Łazienki Królewskie – baza wiedzy – eseje\n“Co to jest oświecenie?” – pytał Immanuel Kant w artykule opublikowanym w piśmie “Berlinische Monatsschrift” w 1784 roku. I odpowiadał: “Oświeceniem nazywamy wyjście człowieka z niepełnoletniości, w którą popadł z własnej winy”.\nNastępnie precyzował: “Niepełnoletniość to niezdolność człowieka do posługiwania się swym własnym rozumem, bez obcego kierownictwa”. Dla filozofa z Królewca oświecenie jest świadomym, celowym posługiwaniem się rozumem: “Sapere aude! Miej odwagę posługiwać się swym własnym rozumem – tak brzmi hasło oświecenia” – pisze Kant. Nieprzypadkowo to właśnie horacjańskie motto Stanisław August kazał wyryć na medalu wręczonym Stanisławowi Konarskiemu w 1771 r.: sapere auso – temu, który odważył się być mądrym.\nStanisław August (1732-1798)\nStanisław Antoni Poniatowski przyszedł na świat 17 stycznia 1732 roku w dobrach swego ojca w Wołczynie, w przededniu wydarzeń, które dobitnie miały potwierdzić kryzys już nie systemu politycznego, ale suwerenności państwa. W roku 1733 po śmierci Augusta II szlachta wyjątkowo zgodnie wybrała królem Stanisława Leszczyńskiego, możnego magnata wielkopolskiego, teścia Ludwika XV. Związany z Francją i popierany przez nią kandydat był nie do zaakceptowania dla mocarstw ościennych, przede wszystkim dla Austrii i Rosji. Wojska rosyjskie wkroczyły do Rzeczypospolitej i doprowadziły do elekcji (uczestniczyło w niej zaledwie kilkaset osób) elektora saskiego Fryderyka Augusta II. Legalnie wybrany i cieszący się popularnością w społeczeństwie szlacheckim kandydat nie miał szans na utrzymanie się na tronie. Kraj opanowały wojska rosyjskie i saskie. Elektor koronował się na króla polskiego jako August III, a Leszczyński po krótkiej obronie w wiernym mu Gdańsku musiał uciekać z Polski. W wojnie o tron Leszczyńskiego wziął mimowolny udział także Stanisław Antoni i to w sposób dość dramatyczny, jako ofiara porwania przez przeciwników politycznych ojca.\nMecenat teatralny Stanisława Augusta\nStanisław August nie był pierwszym z naszych królów, którzy objęli teatr swoim patronatem. Związki pomiędzy sceną a władzą monarszą dają się dostrzec już za panowania Zygmunta Starego (między innymi wawelskie wystawienie Iudicium Paridis Jacoba Lochera z 1522 r.). W pierwszej połowie XVII wieku w warszawskim Zamku Królewskim świetny teatr operowy stworzył Władysław IV Waza. Za panowania jego brata, Jana Kazimierza, wystawiono w Warszawie Cyda Pierre’a Corneille’a (1662). Liczne imprezy teatralne organizowali Jan III Sobieski wraz z królową Marysieńką. Kilka scen królewskich funkcjonowało w Warszawie za panowania Wettinów (między innymi na Zamku Królewskim i w Pałacu Saskim), a dzięki Augustowi III wybudowano w Ogrodzie Saskim osobny gmach teatralny nazywany Operalnią. Budynek według projektu Carla Friedricha Pöppelmanna otworzono w 1748 r. Służył on królowi jako teatr dworski, ale od 1761 r. zaczęła tu działać również scena publiczna (antrepryza Jeana-François Albaniego). Najważniejszy etap w dziejach Operalni wydarzył się już za panowania kolejnego władcy.\nEkonomie królewskie za panowania Stanisława Augusta\nEkonomie królewskie wchodziły w skład dóbr stołowych polskich monarchów, które zostały wydzielone z królewszczyzn w końcu XVI w. Królewszczyzny, czyli ziemie, wsie i miasta będące własnością monarchy, wywodziły się w Koronie ze spuścizny Piastów, a na Litwie – Jagiellonów. W XVI w. na coraz większą skalę rozwijał się proces nieprzemyślanego i często niezgodnego z prawem rozdawnictwa królewszczyzn w ręce wpływowej szlachty i magnaterii. Konstytucja sejmu z 1504 r. zobowiązywała króla do odzyskania dóbr zagarniętych bezprawnie przez możnowładców. Zainicjowany wówczas tzw. ruch egzekucyjny, popierany przez rzesze szlachty przeciwne samowoli magnatów, miał na celu weryfikację stanu posiadania królewszczyzn oraz zwrot dóbr dzierżonych bezprawnie. Ruch ten największego rozpędu nabrał za panowania Zygmunta Augusta (1548-1572). Odpowiednie zarządzenia w tej materii zawierały konstytucje sejmowe z lat sześćdziesiątych XVI w.\nPortret Stanisława Augusta w płaszczu gronostajowym Élisabeth Louise Vigée Le Brun\nSpośród licznych portretów Stanisława Augusta Poniatowskiego dwa ostatnie, do których pozował, zostały namalowane przez sławną francuską malarkę Élisabeth Vigée Le Brun. Jeden ukazuje króla w czerwonym płaszczu podbitym gronostajowym futrem, drugi zaś – w historyzującym stroju króla Francji Henryka IV. Oba obrazy powstały w 1797 r. w Petersburgu. Nieliczne informacje odnoszące się do obydwu portretów można odnaleźć w pamiętnikach samej autorki. Stąd wiadomo, że jako drugi stworzyła portret Stanisława Augusta w stroju Henryka IV. Zamówienie pochodziło od królewskiej siostrzenicy – Urszuli z Zamojskich Mniszchowej. Jako pierwszy namalowany został natomiast portret ukazujący króla w płaszczu gronostajowym. Odmiennie, aniżeli miało to miejsce w przypadku obrazu zamówionego przez Urszulę Mniszchową, portret ten nie stał się własnością ani króla, ani żadnego z członków królewskiej rodziny. Vigée Le Brun postanowiła zatrzymać obraz w swojej kolekcji.\nKról a Targowica. Wallenrodyzm Stanisława Augusta\nKonfederacja targowicka zasłużyła w narodowej tradycji na szczególnie negatywną ocenę. Oto trzech potężnych oligarchów wraz z gronem ich klientów weszło w sojusz z władcą obcego mocarstwa, aby nie dopuścić do reform wzmacniających ustrój polityczny oraz unowocześniających strukturę społeczną Rzeczypospolitej. Tym władcą była Katarzyna II – cesarzowa Rosji, magnatami zaś Stanisław Szczęsny Potocki, Ksawery Branicki i Seweryn Rzewuski. Obok nich czołową rolę w konfederacji odegrali bracia Kossakowscy – biskup Józef oraz Szymon, generał rosyjski. Już w okresie poprzedzającym Sejm Wielki prowadzili oni z różnym natężeniem opozycyjną politykę wobec Stanisława Augusta. Podczas obrad sejmu kontestowali kierunek, w którym zmierzały propozycje zmian ustawodawczych wysunięte przez reformatorską część opozycji patriotycznej – obóz, który zanim przybrał znaną nam z podręczników historii postać, wyłonił się stopniowo w toku walki politycznej.\nZ królem czy przeciw niemu? Teofila i Józef Sapiehowie wobec upadku konfederacji barskiej\nRozpatrując, w jaki sposób krajczy litewski Józef Sapieha i jego żona Teofila odnieśli się do upadku konfederacji barskiej, warto rozpocząć od krótkiego przedstawienia ich działalności politycznej przed 1772 r. Początki ich aktywności były związane z postacią Anny Jabłonowskiej, starszej siostry krajczyny, która była jedną z osób przygotowujących ruch barski. Z analizowanego materiału źródłowego wynika, że wiosną 1768 r., a więc krótko po jego zawiązaniu, Teofila Sapieżyna – oczekując potomka i borykając się z problemami zdrowotnymi – rozważała wyjazd zagranicę. Chęć większego zaangażowania w działalność konfederatów wyraziła jednak już w sierpniu 1768 r. Od tego czasu ściśle współpracowała z Anną Jabłonowską, która była dla niej jednocześnie przewodniczką po życiu politycznym.\nZgon Stanisława Augusta\nW Narodowym Muzeum Sztuki im. M. K. Čiurlionisa w Kownie znajduje się obraz pędzla Marcellego Bacciarellego przedstawiający zgon Stanisława Augusta w petersburskim Pałacu Marmurowym. Bacciarelli, związany z królem od pierwszych lat jego panowania, nie znajdował się jednak przy łożu króla w ostatnich chwilach jego życia. Obraz jest malarską wizją wydarzeń z 12 lutego 1798 r. i pożegnalnym wkładem Bacciarellego w kształtowanie wizerunku ostatniego króla Rzeczypospolitej. Na pierwszym planie obrazu widzimy ostatniego kaznodzieję Stanisława Augusta – księdza Tadeusza Jurewicza oraz imperatora rosyjskiego Pawła, generał gubernatora Litwy Nikołaja Repnina oraz wielkie książęta Konstantego i Aleksandra. Nad postacią Stanisława Augusta pochyla się jego lekarz Jan Bekler, a dookoła zgromadzeni są dworzanie: kasztelan wiski Wilczewski, pułkownik Michał Cichocki, marszałek wielki koronny Michał Jerzy Mniszech, adiutanci królewscy Arnold Byszewski i Michał Kirkor, marszałek dworu Tadeusz Witski, szambelanowie Stanisław Trembecki i Mikołaj Wolski, kamerjunkier Jabłoński oraz Ksawery Kawecki. Dzieło to, podobnie jak wielkoformatowe malowidła historyczne w Sali Rycerskiej Zamku Królewskiego, miało przekazać pamięć o ważnym wydarzeniu z dziejów narodu polskiego – śmierci ostatniego władcy państwa polsko-litewskiego.\nFranciszek Ryx – nie tylko kamerdyner Jego Królewskiej Mości\nFranciszek Ryx (1722-1799) to postać niezwykła, a historia jego kariery mogłaby posłużyć za kanwę historycznego filmu lub fabułę interesującej książki. Rozpoczynał służbę jako fryzjer u podkanclerzego litewskiego Michała Sapiehy, a umierał jako szlachcic, właściciel dziedzicznych dóbr, bliski doradca i powiernik ostatniego króla Rzeczypospolitej oraz wieloletni “zarządca” i właściciel teatralny.\nJuż za życia z inspiracji swoich wrogów doczekał się książki, której był jednym z głównych bohaterów. Listy polskie pisane w roku 1785 autorstwa Stanisława Kostki Potockiego powstały w celach propagandowych, ale nawet gdy weźmiemy ten fakt pod uwagę, zaskakuje gorąca nienawiść autora do starosty piaseczyńskiego, która bije z każdego słowa. Ryx został oskarżony o niemoralne zachowanie i krzywdzenie żony.\nBacciarelli w Łazienkach Królewskich\nMarcello Bacciarelli, urodzony 10 lutego 1731 r. w Rzymie, zmarły 5 stycznia 1818 r. w Warszawie, jest jedną z najważniejszych postaci w historii malarstwa w Polsce. Prawie wszystkie dzieła tego twórcy powstały w naszym kraju i tutaj znajdują się do dzisiaj. Śladów jego działalności artystycznej przed pierwszym pobytem w Polsce w latach 1756-1764 i osiedleniem się tu na stałe w 1766 r. jest bardzo niewiele. Źródłem wiedzy o życiu Bacciarellego przed przyjazdem do Polski jest przekaz jego pierwszego pracodawcy, dyrektora królewskiej galerii w Dreźnie, Karla Heinricha Heineckena, który w latach 60. XVIII wieku opublikował pierwszy krótki rys początków kariery malarza. Stąd pochodzi informacja powtarzana przez późniejszych biografów, że w Rzymie młody Marcello miał się kształcić w pracowni Marca Benefiala.\nMój dobry Merlini\nŁazienki Królewskie w Warszawie zawdzięczają swoje istnienie dwóm niezwykłym mecenasom sztuk: marszałkowi wielkiemu koronnemu księciu Stanisławowi Herakliuszowi Lubomirskiemu oraz Stanisławowi Augustowi – ostatniemu królowi Polski. Za realizację ich artystycznych idei odpowiadali w największej mierze dwaj nadworni architekci: Tylman z Gameren oraz Dominik Merlini. Pierwszy z nich w latach 1683–1689, na wyspie wytyczonego w ujazdowskim zwierzyńcu kanału, zaprojektował i wybudował dla Stanisława Herakliusza Lubomierskiego niewielki wypoczynkowy pawilon zwany Łazienką. Niemal wiek po tym fakcie drugi z wymienionych architektów w otaczającym Łazienkę ogrodzie wzniósł szereg ustronnych willi i pawilonów ogrodowych, a następnie przebudował samą Łazienkę, czyniąc z niej letnią rezydencję ostatniego monarchy Rzeczypospolitej. Jakkolwiek podczas trzydziestoletnich rządów Stanisława Augusta w najrozmaitsze prace na terenie Łazienek Królewskich zaangażowanych było wielu królewskich architektów, artystów i ogrodników, to najważniejszą postacią, nie licząc samego monarchy, mającą wpływ na ostateczny kształt Pałacu na Wyspie oraz otaczającego go ogrodu był niewątpliwie Dominik Merlini – pierwszy architekt króla i Rzeczypospolitej.\nJan Bogumił Plersch – nadworny dekorator Jego Królewskiej Mości\nNa każdym dworze królewskim malarze dekoratorzy pełnili rolę szczególną: to oni ozdabiali rezydencje, nadając im monarszy splendor, olśniewający uprzywilejowanych bywalców. Dzieła tych artystów były najbardziej widoczne i widowiskowe – upiększały, ale też komunikowały treści, które władca pragnął przekazać wszystkim odwiedzającym jego siedzibę. Nie inaczej działo się w Warszawie na dworze Stanisława Augusta, tym bardziej że ambitny monarcha, który wedle słów nuncjusza papieskiego Eugenio Viscontiego, “gdyby mógł, zreformowałby w jednym dniu cały kraj, cały naród”, doskonale rozumiał i doceniał propagandową funkcję sztuki. Dla króla pracował cały sztab artystów, ale wśród tych, którzy malowali dekoracje ścienne, pierwszoplanową rolę odgrywał Jan Bogumił Plersch – syn Johanna Georga Plerscha, “pierwszego rzeźbiarza” Augusta III. Kariera artystyczna była więc dla młodego Plerscha poniekąd naturalnym wyborem. Mimo że był wybitnym malarzem, w dodatku wywodzącym się z rodziny artystów, nie został należycie doceniony przez potomnych. Celem niniejszego eseju jest przybliżenie sylwetki Jana Bogumiła Plerscha, malarza, który całe życie związany był z Warszawą. I z Łazienkami. To właśnie on nadał niepowtarzalny charakter wnętrzom wielu budowli wzniesionych na terenie letniej posiadłości króla.\nVogel. Widoki historii, krajowidoki oraz wielorakie zatrudnienia i oblicza królewskiego rysownika\n“Przed odjazdem swym do Kaniowa niespodzianie wszedł król do malarni i zastawszy samego tylko Vogla pracującego, wypytał się o imię i szczegóły jego życia, nie tylko pochwalił w nim pilność, ale nadto pięć czerwonych złotych miesięcznie pensji mu naznaczył, przydając, iż pamięta jego ojca, jak był poczciwy, żeby na wzór jego się formował i że odbiera ten pierwszy dowód jego łaski z tym jedynie obowiązkiem, aby okazywał ciągłą pilność w naukach i uczciwość w postępowaniu”. Król nakazał mu też uczyć się języków: włoskiego i angielskiego. W swojej pisanej na starość autobiografii Zygmunt Vogel odnotował wizytę Stanisława Augusta i moment, gdy “król ucałował mnie i podał mi swoją dobroczynną rękę do pocałowania”. Moment ów określił następująco: “(…) najważniejszy życia mego wypadek – była to chwila, która może stanowiła to wszystko, czym byłem i dziś jestem”. Wydarzenie miało miejsce zapewne zimą, na początku roku 1787. W lutym nastąpił wyjazd króla do Kaniowa, gdzie w maju Stanisław August spotkał się na rzece Dniepr z carycą Katarzyną II.\nAndré Le Brun – “pierwszy rzeźbiarz” króla Stanisława Augusta\nAndré Le Brun (1737-1811), który przez prawie 30 lat pełnił funkcję “pierwszego rzeźbiarza” na warszawskim dworze króla Stanisława Augusta, był czołową postacią i jedną z największych artystycznych indywidualności w Rzeczypospolitej ostatniej tercji XVIII w. Urodzony w 1737 r. w Paryżu, kształcił się na tamtejszej Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby (Académie Royale de Peinture et de Sculpture) pod kierunkiem Jean-Baptiste’a Pigalle’a, a zdobywszy w 1756 r. Prix de Rome, został stypendystą Akademii Francuskiej w Rzymie. W roku 1768 przyjechał z Rzymu do Warszawy, zaangażowany przez polskiego króla jako “pierwszy rzeźbiarz” na jego dworze, i do połowy lat 90. XVIII w. zajmował wysoką pozycję w dworskim środowisku artystycznym. Stojąc na czele pracowni rzeźbiarskiej funkcjonującej na Zamku Królewskim, projektował niemal wszystkie wychodzące z niej dzieła, które pod jego kierunkiem były odkuwane w kamieniu, modelowane w stiuku i odlewane w brązie przez współpracowników. Do Rzymu wyjechał raz jeszcze jesienią 1772 r. i był tam do początków roku 1779, spędzając w tym mieście w sumie 15 lat. Ostatni rozdział jego życia to pobyt w Petersburgu (1795-1803) i lata spędzone w Wilnie, gdzie zmarł w 1811 r.\nJoseph Roos, kolega i korespondent Bacciarellego – zapomniany pionier europejskiego muzealnictwa?\nW Królewskiej Galerii Obrazów w Pałacu na Wyspie wiszą trzy urodziwe pejzaże idealne, przedstawiające górskie krajobrazy, na których pierwszych planach widzimy wieśniaków i zwierzęta. Ich autor – Joseph Roos starszy (1726-1805) pochodził z jednej z najdłużej czynnych artystycznie dynastii malarzy austriackich, specjalizującej się od XVII w. w tworzeniu krajobrazów i scen ze zwierzętami. Malowali je jego pradziad, dziadek i ojciec Cajetan (którego płótno Bydło na tle ruin znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie), nauczyciel Josepha. Mimo że ród wywodził się z Palatynatu, a osiadł w Wiedniu, jego członkowie z lubością italianizowali swoje imiona i nazwiska. Dziadek – Philipp Peter Roos, który od roku 1677 do śmierci w 1706 przebywał we Włoszech, występował jako Rosa di Tivoli (jego Pasterza ze stadem i Krajobraz z bydłem znajdziemy w wilanowskiej kolekcji Stanisława Kostki Potockiego, dwa podobne obrazy – w warszawskim Muzeum Narodowym). Cajetan z kolei określał się często jako Gaetano Rosa, włoską formę nazwiska przyjmował też niekiedy Joseph, choć pozostawiał na ogół niemieckie brzmienie imienia.\nTylman z Gameren – architekt rodu Lubomirskich\nW 1674 roku Ujazdów z dotychczasowym zamkiem królewskim i przyległym doń zwierzyńcem staje się własnością marszałka koronnego Stanisława Herakliusza Lubomirskiego. Wydarzenie to bez wątpienia było ważnym momentem w historii rozwoju tego miejsca, a w konsekwencji – również Ogrodu Łazienkowskiego. Nowy właściciel Ujazdowa, wielki humanista, poeta i podróżnik, od razu przystąpił do prac nad rezydencją. Tylmanbył zaangażowany w realizację zamierzeń architektonicznych rodu Lubomirskich, a wraz ze swoim przyjacielem Stanisławem Herakliuszem rozpoczął prace nad przywróceniem świetności Ujazdowa. Na początku zabrał się za dawny zamek królewski, wzniesiony jeszcze za Zygmunta III Wazy, a następnie zdewastowany przez Szwedów w 1655 roku. Realizacja tego zamiaru zajęła parę lat – wiadomo, że już na początku lat 80. XVII wieku zamek cieszył się sławą i przepychem wnętrz, które były głównym przedmiotem prac projektowych Tylmana. Samą bryłę zamku pozostawiono w formie niezmienionej od czasów Zygmunta III, co poświadczają zachowane rysunki projektowe.\nSir Charles Hanbury Williams (1708-1759)\nTen pełen wyrazu, harmonijnie skomponowany i starannie wykończony portret, pędzla jednego z najbardziej cenionych malarzy XVIII wieku, Antona Raphaela Mengsa, miał wyjątkowe znaczenie dla króla Stanisława Augusta. W 1781 roku w liście do posła polskiego w Londynie, Franciszka Bukatego, władca zawarł następującą prośbę: „Sławny ów malarz Mengs, niedawno w Rzymie zmarły, przed 30 blisko lat malował w Dreźnie portret Pana kawalera Charles Hanbury Williams, na ów czas posła angielskiego przy dworze Augusta III. Ponieważ dwie córki tegoż Williamsa umarły, a ów inszych dzieci nie miał, rozumiem, że ten portret mało dla kogo będzie w Anglii potrzebnym. Mnie zaś byłby bardzo miłym, gdyż byłem wielkim tegoż Williamsa przyjacielem. Dopytaj się więc Wielmożny Pan, jeżeli możesz, o tym portrecie i nabądź go dla mnie. Portret ten łatwo z następujących okoliczności może być poznany i znaleziony. W prawej ręce pióro, w lewej list trzymającej, był odmalowany Williams”. Następnie podane są informacje o dalszych krewnych Williamsa, do których można by ewentualnie się zwrócić.\nO Jakubie Kubickim, nieco zapomnianym architekcie Łazienek Królewskich i Ujazdowa\n“Bądź pewien, że równie i o tobie jako zasłużonym pamiętać będę” – tymi słowami Stanisław August opuszczający Warszawę w styczniu 1795 roku pożegnał Jakuba Kubickiego (1758-1833) – jednego z bardziej cenionych przez siebie architektów. Kubicki był przedstawicielem młodszego pokolenia artystów polskiego pochodzenia, wykształconych na królewskim dworze, których monarcha poważał szczególnie i z którymi wiązał największe nadzieje. Odegrał on główną rolę w realizacji kilku najistotniejszych idei Stanisława Augusta: kościoła Ujazdowskiego, budowy Kozienic, a także zjazdu w Kaniowie. Dziś najczęściej wspomina się go jako autora przebudowy Belwederu, projektów niezrealizowanego kościoła Najwyższej Opatrzności (Ujazdowskiego), a także arkad u podnóża Zamku Królewskiego w Warszawie. Jednak wzniesione przez niego budowle – zarówno w Ogrodzie Łazienkowskim, jak i poza nim – są liczniejsze i z pewnością zasługują na przypomnienie.\nParyska “maman” ostatniego króla\nW biografii ostatniego polskiego króla Stanisława Augusta wielkie znaczenie miał wątek jego związków z Francją. Objawiały się one w różnych momentach, ale decydującym była wizyta przyszłego władcy Stanisława Antoniego Poniatowskiego w Paryżu w 1753 roku. To wtedy właśnie poznał panią Geoffrin, która stała się jego przewodniczką po elitarnych środowiskach nad Sekwaną, a później, po wstąpieniu Stanisława na tron, jego ważną zagraniczną korespondentką. Kim była owa dama i jaką rolę odgrywała w Paryżu – mieście będącym wówczas europejską stolicą kultury?\nMarie-Thérèse Rodeturodziła się w 1699 roku, a więc od swojego przyszłego protegowanego była starsza o 33 lata. Wcześnie straciła oboje rodziców. Do zamążpójścia w wieku zaledwie 14 lat pozostawała na wychowaniu babki. Jej mąż, Franciszek Geoffrin, miał w chwili ślubu lat 48. Jego niewątpliwą zaletę stanowiła posada głównego kasjera w manufakturze luster w Saint-Gobain. Było to zajęcie bardzo dochodowe. Z czasem Franciszek Geoffrin stał się też głównym akcjonariuszem tego przedsiębiorstwa, które przynosiło wielkie zyski w czasach ogólnoeuropejskiej mody na francuskie towary luksusowe. Mamy więc do czynienia z bardzo zamożną, ale niewątpliwie mieszczańską rodziną.\nKatarzyna II i Stanisław August\nPrzyszła władczyni Rosji – Katarzyna II– urodziła się 21 kwietnia 1729 roku w Szczecinie jako córka pruskiego generała, pochodzącego z podupadłego rodu Anhalt-Zerbst, księcia Chrystiana Augusta, i Joanny Elżbiety Holstein-Gottorp. Ochrzczona dwa dni później, otrzymała imiona Zofia Augusta Fryderyka. Mając 15 lat, w styczniu 1744 roku, wyruszyła w podróż do Rosji, aby poślubić następcę rosyjskiego tronu, wielkiego księcia Piotra. W połowie tego roku księżniczka Zofia zmieniła wyznanie na prawosławne, otrzymując na chrzcie imię Katarzyna, na cześć matki panującej imperatorowej Elżbiety Piotrowny. Zaślubiny Katarzyny i Piotra odbyły się 1 września 1745 roku. Zostały przyspieszone na wyraźny rozkaz władczyni. Pod koniec 1744 roku, podczas pobytu w Moskwie, wielki książę zachorował na ospę, która poczyniła w jego wyglądzie duże zmiany. Kontrast między zyskującą na urodzie młodziutką Katarzyną a wręcz odpychającym wyglądem Piotrem stał się tak duży, że Elżbieta obawiała się odmowy Katarzyny poślubienia przeznaczonego jej wybranka. Nie domyślała się, że już wówczas ambicje Katarzyny sięgały tronu i gotowa była ona poślubić każdego, byle osiągnąć upragniony cel. Małżeństwo przyszłej władczyni nie było udane od samego początku i wygląd wielkiego księcia nie miał tu znaczenia. Piotr przejawiał bowiem objawy skrajnej niedojrzałości emocjonalnej, całymi dniami zajmował się “zabawą w wojsko”, musztrując służbę.\nO księciu Józefie Poniatowskim\nJózef Poniatowski to postać niezwykle barwna. Bohater, dzielny wódz, gorący patriota, ale też uwodziciel damskich serc i hulaka korzystający z uciech życia. Taki właśnie obraz przeszedł do historii. Wizerunek ten był przy tym utrwalany także setkami sztychów, rycin i obrazów z przedstawieniem księcia z owym błyskiem w oku, pod ułańskim czakiem, zawadiacko przechylonym na głowie, w mundurze generalskim, udekorowanym gwiazdą francuskiej Legii Honorowej i krzyżem Virtuti Militari. Koleje życia księcia Józefa mogłyby być scenariuszem niejednego filmu. Były w nim osobiste zwroty życiowe, polityczne, i nie tylko, dylematy, liczne miłosne przygody (i dwóch nieślubnych synów) oraz błyskotliwa od pewnego momentu kariera wojskowa i polityczna. Schyłek życia księcia, jego śmierć uwieńczyły narodziny legendy, która znalazła swoje odbicie w najróżniejszych formach.\nAugust III i jego czarna legenda\nNiewielu polskich władców cieszy się tak złą sławą u potomnych jak August III (1696-1763). Czarna legenda, według której przedostatni polski monarcha był osobą leniwą, pozbawioną wszelkich zalet i inicjatywy, gnuśną, o bardzo wąskich horyzontach umysłowych, przez co swoimi nieudolnymi rządami walnie przyczynił się do upadku politycznego i gospodarczego Rzeczypospolitej, została utrwalona przez Władysława Konopczyńskiego, który skreślił taką oto biografię władcy:\n“Ten od urodzenia desygnowany król polski nie raczył się nigdy nauczyć języka przyszłych poddanych, poprzez magnatów nigdy nie spróbował podać ręki zdrowszym żywiołom szlacheckim ani mieszczańskim. Z ładnego, pulchnego młodzieńca zrobiła się ciężka bryła mięsa i tłuszczu, z każdym rokiem apatyczniejsza i bezmyślniejsza. W końcu dojdzie do tego, że król elektor całe dnie spędzać będzie na strzyżeniu papieru, strzelaniu do psów lub policzkowaniu błaznów, w najlepszym razie na polowaniach, które odpowiednio urządzone, zakrawały raczej na wielką rzeź spędzonej zwierzyny niż na ćwiczenia sportowe. Jedyną namiętność szlachetniejszą zachował August Otyły – upodobanie do klasycznego malarstwa: dowodem nabyta przezeń do Galerii Drezdeńskiej Madonna Sykstyńska; jedno uczucie wywrze wpływ na jego politykę – uczucie niczym nieusprawiedliwionej dumy. I jeden jedyny instynkt tego leniwego, rubasznego króla zostawi po sobie pokaźne rezultaty – instynkt rozrodczy. Dość powiedzieć, że ze swoją brzydką żoną Marią Józefą spłodził August ni mniej ni więcej, tylko pięciu synów i sześć córek”.\nOd Połtawy do Lipska. Poniatowscy – itinerarium świetności\nW końcu XVII wieku Poniatowscyherbu Ciołek byli niemajętną i nikomu nieznaną rodziną szlachecką. Choć brakowało im wysokich tytułów i godności, posiadali skromną, lecz dającą się udokumentować genealogię, sięgającą XV wieku. Ich gniazdem była wieś (dziś miasto) Poniatowa w województwie lubelskim. Kiedy jednak ojciec przyszłego króla, Stanisław, osiągnął najwyższe zaszczyty w państwie, rozpoczął proceder „poprawiania” genealogii, rozbudzając wątpliwości co do swojego pochodzenia. Rozpowszechnił on legendę, jakoby w 1629 roku Poniatowscy zostali skoligaceni z włoskim rodem hrabiów Salinguerra, posiadającym w herbie Ciołka. Rzeczywistość była bardziej prozaiczna.\nSalomon polskiego baroku – Stanisław Herakliusz Lubomirski\nStanisław Herakliusz Lubomirski (1642–1702) to niewątpliwie jeden z najwybitniejszych przedstawicieli nie tylko rodu Lubomirskich herbu Szreniawa, ale także elity polityczno-społecznej Rzeczypospolitej Obojga Narodów przełomu XVII i XVIII wieku. Niezwykle bogata i wszechstronna działalność przyszłego marszałka wielkiego koronnego, prowadzona z niebywałym rozmachem na wielu polach, pozwoliła mu na trwałe zapisać się na kartach polskiej historii i literatury. Do odegrania znamienitej roli w dziejach monarchii polsko-litewskiej predestynowały Stanisława Herakliusza Lubomirskiego jego znakomite parantele rodzinne. Przyszedł on bowiem na świat w familii, która mimo iż do wąskiego grona rodów magnackich weszła dość późno, bo dopiero pod koniec XVI wieku, to jednak bardzo szybko zajęła w nim poczesne miejsce. Podwaliny pod przyszłą potęgę rodu położył pradziadek Stanisława Herakliusza, Sebastian, który w 1581 roku, zaoferowawszy wyższą sumę dzierżawy, otrzymał z nadania króla Stefana Batorego urząd żupnika krakowskiego. Prowadząc rabunkową politykę gospodarczą w podległych mu kopalniach i wyzyskując górników, znacząco powiększył własny majątek, dzięki czemu mógł założyć prywatne szyby solne.\nBelweder i Łazienki\nBelweder, jeden z najbardziej znanych zabytków w Polsce, to miejsce ważnych dla naszego kraju wydarzeń, przez które przewinęło się szereg postaci z kart podręczników. Pałac łączy z Łazienkami Królewskimi nie tylko bezpośrednie sąsiedztwo, lecz także kilkusetletnia historia. Historia Belwederu prawdopodobnie sięga połowy XVI w., gdy miał się on stać rezydencją królowej Bony, żony króla Zygmunta Starego. W kolejnych latach obiekt często zmieniał właścicieli, aż w 1659 r. nabył go kanclerz litewski Krzysztof Zygmunt Pac. To zapewne jego żonie Belweder zawdzięcza swoją nazwę. Miała ona bowiem, po przebudowie zabytku, powiedzieć po włosku “bel vedere”, czyli piękny widok. Niewykluczone jednak, że nazwa Belwederu pochodzi jeszcze z czasów Bony.\nTeatr w Łazienkach Królewskich w czasach Stanisława Augusta\nTeatr Królewski w Starej Oranżerii w Łazienkach został otwarty 6 września 1788 roku. Na inaugurację, w wigilię rocznicy elekcji, zagrano George Dandin [Grzegorza Dyndałę] Molière’a i La Partie de chasse de Henri IV [Polowanie Henryka IV] Charles’a Collé’a. Obie sztuki po francusku. Wystąpili – czytamy w jednej z gazet pisanych – „księżna de Ligne z domu Massalska, Janowa Potocka z domu Lubomirska, hrabina Krasicka, generał Woyna, podkomorzyc Sobolewski, graf Sułkowski i inni”. Z relacji l’abbé Renauda wiemy nieco więcej. W komedii Collé’a króla grał pan de Maisonneuve. Julia Potocka, żona pisarza i podróżnika, autora Parad, Jana Potockiego, grała śliczną Margot; Aleksandra Krasicka, córka Elżbiety Grabowskiej, grała Agatę; Franciszek Woyna rolę Michau; Helena de Ligne wystąpiła jako Catou. „La pièce a parfaitement réussi”– „Sztuka udała się doskonale”, chwalił Renaud, podkreślając, że publiczność w lot łapała aluzje i reagowała z dużym entuzjazmem. Chwalił też teatr, pisząc, że przypomina on nie tyle teatr publiczny, ile salę, w której gromadzi się „société distinguée”– dystyngowane towarzystwo.\nWęgrzyn u Fukiera, szampan u króla? Staromiejska winiarnia i smak oświecenia\nFirma znana później jako winiarnia fukierowska rozpoczęła swoją działalność na Rynku Starego Miasta w czasach stanisławowskich. W drugiej połowie XIX w. stała się jednym z symboli starej Warszawy i staropolskich tradycji związanych z winem węgierskim. Zaczęto wówczas uznawać ją za najstarszą w Warszawie i wskazywać na rok 1610 jako moment założenia, nie podając jednak podstaw tej tradycji. Rzeczywiście, rodzina Fukierów była obecna w Warszawie od stuleci. Już w grudniu 1515 r. prawo miejskie przyjął Georgius Focker z Norymbergi. Niemniej w XIX-wiecznej narracji pomijano fakt, że po śmierci Marcina Fukiera (kupca sukna, rajcy) w 1656 r. następne pokolenia rozluźniły swój związek z Warszawą, a na początku XVIII w. rodzina przeniosła się do starostwa spiskiego, leżącego na pograniczu polsko-węgierskim (dzisiejsza Słowacja). Prowadzono tam intensywny handel winem węgierskim, którym zajęli się także Fukierowie. Wcześniej nie specjalizowali się w tym towarze, choć mogli nim okazjonalnie handlować.\nCzterej dramatopisarze w Teatrze Królewskim w Starej Oranżerii\nPlafon namalowany przez Jana Bogumiła Plerscha nad teatralną widownią w Starej Oranżerii, skomponowany jest w formie koła wpisanego w kwadrat. Centralna, okrągła część ukazuje scenę o tematyce mitologicznej. Z kolei w narożnikach kwadratu umieszczono podobizny czterech wielkich dramatopisarzy. Razem z kartuszem herbowym, umieszczonym ponad proscenium oraz iluzjonistycznymi freskami, stanowiącymi fryz widowni, a przedstawiającymi wyimaginowaną publiczność w lożach, plafon składa się na efektowną dekorację malarską Teatru Królewskiego.\nSofokles i antyczny teatr grecki\nSofokles to nie tylko jeden z najwybitniejszych dramatopisarzy antycznych, ale również autor tragedii, która zdefiniowała ten gatunek dramatu. Król Edyp – kilka dni z kulminacyjnego momentu życia władcy greckich Teb – to do dziś ideał tego, co widz może zobaczyć na scenie, a nawet na ekranie, jako że zasady dramaturgiczne zastosowane w tej tragedii powstałej 25 wieków temu, obowiązują do dziś, również w filmach kryminalnych.\nZanim jednak Sofokles “wyprowadził swój chór”, jak mówiła formuła ateńskiego agonu tragicznego, czyli pokazał swoje tragedie podczas Wielkich Dionizjów, ukształtował się nowy gatunek literacki i powstał pierwszy teatr instytucjonalny, gdzie ten nowy gatunek został pokazany w systemie cyklicznym i kontrolowanym przez państwo. Dało to podwaliny pod jego intensywny rozwój, który – mimo przerw – trwa do dzisiaj.\nMenander – syn Eurypidesa, ojciec Moliera i dell’arte\nStatus Menandra, greckiego komediopisarza okresu antyku, w literaturze światowej jest bardzo wysoki, lecz jego postać – mało rozpoznawalna. Nazywa się go “właściwym ojcem nowożytnej mieszczańskiej komedii europejskiej”, jednak niewiele osób zna jego nazwisko i trudno sobie wyobrazić, aby był wymieniany jednym tchem z Ajschylosem, Sofoklesem, Eurypidesem i Arystofanesem. Jak piszą autorzy bezcennej pozycji zbierającej wszystkie odnalezione fragmenty komedii greckich: “Prawie do połowy XIX wieku w jego talent i artystyczną jakość twórczości musieliśmy wierzyć, skazani na domysły, na podstawie rzymskich przeróbek jego komedii i niezwykle szczupłych cytatów u innych autorów antycznych”. A tymczasem dzieło i znaczenie Menandra są niewątpliwie porównywalne do sławnych greckich autorów tragedii i komedii. To autor, “który swoją twórczością przez wiele wieków bił rekordy popularności w świecie grecko-rzymskim.\nWodozbiór rozumowany, czyli woda i jej mieszkańcy na podziw ludzki wystawieni\nNa rydwanie z ogromnej muszli stoi Neptun w purpurowym płaszczu, z trójzębem w lewej ręce. Prawą dzierży lejce, powożąc zaprzęgiem rozhukanych koni – hippokampów, które zamiast kopyt mają płetwy. Tryton dmie w róg, a nadzy poddani boga mórz najwyraźniej wiodą żywot beztroski. Jedna z nereid unosi klejnot – gałązkę czerwonego korala. Dwie inne bawią się z delfinem, jakaś para płynie wierzchem na rybie, a siwobrody starzec karmi morskiego potworka o zębatym pyszczku. Wszystko otaczają spienione fale – jakby za chwilę miały się wylać patrzącemu na głowę.\nJesteśmy w Sali Balowej Zamku Królewskiego w Warszawie i oglądamy fragment plafonu Marcella Bacciarellego “Rozdzielenie czterech żywiołów”. Oryginalny plafon powstał około 1780 r., malowidło obecne to rekonstrukcja, wykonana podczas odbudowy Zamku. Punkt wyjścia jest w pełni uzasadniony – dobrze jest zacząć opowieści o wodnym żywiole i wodnym świecie od władcy mórz i oceanów, greckiego boga Posejdona (imię żony – Amfitryta), czyli rzymskiego Neptuna (imię żony – Salacja). Syn Kronosa i Rei, brat Zeusa, jeden z dwunastu bogów Olimpu, pałac miał jednak na morskim dnie.\nChinoiserie w Łazienkach Królewskich\nAntoni Magier, warszawski fizyk i meteorolog, a przede wszystkim pamiętnikarz i kronikarz miasta, wspominając w Estetyce miasta stołecznego Warszawy króla Stanisława Augusta i jego upodobania do chińszczyzny, pisał o malowidle zdobiącym salę w Łazienkach Królewskich i mającym przedstawiać Pekin. Myląc Pekin z portowym Kantonem, bo to przedstawienie tego drugiego miasta zdobiło ścianę królewskiego gabinetu w Pałacu na Wyspie, przywołał jedną z ciekawszych manifestacji fascynacji Chinami w kulturze Rzeczypospolitej XVIII wieku (patrz slider Dekoracja wnętrz w “stylu chińskim”).\nMuzeum ogrodowe: ogrody angielskie XVIII w. jako wizja kultury i wykład historii\nWielka sztuka ogrodów jest zawsze gwałtem na naturze. Klasyczny, geometrycznie urządzony ogród francuski XVII w. może tego dowodzić w sposób najbardziej oczywisty, w istocie jednak wedle założeń unaoczniało zasady, które naturą rządzą – kosmiczne (albo boskie), niezmienne prawa w zmiennym świecie. Osiemnastowieczni krytycy zimnej regularności i abstrakcyjnego myślenia, zmaterializowanego m.in. w Wersalu Ludwika XIV, przeciwstawiali koncepcji francuskiej ogrody krajobrazowe, czyli “naturalne”, z racji miejsca narodzin tego modelu zwane też angielskimi. Jak dzisiaj wiemy, były one w istocie równie sztuczną kreacją. Cezary Wodziński sformułował tę tezę bardzo ostro, uogólniając ją na cały “projekt nowoczesności”: “W ten przewrotny sposób ziszcza się w epoce triumfującego rozumu nowoczesnego archaiczne przesłanie, skierowane do człowieka, by uprawiał ogród i pieczołowicie go doglądał. Nieuchronną i w pełni logiczną konsekwencją (…) totalnej strategii urządzania i zarządzania jest eliminacja wszystkiego, co wiąże się z chaosem: wieloznacznością, nieładem, dysharmonią”. Ogród angielski (krajobrazowy), fenomen czasowo zbieżny z Oświeceniem, stanowił projekt kulturowy, w którym przyroda została, w sposób może bardziej skryty niż poprzednio, urządzona, zakomponowana w sensowny obraz; w porównaniu z epoką wcześniejszą pojawił się jednak nowy składnik: historia ludzkości, razem z (wprawdzie nie zawsze obecnym) elementem historii jednostki, historii osobistej.\nOgród angielski – historia, charakterystyka, przykłady\nOgród w stylu angielskim powstał w opozycji do ogrodów francuskich. Odchodzi się w nim od sztucznej symetrii i geometrii kształtów, podkreślając naturalność krajobrazu oraz imitując dziką przyrodę jako idealną przestrzeń do romantycznych spacerów we dwoje lub samotnej kontemplacji.\nOgrody w stylu angielskim, nazywane też angielskimi ogrodami krajobrazowymi lub angielskimi parkami krajobrazowymi, zyskały popularność w XVIII w. Początkowo zakładano je w Wielkiej Brytanii, m.in. na podstawie projektów takich słynnych architektów krajobrazu, jak William Kent, Charles Bridgeman czy Lancelot “Capability” Brown. Styl angielski szybko upowszechnił się w całej Europie. Wpisując się w nowe trendy estetyczne i przemiany zachodzące w sferze ideowej, zerwał ze sztucznym ładem barokowych ogrodów francuskich. Nastrojowy, tajemniczy park angielski doskonale odpowiadał duchowi romantyzmu.\nIdea XVIII-wiecznego ogrodu krajobrazowego – 250 lat później\nPod wieloma względami współczesna kultura europejska zawdzięcza swój dzisiejszy kształt wiekowi XVIII. Nie inaczej jest w przypadku sztuki ogrodowej.\nTo wtedy bowiem wykształcił się wzór ogrodu (parku) swobodnego, stworzony w opozycji do wcześniej dominujących kompozycji regularnych, który odcisnął trwałe piętno zarówno na materii krajobrazów, jak i – jeśli nie przede wszystkim – na sposobie myślenia o ogrodach i krajobrazach. W tamtym stuleciu bowiem nie tylko Europa, jak pisał włoski historyk filozofii i sztuki ogrodowej Rosario Assunto, “okryła się zieloną szatą ogrodów, ale także zrodziła się i rozwinęła teoria sztuki ogrodowej wykraczająca poza wcześniejsze horyzonty, wyznaczone głównie zainteresowaniami praktycznymi.\nJutrzenka Zofii Trzcińskiej-Kamińskiej – błyskotliwy debiut legionistki i tercjarki\nRzeźbiła dla Sejmu, dla pawilonu polskiego Wystawy Powszechnej w Paryżu w 1937 r., dla przedwojennych transatlantyków, dla tak wielu kościołów w Polsce jak nikt inny chyba spośród artystów jej współczesnych… Pozostaje jednak Zofia Trzcińska-Kamińska (1890-1977) pamiętana raczej jako żona swojego męża – Zygmunta Kamińskiego. Chociaż… czy o nim też nie zapomniano? W pobliżu Łazienek Królewskich, na zjeździe ulicy Myśliwieckiej, pod numerem 10 wznosi się do dzisiaj dom, w którym mieszkali małżonkowie Kamińscy, a na fasadzie znaleźć można sgraffitowe dekoracje identyfikujące go jako siedzibę artystów: wplecione w ornament alegorie Malarstwa i Rzeźby. Wśród willi profesorskiej Spółdzielni Mieszkaniowej Politechniki Warszawskiej, zachowanych w okolicach, malowniczo zawieszona na skarpie siedziba artystycznej rodziny, budowana w latach 1926-1928, wyróżnia się właśnie tą niezwykłą wizytówką. Autorstwo rytych w tynku obrazów wiąże się zwyczajowo z Zygmuntem, ale trudno sobie wyobrazić, żeby Zofia nie miała tu swojego udziału; z dwóch sztuk rzeźba była jej domeną… Sgraffita te, nawiasem mówiąc, znakomicie ilustrują stylistykę jednego z najważniejszych kierunków w sztuce polskiej okresu międzywojennego, wypromowaną przez stowarzyszenie Rytm, do którego oboje artyści należeli.\n“Skradziony pocałunek” Jean-Honoré Fragonarda/Marguerite Gérard. Problemy badawcze związane z dawnym obrazem z kolekcji Stanisława Augusta\nCelem niniejszego artykułu jest przedstawienie najważniejszych zagadnień związanych z badaniem Skradzionego pocałunku Jean-Honoré Fragonarda – jednego z najsławniejszych obrazów z dawnej kolekcji Stanisława Augusta Poniatowskiego. Nie są znane okoliczności powstania dzieła – na czyje zamówienie i kiedy zostało namalowane – ani okoliczności, w których zostało zakupione przez króla. Pierwsze świadectwo obecności Skradzionego pocałunku w Galerii Obrazów w Pałacu na Wyspie pochodzi z katalogu obrazów z 1795 r. Być może kupiono go na jednej z aukcji, na których po 1792 r. wyprzedawano dobra arystokracji francuskiej? Tłumaczyłoby to milczenie źródeł na temat nabycia dzieła oraz pewną jego nieprzystawalność formalno-tematyczną do pozostałych dzieł kolekcji. Królewski zbiór współczesnego malarstwa francuskiego był nieliczny, ale reprezentatywny, a Skradziony pocałunek Fragonarda należał do kilkudziesięciu obrazów najbardziej znanych współczesnych malarzy francuskich, które wchodziły w jego skład. Wiemy, że dzieło było wysoko cenione przez Stanisława Augusta, o czym świadczy fakt, że dwukrotnie, w roku 1797 i 1798, polecał Bacciarellemu wysłać je do Petersburga, gdzie po abdykacji król zgromadził swe najcenniejsze zbiory. Ostatecznie do wysyłki nie doszło i obraz pozostał w Łazienkach. Do Petersburga trafił jednak w 1895 r., wywieziony wraz z czterema innymi obrazami z kolekcji Stanisława Augusta do Muzeum Ermitażu. Tam też znajduje się do dziś.\nKról Stanisław August, jeden z najwybitniejszych mecenasów i kolekcjonerów sztuki w osiemnastowiecznej Rzeczypospolitej, w ciągu ponad 30 lat panowania zgromadził znaczącą kolekcję malarstwa, rzeźby, grafiki i numizmatów, europejskich i polskich artystów. W połączeniu z architekturą Łazienek tworzyła ona dzieło totalne, mające w myśl królewskiej idei z 1792 r. stać się pierwszym publicznym, nowoczesnym muzeum (Tadeusz Zielniewicz, Izabela Zychowicz, Rezydencje królewskie, Olszanica 2015, s. 159-165).\nMonarcha, budując kolekcję sztuki, zamawiał zarówno rzeźby marmurowe, jak i kopie gipsowe najsłynniejszych dzieł starożytnych i nowożytnych. Od początku swego panowania pozyskiwał prace najwybitniejszych współczesnych rzeźbiarzy. Posiadał on w swej kolekcji dzieła głównych przedstawicieli osiemnastowiecznej rzeźby francuskiej, w kopiach bądź w oryginale. Były to m.in. prace Edmégo Bouchardona, Jeana-Baptisty Pigalle’a czy Murice’a Falconeta, zakupił także dzieła dłuta Jean-Jacques’a Caffieriego. Jedną z najcenniejszych w jego kolekcji była rzeźba przedstawiająca rzymską boginię Dianę autorstwa Jean-Antoine’a Houdon’a (1741-1828), francuskiego rzeźbiarza zaliczanego do najwybitniejszych twórców przełomu XVIII i XIX w. Król “Stanisław August cenił współczesną francuską plastykę i szukał w niej także związków z antykiem” (Tadeusz Mańkowski, Rzeźby zbioru Stanisława Augusta, Kraków 1948, s. 24), a Houdon świadomie odwoływał się do dawnych wzorów i być może najlepiej z francuskich rzeźbiarzy XVIII w. rozumiał klasyczny ideał (H. H. Arnason, Sculpture by Houdon. A loan exibition, Worcester Art Museum, 1964, s. 7).\nAukcje dóbr luksusowych w Warszawie w XVIII wieku\nChoć aukcje nie są osiemnastowiecznym wynalazkiem (niewolników i rozmaite towary licytowano już, jak zaświadcza Herodot, w starożytnym Babilonie), to właśnie wiek Oświecenia powszechnie się z nimi kojarzy. Najsłynniejsze, działające do dziś domy aukcyjne powstały w XVIII stuleciu. Dorotheum w Wiedniu założono, z błogosławieństwem cesarza Józefa I, w roku 1707, Sotheby’s powstał w Londynie w roku 1744, z kolei James Christie otworzył swój auction house w roku 1766. Oczywiście w wyścigu uczestniczył również Paryż, w którym działali słynni marszandzi Pierre Remy i Jean-Baptiste-Pierre Lebrun, mąż (od roku 1794: były mąż) głośnej malarki Élisabeth Vigée Le Brun. Rynek aukcyjny rozwijał się prężnie również w Amsterdamie, Hamburgu, Frankfurcie, Lipsku i wielu innych miastach niemieckich. Choć w Warszawie czasów Stanisława Augusta nie powstał polski dom Christie’s, nie znaczy to, że publiczne licytacje były nad Wisłą nieznane lub niepopularne.\nIgnacy Jan Paderewski. Bohater sztuki i ojczyzny\nGdy podjął się misji bycia politykiem, chcąc działać na rzecz pokoju i odzyskania przez Polskę niepodległości, wielcy tego świata z pełnym szacunkiem dla tego męża stanu mówili o nim, że żaden kraj nie mógłby życzyć sobie lepszego obrońcy. W odezwie do Polonii amerykańskiej pisał: “Myśl o Polsce wielkiej i silnej, wolnej i niepodległej była i jest treścią mego istnienia, urzeczywistnienie jej było i jest jedynym celem mego życia”.\nFryderyk Chopin jest bez wątpienia najwybitniejszym kompozytorem epoki romantyzmu i pianistą polskiej muzyki klasycznej. Posiadał ponadprzeciętną inwencję melodyczną, miał również łatwość improwizowania z błyskotliwą skłonnością do znakomicie brzmiących harmonii. Jego utwory są znane na całym świecie i niezmiennie stają się inspiracją dla nowych pokoleń artystów.\nKompozycje Chopina cechuje ekspresja i dynamizm, co sprawia, że trudno je pomylić z dziełami innych współczesnych mu pianistów.\nLata panowania Stanisława Augusta (1764-1795) były czasem narodzin polskiego kolekcjonerstwa i kształtowania się idei pierwszego muzeum publicznego w Rzeczypospolitej. Koncepcja udostępniania dzieł publiczności jest potwierdzona w źródłach historycznych, choćby w korespondencji z 1792 r. między królem a nadwornym malarzem Marcellem Bacciarellim.\nWładca, znając doskonale idee Oświecenia, wiedział, jak ważną rolę w budowaniu prestiżu państwa odgrywa sztuka, dlatego tuż po objęciu tronu podjął działania mecenasowskie. Cenne obrazy kupował za pośrednictwem agentów rezydujących w najważniejszych europejskich ośrodkach sztuki: Paryżu, Rzymie, Londynie, Amsterdamie, Hadze i Berlinie. Kolekcja malarstwa miała, jak wyznał, “spowodować rozkwit sztuki w kraju”. Na Zamek Królewski w Warszawie trafiało malarstwo historyczne i portretowe. W Łazienkach Królewskich gromadzono z kolei obrazy najwyższej klasy, tzw. obrazy kolekcjonerskie, wśród których znalazły się trzy dzieła Rembrandta.\nŁazienki jako przedsionek Hadesu. Historia “Nocy listopadowej” Stanisława Wyspiańskiego\nStanisław Wyspiański przebywał w Warszawie tylko raz, pomiędzy końcem stycznia a połową lutego 1898. Dwudziestodziewięcioletni malarz przyjechał z Krakowa do Warszawy, będącej gubernialnym miastem Cesarstwa Rosyjskiego, w związku z prezentacją swych projektów witraży na wystawie konkursowej Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, zorganizowanej w gmachu Resursy Obywatelskiej, obok kościoła św. Anny, przy Krakowskim Przedmieściu. Mieszkał zaś Wyspiański w Hotelu Saskim, działającym w połączonych mostem kamieniczkach przy ulicy Koziej, biegnącej od Krakowskiego Przedmieścia do Miodowej. Przede wszystkim zwiedził wtedy – w towarzystwie starszego o dziewięć lat malarza Antoniego Szybalskiego – Łazienki. A reminiscencje z owej przechadzki wykorzystał, tworząc dramat o wybuchu w nocy z 29 na 30 listopada 1830 antyrosyjskiego powstania w Warszawie.\nTulipanowa gorączka – choroba, której tak na naprawdę nie było…\nGdy tylko pomyślimy o Holandii, nieodmiennie pojawi się cały zestaw stereotypowych pojęć i obrazów: kalwinizm i mieszczaństwo (poważni patrycjusze w czarnych strojach), tolerancja, wielkie malarstwo (a jakże, realistyczne), kraj wyrwany wodzie (poldery i tamy), wreszcie wiatraki, saboty, sery i tulipany.\nPrzy bliższym spojrzeniu większość tych klisz okaże się jednak bardzo daleka od prawdy. Dowiemy się bowiem, że ewangelicy reformowani stanowili i stanowią w Holandii mniejszość wyznaniową, legendarna tolerancja była jedynie pragmatyczną cechą społeczeństwa permisywnego, a malarstwo, które ma rzekomo przekazywać prawdę o rzeczywistości, zadziwi nas swoją niejednoznacznością, skomplikowaną symboliką, bogactwem dydaktycznych, moralizatorskich, a nawet erotycznych treści. Podobnie będzie z tulipanami, zwłaszcza zaś z tak zwaną tulipanową manią (gorączką, szaleństwem), która w latach trzydziestych XVII wieku nawiedzić miała Republikę Zjednoczonych Prowincji, a potem trafiła do podręczników historii ekonomii, uczonych monografii i literatury pięknej.\nNō – japoński teatr klasyczny\nNō– (能 – jap. umiejętność, talent, sztuka) to jeden z trzech (obok bunraku i kabuki) rodzajów japońskiego teatru klasycznego. Jest to teatr poetycki i muzyczny. U jego korzeni legły wcześniejsze formy widowiskowe, chińskie i japońskie, sakralne i świeckie, m.in.: dengaku, sarugaku, tańce kuse mai.\nKlasyczna forma teatru nō, powstała za życia Zeamiego (1364-1444), protoplasty rodu Kanze i przetrwała do naszych czasów, oczywiście ulegając wielu przemianom. Zeami – aktor, dramatopisarz i autor traktatów teoretycznych pozostaje po dziś dzień najważniejszym prawodawcą sztuki dramatycznej nō.


