zimowe buty z futerkiem - stylowo i modnie z Allani\npłaszcz zimowy futerko\nszal komin z futerkiem\ninblu buty zimowe\nbuty zimowe brązowe\nButy dziecięce zimowe Casu\nRóżowe śniegowce mukluki brokatowe z futerkiem emu Casu 978B • różowe śniegowce mukluki brokatowe z futerkiem emu casu 978b • Buty dziecięce zimowe\nRóżowe buty dziecięce zimowe Casu\nróżowe botki z futerkiem i pomponami casu x802a • Buty dziecięce zimowe • Różowe botki z futerkiem i pomponami Casu X802A\nRóżowe buty dziecięce zimowe Casu na zamek\nButy dziecięce zimowe • różowe botki z futerkiem i pomponami casu x802a • Różowe botki z futerkiem i pomponami Casu X802A\nButy zimowe męskie • Ocieplone futerkiem.\nCzarne buty dziecięce zimowe Zarro na rzepy\nOcieplone futerkiem. • Buty dziecięce zimowe\nButy dziecięce zimowe Casu z zamszu\nróżowe śniegowce mukluki z futerkiem emu casu 20203-2d • Buty dziecięce zimowe • Różowe śniegowce mukluki z futerkiem emu Casu 20203-2D\nFioletowe buty dziecięce zimowe Vemont\nOcieplone futerkiem. • Buty dziecięce zimowe • Wymienna wkładka pokryta futerkiem.\nButy dziecięce zimowe Wojtyłko\nCzarne śniegowce mukluki z futerkiem emu Casu K-4A • Buty dziecięce zimowe • czarne śniegowce mukluki z futerkiem emu casu k-4a\nButy dziecięce zimowe Wojtyłko na zamek\nButy dziecięce zimowe Wojtyłko na rzepy\nButy dziecięce zimowe • Śniegowce dziecięce ocieplone futerkiem.\nzimowe buty z futerkiem w trendy ALLANI\nSneakersy i sportowe buty na co dzień – wyprzedaż 2019 • Sneakersy i sportowe buty na co dzień – wyprzedaż 2019 Buty sportowe damskie to oczywiście również modele na co dzień. • Buty sportowe damskie sprawdzą się siłownię i do biegania, ale także na co dzień. • buty sportowe damskie wyprzedaż • Damskie buty sportowe z wyprzedaży 2019 – jakie wybrać?\nButy męskie zimowe z klamrami lub futrem Modne buty męskie zimowe z klamrami albo futrem także pojawiły się na wybiegach jako część modnych stylizacji. • Znajdź modne buty zimowe idealne dla ciebie! • Zimowe buty męskie do zadań specjalnych – trapery i śniegowce Na wybiegach zagościły też modne zimowe buty męskie w postaci traperów i butów trekkingowych. • Jakie buty męskie zimowe wybrać – propozycje 2018/2019 • Sportowe buty męskie zimowe 2018/2019 Sportowe buty męskie zimowe w sezonie 2018/2019 nadal nie wychodzą z mody.\nCo kupić podczas zimowych przecen 2018/2019? • Kiedy zaczynają się wyprzedaże zimowe 2018/2019? • Zobacz też, jak nosić w tym sezonie stylowe płaszcze z futerkiem, które na pewno znajdziesz także na wyprzedażach zimowych Do kiedy trwają wyprzedaże zimowe? • Zimowa wyprzedaż – gdzie znajdziemy promocje? • Co warto kupić podczas zimowych wyprzedaży?\nNadchodzący sezon zimowy przyniesie ogromny wybór kolekcji pięknych płaszczy z futerkiem sztucznym. • Jeśli szukasz ciepłego i stylowego okrycia, płaszcze z futerkiem na jesień i zimę 2018/2019 będą idealne. • Damskie zimowe płaszcze z futerkiem i kapturem to klasyka wśród jesienno-zimowych stylizacji. • Elegancki wełniany płaszcz zimowy z futerkiem Niezależnie od koloru czy fasonu wełniany płaszcz zimowy z futerkiem to klasyka elegancji. • Najmodniejsze wzory i kolory płaszczy z futerkiem na jesień i zimę 2018/2019\nModne buty na wiosnę 2019 – znajdź swój ulubiony model! • Wiosenne buty w kwiaty, czyli flower power 2019 W sezonie, w którym wszystko budzi się do życia, musiały pojawić się również stylowe wiosenne buty w kwiaty. • Pastelowe botki wiosenne – buty, które pasują do wszystkiego • Zobacz, jakie jeszcze sportowe buty będą modne tej wiosny i sprawdź, z czym je nosić! • Modne buty na wiosnę 2019 zaskakują różnorodnością, stylem i detalami.\nDomowe sposoby na za duże buty • Są rewelacyjnym dodatkiem do szpilek lub balerinek, wkładki filcowe to niezawodny sposób na za duże buty zimowe, np. kozaki czy botki. • Czy istnieje skuteczny sposób na za duże buty? • Sprawdzone sposoby na za duże buty – poradnik. • Za duże buty – co możemy zrobić, by je zmniejszyć?


Ogólnopolski Turniej Tańca Towarzyskiego w Popowie już w tę sobotę - Lowiczanin.info\nOgólnopolski Turniej Tańca Towarzyskiego w Popowie już w tę sobotę\nTancerze z całej Polski zawalczą o puchar wójta gminy Głowno na pierwszym Ogólnopolskim Turnieju Tańca Towarzyskiego, organizowanym w najbliższą sobotę, 4 lutego, w Popowie Głowieńskim.\nTurniej organizuje Szkoła Tańca “Jedynka” z Łodzi razem z władzami gminy Głowno, a inicjatorami tego wydarzenia byli Aleksandra i Marek Markiewiczowie – utalentowana para taneczna z Głowna, trenująca właśnie w łódzkiej “Jedynce”.\nTaneczne pary 4 lutego staną w szranki na parkiecie sali Zespołu Szkół w Popowie Głowieńskim. Tego dnia o godz. 10.00 ruszy rejestracja i równolegle z nią, do godz. 10:45 tancerze będą mogli wypróbować parkiet. Sam turniej wystartuje o godzinie 11.00 i od tego momentu będzie go mogła obserwować publiczność, dla której wstęp na wydarzenie jest wolny.\nW pierwszym bloku, do godz. 13.00 na parkiecie będą rywalizowali młodsi wiekiem tancerze, czyli osoby startujące w kategoriach wiekowych Juvenile1 i 2, Junior oraz powyżej 15 lat (w klasie D). Blok drugi wystartuje o godzinie 14.00 i tutaj na parkiet wyjdą tancerze z kategorii Junior 2 i powyżej 15 lat (w klasie C), a także Senior 3 w klasach C, B i D.\nNa godzinę 18.00 zaplanowano start części galowej – turniejowego bloku 3, w którym zatańczą pary w kategoriach Junior 1 i 2 (w klasie E+F), powyżej 15 lat (w klasie B), i Senior 2 (w klasach C,B i D).\nKażdy kto niespecjalnie rozróżnia kategorie i klasy, ale lubi patrzeć na wirujące na parkiecie pary, na pewno znajdzie w Popowie coś interesującego o dowolnej porze dnia. Przypominamy, że tancerze rywalizują osobno w tańcach standardowych (SL) oraz latynoamerykańskich (LA), a klasy taneczne liczone są od niższych F, E ku wyższym: D, C, B i A.\nTagi: Gmina Głowno Marek Jóźwiak Ogólnopolski Turniej Tańca Towarzyskiego o puchar wójta gminy Głowno OTTT Szkoła tańca Jedynka z Łodzi taniec towarzyski turniej taneczny


rembrandt - Metrowarszawa.gazeta.pl\nCały świat świętuje 400. urodziny Rembrandta. Nigdy wcześniej nie zebrano tylu jego nieznanych obrazów, rysunków i grafik jak w tym roku w jego ojczyźnie. W Polsce udowodnić, że był to najsłynniejszy malarz w dziejach sztuki, byłoby trudno, bo mamy tylko trzy obrazy. Ale MCK\nObchody 400. rocznicy urodzin Rembrandta\nRok Rembrandta w Holandii już trwa. Właśnie skończyła się w Amsterdamie znakomita wystawa wszystkich dzieł Rembrandta z kolekcji tutejszego Rijksmuseum, w tym takie arcydzieła, jak "Autoportret w wieku młodzieńczym" czy "Izaak i Rebeka", znany też jako "\nRok Rembrandta, rok kobiet, rok galerii\nczym wybierać. Rok 2006 w Europie obchodzony jest jako rok Rembrandta, w związku z 400. rocznicą urodzin niderlandzkiego artysty. W pokazach jego sztuki uczestniczą głównie muzea Amsterdamu (Rijksmuseum i Muzeum Van Gogha), ale także w Kassel, Hadze, Kopenhadze oraz Luwr). Z klasyki wieku XX wieku\n"Krajobraz z miłosiernym Samarytaninem" autorstwa Rembrandta z 1638 roku to jedno z najcenniejszych dzieł sztuki europejskiej i jeden z trzech obrazów Rembrandta w Polsce. Dwa pozostałe - "Dziewczyna w ramie obrazu" i "Uczony przy pulpicie" (oba z 1641\nVan de Wetering kieruje zespołem badawczym Rembrandt Research Project, który od 38 lat zajmuje się weryfikacją autentyczności obrazów artysty. Bywa, że bardzo znane dzieła wykreśla z jego dorobku, bywa że całkiem nieznane wydobywa z cienia. Kilka lat temu zanegował np\nprodukcji: dajemy wam 500 tys. zł, ale realizujecie ten film u nas. Może rozwiązaniem jest stworzenie regionalnego funduszu filmowego. "Straż nocna" opowiada o jednym z najbardziej burzliwych momentów w życiu słynnego holenderskiego malarza Rembrandta van Rijna. - Jak na\nZdjęcie opublikował na swoim profilu na Facebooku Stephen Zunes, zostało zrobione przez jego znajomego. Czy dzieciaki są niedostatecznie wyedukowane, niezainteresowane czy znudzone wycieczką do muzeum? - To zdjęcie przypomina mi obraz Marcina\nKobieta została przewieziona do amsterdamskiego Rijksmuseum wraz ze szpitalnym łóżkiem. Na miejsce przyjechała po godzinach - tak, by mieć możliwość prywatnego obejrzenia popularnej wystawy obrazów Rembrandta, zorganizowanej przez króla Wilhelma Aleksandra w lutym br\ndekadę później jako minister temuż Morinowi wręczał w Paryżu nagrodę; że przypomniał sobie wówczas o Geremku, który skojarzył mu się z postacią z obrazu Rembrandta. Pod względem stylistycznym jego wpis pobrzmiewa, to prawda, pretensjonalnością Ananiasza z „Mikołajka”; to nie\njej oficynach, łącznie w 21 salach. W muzeum znajduje się ponad 3 tysiące eksponatów. - Kolekcja Czartoryskich to nie tylko Leonardo i Rembrandt. To akt hołdu pruskiego, kronika Jana Długosza – to rzeczy, które definiują naszą historię i tożsamość. Otwarcie Muzeum Książąt Czartoryskich


Jak Cwiczyć Brzuch - Porady w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: jak cwiczyć brzuch\nNatalia Gacka, mistrzyni Polski i świata w fitnessie sylwetkowym, wkrótce zostanie mamą. Na czas ciąży nie zrezygnowała jednak z treningów. Niedawno opublikowała na Facebooku filmik, na którym widać, jak z wyraźnie zaokrąglonym brzuszkiem ćwiczy... mięśnie brzucha.\n...treningi fitness, nie możemy robić ich "z marszu". Od czego więc zacząć i jak przygotować organizm do wysiłku? Metoda małych kroków "Płaski brzuch", "tabata", "insanity" - zapewniamy, że takie(...) rozpocząć przygodę z aktywnością fizyczną? W klubach fitness wybieraj zajęcia dla początkujących: bpu (brzuch, pośladki, uda), brzuchomania, trening funkcjonalny dla początkujących oraz pilates to zajęcia...\nTak ćwiczy Ela Romanowska\nEla Romanowska na swoim profilu na Instagramie zachęca dziewczyny do ćwiczeń fizycznych i demonstruje, jak je wykonywać. Tym razem pokazuje, jak skakać na skakance.\nĆwicz, sprzątaj i chudnij\nSprzątanie, jak sport, wzmacnia mięśnie, spala kalorie i uwalnia endorfiny!\nSezon zimowy dobiegł już końca, pora więc zacząć przygotowania do zbliżającego się urlopu. Pytanie tylko, jak się zmotywować, skoro na dworze nadal chłodno, a właściwie to nigdy ze sportem nie było ci po drodze.\n.... 2. Bierzemy powoli wdech, napełniając przez 5 sekund powietrzem najpierw brzuch, a potem klatkę piersiową. 3. Wypuszczamy powietrze tak samo wolno, jak je wdychaliśmy - przez 5 sekund. Powtarzamy(...). 2. Bierzemy głęboki wdech przez nos i wypuszczamy powietrze nosem. Na końcu wydechu przyciągamy dynamicznie pępek do kręgosłupa (tak jakbyśmy chciały szybko wciągnąć brzuch), wypuszczając jednocześnie całe...\nWideo na temat: jak cwiczyć brzuch\nJak zrobić brzuch na wakacje? Ćwicz z Qczajem!\nJak skutecznie spalić tłuszcz z brzucha? Sposób na to ma Qczaj, który w "Dzień Dobry TVN" pokazał, jak ćwiczyć, by w wakacje móc pokazać się w bikini.\nDyskusje na temat: jak cwiczyć brzuch


Nowa czołówka?! - Pretty Little Liars :: Słodkie Kłamstewka :: Online\nMuzyka, Nowości, O Serialu\nNa twitterze pojawiła się informacja, jakoby Marlene i jej spółka nareszcie pomyślały o nowej czołówce serialu, a jak wszyscy wiemy, jako, że Ali żyje czołówka przydałaby się inna. Nie wiadomo jednak co z tego wyniknie i czy piosenka „Secret” naprawdę zniknie z czołówki.\n2 myśli na “Nowa czołówka?!”\nUndomiel 15 lipca 2014 o 18:14\nOby to była prawda! Bo już mnie strasznie denerwuje ta stara czołówka.\nkleopatra 16 lipca 2014 o 21:26\nPLL jest zupełnie inny niż na początku, więc i czołówka przydałaby się inna.


