wpisanymi w kontekst całego życia kobiety - wynikającymi z jej wcześniejszych doświadczeń i rzutującymi na jej przyszłe życie. Tylko postrzeganie tych wydarzeń jako elementów większej całości (jaką jest dobrostan kobiety w całym jej życiu) daje gwarancję działania w dobrze pojętym interesie kobiety. Jeśli celem osoby sprawującej opiekę nad rodzącą jest jedynie szybkie i sprawne zakończenie porodu, to nie zawsze bierze ona pod uwagę odległe konsekwencje swoich działań - np. położna pracująca na sali porodowej nacinając bez wskazań medycznych krocze nie musi zastanawiać się nad późniejszym dyskomfortem kobiety, bo nie do niej zwróci się ona z tym problemem.\nJak widać z zaprezentowanych powyżej porównań, opieka położnicza realizowana przez lekarzy i położne powinna być radykalnie różna. Z różnic tych łatwo wywnioskować, że dla zdrowych kobiet bardziej korzystna pod wieloma względami jest współpraca z położną, która mogłaby nie tylko udzielić fachowego wsparcia, ale również dysponować czasem, stworzyć warunki sprzyjające szczerej rozmowie i rozwianiu wszelkich wątpliwości, zmotywować do dbałości o zdrowie swoje i dziecka. Opieka położnicza sprawowana przez lekarza zdaje się być właściwym rozwiązaniem w sytuacji, gdy występuje realne zagrożenie wystąpienia patologii lub gdy jakieś nieprawidłowości już mają miejsce. Wysoko wyspecjalizowany lekarz, w takiej sytuacji, może uratować zdrowie a nawet życie matce lub dziecku, ale jego cenny czas nie powinien być trwoniony na wielokrotne konsultacje w ciągu trwania fizjologicznej ciąży zdrowej kobiety. Optymalne byłoby więc dla kobiet rozdzielenie zakresu kompetencji położnych i lekarzy, przy jednoczesnej ścisłej ich współpracy.\nW książce "Birth Models That Work" pod redakcją Davis-Floyd, Barclay, Davies i Tritten (2009) znajdujemy przykłady modeli opieki sprawowanej nad kobietą rodzącą, które prawidłowo funkcjonują w praktyce. Poza powszechnie znanym na świecie systemem holenderskim, modele opieki oparte na samodzielnej pracy położnej funkcjonują na dużą skalę także w Nowej Zelandii, na Samoa i w kanadyjskiej prowincji Ontario. W mniejszej, lokalnej skali z samodzielną opieką sprawowaną przez położne można zetknąć się w Albanii, Anglii, Japonii, czy Meksyku. Niezmedykalizowana opieka nad kobietą daje pozytywne skutki, ponieważ kobiety są w centrum jej zainteresowania będąc jednocześnie pełnoprawnym partnerem w systemie stworzonym, by dawać korzyści im, ich dzieciom i ich rodzinom. Według autorek opracowania właściwie funkcjonujące modele opieki nad kobietą rodzącą powinny charakteryzować się następującymi cechami:\nkoncentracja na kobiecie i jej potrzebach (midwifery model of care),\npołożne jako podstawowe osoby sprawujące opiekę w normalnym porodzie,\nopieka położnicza osadzona w środowisku lokalnym,\nopieka ciągła - ta sama położna opiekująca się kobietą w różnych okresach jej życia,\ntwórcze korzystanie z odpowiednich technologii dla wspierania naturalnego porodu,\nzwrócenie uwagi na unikanie zachorowalności, jak również śmiertelności poprzez prowadzenie optymalnej opieki,\nwrażliwość na specyfikę kulturową,\nwłaściwa opieka medyczna dla ciąż i porodów wysokiego ryzyka oraz w nagłych przypadkach,\nwspółpraca i wzajemny szacunek pomiędzy osobami zaangażowanym w różne poziomy opieki,\nmożliwość powtórnego przekazania kobiety spod opieki lekarskiej pod opiekę położnej, jeśli sytuacja stwarzająca podwyższone ryzyko została pomyślnie rozwiązana,\nrefleksja osób sprawujących opiekę nad własnym postępowaniem i czynienie nieustannych wysiłków w celu ciągłego doskonalenia,\ndobrze funkcjonujący system transportu rodzących poza szpitalem do szpitala,\nskuteczne i właściwe korzystanie z interwencji ratujących życie, takich jak cięcie cesarskie,\npraktyka oparta na dowodach naukowych,\nwyniki pracy dowiedzione statystycznie,\ndostępność dla kobiet bez względu na poziom dochodów,\nefektywny system komunikacji z innymi organizacjami funkcjonującymi w społeczeństwie,\nopłacalność - oszczędność, przy jednoczesnym właściwym wykorzystaniu umiejętności, technologii, lokalizacji oraz odpowiednim wynagradzaniu personelu,\nmożliwość replikacji modelu w podobnych okolicznościach kulturowych i ekonomicznych,\nedukacja położnych zwracająca uwagę na wymienione powyżej uwarunkowania,\nlokalne i ogólnonarodowe organizacje i sieci społeczne wspierające pracę położnych; oparte głównie o świadczeniobiorców, które mogą generować wsparcie polityczne i ułatwiać osobom świadczącym opiekę dalszą humanizację ich pracy.