Aktorzy, którzy stracili “to coś” - Nicolas Cage i Robert De Niro | Kusi na Kulture\nAktorzy, którzy stracili “to coś” – Nicolas Cage i Robert De Niro\nHistoria kina wypełniona jest aktorami, którzy utracili swój dawny blask i stali się cieniami siebie sprzed lat. Oto mini-cykl mający na celu przybliżenie najciekawszych przypadków.\nW aktorstwie, jak w każdej dziedzinie sztuki, nic nie jest zapisane na stałe. Historia kina zna niezliczone przypadki aktorów i aktorek, którzy w pewnym momencie zaczęli tracić “to coś” , co sprawiało, że byli wybitnymi przedstawicielami swojej profesji. Powody są najróżniejsze, od megalomanii, przez problemy z używkami, aż po zwykłe wypalenie. Temat ten zafrapował mnie ostatnio na tyle, że postanowiłem poświęcić mu osobny tekst. Na początku planowałem zwykłą listę z paroma zdaniami opisującymi każdy przypadek. Jednak, kiedy zasiadłem już do pisania okazało się, że nawet pobieżne przybliżenie każdej z karier zajmuje sporo miejsca i taka lista mogłaby przerazić potencjalnego czytelnika. Z tego powodu narodził się pomysł na mini-cykl, w którym będę opisywał po dwa przypadki na odcinek. Dzięki temu nie muszę aż tak bardzo powstrzymywać się z ilością tekstu, a Wy nie będziecie odczuwali znużenia spowodowana za dużej dawki faktów na raz.\nObecnie głównie obiekt internetowych żartów i uosobienie stwierdzenia: wszyscy wiedzą, że jest świetnym aktorem, ale nikt nie pamięta, kiedy ostatnio zagrał dobrą rolę. Cage od tak dawna nie miał okazji się popisać, że niektórzy już pewnie nie wiedzą, za co właściwie zdobył swój gwiazdorski status. A przecież na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych był prawdziwą aktorską petardą. Jego wujkiem jest Francis Ford Coppola – młody Nicolas zmienił nazwisko, bo nie chciał budować swojej kariery na uprzywilejowanej pozycji członka rodziny znanego reżysera. Romantyzm tej ładnej historii psuje nieco fakt, że pierwszy poważny występ zaliczył w “Rumble Fish” stworzonym właśnie przez Coppolę. Nie zmienia to faktu, że od tego czasu zaczął przewijać się w rozpoznawalnych filmach – zaliczył występ w “Ptaśku”, “Cotton Club, “Peggy Sue wyszła za mąż” i zagrał główną rolę w “Arizona Junior” Coenów. Jednak prawdziwym przełomem była rola Sailora Ripleya w “Dzikości serca”.\nW dziele Lyncha, Cage mógł w końcu dać pokaz swojego charakterystycznego, wyjątkowo ekspresywnego stylu gry. W dziwnym świecie reżysera “Zagubionej autostrady” sprawdziło się to znakomicie. Pierwszą połowę lat dziewięćdziesiątych zakończył występem w “Zostawić Las Vegas”, który przyniósł mu Oscara za rolę pierwszoplanową. Postać zdegenerowanego pisarza postanawiającego zapić się na śmierć także idealnie podpasowała do przesadnej ekspresji Nicholasa. Uhonorowanie Akademii sprawiło, że następne kilka lat należało do niego. Zaczął być gwiazdorem zatrudnianym w filmach akcji (“Con Air”, “Bez twarzy”), komediach romantycznych (“Family Man”), jak i poważnych dramatach (“Szyfry Wojny”, “Pan życia i śmierci”). Jednak w pewnym momencie z rolami Cage’a zaczęło się dziać coś niedobrego. Kino zaczęło się zmieniać i jego dwa powtarzane w kółko tryby gry – mina srającego kota z dziwnymi tikami i pełna aktorska furia – przestały do niego pasować. Cage trafiał do coraz gorszych filmów, a jego występy w “Wicker Manie” i “Ghost Riderze” potwierdzały, że powoli staje się parodią samego siebie. I tak pozostaje właściwie do dzisiaj – trudno przypomnieć sobie jakiś porządny film z jego rolą z ostatnich pięciu lat, a jego nazwisko pojawia się głównie przy okazji dziwnych anegdotek. Na przykład tej, że już dwa razy ukradziono mu pierwszy numer Supermana (to straszny komiksowy nerd – jego najmłodsze dziecko nazywa się Kal-El właśnie po tym bohaterze). I na razie nie zapowiada się, by w najbliższym czasie miał szansę wrócić do pierwszej ligi i formy sprzed dwudziestu lat.\nTen przypadek jest o tyle ciekawszy, że mowa o jednym z najlepszych aktorów w historii, przy którym Cage (z całym szacunkiem i sympatią dla niektórych ról) jest sezonową ciekawostką. Za de Niro można nawet nie przepadać, ale każdy kto choć trochę interesuje się historią filmu wie, że lata siedemdziesiąte i osiemdziesiąte byłyby bez niego zupełnie inne. Swojego szczęścia jako aktor szukał już w latach sześćdziesiątych, ale przełomem w karierze okazał się dopiero rok 1973. Wtedy de Niro po raz pierwszy pracował z Martinem Scorsese na planie “Ulic Nędzy” – był to początek jednej z najciekawszych relacji aktor-reżyser w amerykańskim kinie. Panowie stworzyli jeszcze razem sześć filmów, w tym takie arcydzieła jak “Wściekły byk” i “Taksówkarz”. To właśnie u Scorsese De Niro dał się poznać jako niesamowity aktor metodyczny, w pełni wchodzący w swoje role. Trenując do “Taksówkarza” wyrobił sobie licencję i obwoził klientów przez dwanaście godzin dziennie, a dla historii Jacka la Moty nauczył się boksować, a potem przytył trzydzieści kilo. Poświęcenie na pewno się opłacało – obie role są dzisiaj kultowe. Już same owoce tej współpracy zapewniły mu miejsce wśród filmowych legend, a przecież było tego jeszcze o wiele więcej. “Łowca Jeleni”, “Ojciec Chrzestny II”, “Dawno temu w Ameryce”, “Misja” – wymieniać można by jeszcze długo. Ten zwycięski pochód trwał do końcówki lat dziewięćdziesiątych, kiedy nagle zaczęło dziać się coś złego. Filmem, który sam w sobie nie był aż tak zły, ale można uznać go za zwiastun nadchodzącego spadku formy jest “Depresja Gangstera” z 1999 roku. Następny rok przyniósł “Rocky i Łoś Superktoś” i “Poznaj mojego tatę” – potem było już tylko gorzej. De Niro zaczął grać w naprawdę słabych filmach i sprawiać wrażenie jakby mu się już po prostu nie chciało starać. Ktoś zrobił nawet matematyczne wyliczenie, w którym momencie to nastąpiło:\nW tym roku apogeum spadkowej formy okazało się “Co Ty wiesz o swoim dziadku” – dowód na to, że De Niro gra ostatnio głównie podstarzałych gangsterów albo śmiesznych emerytów. Czasami zdarzają mu się lepsze role, jak u O.Russela (też wpisują się w ten schemat) albo w świeżutkich “Kamiennych Pięściach”, ale też trudno o zachwyty. Nadzieją jest jeszcze to, że niedługo ma ponownie zagrać u Scorsese w “Irishman”, jednak nie oszukujmy się – dawny De Niro poświęcający się dla roli odszedł, a na jego miejscu pozostał po prostu aktor wykonujący swój zawód.\n← 15 tytułów, od których warto rozpocząć czytanie komiksów\nOstatnia Rodzina – na skraju intymności →


Ośrodek Wypoczynkowy "Kudowianka" - Pensjonat w Ochotnicy Dolnej\nOśrodek Wypoczynkowy "Kudowianka"\nPoproś o wycenęPołącz: 507 131 046Wyznacz trasęWhatsApp 507 131 046Wyślij wiadomość na numer 507 131 046Kontakt z namiZarezerwuj stolikUmów się na wizytęZłóż zamówienieZobacz menu\nŚwietne miejsce w malowniczej okolicy. Gospodarze bardzo otwarci i kochani. Jedzenie pyszne, a teren wokół ośrodka pozwalający na różne formy rozrywki. Polecamy!\nSuper obsługa, bardzo dobre, domowe jedzonko. Bardzo polecam.\n- Mariusz Z\nSerdecznie polecam. Elegancki ośrodek, do wypoczynku na świeżym powietrzy przy górach. Jedzenie ok, super chatka z grillem. Największą zaletą super obsługa i właściciele z którymi można się bez problemu dogadać.\nPiękna Ochotnicy nie da się wyrazić w jednym zdaniu. Prawdopodobnie nie istnieją nawet słowa, które mogłyby to uczynić. Piękno gorczańskiej przyrody potrafi zachwycić nawet najmniej wrażliwe umysły, a cisza i spokój, które tutaj panują, pozwolą na chwile oddechu najbardziej zabieganym ludziom.\nPensjonat "Kudowianka" wziął swoją nazwę od górskiej rzeki przepływającej nieopodal niego. Wielu gości naszego ośrodka wspominało, że nie ma nic przyjemniejszego niż słyszeć wspaniały szum rzeki o poranku. Jesteśmy otwarci głównie na grupy zorganizowane, wycieczki szkolne, oazy i grupy rekolekcyjne, ale również na rodziny i osoby indywidualne. Można powiedzieć, że miejsce znajdzie się tutaj dla każdego. Dodatkowym atutem – który zawsze jest miło wspominany przez naszych gości – jest pyszne, domowe jedzenie. Sekretem naszej kuchni jest przygotowywanie potraw na tradycyjnym piecu kaflowym (tzw. "blachach"), dzięki któremu jedzenie ma czas na przesiąknięcie pełnią aromatów dodawanych przypraw.\nPonadto nasi goście mają możliwość skorzystania z drewnianego, w pełni zadaszonego szałasu, idealnego na grillowe przyjęcia ze znajomymi czy w gronie rodziny. Istnieje również możliwość organizacji góralskiego wieczoru przy grillu w szałasie wraz ze śniadaniem dla większej ilości osób.\nNa wyposażeniu ośrodka znajduje się także projektor multimedialny, automatyczny ekran, telewizor, piłkarzyki, stół do ping-ponga - wszystko do dyspozycji naszych gości.\nW naszej ofercie posiadamy pokoje 2, 3 i 4 -osobowe. Jesteśmy otwarci na grupy zorganizowane.\nIstnieje również możliwość organizacji przyjęć okolicznościowych, chrztów, komunii itp.\nNiestety nie mamy możliwości przyjęcia gości ze zwierzętami.\n507 131 046


Dyrektorskie przetasowania w szkołach - Tygodnik Szczytno - to się czyta\nSą nowi dyrektorzy dwóch szkół podstawowych w Szczytnie. Nominacje dyrektorskie, w efekcie konkursów, otrzymały Grażyna Wrona-Jankowska (SP 3) oraz Katarzyna Ulatowska (SP 2). Obie panie były jedynymi kandydatkami na stanowiska.\nData: Środa, 2019-04-17 18:21:32\nPierwsza z wymienionych jako jedyna stanęła do konkursu na kierowanie Szkołą Podstawową nr 3 i zachowała swoją funkcje, piastowaną już od wielu lat.\nDyrektor Szkoły Podstawowej nr 3 w Szczytnie Grażyna Wrona-Janowska z burmistrzem Krzysztofem Mańkowskim.\nNatomiast Katarzyna Ulatowska od 1 września będzie kierowała podstawową „dwójką” i zastąpi na tym stanowisku Grażynę Wyrzykowską-Mączyńską, która odchodzi na emeryturę. Nowa dyrektor „dwójki” jest obecnie jeszcze nauczycielką w „szóstce”, gdzie kilka lat temu pełniła także funkcję wicedyrektora.\nDyrektor Szkoły Podstawowej nr 2 w Szczytnie Katarzyna Ulatowska z burmistrzem Krzysztofem Mańkowskim\nTrzy lata temu ubiegała się o stanowisko dyrektora, ale że żadna z dwóch kandydatek, które wówczas stanęły do konkursu w „szóstce”, nie uzyskała rekomendacji komisji konkursowej, kierownicza funkcja została powierzona bez konkursu Grażynie Zielińskiej. Obecnie Katarzyna Ulatowska zmieni więc i stanowisko, i szkołę. W przeprowadzonym konkursie była jedyną kandydatką.\nZ końcem sierpnia dyrektorskie funkcje stracą też Małgorzata Afanasjew i Andrzej Misiurski – szefowie dwóch szczycieńskich gimnazjów. Stracą, bo nie da się kierować nieistniejącymi placówkami. - Oboje będą nadal zatrudnieni – zapewnia naczelnik miejskiego wydziału oświaty Robert Dobroński, ale na pytanie czy będą oni tzw. zwykłymi nauczycielami odpowiedzi nie udzielił.\nPiątek, 2017-06-30 12:49:08\nZnamy wyniki matur w szkołach w Szczytnie\nCzwartek, 2015-08-20 12:42:49\nKamery pojawia się w szkołach


znalezionych: 353 na 36 stronach\nAutor: vento\t Podpis: vento\t Od: 03-08-23\nOt takie jesienne pisanie.\nkto decyduje o wszystkim?\n2066\t Nieustający wiersz.\nUczucie, które jest najważniejsze: miłość. Pisanie to będzie stale zmieniane albo dopisywane.\nNa co można przeliczyć życie?\nAutor: gum1s\t Podpis: guMiś Od: 04-08-28\nJa i mój kochany wiatrak...\nAutor: etna\t Podpis: etna\t Od: 03-11-07\ncos dla kazdego\nAutor: MONIKA69\t Podpis: Bialy Aniol\t Od: 04-03-13\nW tym wierszu pisze o moich wewnetrznych odczuciach!\n4309\t Koniec jesieni (pierwotnie : Anioł)\nAutor: mother-earth\t Podpis: Mother Earth\t Od: 04-01-07\nWiersz nieco melancholijny, ale ja, jako fanka prawdziwej-polskiej-złotej-jesieni, było mi trochę smutno, kiedy zaczynała zima. Ale zimę też lubię :P Jak go ktoś nie zrozumie niech się nie przejmuje. Ja sama ledwo rozumiem o co mi tu chodziło :P\n4014\t Naga prawda\nAutor: Eishe\t Podpis: Eis\t Od: 03-12-19\nWierszydło kogoś kto nie zna się na poezji. O ile to w ogóle jest wierszydło heh... Ale obiecałam komuś więc się mimo wszystko pojawia. Tak mi wstyd...\nAutor: giehace\t Podpis: g\t Od: 03-09-15


