Gazetaswietojanska.org | Dance Avenue Gdańsk\nPuszczam, więc jestem, czyli co dla kogo znaczy „po bożemu”? „Gorączka sobotniej nocy” w Teatrze Muzycznym w Gdyni.\nRecenzja najnowszej premiery w Teatrze Muzycznym im. Danuty Baduszkowej w Gdyni.\nPuszczam, więc jestem, czyli co dla kogo znaczy „po bożemu”? – Piotr Wyszomirski\nMa być tanecznie i fajnie\nRepertuar Dużej Sceny Teatru Muzycznego, głównej odpowiedzialnej za wynik finansowy firmy, jest bardzo czytelny: rozrywka dla dorosłych, rozrywka dla całej rodziny i Kościelniak (w tym roku Kościelniakiem będzie Michał Zadara z wrześniowymi „Krakowiakami i góralami”). Niespodziewanie specjalistą od rozrywki dla dorosłych staje się Tomasz Dutkiewicz, który w krótkim czasie ponownie staje za sterami gdyńskiego blocbustera (wcześniej w 2015 roku „Ghost”). W repertuarowym menu musi być coś tańczonego zbiorowo i fajnie, więc po „Grease”, która zastąpiła „Fame” i „Footlose”, przyszedł czas na „Gorączkę sobotniej nocy”. Hity Bee Geesów należą do najbardziej kiczowatych numerów ever, ale bez ich falsetu oldskulowa prywatka jest jak Queen bez Freddiego, Flip bez Flapa, Nawałka bez Adama czy wiadomości sportowe bez kolejnego odcinka sagi pt. „Robert Lewandowski chce do Realu”.\nNie spodziewałem się, że Dutkiewicz pójdzie śladem Nergala, Titusa oraz Czesława Mozila i zgwałci oraz zbezcześci oryginał (absolutnie odradzam słuchanie „Czarnej mszy” Arki Satana!). Tym bardziej, że reżyser zapowiedział, iż będzie „po bożemu”. Bez zmian, bez niespodzianek, numery po kolei z miksem na końcu, story bez interpretacji. Gdyńska premiera potwierdziła, że „po bożemu” jest antonimem boskości.\nSceniczna wersja „Saturday night fever” ujrzała światła rampy 21 lat po filmowym hicie z Johnem Travoltą. Dzieło nie należy do największych osiągnięć gatunku, mimo że bohaterem opowieści jest Tony Manero, to musical nawet nie powąchał Tony Award a 501 wykonów na Broadwayu stawia ten tytuł w trzeciej setce wszech czasów. 19-letni Tony za dnia jest sprzedawcą w sklepie z farbami (talentem i powodzeniem wśród kobiet przypomina Mraczewskiego z „Lalki”). Weekendy przywódca młodzieżowego gangu The Faces stara się spędzać głównie tanecznie w klubie Odyssey 2001. Stara, bo nie zawsze starcza mu pieniędzy a wtedy pozostają spacery, bójki z innymi gangami i oglądanie Manhattanu przez Brookliński Most, który oddziela dzielnicę zaludnianą niegdyś przez biedniejszych nowojorczyków od serca świata. Dziś to historia, gentryfikacja sprawiła, że nawet duże fragmenty Bronksu to drogie miejscówki, ale wtedy Brooklyn to była taka niegdysiejsza Orunia czy Chylonia, czyli „strzeż się tych miejsc”.\nTony mieszka z rodzicami i siostrą, bezrobotny ojciec ma twardą rękę do syna a matka bałwochwalczo modli się do zdjęcia Franka Juniora, drugiego syna, tego dobrego co księdzem został i dumą napełnił familię Manero. Ostatecznie Junior opuścił kościół, czym wbił w rozpacz czarną mamusię i dopełnił obrazu toksycznej rodziny. Tony jest wg scenariusza samcem alfa, kobiety traktuje użytkowo. Ma jednak ambicje, co odróżnia go od reszty ferajny z The Faces. Gdy w Odyssey 2001 ogłoszono konkurs tańca, bezpardonowo zostawia dotychczasową parkietową partnerkę Annette i zdobywa względy lepszej tancerki, z którą staje w turniejowe szranki i…\nI następuje w nim niespodziewana przemiana, zwycięża coś jakby dobro, Tony porzuca blichtr i fałsz, postanawia wystartować ze Stephanie w wyścigu o nowe życie, za mostem. Motywacje psychologiczne zachowań postaci są na domysły i słowo honoru, „Gorączka…” pod tym względem należy do musicali naiwnych, które nie grzeszą głębią penetracji ludzkiej duszy. Jest wprawdzie solidne tło (rodzina, The Faces, sklep) i zarysowane ciekawe wątki (rozterki Bobby’ego C. i Franka Juniora), ale nie było scenicznej prawdy. Nie uwierzyłem, nie przejąłem się, nie przetańczyłem. Musical naiwny może porwać i zachwycić, ale gdy psychologia jest na poziomie rozterek Kena i Barbie, muszą zagrać inne elementy. A w musicalu jest ich wyjątkowo sporo do wygrania.\nPierwszoplanowi bohaterowie drugiego planu\n„Gorączka…” to najbardziej taniec. Najbardziej dzięki wicemistrzyni świata w tańcu mambo Monice Grzelak i jej scenicznemu partnerowi Piotrowi Burbie. Świetni są również Patryk „Klepper” Klepacki, Mateusz Pietrzak (wicemistrz świata w hip-hopie), Mateusz Miela, B-boy Rafał Połubiejko, Paweł Sikora i Bartosz Sołtysiak – wszyscy występują w tym spektaklu gościnnie. Ze stałego zespołu najlepiej daje sobie radę Marta Smuk – sceniczny generator pozytywnej mocy i radości, zabawnie nawiązuje do przebojowej roli w „Ghost”. Zbiorówki robią wrażenie przez efekt skali i rytmiczność, choć nie są nazbyt skomplikowane (głównie młynki do przodu, na lewo albo na prawo). I nie są tak pomysłowe jak choreografie Jarosława Stańka.\nBaza i widoczna zmiana pokoleniowa\nMarcin Słabowski (Piosenkarz) potwierdza dojrzałą obecność w klubie wykonawców niezawodnych. Karolina Trębacz (Piosenkarka) jest opoką wokalną, to wokalistka i aktorka Dużej Sceny. Maja Gadzińska (Annette) już na dobre zadomowiła się w rolach pierwszoplanowych, nie zawiodła wokalnie i ruchowo. Wiarygodny w roli nastolatka był blisko 40-letni Tomasz Bacajewski (Joe), co zdecydowanie należy uznać za komplement. Krzysztof Wojciechowski (Tony) podjął wyzwanie zmierzenia się z legendą, ale nie naśladował Travolty, słynnego dziś głównie jako scjentolog. Sprawnie poradził sobie z bardzo wysiłkową rolą, jednak zabrakło tym razem wyjątkowości.\nDisco funky i ambicje\nGdyńska „Gorączka…”, nawet jako musical naiwny, jest dziełem wyjątkowo wypranym z ambicji artystycznych. To tylko rozrywka, sekwencja szybko następujących po sobie oczywistości niezabrudzonych najmniejszymi choćby nieoczywistościami. Szkoda, bo jest w „Gorączce…” kilka zaczepień, które można było rozwinąć bez szkody dla atrakcyjności pokazu a z korzyścią dla całości. Mimo zapowiedzi reżyser nie wypowiedział się genderowo, „puścił” historię bez artystycznego komentarza. Ale najbardziej rozczarowała mnie muzyka.\nWśród wielu muzyków i aranżerów „z ambicjami” panuje przekonanie, że udżezowienie uszlachetnia pop lub rock, które według nich należą do gatunków niedorozwiniętych. Wykonując taki utwór należy więc wzbogacić formę muzyczną, dodać softu i smoothu. Dopuszczalne jako opcja jest też ufankowienie numerów a przy okazji basista Władek wreszcie będzie mógł poszaleć kciukiem, bo nigdzie nie wolno tylko w funku. Trochę tutaj sobie dworuję, ale faktycznie nie znoszę takiego „artystycznego” podejścia. Czasami Władek musi odłożyć ambicje na bok i trzeba po prostu zagrać soczyście i w gatunku, co nie znaczy archaicznie. Czekałem na disco, mogło być także jak najbardziej odświeżone, ale żeby w duchu disco. Nie doczekałem się. Było funky, żadnych falsetów, plastików, bitów, żadnego szaleństwa. Znam dobrze ścieżkę dźwiękową z „SNF” i jestem niezły w „Jaka to melodia?”, ale często miałem problemy z rozpoznaniem utworów i nie byłem w tym odosobniony. Hity nie wybrzmiały, nie było czego nucić, na pewno nie było mocy. Najbardziej zaskakujące było „Tragedy” zaśpiewane w nieoczekiwanej tonacji przez Macieja Podgórzaka (Bobby C), ale poza tym nic mi nie zostało do dzisiaj.\nTeatr Muzyczny w Gdyni jest dostarczycielem najlepszej rozrywki w Polsce północnej a pod względem wystawności produkcji należy do światowej czołówki (ocena nie do końca sprawdzona, bo nie znam dobrze rynku azjatyckiego). Muzyk podnosi jakość techniczną widowisk, nie ma pod tym względem konkurencji na Pomorzu. Każdy spektakl na Dużej Scenie warto zobaczyć choćby ze względu na wymienione elementy.\nPytanie w śródtytule jest retoryczne, bowiem „Gorączka…” będzie hitem. Największy teatr na Pomorzu pokazał wielokrotnie, że potrafi połączyć atrakcyjność ze szlachetnością przekazu. „Gorączka…” jest inna, wpisuje się w nurt repertuarowy, który jest mi obcy. Jeśli zależy nam na poziomie naszej kultury, to „Gorączek…” powinno być jak najmniej. Jasne, że kasa musi się zgadzać, ale można ją robić inaczej: budując, wzbogacając i rozszerzając publiczność.\nTeatr Muzyczny w Gdyni we współpracy z Robert Stigwood Organisation Limited przedstawia „Saturday Night Fever. The Musical” na podstawie filmu Paramount/RSO oraz opowiadania Nika Cohna w adaptacji scenicznej Roberta Stigwooda we współpracy z Billem Oakes’em. Przekład: Daniel Wyszogrodzki, Reżyseria: Tomasz Dutkiewicz, Kierownictwo muzyczne: Dariusz Różankiewicz, Aranżacje: Tomasz Filipczak, Choreografia: Sylwia Adamowicz, Magdalena Soszyńska, Scenografia: Wojciech Stefaniak, Kostiumy: Aneta Suskiewicz, Przygotowanie wokalne: Agnieszka Szydłowska, Asystent reżysera: Paweł Bernaciak, Asystent choreografa: Sara Ławniczak, Krzysztof Dzwoniarski, Asystent kostiumografa: Aleksandra Dzióbek, Przygotowanie wokalne – współpraca: Hanna Woźniak, Inspicjent: Krzysztof Przyłuski.\nStephanie – Beata Kępa, Agnieszka Przekupień (gośc.)\nAnette – Maja Gadzińska, Izabela Pawletko\nTony – Filip Cembala, Krzysztof Wojciechowski\nBobby C. – Maciej Podgórzak, Arkadiusz Borzdyński\nJoe – Tomasz Bacajewski, Paweł Czajka\nDouble J. – Krzysztof Kowalski, Sebastian Wisłocki\nPiosenkarka – Katarzyna Kurdej, Karolina Trębacz\nPiosenkarz – Marcin Słabowski\nFlo – matka Tony’ego – Anna Andrzejewska\nFrank – ojciec Tony’ego – Marek Richter\nFosco – właściciel sklepu z farbami – Andrzej Śledź\nJay, były facet Stephanie – Aleksy Perski\nZespół: Urszula Bańka, Anna Czajka, Ewelina Dańko , Paulina Kroszel, Agnieszka Król- Karecka, Mariola Kurnicka, Sara Ławniczak, Aleksandra Meller, Karolina Merda, Marta Smuk, Marta Śrama, Anna Urbanowska, Emilia Witowska, Katarzyna Więcek, Julia Zacharek, Agnieszka Zalas, Krzysztof Dzwoniarski, Jan Madej, Jerzy Michalski, Jarosław Rzepiak, Mateusz Sobczak, Patryk Maślach (ad), Monika Grzelak (gośc.), Mateusz Miela (gośc.), Michał Pietrzak (gośc.), Mateusz Pietrzak (gośc.), Piotr Burba (gośc.), Bartosz Sołtysiak (gośc.),Paweł Sikora (gośc.), Patryk Klepacki (gośc.), Rafał Połubiejko (gośc.). Premiera: Duża Scena Teatru Muzycznego im. Danuty Baduszkowej w Gdyni, 21 kwietnia 2018. Czas trwania: 3 godziny z jedną przerwą.\nDance Avenue Spectrum


