Kopysno  istniało przed XV wiekiem. Według dokumentu z 12 marca 1408 r. [pisany po rusku], król Władysław Jagiełło nadał tę miejscowość swemu rycerzowi Józefowi Bieduniowi za jego wierną służbę. W akcie czytamy o nadaniu "horodyszcza Kopystno, cerkwi pw. Pokrowy Matki Bożej, dworzyszcza pustego zwanego Bodnarskie pod horodyszczem, lasu Struczyna, łąk Mochowisko Małe i Duże, żeby służyły dworzyszczu.". W zamian za to Józef Biedun i jego potomkowie mieli być gotowi oddać na służbę w wojsku dwóch łuczników. Prawdopodobnie, kierując się nazwą wsi, przyjął on później nazwisko Kopystyński, z którym utożsamiali się wszyscy jego potomkowie.\nKopysno pierwotnie było lokowane na prawie ruskim (wg Akta ... co najmniej do 1473 r.). W późniejszym okresie miejscowość podlegała prawu wołoskiemu.\n10 marca 1415 r. starosta ruski Iwan Śremski dokonał rozgraniczenia gruntów pomiędzy Brylińcami a Kopysnem.\nPrzez kilka wieków wieś stanowiła gniazdo rodu Kopystyńskich  *, którego najwybitniejszym przedstawicielem był Michał Kopystyński (zm. 1609 r. - Stanisław Kryciński “Słownik Krajoznawczo-Historyczny”, Warszawa 1992; zob. genealogia.okiem.pl), ostatni prawosławny biskup (władyka) przemyski, zagorzały przeciwnik unii brzeskiej. Zachował się dokument króla Zygmunta III Wazy z 20 maja 1591 r., polecający Michała Kopystyńskiego na biskupa przemyskiego - skany.przemysl.ap.gov.pl.\nW roku 1573 Łazarz i Iwan Kopystyńscy podzielili pomiędzy siebie dobra Kopysna. W 1599 r. jak podają źródła, Jacko Iwanowicz Kopystyński sprzedał swą część Kopysna Janowi Tomaszowi (nazwisko nieczytelne), referendarzowi koronnemu.\nW 1600 roku Michał Kopystyński wraz z Tomaszem i synem Teodorem sprzedali swe części w Kopysnie Drohojowskiemu. W 1606 r. kolejna część Kopysna należała już do Łukasza i Klemensa Krzeczkowskich. Pod koniec lat 20-tych XVII w. cała wieś stała się własnością kasztelana sanockiego - Andrzeja Boguskiego . W 1651 r. po jego śmierci przeszła w ręce żony Marianny, a następnie jej córki o tym samym imieniu.\nW I połowie XVII w. 460 morgów (266,8 ha) było we władaniu chłopów.\nW roku 1696 Hieronim Augustyn Lubomirski nabył miejscowość Rybotycze i stworzył wraz z Kopysnem tzw. klucz rybotycki obejmujący w różnych okresach 4 folwarki i 7 wsi (Posada, Borysławka, Kopysno, Jamna, Trójca, Łomna, Krajna).\nWedług publikacji "Stosunki społeczno-gospodarcze w dobrach małopolskich księcia Jerzego Ignacego Lubomirskiego w pierwszej połowie XVIII wieku" (zob. sanockabibliotekacyfrowa.pl) pogłowie bydła w Kopysnie przedstawiało się następująco:\n1703 r. - 30 krów, 14 jałowic, 1 buhaj, 13 ciołków i jałówek, 6 cieląt, 19 wołów i wolców (razem 83 szt.);\n1706 r. - 34 krowy, 33 jałowice, 1 buhaj, 6 ciołków i jałówek, 13 cieląt, 40 wołów i wolców (razem 127 szt.);\n1707 r. - 18 krów, 27 jałowic, 1 buhaj, 1 ciołek lub jałowica, 2 cielęta, 40 wołów i wolców (razem 89 szt.);\nW 1706 r. Kopysno, jak i sąsiednie wsie nawiedziła epidemia tyfusu przywleczona, jak wynika z zachowanych źródeł, przez wojsko.\nPo śmierci Hieronima Augustyna Lubomirskiego w wyniku podziału spadku (23.06.1722 r.) klucz rybotycki (bez Trójcy, Łomnej i Krajnej) wraz z Kopysnem otrzymał jego syn Jan.\nJednym z właścicieli klucza rybotyckiego był Tomasz Tyszkowski (1618-15.12.1793 r.). Po jego śmierci klucz rybotycki przeszedł we władanie synów: Jana, Pawła i Wincentego. Po śmierci Jana (1763-1811 r.) część należących do niego dóbr przeszła w ręce Józefy z Tyszkowskich Wisłockiej, Zuzanny z Tyszkowskich Truskolaskiej oraz braci: Pawła i Wincentego Tyszkowskich.\nW wyniku cesji dóbr Zuzanny z Tyszkowskich Truskolaskiej, dokonanej w 1815 r., klucz rybotycki przeszedł we władanie Antoniego Truskolaskiego, Ludwiki z Nowosielskich Wisłockiej (po niej Leona Nowosielskiego) oraz Pawła i Wincentego Tyszkowskich, z tym że Paweł zrezygnował ze swej części i podarował ją bratu Wincentemu.\nW 1830 r. współwłaścicielami klucza byli także: Euzebiusz i Petronela Olszewscy.\nW dniu 1.06.1831 r. dobra wchodzące w skład klucza rybotyckiego odkupił Wincenty Tyszkowski (1783-4.04.1846 r.), który stał się jego jedynym właścicielem. Po jego śmierci klucz rybotycki przejęli synowie Antoni (zm. 8.05.1895 r.) i Józef (zm. 2.02.1882 r.). Jak wynika z poniższych dokumentów, dobra Kopysna przypadły w tym czasie jedynie Józefowi Tyszkowskiemu.\nPodczas prac geodezyjnych w 1852 r. prowadzonych przez Wilhelma Kolba i Franza Safarika sporządzono dokładną, kolorową mapę katastralną (5 arkuszy formatu A1) i opis działek miejscowości z podziałem na właścicieli, kategorie użytkowania itp. (materiały dostępne w Archiwum Państwowym w Przemyślu - zob. skany.przemysl.ap.gov.pl) . W tymże roku Kopysno posiadało 434,95 ha gruntów ornych, 52,4 ha łąk, 8,95 ha sadów, 47,72 ha pastwisk, 312,2 ha lasów, 0,06 ha stawów, 0,37 ha nieużytków, 9,35 ha dróg i 0,36 ha strumieni (razem 866,36 ha). Największym właścicielem gruntów (ok.418 ha) w tym czasie był Józef Tyszkowski.\nWedług "Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich" (Druk "WIEKU" Nowy Świat Nr 59, Tom IV, Warszawa 1883 r.) znaczna część gruntów Kopysna stanowiła własność Józefa Tyszkowskiego. Posiadał on 296 morgów (1 morga austriacka = 0,5755 ha) gruntów ornych, 44 morgi łąk i ogrodów, 24 morgi pastwisk i 362 morgi lasów. Pozostałe grunty miejscowości to 462 morgi gruntów ornych, 61 morgów łąk i ogrodów, 59 morgów pastwisk i 180 morgów lasu, co odpowiada powyższym danym z 1852 r.\nJózef Tyszkowski był kawalerem, lecz miał kilkoro nieślubnych dzieci, w tym syna Pawła ze swoją gospodynią o nazwisku Szylak z miejscowości Jamna, którego adoptował w 1865 roku i któremu rok przed śmiercią przekazał cały swój majątek w tym dobra Kopysna (zob. "Jana Porembalskiego wspomnienia z birczańskiego" - pbc.rzeszow.pl i www.apokryfruski.org). Według "Skorowidza dóbr tabularnych w Galicyi z Wielkiem Księstwem Krakowskim" - zob. umcs.lublin.pl) Paweł Tyszkowski (Szylak) w 1905 roku był właścicielem 164, 25 ha gruntów rolnych, 24,45 ha łąk, 0,42 ha ogrodów, 12,34 ha pastwisk, 299,51 ha lasów, 0,57 ha nieużytków i 0,64 ha parceli budowlanej (razem ok. 502,18 ha).\n14 czerwca 1873 r. Kopysno nawiedził grad czyniąc szkody w rolnictwie ("Materyały do Klimatografii Galicyi. 1873").\nPaweł Tyszkowski (Szylak) ożenił się z Henryką Fredro, prawnuczką Jacka Fredry (ojca Aleksandra Fredry), lecz nie mieli oni potomstwa. Pod namową przyjaciela, niejakiego Przysieckiego, by uniemożliwić przejście majątku na rzecz nieślubnych córek Józefa Tyszkowskiego, testamentem z dnia 19.10.1912 r. cały swój majątek zapisał Akademii Umiejętności w Krakowie. Zastrzegł jednak, że stanowić on będzie oddzielnie administrowaną całość jako fundacja im. Pawła Tyszkowskiego, której celem miało być popieranie polskiego piśmiennictwa i wynalazków z zakresu nauk przyrodniczych i lekarskich, ze szczególnym uwzględnieniem prac, badań i wynalazków dotyczących choroby raka i chorób wenerycznych.\nInni twierdzą, że Józef Tyszkowski przekazując majątek Pawłowi Tyszkowskiemu zobowiązał go do przekazania go Akademii Umiejętności w Krakowie w przypadku nie posiadania potomstwa. Akademia Umiejętności dobra Pawła Tyszkowskiego przejęła dopiero w 1929 r. dekretem dziedzictwa po pozytywnym dla niej zakończeniu sprawy sądowej wytoczonej jej przez dalszą rodzinę na podstawie fałszywego testamentu, który ostatecznie sąd odrzucił. Paweł Tyszkowski zmarł 17.09.1920 r. i został pochowany w kaplicy grobowej na cmentarzu w Kalwarii Pacławskiej.\n(Więcej informacji o rodzinie Tyszkowskich można znaleźć na stronach: www.apokryfruski.org, dspace.uni.lodz.pl, www.pbc.rzeszow.pl.)\nCzęść gruntów po Józefie Tyszkowskim (202 ha - zob. data.jewishgen.org) przejął Antoni Jankowski, mąż jego nieślubnej córki Katarzyny, który był ich właścicielem do jesieni roku 1939, kiedy zostały mu one odebrane przez władze radzieckie (zob. Dawni mieszkańcy). W jaki sposób Antoni Jankowski przejął część gruntów, które były własnością Pawła Tyszkowskiego, nie zostało to do dziś wyjaśnione.\nWiele lat po wojnie władze polskie część gruntów chciały oddać jedynej spadkobierczyni Jankowskiego, córce Katarzynie, ale z nieznanych przyczyn do tego nie doszło. Przez wiele lat grunty były użytkowane przez PGR, a po roku 1989 zostały przejęte przez państwowe jednostki (Nadleśnictwo, Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa), a część została sprzedana osobom fizycznym.\nCiekawe zdarzenia z życia mieszkańców Kopysna zawierają zapiski z akt grodzkich i miejskich Rzeczypospolitej Polskiej z lat 1436-1552  oraz z księgi ławniczej z lat 1445-1452 \n* - nie można ustalić w jaki sposób Kopystyńscy weszli w posiadanie dóbr Kopysna i jakim herbem się posługiwali (Sas czy Leliwa).\n1. Grodzisko (49°40'48,40" Pn, 22°37'48,32" W)\nGrodzisko pierścieniowate z XI-XIII w. usytuowane jest na południowy zachód od wsi, ok. 1 km na południe od Kopystanki, w lesie "Grabnik" (zob. Ciekawe miejsca). Niedaleko od grodu , na wschód znajduje się "cudowne źródełko", z którego wypływa potok Grabnik wpadający do rzeki Wiar. Podczas badań sondażowych przeprowadzonych w 1955 i 1957 roku na stanowisku znaleziono liczne ułamki naczyń wczesnośredniowiecznych pochodzących z przełomu X i XI w.\nWymiary grodu (118 x 43 m) świadczą o jego znacznej wielkości a tym samym dużej liczbie budowniczych i mieszkańców. Wschodnie i zachodnie stoki wzgórza, na którym usytuowane jest grodzisko, są bardzo strome. Stosunkowo łatwo dostępne zbocza przecięto rowami: południowym - o szerokości ok. 12 m i głębokości 3 m oraz północnym - o szerokości 4,7 m i głębokości 0,8 m. Na zewnętrznym łuku rowu od strony północnej widoczny jest podłużny nasyp o wysokości 0,8 m, przypuszczalnie pełniący niegdyś rolę wału. Szczyt wzgórza tworzy owalny majdan o wymiarach 98 x 56 m. Na majdanie nie zauważono wyraźnych śladów obwałowań, jedynie na jego południowym skraju widoczny jest niewielki garb - prawdopodobnie ślad po silnie rozmytym wale.\nGrodzisko - rzuty\n(źródło: Juliusz Marszałek - Katalog grodzisk i zamczysk\nw Karpatach, Wyd. Stanisław Kryciński, Warszawa 1993)\nWedług tradycji na grodzisku w lesie "Grabnik" stał niegdyś zamek (kasztel) i podobno jeszcze dziś można tam znaleźć resztki cegieł. Miejsce to nazywane jest Zamczyskiem. Ponoć jest tam bardzo głęboka studnia i podziemne przejście do Rybotycz.\nWięcej informacji - przeczytaj artykuły: Mons Grodzysko, Wczesnośredniowieczna warownia w Kopystnie.\n2. Cerkiew, cmentarz, dzwonnica (49°40'59,21" Pn, 22°38'20,20" W)\nParafia obrządku wschodniego istniała w Kopysnie już w 1507 r. (1408 r. ?) Obecną, murowaną z kamienia polnego, greckokatolicką cerkiew filialną p.w. Opieki NMP zbudowano w 1821 r. (pierwotnie p.w. Bogurodzicy Pokrow; zaliczona do IV grupy zabytków) (zob. też Ciekawe miejsca).\nCerkiew (1959 r.)\nZostała wzniesiona na rzucie wydłużonego prostokąta z trójbocznym zamknięciem od wschodu. Od południa, niewielka nowsza zakrystia. Prezbiterium wydzielone arkadą. Sklepienie pozorne kolebkowe o łuku obniżonym. Chór muzyczny drewniany, nadwieszony. Dach siodłowy kryty blachą, na nim wieżyczka na sygnaturkę z latarnią.\nIkonostas z połowy XIX w. Ołtarzyk w prezbiterium o tradycjach barokowych, w nim ołtarz Chrystusa pomiędzy świętymi. Cztery ołtarze boczne o tradycjach barokowych (XIX w.). Dwa krucyfiksy – malowany oraz rzeźbiony o charakterze ludowym. Benedykcjonał pokryty blachą trybowaną.\nChrzcielnica ufundowana w 1893 r. przez Piotra Krupę (ojciec Michała Krupy "Sadowego")\nW 1823 r. przedłużono budynek ku zachodowi. Natrafiono wtedy na stary grób jakiegoś duchownego pochowanego pod wcześniej tu istniejącą świątynią. Mógł nim być władyka Michał. W roku 1929 przeprowadzono remont kaplicy. We wnętrzu cerkwi ikonostas namalowany w 1854 r. przez malarza cerkiewnego Józefa Lisikiewicza, który osiedlił się w Trójcy w drugiej połowie XIX w.