Jan Krzysztof Bielecki - Trójka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 23.09.2008 08:15\nJeżeli weźmiemy cenę ropy z ’73 roku i skorygujemy ją o inflację, to cena ropy powinna wynosić 80 dolarów, czyli cena ropy prawie nie wzrosła przez te trzydzieści kilka lat oprócz tej korekty inflacyjnej.\nWitam państwa bardzo serdecznie. Dziś gościem Salonu Politycznego Trójki jest pan Jan Krzysztof Bielecki, były premier, prezes PKO SA. Dzień dobry, panie prezesie.\nRynki jak rozkapryszone dziecko się zachowują. Wczoraj rynki w Stanach Zjednoczonych znów ogarnął chaos, cytuję dzisiejszą gazetę: „Po piątkowej euforii inwestorzy wyprzedawali akcje, powodując wczoraj spadek o 3% indeksów giełdowych.” Co się dzieje?\nJak mówią, jak rośnie, to będzie spadać, albo jak spada, to będzie rosnąć. Wzrosty po informacji piątkowej były niesamowite, niektóre banki rosły po 20%, po 30%, kilkanaście procent to był normalny wzrost, potem nastąpiła pewna korekta i wycofanie zysków nadzwyczajnych.\nTo dzieje się w kilka dni na jednym rynku i to, wydaje się, to bardzo dojrzałym rynku...\nNo bo to jest rynek. Jeżeli ktoś zarobi 30%, to pan się dziwi, że następnego dnia chce ten zysk zrealizować, że nie czeka, zwłaszcza, że sytuacja niepewna.\nA nie wydaje się panu, że porównanie z takim rozkapryszonym dzieckiem, że jest od euforii do katastrofy właściwie w ciągu jednego dnia inwestorzy giełdowi czy wielcy dyrektorzy banków przeżywają takie zmiany?\nNamiastkę tego mieliśmy i w Polsce, kiedy ludzie bardzo nerwowo reagowali na zmiany na giełdzie, kiedy zaczęli likwidować na potęgę swoje udziały w funduszach inwestycyjnych. To jest rynek. Jeżeli ktoś zarobi, a potem chce ten zysk wycofać, to trzeba to zrozumieć, albo jeżeli ktoś traci, to mówi: „Nie, stop!”, więcej już nie chce stracić, więc wycofuje się.\nAle jednak nie mamy teraz do czynienia ze zwykłą sytuacją na giełdzie, tylko z potężnym kryzysem w skali globalnej.\nAle powiedzieliśmy sobie już tutaj parę tygodni temu, że to jest na pewno rzecz, której nie znamy, że to jest najpotężniejsze zjawisko od 40, 50 lat, może od tego słynnego przełomu lat 20-tych i 30-tych, w związku z tym prawie 80 lat, więc poruszamy się w zupełnie nowym świecie. Dla wielu młodych ludzi, młodych, trzydziestoparoletnich menedżerów to jest szok, bo ci młodzi ludzie byli przekonani, że wszystko tylko rośnie, bo przez ostatnie dwadzieścia lat wszystko tylko rosło. Najwyżej jeśli przestawało rosnąć, to na chwilę się zatrzymało i dalej rosło. A nagle się okazuje, że to nie tylko rośnie, ale i spada. I szok jest olbrzymi.\nAnalitycy mówią, że pęka bańka mydlana, a czy nie mieliśmy do czynienia na tych wielkich rynkach z wielkim oszustwem?\nMoże to są za mocne słowa, ale jeżeli mamy balon i dmuchamy, dmuchamy, dmuchamy…, balon rośnie, to musi kiedyś pęknąć. Jeżeli byśmy sobie ten balon przełożyli na Polskie realia, to jeżeli mieszkanie kosztowało za metr dwa tysiące, trzy tysiące, cztery tysiące, pięć tysięcy, dziesięć tysięcy, dwadzieścia tysięcy, trzydzieści tysięcy…, to przyzna pan, że gdzieś jest ta granica, że wystarczy.\nA jak to wygląda od strony psychologicznej ludzkiej? Jest prezes banku Lehman Brothers, mniej więcej wie, w jakiej sytuacji się znajduje? Prezes banku wiedzą, w jakiej sytuacji znajdują się ich banki? Czy nie wiedzą?\nTak, tylko mówienie na Lehman Brothers, na bank inwestycyjny, że to jest bank, to jest trochę jakby pan na samochód ciężarowy, że to jest samochód wyścigowy. Zupełnie do czego innego jest ciężarówka – mówię jako stary, doświadczony kierowca ciężarówki z lat 80-tych – jest to bardziej uniwersalny pojazd, nadaje się do przewożenia ludzi i ładunków, a bank inwestycyjny to taka maszyna wyścigowa, która żyje z agresywnego handlowania różnymi produktami, w związku z tym spekulacja jest częścią jego gry.\nPrzyjmuję tę przenośnie, że to jest samochód wyścigowy, tylko tyle, że cofał się, jechał do tyłu, prezes banku patrzył i myślał sobie: „Mam już miliard minus, dziesięć miliardów minus, sto miliardów minus…” I co on sobie myślał? Dlaczego nie powiedział w którymś momencie „stop, muszę zareagować inaczej”. Na czym to polega?\nProblem w tym, że pan nie jest na tym rynku sam. Na rynku jest trochę tak, jak na polowaniu, jeżeli mamy polowanie (mówię oczami laika) i jakiś lew goni antylopy, to goni przeważnie tę antylopę najsłabszą, najmłodszą, kulawą, chorą… i tak samo jest na rynku, jeżeli rynek widzi, że ktoś jest słabszy, to zaczynają się włączać do niego gracze rynkowi, (szukam polskich określeń, nie jest to takie proste), ci, którzy robią transakcje polegające na pożyczaniu pana akcji, a potem ich odsprzedawaniu i zaczynają na panu budować presję, bo widzą, że pan jest słabszy i chcą po prostu – pana upolować, bo na tym zarabiają. Mówiąc jeszcze prościej: ja pożyczę akcje pana firmy za 100 złotych i za chwilę odsprzedam panu te akcję, ale już po 70 złotych i w ciągu paru dni mam 30 złotych zarobku. To jest short selling, który tak zdemontował te rynki. Cała rzecz polegała na tym, że oprócz tego brutalnego mechanizmu, zaczęto się obawiać efektu domina, że jedna ofiara pociągnie drugą, trzecią, czwartą i stąd ta amerykańska interwencja rządowa.\nI to jest pytanie o kapitalizm i wolny rynek. Jest wolny rynek, jest ideologia liberalna, wszystko mniej więcej funkcjonuje – jak pan powiedział – przez ostatnich dwadzieścia lat, a nagle interwencja, nagle wielki ubezpieczyciel staje się narodowym ubezpieczycielem, przestaje być prywatnym, rząd amerykański inwestuje 85 miliardów dolarów, nagle znajduje się 700 miliardów na to, żeby ratować choćby przez chwile rynek. Z czym mamy do czynienia na dobra sprawę?\nPo pierwsze, potrzebujemy tutaj dużej precyzji stwierdzeń. Jeżeli chodzi tę amerykańską formie ubezpieczeniową AIG, to oni nie zostali jeszcze zrenacjonalizowani, to jest zasadnicza różnica, im zostały pożyczone miliardy i jeżeli ich nie oddadzą, to wtedy 80% własności stracą na rzecz amerykańskiego FED. Oni teraz, przez zmianę kierownictwa, wyprzedaż niektórych składników majątku, szukają na rynku ratunku przed nacjonalizacją. Jeśli chodzi o te słynne 700 miliardów, jest to gigantyczna kwota, to jest 5% PKB amerykańskiego – 5%! My zrzucamy się na Unię 1% i wszyscy płaczą, że to tak dużo. Tu jest decyzja na 5%, z tym, że trzeba pamiętać, że to jest utworzenie pewnego mechanizmu, że efektywnie podatników szybko możemy przeliczyć. Jeżeli wskaźnik niewypłacalności byłby 10%, jeżeli udałoby się odzyskać z tych skupionych produktów, pochodnych budowanych na hipotekach 30-40%, to podatników może to kosztować 100 miliardów, a nie 700, więc też dużo, ale nie jest to coś takiego, że można postawić na szali – „Nie zrobimy tego, niech gospodarka upadnie.”\nA może być taki moment, że i rządowi USA, i FED zabraknie pieniędzy, jeżeli dalej to domino zacznie się rozkładać?\nPieniędzy nigdy nie zabraknie, bo skoro rząd kontroluje podaż pieniądza…\nTo może sobie dodrukować.\nTo może zawsze to regulować.\nRegulować czyli dodrukować?\nAle wtedy nie ma w ogóle do czynienia z ekonomią czy z jakimś zakorzenieniem instrumentów finansowych, tylko jest to czysta zabawa.\nNie, to nie jest czysta zabawa. Jeżeli mamy do czynienia – szukajmy opisowego określenia – z pożarem, to nie będziemy dyskutować, czy należy polać wodą piękną kanapę, czy nie polać.\nAle jacyś dżentelmeni trać miliardy dolarów, a potem wszyscy podatnicy się na to zrzucają…\nAle mówimy już o konsekwencjach.\nAle to jest nie fair ustawiona sytuacja…\nSytuacja na pewno jest taka, że jeden narozrabiał, a drugi za to płaci i to jest pewna niesprawiedliwość.\nIm więcej się narozrabia, tym więcej znajdzie się ochotników do płacenia, bo wtedy ten pożar jest większy.\nTak, ale z drugiej strony ponieważ jest personalna odpowiedzialność, ludzie odchodzą z pracy…\nTa personalna odpowiedzialność w Lehman Brothers to jest 22 miliony wypłaty. To nie jest taka duża odpowiedzialność?\nNo, tak. W moim przekonaniu, problem kompensacji w Stanach Zjednoczonych zostanie podjęty i pewne regulacje wynagrodzeń w Ameryce już następują, między innymi takie, żeby nie było możliwości, że firma idzie w dół, a ktoś sobie bardzo dużo wypłaca i to jest traktowane jako koszt przedsiębiorstwa. Myślę, że te czasy się kończą. Przynajmniej w Stanach Zjednoczonych.\nA czy te mechanizmy, które wprowadził rząd amerykański czy amerykański Bank Centralny będą skuteczne? Czy one zatrzymają ten proces?\nNie mamy żadnego doświadczenia. Od 70 lat czegoś takiego nie było. Musimy zakładać, że to ten kryzys finansowy zatrzymuje, ale – jak to zwykle bywa przy pożarze – jeżeli pan coś zrobi gwałtownego, to może pan mieć skutek uboczny. Być może najprostszą ceną zapłaconą w tej chwili za to gigantyczne działanie może być recesja w Stanach Zjednoczonych, która się przeniesie na wiele krajów całego świata.\nI między innymi na Polskę?\nNie, nie. Polsce na pewno recesja nie grozi.\nDlaczego Polsce ma nie grozić recesja?\nNajprostszym skutkiem tego kryzysu finansowego jest wzrost kosztu pieniądza, który jest potrzebny do finansowania działalności banku. Jeżeli popatrzymy na kształtowanie się wzrostu tego koszta pieniądza – on w żargonie jest określany pięcioletnim CDS-em, pochodnym instrumentem kredytowym – to Polska i Czechy są zupełnie w innej lidze w naszym regionie. Proszę sobie przyjąć tylko takie parametry: Polska i Czechy – 50 czy 60, a Ukraina – 450, Rosja – 150, Węgry, które były dla nas krajem nie do doścignięcia przez wiele lat – 180. Proszę zobaczyć, o ile lepiej Polska jest w tej chwili wyceniana przez rynek. To nie znaczy, że jesteśmy oazą, że to nas nie dotyczy, że na przykład recesja w Niemczech, potężnego eksportera, nas nie dotknie. Tylko co innego, jak ktoś jest lekko przeziębiony, a co innego jak ktoś ma zapalenie płuc… Ale zacząłem mówić! Jak poeta zupełnie.\nAle bardzo pięknie… przenośne.\nTak, ale w sumie okropne.\nJeszcze chwilę o Rosji porozmawiajmy. Kryzys dotknął Rosji…\nTo jest ciekawa sprawa. Tam musi być pewne zaskoczenie, bo Rosja miała wrażenie, jakby… – zresztą słyszałem to na konferencjach prasowych, więc to nie jest moje domniemanie. Rosjanie wszystko ekstrapolowali, mówili tak: „Słuchajcie, nasz dochód narodowy przekroczył już tysiąc miliardów dolarów, za dziesięć lat będzie wynosił dwa tysiące miliardów dolarów, ropa kosztuje 140 dolarów za baryłkę, za chwilę będzie kosztowała 200 dolarów, nasze dochody budżetowe wzrosną, my postanowiliśmy zwiększyć wydatki na obronę, cztery lata temu wydawaliśmy 10 miliardów, w przyszłym roku wydamy 50 miliardów dolarów.” Teraz się okazało, że ta ekstrapolacja musi być zweryfikowana o te nowe liczby, które pokazują, że nie wszystko rośnie, wręcz przeciwnie, że może spadać.\nAle z kolei stratedzy, analitycy, okazali się niezbyt precyzyjni, wielu z nich się pomyliło… 25 dolarów podrożała baryłka ropy. Znowu to samo.\nTak, ale z jakiego poziomu podrożała. Najpierw spadła, wydawało się, że 150 to jest „oczywista oczywistość” i nagle – proszę bardzo – 90 czy 80.\nAle w zeszłym tygodniu informacje w gazetach: kapitał spekulacyjny porzucił ropę, ropa będzie taniała, osiągnie 60, 70 dolarów za baryłkę… a tu nagle – powrót. Rozkapryszone dziecko.\nDam panu prosty przykład. W ’73 roku, tysiąc lat temu, był kryzys energetyczny, w wyniku którego podrożała ropa i skoczyła z paru dolarów na 30, 40 dolarów. Od tego czasu ropa drożała. Upłynęło 35 lat. Jeżeli weźmiemy cenę ropy z ’73 roku i skorygujemy ją o inflację, to cena ropy powinna wynosić 80 dolarów, czyli cena ropy prawie nie wzrosła przez te trzydzieści kilka lat oprócz tej korekty inflacyjnej, gdy dziesiątki innych produktów wzrosły 3-4 razy. Ropa trochę droższa musi być.