poduszka sznurek bawełniany | serwis limonkowy\nOzdoby hand made przeżywają obecnie swój renesans. Są z zapałem wybierane przez projektantów wnętrz, jak i wszystkie osoby, które chcą, żeby ich miejsce zamieszkania było klimatyczne i niepowtarzalne. Narzuty hand made czy poduszki ręcznie robione sprawiają, że pomieszczenie nabiera szczególnego charakteru. Warto zastanowić się nad samodzielnym wykonaniem tego typu akcesoriów, a kiedy tak właściwie to niemożliwe skorzystać z oferty coraz to liczniejszych punktów sprzedaży zajmujących się sprzedażą rękodzieła.\nJeszcze kilkadziesiąt latek temu poduszki ze sznura bawełnianego oraz inne produkty rękodzielnicze były standardem w wielu mieszkaniach. Powszechny brak towaru objawiający się pustymi półkami w sklepach miał także pewne atuty. Osoby, które chciały ładnie mieszkać zmuszone były kreować akcesoria do swoich mieszkań osobiście. Smutna rzeczywistość namawiała do kreatywności i samodzielnego wypatrywania innowacyjnych rozwiązań.\nDziś w sklepach odszukamy prawdziwy ogrom gadżetów do wystroju wnętrz. Mimo to wielu postaciom przestają one wystarczać. Głównymi mankamentami produktów sklepowych są:\nKiedy tak właściwie zdobywamy ciekawe poduszki w sieciowych punktach sprzedaży, możemy być przekonani, że odnajdą się one w setkach tysięcy innych mieszkań. Wielu miłośnikom klimatycznych wnętrz mieszkalnych takie rozstrzygnięcia przestają wystarczać. Jest to kluczowy powód, dla którego decydują się oni na nadzwyczajne wyroby rękodzielnicze.\nNarzuta ze zpagetti, czy unikatowe poduszki są w stanie zmienić jakiekolwiek pomieszczenie. Dekoratorzy wnętrz mieszkalnych kapitalnie zdają sobie sprawę, że diabeł tkwi w detalach. W ostatnich latach wolno zaobserwować, że punkty oferujące wyroby rękodzielnicze rozpoczynają napełniać się coraz większym zainteresowaniem. Wiele osób selekcjonuje unikatowe narzuty na łóżko i ręcznie wykonane poduszki, mimo że są one o wiele droższe aniżeli pokrewne dekoracje osiągalne w sieciowych sklepach.\nWielu z nas decyduje się na samodzielne konstruowanie przedmiotów z duszą. Jest to kapitalny sposób na rozwój własnej kreatywności i wyobraźni. Porządnie jest zaangażować do takiej aktywności również dzieci.\nTak samo, jak przychodnie i kliniki muszą inwestować w porządnej jakości sprzęt, też oraz\nThese days we don’t have chance to complain concerning the lack of goods in


Katarzyna Sołowiej: Zawód: korespondent - DokumentalistykaDokumentalistyka\nAgnieszka Czapla: Historia najnowsza z perspektywy deskorolki\nDla kogo dokumentalistyka?\nTeczka i prezentacja prac\nOpublikowano 24 maja 2013, autor: dokumentalistyka\nKatarzyna Sołowiej: Zawód: korespondent\nStudenckie pisma to codzienność. Radia i telewizje zakładane pod egidą uczelni też nikogo już nie dziwią. Ale agencja informacyjna? Na tak wielkie przedsięwzięcie żaden żak się jeszcze nie połasił. Aż do teraz.\nW zeszłym roku ze stypendiów Erasmusa skorzystało ponad 14 tysięcy Polaków. 2 tysiące wyjechały na praktyki organizacji AIESEC. Łącznie za granicą studiuje ponad 30 tysięcy osób z polskim obywatelstwem. Do tego dodajmy tych rodaków, którzy wyjeżdżają do pracy czy na dłuższe wakacje, i tych, którzy mają dobrych znajomych w krajach na całym świecie. Zera się mnożą, liczba nazwisk pęcznieje jak wielkość krajowego długu na billboardzie na rogu Jerozolimskich i Marszałkowskiej. Teraz wyobraźmy sobie, że chociaż jedna osoba na tysiąc na tej długiej liście decyduje się zostać korespondentem ISA i oto mamy największą agencję informacyjną w Polsce.\nISA, czyli Informacyjna Studencka Agencja, to projekt zainicjowany przez absolwentów Wydziału Dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim. Pomysł zrodził się w listopadzie zeszłego roku. Dziś, pół roku później, ISA ma już własną stronę internetową, 10 stałych korespondentów i jedną sprzedaną depeszę. A to wszystko bez żadnych dotacji, bez sponsorów i bez własnego wkładu finansowego. To nie tylko inicjatywa non-profit, ale wręcz non-budget, przynajmniej na razie.