\nWedług danych archiwalnych z 1852 roku , cerkiew (działka budowlana nr 29) była własnością Cerkwi greckokatolickiej, a dzwonnica i cmentarz wokół niej (działka nr 653) były własnością gminy (wsi) Kopysno i taki stan prawny trwał do czasu przejęcia nieruchomości przez Państwo polskie na mocy dekretu z dnia 28 września 1949 r. (Dz.U. z 1949 r. Nr 53, poz. 404 - isap.sejm.gov.pl).\nWykaz proboszczów i administratorów sprawujących posługę w cerkwi będącej filią parafii w Rybotyczach zawiera załącznik w "Dokumentach do pobrania" - Wykaz księży greckokatolickich z lat 1828-1939 .\nPo II wojnie światowej (lata 50-te) cerkiew przeznaczona była do rozbiórki. Zapisano ją jednak jako kaplica cmentarna i w ten sposób ocalała.\nObok cerkwi znajduje się parawanowa murowana dzwonnica z 1821 r. (na tynku widnieje rok 1932, co może oznaczać datę jej remontu) - zob. Ciekawe miejsca.\nObecnie działka nr 70, na której znajduje się cerkiew, dzwonnica i cmentarz, jest własnością Skarbu Państwa reprezentowanego przez Starostę Powiatu Przemyskiego. Według ewidencji gruntów i budynków cerkiew jest w użytkowaniu Kościoła katolickiego w Rybotyczach, natomiast cmentarz jest zarządzany przez Gminę Fredropol.\nCerkiew wraz z dzwonnicą i cmentarzem zostały wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa podkarpackiego - nr rej. A-463 z dnia 1 grudnia 2010 r.\nUsytuowanie cerkwi i cmentarza według map z XIX i XXI wieku.\n(Kolorem czerwonym z lewej i zielonym z prawej podano numery działek)\n3. Dwór (płd.-zach. narożnik - 49°40'46,74" Pn, 22°38'22,94" W)\nDwór w Kopysnie był usytuowany na wybitnie obronnym miejscu. Obok dworu był staw wokół którego rosły wierzby płaczące (źródełko - 49°40'45,39" Pn, 22°38'24,25" W), stajnia, stodoła i spichlerz. Dwór zbudowany był z drewna, na fundamencie z kamienia i cegły o wymiarach 6 x 12 m. Wejście do dworu znajdowało się od strony płd.-wsch. W roku 1939, po opuszczeniu dworu przez właścicieli (Jankowscy), został on rozebrany przez miejscową ludność i spalony. Pozostały fragmenty umocnień ziemnych otaczających nieistniejące już zabudowania dworskie, wały otaczające staw oraz niektóre drzewa (zob. Ciekawe miejsca).\nDwór na mapie z 1852 r.\n4. Kapliczka (49°40'55,73" Pn, 22°38'41,14" W)\nPrzydrożna, murowana zwana “kapliczką św. Jana”, w części otynkowana o przekroju zbliżonym do kwadratu i wysokości 2 m; pokryta daszkiem namiotowym, niegdyś podbitym gontem, obecnie wykonanym z drewna.\nKapliczka - rzut\nZostała ustawiona na pamiątkę zniesienia pańszczyzny w 1848 r. W kapliczce znajduje się figurka przedstawiająca św. Jana, która w latach 70. ubiegłego wieku znikła w nieznanych okolicznościach i po wielu latach powróciła (zob. Aktualności, Ciekawe miejsca).\nFigurka św. Jana (1963 r.)\nKapliczka - widok z przodu (1963 r.)\nKapliczka - widok z tyłu (1963 r.)\n5. Horbysko (49°40'49,15" Pn, 22°38'17,30" W)\nOk. 200 m od miejsca po dworze znajduje się kulminacja zwana Horbysko - fragment ugoru wśród łąk z zaklęśnięciem na szczycie (zob. Ciekawe miejsca, Filmy). Według tradycji tu właśnie był pochowany władyka Michał Kopystyński. Mieszkańcy pamiętają jeszcze metalowy krzyż na kamiennym cokole stojący na Horbysku.\nWe wsi zachowało się kilka starych chałup zrębowych; budowane były również chaty typu przysłupowego. Zabudowa zrębowa jak i przysłupowa charakteryzowała się tym, że pod jednym dachem łączono część mieszkalną i inwentarską.\nLiczebność ludności Kopysna na przestrzeni lat 1785-1963 przedstawia poniższa tabela.\nLiczba ludności wg wyznania\nwg spisu austriackiego\nwg "Schematyzm greko-katolicki Diecezji Przemyskiej 1830 r."\nwg "Szematyzm Królestwa Galicyi ... na rok 1857"\nwg "Szematyzm Królestwa Galicyi ... na rok 1959"\nwg " Vollständiges Ortschaften-Verzeichnis der im Reichsrathe vertretenen Königreiche und Länder nach den Ergebnissen der Volkszählung vom 31. December 1880"\nwg "Allgemeines Verzeichnis der Ortsgemeinden und Ortschaften Österreichs nach den Ergebnissen der Volkszählung vom 31. Dezember 1910"\nwg "Najnowszego skorowidza wszystkich miejscowości z przysiółkami ... " - genealogyindexer.org/frame/d288/99/d\nwg "Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi...", Jan Bigo, Lwów 1918\n(kobiety - 303,\nmężczyźni - 295)\nwg "Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. T.13, Województwo lwowskie" *\nwg "Księga adresowa Polski 1926/7, 1928 i 1929" data.jewishgen.org\nwg ukraińskiego historyka Kubijowycza\nwg "Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis für das Generalgouvernement ...".\nStan na dzień 1 marca 1943 r.\n1946 176 ASG, BB WOP, sygn. 30/3.\nSprawozdanie miesięczne 35 Komendantury WOP\nza listopad 1946 r.\n1947 30 ASG, BB WOP, sygn. 30/17.\nSprawozdanie okresowe 35 Komendy Odcinka WOP za rok 1947 r., k. 23\nwg "Księga meldunkowa wsi Kopysno Nr 4" założonej w dniu 30.10.1962 r. - stan na dzień 1 stycznia 1963 r.\n* - wg źródła przynależność do narodowości polskiej deklarowały 34 osoby, a pozostali do narodowości określanej jako rusińska;\nw miejscowości znajdowało się 105 budynków mieszkalnych (w tym jeden to dwór).\nNa stronie internetowej Archiwum Państwowego w Przemyślu (skany.przemysl.ap.gov.pl) można zapoznać się z cyfrową kopią ksiąg metrykalnych Greckokatolickiego Biskupstwa w Przemyślu - parafii Rybotycze z filią Kopysno (dekanat Dobromil) obejmujących lata 1784-1869. Dane Kopysna obejmują skany o numerach od 146 do 164 i od 179 do 186.\nW Kopysnie w XIX wieku istniała szkoła powszechna, jednoklasowa. Należy przypuszczać, że rozpoczęła ona swą działalność po 1883 r. na mocy noweli do ustawy szkolnej o zakładaniu i utrzymywaniu publicznych szkół ludowych i obowiązku posyłania dzieci do szkół. Na samym początku zajęcia szkolne najprawdopodobniej były organizowane w prywatnym domu (domach) a dopiero potem, po roku 1887 w budynku szkolnym, na którego wzniesienie zapomogi udzielił sam cesarz Franciszek Józef, o czym doniosła Gazeta Lwowska (Nr 177, z dnia 5 sierpnia 1887 r.), w której czytamy:\n"Najjaśniejszy Pan raczył najmiłościwiej udzielić z prywatnej Swej szkatuły gminie Kopyśno, w powiecie dobromilskim, na budowę szkoły, zapomogi w kwocie 100 zł.”\nW 1890 roku szkołę w Kopysnie (w zastępstwie) prowadziła Aniela Barówna. Józef Fastnacht (potomek Simona Fastnachta - kolonisty z miejscowości Melchingen, leżącej w Badenii-Wirtembergii, który w 1783 r. osiedlił się w m. Falkenberg, obecnie Nowe Sady) przejął nad nią kierownictwo w okresie od 1891 do 1901 roku i w latach 1906-1908. Potwierdza to historia rodziny (zob. brodzianie.one.pl). Szkołę w latach 1902-1903 (w zastępstwie) prowadziła Emilia Figol. W roku 1909 szkołą zarządzał Zygmunt Jastrzębski a następnie w latach 1910-1913 Potr Siemaszek. Od 1 marca 1920 roku do 1924 (?) szkołę prowadził Eugeniusz Biliński. Dostępne dokumenty potwierdzają, iż urodził się on w 1893 r., był wyznania rzymsko-katolickiego, narodowości polskiej, żonaty, posiadał egzamin kwalifikacyjny i był tymczasowym kierownikiem szkoły. Podczas jego pracy, budynek szkolny był drewniany, jednoizbowy i wynajmowany, a językiem nauczania był "ruski". W dalszych latach według zeznań mieszkańców w szkole uczyła Lidia Hnatyszak, siostra Romana, którego grób znajduje się na cmentarzu w Kopysnie. Według Iwana Krupy (zob. "Iwan Krupa - Kopysno") od roku 1935 nauczycielką w szkole była Halina Bak ze Lwowa, narodowości ukraińskiej. W tym okresie były cztery klasy. Nauczano języka polskiego, arytmetyki, historii (po polsku i ukraińsku) i religii (po ukraińsku). Zdaniem innych w szkole nauczano także języka niemieckiego.\nPrzez II wojną światową (prawd. od 1936 r.), powyżej cerkwi powstał "Dom Narodowy" w którym była czytelnia prowadzona przez Towarzystwo "Proswita", zajmujące się szerzeniem oświaty wśród ukraińskiej ludności wiejskiej i małomiasteczkowej. Dom ten znajdował się na terenie nieruchomości będącej własnością Parafii Greckokatolickiej (wg numeracji z 1852 r. - działki nr 654 i 655, działka budowlana nr 27), jak na załączonej mapce.\nKopysno miało także przed II wojną światową swój chór cerkiewny prowadzony przez ks. Aleksandra Hajdukiewicza (zob. Osoby - Ogólne - Członkowie chóru cerkiewnego). Sołtysem wsi był wówczas Bazyli Krupa.\nLata 1891 - 1939\nW Gazecie Lwowskiej (Nr 293 z 24 grudnia 1892 r.) znalazło się następujące ogłoszenie:\nMieszkańcy Kopysna, chcąc uregulować swoje czynności i nadać im formę prawną korzystali z usług c.k. notariuszy w Dobromilu. Zachowane akty notarialne z lat 1891-1913 znajdują się na stronie Archiwum Państwowego w Przemyślu .\nGazeta Lwowska (Nr 195 z 27 sierpnia 1909 r.) doniosła o licytacji nieruchomości:\n"L. cz. E. 1327/9 (7) (8406)\nNa wniosek Mojżesza Jammera odbędzie się dnia 6 października 1909 o godzinie 8 przed południem w sądzie niżej wymienionym, w biurze Nr. 11 licytacya realności lwh. 304 ks. gr. gm. Kopysno, stanowiącej budynek pod Nr. 25 i ogród 10 a. 75 m2 celem zniesienia spółwłasności.\nRealność powyższą oceniono na 540 koron.\nCena wywołania wynosi 540 kor., zaś najniższa oferta, poniżej której sprzedaż nie nastąpi, wynosi 360 kor.\nCena kupna ma być złożoną w sądzie do dni 30 od prawomocności uchwały zatwierdzającej akt licytacyjny.\nO. k. Sąd powiatowy, Oddział IV.\nDobromil, dnia 11 sierpnia 1909."\nW latach 1909-1912 kilkunastu mieszkańców Kopysna wyemigrowało do USA. Wykaz tych osób i bliższe dane dotyczące ich emigracji zamieszczono poniżej w "Dokumentach do pobrania" - Wykaz emigrantów do USA .\nPodczas I wojny światowej wokół Kopysna prowadzone były działania wojenne, o których wspomina w swej książce Nónay Dezsó.\nStrona tytułowa książki Nónay Dezsó\nMapa z książki Nónay Dezsó\nCzęść mieszkańców Kopysna brała udział w działaniach wojennych I wojny światowej po stronie cesarstwa austro-węgierskiego. Nie jest jednak znana dokładna liczba tych osób. Z zachowanych dokumentów można dowiedzieć się jedynie o osobach rannych, poległych czy wziętych do niewoli. Wykaz tych osób ujęto w "Dokumentach do pobrania" na tej stronie .\nW roku 1915 Kopysno nawiedziła epidemia cholery. Nieznana jest liczba zmarłych. Po tym wydarzeniu pozostał jedynie cmentarz, na który wskazuje do dziś istniejący drewniany krzyż, znajdujący się u stóp Kopystanki (49°40' 55,08" Pn, 22°37'38,61" W; zob. Ciekawe miejsca).\nPrzed II wojną światową we wsi istniał sklep z wyrobami tytoniowymi prowadzony przez Krupę i wyszynk trunków (karczma, niedaleko cerkwi) prowadzona przez mieszkańca pochodzenia żydowskiego o nazwisku Mendel Salik (żona - Chane z domu Probstein; syn - Samuel ur. 1871 r., żona - Ettel z domu Bachmann ur. 1877 r., dzieci - Lewi Isak ur. 1897 r. i Rebeka ur. 1899 r.; córki - podobno trzy, brak bliższych danych). Inni podają również, że w Kopysnie były dwie kuźnie prowadzone przez Hamryszczaka i Hyłę oraz dwóch szewców: Karol Hamryszczak i Kaczmar.\nW budynku "Domu Narodowego", w którym znajdowała się czytelnia Proswity, był także sklep prowadzony przez braci: Pawła i Michała Kaczmarów.\nZ zachowanego dokumentu z dnia 18 maja 1928 r. wynika, że w Kopysnie istniał "Urząd Gminny", którego kierownikiem tymczasowego zarządu był Antoni Jankowski (zob. Dawni mieszkańcy). We wcześniejszym dokumencie osoba ta występuje w charakterze Naczelnika gminy.