\nBędzie pan komisarzem europejskim?\nNie, to Czarnecki miał być prezesem, pan miał być komisarzem…\nMiałem interesującą propozycję bycia przez dwa lata prezesem PZPN-u, którą dziennikarze mi oferowali. Rozumiem, ze teraz ma pan nową propozycję…\nJa tylko czytam gazety.\nDziękuję bardzo. Mam swoją pracę, nawet awansowałem.\nZobacz więcej na temat: Jan Krzysztof Bielecki POLSKA Stany Zjednoczone pieniądze inflacja\nOstatnia aktualizacja: 03.03.2010 18:21\nEkonomiści ostrzegają, że Stanom Zjednoczonym grozi jeszcze większy kryzys finansowy niż na jesieni 2008 roku.\nOceniają, że banki wciąż dokonują nadmiernie ryzykownych operacji, a zapowiadana reforma sektora finansowego nie może doczekać się realizacji.\nTo wnioski z raportu przygotowanego na zamówienie Instytutu Roosevelta, kierowanego przez laureata Nagrody Nobla z ekonomii, Josepha Stieglitza.\nZobacz więcej na temat: ekonomia USA kryzys finansowy Stany Zjednoczone GOSPODARKA Barack Obama izba reprezentantów Ameryka Północna\nOstatnia aktualizacja: 07.10.2008 08:13\nIstnieją autentyczne problemy rynku finansowego i to pokazuje, że pewien model gospodarki, bardzo szybko globalizacyjnej, się kończy, jesteśmy tego świadkami. Czymś innym jest zachowanie giełd, które w tej chwili reagują dość panicznie.\nWitam państwa bardzo serdecznie. Gościem Salonu Politycznego Trójki jest pan Olgierd Bagniewski, ekonomista. Dzień dobry panu.\n„To już krach”, „Nie lubię poniedziałku” – o tym co, się działo wczoraj na giełdach, piszą dzisiejsze gazety. Pierwsze pytanie to pytanie, którego nie zadałem w czasie naszej rozmowy tydzień temu: czy jest ktoś, kto zyskał na tym krachu na giełdzie?\nOczywiście, że jest. i to bardzo dużo ludzi. Ich udział w rynku jest stosunkowo niewielki, ale za to oni zyskali najwięcej. Jest klika metod zyskania na spadku cen. Najprostsza, najbardziej oczywista i widoczna to jest sprzedać wysoko, odkupić tanio. Mniej więcej półtora roku temu mieliśmy szczyt akcji, wówczas stosunek ceny do zysku wynosił w niektórych firmach w Warszawie nawet 80 czy 100, a wczoraj w Moskwie wynosił on 2. To pokazuje, jak wówczas wykupiony był rynek w Warszawie, a w tej chwili jest za bardzo wyprzedany.\nByli strategiczni gracze, którzy przewidywali: zbliża się wielki kryzys finansowy na giełdach świata i w takim razie zachowamy się odpowiednio? Tacy ludzie, którzy posiadają nie miliony, a miliardy dolarów?\nNa pewno tacy byli. Mówiłem już w czasie naszej poprzedniej rozmowy, że indeks S&P 500 spadnie do mniej więcej tysiąca, spadł wczoraj do 1007 punktów. Pomyliłem się o niecały promil. To oczywiście było wiadome. Ileś ludzi wiedziało, że giełdy były bardzo przegrzane, że sytuacja na rynkach finansowych miała wiele ukrytych kryzysów i ten stos stał. Byleby była zapałka, która go podpali. I to się stało. Proszę pamiętać, że rynki się wychylają w niezwykle spekulacyjny sposób, z powodów psychologicznych, zarówno w szczycie, kiedy jest superoptymizm podgrzewany przez doradców i autorytety, i prasę – gdyby autorytety nie mówiły, że trzeba kupować, to nikt by nie kupował. I wtedy jest bardzo wysoka cena. Dzisiaj mamy odwrotne sytuację. Wszystkie autorytety mówią, że jest tragedia, gospodarka się rozpada, jest koniec świata, w związku z tym wszyscy sprzedają i teraz jest moment do kupowania.\nNie ma tragedii? Nie przekłada się to na stan gospodarki światowej?\nTo są dwie zupełnie różne sprawy. Istnieją autentyczne problemy rynku finansowego, autentyczne problemy gospodarcze i to pokazuje, że pewien model gospodarki, bardzo szybko globalizacyjnej się skończył, czy kończy, jesteśmy tego świadkami. Czymś innym jest zachowanie giełd, które w tej chwili reagują dość panicznie. Naprawdę nie ma powodu do wyprzedawania akcji aż tak tanio.\nPojawiło się słowo „recesja”, recesja w strefie euro, możliwa recesja w Stanach Zjednoczonych, weryfikacja prognoz na przyszły rok – choćby dla Polski, że już nie będzie takiego wzrostu gospodarczego… To wszystko jest prawda?\nJest trochę prawdy w tym. Bez wątpienia jest tak, że gospodarka rynkowa ma wbudowane w sobie cykle, a więc ma okresy wzrostu, ma okresy spadku i tego rynek sam z siebie nie uniknie.\nTeraz wchodzimy w fazę recesji?\nRaczej wchodzimy w gorszą fazę gospodarczą niż lepszą. Czy Polska będzie miała recesję w takim znaczeniu, że będą dwa kwartału pod rząd spadku produktu krajowego brutto tego nie wiem, mam nadzieję, że nie. Ale to, że możemy mieć kłopoty gospodarcze, że tempo wzrostu będzie spadało, to jest dość oczywiste.\nMówił pan o aspekcie psychologicznym, po tym, jak Amerykanie wprowadzili plan ratunkowy powinno być odbicie giełdy, inwestorzy powinni podwijać rękawy, powinni być uspokojeni, pić oranżadę albo szampana i inwestować swoje pieniądze na giełdzie.\nWielcy inwestorzy, a w tej chwili także i mali, wiedzą, że 700 miliardów nie wystarczy na pokrycie tego…\nA skąd to wiadomo, skoro nikt nie wie, jakie tak naprawdę są dziury w bankach?\nTo prawda, że nikt nie wie, jak wielki są dziury, ale wszyscy sobie zdają sprawę, że ta dziura jest większa. Mało tego, lek przed tym, że można zrobić krok do przodu i wpaść w dziurę, powoduje, że wszyscy się starają nie ruszać. Jak się nie ruszają, to ten system robi się jeszcze bardziej niepłynny. Wszyscy bankierzy czują się, jakby ich ustawiono na polu minowym. Rynek sam z siebie tego pola nie wyczyści, to może wyczyścić tylko państwo, a może nawet nie jedno, tylko wspólnie trzeba działać. Tutaj widzę pewne niebezpieczeństwo, bo w Europie zaczynają odradzać się egoizmy narodowe.\nZanim o Europie porozmawiamy… jak to się stało, że nawet tacy wytrawni, wielcy bankierzy jak prezes UniCredito: „zaskoczyła nas głębokość tego kryzysu finansowego”? Nie mieli analityków? Czy udają, że nie wiedzieli dlatego, że jest im wygodniej usprawiedliwić przed opinią publiczną, że potrzebują pieniędzy, gwarancji rządowych?\nNie wiem, czy pan prezes wiedział czy nie wiedział, bo musiałbym z nim dużo wódki wypić, żeby się przyznał. Ale sądzę, że większość z tych wielkich dała się ponieść stadnemu odruchowi. Ale część oczywiście wiedziała i grała na to, żeby – tak jak superhossę – wywołać crash, żeby móc taniej odkupić. Zresztą w okresie gwałtownych spadków, które są względnie przewidywalne (to wcale nie jest prawda, że one są tak zupełnie nieprzewidywalne), wtedy można zarabiać na sprzedaży kontraktów terminowych, na opcjach, co najmniej na kilka sposobów, i wreszcie na odkupywaniu tanio walorów, które się przedtem drogo sprzedało.\nAle każda malutka firma musi posiadać księgowego, to wielkie banki nie posiadały księgowych?\nBanki oczywiście posiadają księgowych…\nOszukiwali swoich prezesów?\nNie, nie. Mówimy o różnych rzeczach. Księgowi nie muszą znać się na tym, żeby przewidzieć, jak się zachowa rynek finansowy, od tego są analitycy, którzy są na różnym poziomie kształceni. Co to znaczy przewidzieć zachowanie rynku? To znaczy przewidzieć zachowanie innych uczestników rynku, a samemu postąpić na ogół odwrotnie. Inni uczestnicy rynku to są zarówno instytucjonalni, jak i drobni klienci, to są również państwa, to są rządy i politycy. To się daje przewidzieć.\nTo jest oczywiście naiwne wyobrażenie kogoś, kto nie pił nigdy wina z prezesem wielkiego banku, że jest ktoś, kto może powiedzieć: „Przepraszam, ale mamy 35 albo 400 miliardów dolarów minus, panie prezesie, może byśmy coś zrobili z tym?” Nie ma takich w bankach?\nTego nie wiem. Możliwe, że ktoś mu mówił, a on mówi: „Bądźmy cicho, może uda się nam”. W tej chwili znacznie łatwiej przyznać się do różnych fatalnych rzeczy i ten prezes może się przyznaje teraz do tego, co wiedział wcześniej, a bał się do tego przyznać. Zresztą z jego niższych szczebli było więcej rzeczy chowanych pod suknem i teraz to wszystko wyłazi, bo w okresie kryzysu można się przyznać, bo wszyscy okazują się niezbyt mądrzy…\nMożna zapukać do odpowiednich drzwi i dostać gwarancje rządowe…\nMało tego, rząd wtedy zaczyna ratować, więc to jest dobry moment na przyznawanie się. Ale jeszcze jedna rzecz, otóż nie ma dobrej metodologii opracowanej na wycenę wartości zasobów w okresie kryzysu. Ponieważ ta metodologia nie jest na tyle delikatna i subtelna, żeby to wychwytać, to w bilansach pokazuje się gorszy obraz niż jest w rzeczywistości. Bo co to znaczy, że wyparowało ileś miliardów z giełdy? Przecież nic w gospodarce się nie zmieniło, tylko wycena walorów się zmieniła. Banki i prezesi się denerwują, jeżeli udzieli kredyty pod zastaw nieruchomości, które są w tej chwili gorzej wyceniane, ale przecież te nieruchomości nie zniknęły, tylko są.\nTo miło rozmawiać z kimś, kto wie o tym, że tak naprawdę niewiele się wie. A czy się wie o tym, jak dzisiaj będą się zachowywać giełdy w Europie i w Stanach Zjednoczonych?\nWczoraj giełda spadła stosunkowo dużo, bo prawie 10% w największym punkcie, mówię o amerykańskiej giełdzie, bo na nią wszystkie giełdy świata się patrzą. Później, co jest bardzo optymistycznym sygnałem, w ostatniej godzinie nastąpił bardzo szybki ruch do góry, przy wysokich obrotach. To wskazywałoby, że paniczna wyprzedaż się kończy i ci, którzy grali na to, żeby kupić bardzo tanio, zaczęli kupować.\nCzyli jutro możemy przeczytać w gazecie, że jest hossa na giełdzie?\nNie, ten stan niepewności jeszcze jakiś czas potrwa. Ale nie wykluczałbym, że będziemy mieli kilka dni czy tygodni rosnących rynków. Nie wykluczałbym również tego, że po raz drugi będzie testowany poziom tysiąc. Ale wykluczałbym taką sytuację (myślę w tej chwili o Ameryce i Europie), że spadnie jeszcze o 20-30%. Wydaje mi się to zupełnie nieprawdopodobne.\nTakich spadków już nie będzie?\nJednodniowy może być, taki paniczny, jak coś się nagle pojawi w prasie. Ale to będzie raczej bardzo krótkotrwałe. Ale to może, nie musi być.\nA co się stało z moskiewską giełdą? Spadek ponad 19%...\nTen spadek to efekt kilku przyczyn. Po pierwsze, nastąpił gwałtowny odpływ kapitałów spekulacyjnych, odpływ kapitałów dłużej terminowych, które zostały zainwestowane w Rosji, bo właściciele kapitałów ratują się i potrzebują je mieć u siebie, więc odpływa. Następnie, to jest młody rynek, niedoświadczony, a więc przez to panicznie reaguje i bardziej emocjonalnie reaguje w obu kierunkach. I wreszcie, to jest słaba gospodarka, w tym sensie, że jest monokulturowa. Ropa spadła poniżej 90 dolarów za baryłkę, a jeszcze nie tak dawno było 140, Rosjanie sprzedawali kontrakty po 140, a nawet na dużo wyższym poziomie.\nTo sprawia wrażenie, że ktoś się tym wszystkim bawi, ktoś w to gra, wszystko przewiduje, ale teraz pytanie, co dale zrobić z tą globalną gospodarką? W wywiadzie w „Rzeczpospolitej” Stirlitz mówi: „Koniec z dotychczasową hipokryzją, musimy zmienić cały model gospodarczy, o tym mówi prezydent Francji Sarkozy.” Można zmienić model gospodarczy na świecie?\nMyślę, że ta zmiana będzie następowała. To oczywiście nie nastąpi z dnia na dzień i pewni nie uda się tak daleko, jak niektórzy by chcieli. Jest takie powiedzenie, które istnieje „od wieków”: the financial industry is the most regular industry; czyli sektor finansowy był najbardziej regulowanym sektorem. Okazało się, że niedostatecznie, czyli ten sektor będzie musiał być jeszcze bardziej podregulowany. To również oznacza, że transakcje offshorowe, których jest olbrzymia ilość będą musiały być poddane jakimś transakcjom, to oczywiście niezwykle będzie zmieniało cały system.\nW dawnych czasach Polski Ludowej było „nie” dla spekulantów, teraz świat mówi „nie” dla spekulantów i spekulacji giełdowych.\nSpekulanci powodują zwiększenie płynności rynku…\nRedaktor Marcin Łukawski dokonał zlecenia zakupu akcji, tak?\nM. Ł. Sprzedaję, sprzedaję.