\n– Plan jest taki: mamy niewielką redakcję w Polsce, kilka osób tu na miejscu – tłumaczy Andrzej Borowiak, redaktor naczelny agencji. – Cała reszta to korespondenci zagraniczni, czyli ludzie, którzy i tak są gdzieś za granicą i mają ochotę pisać. Studenci, którzy wyjeżdżają na Erasmusa, praktykanci, stażyści, emigranci, a nawet cudzoziemcy chcący pracować dla polskiej agencji. Nie ma żadnych ograniczeń. Wszyscy dostają od nas legitymację prasową i mają status profesjonalnego dziennikarza.\nJest dziewczyna w Nepalu, która przysyła regularnie bardzo ciekawe informacje, i to na tematy, o których w mediach polskich głośno nie jest. O strajkach, o konstytucji, o zamachu na nepalskiego sędziego sądu najwyższego. Jest chłopak w Indiach, który pisze krótkie, ale pełne lokalnego kolorytu wiadomości, na przykład o próbach zainteresowania kobiet pracą na tuk-tukach przez indyjski rząd. Jest też chłopak w Wielkiej Brytanii, jest ktoś w Kanadzie, ktoś w Szwecji, są korespondenci we Włoszech i Francji. Nie mówiąc o tych, którzy dla ISA pisali, ale już wrócili do Polski, i o tych, którzy dopiero wyjeżdżają, ale już zadeklarowali się, że będą tworzyć depesze. A tych jest naprawdę sporo.\n– To nie tylko ciekawe zajęcie. Dla osób, które marzą o karierze korespondenta, to prawdziwa szansa – mówi Andrzej Borowiak. – Nie ma czegoś takiego jak praktyki korespondenta, nie ma instytucji, gdzie tej pracy można się nauczyć. ISA może być takim miejscem. Działa to prosto: załóżmy, że mamy korespondenta w Ekwadorze, i ten korespondent przysyła nam kilka naprawdę fajnych depesz. I widzą to ludzie z PAPu, który nie utrzymuje obecnie ani jednego pracownika na terenie Ameryki Łacińskiej. Dlaczego mieliby takiej osoby nie zatrudnić? Jest na miejscu, pisze dobrze, ma informacje, których w polskich mediach brakuje.\nKorespondenci piszą za darmo, ale jeżeli depeszę uda się sprzedać, dostają połowę zysku. Tak jak Rafał Chibowski, którego tekst o wyborach prezydenckich w Rosji kupiła Angora. Pismu nie trzeba było wciskać tej informacji, zgłosili się po nią sami. – To nasze pierwsze zarobione 200 złotych. I cały nasz obecny budżet – śmieje się Andrzej.\nJak narodził się pomysł stworzenia ISA? Andrzej Borowiak nie zastanawia się długo nad odpowiedzią. Według niego powstanie agencji to w ogromnej mierze zasługa Marka Millera, dziennikarza i wykładowcy UW. To właśnie on miał mu zaproponować objęcie funkcji naczelnego jeszcze nieistniejącej redakcji. Miller jednak zaprzecza. – Zaproponować? – pyta. – Ja mu nic nie proponowałem. Ja po prostu byłem z Andrzejem na piwie. Rozmawialiśmy o pracy, Andrzej właśnie zaczął pracować w PAPie. Powiedział: chciałbym założyć agencję. Ja mu powiedziałem: to załóż. I tak to się zaczęło.\nObecnie Andrzej wyjeżdża do Chin jako korespondent PAPu, jednak zapewnia, że znajdzie też czas na pisanie dla własnej agencji. – PAP płaci mi od depeszy, więc wiadomo, że nie weźmie wszystkiego, co napiszę. Poza tym będą rzeczy, którymi PAP nie będzie zainteresowany. Myślę, że spokojnie będę mógł pogodzić pracę na rzecz obu agencji.\nNie tylko redaktora naczelnego czeka zdalna praca nad ISA. Rafał Chibowski, edytor, bardzo wiele czasu spędza w Rosji. W rozjazdach będzie również inny członek redakcji, Tomasz Pietrzak, który szykuje się do podróży do Tunezji, Maroko, a po wakacjach – Niemiec. Z obecnego składu w Polsce pozostanie tylko Agnieszka Szymanik. Ale perspektywa przeprowadzania kolegiów za pośrednictwem Skype’a nikogo nie przeraża. – Z początku bałem się paraliżu pracy, ale teraz myślę, że rozstanie może być dla nas dodatkową motywacją – mówi Borowiak. Tym bardziej, że w planach ISA i tak ma sięgać daleko poza granice Polski. Pierwsze kroki ku umiędzynarodowieniu agencji już poczyniono. Zajął się tym Rusłan Sosyn, Białorusin studiujący dziennikarstwo w Warszawie.