Jak ustalić lub zaprzeczyć ojcostwu, jeśli dziecko mieszka w Polsce - Emito.net\nJak ustalić lub zaprzeczyć ojcostwu, jeśli dziecko mieszka w Polsce\nBez względu na to czy dziecko urodzi się w trakcie trwania małżeństwa lub czy pochodzi ze związku nieformalnego może zachodzić konieczność uregulowania kwestii zw. z ojcostwem. Z ustaleniem i zaprzeczeniem ojcostwa wiąże się szereg konsekwencji prawnych. Na przykład ustalenie ojcostwa pozwala na zasądzenie alimentów od ojca na rzecz dziecka, pozwala także na uregulowanie kontaktów ojca z dzieckiem, sprawia że dziecko może dziedziczyć po swoim biologicznym rodzicu.\nZasada domniemania ojcostwo\nW przypadku dzieci, które urodziły się w trakcie trwania małżeństwa lub po upływie 300 dni od jego ustalania (np. po rozwodzie) działa domniemanie, że pochodzą od męża matki. Nie zawsze okazuje się to prawdą. Żeby obalić to domniemanie należy złożyć do Sądu Rejonowego w pobliżu którego mieszka dziecko pozew o zaprzeczenie ojcostwa. Z powództwem tym może wystąpić zarówno mąż matki (lub były mąż), matka oraz dziecko (po osiągnięciu pełnoletności). Zaprzeczenie ojcostwa następuje przez wykazanie, że mąż matki nie jest ojcem dziecka. Pomocne w tego typu sprawach są dowody z badania DNA, choć nie zawsze trzeba je przeprowadzać.\nZarówno mąż matki, jak i matka nie mogą wytoczyć tego powództwa po osiągnięciu przez dziecko pełnoletności. Powinni je jednak wytoczyć w ciągu roku od momentu kiedy dowiedzieli się, że dziecko nie pochodzi od męża (lub ex-męża) matki. Dziecko po osiągnięciu pełnoletności może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa w ciągu roku od dnia, w którym dowiedziało się, że nie pochodzi od męża swojej matki. W tego typu sprawach obowiązkowy jest udział prokuratora. W przypadku ustanowienia w sprawie adwokata nie trzeba stawiać się na rozprawach osobiście. Obecnie istnieje możliwość złożenia zeznań w trybie on-line, co eliminuje konieczność przylotu do Polski na rozprawę.\nZ ustaleniem ojcostwa mamy do czynienia kiedy nie zachodzi domniemanie, że dziecko pochodzi od męża matki (np. w przypadku konkubinatu) albo gdy domniemanie to zostało obalone (na skutek powództwa o zaprzeczenie ojcostwa). W takiej sytuacji można uznać ojcostwo przed Kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego. Uznanie ojcostwa może nastąpić także przed sądem opiekuńczym, a za granicą również przed polskim konsulem, jeżeli uznanie dotyczy dziecka, którego oboje rodzice albo jedno z nich są obywatelami polskimi. W sytuacji kiedy ojciec dziecka odmawia jego uznania można żądać ustalenia ojcostwa na mocy orzeczenia sądu. Sądowego ustalenia ojcostwa mogą żądać dziecko, jego matka oraz domniemany ojciec dziecka. Matka ani domniemany ojciec nie mogą wytoczyć powództwa o ustalenie ojcostwa po osiągnięciu przez dziecko pełnoletności. Razem ze sprawą o ustalenie ojcostwa można uregulować inne kwestie zw. z dzieckiem np. władzę rodzicielską lub alimenty.\nW przypadku ustalania wysokości alimentów sąd bierze pod uwagę zarówno potrzeby dziecka, jak i możliwości majątkowe i zarobkowe rodzica zobowiązanego do alimentacji (co nie jest równoznaczne z uzyskiwanym przez niego wynagrodzeniem). Jeśli chodzi o władzę rodzicielską to pomimo ustalenia ojcostwa mogą zachodzić okoliczności, które wpłyną na jej ograniczenie lub pozbawienie (np. jeśli rodzic nie będzie się interesował dzieckiem lub będzie stosował przemoc).\nPostępowania sądowe są sformalizowane, a ich wynik zależy od inicjatywy dowodowej stron dlatego warto rozważyć skorzystanie z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, który zadba o jego prawidłowy przebieg.\nO covidzie byście lepiej coś napisali,bo dawno już nic nie było.\nA z potomstwem to juz tak jest,ze ojca nie ma, dziecko jest.


Co robimy, kiedy chcemy się zabawić, odpocząć, zrelaksować, lub przeciwnie – dobrze spocić? Najczęściej automatycznie włączamy muzykę. To ona potrafi nas uspokoić, pobudzić, zrelaksować. A jaki wpływ ma muzyka na małe dzieci?\nWpływ muzyki na rozwój dzieci jest tak ogromny, że wykorzystuje się go w różnego rodzaju terapiach. Wiele problemów rozwojowych można złagodzić właśnie dzięki słuchaniu piosenek. Choćby dysleksja i dyskalkulia to zaburzenia związane z brakiem połączeń między prawą i lewą półkulą mózgową. Częste słuchanie muzyki, a jeszcze lepiej – nauka gry na jakimkolwiek instrumencie (w warunkach domowych może to być nawet instrument – zabawka) w naturalny sposób stymuluje mózg do odbudowy połączeń nerwowych.\nDomowa edukacja muzyczna często ogranicza się do włączania dzieciom piosenek w internecie. I nie ma w tym nic złego! Wbrew pozorom piosenki dla dzieci to nie „zabijacz” czasu ani sposób na chwilę wytchnienia dla rodziców. Maluchy, słuchając piosenek, poszerzają swoje słownictwo, ćwiczą pamięć, ucząc się początkowo fragmentów, a później całych utworów, czerpią z piosenek wiedzę o świecie. Przykładowo prosta w konstrukcji piosenka „Dziadek Fajną Farmę Miał” to sposób na nauczenie dzieci rozpoznawania odgłosów zwierząt, zachęcenie do naśladowania tych odgłosów, a także sposobu poruszania się poszczególnych zwierzaków. Ta pozornie błaha zabawa to świetny trening koordynacji słuchowo-ruchowej. Muzyka stymuluje mózg dzieci do rozwoju, poprawia pamięć, trenuje zdolność koncentracji.\nSkoczne piosenki zachęcają do aktywności fizycznej, często kilkuletnie dzieci tańczą razem z wykonawcami piosenek, poruszają się w rytm muzyki, dostosowują swoje ruchy do dźwięków piosenek, co jest świetnym wstępem do nauki samokontroli. Pierwsze niewprawne tańce wzmacniają układ mięśniowy i szkieletowy, wypracowują prawidłową sylwetkę.\nPiosenki towarzyszą dzieciom nie tylko, gdy są same, świetnie sprawdzają się także jako tło do zabaw zespołowych. Nie bez powodu dzieci w przedszkolach uczą się zabaw powiązanych z konkretnymi piosenkami. To nie tylko sposób na zaktywizowanie maluchów, ale także metoda wprowadzenia w ich życie reguł i dyscypliny.\nKiedy jest najlepszy moment na wprowadzenie muzyki do życia dziecka? Właściwie powinno się to zrobić w trzecim trymestrze ciąży i kontynuować po narodzinach dziecka. Przekonanie, że muzyka nie ma wpływu na noworodka, jest błędne. Już choćby włączenie kołysanek pokazuje, że muzyka potrafi kojąco działać na malucha. Nic nie stoi na przeszkodzie, by w czasie gdy dziecko nie śpi, zaproponować mu nieco bardziej rytmiczne dźwięki. Trzeba jednak bacznie obserwować niemowlę, jeśli wykazuje objawy niezdrowego pobudzenia, nerwowości, staje się płaczliwe – trzeba zmienić muzykę. Każde dziecko jest inne i ma prawo mieć własny gust muzyczny już od urodzenia.\nNastępny artykuł › Rozwijaj koncentrację swojego dziecka!


Asus G7 | gsmManiaK.pl\n... płasko i zdarza mu się produkować trzaski podczas wyższych poziomów. ASUS zdecydował się uzbroić zaplecze muzyczne w dodatkowy wzmacniacz NXP, który wprawdzie... procesorem – jednym z najnowszych przykładów może być konkurencyjna Motorola Moto G7. W codziennym użytkowaniu ZenFone Max M2 popisuje się zaskakująco dobrą szybkością...\n... nadzieje? Odpowiedź na to i inne pytania znajdziesz w recenzji ASUS ZenFone 6. Czy ASUS ZenFone 6 (ZS630KL) to flagowiec wart zakupu? Połączenie świetnego ...w stanie nawet zbliżyć się do dysponującej takim samym akumulatorem Motoroli Moto G7 Power, to we flagowej stawce nie ma sobie równych. Korzystając z ...wyglądałyby\n... idealny, naturalny efekt. Wydajność. Co potrafi Snapdragon 632? Napędzający Moto G7 układ Snapdragon 632 to bardzo ciekawa jednostka, którą złożono z ośmiordzeniowego procesora...dla mnie skróceniu długości animacji o połowę w ustawieniach deweloperskich, Moto G7 zasuwa jak mój kot za mięskiem. Oczywiście najbardziej rozbudowane\n...ramach przedsprzedaży ZenFone 5 oferowany jest z praktycznym prezentem. Smartfony z rodziny ASUS ZenFone 5 zostały zaprezentowane w lutym, na targach MWC 2018 w Barcelonie.... kontynencie. Na szczęście czas oczekiwania na ten model powoli dobiega końca. ASUS ZenFone 5 (ZE620KL) trafił do polskiej przedsprzedaży. Do swojej oferty\n...pracy, ale szybkość ładowania pozostawia nieco do życzenia. Jak donosi serwis GSMarena, ASUS Zenfone 6 ma naprawdę fantastyczną baterię. Ogniwo o pojemności 5000 mAh radzi ... w pierwszej dziesiątce rankingu, a wyprzedzają go tacy maratończycy jak Moto G7 Power i Xiaomi Mi Max 3. Pierwszego z nich testował Dawid i...zbliżyć do pełnego\n... notę łączną 83 punktów, więc w rankingu wylądował dopiero na 17 pozycji. LG G7 ThinQ przegrał więc nie tylko z takim modelami, jak Huawei P20 Pro (109 ...punktów), Apple iPhone XS Max (105 punktów), Xiaomi Mi 8 (99 punktów) czy ASUS ZenFone 5 (90 punktów), ale także z Galaxy S7 Edge (89 punktów) czy iPhonem... ma dedykowany\nPlay wprowadził do oferty dwa nowe smartfony Honor 20 i ASUS ROG Phone. Do tego jeszcze operator rozszerzył swoją ofertę o nowe telewizory. Play nie ...zł L na odległość 60 zł + 100 zł 1 zł ASUS ROG Phone w sieci Play https://www.gsmmaniak.pl/851150/asus-rog-phone-oficjalnie-tak-kompletnego-smartfona-dla-graczy-jeszcze-nie... XBOOM\n... jedną sztukę każdego produktu promocyjnego. Jakie smartfony przeceniono? Ciekawym wyborem jest ASUS ZenFone 5Z, dostępny w dwóch wariantach. Wersję 6/64 GB kupimy za... średniopółkowym smartfonie. >>>Nasza recenzja Honora 8X Alternatywnym wyborem jest Motorola Moto G7 Plus, sprzedawana za 999 złotych z etui w prezencie. Telefon ten\n... coś się nie zgadzało albo któryś ze smartfonów otrzymał Piankę, to daj znać w komentarzach. Asus Model Aktualna wersja systemu Android Status aktualizacji do Androida Marshmallow Data wdrożenia ZenFone 2 (ZE550ML... 2016 Huawei Mate S 6.0 Marshmallow udostępniona 2Q 2016 Huawei G8/G7 Plus 5.1 Lollipop zapowiedziana brak informacji\n...2018 się nie pojawi Na flagowca w przypadku LG nie liczymy w ogóle. LG G7 (choć raczej nie będzie się tak nazywał) zadebiutuje w późniejszym terminie, ponieważ ...swoich modeli do oferty amerykańskich operatorów. Słowem, dla nas nic ciekawego. ASUS na CES 2018 skupi się na laptopach Po wprowadzeniu do sprzedaży rodziny...nowym\n... (szczególnie w przypadku aktualnej wersji systemu Androida na Waszych urządzeniach). Asus Model Aktualna wersja systemu Android Status aktualizacji do Androida Pie Data wdrożenia... Asus ZenFone 5 8 Oreo spodziewana 4Q 2018 Asus ZenFone 5Z 8 Oreo spodziewana 4Q 2018 Asus ZenFone 5 Lite 8 Oreo ...Model Aktualna wersja\n... powstał Vivo NEX, który zawstydza takie smartfony, jak Apple iPhone X, LG G7 ThinQ, OnePlus 6, Xiaomi Mi 8 czy ASUS ZenFone 5Z. Notch jest konieczny? Taaa... Większość z Was zapewne kojarzy... się o tym przekonać, wystarczy tylko spojrzeć na takie modele jak Samsung Galaxy S9, LG G7 ThinQ czy Sony Xperia XZ2. Vivo NEX to\n...na wykresie. Ja jednak pozwolę sobie zwrócić Waszą uwagę na jeszcze jeden fakt - ASUS ZenFone Max Pro M2 ma ogniwo o pojemności 5000 mAh, a ładuje się o...złotych lepszym kompanem fotograficznym może okazać się choćby Samsung Galaxy A7, czy też LG G7 Fit. Rozczarowuje także długi czas ładowania akumulatora, który jakby nie było wcale\n... modelu promuje wydajność energetyczną i tym samym chce konkurować z takimi smartfonami, jak: Moto G7 Power, czy też ASUS ZenFone Max M2 (ZB633KL). Nie ma się jednak czemu dziwić – we wszystkich tych... jedną wielką zagadką. Czy jednak w obliczu bardzo dobrego Redmi Note 7, wydajnej energetycznie Moto G7 Power, czy też kilku\n... cenach https://www.gsmmaniak.pl/1039058/huawei-mate-20-x-5g-test/ Alcatel 1s ASUS ROG Phone ASUS ZenFone 5Z 256GB256GB FitGo FS10 AXE Garmin fenix 3 HR Silver Edition GoPro... 2018 Huawei Y6 2019 Lenovo K5 Lenovo K6 Note LG Q60 LG Q610E Q7 LG G7 Fit Meizu M6T Motorola One Vision myPhone Hammer Blade myPhone Prime 18x9 LTE OPPO\n...64GB na dane. Te wartości można spotkać we flagowych smartfonach — najlepszym tego przykładem jest LG G7 ThinQ, czy też Samsung Galaxy S9. Oczywiście wiadome jest, że w przypadku Kruger&Matz LIVE... pojemności, wydajniejszy układ SoC, jak również zestaw dwóch obiektywów na tylnym panelu. Jeszcze do wyboru ASUS ZenFone Max Plus ZB570TL.\n... dochodzi jeszcze podbródek, czyli wyraźna ramka pod wyświetlaczem. Nic nowego - tak samo wyglądają przecież LG G7 ThinQ czy Xiaomi Mi 8, choć jak dla mnie Lenovo Z5 najbardziej przypomina Huawei P20... smartfonach ze średniej półki - znajdziemy go w takich modelach jak Xiaomi Redmi Note 5 czy ASUS ZenFone 5. Lenovo Z5 - cena i\n..., Note 9, Tab S3, Tab S4 Google: Pixel / Pixel XL, Pixel 2 / Pixel 2 XL Asus: ROG Phone, Zenfone 4 Pro, 5Z, V Essential: PH-1 Huawei: Honor 10, Honor Play..., Mate 10 / Pro, Mate RS, Nova 3, P20 / Pro, V10 LG: G5, G6, G7 ThinQ, V20, V30 / V30+ Nokia: 8 OnePlus: 5 / 5T, 6 Razer: Phone Xiaomi: Blackshark, Mi...\n... z 2018 roku kupimy za mniejsze pieniądze - mam tu na myśli takie sprzęty, jak LG G7 ThinQ, Xiaomi Mi 8, Xiaomi Mi Mix 2S, OnePlus 6, Sony Xperia XZ2 czy... ASUS ZenFone 5Z. Samsung niegdyś doszedł do wniosku, że zamiast stałej obniżki ceny przygotuje akcję zwrotu ...\n... wielkość akumulatora daje Galaxy M20 pole do rywalizacji z Redmi Note 7, najnowszą Moto G7 Power oraz modelem ASUS ZenFone Max Pro M2, które cechują się podobną specyfikacją techniczną oraz pojemnymi bateriami...\n... podzespoły mają znane i lubiane(?) modele Xiaomi Redmi Note 5 (nasz test), ASUS ZenFone 5 czy nowa Motorola Moto G7 Plus. Nokia 7.1 oferuje solidną wydajność, jednak nie imponuje ilością pamięci...\n..., który znamy z Galaxy A8 i jest gdzieś na poziomie między Snapdragonem 632 (Motorola Moto G7) a Snapdragonem 636 (Xiaomi Redmi Note 5). Do Europy średniak trafił tylko w jednym wariancie... ładowanie 15W. Nawet Xiaomi tyle nie daje, więc ze średniakiem Samsunga może się mierzyć dopiero ASUS ZenFone Max Pro M2. Na koniec rzecz ważna\n... Huawei P Smart 2019, Motorola Moto G6 Plus i ze względu na akumulator ewentualnie Moto G7 Power, ciągle solidnego, choć już dość wiekowego HTC U Ultra, a do tego jeszcze... ASUS ZenFone Max Pro M1. Konkurentów nie brakuje, jednak czy któryś z nich jest jednoznacznie lepszy ...\n... nieco mniej od Google Pixela pierwszej generacji, iPhone'a 7 Plus oraz ASUS ZenFone'a 5, natomiast wyżej flagowego LG G7 ThinQ, co może być odnotowane za mały sukces, chociaż zapewne nie...\n... Under Armour Pivot JBL by HARMAN Xtreme 2 Krüger&Matz KM0232T 32" Krüger&Matz KM1598 Asus E502 + router E5573Cs Lenovo IdeaPad 120S + router E5573C Lenovo K6 Note LG 29WK600-W LG... LG HBS-1120 Tone Infinim SE LG X mach LG X power2 LG Q6 LG G7 fit LG R105 360 CAM LG SK5 LG Watch Style + G5 LG Watch Style + Q6...\n197 queries. 0,403, 0.402 (0,403) seconds.


