Dzieci kapitana Granta. Tom I [Juliusz Verne] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00038 007605 18991652 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Juliusz Verne Liczba stron: 425\nISBN: 978-83-265-0032-9 Data wydania: 2011-06-20\nZnalazłszy we wnętrznościach upolowanego rekina butelkę z listem, lord Glenarvan, jego żona Helena, ich kuzyn major Mac Nabbs oraz kapitan statku John Mangles starają się rozszyfrować wiadomość. Odczytując tylko szerokość geograficzną, i prawdopodobne miejsce (Patagonię), płyną jachtem na ratunek, a następnie przemierzają wszerz Amerykę wzdłuż równoleżnika. Obfitująca w przygody podróż po Ameryce Południowej jest pełna zwrotów akcji i zaskakujących spotkań z tubylcami. Wciągająca i pasjonująca lektura nie tylko dla amatorów podróży i przygód!\nD z i eci ka p ita n a G ra nta * Juliusz Verne Dzieci kapitana Granta * Przełożył Andrzej Zydorczak ISBN 978-83-265-0031-2 Redaktor serii: Marzena Kwietniewska-Talarczyk Tytuł oryginału: Les Enfants du capitaine Grant Redakcja: Marzena Kwietniewska-Talarczyk Współpraca redakcyjna: Anna Wojciechowska Przypisy: Andrzej Zydorczak Ilustracje: Edouard Riou ze zbiorów Andrzeja Zydorczaka Projekt graﬁ czny okładki: Dagmara Grabska Skład: Stefan Łaskawiec Korekta: Dorota Strojnowska © Copyright by Wydawnictwo Zielona Sowa Sp. z o.o., Kraków 2011 Wydawnictwo Zielona Sowa Sp. z o.o. 30-404 Kraków, ul. Cegielniana 4A tel./fax (12) 266-62-94, tel. (12) 266-62-92 www.zielonasowa.pl wydawnictwo@zielonasowa.pl Część pierwsza Rozdział I Rekin młot1 wudziestego szóstego lipca 1864 roku, przy silnym północ- no-wschodnim wietrze, wspaniały jacht sunął pełną parą po wodach Kanału Północnego2. Na gaﬂ u bezanmasztu łopotała ban- dera Anglii, a na szczycie grotmasztu3 błękitny proporczyk z wy- haftowanymi złotem inicjałami E. G. oraz książęcą koroną. Jacht nosił nazwę „Duncan” i był własnością lorda Glenarvana, jedne- go z szesnastu parów szkockich zasiadających w Izbie Lordów4 i członka bardzo szacownego Royal Thames Yacht Club5, tak sław- nego w całym Zjednoczonym Królestwie6. Na pokładzie jachtu znajdował się lord Edward Glenarvan wraz ze swą młodą żoną, lady7 Heleną, oraz jeden z jego krewnych, major MacNabbs. 1 Rekin młot (Sphyrna zygaena) – gatunek rekina długości 4-5 m i masie około 400 kg, o głowie spłaszczonej, rozszerzonej na boki na kształt młota; żywi się rybami i bezkręgowcami; jajożyworodny; występuje w gorących i ciepłych strefach Oceanu Atlantyckiego i Spokojnego. 2 Kanał Północny – cieśnina pomiędzy północno-wschodnią Irlandią a Wielką Brytanią, łącząca Morze Irlandzkie z Oceanem Atlantyckim. 3 Gafel – skośne drzewce opierające się o maszt, służące do podnoszenia czworokątnego żagla; bezanmaszt – tylny maszt żaglowca wielomaszto- wego; grotmaszt – główny maszt żaglowca wielomasztowego. 4 Izba Lordów – izba wyższa dwuizbowego parlamentu brytyjskiego. 5 Royal Thames Yacht Club – Królewski Klub Jachtowy, najstarszy jacht- klub; powstał w 1775 roku. 6 Zjednoczone Królestwo – Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlan- dii, istniejące w latach 1801-1922. 7 Lady – tytuł przysługujący żonie lub córce lorda. 6 Niedawno zbudowany „Duncan” wypłynął na próbny rejs kilka mil poza zatokę Clyde1, a teraz powracał do Glasgow. Już wynu- rzała się na horyzoncie wyspa Arran2, kiedy marynarz wachtowy zasygnalizował obecność olbrzymiej ryby baraszkującej w kilwate- rze3 jachtu. Kapitan John Mangles kazał natychmiast powiadomić o tym zdarzeniu lorda Glenarvana, który wspiął się na rufówkę4 razem z majorem MacNabbsem i zapytał kapitana, co sądzi o tym zwierzęciu. – Doprawdy, Wasza Dostojność – odpowiedział John Mangles – uważam, że musi to być ogromny rekin. – Rekin na tych wodach! – zawołał ze zdziwieniem Glenarvan. – Nie ma wątpliwości – odpowiedział kapitan. – Ta ryba należy do pewnego gatunku rekinów spotykanych na wszystkich morzach i pod wszystkimi szerokościami geograﬁ cznymi. Jest to balance ﬁ sh i jeśli się nie mylę, to zapewne będziemy mieli do czynienia z jed- nym z łotrów z tego gatunku! Jeśli Wasza Dostojność się zgodzi, a lady Glenarvan zechce obserwować ciekawy połów, to wkrótce będziemy wiedzieli, jak się rzeczy mają. – Co o tym myślisz, MacNabbs? – zwrócił się lord Glenarvan do majora. – Czy twoim zdaniem możemy spróbować? – Zgadzam się na wszystko, co ci się spodoba – odparł spokojnie major. – Ponadto i tak nie da się wytępić tych straszliwych bestii – po- wiedział John Mangles. – Skorzystajmy z okazji, a jeśli Wasza Do- stojność się zgodzi, to będziemy mieli podniecające widowisko, a jednocześnie spełnimy dobry uczynek. – A więc zaczynaj, John – rzekł lord Glenarvan. Następnie kazał zawiadomić lady Helenę, która zjawiła się na ruﬁ e mocno zaciekawiona możliwością obejrzenia niezwykłego polowania. Morze było wspaniałe. Na jego powierzchni z łatwością można było obserwować gwałtowne ruchy rekina, który to się zanurzał, 1 Zatoka Clyde (Firth of Clyde) – zatoka Morza Irlandzkiego u wybrzeży Szkocji, głęboko wcinająca się w ląd; uchodzi do niej rzeka Clyde. 2 Arran – wyspa leżąca u zachodnich brzegów Szkocji, w zatoce Clyde. 3 Kilwater – zawirowanie wody za rufą, zazwyczaj spowodowane poru- szaniem się statku, układające się w widoczny ślad spienionej wody. 4 Rufówka – nadbudówka w rufowej (tylnej) części statku. 7 to rzucał się naprzód z zadziwiającą energią. John Mangles wydał rozkazy. Marynarze przerzucili przez nadburcie sterburty1 mocną linę wyposażoną w ogromny hak z założonym na nim, jako przy- nętą, sporym połciem słoniny. Chociaż żarłoczny rekin znajdował się jeszcze w odległości co najmniej pięćdziesięciu jardów2, poczuł zapach rzuconego mu przysmaku i szybko zbliżył się do jachtu. Widać było jego płetwy, szare na krańcach, a czarne u nasady, gwałtownie rozcinające fale, podczas gdy płetwa ogonowa utrzy- mywała go ściśle w linii prostej. W miarę jak się zbliżał, można było zauważyć jego wielkie, płonące pożądliwością ślepia, a kie- dy się przewracał na grzbiet, w jego szeroko rozwartych, silnych szczękach ukazywał się poczwórny szereg zębów. Szeroka głowa podobna była do dwóch młotów osadzonych na jednym trzonku. John Mangles się nie mylił – był to rzeczywiście najżarłoczniejszy przedstawiciel rodziny rekinów, ryba-waga Anglików, ryba-żyd Prowansalczyków. 1 Nadburcie – bariera ochronna znajdująca się na większych jednost- kach pływających na krawędzi odkrytego pokładu, zabezpieczająca przed wypadnięciem za burtę rzeczy lub ludzi; sterburta – prawa burta statku. 2 Jard – angielska jednostka miary długości, równa 0,91 m. 8 Pasażerowie i marynarze „Duncana” z żywym zainteresowa- niem śledzili ruchy rekina. Wkrótce zwierzę dopłynęło do haka z przynętą, przewróciło się na grzbiet, aby ją łatwiej chwycić, i w mgnieniu oka olbrzymi kawał słoniny zniknął w jego prze- pastnej gardzieli. Natychmiast sam się „zaciął”, gwałtownie pod- rywając linę, a marynarze pociągnęli monstrualnego rekina, uży- wając do tego wielokrążka umocowanego na samym krańcu rei grota1. Rekin czując, że został wyrywany ze swego naturalnego żywio- łu, zaczął się gwałtownie szamotać, lecz szybko znaleziono środek na tę gwałtowność. Na ogon zarzucono sznur z ruchomą pętlą i tym sposobem sparaliżowano wszystkie ruchy rekina. Zaraz je- den z marynarzy, zachowując ostrożność, zbliżył się do niego i sil- nym uderzeniem siekiery odciął ogromny ogon zwierzęcia. Połów był skończony. W tej chwili nie należało się obawiać ni- czego złego ze strony potwora. Marynarze odczuwali satysfakcję z dokonanej zemsty, ale nie zaspokoili swojej ciekawości. Jest bo- wiem w zwyczaju na wszystkich statkach, że bada się dokładnie 1 Reja – poziome drzewce omasztowania statku żaglowego przytwier- dzone w środku swej długości, służące do rozpinania żagla rejowego; grot – największy żagiel, rozpięty na grotmaszcie. 9 zawartość wnętrzności upolowanych rekinów. Marynarze, znając żarłoczność tych niewybrednych zwierząt, zawsze oczekują jakiejś niespodzianki i rzadko się mylą w swoich oczekiwaniach. Lady Glenarvan nie chciała się przyglądać tym przerażającym „badaniom” i powróciła do swojej kajuty. Rekin jeszcze dyszał. Ogromne zwierzę miało dziesięć stóp długości i ważyło ponad sześćset funtów1. Te rozmiary i waga nie są niczym nadzwy- czajnym, ale jeżeli balance ﬁ sh nie jest zaliczana do olbrzymów w swojej rodzinie, to przynajmniej należy do najstraszniejszych jej przedstawicieli. Wkrótce bez większych ceremonii rozpłatano ogromną rybę sil- nymi ciosami siekier. Hak doszedł aż do żołądka, całkiem zresztą pustego. Najwidoczniej zwierzę od dość dawna pościło. Zawiedze- ni marynarze już zamierzali wyrzucić porąbane szczątki rekina do morza, gdy nagle uwagę bosmana przyciągnął jakiś duży przed- miot, tkwiący głęboko w jednym z jelit. – Ej! A cóż to takiego? – zawołał. – To jakiś kawałek skały – odpowiedział jeden z marynarzy – który ta bestia połknęła, aby obciążyć się balastem. – Dobre sobie! – odezwał się inny. – To jest całkiem ładna kula sztabowa2, którą ten łotr pożarł i do tej pory nie potraﬁ ł jej strawić. – Darujcie sobie te wywody – zawołał Tom Austin, zastępca do- wódcy jachtu. – Czy nie widzicie, że bestia była skończonym pi- jakiem, a nie chcąc nic stracić, wypiła nie tylko wino, ale jeszcze połknęła butelkę? – Co!? – zawołał lord Glenarvan. – Rekin ma w brzuchu butelkę!? – Prawdziwą butelkę – potwierdził bosman – ale wyraźnie wi- dać, że nie przyniesiono jej z piwnicy! – Zatem Tomie, wyciągnij ją ostrożnie – poprosił lord Edward. – Butelki znajdowane na morzu często zawierają cenne dokumenty. – Tak sądzisz? – zapytał major MacNabbs. 1 Stopa – jednostka miary długości, tu: stopa angielska, równa 30,48 cm, czyli 1/3 jarda; funt – jednostka masy i ciężaru, w krajach anglosaskich równa 0,454 kg. 2 Kula sztabowa – dwie połówki kuli połączone żelazną sztabą; kule szta- bowe (lub łańcuchowe) były wystrzeliwane z dział okrętowych i miały powodować niszczenie takielunku (olinowania) atakowanego statku. 10 – Nie jestem pewny, ale przypuszczam, że tak może być. – Wcale się nie sprzeczam – odrzekł major. – Być może odkryje- my jakąś tajemnicę. – Zaraz będziemy wiedzieć – powiedział Glenarvan. – No i co, Tomie? – Proszę – odparł porucznik, pokazując niekształtny przedmiot, który właśnie z wielkim trudem wydobył z wnętrzności rekina. – Dobrze – powiedział Glenarvan. – Umyjcie to paskudztwo i przynieście do rufówki. Tom wykonał rozkaz i butelka, znaleziona w tak niezwykłych okolicznościach, została złożona na kwadratowym stoliku, wokół którego zasiedli: lord Glenarvan, major MacNabbs, kapitan John Mangles i lady Helena, ponieważ kobieta – jak mówią – jest zawsze istotą nieco ciekawską. Na morzu każde zdarzenie staje się wydarzeniem. Zapanowała chwila ciszy. Wszyscy patrzyli pytającym spojrzeniem na to kruche naczynie. Zawierało tajemnicę wielkiej katastrofy, albo tylko mało znaczące wiadomości, powierzone igraszkom fal przez niemające- go nic lepszego do roboty marynarza. Tymczasem należało się dowiedzieć, co o tym sądzić, więc Gle- narvan, nie czekając dłużej, przystąpił do zbadania butelki. Podjął przy tym wszelkie środki ostrożności wymagane w podobnych okolicznościach. Można powiedzieć, że był jak koroner1 przedsta- wiający wszelkie szczegóły w poważnym procesie. Lord miał rację, ponieważ pozornie najmniej znacząca wskazówka często może na- prowadzić na ślad bardzo ważnego odkrycia. Przed zbadaniem zawartości butelki najpierw obejrzano ją do- kładnie z wierzchu. Miała wysmukłą szyjkę, a wokół jej solidne- go wylotu nawinięty był jeszcze kawałek drutu, już nadgryziony przez rdzę. Grube szkło, zdolne wytrzymać ciśnienie kilku atmos- fer, wskazywało ewidentnie, że była to butelka po szampanie. Taki- mi butelkami producenci z Aÿ lub Epernay2 rozbijają poręcze krze- seł, przy czym na szkle nie pokazuje się żadna najmniejsza rysa. 1 Koroner – w krajach anglosaskich: biegły sądowy zajmujący się bada- niem przyczyn, czasu, okoliczności zgonu osób zmarłych śmiercią nienaturalną. 2 Aÿ (Aÿ-Champagne), Épernay – miasteczka we Francji, położone w depar- tamencie Marny, słynące z produkcji szampana. 11 Zatem ta butelka mogła znieść bez uszczerbku wszelkie przypadki podczas długiej podróży po morzach. – Jest to butelka ﬁ rmy Cliquot – oświadczył krótko major, a po- nieważ znał się na tym doskonale, bez zastrzeżeń zaakceptowano jego opinię. – Drogi majorze – odezwała się lady Helena – mniejsza z tym, co to za butelka, jeżeli nie wiemy, skąd dotarła. – Dowiemy się tego, moja kochana Heleno – powiedział lord Edward – i już teraz możemy twierdzić, że przybyła z daleka. Spójrz na skamieniałe materie, które ją pokrywają, na te substancje przemienione w minerały, że tak powiem, pod wpływem działania wody morskiej! Ów zabłąkany przedmiot długo przebywał w oce- anie, zanim znalazł się w brzuchu rekina. – Nie mogę się nie zgodzić z twoim zdaniem – odezwał się ma- jor – że to kruche naczynie, pokryte kamienną pokrywą, musiało odbyć długą podróż. – Ale skąd do nas przypłynęło? – powtórzyła pytanie lady Glenarvan. – Poczekaj, droga Heleno, poczekaj. Z butelkami należy postę- pować cierpliwie. Albo bardzo się mylę, albo ona sama odpowie na wszelkie nasze pytania. To mówiąc, Glenarvan zaczął zeskrobywać twardą powłokę ochraniającą otwór butelki. Wkrótce ukazał się korek, mocno znisz- czony przez wodę morską. – Przykra sytuacja – powiedział Glenarvan – bo jeśli we wnętrzu znajduje się jakiś papier, to będzie w bardzo złym stanie. – Należy się tego obawiać – przytaknął major. – Dodam także – mówił dalej lord Glenarvan – że ta źle zakor- kowana butelka szybko by zatonęła. Na szczęście jednak połknął ją rekin i dostarczył nam na pokład „Duncana”. – Zapewne dobrze się stało – odezwał się John Mangles – ale by- łoby jeszcze lepiej, gdybyśmy ją wyłowili na pełnym morzu, pod prawidłowo określoną długością i szerokością geograﬁ czną. Bada- jąc prądy atmosferyczne i morskie, można by wtedy poznać prze- bytą przez nią drogę. Mając jednak takiego posłańca jak ten, mając do czynienia z rekinami, które pływają, nie zważając na prądy mor- skie i pływy, trudno coś wywnioskować. – Zaraz zobaczymy – odparł Glenarvan, wyjmując w tej chwili bardzo ostrożnie korek. Po kajucie rozszedł się mocny zapach soli. 12 – No i co? – zapytała z całą kobiecą niecierpliwością lady Helena. – Tak, nie pomyliłem się! – rzekł lord Glenarvan. – W środku są jakieś papiery! – Dokumenty! Dokumenty! – zawołała lady Helena. – Niestety – mówił dalej Glenarvan – wydają się uszkodzone przez wilgoć i trudno je będzie wyciągnąć, ponieważ przylgnęły do ścian butelki. – Stłuczmy ją – doradził MacNabbs. – Wolałbym ją zachować nietkniętą – odparł Glenarvan. – I ja także – dodał major. – Niewątpliwie – powiedziała lady Helena – ale zawartość jest cenniejsza od samej butelki, więc lepiej będzie ją poświęcić dla uzy- skania dokumentów. – Niech Wasza Dostojność utrąci tylko szyjkę – rzekł John Man- gles.– To pozwoli wyciągnąć dokumenty bez ich uszkodzenia. – Dalej! Zobaczmy, mój drogi Edwardzie! – zawołała lady Glenarvan. Trudno było postąpić w inny sposób i cokolwiek miało się zda- rzyć, lord Glenarvan zdecydował się rozbić szyjkę cennej butelki. Trzeba było użyć młotka, gdyż kamienna powłoka nabrała twardo- ści granitu. Wkrótce odłamki szkła posypały się na stół i i obecni dostrzegli kilka zlepionych z sobą kawałków papieru. Glenarvan wyciągnął je bardzo ostrożnie, oddzielił od siebie i rozłożył na stole, podczas gdy lady Helena, major i kapitan skupili się wokół niego.\n