\n– Chcę założyć białoruski i ukraiński oddział ISA. Jak dobrze pójdzie, to potem przyjdzie czas też na Rosję – opowiada. – W tamtych rejonach media są silnie scentralizowane. Nie ma czegoś takiego jak dziennikarstwo obywatelskie, a ludzie nie mają możliwości publicznego poruszania ważnych dla siebie tematów. Żeby coś opublikować trzeba nie tylko wpisać się w komercyjne cele redakcji, ale i przejść przez cenzurę państwową. To znacznie hamuje rozwój niezależnych mediów. Ale ISA jest agencją zagraniczną, poza kontrolą reżimu. To szansa na dotarcie z niewygodnymi dla władzy tekstami do naprawdę dużej grupy odbiorców.\nNiezależność ISA jest chyba jej największym atutem. Jak mówi Rusłan: studenckiej agencji można ufać. Marek Miller zdaje się z nim zgadzać. – ISA jest organizacją akademicką, a więc opartą na pewnych wymiernych wartościach. Jedną z tych wartości jest dociekanie prawdy; nie kreowanie rzeczywistości, ale opisywanie jej. Z ISA może powstać europejska, a potem globalna agencja patrząca na świat oczami młodego pokolenia. Czy powstanie – zobaczymy. Na pewno istnieje duży potencjał.\nDokumentalistyka ©2021, Wydział Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii


Nie źródło, lecz konsekwencja zła - Opiekun - Dwutygodnik Diecezji Kaliskiej\nAugustyna, Ingi, Jaromira 15 Sierpnia 2020, 15:15\nAleksandra Polewska-Wianecka 31.10.19 Historia\nW ciągu minionych dziesięcioleci powstało wiele publikacji naukowych, których autorzy próbowali odpowiedzieć na pytanie o genezę totalitaryzmu. Pius XII, dokładnie 80 lat temu, w tekście swej pierwszej encykliki Summi Pontificatus, zmierzył się z tym pytaniem zdecydowanie i krótko. Według niego genezy ustrojów totalitarnych szukać należy w upadku moralnym ludzkości.\nPapież nie zgadzał się z twierdzeniem, że totalitaryzm jest źródłem zła, dla niego był on konsekwencją i mutacją istniejącego i rozwijającego się uprzednio zła. „Jeśli bowiem zło, przez które cierpi dziś ludzkość, pochodzi w części z zaburzenia porządku gospodarczego i z walki o sprawiedliwszy podział dóbr, które Bóg przydzielił ludziom jako środek do życia doczesnego i cywilizacyjnego postępu, to jest rzeczą zupełnie pewną, że główna przyczyna owego zła jest o wiele głębsza, gdyż sięga do dziedziny wierzeń religijnych i do moralnych norm postępowania, a one uległy zepsuciu i pogorszeniu na skutek tego, że ludzie stopniowo odchodzili od zasad godziwości oraz jedności wiary i nauki, kierujących niegdyś życiem dzięki niestrudzonej, dobroczynnej działalności Kościoła” – napisał w omawianej encyklice.\nPióro nieomal wypada z ręki\n„W chwili gdy piszemy te słowa, dochodzi do Nas straszliwa wiadomość, że okropny pożar wojny, której wszelkimi siłami staraliśmy się zapobiec, niestety już wybuchł – zapisał następca Piusa XI w początkowej części swej pierwszej encykliki ogłoszonej 20 października 1939 roku. - Doprawdy, pióro nieomal wypada Nam z ręki, gdy myślimy o ogromie klęsk, jakie spadają na ludzi, wczoraj jeszcze cieszących się przy ognisku domowym względną pomyślnością i zadowoleniem. Z nadmiaru udręki drętwieje Nasze ojcowskie serce, gdy ogarniamy myślą przyszłe skutki piekielnego posiewu przemocy i nienawiści, pod które miecz orze już krwawe bruzdy”. Właściwe przesłanie encykliki Summi Pontificatus, nazywanej też encykliką o solidarności ludzkiej i państwie totalitarnym, jej autor rozpoczyna od przypomnienia encykliki Leona XIII Annum sacrum, którą ogłoszono w 1899 roku, czyli dokładnie 40 lat wcześniej. Fakt, iż Leon XIII w Annum sacrum poświęcał świat Najświętszemu Sercu Jezusa, Pius XII uznawał z perspektywy czasu za akt opatrznościowy. Przełom XIX i XX stulecia był, jak wskazywał Pius XII, okresem ekspansji materializmu i laicyzmu, która w konsekwencji doprowadziła - przez wynikające z odejścia od religii i Kościoła błędy nowoczesności – do „bankructwa duchowego i moralnego” czego skutkiem był wybuch wojny. Encyklika Summi Pontificatus okazała się również swoistym programem pontyfikatu Piusa XII, którego celem miała być odbudowa cywilizacji chrześcijańskiej. W encyklice