Botox dla astmatyków? - Mam Zdrowie\nBotox dla astmatyków?\nCzy Botoxem można leczyć astmę? Eksperci twierdza, że popularny pogromca zmarszczek może łagodzić jej uciążliwe objawy.\nToksyna botulinowa była już skutecznie stosowana w przypadku pacjentów, którzy doświadczają napadowych skurczów krtani. Dolegliwość ta nawet w 60% przypadków współwystępuje z astmą, a ich symptomy są często trudne do rozróżnienia. Stąd wniosek, że rozluźnienie mięśni dróg oddechowych przy pomocy botoxu może ułatwić oddychanie w przypadku astmy, która objawia się ostrą dusznością i świszczącym oddechem.\n„To interesujący pomysł z dużym potencjałem”- twierdzi dr John Mastronarde, dyrektor Ohio State Asthma Center. Dodaje jednak, że nie ma pewności, czy pacjenci cierpiący na te dwie dolegliwości zareagują podobnie na taką formę terapii.\nIstnieje też spore ryzyko. Działanie Botoxu polega na blokowaniu przewodnictwa sygnałów nerwowych do mięśni. Potrzeba więc niezwykłej uwagi, by nie doszło do całkowitego paraliżu krtani.\nCzy terapia zadziała, okaże się niebawem. Eksperci uświadamiają chorym, że nawet jeśli odniosą sukces, nie wyleczy to choroby, u podłoża której leży nadreaktywność oskrzeli. Istnieje jednak szansa, że pomoże to uśmierzyć przykre dolegliwości, które mimo dostępnych leków utrudniają wiele czynności i powodują ogromny dyskomfort.\nAleksandra Banasik 4 lipca 2011, 16:56\nTematy: astma, duszności, botox\npisak 19 czerwca 2017 - 11:47\nsam nie wiem czy to faktycznie zadziała, bo moja żona stosowała botox ale w tradycyjnej formie i powiedziała że bardzo sobie chwali obsługę w tym salonie http://www.karolinakopec.com/ ale czy dla astmatyków może to być ratunek, no skoro badacze są tego zdania to może i coś w tym jest. żonka na szczęście astmatykiem nie jest hehhe\nlognok 12 lipca 2017 - 17:22\nnaprawdę coś takiego działa? z tego co wiem astma jest ciężką chorobą i nie rozumiem, jak botoks może pomóc\npekoro 16 lipca 2017 - 13:47\nMoim zdaniem lepiej jest unikać takich rzeczy niż potem żałować.


Stroboskop PPG - Muffin Light - 50W z kontrolerem - Paraelement\nStrona główna › Sklep › Akcesoria\nStroboskop PPG – Muffin Light – 50W z kontrolerem\nilość Stroboskop PPG - Muffin Light - 50W z kontrolerem\nStroboskop PPG – LED – Muffin-Light do napędów paralotniowych\nPrzedstawiamy Państwu nasz najnowszy i najmniejszy stroboskop. Teraz otrzymasz go z multikontrolerem w cenie zwykłego sterownika.\nW stosunku do swojego większego brata (STR-100), zmniejszyliśmy wymiary o blisko połową, zastosowaliśmy soczewki rozpraszające światło wykonane ze specjalnej żywicy.\nStroboskop Muffin Light jest wyposażony w diody o łącznej mocy 50W dające 5000lm natężenia światła. Dzięki dużej ilości emitowanego światła stroboskop zapewnia widoczność z kilku kilometrów.\nSpecjalnie zaprojektowane soczewki w połączeniu z diodami o mocy 50W pozwoliły na znaczną redukcję gabarytów, co jest szczególnie ważne w przypadku napędów plecakowych. Dzięki rozpraszającym światło soczewkom światło jest dobrze widoczne z dowolnego kierunku, nie oślepiając jednocześnie osób przebywających w bliższym otoczeniu.\nStroboskop Muffin-Light wraz ze sterownikiem przetestowaliśmy osobiście pod względem zakłócania komunikacji radiowej i nie stwierdziliśmy interferencji na żadnej z popularnych częstotliwości używanych w motoparalotniarstwie i większym lotnictwie.\nStroboskop podłącza się do pokładowej instalacji elektrycznej lub do akumulatora. Specjalnie do Muffin Light zaprojektowaliśmy nowy, miniaturowy, ale bardzo wydajny akumulator litowo-jonowy ML-3 – wyposażony w specjalną elektronikę, która pozwoli go wygodnie używać i zapewni jego trwałość.\nMuffin Light jest wyposażony w wyłącznik, dzięki czemu może być na stałe podpięty do instalacji elektrycznej.\nUrządzenie jest produkowane przez naszą firmę w Polsce, dzięki czemu zapewniamy wysoką jakość i pełne wsparcie techniczne. Zaprojektowany dla pilotów przez pilota.\nKontroler KR-200 w zestawie zapewnia 3 funkcje:\nOdległość, z której widać światło >5km w nocy i >3km w dzień.\nLiczba LED: 5 x High Power LED\nRodzaj systemu rozpraszającego światło: soczewka\nKąt rozproszenia światła: 360 stopni w poziomie, ok. 340 w pionie\nCzęstotliwość błysków: ok 60Hz (60 błysków na minutę)\nNapięcie wejściowe: 12v (11-14v)\nRodzaj kontrolera: KR-200 z włącznikiem\nGwarancja: 24 miesiące ważna w Polsce\nPrzy zakupie razem z wózkiem lub napędem Paraelement oferujemy bezpłatny montaż.\nSłużymy radą w zakresie montażu i podłączenia stroboskopów, a także oferujemy gotowe instalacje wraz z akumulatorem.\nIstnieje możliwość rozbudowania systemu do dwóch lamp stroboskopowych sterowanych jednym kontrolerem.\nStroboskopy wysyłamy w dowolne miejsce na świecie.\n-stroboskop Muffin Light\n-kontroler multi-funkcyjny KR-200 z włącznikiem\n-akumulatora (dostępny oddzielnie)\n-montażu (oferujemy usługę montażu, w przypadku zakupu razem z napędem lub wózkiem – montaż bezpłatny)\nV-taśma do mocowania zapasu\nPokrowiec zewnętrzny GLOBE z uchwytem (kontener)\nGPS AMOD 3080 Rejestrator lotu\nKarabinek stalowy AustrialPin 26kN\nTunel chłodzący głowicę do silnika Vittorazi Moster 185\nTunel chłodzący do silnika CorsAir Black Devil JPX\nPolini Digital Racing System – miernik temperatury cieczy wraz z obrotomierzem\nStroboskop LED 100W wyposażony w soczewkę Fresnela STR-100\nManetka gazu Carbon\n492 zł – 541 zł\nKarabinek aluminiowy Dudek 20kN\nKOSO – miernik temperatury cieczy chłodzącej\nThermal Flying – podręcznik – Burkhard Martens\nFrontkontener Dudek na spadochron zapasowy