Rynek walutowy 26 sierpnia: Złoty osłabł w stosunku do dolara - Finanse\nRynek walutowy 26 sierpnia: Złoty osłabł w stosunku do dolara\nDodano: 26 sie 2015 17:56\nW środę złoty słabł główne wobec dolara, co analitycy tłumaczą danymi z amerykańskiej gospodarki i polepszającymi się nastrojami na rynkach światowych wobec stabilizacji w Chinach. Ok 16.30 euro kosztowało 4,23 zł, dolar - 3,70 zł, a frank szwajcarski - 3,92 zł.\nSzymon Zajkowski z DM mBanku zwrócił uwagę, że środowe notowania na rynku walutowym przebiegały "przede wszystkim pod znakiem odreagowania słabości dolara z poprzednich dwóch dni".\n"Skutkowało to wzrostem kursu USD/PLN pod 3.73, tym samym z nawiązką wymazane zostało umocnienie złotego z początku tygodnia. Obok ogólnie nieco lepszych nastrojów na rynkach finansowych dolarowi pomogły dane z amerykańskiej gospodarki. Zamówienia na dobra trwałego użytku za lipiec wypadły bowiem nie tylko lepiej od oczekiwań, ale i na najwyższym poziomie od roku, co powinno nieco zmniejszyć obawy o negatywne skutki załamania chińskiej gospodarki na koniunkturę w USA" - komentował analityk mBanku.\nDodał, że złoty w środę zyskał ok. jednego grosza wobec euro, a kurs EUR/PLN spadł do 4.23. "Złotemu dziś pomógł globalnie nieco wyższy apetyt na ryzyko, co widać było w drożejących polskich obligacjach i wzrostach na giełdach po dwóch stronach Oceanu" - zaznaczył Zajkowski.\nJego zdaniem o tym, jak w kolejnych dniach będą wyglądać notowania polskiej waluty, "decydujący wpływ powinny mieć doniesienia z Chin i sytuacja na światowych giełdach".\n"Po okresach podwyższonej zmienności zazwyczaj przychodzi uspokojenie, dlatego też w najbliższym czasie sytuacja na giełdach może się ustabilizować, a co za tym idzie, również notowania złotego. W tym scenariuszu kurs EUR/PLN powinien oscylować między 4.22 a 4.26, natomiast USD/PLN między 3.70 a 3.74" - ocenił Zajkowski.\nKonrad Ryczko z DM BOŚ ocenił, że osłabienie złotego wobec dolara było "wypadkową zachowania głównej pary walutowej, gdzie spadki na EUR/USD doprowadziły również do próby umocnienia PLN wobec euro, jednak skala tego ruchu była ograniczona (ok. 0,3 proc.)".\n"Powodem ograniczonego popytu na bardziej ryzykowne aktywa był fakt, iż pomimo wzrostu na rynku w Chinach inwestorzy pozostawali ostrożni w ocenie ostatnich zdarzeń. Wydaje się, iż obniżka stóp przez PBOC (bank centralny Chin - PAP) to obecnie zbyt mało, aby przekonać uczestników rynku o potencjalnej poprawie sytuacji gospodarczej w Państwie Środka (...). Dodatkowo wraz z odsunięciem tematu Chin na dalszy plan inwestorzy najprawdopodobniej wrócą do spekulacji nt. podwyżek stóp przez amerykański FED" - skomentował Ryczko.


Koraliki do szybkiego monta¿u przywieszek\nutworzono: 2021/04/05 18:28\nWitam, u¿ywa³ kto¶ koralików do monta¿u przywieszek do ³owienia na wodach stoj±cych i rzekach? Np spinningu lub innej metody pozdrawiam.\nTak, u¿ywa³em, do monta¿u muchy- skoczka przy zestawie spinningowym na troæ. Do plecionki wi±za³em metr fluorocarbonu. Na jego koñcu montowa³em przynêtê trociow±.Â Oko³o 60 cm powy¿ej przynêty mocowa³em w³a¶nie ten koralik, blokowany wêze³kiem, aby siê nie zsun±³. Przez prostopadle przebiegaj±cy drugi kanalik w koraliku wi±za³em ramiê boczne, a do niego muchê.\nPlusem tego rozwi±zania by³o to, ¿e mucha na koraliku mog³a obracaæ siê dooko³a osi g³ównego sznura.Â Ostatecznie jednak zrezygnowa³em z koralika, i boczny trok skoczka wi±¿ê albo za pomoc± odpowiedniego wêz³a, albo za pomoc± maleñkiego metalowego kó³eczka ³±cznikowego, zapo¿yczonego z wêdkarstwa muchowego (Pitzenbauerring).\nPlanuj do bocznego troka wykorzystaæ.\nKoraliki to tylko, chyba, tylko siê na ciele nosi(szyja, koñczyny). Innych nie znam ... .\nTo pewnie z Ciebie specjalista szuwarowo-bagienny. :) Zarówno s± takie, o jakie kolega w temacie pyta i wystêpuj± pod tak± handlow± nazw± jak i inne ich gormy. Mo¿na w wêdkarstwie stosowaæ tak¿e te mini z których siê wyrabia bi¿uteriê, np. do odleg³o¶ciówki ze sp³awikiem, gdy g³êboko¶æ znacznie przekracza d³ugo¶æ wêdziska i s³u¿± do blokady sp³awika gdy dojdzie do stopera ¿y³kowego lub nitkowego. (teraz co prawda pojawi³y siê systemy z agrafk±, ale kiedy¶ takie rozwi±zanie by³o popularne) Poza tym w formie mosiê¿nej to element do produkcji np b³ystek obrotowych. Pewnie jeszcze znalaz³oby siê mnóstwo ich zastosowañ w wêdkarstwie, wymieni³em tylko te które na szybko przysz³y mi do g³owy.\nCzasami warto zg³êbiæ temat, a nie obnosiæ siê ze swoj± niewiedz±.\nNo chyba, ¿e koledze siê skojarzy³o z koralami. :)


Szczuroburger : Moje rekomendacje\nWyd.: Mała Kurka, 2016\nDavid Walliams jest autorem doskonałym. Pod przykrywką swoich niesamowitych opowieści przemyca trudne tematy, o jakich młodzi ludzie z niechęcią słuchaliby na lekcjach typu „wiedza o społeczeństwie” (jak zwał, tak zwał). Mało tego – David przemyca je w sposób nienachalny i pełnymi garściami.\nByło już, więc między innymi o starości („Babcia rabuś”), o bezdomności („Pan smrodek”), a także o inności („Chłopak w sukience”). Za każdym razem spotkaliśmy jakiegoś „biednego” bohatera, z którym trzymaliśmy sztamę, i który był na tyle sympatyczny, że dopingowaliśmy mu z całych sił. Na skrzydełkach polskich wydań książek tego autora przeczytamy: „David Walliams to brytyjski pisarz o fenomenalnym poczuciu humoru. Jego powieści czytają zarówno młodsi, jak i starsi. Ci pierwsi trzęsą się ze śmiechu, ci drudzy czasem z oburzenia.” Ale powiem szczerze – chociaż patrząc na swoją metrykę zaliczam się raczej do tych drugich, to ani razu nie odczułem choćby grama oburzenia, gdy chłonąłem książki Walliamsa w dosłownym okamgnieniu. A gdy zobaczyłem go w roli arbitra piłkarskiego (film „Chłopak w sukience”), zapałałem do niego jeszcze większą sympatią.\nNo dobrze. O czym będzie tym razem? Drodzy rodzice, opiekunowie i nauczyciele. Widzę, słyszę i obserwuję jak – czasami bardzo nieudolnie – bierzecie udział w różnych programach promujących biodynamiczny styl życia, zdrowe jedzenie i ekologiczny powrót do natury. Jednak w wielu przypadkach są to (niestety) puste frazesy i zmarnotrawione środki (nie tylko finansowe). Weźmy na przykład szum wokół tak zwanego „śmieciowego jedzenia” – sprawa musiała się oprzeć aż o sfery rządowe, które „ustawiły” szkolne stołówki pod względem przypraw (kuriozum!) i skończyło się na ministerialnych zakazach. A wystarczyło podsunąć naszym milusińskim do przeczytania „Szczuroburgera”, żeby obrazowo „wyjaśnić”, czym są niezdrowe fast-foody. Oczywiście teza ta jest ciut przerysowana, ale wierzcie mi – tytuł tej książki nie jest przypadkowy. To książka o małej Zoe i jej sympatii do zwierząt (szczególnie do jednego, nietypowego zwierzaczka). To książka o życiu w paskudnym blokowisku – wśród biedy, a czasami wśród głodu, brudu i pijaństwa. To książka przepełniona prawdziwą miłością (chociaż czasami leje się krew).\nNajważniejszą rzecz zachowałem jednak na koniec. „Szczuroburger” nie jest zakamuflowaną, edukacyjną opowiastką o negatywnych skutkach obżerania się frytkami i o wykluczeniach społecznych. Pozwólcie, że zacytuję najpiękniejszy fragment tej książki: „[…] z marzeń nigdy nie wolno rezygnować […] Marzenia nie umierają nigdy.” I tego się trzymajmy!


MIÓD MANUKA MGO 400+ - 500 g | Apteka Melissa\nNowozelandzki Miód Manuka MGO™ 400+ 500 g to najczęściej kupowany miód Manuka w Polsce. Charakteryzuje się bardzo wysoką, certyfikowaną zawartością methylglyoxalu na poziomie 400 mg/kg (MGO™ 400+). Informacje o certyfikacie MGO™\nBardzo wysokie stężenie methylglyoxalu jest źródłem unikatowych właściwości miodu Manuka:\n- wg. profesora Thomasa Henle wysokie stężenie methylglyoxalu w miodzie Manuka wpływa wyjątkowo korzystnie na poprawę i utrzymanie dobrego stanu układu pokarmowego,\n- dobroczynne działanie dla układu immunologicznego,\n- pomocny w dbaniu o zdrowy stan skóry.\nMiód Manuka MGO™ jest produkowany przez pszczoły żywiące się nektarem z kwiatów rośliny o nazwie Manuka (Leptospermum scoparium), która rośnie tylko w Nowej Zelandii. Przez wiele lat wyjątkowe właściwości miodu Manuka były rozpoznawane i mierzone z wykorzystaniem testów, które dawały wyniki o dużych odchyleniach. Dokładne źródło aktywności miodu Manuka pozostawało niezbadane przez niemal 15 lat. Przełomu dokonała grupa naukowców kierowana Profesora Thomasa Henle z Politechniki w Dreźnie, w Niemczech.\nNESTLE NAN OPTIPRO PLUS 1 (dawniej NAN PRO LR) Mleko początkowe w proszku dla niemowląt od urodzenia - 400 g\nMIÓD MANUKA MGO 100+ - 500 g\nINTENSON Quinoa komosa ryżowa biała - 250 g\nCi, którzy kupili MIÓD MANUKA MGO 400+ - 500 g kupili także:\nVISOLVIT JUNIOR Smak pomarańczowy - 30 sasz.\nLIGAMENTO - 30 tabl.