papież zaznaczył, że najpoważniejszym błędem, który jak dodał – był konsekwencją poprzedniego, czyli odejścia od religii i Kościoła – i który „wyrządzał wielkie szkody” zarówno poszczególnym narodom, jak i narodom jako całej społeczności międzynarodowej był „błąd polegający na nierozumnym usiłowaniu odebrania wszelkiej zależności władzy państwowej od Istoty Odwiecznej, od której przecież zależą zarówno jednostki, jak i społeczności z racji tej, że jest ich Stwórcą i najwyższym Zwierzchnikiem. Usiłowania te są tym groźniejsze – kontynuował myśl Pius XII - że zwalniają władzę państwową z obowiązku kierowania się normami wyższego rzędu, pochodzącymi od Boga jako ich pierwszego źródła, i przyznają jej nieograniczoną swobodę działania zależnego wyłącznie od dowolnego, a więc zmiennego i płynnego sądu własnego oraz od decyzji dostosowanych do okoliczności i korzyści, jakie w danej chwili państwo chce osiągnąć”. Autor encykliki stwierdzał również, że wskutek odrzucenia autorytetu Boskiego i Jego prawa, władza państwowa z konieczności przypisuje sobie uprawnienia absolutne, nie podlegające żadnej kontroli, innymi słowy uprawnienia zarezerwowane wyłącznie samemu Stwórcy.\nWarto zauważyć, że identyczne stwierdzenia pojawiły się już w encyklikach Piusa XI Mit brennender Sorge o położeniu Kościoła w III Rzeszy i Divini Redemptoris o bezbożnym komunizmie. W Summi Pontificatus, odnoszącym się do totalitaryzmu zarówno nazistowskiego, jak i sowieckiego pojawiają się one nie tyle ponownie, co jako ostateczna konkluzja. „Skoro zaś państwo zajmie miejsce Stwórcy, stawia jako cel całości życia człowieka i jako najwyższą i ostateczną normę ustawodawstwa i moralności dobro publiczne lub społeczeństwo, zakazując i usuwając wszystko, co odwołuje i odnosi się do reguły naturalnego rozumu i do chrześcijańskiego sumienia”.\nPius XII nie przeczy, że błędne teorie nie wszędzie i nie całkowicie zdołały odcisnąć swoje piętno na obyczajach, nie mniej niepokoi go wpływ tych teorii na kształtowanie ludzi, zwłaszcza wtedy kiedy oni sami nie są tego świadomi. Kategorycznie również stwierdza, że każda teoria dotycząca życia społecznego, która opiera się wyłącznie na zasadach stanowionych przez ludzi kierującymi się tylko względami i celami ziemskimi i czerpiąca moc wyłącznie z siły autorytetu zewnętrznego, czyli nie-Boskiego, okaże się zawodna i niewystarczająca. Warto zaznaczyć, iż w końcowej części Summi Pontificatus, wyliczając dramatyczne skutki pierwszych tygodni wojny, której nie udało mu się zapobiec mimo wzmożonych wysiłków dyplomatycznych, papież wspomina również o rozdartej właśnie przez totalitarnych agresorów Polsce „narodzie tak Nam drogim, tej Polsce, która przez swą niezłomną wierność dla Kościoła i przez wielkie zasługi, jakie zdobyła, broniąc chrześcijańskiej kultury i cywilizacji - o czym historia nigdy nie zapomni - ma prawo do ludzkiego i braterskiego współczucia całej ludzkości. Położywszy swą ufność w Bogarodzicy Dziewicy, Wspomożycielce Wiernych, czeka ona upragnionego dnia, w którym, jak tego domagają się zasady sprawiedliwości i prawdziwie trwałego pokoju, wyłoni się wreszcie zmartwychwstała z owego jak gdyby potopu, który się na nią zwalił”. Czy nie brzmi to dziś jak proroctwo?\nZdjęcie: W encyklice Summi Pontificatus Pius XII wspomina o Polsce rozdartej przez totalitarnych agresorów


Dom Klubowy TATFORT Golf Club. Baza firm > Sale weselne Toruń. Ogłoszenia i usługi > Sale weselne - Polki.pl\nOrganizujemy przyjęcia weselne w Domu Klubowym Klubu Golfowego w Toruniu. Przyjemny i oryginalny wystrój sali zapewni niezapomniane odczucia, a miła i profesjonalna obsługa zadba, aby zostali Państwo należycie ugoszczeni. Bliskość pola golfowego sprawi, że Wasze wesele będzie jeszcze bardziej nietuzinkowe. UWAGA! Istnieje możliwość organizacji oryginalnej sesji zdjęciowej na polu golfowym!\nAdres Toruń Kociewska 30a ,\nTelefon (56) 655 06 28\nDysponujemy trzema wolno stojącymi domami przeznaczonymi...


