Obecna na 3 kontynentach w 50 krajach marka Liu Jo wprowadziła gruntowne zmiany w salonie w Silesia City Center. Przebudowa wnętrza wpisała się w strategię rozwoju największego centrum handlowego na Śląsku, umacniając tym samym jego pozycję lidera w regionie. Przebudowie wnętrza salonu Liu Jo w Silesia City Center przyświecał cel celebracji kobiecości i podążania za trendami.\nNowa przestrzeń emanuje włoskim stylem – główną zmianą jest aranżacja przestrzeni na wzór salonu\nz początku XX wieku. Na powierzchni niemal 140 mkw. dominuje styl retro, na który składają się klasyczne żyrandole i wyścielane aksamitem fotele. Podłoga z jasnobrązowego laminowanego drewna, lekkie meble, duża ilość tkanin i zielonych akcentów w postaci roślin sprawiają, że nowoczesna estetyka w połączeniu\nz kolekcją marki podkreśla jej oryginalność oraz wprowadza przytulną i intymną, a jednocześnie luksusową atmosferę.\nNasze Centrum od lat wiedzie prym na rynku śląskich centrów handlowych. Na ten wizerunek niewątpliwie ma wpływ obecność unikalnych marek oraz nieustanne wpisywanie się w rynkowe trendy. Rozwój jest dla nas bardzo ważny, dlatego cieszymy się, że nowa aranżacja salonu Liu Jo współgra nie tylko z filozofią marki, ale też wpisuje się w strategię naszego Centrum – podsumowuje Iwona Mroczek, dyrektor Silesia City Center.\nMarka Liu Jo posiada 16 sklepów w Polsce. Salon w Silesia City Center jest jedynym sklepem marki w Katowicach. Liu Jo narodziła się w 1995 roku we Włoszech w samym sercu okręgu tekstylnego w Carpi w prowincji Emilia Romagna. Została wykreowana przez młodego przedsiębiorcę Marco Marchi i jego brata Vannisa, którzy z wielkim sukcesem promują swoją markę zarówno na rynku włoskim jak i na rynkach zagranicznych. Jakość, kultura, intuicja, kreatywność i wysoka technologia dają jedność produktu ekskluzywnego, który tworzy najsilniejszy punkt firmy.


Psychologia wojny: Strach i odwaga na polu bitwy • Murray Leo • książka - recenzje, opisy, opinie » BiblioNETka.pl\nStrona głównaKatalogKsiążka: Murray Leo Psychologia wojny: Strach i od...\nKsiążka: Psychologia wojny: Strach i odwaga na polu bitwy\nTytuł oryginalny: Brains & Bullets: How Psychology Wins Wars\nIm bliżej człowiek znajdzie się wojny, tym mniej mu się ona podoba. Ludzkim umysłem steruje automatyczna, pierwotna, praktycznie niedostrzegalna awersja do zabijania i równie silny strach przed utratą życia.\nKsiążka opowiada o tym jak zachodnie armie zapomniały jak walczyć, gdy przeciwnikiem są ludzie. Aby ułatwić wygrywanie wojen, ogromny wysiłek i niebotyczne pieniądze zainwestowano w próbę stłumienia u żołnierzy tych reakcji. Przez lata badania te koncentrowały się na pytaniach takich jak: "Kto walczy?" oraz "Co zrobić by zmusić jak najwięcej osób do podjęcia walki?".\nAutor łączy ze sobą pochodzące z pierwszej ręki relacje z różnych bitew z nauką ścisłą, jaką jest psychologia taktyki. Te rozległe badania oferują niesamowity wgląd w to, co wojna jest w stanie zrobić z umysłem człowieka.\n[Wydawnictwo RM, 2014]


McDonald’s rozbuduje sieć - Franchising.pl - franczyza, pomysł na własny biznes\nUbiegły rok był najgorszy w historii koncernu McDonald’s. W IV kwartale firma po raz pierwszy zanotowała stratę. Dobrze radzi sobie jego polska filia, która zwiększyła w porównaniu z 2001 r. zysk netto o 40 proc. - do 19,2 mln zł. Przychody spółki wzrosły natomiast o 50 mln zł - do 504,4 mln zł.\nW Polsce działają 204 bary McDonald’s. Tylko 25 proc. z nich to restauracje uruchomione na zasadach franczyzy. Reszta w 100 proc. należy do McDonald’s Polska. W Niemczech i Wielkiej Brytanii działa po 1,1 tys. tych barów. - Nasycenie polskiego rynku jest na tyle niskie, że bez obawy o kondycję istniejących restauracji możemy uruchomić około setki nowych - mówi Krzysztof Kłapa, dyrektor ds. kontaktów zewnętrznych w McDonald’s Polska.\nPrawdopodobnie większość z nich będzie budował McDonald’s. Dragos Pavicevic, dyrektor generalny McDonald’s Polska, prowadzi bardzo ostrożną politykę wobec franczyzobiorców. Aby zostać licencjobiorcą, trzeba spełnić kilka warunków - nie prowadzić żadnej innej działalności gospodarczej i mieszkać co najwyżej 40 km od proponowanej lokalizacji baru. Poza tym w portfelu trzeba mieć co najmniej 200-300 tys. USD (0,8-1,2 mln zł). McDonald’s dopuszcza sfinansowanie połowy inwestycji kredytem. Taka suma powinna wystarczyć na pokrycie kosztów zakupu wyposażenia restauracji. Budową budynku i jego aranżacją zajmuje się koncern. Koszt budowy średniej wielkości baru typu drive-in wynosi 3-3,5 mln zł.\nSłabe wyniki w 2002 r. zmusiły centralę firmy do zmiany strategii marketingowej. Celem rozpoczętej także w Polsce kampanii jest między innymi przekonanie młodzieży do korzystania z barów McDonald’s. Bary mają nabrać indywidualnego charakteru. Zmieni się także menu, do którego mają zostać wprowadzone potrawy o polskim rodowodzie.\nInfo: Radosław Omachel, Puls Biznesu, 9 września 2003


Uwaga na niewypłacalne firmy budowlane - Forum Branżowe\nForum Branżowe > Wydarzenia > Uwaga na niewypłacalne firmy budowlane\nUwaga na niewypłacalne firmy budowlane\nW minionych trzech kwartałach tego roku niewypłacalność zgłosiło 757 firm w Polsce. W minionym roku, w analogicznym okresie, było to 723 przedsiębiorstwa, co oznacza wzrost o 5 proc.\nDane na temat niewypłacalności znajdują się w Monitorach Sądowych i Gospodarczych. Jak się okazuje, w okresie od stycznia do końca września wzrosła o 5 proc. liczba firm, które zgłosiły niewypłacalność. Niewypłacalność notowana jest niemal we wszystkich branżach. Jeśli chodzi o budownictwo, to tu widać, że firmy budowlane najgorzej radziły sobie w III kwartale. Euler Hermes podaje, że we wrześniu niewypłacalność zgłosiło 17 firm budowlanych.\nZ kolei KUKE analizuje czynniki, które wpływają na pogorszenie się sytuacji firm w branży budowlanej. Pierwszy, to powtarzany już od pewnego czasu problem w pozyskaniu nowych pracowników. Jednocześnie firmy muszą mierzyć się z rosnącymi kosztami pracy, gdyż zwiększają wynagrodzenia pracowników. Analitycy prognozują, że jeśli przedsiębiorcy nie podniosą wydajności pracy, co można uzyskać m.in. dzięki automatyzacji, to mogą mieć potem problem z utrzymaniem rentowności działalności.\nW skali światowej mamy do czynienia z problemami handlowymi, sporem m.in. między USA a Chinami czy Turcją. Poza tym wciąż nie doszło do brexitu, co oznacza kontynuację niepewnej sytuacji gospodarczej w Wielkiej Brytanii. Analitycy oceniają, że te kwestie również będą miały wpływ na polską gospodarkę. Dekoniunkturę najbardziej odczują firmy nastawione na eksport, chociaż mniej te, dostarczające materiały dla budownictwa mieszkaniowego.\nSytuację eksporterów w I półroczu podsumował także Maksymilian Miros, ekspert Centrum Analiz Branżowych. Odniósł się tu do sprzedaży zagranicznej polskiej stolarki otworowej. Ocenia, że choć eksport okien i drzwi w pierwszych sześciu miesiącach rósł, to w tempie dwukrotnie wolniejszym w porównaniu do 2018 r. Co więcej, w omawianym okresie spadek sprzedaży zanotowano w dziewięciu na 20 krajów, do których eksportowana jest polska stolarka.\nCABeksport okienEuler HermesKUKEMaksymilian Mirosupadłość firm