Zaczerpnąć i ubogacić\npapiez.wiara.pl » Zaczerpnąć i ubogacić\nKomentarz po wizycie papieża w Wadowicach, Kalwarii i Łagiewnikach\nNa początku swej wizyty w Polsce, jeszcze na lotnisku, Ojciec Święty powiedział: „Przybyłem, aby przejść jego (Jana Pawła II) śladami, prześledzić drogę jego życia od dzieciństwa, aż do wyjazdu na niezapomniane konklawe 1978 roku.\nNa tej drodze chciałbym spotkać i lepiej poznać pokolenia wierzących, które wydały go do służby Bogu i Kościołowi, jak też te, które zrodziły się i wzrastały dla Pana pod duchowym kierunkiem tego kapłana, biskupa i papieża. (…) Nie jest to tylko podróż sentymentalna, choć i to ma swoje znaczenie, ale wędrówka wiary, wpisana w misję, jaką powierzył mi Pan w osobie Piotra apostoła, który został powołany, aby utwierdzać braci w wierze. Ja również pragnę zaczerpnąć z obfitego źródła waszej wiary, które bije nieprzerwanie od ponad tysiąca lat”.\nTen podwójny cel swojej wizyty – przejście drogą życia Jana Pawła II, by zaczerpnąć z naszej wiary oraz umocnić naszą wiarę swoim świadectwem – w sposób szczególny unaocznił się podczas dzisiejszych wizyt Ojca Świętego w Wadowicach, Kalwarii Zebrzydowskiej i Łagiewnikach.\nTrudno powiedzieć, w jaki sposób wizyta w miejscach drogich Janowi Pawłowi II wpłynęła na wiarę obecnego papieża, na ile z niej zaczerpnął. Na pewno jest jednak pod olbrzymim wrażeniem witających go tłumów. Chyba właśnie serdeczność z jaką witają go Polacy sprawiła, że stał się bardziej spontaniczny. Wznosząc ręce czyni to już inaczej, swobodniej, niż jeszcze na początku wizyty. Dziś, gdy w Kalwarii tłum skandował na jego cześć zatrzymał się i spontanicznie skierował do pielgrzymów parę słów od siebie. W Łagiewnikach, w Bazylice Bożego Miłosierdzia podchodził do chorych i rozmawiał z nimi. To nie naśladowanie Jana Pawła II. Jest w tym co robi bardzo autentyczny. Jakby nasza słowiańska serdeczna wylewność pomogła mu, niemłodemu już człowiekowi, odkryć entuzjazm płynący ze spotykania się z braćmi w wierze. Charakterystyczne też, że zarówno w Wadowicach jak i Kalwarii, miejscach kojarzonych raczej z pobożnością ludową, nie teologiczną głębią, prosił o modlitwę. Ta w każdej ludzkiej posłudze jest bardzo potrzebna. Ale w niej wszyscy jesteśmy przed Bogiem równi. Nie ma znaczenia, czy wznosi ją do Boga profesor uniwersytetu, czy prosta staruszka. Chyba właśnie w tych drobiazgach możemy dopatrywać się tego, czym Benedykt XVI ubogaca u nas swoją wiarę i co pomaga mu lepiej zrozumieć fenomen jego wielkiego Poprzednika.\nPapież nie zapomina też o drugim celu swojej wizyty, o umacnianiu naszej wiary. Każde przemówienie jest dla niego okazją do jej pogłębienia. W Wadowicach, nawiązując chrztu, Jana Pawła II nie omieszkał przypomnieć, że chrzest czyni człowieka dzieckiem Bożym i wzywa do pielęgnowania sprawiedliwości płynącej z wiary. Mówiąc o parafii, która dała światu jego poprzednika pouczył, że jest ona „środowiskiem życia sakramentalnego, ewangelizacji i kształtowania dojrzałej wiary. A w Łagiewnikach wskazał na paradoksalny z pozoru związek ludzkiego cierpienia i Bożego miłosierdzia.\nGdy piszę te słowa ciągle trwa święto naszego spotkania z Ojcem Świętym. Nie mam jednak wątpliwości: na pewno wszystkich nas ubogaci. Oby po wyjeździe naszego gościa trwało bez końca opromienione radością spotykania się z Bogiem i braćmi w wierze.\ndodane 28.05.2006 23:51


