PBKM chce sfinalizować akwizycję w I poł. 2018 r., nie rezygnuje z dywidendy | StrefaInwestorow.pl\n27 lis 2017, 12:04\nPolski Bank Komórek Macierzystych prowadzi obecnie rozmowy w sprawie przejęcia z 10 podmiotami na różnych rynkach i chce do końca I półrocza 2018 zawrzeć transakcję. Spółka nie wyklucza, że w przypadku dużej akwizycji będzie posiłkować się emisją obligacji, ale nie przekreśla to możliwości wypłaty dywidendy z zysku za 2017 rok, poinformował prezes Jakub Baran.\n"Rozmawiamy o akwizycjach cały czas. One trochę się ślimaczyły w tym roku - mamy wrażenie, że sprzedający nie mają pilnej potrzeby sprzedawania biznesu, dlatego otworzyliśmy trochę więcej wątków. Prowadzimy obecnie rozmowy z 10 partnerami na różnym etapie w różnych krajach, w tym kilku w Europie Zachodniej"\n"Żadnej oferty jeszcze nie złożyliśmy, ale do końca stycznia chcielibyśmy mieć short-listę, a w I półroczu już sfinalizować transakcję"\nBaran powiedział, że PBKM jest zainteresowany przejęciem podmiotu w Turcji lub Rumunii - tj. na rynkach, na których spółka już działa i mogłaby zwiększyć swoją pozycję. PBKM jest mocno zainteresowany silnym wejściej na któryś z dużych rynków Europy Zachodniej - Wielkiej Brytanii, Holandii, czy Niemczech.\n"Rozmawiamy teraz z czterech krajach Europy Zachodniej. Chcemy zrozumieć, jaką wartość spółka nabyta będzie w stanie przynieść w ciągu 2-3 lat"\nJak powiedział prezes, PBKM jest w stanie sfinansować mniejszą akwizycję rzędu kilku milionów złotych ze środków własnych, na większą - rzędu 10-20 mln zł - spółka potrzebowałaby kredytu bankowego. W grę wchodzi także emisja obligacji - jeśli spółka zdecyduje się na przejęcie dużego pomiotu.\n"Wszystko zależy od skali. Mamy dwie akwizycje na stole, które są bardzo duże i będziemy potrzebowali zgody rady nadzorczej na emisję obligacji, jeśli do którejś z nich dojdzie. Jako zarząd - tak, czy inaczej - będziemy jakąś dywidendę proponować"\nW maju br. walne PBKM zdecydowało o wypłacie dywidendy w wysokości 1,8 zł na akcję z zysku za 2016 r.


Coenzyme Q10 Lambre - efekty - Strudelka\nCoenzyme Q10 Lambre - efekty\nNieco czasu upłynęło mi na testach Koenzymu Q10 firmy Lambre, dziś chcę przedstawić Wam jej efekty oraz przypomnieć co nie co o kosmetyku.\nWstępne informacje znajdziecie w poprzednim poście o Coenzyme Q10.\nW związku z tym, że jak już wiecie moją pielęgnację twarzy opieram od dłuższego czasu o kuracje witaminowe (A, E) oraz koenzym Q10 długo rozglądałam się za produktem z Koenzymem Q10 w rozsądnej cenie a i z przyzwoitym składem - znalazłam.\nWcześniej polując na to serum widywałam je w formie kapsułek, co również było fajną alternatywą, jednak obecnie serum/żel znajduje się w bardzo estetycznym wręcz zakrawającym o luksusowe opakowaniu, co przyznam, umilało mi sięganie po ten kosmetyk. Szklana buteleczka posiada atomizer w postaci pompki, która pozwala na wydobycie odpowiedniej ilości produktu.\nSerum/żel Coenzyme Q10 kierowane jest do osób z przesuszoną, zmęczoną, poszarzałą i dojrzałą cerą, jednak tym ostatnim wyznacznikiem postanowiłam sie nie przejmować, gdyż w wyborze kuracji sugerowałam sie potrzebami mojej cery, a nie liczbą na opakowaniu, a składniki.\nDokładnie przewertowałam skład i znajdowało się w nim wszystko to czego moim zdaniem potrzebuje moja skóra.\nMoja cera jeszcze jakieś 2 lata wstecz była wystawiana na bezpośrednie promieniowanie słoneczne i dziś zauważam tego skutki - celem stosowania tego instensywnego serum była regeneracja, odżywienie i dodanie witalności skórze.\nSkład oparty jest na trójglicerydach, co początkowo mnie zmartwiło, gdyż przy użyciu innego olejku na ich bazie powstawała mi kaszka na czole, jednak w tym przypadku tak sie nie stało - nie mam zasady na moją cerę w tej dziedzinie.\nSkład zawiera w sobie także olej z winogron, silnie regenerujący skwalan.\nProdukt, pomimo że w postaci żelu pozostawiał tłusty, oleisty film na skórze mający zabezpieczać cerę przed utratą wody, o co podejrzewam właśnie w/w Caprylic Trigliceride, jednak w stosowaniu na noc taka powłoczka mi nie przeszkadza, a wręcz nawet ją lubię.\nKonsystencja: Żelowa z domieszką oleistości.\nZastosowanie: Serum/żel Koenzym Q10 Lambre stosowałam na noc dwa-trzy razy w tygodniu, gdyż zależało mi na odżywieniu i odzyskaniu witalności cery, a nie silnym pozbywaniu się defektów - w przypadkach walki z oznakami starzenia sie skóry i utraty owalu twarzy producent zaleca codzienne stosowanie.\nDziałanie: Po przebudzeniu cera była widocznie nawilżona, ujędrniona oraz nawilżona - widocznie wypoczęta i zregenerowana. W okolicach zaglębień przy nosie widoczne sa jeszcze resztki kosmetyku, które nie wchłonęły sie całkowicie, dzięki czemu uczucie nawilżenia trwa bardzo długo.\nNie pojawiło się żadne działanie komedogenne pomimo tłustej konsystencji.\nPodsumowując Coenzyme Q10 Lambre to kosmetyk o silnym działaniu zapobiegającym utracie wody przez skórę i odżywiającym cerę.\nPolecałabym go osobom, których cera jest sucha, wrażliwa, poszarzała i zmęczona - takie serum doda jej z pewnością witalności. Osoby z cerą mieszaną a w szczególności tłustą powinny używać go z ostrożnością ze względu na możliwe działanie zapychające pory - u mnie to nie wystąpiło, gdyż jestem posiadaczką suchej, wrażliwej cery.\nSerum dostępne jest w sklepie internetowym LAMBRE TUTAJ. Obecnie w promocji za 31,50 zł.\nCena katalogowa to 38,90 zł.\nJakie jest Wasze zdanie na temat tego kosmetyku? Ja sięgnęłabym po niego ponownie.


Bard on the Beach Shakespeare Festival (Vancouver, Kanada) - opinie\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Bard on the Beach Shakespeare Festival\nAtrakcje w pobliżu obiektu Bard on the Beach Shakespeare Festival\nBard on the Beach Shakespeare Festival opinie, Vancouver\nNr 1 wśród 50 Koncerty i pokazy w lokalizacji Vancouver\n1695 Whyte Ave | Vanier Park, Vancouver, Kolumbia Brytyjska V6J 5C3, Kanada\nPomysł na randkę / rocznicę\nO godzinie 19:30 czas startowy był idealny, aby wrócić do domu z pracy, przygotować się na opiekunów, zjeść szybką kolację, obejrzeć najlepszych artystów z Vancouver, którzy grają Szekspira, i wrócić do domu o rozsądnej godzinie. Moja żona i ja bardzo dobrze się bawiliśmy.\nWzięliśmy udział w festiwalu i to było wspaniałe doświadczenie. Widzieliśmy " Jak chcesz to". Nie jesteśmy fanami Shakespeare fanów i trudno było czasem aby zrozumieć stare angielskie okno dialogowe ale to było wspaniałe doświadczenie. Pomogło to, że było to warstwowe z piosenki The Beatles, mój...towarzysz. Było stosunkowo chłodno w namiocie "Open". Vancouver był na przejściu fali upałów, w tym czasie. Przyniosłem wentylator tak czy inaczej i nie używać, ale nie dużo. Powiedziano nam, żeby na owady w dół w spray na robaki ale nie zauważyłem żadnych robaków. Zdecydowaliśmy się na parking w centrum miejsca parkingowe dla wygody. Należy zauważyć, że toalety przenośne Porta potties. Spodziewałem się najgorszego, ale były tam dwie linie, które szybko i były bardzo czyste.Więcej\nBardzo podobało mi się jak chcesz, wspaniała mieszanka klasyki The Beatles z placu zabaw. Zabawny wieczór na pewno. Świetna muzyka i zabawy.\nJest to wspaniały sposób, aby zobaczyć i docenić. sztuki są ustawione w różnych ramach czasowych nie tylko w czasie, który Shakespeare napisał, co sprawia, że łatwiej zrozumieć i odnoszą się do. Lokalizacja i ustawienia są świetne. Przybądź wcześnie aby móc przeglądać i być częścią całego...uczucia.Więcej\nShakespeare's utworów z The Beatles\nBardzo zabawne. Nie wiem nic o Shakespeare, ale bardzo mi się podobał. Bardzo podobała mi się muzyka zespołu The Beatles, wbudowany w grę i nowoczesne zbiorów w " Jak chcesz to".\nByłem w Bard wcześniej i byłem całkowicie rozrywkę. Tym razem widzieliśmy jak chcesz to i to było wspaniałe! ! ! Świetne aktorstwo, pełna humoru i bardzo podobało mi się, że przede wszystkim PG.\nJak chcesz to - i nie tylko!\nBardzo przyjemny wieczór! ! Wszystko było niesamowite, od aktorów do wolontariuszy i atmosfera w ogóle! Bawiliśmy się świetnie, śpiewając The Beatles, śmiejąc się, empathizing z tymi postaciami. . . Dziękuję bardzo za to niesamowite doświadczenie! !\nW okresie letnim leczeniu w Kitsilano\nŚwietna lokalizacja, dobra obsada i produkcja (dużo ADO o nic) i w sumie bardzo przyjemny wieczór. Piękny widok na wodę i działanie na plaży przez otwarty horyzont uzupełniał zaangażowani akcji na scenie. Mnóstwo zabawy! Moja druga wizyta w Bard i czekamy na powrót.\nTo Shakespeare, ale ja naprawdę bardzo nam się podobało\nDużo nie gra i było wspaniale. Przyjechaliśmy na godzinę przed show z kolacją w formie pikniku plus kupiliśmy kilka lampek wina. To była podstawowa piknik ustawienie ale ładne widoki w dzielnicy West End i na False Creek. Jest wiele do zrobienia w terenie. odtwórz był...zabawny z aktorów i historia dość łatwy do naśladowania pomimo języka. Weź ze sobą dodatkowe jak się ochłodzi szybko. Pieszo lub rowerem jeśli możesz . Parking jest dostępny, ale to jest wąska i z okolicy. Jest blisko dwie godziny trzydzieści wieczorem, ale warte każdej minuty.Więcej\nUpewnij się, że znasz historię z wyprzedzeniem! Jeśli nie możesz nie być w stanie wykonać. Jest to bardzo trudne do zrozumienia ale można się do tego przyzwyczaić. Aktorzy były doskonałe. Widok z tyłu była piękna. Nie ma złych miejsc w to miejsce. Coś zjeść zanim...przyjdziesz to weź ze sobą jedzenie. Nie oferują zbyt wiele i nie jest to dużo. Nie było naprawdę się chłodno na pokazy ponieważ jesteś w namiocie. To było rzeczywiście dość ciepła. Ja zaskakująco bardzo zadowoleni z show i iść do domu.Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Bard on the Beach Shakespeare Festival.\nRecenzje: 7 263


Historia Alfa Romeo – Strona 2 – ForzaItalia.pl\nJuż w chwili swego debiutu w 1980 r. Alfa Romeo GTV6 potwierdziła jedną z podstawowych prawd świata motoryzacyjnego, którą każdy szanujący się dziennikarz w tej branży wypowie zbudzony w środku nocy: “że prowadzenie Alfy, to czysta radość”. W wypadku GTV6 konieczna jest jedynie drobna korekta tego oczywistego stwierdzenia: “Prowadzenie Alfy, …\nAlfa Romeo GTV6? Wiadomo, 2.5 l. Otóż nie zawsze. Oto historia tej odmiennej, mało znanej, większej od innych. Trzylitrowej GTV6. Zaprojektowanej i zbudowanej specjalnie po to, by przechylić szalę zwycięstwa w dramatycznej batalii. A w tej chwili, gdy wydarzenia, o których będzie mowa, już się przetoczyły, będącej po prostu najszybszym …\nAlfa Romeo produkowała samodzielnie tylko wersję berlina. Gdy jej sukces był już faktem niepodważalnym, nadszedł czas, by swobodniej odetchnąć po wyrzeczeniach poniesionych dla stworzenia tego samochodu. Najpierw obowiązek, potem przyjemność – w myśl tej zasady powrócono do polityki z czasów modeli 6C 2300 i 6C 2500\nNiewiele brakowało, by Alfa Romeo wyszła z okresu wojennego obronną ręką. Udało się ukryć przed rekwizycją przez Niemców kilka prototypów i gotowych samochodów wyścigowych, zachować ewakuowane z Mediolanu biuro projektowe i dział doświadczalny, ocalić skład gotowych części do modeli serii 6C 2500.\nKariera sportowa tego kierowcy może być przykładem długiej i trudnej drogi na szczyt w świecie wyścigów. Wimille zaczynał w niefortunnym czasie w niewłaściwym miejscu. Pierwsze kroki stawiał około 1930 r. We Francji. W kilka lat po największych sukcesach samochodów Delage i w okresie, gdy dominujące do tej pory Bugatti coraz …\nWielki rywal i przeciwieństwo iście włoskiego, niesionego gorącym temperamentem Nuvolariego. Nienaganny w stroju, obyciu i technice jazdy, chłodny, prawie arystokratyczny. Za kierownicą wielki stylista, pełen elegancji i precyzji. Wyrachowany taktyk, bezlitosny w przewidywaniu i wykorzystywaniu błędów przeciwników. W najlepszych latach kariery niemal niemożliwy do pokonania. Ma na swoim koncie ponad …\nPostać niczym z powieści Alexandra Dumasa! Hrabia Trossi, któremu Enzo Ferrari powierzył stanowisko prezydenta swojej stajni wyścigowej, pochodził z Biella w Dolinie Aosty, ale ze swą bystrością, dowcipem, niebywałą zdolnością do improwizacji i brawury w zachowaniu, mógłby się z powodzeniem podawać za młodego Gaskończyka.\nTakiej młodości i takich czasów można, chyba nawet trzeba zazdrościć. Raymond Sommer wychowywał się w Pont-a-Mousson koło Sedanu we francuskich Ardenach, w zamożnej rodzinie producentów dywanów. Urodzony w 1906 r., miał przed sobą piękne, świeże lata dwudzieste. Myliłby się, kto ojca i stryjów wyobrażałby sobie w przyfabrycznym kantorku, podliczających wieczorami …