Patchwork pamięci | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Tygodnik Czytelników » Patchwork pamięci\nW dodatku historycznym "Stan wojenny: 25 lat po" ("TP" nr 51/06) znalazłam omówienie książki Albrechta Riechersa "Pomoc dla Solidarności. Przykłady pomocy zachodnioniemieckiego społeczeństwa i państwa w latach 1980-1982". Nie miałam jeszcze możliwości przeczytania książki, więc nie wiem, czy omówiono w niej udział społeczności Badenii-Wirtembergii w akcji pomocy dla Polski, zorganizowanej przez tamtejszy Caritas. A była to pomoc ogromna, o czym przekonałam się, gdy kilka lat temu weszłam w posiadanie pokaźnego zbioru wycinków prasowych, notatek, raportów i fotografii dokumentujących pomoc dla Polski oddziału Caritas Badenii-Wirtembergii w Reutlingen (miasto na południe od Stuttgartu). Działalność ta rozpoczęła się na przełomie lat 1980/81, po powstaniu "Solidarności", a materiały przekazał mi Eugen Allgöwer, który był odpowiedzialny za organizację pomocy dla Polski, z transportem włącznie. Szczególnie dramatyczna wyprawa miała miejsce w śnieżną i mroźną końcówkę roku 1981, kiedy konwój kilkunastu ciężarówek wiozących dary 13 grudnia znalazł się na terenach ówczesnej NRD. Mimo przeciwności historii i pogody, Eugen i jego brat Stephan doprowadzili konwój do Krakowa.\nPomoc Caritasu Reutlingen dla Polski trwała przynajmniej pięć lat. Nie wiem, czy jest do odtworzenia jej rozmiar: ilość ton żywności, ubrań, leków, zebranych pieniędzy. Czy ktokolwiek dysponuje w miarę dokładnymi danymi? Czy jest możliwe odszukanie ludzi szczególnie w nią zaangażowanych, tak jak poznana przeze mnie rodzina Allgöwer: Eugen, Stephan, ich siostra Brigitte Neher oraz Mama, pani Hilda Allgöwer? A może byśmy się pokusili o spisanie tego, co jeszcze pamiętamy, co możemy odszukać w miejscach, do których trafiały dary ze świata: Niemiec, Francji, Szwecji, USA i innych krajów? Bez pretensji, by zbiór ten był kompletny i ścisły, utkajmy "patchwork" pamięci o tamtym doświadczeniu dobra, zamieśćmy go w internecie. Chętnych i pamiętających proszę o kontakt.


Luki, Author Long Way Home - Strona 3 z 4\nFiltr paliwa aktualizacja\nPodczas prac serwisowych motocykla, postanowiłem sprawdzić działanie filtra pod wlewem. Po wyciągnięciu go, w dolnej części filtra znalazłem ciemne drobinki. (więcej…)\nBy w jednym kawałku dojechać do celu\nPotrafi się zdarzyć, że oryginalne śruby mocujące zbiornik paliwa pod wpływem czasu, przejechanych kilometrów i ciężaru, pękną. I zadaję sobie pytanie: ile opasek elektrycznych należy użyć, by dojechać do najbliższego warsztatu bez ciągnięcia za sobą po asfalcie tylnej części motocykla? Jeszcze gorzej jak tylu opasek się ze sobą nie ma… (więcej…)\nStandardowy filtr powietrza w KTM robi swoją robotę. Pod warunkiem, że utrzymujący go element jest szczelny!! Airbox w 690 ma jednak tendencję do zasysania bokami trochę powietrza… Tylko skąd, gdzie dokładnie? (więcej…)\nPompa paliwa aktualizacja\nSkoro KTM oryginalnie montuje pompy wyprodukowane w Chinach, a w przypadku wymiany żąda astronomicznej kwoty, stwierdziłem, że póki mieszkamy w Europie, to dobry moment by przetestować inną pompę wyprodukowaną w Azji. (więcej…)\nPrzez Luki, 3 lata 3 lata temu\nOryginalny wlew paliwa w 690 jest otwierany na kluczyk. Niestety mechanizm otwierający wlew działa ciężko. Zacina się, przez co istnieje duże ryzyko złamania i tak wątłego kluczyka. (więcej…)\nOsłona silnika aktualizacja\nNo i stało się. Osłona silnika od strony alternatora przetestowana. Podczas jazdy w koleinach Monia niefortunnie wywróciła się na lewą stronę. (więcej…)\nSkarpety pod choinkę i inne niespodzianki.\nJednym z czynników, jaki mocno wpływa na działanie układu paliwowego, niezależnie czy w nowszych, czy starszych motocyklach, jest czystość paliwa. Żyjemy w Europie, nie mamy najgorzej. Na świecie jednak bywa różnie z jakością benzyny, bez której podróż nie będzie możliwa. Aby zapobiec przykrym niespodziankom (więcej…)\nPrzez Luki, 3 lata 2 lata temu\nUps, coś cicho w zbiorniku\nNiestety w najmniej oczekiwanym momencie pompa paliwa potrafi sprawić niespodziankę i z mniejszymi czy większymi oznakami swojego kresu, postanawia przypomnieć o sobie zaskoczonemu kierowcy. Naczytałem się opowieści na forach z jakimi problemami borykali się inni użytkownicy. U niektórych pompa przestała działać nawet po kilkuset kilometrach!! (więcej…)\nKTM 690 Enduro R posiada nie największy w swojej klasie zbiornik paliwa – u nas tylko 12 litrów. Nawet przy niskim spalaniu, które w naszym przypadku oscyluje w granicach 4 litrów, pozwala nam przejechać maksymalnie 300 km. (więcej…)\nPrzez Luki, 3 lata 1 rok temu\nKurna, żeby w takim motocyklu osłona silnika wykonana była z tworzywa sztucznego?? Ktoś ewidentnie w dziale marketing/sprzedaż zadbał o płynność sprzedaży dodatków. Może i jest wystarczająca do codziennego użytku, jednak przy pechowym uderzeniu szybko się rozleci. Dla mnie wymiana obowiązkowa. (więcej…)