Historia Wiosennego Pucharu Przechodniego w spinningu zaczyna się od roku 1978 . Brak wpisu w danym roku nie oznacza ,że zawody się nie odbyły tylko, że ktoś przetrzymał puchar i nie wręczył go wygrywającemu następcy.\nA oto lista dotychczasowych Zdobywców tego Pucharu potwierdzona tabliczką na jego cokole.\n1978r. Zaborowo – kol.Lenartowicz Włodzimierz\n1979r.- Sroczewo – kol. Pawlak.W\n1980r.- Dębno – kol. Jędras Kazimierz\n1981r.- Dębno – kol. Machowczyk Zbigniew\n1982r.- Brak wpisu\n1983r.- Brak wpisu\n1984r.- Sroczewo – Machowczyk Zbigniew\n1985r.- Sroczewo – kol. Wypych Wiesław\n1986r.- Sroczewo kol. Kubiak Bronisław\n1987r.- Sroczewo – kol. Kaczmarek Paweł\n1988r.- Brak wpisu\n1989r.- Dębno – kol. Galant Jerzy\n1990r.- Ratyń – kol. Sonntag Zdzisław\n1991r.- Pogorzelica – kol. Belkner Waldemar\n1992r.- Ląd – kol. Śliwiński Stanisław\n1993r.- Ląd – kol. Kubiak Bronisław\n1994r.- Pogorzelica – kol. Janaszczyk Krzysztof\n1995r.- Ląd – kol. Lenartowicz Włodzimierz\n1996r.- Ląd - kol.Niełacny Zbigniew\n1997r.- Solec – kol. Trawkowski Karol\n1998r.- Solec kol. Pawłowski Józef\n1999r.- Solec – kol. Owczarek Jerzy\n2000r.- Barłogi – kol. Pawłowski Józef\n2001r.- Dębno – kol. Rubiński Tomasz\n2002r.- Pogorzelica – kol. Kaczmarek Maciej\n2003r.- Barłogi – kol. Janaszczyk Radosław\n2004r.- Barłogi – kol. Owczarek Zbigniew\n2005r.- Ląd – kol. Ast Sławomir\n2006r.- Ląd – kol. Jacek Guzielak\n2007r.- Solec – kol.Tupała Wiesław ( Brak tabliczki z wpisem )\n2008r.- Nowe Miasto – kol.Marek Marciniak\n2009r.- Nowe Miasto – Kol. Krzysztof Janaszczyk\n2010r.- Pogorzelica - Krzysztof Grzybowski\n2011r.- Solec - Zdzisław Sonntag\n2012r. - Pogorzelica - Adamiak Łukasz\n2013r.- Pogorzelica - Bilski Grzegorz\n2014r.- Pogorzelica - Jankowski Tomasz\n2015r.- Pogorzelica - Lenartowicz Włodzimierz\n2016r.- Czeszewo - Janaszczyk Piotr\n2017r.- Jastrzębniki - Janaszczyk Krzysztof\n2018r.- Nowe Miasto - Dąbrowski Wojciech\nHistoria jesiennego pucharu przechodniego w spinningu zaczęła się przypuszczalnie w 1965 roku, bo taka jest najstarsza wizytówka zdobywcy – był nim kol. K. Zimny z wynikiem 1651pkt. Dotychczas był to puchar zdobywany z wraz z tytułem mistrza koła w spinningu.\nNowe zasady rozgrywania tych mistrzostw (na żywej rybie) spowodowały przeniesienie w/w zawodów na wiosnę. Jednak ten puchar nadal jest przypisany jesieni i każdy z biorących udział chciałby umieścić na nim (w nagrodę) swoje nazwisko z uzyskanym wynikiem.\nA oto lista dotychczasowych zdobywców tego Pucharu.\n1965r.- Kalisz – kol.Z. Hofman - 581pkt. (wyjątkowo wynik zawodów wiosennych)\n1965r.- Zagórów – kol. K.Zimny – 1651pkt.\n1966r.- Zagórów – kol. J. Majewski – 4510pkt.\n1967r.- Zagórów – kol. Kazimierz Jędras – 1805pkt.\n1968r.- Tarnowa – kol. J.Wachłaczenko – 1951pkt.\n1969r.- Tarnowa – kol. I.Osiecki – 5010pkt.\n1970r.- Tarnowa – kol. M.Hacuk – 4082pkt.\n1971r.- Tarnowa – kol. W.Kolinka – 1681pkt.\n1972r.- Ląd – kol. Karol Trawkowski – 2023pkt.\n1973r.- Ląd – kol. M.Albrecht – 531pkt.\n1974r.- Solec – kol. J.Więcław – 1251pkt.\n1975r.- Zaborowo – kol. J.Górowski – 2502pkt.\n1976r.- Sroczewo – Zdzisław Sonntag – 3105pkt.\n1977r.- Sroczewo – Zbigniew Staniszewski – 1721pkt.\n1978r.- Sroczewo – W.Pawlak – 4312pkt.\n1979r.- Sroczewo – Zbigniew Machowczyk – 3413pkt.\n1980r.- Tarnowa – Jerzy Drapiński – 3000pkt.\n1981r.- Sroczewo – Zbigniew Cozaś – 2600pkt.\n1982r.- Sroczewo – Zbigniew Machowczyk – 6950pkt.\n1983r.- Sroczewo – Józef Pawłowski – 2550pkt.\n1984r.- Sroczewo – T. Szymański – 1320pkt.\n1985r.- Sroczewo – Zbigniew Staniszewski – 1660pkt.\n1986r.- Sroczewo – Jacek Tupała – 1820pkt.\n1987r.- Sroczewo – Włodzimierz Lenartowicz – 1400pkt.\n1988r.- Sroczewo – Włodzimierz Lenartowicz – 4000pkt.\n1989r.- Sroczewo – Bronisław Kubiak – 3070pkt.\n1990r.- Sroczewo – B. Kukuła – 5900pkt.\n1991r.- Sroczewo – Wiesław Tupała – 1100pkt.\n1992r.- Sroczewo – Zbigniew Bednarski – 2050pkt.\n1993r.- Sroczewo – Jacek Tupała – 2610pkt.\n1994r.- Sroczewo – Bronisław Kubiak – 1830pkt.\n1995r.- Sroczewo – Wiesław Tupała – 3150pkt.\n1996r.- Sroczewo – Zbigniew Machowczyk – 1500pkt.\n1997r.- Sroczewo – Zdzisław Sonntag – 1850pkt.\n1998r.- Sroczewo – Zbigniew Machowczyk – 1250pkt.\n1999r.- Sroczewo – Wiesław Tupała – 9145pkt.\n2000r – Potachy – Tomasz Fułek – 2115pkt.\n2001r – Sroczewo – Łukasz Tupała – 1785pkt.\n2002r – Sroczewo – Paweł Kaczmarek – 2863pkt.\n2003r – Sroczewo – Maciej Kaczmarek – 2020pkt.\n2004r – Sroczewo – Zdzisław Sonntag – 1420pkt.\n2005r – Sroczewo – Zdzisław Kowal – 1650pkt.\n2006r – Sroczewo – Łukasz Tupała – 1320pkt.\n2007r – Sroczewo – Jerzy Owczarek – 2040pkt.\n2008r – Brzeg Dolny – Krzysztof Janaszczyk – 960pkt.\n2009r- Sroczewo – Adamiak Łukasz – 2270 pkt.\n2010r – Sroczewo - Janaszczyk Piotr - 4850 pkt.\n2011r- Sroczewo - Jaroszek Marek - 1160 pkt.\n2012r- Pogorzelica - Adamiak Łukasz - 2440 pkt.\n2013r- Czeszewo - Owczarek Zbigniew - 5120 pkt.\n2014r- Czeszewo - Stasiak Piotr - 4050 pkt.\n2015r-Czeszewo - Dębicki Mateusz - 2540 pkt.\n2016r-Pogorzelica - Białas Andrzej - 2455 pkt.\n2017r.-Solec - Ast Sławomir - 910 pkt.\nHistoria Wiosennego Pucharu Przechodniego w spławiku zaczyna się od najstarszej tabliczki z 1981 roku. Jest kilka brakujących wpisów i gdyby ktoś z Wędkarzy naszego Koła byłby w stanie uzupełnić te daty – proszę o kontakt pocztą elektroniczną z Piotrem Janaszczykiem\nPoniżej lista dotychczasowych Zdobywców tego Pucharu potwierdzona tabliczką na jego cokole.\n1981r.- Ląd – kol. Szabliński Antoni\n1984r.- Ratyń – Matecki Jan\n1985r.- Brak wpisu\n1986r.- Ratyń – kol.Andrzej Zimny\n1987r.- Ląd – kol. Kucharzak Zbigniew\n1988r.- Zaniemyśl – kol. Kowalski Ryszard\n1989r.- Ląd – kol. Nowak Mirosław\n1990r.- Warta – kol. Białek Jerzy\n1991r.- Brak wpisu\n1992r.- Ląd – kol. Fedorowicz Konrad\n1993r.- Krzykosy – kol. Nogaj Kazimierz\n1994r.- Szałe kol. Kowal Michał\n1995r.- Solec – kol. Kalinowski M\n1996r.- Szałe – kol. Dubis Stanisław\n1997r.- Szałe - kol. Zbyszek Górka\n1998r.- Szałe – kol. Jurek Krzysztof\n1999r.- Trojanów – Lenczewski Grzegorz\n2000r.- Brak wpisu\n2001r.- Brak wpisu\n2002r.- Szałe – kol. Małecki Maciej\n2003r.- Szałe – kol. Małecki Marcin\n2004r.- Szałe – kol. Przybyła Winicjusz\n2005r.- Szałe – kol. Przybyła Winicjusz\n2006r.- Szałe – kol. Lenczewski Grzegorz\n2007r.- Szałe – kol. Grajek Marek\n2008r.- Szałe – kol. Załężny Zbigniew\n2009r.- Szałe – kol. Załężny Zbigniew\n2010r.- Szałe – kol. Lenczewski Grzegorz\n2011r.- Szałe – kol. Lenczewski Grzegorz\n2012r.- Szałe – kol. Jasnowski Michał\n2013r.- Szałe – kol. Lenczewski Grzegorz\n2014r.- Szałe – kol. Lenczewski Grzegorz\n2015r.- Szałe – kol. Janaszczyk Piotr\n2016r.-Szałe - kol. Murawski Waldemar\n2017r.-Szałe - kol. Jasnowski Michał\n2018r.-Szałe - kol. Janaszczyk Piotr\nSpiningowi Mistrzowie Koła na żywej rybie od 2008 roku:\n2008 - Owczarek Zbigniew\n2009 - Owczrek Zbigniew\n2010 - Tupeła Wiesław\n2011 - Janaszczyk Piotr\n2012 - Janaszczyk Piotr\n2013 - Janaszczyk Piotr\n2014 - Sonntag Zdzisław\n2015 - Tupeła Wiesław\n2016 - Kaczmarek Bartłomiej\n2017 - Owczarek Hubert


POLE BITWY POD RACŁAWICAMI | Inspirując do działania...\nWzgórze Zamczysko już na początku XIV wieku wzbogacone było o siedzibę obronną. Z racji słabego materiału budowlanego oraz najprawdopodobniej wad konstrukcyjnych budowla nie przetrwała długo. Obecnie możemy podziwiać jednak Kopiec Kościuszki. Usypany został w latach 1926 – 1934 dla upamiętnienia bitwy racławickiej i walk o niepodległość Polski.\n4 kwietnia 1974 roku na oglądanych przeze mnie polach wojska polskie i oddziały powstańcze chłopów kosynierów pod dowództwem Tadeusza Kościuszki rozbiły przeważające siły wojsk cesarskich. Zwycięstwo polskie pod Racławicami okazało się sukcesem taktycznym, miało ogromne znaczenie propagandowe i moralne, stanowiąc impuls do działań powstańczych na innych terenach Polski.\nZnajduje się tutaj także pomnik Bartosza Głowackiego, kosyniera w czasie insurekcji kościuszkowskiej, który odznaczył się wielkim męstwem – zdobył działo rosyjskie, gasząc lont czapką.\nKlasycystyczny dwór w Janowiczkach póki co popada w ruinę. Wszystko wskazuje jednak na to, że obiekt ten pochodzący z XIX wieku doczeka się remontu. Oby… Bryła budynku to typowy dworek ziemski z przełomu XVIII i XIX wieku. Prostokątny (ok. 21 m na 11 m), parterowy z użytkowym poddaszem, jest kryty czterospadowym dachem łamanym. Od frontu dwór posiada wysoki portyk z czterema drewnianymi kolumnami. Działamy Działamy dalej.\nKategorie: WIATR WE WŁOSACH. Tagi: Bartosz Głowacki, Insurekcja Kościuszkowska, Janowiczki, Kopiec Kościuszki, małopolskie, Pole bitwy pod Racławicami, Racławice, Tadeusz Kościószko, Wzgórze Zamczysko. Autor: Piotr. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Rośnie rynek pracy dla informatyków w USA Szymon Augustyniak, 04.03.2004 Według indeksu Information Technology’s Hiring and Skills, przygotowanego przez firmę Robert Half Technology, 11% amerykańskich CIO planuje zwiększyć zatrudnienie w drugim kwartale 2004 roku.\nKwestia centralizacji Szymon Augustyniak, 12.12.2003 Europejscy CIO wiedzą o zaletach centralizacji środowiska informatycznego w obecnych uwarunkowaniach technologicznych i biznesowych; jednocześnie tylko 40% powołało centralną jednostkę informatyczną.\nNa czym chcą oszczędzać CIO? Wanda Żółcińska, 18.11.2003 Obszary, w których wciąż kryją się niewykorzystane możliwości cięcia kosztów to wg dyrektorów IT: zarządzanie licencjami na oprogramowanie, optymalizacja poziomu zatrudnienia w obsłudze IT oraz redukcja czasu potrzebnego na zajmowanie się serwerami.\nNauki z recesji Szymon Augustyniak, 13.11.2003 Co najmniej dwie nauki z recesji wyciągają obecnie firmy korzystające z usług i produktów dużej liczby dostawców technologii informatycznych – dowodzi badanie przeprowadzone na zlecenie magazynu Optimize. Po pierwsze, do najbliższych kontaktów z kluczowymi dostawcami IT warto oddelegować CIO; po drugie, kiedy recesja w IT się zakończy, praktyka z trudnych czasów pozwoli nie popuszczać zanadto pasa poprzez zwiększanie liczby dostawców oraz większe wydatki.\nBrak kobiet i kłopoty z przywództwem w dziale IT Szymon Augustyniak, 16.10.2003 Czy problemy w umiejętności budowania przywództwa w dziale IT przez kierowników ds. informatyki można łączyć z niedoreprezentowaniem kobiet na najwyższych szczeblach tychże działów?\nInformatyków nie ubędzie Wanda Żółcińska, 02.09.2003 Jak wynika z badań opublikowanych przez amerykańską edycję CIO, w najbliższym czasie w firmach na Nowym Kontynencie nie będzie wielkich zmian w zatrudnieniu w działach informatycznych.\nNiższe gratyfikacje za certyfikacje Szymon Augustyniak, 21.08.2003 Według sondażu przeprowadzonego przez Foote Partners LLC wśród 35 tys. pracowników działów IT z 66 miast Ameryki Północnej i 9 krajów Europy, w pierwszym półroczu 2003 roku wypłacono za zdobycie certyfikatu premie średnio o 4,1% niższe niż w poprzednim półroczu i o 6% mniejsze niż 12 miesięcy temu. Kwartalny sondaż obejmuje 140 certyfikatów i specjalizacji informatycznych.