Dziesiąty października Dniem zdrowia psychicznego - Zaginieni Przed Laty\nDziś ważny dzień, gdyż obchodzimy: Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego Depresja, stany lękowe, ataki paniki, fobie… tak wielu z nas choć raz w życiu zmagało się ze skutkami zaburzeń psychicznych.\nNiektórzy nie mieli sił, by dalej walczyć, zamiast życia wybrali samobójstwo. „Kasia” Wracała wieczorem od koleżanki, napadli ją, zgwałcili…krzyczała, prosiła: NIE!!! Pojawił się wstyd, wstręt do własnego ciała, wspomnienie ich dotyku prześladowało ją w każdej sekundzie. Nie potrafiła powiedzieć najbliższym, nie potrafiła z tym żyć… skoczyła z mostu…\nChciał poczuć jak smakuje życie w luksusie. Chwilówka goniła chwilówkę, zaplątał się w ogromne długi. Wynagrodzenie nie starczało na spłacanie kolejnych, piętrzących się rat. Nie umiał sobie z tym poradzić, nie miał za co żyć uznał więc, że nie ma także po co. Wybrał linę i las, to było łatwiejsze… uciekł, uciekł na wieki…\nPoszedł na imprezę wziął tabletkę, którą podarował mu „przyjaciel” mówiąc: bierz… raz nie zawsze! Narkotyk rozgościł się w jego organizmie i szeptał mu do ucha: możesz wszystko, umiesz latać, umiesz pływać… Choć przed tabletką panicznie bał się wody wszedł do niej jakby był panem świata. Wypłynął… po czasie…Rodzice do dziś nie potrafią pogodzić się ze stratą jedynego, ukochanego dziecka…\nJola i Bartek\nByli młodzi, chcieli zacząć wspólne życie… wzięli kredyt. Pojawiły się dzieci, jedno z nich poważnie chorowało. Jola dbała o dom, Jarek robił co mógł, ciężko pracował, brał nadgodziny, aż do dnia, w którym wręczono mu wypowiedzenie. Pusta lodówka, głodne dzieci, stos wezwań do zapłaty… Jola się poddała, wzięła garść tabletek… jej już nie ma…pozostało cierpienie rodziny, którą zostawiła.\nPrzychodziła do szkoły skromnie, ale schludnie ubrana. Kochała, czytać, grać w szachy, pomagał zwierzętom. Dla rodziców była przedmiotem, mniej ważnym od butelki wódki… Jednak dla grupki dziewczyn z jej klasy była czymś jeszcze mniej ważnym: nieumalowanym dziwadłem, biednym obdartusem. Codzienne szykany, nękanie zaciągnęły Madzię do wanny, nie znalazła się w niej sama… w dłoni miała żyletkę…odeszła po cichu tak jak żyła…\nPowiedz stanowczo NIE i spróbuj!\nSymboliczna Kasia mogła poszukać pomocy psychologa i pod jego opieką uporać się z traumą, kto wie może teraz siedziałaby na plaży patrząc szczęśliwa jak morskie fale rozbijają się o brzeg. Tomek mógł zgłosić się do doradcy finansowego specjalizującego się w zadłużeniach. Mądry plan, rozłożenie zaległości na raty, sprawiłyby, że żyłby skromniej, ale wciąż miałby szanse na wspólne poranki z rodziną. Jarek mógł odmówić, powiedzieć stanowczo: NIE! Pamiętajmy narkotyki, to śmierć, która wcześniej, czy później zapuka do naszego umysłu, jeśli będziemy je zażywać. Jola mogła poprosić o pomoc, założyć zrzutkę, opisać szczerze swoją sytuację, na pewno znalazła by się jakaś fundacja, grupa osób, która chciałaby jej pomóc. Madzia symbol zaniedbanych dzieci, często nękanych w szkołach mogła poprosić o pomoc pedagoga lub psychologa szkolnego. Przed nią było całe życie… gdyby walczyła, to dzięki swojej wrażliwości i wewnętrznemu pięknu miałaby szanse zmieniać świat na lepsze.\nSamobójstwo, to najczęściej decyzja nieodwracalna, to nie rozwiązanie!\nDlatego zawsze wybierajmy życie, walczmy o nie i nigdy się nie poddawajmy. Jeśli tylko potrzebujesz pomocy, zadzwoń: 116 123 – Kryzysowy telefon Zaufania czeka na Ciebie. Jeśli chcesz skategoryzować swój problem, poszukaj w linku powyżej lub odezwij się do nas. Jesteśmy dla Ciebie – Zaginieni przed Laty.\nUstalono tożsamość mężczyzny, który zmarł w Berlinie