Odpady w Polsce - polemika - Wirtualna Szwecja\nOdpady w Polsce – polemika\nOpublikowano 5 sierpnia 2012 11 lutego 2014\n3.08.2012 – Polemika do komentarza Andrzeja Malinowskiego, prezydenta Pracodawców RP pt. „A nie mówiłem, panie profesorze?!” – Puls Biznesu\nKrokodyle łzy nad śmieciami\nPo raz kolejny znajomość tematu nie przeszkadza w ostrości formułowania sądów.\nPodzielam zdanie Andrzeja Malinowskiego, prezydenta Pracodawców RP, że gorzka musi być satysfakcja, kiedy definitywnie wieszczy upadek jeszcze nie wdrożonej ustawy. Gorzka pewnie dlatego, że lepiej jest utrzymać złe status quo, niż wykorzystać szansę na pozytywne zmiany. Gorzki smak ma także zapewne zwątpienie, że sprawne, uczciwe podmioty na rynku odpadów miałyby sobie nie poradzić z nową falą konkurencji i zmianami w funkcjonowaniu. Zmianami, które mają przynieść korzyść ich klientom, czyli nam wszystkim.\nCzy cokolwiek zmieniło się w przepisach, dzięki, którym nasi sąsiedzi z UE, na których się wzorujemy, nie mają tak kolosalnego problemu ze śmieciami jak my? Nie. Czy te przepisy, czyli w Polsce ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, są już stosowane? Nie. Czy jest w Polsce choćby jedna gmina, która dzięki nowej ustawie zarządza odpadami komunalnymi? Nie. Czy to czas na ocenę wyników działania ustawy i wieszczenie klęski? Nie.\nCzas pracy nad ustawą był czasem spierania się o zasady i walką na argumenty. Zwyciężyły te, które pozwalają stawiać na rynkową konkurencję na rynku odpadów i walczyć o rozsądne ceny za śmieci dla mieszkańców. To zdanie, które podzielił rząd, Sejm i Senat i Prezydent RP. Każdy głos w konsultacjach wybrzmiał i został oceniony.\nTeraz gminy przygotowują się do wprowadzenia nowego systemu. Mają czas najpóźniej do 1 lipca przyszłego roku. Niedawno większość województw przyjęła plany gospodarki odpadami – strategiczne plany działania dla regionów. Teraz pora na kolejne kroki. Dlatego najważniejszym zadaniem jest wspierać gminy i dawać im jasne wytyczne do przepisów. Dlatego też z uporem prostujemy te marginalne interpretacje, które nie uznają oczywistego wymogu przetargów.\nPrzetargi na odbiór odpadów w gminach to konieczność. Przepisy gwarantują konkurencję. Jesteśmy pewni, że tak jak aktywny był w trakcie tworzenia ustawy, tak samo teraz będzie w tej kwestii naszym zdecydowanym sojusznikiem Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.\nZnowelizowana ustawa nie dopuszcza przejęcia rynku odpadów komunalnych przez jednostki podległe gminom. Mieszkańcy nie są narażeni na monopol podmiotów, które nie działają na otwartym rynku konkurencyjnym. To mogłoby grozić niekontrolowanym zawyżaniem kosztów i cen.\nZawalone śmieciami lasy już mamy. Mamy też blisko jedną trzecią Polaków, którzy nigdy dotąd nie zapłacili nawet złotówki za wywóz śmieci. Mamy ustawę, która jest narzędziem do sięgnięcia po taki standard, jaki nam imponuje za granicą, w krajach świecących przykładem jak Szwecja czy Niemcy. Tylko zamiast zachęty do wspólnej ciężkiej pracy nad tym zadaniem mamy krokodyle łzy and odpadami wylewane przynajmniej o rok za wcześnie.\nMagda Sikorska, rzeczniczka prasowa Ministra Środowiska\nOsoba odpowiedzialna: Magda Sikorska\nInformację wprowadził/a: Monika Kita\nŹródło: materiały pochodzą ze strony Ministerstawa Środowiska (mos.gov.pl)\nPolacy na bakier z segregacją Polacy ufają w kwestiach związanych ze środowiskiem naturalnym Stena Recycling rozważa budowę kolejnej EkoStacji Gaz z łupków, czy Polacy mogą czuć się bezpiecznie Energia z odpadów – konferencja w Ystad Ekocentrum w Szwecji Ekologiczna Szwecja Stena Recycling: Gospodarka odpadowa w biurowcach Ekosystem Morza Bałtyckiego i OCEANA Polacy szukają sposobów na zmniejszenie zużycia energii Ścienna Bariera Termiczna – polska technologia Polityka unijna o rybołówstwie Inteligentna mobilna ładowarka Hybrydowy samolot już w powietrzu Polacy nagrodzeni za artykuły o Bałtyku Gotlandia – miejsce do badania ptasich zdrad Projekt LIFEscape Polacy chcą wyłowić z Bałtyku 350 ton starych sieci rybackich Autobusy hybrydowe i elektryczne w Szwecji oraz w Polsce Minigranty IKEA Warszawa – projekt Greenpeace planuje wykupić aktywa szwedzkiego koncernu Vattenfall Polacy coraz częściej inwestują w mikroinstalacje fotowoltaiczne Szwecję reprezentować będzie siedmioro ministrów na konferencji klimatycznej COP21 Walka z toksycznymi zakwitami w Bałtyku Targi POL-ECO-SYSTEM zakończone Czyste powietrze w Szwecji Działania antysmogowe w 2017 roku Puszcza Białowieska – unikat w Europie Jula rozwija się Polskie kempingi najtańsze w Europie Kryzys demograficzny w Polsce Polacy na rowerach Folklor w Szwecji Utrata danych osobowych w podróży Szwedzki wojewoda w Polsce Pokolenie Millenials (Generacja Y) Polacy pracują dla Europejskiej Agencji Kosmicznej Szwedzi walczą o polskie łupki WRO DAY na Targach w Lublinie Spot wyprodukowany w ramach akcji FIFA i UEFA Koło Naukowe Empiria nagrodzone przez StRuNa 2014 Parki technologiczne w Polsce Międzynarodowy ruch turystyczny w 2014 roku Leczenie w Szwecji Budownictwa mieszkaniowe w Szwecji w 2014 Dzień Kobiet w Ambasadzie Szwecji Polacy korzystają z miejskich grot solnych IFK Göteborg pokonuje BK Häcken Falkenbergs FF remisuje z Malmö FF Czy Polki mogą pracować w Skandynawii jako spawacze Głosowanie w II turze poza granicami kraju Czy Polacy korzystają z ubezpieczeń grupowych CHEM-SAFETY-EXPO: targi w Kielcach Assyriska Föreningen przegrywa z Jönköpings Södra Czy Polki są przygotowane na wzrost kosztów życia Czy elektroniczny obieg dokumentów się opłaca Z problemem nadmiernego pocenia zmaga się ok. 3% Polaków Polacy obawiają się pracy w dużych firmach Mikael Damberg ogłosił narodowy plan działania Mariusz Wicka ostatni raz widziany był na promie płynącym z Polski do Szwecji Nowe banknoty w Szwecji Polacy chorzy na nowotwory krwi czekają na refundację przełomowych terapii Ambasador Szwecji Inga Eriksson Fogh odwiedziła Polskę Przejęcie Envivio wzmocni Ericsson na pozycji lidera i światowego innowatora Wzrost globalnej sprzedaży szwedzkich samochodów Volvo trwa Szef polskiej dyplomacji z wizytą w Szwecji i Finlandii Szwedzka gospodarka rośnie szybciej niż oczekiwano Bezpieczna podróż za granicę Festival filmów LGBT i szwedzkie kino Wieże kontrolne lotów w Ambasadzie Szwecji Zwolnienia w Ericssonie Liczba bezrobotnych może spaść nawet o 30 procent


Ukraina. "Bykownia stała się wspólną nekropolią Ukraińców i Polaków"\n15 maja 2016, 13:02\nFoto: Twitter / Petro Poroszenko Petro Poroszenko oddał hołd zamordowanym\nPrezydent Ukrainy Petro Poroszenko uczcił w niedzielę pamięć ofiar represji politycznych, pochowanych na leśnym cmentarzysku w Bykowni pod Kijowem. Szef państwa złożył hołd spoczywającym tam Polakom z listy katyńskiej.\nBiden i Poroszenko rozmawiali o misji policyjnej OBWE\n- Krwawa pajęczyna cmentarzy, zidentyfikowanych, ale i bezimiennych mogił w lasach i wąwozach na całej Ukrainie pokazuje mapę zbrodni komunistycznych – oświadczył Poroszenko.\n- W Bykowni w 1940 roku NKWD rozstrzelało także tysiące polskich oficerów, co było bezpośrednim wynikiem sojuszniczych stosunków Hitlera i Stalina na początku drugiej wojny światowej. Bykownia stała się wspólną nekropolią Ukraińców i Polaków, ważnym elementem wspólnej pamięci i wspólnej walki z sowieckim totalitaryzmem za wolność naszą i waszą – podkreślił prezydent.\nСвітла пам’ять жертвам політичних репресій pic.twitter.com/f5Nd524RC0\n— Петро Порошенко (@poroshenko) 15 maja 2016\n5 hektarów cmentarza\nDonbaski impas. Mocne słowa Steinmeiera przed szczytem czwórki normandzkiej\nPoroszenko zwrócił uwagę na konieczność dokończenia na Ukrainie dekomunizacji i przywrócenia miejscowościom ich historycznych nazw.\n- Przestrzegam jednak przed powrotem do nazw imperialistycznych (rosyjskich - red.). Nie pozwolę, by mapa Ukrainy znów była zaplamiona przez noworosyjskie toponimy – zaznaczył.\nNajwiększą grupę stanowią Ukraińcy i przedstawiciele innych narodowości ZSRR - ofiary represji komunistycznych. Byli to przede wszystkim tzw. wrogowie władzy sowieckiej, którzy zginęli przeważnie od strzału w głowę. Pochowani są tam na obszarze ok. 5 hektarów.\nKasper1 16 May 2016\nKrwawa pajęczyna cmentarzy, zidentyfikowanych, ale i bezimiennych mogił w lasach i wąwozach na całych, byłych polskich Kresach pokazuje mapę zbrodni ukraińskich – tego nie oświadczył Poroszenko.\nGad 2000 15 May 2016\nA moze Poroszenko pojedzie też na Wołyń i się pomodli jeśli jest tak pobożny jak na fotce ?\nvox de milite 16 May 2016\na może przyjedziesz do Polski i powiesz nam to w twarz ?..czy jak zwykle zcyka-sz jak typowy "świerszcz propagandy Putina\nWszyscy normalni Polacy vox mówią wam to w twarz ale żeby normalnie to przyjąć a nie zapierać się żaba błota, trzeba mieć trochę honoru czego od was trudno oczekiwać.\nWszyscy normalni Polacy vox mówią to wam w twarz ale żeby się do tego przyznać a nie zapierać się jak żaba błota trzeba mieć odrobinę honoru czego od was nie można oczekiwać.\npirat2 15 May 2016\nA kiedy Wołyń??\nddek 15 May 2016\nW lipcu kolego, w lipcu. A co, nie wiedziałeś?\n"WSJ": mniej amerykańskich systemów Patriot na Bliskim Wschodzie\nOdtwórz: "WSJ": mniej amerykańskich systemów Patriot na Bliskim Wschodzie\nAmerykański Departament Obrony wycofa część systemów obrony przeciwrakietowej Patriot z Bliskiego Wschodu, choć Biały Dom... czytaj dalej »\nOdtwórz: Papież: część tragicznej historii Litwy przyszła od Polaków\n- Litwa należy do Zachodu i wiele zrobiła, by wstąpić do Unii Europejskiej. Kiedy pomyśli się o wschodzie, jest tam wasza... czytaj dalej »\nOdtwórz: "Nadszedł dzień sądu". Komentarze po wyroku na Cosby’ego\n"Czy mamy usunąć go z naszej historii?".\nJudi Dench broni Kevina Spaceya\nOdtwórz: "Czy mamy usunąć go z naszej historii?". Judi Dench broni Kevina Spaceya\nNie mogę zgodzić się z tym, że – bez względu na to, co zrobił - wycina się go z filmów - tak aktorka Judi Dench skomentowała... czytaj dalej »\nKilkaset osób protestowało w środę przed gmachem niższej izby parlamentu Rosji, Dumy Państwowej przeciwko podniesieniu wieku... czytaj dalej »\nOdtwórz: Iran: to Trump odpowiada za wzrost cen ropy\nJeśli prezydent USA Donald Trump chce, żeby ceny ropy przestały rosnąć, powinien przestać ingerować w sprawy Bliskiego Wschodu... czytaj dalej »\nodtwórz: Media: królowa Paola miała udar\nKrólowa Paola, matka obecnego króla Belgów Filipa, doznała udaru podczas pobytu we Włoszech - poinformowały belgijskie media.... czytaj dalej »\nOdtwórz: Wicepremier Włoch "jest jak Poncjusz Piłat"\nStanowisko wicepremiera i szefa MSW Włoch Matteo Salviniego w sprawie migrantów upodabnia go do umywającego ręce Poncjusza... czytaj dalej »\n15:53 Nie wybrali następców wysłanych na emeryturę sędziów. "Stanowiska są obsadzone"\n15:41 Trzy debaty przed wyborami w Warszawie. Jest porozumienie\n15:38 "Czy mamy usunąć go z naszej historii?". Judi Dench broni Kevina Spaceya\n15:32 Ciemne chmury i wirujący lej w Świnoujściu\n15:23 PKW rozlosowała numery list komitetów wyborczych w wyborach samorządowych\n15:14 Kłótnia w Manchesterze. "Spojrzenie, które zabija"\nFranciszek odpowiada na zarzuty


