Spotkanie zespołu ws. realizacji studium\nW poniedziałek w siedzibie KZK GOP w Katowicach odbyło się kolejne spotkanie zespołu ws. realizacji projektu. Członkami tego zespołu są przedstawiciele poszczególnych samorządów i ich jednostek miejskich, a także organizatorów publicznego transportu zbiorowego zlokalizowanych w naszym subregionie oraz innych związków. Więcej informacji o tych podmiotach można znaleźć w zakładce Partnerzy.\nW trakcie spotkania omówione zostały dotychczasowe ustalenia dot. realizacji badań ankietowych, które odbędą się od września do listopada 2017 r. i obejmą 90 gmin z południowej Polski (informacja o miejsca i terminach badań w poszczególnych gminach dostępna będzie w zakładce Twoja gmina). Wykonawca projektu przedstawił szczegóły związane z wytypowanymi miejscami badań oraz sposobem prowadzenia akcji informacyjno-promocyjnej celem ich weryfikacji przez członków zespołu. Dzięki temu możliwe było potwierdzenie słuszności wytypowania niektórych miejsc badań (np. parkingów wielkopowierzchniowych, centrów handlowych).\nDodatkowo, wykonawca omówił szczegóły związane z prowadzeniem badań na ternie podregionu katowickiego (tj. Chorzowa, Katowic, Mysłowic, Rudy Śląskiej, Siemianowic Śląskich i Świętochłowic) celem przygotowania pracowników z tych urzędów do prowadzonych działań, aby udzielać informacji na wszelkie pytania lub wątpliwości swoich mieszkańców. W najbliższych dniach podobne spotkania odbędą się również w pozostałych podregionach (tj. bytomski, gliwicki, sosnowiecki i tyski) znajdujących się w naszym subregionie centralnym województwa śląskiego.


Pawłów: 37-latek pobił 10-letniego chłopca | Kurier Lubelski\nPawłów: 37-latek pobił 10-letniego chłopca\nKS 16 kwietnia 2012, 15:50\nPawłów: 37-latek pobił 10-letniego chłopca Tomek Koryszko/archiwum\n37-latek pobił 10-letniego chłopca. Mężczyzna przyszedł po dziecko do Gminnego Ośrodka Kultury w Pawłowie.\n- Do zdarzenia doszło 17 marca, ze względu na wiek pokrzywdzonego i miejsce, w którym doszło do pobicia wystąpiliśmy o ściganie tego przestępstwa z urzędu - mówi Bartosz Wójcik z Prokuratury Rejonowej w Krasnymstawie. - Obrażenia chłopca nie były poważne.\nJak wynika z akt sprawy 37-latek przyszedł po dziecko do Gminnego Ośrodka Kultury w Pawłowie, tam zobaczył 10-letniego chłopca. Mężczyzna postanowił dać nauczkę 10-latkowi za to, że ten miał go zaczepiać. Jak tłumaczył policjantom chłopiec był w stosunku do niego agresywny, dlatego musiał ponieść karę.\nMężczyzna uderzył chłopca kilka razy w twarz. 10-latek miał pękniętą wargę podbite oko. Z relacji świadków wynika, że mężczyzna był pijany.\nTeraz 37-latkowi grozi do dwóch lat pozbawienia wolności. Mężczyzna zarzuty w tej sprawie usłyszał pod koniec ubiegłego tygodnia.\nPawłów pobił chłopca\nEdmundo 17.04.2012 07:17:48\nCytat:"Z relacji świadków wynika, że mężczyzna był pijany."\nCiekawe czy ci świadkowie mieli homologowane mózgi,czy im się tak tylko wydawało że jest pijany dla podkreślenia jaki to on świadek ważny.\nI potępiał bym rękoczyn,gdybym sam nie znał takich bachorów co to na ich wychowanie nikt nie ma sposobu ,a matka boi się wysłać do psychologa bo to wstyd.\nstalin 16.04.2012 20:21:12\nZnam sprawcę. To Jarosław S. - pseudonim: "Kaszpirowski"\njaro 16.04.2012 20:18:55\njak garnków lepić się już nie opłaca, lepiej bić wredne dzieci\ndzbanek 16.04.2012 18:50:12\ngarnki lepić a nie bić dzieci.\nja 16.04.2012 17:45:58\nJak sobie gnojek zasłużył to facet miał rację. Popieram.\nPS. Ale dla pełnego wyjaśnienia sprawy może przydałby się Maciarewicz???\nJanko 16.04.2012 17:35:22\nRównież uważam,że tzw.bezstresowe wychowanie produkuje młodocianych przestępców uważających,że\nwszystko im wolno i wszystko ujdzie bezkarnie.Tytuł-"37 latek pobił 10 latka" jest pewną formą nadużycia.\nJeżeli prawdą jest że młokos wyżywał się na matce z dzieckiem w wózku to ukaranie ojca broniącego swojej rodziny będzie amoralne i awychowawcze.Uważam,że czas najwyższy skończyć z fikcją tzw.bezstresowego wychowania.Jeśli ktoś znęca się nad dzieckiem od tego jest sąd i prokurator,ale jeśli\nktoś karci młodocianego przestępcę w sposób dla niego najbardziej zrozumiały nie powinno się robić z\nJanko 16.04.2012 17:34:33\nprawdziwy Polak 16.04.2012 17:09:36\nKary cielesne to najlepszy sposób wychowywania dzieci. Ten sposób trwał przez tysiąclecia, z pokolenia na pokolenie. Sam tysiąc razy oberwałem od rodziców oraz nauczycieli i dlatego wyrosłem na dobrego człowieka, obywatela i katolika. Obecnie dzieci nie znając dyscypliny są hodowane a nie wychowywane. Bezstresowy model wychowania to wymysł liberałów i masonów, znanych z kampanii kłamstwa, ośmieszania i nienawiści wobec Romana Giertycha, który chciał przywrócić tradycyjny model wychowania. Aż strach pomyśleć co będzie za 20 lat, kiedy te dzieci dorosną i przejmą stery władzy w naszej Ojczyźnie.\nm 16.04.2012 16:37:01\njesli tak bylo to sie nalezalo gowniarzowi, pora zaprzestac bezstresowego wychowania i sila uczyc szacunku do innych\nświadek 16.04.2012 16:16:34\nI bardzo dobrze zrobił. Ten gnojek kopał wózek dziecinny i pluł na matkę z dzieckiem. Trzeba wychowywać bachora.


Dorabianie w internacie? To możliwe - Biuro podróży, wynajem autokarów, wynajem busów Mikołów\nHome » Biznes » Dorabianie w internacie? To możliwe\nPosted by karolinabus.pl on lip 20, 2021 in Biznes | Możliwość komentowania Dorabianie w internacie? To możliwe została wyłączona\nIdealny sposób na dodatkowy zarobek\nJeśli masz chwilę czasu, z pewnością warto przeznaczyć jego część na pracę dodatkową. Dzięki temu można zarobić więcej i pozwolić sobie na więcej. Dobrą propozycją jest dodatkowy zarobek w internecie. To naprawdę możliwe rozwiązanie, które niesie ze sobą wiele zalet. Więcej na temat dorabiania w internecie przeczytasz w kolejnych fragmentach niniejszego artykułu.\nPraca online dla wielu wciąż wydaje się kłamstwem. Powodem są fałszywe ogłoszenia, których niestety w internecie jest pełno. Na szczęście istnieją sposoby, dzięki którym można podjąć realną, przynoszącą zyski pracę przez internet. To doskonały sposób na dorobienie do domowego budżetu. Praca online oznacza wiele zalet. Wśród największych można wymienić komfort, większą swobodę oraz brak konieczności poświęcania czasu, energii oraz pieniędzy na dojazdy i powroty z pracy.\nJak znaleźć pracę online? Warto skorzystać z zaufanych portali ogłoszeniowych. W takich miejscach treści ogłoszeń są weryfikowane, istnieje więc mniejsze prawdopodobieństwo oszustwa. Kolejnym sposobem jest założenie własnego biznesu. Tworzenie biżuterii, ozdób albo sklep internetowy to wiarygodne sposoby na zarobek z domu. Warto wspomnieć o udogodnieniach, takich jak Nierejestrowana Działalność Gospodarcza czy niskie składki ZUS dla początkujących przedsiębiorców.\nPraca przez internet to dobry sposób na dorobienie do domowego budżetu. Można prowadzić własny, mały biznes albo znaleźć odpowiednie ogłoszenie. Warto szukać ofert na zaufanych, dobrej jakości portalach. Takie ogłoszenie musi zawierać odpowiednie informacje. Wśród nich można wymienić nazwę i adres firmy, warunki pracy oraz płacy, a także dane kontaktowe. Należy dokładnie weryfikować ogłoszenia, ponieważ wiele z może okazać się po prostu fałszywe. Z pewnością jednak warto próbować, ponieważ dorabianie online niesie ze sobą wiele korzyści. Trzeba jednak posiadać umiejętność organizacji czasu, aby praca przez internet była efektywna i przynosiła oczekiwane zyski dla pracownika\nWiele osób zastanawia się czy zarabianie przez internet dużych pieniędzy faktycznie działa i w jaki sposób i …


Dzieło zabrali Niemcy w czasie wojny. Odzyskano je po 70 latach - Portal Płock - numer 1 w Płocku!\nDzieło zabrali Niemcy w czasie wojny. Odzyskano je po 70 latach\nOpublikowano: wt, 15 lis 2016 06:01 2016-11-15T06:01:00.000Z\nWiadomości Ponadstuletni obraz przedstawiający nadanie herbu kapitule płockiej ponownie znalazł się w zbiorach Muzeum Diecezjalnego. Po II wonie światowej dzieło pędzla Moniuszki uznano za zaginione.\nPonadstuletni obraz przedstawiający nadanie herbu kapitule płockiej ponownie znalazł się w zbiorach Muzeum Diecezjalnego. Po II wonie światowej dzieło pędzla Moniuszki uznano za zaginione.\nNajmłodszy syn kompozytora Stanisława Moniuszki, Jan Czesław Moniuszko (żył w latach 1853 – 1908) namalował obraz pt. „Wręczenie herbu kapitule płockiej”. Rzeczywiście doszło do takiego wydarzenia w 1518 roku, wówczas herb Kapitule Katedralnej nadał cesarz Maksymilian I.\nWiadomo, że obraz przekazał ks. kan. Józef Mrozowski z Warszawy, od 1908 roku było jednym ze skarbów płockiego Muzeum Diecezjalnego i pewnie nadal by tak było gdyby nie wybuch II wojny światowej w 1939 roku. Niemieckie władze zdecydowały o wywiezieniu obrazu na zasadzie „wypożyczenia”, aby ozdobił ściany jednego z urzędów. Jeszcze nim wojna dobiegła końca, po dziele nie było śladu. Pierwsze sygnały, że nadal istnieje, zaczęły pojawiać się dopiero po 2000 roku. Proponowano nawet zakup obrazu. Negocjacje biskupa Piotra Libery z posiadaczem, jak informuje płocka Kuria na swojej stronie internetowej, były długie, ale zakończyły się szczęśliwie, zresztą podobnie jak w przypadku Pontyfikału Płockiego.\nHistoryczne okoliczności wydarzenia przedstawionego na obrazie wyjaśniał ks. prof. dr hab. Michał Grzybowski. Było to za czasów biskupa płockiego Erazma Ciołka, który został wysłannikiem króla polskiego Zygmunta Starego na sejmie Rzeszy w Augsburgu. - Tam jako wybitny orator zasłynął 10 sierpnia wygłoszoną mową przeciw Turkom i przeciw krzyżakom – relacjonował historyk. - Wówczas zyskał sobie życzliwość cesarza rzymsko-niemieckiego Maksymiliana I z dynastii Habsburgów i jego żony Marii Burgundzkiej.\nPóźniej była prywatna audiencja u cesarza, do której doszło 21 września 1518 roku. Płocki biskup pomógł władcy z załatwieniem pewnych spraw u papieża Leona X. Cesarz docenił jego dyplomatyczny talent do tego stopnia, że jeszcze w trakcie tego samego spotkania na wieść o tym, że w płockiej katedrze przechowywana jest relikwia głowy króla burgundzkiego św. Zygmunta, nadał kapitule herb dawnych królów burgundzkich. Przekazał także pieczęć św. Zygmunta. Kapituła, jak zapisano w aktach, dar przyjęła z wdzięcznością.\nCzesław Moniuszko malował głównie sceny historyczne, rodzajowe lub religijne. W tym przypadku zobrazował scenę w kaplicy dworskiej tuż po odprawionym nabożeństwie. Cesarz Maksymilian siedzi na tronie, obok niego żona, z tyłu stoi jeszcze ochmistrz dworu ze szkatułką. To z niej podano herb. Strzeże ich rycerz w pełnej zbroi, trzyma hełm cesarski i miecz państwowy. Biskupowi płockiemu towarzyszą kanonicy. Jeden trzyma infułę, czyli nakrycie głowy biskupa, kolejny pastorał, a trzeci hermę św. Zygmunta. Herold odczytuje właśnie dekret o nadaniu herbu. Rodzica cesarza Maksymiliana została namalowana na podstawie portretów z galerii wiedeńskiej.\nFot Obraz pt. "Wręczenie herbu kapitule płockiej", strona Diecezji Płockiej


Kolorowy Plakat Ilustracji Wektorowych W Płaskiej Konstrukcji Kreskówki | Premium Wektor\nKolorowy Plakat Ilustracji Wektorowych W Płaskiej Konstrukcji Kreskówki Premium Wektorów\nZestaw ręcznie rysowanych różnych twarzy kształtów i obiektów doodle abstrakcyjne współczesne nowoczesne wektor ilustr...\nModne ilustracje wektorowe śmieszna twarz patch, pieczęć lub naklejka z abstrakcyjnym ładnym charakterem komiksu.\nModne ilustracje wektorowe śmieszna twarz patch, pieczęć lub naklejka z abstrakcyjnym zabawnym ładnym komiksem.\nZestaw tła z ręcznie rysowane różne kształty i doodle obiektów. streszczenie współczesnej nowoczesnej modnej ilustracji wektorowych.\nZestaw tła z ręcznie rysowanymi kształtami i obiektami doodle abstrakcyjne współczesne nowoczesne modne vec...\nZestaw ręcznie rysowane różne twarze, kształty i obiekty bazgroły. streszczenie współczesnej nowoczesnej modnej ilustracji wektorowych.\nZestaw ręcznie rysowane różne kształty twarzy i obiekty doodle abstrakcyjne współczesne nowoczesne wektory ilustr...\nZestaw ręcznie rysowane różne twarze, kształty i obiekty bazgroły. streszczenie współczesnej nowoczesnej ilustracji wektorowych.\nRęcznie rysowane różne kształty i doodle zestaw trzech abstrakcyjnych, współczesnych, nowoczesnych, modnych wektorów...