\nJak pan sprzedaje, to może pan będzie smutny za jakiś czas, bo za chwilę będziemy…\nM. Ł. Kupować?\nJesteśmy gdzieś na dole, więc to już chyba…\nDobrze, wracając do świata i globalnej gospodarki, ten model gospodarki światowej zmieni się, zwiększy się kontrola państwa…\nTak, zwiększy się kontrola państwa nad bankami. Państwa narodowe muszą mieć możność kontroli nie tylko oddziałów banków działających u siebie, ale i matek banków, które działają w danym kraju. To jest dla nas bardzo ważne dlatego, że polskie banki, w większości należące do banków zagranicznych, same będąc zdrowe mogą ucierpieć, z powodu tego, że matka jest chora.\nMoże się tak zdarzyć, że polski system bankowy zostanie wydrenowany?\nObawiam się, że tak może nastąpić. Dlatego, że na ogół firmy ratując siebie wydrenowują ze swoich spółek zależnych, w tym wypadku z polskich banków.\nNie wiem, czy po tej rozmowie być pesymistą czy optymistą…\nJa chcę być realistą.\nWeźmiemy lornetkę, zobaczymy co ministrowie finansów państw Unii Europejskiej dzisiaj zdecydują. Spodziewa się pan jakiejś znaczącej decyzji?\nNie wiem, szczerze panu powiem, nie wiem, co zrobią ministrowie. Ministrowie są często bardzo nieprzewidywalni. Aczkolwiek prawdopodobnie będą szli w kierunku zwiększenia kontroli i interwencji państwa w system bankowy i w realna gospodarkę.\nZobacz więcej na temat: kryzys GOSPODARKA Europa POLSKA firma Warszawa\nOstatnia aktualizacja: 08.10.2008 08:13\nGiełda to jest poważny barometr, jeśli chodzi o przyszłe procesy gospodarcze. Wartość spółek to jest zdyskontowany w przyszłości zysk. A jeśli ona spada to oznacza, że w przyszłości przewiduje się, że gospodarka będzie się wolniej rozwijała.\nWitam państwa bardzo serdecznie. Gościem Salonu Politycznego Trójki jest doktor Cezary Mech, były wiceminister finansów, doradca prezesa NBP. Dzień dobry panu.\nDzień dobry państwu. Chciałbym od razu dodać, że będę wyrażał swoje osobiste opinie.\nTo znaczy, że może pan mówić, co pan chce, tak?\nTak. Być szczerym ze słuchaczami.\nMiejmy nadzieję, że nie będzie to bolało. Ekonomia to teraz jak wojna, jak na linii frontu. Dziennikarz musi się zachowywać jak komentator sportowy. Ostatnia wiadomość: spadek na giełdzie w Tokio, 9,64%. Co to znaczy?\nMniej więcej godzinę temu wyjeżdżałem z domu i sprawdzałem na Bloombergu, spadek był 6,5%, a więc bardzo dynamiczne zmiany następują, jeśli chodzi o światową gospodarkę.\nJak ważna jest giełda w Japonii dla całego systemu giełdowego?\nW ciągu jednego tygodnia ze światowych rynków kapitałowych wyparowało sześć bilionów dolarów, prawie połowa PKB amerykańskiego, o tyle ubożsi są ludzie, a przez to mają mniejsze potrzeby na swoje funkcjonowanie, dokonują mniejszych zakupów, a to przekłada się na gospodarkę realną, produkcję i zatrudnienie pracowników.\nSześć to astronomiczna suma, niewyobrażalna ilość pieniędzy. Ale najpierw o japońskiej giełdzie. Jak się ma informacje o tym, że giełda w Japonii spadła ponad 9%, to co to oznacza dla giełd w Europie, a potem dla giełdy amerykańskiej.\nW praktyce oznacza to, że te zmiany będą następowały w Europie i też w Stanach Zjednoczonych, ponieważ za chwile rozpoczną się notowania giełd europejskich, a przecież ci sami inwestorzy, którzy podejmują decyzje na giełdzie w Japonii, podejmują też w Europie. Nie może być dużych różnic w notowaniach tych samych podmiotów gospodarczych, bo inaczej można by było kupować na jednej giełdzie, a sprzedawać na innej.\nTo są naczynia połączone? Jak jest taki spadek na giełdzie, te pieniądze zostały zabrane z giełdy japońskiej i teraz zostaną włożone na innej giełdzie? Czy nie można tak myśleć?\nNie można tak powiedzieć. Giełda to jest poważny barometr, jeśli chodzi o przyszłe procesy gospodarcze. Bo co ona przedstawia? Wartość spółek to jest zdyskontowany w przyszłości zysk. A jeśli ona spada to oznacza, że w przyszłości przewiduje się, że gospodarka będzie się wolniej rozwijała. I to właśnie przedstawia spadek na giełdzie – oznacza, że gospodarka japońska będzie się wolniej rozwijała, co zresztą widać w notowaniach różnych spółek, spadają akcje Toyoty, akcje przemysłu metalurgicznego… to oznacza, że gospodarka japońska będzie miała mniejsze możliwości eksportu, zarówno do Stanów zjednoczonych, jak i do Chin, ze względu na ogólne problemy gospodarcze świata.\nAle czy to są problemy gospodarcze czy nadal jeszcze problemy sektora finansowego?\nTo na pewno są już poważne problemy gospodarcze. Jeśli nawet to byłby spadek tylko 6,5% w ciągu jednego dnia, to byłby najpoważniejszy spadek od ’87 roku, a więc od poważnych zawirowań, zaś przebieg tego procesu wydaje się znacznie głębszy i poważniejszy niż poprzedni.\nAle są rozmaite plany ratunkowe, najsłynniejszy plan amerykańskiego ministra skarbu, plany liderów Unii Europejskiej… Czy te plany to plaster na wielką ranę? Coś, co naprawdę może uratować gospodarkę?\nPowrócę do porównania z poważnym kryzysem finansowym z ’87 roku, który polegał na tym, że cała ekspozycja, ilość zagrożonych aktywów to było około stu miliardów dolarów, przy tym potencjalne straty były około dziesięciu miliardów, wystarczyło, ze zebrały się główne postaci Wall Street w siedzibie FED i postanowiły, ze wyłożą trzy i pół miliarda i kryzys został zażegnany. Teraz ekspozycje, jeśli chodzi o ruchy kapitałowe są stokrotnie wyższe, to już muszą być skoordynowane działania wszystkich podmiotów światowych, aczkolwiek przyczyny kryzysu są znacznie głębsze.\nPolegają głównie na tym, że z jednej strony w Stanach Zjednoczonych była prowadzona bardzo luźna polityka finansowa, z drugiej strony była prowadzona bardzo poważna liberalizacja i tak naprawdę brak nadzoru nad rynkami kapitałowymi, co jest niezbędne, ponieważ podmioty, które zarządzają – banki, fundusze inwestycyjne, fundusze emerytalne – to olbrzymie podmioty zarządzające czasami dziesiątkami miliardów dolarów; które podejmują decyzje, mając kapitał zaledwie przedstawiający procenty, właściwie ułamki procentów tego, czym zarządzają, a są zarządzane kosztem pieniędzy klientów. Dlatego wszystkie poluzowania, które nastąpiły doprowadziły do takiej sytuacji, ze obecnie jest olbrzymi kryzys zaufania, nikt nikomu nie wierzy, ile partner handlowy ma środków finansowych, w efekcie procesy kredytowania gospodarki, (bez których gospodarka nie może się rozwijać), zostały załamane. A na tym całym poluzowaniu wyrosła olbrzymia gospodarka chińska, która teraz jest drugą gospodarką światową, jest to olbrzymi moloch liczący miliard trzysta pięćdziesiąt milionów ludzi, którzy chcą zwiększyć swój dobrobyt i następuje generalne przesunięcie, jeśli chodzi o dochody dystrybuowane na całym świecie.\nCzy to zaufanie, które, jak pan powiedział, jest jednym z fundamentów, obiegu kapitalistycznego, czy ono zostanie odbudowane za pomocą tych siedmiuset miliardów dolarów, które zostaną wpompowane w rynek finansowy w Stanach Zjednoczonych?\nJeśli można w ogóle mówić o kwestii zaufania, zaufanie buduje się przez dłuższy czas i jeśli ono ulegnie załamaniu, nie odbudowuje się z dnia na dzień. To nie jest tylko kwestia pieniędzy, ale też zachowań ludzi i regulacji. Kluczowe byłoby obostrzenie wszelkiego typu regulacji, konieczność dokapitalizowania tych instytucji finansowych. Przy czym, wszelkie tego typu procesy nie obędą się bez oddziaływania na realną gospodarkę.\nDokapitalizowanie czyli sięgnięcie do kieszeni każdego podatnika? Zarówno w Europie, jak i w Stanach Zjednoczonych, bo inaczej nie da się tego zrobić…\nJeśli chodzi o kwestię, w jaki sposób to zaufanie należy odbudować, to też nie odbuduje się w ten sposób, że to będzie polegało na tym, że jeśli zyski były zyskami prezesów, tych, którzy zarządzają instytucjami finansowymi, jak i akcjonariuszy, a w chwili, kiedy jest kwestia pokrywania strat, to będą pieniądze podatników. Nie mamy wolnego rynku, odpowiedzialności, tylko mamy taki „kasynokapitalizm”.\nA czy tak nie jest, że mamy kasyno i nie mamy odpowiedzialności? Nie jest tak skonstruowany ten globalny kapitalizm, w którym żyjemy?\nNawet jeśli jakieś błędy zostały popełnione, to należy iść w takim kierunku, żeby to zaufanie odbudować.\nZostawmy na boku zaufanie, powiedzmy o Europie. Jak Europa powinna podejść do tego kryzysu? Powinna być wspólna polityka wszystkich Europejczyków? Powinni zebrać pieniądze, powiedzieć: „To są wspólne pieniądze, które gwarantują, że system w europie zostanie nienaruszony”?\nNiewątpliwie powinna iść w tym samym kierunku, jeśli chodzi o odbudowanie zaufania na całym świecie. Ci, którzy inwestują w pierwszej kolejności ponoszą straty i odpowiadają za procesy negatywne, które nastąpiły. Musi nastąpić powiększenie wymogów kapitałowych ze strony instytucji finansowych, inwestorzy musza dokapitalizować te instytucje. A jeśli chodzi o wymogi względem nadzoru, musi on być bardzo skrupulatny, restrykcyjny, musi patrzeć na ręce i oczywiście musi wymagać respektowania zasad wolnego rynku i transparentności tych instytucji.\nA główną zasadą wolnego rynku nie jest to, że każdy robi, co chce?\nNie. Gdyby było tak, że każdy może robić, co chce, to nie byłby wolny rynek, tylko jakiś bardzo skryminalizowany świat. A przecież nie o to nam chodzi. Instytucje państwa powinny być silne, powinny konstruować równe dla wszystkich reguły prawa i wymagać ich respektowania.\nPrzejdźmy teraz do naszych banków. Proszę powiedzieć, jak polski sektor bankowy jest uzależniony, czy jest uzależniony, od kryzysu na świecie? czy nasze banki są bezpieczne? Banki-córki, jak o nich w tej chwili mówimy.\nJeśli chodzi o kwestię systemu bankowego w Polsce, nasz dynamiczny rozwój gospodarczy był w znacznym stopniu oparty o nasze własne kapitały, kredyty stanowiły jakieś 37% PKB, podczas gdy w Stanach Zjednoczonych jest to bardzo uzależnione, ponieważ to wynosi około 360% PKB, a więc dziesięć razy większe uzależnienie. Depozyty i kredyty są mniej więcej równe, a więc depozyty prawie w całości pokrywają zapotrzebowanie kredytowe. Jeśli chodzi o kredyty hipoteczne u nas to 10% PKB, w Stanach Zjednoczonych – 80%. To, co się udało w ciągu dziesięciu lat, to to, że polskie fundusze emerytalne, które są olbrzymim zbiorowiskiem kapitału, nie mogą inwestować za granicą, jak i też nie mogły inwestować instrumenty pochodne, które są jedną z przyczyn kryzysu. Niemniej dość lekkomyślnie dopuszczono do tego, że oddano prawie cały rynek kapitałowy w ręce instytucji zagranicznych. Te instytucje zagraniczne przeżywają olbrzymie problemy. Dlatego jest olbrzymia rola nadzoru finansowego, jak i też rządu i premiera, który zresztą nadzoruje tę instytucję, aby nie było wytransferowywania środków.\nWiele decyzji kredytowych zapada za granicą. Jest też niestety niebezpieczeństwo, ze względu na fakt, że jako Polska jesteśmy w znacznym stopniu (prawie 52% PKB) zadłużeni za granicą, teraz będziemy musieli spłacać to zobowiązanie, zaś możliwość zaciągnięcia nowych kredytów będzie utrudniona. Niestety, ale te wszystkie elementy przełożą się na realną gospodarkę. Powinniśmy bardzo elastycznie na te zagrożenia reagować. Duża rola jest tutaj Komisji Nadzoru Finansowego.\nObawia się pan tego, że polska gospodarka spowolni?\nTo nie jest tak, że oczekiwania dotyczące wzrostu gospodarki spadły z dnia na dzień. Ona spadają od ponad roku. Oczywiście będzie to miało oddziaływanie negatywne na polską gospodarkę. Rząd powinien elastycznie do tego podchodzić, między innymi powinien w znacznym stopniu, jeśli chodzi o finansowanie, zastąpić instytucje finansowe. Nie powinno być tak, że w chwili, kiedy mamy bardzo silne ograniczenie kredytowe ze strony instytucji finansowych, rząd się jednocześnie wycofuje ze znaczącego finansowania i zacieśnia politykę fiskalną.\nZaczęła się dyskusja o budżecie. Budżet na rok 2009 przygotowany przez rząd jest dobry?\nTo jest budżet taki, jakby został napisany w czerwcu tego roku i był nadal optymistyczny. Nawet wtedy zakładał zbyt wysokie przewidywanie dotyczące wzrostu gospodarczego i zbyt niski poziom inflacji. Możliwe, że teraz przy tym załamaniu oczekiwań, inflacja jest prawidłowo wyszacowana, zaś jeśli chodzi o PKB i dochody, to jest przeszacowana znacząco.\nZobacz więcej na temat: Japonia GOSPODARKA Stany Zjednoczone kryzys pieniądze pkb Europa