Profilaktyka próchnicy - powiat lubiński laureatem konkursu - wiadomości i aktualności stomatologiczne\nIII Konkurs Zdrowy Samorząd w ramach HCC\nJednym z trzech laureatów III Konkursu Zdrowy Samorząd w kategorii Zdrowa Gmina zostało Starostwo Powiatowe w Lubinie za „Program profilaktyki próchnicy zębów u dzieci z powiatu lubińskiego” oraz za program edukacyjny z zakresu pierwszej pomocy dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych powiatu lubińskiego „Uczymy się ratować życie - pierwsza pomoc przedmedyczna”.\nNa konkurs wpłynęło z całego kraju 135 programów zdrowotnych zgłoszonych przez gminy, powiaty i województwa. Laureaci wyłonieni zostali przez Radę Konsultacyjną Konkursu.\nNagrody - statuetki „Zdrowy Samorząd” zostały przyznane w trzech kategoriach: Zdrowa Gmina; Zdrowy Powiat; Zdrowe Województwo.\nW ramach programu walki z próchnicą zębów u dzieci w powiecie lubińskim przebadano 4194 małych pacjentów. 9291 zębów wymagało natychmiastowego leczenia, co daje przeciętnie 2,21 zęba do leczenia u każdej z przebadanych osób. Ubytków wykryto 614. Tylko 1801 najmłodszych miało zdrowe uzębienie.\n- 57 procent dzieci wymagało pilnego leczenia. Taka informacja trafia do szkół i rodziców, żeby, jeśli zaistnieje konieczność leczenia, dziecko mogło odwiedzić swojego stomatologa i zlikwidować problemy - mówi Michał Huzarski, pełnomocnik zarządu powiatu lubińskiego do spraw promocji ochrony zdrowia.\nBadania nadal są realizowane. W ciągu trzech lat (w 2018, 2019 i w 2020 r.) skontrolowane zostanie uzębienie ok. 30 tys. dzieci i młodzieży do 18. roku życia.\nOprócz kontroli stomatologicznych, pomysłodawcy programu, chcą też nauczyć najmłodszych, jak prawidłowo szczotkować zęby, licząc, że dzieci nauczą tego też dorosłych.\nNa lekcje pokazowe prowadzone przez instruktorkę higieny jamy ustnej zaproszono przedstawicieli przedszkoli i szkół podstawowych z powiatu. To oni zdobytą tutaj wiedzę będą potem przekazywali najmłodszym, ucząc ich prawidłowego dbania o zęby.\n- Obserwatorami tej lekcji są nauczyciele koordynatorzy programu. Każda jednostka oświatowa mogła wydelegować swoich przedstawicieli, po to, żeby dowiedzieli się, w jaki sposób można te treści przekazać – dodaje Huzarski. – Jeżeli dzieci nauczą się myć zęby w sposób właściwy, to jest najkrótsza droga do tego, żeby całe społeczeństwo potem nie miało z tym problemów. Dzieci będą uczyć swoich rodziców, a jak same zostaną rodzicami, też będą w sposób właściwy uczyły szczotkować zęby swoje dzieci – przyznaje.\nAby uatrakcyjnić lekcje, powiat lubiński przygotował dla dzieci edukacyjne kolorowanki. komiksy i koszulki. Uruchomiono też stronę internetową www.lubin.pl/zdrowezeby.\nPrzypomnijmy, że Michał Huzarski nie mógł się przebić ze swoim programem powrotu do szkół publicznych gabinetów dentystycznych w Legnicy. Inicjatywą zainteresował się Adam Myrda starosta powiatu lubińskiego.\n- Starosta Adam Myrda zaprosił mnie na rozmowę i powiedział, że chciałby taki program wprowadzić na terenie powiatu lubińskiego. Zapytał, czy zająłbym się napisaniem go. Oczywiście zgodziłem się – mówił Michał Huzarski.\nźródło m.in.: lubin.pl\nprofilaktyka próchnicy konkursy stomatologia


...Mo�e w tych licznych uroczyskach le�a�a ta si�a, kt�ra nam ka�e wraca� po latach do miejsc urodzenia, mimo �wiadomo�ci, i� na miejscu nie spotkamy niczego z urok�w przesz�o�ci i malowanych wspomnieniami obraz�w dawnego �ycia, i co dziwne, dotyczy to tak�e ludzi, kt�rzy si� tam tylko urodzili, a nie zd��yli mieszka�...\n...po sze��dziesi�ciu latach od opuszczenia przez nas Zalesia, wichrom historii opar� si� jedynie sadek Hipolita Cybulskiego...\nOpis Kolonii Zalesie\nGmina BEREZNE powiat KOSTOPOL wojew�dztwo WO�Y�SKIE parafia BEREZNE ( stan do marca 1943 roku i troch� p�niej)\nKOLONIA ZALESIE by�a po�o�ona w po�udniowo-zachodniej gminy Berezne, w pobli�u miejscowo�ci Zurne, a miejscowo�� ta stanowi�a jedn� z siedzib hrabi�w Ma�y�skich, kt�rych mo�na zaliczy� do wa�nych os�b w tej opowie�ci. Kolonia Zalesie le�a�a pomi�dzy wsiami: Bia�k� od p�nocy, a Go�ubnem (Ho�ubnem) od po�udnia; w odleg�o�ci oko�o 9 kilometr�w na po�udnie od miasta Berezne. Od Zalesia na wsch�d le�a� ma�y futor Niedzieliszcze, a za tym futorem, dalej na wsch�d, by�a stara i du�a wie� Druchowa.\nNa zach�d od Kolonii Zalesie by�y do�� rozleg�e bagna, nazywane Zielene (albo Zaliwskie) Ha�o. Bagno to odgradza�o koloni� od p�nocy. Z bagna wyp�ywa�a rzeczka Fosa, naturalna granica Kolonii, kt�ra by�a lewym dop�ywem innej rzeczki - Krywuchy, a ta z kolei dop�ywem S�uczy, do kt�rej to Krywucha wpada�a, pomi�dzy Mokwinem, a Bereznem.\nBerezne posiada�o prawa miejskie i to od bardzo dawna, cho� trudno precyzyjnie okre�li� od kiedy. Od dawnych czas�w miasto by�o centrum gminnym. W ca�ej swej historii nale�a�o do r�nych w�a�cicieli, ale jednym z ostatnich by� Emanuel Ma�y�ski. Obecnie Berezne pe�ni rol� centrum rejonowego. Rejon jest czym� wi�cej, ni� nasza przedwojenna gmina, co wynika cho�by z tego faktu, i� jest obszarowo wi�kszy, a tak�e i z tego, i� w obecnej administracji na Ukrainie, obowi�zuje uk�ad dwustopniowego zarz�dzania. S� wi�c rejony i obwody, czyli dawne wojew�dztwa. W chwili obecnej Berezne stanowi centrum rejonu w wojew�dztwie (ob�asti) R�wne (Riwne lub Rowno, w zale�no�ci od okresu w jego historii). Berezne po ukrai�sku te� nazywa si� Berezne, ale rejon nazywa si� ju� (berezniwskij). Przedwojenne, polskie, wojew�dztwo wo�y�skie obejmowa�o, z grubsza rzecz bior�c, terytorium obecnych dwu obwod�w, a wi�c wo�y�skiego i r�wie�skiego. Obszar tych obwod�w zosta� powi�kszony o ziemie, nale��ce przed wojn� do wojew�dztwa poleskiego, z tym, �e wi�cej zyska� ten pierwszy obw�d, do kt�rego przy��czono powiat kamieniecko koszyrski. Od Wo�ynia od��czono powiat krzemieniecki, na rzecz obwodu tarnopolskiego. Na mapach Ukrainy, miasteczka typu Berezne nosz� nazw�: osada o miejskim charakterze (posie�ok gorodskowo typa). R�ni� si� tym od miasta, i� funkcjonuj� w nich rady osady (sieisowiety), a w miastach rady miejskie (gorsowiety). My�l�, i� wobec do�� dynamicznego rozwoju tej osady, Berezne nied�ugo zn�w otrzyma prawa miejskie, (a mo�e je ju� posiada?). Oczywi�cie mie�ci si� tam Urz�d Przewodnicz�cego Rady Rejonu (go�owa rajsowieta). Jako ciekawostk� mog� tu przytoczy� fakt, i� dawne miasteczko Tuczyn jest obecnie wiejskim osiedlem, za� w dawnej przesz�o�ci, tereny p�niejszej gminy Berezne znajdowa�y si� w obr�bie �wczesnej gminy Tuczyn.\nW �wietle ostatnich moich docieka� i przemy�le� dochodz� do wniosku, i� Kolonia Zalesie istnia�a ponad sto lat i by� to okres od 1860 roku, a� do 1980 roku. W jej historii mo�na wyr�ni� kilka faz rozwoju:\n- lata 1860-1890 - okres pierwszego osadnictwa;\n- od 1890 roku do 1920 roku - okres drugiego osadnictwa;\n- od 1920 do 1943 roku - okres pe�nego rozwoju kolonii;\n- rok 1943 - okres tragedii i wygnania polskich osadnik�w, mordy na Polakach i grabie� ich mienia;\n- okres od 1943 roku do 1980 roku, to jest okres panowania ukrai�skiego i ostatecznego zaniku kolonii.\nDat� 1980 przyj��em hipotetycznie, poniewa� jeszcze w 1978 roku na terenie naszej kolonii by�y zamieszka�e cztery domy. Nie wiem, czy opr�cz chat istnia�a inna zabudowa w poszczeg�lnych obej�ciach. W tych domach na og� mieszkali dawni mieszka�cy kolonii, aczkolwiek nie byli to, prawie w ka�dym przypadku, ich pierwotni w�a�ciciele, poza jedn� rodzin�. Spo�r�d wielu, osta�y si� cztery domy, a mianowicie: dom Adama Cybulskiego, brata mojego dziadka Hipolita, dom Stefana Urbanowicza, stryja mojego ojca i dom Marcina Urbanowicza, stryjecznego brata mojego ojca (ten ostatni sta� tu� obok naszego domu, czyli domu Wiktora Urbanowicza), i jeszcze dom Jana Borowca, w kt�rym mieszka�a jego c�rka, Anastazja. Na po�udniowo - zachodniej granicy kolonii egzystuj� jeszcze do obecnej chwili trzy domy z ich ukrai�skimi w�a�cicielami oraz nie piel�gnowany przez nikogo sad mego dziadka, Hipolita Cybulskiego. Po innych domach pozosta�y tylko okruchy z cegie� i pami�� tych, co chc� i mog� o nich pami�ta�.\nOd czas�w powstania Zalesia i przez wiele lat po tym, nosi�o ono nazw� (S�oboda Zalesie Kazimierzeckie). Koloni� zosta�o nazwane dopiero po roku 1920, gdy ju� na troch� d�u�ej wr�ci�a pod administracj� polsk�. Okre�lenie Kazimierzeckie by�o przyj�te dla odr�nienia od le��cego w niedalekiej odleg�o�ci, innego Zalesia, nad rzek� Zameczek i zwanego (Kuty Zalesie). Kuty Zalesie le�a�o w odleg�o�ci oko�o 20 km od naszego i administracyjnie nale�a�o do gminy bodaj�e Tuczyn, a w nowszych czasach nale�a�o do powiatu R�wne. To rozr�nienie by�o te� konieczne, poniewa� w gminie Kostopol egzystowa�o jeszcze inne, trzecie Zalesie, i ono le�a�o w odleg�o�ci te� oko�o 20 km, z tym, �e na zach�d od naszego. W chwili powstawania tych kolonii, ca�o�� tych teren�w wchodzi�a w obr�b powiatu r�wie�skiego. Moment wyodr�bnienia z powiatu r�wie�skiego powiat�w kostopolskiego i sarne�skiego, to sprawa XX wieku. Budowa kolei "�elaznej" - jak m�wiono - z R�wnego do Sarn i dalej, na p�noc, (do Wilna) by�a bezpo�redni� przyczyn� zahamowania rozwoju i znaczenia miasteczka Berezne, ale tak�e i Tuczyna. Droga bita z R�wnego do Sarn zosta�a wybudowana znacznie p�niej i nie mia�o to ju� tak decyduj�cego znaczenia dla Bereznego, cho� tak�e omija�a to miasto.\nPocz�tki dziej�w Zalesia s� �ci�le zwi�zane z histori� i dziejami rodu hrabi�w Ma�y�skich. Wielu z pierwszych mieszka�c�w tej kolonii by�o najpierw pracownikami na r�nych funkcjach i w r�nych cz�ciach maj�tku hrabi�w Ma�y�skich, a nale�eli oni na og� do grupy pracownik�w najemnych lub kontraktowych. Jednym z ostatnich przedstawicieli tego rodu by� Marek Ma�y�ski, do kt�rego w 1930 r. nale�a�y maj�tki: Czerni�o (288 ha), Lasy Bereznowskie (44141 ha), Lewada (321 ha), Niewirk�w (1870 ha), Zabara (528 ha), Zurne (606 ha). Innym wymienionym by� Emanuel Ma�y�ski, do kt�rego nale�a� maj�tek Bilcze (407 ha). Powy�sze dotyczy tylko wojew�dztwa Wo�y�skiego. Tu trzeba przyzna�, �e jest to tylko cie� olbrzymich posiad�o�ci, kt�re by�y w r�kach Ma�y�skich w latach, gdy zaczyna si� historia naszej kolonii, a i nasi Ma�y�scy podobno jeszcze w tych czasach hrabiami nie byli. Nie znam dok�adnie zwi�zk�w rodzinnych pomi�dzy Markiem i Emanuelem, cho� z przekaz�w wynika, i� w�a�cicielem Zurnego by� te� Emanuel, ale czy chodzi tu o t� sam� osob�, nie wiem. Dziwne w tym spisie jest to, �e nie wymieniona tam zosta�a miejscowo�� Ma�y�sk. Jest ona po�o�ona w niedalekiej odleg�o�ci od Berezna w kierunku p�nocno zachodnim i wed�ug mnie, stanowi�a znaczny o�rodek przemys�owy Ma�y�skich. Tam znajdowa� si� przez wiele lat dw�r, pa�ac stanowi�cy ich wieloletni� w�asno�� i b�d�cy rezydencj� os�b zarz�dzaj�cych t� cz�ci� ich d�br. Niestety, obecnie ten dw�r nie istnieje, ale wiem, i� wie� egzystuje do dzi�. Nie znam szczeg��w dotycz�cych tego rodu, cho� mog�yby wiele powiedzie� o interesuj�cych nas sprawach. Dotar�o tylko do mej wiadomo�ci, �e hrabiowie mieli r�ne fantazje i to niekt�re do�� kosztowne, jak automobile, samolot, �e o innych, bardziej przyziemnych, nie wspomn�. Do nich nale�a�y r�ne murowane obiekty w Bereznem, mieli spory udzia� w budowie kolei �elaznej na odcinku R�wne - Sarny i dalej, na p�nocy kraju. Nie wiem, jaki by� ich wp�yw na rozw�j Kostopola. Czy to oni byli udzia�owcami budowy dr�g bitych z Berezna przez Kamionk� do Kostopola, a mo�e tylko z Zurnego do Berezna, no bo przecie� gdzie� pan hrabia musia� je�dzi� automobilem. Opr�cz tych, wymienionych przedsi�wzi��, zak�adali oni w swych gospodarstwach wiele nowoczesnych urz�dze�, jak wodoci�gi, o nowoczesnych narz�dziach rolniczych ju� nie wspominaj�c. Z ich inicjatywy powsta�y, w miar� nowoczesne, zak�ady przer�bki p�od�w rolnych, typu gorzelnie, czy krochmalnie. W produkcji rolnej stosowali wiele nowoczesnych metod upraw i to zapewne dostosowanych do trudnych jako�ciowo gleb w ich maj�tkach. Osobnym, ale wa�nym obszarem dzia�alno�ci, by�a gospodarka w lasach, kt�rych hrabiom nie brakowa�o. Ciekawym tematem by�oby zapoznanie si� ze szczeg�ami dziej�w rodu Ma�y�skich.