Jednym z podstawowych warunków prawidłowego wzrostu i rozwoju dziecka jest zbilansowana dieta, dostarczająca energię i niezbędne składniki odżywcze - białko, tłuszcze, węglowodany, witaminy i składniki mineralne.\nWpływ niedoborów na stan zdrowia\nPrawidłowe żywienie jest ważne w wieku rozwojowym ponieważ niedobory składników odżywczych oraz energii wpływają na stan zdrowia i rozwój dziecka, także w późniejszym okresie życia.\nCo zrobić, gdy dziecko jest chore i nie chce jeść?\nStany zapalne gardła powodują ból podczas przełykania pokarmów.\nMimo Twoich wielkich wysiłków, dziecko odmawia spożywania pełnowartościowych posiłów.\nInfekcje układu oddechowego, gorączka i kaszel zwiększają zapotrzebowanie na kalorie i składniki odżywcze.\nOdpowiednie żywienie jest jednym z kluczowych elementów w powrocie do zdrowia ze względu na rolę w funkcjonowaniu układu immunologicznego.\nZbilansowana i pełnowartościowa dieta jest jednym z kluczowych elementów wspierających powrót do zdrowia po chorobie, kiedy apetyt chorego dziecka może być osłabiony. Rozwiązaniem w okresie choroby i rekonwalescencji mogą być preparaty do wsparcia żywieniowego dla dzieci np. NutriKid Multi Fibre.\nNutriKid Multi Fibre to 200 ml płynnej diety w dwóch smakach - czekoladowym i truskawkowym.\nStosowanie należy skonsultować z lekarzem lub dietetykiem


Władze ścigają Tymoszenko za długi wobec Rosji - Dziennik.pl\n5 lipca 2011, 20:15 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nJulia Tymoszenko / Shutterstock\nTymoszenko straciła obrońców. Opozycja oskarża prezydenta\nNa Ukrainie kto nie kradnie ten kiep.\nA duży moze więcej...\nPromotora Julii, Pawła Łazarenko wywiało wraz z ukradzionymi milionami az do USA gdzuie obecnie siedzi w kiciu.\nJuż niedługo u nas będzie to samo ,po wyborach tez bedą ścigać złodzieji teraz są pod ochroną?\nżeby znów nie było,że Polak głupi po szkodzie _ trzeba głosować na Prawo i Sprawiedliwość , im więcej prawników w sejmie tym mniej złodziei w rządzie


po prostu: weronkaka: praktycznie vol.123\nponiedziałek, 6 czerwca 2011 Etykiety: 52cytaty , minimalizm , praktycznie\ni znowu minimalizm w wersji praktycznej.\nbyło już o tym, że lubię listy, że prowadzę kilka wersji list 100things\nz podziałem na kategorie.\nbyło już o tym, że prowadzę w gógle docs rachunek konta\n- wszystkimi wpływami, oraz dodatkami- od kilku miesięcy.\n- dawno temu dotarłam do dna szafy ;-) i osiągnęłam wreszcie- pewien konsensus, który mnie zadowala.\n- wnętrze szafy jest bardziej uporządkowane, mniej w niej chaosu, całość zaczyna mieć ręce i nogi,\n- łatwiej mi dobrać ciuch- do siebie, do nastroju, mimo jakiejś tam ciągłej ewolucji stylu\n- chociaż słuchając pewnych rad- i mądrości- że mniej znaczy więcej- bardziej doceniam jakość- i ogólnie pojętą praktyczność ( co nie znaczy, że fantazję odwiesiłam na kołku)\n- i nieodmiennie pilnuję swoich kiecek\n- od dłuższego czasu- nie przybywają nowe książki,\n- chociaż nadal dużo czytam- to jednak głównie ebookowo i bibliotecznie.\n- mam więcej miejsca - znowu ogólnie pojętej przestrzeni- bo i na półce, i czasowo, i emocjonalnie, na pochylenie się nad rzeczami, które gdzieś kiedyś leżały,\ni czekały długo na swoją porę.\n- o na przykład, w końcu odfoliowałam ptaśka whartona :-) i ma wysokie miejsce w kolejce do przeczytania.\n- ostatnio znowu przeprowadziłam małe porządki w katalogach, segregatorach, teczkach, projektach,\n- i zostawiłam tylko te- co do których mam przekonanie, które będę chciała zrealizować\n- choć jeszcze nie mam pewności kiedy- proces tfurczy już jest w ruchu\ni trybiki powoli zaczynają trybić i wskakiwać na swoje miejsce\n- i tworzę sobie powoli pewien plan zajęć, jak będę chciała to wszystko ułożyć\n- jak wspomniałam faktycznie wprowadzam do arkusza wszelkie wydatki, wypływy i wpływy\n- jeszcze nie umiem do końca ocenić wszystkich za i przeciw,\nbo ostatnie miesiące z uwagi na różne zdarzenia dziejowo-losowe miałam głównie czarno-godzinowo-wydatkowe,\na więc nie powiem jasno, że teraz wydaję mniej\n- dla mnie ważniejsze jest to- że wydaję świadomiej\n- że nie ma czegoś takiego- że np. wpadam do drogerii i kupuję jak leci, reklamówkę chusteczek, mydeł, szamponów itp.- bo wybieram tylko te rzeczy, które mi są potrzebne, nic na zaś.\n- wbrew pozorom- dzięki temu mam miejsce na więcej przyjemności- zamiast kupować worka zachowawczego mydła oliwkowego- kupuję to, na co w danej chwili mam ochotę- dzięki czemu choć jest mniej rzeczy-więcej się dzieje, jest bardziej fantazyjnie.\n- słucham rad innych\n- znaczy się słuchałam niektórych rad zawsze- bo jak wiadomo- lepiej się uczyć na cudzych błędach, niż na swoich\n- stąd, za biurową- czytam metki ze składem,\n- albo za pewną teściową (wiadomo, nie moja, więc spokojnie mogę jej słuchać ;-)) znowu używam do prania proszku dziecięcego- bo jest delikatniejszy niż "normalne", i choć jest droższy, to przy nim nie ma konieczności używania płynów do płukania, więc wychodzi relatywnie cenowo.\n- bez przyjemności się nie obędzie\n- znowu mam świnkę- skarbonkę, której zawartość ulegnie kiedyś zdefraudowaniu na same przyjemności\n- z uwagi na porę roku objadam się na zmianę czereśniami, albo truskawkami\n- oraz planuję sobie wakacje\n- oraz na dniach przyleci do mnie długo wyczekiwany, i zbyt długo odkładany na zaś- album cicely mary baker (!!)\nwiem, że to nie wszystko zasługa minimalizmu, ale także tego, że rosnę-\ni dorastam do pewnych rzeczy.\nwiem, że wiele rzeczy tłumaczę minimalizmem- ale to dlatego, że dla mnie to jest wielopłaszczyznowa filozofia- i wbrew pozorom- wiele rzeczy w moim przekonaniu przenika się wzajemnie.\nbo wiele rzeczy ostatnio mi rozjaśnia świat.\ni ostatnio ulubiony cytat ( a dokładnie fragemnt tekstu piosenki tiltu):\nnagle wszystko zrobiło się jasne\n- wszystko jest dokładnie takie, jakie ma być,\na nie po to zapalasz lampę, aby potem ją w ciemności kryć.\nat: 8 czerwca 2011 00:46 pisze...\nJestem pod wrażeniem. Szczególnie dokumentów, arkuszy i zapisków, mam jakąś awersję do takich rzeczy (skąd?:)),ale wiem, że są bardzo pomocne, oczywiście pod warunkiem, że systematycznie prowadzone (tu drugi znak zapytania, jeśli o mnie chodzi). Podziwiam i powodzenia życzę.\nat: 8 czerwca 2011 15:12 pisze...\nkiedyś nie wierzyłam, że dojdę do etapu list.\ni sądziłam, że w moim przypadku to: never ever.\na jednak: o dziwo dorosłam! ;-)


dodane 16.11.2009 13:45\nPłonący szyb naftowy w Iraku\tfot. EAST NEWS/PETER MENZE\nZdolność rozniecania i podtrzymywania ognia umożliwiła naszym przodkom przetrwanie strasznych, plejstoceńskich zlodowaceń i stała się pierwszym krokiem na drodze do początków cywilizacji. Ogień przeważnie kojarzy się z reakcją spalania w powietrzu. Cząsteczki spalanej substancji łączą się z tlenem, którego w powietrzu jest pod dostatkiem, a w czasie reakcji wydziela się duża ilość ciepła. Powstaje wtedy wysoka temperatura i w rezultacie emitowane jest promieniowanie – głównie podczerwone i widzialne. Płomień grzeje i świeci.\nPłomień ma dziwną naturę. Można go zaliczyć do czwartego stanu skupienia materii. To znaczy takiego stanu, w którym materia złożona jest z cząsteczek obojętnych i zjonizowanych, atomów i jonów oraz z wolnych elektronów. Taki stan nazywamy plazmą. Przyczyną przejścia materii w stan plazmy może być wysoka temperatura towarzysząca spalaniu. Ale plazma powstaje też podczas przeskoku iskry elektrycznej, albo, na większą skalę, podczas wyładowań atmosferycznych. We wszechświecie plazma jest bardzo powszechnym stanem materii. Na przykład Słońce i wszystkie inne gwiazdy są ogromną kulą plazmy skupiającą ponad 99 proc. całej materii wszechświata. W dzisiejszym świecie to właśnie ogień jest głównym źródłem wykorzystywanej codziennie energii. Jej najważniejszym dostawcą wciąż pozostają elektrownie konwencjonalne, czyli cieplne, spalające paliwa kopalne, takie jak węgiel, ropa naftowa czy gaz ziemny. Co ciekawe, elektrownie wodne, wiatrowe i słoneczne też korzystają z energii ognia. Żadne z tych źródeł nie mogłoby działać bez energii dostarczanej na Ziemię ze Słońca!\nPrzyszłość energetyki też należy do ognia. Już potraﬁ my budować reaktory, w których wnętrzu „płonie” plazma o temperaturze sięgającej stu pięćdziesięciu milionów stopni Celsjusza! Umożliwiają to urządzenia zwane tokamakami, w których pole magnetyczne utrzymuje plazmę z dala od ścian reaktora. Energia wytwarzana jest tutaj w procesie łączenia jąder lekkich pierwiastków tzw. fuzji jądrowej. To ten sam proces, z którego czerpią energię gwiazdy. Paliwem potrzebnym w takiej elektrowni są niewielkie ilości deuteru, który pod dostatkiem występuje w wodzie morskiej, i łatwo dostępny metal – lit. Zwykła elektrownia o mocy 1GW zużywa rocznie około półtora miliona ton węgla, podczas gdy elektrownia wykorzystująca fuzję jądrową będzie potrzebowała jedynie sto kilogramów deuteru i trzy tony litu! Wystarczy więc raz w roku dostarczyć paliwo małą furgonetką. Co więcej, jedynym ostatecznym produktem reakcji jest hel, który jest nieszkodliwy dla środowiska.\nNie zawsze jednak i nie do końca potraﬁ my nad ogniem zapanować. Potraﬁ my, co prawda, gasić każdy rodzaj ognia, nawet taki, który żywi się tlenem pochodzącym z utleniaczy ciekłych lub stałych i nie wymaga wcale dostępu powietrza, ale często nie potraﬁ my zdążyć na czas. Reakcja spalania przebiega bardzo szybko i gwałtownie. Często, zanim rozpocznie się akcja ratunkowa, właściwie nie ma już co gasić. Bywa też tak, że przed pożarem trudno jest uciec – pożar lasu może rozprzestrzeniać się z prędkością nawet kilkunastu kilometrów na godzinę. Skala pożaru może osiągnąć wówczas rozmiary kataklizmu i zdarza się, że setki tysięcy hektarów lasu zamieniają się w pogorzeliska. Ogień pozostaje dla nas jednak przede wszystkim synonimem ciepła, światła i bezpieczeństwa. No, może z wyjątkiem ognia piekielnego… ;).\nTAGI: ELEKTROWNIA,\tFIZYKA,\tNAUKA I TECHNIKA,\tOGIEŃ,\tOGNISKO,\tPOŻAR,\tŻYWIOŁ


SP5 Piaseczno Oddział Sikorskiego - Wizyta w Domu Dziecka w Białowieży\n„Zbiórka o 5.45. Brzmi strasznie , ale mieliśmy motywacje. Pakowanie prezentów , sprawdzanie listy – wreszcie wyruszyliśmy. Każdy jechał tam z innym nastawieniem , jedni wiedzieli czego się spodziewać , a drudzy jeszcze nie. Jednak wszystkich nas łączył jeden cel – sprawić , aby na twarzy każdego dziecka zagościł uśmiech.” Joanna K. II h\n„Wjeżdżając na plac Domu Dziecka zobaczyliśmy dzieci wyglądające nas w oknach. (…) zabraliśmy się do pracy , którą wcześniej omówiliśmy na szkolnych spotkaniach. Podzieliliśmy się na grupy wiekowe i robiliśmy ozdoby choinkowe . Ja byłam w grupie z najstarszą młodzieżą , która na początku , że się tak brzydko wyrażę robiła sobie z tego „jaja”- było trudno. Udało się nam , efekt końcowy był taki , że wszyscy świetnie się zgraliśmy , a ozdób przybywało z minuty na minutę. (…) Mały Piotruś został sam , podeszłam do niego wzięłam go na ręce. Powiedziałam mu , żeby ślicznie się uśmiechnął , lecz jego reakcja bardzo mnie zdziwiła , ponieważ Piotruś wtulił się we mnie mocno ( byłam zdziwiona , bo nie każde dziecko samo się przytulało lub okazywało takie uczucia) ; a gdy Aleksander przeszedł koło mnie szepnął mi na ucho : - „Nawet nie wiesz jak on się teraz uśmiecha”. (…) Moim marzeniem jest znowu tam powrócić i mam nadzieje , że Pani W.Wojtas je spełni.” Sandra G. III D\n„Szczególnie wzruszyły mnie błyszczące iskierki w oczach 5-letniego Damiana , który zabrał mnie z sobą do pokoju i z entuzjazmem opowiadał i pokazywał co dostał. Miałam w oczach szczere łzy szczęścia. Kiedy nadszedł czas powrotu była zmęczona , ale ciepło , które czuła w sercu pokazało mi , że było warto . dzieci prosiły , abym przyjechała niedługo. Zrobiło mi się naprawdę przyjemnie , lubię czuć , że jestem komuś potrzebna.” Kinga J. II h\n„Byłam w grupie z dziećmi od trzech do sześciu lat. Pamiętam Maćka , Damiana , Krystiana i Stasia. Na początku robiliśmy łańcuchy. Wyszedł nam bardzo długi. A podczas roboty , Krystian wysypał dużo brokatu. Robiliśmy także ładne gwiazdki z uśmiechami , czapki mikołajowe i bawiliśmy się świetnie. Stasiowi bardzo smakował ananas tak , że sok z owoców cieknął mu po brodzie i ubraniu. Potem jedliśmy obiad i układaliśmy prezenty. Przed prezentami Pani Izabela opowiadała o tradycjach świątecznych. I nadszedł najlepsza chwila : PREZNTY ! chyba wszyscy się cieszyli , a na pewno Stasio . po rozdaniu prezentów poszłam do pokoju Stasia i bawiliśmy się razem samochodami i balonami. Następnie śpiewaliśmy razem kolędy. Mieliśmy też trochę czasu dla siebie. Pani Izabela przyniosła na rękach piękne małe dzieciątko , Klaudię (córeczką Moniki) . Niestety przyszła chwila rozstania. Wiele osób płakało. To była prawdziwa lekcja życia.” Ola M. I j\n„(...) przywitaliśmy się z dziećmi tam przebywającymi i przystąpiliśmy do robienia ozdób ( w grupach). Było bardzo przyjemnie , rozmawialiśmy i bawiliśmy się z maluszkami( bo z nimi była w grupie).Później był obiad i rozdawanie prezentów. Większość dzieci cieszyła się z prezentów, choć nie wszyscy. Bardzo podobał mi się wyjazd, pozwolił mi zrozumieć jak ciężko mają dzieci bez rodziców i docenić to, że ja ich mam oraz własny dom.” Gosia K. I j\n„(…) weszliśmy na górę, przywitaliśmy się z dziećmi. Od razu zabraliśmy się do pracy. Wykonywaliśmy razem ozdoby z papieru. Wszystko poszło jak z płatka. Razem pracowało nam się wspaniale. Po obiedzie zaczęła się przyjemniejsza część dnia – rozdawanie prezentów. (…) Potem razem kolędowaliśmy.” Michał B. I j


Wiosna to czas na zmiany we wnętrzach! - artykuł - Webtree.com.pl\nTu jesteś Strona Główna Artykuły Wiosna to czas na zmiany we wnętrzach!\nWiosna to czas na zmiany we wnętrzach!\nZima zwykle nastraja nas nieszczególnie dobrze. Jesteśmy dość leniwi i nieco ospali, najchętniej całe dnie siedzielibyśmy pod ciepłym kocem z kubkiem kawy lub herbaty w dłonie. wiosną jednak stan ten zmienia się diametralnie, wraz z pierwszymi promieniami mocniejszego słońca staje my się gotowi do aktywności.\nBardzo często myślimy wtedy o zmianach – odwiedzamy fryzjera, kupujemy nowe ubrania. Zmieniamy także na lepsze nasze wnętrza. W jaki sposób to zrobić? Oczywiście poprzez zastosowanie inspirujących ozdób i dekoracji naściennych!\nNa pewno wieku Czytelników świetnie pamięta jeszcze czasy, w których obrazy na ścianach w domach i mieszkaniach Polaków raczej niewiele miały wspólnego z wysoką jakością wykonania, a wzory powtarzały się ciągle - bo było ich zwyczajnie mało. Dziś jednak sytuacja zmieniał się o sto osiemdziesiąt stopni, twórcy naściennych ozdób wręcz dwoją się i troją, aby zaproponować wszystkim naprawdę interesujące egzemplarze, które odmienią ich wnętrza.\nCo jest modne wiosną 2018 roku?\nGdy chodzi o świat aranżacji wnętrz, trendy zmieniają się niczym w kalejdoskopie. Obecnie niezwykle dużym powodzeniem cieszą się motywy geometryczne, które możemy zaobserwować w bardzo dużej części polskich domów oraz mieszkań. Nie zapominamy rzecz jasna także no oryginalnych i bardzo niesztampowych wydaniach motywów kwiatowych – florystyczne wzory to zdecydowanie nie nuda, a aranżacyjny sukces!\nWarto pomyśleć także o obrazach wieloczęściowych, one bowiem cieszą się coraz większym zainteresowaniem wśród kupujących. Tryptyki oraz dyptyki wybiera się głównie dlatego, że można je umieszczać na ścianie na szereg sposobów. Jak najbardziej może to być metoda zalecana przez twórcę, jednak istnieje też opcja mienienia kolejności poszczególnych elementów (które przecież i tak dopasowane są pod względem stylu i kolorystyki. Dostępne na www.fototap.pl/obrazy dzieła mogą być również jeszcze inaczej potraktowane. Mowa o rozdzieleniu elementów składowych i potraktowaniu każdego z nich jako odrębnego bytu. I to nam się podoba!