Pociąg Wrocław- Mezimesti od wiosny - Forum Sudety.it\nPociąg Wrocław- Mezimesti od wiosny\nPostautor: Hazmburk » 14-10-2016 22:57\nW przyszłym roku ma być bezpośredni pociąg z Wrocławia do Meziměstí i dalej prawdopodobnie do Adršpachu. Kursowanie w weekendy od maja do września, wyjazd z Wrocławia rano i powrót wieczorem. Na odcinku krajowym jest już wpisany w wyszukiwarkę połączeń na stronie PLK, choć jeszcze mogą być zmiany: https://portalpasazera.pl\nPostautor: Dolnoślązak » 15-10-2016 02:46\nA to ci niespodzianka, szkoda że nie całoroczny weekendowy ale dobre i to, poczekam do maja W takim razie z autobusem jadącym pół dnia w tempie ślimaka mogą się wypchać (poważnie do Mieroszowa jechał 2 razy dłużej niż bus, wlekąc się całą drogę niemiłosiernie).\nPostautor: hm0 » 16-10-2016 17:34\nWidać ktoś z urzędu wojewódzkiego czytał mój post: viewtopic.php?f=20&t=4735&p=52474&hilit=adrspach+wrocław#p52474. Ciekawe czy podzieli się premią, jak frekwencja dopisze.\nJeśli to wypali, to przejadę się na pewno, bo będzie to jedyna relacja w dolnośląskim, gdzie wsiada się w dużym mieście a wysiada między skałami na szlaku. Czas dojazdu powinien być porównywalny z dojazdem samochodowym, naturalnie po remoncie linii kolejowej. Obecnie w Starostinie w stronę Mezimesti jest 70 km/h, a w stronę Mieroszowa... 30 km/h. Co dalej w kierunku Unisławia, wolę nie myśleć.\nTylko ten szynobus nie powinien kończyć biegu w Adrspachu i stać tam do wieczora, tylko pojechać do Trutnova, a dalej do Jeleniej Góry.\nPostautor: gar » 16-10-2016 21:32\nPytanie którędy go puszczą ? Nie mam pewności czy będzie ostatecznie jeździł przez Mezimesti czy jednak przez Lubawkę i Trutnov.\nRe: Pociąg Wrocław- Mezimesti od wiosny\nPostautor: Michał » 16-10-2016 23:09\nMiałem o tym napisać. Ale po serii newsów o reaktywacji połączeń Nysa- Kamieniec Z, które po czasie okazywały się pasztetem, podchodzę do takich wiadomości z dużą dozą nieufności, i postanowiłem nie zamieszczać, dopóki nie będzie sprawdzonej informacji.\nPociąg ma kursować w relacji Wrocław - Mezimesti przez Wałbrzych i Mieroszów. Z tego co pamiętam, to Adršpach nie jest stacją, tylko przystankiem, więc pociągi nie mogą tam kończyć/ rozpoczynać biegu.\nW rocznym rozkładzie PLK jest już zarezerwowany plan, stąd znajduje się już w wyszukiwarkach. Ale do uruchomienia połączenia jest jeszcze droga daleka.\nW sobotę w Rynku Kolejowym ukazał się artykuł z bliższymi informacjami na ten temat:\nPostautor: Makuh » 17-10-2016 06:01\nKusi, żeby zrobić przystanek obok ośrodka narciarskiego na Dzikowcu i puścić kursy zimą.\nPostautor: hm0 » 17-10-2016 07:34\nZgadzam się. MTB, downhill, wyciąg krzesełkowy, wieża widokowa, narciarstwo zjazdowe i biegowe, paralotnie, ścieżki dla biegaczy i spacerowiczów, bliskość Andrzejówki - wszystko byłoby od razu po wyjściu z pociągu. Droga dojazdowa do ośrodka przypomina leśny dukt. To będzie hit zimą i latem dla spragnionych ruchu i kontaktu z naturą wrocławian. Urząd Wojewódzki - do roboty!:)\nPostautor: Hazmburk » 17-10-2016 20:00\nMichał pisze: Z tego co pamiętam, to Adršpach nie jest stacją, tylko przystankiem, więc pociągi nie mogą tam kończyć/ rozpoczynać biegu.\nA to są przepisy czeskie czy polskie?\nJest kilka pociągów kończących/rozpoczynających bieg w Adršpachu (nawet przyśpieszony z Chocni). A jeden nawet na przystanku Teplice nad Metují skály:\nhttp://www.cd.cz/cs/vnitrostatni-cestov ... 612-01.pdf\nOczywiście informację o pociągach przez lub do Meziměstí należy na razie traktować w kategoriach zaawansowanych planów urzędu marszałkowskiego. Nie wiadomo, co z tego wyniknie. Jeśli wcześniej pojawi się autobus, to radzę z niego korzystać, bo nie wiadomo, czy się przyjmie. Za jakiś czas znowu do Czech może nie być nic. Nie wiem, jak sobie poradzili z pewnymi przeszkodami natury prawnej (tak samo w Świeradowie w przypadku kursów do Novégo Města pod Smrkem). PKS Jelenia Góra przed zlikwidowaniem kursów do Jakuszyc próbował przedłużyć je do Harrachova, ale im nie udało się pokonać barier prawnych, z powodu których kursy te byłyby bardzo deficytowe. Ja jechałem raz 15-tką do Golińska i moje wrażenia z jazdy były bardzo pozytywne (konduktor w autobusie sprzedający bilety, autobus na każdym przystanku zatrzymywał się i otwierał drzwi - nawet jak nikt nie wsiadał ani nie wysiadał). W końcu jakiś powiew cywilizowanej komunikacji w tym rejonie Sudetów (szkoda tylko, że autobus jeździ tak rzadko).\nPostautor: Pudelek » 18-10-2016 10:32\nHazmburk pisze: autobus na każdym przystanku zatrzymywał się i otwierał drzwi - nawet jak nikt nie wsiadał ani nie wysiadał\nto akurat głupota. W cywilizacji są specjalne przyciski sygnalizujące chęć opuszczenia pojazdu, więc kierowca nie musi stawać i wpuszczać zimne powietrze co przystanek, jeśli nikt się do tego nie kwapi. W Polsce nawet w MZK bywa z tym różnie - np. w Opolu na 90% przystanków autobusów staje i własnie je otwiera. Czas leci, jest zabawa. A pamiętam jak się zdziwiłem w Berlinie, gdy autobus nie stanął, mimo, że ja stałem koło drzwi - nie nacisnąłem, nie wychodzę. Albo np. w Jihlavie WSZYSTKIE przystanki były na żądanie, więc wóz zatrzymywał się tam, gdzie naprawdę pasażerowie chcieli wychodzić.\nPostautor: Dolnoślązak » 18-10-2016 11:36\nCzyli potwierdza się to, co mówiłem - ten autobus toczy się zamiast jechać. Podejrzewam, że bierze się to z niebywale rozwleczonego rozkładu jazdy, jak ja jechałem to bilety sprzedawał kierowca i może stąd takie czasówki? Może w tygodniu na każdym przystanku jest kolejka do kierowcy? Bo innego wytłumaczenia dla autobusu wyprzedzanego przez rowerzystów znaleźć nie mogę A jakl ma się to toczyć pół dnia do Mezimesti to naprawdę wolę poczekać na pociąg\nPostautor: Pudelek » 18-10-2016 11:41\nJeszcze odnośnie stawania na każdym przystanku... w Czeskim Raju jechałem niby autobusem przyspieszonym, planowo miał stawać w najważniejszych punktach. Praktyka była taka, że jeśli nikogo nie było na przystanku ani nikt nic nie nacisnął to jechał dalej, a jeśli byli chętni do wyjścia i wejścia nawet na przystankach nie ujętych w rozkładzie to się zatrzymywał. Bardzo praktyczne Mieliśmy trochę opóźnienia, ale to raczej była wina dwóch wycieczek rowerzystów które się władowały i trzeba było powkładać rowery na wózka.\nPostautor: Hazmburk » 18-10-2016 15:13\nPudelek pisze: to akurat głupota. W cywilizacji są specjalne przyciski sygnalizujące chęć opuszczenia pojazdu, więc kierowca nie musi stawać i wpuszczać zimne powietrze co przystanek, jeśli nikt się do tego nie kwapi.\nObligatoryjne otwieranie drzwi na każdym przystanku to może lekka przesada (ja jechałem latem i odbywało się to w ten sposób, że kierowca zatrzymywał się, otwierał drzwi, od razu je zamykał i ruszał - dość dziwne jak na nasze standardy, nie wiem, jak jest w zimie). Ale moim zdaniem autobus powinien przynajmniej wjeżdżać w każdą zatoczkę albo przystawać przy słupku oznaczającym przystanek. Ma to znaczenie szczególnie na liniach, z których korzysta dużo turystów, nie zorientowanych lokalnie. Nie wiem, o jakiej konkretnie "cywilizacji" piszesz, ale jeżdżę dość dużo autobusami za Nysą Łużycką i tam nie ma gnania na złamanie karku, autobus przed przystankiem przynajmniej zwalnia (tak, że łatwo da się wyczuć, że jest przystanek). Ogólnie pełna kultura. U nas nie raz byłem świadkiem, jak ludzie w ostatniej chwili wyskakiwali z wiat na widok pędzącego autobusu albo opuszczali busa dopiero na kolejnym przystanku, bo zanim ktoś się zorientował i dopchał do wyjścia, pojazd już minął przystanek (w busach jest pod tym względem jeszcze gorzej niż w autobusach PKS). Wysiadanie znacznie ułatwiają zapowiedzi przystanków (słowne lub na wyświetlaczach), ale z tym bywa różnie w naszych autobusach, a większość PKS-ów ich nie ma.\nDolnoślązak pisze: ...ten autobus toczy się zamiast jechać (...) autobusu wyprzedzanego przez rowerzystów... (...) A jakl ma się to toczyć pół dnia do Mezimesti...\nDemagogia i nieprawda. Jedzie może trochę dłużej niż bus, ale przynajmniej jest pewny, jedzie zgodnie z rozkładem i podróż odbywa się w cywilizowanych warunkach. Uważam, że komunikacja publiczna nie powinna ścigać się z prywatnymi samochodami, za to jej siła tkwi m.in. w solidności funkcjonowania (zgodność z rozkładami, skomunikowania, pewność, że autobus przyjedzie, przewidywalność, nadzór z zewnątrz itd.). To dużo większa zaleta niż to, czy przyjedzie się do celu 10 minut wcześniej czy później. Przypuszczam, że w Czechach większość linii by padła, gdyby i tam wpuścić na rynek busy funkcjonujące według naszych zasad i konkurujące nieco szybszym czasem przejazdu (nota bene pomysł na transport publiczny nie mający chyba odpowiednika nigdzie indziej w cywilizowanej Europie). Tymczasem z komunikacji publicznej korzysta w Czechach znacznie więcej ludzi niż u nas, mimo że jest ona wolniejsza niż po naszej stronie granicy (mam na myśli przede wszystkim komunikację regionalną).\nPudelek pisze: w Czeskim Raju jechałem niby autobusem przyspieszonym, planowo miał stawać w najważniejszych punktach. Praktyka była taka, że jeśli nikogo nie było na przystanku ani nikt nic nie nacisnął to jechał dalej, a jeśli byli chętni do wyjścia i wejścia nawet na przystankach nie ujętych w rozkładzie to się zatrzymywał. Bardzo praktyczne Mieliśmy trochę opóźnienia...\nTo ma być ta "cywilizowana komunikacja", że autobus staje, gdzie chce, a ludzie spóźniają się na przesiadki? I jeszcze pewnie linia stricte turystyczna, a więc w środku zdezorientowani pasażerowie. Komunikacja powinna działać w sposób ściśle unormowany przepisami (rozkłady jazdy, znane i proste reguły korzystania), a przykład, który podałeś, bardziej zniechęca do komunikacji publicznej niż do niej zachęca. Na liniach służącym zarówno turystom, jak i na co dzień mieszkańcom coś takiego jest niedopuszczalne.\nPostautor: Lech » 18-10-2016 17:40\nHazmburk pisze: To ma być ta "cywilizowana komunikacja", że autobus staje, gdzie chce, a ludzie spóźniają się na przesiadki? I jeszcze pewnie linia stricte turystyczna, a więc w środku zdezorientowani pasażerowie. Komunikacja powinna działać w sposób ściśle unormowany przepisami (rozkłady jazdy, znane i proste reguły korzystania), a przykład, który podałeś, bardziej zniechęca do komunikacji publicznej niż do niej zachęca. Na liniach służącym zarówno turystom, jak i na co dzień mieszkańcom coś takiego jest niedopuszczalne.\nPo co wszczynasz krucjatę przeciwko komunikacji autobusowej? Czy mam teraz zażądać rzeczowych argumentów, a nie tylko generalizujących ogólników, rzucanych na oślep oskarżeń czy dowodów w postaci subiektywnych opinii?\nPostautor: Dolnoślązak » 18-10-2016 19:28\nHaz, autobus planowo jedzie 40min i tyle jechał, bus pokonał trasę Wałbrzych - Mieroszów w 25min. więc różnica jest spora, z tym, że jak wspomniałem bus jechał normalnie zaś autobus toczył się z prędkością 30-40km/h od przystanku do przystanku. Siedziałem z przodu więc widziałem\nPostautor: Pudelek » 19-10-2016 13:51\n(ja jechałem latem i odbywało się to w ten sposób, że kierowca zatrzymywał się, otwierał drzwi, od razu je zamykał i ruszał - dość dziwne jak na nasze standardy,\njak dziwne? Ja to widuję co chwilę w komunikacji miejskiej. Potem trudno się dziwić, że autobusy jadą nieskończenie długo, bo nawet w przypadku braku pasażerów rano czy wieczorem kierowca i tak wszędzie staje, chyba, aby zabrać trochę powietrza.\nHazmburk pisze: Ale moim zdaniem autobus powinien przynajmniej wjeżdżać w każdą zatoczkę albo przystawać przy słupku oznaczającym przystanek. Ma to znaczenie szczególnie na liniach, z których korzysta dużo turystów, nie zorientowanych lokalnie.\na moim skromnym zdaniem wystarczy informacja tekstowa/dźwiękowa przed każdym przystankiem. Jeśli ktoś jest sprawny psychicznie to raczej zrozumie, że właśnie teraz jest ten przystanek i nacisnąć przycisk, a nie czekać, aż stanie albo wjedzie w zatoczkę.\nNie wiem, o jakiej konkretnie "cywilizacji" piszesz\nnp. Szwecja, Norwegia, Dania, Czechy (nie przypominam sobie, aby stawał tam na przystanku tylko dlatego, że jest przystanek, a nikogo nie ma). Za Nysą jeździłem tylko po Berlinie, autobus jechał swoim tempem bez zbędnego zwalniania, o tym, że zbliża się przystanek wiadomo było z komunikatów. To, że je zlekceważyliśmy to była kwestia przyzwyczajenia z Polski, że kierowca staje wszędzie, nawet jak dookoła tylko hula wiatr.\nU nas nie raz byłem świadkiem, jak ludzie w ostatniej chwili wyskakiwali z wiat na widok pędzącego autobusu albo opuszczali busa dopiero na kolejnym przystanku, bo zanim ktoś się zorientował i dopchał do wyjścia, pojazd już minął przystanek (w busach jest pod tym względem jeszcze gorzej niż w autobusach PKS).\nto inna sprawa tylko nijak to się ma do stawania na każdym przystanku, nawet jak widać, że nikt nie chce wysiąść.\nTo ma być ta "cywilizowana komunikacja", że autobus staje, gdzie chce, a ludzie spóźniają się na przesiadki?\naa, byłeś tam i widziałeś że ktoś się spóźnił na jakąś przesiadkę? Bo ja nic takiego nie zauważyłem.\nI jeszcze pewnie linia stricte turystyczna, a więc w środku zdezorientowani pasażerowie.\nnormalna linia podmiejska, tyle, że w sezonie letnim dołączają wózek na rowery. Zdezorientowanych nie widziałem, zadowolonych z tego, że zamiast czekać na następny autobus wejdą do tego, którego nie ma w rozkładzie, albo wysiądą wcześniej "na żądanie", jak najbardziej.\nKomunikacja powinna działać w sposób ściśle unormowany przepisami (rozkłady jazdy, znane i proste reguły korzystania), a przykład, który podałeś, bardziej zniechęca do komunikacji publicznej niż do niej zachęca. Na liniach służącym zarówno turystom, jak i na co dzień mieszkańcom coś takiego jest niedopuszczalne.\njak widać dopuszczalne i działa to całkiem nieźle. Na szczęście kierowca nie był człowiekiem Twojego pokroju i zamiast ściśle trzymać się przepisów poszedł ludziom na rękę. A mógł zabić.


Temat: Wstydzę się...\nData: czwartek, 13 lipca 2017 09:07:05\nPolska para odkryła storczyki w Szwecji i chciała zarobić kradnąć i niszcząc...\nhttp://www.dn.se/nyheter/sverige/par-gr ... riktioner/\nTak pierwsze zdania brzmią w tym artykule:\n"Dwóch polskich obywateli, mężczyzna 50-sio letni i kobieta 40-to letnia, zostali zatrzymani przez Sąd Rejonowy Lycksele podejrzani na prawdopodobną przyczynę o poważne przestępstwo ochrony zastrzeżonych gatunków..."\nData: czwartek, 13 lipca 2017 10:20:11\nAleż proszę Pani, to się mogło wydarzyć wszędzie. Oni pewnie chcieli do ogródka sobie przesadzić . Tak się dzieje w Polsce. Dlatego miejsca stanowisk nie są publikowane.\nData: czwartek, 13 lipca 2017 10:25:23\nO nie... to żadni ogrodnicy... ta para jest również podejrzana o przygotowanie do łamania praw myśliwskich i może obejmować plundrowanie jajek ptasich w Stekenjokk:\nData: czwartek, 13 lipca 2017 11:00:19\nMyślałam że to jest forum miłośników storczyków i takie zachwania się potępia... ani nie szuka wymówek\nData: piątek, 14 lipca 2017 23:49:00\nPolecam się też wstydzić za morderców goryli, słoni, tygrysów, nosorożców itd.\nZa łowców storczyków niszczących puszcze tropikalne na całym świecie (notabene od kilkuset lat specjalizują się w tym Brytyjczycy - niby skąd pochodzi znakomita większość roślin w Kew?). No tak, ale to nie Polacy, więc już nie trzeba się wstydzić?\nBo przyznam szczerze, że nie do końca rozumiem, czy mam się wstydzić za to, że kolejny Homo sapiens zniszczył kolejny kawałek przyrody dla pieniędzy, czy akurat dlatego, że to przypadkim byli Polacy.\nData: sobota, 15 lipca 2017 12:33:18\nJerzy... mieszkając za granicą prawie od 40 lat, zawsze byłam dumna i chwaliłam się że jestem Polką opisując Polskę jako kraj o wysokiej świadomości i kulturze. Dlatego to może odebrałam te zachowanie Polaków bardziej osobiście wstydząc się... bo jak to żeby moi rodacy wyjeżdżali z Polski jako turiści w takich celach?\nWybacz... ale tego typu zachowanie przypomina mi kulturę kołchozową gdzie wszystko należało do wszystkich albo do nikogo, więc odpowiedzialności nie trzeba było brać.\nOczywiście że ja potępiam morderców goryli, lwów, myśliwców kości słoniowej itp.... ale nie o tym wątek mój był...\nData: sobota, 15 lipca 2017 19:12:44\nPewnie, że taki kontekst nigdy nie jest przyjemny dla imigranta (sam byłem imigrantem przez 9 lat). Natomiast prawdopodobnie nie jesteśmy ani lepsi ani gorsi od innych. Kłusownictwo jest dość powszechnym zjawiskiem na całym świecie, niestety.\nData: sobota, 15 lipca 2017 20:00:33\nTak... to prawda...