Razer - mainboard.pl - wszystko o komputerach\nTagi: Razer, Twitter\nWojska Ukrainy niszczą kolejne zapasy rosyjskiego sprzętu. Tym razem celem była baza z licznymi pojazdami bojowymi, a w tym wiele czołgów. Zobacz precyzyjny ostrzał na nagraniu.\nTagi: Razer, Benchmark\nLidl: nowa gazetka od poniedziałku, 23 maja – co tym razem znajdziemy w ofercie i co warto kupić? JUŻ JUTRO W LIDLU [22.05.2022]\nNajnowsza gazetka Lidla. Przeglądamy najciekawsze produkty w sklepie Lidl, które trafią do oferty już od najbliższego poniedziałku, 23 maja. Zobacz, co zwróciło naszą uwagę tym razem.\nTagi: Razer, IEM, NAS\nSonic Frontiers ma być ogromnym hitem. SEGA celuje w bardzo wysokie oceny od recenzentów\nSonic Frontiers to bardzo ciekawy tytuł, który ma zaoferować nam zupełnie nowe spojrzenie na przygody Superszybkiego Jeża. Niespodziewana produkcja została pierwszy raz zaprezentowana pod koniec ubiegłego roku - podczas The Game Awards 2021. Nies...\nTagi: Razer, SEGA\nThe Lord of the Rings: Gollum zadebiutuje jeszcze w 2022 roku. Twórcy uspokajają wyczekujących fanów\nCzekacie jeszcze na The Lord of the Rings: Gollum? O produkcji pierwszy raz usłyszeliśmy przed dwoma laty, gdy zaprezentowano nam krótkie wideo, a przez kolejne miesiące byliśmy zasypywani kolejnymi doniesieniami, grafikami koncepcyjnymi, zrzutami ...\nSprawdzamy, jakie urządzenia elektroniczne są dostępne w Biedronce od 12 maja i co warto kupić tym razem. Oferta obowiązuje tylko do 25 maja!\nPierwsze nagranie z użycia polskiego Pioruna w Ukrainie - zestrzelono rosyjskiego drona\nSwego czasu sporo się mówiło o polskich wyrzutniach PPZR Piorun przekazanych Ukrainie, lecz do tej pory nie było żadnego potwierdzenia bojowego wykorzystania broni. W sieci pojawiło się nagranie, na którym po raz pierwszy uwieczniono bojowe użycie zestawu w wojnie w Ukrainie.\nTagi: Razer, Polsat, Benchmark, Dron


Pamięci profesora Tadeusza Reichsteina\nw 110. rocznicę urodzin pierwszego polskiego pochodzenia noblisty w dziedzinie medycyny\nKim był profesor Tadeusz Reichstein? W Wielkiej Encyklopedii Powszechnej PWN znajdujemy o nim taką informację: Tadeusz Reichstein, urodzony 20 lipca 1897 r. we Włocławku, chemik szwajcarski, polskiego pochodzenia, od 1934 r. profesor uniwersytetu w Bazylei; niezależnie od Waltera Harwortha w 1933 r. dokonał syntezy kwasu askorbinowego (witaminy C). W wyniku prac nad hormonami kory nadnercza wyizolował 26 hormonów, między innymi w 1936 r. kortyzon. W 1950 r. otrzymał nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny wraz z Edwardem Kendallem i Philipsem Henchem za prace dotyczące struktury oraz biologicznego działania hormonów kory nadnercza. Zmarł 1.08.1996 r. w Bazylei, wkrótce po rozpoczęciu setnego roku życia.\nPrzedstawiony zwięzły biogram Tadeusza Reichsteina nie jest pełny. Uwzględnia w skrócie jego osiągnięcia naukowe, ale nie przedstawia tego, co było w nim najcenniejsze. Znamionowała go wybitna empatia. Spełniał on ideały wychowawcze starożytnej Grecji: "kalos-kagathos". Piękny i dobry. Odznaczał się pełną harmonią zalet duszy i ciała, skromnością i szlachetnością. Szczególnie uderzała jego dobroczynność i dobrotliwość. Nie odmawiał on swej pomocy nikomu, kto jej potrzebował. Z własnych funduszy ofiarowywał stypendia biednym studentom, wspierał sierocińce, pomagał biednym artystom. Wszystko czynił bezinteresownie. Nie dla poklasku, ani wdzięczności. W naszych współczesnych czasach tak pełnych wyobcowania ludzi, jego osobowość była niezwykła i urzekająca swą bezinteresowną dobrocią. Oto jak oceniali go ludzie, z którymi się spotykał i którzy z jego strony doznali aktów dobroczynności:\nDr Maya Rauch - Szwajcarka - "Byłam biedna i musiałam troszczyć się jeszcze o moją matkę i młodszego brata. Dlatego też równocześnie moje studiowanie wymagało ode mnie wielkiego wysiłku i było ponad moje siły. Przyjaciele mojego zmarłego ojca zwrócili się między innymi do prof. Reichsteina, czy mógłby mi pomóc w ukończeniu studiów. Wtedy on napisał do mnie i zaprosił do siebie. Co miesiąc on i jego żona dawali mi trochę pieniędzy, abym mogła studiować. Czynili to niezwykle taktownie. Byli jedynymi ludźmi jakich znałam, którzy gdy komuś pomagali, to nie wymagali potem podziękowań na klęczkach. Oni cieszyli się z tego, gdy ktoś miał coś pięknego. Żona profesora chodziła ze mną od czasu do czasu do najlepszego sklepu w Zurychu, aby mi kupić bardzo elegancką suknię, abym była dobrze ubrana, a gdy skończyłam studia, cieszyli się wraz ze mną, że otrzymałam pracę."\nNikt nie wie, ilu ludziom profesor Reichstein pomógł w ten czy inny sposób. Gdy widział, że ktoś potrzebuje pomocy i że ta pomoc jego da jakiś efekt, zawsze pomagał. Bardzo dużo pomocy udzielił ludziom w Polsce, a również w Związku Radzieckim. Wszystkim pomagał. W Izraelu współpracował z prezydentem Weizmannem, który otworzył instytut dla sierot. Wspierał też fi- nansowo kibuc dla sierot. Trudno jest wprost powiedzieć, jak dużo on pomagał. Sam natomiast żył w niewiarygodnie skromnych warunkach. Używał pociągu, ale w najniższej klasie, choć miał samochód. Nigdy nie działał na pokaz. Gdy był zjazd chemików i spotykali się tam luminarze nauki światowej, wielu z nich przyjeżdżało mercedesami i z kierowcami. A pan Reichstein - laureat nagrody Nobla, pojawiał się idąc na piechotę od strony przystanku tramwajowego, taszcząc pod pachą swoją teczkę".\nLina Guinaud - Polka z Torunia, która dzięki pomocy profesora mogła studiować w Szwajcarii: "Profesor pomagał bardzo wielu zupełnie nieznanym ludziom. Podtrzymywał różnymi stypendiami wiele osób, które znalazły się w trudnych warunkach, lub na które się natknął. Po jednym spojrzeniu decydował: tak, pomogę tobie. Można jeszcze spotkać mnóstwo ludzi rozsianych po całym świecie, którzy zawdzięczają profesorowi albo ukończenie studiów, albo jakiś etap, w którym znaleźli się w poważnych kłopotach. Po wojnie profesor zajmował się sierotami, które w jakiś sposób znalazły się w Szwajcarii i były przejmowane przez różne charytatywne organizacje. Profesor bardzo pomagał finansowo tym organizacjom. Jest taka szkoła sierot w Izraelu, którą też wspierał w pierwszych latach po wojnie. W tej szkole były nie tylko dzieci żydowskie, ale takie, które nie wiedziały do jakiej części świata należą, które utraciły rodziców w czasie wojny i bardzo z tego powodu cierpiały. Była to wielka rzecz, że wreszcie te tułacze dzieci mogły gdzieś pojechać i znaleźć dobrą opiekę. Jedną z piękniejszych cech profesora było dzielenie się swoją wiedzą z innymi. On zawsze wierzył w dobrego człowieka, chociaż w swym życiu napotkał wielu ludzi niedobrych. Jest to naukowiec, którego nie można w ogóle porównać z żadnym innym. Może gdzieś są jeszcze tacy jak on, ale ja ich nie znam. Przez całe jego życie jego myślą przewodnią było tylko dobro ludzkości. Był to wspaniały i niezwykły człowiek".\nProf. Józef Sawlewicz - chemik, emerytowany profesor Akademii Medycznej w Gdańsku, który jeszcze przed II wojną światową w Zurychu pracował w pracowni prof. Reichsteina w Zurychu, przygotowując swą pracę doktorską: "Prof. Reichstein był zawsze uczynny i pomagał wielu ludziom. Jego matka doskonale mówiła po polsku, a sam profesor rozumiał, ale nie mówił już w tym języku. Oceniam go jako człowieka o wielkiej życzliwości do ludzi. Podczas mojej bezpośredniej współpracy spotkałem się z jego ogromną chęcią przekazywania swojej wiedzy mnie i innym pracownikom. Cechowała go wielka serdeczność, życzliwość i umiejętność kierowania pracami. W razie trudności w rozwiązywaniu problemów zawsze był gotów z pomocą. Charakteryzowała go wielka wiedza i stała dążność do jej pogłębiania. Mogę mówić o nim tylko w najwyższych superlatywach jako o człowieku i uczonym wielkiej miary".\nDr Tomasz Gołąb - chemik - obecnie zamieszkały w Stanach Zjednoczonych: "Znajomość moja z prof. Reichsteinem datuje się od 1953 rokus, w którym to roku rozpocząłem studia chemiczne na Uniwersytecie w Bazylei. Mój bliższy kontakt z profesorem nastąpił dopiero w 1957 roku, kiedy po ukończeniu studiów poprosiłem profesora o przyjęcie mnie do grupy jego doktorantów, na co profesor wyraził zgodę. Byłem zaszczycony możliwością pracy naukowej pod kierunkiem jednego z najznakomitszych chemików tego okresu i te lata pracy zaliczam do najlepszych w moim zawodowym życiu. Prof. Reichstein był człowiekiem o niezwykłej pracowitości (od wczesnego ranka do późnej nocy), ogromnej wiedzy. Wpoił w nas, uczniów, swój entuzjazm badacza. Profesor dzielił się z nami swą wiedzą, kierował umiejętnie naszymi badaniami, pomagał w rozwiązywaniu trudniejszych problemów. Pomoc profesora nie ograniczyła się jedynie do zakresu prac naukowo- -badawczych, ale dotyczyła również spraw życia codziennego. Podam kilka przykładów: Profesor troszczył się o sprawy materialne swoich doktorantów. Po włączeniu mnie do grona swoich współpracowników, profesor wystarał się dla mnie o stałe, miesięczne dotacje z uniwersytetu. W moich warunkach miało to oczywiście duże znaczenie. W tym czasie miałem prawo azylu i pobytu w Niemczech Zachodnich. Mieszkałem w małym miasteczku przy granicy szwajcarskiej. Do Bazylei musiałem codziennie dojeżdżać. Władze szwajcarskie odmawiały mi prawa zamieszkania w Bazylei na okres studiów doktoranckich. Gdy dowiedział się o tym prof. Reichstein, postanowił zaraz interweniować i razem ze swoim przyjacielem spowodowali anulowanie poprzedniej decyzji i uzyskanie zezwolenia na zamieszkanie w Bazylei. Muszę podkreślić, że nie ja zwracałem się do profesora o pomoc. Każda pomoc prof. Reichsteina dla mnie w okresie moich studiów w Bazylei była jego osobistą inicjatywą, pomysłem i decyzją. Prof. Reichstein otaczał opieką wszystkich swoich uczniów niezależnie od kraju ich pochodzenia, ale wydaje mi się, że specjalną opieką otaczał ludzi z Polski. Podczas mego pobytu w Bazylei przewinęło się przez Instytut Chemii Organicznej jeszcze czterech Polaków".\nW związku z honorowaniem w ostatnich latach życia profesora Tadeusza Reichsteina przez polskie instytucje, przedstawiciele Ambasady Polskiej w Bernie odwiedzali go kilkakrotnie w Bazylei. Radca Kulturalny i Prasowy tej Ambasady Jan Zieliński, uderzony skromnością i serdecznością profesora, tak opisał spotkania z nim: "Miałem w ostatnich latach kilkakrotnie okazję odwiedzać profesora Tadeusza Reichsteina w jego uroczym starym domku, położonym w głębi olbrzymiego ogrodu w willowej dzielnicy Bazylei. Już sam ogród jest rzeczą charakterystyczną: bujną, pozornie chaotyczną, żywiołowo rozwijającą roślinnością, wśród której rzucają się w oczy rozmaite odmiany paproci. Odbijał się on od schludnych, zadbanych ogródków szwajcarskich. Profesor też nie przypominał z wyglądu innych uczonych. Drobny, w wytartym swetrze, witał przybyszów ciepłym uśmiechem. W roku 1994 dane mi było asystować przy wręczaniu przez Prezesa PAN medalu Kopernika. Podziwialiśmy wówczas skromność profesora Reichsteina, który odznaczenie przyjął, ale od razu zaznaczył, że przekaże je do muzeum, podobnie jak to w swoim czasie zrobił z dyplomem nagrody Nobla. Profesor, acz w zasadzie po polsku już nie mówił - nad czym ubolewał - w ostatnim czasie często wtrącał słowa i całe frazy polskie. Używał wówczas, mówiąc o sobie - rzecz zabawna - żeńskich form czasowników. To ślad po tym, że w domu rodzinnym po polsku mówiła przede wszystkim matka. Miałem też nieraz okazję przekonać się, jak wielu Polakom, zwłaszcza studentom i młodym pracownikom nauki, profesor Reichstein pomógł w swoim długim życiu. Dodam, że wiem to od wdzięcznych beneficjentów. On sam nigdy na ten temat nie mówił".\nWśród osób, którym profesor Reichstein w różny sposób udzielił swej pomocy liczną grupę stanowili Polacy. Warto wymienić ich zdając sobie jednak sprawę, że podana niżej lista na pewno nie jest pełna:\nMieczysław Osowiecki - żołnierz Powstania Warszawskiego, deportowany po powstaniu do Niemiec przedostał się do Szwajcarii. Doktoryzował się z chemii u prof. Reichsteina w 1959 r., pracując w jego zakładzie w latach 1956 - 1959,\nStanisław Büchner - farmaceuta, w Instytucie Chemii Organicznej w Bazylei współpracował z prof. Reichsteinem około pół roku. W latach powojennych w Polsce pracował jako profesor farmakognozji w Akademii Medycznej w Lublinie,\nZdzisław Kowalewski - farmaceuta, praktykował w Instytucie Chemii Organicznej w Bazylei dwa lata. Opublikował wspólnie z profesorem Reichsteinem dwie prace w 1960 r. Po powrocie do Polski zatrudniony był jako profesor w Poznaniu,\nAndrzej Fabrycy - chemik, pracował w Instytucie Chemii Organicznej w latach sześćdziesiątych. Po powrocie do Polski pracował jako profesor w Politechnice Śląskiej w Gliwicach. Później został profesorem i prorektorem Politechniki w Szczecinie,\nEwa Abisch - wywieziona została w czasie wojny w głąb Rosji. Doktoryzowała się u prof. Reichsteina i przez wiele lat pracowała wspólnie z profesorem w jego zakładzie publikując kilka prac,\nPrzemysław Janiak - doktoryzował się u prof. Reichsteina i w latach sześćdziesiątych opublikował kilka prac napisanych wspólnie z profesorem,\nTomasz Gołąb - studiował chemię na Uniwersytecie w Bazylei (zaczął studia w Polsce, ale z przyczyn politycznych musiał ją opuścić w okresie terroru stalinowskiego). W 1960 r. uzyskał doktorat u prof. Reichsteina. Opublikował wspólnie z profesorem cztery prace. Po ukończeniu studiów przeniósł się do Stanów Zjednoczonych,\nJózef Sawlewicz - dzięki pomocy profesora w okresie przedwojennym pracował u prof. Reichsteina w Federalnej Politechnice w Zurychu i wspólnie z prof. Reichsteinem opublikował kilka prac w 1937 r. W Polsce pełnił stanowisko prorektora Akademii Medycznej w Gdańsku oraz prodziekana Wydziału Farmaceutycznego,\nLudwika Sawlewicz - ukończyła studia farmaceutyczne w Gdańsku. Doktoryzowała się w Szwajcarii u prof. Reichsteina. W 1967 r. opublikowała wspólnie z prof. Reichsteinem dwie prace. Profesor Reichstein pomagał w studiach nie tylko chemikom czy farmaceutom, ale każdemu kto tylko na to zasługiwał. Z osób polskich, które taką pomoc otrzymały, można tu przykładowo wymienić:\ndr med. Danutę Ćwiklińską, która ukończyła studia lekarskie we Wrocławiu, była więziona w czasach stalinowskich za uczestnictwo w ruchu oporu w czasie wojny. W 1957 r. wydostała się na Zachód. W 1958 r. poznała prof. Reichsteina. Dzięki jego poparciu otrzymała pracę w szpitalu w Bazylei, a trzeba zaznaczyć, że szpital ten zatrudniał wyłącznie Szwajcarów,\nLina Guinaud - hydrolog, ukończyła studia w Uniwersytecie w Toruniu. Poznała profesora na podstawie korespondencji. Dzięki profesorowi otrzymała stypendium roczne na studia podyplomowe w Neuchatel. Po ukończeniu tych studiów pozostała w Szwajcarii,\ndoc. dr Halina Piękoś-Mirkowa - biolog z Instytutu Ochrony Przyrody PAN w Krakowie, na zaproszenie profesora przebywała w Bazylei dla doskonalenia w zakresie pteridologii.\nZdumiewająca była niezwykła żywotność profesora. Stał się on fenomenem światowym, jako uczony, który zbliżając się do stulecia swego żywota, był wciąż pełen energii, pracując niezwykle intensywnie naukowo, jak za najlepszych swych lat w młodości. Na pewno ta szlachetna pasja życiowa utrzymywała go w dobrym stanie ogólnym. Nie interesował się polityką. Był prawdziwym i szczerym demokratą, ceniącym sobie wolność słowa i tolerancję. I jak większość ludzi na świecie nie cierpiał siły i przemocy. Emigracja z Polski do Szwajcarii uratowała mu życie, bo tak jak jego krewni i bliscy pochodzenia żydowskiego musiałby zginąć w holocauście, gdy Hitler niszczył naród żydowski z ogromną bezwzględnością. Na pewno szczęściem Reichsteina było też to, że w Szwajcarii natknął się na wybitnych naukowców, laureatów późniejszych nagród Nobla: Hermanna Staudingera i Leopolda Ružičkę, ale też dużo zawdzięcza sobie, swojej pracowitości i wielkiemu talentowi.\nProf. Tadeusz Reichstein, polski Żyd naturalizowany w Szwajcarii, na pytanie, za kogo się uważa, odpowiadał: "Czuję się Szwajcarem polsko-żydowskiego pochodzenia".\nW 110. rocznicę jego urodzin warto przypomnieć sylwetkę tego niezwykłego uczonego i szlachetnego człowieka - pierwszego, polskiego pochodzenia, laureata nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny.\nOdręczne pismo Tadeusza Reichsteina do autora artykułu, potwierdzające jego polskie pochodzenie.\nMeritum 4/2007 - pismo Pomorsko-Kujawskiej Izby Lekarskiej.