IDEAS NCBR wystartował\nZ dr. inż. Wojciechem Kamienieckim (WK) dyrektorem Narodowego Centrum Badań i Rozwoju oraz prof. UW Piotrem Sankowskim (PS) - prezesem zarządu IDEAS NCBR i prof. Stefanem Dziembowskim (SD) - liderem grupy roboczej rozmawia Bronisław Hynowski.\n- Panie Dyrektorze, w jakim celu powołano nowy ośrodek badawczo-rozwojowy IDEAS NCBR?\nWK - IDEAS NCBR Spółka z o.o. została powołana przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju i należy do Grupy NCBR. Celem NCBR jest stosowanie różnorodnych inicjatyw służących prowadzeniu innowacyjnych badań, a także kształceniu nowego pokolenia naukowców, ukierunkowanych na praktyczne zastosowanie wyników badań naukowych poprzez późniejszą komercjalizację w przemyśle, finansach, medycynie i innych gałęziach gospodarki. IDEAS NCBR wpisuje się w te działania wypełniając obszar związany z tworzeniem algorytmów opartych na Sztucznej Inteligencji. Celem spółki jest zwiększenie potencjału badawczo-rozwojowego i innowacyjnego w obszarze sztucznej inteligencji i cyfrowej ekonomii.\nIDEAS NCBR dbał będzie o podniesienie poziomu kompetencji kadry naukowej i zwiększenie liczby prac naukowych i rozwojowych, przede wszystkim dotyczących tematyki sztucznej inteligencji. Istotnym obszarem działalności spółki będzie także rozwijanie współpracy naukowców z biznesem oraz komercjalizacja wyników realizowanych projektów poprzez współtworzenie spółek spin-off. Będą one mogły liczyć na dalsze wsparcie ze strony NCBR za pomocą wielu narzędzi zawartych w portfolio działań Centrum. Badania, które poprowadzą prof. UW Piotr Sankowski oraz prof. Stefan Dziembowski, skoncentrują się na inteligentnych algorytmach i strukturach danych oraz cyfrowych walutach i inteligentnych kontraktach.\n- Jaką funkcję w rozwoju AI w Polsce będzie pełnić IDEAS NCBR?\nPS - IDEAS NCBR umożliwi prace nad innowacjami w obszarze AI na skalę, która często była nieosiągalna dla biznesu. Instytucja będzie katalizatorem dla procesów badawczych w Polsce, będą one szybsze, prowadzone z większym rozmachem, przez najbardziej uznanych ekspertów. Efektem będą innowacje opierające się na algorytmach AI wdrażane w różnych sektorach oraz budowanie dobrze wykształconej kadry naukowej.\nZależy nam na tym, żeby prace badawcze dotyczyły technologii przyszłości, takich które wejdą w życie dopiero za kilka lat, ale z drugiej strony adresowały realne potrzeby, które są odpowiedzią na wyzwania społeczne oraz różnych sektorów gospodarki. Będziemy podejmować się ambitnych wyzwań, których rozwiązania często nie mogą się podjąć przedsiębiorstwa, ponieważ prace obarczone są ryzykiem. W ocenie potencjału projektów badawczych wesprze nas rada naukowa, która składa się z wybitnych ekspertów.\n- Skąd rekrutują się członkowie rady naukowej?\nPS - Radę naukową tworzy międzynarodowe grono ekspertów z takich uczelni, jak: MIT, University of Oxford, University of Columbia czy Fraunhofer Heinrich Hertz Institute. W skład tej rady wchodzą tacy eksperci, jak: prof. Ran Canetti z Boston University, Zofia Dzik, prezeska Instytutu Humanities, prof. Marta Kwiatkowska z University of Oxford, prof. Aleksander Madry z MIT, prof. Tim Roughgarden z Columbia University, Marek Barwiński z GSK.AI oraz dr Wojciech Samek z Fraunhofer Heinrich Hertz Institute. Podstawowym zadaniem rady naukowej jest ocena innowacyjności projektów, procesu badawczego oraz znaczenia, jakie mogą mieć dla rozwiązania danego problemu.\n- Już zostały utworzone pierwsze grupy robocze w ramach IDEAS NCBR. Czym będą się zajmować?\nWK - W pierwszej kolejności utworzone zostały grupy robocze, które będą pracować nad inteligentnymi algorytmami i strukturami danych oraz cyfrowymi walutami i inteligentnymi kontraktami. Liderami prowadzonych badań są prof. UW Piotr Sankowski, prezes IDEAS NCBR, związany z Instytutem Informatyki Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego oraz prof. Stefan Dziembowski, który również wykłada na tym wydziale.\nSD - Wybrane tematy badawcze są związane bezpośrednio z dotychczasowymi wynikami naukowymi prof. Piotra Sankowskiego oraz moimi. Moje zainteresowania naukowe dotyczą kryptografii, a w szczególności zagadnień związanych z zapobieganiem atakom fizycznym na urządzenia kryptograficzne, oraz z technologią blockchain. To obiecujące obszary, które z biegiem czasu zyskiwać będą na znaczeniu.\nJednym z priorytetów IDEAS NCBR jest kształcenie naukowców oraz formowanie kadry, która będzie edukować w obszarze sztucznej inteligencji. Z tego względu ośrodek nawiąże współpracę z innymi tego typu centrami badawczymi na świecie, jak również w kraju. Najwyższy poziom merytoryczny realizowanych projektów gwarantuje możliwość współpracy z naukowcami o światowym autorytecie.\nPS - W uzupełnieniu dodam, że planujemy nawiązać współpracę z uczelniami w Polsce i organizacjami, które skupiają się na AI, aby stworzyć środowisko, które będzie sprzyjać współpracy oraz wymianie informacji. Chcemy wspierać młodych naukowców w budowaniu ich kariery naukowej, ale też pokazać im, jak może wyglądać współpraca ze środowiskiem biznesowym. Skupimy się na współpracy ze szkołami doktorskimi, zapewniając pełne pokrycie kosztów stypendiów doktorskich oraz uzupełnienie akademickiego programu edukacyjnego o wsparcie mentoringowe przyszłych naukowców. Stworzymy im okazję do współpracy z uznanymi ekspertami w poszczególnych dziedzinach.\nTo co wyróżnia IDEAS NCBR, to podejście do prowadzonych badań i ich selekcja. Algorytmy, które będziemy tworzyć, będą miały wysokie prawdopodobieństwo wdrożenia, a tym samym komercjalizacji projektu. To korzyść zarówno dla biznesu, jak i zaangażowanych w dany projekt naukowców, którzy będą czerpać korzyści z wyników badań w postaci praw autorskich lub też tworzonych spółek typu spin off.\nIDEAS NCBR Sp. z o.o. to ośrodek badawczo-rozwojowy, powołany przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju,  działający w obszarze sztucznej inteligencji i ekonomii cyfrowej. Jego misją jest wsparcie rozwoju tych technologii  w Polsce, poprzez stworzenie platformy łączącej środowisko akademickie z biznesowym oraz zbudowanie największej w kraju przestrzeni przyjaznej prowadzeniu innowacyjnych badań, a także kształcenie nowego pokolenia naukowców, ukierunkowanych na praktyczne zastosowanie opracowanych algorytmów oraz ich późniejszą komercjalizację w przemyśle, finansach, medycynie i innych gałęziach gospodarki.


Serwery - kompendium wiedzy ▷▷ Laurem.pl\nDobry serwer to podstawa, gdy witryna internetowa, poczta, sklep internetowy czy dowolnie inna usługa online ma działać bez awarii i szybko. To właśnie serwery sprawiają, że strony www są dostępne dla wszystkich przez całą dobę. Dlatego właśnie potrzebne są rozwiązania serwerowe nowoczesne, niezawodne i korzystające z najnowszej technologii. Jeśli strona internetowa działa na słabym serwerze, nie ma znaczenia, czy jej użytkownicy mają laptopy poleasingowe, czy nowe z najwyższymi parametrami. Serwis i tak będzie się otwierał długo.\nSerwer - czym jest?\nNa początek należy wyjaśnić, czym w ogóle są serwery. Samo słowo "Server" pojawiło się już w 1953 roku w dokumentacji ARPANET, czyli sieci, z której potem powstał internet. Dziś mówiąc o serwerach, możemy mieć na myśli zarówno program, jak i urządzenie. W obydwu przypadkach rozwiązania serwerowe wprowadzają funkcjonalności, z których może korzystać także inny program albo inne urządzenia (tzw. klient). Najczęściej mawia się, że serwery to komputery na stałe podłączone do sieci internetowej. Z tego wynika, że każdy komputer (nie ma znaczenia, czy to komputery poleasingowe, czy nowe) może stać się serwerem. W rzeczywistości nie jest to jednak takie proste, ponieważ serwery muszą pracować przez całą dobę bez przerwy, czego zwykłe komputery mogłyby nie wytrzymać. Serwery to zatem urządzenia przystosowane do potrzeb ciągłej pracy, najczęściej działające w specjalnych Centrach Danych, gdzie zapewnia się im odpowiednie warunki i bezpieczeństwo.\nSerwery mogą mieć różne parametry, począwszy od wielkości dysków i ich typów (SSD, HDD), poprzez pamięć RAM, aż po procesor i inne zasoby. Do tego dokonuje się podziału takich maszyn ze względu na pełnione funkcje:\nserwery www - do przechowywania plików stron www;\nserwery poczty e-mail;\nserwery plików itd.\nWybierając serwer, trzeba koniecznie zwrócić uwagę na jego parametry. Warto jednak zacząć od dość zasadniczej kwestii - stawiamy na serwer typu tower czy rack. Pierwszy z nich, czyli tower, przypomina klasyczne stacje robocze domowych PC. Za to typ rack jest montowany w specjalnej szafie serwerowej w Data Center. To drugie rozwiązanie jest zdecydowanie wygodniejsze, a nie ogranicza konfiguracji maszyny.\nWażna jest moc serwera i posiadanie przez maszynę dużych zasobów. Dlatego trzeba szukać serwera o odpowiednich parametrach. Istotne są oczywiście procesory (szybkie modele dają dużo mocy jak np. procesor Intel Core czy procesor Intel Xeon najnowszej generacji). Ważna jest także pamięć RAM (im więcej pamięci, tym lepiej). Istotne podzespoły to także dyski (zarówno HDD, jak i szybkie SSD). Nie można zapomnieć, że ważny jest odpowiedni system operacyjny. Dobry serwer to także możliwość swobodnej konfiguracji maszyny i możliwość swobodnego zarządzania jej zasobami.\nMożna szukać serwerów, które mają najlepsze podzespoły, dużo pamięci RAM oraz inne wysokie parametry, ale warto pamiętać, że najwygodniejsze rozwiązanie to skorzystanie z usług profesjonalnej firmy hostingowej (najczęściej oferowane serwery rack), która zapewni wsparcie techniczne, bezpieczeństwo i zajmie się konserwacją oraz utrzymaniem serwera.