Projekt: drugi potomek ;-) - czyżby się udało??? - Pamiętnik OvuFriend\nPamiętniki › Projekt: drugi potomek ;-) - czyżby się udało???\nProjekt: drugi potomek ;-) - czyżby się udało???\nO mnie: Mam 31 lat, jestem mamą 26-miesięcznego L. i żoną starszego ode mnie o dwa lata M. Mieszkam w dużym mieście, pracuję... Proza życia!\nCzas starania się o dziecko: ogólnie dziesiąty cykl, a piąty cykl z superdogłębnymi obserwacjami\nMoja historia: O synka staraliśmy się przez sześć cykli. Wydawało mi się wtedy, że było to AŻ sześć cykli, zważywszy, że metody naturalnego planowania rodziny miałam w małym palcu. Przeszłam to, przez co przechodzi większość dziewczyn starających się o dziecko: niecierpliwość, rozdrażnienie, rozpoznawanie u siebie objawów ciąży, które objawami ciąży nie były, rozczarowanie przy kolejnym negatywnym teście... Jakże inne jest moje nastawienie przy staraniach o drugie dziecko! Mam więcej pokory. Do starań podchodzimy z większym luzem. Nie korci mnie, żeby przed terminem spodziewanej @ robić sobie testy. Cierpliwie czekam. Jeśli po roku nam się nie uda, może zasięgniemy opinii specjalisty, wybiorę się na monitoring cyklu... Na razie robimy, co do nas należy, choć przyznam, że od tego cyklu postanowiłam ten luz nieco zmniejszyć. Zaczęłam łykać wiesiołek i robić testy owulacyjne. Zobaczymy, co z tego wszystkiego wyniknie...\n8 października 2012, 08:07\nWszystkie Ovufriendki witam w moim pamiętniku! Mam nadzieję, że tu i na Waszych pamiętnikach będziemy miały okazję powymieniać się opiniami, pogadać i powspierać się w naszych staraniach.\nJa w tej chwili jestem w szóstym cyklu starań o rodzeństwo dla mojego L. Tajniki Naturalnego Planowania Rodziny zgłębiam już od początku 2007 roku. Jak się okazuje, sama znajomość metody termiczno-objawowej w żadnym wypadku nie jest gwarancją szybkiego zajścia w ciążę. Starając się o pierwsze dziecko, byłam przekonana o tym, że to gwarancja i stąd moje dołki, które przeżywałam wtedy za każdym razem, gdy test pokazywał jedną kreskę. No bo jak to: mierzę temperaturę, obserwuję śluz, ba - robię testy owulacyjne, kochamy się z mężem w "najlepsze" dni, a tu nic?! Nie potrafiłam tego zrozumieć. Teraz jestem o wiele bardziej pokorna, wiem, że musi się zbiec sto czynników, żeby starania się powiodły...\nMogę też stwierdzić, że moje obecne nastawienie różni się od tego, które prezentowałam 3 lata temu. Teraz już jestem mamą, wiem, jak to smakuje, mam upragnionego potomka i nie jestem aż tak zdesperowana, aby błyskawicznie zajść w ciążę. Co ma być, to będzie...\nZwykle mam 24-26-dniowe cykle miesiączkowe. Aktualnie jestem w 16 dniu. Moje cykle są zazwyczaj w miarę regularne (skok temperatury ok. 12 dnia), ale ten jest wyjątkowo rozregulowany... Może to dlatego, że w ostatnim tygodniu czułam się trochę chora... Tuż po okresie zaczęły mi się temperatury wyższe niż zwykle, przez co nie mogłam wskazać dnia skoku. Kupiłam więc 5 testów owulacyjnych i zaczęłam je robić od 9 dnia cyklu. Niestety wszystkie były negatywne. Obawiam się, że albo mam cykl bezowulacyjny, albo przez chorobę owulacja opóźnia (opóźniła?) mi się o parę dni. Tak czy inaczej, nie ustajemy z mężem w "praktycznych staraniach" bo pamiętam, że cykl, w którym 3 lata temu zaszłam w ciążę też był taki nieregularny, testy owu też były negatywne i skok też był wyjątkowo późno. Robimy swoje i cierpliwie czekamy do dnia spodziewanej @, czyli ok. 18.10.\nWiadomość wyedytowana przez autora 8 października 2012, 08:09\nNulka 8 października 2012, 18:29\nŻyczę dwóch kreseczek :)\nmauysia 9 października 2012, 05:59\nAnia P. 15 listopada 2012, 10:55\nCo drugi dzien sie kochajcie bez wzgledu na dzien cyklu :) nie rob testow owulacyjnych bo wpedzaja w depresje :) my tez staramy sie o drugie dziecko :)\nmauysia 19 listopada 2012, 09:30\nDzięki AniuP. za porady :) Na razie testy owu nie wpędzają mnie w depresję, traktuje je tylko jako drugorzędny dodatek, tak dla spokoju sumienia.\nzaba25 30 stycznia 2013, 15:02\nWitaj. My tez staramy sie o drugie dzieciatko, mam nadzieje, ze bedziemy sobie nawzajem kibicowac. powodzenia.\n9 października 2012, 07:14\nEeech, w tym cyklu pomiary temperatury mam BARDZO niepewne... L. ostatnimi czasy ma fazę przechodzenia wczesnym rankiem (5:00, 5:30) do naszego łóżka. Ja się wtedy przebudzam, znów za chwilę zasypiam, a budzik dzwoni mi o 6:00 - wtedy mierzę temperaturę. Ale czy pomiar może być wiarygodny, skoro obudziłam się de facto już pół godziny/godzinę wcześniej..? Czasem synkowi zdarzają się gorsze akcje, jak na przykład dziś w nocy, kiedy to wgramolił się do nas ok. 4:45 i już nie chciał iść spać! "Wstajemy!", wołał. Na szczęście jakimś cudem godzinę później zasnął. Ale między 4:45 a 5:45 ja oczywiście też nie spałam. I czy takie pomiary można brać pod uwagę...?\nMiędzy innymi z tego powodu postanowiłam wprowadzić testy owulacyjne i badanie szyjki. Wczoraj zasięgnęłam internetowej wiedzy i czuję się w miarę dokładnie wyposażona w TEORIĘ. Na pewno przyda mi się rysunek z Wikipedii: http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Cervix_checkup_%28no_description%29.svg&filetimestamp=20080129073829. Na razie będzie to błądzenie po omacku, bo muszę dojść do tego co i jak, ale może w przyszłym cyklu obserwacje szyjki będą przydatne...\n10 października 2012, 08:16\nWprowadziłam dziś nową temperaturę i w końcu Ovufriend w odpowiednim miejscu wyrysował grubą czerwoną krechę owulacji. Oczywiście nie ma żadnej gwarancji, że wtedy była owulacja, bo mój obecny cykl jest pokopany, ale moja potrzeba porządku została zaspokojona\nNiby staram się dystansować, podchodzić do starań ze spokojem ale... to, co się dzieje w mojej podświadomości i tak wychodzi na jaw... Na przykład w moim dzisiejszym śnie. Śniło mi się, że byłam u ginekologa (sama będąc pewna, że jestem w ciąży) żeby osądził, czy jestem w błogosławionym stanie, no i oczywiście ZONK, powiedział, że nie. To jednak prawda, co mówią - że w snach wyjdzie wszystko to, czego nie chcesz pokazać na zewnątrz.\nNo więc "na zewnątrz" nadal staram się nie gorączkować całą sytuacją, choć wczoraj doszłam do wniosku, że szybka ciąża jednak by się przydała - mamy zadziwiająco mało zleceń w pracy... Kto wie, może lada dzień będą zwalniać zbędnych pracowników?? Ale to tylko gdybanie. I tak dziecko samo zadecyduje, kiedy się zjawić, najlepiej więc nie planować najbliższej przyszłości pod kątem zajścia w ciążę.\nWiadomość wyedytowana przez autora 10 października 2012, 08:17\n12 października 2012, 11:22\nKażda z nas zna chyba uczucie NIEMIŁOSIERNEGO CIĄGNIĘCIA SIĘ fazy lutealnej... To czas, kiedy można poćwiczyć swoją odporność psychiczną i umiejętność odcięcia się od różnych niepokojących czynników. Ja na przykład odkryłam u siebie taki właśnie niepokojący objaw - niecierpliwość... Może niecierpliwość taka "włącza" mi się domyślnie po pół roku starań...? Tak czy inaczej, trochę się męczę... i wydaje mi się, że dni stoją w miejscu. Najlepszą receptą na taki czas jest oderwanie się od rzeczywistości. Najlepiej bez internetu, bez Ovufriend , bez siedzenia przy biurku (wtedy pokusa przeglądania internetu pod WIADOMYM kątem jest największa)...\nMy jutro wyjeżdżamy w trójkę na trzy dni w góry i choć mam zamiar zabrać ze sobą mojego małego przyjaciela (czyt. termometr Microlife), mam zamiar nie marnować czasu na zastanawianie się ile to jeszcze dni zostało do końca fazy lutealnej.\nA po powrocie jeszcze potencjalnie zostaną mi ok. 4 dni męczenia się z fazą lutealną, ale może nie będę się martwić na zapas\nNo i jestem z powrotem. Weekend zleciał błyskawicznie, a teraz wróciłam... i znów czas ciągnie się jak guma do gaci... W tym cyklu mam niezły kryzys - tak jak dotychczas przyjmowałam starania ze stoickim spokojem, tak w tym cyklu jestem kłębkiem nerwów Mam nadzieję, że w kolejnym cyklu (jeśli on nastąpi) odzyskam moje opanowanie i dystans...\nChciałabym wylecieć na parę dni w kosmos, albo przynajmniej wybyć gdzieś, gdzie nie będzie mnie korciło przeglądanie neta i rozmyślanie nad tym, czy udało się w tym cyklu.\nTeoretycznie mogłabym zastosować inne rozwiązanie: w wolnych chwilach nie wchodzić na Ovufriend ani na inne portale z informacjami na temat starań o dziecko. O tak, to oszczędziłoby mi wielu stresów. WIADOMO jednak, że to nie jest takie łatwe... Palce same wklepują na klawiaturze odpowiednie adresy internetowe. To chyba jak narkotyk...\nNa razie postawiłam sobie jeden punkt graniczny: SOBOTA 20.10. Wtedy najwcześniej zrobię sobie test, jeśli oczywiście krew nie zaleje mnie wcześniej Ten cykl i tak jest dłuższy od mojego standardowego. Normalnie termin kolejnej miesiączki miałabym 17-18.10, ale przez choróbkę w pierwszej połowie cyklu chyba wszystko mi się przesunęło o parę dni. Zobaczymy.\nWiadomość wyedytowana przez autora 16 października 2012, 11:34\n19 października 2012, 07:57\nDziś rano "zalała mnie krew", co rozwiało wszelkie moje wątpliwości co do tego, czy jestem w ciąży, czy nie. Trochę mi ulżyło, bo przynajmniej wiem, że mogę zacząć działać (kupiłam przed chwilą nową porcję testów owu na ten i kolejne cykle), a nie wiszę we wstrętnej niepewności. Szkoda tylko, że dni płodne wypadną mi akurat podczas naszego pobytu u teściów no ale cóż... coś TRZEBA będzie wymyślić, nie ma bata...\nDziś jest 19 października. Dokładnie trzy lata temu był pierwszy dzień mojej ciąży (tzn. "pierwszy dzień ostatniej miesiączki"). Datę tę dobrze pamiętam, bo przecież trzeba było ją podawać przy każdej wizycie u lekarza. Gdyby udało się w tym cyklu, między dziubasami byłyby dokładnie trzy lata różnicy Ale kto wie, jak to będzie...\nWiadomość wyedytowana przez autora 19 października 2012, 07:58\n24 października 2012, 07:35\nEeech, lubię ten spokój podczas niepłodności przedowulacyjnej Nie zadręczam się żadnymi myślami, tylko spokojnie czekam na parę jakże ważnych dni. Dziś idę na pocztę odebrać testy owulacyjne i jutro lub pojutrze zacznę je stosować. Wiem, że u wielu dziewczyn nie są one zbyt wiarygodne (np. nie widać kreski testowej, mimo, że owulacja wystąpiła), ale chcę mieć świadomość (zanim zacznę się umawiać na monitoringi owulacji itp.), że zrobiłam wszystko, co mogłam zrobić w warunkach domowych.\nCo do mojego wczorajszego wpisu - właśnie z ulgą zauważyłam, że dni płodne nie wystąpią jednak podczas naszego pobytu u teściów. Coś tam źle obliczyłam lub źle spojrzałam na kalendarz Więc nie będzie "spinki".\nDziś jest mój szósty dzień cyklu, za ok. 4-5 dni przystępujemy do działania\n26 października 2012, 07:22\nWczoraj wieczorem odebrałam z poczty testy owulacyjne. Są co najmniej DZIWNE! To są takie testy paskowe, już wcześniej z takich korzystałam. Tylko że te... są rekordowo wąskie! Z trudem mogę ująć test w palce! Szerokość testu to 1mm, max 2mm... I jak mam na takiej węziźnie odczytać wynik? No cóż, zobaczymy...\n5 listopada 2012, 12:35\nNo i jakoś się kula... Dziś mam 5 dzień wyższych temperatur. Teoretycznie wyższych, bo są one jedynie minimalnie wyższe od tych sprzed skoku... Ale dni płodne w tym cyklu wypadły mi wyjątkowo niekorzystnie. Byliśmy na długi weekend u teściów, spaliśmy w pokoju obok nich, a do tego w naszym pokoju kimał też nasz synio. Więc okoliczności mało romantyczne Pomiar temperatury też raczej do d$%#, bo w tym czasie (kluczowym dla pomiaru!) źle spałam, synek budził mnie między 4 a 5, a budzik do pomiaru miałam nastawiony na 6:00... Więc raczej nierzetelne mam pomiary z ostatnich paru dni... Teraz jesteśmy już w domu i mam nadzieję, że temperatura się ureguluje jak w końcu będę się w miarę wysypiać.\nA poza tym to mam w planach zrobienie pysznego ponczu owocowo-sangriowego w pierwszych dniach przyszłego cyklu (jeśli on nastąpi), więc na pewno nie będzie załamki, że znów nie ma ciąży. Bo sangria czeka w lodówce i się uśmiecha\n10 listopada 2012, 22:00\nDziś jest mój 10dpo, zwykle moja faza lutealna trwa ok. 12 dni.\nJako że nie wierzę zbytnio w to, że doświadczę niepokalanego poczęcia (w tym cyklu mało okazji do serduszkowania - patrz wpis powyżej...), szukam już fajnego przepisu na sangrię owocową, którą mam zamiar obalić z m w pierwszym tygodniu mojego następnego cyklu. A na następne cykle obiorę nową strategię... Trzeba brac d... w troki i wziąć się do konkretnej pracy! Skoro już mierzę temperaturę, obserwuję śluz, badam szyjkę i robię testy owulacyjne, muszę zwiększyć częstotliwość serduchowania! Dotychczas byłam wierna zasadzie, że w dni płodne lepiej co dwa dni, bo jest więcej "materiału".\nAle co jeśli ten "materiał" jest taki słaby (lub jeśli mój śluz nie jest na tyle superpłodny - tzn. o konsystencji białka jaja), że nie przetrwa prawie 2 dni w moim wnętrzu..?\nDlatego wprowadzam nowość - czasem codziennie, a poza tym jeszcze dzień lub dwa dni po skoku temperatury, tak na wszelki wypadek.\nTaką obrałam nową strategię.\nZobaczymy, czy się sprawdzi.\n14 listopada 2012, 07:51\nZaczęłam dziś nowy cykl, z nowymi nadziejami. Zdałam sobie też sprawę, czy tak de facto to staramy się dopiero trzeci cykl - z wszelkimi możliwymi pomiarami: temperatura, szyjka, śluz, testy owulacyjne. Niby trochę żałuję, że przez pięć pierwszych cykli starań nie analizowaliśmy tego wszystkiego tak dogłębnie, ale z drugiej strony cieszę się, że na początku wrzuciliśmy na luz. Luz się nie sprawdził - nie udało się zajść w ciążę - więc trzeba było wytaszczyć cięższy sprzęt\nCiekawa też jestem, czy w końcu moje cykle przestaną przypominać Tatry Wysokie... Patrzę na moje stare cykle, nawet te sprzed ponad 5 lat (zaczęłam obserwacje na początku 2007 roku) i jestem pod wrażeniem tego, jak były one czytelne! Żadnych "zębów" na wykresie, w I fazie temperatura grzeczniutko oscylująca w granicach 36.1-36.3, potem wyraźny skok i grzeczniutka oscylacja w granicach 36.6-36.8... A teraz co chwilę odnotowuję jakieś dziwne nielogiczne skoki. Doczytałam ostatnio, że wg Roetzera, aby pomiary były wiarygodne, trzeba spać prrzynajmniej 6 godzin na dobę. I tu chyba jest pies pogrzebany, bo mi często zdarza się spać 5 godzin, czasem trochę mniej. I tu kolejne postanowienie na ten cykl: chodzić spać przed 23!\nPrzepis na sangrię już mam: http://zielonykoperek.blox.pl/2012/07/Klasyczna-hiszpanska-sangria-urodzinowa-zguba.html, może w weekend zrobimy sobie popijawę w stylu hiszpańskim\nWiadomość wyedytowana przez autora 14 listopada 2012, 07:57\n19 listopada 2012, 14:03\nNo i "imprezowy" weekend minął. W piątek zaliczyłam sangrię i tatara, w sobotę sushi... Czyli wszystko to, co niebrzemienne kobiety lubią najbardziej\nNo i powoli układam sobie "plan" na ten cykl. Zwykle nie trzymam się go jakoś supermocno, żebyśmy z m nie odczuli, że jesteśmy w jakimś obozie pracy, ale staramy się zamknąć w pewnych ramach.\nZ "dopalaczy" tradycyjnie biorę wiesiołek, za dwa dni zacznę robić testy owulacyjne i zobaczymy, jak się sprawa pokula. Na razie nie czuję żadnej "spinki".\nPewnie to częściowo dlatego, że mam w domu już jednego brzdąca skutecznie absorbującego mój czas wolny, który mogłabym spędzać nad roztrząsaniem kwestii zajścia w ciążę.\nWiadomość wyedytowana przez autora 19 listopada 2012, 14:04\nzniecierpliwiona 19 listopada 2012, 14:32\nzycze powodzenia i oby sie udało\nklamka 19 listopada 2012, 15:12\nNo i to mi sie podoba:)\nmartek 19 listopada 2012, 15:26\ndobra, dobra, Ty wiesz że jak się człowiek nie spina to wychodzi:) powodzenia\nmydays 19 listopada 2012, 17:06\nTaki brzdąc to na pewno dodatkowa motywacja :) Sangria.. jak ja jej dawno nie piłam, a jak lubię ;)\nmauysia 20 listopada 2012, 06:45\nmydays - no to strzel sobie sangrijkę, trzeba łapać dzień, dopóki można :)\nNo i tak przekroczyłam połowę cyklu. Jestem jak dziecko we mgle, ten cykl też jest średnio czytelny... Skok temperatury niewielki, dziś nagle wrócił mi śluz płodny... Krótko mówiąc - jeśli nie wiadomo co i jak, trzeba działać! Na razie przyjmuję, że nadal jestem w fazie płodnej.\nRaz po raz spoglądam na mój wykres ciążowy sprzed trzech lat. Wydawało mi się, że to był cykl WYBITNIE niesprzyjający zajściu w ciążę... Tym bardziej, że w kluczowym momencie (dzień kreski owulacyjnej) miałam trzy dni suszy na polu serduszkowania. A tu - niespodzianka.\nWięc tradycyjnie ani się nie nakręcam, ani nie skreślam tego cyklu. Po prostu działam.\nWiadomość wyedytowana przez autora 17 stycznia 2013, 13:54\nacidek1984 28 listopada 2012, 19:27\nTrzymam kciuki za owocny cykl i piękne 2 kreseczki:)\n5 grudnia 2012, 07:09\nMam dziś 9 dzień fazy lutealnej (zwykle mam 12-dniowe). Tradycyjnie czas zzzwwwwooooooooolllnnnniiiiiiłłłłłłłł niemiłosiernie... Jeszcze trzy dni niepewności, ale wydaje mi się, że te trzy dni stoją w miejscu Ale co zrobić. Wehikułu czasu niestety jeszcze nikt nie wymyślił.\nNa szczęście jest czas przedświąteczny i przynajmniej trochę czasu można spędzić na poszukiwaniu prezentów. Wezmę się za to teraz i przynajmniej oszczędzę sobie horroru szukania podarków na ostatnią chwilę...\nTak czy inaczej, moja temperatura na razie nie spada. Oby tak dalej\n10 grudnia 2012, 07:29\nNajtrudniejsze są dla mnie 4-2 dni przed spodziewaną @. Wtedy najtrudniej jest mi się zdystansować, nie przeczesywać netu pod kątem ewentualnych pseudoobjawów i nie zgadywać, czy może się udało/nie udało. W przeddzień spodziewanego krwawienia jest mi już łatwiej, bo mam świadomość, że już niedługo wszystko się wyjaśni.\nParadoksalnie oddycham z "ulgą" gdy jakoś udaje mi się dokulać do dnia oczekiwanej @, bo wiem, że lada chwila skończy się ten stan zawieszenia. Ulga utrzymuje się nawet wtedy, gdy dostaję okres. Bo wiem na czym stoję, a NIENAWIDZĘ trwać w próżni.\nWczoraj na przykład dostałam okres. Teraz wiem przynajmniej, że na pewno się nie udało i że muszę sobie sporządzić nowy "plan" na ten cykl.\nTo był mój ósmy - a trzeci z wieloKRYTERIALNYMI obserwacjami - cykl starań. Nie mam jednak dołka. Przyjmuję to, co mam. Czekam cierpliwie, aż w końcu się uda. No i, na marginesie, nie czuję się "uprawniona" do pretensji po zaledwie paru miesiącach starań. W końcu wiele dziewczyn stara się o wieeeele dłużej niż ja - to one mają prawo do wkurzenia.\nA ja jestem dopiero na początku drogi.\nacidek1984 10 grudnia 2012, 17:25\nMASZ SUPER PODEJSCIE DO SPRAWY ;) NOWY CYKL , NOWA NADZIEJA :D ZYCZE ZEBY TEN BYŁ SZCZESLIWY!\nmauysia 11 grudnia 2012, 07:20\nDzięki acidek, fajnie by było :) Tobie też życzę drugiej kreseczki.\nmarta6963 11 grudnia 2012, 20:18\nBardzo fajnie, ze masz taki dystans do staranek. Ja takiego nie miałam. Co cykl to płacz, żal i pretensje. Dobre nastawienie psychiczne to polowa sukcesu. Tak trzymaj;)\n11 grudnia 2012, 07:18\nWiadomość wyedytowana przez autora 11 grudnia 2012, 07:20\n14 grudnia 2012, 14:54\nCzytam sobie wpisy dziewczyn, które bardzo przeżywają niepowodzenie w danym cyklu... W pierwszy dzień @ czują się jakby świat im się zawalił pod nogami... Jak mogło się nie udać... Przecież kochaliśmy się w najlepsze dni, do tego mieliśmy testy owulacyjne...\nKiedyś - trzy lata temu - też tak się czułam.\nDziewczynki... Zawsze trzeba wierzyć, ale prawda jest taka, że lepiej jest uzbroić się w cierpliwość, przynajmniej kilkumiesięczną.\nChoć podnosimy się na duchu pod wykresami i na forum, wiadomo jak jest. A jak jest? Wejdźcie sobie do galerii wykresów i bez zaznaczania żadnych kryteriów obejrzyjcie sobie ostatnio dodane wykresy.\nJa zrobiłam tak przed chwilą i cóż... z 50 wykresów były 4 (słownie cztery) ciążowe. To daje do myślenia...\nRobienie dzieci wbrew pozorom nie jest takie łatwe Wszystkim nam życzę jak najszybszego zajścia w ciążę, ale dla naszego dobra musimy same przyjąć do wiadomości, że zajść jest W PYTĘ TRUDNO.\nI tym "optymistycznym" akcentem rozpoczynam weekend...\n26 grudnia 2012, 22:24\nAle długo mnie tu nie było\nPisałam jakiś czas temu o potrzebie wyluzowania się w drugiej połowie cyklu. Ale nie miałam pojęcia, że w tym cyklu moja pamięć potraktuje te sugestię tak dosłownie!\nMianowicie wyjechaliśmy na Święta (aż do 2.01.) do teściów i... zapomniałam wziąć termometru! Nowego sobie na miejscu nie kupię, bo żeby pomiary były wiarygodne, trzeba mierzyć przez cały cykl tym samym.\n24.12 spodziewałam się w końcu skoku temperatury (i tak już był opóźniony z 3 dni względem większości moich przeszłych cykli), ale nie dowiedziałam się, czy on nastąpił. Mogę się tylko domyślać... Czuję się z tą niepewnością dość niekomfortowo . I do tego dziś jeszcze zauważyłam ślady śluzu rozciągliwego... W takim razie muszę założyć, że mogę jeszcze mieć dni płodne i jutro jeszcze przyserduchujemy. A do końca roku będę pogrążona w błogiej niewiedzy...\nMam nadzieję, że za dzień, dwa przestanę się czuć jak bez ręki i zacznę w pełni korzystać z tej temperaturowej ignorancji\nZ dzieciaczkiem to jednak jest fajnie... Usypiać synka nucąc "Lulajże Jezuniu" - bezcenne... Wam wszystkim życzę, żebyście jak najszybciej zaznały tego uczucia.\n7 stycznia 2013, 09:09\nNo i melduję się w nowym cyklu. To będzie mój dziesiąty cykl starań ogólnie, a piąty z wszystkimi możliwymi obserwacjami. Jeśli w tym i w kolejnym się nie uda, poproszę lekarza o skierowanie na jakieś badania, może zdecyduję się na monitoring owulacji, może w końcu zaczniemy z M łykać jakieś dodatkowe specyfiki oprócz (ja) kwasu foliowego i wiesiołka... Może.\nNa razie jeszcze mam względny luz. No bo czemu mam się stresować czymś, w co wkładam maksymalny trud, a co nie wychodzi? Ja (razem z m ) robię to, co mogę. I czekam - na razie - cierpliwie. Choć widzę wśród znajomych wysyp dzieci nr 2. Może gdzieś tam, kiedyś, coś mnie lekko ukłuło, że oni "już", a my "jeszcze" nie. Ale przecież ja nie znam ich historii. Może oni zaczęli się starać tuż po narodzinach pierwszego dziecka i też im długo zeszło..? Może też się męczyli ze staraniami? Może gdybyśmy my zaczęli się starać o drugie wcześniej, już bylibyśmy rodzicami jakiegoś małego bąbelka? Kto wie?\nWięc nie przejmuję się już tym, co mają inni. Serdecznie gratuluję im potomstwa.\nNo i zobaczymy, co w tym cyklu przewidział dla mnie los.\ndunia1287 7 stycznia 2013, 10:46\n17 stycznia 2013, 10:20\nWczoraj wieczorem przeżyłam krótkie załamanie formy. Krótkie, bo trwało około pół godziny, więc prawie nic Ale znowu na chwilę dałam się wkręcić w wir... Miałam wczoraj pozytywny test owulacyjny i chyba z nudów postanowiłam przejrzeć sobie neta i zobaczyć co testujące kobitki sądzą o współżyciu po pozytywnym teście, tzn. kiedy najlepiej.\nPotem gładko przeszłam w temat "jak długo komórka jajowa jest zdolna do zapłodnienia".\nPotem przejrzałam neta wpisując w wyszukiwarce "ile trwa kapacytacja plemników".\nJak już zebrałam te (do niczego pewnie nie przydatne!) informacje, zaczęłam je zestawiać, liczyć, podliczać, odejmować, dodawać... Aż doszłam do wniosku że na 100% przegapiłam w tym cyklu ten moment i już na pewno cykl jest stracony.\nNa szczęście ten kryzys po chwili się skończył! Przywróciłam się do pionu i przypomniałam sobie, że w ludzkim organizmie NIE MOŻNA nic wyliczyć! Jakbym próbowała co cykl prowadzić takie zaawansowane kalkulacje, to bym chyba padła na głowę po trzech cyklach i wylądowała u czubków!\nNajlepiej nie wchodzić w szczegóły, nie analizować takich danych, bo to tylko stresuje i szarga nerwy. Trzeba tylko bzykać się w dni płodne (i parę dni po nich, na wszelki wypadek ) i cierpliwie czekać...\nPiszę to z moje punktu widzenia - osoby, która stara się od maja 2012, ale dopiero piąty cykl prowadzi szczegółowe obserwacje cyklu.\nmindusia 17 stycznia 2013, 13:22\nja też świrowałam z testami owulacyjnymi ślęczałam w necie czytałam to i owo ale już dałam sobie z tym spokój. szkoda mi tylko pieniędzy, które się na te testy wydało. Mayusia powodzenia w takim razie oby się udało\nmauysia 17 stycznia 2013, 13:46\niśka 17 stycznia 2013, 15:37\nTrzymam mocno kciuki. Oby sie udało!\ngocha04 18 stycznia 2013, 20:45\nMauysia lubie Cię czytać:) mam wrażenie, że piszesz o mnie mimo tego, że jestesmy zawsze na innym etapie w cyklu. Ale zauwazyłam, że w podobnym momencie zaczęłysmy staranka, bo ja od czerwca 2012, a z ovu od października:) Trzymam kciuki!


