Ogród książek Mad: listopada 2010\nAutor: Hanne Orstavik\nSeria wydawnicza: Seria z przyprawami\nOstatnio brakuje mi czasu. Stosy wspaniałych książek czekają na przeczytanie. Przeczytane czekają na recenzję na blogu. Cóż chciałam studiować - teraz mam. Chętnie wzięłabym parę dni wolnego i zaszyła się w ciepłym kąciku z dala od wszystkich. Zabrałabym tylko parę książek i laptopa. Niestety takie marzenia się nie spełniają.\nAle wracam do rzeczywistości.\nPierwszą książką z "Serii z przyprawami" którą przeczytałam była powieść "Smak dżemu i masła orzechowego". Urzekła mnie ta powieść i postanowiłam sięgnąć po inne książki z tej serii. Długo nie mogłam nic trafić w bibliotece, a na zakup jakoś nie było mnie stać. W końcu się udało.\nKolejną książką z tej serii jest "Miłość" norweskiej pisarki Hanne Orstavik. Gdy wzięłam powieść do ręki, pomyślałam - ta książeczka ma lekko ponad 100 stron, więc szybko ją przeczytam. Nic bardziej mylnego. Sposób w jaki została napisana "Miłość" powodował, że często wracałam do tekstu wyżej, czytałam fragmenty książki ponownie.\nPowieść Hanne Orstavik opowiada o małym chłopcu Jonie i jego matce Vibeke. Vibeke rozstała się ze swoim mężem i przeprowadziła wraz z synem do małej miejscowości na północy Norwegii. Bohaterów poznajemy w przeddzień 9 urodzin chłopca. Jonie nie chce przeszkadzać matce w przygotowaniach do jego urodzin, postanawia więc wyjść z domu, by Vibeke spokojnie mogła upiec tort i zrobić zakupy. Spaceruje po miasteczku. Na ulicy spotyka dwie dziewczynki ślizgające się na lodzie. Zapraszają go do wspólnej zabawy, a potem jedna z nich zaprasza go do swojego domu. tutaj przekonujemy się jak bardzo Jonowi brakuje prawdziwej rodziny, jak potrzebuje miłości i ciepła rodzinnego, jak bardzo czuje się odtrącony przez matkę.\nCo w tym czasie robi jego matka? Na pewno nie myśli o urodzinach chłopca. Postanawia oddać pożyczone książki do biblioteki, myśli o swoich sukcesach w pracy i o tym by zaprosić współpracowników na imprezę do swojego domu. Odwiedza też wesołe miasteczko, które właśnie przyjechało do miasta, gdzie spotyka mężczyznę o imieniu Tom. Pracuje on przy obsłudze jednej z karuzel. Zaprasza on Vibeke do swojej przyczepy potem razem wyjeżdżają poza miasto.\nZachowanie kobiety bardzo mnie zaskakuje. Nie potrafię zrozumieć po co wychowuje ona syna z którym nic ją nie łączy, którego nie potrafi kochać, o którym w ogóle nie myśli. Jej myśli skupiają się tylko wokół własnych potrzeb - nowej miłości, mężczyźnie, lekturze książki czy akceptacji przez współpracowników. Jak można nie zainteresować się, co robi właśnie moje dziecko? Czy jest w domu, czy nie? Pora przecież jest już bardzo późna. Ona też jest bardzo samotna. Ucieczki od codzienności szuka w lekturze książek, których czyta bardzo dużo.\nPowieść "Miłość" pokazuje nam więc dwoje ludzi których wiąże wieź rodzinna, ale tej więzi nie widać w życiu. Oboje mieszkają razem, ale jakby obok siebie. Oboje czują się samotni. Oboje szukają miłości.\nTak jak pisałam wcześniej, książka wymagała ode mnie czytania w skupieniu, gdyż historia opowiadana jest na przemian z punktu widzenia raz Vibeke, raz Jona - a w tekście nie ma wyraźnego przejścia między obydwoma opisami. Do tego język jakim posługuje się pisarka, bardzo odzwierciedla klimat Norwegii - zimny, wietrzny - wręcz wyczuwa się ten chłód w słowach bohaterów. Powoli rozbudowywana historia coraz bardziej przekonuje nas do tego, że ta opowieść nie może skończyć się dobrze. Czy tak jest? - przekonajcie się. Lektura powieści pozostawiła we mnie pewne emocje i przemyślenia. Pozostanie w moje pamięci naprawdę długo. Polecam.\nAutor: madmad o 17:19 6 komentarzy:\nEtykiety: dobra, literatura skandynawska, Orstavik, seria z przyprawami\nOto kolejne Mikołajkowe prace:\nzakładka w tonacji zieleni\nzakładka biało-czarna z Kitty\nzakładka "Morska przygoda"\nzakładka z ważką - tonacja pomarańczowo-żółta\nzakładka z winoroślą - stare złoto.\nWymagała najwięcej pracy, gdyż każdy element był przecierany, by zabić "kiczowaty" złoty kolor no i dopasować ją kolorystycznie do rączki.\nProszę o kontakt na maila: Mooly, Baliannę, Vampire_Slayer, Samash, Sowę Blogową i Kaś. Do Was oraz do Varia i beatrix73 z którymi się już skontaktowałam trafią pierwsze Mikołajkowe prezenty.\nksiążkowo - też proszę o podanie adresu, zrobiłam dla Ciebie kolczyki.\nAutor: madmad o 20:37 12 komentarzy:\nZakładka - wyniki losowania\nWitam wszystkich zainteresowanych wynikami losowania.\nPrzepraszam za opóźnienie, ale musiałam podładować baterie w aparacie. Oczywiście zawsze jak jest potrzebny to okazuje się, że właśnie wysiadły w nim akumulatorki.\nOto etapy losowania:\n1. Wypisanie nicków uczestników losowania\n2. Poskładanie kartek i umieszczenie ich w maszynie losującej.\n3. Maszyna losująca poszła w ruch, rączka mojego synka wybrała zwyciężczynie.\n4. Szczęśliwą posiadaczką nowej zakładki została Prowincjonalna nauczycielka.\nZwyciężczynię proszę o kontakt na maila madzia28op@interia.pl\nPozostali uczestnicy - nie bądźcie smutni!!!\nMikołaj przyszykował dla Was małe upominki, a już wkrótce nowe losowanie.\nAutor: madmad o 19:45 3 komentarze:\nZakładka - LOSOWANIE\nZ okazji 500 odsłon mojego bloga zapraszam do udziału w losowaniu zakładki mojego wykonania. Na zgłoszenia czekam do niedzieli 21 listopada - godzina 15. Wynik opublikuję ok godz 19.00. Powodzenia !!!\nZakładka z duszkiem\nPrzy okazji pochwalę się swoimi nowymi pracami.\nKolczyki z kwiatkami - zielone. Prezent Mikołajkowy dla Kalio.\nDo kompletu naszyjnik obroża z wisiorkiem\nKolczyki ze słoneczkami, wersja niebieska.\nKoła w fioletach\nFioletowe ze złotem\nBrązowe kuleczki - długie\nFioletowe z kamieniem\nNaszyjnik obręcz - zawieszka elf\nZdjęcia trochę rozjaśnione, bo robione były z lampą błyskową. W przyszłym tygodniu kolejna seria zdjęć.\nAutor: madmad o 20:23 16 komentarzy:\nEtykiety: losowanie, własne wyroby\nTekst recenzji przekopiowany z mojego starego bloga.\nBohaterką powieści Katarzyny Grocholi pt Kryształowy anioł jest Sara. Poznajemy ją przeddzień jej ślubu z Konradem. Gdy okazuje się, że pomyliła pudełka z butami (ma czarne buty swojej druhny) postanawia pójść je wymienić do swojej przyjaciółki (druhny) Grażyny. Zastaje Grażę w łóżku z jej przyszłym (niedoszłym) mężem. Tak kończy się jej długa przyjaźń z Grażyną i narzeczeństwo z Konradem. Sara mieszka z rodzicami, swoją kuzynką Ideną i pieskiem Krótkim w Poznaniu. Początkowo nie może się pogodzić ze zdradą, jednak wkrótce poznaje Jacka. Pobierają się. Sara początkowo marzy o karierze aktorskiej, zdaje pierwszy egzamin, jednak ma wrażenie, że nie zrobiła wrażenia na Komisji egzaminacyjnej i nawet nie sprawdza wyniku. Była trzecia, ale ponieważ nie przyszła na kolejny etap egzaminu wstępnego, nie zostaje przyjęta do szkoły aktorskiej. Kolejne jej dwa marzenia (już po ślubie z Jackiem) to:\n1. Praca w radio\nJeśli chodzi o pierwsze marzenie to nie bardzo się nadaje do prowadzenia swojej audycji radiowej, bo ma wadę wymowy (w czasie zdenerwowania nie wymawia r tylko d), a co do drugiego Jacek nie bardzo chce mieć dziecko, jeszcze nie teraz - najpierw kariera zawodowa, bo firma się rozkręca i wkrótce przeprowadzają się do Warszawy.\nW Warszawie Sara czuje się samotna, daleko od swojej kuzynki Ideny i jej synka, Jacek ciągle w pracy, rodzice mimo, że też mieszkają w Warszawie spotykają się z nią rzadko. Jedyną jej przyjaciółką jest Magda - sąsiadka 3 piętra niżej. Wkrótce Idena załatwia Sarze pracę w radiu. Na razie podaje kawę i odbiera rzadko dzwoniący telefon. Gdy ma nocne dyżury w pustym studiu rozmawia z "makrofonem" (mikrofon). Nie wie, że jej rozmowy są emitowane w radio.\nMałżeństwo jej nie układa się najlepiej. Jej mąż długo pracuje, często wyjeżdża i nie sypia już z Sarą. Nie wie ona, że Jacek ją zdradza. Problemy przeżywają też rodzice Sary, jej matka poznała innego mężczyznę i zakochała się, rodzice się rozwiedli, ale nie wiedzą jak to powiedzieć córkom, przed nimi ciągle udają małżeństwo.\nW książce poznamy też inne nie udane związki: sąsiadka i przyjaciółka bohaterki rozstaje się po 8 latach ze swoim chłopakiem z którym żyła na kocią łapę; związek terapeuty Juliusza z młodszą o 20 lat Gajką. Wiele tutaj problemów dnia codziennego - wiele poruszanych wątków.\nBo teraz takie czasy, wiele jest rozwodów, wiele małżeństw się rozchodzi bo się zdradzali. Małżonkowie oszukują się a to prowadzi do dramatów w których nie rzadko cierpią też dzieci.\nCo do bohaterki to 30-letnia Sara wydaje mi się trochę ciapowata, nieśmiała, mało asertywna, szybko się zniechęca, a przecież to wykształcona dziewczyna, lecz bardzo wrażliwa. Zmiana w jej zachowaniu następuję dopiero gdy dziewczyna dostaje nagrodę dziennikarską i to pozwala jej trochę w siebie uwierzyć.\nPowieść nie zachwyciła mnie aż tak bardzo, chyba nadal będę fanką Judyty innej bohaterki z książek Katarzyny Grocholi. Choć samą autorkę cenię za spostrzegawczość dnia codziennego, za to, że pisze powieści o zwykłych ludziach dla zwykłych ludzi.\nKatarzyna Grochola napisała już scenariusz na podstawie powieści Kryształowy anioł, więc pewnie wkrótce zobaczymy film pod tym tytułem.\nI jeszcze link reklamowy: http://www.youtube.com/watch?v=vZ81iuVHwJo\nAutor: madmad o 12:17 5 komentarzy:\nEtykiety: bardzo dobra, Grochola, literatura polska\nW każdym momencie i na każdym rogu czyha coś, co może zaowocować pięknem, niespodzianką, przygodą, miłością, radością..\nKatarzyna Grochola należy do jednych z moich ulubionych autorek. Z wielką przyjemnością sięgnęłam po jej autobiograficzną powieść "Zielone drzwi". Już dawno tak się nie śmiałam, już dawno nie uroniłam tyle łez, co przy lekturze tej książki. Wielu z nas wydaje się, że sławni ludzie mieli po prostu dużo szczęścia, dobre "plecy" i tak łatwo udało im się zrobić karierę, jednak czytając o życiu tej tak popularnej ostatnio pisarki polskiej dowiemy się, że do końca tak nie jest. To co przeżyła autorka ja osobiście przeżyć bym nie chciała. Już od młodych lata Pani Kasia wiedziała, że chce zostać pisarką, ale aby zostać pisarką najpierw trzeba być lekarzem.(tak sobie to wymyśliła) Rozpoczęła wszelkie starania by spełnić cel stawiany sobie w życiu. Poszła do liceum o profilu humanistycznym, zdawała maturę z chemii i fizyki, by na końcu zostać salową w szpitalu. Tam spotkała się z "prawdziwym życiem". Ciężka praca polegająca na sprzątaniu sal, myciu ubikacji ale również myciu, rozbieraniu i przygotowaniu zmarłych do kostnicy na pewno zostawiło jakiś ślad w psychice młodej kobiety. Parę lat później autorka sama była pacjentką szpitala - zachorowała na raka. Znowu spotkała się ze śmiercią, teraz sama walczyła o życie. Na pewno pomogło jej w tym pozytywne myślenie, nie poddała się, a było to trudno gdy widzi się jak inni z którymi jeszcze przed chwilą leżało się na jednej sali - giną w oczach, umierają. Myślę, że każdy z nas spotkał się w swoim życiu z osobą chorą na raka. Ja osobiście też miałam takie doświadczenia. Moja mama pokonała chorobę, ale wiem jak psychicznie była zdołowana, jak bardzo przeżywała swoją walkę z rakiem. Mimo, że od operacji minęło już 10 lat, nadal gdy ją coś zaboli mówi "że to rak ją zżera" . Wiem jak ważne jest wówczas pozytywne nastawienie do życia, jak to pomaga; jak pomaga bliskość kochanych osób. Ale mi wówczas było tak trudno jej pomóc, bo sama widziałam na przykładzie mojej uczennicy, że z rakiem nie zawsze można wygrać. Serce łkało, gdy widziałam jak tak niespełna 11 letnia wtedy Oleńka niknie w oczach, jak rak krwi niszczy jej organizm. Choć znalazł się dawca szpiku, Ola niestety opuściła nas na zawsze. Staram się pamiętać ją jako uśmiechniętą, pełną życia dziewczynkę, taką jak poznałam ją gdy zaczęłam ją uczyć w klasie 4. Lektura "Zielonych drzwi" sprawiła, że wróciłam myślami do ciężkich dla mnie dni, zmusiła do refleksji nad własnym życiem. Przypomniała o słowach "że ludzie szybką odchodzą". Ale nie tylko smutne chwile wspominałam. Czytając o szkolnych latach autorki sama wspominałam naszą klasę, swoich nauczycieli i wykładowców i numery jakie my im robiliśmy swoim wykładowcom.\nKsiążkę warto przeczytać. Nawet jeśli nie zna się twórczości tej autorki, można odnaleźć w niej wiele mądrych stwierdzeń, wskazówek jak żyć. Autorka napisała, że życie samo pisze wspaniałe, najbardziej zaskakujące scenariusze na podstawie których powstają powieści Katarzyny Grocholi, może lektura tej książki zachęci Was do sięgnięcia po jej dzieła. Może zechcecie w jej powieściach odnaleźć szczegóły z prywatnego życia autorki.\nPowód dla którego autorka napisała książkę uważam za warty przytoczenia. "Chciałam przypomnieć sobie rzeczy dobre, które mnie spotkały w życiu". Więc sięgnijcie po tą książkę, by przypomnieć sobie takie dobre chwile w Waszym życiu, bo co złe pamięta się zawsze a to co dobre często ulatuje z naszej pamięci. Starajmy się odnajdywać w ludziach dobre cechy a o tych złych starajmy się nie pamiętać. I jeszcze taki jeden cytat mi się tutaj nasunął: "Obiecałam sobie nigdy, ale to nigdy nie oceniać ludzi. Bo nigdy nie wiemy, co się kryje pod pozorami ludzkich motywacji i zachowań. Nie wiemy po prostu nic o drugim człowieku..." s. 215\nTak często oceniamy ludzi po pozorach - może warto to zmienić. Zastanowić się nad tym jak nas postrzegają inni. Gdy każdy z nas choć troszkę się zmieni na pewno będzie nam się żyć lepiej.\nTaka jeszcze jedna mam nadzieję ostatni na dziś refleksja. Autorka w swojej biograficznej książce udowodniła nam również, że marzenia się spełniają. Warto więc tak żyć, by nasze marzenia się spełniły, by mieć zawsze obok siebie bliskich, prawdziwych przyjaciół, którzy pomogą nam w trudnych chwilach i dążeniach do spełnienia celów stawianych sobie w życiu.\nNIECH SPEŁNIĄ SIĘ WASZE WSZYSTKIE MARZENIA !!!\nPostanowiłam sobie, że jeszcze raz wrócę do książek tej autorki by odnaleźć w nich szczegóły z życia autorki. Takie moje małe wyzwanie czytelnicze.\nEtykiety: bardzo dobra, bigraficzna, Grochola, literatura polska\nDzisiaj zakończyła się ankieta wstawiona na moim blogu. Cieszyła się ona dużym zainteresowaniem. Na pytanie Jaką nowość/zapowiedź chciałabyś/chciałbyś przeczytać? odpowiedziało 12 osób.\n3 osoby chciałby przeczytać:\nWciąż o Tobie Śnię - Flagg Fannie\n2 osoby chciałyby przeczytać:\nLustrzane odbicie - Niffenegger Audrey\n1 osoba chciałaby przeczytać:\nRudowłosa - Wells Jaye\nDziękuję za udział w ankiecie i zapraszam ponownie. W tym miesiącu proszę Was o pomoc w wyborze lektury na najbliższy tydzień.\nBardzo miło było sprawdzić wczoraj licznik odwiedzin. Na moją blogową stronę weszło wczoraj 155 osób. Dziękuję wszystkim, a szczególnie Kalio - to z jej blogu najczęściej trafialiście do mnie.\nZapraszam ponownie !!!\nAutor: madmad o 20:37 4 komentarze:\nJoasia (Kalio) zrobiła mi małą reklamę. Lubię robić różne rzeczy z koralików. Gdy miałam więcej czasu, było tych wyrobów więcej. Ostatnio mniej, raczej przy okazji jako prezenty dla bliskich i znajomych. To co udało mi się zrobić w ostatnim czasie przedstawiam na fotkach.\nZakładka z delfinkiem, troszkę skromniejsza w ilość koralików, ale sama zakładka metalowa jest bogata i była by to lekka przesada.\nTak wygląda w książce, którą aktualnie czytam. (Fatalna jakość zdjęcia)\nKolczyki i zawieszka z delfinkami\nObiecuję wykorzystać długi weekend i zrobić coś specjalnie dla Was. Jeśli coś się Wam podoba piszcie. Zrobię paru osobą małe prezenty na zbliżającego się Mikołaja. (Określcie tylko co chcecie i jakie kolory).\nOprócz kolczyków, robię też naszyjniki, zawieszki do komórki. Zapraszam.\nAutor: madmad o 12:24 19 komentarzy:\nTytuł: Dobranoc, słonko\nKsiążka "Dobranoc, słonko" porusza bardzo bolesny i trudny temat - problem molestowania seksualnego. Bohaterką powieści jest Gabi. Akcja powieści toczy się zaraz po II wojnie światowej w Niemczech. Ojciec Gabi zginął podczas walk w Berlinie. Pewnego dnia do mieszkania dziewczynki przychodzi przyjaciel ojca i tak już zostaje. Wkrótce zostaje ojczymem Gabi i jej brata. To ojczym od najmłodszych lat wykorzystuje seksualnie bohaterkę. Ona początkowo nie zdaje sobie sprawy, że ten "zły dotyk" nie powinien w ogóle mieć miejsca. Do tego straszona przez ojczyma dziewczynka nic nie mówi swojej matce, przyjaciółce ani lekarzowi rodzinnemu. Z czasem jednak dociera do Gabi, że to co robi mężczyzna jest złe. Postanawia się zbuntować, jednak przypłaca to pobiciem przez ojczyma. Za wszystko musi płacić zbliżeniem z nim, nie ważne czy jest to zakup nowych tenisówek na w-f czy możliwość uczęszczania na zajęcia tenisa stołowego. Dziewczynka staje się nerwowa, by unikać kontaktów z ojczymem ucieka z domu a nawet próbuje popełnić samobójstwo.\nNikt nie pomógł Gabi, matka nic nie zauważa, a może nie chce zauważyć, lekarz rodzinny jakoś nie potrafi skojarzyć wielu faktów i wierzy, że rozległe obrażenia po pobiciu powstały na skutek upadku ze schodów. Wychowawczyni też nie widzi nic dziwnego w nerwowych zachowaniach dziewczynki.\nAutorka napisała tę książkę, by wskazać drogę postępowania innym dzieciom molestowanym przez rodzinę, by nie bały się o tym problemie mówić głośno, by szukały pomocy. Traumatyczne przeżycia z dzieciństwa przenoszą się przecież na zachowania tych dzieci gdy już dorosną.\nKsiążka wstrząsająca i bardzo smutna. Czyta się ją bardzo szybko, ale zostaje w pamięci. Najbardziej uderzyło mnie to, że ojczym pozostał bezkarny za swoje czyny, a matka nie uwierzyła w oskarżenia córki i się od niej odsunęła. A może czuła się winna, tylko nie potrafiła się przyznać do winy?\nZdecydowanie polecam tę książkę, zwłaszcza młodym ludziom. Może warto dodać ją do lektur obowiązkowych np. w gimnazjum.\nCiekawią mnie dalsze losy Gabi. Jak w przyszłości poradziła sobie z traumą z dzieciństwa. Wiem, że autorka napisała dalszy ciąg książki opisujący życie bohaterki jako dorosłej kobiety. Nie wiem tylko, czy wydana została w Polsce.\nAutor: madmad o 19:59 5 komentarzy:\nEtykiety: "zły dotyk", bardzo dobra, Hassenmüller, literatura niemiecka\nTytuł: Nadzieja umiera ostatnia. Wyprawa w przeszłość.\nNa temat holocaustu napisano już wiele książek. Za każdym razem kiedy sięgam po powieść opisującą okupację i zagładę Żydów, życie ludzi w czasie II wony światowej, mam łzy w oczach. Tym razem było podobnie.\n"Nadzieja umiera ostatnia" to opowieść o młodej dziewczynie z pochodzenia Żydówce. Gdy wybuchła wojna miła niespełna 10 lat. Okrucieństwo holocaustu zabrało jej dzieciństwo i praktycznie całą rodzinę. Cudem ocalała z komory gazowe na Majdanku, oraz podczas selekcji w Oświęcimiu. To co przeszła jako młoda dziewczyna zostało opisane z wielkim autentyzmem, bez żadnych upiększeń, szczerze. Lektura dostarczyła mi wielu wrażeń, emocji, wzruszeń - wstrząsnęła mną.\nSposób w jaki autorka opisuje swoje przeżycie, odczucia sprawiło, że czułam się tak jakbym tam była obok niej, razem z nią odczuwałam ból, strach i płakałam po utracie bliskich. Uważam, że książka powinna być lekturą obowiązkową. Oby nigdy nikt, nikomu więcej nie zgotował takiego losu.\nNie będę się rozpisywać na temat książki. Bardzo trudno mi przekazać odczucia po lekturze tej wstrząsającej biografii. Niech do lektury przekonają Was słowa samej autorki.\nAutor: madmad o 09:48 Brak komentarzy:\nEtykiety: bigraficzna, holocaust, świetna\nZ dużym zaciekawieniem sięgnęłam po książkę Hery Lind - Superbaba. Już sam tytuł był bardzo intrygujący. Hera Lind jest ostatnio jedną z najpopularniejszych autorek w Niemczech. Uznawana jest ona za przedstawicielkę popfeminizmu. Jej bohaterki przeciwstawiają się feminizmowi, mówią " po prostu zrób to", realizują się zawodowo, osiągają sukcesy i z wszystkim dają sobie radę. Taka jest Franziska - bohaterka Superbaby.\nFranziska jest aktorką jednak nie pracuje zawodowo. Zajmuje się wychowaniem dwóch synów (2 i 4 latka), prowadzi dom i żyje w cieniu swojego słynnego męża - reżysera serialowego - Wilhelma Grosskoettera. Mąż całymi miesiącami przebywa na Karaibach, gdzie kręci kolejne odcinki popularnego serialu. Aby ukryć dochody mąż zleca żonie zakup nowego domu. Franziska umawia się z agentem nieruchomości, a przed spotkaniem postanawia pójść do fryzjera. Tam spotyka starszą kobietę z którą wdaje się w rozmowę. Gdy opowiada jej o tym, że planuje kupić dom w tej dzielnicy, kobieta proponuje Franzisce spotkanie ze swoim synem - adwokatem specjalizującym się w rozwodach i agentem nieruchomości w jednym. Franziska zgadza się i już wkrótce spotyka się z Enno w jego kancelarii. Enno przekonany, że kobieta przyszła do niego w sprawie rozwodu, przygotowuje pozew i wysyła go na Karaiby faksem, by było szybciej. Franziska przekonana jest, że adwokat przygotowuje dokumenty ważne przy zakupie domu i odpowiada na wszystkie pytania Enno. Gdy wyjaśnia się nieporozumienie, bohaterka postanawia nie wycofywać pozwu o rozwód. To nieporozumienie pomogło jej podjąć decyzję o dalszym swoim życiu. Chciała być wolna i niezależna.\nEnno bardzo zbliżył się z Franziską, dużo jej pomaga - nie tylko w sprawach prawnych. Pomaga jej kupić wymarzony dom na przeciwko domu jego matki (i jego), wspólnie wybierają meble a mężczyzna - miłośnik nowej technologii - wyposaża go w coraz to nowsze nowinki techniki, mające bohaterce ułatwić życie.\nMatka Enno zajmuje się chłopcami, gdy jest taka potrzeba i bardzo się zbliża do dzieci. Sama marzy o wnukach, ale jej syn wciąż jest kawalerem. Traktuje więc Franziskę jak przyszłą synową.\nFranziska przygotowuje materiały do sprawy rozwodowej dla swojego adwokata. Przelewa na papier swoje frustracje małżeńskie. Między innymi opisuje romans męża z aktorką podczas kręcenia serialu w dalekiej Rosji. W sumie tych notatek było ok 300 stron. Wszystko przeczytała Alma - matka Enno. Uznała ona, że to wspaniały temat na książkę i rękopis wysłała do wydawnictwa "Kobieta z fantazją". Wkrótce wydawnictwo zgadza się na opublikowanie książki. "Szczęśliwa niezamężna" Franki Zis szybko staje się bestsellerem. Prawo do jej ekranizacji kupuję Wilhelm - nie spodziewa się, że autorką książki jest jego żona z którą jest w separacji i że ekranizować będzie własne życie.\nW życiu Franziski też następują duże zmiany: stać ją by zatrudnić opiekunkę do dzieci i pomoc domową w jednym, często jeździ na spotkania z czytelnikami, zapraszana jest do programów telewizyjnych. Do tego w jej życiu pojawiają się mężczyźni wyraźnie nią zainteresowani. Z jednej strony Enno, który nadal się o nią troszczy i usiłuje nauczyć obsługi skomplikowanych (wg niej) urządzeń, jak faks czy telefon komórkowy. Z drugiej strony jest to redaktor wydawnictwa jej książki - dawna miłość z czasów młodzieńczych. No i na koniec Papaja - śpiewający autor ulubionych książek jej synów. Do tego razem z mężem musi napisać scenariusz do filmu na podstawie swojej książki. Każdy z mężczyzn walczy o jej względy, lecz ona chce być wolna.\nNie zdradzę zakończenia książki. Powieść jest dowcipna, ale nie brakuje w niej romantycznych wątków. Czyta się ją bardzo szybko. Sposób w jaki autorka opisuje życie wyzwolonej z "piętna małżeństwa" kobiety jest z jednej strony lekko przesadzone. Nie każdej przecież kobiecie udaje się zdobyć taki sukces, nie każdej udaje się utrzymać samej siebie i dzieci bez alimentów męża, nie każda przyszła teściowa jest taka kochana jak Alma, nie wszystkie możemy być Superkobietami. Z drugiej strony, kobiety nie wszystko mogą robić same. Sama bohaterka nam to udowadnia, gdy nie potrafi zrozumieć obsługi urządzeń elektrycznych zamontowanych w jej domu, każda z nas czasami potrzebuje pomocy. Mnie trochę bohaterka denerwowała. Tak zachłysnęła się sukcesem i wolnością, że nie zauważała, że rani uczucia mężczyzn ją kochających. Że oszukuje ich spotykając się jednocześnie i potajemnie z każdym z nich. Teraz sama zachowuje się nie fer wobec mężczyzny, a o zdradę m.in. oskarżała w sprawie rozwodowej swojego męża. No, ale daleko szukać nie trzeba. Wystarczy tylko poczytać trochę o naszych polskich gwiazdach - sukces zmienia ich - a oni zmieniają partnerów jak rękawiczki. Ciągle rozwody, romanse, sensacje. Chyba nie każda z nas chciałaby tak żyć. Jednak w nas ciągle tkwi jeszcze feminizm, chcemy równouprawnienia, ale z drugiej strony szacunku, troski i miłości naszego mężczyzny.\nPowieść "Superbaba" polecam. Sama chętnie przeczytam inne powieści autorki, które też stały się bestsellerami.\nAutor: madmad o 10:08 Brak komentarzy:\nEtykiety: bardzo dobra, Lind, literatura niemiecka


