Daniel Passent - Zapis Pamięci\nDaniel Passent, urodzony w 1938 r.\nNazwisko za świętym obrazkiem\nBył pan dzieckiem Holokaustu, ukrywanym podczas wojny. Co pan wie o swojej rodzinie?\nZdecydowanie za mało. Z zazdrością czytam wspaniale udokumentowane historie rodzin żydowskich, takie jak książki Joanny Olczak-Ronikier czy Krzysztofa Teodora Toeplitza. Ileż oni zachowali wspomnień, portretów, fotografii, listów i dokumentów o swoich przodkach!\nW domu KTI jego żydowscy przodkowie spoglądają z obrazów na ścianach. Inna sprawa, że ci autorzy pochodzą z tzw. dobrych rodzin, o wielowiekowych tradycjach. Ja, kiedy patrzę za siebie, widzę czarną dziurę. Po większości mojej rodziny zaginął wszelki ślad. Nie pamiętam rodziców, nie wiem nawet, jak wyglądała moja matka.\nZachowała się tylko jedna fotografia ojca z czasów studenckich w Paryżu – ocalała w domu przyjaciół. Ci ludzie zaprosili mnie tam na początku lat 60. Mecenas Frenkel przyjął mnie w eleganckiej kancelarii i mieszkaniu na I piętrze przy Bulwarze St. Martin. Podprowadził mnie do okna i wskazał na VI piętro budynku vis a vis. „Na tamtej mansardzie mieszkaliśmy z twoim ojcem i na kolację mieliśmy jednego śledzia na spółkę” – powiedział. Cała droga życiowa pana Frenkla to awans z mansardy na I piętro – tak jak powinno być w normalnym świecie.\nMój ojciec miał na imię Bernard i wywodził się z typowej biedoty żydowskiej – był najmłodszym synem „krawca mężczyźnianego”. Rodzina pomieszkiwała częściowo pod Warszawą, częściowo w Częstochowie. Nikt z rodzeństwa ojca nie zdobył wykształcenia. Ciotka Anna, która mnie po wojnie wychowywała i była już wówczas prawdziwą damą, przed wojną była gońcem. Dopiero gdy najstarszy brat ojca Marek, zaczął przyzwoicie zarabiać, to sfinansował naukę najmłodszego brata aż do studiów w Paryżu włącznie.\nTak więc mój ojciec ukończył w Paryżu agronomię, ale niestety w 1936 roku wrócił do Polski. Te powroty do kraju to coś na kształt tradycji w mojej rodzinie. Mój wuj, dr Jakub Prawin, który odnalazł mnie i wychowywał po wojnie…\nJedyny, który przeżył?\nTak, a ściśle rzecz biorąc, to jego żona była moją ciotką. Prawin miał podobną historię jak mój ojciec, z tą zasadniczą różnicą, że był komunistą i dzięki temu przeżył. Był synem kolejarza; to zresztą ewenement – Żyd-kolejarz. Jego ojciec był zawiadowcą maleńkiej stacji koło Tarnowa. Wujek chodził w Tarnowie do świetnego liceum z tradycjami, a potem wyjechał do Wiednia, gdzie studiował ekonomię i antropologię, zrobił tam też doktorat i doznał „ukąszenia heglowskiego” – stał się człowiekiem lewicy. I on także po studiach wrócił do Polski, żeby się ożenić z Żydówką.\nJa w pewnym sensie kontynuowałem tradycję studiów za granicą i powrotów. Kiedy byłem w szkole średniej – a było to w okresie stalinizmu – i chciałem studiować za granicą, miałem do wyboru studia w NRD albo w ZSRS. Wybrałem Leningrad, ale już po roku wróciłem do Polski, bo tyle czasu w Kraju Rad całkiem mi wystarczyło. Później, w 1962 ro ku, wyjechałem na stypendium do Princeton. Byłem wtedy całkowicie wolny, miałem 24 lata – i też wróciłem do Polski, żeby się ożenić, zresztą byłem już związany z redakcją „Polityki”. A moja córka, choć studiowała na Harvardzie i żywiłem poważne nadzieje, że się urządzi w Ameryce, też wróciła do ojczyzny, a więc to już trzecie pokolenie tej rodziny wraca. Żadne Jedwabne nie jest nas w stanie odstraszyć.\nWróćmy do pana ojca.\nOjciec ożenił się z pielęgniarką – jak z dumą podkreślano, „dyplomowaną”, z Częstochowy, też Żydówką, która nazywała się Izabela Mitz, i znalazł pracę jako agronom w Stanisławowie. Tam zamieszkali w 1937 roku, a w rok później ja przyszedłem na świat. Byłem ich jedynym dzieckiem. Kiedy wybuchła wojna, w Stanisławowie rodzina wydawała się bezpieczna, bo Niemcy tam nie dotarli; zaraz potem weszli Rosjanie i żyliśmy pod okupacją sowiecką. W 1941 roku, kiedy wkroczyli Niemcy i przystąpili do zakładania getta, rodzice oddali mnie na przechowanie, a sami pojechali w stronę Generalnej Guberni.\nCzyli w bardziej niebezpiecznym dla Żydów kierunku.\nTak. Wuj Prawin wybrał kierunek od wrotny: zgłosił się we Lwowie do władz sowieckich i jako jeden z nielicznych komunistów z Polski został wcielony do Armii Czerwonej – musiał być dla nich kimś zaufanym, bo tego zaszczytu dostąpili nieliczni. Walczył pod Stalingradem, a potem był w armii Berlinga oficerem politycznym. Jego żona i córka, jak wielu Polaków, przetrwały w Azji Środkowej, w Uzbekistanie, głównie w Samarkandzie.\nTymczasem rodzice zniknęli z pana życia.\n„Zniknęli” to słowo zbyt subtelne. Odeszli na zawsze. Opiekę nade mną powierzyli przyjacielowi, panu Tadeuszowi Płońskiemu, adwokatowi, który był tzw. Żydem chodzącym – miał „dobry wygląd”. Mam dziś kontakt z jego wnuczką, która jest młodą dziennikarką w Warszawie. Mecenas Płoński początkowo przechowywał mnie u siebie, potem wywiózł na wieś, bliżej Częstochowy. Ale wiedząc, że moi rodzice ukrywali się pod Warszawą na linii otwockiej, chciał mnie do nich przybliżyć, więc bodajże w 1943 roku ulokował mnie na warszawskiej Pradze, na ulicy Stalowej, u pani Kowalskiej i jej kilkunastoletniej córki Bogumiły, które przechowywały jeszcze jedną czy dwie osoby dorosłe. Byłem tam trzymany we wnęce za szafą.\nPamięta pan coś z tego?\nJak przez mgłę. Nie chciałem tego pamiętać. Siedziałem za tą szafą, nie mogłem wychodzić na dwór, nie wolno mi było zbliżać się do okna. Kiedy raz zna lazłem się na balkonie, z wrażenia się zlałem. Pan Płoński przychodził raz w miesiącu, przynosił ciastka i wspomagał moich dobroczyńców. Wydał najpierw swoje pieniądze, potem pieniądze swojej siostry, następnie zbierał wśród znajomych, wreszcie w końcowej fazie wojny dostawał na mnie 500 zł miesięcznie od „Żegoty”.\nPo wielu latach opowiedział mi, że moi rodzice przeżyli do 1944 roku, a on w pewnym sensie utrzymywał kontakt między nami – ze mną co prawda o nich nie rozmawiał, ale ich utwierdzał w przekonaniu, że ja żyję. W końcu zadenuncjował ich szmalcownik. Nie wiem nawet, gdzie zginęli i gdzie zostali pochowani.\nCo się stało, kiedy wojna się skończyła?\nW 1944 roku nad Wisłę dotarł z armią Berlinga wuj Prawin. Został wówczas skierowany do pracy w rodzącym się ministerstwie komunikacji przyszłej PRL. Pan Płoński nawiązał z nim kontakt i powiedział mu, gdzie jestem. To było już po Powstaniu, w końcu 1944 albo na samym początku 1945 roku.\nPrawin odnalazł rodzinę Kowalskich albo odwrotnie – oni przyprowadzili mnie do jego biura, też gdzieś na Pradze, i oczekiwali od niego konkretnych wyrazów wdzięczności. A on, mało że sam Żyd, to jeszcze ideowy komunista – powiedział im, że handel żywym towarem się skończył, co stanowiło dla tych ludzi śmiertelną obrazę. Rozstali się więc w niezgodzie. Prawinowie nigdy o tym ze mną nie rozmawiali. Dlatego z rodziną Kowalskich nie miałem potem żadnego kontaktu, nie wiedziałem, że mnie ocaliła.\nPrawinowie przygarnęli pana wtedy?\nPrzygarnęli i wychowywali mnie aż do dorosłości. Wspaniała rodzina, której – zwłaszcza wujowi, który był wyjątkowym człowiekiem – bardzo dużo zawdzięczam. Nigdy nie słyszałem ani nie czytałem złego słowa o Prawinie. Zaraz jednak po wojnie oddali mnie jeszcze do dalszej rodziny w Częstochowie.\nTeraz następuje fragment życiorysu dla mnie niejasny – kiedyś w ŻIH pani Bonikowska, która prowadziła dokumentację losów Żydów w czasie okupacji, pokazała mi dokument, z którego wynikało, że po wojnie byłem w domu dziecka w Częstochowie. Ja tego zupełnie nie pamiętam i – jak to się dziś mówi – nie potwierdzam ani nie zaprzeczam, choć miałem wtedy siedem lat. Być może nigdy tam nie dotarłem. Wiem natomiast, że byłem u rodziny Kolinów, która uchodziła za spokrewnioną z nami; nawet pamiętam adres: Garibaldiego 19 m. 3.\nTa rodzina składała się z wuja Juliana, który był rzemieślnikiem branży metalowej, cioci Rózi i syna Wojtusia. Mieszkałem u nich dwa lata – od 1946 do 1947. To byli Żydzi wierzący, praktykujący. Pamiętam nawet, że byłem na prawdziwym żydowskim weselu. Potem ciocia Rózia poważnie zachorowała. Wtedy Kolinowie i Prawinowie uradzili, że nie będzie dobrze, jeżeli ja się o tym dowiem i będę świadkiem jej agonii. Przyjechała więc po mnie ciotka Prawinowa z Berlina, bo Prawin był wtedy szefem Polskiej Misji Wojskowej w Berlinie – i zostałem już z nimi. Po śmierci żony wujek Kolin z synem wyemigrowali do Australii.\nW Berlinie musiałem pójść do szkoły,więc dostałem kwestionariusz do wypełnienia i w rubryce „narodowość” wpisałem: żydowska. Prawinowa kazała mi to wymazać i zaczęła tłumaczyć, że nie jestem Żydem, tylko Polakiem. Wymazałem, cóż miałem zrobić? Miałem dziewięć lat, byłem na ich utrzymaniu, to była moja jedyna rodzina, moi dobroczyńcy. Zacząłem nawet do Prawinowej mówić „mamo”, ale mi wyjaśniła, że nie jest moja matką, że ja miałem swoją matkę. Do mojego pochodzenia nie przywiązywałem wówczas ani później specjalnej wagi, a wtedy, w Berlinie, i tak byliśmy za granicą. Kolinowie nie byli bardzo religijni, ale przestrzegali obyczaju. Dom jednak był spolszczony.\nNie używało się jidysz?\nNie. Ale to nigdy nie stanowiło problemu, bo i tak u Kolinów wszyscy uważaliśmy się za Żydów. Dopiero kiedy przy jechałem do Prawinów, okazało się, że jestem Polakiem. W tym domu słowo „Żyd” nigdy nie padało. Prawin był naprawdę nieprzeciętnym intelektualistą, a jego najbliżsi przyjaciele wywodzili się częściowo z kręgów muzycznych, bo on znał się doskonale na muzyce, dziedzinie bardzo Żydom bliskiej, i nawet zastanawiał się nad studiami muzykologicznymi.\nBywali więc u niego dyrygent Jerzy Gert, muzykolog Roman Jasiński, Władysław Szpilman, skrzypek Tadeusz Wroński, a także prof. Adam Schaff – marksista, Żyd i wielki meloman. I w tym kontekście dziwne mi się wydawało, że Prawinowie nie poczuwają się do żydostwa. Nie byłem pewien, czy to jest rodzina polska, czy żydowska, a jednocześnie nie czułem się na siłach o to zapytać, z powodu wojennej traumy oczywiście. Być może nie chciałem ich tym pytaniem dotknąć.\nAle skoro pan wiedział, że jest Żydem, a oni są pana rodziną, to było to chyba oczywiste.\nOwszem, ale nie poruszałem tego tematu, bo czułem, że sprawa jest śliska. W 1950 roku wróciliśmy z Berlina i Prawin został wiceprezesem NBP, zgodnie zresztą ze swym ekonomicznym wykształceniem. Po Październiku miał zostać ambasadorem Polski w Wiedniu, o czym marzył, bo zawsze bardzo ciepło wspominał miasto, w którym w młodości studiował. Pokazywał mi nawet z dumą zaproszenie, jakie otrzymał z Wiednia na otwarcie odbudowanej opery. Decyzja jednak się odwlekała, jak to często bywa.\nPewnego dnia, zdejmując buty, powiedział mimochodem: „Ciekawe, czy mianują Żyda ambasadorem”. Nastawiłem uszu, bo dopiero wtedy Prawin przyznał po raz pierwszy w mojej obecności, że jest Żydem – być może wychodząc z założenia, że przecież ja i tak wiem. A ja nie wiedziałem.\nCo do jego żony, czyli siostry mojego ojca, rzecz nie podlegała kwestii – skoro ja jestem Ży dem, to ona też. A na dodatek i ona, i córka Prawinów, nieżyjąca już dziś także Ditta, miały krucze włosy, śniadą cerę, ciemne oczy – piękne kobiety, ale szalenie semickiej urody. Prawin natomiast był blondynem, a poza tym odkąd odniósł ranę w czasie wojny, zawsze chodził z ogoloną czaszką, podobnie jak Sokorski i Drawicz.\nCzy pan Płoński utrzymywał z panem kontakt?\nTak, nawet parę razy odwiedził mnie w Berlinie. Mieszkał po wojnie w Poznaniu. Był bardzo związany z moimi rodzicami i czuł się przyjacielem rodziny, więc także moim. Ale przez wiele lat nie poruszaliśmy w ogóle kwestii okupacyjnych. Nie wiedziałem, gdzie byłem przechowywany, kto za to płacił i dlaczego nie znam rodziny, która mnie ukrywała.\nDowiedziałem się tego dopiero niedawno. W latach 1990-1994 mieszkałem i pracowałem w Bostonie. Tam otrzymałem list, który przyszedł na moje nazwisko do redakcji „Polityki” – odezwała się pani Kowalska–córka. Napisała, że jej rodzina ukrywała mnie w czasie wojny, że ona – starsza ode mnie o kilka lat – bawiła się ze mną, a obecnie przyjęto w Polsce ustawodawstwo, dzięki któremu ci, którzy przechowywali Żydów, mogą otrzymać status kombatantów i prawo do renty, zatem ona mnie prosi o poświadczenie.\nJa, nie będąc do końca pewien, czy to prawda, napisałem list do Agnieszki Osieckiej w Warszawie, żeby to dla mnie sprawdziła. Agnieszka poszła do pani Kowalskiej i przysłała mi wstrząsający list, który mam do dziś. Szczegóły, które podała jej ta pani, świadczyły, że bez wątpienia to jest właśnie ta rodzina. Tu ciekawostka – kiedy pan Płoński mnie do nich przyprowadził, podał im moje nazwisko i one, żeby nie zapomnieć, zapisały je sobie na odwrocie świętego obrazka. Przy Agnieszce pani Kowalska zdjęła obrazek ze ściany, odwróciła go i wszystko się zgadzało.\nJa wówczas wysłałem wszystkie potrzebne oświadczenia, wypełniłem formularze i poświadczyłem u notariusza amerykańskiego. Wystąpiłem do Yad Vashem i państwo Kowalscy dostali medal„Sprawiedliwi wśród Narodów Świata”. Uroczystość odbyła się w Galerii Porczyńskich, ja przyjechałem na nią z Ameryki. Podjechałem na tę okropną ulicę Stalową po panią Kowalską, zawiozłem ją na wręczanie medalu, a potem poszliśmy na obiad, czy też może nawet ona przyszła do nas z wizytą – i od tej pory od czasu do czasu jesteśmy w kontakcie.\nA o rodzinie swojej matki coś pan wie?\nNic. Inna sprawa, że jej nie poszukiwałem, w ogóle zresztą przez lata nie zajmowałem się przeszłością. Ale im byłem starszy, tym bardziej mnie ta przeszłość interesowała; to chyba normalne. Przed wyjazdem na placówkę do Chile pojechałem do pana Płońskiego – i on mi wówczas wiele opowiedział o mojej rodzinie, wtedy też poznałem los moich rodziców.\nNiedawno – rok czy dwa lata temu – pojechałem do Stanisławowa i odwiedziłem tamtejszą synagogę, która jest częściowo odrestaurowana, zresztą miasto jest w niezłym stanie, mniej zaniedbane niż Lwów. Ale na żadne ślady rodziny nie trafiłem.W Archiwum Akt Zabużańskich znalazłem akt ślubu rodziców. Mógłbym też na przykład w Paryżu poszukać danych ojca w roczniku absolwentów. Gdybym bardziej się poświęcił poszukiwaniom, być może znalazłbym więcej.\nMa pan w końcu wiele innych zajęć...\nNo tak. A poza tym ja siebie postrzegam jako pyłek w kosmosie, który nie wiadomo skąd się wziął i nie wiadomo gdzie skończy. Gdybym po wojnie wychowywał się w rodzinie, która bardziej dbała o swoje tradycje, byłbym może na te sprawy bardziej wrażliwy i pewnie więcej bym wiedział. Może także byłbym innym, lepszym człowiekiem, bardziej wyposażonym w system wartości.\nStykał się pan z antysemityzmem?\nW młodości nie, wręcz przeciwnie. Nikt mi pochodzenia nie wytykał. Także dzię kitemu, że miałem szczęście znaleźć się w redakcji „Polityki”. Mieczysław Rakowski, ówczesny redaktor naczelny, miał wręcz opinię filosemity, bo zatrudniał wiele osób żydowskiego pochodzenia, ale rzadko się o tym mówiło. Pamiętam tylko, że kiedy powstał wakat na stanowisku zastępcy redaktora naczelnego i zastanawiano nad moją kandydaturą, Rakowski powiedział, że bezpartyjny, a w dodatku z „pochodzeniem”, nie ma szans na zatwierdzenie.\nAle po za tym kwestia żydowska niewiele znaczyła w moim życiu, natomiast zaczęła być istotna w Polsce. W 1968 roku trwała już bardzo ostra nagonka na „Politykę” za jej – jak mówiono – liberalizm i kosmopolityzm. „Kosmopolici” to w ówczesnej nowomowie znaczyło „Żydzi”. Ja byłem jednym z tych atakowanych „rewizjonistów” – zarówno przez Biuro Prasy, jak i przez moczarowców z „Prawa i Życia”, „Argumentów” czy „Żołnierza Wolności”.\nZresztą „Polityka”, chyba jako jedyna gazeta, zachowała się w Marcu przyzwoicie – nie wydrukowała żadnego antysemickiego tekstu.\nTak, wspomniał nawet o tym niedawno prof. Michał Głowiński w arcyciekawej rozmowie z Teresą Torańską w „Gazecie Wyborczej” na temat swojego żydostwa.\nPamiętam bardzo dobrze kolegium, które było kluczowym momentem dla pisma. Biuro Prasy kazało nam przedrukować felieton Antoniego Słonimskiego, napisany w latach dwudziestych albo trzydziestych, wymierzony w ortodoksyjne żydostwo, które się nie asymiluje i samo zamyka się w getcie, czyli – oświecony Żyd zwalczał żydowski ciemnogród. W tamtych czasach miało to rację bytu, bo mieściło się w dyskusji we wnątrzżydowskiej. Ale wydrukowanie tego tekstu w 1968 roku po pierwsze – uderzałoby w Słonimskiego, który stanowił wtedy przedmiot strasznych ataków ze strony władzy, a po drugie – w kontekście ogólnokrajowej nagonki miałoby charakter jednoznacznie antysemicki.\nTak się złożyło, że Rakowskie go nie było wtedy w Warszawie. Ja byłem sekretarzem redakcji, a rządy sprawował Zbigniew Sołuba – dziwne znalezisko Rakowskiego, który nie zawsze miał szczęśliwą rękę do ludzi, a poznał go w czasie podróży do Pekinu, gdzie ten był chyba korespondentem PAP-a. Jako zastępca redaktora naczelnego Sołuba chciał wykoleić „Politykę”, flirtował z moczarowcami – Rakowski zreszą się go później pozbył.\nAle na tym zebraniu Sołuba i jeszcze jeden kolega godzili się ten felieton opublikować, a cała reszta kolegium się temu sprzeciwiła. Groziło to utratą pracy i pisma. Zaczęliśmy na gwałt szukać Rakowskiego, a wtedy nie było jeszcze telefonów komórkowych. W końcu znalazł się, wrócił do Warszawy i podzielił nasz pogląd, co wówczas graniczyło z bohaterstwe – on, naczelny redaktor, członek KC, zadzwonił do Kliszki i powiedział, że pierwszy raz odmawia wykonania polecenia partyjnego.\nByliśmy już pewni, że „Polityka” zostanie zamknięta, tak jak przedtem „Po Prostu” czy „Przegląd Kulturalny”, a my zostaniemy wyrzuceni na zbity pysk. Czuliśmy się jak w oblężonej twierdzy. Ale z drugiej strony pismo miało pewną pozycję, a Rakowski swoje dojścia – raz na parę lat chadzał do Gomułki, kolegował się ze sekretarzem KC Arturem Starewiczem, słowem – był postacią. I „Polityka” przetrwała, a nawet wyszła z Marca wzmocniona, bo jej autorytet wśród inteligencji wzrósł, choć niechęć do niej w aparacie – także.\nDla mnie osobiście konsekwencją Marca był fakt, że w 1968 roku nie dostałem paszportu. Zresztą to był jedyny raz. Nie byłem szykanowany. Swoich porażek nigdy nie usprawiedliwiam pochodzeniem. Inaczej niż Henryk Grynberg, który w swojej najnowszej książce „Uchodźcy” twierdzi, że kiedy grał w siatkówkę, koledzy nie podawali mu piłki, ponieważ był Żydem. Nie usłuchali także jego porady, żeby nie objadać się kiełbasą przed meczem. Nie chcieli słuchać Żyda i przegrali.\nJa takich ludzi nie spotkałem, albo jestem na to za mało wyczulony. A może jestem po prostu pogodzony z istnieniem antysemityzmu. Kiedy widzę na murze napis „Jude raus!”, nawet się przed nim nie zatrzymuję, natomiast Agnieszka Osiecka nie tylko się zatrzymywała, ale nawet go fotografowała i zachowało się kilka takich fotografii.\nCzy dziś czuje się pan bardziej Żydem niż jako dziecko po wojnie, w Berlinie?\nW amerykańskiej i w polskiej szkole, do jakich uczęszczałem w Berlinie do 1950 roku, a następnie w Polsce, a także na uniwersytetach w Warszawie, Leningradzie i Princeton, ta kwestia dla mnie nie istniała. W rodzinie Prawinów temat był tabu, w „Polityce” i w ogóle w PRL – też. Dziś na szczęście można o tym swobodnie myśleć i rozmawiać. Odpowiada mi pogląd Adama Michnika – „Czuję się Polakiem, chyba że mam do czynienia z antysemityzmem – wtedy czuję się Żydem”. Ja czuję się Polakiem pochodzenia żydowskiego, ale nie chciałbym być ani zawodowym Polakiem, ani zawodowym Żydem. Taki ocalałem i takim chciałbym pozostać.\nZ Danielem Passentem, publicystą i dyplomatą, rozmawiała Dorota Szwarcman. Midrasz, lipiec – sierpień 2005