10 lipca 2008 18 grudnia 2008 / Anna Mamczur, Blueberry, Kolastyna, Tanita\nNASTO.com.pl to nazwa nowego serwisu internetowego przygotwanego przez Grupę Kolastyna, producenta kosmetyków pielęgnacyjnych dla młodzieży – NASTOlatki.\nStrona www.nasto.com.pl zawiera porady ekspertów dotyczące prawidłowej pielęgnacji młodej skóry, informacje na temat antybakteryjnych preparatów NASTOlatki wraz z opisem ich działania oraz aplikację konkursową. Korzystając ze strony można także wykonać specjalny test, określający rodzaj cery. Autorem serwisu jest agencja Blueberry. Nowa witryna pozwala na interaktywną komunikację między użytkownikami. Zalogowani internauci mają możliwość wymiany opinii lub konsultacji z dermatologiem. Nowoczesny układ i młodzieżowa grafika sprawiają, że serwis jest funkcjonalny i przyjazny dla młodych konsumentów.\nWraz z uruchomieniem serwisu rozpoczął się konkurs NASTOcieszy, NASTOwkurza. Nastolatki mogą podzielić się z innymi użytkownikami tym, czego nie lubią, a co sprawia im radość. Przez 7 tygodni na autorów najwyżej ocenionych przez internautów wpisów czekają nagrody: zestawy kosmetyków NASTOlatki oraz breloki do kluczy.\n„Strona www.nasto.com.pl powstała z myślą o młodzieży, dlatego stylistyka serwisu nawiązuje do cech charakteru współczesnych nastolatek – jest dynamiczna, towarzyska i radosna. Młodzi konsumenci, poszukujący rzetelnych informacji w sieci, będą mogli w naszym serwisie uzyskać kompleksowe wskazówki na temat pielęgnacji cery trądzikowej, zapoznać się z naszą ofertą lub uzyskać poradę eksperta. Mamy nadzieję, że strona spotka się z zainteresowaniem naszych młodych odbiorców” – powiedziała Anna Mamczur, dyrektor ds. marketingu i komunikacji korporacyjnej Grupy Kolastyna.\nLinię NASTOlatki tworzy pięć specjalistycznych preparatów do codziennej pielęgnacji twarzy. Wśród nich znaleźć można: krem nawilżająco–matujący, krem normalizująco-antybakteryjny, delikatne mleczko oczyszczające, odświeżający tonik normalizujący oraz głęboko oczyszczający żel do mycia twarzy.\nGrupa Kolastyna konsekwentnie udoskonala i rozwija komunikację z konsumentami za pomocą internetu. W kwietniu 2008 uruchomiła nową stronę www marki Tanita (www.tanita.com.pl). Rok wcześniej powstały także nowe serwisy dwóch głównych marek Grupy: Laboratorium Kolastyna oraz Miraculum. Wszystkie strony mają charakter konsumencki. Zawierają szczegółowe informacje dotyczące produktów, porady ekspertów, aktualności i ciekawostki na temat pielęgnacji ciała. Natomiast w listopadzie 2006 roku Grupa Kolastyna uruchomiła korporacyjny serwis www.grupakolastyna.pl adresowany do partnerów, handlowców, potencjalnych inwestorów oraz dziennikarzy.