Wersja z 19:06, lip 7, 2018 (pokaż źródło)\nWersja z 20:55, lip 12, 2018 (pokaż źródło)\n(Wpisanie śmierci Josh'a)\n|urodziny = 1991\n|status = Nieśmiertelny\n|status = Martwy (zaznał spokoju)\n[[nieznany z imienia wampir]]\n|pierwsze pojawienie = [[House of the Rising Son]]||image = Josh-s5.png|pseudonimy = Josh|gatunek (tylko aktualny!) = [[Wampir]]|przemiana = Nieznany|przyczyna śmierci = [[Niklaus Mikaelson]]}}\n|pierwsze pojawienie = [[House of the Rising Son]]||image = Josh-s5.png|pseudonimy = Josh|gatunek (tylko aktualny!) = [[Duch]]|przemiana = Nieznany|przyczyna śmierci = [[Niklaus Mikaelson]]\n[[wbicie w serce strzykawki z jadem Bestii]]|ostatnie pojawienie = There in the Disappearing Light}}\n'''Joshua "Josh" Rosza''' to wampir, który wcześniej był poprzednich czterech sezonach był postacią cykliczną, a w piątym sezonie dołączył do głównej obsady [[The Originals (serial)|The Originals]]. Josh po raz pierwszy przybył do Nowego Orleanu jako turysta, ze swoją przyjaciółką gdy byli jeszcze studentami. Na ich nieszczęście trafili na [[Marcellus Gerard|Marcela Gerarda]], który potrzebował nowego wampira. Na Josh i jego przyjaciółka zostali wystawieni na test lojalnościowy, który przeszedł Josh, i został przemieniony w wampira przez Marcela. Początkowo Joshowi było ciężko dostosować się do nowego życia jako wampir. Klaus wykorzystał młodego wampira by był jego szpiegiem, lecz gdy Marcel się o tym dowiedział i zabrał Josha do [[Davina Claire|Daviny Claire]], oboje szybko się ze sobą W\nWersja z 20:55, lip 12, 2018


Przyszłość rozpoznawania mowy | CHIP\n4 000 000 iPhone'ów 4S sprzedał Apple tylko w ciągu pierwszego weekendu od dnia premiery. Do głównych argumentów przemawiających za zakupem należy Siri – wbudowany mówiący asystent, rozumiejący zadawane pytania i udzielający na nie odpowiedzi.\nPoprawne działanie systemu Siri umożliwiają skomplikowane procesy przebiegające w tle. Badacze i technologiczni wizjonerzy wierzą, że rozpoznawanie mowy to rozwiązanie przyszłości. Analityczka Shannon Cross z firmy Cross Research uważa mowę za najbardziej naturalne medium do wydawania poleceń i jest zdania, że – dzięki oprogramowaniu Siri – Apple w ciągu kilku lat opanuje rynek rozpoznawania mowy. Nawet Bill Gates wierzy, że sterowanie głosem odniesie sukces – ale dopiero wówczas, gdy trafność rozpoznawania komend będzie wystarczająca. Z tego względu w Microsofcie odpowiednik Siri, znany pod nazwą Tellme, wciąż nie wyszedł poza dział badawczo-rozwojowy.\n5000 słów mógł w 1984 roku zidentyfikować system rozpoznawania mowy firmy IBM, a każda pojedyncza analiza zajmowała kilka minut. Jego nowocześni następcy potrafią rozróżnić ponad 300 000 słów, a rozpoznawanie pojedynczych wyrazów trwa tylko sekundy. O ile jednak producenci chwalą się trafnością rozpoznawania na poziomie 99 proc., o tyle szczególnie język polski sprawia komputerom spore trudności. Po pierwsze przeciętny użytkownik języka polskiego, operujący średnio 4000 wyrazów, ma rozbudowane słownictwo. By wyrazić podobną treść Amerykanin będzie potrzebował tylko ok. 800 słów. Poza tym ogromne trudności wiążą się z rozróżnianiem homofonów, czyli słów o takiej samej wymowie, ale różniących się znaczeniowo.\n3 sekund potrzebował średnio na zrozumienie pytania zadanego w teleturnieju „Jeopardy” i udzielenie poprawnej odpowiedzi stworzony przez IBM komputer Watson posługujący się językiem naturalnym. Dla jego twórcy – Davida Ferrucciego – obok właściwego rozpoznawania słów najważniejsza jest przede wszystkim analiza semantyczna i statystyczna. Dzięki tym narzędziom urządzenia przyszłości będą w stanie rozumieć właściwą treść wypowiedzi i wyszukiwać potrzebne informacje lub zarządzać kontaktami czy terminami.\nSiri – fakty\nW roku 2003 agencja DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency) zleciła instytutowi SRI stworzenie inteligentnego asystenta o nazwie CALO (Cognitive Agent that Learns and Organises). Wartość zlecenia sięgnęła ok. 175 milionów dolarów. W 2008 roku na podstawie dotychczasowych prac przygotowano wersję dla konsumentów – Siri. Apple przejął projekt Siri w 2010 roku.\nInne urządzenia z systemem iOS:\nStosując nową sztuczkę, możemy zainstalować Siri również w starszym iPhonie 4 i odtwarzaczu iPod Touch. Urządzenia muszą jednak wcześniej zostać odblokowane poprzez procedurę jailbreak.\nZużycie transferu: Serwis Ars Technica zmierzył ilość danych wysyłanych przez Siri do serwerów Apple’a podczas przetwarzania jednego zapytania – to średnio 37 KB.\nGrupy osób często używających tego samego fachowego słownictwa, na przykład adwokaci czy lekarze, osiągają trafność rozpoznawania na poziomie 99 proc. Pisarze czy dziennikarze, korzystający z szerokiego zasobu słów, muszą liczyć się ze znacznie niższą skutecznością.\nRezultaty przy wybieraniu prostych opcji są bardzo dobre. Ale już lekki akcent uniemożliwia uzyskanie informacji – wówczas, podobnie jak w przypadku wielu innych infolinii, do akcji wkracza żywy pracownik.\nEfekty są zaskakująco dobre. Wspomniana aplikacja Google’a rozpoznaje kilkadziesiąt języków.\nMercedes, Audi, Ford i Fiat wykorzystują do sterowania wyposażeniem multimedialnym i telefonem pokładowym samochodu rozwiązania lidera rynku – firmy Nuance. Podobnie jak Siri w iPhonie 4S, sterowany głosem system nawigacji jest w stanie rozpoznawać nazwiska z książki adresowej podłączonego do niego telefonu.\nW zależności od natężenia hałasu podczas jazdy i jakości mikrofonu system jest w stanie rozpoznać prawie wszystkie polecenia, o ile nie są wkomponowane w zdania złożone.\nMówiąca asystentka Siri w telefonach Apple’a potrafi nie tylko rozpoznawać słowa, ale też interpretować treść wypowiedzi. Pokazujemy, jak działa ta technologia.\nKorzystając z tzw. ukrytych modeli Markowa (HMM), system rozpoznawania mowy łączy głoski w słowa. Polega to na zestawianiu sekwencji dźwięków z bazą słów, co pozwala na wybór właściwego wyrazu metodą rachunku prawdopodobieństwa. Efektywność zależy przede wszystkim od mocy obliczeniowej serwera – nowoczesne komputery mogą w krótkim czasie porównywać nawet złożone modele HMM, dzięki czemu możliwe jest płynne rozpoznawanie mówionego tekstu.\nNauka i technika Apple innowacje rozpoznawanie mowy


Psychoza - NaszeMiasto.pl\nWięcej na temat: mózg smog zanieczyszczenie powietrza\nSmog w Krakowie. Piece węglowe mniej trują!?\nWięcej na temat: smog kraków smog w krakowie walka ze smogiem kraków walka ze smogiem w krakowie jakość powietrza kraków\nKraków. Konsultacje projektu strefy czystego transportu na Kazimierzu\nW poniedziałek rozpoczęły się konsultacje projektu dotyczącego wprowadzenia strefy czystego transportu na Kazimierzu. Kiedy Rada Miasta Krakowa przyjmie uchwałę w centrum Kazimierza zostanie ustanowiona strefa czystego transportu, do której wjazd będą mieli głównie mieszkańcy oraz pojazdy w pełni elektryczne, napędzane wodorem lub gazem CNG.\nWięcej na temat: strefa czystego traansportu kazimierz kazimierz czysty transport kraków