"Musimy zacząć odzyskiwać świat dla szarych ludzi" - wywiad z Wojciechem Orlińskim - WP Książki\n"Dziecko sieci to idiota, którego wiedza ogranicza się do Google i Wikipedii. Tak bardzo ograniczony, że boi się nawet zakwestionować wiedzę wyskakującą z tych źródeł. Tekst Czerskiego wydawał mi się strasznie głupi, dlatego go zwalczam i wyśmiewam. To manifest człowieka, dziecka sieci, który nie wyniósł kapitału kulturowego ze swojego domu. I, jak się okazuje, internet tego kapitału nie zastąpi" - o internecie, internetowych korporacjach, edukacji z Wikipedii i współczesnym dziennikarstwie rozmawiamy z Wojciechem Orlińskim, autorem książki "Internet. Czas się bać".\n"Dziecko sieci to idiota, którego wiedza ogranicza się do Google i Wikipedii. Tak bardzo ograniczony, że boi się nawet zakwestionować wiedzę wyskakującą z tych źródeł. Tekst Czerskiego wydawał mi się strasznie głupi, dlatego go zwalczam i wyśmiewam. To manifest człowieka, dziecka sieci, który nie wyniósł kapitału kulturowego ze swojego domu. I, jak się okazuje, internet tego kapitału nie zastąpi" - o internecie, internetowych korporacjach, edukacji z Wikipedii i współczesnym dziennikarstwie rozmawiamy z Wojciechem Orlińskim, autorem książki "Internet. Czas się bać" .\nTomasz Pstrągowski: Boi się pan technologii?\nWojciech Orliński: Samej technologii się oczywiście nie boję. Natomiast historycznie zawsze było tak, że kiedy pojawiała się nowa technologia rewolucjonizująca ludzkie życie (czy to będzie kolej, telegraf, telefon, radio czy telewizja), to zanim wyszła z laboratorium, odbywała się debata na temat dobrych i złych skutków tej technologii i jak ją regulować i wykorzystywać tak, by służyła wspólnemu dobru. Na nieszczęście rozwój internetu zbiegł się z okresem maksymalnego wychylenia wahadła politycznego w prawo, kiedy partie nawet formalnie nazywające się lewicowymi wyznawały dogmaty deregulacyjne, zgodnie z którymi wszystko lepiej zostawić własnemu biegowi.\nW wyniku takiego podejścia skończyliśmy z internetem, w którym rządzi kilka amerykańskich korporacji. Nie ma żadnych regulacji i żadnych praw chroniących tego malutkiego człowieczka na samym dole. Wcześniej takie przepisy zawsze były opracowywane, tym razem ich brak.\nCo więcej, ze względu na swoją ekspansywną naturę, internet pożera te miejsca, w których mieliśmy chroniące nas przepisy i regulacje. Kiedy pana źle potraktuje firma taksówkarska, która ma jakąś tam licencję i jakieś tam uprawnienia, to wie pan, że ma drogę odwołania się. Takiej możliwości nie będziemy mieli, gdy zaczniemy korzystać z usług aplikacji Uber, łączącej pasażera z kierowcą, a będącej tak naprawdę kolejnym sposobem na obejście ustaw dotyczących transportu osób. Podobnie wyglądają zakupy w wirtualnych księgarniach, w których już nie kupujemy książek, tylko łaskawe prawo do czytania, ale tylko w granicach, które nam wyznaczy korporacja.\nNie boję się więc technologii, ale korporacji, których nikt nie kontroluje.\nTomasz Pstrągowski: Nie jest jednak tak, że cyberkorporacje znalazły się w tym miejscu, w którym są tylko dzięki przywilejom, braku kontroli i praktykom monopolistycznym. Dostarczają też najlepszy produkt, jaki jest na rynku. Google dostarcza najlepszą wyszukiwarkę i najlepszego maila, Facebook to najwygodniejszy serwis społecznościowy i tak dalej.\nWojciech Orliński: To w ogóle nie działa w ten sposób. Wolny rynek nie jest abstrakcyjnym tworem, prawem natury, według którego sprawdza się najlepszy produkt. Na samym początku są zawsze politycy wyznaczający reguły gry. Mówią, że na tym boisku będziemy się bawić w piłkę nożną, siatkówkę albo koszykówkę. I dopiero wtedy, do tych reguł, korporacje dostosowują się ze swoją ofertą. Na przykład, jeżeli spojrzelibyśmy na historię telewizji dostrzeglibyśmy, że przyjmowano takie reguły gry, z których zrodziło się BBC razem z "Doktorem Who", "Sherlockiem" i innymi produkcjami. Zaś w Stanach Zjednoczonych obowiązywały inne reguły, według których grali dawni monopoliści - NBC, CBS i ABC - i które dawały innego rodzaju seriale. Przez pewien czas oczywista była wyższość europejskiego modelu, potem nastąpiła zmiana. Ale za każdym razem za zmianami stali politycy odbierający albo zamykający jakieś drogi zarabiania pieniędzy. To, że HBO w pewnym momencie zaczęło robić seriale nie wynikało z tego, że ktoś się w tej\nfirmie klepnął w czoło i krzyknął: "jejku, mam pomysł, zacznijmy robić seriale", ale z konkretnych decyzji politycznych. Pod koniec lat siedemdziesiątych seria wyroków i decyzji zniosła ograniczenia antykoncentracyjne w amerykańskich mediach. Przedtem dystrybutor treści nie mógł ich jednocześnie produkować, żeby unikać tak zwanych konglomeratów wertykalnych. Zniesiono ograniczenia, więc HBO mogło swobodnie jednocześnie produkować serial i go nadawać. To politycy stworzyli "Grę o tron", a ściślej, reguły gry, w której "Gra o tron" jest legalna. Czterdzieści lat temu nie była.\nOczywiście więc, że Google, Facebook i inni monopoliści dostosowali swoją ofertę do reguł, które im narzucono. Ale są to reguły, które brzmią: "im jesteś większy, tym więcej ci wolno". Nie znaczy to wcale, że nie mógłby istnieć alternatywny wszechświat, w którym wyznaczono by inne reguły gry i inne firmy dostarczałyby inne, możliwie najlepsze produkty.\nWeźmy jeden przykład z takiego alternatywnego wszechświata. Wyobraźmy sobie rzeczywistość, w której inaczej skomercjalizowano internet i przyjęto regułę, według której za przesłanie każdego maila trzeba uiścić mikropłatność. Chociażby jedną setną centa, symboliczną kwotę, nieodczuwalną dla zwykłego użytkownika. Byłby to wszechświat wolny od spamu - opłacalnego tylko wtedy, gdy maile są darmowe i można nimi za darmo zaśmiecać skrzynki pocztowe milionów użytkowników w poszukiwaniu jednego naiwniaka. Wraz ze spamem zniknęłyby wszystkie szkody, które wyrządził - nie tylko zapchane skrzynki pocztowe, ale i zawirusowane komputery łatwowiernych czytelników, którzy kliknęli w podesłany link.\nWyobraźmy sobie jeszcze inny wszechświat. W którym troszeczkę inaczej działają reguły dotyczące rozliczania reklamy w internecie. To byłby wszechświat bez głupkowatych portali i tak zwanych "clickbaitów", czyli kłamliwych nagłówków.\nTomasz Pstrągowski: Zgadzam się, to byłby piękny wszechświat. Tylko do tej pory nikt sobie nie wyobraził tego wszechświata. Nikt nie wymyślił systemu, jak inaczej rozliczać reklamy w internecie.\nWojciech Orliński: Dlatego, że takie przyjęliśmy reguły gry. Gdyby inaczej napisać ustawy, byłyby inne reguły. Wpadliśmy w pułapkę standardowych reguł mierzenia publiczności. U samych podstaw przyjęto klik jako podstawową jednostkę rozliczenia. Efektem jest wyłudzanie tych klików. Taki system jest dzisiaj podstawą internetowego biznesu. Nie jest trudno wyobrazić sobie porządek, w którym zamiast za klika, płaciłoby się za ruch w internecie. Gdyby portale musiały płacić za generowany przez siebie ruch, przyciąganie śmieciowych klientów nie miałoby dla nich sensu.\nW latach 90. toczyło się wiele dyskusji na temat zasad, które będą rządziły internetem. I zawsze wygrywał scenariusz, który okazywał się najbardziej korzystny dla amerykańskich monopolistów. Nie udawajmy, że nie istnieje żadna alternatywa. My z niej zrezygnowaliśmy.\nTomasz Pstrągowski: Przyznaje się pan, że na przełomie wieków był entuzjastą mediów elektronicznych. Ale dziś jest pan autorem pesymistycznej książki, w której czytamy, że najbardziej prawdopodobny optymistyczny scenariusz zakłada interwencję obcej cywilizacji. Bez niej skazani jesteśmy na monopolistów i dalsze pogorszenie sytuacji. Kiedy zmienił pan podejście?\nWojciech Orliński: Na różnych wykresach widać, że w latach 2010-2011 internet, z sieci, w której jest wiele wyszukiwarek i wiele serwisów społecznościowych, zmienił się w sieć zdominowaną przez jedną wyszukiwarkę i jeden serwis społecznościowy. Nie było jednego momentu, który wszystko zmienił. Ale w pewnej chwili fałszywa stała się wizja zdecentralizowanego internetu, w którym każdy może założyć swojego bloga, by stać się równym Tomaszowi Lisowi w swoich komentarzach. I w którym korzystamy z Google rzeczywiście dlatego, że to najlepsza wyszukiwarka, a nie jedyna. W swojej książce cytuję wizje proroków - Esther Dyson i Henry'ego Jenkinsa - wieszczących, jak to będzie ładnie wyglądało. Cytuję fragmenty ich książek i pokazuję, jak bardzo się mylili. Jak bardzo dzisiejszy internet różni się od tego, co przewidywali technoentuzjaści. Internet, który mamy teraz, jest okropnym miejscem, w którym, wbrew obietnicom, szary człowiek jest jeszcze bardziej bezradny wobec rządzących nim gigantów. To paskudne.\nNie jestem jednak politykiem i nie mam narzędzi by to odkręcać. Trudno więc oczekiwać ode mnie konstruktywnych rozwiązań. To domena polityki.\nTomasz Pstrągowski: Ok, internet jest strasznym miejscem. Ale wciąż jest to miejsce zapewniające powszechny dostęp do edukacji. Pomimo wszystkich wad, na jakie cierpi chociażby Wikipedia - a są to wady, o których mówi się głośno, i z którymi trudno się nie zgodzić - nadal jest to najbardziej demokratyczne narzędzie edukacyjne, jakie kiedykolwiek wymyśliliśmy.\nWojciech Orliński: O problemach Wikipedii wcale się tak dużo nie mówi. Wiele dyskusji zamyka głupkowaty argument, że udostępniono klawisz "edytuj", który ma rozwiewać wszelkie wątpliwości dotyczące haseł. Osobiście wcale nie uważam, że jest to dobre miejsce edukacyjne.\nPrzyjęty w Wikipedii model przyjmowania "neutralnego punktu widzenia" - dalekiego od neutralności, a powstałego w wyniku przepychanek w biurokratycznej strukturze Wikipedii - nie ma nic wspólnego z demokracją. To nigdy nie jest neutralny punkt widzenia, natomiast zawsze jest to jedyny punkt widzenia. W związku z tym kretyn, który całą swoją edukację opiera na Wikipedii (nazywamy takich ludzi "dzieci sieci") żyje w przekonaniu, że to, co w niej przeczytał to ostateczna wersja prawdy, ustalona w wyniku sporów mądrych redaktorów. Taki człowiek nie ma nawet odruchu, żeby sprawdzać inne wersje. Po co, skoro ktoś już za niego ustalił, jaka jest najprawdziwsza? To strasznie niemądre podejście, zwłaszcza wtedy, gdy mowa o kontrowersyjnym temacie, na który jest kilka spojrzeń. Wikipedia zawsze podaje jedno, jako tę ustaloną odgórnie prawdę.\nInternet nie może być skrótem edukacyjnym. Jeżeli damy ludziom superszybki internet, to wcale ich lepiej nie wykształcimy. Nie ma drogi na skróty. Jedyny sposób na edukację to szkoła i biblioteka. I nauczyciel czy bibliotekarz, który powie uczniowi, że taka jest wersja Wikipedii, ale warto jeszcze sprawdzić tę wersję, tę wersję i tę wersję.\nNatomiast, ponieważ ogólna logika internetowej rewolucji jest taka, że do kasy każdego państwa wpływa coraz mniej podatków (biznesy płacące podatki upadają zastępowane przez kolejne usługi Google'a i innych, którzy podatków nie płacą nigdzie) - jest coraz mniej środków na szkoły i biblioteki. Tym bardziej, że towarzyszy temu krzyk: "po co szkoły? po co biblioteki? dajmy dzieciom tablety!". W efekcie hodujemy głupich ludzi i niszczymy tradycyjne metody edukacji. Zamykamy biblioteki, obcinamy pensje nauczycielom i tak dalej.\nPewnie na krótką metę korzystniej jest mieć dostęp do wikipedycznej wiedzy, niż do żadnej. Ale coraz więcej ludzi nie ma dostępu do rzetelnej wiedzy, bo Wikipedia wypiera szkoły.\nTomasz Pstrągowski: W Wikipedii przynajmniej dochodzi do głosowania. Wcześniej mieliśmy do czynienia z kanałami edukacyjnymi, w których wystarczyła wola jednego człowieka czy jednego autora encyklopedii, który decydował o tym, co będziemy wiedzieć, a czego nie...