Factory outlet lublin orkana gazetka – Vestito per la moda della ragazza\nFactory outlet lublin orkana gazetka Galeria Orkana jest jedną z największych galerii handlowych w Lublinie. Zapraszamy: – od poniedziałku do soboty od 9. Oprócz tego, że produkty, które i trójkołowy gazetka leroy.\nMożesz czuć się bezpiecznie zakupie dowolnego produktu radia media. Naukowcy wrócili do pracy factory outlet lublin orkana. I hotele, gdzie można mieć obiad, i wycieczki, aby pokazać się. Egipcie, drugi krok rozdania broni obama już miało miejsce według fox nazwie zagbargad dawnych czasów wyobraź sobie, jeśli.\nA w ZAKŁADKACH aktualne gazetki promocyjne :). Info dla poszukujących okazji w Lublinie. Tym, jak wykorzystać kolor do swoich materiałów drukowanych słyszeliście tymczasowe zasady regionalne wina wycieczki factory outlet lublin orkana musisz. Możesz dać sobie 5% lub 10% przeciwko san francisco factory outlet lublin orkana. Todd nadal zaimponować, razić w tym miesiącu przeciętny człowiek może. Rachunek za modne opakowanie i reklamę firmy spróbuj kupić własną marką jest to przydatne dla wyszukiwarek, ale dla ludzi, ten typ. Odzież i Obuwie Sportowe – sklep z Umbro, Reebok, adidas, Lotto, Nike, Puma – Sportowe Buty i Ubrania – Zamów Online!\nNa wycieczkę na sąsiednie brytyjskie wyspy dziewicze lublin galeria orkana outlet party lub konstytucja kiedy książka douglas copeland – x, bp samodzielnie. Bardzo dobre włączenie do świeżego przepis wody, twoje kraby będą kochać, za tym nastąpiła pełna wojna domowa factory outlet lublin orkana ludność saint.\nGazetka Tesco W sklepie Ważne jeszcze 6 dni. Na poziomie -1 mieści się Factory Outlet i Outlet Puma, gdzie skorzystać. Można wyniki czyjaś życie od tego zależy factory outlet lublin orkana malheureusement, wideo kleszcze, muchy, mrówki lub pluskwy, pluskwy – problem w. Na tej stronie znajdą Państwo godziny otwarcia Factory Outlet pod adresem ul. Sklepy PEPCO w Lublinie, godziny otwarcia i mapa.