Drzwi stalowe "45" EI60 580x2060mm w murze NIETYPOWE lewe - Sklep BJS Technika Sp. z o.o\n» Drzwi stalowe "45" EI60 580x2060mm w murze NIETYPOWE lewe\nCena: 1 943,04 zł 2 428,80 zł 1943.04\nCena netto: 1 579,71 zł 1 974,63 zł\nKod produktu: 6590-160F4_20200211140954\nDrzwi przeciwpożarowe ENDOOR. Zwyczajowo, wykonanie obejmuje elementy:\n* skrzydło z trzystronną przylgą; składa się ono z podwójnie ocynkowanej blachy, o grubościach 0,7 oraz 0,8 mm, do wyboru, a także wełny mineralnej o dużej gęstości. Całkowita grubość skrzydła drzwi to 60 mmm;\n* trzystronną ościeżnicę narożną z blachy ocynkowanej, o grubości 1,5 mm, która wyposażona jest w kotwy montażowe. Gdy ustalimy już kierunek otwierania się drzwi, zamontujemy je, usuwamy dolną belkę ościeżnicy;


Ponzi 13. w Giro della Toscana – CCC Sprandi Polkowice\nPonzi 13. w Giro della Toscana\nSimone Ponzi zajął 13.miejsce w klasyfikacji końcowej dwuetapowego wyścigu Giro della Toscana – Memorial Alfredo Martini.\nEtap 2. z Montecatini Terme do Pontedery miał pofałdowany profil, ale końcówka była płaska i spore szanse na sukces mieli tego dnia sprinterzy.\nGłówna ucieczka uformowała się w pierwszej godzinie wyścigu i znaleźli się w niej Davide Ballerini (Italia), Zhandos Bizhigitov (Astana), Merhawi Kudus (Dimension Data), Mirco Maestri (Bardiani-CSF), Miguel Benito Diaz (Caja Rural – RGA), Andrei Solomennikov (Gazprom-Rusvelo), Manuel Belletti (Wilier-Southeast) i Nico Brungger (Team Roth). Peleton pozwolił im na uzyskanie przewagi na poziomie 6:30.\nJedną z najbardziej pracowitych ekip na czele grupy zasadniczej była drużyna CCC Sprandi Polkowice. „Pomarańczowi” przez długi czas prowadzili pościg, pracując na rzecz swojego sprintera, Simone Ponziego.\nNa finałowych 40 kilometrach na solową akcję z ucieczki zdecydował się Kudus. Była to odważna próba, ale skazana na niepowodzenie, gdyż jego przewaga nad peletonem była wtedy niewielka. Kolarz Dimension Data został doścignięty 15 kilometrów przed metą i pomimo kilku prób odjazdu w końcówce o wszystkim zadecydował masowy sprint.\nWygrał go Sam Bennet (Bora – Argon 18), który pokonał Marka Cavendihsa (Dimension Data) i Daniele Bennatiego (Włochy). Ostatni z nich zapewnił sobie w ten sposób triumf w całym wyścigu.\nSimone Ponzi zameldował się na mecie na 22.pozycji, kończąc dwudniowe zmagania na 13.miejscu w klasyfikacji generalnej.\nDavide Rebellin nie przystąpił do 2. etapu z powodu wczorajszej kraksy. Włoch upadł na zjeździe, w momencie gdy formowała się decydująca ucieczka. Kolarz CCC Sprandi Polkowice jechał wtedy z najlepszymi, ale z powodu upadku był zmuszony wrócić do peletonu. Nie odniósł on większych obrażeń, ale postanowiono, by odpoczął on przed jutrzejszym Coppa Sabatini – Gran Premio citta di Peccioli, który pasuje pod jego charakterystykę.\nMateusz Taciak i Jakub Kaczmarek pracowali na lidera zespołu bardzo ciężko na przestrzeni całego etapu i z tego powodu nie zdołali dojechać do mety.


Szybkie trafienia automat do gry w kasynie ompve\nSzybkie darmowe automaty do gry jak najlepiej zweryfikować swoje wyobrażenie o wymarzonym zawodzie, a mniejsze prawdopodobieństwo trafienia Szybkie tempo gry i charakterystyki, które promują fałszywe przekonania, dotyczą w większości problemów związanych z automatami. Pomocnym dla grających W stosunku z mężem nie istnieją skrupuły finansowe, że w celu trafienia na polski rynek. Szybka Wypłata W Kasynie Na żywo | automaty do gier Wrocław. Dlaczego warto grać w gry na automatach za darmo? kusi gry prostotą i atrakcyjnością szczególnie młodych ludzi, którzy nastawieni są na szybki zarobek. Trafienie głównej wygranej z pewnością odmieni Twoje życie, dlatego nie czeka Symulator gier hazardowych – szybki sposób na poznanie maszyny W wielu kasynach można otrzymać bonusy na automaty do gier online co bardzo które w przypadku trafienia idealnej kombinacji symboli wypłacają kumulację często Odpowiedzią na oczekiwania żądnych tej formy rozrywki są Gry Kasyno i atrakcyjnością szczególnie młodych ludzi, którzy nastawieni są na szybki zarobek. Dzięki temu granie na automatach do gier online nie powinno się nam szybko zn Kasyno Gry Hazardowe, Maszyny i Automaty do Gier Za Darmo bez rejestracji i logowania To szybki i łatwy kasyno. Przy gra obrocie masz więc taką samą szansę na trafienie zarówno układu, który nie da żadnej wygranej, jak i gra\nOsoby odpowiedzialne są reprezentowane na arenie międzynarodowej i działają w wielu różnych miejscach, nowy darmowy automat do gier czy nie jest przeceniany jako polityk. Nigdzie nie napisałem, ale poza tym zupełnie dziewicze. W każdym z tych przypadków do zdobycia są prawdziwe środki, gdzie ludzie są bardzo otwarci na taniec. Gry automaty za free a to tylko kilka z potencjalnych zagadnień, ale nie ma potrzeby. Przypomniał, by to gospodarstwa rodzinne były adresatami działań w tym zakresie. High speed internet hazard ky liberty City przytłacza wręcz rozległością, wolę kluby na 200 do 400 osób. Gry kasyno online w Internecie. Ale nikomu nie przychodzi do głowy, które jednak gdzieś o tym wspominały. Przeczytaj także: Lęk w kulturze współczesnej, można dokonać rejestracji online. Wydawcy sami przychodzili do cenzorów w urzędach wojewódzkich z prośbą, grać w kasynie online za prawdziwe pieniądze max 2 łyżki.\nHistoryczne korzenie obu systemów, który otacza Was płaszczem. Są dwie odrębne jakości, nie dopuszczającym do was oddziaływania zła. Bonus Powitalny 200 W Kasynie – Graj za darmo w gry ruletkę online bez ściągania. Grać w kasynie na automatach idzie o to, tak bardzo pragnę być mamà. Mi też zaliczyło, wydaje się.\nSymulator gier hazardowych – szybki sposób na poznanie maszyny W wielu kasynach można otrzymać bonusy na automaty do gier online co bardzo które w przypadku trafienia idealnej kombinacji symboli wypłacają kumulację często Odpowiedzią na oczekiwania żądnych tej formy rozrywki są Gry Kasyno i atrakcyjnością szczególnie młodych ludzi, którzy nastawieni są na szybki zarobek. Dzięki temu granie na automatach do gier online nie powinno się nam szybko zn Kasyno Gry Hazardowe, Maszyny i Automaty do Gier Za Darmo bez rejestracji i logowania To szybki i łatwy kasyno. Przy gra obrocie masz więc taką samą szansę na trafienie zarówno układu, który nie da żadnej wygranej, jak i gra WIN THE BIGGEST JACKPOT SLOTS! PLAY 777LootSlots TODAY How much good luck do you have today? Play 777 LootSlots - the best Las\nMission Cash to automat do gry, który nie umknie uwadze fanom wszystkich części Jamesa Bonda. W tle do gry nie tylko usłyszysz muzykę przypominają ścieżkę dźwiękową do filmów Campbella, ale dadzą Ci broń do ręki! Będziesz mógł także strzelać, biorąc na cel poszczególne, podejrzane osoby…\nMaszyny do gry online za darmo. Niestety w polskim kasynie online – Total Casino nie znalazły się najlepsze automaty do gry online, które wymieniliśmy powyżej. Ze względu na blokadę innych internetowych kasyn na prawdziwe pieniądze nie zagramy w nie w Polsce. Jedyną szansą jest gra poza granicami naszego państwa. Automat do gier zapewnia klasyczne bonusy w kasynie, które powinien znać każdy fan automatów do gier. Jak przystało na grę, która ma być możliwe jak najprostsza, nie zdecydowano się na wprowadzenie żadnych oryginalnych rozwiązań. Wszystko opiera się o rdzenne zasady maszyn do gier. Strona główna » Szybkie Pieniądze W Kasynie Ariel wychyliła się w jego stronę i podała mu swoje usta, ani uprawiać hazardu. Zagraj w swoje wybrane gry w Kasynie na Żywo i zdobądź powiększone wygrane, a od połowy lat 60. Niektórzy użytkownicy uważaj, z zachowaniem przepisu kan. automat do gier cena że zwiedzanie\nGry Hazardowe Pobierz Za Darmo Problem polega jednak na tym, kasyna gry w krakowie może nawet być i dawca komórki. Były najcenniejszym instrumentem zmarłej, a potem patrzymy czy kiedy dorośnie to zacznie wykazywać zbieznościn charakteru. Kasyna gry w krakowie ciągle się spodziewają, podobny temperament. Kasyno chomikuj ja zaś nieszczęsny jestem i biedny, …


Echolaser - zabiegi w EMC w Piasecznie - Echolaser\nStrona główna » Echolaser – zabiegi w EMC w Piasecznie\nEcholaser – zabiegi w EMC w Piasecznie\n24 września br. we Wrocławiu dr n.med. Tomasz Sędziak przeprowadził szkolenie z zabiegów tarczycy z użyciem Echolasera. Wziął w nim udział doktor z Warszawy, który już od 7 października br. zacznie operować za pomocą tej nowoczesnej metody w EMC Piaseczno.\nleczenei prostaty leczenie nowotworów leczenie raka leczenie raka tarczycy nowotwór rak rak prostaty rak tarczycy\nEcholaser – zabiegi w EMC w Piasecznie2019-09-272020-02-14https://echolaser.pl/wp-content/uploads/2018/01/logo-echolaser.pngEcholaserhttps://echolaser.pl/wp-content/uploads/2019/09/echolaser_wrocaw_piaseczno-news.jpg200px200px\nSymposium: The role of focal therapy in a prostate cancer treatment platformBez kategorii\nZabiegi z użyciem Echolasera w CM Klara w CzęstochowieBez kategorii


Sztuczny lód zamrażacz spray chłodzący ICEMIX 400ml | Sklep Butyzakupy.pl\nSztuczny lód zamrażacz spray chłodzący ICEMIX 400ml\nZestaw sztuczny lód zamrażacz spray chłodzący ICEMIX 400ml - 12szt.\n8,40 zł90,00 zł brutto\nSztuczny lód to, bezpieczny dla skóry zamrażacz, który momentalnie obniża temperaturę ciała w miejscu kontuzji, dzięki czemu nie dopuszcza do tworzenia się krwiaków i sińców, a także minimalizuje odczucia bólowe.\nDzieje się to nie tylko ze względu na ochłodzenia miejsca zmienionego kontuzją, ale też dlatego, że preparat ten nie zawiera freonu, tylko naturalne olejki eteryczne.\nOlejki te działają jak aromaterapia i znacznie ograniczają uczucia bólowe. To połączenie wszystkich plusów zamrożenia i terapii zapachowej sprawia, że możesz od razu po schłodzeniu miejsca urazu wrócić do aktywności fizycznej!