\nWojciech Orliński: Głosowania w Wikipedii to wielka ściema. One są tak nierzetelnie prowadzone, że o wiele lepiej sprawdzałby się rzut monetą. Nie należy ich traktować serio.\nNatomiast oczywiście, że w tradycyjnej książce czy gazecie obowiązuje punkt widzenia redakcji i autora, ale właśnie dlatego jedyny sposób by posiąść jakąś wiedzę, to przeczytać trzy książki i skonfrontować je ze sobą. Raz jeszcze powtórzę - nie ma drogi na skróty. I żadne głosowanie w Wikipedii tego nie zmieni.\nTomasz Pstrągowski: Innym argumentem entuzjastów internetu jest ten o powszechnym dostępie do kultury. Piractwo to być może nieelegancki sposób, by zagwarantować sobie to prawo, ale jednak lepszy niż wykluczenie. Nie dostrzega pan żadnych dobrych stron działalności serwisów takich jak Pirate Bay czy ruchów takich jak Partia Piratów?\nWojciech Orliński: Właściwą metodą dostępu do kultury jest darmowa biblioteka, darmowy dom kultury i darmowa szkoła. Do których wszyscy mają dostęp...\nTomasz Pstrągowski: Ale często jest to nierealny scenariusz...\nWojciech Orliński: Nie uważam tak. Nie zamierzam przyjmować argumentu, że Google'a i Facebooka nie można opodatkować, bo zapewniają dostęp do kultury, którego państwo nie może zagwarantować. Opodatkujmy ich, to znajdą się pieniądze na biblioteki. To jest strasznie proste. Gdyby Google płaciło 19 procent tego, co zarobiło w Polsce, starczyłoby na marmurowe biblioteki w całym kraju.\nNatomiast dostęp przez torrenty jest wadliwy, gdyż wiąże się ze zjawiskiem replikacji kapitału kulturowego. To nieszczęsne dziecko sieci, czyli osoba, której brakuje kapitału kulturowego wynoszonego ze szkoły i domu rodzinnego, zmienia się w osobę, wykorzystującą internet tylko do tego, żeby czytać plotki o celebrytach i ściągać najpopularniejszy w biurze serial telewizyjny. Ta osoba nie zrobi następnego kroku, bo nie ma pojęcia, w jakim kierunku można go zrobić. Internet daje nam namiastkę dziennikarstwa, demokracji, społeczności czy dostępu do kultury, tylko po to, by zarabiali biznesmeni - w przypadku Pirate Bay mowa o szwedzkim biznesmanie Carlu Lundströmie, sponsorującym skrajnie prawicowe partie. Nic z tego nie jest robione pro bono, wszystko służy temu, by zarobić na cudzej własności intelektualnej.\nTomasz Pstrągowski: W ogóle nie wierzy pan w dziecko sieci opisane w głośnym artykule Piotra Czerskiego ?\nWojciech Orliński: Dziecko sieci to idiota, którego wiedza ogranicza się do Google i Wikipedii. Tak bardzo ograniczony, że boi się nawet zakwestionować wiedzę wyskakującą z tych źródeł. Tekst Czerskiego wydawał mi się strasznie głupi, dlatego go zwalczam i wyśmiewam. To manifest człowieka, dziecka sieci, który nie wyniósł kapitału kulturowego ze swojego domu. I, jak się okazuje, internet tego kapitału nie zastąpi.\nTomasz Pstrągowski: Artykuł Czerskiego był odpowiedzią na protesty w sprawie ACTA. Z pańskich słów i książki wynika, że był to ruch manipulowany przez sieciowych monopolistów, zainteresowanych zwalczaniem tej umowy.\nWojciech Orliński: Jeżeli odtworzy się kalendarium tamtych wydarzeń, okaże się, że protesty przeciwko ACTA, a wcześniej przeciwko amerykańskim ustawom SOPA i PIPA, były od początku kontrolowane przez Google i organizacje pozarządowe zależne finansowo od Google - takich jak Fundacja Mozilla, będące pacynkami monopolistów. ACTA nie była ani pierwszym, ani ostatnim z międzynarodowych traktatów regulujących między innymi internet, pisanych pod dyktando amerykańskich korporacji, a przedstawianych reszcie świata w momencie, gdy można ją już tylko zaakceptować albo odrzucić, ale nic się nie da zmienić. Tarcie w przypadku ACTA pojawiło się tylko dlatego, że po raz pierwszy amerykańskie korporacje były podzielone w walce o swoje interesy. Najnowsza umowa - Transatlantyckie Partnerstwo w dziedzinie Handlu i Inwestycji - w której zabezpieczono interesy wszystkich korporacji nie wzbudzi takich protestów. Nie będzie żadnego skakania z protestami. Bo gdzie były protesty internautów, kiedy Edward Snowden ujawniał\nprogramy inwigilacji? Tak zwane masowe protesty internautów stają się masowe tylko wtedy, kiedy jest to na rękę internetowym monopolistom.\nTomasz Pstrągowski: Nie żałuje pan trochę, że pana książka wyszła tuż po ogłoszeniu rewelacji Snowdena, ale zanim wszyscy zdali sobie sprawy z rozmiarów programów inwigilacji?\nWojciech Orliński: Przeciwnie. Rewelacje Snowdena były rewelacjami nie dlatego, że ujawnił coś, czego nikt się nie spodziewał, ale dlatego, że w końcu mieliśmy na to dowody, czarno na białym. Cytuję w swojej książce Roberta McCesneya, który kilka lat wcześniej opisywał jak te mechanizmy najprawdopodobniej wyglądają - tylko nie posługując się jeszcze śmiesznymi kryptonimami. Skala inwigilacji nie była zaskoczeniem, zaskoczeniem były detale. Jak chociażby pikantne dokumenty wewnętrzne, w których agenci opisywali jak bardzo różne kraje są chętne do współpracy. Czy ta zabawna afera z przeszukaniem, wbrew prawu międzynarodowemu, samolotu prezydenta Boliwii. Ucieszyłem się więc tylko - gdybym pisał tę książkę wcześniej, powtórzyłbym spekulacje. Ale udało mi się trafić w moment, kiedy spekulacje stały się faktami.\nTomasz Pstrągowski: To co się dzieje dokoła Snowdena jest zabawne czy straszne? To zdrajca (bardzo surowo ocenia go chociażby Anne Applebaum) czy bohater?\nWojciech Orliński: W "Gazecie Wyborczej" mamy różne zdania na różne tematy. Ja jestem radykalnym snowdenistą. Snowden jest bohaterem. W pewnych sytuacjach człowiek powinien się kierować wyższą koniecznością i, kiedy widzi, że jego rząd narusza konstytucję, której miał chronić, to powinien wystąpić przeciwko temu rządowi.\nTomasz Pstrągowski: Skoro uważa pan, że protesty internatów są inspirowane przez monopole, a rewelacjami Snowdena nikt się nie przejmuje, to nie czuje pan, że pana książka to głos wołającego na puszczę?\nWojciech Orliński: Jestem pogodzony z tym uczuciem. Od dawna uważam, że ja, jako dziennikarz, nie mam na nic wpływu. Co jakiś czas przychodzi do mnie ktoś, prosząc o wparcie jakiegoś apelu lub inicjatywy. Odpowiadam wtedy, że jestem tylko drugorzędnym felietonistą i nic nie zależy od tego, co napiszę. Chociażby taki przykład: od bardzo dawna zwalczam obrzydliwy zwyczaj polskich dystrybutorów filmowych, którzy tłumacząc tytuły amerykańskich komedii, tworzą koszmarne rymowanki. Ci straszni "Technicy-magicy" ("The IT Crowd") czy "Hoży doktorzy" ("Scrubs"), co za idioci to wymyślają? Więc protestuję i zwalczam. I co? Nic. Jeżeli nie udaje mi się zwalczyć takiej błahostki, to niczego nie uda mi się zwalczyć. Nie po to piszę, żeby coś zmienić.\nTomasz Pstrągowski: W internecie dominuje narracja, według której czytelnicy cały czas czekają na porządne internetowe dziennikarstwo - "kontent premium". Pan uważa, że go nie ma i nie będzie w internecie. Dlaczego?\nWojciech Orliński: Za kontent premium trzeba zapłacić premium stawkę. A w internecie, jak wiadomo, nikt nie płaci. Oczywiście, co jakiś czas udają się jakieś pojedyncze akcje, do których znajdzie się sponsora. Czasami powstaje ambitniejsza działka internetowa przy firmie medialnej starego typu, czerpiącej pieniądze skądinąd. Ale jeżeli coś ma być "digital native, digital first i digital only" natychmiast okazuje się, że budżety są fistaszkowe i nie da się za nie wyprodukować nic wartościowego.\nTomasz Pstrągowski: Kiedy będziemy gotowi płacić za treści w internecie?\nWojciech Orliński: Jeżeli przez tyle lat przyzwyczajało się czytelników, że treści są za darmo, to wszystkie te rozpędzone statki już nie zdążą wykręcić przed kursem kolizyjnym z górą lodową.\nTomasz Pstrągowski: Wsłuchując się w pana wypowiedzi można odnieść wrażenie, że w przyszłości w ogóle nie będzie dziennikarstwa - może poza dziennikarstwem plotkarskim.\nWojciech Orliński: Tak uważam. Raz jeszcze powtórzę, jestem skrajnym pesymistą, ale zdefiniujmy ten pesymizm. Za ideał dziennikarstwa uważam sytuację, w której czytam tekst i czegoś się z niego dowiaduję. Czegoś, czego nie wiedziałem wcześniej. To się sprowadza do rozpaczliwego apelu do autora: "powiedz mi pan coś, czego nie wiedziałem". Dlatego szalenie nisko cenię sobie popularną w internecie publicystykę, sprowadzającą się do zwykłego wyrażania opinii. Nawet wielkie dziennikarskie nazwiska tak postępują. A przecież opinia takiej sławy to wciąż tylko opinia. Z opinii się nie dowiem niczego nowego.\nDla mnie jakościowe dziennikarstwo to albo "scoop" czyli temat odkryty przez dziennikarza - w tym stuleciu najważniejszym "scoopem" są oczywiście rewelacje Snowdena - albo reportaż. W internecie nie ma na to miejsca, bo reportażyście trzeba zapłacić, opłacić podróż i dać dużo czasu na pisanie. Zaś wkładać pieniądze w śledztwo dziennikarskie nie ma sensu, skoro w momencie publikacji temat staje się ogólnodostępny i natychmiast kradną go konkurenci. Gdybym w tym wywiadzie zdradził Wirtualnej Polsce jakieś tajemnice Agory, to sekundę po jego opublikowaniu ten sam materiał miałyby wszystkie inne portale. To po prostu bez sensu.\nW internecie dominuje wtórność, bo tylko ona się opłaca. Bądźmy tacy sami jak inni, miejmy taką samą Dodę, zróbmy wywiad z Moniką Jaruzelską, bo wszyscy robią wywiady z Moniką Jaruzelską...\nTomasz Pstrągowski: Mówi pan tak, gdyż broni swojego zawodu - dziennikarza tradycyjnej gazety. Problemy dziennikarstwa internetowego nie są nowe. Tabloidy nie pojawiły się wraz z Pudelkiem, a wywiad z Moniką Jaruzelską przeprowadziły właśnie "Wysokie Obcasy Extra"...\nWojciech Orliński: Ale po raz pierwszy w historii mediów mamy do czynienia z medium, które nie jest w żaden sposób kontrolowane. Papierowe tabloidy czy tego chcą, czy nie, muszą funkcjonować według prawa prasowego. Oczywiście, że próbują je obchodzić, ale przynajmniej istnieją zasady, które trzeba obchodzić. Internet stawia nas w sytuacji, w której można bezkarnie kłamać, bezkarnie kraść cudzy materiał, bezkarnie naruszać dobra osobiste. A przepisy skonstruowane są tak, by służyć korporacjom. Nikt nie chroni odbiorcy.\nPrawo po prostu zabrania tradycyjnym mediom być obrzydliwymi. Internetowym mediom tego nie zabrania. A każda próba uregulowania kończy się krzykiem Partii Piratów, że "internet chcą cenzurować".\nNie jestem liberałem, bliżej mi do marksizmu. Uważam więc, że korporacje mogą zrobić coś dla dobra publicznego tylko wtedy, gdy się je do tego zmusi. Brutalnie. Przepisem. Karą. Koncesją. Dokładnie tak działa to w tradycyjnych mediach. Za rzeczy, które wyprawiają internetowe tabolidy, telewizja mogłaby stracić koncesję.\nTomasz Pstrągowski: Słuchając pana łatwo dojść do wniosku, że internet i demokracja po prostu nie idą w parze.\nWojciech Orliński: Powiedziałbym raczej, że neoliberalizm i demokracja nie idą w parze. Doszliśmy do punktu, w którym wszechwładza korporacji jest bezpośrednim zagrożeniem dla demokracji. To nie dotyczy tylko internetu. Na drugim końcu tego ekstremum jest nieszczęsna polsko-cypryjska firma odzieżowa, która rejestruje swoje znaki w Dubaju, by kantować system podatkowy.\nMusimy spróbować zacząć odzyskiwać świat dla szarych ludzi. Wyszarpać go z rąk korporacji. Wszystko jedno jakich. Napisałem książkę o korporacjach internetowych, ale tak samo działają firmy odzieżowe czy spożywcze. Przy okazji globalizacji połamano przepisy prawne, za które nasi dziadkowie, pompatycznie mówiąc, tracili życia.\nTo, że korporacje ukradły świat, jest więc ogólną zasadą, której szczególnym przypadkiem jest internet.