\nNiektórzy mieszkańcy jeszcze przed wybuchem II wojny światowej opuścili Kopysno w poszukiwaniu pracy i lepszego życia poza granicami kraju. Jednym z nich był Józef Krupa s. Mikołaja i Antoniny Mandro, ur. 26.02.1898 r. Z posiadanych materiałów udostępnionych przez jego rodzinę wynika, że uczył się w Brnie (Czechosłowacja), starał się o wyjazd do Argentyny, przebywał i pracował na terenie Francji i na koniec wyjechał i osiadł w Kanadzie. Ciekawe dokumenty związane z tą osobą i jej działalnością zamieszczono w zakładce Dokumenty i Dawni mieszkańcy.\nW tygodniu poprzedzających dzień 11 października 1930 r. o czym doniosła Gazeta Przemyska Nr 58, w wyniku pożaru spłonęło we wsi 14 zabudowań gospodarczych. Choć nie ustalono przyczyn, zdaniem Gazety mógł to być sabotaż. O pożarze wspomina także mieszkaniec Kopysna - Iwan Krupa (zob. "Iwan Krupa - Kopysno").\nOk. roku 1936 (?) Józef Krupa syn Michała Krupy ("Sadowij") udał się do Austrii aby dzięki protekcji tamtejszej rodziny fabrykanta "Krupp" studiować medycynę (zob. Dawni mieszkańcy).\nWrzesień 1939 r. - wybuch II Wojny Światowej\n13 września 1939 r. armia niemiecka wkroczyła do Kopysna.\nKopysno, choć nie było polem działań wojennych z tego okresu, zapisało się jako miejsce odwrotu wojsk polskich. Wspomina o tym płk dypl. Ludwik Tadeusz Schweizer - dowódca 26 pułku ułanów im. Hetmana Wlk. Litewskiego Jana Karola Chodkiewicza wchodzącego w skład Brygady Kawalerii Nowogródzkiej, który we wrześniu 1939 r. stanowił część Grupy Kawalerii gen. Andersa. Po rozformowaniu w dniu 27 września 1939 r. pułk ten podjął działania w celu przedostania się na terytorium ówczesnych Węgier. Dowódca pułku w swej książce wspomina: "Marsz ten zaczęliśmy około godziny 15-tej. Wprost z leśniczówki weszliśmy w lesiste góry, którymi szliśmy już aż do przejścia na Węgry. Po stromych ścieżkach prowadziliśmy konie w rękach. Marsz i dla ludzi i dla koni był bardzo ciężki. Po półtorej godzinie wskazał nam przewodnik ze skraju lasu wieś Kopyśno, gdzie radził wziąć drugiego [przewodnika]. Dalej drogi nie znał. W Kopyśnie ludność patrzyła na nas jak na zjawy, nie chcąc wierzyć, że widzi jeszcze swoje wojsko. Młody chłop poprowadził nas na Łodzinkę. Jak się okazało był to rezerwista 2 p.p.g. Opowiadał o mobilizacji, jak ludzie czekali bez broni i umundurowania - aż przed zbliżaniem się Niemców odesłano ich do domu. Uprzedzał nas, że wszędzie na drodze spotkamy bojówki ukraińskie, które są dobrze zorganizowane i uzbrojone." (L. Schweizer "Wojna bez legendy", Kirkcaldy (Szkocja) 1943).\nOkoło 27 września 1939 r. na mocy paktu Ribbentrop - Mołotow do Kopysna wkroczyły wojska sowieckie (radzieckie) i od tej pory do 27 czerwca 1941 r. Kopysno było częścią Z.S.R.R.\nLata 1940 - 1947\n1. Okupacja sowiecka (radziecka)\nOkupacja sowiecka (radziecka) rozpoczęła się od 27 września 1939 r. i trwała do 27 czerwca 1941 r.\nW tym okresie, wiosną 1940 r. władze sowieckie (radzieckie) na zdobytych terenach zaczęły tworzyć tzw. kołchozy, co nie ominęło także Kopysna, gdzie próbowano zorganizować rolniczą spółdzielnię produkcyjną. Wybrano nawet przewodniczącego i siedmiu członków, lecz do założenia kołchozu nie doszło z braku czasu spowodowanego napaścią Niemiec na Z.S.R.R. (zob. "Iwan Krupa - Kopysno").\n2. Okupacja niemiecka, wyjazdy na roboty, klęska gradu\nWojska niemieckie do Kopysna wkroczyły (po raz drugi) około 27 czerwca 1941 r., kilka dni po napaści na Z.S.R.R.\nW okresie od 3 listopada 1941 r. do lipca 1944 r. wieś należała do Generalnej Guberni, powiatu przemyskiego i gminy Rybotycze.\nW czasie okupacji niemieckiej część mieszkańców Kopysna wyjechała na roboty do Niemiec. Wśród nich znaleźli się: Józef - brat Mikołaja Nienadowskiego oraz trzej bracia Kopko - Michał, Paweł i Mikołaj, którzy opuścili wieś w roku 1940. We wsi pozostał brat Kopków - Piotr, który sprawował w tym czasie funkcję sołtysa (zob. Dawni mieszkańcy).\nW latach 1941-1945 na przymusowych robotach w Niemczech przebywały córki Mikołaja Krupy ("Sadowij") Katarzyna i Maria (zob. Dawni mieszkańcy).\nW kwietniu 1942 r. na roboty do Austrii wyjechała Maria Kazała (Kazala), córka Michała i Justyny Pasławskich (zob. Dawni mieszkańcy).\nNa robotach w Niemczech przebywali także Iwan Krupa "Siwak", który po powrocie w 1947 r. osiadł z rodziną na terenie ZSRR (obecnie Ukraina) a także syn Stanisława Krupy - Roman, który zginął podczas wysiedlenia na wschód w 1945 r. (zob. "Iwan Krupa - Kopysno").\nWedług zachowanych danych jeden z mieszkańców Kopysna - Mikołaj Hałabud (ur. 27.02.1900 r. w Kopysnie) został więźniem obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie, gdzie zmarł 30.04.1942 r. Posiadał wytatuowany numer obozowy - 3440 (zob. totenbuch.buchenwald.de).\nNa początku lipca 1942 r. Kopysno nawiedził grad (kule o wadze ok. 0,5 kg), który całkowicie zniszczył uprawy polowe i owoce w sadach. Uszkodzone zostały także domy. Jeden z mieszkańców uległ poważnym obrażeniom. Pomoc poszkodowanym zapewniły władze niemieckie, urządzając dla nich darmową kuchnię (zob. "Iwan Krupa - Kopysno").\n3. Uwolnienie spod władzy niemieckiej\nArmia Czerwona (1 Front Ukraiński) dotarła do Kopysna około 5 sierpnia 1944 r.\nWedług wspomnień mieszkańca wsi, pani Heleny Nienadowskiej, w Kopysnie zatrzymał się wtedy jeden z jej oddziałów, w większości młodzi żołnierze, którzy nie mogli doczekać się kiedy znajdą się w Berlinie. Często pytali starszych osób, jak daleko do Berlina. Byli przekonani, że znajdują się tuż u jego bram, że jest on za tą czy następną górą.\nNa dużej łące, w pobliżu centrum wsi, znajdowała się kuchnia polowa, którą w szczególności były zainteresowane dzieci i młodzież. Podchodząc do niej oczekiwali, że skorzystają z zawartości kotła. Widząc to obsługujący kuchnię żołnierze, kazali im przynieść jakieś garnki lub wiadra, co ci szybko uczynili. Do pojemników nalano im gorącą zupę, którą podzielili się z resztą rodziny. Przy opuszczaniu wsi, pozwolono mieszkańcom wziąć dla siebie brązowy cukier, który - dlatego że był w bryłach - musiano dzielić przy pomocy siekiery. Wśród żołnierzy był także lekarz, który pomógł ojcu pani Heleny, niedomagającemu od jakiegoś czasu na serce. Podał mu jakieś lekarstwo, po zażyciu którego nigdy już nie miał z nim problemów.\nTereny Kopysna po zajęciu przez Armię Czerwoną były kontrolowane pod kątem działalności ukraińskich nacjonalistów. Według tajnego sprawozdania nr 3.88 sporządzonego przez zastępcę naczelnika Zarządu Politycznego 1 Frontu Ukraińskiego z dnia 15 października 1944 r. w rejonie Kopysna zaobserwowano obecność oddziału liczącego do 150 osób, który od końca sierpnia realizował terrorystyczne akcje skierowane przeciwko żołnierzom Armii Czerwonej i polskim milicjantom.\nW latach 1944-46 w rejonie Kopysna działał 218 pograniczny pułk (Gdyński) wojsk NKWD, którego zadaniem była likwidacja UPA i innych oddziałów OUN i który przeprowadził w jej obrębie znaczące operacje (zob. pobeda1945.su).\n4. Podpalenie i spalenie części Kopysna\nTereny południowo-wschodniej Polski po wojnie stały się polem działań różnego rodzaju uzbrojonych grup, a w szczególności UPA, która wraz z rozpoczęciem wysiedleń na tym terenie we wrześniu 1945 roku, przystąpiła do bardziej energicznych działań skierowanych przeciwko polskiej władzy. Niestety, podczas tych walk ucierpiała także ludność cywilna. Z opowiadań świadków tamtych lat wynika, iż każdy, bez względu na narodowość czy religię, mógł wtedy stracić życie, co też i miało nierzadko miejsce.\nWedług sprawozdań kurenia (batalion) UPA "Konyka" (Michał Galo (Halo)), 26 października 1945 roku Kopysno zostało spalone przez UPA przez sotnię “Burłaki” dowodzoną przez Włodzimierza Szczygielskiego; zachowało się jedynie kilka domów, w tym jeden należący do mieszkańca, który sprzyjał ich działalności. Podpalenia dokonali członkowie czoty (plutonu) 516 z sotni (kompania) "U-7". Natomiast według opr. "UPA TACTICAL SECTOR 26TH “LEMKO”: LEMKIVSHCHYNA AND PEREMYSHL REGIONS (Dokuments i Materials)" Litopys UPA, Volume 33, strona 172, spalenia opuszczonej wsi dokonała pierwsza czota sotni "U-7" pod dowództwem Grzegorza Jankowskiego ps. „Łastiwka” . Fotografie dowódców sotni i kurenia - zob. graziowa.bloog.pl.\nIstnieje też wersja, iż podpalenia dokonali wysiedleni mieszkańcy wsi, którzy stacjonując w pobliskiej miejscowości Wijsko (obecnie Nowe Sady), nocą powrócili do Kopysna, aby tego dokonać. Iwan Krupa w swoich wspomnieniach (zob. "Iwan Krupa - Kopysno") pisze, że niektórzy z wysiedlonych rzeczywiście powrócili do Kopysna, gdy stacjonowali w Niżankowicach, lecz jedynie po to, by zabrać ze sobą paszę dla zwierząt, która im się kończyła.\nZ relacji jednego z mieszkańców wynika, iż w pożarze zginęła chora na gruźlicę kobieta (Anna Kaczmar z domu Krupa, żona Wasyla), która nie była w stanie wydostać się z płonącego domu. Jej teściowa próbując ją ratować, doznała obrażeń i po kilku dniach także zmarła. Zostały pochowane w jednej trumnie (zob. Dawni mieszkańcy).\nBez względu na tożsamość sprawców podpalenia domów i innych obiektów (gospodarczych) we wsi, należy wyjaśnić, iż nie wszystkie zostały spalone we wspomnianym dniu. W późniejszym okresie według źródeł ukraińskich , żołnierze Wojska Polskiego dwukrotnie spalili część domów we wsi, tj. 20 grudnia 1945 r. - 6 domów (w tym 3 opuszczone i 3 zamieszkałe) i 11 listopada 1946 r. - 2 domy.\n5. Wysiedlenie ludności na wschód *\nW wyniku umowy tymczasowego organu władzy w Polsce (PKWN) z republikami radzieckimi (tzw. układy republikańskie) w ramach akcji masowych przesiedleń, przeprowadzonych w oparciu o kryterium etniczne na polsko-ukraińskim pograniczu, wielu mieszkańców Kopysna pod koniec września 1945 r. opuściło wieś i udało się do Z.S.R.R., na teren obecnej Ukrainy. Akcja ta objęła m.in. osoby i rodziny:\nHałujka (Hałujko?) Aleksandra,\nHamryszczak Zofia (po mężu Krupa),\nKaczmar (bracia Iwan i Andrzej),\nKaczmar (Stanisław ze swą matką (?), żona Maria, oraz córka Paulina),\nKopałecki (Michał, Anastazja (z d. Krupa), Józef, Iwan, Maria, Maria (z d. Pukałec)),\nKopko (Mykita z żoną Justyną oraz ich syn Piotr) którzy po opuszczeniu wsi zamieszkali w miejscowości Buczacz (obecnie Ukraina), (zob. Dawni mieszkańcy),\nKrupa "Sadowij" (Michał z żoną Katarzyną i ich czworo dzieci: Michalina, Stefania, Wira i Mikołaj), którzy po opuszczeniu wsi zamieszkali w miejscowości Nagórzanka (Nahirjanka) k. Buczacza (dziś będąca częścią Buczacza), (zob. Dawni mieszkańcy),\nKrupa (rodzice Iwana "Siwak" - Piotr z żoną Zofią oraz dzieci: Maria z dziećmi (Marijka i Włodzimierz), Katarzyna, Olga, Anna, Józef),\nKrupa (Włodzimierz z rodzicami (?), brat Iwan z żoną Olgą i córkami (bliźniaczkami) Marijka i Anna),\nKrupa Iwan (kuzyn Iwana Krupy "Siwak"),\nMaksym (Anna wraz z domownikami: Anną, Zofią, Michaliną i Jerzym) (zob. Dokumenty - Dokumenty związane z wysiedleniem na wschód (1945)).\nW wyniku akcji przesiedleńczej wieś opuściło ponad 600 mieszkańców Kopysna, których osiedlono w obwodzie tarnopolskim, w rejonie Buczacza (Nowe Petlikowce, Puszkary, Podzameczek, Trybuchowce, Dźwinogród, Podlesie, Mateuszówka), Czortkowa (Słobódka Dżuryńska) i Monasterzyska (Korościatyn, Słobódka). Ochronę wysiedlanych mieszkańców stanowili żołnierze 28 i 30 pułku piechoty 9 Dywizji Piechoty (Drezdeńska) Wojska Polskiego. Wszyscy wysiedlani kierowani byli do punktu granicznego w miejscowości Wijsko (obecnie Nowe Sady). Wysiedlana ludność mogła zabrać ze sobą żywy inwentarz oraz przedmioty gospodarstwa domowego o wadze do 2 ton na rodzinę załadowane na jedną furmankę. Kto nie posiadał furmanki, udostępniali ją mieszkańcy pozostający na miejscu, a jeżeli nie było to możliwe - przydzielano im wozy wojskowe (zob. "Iwan Krupa - Kopysno").