Ceny wyjazdów zorganizowanych - zdrożało? - emama - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nkosmos_pierzasty 14.06.19, 23:49\nWeszłam sobie do biura zrobić rozeznanie, a ceny jakieś odjechane, nawet w first minute 2020. No chyba, że się połapali, że tych ofert nie można puszczać zbyt tanio i zmienili politykę?\nPytam panią o oferty ok. 2000/os, to mi pokazuje jakieś 500 m od morza (niezły żarcik) albo że Bułgaria lub Turcja na 7 dni. To grzecznie mówię, że poprzednio u nich kupiłam Fuertę za 2000 na 14 dni, 50m od morza, to mi właściwie nie wierzyła.\nDruga, taka bardziej obeznana, bardziej pomocna się wtrąciła i mówi, że ceny wyjazdów z sezonu na sezon idą w górę o 10-15 proc. i że jak uda mi się trafić coś na stronie www za te 2000 to, żeby brać, nie zastanawiać się, bo to jest bardzo dobra cena nawet za 7 dni.\nWidzicie to? Czy jakaś niezorientowana ta pierwsza pracownica po prostu? Czy może im się opłaca sprzedawać droższe oferty? Nie wiem, co myśleć.\nRe: Ceny wyjazdów zorganizowanych - zdrożało?\niwoniaw 14.06.19, 23:52\nCzy może im się opłaca sprzedawać droższe oferty?\nCo do tego to raczej nie powinnaś mieć wątpliwości Natomiast owszem, zdrożały wyjazdy zorganizowane, jak wszystko zresztą.\nzwyczajnamatka 15.06.19, 07:11\nW ogole to jestem w szoku, ze już jest oferta FM na lato 2020. Przecież ludzie jeszcze w tym roku nie zdążyli wyjechac! Czy to nie przesada?\nA jeśli chodzi o ceny wyjazdów wakacyjnych, to bardzo podrożały. Zrobiło się bezpiecznie, nie ma zamachów, ludzie przestali się bać, więc ceny wyjazdów poszły w górę.\nZnowu tak bedzie jak kiedyś, że wczasy zagraniczne tylko dla bogatych.\nMoi znajomi wczoraj mi mówili, że nie mogą znaleźć oferty na tydzień 2+2 do 10 tysięcy, gdzie rok temu bez problemu taką ofertę znaleźli.\nalfa36 15.06.19, 07:18\nW jakim biurze na 2020 już są oferty? W zeszłym roku na to lato kupowałam we wrześniu, przy czym taniej było w październiku (miałam wykupioną opcję najtaniej w...). Obecnie mój wyjazd ok. 15 % drożej.\nzwyczajnamatka 15.06.19, 07:50\nBiuro na trzy litery na T wypuściło już część ofert kilka dni temu. Ceny moim zdaniem straszne.\ncruella_demon 15.06.19, 07:58\nzwyczajnamatka 15.06.19, 08:09\nW sensie, że biuro na T straszne? Jeździłam z nimi wielokrotnie, nie mialam nigdy powodów do narzekań.\ncruella_demon 15.06.19, 08:58\nJa zawsze najpierw przeglądam sobie oferty różnych biur w internecie, wybieram te najbardziej atrakcyjne i dopiero idę do stacjonarnego. Raz, że zwykle faktycznie wyszukam jakieś fajne terminy i promocje, dwa łatwiej im przedstawiać kontroferty, bo wiadomo już czego szukam. No i ja zawsze czytam opinie o hotelu, nie pojadę w ciemno.\nInna sprawa, że 2 tygodnie za 2000 to faktycznie niska cena i to oznacza albo kierunki typu Egipt, albo gorszy hotel i wyżywienie.\nzwyczajnamatka 15.06.19, 11:05\nSą takie biura, które wyszukują spośród ofert innych biur. To dla ludzi, ktorzy nie potrafią sami sobie poszukać oferty.\nMoim zdaniem ceny są masakryczne. Poszukalam teraz tak hipotetycznie i dla naszej trójki w lipcu w Turcji za tydzień cena nie schodzi poniżej 8 tysiecy. A co tu mówić o jakiejś Hiszpani na przykład?\nmdro 15.06.19, 10:06\nOd zimy ceny bardzo poszły w górę. Za swój majowy wyjazd na jesieni zapłaciliśmy coś ze 4400 (dwie osoby 7 dni), potem ta sama oferta była za ponad 6000 (i w laście wcale nie spadło).\ntol8 15.06.19, 13:29\nDla naszej czwórki FM na 2020 do Turcji w opcji All Inclusive do hotelu 5* z aquaparkiem wyniosło 5000zł za osiem dni. Właśnie wpłaciłam zaliczkę. Dwa łączone pokoje z widokiem na morze, hotel przy plaży (Eftalia Resort). Na ten rok cena w LM 9500zł. Nie miałam pojęcia, że opcja FM jest aż o tyle tańsza.\nbywalec.hoteli 15.06.19, 13:36\nNiezły żarcik to twój post\nKatalonia na własną rękę - odpowiem na pytania\nBrak słów.... [i]


Azja › Indonezja › Bali › Hotel: Tjampuhan Spa\nrezerwacja pobytu w Tjampuhan Spa, najlepsze hotele na Bali w Indonezji, Indonezja Bali Tjampuhan Spa - ceny, lokalizacja, informacje i dlaczego polecamy\nHistoryczny hotel utrzymany w klasycznym, balijskim stylu\nKultowe miejsce goszczące wiele gwiazd i artystów, w tym malarza Waltera Spies\nMalownicze widoki na zielone doliny i rzeki\nBliska odległość do centrum Ubud i jego licznych atrakcji\nWyjątkowe Spa położone w zdobionej, otwartej jaskini\nHotel położony jest na zachód od centrum Ubud, w bujnym tropikalnym ogrodzie, z przepięknym widokiem na rzeki Oos i Tjampuhan. Oddalony około 30 kilometrów od lotniska w Denpasar. Zbudowany w tradycyjnym balijski stylu, jako pierwszy gościł gwiazdy i artystów. W 1930 roku w hotelu zamieszkał niemiecki malarz Walter Spies - domek, który zajmował do dziś można wynająć. Restauracja, ulokowana na tarasie, z której roztaczają się niesamowite widoki, serwuje dania zarówno kuchni tradycyjnej, indonezyjskiej, jak i międzynarodowej. Wyjątkowym miejscem w hotelu jest Tjampuhan Spa, znajdujące się w półotwartych jaskiniach, z widokiem na dolinę. Oferuję całą gamę zabiegów opartych na terapeutycznych właściwości wód\nHotel Tjampuhan Spa to 67 pokoi i domków, położonych w tropikalnym ogrodzie z widokiem na malowniczą dolinę. Jako jeden z pierwszych wybudowanych hoteli na wyspie, urządzony i zachowany jest w tradycyjnym balijskim stylu. Pokoje posiadają klimatyzację lub wentylatory. Częścią hotelu jest dwupiętrowy, drewniany domek, zamieszkany niegdyś przez legendarnego niemieckiego malarza Waltera Spies. Starannie zachowany z czasów dawnej świetności, emanuje urokiem minionej epoki, którą można poczuć mieszkając w nim. Pozostałe pokoje odzwierciedlają klasyczny balijski styl, są komfortowo urządzone i dysponują tarasem.\n2 baseny, Spa, restauracja - serwuje dania kuchni międzynarodowej, indonezyjskiej i lokalnej, bary i kawiarnia, bezprzewodowy internet\nDomek Waltera Spies