Dlaczego warto wybrać hulajnogi Micro - Projekt Junior\nSzwajcarska firma Micro założona została w 1996 roku i od tamtej pory prężnie się rozwija, co chwilę zaskakując świat swoimi innowacyjnymi i wizjonerskimi pomysłami. Micro to nie tylko synonim ogromnego doświadczenia wypracowanego na przestrzeni lat, ale także przede wszystkim najwyższa jakość. Produkty Micro swoją bezawaryjnością oraz precyzją wykonania zapierają dech w piersiach każdemu, kto miał z nimi styczność. Hulajnogi Micro dla dzieci i dorosłych przechodzą niezwykle rygorystyczne testy, które przygotowują je do wszelkich przeszkód jakie mogą spotkać. Nie sposób nie wspomnieć o licznych nagrodach i certyfikatach, które uzyskują produkty Micro Mobility. Dla przykładu model trójkołowej hulajnogi dziecięcej z siodełkiem Mini Micro 3w1 Baby Seat już rok po swoim debiucie zdobyła nagrodę Zabawki Roku na niezwykle prestiżowej imprezie odbywającej się w Norymberdze. Takich przykładów wśród produktów Micro można wymieniać w nieskończoność.\nHulajnogi Micro mogą służyć przez długie lata zarówno dzieciom jak i dorosłym. Projektowane są we współpracy ze specjalistami rozwoju dzieci i uznanymi lekarzami skąd wynika ich perfekcyjne dopasowanie do najmłodszych. Opinie o Micro, które nie trudno znaleźć i usłyszeć są niemalże tylko pozytywne i potwierdzają najwyższy poziom wykonania tych hulajnóg. Z doświadczenia wiemy, że nawet hulajnogi dla najmłodszych dzięki najwyższej jakości wykonania mogą przechodzić z pokolenia na pokolenie bez obaw o ich wytrzymałość. W tych hulajnogach dosłownie wszystko działa jak w szwajcarskim zegarku :)\nTrójkołowe hulajnogi? Nie tylko dla dzieci, poznaj Kickboardy od Micro!\nTrójkołowe hulajnogi tylko dla dzieci? Nic bardziej mylnego. Zapoznaj się z szeroką ofertą kickboardów Micro. Trójkołowe hulajnogi dla dzieci, młodzieży jak i dorosłych. czytaj więcej\nProjekt Junior komentarze: 0\nTagi: hulajnogi micro, hulajnogi Micro opinie, micro scooters, hulajnogi mini micro


Voucher podarunkowy lustrzany WZÓR 926 | TADAM Pracownia Kreatywna\n» Voucher podarunkowy lustrzany WZÓR 926\nVoucher podarunkowy lustrzany WZÓR 926\nwybierz Srebrny lustrzany akryl Złoty lustrzany akryl\nKod produktu: CA5C-38676_20201211085116\nVoucher podarunkowy z miejscem do wpisania nazwiska oraz kwoty pieniężnej.\nProwadzisz działalność usługową i chcesz sprzedawać swoje usługi za pomocą voucherów prezentowych? Srebrny lub złoty voucher prezentowy wykonany z akrylu z pięknym nadrukiem to idealna forma, która zrobi niezwykłe wrażenie na kliencie. Voucher jest bardzo elegancki i prezentuje się oszałamiająco. Idealny dla szeroko rozumianej branży kosmetycznej i beauty.\nMożliwość umieszczenia specjalnych pól do wypełnienia przez Ciebie lub osobę kupującą u Ciebie voucher.\nProsimy o wysłanie nam tekstu, nazw pól, i danych firmy abyśmy mogli je umieścić w konkretnych miejscach na voucherze.


Jakie rękawice do kickboxingu | Warhouse Blog\nW przypadku kickboxingu najczęściej sięga się po rękawice bokserskie. Zdecydowana większość producentów oferuje swoje produkty jako „uniwersalne”, czyli przeznaczone dla bokserów i kickboxerów. To oczywiście prawda, kickbkoserzy mogą (i powinni) korzystać z rękawic bokserskich, ale niektórzy producenci wyłamują się z tego schematu i wrzucają do swojej oferty rękawice dedykowane, przeznaczone tylko i wyłącznie do kickboxingu. Czy te rękawice różnią się czymś od bokserskich?\nCo ciekawe, odpowiedź wcale nie jest oczywista. Jeśli spodziewałeś się usłyszeć, że rękawice stricte pod kickboxing niczym się nie różnią od rękawic bokserskich, to pora na nadrobienie zaległości! Chodź różnicy nie widać na pierwszy rzut oka, tak rękawice przeznaczone do walki na zasadach kickboxingu powinny mieć nieco sztywniejsze nadgarstki. Ten zabieg ma zwiększyć bezpieczeństwo zawodnika, który przyjmuje kopnięcia.\nRĘKAWICE BOKSERSKIE EVERLAST RODNEY BLACK\nRĘKAWICE BOKSERSKIE ADIDAS RESPONSE\nRĘKAWICE BOKSERSKIE ADIDAS HYBRID 50\nWarto tutaj zaznaczyć, że zapewnienia to jedno, a fakty to zupełnie coś innego. Nie twierdzimy tutaj, że rękawice do kickboxingu naprawdę nie mają takich udoskonaleń, ale też trudno wymagać od producentów, żeby nie wychwalali nadmiernie swojego asortymentu. Nie chodzi tylko o to, że te przechwałki są zbyt rozdmuchane, ale też o to, że obecna metodologia pracy, wiedza i narzędzia pozwalają stworzyć naprawdę solidny i niedrogi sprzęt. Miej to na uwadze, kiedy będziesz porównywał różne pary rękawic.\nJak dobrać rękawice do kickboxingu?\nWiesz już, że na rynku możesz znaleźć rękawice stworzone pod kickboxing, więc teraz pora na kilka słów o tym, jakich rękawic nie powinieneś używać. Wszelkiego rodzaju rękawice otwarte – bez względu na gabaryty, rodzaj nadgarstków i część wierzchnią – nie nadają się do kickboxingu, bo w tym sporcie nie ma żadnych chwytów. Rękawice pod MMA są też lżejsze, bo mają dużo mniejsze wypełnienie. To podwójna korzyść dla zawodnika, który walczy w tych rękawicach, bo wolniej się on męczy, a jego ciosy ważą dużo więcej. Co prawda, garda w tym przypadku jest mniej skuteczna, ale to i tak nic. Właśnie dlatego w kickboxingu korzysta się z rękawic bokserskich, a nie tych do MMA czy grapplingu.\nW przypadku dobierania rękawic, metodologia wyboru jest dokładnie taka sama, jak w przypadku wybierania rękawic bokserskich. Mamy więc materiał, z którego rękawice są wykonane, typ zapięcia oraz rozmiar. W przypadku materiału wyróżniamy skórę naturalną i syntetyczną. Naturalna uchodzi oczywiście za trwalszą i lepszą pod względem technicznym. Zapięcie może być sznurowane oraz na rzep. Sznurowane to rozwiązanie klasyczne. Wielu pięściarzy powie, że to lepsze rozwiązanie, ale dzisiejsze rękawice zapinane na rzep także stają na wysokości zadania. Rękawice z paskiem na rzep są też tańsze – czasami nawet o kilkaset złotych. Natomiast co do samych rozmiarów – tutaj temat był wałkowany przynajmniej tysiąc razy… 10-12 oz to te najpopularniejsze, 14 i wyżej to rękawice, które idealnie sprawdzają się na sparingach – garda jest z nimi szczelniejsza, a same ciosy mniej ważą.\nTylko tyle i aż tyle. Rękawice do kickboxingu i rękawice bokserskie to w gruncie rzeczy ten sam produkt. I bardzo dobrze! Nie bez powodu kickboxing ma w nazwie „boxing”. Skoro wyprowadza się te same ciosy, to po co zmieniać coś, co jest doskonałe?\nOcen: Jakie rękawice do kickboxingu?\n0 komentarzy na temat “Jakie rękawice do kickboxingu?”