\nPo wysiedleniu ludności Kopysna, mocą dekretu polskich władz z dnia 5 września 1947 r. o przejściu na własność Państwa mienia pozostałego po osobach przesiedlonych do Z.S.R.R. (Dz.U. z 1947 r. Nr 59, poz. 318 - isap.sejm.gov.pl), pozostawione przez nich mienie (ruchome i nieruchome) przeszło bez odszkodowania na własność Państwa. Tryb orzekania o przejściu na własność Państwa mienia pozostałego po osobach przesiedlonych, określono w rozporządzeniu Ministrów Skarbu oraz Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 15 lipca 1948 r. wydanego w porozumieniu z Ministrem Administracji Publicznej (Dz.U. z 1948 r. Nr 37, poz. 271- isap.sejm.gov.pl).\nPonadto, dekretem z dnia 28 września 1949 r. o zmianie w/w dekretu (Dz.U. z 1949 r. Nr 53, poz. 404 - isap.sejm.gov.pl) Państwo przejęło na własność także mienie osób prawnych, których istnienie lub działalność wskutek przesiedlenia do Z.S.R.R. ich członków lub osób tą działalnością objętych stała się bezprzedmiotowa. Według Eugeniusza Misiły, autora publikacji "Akcja Wisła. Dokumenty i materiały", zał. 24 (Warszawa 2013) zmiana ta objęła fundacje i korporacje oraz związana była z planowaną delegalizacją Cerkwi Greckokatolickiej w Polsce.\n* - akcja nie jest tożsama z akcją "Wisła".\n6. Działalność UPA i Wojska Polskiego\nWedług tabliczki umieszczonej na nagrobku na cmentarzu w Rybotyczach, w dniu 27.04.1944 r. w lesie "Grabnik” został zamordowany Jan Korbecki (ur. 12.5.1901 r.). Jak twierdzą okoliczni mieszkańcy, zamordowany gajowy mieszkał w Rybotyczach wraz z żoną i dwójką dzieci. Któregoś dnia przyszło do niego dwóch ludzi (prawd. członkowie SB OUN), którzy poprosili go o wycechowanie drewna w lesie "Grabnik", a potem go zamordowali. Ciało odnaleziono i pochowano na cmentarzu w Rybotyczach. Żona zamordowanego z obawy o własne życie i rodziny wyjechała do miejscowości Żurawica.\nIstnieją także inne wersje tego zdarzenia. Według pierwszej (zob. pieczko.net) gajowy będąc pracownikiem Nadleśnictwa Nowe Sady został w 1944 r. uprowadzony i rozstrzelany przez UPA w lesie (Nr oddz. 34) a jego miejsce pochówku nie jest znane. Z drugiej wersji (zob. krosno.lasy.gov.pl) natomiast wynika, że gajowy był pracownikiem Nadleśnictwa Błażowa i został w dniu 26.04.1944 r. zamordowany w Posadzie Rybotyckiej, prawdopodobnie przez UPA.\nGrób Jana Korbeckiego - Rybotycze, cmentarz kat.\nZ doniesień archiwalnych UPA wynika, że 3 września 1944 r. polska milicja zaczęła plądrować dobytek mieszkańców Kopysna. Dwa roje (drużyny) UPA wykonały zasadzkę na powracających grabieżców. Raniono jednego z nich, któremu po opatrzeniu rany wyjaśniono, że UPA nie walczy z Polakami jako narodem, lecz z bolszewickim okupantem wspieranym przez polskich i ukraińskich nacjonalistów, po czym milicjanta zwolniono (zob. ukrcenter.com).\nW maju 1945 r. Mikołaj Gierczak z Kopysna został zamordowany przez bojówkę SB OUN Rejonu "B II", Nadrejonu "Chołodny Jar" za podejrzenia o współpracę z WP (Wojsko Polskie) i NKWD. Za zabójstwo był odpowiedzialny referent SB o pseudonimie "Roman".\nWedług danych zawartych w archiwach Wojska Polskiego, 17 grudnia 1945 r. na drodze prowadzącej z Rybotycz, w lesie "Grabnik", kompania fizylierów z 28 pułku piechoty 9 DP wysłana do Kopysna jako ochrona zbioru kontyngentu została zaatakowana przez sotnię UPA "Burłaki". W zasadzce poległo 2 oficerów i 3 szeregowców (ppor. Jan Darmograj, dowódca plutonu kompanii rusznic przeciwpancernych - s. Pawła, ur. 8.04.1918r. w ZSRR; ppor. Zenon Radulewicz - s. Wincentego; st. szer. Piotr Kiszkis - s. Władysława, ur. 1926r. ZSRR; szer. Bronisław Pożoga - s. Emila, ur. 1922r.; szer. Ryszard Witek - s. Józefa, ur. 1923r.), 3 szeregowców zostało rannych. Zginęło kilku członków UPA. O wszystkim zaalarmowano 1 batalion 28 pułku piechoty stacjonującego w Rybotyczach. Na podstawie danych UPA, w zasadzce zginęło 3 żołnierzy, 5 udało się uciec, a 3 rannych dostało się do niewoli. Dwóch wziętych do niewoli oficerów (ppor. Jan Darmograj i ppor. Zenon Radulewicz) na podstawie wyroku sądu polowego zwołanego przez komendanta oddziału U-4 (kryptonim jednej z czterech sotni, na czele których stał por. "Konyk") rozstrzelano. Na wolność wypuszczono jednak szeregowca, który dotarł do Rybotycz i powiadomił o wszystkim swoje dowództwo. Zdaniem innych w zasadzce zginęli wszyscy żołnierze, za wyjątkiem jednego, który uciekając doliną potoku Kamiennego dotarł do Rybotycz i zawiadomił posterunek milicji. Na milicję dotarł jedynie w bieliźnie i miał pokrwawione stopy (mundur zdjął pośpiesznie). Z zeznań mieszkańców Kopysna wynika, iż napadu na grupę żołnierzy dokonali przebrani w cywilne ubrania członkowie oddziału UPA, przez co uznano, iż stali za tym mieszkańcy Kopysna. Jak twierdzą świadkowie tamtych wydarzeń, w domu jednego z mieszkańców Kopysna przed akcją przebywali członkowie UPA biorący w niej udział.\nZdaniem świadków tamtych wydarzeń, w odwecie za atak UPA na kompanię fizylierów Kopysno miało zostać spacyfikowane. Na szczęście nie doszło do tego dzięki rozsądkowi jednego z oficerów Wojska Polskiego z 1 batalionu stacjonującego w Rybotyczach, który zebrawszy na placu obok cerkwi wszystkich mieszkańców, w ostateczności podjął decyzję o zarekwirowaniu im jedynie bydła i trzody. Każdy kto mógł, oddał wojsku to, co posiadał. Opuszczając Kopysno z zarekwirowanym dobytkiem, żołnierze napotkali w pobliżu Rybotycz nadciągający oddział (prawd. 218 pogranicznego pułku wojsk NKWD), który miał dokonać pacyfikacji. Poinformowano ich jednak, że problem został już rozwiązany, przez co wieś jej uniknęła. Według wersji ujętej w źródłach UPA  wydarzenie to miało miejsce 20 grudnia 1945 r. Ich zdaniem Wojsko Polskie, które przybyło do Kopysna w liczbie około 150 żołnierzy pobiło i okradło chłopów. Między innymi wdowę Sus Emilię, której zrabowali ostatnie ubrania i 600 zł. Od pozostałych jeszcze w Kopysnie 10 ukraińskich gospodarzy (przypis własny - wśród nich byli także Polacy) zabrali ostatnią trzodę, a mianowicie 13 krów i 7 koni. Aresztowali kilku mężczyzn w różnym wieku, których mocno pobili a następnego dnia zwolnili. Zatrzymali także w wiosce 6-letniego chłopca, którego pytali, strzelając mu nad głową, gdzie znajdują się banderowcy. Zastępcę sołtysa - Kulhawca Mikołaja zabrali ze sobą do Żurawicy koło Przemyśla. Wojsko Polskie spaliło 6 chat z tego 3 opuszczone i 3 zamieszkałe. Między innymi spalono chatę furmana, który woził do Huwnik zabitych polskich żołnierzy, gospodarza, który pomagał układać zwłoki na wóz oraz chatę gospodarza, który cały czas rozmawiał z Polakami w języku ukraińskim. W chatach spalił się cały majątek, bo Wojsko Polskie nie pozwoliło niczego ratować.\nW dniu 15 lutego 1946 r. o godzinie 11, Wojsko Polskie w liczbie 12 żołnierzy na koniach przejechało przez Kopysno do Rybotycz, gdzie mieszkał sołtys z Kopysna, którego aresztowano i zawieziono do Przemyśla (zob. referat.znate.ru).\nW połowie czerwca 1946 r. według zeznań Ochoty - "Ostapa" - dowódcy 3 czoty "Burłaka", podczas sianokosów w Kopysnie, pododdział (24 podchorążych) z Oficerskiej Szkoły Saperów 9 DP pomimo ubezpieczenia ze strony karabinów maszynowych został pojmany przez 1 i 3 czotę - sotni "Burłaka". Żołnierzy rozbrojono, zdjęto z nich mundury, a po wręczeniu ulotek propagandowych wszystkich zwolniono. Według wersji ujętej w źródłach UPA  miało to miejsce 14 czerwca 1946 r., kiedy czota złapała i rozbroiła 23 żołnierzy Wojska Polskiego (w tym – 1 podporucznik, 5 podoficerów i 17 szeregowych), którzy przybyli do wsi Koniusza ze wsi Kopysno, gdzie przyjechali z grupą kosić trawę. Dowódca sotni dał rozkaz czotom 510 i 511 rozbrojenia całej grupy 23 podchorążych. W tym celu dwie czoty, wykorzystując dogodne położenie, okrążyły całą grupę na polanie pomiędzy wsiami Kopysno i Koniusza, niespodziewanie uderzając na nią tak, że wszyscy żołnierze bez jednego wystrzału poddali się. Wszystkich żołnierzy rozbrojono i „rozmundurowano”, a po odpowiednio przeprowadzonej z nimi rozmowie, w porozumieniu ze Służbą Bezpieczeństwa, wypuszczono. Wątpliwości budzi liczba pojmanych żołnierzy (23 czy 24?) oraz miejsce akcji (z mapy wg źródeł UPA wynika, że pojmania dokonano w Kopysnie a nie w Koniuszy lub pomiędzy tymi wsiami).\n2 maja 1947 r. w wyniku ran odniesionych w Kopysnie podczas walk z UPA, zmarł w szpitalu ppor. Stanisław Włodarczyk - s. Piotra (28 pp). 1 października 1947 r. zginął w Kopysnie z rąk UPA st. szer. Jan Łoboda - s. Stanisława, ur. 1925 r. pow. Żywiec. Jego grób znajduje się w Przemyślu, na cmentarzu Zasanie, pole 14.\nGrób Jana Łobody - Przemyśl, cmentarz Zasanie\nWedług danych dostępnych w IPN (ipn.gov.pl) jedna z osób, mieszkańców Kopysna została oskarżona o współpracę z UPA i osadzona w więzieniu w Fordonie, dzielnicy miasta Bydgoszcz.\nWięcej i bardziej szczegółowych informacji o działaniach UPA i Wojska Polskiego w Kopysnie w latach 1945-46 zawiera załącznik - "Działalność UPA i WP w latach 1945-46 wg źródeł ukraińskich" .\n7. Akcja "Wisła"\nNie wdając się w ocenę zasadności przeprowadzenia akcji, która budzi kontrowersje zarówno u osób deportowanych, jak i historyków, fakt ten zasługuje na uwagę, gdyż w jej wyniku dokonano deportacji części mieszkańców Kopysna, którzy opuszczając swoją rodzinną miejscowość nigdy do niej (poza pojedynczymi przypadkami) nie powrócili na stałe.\nZdaniem autora książki E. Misiło ("Akcja Wisła 1947", 2012) deportacja mieszkańców Kopysna miała miejsce w dniach 25-31 maja 1947 r. Kopysno opuściło wtedy 64 mieszkańców a zostało w nim 19 osób. Wysiedlenie mieszkańców Kopysna było nadzorowane przez 9 Dywizję Piechoty Wojska Polskiego, dla których "stacją załadowczą" był Przeworsk a miastem docelowym miasteczko Sztum (zob. Dokumenty - Dokumenty związane z akcją "Wisła").\nS. Kryciński ( "Przemyśl i Pogórze przemyskie", 1997, 2007) podaje, iż Kopysno opuściło w ramach akcji 98 osób.\nWedług dokumentów 35 Komendy Odcinka WOP z lipca 1947 roku (ASG, BB WOP, sygn. 30/17. Sprawozdanie okresowe 35 Komendy Odcinka WOP za rok 1947 r., k. 23) wywieziono z Kopysna 48 osób.\nWedług opowiadań Jana Krupy, wysiedlonego z Kopysna, deportacja rozpoczęła się już 15 maja 1947 r. Wszystkich mieszkańców wyznaczonych do wyjazdu zgromadzono w sąsiedniej miejscowości Brylińce, gdzie przebywali około tygodnia oczekując na wyjazd w opuszczonych sadach. Wśród deportowanych rodzin, oprócz rodziny Krupów były rodziny Kaczmarów i Zachorbeńskich. Wieczorem załadowano ich na samochody wojskowe i przewieziono do Przeworska. 31 maja 1947 r. umieszczono ich w pociągu, który liczył czterdzieści wagonów (transport o numerze R-327). Na miejsce przeznaczenia, do miejscowości Sztum deportowani dotarli 4 czerwca 1947 r. Ze wspomnieniami Jana Krupy po przybyciu na miejsce (zob. Dokumenty - Dokumenty związane z wysiedleniem na wschód (1945)), można zapoznać się na stronie - gmina.sztum.pl.\nZe względu na spalenie niektórych domów w Kopysnie, co miało miejsce w 1945 r., część mieszkańców przeniosła się do swoich bliskich rozsianych w innych miejscowościach (np. Makowa) i stamtąd była deportowana przez inne stacje załadowcze. Jedną z nich była miejscowość Olszanica. Wysiedlenie to było nadzorowane przez 8 Dywizję Piechoty Wojska Polskiego.\nWysiedleni zamieszkali m.in. w takich miejscowościach jak: Kiemiany, Malinka (woj. warmińsko-mazurskie), Lipiec, Miastko, Nowa Wieś, Sztumska Wieś, Wałdowo (woj. pomorskie), Osetno (woj. dolnośląskie).