(kochajmisie) - Blogi.pl\nnudzi mi sie? Komentarze (3)\n07. listopada 2003 18:12:00\ndzisiaj odwiedzila mnie kolezanka z ktora ide na studniowke. siedziala u mnie 4 godziny i byla troche napieta sytuacjia, bo nie bardzo wiadomo bylo o czym gadac. ona ma na mnie jakies nadzieje, to ona mnie zaprosila na te 100dniowke. czasem to mam ochote jej powiedziec, ze jeste mtroche inny. sadze, ze jakos by to przezyla, bo bardzo lubi yaoi, czyli mange o milosci mesko-meskiej. ale kazda dziewczyna tak ma. ja zreszta lubie yuri- o milosci damsko- damskiej, a przeciez jestem gejem. jaoi nie widzialem, bo tak troche glupio poprosic ja o nie. jeszcze sobie cos pomysli... ale ja idiota jestem, przeciez sam chcialbym, zeby wiedziala. tylko boje, sie ze by komus powiedziala. w niedzxiele idziemy do niej z moim chlopakiem do niej. chcialbym przy niej sie moc do niego przytulic. ale coz, lajf is brutal. a moze ja chce nie wiadomo czego. brakuje mi lata, tej wolnosci. wystarczyl jeden sesemes i juz bylismy z moim na rowerach za miastem. nikt nas nie widzial, moglismy lezec sobie na lace i patrzec w niebo. a teraz? zima nas wiezi. lecz to tez ma swoje dobre strony. gdy zrobi sie wczesnie ciemno, a my jestesmy opatuleni w kurtki, to w sumie, nie widac, czy to chlopak i dziewczyna, czy to dwa pedaly. nie, ja juz pisze tytaj piedoly. czyzby "madre" mysli mi sie juz skonczyly? jesli tak, to bede musial skonczyc pisanie tego bloga, bo sadze, ze nie jest nikomu potrzebny kolejny w stylu "oh, a dzisiaj, to tak fajnie bylo, bo ten fajny, wogole fajnie (....)". smutno mi troche, bo dzisiejszego wieczoru bede siedzial sam. a w piatki zawsze chodze na spotkania grupy modlitewnej, ( chociaz moja mama mysli, ze my tam pijemy herbatke. tylko ja jej sie wtedy pytam, czy w czestochowie raz do roku jest ogolnopolski kongres picia herbatki? hihihi) kocham tych ludzi. nie jest to milosc taka jak w zwiazku. nie umiem tego dokladnie sprecyzowac. zaczyna to sie wszystko eucharystia o 18, a potem jest zpotkanie. modlimy sie: wzywamy ducha siwetego, uwielbiamy, dziekujemy, prosimy i spiewamy. trwa to tak ok godzinki. a potem rozmawiamy i ew. pijemy herbatke. ;) nie mam zadnego charyzmatu. wylanie bede miec za miesiac. chcialbym otrzymac dar jezykow i proroctwa. moja znajoma miala we wrzesniu wylanie i dostala dar jezykow i uzdrawiania. ale przyjme kazdy ktory jest dla mnie przygotowany. czy przebrnales/przebrnelas przez te wypociny i zamierzasz mnie nadal czytac?\nprzepraszam artura rojka i wszystkich, ktorzy poczuli sie urazeni Komentarze (3)\n06. listopada 2003 17:12:00\njuz odpowiadam, mam nadzieje, ze nikogo nie pomine. co do rojka, to juz pisalem- nie chodzi mi o jego glos, ma ladny i gleboki, ale to jest zadnym wyznacznikiem. chodzi mi o teksty w ktorych wyraa gejowskie uczucia. nap w "blue velwet" zraca sie do mezczyzny- "widzisz SAM", a nie sama. mowi, ze umarl bog, ze nie ma nic co dobre i zeby go kochal, kochal i kochal. jak dostane zpowrotem moja plyte, to zacytuje dokladnie, a niecierpliwych zapraszam na strone www.myslowitz.pl. co do tego ksiedza, to przeciez ksiadz moze byc gejem, dlaczego nie? tego sie nie wybiera. a przyjmujac sakrament kaplanstwa slubuje celibat, wiec nie ma to w sumie znaczenia czy jest homo, czy hetero. i tak bedzie czysty i tak. tylko, ze ja mowi o prawdziwym duchownym, przemilcze dawna, ale glosna sprawe arcybiskupa poznanskiego, bo to juz jest patalogia. tak samo uwazam za chore, przepraszam wszystkich gejow walczacych, mianowanie w ubiegla niedziele w USA na biskupa ksiedza zyjacego z innym facetem. w ogole ksiadz nie moze miec nikogo, ani meza, ani zony bo to sie kloci z powolaniem. takie jest moje zdanie, a twoje? uwazam, ze nie wazne czy ktos jest homikiem, czy heterykiem. seksualnosc nie przeszkadza w osiagnieciu swietosci. kazdy jest powolany do bycia swietym i sadze, ze juz wielu gejow zostalo beatyfikowanych i kanonizowanych. jezewli czlowiek zyje w czystosci, to nie ma znaczenia orientacja. ktos sie pytal czym sie roznimy od heteroseksualnych. otoz niczym. tak samo myslimy, zyjemy, modlimy sie, pracujemy i tym podobne rzeczy. moge jedynie stwierdzic, ze geje sa bardziej wrazliwi od ich heterycznych kolegow. jeszcze nigdy nie widzialem geja- dresiarza. przeciez wiekszosc malazy, pisarzy, rezyserwo to geje. to wynika wlasnie z tej wrazliwosci na piekno. przypomina mi sie dowcip jak dziewczyna mowi do kolezanki, ze jezeli facet jest czuly, troskliwy, wrazliwy, delikatny i opiekunczy to najczesciej ma juz chlopaka. jest w tym cos z prawdy. dzisiaj byl u mnie moj chlopak. bylo mi z nim bardzo dobrze. nie calowalismy sie. lezelismy przytuleni i rozmawialismy. czy nie ma nic piekniejszego niz milosc? teraz juz rozumiem slowa katechizmu kosciola katolickiego, ze homoseksualisci sa powolani do czystosci. obiecalem z sexem poczekac do slubu, zeby ten najpiekniejszy dar ofiarowac zonie z ktora zwiazany sakramentem bede do konca. nie bede miec prawdopodobnie zony, a z moim chlopakiem sakramentu nie przyjmiemy, wiec nawet jezeli bedziemy ze soba do konca zycia, to i tak nie mozemy pokonac pewnej bariery. na pewno mu nie bede ladowac, ani on mi. boli mnie zachowanie pedalow, ktorzy puszczaja sie na prawo i lewo, najgorzej jezeli za pieniadze. wystawiaja oni opinie calemu srodowiskowi, a przeciez nie kazdy gej=dziwka. dlatego nie zamierzam wchodzic w zadne srodowisko. i tym milym akcentem kocze i zycze milych refleksji nad przemijajacym zyciem. pa (ps, krowke mam od jakies agatki, ale nie wiem jakiej, znalazlem ja w skinach. krowke, a nie agatke. a swoja droga sciskam cie agatko i dziekuje za krowke;* )\nrojek- gej, czy nie gej, nie mi to oceniac Komentarze (3)\n06. listopada 2003 15:23:00\nco do artura, to nie chodzi mi o jego barwe glosu, ale o teksty piosenek. wsluchajcie sie, a potem komentujcie. ale cie ciesze. siedzi u mnie moj misio, ale za raz sobie juz pojdzie. jaki on jest sliczny, niczym mlody bog. ma takie sliczne dlugie rzesy i glebokie spojrzenie. dlaczego to mnie spotkalo to szczes\_cie i najpiekniejszy chlopak na siwcie kocha mnie! ciesze sie bo zdradzsil mi dzisiaj swoj wielki sekret. ale nei moge powiedzec co, chodzi o jego ex. ale wiesz co? ja chce patrzsyc jak on sie starzeje, ogladac jego zmarszczki i taki tam glupoty. glupi jestem, ale ja chce z nim po prostu byc do konca zycia.\nco pedal czuje Komentarze (6)\n05. listopada 2003 23:34:00\nslucham sobie myslowitz, hymnu pedalow ;) tak moja siostra okreslila na mojej osiemnastce "dlugosc dzwieku samotnosci". oblalem sie rumiencem i w tym samym momencie moja mama puknela przypadkowo(?) pod stolem noga mojego chlopaka. czy ona sie czegos domysla? pewnie tak, dojrzaly wiek i nie mam dziewczyny. a co do piosenki, to musze obiektywnie stwierdzic, ze ten tekst jest bardzo wymowny- "i nawet kiedy bede sam, nie zmienie sie, to nie moj swiat, przede mna droga, ktora znam, ktora ja, wybralem sam..." w ogole to mi sie wydaje, ze rojek tez jest gejem. czy ktos go kiedykolwiek widzial z dziewczyna? ja nie. a wiele tekstow odzwierciedla uczucia pedala. czy facet, ktory zerwa z dziewczyna mowi o niej z taka czuloscia i birze na siebie cala wine? nie sadze. po zerwaniu mowi o niej nienajlepiej, zeby nie powiedziec chamsko. a rojek spiewa- "najlepsza jaka znam, to wszystko przeze mnie jest." najbardziej wymowny jest utwor "blue velwet". zacytuje kiedys calosc, bo teraz nie mam plyty numer 1. co do pedalow artystow, to takze krzysztow pieczynski tworzy utwory, ktore moga wyrazac uczucia meskiej milosci.\npod powiekami slonce mruczy\nkochac ludzi przez ciebie\na nie moc kochac\nciebie prze ludzi"\njak wymownie przedstawia to sytuacje w homofobowym spoleczenstwie.\n"biegasz po niebie\nw szatach krasnali\ndodajesz zabawie kolorow\ndorastalismy kapiac sie\nw stawach i rzekach\nzlapani za rece zbyt pozno\npytalismy jeden przez drugiego\npo co tak jasno\nnawet w nocy swiecisz\nczy chcesz widziec\nze nie kocham nic\ni nikogo na tym siwiecie"\nczuje, ze mowi tu o swoim zmarlym kochanku, ktory patrzy na niego z gory i widzi, ze nie moze pokochac nikogo poza nim. nie moze nawet podzielic sie z nikim swoimi wspomnieniami. smutne, ale piekne. wierze, ze ja z moim nigdy nie zostaniemy rozdzieleni. sadze, ze pieczynskiego jeszcze nieraz przytocze. a jutro mnie odwiedzi, chyba bede musial sie umyc. ;)\nNIE CZYTAJ TEGO!!! Komentarze (4)\n05. listopada 2003 13:19:00\nciekawe jak dziala regula przekory w praktyce. nie czytaj tego? to jest swoista zacheta i pewnie teraz to czytasz. przesluchalem plyte eweliny flinty. dawno jej nie mialem w uszach. stwierdzam ,ze to bardzo udana wokalistka. nie wiem o czym pisac. siedze w domu. dzisiaj snily mi sie studia. chcialbym juz studiowac, cos zwiazanego ze sztuka. moze wzornictwo? jest mi smutno siedziec samemu w domu, leze choc moglbym isc. obejrzalbym jakies anime. ale nie mam zadnego. moze w sobote przydzie moj misio poogladamy, chociaz wczoraj mi powiedzial, ze nigdy juz do mnie nie przyjdzie. nie wiem czemu, pewnie zartowal. w ogole wczoraj sie poryczelismy, rozmawialismy o nas. obawiam sie troche przyszlosci, do tej pory sie nie balem, ale w moim sercu zasiala sie watpliwos- a jesli to nie ta droga? nie potrafie tego rozeznac. wybralam Jezusa jako pana mojego zycia, On siedzi na moim tronie. tylko jak to ma sie do rzeczywistosci? co z tego, ze wybralem jesli nie wiem co dalej? niech mnie ktos przytuli, prosze. czuje sie taki samotny, bez mojego misia, usycham nie widzac jego twarzy. kocham go i bardzo tesknie.


SIEMIATYCZE - Sport - Siemiatycka Wieczorna Dycha – nowy termin\n2020-05-26 09:12:41 Artykuł czytany 157 razy\nMiejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w Siemiatyczach informuje, że 9. Siemiatycka Wieczorna Dycha zostaje przeniesiona z 30 maja na 16 sierpnia 2020 r. W związku z zaistniałą sytuacją epidemiologiczną, nie ma możliwości zorganizowania biegu w pierwotnie planowanym terminie.\nOrganizatorom zależy, aby zawody odbyły się w pełnym wymiarze, ze wszystkimi towarzyszącymi atrakcjami oraz dla pełnej dopuszczonej regulaminem liczby startujących, stąd decyzja o ustaleniu nowego terminu.\nOsoby, które są już zapisane i mają opłacone „wpisowe” zostają automatycznie zgłoszone na bieg w nowym terminie.\nSzczegółowe informacje można uzyskać u organizatorów „Siemiatyckiej Dychy” tel. 85 656 10 44 / 669 930 073.\nZłodziej perfum zatrzymany przez...\nKolejnych 400 firm otrzyma dotacje na...\nKapłan diecezji drohiczyńskiej...\nW powiecie siemiatyckim ruszyły...\n„Zatańczmy razem walca” w...\nOferta tureckiej firmy po raz drugi...\nO historii Krzyża Milenijnego\nW Siemiatyczach będzie tablica...


Trenerzy umiejętności | Skyrim Zestawienia - Skyrim - poradnik, solucja, mapy | GRYOnline.pl\nTrenerzy umiejętności | Skyrim Zestawienia Skyrim poradnik, solucja\nNastępna Zestawienia Zaklęcia cz.1 Poprzednia Zestawienia Towarzysze\nNa tej stronie poradnika do The Elder Scrolls V: Skyrim zamieściliśmy informacje gdzie odnajdywać trenerów umiejętności w świecie gry (kompletne zestawienie trenerów). Wyjaśniamy również jakie znaczenie ma docieranie do trenerów umiejętności i czy ich usługi są darmowe.\nKorzystanie z usług trenerów jest bardzo ciekawym i łatwym sposobem rozwijania wybranych kategorii umiejętności. Podstawową zaletą tego rozwiązania jest to, że w przeciwieństwie do ksiąg umiejętności nie trzeba tracić czasu na eksplorację świata gry, tylko zgłaszać się do konkretnych osób. Warto przy okazji dodać, że podnoszenie umiejętności w wyniku zaliczania kolejnych lekcji jest wliczane do paska postępów, dzięki czemu możesz szybciej awansować na wyższe poziomy doświadczenia.\nWadą omawianego sposobu doskonalenia umiejętności jest przede wszystkim to, że zamawianie lekcji u trenerów sporo kosztuje (jednorazowy wydatek to zazwyczaj kilkaset sztuk złota). Mechanizm ten cechuje się ponadto dodatkowym ograniczeniem, albowiem na danym poziomie doświadczenia możesz odbyć nie więcej niż pięć lekcji (u tego samego trenera lub u kilku różnych). Na szczęście po awansowaniu na wyższy poziom licznik jest resetowany i odblokowywana jest możliwość skorzystania z następnych pięciu lekcji.\nKażdy z trenerów specjalizuje się w jednej konkretnej dziedzinie i w celu uzyskania szkolenia musisz poprosić o nie w trakcie rozmowy. Samych trenerów można podzielić według stopnia ich zaawansowania. Pospolici trenerzy pomagają w rozwijaniu umiejętności maksymalnie do 50 punktów, eksperci pomagają do 75 punktów, a mistrzowie pomagają do 90 punktów. Ważną informacją jest to, że niektórzy trenerzy oferują swoją pomoc tylko jeśli bohater jest członkiem tego samego ugrupowania (np. Mrocznego Bractwa).\nJeżeli dany trener z jakiegoś powodu zginął, to niestety nie zostanie on zastąpiony przez nikogo innego. Radzę więc pilnować się w otoczeniu tych osób, szczególnie jeżeli jakiegoś trenera zaprosiłeś do wspólnego podróży (np. kogoś z Towarzyszy). Co ciekawe, trener-członek drużyny może w dalszym ciągu służyć pomocą, tak więc nie musisz go odsyłać do domyślnego miejsca pobytu.\nUwaga - W odnajdywaniu miejsc, w których przebywają trenerzy pomogą Ci mapy świata z pierwszego rozdziału atlasu świata (najpierw odszukaj właściwy sektor i następnie wskazany w tekście punkt na mapie). Lekcje najlepiej jest zamawiać za dnia, gdyż nocną porą wielu trenerów udaje się na spoczynek.\nMorthal - Chata taumaturga (1; 49)\nBiała Grań - Kocioł Arkadii (5; 31)\nSanktuarium Mrocznego Bractwa (7; 14) lub Sanktuarium w Gwieździe Zarannej (2; 05)\nBiała Grań - Jorrvaskr (5; 31)\nWichrowy Tron (3; 26)\nBiała Grań (5; 31)\nLargashbur (9; 20)\nAkademia w Zimowej Twierdzy (3; 05)\nMarkart (6; 08)\nPęknina - Spalony Młot (9; 13)\nPęknina - Wyszczerbiona Bania (9; 13)\nWichrowy Tron - Doki (3; 26)\nPęknina (9; 13)\nRzeczna Puszcza (8; 03)\nBłękitny Pałac (1; 26)\nGajkyne - Gospoda pod Splotdrzewem (4; 19)\nFalkret - Komnata Umarłych (7; 15)\nMorthal - Dom Faliona (1; 49)\nKomnata Czujnych (2; 25)\nBiała Grań - Świątynia Kynaret (5; 31)\nWichrowy Tron - Używane Towary Sadriego (3; 26)\nMarkart - Gospoda Srebrno-Krwista (6; 08)\nSamotnia - Akademia Bardów (1; 24)\nMarkart - Świątynia Dibelli (6; 08)\nPałac Królów (3; 25)