GOŚĆ TYGODNIA: Paweł Wierzbicki: Obostrzenia sanitarne ograniczają… - SandomierzTV.pl - Telewizja Sandomierz\nGOŚĆ TYGODNIA: Paweł Wierzbicki: Obostrzenia sanitarne…\nGOŚĆ TYGODNIA: Paweł Wierzbicki: Obostrzenia sanitarne ograniczają uprawianie sportu osobom indywidualnym\nO to jak być aktywnym fizycznie podczas pandemii zapytaliśmy dziś w programie Gość Tygodnia dyrektora Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Sandomierzu Pawła Wierzbickiego.\nW związku z kolejnymi obostrzeniami wprowadzonymi przez rząd funkcjonowanie miejsc takich jak siłownie, kluby fitness i baseny jest nie jest możliwe. Dlatego w programie Katarzyna Kaszluga zapytała jak wygląda sytuacja takich miejsc z perspektywy sandomierskiego Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji.\nDyrektor odpowiedział również na pytanie czy MOSiR w Sandomierzu wyjdzie z inicjatywą usług do klientów indywidualnych, którzy w trakcie epidemii mają utrudniony dostęp do miejsc sportowej rekreacji.\nZ jakimi pytaniami zmierzył się jeszcze Paweł Wierzbicki w programie? Zachęcamy do obejrzenia.