K³usownicy ju¿ bez sieci - Elbl±g\nK³usownicy ju¿ bez sieci\nDzisiejszej nocy funkcjonariusze Morskiego Oddzia³u Stra¿y Granicznej z Placówki SG w Krynicy Morskiej we wspó³pracy z Terenowym Inspektorem Rybo³ówstwa Morskiego ze Sztutowa zebrali na Zalewie Wi¶lanym 19 siatek nale¿±cych do k³usowników o ³±cznej d³ugo¶ci 820 metrów.\nKontrolowano po³udniowo-zachodni± czê¶æ Zalewu Wi¶lanego. Zebrane stawne sieci na leszcze i sandacze, które w wiêkszo¶ci wystawiono na tarliskach tych ryb (od 20 kwietnia obowi±zuje dla nich okres ochronny), zdeponowano w siedzibie Placówki SG. Zostan± przekazane Inspektorowi Rybo³ówstwa Morskiego zgodnie z procedur±.\n- W ostatnich kilku latach nasi funkcjonariusze obserwuj± du¿e nasilanie siê procederu k³usowniczego, szczególnie w okresach ochronnych na ryby ³ososiowate oraz leszcze i sandacze. W tym czasie podejmuj± oni z wody bardzo du¿e ilo¶ci sieci k³usowniczych bywa, ¿e po 3000-4000 m jednorazowo - mówi kmdr por. Grzegorz Goryñski, rzecznik prasowy komendanta Morskiego Oddzia³u Stra¿y Granicznej.\nW 2005 r., przeciwdzia³aj±c k³usownictwu na wodach granicznych, funkcjonariusze Morskiego Oddzia³u Stra¿y Granicznej im. p³k. Karola Bacza zatrzymali na „gor±cym uczynku” nielegalnego po³owu ryb 27 osób oraz zajêli prawie 26 tys. metrów sieci oraz inny sprzêt k³usowniczy: ¿aki, ³odzie, itp.\ni te same mordy co k³usuj± krzycza ze ryb jest mniej przez kormorany\nA z czego ci biedni ludzie maj± rodziny utrzymaæ jak roboty nie ma?Te gamonie ze stra¿y zawsze maj± dobre ryby ,chocia¿ nie ³owi± ,ich za du.. braæ\nnie skomentuje kolesia ktory pierwszy zamiescil notke-du.en jeden. popieram przedmowce\nja tez nie bede komentowal tych ido*tow nade mna ;p


Samoleczenie W Leczeniu Bólu (Dobrobyt) 2020\nSamoleczenie w leczeniu bólu\nsamoleczenia w leczeniu bólu jest bardzo często stosowany przez Francuzów, w szczególności w przypadku małych codziennych dolegliwości - których cierpią * - takich jak bóle mięśni, bóle głowy, bolesne okresy lub przeziębienia.\nZauważ, że to młodzi ludzie są największymi użytkownikami.\nKażda osoba reaguje inaczej na intensywność bólu, ale niezależnie od jej pochodzenia i lokalizacji, jest nadal słabo przeżywana. Następstwa wpływają mniej lub bardziej głęboko na codzienne życie.\nOsoba, do której dotarła cała jego istota, szuka wsamoleczenia odpowiedź na ten ból. Kiedy o tym rozmawiamysamoleczeniajest przede wszystkim bólem, który można określić jako powszechny (ból zęba, ból głowy, bolesne zasady ...), który nie wymaga konsultacji i można się leczyć.\nAby temu zaradzić, produktysamoleczenia najczęściej stosowane są paracetamol, aspiryna i ibuprofen, które należą do klasy niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub NLPZ.\nW 1996 roku ibuprofen stał się dostępny, bez recepty, w leczeniu łagodnego do umiarkowanego bólu. W tym samym roku Nurofen, dziś lider na rynkusamoleczenia, przybywa w aptece. Ten ostatni był do tej pory dostępny tylko w dawce 200 mg. Wkrótce zostanie znaleziony w dawce 400 mg. W przypadku bardziej intensywnego bólu pozwala połknąć dwie tabletki 200 mg, ale tylko jedną, stąd szybsze działanie, około 15 minut, z wydajnością 6 godzin.\nWażne jest, aby zapobiegać i wdrożyć odpowiednie postępowanie w przypadku bólu, ryzykując, że ustąpi i stanie się przewlekłe. 7 milionów Francuzów jest tym zaniepokojonych. Na dłuższą metę może być odpowiedzialna za depresję i głębokie wstrząsy codziennego życia.\n* Badanie Crédoc / Nurofen przeprowadzone wśród 900 osób w wieku 18 lat i starszych - styczeń 2008\nBól kręgosłupa - leczenie cz 1 (Może 2020)


Z Gdyni do Nowego Jorku. Historia niezależności i wpływie języków obcych na życie kobiety. – Mówić.pl\n2 tygodnie temu biznes jezykobcywbiznesie podcast strategia\n3 tygodnie temu angielski niemiecki praca praktyka rozmowa\nJęzyk obcy w karierze zawodowej\n2 miesiące temu narzędzia praca rekrutacja strategia\n4 miesiące temu angielski iga praca praktyka sport świątek\nPolka, żona Pakistańczyka i mieszkanka Nowego Jorku. Z wykształcenia poliglotka o niesamowitym zasięgu działania. Jest przykładem kobiety, która dzięki pasji do języków obcych i myśleniu w sposób globalny odnalazła nie tylko swoje miejsce na ziemi, ale również miłość. Autorka bloga „Miłość w czasach strefowych” oraz książki „Pakistańskie wesele”. Jest inspiracją dla wielu kobiet oraz mężczyzn – w tym również i mnie. Przeczytajcie zatem mój wywiad z Mają Klemp, który będzie dla was nie tylko impulsem do działania, ale również dowodem na to, że świat należy do was. Przede wszystkim dzięki językom obcym.\nPiotr Kruk: Jak to się stało, że trafiłaś z Gdyni akurat do Cardiff?\nMaja Klemp: Chodziłam do III LO w Gdyni, do klasy z maturą międzynarodową. Większość osób szła do IB (International Baccalaureate) właśnie z myślą o studiach zagranicznych. Moim marzeniem była japonistyka. Złożyłam podania na kilka różnych uczelni i ostatecznie wybierałam między SOAS w Londynie, Uniwersytetem w Sheffield i w Cardiff. Zarówno Sheffield jak i Cardiff oferowały mi możliwość studiowania dwóch kierunków językowych naraz. Trochę się skłaniałam w stronę Sheffield – tamtejszy uniwersytet miał opcję studiowania francuskiego od zera (francuski był wtedy moim językowym marzeniem), w Cardiff na poziomie podstawowym mogłam wybrać tylko włoski i hiszpański. Mam wrażenie, że język hiszpański jest ogólnie bardziej użyteczny, w dodatku mój tata pracował wtedy w Chile, jeździłam do niego na wakacje i już trochę języka podłapałam. Ale tak naprawdę, jakkolwiek głupio to nie zabrzmi, o wyborze uniwersytetu zadecydowały względy… geograficzne. Cardiff leży nad zatoką, Sheffield jest od oceanu odcięte, a ja, pochodząc z Gdyni, nie wyobrażałam sobie spędzić trzech lat życia z dala od większego zbiornika wodnego. Można więc powiedzieć, że o mojej przyszłości i repertuarze lingwistycznym zadecydowała miłość do morza. Całe szczęście Cardiff miało w tamtym czasie również najlepszą reputację, jeśli chodzi o wydziały językowe.\nPK: Znałaś już wtedy język angielski?\nMK: Oczywiście, angielskiego uczę się od dziecka. Pierwsze prawdziwe lekcje miałam w przedszkolu, ale tak naprawdę uczyłam się już wcześniej, podróżując z rodzicami. Przez jakiś czas bałam się mówić w tym języku, ponieważ bałam się popełnić błąd. Najpierw musiałam sobie całe zdanie przygotować w myślach, upewnić się, że jest poprawne gramatycznie, a kiedy już byłam gotowa, okazywało się, że mój czas w rozmowie dawno minął.\nWszystko się zmieniło, kiedy miałam 13 lat – rodzice wysłali mnie wtedy na wakacje do RPA i zapisali mnie tam do szkoły. Nie językowej – zwykłej podstawówki. Rzucili mnie na bardzo głęboką (pełną rekinów czy też innych krokodyli) wodę i nie było opcji, musiałam zacząć mówić. Z rozumieniem, czytaniem i pisaniem nie miałam problemów, ale mówienie to było zupełnie coś innego. Na pewno ośmieliło mnie to, że dzieciaki w szkole nie naśmiewały się z głupot, które mówiłam – np. nie wiedziałam, jak jest katar, więc mówiłam, że mam wodę w nosie. I ok, rozumieli mnie, nie śmiali się ze mnie, a ja coraz mniej stresowałam się rozmowami.\nNa studiach w Cardiff zmierzyłam się z trochę innym problemem. Z jednoczesnym funkcjonowaniem w pięciu językach. Żyłam po angielsku, nadal korzystałam oczywiście z polskiego, uczyłam się praktycznie od zera (miałam jedynie podstawy) japońskiego, hiszpańskiego i… włoskiego. O ten włoski musiałam stoczyć prawdziwą wojnę. Na pierwszym roku musiałam wybrać dodatkowy moduł, miałam do wyboru bardzo czarujące zajęcia, np. Wstęp do integracji europejskiej (wtedy polityka nie interesowała mnie w najmniejszym nawet stopniu), czy XVIII wieczną literaturę niemiecką. Był też włoski, ale dowiedziałam się, że nie mogę się na niego zapisać, bo studiuję już dwa języki. Nie wspominając już o tym, że angielski też nie jest moim ojczystym. Nie pamiętam czy kiedykolwiek wcześniej byłam równie uparta i asertywna – po wielkiej bitwie stoczonej zarówno na wydziale włoskim, jak i hiszpańskim, pozwolono mi, na moją własną odpowiedzialność zapisać się na włoski. Szczerze mówiąc było ciężko. Szczególnie kiedy zajęcia z włoskiego przeplatały się z tymi z hiszpańskiego. Ale poradziłam sobie konkursowo. Chyba dlatego, że podeszłam do kwestii ambicjonalnie.\nPK: Jaki był twój pomysł na te studia i to wykształcenie?\nMK: Obawiam się, że nie miałam specjalnego pomysłu. Raczej wyszłam z założenia, że gdzieś po drodze odkryję, co chcę w życiu robić. Zastanawiałam się nad tym, by zostać tłumaczem oraz nad pracą w dyplomacji. Teoretycznie spróbowałam trochę tego i tego. Ale i tak okazało się, że wolę coś innego. Z jednej strony studia nie dały mi solidnego wykształcenia zawodowego, ale pozwoliły mi na próbowanie wielu nowych rzeczy, co w moim przypadku sprawdziło się znacznie lepiej.\nPK: Co było powodem, że zmieniałaś tak często miejsce zamieszkania i jak długo mieszkałaś w każdym z państw?\nMK: Studia – zarówno podczas studiów licencjackich, jak i magisterskich miałam możliwość (w pierwszym przypadku obowiązek) wyjazdów. Studia językowe w Cardiff są czteroletnie. Trzeci rok obejmuje praktyki językowe za granicą. Ja spędziłam pół roku w Chile, pracując w firmie mojego taty (mogłam wybrać dowolny kraj hiszpańskojęzyczny. Gdybym wybrała Hiszpanię, Cardiff University umożliwiłoby mi zapisanie się na zajęcia na lokalnym uniwersytecie. W przypadku Ameryki Łacińskiej, sama musiałam załatwić sobie albo zajęcia, albo praktyki zawodowe.), następnie pół roku na uniwersytecie w Japonii (wybrałam Dokkyo University).\nMagisterkę robiłam na University of Bath, zdecydowałam się na prestiżowy program Euromasters, organizowany przez Europejsko Amerykańskie Konsorcjum Uniwersyteckie (European American University Consortium (EAUC)). Pozwalał on na spędzenie każdego semestru na innym uniwersytecie należącym do konsorcjum (lub wszystkich semestrów w Bath, jak kto wolał – każda szkoła oferowała inne moduły), a także na pisanie pracy magisterskiej dla wybranego przez siebie uniwersytetu. Ja po obowiązkowym semestrze w Bath, wybrałam moduły oferowane przez Uniwersytet Karola w Pradze i Uniwersytet Karola III w Madrycie. Magisterkę pisałam również dla UC3M (Universidad Carlos III de Madrid), po hiszpańsku.\nPK: Czy udało ci się w tym czasie opanować któryś z tamtych lokalnych języków?\nMK: W czasie studiów mówiłam swobodnie po japońsku i hiszpańsku, w języku czeskim byłam w stanie się całkiem nieźle porozumieć, ale to już niestety przeszłość.\nPK: Co zawdzięczasz znajomości języków obcych?\nMK: Z rzeczy praktycznych – możliwości zatrudnienia. Właściwie każda z prac podjętych w dorosłym życiu wymagała ode mnie znajomości języków obcych.\nZ rzeczy mniej pragmatycznych:\nMożliwość swobodnego podróżowania – oczywiście można podróżować bez znajomości języków, ale ze znajomością robi się to swobodniej, bez lęku i więcej się z tych podróży wyciąga. Co więcej, dobra znajomość języków obcych pozwala się odnaleźć w obcym kraju, również przy bardziej długoterminowych scenariuszach. Nie wyobrażam sobie mieszkać na stałe w kraju, którego języka nie znam.\nMożliwość zgłębienia obcych kultur. Zawsze podkreślam, że język w dużej mierze odzwierciedla pewne cechy społeczne. Moim ulubionym przykładem jest japoński, w którym patrząc z zachodniej perspektywy, budujemy zdania od tyłu. Więc zanim w ogóle otworzymy usta, musimy wiedzieć dokładnie, jakie informacje będziemy chcieli przekazać. Cenię również możliwość czytania książek, oglądania filmów i seriali w oryginale. Niestety, nawet najlepsze tłumaczenie nie odda wszystkich niuansów językowych, a nie ukrywajmy, dobre tłumaczenia to wciąż rzadkość.\nZdecydowanie uelastyczniło mój mózg – pracowałam kiedyś naraz w czterech językach i jakkolwiek było to niezwykle wycieńczające, zdecydowanie poprawiło moją sprawność intelektualną.\nI oczywiście, z każdym poznanym językiem, łatwiej przyswoić kolejny – mózg jest już wtedy wyćwiczony do odnajdywania wzorców i intuicyjnego adaptowania nowych.\nMam też taką historię o wizycie w Szanghaju – w samym centrum w miarę łatwo porozumieć się w języku angielskim, na przedmieściach jest z tym znacznie gorzej. Pewnego razu wylądowałyśmy z mamą w barze już poza głównym, turystycznym obszarem tego miasta. Mama nie miała większych problemów ze złożeniem zamówienia, ponieważ menu było z obrazkami. A że ja nie jem mięsa, ciężko mi było stwierdzić po samych zdjęciach, która potrawa na pewno nie będzie go zawierać. Oczywiście słowo wegetarianin (bez względu na wymowę) nic obsłudze nie mówiło. Wreszcie przypomniałam sobie, że chiński znak na mięso jest taki sam, jak w języku japońskim. Narysowałam więc kanji* oznaczające mięso i je przekreśliłam. Dzięki temu rozumiano mnie natychmiast, a ja dostałam makaron z tofu.\n* kanji to znaki logograficzne, które są podstawą pisanego języka japońskiego (przyp. Piotr Kruk)\nPK: W ilu z nich jesteś w stanie porozumiewać się na poziomie podstawowej komunikacji?\nMK: Zależy o jak bardzo podstawowej komunikacji mówimy. Powiedziałabym, że licząc angielski, w 5, ale tak naprawdę, gdybym była zmuszona i naprawdę wysiliła się intelektualnie, mogłabym dodać do tego może kolejne trzy, cztery. Na przykład, przed wyjazdem do Maroka starałam się nauczyć chociaż podstaw francuskiego. I rzeczywiście, wystarczyło, żeby porozumieć się w restauracji, łaźni i aptece. Moja aktywna znajomość urdu obecnie leży i kwiczy, a mimo to jestem w stanie zrozumieć mniej więcej co mówi rodzina mojego męża. Gdybym musiała, pewnie byłabym w stanie się wypowiedzieć, nawet pełnym zdaniem. Największą porażką jest dla mnie język niemiecki, którego uczyłam się cztery lata i mówię w nim chyba gorzej niż w urdu.\nPK: Który z języków jest twoim najmocniejszym?\nMK: Oczywiście polski 😉 A tak poważnie – angielski. Uczę się go najdłużej i posługuję się nim bez przerwy. Z resztą już dawno przestałam postrzegać go w kategorii języków obcych. A to z kolei prowadzi nas do następnego, czyli hiszpańskiego. Obecnie mam wrażenie, że trochę się przykurzył, ale ilekroć oglądam coś w tym języku, czytam książkę, albo jadę do kraju hiszpańskojęzycznego, szybko odzyskuję swoje zdolności. Nie ukrywam, że w najlepszej formie byłam studiując i pracując w tym języku.\nPK: Czego nie mogłabyś osiągnąć, gdybyś nie znała żadnego języka obcego?\nMK: Wcześniej powiedziałam, że nie liczę języka angielskiego jako języka obcego. Gdybym to zrobiła, musiałabym stwierdzić, że całe moje życie wyglądałoby zupełnie inaczej: nie studiowałabym za granicą, nie weszłabym w związek z cudzoziemcem, nie przeprowadziłabym się w Nowym Jorku i prawdopodobnie nie dostałabym żadnej z tych prac, które do tej pory wykonywałam.\nBez znajomości hiszpańskiego nie dostałabym pracy w dyplomacji, a później w firmie, w której spędziłam prawie trzy lata. Nie nauczyłabym się też portugalskiego (to długa historia). Być może nawet nie miałabym przez długi czas prawa jazdy – de facto swoje pierwsze prawo jazdy robiłam w Chile, pomijając sam kurs i egzamin, które były po hiszpańsku, musiałam też zdawać egzamin zaliczający chilijską podstawówkę.\nPK: Czy według ciebie znajomość języka obcego daje kobietom więcej niezależności, ale też szans? Jak to postrzegasz?\nMK: Odpowiedź na to pytanie jest boleśnie oczywista. Oczywiście, że znajomość języka obcego daje ludziom o wiele więcej niezależności i zdecydowanie więcej możliwości. Osoba, która nie potrafi się komunikować jest w pewnym sensie upośledzona, w dużej mierze zależna od innych. I jeśli przyjąć taki tok rozumowania, to wyjeżdżając do kraju, w którym nie możemy się porozumieć w żadnym języku, jesteśmy w potężnym stopniu ograniczeni.\nZnajomość przynajmniej jednego języka obcego staje się coraz częstszym wymogiem w procesach rekrutacyjnych. Przy dynamicznej globalizacji nawet stanowiska, które nie wymagają bezpośredniego kontaktu z zagranicznym klientem czy partnerem biznesowym, mogą obejmować kontakt z językiem obcym.\nA jeśli już mówimy o możliwościach w zakresie poszczególnych płci, powiedziałabym wręcz, że dla kobiet znajomość języków obcych jest jeszcze istotniejsza. Niestety, to przeważnie kompetencje kobiet są kwestionowane na polu zawodowym. Nie spotkałam się jeszcze ze stwierdzeniem, że jakiś mężczyzna dostał pracę, bo spodobał się wizualnie przełożonemu. A w przypadku kobiet niestety to się zdarza. Tym bardziej zdolność komunikacji, a zatem również zademonstrowania swoich kompetencji na poziomie werbalnym wydaje się koniecznością.\nPK: Bardzo Ci dziękuję za rozmowę, a czytelnikom polecam nie tylko twoją książkę „Pakistańskie wesele”, ale również czytanie bloga „Miłość w czasach strefowych”. Mam nadzieję, że będziemy mieli okazję spotkać się osobiście i porozmawiać nie tylko o naszych doświadczeniach związanych ze znajomością języków obcych, ale również o ogromnych szansach, jakie nam dają.\nMK: To ja dziękuję za zaproszenie – bardzo się cieszę, że mogłam się wypowiedzieć na tak ważny dla mnie temat. I oczywiście również mam nadzieję na spotkanie na żywo – myślę, że… odnaleźlibyśmy wspólny język!\nLink do książki: https://sklep.mocmedia.eu/produkt/pakistanskie-wesele/\nLink do bloga: www.milosna-globalizacja.pl?utm_source=mowic&utm_medium=wywiad&utm_campaign=jezyki\nMaja Klemp: urodzona w Gdyni autorka książki „Pakistańskie wesele” oraz bloga „Miłość w czasach strefowych”. Poliglotka z wykształcenia. Studiowała japonistykę, hispanistykę oraz europeistykę mieszkając w Wielkiej Brytanii, Chile, Japonii, Czechach i Hiszpanii. Dziś na stałe osiadła w Nowym Jorku wraz ze swoim mężem – Pakistańczykiem z pochodzenia.\nPiotr Kruk: od kilkunastu lat związany z międzynarodowym biznesem. Autor książki „Język obcy w 6 miesięcy” oraz bloga mowic.pl. Mówi w 7 językach obcych wspierając innych w opanowaniu języka obcego na wczoraj. Występuje jako mówca na wielu konferencjach udowadniając, że języka obcego może nauczyć się każdy. I to w zaledwie 6 miesięcy.