\nOczywiście, żaden z funkcjonujących modeli nie jest idealny, jednak wszystkie działają skutecznie dla dobra matek i dzieci. Jednocześnie, prezentowane modele są zoptymalizowane z ekonomicznego punktu widzenia - pozwalają nie angażować zbędnych środków (finansowych, technologicznych czy ludzkich) tam, gdzie nie jest to potrzebne (a bywa nawet szkodliwe) i przeznaczyć więcej zasobów na pomoc w przypadkach czy sytuacjach, gdy jest ona uzasadniona względami medycznymi.\nCzy opieka sprawowana przez samodzielne położne jest bezpieczna i korzystna dla kobiet?\nPodstawowe pytanie, jakie się nasuwa, dotyczy bezpieczeństwa opieki sprawowanej przez samodzielne położne dla matek i dzieci. W warunkach polskich wskutek wielu lat indoktrynacji, przyzwyczailiśmy się myśleć, że jedynie lekarz i szpital mogą zagwarantować kobiecie bezpieczeństwo w czasie ciąży i porodu. Tymczasem przegląd badań prowadzonych na całym świecie pozwala wyraźnie zauważyć, że porody odbywane w ośrodkach prowadzonych przez położne mogą gwarantować co najmniej taki sam poziom bezpieczeństwa, jak w szpitalu. Co więcej, występowanie wielu patologii jest ściśle związane ze stosowaniem procedur medycznych nadużywanych w przypadku porodów szpitalnych. Podręczniki położnicze (zob. np. Dudenhasen i Pschyrembel, 2007 lub Bręborowicz, 2006) podają, że istotną przyczyną wielu niebezpiecznych powikłań (np. odklejenie łożyska, wypadnięcie pępowiny, krwotok poporodowy, pęknięcie macicy, niedotlenienie dziecka) bywa stosowanie podczas porodu kroplówki z oksytocyną, leków rozkurczowych, znieczulenia, przebicia pęcherza płodowego, przymusowego leżenia, czy innych procedur często w szpitalu wdrażanych rutynowo, bez żadnego uzasadnienia. W ośrodkach prowadzonych przez położne, z założenia nie ingeruje się w jego fizjologiczny przebieg, więc prawdopodobieństwo wystąpienia wielu, częstych w warunkach szpitalnych, powikłań jest w oczywisty sposób znacznie mniejsze.\nDla zapewnienia bezpieczeństwa niezwykle istotnym etapem jest odpowiednia kwalifikacja kobiet do porodu pozaszpitalnego. W przypadku zdrowych kobiet w ciąży niskiego ryzyka poród pozaszpitalny jest bezpieczną alternatywą - dowodzą tego wyniki wielu badań, których przykłady zostaną omówione poniżej.\nPrzegląd badań warto rozpocząć od bliskiego nam geograficznie przykładu z Austrii - Bodner-Adler, Bodner, Kimberger, Lozanov, Husslein i Mayerhofer (2004) porównywali pacjentki o niskim ryzyku położniczym pozostające w czasie porodu pod opieką położnych albo lekarzy położników. Wszystkie uwzględnione w badaniu porody odbywały się w szpitalu. Różnica między porównywanymi grupami polegała na tym, że w jednej kobiety rodziły pod opieką położnej, a w drugiej pod opieką lekarza położnika. Uzyskane wyniki pozwoliły stwierdzić, że powikłania okołoporodowe dotyczące matek i dzieci w obu grupach były na podobnym poziomie. Jednak porównanie przebiegu porodów pod opieką położnych i lekarzy wskazuje, że kobiety rodzące z położną dużo rzadziej dostawały kroplówkę z oksytocyną. Choć w obu grupach większość kobiet rodziła w pozycji na wznak, to w grupie, w której opiekę sprawowały położne więcej rodzących decydowało się na przyjęcie pozycji spionizowanej. Pod opieką położnych kobiety dużo rzadziej miały nacinane krocza i, co niezwykle interesujące w kontekście rozważania nacięcia jako sposobu ochrony przed rozległym pęknięciem, mniej też było pęknięć każdego stopnia. Jak widać nawet w warunkach szpitalnych opieka sprawowana przez położną może różnić się znacznie od tej oferowanej przez lekarza.