Dom w malowniczych Mogilanach - Kraków - Gumtree Poland - 715504472 | Gumtree\nMałopolskieNieruchomościmieszkania i domy sprzedam i kupię | Krakówogłoszenie 715504472\nDom jednorodzinny w malowniczych Mogilanach. Dom ma powierzchnię około 140m2 został wykończony i oddany do użytku w 2016 roku. Rozkład pomieszczeń: PARTER: przestronny salon z jadalnią, gabinet, łazienka, kuchnia, hol, wiatrołap, pomieszczenie gospodarcze, garaż oraz kotłownia, PODDASZE- cztery pokoje, dwie garderoby, łazienka oraz hol. LOKALIZACJA: W bliskiej odległości domu znajdziemy przedszkole, szkołę podstawową, gimnazjum, apteki, przychodnię, sklep. Dojazd komunikacją miejską (200 m do przystanku) do Krakowa. Widok z okien od południa to panorama Tatr i Beskidów; od północy, powyżej domów - panorama Krakowa. Świeże powietrze, dużo terenów zielonych. Zapraszamy do kontaktu: Karolina Raźna +48 503 031 022 ::LINK DO STRONY https://sadurscy.pl/offer/BS3-DS-241954 ::KONTAKT DO AGENTA Karolina Jakobus 503-031-022 karolina@sadurscy.pl ::DANE BIURA Oddział BS3, Lubomirskiego Lubomirskiego 39/1 31-509 Kraków 12 429-11-00 Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Dariusz Sadurski (licencja nr: 803) -------------------------- ::GRATIS | Nasza prowizja zawiera: koszt przedwstępnej notarialnej umowy sprzedaży nieruchomości z rynku wtórnego. ::GWARANCJA | Gwarancja zwrotu zadatku. Więcej informacji na sadurscy.pl/zwrot-zadatku/\nNumer oferty w biurze: BS3-DS-241954-11\nLokalizacja: Małopolskie, Krakowski, Mogilany, Podedworze...\nPodedworze, Mogilany, Mogilany, krakowski\nParkowe Wzgórze, Mogilany dom 186m2 DO SPRZEDANIA\nOFERUJEMY do sprzedania dom wolnostojący o powierzchni 186m2 zlokalizowany na 9-arowej działce na osiedlu Parkowe Wzgórze w podkrakowskich Mogilanach. Nieruchomość z 2009 roku wybudowana w technologii tradycyjnej. Rozkład pomieszczeń: - przyziemie: garaż dwustanowiskowy, pralnia, kotłownia - parter: wiatrołap, hol, salon połączony z jadalnią i kuchnią, spiżarka/pom.gospodarcze, ...\nDom wolnost. 142m2, działka 6ar - Mogilany\nDo sprzedaży dom wolnostojący o pow. całkowitej 231 m2 (pow. użytkowa 142 m2), wykończony do zamieszkania, posadowiony na ok. 6-cio arowej działce w Mogilanach. Dom w bardzo dobrym stanie, nie wymagający żadnych prac remontowych czy kosmetycznych, można wprowadzić się od zaraz i swobodnie mieszkać. Budynek posadowiony na wzniesieniu, na bardzo ładnie zagospodarowanej i utrzymanej działce ...\ndom w Mogilanach, dzialka 900m2\nDom na siedzibę firmy lubDuży dom dla rodziny wielodzietnej, lub wielopokoleniowej. Działka zagospodarowana, wiele drzewek owocowych i krzewów (maliny, czarna porzeczka). Ogrzewanie na gaz, oraz kominkiem. Trzy kondygnacje + piwnica. Duży garaż w domu. Woda i ścieki z systemu gminnego, oraz 2 czynne studnie do celów gospodarczych. Dom w stanie dobrym do zamieszkania. Dom wykonany z cegły i p ...\nprezentuję na sprzedaż nowoczesny dom wolnostojący w Mogilanach. Dom o powierzchnia użytkowej 215 m2 składa się z: POZIOM 0: -salon z aneksem kuchennym o pow ok. 65 m2 -gabinet/sypialnia dla gości -łazienka -garaż -kotłownia -pomieszczenie gospodarcze POZIOM 1: -cztery sypialnie -dwie łazienki -garderoba -pralnia Nieruchomość została zbudowana z najwyższej klasy materiałów m.in. ściany zewnę ...\nOferujemy do sprzedania nowoczesny dom, na prestiżowym osiedlu "Parkowe Wzgórze" w Mogilanach - 20 minut samochodem od ścisłego centrum Krakowa.LOKALIZACJA: Mogilany, jedna z najpiękniejszych gmin w pobliżu Krakowa z porywającym widokiem na Tatry oraz panoramę miasta. Doskonała lokalizacja dla osób ceniących ciszę oraz bliskość natury. Szybki dostęp do Zakopianki, obwodnicy oraz międzynaro ...\nPiękne, luksusowe domy w zabudowie bliźniaczej do sprzedania blisko Krakowa. Oferta dotyczy domu nr 6! Oferowana nieruchomość na sprzedaż to dom w zabudowie bliźniaczej w pięknej i spokojnej okolicy na nowo powstałym osiedlu. Powierzchnia całkowita domu to 105 m2 stojąca na działce o powierzchni 934 m2. Nieruchomość składa się z: Parteru o powierzchni 50,74 m2 gdzie znajdą Państwo: - duży wiatr ...\nKRAKÓW, Salwator, okolice al. Focha Na sprzedaż apartament 2-pokojowy, o pow.60,54 m2, 1/III, w najbardziej prestiżowej lokalizacji miasta. Apartament w stanie deweloperskim, wykonany z dużą starannością z wyselekcjonowanych materiałów o najwyższym standardzie. Połączenie elegancji, przestrzeni, nowoczesności i niebanalnej wygody nadają inwestycji luksusowy charakter. Cała kame ...