A to sobie hogis tworzy...: Lepiej późno niż wcale...\nAutor: hogis o 01:09\nMirela G 21 lutego 2016 21:03\nWszystkie prace cudowne, gratuluję w pełni zasłużonych zwycięstw :)\nhogis 24 lutego 2016 01:05\nvaria 22 lutego 2016 15:32\nChustecznik powala na kolana, piękny, pozostałe prace również. Baaaaardzo zazdroszczę Wam miejsc i chwil pełnych spotkań twóczo - towarzystkich!!!! No i bardzo lubię czytać Twoje wpisy, ogromnie optymistyczne, mimo tych złamań :( tutaj akurat zdrówka życzę :)\nhogis 24 lutego 2016 01:36\nGrażyna 24 lutego 2016 20:54\nAle miła sercu fotorelacja :)))\nWiesz... ciągle mam przed oczami pasek z birmaty, który pogłaskałaś i on się natentychmiast wygiął tak, jak sobie tego życzyłaś... ( o nie nie nie mam na myśli nic takiego :) ) , mimo, żem babka z jajami :-)\nPiękne prace, a wklęśnięte z falbanką chodzi mi po głowie :)\nDziękuję za przepędzenie grypska, i za wspaniałe spotkanie, uściski !!!\nDeco Wena 10 marca 2016 21:31\nJak cudownie oglądać zdjęcia i wspominać ten niezapomniany, cudowny czas spędzony z forumowymi siostrami.. A jeszcze okraszone takimi słowami :) Ja się domagam powieści! Nie odpuszczę Ci - obiecałaś :)\nPrace oczywiście piękne, wiadomo - hogisowe. Gratuluję jeszcze raz wygranych i mam nadzieję ze tak pięknie zaczęty twórczy rok będzie obfitował w moc innych wygranych i twórczych wzlotów


Starożytni rzymianie zapisali się w mojej pamięci z trzech powodów. Pierwszy to Juliusz Cezar i jego niepokonane legiony, drugi to Koloseum i odbywające się tam "zawody", natomiast trzeci to łacina, a przede wszystkim mądre łacińskie powiedzonka. Zwłaszcza łacina jest dla mnie czymś niezwykłym. Choć już dawno stała się językiem martwym, to jednak do dziś ludzie wciąż się jej uczą (inna sprawa, że najczęściej są do tego zmuszeni - żeby wspomnieć tylko studentów medycyny, czy prawa). Podobnie jest z łacińskimi powiedzonkami - choć powstały grubo ponad dwadzieścia wieków temu, to jednak większość z nich jest do dziś aktualna. Świadczy to o tym, że ludzie tak bardzo się nie zmieniają, a także o tym, że ich dzisiejsze problemy istniały już przed narodzeniem Chrystusa. Ostatnio coraz częściej przypomina mi się jedno takie powiedzenie - a mianowicie - "Pecunia non olet."\nPecunia non olet to, przekładając na nadwiślański język, znaczy "Pieniądz nie śmierdzi". A skoro nie śmierdzi, to raczej pachnie. Dla niektórych ten zapach staje się jednak zbyt intensywny i kręci się od niego w głowie. A skoro kręci się w głowie to łatwo palnąć jakieś głupstwo. Jeżeli ktoś nie wierzy służę przykładem.\nOto w "Przeglądzie Sportowym" z dnia 24 września 1998 roku, możemy przeczytać niezwykle ciekawy wywiad z reprezentantem Polski w piłce nożnej Tomaszem Hajto zatytułowany "Chcemy godnych premii !". Po pierwszym...