\nW jaki� spos�b Zalesie powi�zane by�o z rodzinami Rybczy�skich i Chor��ewskich. Ci pierwsi byli przez jaki� czas w�a�cicielami s�siedniego maj�tku Jab�onne, w sk�ad kt�rego wchodzi�y zachodnie obszary p�niejszego Zalesia. Przez zwi�zki rodzinne lub inne uk�ady z Rybczy�skimi, powi�zani byli Chor��ewscy. Interesy, zobowi�zania i zakupy grunt�w wprowadzi�y w sprawy Zalesia Ma�y�skich, kt�rzy stali si� w pierwszej kolejno�ci w�a�cicielami po�udniowo-wschodniej cz�ci przysz�ego Zalesia. Owe przemiany zachodzi�y w ca�ym okresie II-giej po�owy XIX wieku i nie by�y wolne od spor�w i innych zatarg�w. Wymienia si� dw�ch w�a�cicieli d�br Ma�y�skich: Marka i Emanuela. Faktem jest, �e Emanuel przekaza� resztki swej niegdy� bardzo wielkiej fortuny na rzecz klasztoru si�str Urszulanek w Bereznym, ��cznie z pa�acem, w kt�rym pomie�ci� si� dom zakonny. Taki by� koniec wielkiej fortuny Ma�y�skich, tylko czy ca�ej? W Internecie nie znalaz�em �adnych informacji o tym rodzie.\nMo�na przypuszcza�, �e wp�yw na osadnictwo mia�y kolejne powstania narodowe i prawdopodobny w nich udzia� naszych przodk�w. Przede wszystkim by�a z nimi zwi�zana migracja ludno�ci z innych obszar�w Polski na Wo�y�. Wo�y� wydawa� si� dobrym schronieniem i stwarza� warunki, by "zej�� w�adzy z oczu". Autentyczne by�y przypadki, �e zes�a�cy wywo�eni na Syberi�, w naturalny spos�b "gubili si�" po drodze i zdarza�o si� to w r�nych okresach naszej historii. Nieprzebyte lasy ci�gn�ce si� kilometrami, poprzeplatane bagnami i moczarami, przy ma�ej stosunkowo g�sto�ci zaludnienia, uprawdopodobniaj� powy�sz� tez�. Wielu z uciekinier�w wybiera�o prac� w lasach i to z dala od siedzib miejscowej ludno�ci.\nBy� mo�e te� jaki� wp�yw na rozw�j osadnictwa mia�a carska ustawa uw�aszczeniowa dla ch�op�w z roku 1864, cho� nie by�a ona zbyt zasadna w przypadku Zalesia, gdy� nasi przodkowie za ch�op�w si� nie uwa�ali, a w wi�kszo�ci czuli si� oni cz�onkami braci szlacheckiej. Mo�e byli tylko troch� biedniejszymi, a w wielu wypadkach te� chwilowo ukrywaj�cymi si� przed w�adz�.\nDomniemania powy�sze nie maj� oparcia w �adnym dokumencie, ani nawet w bezpo�rednio jednoznacznym przekazie ustnym. Mog�o to mie� jedynie racjonalne uzasadnienie w wy�ej przedstawionych skojarzeniach z r�nymi faktami historycznymi. Jedynie w�r�d cz�ci rodziny Urbanowicz�w powtarzana jest historia czy legenda, �e nasi bezpo�redni przodkowie wywodz� si� z Litwy. Chodzi tu raczej o szeroko poj�ty obszar historyczny Wielkiego Ksi�stwa Litewskiego. Mo�e by� w tym troch� prawdy, bo na Litwie, i to w r�nych jej powiatach, wyst�powa�o nazwisko Urbanowicz. Nieodzownym atutem dla przetrwania i rozwoju w ka�dym przypadku by� up�r i swego rodzaju przebieg�o�� poszczeg�lnych przedstawicieli pionier�w osadnictwa. By�a bowiem tradycja osadnik�w - Polak�w nadawania dzieciom imion niepospolitych, takich jak: Adolf, Zefiryn, Symforian czy Leonard lub Leonarda, Gracjan, a zdarzy� si� i Zacheusz oraz wiele podobnych. Dowodzi to, �e byli to ludzie o pewnym zasobie wiedzy i zakorzenionych tradycjach szlacheckich z "dziada - pradziada". Wiele jednak zale�a�o w ka�dym przypadku od indywidualno�ci poszczeg�lnych cz�onk�w tej spo�eczno�ci i ich stosunku do tradycji. Ludziom tym nieobce by�y dobre maniery, cho� z czasem stawa�y si� szorstkie i twarde, ze wzgl�du na pionierskie warunki �ycia. Odbi�y si� one na rozlu�nieniu poczucia jedno�ci ze stanem szlacheckim i na ich stosunku do otoczenia. Niemniej zachowywano tradycje i obyczaje, wywodz�ce si� ze stanu szlacheckiego. By�a to wi�c drobna, zubo�a�a, ale szlachta. W�r�d nich byli te� tacy, kt�rzy szukali potwierdzenia swego szlachectwa na dworze cesarskim w Petersburgu i w wielu przypadkach ich zabiegi zako�czone by�y pomy�lnym skutkiem.\nDruga po�owa XIX wieku mia�a decyduj�cy wp�yw na postaw� Polak�w od dawna zamieszka�ych na tych ziemiach, kt�rzy byli zmuszani do zmiany wiary na prawos�awie. Za� ci, co zmienili wiar�, mieli okre�lone korzy�ci od w�adz. Ale z takim przypadkiem nie spotkali�my si� w Kolonii Zalesie. Hrabiowie Ma�y�scy nale�eli do grupy tak zwanych "dobrych pan�w", gdy� pewnie dobrze p�acili za us�ugi i zas�ugi, co pozwoli�o na zakup znacznych po�aci grunt�w na terenie przysz�ej Kolonii Zalesie. Na jakich szczeg�owych zasadach to si� odby�o, trudno powiedzie�. Z biegiem lat, pocz�tkowo prawie bezludne obszary, poro�ni�te lasami i borami, stawa�y si� coraz bardziej zaludnione i coraz lepiej zagospodarowane i stopniowo urbanizowa�a si� rozproszona wiejska zabudowa. Tereny te przy tym intensywnie by�y wykorzystywane do upraw rolnych i hodowli.\nDo pionier�w osadnictwa na Zalesiu nale�eli przedstawiciele rod�w:\n- Cybulskich, zapewne by� to Marek Cybulski (ur. w 1838 lub wcze�niej), albo jego nieznany przodek,\n- Urbanowicz�w, a w�r�d nich by� to Kazimierz Urbanowicz i jego nieznani z imienia bracia lub synowie, od kt�rych pochodz� Urbanowicze z Lipnik i innych okolicznych miejscowo�ci. O Kazimierzu Urbanowiczu, poza imieniem, nic bli�szego nie wiadomo, opr�cz tego, i� mia� syna Franciszka, kt�ry by� ojcem wielu dzieci i odegra� du�� rol� w powstaniu Zalesia.\n- nieznani z imienia przedstawiciele rod�w Lisieckich i Lewickich.\nPewn� rol� w powstaniu Zalesia odegra� m�j pradziad Franciszek Urbanowicz (ur.1846, zm.1884), �onaty z Urszul� z domu �o�, ze S�obody J�zef�wka. Drugim by� Marek Cybulski, kt�ry sam raczej w Zalesiu nie mieszka�, ale mieszka�o w nim trzech jego syn�w, z kt�rych jeden - Hipolit - by� moim drugim dziadkiem.\nWiadome jest, �e wielu z tych pierwszych za�o�ycieli Zalesia by�o pracownikami olbrzymich po�aci las�w Ma�y�skich. Lasy te wymagaly, dla prawid�owej i efektywnej nimi gospodarki, olbrzymiej armii pracownik�w, i to zar�wno w bezpo�redniej produkcji, jak i w nadzorze i dozorze. St�d potrzebna by�a znaczna liczba gajowych, le�niczych, nadle�niczych i tak zwanych objazdowych, do kt�rych nale�a� doz�r i nadz�r nad poszczeg�lnymi wydzielonymi obszarami le�nymi. Wed�ug pobie�nego szacunku, liczba tych pracownik�w sz�a w tysi�ce os�b. Z kolei wynagradzanie tej grupy pracownik�w wymaga�o powa�nch nak�ad�w finansowych, a wi�c w�a�ciciele szukali r�nych sposob�w wynagradzania, np. w naturze lub w r�wnowarto�ci area��w ziemskich. Przyczyn� takiego stanu rzeczy by� fakt, �e po�ytki z gospodarki lasami osi�gane by�y w du�ym horyzoncie czasowym, a nale�no�ci nale�a�o p�aci� na bie��co. Rozwi�zaniem by�o dawanie oficjalistom le�nym w u�ytkowanie gaj�wek, le�nicz�wek z odpowiednimi kawa�kami gruntu do uprawy, by w ten spos�b na bie��co utrzyma� pracownik�w. Zas�ugi Urbanowicz�w i Cybulskich u Maly�skich musia�y by� du�e, bo otrzymali w zamian znaczne obszary u�ytk�w rolnych na terenie przysz�ej Kolonii Zalesie. Grunty te by�y po�o�one przy jednym z najwa�niejszych w okolicy trakt�w drogowych - co te� nie by�o bez znaczenia - nale�a�y do naj�y�niejszych ziem w okolicy. Nie rozstrzygniemy ju� dzi�, jakie by�y szczeg�y tej transakcji nabycia grunt�w przez za�o�ycieli naszej kolonii; by� mo�e s� w jakich� archiwach dokumenty w tej sprawie. Archiwum Akt Dawnych w Warszawie twierdzi, i� w zasobach ich akt, niestety takie dokumenty nie wyst�puj�. Mo�e nale�y tego rodzaju dokument�w poszukiwa� w Archiwach w �ucku lub w R�wnem.\nDramatyczne by�y losy Stanis�awa Rudnickiego, kt�ry nie by� le�nikiem, ale chyba ekonomem u w�a�ciciela maj�tku. Jedna z wersji m�wi, i� by� on stangretem u, zapewne kt�rego�, kolejnego w�a�ciciela maj�tku w Jab�onnem. W wyniku jakiego� (ustnego chyba) porozumienia mi�dzy Rudnickim, a w�a�cicielem maj�tku, otrzyma� on w u�ytkowanie szmat ziemi w Zalesiu, pi�kn� bryczk� i kilka koni. Rudnicki by� prze�wiadczony, i� wspomniane porozumienie upowa�nia go do pe�nego w�adania tymi dobrami. W mi�dzyczasie nast�pily zmiany w�a�cicieli w Jab�onnem i maj�tek przeszed� w r�ce hrabiego Ma�y�skiego, a ten mia� odmienne zdanie, co do uprawnie� Rudnickiego do maj�tku. W efekcie dosz�o do d�ugotrwa�ego procesu s�dowego, kt�ry chyba Rudnicki przegra�, a koszty s�dowe poch�on�y ca�y jego maj�tek. Na pewno jednak nie wiadomo. czy Rudnicki proces wygra�, czy przegra� i od kogo ostatecznie kupi� swe gospodarstwo Jan Borowiec.\nZalesie, jako ca�o�� powstawa�o, jak wy�ej wspomnia�em, w d�ugim okresie czasu. Pierwsze domy w Kolonii Zalesie, by�y domami wzniesionymi przez Franciszka Urbanowicza i Marka Cybulskiego oraz przodk�w Lisieckich i Lewickich. Topografia w�asno�ci pierwszych mieszka�c�w kolonii pokazuje, �e mieli oni do�� obszerny klin pomi�dzy druchowsk� drog� a traktem. Najbli�ej Ho�ubnego i jego p�l po�o�one by�y grunty Cybulskich, a dalej w kierunku Bereznego by�y grunty Lisieckich, nast�pnie Urbanowicz�w, a najbli�ej Bereznego grunty Lewickich. Czy na pocz�tku grunty Urbanowicz�w tylko dotyka�y traktu, jak grunty pozosta�ych s�siad�w, czy te� od razu le�a�y po obu stronach tej drogi, tego ju� dzi� nie wiadomo. Mo�liwe te� jest, i� w trakcie drugiego zasiedlenia na Zalesiu, mogli oni dokupi� ziemie za traktem po stronie p�nocno zachodniej.\nW drugiej kolejno�ci osiedlenia, ale chyba niewiele p�niej, przybyli na Zalesie Adaszy�scy, Sewrukowie i Rudniccy. Rudniccy jednak, jak ju� wspomnia�em, sprzedali swe dzia�ki Borowcowi. Grunty tych nowych w�a�cicieli le�a�y po zachodniej stronie traktu, jad�c z Ho�ubna, za� od po�udnia pomi�dzy drog� do Sark�wki, a polami nale��cymi do Urbanowicz�w, le��cymi na p�noc, ale po tej samej stronie drogi. W oparciu o to mo�na jednoznacznie stwierdzi�, �e Cybulscy nie mieli grunt�w po lewej (zachodnio p�nocnej) stronie drogi. Co do usytuowania grunt�w Lewickich i Lisieckich, to niestety brak o tym precyzyjnych wiadomo�ci. Mo�na chyba stwierdzi�, �e przypadek moich przodk�w by� jedyny w zakresie usytuowania dzia�ek po obu stronach traktu, cho� dotyczy to tylko dzia�ek Wiktora i Micha�a Urbanowicz�w. Czy grunty po lewej stronie traktu nale�a�y do Ma�y�skich w ca�ej rozci�g�o�ci traktu na Zalesiu, czy tylko w cz�ci tego obr�bu gruntowego, dok�adnie nie wiadomo. Mo�liwa jest i taka wersja, �e w czasie parcelacji maj�tku Ho�ubne, na jego cz�ci powsta�a Sark�wka i ta cz�� Zalesia, za traktem do dzia�ek Urbanowicz�w.\nNa p�noc od Lewickich nast�pi�a kolejna fala osiedle�cza na Zalesiu, a mia�o to miejsce w oko�o trzydzie�ci, lub wi�cej, lat po pierwszej, czyli oko�o 1900 roku. Wtedy przyw�drowali na Zalesie �arczy�scy, Soko�owscy, Leniewicze i Sawiccy oraz Zielenkiewicze i inni. Ten okres osiedle�czy zbiega si� z powstaniem wsi Lipniki, ale by� od niego niezale�ny, gdy� grunty Lipnik nie nale�a�y do Ma�y�skich. Stosunki w�asno�ciowe w tym obszarze naszej gminy by�y do�� skomplikowane, gdy� bardzo cz�sto zmieniali si� w�a�ciciele dwor�w i folwark�w okolicznych. Zale�a�o to od aktualnych potrzeb ekonomicznych tych chwilowych w�a�cicieli posiad�o�ci, w oparciu o nie podejmowane by�y decyzje o sprzeda�y lub podziale maj�tk�w. Je�li zmiany wynika�y z podzia��w maj�tk�w na skutek posag�w, wnoszonych we wianie przez nowe ma��onki, lub z tytu�u dzia��w spadkowych, by�o to zjawiskiem naturalnym, z tym, �e ziemie na og� pozostawa�y w obr�bie tej samej rodziny. Sprzeda�e jednak powodowa�y zmian� w�a�cicieli. Pewnego rodzaju form� zmiany w�asno�ci by�y konfiskaty, zarz�dzane przez w�adze carskie po powstaniach narodowych i wtedy nowymi w�a�cicielami stawali si� ludzie spolegliwi wobec w�adzy, a byli to najcz�ciej Rosjanie.