Jakie Perfumy damskie na walentynki? Ranking 2022 / Opinie i Cena\nPerfumy damskie na walentynki to doskonały pomysł na prezent, ale tylko pod warunkiem, że dobrze znamy obdarowywaną osobę. Musimy bowiem dobrać zapach do jej gustu i charakteru. Oprócz tego, takie perfumy powinny być wysokiej jakości produktem, aby były często i chętnie używane. Nie oznacza to wcale, że muszą być drogie – jednak by wybrać dobre i tanie perfumy damskie na walentynki, potrzeba nieco wiedzy o tym, co znajdziemy na rynku.\nNasz poradnik serwuje Wam właśnie taką wiedzę. Zapraszamy do lektury, a dowiecie się, jakie są najlepsze perfumy na walentynki i jak je znaleźć. Wybranie idealnego prezentu na 14 lutego jeszcze nigdy nie było tak proste. 😉\nCo wyróżnia perfumy damskie na walentynki?\nWalentynki to święto zakochanych, które przypada 14 lutego. W tym dniu imieniny mają panowie o imieniu Walenty, ale jako że to dość zapomniane i rzadko używane imię, o wiele bardziej znany jest zwyczaj dawania prezentów i spotykania się w tym dniu ze swoją drugą połówką. Dobre perfumy damskie na walentynki to jedna z propozycji, którą można kupić ukochanej. Zaś z perspektywy kobiety odpowiedni zapach może być sposobem na podkręcenie atmosfery i pobudzenie libido ukochanego.\nPerfumy damskie na walentynki / Opinie, ranking najlepszych, cena\nJakie perfumy damskie na walentynki wybrać i kupić? Rodzaje\nNiezależnie od tego, czy chcemy uwieść faceta zapachem, czy sprezentować odpowiedni produkt naszej drugiej połówce, warto wybrać zapach uwodzicielski, ale jednocześnie pasujący do charakteru, stylu i gustu. Zacznijmy jednak od podstaw, czyli od intensywności perfum damskich na walentynki. Zależy to przede wszystkim od zawartości substancji zapachowych w roztworze alkoholu. Pod tym względem możemy je podzielić na rodzaje:\nEkstrakt perfum – to najdroższa możliwość, ale jednocześnie zawiera najwięcej substancji zapachowych, rozpuszczonych w mocnym alkoholu. Dzięki 44-60% zawartości olejków eterycznych, już niewielka ilość wystarczy dla uzyskania trwałego i intensywnego zapachu.\nPerfumy – prawdziwe perfumy damskie na walentynki zawierają od 20 do 40 procent substancji zapachowych.\nWoda perfumowana – to najczęściej kupowany produkt tego typu. Zawiera on 10-15% substancji zapachowych. Jest stosunkowo trwały, ale nie ciężki, dlatego jest równie chętnie wybierany na randkę, jak i na co dzień.\nWoda toaletowa – nieco słabszy produkt zapachowy i zawartości od od 5 do 10 procent substancji zapachowych. Jego zaletą jest zwykle niska cena.\nMgiełka do ciała – chętnie wybierana zwłaszcza przez kobiety. Wykorzystuje się ją często nie jako perfumy, ale sposób odświeżenia się i nadania skórze przyjemnego aromatu. Zawiera maksymalnie 3% olejków eterycznych i zwykle powstaje na bazie bardzo słabego alkoholu lub nawet wody.\nZobacz też: Perfumy dla babci\nJakie perfumy damskie na walentynki są najlepsze?\nNie tylko intensywność zapachu się liczy. O wiele ważniejsza jest sama kompozycja zapachowa, to, jak współpracuje ona ze skórą i czy podoba się samej zainteresowanej. Na początek warto wiedzieć, że perfumy damskie na walentynki, jak i każde inne, dzielą się na trzy warstwy. Pierwsza z nich wyczuwana jest natychmiast po rozpyleniu. Nazywa się ją nutą głowy. Niestety – szybko znika. Druga to nuta serca, pojawiająca się kilkanaście minut później i utrzymująca się na skórze do paru godzin. Niektórzy twierdzą, że jest ona najważniejsza, bo odpowiada za to, jak komponuje się cały zapach.\nNa koniec przychodzi nuta bazy, zwana też nutą głębi lub podstawą perfum damskich na walentynki. To właśnie ona odpowiada za najdłużej utrzymujący się na skórze zapach. Dlaczego o tym piszemy? Ponieważ naprawdę wiele osób przy zakupach kieruje się wyłącznie nutą głowy, a później przychodzi zaskoczenie, że zapach rozwija się nie do końca tak, jak oczekiwaliśmy. Wszystkie te nuty trzeba więc wziąć pod uwagę, poczekać, aż się rozwiną i dopiero na tej podstawie wybrać najlepsze perfumy damskie na walentynki.\nSprawdź również: Perfumy dla 40 latki\nZapach perfum damskich na walentynki\nPojawia się zatem najistotniejsze pytanie: jak powinny pachnieć najlepsze perfumy damskie na walentynki? Nie ma jednoznacznej odpowiedzi, która sprawdzi się w każdym przypadku, jednak dominujące zapachy można podzielić na kilka grup. Oczywiście, gdyby w ramach jednej kompozycji korzystać z nut tylko z jednej grupy, taki produkt byłby nudny i niezbyt przyjemny dla nosa. Największy sukces dobrych perfum damskich na walentynki polega na umiejętnym połączeniu tych grup zapachowych, często nieprzewidywalnym, które jednak daje doskonałe rezultaty.\nJakie perfumy damskie na walentynki wybrać?\nJeśli chodzi o seksowne perfumy damskie na walentynki, dominują w nich nuty orientalne. Zwłaszcza piżmo działa jak naturalny afrodyzjak, i to zarówno na kobiety, jak i na mężczyzn. Wśród zapachów orientalnych znajdziemy także ambrę, goździki, puder i wszystko, co kojarzy się z egzotyką. Takie zapachy często są dość ciężkie, dlatego wchodzą w skład kompozycji wieczorowych lub zostają przełamane innym, świeższym aromatem.\nMoże Cię zainteresować: Perfumy dla nastoletniej dziewczyny\nKolejną popularną grupą zapachów, które możemy znaleźć w najlepszych perfumach damskich na walentynki, są nuty kwiatowe. To z kolei bardzo kobiece kompozycje, a ich ilość jest na tyle pokaźna, że każdy znajdzie coś dla siebie. W tej grupie znajdziemy na przykład jaśmin, różę, fiołek, bez i wiele innych. Warto też wspomnieć o zapachach wodnych, które stanowią świeże i orzeźwiające uzupełnienie kompozycji, jak również o aromatach owocowych, dość słodkich i uroczych. Szczególnym ich rodzajem są kompozycje cytrusowe: limonka, cytryna, pomarańcza, które świetnie nadają się na lato.\nW damskich perfumach na walentynki rzadko stosuje się zapachy korzenne, szyprowe czy drzewne. Są to na przykład wonie tytoniu, mchu, cedru, hebanu, paproci. Znacznie częściej znajdziemy je w perfumach męskich, chociaż w damskich pojawiają się czasem jako drobne uzupełnienie całej kompozycji.\nZobacz również: Perfumy dla mamy\nGdzie kupić perfumy damskie na walentynki?\nBy kupić najlepsze perfumy damskie na walentynki, polecamy udać się do perfumerii. Panie mogą przetestować je na sobie i sprawdzić, jak komponują się z naturalnym zapachem skóry, jednak panowie szukający prezentu mają utrudnione zadanie. Dla nich przeznaczone są specjalne bibułki, na których można testować zapach. Pamiętajmy tylko, by pozwolić mu się rozwinąć, aż pojawią się wszystkie nuty, a dopiero potem podejmować decyzję o zakupie.\nOprócz tego, dobre perfumy damskie na walentynki kupimy też w drogeriach, a nawet niektórych marketach. Osobom zapracowanym z pomocą przychodzą sklepy internetowe, choć warto zacząć od zamówienia próbek, by przynajmniej powąchać i sprawdzić wybrane zapachy. Wśród producentów takich perfum znajdziemy na przykład Chanel, Calvin Klein, Dolce&Gabbana, Chloe, Giorgio Armani i innych.\nNajlepsze perfumy damskie na walentynki\nCena perfum damskich na walentynki\nCzy dobre perfumy damskie na walentynki muszą być drogie? Okazuje się, że nie! Jednak zakup taniego, trwałego i pięknie pachnącego produktu może być trudny. Rozsądnie więc przeznaczyć na ten wydatek budżet od 80 zł do nawet 500 zł, w zależności od naszych możliwości finansowych. Pamiętajmy jednak, że cena perfum damskich na walentynki wcale nie determinuje ich jakości.\nPerfumy damskie na walentynki – opinie\nMamy nadzieję, że w sekcji komentarzy podzielicie się swoimi ulubionymi zapachami, zwłaszcza tymi uwodzicielskimi. Mamy też apel do naszych czytelniczek – dajcie znać, jakie kompozycje okazały się w Waszym przypadku niewypałem i nietrafionym prezentem, a które sprawdziły się doskonale. Czekamy na opinie o perfumach damskich na walentynki.\nPerfumy damskie na walentynki / Ranking najlepszych\nMy też przygotowaliśmy dla Was konkretne propozycje. Zebraliśmy te o szczególnie dobrych opiniach i na ich podstawie stworzyliśmy poniższy ranking najlepszych perfum damskich na walentynki.\nPerfumy damskie na walentynki Jimmy Choo\nPerfumy damskie na walentynki Calvin Klein\nPerfumy damskie na walentynki Dolce&Gabbana\nDavidoff Cool Water Wave Woman woda perfumowana 100ml\nPerfumy damskie na walentynki Davidoff\nPerfumy damskie na walentynki Cacharel\nPerfumy damskie na walentynki Donna Karan\nPerfumy damskie na walentynki S.T. Dupont


biuro tłumaczeń, tlumaczenia ustne, tlumaczenie ustne, tlumaczenie konsekutywne, tlumaczenia konsekutywne\nTłumaczyliśmy prelekcję Jonny’ego Danielsa ✈\n27 września 2017 roku mieliśmy przyjemność współpracować z organizatorami w ramach XIV Konferencji PR w Samorządzie i Administracji Państwowej pt. „Marketing polityczny a polityka wyborów” w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa. Nasza usługa dotyczyła interesującej prelekcji Jonny’ego Danielsa na temat „Co łączy Trumpa, Netanjahu i Radio Maryja?”.\nNasza tłumaczka języka angielskiego przekładała odważną prelekcję izraelskiego działacza społecznego, specjalisty w zakresie public relations i doradcy polityków Jonny’ego Danielsa. Ten niezwykły człowiek opowiadał o dużym potencjale Polaków, Izraelu i Donaldzie Trumpie, a także promował stosunki polsko-żydowskie i mówił o swojej misji mówienia prawdy oraz przedstawiania właściwej historii. Wśród innych istotnych obszarów poruszanych podczas konferencji znalazły się tematy dotyczące walki o czyste powietrze, manipulacji oraz kryzysów, które mają miejsce w samorządach, a także zostały omówione współczesne kampanie wyborcze.\nDziękujemy za zaufanie. Cieszymy się, że to właśnie nasze Biuro zostało wybrane do współtworzenia tak ciekawej konferencji. Mamy nadzieję, że to początek owocnej współpracy. :)\nNowość na stronie – ✉ CZAT ✉ - porozmawiaj z nami! Chcemy być zawsze jak najbliżej Was, dlatego na naszej stronie znajdziecie czat. Dzięki niemu możecie komunikować się z nami, odwiedzając naszą stronę. To Wy wybieracie, [...] czytaj więcej Czy przy zlecaniu tłumaczenia uwierzytelnionego zawsze należy [...] Odpowiedź jest prosta – nie, nie trzeba dostarczać oryginału. Można dostarczyć kopię bądź przesłać skan dokumentu, np. drogą elektroniczną. Trzeba jednak [...] czytaj więcej Language Link wspierało technicznie sympozjum Polsko-Niemieckiego [...] W dniach 28.09-30.09.2017 mieliśmy przyjemność odpowiadać za stronę techniczną XXVIII Polsko-Niemieckiego Sympozjum „Codzienność w psychiatrii – dokąd [...] czytaj więcej Konferencja Małopolskiego Instytutu Kultury wspierana technicznie W ramach współpracy z Małopolskim Instytutem Kultury przy wydarzeniach cyklicznych związanych z projektem Cicerone, wspieraliśmy technicznie prelekcję [...] czytaj więcej


KGP: Ponad 14 tys. wypadków drogowych od początku roku - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plKGP: Ponad 14 tys. wypadków drogowych od początku roku\n20.07.2017, 15:09; Aktualizacja: 20.07.2017, 15:32\nWedług danych KGP od stycznia do czerwca br. w Polsce doszło do 14 tys. 127 wypadków, w których zginęło 1 tys. 130 osób a 17 tys. 175 zostało rannych - jest to o 1 tys. 249 mniej wypadków w porównaniu do półrocza 2016 r. Mniej jest także rannych; o ponad 1000 i zabitych; o prawie 200.źródło: ShutterStock\nWedług danych KGP od stycznia do czerwca br. w Polsce doszło do 14 tys. 127 wypadków, w których zginęło 1 tys. 130 osób a 17 tys. 175 zostało rannych - jest to o 1 tys. 249 mniej wypadków w porównaniu do półrocza 2016 r. Mniej jest także rannych; o ponad 1000 i zabitych; o prawie 200.\nW ocenie policji jedną z głównych przyczyn wypadków jest - niezmiennie - nadmierna prędkość. "Do najtragiczniejszych w skutkach wypadków dochodzi podczas dobrej pogody na prostych odcinkach drogi. Taka aura wywołuje u kierujących mylne przeświadczenie, że mając dobrą nawierzchnię, widoczność i prosty odcinek drogi mogą bagatelizować przepisy ruchu drogowego" - podała Komenda Główna Policji.\nPolicja: Ponad 80 wypadków na drogach w Boże Ciało »\nBiuro Ruchu Drogowego Komendy Głównej Policji przygotowało film zwracający uwagę motocyklistom i pozostałym uczestnikom ruchu drogowego na konieczność stosowania się do przepisów. Film dostępny jest pod adresem http://www.policja.pl/pol/aktualnosci/146122,Bezpieczniej-na-polskich-drogach.html\nTagi:KGP, wypadki, policja, wypadki drogowe


Almer Meble kuchenne, pokojowe, biurowe - Dodaj-strone.com.pl - katalog stron\nStrona główna » Firma » Meble kuchenne » Almer Meble kuchenne, pokojowe, biurowe\nProducent mebli kuchennych pokojowych biurowych. Kompleksowa obsługa. Projekt, Transport, Montaż. Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą na www.almermeble.pl. ALMER MEBLE to dynamicznie rozwijające się przedsiębiorstwo specjalizujące się w produkcji mebli pokojowych oraz kuchennych. Istniejemy od 1992 roku. Systematyczne podnosimy jakości naszych produktów poprzez inwestycje w nowoczesne technologie. Od początku swej działalności skupiamy się na kompleksowym zaspokajaniu potrzeb naszych klientów, oferując w sklepach firmowych również meble wypoczynkowe i stołowe pochodzące z najsłynniejszych ośrodków polskiego meblarstwa. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu w branży meblowej jesteśmy w stanie skutecznie wyjść naprzeciw najnowszym trendom rynkowym. Produkujemy również meble biurowe, sklepowe oraz łazienkowe. Meble wykonywane są według indywidualnie stworzonych projektów. Nasze meble znajdują się min. w: Środowiskowym Domu Samopomocy w Radziejowie, PKP S.A. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w Katowicach, Politechnice Częstochowskiej, Krajowym Centrum Ochrony Radiologicznej w Łodzi, Szpitalu Wielospecjalistycznym w Jaworznie. Wystawa przyzakładowa 97-500 Radomsko, Okrajszów 20. Tel./Fax 44 682 48 03. Tel. 608 017 554.\nAktualizacja: 01-06-2010, godz.: 21:36\nsegment, brw, komody, pod zabudowę, black, fabryka mebli, komoda, kuchnia, mebelki, bełchatów, red, piotrków, zabudowa kuchenna, hafner, pod wymiar, tomaszów, kuchnie, garderoba, szafa, kuchnie, wfm, radomsko, meble częstochowa, łódź, ława, blum, stół, white, krzesło, ikea, producent mebli, stolarstwo meblowe\nZareklamuj stronę www.almermeble.pl:\nKomentarze dla "Almer Meble kuchenne, pokojowe, biurowe":\nAgatakuchnie.pl - studio kuchenne katowice »\nAgata Meble zaprasza do swojego studia kuchennego w Katowicach wszystkie te osoby, którym zależy na całkowitym odmienieniu swojej kuchni. Proponowany przez nas asortyment to niezwykle szeroki wybór mebli wszelkiego rodza ...