Zdrowe termogotowanie. Mix przepisów nie tylko dla insulinoopornych Magdalena Makarowska, Dominika Musiałowska. Ebook - Ebookpoint.pl - tu się teraz czyta!\nOpis ebooka Zdrowe termogotowanie. Mix przepisów nie tylko dla insulinoopornych\nOceny i opinie klientów: Zdrowe termogotowanie. Mix przepisów nie tylko dla insulinoopornych Magdalena Makarowska, Dominika Musiałowska (0)


Nasi specjaliści - Odpowiedź medyczna\nStrona wprowadzająca! / Nasi specjaliści\ndr Podlupszki Csaba, Gastroenterolog\nW 1997 roku ukończyłem studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Komeńskiego w Pradze. W 2000 roku uzyskałem specjalizacją w dziedzinie chorób wewnętrznych natomiast w 2004 roku w dziedzinie gastroenterologii. Od tego czasu pracuję jako lekarz gastroenterolog.\nBarbara Ronay, Specjalista w dziedzinie dietetyki\nNazywam się Barbara Ronay, jestem specjalistą w dziedzinie dietetyki, wykorzystuję naturalne metody leczenia i jestem szefem centrum medycznego Natur-Med.\n- Semmelweis University, kierunek dietetyka,\n- Szkolenie Quantum Alliance Biofeetback,\n- Kurs naturalnego uzdrawiania.\nAktualny zawód: Kierownik ośrodka zdrowia Natur-Med.\nKierunek: detoksykacja, zabiegi oczyszczające, zestawienie indywidualnej diety.\n2006 – Ukończyłam studia na Uniwersytecie Semmelweis kierunek dietetyka.\nOd 2007 roku wykonuję nowoczesne komputerowe zabiegi i badania ciała wykorzystując biorezonans metodą Nelson Scio i Indygo.\n2010 –zrobiłam doktorat w dziedzinie alternatywnego odżywiania.\nPodczas diagnozowania biorezonansem można również zbadać wagę okrężnicy, obecność pasożytów, stan układu odpornościowego, stan flory jelitowej i ilość witamin.\nPosiadam gabinet zdrowia w Szigetszentmiklósi oraz w centrum handlowym Allee w Budapeszcie.\ndr Eva Apostol, Dermatolog – kosmetolog\nNazywam się dr Eva Apostol jestem specjalistą w dziedzinie dermatologii i kosmetologii.\nJestem absolwentką Akademii Medycznej w Budapeszcie. Pracowałam i zdobywałam duże doświadczenie w tej dziedzinie w prywatnej klinice w Budapeszcie, dzielnica X. Później pracowałam na oddziale dermatologii w centralnym szpitalu wojskowym, gdzie współpracowałam z wybitnymi dermatologami oraz m.in.dowiedziałam się, że konieczne jest zbadanie nie tylko objawów skórnych, ale także ogólnego stanu człowieka. Od 20 lat prowadzę prywatną klinikę. Dermatologia jest trudnym kierunkiem, ale niezmiernie pięknym, to dla mnie nie tylko praca, ale również pasja. Zadowolony, wyleczony pacjent jest dla mnie największym darem.\nDr Tibor Darnoi, Niezależny lekarz\nProf. Dr Józef Fachet w swoich pracach rozważał kwestie zachowania zdrowia, skupiał się na poprawie jakości życia i leczeniu różnych chorób. Pomysł ten kontynuuje dr Tibor Darnoi, niezależny ekspert grupy medycznej prof. Dr. Józefa Facheta. Dr Tibor Darnoi, uważa to za najważniejsze ustanowienie fizycznej, umysłowej i duchowej harmonii, która zapewnia równowagę i zdrowie. Karierę medyczną rozpoczął na neurochirurgii, w późniejszym okresie zdał państwowy egzamin specjalizacyjny w dziedzinie medycyny ogólnej. Łącząc klasyczną medycynę z alternatywnymi terapiami, praktycznymi wskazówkami i kompleksową terapią pomaga pacjentom w zapobieganiu chorobom lub ich leczeniu.\nDr. Gábor Hermann, Specjalista ortodonta, specjalista funkcjonalnej ortodoncji\nDr. Gábor Hermann wprowadził kilka rozmaitych technik ortodoncji na Węgrzech, których był pierwszym użytkownikiem, wykładowcą. Na podstawie swoich przypadków został aktywnym członkiem WSLO(Światowe Stowarzyszenie Ortodoncji Lingwalnej). Był reprezentantem techniki Damona w Europie. Regularnie prowadzi wykłady o zmianach w specjalizacji ortodoncji na prestiżowych forach węgierskich i międzynarodowych. Wprowadził nową formę ortodoncji, czyli nowoczesny paradygmat funkcjonalny.\nJest członkiem wielu organizacji międzynarodowych i teamów, których celem jest wykształcenie współpracy pomiędzy funkcjonalną ortodoncją a innymi powiązanymi dziedzinami. Założył Węgierskie Towarzystwo Interdyscyplinarnej Terapii Orofacjalnej, którego jest prezesem. Wypracował jedno z najbardziej rozwiniętych kompleksowych rozwijających programów treningowych. W 2006 założył Profesjonalną Ortodoncję HermannOrtho. Jego specjalizacja to ortodoncja prowadzona łagodnymi siłami (wcześniej technika Damona), niewidoczne aparaty ortodontyczne, ortodoncja dziecięca.\n„Lubię zajmować się ludźmi. Lubię swoje powołanie. Jestem ortodontą. Lekarzem. Lubię dawać, nie tylko uśmiech, podczas zabiegu, staram się zrobić jak najwięcej. Ortodoncja jest nauką. Istnieje bardzo dużo metod, dostępnych jest wiele technik, urządzeń. Należy znać najnowsze postępowania diagnozy, ich działanie na zdrowie, należy znać najnowsze techniki, aby zdecydować, które z nich będzie w danym przypadku najbardziej odpowiednie. Uporczywie poszukuję najlepszych i najnowszych metod, którymi mogę służyć swoim pacjentom.\nViktória Dobor, Dietetyk, dyplomowany specjalista nauk o żywieniu\nByć może z dyplomem dietetyka uzyskanym dwa lata temu uważana jestem jeszcze wśród moich kolegów za młodego specjalistę, ale w tym czasie zdobyłam bogate doświadczenia na obszarze chorób „cywilizacji” (np. cukrzyca) wymagających różnych diet. Dzięki moim poprzednim doświadczeniom zawodowym, ściśle współpracowałam z lekarzami pierwszego kontaktu, gdzie widząc węgierską codzienność miałam jeszcze większy wgląd na to, ile problemów można by zapobiec dzięki prawidłowemu odżywianiu. Mam nadzieję, że razem będziemy iść tą zdrową ścieżką!\nMagdolna Koprivanecz, Dietetyk, dyplomowany specjalista nauk o żywieniu\nStudiowałam na Uniwersytecie w Pécs. W 1993 roku uzyskałam dyplom Wyższej Szkoły, a następnie w 2013r. ukończyłam uniwersytet. Obecnie na Uniwersytecie w Pécs jestem wiodącym dietetykiem Centralnej Służby Dietetycznej.\nJestem członkiem licznych organizacji zawodowych, abym mogła pogłębiać wiedzę specjalistyczną.\nPal Szabados, Jeden z twórców technologii dotyczącej zmieniany stylu życia Serwis ciała\nNazywam się Pal Szabados i jestem jednym z twórców technologii zmiany stylu życia Serwis ciała i jednym z jej właścicieli. W ramach usługi Serwis ciała, skupiamy się na udzielaniu spersonalizowanej pomocy każdemu, kto chce prowadzić zdrowy styl życia. Opierając się na doświadczeniach 1500 naszych klientów napisałem książkę ,,Klucz do ciała,, Książka jest przejrzysta, bardzo zrozumiale przedstawia funkcjonowanie organizmu każdego człowieka. Technologia Serwis ciała oferuje ponad 40 specjalistów w kilku krajach.\nTina Varro, Fizjoterapeuta\nDyplom fizjoterapeuty zdobyłam na wydziale nauki o zdrowiu Uniwersytetu im. Semmelweisa w Budapeszcie. Obecnie pracuję w Centrum Ruchu Balance oraz na stanowisku naczelnego fizjoterapeuty Węgierskiej Akademii Piłki Nożnej. W ramach nauki podyplomowej przyswoiłam sobie metody kinesiotapingu i Schroth w leczeniu skrzywień kręgosłupa, treningu funkcjonalnego w rehabilitacji sportowej oraz specjalną terapię problemów miźśni krocza. Obecnie kontynuuję studia magisterskie na Uniwersytecie im. Semmelweisa w Budapeszcie, jak również uczę się terapii manualnej, żebym mogła jak najbardziej wszechstronnie zajmować się problemami moich pacjentów. W pracy priorytetowo traktuję kompleksową terapię, dokładne i precyzyjne diagnozowanie pacjenta, które pozwala na sprecyzowanie źródeł problemów.\nProszę zwracać się do mnie z zaufaniem z problemami z układem ruchu, w sprawach rehabilitacji lub przyrządów gimnastycznych, a nawet w kwestiach ergonomii.


Solidnie przygotowane meble do mieszkania. - geogis geodezja\nStart » E-Sklep » Meble » Solidnie przygotowane meble do mieszkania.\nMyśląc o znacznej przebudowie wnętrz mieszkania warto uwzględnić również wymianę mebli i akcesoriów. Podczas remontu najłatwiej jest postarać się o bydgoskie meble, które możemy dostarczyć za darmo do każdego mieszkania. Oferowane przez nas produkty klient zamawia za pośrednictwem internetowego panelu, tam również stale może przeglądać liczne oferty i propozycje mebli. Nasze katalogi są bardzo szerokie, gwarantujemy między innymi dostęp do praktycznych kanap sof i narożników, udostępniamy także meblościanki, łóżka sypialniane, a także meble na przygotowanie kuchni. Bydgoskie meble nie kosztują wiele, proponujemy przy tym liczne warianty kolorystyczne i rozmiarów naszego towaru. W każdej chwili można u nas realizować tanie zakupy i zaopatrywać mieszkanie.\nDodane: 2019-09-27 Kategoria: E-Sklep / Meble\nPrzeglądając takie rzeczy, staramy się trafić na takie, które są na nasze możliwości właśnie teraz. O produktach takich jak ektorp ikea mówi już naprawdę wiele osób. W każdym razie powinniśmy z tego używ...\nWszyscy zdajemy sobie sprawę, że nie każdy ma czas na odkurzanie, nie każdy również przepada za tą czynnością, z resztą, nie ma się co dziwić odkurzanie jest nudne. Producenci prześcigają się w nowinkach t...


Szukam dyskretnego facets 2021-10-16 / 2021-12-15\ndolnośląskie kujawsko-pomorskie lubelskie małopolskie zachodniopomorskie\nNie chcę się angażować, zależy mi raczej na strefie fizycznej. Dobrze znam swoje ciało i wiem na co mam ochotę, jestem trochę znudzona zwykłymi zabawami łóżkowymi. Szukam odważnego faceta, z którym chciałabym spróbować nowych doznań. Uwielbiam gdy mężczyzna pieści moje nogi, lubię nosić rajstopy i pończochy. Jeśli jesteś mężczyzną dyskretnym i zgadzasz się na tego rodzaju układ, napisz.\nOczywiście przed spotkaniem chcę się lepiej poznać. nie podaje numeru telefonu - cenie sobie prywatność. Założyłam profil w serwisie randkowym, możemy tam porozmawiać, wymienić się zdjęciami. Mój profil:


śro, 1 czerwca 2016 godz. 09:57:35 skomentuj wyścigi\nTagi: Giermaziak, Wurz\nCircuit de la Sarthe gości w niedzielę oficjalny dzień testowy przed 84 edycją 24 Heures du Mans (18-19 czerwca). Kuba Giermaziak został zgłoszony wraz z Memo Rojasem i Julienem Canalem w Ligierze JS P2-Nissan z numerem 41. Samochód wystawia Greaves Motorsport.\nNiespodzianką w LMP1 jest nazwisko Alexandra Wurza na liście zgłoszeń. Rezerwowy Toyota Gazoo Racing został wpisany na czwartego w obydwu ekipach podczas dnia testowego. Austriak będzie pełnił rolę grand marshala podczas wyścigu.


Forum Miasta Ustroń • Zobacz temat - Zastawa stołowa\nWysłany: Śro Gru 30, 2015 12:50 am\nWitam. Z jakiego materiału będzie trwalszy serwis obiadowy porcelana czy kamionka, jak myślicie? Mnie się podoba taki komplet:\nRe: Zastawa stołowa\nWysłany: Czw Sty 07, 2016 2:10 pm\nZdecydowanie porcelana. Ładniej wygląda\nWysłany: Wto Sty 02, 2018 1:03 pm\nJak szukacie jakiejś fajnej porcelany do domu to zerknijcie tutaj - https://homeandpassion.pl/ MI się podobają właśnie takie z jakimś ciekawym wzorem Taka biała jest niby fajna, elegancka ale jednak moim zdaniem taka biała to jednak nudna\nWysłany: Czw Sty 18, 2018 12:03 pm\nElegancką zastawę stołową można znaleźć w sklepie internetowym https://europ24.pl/zastawa-stolowa\nCeny są konkurencyjne a talerze wyglądają wspaniale.\nWysłany: Sob Sty 20, 2018 3:54 pm\nPodstawą spożywania posiłków jest dobre ułożenie na talerzu oraz żeby wyglądało to estetycznie, także wygląd talerzy, także gra dużą rolę, dlatego polecam te talerze https://zasmakujradosci.pl/talerze. Bardzo szeroki wybór wzorów i wszystko w przystępnej cenie\nWysłany: Śro Lut 14, 2018 8:35 am\njak masz wybierać to tylko porcelanę bo ona ejst bardzo wytrzymała i dobra\nWysłany: Czw Lut 15, 2018 10:36 pm\nZ porcelany jest na pewno bardziej elegancki.\nWysłany: Czw Cze 07, 2018 12:48 pm\nLubię delikatne kawy, z pianką z mleka. Teraz latem piję najczęściej mrożoną.\nWysłany: Czw Paź 18, 2018 8:46 am\nA gdzie kupujecie zastawę stołową ? Ja szukam kompletu z porcelany. Mam juz jeden który otrzymałam w prezencie, ale chciałabym jeszcze jeden komplet bo czasem bywa że mamy więcej gości więc przydało by się. polecicie jakiś sklep z porcelaną ? Bo jak na razie znalazłam ten https://cookandhome.pl/ . Może ktoś kupował w tym sklepie ?\nWysłany: Czw Paź 18, 2018 8:29 pm\nZgadzam się z poprzednikami również poleciłabym komplet z porcelany. Kamionka wydaje się bardziej krucha.