Czas życia wirusa to ponad 200 dni | Portal Skarbiec.biz\nCzas życia wirusa to ponad 200 dni\nCzas życia wirusa może wynosić nawet ponad 200 dni. Tak długo możemy nie być świadomi infekcji systemu. Codziennie dochodzi do tysięcy ataków hakerskich. Tylko między 2015, a 2016 rokiem ich liczba wzrosła o ok. 300 proc., pokazują dane Komisji Europejskiej. Zagrożeń jest nie tylko więcej, są także coraz bardziej zaawansowane, a przez to groźniejsze do wykrycia i zneutralizowania.\nAtaki stają się coraz bardziej perfidne i przed tym nie ma ucieczki. Dane statystyczne pokazują, że średni czas od momentu infekcji do wykrycia specjalnie napisanego pod daną firmę wirusa wynosi około 201 dni. Wirus Carbanak działał 2 lata. W tym czasie zainfekował ponad 100 banków, którym skradziono ponad miliard dolarów. Malware często długo są cicho i mutują. Wirus zbiera dane i tak na prawdę nie wiemy co robią, bo systemy ich nie wykrywają.\nKolejną drogą, już mniej oczywistą, którą wykorzystują cyberprzestępcy jest połączenie systemów nowoczesnych i systemów, które istnieją od lat 20, 30. Atak może np. nastąpić gdy skanuje się plik tekstowy. Stary tekstowy system nie rozpoznaje tego jako atak, bo jest to dla niego po prostu zwykły blok tekstu. Nowy system internetowy pobiera dane np. z systemu bankowego z pełnym zaufaniem nie weryfikując ich. W ten sposób, w przeglądarce klienta atak jest wykonany i traci on pieniądze.\nWypowiedź: Paweł Franka, CEO VT Cyber sp. z o.o.\nPiotr Oleszkiewicz, ekspert ds. cyberbezpieczeństwa\nSektor MŚP bezpieczny cyfrowo. Rozwiązania w chmurze i bezpieczeństwo przechowywania danych


Wynajmę biuro: Warszawa Wawer , 223 m2, 11175 PLN - Domiporta.pl\nLokal użytkowy 223,49 m2, Warszawa, Wawer\n50 zł/m2 11 175 zł\nLokal użytkowy na wynajem Warszawa, Wawer - 223,49 m2\nPowierzchnia całkowita223,49 m2\nNowoczesny charakter elewacji zapewnia odpowiedni dobór okładzin elewacyjnych z dominacją płyt granitowych. Budynki zaprojektowano jako siedmiokondygnacyjny (budynek A o funkcji hotelowej), oraz Budynek B, który funkcjonalnie składa się z części biurowej(kondygnacje 2-5 i 2-4) oraz garażu otwartego na pierwszej kondygnacji. Nowoprojektowane budynki zostaną wykonane w konstrukcji słupowo - płytowej żelbetowej monolitycznej. Główne wejście do budynku A (hotel) zlokalizowano od strony północnej. Główne wejście do budynku B (biura) zlokalizowano od strony wschodniej. W każdym z budynków, w centralnej części, zaprojektowano po 1 trzonie komunikacyjnym - w budynku A klatkę schodową i dwie windy, w budynku B klatkę schodową i windę. W budynku A, na parterze obok głównego hallu wejściowego z recepcją, przewidziano restaurację z zapleczem kuchennym. Na piętrach 1-6, znajdować się będą pokoje hotelowe oraz towarzyszące funkcje usługowe (sale konferencyjne, pomieszczenia odnowy biologicznej, fitness). W budynku B, na parterze zaprojektowano hall wejściowy z recepcją oraz zespół pomieszczeń technicznych. Pozostałą część tej kondygnacji zajmuje otwarty garaż. Na piętrach 1-4, po obwodzie budynku, znajdować się będą pomieszczenia biurowe typu open space, do aranżacji przez najemców. W strefie centralnej znajdują się sanitariaty oraz zaplecze socjalno-techniczne. Budynek B Biuro (PARAMETRY TECHNICZNE) Maksymalne obciążenie użytkowe stropów kondygnacji biurowych: 2,5 kN/m2 - piętra, 5 kN/m2 - parter Maksymalne obciążenie użytkowe stropów w strefach wzmocnionych: 5 kN/m2 instalacje w budynku Instalacja wentylacji i klimatyzacji Instalacja wentylacji biur, instalacja wyciągowa z toalet, instalacja wyciągowa z pomieszczeń gospodarczych, instalacja wyciągowa z pomieszczeń technicznych.Instalacje ogrzewania i chłodu instalacja ciepła technologicznego, instalacja centralnego ogrzewania, freonowa instalacja chłodnicza dla klimatyzacji,i nstalacja chłodnicza dla central wentylacyjnych. Instalacje wodno-kanalizacyjne instalacja ciepłej i zimnej wody, instalacja kanalizacji sanitarnej, Wysokość pomieszczeń biurowych netto* 280cm (323cm do stropu) Wysokość pomieszczeń biurowych brutto** 323cm Wysokość stref komunikacji, pomieszczeń sanitarnych 250cm Ochrona obiektu 24h/dobę, 7 dni w tygodniu BMS System pełni funkcję informacyjna-alarmową dla instalacji kontroli dostępu. Monitoring Lokalizacja kamer: przed wejściem do budynku, w holu wejściowym, w garażu, wjazd na teren działki, obwodowo wokół budynku. Okres magazynowania nagrań monitoringu - 30 dni Kontrola dostępu Czytniki kart dostępu System z własnym podtrzymaniem akumulatorowym. Praca systemu zapewniona będzie na min. 8h przy braku zasilania zewnętrznego. Centrala połączona będzie poprzez interfejs z nadrzędnym komputerem w pamięci którego będą zarejestrowane wszystkie zdarzenia zachodzące w systemie. Operator systemu (ochrona budynku) w porozumieniu z administracją nadaje odpowiednie uprawnienia karcie (godziny pracy i drzwi, przez które właściciel karty może przechodzić). Okablowanie strukturalne Kategoria 6 UTP Pomieszczenie przyłącza teleinformatycznego; 2 szafy/kondygnacje, podłączenie szaf Najemców na piętrze Okablowanie światłowodowe do serwerowni. Czynsz 50zł netto /m2, koszty eksploatacyjne 15zł netto/m2, czynniki powierzchni wspólnej 10%, 1 miejsce parkingowe 200zł netto/ miesiąc. Moduł B3: 223,49m2, powiększona o współczynnik powierzchni wspólnej: 245,84 (50zł x 245,84) + (15zł x 245,84) = 12 292 + 3 687,6 = 15 979,6 zł netto/miesiąc. Koszty eksploatacji zawierają: 1. ciepłą i zimną wodą użytkową wraz z odprowadzaniem ścieków, 2. monitorowanie sygnałów lokalnego systemu alarmowego. 3. zarządzanie i administrację Nieruchomością, 4. oświetlenie terenu wokół Budynku i części wspólnych Budynku, 5. utrzymanie porządku na terenie wokół Budynku, w tym pielęgnację i utrzymanie terenów zielonych oraz odśnieżanie, 6. sprzątanie ciągów komunikacyjnych w obrębie Budynku, 7. ogrzewanie i klimatyzowanie Obiektu i części wspólnych Budynku 8. utrzymywanie pojemników na śmieci i wywóz śmieci, 9. koszty utrzymania w sprawnym działaniu urządzeń oraz sieci technicznych, w tym: - koszty utrzymania i napraw urządzeń technicznych i sieci instalacyjnych, - koszty przeglądów Budynku i obsługi serwisowej urządzeń, sprzętu i maszyn, - konserwację systemów p.poż., antywłamaniowych, i systemu dostępowego, 10.koszty utrzymywania w sprawnym działaniu instalacji wodno-kanalizacyjnej oraz ciepłej i zimnej wody oraz klimatyzacji, 11.opłaty publiczno-prawne związane z Nieruchomością, Koszty eksploatacji nie obejmują opłaty za energię elektryczną refakturowaną na najemcę w równowartości bezpośredniego zużycia, rozliczana na podstawie wskazań podlicznika. Oferta wysłana z programu dla biur nieruchomości - asariWEB\nNumer oferty: 38877/2450/OLW\n* S-Bridge Office Park jest inwestycją spółki celowej "S-Bridge Office Park Sp. z o.o." Sp.k. należą...\nbiuro Warszawa, Wawer, Wał Miedzeszyński\nPowierzchnia biurowa ok. 200 m2 mieści się na 1 piętrze, w chwili obecnej jest to open space do dowo...\nbiuro Warszawa, Wawer, ul. Wał Miedzeszyński\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Warszawa, Wawer Powierzchnia: 223,49 m2 Cena: 11 175 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr 38877/2450/OLW\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Warszawa, Wawer Powierzchnia: 223,49 m2 Cena: 11 175 PLN Proszę o kontakt


Czym wyróżniają się lniane poduszki? - 72 godziny\nOpublikowane przez Patrycja Michalak w dniu 6 lipca 2021 6 lipca 2021\nIstnieje szereg przydatnych akcesoriów do ozdobienia sypialni lub salonu, które skutecznie podnoszą komfort tych pomieszczeń. Dzięki zastosowaniu naturalnych i przyjaznych skórze tkanin ich użytkownicy mogą zyskać nie tylko pięknie urządzone, ale także niezwykle przytulne i komfortowe wnętrza.\nOryginalne poduszki z lnu\nWybór poduszek, pościeli lub elementów wykonanych z tkanin lnianych pozwala cieszyć nie tylko oko, ale także zapewnić sobie odpowiednie miejsce do relaksu w sypialni czy salonie. Zestawienie tego rodzaju dodatków w ciekawych barwach może stanowić także uniwersalną dekorację do każdego typu pokoju. Pięknie zdobione, solidnie wykończone jaśki to doskonały sposób na to, by dodać charakteru każdemu wnętrzu. Zapewniają one relaks i komfort użytkowania, a także stanowią swoistą dekorację salonu, sypialni i pokoju dziecięcego. Można je łączyć z lnianymi narzutami, pościelami lub elementami wykonanymi z innych materiałów, takich jak bawełna czy welur. Miękkie lniane poduszki to oryginalny dodatek do sypialni lub salonów utrzymanych w rustykalnym klimacie. Skutecznie łączą one w sobie komfort użytkowania z eleganckim wyglądem.\nDzięki temu można nimi ozdobić łóżko, kanapę lub dowolne siedzisko w pokoju dziecięcym. Z przyjemnego dla skóry lnu mogą być uszyte również pasujące do poduszek poszewki. Sprawdzą się one również we wnętrzach klasycznych i nowoczesnych, ponieważ len stanowi niezwykle uniwersalny materiał dla tego typu dodatków. Minimalistyczna forma lnianych poduszek nadaje im uniwersalnego charakteru. Do wyboru są one obecnie w wielu ciekawych wariantach kolorystycznych i wzorach, choć wciąż największą popularnością cieszą się uniwersalne kolory, takie jak biel i naturalne beże. Niektóre z nich posiadają też unikatowe aplikacje, falbanki, guziki lub inne dekoracje, dzięki czemu nadają sypialni wyjątkowego charakteru. Ogromnym atutem lnu jako materiału do poduszek jest fakt, że wyróżniają się one niezwykła delikatnością, która jest idealną opcja dla dzieci, alergików i osób ze skórą wrażliwą. Tkaniny lniane nie wywołują ponadto żadnych reakcji alergicznych, co pozwala umieścić wykonane z nich elementy w pokojach alergików oraz małych dzieci. Są one też antystatyczne, dzięki czemu nie elektryzują się nawet przy wielokrotnym pocieraniu lub zmianie poszewek.\nPoduszki wykonane z lnu są też odporne na uszkodzenia, ułatwiają czyszczenie i pielęgnację, a także stanowią dobre podparcie pod głowę lub nogi. Występują też w wielu rozmiarach oraz kształtach. Można też dowolnie je personalizować, dzięki czemu świetnie sprawdzą się jako prezent dla bliskiej osoby.\nAranżując mieszkanie, warto pamiętać, by zatroszczyć się nie tylko o podstawy jego wyposażenia, ale także ważne dla ogólnej estetyki i funkcjonalności wnętrz detale. Do jednych z najważniejszych drobnych elementów armatury łazienkowej zaliczyć można baterie. Zazwyczaj Czytaj dalej…


Laptonik – Strona 2 – Technologiczny blog\n24 listopada, 2021 10 listopada, 2021 przez lapitonik\nZwykle iPhone kojarzy się z telefonem, który jest w swojej własnej kategorii. Nie inaczej jest w przypadku najnowszej, 13. wersji. iPhone 13 został zaprezentowany z trzema aparatami nagrywającymi wideo w 4K, touch ID i sześciordzeniowym procesorem w autorskiej architekturze Apple.\n31 października, 2021 31 października, 2021 przez lapitonik\nSzafa serwerowa rackowa to optymalne rozwiązanie dla osób, które cenią sobie ład i porządek na stanowisku pracy. Ponadto, szafy rack umożliwiają zapewnienie optymalnych warunków dla pracy umieszczonych w nich urządzeń. W zależności od potrzeb użytkownika można wybierać kompaktowe szafy wiszące lub potężne szafy stojące.