Bibu�ki matuj�ce Mat Express, Marion (stara wersja) - opinie internautek o kosmetykach w polskim katalogu opinii o kosmetykach KWC - Kosmetyk Wszech Czas�w (KWC)\nM�j profilObserwowaneLista producent�wDodaj producentaNagrodzone kosmetykiRegulamin Poprzedni produkt Nast�pny produkt Bibu�ki matuj�ce Mat Express, Marion (stara wersja)\n(2.62/5 z 50 opinii)\nZg�aszaj�ca osoba: Lidiq\nBibu�ki matuj�ce �ci�gaj� nadmiar sebum i potu z twarzy (efekt b�yszczenia), sprawiaj�c, �e sk�ra jest matowa przez d�ugi czas. Idealnie nadaj� si� do poprawienia makija�u w ci�gu dnia.\nCena: 12z� / 100szt.\nKupi�am bardzo tanio na Allegro przy okazji wi�kszych zakup�w. U�ywam sporadycznie raczej. W miar� sobie radz� ze �ci�ganiem sebum i zmniejszaniem b�yszczenia. Ca�kiem przydatna i por�czna rzecz, zw�aszcza na lato.\nZastanawiam si� jednak czy jest sens kupowania bibu�ek, skoro ten sam efekt podobno mo�na uzyska� papierem do pieczenia poci�tym na malutkie prostk�ciki U�ywam tego produktu od: kilka miesi�cyIlo�� zu�ytych opakowa�: w trakcie 1\nChwalona: 42 raz(y) 2015-11-09 20:42:43\nCud�w nie nale�y si� spodziewa�\nSzczerze powiedziawszy my�la�am, �e to b�dzie o wiele lepszy produkt, tymczasem sza�u nie ma. Owszem, bibu�ki odci�gaj� t�uszcz a twarzy, ale tylko na chwil�, w przypadku cery t�ustej ich stosowanie nie ma raczej sensu, bo trzeba by to robi� �rednio co p� godziny. Cena mo�e by�, wi�c warto kupi� i zaryzykowa�, bo mo�e dla kogo� oka�e si� to zbawiennym produktem. Ja wo�� je ze sob� w podr�e, u�ywam np. w autobusie, przed dokonaniem poprawek w makija�u sypkim pudrem. Opakowanie nawet estetyczne, nie ma co narzeka�.\n- bez rezultatuU�ywam tego produktu od: miesi�cIlo�� zu�ytych opakowa�: 1 ca�e opakowanie\nChwalona: 2 raz(y) 2013-12-09 13:31:12\nTe bibu�ki nie matuj�, i w zasadzie tyle mo�naby napisa� w temacie. W zasadzie one nie robi� NIC, w sumie nale�a�oby sie cieszy�, �e przynajmniej nie szkodz�. Ale to stanowczo za ma�o. W przypadku tego produktu pozostaje mi tylko narzeka�, �e jest ich a� 100 w opakowaniu. W zasadzie to opakowanie jest r�wnie tragiczne jak jego zawarto�� - �atwo si� mnie i odkszta�ca w torebce, a co za tym idzie bibu�ki r�wni� si� mn� i odkszta�caj�. Zamiast zbiera� sebum z twarzy, bibu�ki zbieraj� makija�, za to zostawiaj� sebum. Tragedia. Moim zdaniem szkoda nawet tych paru z�otych za tak bezu�yuteczny produkt. Nikomu nie polecam.U�ywam tego produktu od: 3 miesi�ceIlo�� zu�ytych opakowa�: 1 nieca�e\nChcesz pochwali� nati-mo za czyteln� i pomocn� recenzj�?\nChwalona: 1 raz(y) 2013-10-30 17:33:29\n*ilo�� w stosunku do ceny\n*przede wszystkim bardzo �le zbieraj� sebum\n*trzeba ich u�y� kilka aby zmatowi� twarz za jednym razem a i tak musz� po tym u�y� pudru bo twarz dalej si� �wieci\n*ma�o por�czne opakowanie, bibu�ki niewygodnie si� wyjmuje\nTo wszystko, niewiele a jednak tak du�o. Nie polecam.\nU�ywam tego produktu od: miesi�caIlo�� zu�ytych opakowa�: 0,5\nChcesz pochwali� Krakoska87 za czyteln� i pomocn� recenzj�?\nChwalona: 17 raz(y) 2013-08-07 16:14:31\nKupi�am te bibu�ki matuj�ce bo nie zawieraj� talku i s� polskie.\nMatuj� do�� dobrze, szybko ch�on� spor� ilo�� sebum, jest ich du�o.\nEfekt niestety jest do�� kr�tkotrwa�y.\nOpakowanie jest �adne, minimalistyczne, malutkie i por�czne, nie zwraca na siebie uwagi w torebce.\nWydaje mi si�, �e do�� mocno �cieraj� makija�, wi�c nie wiem czy jeszcze do nich wr�c�, ale nie wykluczam tego. U�ywam tego produktu od: dw�ch miesi�cy\nIlo�� zu�ytych opakowa�: jedno ca�e, przede mn� jeszcze drugie Oceniono na 2.50 na\nChwalona: 14 raz(y) 2013-08-05 22:06:53\nCa�kiem je lubi�.\nJedne z przyjemniejszych bibu�ek, jakie stosowa�am. Dobrze wch�aniaj� sebum, u mnie przet�uszcza si� strefa T, dlatego 2 bibu�ki i na to puder matuj�cy i mat utrzymuje si� �adnie i d�ugo. Bibu�ki nie naruszaj� makija�u, nie zbieraj� pudru czy podk�adu, za co spory plus. Poza tym s� ca�kiem porz�dnie wykonane, nie dr� si�, �atwo je te� wydoby� z opakowania. Pewnie jeszcze nie raz do nich wr�c�. Polecam.U�ywam tego produktu od: ok. 2 miesi�ceIlo�� zu�ytych opakowa�: 1 op.\nChwalona: 2 raz(y) 2013-03-27 09:43:58\nSZKODA KASY NIE DZIA�AJ� !!!\nte bibu�ki, niestety nie matuj�, kosztuj� niewiele ale nie ma sensu ich u�ywa� nic nie pomog� na Waszych twarzach,\nnaprawd� lepiej dop�aci� i kupi� np. z inglota U�ywam tego produktu od: od czasu do czasu byle sko�czy� (jakie� 4 miesi�ce)\nChwalona: 2 raz(y) 2013-03-26 12:45:31\ndla mnie produkt jest bardzo dobry a cena rowna sie z jakoscia swietne jest tez to ze jest w opakowaniu 100 szt bibu�ki sciagaja nadmiar sebum oraz matuja poecam je kazdej osobie majaca problem ze swieceniem mieszcza sie do torebki kieszeni ,poreczne .U�ywam tego produktu od: 4 miesiecyIlo�� zu�ytych opakowa�: 2 opakowania\nChcesz pochwali� Krejzolkabejbe za czyteln� i pomocn� recenzj�?\nChwalona: 1 raz(y) 2013-02-12 20:42:19\nNie s� najgorsze Niby to prawda... Trzeba zu�y� kilka bibu�ek za jednym razem, ale sk�ra p�niej d�ugo utrzymuje si� w matowym efekcie. Troszk� s� ma�e i cienkie, ale dla mnie mog� by� wsz�dzie si� zmieszcz�, nawet do malutkiej kosmetyczki ;DU�ywam tego produktu od: miesi�cIlo�� zu�ytych opakowa�: w trakcie pierwszego\nChcesz pochwali� fortepianino za czyteln� i pomocn� recenzj�?\nKupi�am, troch� u�ywa�am i rzuci�am w k�t. Aby zmatowi� twarz trzeba zu�y� dobre kilka bibu�ek, jak dla mnie to za du�o zabawy. Poza tym wydaje mi si�, �e �ci�ga makija�. Jestem rozczarowana tym produktem. U�ywam tego produktu od: rokuIlo�� zu�ytych opakowa�: w trakcie pierwszego


Kierunek: Anglia | Głos Szczeciński\nIrena Boguszewska 28 maja 2009, 11:45\nChcesz wyjechać do Anglii za chlebem. Przczytaj koniecznie nasz poradnik.\nWielu studentów na wakacyjne wyjazdy wybiera Wielką Brytanię. Tam mogą poznać kulturę anglosaską, podszlifować język, poznać ludzi z różnych zakątków świata, ale także zarobić i odłożyć sporo pieniędzy. Zanim jednak zdecydujemy się wyjechać powinniśmy bliżej poznać kraj i kilka ważnych aspektów, które czekają nas na miejscu.\nZanim wyjedziemy, przygotujmy starannie nasze CV oraz list motywacyjny w języku angielskim - potem będziemy je dostosowywali i przerabiali pod konkretne stanowiska. Zwróćmy uwagę na poprawność językową - jeżeli nie jesteśmy pewni, jak poprawnie zastosować zwrot w języku angielskim - zapytajmy osobę, która zna perfekcyjnie język lub poprośmy o pomoc tłumacza. Dla brytyjskich pracodawców oprócz poprawności językowej ważne są także referencje. To niezwykle ważne, gdyż w Polsce wymaga się ich wyłącznie na bardzo wysokich stanowiskach. Jeżeli nie możemy przedstawić referencji od poprzedniego pracodawcy, ponieważ nie posiadamy jeszcze doświadczenia zawodowego spróbujmy wpisać osobę, która dobrze nas zna i może potwierdzić naszą sumienność oraz rzetelność. Może to być np. wykładowca lub nauczyciel.\nCo ważne w naszym rozumieniu referencję dotyczące usposobienia czy zdolności to rzecz drugorzędna. Dla zagranicznego pracodawcy to podstawa weryfikacji dwóch aspektów: tego co napisaliśmy w CV i naszego zachowania podczas rozmowy kwalifikacyjnej. To właśnie dzięki listom i rozmowom polecającym, zagraniczny pracodawca podejmie decyzję o przyjęciu nas do pracy.\nJeżeli planujemy podjąć pracę w domach opieki, szpitalach, jednostkach policji itp. - postarajmy się otrzymać świadectwo o niekaralności. Brytyjczycy wymagają tego zaświadczenia. Możemy je otrzymać w biurze informacyjnym Krajowego Rejestru Karnego lub w Punktach Informacyjnych Krajowego Rejestru Karnego przy sądach powszechnych na terenie kraju. Koszt jego wydania wynosi 50 zł. Pamiętajmy, aby przetłumaczyć dokument na język angielski, gdyż polska wersja nie zostanie zaakceptowana przez brytyjskiego pracodawcę. Zaświadczenie to możemy także uzyskać za pośrednictwem polskich ambasad, jednak czas oczekiwania na jego wydanie może być zbyt długi. Dlatego warto zadbać o to przed wyjazdem. Tłumaczenie powinno być sygnowane przez tłumacza przysięgłego. Nasz potencjalny pracodawca zyska w ten sposób pewność, że dokument jest w pełni autentyczny i posiada moc prawną.\nWarto zabezpieczyć się finansowo do czasu znalezienia pracy i otrzymania pierwszej wypłaty. Powinniśmy pamiętać, że średni koszt wynajmu pokoju w Wielkiej Brytanii waha się od 200 do 400 funtów miesięcznie. Pozostałe koszty zależą od wielu indywidualnych czynników takich jak: miejsce zamieszkania czy też stylu życia jaki będziemy prowadzić. Średnio, na wyżywienie i komunikację miejską będziemy potrzebowali około 20-30 funtów tygodniowo.\nPoszukiwania pracy możemy zacząć już przed wyjazdem. Przeglądajmy oferty w prasie i Internecie. Powinniśmy wysyłać swoje CV. Nawet jeśli nie dostaniemy żadnej konkretnej propozycji, lepiej poznamy brytyjski rynek pracy. Istotne jest także, by regularnie przeglądać wiele polonijnych portali informacyjnych, gdzie znajdziemy oferty pracy oraz dokładne informacje na temat życia w danym mieście. Warto skorzystać z: www.emito.net, www.elondyn.co.uk, www.mojawyspa.co.uk.\nPonadto tego typu informacji możemy szukać będąc już na miejscu: na tablicach ogłoszeniowych, w miejscach, które skupiają cyklicznie Polaków tj. np. kościoły katolickie w centrach miast.\nPo przybyciu do Wielkiej Brytanii powinniśmy postarać się o uzyskanie NIN, czyli Numeru Ubezpieczenia Społecznego (National Insurance Number). Jest on odpowiednikiem polskiego NIP-u. Jego posiadanie konieczne będzie w późniejszych kontaktach z brytyjskimi urzędami. Brak numeru może nas drogo kosztować, gdyż urząd podatkowy będzie naliczał nam największe z możliwych zaliczki na poczet podatku dochodowego (Emergency rate of tax). Posiadanie tego numeru stanowi podstawę do późniejszego ubiegania się o zwrot podatku za pracę za granicą.\nMinimalna stawka za godzinę pracy w Wielkiej Brytanii dla osób powyżej 21 roku życia wynosi 5,73 funta. Dla osób pomiędzy 18 a 21 rokiem życia stawka wynosi 4,77 funta, a w przedziale wiekowym 16-17 stawka wynosi 3,53 funta. Tygodniowy czas pracy wynosi 48 godzin. Jeżeli pracujemy więcej - mamy prawo domagać się wyższego wynagrodzenia i wypłaty tzw. nadgodzin.\nJednak zagraniczny pracodawca czy też urząd pracy nie funkcjonuje podobnie jak nasz. Zanim upomnimy się więc o swoje, zapytajmy kolegów i koleżanki, czy możemy się domagać naszych praw, czy też może istnieją okoliczności prawne usprawiedliwiające to zjawisko.\nKiedy postanowimy już wracać do kraju pamiętajmy, aby uzyskać od swojego pracodawcy dokumenty, dzięki którym będziemy mogli ubiegać się o zwrot nadpłaconego podatku. W przypadku pracy przez trzy miesiące może on wynieść nawet 500 funtów. Odchodząc z pracy poprośmy więc swojego pracodawcę o wystawienie dokumentu P-45. Na wszelki wypadek kolekcjonujmy swoje payslipy - odcinki z wypłat. One także stanowią potwierdzenie zatrudnienia oraz zawierają informacje o zapłaconej zaliczce na rzecz podatku oraz naszych dochodach. Po powrocie do Polski warto zgłosić się do jednej z firm, które pomagają szybko i skutecznie odzyskać nadpłacony podatek i pobierają prowizję dopiero w momencie, kiedy odzyskamy swoje pieniądze. To, jakiej wysokości zwrot Ci się należy, możesz sprawdzić na stronie http://www.euro-tax.pl/kalkulator.


SOILVISION — oprogramowanie geotechniczne\nWiodące oprogramowanie geotechniczne\nFirma SOILVISION jest znana z wiodącej na rynku oferty oprogramowania do analizy stateczności skarp, przesiąkania wód gruntowych w glebach nienasyconych, naprężenia/odkształcenia, zamarzania/odwilży i bazy danych dotyczących właściwości gleby.\nOprogramowanie to jest wykorzystywane w górnictwie, infrastrukturze, energii, operacjach arktycznych i przemyśle nuklearnym do projektowania dużych zapór ziemnych, konsolidacji kopalni, stateczności skarp skał płonnych, projektowania ścian oporowych oraz projektowania fundamentów w środowiskach jałowych i arktycznych. Nasze oprogramowanie oferuje zaawansowaną analizę uwzględniającą warunki klimatyczne i przepływ w glebach nienasycony.\nNowy standard w analizie stateczności skarp — użytkownicy mogą przeprowadzać analizę stateczności skarp gleby lub skał klasyczną metodą równowagi granicznej. Możliwa jest analiza nasycona i nienasycona. Dzięki SVFLUX można stosować stałe i przejściowe ciśnienie przesiąkania wody w porach.\nSVDESIGNER™ to przyjazny dla użytkownika generator modeli koncepcyjnych 3D, który znacznie skraca czas tworzenia modelu dzięki wizualizacji, optymalizacji i połączeniu danych z kolejnych etapów projektowania/wykonastwa projektu z danymi topologii, odwiertów, piezometru/geotechnicznych pomiarów terenowych w odpowiednio zdefiniowany model koncepcyjny a nastepnie modelowanie numeryczne.\nKompleksowy program do analizy metodą elementów skończonych 1D/2D/3D, opracowany w celu modelowania przesiąkania wody gruntowej w nienasyconych i nasyconych glebach i skałach w celu obliczania przepływu w stanie ustalonym i przejściowym.\nModelowanie naprężenia/odkształcenia metodą elementów skończonych 1D/ 2D/ 3D dla geotechnicznych konstrukcji ziemnych, obejmujące zachowanie i konsolidację miękkich gleb elastyczno-plastycznych, a także elastyczną deformację materiałów skalnych.\nBaza danych właściwości skał oraz gleb nienasyconych i nasyconych zaprojektowana specjalnie do szacowania i matematycznego odwzorowania podstawowych modeli gleby w celu późniejszego modelowania numerycznego. Właściwości gleby mogą być oszacowane poprzez algorytmy teoretyczne, eksplorację danych i korelacje.\nOprogramowanie do analizy metodą elementów skończonych 1D/2D/3D, które skupia się na modelowaniu środowiska, uwzględniając połączone modelowanie przesiąkania wód gruntowych, transportu zanieczyszczeń, zamarazania/odwilży i przepływu powietrzna w porach. Oprogramowanie uwzględnia w pełni zautomatyzowane generowanie i udoskonalanie siatki. Rygorystyczne obliczanie rzeczywistego parowania za pomocą metody Wilsona. Dostępne są połączenia THA, TH, HA i HC.\nWłaściciel i zarządca tamy zbiornika odpadów poflotacyjnych tworzy model 3D do analizy stateczności zbocza w kopalni\nOprogramowanie SVSLOPE® 3D zastosowane do analizy stabilności składowiska odpadów kopalnianych w północnym Peru\nOprogramowanie SVSLOPE® 3D użyte przy analizie zbiornika odpadów poflotacyjnych\nOprogramowanie SVSLOPE® 3D i SVFLUX™ użyte przy analizie stateczności zbocza wykonanej na zlecenie międzynarodowego instytutu\nSVSLOPE 3D użyte przy analizie zbiornika odpadów poflotacyjnych\nRozwiązania służące do planowania kopalni i miernictwa, projektowania systemu transportu urobku, GIS, zarządzania wodą oraz zarządzania wydajnością środków trwałych.\nRozwiązania obejmują projektowanie wielobranżowe, współpracę przy projekcie, planowanie przygotowawcze, projektowanie i analizę konstrukcji na morzu oraz zarządzanie wydajnością aktywów.\nRozwiązania służące do wielobranżowego projektowania i analizy sieci i stacji, współpracy przy projekcie, GIS, konserwacji diagnostycznej i zarządzania majątkiem trwałym.\nRozwiązania służące do projektowania i analizy dróg, mostów i tuneli, podziemnych prac inżynierskich, współpracy przy projektach, GIS i zarządzania informacjami o cyklu życia majątku trwałego.