Realizacja usług wybielania zębów we Wrocławiu - The X Page\nSpecjaliści zajmujący się profesjonalnym wybielaniem zębów będą mieli nam wiele do zaoferowania na gruncie poprawy ich kondycji.\nPiękne zęby, posiadające intensywnie biały kolor, to ozdoba każdej twarzy i osoby, niezależnie od wieku i pozostałych charakterystyk. Dlatego też z pewnością warto będzie zainwestować w podobną modyfikację i za jej sprawą zapewnić sobie pewność siebie i świetne samopoczucie. Dysponując fachowymi usługami na tym gruncie na pewno będziemy mogli uzyskać wybielanie zębów Wrocław w postaci, jaka nas w pełni zadowoli i sprawi, że będziemy z ich charakterystyki dumni.\nPowierz wybielenie zębów w najlepsze ręce\nPoprzez pomoc jaką zapewni Ci wybielanie zębów Wrocław na gruncie poprawy Twojej prezencji, nie będziesz miał wątpliwości co do tego, czy decyzja o skorzystaniu z podobnej usługi była słuszna. Sam proces tego rodzaju nie jest eksperymentalnym przedsięwzięciem jakiego powinieneś się obawiać, jest to doskonale przetestowana i popularna metoda na poprawę wyglądu uzębienia, z której to korzystają osoby na całym świecie. Dzięki takiemu rozwiązaniu nie będzie stanowiło żadnego kłopotu cieszenie się pięknem zębów na nowo, również wtedy gdy ich kondycja jeszcze niedługo przed zabiegiem pozostawiała bardzo wiele do życzenia. Skorzystanie z obsługi jaką zapewni nam na tym gruncie specjalista sprawi, że wybielanie zębów Wrocław przebiegnie bez jakichkolwiek niepotrzebnych, niepokojących komplikacji, przynosząc nam całkowicie zadowalający nas wynik.\nZ pewnością opłaci się nam wykorzystać możliwości wiążące się z dorobkiem medycyny na tym gruncie, jakie pozwoliły milionom ludzi na całym świecie czuć się znacznie lepiej. Doskonałe rozwiązania dostępne w tej materii z pewnością nas nie rozczarują i dadzą możliwość rozproszenia obaw o kwestie związane z naszą prezencją. Gdy wybielanie zębów Wrocław będzie przeprowadzone należycie, to jego znakomite efekty dostrzeżemy wręcz od ręki, co z pewnością przyniesie nam nie lada przyjemność.\nJak zrobić najlepszy ekologiczny ogród\nDo apteki po maseczki\nWindykacja należności – czy się opłaca?