ORBEA Rise M10 - bikeBoard\nTypowy test e-bike’a na YouTube polega na sprawdzaniu, który szybciej podjedzie w stromym lub trudnym terenie. Orbea Rise nie została zaprojektowana do wygrywania w tej konkurencji i jeśli ktoś szuka najmocniejszego modelu na rynku, powinien patrzeć na inne. Rise to przedstawiciel nowego pokolenia odchudzonych e-bike’ów, które zapoczątkował Specialized z powszechnie chwalonym modelem Levo SL. W swoim lekkim modelu Orbea zastosowała zmodyfikowany silnik Shimano EP8 w wersji RS – mniejszy i lżejszy od standardowej wersji. Według producenta rozwija do 60 Nm momentu obrotowego – 30% mniej od EP8. Autorski akumulator Orbei ma również o 1/3 mniej pojemności od standardu – tylko 360 Wh. Dzięki temu Rise w rozmiarze XL waży 18,5 kg, czyli 6 kg mniej niż rowery elektryczne z większymi napędami. Ma to kolosalny wpływ na zachowanie roweru zarówno na podjazdach, jak i przy dynamicznej jeździe w dół.\nMechanicznie Rise to bardzo dopracowana, zintegrowana konstrukcja ciesząca oko. Linki i przewody są pochowane, gdzie tylko jest to możliwe. Nieuważny obserwator może nie spostrzec, że to e-bike. Z widelcem o skoku 150 mm i tyłem 140 mm, z główką o kącie 65° Orbea reklamuje ten model jako rower ścieżkowy na długie wyprawy. Dzięki niższej masie mniejszy akumulator nie jest przeszkodą w dłuższych wyjazdach nawet bez opcjonalnego „dopalacza w bidonie” (252 Wh, 1,4 kg). Orbea deklaruje do 4,5 h wspomagania (z dopalaczem 8 h). Jadąc głównie w trybie eco, włączając tryb trail na ściankach i technicznych rumowiskach oraz jadąc bez zasilania na płaskim lub niewielkich nachyleniach zrobiliśmy na Rise w Beskidach 75 km z prawie 2400 przewyższenia, a w akumulatorze zostało jeszcze 10% energii (jeździec o wadze podróżnej 90 kg).\nW trakcie wyprawy doszliśmy do wniosku, że to nie jest rower na naturalne ścieżki i szlaki, przynajmniej w Polsce – oczywiście radził sobie na nich świetnie i objazd skończył się ze średnią o blisko 2 km/h wyższą niż na fullu XCM, ale na naturalnych zjazdach nie potrzeba skoku i dynamiki, którą oferuje Rise, a kosztem ich posiadania jest potrzeba każdorazowego mocniejszego zamachnięcia do wybicia na przeszkodach. Nie chodzi tu nawet o masę roweru – ta nie przeszkadza. To kwestia endurowego prowadzenia i skoku zawieszenia. Chętne wzbijanie się do lotu i stabilne zachowanie w powietrzu objawiły się podczas sesji na Babia Góra Trails. Progresywny tuning tylnego zawieszenia sprzyja efektywnemu pompowaniu na rolerach i muldach, ale jest mniej komfortowy niż w typowych endurówkach. Przy bazie kół 1,27 m i całkowitej długości roweru ok. 2 m można by się spodziewać zwinności tira z naczepą. Błąd. Rise skręca chętnie. Jest wręcz nadsterowny, ale nie w negatywnym znaczeniu. Podobnie jak narty carvingowe ułatwia wchodzenie w zakręty i utrzymanie toru w wirażu. Perfekcyjne czterotłoczkowe hamulce XT z tarczami 180 mm dają poczucie pewności i wzorową modulację. Napęd XT z przednią zębatką 32 jest adekwatny i sprawował się świetnie również pod obciążeniem wspomagania. Do tego roweru nie wstawilibyśmy nowej wzmocnionej wersji napędu XT LinkGlide – bardziej pasuje standardowy, bo w tym e-biku potrzebujesz tych wszystkich przełożeń. Opony w Raise są dobrane pod kątem jeżdżenia ścieżkowego i ograniczają dzielność endurową Rise – na szczęście takie wyposażenie łatwo dobrać do własnych potrzeb.\n1. Silnik Shimano EP8-RS to lżejsza odmiana EP8 rozwijająca moment obrotowy 60 Nm zamiast 85 Nm w „pełnej” wersji. W praktyce różnica w sile wspomagania jest mało wyczuwalna. Niestety na zjazdach wnętrzności RSa klekoczą tak samo jak EP8. Dźwięk silnika i przekładni jest na podjazdach dyskretny i nieirytujący, ale pogłaśnia w miarę przełączania na silniejsze tryby wsparcia. 2. Integracja elektrycznego wspomagania w Orbea Rise jest bardzo dopracowana. Nie ma zwisających kabli i nieestetycznych narośli. Akumulator ładuje się przez gniazdo nad suportem do którego można też podłączyć opcjonalny akumulator 240 Wh dodający do 3,5 h jazdy. Jest uformowany jak bidon (ze specjalnym mocnym koszykiem wytrzymującym jego wagę – 1,4 kg). 3. Kokpit Rise jest minimalistyczny – nie ma typowego dla ebike’ów ekranika. Funkcje przełączników Di2 można konfigurować przy pomocy mobilnej apki Shimano e-Tube Project. 4. Najlepszy wgląd w działanie napędu zapewnia podłączenie komputerka rowerowego obsługującego prywatny kanał ANT Shimano (Garmin, Wahoo, ew. inne) i skonfigurowanie Shimano STEPS lub aplikacji Connect IQ Orbei (tylko na urządzeniach Garmin). Bez komputerka połapanie się w znaczeniu światełek na łączniku jest trudne np. akumulator ma tylko dwa statusy – zielony (od 100% do 20%) i czerwony (poniżej 20%). Poziom wsparcia czuje się w nogach, ale malutka dioda nie pomaga w jego wizualnej weryfikacji. 5. Zawieszenie Rise ma potencjał wkraczający głęboko w rejony enduro, akceptuje spore skoki i jest łatwe w ustawieniu, widelec z tłumieniem Grip 2 wymaga czasu i wiedzy na regulację. Na dłuższe wspinaczki w niewymagającym terenie skok można zablokować dźwigienką przełączającą tłumienie kompresji, ale zapomnienie o nim nie powoduje istotnej straty bo wielopunktowe zawieszenie jest naturalnie efektywne na podjazdach.\nKokpit Rise jest konsekwentnie minimalistyczny. Malutka manetka Di2 i łącznik EW-EN100 są praktycznie niewidoczne. Napęd można sparować z komputerkami Garmina i innymi obsługującymi prywatny protokół ANT, który Shimano opracowało do wspomagania STEPS. Decyzję o tym, jakie informacje będzie wyświetlać, podejmuje użytkownik (dostępne są m.in.: tryb wspomagania, zasięg, poziom energii w procentach, kadencja pedałowania). Orbea opracowała własną aplikację Connect IQ, do instalacji na Garminach. Jej zaletą jest ładniejszy wygląd, dodatkowe informacje, np. obciążenie silnika wyrażone w procentach i zapisywanie danych e-bike’owych do podglądu na portalu Garmin Connect (historia wykorzystania trybów wspomagania, obciążenia silnika, deklarowanego zasięgu, poziomu energii), co pozwala na nauczenie się lepszego wykorzystania sprzętu.\nJazda ze wspomaganiem silnikiem EP8-RS wymaga umiaru. Tryb turbo, który podobnie jak pozostałe dwa, dodatkowo można podkręcić względem ustawień fabrycznych w aplikacji Shimano E-Tube Project na smartfona, ciągnie jak w pełnowymiarowym ciężkim e-bike’u. Na papierze niby dzieli je różnica między 60 a 85 Nm szczytowego momentu obrotowego, ale w realu ta różnica się zaciera. Ponieważ jednak akumulator ma małą pojemność, taka jazda skończy się proporcjonalnie szybciej. Szacujemy, że tryb eco – domyślnie dodaje jakieś 50–70 W do mocy kolarza – częściowo równoważy w ten sposób różnicę między masą „zwykłego” roweru a lekkiego e-bike’a. Dodaje...


Skuteczna reklama interaktywna – czy jest możliwa? | leksykon efektywny\nJak inaczej przekonać do usługi lub produktu niż przekonując prawdopodobnego kontrahenta, że to, co proponujemy jest dedykowane oczywiście dla niego? Pokazać mu to naturalnie na przykładzie i pozwolić mu samodzielne decydować.\nReklama interaktywna czyli Interactive Digital Signage to rodzaj reklamy, w jakiej nadawca nie jedynie przekonuje nabywcę do jakiegoś zachowania, ale też zezwala odbiorcy ten przekaz kreować. Takiego typu reklamy są wiarygodną nowością, dlatego, że wcześniej nie do końca można było je w ogóle wykonać, z uwagi na technikę. Współcześnie reklamą interaktywną równie dobrze wolno nazwać kilka odcinków reklamowego serialu, w jakim widz, może głosować na temat losów śmiałków, ale reklamą interaktywną będzie również ścisła interakcja inaczej możliwość decydowania w czasie realnym i uzależnienie od wyboru pojedynczego widza, rozwoju fabuły.\n• Akcja MONTErzy – interaktywna reklama kultowych deserów, w której chodziło o to, aby odbiorca w stanie samodzielnie zaprojektować swój osobisty smak deseru, scalając pojedyncze jego kompozycje\nBy reklama interaktywna była wydajna musi nie tylko łączyć mentalnie konsumenta z marką. Bo samo zaangażowanie jest tylko zabawą i nie musi łączyć się z realnym zyskiem. W wypadku takich reklam, chodzi o to, żeby kontrahent, jaki już się zaangażował, później dokonał takiego wyboru, jaki porządnie mu się kojarzy. W jednym z powyższych wypadków będzie to wyglądać tak, że zdecydował się na to, a nie inne piwo, ponieważ uprzednio angażował się na facebooku i dla niego wybór tej, a nie innej marki jest dosadny. Cechą charakterystyczną reklam interaktywnych jest najczęściej ich cena. Taka reklama to jakkolwiek nie pojedyncza kreacja na stronę internetową czy banner, ale cały cykl narzędzi, które umożliwią dotarcie do użytkownika, zainteresowanie go na tyle, aby podjął interakcję oraz umożliwienie mu dokonania tego w taki sposób, by był on godziwy technicznie oraz prosty.


"Wolontariat z MOPR"-spotkanie | Stowarzyszenie Lepszy Świat\n"Wolontariat z MOPR"-spotkanie\nW poniedziałek 29.10 w punkcie Infocafe w Poznaniu odbyło się spotkanie informacyjne dla wolontariuszy zainteresowanych udziałem w projekcie „Wolontariat z MOPR”. Wzięło w nim udział ponad 40 osób chcących pomagać dzieciom i młodzieży z rodzin o niskich dochodach w nauce oraz zajmować się organizacją czasu wolnego – promując pozytywne wzorce życiowe i w ten sposób przeciwdziałając wykluczeniu podopiecznych. Niektórzy wolontariusze zadeklarowali również chęć pomocy osobom starszym.\nPo wprowadzeniu dotyczącym działalności Stowarzyszenia poprowadzonym przez Gosię Kamińską, koordynatorka projektu – Martyna Markiewicz przedstawiła zagadnienia dotyczące pracy wolontariackiej przy projekcie, zasady współpracy z pracownikami Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Poznaniu, cele i główne założenia projektu.\n← Galeria "Lepszy Świat"\n→ Tak wygląda demokracja-warsztaty


Gdzie znaleźć części do poduszkowców Sable do zadania Statki dawnych czasów - Gry, filmy, TV, które kochasz\nGdzie znaleźć części do poduszkowców Sable do zadania Statki dawnych czasów\nJeśli utknąłeś w poszukiwaniu części do poduszkowca Sable do zadania Statki dawnych czasów, możemy pokazać, gdzie znajduje się panel sterowania, zasilacz i części do kalibratora atomowego i jak się do nich dostać. Sable widzi, jak tytułowy Sable wyrusza na Szybowanie – rytuał przejścia, w którym młody człowiek opuszcza swoją wioskę, aby odkrywać świat na poduszkowcu. Zanim jednak będziesz mógł śmigać po pustynnych wydmach na swoim poduszkowcu, musisz zebrać części, aby dokończyć budowę. Jest to jedno z pierwszych dużych zadań, które otrzymasz w Sable, i będziesz musiał zbadać kilka dużych wraków statków w poszukiwaniu części. Tutaj znajdziesz panel sterowania, zasilacz i kalibrator atomowy dla motocykla Sable w zadaniu Stare statki.\nJak wykonać zadanie Sable Ships of Old?\nAby rozpocząć misję Statki dawnych czasów w Sable, musisz mieć aktywowany Kamień Szybujący Sable i odblokować umiejętność unoszącej się kuli. Po pokazaniu swojego aktywowanego kamienia Hilalowi w obozie Ibexii, możesz odwiedzić Sizo w wieży obozu, która opowie ci o trzech częściach do poduszkowców, które musisz znaleźć i gdzie z grubsza szukać. Da ci również nawigatora, którego możesz użyć do oznaczania punktów trasy dla rzeczy, które możesz zobaczyć na świecie. Dobrym pomysłem jest oznaczenie trzech lokalizacji wraków, które właśnie pokazała Ci Sizo, abyś ich nie zgubił, ale możesz też skorzystać z naszej mapy.\nSobolowy kalibrator atomowy\nAby znaleźć kalibrator atomowy, wejdź do małego wraku statku na zachodzie. Musisz obejść się z tyłu, aby uzyskać dostęp do wnętrza statku. Odsłuchaj nagranie przy konsoli sterowniczej, a następnie opuść statek. Sable wpadnie na Saimę, która przyzna, że ukryła kalibrator atomowy. Saima poprosi Sable o zdobycie kilku żuków do wymiany na kalibrator, ale na szczęście nie musisz zbierać chrząszczy.\nZamiast tego wróć do obozu i zapytaj Jadi o kryjówkę Saimy. Jadi powie Sable o małej jaskini pod obozem. Opuść główny obszar obozu i poszukaj przerwy między dwiema dużymi formacjami skalnymi, na których znajduje się obóz. Ta luka znajduje się w pobliżu warsztatu Driss, a także będziesz mógł zobaczyć Saimę stojącą już przed wejściem do jaskini. Wejdź do środka i idź na tył jaskini, aby znaleźć zielone liście. Musisz przejść przez te liście kucając, aby dotrzeć do małego zakątka, w którym Saima ukryła kalibrator atomowy. Podnieś go, a następnie wróć do obozu, aby łatwo znaleźć kolejną część.\nAby uzyskać zasilanie, musisz udać się na południe od obozu do wraku statku wysoko na wysokiej formacji skalnej. Obejdź tyły formacji skalnej, a znajdziesz zestaw niskich półek i ceglaną ścianę. Wspinaj się po ścianie, a następnie podążaj ścieżką. Aby dotrzeć do tej części poduszkowca, będziesz musiał zrobić znacznie więcej platformówek i wspinaczki, ale ścieżka jest dość liniowa i jest wyraźnie oznaczona zielonymi pnączami i liśćmi.\nPo wejściu po spiralnych schodach będziesz mógł użyć unoszącej się kuli Sable, aby dotrzeć do innej części formacji skalnej, na której znajdują się wszystkie rozbite szczątki statku, w tym kilka świecących, czerwonych kabli. Skieruj się w stronę kabli, a następnie zajrzyj do znajdującej się obok dużej metalowej rury. W środku znajdziesz zasilacz.\nSobolowy panel sterowania\nAby uzyskać część poduszkowca panelu sterowania, musisz udać się do starej tamy na wschód od obozu Ibexii. Wejdź do tamy i skorzystaj z drabin, aby dotrzeć do najwyższego chodnika i poszukaj konsoli na końcu. Aktywacja konsoli otworzy tamę, umożliwiając dostęp do wraku statku. Użyj unoszącej się kuli Sable, aby dotrzeć do otworu tamy, a następnie udaj się do wraku statku.\nNa zewnątrz wraku zobaczysz świecącą, czerwoną baterię i świecący, czerwony odbiornik w pobliżu. Podnieś baterię i umieść ją w odbiorniku, aby zasilić wrak i odblokować drzwi. Wejdź do środka i skręć w lewo, a następnie ponownie w lewo, aby znaleźć panel sterowania na żółtym chodniku.\nPo zebraniu wszystkich trzech części jesteś gotowy do zbudowania swojego poduszkowca! Wróć do Sizo w wieży obozowej, aby rozpocząć kolejny krok, w którym dodasz części, które właśnie zebrałeś, do ramy poduszkowca. Skończysz z w pełni funkcjonalnym poduszkowcem, którego Sable może użyć do rozpoczęcia szybowania i odkrywania świata.