Rejestrator wizyjny Turbo HD HQ-THD0401HK HQVISION - AVAL\nRejestrator wizyjny Turbo HD HQ-THD0401HK HQVISION\nRejestrator wizyjny HQ-THD0401HK HQVISION ma możliwość nagrywania obrazu z 4 kamer Turbo HD, AHD, HDCVI oraz CVBS czyli tradycyjnych kamer analogowych oraz kamer IP. Obsługuje porty wyjściowe VGA i HDMI umożliwiając tym samym wyświetlanie obrazu na zwykłym monitorze w rozdzielczości 1080p. Zapis obrazu w rozdzielczości nawet 5Mpx zapewnia bardzo wysoką jakość nagrań przy korzystaniu ze standardowych analogowych instalacji.\nRejestrator wizyjny HQ-THD0401HK HQVISION obsługuje 1 dysk SATA max 8TB i posiada rozbudowane opcje wyszukiwania nagranego materiału wideo. Pliki wideo z dysku twardego mogą być kopiowane na przenośną pamięć USB i odtwarzane na dowolnym komputerze PC.\n• wejścia/wyjścia wideo: 4 (BNC) / 1 (VGA), 1 (HDMI), 1 (CVBS) wyjścia VGA i HDMI działają jednocześnie\n• 4 wejść alarmowych, 2 wyjście alarmowe\nNazwa produktu: Rejestrator wizyjny Turbo HD HQ-THD0401HK HQVISION\nKod produktu: T4-6657\nCena detal netto: 714,63\nCena detal brutto: 879,00\nKarta katalogowa: Rejestrator wizyjny Turbo HD HQ-THD0401HK HQVISION


Roczne urlopy dla matek źle wpłyną na ich sytuację na rynku pracy? - Strona 2 - Wiadomości - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wiadomości > Roczne urlopy dla matek źle wpłyną na ich sytuację na rynku pracy?\nRoczne urlopy dla matek źle wpłyną na ich sytuację na rynku pracy?\nWładysław Kosiniak-Kamysz apeluje, aby nie bać się o zły wpływ rocznych urlopów dla matek na ich sytuację na rynku pracy. Bez bezpieczeństwa demograficznego nie ma bowiem szans na rozwój gospodarczy.\nKosiniak-Kamysz wyraził nadzieję, że wydłużenie urlopów zaważy na demografii i spowoduje wzrost urodzeń. - Oczywiście to jest tylko jeden z elementów; nie łudźmy się, że jedynie urlopy rodzicielskie spowodują, iż będzie rodziło się więcej dzieci. Ale cały ten scenariusz zdarzeń, który się udało nakreślić i w dużej części zrealizować: roczne urlopy rodzicielskie, urlopy wychowawcze dla nieubezpieczonych, samozatrudnionych i ubezpieczonych w KRUS, żłobki, przedszkola, Karta Dużej Rodziny, darmowy podręcznik, zmiany w ulgach podatkowych, a teraz urlop rodzicielski dla wszystkich, niezależnie od tego, czy ktoś ma pracę, czy jest w trudniejszej sytuacji oraz zmiany w świadczeniach rodzinnych - to się składa po raz pierwszy w całościowy plan polityki rodzinnej rozpisany krok po kroku na kilka lat. I on w całości przyniesie efekty - uznał minister.\nObecnie do korzystania z urlopów uprawnieni są rodzice zatrudnieni na podstawie umowy o pracę. Przysługuje im 20 tygodni urlopu macierzyńskiego, 6 tygodni urlopu dodatkowego oraz 26 tygodni urlopu rodzicielskiego.\nUrlop rodzicielski także dla samotnych ojców\nPrzez pierwsze 26 tygodni urlopu rodzic otrzymuje zasiłek macierzyński w wysokości 100 proc. swojego dotychczasowego wynagrodzenia, a przez kolejne - 60 proc. Jeśli od razu zadeklaruje chęć skorzystania z całego przysługującego mu urlopu, otrzymuje przez cały ten okres zasiłek w wysokości 80 proc. wynagrodzenia.\nOsoby niebędące pracownikami, a podlegające ubezpieczeniu chorobowemu (czyli np. przedsiębiorcy sami opłacający składki), mają prawo do zasiłku macierzyńskiego. Również osoby zatrudnione na umowę zlecenie mogą skorzystać z zasiłku macierzyńskiego za czas urlopu macierzyńskiego oraz rodzicielskiego, jeżeli od umowy odprowadzane są składki na ubezpieczenie chorobowe.\nW środowym expose premier Ewa Kopacz zapowiedziała, że prawo do świadczenia, które będzie swoistym odpowiednikiem zasiłku macierzyńskiego, będą miały również osoby zatrudnione na podstawie umowy o dzieło, studenci oraz bezrobotni.\nPowrót do pracy po urlopie macierzyńskim i wychowawczym a zmiana stanowiska pracy\ndodatkowy urlop macierzyński, urlop macierzyński, urlop rodzicielski, zasiłek macierzyński\nRoczne urlopy dla matek. /fot. Fotolia\nPoprawa na rynku pracy\nPoprawa na rynku pracy w 2015 r.\nRoczny urlop macierzyński - uprawnienie pracownicy-matki\nZosiaA - dziś, 12:32\nGość_Ewelina - dziś, 12:21


Skrajna prawica w powojennych Niemczech | Portal historyczny Histmag.org - historia dla każdego!\nTagi: Artykuły, Historia polityczna, 1945-1989, Niemcy, Austria, Szwajcaria\nOpublikowany: 2017-02-19 15:34\nSkrajna prawica w powojennych Niemczech\nSkrajna prawica w Niemczech, czyli co po Hitlerze? Upadek III Rzeszy oznaczał koniec rządów nazistowskich na terenie Niemiec. Nie stanowił on jednak kresu działań nacjonalistycznych. Po upadku reżimu hitlerowskiego zaczęły powstawać nowe ugrupowania o charakterze radykalnie narodowym.\nSkrajna prawica w Niemczech\n5 czerwca 1945 roku alianci sformalizowali okupację Niemiec i przystąpili do tworzenia na ich terenie nowych organów władzy. Ustalono, że cztery mocarstwa (USA, ZSRS, Wielka Brytania, Francja) będą ją sprawować w kontrolowanych przez siebie strefach poprzez gubernatorów. Decyzje ogólnoniemieckie miały być podejmowane wspólnie przez Sojuszniczą Radę Kontroli.\nW myśl porozumienia konferencji poczdamskiej (17 lipca – 2 sierpnia 1945 roku) państwo miało zostać zdemilitaryzowane, zdenazyfikowane, zdemokratyzowane, zdekartelizowane oraz zdecentralizowane. Było przecież odpowiedzialne za wywołanie konfliktu o charakterze globalnym. Zadecydowano również, że na terenie Niemiec powinien zostać zlikwidowany przemysł, który mógłby posłużyć w przyszłości do produkcji na cele wojenne. Decyzją Sojuszniczej Rady Kontroli 20 września 1945 zakazano działalności NSDAP, natomiast 10 października tego roku - organizacji satelickich partii nazistowskiej.\nChurchill, Truman i Stalin w Poczdamie (domena publiczna)\nRóżny okupant, różna polityka\nPolityka okupacyjna USA oraz Wielkiej Brytanii była relatywnie zbliżona. W skład amerykańskiej strefy brytyjskiej wchodziły: Bawaria, Badenia Wirtembergia, Hesja, a od stycznia 1947 roku również Brema. Strefa angielska to Północna Nadrenia-Westfalia Dolna Saksonia, Szlezwik-Holsztyn oraz Hamburg. Głównymi celami mocarstw zachodnich na okupowanych przez nich terenach były denazyfikacja oraz odbudowa gospodarki (początkowo ciężar utrzymania tych ziem ponosili rodzimi podatnicy).\nNiemcy badają wpływ nazistów na powojenną politykę\nZgodnie z dyrektywą JCS 1067 w strefie amerykańskiej aktywni członkowie NSDAP i jej organizacji satelickich, inni zwolennicy nazizmu i militaryzmu oraz osoby negatywnie nastawione do działań państw zwycięskich, miały zostać usunięte z urzędów publicznych oraz innych ważnych stanowisk w przedsiębiorstwach prywatnych i rządowych. Do końca 1947 roku Amerykanie objęli śledztwem 12 milionów osób. Podejrzani musieli wypełnić specjalne ankiety, na podstawie których określano ich udział w systemie nazistowskim. Ostatecznie przyjęto rozwiązanie, iż kto później wstąpił do NSDAP i grup satelickich, ten ponosił mniejszą odpowiedzialność za wydarzenia sprzed i w trakcie wojny. 5 marca 1946 roku przekazano te działania ustanowionym władzom niemieckim, reprezentowanym głównie przez chadeków.\nPrzemianowanie ulicy z „Adolf Hitler–Straße” na „Bahnhof–Straße (domena publiczna)\nW strefie brytyjskiej proces denazyfikacyjny przebiegał w podobny sposób. Dokonano procesu denazyfikacyjnego na ponad 2 milionach osób. Nikt nie został zakwalifikowany do grona głównych winowajców nazistowskich zbrodni. Jurysdykcję przekazano władzom niemieckim 1 października 1947 roku. Główną rolę w tym procesie pełnili członkowie odrodzonej SPD.\nFrancuska strefa okupacyjna składała się z Nadrenii-Palatynatu, Wirtembergii-Hohenzollern, Badenii i Saary. Francuzi nie podpisali postanowień Poczdamu, w związku z tym prowadzili w swojej strefie zupełnie odmienną politykę. Ich celem było ostateczne osłabienie Niemiec, tak, aby zlikwidować potencjalne zagrożenie z ich strony w przyszłości.\nZa wyjątkiem Saary, strefa francuska miała w przeważającej części charakter rolniczy. Jej włodarze przyjęli założenie, że za działalność Hitlera ponosi odpowiedzialność cały naród niemiecki, ponieważ to dzięki jego głosom doszedł do władzy. Twarda polityka wobec miejscowej ludności przyniosła wyroki w postaci uznania prawie 1000 osób za głównych winowajców lub winowajców zbrodni nazistowskich. Chodziło w większym stopniu o prewencję przed odrodzeniem się szowinizmu niemieckiego aniżeli o rozliczenie.\nSowiecka strefa okupacyjna składała się z Meklemburgii-Pomorza Przedniego, Brandenburgii, Saksonii oraz Saksonii-Anhaltu. Tutaj denazyfikacja odbyła się najszybciej. Wiązało się to z objęciem władzy przez komunistów i socjalistów. Samo członkostwo w NSDAP bądź organizacji satelickiej było często surowo karane. O ile w pozostałych strefach okupacyjnych około 45% podejrzanych ostatecznie oczyszczano z zarzutów, tak w strefie sowieckiej odsetek ten wynosił zaledwie 12%. Wiele osób zmarło na skutek przesłuchań oraz z powodu złych warunków sanitarnych panujących w obozach przejściowych.\nW stronę suwerenności\nAliancka okupacja Niemiec (fot. Paasikivi, opublikowano na licencji 'Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 International':https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/deed.en)\nZgodnie z postanowieniami poczdamskimi miało powstać demokratyczne państwo niemieckie. Odpowiednie warunki najszybciej stworzono w strefie amerykańskiej. 17 października 1946 roku w Stuttgarcie powstała Rada Krajów, a 24 listopada i 1 grudnia odbyły się wybory w Bawarii i Badenii-Wirtembergii (wygrana chadeków).\nZ biegiem czasu władze niemieckie uzyskiwały coraz szersze kompetencje zarówno w strefie amerykańskiej, jak i brytyjskiej. W skutek tego 1 lutego 1947 roku utworzono wspólną anglosaską strefę tzw. Bizonie.\nFrancuzi również stopniowo przekazywali władzę Niemcom. Pierwsze wybory do parlamentów krajowych odbyły się 18 maja 1947 roku (wygrana chadecji). Na skutek nasilania się konfliktu zimnowojennego zaczęto dostrzegać, iż należy przywrócić państwowość niemiecką. 8 kwietnia 1949 roku powstała więc tzw. Trizonia, która już 24 maja tego roku została przekształcona w Republikę Federalną Niemiec. Natomiast 7 października 1949 roku powstała Niemiecka Republika Demokratyczna będąca państwem satelickim ZSRS.\nPlakat wyborczy CDU z 1949 roku (fot. ze zbiorów Konrad-Adenauer-Stiftung, opublikowano na licencji 'Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Germany':https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/de/deed.en)\nWraz z zakończeniem II wojny światowej w całych Niemczech zaczęły powstawać nowe partie polityczne oraz odrodziły się te, których działalność w czasach III Rzeszy była zakazana. Do życia powróciły m.in. SPD (Socjaldemokratyczna Partia Niemiec), KPD (Komunistyczna Partia Niemiec) oraz CDU (Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna). Z oczywistych względów sowiecką strefę okupacyjną zdominowała komunistyczna SED (Socjalistyczna Partia Jedności Niemiec), która powstała z połączenia KPD i SPD w 1946 roku. W pozostałych częściach kraju partie pracowały na programami i względną jednością. Przewodnią rolę wiodły CDU oraz SPD. Środowiska liberalne powołały FDP (Wolną Partię Demokratyczną). Odrodziła się również partia Centrum, która posiadała silne, przedwojenne tradycje polityczne.\nSkrajna prawica, łączona ze zbrodniczym nazizmem, nie mogła liczyć na poparcie społeczeństwa. Gdy odradzały się powojenne partie polityczne w dalszym ciągu istniała jednak grupa ludzi, których nie przekonywały głoszone przez nie postulaty. Były to przede wszystkim kręgi nacjonalistyczne, kombatanckie, monarchistyczne, konserwatywne, militarne, prezentujące zazwyczaj różne interesy polityczne.\nMożna wyróżnić trzy obozy kształtujące skrajną prawicę po 1945 roku. Pierwszy stanowili nacjonalistyczni przeciwnicy Adolfa Hitlera (m.in. zwolennicy Otto Strassera), rewolucyjni konserwatyści oraz inni działacze prawicowi o nastawieniu antykomunistycznym. Do drugiego należeli dawni działacze nazistowscy, którzy próbowali odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Członkowie trzeciego to natomiast działacze posthitlerowscy, którzy chcieli zerwać z przeszłością i budować nową gałąź niemieckiego nacjonalizmu.\nZobacz też: W walce o narodowy socjalizm. Czarny Front kontra NSDAP\nPierwszym ugrupowaniem o profilu narodowym, które odnosiło sukcesy na płaszczyźnie politycznej, była Deutsche Partei . Powstała w Hanowerze w połowie 1945 roku. Przez trzy kolejne kadencje jej przedstawiciele zasiadali w parlamencie krajowym. Sukces wiązał się brakiem poparcia dla chadecji na terenie północnych Niemiec. Program partii opierał się na ścisłym związaniu Niemiec z krajami anglosaskimi. Występowała przeciwko, komunizmowi, denazyfikacji oraz związkom zawodowym.\nInnym ugrupowaniem narodowym odnoszącym z początku sukcesy polityczne było bawarskie Wirtschaftliche Aufbau-Vereinigung (Zjednoczenie Odbudowy Gospodarczej). Powstało w 1945 roku, a założył je Alfred Loritz w Monachium. Reprezentowało interesy stanu średniego, opowiadało się za kierunkiem neutralnym w polityce (niewspieraniu żadnej ze stron w konflikcie zimnowojennym). W pierwszych wyborach partia ta wprowadziła 15 posłów do Landtagu. Natomiast w grudniu 1946 roku zdobyła 226 tysięcy głosów, co dało jej 13 reprezentantów. Charakteryzowało się silnym antykomunizmem oraz nacjonalizmem.\nOczywiście powstały również ugrupowania, które nie zdołały wprowadzić swoich reprezentantów do rządów krajowych. W strefie amerykańskiej była to m.in. skupiająca zwolenników idei Ottona Strassera Vaterlandische Union, Bund fur Deutschlands Erneurung, czy Nationaldemokratische Partei. W strefie brytyjskiej powstała Deutsche Aufbaupartei oraz Nationale Einheitspartei. Oprócz tego narodziły się liczne związki i stowarzyszenia m.in. Nationale Sammlung, Erste Legion, czy młodzieżowe Deutsche Reichsjugend. Wszystkie te ugrupowania cechował radykalny antykomunizm oraz nacjonalizm. Cześć z nich opowiadała się również za rewizjonizmem granic oraz militaryzacją Niemiec.\nPierwszą próbą scalenia skrajnej prawicy w Niemczech były działania Deutsche Rechtspartei (Niemiecka Partia Prawicowa), powstałej 27 czerwca 1946 roku w Hamburgu z połączenia Deutsche Aufbaupartei oraz Deutsche Konservative Partei. Program partii miał charakter chrześcijański, nacjonalistyczny i decentralistyczny. Wspierali ją również monarchiści. Odwoływała się do pojęcia Volksgemainschaft – niemieckiej wspólnoty narodowej, kultury zachodniej, antykomunizmu oraz współpracy z państwami anglosaskimi.\nUgrupowanie posiadało stosunkowo duże poparcie w miastach. W 1948 roku wprowadziło 17 reprezentantów do rady miejskiej w Wolfsburgu (na 25 miejsc), a rok później 5 posłów do Bundestagu pierwszej kadencji. Od początku swojego istnienia partia starała się współpracować z jak największą liczbą organizacji narodowych. W 1947 roku założyła Nationale Einheitspartei oraz utworzyła wspólny blok z Deutsche Partei w wyborach do rządu krajowego w Szlezwiku-Holsztynie.\nW 1948 roku powołano z ramienia DRP Arbeitsgemainschaft Nationale Rechte – platformę prawicową, mającą na celu skupienie w jedną całość radykalną prawicę. W tym samym roku partia zmieniła nazwę na Deutsche Partei-Deutsche Konservative Partei. Weszła również w polityczne układy z byłymi nazistami z partii Gemeinschaft Unabhangiger Deutscher. Powołano również partyjną młodzieżówkę o nazwie Wikinger Jugend. Nie można określić ilości działaczy partii w sposób dokładny, gdyż w tym czasie wielu polityków prawicy działało w różnych partiach. Tarcia wewnętrzne szybko doprowadziły jednak partię do rozpadu. Na jej fundamentach 2 października 1949 roku powołano ugrupowanie, które skupiło zdecydowaną większość niemieckiej skrajnej prawicy Sozialistische Reichspartei (Socjalistyczna Partia Rzeszy).\nLiderzy Socjalistycznej Partii Rzeszy - Dorls, Remer i Wolf von Westarp, 1952 rok (fot. ze zbiorów Bundesarchiv, opublikowano na licencji 'Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Germany':https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/de/deed.en)\nPodsumowując, skrajna prawica lat 1945-1949 stanowiła szereg niewielkich organizacji działających głównie w zachodnich strefach okupacyjnych. W strefie sowieckiej radykalna denazyfikacja oraz reżim stalinowski wyeliminowały ją z życia politycznego. W strefach zachodnich procesy denazyfikacyjne przebiegły łagodniej, w związku z czym przedwojenni konserwatyści, monarchiści, czy antyhitlerowscy nacjonaliści mogli bez przeszkód zakładać partie polityczne, które w czasach Rzeszy nie miały racji bytu.\nPojedyncze inicjatywy nacjonalistyczne zdobywały miejsca w krajowych parlamentach. Pierwszym przedsięwzięciem, którego celem było zjednoczenie radykalnej prawicy i zdobycie miejsc w Bundestagu było powołanie Deutsche Partei-Deutsche Konservative Partei. Cel ten został osiągnięty, jednak podzielona ideowo skrajna prawica nie potrafiła jeszcze skutecznie się zjednoczyć. Sytuacja ta zmieniła się w 1949 roku wraz z powstaniem Sozialistische Reichspartei oraz jej następczyń.\nBartsch Gunter, Zwischen drei Stühlen, Otto Strasser: eine Biografie, Verlag Bublies, Koblenz 1990.\nHoffmann Uwe, Die NPD. Entwicklung, Ideologie und Struktur, Verlag Peter Lang, Frankfurt am Main 1999.\nKrzyżaniak Wojciech, Zorganizowana skrajna prawica w RFN 1949-1980, WUAM, Poznań 1986.\nLippóczy Piotr, Sułek Jerzy, Spadkobiercy swastyki NPD, Wydawnictwo MON, Warszawa 1969.\nStrasser Otto, Mein Kampf, Heinrich Heine Verlag, Frankfurt am Main 1969.