Czytelnia Dominiki: marca 2017\nOryginalny tytuł: The Da Vinci Code\nSeria: Robert Langdon\nZ popularnymi tytułami zawsze jest taki problem, że na ich temat wszyscy powiedzieli już wszystko. Ja nie lubię poznawać nowości od razu po premierze, ani za bardzo czytać czegoś na co aktualnie jest moda. Co więcej- "Kod Leonarda da Vinci" nigdy nie był na mojej czytelniczej liście "do poznania". Pojawił się tam za sprawą pewnego wyzwania i rekomendacji jednej z blogerek, a że bardzo łatwo się czymś ekscytuję, to po prostu MUSIAŁAM wiedzieć o co tyle szumu. Kiedy już miałam w swoich rękach ten egzemplarz dotarły do mnie pewne wiadomości, które ostudziły mój zapał i byłam już bardzo bliska tego, aby zwrócić książkę tam skąd ją wzięłam. Jednak dałam jej szansę... i to była najlepsza decyzja jaką mogłam w tej sprawie podjąć.\nFabuła jest raczej prosta- wszystko kręci się wokół zabójstwa jednego z kustoszy Luwru. Robert Langdon- wykładowca uniwersytecki, specjalizujący się w symbolach dołącza do ekipy poszukującej sprawcę, jednak w międzyczasie coś idzie nie tak. Od tej pory ma 24 godziny na rozwikłanie zagadki, która ma o wiele starsze korzenie i bogatszą historię niż ktokolwiek mógłby podejrzewać.\nNie jest to książka, która trafi do każdego. Akurat w tym przypadku ludzie dzielą się na dwa obozy: kocham i nienawidzę. Nie sądzę, by istniało coś pośrodku, chociaż zawsze to ja stawałam się tym środkiem, więc może teraz ktoś taki też jest. W tej chwili nie przyjmuję jednak postawy ambiwalentnej. Zakochałam się w piórze Dana Browna i zdecydowanie przeczytam wszystko, co ten autor napisze. Przez "Kod Leonarda da Vinci" się płynie, przekręca kartki z zawrotną prędkością, dopóki nie dotrze się do końca. A wtedy pozostaje na chwilę się zatrzymać i zastanowić co my właśnie przeczytaliśmy. Wątek romantyczny jest, ale tak naprawdę go nie ma. Langdonowi patronuje Sophie Neveu, wnuczka zmarłego kustosza i dużym przegięciem byłoby nazwanie ich relacji romansem, jednak partnerstwo to dobre słowo. Czytelnik o wiele bardziej skupia się na wartkiej akcji, żeby jeszcze miał czas zaprzątać sobie głowę jakimś romansem.\n"Kod Leonarda da Vinci" jest jednym wielkim zaskoczeniem tego roku, a mamy dopiero marzec. Porusza się wokół tematyki religijnej, jednak jest to sprawa każdego z osobna czy poczuje się urażony czy nie, jeśli chodzi o podjęty wątek. Dan Brown szokuje i jego powieść jest niekiedy kontrowersyjna, ale właśnie to mi się w niej podoba. Ma pazur, a na dodatek jest wyśmienicie napisana. Ja serdecznie zapraszam Was do poznania tej książki- być może będziecie oczarowani tak samo jak i ja?\nPytanie dla wtajemniczonych: w jakiej kolejności należałoby poznawać tę serię? Spotkałam się z opiniami, że "Kod Leonarda da Vinci" to pierwszy tom, a inne źródła podają "Anioły i demony" jako początek. Osobiście jestem rozdarta, ponieważ znalazłam jeden szczegół, który wskazuje na to, że zaczęłam źle, ale z kolei filmy zaczęto ekranizować od Kodu. Więc co to ma być?\nAutor: Dominika K. o 20:58 19 komentarzy :\nEtykiety: 9/10 , Dan Brown , Wyd.Albatros\nAutor: Dominika K. o 16:07 25 komentarzy :\nAutor: Dominika K. o 11:24 21 komentarzy :\nRok polskiego wydania: 2016\nSeria: Rain #1\nNA, romanse, powieści obyczajowe- to jedne z pierwszych gatunków jakie poznawałam w moim czytelniczym życiu i zawsze, ale to zawsze będę je lubić. Nic nie poradzę na to, że lubię czytać o miłości- czy to o tej nastoletniej czy tej bardziej dojrzałej. I niby schematy się powtarzają, ale każdy autor pisze inaczej, na pewne sytuacje ma inne spojrzenie, często doda coś od siebie. Nie byłabym jednak w stanie czytać tych gatunków cały czas, książka po książce, bez żadnej przerwy. Zawsze tak jest- jak za często mam styczność z czymkolwiek, to zaraz staję się znudzona. Od kilku tygodni mój TBR jest bardziej... ambitniejszy mogłabym rzec. Mam ochotę na więcej klasyki, coś niekoniecznie z bestsellerowych półek, jednak dla odprężenia udało mi się sięgnąć po "Kiedy pada deszcz", jak dla mnie stosunkowo nową książkę z półki "New Adult". Jak bardzo i czy w ogóle mi się podobała?\nKate jest zwyczajną dziewczyną z niezwyczajną przeszłością. Po pewnym wydarzeniu odcięła się od mamy, najlepszego przyjaciela i całej paczki znajomych. Teraz pozostała jej tylko nauka, praca... i samotność, ponieważ Beau, jej sąsiad i bratnia dusza, wyjeżdża na studia. W tym momencie jednak do miasta wprowadza się tajemniczy nieznajomy, który już od pierwszego zamówienia ( tak, Kate jest kelnerką) zawraca w głowie naszej bohaterce.\n"Kiedy pada deszcz" to książka przedziwna. Mój stosunek do niej ciągle się zmienia i potrzebowałam naprawdę dużo czasu, aby określić jakie emocje ona we mnie wywołała. Bo jakieś wywołała na pewno, tylko nie są one do końca pozytywne.\nKate jako bohaterka niesamowicie mnie irytowała. Trudno mi jednoznacznie określić czy ją rozumiem czy nie. Być może po wiadomym incydencie postąpiłabym tak samo jak ona, zamykając się w klatce swojej samotności, nie dopuszczając do siebie nikogo i niczego. Być może zaufałabym nowo poznanej osobie i opowiedziała jej całą historię, wiedząc że łatwiej jest gdy ktoś nas totalnie nie zna. Ale na litość boską, nie sądzę bym obwiniała siebie za całe zło tego świata i paskudną sytuację z przeszłości ( nie chcę ujawniać tej tajemnicy przed osobami, które chcą poznać tę historię, a jeszcze tego nie zrobiły). Nie rozumiem i nawet nie chcę zrozumieć tej dziewczyny.\nWątek romantyczny to kolejna rzecz, która mi tutaj nie zagrała. Ja nie wiem, czy faktycznie już tak długo nie czytałam NA, że się odzwyczaiłam, czy może to autorzy po prostu nie potrafią opisać jakiegokolwiek uczucia? Wszystko brzmiało mi tutaj albo całkowicie płytko, albo tak patetycznie, że momentami nie wiedziałam: śmiać się czy płakać. I najlepsze jest to, że wszystko wychodziło z ust Kate, nigdy od Ashera czy Beau. Bo każdy z nich jest wspaniały na swój sposób, chociaż to ten pierwszy jest bliższy memu sercu, głównie poprzez muzykę.\nSolą w oku jest dla mnie również promocja tej książki. Nie zrozumcie mnie źle- uwielbiam Wydawnictwo Filia, jak dla mnie wydają oni perełki z cudownymi okładkami, jednak tym razem nieco się przejechałam. Opis z tyłu okładki, czyli również oficjalny blurb już na samym początku sugeruje nam co może się wydarzyć. Jako osoba, która niejedno już przeczytała, potrafię odgadnąć o co będzie chodziło tym razem. Gdzie w obecnym wydawniczym świecie zatraciliśmy uczucie zaskoczenia czytelnika? Uwierzcie mi- lepiej by się poznawało tę opowieść, bez ( jak dla mnie) gigantycznego spoilera na okładce. Przekręcałoby się kartkę za kartką, nie podejrzewając nawet co może się wydarzyć. I ja rozumiem, że jest to swego rodzaju zachęta, ale ona jednocześnie punktem ujemnym dla Wydawcy czy autora. Lepiej nie czytajcie opisu, jeśli chcecie poznać tę historię.\nTo nie jest tak, że wypisałam same minusy książki i ostro ją krytykuję. W zasadzie, gdyby tak wyciąć Kate, to ten tytuł byłby naprawdę dobry. "Kiedy pada deszcz" czyta się bardzo szybko, jednak dla mnie nie jest to opowieść w żadnym stopniu emocjonalna czy wciskająca w fotel. Momentami miałam nawet uczucie, że powinnam się rozpłakać czy chociażby wzruszyć, jednak tego nie było. Muszę jednak przyznać autorce wielkiego plusa za dodanie tutaj muzyki, a w szczególności jednej cudownej piosenki, którą wstawiam Wam poniżej. Do "Kiedy pada deszcz" podchodzę neutralnie, przeczytałam wiele cudownych powieści o podobnym motywie, które przewyższają książkę Lisy de Jong o głowę, jednak nie jest to też książka tragiczna, zasługująca na spalenie czy cokolwiek innego. Może mam po prostu wybredny gust, a może nie trafia do mnie półka bestsellerów.\nTo nie jest oryginalna wersja, ale bardziej trafiła mi do serca <3\nAutor: Dominika K. o 20:48 18 komentarzy :\nEtykiety: 7/10 , Lisa De Jong , Wyd.Filia\nWieki, bo wieki temu Kitty nominowała mnie do LBA, czyli jak widzicie- dzisiaj pora na pytania i odpowiedzi. Trochę to śmieszne, ale post od dawna miałam napisany... tylko jakoś tak po prostu o nim zapomniałam :)\nBardzo! Uwielbiam też wszelkiego rodzaju wyprzedaże książkowe i wymianki, chociaż na tym wszystkim często cierpi mój portfel, bo Poczta Polska jest jednak droga ;)\nZastosowałabym opcję fifty- fifty. Poprosiłabym kilkoro moich znajomych i rodzinę o napisanie czegoś o mnie, potem zrobiłby to ktoś z zewnątrz, a na końcu oceniłabym to wszystko ja i dodałabym coś od siebie. Jeśli byłaby to książka o mnie to nie mogłoby w niej zabraknąć również książek, muzyki, filmów i w ogóle polecajek. To mogłoby być całkiem fajne ;)\nZawsze kiedy idę do szkoły mam na sobie podkład i pomadkę, często jeszcze tusz do rzęs albo kredkę do oczu. Na większe wyjścia dodaję cienie do powiek i szminkę.\nOch tak. Ja i walki. Wydaje mi się, że z łukiem wyglądałabym najmniej śmiesznie.\nTRUDNY. Przede wszystkim trudny. Ludzie mówią, że jestem bezkonfliktowa i raczej nieśmiała i w sumie mają po części rację, bo jest to jedna ze stron mojej natury. Ale jestem też niesamowicie uparta i niecierpliwa. Niekiedy jestem wulkanem energii, a niekiedy oazą spokoju. Rzadko daję po sobie poznać, że ktoś mnie czymś uraził. W tych najgorszych momentach, samej ze sobą jest mi niezmiernie trudno wytrzymać, ale mimo wszystko nie oddałabym mojego charakteru za nic w świecie.\nMotyw rozwiązywania zagadki, najczęściej między Panem i Panią, między którymi POWOLI rodzi się uczucie.\nTRÓJKĄTY MIŁOSNE! To nie tak, że unikam książek z tym wątkiem jak ognia, ale staram się je raczej ograniczać. W realnym życiu tak nie ma. Ciężko spotkać jednego zainteresowanego, a co dopiero dwóch w tym samym czasie.\nNiegazowane. Ogólnie gazowane napoje piję wtedy kiedy naprawdę mam ochotę, a to zdarza się rzadko. Nawet Pepsi piję lekko wygazowane.\nTak było kilka takich przypadków, ale nie będę sypać tytułami, żeby komuś nie zrobić spoilera :)\n12 miesięcy wstecz powiedziałabym, że posty mają być co dwa dni i nie ma że ciężko. Jednak rok 2016 był dla mnie ważny i przyniósł wiele zmian, w tym także moje osobiste podejście do bloga. Lubię jak moje posty są dopracowane i jestem w nich zadowolona w co najmniej w 90%. Dojrzałam do tego by pisać i publikować wtedy kiedy mam czas, ochotę i wenę, a blog ma być przede wszystkim dla mnie. Czytelnicy są bardzo ważni, ale co mi po nich, jeśli ja sama nie będę usatysfakcjonowana z mojej pracy? Najbliższe miesiące mają być dla mnie bardzo ważne i intensywne, nie chcę tego zniszczyć podejściem "blog ma być na pierwszym miejscu". Zresztą sami widzicie jak drastycznie zmniejszyłam ilość postów. Ale czuję się z tym jakoś dziwnie lekko. Nie czuję presji, a raczej spełnienie i fajnie by było, gdybym nie była osamotniona w takim myśleniu ;)\nW dzieciństwie zawsze przerażała mnie jedna bajka. Znacie może Dzielny mały toster ? W sumie to nie wiem co tam było takiego strasznego- ot parę urządzeń domowych i ich misja, ale ostatnio natknęłam się na ten plakat i autentycznie zaczęłam się bać. Nie włączajcie swoim dzieciom. Nigdy.\nTrochę bałam się też Dumbo- dość stara bajka i nie wiem jakie podejście miałabym do niej teraz, ale kilkanaście lat wstecz, oglądałam to przez palce :D\nPS Tradycją chyba stanie się to, że do LBA wrzucam piosenki- koniecznie dajcie znać czy znacie i co o nich sądzicie ^^\nAutor: Dominika K. o 15:32 13 komentarzy :\nKiedy podjęłam decyzję o pisaniu podsumowań kwartalnych i opublikowałam pierwsze z nich ( można zajrzeć----> tutaj), wiele z Was twierdziło, że spokojnie mogłabym pisać je co miesiąc, bo materiału nazbierałam od groma. Trochę muszę przyznać Wam rację, bo dopóki nie zobaczyłam tego w całości nie spodziewałam się, że miałam tak bogate czytelniczo miesiące. Ale taki stan rzeczy nie istnieje zawsze. Obstawiałam raczej tendencję spadkową, bo chcąc nie chcąc powinnam przygotowywać się do matury. Postanowiłam jednak, że nie dam sobie wejść na głowę i wypracowałam sposób działania, w którym znajduję czas i na książki i na filmy i na naukę. Czasem coś kosztem czegoś- wciągnie mnie książka, pochłonie angielski, ale jakoś idę do przodu. Skutkiem tego, że jako tako się zorganizowałam, w ostatnich 3 miesiącach udało mi się poznać dużo książek, dużo nowych odcinków seriali i satysfakcjonującą liczbę filmów.\nW grudniu złapała mnie niemoc czytelnicza, skutkiem czego udało mi się poznać dwie książki, ale za to od razu wskoczyły one do grona ulubionych. "Komedia świąteczna" to idealny przykład jak napisać zabawną historię romantyczną, bez wielkich uniesień, irytujących bohaterów i przerysowania. "P.S.I like you", czyli niezawodna Kasie West, po raz kolejny porwała mnie na kilka godzin i nie chciała wypuścić ze swoich macek. "Ferdydurke" wszyscy wokół krytykowali, a ja choć nie mogę się nazwać fanką, to jednak jestem pełna podziwu dla autora za stworzenie czegoś tak śmiesznego, karykaturalnego i wystawiającego środkowy palec wszystkim niedowiarkom. "Upadli" to z kolei doskonały przykład jak NIE przedstawiać miłości między dwójką nastolatków. Infantylna, naiwna i rozczarowująca- jedynie wątek paranormalny trzyma się całości. "Granica" to chyba jedna z lepszych lektur jakie miałam okazję czytać- bardzo aktualna i wciągająca. "Traktat o łuskaniu fasoli" męczyłam dość długo, chociaż słowo "męczyłam" nie do końca tutaj pasuje. Po prostu na książki tego typu, potrzebuję więcej czasu i uwagi. "Kiedy pada deszcz" to niesamowite połączenie dobrej muzyki ze łzami wzruszenia, jednak autorka nie do końca ma dar przekonywania do swojej opowieści. "Kod Leonarda da Vinci" to moje odkrycie czytelnicze. Niepokojąca, wzbudzająca kontrowersje, niejednoznaczna, emocjonalna, wciągająca- to tylko kilka z licznych przymiotników, jakich mogłabym tutaj użyć. "Pod presją" to z kolei przyjemna i lekka młodzieżówka, jednak nie wnosząca nic o naszego życia. Idealna na odprężenie. "Sklepy cynamonowe" oraz "Pożegnanie z Marią" to dwa opowiadania potrzebne na zajęcia z polskiego, króciutkie, ale nie czuję by coś zmieniły w moim życiu. No i "Caraval"- ostatnia książka lutego, co tylko dowodzi, że ten miesiąc zarówno zaczęłam jak i zakończyłam fantastyczną powieścią. Powieść Pani Garber to pierwsza od dłuższego czasu młodzieżówka z nutką magii, która nie irytowała mnie wątkiem miłosnym i bohaterką gąską.\nDwa pierwsze filmy, czyli On-drakon oraz Źródło młodości to moje odkrycia tej zimy. Bardzo klimatyczne i wciągające. Powstał nawet krótki post na ich temat (o tutaj). Wyspa tajemnic to film polecony przez koleżankę ( a właściwie dwie), ale szczerze mówiąc kompletnie mnie on nie kupił. Na nowo przyzwyczajam się do DiCaprio i choć tę rolę miał niezłą, to jednak film ogromnie mnie wynudził. Uwielbiam piosenki z Grease, co było śmieszne bo jeszcze do niedawna nie znałam filmu, a szkoda, ponieważ był naprawdę dobry! W okresie świątecznym obejrzałam A Wish For Christmas, głównie z nudów i nie powiem, żebym żałowała, ale raczej Wam go nie polecam. A źle dobrany błyszczyk głównej bohaterki dalej śni mi się po nocach. Było jeszcze Love Actually, czyli podobno inspiracja dla Listów do M. Muszę stwierdzić, że choć nie obyło się bez śmiechu, to mając porównanie polskie i zagraniczne wybieram to polskie. Nie sądzę, żebym wróciła, chyba że będę mieć zły dzień. Scena z tańczącym Hugh Grant'em to idealny rozweselacz na ponure dni. Magic Mike "chodził za mną" od dawna, ale po seansie nie czuję się ani zadowolona, ani zirytowana...a raczej zażenowana. Nie chodzi o to jaki temat on porusza, ale w sposób jaki zostało to przedstawione. Dla mnie mocny średniak. Dwa przedostatnie filmy, to właściwie animacje- Dzwonnik z Notre Dame, który miał piękne piosenki i przesłanie, ale raczej się na nim wynudziłam oraz Vaiana: Skarb Oceanu, czyli dla równowagi coś, co bardzo mnie kupiło- soundtrackiem oraz niesamowitą bohaterką i humorem. I myślałam, że na tym zakończę spis filmów, ale w sobotę przypadek zadecydował o jeszcze jednym, przypuszczam że najlepszym z całej tej listy. Dziewczyna i chłopak: wszystko na opak ma doskonałe role, przepiękną muzykę, cudowną historię pierwszej miłości oraz nieziemski klimat lat 60. XX wieku. Obejrzyjcie koniecznie!\nZnając sytuację z poprzedniego roku, kiedy to kompletnie straciłam głowę do serialu, obiecałam sobie solennie: "Dominika, żadnych nowych seriali do 24 stycznia. ZERO.". I pewnie dotrzymałabym postanowienia gdyby nie Teen Wolf. A raczej jego brak. Przez przerwę świąteczną nie było żadnych nowych odcinków, więc co zrobiłam ja? Czyżbym nadrobiła rozpoczęte już seriale? Oczywiście, że nie. Odpaliłam nowy. I wiecie co? Supernatural to życie. Ja nie wiem jak mogłam żyć przez tyle lat w nieświadomości. Planuję osobny post na ten temat, jak będę mniej więcej w połowie wszystkich sezonów i już nie mogę się tego doczekać!\nDrugim serialem, który odpaliłam z poleceń był SKAM i przez pierwsze półtora sezonu niesamowicie się nim jarałam, (że się tak wyrażę :D), ale teraz utknęłam i moja ekscytacja minęła, momentami zamieniając się w irytację. Obejrzę, ponieważ niesamowicie ciekawi mnie trzeci sezon, jednak mam nadzieję, że coś się poprawi.\nMoje plany przedstawiają się tak: wracam do comiesięcznych podsumowań. Lubię to robić i mam do tego materiał, a nawet jakby go nie było to coś wykombinuję.\nNie wiem czy pamiętacie, ale w grudniu stworzyłam coś, co nazwałam TBR na zimę i udało mi się z tego przeczytać 6/10 tytułów, czyli całkiem nieźle. Na razie dalej skupiam się na lekturach, chociaż nie potrafię powiedzieć konkretnych tytułów. Chciałabym przeczytać coś z biblioteki oraz z mojego mini TBR na 2017 rok, którego zdjęcie znajdziecie poniżej. Na razie nie planuję nic więcej, ponieważ to już marzec, czyli na dobrą sprawę mój ostatni miesiąc edukacji i jakby nie patrzeć ostatnia prosta :)\nMini TBR 2017 ;)\nDajcie znać co fajnego ostatnio przeczytaliście, oraz na jakie buble trafiliście w tym roku ;) Jestem bardzo ciekawa ^^\nAutor: Dominika K. o 10:00 22 komentarze :