\nW historii Zalesia zdarzy�y si� dwa procesy o ziemie. Jeden prowadzi� Rudnicki, a drugi bracia Micha� i Wiktor Urbanowiczowie. Pierwszy proces opisano wcze�niej, drugi wytoczyli matce dwaj najstarsi bracia o dzia�y po �mierci ich ojca, gdy� ich zdaniem nale�a�a im si� wi�ksza cz�� spadku po ojcu Franciszku. Sprawa chyba zako�czy�a si� ugod� ale jednak s�d w �ucku mia� zaj�cie.\nW 1943 roku na Zalesiu mieszka�o w osobnych domach sze�� rodzin przedstawicieli rodu Urbanowicz�w. Byli to: Micha�, Wiktor, rodzina Floriana, Stefan, Franciszek - syn Wiktora, oraz Marcin - syn Micha�a. W Zalesiu mieszka�a jeszcze Agata Urbanowicz, kt�ra by�a �on� Adama Boczkowskiego a c�rk� Franciszka - seniora, oraz siostr� pozosta�ych starszych, wymienionych tu Urbanowicz�w. Rodow� siedzib� Urbanowicz�w by� dom wybudowany przez Franciszka - seniora, w kt�rym p�niej mieszka� Florian i jego rodzina, a przez wiele lat babcia Urszula. Dom by� do�� przestronny, czteroizbowy. Franciszek pozwala� na to, by nawet przez jaki� czas mie�ci�a si� w nim szko�a. To dowodzi, i� mimo m�odego wieku by� do�� zamo�nym cz�owiekiem, a poza tym dowodzi te�, �e jego potrzeby w tym zakresie by�y wy�szego rz�du.\nTego typu domy przypomina�y ma�e dworki, za� inne domy w Zalesiu by�y r�ne, w zale�no�ci od mo�liwo�ci finansowych budowniczych i ich umiej�tno�ci. Ju� dzisiaj nikt nie wyja�ni, dlaczego na przyk�ad Kornelia Urbanowicz zmusi�a swego m�a, Wiktora, do budowania ich domu a� dwa razy, cho� wie�� przekazuje, �e nie by� on skory do aktywno�ci gospodarczej.\nWyposa�enie tych dom�w te� by�o bardzo r�ne. Wszystkie na og� posiada�y kominy i piece o do�� skomplikowanym systemie budowy, bo opr�cz systemu ogrzewania pomieszcze� s�u�y� taki piec tak�e do pieczenia chleba i do spania w okresie zimy, a ponadto jako kuchnia dla przygotowania posi�k�w. Domy w wi�kszo�ci przypadk�w posiada�y sufity, kt�re mia�y solidn� konstrukcj�, gdy� s�u�y�y te� do przechowywania zb� na strychach. Pod�ogi drewniane wyst�powa�y u bogatszych inwestor�w, a biedniejsi zadawalali si� pod�og� glinian�, w �wi�ta posypywan� ��tym piaskiem. Chaty by�y do�� ubogie w sprz�ty; poza ��kami i szafami, wyst�powa�y �awy, kt�re te� s�u�y�y do spania. Do obowi�zkowego wyposa�enia nale�a�y �wi�te obrazy, a p�niej tak�e portrety �lubne. W domach tych mieszkali przedstawiciele r�nych pokole� ca�ej rodziny, przy czym nale�y zwr�ci� uwag�, i� rodziny by�y wielodzietne. Wi�kszo�ci dom�w by�a miejscem, gdzie odbywa�o si� ca�e �ycie rodziny - od porod�w, a� po zgony. Kolebki i trumny tak�e by�y robione w�asnor�cznie przez zdolniejszych przedstawicieli rodu. Dotyczy to i prostych sprz�t�w gospodarczych, jak wiadra, beczki, dzie�e, skopki, masielnice, ale tak�e i drewnianych p�ug�w, bron czy wide� lub grabi. Jedynie do gotowania u�ywano sprz�tu metalowego. Do przechowywania produkt�w s�u�y�y garnki gliniane, oraz beczki drewniane. Garnki gliniane s�u�y�y te� za wazony do kwiat�w, za� przy pomocy tych wypalanych, grzano potrawy w piecach.\nCharakter zabudowy s�siaduj�cych z Zalesiem wsi, takich jak Go�ubne czy Bialka, �wiadczy o tym, �e s� one pozosta�o�ci� dawnych folwark�w lub wsi pa�szczy�nianych, a w oparciu o to, mo�na stwierdzi�, �e s� one starsze ni� nasza Kolonia Zalesie.\nMimo pozornej prostoty, ocena stworzonych przez pierwszych osadnik�w warunk�w �ycia musia�a wydawa� si� do�� atrakcyjna, gdy� znajdowali si� nast�pcy tych pionier�w, kt�rzy decydowali si� sp�dza� dalsze swe �ycie - czy to w samym Zalesiu, czy to w jego okolicy. Przyk�adem niech tu b�dzie r�d �arczy�skich, kt�ry swe korzenie zapuszcza� w r�nych miejscowo�ciach w okolicy Zalesia i w r�nym czasie, a bogato by� reprezentowany w samym Zalesiu. Przyczyn� sprawcz� by� zapewne fakt, i� ziemia by�a dobrem stosunkowo �atwo dost�pnym, a to pozwala�o tym, dla kt�rych brak�o dzia��w na ojcowiznach, szuka� sobie w pobli�u nowego miejsca pobytu. Stosunkowo �atwa dost�pno�� powierzchni uprawnych przy post�pie agrotechnicznym upraw, pozwala�a si�ga� po coraz nowe tereny do kolonizowania. St�d te� pochodzenie nazwy "kolonia". Ciekawostk� jest fakt, i� w ca�ej swej historii, Zalesie nale�a�o do tych osad, gdzie nie wyst�powali bezpo�rednio przedstawiciele rodu Bagi�skich, a jedynie r�d ten by� reprezentowany tylko przez kilka os�b p�ci �e�skiej, kt�re by�y �onami Cybulskich i Urbanowicz�w. M�j osobisty przypadek (Leonarda Urbanowicza) polega na tym, i� moje obydwie Babcie by�y z domu Bagi�skie, ale nie by�y dla siebie blisk� rodzin�.\nJak ju� wspomnia�em pisz�c o czasie powstania naszej kolonii, mo�na przyj��, �e prawdopodobnie mia�o to miejsce w latach 1860-1870. Potwierdzaj� t� tez� daty urodzin przodk�w w rodzinie Cybulskich i Urbanowicz�w. W ramach pierwszego okresu osadnictwa osiedlili si� w Zalesiu Adaszy�scy, Sewrukowie i Rudniccy. Drugi okres intensywniejszego osadnictwa w Zalesiu mia� miejsce w oko�o trzydzie�ci lat po pierwszym, z tym �e nowi osadnicy zaj�li grunty po�o�one w p�nocnej cz�ci Kolonii.\nStosunki mi�dzy nowymi i starymi osadnikami uk�ada�y si� r�nie, ale chyba bez specjalnej wylewno�ci czy za�y�o�ci. Dopiero lata p�niejsze spowodowa�y powolne prze�amywanie lod�w. Nowi osadnicy wchodzili w koligacje rodzinne mi�dzy sob�; Sawiccy z �arczy�skimi czy odwrotnie. Dopiero ma��e�stwo Mieczys�awa Cybulskiego z Wincentyn� Wysock� powi�za�o w koligacje rodzinne starych i nowych osadnik�w, cho� Wincentyna nie by�a zalesiank� z urodzenia, ale by�a blisk� krewn� jednego z klan�w �arczy�skich. Trzeba tu zaznaczy�, �e rody �arczy�skich by�y w tak odleg�ej linii pokrewie�stwa, �e zdarza�y si� przypadki ma��e�stwa pomi�dzy ich przedstawicielami. W drugim okresie Zalesie zasiedli�y dwa rody �arczy�skich, Sawiccy, Soko�owscy, Leniewicze, Boczkowscy, Krajewscy i w ko�cu Puszkinowie.\nZdarzali si� mieszka�cy o narodowo�ci �ydowskiej, a wed�ug mego ojca Adolfa Urbanowicza, by�a te� rodzina narodowo�ci rosyjskiej. Na zachodnich obrze�ach Kolonii osiad�y rodziny ukrai�skie: Majtruk�w, kt�rej od�am mieszka� w s�siedniej Sark�wce, Jancewicz�w oraz Filipana. Do rodzin ukrai�skich zaliczani byli Lewiccy, Lisieccy i Borowcowie. Czy oni naprawd� byli Ukrai�cami, trudno powiedzie�, ale byli wyznania prawos�awnego. W pierwszym okresie istnienia kolonii nie mia�o to znaczenia dla �ycia mieszka�c�w. Ciekawostk� jest fakt, i� w latach mi�dzywojennych wielu Lewickich zmieni�o wyznanie, a w�r�d Lisieckich jedni uwa�ali si� za Polak�w, a inni za Ukrai�c�w, ale ich by�o oko�o dwadzie�cioro i mieli r�ne matki. Nie wyja�niona jest sprawa osiedlenia si� odziny Chodorowskich, kt�rzy byli s�siadami, lub nawet krewnymi rodziny Sewruk�w. Sprawa jest chyba o wiele bardziej skomplikowana, bo prawdopodobnie rodzina Chodorowskich by�a mocno spokrewniona z Sewrukami i przez wielu ich przedstawicieli nazywani byli bratem lub siostr�. Dotyczy to Stanis�awa Chodorowskiego, Franciszki Bagi�skiej z domu Chodorowskiej, czy te�, bli�ej mi nieznanej, Heleny. Obecnie wiem, i� na pewno cz�� rodziny Chodorowskich wywodzi�a si� z Krzeszowa.\nKolonia Sark�wka powsta�a na terenach nale��cych do folwarku Ho�ubne i z Zalesiem wi�za�o j� tylko s�siedztwo, gdy� by�a to niemal w ca�o�ci wioska ukrai�ska. Drugi okres osadnictwa w Zalesiu wi��e si� czasowo z powstaniem Kolonii Lipniki, a je�li nie, to na pewno z powstaniem M�odzian�wki. Lipniczanie wywodz� te� swe najstarsze korzenie z czasami powstania Zalesia.\nBardzo ciekawy aspekt w dziejach Kolonii Zalesia wi��e si� z coraz bardziej rygorystycznym egzekwowaniem przez w�adze s�u�by w wojsku carskim. By�o to na skutek carskiego ukazu, kt�ry znosi� przywileje dla szlachty w zakresie poboru do wojska. Potrzeby w zakresie zwi�kszonego poboru by�y spowodowane licznymi lokalnymi wojnami prowadzonymi przez w�adze carskie, a by� mo�e tak�e by�a to forma represji.\nRygory te dosi�g�y braci mojego dziadka, przez co Micha� Urbanowicz ods�u�y� 5 z 7 lat s�u�by na okr�cie "Aurora", i to tylko dlatego kr�cej, �e uleg� wypadkowi i z�ama� nog�. Za� drugi brat, Florian Urbanowicz, bra� udzia� w wojnie japo�skiej 1904 - 1905. Jego powr�t na piechot� z tej wojny trwa� oko�o roku, mia�o to fatalny wp�yw na jego �ycie. Inni moi krewni chowali si�, gdzie mogli i jak mogli, aby unikn�� s�u�by w carskim wojsku. Innym, bardzo trudnym okresem, by� czasy I wojny �wiatowej, ale nie s�ysza�em, by kto� z naszej Kolonii bra� bezpo�redni udzia� w walkach; wida� akurat tak si� z�o�y�o, i� jedni byli za starzy, a inni za m�odzi. Zapewne jednak okres ten odcisn�� swe pi�tno na naszej historii, a �e czas to ju� bardziej odleg�y, wi�c cierpienia i dolegliwo�ci zosta�y troch� zapomniane. Fakt, �e na naszym terenie przez jaki� czas zmienia�y si� kilkakrotnie wojska okupacyjne, mia� negatywny skutek dla ludno�ci. Ci�g�e grabie�e i rekwizycje mienia i �ywno�ci na rzecz wojsk doprowadzi�y do kl�ski g�odu i r�nych chor�b. Wiele os�b w naszych rodzinach z tego powodu straci�o �ycie. Du�a epidemia mia�a miejsce w 1918 roku i wiele rodzin zosta�o zdziesi�tkowanych chorobami. Zmar�a w tym czasie wielka liczba ma�ych dzieci, ale i doros�ym te� to si� zdarza�o. R�nica mi�dzy okupantami by�a taka, �e Niemcy brali i zostawiali jakie� pieni�dze, lub kwity, a bolszewicy po prostu brali i m�wili, �e musisz da� na chwa�� �wiatowej, socjalistycznej rewolucji.\nGeograficznie, teren Zalesia le�y we wschodniej cz�ci wojew�dztwa Wo�y�skiego i nale�y do obszar�w niziny wo�y�skiej. Stanowi� �rodkowo wschodni� po�a� powiatu kostopolskiego, ale wcze�niej nale�a� do �rodkowej cz�ci powiatu r�wie�skiego. Powiat kostopolski utworzono dopiero w 1922 roku, a niew�tpliwie na rozw�j Kostopola mia�o wp�yw wybudowanie linii kolejowej z R�wnego do Sarn, omijaj�cej Berezne. Droga bita R�wne - Sarny i dalej na p�noc, to sprawa ju� czas�w powojennych na Ukrainie. Istotne jest, i� do momentu wzrostu znaczenia Kostopola dominuj�c� rol� w tym rejonie spe�nia�o Berezne. Stanowi�o ono bardzo wa�ny w�ze� drogowy z Podola na Polesie i z Galicji na Litw�. Gmina Berezne nale�a�a do jednej z wi�kszych pod wzgl�dem terytorialnym, gdy� si�ga�a do granicy wschodniej wojew�dztwa Wo�y�skiego, ale tereny po�o�one za S�ucz� by�y s�abo zaludnione i tak jest do dzi�. W roku 1936 w Bereznem powsta� dom Zakonu Si�str Benedyktynek (Urszulanek), kt�ry egzystowa� do 1943 roku. Do dnia dzisiejszego zachowa� si� budynek, w kt�rym mie�ci� si� zakon, z tym, �e obecnie mie�ci si� w nim dom dziecka i klub. Zakon otrzyma� od hrabiego Ma�y�skiego zabytkowe budynki, stanowi�ce pewnego rodzaju ich miejsk� siedzib�. Nale�a�y one do najstarszych zabytk�w Bereznego, kt�re w przesz�o�ci by�o raczej drewniane.\nW Bereznem sk�ad narodowo�ciowy wygl�da� tak: 90% to byli �ydzi, po 4% Polacy i Ukrai�cy, a reszta Rosjanie, Czesi i inne narodowo�ci.Wi�kszo�� sklep�w i stragan�w w Bereznem nale�a�a do �yd�w; oni tak�e trudnili si� handlem obwo�nym po wsiach. Przy okazji byli czym� w rodzaju obecnego radia i telewizji razem wzi�tych, czyli byli naj�atwiej dost�pnym �r�d�em informacji o �wiecie. Trzeba tu wspomnie�, i� do rzadko�ci nale�a�o czytelnictwo gazet i ksi��ek; barier� by�a s�abo rozpowszechniona umiej�tno�� czytania i pisania, gdy� powszechnie, zw�aszcza w pocz�tkowym okresie kolonizacji tych teren�w, dzieci ko�czy�y nauk� na poziomie czteroklasowej szko�y realnej.