Archiwum Historii Mówionej - Olga Frezer\nOlga Frezer „Olga”\nNiech mi pani opowie o tym, co pani robiła przed wojną. Gdzie pani mieszkała z rodzicami? Pani się urodziła w Poznaniu i tam pani dalej mieszkała?\nJa byłam... teraz mogę się przyznać... byłam tak zwaną córką ziemiańską. Rodzice mieli majątek.\nPani ojciec był w wojsku?\nNie, był właścicielem majątku. W czasie wojny w 1920 roku był cztery lata był na froncie. Był powstańcem wielkopolskim, a potem był w obronie, w wojnie bolszewickiej brał udział. Dostał Virtuti [Militarii] od Piłsudskiego. Osobiście mu go przypinał! [niezrozumiałe] Tak byłam chowana. […]\nW kwietniu w 1939 roku, przebywałam [tam] w czasie oblężenia. Potem żeśmy wróciły z mamą - bo ojciec już poszedł do obozu - do tego majątku. Tam nas zaraz wyrzucili Niemcy. I myśmy się po tym poniewierały w trójkę z mamą i z siostrą. Potem przyjechałyśmy do Warszawy. I [mieszkałyśmy] od 1941 roku w Warszawie już do 1944.\nA kiedy pani pierwszy raz się zetknęła z konspiracją?\nChyba w 1941 roku na jesieni. ZWZ jeszcze było wtedy - Związek Walki Zbrojnej.\nPani chodziła wtedy w Warszawie, w czasie okupacji, do szkoły?\nDo szkoły do „platerów”, imienia Zyberk-Plater, na Piusa.\nI na komplety też pani chodziła?\nNa komplety, tak. I maturę zdawałam na kompletach, w 1942 roku.\nTam się pani zetknęła z konspiracją? Na kompletach?\nNie, już prywatnie... z prywatnymi osobami...\nPrzez kolegę, koleżankę?\nA pani młodsza siostra też się wtedy, kiedy Pani, zetknęła z konspiracją?\nNie, ja wcześniej, ale też tak samo. Ale byłyśmy osobno naturalnie. W tajemnicy jedna przed drugą, żeśmy się nie zdradzały.\nA co pani wtedy już robiła w tym 1941 roku?\nW 1941 roku nosiłam gazetki.\nA pamięta pani tytuły tych gazet?\n„Biuletyn Informacyjny”, ale na początku trafiłam na organizację Konfederacja Narodów. Nie wiedziałam o tym, a tylko zawsze szukałam [organizacji] wojskowej. Przypadkowo trafiłam do tej Konfederacji, ale to było krótko, jak się zorientowałam co to jest, [że] to u Piaseckiego. Zaraz potem przeszłam do harcerstwa. W harcerstwie byłam w „Szarych Szeregach”. Byłam zastępową. Z Szarych Szeregów to już poszłam do Armii Krajowej. Tam miałam przeszkolenie sanitarne, miałam być sanitariuszką ale w końcu... to długo by opowiadać. W czasie okupacji, ludzie z konspiracji, takie smarkacze jak ja, to nie wiedziałyśmy gdzie należymy, tylko się nazywało, że wojsko, wojsko, wojsko... W międzyczasie okazało się, że należałam w czasie Powstania - znaczy się w Armii Krajowej - do innego zupełnie zgrupowania. Zgrupowania gdzie, na Wspólnej była zbiórka. Z Wspólnej mi kazali iść jako sanitariuszce do Alei Jerozolimskich do „Ruchu”. Tam był „Ruch”. Tam było kilku chłopaków, których ja nie znałam w ogóle, a żadna z tych dziewczyn już nie doszła, bo Powstanie zaczęło się. Tam przetrwało, nie pamiętam kilka dni, dobrych kilka dni. Chłopaki nie mieli.... tylko krótką broń przy sobie. Pierwszy dzień, po pierwszej nocy Powstania, chcieli mnie wysłać do dowództwa. Dowodzący powiedział do mnie: „Jesteś sanitariuszką, a możesz się nie zgodzić.” Naturalnie bałam się okropnie, ale powiedziałam, że pójdę. Miałam wtedy loki, takie baranie. Jakąś tam bibułkę wkleili, wsadzili do loków i czekałam. Drżąca czekałam. Powiedzieli, że mam poczekać, a jak później powiedzą, że mam wyjść, to wyjdę. Czekałam. A potem, gdzieś w południe powiedzieli: „Nigdzie nie pójdziesz, bo tu nikt nie przejdzie”. Oni mnie opatrzyli i widzieli, że ta kobieta, którą zobaczyli rano, że przechodzi - myśleli, że kobietom wolno chodzić - leżała nieżywa obok. Więc stwierdzili: „Nie martw się”. To potem po kilku dniach oni sobie dorobili legitymacje, udając pracowników „Ruchu”. Weszli Niemcy i oddali nas w ręce Ukraińców i to co widziałam, to mi się zaraz „Ogniem i mieczem” przypomina. Nas prowadzili... tłumy ludzi, cywilów z nożami w zębach, dotąd zegarków [pokazuje]. Bandy ukraińskie, ci co poszli z Niemcami, przy mnie jednej pani chcieli obrączkę zdjąć, ale nie mogli i obcięli jej rękę... palec z tą obrączką. Już byłam zupełnie ogłupiała. W końcu, [niezrozumiałe] wyciągnęli z tego tłumu trzy baby oraz dwie dziewczyny, których nie znałam i dwóch czy trzech chłopaków, których znałam - tam z nimi byłam - i jeszcze kilku pracowników, którzy rzeczywiście byli pracownikami „Ruchu” - z dziesięć osób - do Szpitala Dzieciątka Jezus. Tam nas złapali mundurowi. Przez taki mur, pamiętam, się przechodziło. Po tej drugiej stronie muru, postawili nas pod tym murem i stoimy. A ja do tego kolegi, który obok mnie stał mówię: „A więc co? Po co my tu stoimy?” A on : „Czy ty jesteś głupia i nie widzisz, że oni nas mają rozstrzelać?” Spojrzałam i wtedy widzę, że karabin maszynowy stoi na nas wycelowany. Tak żeśmy stali chyba z pół dnia. Potem nagle ci Ukraińcy latali chyba jak wściekli. Oni rabowali. Nas pilnował jeden esesman, [który] tam był między innymi. A ten kolega, który był ze mną - najprawdopodobniej miał pseudonim [niezrozumiałe] - on uciekł z Oświęcimia. Już był taki wycwaniony. On właśnie pierwszy raz... W czasie właśnie Powstania dowiedziałam się, co się dzieje w Oświęcimiu. Bo ja nigdy nie chciałam nic słyszeć. Bo myślę: „Co będzie jak ja się będę bała. Wolę nie wiedzieć.” W czasie konspiracji to ja na przykład, do dziś dnia mi został ten nawyk, że nie czytam nazwisk... na drzwiach, bo ze strachu, jak mnie złapią, to wydam kogoś. No i on mówi, znał dobrze niemiecki, i od tego esesmana się dowiedział, że mają nas rozwalić, że my jesteśmy nie do żadnych robót, tylko jesteśmy na rozwałkę. Tak nas przekonywał. No i myśmy stali pod tym murem. W końcu przyszedł jakiś wojskowy i mówi, że te trzy kobiety mają przyjść. Ten kolega znowu poszedł do tego [esesmana], a to był esesman taki gadający. On dobrze znał niemiecki: „A co z tymi kobietami?” - on mówi - „Dla nich lepiej, jak je rozwalą”. - Niemiec tak powiedział. [...] nie wiedziałam o tym. Zabrali nas, dali nam kupę ulotek. Mówią: „Idźcie do tych polskich bandytów i powiedzcie, żeby się poddali, ale wróćcie, bo jak nie wrócicie, to rozwalą waszych mężów i braci.” Bo myśmy powiedziały: jedna mówiła, że ma męża, druga, że ma brata, i ja, że mam brata. My jak wróciłyśmy, mówię do tego Stefana: „Słuchaj, mamy tu tak a tak.” On mówi tylko: „Raz, że was powstańcy nie wpuszczą z powrotem, a po drugie i tak jesteś przed [niezrozumiałe] rozstrzelaniem, więc nie masz co się zastanawiać.” I oni pod karabinem nas doprowadzili do Alei Jerozolimskich, do... tam gdzie był dworzec kolejowy, w tym miejscu stacjonował „Chrobry II”. Kapitan „Proboszcz” jeszcze i ten do mnie doskoczył. [...] przedtem zobaczyłam gazetkę powstańczą. W niej pisali o Mokotowie właśnie, o tej ulicy gdzie mieszkałam, że wszystkich ich mieszkańców wzięli na czołgi. Niemcy wywieźli nas. Oni w czasie Powstania ludność cywilną stawiali przed czołgami i tak pędząc ich przed sobą atakowali powstańców, jako osłonę mając cywilów.Byłam święcie przekonana, że mama zginęła, ciężko chora była.[niezrozumiałe] Była ciężko chora na raka i pamiętam tak się bałam jej powiedzieć, że idę. Weszłam i mówię: „Mama, muszę iść”. „Jak musisz, to idź”. Żadnych płaczów, rozpaczy. Medalik tylko przywiesiła. „Będziesz mogła, to przyjdź.” To było wszystko, tak mi ułatwiła to odejście. No i potem nas zaczął wypytywać ten kapitan z AK, z Powstania. Mówię mu, a on: „Dlaczego żeście tego nie zrobili? Dlaczego to...?” mówię: „Nie wiem, skąd ja to mogę wiedzieć?” „Kłamiesz! Szpieg jesteś!” Mówię: „Nie jestem, masz!” Miałam tę legitymację z „Ruchu” a powiedziałam nazwisko prawdziwe. On mówi tak: „Niemieckie nazwisko, niepolskie imię i jeszcze cudza, inna fotografia. Jesteś szpieg i ja cię tu zaraz rozwalę!” Zapędził mnie w taki róg i to uczucie, że ja mam od Polaka zginąć, chyba ...uratowała mnie ta moja obojętność. Mówię: „Wie pan co, rano mieli mnie Ukraińcy rozstrzelać, no to niech pan strzela”. A on: „A będziesz robić wszystko co chcę?” „Po to poszłam do Powstania żeby robić wszystko.” „Ale tu nie będziesz sanitariuszką, pójdziesz jako łączniczka, poślę cię na nowy odcinek z którego się nie wraca”. Mówię: „Dobrze”. Posłał mnie wtedy do, na Grzybowską, do „Lecha”.„Lech” się spodziewał pomocy - przyszła mu baba jako łączniczka. I potem była u „Lecha Grzybowskiego” jako łączniczka do końca. Czyli brała udział... w tej książce jest. Wtedy jak stare miasto się miało przedzierać niby górą chcieli próbować przez Królewską, to myśmy atakowali tu z tej strony od Grzybowskiej, aż chłopaki doszli na Halę Mirowską. Poszłam tam z meldunkiem na posłanie. Z trudem trafiłam, bo jest tak: szłam z dwoma chłopakami, oni byli ranni obydwaj po drodze, także został ktoś tam z nimi, a ja [sama] poszłam. Pamiętam, że się skradałam przez takie mury i taki był gorąc, pod taki... jakby to powiedzieć... dom, który się palił, tak było gorąco bardzo. Potem miałam te wszystkie włoski jak spalone. Doszłam tam do „Lecha”, a drugi raz jak poszłam to: „A ty czego tu szukasz?” „Lech” już jest po drugiej stronie. My się wycofujemy, my jesteśmy ostatnim oddziałem, który się tu wycofuje.” Byłam taka zmaltretowana i tak stanęłam i czekam, przeskakiwali przez Chłodną. ...Chyba Chłodna to była tak. Tam już żeby się dostać na Grzybowską, pojedynczo, bo już był ranek, było jasno. Robiło się tak rano. Tak, że Niemcy się wstrzelali, tak strzelali jak do kaczek. W końcu słyszę jak ktoś mówi: „Ale tu jakaś dziewucha jest jeszcze, puśćcie ją. Popędzili mnie, jak przeskoczyłam. To były obce osoby. Nie pamiętam który to był oddział. Potem „Lech” mnie zobaczył: „Ej żyjesz?”- „Żyję”- „To dobrze”. Potem zawsze jak gdzieś szedł, to był taki zwyczaj, że dowódca nie powinien, nie chodził sam, zawsze z jakąś łączniczką, żeby w razie czego... „Ja mogę iść, bo mnie się kule nie imają”. Rzeczywiście miałam tak dzikie szczęście w czasie powstania, raz skubnęło mnie tutaj w rękę. To jeszcze pamiętam szłam z Siennej, gdzie była jakby nasza kwatera, z tym, że ja cały czas na Grzybowskiej siedziałam w gruzach, z 1939 roku - Grzybowską 17. Byłam na Siennej posłana po „peżetkę”. Wie pani, co to jest „peżetka”? Aha i jeszcze: „Jak wracasz na placówkę, to weź kubki.” Takie mi dały na sznurku, kubki metalowe wzięłam je w rękę, jakby na rękę i zaraz my przychodzimy z kawą. Było takie puste przejście, gruzy takie, w każdym razie wolny plac. Za mną [niezrozumiałe] szła osoba. Nagle tak - „szafa”. Jak go te siedem razy co wywaliło. Taki był podmuch, że tak [mnie] rzuciło na ziemię. Jak przestało to wstałam, otrzepałam się i [myślę] pójdę dalej. Nic mnie nie bolało, nic mi nie było. Jeszcze pamiętam ten chłopak co wszedł i mówi: -„Nie jesteś ranna? „Nie, nic mi nie jest”. Przychodzę na placówkę a tu mnie obskakują wszyscy naokoło: „Co! Ty jesteś ranna!” Zaczęłam oglądać głowę ja mówię: „Nic mi nie jest”. A potem się okazało, że mam cały kubek krwi, z tej ręki a ja już wtedy tu nie czułam. Tu miałam odłamek [pokazuje], tu kość była uszkodzona i tak ciekło mnie, póki niosłam. Tak ciekło tutaj. A w międzyczasie się ogarniałam, bo kurz był taki, zakurzona [byłam]. Starłam to wszystko, rozmazałam tą krew po całej twarzy a oni myśleli, że ja jestem ranna w głowę. Potem się okazało dopiero, że to ręka tylko. Pamiętam, że chcieli mi dać: „Damy ci coś przeciwbólowego.” „Co? Przeciwbólowe? Mnie? Taka bzdura! Chłopaki, nie macie środków przeciwbólowych, to gdzie będę brała?”. W nocy tak żałowałam, to kość była, tak mnie bolała, że trudno. Potem po kilku dniach jedna z tych sanitariuszek mówi: „Tak ci się tu paprze”. Ta rana. „Ja posyłam chłopca do chirurga, do Śródmieścia, to idź za nim”. Weszłam, a tam to byliśmy czarni, zasypani ciągle, bo teraz ciągle granatniki rąbały, bo Niemcy byli po drugiej [stronie] ulicy. Gdzieś zdobyłam trochę wody, a w kieszeni miałam zawsze mały ręczniczek, ściereczkę, trochę mydła, szczotkę do zębów. W kieszeni wszystko, na sznurku ołówek i usiłowałam, niby się umyłam i udawałam, że jestem czysta, umyta. Jak nas sponiewierało po drodze w tych gruzach raz i drugi. Myśmy przyjęły chirurga, to zobaczył tą rękę i mówi tak: „Ja tu nic nie widzę poza brudem i ropą”. Mówię: „Panie doktor myłam się naprawdę przecież”. On mi chciał gips założyć a ja: „Nie, o nie”. Jak to gips? Tak to jakby bolało to by się złapało, a jak mi gips złoży to przecież nie będę mogła... A tam trzeba było po tych gruzach tak chodzić, że ręce musiały być czynne. Założył mi tylko opatrunek. To ropiało potem, aż w obozie dopiero wyszedł odłamek. A propos mycia, ja zawsze przy sobie miałam coś do mycia. Jak szłam z miską... to Lech Grzybowski, który bardzo dbał o nas, on sam nie zjadł ale pilnował żebyśmy [zjedli] się pytał: „Czy wyście dostały jeść?” U nas było stosunkowo nieźle z tym jedzeniem w porównaniu do Śródmieścia. Jak moja siostra opowiadała, że zemdlała z głodu. To u nas na naszym terenie były te zapasy, które ludzie, którzy przychodzili ze Śródmieścia z workami po zboże w [ niezrozumiałe]. Było głodnawo, głodno, ale nie tak, żebyśmy...\nA to ludność cywilna przynosiła?\nTego nie jestem pewna. Wiem, że jeden mnie poznał kiedyś w Warszawie, już po wojnie. Mówi: „Ja ciebie pamiętam, byłaś, ty siedziałaś tu na Grzybowskiej, w dowództwie, tam coś wydawałaś”. Bo myśmy tam. [niezrozumiałe]. Pamiętam to zawsze: „Lech” mówił czasem: „Wiesz co, tak bym się umył” „To znaczy, że co, że mam dać swoją szmatkę i mydło?” „Wiem, że ty w kieszeni nosisz”.\nI dała pani?\nZawsze dawałam, ale zabierałam, naturalnie. A to już było wiadomo, że jak mówi: „Ja bym się tak umył”, to mam postarać się o pół [kubka] wody, a wody też nie było. Potem byliśmy na Grzybowskiej. To było wszystko. Po tym już, po tej akcji na Hale Mirowską, co nas tak wytrzebili, to nas przenieśli na Pańską. Wtedy na Pańskiej, Pańska 69, koło Małego Getta. Tam „Lech” stworzył batalion strzelecki kobiet i się zgłosiłam też. Ponieważ jego żona była niby komendantką ale ona była zajęta tymi papierkami - to ja byłam jej zastępcą. No to myśmy musiały mieć warty nie warty. Pomocnice takie, nawet chłopaków pamiętam, miny jeńców niemieckich jak mi kazał „Lech” zanieść im cukier w kostkach. Jak ci Niemcy patrzeli na mnie, baba na pierwszej linii na froncie. U nich były kobiety w wojsku, ale nie były na froncie. Zawsze były odsyłane na przykład z Warszawy, przed Powstaniem te wszystkie Blitzkriegi i te wszystkie inne baby, sani[tariuszki], pielęgniarki- to wszystko było odsyłane na tyły. Jak on mnie zobaczył to raz był zdziwiony, że to baba, a drugi raz, że w ogóle dostali. Nasze chłopaki się z Niemcami, wszystkim dzielili z jeńcami, nie było jeść, ale dali [im] też. Myśmy jeńców to, u nas nie było, że odsyłali do Śródmieścia czy nie wiem gdzie. W każdym razie pamiętam to. Lech raz mi kazał: „Idź tym Niemcom dać [niezrozumiałe] cukier im daj”. „Lech” był bardzo fantastyczny człowiek, on był zawsze na ostatnim miejscu.\nNiech pani powie, pamięta pani jak się ludność cywilna do powstańców odnosiła?\nNo bardzo dobrze początkowo, pod koniec wie pani, to tak już na Pańskiej pamiętam myśmy po wodę chodzili. Tam były ogonki straszne. To nie bardzo nas tam... Myśmy musieli z wojskiem iść, ktoś z żołnierzy zawsze szedł z nami.[niezrozumiałe]. Tak to na ogół bardzo dobrze. Przypomagali bo się dużo chodziło tymi piwnicami, tam siedziała ta ludność, to oni tłu[maczyli], pokazywali jak trzeba przejść którędy, co. Pamiętam taki moment jeszcze, to drugi raz kiedy miałam strasznego stracha w czasie Powstania, bo tak to czułam się, trudno było powiedzieć, żeby się [bała]. Pamiętam przed Powstaniem zawsze sobie myślałam tak: „Co ja zrobię jak ja się będę bała?” No potem pamiętam taki moment, a propos ludności cywilnej, byliśmy posłani, bardzo krętymi drogami, [niezrozumiałe] między cywilami, piwnicami to doszłam gdzieś tam i pytam się [kogoś] jak przejść. A on mnie odprowadził, otworzył tą bramę i mówi słuchaj: „Tu nigdy nie przejdziesz, za Boga. Popatrz sobie”. Patrzę koło mnie trup leży i tak pełno do ogłoszeń słupa. A po drugiej stronie była nasza placówka, tam miałam iść. „Co ja mam teraz zrobić?” Stanęłam tak. Przecież nie wrócę się i nie powiem, że się bałam. Muszę iść. Pognałam. Nic mi nie było.\nPani szczęście miała...\nMiałam niesamowite. Kiedyś na przykład, też pamiętam, też łączniczką byłam zrobił się straszny rwetes, że było dużo rannych. [powiedziano nam:] „Lećcie”, Myśmy, łączniczki, też z noszami poleciały. Pamiętam, przychodzimy na miejsce - już nikogo nie ma, wszyscy ranni zabrani - z pustymi noszami. A leciałyśmy w ciemno, ciemno już było, a wracałyśmy to było już jasno. I przez taką, już nie powiem na jakiej to było ulicy, taka była barykada taka, ziemna i potem był rów. A tam byli Niemcy. Strzelali. Myśmy miały przejść do tego rowu tam. Dalej był taki załamek i było bezpiecznie. Koleżanka szła i niosła te nosze jako pierwsza a ja z nią drugą część noszy, za te drugie uchwyty. Puste były te nosze, złożone. Niemcy jak puściły nam salwę myśmy się rzuciły na ziemię ale było tak: że ona była już w rowie, miedzy nami były nosze a ja byłam „na widelcu”. Leżę, leżę ale tak ruszam nogą i czuje że...znaczy się nic nie czułam bo nie dostałam, ale na około, strzały [były]. Widocznie ci Niemcy byli przekonani, że mnie zabili. Odczekałam jeszcze trochę dłużej, zerwałam się i poleciałam do tego rowu. Ta koleżanka: „A myślałam, że ciebie zabili”. „Nic mi nie jest, widzisz!”\nA pamięta pani życie religijne, na przykład, w czasie Powstania?\nPamiętam. Tak, było. Dwa czy trzy razy było. Raz to miała być msza nawet, ale nie było, bo Niemcy zaczęli... Ale pamiętam komunię, bo sama brałam. To była tak zwana absolucja, to co się daje w godzinę śmierci, wszystkim dawali rozgrzeszenie. Chyba ze dwa razy tak było [niezrozumiałe]. A na przykład u nas był ksiądz...\nBył, ale zginął.\nA on też walczył?\nOn jako ksiądz. Gdzieś [w książce] „Lech” opisuje jak się do niego zgłosił jakiś cywil obdarty i mówi, że jest księdzem.\nA pamięta pani jego imię, tego księdza?\nNie pamiętam. On pseudonim miał. W tej książce jest na pewno.\nA słuchaliście państwo radia w czasie Powstania?\nNie. My nie. Myśmy dostawali gazetki z BiP, a potem się zaczęli buntować, [że] nie będą nosić, bo zawsze ktoś był ranny. Kto przyszedł do nas to zawsze oberwał. Ale żeśmy czytali.\nA rozmawiała pani z przyjaciółmi o tym co było w tych gazetach? O tym się rozmawiało?\nNie było czasu. Albo człowiek biegał albo spał. Potrafiłam, tam gdzie stałam [zasnąć]. Kiedyś „Lech” ze mną poszedł do dowództwa. W dwóch miejscach był ostrzał i on [jak] doszedł, przeleciał - zawsze patrzył, czy ja przeszłam też. Wszedł do tego dowództwa, tam były te krzesełka, usiadłam na tym krzesełku. Wszedł do dowódcy. Natychmiast usnęłam, ale tak usnęłam, że on wychodząc, nie zauważyłam tego. On dopiero przy pierwszym przejściu pod ostrzałem obejrzał się i patrzy, że mnie nie ma. Wrócił, a ja sobie słodko śpię na krześle.\nZ tym spaniem to miałam problemy. Bo kiedyś też tam na Grzybowskiej, w tej bramie same gruzy były, tam był telefon jakiś czas - polowy i się obsługiwało ten telefon. [niezrozumiałe]. W nocy się latało z tymi meldunkami. Ludności cywilnej wtedy nie wolno było chodzić. Była godzina policyjna. W nocy mnie budzą. Zawsze nie mogłam wstać. „Ojej, jak mnie wszystko boli!” a ten kto miał służbę: „Ja się nie dziwię, zobacz jak żeście spali”. Patrzę takie ostre były kanty te kamieni, cegieł. Ja na tym usnęłam. To się spało krótko. A raz to miałam wyrzuty sumienia bo żeśmy zdobyli ... kawałek materaca- jedną część. Wszyscy na tym materacu się chcieli położyć. Ja sobie zaklepałam miejsce na tym materacu ale naturalnie w nocy musiałam gdzieś lecieć. Wracam, patrzę miejsce zajęte. Patrzę chłopak leży. Zaczęłam go szturchać. „Słuchaj moje miejsce zająłeś” Wyobraź sobie, niech pani sobie wyobrazi, że wstał, ustąpił. My go tam zawołali: podchorąży „Biały”- do dziś dnia pamiętam i zginął, tego samego dnia, nawet tej samej nocy. Potem miałam wyrzuty sumienia: „Jeszcze mu się nawet wyspać nie dałam, bo go spędziłam [z materaca]”. Spało się pod tym godzinę, półtorej. A raz mnie chciał „Lech”, powiedział, że pójdę - tam telefon już był a propos spania- że pójdę siedzieć, boś spała noc przy telefonie. Ja mówię: „Nie panie poruczniku nie spałam”. „Spałaś!” Najważniejsze to było, że nie mogli się dodzwonić. Ja się zaklinam, że nie spałam i faktycznie okazało się, że linia była uszkodzona.\nA tam chyba często były linie uszkodzone?\nTak. Łamali bez przerwy. Myśmy się samolotów nie bali, bo bomby nie leciały na nas w tym miejscu, gdzie ja byłam. Myśmy za blisko Niemców byli. Bo tak jak jest jedna u[lica]...myśmy byli na Grzybowskiej, tu była dajmy na to, Grzybowska, tu była druga strona Grzybowskiej – niczyja a po drugiej stronie byli Niemcy zaraz, na Chłodnej. [niezrozumiałe]\nI tam już pani była łączniczką do końca Powstania?\nPo prostu w różnych sekcjach byłam.\nAha, no tak i tam już do końca Powstania?\nDo końca tak. Do samego ostatniego dnia. Pamiętam, że wtedy chciałam samobójstwo popełnić, bo jak się dowiedziałam, że będzie kapitulacja – „Nie, nie chcę żyć”! Miałam „piątkę” swoją, pistolet „piątkę”, no więc „Ach w łeb sobie strzelę, koniec nie ma co”. Wiedziałam, że tak... mama nie żyje. Dowiedziałam się w międzyczasie, że siostra nie żyje, jak się dowiedziałam, że jej dowódca zginął. Razem z łączniczką zginął a ona była łączniczką u niego.\nA później się okazało że pani siostra żyje?\nOna się dowiedziała z kolei o mnie, że ja nie żyję. Spotkałyśmy się w Ożarowie. To było w obozie przejściowym, skąd nas wywozili do Niemiec.\nA kapitulacje pani pamięta, już ostatni dzień? Jak to wyglądało?\nPamiętam wtedy właśnie chciałyśmy sobie w łeb strzelić, to jest raz. Ktoś mi przeszkodził, [pomyślałam] „ A nie teraz, to później”. Potem, ja nie wiem czy „Lech Grzybowski” miał takie same myśli, czy on się wyczuł co ja myślę. Myśmy niszczyli papiery i on zaczął, mowę taką, zaraz zasunął, że my się jeszcze przydamy, że my nie możemy kapitulować, tak rezygnować z walki z Niemcami. Tak całą noc. Tak leżałam i zaczęłam myśleć, że może i ma rację i tak się zastanawiałam do dziś dnia, tak myślałam czy on to myślał pode mnie czy o sobie tak myślał. Był starszy ode mnie, dużo nie, ale z 10 lat był starszy- przypuszczam. Dokładnie to nie wiem ile tam miał lat.\nWięc tam pani później do Ożarowa trafiła, tam do pani siostry?\nTak. Tam w Ożarowie spotkałam koleżankę z kompletów, z gimnazjum. Ona mówi: „A chodź będziemy tutaj stały, może kogoś spotkamy”. „Ja nie mam na kogo czekać. Tu nikogo nie spotkam bo nikt nie żyje.” „A gdzie będziesz?” „Tam w tym kącie”... a olbrzymia hala była. Za kilka godzin spotkała moja siostrę, która to samo jej powiedziała co ja. No i siostra mnie znalazła.\nCzyli pani siostra na Śródmieściu wtedy była w czasie Powstania?\nA później gdzie pani trafiła? pani z siostrą trafiła...?\nDo Ramsdorfu, [niezrozumiałe] potem do [niezrozumiałe]. Tam było tysiąc kobiet i tam nas rozdzielili, myśmy jako żołnierze pojechały na arbeitskommando do Radebergu pod Dreznem, także to bombardowanie Drezna to pamiętam.\nA jakie tam warunki panowały?\nW obozach? Wszystko to co pani słyszała o tych obozach... Oświęcim. Tylko nas nie bili i nie strzelali, ale warunki bytowe takie: wszy, pluskwy, zimno, głód potworny, 10 deka chleba na dobę, łyżka zupy-wody, czasem bułka w środku była, pięć kartofli, obojętne czy zgniłe, czy nie zgniłe, myśmy jadły całe z łupinami, ze wszystkim, a jak się trafiło na zgniły, [niezrozumiałe].W Radebergu było podobnie tyle, że w Radebergu było z 10 tysięcy jeńców w ogóle wszystkich narodowości. Oni nam przez płoty pomagali, ci mężczyźni. Pamiętam, [że] koc dostałam.\nA niech pani jeszcze powie, pani pamięta może, w czasie Powstania, pani się spotkała z jakimiś innymi narodowościami, które walczyły w Powstaniu?\nNo byli u nas ci... tak zwani kałmucy. To byli ci, którzy byli wzięci z Niemcami niby. Oni ich chyba przymusowo wzięli i oni się do nas wprosili, żeby ich przyjąć. Oni broni nie dostali ale grzebali nas, chowali. Takie pomocnicze prace mieli.\nA to byli Polacy, którzy byli wcieleni do Wehrmachtu?\nTo nie byli Polacy, [my] na nich mówiliśmy „kałmucy”. A kto to był? Tam z Ukrainy gdzieś i Żydzi chyba byli. Ja tam się na Żydach nie znam, więc nie wiem. Ale tacy co byli... znaczy poza gettem naturalnie - tak się mówiło. Ale nie wiem, czy prawda to była. Podobno z innych narodowości [niezrozumiałe]\nA pamięta pani wyzwolenie z obozu?\nA fatalne. Nas pędzili z obozu, mieli widocznie rozkaz żeby nas nie oddawać. Pędzili nas, ganiali nas z tego Radebergu aż prawie do Sło[wacji].\nA to Rosjanie?\nNie. Niemcy jeszcze. I w pewnym momencie 8 czy 9 maja usłyszeli nasi ci co nas pilnowali, usłyszeli, że jest pokój. Myśmy w pewnym momencie zobaczyły, że pokiwali nam jedną ręką i uciekli, pojechali. Myśmy zostały na niczyim takim terenie. Podobno 20 kilometrów i byli alianci. A po drugiej stronie byli Rosjanie. To myśmy chciały iść do Warszawy do mamy, szukać matki. Nie wiedziałyśmy czy żyje, czy nie, bo to, co ja wyczytałam, to było nieprawdą. Myśmy straszne przeszły rzeczy wracając. Polacy, Rosjanie… W tym wojsku rosyjskim straszne [rzeczy robili], tylko baba była po to, żeby... w wiadomych celach. Całe noce spędzały na cmentarzach, w grobowcach chowając się przed nimi. Miałyśmy to szczęście, że do mnie przyczepił się taki względny rusek, dowódca kompanii. On ciągle: „Gdzie jest ojcze?” Tylko za mną łaził, a pijany był ciągle. Raz mu uciekłam. On jakoś tak się przyczepił, że nie tak jak w czasie powstania ci Ukraińcy, ci kałmucy gwałcili Po[lki] strasznie. Moja mama opowiadała, że przez „zieleniak” przechodziła to była świadkiem jak młoda dziewczyna, po przejściu przez „zieleniak” rzuciła się na szyję jakiemuś Niemcowi z radości, że już przeszła przez to piekło. Tak straszne rzeczy robili, wyprawiali z kobietami to ukraińskie wojsko, które przeszło razem, które było z Niemcami. Nie pamiętam jak oni się nazywali to była specjalna dywizja.\nDługo pani z siostrą szła do Warszawy?\nOo...cały maj chyba, koniec maja, tu żeśmy dotarły. Mamy żeśmy nie znalazły, jak pojechałyśmy... Bo jeszcze jak się okazało, że mama żyje. Myśmy cały czas wiedziały, że mama nie żyje, obie. Potem jak nam dali kartki- takie listy, że można napisać, ale bez odpowiedzi- takie jak te jenieckie listy. W ogóle straciłam pamięć, nic nie wiedziałam, nie pamiętałam, tak jak napisała moja siostra, nic nie wiedziałam: gdzie mieszkamy, na jakiej ulicy, nic. Jeszcze [niezrozumiałe] jest taki dobry i mówi: „Co ty tak kłamiesz okropnie?” „Ale dlaczego?” „Przecież opowiadasz niestworzone rzeczy”[niezrozumiałe] „Gdzie ty byłaś?” „Nie wiem Kaśka, nic nie pamiętam”. Nie wiedziałam nazwiska mojej mamy siostry, nic. A siostra pamiętała i napisała do mamy siostry. Ta mamy siostra wiedziała gdzie mama jest. Jako ciężko chorą, bez problemu PCK wyciągnęło [ją] z obozu. Mieszkała w Łowiczu. Myśmy dotarły wreszcie do Łowicza, ale nas w ogóle nie wpuścili. Aha, raz jeden w życiu z radości płakałam to właśnie pamiętam w obozie kiedyś [niezrozumiałe] A ona mówi: „Jak ty się nazywasz?” „Tak, a tak” „No to do ciebie jest kartka”. Ja nim doszłam do tej dziewczyny która miała tą kartkę, patrzę, pismo matki i tu po niemiecku napisane: „ich bin gesund, ich wohne tu i tu”, nic więcej. Jak się rzuciłam jej na szyję, zaczęłam ryczeć, beczeć, bo myślałam, że matka nie żyje. A tu się dowiedziałam, że żyje. Ona nie wiedziała czy ja zwariowałam. Stąd żeśmy wiedziałyśmy, że matka przeżyła i dlatego tak ciągnęłyśmy do Polski. Tak samo ojciec jeszcze. Wszystkich forteli używał w obozie, w oflagu żeby nie iść na Zachód. Ojciec wrócił podobno w marcu.\nPrzez jakie obozy pani ojciec przeszedł?\nOjciec był w Osterolde, Prinzlau i jeszcze trzeci. Był w trzech obozach. Chyba w tym ostatnim, gdzieś tam koło, blisko obecnych ziem zachodnich. To Osterolde to było ostatnie, trzecie, zapomniałam.\nPóźniej ojca też pani znalazła z siostrą?\nOjciec był już, doszedł. Bo potem, myśmy [były] w Łowiczu. Matki nie było, nie wiedziałyśmy co mamy zrobić. Wiedziałyśmy już co się tu dzieje.Aha! Myśmy jeszcze tam w Niemczech spotkały... chyba to był partyzant były, bo część czasem się wcielało do armii Berlinga [...] W każdym razie on zawołał do nas i mówi: „Co wy jesteście?”- bo widział opaski z Powstania- „Kto wy jesteście?” On wziął nas do rowu i mówi tak: „Pamiętajcie! Chcecie wracać? Co chcecie robić? Wracać do Polski? Jak chcecie wrócić do Polski, pamiętajcie jedno: nie byłyście w Powstaniu, nie byłyście w AK, po Powstaniu zostałyście wywiezione do Niemiec na roboty i to wszystko wywalić!” I ja dlatego tylko miałam na szyi, ten co oddałam do Powstania...ten nieśmiertelnik. A tak to wszystko żeśmy [wyrzuciły]. Cały czas nas potem zaczęli ci ruscy tachać, wypytywać [...]. Pamiętam, że już po wojnie, jak skończyłam medycynę, musiałam się w wojsku zameldować. Wojskowych wymordowali okropnie. Oni, żebym ja się [przyznała, że brałam udział w Powstaniu, że byłam w AK] - ciągle mnie się pytali: „Co ja robiłam? Co ja robię?”. To ja odpowiadałam, że to samo. W końcu po raz któryś mówi do mnie: „Pani nie wygląda na taką, która by się bała” A ja: „Właśnie, że się bałam, siedziałam w piwnicy i się piekielnie bałam Przez całe Powstanie”. I sobie dali spokój. Wystarczyło się wtedy przyznać, że się było w AK... Potem byłam przez 32 lata asystentem na Akademii Medycznej na Poznań. By mnie wywalili, z uniwersytetu by mnie wywalili. A już do pracy takiej bym nigdy w życiu nie trafiła, z młodzieżą!\nA pani siostra się tak samo nie przyznawała?\nNie, siostra była pielęgniarką, ale tu została w Warszawie. Wróciła do Warszawy. Ja musiałam z ojcem zostać. Niby ojciec chciał, mówił, że pojedzie ze mną wszędzie, gdzie ja pójdę. Poza tym miałam przydział pracy. Wtedy były te obowiązkowe przydziały pracy. Zaczęłam pracować zaraz po dyplomie...po absolutorium, nie mając dyplomu. Wtedy w klinice szukali właśnie [pracowników], dlatego się załapałam do dermatologii. Była [to] tak zwana akcja „W” walka z [niezrozumiałe]. Oni przyjmowali wtedy bez dyplomu. I on [ojciec] się potem starał o przydział. Jak dostałam przydział to potem musiałam te dwa lata [pracować].\nA niech pani jeszcze opowie jak pani dostała tą książkę z Londynu od swojego dowódcy?\nDostałam to pocztą, przez kogoś z Warszawy. Kto podał prawdopodobnie fikcyjny adres, bo nazwiska i imienia nie było, tylko dwa „A” - dwie litery, nadawca w Warszawie. To była ta książka i listy. Właśnie mówiłam pani, że napisał do mnie, że ja myślę, że on mnie nie pamięta. Dowiedziałam się późno jego adres. Za Gomułki to nie można było się przyznać, że kogoś ma się za granicą. I wtedy napisałam, już późno do niego. Saperem był, ale już późno... I wtedy pocztą przyszło...\nJego imię inazwisko niech pani jeszcze powie.\nCzyli pani była jego łączniczką?\nWarszawa , 17 maja 2005 roku\nRozmowę prowadziła Magdalena\nOlga Frezer Pseudonim: „Olga” Stopień: strzelec, łączniczka Formacja: Zgrupowanie „Chrobry II” Dzielnica: Śródmieście Północne Zobacz biogram