A teraz mamy przed sobą typichen film na niezobowiązujący wieczór. Można rzecz, czysta rozrywka w doborowym towarzystwie. Warunek jest jeden: potraktować to z przymrużeniem oka, jak komiks, jak kalejdoskop obrazków. BO to jest ekranizacja komiksu! Wbrew pozorom nie jest to stracone 1,5 godziny; w zamian możemy podziwiać doborową obsadę, w tym genialnego Malkovicha, który gra tu świrującego byłego agenta CIA, który naprawdę przechodzi sam siebie ["Cóż, sądziłem, że nigdy tego nie powiem, ale: idę po świnię!"]; niezły, uszczypliwy czasami humor.\nDoczytałam się później, że w jednej ze scen, gdy Mirren dezynfekuje Willisowi ranę postrzałową ....wódką, podobnoż użyła wódki... Sobieski, którąż to Willis reklamuje. Cóż, przeczytałam po fakcie - czyli po obejrzeniu filmu - i nie zaprzeczę, i nie potwierdzę....\nAutor: anulla o 10:27 Brak komentarzy:\n"Śmietnisko" to niezwykły dokument. Przedstawia niemalże trzy lata spędzone nad niecodziennym projektem: Vik Muniz [tu możecie poczytać o nim więcej: Vik Muniz] wyrusza do Brazylii, by tam, na największym na świecie wysypisku śmieci, zrealizować swój zamysł sfotografowania pracujących tam ludzi i przetworzenia ich obrazów za pomocą ...zbieranych tam odpadów. Z ogromnej liczby pracujących tam ludzi powoli wyłaniają się powoli sylwetki kilku z nich, poznajemy też powoli ich losy. To oni właśnie zostaną sfotografowani i wezmą udział, osobiście, w tworzeniu ich wizerunków za pomocą butelek, sznurków, guzików oraz wielu innych rzeczy, które można wygrzebać na śmietnisku.\nTen dokument to nie tylko zapis mozolnej pracy nad projektem, to również wzruszające historie zbieraczy, kim są, skąd się tam wzięli, niektórzy pracują tam od dziecka, podobnie jak ich rodzice. Tym bardziej niesamowite, jak na naszych oczach, ci ludzie stają sami przed sobą, zaczynają się zastanawiać, co ja tu robię, czy mam szansę na inne, lepsze życie? Zaangażowanie w projekt dało im niezwykłą siłę i chęć do zmiany swego życia, oczywiście z różnym skutkiem.\nNiezwykły film, skłaniający do myślenia.\nAutor: anulla o 11:35 Brak komentarzy:\nEtykiety: Śmietnisko/Waste Land\nDziwna sprawa z tym filmem, powstał w 2006 roku, u nas pojawił się właśnie jako premiera DVD [a może był wcześniej w Polsce?].\nGrupa przyjaciół ze studiów spotyka się po latach w domu przyjaciela, by spełnić życzenie jednego z kolegów: zaśpiewać na jego ślubie. Na kilka dni przed ślubem zjeżdżają się wraz z żonami, narzeczonymi, dziewczynami, dzieckiem oraz hożą młodą nianią, która nieźle namiesza w tym kółku.\nTo bardzo ciepły, ciekawy, intrygujący film o męskiej przyjaźni, o tym czego się boją, o czym marzą, o czym myślą. Jest idealny na wieczór, z fajnymi dialogami, z dobrą muzyką. Czy ja wspomniałam, że panowie śpiewają "unplugged" w stylu panów z Audiofeels?\nAutor: anulla o 12:55 Brak komentarzy:\nEtykiety: Niezapomniany weekend, Premiery DVD 2011\nZ tęsknoty "za czymś innym" i kompletnie oderwanym od aktualnych czasów sięgnęłam po raz kolejny po "Zalotnicę niebieską" Magdaleny Samozwaniec. Jej "Marię i Magdalenę" zaczytywałam swego czasu "na śmierć", teraz znów z przyjemnością przeczytałam "Zalotnicę"..., ciekawą opowieść o życiu Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej. Maria Pawlikowska-Jasnorzewska to fascynująca postać, "zwiewna i eteryczna", jednocześnie frenetyczna, jakby to pewnie określił zafascynowany nią Witkacy. Zresztą nie tylko on: o jej wierszach i utworach scenicznych z uznaniem wyrażał Boy, Żeromski, a przede wszystkim skamandryci: Lechoń, Wierzyński, Tuwim, Słonimski.\nKsiążka ta to nie tylko sceny z życia, fragmenty wierszy i listów Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, to również opis tła, historyczny, a przede wszystkim społeczny i obyczajowy czasów, w których żyła. To Kraków, dworek Wojciecha Kossaka, słynnego malarza, bon vivanta, wielbiciela pięknych metres; seanse spirytystyczne, wyjazdy na Riwierę... To specyficzny język, styl. "Dzisiejsi artyści i pisarze nie starają się o to, by mieć własny, oryginalny styl. Ich zaplecze stało się słabo zaopatrzone, wyciągają z nich tylko tyle, ile na razie im potrzeba do stworzenia jakiegoś dzieła. Gdyby ich potoczne rozmowy nagrać na płytę, to jedynie po głosie poznałoby się, kto jest kto." Jak pisze Samozwaniec, każdy miał swój indywidualny sposób wyrażania się. Zwróciło to moją uwagę, zwłaszcza jeśli chodzi o Witkacego: zachwyciłam się jego opisem jego żony, Niny: "wściekle wprost ponętnej" rudowłosej, mimo że nie potrafiła dać mu "metafizycznie piekielnie zmysłowych wstrząsów", co inne jego flamy. Ach, kto tak teraz pisze..... Demonicznie, piekielnie, metafizycznie i namiętnie....\nAutor: anulla o 12:59 Brak komentarzy:\nEtykiety: Magdalena Samozwaniec "Zalotnica niebieska"\nAutor: anulla o 13:42 Brak komentarzy:\nW ramach wczorajszego wieczornego "Seansu z żelazkiem" - zachęcona fragmentem umieszczonym GdzieśWPrzestrzeni przez Kurę Domesticę - sięgnęłam po raz kolejny po "Monty Pytona i Święty Graal".\nJuż przy scenie z Francuzami łzy zaczęły mi zalewać oczy, prasowanie odstawione, żeby krzywdy sobie nie zrobić, a zdegustowane dzieci [zdegustowane szlochem matki] zatrzasnęły drzwi do swoich pokoi.\nZ oglądaniem i polecaniem filmów grupy Monty Pyton jest jak ze słynnym "To be or not to be", albo lubisz ten rodzaj humoru, albo nie. Innej opcji nie ma. Mnie śmieszy, od początku, od rozważań na temat łupiny kokosa, który imituje odgłos konia [podobno budżet był tak skromny, że twórcy nie mogli pozwolić sobie na wykorzystanie prawdziwych, wpadli więc na sprytny pomysł, jak to ominąć], poprzez Krwiożerczego Królika, czy też Rycerzy, Którzy Mówią "Ni!".\nMyślę, że dziś obejrzę go sobie jeszcze raz, obowiązkowo ze słuchawkami, by słuchać, słuchać aktorów mówiących z moim ulubionym "british accent".\nAutor: anulla o 10:52 4 komentarze:\nEtykiety: Monty Pyton i Święty Graal\nAutor: anulla o 10:23 Brak komentarzy:


Fałszowanie pojęć trwa! Bunt i ucieczka Żydów z niemieckiego obozu zagłady to „powstanie w Treblince” - wPrawo.pl\nFałszowanie pojęć trwa! Bunt i ucieczka Żydów z niemieckiego obozu zagłady to „powstanie w Treblince”\npomnik ofiar niemieckiego obozu zagłady w Treblince/ fot. Wikipedia\nFałszowanie pojęć to podstawowa metoda fałszowania historii. Zamieszki w Przytyku nazywa się pogromem; walki w getcie nazywa się Pierwszym Powstaniem Warszawskim; strach przed karą śmierci za ukrywanie Żydów nazywa się współsprawstwem w Holokauście; mordowanie Polaków przez żydowskich partyzantów nazywa się oporem i ochroną ludności żydowskiej; niemieckie obozy zagłady stają się obozami polskimi; żołnierze polskiego podziemia niepodległościowego to faszyści. Natomiast bunty i ucieczki Żydów z niemieckich obozów zagłady stały się powstaniami.\nNiemiecki historyk Stephan Lehnstaedt tak pisze w materiale opublikowanym w „Sueddeutsche Zeitung”: „Jeżeli wyczerpani, nieuzbrojeni i prześladowani więźniowie Treblinki mogli walczyć przeciwko ludobójstwu, dlaczego nie zdecydował się na to nikt inny? W Europie istniały oczywiście różne formy ruchu oporu, nie były one jednak skierowane przeciwko Szoah. Nikt poza Żydami nie chwycił za broń w obronie Żydów. (…) Żydzi nie byli tylko przedmiotami zagłady, działali jako osoby, jako podmiot własnej historii. Byli jednak sami. Warto zastanowić się nad tym, nie tylko w 75. rocznicę powstania w Treblince.”\nMuzeum Historii Żydów Polskich jeszcze nie odważyło się na użycie określenia „powstanie w Treblince”. Na razie nadal jest to „bunt w Treblince”. Ale kto wie? Może już niedługo okaże się, że w okupowanej przez Niemców Polsce powstania wywoływali Żydzi, a Polacy „stali z bronią u nogi”. Warto odnotować, że Wikipedia już poszła w terminologię „powstanie”, a niemiecki historyk Stephan Lehnstaedt zarzuca m.in. Polakom, że nie zorganizowali ruchu oporu „przeciw Szoah”.\nA zatem – powstanie, czy bunt? Co naprawdę się wydarzyło? 2 sierpnia 1943 roku w niemieckim obozie zagłady w Treblince więźniowie zaatakowali strażników i podpalili budynki obozowe. Głównym celem było sforsowanie ogrodzenia i ucieczka do lasu. Z obozu udało się wydostać ok. 300 spośród 850 więźniów, jednak większość z nich została zabita w trakcie pościgu. Wojnę przeżyło około 70 osób.\nObóz zagłady Treblinka II zaczął działać 23 lipca 1942 roku. Był trzecim – obok Bełżca i Sobiboru – centrum natychmiastowej zagłady uruchomionym przez Niemców w ramach Akcji Reinhard, której celem było wymordowanie Żydów z Generalnego Gubernatorstwa. W ciągu zaledwie jednego roku w Treblince zamordowano ponad 800 tysięcy Żydów, głównie z dystryktu warszawskiego, radomskiego oraz Okręgu Białystok: wśród nich ponad 250 tysięcy Żydów z getta warszawskiego.\nŹródło informacji i cytatu: dw.com, polin.pl\nakcja reinhardtbunt w treblinceII wojna światowaniemiecki obóz zagładyStephan LehnstaedtSueddeutsche Zeitungtreblinka\n„Bomba wybuchnie jutro.” Manifestacja na wrocławskim Rynku (4.08.2018, godz. 18.30)\nZadaję sobie nieraz pytanie jak to możliwe, że zamordowano czy zginęło tylu Żydów, a stale takie ich mnóstwo nas otacza.\nSkoro widzą, że te fałszerstwa odnoszą skutek (vide likwidacja getta w Warszawie nazywana powstaniem, nawet na wprawo.pl (sic!!!)) to posuwają się coraz dalej. Skoro inni przyjmują bez oporów korzystną dla nich narrację to co se będą żałować ;).\n…Fałszowanie pojęć trwa! ….\noczywiście, że trwa widać to także w powielaniu takich pojęć jak tzw. „Holokaust” (oczywiście pisany z dużej litery) czy tzw. „antysemityzm”\nWiększych bzdur jak w tym artykuliku dawno nie czytałem. 800 000 zamordowanych w ciągu roku? To prawie 3 x lepsza „wydajność” niż w Oświęcimiu -Brzezince w ciągu 3 lat. Pisarczyku – czy wiesz ile trwa spopielenie jednego ciała w nowoczesnym krematorium? Niemcy wg ciebie to cudotwórcy. Ciekaw jestem co zrobili z 8oo tys. ciał?\n„Liczba ofiar obozu jest uśredniona [750 tys. – 915 tys]. Oszacowano ją na podstawie listów przewozowych, które uratował przed zniszczeniem jeden z kolejarzy polskich”\nSzanowna Pani. To, że do tego obozu dowieziono tyle osób nie świadczy o tym , że je tam zamordowano. Niemcy byli precyzyjni, dokładni i mądrzy. Nie ma żadnych dokumentów świadczących o dowozie do obozu materiałów użytych do kremacji tylu set tysięcy zwłok. Pseudo świadkowie twierdzili, że w Treblince palono w krematoriach drewnem z okolicznych lasów. Szkopuł w tym, że do takiej akcji potrzeba było wyciąć 27 km2 starego lasu a nic takiego nie miało miejsca (przedwojenne i powojenne zdjęcia lotnicze tego terenu są dowodem). Dodatkowo proszę wziąć do ręki kartke papieru i ołówek i dane o krematoriach w Brzezince i policzyć , czy przy tych parametrach i 1 godzinie czasu na spalenie zwłok można było spalić tyle set tysięcy zwłok. Informuje Panią uprzejmie ,że są zachowane dokumenty o masowym wywozie osób z tego obozu do państw bałtyckich jako siły roboczej. Niemcy nie byli idiotami – ktoś musiał zastapić 10 mln Niemców uganiających się z bronią po Europie i Afryce. Dodatkowo idźmy wstecz do 1931 roku, w którym to przeprowadzono spis powszechny w II RP, który wykazał, że Polskę zamieszkuje 3,1 mln osób pochodzenia żydowskiego. Późniejsze dane statystyczne wykazały, że emigracja tych ze osób z II RP to ok 100-120 tys. żydów rocznie. Możemy założyć ,że w 1939 roku w II RP zostało ok. 2,0-2,2 miliona osób pochodzenia żydowskiego. Ja zakładam, że na ziemiach zajętych przez ZSRR była połowa czyli Niemcy mieli „dostęp” do ok.1,1 mln na naszych okupowanych ziemiach. W Warszawie i najbliższej okolicy zamieszkiwało ok 390 tys. (niemiecki spis z X/XI 1939) żydów. W PRL doliczono się po wojnie ok 400 tys. żydów. Dodatkowo są w Moskwie archiwa niemieckich obozów koncentracyjnych przejęte przez Rosjan w centrali obozów koncentracyjnych w Oranienburgu, w kwietniu 1945 roku, które mówią o 136 tysiącach osób pochodzenia żydowskiego zmarłych w obozach w latach 34-44 z ogólnej liczby ok 550 tys. ofiar. To archiwum było dzięki firmie IBM i kartom perforowanym z danymi każdego więźnia „gwoździem programu” obozów. Każdy więzień miał dwie identyczne karty – jedną w Oranienburgu a drugą w tzw. Holleritch Abteilung w obozie. Nr tatuowane na przedramionach więźniów to nr tej karty perforowanej.\nWięźniowie byli darmową siła roboczą dla niemieckich firm, przynoszącą fortuny i kurą znoszącą złote jajka ss-manom. Propaganda wmówiła współczesnym, że twórca tego okropnego faszystowskiego systemu – niejaki Hitler to idiota, zbrodniarz, itd. Ja się pytam jakim cudem potrafił ogłupić 80 mln Niemców, 10 mln Austriaków i 10 mln Czechów? To co Pani i inni piszą i powtarzają nijak nie trzyma się kupy i nie ma pokrycia w faktach, które są ukrywane, przemilczane itd. Prawda i tak zwycięży.\n0,5volta mówi emu\nPoziom pismaków w całym internecie sięga dna do tego stopnia że jedyne co się czyta w całości to komentarze pod tekstem. Kiedyś byli dziennikarze śledczy a teraz są gryzipiórki , więcej faktów w tekście można znaleźć na ścianie w szkolnym kiblu\nSiła Polski i Polaków jest tu widoczna jak na tacy.\nWrz 14, 2019 1 083\t0\nWrz 14, 2019 3 542\t0


Węgry wciąż pod wodzą Orbana? - PCh24.pl - Prawa Strona Internetu. Informacje z życia Kościoła i prawicowa publicystyka\n#WYBORY #WĘGRY #ORBAN #FIDESZ\nSzóstego kwietnia na Węgrzech odbędą się wybory do Zgromadzenia Narodowego. Po raz pierwszy od wejścia w życie przed dwoma laty nowej Ustawy Zasadniczej Węgier, a także ordynacji wyborczej wprowadzającej szereg zmian w sposobie wyboru przedstawicieli narodu. Jak więc przebiega przedwyborcze starcie i jakiego wyniku możemy się spodziewać?\nNajważniejszą zmianą jest ograniczenie liczby posłów z 386 do 199, oraz zmiana sposobu ich wyboru. System wyborczy, podobnie jak poprzednio pozostał mieszany, jednak teraz obywatele będą głosowali w 106 jednomandatowych okręgach wyborczych, zaś z listy krajowej przydzielone zostaną 93 mandaty. Wyznaczono inny zakres terytorialny okręgów wyborczych, który ma ograniczyć dotychczasowe dysproporcje. Rozbieżność pomiędzy okręgami może wynosić maksymalnie 15 procent. Nie będzie wymagana 50-procentowa frekwencja, znikną okręgi wielomandatowe. Po raz pierwszy wybory parlamentarne będą jednostopniowe – wybór wszystkich deputowanych będzie miał miejsce w ciągu jednego głosowania. Zabezpieczy to przed politycznymi targami występującymi w okresie pomiędzy dwoma głosowaniami. Nowe prawo ułatwia możliwość wyboru kandydatów mniejszości narodowych. Nie oznacza to jednak, że Polacy będą mieć swojego reprezentanta w węgierskim parlamencie. Ulgowy próg wyborczy dla mniejszości narodowych daje hipotetyczne szanse jedynie Romom i Niemcom. W przypadku gdy nikt nie zdobędzie mandatu, pierwszy kandydat z listy trafi do Országgyűlés jako rzecznik danej mniejszości. Będzie brał udział w pracach dotyczących mniejszości, jednak bez prawa głosu.\nNajwięcej kontrowersji, szczególnie w państwach sąsiadujących z Węgrami, wzbudziło umożliwienie głosowania obywatelom węgierskim przebywających za granicą i nie posiadających miejsca zamieszkania na Węgrzech. W wyniku utracenia w XX wieku dużej części terytorium, poza granicami kraju znalazło się około 5 milionów z nich. Decyzja mająca być symbolicznym wzmocnieniem tożsamości rodaków mieszkających poza ojczyzną, wywołała napięcie - przede wszystkim z północnym sąsiadem, Słowacją.\nW 2010 roku nastąpiło rozbicie w szeregach opozycji. Szczególnie lewicowa-liberalna strona, odpowiedzialna za poprzednie rządy które doprowadziły Węgry na skraj bankructwa, nie potrafiła znaleźć lidera mogącego stanowić jakąkolwiek alternatywę dla charyzmatycznego Viktora Orbána. Pierwszym symptomem dezintegracji było założenie po jesiennych wyborach samorządowych w październiku 2010 r. przez Katalin Szili (byłą przewodniczącą Zgromadzenia Narodowego) nowego ugrupowania - Unii Socjalistycznej. Kolejne poważne tąpnięcie w szeregach MSZP (Węgierskiej Partii Socjalistycznej) nastąpiło rok później, gdy grupa skupiona wokół Ferenca Gyurscányego stworzyła Koalicję Demokratyczną. Problem braku lidera, a także wewnętrznego dialogu starał się rozwiązać Gordon Bajnai - następca Gyurscányego na fotelu premiera. Razem 2014 była próbą odpowiedzi na politykę Orbána poprzez budowę politycznego centrum, jednak nie udało się tego zrealizować i obecnie określana jest jako zdecydowanie lewicowa.\nPierwsze oznaki „przedwyborczego zbrojenia” widoczne były na ulicach Budapesztu już na jesieni zeszłego roku. Były przyjaciel premiera Orbána z czasów przemiany systemowej, a obecnie przeciwnik i szef Węgierskiej Partii Liberalnej Gábor Fodor postawił na niebieskim tle pytanie: „Europa czy Orbán?”, jednocześnie dodając: „Viktor, węgierskie domy nie należą tylko do Ciebie”). Lider Jobbiku Gábor Vona przekonywał, że „Przyszłości nie da się zatrzymać”. Stojąc ramię w ramię z młodszymi działaczami przypominał, iż w ostatnich wyborach to właśnie na Jobbik głosowało najwięcej młodych Węgrów. Odpowiedzią rządu była kampania informacyjna pokazująca 20-procentową obniżkę opłat komunalnych.\nOkres przedwyborczy rozpoczął się oficjalnie 15 lutego, jednak na ponad miesiąc przed elekcją kampania nie jest gorąca. Dominuje tzw. kampania negatywna mająca za cel obnażanie słabości przeciwników politycznych. Opozycja nie przedstawiała programu mogącego zagrozić Fideszowi i wydaje się być pogodzona z kwietniową porażką. Wyróżniającym się opozycyjnym plakatem jest powiązanie Viktora Orbána z Lajosem Simicską, budapesztańskim biznesmenem i przyjacielem premiera jeszcze z czasów nauki (Ők már jobban élnek. És ön? – „Oni już żyją lepiej. A Ty?”). To obecnie jeden z najbogatszych Węgrów, któremu środowiska lewicowe wypominają rolę w budowaniu imperium biznesowego, właśnie w dobrych relacjach z szefem rządu. „Jedność” poddała krytyce plany modernizacji elektrowni atomowej w Paks, nazywając umowę z Rosją „Paktem Orbán - Putin”. Zmaga się z także wewnętrznymi problemami – wiceprzewodniczący MSZP Gábor Simon posiadał na koncie w austriackim banku 770 tysięcy euro, które nie były udokumentowane.\nKampania reklamowa rządzącego Fideszu jest stonowana. Rzucają się w oczy plakaty Forum Jedności Obywatelskiej (organizującego m.in. wiece poparcie dla rządu) - „Nie zasługują już na więcej szans, bo mieli 8 lat by się wykazać”. Stylizowane na zdjęcie do policyjnej kartoteki, przedstawiają liderów listy krajowej „Jedności”: Mesterházyego (MSZP), Bajnaia (Razem 2014) i Gyurcsányego (DK), a więc głównych przeciwników w parlamentarnej rywalizacji. To najczęściej widoczna oznaka zbliżających się wyborów w Budapeszcie. Koalicja rządząca skupiła się na bezpośrednim przekazie do wyborców. Zapowiedziano zorganizowanie 119 spotkań w całym kraju podsumowujących dokonania rządu. W zeszłym roku premier Węgier wysłał do obywateli list w którym informował o obniżkach cen (kontrowersje budziło pomarańczowe tło łudząco przypominające barwy partii), a wspomniane Forum Jedności Obywatelskiej w styczniu broszurę „Siedem grzechów głównych koalicji Guyrscányego”.\nNa niespełna miesiąc przed wyborami znakiem zapytania wydaje się wysokość zwycięstwa rządzącej koalicji. Sondaże pokazują tendencję do zwiększania popularności i powrotu do poparcia uzyskanego cztery lata temu, co przy „rewolucji ustawodawczej” i ilości potrzebnych reform jest znakiem niemocy opozycji i skuteczności Fideszu. Nawet przeciwnicy rządu przyznają, że w czasie ogólnoświatowego kryzysu Węgry na tle innych europejskich państw prezentują się nadzwyczaj dobrze. Produkt Krajowy Brutto wzrósł o 0,5 proc, w porównaniu do analogicznego okresu w 2012 roku (pierwszy kwartał), jesienna prognoza Komisji Europejskiej potwierdziła szacunki rządowe, że deficyt budżetowy nie powinien przekroczyć 3 proc. w najbliższych latach. Komisja prognozuje także wzrost węgierskiego PKB o 1,8 proc. w 2014 roku. W najnowszym sondażu Medián przeprowadzonym w dniu 4 lutego na pierwszym miejscu niezmiennie znajduje się Fidesz- KNDP z 51 proc. poparciem zdecydowanych wyborców, połączone siły liberalno–lewicowych partii sformowanych pod szyldem „Jedności” mogą liczyć na 30 proc, zaś na Jobbik chce zagłosować 13 procent obywateli. Szacunki pokazują wysoki wskaźnik osób niezdecydowanych, sięgający około 30 procent – to głównie o tę grupę stoczą batalię w najbliższych tygodniach węgierskie partie.\nAUTOR: SEBASTIAN KĘCIEK\nOrban jest wzorem dla europy środkowo-wschodniej ! Tusk z lewakami doprowadził do totalnego bankructwa Polski i nadal sa ludzie, którzy na niego wskazują w wyborach. Wszytskie inicjatywy obywatelskie niszczy i pomimo tego sa pośród nas tacy, ktorzy chcą go jeszcze popierać. Polacy to jednak durny Naród, nie zasługujący na Miłosierdzie Boże.\nJedno z najlepszych posunięć Orbana, to było zerwanie europejskiej smyczy bankowej. Teraz są gospodarzami we własnym kraju.\nKaczyński do pięt Orbanowi nie dorasta. A che robić Budapeszt nad Wisłą.\nBrytyjscy "antyfaszyści" niech jadą protestować tam gdzie jest prawdziwy faszyzm , a nie ich " widzi mi się ", czyli na Ukrainę.Polscy "antyfaszyści" też jakoś nie protestują przeciwko neo banderowcom.