\nTen os�d mo�e wydaw� si� troch� niesprawiedliwy, bo od regu�y zdarza�y si� chwalebne wyj�tki. Nie wiem, czy w najbli�szej okolicy wychodzi� jakikolwiek dziennik w j�zyku polskim, a je�li to dopiero w R�wnem. Trzeba te� pami�ta�, i� szko�y w pierwszym okresie uczy�y po rosyjsku. W pewnym momencie wielk� rol� odegra�y "si�aczki", kt�re powszechnie pod koniec XIX i na pocz�tku XX wieku zacz�y tu przyje�d�a� z Galicji i nios�y na te tereny prawdziwy kaganek o�wiaty, i co najwa�niejsze, w j�zyku polskim. Bardzo wiele m�odych dziewczyn podj�o si� tego trudu, a w�r�d nich moja ciocia Wanda Rossa, po m�u Majewska, spod D�bicy, By�a nauczycielk� chyba w s�siedniej wsi Kudranka. O innych bohaterkach tego typu wspominamy przy opisie szko�y w Zalesiu. W�r�d tych nauczycieli zdarzali si� i m�czy�ni. W Zalesiu nigdy nie by�o innej szko�y, ni� czteroklasowa. By si� uczy� dalej, trzeba by�o chodzi� do Ho�ubnego czy Bia�ki.\nNizinny charakter ukszta�towania terenu, gdzie r�nica wzniesie� nie przekracza kilkunastu metr�w, przy braku naturalnych odp�yw�w w�d opadowych, by� przyczyn� tworzenie si� zastoisk w miejscach lokalnych obni�e� terenu. W konsekwencji powstawa�y rozleg�e tereny bagienne. By� mo�e w miejscach stwierdzonych w pierwszej po�owie XX wieku bagien nazywanych "Perebih", a oficjalnie zwanych "Zaliwskie Ha�o", wcze�niej by�y oczka wodne lub jeziorka. Rysowany przez autor�w szkicu wsi "Ciek Par�w" lub "Fosa" jest wed�ug mnie dop�ywem strugi Krywucha, kt�ra stanowi�a naturaln� wschodni� granic� Kolonii Zalesie, a kt�ra jest lewym dop�ywem rzeki S�ucz. Rzeczka Krywucha wyp�ywa z bagien po�o�onych na wsch�d od wsi Ho�ubne i p�ynie w kierunku p�nocnym, by za wsi� Mokwin wpa�� do S�uczy. Ciek ten funkcjonuje obecnie i zaczyna si� w stawach by�ego ko�chozu, a wcze�niej folwarku w Ho�ubnem. Jak wspominaj� moi koledzy, byli mieszka�cy Zalesia, podobno w Fosie mo�na by�o �owi� ca�kiem du�e ryby, �e o mo�liwo�ci k�pieli ju� nie wspomn�. Mo�e jednak nale�y wzi�� pod uwag�, �e oni informacje te czerpi� z pami�ci o swym dzieci�stwie, a przecie� u dzieci i ryby s� wi�ksze, i trawy bardziej zielone, i wszystko jest pi�kniejsze, ni� mo�e by�o naprawd�. Niech im jednak b�dzie, �e w Fosie �y�y szczupaki metrowe, �e o sumach nie wspomn�, a woda by�a g��boka tak, i� gruntu z�apa� nie by�o mo�na.\nTereny w pobli�u bagien by�y ��kami i pastwiskami, stanowi�cymi naturalne zaplecze dla hodowli byd�a. Po zasiedleniu lasy by�y trzebione, aby mog�y powstawa� tereny upraw rolnych. Do roku 1943 na obszarze kolonii ju� wcale nie by�o zwartych las�w, a jedynie lokalnie k�py drzew iglastych, a w miejscach o wi�kszej wilgotno�ci, drzew li�ciastych (olchy, brzozy). Przed ostatni� wojn� jedynie na p�nocnym zachodzie Zalesia zachowa�o si� kilka hektar�w lasu sosnowego po�o�onych za drog�, kt�r� zwano "traktem".\nW pocz�tkach osadnictwa las�w by�o sporo, wi�c mieszka�cy kolonii umiej�tnie je wykorzystywali, a to do podbierania miodu z barci, czy te� dla zbierania grzyb�w i jag�d. To podbieranie miodu z barci by�o przyczyn� du�ej rodzinnej tragedii. Ot� m�j pradziad, Franciszek Urbanowicz, zami�owany bartnik, wszed� na sw� w�asn�, wysok� sosn� i tak nieszcz�liwie operowa� na jej szczycie, �e spad� i zabi� si�.\nZe wzgl�du na wspomnian� wy�ej rze�b� terenu, okolice Zalesia i Bereznego by�y bogate w liczne uroczyska i ost�py dawnych bor�w. Do najwi�kszych nale�a�o uroczysko "Kis�yj Hrud", kt�rego pozosta�o�ci jeszcze do dzi� budz� szacunek i niepok�j, ze wzgl�du na unosz�ce si� opary i dymy z p�on�cych torf�w. Niestety, dzi� w tym miejscu nie ma �adnego drzewa w najbli�szej okolicy, ani nawet najlichszej brz�zki, a przecie� to tutaj, m�j pradziad we wsi Oczerecianka by� gajowym, a p�niej objazdowym.\nM�j ojciec opowiada� o tym, �e w Oczereciance mieszka�y kobiety, kt�re same uwodzi�y m�odych ch�opc�w i tylko swym spojrzeniem nara�a�y ich na nieszcz�cia, czego widomym przyk�adem mia� by� Walenty, syn Adama Cybulskiego, kt�ry po tych urokach pope�ni� samob�jstwo. Oj, mia�y si�� uwodzenia te oczerecia�skie kobiety, a mo�e te ich uroki wynika�y z niespotykanej urody tych kobiet, a to z kolei wynika�o z blisko�ci tajemnych wp�yw�w z opar�w "Kis�ego Hrudu". Jak by�o naprawd�, nikt ju� si� nigdy nie dowie, bo po wsi Oczereciance nie ma najmniejszego �ladu, a i po "Kis�ym Hrodzie" te� tylko pozosta�y resztki i wspomnienia. Mo�e w tych licznych uroczyskach le�a�a ta si�a, kt�ra nam ka�e wraca� po latach do miejsc urodzenia, mimo �wiadomo�ci, i� na miejscu nie spotkamy niczego z urok�w przesz�o�ci i malowanych wspomnieniami obraz�w dawnego �ycia, i co dziwne, dotyczy to tak�e ludzi kt�rzy si� tam tylko urodzili, a nie zd��yli mieszka�.\nW ostatnim okresie gospodarstwa poszczeg�lnych w�a�cicieli mia�y po kilkana�cie hektar�w u�ytk�w rolnych, w zale�no�ci od zamo�no�ci i uprzednio dokonanych dzia��w rodzinnych. Obserwowano te� zakupy nowych teren�w rolnych dla dorastaj�cych dzieci, aby nie uszczupla� ojcowizn i zachowa� je w wi�kszej ca�o�ci. Mo�e to dowodzi� zamo�no�ci gospodarzy, ale mo�e �wiadczy� te� o tym, �e ziemia nie by�a zbyt droga, a mo�e i jedno, i drugie. Tez� t� potwierdza fakt, �e m�j dziadek Hipolit i jego brat Adam oraz inni kupili dla swych dzieci znaczny obszar gruntu na tzw. M�odzian�wce, co da�o pocz�tek istnienia tej kolonii. Mog� domniemywa�, �e pocz�tek powstania wsi Lipniki zwi�zany jest tak�e z ekspansj� rodu Urbanowicz�w. Za tez� t� �wiadczy znaczna ilo�� mieszka�c�w wsi o nazwisku Urbanowicz (16 os�b). Niestety, m�j Ojciec nie pami�ta, jakie mog� by� ich powi�zania z nasz� ga��zi� rodziny, ale jest hipoteza, �e pochodzili oni od Kazimierza Urbanowicza lub jego syn�w, ewentualnie jego braci, kt�rzy razem z nim przybyli w te strony. Wszystko to jest mo�liwe i prawdopodobne.\nW najbli�szej okolicy Zalesia istnia�y nast�puj�ce wsie: Go�ubne (po ukrai�sku Ho�ubne), Bia�ka (po ukrai�sku Bi�ka), Zamostyszcze, Mokwin, ostatnio nazywany po ukrai�sku Pierszotrawniweje, Druchowa, (po ukrai�sku Druchiw), Zurne, Jab�onna, Danczymost, Kadobyszcze, Wielka i Ma�a Kupla i wiele innych, w tym wy�ej wspomniane Lipniki, M�odzian�wka i Sark�wka. W pobli�u by�o te� Wielkie Pole, inaczej zwane Wielkopole. O tyle ma to znaczenie, i� w nim �yli potomkowie Micha�a Urbanowicza od I-szej po�owy XIX wieku, a by� on bratem wspomnianego ju� Wincentego. P�ki co nie mam rozeznania, co ��czy�o tych wspomnianych braci z mym prapradziadem Kazimierzem Urbanowiczem.\nW miar� zaludniania si� okolic, konieczne by�o utrzymywanie sieci dr�g. Najwa�niejsz� dla nas by�a droga z Berezna poprzez Bia�k�, Zalesie do Go�ubnego i dalej do Siedliszcz Ma�ych i Tuczyna. Zwali�my j� "Traktem". Obecnie droga ta w zasadzie ko�czy si� w Go�ubnem, gdy� dalej, tu� za wsi�, usytuowano poligon wojskowy, tak wi�c pozosta�y jedynie �lady po naszej drodze. By�a ona szerokim traktem o nawierzchni gruntowej, jakich wiele tak�e obecnie spotyka si� na Ukrainie, w r�nych okolicach Wo�ynia i Podola, a niekt�re z nich bywaj� oznakowane znakami drogowymi*foto. Trakt stanowi� centraln� o� Kolonii Zalesie. W�wczas by�a to jedna z g��wniejszych dr�g w tej cz�ci Wo�ynia, ze wzgl�du na fakt, i� droga z R�wnego do Sarn przebiega�a zupe�nie inaczej, ni� obecnie. Kostopol by� miastem o mniejszym znaczeniu, ni� Berezne i Tuczyn. Droga z R�wnego do Sarn wiod�a do brodu, a p�niej mostu na rzece Hory� w rejonie Tuczyna, gdzie spotyka�a si� z traktem, nazwijmy go Zalesia�skim, by dotrze� do Berezna, kt�re by�o punktem wyj�ciowym do Sarn na p�noc i Rokitna na p�nocnym wschodzie, a tak�e Druchowej, czy Ludwipola na po�udniowym wschodzie. Znaczenie Kostopola wzros�o dopiero w zwi�zku z wybudowaniem linii kolejowej z R�wnego do Sarn, a w du�o p�niejszym okresie, bitej drogi od Aleksandrii bezpo�rednio do Kostopola i dalej, do Sarn, z pomini�ciem Tuczyna i Berezna. Obecnie trakt na odcinku Bia�ka - Go�ubne jest wybrukowany kamieniem �amanym, nieregularnym, no i zmieniono jego niwelet�, aby wynie�� poziom drogi ponad otaczaj�cy go teren. Podobnie uszlachetniono drog� przez Bia�k� do Mokwina i z Bia�ki do Zurnego. Droga z Zurnego do Berezna ma szlachetniejsz� nawierzchni�. Trzeba tu zaznaczy�, �e pierwotnie trakt rozdziela� wie� Bia�k� na dwie cz�ci i wjazd do Berezna by� od po�udnia, usytuowany by� tak�e zupe�nie inaczej, ni� ma to miejsce obecnie. Mieszka�cy Zalesia i innych miejscowo�ci jeszcze przed ostatni� wojn� korzystali z pierwotnego uk�adu drogi, co powodowa�o, �e odleg�o�� z Zalesia do Berezna by�a o par� kilometr�w kr�tsza. Z czasem ten uk�ad si� nie zachowa�, cho� w samym miasteczku jest jeszcze ulica na tym, pierwotnym �ladzie traktu. Natomiast w Bia�ce ju� trudno znale�� ten dawny szlak. Wa�nym elementem w uk�adzie dr�g by�a konieczno�� pokonywania naturalnych przeszk�d w postaci rzek i rozleg�ych bagien, kt�re wyst�powa�y do�� licznie na tych obszarach Wo�ynia. Dlatego dla przekroczenia rzek i rzeczek korzystano przewa�nie z brod�w, dzi� zast�pionym systemem most�w i przepust�w. W wyniku przeprowadzonej melioracji tych teren�w w okresie powojennym, bagna zacz�y zanika� i rzeczki s� mniej uci��liwe do pokonania. Przeprowadzana regulacja stosunk�w wodnych na tym terenie mo�e poprawi�a warunki uprawy grunt�w, ale jak�e zubo�y�a krajobraz naszych stron rodzinnych i pozbawi�a go szeregu dawnych punkt�w orientacyjnych. Te zmiany spowodowa�y, �e gdy przywioz�em tu dw�ch rodowitych mieszka�c�w Zalesia, to zacz�li mi wmawia�, �e to nie jest ich Zalesie. By�o tam troch� inaczej. No c�, mieli odrobin� racji.\nSie� innych dr�g wynika�a z aktualnych potrzeb mieszka�c�w i omijaj�c w�asno�ci poszczeg�lnych rolnik�w, prowadzi�a w r�nych kierunkach i do r�nych miejscowo�ci. Nawierzchnia tych dr�g by�a gruntowa, nie utrzymana, a ich szeroko�� zale�a�a od stanu pogody i cz�stotliwo�ci korzystania z drogi, a tak�e zapewne od zgody s�siad�w tej drogi. Z konieczno�ci tworzono drogi dojazdowe do zabudowa� i drogi gospodarcze. G��wnym �rodkiem komunikacji by�y pojazdy konne lub wierzchowce. Z przekaz�w wiem, �e dum� gospodarza by�o posiadanie przynajmniej jednej pary koni. My�l�, �e byli i tacy, kt�rzy mieli specjalne wozy paradne i bryczki oraz sanie ozdobne. Do�� cz�sto chodzono po prostu piechot�, bo by� to najta�szy spos�b podr�owania.\nPo ustaniu pogrom�w ludno�ci polskiej, tereny wyludni�y si�. Pozostali na miejscu mieszka�cy pochodzenia ukrai�skiego z g�upoty, czy z ch�ci zysku, niszczyli opuszczone siedliska Polak�w. Podobno by� taki rozkaz upowc�w. W efekcie doprowadzi�o to do zaniku ca�ych wsi i kolonii w tym rejonie. Ostateczny cios zadany zosta� decyzj� przesiedlenia ca�ej ludno�ci polskiego pochodzenia na tereny Ziem Odzyskanych po II-iej wojnie �wiatowej i po przej�ciu tych teren�w w administracj� Ukrai�skiej Republiki Rad. Po latach w�adania tymi ziemiami przez Litwin�w i Polak�w, dosta�y si� one w r�ce podobno prawowitych w�a�cicieli, czyli Ukrai�c�w. Jeszcze w 1978 roku na Zalesiu sta sta�y domy Adama Cybulskiego, Marcina Urbanowicza, Stefana Urbanowicza, Anastazji Borowiec i Andrzeja Lewickiego oraz Majtruk�w, Filipana i Jancewicz�w. Te ostatnie istniej� do dnia dzisiejszego, ale le�a�y one na poboczach w�a�ciwej kolonii i nale�a�y do Ukrai�c�w. Wymienione domy by�y w tym czasie zasiedlone, a ich mieszka�cy pracowali w ko�chozie w Ho�ubnem. W polskich domach mieszkali nowi w�a�ciciele, a w ukrai�skich starzy, z dziada pradziada. Poniewa� kolektywizacja ostatecznie zosta�a zako�czona w 1956 roku, mo�na przyj��, �e przez jaki� czas w naszych domach mieszkali i gospodarzyli nowi w�a�ciciele, kt�rzy uprawiali nasz� ziemi�. Obecnie wi�kszo�� jej jest w�asno�ci� by�ego ko�chozu, a teraz jakiego� dzier�awcy. Mo�emy jednoznacznie powiedzie�, �e po sze��dziesi�ciu latach od opuszczenia przez nas Zalesia, wichrom historii opar� si� jedynie sadek Hipolita Cybulskiego, gdy� tylko on jeszcze daje �wiadectwo naszemu tam pobytowi, cho� przykre to, �e bezimiennie.