Inteligentne, stylowe i łatwe w użyciu modele cyfrowych telefonów bezprzewodowych Panasonic - Blog BazaTelefonów.pl - Największy katalog telefonów GSM\nInteligentne, stylowe i łatwe w użyciu modele cyfrowych telefonów bezprzewodowych Panasonic\nTelefony 2014-03-25 09:17\nKX-TGH220 – sztandarowy model – znakomicie sprawdza się w roli telefonu domowego. Jest wyposażony w wiele atrakcyjnych funkcji, takich jak kolorowy wyświetlacz, funkcja blokowania niepożądanych połączeń oraz tryb zerowego zużycia energii. Model KX-TGE220 z panoramicznym czarno-białym wyświetlaczem i dużymi przyciskami jest zgodny z aparatami słuchowymi i został zaprojektowany z myślą o łatwej obsłudze. Ma on równie czytelny wyświetlacz LCD, intuicyjny interfejs użytkownika oraz klasyczny, kompaktowy design. Kolejny model, KX-TGC220, oferuje zwartą, stylową konstrukcję i doskonale uzupełnia każde nowoczesne, minimalistyczne wnętrze. Wreszcie KX-TGB210 z wzornictwem w stylu pop jest dostępny w kilku kolorach: czarnym, białym, czerwonym, niebieskim, różowym i pastelowo-niebieskim, więc każdy może wybrać wersję najlepiej pasującą do jego domu.\nModele KX-TGH220 i KX-TGE220 są też wyposażone w zaawansowany system automatycznej sekretarki, który pomaga zarządzać wiadomościami zarówno w domu, jak i w podróży. Po otrzymaniu nowej wiadomości telefon może zaalarmować użytkownika dźwiękiem albo wysłać sygnał dźwiękowy lub wiadomość SMS do wstępnie zarejestrowanego telefonu biurowego albo komórkowego*.\nOprócz intuicyjnych funkcji nowe telefony DECT firmy Panasonic oferują elegancką i kompaktową konstrukcję. KX-TGH220 i KX-TGE220 mają pionowy, „fortepianowy” układ klawiszy na jednostce głównej, który ułatwia czyszczenie. KX-TGH220 ma również poręczną słuchawkę z luksusowym, „oszronionym” wykończeniem oraz podświetloną na niebiesko klawiaturą.\nDodatkowe trzy modele w nowej linii, KX-TGH210, KX-TGE210 i KX-TGC210, oferują te same funkcje, co ich bardziej rozbudowane wersje (odpowiednio\nKX-TGH220, KX-TGE220 i KX-TGC220), ale bez automatycznej sekretarki**.\n* Wymaga subskrypcji usługi SMS oferowanej przez firmę telekomunikacyjną. Specyfikacje mogą zależeć od kraju.\n** W Polsce będą dostępne wybrane modele.\nWojtek Konopa, wyświetlono 4077 razy.\nRamon (217.156.199.xxx) @ 2014-03-26 14:19:\nBardzo ładne te telefony, szczególnie ten ostatni :) No i też kupa świetnych funkcji z tymi kluczami na przykład


Zarządzanie placówką - Wypadki w placówkach, bezpieczeństwo\nData publikacji: 5 Luty 2019\nObowiązki uczestnika wycieczki szkolnej\nSystem HACCP w przedszkolu – wprowadzenie\nKsiega HACCP dla przedszkola\nInstrukcja postępowania współdziałania pracowników szkoły na wypadek zagrożenia bioterrorystycznego\nInstrukcja postępowania na wypadek zagrożenia terrorystycznego\nInstrukcja w sprawie zabezpieczenia pomieszczeń szkoły\nZarządzenie dyrektora w sprawie wprowadzenia instrukcji bezpieczeństwa pożarowego dla obiektu przedszkola\nZapewnienie dzieciom bezpieczeństwa podczas ich pobytu w przedszkolu – lista dla nauczyciela\nNiniejsza lista kontrolna wskazuje niezbędne czynności, które musi podjąć nauczyciel, aby zapewnić bezpieczeństwo dzieciom podczas ich pobytu w przedszkolu. Dowiedz się, jak zapewnić bezpieczne warunki pobytu wychowanków w twoim przedszkolu – pobierz listę dla nauczyciela.\nWzór deklaracji dla nauczyciela w sprawie ochrony zdrowia i życia dziecka na wycieczkach\nKierownik lub opiekun wycieczki zobowiązany jest do podpisania deklaracji w sprawie ochrony zdrowia i życia dziecka na wycieczkach. Pobierz wzór takiej deklaracji.\nTabela rozliczenia wyżywienia za jeden miesiąc\nMiesięczną stawkę żywieniową wykonaną wyliczamy na koniec miesiąca, ale możemy też w dowolnym dniu miesiąca obliczyć dotychczasowe koszty wyżywienia dzieci. Dzięki temu intendent ma możliwość na bieżąco śledzić wydatki na żywienie i będzie mógł przewidzieć, czy budżet zostanie przekroczony, czy pojawią się oszczędności. Pomocna może okazać się tabela rozliczenia wyżywienia za jeden miesiąc.\nTabela odzieży i obuwia roboczego oraz środków ochrony indywidualnej\nDla każdego pracownika należy prowadzić indywidualną kartę ewidencji wydawanej odzieży i obuwia roboczego. Odzież i obuwie wydane pracownikowi stanowi własność pracodawcy, dlatego też pracownik nie może wynosić jej poza miejsce pracy poza koniecznością prania i konserwacji. Do pobrania tabela odzieży i obuwia roboczego oraz środków ochrony indywidualnej.\nPrzykładowy rejestr ryzyka w zakresie organizacji pracy bloku żywieniowego i zapewnienia bezpieczeństwa żywienia w przedszkolu\nObowiązkiem dyrektora przedszkola jest analiza zagrożeń zgodnie z systemem HACCP. Dyrektor przedszkola ustala potencjalne zagrożenia, ocenia ryzyko i określa środki zapobiegawcze. Do pobrania poniżej znajduje się przykładowy rejestr ryzyka w zakresie organizacji pracy bloku żywieniowego i zapewnienia bezpieczeństwa żywienia.\nProcedura kierowania dzieci na terapię logopedyczną\nO objęciu ucznia zajęciami terapeutycznymi decyduje dyrektor placówki, który przygotowuje listę imienną dzieci w celu uzyskania zgody rodziców na udział badaniach logopedycznych. Procedura określa dalsze działania w pracy logopedycznej.\nProcedura zawiera zasady postępowania z dzieckiem potencjalnie chorym i w przypadku wystąpienia na terenie przedszkola chorób zakaźnych. Zapoznaj się z opisem działań.\nPostępowanie w razie wypadku dziecka w przedszkolu – lista dla nauczyciela\nNauczyciele zapobiegają wypadkom poprzez ustalanie norm bezpiecznego zachowania się dzieci podczas ich pobytu w przedszkolu i zapewniają poszkodowanemu dziecku opiekę. W razie konieczności sprowadzają fachową pomoc medyczną, w miarę możliwości udzielają poszkodowanemu pierwszej pomocy, informują o wypadku dyrektora przedszkola oraz rodziców poszkodowanego dziecka.\nNotatka ze zdarzenia wypadkowego w przedszkolu\nPobierz wzór notatki służbowej z opisem zaistniałego zdarzenia wypadkowego dziecka. Notatka zawiera dokładne dane dziecka, datę, miejsce i opis wypadku.\nWzor notatki dolegliwosci dziecka w przedszkolu\nPobierz wzór notatki służbowej z opisem dolegliwości dziecka. Notatka zawiera dane dziecka, datę i opis.\nAkt wyznaczenia Administratora Bezpieczeństwa Informacji\nZnaki stosowane w ochronie przeciwpożarowej\nOświadczenie o zapoznaniu się z instrukcją bezpieczeństwa pożarowego\nKarta aktualizacji instrukcji bezpieczeństwa pożarowego\nZarządzenie w sprawie wprowadzenia instrukcji bezpieczeństwa pożarowego\nKarta oceny ryzyka zawodowego dozorcy\nKarta oceny ryzyka zawodowego kucharza\nKarta oceny ryzyka zawodowego nauczyciela\nRejestr wypadków dzieci pozostających pod opieką przedszkola\nPrzedszkole zobowiązane jest do prowadzenia rejestru wypadków dzieci pozostających pod opieką przedszkola. Rejestr ten prowadzony jest na podstawie zgromadzonych protokołów powypadkowych. Poniżej znajduje się do pobrania wzór rejestru wypadków dzieci pozostających pod opieką przedszkola.\nRejestr ryzyka w szkole\nPoniżej znajduje się do pobrania przykładowy rejestr ryzyka w szkole. W dokumencie wskazane są przykładowe ryzyka występujące w szkole, określone jest prawdopodobieństwo ich wystąpienia, skutki oraz reakcja na ryzyko.\nPostępowanie z dzieckiem chorym w przedszkolu – lista dla nauczyciela\nNauczyciel zobowiązany jest dbać o zdrowie i bezpieczeństwo wychowanków przestrzegając procedur i planu higieny w przedszkolu. Poniżej znajduje się lista na co zwrócić szczególną uwagę.\nDyrektor szkoły jest zobowiązany do prowadzenia rejestru wypadków uczniów pozostających pod opieką szkoły lub placówki. Każdy wypadek ucznia należy ewidencjonować w rejestrze wypadków, który prowadzi się na podstawie zgromadzonych protokołów powypadkowych. Rejestr wypadków w szkole należy założyć po wystąpieniu pierwszego wypadku\nKarta oceny ryzyka zawodowego dyrektora szkoły\nKarta oceny ryzyka zawodowego dyrektora szkoły pozwala zidentyfikować możliwe skutki zagrożeń, na jakie dyrektor szkoły jest narażony przy wykonywaniu swoich obowiązków. Karta oceny ryzyka zawodowego dyrektora szkoły nie obejmuje jednak zagrożeń związanych z pracami na stanowisku nauczyciela. Dlatego też dyrektor powinien zapoznać się także z dokumentacją dotyczącą nauczyciela przedmiotu, którego naucza.\nDyrektor szkoły, co najmniej raz w roku, dokonuje kontroli zapewniania bezpiecznych i higienicznych warunków korzystania z obiektów należących do szkoły, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, oraz określa kierunki ich poprawy. Z ustaleń kontroli sporządza się protokół, który podpisują osoby biorące w niej udział. Kopię protokołu dyrektor przekazuje organowi prowadzącemu.\nProcedura postępowania w razie zagrożenia powodziowego\nCelem procedury reagowania w przypadku zagrożenia powodziowego jest określenie zasad postępowania dyrektora szkoły oraz szkolnego zespołu zarządzania kryzysowego w przypadku wystąpienia zagrożenia powodziowego.\nInformacja stanowiskowa BHP przy obsłudze komputera\nLista kontrolna stanu obiektów\nInformacja dyrektora o zatrzymaniu nieletniego na terenie szkoły\nGdy policja zatrzymuje na terenie szkoły nieletniego ucznia, należy niezwłocznie powiadomić o tym jego rodziców/prawnych opiekunów. Prezentowany wzór pisma, zawiadamiającego o fakcie zatrzymania dziecka umożliwi dyrektorowi prawidłowe wywiązanie się z tego obowiązku.\nNotatka z zatrzymania ucznia przez policję\nJedną z sytuacji kryzysowych w szkole wymagających sporządzenia notatki jest zatrzymanie ucznia przez policję. Prezentowany wzór pozwala na sprawne jej skonstruowanie.\nJak poznać, że uczeń zażywa narkotyki – lista kontrolna\nJak rozpoznać sprawcę przemocy – lista kontrolna\nMinimalizacja zjawiska agresji i przemocy rówieśniczej jest podstawowym celem wychowawczo-profilaktycznym każdej szkoły. Nauczyciel, chcąc sprostać temu zadaniu, musi posiadać niezbędną wiedzę na temat mechanizmów wywołujących zachowania agresywne oraz umiejętność rozpoznawania potencjalnego sprawcy agresji. Katalog przykładowych zachowań i cech prezentowanych przez uczniów ułatwi wychowawcy to zadanie.\nJak rozpoznać ofiarę przemocy – lista kontrolna\nMinimalizacja zjawiska agresji i przemocy rówieśniczej jest podstawowym celem wychowawczo-profilaktycznym każdej szkoły. Nauczyciel, chcąc sprostać temu zadaniu, musi posiadać niezbędną wiedzę na temat mechanizmów wywołujących zachowania agresywne oraz umiejętność rozpoznawania potencjalnej ofiary agresji. Katalog przykładowych zachowań i cech prezentowanych przez uczniów ułatwi to zadanie.\nInstrukcja bezpieczeństwa pożarowego dla szkoły podstawowej\nProcedura postępowania w razie wypadku ucznia na terenie placówki


Zorganizuj safari w Kenii na własną rękę\nHome Afryka\tZORGANIZUJ FOTO- SAFARI W KENII NA WŁASNĄ RĘKĘ I ZOSTAW SWOJE SERCE W AFRYCE\nSłońce już zaszło a Ty leżysz sobie w namiocie, sam ze swoimi myślami – trochę wyczerpany całym dniem, jedną nogą w tym co widziałeś i zrobiłeś w ciągu dnia przeglądasz zdjęcia na ekranie aparatu. Gdy zapada czarna noc, zaczynasz słyszeć najróżniejsze i najdziwniejsze odgłosy sawanny. Do tej pory po ciemku świetnie odróżniałeś krowę od psa czy świerszcza a teraz nie masz bladego pojęcia co syczy i stuka za materiałową ścianą… Witaj w Afryce!\nAle zaraz zaraz… zanim ta piękna wizja stanie się rzeczywistością – czeka Cię trochę pracy.\nWiele osób z naszego otoczenia nie raz dopytywało nas jak ugryźć temat organizacji wyjazdu typowo fotograficznego do Kenii, tak aby być w pełni zadowolonym (ostatni nasz wyjazd był trzecim dla Smoka, a drugim dla mnie – mamy już lekkie pojęcie tego co i jak wygląda, co może mieć sens a co nie). Niektóre ze wspomnianych osób mają już za sobą „wakacje” z biurami, w trakcie których najwięcej czasu w planie przeznaczone było na „plażing” w popularnych lokalizacjach a w międzyczasie wielkimi „terenowymi” autobusami (zapchanymi po brzegi turystami) przejazdy przez najpopularniejsze i najbliższe parki z, praktycznie zerowym, uwzględnieniem tego w jakim świetle i jak chciałbyś uchwycić piękno tego co widzisz. Wrócili niezadowoleni i zniesmaczeni – a jeśli tylko mieli zapędy do jakiejś ptasiej fotografii, to już całkowicie mają zakrzywioną wizję tego jak to może wyglądać. Fakty są takie, że jedyna szansa na sensowne przemieszczanie się w pojeździe, aby dobrać odpowiedni kadr bez płoszenia zwierzyny, to max 3-4 osoby (nie licząc kierowcy) – optymalnie… dwie. W przeciwnym razie przeciskamy się ze swoim foto-sprzętem między ludźmi, „walcząc” o najlepszą pozycję. A do tego – warto pamiętać, że każdy ma inne potrzeby fotograficzne. Jeden widząc kraskę na drzewie, będzie chciał się na nią czaić do upadłego – dla kogoś innego będzie to strata czasu, bo koniecznie chce poszukać lwa!\nWystarczy więc odrobina odwagi (niestety także, najpewniej, nieco większy budżet) i może być naprawdę pięknie, ale o\ntym za moment…\nPostanowiliśmy więc zebrać nasze doświadczenia, które mogą być pomocne dla równie zapracowanych i zabieganych jak my, którzy zdecydowanie nie chcą marnować swojego czasu i pieniędzy na coś, co nie do końca im odpowiada.\nNAJTRUDNIEJSZY PIERWSZY KROK – CZYLI OD CZEGO ZACZĄĆ\n✔ Określ ramy czasowe, w jakich chcesz się zmieścić. Jeśli masz niewiele czasu, a chcesz zobaczyć jak najwięcej – czeka Cię z pewnością sporo przemieszczania, bo różnych nawierzchniach (100km trasy po nieutwardzonej drodze potrafi zająć wiele godzin). Nam zawsze było za mało – pierwsze wyjazdy były dwutygodniowe, raz za to skorzystaliśmy z okazji łapiąc ultra- tani czarter (900 PLN/ os) i wyskoczyliśmy na tydzień, dopinając wszystko na ostatni guzik dosłownie „na kolanie”.