Kredyt konsolidacyjny a refinansowy - co i kiedy wybrać? - Pożyczki online\nKredyty konsolidacyjnePożyczki dla zadłużonych\nautor Dawid Gramit\t ostatnia zmiana 2020-10-28\nSpłata dotychczasowych zobowiązań czasem nastręcza wielu trudności, brak środków nie pozwala uporać się z uregulowaniem długu. Z pomocą może przyjść kredyt konsolidacyjny lub refinansowy, dobrze wiedzieć czym się różnią, co i kiedy wybrać.\nKiedy warto wybrać kredyt konsolidacyjny?\nWiele osób boryka się z kilkoma zadłużeniami, zaciągnięte kredyty, pożyczki, debet na koncie, rozłożone na raty spłaty zakupionego sprzętu często sprawiają, że nie potrafimy poradzić sobie z ich jednoczesną spłatą. W takiej sytuacji dobrze rozważyć kredyt konsolidacyjny, który łączy wszystkie zobowiązania w jedno. Udzielający kredytu bank reguluje dotychczas zaciągnięte długi, a kredytobiorcy pozostaje spłata jednej, miesięcznej raty.\nDobrze wiedzieć na jakich warunkach odbywa się łączenie, ponieważ nie jest to optymalne rozwiązanie dla wszystkich zadłużonych. Ponadto różnice w całkowitej cenie pożyczanych w ten sposób pieniędzy potrafią być bardzo wysokie. Kredyt konsolidacyjny szeroko opisuje totalmoney.pl, znajduje się tam szereg przydatnych wskazówek, które pomogą w wyborze. Zestawienie konkretnych, bankowych ofert umożliwi porównanie poszczególnych usług i wybrać najkorzystniejszą.\nRefinansowanie kredytu jest pozornie konkurencyjną opcją dla kredytu konsolidacyjnego, jednak to inny rodzaj bankowego produktu. Kredyt refinansowy udzielany jest na spłatę uprzednio zaciągniętego zobowiązania w innym banku, to zamiana wcześniejszego kredytu na nowy, którego warunki są bardziej korzystne. W odróżnieniu do kredytu konsolidacyjnego dotyczy spłaty tylko jednego długu.\nKredyt konsolidacyjny pozwala uporządkować domowy budżet i dedykowany jest osobom, które mają problemy ze spłatą kilku zobowiązań, a ponadto chcą zmniejszyć wysokość miesięcznych wydatków. To dobre rozwiązanie kiedy portfel jest zbyt obciążony regulowaniem kilku długów na raz, uciążliwa staje się jednoczesna spłata kolejno zaciąganych zobowiązań.\nRata kredytu konsolidacyjnego jest najczęściej niższa niż suma dotychczas spłacanych. Jednak przy wyborze trzeba przeanalizować warunki takiego kredytowania, ponieważ łącząc dotychczasowe długi w jeden zgadzamy się na większy całkowity koszt zobowiązania. To korzystne rozwiązanie dla osób, które zaciągnęły długi w okresie obowiązywania wysokich stóp procentowych, ponieważ daje szansę na zamianę droższych kredytów na jeden tańszy. W wielu przypadkach kredyt konsolidacyjny pozwala uniknąć utraty płynności finansowej oraz negatywnych wpisów wprowadzanych do Biura Informacji Kredytowej, które rzutują na wiarygodność klienta banku.\nRefinansowanie kredytu to dobra opcja dla osób, które mają problemy ze spłatą kredytu na dotychczasowych warunkach. Warto ją rozważyć kiedy pojawia się szansa na zmianę wyższego oprocentowania na niższe. Kredyt refinansowy oznacza mniejszą miesięczną ratę zobowiązania oraz wydłużenie okresu spłaty, co jednocześnie przekłada się na większy koszt długu.\nkonciekredytkredyt bankkredyt konsolidacyjnyoprocentowanieratrata kredyturodzaje kredytów


Zaopatrzenie dla Pań po mastektomii\nProfesjonalna obsługa i dobór odpowiedniego sprzętu\nMEDIPOL jest specjalistyczną firmą zaopatrzenia medycznego. Naszym celem jest dbanie o zdrowie i dobro naszych klientów oraz udostępnianie najskuteczniejszych rozwiązań w zakresie leczenia i profilaktyki. Zaopatrujemy klientów w przedmioty ortopedyczne i rehabilitacyjne, środki pomocnicze oraz podstawowy sprzęt medyczny codziennego użytku\nProwadzimy również wypożyczalnię sprzętu rehabilitacyjnego i medycznego. Oferujemy profesjonalną pomoc w doborze sprzętu oraz indywidualne podejście do potrzeb naszych klientów. W naszej ofercie znajdą Państwo między innymi łóżka rehabilitacyjne, wózki inwalidzkie, balkoniki, chodziki, koncentratory tlenu, kule i wiele innych.\nStaramy się, aby informacje zawarte na tej stronie stanowiły wyczerpującą pomoc przy składaniu odpowiednich wniosków o dofinansowanie do Narodowego Funduszu Zdrowia, a także PFRON, MOPS i PCPR. Na większość sprzętu można uzyskać dofinansowanie, które może wynieść od 60% do 100% jego wartości.


Dlaczego ona lubi „na misjonarza”?\nPozycja misjonarska nie jest szczególnie lubiana przez panów, którzy zgodnie uznają ją za nudną, mało kreatywną i taką „bez pieprzu”. Zupełnie inaczej do tej sprawy podchodzą natomiast panie. Wiele z nich w badaniach przyznaje, że pozycja „na misjonarza” należy do ich ulubionych. Z Twoją partnerką jest dokładnie tak samo? Sprawdź zatem, co takiego w tej pozycji sprawia jej aż tyle przyjemności – może dzięki temu sam się do niej przekonasz?\nZapewnia maksymalną bliskość\nPozycja misjonarska jest jedną z nielicznych, które pozwalają na ciągłe utrzymywanie kontaktu wzrokowego między partnerami seksualnymi. Dla pań jest to bardzo ważne, ponieważ większość z nich traktuje seks emocjonalnie, a nie jako sposób na zaspokojenie swoich potrzeb fizycznych. To najważniejszy argument uzasadniający taką popularność pozycji misjonarskiej wśród pań.\nDobry kąt penetracji\nPrzejdźmy do spraw bardziej „przyziemnych”. Pozycja misjonarska jest zdecydowanie najlepsza jeśli chodzi o potencjał dopasowania się partnerów pod względem czysto fizycznym. Nie ma tutaj znaczenia, jak hojnie zostałeś obdarzony przez naturę. W tej pozycji kąt natarcia jest prawie idealny, dzięki czemu kobieta może odczuwać pełną satysfakcję. Dodatkowo zachowuje ona wolne ręce, z których może zrobić użytek i tym samym szybciej doprowadzić się do orgazmu.\nTa pozycja jest wygodna dla kobiety\nNie ma w tym żadnej tajemnicy. W tej pozycji kobieta po prostu leży na plecach i nie jest specjalnie aktywna, co wielu paniom zdecydowanie odpowiada – zwłaszcza po ciężkim dniu w pracy, kiedy są bardzo zmęczone i nie mają specjalnej ochoty na zbliżenie. Od razu obalmy też mit: pozycja misjonarska sprawdza się nawet wtedy, gdy między partnerami istnieje duża różnica masy ciała. To nieprawda, że np. otyły partner „zgniecie” partnerkę. Wystarczy wspierać się na łokciach.\nCały wysiłek spoczywa na mężczyźnie\nI to również jest sporą zaletą z punktu widzenia pań, które nie muszą się specjalnie wysilać, aby osiągnąć satysfakcję ze zbliżenia. To na mężczyźnie spoczywają wszystkie obowiązki, to on nadaje tempo i dominuje partnerkę, co wielu kobietom się podoba.\nMoże ukryć swoje kompleksy\nPanie lubią pozycję misjonarską również dlatego, że nie są w niej specjalnie eksponowane. Dzięki temu nie myślą cały czas o tym, że partner na pewno zwraca uwagę na ich fałdki na brzuchu czy zbyt małe piersi. Dziwne? Tak jednak myślą kobiety.