Darmowy bonus w Energywin – eGryHazardowe\nDarmowy bonus w Energywin\nBONUS AKTUALNIE NIE JEST DOSTĘPNY\nBonus 50 złotych gratis bez depozytu w Energywin\nNowy bonus darmwy Energywin to łącznie 10 eur lub 50 złotych. Dodatkowo dla depozytorów oprócz podwojenia wpłaty to także ekstra 50 darmowych spinów. Zaryzykujemy stwierdzenie, że to najbardziej sowita oferta jaką było nam spotkać na rynku od solidnego i zaufanego operatora. Zacznijmy od początku. Aby sprawdzić to kasyno bez ryzyka dostajesz na początek 10 euro lub 50 złotych. To całkiem sensowna oferta za założenie konta. Nie trzeba podawać żadnych danych karty aby otrzymać ten bonus. Jeśli kasyno przypadnie Ci do gustu to wtedy masz okazję skorzystać z bonusów od wpłaty.\n50 darmowych spinów w EnergyWin\nKorzystając ze startowych ofert bonusowych od pierwszego i drugiego depozytu możemy dodatkowo otrzymać 50 darmowych spinów! 150% do 250 euro lub 1000 złotych za pierwszy depozyt oraz 200% do kolejnych 250 euro lub 1000 złotych za drugi depozyt!!! Tak dobrej oferty na rynku od solidnego kasyna jeszcze nie było. Aby mieć pewność, że otrzymasz te bonusy wpisz podczas rejestracji na EnergyWin kod bonusowy: MAXBONUS – tylko z nim dostaniesz najwyższy bonus!\nPodsumowanie BONUSU SPECJALNY OD eGryHazardowe w Energywin\nkod promocji MAXBONUS bonus bez depozytu 10 euro lub 50 złotych bonus za pierwszy depozyt 150% do 250 euro lub 1000 złotych maksymalna kwota pierwszego bonusu 250 euro lub 1000 złotych bonus za drugi depozyt 200% do 250 euro lub 1000 złotych maksymalna kwota drugiego bonusu 250 euro lub 1000 złotych kwota minimalnego depozytu 10 euro lub 50 złotych obrót bonusu bez depozytu 50x w ciągu 3 dni obrót bonusu za depozyt 25x w ciągu 30 dni maksymalna ilość darmowych spinów 50\nNa początek bonus bez depozytu z Energywin - użyj kod bonusowy\nGdy założysz konto na Energywin wpisując nasz kod bonusowego: MAXBONUS otrzymasz dostęp do największego bonusu bez depozytu jaki oferuje to kasyno. Wynosi on dokładnie 10 euro lub 50 złotych a przy depozycie otrzymasz dodatkowe 50 darmowych spinów. Oprócz wpisania wspomnianego kodu podczas procesu zakładania konta nie trzeba już nic robić ,nie trzeba wysyłać żadnego maila itd. Wszystko zostanie przyznane automatycznie na konto.\nWarunki i szczegóły darmowego bonusu 50 złotych w Energywin\n10 euro lub 50 złotych za darmo to kasa, dzięki której będziesz mogł wypłacić nawet 50 euro lub 200 złotych. To jest maksymalna kwota jaką możesz zarobić na tej promocji bez depozytu własnego. Aby wyciągnąć więcej musisz już dokonać własny depozyt środków i skorzystać lub nie z oferty powitalnej. Jest ona bardzo sowita. Ale najpierw przypomnijmny jak wziąć darmowe 10 euro lub 50 złotych bez depozytu ? Aby otrzymać bonus należy założyć konto gracza na stronie Energywin wpisując kod MAXBONUS lub maxbonus (wielkość liter nie ma znaczenia). Po zakończonym procesie rejestracji i potwierdzeniu swojego maila bonus powinien czekać na koncie. Jest on dodawany automatycznie. Należy pamiętać, że bonus musi być obrócony minimum 50 razy czyli stawka za jaką musimy zagrać aby go uwolnić wynosi minimum 600 euro lub 2500 złotych. Zadanie to należy wykonać w ciągu 3 dni od momentu otrzymania wygranej. Nie będzie łatwo, ale jak strzeli na początku to do zrobienia. Bonus jest dostępny na wszystkich grach. Wpisując na Energywin kod bonusowy uzyskasz, oprócz bonusu bez depozytu, także dostęp do oferty powitalnej od pierwszej wpłaty. Bonus w kasynie Energywin (z naszym kodem!) wynosi 150% do kwoty 250 euro lub 1000 złotych i jest to zdecydowanie najlepsza oferta na rynku jaką zaoferowało solidne i zaufane kasyno. Jak skorzystać maksymalnie z tej oferty bonusowej? O tym dowiesz się na stronie bonus na start w Energywin - 2000 pln bonusu!\nNajlepsze automaty hazardowe w Energywin\nCo jeszcze czeka Cię po wpisaniu kodu bonusowego Energywin? Najważniejsza sprawa to doskonała selekcja automatów do gier. Wchodząc na stronę Energywin poczujesz się jak w najlepszej Spielotheken w Niemczech czy w londyńskim kasybie przy Picadilly Circus. Energywin to kasyno internetowe które oferuje możliwość gry na najlepszych automatach firmy Netent, Play n Go czy Wazdan. Do najbardziej znanych tytułów jakie można spotkać w Energywin jest Starburst, Stunning Hot, Magic Fruits czy Black Horse. Do tego dochodzi wiele licencjonowanych tytułów takich ja Gra o Tron czy Hitman. odbierz bonus