Ku przestrodze -12 rocznica 9/11: Loose Change Finall Cut. Co naprawdę wydarzyło się 11 września. | WIERNI POLSCE\nKu przestrodze -12 rocznica 9/11: Loose Change Finall Cut. Co naprawdę wydarzyło się 11 września.\n12 września, to „fatalna data” – raz już wybrana przez\nobłąkanych żydowskich kabalistów do zbrodni przeciw\nPamiętajmy o tym w kontekście\n„konfliktu syryjskiego” i zapowiadanego, złowieszczego orędzia prezydenta\nLoose Change Finall Cut – To zbiór faktów na temat tego co administracja Amerykańska stworzyła 11 września 2001, aby zrealizować doktrynę Zbigniewa Brzezińskiego nakreśloną w 1997 roku.\nDoktryna ta została szczegółowo opisana w książce Brzezińskiego „Wielka Szachownica” (została również wydana w Polsce, nakładem wydawnictwa Politeja). Zanim ktokolwiek obejrzy film, powinien przeczytać tą książkę, lub przynajmniej cytaty które zamieszczamy poniżej. Dodatkowo zamieszczamy dla wnikliwych, dokument w języku angielskim „REBUILDING AMERICA’S DEFENSES. Strategy, Forces and Resources For a New Century”.\nPo tych lekturach, większość wydarzeń opisanych w filmie będzie bardziej zrozumiałych.\nThe Grand Chessboard/Wielka Szachownica, Zbigniew Brzeziński (wyd polskie: Politea 1997)\ns 24.”Chociaż dominacja Ameryki na arenie międzynarodowej w nieunikniony sposób przywodzi na myśl wcześniejsze imperia, różnice są bardziej fundamentalne. Wykraczają one poza kwestię zasięgu terytorialnego. Hegemonia Ameryki realizuje się w ramach światowego systemu zaprojektowanego przez samą Amerykę i odzwierciedlającego jej ustrój wewnętrzny, oparty na pluralizmie zarówno społeczeństwa, jak i życia politycznego.\nWcześniejsze imperia, tworzone przez arystokratyczne elity polityczne, były najczęściej rządzone autorytarnie lub absolutystycznie. Przeważająca część ich ludności nie miała żadnych poglądów politycznych lub, w mniej odległych czasach, ulegała imperialistycznym sloganom i emocjom. Chwała narodu, „brzemię białego człowieka”, la mission civilisatrice, nie wspominając już o szansach na osobiste wzbogacenie się – wszystko to mobilizowało poparcie dla eskapad imperialnych i podtrzymywało zhierarchizowane-piramidy władzy.”\ns 25.”Niedocenianym aspektem światowej hegemonii Ameryki jest dominacja kulturowa. Cokolwiek można sądzić o wartościach estetycznych amerykańskiej kultury masowej, ma ona wręcz hipnotyczny wpływ, zwłaszcza na młodzież świata. Jej atrakcyjność może mieć związek z propagowanym przez nią hedonistycznym stylem życia, ale jej światowa supremacja nie ulega kwestii. Amerykańskie programy telewizyjne i filmy to mniej więcej trzy czwarte światowego rynku. Amerykańska muzyka popularna zdobyła równie dominującą pozycję, a amerykańskie nowinki kulturowe, amerykańska kuchnia, a nawet sposób ubierania się są coraz powszechniej naśladowane na całym świecie. Językiem Internetu jest angielski, a przytłaczająca większość międzynarodowego slangu komputerowego powstała w Ameryce, wpływając na ogólnoświatowy system porozumiewania się. Na koniec, Stany Zjednoczone stały się mekką młodzieży poszukującej wykształcenia; do Ameryki przybywa około pół miliona studentów, a wielu najbardziej utalentowanych nigdy nie wraca do swoich krajów. Absolwentów amerykańskich uczelni można znaleźć wśród ministrów prawie każdego rządu na wszystkich kontynentach.”\ns 27. „Świat coraz chętniej naśladuje wzorce pochodzące z Ameryki, co tworzy sprzyjające warunki dla amerykańskiej hegemonii, sprawowanej pośrednio i opartej pozornie na demokracji i konsensusie. I podobnie jak w przypadku amerykańskiego życia politycznego, supremacja ta istnieje dzięki skomplikowanej strukturze wzajemnie powiązanych instytucji i procedur, stworzonych po to, aby zacierać różnice zdań i maskować asymetrię we władzy i wpływach. Amerykańska supremacja opiera się na skomplikowanym układzie sojuszy i koalicji, które w dosłownym tego słowa znaczeniu pokrywają cały świat.”\ns 28. „Supremacja amerykańska stworzyła tedy nowy porządek międzynarodowy; nie tylko powiela on poza granicami Stanów wiele cech ustroju amerykańskiego, lecz również nadaje im kształt instytucjonalny. Główne cechy tego systemu są następujące:\n– system bezpieczeństwa zbiorowego i wojsk oparty na integracji sztabów i wojsk (NATO, amerykańsko-japoński traktat o bezpieczeństwie i tak dalej);\n– współpraca regionalna w dziedzinie gospodarki (Forum Współpracy Gospodarczej Azji i Pacyfiku, Północnoamerykańskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu) i\nwyspecjalizowane instytucje finansowe o zasięgu światowym (Bank Światowy, Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Światowa Organizacja Handlu);\n– nacisk na podejmowanie decyzji drogą konsensusu, choć w ramach dominacji amerykańskiej;\n– dawanie preferencji budowie głównych sojuszy z państwami demokratycznymi;\n– rudymenty światowej konstytucji i światowego wymiaru sprawiedliwości (od Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości po specjalny trybunał dla osądzenia przestępców wojennych z Bośni).”\ns 29. „Ameryka, sprawująca bezprecedensową hegemonię w świecie, nie ma obecnie żadnego rywala. Ale czy sytuacja ta utrzyma się w przyszłości?”\ns 30. „Dla Ameryki głównym trofeum geopolitycznym jest Eurazja. Przez pół tysiąca lat na świecie dominowały mocarstwa eurazjatyckie: narody walczące o panowanie regionalne i dążące do zdobycia hegemonii w skali globu. Obecnie dominującą siłą w Eurazji jest mocarstwo spoza tego kontynentu – a światowy prymat Stanów Zjednoczonych bezpośrednio zależy od tego, jak długo i jak skutecznie zachowają one dominującą pozycję na kontynencie eurazjatyckim.\nBez wątpienia stan ten ma charakter tymczasowy. Ale to, jak długo potrwa i co po nim nastąpi, ma kluczowe znaczenie nie tylko dla dobrobytu Ameryki, lecz również, w ogólniejszej perspektywie, dla pokoju na świecie. Nagłe pojawienie się pierwszego i jedynego w dziejach supermocarstwa światowego stworzyło groźbę, że równie szybki kres owej hegemonii – bądź wskutek wycofania się Ameryki z udziału w sprawach globu, bądź też wskutek nagłego pojawienia się groźnego rywala – doprowadziłby do międzynarodowej destabilizacji na ogromną skalę. W efekcie szybko doszłoby do ogólnoświatowej anarchii. ”\ns 31. „W Eurazji mieszka około siedemdziesięciu pięciu procent ludności świata i znajduje się tam również większość fizycznych bogactw globu, zarówno w postaci przedsiębiorstw, jak i bogactw naturalnych. Eurazja wytwarza około sześćdziesięciu procent PNB świata i dysponuje siedemdziesięcioma pięcioma procentami znanych światowych zasobów surowców energetycznych.”…”W Eurazji leżą wszystkie państwa mogące ewentualnie zagrozić gospodarczemu i politycznemu prymatowi Ameryki. Potęga wszystkich państw eurazjatyckich razem wziętych znacznie przekracza potęgę Stanów Zjednoczonych. Na szczęście dla Ameryki Eurazja jest zbyt wielka, aby stanowić polityczną jedność.”\ns 35. „Ogromna eurazjatycka szachownica o dziwnym kształcie – rozciągająca się od Lizbony do Władywostoku – stanowi pole „gry”. Jeżeli obszar środkowy znajdzie się w orbicie rozszerzających się wpływów Zachodu (gdzie dominuje Ameryka), jeśli region południowy nie stanie się domeną jednego gracza i jeśli część wschodnia nie zostanie zjednoczona w taki sposób, że Ameryka utraci swoje przyczółki na obrzeżu, można będzie powiedzieć, że Stany Zjednoczone zdobyły przewagę. Ale jeśli środek szachownicy odrzuci wpływy Zachodu i stanie się silną, ekspansywną całością, jeśli zdobędzie kontrolę nad południem albo zawrze sojusz z potężnym graczem ze wschodu, wówczas wpływy amerykańskie w Eurazji dramatycznie się skurczą. To samo wydarzy się, jeśli dwóch dużych wschodnich graczy zdoła się w jakiś sposób zjednoczyć. Na koniec, gdyby zachodni sojusznicy Ameryki zmusili ją do opuszczenia jej przyczółka na zachodnich krańcach kontynentu, oznaczałoby to automatycznie kres amerykańskiego udziału w .grze na szachownicy eurazjatyckiej i zapewne doprowadziłoby także do ostatecznego podporządkowania zachodniego krańca kontynentu wzmocnio- nemu graczowi zajmującemu środek planszy.”\ns 36.”W życiu publicznym zdobyły popularność dwa skrajnie odmienne poglądy na temat konsekwencji historycznego zwycięstwa Ameryki w rywalizacji z dawnym Związkiem Sowieckim: z jednej strony pojawiła się teza, że kres zimnej wojny uzasadnia znaczne ograniczenie amerykańskiego zaangażowania w politykę światową, niezależnie od konsekwencji dla pozycji Stanów Zjednoczonych; z drugiej strony zaczęto wyrażać pogląd, iż pora stworzyć świat oparty na autentycznym międzynarodowym systemie multilateralnym, na którego rzecz Ameryka powinna nawet scedować część swojej suwerenności. Obie koncepcje zyskały zagorzałych zwolenników.”\ns 38.”Na początku dwudziestego wieku zapoczątkował ową dyskusję wybitny teoretyk Harold Mackinder; wysunął on kilka kolejnych koncepcji eurazjatyckiego „obszaru osiowego” (mającego obejmować całą Syberię i większość Azji Środkowej), a później teorię środkowo- i wschodnioeuropejskiego „serca kontynentu” jako głównej odskoczni do zdobycia panowania nad całą Eurazją. Spopularyzował on swoją teorię „serca kontynentu” za pomocą sławnej maksymy:\nKto rządzi Europą Wschodnią, panuje nad sercem kontynentu. Kto rządzi sercem kontynentu, panuje nad największą wyspą świata. Kto rządzi największą wyspą świata, panuje nad światem.”\ns 39. „Ameryka wywiera potężny wpływ na państwa znajdujące się w głębi kontynentu. Ale to właśnie najważniejszej arenie globu, w Eurazji, może się w którymś momencie pojawić potencjalny rywal Ameryki. A zatem punktem wyjścia dla sformułowania geostrategii amerykańskiej musi być staranna analiza ról głównych graczy i właściwa ocena warunków geograficznych, aby długoterminowo zarządzać amerykańskimi interesami geopolitycznymi w Eurazji…\npo pierwsze, należy określić dynamiczne pod względem geostrategicznym państwa eurazjatyckie, które mają dość potęgi, aby doprowadzić do potencjalnie ważnych zmian w międzynarodowym układzie sił, a także rozszyfrować główne cele zagraniczne ich elit politycznych i przewidzieć prawdopodobne skutki prób realizacji owych\ncelów; trzeba ponadto określić kluczowe pod względem geopolitycznym państwa eurazjatyckie, które wskutek swojego położenia pełnią rolę katalizatorów warunków regionalnych, wpływając na bardziej aktywnych uczestników gry geostrategicznej; • po drugie, należy sformułować konkretną politykę Stanów Zjednoczonych wobec powyższych państw, aby równoważyć ich oddziaływanie, włączać je w orbitę wpływów amerykańskich i/lub zyskiwać nad nimi kontrolę w celu ochrony żywotnych interesów Stanów Zjednoczonych; trzeba także opracować bardziej całościową geostrategię, która skoordynuje w skali globu poszczególne wycinkowe cele polityki amerykańskiej.”…”Krótko mówiąc, geostrategia eurazjatycka Stanów Zjednoczonych powinna polegać na przemyślanym oddziaływaniu na państwa dynamiczne geostrategicznie i na ostrożnym manipulowaniu państwami pełniącymi rolę katalizatorów, zgodnie z dwoma celami Ameryki: krótkoterminowym, polegającym na utrzymaniu swojej bezprecedensowej hegemonii w świecie, i długoterminowym, skupionym na przeobrażeniu tej hegemonii w coraz bardziej zinstytucjonalizowaną współpracę międzynarodową. Aby wyrazić to językiem pochodzącym z bardziej brutalnej epoki starożytnych imperiów, trzy wielkie cele imperialnej geostrategii powinny być następujące: przeciwdziałać spiskom wasali i utrzymywać ich zależność militarną, dbać o bezpieczeństwo lenników i czynić ich uległymi, a także nie dopuszczać. by barbarzyńcy się jednoczyli.”\ns 53.”Jednym z problemów tego niestabilnego regionu może być zagrożenie dla prymatu Ameryki ze strony islamskiego fundamentalizmu. Wykorzystując fanatyczną nienawiść do amerykańskiego stylu życia i konflikt arabsko-izraelski, fundamentaliści islamscy mogliby podkopać kilka prozachodnich rządów bliskowschodnich i zagrozić interesom regionalnym Stanów Zjednoczonych, zwłaszcza w Zatoce Perskiej. Jednakże niejednorodność polityczna i brak choć jednego autentycznie potężnego mocarstwa islamskiego powoduje, że zagrożenie ze strony islamskiego fundamentalizmu raczej nie będzie miało dużej wagi geopolitycznej i wyrazi się prawdopodobnie w rozproszonych aktach przemocy.”\ns 55.”Potencjalnie najbardziej niebezpiecznym scenariuszem byłoby powstanie wielkiej koalicji Chin, Rosji i być może Iranu – koalicji „antyhegemonistycznej” , opartej nie na ideologii, lecz na dopełniających się historycznych urazach. Przypominałaby ona swoją skalą i zasięgiem dawny blok sowiecko-chiński, choć tym razem przywódcą nie byłaby zapewne Rosja, tylko Chiny. Neutralizacja tego niebezpieczeństwa, jakkolwiek mało prawdopodobne może się ono wydawać, będzie wymagać od Stanów Zjednoczonych zręcznej gry geostrategicznej na zachodnim, wschodnim i południowym krańcu Eurazji jednocześnie.” (Koalicja Chin i Rosji została zawiązana w 2010, po podpisaniu umowy energetycznej pomiędzy tymi krajami).\ns 116. „Jednakże koalicja łącząca Rosję z Chinami i Iranem może powstać tylko wtedy, jeśli Stany Zjednoczone okażą się na tyle krótkowzroczne, aby zantagonizować Chiny i Iran jednocześnie. Naturalnie nie da się wykluczyć tej ewentualności, a polityka amerykańska w latach 1995- 1996 wywoływała wrażenie, jakby Stany Zjednoczone prawie celowo starały się pogorszyć swoje stosunki zarówno z Teheranem, jak i Pekinem. Mimo to ani Iran, ani Chiny nie miały ochoty uzależniać swoich losów od strategicznego sojuszu z Rosją, krajem niestabilnym i słabym. Oba te państwa zdawały sobie sprawę, że taka koalicja, gdyby miała oznaczać coś więcej niż okazjonalne wspólne działania o charakterze taktycznym, wiązałaby się z ryzykiem powiększającej się izolacji od krajów bardziej rozwiniętych, z ich potencjałem inwestycyjnym i dostępem do tak niezbędnej najnowocześniejszej technologii. Rosja miała zbyt mało do zaoferowania, aby być naprawdę wartościowym partnerem w koalicji antyhegemonistycznej.”\ns 124. „Bałkany europejskie stanowiły jedno z potencjalnych trofeów geopolitycznych w rywalizacji o supremację w Europie. Bałkany eurazjatyckie, przez które nieuchronnie przebiegać będzie sieć transportowa łącząca Eurazjatyckie Bałkany zachodnie i wschodnie krańce Eurazji, będące obszarami najbogatszymi i najbardziej uprzemysłowionymi, są także ważne pod względem geopolitycznym. Ponadto mają one wielkie znaczenie z punktu widzenia bezpieczeństwa i ambicji historycznych przynajmniej trzech swoich najbliższych i najpotężniejszych sąsiadów, a mianowicie Rosji, Turcji i Iranu; coraz większe zainteresowanie polityczne regionem wykazują również Chiny. Jednakże eurazjatyckie Bałkany są nieskończenie ważniejsze jako potencjalna zdobycz gospodarcza ze względu na zasobność regionu w ogromne złoża gazu ziemnego i ropy naftowej, a także ważnych bogactw mineralnych, w tym złota.\nW ciągu następnych dwudziestu czy trzydziestu lat światowe zużycie energii musi ogromnie wzrosnąć. Prognozy amerykańskiego resortu energetyki przewidują, że między rokiem 1993 a 2015 światowy popyt na surowce energetyczne wzrośnie o przeszło pięćdziesiąt procent, przy czym największy wzrost zużycia nastąpi na Dalekim Wschodzie. Dynamiczny rozwój gospodarczy Azji stwarza ogromny nacisk na poszukiwanie i wykorzystanie nowych źródeł energii, a obszary Azji Środkowej i basenu Morza Kaspijskiego zawierają złoża gazu ziemnego i ropy naftowej, które znacznie przekraczają zasoby Kuwejtu, Zatoki Meksykańskiej czy Morza Północnego.\nKwestie dostępu do tych zasobów i podziału potencjalnego bogactwa podsycają ambicje narodowe, budzą zainteresowanie wielkich koncernów, powodują odrodzenie historycznych roszczeń terytorialnych, ożywiają ambicje imperialne i zaogniają rywalizację międzynarodową. Sytuacja jest tym bardziej wybuchowa, że w regionie nie tylko panuje próżnia polityczna, lecz jest on także wewnętrznie niestabilny. Każdy z położonych tam krajów ma poważne trudności; istniejące granice są kwestionowane przez sąsiadów lub leżą w strefie konfliktów etnicznych; niewiele jest państw jednorodnych pod względem narodowościowym, a niektóre już teraz uwikłały się w krwawe konflikty terytorialne, etniczne i religijne.”\ns 151.”Rola Iranu będzie prawdopodobnie dość dużą niewiadomą. Ponowne przyjęcie przez ten kraj postawy prozachodniej z pewnością ułatwiłoby stabilizację i konsolidację regionu, dlatego też jest strategicznie pożądane, aby Ameryka zachęcała Iran do takiej zmiany polityki. Ale dopóki to nie nastąpi, Iran będzie zapewne odgrywał rolę negatywną, zwłaszcza w stosunku do Azerbejdżanu, choćby nawet pewne elementy jego polityki miały charakter pozytywny, jak na przykład ułatwianie otwarcia Turkmenistanu na świat czy, pomimo swego obecnego fundamentalizmu, umacnianie poczucia dziedzictwa religijnego ludów Azji Środkowej.”\nBiznes sie kręci, panie ministrze\n← Rosja-Polska: mity a realia\n3,5 miliona polskiej emigracji →\n8 uwag do wpisu “Ku przestrodze -12 rocznica 9/11: Loose Change Finall Cut. Co naprawdę wydarzyło się 11 września.”\n9 września 2013 o 2:02 PM\nNie dziwota,że liczącym się w tej strategicznej analizie decydującą rolę odgrywa argument siły.Zogniskował się zbrojnie w Syrii jako symbol kiedy handel wojną i pokojem wymyka się spod kontroli.Nie ma problemu ze znalezieniem guza.\nŻydowskiej strategii grupowej z pewnością pomaga się tym kręcić swoje lody,bo ma w tym historyczne doświadczenie,ale płaszczyzna jego wykorzystywania poszerza się.\n10 września 2013 o 7:07 AM\nObama robi krok wstecz?\nAmerykański prezydent Barak Obama dokładnie zbadał propozycję Rosji w sprawie Syrii i postanowił przełożyć rozpoczęcie wojny. Oświadczył, że Moskwa rozważa tę kwestię „potencjalnie pozytywnie”.\nAmerykańskiemu prezydentowi spodobała się wypowiedź na ten temat ministra spraw zagranicznych Rosji Siergieja Ławrowa, który uważa, że wszystkie zapasy broni chemicznej należy przekazać pod międzynarodową kontrolę.\nObama oznajmił, że może to być pierwszy krok w kierunku zażegnywania konfliktu.\n10 września 2013 o 12:04 PM\n10 września 2013 o 12:06 PM\n10 września 2013 o 12:09 PM\n10 września 2013 o 12:22 PM\n10 września 2013 o 12:24 PM\n10 września 2013 o 4:25 PM\nObamie i tym co nim manipulują spodobała się wypowiedź na ten temat ministra spraw zagranicznych Rosji Siergieja Ławrowa, który uważa, że wszystkie zapasy broni chemicznej należy przekazać pod międzynarodową kontrolę.\nCzy przypadkiem pod pozorem sprawdzania tej broni nie zechcą spenetrować wszystkich magazynów i bunkrów armii Syryjskiej by tym skuteczniej i celniej przeprowadzić następnie ataki?


Blog | Jakie zmiany w Kodeksie Drogowym czekają kierowców w 2022roku?\nPo pierwsze w związku z nowelizacją ustawy, która jak wiemy wielu nieprzypadła do gustu, od 1 stycznia zostaną wprowadzone wyższe mandaty, szczególnie dla tak zwanej “recydywy drogowej”. Przepisy te mają na calu walkę z niebezpiecznymi nawykami kierowców i piractwem drogowym.\nJeżeli kierowca przekroczy prędkość o 30km/h otrzyma mandat w wysokości 800zł (chociaż w pierwotnej wersji ustawy ta kwota miała wynosić 1500zł. Natomiast jeżeli w ciągu następnych dwóch lat kierowca popełni to samo wykroczenie, będzie musiał zapłacić dwa razy tyle, czyli 1600zł, podczas gdy obecnie za takie wykroczenie (31-40km/h) kierowcy musieli płacić 200-300zł. To znaczna różnica.\nKrycie sprawców i kolizje – duże kwoty\nW przypadku nieujawnienia sprawcy przekroczenia prędkości, właściciel pojazdu za takie wykroczenie otrzyma mandat w wysokości do 8 000zł. Natomiast kary za spowodowanie kolizji będą zaczynały się od kwoty 1500zł, a w przypadku, gdy kierowca prowadził pod wpływem alkoholu – 2500zł. Jeżeli w ciągu dwóch kolejnych lat sprawca popełni to samo wykroczenie, wówczas zostanie ukarany mandatem w wysokości 3 000zł, a kierujący pod wpływem minimum 5 000zł\nKierowca kontra pieszy\nJak pamiętamy, od 1 czerwca 2021 roku, zaostrzone zostało prawo dotyczące zachowania w okolicy przejść dla pieszych – ustąpić pierwszeństwa należy nie tylko pieszemu znajdującemu się na, lub przed przejściem dla pieszych, ale nawet temu, który znajduje się dopiero w jego okolicy. Dodatkowo w terenie zabudowanym również w nocy panuje teraz ograniczenie prędkości do 50km/h. Nowelizacja ustawy nakłada wyższe kary za nieprawidłowe zachowania wobec pieszych, a kwota 1500zł stanowi minimalną grzywnę, którą kierowca będzie mógł otrzymać, a przykład w przypadku wyprzedzania, lub ominięcia pojazdu, który ustępuje miejsca pieszemu. Mandat w podobnej wysokości czeka również tych kierowców, którzy zdecydują się na jazdę wzdłuż po chodniku, czy przejściu dla pieszych.\nPonowne popełnienie któregoś z tych wykroczeń w ciągu kolejnych dwóch lat, skutkuje mandatem o podwójnej stawce, co więcej w przypadku stworzenia realnego zagrożenia dla zdrowia i życia pieszego, sąd będzie mógł orzec zakaz prowadzenia pojazdów.\nA co w kwestiach mandatów? Jakie zmiany jeszcze czekają na kierowców?\nwjazd na szlabany kolejowe, a dokładnie objeżdżanie opuszczonych szlabanów czy półszlabanów kolejowych, wjeżdżanie lub wchodzenie na tory, jeśli opuszczanie szlabanów już zostało rozpoczęte lub podnoszenie nie zakończone, wjeżdżanie lub wchodzenie na tory\nw sytuacji, w której nie ma miejsca by opuścić przejazd – 2000 zł, w przypadku recydywy 4 tys. zł.\nWzrośnie również maksymalna kara, jaka może zostać nałożona przed sąd, z 5 000zł na 30 000zł, natomiast policja może ukarać kierowcę mandatem do 5 000zł na miejscu, a w przypadku wielokrotnego wykroczenia koszt mandatu może zwiększyć się do 6 000zł. Zlikwidowana zostanie również 10% zniżka w przypadku zapłaty mandatu na miejscu.\nW przypadku próby manipulowania przy tachografie możliwa będzie utrata prawa jazdy na trzy miesiące.\nCo czeka nas jeszcze – punkty karne?\nZwiększa się jednorazowego przyznania punktów karnych z 10 do 15 punktów.\nUsunięcie punktów karnych dopiero w dwa lata po OPŁACENIU mandatu.\nStawka OC zależna od posiadanych punktów karnych.\nW przypadku zakupu pojazdu używanego, dotychczas zarejestrowanego na terenie Polski, będziemy mogli zachować jego tablicę rejestracyjną, nawet jeśli pojazd będzie eksploatowany w innym województwie, niż to uwzględnione na “blachach”.\nPozwoli to zaoszczędzić nam 80zł kosztów nowych tablic oraz 15zł kosztów nalepki na przednią szybę. Niestety nie dotyczy to tablic uszkodzonych bądź z niewyraźnym numerem rejestracyjnym.\nNalepka na szybę przestaje być już obowiązkowa, jednak dopiero od września.\nDodatkowo w 2022 roku planowana jest możliwość czasowego wycofania pojazdu z ruchu na okres od trzech do dwunastu miesięcy, jednak o tym opowiemy w osobnym artykule – oczywiście z niezbędnymi szczegółami.\nW najbliższych dniach zapraszamy również na artykuł mówiący o nowych zasadach przeprowadzania przeglądów naszych pojazdów w stacjach diagnostycznych.