\nSymon, Paul, Butchart, Carr i Dugard (2007) porównywali przypadki kobiet rodzących w ośrodkach prowadzonych przez położne i przez lekarzy w Wielkiej Brytanii. Także zwrócili uwagę, że opieka w obu rodzajach ośrodków jest bardzo odmienna. Uzyskane przez nich wyniki pokazują, że kobiety w ośrodkach prowadzonych przez położne miały krótszy poród, rzadziej korzystały ze znieczulenia, miały mniej interwencji i większe szanse na przebycie normalnego fizjologicznego porodu. Także Jackson, Lang, Swartz, Ganiats, Fullerton, Ecker, i Nguyen, (2003) po przeanalizowaniu przypadków blisko 3.000 kalifornijskich kobiet, z których połowa rodziła w szpitalach, a połowa w centrach porodowych prowadzonych przez położne, stwierdzili, że komplikacje przedporodowe, okołoporodowe i noworodkowe były na podobnym poziomie. Natomiast w centrach porodowych odbyło się więcej naturalnych, spontanicznych porodów i rzadziej używano znieczuleń. Konkludują więc, że dla kobiet z grupy niskiego ryzyka okołoporodowego poród w szpitalu i centrum porodowym prowadzonym przez położne jest równie bezpieczny jak w szpitalu. Jednak z uwagi na większą liczbę interwencji i środków medycznych używanych w szpitalu warto rekomendować porody w miejscach alternatywnych.\nZ metodologicznego punktu widzenia najcenniejsze są badania eksperymentalne, w których grupy porównywanych osób badanych są tworzone w drodze losowania (randomizacji). Można wtedy wykluczyć wpływ na wyniki badania takich czynników, jak choćby zmienne osobowościowe powodujące podejmowanie przez kobiety decyzji o powierzeniu się opiece lekarza bądź położnej. Badania z randomizacją są szczególnie trudne do przeprowadzenia, dlatego warto wspomnieć prace autorstwa Waldenstrom i Nilsson (1994, 1997), w których australijskie kobiety losowo przydzielano pod opiekę centrum porodowego lub lekarzy w czasie ciąży lub porodu. Wynik badań pokazały, że w czasie ciąży, kobiety pod opieką centrum porodowego odbywały mniej wizyt konsultacyjnych, miały przeprowadzonych mniej testów, i zgłaszały mniej problemów zdrowotnych (czyżby wspomniany wcześniej ?efekt nocebo"?). Mimo to, liczba komplikacji wymagających hospitalizacji przez dłużej niż 7 dni, była w obu grupach równa, nie było też istotnych różnic w liczbie poporodowych późnych komplikacji i problemów zdrowotnych. W czasie samego porodu podopieczne centrów porodowych częściej przyjmowały alternatywne pozycje, używały mniej środków farmakologicznych łagodzących ból. Choć ich porody były statystycznie dłuższe, po porodzie nie było różnic w opisywaniu nasilenia bólu przez badane z obu grup. Rodzące będące pod opieką centrum porodowego doświadczały więcej wsparcia od położnych i większej swobody w wyrażaniu swoich uczuć i życzeń w czasie porodu. Pierworódki pod opieką samodzielnych położnych były bardziej zadowolone z siebie, i z faktu, że udało im się samodzielnie urodzić i czuły się bardziej zaangażowane w proces rodzenia.\nPrzykłady badań dowodzących bezpieczeństwa opieki sprawowanej przez położne można mnożyć. Na zakończenie warto przytoczyć raport opisujący funkcjonowanie centrum porodowego z Los Angeles. Podsumowując 12 lat funkcjonowania centrum porodowego Greulich, Paine, McClain, Barger, Edwards i Paul, (1994) podają, że w analizowanym okresie przyjęto do centrum 36.410 rodzących i odbyło się tam 30.311 porodów pod opieką położnych. Nie odnotowano ani jednego przypadku okołoporodowej śmieci matki czy dziecka. Transfer śródporodowy do szpitala wynosił średnio 17% i systematycznie spadał od 28% w roku 1982 do 7% w roku 1990. W latach 1985 -1992 odnotowano 1,8% pierwotnych cięć cesarskich oraz 4% porodów operacyjnych. Spośród noworodków wypisywanych 12-24 godziny po porodzie tylko 1,3% w ciągu pierwszego tygodnia powracało pod opiekę medyczną. 1,5% urodzonych dzieci wymagało intensywnej opieki. Można uznać, że to doskonałe wyniki - ekonomiczna opieka na bardzo wysokim poziomie.