Czy masło kakaowe jest dobre do pielęgnacji ust?\nSekret kosmetycznej skuteczności masła kakaowego tkwi w jego składnikach. Dowiedz się, które z tych pomadek są odpowiednie do ochrony ust przed warunkami atmosferycznymi.\nPomadki zawierające masło kakaowe wyróżniają się wśród produktów dla nawilżania ust. Produkt ten jest często stosowany, zwłaszcza gdy ekstremalne zmiany temperatury powodują pękanie delikatnej skóry na wargach.\nStała ekspozycja na czynniki środowiskowe, ciągłe używanie aparatów na zęby oraz codzienne czynności mechaniczne (rozmowa, jedzenie, ziewanie) zwiększają ryzyko pęknięć, suchości i alergii.\nPublikacja Hiszpańskiej Akademii Dermatologii i Wenerologii zauważa, że usta są szczególnie wrażliwie, zwłaszcza jeśli dotkną je jakieś zmiany, takie jak zapalenie warg. W takich przypadkach masło kakaowe okazuje się możliwym rozwiązaniem.\nMasło kakaowe jako kosmetyk\nW przypadku zastosowania kosmetycznego, jak wyjaśnia European Cocoa Association (ECA), masło kakaowe jest ekstrahowane z ziaren, prasowane do 550 kg/cm² a następnie filtrowane w celu wyeliminowania stałych pozostałości. Instytucja dodaje, że kakao jest kluczowym składnikiem nie tylko w produkcji czekolady ale też w produkcji kosmetyków i produktów toaletowych.\nDzięki swoim właściwościom masło kakaowe pełni funkcję izolatora i ochraniacza. Jego formuła zawiera witaminy A, C i E, znane ze swoich właściwości antyoksydacyjnych, opóźniających oznaki starzenia.\nBalsamy na bazie kakao są również znane jako kakaowe balsamy do ust, lub theobroma cacao. Oprócz balsamów do ust znajdziesz ten składnik w mydłach, emulsjach i kremach.\nUważamy, że możesz również przeczytać ten artykuł: 10 zabiegów upiększających, które mogą zregenerować kolagen w skórze\nZalety masła kakaowego do ust\nStosowanie tłuszczu z kakaowca nie jest niczym nowym. Ze względu na swoje właściwości nawilżające, ziarna kakaowe były używane jako naturalny środek od czasów starożytnych, również do pielęgnacji skóry.\nW tym samym duchu prowadzone są badania dotyczące terapeutycznego działania masła na schorzenia skóry. A osoby które go używają, dostrzegają korzyści z zastosowania na usta.\nMasło kakaowe zawiera przeciwutleniacze\nPomadki Theobroma zawierają polifenole i flawonoidy, znane z działania wenotonicznego, przeciwutleniającego i regenerującego.\nJako emolient masło chroni usta przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi, takimi jak promieniowanie słoneczne, mróz zimą i gorące i suche powietrze wewnątrz pomieszczeń. Produkt jest silnym środkiem nawilżającym, który działa od wewnątrz. Skóra dobrze wchłania tłuszcze zawarte w kakao, które leczą suchość i pęknięcia.\nStosując codziennie masło kakaowe do ust, pobudzasz produkcję elastyny i kolagenu, unikając agresywnych zabiegów kosmetycznych poprawiających wygląd ust.\nŁagodzi owrzodzenia jamy ustnej\nPodrażnienie i owrzodzenia na ustach powodują ból. Oprócz środków przeciwbólowych często przepisywanych przez lekarzy, posmarowanie warg odrobiną masła daje uczucie ukojenia i zmiękczenia.\nNowe formuły pomadek kakaowych do ust oferują gładszą i przyjemniejszą konsystencję dzięki połączeniu z innymi składnikami, takimi jak odżywcze olejki roślinne, olejki eteryczne, aromatyczne zioła i przyprawy. Ma to na celu uzyskanie orzeźwiających nut i dobrego smaku.\nPodoba Ci się ten artykuł? Możesz również przeczytać: Kakao w czystej formie – jak je spożywać?\nJakie są zagrożenia związane z używaniem masła kakaowego do ust?\nPoza zaletami pomadek kakaowych, należy pamiętać o składzie, ponieważ nie wszystkie są równie dobre. Z drugiej strony skóra ust jest niezwykle cienka, dlatego jeśli wystawiamy ją na działanie warunków atmosferycznych bez ochrony, może pękać i krwawić.\nNie ma problemu, jeśli posmarujesz wargi masłem uzyskanym z ziaren kakaowych, o ile jest zrobione z odpowiednich substancji.\nOdpowiednie składniki w pomadce kakaowej\nNiektóre składniki przynoszą efekt przeciwny do zamierzonego, ponieważ podrażniają błonę śluzową. Dlatego ważne jest, aby w recepturze znalazły się następujące składniki:\nWitamina E: może mieć nazwę octanu tokoferolu lub po prostu tokoferolu. Substancja ta jest najsilniejszym przeciwutleniaczem zawartym w pomadce kakaowej do ust.\nWoski: mogą być naturalne lub chemiczne, ale ważne, żeby znalazły się w składzie. Niektóre opcje to biały wosk pszczeli, wosk Carnauba lub wosk kandelila.\nMasła: masło shea jest świetnym wspomagaczem pozytywnego działania kakao.\nOlejki: migdałowy i rycynowy wyróżniają się wśród alternatywnych tłuszczów zawartych w dobrej pomadce theobroma.\nFiltry przeciwsłoneczne: nie przegap ochrony przed promieniami UV. Sprawdź, czy produkt zawiera tlenek tytanu lub cynku.\nJeśli masz jakiekolwiek wątpliwości co do stężeń lub dozwolonych substancji, sprawdź listę International Nomenclature of Cosmetic Ingredients (INCI Beauty ).\nZ drugiej strony unikaj masła kakaowego wyprodukowanego z większą ilością wody niż składników aktywnych, ponieważ zawiera większe ilości konserwantów, takich jak parabeny i fenoksyetanol.\nPod względem przeciwutleniaczy butylowany hydroksytoluen (BHT) i beta hydroksykwas (BHA) nie są zalecane, ponieważ mogą powodować alergie, podobnie jak filtry chemiczne, takie jak benzofenon-3.\nWybierz balsamy do ust bez barwników, z niewielką ilością perfum i te, które nie zawierają alergenów.\nZalecenia dotyczące najlepszego wyboru balsamu do ust\nAby wybrać najlepsze masło kakaowe, zwróć uwagę na rekomendacje dermatologów. Ponieważ ważne jest również zapobieganie, nigdy nie pożyczaj pomadki. Pamiętaj, że jest to kosmetyk do wyłącznego użytku przez jedną osobę. A jeśli Twoje usta są nadmiernie spierzchnięte lub cierpisz na opryszczkę, najlepiej przerwać stosowanie pomadki do czasu dalszych wskazówek lekarza.\nKolejną radą jest kupowanie masła do bezpośredniego nakładania, a nie do rozsmarowywania palcami, ponieważ łatwo je zabrudzić. Na koniec zwróć uwagę na datę ważności, aby nie wcierać w usta przeterminowanej substancji.\nChociaż masło nie cieszy się dobrą sławą, możesz być pewna, że jadane z umiarem nie zaszkodzi Twojemu zdrowiu. Sprawdź nasz przepis i wykonaj je w ...


W jednym z sobotnich meczów 22. kolejki Premier League, Wolverhampton Wanderers podejmować będzie Newcastle United. W naszej... czytaj\nMedia: Cutrone o krok od Fiorentiny\nSky Sport Italia podaje na swoich łamach, że ACF Fiorentina doszła do porozumienia z Wolverhampton Wanderers w sprawie pozyskania Patricka Cutrone. Zawodnik tym samym wróci na Półwysep Apeniński. czytaj\nMedia: Cutrone bliżej wypożyczenia do Violi\nWszystko wskazuje na to, że coraz bliżej powrotu do ACF Fiorentiny jest Patrick Cutrone. Informowaliśmy już na swoich łamach, że... czytaj\nNuno Espirito Santo: W drugiej połowie byliśmy lepszą drużyną\nWolverhampton Wanderers zremisował u siebie z Manchesterem United 0:0 w meczu trzeciej rundy Pucharu Anglii. Nuno Espirito Santo,... czytaj\nVallejo wraca do Realu\nTrener Wolverhampton Wanderers FC w rozmowie z telewizją Sky Sports przed meczem z Manchesterem United wyjawił, że wypożyczenie Jesusa Vallejo zostanie skrócone. czytaj\nTraore: Wrócę do Hiszpanii jak odniosę sukces w Anglii\nAdama Traore nie wyklucza w niedalekiej przyszłości powrotu do Hiszpanii, chociaż imponuje swoją dyspozycją na Wyspach Brytyjskich... czytaj\nReal chce skrócić wypożyczenie Vallejo\nDziennik AS poinformował, że Real Madryt zimą chce skrócić wypożyczenie Jesusa Vallejo do Wolverhampton Wanderers. Obrońca ma... czytaj\nLiverpool skromnie pokonuje Wilki\nW drugim niedzielnym spotkaniu 20. kolejki Premier League, Liverpool pokonał na Anfield Wolverhampton 1:0 (1:0), umacniając się tym samym na pozycji lidera i wykonując kolejny krok w kierunku tytułu mistrzowskiego. Jedyne trafienie w meczu zanotował Mane. czytaj\nLiverpool vs Wolves. Zapowiedź, typy, kursy\nWielu piłkarskich ekspertów uważa, że w trwającej kampanii Premier League możemy oglądać najlepszą drużynę w historii tych... czytaj\nGuardiola: Nie myślę o mistrzostwie\nPep Guardiola, trener Manchesteru City po przegranej z Wolverhampton Wanderers (2:3) przyznał, że nie myśli o obronie tytułu. The... czytaj\nNuno Espirito Santo: Jesteśmy nieustępliwi\nNuno Espirito Santo, menedżer Wolverhampton Wanderers po wygranej z Manchesterem City (3:2) był dumny ze swoich zawodników.... czytaj\nWilki po raz drugi pokonują Obywateli!\nW ostatnim meczu 19. serii spotkań w Premier League, Wolverhampton pokonał Manchester City 3:2 na Molineux Stadium, odrabiając... czytaj\nWolverhampton vs Tottenham. Zapowiedź, typy, kursy\nW jednym z niedzielnych spotkań 17. kolejki Premier League, Wolverhampton Wanderers podejmował będzie swojego sąsiada z ligowej... czytaj\nLE: Wolves vs Besiktas. Zapowiedź, typy, kursy\nDziesięć punktów zdobytych na przestrzeni czterech poprzednich spotkań zapewniło piłkarzom Nuno Espirito Santo awans do fazy... czytaj


Jak przekonwertować GBR do PDF za pomocą drukarki PDF - PDF24\nJak przekonwertować GBR do PDF za pomocą drukarki PDF\nNiniejsza strona wyjaśnia, w jaki sposób możesz łatwo konwertować plik .gbr do pliku PDF, przy użyciu darmowego i łatwego w użyciu kreatora PDF24. Pokazana metoda konwersji jest darmowa i prosta w użyciu. Kreator PDF24 zainstaluje dla ciebie drukarkę PDF, dzięki czemu będziesz mógł wydrukować plik .gbr na tej drukarce, w celu konwersji pliku do formatu PDF.\nCzego potrzebujesz, aby konwertować plik GBR do PDF, lub w jaki sposób można stworzyć wersję PDF z pliku GBR\nPliki typu GBR, lub pliki z rozszerzeniem .gbr można łatwo przekształcić do formatu PDF za pomocą drukarki PDF.\nW ten sposób można utworzyć wersję PDF z dowolnego pliku, który posiada opcję drukowania. Wystarczy otworzyć plik w czytniku, kliknąć przycisk „Drukuj”, wybrać wirtualną drukarkę PDF i kliknąć przycisk „Drukuj”. Jeśli masz czytnik na GBR i jeśli czytnik może wydrukować plik, oznacza to, że można go przekonwertować do formatu PDF.\nDarmową i łatwą w użyciu drukarkę PDF PDF24 można pobrać z tej strony. Po prostu kliknij przycisk „Pobierz” z prawej strony tego artykułu, aby pobrać Kreatora PDF24. Zainstaluj oprogramowanie. Po instalacji będziesz mieć nową drukarkę zarejestrowaną w systemie Windows, którą możesz wykorzystać, aby utworzyć plik PDF z .gbr lub przekonwertować dowolny inny plik, nadający się do wydruku, do formatu PDF.\nOtwórz plik .gbr w czytniku, w którym można otworzyć plik.\nWięcej informacji o typie plików .gbr, które są pomocne w celu znalezienia odpowiedniego czytnika, umożliwiającego drukowanie tego typu plików na drukarce PDF.\nRozszerzenie pliku: .gbr\nOpis: GIMP brush\nOrganizowanie plików PDF Kompresja plików PDF Utwórz plik PDF Twórz pliki PDF Wtyczka PDF panelu bocznego WordPress Konwertuj DLF do PDF Konwertuj DSD do PDF PDF Converter Wirtualna drukarka PDF Umieść obrazy w pliku PDF Generator PDF Konwertuj CHP do PDF Zorganizuj pliki PDF Plik PDF Darmowy konwerter PDF online