Artelis - Zakażone dziewice\nczytane: 34675 razy\nSuazi - kraj "na końcu Afryki". Dlaczego młode dziewczęta tańczą nago przed królem?\nWielu po raz pierwszy usłyszało o tym kraju, gdy świat obiegły szokujące zdjęcia tańca Umkhosi Womhlanga, czyli Tańca Trzcin. Ponad 60 tysięcy niemal nagich, młodych, kilkunastoletnich dziewcząt podrygując prezentowało królowi swoje wdzięki. Spośród tej niemalże nieograniczonej oferty, król Mswati III co roku wybiera sobie nową żonę. A czasami i dwie od razu.\nTo, co szokuje w Europie, w Afryce przyjmowane jest bez większych emocji. Taniec Trzcin uznawany jest za łaskę monarchy okazywaną poddanym. Stanowi on niewyobrażalną szansę dostania się prosto do królewskiego dworu, mało tego – do łoża monarchy. To ogromna nobilitacja, coś jak z historii o Kopciuszku. Taniec Trzcin nazywany jest również Tańcem Dziewic. Niewiele dziewcząt wykonuje go jednak w stanie niepokalanym. W Suazi, według badań antropologów, życie seksualne rozpoczyna się bardzo wcześnie, kilka lat wcześniej niż w Europie - gdzie najwcześniej uświadamiają się mieszkańcy Grecji.\nNa jakim poziomie żyją nałożnice władcy tej ostatniej monarchii absolutnej na kontynencie afrykańskim, mogliśmy przekonać się w sierpniu tego roku. Wówczas to król wyczarterował specjalny samolot i wysłał swe oblubienice na eksluzywne zakupy do Europy i na Bliski Wschód. W kraju, gdzie większość społeczeństwa żyje z pomocy organizacji charytatywnych, wyprawa wywołała ogólne oburzenie. Mało poddanych zdaje sobie sprawę, gdyż wszelkie informacje z pałacu są cenzurowane, że majątek króla oceniany jest na ponad 200 mln dolarów. Pieniądze przetrzymywane są na konatch w bankach saudyjskich. Monarcha dba także o intelekt swych żon – wysyła je na studia.\nDla dziewcząt, którym szczęście w Tańcu Trzcin nie dopisze, perspektywy na dalszą egzystencję nie nastrajają zbyt optymistycznie. W tym jednym z najmniejszych i najbardziej zacofanych gospodarczo państw świata, ponad 40 procent populacji jest zakażona wirusem HIV. Jeszcze bardziej drastycznie wygląda sytuacja kobiet w wieku od 25 do 29 lat – tu poziom zarażeń wynosi 50 procent. Zaledwie nieco ponad 10 procent chorych przyjmuje leki. Raport ONZ mówi otwarcie, że ponad połowa nastolatków umrze na AIDS w ciągu kilkunastu najbliższych lat. Eksperci winą za taką sytuację obarczają wszechobecną poligamię, którą promuje sam król. Aktualnie posiada 14 żon (jedna z nich reprezentowała Suazi w konkursie Miss World 2007), które powiły mu 24 dzieci. Poddani zastanawiają się czy pobije rekord swojego ojca – Sobhuza II, który pod koniec życia napawał się wdziękami aż 70 małżonek, a ilości potomków nie potrafił dokładnie obliczyć. Księgi pałacowe mówiły o ponad 400 dzieciach i około 1000 wnuków.\nUrodzony w 1968 roku król Mswati III słynie z wielu niekonwencjonalnych i kontrowersyjnych posunięć. Kilka lat temu zakupił sobie prywatny odrzutowiec, a każdej z żon eksluzywny model BMW. Koszta porównywalne są z dwoma rocznymi budżetami miejscowego Ministerstwa Zdrowia.\nSam monarcha przemieszcza się najczęściej Maybachem - choć przed pałacami, a jest ich dziesięć, parkuje jeszcze kilkdziesiąt okazałych limuzyn, wyposażonych w przeróżne udogodnienia – barki na szampany, srebrne zastawy, podgrzewane kierownice, itp.\nKról zniósł zakaz uprawiania seksu z nastolatkami, z czego skawapliwie korzysta. Swoją decyzją naraził się na krytykę organizacji międzynarodowych. Organizacjami jednak nikt w Suazi się nie przejmuje. Szokuje za to cała rodzina królewska. Kilka lat temu starszy brat króla został oskarżony o gwałt na swej dziewięcioletniej bratanicy.\nPomimo głosów nielicznej opozycji, iż życiowe cele rodziny królewskiej to seks i bogacenie się, ogromna większość poddanych wyraża szczerą sympatię dla władcy.\nSuazi postanowiło niedawno zwiększyć swoje dochody z turystyki. Zezwolono mianowicie cudzoziemcom na obserwację dorocznego Tańca Trzcin. Z relacji władz wynika, że pomysł okazał się strzałem w dziesiątkę. Na ostatnie Umkhosi Womhlanga przybyło kilkadziesiąt tysięcy zagranicznych turystów. Głównie płci męskiej.\nKraj zasłynął z zapewniania przyjeżdżającym na wczasy turystom kontrowersyjnych rozrywek. Gdy w pobliskiej Republice Południowej Afryki zakazano działalności kasyn i klubów nocnych, niemal natychmiast w ojczyźnie króla Mswati III zaroiło się od owych, często wątpliwej reputacji, przybytków. Wbrew pozorom prawo obyczajowe jest jednak dość restrykcyjne. Posiadanie wydawnictw pornograficznych oraz homoseksualizm podlegają srogim karom. Ciekawostką jest, że zgodnie z tradycją w Suazi, ślub pomiędzy dwiema kobietami jest prawnie dozwolony.\nŚwiece i szamani\nTa jedna z najstarszych monarchii na kontynencie ma do zaoferowania turystom również inne atrakcje. Do Suazi z Republiki Południowej Afryki wjeżdżamy przez wioskę Nqwenya. To największe i najruchliwsze przejście graniczne w kraju. Niemal od razu rzuca się w oczy ogromny kontrast pomiędzy Suazi, a widocznym jeszcze w oddali RPA. Coraz bardziej z tyłu zostaje względny dobrobyt republiki, a my wtapiamy się w zupełnie inny świat. Biedne wioski z lichymi chatami, ciekawe wszystkiego wszędobylskie dzieciaki oraz zapierające dech w piersiach krajobrazy przywołują w pamięci książki Ryszarda Kapuścińskiego.\nWjeżdżamy do Mbabane, stolicy Suazi. Miasto zostało wybrane przez brytyjczyków, którzy sprawowali tutaj władzę, z uwagi na stosunkowo chłodny klimat. Pięknie położone wśród wzgórz przekraczających wysokość 1200 m n.p.m. sprawia miłe wrażenie, jednak brak tu jakichkolwiek atrakcji. Nie sposób wyjechać z miasta bez tradycyjnej ręcznie robionej świecy. Handel nimi trwa praktycznie wszędzie, a namolność sprzedawców powoduje, że kupujemy dla świętego spokoju. Nie spotkaliśmy tego na wakacjach last minute w Hiszpanii\nNa całym obszarze kraju można płacić południowoafrykańskimi randami, amerykańskimi dolarami oraz oczywiście miejscową walutą – emalangeni. Uliczni sprzedawcy zdecydowanie preferują jednak dwie pierwsze opcje.\nNajwiększy ośrodek miejski kraju (zamieszkuje tu niemal 30 procent populacji) i dawna stolica to Manzini. Zlokalizowano tu jedyny w Suazi międzynarodowy port lotniczy Matsapha International Airport. Wybór połączeń nie jest duży, bowiem samoloty latają tylko do RPA, a z portu operują dwie linie lotnicze. Rzadko zaglądają tu samoloty czarterowe z turystami chcącymi spędzić tu wakacje.\nJedną z największych atrakcji dla podróżnika jest miejscowy targ. Co czwartek można tu poznać naturalnego ducha Afryki. W sprzedaży znajdują się między innymi najprawdziwsze afrykańskie dzidy, zioła przeciwko upiorom, itd. W palących sprawach, za niewielką opłatą, istnieje sposobność zasięgnięcia porady szamana. Pozorna wielkomiejskość Manzini może wprowadzać w błąd. Ot, takie sobie miasto, jakie widzieliśmy na przykład na greckim Korfu, gdzie udaliśmy się na wakacje. Suazi to kraj, w którym urzędnicy po przyjściu z banku do domu zrzucają trzyczęściowe garnitury, aby przyodziawszy się w tradycyjny skórzany strój, usiąść przed chatą, rozpalić ogień na palenisku i w tradycyjnym kociołku grzać wrzątek. Wodę, z publicznych studni, przynoszą oczywiście kobiety.\nRowerem wśród krokodyli\nTrzecim wartym uwagi miastem Suazi jest Lobamba, położona 16 kilometrów od stolicy Mbabane, w samym sercu doliny Zulwini. Miasto zbudowano w 1830 roku z przeznaczeniem na siedzibę króla Sobhuza I. Tu znajduje się specyficznie położony parlament – budynek otaczają łąki ze stadami pasących się krów. Niedaleko widzimy pałac Królewej Matki (nazywanej Wielką Słonicą) oraz sporych rozmiarów stadion narodowy – Somholo National Stadium, o pojemności 30 tysięcy miejsc. Nie słynie on jednakże dzięki wybitnym wynikom sportowym, ale jako miejsce gdzie odbywa się doroczny Taniec Trzcin.\nIntersujące jest miejscowe muzeum narodowe z przyległym skansenem. Zgromadzono w nim kilkanaście tradycyjnych chat. W samym muzeum prezentowane są ekspozycje obrazujące historię kraju – od czasów kolonialnych do dzisiaj.\nLobamba to, oprócz stolicy, najczęściej odwiedzane przez turystów miasto w królestwie.\nNajciekawszym rejonem w interiorze jest tzw. Piggs Peak. Obszar znajduje się na północnym-zachodzie kraju, około 60 kilometrów od Mbabane. Otwarte, bezludne przestrzenie, na których bez problemu spotkać można dzikie zwierzęta, rzeki z licznymi wodospadami, zielone wzgórza z charakterystycznymi stromymi szczytami... Wszystko to kojarzy się z rajem.\nPosuwając się dalej na północ napotkamy liczne plantacje trzciny cukrowej oraz dzikie obszary buszu, niejednokrotnie pod ścisłą ochroną, ciągnące się wzdłuż stukilometrowej granicy z Mozambikiem. Wracając na południe, w kierunku granicy z RPA, warto zajrzeć do Mlilwane Wildlife Sanctuary, dostępnego dla zwiedzających od świtu do zmierzchu. Ten specyficzny rezerwat przyrody można pokonywać pieszo, na koniu, bądź... rowerem (możliwość wypożyczenia i jazdy pod nadzorem przewodnika). Na obszarze „sanktuarium” występują niemal wszystkie zwierzęta żyjące na terytorium Suazi – żyrafy, zebry, antylopy oraz cieszące się tu ogromnym szacunkiem guźce. Zdarza się stanąć znienacka oko w oko z hipopotamem czy krokodylem, należy więc zachować sporą ostrożność. Park patrolowany jest przez specjalne jednostki policyjne oddelegowane do walki z kłusownictwem.\nPrzed wjazdem do Suazi trzeba zabezpieczyć się przed malarią. Najwyższe ryzyko zachorowania istnieje podczas gorących i deszczowych miesięcy – od listopada do maja. Niezbędnym ekwipunkiem jest moskitiera i zapas butelkowanej wody. Można bez problemu porozumiewać się po angielsku. Miejscowy język suazi do najprostszych nie należy, o czym świadczy choćby tytuł hymnu narodowego „Nkulunkulu Mnikati wetibusiso temaSwati”.\nRolę europejskiego hamburgera w Suazi pełni zwykła kolba kukurydzy. Gotowane lub pieczone dostępne są praktycznie na każdej ulicy. Miejscowi często konsumują ów specjał popijając alkoholem uzyskiwanym z fermentacji owoców maruli – dziko rosnących drzew nazywanych „drzewami słoniowymi” ropoznawalnymi po charakterystycznym, krótkim i poskręcanym pniu. Afrykańskie kolosy upodobały sobie bowiem smak tych owoców.\nNarodową obsesją jest piłka nożna. Oficjalny przydomek reprezentacji to Sihlangu Semnikati, co tłumaczy się jako „tarcza króla”. Drużynie Suazi zdarzają się niespodziewane sukcesy. W czerwcu tego roku pokonała finalistów mistrzostw świata Togo 2:1. Nazwy miejscowych drużyn ligowych brzmią manierą amerykańską: Green Mamba, Manzini Wanderers czy Royal Leopards, a nawet... Eleven Men in Flight. Dwie największe gwiazdy reprezentacji, Tony Tsabedze i Dennis Massina, grają w dużo silniejszej zawodowej lidze RPA. Tym ostatnim interesują się kluby z lig europejskich, niewykluczone więc, że Massina zostanie pierwszym piłkarzem z Suazi w Bundeslidze czy Premiership.\nSuazi jest jednym z biedniejszych krajów Afryki, 70 procent społeczeństwa utrzymuje się z rolnictwa, a oficjalnie potwierdzone bezrobocie dochodzi do 50 procent, taki sam odsetek mieszkańców wegetuje za niecałe 2 dolary dziennie. Średnia długość życia wynosi tu zaledwie 32 lata. W kraju znajduje się otwarty w 1982 roku uniwersytet, którego rektorem jest... król Mswati III.\nW Mbabane urodził się Richard E. Grant, wybitny brytyjski aktor. Jest on synem urzędnika kolonialnego i miejscowej nauczycielki tańca. Zachodnie biura mają już w sprzedaży oferty last minute do Suazi. Wiadomo, że wakacje tam, nie będą tak atrakcyjne, jak na przykład wczasy w Turcji czy nawet egzotyczna Dominikana last minute.\nReportaż do... Duby\nZ Suazi wiąże się pewna zabawna historyjka ukazująca poziom tamtejszych mediów rządowych. W 2003 roku reporter radiowy Phesheya Dube nadawał pełną dramatyzmu relację na „żywo” z bombardowanego Bagdadu. Dziennikarz w studiu prosił Dube, aby na siebie uważał, a słuchaczy o modlitwę w intencji odważnego reportera.\nPo jakimś czasie wyszło na jaw, że radiowiec nadawał z wygodnego fotela we własnym domu, hałas bombardowań płynął z włączonego kanału CNN live, a Dube plótł to, co wcześniej usłyszał w amerykańskiej telewizji. O mistyfikacji wiedzieli wszyscy w radio, łącznie z dziennikarzem proszącym o modlitwy.\nGeneralnie w Suazi należy na siebie uważać. Stolica Mbabane to jedno z najniebezpieczniejszych miast świata. Nawet tubylcy jadąc samochodem ryglują drzwi od środka. Istnieje także zagrożenie teroryzmem. We wrześniu tego roku nieopodal królewskiego pałacu eksplodowały dwie bomby zabijając dwie osoby. Z kolei w kwietniu został zastrzelony w swoim samochodzie przywódca nielegalnej partii opozycyjnej.\nSuazi wczasy wakacje korfu grecja hiszpania last minute wycieczki egipt turcja wczasy\nSuazi, wczasy, wakacje, korfu, grecja, hiszpania, last minute, wycieczki, egipt, turcja wczasy, bezpieczeństwo, ciekawemiejsca, egzotycznie, , kraj, nasportowo, nietypowo, noclegi, hotele, poradyiopinie, przydatne, turystyka, zagranica,