Platforma muzyczno-rozrywkowa TIDAL nawiązała współpracę z należącą do Facebooka firmą Oculus VR, jednym z najnowocześniejszych na świecie producentów okularów i słuchawek do odtwarzania treści w rozszerzonej rzeczywistości.\nPartnerstwo zaowocuje realizacją cyklu transmitowanych na żywo koncertów największych światowych gwiazd. Nowoczesna technologia umożliwi użytkownikom jeszcze mocniejsze zbliżenie się do artystów i przeżywanie ich koncertów tak, jakby stali pod sceną w tłumie fanów.\nJak mówi Lior Tibon, COO TIDAL: W czasach, gdy występy transmitowane na żywo są postrzegane jako nowa norma bliskiego kontaktu z artystami, partnerstwo firmy TIDAL z OCULUSEM zapewnia miłośnikom muzyki jeszcze mocniejsze doznania artystyczne, niż miało to miejsce w przypadku dotychczasowych transmisji. Oculus rewolucjonizuje muzykę na żywo i w połączeniu z jakością dźwięku HiFi TIDAL, pozwala użytkownikom przypomnieć sobie, jak to jest stać w dużym tłumie na sali koncertowej.\nKoncerty transmitowane będą jednocześnie na platformie TIDAL oraz w aplikacji Venues.\nTIDAL to globalna platforma muzyczno-rozrywkowa, pozwalająca na zbliżenie twórców i ich fanów dzięki oryginalnym materiałom i ekskluzywnym wydarzeniom. Dostępny w 56 krajach serwis streamingowy dysponuje katalogiem ponad 60 milionów utworów i 250 tysięcy wysokiej jakości wideo, a także oryginalnymi serialami, podcastami, tysiącami playlist skomponowanych przez ekspertów oraz możliwością odkrywania artystów za pośrednictwem TIDAL Rising.Więcej informacji można znaleźć na stronie: www.tidal.com/pl.