Kielce - tekst o pozycjonowaniu - http://oczamiczytelnika.olkusz.pl/\nDodane: 29-12-2018 04:59\nW niniejszym artykule zastanowimy się nad tym, z jakich powodów warto w dzisiejszych czasach inwestować w marketing internetowy oraz czy może bardziej opłaca się jednak pójść w kierunku marketingu klasycznego. Odpowiedź na to pytanie niewątpliwie nie jest tematem łatwym, wymaga szeroki\nZobacz te 9 ciekawostek o tym jak kupić ziarnistą kawę w prosty sposóbUroda w klinice medycznejWybrać dobre panele fotowoltaiczne? Dokładnie!Kiedy nie możesz już wytrzymać. O pomocy psychologaMarketing internetowy - sposoby na pozycjonowanie stron SosnowiecO stwardnieniu rozsianym. Grupa ryzyka i nowe lekiNowe mieszkanie - trudna decyzja10 Największych Kłamstw O Tym Jak włączyć klimatyzacjęCzego nie wiesz o kwestiach mechanicznychLepsze sposoby jak Szkolić z bhp w OpoluWakacje pełne pięknych wspomnień i niezapomnianych widokówKwestia zaproszeń ślubnych - jakie wybrać?Jak ma się druk do reklamy?Komu przyda się oprogramowanie za zamówienie?Gdzie historia spotyka się ze współczesnością - klasyczne wnętrzaCzy warto inwestować w prawnika dla firmy?Artykuł o farbachCewka, zawód mechanika, warsztat - rozważania o motoryzacjiDobre strony energii słonecznej. Krótko i na tematOświetlenie i wystrój wnętrz. Styl francuskiPolityka cen transferowychStare, dobre gry chodnikowe - jak się kiedyś bawiło?Skuteczne pozycjonowanieCzego jeszcze nie wiesz o programach z przeglądarkiZdrowy i skuteczny trening, a suplementyCo musisz wiedzieć przed wizytą u dentysty?Na szybko: O urodzie i zdrowiuSposób na lato - klimatyzacjaWybór dentysty i protetyka, czym się kierować?Estetyka ciała


Kafeteria - Rozebrała się na środku ulicy. W szczytnym celu\nStrona główna Styl życiaRozebrała się na środku ulicy. W szczytnym celu\nLondyn, środek dnia. Nagle jedna z kobiet idących ulicą zaczyna zdejmować ubranie. Dlaczego to zrobiła? Jae West chciała zwrócić uwagę na problem samoakceptacji wynikający z niezadowolenia ze swojego wyglądu. Dziewczyna z opaską na oczach czekała na reakcję tłumu. Przed sobą miała tablicę, na której napisała, że stoi w imieniu wszystkich tych, którzy kiedykolwiek zmagali się z zaburzeniami żywienia albo brakiem samoakceptacji.\nBohaterka filmiku poprosiła przechodniów o wyrażenie poparcia dla tej misji poprzez narysowanie serduszka na jej ciele. Jak zareagowali przypadkowi ludzie?\ntagi: jae west londyn samoakceptacja\nJoanna Majdańska 19.08.2015\ngość\t19.08.2015, 14:23\nNo oczywiście wyszła na ulicę i się rozebrała całkiem niezła laska. Odważne to byłoby wtedy jakby wyszedł ktoś o nieidealny... Więcej\ngość\t19.08.2015, 15:39\nWidać, że laska potrzebuje faceta i ma jakiś problem ze sobą.\ngall\t19.08.2015, 16:03\nSpróbowała by tego samego w państwie islamskim, to szybko by ją zaakceptowali.\ngość\t19.08.2015, 16:02\nRedaktorku weź sie naucz pisać\ngość\t19.08.2015, 16:17\nwow! osiągneła całe NIC. Co z tego że zgrabna dziewczyna stanie w bikini w mieście? Oprocz tego że to estetycznie miłe to t... Więcej\nrej\t19.08.2015, 16:19\nnarysowanie serduszka dla misji? dla jakiej kur.. misji? ciekawy eksperyment. ale kompletnie niczemu nie służący! jak zwykl... Więcej\nszybki Lopez\t19.08.2015, 16:20\nPo co po niej bazgrać ! Ja bym się od razu podłączył...\nPOla\t19.08.2015, 16:28\nA co na to POwie gdakający POpularyzator zdrowej POlskiej żywności ze szczawiu i mirabelek p.Sztefan Niesiołowski.A POwie t... Więcej\ngość\t19.08.2015, 16:42\nTen film myślę jest dedykowany do tych osób, które mimo nienagannego wyglądu (jak na przykład ta kobieta) nie mogą się do s... Więcej\ndr Dolittle\t19.08.2015, 16:55\nW tym wieku można jeszcze podjąć próbę leczenia.