"Książę do wzięcia", czyli analiza "Rywalek": sierpnia 2016\nDzisiejszy odcinek niestety nie będzie zbyt dugi, a to z tego prostego powodu, że obydwa rozdziały zajmują łącznie pięć i pół strony w Wordzie i składają się wyłącznie z dialogów. Cóż, zaczynajmy.\nEdzia schodzi na śniadanie. Widok jest raczej przygnębiający, bo nikogo z jej bliskich nie ma w jadalni.\nMama i tata nadal byli na górze, a babcia wróciła do swojego pokoju. Osten nie czuł się dzisiaj dobrze, więc Kaden dotrzymywał mu towarzystwa, a od brata bliźniaka nadal dzielił mnie ocean i jeszcze kawałek lądu.\nJedno spojrzenie na pusty główny stół i miałam ochotę się gdzieś schować.\nSmutek Edzi natychmiast zauważa przydupas. Błękitne ślepka ukochanego (no co, to wszak już żaden spoiler) przywracają jej od razu chęć do życia.\n– Wszystko w porządku? – zapytał, a jego ton zdradził, że już raz o to pytał, ale ja nie dosłyszałam.\n– Tak. Czy mógłbyś wziąć te krzesła i postawić je przy głównym stole? Ty też, Ean? – Obaj poszli spełnić moją prośbę. – Hale, Fox? Możecie przenieść talerze?\nEdzia siada na miejscu Maksia, a kandydaci zajmują miejsca wokół niej. Dziewczyna oznajmia, że następnego dnia Erik i Henri będą ich uczyć fińskiego.\n– Naprawdę? – zapytał podekscytowany Kile. Erik zarumienił się odrobinę i skinął głową.\n– Jaki będzie plan lekcji? – zapytał Fox.\nErik uniósł oczy do sufitu, jakby nadal się nad tym zastanawiał.\n– Rozmawialiśmy o tym z Henrim i uznaliśmy, że możemy pominąć zwyczajowe podstawy, takie jak alfabet. W tej sytuacji najbardziej przydatne będą podstawowe rozmówki. Dlatego zajmiemy się przede wszystkim pytaniami o godzinę i podobnymi sprawami.\n– Świetnie – skomentował Hale. – Chociaż chciałem się nauczyć więcej. Ale to doskonały pomysł, Eriku.\nErik potrząsnął głową.\n– To pomysł naszej przyszłej królowej. Jej się należą podziękowania.\n– Hej – zwrócił się do mnie Kile. – Możemy też pomówić chwilę o tym, jak świetnie wypadłaś w Biuletynie? Wiem, że już wcześniej wygłaszałaś komunikaty, ale poprowadzenie całego programu to jest coś.\nNie posmarujesz, nie pojedziesz: 36\nFox przyznaje, że cieszy się z tego, że może choć raz zasiadać przy głównym stole w pałacu. Henri po usłyszeniu tłumaczenia całej rozmowy wznosi toast za jakże wspaniałomyślną i cudowną Edzię. Dziewczyna jest wzruszona jak stary siennik wsparciem kandydatów, tym bardziej że prasa znowu wsiadła jej na zad.\nByło mnóstwo pozytywnych rzeczy, na których mogła się skupić opinia publiczna, ale masowa eliminacja przeprowadzona w tym tygodniu i wyjazd Gunnera jeszcze przed emisją Biuletynu sprawiły, że znowu uznano, iż odtrącam ludzi. Przynajmniej tak pisano w gazetach. Zupełnie jakby nie zrozumieli tego, co Ean mówił – o tym, jak zastanawiałam się nad każdą decyzją. Cały program na żywo okazał się bezużyteczny z powodu kilku nagłówków.\nTo zaskakujące, ale tym relacjom towarzyszyła przystojna twarz Marida zestawiona z moimi zdjęciami, a wszystko opatrzone jego komentarzem, jak bardzo żałuje, że przeoczył początek Eliminacji.\nCóż, biorąc pod uwagę, że i tak kandydaci mieli się wziąć z losowania, a nie z konkursu popularności, to nie wiem, czy zgłoszenie się Marida do Eliminacji coś by zmieniło, wszak mógł po prostu nie zostać wylosowany.\n– Oddaj mi to – powiedziała stanowczo Neena, zgniotła gazety w kulę i wepchnęła je do kosza. – Mam wrażenie, że ostatnio artykuły prasowe zawierają więcej plotek niż informacji.\n– Nie da się ukryć – zgodziła się lady Brice. – Nie koncentruj się na tym, co ludzie mówią, tylko na tym, co możesz osiągnąć.\nPokiwałam głową, ponieważ wiedziałam, że ma rację. Mówiła mi rzeczy, które z pewnością powiedziałby tata, gdyby tylko był tutaj, i chociaż nie zawsze to było łatwe, czułam, że powinnam jej słuchać.\n– Nie jestem pewna, czy zdołam się skoncentrować na tym, co mogę osiągnąć, dopóki nie zapanuję jakoś nad opinią publiczną. Na razie wszystko, co zaproponuję, nawet jeśli to będzie pomysł mamy lub taty, spotka się zapewne ze sprzeciwem. Muszę wybrać męża – powiedziałam stanowczo. – Jestem pewna, że to poprawi moją pozycję w oczach społeczeństwa, i miejmy nadzieję, że się nie mylę, ponieważ jestem po prostu nielubiana.\nLudzie są ogólnie wściekli na monarchię, ale Edzia też sobie samodzielnie ostro nagrabiła swoim nieciekawym stosunkiem do ludzi i wstrętnym zachowaniem, więc jest to całkiem możliwe, że poddani jej po prostu nie znoszą dla jej samej, a nie tylko dlatego, że reprezentuje powód problemów szerzących się w państwie.\n– Eadlyn, to nie tak…\n– To prawda. Wiem, że to prawda, lady Brice. Doświadczyłam tego na własnej skórze. Czy mam przypomnieć, co było na paradzie?\n– Dobrze, niech ci będzie. Nie jesteś szczególnie popularna i rozumiem, że znalezienie życiowego partnera może to zmienić. Czy właśnie na tym mamy się dzisiaj skupić?\n– Przynajmniej przez najbliższe pięć minut. Mojej głowie ufam odrobinę bardziej niż mojemu sercu, więc pomóżcie mi. Spróbujmy to omówić.\nEdzia, Neena i lady Brice zabierają się za omawianie kandydatów i ich zalet oraz wad, czyli czas na damskie ploteczki. Neena ma słabość do Kile’a, a Edzia żartobliwie przypomina, że Neena ma chłopaka. Eadlyn przyznaje, że lubi Woodworka, ale nie jest on jej faworytem. A co z resztą kandydatów? Cóż, co oczywiste, każdy ma jakieś wady i zalety.\n– Dobrze – odparła lady Brice. – Kto następny?\n– Hale. Ma świetny charakter i przysięgał, że każdego dnia zrobi coś dla mnie. Ani razu mnie jeszcze nie zawiódł. Poza tym swobodnie się przy nim czuję. To zresztą także jeden z powodów, dla których lubię Foxa.\n– Fox jest bardziej przystojny niż Hale – zauważyła Neena. – Nie chcę być płytka, ale takie rzeczy liczą się w oczach opinii publicznej.\n– Rozumiem, ale uroda to kwestia subiektywna. Wiesz, że czasem atrakcyjne w kimś wydaje ci się to, w jaki sposób potrafi cię rozbawić, albo to, że masz wrażenie, że czyta ci w myślach? To także chciałabym brać pod uwagę.\nNeena uśmiechnęła się.\n– Czyli z nich dwóch wybrałabyś Hale’a?\n– Nie do końca to miałam na myśli. Chciałam tylko powiedzieć, że wygląd to nie wszystko. Musimy skupić się na innych zaletach.\n– Na przykład? – zachęciła mnie lady Brice.\n– Na przykład Henri jest wiecznym optymistą. Niezależnie od okoliczności potrafi promieniować radością. Nie wątpię też ani odrobinę w uczucie, jakim mnie darzy.\nNeena przewróciła oczami.\n– To świetnie, ale on nie mówi po angielsku. Nie ma mowy, żebyście kiedykolwiek mieli okazję rozmawiać o czymś innym niż sprawy powierzchowne.\nNie ma to jak optymizm i wiara w chłopaka. Inna rzecz, że w tej chwili naprawdę ciężko uwierzyć, żeby kiedykolwiek uzyskał płynność w angielskim. Że też Edzi nic nie podpada z tą nieporadnością językową Henriego. Nawet nie podejrzewa, że powodem problemów chłopaka może być Erik. Ale Erik to truloff, więc jest święty i nietykalny.\nPrzynajmniej panna regentka nie poddaje się jeszcze w kwestii Henriego. Niestety jej pomysł jest niezbyt udany.\n– To… No cóż, to prawda. Ale jest niesamowicie uroczy i wiem, że byłby dla mnie dobry. Erik powiedział, że Henri kiedyś się nauczy języka, tyle że zajmie mu to trochę czasu. Od kiedy został w Elicie, codziennie do północy wkuwa angielskie słówka. A ja zaraz pójdę na lekcję fińskiego. Możemy nad tym pracować z obu stron, a Erik zostanie tak długo, aż będziemy się mogli porozumiewać.\nLady Brice zauważa, że to nie fair w stosunku do Erika, który wszak może mieć inne plany życiowe niż być uwiązanym na najbliższe lata jako osobisty tłumacz królewskiej pary.\n- A jeśli on też chciałby kogoś sobie znaleźć?\nChciałam powiedzieć, że się myli… ale nie mogłam. Gdy Erik tu przyjeżdżał, nie wiedział, jak długo potrwają Eliminacje, z pewnością jednak nie zakładał, że będzie mieszkać w pałacu, aż jego podopieczny zacznie płynnie mówić po angielsku. Byłoby niegrzecznie oczekiwać tego od niego.\n– Zostanie, wiem o tym – powiedziałam tylko.\nPewne, że by został, jest kompletnie zadurzony w Edzi, ale to bardzo egoistyczne ze strony dziewczyny zakładać, że zostanie jej niewolnikiem na niewiadomo jak długo.\nKarny jeżyk potrzebny od zaraz: 69\nPo tych słowach zapadła cisza, jakby lady Brice wiedziała, że nie mam racji, i zastanawiała się, czy mi to wytknąć. Ostatecznie tylko westchnęła.\n– Kto jeszcze został? Ean? – zapytała.\n– Ean to trochę trudniejsza sprawa, ale możesz mi wierzyć, że jest dla mnie ważny.\nNeena zmrużyła oczy.\n– Czyli… wszyscy mają równe szanse?\n– Chyba tak. Nie jestem pewna, czy to znaczy, że wybrałam dobrze, czy źle.\nCzyli w dalszym ciągu mamy impas. Jaka nuda.\nLady Brice roześmiała się.\n– Wybrałaś dobrze, naprawdę. Mogę nie rozumieć, co takiego widzisz w Eanie albo jak chcesz poukładać sprawy z Henrim, ale wszyscy oni mają swoje zalety. Wydaje mi się, że na tym etapie należałoby dołożyć im więcej pracy, naprawdę zacząć formować z nich przyszłych monarchów. To z pewnością pozwoli niektórym z nich się wyróżnić.\nŚwietny pomysł. Czemu ci chłopcy snują się bezsensownie po pałacu i nikt ich niczego nie uczy? Przynajmniej Amisia i jej rywalki miały jakieś zadania i lekcje, kiepskie, bo kiepskie, ale nie siedziały tylko i pachniały.\n– „Formować”? Okropne słowo!\n– Nie o to mi chodzi. Chciałam tylko powiedzieć…\nLady Brice nie zdołała dokończyć, ponieważ drzwi znienacka otworzyły się na oścież i stanęła w nich babcia.\n– Naprawdę powinna pani najpierw poprosić o pozwolenie – ostrzegł ją przyciszonym głosem gwardzista.\nMonty Python wiecznie żywy: 44\nBabcia Singer przyszła się pożegnać, bo nie może wytrzymać tego, jak Amisia się przy niej szarogęsi. Przyganiał kocioł garnkowi. Babcia na odchodnym prosi Edzię, żeby jak najszybciej wyszła za mąż, bo Magda chce jeszcze zobaczyć choć jednego prawnuka od niej.\nStałam w milczeniu i próbowałam pojąć rozmiary szaleństwa mojej babki.\nNeena nachyliła się do mnie.\n– To jak myślisz, który z tej czołowej piątki będzie najbardziej chętny do robienia dzieci? Czy powinnyśmy dodać to do listy?\nNawet to, że z furią spiorunowałam ją wzrokiem, nie zmniejszyło jej rozbawienia.\n– Nie zapominaj, że mogę w każdej chwili wezwać pluton egzekucyjny.\n– Możesz sobie wzywać ten pluton, ale mam po swojej stronie twoją babcię, więc nie muszę się niczego bać.\nMonty Python wiecznie żywy: 45\nTym jakże zabawnym (no uśmiałam się jak norka po prostu…) akcentem kończy się spotkanie, a Edzia pędzi na lekcję fińskiego.\n– Przepraszam, przepraszam! – powiedziałam, wpadając do biblioteki. Chłopcy powitali mnie radośnie, a ja podbiegłam do pustego miejsca przy stole. – Obowiązki mnie zatrzymały.\nErik roześmiał się i położył przede mną cienki plik kartek.\n– Usprawiedliwienie przyjęte. Nie przejmuj się, dopiero zaczęliśmy. Popatrz na pierwszą stronę, Henri pomoże ci z wymową. Ja sprawdzę, jak sobie radzą pozostali, a potem przejdziemy dalej.\n– Rozumiem. – Podniosłam kartkę, kserokopię odręcznych notatek Erika opatrzonych obrazkami na marginesie, i uśmiechnęłam się. Pierwszym zadaniem dzisiaj było nauczenie się liczb do dwunastu, żeby odpowiadać na pytanie o godzinę. Gdy popatrzyłam na to proste ćwiczenie, natychmiast poczułam się zawstydzona. Myślałam tylko o tym, że w słowach brakuje samogłosek, a jeśli już się pojawiają, to w złych miejscach.\nEdzia stara się wymówić fińskie liczebniki, a Henri ją poprawia i zachęca do dalszych starań.\n– Dobrze, dobrze. Dalej kolme.\n– Kuulmi – spróbowałam.\n– Eeee – powiedział, nadal starając się zachować pozytywne podejście. – Kool-me.\nZnowu spróbowałam, ale widziałam, że kiepsko mi to wychodzi. Zostałam pokonana przez liczbę trzy. Henri, jak zawsze dżentelmeński, pochylił się, gotów poświęcić mi tyle czasu, ile będzie trzeba.\n– Mówi się oo. Kool-me.\n– Oo. Oo – próbowałam.\nUniósł dłoń i lekko położył mi palce na policzkach, próbując ułożyć moje usta w odpowiedni kształt. Załaskotało, więc uśmiechnęłam się, niezdolna do wydania dźwięku, o jaki mu chodziło. Mimo to przytrzymywał moją twarz, a po chwili z jego oczu zniknęło rozbawienie, a ja rozpoznałam to spojrzenie. Widziałam je już wcześniej, w kuchni, gdy zrobił mi fartuch ze swojej koszuli.\nByło tak urzekające, że kompletnie zapomniałam o innych chłopcach.\nAż do chwili, gdy Erik upuścił książkę na drugi stół.\n– Świetnie – powiedział, a ja odsunęłam się od Henriego tak szybko, jak mogłam, modląc się, by nikt nie zauważył tego, co właśnie zaszło.\nJakże subtelne, Eryś, doprawdy.\nPrzydupas prosi, żeby wszyscy skupili się na przykładach użycia liczb, jakie będzie podawał, więc intymny moment między Edzią i Henrim został bezpowrotnie stracony.\nErik robi się coraz bardziej nieprofesjonalny i wręcz szkodzi swojemu podopiecznemu. Myślę, że nikt nie jest już tym zdziwiony.\nKarny jeżyk potrzebny od zaraz: 70\nGdyby tylko przydupas był zazdrosny o Henrysia, a nie o Edzię. A to mógł być taki piękny ship...\nChłopcy roześmieli się. Wyraźnie męczyli się z liczbami tak samo jak ja… i wyraźnie byli tym zbyt zajęci, by zobaczyć mój niemal pocałunek. Skoncentrowałam się na tablicy i spróbowałam zrozumieć wymowę słów, zamiast myśleć o tym, jak blisko mnie siedzi Henri.\nPo lekcji fińskiego Edzia udaje się do swojego gabinetu, żeby zadzwonić i do Marida.\nDziewczyna przeprasza za spekulacje, jakie na temat ich domniemanego związku wyciąga prasa. Marid stwierdza, że nic nie szkodzi (muahahahahahahaha, no baaa, jasne, że jemu to nie szkodzi). Następnie pan śliski proponuje, żeby zorganizować panel dyskusyjny z ludźmi z różnych klas, aby Edzia mogła dowiedzieć się z pierwszej ręki, co gnębi jej poddanych. Można też zaprosić dziennikarzy, którzy w ramach dobrego PR-u ukażą, jak to przyszła królowa słucha głosu ludu. Edzia jest zachwycona pomysłem. Marid proponuje, że to on wszystko zorganizuje. Eadlyn zgadza się i informuje Marida, że będzie się z nim kontaktować Neena w celu dopięcia grafiku. Przed rozłączeniem się księżniczka serdecznie dziękuje Maridowi za pomoc. Edzia ma nadzieję, że wreszcie uda się zmienić opinię ludu na bardziej dla niej korzystną. Cóż, nastroje we wszystkich grupach społecznych są napięte, jak skonfrontuje się ludzi różnych środowisk, może się zrobić gorąco. Niedługo sami zresztą zobaczymy.\nI tak się kończy rozdział. Serio, jest długi aż na całą stronę z małym kawałkiem, więc już nawet nie wrzucam żadnych cytatów, bo nie ma sensu.\nZa tydzień okaże się, że Hale ma jakąś tajemniczą tajemnicę. Odbędzie się też panel dyskusyjny.\nBułkę przez bibułkę: 53\nFabuła nie do poznania: 54\nJak mała Kiera wyobraża sobie…: 53\nSamochwała w kącie stała: 31\nSam sobie sterem, żeglarzem, okrętem: 16\nOkazuje się, iż Edzia zaprzęgła Project Runwaya do roboty, w której tej ostatni czuje się najpewniej: tworzenia wystrzałowej kreacji na kolejne nagranie „Biuletynu”, czy też raczej przerabiania starej sukni Ameriki. Chłopak jest rzecz jasna zachwycony, że trafił mu się taki ładny punkt do CV.\n- Przykro mi tylko, że musiałeś na to poświęcić całe popołudnie.\n– Wiesz, w Salonie Kawalerskim robi się trochę nudno.\n„Robi się”? Chłopie, toć ja od „Rywalek” nie mogę wyjść ze zdumienia, iż żaden uczestnik Eliminacji nie popełnił seppuku łyżeczką do herbaty, byle tylko wydostać się z tej Krainy Marazmu (no dobra, dziewczyny miały trochę atrakcji, bo od czasu do czasu odwiedzali je Miecio i Henio).\nMonty Python wiecznie żywy: 41\nProject Runway oznajmia, iż w Pokoju Zwierzeń jest tak trudno o rozrywkę, że nawet reszta panów mogłaby chcieć pobawić się w krawcowych, byleby tylko zabić czas. Eadlyn wyraża wątpliwość, czy dotyczy to również młodego gniewnego, ale Project Runway zapewnia ją, że Ean ostatnio coraz częściej pytluje z nim i przydupasem, więc najwyraźniej zaczął powoli tolerować konkurentów; Edzia stwierdza filozoficznie, że to całkiem prawdopodobne, albowiem jej zdaniem niemożliwością jest przeżyć Eliminacje i do nikogo się nie przywiązać. Ma tu na myśli, rzecz jasna, swoją własną sytuację; zwierza się swemu nowemu krawcowi, że będzie jej bardzo przykro, gdy show się zakończy i będzie musiała odesłać do domu wszystkich poza małżonkiem, na co kandydat rozsądnie proponuje jej stworzenie haremu.\nPraca wre, Project Runway upewnia się, czy naprawdę może zaszaleć twórczo, albowiem część zmian będzie nieodwracalna. Jest to istotne pytanie, jako że kreacja należała oryginalnie do królowej, Edzia zapewnia go jednak, iż matula dała jej zielone światło, jeśli chodzi o wszelakie poprawki. Hale po raz kolejny wyraża wdzięczność, że pozwolono mu, zwykłemu żółtodziobowi, pracować nad suknią dla przyszłej władczyni.\n– Tak, po prostu czasem czuję, że muszę sobie radzić z mnóstwem rzeczy jednocześnie. Staram się\nutrzymać wszystko razem.\nHale wyciągnął w moim kierunku szpilkę.\n– Następnym razem, jak będziesz miała wrażenie, że coś się rozlatuje, użyj tego. Słowo daję, to pomoże.\nCóż, Amisia miała pieniążka, jej latorośl może mieć szpilkę...\nJesteśmy w salonie, gdzie Edzia wita się z właśnie przybyłym, jak zwykle roześmianym Henrim (przydupas gratis w zestawie). Towarzystwo zasiada do stołu:\nKiedy tylko usiadłam, obiegł stół, żeby usiąść naprzeciwko mnie… i rozmowa nagle się urwała. Zdjęłam pokrywę z talerza, dając tym znak, że mogą zrobić to samo, a po kilku kęsach usiłowałam przerwać milczenie.\nOj tam, oj tam, w tym wypadku masz akurat idealną wymówkę, żeby z nim nie gadać; ostatecznie nieładnie jest mówić z pełną buzią.\n– Jak twoja rodzina? I twoja siostra?\n– Mitten on Annika? – powiedział i spojrzał na Erika w poszukiwaniu potwierdzenia.\nErik skinął głową, a Henri znowu popatrzył na mnie uszczęśliwiony.\n– Dobrze. Ona bardzo dobrze. Tęsknimy.\n– Dobrze to rozumiem. Nie masz pojęcia, jak bardzo bym chciała, żeby Ahren był tutaj.\nJego twarz nie zmieniła wyrazu, ale pochylił się do Erika, który szeptem przetłumaczył mu moją odpowiedź tak szybko, jak tylko mógł.\nPrimo: Cass, zmiłuj się, słówka 'family' i 'sister' dzieciaki w szkołach poznają podczas pierwszych dni nauki. Henri naprawdę nie może być AŻ TAK nieogarnięty językowo.\nJak mała Kiera wyobraża sobie…: 50\nSecundo: Nie, autorko. Przykro mi. Nadal uważam, że na tym etapie Henri powinien jeśli już nie mówić, to przynajmniej radzić sobie bez Erika, gdy w grę wchodzi rozumienie angielskiego. Byłam w jego sytuacji (mam tu na myśli, rzecz jasna, przeprowadzkę do kraju, którego mowy nie znałam, a nie ubieganie się o rękę koronowanej głowy), więc doskonale wiem, że pilna nauka połączona z codziennym kontaktem z żywym językiem potrafi w krótkim czasie zdziałać cuda. Nawet nie rozumiejąc całego zdania, Norwegofinoszwed powinien już być w stanie domyślić się z kontekstu, o czym prawi Eadlyn. Że może czegoś nie zrozumieć? No pewnie, że może – popełnianie błędów to naturalny etap nauki i żaden powód do wstydu. Tak naprawdę nieustanne „używanie” przydupasa przynosi w tej chwili więcej szkody niż pożytku, bo Henri podświadomie czuje się zwolniony z całego wysiłku intelektualnego.\nJak mała Kiera wyobraża sobie…: 51\nTertio: Henri nadal nie ma żadnego profesjonalnego nauczyciela – jego korepetytorem jest tylko i li przydupas. W obliczu tego faktu zaczynam się poważnie zastanawiać, czy nie miała racja Adria, twierdząc w komentarzu pod ostatnią analizą, że ów znikomy postęp lingwistyczny jest w rzeczywistości efektem chytrego planu Erika, który celowo nie przykłada się do lekcji z Norwegofinoszwedem, by następnie w białych rękawiczkach pozbyć się go ze sceny (Edzi w końcu skończy się cierpliwość) i samemu wskoczyć na jego miejsce.\n…To, albo chłopak jest zwyczajnie sfrustrowany faktem, iż dowalono mu dwa razy więcej obowiązków, jednocześnie nie podwyższając mu pensji i stwierdził, że za takie pieniądze nie będzie się przemęczał.\n– Twoja mama? Ona dobrze? – zapytał Henri, starając się z całych sił.\n* wzdycha ciężko * Uwierzcie, za każdym razem boli mnie to tak samo.\n– Tak, dzięki Bogu. Jest już u siebie i odpoczywa.\nZnowu na pomoc przyszedł nam Erik. W ten sposób przerzucaliśmy się zdaniami jeszcze przez kilka minut, ale mimo widocznych wysiłków, jakie Henri wkładał w naukę angielskiego, był teraz tak samo zagubiony jak ja. Czułam się wściekła. To było zbyt bezosobowe. Co innego korzystać z pomocy tłumacza podczas wizyty jakiegoś dostojnika, a co innego w przypadku kogoś, kto mieszkał u mnie na co dzień. To naprawdę była przesada. Nawet jeśli Henri od niedawna przebywał w pałacu, naprawdę chciałam móc z nim porozmawiać, ale tylko z nim, przynajmniej raz na jakiś czas.\nPatrz wyżej. Jako remedium proponuję wywalenie przydupasa za drzwi, załatwienie Henriemu porządnego korepetytora i nakazanie pałacowej służbie, by codziennie konwersowała z chłopakiem przynajmniej przez godzinę.\nJak mała Kiera wyobraża sobie…: 52\n– Eriku, jak Henri radzi sobie w kontaktach z resztą Elity? Czy wszyscy rozmawiają z nim z twoją pomocą?\nWyprostował się odrobinę i zastanowił się.\n– Zwykle tak. Hale i Kile nauczyli się kilku słów.\n… Że co? Project Runway i Woodwork nauczyli się fińskiego?\nNie zrozumcie mnie źle, to bardzo miło ze strony chłopaków. Problem jedynie w tym, że to HENRI powinien raczej dążyć do tego, by rozmawiać z kolegami w ich rodzimym języku.\nZacisnął wargi i spojrzał na mnie z poczuciem winy, jakby się niepokoił, że popsuje komuś reputację.\n– Gunner był odrobinę zainteresowany, podobnie jak Fox, ale nie chcieli próbować. To wymaga mnóstwa pracy. Ean rozmawia ze mną, ale nie próbuje rozmawiać z Henrim.\nAle... o co chodzi? Jakie znów psucie reputacji? Panowie nie mają żadnego obowiązku uczyć się języka Norwegofinoszweda – powiedziałabym wręcz, że Project Runway i Kile wykazali tu olbrzymią dawkę dobrej woli, ułatwiając w ten sposób życie koledze. Po raz kolejny: jest w zasmarkanym interesie Henriego, by móc porozumiewać się w języku swej potencjalnej małżonki i poddanych, więc miast patrzeć krzywo na chłopaków, zagoń lepiej podopiecznego do książek, drogi przydupasie.\nOdpowiedź Edzi... Sami zobaczcie:\n– Czy miałbyś ochotę jutro rano poprowadzić dla nas małą lekcję fińskiego?\n...Tak. Góra postanowiła przyjść do Mahometa.\nEdziu, zgadzam się, że akurat tobie nauka fińskiego przydałaby się już dawno, ale ten pomysł jest po prostu głupi. Będę pierwszą osobą, która przyzna, że warto uczyć się obcych języków i niewykluczone, że kandydatom bardzo spodoba się ta propozycja – ale ty podejmujesz tę decyzję z kompletnie niewłaściwych pobudek. Jeśli naprawdę chcesz pomóc Henriemu, gadaj z nim godzinami, dziel się lekturami, oglądajcie razem filmy – ale na litość, nie rozleniwiaj go jeszcze bardziej!\nA na wypadek gdybyście sądzili, że coś sobie dośpiewuję:\n– Oczywiście. To trochę niesprawiedliwe, że tylko Henri musi się starać.\nCóż, Edziu, życie w ogóle nie jest sprawiedliwe i właśnie dlatego osoby uczące się języka zazwyczaj muszą się wysilić ździebko bardziej niż native speakerzy.