Imperium mody marki Calvin Klein zostało założone w 1968 roku, a dziś należy do jednej z najbardziej popularnych marek na świecie, w górnym i środkowym przedziale cenowym. Marka Calvin Klein jest reprezentowana w kilku segmentach. Często widzimy gwiazdy w sukniach wieczorowych danej marki, występujących na czerwonym dywanie. W wolnym czasie, jednak wolą bardziej komfortowy ubiór, na przykład stylowe dżinsy. Wśród młodszego pokolenia największą popularnością cieszy się bielizna Calvin Klein. Oprócz odzieży, Calvin Klein sprzedaje wiele innych produktów, takich jak perfumy, buty, torebki i wyposażenia wnętrz. Miłośnicy Calvin Klein mogą uzupełnić swoją garderobę innym akcesoriem - okularami korekcyjnymi CK Calvin Klein. Tak jak cała kolekcja Calvin Klein tak i okulary zdobione są prostą elegancją. Okulary cK Calvin Klein są dostępne w wąskim, prostokątnym i trapezowym kształcie. Jeśli chodzi o kolorystykę oprawek, Calvin Klein preferuje bardziej subtelne kolory, drobne metalowe szczegóły i logiem zdobiącym zewnętrzną część zauszników. Szczególnie popularne są przezroczyste modele kolekcji CK z lekkim przejściem kolorów, rozciągających się wzdłuż oprawek. Wsród pań bardzo popularne są oprawki z szerszymi zausznikami gdzie logo cK jest wykonane z cyrkoni.\nOkulary cK Calvin Klein z Twoimi dioptriami u Optopro\nZnajdź swój ulubiony model marki Calvin Klein w ofercie Optopro i zamów jeszcze dziś swoje nowe okulary korekcyjne. Uzupełnij tabelkę swoimi wartościami z recepty od lekarza i zamów je online. Potrzebujesz okulary progresywne, a może chcesz przyciemniane, kolorowe szkła? Nie ma problemu! Poprostu wybierz tę opcję za małą dodatkową opłatą, podczas procesu zamawiania. Jeśli nie będziesz zadowolony z kupionych okularów, do 30 dni możesz je zwrócić. Masz więcej pytań? Nie wahaj się i skontaktuj się z nami. Mamy również szeroki wybór okularów przeciwsłonecznych Calvin Klein.


Modernistyczne budynki w Krakowie stają się zabytkami i odzyskują dawny blask - Architektura\n11 gru 2017 09:57\n- Modernistycznych, międzywojennych budynków w Krakowie, wpisanych do rejestru zabytków, jest niewiele, nie więcej niż 10 - powiedział PAP Maciej Wilamowski, dyrektor biura Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK). Komitet ten za środki z Narodowego Funduszu Rewaloryzacji Zabytków Krakowa współfinansuje modernizację ważnych historycznie i kulturowo obiektów.\nPozycji modernistycznych obiektów na liście zabytków powoli przybywa. Standard tych konstrukcji nie odpowiada już jednak - mówił dyrektor - dzisiejszym czasom. - Pojawia się presja użytkowników, by przebudować je, zmodernizować - mówił Wilamowski podkreślając, że użytkownicy obiektów z okresu międzywojennego "bronią się jak mogą" przed wpisem budynku do rejestru zabytków. - Chcą wcześniej dostosować funkcje budynków do dzisiejszych czasów, zrobić nowe instalacje, klimatyzację, podjazdy dla niepełnosprawnych - wymieniał dyrektor biura SKOZK.\nKraków RSS konserwacja zabytków RSS przestrzeń publiczna RSS modernizm RSS przestrzeń miejska RSS


Już zimą miał trafić do Lubina - miedziowe.pl\nStart Piłka nożna Już zimą miał trafić do Lubina\nMakowski piłkarzem Miedziowych\nJuż zimą miał trafić do Lubina\nOd 1 lipca nowym piłkarzem KGHM Zagłębia Lubin będzie Tomasz Makowski. 22-letni pomocnik będzie występował w koszulce Miedziowych do końca czerwca 2024 roku. Nowy zawodnik w kadrze trenera Stokowca grał w przeszłości m.in. w Górniku Łęczna i Lechii Gdańsk.\n- Ten piłkarz był naszym celem transferowym już w zimowym oknie transferowym, ale wówczas oczekiwania finansowe Lechii były zbyt\nwysokie. Pozyskaliśmy go po wygaśnięciu kontraktu. Szkoda, że zimą nie doszło do porozumienia, bo można powiedzieć, że ostatnie pół roku Tomek miał zmarnowane. Cieszę się , że dołącza do nas, bo jest to zawodnik, który występował we wszystkich reprezentacjach młodzieżowych Polski. To także piłkarz o ogromnym charakterze i wielkiej ambicji. Uważam, że doda drużynie dużo jeśli chodzi o dyscyplinę taktyczną. Tomek pracował już z trenerem Stokowcem i jestem przekonany, że będzie się odpowiednio rozwijał w naszych barwach - powiedział Piotr Burlikowski, dyrektor pionu sportowego w Zagłębiu.\nPrzypomnijmy, że wcześniej do Zagłębia dołączyli: Arkadiusz Woźniak, Marko Poletanović i Szymon Kobusiński.\n1. Dodane przez Daro, w dniu - 21-06-2022 13:15\nAle o MP u-17 to miedziowe nic nie wie. Żenada.\n2. Dodane przez janek, w dniu - 21-06-2022 13:34\nA Gdzie napastnicy\n3. Dodane przez Zen, w dniu - 21-06-2022 17:14\nCzyli w przyszłym sezonie jednak spadek do 1 ligi.\nAle o sukcesach Naszej młodzieży nikt nic nie napisze.\nWażna PiSowska tuba propagandy w Zagłębiu Lubin.\nGdyby nie KGHM tego klubu by nie było.\nTeż się zapytam.\nGdzie jakiś napastnik??\n4. Dodane przez Expert, w dniu - 22-06-2022 01:28\nWychowankowie wygrywają a innych ściągają.Ani ładu ani skladu\n5. Dodane przez JAN, w dniu - 22-06-2022 07:30\nco to za wzmocnienia będzie dalej walka o utrzymanie się w lidze ,lub spadek.


Jezioro Bielawskie - pole campingowe z widokiem na Góry Sowie - Polska\naktualizacja: 17.08.2018, odsłon: 2567\nBielawa 58-260, Jezioro Bielawskie, Polska\nNocleg pod namiotem lub w kamperze z widokiem na Jezioro Bielawskie i Góry Sowie? Tak to już możliwe! Miasto Bielawa przygotowało teren, który już od przyszłorocznej wiosny dostępny będzie nie tylko dla namiotów i przyczep kempingowych, ale nawet kamperów. Miasto ogrodziło teren, wybudowało zaplecze sanitarne, zainstalowało monitoring oraz odnowiło niedziałające od kilkunastu lat przyłącza elektryczne (dla przyczep kempingowych i kamperów). Wkrótce na terenie pola namiotowego pojawią się dodatkowe przyłącza elektryczne, które będą służyć turystom wypoczywającym pod namiotami. Miasto myśli również o przygotowaniu drugiej plaży w sąsiedztwie toru do wakeboardu. Wszystko po to aby z pola kempingowego było jak najbliżej do strzeżonego kąpieliska. Pierwsze próby, pole namiotowe przeszło pozytywnie, podczas ostatnich imprez plenerowych – Zlotu Motocyklowego oraz festiwalu Regałowisko. Oficjalne otwarcie pola kempingowego, które funkcjonować będzie na zasadach komercyjnych, nastąpi wiosną przyszłego roku. Jego zarządcą jest Ośrodek Sportu i Rekreacji w Bielawie.\nnad jeziorem w pobliżu miasta w górach\nKąpiel w jeziorze / stawie / morzu / rzece Basen otwarty Tenis Boisko do piłki plażowej Rowery wodne Wiata grillowa Kąpielisko dla dzieci Duży plac zabaw Łowisko ryb Zjeżdżalnia wodna\nOficjalne otwarcie pola kempingowego, które funkcjonować będzie na zasadach komercyjnych, nastąpi wiosną przyszłego roku.