Czy Twój wygląd ma znaczenie w kontaktach zawodowych? | Praca lubuskie\nJak Cię widzą, tak Cię piszą. W tym powiedzeniu jest wiele prawdy, dlatego nie warto negować kwestii wyglądu, a już w szczególności w kontaktach zawodowych. Może to mieć wpływ na Twoje późniejsze relacje z innymi osobami, klientami, szefostwem, a także współpracownikami.\nPracując w województwie lubuskim możesz spodziewać się sporej konkurencji, a w szczególności jeżeli chodzi o pracowników umysłowych. Znajduje się tutaj Uniwersytet Zielonogórski, który oferuje szeroki zakres różnorodnych kierunków studiów. W związku z tym, każdego roku pojawiają się na rynku pracy nowi absolwenci. Warto zatem zadbać o to, żeby posiadać nie tylko odpowiednie kwalifikacje, wiedzę oraz umiejętności, ale również prezencję.\nWygląd w pracy ma znaczenie\nTwój wygląd musi być dopasowany do charakteru pracy, jaką wykonujesz. Jeżeli masz ciągły kontakt z innymi ludźmi, skup się na tym, żeby zadbać o swój wizerunek. Profesjonalizm przejawia się na wiele sposobów, m.in. również jest oceniany ze względu na Twój wygląd.\nElegancki, schludny, a przede wszystkim czysty ubiór to absolutna podstawa. Dodatkowo zadbaj również o fryzurę, a także makijaż, który nie powinien być za bardzo wyzywający. To wszystko ma wpływ na to, w jaki sposób będziesz postrzegany przez inne osoby, warto zatem wstać rano pół godziny szybciej, żeby zadbać o swój wizerunek.


Kosmetyczka Pełna Cudów: Rituals Yogi Flow Shower Foam\nSą dwa typy ludzi, jedni uwielbiają długie kąpiele, inni wolą szybki prysznic. Ja zdecydowanie jestem w tej pierwszej grupie. Szybkie prysznice nie są dla mnie przyjemnością, chociaż często je biorę. Wiadomo, czasu czasem jest zbyt mało. Pianka pod prysznic Yogi Flow sprawiła, że szybkie prysznice stały się przyjemne. Formuła pianki po wyciśnięciu z aksamitnego żelu przeobraża się w ogromną ilość jedwabistej piany. Olejek migdałowy w połączeniu z zapachem indyjskiej róży zapewnia prawdziwy błogi relaks pod prysznicem, dbając nie tylko o ciało, ale też o umysł. Poniżej możecie zobaczyć pełny skład:\nJa pokochałam tą piankę. Wystarczy niewielka ilość wyciśnięta na dłoń, by cieszyć się ogromną ilością delikatnej piany. Jakbym sobie urządzała piana party. I ten zapach! Obłędny, intensywny, działający na wszystkie zmysły. Prysznic z Yogi Flow odpręża, relaksuje i napawa energią na cały dzień. Już teraz rozumiem Wasze zachwyty nad Rituals'em. I tych rytuałów w swojej łazience życzę sobie więcej.\nMiałyście tą piankę? Na co warto polować jeśli chodzi o kosmetyki Rituals?\nAutor: Uzależniona Zakupoholiczka o 16.10.15 Etykiety: Rituals , żel pod prysznic


Zaragoza - prognoza pogody 2021 | PogodaJutro.com\nZaragoza, Hiszpania - prognoza pogody\nZaragoza - prognoza pogody według miesięcy\nZaragoza - prognoza pogody na 14 dni\nZaragoza - prognoza na dziś\nZaragoza - prognoza pogody\nSzukasz najnowszych informacji na temat pogody w mieście: Zaragoza? Trafiłeś we właściwe miejsce!\nObecna temperatura w mieście: Zaragoza wynosi °. Bardziej szczegółowe informacje na temat pogody, takie jak wilgotność, siła wiatru, prawdopodobieństwo opadów deszczu i inne, można znaleźć na stronie aktualnej prognozy pogody dla miasta: Zaragoza.\nPogodaJutro.com zawiera wszystkie potrzebne informacje na temat warunków pogodowych w mieście: Zaragoza, Hiszpania, Bądź na bieżąco z aktualnymi warunkami pogodowymi, które są aktualizowane co 3 godziny.\n14-dniowa prognoza informuje każdego dnia o przewidywanej pogodzie. Średnia pogoda w ciągu miesiąca daje wyobrażenie o trendach pogodowych w mieście: Zaragoza. Trendy te mogą okazać się pomocne podczas planowania wyjazdu do miasta: Zaragoza lub umożliwiać wcześniejsze przygotowanie do panujących warunków. Pełny godzinowy raport pogody z pewnością okaże się bardzo przydatnym narzędziem do śledzenia aktualnej pogody.\nW trakcie śledzenia pogody w mieście: Zaragoza, należy wziąć pod uwagę wiele czynników. Czynniki te dotyczą pory roku, pory dnia, wysokości n. p. m., warunków pogodowych i innych. Wszystkie powyższe, jak i pozostałe elementy są brane pod uwagę podczas przedstawiania informacji o pogodzie w mieście: Zaragoza.\nCzy sądzisz, że na stronie brakuje jakiejś ważnej informacji lub prognoza pogody w mieście: Zaragoza jest niedokładna? Nie wahaj się skontaktować z nami, jeśli dane wymagają poprawek, z pewnością je zaktualizujemy! Sprawdzone, dokładne i wiarygodne informacje o pogodzie to nasz priorytet.\nPrognoza pogody - grudzień Zaragoza - prognoza pogody na 14 dni Długoterminowa prognoza pogody Zaragoza webcam\nWynajem samochodów: Zaragoza\nPołączenia lotnicze: Zaragoza\nHotele w: Zaragoza\nZaragoza Pogoda - FAQ\nZaragoza - czy będzie dziś padać deszcz?\nZaragoza - szanse na deszcz w dniu dzisiejszym wynoszą %.\nZaragoza - jaka pogoda panuje w tym momencie?\nZaragoza - pogoda w w tej chwili to z temperaturą °C.\nZaragoza - jaki miesiąc jest najgorętszy?\nZaragoza - najgorętszym miesiącem jest sierpień ze średnią temperaturą 31°C.\nZaragoza - jaki miesiąc jest najzimniejszy?\nZaragoza - najzimniejszym miesiącem jest luty ze średnią temperaturą 3°C.\nZaragoza - prognoza pogody na 14 dni Długoterminowa prognoza pogody Prognoza pogody - grudzień Prognoza pogody - styczeń Zaragoza Webcam Dzisiejsza pogoda Zaragoza Połączenia lotnicze: Zaragoza


Tańczą to babcie na weselach, ale tekst „Macareny” może gorszyć. Wróciła debata o „tajemnicy … | Portal Kontrowersje.com.pl\nTańczą to babcie na weselach, ale tekst „Macareny” może gorszyć. Wróciła debata o „tajemnicy …\n„Macarena” i jej tajemnica. Kontrowersje wokół tekstu „Macareny” powracają co jakiś czas, teraz przypomniał o nich użytkownik TikToka @peakay81, …\nJarosław Jakimowicz i Magdalena Ogórek tańczą do Modern Talking w TVP Info. Sieć zalały ... 09/01/2021\nDziennikarze publikują wizerunek hejterów. Wśród nich babcie, ojcowie 03/03/2020\nPoprzedni Poprzedni wpis: Esmeralda Godlewska nie żyje? Wreszcie jest komentarz siostry. Opublikowała zdjęcie z …\nNastępny Następny wpis: Konfiskata i licytacja samochodu za przekroczenie prędkości i jazdę pod wpływem alkoholu …