\nDekretem z dnia 27 lipca 1949 r. o przejęciu na własność Państwa nie pozostających w faktycznym władaniu właścicieli nieruchomości ziemskich, położonych w niektórych powiatach województwa białostockiego, lubelskiego, rzeszowskiego i krakowskiego (Dz.U. z 1949 r. Nr 46, poz. 339 - isap.sejm.gov.pl), nieruchomości osób wysiedlonych w ramach Akcji "Wisła" przejęło Państwo. Dekret ten, według Eugeniusza Misiły, autora publikacji "Akcja Wisła. Dokumenty i materiały", zał. 22 (Warszawa 2013), objął również właścicieli gospodarstw rolnych, którzy wraz z rodziną zginęli podczas II wojny światowej i gospodarstw opuszczonych przez "jednostki zbrodnicze, które brały udział w akacjach sabotażowych i zbiegły".\nJedynie część osób, które pozostały w Kopysnie nie została objęta dekretem. W latach 70-tych XX wieku, zgodnie z ustawą z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 27, poz. 250 - isap.sejm.gov.pl) posiadacze gospodarstw rolnych otrzymali akty własności ziemi.\nW wyniku zawieruchy wojennej wiele rodzin utraciło ze sobą kontakt. Po wojnie rozpoczęli oni poszukiwania m.in. przez prasę. Na łamach ukraińskiego dziennika Svoboda (nr 162 z dnia 15 sierpnia 1949 r.) wydawanego w USA (Jersey City i New York) Kozar Jan z Kopysna poszukiwał Michała Wronowskiego, syna Anny Kozar i Pawła Wronowskiego (zob. svoboda-news.com).\nPomimo wysiedleń i wyjazdów na roboty za granicę nie wszyscy opuścili Kopysno; pozostały w nim takie rodziny jak: Kettnerowie (część), Krupowie, Kulhawcowie, Jakubowie, Wronowscy oraz Katarzyna Wronowska, Karolina i Weronika Gierczak, Paulina Rogoża, Anastazja Bomba, Michalina Okołowicz, Piotr Nienadowski.\nW 1957 r. do Kopysna powrócił Mikołaj Nienadowski, a w kilka lat później część Jego rodziny. Przez wiele lat, niemal do końca swego życia sprawował funkcję sołtysa Kopysna (zob. Dokumenty - inne).\nDo Kopysna powróciły także rodziny Krupów (1957-61 r.) i Marcinów (marzec 1959 r.).\nNa podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 stycznia 1963 r.  z urzędu zamknięto księgi wieczyste Kopysna. Wszystkie grunty nie pozostające w faktycznym władaniu właścicieli przeszły na własność Państwa.\nW roku 1977 władze PRL zarządzeniem Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 9 sierpnia 1977r.  zmieniły nazwę miejscowości na "Kopystno". Nazwa ta w wyniku protestów środowisk naukowych, turystycznych i przewodnickich i innych funkcjonowała jedynie do roku 1981.\nNa początku lat 70-tych miejscowość została zelektryfikowana. Pod koniec tych lat pojawił się pierwszy telefon, który miał nr 6 i był zlokalizowany u sołtysa. Przez pewien czas można było z niego korzystać tylko w godzinach pracy centrali Urzędu Pocztowego w Rybotyczach, którą później włączono do centrali w Birczy obsługującej abonentów przez pozostałą część dnia i nocy.\nGłównym zajęciem mieszkańców Kopysna w latach powojennych było rolnictwo - zarówno produkcja roślinna (uprawa zbóż), jak i zwierzęca (bydło). Według spisu z dnia 26 stycznia 1962 r. w Kopysnie było 28 szt. bydła (w tym 4 cielęta) oraz 11 szt. koni (zob. Dokumenty - inne). W latach 80-tych z powodzeniem rozpoczęto chów owiec, głównie ze względu na wełnę i skóry.\nZ uwagi na występowanie licznej zwierzyny łownej (jelenie, dziki) Kopysno przez wiele lat stanowiło bazę wypadową dla myśliwych, którzy bardzo często odwiedzali tę miejscowość. Po roku 1989, z uwagi na zmiany gospodarczo-ekonomiczne i upadek gospodarstw rolnych, teren ten przestał być atrakcyjnym miejscem dla tej grupy społeczeństwa.\nWiększość mieszkańców Kopysna już nie żyje, a część przeprowadziła się do innych miejscowości. Obecnie z rdzennych mieszkańców nie mieszka już nikt.\nKopysno zgodnie z uchwałą nr XVIII/311/12 Sejmiku Województwa Podkarpackiego z dnia 27 lutego 2012r. w sprawie ustalenia wykazu miejscowości położonych na terenach podgórskich i górskich w województwie podkarpackim (Dz. Urz. Woj. Podkarpackiego z 2012 r. poz. 604) zostało uznane za miejscowość podgórską.\nNazwa miejscowości na przestrzeni wieków (1438-XX w.) (180 KB) \n"Herbarz Polski" - A Boniecki, T.11: Kopystyńscy (163 KB) \nRejestry poborowe z 1628 r. i 1651 r. (148 KB) \nWykaz właścicieli gruntów Kopysna z 1852 r. (301 KB) \nAkta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej: z archiwum tzw. bernardyńskiego we Lwowie wskutek fundacyi śp. Alexandra hr. Stadnickiego [tomy 13,16-19] (184 KB) \nKsięga ławnicza 1445-1452 r. (107 KB) \nWykaz mieszkańców Kopysna biorących udział w I wojnie światowej (202 KB) \nRozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 stycznia 1963 r. w sprawie określenia miejscowości, na obszarze których księgi wieczyste utraciły moc prawną (55 KB) \nZarządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 9 sierpnia 1977 r. w sprawie zmiany nazw niektórych miejscowości w województwach: krośnieńskim, nowosądeckim, przemyskim, rzeszowskim i tarnobrzeskim (150 KB) \nAkta notarialne c.k. notariuszy w Dobromilu (186 KB) \nWykaz emigrantów do USA (133 KB) \nWykaz księży greckokatolickich z lat 1828-1939 (147 KB) \nDziałalność UPA i WP w latach 1945-46 wg źródeł ukraińskich (313 KB)


You, are, the only exception <3 - Blondyna...<3 - paramore13.pinger.pl\nLicznik odwiedzin:27 653 / 2408 dni\nBlondyna...<3: co mam? o.O jest 'trwa ładowanie załączników' i nic się nie włącza -.-\nHej wiem to nie jest takie miejsce żeby takie rzeczy pisać... no ale chciałam cie przeprosić, tak PRZEPRASZAM. zawiniłam ,ale nie tylko ja.. bo przecież wina leży po obu stronach, no nie ? ale przecież to jest bez sensu żeby teraz taka mała głupia sprzeczka zniszczyła to co budowałyśmy tyyyyyyle lat .. nie wiem jakieś 5-4? nie wiem ,serio xD nie liczę nawet bo przecież człowiek, który myśli o upływie czasu nie ma czasu na życie.. wiesz ? jest jakaś w tym prawda,serio. ale dobra o tym ci się będę rozpisywać kiedy indziej,na jakimś włamie czy coś. ale teraz chce cie przeprosić ,bo przyznaję ... byłam ostatnio agresywna ,dlatego wolałam ciebie unikać bo jak z innymi sie pokłócę to prawda jest taka że za 3sek zaraz dalej będziemy normalnie rozmawiać ,a u nas to trochę trwa ,przyznaj.. ale to że zostawiłam cie z Dragan to przecież nic nie znaczy ,wiesz ile razy ja z nią siedziałam i gadałam? serio.. ale spoko jest ,szczególnie jak robi te swoje miny <3 i wiesz co? gdybym pisała do ciebie tylko wtedy gdy czegoś chce albo jak mi jest źle to uwierz że pisałabym do ciebie 1-2 razy w tygodniu i na serio uważasz mnie za taką pojebaną ,która nie wie co to przyjaźń i zwraca się do innych gdy tylko czegoś chce? nie, nie jestem taka. ale przecież gdybym miała wypierdolone na naszą przyjaźń czy teraz bym pisała to wszystko? czy dzwoniłabym do ciebie? mówiła ci wszystko? no raczej ,nie... więc nie mów tak więcej. bo uwierz że zawsze jak u nas jest tak zwany "kryzys" to przecież wiesz że ja sie nie poddaję ,walczę dalej i wiedz że nigdy się nie poddam a szczególnie jak coś będzie sie pieprzyć w takiej sytuacji? nigdy. ale dobra więc tak ,albo się godzimy ,albo po prostu koniec. bo pamętaj ,raz wybierzesz to potem nie będzie odwrotu.\nByło jakoś koło pierwszej w nocy. zadzwoniłam do Ciebie zaspanym głosem mówiąc byś wymyślił imię dla dziecka. przez chwilę nie mogłeś nic wykrztusić po czym powiedziałeś: ' czemu Ty płaczesz ? i jakiego dziecka , czy ja o czymś nie wiem ? '. zmarszczyłam czoło robiąc dziwną minę po czym dodałam: ' tak , nie wiesz o tym , że jestem zaspana i gram w simsy, idioto!'. myślałam , że w tym momencie rozniesiesz mnie przez słuchawkę, drąc się i rzucając kurwami. siedziałam przed komputerem śmiejąc się i faktycznie już płacząc - ze śmiechu. uwielbiam dostarczać Ci takich emocji w środku nocy .\nGość: ty ej aleś ty tu karyniła szok, niedowierzanie i beka :( Wyrosłaś co z tego? Oby! :( bo inaczy katastrofa\nnigdy już nie napisze pierwsza do chłopaka. nigdy. myślałam: 'a co tam, napisze.' . chuuj. nawet nie raczył odpisać.\npo pierwsze : ' nie okazuj uczuć ' , po drugie : ' nie myśl o nim ' , po trzecie : ' nie czekaj na niego '' , po czwarte : ' nie zaczynaj rozmowy ' , po piąte : ' nie wierz mu ' , po szóste : ' nie chodź za nim ' , po siódme : ' nie wysyłaj sms'ów ' , po ósme : ' nie dzwoń ' , po dziewiąte : ' nie wspominaj ' , po dziesiąte : ' nie kochaj ' .\nusiadła na schodach nasłuchując się ciszy jaka wpadła przez otwarte okno w salonie. nikogo nie było w domu , ciągła samotność ją dobijała. rodzice zapracowani, a brat zagranicą. najbliższa przyjaciółka ją oszukała, a chłopak zdradził. nie wytrzymywała już tej presji. ciągłe myśli o tym co było doprowadzały ją do szału. wyciągnęła ze spodni biały proszek. rozsypała go na blacie w kuchni dzieląc na kilka kresek. już miała wstąpić w wyczekiwaną chwilę zapomnienia, gdy nagle odebrała telefon ' wiem, że jesteś sama w domu, i wiem że właśnie chcesz się zatruć tym świństwem, czekaj za mną, zaraz będę skarbie ' - tylko tyle usłyszała od Niego, po czym w jak najszybszym tempie wciągnęła wszystko naraz . kiedy przyjechał było już za późno, umarła na Jego ramionach z przedawkowania.\nstaliśmy w szkolnym sklepiku. byłam z moimi kumplami w kolejce po jakiś zapas na religię. wtedy za mną stanął On ze swoimi. jako zawieszkę do torby miałam zaczepione kapsle od tymbarków . poczułam jak ktoś ciągnie mi plecak hałasując nakrętkami. ' wylosujemy sobie którąś ' powiedział, po czym przeczytał ' te dwa słowa dziewięć liter ' serce zabiło mi jak oszalałe spojrzałam w jego wielkie oczy , a on po krótkim zastanowieniu powiedział ' ruchaj się ? ' odwróciłam się napięcie mierząc go wzrokiem. zaczął losować drugiego po czym przeczytał ' to da się zrobić ' . zaczął się śmiać jak idiota , a wychodząc ze sklepiku zaczepił tą plastikową sukę z tekstem ' musimy to zrobić mała, dzisiaj ' . kumpel przytulił mnie mówiąc ' zapomnij o Nim, to już przeszłość mała, weź sobie coś wylosuj ty ' wyciągnęłam pierwszy lepszy kapsel po czym przeczytałam ' on kocha ' .\n- bo wtedy powiem prawdę.\nLinkin Park <3 *_*\n2.Jeszcze jedno "Aww..." *_*\n3.OMG <3 Kocham to <3\n7.Simple Plan <3\n8.Green Day <3\n9.Green Day <3\nNie wiem co tu dodawać. Więc postanowiłam dodać kilka piosenek\n1.Alexander Rybak <3\n3. One Direction <3\nZwykły jak ja człowiek nie chce nic więcej.\nNieważne ile złamanych serc.\nWycięte twoje imię na moim nadgarstku.\nŻycie jest jak teatr, możemy w nim zagrac jak chcemy , ale również możemy wszystko spieprzyć.\nŚmierć nie jest wyjściem .\na teraz drogie dzieci pocałujcie misia w dupę !\nBlondyna...<3, Niedźwiedzica/Gdańsk, Polska\nO mnie: Mam na imię Julka.Mieszkam na wsi niedaleko Gdańska.Lubię słuchać muzyki,oglądać filmy i czytać książki.\nMotto: Nie oglądaj się w przeszłość,nie myśl o przyszłości, ciesz się teraźniejszością <3\nKomentarz od oh wow, lovely., 6 lata temu »\nKomentarz od Lovve..., 6 lata temu »\nKomentarz od Samotność ., 6 lata temu »\nKomentarz od sandra , fabyka skojarzeń, 6 lata temu »\nZnajomi Blondyna...<3 (15)