Opublikowano 1 stycznia 2017 18 lutego 2020 Autor Aga KopczyńskaKategorie: obiady, Przepisy, zupy\nZ racji faktu, że dostawałam mnóstwo zapytań o rosół postanowiłam napisać przepis, który przyda się prawdopodobnie wielu z Was. Tylko jest mały haczyk. To nie mój przepis tylko przepis mojej mamy. Jest prosty, ale zdecydowanie nie jest to szybkie gotowanie. Receptura dla cierpliwych, ale trud zdecydowanie się opłaca, bo smak cudowny. Ja mam to szczęście, że roślinny rosół robi mi mama, bo ja to robię jedynie szybkie zupy.\nZaraz pewnie mi ktoś napisze, że rosół bez kury się nie liczy i że jest to, co najwyżej, przepis na warzywny bulion. Otóż nie zgadzam się i proszę mi czegoś takiego nawet nie pisać.\nŻadne zwierzę nie musi tu paść ofiarą naszych kubków smakowych. Warzywa, przyprawy mają wielką moc – szczególnie jeśli pozwolimy sobie na długie gotowanie. Aromatyczność wywaru Cię zachwyci.\nCi, którzy śledzą moje poczynania kulinarne wiedzą dokładnie, że kiedyś jadłam mięso. W związku z tym jadałam też czasem tradycyjne rosoły. Zwykle (mimo, że gotowane na mięsie) nie były nigdy tak aromatyczne jak ten warzywny mojej mamy, a do tego zdarzało się, że nadmiar tłuszczu czynił je wręcz jałowymi i bardzo nudnymi w smaku. A jadałam rosoły różne: mamowe (z czasu gdy mama robiła z mięsem), babciowe, teściowe, ciociowe.\nDziś proponuję Ci coś dużo smaczniejszego i zdrowszego. Moja mama robi teraz tak pyszny rosół, że moje dziecko chce jeść tylko taki. Ta potrawa zarezerwowana jest tylko dla babcinej produkcji. :-)\nTaki warzywny rosół to wspaniała propozycja na obiad na dwa dni. Świetnie smakuje z makaronem i jakby ktoś chciał to można z niego zrobić pomidorówkę następnego dnia. :-)\nKonieczny będzie duży garnek (moja mama ma taki 5-litrowy) oraz patelnia do cebuli.\n1 łyżka oliwy z oliwek lub oleju kokosowego rafinowanego,\nzioła i przyprawy: 4 szt. ziela angielskiego, 2 liście laurowe, 1 łyżeczka kopiasta lubczyku, 0,5 łyżeczki kurkumy, 1 łyżeczka czubrycy, 1 łyżeczka kozieradki, 1 łyżka suszu warzywnego, 1 łyżka sosu sojowego, ew. sól i pieprz do smaku.\nmakaron (u nas kukurydziany).\nGarnek napełnić wodą i zacząć ją podgrzewać. Warzywa korzeniowe (marchew, seler, korzeń pietruszki) umyć, obrać i pokroić w większe kawałki. Dodać do gotującej się wody.\nKiedy warzywa się zagotują zmniejszyć ogień.\nRosół powinien się gotować nawet 2-3 godziny. Zależy, ile masz czasu. Im dłużej tym będzie bardziej esencjonalny.\nCebulę obrać, przekroić na pół. Położyć na suchej patelni. Podsmażyć beztłuszczowo każdą z połówek z dwóch stron, a następnie dodać na patelnię odrobinę tłuszczu. Smażyć aż zacznie pięknie pachnieć.\nCebulę dodać do wywaru ok. godzinę przed końcem gotowania razem z porem i selerem naciowym (w całości), kapustą, suszonymi warzywami, zielem angielskim i liśćmi laurowymi.\nOk. 30 minut przed końcem gotowania dodać lubczyk, kurkumę, kozieradkę i czubrycę.\nPo ugotowaniu seler naciowy i cebulę usunąć z rosołu.\nRosół przyprawić sosem sojowym, ew. solą i pieprzem.\nDodać do niego posiekaną natkę pietruszki i koperek (im więcej tym lepiej).\nZamieszać wszystko i pozostawić rosół na wyłączonej kuchence, pod przykryciem, jeszcze przez ok. 30 minut.\n„Przeżre się” wtedy. Tak mówi moja mama. :-)\nTagi: przepisy z marchwi, przepisy z warzywami korzeniowymi, rozgrzewające zupy - przepisy\n41 komentarzy do “Zdrowy rosół wegański mojej mamy”\nKarolina Wicher pisze:\n8 stycznia 2017 o 23:59\nZrobiłam. Córcia się rozchorowała więc nadarzyła się okazja… Najznakomitszy ze znakomitych! Trochę inne proporcje, bo nie mam takiego dużego gara. I dodałam małego buraczka dla podkręcenia koloru :-) Mam nadzieję, że Młoda będzie jutro pałaszować ze smakiem!\n13 lutego 2017 o 17:08\nZrobiłam, całkiem smaczny, ale jak dla mnie zdecydowanie za dużo marchewek, za słodki..\nZgadza się. zdecydowanie lepszy jeśli zachowa się równowagę pomiędzy marchewką, pietruszką i selerem korzeniowym, ale…..każdy ma inny gust :). Jeśli mogę coś zaproponować,ten rosół będzie niebiański jeśli na ostatnia minutę pyrczenia doda się kilka gałązek świeżej kolendry oraz trochę trawy cytrynowej. Następnie wyłączamy ogień i z pół godziny trzymamy pod przykrywką. Sama jestem w stanie wtedy wypić gar (bo nie jadam rosołu z makaronem)\nA ile tej wody trzeba nalać?\n22 marca 2017 o 17:02\nPodana jest wielkość garnka. ;)\nAle to są składniki na 5 litrów wody ?\n26 września 2017 o 12:52\nTak, mama robi w garnku 5-litrowym i na taki garnek są podane składniki. Oczywiście tej wody jest mniej niż 5 litrów, bo przecież warzywa muszą się zmieścić.\nRobię z Jadłonomii, też pyszny, ale ciekawa jestem Twojego :) Chyba zrobię dla porównania.\n26 września 2017 o 12:53\nZ pewnością rosół jadłodomiowy wymiata choć ja go jeszcze nie próbowałam. :)\nWyszedł ładny, ale jest zbyt słodki! Czy da się jakoś wyostrzyć jego smak? Nasypałam mnóstwo pieprzu i nic :/\nMoże spróbuj z curry? Ja bardzo lubię dużo curry w rosole, choć dla niektórych to zapewne profanacja. :) Ja akurat słodki lubię, ale jeśli dla Ciebie za bardzo to następnym razem daj mniej marchewki. :)\n3 marca 2018 o 13:35\nRosół to wywar MIĘSNO-warzywny. To jest wywar warzywny, więc nie wpisuje się pod definicję rosołu w żadnym wypadku. Ale Wy, weganie, wegetarianie wszystko komplikujecie- skoro nie jecie mięsa to czemu chcecie jeść to co my, mięsożercy. Lepiej się czujecie z tym, że nazwiecie coś szynką sojową? Wegańskim rosołem? Takie rzeczy nie istnieją, to można nazwać wywarem – po to istnieje takie słowo.\nPoczytaj tu hejterze, bo nie chce mi się powtarzać.\nA miesożercom to przeszkadza bo co??\n14 marca 2018 o 12:55\nRosół jest CUDOWNY i nawet mój wszystkożerny chłopak się nim zachwycił ;) Z pewnością nie raz zagości jeszcze na naszym stole :)\n14 marca 2018 o 12:56\nWspaniale. Dziękuję i przekażę mamie. :D\n29 lipca 2018 o 01:35\nKocham merchewki !!! Super pyszny !!! Gotuje tez taki rosol od lat …pozdrawiam …\nCzy termin „bulion” nie zrani Twoich antywegańskich uprzedzeń?\n5 listopada 2018 o 11:40\nnie ma czegoś takiego jak wegetariański rosół. według mnie to profanacja rosołu. Rosół to wywar mięsno-warzywny. Zupa pierwotnie powstawała jako efekt długotrwałego gotowania w wodzie mięsa, które w dawnych czasach było konserwowane przez zasolenie i wysuszenie. Wywar ten zwano rozsół (czy rozsol), skąd wywodzi się dzisiejsza nazwa. A to jest wywar warzywny zatem rosołem być nie może. Co nie przeszkadza, że napewno jest pyszny. Nie mam nic przeciw wegetariańskiemu i wegańskiemu żarciu. Uważam, że jest doskonałym urozmaiceniem diety. Irytuje mnie tylko zawłaszczanie nazw potraw.\nDokladnie niech kazdy zajmie sie wlasnym zyciem a nie czyimś… Pozdrawiam\n11 grudnia 2018 o 21:20\nTen rosol jest trzecim w moim życiu i jak to mówią „do trzech razy sztuka „. Powiedziałabym, że wręcz miażdży konkurencję (mimo, że pierwszy rosol robilam z mięsem ). Nie mam słów, żeby opisać ten cudowny smak ;) jest przegenialny!\nCudownie. :) Dziękuję i przekażę mamie. :D\n29 grudnia 2018 o 22:40\nRobiłam wiele razy, pomijając przyprawy których nie miałam, ale nie lubczyk (!). Sos sojowy i podwójna porcja kurkumy nadaje moc Wspaniały, w Święta zaserwowalam go grupie gości, nie mogli się nadziwić że rosół, bez kury i bez kostki\nCudownie. Bardzo się cieszę i przekażę mamie. :)\n8 lutego 2019 o 10:17\nUwielbiam, dziękuję :)\n8 lutego 2019 o 10:29\n27 listopada 2019 o 22:49\nBardzo podobną zupę gotuję od dawna, jedyne różnice, to praktycznie proporcja marchewki; dodaję 2-4 (zależnie od wielkości) oraz makaron- tradycyjny, domowy. Lubczyk zaś w sezonie świeży, prosto z ogródka. Bez niego nie wyobrażam sobie wege rosołu:)\nŚwietnie, że promuje Pani ten przepis, jak i wiele innych, bezmięsnych. jako że ludziom wciąż trudno jest uwierzyć, że kuchnia wegetariańska nie jest mdła i bez charakteru.\nKasia Rince pisze:\nRosół pyszny! Gotowałam już kilka razy, zaraz wstawiam następny .Daję tylko trochę mniej marchewki nie jest wtedy taki słodki. Pozdrawiam.\n11 stycznia 2020 o 22:10\nCieszę się, że smakuje. Pozdrawiam :)\nNINA DD pisze:\n18 lutego 2020 o 15:11\nHej :) Aga, dziękuję za przepis – wyszedł świetny :) dałam nieco mniej marchwi :) pytanie : dlatego proponujesz olej rafinowany?\n19 lutego 2020 o 06:37\nCieszę się, że smakował. :)\nNierafinowany kokosowy ma wyczuwalny smak kokosa. Nie do przejścia dla mnie w rosole.\nAle ostatnio praktycznie go nie używam, bo oliwa też bardzo dobrze daje radę. ;)\nDziękuję za przepis! Robię już drugi raz wg twoich (mamy :)) wskazówek i w końcu rosół pozbył się tej goryczki, z którą miałam wcześniej problem. Pozdrawiam cieplutko ❤\nPozdrawiam, cieszę się :)\nWszystko ok,piękny itd ale czy przez te 3 godz coś witamin itd w tej wodzie jest? :/ średnio to widzę.\n29 maja 2020 o 15:16\n„Rosołu” nie jadam dla witamin, a dla smaku/przyjemności/aromatu/rozgrzania etc. :) Wszak nie jest to jedyny posiłek w ciągu dnia i można ewentualne starty nadrobić w innych.\nJakiej czubrycy używasz? Zielonej czy czerwonej?\n29 czerwca 2020 o 10:00\n4 lipca 2020 o 14:17\nSuuuper takiego rosołku szukałamdopiero bedę gotowała ale już mi smakujemama jest wielka\n11 października 2020 o 08:17\nOjej ojej, razem z mięsem jesteśmy przeziębieni. On ma swój mies y rosolek a ja muszę zrobić ten już nie mogę się doczekać ❣


Wiadomości StockWatch.pl > Akcje > 11 bit studios: Tencent został dystrybutorem gry Moonlighter w Chinach\nOpublikowano: 2018-07-12 16:32:19\n11 bit studios podpisało umowę z Shenzhen Tencent Computer Systems Company Limited dotyczącą dystrybucji gry "Moonlighter" na terytorium Chin.\n(Fot. Moonlighter/mat. prasowe)\n11 bit studios poinformowało, że umowa przyznaje Tencentowi wyłączność na dystrybucję Moonlightera na rynku chińskim.\nDokładna data premiery gry, która przechodzi obecnie certyfikację Ministerstwa Kultury Chin, zostanie ustalona w terminie późniejszym.>> Dołącz do dyskusji na forumowym wątku dedykowanym akcjom 11 bit studios\n11 bit Studios to producent gier na platformy stacjonarne i mobilne. Spółka przeniosła się z NewConnect na rynek główny GPW w grudniu 2015 r.\nTE ARTYKUŁY RÓWNIEŻ MOGĄ CIĘ ZAINTERESOWAĆ (o 11bit)\nNerwowy początek tygodnia, w grze Altus, 11 bit studios i spółki Czarneckiego\nTydzień na GPW rozpoczął się od spadków. Warszawski parkiet, który walczy ze swoimi demonami, w tym tygodniu będzie jeszcze musiał zmierzyć z tematem wojen handlowych. To on będzie determinował nastroje na świecie.\nMocna przecena PGE, Energi, Enei i Taurona. W tle nowe minima na sWIG80 i mWIG40\nFatalne zachowanie branży energetycznej, minorowe nastroje na GPW, a także wyprzedaż akcji na światowych giełdach, to wszystko stanowi złą wróżbę na drugą połowę dnia.\nOstre cięcie rekomendacji dla 11 bit studios i British Automotive Holding\nWe wrześniowej rekomendacji Vestor DM obniżył cenę docelową akcji 11 bit studios o blisko 25 proc. Jeszcze mocniej analitycy obeszli się z British Automotive Holding, gdzie wycena spadła z 10,50 zł do zaledwie 2,20 zł za walor.


Technika - Results from #28\nwtorek, 29 styczeń 2019 07:14\nPodnośniki koszowe dostępne są coraz powszechniej. Urządzenia te wykorzystuje się przede wszystkim do realizacji zarówno dużych, jak i niewielkich prac o charakterze remontowo-budowlanym. Korzystają z nich nie tylko firmy wykonujące wykończenia elewacji oraz dachów, ale również inwestorzy prywatni - np. w celu przycięcia drzew rosnących na posesji. Dlaczego warto korzystać z podnośników koszowych?


Tarcza antykryzysowa: firmy chcą zwolnienia z podatku - Podatek dochodowy - rp.pl\nAktualizacja: 08.01.2021, 06:43\nTarcza antykryzysowa: firmy chcą zwolnienia z podatku\nPrzybywa wątpliwości, jak rozliczyć otrzymane subwencje i dofinansowanie do wynagrodzeń.\nPrzedsiębiorcy dobrze oceniają wsparcie przyznawane im w czasie epidemii, ale mają coraz więcej problemów z rozliczeniem otrzymanych kwot. Dotyczą one zarówno subwencji z Polskiego Funduszu Rozwoju, jak i dofinansowania do wynagrodzeń pracowników. Nie pomaga niejasne stanowisko fiskusa, który w najnowszej interpretacji uznał dopłaty z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za przychód pracodawcy.\nDopłata to przychód\nTaką interpretację (nr 0111-KDIB1-3.4010.503.2020. 1.MBD) otrzymała spółka działająca w specjalnej strefie ekonomicznej, która skorzystała ze wsparcia przewidzianego w art. 15g tzw. specustawy COVID – dofinansowania wynagrodzeń pracowników z FGŚP. Spółka chciała uzyskać potwierdzenie, że skoro nie zaliczyła tych środków do kosztów podatkowych, to nie ma przychodu.\nCzytaj także: Tarcza antykryzysowa: pomoc od państwa można stracić\nSkarbówka nie zgodziła się z takim stanowiskiem. Uznała, że dopłaty do pensji pracowniczych oraz składek ZUS nie są neutralne podatkowo. Spółka powinna je zakwalifikować do przychodów.\nEksperci są zaskoczeni takim stanowiskiem.\n– Interpretacja może zepsuć początek 2021 r. wielu podatnikom, którzy zaufali wyjaśnieniom Ministerstwa Finansów opublikowanym na stronie www.podatki.gov.pl – mówi Maciej Kubica, radca prawny, menedżer w kancelarii TLA.\nTłumaczy, że zgodnie z prezentowaną w wyjaśnieniach MF koncepcją, gdy wynagrodzenia pracowników oraz należne od nich składki (w części, w jakiej zostały dofinansowane) nie zostały zaliczone do kosztów podatkowych, dofinansowanie tych kosztów nie jest przychodem. W praktyce wielu beneficjentów, aby dofinansowanie nie stanowiło dla nich przychodu, nie zaliczali wydatków sfinansowanych z FGŚP do kosztów. Rozliczenie było więc podatkowo neutralne.\nFiskus potwierdzał prawidłowość takiego postępowania w interpretacjach indywidualnych. Zgodnie jednak z najnowszym stanowiskiem skarbówki podatnik nie może dowolnie ustalić, że część wydatków na wynagrodzenia pracowników nie jest kosztem.\n– Problem mogą mieć podatnicy, którzy nie zadbali o uzyskanie interpretacji w swojej indywidualnej sprawie, ale zaufali niewiążącym „wyjaśnieniom", których obecnie nie da się odszukać na stronie Ministerstwa Finansów.\nWygląda bowiem na to, że stanowisko organów diametralnie się zmieniło, a ten, kto nie uzyskał prawnej ochrony i uwierzył MF „na słowo", może ponosić negatywne konsekwencje tego zaufania – ostrzega mecenas Maciej Kubica.\nMarcin Kaleta, radca prawny, starszy menedżer w zespole postępowań podatkowych i sądowych w dziale doradztwa podatkowego EY Polska, zwraca uwagę, że uzasadnienie interpretacji jest lakoniczne.\n– Dyrektor KIS nie precyzuje, czy powodem uznania wsparcia z FGŚP za przychód jest działalność strefowa spółki. Argumentuje natomiast, że dofinansowanie jest przychodem, gdyż wydatek na wynagrodzenia stanowi obiektywnie koszt podatkowy – mówi.\nJak jednak wskazuje, kłopotów z rozliczeniem wsparcia w czasie pandemii może być znacznie więcej. Wiele problemów interpretacyjnych dotyczy kwalifikowania poszczególnych składników wynagrodzeń dofinansowanych z funduszu.\n– Poza tym przedsiębiorcy korzystający z subwencji Polskiego Funduszu Rozwoju podnoszą wątpliwości, jakie mogą być podatkowe konsekwencje umorzenia subwencji. Mimo zapowiedzi zwolnienia wciąż nie ma odpowiednich przepisów – mówi Marcin Kaleta.\nNa decyzję w tej sprawie firmy czekają od miesięcy. Według Ministerstwa Finansów wsparcie z PFR jest traktowane jak pożyczka. Przychodem jest natomiast umorzona kwota subwencji. Według wiceministra Jana Sarnowskiego resort rozważa zwolnienie jej z podatku.\nJak podkreśla Łukasz Czucharski, ekspert Pracodawców RP, tarcza PFR jest bardzo dobrze oceniana przez przedsiębiorców. Pomogła poprawić płynność finansową i uratować wiele firm. Teraz jednak konieczny jest kolejny krok.\n– Od początku apelowaliśmy i nadal będziemy apelować o zwolnienie z podatku umorzonej części subwencji PFR. Konieczność zapłaty podatku oznaczałaby zmniejszenie nominalnej kwoty pomocy. To niepotrzebne dodatkowe obciążenie przedsiębiorstw i tak mocno dotkniętych kryzysem – mówi Łukasz Czucharski.\nWedług niego takie zwolnienie byłoby tym bardziej pożądane, że od początku 2021 r. na firmy nałożono już kilka dodatkowych danin, np. podatek handlowy, opłatę cukrową czy CIT od spółek komandytowych.\nRozliczenie podatkowe to niejedyne zmartwienie. Jacek Matarewicz, partner w kancelarii Ożóg Tomczykowski i ekspert BCC, przypomina, że beneficjenci powinni się przygotować na kontrole wykorzystania środków pomocowych. Uprawnione do ich prowadzenia są różne instytucje, w tym PFR, ZUS i starosta.\n– Stwierdzone w trakcie kontroli nieprawidłowości, np. w wykorzystaniu środków lub kryteriów uzyskania wsparcia, mogą oznaczać konieczność zwrotu pieniędzy – przewiduje.\nZUS odmawia umorzenia składek. Epidemia to złe uzasadnienie?\nJak rozliczyć subwencję z PFR\nJak rozliczyć wsparcie z PFR? Firmy chcą informacji