Jak dobrze mieć sąsiada. Tak brzmiał pierwszy wers przeboju zespołu Aliba - Pastebin.com\nTak brzmiał pierwszy wers przeboju zespołu Alibabki, którego nie znają ani gimby, ani licbaza i mało który studenciak. Stare to to i często chuja ma wspólnego z prawdą. Ta mityczna sąsiedzka więź i pomoc przyjmowana jako reguła, ma pewnien od niej wyjątek, przez który takie pioseneczki nie przechodzą przez gardło. Ten wyjątek, to ten sąsiad/ka jakiego każdy ma z nas w pobliżu, zaprzeczenie człowieczeństwa, zupełne przeciwieństwo pomocnego, życzliwego i szanowanego sąsiada.\nJebana szuja, kanalia, kurwa bez szkoły, pierdolony padalec, robal karmiący się cudzym nieszczęściem, który aż prosi się o zgniecenie obcasem.\nJeżeli wszystko ma swoje przeciwległe bieguny, to z jednej strony jest RiGCz, z drugiej te kurwy, sąsiedzi wyklęci.\nI ja miałem takiego, a raczej taką. Przemiła starsza pani, siostra Lucyfera, Apolonia, zwana pieszczotliwie przez swoje psiapsióły z ławki pod klatką - Lonia.\nW zasadzie to chyba tylko one wiedziały jak ta kreatura ma na imię, bo dla wszystkich w bloku funkcjonowała jako stara kurwa.\nCo to był za babsztyl, to jest historia nie do opowiedzenia.\nGdy wprowadzałem się do swojego mieszkania (a wprowadzałem się do mieszkania po teściach, z którymi zamieniłem się na nieco mniejsze ze zbyt dużą dopłatą) to teściowa reklamowała panią Lonię, jako wyjątkowo serdeczną starszą panią, co by nawet muchy i w ogóle. Mnie teściową też tak żona reklamowała, a chuja to była prawda, bo powiedzieć, że to popierdolony jak sto nieszczęść babiszon, to w zasadzie nic nie powiedzieć. Tym bardziej miłe słowa o Loni były co najmniej podejrzane.\nPodczas opijania wymiany mieszkań, mój teść (zajebisty gość, ja nie wiem w co on się wpierdolił) przybliżył mi nieco historię tej wyjątkowo zjebanej poczwary.\nLonia niemal wszystkim i przy każdej okazji oznajmiała, że jest wdową po kombatancie. Ten jej kombatant, Ludwik, to stary pierdolony UBek, który oprawiał ludzi w ubeckich katowniach. Taki kurwa maniciurzysta od zdejmowania paznokci. Lonia podobno kurwiała na całą okolicę, że rękawów z krwi nie może doprać, żeby wystąpił o przydział na gumowe rękawice za łokieć. Nieobce operacje dentystyczne bez znieczulenia, badania prostaty rozgrzanym prętem, no kurwa minął się chłop z alternatywną medycyną.\nOdnalazłem go w spisach IPN pod pseudonimem - Szatan. To sobie kurwa wyobraźcie jaki to był kombatant. Zginął z rąk antykomunistycznego podziemia, rozjebali mu łeb młotkiem i jebnęli do rowu przy drodze. Do 89' był kombatantem, potem to już kurwa nie bardzo, ale Lonia nie zarejestrowała takich drobnych korekt na kartach historii. Dla niej to bohater wojenny. Chyba kurwa wojny z wolnością.\nLonia nosi żałobę po Ludwiku po dziś dzień. Uwielbiała powtarzać\n- Ona nie znajdzie już nigdy takiego kochającego człowieka o gołębim sercu jak jej Ludwiś, świeć Panie nad jego duszą.\nChyba kurwa Panie ciemności.\nLonia całą swoją energię, którą do tej pory zużywała na dopieranie z krwi koszul UBeckiego oprawcy, poświęciła literaturze. Pisała całymi nocami, póki knot świecy oświetlał jej małe biureczko w M2. Pisała donosy na wszystkich, którzy jakkolwiek jej przewinili, krzywo spojrzeli, nie odpowiedzieli na dzień dobry, nie widywała ich w kościele. W zasadzie to kurwa na wszystko i na wszystkich. Gdyby zebrać to do kupy, to archiwa Stasi wyglądałby jak foldery na stoliku w poczekalni do reumatologa. Co najwyżej skromnie. O dziwo, Lonia, jako nietypowa stara kurwa nienawidziła zwierząt, zwłaszcza kotów. Dziwne prawda? Truła je jebana szmata zawodowo. Nikt jej nigdy nie złapał, choć wszyscy wiedzieli, że nikt inny by tego nie zrobił. Były próby wzywania Animalsów, ale zagoniła cały blok za nie płacenie abonamentu RTV, podczas gdy sama machała segregatorem z odcinkami od czasów Bieruta i darła się - Proszę, ja płacę!\nNo nie kurwa?\nDo tego wszystkiego, Lonia to pierwsza dama orderu Ojca Rydzyka, z dożywotnią rezerwacją na pierwszy rząd w kościele, z wykupioną tabliczką fundatorki w Licheniu, naczelna katolicka fundamentalistka osiedla. Żywcem do nieba pójdzie, a tak jej się przynajmniej wydaje.\nKto mógł to omijał ją szerokim łukiem, z wyjątkiem koleżaneczek z koła różańcowego, które za siedzibę obrały sobie ławkę pod klatką i przesuwając przez palce kolejne paciorki różańca snuły opowieści o życiu wszystkich ludzi z sąsiedztwa, tylko nie o swoim. Lonia jako herszt tej bandy miała zawsze najciekawsze smaczki i najwięcej do powiedzenia na temat innych. Najgorzej gdy mówiła - O nie, tak nie będzie!\nWtedy było wiadomo, że komuś wydarzy się jakieś planowane nieszczęście, na które już jest pomysł w tych chorym, pojebanym fioletowym łbie.\n-Uważaj lepiej synku na tę starą kurwę, ja Ci dobrze radzę, bo to zawistne bydlę i szkody i nieszczęścia gotowe. Przez nią to się ludzie wyprowadzali.\nTakie miłe opowiastki od teścia , co się je opowiada lokatorom dopiero po sprzedaniu/wymianie mieszkania.\nProblem z tą szmatą był w zasadzie od samego początku. Sąsiedztwo z Lonią jest ścisłe, dzieli nas ściana z płyty, a balkony mamy tak blisko, że nie można się nadziwić, co projektant miał na myśli, ustawiając je tak blisko po przekątnej. Jakiś peerelowski architekt złapał garść balkonów i rozsypał na planie jak kostki do gry. Rozstaw, odległości, zupełnie przypadkowe.\nSąsiedztwo tak samo bliskie jak uciążliwe.\nKażde głośniej wypowiedziane zdanie wywoływało lament za ścianą, że tu mieszka biedna wdowa po kombatancie, której na chwilę przed śmiercią (nie obiecuj stara kurwo) należy się trochę spokoju. Tego, że u niej telewizor z jedyną słuszną stacją prosto z Torunia nakurwia jak betoniarka oczywiście nie dostrzega. Na każdą taką uwagę ma ripostę-że to Słowo Boże i wypada tylko uklęknąć. Życie seksualne zdechło jak pies. Rucham po cichu, jak jakiś jebany seksualny ninja, ewentualnie jakiś hotel, wyjazd na weekend, bo przy Loni segzy to jest niebezpieczeństwo wezwania policji za sianie zgorszenia. Ponoć były takie akcje, a ja nie chcę się dowiedzieć na ile prawdziwe.\nOdkąd Lonia zarejestrowała, że nie przyjęliśmy księdza po kolędzie, pewnie ryknęła - O nie! Tak nie będzie! (co za szatańska rymowanka).\nZaczęły się wizyty w Urzędzie Skarbowym, doniesienia o popełnieniu przestępstwa nielegalnego poboru prądu w piwnicy, zgłoszenia na Policję o znęcaniu się nad rodziną, gdy tylko podniosłem głos o pół tonu. Kierownik w pracy zapytał mnie nawet czego ja tak swoją żonę napierdalam, bo ktoś anonimy wysyła do niego, żeby mi patrzeć na ręce, bo jak biję żonę to zły człowiek ze mnie i na pewno kradnę. Miałem ochotę pójść do tej kreatury, wyjebać jej luja ogłuszacza, przekopać jak zagon ziemniaków i zostawić konającą w kałuży krwi. Myślałem o tym jak zamykałem oczy i jak je otwierałem. Nienawidziłem Loni z całego serca, życzyłem jej jak najgorzej. Nie mogłem zwyczajnie tej kurwy zamordować, bo pomimo ogromnej satysfakcji, na szali musiałbym położyć swoje młode jeszcze życie, którego resztę sąd nakazałby mi spędzić w więzieniu. Ten ludzki sąd, bo sąd ostateczny by mnie uniewinnił z pocałowaniem ręki.\nMusiałem znaleźć sposób, żeby ten fioletowy łeb spadł z tej pomarszczonej szyi. I znalazłem. A zdecydował król i władca największych odkryć i wynalazków. Przypadek.\nNa jaki poziom wystrzeliła technologia a zwłaszcza elektronika wiedzą pewnie dobrze te zjeby, co robią memy z tekstami- Jeśli nie miałeś internetu i cały dzień gibałeś się jak szympans na trzepaku, to miałeś zajebiste dzieciństwo!\nJasne kurwa. Nie ma to jak doceniać nie to co trzeba. Zajebiste czasy, kilka kanałów telewizji, zapierdalanie po gazety i do biblioteki, żeby się czegokolwiek o świecie dowiedzieć. Wspaniałe dzieciństwo. A niech ich kurwa jama zawali.\nTechnika i elektronika to teraz klamka do okna na świat. Dała nam te cudowne urządzenia jak choćby telefony komórkowe, które wraz z postępem zamieniły się w przenośne komputery, z którymi można zrobić wszystko. Nawet załatwić tę starą kurwę Lonię.\nTwórcy tych sentymentalnych memów tworzą już nieco świeższe dla młodych tematy, gdzie prehsitorią jest port IrDA w telefonie, przez który przesyłało się polifoniczne dzwonki. Mem-Jeżeli miałeś port IrDA w telefonie miałeś zajebiste dzieciństwo! - przemawia do mnie już bardziej i hańba producentom, którzy ze swoich urządzeń usunęli ten boski wynalazek.\nJa byłem jego wielkim fanem od początku, a wkrótce miałem zostać jeszcze większym.\nTen cudowny wynalazek dawał mi niewyobrażalny komfort posiadania bezprzewodowego pilota do wszelkich urządzeń elektrycznych i elektronicznych, które do obsługi pilotem są zdolne. O ile wygodniej jest mieć w swoim smartfonie takie cudo i obsłużyć nim telewizor, klimatyzację, kino domowe, radioodtwarzacz itp. Jako wielki entuzjasta takiego bajeru skreślałem każdy model, który takiej opcji nie posiadał. Całkiem słusznie.\nPewnego wieczora gdy próbowałem zasnąć, a Lonia nastawiała na pełną moc swojego lampowego Philipsa, z którego dobywał się dźwięk najpewniej odprawianej w Toruniu mszy, powtarzałem sobie swoje sakramentalne - Ścisz to stara kurwo bo nie zdzierżę.\nNie wiem dlaczego teraz, ale być może teoria o pokładach mózgu pracujących bezwiednie nad założonymi wcześniej problemami jest prawdziwa, bo postanowiłem sprawdzić, na ile pilot uniwersalny w Xiaomi Mi Max 2 jest rzeczywiście uniwersalny.\nWybrałem tę szlachetną aplikację. Okno uchyliłem na minimum pozwalające podczerwieni wysłać sygnał do betoniarki Loni, będącej podobno telewizorem.\n"Czy odbiornik który chcesz sparować jest włączony?"\nJeszcze kurwa jak, napierdala jak tuzin prądotwórczych agregatów.\n"Trzymaj przycisk power i puść go gdy odbiornik zareaguje"\nPowoli przeskakują kolejne, sprawdzane automatycznie konfiguracje. Serce bije coraz mocniej i traci wiarę w powodzenie chytrego planu, który przyszedł zbyt późno, a może nawet niepotrzebnie.\nPo sprawdzeniu 25 ustawień, 26 zatrybiło. Jest, kurwa jest!!!!\nTelewizor Loni się wyłączył, odciążając sieć energetyczną i kilkanaście sąsiadujących mieszkań. Fioletowy łeb podniósł się z wyra i podszedł do naprawy problemu w jedyny ze znanych dla takiego debila sposobów, czyli pierdolnięcie od góry otwartą dłonią.\nPodziałało, bo tuż po tym użyłem swojego pilocika. Pyk-włączone.\nCieszyłem się jak dziecko.\nKolejna opcja przełączanie kanałów, głośność, menu, konfiguracja pilota bezprzewodowego MUI zakończona. Kiedy tak przeskakiwały kanały, telewizor zciszał się i zgłaśniał, na ekranie wyskakiwały ikony menu systemowego, Lonia skakała wokół tego pudła, opukiwała go spulchnioną łapą, obijając trzymany w niej różaniec. Kiedy zakończyłem proces konfiguracji, wszystko wróciło do normy, betoniara ryczy toruńskie wersety jak dawniej. Lonia choć pewnie zaniepokojona jak zwykle zostawia włączoną na noc, bo to jest jej wkład w ewangelizację świata. Ewangelizatorka, wdowa po UBeckim oprawcy, morderczyni kotów. No zbliża do Jezusa w chuj.\nKiedy udała się do swoje sypialni, skończyła pisać ostatni donos, zgasiła światełko i poszła spać.\nNiech ci się przyśni rzeź wołyńska ty stara kurwo.\nOdczekałem dobre dwie godzinki, na swoim telewizorze, sprawdziłem na jakim kanale palcują się dziwki z prośbą o drogi SMS i nastawiłem Loni w pokoju betoniarkę na pełny regulator na upatrzony program.\nLonia w ciężkim szoku wtacza się , zakrywa oczy na widok czarnego dildo wielkości stołowej nogi i błądząc po biurku szuka swojego pilota, żeby powrócić do miłej Bogu stacji.\nW kilku mieszkaniach zdążyło zapalić się światło. Pewnie w nadziei, że te jęki to nie erotyczne aktorstwo, ale ta jebana bladź kona w męczarniach.\nLonia przyjebała w telewizor kontrolnie kilka razy i udała się na spoczynek. Tym razem wyłączyła go, pilot wysunęła do kieszeni fartucha udającego koszulę nocną. Kisnę skryty w ciemnościach swojego pokoju, zęby zatopiłem w przedramieniu, krztuszę się i płaczę, ale nie mogę zostać wykryty.\nPo godzince znowu akcja. Tym razem murzynka liże sobie ogromną pierś z brodawką wielkości talerza i wyje jakby ją ze skóry obdzierali. Betoniara jebie na cały regulator. Ta stara kurwa jest już mocno głucha i lekko niemrawa. Zanim się doczłapie (choć leci na pełnej kurwie w jej skali prędkości) to już wielu wkoło nie śpi i myśli, co tam sobie Lonia ogląda po nocy.\nSytuacja powtarza się dwa razy, fioletowy łeb zapierdala po chałupie, zamiast odłączyć telewizor od prądu. Ostatnia akcja, na pełnej piździe nad ranem z wysłużonego Philipsa zapierdala TVN24. Może te skocznonabożne lampucery wybaczyłyby soft porno, ale toruński zakon nie wybaczy słuchania stacji zakazanej, którą naczelny redemptorysta słuchać zabronił, bo to narzędzie masonerii w sprowadzaniu na złą drogę zbłąkanych owiec.\nAż sobie strzeliłem urlop na żądanko w robocie, bo z jednej strony człowiek niewyspany, z drugiej szczęśliwy i chce oczywiście śledzić dalszy bieg wydarzeń.\nWyglądam przez okno, już kurwa ława (raczej ławka) przysięgłych czeka na oskarżoną. Pierdolona inkwizycja XXI wieku. Czekają aż z klatki wyjdzie ta, która się woli naczelnego guru sekty ważyła sprzeciwić i oglądała orgie, perwersje, ale i stację, której nawet nazwy wymienić nie można. Chyba że spluniesz przed i po. Zasada.\nGwar i przekomarzanie przerywa Lonia, która wychodzi z klatki, ewidentnie wymęczona trudną nocą i świadomością, że będzie musiała wytłumaczyć swoje niecne występki przed zakonem kolorowych głów.\nMinę ma nietęgą, pewnie pierwszy raz od czasów, kiedy jej Ludwika Szatana łeb pękł od antykomunistycznego młotka.\nStaje się coś przewidywalnego, Lonia zaczyna płakać. Początkowo nie robi to na nikim wrażenia, bo łzy nie są w stanie wytłumaczyć jej ciężkich zbrodni. Jednak Lonia mówi coś, co maluje kamienny wyraz na pomarszczonych twarzach. Telewizor Loni, biednej, bogobojnej wdowy po kombatancie opętał Szatan. Tak. Sam Szatan się pofatygował, żeby zwieść Lonię z krętej ścieżki ku odkupieniu.\nMyślę sobie, że szatan mógłby wpaść do tej starej kurwy na herbatę i zapytać jak tam idzie jej niszczenie życia normalnym ludziom, a nie żeby dłubać przy jej starym telewizorze. No ale Lonia ma ze sobą saszetkę z przyborami toaletowymi, bo ona się boi i ona tam nie wraca, bo jako wierna służebnica kościoła jest dla Szatana cennym łupem.\nGromada rydzykowego oddziału do spraw specjalnych bierze Lonię pod rękę i zapierdalają do proboszcza w takim tempie, że jakby ktoś nagrał ten galop i wysłał do ZUS u, to by im świadczenia zajebali i wygonili do kopania rowów. 100%.\nNie minęło czasu więcej, niż potrzeba do przyrządzenia jajecznicy z 4 jaj i herbaty z cytryną, jak moim oczom ukazał się orszak kolorowych łbów, z proboszczem, organistą i dwoma ministrantami.\nJest piękny czerwcowy poranek, ludzie zajmują się pracą, płaceniem podatków, opieką nad dziećmi, tysiące różnych pożytecznych spraw pchają do przodu, nie myśląc nawet przez chwilę o Złym, który czai się w jednym z pobliskich mieszkań.\nGrupa interwencyjna katolickich radykałów ciśnie do Loni, potwierdzić przebywanie demona w telewizorze. Lonia musi mieć pełne majty, bo jak demon się nie ujawni przy wszystkich, to nikt w całą historię o opętaniu nie uwierzy i wyjdzie na to, że wyjebią ją z jej organizacji na zbity pysk. Ta kobieta nic poza Yakuzą nie ma i zmuszona byłaby iść w koronę i zajebać z dupy na całą brać, albo popełnić rytualne samobójstwo. Nazwałem ich organizację Yakuzą, bo odczuwalnym skojarzeniem były wzorzyste czasem kwieciste koszule. Miałem wrażenie, że to trochę decyduje o hierarchii, która ma bardziej upstrzoną kwiatami koszulę, tym więcej znaczy. Te koszule są chyba z tych materiałów co torby bazarowe na zameczek, albo namioty. Jedyne co pewne, to nie przepuszczają powietrza. Pocą się te babska niemiłosiernie w tych śliskich, tekstylnych wdziankach.\nJak wracam z pracy, a Yakuza okupuje ławkę, to peta dopalam 3 klatki wcześniej. Wydawało mi się zawsze , że jak wejdę tam z papierosem, to wszystko pierdolnie w powietrze.\nTymczasem Yakuza w asyście duchowego przewodnika i jego dziarskich pomagierów zbliża się do klatki. Ministrant poci się z dużym wiadrem wody święconej i pod samymi drzwiami dostaje kontrolną lepę w potylicę, za rozlewanie ciekłej świętości. Załoga wpierdala się po kilku schodach na wysoki parter i ląduje w nawiedzonym mieszkaniu.\nU mnie już roletki opuszczone, ślady życia zatarte, mieszkanie niby puste, a jednak czai się obserwator i reżyser zdarzenia. Wycieczka ląduje w pokoju, gdzie stoi sprzęt w którym zadomowił się demon. Ksiądz zaczyna modlitwę egzorcysty, a tak mi się przynajmniej wydaje. Mówi pewnie coś, żeby demona podkurwić, żeby odpowiedział. Dissuje diabła. Wszyscy obserwują w skupieniu, ministranci gęby porozdziawiali, baby modlą się w sobie tylko znanym języku.\nRoletka delikatnie się uchyla, pilocik uniwersalny, cyk, w pokoju rozbrzmiewa dżingiel i logo TVN24.\nDemon się objawił. W całej okazałości. Lonia mdleje, psiapsióły odrywają ręce od rozdziawionych z przerażenia ust i podnoszą omdlałą. Ksiądz jak automat zanurza kropidło w wiadrze i macha nim jak w amoku. Drze się przy tym, że on tego demona wypędza, że on mu nakazuje. Dorosły facet, wyższe studia skończone i gada to telewizora, że on mu rozkazuje. Fajnie. Wody z kropidła jest wystarczająco dużo, żeby doprowadzić do zwarcia. Telewizor iskrzy i dymi, wyjebało bezpieczniki, co jest rzeczą zupełnie przewidywalną. Nie, nie. To demon w obłokach dymu i siarki uchodzi z telewizora. Ksiądz drze mordę jeszcze bardziej, żeby wypędzić go na dobre. Baby piszczą wzywając wszystkich świętych na pomoc. Organista dopełnia egozrcystycznego misterium i rozbija na starym telewizorze Loni krzesło, dokonując ostatecznego ciosu w mieszkanie złego. Rozpierdolił je razem z krzesłem.\nAleż wesoły poranek. Warto było nie iść do roboty, żeby pooglądać tę bandę niedojebów.\nStraty są niewielkie. Lonia otrzymuje pomoc od wezwanego pogotowia, nic starej kurwie nie jest. Jeden z ministrantów zaczął się jąkać, ale z pewnością mają jakieś skuteczne modły na taką przypadłość. Operacja zakonu zakończona sukcesem. Lonia rozgrzeszona i oszołomiona zostaje w strukturze.\nNa najbliższej mszy ksiądz chwali się osiągnięciami na polu walki z demonami i organizuje zbiórkę na nowy telewizor, który został doszczętnie w walce z szatanem rozpierdolony. Nie mijają dwa dni, jak do Loni gramolą się dostawcy ze sklepu nie dla idiotów, taszcząc 50 cali LG Smart TV full opcja. Żeby Lonia mogła spokojnie spać, bo to za cienki telewizor, żeby jakikolwiek demon tam się zmieścił.\nTak się składa, że otworzyli drzwi dla diabelskiego nasienia, jeszcze szerzej niż się mogło wydawać.\nA zło czai się tuż za ścianą.\nStrumień informacji czyli- Lonia, chodź do mnie. Ostatnie starcie.\nLonia zaznaje luksusu, oglądając toruńskie popisy w wysokiej rozdzielczości. Mam wrażenie, że jej nowy Smart TV jest nieco cichszy od wysłużonej betoniarki, ale niewiele. Mijają kolejne dni, w których żaden demon nie daje o sobie znać i wszyscy powoli zapominają o historii opętanego odbiornika. Cała brać zadowolona, że nawet z takimi problemami ich wiara jest się w stanie uporać.\nDaje się usłyszeć wieczorami ludzkie westchnienia żalu, że demon z telewizora nie wyszedł i nie pożarł żywcem tego kurwiszona. Niby każdy pragnie, każdy jest za, ale żeby chwycić w dłoń narzędzia i zabrać się do pracy, to już nie ma komu. Zostaję z tym sam.\nNowy, inteligentny telewizor Loni pozwolił wypłynąć na szerokie wody wyrafinowanego stalkingu. Sparowanie pilota z takim cudem to pryszcz i jak się okazuje za słabe żeby wyplenić szkodnika. Z pomocą przychodzi wszędobylski internet, z pomocą którego można przesyłać w strumieniu dużo więcej danych niż przez archaiczną w porównaniu podczerwień. Podczerwień się przydała, bo z jej pomocą połączyłem telewizor Loni z moją siecią Wi-Fi, a to z kolei pozwoliło popuscić wodze fantazji. Chorej fantazji.\nPiękny choć duszny wieczór na blokowisku nie różnił się wiele od innych. Malutkim przerywnikiem był tylko mały donos na Policję na młodzież, która z boku bloku miała miejsce swoich schadzek.\n-Carne rurki palą panie policjancie, carne rurki.\nWbijają w nie te zielepactwo co młody Nowacki ma z tyłu w kieszeni i się tu śmieją po nocach, a tu mieszka wdowa po kombatancie!\nLonia, organizując szybko latorośli swoich sąsiadów z piętra wyżej sprawę za posiadanie niewielkiej ilości środków odurzających, mogła spokojnie położyć się w swoim łóżeczku z poczuciem wyrwania kolejnego chwasta. Zapaliła sobie jeszcze w oknie gromnicę, jako jakiś kurwa diabłochron czy coś w ten deseń.\nPoczekałem tylko, aż zacznie porządnie chrapać, by realizować misterny plan, który rósł we mnie, odkąd zobaczyłem to cudo techniki wprowadzane do królestwa starej kurwy.\nZdalna konfiguracja pilota jest, połączenie z WiFi także. Teraz krótki spacer z 5 litrowym słoikiem kropli walerianowych, którymi ulałem ścieżkę do balkonu Loni. Koty dostają od tego istnego pierdolca, a to była jedyna droga, żeby je zwabić pod domostwo morderczyni gatunku. Jeszcze kilka siknięć ze strzykawki płynem na balkon i już mamy tam stadko wyjących kotów w erotycznej ekstazie. Kilka z nich zapomniało o śmiertelnym niebezpieczeństwie i ruchają się na balkonie u Loni zupełnie bez wniku.\nZbudzona Lonia wchodząc do pokoju i widząc co się wyprawia wraca się do swojej malutkiej kuchni po nóż i to jest ta chwila, w której z pomocą aplikacji All Cast na telewizor starej kurwy wędruje film, wysłany bezpośrednio z mojego szmartfona. Gdy wchodzi do pokoju, na ekranie jest zdjęcie z archiwów IPNu, jej Ludwiś w czarnobiałej poświacie, wklejony na bezczelnego Samarze z Ringu wynurzającej się ze studni. Do tego mój głos zniekształcony przez folię aluminiową na zębach\n-Lonia! Skarbie mój, chodź do mnie. Uwolnij od nawiedzających mnie skatowanych dusz. Lonia chodź do mnie, Lonia, Lonia LOOONNIIIA!!!\nCzy Ciebie też dręczą skrzywdzone dusze? Lonia, chodź do mnie.\nStara kurwa stoi przed telewizorem a fiolet jej włosów zmienia się w kolor szarosrebrny. Lonia siwieje w jednej sekundzie. Drze się, ale ciężko przebić jej się przez wrzask napalonych kotów, które mogą jej jawić się jako skrzywdzone dusze. Liczba może by się nawet zgadzała, bo na balkonie i pod nim jest całe jebane stado. Wszystkie znaczą teren, jebie okrutnie.\nNa ekranie Samara z ryjem ubeka wyszła ze studni i wjeżdża kompilacja tych wszystkich straszaków z neta. Znacie te bieda filmiki, gdzie gra jakaś miła pioseneczka, patrzysz czy uda się gościowi 10 rzut z rzędu za trzy punkty, a nagle wyskakuje jakieś pokurwione gówno, potrafiące słabsze jednostki odprawić z zawałem. Do tego Nergal Darski podkręcony do granic i najgorsze i najobrzydliwsze obrazy jakie udało się wyłowić ze szczytu rankingów pojebanych stron. Przez tydzień po robocie jezdziłem na działkę, żeby w zaciszu selekcjonować materiały do mojej produkcji. Ja, laptop, wiadro przy stoliku na wymiociny, sole trzeźwiące. Od tych seansów nabawiłem się bezwiednego mrugania prawym okiem, z jednoczesnym odchyleniem głowy w lewą stronę. Czego się nie robi dla sztuki.\nLonia przekrzykuje się z Nergalem, koty wrzeszczą niemiłosiernie. Stara kurwa trzyma się za serce i próbuje drugą ręką podpeprzeć się, jakby to była różnica czy dostajesz zawału na siedząco czy leżąco. Kaszalot opiera się o parapet, który boskim zrządzeniem się obrywa. Gromnica się przewraca, zamieniając firankę w ścianę płomieni. Nasza Lonia zajęta. Ogniem. Płonie kurwa żywcem, adrenalina nie pozwala jej zejść i budzi ją z omdlenia. Pasowałaby na drugi wokal w Behemocie. Jak ulał.\nWszyscy na balkonach, ze łzami szczęścia w oczach wsłuchują się w okrzyki konającej czarownicy. Nikt nie wyciąga telefonu żeby dzwonić po straż, żeby przypadkiem nie udało się Loni uratować. Słychać strzały. Korki szampana huczą donośniej niż w Nowy Rok.\nW końcu ktoś zadzwonił po strożoków, widząc że płomienie niebezpiecznie liżą parapety z piętra wyżej. Można wyłączyć kamerę.\nPoranek przywitał nozdrza zapachem spalonego pomarszczonego ciała, mieszając się z utrzymującą się wonią walerianowych kropli. Kawa na balkonie z widokiem na zgliszcza siedziby padalca smakuje jak ambrozja. Psiapsióły pod klatką wkręcają policjantom, że ten dom był nawiedzony, opętany, ksiądz potwierdza egzorcyzmy, sprawca jest określony, ale trudno o nakaz zatrzymania z adresem w piekielnej otchłani. Jeszcze jakiś czas potem przyjeżdżał ten profesorek w muszce z "Nie do wiary", nastawiali jakąś aparaturę, wywoływali złego, podczas gdy on spokojnie spał za ścianą.\nBlok i kilka okolicznych odzyskały spokój, życie rozkwitło, małżeństwa ruchają się bez krępacji, koty liżą leniwie łapki w promieniach słońca mrużąc do mnie oczy. Ja mrugam do nich bez kontroli prawym oczkiem, jako do powierników słodkiej tajemnicy, którzy widzieli co się odbyło tego szczęśliwego wieczoru. One i kilka milionów Japończyków, którzy dosłownie ochujeli na punkcie filmu z Lonią\nTakże jeżeli chcecie błysnąć że Vader czy Chopin jako przedstawiciele PL gromadzą tam największą publikę, to już od jakiegoś czasu nie.