Jeżeli chcesz pracować w prężnie rozwijającej się firmie z szerokim wachlarzem asortymentu i usług, posiadającej ogromną bazę klientów, ale jednocześnie poszukującej nowych odbiorców, zapraszamy do złożenia aplikacji.\nMamy zaszczyt poinformować, iż poszukujemy pracownika na stanowisko:\nFAKTURZYSTA - PRACOWNIK BIUROWY\nWystawianie i kompletowanie dokumentacji związanej z wysyłką towaru do odbiorców (faktury, korekty, wz)\nUzupełnianie i kontrola poprawności danych w systemie\nDystrybucja faktur: drukowanie lub wysyłanie faktur elektronicznych\nPrzygotowywanie dokumentacji towarzyszącej wystawionej fakturze\nKontrola nad obiegiem dokumentacji i korespondencji\nZnajomość podstawowych dokumentów księgowych i magazynowych (FV, Proforma, WZ, KP itd.)\nSumienność, pracowitość, zaangażowanie\nDoświadczenie w pracy o podobnym profilu\nZnajomość branży materiałów budowlanych\nZnajomość systemu Programer Fama Multi\nMin. 1/2 etatu\nPracę w zgranym małym zespole w firmie o ugruntowanej pozycji w branży\nMożliwość poszerzenia wiedzy oraz zdobycia doświadczenia zawodowego\n1 bezpłatny dzień szkoleniowy\nRealizacja założonych celów dystrybucyjnych i sprzedażowych.\nBudowanie relacji z dotychczasowymi klientami oraz rozwój sieci sprzedaży.\nPraca na rzecz pozyskiwania nowych kontrahentów.\nSprzedaż bezpośrednia - stacjonarna i niestacjonarna.\nDostarczanie informacji na temat sytuacji rynkowej i działań konkurencji w celu rekomendowania odpowiednich zmian wpływających na zwiększenie sprzedaży.\nKandydatów zainteresowanych powyższym ogłoszeniem i spełniających przedstawione wymagania zachęcamy do przesłania swoich aplikacji (w postaci CV) za pomocą poniższego formularza lub mailowo.\nW celu uzyskania szczegółów lub innych informacji prosimy o kontakt pod numer tel. 797 748 316 lub mailowo praca@bilera.pl.\nDołączając swoje dokumenty aplikacyjne nie zapomnij zamieścić w nich klauzuli: „Wyrażam zgodę na przetwarzanie i przechowywanie moich danych osobowych zawartych w mojej ofercie pracy dla potrzeb realizacji procesu rekrutacji przez BILERA Roman Robacki, ul. Łąkowa 13, 09-500 Gostynin (zgodnie z Ustawą z dn. 29.08.1997 r. o Ochronie Danych Osobowych Dz. U. nr 133 poz. 883).”


Informacje nt. Film - PPE.pl\nZnaleziono 1502 materiały dla taga\nWojciech Gruszczyk 06.12.2019 20:24\nPierwszy „Venom” na ostatniej prostej stracił kilka mocnych scen, przez które film został pozbawiony odpowiedniego charakteru i spotkał się z dużą krytyką niektórych fanów. Teraz Sony może nie popełnić tego błędu i „Venom 2” może zostać przygotowany wyłącznie dla dorosłych odbiorców.\nProblemem jedynki nie była kategoria, tylko słaby scenariusz. Jeśli w dwójce będzie lepszy, to kategoria też większego znaczenia mieć nie... - RasMass\nBartosz Dawidowski 05.12.2019 15:04\nMaszyna marketingowa Disneya w związku ze zbliżającą się premierą "Star Wars 9" jest już na pełnych obrotach. Korporacja wchodzi już w ostatnią fazę kampanii reklamowej.\nChłopaki wymiatają - dziku77\nBartosz Dawidowski 05.12.2019 10:04\nWillem Dafoe dobiera sobie ostatnio same wyśmienite role (m.in. w bardzo chwalonym "Ligthhouse"). Możliwe, że do swoich sukcesów aktor dopisze jeszcze w tym roku film "Togo".\nOdmieniajcie te nazwy własne. Ile można Wam to wytykać? - Revaniter92\nPo tym co Cameron zrobil z Terminatorem, mam nadzieje ze avatar okaze sie klapa. - spencer13\nAbsolutnie się z Tobą zgadzam. PPE ma w poważaniu czytelnika, oni kochają kliki. - Swahveck\nBartosz Dawidowski 27.11.2019 12:20\nWiemy już, że "Kraina Lodu 2" jest ogromnym sukcesem w USA, pomimo nie najlepszych recenzji od dziennikarzy. Z wielkim sukcesem filmu mamy do czynienia również w naszym kraju.\nŚwietna animacja i moim zdaniem lepsza od części pierwszej. - Mateulka\nWojciech Gruszczyk 25.11.2019 22:30\nOd czasu do czasu mam okazję przedstawić na portalu odrobinę koreańskiego kina, które nadciąga do polskich kin. Kolejną ciekawą propozycją dla fanów azjatyckich produkcji jest „Exit”. Opowieść wkrótce będzie dostępna w Polsce i dzisiaj mamy okazję zaprezentować szczegóły.\nPrima aprilis jest 1 kwietnia, chyba się komuś daty pomyliły.... Co za gówno - Milo\nBartosz Dawidowski 25.11.2019 10:39\nPo znakomitej reklamie telewizyjnej "Gwiezdne Wojny: Skywalker. Odrodzenie" doczekaliśmy się kolejnego - jeszcze ciekawszego materiału wideo od Disneya.\nJa też płakałem - jak można było zrobić takie gówno. - szary4444\nBartosz Dawidowski 25.11.2019 08:55\nKraina Lodu 2 ogromnym sukcesem pomimo gorszych recenzji. Totalna porażka Aniołków Charliego\nPierwsze recenzje "Krainy Lodu 2" ("Frozen 2") wskazywały na to, że to gorszy film od części pierwszej. Nie odbija się to jednak na wynikach finansowych produkcji.\nJa podszedłem do kontynuacji bez specjalnych oczekiwań, jedynie z ciekawością co wymyślą, no i trafili w mój gust idealnie. Poza tym jeżeli... - Vera_Lynn


Dlaczego warto zbudować komin z klinkieru? - Dach - Budowa - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Dom > Budowa i remont > Budowa > Dach > Dlaczego warto zbudować komin z klinkieru?\nPrzy konstrukcji komina z klinkieru ważnym elementem jest prawidłowe wykonanie spoin. Dobrym rozwiązaniem jest wybranie do murowania gotowej zaprawy przeznaczonej do murowania klinkieru, którą wystarczy rozrobić z wodą. Dzięki, temu zniwelowane jest ryzyko zastosowania niewłaściwych proporcji. Optymalnie zaprawa powinna być też uzupełniona o dodatek trasu, który przyspiesza wiązanie wapna i tym samym zabezpiecza przed pojawieniem się białych plam na gotowym już kominie. Podczas murowania należy także zadbać o to, by spoiny szczelnie wypełniały przestrzeń między cegłami ceramicznymi, tak aby w miejsca połączeń nie wdzierała się woda. Jednocześnie, ze względu na to, że ten element najbardziej jest narażony na niekorzystne działanie odpadów deszczu i śniegu, wymagane jest stosowanie do jego budowy wyłącznie cegieł klinkierowych pełnych lub 7-szczelinowych, w których całkowita objętość otworów nie przekracza 10%, tak by wykluczyć ryzyko wciekania wody do wnętrza cegły.\nPoza aspektami technicznymi, niemniej istotne są walory estetyczne. Duży wybór kolorów i faktur cegieł klinkierowych sprawia, że można je bez problemu dobrać do dachówki, a także stylistyki całego domu. Wybraną barwę cegły można jeszcze podkreślić lub lekko stonować odpowiednią spoiną, która też jest dostępna w różnych odcieniach. Co najważniejsze, klinkier jest odporny na działanie promieni UV, przez co jego kolor nie zmienia się, nie blaknie nawet po wielu latach. Natomiast, faktura lica pozwala ciekawie wkomponować komin w połać dachową. Do dachówek postarzanych lub takich o tradycyjnym kształcie, jak esówki czy renesansowe, dobrze będzie prezentować się komin z cegieł strukturyzowanych. Dach z bardzo nowoczesnych, płaskich dachówek dobrze będzie prezentować się z kominem wykonanym z cegieł raczej o gładkiej powierzchni i utrzymanych w ciemnej tonacji, jak na przykład grafitowej lub antracytowo-brązowy.\nZobacz także: Obróbka komina wykonana z blachy – krok po kroku\nbudowa, dach, komin


2 Peter 1 KJV - 2 Piotra 1 SZ-PL\n2 Piotra 1:1-21\n2Niech Boża łaska i pokój wydają wśród was coraz większy owoc, pomagając wam lepiej poznawać Boga oraz Jezusa, naszego Pana!\n3Bóg, w swojej mocy, dał nam wszystko, czego potrzebujemy do pobożnego życia. Pozwolił nam bowiem poznać Tego, który powołał nas do życia w swojej chwale i doskonałości. 4Bóg spełnił swoje cudowne i wspaniałe obietnice, sprawiając, że Jego natura stała się waszą naturą, przez co wyrwaliście się z niewoli złych pragnień i uwolniliście się od wpływu tego zepsutego świata.\n5Starajcie się więc uzupełnić waszą wiarę prawością, duchowym rozeznaniem, 6opanowaniem, wytrwałością, pobożnością, 7przyjaźnią oraz miłością. 8Jeśli nadal będziecie poznawać Jezusa Chrystusa, naszego Pana, i rozwijać w sobie te cechy, nie będziecie bierni, a wasze życie nie będzie bezowocne. 9Kto jednak nie rozwija w sobie tych cech, jest duchowo ślepy i ograniczony—zapomniał bowiem o tym, że Bóg przebaczył mu grzechy!\n10Dlatego, przyjaciele, poprzez wasze życie starajcie się pokazać, że naprawdę jesteście ludźmi powołanymi i wybranymi przez Boga. Taka postawa uchroni was od upadku 11i szeroko otworzy przed wami bramy wiecznego królestwa, należącego do naszego Pana i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.\n12Chociaż dobrze znacie już Bożą prawdę i trzymacie się jej, to jednak zawsze będę ją wam przypominać. 13Jestem bowiem przekonany, że dopóki żyję na tym świecie, powinienem w ten sposób umacniać waszą wiarę, 14-15abyście pamiętali o tym także po mojej śmierci. Wiem bowiem—objawił mi to nasz Pan, Jezus Chrystus—że już wkrótce opuszczę ten świat.\n16Gdy mówiliśmy wam o mocy naszego Pana, Jezusa Chrystusa, i o Jego przyjściu, nie opowiadaliśmy wam jakichś zmyślonych bajek, ale mówiliśmy o tym, co widzieliśmy na własne oczy. 17Bóg Ojciec otoczył Go bowiem chwałą i czcią, gdy przemówił do Niego jako Najwyższy Władca:\n18Usłyszeliśmy ten głos z nieba, gdy razem z Jezusem byliśmy na świętej górze. 19W ten sposób Bóg potwierdził zapowiedzi proroków. Zanim nadejdzie dzień i w waszych sercach zabłyśnie Gwiazda Poranna, mocno trzymajcie się ich słów, są one bowiem jak światło świecące w ciemności. 20Pamiętajcie jednak, że proroctw zapisanych w Piśmie nie można wyjaśniać według własnego uznania. 21Nie są to bowiem jakieś ludzkie mądrości, ale słowa przekazane przez Ducha Świętego.\nSZ-PL : 2 Piotra 1


Marc O'Polo Tenisówki i Trampki offwhite - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Trampki › Trampki niskie › Marc O'Polo Tenisówki i Trampki offwhite\nMarc O'Polo Tenisówki i Trampki offwhite\nPrezentowane Marc O'Polo Tenisówki i Trampki offwhite były tanio do kupienia w www.zalando.pl. Ten typ kobiecego obuwia od pewnego czasu opanowuje kobiece trendy modowe modowe trendy kobiece. Marka Marc O'Polo gwarantuje kobietom trampki niskie damskie o przyciągającym designie, czego przejawem bez wątpienia jest obuwie Marc O'Polo Tenisówki i Trampki.. więcej »\nTrampki niskie damskie Marc O'Polo\nPrezentowane Marc O'Polo Tenisówki i Trampki offwhite były tanio do kupienia w www.zalando.pl. Ten typ kobiecego obuwia od pewnego czasu opanowuje kobiece trendy modowe modowe trendy kobiece. Marka Marc O'Polo gwarantuje kobietom trampki niskie damskie o przyciągającym designie, czego przejawem bez wątpienia jest obuwie Marc O'Polo Tenisówki i Trampki offwhite. Obuwie to spełni się idealnie jako obuwie codziennego użytku - nie tylko świetnie wygląda, ale dodatkowo gwarantuje olbrzymią porcję swobody oraz komfort użytkowania, jest to wyjątkowo istotne, jeżeli chodzi o ich używaniu każdego dnia. Zapoznaj się z technicznym opisem:\nMarc O'Polo Tenisówki i Trampki offwhite, materiał zewnętrzny: włókno, materiał wewnętrzny: materiał, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: włókno, podeszwa: tworzywo sztuczne, Kształt obcasa: płaski, materiał zewnętrzny: włókno, nosek buta: okrągły, wyściółka: włókno, wzór: kolor jednolity, materiał wewnętrzny: materiał, zapięcie: sznurowanie, materiał: włókno.\nPrezentowane tutaj trampki niskie damskie odznaczają się nadzwyczajną wytrzymałością, jaką uzyskano dzięki wykorzystaniu najwyższej klasy surowców do ich wyprodukowania. Jeżeli do tej pory nie posiadasz w swej szafie trampki niskie damskie albo buty Marc O'Polo Tenisówki i Trampki offwhite nie spełniają Twoich wymagań - spójrz na nasze inne propozycje.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Marc O'Polo Tenisówki i Trampki offwhite


Derby powiatu kamieńskiego: Gryf Kamień - Vineta Wolin 0:0 (0:0) | Głos Szczeciński\nDerby powiatu kamieńskiego: Gryf Kamień - Vineta Wolin 0:0 (0:0)\nha 20.06.2010 Zaktualizowano 20.06.2010\nPiłkarskie derby powiatu kamieńskiego zakończyły się bez bramki. Fot. Bartek Wutke\nW spotkaniu IV ligi piłkarskiej nie padła żadna bramka. Gryf Kamień zremisował z Vinetą Wolin.\nZa dyskutowanie, sędzia kazał trenerowi Gryfa Stanisławowi Kurylle usiąść na trybunach.\nZwycięstwo dawało jeszcze (choć w zasadzie już tylko w teorii) Gryfowi szansę w walce o awans do III ligi.\n- Mecz był ciekawy, oba zespoły walczyły, szkoda, że nie padła żadna bramka - komentowali kibice, głównie z Kamienia, którzy przyjechali na spotkanie do Wolina.\nKomentowali też postawę sędziego.\n- Gwardia Koszalin walczy o awans, do naszego meczu z Wolinem miała nad Gryfem tylko punkt przewagi - mówili kibice. - Najwyraźniej jednak wszystko już wcześniej zostało ustalone. Gwardia musiała awansować i tyle. No bo jak wytłumaczyć, że tylko w tej rundzie aż 13 razy sędzią głównym w meczu Gryfa, który mógł zagrozić awansowi Gwardii, był człowiek z Koszalina? To ma być bezstronne sędziowanie?