\nOptymalnie jednak na samo safari poświęcić min. 2 tygodnie – po tym czasie spędzonym na sawannach, żaden foto- zapaleniec nie powinien czuć mocnego niedosytu wrażeń ☺\n✔ Ustal ze sobą albo z rodziną, jak bardzo możesz się „spłukać”. Nie ma co czarować, fotograficzna „ekspedycja” w te rejony musi coś kosztować (koszty wjazdów do parków, auta, kierowcy z odpowiednimi pozwoleniami, noclegów na terenie parków, które nie są niskie itd.).\nTo ile wydasz, zależy od wielu elementów, jak na przykład:\n◘ ilości parków, jakie chcesz objechać i czasu, w jakim planujesz to zrobić,\n◘ parków, które wybierzesz (taka Masai Mara, będzie np. zdecydowanie droższa niż Tsavo East, ale większe szanse tu będziesz mieć np. na spotkanie lwa – na ten temat więcej napiszemy w przeglądzie kenijskich parków narodowych, w osobnym poście),\n◘ gdzie będziesz spać (zdecydowanie najlepiej spać w parku – nie ponosisz wtedy dodatkowych każdorazowych kosztów wjazdu) – czy to będzie murowana lodge’a, czy namiot z łazienką czy rozłożony własny, gdzieś w dedykowanym miejscu (nie wszędzie to będzie możliwe),\n◘ jak znana i doświadczona będzie lokalna firma, z którą się dogadamy (te z większą „renomą”, pojawiające się w sieci, z dobrymi rekomendacjami i dużą ilością klientów z pewnością będą nieco droższe),\n◘ ile planujesz „przejazdów” po parkach (tzw. game- drive) a ile czasu wolnego (każdy game- drive podnosi cenę, ale z drugiej strony to więcej szans na spotkanie rzadziej spotykanych gatunków zwierząt);\n◘ czy masz w planie jakieś dodatkowe atrakcje (jak np. lot balonem nad sawanną +600$),\n◘ jakie masz dodatkowe preferencje (jeśli jesteś „ptasiarzem”, możesz skorzystać z pomocy lokalnego birdwatchera, który bywa nieoceniony – ci bardziej doświadczenia mają niesamowite oko i wiedzę).\nW zależności od tego na co się finalnie zdecydujesz, ile osób będzie Ci towarzyszyć i – prawdopodobnie będziesz musiał się liczyć z kosztami od kilku tysięcy w górę (przy dobrze dopracowanym, intensywnym planie raczej >10k). Pamiętaj że te wyceny i plany możesz zmieniać i dopasowywać tak, aby Twój portfel zniósł to dzielnie (podróż to też czasami sztuka kompromisu).\n✔ Znajdź bilet lotniczy, najbardziej pasujący do Twojego budżetu i kalendarza. Oczywiście – trudniej jest to zrobić na ostatnią chwilę czy też przy bardzo sztywnych ramach czasowych. Są też okresy w roku, kiedy jest też więcej chętnych niż zwykle (np. okres wakacyjny czy tzw. migracji*). Kursy walut też potrafią być niesprzyjające i mocno podrożyć nasz wymarzony transfer do ziemi obiecanej.\nDo tej pory najbardziej optymalne loty do Nairobi udawało nam się ustrzelić w Turkish Airlines (wylot z Berlina), warto przeglądać jednak czartery biur podróży – zdarzają się ostatnie miejsca do Mombasy naprawdę w „killer” cenie (trochę dalej do „topowych” lokalizacji, ale za to można trochę złotówek zaoszczędzić).\nOK – BUDŻET OGARNIĘTY, BILET W KIESZENI I CO DALEJ?\n✔ Pomyśl na czym Ci najbardziej zależy i to wynotuj. Może jesteś jednym z tropicieli tzw. „wielkiej piątki*” i chcesz zmaksymalizować swoje szanse na jej spotkanie, albo wolisz bardziej skupić się na ptakach, których jest w kenijskich rezerwatach naprawdę sporo? Jeśli marzyłeś o przechadzaniu się pieszo blisko żyraf, zebr i kilku innych ssaków – da się zrobić. Chcesz zobaczyć najbardziej spektakularne wydarzenie na sawannie – przemarsz tysięcy antylop gnu przez rzekę Marę z Serengeti do Masai- Mary? Nie ma problemu. Możesz odwiedzić wioski masajskie lub Samburu – jeśli chciałbyś bliżej przyjrzeć się jak wygląda życie w plemiennych osadach (niektóre niestety mogą być „nieco” nadszarpniętę przez turystykę, ale nawet w takie przybliżą Cię do klimatów tak obcych nam na co dzień). Wszystkie punkty wypisane? Pewnie chciałbyś zrobić i zobaczyć to wszystko za jednym razem? Nie przejmuj się jeśli będzie to niewykonalne – w tak cudowne miejsca warto wracać nie raz i spokojnie możesz zostawić sobie coś na przyszłość.\n✔ Szkic tego, co chciałbyś zobaczyć i zrobić, w jakim budżecie się zmieścić, prześlij najlepiej do lokalnej firmy, zajmującej się organizacją safari na miejscu (w języku angielskim). Jeśli nie masz większej wiedzy – możesz spokojnie napisać, że np. lecisz do Kenii na 2 tygodnie w takim i takim czasie, fotografujesz i chciałbyś bardzo uchwycić stada słoni i lwy. Wiadomo – im więcej szczegółów tym lepiej, ale z pewnością nawet po tak szczątkowych danych coś przewodnik będzie Ci w stanie zaproponować.\nŻeby porównać wyceny i propozycje warto poprosić o ofertę w co najmniej dwóch miejscach (sporo firm ogłasza się w sieci, a na popularnych serwisach można znaleźć opinie o nich). My , jeśli tylko jest taka możliwość, korzystamy z „poczty pantoflowej” – jeśli coś się świetnie sprawdziło u znajomego fotografa przyrodniczego, jest spora szansa, że sprawdzi się także u nas. Pierwsza z firm została przez nas dwukrotnie porządnie przetestowana 😉 Druga natomiast była trochę później rekomendowana przez znajomego birdwatchera i skorzystaliśmy ostatnim razem z jej usług ze względu na obecność poza kierowcą – „ptasiego przewodnika”. Każdorazowo ludzie, z którymi mieliśmy przyjemność dzielić swój czas, w trakcie kenijskich podróży – poza profesjonalizmem, byli także naprawdę niezłymi kompanami! (namiary do obu z nich są aktualne – może komuś się przydadzą ☺ ).\nSandrage Safaris Limited, P.O.Box 4764 – 00100, Nairobi, Tel: +254 725 943418 lub +254 736 455931 email: george@sandragesafaris.com\nBirdwatcher: Willy Kombe, Tel: +254 723 314 416, Tel: +254 723 971 604, email: willynganda@gmail.com\n✔ Przeanalizuj stworzony plan i upewnij się, że Ci odpowiada. Być może to Twój jedyny raz (oby nie) na tego typu wyjeździe – a nikt nie lubi rozczarowań. Wiadomo – coś tam wiedziałeś, coś sobie „dowyobrażałeś”, trochę poopowiadali znajomi – dokładnie przeczytaj to co Ci podesłano, jeśli coś Ci nie odpowiada albo na czymś Ci mocno zależy – mów o tym śmiało. O ile te firmy miały naprawdę różnych klientów i ich ogromna wiedza pomaga w ocenie tego co ma sens a co nie w konkretnym przypadku – Ty sam najlepiej znasz swoje marzenia 😉\nWszystko dogadane ? Coraz mniejszy dystans dzieli Cie od niezapomnianej przygody….\n✔ Jeśli to nie Twój pierwszy wyjazd w te rejony to z pewnością posiadasz komplet szczepionek. Jeśli nie – czeka Cię parę „strzałów” igłą w różne kończyny^^ Obowiązkowa jest tutaj szczepionka przeciwko żółtej febrze, do tego jest kilka zalecanych, w tym takich, które bez względu na to czy się podróżuje czy nie – warto mieć zrobione (m. in. WZW A+B, polio, tężec). W większych miastach nie ma problemu z odnalezieniem miejsc, w których od ręki dysponują potrzebnymi szczepionkami (szczepienie jedna trzeba poprzedzić wizytą u lekarza, który potwierdzi, że z nami wszystko w porządku). We Wrocławiu polecamy :\nWSSE Wrocław – Punkt Szczepień dla Osób Wyjeżdżających za Granicę, ul. Składowa 1/3, tel. 71 328 83 14;\n✔ Zaopatrz odpowiednio apteczkę. Co do pozostałych leków – różne są szkoły. My pakujemy malarone (stosowany przy leczeniu malarii – na „wszelki wypadek”) + komplet leków na problemy żołądkowe, przeciwbólowe, przeciwzapalne, coś na ewentualne przeziębienie (wszędzie się może zdarzyć 😉 ). W pobliżu zbiorników wody używamy środków na komary tropikalne a w nocy moskitier – poza udarem słonecznym (oj – to było traumatyczne przeżycie), odpukać nic nam się nie przydarzyło do tej pory.\n✔ Pomyśl o rodzaju ubezpieczenia. Jeśli coś Ci się przydarzy po środku niczego to zanim dotrze ktoś z Tobą samochodem do najbliższego szpitala, może był słabo warto rozważyć wykupienie dodatkowego ubezpieczenia Flying Doctors (zapytaj o nie firmę organizującą safari na miejscu).\nNo dobrze. Miało być łatwo i szybko, a Ty już pewnie uciekłeś z przerażenia, że to nie dla Ciebie. No ok – trochę wysiłku będziesz musiał włożyć w to, aby przygotować sobie kanwę pod niezapomniane przeżycia. Jeszcze bardziej będziesz z siebie dumny, jak uda Ci się uwiecznić na zdjęciach chociaż ułamek tego co zobaczyłeś.\nPomyśl sobie – jesteś na miejscu, przekraczając bramy jednego z kenijskich Parków Narodowych po raz pierwszy, czujesz się jakbyś docierał przez drzwi w szafie do Narnii. Naprawdę warto…\nJAK ZWIĘKSZYĆ SWOJE SZANSE NA DOBRE ZDJĘCIA?\nJeśli w tematach fotografii przyrodniczej nie jesteś laikiem, to doskonale wiesz jakie ciężkie graty masz ze sobą zapakować (500 czy 600mm w plecaku zdecydowanie warto mieć – część z Was z pewnością wie o czym mowa ;p). Sprzęt jednak sprzętem a robota robotą. Tutaj słońce zachodzi całkiem szybko – ma się wrażenie, że wpada za horyzont jak jabłko do stawu (zupełnie inaczej niż w trakcie polskiego lata – niekończące się zachody słońca). Po wschodzie całkiem szybko się przejaśnia i nie masz zbyt wiele czasu na dobre poranne światło do zdjęć, zanim zrobi się ostra żarówa.\n◘ Jeśli masz możliwość – planuj objazdy parków tak wcześnie jak to tylko możliwe (zjedz śniadanie o 6 i startuj albo zaczynaj jeszcze przed śniadaniem – wczesno- poranne światło jest w tym wypadku bezcenne).\n◘ W ciągu dnia, w zależności od miejsca w jakim będziesz, możesz skupić się na mniejszych „obiektach” (małe ptaki, jaszczurki małpy – z pewnością będzie na co się zaczaić), albo wypocząć z książką przed namiotem, ciesząc się zapachami i widokami sawanny, w której centrum jesteś.\n◘ Wybierając Masai Marę w okresie migracji tysięcy kopytnych roślinożernych musisz uzbroić się w cierpliwość. Poszukaj ze swoimi przewodnikiem odpowiedniego miejsca na brzegu rzeki i… czekaj… czekaj… Nie poddawaj się mimo upływu godzin – jeśli trafiłeś na moment, w którym w ciągu dnia rejestrowane są już przejścia przez Marę – oznacza to, że może się to wydarzyć dosłownie w każdym momencie. Cierpliwość tutaj się mocno opłaca.\n◘ Mówią, że zachodu słońca nie da się zepsuć – coś w tym jest. „Poluj” aż będzie tak ciemno, że ISO w Twoim aparacie będzie skrzypieć ;p Warto – gdy słońce zachodzi i masz trochę szczęścia, możesz zrobić naprawdę unikatowe ujęcia.\n◘ Widząc ptaka gdzieś na swojej trasie, doczołgaj się do niego na wyłączonym silniku, albo podjedź tak blisko jak się da – w części przypadków auta się nie wystraszą i jeśli nie wychylisz się zbyt szybko z obiektywem przez dach lub okno – jest szansa, że się nie spłoszy.\n◘ Na koniec generalna uwaga – proś o wyłączanie silnika za każdym razem, kiedy chcesz zrobić zdjęcia (chyba, że jesteś przy niebezpiecznym stadzie zwierząt – np. niektórych słoni czy lwów). Drgania od silnika mogą zniszczyć Twoje najlepsze kadry a poza tym nie będziesz mógł skorzystać z idealnego miejsca do stabilizacji swojego wielkiego i ciężkiego szkła, jaką jest rama okna czy dachu otwieranego.\nJeśli nadal masz wątpliwości czy zaszaleć i wybrać się w te strony z aparatem – mam nadzieję, że kilka zdjęć poniżej pomoże Ci podjąć decyzję^^\nPewnie o czymś zapomniałam napisać – jeśli więc macie jakiekolwiek pytania, chętnie na nie odpowiem(y). Wiadomo – coś co dla kogoś jest czymś oczywistym, może wymagać wyjaśnienia dla kogoś innego.\nKenia, mimo że tylko kilka razy przez nas „dotknięta” – wrosła mocno w nasze serca. Jeśli tylko będziecie mieli możliwość tam wyjechać na chwilę bądź dłużej – z pewnością poczujecie tą magiczną energię, która tak mocno przyciąga….\n* Wielka Migracja - stada antylop gnu i zebr co roku przemierzające trasę z równin Serengeti (Tanzania) do Masai Mary (Kenia) w poszukiwaniu pożywienia.\n* Wielka Piątka - zwierzęta tradycyjnie uważane za najgroźniejsze w Afryce: lew, lampart, bawół, afrykański słoń sawannowy, nosorożec czarny.\nZORGANIZUJ FOTO- SAFARI W KENII NA WŁASNĄ RĘKĘ I ZOSTAW SWOJE SERCE W AFRYCE was last modified: Sierpień 31st, 2016 by devil\nEwa | Daleko niedaleko 24 października 2016 at 14:47\nZnam ten ból, kiedy w jeepie lub busiku siedzi osiem osób i nie ma opcji, by zrobić takie foto, jak się chce. A kadr ucieka… Rzeczywiście lepiej w mniejszej grupie.\nPrzepiękne zdjęcia, zwłaszcza lampart z Ngulii 🙂\ndevil 24 października 2016 at 20:56\nTe busiki są jedynie akceptowalne jeśli się nie fotografuje, a chce się przejechać przez parki, coś zobaczyć, złapać klimat (chociaż i tak przy tych większych grupach pewnie zupełnie winny sposób się kierowcy poruszają po parkach). Na pewno jest to tańsza opcja, chociaż z pewnością wtedy mocny niedosyt pozostaje – a szkoda wracać z tak cudownego miejsca z takim uczuciem.\nA to rzeczywiście z Ngulii :)) Świetne miejsce – my tam wylądowaliśmy ze względu na ptaki – tam jest absolutny raj dla birdwatcherów. O tym, że lampart często przyłazi tam w nocy dowiedzieliśmy się na miejscu i to był niezły hit :]\nEwa | Daleko niedaleko 25 października 2016 at 15:51\nHahahah to niezła niespodzianka! A w sumie Ngulia z tego lamparta słynie, specjalnie tam wywieszają mięso, by na nie „zapolował” 🙂 Dla mnie lampart to najpiękniejszy kot ze wszystkich!\ndevil 25 października 2016 at 16:06\nNo – dla birdwatchera, który nam pomagał w tym rejonie akurat, lampart nie miał znaczenia 😉 A same lamparty są tak piękne – najczęściej mamy totalnego pecha niestety do nich (zwykle są albo poukrywane gdzieś w krzaczorach albo chadzają zupełnie innymi drogami niz my) – a ich potężna postura i uroda robią ogromne wrażenie. Po nowym roku mamy w planie objeździć kilka parków w RPA – może tam nam wyjdzie jakiś na powitanie na jakimś spektakularnym konarze drzewa ;]\nA ten pierwszy lampart ze zdjęć (portret) to swoją drogą z Samburu.