\nTu mog� przytoczy� ciekawostk�, i� Adam Cybulski nale�a� do najbardziej jurnych mieszka�c�w Zalesia, gdy� mia� cztery �ony i szesna�cioro dzieci, cho� pod wzgl�dem ilo�ci dzieci prym wi�d� Wawrzyniec Lisiecki, kt�ry dzieci mia� dwadzie�cioro, ale �on te� kilka. Wed�ug mnie byli oni obaj bliskimi s�siadami.\nZ podzia�em w rodzinach ukrai�skich na Polak�w i Ukrai�c�w to by�o tak: zwyczajem by�o, �e gdy Polak zakocha� si� w Ukraince, to �lub by� wed�ug obrz�dku katolickiego i narzeczona zmienia�a wyznanie. Do rzadko�ci nale�a�y przypadki odwrotne, to znaczy, i� narzeczony zmienia� wiar�. Taki wyj�tek stanowi� Tomasz Urbanowicz, kt�ry zakocha� si� w Hannie z Brzestowca i wbrew woli matki zmieni� wiar� i zawar� �lub prawos�awny, cho�, by� mo�e, ten fakt w p�niejszym okresie uratowa� mu �ycie, jak i u�atwi� je po wojnie. Nawiasem dodam, i� Tomasz by� jedynym, znanym mi Polakiem, kt�ry po wojnie wr�ci� z Polski na Ukrain�. W dziedziczeniu narodowo�ci w zasadzie decydowa�o pochodzenie matki i je�li ona by�a Ukraink�, to dzieci mog�y by� Ukrai�cami, cho� w polskich rodzinach takie przypadki rzadko wyst�powa�y; dzieci Polaka na og� by�y Polakami. Tak by�o do czas�w powojennych, bo z dzieci Marcina Urbanowicza zdecydowanie za polskim obywatelstwem opowiedzia� si� Jan, a Irena i Jerzy, z r�nych powod�w, uwa�aj� si� za obywateli Ukrainy, cho� obecnie polskiego pochodzenia. Ich dzieci w wi�kszo�ci przypadk�w uwa�aj�, �e s� narodowo�ci ukrai�skiej.\nDomy budowano z dost�pnych na miejscu materia��w czyli z drewna, cho� w okolicy funkcjonowa�a kopalnia kredy i cegielnia, ale w tej chwili nie wiadomo ju�, czy ceg�a by�a palona, czy suszona. U�ywano j� na budow� komin�w. W miejscach bardziej zalesionych egzystowa�y smolarnie, wytw�rnie w�gla drzewnego, a tak�e byli bartnicy (potwierdza to przypadek mojego pradziada, kt�ry zgin�� spadaj�c z wysokiej sosny, gdy wlaz� na poszukiwanie miodu). Produkcj� napoj�w wyskokowych organizowano we w�asnym zakresie; by�o to przede wszystkim p�dzenie spirytusu z �yta lub innych zb�, cho� w okolicznych maj�tkach prosperowa�y gorzelnie, a nawet jedna z miejscowo�ci, nosi�a wdzi�czne miano "Gorzelnia", cho� wymiennie nazywano j� te� Hipolit�wk�. Owe p�dzenie samogonu by�o te� w pewnym sensie przyczyn� najwi�kszej na Zalesiu tragedii i morderstwa, o czym dalej w szczeg�ach. Domy sytuowano na w�asnych dzia�kach, w miejscach przez siebie wybranych, a obok dom�w stawiano budynki gospodarcze, urz�dzano sady, warzywniki, ale te� i ogrody kwiatowe. Wi�kszo�� obej�� by�a ogrodzona. W chwili obecnej na terenie by�ej Kolonii Zalesie nie ma, niestety, prawie �adnych dom�w. Teren zosta� zmeliorowany i w ca�o�ci jest wykorzystywany rolniczo. Na niewielkim kawa�ku wyst�puj� nowe zalesienia, ale nie s� one du�e, tak wi�c tylko wy�ej wspomniana droga przypomina o tym gdzie by�o NASZE ZALESIE. Nie ma te� �adnych �lad�w po Lipnikach i po M�odzian�wce. Egzystuj� do obecnych czas�w wsie Go�ubne, Bia�ka, Zurne, Druchowa i Mokwin.\nM�j Ojciec twierdzi�, �e w czasie wizyty w 1978 roku spotka� si� ze swoim koleg�, Tymosz� Majtrukiem, kt�ry mieszka� mi�dzy M�odzian�wk� a Zalesiem, (za naszymi ��kami), i kt�rego nale�y wychwala� po wszystkich ko�cio�ach i cerkwiach naszego �wiata. Bo gdyby ratowa� �yd�w, to sadzi�by drzewko w Jerozolimie i otrzyma�by medal "Sprawiedliwy w�r�d narod�w �wiata", ale on stara� si� ratowa� nas, Polak�w, a nikt nie wpad� na pomys�, aby stworzy� polski Instytut typu "Yad Washem" i znale�� miejsce, gdzie mo�na by sadzi� drzewa i czci� zar�wno tych, co umarli bezimiennie, i tych, co starali si� ich ratowa� w okresie ci�kiej dla nich pr�by. Jak bohaterskie by�y to czyny, niech �wiadczy fakt, �e znane by�y przypadki, i� oprawcy kazali �onie zabi� m�a Polaka, a je�li nie chcia�a, to zabijano j� razem z nim. Bywa�o te� tak, �e s�siad by� zmuszany do zabicia s�siada, obok kt�rego �y� przez ca�e lata i z kt�rym razem si� cieszyli rado�ciami i smucili tym, co z�e i okrutne. Raptem, jacy� wandale, hieny w ludzkim ciele, jacy� ob��ka�cy, postanowili dokona� rzezi, i to nie byd�a, ale ludzi, i w takim rozmiarze, �e �adna w�adza nie by�a w stanie nad tym ludob�jstwem zapanowa�. Polacy, szczeg�lnie w 1943 roku, zostali sami naprzeciw rozszala�ego �ywio�u zbrodni nad zbrodniami. Najgorsze jest to, �e nikt, dos�ownie nikt, nie zosta� za ni� ukarany, a nas nikt za to nie przeprosi� i nie upomnia� si� o tysi�ce bestialsko pomordowanych ofiar.\nWed�ug spisu ludno�ci z 1921 roku, Zalesie liczy�o 35 zagr�d, w kt�rych mieszka�o 220 mieszka�c�w, z czego 140 deklarowa�o narodowo�� polsk�, reszta to Ukrai�cy i dwie rodziny �ydowskie. M�j Ojciec twierdzi�, �e na Zalesiu mieszka�y co najmniej dwie rodziny rosyjskie.\nW codziennym �yciu, do okresu wojny z 1939 roku, nie obserwowano �adnej wrogo�ci mi�dzy poszczeg�lnymi nacjami; starano si� �y� w miar� zgodnie i bez wzajemnych animozji. Dowodem na to jest fakt, �e wiele Ukrainek by�o �onami Polak�w; by�y te� rodziny, w kt�rych jeden rodzony brat uwa�a� si� za Polaka, a drugi za Ukrai�ca; ale do 1939 roku nie wzbudza�o to emocji u mieszka�c�w tych teren�w. Z chwil� agresji ZSRR na Polsk�, do g�osu doszed� �ywio� nacjonalist�w ukrai�skich i oni obj�li, a przynajmniej usi�owali to zrobi�, w�adz� w naszych rodzinnych stronach. O wcze�niejszych stosunkach polsko-ukrai�skich niech �wiadczy fakt, �e od 1920 do 1939 roku w�jtami w Bereznem bywali na zmian� Polacy i Ukrai�cy, a mianowicie: Kosowski z Kodobyszcz - Polak, W�odarczuk z Berezna - Ukrainiec, Bielawski z Lipnik - Polak, R�wieniec z Berezna - Ukrainiec, Zborowski z Ostrza - Polak. Wspomniana agresja i jej nast�pstwa okaza�y si� tragiczne w skutkach zar�wno dla �ywio�u polskiego, a tak�e, p�niej, i dla naszych pogromc�w. Po 17 wrze�nia 1939 r. nast�pi� ponownie kr�tki okres panowania Rosjan na tych terenach i cz�� Ukrai�c�w poczu�a, �e nadszed� czas tworzenia nowej Ukrainy. Jak pokaza� czas, Rosjanie nie zamierzali akceptowa� tworzenia Ukrainy wed�ug pomys��w i regu� nacjonalistycznych, a wr�cz przeciwnie, robili to wed�ug dobrze sprawdzonych na wschodniej Ukrainie, w�asnych metod i regu�. Nowo pozyskani obywatele, zostali obywatelami wielkiego ZSRR. Dost�pili zaszczytu wybierania "swoich" przedstawicieli do rad wszystkich szczebli. Ci, kt�rzy budzili w�tpliwo�ci nowo wybranych w�adz, dost�pili specjalnego "zaszczytu", udania si� na dobrowolnie przymusow� ekskursj� na tereny, gdzie zdaniem nowych w�adz, b�dzie si� im lepiej pracowa�o dla dobra nowej ojczyzny i gdzie zostan� na nowo wychowani. Z teren�w Zalesia pierwszymi, kt�rym dano mo�liwo�� skorzystania z tego wyjazdu, by�a ca�a rodzina Adama Boczkowskiego, a mia�o to miejsce w styczniu 1940 r. Kierunek wyjazdu - Syberia.\nPrawd� jest, �e do w�adz wesz�a pewna grupa Ukrai�c�w, z tym, �e nie by� to jeszcze pocz�tek dramatu, przynajmniej na terenach Wo�ynia. Tworzono ukrai�sk� policj�, ukrai�skie w�adze administracyjne, ale pod �cis�ym nadzorem rosyjskim. Policja najpierw by�a zaj�ta wyszukiwaniem tak zwanych wrog�w ludu i przygotowaniem ich do wyjazdu na Syberi�, ale tryzub nie by� symbolem tego kraju. Nie znana jest dok�adnie liczba tych, co zostali wywiezieni na Syberi�, ale znamy ich losy. Jedynym znanym z nazwiska Ukrai�cem, bior�cym udzia� w nowej w�adzy, by� niejaki Filipan, kt�ry w tym czasie by� s�dzi� w Bereznem, i zdaniem wielu nacjonalist�w, mocno ich krzywdzi� swymi wyrokami. Nie bez znaczenia by� te� fakt, i� wielu mieszka�c�w narodowo�ci �ydowskiej poczu�o swoje pi�� minut, i to oni g��wnie stanowili oparcie dla nowej w�adzy radzieckiej.\nInnym faktem o kardynalnym znaczeniu, by�a agresja Niemiec na ZSRR w dniu 22 czerwca 1941 r. Stosunek tych nowych w�adz okupacyjnych do Ukrai�c�w da� im szersz� mo�liwo�� utworzenia "samostijnej Ukrainy", przynajmniej w mniemaniu nacjonalistycznych organizacji ukrai�skich. Niemcy prowadzili wobec Ukrai�c�w r�ne gry i r�nie si� wobec nich zachowywali, z tym, �e nie mia�o to wi�kszego znaczenia w pocz�tkowym okresie dla spo�eczno�ci Zalesia. Policja ukrai�ska zaj�a si� g��wnie wyszukiwaniem i zabijaniem �yd�w, a trzeba przyzna�, �e pracy mieli sporo, bo w miasteczkach wo�y�skich �ydzi stanowili wi�kszo�� mieszka�c�w. Ukrai�scy policjanci byli gorliwymi wykonawcami niemieckich polece� i starali si� to robi� dok�adnie. Zdarza�y przypadki ratowania �yd�w, zar�wno przez Polak�w, jak i Ukrai�c�w, cho� te ostatnie rzadziej. Inna sprawa, to udzia� policjant�w ukrai�skich w typowaniu Polak�w do wywozu na roboty do Rzeszy i w ich praktycznej realizacji; a to g��wnie Polacy byli kandydatami do przymusowej wyw�zki na roboty. Do praktycznie niespotykanych by�y przypadki wyw�zki Ukrai�c�w na te roboty. Prawd� tak�e jest, �e po nasileniu si� akt�w ludob�jstwa w stosunk�w do Polak�w, wielu z nich decydowa�o si� na dobrowolny wyjazd na roboty, gdy� by�a to jedna z form ratunku przed �mierci�.\nWracaj�c do wspomnianego wy�ej Filipana, jego wsp�plemie�cy spotkali go kt�rego� dnia na drodze do Sark�wki, czego ojciec m�j by� niewidocznym �wiadkiem; kt�ry� z nich rozpozna� w nim owego nielojalnego s�dziego z Berezna. Decyzja by�a jedna i b�yskawiczna; zosta� on zamordowany i cia�o jego zbezczeszczono, za� p�niej zosta�o ono powieszone na najbli�szym drzewie. Jak wi�c wida�, przynale�no�� do narodu ukrai�skiego wcale nie chroni�a przed ludob�jstwem. Oczywi�cie nikt i nigdy nie szuka� sprawc�w tej zbrodni.\nPierwsza polska tragedia w naszym rejonie zdarzy�a si� w dniu 4 stycznia 1942 r., kiedy to formalnie rzecz bior�c, "nieznani sprawcy" dokonali mordu na rodzinie Felicjana �arczy�skiego i ich s�siadce, Ulanie Lisieckiej. Z tym, �e wyjatkowo, by� to mord, po kt�rym w�adze usi�owa�y prowadzi� �ledztwo policyjne i usi�owa�y, co prawda bezskutecznie, ustali� sprawc�w, ale oni uzyskali opiekun�w w�r�d partyzant�w ukrai�skich z bli�ej nieokre�lonej organizacji. Oficjalnie �ledztwo nie da�o �adnych rezultat�w z powodu nie wykrycia sprawc�w, ale chyba nikt, poza rodzin� ofiary, nie by� zainteresowany w wyja�nieniu tego morderstwa.\nPrawdziwa eskalacja grabie�y i mord�w nast�pi�a p�niej, to znaczy w ko�cu roku 1942 i pierwszej po�owie 1943 roku. Na samym Zalesiu zabito tylko 11 os�b, w tym 9 Polak�w, 1 Ukraink�, 1 �yd�wk�, ale ilo�� grabie�y i nocnych napad�w by�a niezliczona, a przy tym nale�y zaznaczy�, �e nigdy nie by�o wiadomo, czy napad nie sko�czy si� rzezi� ludno�ci polskiej. Napady i morderstwa by�y przygotowane, a niewidzialna r�ka malowa�a krzy�e katolickie na drzwiach i domach Polak�w. Organizatorzy pilnowali, aby w tych dzia�aniach brali udzia� wszyscy Ukrai�cy z danej miejscowo�ci i to oni byli zmuszani do zab�jstw i grabie�y. Cz�onkowie organizacji mieli nadz�r nad przebiegiem wydarze� i tylko z rzadka brali czynny udzia� w zab�jstwach. Odmowa udzia�u ze strony Ukrai�ca r�wna�a si� wyrokowi �mierci na niego, wykonywanemu natychmiast. To, co napisa�em wy�ej, cz�sto s�u�y za alibi dla dzisiejszych apologet�w nacjonalist�w wszelkiej ma�ci i ich usprawiedliwie� z dokonywanych morderstw. Jak jednak wida�, terror dotyczy� wszystkich mieszka�c�w tych ziem, z tym, �e g��wny nurt by� skierowany na Polak�w. Mordercy ukrai�scy nie wahali si� zabija� te� Rosjan, przebywaj�cych czasowo lub mieszkaj�cych na Wo�yniu, o czym �wiadczy przypadek z rodziny Agapiejewa, w kt�rej "bulbowcy" zamordowali Rosjank�. Zdarza�y si� przypadki odwrotne, �e i Rosjanie brali udzia� w morderstwach, o czym mo�e �wiadczy� przypadek traktorzysty Griszy z Mokwina, kt�ry by� dezerterem z rosyjskiej armii. Najpierw si� ukrywa�, a potem o�eni� si� z Ukraink�, by w ko�cu zosta� morderc� Polak�w. Najbardziej przera�aj�cy l�k i strach o �ycie swoje i najbli�szych, o stan mienia, by� tak parali�uj�cy i ogromny, �e jeszcze przez pi�tna�cie, a nawet dwadzie�cia lat po tych wydarzeniach, silnie oddzia�ywa� na ofiary zbrodni. Ja by�em malutkim dzieckiem w czasie tych tragicznych wydarze�, ale pozna�em do�� dok�adnie ich okropno�ci z rozm�w tych, kt�rzy ocaleli. M�j Ojciec przez wiele lat �ni� sny, w kt�rych prze�ywa�, to, co widzia� i czego dozna� na Wo�yniu. Odwa�y� si� po raz pierwszy na podr� na Wo�y� dopiero po 35 latach, ale przed wyjazdem spisa� testament.