Festiwal dziecięcy w Reykjavíku • ICELAND NEWS\nW niedzielę, 29 lipca, w parku Klambratún, w godzinach od 11:00 do 17:00 będzie miał miejsce dziecięcy festiwal organizowany przez muzeum Kjarvalsstaðir. Będzie to już trzecia edycja festiwalu Kátt á Klambra. W zeszłym roku uczestniczyło w nim 3000 osób, a w tym uczestników ma być jeszcze więcej.\nW komunikacie prasowym organizatorzy obiecują muzykę, taniec, zabawy aktorskie, kursy beatboxingowe, naukę sztuczek cyrkowych, praktykowanie jogi, majsterkowanie, sztuczki magiczne, kursy masażu, twórczego pisania, lekcje gry w szachy, malowanie twarzy, czytanie poezji i wiele innych.\nDla niemowląt zostanie zapewniony specjalny obszar, w tym miejsce do przewijania i karmienia piersią.\nCelem festiwalu jest zapewnienie rodzinom rozrywki i edukacji na terenach zielonych poprzez różnorodne działania kulturalne i artystyczne.\nPojedynczy bilet wstępu kosztuje 1500 ISK (14 USD/12 EUR) lub można kupić cztery bilety za 5000 ISK (47 USD/40 EUR). Dzieci poniżej 4 roku życia mają wstęp bezpłatny. Festiwal jest organizowany we współpracy z Arion Bank. Bilety można nabyć na stronie: tix.is.\nPoprzedni artykułPolicja bada 20 przypadków śmierci z przedawkowania\nNastępny artykułObcokrajowcy coraz częściej kupują nieruchomości w Islandii


O Matko Nieustającej Pomocy /z największą ufnością przychodzę dzisiaj /przed Twój święty obraz, /aby błagać o pomoc Twoją. / Nie liczę na moje zasługi, /ani na moje dobre uczynki, /ale tylko na nieskończone zasługi Pana Jezusa /i na Twoją niezrównaną miłość macierzyńską. /Tyś patrzyła, o Matko, na rany Odkupiciela /i na krew Jego wylaną na krzyżu dla naszego zbawienia. /Tenże Syn Twój umierając / dał nam Ciebie za Matkę. /Czyż więc nie będziesz dla nas, /jak głosi Twój słodki tytuł: Nieustającą Wspomożycielką? /Ciebie więc o Matko Nieustającej Pomocy, /przez bolesną mękę i śmierć Twojego Boskiego Syna, / przez niewypowiedziane cierpienia Twego Serca o Współodkupicielko, /błagam najgoręcej, / byś wyprosiła mi u Syna Twego tę łaskę, /której tak bardzo pragnę i tak bardzo potrzebuję...\nZa chorych, abyś ich uzdrowiła, W: Błagamy Cię, Matko Nieustającej Pomocy\nZa uzdrowionych z choroby, W: Dziękujemy Ci, Matko Nieustającej Pomocy!\nWielka Matko Boża, W: Pomagaj nam nieustannie,\nPanie Jezu Chryste, Ty dałeś nam Rodzicielkę Swoją Maryję, której przesławny obraz czcią otaczamy, za Matkę nieustannie pomagać nam gotową, pozwól prosimy, abyśmy ustawicznie Jej macierzyńskiej pomocy wzywając, zasłużyli doznawać owoców Twojego odkupienia. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.


To zacznę od mojego niku...\nnawka jest to nimfa błotna, kusicielka, "pogrążycielka" mężczyzn....\nNa temat mitologii słowiańskiej znalazłam pozycje:\n1. Mitologia Słowian\n2. Mitologia słowiańska podług Naruszewicza, Lelewela, Brucknera i Gruszewskiego\n3. Stworze i zdusze\n4. Duchy polskie - Wernichowska B., Kozłowski M.\n5. Żywoty diabłów polskich - Bunikiewicz Witold\nkojarzycie coś na temat mitologii i legend polskich? nawet tych regionalnych.\nTo chyba do innego działu epokowego.\nKsiążkę Bruknera ,,Mitologia słowiańska i polska" uważam za wysoce szkodliwą. Temat przedstawiony wybiórczo. Książka zalatuje pogaństwem\n, szkodliwa z punktu widzenia chrześcijaństwa. Nie twierdzę, że polska czy słowiańska wiara jest całkowicie zła, lecz Bruckner przedstawił ją jako demonologię a nie historycznie prawdziwe dzieje narodu.\nTo można najwyżej jako porównanie do książek pisanych pod kontem wiary obecnej\nKsiążka zalatuje pogaństwem\n, szkodliwa z punktu widzenia chrześcijaństwa.\nChrześcijaństwo pierwsze było szkodliwe dla "pogaństwa"\nWarto ostrzegać przed różnymi treściami, ale znanie odmiennego podejścia też jest właściwe.\nPrzede wszystkim książki podane przez założycielkę tematu są już mocno zdezaktualizowane i pokryte patyna czasu. Owszem, można je czytać, ale tylko dla własnej satysfakcji lub dla poglądu jak nauka o mitologiach postrzegana była przez badaczy XIX i początku XX wieku.\nPodziwiam stare religie jako zaplecze dziejowe narodów. Jednak wiara katolicka (moja wiara) jest czymś doskonalszym.\nPrzychylam się za okresem w dawnej historii kiedy nauczali dwaj słowiańscy święci Kirył i Metodej, zauważ że teksty pisane wówczas w starocerkiewnosłowiańskim nie są pogańskie. Są to tłumaczenia biblijne. Nie są to wyssane z palca dociekania Brucknera, ale oparte na Biblii teksty święte i prowadzące do życia uświęconego. Tyle, że pisane naszą mową.\nPolecam Tobie ich przestudiowanie np. Czesław Bartula ,,Podstawowe wiadomości z gramatyki SCS".\nCzłowiek po przeczytaniu takiej lektury nie zastanawia się nad wyrzeźbioną w kawałku drzewa figurką (idolem) Swaroga a ma wrażenie, doświadczenie wyższości Boga w jego (Pseudo Dionizy Aeoropagita) trój osobowej postaci. Nie chcę zanudzać - postać Jezusa Chrystusa jest wiele doskonalsza i daje wiele więcej do myślenia, do cierpienia.\nWszelaka mitologia słowiańska wywodzi się właśnie z czasów pogańskich. To co do dziś można oglądać jako zwyczaje powiązane z chrześcijańskimi świętami - to właśnie "zchrystianizowane" zwyczaje mające swoje korzenie w pogaństwie.\nJednak wiara katolicka (moja wiara) jest czymś doskonalszym.\nMicza - to nie miejsce na wyrażanie opinii o tym, która religia jest "doskonalsza". W moim pojęciu figury Swarożyca czy Peruna mają taką samą wartość jak idole zamieszczone w kościołach katolickich.\nPrzychylam sie do zdania Rian'a. To foum do dyskusji o historii a nie o religii. Dla mnie równa jest wiara chrześcijańska, muzułmańska czy wiara w krzesło (jeśli będą chętni)\nMam nadzieję, że moderator będzie wycinać wstawki religijno-reklamowe.\nJa już przechodziłem ten etap wiary w pogańskie idole i zachwytu nad pogaństwem. Po latach i tak wrócicie do wiary w Boga. Na szczęście w naszym kraju to nie zabronione.\nTak, tak wiara w krzesło. Dobrze rozumujesz .\nJa już przechodziłem ten etap wiary w pogańskie idole i zachwytu nad pogaństwem.\nNijak. Kolejny oświecony. Dla mnie takie wypowiedzi są jak mohera. Nie lubię tego typu wypowiedzi, mających stwierdzić, że mój stołek jest bardziej stołkiem, czy mój zielony jest bardziej zielony od twojego. Takie stawianie sprawy świadczy o zamkniętym światopoglądzie i nie przystoi na tym forum. Zawsze są inne, na których mozna swoją "wiarę" wychwalać.\nNa szczęście w naszym kraju to nie zabronione.\nCiesz się, że takie wypowiedzi jak Twoje nie są zabronione, a powinny być. Państwo świeckie, forum świecki. Nie rozumiesz?\nTeraz prowokacyjnie mógłbym napisać, że wiara w Wielki Sedes, którą wyznaje bani Basia jest jedyną prawdziwą wiarą i na pewno się kiedyś na nią nawrócicie\nWypowiedzi użytkownika Miczy zdają się wskazywać, że nie czyni on podziału na naukę i religię. Według mnie nie ma żadnej sprzeczności w tym, aby być chrześcijaninem (czy muzułmaninem, buddystą, etc.) i zajmować się naukowo (bądź hobbystycznie) wierzeniami przedchrześcijańskimi. Sam miałem zajęcia z religioznawstwa z profesorem, który był jednocześnie księdzem. Tu nie ma żadnej sprzeczności.\nChodzi o to, ze dyskryminuje inne religie, a tego nie powinien czynić.\nMiałem zajęcia z historii kościoła i nie znaczy to że musże na forum historycznym promowac katolicyzm\nTemat wierzeń słowiańskich był już wiele razy poruszany na forum i to w różnych odsłonach.


Smog. Miasto znów zapomniało poinformować mieszkańców o zanieczyszczeniu? | Metro Warszawa\nSmog. Miasto znów zapomniało poinformować mieszkańców o zanieczyszczeniu?\nMiasto znów nie poinformowało mieszkańców o smogu? Ratusz: Te dane są zmanipulowane\nej 17.10.2017 12:42\nWarszawski Alarm Smogowy śledzi zanieczyszczenie powietrza codziennie. Dziś rano zaalarmował o bardzo złym stanie powietrza. I komentuje: Ratusz znów zaspał. Czy rzeczywiście?\nSławomir Kamiński/ Agencja Wyborcza.pl/ Warszawski Alarm Smogowy\nOd rana Warszawski Alarm Smogowy informuje o przekroczonych normach zanieczyszczenia powietrza w Warszawie. Dane dotyczą przede wszystkim pyłu PM10 oraz PM2,5. Pochodzą one ze stacji przy al. Niepodległości, jednej z najbardziej ruchliwych ulic w stolicy.\nWarszawski Alarm Smogowy komentuje: Ratusz znów "zaspał". Rzeczywiście miasto nie informowało dziś o zanieczyszczeniu.\nApelujemy o mycie ulic na mokro\nWAS wtóruje stowarzyszenie Miasto Jest Nasze. "Jest źle. Jakość powietrza od wczoraj znacznie się pogorszyła. I to mimo, że przecież jest tak ciepło..." - piszą aktywiści. O ile ci nie mają pretensji do miasta o niepoinformowanie o sytuacji, o tyle mają pretensje o bagatelizowanie wpływu samochodów na smog.\nApeluję o mycie ulic na mokro. I wyjaśniają dlaczego to ważne: Smog bierze się też z tego, co zalega na ulicach i jest wzbijane do góry za każdym razem, kiedy sznur pojazdów znowu ruszy przez Warszawę po weekendzie.\nPiszą, że mycie ulic na mokro to "świetny i prosty sposób na jesienny smog, kiedy nie ma jeszcze przymrozków". "Dlaczego miasto go nie stosuje? Domagaliśmy się tego już w styczniu zeszłego roku!" - piszą.\nTe dane są zmanipulowane\nBartosz Milczarczyk w odpowiedzi na apel WAS informuje, że Warszawski Alarm Smogowy publikuje pomiar chwilowy do normy dobowej dla pm10 i normy rocznej dla pm2,5. - Są to zmanipulowane dane - mówi.\nMiasto, jak podkreśla, ogłasza alarmy, kiedy średnia z godz 8-15 przekroczy 80 (lub 100) mikrogramów dla pm10. - A nie na podstawie chwilowych pomiarów, bo one mogą być z różnych względów zaburzone - dodaje.\nZapewnia, że miasto informuje, jak prognozy wskazują na możliwość wystąpienia przekroczenia. - Naszą procedurę opracowała politechnika warszawska na podstawie wieloletnich badań - podkreśla.\nZarząd Oczyszczania Miasta z kolei zapewnia, że ulice są regularnie sprzątane na mokro.\n"Sprzątanie jest zaplanowane, zleciliśmy już objęcie nim w tym tygodniu kolejnych ulic w dzielnicach Ursynów, Bielany, Wesoła, Rembertów, obie Pragi i Wawer" -pisze Magdalena Niedziałek, podinspektor ds. komunikacji społecznej.\n"Sprzątanie odbywa się zawsze na mokro i zaczyna po zimie, wtedy, gdy ustępują temperatury ujemne i oscylujące w okolicy 0 st. C, co daje pewność, że używana do sprzątania woda nie stworzy zagrożenia dla uczestników ruchu drogowego w postaci lodu" - dodaje.