\nTakże, jeśli przyjrzeć się badaniom porównującym bezpieczeństwo porodów w domu (w Polsce wciąż jeszcze traktowanych jako nieodpowiedzialne narażanie matki i dziecka na niepotrzebne ryzyko) i w szpitalu, to wynika z nich jednoznacznie, że gdy spełnione są następujące kryteria:\nw razie potrzeby zapewniony szybki transport do szpitala położniczego,\nto poród w domu jest co najmniej równie bezpieczny, co w szpitalu (Olsen, 1997). Potwierdzają to wyniki badań - liczba interwencji medycznych (takich jak: nacięcie krocza, kroplówka z oksytocyną, przebicie pęcherza, użycie vacuum lub kleszczy, podanie środków znieczulających) w przypadku porodów domowych jest radykalnie niższa. Jednocześnie w badaniach nie odnotowano, by w przypadku porodu w domu wzrastał odsetek śmierci okołoporodowej noworodków bądź matek, a także, by dzieci urodzone w domu częściej wymagały resuscytacji lub intensywnej terapii, lub miały niższą punktację w skali Apgar (Ackermann-Liebrich, Voegeli, Günter-Witt, Kunz, Züllig, Schindler i Maurer,1996; Weigers, Keirse, van der Zee i Berghs, 1996; Woodcock, Read, Bower, Stanley i J.,Moore, 1994; Shearer, 1985; Damstra-Wijmenga, 1984).\nAutorzy badań, jak i publikacji dotyczących modeli opieki położniczej opartych na samodzielności położnych (np. Odent, Davis-Floyd, Barclay, Davies i Tritten, 2009) zwracają uwagę na bardzo istotne korzyści, jakie przynosi wdrożenie takiego modelu:\nDla ciężarnych i rodzących - lepsza, bardziej zhumanizowana i zindywidualizowana opieka; jeśli należą do grupy niskiego ryzyka większa szansa na naturalny przebieg ciąży i porodu; mniejsze narażenie na problemy jatrogenne wynikające ze zbędnych procedur medycznych; mniej problemów psychologicznych; rozwój osobisty związany z pozytywnym przeżywaniem ciąży, porodu macierzyństwa; jeśli należą do grupy wysokiego ryzyka - większa dostępność lekarzy (którzy nie tracą czasu, by zajmować się kobietami z grup niskiego ryzyka), szpitali, specjalistycznego sprzętu i innych zasobów.\nDla położnych - wzrost społecznego prestiżu zawodu; samodzielność zawodowa; większy wpływ na własną karierę; motywacja do rozwoju zawodowego; wzrost satysfakcji z pracy.\nDla lekarzy - możliwość skierowania większych zasobów na rzecz osób, które ich rzeczywiście potrzebują; szansa zdobycia bogatszego doświadczenia zawodowego w związku z częstszym kontaktem z sytuacjami patologicznymi; większa satysfakcja z pracy związana z bardziej ambitnymi wyzwaniami.\nDla społeczeństwa - zmniejszenie kosztów opieki okołoporodowej w przypadku zdrowych kobiet w ciąży niskiego ryzyka i fizjologicznych porodów; zwiększenie dostępności do ośrodków o wysokim stopniu referencyjności dla osób, które istotnie takiej opieki wymagają; poprawa satysfakcji z porodu i poczucia własnej wartości u kobiet; poprawa stanu zdrowia społeczeństwa - kobiet i młodego pokolenia.\nCzy to możliwe w warunkach polskich?\nW Polsce odbyło się w 2007 roku 384.047 porodów (GUS, 2008). Odsetek porodów odbywających się poza szpitalami można uznać za statystycznie nieistotny (<1%). w="" wi="" kszo="" ci="" szpitali="" osob="" odpowiedzialn="" za="" nadz="" r="" merytoryczny="" nad="" porodem="" jest="" lekarz="" po="" o="" nik="" p="">\nWyniki ankiety przeprowadzonej w internecie przez Fundację Rodzić po Ludzku (2009) pokazują, że nawet wśród kobiet zainteresowanych działaniami Fundacji (które należy uznać za bardziej uświadomione niż większość społeczeństwa) jedynie 2,1% z ponad ośmiuset badanych w czasie ciąży pozostawało pod opieką położnej.\nZ danych statystycznych wynika, że lekarzy ginekologów-położników jest w Polsce 5.055 (w tym 4.052 z II st. specjalizacji), a położnych 33.069 (GUS, 2008). Każda położna legitymująca się prawem wykonywania zawodu jest upoważniona do sprawowania samodzielnej opieki nad kobietą w fizjologicznej ciąży, w porodzie i połogu (Ustawa o zawodach Pielęgniarki i Położnej, 1995). Problem pozostawania kobiet ciężarnych i rodzących prawie wyłącznie pod opieką lekarzy nie leży więc w braku wykwalifikowanych położnych, które mogłyby objąć opieką kobiety. W czym, w takim razie, leży?