\nJak dobrze mieć sąsiada. Tak brzmiał pierwszy wers przeboju zespołu Alibabki, którego nie znają ani gimby, ani licbaza i mało który studenciak. Stare to to i często chuja ma wspólnego z prawdą. Ta mityczna sąsiedzka więź i pomoc przyjmowana jako reguła, ma pewnien od niej wyjątek, przez który takie pioseneczki nie przechodzą przez gardło. Ten wyjątek, to ten sąsiad/ka jakiego każdy ma z nas w pobliżu, zaprzeczenie człowieczeństwa, zupełne przeciwieństwo pomocnego, życzliwego i szanowanego sąsiada. Jebana szuja, kanalia, kurwa bez szkoły, pierdolony padalec, robal karmiący się cudzym nieszczęściem, który aż prosi się o zgniecenie obcasem. Jeżeli wszystko ma swoje przeciwległe bieguny, to z jednej strony jest RiGCz, z drugiej te kurwy, sąsiedzi wyklęci. I ja miałem takiego, a raczej taką. Przemiła starsza pani, siostra Lucyfera, Apolonia, zwana pieszczotliwie przez swoje psiapsióły z ławki pod klatką - Lonia. W zasadzie to chyba tylko one wiedziały jak ta kreatura ma na imię, bo dla wszystkich w bloku funkcjonowała jako stara kurwa. Co to był za babsztyl, to jest historia nie do opowiedzenia. Gdy wprowadzałem się do swojego mieszkania (a wprowadzałem się do mieszkania po teściach, z którymi zamieniłem się na nieco mniejsze ze zbyt dużą dopłatą) to teściowa reklamowała panią Lonię, jako wyjątkowo serdeczną starszą panią, co by nawet muchy i w ogóle. Mnie teściową też tak żona reklamowała, a chuja to była prawda, bo powiedzieć, że to popierdolony jak sto nieszczęść babiszon, to w zasadzie nic nie powiedzieć. Tym bardziej miłe słowa o Loni były co najmniej podejrzane. Podczas opijania wymiany mieszkań, mój teść (zajebisty gość, ja nie wiem w co on się wpierdolił) przybliżył mi nieco historię tej wyjątkowo zjebanej poczwary. Lonia niemal wszystkim i przy każdej okazji oznajmiała, że jest wdową po kombatancie. Ten jej kombatant, Ludwik, to stary pierdolony UBek, który oprawiał ludzi w ubeckich katowniach. Taki kurwa maniciurzysta od zdejmowania paznokci. Lonia podobno kurwiała na całą okolicę, że rękawów z krwi nie może doprać, żeby wystąpił o przydział na gumowe rękawice za łokieć. Nieobce operacje dentystyczne bez znieczulenia, badania prostaty rozgrzanym prętem, no kurwa minął się chłop z alternatywną medycyną. Odnalazłem go w spisach IPN pod pseudonimem - Szatan. To sobie kurwa wyobraźcie jaki to był kombatant. Zginął z rąk antykomunistycznego podziemia, rozjebali mu łeb młotkiem i jebnęli do rowu przy drodze. Do 89' był kombatantem, potem to już kurwa nie bardzo, ale Lonia nie zarejestrowała takich drobnych korekt na kartach historii. Dla niej to bohater wojenny. Chyba kurwa wojny z wolnością. Lonia nosi żałobę po Ludwiku po dziś dzień. Uwielbiała powtarzać - Ona nie znajdzie już nigdy takiego kochającego człowieka o gołębim sercu jak jej Ludwiś, świeć Panie nad jego duszą. Chyba kurwa Panie ciemności. Lonia całą swoją energię, którą do tej pory zużywała na dopieranie z krwi koszul UBeckiego oprawcy, poświęciła literaturze. Pisała całymi nocami, póki knot świecy oświetlał jej małe biureczko w M2. Pisała donosy na wszystkich, którzy jakkolwiek jej przewinili, krzywo spojrzeli, nie odpowiedzieli na dzień dobry, nie widywała ich w kościele. W zasadzie to kurwa na wszystko i na wszystkich. Gdyby zebrać to do kupy, to archiwa Stasi wyglądałby jak foldery na stoliku w poczekalni do reumatologa. Co najwyżej skromnie. O dziwo, Lonia, jako nietypowa stara kurwa nienawidziła zwierząt, zwłaszcza kotów. Dziwne prawda? Truła je jebana szmata zawodowo. Nikt jej nigdy nie złapał, choć wszyscy wiedzieli, że nikt inny by tego nie zrobił. Były próby wzywania Animalsów, ale zagoniła cały blok za nie płacenie abonamentu RTV, podczas gdy sama machała segregatorem z odcinkami od czasów Bieruta i darła się - Proszę, ja płacę! No nie kurwa? Do tego wszystkiego, Lonia to pierwsza dama orderu Ojca Rydzyka, z dożywotnią rezerwacją na pierwszy rząd w kościele, z wykupioną tabliczką fundatorki w Licheniu, naczelna katolicka fundamentalistka osiedla. Żywcem do nieba pójdzie, a tak jej się przynajmniej wydaje. Kto mógł to omijał ją szerokim łukiem, z wyjątkiem koleżaneczek z koła różańcowego, które za siedzibę obrały sobie ławkę pod klatką i przesuwając przez palce kolejne paciorki różańca snuły opowieści o życiu wszystkich ludzi z sąsiedztwa, tylko nie o swoim. Lonia jako herszt tej bandy miała zawsze najciekawsze smaczki i najwięcej do powiedzenia na temat innych. Najgorzej gdy mówiła - O nie, tak nie będzie! Wtedy było wiadomo, że komuś wydarzy się jakieś planowane nieszczęście, na które już jest pomysł w tych chorym, pojebanym fioletowym łbie. -Uważaj lepiej synku na tę starą kurwę, ja Ci dobrze radzę, bo to zawistne bydlę i szkody i nieszczęścia gotowe. Przez nią to się ludzie wyprowadzali. Takie miłe opowiastki od teścia , co się je opowiada lokatorom dopiero po sprzedaniu/wymianie mieszkania. Konflikt. Problem z tą szmatą był w zasadzie od samego początku. Sąsiedztwo z Lonią jest ścisłe, dzieli nas ściana z płyty, a balkony mamy tak blisko, że nie można się nadziwić, co projektant miał na myśli, ustawiając je tak blisko po przekątnej. Jakiś peerelowski architekt złapał garść balkonów i rozsypał na planie jak kostki do gry. Rozstaw, odległości, zupełnie przypadkowe. Sąsiedztwo tak samo bliskie jak uciążliwe. Każde głośniej wypowiedziane zdanie wywoływało lament za ścianą, że tu mieszka biedna wdowa po kombatancie, której na chwilę przed śmiercią (nie obiecuj stara kurwo) należy się trochę spokoju. Tego, że u niej telewizor z jedyną słuszną stacją prosto z Torunia nakurwia jak betoniarka oczywiście nie dostrzega. Na każdą taką uwagę ma ripostę-że to Słowo Boże i wypada tylko uklęknąć. Życie seksualne zdechło jak pies. Rucham po cichu, jak jakiś jebany seksualny ninja, ewentualnie jakiś hotel, wyjazd na weekend, bo przy Loni segzy to jest niebezpieczeństwo wezwania policji za sianie zgorszenia. Ponoć były takie akcje, a ja nie chcę się dowiedzieć na ile prawdziwe. Odkąd Lonia zarejestrowała, że nie przyjęliśmy księdza po kolędzie, pewnie ryknęła - O nie! Tak nie będzie! (co za szatańska rymowanka). Zaczęły się wizyty w Urzędzie Skarbowym, doniesienia o popełnieniu przestępstwa nielegalnego poboru prądu w piwnicy, zgłoszenia na Policję o znęcaniu się nad rodziną, gdy tylko podniosłem głos o pół tonu. Kierownik w pracy zapytał mnie nawet czego ja tak swoją żonę napierdalam, bo ktoś anonimy wysyła do niego, żeby mi patrzeć na ręce, bo jak biję żonę to zły człowiek ze mnie i na pewno kradnę. Miałem ochotę pójść do tej kreatury, wyjebać jej luja ogłuszacza, przekopać jak zagon ziemniaków i zostawić konającą w kałuży krwi. Myślałem o tym jak zamykałem oczy i jak je otwierałem. Nienawidziłem Loni z całego serca, życzyłem jej jak najgorzej. Nie mogłem zwyczajnie tej kurwy zamordować, bo pomimo ogromnej satysfakcji, na szali musiałbym położyć swoje młode jeszcze życie, którego resztę sąd nakazałby mi spędzić w więzieniu. Ten ludzki sąd, bo sąd ostateczny by mnie uniewinnił z pocałowaniem ręki. Musiałem znaleźć sposób, żeby ten fioletowy łeb spadł z tej pomarszczonej szyi. I znalazłem. A zdecydował król i władca największych odkryć i wynalazków. Przypadek. Technologia w służbie ludzkości. Na jaki poziom wystrzeliła technologia a zwłaszcza elektronika wiedzą pewnie dobrze te zjeby, co robią memy z tekstami- Jeśli nie miałeś internetu i cały dzień gibałeś się jak szympans na trzepaku, to miałeś zajebiste dzieciństwo! Jasne kurwa. Nie ma to jak doceniać nie to co trzeba. Zajebiste czasy, kilka kanałów telewizji, zapierdalanie po gazety i do biblioteki, żeby się czegokolwiek o świecie dowiedzieć. Wspaniałe dzieciństwo. A niech ich kurwa jama zawali. Technika i elektronika to teraz klamka do okna na świat. Dała nam te cudowne urządzenia jak choćby telefony komórkowe, które wraz z postępem zamieniły się w przenośne komputery, z którymi można zrobić wszystko. Nawet załatwić tę starą kurwę Lonię. Twórcy tych sentymentalnych memów tworzą już nieco świeższe dla młodych tematy, gdzie prehsitorią jest port IrDA w telefonie, przez który przesyłało się polifoniczne dzwonki. Mem-Jeżeli miałeś port IrDA w telefonie miałeś zajebiste dzieciństwo! - przemawia do mnie już bardziej i hańba producentom, którzy ze swoich urządzeń usunęli ten boski wynalazek. Ja byłem jego wielkim fanem od początku, a wkrótce miałem zostać jeszcze większym. Ten cudowny wynalazek dawał mi niewyobrażalny komfort posiadania bezprzewodowego pilota do wszelkich urządzeń elektrycznych i elektronicznych, które do obsługi pilotem są zdolne. O ile wygodniej jest mieć w swoim smartfonie takie cudo i obsłużyć nim telewizor, klimatyzację, kino domowe, radioodtwarzacz itp. Jako wielki entuzjasta takiego bajeru skreślałem każdy model, który takiej opcji nie posiadał. Całkiem słusznie. Pewnego wieczora gdy próbowałem zasnąć, a Lonia nastawiała na pełną moc swojego lampowego Philipsa, z którego dobywał się dźwięk najpewniej odprawianej w Toruniu mszy, powtarzałem sobie swoje sakramentalne - Ścisz to stara kurwo bo nie zdzierżę. Nie wiem dlaczego teraz, ale być może teoria o pokładach mózgu pracujących bezwiednie nad założonymi wcześniej problemami jest prawdziwa, bo postanowiłem sprawdzić, na ile pilot uniwersalny w Xiaomi Mi Max 2 jest rzeczywiście uniwersalny. Wybrałem tę szlachetną aplikację. Okno uchyliłem na minimum pozwalające podczerwieni wysłać sygnał do betoniarki Loni, będącej podobno telewizorem. "Czy odbiornik który chcesz sparować jest włączony?" Jeszcze kurwa jak, napierdala jak tuzin prądotwórczych agregatów. "Trzymaj przycisk power i puść go gdy odbiornik zareaguje" Powoli przeskakują kolejne, sprawdzane automatycznie konfiguracje. Serce bije coraz mocniej i traci wiarę w powodzenie chytrego planu, który przyszedł zbyt późno, a może nawet niepotrzebnie. Po sprawdzeniu 25 ustawień, 26 zatrybiło. Jest, kurwa jest!!!! Telewizor Loni się wyłączył, odciążając sieć energetyczną i kilkanaście sąsiadujących mieszkań. Fioletowy łeb podniósł się z wyra i podszedł do naprawy problemu w jedyny ze znanych dla takiego debila sposobów, czyli pierdolnięcie od góry otwartą dłonią. Podziałało, bo tuż po tym użyłem swojego pilocika. Pyk-włączone. Cieszyłem się jak dziecko. Kolejna opcja przełączanie kanałów, głośność, menu, konfiguracja pilota bezprzewodowego MUI zakończona. Kiedy tak przeskakiwały kanały, telewizor zciszał się i zgłaśniał, na ekranie wyskakiwały ikony menu systemowego, Lonia skakała wokół tego pudła, opukiwała go spulchnioną łapą, obijając trzymany w niej różaniec. Kiedy zakończyłem proces konfiguracji, wszystko wróciło do normy, betoniara ryczy toruńskie wersety jak dawniej. Lonia choć pewnie zaniepokojona jak zwykle zostawia włączoną na noc, bo to jest jej wkład w ewangelizację świata. Ewangelizatorka, wdowa po UBeckim oprawcy, morderczyni kotów. No zbliża do Jezusa w chuj. Kiedy udała się do swoje sypialni, skończyła pisać ostatni donos, zgasiła światełko i poszła spać. Niech ci się przyśni rzeź wołyńska ty stara kurwo. Odczekałem dobre dwie godzinki, na swoim telewizorze, sprawdziłem na jakim kanale palcują się dziwki z prośbą o drogi SMS i nastawiłem Loni w pokoju betoniarkę na pełny regulator na upatrzony program. Lonia w ciężkim szoku wtacza się , zakrywa oczy na widok czarnego dildo wielkości stołowej nogi i błądząc po biurku szuka swojego pilota, żeby powrócić do miłej Bogu stacji. W kilku mieszkaniach zdążyło zapalić się światło. Pewnie w nadziei, że te jęki to nie erotyczne aktorstwo, ale ta jebana bladź kona w męczarniach. Lonia przyjebała w telewizor kontrolnie kilka razy i udała się na spoczynek. Tym razem wyłączyła go, pilot wysunęła do kieszeni fartucha udającego koszulę nocną. Kisnę skryty w ciemnościach swojego pokoju, zęby zatopiłem w przedramieniu, krztuszę się i płaczę, ale nie mogę zostać wykryty. Po godzince znowu akcja. Tym razem murzynka liże sobie ogromną pierś z brodawką wielkości talerza i wyje jakby ją ze skóry obdzierali. Betoniara jebie na cały regulator. Ta stara kurwa jest już mocno głucha i lekko niemrawa. Zanim się doczłapie (choć leci na pełnej kurwie w jej skali prędkości) to już wielu wkoło nie śpi i myśli, co tam sobie Lonia ogląda po nocy. Sytuacja powtarza się dwa razy, fioletowy łeb zapierdala po chałupie, zamiast odłączyć telewizor od prądu. Ostatnia akcja, na pełnej piździe nad ranem z wysłużonego Philipsa zapierdala TVN24. Może te skocznonabożne lampucery wybaczyłyby soft porno, ale toruński zakon nie wybaczy słuchania stacji zakazanej, którą naczelny redemptorysta słuchać zabronił, bo to narzędzie masonerii w sprowadzaniu na złą drogę zbłąkanych owiec. Egzorcyzmy. Aż sobie strzeliłem urlop na żądanko w robocie, bo z jednej strony człowiek niewyspany, z drugiej szczęśliwy i chce oczywiście śledzić dalszy bieg wydarzeń. Wyglądam przez okno, już kurwa ława (raczej ławka) przysięgłych czeka na oskarżoną. Pierdolona inkwizycja XXI wieku. Czekają aż z klatki wyjdzie ta, która się woli naczelnego guru sekty ważyła sprzeciwić i oglądała orgie, perwersje, ale i stację, której nawet nazwy wymienić nie można. Chyba że spluniesz przed i po. Zasada. Gwar i przekomarzanie przerywa Lonia, która wychodzi z klatki, ewidentnie wymęczona trudną nocą i świadomością, że będzie musiała wytłumaczyć swoje niecne występki przed zakonem kolorowych głów. Minę ma nietęgą, pewnie pierwszy raz od czasów, kiedy jej Ludwika Szatana łeb pękł od antykomunistycznego młotka. Staje się coś przewidywalnego, Lonia zaczyna płakać. Początkowo nie robi to na nikim wrażenia, bo łzy nie są w stanie wytłumaczyć jej ciężkich zbrodni. Jednak Lonia mówi coś, co maluje kamienny wyraz na pomarszczonych twarzach. Telewizor Loni, biednej, bogobojnej wdowy po kombatancie opętał Szatan. Tak. Sam Szatan się pofatygował, żeby zwieść Lonię z krętej ścieżki ku odkupieniu. Myślę sobie, że szatan mógłby wpaść do tej starej kurwy na herbatę i zapytać jak tam idzie jej niszczenie życia normalnym ludziom, a nie żeby dłubać przy jej starym telewizorze. No ale Lonia ma ze sobą saszetkę z przyborami toaletowymi, bo ona się boi i ona tam nie wraca, bo jako wierna służebnica kościoła jest dla Szatana cennym łupem. Gromada rydzykowego oddziału do spraw specjalnych bierze Lonię pod rękę i zapierdalają do proboszcza w takim tempie, że jakby ktoś nagrał ten galop i wysłał do ZUS u, to by im świadczenia zajebali i wygonili do kopania rowów. 100%. Nie minęło czasu więcej, niż potrzeba do przyrządzenia jajecznicy z 4 jaj i herbaty z cytryną, jak moim oczom ukazał się orszak kolorowych łbów, z proboszczem, organistą i dwoma ministrantami. Jest piękny czerwcowy poranek, ludzie zajmują się pracą, płaceniem podatków, opieką nad dziećmi, tysiące różnych pożytecznych spraw pchają do przodu, nie myśląc nawet przez chwilę o Złym, który czai się w jednym z pobliskich mieszkań. Grupa interwencyjna katolickich radykałów ciśnie do Loni, potwierdzić przebywanie demona w telewizorze. Lonia musi mieć pełne majty, bo jak demon się nie ujawni przy wszystkich, to nikt w całą historię o opętaniu nie uwierzy i wyjdzie na to, że wyjebią ją z jej organizacji na zbity pysk. Ta kobieta nic poza Yakuzą nie ma i zmuszona byłaby iść w koronę i zajebać z dupy na całą brać, albo popełnić rytualne samobójstwo. Nazwałem ich organizację Yakuzą, bo odczuwalnym skojarzeniem były wzorzyste czasem kwieciste koszule. Miałem wrażenie, że to trochę decyduje o hierarchii, która ma bardziej upstrzoną kwiatami koszulę, tym więcej znaczy. Te koszule są chyba z tych materiałów co torby bazarowe na zameczek, albo namioty. Jedyne co pewne, to nie przepuszczają powietrza. Pocą się te babska niemiłosiernie w tych śliskich, tekstylnych wdziankach. Jak wracam z pracy, a Yakuza okupuje ławkę, to peta dopalam 3 klatki wcześniej. Wydawało mi się zawsze , że jak wejdę tam z papierosem, to wszystko pierdolnie w powietrze. Tymczasem Yakuza w asyście duchowego przewodnika i jego dziarskich pomagierów zbliża się do klatki. Ministrant poci się z dużym wiadrem wody święconej i pod samymi drzwiami dostaje kontrolną lepę w potylicę, za rozlewanie ciekłej świętości. Załoga wpierdala się po kilku schodach na wysoki parter i ląduje w nawiedzonym mieszkaniu. U mnie już roletki opuszczone, ślady życia zatarte, mieszkanie niby puste, a jednak czai się obserwator i reżyser zdarzenia. Wycieczka ląduje w pokoju, gdzie stoi sprzęt w którym zadomowił się demon. Ksiądz zaczyna modlitwę egzorcysty, a tak mi się przynajmniej wydaje. Mówi pewnie coś, żeby demona podkurwić, żeby odpowiedział. Dissuje diabła. Wszyscy obserwują w skupieniu, ministranci gęby porozdziawiali, baby modlą się w sobie tylko znanym języku. Roletka delikatnie się uchyla, pilocik uniwersalny, cyk, w pokoju rozbrzmiewa dżingiel i logo TVN24. Demon się objawił. W całej okazałości. Lonia mdleje, psiapsióły odrywają ręce od rozdziawionych z przerażenia ust i podnoszą omdlałą. Ksiądz jak automat zanurza kropidło w wiadrze i macha nim jak w amoku. Drze się przy tym, że on tego demona wypędza, że on mu nakazuje. Dorosły facet, wyższe studia skończone i gada to telewizora, że on mu rozkazuje. Fajnie. Wody z kropidła jest wystarczająco dużo, żeby doprowadzić do zwarcia. Telewizor iskrzy i dymi, wyjebało bezpieczniki, co jest rzeczą zupełnie przewidywalną. Nie, nie. To demon w obłokach dymu i siarki uchodzi z telewizora. Ksiądz drze mordę jeszcze bardziej, żeby wypędzić go na dobre. Baby piszczą wzywając wszystkich świętych na pomoc. Organista dopełnia egozrcystycznego misterium i rozbija na starym telewizorze Loni krzesło, dokonując ostatecznego ciosu w mieszkanie złego. Rozpierdolił je razem z krzesłem. Ależ wesoły poranek. Warto było nie iść do roboty, żeby pooglądać tę bandę niedojebów. Straty są niewielkie. Lonia otrzymuje pomoc od wezwanego pogotowia, nic starej kurwie nie jest. Jeden z ministrantów zaczął się jąkać, ale z pewnością mają jakieś skuteczne modły na taką przypadłość. Operacja zakonu zakończona sukcesem. Lonia rozgrzeszona i oszołomiona zostaje w strukturze. Na najbliższej mszy ksiądz chwali się osiągnięciami na polu walki z demonami i organizuje zbiórkę na nowy telewizor, który został doszczętnie w walce z szatanem rozpierdolony. Nie mijają dwa dni, jak do Loni gramolą się dostawcy ze sklepu nie dla idiotów, taszcząc 50 cali LG Smart TV full opcja. Żeby Lonia mogła spokojnie spać, bo to za cienki telewizor, żeby jakikolwiek demon tam się zmieścił. Tak się składa, że otworzyli drzwi dla diabelskiego nasienia, jeszcze szerzej niż się mogło wydawać. A zło czai się tuż za ścianą. Strumień informacji czyli- Lonia, chodź do mnie. Ostatnie starcie. Lonia zaznaje luksusu, oglądając toruńskie popisy w wysokiej rozdzielczości. Mam wrażenie, że jej nowy Smart TV jest nieco cichszy od wysłużonej betoniarki, ale niewiele. Mijają kolejne dni, w których żaden demon nie daje o sobie znać i wszyscy powoli zapominają o historii opętanego odbiornika. Cała brać zadowolona, że nawet z takimi problemami ich wiara jest się w stanie uporać. Daje się usłyszeć wieczorami ludzkie westchnienia żalu, że demon z telewizora nie wyszedł i nie pożarł żywcem tego kurwiszona. Niby każdy pragnie, każdy jest za, ale żeby chwycić w dłoń narzędzia i zabrać się do pracy, to już nie ma komu. Zostaję z tym sam. Nowy, inteligentny telewizor Loni pozwolił wypłynąć na szerokie wody wyrafinowanego stalkingu. Sparowanie pilota z takim cudem to pryszcz i jak się okazuje za słabe żeby wyplenić szkodnika. Z pomocą przychodzi wszędobylski internet, z pomocą którego można przesyłać w strumieniu dużo więcej danych niż przez archaiczną w porównaniu podczerwień. Podczerwień się przydała, bo z jej pomocą połączyłem telewizor Loni z moją siecią Wi-Fi, a to z kolei pozwoliło popuscić wodze fantazji. Chorej fantazji. Piękny choć duszny wieczór na blokowisku nie różnił się wiele od innych. Malutkim przerywnikiem był tylko mały donos na Policję na młodzież, która z boku bloku miała miejsce swoich schadzek. -Carne rurki palą panie policjancie, carne rurki. Wbijają w nie te zielepactwo co młody Nowacki ma z tyłu w kieszeni i się tu śmieją po nocach, a tu mieszka wdowa po kombatancie! Lonia, organizując szybko latorośli swoich sąsiadów z piętra wyżej sprawę za posiadanie niewielkiej ilości środków odurzających, mogła spokojnie położyć się w swoim łóżeczku z poczuciem wyrwania kolejnego chwasta. Zapaliła sobie jeszcze w oknie gromnicę, jako jakiś kurwa diabłochron czy coś w ten deseń. Poczekałem tylko, aż zacznie porządnie chrapać, by realizować misterny plan, który rósł we mnie, odkąd zobaczyłem to cudo techniki wprowadzane do królestwa starej kurwy. Zdalna konfiguracja pilota jest, połączenie z WiFi także. Teraz krótki spacer z 5 litrowym słoikiem kropli walerianowych, którymi ulałem ścieżkę do balkonu Loni. Koty dostają od tego istnego pierdolca, a to była jedyna droga, żeby je zwabić pod domostwo morderczyni gatunku. Jeszcze kilka siknięć ze strzykawki płynem na balkon i już mamy tam stadko wyjących kotów w erotycznej ekstazie. Kilka z nich zapomniało o śmiertelnym niebezpieczeństwie i ruchają się na balkonie u Loni zupełnie bez wniku. Zbudzona Lonia wchodząc do pokoju i widząc co się wyprawia wraca się do swojej malutkiej kuchni po nóż i to jest ta chwila, w której z pomocą aplikacji All Cast na telewizor starej kurwy wędruje film, wysłany bezpośrednio z mojego szmartfona. Gdy wchodzi do pokoju, na ekranie jest zdjęcie z archiwów IPNu, jej Ludwiś w czarnobiałej poświacie, wklejony na bezczelnego Samarze z Ringu wynurzającej się ze studni. Do tego mój głos zniekształcony przez folię aluminiową na zębach -Lonia! Skarbie mój, chodź do mnie. Uwolnij od nawiedzających mnie skatowanych dusz. Lonia chodź do mnie, Lonia, Lonia LOOONNIIIA!!! Czy Ciebie też dręczą skrzywdzone dusze? Lonia, chodź do mnie. Stara kurwa stoi przed telewizorem a fiolet jej włosów zmienia się w kolor szarosrebrny. Lonia siwieje w jednej sekundzie. Drze się, ale ciężko przebić jej się przez wrzask napalonych kotów, które mogą jej jawić się jako skrzywdzone dusze. Liczba może by się nawet zgadzała, bo na balkonie i pod nim jest całe jebane stado. Wszystkie znaczą teren, jebie okrutnie. Na ekranie Samara z ryjem ubeka wyszła ze studni i wjeżdża kompilacja tych wszystkich straszaków z neta. Znacie te bieda filmiki, gdzie gra jakaś miła pioseneczka, patrzysz czy uda się gościowi 10 rzut z rzędu za trzy punkty, a nagle wyskakuje jakieś pokurwione gówno, potrafiące słabsze jednostki odprawić z zawałem. Do tego Nergal Darski podkręcony do granic i najgorsze i najobrzydliwsze obrazy jakie udało się wyłowić ze szczytu rankingów pojebanych stron. Przez tydzień po robocie jezdziłem na działkę, żeby w zaciszu selekcjonować materiały do mojej produkcji. Ja, laptop, wiadro przy stoliku na wymiociny, sole trzeźwiące. Od tych seansów nabawiłem się bezwiednego mrugania prawym okiem, z jednoczesnym odchyleniem głowy w lewą stronę. Czego się nie robi dla sztuki. Lonia przekrzykuje się z Nergalem, koty wrzeszczą niemiłosiernie. Stara kurwa trzyma się za serce i próbuje drugą ręką podpeprzeć się, jakby to była różnica czy dostajesz zawału na siedząco czy leżąco. Kaszalot opiera się o parapet, który boskim zrządzeniem się obrywa. Gromnica się przewraca, zamieniając firankę w ścianę płomieni. Nasza Lonia zajęta. Ogniem. Płonie kurwa żywcem, adrenalina nie pozwala jej zejść i budzi ją z omdlenia. Pasowałaby na drugi wokal w Behemocie. Jak ulał. Wszyscy na balkonach, ze łzami szczęścia w oczach wsłuchują się w okrzyki konającej czarownicy. Nikt nie wyciąga telefonu żeby dzwonić po straż, żeby przypadkiem nie udało się Loni uratować. Słychać strzały. Korki szampana huczą donośniej niż w Nowy Rok. W końcu ktoś zadzwonił po strożoków, widząc że płomienie niebezpiecznie liżą parapety z piętra wyżej. Można wyłączyć kamerę. Poranek przywitał nozdrza zapachem spalonego pomarszczonego ciała, mieszając się z utrzymującą się wonią walerianowych kropli. Kawa na balkonie z widokiem na zgliszcza siedziby padalca smakuje jak ambrozja. Psiapsióły pod klatką wkręcają policjantom, że ten dom był nawiedzony, opętany, ksiądz potwierdza egzorcyzmy, sprawca jest określony, ale trudno o nakaz zatrzymania z adresem w piekielnej otchłani. Jeszcze jakiś czas potem przyjeżdżał ten profesorek w muszce z "Nie do wiary", nastawiali jakąś aparaturę, wywoływali złego, podczas gdy on spokojnie spał za ścianą. Blok i kilka okolicznych odzyskały spokój, życie rozkwitło, małżeństwa ruchają się bez krępacji, koty liżą leniwie łapki w promieniach słońca mrużąc do mnie oczy. Ja mrugam do nich bez kontroli prawym oczkiem, jako do powierników słodkiej tajemnicy, którzy widzieli co się odbyło tego szczęśliwego wieczoru. One i kilka milionów Japończyków, którzy dosłownie ochujeli na punkcie filmu z Lonią Także jeżeli chcecie błysnąć że Vader czy Chopin jako przedstawiciele PL gromadzą tam największą publikę, to już od jakiegoś czasu nie.