Krem pod oczy EYE LATTE z kofeiną, 15 ml | TRINY.pl\nKrem pod oczy EYE LATTE z kofeiną, 15 ml\nKrem zawiera ekstrakt z kawy bogaty w kofeinę, który to zapewnia przede wszystkim pobudzenie mikrokrążenia, a przez to wpływa na poprawę wyglądu skóry i pomaga zniwelować zastoje limfy.\nsilne działanie antyoksydacyjne, spowalnia procesu starzenia się skóry\ndodatek kwasu hialuronowego poprawia nawilżenie skóry\nkomórki macierzyste borówki działają jak tarcza, która chroni przed przyspieszonym starzeniem spowodowanym promieniowaniem niebieskim emitowanym przez ekrany laptopów i monitorów. Dzięki borówce oraz obecności niacynamidu w recepturze kosmetyk wykazuje działanie przeciwstarzeniowe.\nujednolica koloryt skóry, wykazują delikatne działanie depigmentujące i rozjaśniające\nprzyjemność i relaks dla skóry, a także aktywne działanie poprawiające jej wygląd\npobudza syntezę kolagenu w skórze\npolecany dla każdego rodzaju cery, w szczególności gdy skóra wokół oczu jest zmęczona, przesuszona, skłonna do podrażnień, o osłabionej sprężystości, pojawiających się zmarszczkach, zasinieniach, obrzękach.\npolecamy dla osób pracujących przy laptopach i ekranach komputerów.\nlekka, dobrze wchłaniająca się emulsja, nie obciąża skóry\ndo użytku rano i wieczorem\nbardzo dobrze nadaje się pod makijaż\nmożna stosować w ciąży oraz w okresie karmienia piersią.\nNiewielką ilość kremu zaaplikuj na opuszki palców. Rozprowadź wmasowując z wyczuciem i delikatnie oklepując opuszkami palców okolice oka. Polecamy stosować Latte nie tylko pod oczy, ale włączyć do pielęgnacji również obszar nad okiem aż do łuku brwiowego.\nDobre efekty przynosi łączenie Latte z Espresso pod oczy BIOUP. W przypadku łączenia stosuj zawsze krem jako pierwszy, a olejek jako drugi kosmetyk.\nAqua, Propanediol, Glycerin, Citrullus Lanatus Seed Oil, Simmondsia Chinensis Seed Oil, Gluconolactone, Cetearyl Glucoside, Sodium Lactate, Opuntia Ficus-Indica Seed Oil, Cramble Abyssinica Seed Oil Phytosterol, Avena Sativa Kernel Oil, Squalane, Capric/Caprylic Triglycerides, Panthenol, Sorbitan Olivate, Niacynamide, Cetyl Alkohol, Coffee Arabica Seed Extract, Vaccinium Vitis-Idaea Fruit Extract, Ascorbyl Tetraisopalmitate, Camelia Sinensis Leaf Extract, Yeast Extract, Jasminum Sambac Flower Extract, Crataegus Monogyna Flower Extract, Vitis Vinifera Leaf Extract, Hypoxis Rooperi Rhizome Extract, Sodium Hyaluronate, Hyaluronic Acid, Tocopherol, Caesalpinia Spinosa Gum, Cetearyl Alkohol, Glycine Soya Oil, Leuconostoc/Radish Root Ferment Filtrate, Glyceryl Caprylate, Xantan Gum, Benzyl Alcohol, Dehydroacetic Acid, Citric Acid, Calcium Glukonate, Sodium Benzoate, Potassium Sorbate.\nZużyć w ciągu: 5 miesięcy od otwarcia


Roczny przegląd zarządzania w Starostwie Powiatowym w Świdnicy za roku 2012\nW lutym 2013 r. odbył się przegląd Systemu Zarządzania Jakością w Starostwie Powiatowym w Świdnicy. Zgodnie z wytycznymi normy PN-EN ISO 9001:2009 dotyczącymi skutecznego utrzymywania i doskonalenia Systemu Zarządzania Jakością w organizacjach, w których system funkcjonuje przeprowadzane są okresowe przeglądy systemu.\nCelem przeglądu jest ocena zgodności systemu z normą i przyjętymi standardami, ocena jego skuteczności w osiąganiu celów, ustalenie kierunków jego doskonalenia i rozwoju. Podczas przeglądu ocenie zostały poddane takie elementy jak:\nDziałania podjęte w następstwie wcześniejszych przeglądów zarządzania. Wykonanie celów jakościowych.\nWyniki z przeprowadzonych auditów wewnętrznych oraz status i informacje dot. efektywności działań korygujących i zapobiegawczych podjętych do realizacji w Starostwie.\nOpinie klientów wyrażone w ankietach, artykułach prasowych oraz wnioskach i skargach.\nInformacje przedkładane Pełnomocnikowi ds. Systemu Zarządzania Jakością, dotyczące funkcjonowania procesów w komórkach organizacyjnych oraz zgodności produktów.\nInformacja o podnoszeniu kwalifikacji zawodowych przez pracowników.\nInformacja o przeprowadzonych kontrolach wewnętrznych i zewnętrznych w Starostwie Powiatowym.\nW badanym okresie, w Starostwie Powiatowym w Świdnicy wydano 35.618 decyzji administracyjnych, z czego tylko 2 decyzje uchylono. Instytucje, w których obowiązuje system PN-EN ISO 9001:2009 poddawane są corocznie auditowi nadzoru przez niezależnych audytorów zewnętrznych. Ponadto, w roku 2012 w Starostwie Powiatowym w Świdnicy zostały przeprowadzone kontrole zewnętrzne: przez Wojewodę Dolnośląskiego, Urząd Marszałkowski (2 razy), Urząd Kontroli Skarbowej (3 razy), Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz przez Europejski Trybunał Obrachunkowy. Wyniki tych kontroli były zadowalające tzn. protokoły pokontrolne nie zawierały zaleceń czy naruszeń dyscypliny.\nPrzede wszystkim, Starostwo i jego działalność, było przedmiotem oceny przez najważniejszy chyba organ kontrolny, czyli przez klientów odwiedzających urząd. Z wypełnionych ankiet badania zadowolenia klientów z poziomu usług świadczonych przez Starostwo, wynika, że:\n93 % klientów zadowolonych jest z warunków lokalowych Starostwa;\n80% klientów dobrze ocenia dostęp do informacji, formularzy oraz ich czytelność;\n72 % ankietowanych pozytywnie ocenia uprzejmość i kulturę obsługi klienta;\n71% klientów jest zadowolonych z uzyskania pełnej informacji na temat załatwianej sprawy.\nOgólnie, z działalności Starostwa, zadowolonych jest 75 % odwiedzających go klientów. W analizowanych ankietach występują także negatywne opinie i spostrzeżenia, i to właśnie one pozwalają dostrzec i wyeliminować uchybienia oraz niedociągnięcia w pracy urzędu. Wszyscy mamy nadzieję, że przyszłoroczna kontrola wypadnie jeszcze lepiej i jednocześnie zachęcamy wszystkich mieszkańców odwiedzających Starostwo Powiatowe do wypełniania ankiet zadowolenia klienta, które pozwolą nam jeszcze bardziej usprawnić działalność urzędu.


Pompy ciepła dla sieci lokalnych\ndo zastosowania w sektorze komunalnym. Pompy ciepła wykorzystują odnawialną energię skumulowaną w gruncie, promieniowaniu słonecznym, wodach gruntowych czy powietrzu. Stanowią idealny wybór, gdy chodzi o połączenie oszczędności kosztów ogrzewania z ekologicznym wytwarzaniem ciepła.\nPompy ciepła solanka/woda wykorzystują grunt jako pierwotne źródło energii, przy zastosowaniu kolektorów lub sond gruntowych.\nDzięki dużej wydajności ten rodzaj pomp ciepła jest przeznaczony do użytku w większych obiektach mieszkalnych i zakładach przemysłowych.


PRZY STOLE NA PLEBANII | CAROLUS\nPani gospodyni – Moja wnuczka, która chodzi do pierwszej klasy, jak przyszła z kościoła to pytała się wszystkich, gdzie jest niebo, bo Pan Jezus uniósł się do góry, a przecież po drugiej stronie ziemi, która jest kulą, góra jest na dole, a jak jej tłumaczyli że co innego jest niebo które widzimy, a co innego niebo którego nie widzimy, to wtedy się pytała się, które z nich jest prawdziwe. Taki z niej mecenas.\nKs. wikariusz – Pani Mario, tak często bywa w ludzkim języku, że taka sama nazwa odnosi się do różnych rzeczywistości wszyscy o tym wiemy, na pewno do niej mówicie kotku, a ona na kotka nawet nie wygląda, tak więc obydwa nieba są prawdziwe, chociaż całkowicie się różnią. Niebo, które widzimy jest stworzone dla nas, abyśmy się nim cieszyli i mieli taki „światowy dach nad głową” i mogli mówić, że żyjemy pod niebem i także mieli zajęcie odkrywając jego fizyczne tajemnice. Natomiast niebo, o którym mówi dzisiejsze święto Wniebowstąpienia Pana Jezusa to całkiem inna rzeczywistość, niewidzialna, niewyobrażalna. Nazywamy to rzeczywistością duchową, w której przebywały do śmierci Pana Jezusa szczęśliwe duchowe osoby, ale od Jego Wniebowstąpienia już się coś zmieniło, ponieważ Pan Jezus wstąpił tam ze swoim ziemskim człowieczym ciałem, ale trudno to bliżej określić.\nKs. proboszcz – Tu trzeba jeszcze dodać pewna dygresję, mianowicie opis Wniebowstąpienia nie mówi, że Pan Jezus unosił się do góry, aż zniknął, lecz kiedy unosił się do góry to zakrył go „obłok”. Podobnie jest przy Przemienieniu Pana Jezusa na Górze Tabor, kiedy odchodzący, po rozmowie z Jezusem – Mojżesz i Eliasz, weszli w „obłok”. Możemy sobie zatem wyobrazić, że ten „obłok” to jakaś „brama” pomiędzy światem widzialnym i niewidzialnym, który ma całkiem inne prawa i dodatkowo różni się inną „jakością” istnienia i bytowania osób tam „będących”. Ale najważniejsze jest to, że Wniebowstąpienie Pana Jezusa na oczach Jego uczniów, stało się dowodem na to że my również z naszym ludzkim ciałem (oczywiście udoskonalonym przez misterium śmieci i Zmartwychwstania Jezusa) nadajemy się do wniebowzięcia.\nKs. emeryt – Jest jeszcze jeden ważny szczegół, otóż to, że obchodzimy Wniebowstąpienie Pańskie w 40 dni po zmartwychwstaniu jest czymś umownym i nie znaczy, że przez te czterdzieści dni Pan Jesus przechodził jakąś „kwarantannę” mówiąc brzydko błąkał się gdzieś w kosmosie załatwiając jakieś sprawy i co jakiś ukazując się swoim uczniom. Nie raczej trzeba to rozumieć tak jak to rozumiano w pierwszych wiekach, traktując śmierć, zmartwychwstanie i wniebowstąpienie Pana Jezus oraz udzielenie Mu mocy od Ojca Niebieskiego razem, łącznie. Natomiast to tak umownie przez 40 dni Pan Jezus spotykał się z uczniami, aby ich utwierdzić w wierze i można tak powiedzieć przychodził do nich z nieba, od Ojca. Jest faktem, że powiedział do Marii Magdaleny- nie dotykaj Mnie, bo jeszcze nie wstąpiłem do Ojca Mego i Ojca waszego, do Boga Mego i Boga waszego, ale to było zaraz po zmartwychwstaniu. Potem pozwolił się już dotykać i zachowywał się jak dawniej.\nKs. infułat – Właśnie chciałem podjąć ten wątek udzielania wszelkiej mocy Chrystusowi przez Ojca Niebieskiego, bo trzeba tu zaznaczyć, że Wniebowstąpienie Chrystusa było przede wszystkim po to, aby On zasiadł po prawicy Ojca i wszystko zostało poddane pod Jego stopy.\nOn jest pierwszy i ostatni, początek i koniec. Wstępując do nieba Syn Boży wrócił do stanu poprzedzającego zstępowanie. Z Wniebowstąpieniem i zasiadaniem po prawicy Ojca wiąże się także ustanowienie Chrystusa Arcykapłanem na wzór Melchi-zedeka, bo przyjął na siebie poniżenie mękę i śmierć ufnie zawierzając Bogu, że od tej śmierci Go wybawi. Wniebowstąpienie ma zbawczy sens przez to, że Chrystus wprowadził w Życie Boże człowieczeństwo przyjęte w tajemnicy Wcielenia. Przez to życie ludzkie osiągnęło swój ostateczny cel. Reasumując finalny aspekt misji Chrystusa czyli Wniebowstąpienie, jest tak wyrazistym aktem zbawczej woli Boga że dla wszystkich otwartych na działanie Ducha Świętego staje się uprzywilejowaną konsekwencją wiary.