\nDr Katarzyna Karzel\nAckermann-Liebrich U, Voegeli T, Günter-Witt K, Kunz I, Züllig M, Schindler C, Maurer M. (1996) Home versus hospital deliveries: follow up study of matched pairs for procedures and outcome. BMJ;313(7068): 1276-7.\nAronson, E. (2008) Człowiek - istota społeczna Wydawnictwo Naukowe PWN\nBodner-Adler B, Bodner K, Kimberger O, Lozanov P, Husslein P, Mayerhofer K. (2004) Influence of the birth attendant on maternal and neonatal outcomes during normal vaginal delivery: A comparison between midwife and physician management Wiener Klinische Wochenschrift 116 (11-12): 379-384\nBręborowicz G. H. (2006) Położnictwo i ginekologia. PZWL, Warszawa\nChodkiewicz, J. (2006) Zmagając się ze światem. O znaczeniu zasobów osobistych.[Online] Portal psychologiczny Psychologia,net Protokół dostępu: http://www.psychologia.net.pl/artykul.php?level=136\nChołuj, I. (2008) Urodzić razem i naturalnie. Informator i poradnik porodowy dla rodziców i położnych. Fundacja Źródła Życia, Mszczonów\nDamstra-Wijmenga S. M. (1984) Home confinement: the positive results in Holland. J R Coll Gen Pract, 34(265):425-430.\nDavis-Floyd, R. E., Barclay, L., Davies, B.-A., Tritten, J. (red.) (2009) Birth Models That Work. University of California Press, London.\nDudenhasen J. W. i W. Pschyrembel W. (2007) Położnictwo praktyczne i operacje położnicze. PZWL, Warszawa\nDuran A.M. (1992) The safety of home birth: the Farm study. Am J Public Health, 82(3): 450-453.\nFundacja Rodzić po Ludzku (2009) Ankieta: ?U kogo prowadzisz/prowadziłaś ciążę?" [Online] Protokół dostępu: http://www.rodzicpoludzku.pl/Poll-results/U-kogo-prowadzisz/prowadzilas-ciaze.html\nGłówny Urząd Statystyczny (2008) Podstawowe dane z zakresu ochrony Zdrowia w 2007 r. Informacje i opracowania statystyczne. Warszawa, Zakład Wydawnictw Statystycznych.\nGreulich, B., Paine, L.L., McClain, C., Barger, M.K., Edwards, N., Paul, R. (1994) Twelve years and more than 30,000 nurse-midwife-attended births: the Los Angeles County + University of Southern California women's hospital birth center experience. J Nurse Midvifery, 39 (4): 185-196.\nJackson, D. J., Lang, J. M., Swartz, W. H., Ganiats, T. G., Fullerton, J., Ecker, J. Nguyen, U. (2003) Outcomes, Safety and Rosoirces Utilization in a Collaborative Care Birth Center Programm Compared with Trafitional Physician-Based Perinatal Care. American Journal of Public Health, 93 (6): 999-1006.\nKossobudzki, P. (2009) Nocebo, czyli chorzy z przekonania. Przekrój, 29/2009\nOdent, M. (2002) The Farmer and the Obstetrician. Free Association Books/London/New York.\nOlsen O. (1997) Meta-analysis of safety of homebirth. Birth, 24: 4-16\nSchmid. V. (2008) Risk selection or the personal care plan. [Online] Protokół dostępu: http://www.catpress.com/verenaschmid/pdf/RISK_SELECTION.pdf\nShearer J.M. (1985) Five year prospective survey of risk of booking for a home birth in Essex. British Medical Journal 291(6507): 1478-1480.\nSymon, A.G., Paul, J., Butchart, M. Carr, V., Dugard, P. (2007) Self-related "no-" and "low-" risk pregnancy: a comparison of outcomes for women in obstetric-led and midwife-led units in England. Birth, 34 (4): 323-330. USTAWA z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej. Dziennik Ustaw Nr 91, poz. 410\nWaldenstrom, U., Nilsson C.A. (1997) A randomized controlled study of birth centre care versus standard maternity care: effects on women's health. Birth, 24 (1): 17-26\nWaldenstrom, U., Nilsson, C. A. (1994) Expirience of childbirth in birth center care. A randomized controlled study. Acta Obstet Gynecol Scand, 73 (7): 547-554.\nWeigers T. A., Keirse M. J. N. C., van der Zee J., Berghs G. A. H. (1996) Outcome of planned home and planned hospital births in low risk pregnancies: prospective study in midwifery practices in The Netherlands. BMJ, 313(7068): 1309-13.\nWoodcock H. C., Read A. W., Bower C., Stanley F, J.,Moore D. J. A. (1994) A matched cohort study of planned home and hospital births in Western Australia 1981-1987. Midwifery 1994;10(3): 125-35.


Chata na Łąkach - Jerzmanowice\nChata na Łąkachdomki letniskowe i całoroczne\nObiekt Chata na Łąkach znajduje się w miejscowości Jerzmanowice i zapewnia wspólny salon, ogród oraz wspólną kuchnię. Odległość ważnych miejsc od obiektu: Zamek Pieskowa Skała – 7 km.\nW naszej ofercie m.in.: dostęp do Internetu, pokoje dla niepalących, pole golfowe (w promieniu 3 km), parking, Apteczki pierwszej pomocy są dostępne, sprzęt do grillowania, Pokoje są dezynfekowane między pobytami, Po zakończeniu sprzątania pokoje są zabezpieczane do czasu przybycia gości, WiFi, Goście mają możliwość rezygnacji z usługi sprzątania ich zakwaterowania podczas pobytu, wspólna kuchnia, prywatny parking, piesze wycieczki, ogród, bezpłatne WiFi, ogrzewanie, pokoje rodzinne, jazda na rowerze, całkowity zakaz palenia, Pościel, ręczniki itp. prane są zgodnie z wytycznymi władz lokalnych, Zasady dystansu społecznego są przestrzegane, parking na miejscu, Personel przestrzega środków bezpieczeństwa określonych przez władze lokalne, Wszystkie naczynia i sztućce są poddawane dezynfekcji, taras, WiFi dostępne w całym obiekcie, biblioteka, Używane są chemiczne środki czystości, które skutecznie zapobiegają rozprzestrzenianiu się koronawirusa, wspólny salon / sala TV, Płatności bezgotówkowe są możliwe, W miejscach zakwaterowania gości oraz ważnych częściach wspólnych znajdują się środki do dezynfekcji rąk, bezpłatny parking, Bezdotykowe zameldowanie/wymeldowanie.\nW obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Prosimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Chata na Łąkach o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. W momencie zameldowania wymagane jest okazanie ważnego dowodu tożsamości ze zdjęciem oraz karty kredytowej. Życzenia specjalne zostaną zrealizowane w zależności od dostępności, a ich realizacja może podlegać dodatkowej opłacie. Przed przyjazdem należy dokonać przedpłaty przelewem. Personel obiektu przekaże Gościom szczegółowe informacje po dokonaniu rezerwacji. W odpowiedzi na koronawirusa (COVID-19) ten obiekt zapewnia obecnie dodatkowe środki bezpieczeństwa i środki sanitarne. Zarządzany przez gospodarza prywatnego (osobę fizyczną)\nDom wakacyjny 9 osobowy (1 łóżko podwójne, 1 łóżko podwójne, 1 łóżko pojedyncze, 1 łóżko podwójne, 1 łóżko podwójne, 1 rozkładana sofa - 150 mkw).\nOferta naszego partnera Booking.com BG.2131515


W Sagrada Familia Gaudí… przepowiedział własną śmierć?\nCzy w bazylice Sagrada Familia Gaudí… przepowiedział własną śmierć?\nThomas Stanbury-(CC BY-NC-SA 2.0)\nDolors Massot - 31.08.19\nUsytuowany na Drzwiach Różańcowych w Sagrada Familia relief ukazuje umierającego. Gaudí nie mógł wiedzieć, że przedstawiona scena będzie przypominać jego własną śmierć.\nKliknij tutaj, by przejrzeć galerię\nZwiedzający w Barcelonie (Hiszpania) bazylikę Sagrada Familia na Fasadzie Narodzenia odkrywają mnóstwo szczegółów zaprojektowanych przez jej architekta Antonio Gaudíego. To on zdecydował także o rozmieszczeniu poszczególnych elementów rzeźbiarskich, które stanowiły część głównego przesłania świątyni, czylioddania chwały Bogu w Jego przebaczeniu.\nSagrada Familia i płaskorzeźba „Śmierć sprawiedliwego”\nNa Fasadzie Narodzenia znajduje się dwoje bocznych drzwi. Wchodząc przez drzwi z prawej strony, docieramy do krużganków, które różnią się od wszystkich pozostałych krużganków znanych z historii architektury religijnej. Sam Gaudí określił, że mają one służyć temu, by przechadzając się w nich, odmawiać różaniec. Architekt ukończył jedne z drzwi krużganków – Drzwi Matki Bożej Różańcowej.\nU góry po lewej stronie drzwi znajduje się płaskorzeźba zatytułowana „Śmierć sprawiedliwego”. Można powiedzieć, że relief umieszczono w rogu „wpatrzonym” w Matkę Bożą. Scena ukazuje umierającego mężczyznę w pozycji horyzontalnej, przy którym czuwają Dzieciątko Jezus, Matka Boża i Święty Józef. Święta Rodzina służy chrześcijaninowi w jego ostatnich chwilach życia.\nAntonio Gaudí przepowiedział swoją śmierć?\nTak to pojmuje ludowa wiara, która od wieków powtarza tę niewielką modlitewną formułę:\nJezusie, Józefie i Maryjo,\nOddaję Wam dzisiaj moje serce i moją duszę\nBądźcie przy mnie w mej ostatniej agonii,\nNiech moja dusza z Wami odpoczywa.\nModlitwa jest prośbą tego, kto ma nadzieję że Bóg, przyjmie go w chwili śmierci. Antoni Gaudí, głęboko wierzący, kolejny raz umieścił w świątyni pobożnościowy element, który pomaga w modlitwie odwiedzającym bazylikę.