\nMonty Python wiecznie żywy: 42\nGdy wymieniłam jego imię, wzrok Henriego natychmiast pobiegł do mnie. Z pewnością na swój sposób słuchał naszej rozmowy, ale byłam zbyt podekscytowana, by mógł zrozumieć, do czego zmierzam.\nCóż, zdaniem Cass tak czy siak nie rozumie, więc w sumie żadna różnica.\nErik powiedział coś szybko po fińsku, a oczy Henriego rozjaśniły się.\n– Ja też mówię? Ja będę mówić? – zapytał, jakby to miało być przyjęcie, a nie lekcja.\nPoprawka: Mówiłbyś, gdyby Eadlyn nie postanowiła oddać ci niedźwiedziej przysługi.\nNaprawdę, Cass, nie mam nic przeciwko nauce fińskiego jako takiej. To dobry pomysł. Ale na litość, dlaczego Edzia nie zrównoważy owych lekcji dodatkowymi korkami dla Henriego?\nHenri nie posiadał się ze szczęścia i zastanawiał się już nad czymś głęboko.\n– Myślę, że go naprawdę uszczęśliwiłaś – skomentował Erik.\n– Żałuję, że nie zrobiłam tego wcześniej. Wszystkim nam byłoby łatwiej.\n– Mam nadzieję. Ale mimo wszystko zamierzam skoncentrować się na lekcjach angielskiego.\nNo, przynajmniej przydupas zachował resztki rozsądku.\nMam nadzieję, że uda mi się uniknąć występowania w "Biuletynie".\nSzkoda tylko, że kierują nim osobiste pobudki. A tak nawiasem mówiąc – na coś ty liczył, niebożę, zgłaszając się jako tłumacz do reality show?\n– Było strasznie! Moja mama nie przestaje o tym mówić: „Świetnie wyglądałeś! Powinieneś się więcej uśmiechać!”. Przysięgam, to może doprowadzić do szału.\n– Zamierzasz mnie o to obwiniać? – zapytałam, udając niewinność.\n– Do śmierci. Będę cię obwiniać do śmierci! Nie lubię być w telewizji. – Wzdrygnął się. Na szczęście nie wydawał się naprawdę zły, chociaż wyczuwałam, że rzeczywiście mu to przeszkadzało.\nCóż, ryzyko zawodowe, kochanieńki.\nRoześmiałam się, a on nieśmiało opuścił głowę i także się uśmiechnął. W tym momencie uświadomiłam sobie, że Henri siedzi i patrzy, jak rozmawiam z jego tłumaczem w czasie, gdy powinnam być z nim na randce.\nKochani, zdradzę Wam pewien sekret; na studiach musiałam zaliczyć pewien uroczy przedmiot zwany tłumaczeniami ustnymi. I wiecie co? Erik ssie w roli tłumacza, choćby dlatego, że łamie kardynalną zasadę: jesteś wyłącznie tłem. Przydupas od samego początku, zwracając się do Edzi w imieniu Henriego, powinien używać tylko i wyłącznie pierwszej osoby, albowiem z założenia jest niczym więcej jak instrumentem umożliwiającym dialog zainteresowanym stronom. Mało tego: w sytuacji, gdy Edzia kieruje jakieś pytanie wprost do niego, powinien niezwłocznie przekazać Henriemu treść rozmowy, albowiem w przeciwnym wypadku wyłącza swojego klienta z dyskusji.\nNiech zgadnę, Cass – przypisując Erikowi taką, a nie inną rolę nie rozmyślałaś zbyt długo nad tego typu zagadnieniami, prawda?\nEdzia tłumaczy (rzecz jasna przez przydupasa) Henriemu jaki jest plan, ten zachwyca się pomysłem.\nByły rzeczy, których chciałam się dowiedzieć o Henrim. Chciałam wiedzieć więcej o jego rodzinie, szczególnie o jego siostrze. I chciałam wiedzieć, czy odpowiada mu perspektywa życia tutaj i pracowania razem ze mną, a może obawia się, że przyjdą chwile takie jak ta podczas parady i będzie musiał przez następne lata chronić mnie przed gniewnym tłumem. Chciałam zapytać go o ten pocałunek w kuchni, czy rozmyślał o nim często, a może uznał go za dowód chwili słabości nas obojga. Ale dopóki nie mogłam zadać mu tych pytań tak, by nie zadawać ich jednocześnie Erikowi, nie było mowy, żebym to zrobiła.\nPrzeróbka autorstwa Project Runwaya okazuje się być pełnym sukcesem:\nSuknia była czerwona. Mama nie nosiła jej od lat i to był jeden z powodów, dla których ją wybrałam. Hale skrócił długie koronkowe rękawy i usunął kilka warstw halki, żeby spódnica nie wydawała się tak obfita (...) Eloise ułożyła mi warkocze w kok. Do tego wybrałam tiarę z rubinami i wyglądałam tak, jakbym stała w ogniu.\nA niech to, nawet nie wiecie, jak teraz żałuję, że pożegnałyśmy się z kategorią „Nie, nie jesteśmy w Panem”.\nStrój był naprawdę prześliczny. Wiedziałam o tym i byłam wdzięczna wszystkim, którzy pomogli mi wyglądać jak ktoś, komu można powierzyć podejmowanie decyzji państwowych.\nKtóre, dodajmy, na tym etapie powinien na powrót podejmować twój ojciec.\nKarny jeżyk potrzebny od zaraz: 65\nSam sobie sterem, żeglarzem, okrętem: 15\nTylko że teraz wydawałam się starsza, starsza, niż się czułam, może bliższa wiekowi, jaki powinnam udawać. Westchnęłam i pogodziłam się w duchu z tą suknią. Teraz musiałam być właśnie kimś takim.\nPodziękuj za to swojemu papie.\nKarny jeżyk potrzebny od zaraz: 66\nW studio, kiedy poprawiałam suknię, pojawiła się Josie.\n…Och. Och. Och.\nKochani, mam dla Was dwie wiadomości, dobrą i złą. Zacznijmy od złej.\nPamiętacie może Ceremonię Osądzenia w „Jedynej”? A pamiętacie może, czym się charakteryzowała (poza ogólnym absurdem)? Tak, tak; to była jedna z gorszych chwil Clarksona, który wykazał się ujemnym IQ, każąc Amisi podejmować decyzję, która w najgorszym dla niego przypadku stawiała ją w roli bohaterki buntującej się przeciw niesprawiedliwemu systemowi, w najlepszym zaś – ofiary, zmuszonej do wydania niesprawiedliwego wyroku z woli tyrana. Wszyscy zgadzamy się chyba, że Clarkson z tamtej sceny miał niewiele wspólnego z królem, którego przyszło nam obserwować przez resztę serii; Cass celowo zrobiła z niego złośliwego idiotę, aby nasza Mary Sue mogła lśnić na jego tle niczym brylant.\nZgadnijcie, do czego zmierzam.\nTak, moi drodzy; oto kolejna z postaci dostąpi wątpliwego zaszczytu bycia półgłówkiem ku chwale głównej bohaterki. Nie martw się, Josie, jesteśmy z tobą.\nNo, ale jest i dobra wiadomość: panna Woodwork, w przeciwieństwie do Clarksona, nie jest Głównym Złym tej serii, dostąpi zatem łaski zmazania swych win i od tej chwili będzie tylko lepiej.\nZanim to jednak nastąpi, musimy przebrnąć przez poniższy fragment:\n– Ta suknia jest niesamowita – pochwaliła. Nie potrafiła utrzymać rąk z dala od warstw satyny. Dalej wygładzałam materiał.\n– Należy do mojej matki.\n– Strasznie mi przykro z powodu tego wszystkiego – powiedziała ciszej. – Chyba jeszcze ci tego nie powiedziałam.\n– Dziękuję, Josie. To ładnie z twojej strony.\nCo mówicie? Że Josie zachowuje się tu jak na pozytywną bohaterkę przystało, pocieszając Edzię i udowadniając, że rozumie, iż ta druga znajduje się obecnie w kiepskim położeniu? No to patrzcie dalej:\n– Wiesz co, skoro wszystko jest takie poważne, może warto by było urządzić przyjęcie?\n– Jestem na to ciut za bardzo zajęta. Może później, kiedy sprawy się uspokoją.\n– Ja mogłabym je zaplanować! Pozwól, że porozmawiam z pokojówkami i w tydzień coś zorganizujemy.\nOdwróciłam się od lustra.\n– Tak jak mówiłam, może kiedyś, ale nie teraz. – Odeszłam i spróbowałam się skoncentrować. Josie poszła za mną, nalegając.\n– Ale dlaczego? Czy nie powinniśmy świętować? Znaczy, jesteś właściwie już królową, więc…\n– Nie jestem królową. Ten tytuł należy do mojej matki, która omal nie umarła. To, że tak łatwo przechodzisz nad tym do porządku dziennego, oznacza, że twoje wyrazy współczucia nie są nic warte. Czego ty nie rozumiesz, Josie? Myślisz, że ta praca to tylko suknie i uroczystości?\nZatrzymała się oszołomiona. Widziałam, że rozgląda się po sali, chcąc sprawdzić, czy ktokolwiek obserwuje naszą wymianę zdań.\nNo i się zaczyna. Pomińmy na chwilę fakt, że Josie ma zupełną rację – tak Edziu, jesteś obecnie regentką na skutek niezaradności twego ojca i zasadniczo tylko mały krok dzieli cię od właściwego tytułu. Jasne jest, co próbowała zrobić Cass: przedstawić Josie jako pustą lalę, która nie rozumie, jak ciężka jest sytuacja Eadlyn. Tylko wiesz co, droga autorko?\nTo nie działa, i to z trzech powodów.\nPrimo: Od „Następczyni” próbujesz nam przedstawić Josie jako głupawą Barbie, choć z właściwego tekstu książki można odczytać, iż jest ona zasadniczo całkiem sympatyczną, nieco niedojrzałą nastolatką, podziwiającą starszą od niej księżniczkę,\nSecundo: Zaledwie akapit wcześniej panna Woodwork przekazała Eadlyn wyrazy współczucia (i, wbrew temu co mówi Edzia, wyglądała przy tym na autentycznie przejętą), zatem ów nagły przeskok z empatycznej dziewczyny do imprezowiczki o zerowym wyczuciu chwili jest cokolwiek niewiarygodny,\nTertio: Ten fragment:\nNie chciałam jej upokarzać. Do pewnego stopnia nawet ją rozumiałam. Był taki czas, gdy nic nie cieszyło mnie tak jak układanie listy gości, czas, kiedy sama uważałam, że ta rola to niemal wyłącznie suknie i uroczystości…\nCass, skoro twój Specjalny Płatek Śniegu sam przyznaje, że – pomimo bycia przygotowywaną od kołyski do roli władczyni Illei – rola księżniczki sprowadzała się dla niej do błyskotek i bali... To dlaczego niby miałabym potępiać za podobne poglądy Josie, która a) jest młodsza od Edzi b) nie należy do rodziny królewskiej i c) wychowała się w środowisku, w którym imprezy z okazji każdej błahostki to codzienność?\nFabuła nie do poznania: 53\n– Nie chcę cię obrazić, ale byłoby niestosowne urządzać przyjęcie, zanim moja matka wróci do\nzdrowia. Proszę, dzisiaj potrzebuję od ciebie przynajmniej częściowego zrozumienia, chociaż wiem, że to może być trudne, biorąc pod uwagę nasze dotychczasowe kontakty. Mimo wszystko, ze względu na moje własne dobro, proszę cię, spróbuj zrozumieć, jak to jest być na moim miejscu.\n– Zawsze tylko tego chciałam. Ale oczywiście to ma znaczenie tylko wtedy, kiedy jest ci tak wygodnie.\nTak, Cass, Edzia zachowuje się tu dojrzale, a Josie jak naburmuszone dziecko. Problem tylko w tym, że ta druga ma rację: Edzia nigdy nie pozwalała jej przyjrzeć się, jak właściwe wygląda królewskie życie „od środka”, nic zatem dziwnego, że dziewczynka uznała, że na rolę księżniczki składają się same przyjemności – coś, co obserwowała od dziecka.\n...Nawiasem mówiąc, to mi o czymś przypomina. Pamiętacie kwestię diademów z poprzedniego tomu? Eadlyn była wściekła na Josie, że ta druga zabiera je bez pozwolenia. Oczywiście, miała do tego pełne prawo... ale wiecie co?\nEdzia, w całym swoim zacietrzewieniu, nigdy nie zastanowiła się nad tym, DLACZEGO panna Woodwork zabiera je diademy – i tylko diademy. A właściwie nie; zastanowiła się i wyciągnęła poprawne wnioski – Josie chce być taka jak ona. Szkoda tylko, że na tym ów ciąg przyczynowo-skutkowy gwałtownie się urwał.\nA przecież wystarczyłoby tylko zapytać się, jaki dokładnie jest cel tej maskarady. Wmówić Illeańczykom, że jest pełnoprawnym członkiem rodziny królewskiej? Bzdury, wszyscy zdają sobie sprawę z tego, że tak nie jest. Zakosztować życia wyższych sfer? A po co? Josie żyje na tym samym poziomie, co rodzina królewska, nie musi sobie dodawać splendoru poprzez noszenie królewskich błyskotek. Ostatecznie wychodzi więc na to, że jedynym powodem, dla którego dziewczynka dopuszczała się zabierania własności Edzi była uroczo naiwna chęć „stania się” koronowaną głową – przemienienia się w podziwianą od lat Eadlyn, choćby tylko na czas przyjęcia. Pannie Woodwork imponuje nie bogactwo i luksusy – to ma na co dzień – ale cukierkowa wizja kryjąca się za słowem\nPodsumowując: być może Josie byłoby łatwiej zrozumieć, że twoje życie to nie bajka, Edziu, gdybyś kiedykolwiek otworzyła do niej paszczę i szczerze porozmawiała z nią o tym, jak fantazje o królewnach mają się do rzeczywistych losów przyszłej władczyni kraju.\nKarny jeżyk potrzebny od zaraz: 67\n– Czy mogę cię prosić? – zawołałam do przechodzącej pokojówki. – Proszę odprowadzić pannę Josie do pokoju. Jej zachowanie wytrąca mnie z równowagi, a muszę się teraz skoncentrować.\n– Oczywiście, wasza wysokość. – Pokojówka pogodnie odwróciła się do Josie, nie przejmując się naszymi osobistymi zatargami, gotowa do wykonania zadania. Josie prychnęła.\nWskazałam jej drzwi.\n– Rozumiem, ale możesz to robić w swoim pokoju równie dobrze jak tutaj.\n...Okej, Cass, czy to już koniec tej sceny? Możemy przestać robić z Josie rozpuszczonego pustaka uzależnionego od dyskotekowej kuli, którego na Jedyną Słuszną Ścieżkę jest w stanie naprowadzić jedynie spokój i cierpliwość Dobrego Mzimu bis?\nAle cóż, jak już wspominałam, jest i druga strona medalu: od tej chwili Josie przestanie być traktowana jako naczelna idiotka tej serii. Bądźmy wdzięczni za drobne uśmiechy losu.\nDo Eadlyn podchodzą kandydaci; Kile chce się dowiedzieć, co zaszło między dziewczynami.\n– Nic, skarbeńku. Po prostu zaczęłam poważnie wątpić, czy życzę sobie takiej szwagierki.\n– Jeszcze na to za wcześnie.\n- Wiem, miałyśmy… drobne nieporozumienie. I trochę mi przykro, ponieważ ją rozumiem. Chciałabym tylko, żeby ona potrafiła też zrozumieć mnie.\n– To może być dla Josie zbyt trudne. Ona zauważa tylko siebie samą.\nKile, zamilcz, proszę.\nWoodwork chce wiedzieć, gdzie jest Gunner; księżniczka oznajmia, że opuścił Eliminacje i dziwi się zdziwieniu kandydatów po usłyszeniu owej wieści. Od słowa do słowa wychodzi na jaw, że o jego rejteradzie nie wiedział nikt poza Foxem:\n– Chyba uważał, że gdyby został, zacząłby się wahać. Poprosił mnie, żebym przekazał wszystkim, że będzie za wami tęsknić. – Uśmiechnął się. – To naprawdę miły gość.\nCóż, Fox, wierzymy ci na słowo.\nEdzia prosi kandydatów, aby wzięli sobie słowa kolegi do serca i zastanowili się, czy na pewno są gotowi oglądać swoje podobizny na znaczkach pocztowych; następnie szeptem dziękuje Project Runwayowi za kieckę i wyrusza do studia.\n- Zacznę od wiadomości, której wszyscy są najbardziej ciekawi. Moja matka czuje się dobrze. W tej chwili wypoczywa w swoim apartamencie, a mój ojciec dotrzymuje jej towarzystwa. – Musiałam przestać się koncentrować na tym, jak stoję albo co powinnam zrobić z rękami.\nEee... Dlaczego Edzia nagle zaczęła się przejmować takimi kwestiami? Występuje w telewizji od dziecka i jak dotąd nie miała żadnego problemu z prawidłowym zachowywaniem się przed kamerami.\nPomyślałam o moich rodzicach, na pewno oglądających to w piżamach, z przekąskami, na które pozwolili lekarze.\nMaksiu mógłby wprawdzie zamienić ową piżamę na elegancki garniturek i osobiście oznajmić narodowi, jak się miewa jego żona, ale cóż, biszkopty same się nie skonsumują.\nKarny jeżyk potrzebny od zaraz: 68\n– Wszyscy wiemy, że historia ich miłości może być najpiękniejszą, jaką kiedykolwiek opowiedziano, dlatego też tak trudno mi postawić się na miejscu mojego ojca.\nŁo matko i córko, Cass, widzę, że nie wystarczyło ci nieustanne wbijanie nam do głowy poprzez wewnętrzne monologi Edzi, jak to związek Amisi i Maxona jest najbardziej miłosną miłością evah; teraz śpiewać pieśni pochwalne na cześć tych dwojga trzeba nawet we właściwej akcji książki.\nMój brat Ahren, obecnie książę małżonek następczyni tronu Francji, także może zaświadczyć o sile najgłębszej miłości.\nJa wiem, że dobra propaganda nie jest zła, ale w sumie skąd to wiesz? Brat nie zamienił z tobą ani słowa od czasu sławetnego giganta. Równie dobrze mogło okazać się, że małżeństwo i rola księcia małżonka cokolwiek przerosły Ahrena, tak że codziennie wyładowuje on swoją frustrację, kłócąc się ze swoją połowicą o każdą pierdołę.\nO ile mi wiadomo, dobrze się odnajduje w nowej roli i jest już bardzo szczęśliwym mężem. – Znowu uśmiechnęłam się mimowolnie.\n– Nie dziwi mnie to w najmniejszym stopniu. Jego oddanie księżniczce Camille na przestrzeni lat, mimo dzielącej ich odległości, było zawsze stałe i silne, więc mogę sobie tylko wyobrażać, jakim szczęściem jest to, że ma ją przy sobie przez cały czas.\nOwszem. Z drugiej jednak strony, mogło się też okazać, że romantyczne listy i wizyty raz na ruski rok to jednak nie to samo, co pożycie małżeńskie, Ahren i Camille mają kompletnie odmienny seksualny temperament, on lubi słuchać głośno znienawidzonej przez nią muzyki, a ona robi mu awantury o podniesioną klapę...\nJeśli chodzi o nasz kraj – spojrzałam w swoje notatki, chociaż nie znosiłam tego robić – to dręczące społeczeństwo niepokoje zmniejszyły się w ostatnich tygodniach.\nAlbowiem ponieważ gdyż? Cóż takiego stało się w ciągu kilkunastu ostatnich dni, że bezrobotne tłumy przestały palić i rabować?\nBiorąc pod uwagę, ile wysiłków poświęcił mój ojciec dla zapewnienia pokoju na arenie międzynarodowej, myśl o tym, że w końcu pokój zaczyna panować także w naszym kraju, przynosi mi niezwykłą radość.\nAch, tak, jak myślałam – absolutnie nic, wyciągnęłaś te dane z rzyci. Co do twojego ojca, to przykro mi to mówić, ale jedynym powodem dla którego lubią go zagraniczni władcy jest fakt, że dostarcza im on nieustannych powodów do śmiechu podczas każdej dyplomatycznej wizyty.\nEdzia wspomina jeszcze o nudziarstwach w stylu budżetu, modernizacji dróg i wymienieniu kilku doradców na lepszy model, po czym Caesar przechodzi do naprawdę istotnej części programu – chłopcy i randki!!!1one!!\n...Serio, Cass, nigdy nie przestanie mnie bawić, że „Biuletyn” to program służący królewskim oświadczeniom, illeańskie wiadomości i relacja na żywo z reality show w jednym.\nMonty Python wiecznie żywy: 43\nProwadzący chce wiedzieć, czy w tym natłoku obowiązków Eadlyn znalazła chwilę na spotkania z kandydatami. Księżniczka informuje widzów, że Gunner opuścił program na własne życzenie i za jej zgodą; następnie obwieszcza, że dostała cenny prezent z metalu. Caesar zaczyna rzecz jasna szukać wzrokiem pierścionka, dziewczyna prostuje jednak, że chodzi o krawiecką szpilkę, która ma dla niej duże znaczenie emocjonalne. Ostatni news dotyczy faktu, że Edzia i jeden z kandydatów oznajmili sobie niedawno, że nie są w sobie zakochani. Caesar, rzecz jasna, zakłada, iż chodzi o Gunnera; Eadlyn zaprzecza i tłumaczy, że mimo braku motylków w brzuchu ów ktoś jest dla niej bardzo ważny, nie zamierza się go zatem pozbywać, nie wymienia jednak imienia młodziana.\nPonieważ księżniczka nie chce puścić pary z ust, Caesar postanawia przepytać kandydatów; na pierwszy ogień idzie Fox. Chłopak komplementuje zaradność Edzi oraz to, że jest w stanie podołać masie obowiązków, jednocześnie nie zaniedbując potencjalnych narzeczonych.\n– Biorąc pod uwagę to wszystko, czy mógłby nam pan opowiedzieć o jakiejś chwili spędzonej z księżniczką, wyróżniającej się na tle innych? Fox natychmiast się uśmiechnął.\n– Chyba najważniejszy moment naszej znajomości nastąpił po tej bójce, po której wyjechał Burke. Księżniczka przyszła ze mną porozmawiać i otwarcie mówiła, jakie są jej nadzieje, a także wysłuchała mnie. Myślę, że niewiele osób ma zaszczyt ją zobaczyć z tej strony. Wiem, że nie może chodzić po domach i każdemu poświęcać choćby godziny… ale kiedy już z kimś się spotyka, jest\ntemu całkowicie oddana. Naprawdę słucha tego, co się do niej mówi.\nNie posmarujesz, nie pojedziesz: 31\nDo rozmowy wtrąca się Kile; w pełni popiera on stanowisko kolegi i ku rozbawieniu widowni dodaje, że Edzia wykazała się kiedyś wielką cierpliwością, słuchając, jak Woodwork ględzi o architekturze.\nNastępny w kolejce jest Ean:\n– Mogę(...) powiedzieć, że księżniczka potrafi podejmować niezwykle przemyślane decyzje. Chociaż zostało nas już tylko pięciu, żadna z decyzji nie została podjęta lekkomyślnie. Ponieważ miałem okazję poznać pozostałych dżentelmenów, widzę, jaki wysiłek księżniczka wkłada w znalezienie kogoś, kto będzie najlepszym wyborem z jej punktu widzenia i z punktu widzenia całego kraju. Kamery nie miały okazji uchwycić nastroju w Salonie Kawalerskim po najnowszej rundzie eliminacji. W nikim nie było ani cienia wrogości. Ona traktuje nas tak wspaniałomyślnie, że nie można mieć do niej żadnych pretensji. Wszyscy kandydaci wyjechali usatysfakcjonowani.\nNie posmarujesz, nie pojedziesz: 32\n– Jak pan ocenia swoje szanse? Znalazł się pan w finałowej piątce!\nEan, jak zawsze, potrafił gładko odpowiedzieć.\n– Jestem do dyspozycji jej wysokości. Jest najwspanialszą kobietą, o jakiej którykolwiek z nas mógłbym myśleć, dlatego też ma wyjątkowo wysokie standardy. Tu nie chodzi o moje oszacowanie szans, tylko o jej preferencje. Aby się o nich przekonać, musimy wszyscy zaczekać.\nNie posmarujesz, nie pojedziesz: 33\n– To bardzo interesujące. A co powie nam sir Hale? O ile pamiętam, pan jako pierwszy był na randce z księżniczką. Jak się pan czuje teraz?\n– Czuję się szczęśliwy – odparł z żarem. – Od dziecka widywałem ją na paradach, oglądałem w telewizji i widziałem jej twarz w czasopismach. Jest tak piękna, że aż onieśmielająca, i wygląda, jakby mogła spopielić cię wzrokiem, gdyby tylko chciała.\nNie posmarujesz, nie pojedziesz: 34\n– Raz jadłem z nią kolację i rozbawiłem ją do tego stopnia, że zakrztusiła się piciem.\n– I tak ktoś kiedyś by się o tym dowiedział. Równie dobrze możemy się tym podzielić ze światem. Zasłoniłam twarz dłońmi i zastanawiałam się, co pomyślą mama i tata.\nDziewczyno, twoja matka podczas pierwszej randki kopnęła twego ojca w krocze, chcąc udaremnić próbę gwałtu, na który on wcale nie miał ochoty; naprawdę nie masz się czego wstydzić.\n– Chodzi mi o to, że wszystko, co o niej powiedzieliśmy, to prawda. Jest twarda, jest przywódczynią, i owszem, uważam, że gdyby chciała, mogłaby spalić wzrokiem. – Widownia roześmiała się. – Ale potrafi także niezwykle uważnie i z zaangażowaniem słuchać, potrafi się też śmiać. To znaczy, tak naprawdę śmiać. Nie jestem pewien, czy wszyscy będą mieli okazję to zobaczyć, dlatego czuję się niezwykle szczęśliwy, że jestem jednym z wybrańców.\nNie posmarujesz, nie pojedziesz: 35\nCała ta część była tak wspaniałym hołdem dla moich zalet, że zaczęłam się zastanawiać, czy ktoś nie poinstruował chłopców, co mają mówić. Jeśli tak, miałam ogromny dług wdzięczności wobec osoby, która wpadła na taki pomysł.\nJa osobiście stawiałabym na twoją stwórczynię, która bynajmniej nie robi tajemnicy ze swej miłości do wytworów własnej wyobraźni.\nNagranie się kończy, Edzia jest zadowolona, bowiem wszystko poszło jak z płatka.\n– Dobra robota. – Kile objął mnie ramieniem. – Twój pierwszy samodzielny „Biuletyn” zapisze się w annałach!\nNie. Jej pierwszy samodzielny „Biuletyn” odbył się w rozdziale pierwszym, gdy ogłaszała narodowi, że została mianowana regentką. Panie Woodwork, proszę doszkolić się z własnego uniwersum i przyjść zaliczyć materiał w przyszły piątek.\n– Naprawdę myślałam, że dzisiejszy dzień zakończy się katastrofą, ale popatrz! – odskoczyłam od niego i podniosłam ramiona. – Ciągle jestem w jednym kawałku.\nHale podszedł i roześmiał się.\n– Myślałaś, że przez drzwi wpadną jacyś ludzie i rozerwą cię na strzępy?\n– Nigdy nic nie wiadomo!\nFox roześmiał się, Ean stał z tyłu, także uśmiechnięty.\nZapamiętajcie, dzieci: żarty z napaści są zabawne, szczególnie w sytuacji, gdy naród jest o włos od obalenia monarchii, a poprzednia para królewska została zamordowana przez rebeliantów.\n– Kolacja? – zapytał Fox, a chłopcy pokiwali głowami. Widziałam, że Henri powtarzał w kółko jedno słowo, co zapewne oznaczało, że cieszy się perspektywą jedzenia. Zebraliśmy się w małą grupkę i poszliśmy razem do jadalni.\nI to już wszystko na dziś. A za tydzień: pierwsza lekcja fińskiego i szalenie długa rozmowa z Maridem.