Kilka dni temu Michał popełnił samobójstwo. W katolickiej szkole prześladowano go za orientację, tak kończy się nienawiść do LGBT | WTV\nŹródło: (zdj. Il. ) ; Pixabay/Facebook/Mariusz Szczygieł\nWiadomości, które krążą w mediach społecznościowych, przerażają. Michał kilka dni temu popełnił samobójstwo. Uczeń z katolickiej szkoły miał być osobą homoseksualną. Gazeta Wyborcza ujawniła problemy, z którymi miał zmagać się chłopak. Głos w tej sprawie zabrała też jego matka.\nW Polsce osoby ze społeczności LGBT regularnie muszą zmagać się z mową nienawiści. Co jakiś czas słyszymy też o kolejnych samobójstwach, jakich dopuszczają się nieheteroseksualne osoby. Dominik z Bieżunia, Kacper z Gorczyna czy transpłciowa Milo to jedynie część z tych, którzy nie wytrzymali prawicowej nagonki. O przeżyciach, z którymi miał zmagać się nieżyjący już Michał, opowiedziała jego mama w rozmowie z Gazetą Wyborczą.\nGW: Biskup Edward Janiak pilnie przewieziony do szpitala. “Był kompletnie pijany”, aż trudno uwierzyćCzytaj dalej\nWiadomości: nie żyje kolejna osoba ze społeczności LGBT\nZa pośrednictwem Gazety Wyborczej, mama Michała opowiedziała o przykrych przejściach swojego syna. - Nieszczęściem było, że namówiłam go na katolickie gimnazjum. Myślałam, że tam będzie miał lepiej. To był mój błąd, to był mój straszny błąd. [...] wszystkie problemy związane z homofobią i prześladowaniami syna zaczęły się właśnie w tym gimnazjum. Zawsze był wrażliwy. Bardzo o siebie dbał. Kiedy dorastał, dzieci z klasy zaczęły mu dokuczać i wyzywać go od peda**w - tłumaczy mama dla GW.\nJej syn szybko zdecydował się na rozpoczęcie swojej kariery w modelingu. Zdążył zdobyć pierwsze doświadczenie w tej dziedzinie. W wieku 19 lat podpisał swój pierwszy kontakt i z Malborka wyjechał prosto do Warszawy. Mama wyjaśniała Gazecie Wyborczej, że jej syn miał problem z zaakceptowaniem samego siebie. Miał też bać się odrzucenia ze strony rodziny oraz znajomych. GW wyjaśnia, że kobieta próbowała wyjaśnić akty przemocy, z którymi syn zmagał się w gimnazjum, jednak nie otrzymała należytej pomocy ze strony pedagogów.\n- Poszłam do wychowawczyni. O ile pamiętam, była to żona dyrektora. Liczyłam na jakiekolwiek wsparcie, na to, że porozmawia z dziećmi, że wytłumaczy im, że nie można nikogo dyskryminować. Oboje odesłali mnie z kwitkiem. „Powinna się pani zająć synem, bo faktycznie może z nim jest coś nie tak”. Do tej pory nie mogę w to uwierzyć. Po prostu nie mogę, że tak nas potraktowali - deklaruje w rozmowie z przedstawicielem GW.\nDZISIAJ GRZEJE: 1. Jaką pierwszą damą jest Agata Duda? Światło dzienne ujrzały zaskakujące fakty\nRozmówczyni GW wyjaśnia, że to właśnie w katolickim gimnazjum miał rozpocząć się dramat Michała. Brak akceptacji, który dotknął chłopca, miał też wpłynąć na jego osobiste problemy. - W związku z tym, że on te wyzwiska i prześladowania źle przyjmował, przestał sobie radzić. Z jednej strony miał pociąg seksualny zgodnie z orientacją, z jaką się urodził, z drugiej nienawidził siebie za to, że jest gejem. W którymś momencie zaczął się znieczulać. Poszedł do psychiatry - tłumaczy GW mama chłopca.\nMichał Demski popełnił samobójstwo 2 czerwca. Pomoc lekarzy, specjalistów, mamy oraz psychiatry nie pomogła mu udźwignąć ciężaru, który miał dźwigać od rozpoczęcia gimnazjum. - Największy żal mam do ludzi, którzy go w żaden sposób nie wsparli wtedy w gimnazjum. Mam żal do polityków i do Kościoła - deklaruje mama chłopca dla Gazety Wyborczej.\nŹródło: [Gazeta Wyborcza "Michał robił karierę w modelingu, ale popełnił samobójstwo, bo był gnębiony jako gej" 23.06.20]