Podnośnia statków Niederfinow – symbol technicznej niezawodności\n24 cze 2014 Autor: JBB\nNa szlaku wodnym Odra-Hawela, łączącym Szczecin z Berlinem, funkcjonuje od roku 1934 podnośnia statków Niederfinow. Jak ...\n23 cze 2013 Autor: JBB\nKiedy sympatyczna nieznajoma zapytała, co fotografuję, odpowiedziałam szczerze: Nie wiem. Obiekt przypominał kształtem klepsydrę, z tym, ...\nI Dolnośląski Karnawał Odrzański.\n18 cze 2012 Autor: Keyt66\nMimo wszystko w niedzielę Wrocław ożył. Zorganizowano I Dolnośląski Karnawał Odrzański i równo z wybiciem dwunastej godziny z ...


5 tyrolskich lodowców - Hintertux\nJeśli butów narciarskich najchętniej nie zdejmował(a)byś przez cały rok, to lodowiec Hintertuxer jest właśnie dla Ciebie. Tutaj można jeździć na nartach 365 dni w roku, czyli zawsze. Niemniej jednak warto zafundować sobie krótką przerwę od jazdy na nartach, korzystając z uroków nowej oferty, jaką jest śniadanie w gondolce lodowca Hintertux.\n5 tyrolskich lodowców - im wyżej tym lepiej\nW jedynym całorocznym ośrodku narciarskim Austrii, można również zjeść śniadanie w wagoniku kolejki gondolowej.\nZa 29,50 euro/os., niebiański brunch serwowany jest w kolejce gondolowej wiodącej na szczyt Gefrorene Wand. Rozkoszować się można śniadaniem z kawą, herbatą, sokiem pomarańczowym, Prosecco, chrupiącymi bułeczkami, wędlinami i serem, pastami, jajkami, a nawet płatkami z jogurtem i świeżymi owocami. Imponujący panoramiczny widok na lodowcowy krajobraz i wiele ośnieżonych szczytów dookoła są oczywiście wliczone w cenę. W spokoju goście mogą zjeść i delektować się śniadaniem, dopóki nie zechcą wstać z podgrzewanych kanap. Porannym posiłkiem można cieszyć się dowolnie długo, nawet kilka przejazdów przez stację dolną kolejki. Ci, którzy lubią najeść się do syta, powinni zarezerwować bawarskie śniadanie z białymi kiełbaskami, preclami i chłodnym piwem pszenicznym (17,50 euro/osobę).\nAktualne ceny skipassów na lodowcu Hintertux\nStok dla dzieci, stok z przeszkodami i snowpark Betterpark na lodowcu\nPo obfitym śniadaniu w wagoniku kolejki gondolowej, czas na białe szaleństwo na 60 kilometrach tras narciarskich na samym lodowcu. Kiedy otwarty jest cały teren narciarski Zillertal 3000 wraz z trasami na lodowcu, na narciarzy czekają tu aż 202 km tras. Na Sommerbergalm przygotowano na przykład stok dla dzieci Kidsslope Hintertux z tunelem śnieżnym, stromymi zakrętami i muldami, a na starszych na Sommerberg czeka tor z przeszkodami, dużą śnieżną spiralą zapewniającą niezłe przyspieszenie, przeszkodami i małymi skoczniami. Snowboardziści i narciarze jeżdżący w stylu dowolnym prawdopodobnie najchętniej będą spędzać czas w popularnym snowparku Betterpark Hintertux, najwyższym punkcie do jazdy w stylu freestyle w Europie.\nNa piechotę przez lodowiec\nNaturalny Lodowy Pałac to unikatowy w skali światowej klejnot przyrody i całoroczny cel podróży dla całej rodziny. Podczas wycieczek z przewodnikiem wchodzi się do cudownego świata głęboko pod stokiem narciarskim. Odwiedzający poznają system jaskiń z magicznymi stalaktytami lodowymi, ogromnymi iskrzącymi kryształami lodu i zamarzniętymi wodospadami. Punktem kulminacyjnym na koniec prawie godzinnej wycieczki VIP jest przepłynięcie pontonem/kajakiem/na desce zalanym tunelem.\nOktoberfest i tygodnie Flower Pow(d)er - na lodowcu Hintertux wiele się dzieje\nImprezą otwierającą sezon będzie Oktoberfest w dniach 27-28 września 2019 r., a następnie otwarcie snowparku Betterpark Hintertux z udziałem Hotzone.tv w dniach 3-6 października. Od 28 marca do 4 kwietnia tradycyjnie odbywa się Tydzień Koloński, 3 kwietnia 2020 r. będzie miał miejsce koncert Hintertuxer Glacier Open Air, na którym wystąpi m.in. zespół z Kolonii "Höhner". Drugi tydzień imprez rodem z Kolonii przypada na Wielkanoc. W kwietniu na imprezie snowboardowej Välley Rälley (25 i 26 kwietnia 2020 r.) i podczas tygodnia Flower Pow(d)er (18 kwietnia do 3 maja 2020 r.) odbędą się wyprawy z przewodnikiem ze szkoleniem w zakresie techniki jazdy, trening lawinowy, jazda na nartach o wschodzie słońca, przejażdżki ratrakiem i wiele więcej.\nHintertux lodowiec - pogoda i warunki narciarskie\nOdpowiednie zakwaterowanie można znaleźć w hotelach w bezpośredniej bliskości lodowca. Wszystkie obiekty partnerskie w regionach lodowcowych znajdują się na stronie www.gletscherhotels.at.\nNajlepsze noclegi w najlepszych cenach\nTagi: #ośrodki narciarskie #narty #austria #tyrol #lodowce #hintertux #stubai #soelden #pitztal #kaunertal