\nAby rzeźba była jak najbardziej realistyczna, Gaudí udał się do Starego Szpitala Świętego Krzyża (po katalońsku: Santa Creu), aby wykonać z natury szkice umierających chorych. Szpital ten przyjmował biednych z całej Barcelony i był obsługiwany przez zakonnice. Powstał obraz leżącego na łożu śmierci starca, w pozycji horyzontalnej, z obfitą brodą i z pełnym pokoju wyrazem twarzy.\nGaudí nie przewidział, że portretując umierającego biedaka z obfitym zarostem, pozostającego pod opieką zakonnic ze Starego Szpitala Świętego Krzyża, przepowiadał własną śmierć. Skąd takie stwierdzenie? Gaudí umarł właśnie w ten sposób.\nGaudí – potraktowany niczym włóczęga\nW 1926 roku, 7 czerwca po południu, Gaudí ukończył pracę w Sagrada Familia i jak zwykle udał się pieszo do, znajdującego się obok barcelońskiej katedry oratorium Świętego Filipa Neri. W miejscu tym zwykł się modlić i otrzymywać duchowe wsparcie od tamtejszego kapłana.\nZ ulicy Mallorca, przy której znajduje się świątynia Sagrada Familia i gdzie od roku mieszka, schodzi ulicami Ensanche do skrzyżowania ulic Bailén i Gran Vía de las Cortes Catalanas. Podczas przechodzenia przez ulicę ulega poważnemu wypadkowi – zostaje potrącony przez tramwaj. Upada.\nGaudí miał wówczas 73 lata. Całe jego życie skupiało się na budowie świątyni Sagrada Familia. Nie przywiązywał większej wagi do ubioru. W momencie wypadku nie ma przy sobie dokumentów i wygląda jak żebrak. Gaudí, wielki architekt, znany w mieście jako twórca la Pedrera, la Casa Batlló, el Park Güell, la Casa Calvet, la Torre Bellesguard, el Palacio Güell… nie zostaje rozpoznany.\nCi, którzy znajdują go na Gran Vía, postanawiają zawieźć go do Szpitala Świętego Krzyża, jako jednego z barcelońskich biedaków. Tam, przyjęty przez zakonnice, pośród umierających, w swej większości ludzi bez rodzin, umiera samotnie, trzy dni później, 10 czerwca.\nTłumy na pogrzebie Antonio Gaudíego\nNa wieść o śmierci architekta cała Barcelona jest głęboko poruszona. Jego mecenas, hrabia Güell, zmarł osiem lat wcześniej. Stowarzyszenie Czcicieli Świętego Józefa decyduje umieścić grób architekta w krypcie Świątyni Pokutnej Świętej Rodziny. 12 czerwca tysiące osób wychodzą na ulice miasta, aby pożegnać i oddać hołd Gaudíemu w jego ostatniej drodze. To wzruszające powszechne pożegnanie, jakich Barcelona niewiele widziała.\nFotografia zmarłego Gaudíego przywodzi na pamięć płaskorzeźbę „Śmierci sprawiedliwego”. W kamieniu został uwieczniony przez Gaudíego obraz idealnego chrześcijańskiego pożegnania z tym życiem: w towarzystwie Jezusa, Maryi i Józefa. Nad sceną, małymi gotyckimi literami o wielkich rozmiarach widnieje napis: „Amen”. Nic dodać, nic ująć.\n5 niesamowitych faktów o kościele Sagrada Familia w Barcelonie [zdjęcia i wideo]\nGaudi budował na nielegalu? Sagrada Familia uzyskała potrzebne dokumenty\nPoznaj 10 najbardziej nietypowych chrześcijańskich świątyń na świecie…


Nowelizacja ustawy o systemie oświaty z dn. 10 stycznia 2008 stwarza możliwość organizowania wychowania przedszkolnego przez osoby fizyczne w formach innych niż przedszkola i oddziały przedszkolne w szkołach podstawowych. Projekt ten ma się przyczynić do wyrównywania szans edukacyjnych dzieci w wieku 3-5 lat z terenów, gdzie nie ma dostępu do edukacji przedszkolnej. Jest to świetna okazja dla kobiet, które chciałyby pogodzić wychowywanie dzieci z pracą zawodową.\nTakie alternatywne placówki mogłyby się okazać szczególnie atrakcyjne na obszarach wiejskich lub szybko rozbudowujących się przedmieściach dużych miast, gdzie problemem jest to, że najbliższe przedszkola znajdują się w dużej odległości od miejsca zamieszkania. Rodzice chętnie skorzystaliby z takiej alternatywy także w sytuacji, gdy brakuje miejsc w przedszkolach. Przy tym zapewniliby dzieciom łagodne przejście z domu rodzinnego do zinstytucjonalizowanej formy wychowania i opieki. W domowym przedszkolu maluchy nie odczuwają tak mocno stresu związanego z rozstaniem z rodzicami.\nIstnieją dwie nowe formy wychowania przedszkolnego:\n- zespoły wychowania przedszkolnego, w których zajęcia prowadzone są w niektóre dni tygodnia;\n- punkty przedszkolne, gdzie zajęcia prowadzone są przez cały rok szkolny.