Bugenwilla gładka – Wikipedia, wolna encyklopedia\nGatunek bugenwilla gładka\nOdmiana ozdobna w doniczce\nWymagania. Jest dość trudna w uprawie. Potrzebuje bardzo dużo światła, więc w mieszkaniach należy ją trzymać na parapecie południowego okna. Gleba powinna być próchniczna, żyzna i stale wilgotna, jednak przy nadmiarze wilgoci roślina gubi liście i więdnie. Jest wapieniolubna, więc do podlewania dobra jest twarda woda wodociągowa. W okresie spoczynku zimowego lepiej trzymać ją w chłodniejszym pomieszczeniu (jednak nie mniej niż 7oC). Traci wówczas liście, ale wiosną znów je odnawia. W niezbyt dużych, przyciasnych doniczkach silniej kwitnie, niż w dużych.\nZabiegi uprawowe. Uprawia się ją w doniczkach przy paliku lub pałąku. Aby nadmiernie się nie rozrastała przycina się zbyt wybujałe pędy. Co roku na wiosnę przesadza się do większych doniczek. Co dwa tygodnie dokarmia się połową zalecanej dawki nawozów wieloskładnikowych. Przed kwitnieniem zrasza się wodą. W czasie kwitnienia już nie, aby jednak roślina miała wystarczającą wilgotność, ustawia się doniczkę w pojemniku z wilgotnym torfem lub na kamieniach w podstawce z wodą. Czyszczenie liści jest zbyteczne, nie nabłyszcza się ich też.


Drift, gymkhana, Stig i RC F - Lexus Driving Emotions w Bednarach\nKilkanaście kompletów zdartych opon, poobijane samochody doprowadzone do granic możliwości, helikopter i driftujący Ben Collins… Mowa o polskiej wersji Top Gear? Nie. Raczej o prezentacji sportowych aspiracji modeli Lexusa w ośrodku szkolenia kierowców w Bednarach. Impreza pozwoliła odpowiedzieć na kilka pytań, których jeszcze nikt nie zadał i zaostrzyła apetyt na test RC F-a.\nGwiazdą i powodem jednodniowego spotkania z Lexusem w ODTJ Sobiesław Zasada Centrum w Bednarach był RC F – najpotężniejsze japońskie coupe, rywal BMW M4, Mercedesa GT, porównywany nawet z 911 GTS. Jednak przy okazji w ośrodku szkolenia kierowców pojawiła się także większość modeli japońskiego producenta. Nie bez powodu. Przygotowane próby miały pokazać sportowy potencjał Lexusów oraz drzemiącą w nich moc… technologii, szczególnie tej hybrydowej. Cóż, mnie do produktów Lexusa przekonywać nie trzeba, PremiumMoto.pl poznało dobrze większość modeli, niemniej jeden dzień w Bednarach rzucił nowe światło na kilka kwestii związanych z marką.\nZobacz również moją filmową relację z Lexus Driving Emotions 2016 na torze Poznań\nZlot fanów Lexusa? Nie, impreza Lexus Driving Emotions w ODTJ Sobiesław Zasada Centrum w Bednarach\nCzy hybrydowym Lexusem IS da się driftować?\nOwszem, ale lepiej próbować tego na mokrej nawierzchni. No i trzeba wiedzieć, jak to robić. Z pewnością wiedział to Mateusz Lisowski – nasz najbardziej utalentowany kierowca wyścigowy i (niebawem) rajdowy, który asystował dziennikarzom przy tej próbie. Co prawda drift nie jest jego domeną, ale demonstracja jazdy bokiem po okręgu w IS 300h wychodziła mu całkiem nieźle. Gorzej ze mną. Pamiętam, że podobne manewry uskuteczniałem w GS300h i „drift” hybrydą nie był wcale taki trudny. W Bednarach nie było już tak łatwo. Charakterystyka napędu hybrydowego (w tym skrzyni CVT) i dosyć śliska nawierzchnia o różnej przyczepności znacznie utrudniały „złapanie” spektakularnego wychylenia i utrzymanie go. Cóż, będę musiał potrenować.\nLexus IS 300h driftuje jak zły. Pod warunkiem, że nawierzchnia jest mokra (albo przynajmniej wilgotna).\nKilka godzin na płycie poślizgowej robi swoje\nCzy modele F Sport faktycznie jeżdżą lepiej niż zwykłe?\nNo dobra, akurat to pytanie ktoś na pewno już kiedyś zadał. Jednak i tak wam na nie odpowiem, bo do tej pory nie miałem okazji bezpośredniego porównania obu wariantów. Lexusy w wersji F sport prezentują się według mnie znacznie ciekawiej niż te standardowe. Dopłaciłbym do wersji F Sport już tylko ze względu na te wizualne modyfikacje. Przejazd krótkiej próby sprawnościowej – najpierw w IS 250, a następnie w IS 250 F sport – wyraźnie pokazał jednak, że F sport to coś więcej niż wygląd. To przede wszystkim obniżone i usztywnione zawieszenie. I to, uciekając się do sloganów, robi różnicę. I robotę przy okazji. Slalomy, szykany, zakręty – IS 300h F sport jest bardziej posłuszny, zwarty, szybciej reaguje na gwałtowne zmiany kierunku jazdy i wierniej podąża za ruchem kierownicy w porównaniu ze zwykłą, bardziej komfortową wersją. I nie trzeba być Benem Collinsem ani Mateuszem Lisowskim, żeby tę różnicę poczuć.\nPróba IS 250 F Sport vs IS 300h w wersji zwykłej. Na zdjęciu wersja F Sport na tzw. ugięciu. Bezpośrednie porównanie wyraźnie pokazało, że F sport gnie się mniej niż bardziej komfortowe odmiany IS-a.\nPoniżej film pokazujący, jak wyglądała próba. Wiem, tor jazdy taki sobie, ale chyba nagrałem przejazd dziewczyny…\nCzy faktycznie potrzebujesz tych wszystkich kamer i czujników?\nKamera z tyłu, kamera z przodu i dwie w lusterkach. Łącznie zapewniają widok 360 stopni w około samochodu. Okazują się one bardzo przydatne i pomocne, kiedy ktoś zaklei Ci w samochodzie wszystkie szyby czarną folią i każe zaparkować na wąskim pomoście (mniej więcej na tym polegała jedna z prób). A tak na poważnie, do tego typu wynalazków ułatwiających parkowanie podchodziłem sceptycznie i traktowałem je jako mało przydatny gadżet. Okazuje się jednak, że pozwalają na nadspodziewanie precyzyjne manewrowanie samochodem. Do tego stopnia, że, zdając się wyłącznie na wyświetlany na konsoli centralnej obraz ze wszystkich czterech kamer, można poprowadzić samochód i zaparkować tyłem na wąskiej kładce. Punkt dla Lexusa.\nRaz, dwa, raz dwa, próba kamer – Lexus NX300h z całkowicie zaklejonymi szybami. Za chwilę zaparkuje nim tyłem na wąskiej kładce widząc jedynie panoramiczny obraz z czterech kamer na wyświetlaczu w kabinie.\nTo było chyba najważniejsze pytanie tego dnia oraz clou programu. Owszem, RC F nadaje się do Gymkhany. Nowe, 477-konne dziecko Lexusa w momencie debiutu nie spotkało się ze zbyt przychylnymi opiniami zagranicznych dziennikarzy co do swoich właściwości jezdnych na torze. Głównym powodem krytyki była duża masa własna samochodu. Ben Collins (znany Wam lepiej jako Stig z Top Gear i… Ben Collins z TVN Turbo) kurtuazyjnie stwierdził jednak, że ludzie, którzy wygłaszają takie opinie słabo znają się na rzeczy.\nLexus RC F w rękach Bena Collinsa. Ex Stig nie brał jeńców. PS Przy takiej jeździe średnie zużycie paliwa ustabilizowało się na 65,1 l/100 km. Nie wiem, czy to realna wartość, czy maksymalna, jaką może wskazać komputer.\n– Jeden dziennikarz coś palnie, a potem reszta powtarza. Ponadto Clarkson, (bo o nim mowa) testując RC F-a, nawet nie potrafił wyłączyć w nim ESP. RC F po wciśnięciu odpowiednik przycisków zmienia się w real BMW killer. I ja wam to dzisiaj udowodnię –buńczucznie stwierdził Ben.\nJak zamierzał tego dokonać? Niemiłosiernie upalając pomarańczowe coupe (RC F Carbon) na prowizorycznym torze do – jak zwał, tak zwał – Gymkhany. Nie będę w tym miejscu rozwodził się nad tym, jak bardzo nie lubię siedzieć na prawym fotelu (szczególnie w samochodzie tego typu), patrzeć, jak bawi się ktoś inny i udawać, że mnie to ekscytuje. Pominę również sensowność Gymkhany. Skupię się na wrażeniach. Ale najpierw zobaczcie sami, jak wyglądał przejazd.\nBen nie brał jeńców. Śmiało mogę stwierdzić, że nie było tu zbyt dużego marginesu na błędy. Wszystkimi zmysłami było za to czuć, że Stig wyciskał z wozu 110 proc.. RC F nosił niewielkie ślady kontaktu z elementami toru, ale jak na 5 dzień takiego katowania wyglądał nieźle. Tak, to był już piąty dzień tej imprezy. Teraz przejazd z filmu pomnóżcie około 40 razy i jeszcze razy 5. Sam Collins przyznał, że to niesamowite, jak dzielnie RC F znosi takie upalanie.\nW czasie próby coupe Lexusa było bardzo posłuszne Benowi – kiedy miało iść bokiem, szło bokiem, kiedy trzeba było przez zakręt przejść czysto, wiernie podążało torem z lekką tendencją do nadsterowności. Kiedy miało kręcić bączki, robiło bez zająknięcia. Na wąskiej i ciasnej próbie, która bardziej nadawałby się dla gokartów, potężny RC F „zmniejszał się” w rękach Stiga, zdawał się lekki i zwinny. To właśnie brak tych dwóch cech jest mu często wytykany. Ale wiecie co? Przy doznaniach, jakie jest w stanie zapewnić 5-litrowe, wolnossące V8 pod maską RC F-a, przy jego brzmieniu, osiągach i brutalnym charakterze, dla 97 proc. kierowców nie będzie to miało żadnego znaczenia. Dla mnie, jako pasażera, nie miało…\nPod koniec dnia miałem okazję chwilę poprowadzić RC F-a. Kilka minut wystarczyło, aby dać się zaczarować najmocniejszemu, seryjnie produkowanemu Lexusowi. I naprawdę nie mogę się doczekać, aż auto (zapewne to z filmu) trafi na test do PremiumMoto.pl.\nStig nie miał litości dla Lexusa RC F, ale 477-konne coupe przez 5 dni upalania nawet się nie zająknęło.\nLexus NX 300h vs NX 200t, którego wybrać?\nW tle imprezy przewijał się też wątek debiutującego w Polsce Lexusa NX w wersji 200t, czyli napędzanego pierwszym w historii Lexusa silnikiem benzynowym z turbo. Jak wspominałem przy okazji podsumowania sprzedaży samochodów marek premium, popyt na NX 300h w 2014 roku był zdumiewający. W ciągu czterech miesięcy NX 300h wskoczył na pierwsze miejsce najlepiej sprzedających się modeli marki. Nawet Lexus nie spodziewał się tak żywego zainteresowania małym SUV-em. NX-a kupują wszyscy – młodzi i starzy – nawet w ciemno. Teraz do oferty trafia wersja 200t, dlatego zapytałem, jak będzie wyglądać sprzedaż NX 300h vs NX 200t. Przedstawiciele Lexusa zakładają, że proporcje będą wyrównane. 50/50 z lekkim wskazaniem na turbo.\nLexus NX 300h vs NX 200h – zużycie paliwa, osiągi, poj. bagażnika\nPrzy okazji nieco rozczarowany paliwowym performensem NX 300h w autostradowych wojażach podczas testu, potwierdziłem u ludzi z Lexusa, że w trasie, w realnych warunkach, 200t będzie bardziej ekonomiczny. To może być cenna wskazówka, biorąc pod uwagę, że ceny NX-a wersji 300h i 200t są identyczne (od 175 100 zł). Ot, taki premium tip of the week.\nZobacz również naszą unikatową, obszerną galerię z jazd Lexusami w Bednarach


Przerzucić most – KlubTygodnika.pl\nPosted on: 29 kwietnia 2013 Posted by: Aleksandra Francuz Comments: 0\nWczoraj mieszkańcy Strzyży (Strzëżô) pożegnali mostek (wiadukt) Weisera Dawidka. Pochodzący dokładnie sprzed stu lat był miejscem kultowym, wpisującym się w klimat urokliwej dzielnicy Gdańska, niegdyś zapomnianym, a od czasu pamiętnej „powieści dziesięciolecia” – „Weisera Dawidka” oraz opowiadania „Franz Carl Weber” z „Opowieści chłodnego morza” Pawła Huellego wiodły tu szlaki rowerowych tras, geografia mieszała się z duchem zaprzeszłym.\nTo sąsiedztwo ruin, nieczynnej kolei (jeszcze podczas II wojny światowej działała tu linia, zniszczona w 1945 przez opuszczających miasto Niemców), a zatem i cień tragedii. Ta nakładająca się warstwa na warstwę wielowątkowość mostku Weisera Dawidka jest synekdochą Gdańska, ale także odzyskiwaniem znaczeń z palimpsestu. Do tych znaczeń odsyła powieść (P. Huelle, Weiser Dawidek, słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2001, s. 116 -117).\nAkcja mieszkańców Strzyży jest symbolicznym gestem powitania nowożytności. A literatura? Jest po właściwej stronie.