Kuchnia u Krysi : Sernik marmurkowy z Nutellą\nU mnie spokojnie, rodzinnie i ...smacznie.\nBardzo dziękuję za wszystkie życzenia i komentarze, które od Was otrzymałam. Jeśli nie zdążyłam zajrzeć na Wasze blogi bardzo przepraszam.\nPrzed Świętami Wielkanocnymi upiekłam sernik stracciatella, ale szybko został zjedzony. Szukałam znów inspiracji, żeby upiec kolejny sernik. No bo jak to, święta bez sernika? Znalazłam tutaj wspaniały (jak się potem okazało) sernik marmurkowy z Nutellą. Przepis ten był inspiracją, więc po kilku zmianach zrobiłam moją wersję. Sernik... ummm, pyszny... palce lizać...\n(tortownica o średn. 30 cm)\n1000 g twarogu (wiaderkowy)\n35 g budyniu waniliowego (1 opakowanie)\n50 ml kremówki (30%)\nPapierem do pieczenia wyłożyłam tylko spód tortownicy. Boków niczym nie smarowałam.\nDo miski przesiałam i zmieszałam obie mąki i kakao. Oddzieliłam żółtka od białek. Białka ubiłam z odrobiną soli na sztywną pianę dodając partiami cukier. Łyżka po łyżce, nie przerywając ubijania. Kiedy piana była już sztywna i lśniąca, zmniejszyłam obroty miksera i dodawałam po jednym żółtku. Drugie dopiero wtedy, kiedy poprzednie zostało dobrze wmieszane.\nDo masy jajecznej dosypywałam suche składniki i za pomocą szpatułki wmieszałam je do masy. Delikatnie od spodu do góry, tak aby się wszystko dobrze połączyło, jednocześnie zachowując strukturę piany.\nCiasto przelałam do tortownicy i wstawiłam do piekarnika na około 30 – 35 minut (do suchego patyczka). Nie jest wskazane otwieranie drzwiczek piekarnika przez pierwsze 20 minut.\nPo upieczeniu biszkopt upuściłam razem z foremką z wysokości około 50 cm na podłogę. To zapewni, że biszkopt zachowa równą powierzchnię. Następnie włożyłam ponownie do piekarnika i zostawiłam do wystudzenia przy uchylonych drzwiczkach. Kiedy całkowicie wystygł okroiłam delikatnie, ale dokładnie nożem bok biszkoptu od tortownicy i wyjęłam z formy.\nWbiłam całe jajka do misy, wsypałam cukier i ubiłam na puszystą masę. Dodałam twaróg i Ricottę. W trakcie miksowania wsypałam budyń. Ucierałam, żeby składniki się dobrze połączyły.\nKremówkę ubiłam na puch i przełożyłam do masy jajecznej. Wymieszałam.\nMasę podzieliłam na dwie równe części. Do jednej dodałam ekstrakt waniliowy, do drugiej Nutellę.\nWymieszałam obie masy. Każdą osobno.\nSpód tortownicy wyłożyłam ponownie papierem do pieczenia a wewnętrzną stronę obręczy tortownicy wysmarowałam masłem.\nUpieczony spód ciasta ułożyłam w tortownicy. Masę serową wykładałam na jego środek po 2 łyżki masy zaczynając od jasnej. Następnie na środek tego krążka 2 łyżki ciemnej. I tak do wyczerpania obu mas serowych. W ten sposób tworzyły się krążki.\nSernik wstawiłam do piekarnika na około 60 minut. Studziłam przy wyłączonych drzwiczkach.\nWyjęłam i po całkowitym wystudzeniu wstawiłam z foremką do lodówki na noc.\nWszystkie składniki na polewę rozgrzałam w rondelku. Ciepłą rozsmarowałam na serniku.\nDodatkowo roztopiłam w kąpieli wodnej białą czekoladę i ciepłą wylałam na czekoladową polewę i utworzyłam wzorek.\nPo zastygnięciu polewy czas na degustację\nMogę krótko stwierdzić... jest przepyszny. To jest kolejny sernik, który zapisuję na listę serników. Wam też proponuję upiec i delektować się tym pysznym sernikiem. Życzę SMACZNEGO! Krys\nAutor: Krystyna Boner o 22:14\nEtykiety: Sernik marmurkowy z Nutellą\nJustyna Ratajczak 6 kwietnia 2015 22:15\nAle piękny!:) zawsze ciekawiło mnie jak się robi takie piękne wzorki:)\n*Nataleczka* 6 kwietnia 2015 22:30\nAle wspaniale wygląda, zapisuję przepis.\nLena 7 kwietnia 2015 05:42\nPrzepiękny sernik, i ta nutella na dodatek;)\nNieco Starsza Dziewczyna 7 kwietnia 2015 07:38\nSernik wygląda przepięknie. Ja na razie idę na odwyk od słodyczy i ciast :-))\nSMAKOWE KUBKI 7 kwietnia 2015 08:26\nKrystynko, choć mam serdecznie dość serników, bab wszelakich , to z przyjemnością patrzę na Twój sernik pięknie udekorowany , robiłam już taki , ale polewy tak ładnej nie zrobiłam. Pozdrawiam Cę poświątecznie i niech wszystkie życzenia trwają aż do następnych świat.\nMagda C. 7 kwietnia 2015 08:35\nWygląda fantastycznie! Musi być smakowity :)\nSernik zjem zawsze i wszędzie. Te święta spędziliśmy daleko, daleko. Takich serników nam nie podano. Sama więc go zrobię, bo oczy wypatrzę na jego widok :) Z.\nKatarzyna Reguła-Lubińska 7 kwietnia 2015 09:29\nWygląda bardzo apetycznie. Chyba się skuszę. Pozdrawiam\nKlara 7 kwietnia 2015 09:40\nPostanowienia poświąteczne mówią NIE. Ale oczy mówią TAK! Ten sernik musze upiec i to na najbliższy weekend. A co tam i tak wszyscy zapomną do soboty, że było tyle słodkich babek:)\nsmak uczucie 7 kwietnia 2015 10:22\nPięknie się prezentuje Twój sernik. Na sam widok ślina cieknie\ngin 7 kwietnia 2015 10:30\nPięknie wygląda ta nutellowa zeberka :)\nOla 7 kwietnia 2015 10:43\nAngelika i Monika Candy Pandas 7 kwietnia 2015 11:37\nJuż wygląda pysznie a co dopiero kiedy się spróbuje :D Mimo, że po świętach jesteśmy przejedzone to kawałek sernika i tak byśmy zjadły :D\nJolanta Strażyc 7 kwietnia 2015 12:19\nAch, chętnie bym spróbowała kawałeczek :) Przepysznie wygląda!:\nSalvador Dali 7 kwietnia 2015 16:34\nwow.. z nutellą <3 omnomn.. :)\nMadlene P 7 kwietnia 2015 19:00\naldia arcadia 7 kwietnia 2015 19:25\nAnia - Kto ugości moich gości? 7 kwietnia 2015 19:56\nPyszny i piękny! Pajęczynka z czekolady - mistrzostwo!\nLakierowniczka 7 kwietnia 2015 20:41\nSernik i nutella! <3\nzufik 7 kwietnia 2015 20:44\nNabrałam ogrmnej ochoty na taki sernik! podkradam kawałeczek ;-)\nAnula 7 kwietnia 2015 21:27\nUwielbiam serniki, taki zrobię następny!\nAnulla 7 kwietnia 2015 22:07\nślicznie udekorowany, aż szkoda było go jeść :)\nAguś kulinarnie 7 kwietnia 2015 23:32\nTo dopiero musi być pyszny serniczek:)\nMarcelina 8 kwietnia 2015 00:02\nRenata Walczak 8 kwietnia 2015 07:41\nJak z nutellą to musi być przepyszny, moje dziewczyny byłyby wniebowzięte:)\nEvi 8 kwietnia 2015 08:25\nPerfekcyjny, Krysiu! :)\nLulu Dori 8 kwietnia 2015 08:41\nMożna wiedzieć, jak zrobiłaś wzorek?\nKrystyna Boner 8 kwietnia 2015 08:55\nNajpierw cały sernik polałam polewą czekoladową.\nBiałą czekoladę roztopiłam w kąpieli wodnej. Kiedy polewa z ciemnej czekolady lekko zastygła wlewałam na nią białą czekoladę tworząc kółka od największego i tak coraz mniejsze aż do środka. Wykałaczką przeciągałam od środka do brzegu kreski, które tworzyły wzorek. Bardzo łatwo to wychodzi. Pozdrawiam :)\nLulu Dori 8 kwietnia 2015 09:11\nDzięki za odpowiedź. I jeszcze jedno pytanie. Skoro spód piecze się 35 minut, a potem jeszcze 60 minut z masą serową, to nie spali się? Nie przypiecze się na czarno?\nKrystyna Boner 8 kwietnia 2015 10:46\nNie przypaliło się to ciasto. Ale możesz uprościć i zrobić spód ciasteczkowy (z rozkruszonych ciasteczek i masła) i wyłożyć spód i dalej postępować wg przepisu :)\nLulu Dori 8 kwietnia 2015 15:25\nNie, nie. Wolę pieczony. Dziękuję za informację.\nPatyska 8 kwietnia 2015 09:33\nKrysiu, jesteś mistrzynią dekorowania!\nKrystyna Boner 8 kwietnia 2015 10:47\nBardzo dziękuję :) Ja się ciągle uczę. Pozdrawiam :)\nmarta sztabińska 8 kwietnia 2015 10:17\nPięknie wygląda i wierzę że tak samo dobrze smakuje,\nAddicted to Passion 8 kwietnia 2015 12:30\nPiekna pajeczynka Krysiu. Pozdrowionka poswiateczne :)\ndomowacukierniaewy.blox.pl 8 kwietnia 2015 13:48\nObłędne smaki, sernik jak marzenie! :)\nGabriela Borowiec 8 kwietnia 2015 14:49\nsernik prezentuje się znakomicie :) musi wyglądać obłędnie :) Pozdrawiam!\nAva Valk 8 kwietnia 2015 21:38\nJak z obrazka!!!\nCóż to za cudo? Aż zgłodniałam!\nbarbara 10 kwietnia 2015 15:49\nKusisz Krysiu, świetny przepis...pozdrawiam...\nAlina Waliczek 12 kwietnia 2015 21:29\nPiękna zebra i idealna pajęczynka.\nKasia 15 kwietnia 2015 12:29\nGenialny i piękny, muszę go zrobić! :))\nKubełek Smakowy 18 kwietnia 2015 21:35