MUNIETTE. Oczy widzą, uszy słyszą, a serce? Serce i tak swoje wie.: Rozdział XXXI: Pamiętaj mnie\nRozdział XXXI: Pamiętaj mnie\nChoć dano nam nie wiele dni,\nPoznałeś śmiech mój i zły\nI tajemnic sam wciąż w ustach masz.\nByliśmy w niebie pośród gwiazd.\nPamiętać chce nasz wspólny sen,\nCo spełnił się.\nVarius Manx, Pamiętaj mnie\nW dormitorium Gryfonek z szóstego roku panowała cisza przerywana jedynie cichymi szeptami i rozpaczliwym szlochem. Ciemnowłosa dziewczyna miała potargane włosy, które sterczały na wszystkie strony. Z jej oczu płynęły potoki łez, a w karmelowych tęczówkach widać było tylko bezkresną rozpacz. Co chwila jej ciałem wstrząsały spazmy szlochu, a drobne dłonie składały się w pięści. Siedziała skulona, w dłoni dzierżąc paczę chusteczek higienicznych. Na nikogo ani na nic nie zwracała uwagi.\n- Serena? - spytała drżącym głosem Elizabeth. Zawiodła. Przegrała jako przyjaciółka i w ogóle nie zasługiwała na to miano. Gdyby to była odwrotna sytuacja, to Serena na pewno znalazłaby jakoś sposób, aby ją pocieszyć. - Serena, proszę odezwij się.\nSkulona dziewczyna uniosła do góry trzęsący się podbródek:\n- Lizzy, daj mi spokój, bo to nie ma sensu, nawet najmniejszego - dodała, na powrót kuląc się.\nTanner postała przez chwilę nad łóżkiem przyjaciółki, by w końcu wyjść z dormitorium.\nWilson dostrzegając to kątem oka, pozwoliła swobodnie spadać swoim łzom. Nie miała siły się powstrzymywać, zwłaszcza, iż była zupełnie bezbronna wobec nieuchronnie powracających wspomnień...\n... To był dobry dzień. Dostała kilka dobrych ocen, zdobyła trochę punktów dla swojego domu, co znacznie poprawiło jej humor, lecz to i tak było nic w porównaniu z euforią, którą dawał jej widok Jamesa.\n- O czym myślisz? - szepnął, przytulając ją mocniej. Usta chłopaka dotykały jej włosów i czoła, powodując rozkoszne łaskotanie gdzieś w brzuchu. Teraz jeszcze lepiej czuła zapach jego ciała, woń wody kolońskiej oraz wiatru.\n- A jak myślisz? - zapytała, drocząc się z nim.\n- Myślę, że o... - Chłopak udał, że się zastanawia i podciągnął wyżej dziewczynę. Teraz patrzyli sobie w oczu i czuli swoje przyśpieszone oddechy, które stawały się coraz bardziej nieregularne z każda chwilą. - Myślę, że o mnie.\n- A ty nie myślisz o mnie? - spytała pozornie lekkim tonem, ale w karmelowych oczach czaiła się obawa, którą chłopak natychmiast stłumił beztroskim śmiechem.\n- Serena, pamiętaj, że zawsze i wszędzie będę myślał tylko o tobie - wyszeptał, hipnotyzując ją swym spojrzeniem i delikatnie całując. Kolejny idealny pocałunek w idealnej rzeczywistości...\nOtrząsnęła się z gąszczu wspomnień. Nie mogła w nie wrócić, bo to była istna pułapka - pogrążyć się w piekle wspólnie spędzonych chwil. Wyplątała się z pościeli i wstała. Powoli podeszła do okna, apatycznie patrząc na widok za oknem. Na błoniach widać było mnóstwo osób, które teraz z powodu braku okularów widziała w postaci niewielkich plam. Na niebie królowały ciemnoszare chmury, za którym skryło się słońce. Nic nie zwiastowało przejaśnienia. Nic nie zwiastowało końca rozpaczy.\nNajwyraźniej tym razem rzeczywistość była jej największym koszmarem.\nA najgorsze, że jej głupie serce nie chciało przestać.\nWciąż go kochała. Tylko jeszcze, jak długo?\nElizabeth Tanner po raz pierwszy w życiu ucieszyła się na widok Rose Weasley. Przemądrzała rudowłosa dziewczyna siedziała w Pokoju Wspólnym, zaciekle dyskutując ze swoim kuzynem. Nie wyglądali na szczęśliwych. Ich wzajemne relacje były raczej wynikiem wieloletniej przyjaźni, która mimo wielu kłopotów wciąż trwała.\n- Nie sądzę. - Na potwierdzenie swoich słów Rose pokręciła głową, jednocześnie ponad głową Albusa posyłając piorunujące spojrzenie jednej z trzecioklasistek, której śmiech przebijał wszystkie inne dźwięki. Przestraszona dziewczyna zamilkła i spuściła wzrok.\n- Rose, może tym razem nie masz racji? - zasugerował Albus.\nSceptycyzm widoczny we wzroku dziewczyny sprawił, że Potter zaśmiał się cicho. Po chwili jednak rozbawienie na jego twarzy ustąpiło miejsca zaciekawieniu, gdy dostrzegł jakąś dziewczynę o ciemnobrązowych włosach, która z trudem torowała sobie drogę przez tłum i patrzyła na Rose szarymi oczami, jakby czegoś chciała.\n- Owszem. Nie można tego wykluczyć, aczkolwiek i tak wiemy, że ja mam rację - odpowiedziała z namysłem Weasley.\n- Rose! - Dziewczyna, na którą Albus wcześniej zwrócił uwagę stała teraz przed nimi i z nieszczęśliwą miną wpatrywała się w zaskoczoną rudowłosą. - Dobrze, że cię zobaczyłam. Chodź, musimy iść... - zaczęła.\n- Ale o co chodzi? - zapytała zniecierpliwiona Rose.\n- O Serenę. - Krótka zwięzła odpowiedź wystarczyła, by na twarzy prefekt pojawił się niepokój.\n- Co się stało? Gdzie ona jest? To ma coś wspólnego z jej wcześniejszym dziwnym zachowaniem? Bo gdy próbowałam ją przekonać, że musimy zacząć działać na rzecz moralności to...\n- Chodzi o... - przerwała jej Elizabeth. Miała już powiedzieć o co chodzi, gdy spojrzała niepewnie na milczącego Albusa. Chłopak nic nie mówił, tylko patrzył kolejno na obydwie dziewczyny. Niepewna jego reakcji, zdecydowała się mimo wszystko powiedzieć prawdę. - O Jamesa. James Pottera.\nZaskoczona Rose upuściła trzymaną w dłoni książkę; Albus sposępniał.\n- Najwyraźniej odkryłaś swoją aferę, Rose. Tylko, że nie wiedziałaś, że w jej samym środku jest Serena - dodała ze smutkiem, lekko przymykając powieki. Musiała to im powiedzieć, nawet kosztem utraty zaufania Sereny. Nie mogła dłużej patrzeć na smutek i cierpienie, którą ze wszystkich stron ją otaczało. Chciała jej pomóc jak najszybciej z tego wyjść.\nRose bez słowa wstała i poszła do dormitorium Sereny, zostawiając Tanner z milczącym Albusem, który nie do końca rozumiał sytuację, ale wiedział jedno - James po raz kolejny zniszczył uczucia jakiejś dziewczyny. Najwyraźniej jego brat był jeszcze gorszy niż do tej pory myślał.\nRudowłosa dziewczyna zawahała się przez chwilę, stojąc przed drzwiami. Nie bardzo wiedziała, co powinna powiedzieć. W normalnej sytuacji zaczęłaby używać swojego ostrego, stanowczego tonu i mówić pouczające rację. Tylko, że to nie była normalna sytuacja, więc powinna porzucić zwyczajne metody. Musiała improwizować.\nW środku panował półmrok. Dopiero po chwili dostrzegła zwiniętą w kłębek postać leżącą na łóżku. Entuzjazm i plany pomocy zniknęły. Jedyne, co mogła zaoferować Serenie to pocieszenie.\nWilson podniosła głowę, widząc przyjaciółkę. Spróbowała się uśmiechnąć, ale na jej wargach zagrał jedynie słaby grymas.\n- Elizabeth ci powiedziała, tak? - zaczęła. - Rose, nie patrz na mnie takim przestraszonym wzrokiem. Naprawdę nic się nie stało - dodała, widząc niedowierzanie w brązowych oczach.\n- Tak? - W żyłach Rose krew zaczęła płynąc szybciej. Z niewiadomych powodów zaczynała czuć dziwną, irracjonalną złość. - Skoro nic się nie stało, to dlaczego tutaj leżysz? Dlaczego? Oto jest pytanie. Tak samo czemu ja nic o tym nie wiedziałam - skończyła ledwo słyszalnym szeptem.\n- Ja... ja chciałam ci powiedzieć, ale obawiałam się twojej reakcji. Byłam pewna, że się wściekniesz. - Szóstoklasistka spuściła wzrok.\n- I słusznie - odpowiedziała ponuro Rose, a Serena pozwoliła sobie na jeden, mały uśmiech. - Ale do rzeczy. Co zamierzasz zrobić?\nSerena spuściła wzrok.\nMogła wymyślać tysiące, miliony powodów, aby teraz skłamać Rose, ale nic wiarygodnego nie przychodziło jej do głowy. Wiedziała, że przyjaciółka nie zrozumie czemu chce dać mu spokój. Zdaniem Rose powinna go upokarzać, obrażać i uprzykrzać życie na wszystkie możliwe sposoby.\nOna jednak nie była w stanie tego zrobić. Sam jego widok rozerwałby jej poharatane serce, a rozmowa z nim raczej nie pomogłaby umrzeć tej miłości. I dziwić się, że została okłamana. Przecież on ją oszukał; zdradził na najgorszy z możliwych sposobów, lecz ciągle go kocha, ciągle wierzy, że to cholerna pomyłka, ciągle żyje złudną nadzieją, że to nie tak, że mają szanserazem.\n- Nic, Rose, ja nic nie mogę zrobić. Nie rozumiesz? Ja wciąż go kocham, a raczej kochałam, bo choć mogę się łudzić i mieć głowę zapełnioną mrzonkami, to muszę zdawać sobie sprawy z rzeczywistości. A ta jest nieubłagana i wyraźnie nie daje nam szansy. Jedyne, co mogę zrobić to zapomnieć i spróbować nauczyć się żyć bez niego...\nAle, co to właściwie za życie, pomyślała. To o n stał się jej życiem, a teraz musi się to zmienić. Musi. Zapomnieć, tylko tyle. Niby nic, a jednak za dużo dla jej poharatanej od tej miłości duszy.\nCandy Patil nie poświęcała zbyt wiele czasu na myślenie. Ważniejszy był dla niej codzienny peeling, manicure, dobór garderoby i wymiana najświeższych ploteczek. Jednak tego dnia musiała spróbować skłonić swoje szare komórki do pracy, co nie było łatwą sprawą.\nWyprostowała się, chcąc sprawiać wrażenie gibkiej i spojrzała na Elizabeth:\n- Jak to nie mogę wejść do naszego dormitorium?\nTanner jęknęła bezgłośnie, słysząc zadane po raz szósty pytanie. Siedzący obok Albus, z którym spędziła ostatnie pół godziny z trudem ukrywał uśmiech.\n- Tłumacze ci po raz szósty, że Rose i Serena tam rozmawiają i nie powinnaś im przeszkadzać - wyjaśniła Lizzy, próbując zachować spokój.\nCandy zmarszczyła czoło. Pomiędzy jej brwiami pojawiła się cienka, pionowa zmarszczka. Nadal nic nie rozumiała. To wszystko wydawało się jej jakoś dziwnie skomplikowane i przygnębiające, że potrzebowała chwili na decyzję, czy warto zagłębiać się w żmudny proces myślowy. Nie, nie warto, odpowiedziała sama sobie, po czym uśmiechnęła się szeroko do Elizabeth.\n- Oczywiście, że teraz już wszystko rozumiem - skłamała, patrząc na koleżankę z politowaniem. - Trzeba było mi to od razu powiedzieć.\n- Mówię ci to po raz szósty, szósty, rozumiesz? Więc czemu mam uwierzyć, że tym razem zrozumiałaś?\nCandy otworzyła usta umalowane nowym błyszczykiem o smaku magii, jak pisało na opakowaniu, by po chwilę zacisnąć wargi i popatrzeć z nienawiścią na swoją rówieśniczkę.\n- Też coś - mruknęła, robiąc kilka kroków w lewo. Nie miała ochoty spędzać więcej czasu z tą idiotką, Elizabeth, albo Albusem, którego miała w tym roku okazję niejeden raz poznać. Bowiem ona, Candy Patil stworzona była do wyższych rzeczy, jak chociażby dobra partia.\nW głowie miała obraz siebie i jakiegoś przystojnego, bardzo bogatego gracza w qudditcha. Na pewno będzie miał ciemne włosy, pomyślała. Musi podobać się kobietom. A seksapil powinien z niego ociekać, tak że żadnej nie pozostanie obojętny. Przydałby się też duży dom. W końcu kobieta musi gdzieś wyprawiać przyjęcia swojemu mężczyźnie, prawda? Duży i przestronny, aby zmęczeni imprezami goście mogli u nich nocować.\nDoszła już do swojego pierścionka zaręczynowego, gdy ktoś ją potrącił.\n- Ałuć! - krzyknęła, a Lily Potter spojrzała na nią z niedowierzaniem.\n- Ledwo cię dotknęłam, blondi. Poza tym czemu zawsze, gdy mam w miarę dobry humor muszę spotkać na swojej drodze jakąś idiotkę? - zapytała, uśmiechając się szeroko.\nCandy automatycznie odpowiedziała takim samym gestem.\n- Nie wiem. Może po prostu ich, znaczy tych idiotek jest za dużo w Hogwarcie - wysnuła przypuszczenie. - W sumie to ja tez ciągle się z tym spotykam.\n- Naprawdę? - Rudowłosa nie próbowała ukrywać ironii w swoim głosie, jednakże Candy i tak nawet nie próbowała jej zrozumieć.\n- Tak! - pisnęła swoim cieniutkim głosikiem blondynka. - Na przykład przed chwilą dowiedziałam się od tej... jak jej tam... Elizabeth - wydęła lekceważąco wargi - że nie mogę wejść do dormitorium, bo ona, znaczy Brzydula, tam gada z tą rudą Weasley. No, wiesz tą, która jest prefektem i ostatnimi czasy miała bzika na punkcie Adamsa - dodała konspiracyjnym tonem. Najwyraźniej żadna z najnowszych plotek nie obejmowała jednocześnie Rose i Lily, więc Candy zapomniała o pokrewieństwie obydwóch Gryfonek.\n- Rozmawiają? - zapytała Lily, a na jej twarzy pojawiło się zainteresowanie.\n- Przecież właśnie powiedziałam, znaczy, że rozmawiają, więc po co się dopytujesz? - odburknęła zirytowana Candy.\n- Słucham? Mówiłaś coś do mnie? - odpowiedziała wyniosłym tonem Lily, piorunując starszą koleżankę wzrokiem. Nie miała zamiaru pozwolić się przepytywać idiotce. To ona zawsze dyktowała wszystkim warunki i nie miała zamiaru pozwolić, by to się zmieniło.\nCandy błyskawicznie się skuliła.\n- Ja nic nie mówiłam - pisnęła przestraszonym głosikiem.\n- Możesz odejść - powiedziała po chwili Lily, a blondynka natychmiast się ulotniła.\nPotterówna opadła na najbliższy fotel i lekko zamachała noga w powietrzu.\nWcale nie chciała mówić Serenie prawdy. Miała zamiar to zaszczytne zadanie pozostawić dla Jamesa, ale... musiała to zrobić, po prostu musiała zanim ten głupi zakład zraniłby kogoś jeszcze. Teraz najwyraźniej Serena leżała przybita w swoim dormitorium, wariując z miłości. Rose zapewne także się dowiedziała, więc musiała zrobić najbardziej opłacaną rzecz w tej sytuacji...\nWstała, niezauważona wchodząc na schody, a później idąc do drzwi.\nZadziwiająco łatwo było jej je otworzyć.\nWewnątrz siedziało też uśmiechniętych chłopaków, którzy nie zwrócili uwagi na Lily. W tej chwili bardziej przejmowali się butelką Ognistej Whiskey, którą James trzymał w swojej ręce i której mówił o swoich problemach. Ryan miał przymknięte oczy; najwyraźniej zapadł w pijacki sen. Co chwila jednak próbował się podnosić i za każdym razem przegrywał z grawitacją. Najwyraźniej wypił wystarczająco dużo, by zachwiać swoją koordynację ruchową. Easy patrzył tęsknym wzrokiem na butelkę, mamrocząc coś pod nosem.\nPatrząc na to, Gryfonka skrzywiła się z niesmakiem. Chrząknęła znacząco, by skupić na sobie uwagę chłopaków, po czym powiedziała:\n- James, idioto, to już koniec twojej gry. Ona o wszystkim wie.\nJames otworzył usta, by je po chwili zamknąć. Próbował zebrać myśli, a wypity alkohol bynajmniej mu w tym nie pomagał. Schrzanił wszystko. Tylko dlaczego? Zmarszczył brwi, próbując zrozumieć własne myśli. Zaczęło mu zależeć na Serenie, a ostatnio musiał sam przed sobą przyznać, że kocha jak wariat. Miłość.\n- Kocham ją... Tak, kocham ją... Jutro jej wszystko powiem... Na pewno posłucha - wymruczał, momentalnie zasypiając.\nRozdziału tym razem nie ocenię - pozostawię to Wam.\nPoza tym nie wiem jak wytrzymam miesiąc, miesiąc. To bardzo długo, a ja już tęsknię za Pamiętnikami Wampirów, uśmiechem Stefano i ironią Damona. Ojej, chyba znowu się uzależniłam, aczkolwiek to baaardzo przyjemne uzależnienie.\nDodałabym coś jeszcze, ale całodzienne bieganie po sklepach, pieczenie placków, sprzątanie i szukanie choinki, którą w końcu kupiłam w Starym Gaju nieźle dało mi w kość, więc przejdźmy do rzeczy:\nIss 25 lipca 2013 22:12\nNie wiem, co napisać. Po prostu nie wiem. Może by było lepiej, gdybym nie napisała nic, ale nie lubię tak. Dlatego, właśnie dlatego i tylko dlatego piszę teraz te głupoty, bo nie mam nic innego do powiedzenia. Oczywiście poza tym, że rozdział jest świetny i Lily jest świetna, i Rose, i Serena… A Candy to idiotka. Tadam! Chciałam dodać dzisiaj rozdział, ale nie mam weny :( Wesołych ;*\nTula 25 lipca 2013 22:12\nŁączę się z tobą w bólu. Nie wiem, jak the CW mogło nam to zrobić i przesunąć emisję nowego odcinka do 27 stycznia! Toż to zbrodnia. Dzięki Bogu, że na tvn można sobie obejrzeć pierwszy sezon ;) Lubię Serenę, chociaż irytuje mnie jej imię, bo za bardzo kojarzy mi się z Sereną z telewizyjnej Plotkary, która sypia ze wszystkimi na prawo i lewo. Jednakże twoja Serena jest wrażliwa i nawet nie przeszkadza mi już ta jej straszna nieśmiałość. Nie wiem, jak ja bym się czuła w takiej sytuacji, ale James schrzanił sprawę, nawet jeśli naprawdę ją kocha. Za to Lily jest świetna. Gra twardą i w rzeczywistości taka jest, lecz myślę, że polubiłabym osobę taką jak ona, nawet, gdyby ze mnie szydziła i miałaby mnie za nic.Rozdział mi się podobał, szczególnie zachowanie Rose, która stanęła na wysokości zadania i okazała się być dobrą przyjaciółką.Czekam na ciąg dalszy. Wesołych Świąt :)\nNemo/Mini Crazy 25 lipca 2013 22:13\nOcenę pozostawiasz nam, a ja nie wiem co napisać, bo po prostu w środku cała się trzęsę. Z jednej strony tą notkę napisałaś naprawdę brawurowo. Świetnie opisałaś uczucia Sereny, jej wewnętrzną kłótnię z samą sobą. To idiotyczną, ale powalającą glupawą Candy, jednak wydaje mi się, że zabrakło czegoś, jakiegoś większego uczucia u Jamesa, gdy dowiedział się, iż Serena wie o wszystkim. Jednak mimo wszystko gratuluję tego rozdziału, bo choć nie jest nie wiadomo jak długi, ma w sobie „to coś” :) .Również życzę WESOŁYCH ŚWIĄT! No i oczywiście świetnego Sylwestra! :D [ czar-kochania]\nVinnie 25 lipca 2013 22:13\nWiesz co, rozdział jest strasznie ‚uczuciowy’, że tak prymitywnie to określę. Mam szczęście, że regularnie odwiedzam twojego bloga bo o najnowszych rozdziałach najpóźniej dowiaduję się dzień po. Wracając do sedna, w sumie szkoda mi Sereny choć James moim zdaniem i tak ma cudowny charakter, jasne, podeptał jej uczucia i powinnam go nienawidzić ale.. on jest tak uroczy w ostatniej scenie, że po prostu nie mogę. Skręca mnie na samą myśl, że on ją tak kocha -w pozytywnym tego słowa znaczeniu- ale wiesz co, spodziewałam się, że Rose jakoś ostrzej zareaguje na informację, iż między Jamesem a Sereną coś jest. No nieważne, ogólnie styl pisania mnie oczywiście roztkliwił i uśmiecham się sama do siebie na wspomnienie tych bądź co bądź smutnych scen i pogratulować pomysłu z Candy, hahaha, to było świetne. Poprawiłaś mi po prostu humor! Dobrze, ja uciekam a tobie życzę wesołych świąt, szczęśliwego nowego roku btw. żebyś nadal miała takie świetne pomysły jak teraz. Całuję,\nCally 25 lipca 2013 22:13\nDobrze wiesz, Psyche, że rozdział przeczytałam już wczoraj, ale byłam tak zmęczona, że po prostu nie miałam siły napisać jakiegokolwiek komentarza. Ale dzisiaj, choć także zmęczona robieniem sałatek na jutro i szykowaniem się do kolacji wigilijnej, napiszę parę słów ;dWiesz, strasznie szkoda, że nie umieściłaś rozmowy Angie i Jamesa, choć najstarszy Potter nieźle mnie wkurzył – jak on mógł przyjąć fakt, że Serena już wie o jego kłamstwie tak spokojnie?! Okej, no niby był pijany, ale niech go szlag trafi ;/Strasznie podobała mi się postawa Rose – stanęła na wysokości zadania jak przystało na przyjaciółkę. Serena rozpacza, lecz mam nadzieję, że w końcu pokaże Jamesowi, że wcale nie jest taka znowu uległa. Bardzo ładnie opisałaś jej uczucia – jak zwykle zresztą ;d Podobała mi się postawa Lily – uśmiechnęłam się, gdy przeczytałam fragment o niej. Jak widać, wcale nie jest taka twarda jaką zgrywa.Rozdział genialny – jak to możliwe, że każdy następny który napiszesz, jest jeszcze lepszy? Zawsze wydaje mi się, że to już niemożliwe, ale to słowo chyba nie istnieje w twoim słowniku xDPozdrawiam serdecznie i życzę wesołych świąt![aurorskie-pogawedki]\nlilijka094@wp.pl 25 lipca 2013 22:14\nSerena Wilson, a Elizabeth Tanner, prawda?Bo tam, w momencie, gdy Rose zostawia Albusa z Lizzy, to pomyliłaś nazwiska. ^.^Chyba, że mi się pomieszało… O.o niee…[„Rose bez słowa wstała i poszła do dormitorium Sereny, zostawiając Wilson z milczącym Albusem,..."] To tak nawiasem. ;dRozdział mi się podobał, nawet bardzo i z racji tego, ze w końcu znalazłam czas chciałam Ci powiedzieć, że… No, ze mi się podobało. XdPełen uczuć i dosyć smutnawy, ale bardzo ładny.Szkoda mi Sereny, chociaż sama się w to wplątała. Jamesa także mi szkoda, bo teraz będzie mu trudno wszystko naprawić. A skoro zauważył, ze się zakochał, to penie będzie się starał.? No, to… Taki trochę beznadziejny komentarz, ale wiesz… Na Mikołaja już czekam.! ;DPrzy okazji życzę Ci wesołych i spokojnych świąt oraz spełnienia wszystkich marzeń. ;*Pozdrawiam. PS. Pamiętnik Wampirów możesz oglądać teraz we wtorki po 22 na TVN.! Pierwszy odcinek już był, a wiesz… żeby nie wyjść z wprawy. ;dturska\nBenia 25 lipca 2013 22:14\nŚwietnie? Nie, to za mało… Było rewelacyjnie! Zaczepiście piszesz i opisujesz wszystko! ^^ Uwielbiam twoje opowiadanie… Trzymaj tam dalej!Wesołych! ;)\nkarola_110@poczta.onet.pl 25 lipca 2013 22:15\nPowiem tak, być może już to słyszałaś kiedyś to ode mnie ale ten rozdział jest świetny.Naprawdę, dlatego, że jest taki uczuciowy, że jest smutek i jest dużo przemyśleń Sereny… Zabrakło mi jednak Jamesa, mam nadzieję, że bardziej go zobrazujesz w następnym rozdziale, bardziej przedstawisz jego pogmatwane uczucia…To kwestia czasu, kiedy o wszystkim się Zabini i nie będzie zadowolona…I właśnie…co z Natalie?Bo na razie przedstawiłaś ją jako taką przyjaciółkę tej trójki niegrzecznych chłopców ;) I czy to co się wydarzyło między Sereną a Jamesem, wpłynie na Rose i Easego?Jak zwykle mam dużo pytań i jestem ciekawska, bo Crashie już tak ma, że jest bardzo ciekawska ;DDDHah ;) Liczę na więcej, oraz życzę ci Wesołych Świąt… chociaż wigilię jest za nami ;) I trzymam oczywiście kciuki za twoją wenę.\nelfaba 25 lipca 2013 22:15\nmoże za nim zacznę kręcić i się rozczulać to napiszę, że bardzo lubię tą piosenkę Varius Manx. „pamiętaj mnie, bo nie będzie nas drugi raz…” to jest śliczne. Co więcej pasuje do Twojej notki, która… no delikatnie mówiąc wybiła mnie z równowagi. Jest strasznie emocjonalna. Weratryna bitwa Sereny była na medal! z niecierpliwością czekam na news :)\nAnnice 25 lipca 2013 22:15\nNormalnie smutek Sereny przeszedł na mnie. Dziewczyna tak mocno kocha Jamesa, że sama nie wie, co ma zrobić. Pierwsza miłość najsilniejsza. Szkoda mi jej i chociaż uwielbiam Jamesa, to w tej chwili mam ochotę go zabić. Jeszcze na końcu jego tekst, że ją kocha i wszystko jej wytłumaczy. Taa, za dużo alkoholu i chłopak już nie zdaje sobie sprawy, co robi. Przez chwilę przemknęła mi nawet myśl, że Lily martwi się o innych, bo nie chciała, żeby ten zakład ranił kogoś jeszcze. Może jednak tli się w niej odrobina dobra? Albo to tylko chwilowe. W końcu z Lily nigdy nie wiadomo. Uzależniona od Pamiętników Wampirów? Witam w klubie! ;) Też już za nimi tęsknię, a tu jeszcze trzeba tyle czekać. Nie mogę już wytrzymać, głównie bez Damona.Pozdrawiam. ;)\nDangerous 25 lipca 2013 22:16\nBardzo podoba mi się szablon. xD Jest subtelny i słodki. Żal mi Sereny, ale to w końcu musiało się zdarzyć, prawda? Do tego, niestety, zmierzała ta historia. Cóż, podziwiam sposób w jaki opisujesz miłość między ludźmi. Podoba mi się też, że każda jest inna, nie ma powtarzających się schematów. Jeeeej, ALBUS! Nie wiem, tak go lubię ostatnioo… A w tym rozdziale tak się miło zachowywał. Czyżby zaczynało się coś z Ellie? Hm, to by było ciekawe… Jeśli zaś chodzi o Lily to absolutnie mnie powaliła w rozmowie z Candy, jak zawsze. Chociaż Candy contra Ellizabeth to było coś!! No i na sam koniec pragnę wyrazić moją niewyobrażalną niechęć do Jamesa. Niestety, on zawsze będzie mnie wkurzał, irytował itd. Chyba mam alergię na ten typ chłopaków. Strasznie współczuję Serenie, biedna, musi cierpieć przez takiego durnia. A i raduje się me serce, iż pokazałaś ludzką twarz Rose! To by było na tyle. Ja Ci życzę Szczęśliwego Nowego Roku, bo na życzenia Świąteczne się spóźniłam. :P [teenage-wasteland]\nEw 25 lipca 2013 22:16\nNo i znowu spóźniona. W każdym razie bardzo podoba mi się ten rozdział. A szczególnie opisane uczucia, ponieważ teraz naprawdę trzeba było je uwydatnić. I udało Ci się. Nie wierzę jednak, że James po prostu zasnął. To kretyn! On powinien od razu pobiec do Sereny i jej wszystko wyśpiewać. Och, mam nadzieję, że ona nieźle da mu popalić. ;) ) Lubię Lily. Wbrew pozorom świetnie szkoli brata, przecież uczy go jako-tako, prawda? Poza tym to jest śmieszne, jak nawet starsi uczniowie się jej boją. Albusa za to jakoś nie mogę przetrawić. Po prostu nie i koniec. No, ale to może tylko dlatego, że w sumie on jest taką jakby tajemnicą. A ja nie lubię wszelkich tajemnic, bo, co z tym idzie, później są niespodzianki. Żal mi też Sereny, no ale trzeba trochę pocierpieć, aby być potem szczęśliwym. Rozdział trochę krótki, to fakt, ale mam nadzieję, że to tylko wstęp do następnego, który jest o wiele, wiele dłuższy. Pozdrawiam serdecznie,potter-lily-i-james\nBell i Hidney 25 lipca 2013 22:17\nH: Cóż, w tym rozdziale nie działo się dużo, a więc zbytnio nie wiem, co skomentować. Powiem tyle – mam nadzieję, że Serena wyjdzie z tej, nazwijmy to, „miłosnej depresji”. Wydaje mi się, że gdy James jej „to wszystko wytłumaczy”, w głębi serca będzie chciała mu wybaczyć, jednakże coś – typu umysł – nakaże jej zrobić całkiem odwrotnie… no, albo jeszcze inaczej, ale to już tylko moje nic nie warte przypuszczenia. ; )Candy mnie irytuje. Przykładowo opis błyszczyku na jej ustach wywołał u mnie wywrócenie oczami, jednakże jej rozmowa z Lily i to, że ta nad nią, powiedzmy, „zapanowała”, wprawiła mnie w uśmiech. Lily jest jedną z lepszych postaci, po prostu. To opowiadanie bez niej wiele by straciło. : )Cóż, życzę spóźnionych Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku.Pozdrawiamy. ;*\nLady Spark 25 lipca 2013 22:17\nNo i w końcu opowiadanie jak dla mnie weszło w swoją decydującą fazę. Chociaż jestem trochę zdziwiona zachowaniem Rose… zachowuje się nieracjonalnie no i dodatkowo spodziewałam się, że kiedy już dowie się, że Wilson była z jej kuzynem to zrobi jej karczemną awanturę, a potem będzie ją pocieszać. A James kocha Serenę. O losie… I wyznał to przy Lily kiedy był pijany. No, ale gdy ktoś jest pijany to zazwyczaj mówi prawdę. Pozdrawiam i melduje, że wszystkie rozdziały nadrobiłam tylko, że wszystko zebrałam w jeden komentarz. Pozdrawiam jeszcze raz,\nLady Gloom 25 lipca 2013 22:17\nPrzeczytałam notki i zdecydowanie chcę WIĘCEJ. Szczególnie przypadł mi do gustu Easy, może dlatego, że jest artystą, a szczególnie cenie sobie artystów (oprócz pisania moją pasją jest fotografia). A serena – no cóż, mogłaś troche dłużej podtrzyma ten „związek”, żeby James bardziej się wczuł, zakochał, miłość wymaga czasu, mimo wszystko naprawdę przypadło mi do gustu :) Czekam na kolejny odcinek, życzę dużo weny i już wpisuję się w subskrypcji. Pozdrawiam.[czasy-huncwotow]\nHej. Właściwie wpadłam tu przez przypadek, ale to był najlepszy przypadek jaki mnie ostatnio spotkał! Na prążkowane stringi Merlina, dziewczyno, jesteś NIESAMOWITA!!! Piszesz tak lekko, ciekawie, dosłownie zaczarowałaś mnie!!! Twoje postacie są niesamowicie żywe i prawdziwe. Z zasady lubię Rose, ale tutaj szczególnie przypadła mi do gustu Lily i jej styl. Jest świetna ;) Szkoda, że doba jest taka krótka, bo nie zdążę już przeczytać wszystkich pozostałych notek (przed chwilą pochłonęłam tą i parę wcześniejszych). Mogę szczerze i z całego serca przyznać, że masz niezwykły talent. Nie sztuką jest coś napisać i wstawić do sieci. Trzeba umieć zaczarować czytelników i Tobie się to udaje. I to jeszcze jak! ;DCo do ostatniej notki… Ja tam jestem nienormalna, ale lubię takie depresyjne klimaty, w jakich była dzisiaj Serena. Trochę mi jej szkoda i tego jełopa Jamesa. Odstawił manianę z tym zakładem, nie ma co. Mam nadzieję, że Serena zdrowo go zdzieli. A jak za bardzo go kocha, to niech go zdzieli ode mnie! Ze dwa razy…Ja nie mogę z tej Barbie, Candy. Jej inteligentny dialog z Lily to po prostu mistrzostwo. Z resztą z Lizzy też był świetny. ;) Serio, gdyby istniał konkurs na najgłupszą osobę na świecie, Candy byłaby za głupia, żeby wygrać! XDI na koniec coś co mnie rozwaliło. Też kochasz PAMIĘTNIKI WAMPIRÓW?! Ja mam obsesję na punkcie tego serialu!!! I nie mogę żyć bez Damona!!! Bez Stefana jeszcze się obejdzie, i za nic, kurde nie rozumiem, dlaczego Elena jest z nim przez całe 2 sezony, ale olać. Kocham Damona! Szkoda, że 12 odcinek 2 sezonu jest dopiero 27 stycznia. Ja chyba też jestem uzależniona! ;) Dobra, podsumowując: Kocham Cię i jestem twoją fanką! Wpisuję się czym prędzej do subskrypcji. Jakby Ci się kiedyś tam chciało w życiu, to może spodoba Ci się moje opowiadanie, bo jest o Rose, ale póki co mnie informuj.[z-dziennika-rose-weasley]Ok. Buziaki i niech moc Pamiętników będzie z Tobą! ;)\nAlice in Zombieland 25 lipca 2013 22:18\nZa każdym razem. Za każdym razem jak czytam cokolwiek o Lilly modlę się żeby ten, kto właśnie z nią rozmawia dostał nagłego szału i UKRĘCIŁ JEJ ŁEB. Wrrry. Ale miałam napisać, że kocham was za to opowiadanie, noż po prostu cudo. (inna sprawa, że pewnie znowu piszę po czasie, kiedy Autorki porzuciły ff, ale cóż) W każdym razie utopiłyście mnie w tym do tego stopnia, że czytam wszystko jednym tchem od wczoraj. Jeszcze raz dzięki za Easy’ego ( :3 ), Candy i spółkę i pokazanie rodzinki Potter – Wesley jako horroru katastroficznego. :P