\nBy� mo�e, wspomniana wy�ej postawa kierownictwa organizacji nacjonalistycznych, pozwala im obecnie na unikni�cie odpowiedzialno�ci za mordy i akty ludob�jstwa, bo przecie� �adna z tych os�b w ludob�jstwie nie bra�a udzia�u bezpo�redniego, a tylko inspirowali i nadzorowali przebieg dzia�a� w tym zakresie. Dlatego te� w tej chwili w miastach Ukrainy s� ulice Stepana Bendery i innych dzia�aczy OUN.\nLudno�� pochodzenia polskiego nie dawa�a si� potulnie zabija�, broni�a si�, bo� to potomkowie pionierskich osadnik�w, kt�rzy musieli sobie radzi� w trudnych �yciowych sprawach i aby da� odp�r fali przemocy usi�owali organizowa� oddzia�y samoobrony, z�o�one z mieszka�c�w jednej, du�ej miejscowo�ci lub kilku okolicznych, mniejszych. Taka samoobrona powsta�a pod koniec 1942 roku i w Zalesiu. Komendantem zosta� Marian Sawicki, a dru�ynowymi: Adolf Urbanowicz, Mieczys�aw Cybulski, J�zef �arczy�ski, syn Adama i Stanis�aw Puszkin, a oddzia� liczy� 30 m�czyzn i m�odych ch�opc�w. Oddzia� nie mia� wielkiego znaczenia, gdy� by� s�abo uzbrojony i s�abo zaopatrzony w amunicje, a sw� dzia�alno�� ogranicza� do pe�nienia wart i patrolowania okolicy. Na jego uzbrojenie sk�ada�o si� kilka karabin�w r�nych typ�w, kilka pistolet�w oraz kilkana�cie granat�w typu RG, zwanych "gruszkami". Bro� ta pozosta�a w spadku po szybko wycofuj�cych si� wojskach sowieckich, a kt�r� zapobiegliwi mieszka�cy Zalesia zachowali na lepsze czasy. Rozproszone i rozci�gni�te na znacznej odleg�o�ci gospodarstwa, i na domiar z�ego, poprzetykane domami Ukrai�c�w, nie dawa�y �adnych szans na obron� ludno�ci i cho� na noce starano si� skupia� w wi�kszych domach, nie dawa�o to gwarancji bezpiecze�stwa. Pod koniec 1942 roku planowano przenie�� ludno�� do pobliskich Lipnik, kt�re mia�y bardziej zwart� zabudow�, lecz wiosenny napad ludob�jczy na t� wie� zniweczy� wcze�niejsze plany. Samoobrona si� rozwi�za�a, a ludzie zacz�li szuka� ratunku w porzucaniu maj�tku, dobytku i ucieczce, pocz�tkowo do Berezna, a p�niej do wi�kszego Kostopola. Gehenna ludno�ci polskiej na Wo�yniu, rozpocz�ta w latach 1942-1943, mia�a sw�j wp�yw przez ca�e nast�pne lata na psychik� ludzi zmaltretowanych strachem, trwog� o �ycie swoje i swoich bliskich, nara�onych na g��d i poniewierk� w latach wojny, a i nie�atwy start w �ycie w nowych miejscach bytowania.\nPewna grupa mieszka�c�w Zalesia wola�a dobrowoln� wyw�zk� na roboty do Niemiec ni� bardzo prawdopodobn� �mier� na miejscu, cho� wielu wcze�niej przed tymi wyw�zkami ucieka�o, ukrywaj�c w r�nych miejscach i u r�nych ludzi. Znaczna cz�� Zalesian przesz�a sw� kalwaryjsk� drog� przez Berezne, p�niej Kostopol, a� po ekspatriacj� do Polski pod koniec 1944 roku lub na pocz�tku 1945.\nPrzeniesienie do Berezna nie oznacza�o ko�ca k�opot�w, a wr�cz przeciwnie, rozzuchwaleni powodzeniem ukrai�scy siepacze atakowali Berezne kilkakrotnie i z olbrzymi� zaciek�o�ci�. Ataki te zmusi�y Niemc�w do ograniczonego uzbrojenia cz�ci Polak�w w niewiele wart� bro� dla odparcia nast�pnych napa�ci ukrai�skich, lecz nie zda�o si� to na wiele, a tylko zaostrzy�o ich agresj� i umocni�o ich zajad�o�� w niszczeniu "Lachiw". Trzeba przyzna�, �e si�y Niemc�w by�y niewielkie. W Zurnem stacjonowa� pluton dla ochrony maj�tku, a w Bereznem kompania 202 batalionu szturmowego, z�o�onego g��wnie z Niemc�w polskiego pochodzenia, zamieszkuj�cych �l�sk i inne rejony Rzeszy. Tu trzeba zaznaczy�, �e oddzia�y niemieckie by�y atakowane przez silne na tym terenie oddzia�y partyzantki rosyjskiej, ale bardzo sporadycznie przez odzia�y polskiej partyzantki, kt�ra by�a w rejonie Berezna bardzo s�aba liczebnie i organizacyjnie. Zdarza�o si�, �e Ukrai�cy podszywali si� pod partyzant�w radzieckich i na ich rachunek dokonywali napad�w na wsie i miasteczka wo�y�skie. Pod koniec 1943 roku wi�kszo�� rodzin z Zalesia przenios�o si� na w�asn� r�k� do Kostopola, gdzie te� by�y ofiarami licznych napad�w upowskich partyzant�w. Jednak dla sprawiedliwo�ci, trzeba da� �wiadectwo, �e nie wszyscy Ukrai�cy poddawali si� upowskiemu terrorowi. Do nich nale�eli ci, kt�rych synowie, lub inni cz�onkowie rodziny, s�u�yli w zorganizowanych, oficjalnych formacjach ukrai�skich przy armii niemieckiej; oni mogli nie podporz�dkowywa� si� rozkazom miejscowych prowindyk�w i mogli zdobywa� si� na niezale�no�� w postaci udzielania schronienia prze�ladowanym Polakom, czego do�wiadczy� m�j Ojciec, podczas jednej ze strace�czych wypraw do Zalesia, po opuszczeniu go przez Polak�w. Kres temu bezprawiu po�o�y�o ponowne wej�cie wojsk sowieckich w styczniu 1944 roku, cho� ten fakt niewiele zmieni� w ci�kim po�o�eniu Polak�w, bo nadal cierpieli�my g��d, a wraca� nie by�o gdzie, a towarzyszy� przy tym stale ludziom paniczny strach. Po styczniu 1944 wielu m�odych i starszych m�czyzn zosta�o wcielonych do I Armii Wojska Polskiego i walczy�o na r�nych frontach gin�c na polu chwa�y (o przyk�adach z Zalesia b�dzie mowa p�niej). Niekt�rzy schronili si� w maj�tku Zurne i tam przetrwali do wej�cia Rosjan. Niemniej "bohaterowie" nie dawnych czas�w nie dawali jeszcze za wygran�, i usi�owali gdzieniegdzie organizowa� co� na kszta�t oporu, ale szybko wycofali si� za Bug, czy San, by tam podj�� dalsze pr�by walki i czeka� na trzeci� wojn� �wiatow�. Ci, co dzi� pr�buj� por�wnywa� tak zwan� akcj� "Wis�a" do ludob�jstwa, obra�aj� pami�� dziesi�tk�w tysi�cy niewinnych ofiar prawdziwego ludob�jstwa i kto tego nie rozumie nie ma prawa zabiera� g�osu w tych sprawach, a przynajmniej wypowiada� si� oficjalnie w imieniu ca�ego Narodu Polskiego. Tu nale�y nadmieni�, �e wielu niedawnych prze�ladowc�w Polak�w, raptem zmieni�o si� w Obywateli Rzeczypospolitej i korzysta�o z dobrodziejstw os�b repatriowanych. Znale�li si� w Polsce, gdzie wielu z nich �yje do dzi�, jako obywatele Polski, a je�li nie oni sami, to ich dzieci. Mo�liwe to by�o, bo nikt do dnia dzisiejszego ukaraniem tego ludob�jstwa si� nie zaj��. Obecnie wi�kszo�� zbrodniarzy ju� nie �yje, a ich dzieci na obecnej Ukrainie usi�uj� ubra� to ludob�jstwo w barwy walki o wielk� i niezale�n� Ukrain�. My, Polacy z Wo�ynia, nic nie mamy naprzeciw wielkiej i niezale�nej Ukrainie, ale uwa�amy, �e zbrodnia na Polakach zawsze pozostanie zbrodni�, mimo najszczytniejszych cel�w. Co by�y winne polskie dzieci zabijane przez roztrzaskanie g��wki o w�gie� dom�w, lub wbijane na sztachety ogrodze�, a w najlepszym przypadku zabijane siekier�? C� by�y winne bezbronne kobiety, gwa�cone i zabijane w okrutny spos�b, i te ci�arne, kt�rym rozpruwano brzuchy, by zamordowa� jeszcze nienarodzone dzieci? Co byli winni starcy i kalecy, kt�rych zabijano z zupe�nie niezrozumia�ych powod�w i tylko dlatego, �e byli Polakami? Cz�sto win� Polak�w by� fakt, i� usi�owali odzyska� cho� odrobin� swego �yciowego dorobku, lub dobytku. Czyn ten by� podstaw� do dokonywania skandalicznych lincz�w na tych "przest�pcach", kt�re mog�yby miae� mo�e miejsce w dawnych dziejach, ale w czasach nowo�ytnych wydawa�y si� nie do przyj�cia. Cho�, gdy si� we�mie pod uwag� zbrodnie faszystowskie czy komunistyczne, to w tym �wietle wyczyny ukrai�skich siepaczy zdaj� si� bledn��; przecie� im uda�o si� wymordowa� tylko kilkaset tysi�cy ofiar, a tamci, wymienieni wy�ej, swoje ofiary licz� w miliony.\nPo ponownym wej�ciu Rosjan strach ogarn�� te� wielu niedawnych uczestnik�w mord�w, bo nowe w�adze i NKWD nie zamierza�o si� liczy� z pogl�dem, �e Ukrai�cy s� rzekomo bli�si Rosjanom, ni� Polacy, i traktowali ich z r�wn� bezwzgl�dno�ci�, jak innych. My�l�, �e wiedzieli doskonale, czym kierowali si� nacjonali�ci ukrai�scy, dokonuj�c mord�w na Polakach i dlatego ich stosunek do Ukrai�c�w z Wo�ynia by� bardzo bezwzgl�dny i konsekwentny. Na Ukrainie w pewnym okresie zosta�y tylko kobiety i dzieci oraz starcy; by�o to przyczyn� g�odu i wielu nieszcz��. Polityka zsy�ek na Sybir i represji, zastosowana przez nowe w�adze, wyciszy�y ambicje nacjonalistyczne, a by�a nawrotem do dobrze sprawdzonych metod stalinowskiego terroru. Represje w stosunku do Ukrai�c�w ci�gn�y si� przez dziesi�tki lat powojennych i dotyka�y coraz to nowe roczniki. Pierwsi poborowi z Zachodniej Ukrainy trafiali do wojska na Daleki Wsch�d (np. na Sachalin) i to na okres minimum 5 lat, p�niej z�agodzono kurs i m�odsi poborowi trafiali do s�u�by na Uralu, i to na okres "tylko" 3 lat. Troch� starsi, kt�rzy ju� do wojska nie mogli by� powo�ani, mieli mo�liwo�� sprawdzenia swych umiej�tno�ci w zawodzie g�rnika w Donbasie, i to przez bli�ej nie znany (dla zainteresowanego) czas. Da�o to taki skutek, �e ludzie po prostu bali si� siebie nawzajem i kwit�o donosicielstwo oraz korupcja. Tu trzeba doda�, i� wielu dawnych i nowych bojownik�w o wielk� Ukrain�, zosta�o unicestwionych dopiero w roku 1953, a oni, aby zaspokoi� swe d��enia do wolnej Ukrainy, mordowali cz�sto w bestialski spos�b m�ode komsomo�ki - no c�, Polak�w ju� pod r�k� nie by�o. W ramach represji mieszkaniec wsi nie mia� jeszcze w 1988 roku dowodu osobistego do swej prywatnej dyspozycji i nie m�g� wyjecha� bez zgody przewodnicz�cego "ko�chozu" dalej, ni� do rejonowego miasteczka, a gdyby zechcia� dalej, to po prostu nie sprzedano by mu biletu na poci�g lub autobus. Mo�e to �lad po starej jeszcze carskiej zasadzie statusu ch�opa pa�szczy�nianego, kt�ry by� przypisany do ziemi i nie mia� pe�nej wolno�ci osobistej.\nDalsze losy Wo�ynian, to bardzo uci��liwa droga w powszechnie panuj�cych wtedy warunkach, to znaczy wagon towarowy z pryczami i �ywym inwentarzem, je�li komu� si� jaki� osta�. Zalesianie do tych szcz�liwc�w nie nale�eli i inwentarza �ywego nie posiadali, a z ruchomego, zaledwie resztki. Mog�a si� zdarzy� jaka� koza �ywicielka, b�d� jaki� zagubiony prosiak, cudem ocala�y z pogromu, tym razem nie zbrodniczego. Stan dr�g kolejowych w warunkach bezpo�rednio powojennych wyd�u�a� w niesko�czono�� czas podr�y, a do tego dochodzi� jeszcze brak znajomo�ci miejsca docelowego i niepewno�� tego, co mo�e czeka� w nowym miejscu tych przymusowych podr�nik�w. Tu tak�e trzeba zaznaczy�, �e wielu m�czyzn walczy�o jeszcze na froncie i o losach rodzin decydowa�y kobiety lub starcy.