Ławki na Kokoczu\nczwartek, 30 maj 2019 10:23\nTuryści i mieszkańcy naszej gminy, odwiedzający górę Kokocz w Woli Lubeckiej, mogą odpocząć na ustawionych tam nowych ławkach.\nPrace wykonano już dwukrotnie w ramach przygotowań do Pikniku na Górze Kokocz, który odbędzie się już 15 czerwca. Ławki stanowić będą jednak fragment całorocznej bazy turystycznej dla odwiedzających to miejsce turystów i mieszkańców gminy Ryglice.\nWygodnie usiąść można będzie nie tylko na samym szczycie Kokocza, ale także przy kapliczce z wizerunkiem Matki Boskiej Tuchowskiej na drzewie grab - pomniku przyrody w Woli Lubeckiej oraz obok dwóch krzyży usytuowanych wzdłuż trasy Zalasowa - Lubcza biegnącej przez Kokocz.\nW prace ciesielskie i montażowe zaangażowali się: burmistrz Ryglic Paweł Augustyn, inicjator prac Tadeusz Augustyn, a także kilka innych osób. Drewno na ławki przekazane zostało z mienia gminnego.\nWykonana praca to wstęp do dalekowzrocznych planów rozwoju infrastruktury turystycznej Góry Kokocz. Opracowywana jest obecnie koncepcja wykonania ogrodów sensorycznych na Kokoczu. Stowarzyszenie Wolanie podjęło starania mające na celu budowę siłowni zewnętrznej na Kokoczu. Możliwe, że w przyszłości powstanie tu wieża widokowa.