Ścieki wybijają w domach. Kto wrzuca mopy do kanalizacji w gminie Lipie? [ZDJĘCIA] - Dziennikzachodni.pl\nŚcieki wybijają w domach. Kto wrzuca mopy do kanalizacji w...\n25 maja 2016 13:35 25.05.2016 13:35\nŚcieki wybijają w domach. Kto wrzuca mopy do kanalizacji w gminie Lipie? ©arc\nW ubiegłym tygodniu mieszkańców gminy Lipie dotknęła dość nieprzyjemna awaria - ścieki płynące rurami przez Danków cofnęly się i wylały się w piwnicach prywatnych domów. To nie pierwsza awaria kanalizacji w gminie Lipie, ale pierwsza dość poważna i niosąca spore konsekwencje dla finansów gminy. Wójt Bożena Wieloch rozkłada ręce i apeluje do mieszkańców o rozwagę. Jak dochodzi do takich awarii?\n- Do awarii sieci kanalizacyjnej doszło w poniedziałek 16 maja w Dankowie. Tym razem oprócz awarii urządzeń technicznych przepompowni P3, znajdującej się przy środkowym moście w Dankowie oraz urządzeń oczyszczalni ścieków doszło do wylewu odpływów kanalizacyjnych w piwnicach prywatnych domów. Awaria spowodowała całkowite zablokowanie rury tłocznej kanalizacyjnej - informuje wójt Wieloch.\nTo nie pierwsza tego typu awaria na terenie gminy. Od dłuższego czasu z pomp przepompowni P3 wyciągane są odpady komunalne, najczęściej odzież i zużyte mopy.\nJak zauważa wójt gminy, wrzucanie takich odpadów zapycha sieć kanalizacyjną, powodując liczne zatory, do których dochodzi kilka razy w miesiącu. Osoby wrzucające do sieci kanalizacyjnej niedozwolone odpady narażają wszystkich mieszkańców korzystających z kanalizacji na wzrost opłaty, ponieważ usuwanie awarii związane jest z ponoszeniem dodatkowych kosztów, m.in. wynajmowania specjalistycznego sprzętu do czyszczenia przepompowni i sieci kanalizacyjnej oraz wymiany pomp lub ich napraw. Wrzucanie do sieci niedozwolonych odpadów może skutkować również, jak to miało miejsce w Dankowie zalewaniem nieczystościami piwnic domów.\n- Bardzo proszę o ujawnienie osób, które dopuszczają się takich bezmyślnych i szkodliwych społecznie czynów, aby taki proceder nie miał miejsca w przyszłości - apeluje do mieszkańców wójt Wieloch.\nKoszty ostatniej naprawy poniosą niestety wszyscy, bo środki na to pójdą z kasy gminy, na którą składają się nasze podatki. Koszt usuwania zatorów przez firmę WUKO to 2 tys. zł, czyszczenie kanalizacji wozem asenizacyjnym to 1,5 tys. zł i remont uszkodzonej pompy to 2 tys. zł, co daje jednorazowo 5,5 tys. zł.\n- Nasi pracownicy starają się naprawiać awarie we własnym zakresie, ale nie zawsze się to udaje. Poważny problem zaistnieje, gdy pompa się spali, wtedy koszty będą nieporównywalnie większe - ostrzega wójt Wieloch. Gmina przypomina, że niedozwolone jest wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych: żwiru, piasku, popiołu, szkła, drożdży, szczeciny, ścinków skór, tekstyliów, włókien, sztucznych żywic, lakierów, mas bitumicznych, smół i ich emulsji, mieszanin cementowych, substancji palnych i wybuchowych, substancji żrących i toksycznych, czy gnojowicy.