Mur kurtynowy – Wikipedia, wolna encyklopedia\nMur kurtynowy na zamku Krak des Chevaliers\nMur kurtynowy – mur zamykający zwykle dziedziniec obiektu o charakterze obronnym, np. zamku, pałacu czy fortu, stosowany w budownictwie od średniowiecza, poprzez okres nowożytny do czasów najnowszych.\nMur ten pozbawiony był od strony wewnętrznej budynków, często dla poprawienia obronności był zaopatrzony w strzelnice i hurdycje. W miarę rozwoju artylerii i utraty znaczenia obronnego zamków często mury te były wyburzane, co pozwalało na adaptację zamków na obiekty pałacowe (np. zamek w Szydłowcu, pałac Branickich w Białymstoku). Ostatnie mury kurtynowe o znaczeniu militarnym wznoszone były w XIX wieku i na początku XX wieku w obiektach fortecznych stałych twierdz jak Twierdza Modlin czy Twierdza Warszawa, znane także jako Mur Carnota.\nTę stronę ostatnio edytowano 26 sty 2018, 16:33.


NTT ZKO-W912G-AG08 Intel Core i3-4160 4GB 500GB W8.1 - Dobra cena, Opinie w Sklepie RTV EURO AGD\nNTT ZKO-W912G-AG08 Intel Core i3-4160 4GB 500GB W8.1\nNTT ZKO-W912G-AG08 Intel® Core™ i3-4160 4GB 500GB W8.1\nkomputer stacjonarny PC NTT ZKO-W912G-AG08 Intel® Core™ i3-4160 4GB 500GB W8.1\nKod producenta ZKO-W912G-AG08\nDokładny opis i recenzja\nKomputer fajny mogę każdemu polecić posiadam już 2 miesiące i wszystko jest ok , komputer jest szybki i ładny (jeżeli chodzi o procesor) grafika zintegrowana na pewno nie zadowoli gracza ale zwykłego użytkownika zadowoli jeżeli korzysta tylko z internetu i word'a i nie robi żadnych tak bardzo wymagających rzeczy ja jestem graczem stąd dwie gwiazdki sam polecam dokupić grafikę do komputera gdyż można ją dołożyć (jest na płycie głównej 1 port) gwarancja nie ulega kiedy komputer otworzymy , ale jak mówiłem już jeżeli internet word i inne mało wymagające programy to zintegrowana wystarczy co do ramu ram jest ok nawet do gier , (ale polecam dołożyć tą drugą kość 4 GB jeżeli do gier żeby uzyskać większą wydajność komputera) . Co do głośności pracy komputera nie jest bardzo głośny ale czasem jest słychać jak pracuje dysk twardy lub zasilacz , Design komputera jest ładny u góry na środku jest przycisk włączania komputera który się świeci na biało od lewej strony znajduje się dwa USB 2.0 , a od prawej strony znajduje się miejsce na słuchawki i mikrofon poniżej znajduje się odtwarzacz DVD i miejsce na dodatkowy odtwarzacz np. CD lub BLU RAY i trochę niżej czytnik kart SD i napis podświetlony na biało NTT i dioda od dysku twardego .\nWitam czy po zerwaniu z tyłu plomby z napisem "kontrola jakości" tracę gwarancje bo chciałbym dołożyć grafikę ?\nczarus169 zapytał 2 lata temu\nDa radę cs go i przy ilu ok fps?\nfilipo zapytał 2 lata temu\nCzy można było zmienić kartę graficzną ?\naLTR3x zapytał 2 lata temu\nPowyższe informacje pochodzą ze strony euro.com.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących NTT ZKO-W912G-AG08 Intel® Core™ i3-4160 4GB 500GB W8.1, wpisz 1051167 w wyszukiwarce euro.com.pl.