Odwieczny dylemat: choinka naturalna czy sztuczna? - Trójka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 10.12.2020 07:30\n"Na pytanie w tytule postawione tak śmiało, choćby z największym bólem odpowiedzieć by należało..." – pisał niegdyś niezapomniany K.I. Gałczyński. I chociaż minęło blisko 100 lat, jego słowa są wciąż aktualne. Podobnie jak problem, który pojawia się w tytule i który jest, wydawałoby się, nierozwiązywalny...\nzdjęcie ilustracyjne (shutterstock/Iana Alter)Foto: (shutterstock/Iana Alter)\nChoinka naturalna czy sztuczna? Obie opcje mają swoich zapalonych zwolenników, które uaktywniają się na przełomie listopada i grudnia. I, co ciekawe, obie frakcje argumentują, że są absolutnie i całkowicie proekologiczne.\n03:02 2020_12_10 06_50_23_PR3_Pora_na_Trojke.mp3 Jaką choinkę wybrać? (Pora na Trójkę)\nWięc sprawdźmy: choinka sztuczna zrobiona z plastiku czy PCV pozwala oszczędzić choinki naturalne i może służyć nawet 100 lat. Teoretycznie, bo przecież może się uszkodzić, zblaknąć, ale przede wszystkim - znudzić. A wyrzucona trwale zaśmieca i zanieczyszcza środowisko.\nSłuchaj Cyfrowego Radia Gwiazdka!\nZ kolei choinka naturalna po wyrzuceniu naturalnie się rozkłada, co jest jej dużym plusem. Jednak najpierw musi zostać wycięta, a to już z ekologią ma niewiele wspólnego.\nCzyżby więc problem choinek był nierozwiązywalny? Oto trzecia opcja: – Jeżeli chcemy być naprawdę eco friendly powinniśmy całkowicie zrezygnować z choinek. Prawdziwie ekologiczne podejście to życie minimalistyczne i stawianie wyżej natury i środowiska ponad tradycje i przyzwyczajenia – uważa Magdalena Motrenko, youtuberka, która prowadzi kanał "Wnętrza zewnętrza".\nChoinka: naturalna czy sztuczna?/YouTube ZPKWM\nZobacz więcej na temat: STYL ŻYCIA natura choinka święta Wigilia\nCo roku centralne punkty i główne ulice polskich miast i miasteczek rozświetlają tysiące światełek. W tym roku jednak iluminacje miały być skromniejsze z powodu pandemii, a dokładniej – spowodowanych przez nią mniejszych wpływów do kas samorządowych.\nŚwiąteczna iluminacja na Placu Zamkowym w WarszawieFoto: Stanislaw Tokarski/Shutterstock\nRóżne samorządy w różny sposób podchodzą do kwestii świątecznych iluminacji. Jednak wspólnym mianownikiem jest hasło "oszczędność". Z drugiej strony wszyscy starają się, aby mimo mniejszych nakładów efekt był jak co roku – zachwycający.\n03:09 2020_12_09 06_49_29_Pora_na_Trojke.mp3 Świąteczne iluminacje miast (Pora na Trójkę)\n– Tym razem iluminacja obejmuje tylko Trakt Królewski i Plac Zamkowy. Dodatkowo iluminacja jest na Nowodworach i Tarchominie. To nietypowe, ale to realizacja z Budżetu Obywatelskiego – tłumaczy Jakub Dybalski, rzecznik prasowy Zarządu Dróg Miejskich w Warszawie.\nŚwiąteczna iluminacja w Warszawie/YouTube Warszawa\nJednak mimo mniejszego zasięgu Warszawiacy są zadowoleni ze świątecznej iluminacji: – Iluminacja jest zupełnie inna niż w zeszłym roku, aczkolwiek równie piękna – entuzjazmuje się mieszkanka stolicy. – W tym roku jest bardziej świąteczna niż poprzednia – dodaje inna.\nSkoro nie ma pieniędzy na pełną iluminację, aby uzyskać efekt WOW!, trzeba zadziałać nieszablonowo. – Zależy nam na tym, aby urozmaicać ozdoby, aby każdego roku pojawiła się jakaś nowość – zdradza Bartłomiej Kucharczyk, kierownik Referatu Dialogu Społecznego Urzędu Miasta Włocławek.\nKielce. Iluminacja świąteczna (6.12.2020)/YouTube Polskie Radio Kielce\nCzy w ramach oszczędności mniejsze miasta kupują używane iluminacje od bogatszych miast, które je co kilka lat wymieniają? Takie podejrzenie pojawiło się w Siedlcach: – Nasze iluminacje kupione są z katalogu, bezpośrednio od producenta – zdecydowanie odpowiada Aneta Krajewska, rzecznik Siedlec. – A są podobne do dekoracji innych miast, ponieważ kupujemy od tego samego producenta – tłumaczy.\nLublin. Iluminacje świąteczne na Rynku/YouTube TV Regionalna pl\nZobacz więcej na temat: STYL ŻYCIA choinka święta miasto POLSKA światło Trójka


Wydarzenia - Bracia Mniejsi Kapucyni\nStrona 15 brązowej – zapraszamy\nA może pójdę na pielgrzymkę?\nStrona 15 brązowej – zapraszamy Kochani Bracia i Siostry z 15 Brązowej! Trudno się oprzeć pokusie liczenia dni do rozpoczęcia naszego wspólnego pielgrzymowania. czytaj dalej...\nLipiec 6, 2018 Lipiec 7, 2018 admin\nDLACZEGO WARTO IŚĆ NA PIELGRZYMKĘ NA JASNĄ GÓRĘ? Aby pielgrzymka nie była tylko wycieczką, trzeba pamiętać o kilku sprawach. Wyruszając na pielgrzymi szlak, warto mieć intencję. Ponieważ każda pielgrzymka czytaj dalej...\nJak dobrze przeżyć urlop i wakacje?\nCzerwiec 25, 2018 Czerwiec 26, 2018 admin\nOceny wystawione, świadectwa rozdane, wakacje rozpoczęte. Uczniowie udają się na zasłużony odpoczynek lub spędzają czas wolny od obowiązków szkolnych w domach. Za oknem coraz częściej świeci słońce, czytaj dalej...\nLipiec 14, 2018 Lipiec 14, 2018 admin\n15 NIEDZIELA ZWYKŁA 1. Pamiętajmy o właściwym wykorzystaniu podarowanego nam czasu wakacji. To nie jest czas wolny od przykazań Bożych i kościelnych. Niech sprzyja pogłębieniu naszych relacji z Panem czytaj dalej...\nLipiec 15, 2018 Czerwiec 25, 2018 redaktor\nPONIEDZIAŁEK – 16 lipca 2018 6:30 + Stanisławę Warda – gr. 16 7:15 + Ewę Boba – gr. 16 8:00 + Agnieszkę czytaj dalej...\nCzerwiec – miesiąc pełen… Serca\nMaj 29, 2018 Maj 29, 2018 admin\nMaj w kościelnej tradycji poświęcony jest Matce Bożej. Maryja nie chce jednak „skupiać” całej uwagi ludu Bożego na sobie. Wiedzie go bowiem do swojego jedynego Syna. Dlatego czytaj dalej...\nBoże Miłosierdzie, wbrew pozorom, nie jest czymś mdłym!\nKwiecień 7, 2018 Kwiecień 5, 2018\nWielka Sobota – dzień ciszy i oczekiwania na Zmartwychwstanie\nMarzec 30, 2018 Marzec 28, 2018\nMarzec 29, 2018 Marzec 28, 2018


Małe cycki wielkie cipki - Niż można zwiększyć piersi w domu\nJAK NATURALNIE POWIĘKSZYĆ I UJĘDRNIĆ PIERSI? Operacja gruczolakowłókniak będzie rosnąć piersi\nZwiększone objawy piersi drobna dziewczyna z małymi piersiami, najlepsze zioła na powiększenie piersi odblaski z małymi piersiami. Produkt, który pomaga zwiększyć piersi fale na klatce piersiowej po mammoplastyki, naprawdę pomaga zwiększyć piersi hd porno w Internecie małe piersi.\nLetni, Chamski Podryw & Czadoman- "CYCKI W GÓRĘ" (OFICJALNY KLIP) Przeciwwskazania krem do powiększania piersi\nKijów klinika dla powiększania piersi dziecko nie bierze brodawki piersi mały, opinie z plastikowej klatce piersiowej Jak zwiększyć piersi u dziewcząt siłowni. Małe cycki puffy smarowniczki porn Powody powiększania piersi, powiększania piersi 1 2 rozmiary Little Big biodra pierś figura.\nJAKI MAM ROZMIAR PIERSI??? Wielkie Q&A! [SEXMASTERKA] What Dreams karmić kocięta małe piersi małe cycki wielkie cipki\nKrem na piersi rozszerzenia sklepu ekologicznego dlaczego kobiety w celu zwiększenia piersi, Japońskie metody opinii powiększenie piersi powiększenie piersi u Kursk. Chirurgiczne usunięcie raka piersi, etap 2 jak zwiększyć piersi 25, jeden mleko matki przychodzi mniej małe piersi na pornofoto.\nMALE PIERSI- WIELKI PROBLEM? mały bondage piersi\nPowiększenie piersi w transie łatwo zwiększyć piersi w domu, jak zwiększyć piersi bez operacji i śmietaną Implanty piersi kosztować w Biełgorod. Powiększenie piersi cen Białoruś I wzrosły moje piersi w domu, szyszek chmielowych na forum powiększania piersi powiększenie piersi za pomocą wywar z chmielu.\nMam małe cycki. Jak żyć?! Krem na powiększenie piersi i raka małe cycki wielkie cipki\nPowiększenie piersi w Aktau Jarosław implanty piersi, powiedzmy powiększania piersi bielizna na małej klatce piersiowej. Jak zwiększyć rozmiar piersi o 2 do 3 tygodni powiększenie piersi za pomocą kurkumę, minusy zabiegu powiększania piersi która wzrosła krem piersi.\nNietypowe karmienie piersią w Rosji. Kompleks jeśli mała pierś\nMasturbates z małym biustem kozieradki zwiększyć biust, środki zaradcze ludowej powiększenie piersi czy karmienie piersią w użyciu krem antycellulitowy. Powiększania piersi kwasem hialuronowym Moskwie styl ubierania dla kobiet z małymi piersiami, Jak zbudować małą klatkę piersiową jak używać chmielu do powiększania piersi.\nJak zdaniem mężczyzn wyglądają idealne piersi? małe piersi sławna\nPowiększyć biust i biodra zmniejszyć plastikowa pierś z Wiśniewskiego, Działki znajdują się na powiększenie piersi małe cycki sutki puffy. Aktorka, która przeprowadziła operację na piersi Małe piersi modelu, klinika dla powiększania piersi w Kemerowo koszt powiększania piersi w Irkucku.\nPOPCORN - cały film/ komedia /lektor PL podkreślić, jak piękne małe piersi małe cycki wielkie cipki\nJakie są tabletki na powiększenie piersi Czy to normalne małe klatki piersiowej, oregano powiększyć piersi co pigułki zwiększenie piersi. Powiększyć piersi bez hormonów jak zwiększyć pokarmu, kazirodztwo małe piersi po usunięciu opinii implantów piersi.\nGDYBY KOSMETYCZKI BYŁY SZCZERE Tybetańska recepta Powiększanie piersi\nJak zwiększyć rozmiar piersi trawie pigułki zwiększają opinie piersi, Vakula Saratowie powiększania piersi Ćwiczenia na powiększenie piersi powiększanie. Krem podnoszący na powiększenie piersi Jak zwiększyć swoje piersi w warunkach domowych, 4 rozmiar biustu po plastiku Jak zwiększyć swoje środki zaradcze ludowe piersi.\n█▬█ █ ▀█▀ Kabaret Nowaki Wszystkie Małe Cycki II1] kabarety 2013 najnowsze kabareton sopot 2013 chropowatość na klatce piersiowej po mammoplastyki\nRykov powiększania piersi Jak zwiększyć rozmiar piersi bez plastiku, Jestem 16 i mam małe piersi mały i zgrabny piersiowej. Pieprzył rude z małymi piersiami Penza plastyczne biustu, powiększenie piersi z LOGEST niektóre leki pomagają zwiększyć piersi.\nŻycie z piersi silikonowego\nNovinet powiększania piersi\nChirurgia piersi silikonowe w Woroneżu\nMałe piersi jak ludzie reagują\nChirurgia plastyczna na piersi w Moskwie\nWiele małych kulek w klatce piersiowej\nKrem opinii elastyczności biustu