\nZajęcia wychowawcze w zespołach i punktach mogą być prowadzone w grupach liczących od 3 do 25 dzieci. Placówki takie mogą być przykładowo zakładane w budynkach szkół, świetlicach środowiskowych, remizach strażackich, budynkach parafialnych, domach kultury, a także w prywatnych domach i mieszkaniach. Zgodnie z nowelizacją rozporządzenia Ministra Edukacji w sprawie rodzajów innych form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobu działania, dotychczasowe rygorystyczne wymogi lokalowe znacznie złagodzono w porównaniu do tradycyjnych przedszkoli. W przypadku jednej grupy przedszkolnej prowadzonej w warunkach domowych nie będzie przykładowo konieczności obniżania umywalek i toalet. Wystarczą typowe domowe rozwiązania, jak np. podnóżki dla dzieci.\nRejestracja zespołu lub punktu\nAby prowadzić „domowe przedszkole" trzeba uzyskać wpis do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Do zgłoszenia należy dołączyć projekt organizacji wychowania przedszkolnego, pozytywną opinię Sanepidu i Państwowej Straży Pożarnej oraz oświadczenie osoby prowadzącej o wyposażeniu lokalu w sprzęt i pomoce dydaktyczne niezbędne do realizacji podstawy programowej.\nOsoba prowadząca taką placówkę nie musi mieć wykształcenia pedagogicznego, ale musi w takim przypadku zatrudnić opiekuna z odpowiednimi kwalifikacjami, który będzie realizował program wychowania przedszkolnego. W zajęciach prowadzonych w ramach zespołu lub punktu mogą uczestniczyć także rodzice dzieci uczęszczających na zajęcia lub inni pełnoletni członkowie ich rodzin upoważnieni przez rodziców. Wszyscy powinni posiadać orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do wykonywania tych prac oraz książeczki badań dla celów sanitarno-epidemiologicznych.\nLokal, w którym mają być prowadzone zajęcia, musi spełniać następujące warunki:\n- powinien się znajdować na parterze budynku i mieć minimum 2,5 m wysokości; jego powierzchnia to co najmniej 16 m2, jeżeli w zajęciach bierze udział od 3 do 5 dzieci, powierzchnia na każde kolejne dziecko powinna wynosić co najmniej 2,5 m2, jeżeli pobyt dziecka przekracza 5 godzin dziennie\nlokal wykonany jest z elementów nie rozprzestrzeniających ognia i posiada co najmniej dwa wyjścia na zewnątrz, przy czym jednym z nich może być okno umożliwiające bezpośrednie wyjście na przestrzeń otwartą\n- podłoga oraz ściany pomieszczeń higieniczno-sanitarnych są wykonane tak, aby było możliwe łatwe utrzymanie czystości w pomieszczeniach; ściany pomieszczeń do wysokości co najmniej 2 m powinny być pokryte materiałami zmywalnymi\n- na grzejnikach centralnego ogrzewania są umieszczone osłony ochraniające przed bezpośrednim kontaktem z elementem grzejnym\n- w pomieszczeniach jest zapewniona temperatura co najmniej 20°C\n- jedna umywalka i toaleta przypada na nie więcej niż 15 dzieci, zapewniony jest dostęp do brodzika z natryskiem, temperatura ciepłej wody doprowadzanej do urządzeń sanitarnych wynosi od 35 do 40°C\n- zapewnione jest miejsce do przechowywania odzieży wierzchniej.\n- zapewniona jest możliwość leżakowania, jeżeli czas pobytu dziecka przekracza 5 godzin dziennie; pościel i leżaki są oznakowane w sposób umożliwiający identyfikację dziecka, które z nich korzysta\n- meble są dostosowane do wymagań ergonomii\n- wyposażenie posiada atesty i certyfikaty, zabawki spełniają wymagania bezpieczeństwa i higieny\nUstawa o systemie oświaty gwarantuje każdej osobie fizycznej i osobie prawnej prowadzącej przedszkole otrzymanie dotacji z budżetu gminy. Przepisy nie ustalają konkretnych stawek, jakie w ramach dotacji przypadają na jedno dziecko, są one ustalone procentowo. Osoba prowadząca niepubliczny punkt przedszkolny może liczyć na dotację w wysokości nie niższej niż 40 % wydatków bieżących ponoszonych na jednego ucznia w przedszkolu publicznym prowadzonym przez gminy. Wnioski należy składać do 30 września roku poprzedzającego rok udzielenia dotacji.\nDodatkowo można czerpać zyski z opat pobieranych od rodziców. Wysokość czesnego nie jest regulowana prawem. Korzyści z zakładania domowych przedszkoli są obopólne. Gminy oszczędzają publiczne środki, ponieważ na wychowanków przedszkoli niepublicznych przeznaczają mniejsze kwoty, a przy tym powstają dodatkowe miejsca pracy. Przedszkola zakładają przede wszystkim mamy, które zostając w domu ze swoimi dziećmi, przy okazji chciałyby się zająć innymi maluchami. Jest to praca bardzo odpowiedzialna ale, jak zapewniają osoby prowadzące taką działalność, dostarcza dużej satysfakcji.