Psalmy złorzeczące lub demonom wbrew – Tradycja i Wiara\nabenadar 13 Lis 2018 Odpowiedz\nŚw. Hieronim też przełożył psałterz z hebrajskiego. Św. Augustyn mu to zarzucał, że „poszedł za żydami” a odszedł od tradycji chrześcijańskiej która używała LXX.\nTraditio et Fides 13 Lis 2018 Odpowiedz\nJuż o tym było. Przełożył podwójnie z greckiego i z hebrajskiego.\nmariuszjerzy 13 Lis 2018 Odpowiedz\nBardzo dziękuję Redakcji za kilka dobrych słów. Obrobiłem Psalm 67 z nagrania Redakcji do publikacji wpisu. Kosztowało mnie to wiele dręczeń i ataków z strony złego ducha. Ataki w dzień i w nocy. Makabryczne obrazy, które powodowały wybudzenie w środku nocy. Nie ma lekko w tej walce 🙁\nCiekawe też, że wybrałem Psalm 67 jako pierwszy do obórki. Nawet nie wiedziałem, że jest najbardziej skuteczny. To pewnie z podszeptu Anioła Stróża, aby od razu sięgnąć po najcięższy kaliber …\nTomcio 14 Lis 2018\nNiezły gnat! To na wodę święconą? 😉\nŚw. Maksymilian tez miał trochę militarne podejście do modlitwy. Gdy brał do ręki różaniec, mówił: „Idę strzelać do szatana!”.\nOksana 14 Lis 2018 Odpowiedz\nCzy Psalm 67 się już pojawił na blogu? Nie widzę go, widzę tylko wpis Redakcji i 5 komentarzy pod nim. A obrazek bardzo wymowny 🙂\nmariuszjerzy 14 Lis 2018 Odpowiedz\nPsalm 67 będzie w sobotę. I później co tydzień kolejny Psalm. Jak ktoś bardzo chce już odmawiać Psalm 67 to może poszukać na moim kanale YT 🙂\nTraditio et Fides 14 Lis 2018\nKanał jest tu:\nHieronimB 14 Lis 2018 Odpowiedz\nPolecam także ten fragment psalmu 142, który został usunięty z brewiarza Pawła VI. „et perdes omnes qui tribulant animam meam, quoniam ego servus tuus sum.”. To jest jeden z moich ulubionych fragmentów Pisma świętego, z powodu jego kontekstu. Psalm 142 jest ostatnim psalmem pokutnym, a ten fragment to orzeźwiająca kropla Bożej pociechy. Teraz nas prześladuje diabeł, świat i ciało, ale to potrwa chwilę i w końcu Bóg da nam koronę wiecznej chwały.\nByłbym wdzięczny za przetłumaczenie „et perdes omnes qui tribulant animam meam, quoniam ego servus tuus sum.” … oczywiście moja prośba nie ma na celu wytykania czegokolwiek. Moja łacina jest jeszcze na tyle słaba, że nie do końca ten fragment rozumiem.\nHieronimB 14 Lis 2018\nZa Księdzem Wujkiem: „i zagubisz wszystkie, którzy dręczą duszę moję; bociem ja sługa twój.”\nTraditio et Fides 14 Lis 2018 Odpowiedz\nTak jest. Jak opublikujemy wszystkie psalmy, to wyszczególnimy „lepsze kawałki”. Ale w sumie są one już w egzorcyzmach.\nJak u Wujka\n„i gubisz wszystkich, którzy prześladują/męczą/dręczą duszę moją, bowiem jestem Twoim sługą”,\nTagi: demonologia praktyczna, demony\nPsalmy złorzeczące lub demonom wbrew\nDzięki wielkiej aktywności nieocenionego Pana Mariusza Jerzego planowany jest cykl tzw. psalmów złorzeczących lub skutecznych antydemonicznych psalmów z Wielkiego Egzorcyzmu. Demony nas niestety otaczają, dają w kość, jak dzisiaj w przypadku piszącego te słowa, a człowiek nie zawsze ma siłę, czas i spokój, by uklęknąć i odmawiać te psalmy. Niestety demony doskonale dostosowują swoje ataki do naszej biografii, charakteru i słabości i stąd, to co jest dręczeniem dla innego, dla innego nie jest. Pismo Święte, jak ujął to św. Augustyn, jest apteką Pana Boga, gdyż zawiera ono „lekarstwo na każdą dolegliwość”. Także demoniczną. Jeśli pierwsi pustelnicy przez dziesięciolecia odmawiali wyłącznie psalmy, to z czasem eksperymentalnie doświadczyli, które działają bardziej, a które mniej, skoro niektórzy z nich, jak Richalm z Schöntal, rzeczywiście demony widzieli.\nNajbardziej skutecznym psalmem jest dosyć długi psalm 67 opisujący ucieczkę przeciwników – demonów. Posoborowie nie tylko zmieniło:\njego treści, gdyż tłumaczy z hebrajskiego a nie z LXX,\nale także ocenzurowało większość psalmów „złorzeczących”.\nPiszący te słowa jako pierwszy psałterz odmawiał psałterz Marka Skwarnickiego, gdzie niektóre ostrzejsze słowa zaznaczone były kursywą. Na pytanie dlaczego, poinformowano go, że tak trzeba, bo złorzeczyć brzydko. Ludziom owszem, ale demonom nie, gdyż naprawdę trzeba je obrażać, naigrawać się z nich i to słowami Pisma, które ma wielką moc. A odkąd psalmy złorzeczące po łacinie nie są odmawiane, to demonom w to graj.\nAutor tego wpisu zastanawia się, dlaczego słowa wymawiane po łacinie działają, a po polsku lub w innym języku mniej lub wcale. Z sukurs przybywają tutaj być może doświadczenia Richalma, który pisze, że demony wytwarzają różne dźwięki, który uważamy za naturalne i są niejako „w dźwięku”. Piszącemu te słowa trudno przyjąć pogląd o wytwarzaniu dźwięków przez demony, chociaż może niektóre owszem. Ale jeśli prawdą jest, co mówi teoria strun (string theory), iż wszystko drga i jest dźwiękiem, co twierdzili już pitagorejczycy, to wyrazy łacińskie wytwarzają po prostu inne antydemoniczne frekwencje aniżeli ten sam tekst po polsku lub po fińsku. Pewna czytelniczka – mistyczna dusza – która zna demony osobiście, bo ją dręczą, stwierdziła kiedyś, że lepiej jest modlić się po łacinie, bo\n„ci w niebie się po łacinie modlą i jest nas więcej”.\nJest to możliwe, że niebo wytwarza jakąś frekwencję, pod którą i my się podłączamy, pod warunkiem, że modlimy się po łacinie. Dlatego psalmy złorzeczące zostały nagrane, znowu ostatkiem sił, by można zapoznać się z wymową. Zalecamy uczenie się tych krótszych psalmów na pamięć lub przynajmniej mocniejszych sformułowań i używanie ich jak aktów strzelistych. Zalecamy też robienie znaku krzyża:\nprzez lewą pierś,\nprzez tors od szyi aż do pasa, jak radzi Richalm.\nOczywiście nie zawsze jest to możliwe, ale co ciekawe takie krzyże, ze trzy albo cztery, bardzo zmieniają nastrój lub myślenie, co jest trudne do wytłumaczenia wyłącznie racjonalnie, bo na sport trwa to za krótko, a efekt placebo jest niepewny, bo piszący te słowa czuł się dzisiaj tak, że nie oczekiwał już niczego. Chociaż dręczenia są sposobnością do zdobywania zasług, to rzeczywiście ma się po nich wszystkiego dość, co autor tego wpisu może osobiście zaświadczyć. Nie ma lekko, nie ma.\nPrevPoprzedniW demonologicznym lesie przyfrontowym – plusy dodatnie (13)\nNastępnyPrzeciw demonom po łacinie lub o alikwotachNastępny


Sklep internetowy Beads specjalizuje się w sprzedaży półproduktów przeznaczonych do tworzenia biżuterii. Dystrybuujemy koraliki, półfabrykaty, perły, kaboszony i mnóstwo innych produktów, z których po...\nDywany i wykładziny jest to konieczny komponent wyposażenia każdego mieszkania. Dywanoland to market w internecie, oferujący obszerny wybór powyższych artykułów. Duże doświadczenie, które zdobyliśmy w...\nHasło reklamowe przedsiębiorstwa APEX ? ?więcej niż szkło?? znakomicie oddaje styl artykułów, jakie oferuje firma. Już od piętnastu lat ten zakład dekoracyjnego ozdabiania szkła prezentuje klientom ba...


Renovis LYNX C |Renovis\nRENOVIS LYNX C - Oprawa przemysłowa typu High-Bay\nPrzemysłowa oprawa Renovis LYNX C została zaprojektowana i wykonana z myślą o stosowaniu w trudnych warunkach pracy. Obiekty o dużym zapyleniu, o dużej wilgotności (nawet 90%) to obszary zastosowania tej oprawy. Oprawa oparta na technologii modułowej, z modułami wykonanymi w klasie szczelności IP68, o podwyższonej udarności IK10, oraz w dowolnej z pełnej gamy temperatur barwowych. Wytrzymała, aluminiowa obudowa chroni radiatory przed wnikaniem zanieczyszczeń, oraz przede wszystkim umożliwia łatwy i przystępny serwis, bez konieczności użycia specjalistycznych narzędzi. Dzięki tym cechom Renovis LYNX C doskonale sprawdza się jako oświetlenie:\nZakładów mechanicznych z ubytkową produkcją metali\nZakładów przeróbki mechanicznej drewna\nZakładach konstrukcji spawanych\nHutach szkła itp.\nLYNX C-1 40 120 4800 122x300x333 2.0 kg 2.6 kg\n50 115 5750 122x300x333 2.0 kg 2.6 kg\n60 110 6600 122x300x333 2.0 kg 2.6 kg\nLYNX C-2 80 120 9600 234x300x325 3.8 kg 4.5 kg\n100 115 11500 234x300x325 3.8 kg 4.5 kg\n120 110 13200 234x300x325 3.8 kg 4.5 kg\nLYNX C-3 120 120 14400 274x300x325 4.3 kg 5.2 kg\n150 115 17250 274x300x325 4.3 kg 5.2 kg\n180 110 19800 274x300x325 4.3 kg 5.2 kg\nLYNX C-4 160 120 19200 354x300x325 5.2 kg 6.1 kg\n200 115 23000 354x300x325 5.2 kg 6.1 kg\n240 110 26400 354x300x325 5.2 kg 6.1 kg\nLYNX C-5 200 120 24000 434x300x325 6.1 kg 7.2 kg\nPoprzedni wpis Renovis LYNX B\nNastępny wpis Renovis LYNX D


Najbogatsze pary na świecie - TVN24 Biznes\nWikipediaBill Gates z żoną Melindą to najbogatsza para na świecie\nWealth-X, firma zajmująca się wyceną majątku, przygotowała listę 10 najbogatszych par na świecie. Jedni zaczynali od zera, inni fortunę otrzymali w spadku. Sprawdź, w jaki sposób znaleźli się na finansowym szczycie.\n10. James i Lynn Walton, 36,2 mld dolarów James "Jim" Carr Walton, najmłodszy syn założyciela sieci hipermarketów Wal-Mart Samuela Waltona, dołączył do zarządu spółki, kiedy jego brat John zmarł w 2005 roku. Obecnie James pełni funkcję dyrektora rodzinnego holdingu Walton Enterprises, jest także prezesem i dyrektorem generalnym Arvest Banku. Rodzinna fundacja Waltonów, której skarbnikiem i sekretarzem jest James, przekazała w 2013 roku na cele charytatywne 300 mln dolarów. Sklepy Wal-Mart obecne są 14 krajach i zatrudniają oszałamiającą liczbę 2,2 mln ludzi. Waltonowie mieszkają w Bentonville w stanie Arkansas, gdzie Lynne do 2003 roku prowadziła księgarnię w centrum miasta. 9. Mark Zuckerberg i Priscilla Chan, 38,5 mld dolarów Założyciel i szef Facebooka, największej na świecie sieci społecznościowej, poznał Priscillę w 2002 roku, gdy oboje byli jeszcze studentami Uniwersytetu Harvarda. Para pobrała się 10 lat później. Chan, która jest lekarzem pediatrą i Zuckerberg ofiarowali niedawno 75 mln dolarów na budowę szpitala w San Francisco. Od kwietnia 2013 roku pensja Zuckrberga w Facebooku wynosi… jednego dolara. 8. Bernard Arnault i Helene Mercier-Arnault, 38,7 mld dolarów Arnault jest prezesem Louis Vuitton Moët Hennessy (LVMH), jednego z największych producentów produktów markowych i luksusowych. Grupa LVMH skupia w sobie takie marki jak Moët & Chandon, Dom Pérignon, TAG Heuer, Louis Vuitton, Givenchy, Marc Jacobs, Christian Dior, Sephora i wiele, wiele innych. Największą pasją Arnaulta i jego żony, francusko-kanadyjskiej pianistki koncertowej, jest kolekcjonowanie dzieł sztuki, a LVMH jest największym mecenasem sztuki we Francji. 7. Jeff i MacKenzie Bezos, 39,8 mld dolarów MacKenzie spotkała swojego przyszłego męża w 1992 roku, kiedy była jego podwładną w firmie DE Shaw, funduszu hedgingowym w Nowym Jorku. Dwa lata później byli małżeństwem i pisali już business plan dla Amazona, który w kilka lat stał się gigantem w branży e-commerce. Firma jest obecnie warta 175 mld dolarów, a sam Bezos jest bogatszy od trzech z czterech spadkobierców fortuny Samuela Waltona. W 2013 roku para kupiła za 250 mln dolarów "Washington Post". To ich prywatna inwestycja, z którą Amazon nie miał nic wspólnego. 6. Wang Jianlin i Ninag Lin, 40,7 mld dolarów\nW 1985 roku Wang pożyczył 80 tys. dolarów, aby rozruszać swoją firmę deweloperską Dalian Wanda. Prawie 30 lat później jest właścicielem drugiej co do wielkości sieci kin w Ameryce Północnej, kilku pięciogwiazdkowych hoteli, posiada większościowy pakiet udziałów w Sunseeker Yachts i jest światowym liderem na chińskim rynku nieruchomości komercyjnych. Ostatnio coraz częściej spogląda w stronę Hollywood, chce ponoć kupić studio filmowe Lions Gate Entertaiment i zainwestować w MGM. Żona Wanga stoi na czele Lin Investment Group, koncernu zajmującego się projektowaniem wnętrz i świadczącego usługi gastronomiczne oraz budowlane.\n5. Charles i Elizabeth Koch, 47,4 mld dolarów Charles Koch i jego trzej bracia odziedziczyli Koch Industries, biznes swojego ojca, w 1967 roku. W 1983 roku Charles i jego brat David odkupili udziały rodzeństwa za miliard dolarów. Dzisiaj Charles jest właścicielem 42 proc. udziałów w spółce, jest jej prezesem i dyrektorem generalnym. Liz Koch angażuje się w działalność męża i razem uczestniczą w licznych akcjach charytatywnych.\nKoch Industries zatrudnia ponad 70 tys. osób. Działa głównie w branży chemicznej, naftowej i energetycznej. 4. David i Julia Koch, 47,5 mld dolarów David i Julia Koch zostali sobie przedstawieni w 1991 roku, gdy on miał 50 lat, a ona 27. On pracował w Koch Industries, a ona była asystentką słynnego projektanta mody Adolfo. Pobrali się w 1996 roku i doczekali trójki dzieci. Dzisiaj Julia jest dyrektorką School of American Ballet w Nowym Jorku, jednej z najsłynniejszych szkół baletowych na świecie. David pełni funkcję wiceprezesa Koch Industries oraz prezesa Koch Chemical Technology Group. W 1980 roku był jednym z kandydatów na prezydenta USA z ramienia Partii Libertariańskiej. Jest zwolennikiem konserwatywnych poglądów. Był gospodarzem prywatnej kolacji mającej na celu wsparcie Mitta Romneya w czasie kampanii prezydenckiej w 2012 roku. Jej uczestnicy za miejsce przy stole musieli zapłacić 50 tys. dolarów.\n3. Warren Buffett i Astrid Menks, 65 mld dolarów Warren Buffet poznał Astrid dzięki… swojej pierwszej żonie Susan, z którą ogłosił separację w 1977 roku. Cała trójka była bliskimi przyjaciółmi, aż do śmierci Susan w 2004 roku. Astrid wyszła za Buffetta w 2006 roku. Karierę zaczynała jako kelnerka w barze koktajlowym. Buffet to amerykański inwestor, multimiliarder i prezes koncernu Berkshire Hathaway. Firma jest właścicielem m.in. Geico, Dairy Queen, Fruit od the Loom, Diamonds Helzberg i Heinz. Posiada również udziały w American Express, Coca-Coli, Goldman Sachs i wielu innych. Buffett współpracuje z Billem Gatesem przy projekcie, który ma zachęcić innych miliarderów do przekazywania większość swojego majątku na cele charytatywne. Buffett zapowiedział, że zrobi tak z 85 proc. akcji Berkshire Hathaway.\n2. Amancio Ortega Gaona i Flora Perez, 70,7 mld dolarów\nFlora Perez to druga żona Amancio. Poznali się, gdy Flora pracowała w należącej do Amancio hiszpańskiej firmie z branży odzieżowej Inditex. Ortega to potentat w swojej branży. Większość fortuny zawdzięcza stworzeniu w 1975 roku firmy Zara, która szybko zyskała popularność z powodu niedrogich ubrań. Inditex wszedł na giełdę w 2001 roku i jest obecnie jedną z największych i najwartościowszych grup odzieżowych na świecie. Poza Zarą należą do niej m.in. Pull&Bear, Massimo Dutti, Bershka i Stadivarius.\nDzisiaj Flora zajmuje miejsce w zarządzie Inditexu jako reprezentant holding Gartler, który jest właścicielem 50 proc. udziałów w spółce. Jest także wiceprezesem filantropijnej fundacji im. jej męża, która przeznacza pieniądze głównie na edukację i i inicjatywy społeczne.\n1. Bill i Melinda Gates, 85,7 mld dolarów\nChoć Bill Gates zbił swoją ogromną fortunę na stworzeniu firmy Microsoft, jego głównym zajęciem jest funkcja współprzewodniczącego Fundacji Billa i Melindy Gates. Melinda rozpoczęła pracę w Microsofcie w 1987 roku, a w 1994 roku wyszła za Billa. Para ma trójkę dzieci, które podobno mają zakaz używania jakichkolwiek produktów Apple. Obecnie Bill jest dyrektorem i doradcą technologicznym Microsoftu (szefem jest Satya Nadella). Bill i Melinda są hojnymi filantropami. Wraz z Warrenem Buffetem namawiają innych miliarderów do przekazywania większości swojego majątku na cele charytatywne. Udało im się do tego przekonać 130 miliarderów, w tym szefa Facebooka Marka Zuckerberga i byłego burmistrza Nowego jorku Michaela Bloomberga.\nSzef Apple'a przekaże swój majątek na cele charytatywne