Lekkoatletyka – Mityng w Székesfehérvár: Fajdek powiększa przewagę w Hammer Throw Challenge – Igrzyska24.pl\nTak jak wczoraj Anita Włodarczyk, tak dziś Paweł Fajdek odniósł pewne zwycięstwo w konkursie rzutu młotem podczas memoriału Istvana Gyulaia w węgierskim Székesfehérvárze. Mityng ten wchodzi w skład cyklu IAAF Hammer Throw Challenge.\nFajdek w tym sezonie nie ma sobie równych i swoją dominację potwierdził również na Węgrzech. Dziś aż 4 razy przekroczył granicę 80 metrów, a wygraną dała mu próba na odległość 82.64. To szósty w karierze rezultat naszego mistrza świata. Na drugim miejscu uplasował się Wojciech Nowicki, który w najlepszym rzucie uzyskał 77.98 m. Ta dwójka prowadzi również w klasyfikacji cyklu IAAF Hammer Throw Challenge.\nBlisko zwycięstwa w rywalizacji dyskoboli był Piotr Małachowski, ale ostatecznie jego 65.08 m nie wystarczyło do pokonania reprezentanta gospodarzy Zoltána Kővágó (65.67). Piąte miejsce w konkursie wywalczył Robert Urbanek (63.51).\nW drugim dniu mityngu oglądaliśmy jeszcze dwóch innych biało-czerwonych. Tomasz Jaszczuk zajął 5. miejsce w skoku w dal, z dobrym wynikiem 7.87 m. Zwyciężył, z rekordem zawodów, Afrykaner Rushwahl Samaai (8.34). Tę samą lokatę w rywalizacji na 200 m uzyskał Karol Zalewski (20.84).\nPaweł Fajdek 82.64 m\nWojciech Nowicki 77.98 m\nPaweł Barejsza (Białoruś) 76.76 m\nAnita Marton (Węgry) 19.48 m\nJeneva Stevens (USA) 18.31 m\nAuriole Dongmo (Kamerun) 18.06 m\nRushwahl Samaai (RPA) 8.34 m\nJeff Henderson (USA) 8.18 m\nMaykel Massó (Kuba) 7.98 m\n5. Tomasz Jaszczuk 7.87 m\nKori Carter (USA) 54.22\nKemi Adekoya (Bahrajn) 54.57\nDalilah Muhammad (USA) 54.62\nBlessing Okagbare-Lghoteguonor (Nigeria) 11.11\nRemona Burchell (Jamajka) 11.15\nMorolake Akinosun (USA) 11.19\nBohdan Bondarenko (Ukraina) 2.30\nAndrij Procenko (Ukraina) 2.30\nGianmarco Tamberi (Włochy) 2.28\nJustin Gatlin (USA) 9.98\nIsiah Young (USA) 10.10\nZoltán Kővágó (Węgry) 65.67 m\nPiotr Małachowski 65.08 m\nAndrius Gudzius (Litwa) 64.58 m\n5. Robert Urbanek 63.51 m\nBershawn Jackson (USA) 49.54\nByron Robinson (USA) 49.60\nRasmus Mägi (Estonia) 49.69\nShaunae Miller-Uibo (Bahamy) 49.86\nCourtney Okolo (USA) 50.41\nChris-Ann Gordon (Jamajka) 51.05\nSteven Gardiner (Bahamy) 44.61\nLuka Janežič (Słowenia) 45.44\nMechel Cedenio (Trynidad i Tobago) 45.47\nTianna Bartoletta (USA) 6.79 m\nBlessing Okagbare-Lghoteguonor (Nigeria) 6.77 m\nÉloyse Lesueur (Francja) 6.65 m\nIsiah Young (USA) 20.14\nAkani Simbine (RPA) 20.21\nDedric Dukes (USA) 20.44\n5. Karol Zalewski 20.84\nKendra Harrison (USA) 12.28\nJasmin Stowers (USA) 12.66\nSharika Nelvis (USA) 12.69\nOmar McLeod (Jamajka) 12.96\nSiergiej Szubienkow (Rosja) 13.01\nAries Merritt (USA) 13.11\nDavid Rudisha (Kenia) 1:44.90\nJob Kinyor (Kenia) 1:45.26\nNicholas Kiplangat Kipkoech (Kenia) 1:45.65\nBoks - MEJ: Świetna passa Polek, jest czwarty medal!