\nDla pe�niejszego obrazu dziej�w Zalesia nale�y wspomnie� o dziesi�tkach, a w skali wojew�dztwa, tysi�cach os�b, w wi�kszo�ci m�odych, wywiezionych przez Niemc�w na roboty do Rzeszy. Nie mia�y tu miejsca zorganizowane �apanki, znane z Generalnej Guberni, ale tutaj typowaniem kandydat�w na wyjazd zajmowa�a si� ukrai�ska policja, a Niemcy tylko realizowali te dzia�ania. Wielu m�odych Zalesian znalaz�o si� "na robotach", np.: Marceli Adaszy�ski, Miko�aj Urbanowicz, Magdalena Dziarnowska i wielu innych. Rodziny Anieli Cybulskiej, �ucjana Rudnickiego, Franciszka Urbanowicza, Antoniego Urbanowicza, Jana Burzy�skiego, Boles�awa Burzy�skiego, Wac�awa �ygad�y i wielu innych, kt�rych wywieziono do obozu w Trzy�cu, w Koronowie, w Berlinie i do wielu innych miejsc. Ma�a, kilkunastoletnia Wac�awa Burzy�ska, c�rka Teofila i Michaliny Burzy�skich, znalaz�a si� a� pod szwajcarsk� granic�, jako salowa w szpitalu. Do 1943 roku Polacy byli zmuszani do wyjazdu, a p�niej zdarza�y si� cz�sto wypadki dobrowolnego zg�aszania si� na wyjazd do Rzeszy, gdy� um�czeni i zastraszeni ludzie nie widzieli szans na egzystencje w rodzinnych stronach. Wielu z tych ludzi przep�aci�o t� prac� �yciem lub utrat� zdrowia, na skutek czego przedwcze�nie zmarli. Za znany mi przyk�ad mo�e pos�u�y� los �ucjana Rudnickiego, kt�ry zmar� na skutek chor�b wyniesionych z pracy w kopalni w Gliwicach.\nJak zwykle w historiach tragicznych zdarzaj� si� i strony pozytywne; ot� przesiedlenie wielu z nas na tereny obecnej Polski, da�o szans� Wo�yniakom uzupe�nienia swego wykszta�cenia, cz�sto ogromnego awansu spo�ecznego i gospodarczego. Otrzymywane w zamian za pozostawione, dzia�ki i gospodarstwa by�y w zdecydowanej wi�kszo�ci lepsze pod wzgl�dem jako�ci grunt�w, stanu zabudowa� i poziomu usprz�towienia. M�odym przedstawicielom tej spo�eczno�ci stworzono szans� na uzyskanie wykszta�cenia, na co mamy przyk�ady w�r�d Zalesian, aby daleko nie szuka�, to jest moja skromna osoba, ale i wielu innych. My�l�, �e na wymienienie wszystkich, i ca�ej strony by�oby za ma�o, i �eby nikogo nie pomin��, ogranicz� si� tylko do wymienienia kilku profesji, w kt�rych Zalesianie zrobili kariery. A wi�c s� w�r�d nas lekarze, in�ynierowie r�nych specjalno�ci, ekonomi�ci, oficerowie, kilku z nas zrobi�o kariery naukowe, a znaczna liczba osi�gn�a perfekcj� w r�nych zawodach. Wielu gospodarzy�o na wsiach, niekt�rzy prowadzili wzorowo swe nowe gospodarstwa, ale by�o te� wielu tych, co czekali na rych�y powr�t dawnych w�a�cicieli, no i w gospodarowaniu efekty mieli marne. Na koniec musz� zaznaczy�, �e na Zalesiu, aby si� spotka�, trzeba by�o przej�� par�set metr�w, a teraz dziel� nas setki kilometr�w i wi�zi rodzinne os�ab�y, ale aby je cho� troch� o�ywi�, s�u�y ta nasza praca grupki zapale�c�w, kt�rym le�y na sercu pami�� o tych co odeszli. Zako�cz� parafraz� sentencji ksi�dza Twardowskiego: "Uczmy si� szybko kocha�, bo �ycie nasze kr�tko trwa"\nWiedz� o historii Zalesia zawdzi�czam rozmowom z �yj�cymi jeszcze jej dawnymi mieszka�cami, a tak�e �askawej dobrej pami�ci innych wsp�autor�w tego opracowania, oraz wielokrotnym wizytom na rodzinnej ziemi, przede wszystkim za� ch�ci poznania tego, co obecnie jest co raz bardziej trudne do poznania.\nChc� tak�e zaznaczy�, �e nie wszystko, co powy�ej napisa�em, da si� udokumentowa�, �e niekt�re przypadki dotycz�ce historii Zalesia, s� moimi domys�ami i spekulacjami, niekiedy uzgadnianymi z innymi mieszka�cami tej Kolonii. Gdyby kto� mia� inny pogl�d, prosz� o uwagi na ten temat.\nTekst na podstawie "Wo�y� Bli�ej" i http://wolyn.ovh.org - poprawiony


GLM: Zdjęty ciężar uzależnienia od pornografii – Nowenna pompejańska\nGLM: Zdjęty ciężar uzależnienia od pornografii\nMam 33 lata i swoje świadectwo zacznę od zarysu problemu, od którego, dzięki wstawiennictwu Matki Bożej zostałem uwolniony.\nPrzez dziesięć lat byłem osobą niewierzącą. Przez ten okres – w moim odczuciu największym grzechem, nad którym mimo prób, nie miałem żadnej kontroli była pornografia. Uzależnienie rozwijało się stopniowo od około 16 roku życia, kiedy to pamiętam pierwsze próby postawienia się i uwolnienia, kiedy zdałem sobie sprawę z regularności swoich zachowań i pierwszy raz porównałem je do nałogu. Dużo później, bo w wieku ok. 23 lat uświadomiłem sobie, że problem narasta, że biorąc pod uwagę kolegów z którymi otwarcie rozmawiałem na temat pornografii, jest we mnie coś, o czym jednak nie mówię, jest to wstydliwe, ciemne i bardziej nasilone niż u innych. Biorąc pod uwagę, że nijak nad tym nie panowałem, poczułem strach przed przyszłością. Pierwszy raz zacząłem zastanawiać się nad pomocą dla uzależnionych od seksu/pornografii. Pomoc była jednak zbyt kosztowna. Co raz rzadziej podejmowałem bezskuteczne próby porzucenia nałogu, ponieważ każda z nich pokazywała mi moją bezsilność. Kasowałem wszystkie materiały pornograficzne, jednak komputer nigdy nie był wolny od filmów dłużej niż tydzień. Niczym były najsilniejsze postanowienia. Próba zerwania z nałogiem wiązała się z takim wewnętrznym bólem, który nie pozwalał na żadną inną aktywność. Kosztowało to 100% mojego zaangażowania i bez wsparcia bliskich, którzy musieliby zrozumieć, że jest to choroba siłą dorównująca alkoholizmowi, nie było możliwości dłuższej walki. Drugą rzeczą, która utrudniała zmagania z tym uzależnieniem jest jego względnie mała szkodliwość i skrytość. Nikt o niczym nie wie, nie ma to bezpośredniego wpływu na życie i pozostaje wyłącznie wewnętrzne poczucie nieczystości i czasami poczucie lęku, ale tylko wtedy, gdy człowiek zaczyna się zastanawiać nad swoją bezsilnością. W walce nie pomagał fakt, że z taką łatwością można było zapanować nad wyrzutami sumienia.\nChoroba rozwijała się przez kolejne lata. W wieku ok. 28-29 lat przekroczyłem kolejną granicę, i kolejną w wieku 31. Wszystko za sprawą szukania doznań, które były w stanie zaspokoić pożądanie.\nNa przełomie 30 i 31 roku życia (nie pamiętam dokładnie miesiąca) z jakiegoś powodu, po ok. dziesięciu latach odmówiłem gorliwie i wielokrotnie Ojcze Nasz, bez żadnej intencji, a nuż Bóg istnieje i coś w moim życiu zmieni. Po jakimś czasie zdałem sobie sprawę, że moje uzależnienie wyraźnie osłabło i cofnęło się do stanu sprzed kilku lat. Osobliwym doświadczeniem było to, że nie zauważyłem tego od razu. Po modlitwie wróciłem do domu i nie poczułem żadnej zmiany. Szatan stracił nade mną 1/3 kontroli, a ja zupełnie tego nie odczuwałem. Dopiero po pewnym czasie, kiedy spostrzegłem, że mój pociąg do pornografii wyraźnie osłabł skojarzyłem to czasowo z modlitwą. Przerażające jest, że szatan przejmuje nad nami kontrolę w sposób tak samo niezauważalny jak wtedy w jednej chwili ją nade mną stracił. Od tamtej pory zacząłem się regularnie modlić, odbudowywać relacje z Bogiem, czytać Biblię, chodzić do kościoła i odnawiać swoją wiarę. Niestety nie od razu została ona rozpalona i były okresy gorliwszej modlitwy i okresy słabszego zaangażowania. W tym czasie szatan również wzmógł swoje działania i zanim zdążyłem odbudować wiarę, nałóg nasilił się o kolejny stopień. Moja wiara jednak rosła i w lutym 2017 r. podjąłem decyzję o odmówieniu Nowenny Pompejańskiej, ponieważ dowiedziałem się, że jest to niezwykle silna modlitwa. Od samego początku byłem przekonany, że znacząco wpłynie ona na moje życie, dlatego starałem się odmawiać ją z gorliwością. Od momentu rozpoczęcia modlitwy jestem wolny od pornografii. Dziś jest 08.10.2017, więc rozpoczął się dziewiąty miesiąc bez nałogu.\nOsobiście nie potrzebuję silniejszego świadectwa na dowód miłości Boga, Jego obecności w naszym życiu jeśli tylko tego chcemy. Po tylu latach zmagań, które uświadomiły mi jedynie moją bezsilność, jedna modlitwa sprawiła to co dla mnie było niemożliwe. Na moim komputerze nie ma ani jednego zdjęcia lub filmu, a w historii przeglądarki nie ma adresów stron pornograficznych i nie wymaga to ode mnie większego wysiłku. Tak samo jak nie jest możliwe abym podniósł ciężarówkę, tak nie byłem w stanie sam poradzić sobie z tym nałogiem. Modlitwa zdjęła ze mnie tak wielki ciężar. Po takim doświadczeniu nie można niewierzyć w Boga.\nSwoje świadectwo kieruję do wszystkich osób uzależnionych od czegokolwiek i wyrażam głębokie przekonanie, że łaski, którymi obdarza nas Bóg za pośrednictwem Matki Bożej, które możemy wyprosić Nowenną Pompejańską są w stanie wyciągnąć każdego z każdego nałogu i uratować tym samym życie. Dla niektórych osób, tak jak np. dla mnie, uratowanie życia jest kwestią z pozoru tak błahą. W moim przypadku była to myśl, która pewnego razu przeszła mi przez głowę: „Spróbuję się jednak pomodlić, mimo że tyle lat tego nie robiłem. A nuż Bóg istnieje i coś w moim życiu zmieni”.\nKategorie Świadectwa o nowennie pompejańskiej Tagi nałóg, pornografia, uzależnienie 8 komentarzy Zobacz wpisy\nGratuluję wyjścia z tego nałogu z pomocą Maryi. Nie jest prawdą, że ten nałóg ma małą szkodliwość. Jesteś pewnie wolny i dlatego tak napisałeś. Ja odeszłam z malutką córką od męża uzależnionego od pornografii, postawiłam warunek : blokada stron pornograficznych i terapia małżeńska. Przez rok nie doczekałam się, żeby mąż założył blokadę. Z terapii też zrezygnował zanim właściwie się zaczęła. Jako żona ,, czułam,, kiedy mąż wchodził na te strony, izolował się, nie patrzył w oczy, kłamał. Nakryłam go dwa razy na oglądaniu pornografii, drugi raz kiedy wróciłam z kościoła z mszy o uzdrowienie włączyłam komputer i okazało się, że… Czytaj więcej »\nna szczęście tutaj nałóg został zwyciężony- i oby tak zostało! Gosiu, a jak twoje relacje z mężem poprawiły się, czy nadal jestescie osobno? Nie próbował walczyc o Was ???\nJesteśmy już po nieudanej mediacji i po rozwodzie. Mąż jest ateistą, dla niego oglądanie pornografii oczywiście to nie grzech i nie problem w małżeństwie. Doszło jeszcze kilka problemów między nami i nie było już czego ratować. A czy próbował walczyć o nas? Raczej nie, jest mu teraz wygodnie, może robić co chce. Drażniła go moja wiara.\nprzykro to słyszeć Gosiu, moj mąz tez teraz mowi o rozwodzie(moi list na stronie byl publikowany wczoraj) dlatego jest to temat szczególnie mi bliski. Gdy sie samemu cos doswiadcza tzw „zlote rady” maja zupelnie inny wymiar. Mialam nadzieje ze napiszesz, ze przynajmniej po twoim odejsciu otworzyly mu sie oczy… bardzo bardzo mi szkoda, ze jednak tak sie nie stało…\nTo nie mąż wystąpił o rozwód tylko ja. Modliłam się wcześniej o uratowanie naszego małżeństwa Nowenną Pompejańską, Nowenną do Matki Bożej rozwiązującej węzły, Telegramem do św. Józefa, modlitwą Jezu ty się tym zajmij, kilka mszy o uzdrowienie w intencji męża, listy do zakonów klauzurowych z prośbą o modlitwę, modlitwa do św. Jana Pawła II i św. Rity… i wiele innych i nic… i się poddałam. Zrozumiałam, że Bogu nie było miłe to małżeństwo. Braliśmy ślub kościelny mieszany. Nie było fundamentu, wspólnych wartości, nieporozumienia przed chrztem dziecka. Dodatkowo uzależnienie męża od komputera, pornografii. Mówienie mi że moje zdrowaśki nic nie pomogą.… Czytaj więcej »\nNatomiast jako katoliczka oczywiście zamierzam dotrzymać przysięgi małżeńskiej w ten sposób, iż pozostanę do końca życia sama. Już z nikim się nie zwiążę. Nie wyobrażam sobie życia bez Komunii św i sakramentów. Niestety za głupie wybory trzeba płacić, jak się słucha serca a nie rozumu.\nDziękuję za komentarz i bardzo współczuję Ci Twojego doświadczenia. Musi być Ci bardzo ciężko. Wiem, że próbowałaś wielu rzeczy aby ratować małżeństwo, nie chciałbym dać Ci „głupiej rady” nie zdając sobie sprawy z wysiłku jaki włożyłaś w ratowanie rodziny, ale jeśli masz z mężem jakiś kontakt, może warto podesłać mu to świadectwo. Gdybyś wiedziała jakim ja byłem zagorzałym ateistą i jaki byłem jeszcze z tego dumny i z jaką pogardą traktowałem ludzi wierzących wiedziałabyś, że i dla Twojego męża również jest ratunek. Matka Boża chce, aby jej pomoc ukazywała ludziom niewierzącym istnienie i miłość Boga. Twój mąż z pewnością również… Czytaj więcej »\nwiem ze to modlitwa cie uratowala glm ,wiem ,bo mojego meza tez uratowala moja modlitwa od alkoholizmu ,tez z dnia na dzien przestal pic i nie chodzil na zadna terapie ,nowenna pompejanska byla najlepszym lekarstwem dla mojego meza