Mick Jagger spotyka się z rosyjską modelką! | PlotkiMagazyn.pl\nMick Jagger (73 l.), któremu w styczniu tancerka Melanie Hamrick (30 l.) urodzi dziecko, spotyka się teraz z rosyjską modelką! Latem tego roku wyszło na jaw, że wokalista zostanie po raz ósmy ojcem. Co ciekawe, z matką swojego dziecka, Melanie Hamrick, nigdy tak naprawdę nie byli prawdziwą parą! Jak donosiły media, prowadzili za to “otwarty związek”.\nW ich relacjach nie zmieniło się nic nawet wtedy, gdy okazało się, że Hamrick jest w ciąży. Mick Jagger nie zostawił jednak kobiety samej. Wynajął dla niej drogi apartament w Nowym Jorku i zobowiązał się płacić na dziecko ok. 10 tys. dolarów miesięcznie, dopóki nie skończy ono 18. roku życia. Jego agent jakiś czas temu wyjawił również, że artysta zamierza “zajmować się dzieckiem na tyle, na ile będzie to możliwe”. Co ciekawe, jak donoszą zagraniczne media, Mick Jagger znów jest zakochany. Tym razem szczęśliwą wybranką jest rosyjska modelka Masha Rudenko (28 l.).\nCiekawe, czy z nią też zamierza prowadzić otwarty związek…


Mieszkanie w Gdańsku – Mieszkania na sprzedaż\nJak kupić mieszkanie w Gdańsku?\nWiele osób ma problem w tym temacie. To jednak całkowicie normalnie. Wszak wybór mieszkania nie jest prosty. To czasami decyzja na całe życie. Trzeba zatem generalnie zrobić wszystko, by podejmować tutaj dobre decyzje. Czym kierować się wybierając mieszkanie w Gdańsku? Na samym początku poszukiwań, w ramach tej właśnie sprawy, trzeba zdecydować się na to, czy interesują Cię nieruchomości z rynku pierwotnego, czy jednak wtórnego. Dużo osób decyduje się na ten pierwszy wariant. Z czego to jednak wynika?\nNie da się ukryć, że dzięki temu można posiadać coś nowego, co będzie można od startu urządzać po swojemu. Coraz popularniejsze są relatywnie małe nieruchomości. To apartamenty, które cechują się podwyższonym standardem. Warto zwrócić uwagę na czynnik, że wybierając mieszkanie w Gdańsku musisz tak samo zastanowić się nad tym, czy chcesz kupować nieruchomości od sprawdzonych deweloperów. Generalnie każdemu powinno zaś na tym zależeć, prawda? Nic zatem dziwnego, że dużo osób decyduje się na to, by wszystko dokładnie zweryfikować na tej właśnie płaszczyźnie.\nCo jest tutaj ważne? Bez wątpienia deweloper powinien być doświadczony. Poza tym można go sprawdzić pod takim kątem, czy czasami nie zalega z rozmaitymi płatnościami. Biorąc pod uwagę takie podmioty, jak Urząd Skarbowy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych itp. Jeśli masz zaś już pewność, że deweloper jest „czysty” pod tym względem, to możesz przejść do innych rozważań. Czym kierować się kupując mieszkanie w Gdańsku pod kątem lokalizacji? Tutaj sprawa jest prosta. Warto zwrócić uwagę na czynnik, że mieszkanie w Gdańsku w centrum tego miasta to zagwarantowanie sobie sporej oszczędności czasu.\nWszak wszędzie jest blisko. Druga strona tego medalu jest jednak taka, że trzeba liczyć się ze sporymi wydatkami. Z kolei mieszkanie w Gdańsku na obrzeżach tego miasta to dalszy dystans do centrum, ale jednocześnie o wiele mniejsze wydatki. Nic zatem dziwnego, że dużo osób często stawia na to rozwiązanie. Pamiętaj o tym, by potem porównać nieruchomości pod kątem metrażu, liczby pokoi itp.\n© 2021-2021 Mieszkania na sprzedaż


Odporność stonki ziemniaczanej na insektycydy\nPaweł Węgorek, Daria Dworzańska, Joanna Zamojska 03-06-2017, 06:59\nStonka ziemniaczana jest wśród szkodników roślin rolniczych gatunkiem pierwszoplanowym, który rokrocznie zagraża uprawom ziemniaka\nArtykuł dotyczy zarówno zwalczania stonki ziemniaczanej, jak i aspektów naukowych ochrony ziemniaka przed tym szkodnikiem. Zachęcamy do przeczytania również tych fragmentów, ponieważ są one ogniwem łączącym aktualnie prowadzone badania naukowe z praktyczną ochroną ziemniaka.\nStonka ziemniaczana jest wśród szkodników roślin rolniczych gatunkiem pierwszoplanowym, który rokrocznie zagraża uprawom ziemniaka. Znane są aspekty biologii tego owada, potencjał jego szkodliwości oraz wymagania klimatyczne i środowiskowe. Warto wspomnieć, że na skutek zmian klimatycznych w kierunku ocieplenia owad ten skrócił swój cykl pełnego rozwoju w Polsce o jeden dzień, przez co w optymalnych warunkach trwa on 34 dni. Pozwala to na wykształcenie dwóch pokoleń szkodnika w jednym sezonie wegetacyjnym (rys. 1). Już w połowie XX w. opracowano metody sygnalizacji i zwalczania stonki ziemniaczanej, wśród których najważniejszą rolę odgrywa do dziś metoda chemiczna, która wymaga jednak ciągłych badań i udoskonaleń. Głównym powodem takiej sytuacji jest ewolucyjna zdolność szkodnika do szybkiego przystosowania się do zmiennych warunków i czynników selekcji, zarówno naturalnych (opór środowiska), jak i sztucznych, opracowanych w laboratoriach chemicznych (substancje czynne stosowane w środkach ochrony roślin). Trwająca ponad 60 lat selekcja przy użyciu insektycydów jest dla stonki niczym innym, jak przyśpieszonym doborem kierunkowym, który preferuje osobniki o określonych wartościach cech genetycznych. Zabiegi chemiczne przeżywają te owady, które posiadają geny kodujące zmienione wersje enzymów detoksykacyjnych lub mutacje w genach kodujących białka komórek nerwowych będące celem insektycydów, budowę i skład kutikuli, względnie mechanizmy zmieniające ekspresję i nnych kluczowych genów.\nMECHANIZM NABYWANIA ODPORNOŚCI\nBadania molekularne ostatnich lat dowodzą silnego oddziaływania na geny czynników selekcyjnych powodujących również możliwość dziedziczenia cech nabytych w trakcie życia osobniczego owada, nieopartych na mutacjach, lecz na tak zwanych czynnikach epigenetycznych*. Procesy epigenetyczne nie zmieniają genomu w sensie utraty lub dodania nukleotydu w pojedynczych genach skutkujących mutacją, natomiast wpływają na program funkcjonowania genów, czyli na biochemię komórek. Najistotniejszym czynnikiem jest fakt polegający na tym, że zmieniony program funkcjonowania genów jest dziedziczony. Zjawiskiem opartym na tak zwanych przełącznikach epigenetycznych* można wytłumaczyć między innymi bardzo szybkie narastanie odporności owadów na insektycydy, ale również szybki powrót do wrażliwości po zaprzestaniu selekcji daną substancją czynną. Osobniki posiadające zmiany epigenetyczne* prawdopodobnie przekazują kopie swoich zmienionych programów genetycznych do następnych pokoleń tak długo, jak długo oddziałują czynniki selekcji. Zjawisko to może skutkować odpornością na środki ochrony roślin.\nMechanizmy odporności stonki ziemniaczanej na substancje toksyczne polegają najczęściej na szybkim rozkładzie toksyny na drodze enzymatycznej, szybkim jej wydalaniu, zmniejszonym przenikaniu substancji czynnej przy kontakcie owada z trucizną, zmianie zachowania lub zmianie budowy molekularnej receptorów toksyn w organizmie owada. Mechanizmy te, wykształcone ewolucyjnie, są charakterystyczne dla każdego gatunku owada, dlatego występują duże różnice we wrażliwości owadów na te same toksyny.\nInstytut Ochrony Roślin - PIB w Poznaniu w ramach zleconego przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi Programu Wieloletniego monitoruje poziom wrażliwości stonki ziemniaczanej na substancje czynne insektycydów zalecanych do zwalczania tego szkodnika, a wyniki monitoringu publikowane są w mediach przeznaczonych dla praktyki rolniczej. Zalecane substancje czynne do ochrony plantacji ziemniaka przed stonką ziemniaczaną w 2017 roku, wraz z krótką charakterystyką zakresu odporności szkodnika, podane są w tabeli.\nZ wyjątkiem bioinsektycydu opartego na białkach produkowanych przez bakterie Baccillus thuringiensis, które uszkadzają jelito środkowe stonki ziemniaczanej, pozostałe zarejestrowane insektycydy są neurotoksynami, działającymi aktywnie na układ nerwowy owada. Ich podstawową cechą jest bardzo szybkie działanie na szkodniki. Aktywność toksyczna każdej substancji czynnej uzależniona jest od jej właściwości molekularnych, od których zależy szybkość przenikania do organizmu i łączenia się z odpowiednim receptorem w komórce nerwowej. Od budowy molekularnej zależy również szybkość zanikania substancji na skutek parowania, promieniowania słonecznego, temperatury, właściwości translaminarne i systemiczne w roślinie. Znajomość właściwości wybranego insektycydu pomaga w trafnym wyborze środka ochrony roślin w zależności od przewidywanej pogody, stadium rozwojowego roślin ziemniaka o raz szkodnika.\nOptymalnym terminem zabiegu przeciwko stonce ziemniaczanej jest okres wystąpienia stadium larwalnego L2/L3. Progiem szkodliwości jest w tym okresie 15 larw na jednej roślinie. Zabieg chemicznego zwalczania można również wykonać w przypadku silnego ataku chrząszczy po przezimowaniu na wczesnych odmianach ziemniaka lub pokolenia letniego na odmianach późnych. Progiem szkodliwości jest występowanie na uprawie średnio jednego chrząszcza na 1 m2 uprawy (fot. 2). W zależności od przebiegu pogody w 2017 r. okresy występowania poszczególnych stadiów rozwojowych stonki ziemniaczanej mogą być zmienne i zdarza się, że równocześnie na plantacji występują zarówno złoża jaj, jak i różne stadia larwalne, dlatego należy często monitorować poziomy liczebności szkodnika i odpowiednio reagować. Dokonując wyboru mniej znanego albo nowego środka do zwalczania stonki ziemniaczanej, nie należy sugerować się jego nazwą handlową, lecz - przede wszystkim - nazwą substancji czynnej. Obecnie w Polsce, ze względu na możliwość importu równoległego pomiędzy państwami UE** oraz wprowadzanie do obrotu środków generycznych (posiadających ten sam skład, co środek oryginalny), plantatorzy mają bardzo szeroki wybór rozmaitych środków chemicznych. Należy jednak zdawać sobie sprawę, że wiele tych środków, choć ma inną nazwę, zawiera tę samą substancję czynną, w związku z czym ich mechanizm działania jest identyczny. Na przykład deltametryna występuje w 10 zalecanych środkach, a chloropiryfos aż w 18 itp.\nPrzystępując do zwalczania stonki ziemniaczanej, należy pamiętać, że w strategii zapobiegania odporności tego szkodnika bardzo ważne jest przestrzeganie rotacji substancji czynnych w kolejnych zabiegach ochrony ziemniaka. Chodzi o spowolnienie selekcji lokalnej populacji tego owada ukierunkowanej na jeden z wymienionych mechanizmów. Rotacja powinna dotyczyć przypadków, w których zachodzi konieczność powtórzenia zabiegu na plantacji w tym samym sezonie wegetacyjnym, jak również kolejnych lat zwalczania szkodnika w danym gospodarstwie. Zwróćmy uwagę, że te same substancje czynne często występują w wielu środkach o różnych nazwach handlowych. Jeśli mamy do czynienia z mieszaninami substancji czynnych, to przy rotacji należy uwzględnić mechanizmy komponentów tej mieszaniny. W praktyce ochrony ziemniaka przed stonką ziemniaczaną mamy zalecane mieszaniny pyretroidowo-neonikotynoidowe oraz pyretroidowo-fosforoorganiczne.\nPodejmując decyzję o przeprowadzeniu zabiegu chemicznego zwalczania stonki ziemniaczanej na plantacji, pamiętajmy o obowiązujących zasadach integrowanej ochrony roślin. Próg szkodliwości określa tylko finansowy wymiar decyzji - wartość uratowanego plonu i koszt zabiegu. Nie wykazuje on natomiast ważnych aspektów środowiskowych i przyrodniczych, których wartość jest niewymierna, a które mają wpływ na różnorodność biologiczną środowiska rolniczego. Im dłużej trwa sezon wegetacyjny, tym większa różnorodność organizmów na plantacji, tak więc każdy późniejszy zabieg stanowi dla tych organizmów ryzyko zatrucia. Po chemiczne zabiegi ochrony ziemniaka przed stonką sięgajmy więc tylko w uzasadnionych koniecznością przypadkach.\n*Zidentyfikowano trzy biochemiczne struktury wpływające na ekspresję genów. Pierwsza to grupy metylowe, które przyłączają się do DNA i blokują poszczególne geny. Druga polega na zmianach chemicznych w białkach, wokół których owijają się łańcuchy DNA. Trzecia to molekuły kwasu rybonukleinowego, tzw. mikroRNA, które nie pozwalają na to, aby odczytany kod genetyczny doprowadził do wyprodukowania przez komórki konkretnych białek.\n**Sprowadzony środek ochrony roślin posiada tę samą substancję czynną (substancje czynne), co najmniej: tę samą moc, tę samą drogę podania oraz tę samą postać jak produkt dopuszczony do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub postać zbliżoną, która nie powoduje powstania różnic toksyczności w stosunku do produktu dopuszczonego do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.\npol-p4 2017-06-06 10:49:47\nNiestety opór środowiska w odniesieniu do stonki jest niewystarczający. Pamiętajmy że jest to gatunek inwazyjny "zrzucony po II wojnie światowej na nasze pola ziemniaczane przez Amerykanów". Kuropatwy i bażanty oraz inne zwierzęta sprawy nie załatwią ze względu na płodność tego szkodnika. Jeszcze długo jedynym wyjściem będą środki chemiczne.\nekojajo 2017-06-03 15:55:52\nDo bażantów strzelają ministrowie a to naturalny wróg stonki,podobnie jak kuropatwy i przepiórki.No ,ale lepiej jest lisy szczepić,żeby cięły te ptactwo i sypać azotox !