Dariusz KALIŃSKI: Dwa tygodnie bohaterskiej obrony przed IV rozbiorem Polski\nHistoryk, publicysta. Autor książek: "Czerwona zaraza" oraz "Bilans krzywd". Współautor "Polskich triumfów".\nRazem z Armią Czerwoną na Polskę 17 września ruszyły też sowieckie służby bezpieczeństwa. Zadaniem enkawudzistów było tropienie i aresztowanie „najbardziej reakcyjnych” przedstawicieli polskiego społeczeństwa na zajętych przez Armię Czerwoną terytoriach – pisze Dariusz KALIŃSKI\nPrzez ponad cztery dekady istnienia Polski Ludowej szczegóły wspólnej z III Rzeszą agresji Związku Sowieckiego w 1939 roku na nasz kraj były tematem tabu. Inwazję Armii Czerwonej z 17 września propagandowo przedstawiano jedynie jako pokojowe „wkroczenie”, mające na celu uchronienie zamieszkującej na polskich Kresach Wschodnich ludności pochodzenia białoruskiego i ukraińskiego przed niemieckimi represjami. Pomijano milczeniem opór, który stawili wówczas najeźdźcy ze wschodu żołnierze Wojska Polskiego, i ograniczano się często do enigmatycznego stwierdzenia, że oddziały polskie zostały jedynie „internowane”. Nie było też jakiejkolwiek możliwości przedstawienia dalszych ich losów po uwięzieniu w sowieckich łagrach.\nNiemiecką III Rzeszę i Związek Sowiecki od początku łączyła niechęć do Polski – rzekomego „tworu” systemu wersalskiego. Już w połowie 1919 roku zapoczątkowana została współpraca Armii Czerwonej z Reichswehrą, której dowódca, gen. Hans von Seeckt, planował porozumienie z rodzimymi komunistami, aby wspierać bolszewicką Rosję toczącą właśnie wojnę z Polską. W przeciągu następnych lat współpraca obu krajów rozwijała się pomyślnie zarówno na szczeblu gospodarczym, jak i militarnym. Relacje te ochłodziły się znacznie dopiero po dojściu Hitlera do władzy w 1933 roku.\nPierwsze oznaki ponownego ocieplenia stosunków między obu państwami pojawiły się w październiku 1938 roku. W ciągu kolejnych miesięcy podejmowano szereg dyplomatycznych kroków, które w efekcie doprowadziły do zacieśnienia współpracy między Moskwą i Berlinem oraz podpisania 24 sierpnia 1939 roku strategicznego przymierza, które dziś znamy jako „pakt Ribbentrop-Mołotow”. W tajnym protokole dołączonym do dokumentu sprecyzowano ustalenia w stosunku do Rzeczypospolitej, która miała zostać podzielona między sygnatariuszy układu.\nPrzygotowania militarne Związku Sowieckiego do agresji na Polskę ruszyły niemal od razu po podpisaniu paktu z Niemcami. Stopniowa koncentracja jednostek Armii Czerwonej zaczęła się już 24 sierpnia 1939 roku. Ogółem w pierwszym rzucie do ataku na Polskę wystawiono potężne siły lądowe, liczące 620 tys. żołnierzy uzbrojonych w prawie 5 tys. dział i moździerzy oraz ponad 4700 czołgów, wspierane przez prawie 3300 samolotów. Wojska te podzielono na dwa fronty: Ukraiński i Białoruski. Dowodzili nimi – odpowiednio – komandarm 1. rangi Siemion Timoszenko i komandarm 2. rangi Michaił Kowalow.\nOprócz wojska do zadań w Polsce przygotowywały się także sowieckie służby bezpieczeństwa. Zadaniem enkawudzistów było tropienie i aresztowanie „najbardziej reakcyjnych” przedstawicieli polskiego społeczeństwa na zajętych przez Armię Czerwoną terytoriach.\nPo ataku Niemiec na Polskę Stalin zwlekał ponad dwa tygodnie, zanim rankiem 17 września 1939 roku Armia Czerwona pośpieszyła w sukurs sojuszniczemu Wehrmachtowi. Polska mogła jej przeciwstawić na Kresach około 395–425 tys. żołnierzy, niestety głównie były to jednostki tyłowe, oddziały słabo przeszkolonych rezerwistów czy żołnierze z rozbitych jednostek – o niskim morale. Połowa z nich nie posiadała broni.\nJako pierwszy impet sowieckiego uderzenia przyjął Korpus Ochrony Pogranicza – większość jego strażnic granicznych została niespodziewanie zaatakowana przed świtem 17 września. Tak to przedstawiała bolszewicka propaganda: „Żołnierze bez szmeru podeszli do zapór z drutu kolczastego, oddzielającego świetlany świat socjalistyczny od świata nędzy i kapitalistycznego wyzysku, i z myślą o Stalinie i Ojczyźnie o 4.30 zaczęli ciąć druty. Bez wystrzału, bez sygnału, dokładnie o 5.00 […] poszły nasze oddziały przez wycięte w drutach przejście, przez granicę”.\nNiektóre polskie placówki graniczne stawiły napastnikom zacięty opór, jednak lekko uzbrojeni kopiści nie mieli większych szans w starciu z wrogimi formacjami wspieranymi nierzadko przez czołgi i artylerię.\nAgresja sowiecka dla władz Rzeczypospolitej, której wojska rozpaczliwie walczyły z Niemcami, stanowiła kompletne zaskoczenie. Po naradach z rządem i spotkaniu z prezydentem Naczelny Wódz, marszałek Edward Rydz-Śmigły, wydał swój słynny rozkaz: „Z bolszewikami nie walczyć”. Niezbyt jasno sprecyzowany, nie tylko utrudnił, ale w pewnych przypadkach wręcz uniemożliwił obronę przed bolszewicką nawałą tam, gdzie były ku temu jakiekolwiek szanse. Najgorsze jednak było to, że zabrakło w nim dokładnego wskazania Związku Sowieckiego jako agresora i określenia stanu wojny między obu państwami.\nPo przełamaniu wątłego oporu strażnic KOP-u bolszewickie armie runęły w głąb Polski. W szybkim tempie, w przeciągu kilku dni, wchodzące w skład Frontu Białoruskiego oddziały opanowały Wileńszczyznę. Po zaledwie tygodniu w ich władaniu znalazła się również Nowogródczyzna. W pasie działań wojsk tego frontu najpoważniejsze walki miały miejsce w Grodnie.\nDo obrony miasta stanęło około 2–2,5 tys. żołnierzy i cywilnych ochotników, niestety na ogół słabo uzbrojonych. Polakom brakowało zwłaszcza broni przeciwpancernej. Całą artylerię stanowiły zaledwie dwie przeciwlotnicze armatki Bofors kal. 40 mm. Zgromadzono za to spore zapasy butelek wypełnionych mieszanką benzyny i nafty. Nad ranem 20 września pod miasto podszedł niepostrzeżenie batalion rozpoznawczy z 27. Brygady Czołgów, dowodzony przez mjra Bogdanowa, i usiłował zająć je z marszu. Polacy krwawo odparli sowiecki atak, podpalając kilka wozów bojowych na ulicach miasta. Zacięte walki trwały przez dwa dni, podczas których bolszewicy stopniowo wzmacniali swoje siły. Pod ich naporem Polacy zmuszeni byli ustąpić.\nNa 22 września zaplanowano atak generalny z użyciem wszystkich dostępnych sił i środków. Czerwonoarmiści, którzy weszli do miasta, napotkali już tylko nikły opór nielicznych, pozostałych jeszcze obrońców. Według źródeł sowieckich do niewoli poszło około tysiąca obrońców Grodna. Kilkuset z nich zostało w odwecie bestialsko zamordowanych na miejscu przez okupantów, m.in. poprzez rozjechanie czołgami. Nie wiadomo, ilu Polaków poległo w walce. Straty Armii Czerwonej podczas walk o miasto miały oficjalnie wynieść 53 zabitych i 161 rannych żołnierzy oraz 19 zniszczonych czołgów i 3 samochody pancerne.\nW tym samym mniej więcej czasie prący w kierunku Suwałk wydzielony sowiecki oddział pancerny natknął się we wsi Kodziowce na polski 101. Rezerwowy Pułk Kawalerii mjra Stanisława Żukowskiego. Polscy kawalerzyści, po otrząśnięciu się z zaskoczenia, podjęli z Sowietami skuteczną walkę, niszcząc butelkami z benzyną około 20 nieprzyjacielskich czołgów. Mimo dużych strat polska jednostka nie uległa rozbiciu i wycofała się w kierunku granicy litewskiej.\nPolakom zabrakło za to determinacji w obronie Wilna, a możliwości ku temu, ze względu na liczniejsze siły, były dużo większe niż w Grodnie. Kiedy późnym popołudniem 18 września na rogatkach miasta ukazały się bolszewickie czołgi, dowódca obrony płk Jarosław Okulicz-Kozaryn, wypełniając rozkaz Naczelnego Wodza, planował ewakuować swoje wojsko na Litwę. Ogień do najeźdźcy można było otworzyć wyłącznie na wyraźne polecenie dowództwa. Wielu polskich oficerów rozkaz ten odebrało jako jawną zdradę, kilku popełniło samobójstwo.\nTymczasem do oddziałów sowieckich został wysłany w charakterze parlamentariusza ppłk Tadeusz Podwysocki, aby poddać miasto. Kiedy został ostrzelany przez czołgi, a płk Okulicz-Kozaryn zupełnie stracił głowę, Podwysocki zdecydował o obronie miasta. W Wilnie zostały jednak już nieliczne polskie oddziały, które postanowiły bronić nie tylko miasta, ale i nadszarpniętego honoru żołnierza polskiego.\nWywiązała się całonocna walka, podczas której czerwonoarmiści, mimo straty kilku wozów pancernych, zajmowali kolejne ważne punkty grodu nad Wilią. Do południa następnego dnia opór Polaków został przełamany. Wielu obrońców poległo, a ci, którzy ocaleli, wycofywali się w kierunku Litwy. Jeśli wierzyć sowieckim raportom, Armia Czerwona straciła w Wilnie 13 zabitych i 24 rannych żołnierzy. Zniszczono 5 czołgów i 1 samochód pancerny. Dalsze 3 samochody pancerne zostały uszkodzone.\nWojska Frontu Ukraińskiego dążyły do jak najszybszego opanowania południowo-wschodniej części polskich Kresów. Najważniejszym ich celem na tym obszarze Polski był Lwów. 12 września do przedmieść miasta dotarły oddziały niemieckie, ale zostały odparte. Mimo wzmocnienia sił nieprzyjacielskich garnizon Lwowa pod ogólnym dowództwem gen. Władysława Langnera bronił się z powodzeniem. Polacy dysponowali w mieście dużymi siłami, liczącymi co najmniej 24 bataliony piechoty i ponad 90 dział różnych kalibrów oraz dwa pociągi pancerne. W kierunku miasta podążały również oddziały gen. Kazimierza Sosnkowskiego. Zapasy żywności obliczano na 2–3 miesiące, a paliwa nawet na pół roku. Jedynym problemem mogło być zaopatrzenie w wodę, ponieważ nieczynne były miejskie wodociągi.\n19 września pod Lwowem pojawiły się pierwsze oddziały sowieckiej 6. Armii. Wkrótce kleszcze okrążenia wokół „zawsze wiernego miasta” zamknęły się. Wyczerpani długim marszem Sowieci nie chcieli jednak wikłać się w trudne walki uliczne. Próbowali pertraktować z polskim dowództwem, zapewniali, że przyszli z pomocą. Niemcy również nie rezygnowali ze zdobycia Lwowa. W wyniku tej rywalizacji doszło do starcia między oddziałami agresorów, w którym po obu stronach byli zabici.\n21 września, po naradzie wyższych oficerów, gen. Langner zdecydował poddać miasto. Wielu polskich żołnierzy zareagowało na to oburzeniem. Strona sowiecka zagwarantowała pozostawienie dotychczasowych władz miejskich, zapewnienie bezpieczeństwa mieszkańcom i uszanowanie własności prywatnej. Szeregowi żołnierze mieli otrzymać prowiant i wyruszyć do domów. Polskim oficerom zagwarantowano natomiast pełną swobodę i możliwość udania się za granicę. W efekcie, kiedy tylko polscy żołnierze opuścili miasto, zostali otoczeni przez czerwonoarmistów i popędzeni do obozów jenieckich. Aresztowany został prezydent Lwowa Stanisław Ostrowski.\nW działaniach przeciwko Armii Czerwonej piękną kartę bojową zapisało zgrupowanie KOP dowodzone przez gen. Wilhelma Orlika-Rückemanna. Ostatni dowódca KOP zamierzał dołączyć do wojsk gen. Franciszka Kleeberga. Zgrupowanie, przedzierając się głównie nocami przez lasy i mokradła Polesia, maszerowało na zachód, spod granicy, w kierunku na Kowel. W tym czasie polscy żołnierze byli zaciekle atakowani przez wysunięte sowieckie oddziały, lotnictwo oraz dywersantów i zrewoltowane chłopstwo ukraińskie. Ogółem kopiści stoczyli około 40 potyczek z wrogiem.\nNajbardziej znana miała miejsce 28 września w rejonie miejscowości Szack, gdzie Polacy zniszczyli początkowo 8 nieprzyjacielskich czołgów. Po potyczce z czołgami polscy żołnierze rozgrzani walką natarli z impetem na samą miejscowość, rozbijając dwie broniące się tam kompanie bolszewickiej piechoty i dywizjon przeciwpancerny. Część czerwonoarmistów salwowała się ucieczką, wzięto licznych jeńców. Sowietom nie pomogło podciągnięcie świeżych sił 52. Dywizji Strzeleckiej, które były rozbijane przez gęsty polski ogień. W pewnym momencie wśród czerwonoarmistów powstało wrażenie okrążenia przez Polaków. W rezultacie wśród niektórych oddziałów bolszewickiej dywizji doszło do paniki. Wielu sołdatów w popłochu porzuciło broń i rozbiegło się po pobliskich lasach.\nNiestety grupa gen. Orlika-Rückemanna topniała, tocząc bezustannie potyczki z Sowietami. 30 września przeprawiła się przez Bug i wyruszyła z rejonu Kosynia w kierunku miejscowości Wytyczno, gdzie zajęła stanowiska obronne. Tam 2 października Polacy zostali dopadnięci przez oddziały sowieckie, które pragnęły zmazać hańbę porażki pod Szackiem. Polscy żołnierze, wyczerpani bezustanną walką i długimi przemarszami, do tego odczuwający dotkliwe braki w amunicji i zaopatrzeniu, ostrzeliwani przez sowiecką piechotę, czołgi, artylerię i bombardowani przez lotnictwo, mimo początkowego oporu zaczęli wykazywać oznaki załamania. Część zaczęła się poddawać, inni porzucając broń, rozproszyli się. Kilkuset zginęło lub dostało się do niewoli. W tej sytuacji gen. Wilhelm Orlik-Rückemann, po naradzie z oficerami, zadecydował o rozwiązaniu zgrupowania KOP. Dwutygodniowa epopeja jego żołnierzy dobiegła końca.\nPod koniec września 1939 roku w Moskwie odbyły się kolejne negocjacje niemiecko-sowieckie, które ostatecznie przypieczętowały los II Rzeczypospolitej. 28 września Joachim von Ribbentrop i Wiaczesław Mołotow podpisali traktat o granicach i przyjaźni. Według tej deklaracji rządy obu zwycięskich mocarstw po rozpadzie byłego państwa polskiego pragną „odbudować pokój i porządek na tym terytorium i zapewnić zamieszkującym je narodom pokojowe istnienie, odpowiadające ich osobliwościom narodowym”. Do traktatu dołączono również mapę z naniesioną nową linią graniczną, wytyczoną na linii Narwi, Bugu i Sanu. Stalin zdobył w ten sposób około 201 tys. km kw. (51,55 proc.) polskiego terytorium, zamieszkiwanego przez 13,5 mln ludności.\n.Do 12 października 1939 roku wszystkie oddziały Armii Czerwonej i Wehrmachtu miały znaleźć się po „swojej” stronie „granicy przyjaźni” między Związkiem Sowieckim a III Rzeszą. Czwarty rozbiór Polski dokonany przez jej sąsiadów stał się faktem.\nFot. Pawel Terlikowski / Forum\n1939 agresja Rosjan Piękno Historii polska wojna obronna wojna obronna polski