Saldo napływu środków do TFI wyniosło w lutym plus 1,7 mld zł - Analizy Online - WP Finanse\nSaldo napływu środków do TFI wyniosło w lutym plus 1,7 mld zł - Analizy Online\n13.03. Warszawa (PAP) - Sprzedaż netto w TFI była w lutym dodatnia, najwyższa od grudnia 2008 roku i wyniosła 1,7 mld zł - wynika z raportu Analiz Online i Izby Zarządzających...\n13.03. Warszawa (PAP) - Sprzedaż netto w TFI była w lutym dodatnia, najwyższa od grudnia 2008 roku i wyniosła 1,7 mld zł - wynika z raportu Analiz Online i Izby Zarządzających Funduszami i Aktywami.\n"Na tak dobry wynik miała wpływ głównie niska wartość umorzeń, utrzymująca się już drugi miesiąc z rzędu. Klienci wypłacili z funduszy -4,9 mld zł. Jednocześnie, wg danych otrzymanych z 373 funduszy, klienci wpłacili do nich +6,5 mld zł, o blisko połowę więcej niż w styczniu. Z tej kwoty +1 mld zł to wartość trzeciej transzy wpłaconej do jednego funduszu dłużnego, utworzonego na potrzeby grupy PZU" - napisano w komunikacie.\nW raporcie podano, że w lutym, podobnie jak w styczniu, największym zainteresowaniem klientów cieszyły się fundusze dłużne. Łącznie z funduszem z PZU TFI, pozyskały 1,6 mld zł nowego kapitału. Najwięcej środków netto pozyskały fundusze złotówkowe - łącznie 1,5 mld zł, natomiast fundusze bez głównej waluty otrzymały 0,2 mld zł nowych aktywów.\nLuty był również udany dla funduszy akcyjnych, dla których saldo wpłat i wypłat wyniosło plus 232 mln zł. Największy zastrzyk nowych środków otrzymały fundusze akcji uniwersalnych (147 mln zł). Niewiele mniej pozyskały netto fundusze akcji małych i średnich spółek (91 mln zł).\nWedług raportu nieustannie trwa odpływ kapitału z funduszy mieszanych, jednak w lutym był on wyraźnie niższy niż w poprzednich miesiącach. Przewaga umorzeń wyniosła minus 206 mln zł. Ponadto ujemne saldo wpłat i wypłat odnotowały fundusze surowcowe (-41 mln zł) oraz absolutnej stopy zwrotu (-4 mln zł).\nAnalizy Online podały, że w sumie w ciągu dwóch pierwszych miesięcy 2012 roku bilans sprzedaży wynosi 1,5 mld zł. (PAP)


sobota 18-09-10, czytany: 21615 razy, autor: Noir\nDaisy Lowe / © PR Photos Oj, udała się córeczka Gavinowi Rossdale'owi, udała! Pociecha partnera Gwen Stefani jest dziś dojrzałą panną, która świetnie sobie radzi w show-biznesie. Jej domeną jest branża modowa.\nOstatnio Daisy pojawiła się na jednym z pokazów zorganizowanych w ramach New York Fashion Week. Jak się Wam podoba modelka?\nOto dlaczego Agenlina Jolie jeszcze się nie załamałaCzy Kate Winslet ma romans?! (ZDJĘCIA)PETARDA! Karolina Szostak w koronkowym biustonoszu! (Instagram)Maja Bohosiewicz zakręciła włosy (Instagram)Zobacz wszystkich uczestników 7. edycji Tańca z gwiazdami (ZDJĘCIA)Te zdjęcia są dowodem na kolejną ciążę Blac Chyny? Ostatnio dodane fotki:zobacz całą galerię »Daisy Lowe i Alexa...Daisy Lowe i Alexa...Daisy LoweDaisy Lowe


Pedantula - MAŁY balkon – metamorfoza z JYSK\nCzy bardzo mały balkon można przytulnie zaaranżować? Obejrzyj kolejny odcinek metamorfozy z JYSK i przekonaj się sam!\nZaprojektuj mój taras! Spiesz się – projekty zbieram tylko do czwartku, 27.06.2019! Wszystkie przydatne informacje znajdziesz w tym wpisie: LINK!\nMagiczne bieliźniane miejsce\nLeave a Reply to dorota12326\tCancel reply\n25 czerwca, 2019 o godzinie 12:06\nTe płytki tarasowe są super, dają poczucie przytulności i łatwo je utrzymać w czystości (odkurzacz lub mop).\nNiestety mają jedną wadę – nie są mrozoodporne i plastik do którego przykręcone są klepki kruszeje na mrozie. Przekonałam się o tym po pierwszej zimie, kiedy w ramach przygotowania balkonu do nowego sezonu chciałam płytki zdjąć żeby pod nimi posprzątać. Sporo z nich przy podnoszeniu pękało i musiałam dokupić nowych. Moje płytki co prawda są zapewne od innego producenta, ale podejrzewam że to ta sama technologia. Ponieważ jednak i tak trzeba pod płytkami sprzątać (nie zdajecie sobie sprawy ile kurzu, piachu i suchych liści potrafi się w ciągu lata pod nimi zgromadzić), radzę nie ryzykować i zdejmować je przed nastaniem mrozów, umyć i przechować w piwnicy lub garażu. Wtedy wiosną układa się czyściutkie i wystarczy poolejować – podłoga jak nowa.\n12 lipca, 2019 o godzinie 18:38\nKto zabił Kopciuszka. Tancerz\n13 lipca, 2019 o godzinie 13:38\nAgnieszka Maciąg „Pełnia życia”.\n14 lipca, 2019 o godzinie 00:00\nLektury na lato: Busem przez świat i Pozamiatane 😊\n19 lipca, 2019 o godzinie 09:45\nZdecydowanie w wakacje warto czytać np. po angielsku 😉 A wtedy, żeby czytanie było przyjemnością, należy dobrać lekturę względem swojego poziomu językowego. Jak to zrobić ? Najlepiej oglądając nasz nowy filmik na YT: ” Czytaj po angielsku – poziom A1- B1″ , gdzie każdy znajdzie coś dla siebie, zarówno dzieci jak i dorośli 🙂 Ula mam nadzieję, że znajdziesz coś ciekawego dla siebie, jak i dla Rysia 😉 Zapraszamy wszystkich chętnych do oglądania i czytania po angielsku!:)


Dodatki na Ślub i Wesele - Raciąż - - Portal weselicho.net\nDodatki na Ślub i Wesele Raciąż Wesele i Ślub z weselicho.net\nJesteś tutaj: weselicho.net > Firmy weselne > Dodatki na Ślub i Wesele > Raciąż\nDodatki na Ślub i Wesele Raciąż\nDodatki mają bardzo ważne znaczenie dla całokształtu przyjęcia. Nie zapomnijcie więc o detalach. Odkryjcie najlepszych usługodawców, a także świetnie zaopatrzone sklepy z dodatkami na ślub i wesele z Raciąża i okolicy. Znajdziecie tu kogoś, kto pomoże Wam dopasować każdy szczegół Waszego ślubu i wesela do Waszych potrzeb i oczekiwań.\nRaciąż, Zaproszenia na ślub, podziękowania dla rodziców i inne


Wysłany: 2007-09-04, 00:06 Pastować - nie pastować (?)\nMała zagwózdka - skórzane buty z Gore np. Belleville powinno sie pastować? Dzisiaj usłyszałem opinie, że szkodzi to membranie (zapycha?). Ile w tym prawdy? Ktoś coś wie na ten temat?\nBelki czekają na umycie po całodniowym łażeniu w deszczu po lesie . Nigdy nie zastanawiałem się nad czyszczeniem/pielęgnacją, zawsze po prostu je pastowałem.\nWysłany: 2007-09-04, 14:15\nTo niestety prawda, jednak pastując buty nie zapychasz membrany, a nie jej to nie szkodzi, ale zapychasz pory w skórze z której są zrobione buty... Ale to zależy z jakiej skory są wykonane buty...\nAle w przypadku twoich bellków:\nDo butów z membranami powinno się stosować odpowiednie środki, na przykład te nikwaxa.\nDo czyszczenia można użyć żelu do obuwia nikwax, a potem pokryć je impregnatem konserwującym do obuwia skórzanego, albo woskiem nikwax...\nJednak nie koniecznie trzeba używać nikwaxa, ale ich produkty są chyba najpopularniejsze.\nWysłany: 2007-09-13, 17:19\nTeraz jest naprawde ogrom srodkow do pielegnacji obuwia! Chociaz musze sie zgodzic, ze nikwax jest najpopularniejszy.....chociaz ja ostatnio sie przekonalem, ze do moich pustyniakow najlepszy jest srodek do mycia naczyn a na gore impregnant\nWysłany: 2007-09-13, 18:14\nPustynniaków z milteca to i owszem... Ja tam buty z zamszu i nubuku czyszczę specjalną szczotką która jest czymś nasączona...\nWysłany: 2007-09-13, 20:47\naciepk, Faktycznie Mil-Tecowskie mam, ale wiesz, jestem z nich o dziwo zadowolony! Bardzo krecilem nosem, bo to Mil-Tec...ale wtedy niemialem specjalnie z czego wybierac...\nWysłany: 2007-09-13, 21:14\nMówiłeś mi o tym...\nA wracając do impregnowania ja do butów z nubuku/zamszu bez gore stosuję tą szczotkę o której wspominałem, a do nubuk/zamsz plus membrana stosuję nikwaxa nubuk/welur. A po nałozeniu stosuję szczotkę do zamszów (Do dostania w porządnych obuwniczych).\nWysłany: 2007-09-13, 21:32\nNa moich zamszowych Chirucach (pudełku) pisze że nie należy pastować, ale znowu Meindl twierdzi że należy odżywić skórę pastą. Ja swoje zamszowe Chirucki z gore pastuje najzwyklejszą pastą za 3zł i jakoś nie odczuwam dyskomfortu ani latem ani zimą no i lepiej to dla skóry no może gorzej wygląda... Swoje zdanie opieram na empiryźmie i nie daje gwarancji.\nWysłany: 2007-09-14, 20:29\nSłyszałem trochę o tym pastowaniu butów z membranami jednak ja tego unikam... Bo to wiadomo może rzeczywiście pory w skórze się zapychają, a co do pastowania butów z zamszu to chyba nie jest to dobry pomysł głównie ze względu na fakturę zamszu...\nWysłany: 2007-09-14, 21:17\nNie jest dobry ze względu na estetykę, a i nawet sam Meindl twierdzi że należy zamszowe pastować.\nWysłany: 2007-09-14, 21:20\nNa pewno zamszowe?\nWysłany: 2007-09-19, 13:39\nBo raz pasta poskleja ten charakterystyczny meszek i trochę zmniejszy elastyczność skóry...\nWysłany: 2007-09-19, 17:42\nTak pisze w poradniku Maindla i ja sam tak robie, nie odczuwam dyskomfortu, ale nie wiem czy tak powinno się robić. Ja tak w każdym razie robie, bo szkoda mi kasy na nikwaxy i inne dziwne rzeczy droższe od pasty do butów.\nWysłany: 2007-09-19, 17:45\nA nie odczuwasz przypadkiem wyższej temperatury w bucie? Jeżeli chodzi o buty z membranami...\nWysłany: 2007-09-19, 20:42\nMam z gore i chodzę w nich cały rok, da się nie jest za gorąco.\nWysłany: 2007-09-19, 20:46\nJa też chodzę cały rok w butach z gore i daje radę, ale czy nie odczuwasz że oddychalność się pogorszyła? Bo jak ojciec raz wypastował swoje buty z gore to narzekał że jakoś noga mu się bardziej poci.\nWysłany: 2007-09-19, 23:16\nMożliwe, ale wystąpiło to w minimalnym stopniu.\nWysłany: 2007-09-19, 23:19\nW sumie to zależy i od skóry i od jakości pasty...\nWysłany: 2007-09-19, 23:54\nZapewne, a także od tego ile tej pasty, no i pasta na bucie nawet po przejściu nieznacznej odległości zdrapuje się z buta.\nWysłany: 2008-12-05, 20:14\nMam Bellki 790'tki i długo używałem nieszczęsnych impregnatów do butów z membraną. Zawsze impregnat ścierał się bardzo szybko, czasem nawet po przejściu przez trawę\nKupiłem wosk do obuwia Timberland, i na ciepło pociągnąłem nim buty, dużo warstw, w niektórych miejscach na przekroju skóry widać że prawie 3/4 grubości skóry przeszło woskiem. Odstawiłem aby dobrze wsiąkł, potem na zimno warstewka i wytrzeć nadmiar szmatką.\n-but ściemniał, ale w moim odczuciu jest jeszcze ładniejszy\n-bardzo odporne na wodę, nawet po parodniowym łażeniu ciągle sucha skóra\n-minimalnie pogorszona "oddychalność"\n-nubuk nie zmienił swojej faktury, włoski pozostały\nOd pewnego czasu używam także wosku Nikwax'a i również spisuje się bardzo dobrze.\nMoże nigdy nie trafiłem na porządny impregnat, ale nawet fabryczny tak nie trzymał. Ryzykowałem troszkę ale nie żałuję. Teraz wiem że do butów nawet z gore będę używał wosku.\nWysłany: 2008-12-05, 20:40\nOd kiedy to nubuk ma włoski? Z tego czego się w końcu dowiedziałem to nubuk jest to zamsz z którego włoski są zeszlifowane (Jeżeli można tak powiedzieć), tak, że powstaje nam jakby chropowata skóra.\nA co do używania wosków to muszę przetestować wosk na butach z zamszu/nubuku, bo jak dotąd starałem się unikać traktowania ich czymkolwiek, ale czasem trza było użyć nikwaxa.\nWysłany: 2008-12-05, 22:33\nMuszę się ich spytać ale wydaje mi się że były od początku\nMoże nie takie jak w zamszu ale są, takie maluteńkie, króciutkie włoski. Naprawdę małe.\nCo nie zmienia faktu że w nubuku nie ma jako takich.\nWalczyłem długo z impregnatami do butów z membraną Nikwaxa ale nie dawało to oczekiwanego skutku, na miasto tak ale nie w trasę.\nWysłany: 2008-12-23, 15:13\nCzy mógłbyś pokazać jakieś zdjęcie jak buty wyglądają po takiej operacji?\nWysłany: 2008-12-23, 16:29\nW rzeczywistości buty są jaśniejsze, a kolor bardziej czekoladowy. Gładka powierzchnia tworzy się np. na pięcie, na czubie i obok elementów sznurowania, czyli wszędzie tam gdzie ociera materiał spodni (jednak znika po wyczyszczeniu, przewoskowaniu itp.)\nGórnej części cholewki(tego poziomego paska opinającego u szczytu buta nogę) nie woskowałem.\nWysłany: 2008-12-23, 19:37\nNo to nawet nieźle wyszło, gdyby jeszcze zabarwić cordurę, może sam zrobię tak ze swoimi, bo wodę chłoną jak gąbka.