Ubywa gospodarstw ekologicznych. Jednym z największych problemów brak pracowników - Starachowicki.eu - Starachowice\n11 stycznia 2019 OfmanSkomentuj on Ubywa gospodarstw ekologicznych. Jednym z największych problemów brak pracowników\nŹródło: Ubywa gospodarstw ekologicznych. Jednym z największych problemów brak pracowników\nBeata Sadowska: Nowy rok nie jest dla mnie żadnym wyjątkowym dniem. Tylko cyferka się zmienia\n31 grudnia 2018 Ofman\nAgnieszka Grochowska spędziła ponad dwa miesiące w Rzymie na planie szwedzko-włoskiego serialu. „To było coś na pograniczu jakiejś bajki”\n16 października 2018 Ofman\nAgnieszka Kaczorowska: Mój mąż sam decyduje o tym, jak się ubiera. Czasami dokupuję mu tylko golfy, ale po wcześniejszej konsultacji dotyczącej koloru


Wszystko Jasne Indywidualny program edukacyjno- terapeutyczny\nIndywidualny program edukacyjno- terapeutyczny – jeszcze raz\nkształcenie specjalne, orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, pomoc psychologiczno-pedagogiczna, rewalidacja, uczeń niepełnosprawny, zajęcia specjalistyczne, zalecenia\nPrzypominamy, że do 30 września placówki oświatowe powinny przygotować dla dzieci z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego indywidualne programy edukacyjno- terapeutyczne. Program powinien zawierać zakres dostosowań, działań wspierających ucznia, formy pracy oraz wykaz zajęć z zakresu pomocy psychologicznej i rewalidacji (łącznie z planem tych zajęć i harmonogramem).\nRodzice mogą uczestniczyć w opracowaniu IPET-u. Jeżeli nie zgadzają się z treściami zawartymi w programie, mogą złożyć pisemne uwagi z prośbą o odpowiedź – również w formie pisemnej. Gdyby szkoła uzależniała podjęcie zadań specjalistycznych od podpisania programu, należy złożyć w szkole zgodę na zajęcia i nalegać na uzupełnienie IPET-u.\nJeżeli program nie zawiera form wsparcia zalecanych w orzeczeniu, a szkoła pomimo monitów rodziców nie zapewnia zajęć, kolejnym krokiem jest złożenie skargi do właściwego kuratora oświaty. Placówka oświatowa ma obowiązek realizacji zaleceń z orzeczenia, a brak funduszy nie może być argumentem braku wsparcia. Organ prowadzący szkołę/ przedszkole otrzymuje z tytułu niepełnosprawności dziecka dodatkowe środki subwencji oświatowej.