Indonezja - Kraj Tysiąca Wysp - pokaz slajdów Tomasza Tułaka | Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie im. Andrzeja Wawrzyniaka\nIndonezja – Kraj Tysiąca Wysp – pokaz slajdów Tomasza Tułaka\nMuzeum Azji i Pacyfiku zaprasza na pokaz slajdów „INDONEZJA – KRAJ TYSIĄCA WYSP”. Gościem spotkania będzie Tomasz Tułak, podróżnik, organizator wypraw do Azji i właściciel biura podróży Om Tramping.\nIndonezja to 17 tysięcy wysp rozciągniętych na tysiącach kilometrów, które rozdzielają wody Pacyfiku od Oceanu Indyjskiego. Wyspy te bardzo różnią się od siebie pod względem ludności, kultury, historii i przyrody. Przez tysiące lat mieszały się tu wpływy wielu różnych narodów, ich kultur i religii. Do dzisiaj wśród licznych plemion zamieszkujących wyspy fascynują stare, wciąż żywe tradycje (np. niezwykle skomplikowane rytuały pogrzebowe), a magia ma się w najlepsze. Zanim przywędrował tu islam, na terenach wielkich wysp, takich jak Jawa czy Sumatra, dominował buddyzm i hinduizm. Kultury te pozostawiły po sobie wspaniałe zabytki jak: Borobudur czy Prambanan.\nNiezwykła i bogata jest przyroda tej części świata. Od ośnieżonych szczytów, często czynnych jeszcze wulkanów, po tropikalne dżungle, pełne olbrzymich drzew, kolorowych ptaków i owadów oraz pełne życia rafy koralowe. Tutaj żyją ostatnie na świecie orangutany, można też zobaczyć największy kwiat świata Raflezja Arnold. Indonezja to również wspaniałe jedzenie, bogactwo owoców morza i egotycznych owoców.\nNasz pokaz rozpoczniemy od Jawy i kulturowej stolicy Indonezji Yogyakarty. W pobliżu miasta znajduje się największa na świecie świątynię buddyjską – Borobudur oraz wielkie świątynie hinduistyczne – Prambanan. Dalej zobaczymy wschód słońca pod wulkanie Bromo. Potem przez plantacje kawy i herbaty dotrzemy do wulkanu Ijen, wewnątrz którego znajduje się siarkowe jezioro i kopalnia siarki, skąd robotnicy w słomianych koszach, na własnych plecach wynoszą kilogramy siarki. Wreszcie dotrzemy do słynnego Bali.\nKolejny miejsca to: wyspa Flores, gdzie będziemy podziwiać wschód słońca pomiędzy różnokolorowymi jeziorami wulkanu Kelimutu; Park Narodowy Komodo, gdzie żyją największe jaszczurki świata – warany z Komodo, blisko spokrewnione z dinozaurami.\nNa koniec odwiedzimy wyspę Celebes (Sulawesi), uważaną przez wielu podróżników za najciekawszą wyspę Indonezji. Mieszkają tu plemiona Toradża o bardzo oryginalnej kulturze. Lud ten słynie z wyszukanych uczt pogrzebowych w intencji duszy zmarłego, aby zapewnić mu bezpieczne przejście w zaświaty.


Kaczyński: 'Hanna Gronkiewicz-Waltz nie jest ofiarą polityczną' - WawaLove\n"Pani Gronkiewicz-Waltz i te osoby, wobec, których prowadzone są postępowania karne nie są żadnymi ofiarami politycznymi. Są po prostu, jeśli sądy to ostatecznie orzekną, przestępcami".\n- Prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz oraz inne osoby, wobec których prowadzone są "postępowania karne" ws. nieruchomości w stolicy nie są ofiarami politycznymi - powiedział w piątek prezes PiS Jarosław Kaczyński.\nPrezes PiS, pytany był w radiowej Jedynce, dlaczego PO stoi murem za prezydent Warszawy i czy w podobnej sytuacji zachowałby się tak samo.\n- Pani Gronkiewicz-Waltz i te osoby, wobec, których prowadzone są postępowania karne nie są żadnymi ofiarami politycznymi. Są po prostu, jeśli sądy to ostatecznie orzekną, przestępcami - zaznaczył lider PiS.\n- Jest takie powiedzenie: złapią cię za rękę, mów, że to nie twoja ręka. W tej chwili pan Grzegorz Schetyna stosuje tę zasadę. Nie wiem, czy ona będzie skuteczna - mówił Kaczyński.\nJego zdaniem obecna opozycja odrzuca władzę PiS i z góry przypisuje wszelkim działaniom złe intencje i bezprawność. - Jeżeli ktoś uważa, że PiS tak naprawdę nie ma prawa rządzić, że kieruje się złymi intencjami, fatalnymi intencjami i chce wprowadzać tutaj dyktaturę etc. to może w ten sposób podchodzić. Może uważać, że każdy schwytany na najbardziej oczywistym przestępstwie jest w gruncie rzeczy ofiarą polityczną - podkreślił prezes PiS.\nKaczyński ocenił, że niektórzy parlamentarzyści oderwali się od rzeczywistości. - To, czego się najbardziej obawiam, nie w wypadku pana Grzegorza Schetyny, bo sądzę, że jednak on jest człowiekiem rozgarniętym, ale w wypadku wielu ludzi, którzy siedzą w Sejmie, to, że oni w to naprawdę wierzą, że oni tak bardzo oderwali się od rzeczywistości, że tak bardzo nie potrafią jej oceniać, że naprawdę z wiarą tego rodzaju opowieść, dyskurs traktują - zaznaczył.\n- To jest kwestia przede wszystkim winy tych, którzy przeszło już 11 lat temu rozpoczęli ten atak, kiedy się zorientowali, że mogą Polską nie rządzić, że ich projekt polityczny może przegrać i którzy zareagowali właśnie w ten sposób. Dlaczego tak było, to mam nadzieję, że historycy kiedyś ustalą - mówił prezes PiS.\nW środę Prokuratura Okręgowa Warszawa - Praga wszczęła postępowanie w sprawie przyjęcia w nieustalonym miejscu w 2008 roku korzyści majątkowej w kwocie 2,5 mln zł przez prezydenta Warszawy lub jego zastępcę. Sprawa ma związek z nieruchomością, na której są ogródki działkowe na Saskiej Kępie. Postępowanie zostało wszczęte po wezwaniu stołecznego radnego, członka stowarzyszenia Miasto Jest Nasze Jana Śpiewaka.\nSzef PO ocenił, że donosy ws. przyjęcia korzyści majątkowej przez prezydent Warszawy jako "absurdalne, wyssane z palca". - Ci, którzy składają takie donosy, to jest instytucja użytecznych idiotów - mówił.\nGronkiewicz-Waltz w środę oświadczyła, że nie przyjęła korzyści majątkowej wskazywanej w ww. zawiadomieniu, ani jakiejkolwiek innej. "Gotowa jestem do podjęcia koniecznej współpracy z prokuraturą" - napisała w oświadczeniu. Poinformowała, że rozważa również podjęcie kroków prawnych mających na celu ochronę jej dóbr prawnych.\nPrzeczytajcie również: Krakowskie Przedmieście: przed Pałacem Prezydenckim pojawiły się barierki. Bezprawnie?\nand 11.02.2017, 16:14\nHanna Gronkiewicz-Waltz nie jest ofiarą polityczną- jest ofiarą pazerności.\nPis dzielec 11.02.2017, 06:41\nPrzestępczą to jest organizacją pisland j****y\nPOkradli trochę 10.02.2017, 20:51\nNasza biedna Hania jest ofiarą ale własnego parcia na kasę ,pazerna Hania i jej mąż totalne dno moralne gdzie jaka kolwiek EMPATIA ,niestety powiem brzydko wyrachowane babsko.


Jak nosić koronki? - WP Kobieta\nFinezyjne, delikatne, misterne - koronki dodadzą elegancji każdej kreacji. Złagodzą surowości czerni, dodadzą zmysłowości seksownej czerwieni. Najpiękniejsze i najbardziej skomplikowane wzory są robione ręcznie.\nFinezyjne, delikatne, misterne - koronki dodadzą elegancji każdej kreacji. Złagodzą surowość czerni, dodadzą zmysłowości seksownej czerwieni. Najpiękniejsze i najbardziej skomplikowane wzory są robione ręcznie. Moda na koronki powraca jak bumerang. Kilka lat temu Kate Middleton wskrzesiła koronkowy trend, wybierając piękna suknię zaprojektowaną przez Sarah Burton (marka Alexander McQueen).\nCzęsto kojarzą nam się z elegancją retro. Koronki można wykorzystać jako motyw zdobiący kołnierz, mankiety lub rękawy. Pięknie wyglądają też koronkowe sukienki i topy. W nowoczesnym wydaniu wybieramy koronki w mocnych, wyrazistych kolorach. Modne są też aplikacje zdobione elementami biżuteryjnymi, złotą nitką, koralikami. Do koronkowych stylizacji dobieramy ciekawe dodatki, pamiętając przy tym, by nie przesadzić z nadmiarem biżuterii.\nChociaż żona popularnego aktora wygląda pięknie, nawet w zaawansowanej ciąży, jej koronkowa stylizacja nie zachwyca. Co za dużo, to nie zdrowo. Koncepcja total look w przypadku koronek nie sprawdza się. Gdyby Aleksandra zamieniła koronkowe leginsy na mniej wyrazistą wersję, udałoby się uratować tą stylizację.\n* Duże rozmiary - hit jesieni 2013!*\nJesień 2013. Zobacz hity tego sezonu. Dostawa i zwrot gratis!