Oscypek czy bryndza\nWakacyje sprzyjają poznawaniu nowych miejsc i... smaków. Każdy kraj, a nawet region może poszczycić się lokalnymi specjałami Warto ich spróbować, bo nie wszędzie je znajdziemy. Jako produkty chronione, nie mogą być wytwarzane powszechnie.\nRankingi mówią, że...\nNauka w szkołach powinna być/ prowadzona w taki sposób,/ aby uczniowie uważali ją za cenny dar,/ a nie za ciężki obowiązek. ~Albert Einstein\nSłowa poety bierzemy sobie do serca każdego dnia. Kiedy opracowujemy program zajęć, przygotowujemy się do wykładów i spotykamy ze studentami. Tym bardziej nam miło, że zarówno studenci, jak i specjaliści w dziedzinie kształcenia wyższego potwierdzają, że te starania nie idą na marne.\nDoktorant z wyboru\n- Na wykładzie inaugurującym studia powiedziano nam: Tylko 10% z Was zakończy te studia uzyskaniem stopnia doktora. Teraz wiem, że to była gorzka prawda - mówi Mariusz Barczak. Mimo równoległych obowiązków domowych, rodzinnych i służbowych, coraz więcej młodych ludzi decyduje się na kontynuację nauki na studiach doktoranckich. Studiuje wielu, niewielu kończy. Dlaczego?\nToskania: przygoda z winem i Land Roverem\nKolejna podróż. Kolejne spełnienie marzeń. Tym razem wybór padł na Toskanię. Dlaczego? Połowa z naszego stada chciała tam jechać, bo lubi jeździć samochodem i 22 godzinna droga autostradami przez Polskę, Niemcy, Austrię i Włochy była „tym czymś”. Reszta z nas, bo chciała zobaczyć Toskanię. Całemu stadu się podobało! Relacja Agnieszki Walczak-Beszczyńskiej.\nPrzypisy już nie takie straszne\nPrace licencjackie, magisterskie, eseje i teksty na zajęcia. Studenci pisać po prostu muszą. To, że przypisy wielu osobom sprawiają kłopot, nie jest żadnym odkryciem. Gdzie ma być kropka, a gdzie przecinek? Co zaznaczamy kursywą? Nie ma lepszej metody na opanowanie sztuki sporządzania przypisów niż raz a porządnie się ich nauczyć. Pomoże Wam w tym publikacja WSG „Przypisy, powołania, bibliografia załącznikowa: poradnik”.


CO POTRAFIĄ INTELIGENTNE KUCHNIE? - Technologicznie\nMam awokado, kurczaka i jakieś zioła. W sumie gdzieś się znajdzie ziemniak i cebula. Sprawdzę w necie, może będzie jakiś ciekawy przepis. A może wystarczy wejść w menu lodówki i zobaczyć, co ONA oferuje? Inteligentne kuchnie coraz śmielej wchodzą do naszych domów. Poprzez bardzo bezpieczne piekarniki, lodówki podłączone do Internetu czy nowoczesne garnki po całe zintegrowane systemy, które pozwalają cieszyć się kuchnią w jeszcze ciekawszym wydaniu. Oto krótki przewodnik po – moim zdaniem – najciekawszych rozwiązaniach do nowoczesnych kuchni.\nBoom na unowocześnianie kuchni zaczął się kilka lat temu wraz z wprowadzaniem do sprzedaży lodówek podłączonych do Internetu oraz nowoczesnych piekarników, które pozwalały na szybsze i efektywniejsze gotowanie. To dość naturalny kierunek, w końcu w kuchni spędzamy bardzo dużo czasu, a jej rozwój był jednak dość powolny. Telewizory czy komputery przeszły bardzo długą drogę do fenomenalnych maszyn, które pozwalają nam na szybszy i wygodniejszy dostęp do informacji i rozrywki. Czemu nie mielibyśmy gotować szybciej?\nKonkrety? Wyjątkowe i praktyczne urządzenia, które nie tylko usprawniają nam życie, ale też świetnie wyglądają. Ot chociażby krany, które pozwalają dozować idealnie odmierzone ilości wody, dostosowują ciśnienie (inne przy myciu naczyń, inne przy ich napełnianiu), ale też elektronicznie zamyka i otwiera zlew. Kontrola zużycia wody? Też jest. To właśnie jeden z głównych punktów, na których skupili się producenci nowoczesnych technologii kuchennych. Ergonomiczność, praktyczność, efektywność. A przy tym świetny design. Ot chociażby zapowiada przez Ikeę szafka, na której wystarczy rozłożyć warzywa i poznać … rekomendowane naczynia do przyrządzenia potraw.\nDo tego dwa fenomenalne produkty dla osób dbających o odpowiednią dietę – Smart Knife, czyli nóż, który wyświetla informacje o jakości jedzenia i serwuje informacje diabetyczne na mini ekraniku czy Nutrima, czyli ‘smart-waga’, która podaje dokładne informacje na temat produktów używanych przy gotowaniu (kalorie, toksyny, jakość produktów). Pijecie dużo mleka? Znajdziecie świetny pojemnik, które oceni jego świeżość i przydatność.\nOprócz tego furorę robią urządzenia pozwalające na dokładniejsze przygotowanie posiłków (dokładny czas gotowania, temperatura etc.). Inteligentne lodówki pozwoliły zaczerpnąć informacje z Internetu to lodówek i serwować je w postaci rekomendacji – dokładnie tak jak działają niektóre portale dobierające odpowiednie posiłki z kilku podanych składników. Część wygląda tak futurystycznie, że prędzej wypadałoby je nazwać „smart-fridge”, mają np. wielki LED-owy wyświetlacz, dzięki któremu nie musimy otwierać lodówki, żeby sprawdzić jej zawartość (przy okazji nie tracimy tyle prądu!).\nA Wy? Macie jakieś ciekawe produkty związane z kuchnią, na które czekacie? Inteligentne piece? Kontrolowane z zewnątrz urządzenia, które przyrządzają posiłek zanim zjawisz się w domu? Dawajcie znać w komentarzach!