Seriale o najgorszym zakończeniu\nNajgorsze co może być w serialu to słabe zakończenie. Oglądamy tyle odcinków. Spędzamy wiele godzin przed telewizorem. Bardzo często czekamy długie lata, aż w końcu poznamy prawdę. Tylko po to, by przeżyć rozczarowanie. Te seriale kochamy pomimo tego, że finał nie był taki, na jaki byliśmy przygotowani. Czy naprawdę nie dało się zakończyć tego lepiej?\nPrzez kilka pierwszych sezonów ten serial zapowiadał się fantastycznie. Pierwsze dwie, a może nawet i trzy, serie były dość realistyczne. Od początku wkradały się elementy fantastyki, jednak nie wpływały aż tak bardzo na odbiór całości. Dopóki mieliśmy wrażenie, że takie rzeczy faktycznie mogły się zdarzyć, wszystko było dobrze. Oglądalność rosła. Fani byli zachwyceni. Z niecierpliwością czekaliśmy na wyjaśnienie powstałych zagadek. Wszystko zaczęło się psuć, gdy nasi rozbitkowie powrócili na wyspę. Od tego momentu „Lost” ledwo dało się oglądać. Ostatnie sezony zrobione były kompletnie na siłę i widział to każdy. Mam wrażenie, że autorzy serialu tak naprawdę nie mieli pojęcia jak go zakończyć. Improwizowali. Zachłysnęli się sukcesem jaki osiągnęli i nie przerwali produkcji w momencie, w którym pierwotnie planowali. Przez tyle lat wmawiali nam, że ostatnie odcinki wyjaśnią wszystko, nie będzie niedomówień. Końcówka miała być satysfakcjonująca, miała dostarczyć nam odpowiedzi, na które tak długo czekaliśmy. Tymczasem finał, zamiast ukoić naszą ciekawość, dodatkowo ją spotęgował. Praktycznie nie wyjaśniło się nic. Nie wiemy czy wyspa była piekłem, czyśćcem czy może tylko snem Jacka.\nTo dopiero był serial! Po każdym odcinku fora internetowe wręcz gotowały się od domysłów i spekulacji. Przy finale każdy miał własną teorię, każdy widział to inaczej. I pewnie każda z tych wersji była lepsza niż ta, którą zaserwowali nam producenci. Ostatni odcinek do pewnego momentu to było coś wielkiego. Napięcie wręcz wyciekało z ekranu. Osobiście oglądałam go, stojąc przed telewizorem i skacząc z nogi na nogę. Aż tu nagle wszystko runęło. Większego rozczarowania serialem nie przeżyłam chyba nigdy. Okazało się, że za wszystkim stał jakiś obrzydliwy typ uprawiający seks z własną siostrą. Wybaczcie, ale ja tego nie kupuję. Oczekiwałam czegoś więcej. W przypadku „Lost” można było się spodziewać, że finał nas rozczaruje, już wcześniejsze odcinki były, delikatnie mówiąc, słabe. Jednak w „True Detecitve” czegoś takiego nie było. Nawet ostatni odcinek miał wszystko to, za co kochaliśmy ten serial. Swoją drogą, trzeba mieć wielki talent, żeby zepsuć cały serial przez kilka minut ostatniego odcinka.\nTen serial to już klasyk. Wątki wręcz idealnie zbudowane. Akcja trzymająca w napięciu. Były sezony lepsze, były też gorsze. Każdy jednak miał w sobie „to coś”. „Skazany na śmierć” jest specyficzną produkcją, zawiera elementy, których nie spotkamy w żadnym innym serialu. Nasi ulubieńcy pakowali się z jednych kłopotów w drugie. Walczyli ze złym światem. Wszystko było dobrze, fani zadowoleni, krytycy też. I przyszedł „ostatni” 4 sezon. Ciekawy, miał wszystko to, czego mogliśmy się spodziewać. I skończył się, zostawiając nas bez odpowiedzi na pytania jak dalej potoczyło się życie głównych bohaterów. Zostali wolni, ale co dalej? Wrócili od rodzin? Utrzymywali kontakt? Nie wiadomo. Serial się skończył. Jednak powstały kontynuacje filmowe. Trochę odpowiedzi nam dano. Na chwilę wybaczyliśmy producentom serialu, że nie wyjaśnili tego w swojej produkcji. Chociaż sam fakt przymusu oglądania filmu zamiast kilku odcinków mi osobiście się nie podobał. I nagle znów wszystko zepsuli. Michael umiera? No proszę Was, kto jak kto, ale Michael? To nie było zakończenie, na jakie czekaliśmy. Całe szczęście, że w tym roku serial powrócił. Michael „zmartwychwstał”(dość ciekawie to wytłumaczono), a nowy sezon jest jednym z lepszych. Ale dlaczego musieliśmy czekać na to aż 7 lat?\nJeden z lepszych seriali ostatnich lat. Co do tego nie mamy wątpliwości. Trzeba jednak przyznać, że ostatni sezon to nie był już ten sam „Dexter”. Dostrzec mogliśmy, że producentom wyczerpały się pomysły. Z ciekawego i trzymającego w napięciu serialu „Dexter” przekształcił się w nudną telenowelę. Pewnie gdyby zakończono go o sezon wcześniej, fani byliby bardziej zadowoleni. Chociaż po tak słabej ostatniej serii, mogliśmy się domyślać, że finał nie będzie odbiegał od reszty. Byłam przygotowana na to, że ostatniego odcinka nie będę oglądała z wypiekami na twarzy. Jednak nie przypuszczałam, że zakończenie będzie aż tak słabe. Z dawnego Dextera w ostatnim odcinku nie zostało nic. Można było odnieść wrażenie, że nagle zmienili nam bohatera.


Pożar rżyska, słomy i kombajnu. Poszkodowany kombajnista – CiechTiVi\nPożar rżyska, słomy i kombajnu. Poszkodowany kombajnista\nW Smosarzu-Dobkach, gmina Gołymin, palił się kombajn i ok. sześciu hektarów rżyska i pokosów słomy. Kombajnista trafił do szpitala.\nPożar wybuchł we wtorek (22 lipca) po 13. Właściciel kombajnu próbował gasić rozprzestrzeniający się ogień, ale bezskutecznie. Strażacy zabezpieczyli miejsce zdarzenia i podali dwa prądy wody na front pożaru, by ograniczyć rozprzestrzenianie się płomieni po rżysku. – Po dojechaniu zastępów z Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej z Ciechanowa podano dodatkowe dwa prądy piany ciężkiej na palący się kombajn oraz dodatkowy jeden prąd wody na palące się rżysko. Podczas działań ratowników, właściciel pojazdu zaczął uskarżać się na ból ręki, nóg i okolic głowy. Strażacy udzielili mu pierwszej pomocy, a na miejsce zdarzenia wezwano Zespół Ratownictwa Medycznego – informuje Komenda Powiatowa PSP w Ciechanowie.\nCały teren objęty pożarem przelano wodą i oborano. – Po wstępnych badaniach poszkodowany został przetransportowany do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego. W akcji trwającej 2 godz. i 8 min. udział brały trzy zastępy JRG Ciechanów oraz cztery zastępy OSP – relacjonują strażacy.\nPoprzedni post: Wójt pyta o retencję. Marszałek odsyła do rządu\nNastępny post: Ostrożnie przy wysiadaniu na brzeg


Kup na raty 0% już od 106.63 zł\nBezszczotkowy silnik o mocy maksymalnej 550W zapewni efektywność jazdy i umożliwi Ci rozpędzenie hulajnogi elektrycznej Techlife X5S nawet do 35 km/h, jeśli zdejmiesz specjalną blokadę prędkości. Pamiętaj, że na drogach publicznych możesz jechać z prędkością 20 km/h dopuszczoną przez polskie prawo.\nJeszcze mocniejszy akumulator\nW tym modelu e-pojazdu zamontowano akumulator litowo-jonowy o napięciu 36V i pojemności 18 Ah. Zasięg hulajnogi elektrycznej na jednym pełnym naładowaniu baterii wynosi aż 50 km. Czas ładowania jest wyjątkowo krótki, bo wynosi od 4 do 5 godzin. Po tym czasie możesz wyruszać z domu!\nJeszcze dalej na jednym ładowaniu!\nNie powinno Cię dziwić to, że hulajnoga elektryczna Techlife X5S jest jednym z najchętniej wybieranych modeli tego typu pojazdów! To siostra znanego i cenionego modelu Techlife X5, wyposażona w mocniejszy i bardziej wytrzymały akumulator. Ten model cechują znakomite parametry, designerski wygląd, 3-stopniowy tryb jazdy i rewelacyjny system hamowania, który w każdych warunkach zapewnia bezpieczeństwo i komfort jazdy. E-hulajnogę możesz wyregulować tak, jak lubisz, a także złożyć w kilka sekund po to, żeby ją zabrać do bagażnika samochodu czy do komunikacji miejskiej. Poznaj wszystkie informacje na temat hulajnogi Techlife X5S i dołącz do tysięcy zadowolonych użytkowników tej nowoczesnej alternatywy dla samochodu czy roweru.\nTechlife X5S to model hulajnogi, który ze względu na Twoje bezpieczeństwo został wyposażony w mocne oświetlenie LED, zarówno z przodu, jak i z tyłu pojazdu. Pozostań widoczny bez względu na warunki oświetleniowe!\nHulajnoga elektryczna Techlife X5S to zabawa dla każdego, bez względu na wysokość. Regulowana kierownica sprawia, że pojazd będzie odpowiedni zarówno dla niższej, jak i wyższej osoby. Dodatkową zaletą są składane rączki, umożliwiające komfortowy transport w samochodzie.\nPompowane przednie koło w rozmiarze 8,5" oraz tylne koło pełne (czyli niepompowane), w wysokim stopniu odporne na przebicia – to wielka zaleta modelu hulajnogi elektrycznej Techlife X5S. Tak starannie zaprojektowane elementy konstrukcyjne sprawiają, że jazda na tym sprzęcie nie ma sobie równych.