Lamborghini, to włoska marka luksusowych samochodów sportowych. Swoją działalność firma Lamborghini rozpoczęła w latach 40. XX wieku od produkcji traktorów. Markę założył w 1949 roku Ferruccio Lamborghini, zaś jej siedziba mieściła się w Sant’Agata Bolognese niedaleko Bolonii. Produkcja aut konkurujących z Ferrari rozpoczęła się w 1964 roku. Od roku 1998 Lamborghini należy ... »\nMała firma nie powinna rezygnować z działań marketingowych, ponieważ od tego, jak wypromuje swoje produkty lub usługi zależy jej byt albo niebyt rynkowy. Oto kilka rad, jak prowadzić w małej firmie marketing, aby sprostać wymogom rynku, wygrać z konkurencją, a przede wszystkim zyskać klientów.Rozpoznaj klienta Odpowiedź sobie na pytanie, do kogo chcesz skierować swoją ofertę. Określić ... »


Współuzależnieni. Jak zatroszczyć się o siebie i budować zdrowe relacje z osobami uzależnionymi to pierwszy na polskim rynku poradnik dla osób współuzależnionych. Merytoryczny, profesjonalny, ale napisany w sposób przystępny i zrozumiały dla każdego.\nZawiera praktyczne ćwiczenia przeprowadzane podczas sesji terapeutycznych. Autorka tłumaczy uniwersalne mechanizmy leżące u podstaw każdego uzależnienia (nie ogranicza się do jednego typu, np. od alkoholu czy komputera), i współuzależnienia.\nJoanna Flis pokazuje, jak budować zdrowe relacje z osobą uzależnioną, ale przede wszystkim mobilizuje do pracy nad sobą i walki o swój dobrostan.\nŚwiat osób współuzależnionych jest bezlitosny. Pora przyjrzeć mu się z bliska. Ta książka jest o tym, jak będąc w takiej relacji nie zgubić siebie i znaleźć właściwą drogę. Polecam!\nPolecam tę lekturę. Akceptacja choroby kogoś bliskiego to przede wszystkim akceptacja zmian, jakich trzeba dokonać w sobie. Wyrusz w tę drogę, jeżeli nie lubisz życia w cieniu czyjegoś nałogu. I nie oglądaj się za siebie...\nPozycja, jakiej cała polska psychoedukacja potrzebowała. W świecie, w którym problemem jest uzależnianie nie tylko od substancji, ale coraz to nowych zachowań, nie można zapomnieć o problemach osób, które żyją obok uzależnionych i chcą sprostać tej rzeczywistości. To właśnie dla nich jest ta książka.\nNatalia Ziopaja, @psychologiczne ciekawosci\nCzytając książkę, lubię zaznaczać w niej kolorem ważne, ciekawe, odkrywcze fragmenty. Książkę Joanny Flis pokolorowałam całą. Solidna dawka wiedzy połączona z poradnikiem i ćwiczeniami zachęcającymi do pracy nad sobą, wszak sam wgląd w problem przecież nie wystarczy.\nNatalia „Nishka” Tur\nJoannie Flis, psycholożka, certyfikowana psychoterapeutka uzależnień i współuzależnienia, psychoterapeutka systemowa w procesie certyfikacji, naukowczyni na Uniwersytecie Szczecińskim, gdzie prowadzi badania na rodzinami alkoholowymi, pedagożka, ekspertka ds. e-uzależnień w Fundacji dbam o mój z@sięg . Poza pracą terapeutyczną prowadzi szkolenia dla poradni psychologicznych, ośrodków psychoterapii, czy nauczycieli na temat zdrowia psychicznego osób nieprawidłowo korzystających z rzeczywistości cyfrowej. Popularyzuje wiedzę na temat zdrowia psychicznego na łamach czasopism, na konferencjach i w mediach.