Monte Cassino – co dalej?\nHome » Monte Cassino – co dalej?\nBłędna decyzja o całkowitej wymianie płyt nagrobnych na polskim cmentarzu wojennym na Monte Cassino spowoduje bezpowrotne utracenie waloru oryginalności tego obiektu.\nWielokrotnie powtarzana przez sekretarza Andrzeja Przewoźnika z Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa opinia o konieczności wymiany płyt nagrobnych na polskim cmentarzu wojennym na Monte Cassino nie znajduje absolutnie żadnego racjonalnego uzasadnienia. Tego typu twierdzenie można bardzo łatwo zweryfikować na podstawie bieżącej obserwacji sposobów obróbki i konserwacji kamienia (w tym przypadku – trawertynu) oraz na podstawie wypowiedzi ekspertów w tej dziedzinie. Warto również dla praktycznego zobrazowania zagadnienia wykonać wizję porównawczą wyglądu odpowiednio zabezpieczonego trawertynu na niewiele odległym od Cassino cmentarzu żołnierzy włoskich (w Mignano Monte Lungo) z Corpo di Liberazione gen. Umberto Utili, który walczył pod naszym dowództwem w kampanii adriatyckiej.\nNadmienić tutaj trzeba, że do czynienia mamy z identycznej jakości budulcem i na dodatek pochodzącym z tego samego kamieniołomu (Tivoli pod Rzymem), a różnica czasowa pomiędzy uroczystym otwarciem obu cmentarzy wynosi zaledwie 6 lat. Co ciekawe, cmentarz w Mignano M.Lungo był architektonicznie wzorowany w oparciu o polski cmentarz wojenny na Monte Cassino.\nSpotykamy się tutaj wręcz z sytuacją kuriozalną-ewentualna decyzja jednego urzędnika – w tym przypadku osoby kierującej działaniami ROPWiM, może doprowadzić do bezpowrotnego zniszczenia oryginalności układu cmentarza i nieuzasadnionego oraz znacznego podniesienia kosztu prac remontowych przewidzianych na najbliższe 2 lata.\nCmentarz wojenny na Monte Cassino jest nie tylko miejscem pamięci narodowej, ale również zabytkiem architektury podlegającym ochronie prawnej, więc zaplanowana kompletna wymiana płyt nagrobnych i krzyży oznacza w rzeczywistości zniszczenie dzieła sprzed 64 lat (przypomnijmy – uroczyste otwarcie cmentarza miało miejsce w dniu 1 września 1945 r.)\nObecny stan płyt nagrobnych nie jest wynikiem zastosowania nieodpowiedniego materiału – jak twierdzi sekretarz Przewoźnik. Jest natomiast skutkiem długoletniego braku poddawania konserwacji i odpowiedniego zabezpieczenia tego naturalnego budulca techniką powszechnie stosowaną na terenie Włoch, a na dodatek przez wszystkie tutejsze zakłady kamieniarskie. Zaznaczyć trzeba , że technika zabezpieczenia i konserwacji trawertynu nie jest również wielce skomplikowana. Natomiast ze względu na to, że naturalna struktura tego budulca jest wypełniona drobnymi szczelinkami (kawernami), wymagane jest zaszpachlowanie zewnętrznej powłoki warstwą specjalnie spreparowanego białego pyłu cementowego i w ostatnim etapie pokrycie płynnym środkiem chroniącym przed skutkami wpływu warunków atmosferycznych. Oczywiście, przed wykonaniem ostatniego etapu – w przypadku płyt nagrobnych poległych żołnierzy – niezbędne jest również odtworzenie wcześniejszych inskrypcji przez poprawienia ich czytelności.\nProszę zwrócić tutaj szczególną uwagę, iż omawiane jest jedno z najbardziej zasadniczych zagadnień w planowanym remoncie polskiego cmentarza na Monte Cassino. Propozycja kompletnej wymiany płyt nagrobnych i krzyży na nowe jest w założeniu błędna(!), i nie powinna być w ogóle brana pod uwagę, gdyż bezpowrotnie utracimy pierwotny i historyczny walor tego obiektu. Przez długie dziesięciolecia płyty nagrobne poległych polskich żołnierzy były świadkiem wielu uroczystości i wizyt władz państwowych i kościelnych.\nDodatkowo należy pamiętać o elemencie ekonomicznym, tzn. szacowany koszt wykonania nowej płyty oscyluje w granicach 500 euro natomiast koszt renowacji z koniecznym odnowieniem inskrypcji waha się w granicach 100-130 euro.\nNasuwa się też w tym momencie kilka istotnych dla tematu pytań:\nCo stałoby się z usuniętymi płytami nagrobnymi z cmentarza na M.Cassino?\nCzy powtórzyłby się scenariusz sprzed 10 lat, kiedy w 1999r. wymieniono ok. 40 płyt, które następnie zostały doszczętnie potłuczone i zwyczajnie wyrzucone na tylnim skłonie wzgórza 569, przy dróżce prowadzącej do Mass Albanety?\nCzy faworyzowanie wymiany płyt nagrobnych nie jest celowym odwróceniem uwagi od wieloletniego zaniedbania i braku bieżącej ich konserwacji?\nTrzeba tutaj dodać, że warte są bliższego sprawdzenia wszystkie dotychczasowe tłumaczenia i wyliczanie problematyki wokół przygotowań do planowanego remontu. Warte jest również określenie kontroli przygotowywanych prac i rozliczeń finansowych w przepływie środków pomiędzy budżetem polskim a ostatecznym wykonawca robót. Przypomnijmy , iż ze względu na stały brak umowy bilateralnej pomiędzy Polską a Italią kontrola ta jest wyjątkowo utrudniona.\nWreszcie zastanówmy się nad kolejna zasadnicza kwestią. Jeżeli możliwe było w czasie trwającej jeszcze wojny, przy zniszczonej gospodarce Włoch, zaprojektowanie i wzniesienie polskiego cmentarza na Monte Cassino w przeciągu zaledwie jednego roku od rozpoczęcia prac, to dlaczego przez 16 lat sprawowania urzędu przez sekretarza A. Przewoźnika , nie jest możliwe wykonanie podstawowych i bieżących prac konserwacyjnych oraz zawarcie odpowiedniej umowy – porozumienia w tej sprawie pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Republiką Włoską? Co konkretnie stoi na przeszkodzie?\nPonownie przypomnieć należy przed zbliżającym się remontem na Monte Cassino, że jak do tej pory, pomimo wcześniejszego informowania i alarmowania nie zostały rozwiązane kwestie konieczności remontu Orła Narodowego, górującego nad cmentarzem polskim oraz muru oporowego przed pomnikiem 3. Dywizji Strzelców Karpackich na wzgórzu 593. Wymagają one pilnej interwencji i natychmiastowego zabezpieczenia.\nW przypadku rzeźby Orła Narodowego wykonanego przez M. Panyszyna w 1945 r. i umieszczonego na blokach skalnych powyżej placu z mogiłami żołnierskimi – od strony południowej i zachodniej nastąpiły poważne pęknięcia w spoinach pomiędzy głazami co grozi w każdej chwili ich osunięciem i stoczeniem się głazów kilku i kilkunastotonowych wprost na cmentarz, a to z kolei wywołałoby poważne zniszczenia i stanowi stałe zagrożenie dla osób wizytujących cmentarz polski – WYJĄTKOWO PILNE, PODKREŚLAM !!!\nPrzyp. autora (z artykułu zamieszczonego w „Naszym Świecie”,1-15 listopada 2008 r.).\nW przypadku muru oporowego przed pomnikiem 3.DSK – postępującemu zniszczeniu ulega 4 metrowej wysokości mur oporowy wzniesiony przez polskich żołnierzy i włoskich murarzy na przestrzeni 1944 i 45 roku. Od ponad 4 lat ulega szybko postępującemu zawalaniu się na skutek osunięć jego podstawy na długości ok. 20 metrów. Powstały tutaj wielkie wyrwy i pęknięcia co grozi w każdej chwili zawaleniem i zniszczeniem tym samym jedynej drogi prowadzącej do obelisku 3.DSK na wzg. 593. Sytuacja ta stanowi również wielkie zagrożenie dla wszystkich osób zmierzających do pomnika – JEST TO KWESTIA PILNA I WYMAGAJĄCA NATYCHMIASTOWEJ INTERWENCJI !!!\nWarte przedłożenia jest jeszcze jedno istotne dla sprawy pytanie – czy sekretarz Andrzej Przewoźnik informuje członków Senackiej Komisji Spraw Emigracji i Łączności z Polakami za Granicą o przeprowadzonych przez stronę włoską w listopadzie ubiegłego roku przygotowaniach do prac remontowych na polskim cmentarzu wojennym na Monte Cassino i rozpoczęciu etapu wykonawczego z początkiem bieżącego roku? Włoskie firmy zatrudnione przez Ministero della Difesa (Ministerstwo Obrony) rozpoczęły oczyszczanie nalotu na elementach kamiennych cmentarza tj. – schodach oraz przykrywach murów oporowych. Podjęto również prace związane z konserwacją i zabezpieczeniem elementów metalowych – tj. ogrodzenia.\nZdjęcie 1: Mogiła polskiego żołnierza (Monte Cassino, 19.01.09 r.) / fot. Krzysztof Piotrowski\nZdjęcie 2: Mogiła trzech włoskich żołnierzy wykonana z tej samej jakości trawertynu (M.Lungo, 19.01.09 r.) / fot. K.P.\nZdjęcie 3: Stan płyt nagrobnych na polskim cmentarzu Monte Cassino (19.01.09 r.) / fot. K.P.\nZdjęcie 4: Płyty nagrobne włoskich żołnierzy na cmentarzu w Mignano Monte Lungo (19.01.09 r.) / fot. K.P.\nZdjęcie 5: Rzeźba Orła Narodowego górująca nad cmentarzem Monte Cassino / fot. K.P.\nZdjęcie 6: Walący się mur oporowy przed pomnikiem 3.DSK / fot. K.P.


Planowany strajk pracowników oświaty – I Liceum Ogólnokształcące w Parczewie\nPlanowany strajk pracowników oświaty\nDrodzy uczniowie i szanowni rodzice uczniów I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Parczewie\nW związku z planowanym strajkiem pracowników oświaty, prawdopodobnie od poniedziałku 8 kwietnia 2019 r. do odwołania, mogą wystąpić trudności z przeprowadzeniem zajęć lekcyjnych w naszej szkole zgodnie z obowiązującym planem.\nPomimo wyjątkowej sytuacji szkoła zapewni wszystkim uczniom właściwą opiekę.\nPonieważ sytuacja jest dynamiczna, proszę o śledzenie informacji na stronie internetowej: http://liceum-parczew.pl/, gdyż protest może zostać w każdej chwili odwołany, zarówno przez organizatorów, jak i samych pracowników.\nAktualne informacje uzyskacie również pod numerem telefonu (83) 355 15 77 w godzinach pracy szkoły.\nDyrektor I LO w Parczewie


- W związku z mruganiem okiem do twojego\nbrata - wyjaśniła Victoria. - Cóż, nie sądzę, żeby Kit był gotowy do małżeństwa. - Czasami uczucie spada na człowieka w najmniej oczekiwanym momencie. - Rozumiem. I co wtedy? Nagle zapragnęła znaleźć się w jego silnych objęciach. - Słyszałam różne rzeczy. Cichy śmiech Sinclaira przyprawił ją o drżenie. Właśnie tak powinno wyglądać małżeństwo: dwoje ludzi, którzy widzą tylko siebie, i do diabła z resztą świata. Niestety Victorii nie udało się zapomnieć o rzeczywistości. - Twój Crispin na nas łypie. - Ona też już jest? Natychmiast się domyśliła, o kogo mu chodzi. Tuż przed balem wysłali spóźnione zaproszenie do lady Jane Netherby. - Nie. Mówiłam ci, że nie przyjdzie. - Jej nieobecność również o czymś świadczy. Wszystko może mieć znaczenie. - Chciałabym wiedzieć, jakie. - Kiedyś się dowiemy. Pokiwała głową. - Od kogo zacząć? - Chyba od lorda Hastora. Thomas kilka razy jeździł z nim na polowania. Victoria spojrzała w drugi koniec sali. - Ale on i jego żona właśnie rozmawiają z moimi rodzicami. - Więc ja tym bardziej nie powinienem do nich podchodzić, prawda? -Tak. - Podczas gdy ty będziesz się z nimi męczyć, ja utnę sobie małą pogawędkę z Kilcairnem, - Naprawdę? - Skoro ty tak bardzo mu ufasz, ja też mogę spróbować. Miała ochotę zarzucić Sinowi ręce na szyję i pocałować, ale tylko szepnęła z uśmiechem: - Powodzenia. - Daj mi znać, kiedy zobaczysz lady Jane. Victoria nie przepadała za tego rodzaju przyjęciami. Zwykle ją nudziły i męczyły. Tym razem było inaczej. W napięciu krążyła po sali balowej, bawialni i gabinecie, od jednej grupki gości do drugiej, mając tylko jeden cel: odnalezienie mordercy Thomasa Graftona. Po godzinie omal nie wybiegła z krzykiem na ulicę. W każdym słowie doszukiwała się kłamstwa, w każdym spojrzeniu widziała podstęp i oszustwo. Nic dziwnego, że Sinclair na wszystkich patrzył z takim cynizmem. - Dobry wieczór, lady Althorpe. Omal nie wylała madery na frak lorda Hauvertona, z którym akurat rozmawiała. Odwróciła się z wymuszonym uśmiechem.\nPosted in: Bez kategorii Tagged: pitbull on youtube, studia sennik, jaworowicz sprawa dla reportera,\nł, lecz nawet ...\nnie raczył nakleić znaczka na kopertę. Przypomniał w liście, że ostrzegał moją matkę przed popełnieniem głupstwa i teraz nie zamierza płacić za jej błędy. Wywnioskowałam, że i mnie zalicza do tych błędów. ...\t[Read more...]\nW progu stanęła pokojówka Penny. - Proszę mi wybaczyć, ale pani Delacroix mówi, że czas do łóżka. Panienka powinna się wyspać. ...\t[Read more...]


Serwis komputerowy Poznań i okolice dla firm i osób prywatnych. Tani i rzetelny serwis komputerowy - serwis_laptopow_poznan\nKOMPOZ.PL Poznań naprawa i serwis komputerów i laptopów Poznań i okolice\nNaprawa laptopów i komputerów stacjonarnych Poznań, Luboń, Mosina, Plewiska, Komorniki i okolice\nKOMPOZ świadczy naprawy laptopów i komputerów stacjonarnych na terenie Poznania i okolic.\nZapraszamy do kontaktu z nami na www.kompoz.pl bądź pod numerem telefonu 510797737 !\nNaprawiamy kompleksowo sprzęt komputerowy w domu Klienta bądź w firmie Klienta!\nW przypadku gdyby naprawa na miejscu nie była możliwa nasz serwisant spisuje protokół naprawy i odbioru sprzętu i przywozi po dokonaniu naprawy sprawny sprzęt do Państwa do domu bądź firmy całkowicie bezpłatnie!\nProwadzimy również usługi pogotowia komputerowego - tak aby Państwa firma nie znała sytuacji, w której praca zostaje sparaliżowana przez niesprawny komputer - przyjedziemy przed otwarciem Państwa placówki bądź po jej zamknięciu i wykonamy naprawę. Świadczymy również usługi błyskawiczne - przyjeżdżamy od razu na miejsce jeśli to możliwe.\nMieszkasz bądź prowadzisz firmę w wymienionej poniżej miejscowości?\n- Suchy Las\nbądź w innej miejscowości w Wielkopolsce?\nZatem usługi KOMPOZ są dla Ciebie! Serwis komputerowy Poznań obejmuje również inne miasta w Wielkopolsce!\nZapraszamy do kontaktu pod numerem telefonu 510797737\nSerwis komputerów Poznań i okolice\n| Odwiedzin : 6931


"Maniac". Dwóch nieznajomych i nieudany test leku, czyli Emma Stone i Jonah Hill w nowym serialu Netflixa - Telemagazyn.pl\nAdriana Słowik 22.09.2018 23:05, Maniac\n"Maniac" to netfliksowa wersja norweskiej produkcji telewizyjnej z 2014 roku, stworzonej przez Håkona Basta Mossigego. Skandynawska wersja serialu opowiada o pacjencie szpitala psychiatrycznego, który żyje w świecie wyobraźni. Serial Netflixa ma z kolei koncentrować się na historii dwójki nieznajomych, których połączył nie do końca udany test leków.\nReżyser "Detektywa" i scenarzysta "Pozostawionych"\nWszystkie 10. odcinków 1. sezonu serialu "Maniac" wyreżyseruje twórca "Detektywa" Cary Fukunaga, który ma na swoim koncie również takie produkcje jak: "Jane Eyre" czy "Beasts of No Nation". Fukunaga współtworzył także scenariusze do takich filmów jak: "To", "Ucieczka z piekła" i serialu "Alienista". Scenariusz serialu "Maniac" został z kolei napisany przez Patricka Somerville'a ("Pozostawieni").\nGwiazdami nowego serialu Netflixa będą Emma Stone i Jonah Hill. Oprócz nich wystąpią jeszcze Julia Garner, Jemima Kirke, Sally Field, Sonoya Mizuno Annihilation i Justin Theroux, który według nieoficjalnych informacji ma wcielić się w postać Jamesa Mantleray'a - ekscentrycznego lekarza i alkoholika. Ciekawostką jest, że serial "Maniac" został zamówiony przez Netflixa w 2016 roku, czyli na długo przed tym, jak Emma Stone zdobyła Oscara dla najlepszej aktorki za występ w "La La Land".\nEmma Stone wystąpiła m.in. w dwuczęściowym hicie "Niesamowity Spider-Man", w którym wcieliła się w postać Gwen Stacy - dziewczyny Spider-Mana. W nagrodzonym Oscarem komediodramacie "Birdman" (reż. Alejandro González Iñárritu) zagrała postać Sam. Za rolę Mii w "La La Land" otrzymała Oscara dla Najlepszej aktorki pierwszoplanowej. Inne filmy z jej udziałem to m.in. "Magia w blasku księżyca" (reż. Woody Allen), "Łatwa dziewczyna" (reż. Will Gluck), za który otrzymała MTV Movie Award oraz nominację do Złotego Globu, "Służące" (reż. Tate Taylor) czy "Supersamiec" (reż. Greg Mottola), w którym zagrała u boku Jonaha Hilla, który partneruje jej w serialu "Maniac".\nZamek w Rabsztynie jedną z lokacji serialu Netflixa? [ZDJĘCIA]Zobacz więcej\nJonah Hill zadebiutował w 2004 roku w komediodramacie Davida O. Russella "Jak być sobą". Popularność zyskał dzięki rolom w komediach "Supersamiec", "Wpadka" i "Jak wytresować smoka". Przełomowym momentem w jego aktorskiej karierze okazały się role w filmach "Wilk z Wall Street" i "Moneyball", za które otrzymał nominacje do Oscara.\nZwiastun norweskiej wersji serialu "Maniac":\nSerial "Maniac" trafił na Netflixa 21 września. Co o nim sądzicie? Oglądaliście?