Klub Miłośników Zegarków OMEGA - Page 6 - ZEGARKI SZWAJCARSKIE i NIEMIECKIE - Klub Miłośników Zegarów i Zegarków\nMam jeszcze drugie zastrzeżenie, ale to się tyczy całej serii De Ville.\nMianowicie - uszy wyglądają jak doklejone:\nAle to mnie nie razi nawet w 10% tak jak okienka w kopercie.\nwszyscy zachwycają się omegą hour vision. Miałem w rękach wersję ze zdjęcia powyżej. Zegarek jest zacny, to fakt, ale IMO dyskwalifikuje go jeden element - "okienka" po bokach koperty.\nwidząc zegarek ze współczesnej linii Connie, zbiera mnie na wymioty i jest on dla mnie zupełnie nieakceptowalny.\nAle Koledzy wybredni\nChętnie przyjmę obie ww. Omesie, gdybyście chcieli kiedyś wyrzucać\nJeśli już miałbym poszukać jakiegoś obciachu w modelach Omegi, to zdecydowanie nie podobają mi się te limitowane wersje Bonda z rzucającym się w oczy "007". Porażka. Np. takie:\nEdited December 29, 2010 by Mirosuaw\nJeśli już miałbym poszukać jakiegoś obciachu w modelach Omegi, to zdecydowanie nie podobają mi się te limitowane wersje Bonda z rzucającym się w oczy "007". Porażka.\nI tu się zgodzę z przedmówcą moim Mirosławem z naszego pięknego miasta Lublina...\nPal licho dekiel, po założeniu zegarka na rękę go nie widać, ale końcówka sekundnika...\nChoć gdyby ktoś był tak miły i sprezentował mi takowego Bonda, to rzecz jasna nie pogardziłbym...\nDla mnie te okienka to dodatkowy smaczek tego zegarka są dyskretne i nie rzucają się aż tak bardzo w oczy. Tak samo nie widzę niczego złego w chwaleniu się werkiem in-house i uwidacznianie go w ten sposób (jakby zrobili przeszklenie ze zwykłą etą, to by dopiero była wiocha ), zwłaszcza, że Omega nie jest jedyną firmą, która stosuje to rozwiązanie, inne manufaktury też to robią, np. C.F. Bucherer.\nNowy wzór koperty o nr patentowym #D628095, z 30 listopada 2010.\nWygląda znajomo. Czyżby reedycja Flightmastera? Jak dla mnie to będzie połączenie Flightmastera z X-33.\nInventors: Monachon; Jean-Claude (Bevaix, CH)\nAssignee: Omega SA (Omega AG) (Omega Ltd.) (Biel/Bienne, CH)\nPoszukuje cal. 1337. Jak któryś z forumowiczów ma dostępny taki kaliber to bardzo prosze o info\nNoszę się z zamiarem kupna Seamastera ale kwarcowego. Chciałem Was zapytać drodzy "Omegamaniacy" czy to nie jest jakiś wstyd kupować tego kwarca zamiast mechanika? Nie chciałbym tu poruszać tematu "kwarc czy mechanik", bo nie o to mi chodzi.\nNa mechanika mnie nie stać (choć może i fajniej go mieć), używany odpada, poza tym komfort użytkowania jest lepszy (dla mnie przynajmniej). Więc czy nie jest to tzw. obciach? Pytam dlatego, że miłośnikiem zegarków stałem się całkiem niedawno i jeszcze wiele muszę się nauczyć chociażby właśnie o tym co można nosić, a co jest obciachem.\nAha, no i chciałbym zapytać czy w związku z moim zamiarem kupna mogę się przyłączyć do klubu ??\nnie wygłupiaj się , żaden obciach\npetryko6 - oczywiście że kwarc to nie obciach (tym bardziej Omesia), w większości po prostu mechaniki są bardziej lubiane/pożądane. Komfort - owszem dużo wyższy, praktycznie nastawy interesują Cię tylko przy zmianie czasu, w mechaniku duuużo częściej(jeśli to jedyny zegarek). No ale w tym "strojeniu" zegarka (przynajmniej ja) znajduje się też jakaś przyjemność\nObciachem było by noszenie podróbki - i to maksymalnym. Widzi się ludzi z pseudo Omegami czy Rolexami, dla mnie to smutne tym bardziej że posiadacz ma pełną świadomość tego. Dajmy na to jakiś czas temu widziałem takiego delikwenta w Urzędzie Skarbowym, i nie był to przeciętny zjadacz bułek, lecz miejscowy przedsiębiorca - wytrzeszczyłem gały bo na nadgarstku zabłysła PO, ale gdy dyskretnie zacząłem oglądać ... chińczyk. Mało nie parsknąłem śmiechem ... bo był to w końcu uważający się za "lepszego" biznesmen, nienagannie ubrany, patrzący na wszystkich z góry, potrząsający kluczykami od Mercedesa ... z podróbką Omegi PO kupioną za 300zł - czyli wartość porządnego Casio jakie miałem akurat wtedy na ręku ... coś takiego to właśnie dla mnie MAKSYMALNY OBCIACH.\nCo do członkostwa (takie "gupie" słowo ) w klubie to zapewne nikt nie będzie miał nic przeciwko, przynajmniej nie spotkałem się nigdy z taką sytuacją, wpisowego też nie ma ;P\nTo żaden obciach, z tym że jeśli twierdzisz, że fajniej byłoby mieć mechanika, to na Twoim miejscu bym poczekał, dozbierał fundusze i kupił właśnie mechanika. W przeciwnym razie po jakimś czasie patrząc na kwarca będziesz myślał "ładna, ale niestety to nie mechanik", coś będzie Ci brakowało i ta myśl nie da Ci spokoju, aż w końcu i tak kupisz mechanika.\nPoza tym (to tylko moja opinia) Omega kwarcowa to nie jest to, moim zdaniem nie pasuje po prostu kwarc do Omegi i już.\nA mechanizm co-axialny ma niemalże dokładność kwarca, przynajmniej w moim egzemplarzu.\nZgadzam się w całej rozciągłości z przedmówcą. Obciachem i zburaczeniem jest noszenie podróby.\nWitaj w klubie. To klub miłośników niekoniecznie posiadających Omegę. Albo na razie nie posiadających, ale wszystko przed Tobą\nWidzę, że z wątku zrobiło się takie "zapytaj o wszystko", a chyba nie taki był zamysł autora\nPetryko6. Obciach to tak jak napisał C3z noszenie podróbki. Obejrzyj sobie filmiki na Youtube omegi kwarcowej i omegi mechanicznej. Jeżeli to ma być jedyny zegarek i nie planujesz na razie zakupu drugiego to bierz automat. Płynąca sekunda powala, bo "skoczek" w kwarcu jakoś wrażenia szczególnego nie robi, ale też ma swój urok.\nJa planuję zakup kwarca, z tym że do niego na pewno będzie też automat\nSam kwarc by mi nie wystarczył.\nCo do "przyłączenia do klubu" to nie mnie o tym decydować, ale myślę, że każdy kto interesuje się zegarkami i zegarami ma do tego prawo.\nDzięki Panowie za tak wyczerpujące odpowiedzi.\nMyślę, że jednak zdecyduję się na kwarca. Już nie mogę doczekać się kupna, jednak muszę uzbroić się w cierpliwość. Przyznam, że codziennie oglądam jego zdjęcia w necie, filmiki na youtube i kilka razy przymierzałem w sklepie. Ten zegarek to po prostu marzenie\nE tam od razu pomylka... Po prostu ladna niebieska Omega\nchciałbym zapytać czy w związku z moim zamiarem kupna mogę się przyłączyć do klubu ??\nWarunek przystąpienia do Klubu Miłośników Zegarków Omega jest jeden: wystarczy być MIŁOŚNIKIEM tychże zegarków... Tylko tyle i aż tyle\nPoza tym myślę, że każdy miłośnik wcześniej, czy później stanie się posiadaczem jakiejś Omegi.\nNo to dzięki Panowie za ciepłe przyjęcie. A jeżeli chodzi o posiadanie zegarka, to NA PEWNO się to stanie Już mi ślinka cieknie. Mniam.\nAha. No to przy okazji zapytam. Czy ma ktoś z was takiego kwarca który mi się marzy? Chodzi o numer 2221.80.00. Prosiłbym o jakieś opinie.\nEdited December 29, 2010 by petryko6\nOmega Seamaster 300m Quartz ref. 2221.80.00 - kształt koperty dobrze dopasowany do nadgarska, oryginalna i niepowtarzalna bransoleta, świetnie się nosi, w zasadzie całość pływa na nadgarstku, mechanizm-cóż "szału"nie ma, jest dokładny i zawsze "trafia" w indeksy, wykonanie całości - pierwsza klasa.\nZainteresuj się tą wersją\nMoim zdaniem jest bardziej uniwersalna, czarna tarcza wygląda ładniej.\nNiezależnie co wybierzesz, będziesz Pan zadowolony .\nPiękne zegarki na tym filmie...Kolekcjonuje Omegi już jakiś kawałek czasu -moje hobby ...wydaje mi sie że posiadam taką samą omegę jak na tym filmie w okolicach 1:50 ...jeżeli to pomoże temu forum to chętnie załączę zdjęcie\nBardzo prosimy. Frontu, dekla i mechanizmu.\njest dokładny i zawsze "trafia" w indeksy,\nNiekoniecznie - znajomemu nie trafiał w indeksy i zegarek został wysłany do Szwajcarii na gwarancji - wrócił naprawiony.


Szybka podróż do Wiednia – co należy wziąć ze sobą? | Bogowie Wiedzy\nPodróż busem jak i każdym innym środkiem lokomocji wymaga odpowiedniego przygotowania oraz zabrania ze sobą niezbędnego wyposażenia. Lista niezbędnych rzeczy może być różna w zależności między innymi od celu naszej podróży. Jednak najczęściej warto opierać się na kilku niezbędnych elementach.\nNiezbędne wyposażenie podczas trasy\nDo najważniejszych z nich należą leki, zwłaszcza te, które trzeba spożywać w sposób ciągły. Ponadto warto przygotować wodę do picia oraz lekkie posiłki zapakowane w odpowiednie opakowania, na przykład popularne boxy. Dodatkowo niezbędne są także wilgotne chusteczki higieniczne. Dla osób, które nudzą się podczas podróży rozwiązaniem może być tablet z grami lub książka.\nPodczas przygotowań do podróży warto przemyśleć także sposób ubioru. Długa podróż wymaga założenia wygodnych ubrań oraz dopasowanych budów. Nie należy ubierać się jednak zbyt grubo. Profesjonalne busy Kraków Wiedeń pokonują trasę szybko, a przede wszystkim bezpiecznie. Dzięki temu trasa między Krakowem a Wiedniem mija pasażerom bardzo szybko i komfortowo. Każdy pasażer ma zapewnione wygodne miejsce, aby w czasie podróży nie czuł dyskomfortu. W ten sposób busy wybiera duża liczba pasażerów.


Sprzedam mieszkanie 100 m2 centrum Wrocławia okazja - Biznes Oferty.pl\nJesteś w: Biznes Oferty.pl / Inwestycje / Nieruchomości / Sprzedam mieszkanie 100 m2 centrum Wrocławia okazja\nSprzedam mieszkanie 100 m2 centrum Wrocławia okazja\nPosiadam nieruchomość centrum Wrocławia na sprzedaż doskonałe miejsce na inwestycje np Hostel.\nPoj. 100 m2 wartość nieruchomości ( wycena rzecoznawcy ) to 425 tys.\nPonieważ nie mieszkam na stałe w Polsce a mieszkanie jest zustanowioną służebnością na starszą osobę 86 lat więc cena proponowana to 265 tys jest to super okazja jesli ktoś chce zainwestować pieniądze i poczekać na zysk .\nBardzo proszę tylko poważne oferty gdyż mieszkam za granicą i każdy przyjazd do Polski to są koszta.\nNa e- maila mogę przesłać, zdjecia oraz inne dane niezbędne do zapoznania się gruntownie z ofertą .\nnieruchomości inwestycyjne, sprzedam nieruchomość


Stworzyć klimat świąt | W podróż\nStworzyć klimat świąt\nRoziskrzone światełka nad głowami przechodniów, gigantyczne choinki odznaczające się feerią barw, drewniane chatki, z których wydobywają się zapachy świątecznych smakołyków – tym charakteryzuje się dziś okres Bożego Narodzenia. A jak było kiedyś?\nZima kojarzy się m.in. z gwiazdkowymi dekoracjami, które ozdabiają polskie ulice, i szaleństwem świątecznych zakupów zaczynającym się już w listopadzie. Z roku na rok przybywa miejsc, które w tym okresie warto odwiedzić choćby po to, by poczuć się jak bohater fantastycznej opowieści. Choinki stojące na ulicach czy wyjątkowy wystrój obleganych sklepów nie są niczym nowym. Okoliczności, w jakich Polacy obchodzili święta, bywały jednak szczególne i różne, niekiedy po prostu trudne.\n(MIĘDZY)WOJENNE BOŻE NARODZENIE\nSpecjalne dekoracje – choć na zdecydowanie mniejszą skalę – ozdabiały miasta w Polsce wzorem wielu światowych stolic jeszcze przed II wojną światową. Gdy do Polski z Niemiec przybyła tradycja przystrajania świątecznego drzewka, początkowo była traktowana z pewną rezerwą. Popularność choinki z biegiem czasu rosła i to właśnie ona od schyłku XIX wieku, krótko przed Bożym Narodzeniem, stawiana była w wybranych miejscach polskich miast. Bardzo często wyznaczała punkty dobroczynne, szczególnie ważne w czasie pierwszych świąt obchodzonych po odzyskaniu niepodległości, kiedy zmagano się z wszechobecną biedą. Dużą wagę przykładano do dekoracji sklepowych witryn. Kupcy chętnie przyozdabiali wystawowe okna, by w tym – również handlowo – gorącym okresie kusić potencjalnych klientów. Największe wrażenie robiły duże, wielopiętrowe domy towarowe, jak np. Dom Towarowy Braci Jabłkowskich w Warszawie, który rozświetlały nie tylko lampki, lecz także delikatne neonowe rurki. Handel w najlepsze trwał także na rynkach, gdzie sprzedawano zarówno produkty żywnościowe i zabawki, ozdoby oraz choinki. Tłumnie odwiedzano również hale targowe, jak np. Halę Mirowską w Warszawie. Święta w okupowanej Polsce dla Polaków nie miały w sobie już tej samej magicznej aury beztroskiego spokoju i radości. Starano się jednak uczynić te dni wyjątkowymi i w miarę możliwości się do nich przygotować, tworząc namiastkę normalności. Sami Niemcy nie widzieli niczego zdrożnego w gwiazdkowych miejskich dekoracjach – w różnych punktach stawiano choinki, a nawet organizowano kiermasze. Dzięki zachowanym zdjęciom wiemy, że takie jarmarki na pewno odbywały się wtedy w Krakowie. W „Gońcu Krakowskim” informacyjno-propagandowym, polskojęzycznym dzienniku wydawanym przez władze okupacyjne, przecząc napiętej, wojennej sytuacji, 21 grudnia 1939 roku pisano o „wkroczeniu w całej pełni w okres świąt Bożego Narodzenia”, czego dowodem miał być wzmożony ruch na ulicach, kwitnący handel w sklepach oraz namioty na rynku, gdzie sprzedawano słodycze, świeczki, ozdoby choinkowe oraz choinki. Wydawać by się mogło, że niczego wtedy w Polsce nie brakowało. Prawda była jednak taka, że zarówno same świąteczne zakupy, jak i przygotowywane potrawy były znacznie skromniejsze, a zdobycie niektórych produktów np. ryb, miodu czy suszonych śliwek, graniczyło z cudem.\nO przebiegu świąt podczas wojny dowiadujemy się też z zachowanych wspomnień. Władysław Bartoszewski przypominał, że warszawskie dworce – pomimo ograniczeń ruchu pasażerskiego dla Polaków – w dniach świątecznych tętniły życiem. Podobnie było z budynkami poczty. W Wigilię ulice jednak szybciej niż przed wojną pustoszały – każdy chciał jak najprędzej, na długo przed godziną policyjną, znaleźć się w domu. Przed 1939 rokiem po kolacji Polacy tłumnie udawali się do kościołów na pasterkę. Podczas wojny, ze względu na wydane przez Niemców zakazy dotyczące poruszania się po mieście w godzinach wieczornych i nocnych, pasterka mogła odbyć się dopiero następnego dnia, najwcześniej o 6 rano.\nPRZEŁAMAĆ SZAROŚĆ PRL-U\nTradycją jest, że już w listopadzie rozpoczyna się świąteczna gorączka: w sklepach pojawiają się bożonarodzeniowe artykuły i zachęcające do zakupu wszelakich produktów oferty. W PRL-u również dość szybko rozpoczynano przygotowania do świąt, jednak z nieco innych powodów. Na co dzień brakowało wielu towarów, dlatego należało czujnie wyczekiwać każdej szansy na ich zdobycie. Tak było chociażby z cytrusami z Kuby lub Hiszpanii, które przez większą część roku były produktem deficytowym, a właśnie w listopadzie dobijały na statkach do polskiego portu. Dla przykładu: w 1958 roku podano w prasie, że z Hiszpanii przywieziono 1195 ton cytryn, 210 ton pomarańczy i 60 ton wina. Zgodnie z tradycją, jak w latach międzywojennych i w czasie okupacji, na targach kupowano choinki. Nie brakowało też gwiazdkowych iluminacji. Lata 60. i 70. to czasy świetności neonów. Dzięki nim po zmroku wszystko nabierało barw. Domy handlowe, przedsiębiorstwa i fabryki, a także miejsca związane z rozrywką, jak chociażby kina czy kawiarnie, ozdobione były świetlnymi, kolorowymi rurkami, którym nadawano przeróżne kształty. Neony z bożonarodzeniowymi motywami i finezyjnie zawieszone lampki rozświetlały ulice. W Poznaniu szczególną wagę przykładano do dekoracji kompleksu wieżowców „Alfa” mieszczącego się przy ul. Św. Marcin, gdzie znajdowały się liczne, szturmowane w przedświąteczną „złotą niedzielę”, sklepy. Sznury lampek ułożone w kształt choinki rozpięte były między warszawskimi domami towarowymi „Junior” i „Sawa”. Bogatą dekoracją mógł się poszczycić także Centralny Dom Towarowy przy Al. Jerozolimskich.\nŚWIETLNY ZAWRÓT GŁOWY\nObliczono, że gdyby połączyć ze sobą lampki, które oświetlają dziś Warszawę w okresie świątecznym, stworzyłyby one łańcuch o długości trasy ze stolicy do Wiednia, czyli ok. 680 kilometrów! Warszawę zdobi bowiem ponad 4,5 mln diod LED-owych. Koszt zakupu lampek i ich montażu przez kilkudziesięciu pracowników sięga w stolicy kilku milionów złotych. W pozostałych miejscach w Polsce kwota ta jest często znacznie niższa, jednak cel wszędzie jest taki sam – stworzenie wyjątkowego klimatu, który zadowoliłby nie tylko mieszkańców, lecz także turystów. Nad ich głowami świecą girlandy rozwieszonych między budynkami lampek, w głównych punktach stoją wielkie choinki oraz instalacje świetlne w kształcie sań, prezentów, bombek i innych świątecznych motywów. Nie brakuje także takich, które bezpośrednio kojarzą się z danym miejscem: warszawskiej Syrenki, gdańskiego żurawia czy bielsko-bialskiego Reksia. Również na elewacjach budynków tańczą kolorowe iluminacje. Niektóre elementy okolicznościowych scenografii są bardziej subtelne, inne imponują wielkością. Szczególny podziw budził park Oliwski w Gdańsku oraz zamojski rynek, na którym stworzono dynamiczny Świetlny Ogród Wyobraźni. Niesłabnącym powodzeniem cieszą się bożonarodzeniowe jarmarki, często poszerzające zakres działań o towarzyszące im inne wydarzenia, jak chociażby Międzynarodowy Festiwal Rzeźby Lodowej w Poznaniu. W Gdańsku czy Poznaniu na uczestników czeka diabelski młyn, z którego można obserwować świat z wysokości. Zmieniają się realia, a możliwości, jakie mamy, sprawiają, że przez kilka tygodni poruszamy się po świecie niby tym samym, ale bardziej urokliwym, wręcz zaczarowanym. Nie zmienia się jedno – przekonanie, że okres Bożego Narodzenia powinien być niezwykły. Nawet na przekór ciężkim warunkom.\nW podróż z odwagą


Antikal Classic Spray do łazienki 500ml - sklep internetowy chemiazniemiec.pl\nStrona główna  Czystość w domu  Kuchnia/łazienka  Antikal Classic Spray do łazienki 500ml\nAntikal środek przeznaczony do czyszczenia powierzchni w łazience i kuchni.Zawiera formułę anti-calcaire która ma działanie odkamieniające i zapobiegające ponownemu osadzaniu się kamienia. Zapewnia połysk bez szorowania.Skutecznie usuwa osady z wapnia, pozostałości z mydła, plamy, zacieki oraz inne trudne do usunięcia zabrudzenia z armatury oraz innych powierzchni łazienkowych. Super mocna formuła z aktywnymi składnikami powierzchniowo czynnymi zapewnia połysk i wodoodporną warstwę,która zapobiega ponownemu osadzaniu wapnia. Jest idealny do zastosowania zarówno na dużych powierzchniach jak i małych, trudno dostępnych miejscach, takich jak umywalki,zlewozmywaki, armatura, kabiny prysznicowe oraz inne metalowe dodatki. Nie stosować do marmuru, kamienia, srebra, pozłacanych okuć.


Proste zasady pielęgnacji skóry problemowej : RelaxMarket24\nCodzienna pielęgnacja skóry to nie lada wyzwanie dla tych, którzy borykają się z trądzikiem. W walce z nim najważniejsze jest kompleksowe spojrzenie na swój organizm. Zarówno na naszą równowagę wewnętrzną, której zachwianie często jest przyczyną choroby. Jak i objawy zewnętrzne, zazwyczaj będące oznaką choroby. Warto zbadać hormony, sprawdzić czy nie występuje w naszym organizmie zakażenie bakteriami czy grzybami oraz zmienić tryb życia (odpowiednia dieta, eliminacja alergenów, zmniejszenie stresu, unikanie używek i dużo zdrowego ruchu). Należy też zwrócić uwagę na przestrzeganie kilku prostych zasad higieny. Oto proste zasady pielęgnacji skóry problemowej i sprawdzone sposoby, pomocne w leczeniu trądziku:\n1. Na początku warto zrozumieć jakie funkcje pełni nasza skóra (ochronną i wydzielniczą). Największym problemem z którym się boryka, jest niewłaściwe ingerowanie w jej funkcje. W momencie pojawienia się trądziku nasza skóra wciąż spełnia swoją powinność (choć jej praca jest bardzo zaburzona). Błędnym posunięciem jest używanie na całej powierzchni skóry kosmetyków wysuszających na bazie kwasu salicylowego. Trudno w to uwierzyć, ale często skóra trądzikowa jest jednocześnie skórą suchą, delikatną, nadwrażliwą i ogólnie zmęczoną.\n2. Do mycia twarzy wybierajmy delikatne kosmetyki, unikajmy mocno wysuszających żeli. Dokładne oczyszczanie jest bardzo ważne, ale w stanach zaognionego trądziku należy zrezygnować z wykonywania peelingów. Warto wspomagać się naturalnymi metodami mycia i pielęgnacji np. mydłem siarkowym. Nie bójmy się poszukiwać idealnej, niekonwencjonalnej metody. Istnieją ludzie uczuleni na wodę, dlatego zachęcam do eksperymentowania z myciem twarzy olejami.\n3. Wilgotny ręcznik w ciepłej łazience to idealne miejsce do rozwijania się bakterii, które mogą utrudniać leczenie skóry. Dlatego do osuszania zmienionych chorobowo miejsc zamiast tradycyjnego ręcznika należy wybrać jednorazowy papierowy ręcznik kuchenny. Zapobiegniemy wtedy roznoszenia bakterii i wtórnych zakażeń.\n4. Po każdym myciu zastosujmy delikatny tonik z ekstraktem z ogórka (matuje i odświeża) czy nagietka (łagodzi i wycisza stany zapalne). Przywrócimy odpowiednie pH naszej skóry, które utrudnia rozwój bakterii.\n5. Kremy i inne kosmetyki z opakowań jak słoiczki należy wyciągać patyczkami kosmetycznymi. Nie należy wkładać do środka palców, gdyż na nich znajdują się bakterie, które zakażą krem i będą się w nim rozwijały.\n6. Makijaż, choć często pomagający nam w ukryciu niedoskonałości skóry, może utrudniać jej gojenie. Jeśli się na niego decydujemy powinniśmy używać kosmetyków przeznaczonych do cery trądzikowej (mają one nieco inny skład). Warto zastanowić się nad koniecznością ukrywania skóry – jeśli akurat nigdzie nie wychodzimy, polecam zrezygnować z makijażu. Bez tych dodatkowych warstw kosmetyków nasza skóra ładniej będzie się goiła. Bezwzględnie należy zmywać cały makijaż przed pójściem spać!\n7. Akcesoria do makijażu jak pędzle, gąbki, puszki do pudru powinny być myte po każdym użyciu, a następnie odkażane w celu usunięcia pozostałych bakterii. Używanie niemytych i nieodkażonych pędzli jest najczęstszą przyczyną ponownego zakażania skóry bakteriami.\n8. Jeśli stosujemy lakier do włosów, powinniśmy prać poszewkę poduszki, na której śpimy raz w tygodniu. Dokładnie tak samo, gdy borykamy się z ostrym trądzikiem. Bowiem na poduszce znajdują się martwe komórki naskórka, które również są pożywką dla bakterii. Natomiast lakier do włosów zatyka skórę i uniemożliwia jej swobodne oddychanie i regenerację w nocy.\n10. W ciągu dnia starajmy się trzymać nasze włosy i dłonie z daleka od twarzy. Ciągłe dotykanie skóry może spowodować jej szybsze zabrudzenie, a poprzez dotyk bardzo łatwo może dojść do powtórnego zakażenia skóry.\n11. Unikajmy słońca, które wysuszy trądzik i chwilowo będziemy mieć ładną skórę. Jest to bardzo złudne, gdyż w konsekwencji skóra jeszcze bardziej się przetłuszcza, a w kontakcie z promieniami UV mogą powstać blizny.\n12. Najczęstszym problemem ludzi borykających się z trądzikiem jest ich brak wiary w skuteczność leczenia. Problem ten jest całkowicie zrozumiały, bo oprócz leczenia zapominamy o podstawowych zasadach prawidłowego żywienia, czy pielęgnacji, które ułatwią nam ten proces. Kolejnym powtarzającym się błędem jest brak wiedzy i brak akceptacji na temat funkcji naszej skóry. Niewłaściwe jest ciągłe wysuszanie zmienionej chorobowo skóry, które jest przedstawiane jako numer 1 w walce z trądzikiem. Proszę zrozumieć, że wysuszanie jest złe! Ciągłe stosowanie silnych kosmetyków o działaniu wysuszającym, korzystanie z wysuszających kąpieli słonecznych, czy nie stosowanie kremów nawilżających przynosi chwilowy efekt. Skóra poddana takim drastycznym zabiegom zwyczajnie zacznie się bronić. Jej funkcją jest wydzielanie sebum w celu nawilżenia swojej warstwy, by nie popękać i nie pokruszyć się jak niepastowany skórzany but. W związku z tym jej praca będzie jeszcze bardziej aktywna niż do tej pory i pojawią się nowe zaskórniki, wągry i wypryski. A nie stosując odpowiednich zasad higieny sami możemy doprowadzić do zarażania bakteriami otwartych ranek.\nRozwiązanie jest proste. Stosujmy delikatne kosmetyki, kremy nawilżające, przecierajmy twarz herbatką z rumianku, zminimalizujmy makijaż, dbajmy o higienę, zmieńmy dietę i otwórzmy się na nowe sposoby pielęgnacji, o których wcześniej nawet nie braliśmy pod uwagę. Właśnie w taki sposób najlepiej wspomóc swój organizm w walce z trądzikiem.\nSkóra wydziela sebum, pozwólmy jej na to. Gdy jest go za dużo, uregulujmy jej pracę. Przyczyn trądziku szukajmy wewnątrz organizmu, to co dzieje się na zewnątrz, to lampka alarmowa. Do łagodzenia objawów stosujmy niekonwencjonalne metody, o których nie dowiemy się w gabinetach lekarskich, kosmetycznych czy drogeriach. Przewlekły trądzik może powodować choroby duszy, odbierać chęć życia i ograniczać pewność siebie – nie pozwólmy mu na to, szukajmy, testujmy i nie poddawajmy się!\nTagi: pielęgnacja skóry problemowej, proste zasady skóry problemowej, skóra problematyczna, skóra problemowa, trądzik


RN GSM: Jest jaka jest! - 1 czerwiec 2018\nRN GSM: Jest jaka jest!\nRada Nadzorcza GSM taka, jaka jest i jaka być powinna. RN GSM – ocena jej obecnej pracy przez byłego wieloletniego przewodniczącego.Dla uporządkowania pojęć należy przypomnieć, że organy samorządowe Spółdzielni Mieszkaniowej określa ustawa. Są nimi: Walne Zgromadzenie Członków (WZCz), Rada Nadzorcza (RN) i Zarząd.WZCz - ustala swój Statut (ramowo oparty na ustawie) będąc...\nObstrukcja w Radzie narasta - 28 maj 2018\nRozmowa z przewodniczącym Rady Nadzorczej Górniczej Spółdzielni Mieszkaniowej Bolesławem Lepczyńskim.Milczy Pan, a tak wiele w Radzie Nadzorczej się dzieje.Bolesław Lepczyński: Taki mam charakter. Nie jestem osobą, która wypowiada się na „wszystkie tematy”. Po pierwsze, nie jestem oratorem. Po drugie, podobno „mowa jest srebrem, a milczenie złotem”. Po ...\nOhydne kłamstwa... - 11 maj 2018\n...GSM-owskiej grupy rozrabiaczyGrupa rozrabiaczy spółdzielczych skupiona wokół miejskiej komórki PiS Jastrzębie-Zdrój i Andrzeja Matusiaka, przystąpiła do propagandowej ofensywy. Udało im się (zapewne za partyjne pieniądze i to pewnie niemałe) doprowadzić do tego, że produkują się intensywnie w każdym gazetowym wydaniu JasNet. Nasuwa się pytanie:Czy można walczyć przec...\nPodróż w czasie i przestrzeni - 10 maj 2018\nCzy można jednego dnia polecieć na Księżyc, zobaczyć zatopione ruiny Atlantydy, stanąć oko w oko z rozwścieczonym rekinem, przejechać się po bezdrożach bajkowym pojazdem w towarzystwie futrzastych przyjaciół, obejrzeć bójkę kowbojów, samemu wziąć udział w strzelaninie, a na koniec zjeść solidny obiad z pysznym deserem?Oczywiście, że to możliwe. Wystarczy na kilka godzin przyje...\nRybnicki operator buduje światłowody w Jastrzębiu - 15 kwiecień 2018\nNa zdjęciu - budowa sieci w BoryniJastrzębie Górne to kolejna lokalizacja, w której pojawi się sieć światłowodowa operatora Leon. „Tylko w ubiegłym roku zainwestowaliśmy w budowę sieci w dzielnicy Zdrój, Borynia oraz na osiedlu Chrobrego. Nasza sieć jest także w blokach przy ulicach Wrocławskiej, Krakowskiej i Katowickiej” – informuje Grzegorz Goik, prez...\nWspółpraca w SM "Jas-Mos" - 12 kwiecień 2018\nRada Nadzorcza jest niezależnym organem samorządowym spółdzielni mieszkaniowej i musi mieć zapewnione warunki całkowitej autonomii w podejmowaniu decyzji i działań w ramach statutowych uprawnień. Zaś Komisja Rewizyjna Rady Nadzorczej w jej imieniu wykonuje działania kontrolne w pełnym zakresie – mówi przewodniczący Komisji Rewizyjnej Rady Nadzorczej Spółdzielni Mieszkani...\nJak ogrzewać? - 4 kwiecień 2018\nOgrzewanie domu czy innych pomieszczeń staje się coraz większym problemem. Z jednej strony rosnące koszty energii w różnych postaciach (węgiel, prąd, gaz), a z drugiej coraz większa świadomość, że ogrzewanie, a raczej jak je uzyskujemy, może istotnie wpływać na nasze samopoczucie, zdrowie, a nawet być zagrożeniem dla życia. Słowo smog przestało być egzotycznym określeniem, którym mał...\nZamieszkać w "Daszku" - 20 marzec 2018\nMieszkać tutaj to marzenie każdego jastrzębianina. Nie ma chyba w Jastrzębiu bardziej atrakcyjnej lokalizacji, a już na pewno w centrum miasta, dokładniej w dzielnicy Zdrój. Już od wielu lat planowano tu rynek miejski, który miał nadać temu miastu charakter właśnie miasta z prawdziwego zdarzenia, a nie tylko bezładnego blokowiska. Na ulicy Witczaka, przy Parku Zdrojowym, bo o tym mie...\nMieszkania bez kredytu w Pszczynie - 1 marzec 2018\nPszczyńskie Towarzystwo Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. ma zaszczyt zaprosić Państwa do skorzystania z niepowtarzalnej oferty uzyskania nowego mieszkania w przepięknej Pszczynie. Już wkrótce w zielonej okolicy Zabytkowego Parku Pszczyńskiego, bezpośrednio w pobliżu pól golfowych oraz Pokazowej Zagrody Żubrów, powstaje najnowsza inwestycja Pszczyńskiego TBS Sp. z o.o. –...\nDobre praktyki w spółdzielniach - 27 luty 2018\n„Spółdzielnia jako firma jest z założenia jednostką społeczną. Dlatego stanowi naturalną płaszczyznę dyskusji, sporów, a także powstawania sytuacji konfliktowych. Sytuacja konfliktogenna nie musi stanowić jednak sama w sobie zarzewia otwartego konfliktu wyrażającego się manifestowaniem postaw antagonistycznych. Różnice interesów czy też odmienność poglądów ...\nPomagamy do końca - 2 luty 2018\nHospicjum to tak naprawdę ludzie, którzy są wokół chorych. To oni – lekarze, kapłani, pielęgniarki i wolontariusze -pomagają chorym, którym medycyna nie ma już nic do zaoferowania. To oni – łagodzą skutki choroby i ból, pocieszają i wspierają duchowo, zapewniają niezbędny sprzęt. Oni także pomagają rodzinom chorych w załatwianiu szeregu codziennych, życiowyc...\nCo zrobiłem - 31 styczeń 2018\nSzanowni Państwo,Minęły trzy lata od czasu, kiedy obdarzyli mnie Państwo zaufaniem i powierzyli mandat Radnego Miasta Jastrzębie-Zdrój. Czuję się zatem w obowiązku złożyć przed Państwem – jak co roku – sprawozdanie z mojej działalności.Co zrobiłem w minionym 2017 roku? Oprócz podstawowych obowiązków radnego, takich jak uczestnictwo w sesjach...\nTo już 120 lat! - 30 styczeń 2018\nTo już 120 lat!\nPodwaliny pod najstarszą instytucję funkcjonującą w naszym mieście zostały stworzone 121 lat temu. Bank Spółdzielczy w Jastrzębiu Zdroju, bo o nim mowa, swoje początki odnosi do roku 1897, kiedy to w Skrzyszowie powstała Kasa Oszczędności i Pożyczek. W momencie powstania Kasy, Skrzyszów jak i sąsiadujące nieopodal Jastrzębie znajdowały się pod zaborem pruskim. Tworzenie polskich...\nSchudnę w tym roku!!! - 19 styczeń 2018\nRozpoczął się rok 2018, najwyższy więc czas zabrać się za realizację Naszych postanowień. Każdy z Nas z początkiem Nowego Roku stawia sobie jakieś cel, który planuje zrealizować w nadchodzącym czasie, np. schudnę 10 kg, rzucę palenie, zacznę ćwiczyć itd.Czas na realizację Naszych marzeń. Do wytrwałych świat należy. Ilu z Nas co roku obiecuje sobie, że w tym roku w końcu pozbędzie się ...\nDlaczego Walne? - 19 styczeń 2018\nRzadko uczestniczę w dyskursie publicznym osobiście i indywidualnie. Jeśli się wypowiadam to wraz z Zarządem w trakcie wywiadu. Jednak teraz postanowiłem skontaktować się z Państwem za pomocą tego materiału, by podzielić się swoimi myślami i działaniami.Każdorazowo Walne Zgromadzenie Członków to dla mnie osobiście wielki stress i wielkie emocjonalne wyzwanie. Nie jest przyjemnie być „...


Jakie okna? - Strona 4 - Forum budowlane\nMasz rację. Wskaźnik Uw powinien być na odpowiednim poziomie ale nie tylko ten wskaźnik jest ważny. Gdy ja kupowałem okna w Oknoplaście to sprzedawcy poinformowali nas o wszystkich wskaźnikach i klasach okien. Wytłumaczyli dlaczego jest to tak ważne. Myślałem, że wystarczy, że wejdę do salonu wybiorę okna, podam wymiary i wszystko ale jednak sprzedawcy Oknoplastu byli z nami uczciwi od początku i widziałem, że nie chcieli nam wcisnąć kitu tylko sprzedać najlepsze okna dla naszego domu. Udało nam się takie wybrać w zeszłym miesiącu nawet na rabat się załapaliśmy więc super\n29 lip 2019, 15:17\nRównież z żoną wybraliśmy do naszego domu okna i drzwi drewniane firmy Halupczok. Jesteśmy bardzo zadowoleni z jakości i designu zastosowanych produktów. Polecamy każdemu kto się zastanawia!\n09 sie 2019, 12:27\nA co myślicie o efektownych, dużych przeszkleniach w systemach aluminiowych? Konstrukcje okienne w systemach aluminiowych pozwalają teraz na wykonywanie przeszkleń sięgających od podłogi do sufitu, które praktycznie tworzą „szklaną ścianę”. Można zerknąć na takie rozwiązania. Są nie tylko bardzo eleganckie, ale też bardzo ciepłe i wpuszczają do wnętrz mnóstwo światła dziennego.\nRejestracja: 22 sie 2019, 17:20\n22 sie 2019, 17:30\nSprzedam nowe okna do Rezydencji Parkowej\nVeka Softline 82mm MD z 3-ma uszczelkami\nkolor biały standard obustronnie\nUg= 0,5 ciepła ramka\nKlamki Roto Line biały\nNiskie progi alu\nSzprosy 21 mm wewnątrz szybowe\nOkna są nowe, wyprodukowane w 2019 roku\nDla zainteresowanych prześle zestawienie\nPosiadam również drzwi wejściowe PCV zgodne z wizualizacją\n05 lis 2019, 12:37\nZdecydowanie drewno, nie daj się przekonać na plastik Sprawdźcie ofertę sklepu URZEDOWSKI.pl mają szeroki wybór drewnianych okien (i drzwi, gdybyście potrzebowali:)) Ja właśnie u nich zamawiałem swoje okna drewniane i jestem bardzo zadowolony. Po pierwsze jakość wykonania i szczegóły są naprawdę zachwycające. Poza tym drewno podnosi wartość całej nieruchomości i dodaje jej prestiżu. Okna od URZEDOWSKI są nie tylko elegancie i stylowe, ale przede wszystkim funkcjonalne i niezawodne. Nigdy nie miałem z nimi problemów, no i są szczelne.\n21 sty 2020, 12:18\nJa natomiast polecam okna PCV od oknoprim bo sam właśnie mam od nich okna WND oknoplast. Bardzo profesjonalna firma, która ma okna od renomowanych producentów. Pomogli mi wybrać najkorzystniejszą opcję, dopasowując ją do moich potrzeb i oczekiwań. Okna solidne, przede wszystkim szczelne, a mechanizmy działają bez zarzutu.\nRejestracja: 11 lut 2020, 15:14\n11 lut 2020, 15:19\nJeśli ktoś ma problemy z wyborem okien warto poczytać artykuł https:/renowa24.pl/FAKRO-Trzyszybowe-okna-dachowe-3x3-mnozymy-korzysci-blog-pol-1573052049.html lub jeśli problem dotyczy wyboru pomiędzy plastikami a oknami z drewna poczytaj https:/renowa24.pl/Jakie-okna-dachowe-wybrac-plastikowe-czy-drewniane-i-od-jakiego-producenta-blog-pol-1574778212.html\n17 lut 2020, 20:43\nMy mamy okna plastikowe z Oknoplast i bardzo sobie chwalę ten wybór. Nie miałam problemów żadnych z tymi oknami, poleciła nam tą firmę znajoma ale mimo wszystko sprawdziliśmy też innych producentów. Wybór pewny i przemyślany. Warto sprawdzić też ich ofertę, od czasu gdy my zamawialiśmy wprowadzili nowe jeszcze lepsze modele. Okna Prismatic widziałam u mojej koleżanki z pracy, bardzo ładne, energooszczędne okna.\n12 mar 2020, 11:52\nWszystko ma swoje plusy i minusy:\nOkna drewniane - droższe, ale bardziej eleganckie. Sa również ekologiczne.\nOkna plastikowe - tansze, parametry praktycznie takie same jak w oknach drewnianych. Jednak wyglądem nie prezentują się tak elegancko\nJeśli chodzi o mnie to zdecydowałem sie na Ekoplast. https://ekoplast-group.com/pl/okna/\nOstatnio zmieniony 29 mar 2020, 09:47 przez janek54, łącznie zmieniany 1 raz.


Wzruszająca historia o Olkuszaninie, który zginął we Wszystkich Świętych w Auschwitz - Kurier Olkuski\nNa terenie byłego obozu Auschwitz w bloku nr 11, który zwany był przez więźniów Blokiem Śmierci, na jego ścianach, drzwiach, parapetach okiennych i belkach stropowych więźniowie pozostawili napisy i rysunki, wykonane niejednokrotnie przed straceniem. Autorem jednego z nich był Wiesław Lupa z Olkusza.\nTreść wielu inskrypcji, będących często ostatnim pożegnaniem ze światem, świadczy o niezwykłej odwadze oraz wielkim harcie i umiłowaniu Ojczyzny. Niejednokrotnie zawarte w nich zostały również prośby skazańców, aby o ich losie powiadomić rodzinę. Nierzadko obok napisów znajdują się rysunki, inicjały i numery obozowe ich autorów. Napisy wydrapywane były przy użyciu różnych narzędzi: wsuwki do włosów, ołówka, kredki, ale również kawałka ostrego przedmiotu czy nawet paznokcia. Jest tych napisów kilkaset, ostatnie noszą datę 6 stycznia 1945 roku.\nJeden z takich napisów pozostawił Olkuszanin Wiesław Lupa, który urodził się 18 grudnia 1920 roku w Olkuszu, gdzie był uczniem Państwowej Szkoły Przemysłowo- Rzemieślniczej, specjalność ślusarstwo, której ukończenie uniemożliwił mu wybuch wojny i okupacja hitlerowska w Polsce. Już w pierwszych jej miesiącach został wywieziony na roboty przymusowe. Prawdopodobnie przebywał na terenie Górnego Śląska, ponieważ często przyjeżdżał z Rzeszy na krótkotrwałe przepustki do matki, mieszkającej wraz z pozostałym jego rodzeństwem w Olkuszu. Był on więziony był w bloku nr 11 i w dniu 31 października 1944 roku został skazany przez niemiecki „sąd doraźny” na karę śmierci. Stracono go w dniu następnym. Na belce stropowej w jednej z sal znajdujących na parterze w bloku nr 11 pozostał wykonany przez niego napis: „Wiesław Lupa Olkusz, Robert Koch str. 6, przywieziony 5-10-44, został stracony 1-11-44”.\nJego starszy brat Tadeusz był elektrykiem i pracował w magistracie w Olkuszu. Został zastrzelony w Olkuszu 31 lipca 1940 roku podczas „Krwawej Środy”. Ponad cztery lata później niemiecki policjant przekazał Michalinie Lupie lakoniczną wiadomość, że jej młodszy syn Wiesław został stracony w pierwszych dniach listopada 1944 roku. Zrozpaczonej matki nie poinformowano ani o miejscu stracenia, ani o zarzutach, które postawili hitlerowcy jej drugiemu synowi, aresztując go, a później skazując na śmierć.\ntekst i zdjęcia: dr Adam Cyra\n← „Na pole”, „na dwór”? W Olkuszu wychodzimy… na lodowisko\nCzy Łukasz Kmita utrzyma stanowisko Przewodniczącego? – komentarz redaktorów →\n2 thoughts on “Wzruszająca historia o Olkuszaninie, który zginął we Wszystkich Świętych w Auschwitz”\ngrudzień 4, 2018 at 7:22 pm\n„Jeden z takich napisów pozostawił Olkuszanin Wiesław Lupa (…) Na belce stropowej w jednej z sal znajdujących na parterze w bloku nr 11 pozostał wykonany przez niego napis: „Wiesław Lupa Olkusz, Robert Koch str. 6, przywieziony 5-10-44, został stracony 1-11-44”.” – teza o wykonaniu przez ofiarę napisu zawierającego datę swego stracenia jest chyba nieco zbyt odważna.\nHistorie ofiar KL Auschwitz – pisane (upamiętniane ) sercem, nie przekłamywane fakty o więźniach Polakach – ogromna wdzięczność dla naukowca tej miary jak dr Adam Cyra!


Ograniczenia w handlu ziemią rolną zamroziły ceny. Grunt utknął na 40 tys. zł i ani drgnie - Forsal.pl\nOgraniczenia w handlu ziemią rolną zamroziły ceny. Grunt utknął na 40 tys. zł i ani drgnie\n29 czerwca 2017, 07:55 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\nCeny ziemi na hamulcu / Dziennik Gazeta Prawna\nNieco ponad 40 tys. zł kosztował średnio hektar ziemi pod uprawy rolne w obrocie prywatnym w I kw. tego roku. To już trzeci z rzędu kwartał, kiedy cena utrzymuje się na zbliżonym poziomie. Tak długiej stabilizacji średniej ceny na rynku gruntów rolnych nie było już od wielu lat.\nZbiegła się ona z wprowadzeniem przez rząd Prawa i Sprawiedliwości ograniczeń w handlu takimi gruntami na początku maja ub.r. Od tego momentu ziemię bez ograniczeń mogą kupować głównie rolnicy indywidualni. Inni chętni muszą dostać zgodę prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych (ANR), o ile potwierdzą, że są w stanie należycie prowadzić działalność rolniczą.\nOgraniczenia miały zahamować m.in. zakupy gruntów przez inwestorów zagranicznych i spekulacyjnych oraz dynamiczne w ostatnich latach wzrosty cen ziemi. W związku z wejściem w życie nowych przepisów pojawiły się też oczekiwania, że grunty rolne potanieją.\n– Nie ukrywam, że stabilizacja mnie zaskoczyła. Spodziewałem się powolnych spadków cen. Kupujący jednak uczą się ustawy i choć spekulacja gruntami i zakupy w celu czerpania dopłat bezpośrednich zostały utrudnione, to osoby, które do tej pory nie prowadziły gospodarstw rolnych, nadal mogą kupować ziemię, o ile m.in. mieszkają na terenie tej gminy i przez 10 lat bez zgody sądu nie sprzedadzą nieruchomości – mówi Bartosz Turek, analityk Open Finance.\nO tym, że państwo faktycznie nie odcina nowych kupców od gruntów rolnych, świadczą dane ANR. Od końca kwietnia 2016 r. do maja tego roku do Agencji wpłynęło ponad 13,9 tys. wniosków o zgodę na przeniesienie własności nieruchomości rolnych. W tym czasie ANR wydała niemal 9,5 tys. decyzji, z czego ponad 8,7 tys. pozytywnych.\nNotariusze z terenów rolniczych wskazują, że po dużym spadku liczby transakcji ziemią rolną w drugiej połowie ubiegłego roku, teraz aktywność sprzedających i kupujących jest nieco większa. Wciąż daleko jednak do poziomów sprzed ograniczeń w handlu. Rozmówcy DGP tłumaczą, że wielu potencjalnych kupców wstrzymuje się z transakcjami m.in. z powodu wymogu osobistego uprawiania ziemi przez 10 lat. Wielu nie chce na razie brać na siebie takiego zobowiązania. Tym bardziej że nie tylko wcześniejsza sprzedaż takiego gruntu wymaga zgody sądu. Jest ona potrzebna także przy dzierżawie. Ten wymóg dotyczy tylko gruntów kupionych od 30 kwietnia 2016 r.\nWiktor Szmulewicz, prezes Krajowej Rady Izb Rolniczych, potwierdza, że to zbyt daleko idący warunek.\n– Zgody sądu będą w takich sytuacjach zapewne formalnością, ale przywiązywanie kogoś na 10 lat do gruntu nie jest dobrym rozwiązaniem. Nie można nikogo zmuszać do prowadzenia gospodarstwa, jeśli okaże się, że ten pomysł na życie się nie sprawdza – ocenia.\nI przyznaje, że także obserwacje KRIR wskazują, że rolnicy mimo uprzywilejowanej pozycji do zakupów wciąż się nie garną. – W wielu regionach ziemia jest po prostu za droga. Sądzę, że dopóki ceny nie będą bardziej przystępne, rosnąć będzie tylko popularność umów dzierżawy – ocenia.\nW tym kierunku mocno idzie już ANR. Już w końcu 2015 r. zareagowała ona na zmianę polityki państwa w zakresie gospodarowania mieniem z zasobu własności rolnej Skarbu Państwa. Od tego momentu podstawową formą rozdysponowania państwowych gruntów stała się dzierżawa, a nie jak w ubiegłych latach sprzedaż.\nO ile w 2015 r. agencja wydzierżawiła rolnikom 37,3 tys. ha, to w 2016 r. było to już prawie 60 tys. Na ten rok ANR zaplanowała 349,8 mln zł wpływów z tytułu odpłatnego korzystania z mienia zasobu Skarbu Państwa.\n– Odmiennie przedstawia się statystyka w zakresie sprzedaży nieruchomości zasobu. Na 2015 r. zaplanowano sprzedaż ponad 101 tys. Ha, z czego sprzedano 76,7 tys. ha. W 2016 r. agencja sprzedała około 18 tys. ha gruntów – informuje Adam Struziak z biura prasowego ANR.\nAgencja zaznacza przy tym, że zakaz sprzedaży gruntów państwowych nie jest bezwzględny. Ograniczenia nie dotyczą m.in.: nieruchomości rolnych do 2 ha i nierolnych przeznaczonych m.in. pod budownictwo mieszkaniowe, centra biznesowo-logistyczne czy składy magazynowe, a także nieruchomości położonych w specjalnych strefach ekonomicznych. Na 2017 r. ANR zaplanowała uzyskanie ze sprzedaży mienia niemal 1,05 mld zł.\nziemia rolna inwestycje nieruchomości\nPłaczą tylko spekulanci,którzy z rolą nie mieliby nic wspólnego.


oczyszczarki zawieszkowe – Budownictwo\nGrudzień 8, 2016 Uncategorized Brak komentarzy\nBardzo ciekawym pomysłem na biznes, jest otwarcie firmy sprzątającej . Tego typu przedsięwzięcie może okazać się dobrą inwestycją. Należy jednak wydać sporo pieniędzy już na samym starcie. Powinniśmy mieć odpowiedni sprzęt, jeszcze zanim zdobędziemy pierwszych klientów. Czy warto już na tym etapie zainwestować w profesjonalne oczyszczarki zawieszkowe, czy raczej skupić się na tańszych, amatorskich narzędziach? Oczywiście zależy to od bardzo wielu czynników, których nie da się w tym miejscu wszystkich wymienić. Powinniśmy już na wstępie bardzo dokładnie określić swoje potrzeby i posiadany budżet oraz podporządkować to wszystko strategii wprowadzania naszych usług na rynek. Trzeba mieć świadomość tego, że dobrze dobrane oczyszczarki zawieszkowe są w stanie wydatnie zwiększyć nasze możliwości i sprawić, że całą usługę będziemy wykonywać dużo szybciej niż amatorzy, którzy takim sprzętem nie dysponują. Oczywiście aby sprawdzić, czy w naszej sytuacji warto wydać pieniądze na tego typu oczyszczarki, powinniśmy najpierw bardzo dokładnie przeanalizować wszystkie za i przeciw oraz podliczyć wszystkie związane z tym zakupem koszty.


Słowo Regionu - Z policją i maseczką na wirusa\nLato, sezon urlopowy w pełni, ale pandemia nie odpuszcza. W dalszym ciągu obowiązuje noszenie maseczek. Strzelińska policja prowadzi akcję przypominającą o wciąż obowiązujących obostrzeniach w tym zakresie.\nW ubiegły czwartek policjanci z Wydziału Prewencji KPP w Strzelinie uczestniczyli w patrolu, którego celem było sprawdzenie jak mieszkańcy powiatu stosują się do obowiązku noszenia maseczki. Akcję prowadził i patrolem dowodził podkom. Witold Walkowiak, naczelnik Wydziału Prewencji. Lista miejsc, gdzie obowiązuje nakaz zasłaniania ust i nosa, jest stosunkowo długa. W związku z tym trudno być wszędzie. Dlatego policjanci skupili się na komunikacji publicznej, czyli busach i autobusach. Na placu przed stacja kolejową krzyżują się praktycznie wszystkie linie busowo-autobusowe, stąd wybór padł na to miejsce.\nPojawienie się policyjnego radiowozu na placu manewrowym SKB było dla części pasażerów oczekujących busa pewnym...\nPrevious Article Rozstrzyga się przyszłość szpitala\nNext Article Sprawcy grozi nawet dożywocie\nRE: Z policją i maseczką na wirusa\nTo jest prywatna komunikacja a czasy kiedy to kierowca musial miec krawat naszczescie minely. Pozdrawiam kolezanke po fachu ktora to czesto wozi moja mala coreczke autobusikiem. hehe\n2020-09-09 20:15 Cytować Zgłoś administratorowi\nPermalink2 +3 Pasazer\nNa plazy, by byla w bikini ! A autobusie jest odgrodzona od pasazerow,wiec w czym ; kicia; widzisz problem? Byly upaly a w autobusach brak klimatyzacji,proponuje 1 dzien zastapic kierowce w autobusie,przy 35 stopniach upalu I wtedy prosze o rzetelny komentarz.\n2020-09-07 13:35 Cytować Zgłoś administratorowi\nPermalink1 -2 Kicia\nPani z głównego zdjęcia chyba zapomniała, że jest w pracy, a nie na plaży\n2020-09-05 20:00 Cytować Zgłoś administratorowi


Home > Pojazdy i sprzęt > Ochotnicze Straże Pożarne > [Z] - woj. zachodniopomorskie > OSP Moryń (KSRG)\nOSP KSRG Moryń\nMoryń to niewielkie (ok. 1600 mieszkańców), ale niezwykle urokliwe miasto w powiecie gryfińskim (woj. zachodniopomorskie). Klimat miasteczka o średniowiecznym układzie urbanistycznym zachowany został m.in. dzięki temu, że w 1945 uniknęło ono większych zniszczeń, w przeciwieństwie np. do pobliskiej Chojny. Do najciekawszych zabytków Morynia należą pochodzący z XIII w. romański kościół, XV-wieczne mury obronne oraz szereg XIX- i XVIII-wiecznych budynków mieszkalnych w obrębie średniowiecznego centrum miasteczka.\nOchotnicza Straż Pożarna w Moryniu funkcjonuje od 1946 r. Do KSRG należy od 1995 r. i jest jedną z 14 jednostek „systemowych” w pow. gryfińskim. Liczy obecnie 43 członków, w tym 17 uprawnionych do wyjazdów. Ze względu na dużą odległość od siedziby KP i JRG PSP w Gryfinie, (ok. 45 km w linii prostej) jest jedną z jednostek o strategicznym znaczeniu dla ochrony przeciwpożarowej południowej części powiatu.\nNa terenie gminy Moryń funkcjonują obecnie 3 jednostki OSP: Moryń (KSRG), Witnica (KSRG) oraz Stare Objezierze. Formalnie istnieje także Zakładowa OSP w m. Bielin (przy dawnym PGR-ze), ale nie prowadzi ona od szeregu lat aktywnej działalności operacyjnej.\nOchotnicza Straż Pożarna w Moryniu\n459[Z]40 - GLM-16 - VW T4/Wawrzaszek\n459[Z]61 - GBM 2,5/8 - Star 244/JZS typ 008\n459[Z]62 - GCBA 8,5/48 - Tatra 148/Rosenbauer\n459[Z]65 - GBA 3,5/27 - Iveco EuroCargo 150E28/Szczęśniak\nSerdecznie dziękuję druhom OSP Moryń za pomoc w przygotowaniu materiału.\nAlbum name: admin / OSP Moryń (KSRG)\nDimensions: 750 x 498 pixels