Agent Lukaku nie wyklucza transferu\nRomelu Lukaku kończy drugi sezon w Manchesterze United i wciąż pozostały mu trzy lata kontraktu. Zobaczymy, co się wydarzy. Romelu lubi poznawać inne kultury i inny futbol. Chciałby mieć karierę wypełnioną grą w różnych ligach, by potem mógł sobie powiedzieć: "Wygrywałem tutaj, tutaj i tutaj. Byłem bardzo dobrym piłkarzem w różnych krajach". Dlatego nie wiemy, co się wydarzy. Przyszłość jest sprawą otwartą. W tym momencie nie chcę jednak o tym mówić, bo jesteśmy w ważnym momencie sezonu.\n20:17 • 05 Kwi 2019\nFederico Pastorello, agent Lukaku za:Sky Sports News\nPolki zremisowały w towarzyskim meczu z Włoszkami\n20:03 • 05 Kwi 2019\nXI Liverpoolu na mecz z Southampton\n20:02 • 05 Kwi 2019\nBohar z bliska strzela gola na 2-0\nKorona kompletnie posypała się w końcówce meczu i przegrywa z Zagłębiem Lubin już 0-2!\n19:45 • 05 Kwi 2019\nPawłowski daje prowadzenie Zagłębiu Lubin\nZagłębie Lubin w końcówce meczu z Koroną wychodzi na prowadzenie 1-0!\n19:42 • 05 Kwi 2019\nXI Cracovii na mecz z Miedzią\n19:37 • 05 Kwi 2019\nXI Miedzi na mecz z Cracovią\n19:35 • 05 Kwi 2019\nOgromne zainteresowanie meczem Górnika z Legią\n19:32 • 05 Kwi 2019\nKlopp ocenił faworytów Ligi Mistrzów\nTo prawda, że Manchester City wydaje się być najlepszą drużyną na świecie. Barcelona miała pewne problemy w meczu z Villarrealem, ale i tak zdołali uratować remis. Juventus imponuje w Serie A, ale nie wiadomo, jak będą wyglądać ich mecze w Lidze Mistrzów, jeśli nie będzie w nich grał Cristiano Ronaldo. Manchester City wygląda trochę bardziej stabilnie niż reszta drużyn, ale to nie oznacza, że wygrają wszystkie pozostałe mecze do końca sezonu.\n18:57 • 05 Kwi 2019\nJurgen Klopp za:calciomercato.com\nKoniec ze zwalnianiem trenerów w Ekstraklasie?\n18:21 • 05 Kwi 2019\n22 lata temu Paulo Wanchope strzelił tego gola\nDokładnie 22 lata temu, 5 kwietnia 1997 roku, grający w barwach Derby Paulo Wanchope ruszył z własnej połowy na bramkę Manchesteru United. Kilka chwil później świętował zdobycie gola po fantastycznej akcji! "Czerwone Diabły" przegrały tamten mecz 2-3.\n18:12 • 05 Kwi 2019\nCristiano Ronaldo zagra w meczu z Ajaksem?\nCristiano Ronaldo ma się lepiej. Na pięć dni przed meczem z Ajaksem mamy pozytywne przesłanki, że będzie mógł wystąpić w tym spotkaniu.\n17:49 • 05 Kwi 2019\nMassimilano Allegri za:football-italia.net\nPiszczek może zagrać z Bayernem\n17:39 • 05 Kwi 2019


Czym jest endermologia i kiedy wziąć ją pod uwagę? – Naturisme\nMedycyna estetyczna zyskuje na coraz większej popularności. Nie ma w tym nic dziwnego. To w końcu przy jej pomocy można poprawić swoją urodę lub wspomóc zdrowie. Warto jednak wiedzieć, które z zabiegów są szczególnie polecane oraz na, jakie konkretnie kwestie mogą pomóc. Ostatnio coraz więcej mówi się o endermologii. Czym jest ten zabieg i kiedy jest wykonywany?\nTo nic innego, jak mechaniczny masaż, który wykonywany jest pod ciśnieniem, dzięki czemu o wiele łatwiej można działać na tkankę łączną. Może być to zabieg stosowany, zarówno na ciało, jak i na twarz. Wyjątkiem są piersi, na których nie wykonuje się tego zabiegu. Głównym działaniem tego masażu jest pobudzenie metabolizmu tkanki tłuszczowej. Dzięki temu o wiele łatwiej uzyskać idealną sylwetkę, a także gładką skórę.\nZ całą pewnością warto zastanowić się, jakie realne efekty może dać endermologia. Przede wszystkim jest to głęboki masaż, który wpływa, zarówno na stan skóry, jak i na mięśnie. Dzięki temu doskonale można poprawić również samopoczucie pacjenta, który poddany zostanie zabiegowi. Taki masaż na pewno w zadowalającym stopniu wspomoże walkę z obrzękami, ponieważ w dużym stopniu przyczynia się do regulacji przepływu limfy oraz krwi w organizmie. Prawidłowo przeprowadzona endermologia (https://cmeik.pl/portfolio-item/endermologia-alliance-lpg/) pozwoli również szybciej regenerować mięśnie i tym samym pozbyć się ich bólu oraz uczucia ciężkości.\nCzy istnieją jakieś przeciwwskazania do wykonania endermologii?\nMedycyna estetyczna jest dla wszystkich, ale niektóre zabiegi mogą być odradzane osobom, które borykają się z pewnymi schorzeniami. Przed wykonaniem endermologii, z całą pewnością warto zgłosić się do lekarza rodzinnego i porozmawiać o ewentualnych przeciwwskazaniach. Mogą być nimi choroby nowotworowe, a nawet ciąża i okres karmienia piersią. Z zabiegu powinny zrezygnować także osoby z bolesnymi i bardzo widocznymi żylakami oraz skłonnościami do ich łatwego powstawania.\nKarmienie chorego – na co zwrócić uwagę? →


Rycerze Kolumba w Polsce rozpoczynają nowy rok formacyjny | eKAI.pl\nRadomska Rycerze Kolumba w Polsce rozpoczynają nowy rok formacyjny\nRycerze Kolumba w Polsce rozpoczynają nowy rok formacyjny\n04 września 2013 | 16:11 | rm Ⓒ Ⓟ\nPrawie 3 tysiące mężczyzn, zrzeszonych w 54 lokalnych radach, rozpoczyna we wrześniu powakacyjne spotkania formacyjne. – Chcemy odpowiadać przez miłosierdzie na potrzeby drugiego człowieka. To jedna z czterech zasad naszego zakonu – powiedział Krzysztof Orzechowski, Delegat Stanowy Rycerzy Kolumba w Polsce. Lokalne rady zakonu są już obecne w połowie polskich diecezji m.in. radomskiej, sandomierskiej, czy krakowskiej.\nRycerze Kolumba to ogólnoświatowa katolicka organizacja zrzeszająca mężczyzn, którzy modlitwą i pracą włączają się w działalność Kościoła na szczeblu parafii. – Chcemy być mocno osadzeni w wierze, dlatego nadal będziemy podejmować działa charytatywne. Zadanie piękne wpisuje się w słowa Papieża Franciszka, który mówił, abyśmy z wiarą wyszli do świata, na ulice. To nasza zasada, aby rozpoznawać potrzeby drugiego człowieka. Ojciec Święty użył też sformułowania, że to nasze wyjście do człowieka nie zależy od naszych możliwości finansowych. Czasami wystarczy okazać dobry gest, uśmiech, pomocną dłoń – powiedział Krzysztof Orzechowski. Przypomniał, że działalność organizacji nakierowana jest na działanie miłosierdzia i wpisuje się w cztery naczelne zasady zakonu: miłosierdzie, jedność, braterstwo, patriotyzm.\nKrzysztof Orzechowski poinformował również, że lokalne rady Rycerzy Kolumba są już obecne w połowie polskich diecezji m.in. radomskiej, sandomierskiej, czy krakowskiej. – A więc mamy jeszcze trochę do zrobienia na tej płaszczyźnie. W Polsce jesteśmy od 7 lat, a dzieła przez nas podejmowane mają coraz większy zasięg. To owoce, które nas charakteryzują – powiedział Delegat Stanowy Rycerzy Kolumba w Polsce. Wśród działań, które Rycerze Kolumba chcą podjąć w nowym roku formacyjnym jest m.in. obrona ludzkiego życia, udzielenie wsparcia klerykom poprzez fundusz pomocowy, który już powstał i pomoc potrzebującym w środowiskach lokalnych.\nRycerze Kolumba rozpoczęli swoją działalność w Polsce w roku 2006. Pierwsza konwencja stanowa, podczas której ukonstytuowała się Rada Stanowa oraz wybrano Delegata Stanowego, odbyła się w dniach 20-22 maja 2011 r. w Częstochowie, natomiast uroczyste wprowadzenie na urząd w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie – Łagiewnikach odbyło się 25 czerwca 2011 r. Przełożonym Rycerzy Kolumba w Polsce jest Delegat Stanowy Krzysztof Orzechowski, a ich Kapelanem kard. Franciszek Macharski.


ElectroMobility Poland zaprezentowało polski samochód elektryczny | Polski Przemysł – portal i magazyn przemysłowy\nKategoria: Przemysł Motoryzacyjny, Wiadomości\n28 lipca odbyła się premiera Izery: polskiej marki samochodów elektrycznych. Spółka ElectroMobility Poland zaprezentowała nazwę, logotyp, hasło oraz dwa modele pokazowe: hatchbacka oraz SUV-a. Eksperci podkreślają jednak, że rozwój elektromobilności w Polsce wymaga nie tylko produkcji aut, ale przede wszystkim systemowego myślenia. Tak podchodzą do tego również autorzy projektu. Prototypy, a na kolejnym etapie uruchomienie masowej produkcji, mają być krokiem w kierunku długofalowych zmian, które mogą stać się kołem zamachowym dla całej gospodarki.\nJakie obszary związane z samochodami elektrycznymi mają największy potencjał? To technologie bateryjne oraz systemy zarządzania baterią, silnik elektryczny, systemy teleinformatyczne pojazdów (ICT), systemy wspierające kierowcę oraz z zakresu autonomizacji pojazdów (ADAS). Oczywiście produkcja inspirowana krajową myślą techniczną nie ruszy w Polsce z dnia na dzień. W pierwszym etapie Izera powstaje w oparciu o kupioną technologię platformy.\nPrzedstawiciele ElectroMobility Poland przyznają, że w Polsce na razie brakuje know-how umożliwiającego budowę elektrycznych samochodów z wykorzystaniem wyłącznie krajowych komponentów i technologii.\n– Projektowanie samochodu od podstaw wymaga ogromnej wiedzy i doświadczenia zarówno w obszarach technicznych, procesowych, jak i organizacyjnych. Niezbędnym czynnikiem pozwalającym na rozwijanie i wdrażanie zaawansowanych technologii są kompetencje oraz własność intelektualna i właśnie te elementy chcemy rozwijać równolegle z pracami wdrożeniowymi. Na tym etapie projektu współpraca z zagranicznymi, doświadczonymi partnerami gwarantuje jego realność. Ale to nie jedyna zaleta z międzynarodowej współpracy. Przy okazji odbywa się także transfer wiedzy, który pozwala nam kształcić polską kadrę – wyjaśnia Łukasz Maliczenko, dyrektor rozwoju technicznego produktu ElectroMobility Poland.\nPlany ElectroMobility Poland zakładają stałą współpracę z jednostkami naukowo-badawczymi, co pozwoli rozwijać, a w efekcie wdrażać do masowej produkcji unikalne rozwiązania technologiczne.


PRAWOMOCNA nieważność umowy kredytu mPlan z grudnia 2006 r. dawnego BRE Bank (aktualnie mBank) wyrok SA Wrocław z 25.05.2022 r. – Kancelaria Radcy Prawnego we Wrocławiu Agnieszka Osowiecka-Wasiak • kancelaria-osowiecka.pl – Ambitny zespół radców prawnych i prawników z Wrocławia. Nasza wiedza i profesjonalizm pozwolą rozwiązać Twój prawny problem.\nPRAWOMOCNA nieważność umowy kredytu mPlan z grudnia 2006 r. dawnego BRE Bank (aktualnie mBank) wyrok SA Wrocław z 25.05.2022 r.\nPrawomocna NIEWAŻNOŚĆ w sprawie p-ko mBank (Umowa kredytu mPlan z grudnia 2006 r.) – kolejna wygrana Klienta Kancelarii w Sądzie Apelacyjnym we Wrocławiu !!!\nWyrokiem z dnia 25.05.2022 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu I Wydział Cywilny (SSA Adam Jewgraf), w sprawie o sygn. akt I ACa 168/22 oddalił w całości apelację mBank od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu XII Wydział Cywilny (SSO Krzysztof Rudnicki) z dnia 26.11.2021 r., sygn. akt XII C 293/20 i zasądził na rzecz Klienta Kancelarii od banku zwrot kosztów postępowania apelacyjnego.\nZatem, umowa kredytu jest nieważna, a kredytobiorca został uwolniony od toksycznego produktu i długu.\nWyrokiem Sądu I instancji ustalone zostało w sentencji, że Umowa kredytu zawarta w grudniu 2006 r. z ówczesnym BRE Bank (aktualnie mBank) – jest nieważna. Co do roszczeń pieniężnych, Sąd zastosował teorię dwóch kondykcji i zasądził wszystkie dochodzone kwoty.\nWyrok zapadł po jednej rozprawie, po niespełna 5 miesiącach postępowania w II instancji.


Zdjęcia ludzkiej tkanki zjadanej przez bakterie - Wykop.pl\n@kamilzierke rifters.com #zainteresowania #ciekawostki #peter #watts #bakteryjne #zapalenie #tkanki #martwica\nJak wyglądała noga miesiąc przed stanem na zdjęciach dodał: kamilzierke z rifters.com\nI najciekawsza relacja z jadowitych. dodał: macabrankov z jadowite.org\nA tu artykuł jak wygląda to po ukąszeniu przez żmije. dodał: macabrankov z jadowite.org\nNekrotyczne zapalenie powięzi (Wiecej zdjec) dodał: streczyciel z hcfor.pl\nNecrotizing fasciitis [ENG] dodał: D.......s z en.wikipedia.org\nklimer 6 lat 7 mies. temu\ntylko tyle jestem w stanie napisać jak to widzę O_o\nFlaszGordon 6 lat 7 mies. temu\n@klimer: Dość słabe rzekłbym. Kiedyś miałem okazję podziwiać swoje własne jelita, tuż po wycięciu wyrostka gdy wybudziłem się na stole operacyjnym i jeszcze nie byłem zszyty.\nNigdy wcześniej nie przypuszczałem, że tak ciekawie może wyglądać tkanka tłuszczowa.\n@FlaszGordon: Pewnie, że słabe to zdjęcia już z operowanej nogi, po usunięciu tkanek nekrotycznych, po tym jak wdała się infekcja. Nawet krwi nie ma tylko trochę mięśni, skóry tkanka tłuszczowa.\nTrojkatyzacja_K0ta 6 lat 7 mies. temu\n@FlaszGordon: Czy to nie Ty byleś autorem tego słynnego wykopu o świadomości podczas operacji? ;> Było na głównej dawno temu.\n@FlaszGordon: ja widziałem swoje jelita ale od drugiej strony\nwykopowicz90 6 lat 7 mies. temu\n@JackMaster: Miałeś operowane plecy?\n@wykopowicz90: nie, a minusujących mnie zachęcam do zapoznaniem się z kolonoskopią ;P\n@Trojkatyzacja_K0ta: Obawiam się, że to nie ja ale całkiem prawdopodobne, że mogłem się pod nim wypowiadać.\nPamiętam, że dałem porządnego Wykopa jakiemuś artykułowi w tym temacie.\n@JackMaster : Miesiąc temu kolega z pracy miał kolonkę. Niestety nie oszczędził nam swoich opowiadań o tym jak mu polipa wycieli :P.\n@klimer: Wygląda trochę jak pizza.\nbardzospokojnyczlowiek 6 lat 7 mies. temu\n@FlaszGordon: znalazłem takie dwa, ale w żadnym nie ma Twojego wykopu :P\nthuia 6 lat 7 mies. temu\n@klimer: widzę, że wykop się powoli zamienia w rotten.com....gdzie [18+] ??\nG........m 6 lat 7 mies. temu\n@FlaszGordon: Jelita po wycięciu wyrostka? To jaki ten wyrostek miałeś, bo ja mam bliznę długości 3cm. Jakim cudem widziałeś jelita? j$%ie tanią ściemą.\n@bardzospokojnyczlowiek: No to są ^ ^. Tych jeszcze nie widziałem.\n@FlaszGordon: Jak się ma rozlany wyrostek to ta blizna biegnie od pępka w dół prawie, że do wacka i ma trochę więcej jak 3 cm.\nAle nie musisz mi wierzyć, w końcu to przecież ściema a mnie tu nie ma.\nAle sprawa rozwiązana tak jak w polskim szpitalu:\n-może zapchajmy to watą i zobaczmy co się stanie...\nBartholomew 6 lat 7 mies. temu\nBTW: W Polsce toto nazywa się "piorunującym zapaleniem powięzi".\nexploti 6 lat 7 mies. temu\n@Ciszor: *-może zakleimy to srebrną taśmą i zobaczymy co się stanie...\nprzynajmniej mi to wygląda na srebrną taśmę, przy której amerykanie dokonują wszelkich napraw. :)\nciekawy jestem jak to się potem goiło. o ile w ogóle się goiło. :)\ns......x 6 lat 7 mies. temu\n@Ciszor: taaa, widzę, że odwiedziłeś wszystkie szpitale w kraju nad Wisłą\n@Ciszor: w Polsce to by się nie pierdzielili, tylko od razu, do amputacji :(\n@Ciszor: to prawda. dziadek jakieś 8 lat temu, rzeźnia, znaczy szpital w Grójcu, traktor mu na nogę mocno najechał, otwarta duża rana i złamanie. założyli gips...oczywiście wszystko zaczęło się paprać.\ndopiero po pół roku wyzdrowiała mu ta noga.\nkamilzierke 6 lat 7 mies. temu\nOkazało się również, że baloniki z życzeniami powrotu do zdrowia przywiązane do kotów stanowią zaskakująco efektywne urządzenie do monitorowania ich obecności w pokoju. (ostatnie dwa zdjęcia)\nk....e 6 lat 7 mies. temu\nSory ze sie podpinam ale mam pytanie\nCzy wie ktoś jakie są objawy tejże "choroby" ew jak taka "choroba" się nazywa ?\nzmija 6 lat 7 mies. temu\nZ tego, co wyczytałam na blogu owego gościa, to zakaził się tym podczas biopsji skóry. Wywinął się mrocznemu żniwiarzowi spod kosy, tym niemniej parę godzin dłużej bez opieki medycznej i by się przekręcił.\nk.......2 6 lat 7 mies. temu\n@kaspie: Nekrotyczne (martwicze) zapalenie powięzi. Jeśli ktoś lubi takie klimaty to można sobie obejrzeć http://www.filmweb.pl/Smiertelna.Goraczka oparty na faktach.\nmaroog 6 lat 7 mies. temu\nT.........n 6 lat 7 mies. temu\nTak przy okazji mi się przypomniało...\nMa ktoś może ochotę na karkówkę na krwisto ?\nNa szczęście jest odpowiednie zdjęcia kota, "rozładowującego napięcie" - inaczej zakopałbym za brak +18. Pomysł z balonami do wykrywania kotów też dobry - dziwne, że nikt na to wcześniej nie wpadł na Wykopie.\n@jadachahermaphrodite: Powiedzmy sobie szczerze - czy bym dał +18 czy nie - i tak prawie wszyscy zainteresowani wejdą. Tytuł mówi sam za siebie ;) Ponadto grupa wiekowa poniżej 18 lat i tak widuje na co dzień gorsze rzeczy w telewizji i innych stronach w necie.\nJeśli chodzi o koty w tym wykopie - podziwiam człowieka za to, że pomimo groźby utraty nogi on potrafi do sytuacji podejść optymistycznie i żartuje ze swoich zwierzaków. To ten typ, dla którego szklanka jest do połowy pełna ;)\n@kamilzierke: Trudno się nie zgodzić. Obawiam się jednak, że koty poruszające się nieskrępowanie po pomieszczeniu, w którym wyłożono kawałek mięsa, to raczej coś z gatunku "sytuacja problemowa" niż obiekt żartów. Krótko mówiąc - balony jak najbardziej wskazane.\nkszychu 6 lat 7 mies. temu\n@jadachahermaphrodite: Bez kota to nie robota!\nKiedyś ledwo bym się powstrzymywał od rzygnięcia, a teraz tylko przewinąłem zauważając głównie koty. Niech mi ktoś powie, że Internet nie wypacza psychiki.\nAxelio 6 lat 7 mies. temu\n@t3m4: Internet sprawia, że jesteśmy bardziej odporni!\nkamilzierke dołączył 9 lat 5 mies. temu\n319\twykopali 17\tzakopali 6.7 tys. wyświetleń


Gazeta Ubezpieczeniowa nr 35/2021 - Gazeta Ubezpieczeniowa – Portal\nStrona główna E-Wydanie Gazeta Ubezpieczeniowa nr 35/2021\nDodatek specjalny LIDERZY UBEZPIECZEŃ DLA DZIECI I MŁODZIEŻY:\nArtur Makowiecki: Porównanie ofert. Na Najróżniejsze Wypadki najlepsza jest indywidualna ochrona – str. 6–7\nTUZ Ubezpieczenia: Bezpieczna Nauka to potęgi klucz – str. 8\nAndrzej Adamczyk, bezpieczny.pl: Wszystko zaczyna się od dziecka – str. 9\nMarta Zdzińska, Certo Broker: Ubezpieczenie dzieci w grupówce rodziców to zbędny gadżet? – str. 10\nJacek Rink, UNIQA: Odświeżona oferta ubezpieczenia szkolnego – str. 11\nPaweł Skotnicki: Przemyślane ubezpieczenie dla dziecka – str. 12\nArtur Makowiecki: Podsumowanie tygodnia. Warsztaty kontra PZU – str. 2\nAon: Mapy Ryzyk 2021 zdominowane przez pandemię – str. 3\nVIG: Blisko 3 mld zł półrocznej sprzedaży – str. 4\nTUW PZUW: Żabka na pierwszy ogień – str. 5\nPZU: Polisy z UFK zostaną zmodyfikowane – str. 13\nCloud to Street: Powodzie coraz większym zagrożeniem dla świata – str. 15\nSebastian Ludwin, Aon: Wdrożenie PPK okiem brokera ubezpieczeniowego – str. 18\nArtur Sójka: Mądrzy przedsiębiorcy współpracują, pozostali konkurują – str. 19\nŁukasz Pająk: Pricing, czyli słoń w salonie ubezpieczycieli komunikacyjnych – str. 20\nSławomir Dąblewski: Poszło o gwarancję ubezpieczeniową – str. 21\nAdam Kubicki: Jak możesz poprawić swoją skuteczność sprzedażową 22\nBiblioteczka ubezpieczeniowca:John C. Maxwell, Rob Hoskins, Zmieniaj swój świat. Małe kroki, które poprowadzą do wielkich zmian w Twoim otoczeniu – str. 22\nPoprzedni artykułGrupa PZU z rekordowym przypisem półrocznym\nNastępny artykułGrecja: Nie będzie żywicy ze spalonego lasu


Warzywno - pieczarkowa zupa krem przepis - Gotujmy.pl\n19 lut 2016 20:22\nPieczarki, cukinia, pomidory, ziemniaki, fasolka, marchew i zioła - zamknięte w przepysznej zupie krem\n2 puszki pomidorów krojonych lub w całości\n2łyżeczki majeranku i oregano\nZiemniaki i cukinię obrać i pokroić na kawałki. Pieczarki także obrać i pokroić. Podsmażyć na odrobinie oleju. Gdy woda odparuje, dodać ząbki czosnku. Następnie dodać pomidory wraz z zalewą, wymieszać. Wsypać pokrojoną marchew i przyprawić. Dusić pod przykryciem.\nPo ok 7min wsypać ziemniaki, cukinię i fasolkę. Wymieszać dokładnie, dusić pod przykryciem ok. 5min. Zalać wszystko bulionem, doprowadzić do wrzenia i gotować , aż wszystkie warzywa będą miękkie. Zblendować na gładki krem. Można podawać np. z groszkiem ptysiowym\npieczarki podsmażyć , gdy będą gotowe dodać czosnek\ndodać marchew i pomidory, wymieszać i przyprawić\ndodać ziemniaki, cukinię i fasolkę, wymieszać\nzalać bulionem i gotować do miękkości, zblendować\n29 kwi 2010 20:18