Aktualizacja PS4 5.0 - poradniki wideo, jak korzystać z nowych funkcji\nAktualizacja PS4 5.0 – poradniki wideo, jak korzystać z nowych funkcji\n4 października 2017 Darek Madejski 0 Comments aktualizacja PS4, Aktualizacja PS4 5.0\nSony podpowiada, jak działają nowe funkcje, które wprowadził firmware 5.0 do PS4.\nAktualizacja PS4 5.0 wylądowała wczoraj na PlayStation 4 i choć nie była przełomowa, zapewniła nam dostęp do kilku nowości. Pełną listę zmian znajdziecie w naszej wcześniejszej wiadomości, a poniżej wrzucamy poradniki wideo od Sony, jak korzystać z trzech świeżo dodanych ciekawostek.\nNa początek zobaczycie, jak obsługiwać transmitowanie rozgrywki w serwisie Twitch w jakości 1080p/60 na PS4 Pro.\nNastępnie spojrzymy na „Listy niestandardowe”, które umożliwiają tworzenie i edytowanie niestandardowych grup znajomych. Ułatwia to dostęp do określonych grup. Na przykład możesz utworzyć niestandardową listę swoich kolegów grających w Destiny i łatwo wysłać do nich zaproszenia.\nNa koniec Sony prezentuje nowości w powiadomieniach. Nowe ustawienie pozwala wyłączyć wyskakiwanie komunikatów i powiadomień podczas oglądania filmów lub programów TV na PS4. Jest ono domyślnie wyłączone i żeby je aktywować, przechodzimy do sekcji Ustawienia> Powiadomienia. Ponadto możemy teraz wyłączyć podgląd wiadomości w wyskakujących powiadomieniach oraz zmienić kolor wyskakujących powiadomień na białe (domyślne) lub czarne.\nAktualizacja PS4 5.0 – poradniki wideo do nowych funkcji\n← Wielka wyprzedaż w PS Store. Taniej za Uncharted, Battlefield, Horizon Zero Dawn…\nDarmowa zmiana Skyrim w prawdziwą mękę. Korzystajcie, póki można →\nChronimy się przed spamem, dlatego prosimy, rozwiąż captcha zanim klikniesz WYŚLIJ: siedem + = osiem


Nicolas Covatti najlepszy w Bahia Blanca. Mariusz Fierlej wrócił na tor po 16 miesiącach - Sport WP SportoweFakty\nNicolas Covatti najlepszy w Bahia Blanca. Mariusz Fierlej wrócił na tor po 16 miesiącach\nZwycięstwem Nicolasa Covattiego zakończyła się pierwsza runda Indywidualnych Mistrzostw Argentyny, która odbyła się 23 grudnia w Bahia Blanca. Drugie miejsce zajął broniący tytułu Facundo Albin. Po 16 miesiącach na tor wrócił Mariusz Fierlej.\nMateusz Kozanecki 24 Grudnia 2018, 10:21\nOni mogą zrobić różnicę. Woźniak ma być trzecią strzelbą. Stal sporo z nim ryzykuje\nNiedzielne zawody były szczególnie ważne dla Mariusza Fierleja. 38-latek wrócił do rywalizacji po 16 miesiącach przerwy, spowodowanych kontuzją. Dzień wcześniej zawodnik miał okazję potrenować na wyschniętym jeziorze, a następnie wziął udział w pierwszej rundzie mistrzostw.\nFierlej zdobył w Bahia Blanca 6 punktów - wygrał dwa wyścigi i zanotował dwa defekty. Choć zakwalifikował się do półfinału, nie wystąpił w nim. Został zastąpiony przez Ebera Ampugnaniego.\nW zawodach najlepszy był Nicolas Covatti, który zdobył 20 punktów. Jedyne "oczko" stracił na otwarcie turnieju, kiedy pokonał go Facundo Albin. W finale Covatti zrewanżował się swojemu rodakowi. Trzecie miejsce zajął Fernando Garcia.\n- Mariusz Fierlej miał spore problemy sprzętowe. W swoim drugim wyścigu uszkodzeniu uległ jego silni. W pozostałych biegach jeździł na rezerwowym sprzęcie Lucasa Torresiego - przekazał argentyński dziennikarz Ariel Copreni.\nKolejna runda mistrzostw odbędzie się już w nowym roku. 5 stycznia zawodnicy będą rywalizować na torze w Carlos Casares.\nPo szesnastu miesiącach w końcu na motorze, miałem przyjemność pojeździć po argentyńskim wyschniętym jeziorze Jutro zawody w Bahia Blanca Dziękuję Wszystkim za pomoc...\nPost udostępniony przez Mariusz Fierlej (@mariuszfierlej) Gru 22, 2018 o 6:16 PST\n1. Nicolas Covatti - 20 (2,3,3,3,3,3,3) - 1. miejsce w finale\n2. Facundo Albin - 20 (3,3,3,3,3,3,2) - 2. miejsce w finale\n3. Fernando Garcia - 16 (3,3,2,2,3,2,1) - 3. miejsce w finale\n4. Facundo Cuello - 12 (2,1,2,2,3,2,0) - 4. miejsce w finale\n5. Julio Romano - 11 (3,2,1,2,2,1,0) - 5. miejsce w finale\n6. Alejandro Polenta - 10 (2,3,3,1,0,1)\n7. Alejandro Iglesias - 8 (2,2,2,1,1,0)\n8. Cristian Zubillaga - 7 (w,d,2,3,2,d)\n9. Lucas Torresi - 7 (1,2,0,3,1,0)\n10. Eber Ampugnani - 5 (0,1,1,2,1,0)\n11. Mariusz Fierlej - 6 (3,d,3,d,-,-)\n12. Nicolas Marquez - 5 (0,1,1,1,2)\n13. Santiago Martinez - 4 (1,2,1,d,0)\n14. Damian Boyero - 2 (0,0,0,0,2)\n15. Franco Groh - 2 (1,1,0,0,0)\n16. Leo Domelio - 1 (0,0,0,1,0)\n17. Micaela Bazan - 1 (1,0,0,0,0)\n18. Gustavo Curzio - 1 (0,0,0,d,1)\n19. Nazareno Catalan - 0 (0,0,0,-,-)\n20. Fausto Castillo - 0 (0,0)\n21. Alex Acuna - 0 (d,w,d,u,-)\n1. Romano, Polenta, Groh, Ampugnani, Curzio\n2. Garcia, Cuello, Bazan, Acuna (d), Zubillaga (w)\n3. Albin, Covatti, Martinez, Marquez, Domelio\n4. Fierlej, Iglesias, Torresi, Boyero, Catalan\n5. Covatti, Romano, Groh, Fierlej (d), Acuna (w)\n6. Polenta, Martinez, Cuello, Boyero, Bazan\n7. Albin, Iglesias, Ampugnani, Domelio, Zubillaga (d)\n8. Garcia, Torresi, Marquez, Curzio, Catalan\n9. Albin, Cuello, Romano, Torresi, Groh\n10. Polenta, Iglesias, Marquez, Bazan, Acuna (d)\n11. Covatti, Garcia, Ampugnani, Domelio, Boyero\n12. Fierlej, Zubillaga, Martinez, Curzio, Catalan\n13. Zubillaga, Romano, Marquez, Boyero, Groh\n14. Albin, Garcia, Polenta, Bazan, Fierlej (d)\n15. Torresi, Ampugnani, Domelio, Acuna (u), Martinez (d)\n16. Covatti, Cuello, Iglesias, Castillo, Curzio (d)\n17. Garcia, Romano, Iglesias, Martinez, Groh\n18. Covatti, Zubillaga, Torresi, Polenta, Bazan\n19. Cuello, Marquez, Ampugnani, Domelio\n20. Albin, Boyero, Curzio, Castillo\n21. Albin, Cuello, Polenta, Iglesias, Zubillaga (d)\n22. Covatti, Garcia, Romano, Torresi, Ampugnani\n23. Covatti, Albin, Garcia, Cuello, Romano\nCzy Mariusz Fierlej zdobędzie medal IM Argentyny?\nTomek z Bamy 25-12 11:04 Zgłoś komentarz\nSuper! Powodzenia Mariusz!:)\nprodrive11 24-12 17:09 Zgłoś komentarz\nBrawo Mario mój imienniku. Uważam ,że Fierlej nie jest na straconej pozycji w walce o skład, zna ten tor jak nikt inny i jeśli będzie w pełni sprawny to Wilki nie muszą się martwić o\nseniorskie krajowe podwórko.\nyes 24-12 15:06 Zgłoś komentarz\nCzy Argentyńczycy udostępnili sprzęt europejski?\nbrak_zawodnika 24-12 11:48 Zgłoś komentarz\n"- Mariusz Fierlej miał spore problemy sprzętowe. W swoim drugim wyścigu uszkodzeniu uległ jego silni. W pozostałych biegach jeździł na rezerwowym sprzęcie Lucasa Torresiego - przekazał\nargentyński dziennikarz Ariel Copreni." w Argentynie to jednak jest inaczej. U nas to nie do pomyślenia żeby przeciwnik pożyczył ci motor byś mógł dokończyć zawody. I to nie byle jakie, bo to jest walka o mistrzostwo kraju. No ale u nas pieniądze psują ludzi i sport...\nMyszor. 24-12 11:04 Zgłoś komentarz\n11. Mariusz Fierlej - 6 (3,d,3,d,-,-) Po kontuzji nie jest żle Marzenia są po to by je spełniać Powodzenia ;)\nBahía Blanca Stadion żużlowy w Bahia Blanca Żużel Argentyna Polska Nicolas Covatti Mariusz Fierlej Facundo Albin Żużel na świecie Fernando Garcia


IridiumLabs - co to jest? ⭐ Recenzje 2021. Jak korzystać?\nIridiumLabs to platforma, która oferuje serię produktów, które pozwalają szybko uzyskać skuteczne efekty, jednocześnie pozbywając się szkodliwych pierwiastków z organizmu i uzyskując zgrane i mocne ciało. Produkty oferowane przez tę platformę obejmują:\nIridiumLabs SOMATODROL: to suplement diety zwiększający naturalną produkcję HGH, testosteronu o 30%, libido i siłę w organizmie wraz z niwelowaniem napięć i skurczów mięśni oraz poprawianiem regeneracji po treningu jesteś rozerwanym ciałem.\nIridiumLabs CERBERUS: Suplement diety poprawia efekty uzyskiwane przy stosowaniu Somatodrolu. Jego unikalna formuła spowalnia działanie aromatazy, blokuje estrogen, poprawia wzrost poziomu hormonu we krwi oraz szybciej regeneruje mięśnie po treningu.\nJeśli szukasz różnego rodzaju produktów, które mogą szybko przynieść skuteczne rezultaty, a jednocześnie uzyskać mocne i zgrane ciało, to IridiumLabs może być dla Ciebie najlepszym rozwiązaniem. Informacje podane poniżej pomogą Ci dowiedzieć się więcej w tym zakresie.\nIridiumLabs - Informacja\nIridiumLabs Cerberus składa się głównie ze stearynianu magnezu, celulozy mikrokrystalicznej, erytrozyny, żółcieni chinolinowej i dwutlenku tytanu oraz różnych innych ekstraktów i witamin\nIridiumLabs Somatodrol składa się głównie z celulozy mikrokrystalicznej, żelatyny, dwutlenku krzemu, żółcieni chinolinowej, stearynianu magnezu - soli magnezu i kwasów tłuszczowych, erytrozyny, dwutlenku tytanu i czarnego dwutlenku żelaza itp. wraz z różnymi innymi witaminami i ekstraktami.\nMożesz stosować 1-2 kapsułki suplementu diety IridiumLabs Somatodrol przed posiłkami dwa razy dziennie. Każdą porcję można popić 10 uncjami lub 300 ml wody. Możesz stosować jedną kapsułkę suplementu diety IridiumLabs dwa razy dziennie z 10 uncjami lub 300 ml wody.\nIridiumLabs CERBERUS: Zaawansowana formuła tego suplementu pomaga w blokowaniu produkcji estrogenu i ochronie poziomu testosteronu, ponieważ jego składniki nie pomagają w przekształcaniu testosteronu w estrogen. Niszczy twoje ciało i wykuwane mięśnie, dzięki czemu możesz szybciej uzyskać mocne mięśnie, zwiększając poziom testosteronu w organizmie. Skutecznie blokuje również aromatazę, enzym wroga. Pomaga w skuteczniejszym przekształcaniu ciała i mięśni. Po spożyciu tego suplementu poczujesz inną siłę w swoim ciele. W połączeniu z Somatodrolem może zapewnić najlepsze rezultaty bez żadnych skutków ubocznych.\nIridiumLabs SOMATODROL: Ten suplement diety w naturalny sposób wytwarza w organizmie więcej HG i testosteronu bez żadnych skutków ubocznych. Pomaga w spalaniu większej ilości tłuszczu i pozyskiwaniu mięśni policzkowych poprzez poprawę poziomu HGH i testosteronu. Aktywuje hormon, który pomaga w budowaniu mięśni w szybszym tempie. Składniki zawarte w tym suplemencie zregenerują Twój organizm szybciej i dodadzą Ci energii po każdym treningu.\nW ten sposób IridiumLabs oferuje serię produktów do szybszej i skuteczniejszej budowy Twoich mięśni. Każdy, kto chce pozbyć się szkodliwych pierwiastków ze swojego organizmu i zwiększyć swoją wytrzymałość, by uzyskać zgrane ciało poprzez poprawę swoich wyników na siłowni, powinien stosować te produkty z oddaniem.\nIridiumLabs jest sprzedawany we wszystkich miastach i regionach Polski. Może być dostarczony tam, gdzie będzie dla Ciebie najwygodniejszy.\nGdzie mogę znaleźć oficjalną stronę IridiumLabs?\nKlikając w poniższy przycisk, możesz przejść do oficjalnej strony internetowej, na której sprzedawany jest IridiumLabs.\nJak mogę zamówić IridiumLabs?\nCzy IridiumLabs to mistyfikacja?\nNie. Przeanalizowaliśmy wszystkie informacje o IridiumLabs i nie znaleźliśmy żadnych oznak oszustwa.\nCzy są jakieś negatywne opinie na temat IridiumLabs?\nNie znaleźliśmy żadnych negatywnych opinii od prawdziwych klientów, którzy kupili IridiumLabs.\nWiele osób pyta, ile kosztuje IridiumLabs w Polsce. IridiumLabs Cena: