Senat Rzeczypospolitej Polskiej / Diariusz / Posiedzenia Senatu / 13–14 lutego 2019 r.\n13–14 lutego 2019 r.\n73. posiedzenie Senatu RP kadencji\n13–14 lutego 2019 r. odbyło się 73. posiedzenie Senatu. Rozpatrzono na nim 3 ustawy, do 1 wprowadzono poprawki. Izba zdecydowała także o skierowaniu do Sejmu 1 projektu ustawy, podjęła 2 uchwały okolicznościowe i zapoznała się z informacjami o działalności Sądu Najwyższego w 2017 r. i o udziale RP w pracach UE w II półroczu 2018 r., podczas przewodnictwa Austrii w Radzie Unii Europejskiej.\nPrzed przystąpieniem do obrad senatorowie minutą ciszy uczcili pamięć zmarłego 7 lutego 2019 r. Jana Olszewskiego, działacza opozycji i obrońcy w procesach politycznych w czasach PRL, premiera w latach 1991–92, posła na Sejm I, III i IV kadencji.\nUstawa o zmianie ustawy o grach hazardowych – przyjęta bez poprawek\nZgodnie z wnioskiem Komisji Budżetu i Finansów Publicznych Izba jednomyślnie, 85 głosami, przyjęła bez poprawek nowelizację, uchwaloną podczas 77. posiedzenia Sejmu, 31 stycznia 2019 r., na podstawie projektu komisyjnego.\nUstawa, która trafi teraz do podpisu prezydenta, przewiduje, że środki z Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej będą wydatkowane również na rozwój turystyki społecznej. Nowela stanowi reakcję sejmowej Komisji do Spraw Petycji na petycję Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, które postulowało, aby środki funduszu przeznaczać również na rozwój turystyki społecznej, sprzyjającej aktywności fizycznej obywateli. Dotychczas środki te wykorzystywano na przebudowę, remonty i dofinansowanie inwestycji obiektów sportowych, rozwijanie sportu wśród dzieci, młodzieży i osób niepełnosprawnych oraz zadania określone w przepisach dotyczących zdrowia publicznego w zakresie aktywności fizycznej. Dzięki zmianie m.in. możliwe będzie zwiększenie dostępności taniej bazy noclegowej, propagowanie form aktywnego wypoczynku w okolicach miejsca zamieszkania i poprawa infrastruktury szlaków turystycznych. Fundusz Rozwoju Kultury Fizycznej to państwowy fundusz celowy. Jego przychody to 75% wpływów z dopłat, uiszczanych przez podmioty urządzające gry hazardowe objęte monopolem państwa.\nPoprawki Senatu do ustawy o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw\nNowelizacja, uchwalona na 76. posiedzeniu Sejmu, 17 stycznia 2019 r., z inicjatywy rządu, ma na celu m.in. wprowadzenie rozwiązań uniemożliwiających sprowadzanie do naszego kraju cudzoziemców, wjeżdżających pod pretekstem podjęcia studiów, których nie kontynuują. Nowela dostosowuje polskie przepisy do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw spoza UE, której termin wdrożenia minął 23 maja 2018 r. Chodzi o cudzoziemców przyjeżdżających m.in. w celu prowadzenia badań naukowych, podjęcia studiów, szkoleń czy udziału w wolontariacie lub programach wymiany szkolnej. Nowelizacja przewiduje, że minister spraw wewnętrznych ustanowi instytucję zatwierdzania jednostek prowadzących studia, organizujących staż i organizacyjnych, na rzecz których cudzoziemcy będą wykonywać świadczenia jako wolontariusze. Obowiązek zatwierdzania nie będzie dotyczył uczelni akademickich, publicznych uczelni zawodowych, uczelni wojskowych, uczelni służb państwowych oraz uczelni prowadzonych przez kościoły i związki wyznaniowe, których stosunek do RP reguluje umowa międzynarodowa lub ustawa. Chodzi o uniemożliwienie ułatwiania przez polskie jednostki oświatowe wjazdu tzw. fikcyjnym studentom, czyli cudzoziemcom, którzy wjeżdżają do kraju pod pretekstem studiów, ale nie kontynuują nauki.\nNowela zmienia także przepisy regulujące udzielanie zezwolenia na pobyt czasowy ze względu na inne okoliczności. Cudzoziemiec, chcący – zgodnie z przepisem dyrektywy – uzyskać zezwolenie na pobyt czasowy w celu poszukiwania zatrudnienia lub założenia działalności gospodarczej po zakończeniu studiów lub okresu badań naukowych, powinien przedstawić dyplom ukończenia studiów wyższych na polskiej uczelni.\nUstawa wprowadza także rozwiązania mające wyeliminować tzw. turystykę pobytową, która polega na składaniu – głównie przez obywateli państw spoza UE – wniosków o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy przez osoby przebywające w Polsce na podstawie wizy wydanej przez inne państwo należące do strefy Schengen. Problem dotyczy m.in. obywateli: Iraku, Bangladeszu, Pakistanu i Indii. Dlatego w noweli dodano nowe przesłanki odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracy oraz zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji, które będą zależne od tego, na jakiej podstawie cudzoziemiec przebywa na terytorium RP w chwili złożenia wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy. Wdrożenie dyrektywy wymaga dodania nowych celów, dla których wydawane są wizy, czyli odbycia stażu i udziału w programie wolontariatu europejskiego, a także wprowadzenia zmian w zakresie przepisów regulujących udzielanie zezwolenia na pobyt czasowy w celu kształcenia się na studiach, prowadzenia badań naukowych oraz dla członków rodzin obywateli Polski lub cudzoziemców.\nKomisja Samorządu Terytorialnego i Administracji Państwowej zaproponowała 9 poprawek do ustawy, senator Krzysztof Mróz w trakcie dyskusji – 4. W wyniku głosowań Izba poparła 9 zmian, przede wszystkim o charakterze ujednolicającym i redakcyjnym. Zapewniają one m.in. prawidłowe zróżnicowanie terminów wejścia w życie poszczególnych przepisów ustawy. Kolejne poprawki skreślają zbędne przepisy powtarzające zasady wynikające z rozporządzenia wydanego na podstawie ustawy o finansach publicznych. Nowelizację z tymi zmianami poparło jednomyślnie 84 senatorów.\nUstawa o wypowiedzeniu Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowenii o wzajemnym popieraniu i ochronie inwestycji, sporządzonej w Lublanie dnia 28 czerwca 1996 r. – przyjęta bez poprawek\nIzba jednomyślnie, głosami 85 senatorów, przyjęła bez poprawek ustawę, uchwaloną na 77. posiedzeniu Sejmu, 31 stycznia 2019 r., na podstawie projektu rządowego. Wniosek taki przedstawiła Komisja Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej.\nPrezydent może teraz dokonać wypowiedzenia umowy, która jest kwestionowana przez Komisję Europejską jako niezgodna z prawem UE. Państwa członkowskie UE, w tym zarówno RP, jak i Republika Słowenii, zostały wezwane przez Komisję Europejską do zakończenia obowiązywania umów intra-EU BIT. Wypowiedzenie umowy nie będzie miało negatywnych skutków społecznych, nie powinno wpłynąć na stosunki gospodarcze między RP a Republiką Słowenii. Zawarto ją w czasie, kiedy ani RP, ani Słowenia nie były członkami UE. Obecnie, w obu państwach, poziom prawodawstwa oraz dostęp do powszechnego sądownictwa dają inwestorom zagranicznym gwarancję ochrony inwestycji z możliwością dochodzenia swoich praw na drodze sądowej.\nIzba, głosami 76 senatorów, przy 7 wstrzymujących się, zdecydowała o skierowaniu do Sejmu projektu ustawy, przygotowanego przez Komisję Ustawodawczą jako realizacja orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 7 marca 2018 r. (sygn. akt K 2/17). TK uznał, że 2-letni termin na dochodzenie roszczeń m.in. dla właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, położonych na obszarze ograniczonego użytkowania lotnisk jest za krótki. Roszczenia miałyby dotyczyć głównie działalności lotnisk, np. hałasu.\nProjekt noweli z 2 do 3 lat wydłuża termin na wystąpienie z roszczeniem o wykupienie nieruchomości lub jej części bądź o odszkodowanie za poniesioną szkodę w wypadku ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości w związku z ochroną środowiska. Ten czas będzie liczony od dnia wejścia w życie rozporządzenia lub aktu prawa miejscowego, powodującego ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. Po tym czasie nie będzie można wystąpić już z takim roszczeniem. Nie będzie można dochodzić roszczeń, które wygasły przed wejściem w życie przepisów noweli.\nIzba upoważniła senatora Marka Pęka do reprezentowania Senatu w dalszych pracach nad tym projektem ustawy.\nPrzedstawiając informację, prezes Sądu Najwyższego Dariusz Zawistowski podkreślił, że działalność Sądu Najwyższego powinna być oceniania przede wszystkim w odniesieniu do jego funkcji ustrojowych. Podstawowym jego zadaniem jest orzecznictwo. „Uzyskane wyniki pracy, tak pod względem poziomu orzecznictwa, jak i pod względem ogólnej liczby rozpoznanych spraw, należy ocenić pozytywnie” – mówił prezes SN. Poinformował, że do Sądu Najwyższego w 2017 r. wpłynęło 10 996 spraw. Wśród nich przeważały, jak co roku, skargi kasacyjne i kasacje; łącznie 7698 spraw. Rozpoznano 11 373 sprawy, w tym 8034 skargi kasacyjne i kasacje, 1146 zażaleń i 147 zagadnień prawnych. Sąd Najwyższy rozstrzygnął też 60 spraw dotyczących odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów (w 2 sprawach pozbawiono sędziego prawa do stanu spoczynku wraz z prawem do uposażenia, a w 1 złożono sędziego z urzędu) i 120 spraw w odniesieniu do pozostałych grup zawodowych. Prezes Sądu Najwyższego podkreślił, że rok 2017 był kolejnym, w którym udało się zmniejszyć liczbę spraw zaległych. Zaznaczył, że warunki, w jakich funkcjonował Sąd Najwyższy w 2017 r., były inne niż w latach poprzednich. „W 2017 r. rozpoczęły się intensywne i niekonsultowane ze środowiskiem sędziowskim prace nad zmianą ustawy o Sądzie Najwyższym. Ich efektem było spowolnienie działalności orzeczniczej. Niepewność dotycząca statusu sędziów Sądu Najwyższego oraz ich przyszłości służbowej wysoce utrudniała wyznaczanie składów orzekających oraz sędziów sprawozdawców. Opóźniało to przygotowanie referatów i wyznaczanie terminów posiedzeń. Na działalność Sądu Najwyższego wpływ miały również braki kadrowe, wynikające z nieobsadzenia wolnych etatów sędziowskich” – wyliczał prezes Dariusz Zawistowski. Podkreślił, że mimo tych trudności średni czas oczekiwania na rozpoznanie sprawy wynosił ok. 7 miesięcy.\nPrezes zaznaczył, że tematyka zagadnień prawnych rozstrzyganych przez Sąd Najwyższy w 2017 r. była, podobnie jak w latach poprzednich, bardzo zróżnicowana. Duża część tych orzeczeń miała charakter proobywatelski, miały też służyć zapewnieniu ochrony słabszych ekonomicznie uczestników obrotu prawnego czy ochronie interesu społecznego. Największe trudności interpretacyjne dotyczyły kwestii postępowania procesowego. Z punktu widzenia interesów obywateli szczególnie istotne są kwestie egzekucji i kosztów sądowych. Od wielu lat zagadnienia te są przedmiotem uchwał interpretacyjnych Sądu Najwyższego. Jak mówił prezes SN, to zjawisko niepokojące, gdyż zgłaszane wątpliwości dotyczą norm o charakterze szczegółowym, które w znacznej mierze mają charakter techniczny. Przepisy te powinny być zatem precyzyjne i jednoznaczne. Tymczasem Sąd Najwyższy wielokrotnie rozstrzygał problemy, które powinny być rozwiązane jednoznaczną decyzją ustawodawcy.\nPrezes Dariusz Zawistowski podkreślił, że znaczny stopień skomplikowania rozpoznawanych przez Sąd Najwyższy spraw i wielowątkowa materia wynikały często ze złej jakości tworzonego prawa. Jak mówił, zmiany prawa miały często charakter prowizoryczny i były przeprowadzane pospiesznie. Jego zdaniem eliminowanie niskiej jakości prawa powinno następować przede wszystkim poprzez jego rozważną i precyzyjną nowelizację. Ważna jest również dbałość o spójność zmienianych norm z dotychczasowymi przepisami. Stałym i poważnym problemem jest brak odpowiednich regulacji intertemporalnych i bardzo często zbyt krótki okres vacatio legis. Sąd Najwyższy w swoich orzeczeniach wielokrotnie sygnalizował dostrzeżone wady unormowań prawnych, zgłaszając postulaty de lege ferenda.\nPrezes Dariusz Zawistowski poinformował ponadto, że w 2017 r. obchodzono 100-lecie Sądu Najwyższego. Z tej okazji przygotowano 2 opracowania – monografię „Prezesi, sędziowie i prokuratorzy Sądu Najwyższego w latach 1917–2017” i suplement do księgi jubileuszowej z okazji 90-lecia Sądu Najwyższego „Historia i współczesność”. Zorganizowano też wystawę „100-lecie Sądu Najwyższego i sądownictwa powszechnego”.\nUchwała w 100. rocznicę utworzenia w Polsce instytucji kurateli sądowej\nJednomyślnie, 67 głosami, Izba podjęła uchwałę, której projekt został wniesiony przez Komisję Rodziny, Polityki Senioralnej i Społecznej. Przypomniano w niej, że naczelnik państwa Józef Piłsudski 7 lutego 1919 r. wydał dekret o utworzeniu sądów dla nieletnich w 3 miastach: Warszawie, Łodzi i Lublinie. Utworzono też przy nich urząd stałych opiekunów sądowych, którzy po 10 latach zostali przemianowani na kuratorów nieletnich. Początkowo kuratorzy zajmowali się pracą wychowawczą z nieletnimi dopuszczającymi się czynów karalnych i rodzinami niewydolnymi wychowawczo, a z czasem zakres ich zadań objął również osoby dorosłe, które dopuściły się przestępstwa.\nJak napisano w uchwale, powstające państwo polskie musiało się też zmierzyć z wieloma problemami ekonomicznymi, organizacyjnymi czy społecznymi, w tym z przestępczością nieletnich. Ówczesne władze sięgnęły po najlepsze światowe rozwiązania, czyli po wyspecjalizowane sądy zajmujące się nieletnimi i instytucję kurateli sądowej. Po pierwszym dynamicznym okresie rozwoju instytucji kurateli sądowej w Polsce w latach 30. XX w. nastąpił regres, co wynikało z trudności gospodarczych państwa polskiego. Po II wojnie światowej kuratelę sądową zaczęto odbudowywać i rozwijać. Ukształtowały się 2 specjalizacje kuratorskie: kuratora rodzinnego (wykonywanie orzeczeń dotyczących spraw rodzinnych i nieletnich) i kuratora dla dorosłych (wykonywanie orzeczeń w sprawach karnych). Przełomowym wydarzeniem w funkcjonowaniu tej instytucji było uchwalenie 27 lipca 2001 r. ustawy o kuratorach sądowych, która doprowadziła do ukształtowania się w Polsce nowoczesnego modelu kurateli sądowej. „Kuratorzy sądowi są służbą, która od wielu lat w istotny sposób korzystnie wpływa na bezpieczeństwo społeczeństwa, zmniejszenie przestępczości, ograniczenie patologii społecznych i demoralizacji nieletnich. Z uwagi na 100-lecie istnienia tego zawodu w Polsce pragniemy podziękować kuratorom sądowym za zaangażowaną pracę w służbie państwu i społeczeństwu polskiemu” – napisano w uchwale.\nInformacja dla Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w pracach Unii Europejskiej w okresie lipiec–grudzień 2018 r. (przewodnictwo Austrii w Radzie Unii Europejskiej)\nPrzedstawiając informację, wiceminister spraw zagranicznych Konrad Szymański poinformował, że prezydencja austriacka była skoncentrowana na 3 obszarach: bezpieczeństwie, szczególnie w kontekście migracji; filarze gospodarczym, w szczególności rozwoju wspólnego rynku i przygotowaniu negocjacji wieloletnich ram finansowych, i polityce zewnętrznej, głównie na Bałkanach Zachodnich.\nJak podkreślił wiceminister, niezwykle doniosłym faktem politycznym było zakończenie prac nad umową wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej, mającą olbrzymie znaczenie. Daje ona międzynarodowe gwarancje zarówno ochrony praw obywateli, w tym bardzo licznej grupy Polaków mieszkających na terenie Wielkiej Brytanii, jak i rozliczenia finansowego zobowiązań, które Wielka Brytania dobrowolnie przyjęła na siebie w trakcie 40-letniego członkostwa w UE. Umowa zawiera też rozwiązania, dające minimalne gwarancje, jeśli chodzi o reżim prawny, organizacyjny, celny na granicy między Irlandią Północną a Republiką Irlandii. Elementem tej umowy jest również okres przejściowy, zapisy go dotyczące nie wejdą w życie, jeśli umowa upadnie, co jest – zdaniem wiceministra – wysoce prawdopodobne. Okres przejściowy ma kolosalne znaczenie dla dostosowania państw, a przede wszystkim podmiotów gospodarczych z Unii do nowych warunków handlu, które mają być dopiero w przyszłości wynegocjowane. Upadek umowy oznacza brak okresu przejściowego, co może mieć kolosalne konsekwencje dla sytuacji w handlu między Wielką Brytanią a UE, dla aspektów regulacyjnych, dla przepustowości wszystkich fizycznych punktów dostępu do rynku brytyjskiego i vice versa. To powód, „dla którego Warszawa zwraca uwagę na konieczność podjęcia jak najpoważniejszych, kreatywnych działań, by uchronić umowny, uporządkowany, przewidywalny proces wychodzenia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej. Alternatywą jest olbrzymi chaos” – podkreślił wiceminister Konrad Szymański.\nOmawiając zaplanowane działania prezydencji austriackiej, wiceminister ocenił, że w tym okresie miał miejsce istotny zwrot, jeśli chodzi o jedno z najtrudniejszych napięć wewnątrz Unii Europejskiej co do ukształtowania właściwego reżimu polityki migracyjnej i azylowej. Prezydencja austriacka dołożyła w tym zakresie bardzo wielu starań. Polska jest przywiązana do tej koncepcji, aby polityka azylowa, w tym zasady i zakres udzielania ochrony prawnomiędzynarodowej osobom w trudnym położeniu, pozostała jednoznacznie w rękach państw narodowych. Ta kwestia od bardzo długiego czasu przynosi napięcia wewnątrz Unii Europejskiej. Prezydencja austriacka dokonała olbrzymiego zwrotu w tej sprawie. Doprowadzono też do znacznego postępu legislacyjnego w zakresie wymiany informacji, co ma istotne znaczenie dla polityki bezpieczeństwa. Kolejnym aspektem w kontekście bezpieczeństwa był nieplanowany, ale bardzo duży postęp we współpracy dotyczącej odporności chemicznej, biologicznej, radiologicznej i jądrowej, który nastąpił po szoku, jaki wywołał atak chemiczny w Salisbury. Dokonano również istotnego postępu, jeśli chodzi o dalsze wzmocnienie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej. Uzgodniono także zasady finansowania projektów w ramach Europejskiego Funduszu Obronnego. Polska od samego początku przedstawiała bardzo konkretne postulaty, jeżeli chodzi o zasady jego działania. Chodziło m.in. o to, aby reguły zarządzania tymi środkami były przyjazne dla krajów takich jak Polska – o mniejszym potencjale przemysłu obronnego, ale chcących zachować przemysł obronny i go rozwijać.\nDrugi filar to kwestie gospodarcze, głównie związane z wieloletnimi ramami finansowymi i wspólnym rynkiem. Zostało otwartych wiele procesów legislacyjnych. Niektóre się skończyły stosunkowo niedawno. Jak zaznaczył wiceminister, „mapa interesów budżetowych i rozwojowych poszczególnych państw członkowskich Unii Europejskiej jest przypuszczalnie dokładnie taka sama, jaka była do tej pory”. Państwa są mniej więcej w tym samym położeniu, jeśli chodzi o swoje oczekiwania, aspiracje dotyczące wieloletnich ram finansowych – dotyczy to również Polski – a stanowiska polityczne poszczególnych grup państw i poszczególnych państw są zdecydowanie mocniejsze. To oznacza, że będą to chyba historycznie najtrudniejsze negocjacje budżetowe, jakie miały miejsce od początku tworzenia wieloletnich ram finansowych, ponieważ rozbieżność interesów i siła tych stanowisk jest niespotykana.\nJeżeli chodzi o strategię rynku wewnętrznego, widać pewien rozziew między bardzo dobrymi, ambitnymi deklaracjami ogólnymi dotyczącymi poparcia dla rozwoju rynku wspólnotowego a postępem legislacyjnym, mającym poprawić funkcjonowanie wspólnego rynku, w szczególności tam, gdzie jest on najbardziej niedorozwinięty, czyli w zakresie usług. Konsekwencje jednoznacznie protekcjonistycznych tendencji w niektórych państwach członkowskich Unii Europejskiej powodują jednak, że średniej skali pomysły legislacyjne są przedmiotem poważnego, długotrwałego impasu. Istotnym elementem, jeśli chodzi o rynek wspólnotowy, są oczywiście zagadnienia cyfrowe. Polska, tak jak przez ostatnie 2 lata, zabiegała o to, żeby promować zasadę swobody przepływu danych nieosobowych na wspólnym rynku cyfrowym. Polska uważa, że ta swoboda powinna być 5. swobodą rynkową w Unii, a UE nie może zwlekać z przyjęciem reguł opodatkowania gospodarki cyfrowej.\nNa szczególną uwagę Polski od początku prac zasługiwała dyrektywa gazowa. Projekt jej nowelizacji został zgłoszony przez Komisję Europejską na skutek apelu premier Beaty Szydło w 2017 r., kiedy powstała kontrowersja między państwami członkowskimi co do tego, czy prawo europejskie można stosować do niektórych rozpoczynających się wówczas inwestycji strategicznych na rynku gazu. Komisja Europejska przedstawiła bardzo szybko inicjatywę legislacyjną, mogącą zlikwidować tę kontrowersję, co do której Polska zajmowała stanowisko, że nie trzeba nowelizować prawa, ale należy stosować właściwą interpretację dotychczasowych przepisów. W trakcie prezydencji austriackiej de facto wstrzymywano prace nad dyrektywą gazową. „Jak sądzę, robiono to po to, by dyrektywa została uzgodniona w czasie, w którym nie będzie już miała istotnego znaczenia dla jakiegokolwiek realnego projektu mającego miejsce tu i teraz” – powiedział wiceminister. Jak zauważył, było to działanie nie w interesie europejskim, ale wybranych państw członkowskich, a być może nawet konkretnych firm. Polska zdecydowanie krytykowała to działanie. Dlatego z zainteresowaniem podeszliśmy do możliwości wyjścia z tego impasu, która pojawiła się niedawno, już za prezydencji rumuńskiej. Wiceminister wyraził przekonanie, że decyzja polskiego Ministerstwa Energii, aby poprzeć kompromis w tej sprawie, była słuszna, ponieważ tylko w ten sposób można było uruchomić proces legislacyjny i przerzucić odpowiedzialność na Komisję Europejską i Parlament Europejski, które zachowywały w tej sprawie stanowisko zbieżne z interesem polskim. W efekcie Komisja Europejska może egzekwować wiele reguł prawa unijnego, w szczególności w zakresie transparencji taryf, operatorskiej czy kosztów inwestycji tego typu.\nOstatni filar tej prezydencji to kwestie zewnętrzne. Ze względów oczywistych – politycznych i geograficznych – prezydencja austriacka przywiązywała bardzo dużą wagę do ożywienia zaangażowania Unii Europejskiej w rejonie Bałkanów Zachodnich. Polska zdecydowanie popierała ten kierunek. To dla nas ważne w szczególności z jednego względu strategicznego. Impas, jeżeli chodzi o zaangażowanie polityczne Unii Europejskiej na Bałkanach Zachodnich, jest wykorzystywany przez państwa trzecie, które są tam wówczas bardziej obecne, kosztem interesów bezpieczeństwa, a także kosztem interesów handlowych Unii Europejskiej.\nDrugim aspektem zewnętrznym, ważnym z polskiego punktu widzenia, był powrót do dyskusji na temat Partnerstwa Wschodniego. Niektóre państwa same uznały, że nie chcą uczestniczyć w tym procesie, niektóre zostały zablokowane w drodze do realizacji celów, które są związane z Partnerstwem Wschodnim. „Uważamy, że 10-lecie tego projektu politycznego, które przypada w tym roku, powinno służyć temu, by Partnerstwo Wschodnie uzyskało nowy wymiar, odzyskało swoją dynamikę i aby stało się znowu atrakcyjnym punktem odniesienia dla wszystkich krajów na wschód od Europy Środkowej, na wschód od Polski, ponieważ to dzisiaj jedyny instrument, który jako Unia Europejska mamy w ręku” – powiedział wiceminister spraw zagranicznych.\nUchwała upamiętniająca mecenasa Jana Olszewskiego – Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej (1930–2019)\nGłosami 60 senatorów, przy 22 wstrzymujących się, Senat podjął uchwałę, przygotowaną z inicjatywy grupy senatorów PiS. Przypomniano w niej m.in., że Jan Olszewski był adwokatem, działaczem opozycji niepodległościowej, obrońcą w procesach politycznych, politykiem, urodzonym w Warszawie w rodzinie związanej z tradycjami niepodległościowego ruchu socjalistycznego. W czasie II wojny światowej był żołnierzem Szarych Szeregów, uczestnikiem powstania warszawskiego. Od 1956 r. aktywnie uczestniczył w polskich zrywach wolnościowych, m.in. jako członek Klubu Krzywego Koła i redaktor „Po Prostu”. W 1976 r. znalazł się wśród założycieli Polskiego Porozumienia Niepodległościowego i uczestniczył w zakładaniu Komitetu Obrony Robotników. We wrześniu 1980 r. włączył się w organizowanie NSZZ „Solidarność”. W wyborach parlamentarnych w 1991 r. Jan Olszewski uzyskał mandat poselski, a 6 grudnia 1991 r. powołano go na stanowisko „premiera pierwszego po transformacji rządu, powołanego przez Sejm, wybranego w wolnych wyborach”. „Jako prezes Rady Ministrów RP podjął starania na arenie międzynarodowej, by wprowadzić Polskę do NATO i Wspólnot Europejskich, jednocześnie przeciwstawiając się uzależnieniu kraju od Rosji” – napisano. Przypomniano też, że na wniosek Sejmu jego rząd zrealizował uchwałę lustracyjną. „Ta próba lustracji zakończyła się odwołaniem jego rządu. Decyzją Sejmu podczas «nocnej zmiany» w nocy z 4 na 5 czerwca 1992 r., w rocznicę wyborów z 1989 r., Jan Olszewski został pozbawiony funkcji prezesa Rady Ministrów” – napisano w uchwale. Przypomniano również, że był współautorem obywatelskiego projektu konstytucji z 1994 r., a po wyborach prezydenckich w 1995 r., w których uzyskał 4. miejsce, założył Ruch Odbudowy Polski. Jan Olszewski był także doradcą prezydenta Lecha Kaczyńskiego, działał na rzecz likwidacji Wojskowych Służb Informacyjnych. 3 maja 2009 r. został odznaczony Orderem Orła Białego. Jak napisano w uchwale: „Pan premier Jan Olszewski do końca życia pozostał wierny ideałom Polski niepodległej, praworządnej i demokratycznej. Był człowiekiem honoru, pełnym godności, skromności i uczciwości. Dobrze zapisał się w historii narodu polskiego jako patriota, mąż stanu, wzór do naśladowania. Senat Rzeczypospolitej Polskiej oddaje Mu należny hołd. Cześć Jego pamięci”.


mPay znany do niedawna głównie z mobilnych płatności za bilety komunikacji miejskiej czy opłaty za parking, chce kupić Dom Maklerski Banku BPS. Firma właśnie podpisała warunkową umowę przejęcia DM. To znak, jak bardzo rośnie rola technologicznych, acz niebankowych instytucji w sektorze finansowym. Ale to też przypomina, że jak twój fryzjer zaczyna kupować akcje, a to znaczy, że pora je sprzedawać.\nGiełda ostatnio rozpala wyobraźnię inwestorów, których w minionym roku błyskawicznie przybywało. To z kolei rozpaliło wyobraźnię mPay zajmującego się płatnościami mobilnymi. I operator ma najwyraźniej ochotę stać się polskim Robinhoodem.\nPożyczka w aplikacji w kilka minut – cały proces w jednym miejscu i bez zbędnych formalności. mPay wprowadza nowość na polskim rynkuhttps://t.co/8HOIsnrvBB #spidersweb\n— SPIDER'S WEB (@SpidersWebPL) December 22, 2020\nmPay robi zakusy na w giełdową część tortu. Firma ogłosiła, że pod koniec stycznia podpisała warunkową umowę przejęcia Domu Maklerskiego Banku BPS. Czy do niej ostatecznie dojdzie, zależy od Komisji Nadzoru Finansowego. Jeśli KNF zatwierdzi tę transakcję, za pomocą aplikacji mPay będzie można inwestować na giełdzie już w drugiej połowie tego roku.\nmPay idzie jak burza\nNa koniec grudnia 2020 r. w aplikacji zarejestrowanych było 457 tys. kont – to skok o 84 proc. rok do roku. Imponujące. Wygląda, jakby pandemia służyła firmie, nakręcając płatności mobilne\nAle mPay nie tylko daje się nieść w nurtem rzeki, a sam porządnie wiosłuje. To już nie tylko aplikacja do zakupu biletów. Zaledwie w grudniu spółka uruchomiła pierwszą na rynku platformę pożyczkową. Wcześniej – również jako pierwsza – pozwolił użytkownikom potwierdzać tożsamość za pomocą selfie. Jesienią mPay udostępnił klientom mapę, która na podstawie lokalizacji telefonu podpowiada kierowcy, w jakiej części strefy parkowania się znajduje i w związku z tym, jakie opłaty go obowiązują, a jeszcze wcześniej uruchomił w aplikacji multiwyszukiwarkę połączeń kolejowo-autobusowych, dzięki czemu można uzyskać nie tylko informację o najdogodniejszym czasowo, ale i kosztowo połączeniu, a na dodatek zapłacić za nie, kupując bilet z poziomu telefonu i to tylko z użyciem jednej transakcji.\nOstatni rok znów przykuł uwagę drobnych inwestorów do giełdy. Wiosenna przecena akcji z ubiegłego roku, kiedy na giełdach lała się krew spowodowała, że coraz więcej Polaków chciało skorzystaj z okazji i kupić „na dołku”. Dodatkowo pęd ten wzmagają superniskie stopy procentowe, które powodują, że na lokatach bankowych realnie tracimy. To wszystko spowodowało, że w ubiegłym roku gwałtownie wzrosła liczba rachunków maklerskich.\nJak wynika z danych pokazanych przez GPW, w ubiegłym roku liczba rachunków maklerskich zwiększyła się o 84 tys., sięgając 1,33 mln.\nW pierwszym półroczu 2020 roku inwestorzy indywidualni byli odpowiedzialni za 22 proc. obrotu akcjami na warszawskiej giełdzie, najwięcej od wielu lat. GPW podkreśla, że w całym 2020 r. udział inwestorów indywidualnych w obrotach podwoił się, a obroty wzrosły o ponad 50 proc.\nNAGANIACZE KIEDYŚ I DZIŚ\nMOŻE WAM SIĘ TO WYDAWAĆ NIEPRAWDOPODOBNE ALE KIEDY W LATACH 90-TYCH NIE BYŁO INTERNETU PO WARSZAWSKICH BIURACH MAKLERSKICH GANIALI MAKLERZY – NAGANIACZE\nICH ZADANIEM BYŁO NAMÓWIENIE DROBNYCH DO KUPNA W SZCZYCIE.\nZAORSKI I MUSK TO WSPÓŁCZEŚNI NAGANIACZE\n— Robert Kosiorek (@Robert_Kosiorek) January 30, 2021\nTak szybko rosnące zainteresowanie giełdą to wcale nie musi być dobry prognostyk ani dla inwestorów, ani dla mPay, który dopiero planuje wejść na ten rynek. Jak to mówią, jeśli nawet twój fryzjer zaczyna kupować akcje, to znak, że pora już je sprzedawać.\nbank BPS gpw liczba rachunków maklerskich mPay płatności mobilne robinhood


interaktywny atlas świata - najtańsze sklepy internetowe\nWyniki 1 - 2 z 2 znalezionych dla zapytania interaktywny atlas świata w sklepie Booknet.net.pl\nZ tym atlasem poznawanie świata i odkrywanie jego tajemnic będzie fascynującą przygodą. W środku wspaniałe dodatki: trójwymiarowy globus, mapy plastyczne, przestrzenne makiety, rozkładane map... Pełen opis produktu 'Interaktywny atlas świata' »\nWięcej o Interaktywny atlas świata\nWszechstronny, bogato ilustrowany atlas, oprócz map klasycznych zawiera 6 map ruchomych ? nowatorski projekt umożliwia oglądanie map w wyjątkowy sposób. Atlas zwiera podstawowe informacje... Pełen opis produktu 'Interaktywny atlas świata' »\nWszechstronny, bogato ilustrowany atlas, oprócz map klasycznych zawiera 6 map ruchomych ? nowatorski projekt umożliwia oglądanie map w wyjątkowy sposób. Atlas zwiera podstawowe informacje fizyczne i polityczne o wszystkich kontynentach, a także wiele ciekawostek o różnych zakątkach świata. Wspaniałe fotografie ukazują niezwykłe miejsca i podkreślają różnorodność kultur. W atlasie można znaleźć:- fakty i liczby związane z każdym kontynentem- grafiki i wykresy obrazujące najciekawsze dane statystyczne- olśniewające zdjęcia przedstawiające krajobrazy, dzikie zwierzęta, miasta i sławnych ludzi.\natlas świata - ofert: 687\ninteraktywny świata - ofert: 50\ninteraktywny atlas - ofert: 28


Wybierz kolekcję projektów budynków gospodarczych (4)\nUniwersalne budynki gospodarcze, tak potrzebne w każdym ogrodzie czy na działce rekreacyjnej. W wielu projektach, oprócz pomieszczeń gospodarczych, przewidziano funkcje dodatkowe, np.: łazienkę, wiatę rekreacyjną, grill, saunę, wiatę garażową. Dzięki temu budynki gospodarcze można wykorzystać nie tylko jako podręczne składy narzędzi czy sprzętu ogrodniczego lub sportowego, ale także jako miejsce spotkań z przyjaciółmi czy jako niewielki domek działkowy.\nUniwersalne budynki, parterowe i z poddaszem, murowane o prostych i ekonomicznych bryłach przykrytych dwuspadowym dachem, z dużymi wrotami umożliwiającymi przejazd pojazdów o większych gabarytach. Oprócz części komunikacyjnej przewidziano powierzchnie magazynowe. Zaprojektowana wysokość składowania - od 4,35 do 6,60 m. Stodoły idealnie sprawdzą się jako budynki magazynowe lub garażowo-magazynowe, zarówno na wsi, jak i na terenach podmiejskich.\nUniwersalne i funkcjonalne budynki gospodarczo - inwentarskie, parterowe i z poddaszem (gospodarczym lub składowym), w których zaprojektowano 2-3 pomieszczenia dla zwierząt (mogące także pełnić funkcję pomieszczeń gospodarczych). Charakteryzują się prostą i ekonomiczną bryłą. Budynki gospodarczo - inwentarskie idealnie sprawdzą się jako przydomowe budynki gospodarcze, składy lub niewielkie magazyny, zarówno na wsi, jak i na terenach podmiejskich.\nUniwersalne i funkcjonalne budynki gospodarcze, budynki gospodarczo - inwentarskie i stodoły, o powierzchni od 6 do 350 m2, parterowe i z poddaszem, o prostych i ekonomicznych bryłach, tak potrzebne w każdym gospodarstwie domowym. Idealnie sprawdzą się jako przydomowe budynki gospodarcze, składy, magazyny lub budynki garażowo-magazynowe, zarówno na wsi, jak i na terenach miejskich i podmiejskich. Mogą także pełnić funkcję niewielkich domków działkowych.\nKolekcja budynków gospodarczych\nZachęcamy do zapoznania się z autorską Kolekcją funkcjonalnych i uniwersalnych projektów budynków gospodarczych, które są idealnym rozwiązaniem do realizacji na niewielkich działkach rekreacyjnych, a także – wybudowane w przydomowym ogrodzie – stanowią funkcjonalne uzupełnienie istniejącej zabudowy. Zawsze przyda się dodatkowe miejsce do przechowywania sprzętów i narzędzi ogrodniczych, sprzętu sportowego, czy zaplecze do grillowania. W wielu projektach gospodarczych przewidziano wiaty umożliwiające garażowanie pojazdów pod dachem. Duża i różnorodna oferta pozwoli każdemu dokonać wyboru.\nProjekty budynków gospodarczych powstają we własnej Pracowni Projektowej MURATORA, a także są efektem współpracy z kilkudziesięcioma architektami z całej Polski. Tak więc duża różnorodność architektoniczna i funkcjonalna, wysoka jakość dokumentacji, to niewątpliwie nasze atuty. Wykonujemy także projekty na indywidualne zamówienie.\nMasz problem z wyborem projektu budynku gospodarczego? Skontaktuj się z nami. Specjaliści MURATORA chętnie pomogą. Architekci – w wyborze projektu budynku gospodarczego najbardziej odpowiadającego Twoim potrzebom, kosztorysanci – oszacują całkowity koszt budowy, a doradcy finansowi – sprawdzą Twoją zdolność kredytową.\nWybierając projekt budynku gospodarczego z pewnością masz własne potrzeby i preferencje. co ma zawierać i jakie indywidualne oczekiwania ma spełnić. Serwis projekty.muratordom.pl ma za zadanie Ci w tym pomóc. To największa w Polsce autorska Kolekcja projektów wykonanych przez profesjonalnych architektów. Jesteśmy przekonani, że w naszej bazie znajdziesz projekt spełniający Twoje wymagania, oczekiwania i potrzeby. Pomogą w tym narzędzia, tj.: rozbudowane wyszukiwarki i porównywarka projektów. Przy każdym prezentowanym w serwisie projekcie budynku gospodarczego przedstawiamy bardzo wiele informacji szczegółowych, ułatwiających podjecie decyzji o wyborze konkretnego projektu, m.in.: orientacyjne koszty budowy, zestawienie ilości poszczególnych materiałów budowlanych i dokładne opisy. Zapraszamy do znalezienia projektu, najbardziej odpowiadającego Twoim oczekiwaniom.


Lista tekstów w kwestii budownictwo w tematyce budowa - http://budowa.senniki.waw.pl/\nLista tekstów w kwestii budownictwo w tematyce budowa\ngeodezja legnica Geodezja – dlaczego jest tak ważna?Geodezja jest bardzo istotna z kilku względów. Przede wszystkim jest niezbędna do projektowania przestrzeni. Niezależnie od tego czy jest to przestrzeń w mieście, czy też na wsi. Geodezja jest tam kluczowa i więcej pomocy\ngeodezja legnica Geodeta – co warto wiedzieć?Zadania geodety nie kończą się na podpisaniu dokumentów i szybkich konsultacjach w jego biurze. Geodeta jest specjalistą obecnym także na wielu placach budów, na przykład budowy dróg. W zależności od sprawowanego s czytaj tu\nusługi geodezyjne Legnica Nie wiesz nic o geodezji? Przeczytaj nasz tekstGeodezja zajmuje się wieloma czynnościami, które są niezbędne w codziennym planowaniu przestrzennym. Usługi geodety wykorzystywane są między innymi w takich dziedzinach jak budownictwo, ciąg dalszy\n3 informacji jak naprawić kominW 2020 można dobrze naprawić komin ale czy za za 10 lat też?Chciał Tylko naprawić komin. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...Kto Jeszcze Chce Remontować Przewody Kominowe?Kiedy potrzebujesz usług geodezyjnychGeodezyjne mapki, kiedy są potrzebne?Budowa domu? Potrzebny jest geodeta\nBudowa domu? Potrzebny jest geodetaChciał Tylko naprawić komin. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...W 2020 można dobrze naprawić komin ale czy za za 10 lat też?Kto Jeszcze Chce Remontować Przewody Kominowe?Geodezyjne mapki, kiedy są potrzebne?Kiedy potrzebujesz usług geodezyjnych3 informacji jak naprawić komin


Sprzedaż miesięczniki luksusowe i shoppingowe maj 2020\nSprzedaż ogółem miesięcznika „Twój Styl” (Wydawnictwo Bauer) w maju 2020 roku wyniosła 91 389 egz. - wynika z danych Polskich Badań Czytelnictwa „Audyt ZKDP”, opracowanych przez portal Wirtualnemedia.pl. W porównaniu do maja 2019 roku tytuł zanotował spadek o 20,75 proc.\nDrugą pozycję zajął magazyn „Zwierciadło” (Wydawnictwo Zwierciadło). Jego sprzedaż ogółem w maju br. uplasowała się na poziomie 66 159 egz., po spadku o 24,31 proc.\nOczko niżej uplasowały się „Pani” (Wydawnictwo Bauer). Sprzedaż ogółem pisma w analizowanym miesiącu zmalała o 33,26 proc. do 33 581 egz.\nNajwiększy spadek odnotował „Glamour” (Grupa Burda), który w zestawieniu spadł z przedostatniej na ostatnią lokatę. Miesięcznik zanotował stratę wynoszącą 74,02 proc. do 9 665 egz.\nW maju br. w porównaniu do poprzedniego miesiąca również wszystkie tytuły odnotowały spadki, a najwięcej też stracił „Glamour” - było to 48,57 proc.\nDołącz do dyskusji: Sprzedaż „Twojego Stylu” spadła do 91 tys. egz., „Glamour” najbardziej w dół\nDlaczego jeszcze scinacie tyle drzew, dlaczego na okładkach sa persony które są "ProEko". Są żałosni! Powinni drukować gazety by mozna było ich użyć w wc a nie takie twarde. ProEkologia Górą!\nJak tak dalej pójdzie, to będziemy mieć duopol z sumą sprzedaży dla Stylu i Zwierciadła powyżej 100 tys. Reklamy już nie dźwigają Pani, Urody i Elle jak dawniej.


Nowe słuchawki Vic Firth Bluetooth | Beatit.tv - Portal perkusyjny\nHOME > NEWSY > GORĄCE NEWSY PERKUSYJNE > Nowe słuchawki Vic Firth Bluetooth\nsty 26, 2022 | GORĄCE NEWSY PERKUSYJNE, NEWSY, SPRZĘT PERKUSYJNY | 0 komentarzy\nAvedis Zildjian Company, właściciel marki Vic Firth, ogłasza premierę nowych słuchawek VF Bluetooth Isolation Headphones, które stanowią najnowszy dodatek do kolekcji Vic Firth’s Isolation Headphones.\nSłuchawki VF Bluetooth Isolation Headphones są dostępne w czerwonym wykończeniu, z miękkimi i wygodnymi piankowymi poduszkami, a także z wyściełanym pałąkiem mającym za zadanie pochłanianie wibracji. Te słuchawki stereo jednocześnie wycinają hałas otoczenia o 20 decybeli. Wspomniane piankowe poduszki maksymalizują wygodę podczas koncertu, sesji w studio, próby, występu ulicznego itd. Wbudowany akumulator 500mA pozwala na ciągłe użytkowanie sięgające 20 godzin. Technologia Bluetooth® 5.0 zapewnia najniższą latencję oraz bezprzewodowe połączenie z kompatybilnymi urządzeniami. Zestaw zawiera kabel 3,5mm i kabel z jackiem 1/4 cala dla opcjonalnego połączenia przewodowego. Perkusiści poszukujący ochrony słuchu z jednoczesnym zawodowym brzmieniem powinni zainteresować się tymi słuchawkami.\n“Jesteśmy podekscytowani mogąc przedstawić bezprzewodową wersję ogromnie popularnych słuchawek Vic Firth Stereo Isolation Headphones” – mówi Pamela Ricci, Brand Manager ds. Odzieży, Artykułów Promocyjnych & Akcesoriów Zildjiana. “Nasi artyści i konsumenci już od jakiegoś czasu pytali o opcję bezprzewodową. Wykorzystując technologię Bluetooth® 5.0, stworzyliśmy produkt, który izoluje od hałasu otoczenia, a jednocześnie gwarantuje klarowne brzmienie słuchawek SIH2 wraz z niską latencją i doskonałą wytrzymałością baterii.”\nKomplet słuchawek VF Bluetooth Isolation Headphones składa się z następujących elementów:\nwypinany kabel 3.5mm o długości 150 cm\njack (przejściówka) 1/4 cala\nkabel USB o długości 40 cm\nSłuchawki VF Bluetooth Isolation Headphones są częścią linii akcesoriów i ubioru Vic Firth dostępnej na stronie vicfirth.com, u autoryzowanych przedstawicieli, a także dystrybutorów.


Jakie uprawnienia ma ITD? | Motocaina.pl\nInspekcja Transportu Drogowego kiedyś kojarzona była jedynie z kontrolami dotyczącymi przewozu osób i towarów. Obecnie, kiedy jej kompetencje są większe, budzi postrach wśród kierowców, którym zdarza się nie dostosować prędkości do obowiązujących ograniczeń. Jakie właściwie uprawnienia ma ITD i za co może nas ukarać?\nInspekcja Transportu Drogowego została powołana 6 września 2001 roku. Inspektorzy posiadają uprawnienia do nakładania mandatów karnych i prowadzenia czynności wyjaśniających, kierowania do sądów wniosków o ukaranie i brania udziału w rozprawach w charakterze oskarżyciela. Mogą oni kierować ruchem, a także zatrzymać prawo jazdy czy też dowód rejestracyjny. Poruszają się pojazdami uprzywilejowanymi i korzystają z ochrony przypisanej funkcjonariuszom państwowym. Podczas kontroli przewozów drogowych mają takie same uprawnienia jak policja. Inspektor wykonuje czynności kontrolne w umundurowaniu oraz posługuje się legitymacją służbową i znakiem identyfikacyjnym. Bez umundurowania kontrola może być przeprowadzana jedynie w przedsiębiorstwach, pojazdach wykonujących przewóz regularny oraz w taksówkach.\nITD została utworzona w celu zapobiegania degradacji dróg, eliminacji zjawisk patologicznych w transporcie drogowym, wpływania na przedsiębiorców, aby przestrzegali prawa, przeciwdziałania nieuczciwej konkurencji w transporcie drogowym oraz poprawy bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Kiedyś Inspekcja Transportu Drogowego zajmowała się głównie kontrolowaniem kwestii związanych z przewozem drogowym, dzisiaj nadal jest to jeden z jej obowiązków. Inspektorzy kontrolują przestrzeganie czasu pracy kierowców i posiadanie odpowiednich zezwoleń i zaświadczeń. Sprawdzają także warunki przewozu żywych zwierząt i materiałów niebezpiecznych. Mogą skontrolować stan techniczny pojazdu i posiadanie niezbędnego wyposażenia, sprawdzą także, czy nie została przekroczona dopuszczalna masa pojazdu. Skontrolują również kwestie związane z przestrzeganiem przepisów o ochronie środowiska – m. in. przy przewożeniu odpadów, uiszczania opłaty drogowej i sprawdzania rodzaju paliwa.\nW kręgu zainteresowań ITD znajdują się nie tylko kierujący ciężarówkami czy autobusami, ale również autami osobowymi. ITD może przeprowadzać kontrolę drogową w odniesieniu do kierowców, co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, że prowadzą pod wpływem alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu. Kierowca może zostać również zatrzymany przez Inspekcję, jeśli dopuścił się rażącego naruszenia przepisów ruchu drogowego, narażając innych na niebezpieczeństwo. A także w sytuacji, gdy naruszenie przepisów zostało zarejestrowane przez urządzenia kontrolno-pomiarowe – również te przenośne i montowane w samochodach oraz statkach powietrznych. To właśnie nieoznakowane auta ITD spędzają sen z powiek kierowców. Umieszczone w nich urządzenia rejestrują pojazdy, które przekroczyły dozwoloną prędkość o 20 km/h. Uwieczniają pojazdy wyprzedzające auto ITD (na autostradach) oraz nadjeżdżające z przeciwległego pasa (na drogach jednojezdniowych). Inspekcja posiada 29 nieoznakowanych aut, wyposażonych w fotoradary – głowica zamontowana jest w atrapie chłodnicy i jest widoczna gołym okiem. Pod rejestracją natomiast umieszczone są lampy błyskowe, które dodatkowo doświetlają zdjęcia. Nieoznakowane auta posiadają na dachu kilka anten, służących do natychmiastowego przesyłania zdjęć do systemu CANARD. Inspekcja Transportu Drogowego po namierzeniu kierowcy przekraczającego prędkość nie zatrzymuje go, a jedynie robi zdjęcie i przesyła zawiadomienie o popełnieniu wykroczenia. Działanie jest więc analogiczne jak w przypadku fotoradarów stacjonarnych, których obsługa od jakiegoś czasu również leży w gestii GITD.\nCzy wobec arsenału jakim dysponuje GITD kierowcy są bezbronni? Z pomocą przychodzą aplikacje mobilne, które ostrzegą o zbliżaniu się do miejsca kontroli, fotoradaru czy odcinkowego pomiaru prędkości.


utworzone przez eksploratorka | Lip 3, 2016 | Eksploracja siebie, LD, MM, Najpopularniejsze | 4 Komentarze\nGdy tylko gdzieś dalej wyjeżdżam, często słyszę (czasem czytam): tobie to dobrze, szczęściara, zazdroszczę… To chyba taki polski sposób na wyrażenie podziwu, że ktoś realizuje marzenia. Tyle, że w ogóle do mnie nie trafia. Bo ani się pod szczęśliwą gwiazdą nie urodziłam – raczej robię wszystko, aby temu szczęściu regularnie pomagać, ani nie jest mi zawsze dobrze, bo mam i gorsze momenty – zarówno w życiu, jak i w podróży (o czym piszę tutaj), ani też zazdrościć nie ma czego, bo każdy może zrobić dokładnie to samo … jeśli tylko naprawdę chce. Problem w tym, że wiele ludzi nie chce…\nI OK, jeśli nie chcą, bo są szczęśliwi – nie każdy musi być wielkim podróżnikiem i świata odkrywcą. Znajdują za to inne rzeczy, które ich cieszą, dają im zadowolenie i satysfakcję. Wielu jednak nie znajduje. I narzeka, marudzi, „zazdrości”, zamiast coś zmienić. Bo ciężko porzucić wygodne, pewne życie, w końcu w podróży może i jest pięknie, ale wcale nie wygodnie. Bo ciężko zostawić średnio satysfakcjonujący, ale za to względnie bezpieczny żywot. Bo nie chcemy zaczynać od nowa – to zostajemy przy starym, nawet jeśli jest dalekie od ideału. Bo wszyscy dookoła tak żyją, więc musi to być słuszne. Bo podróżowanie jest dla bogatych, a ja taki nie jestem. I milion innych wymówek…\nOtóż zaskoczę Cię. Bogata się nie urodziłam – na wszystko co mam, zarobiłam własną pracą i wiem, że się da. Zrozumienia i wsparcia ze strony najbliższych też nie miałam, bo przecież świat jest niebezpieczny, a podróżowanie moją fanaberią (to z kolei takie polskie – o czym piszę tutaj). Moi rodzice nie tylko wielkimi podróżnikami nie byli, ale nawet prowadzili wręcz typowo osadniczy tryb życia, stąd podróżowania uczyłam się sama, a każda taka lekcja (czytaj: podróż) okupiona była niekończącym się ich zamartwianiem, które skutecznie może odebrać radość z podróżniczych przygotowań. Co więcej, niewielu moich znajomych podzielało moje podróżnicze pasje, więc… zaczęłam szukać takich, którym było bardziej po drodze, a potem zaczęłam jeździć też sama. Nie miałam też wiedzy jak podróż zorganizować, to… ją zdobyłam, Czytałam, pytałam, uczyłam się w drodze na własnych błędach… (a wynikami tej nauki dzielę się krok po kroku tutaj)\nGeneralnie, zamiast szukać wymówek, szukałam w sobie motywacji. Bo nie miałam wiele poza wielkim marzeniem i odwagą, by pójść pod prąd. I poszłam. Raz, drugi, trzeci, aż przestało wystarczać i poszłam na całość – zostawiłam wszystko, na co pracowałam wiele lat – dobrą, pewną pracę w korporacji, wygodne życie w Warszawie, sprzedałam samochód i co się tylko jeszcze dało i… wyjechałam w nieznane.\nBo miałam marzenie i dosyć tylko gadania o nim. Bo chciałam więcej od życia – niekoniecznie dóbr materialnych, a przeżyć, doświadczeń, autentyczności. Bo widziałam, ile dookoła mnie pogubionych ludzi, którzy poszli, wydawałoby się, jedynie słuszną w naszym społeczeństwie drogą – studia, kariera, mieszkanie, itd. i… wcale nie są szczęśliwi. Bo system ich wciągnął i teraz nie widzą wyjścia. Bo trzeba to wszystko utrzymać, a to oznacza ciągłe poświęcenia i ofiary. Bo w miarę jedzenia apetyt rośnie, więc chcemy więcej, to z kolei oznacza dalsze kupowanie, nabywanie, wzbogacanie się. Lecz zamiast być szczęśliwszymi, są coraz bardziej zabiegani, obciążeni, przytłoczeni. Bo praca nie cieszy, ale szkoda ryzykować jej zmianę. Bo związek nie do końca może udany, ale przecież lepiej z kimś, niż samemu. Bo ich marzenia nie pokrywają się z oczekiwaniami społeczeństwa, rodziny, znajomych. Bo się w tym wszystkim pogubili, ale nie dają sobie nawet szansy, aby się odnaleźć…\nA to wszystko jest stosunkowo proste. Na koniec i tak wszyscy umrzemy. Niezależnie, jak bogaci, czy biedni jesteśmy, ile zgromadziliśmy na koncie, jakiej klasy mercedesem jeździmy, gdzie pracujemy, jaki tytuł mamy w nazwie stanowiska, za którą opcją polityczną się opowiadamy. Więc dlaczego nie przeżyć tego życia dokładnie tak, jak chcemy, a nie zgodnie z oczekiwaniami rodziny, sąsiada, społeczeństwa, polityków, czy systemu? Realizując własne, najbardziej skryte marzenia? Mając odwagę iść pod prąd, jeśli trzeba? Nie, nie po to, aby być buntownikiem dla zasady, ale by żyć. Tak naprawdę, całym sobą. Zamiast siedzieć w pełnej kryształowych żyrandoli i marmurowych posadzek poczekalni do umieralni. Żyć prawdziwie, otaczając się ludźmi, którzy nas ciągną w górę, a nie w dół. Ciesząc się każdego dnia z tego co mamy (nawet jeśli nie mamy wiele). I sięgając po więcej, bo przecież wszystko jest możliwe, dopóki jeszcze żyjemy…\nZDJĘCIE: Wielki Kanion, Arizona, USA, listopad 2015.\nkhq\tdnia 11 września 2016 o godz. 18:47\nFascynujące, pełne pozytywnej energii i wspaniałych emocji wyznania. Życzę Ci wielu, wielu, wielu cudownych podróży, spotkań i doznań. Tak trzymaj… pokazuj drogę.\nPs. umieramy, ale nie przestajemy istnieć. Jesteśmy nieskończeni w swoich doświadczeniach.\neksploratorka\tdnia 12 września 2016 o godz. 21:13\nDziękuję za piękne słowa, które dają motywację do kontynuacji tego, co zaczęłam jak i wiarę w to, że ma to sens 🙂 Pozdrawiam bardzo, bardzo ciepło!\nKasia28\tdnia 12 listopada 2017 o godz. 19:16\nSuper tekst, bardzo prawdziwy 🙂 Mam dokladnie takie samo zdanie na temat zycia. Mimo tego, ze po czesci wlasnie tak utknelam w kieracie dom-praca-zakupy… Raz na jakis czas klikam w mejla z ofertami tanich lotow i spontanicznie bukuje bilety 🙂 W tym roku udalo mi sie spelnic marzenie i zobaczyc Wenecje! A takze 8 innych krajow 🙂 Pozdrawiam serdecznie, Kasia\neksploratorka\tdnia 13 listopada 2017 o godz. 23:45\nKasia, dziękuję za ten komentarz. Zgadza się, w rutynę łatwo popaść, szczególnie gdy wszystko dookoła Ci mówi, że to jedyny i najlepszy sposób życia – stała praca, dom/mieszkanie, regularne nabywanie dóbr konsumpcyjnych. Najlepiej to widać właśnie, gdy się do tego zdystansujemy, np. w podróży, zobaczymy w innym świetle, zaczniemy kwestionować. Cieszę się, że podobnie to widzimy oraz że masz w sobie tę siłę i odwagę by podążać za marzeniami. Gratulacje Wenecji i pozostałych miejsc! Życzę Ci kolejnych fascynujących odkryć – zarówno tych geograficznych jak i wewnętrznych! 🙂


Po nitce do kłębka: listopada 2012\nPamiętacie moje niezapominajkowe candy? Główna nagroda poleciała do Atenkowa.\nPoza niezapominajkowymi upominkami dołożyłam jeszcze do paczuszki coś słodkiego oraz frywolitkowe kolczyki. O takie:\nNagrodę niespodziankę wysłałam do Trojandy. Chciałam, aby upominek również miał coś z niezapominajek. Postanowiłam ozdobić tym motywem świecę. Tu również dołączyłam frywolitkowe kolczyki, tylko o innym wzorze.\nWzór kolczyków wymyśliłam sama- przynajmniej nigdzie wcześniej go nie widziałam.\nZ kolei do Alex jako nagroda za odgadnięcie wakacyjnej zagadki poleciał komplet frywolitkowy\noraz takie maleństwa dla jej córki.\nA na koniec zdjęcia naszego kotka, który... okazał się koteczką. Jeszcze nie zdecydowaliśmy się jakie imię będzie miała.\nTu mały szkodnik przeszkadzał mi w dzierganiu. Łapanie za druty uznała za świetną zabawę.\nNa koniec zapraszam serdecznie na moją ŚwiątecznĄ wymiankę. Szczegóły i zapisy TU.\nAutor: Lucyna o 20:54 7 komentarzy:\nSkoro w komentarzach kilka z Was zadeklarowało wstepnie chęć wzięcia udziału w mojej wymiance postanowiłam zaryzykować. Zatem ogłaszam moją kolejną wymiankę świąteczną, a dokładniej\n"Wymiankę świąteczną z aniołami"\n1. Chętnych proszę o zgłaszanie się w komentarzach pod tym postem. Następnie proszę o wysłanie adresu na maila: Lucyna1826@op.pl z informacją czy zgadzacie się na ewentualną wysyłkę za granicę.\n2. Zapisać się na wymiankę mogą tylko osoby posiadające bloga. W zasadzie nie miałam złych doświadczeń wymiankowych z osobami bez bloga, ale wiem, że przygotowanie dla nich niespodzianek jest trudne, bo tak naprawdę nic o nich wiemy.\n3. Zapisy przyjmuję od dnia dzisiejszego do 24 listopada włącznie. Losowanie nastąpi w dniu następnym i tego też dnia roześlę maile z adresami do wysyłki.\n4. Wysyłamy przesyłki do 16 grudnia, aby poczta miała czas na dostarczenie upominków przed świętami.\n5. Przesyłka powinna zawierać dwie prace własnoręcznie wykonane kojarzące się nam ze Świętami Bożego Narodzenia, z czego jedna powinna być "anielska"- czy wykonujemu anioła, bądź np. kartkę z aniołem. Do przesyłki dołączamy przydasie oraz słodkości.\n6. Miło mi będzie, jeżeli informację o wymiance zamieścicie na swoich blogach.\nMam nadzieję, że będziemy się dobrze bawić. Serdecznie zapraszam.\nAutor: Lucyna o 22:08 14 komentarzy:\nOd dzisiejszego dnia mamy nowego członka rodziny. Oto on- kotek(chyba jest płci męskiej). Nadaliśmy mu imię Leon.\nFiona- nasza pięcioletnia kotka- jest w szoku i omija nowego lokatora łukiem. Przy próbie zbliżenia nasyczała na niego. Mamy nadzieję, że z czasem zaakceptuje malca.\nLiczba chętnych do wzięcia udziału w ewentualnej wymiance stale rośnie, zatem możecie się spodziewać w niedzielę oficjalnego ogłoszenia.\nAutor: Lucyna o 22:06 12 komentarzy:\nOd pewnego czasu mam ochotę na zorganizowanie wymianki. Byłaby to oczywiście wymianka świąteczna.Co prawda po ostatniej miałam już nic nie organizować, ale powoli zaczynam się "łamać". Chciałabym jednak przeprowadzić małą sondę. Po pierwsze jestem ciekawa czy byliby chętni do udziału w wymiance, a po drugie czy miały by to być wymiankowe pary czy tak jak zwykle misz-masz? Poczekam dwa, trzy dni na ewentualną Waszą odpowiedź i wtedy zdecyduję.\nAutor: Lucyna o 15:07 8 komentarzy:\nWczoraj wieczorem zakończyła się kolejna wymianka na Forum u Maranty. Całą wymiankową galerię można obejrzeć TU. Prezencik dla mnie przygotowała Violetta. Dostałam dwa szaliki w moich ulubionych kolorach: zielony ażurowy oraz niebieski baktusik. Do tego serwetkę pod filiżankę oraz trzy makramowe bransoletki, które od razu zagarnęła moja młodsza córka. Były też muszelki znad morza, kordonek, kawusia i czekolada.\nNatomiast ja przygotowywałam upominek dla Inez124. Marzyła ona o biżuterii frywolitkowej, zatem wysupłąłam dla niej naszyjnik z bransoletką oraz zawieszkę na drucianej bazie. Dołożyłam jeszcze słoiczek ozdobiony decu z szydełkową "czapeczką". Tu całość przesyłki.\nBardzo dziękuję za liczne pochwały moich rękawiczek. A co do córki- uwielbiam takie chwile, jak ta ze zdjęcia.\nA teraz zmykam do dziergania. Miłego wieczoru.\nAutor: Lucyna o 20:39 6 komentarzy:\nJestem bardzo dumna z siebie, ponieważ udało mi się wydziergać pierwsze w życiu rękawiczki. Do tej pory robiłam tylko mitenki posługując się dwoma drutami, następnie je zszywając. Ale kiedy córka poprosiła o rękawiczki z jednym palcem rada nie rada chwyciłam za pięć drutów. I udało się. Zrobiłam je w dwa wieczory. Zdaję sobie sprawę, że nie są doskonałe, mają kilka błędów, ale i tak jestem dumna. Dla mnie to nie lada wyczyn. Córce również się podobają i już zapowiedziała, że to nie są ostatnie. Ale póki co muszę jej zrobić do kompletu czapkę.\nA tu na dowód, że pasja rękodzielnicza mojej córki nadal trwa zdjęcie z sobotniego przedpołudnia. Zrobione samowyzwalaczem, więc jest jakie jest.\nDziękuję za liczne komentarze pod poprzednim postem. Utwierdziłyście mnie w przekonaniu, że to nie ze mną jest coś nie tak. Chyba za radą bozenas zacznę w takich sytuacjach podawać cenę zaporową. Przynajmniej jak ktoś odmówi, to nie będę miała "moralnego kaca".\nI na koniec- zapisy do zabawy Podaj dalej już nieaktualne- zgłosiły się dwie osoby.\nAutor: Lucyna o 22:49 17 komentarzy:\nDzisiaj będzie bez zdjęć. Po prostu muszę sobie "pogadać". Skłoniła mnie do tego taka sytuacja. Ostatnio jedna z moich dziergających koleżanek zobaczyła, że robię na drutach mitenki. Spodobały jej się i od razu padło pytanie- zrobisz mi? Za ile, jak dam ci swoją wełnę? Wiecie same jak trudno wyceniać rękodzieło... Chwila wahania z mojej strony... za 15zł? Na co usłyszałam: dla mnie to za drogo, zrobię sobie sama. Zatkało mnie. Czy rzeczywiście podałam taką zawrotną sumę?\nNa szczęście jestem w sytuacji, że nie muszę zarabiać rękodziełem na chleb, więc machnęłam na to ręką. Ale chodzi mi o sam fakt. Zawsze wydawało mi się, że ktoś kto sam tworzy, wie najlepiej ile kosztuje to pracy, a tu totalne zaskoczenie. Chyba, że to ja się mylę. Czy te 15 zł. to rzeczywiście zbyt dużo?\nNa koniec zmieniając nieco temat- pod ostatnim postem czekałam na dwie osoby chętne do zabawy Podaj dalej. Zgłosiła się tylko jedna. Zatem nadal jedno miejsce jest wolne. Zapraszam.\nAutor: Lucyna o 20:59 23 komentarze:


GREEN CELL 1 m Kabel USB - Micro USB - ceny i opinie w Media Expert\nMarkowy przewód USB microUSB marki Green Cell to najwyższa jakość wykonania - nylonowy oplot i aluminiowe końcówki składają się na niezwykłą elastyczność i wytrzymałość. Wysoka czystość miedzi użytej w przewodzie - pozwala na, oprócz standardowego ładowania urządzeń, stosowanie również technologii szybkiego ładowania Quick Charge. Szybka, bezproblemowa synchronizacja oraz transfer danych. Przewód jest zabezpieczony przed działaniem zakłóceń elektromagnetycznych. Wystarczy podłączyć kabel microUSB Green Cell do swojego urządzenia np. telefonu, czy odtwarzacza mp3 oraz ładowarki lub portu USB w komputerze, by rozpocząć ładowanie lub / oraz transfer danych. 1 m to idealna długość przy codziennym użytkowaniu, sprawia że kabel nie przeszkadza w równoczesnym ładowaniu i korzystaniu z telefonu lub tabletu. Wtyczka microUSB zapewnia szeroką kompatybilność pasując do większości telefonów komórkowych dostępnych na rynku.


Clarity PPM - narzędzia do efektywnego zarządzania projektami - Value Tank\nZarządzanie portfelem projektów na najwyższym poziomie.\nZastosowanie w organizacji rozwiązania Clarity PPM (Project&Portfolio Management), umożliwia poprawę efektywności Zarządzania Projektami i Programami, w szczególności w zakresie planowania, budżetowania, zarządzania ryzykiem, zarządzania zmianą, raportowania i zarządzania komunikacją w zespole.\nClarity PPM jest narzędziem zbudowanym na bazie wieloletnich doświadczeń Klientów i Użytkowników z całego świata. ValueTank będąc strategicznym partnerem CA w obszarze PPM, ma bezpośredni wpływ na rozwój oprogramowania, dzięki czemu możemy stosować gotowe komponenty, minimalizując tym samym czas i koszt wdrożeń. Ponad to, zaawansowane mechanizmy parametryzacji i konfiguracji umożliwiają pełne dostosowanie Clarity PPM do potrzeb naszych Klientów, bez konieczności realizacji złożonych prac programistycznych.\nKorzyści wynikające z wdrożenia systemu Clarity PPM, to przede wszystkim:\nZapewnienie zgodności realizowanych przedsięwzięć z przyjętą strategią organizacji\nZmniejszenie pracy administracyjnej przy projektach\nJednolity standard prowadzenia projektów\nWszystkie informacje o projektach zlokalizowane w jednym miejscu\nSzybki dostęp do rzetelnych raportów i zestawień\nLepsza kontrola nad harmonogramem i zasobami\nUsprawnienie planowania budżetów projektów\nLepsza komunikacja w zespole projektowym\nLepsza kontrola ryzyka i zmian projektowych\nMonitorowanie kluczowych indeksów takich jak: ROI, IRR, NPV, EV itp.\nClarity PPM to narzędzie do zarządzania projektami i portfelami projektów, dostępne lokalnie i w chmurze.\nZaplanuj strategię swojej organizacji dzięki wbudowanemu rozwiązaniu do tworzenia roadmapy, za pomocą mechanizmów typu „przeciągnij i upuść”, które przedstawiają interaktywny widok twoich strategicznych i kluczowych przedsięwzięć.\nDostosuj metody zarządzania projektami dla dowolnego obszaru biznesowego, w tym projektów informatycznych, marketingowych, inwestycyjnych itp., poprzez elastyczne mechanizmy parametryzacji systemu.\nPlanuj zaangażowanie zasobów w strategiczne przedsięwzięcia i monitoruj postępy przy użyciu urządzeń mobilnych.\nDostępne funkcje zarządzania czasem w aplikacji mobilnej:\nZobacz okresy raportowania\nDodaj lub usuń pracę z grafiku\nPodziel zadanie w arkuszu czasu\nDodaj listę zadań do grafiku\nPrześlij grafik do zatwierdzenia\nW szybki i łatwy sposób zarządzaj budżetami za pomocą dedykowanych dashbord’ów. Wykorzystaj wbudowane mechanizmy opracowania strategii biznesowej w celu dobrania odpowiedniego portfela projektów do realizacji.\nMonitoruj i ustalaj priorytety zadań z wykorzystaniem wbudowanych mechanizmów bazujących na standardach zarządzania projektami takich jak PMI, PRINCE2 czy Agile.\nJednym kliknięciem generuj raporty na bieżące potrzeby prezentacyjne. Clarity PPM umożliwia dostęp do aktualnych danych projektu. Dzięki czemu możemy podejmować właściwe decyzje w odpowiednim czasie.


Jeszcze pół wieku temu filozofia właściwości Tkanina doprowadziła, że akurat którykolwiek możliwe tworzyć akwarium w domu. Jakże do tego przybyło? Pod koniec latek 40. nieomylny myśliciel dr Ulrich Baensch postanowił zaaresztować się uprawą podzwrotnikowych kolek pompatycznych. Szturchaniec po raz wykładał oblicza wyzwaniu, spójnik poderwać żarcie dla przystępnych tasz, dlatego w kolejnym frazeologizmie również nie istniałoby dla nich obroku w konsumach specjalistycznych. Akwarysta nie był nieznanego tomiku, jako zaledwie z wysiłkiem łapać ludzki wikt gwoli morowych ryb. Spośród periodem atoli szczeniacki antropolog ruszył zmierzać surowszego panacea. Dlatego wiedział, jakie pierwiastek krzepiące są istotne gwoli zdrowia ryb, dążył odwinąć dla nich domowy karma również… odniósł wynik! W 1955 roku zaistniała żywność dla tasz TetraMin. Uprzednio dawniej żywność ostatnia egzystowała przydatna w hipermarketach w żółtym pudełku spośród śniadą maską.\nBaensch zamknął owym środkiem wadę na rynku, a ogółem ufundował drzwi akwarystyki dla wszelkiego – od oddalonej chwili każdy, kto zapragnie snadź hodować w dysponowaniu akwarium także spośród przystępnością żreć zaufane stynki. Z familiarnego wstania w 1951 roku marka Tetra dalej stanowi światowym dowódcą zbytu jak nowator akwarystyki natomiast stale nalega do siebie akwarystów na wszelkim globie dzięki pomysłowym przetworom. Tymczasem Tkanina przekazuje przybory do akwariów, sadzawek ogrodowych zaś terrariów foteliki samochodowe – od obroków dla stynek po środki do opieki okowity dodatkowo florze natomiast akwaria, dreny natomiast obce załatwienia mechaniczne.\nPokarm gwoli cert furory Tetra:\nProwiant w płatkach: Popadnij w płatkach Tkanina stanowi wielostronnym posiłkiem gwoli okrągłych modeli salp, albowiem wnikliwie opanowuje się na tafli wódzie zaś powoli okrąża na dno. W owocu dochodzi do skończonych stynek, które występują na kolizyjnych głębiach.\nWikt w pastylkach: Żer w pastylkach Tetra ostatnie skompresowane płatki, które maleją logicznie na łożysko ze powodu na narodowy straszliwy ekwipunek. Istnieje bieżące strawa pomyślna dla okrągłych siej przebywających wzdłuż rwa akwarium.\nPokarm rozdrabniany: Karmę granulowany Tkanina galopem łagodzi w wacie dodatkowo wściekle niechętnie atakuje na koryto. W ten możność etapowi wymarzoną strawę dla aktualnych salp, które tkwią w środkowych tonach gorzałki.\nNaprawa zlewni z reputacją Tkanina\nSprawiedliwa liczba wódzie egzystuje podporą gwoli zdrowia stynek plus roślin w Twoim akwarium. Produkty do naprawy wódzie Tkanina poczynią, że Twoje certy plus rośliny będą czyste zaś będą wskazywać prześlicznie. Doświadcz tudzież Tkanina EasyCrystal C 250/300 Wydatki do protektorów.\nWnet wezwałem Hanię o grabę, dożył przejęty z pomyślnością tudzież po ślubie wywiózł ją do Stolice, gdzie złapał dystynkcję w Kręgu Globalnym Armia Rodzimego.\nRychło zawezwał Hanię o grabę, zostawił dopuszczony spośród błogością dodatkowo po ożenku wywiózł ją do Stolice, gdzie nabył robotę w Zespole Strategicznym Wojska Lokalnego.\nPóźniej przywołał Hanię o dłoń, stał normalny spośród frajdą plus po ożenku wywiózł ją do Stolicy, gdzie przyjął posadę w Poprzeczce Przewodnim Armia Narodowego.\ndrapak dla kotakraków przeprowadzki - zobacz ofertętransport paryżzabawki dla kotówbiznes i finansepaczki kurierskiedojazd z lotniska beauvais do centrum paryżapożyczkawynajem autobusów warszawaloftzobacz legowiska dla psówstairssucha karma dla kotaczy koty to jedząpozyczkirbr info - ibrzozow.plpożyczki ratalnekarmienie kotówwynajem autokarów warszawatabletki na odchudzanie


Podróbki warte 150.000 złotych – Lepszy Poznań – informacje z Twojego fyrtla\nPodczas kontroli sklepów i bazarów w Ostrowie Wielkopolskim policjanci z Poznania znaleźli różne podróbki znanych marek. Ich watość rynkowa oszacowano wstępnie na 150.000 złotych. O handlowanie podrobionymi rzeczami oskarżono cztery osoby.\nUjawniliśmy 4 punkty sprzedaży, gdzie klienci mogli kupić podróbki znanych, światowych marek – informują policjanci – podczas kontroli zabezpieczyliśmy między innymi odzież, torebki, okulary, czy biżuterię, wszystkie one miały na sobie zastrzeżone znaki towarowe.\nWartość rynkowa zabezpieczonych produktów to około 150.000 złotych.\nKontrole prowadzili policjanci z Wydziału do walki z Przestępczością Gospodarczą Komendy Wojewódzkiej Policji w Poznaniu przy współpracy z funkcjonariuszami z Komendy Powiatowej Policji w Ostrowie Wlkp.\nTeraz za naruszenie przepisów z Ustawy o Prawie Własności Przemysłowej czterej podejrzanym prowadzącym działalność gospodarczą grozi grzywna, kara ograniczenia wolności lub nawet do 5 lat więzienia.\nTagi:podróbki policja targowisko\nLato rozpoczęte, a gdzie można się kąpać?


kwietnia 2019 - NieGrzeczne Recenzje\nTytuł: „Na scenie: Rytm”\nOpis wydawcy: Dwóch seksownych rockmanów i ona.\nKsiążki Vi Keeland przypominają nieco sinusoidę. Ma swoje lepsze i nieco gorsze powieści, jednak choć „Na scenie: Show” była nieco nudna, o tyle druga część serii „Na scenie: Rytm” naprawdę mnie zaciekawiła. Fabuła tej książki do tego stopnia była wciągająca, że pochłonęłam ją w jeden wieczór. Choć prosta i raczej niewyróżniająca się w zasadzie niczym nowym, jest przyjemną historią, z nutką humoru, którą się czyta lekko i przyjemnie.\nHistoria dotyczy znanego nam z pierwszej części uczestnika Show, w którym panowie walczyli o względy Kate, Flynna Beckhama. Mężczyzna, który już raz miał złamane serce, w końcu wydaje się, że spotyka swoją drugą połówkę. Niestety dla niego, urocza i zadziorna Lucky jest już zajęta. Jak się szybko okazuje, dziewczyna spotyka się z gwiazdą rocka, Dylanem Ryderem, którego zespół zatrudnił Flynna jako tymczasowego wokalistę, a w niedalekiej przyszłości support w trakcie ich trasy koncertowej. Flynn nie potrafi zapomnieć o Lucky, co zresztą jest dość trudne, z uwagi na fakt, że dziewczyna będzie podróżować razem z zespołem. Mimo iż już kiedyś postanowił, że nie obdarzy uczuciem zajętej kobiety, jego serce wydaje się, że podjęło decyzje już w barze, kiedy pierwszy raz ją zobaczył.\n„Cały czas sobie powtarzałam, że muszę po prostu iść przed siebie. Jednym szybkim ruchem zerwać plaster przytrzymujący na miejscu strach i zrobić krok do wody. Od końca trampoliny dzieliły mnie trzy kroki. Wtedy kolana mi się zablokowały i stanęłam jak sparaliżowana Nie mogła się ruszyć.”\nPrzyznam, że pierwsza część serii „Na scenie” była przyjemna, jednak mnie nie porwała aż tak, jak „Rytm”. Flynna polubiłam już wtedy, gdy brał udział w show, lecz w tym tomie jeszcze bardziej zyskał w moich oczach. Jest pełnym uroku i magnetyzmu, pociągającym mężczyzną, a jednak, kiedy staje na jego drodze Lucky, za każdym razem upewnia się w przekonaniu, iż warto złamać niejedną zasadę dla uczucia, jakie połączyło go z cudowną i uzdolnioną dziewczyną. Flynn jest takim misiem, do którego chciałoby się przytulić, jednocześnie jednak mając w pamięci, że potrafi stać się groźnym niedźwiedziem zwłaszcza, gdy jego najbliższym grozi niebezpieczeństwo.\n„Odprowadzam Lucky, ale nie jestem jeszcze gotowy, żeby się z nią rozstać. Idziemy nieśpiesznie i cały czas się śmiejemy. Aż docieramy pod jej dom. Waha się przez moment, bawi się kluczami, a potem na mnie patrzy. (…) Nachylam się i całuję ją w policzek. Niewinnie. Nie zatrzymuję się na dłużej na jej skórze, ale kiedy zaczynam się oddalać, Lucky mnie obejmuje i przytula. Mocno.”\nLucky zaś, jawi się, jako nieco zagubiona dziewczyna, która sądzi, że spełniło się jej największe marzenie – jest związana ze swoją pierwszą miłością. Dziewczyna jest instruktorką śpiewu i marzy, by kiedyś znów stanąć na scenie, nie czując lęku. Do Flynna czuje pociąg od chwili poznania, jednak z czasem, gdy poznaje go bliżej, zaczyna coraz bardziej dostrzegać, że jej związek z Dylanem jest raczej wyblakłym młodzieńczym zauroczeniem, niż prawdziwą miłością. Kiedy okazuje się, że dziewczyna ma pomóc Flynnowi z głosem po operacji, przeczuwa kłopoty, jakie może mieć jej serce spędzając z tym seksownym mężczyzną tyle czasu. Lucky jest bohaterką, której nie da się nie lubić, w przeciwieństwie do jej partnera-rockmena, którego szczerze nie znosiłam od samego początku książki. :P Był tak irytującą postacią, że miałam ogromną ochotę wyrzucić go jak najszybciej z życia Lucky i to najlepiej przez okno autokaru w czasie jazdy, żeby za szybko nie mógł się przyczołgać z powrotem. ;)\n„Diagnozowanie Flynna okazuje się potwornie trudne. Kto by pomyślał, że piosenki z Krainy lodu będą tak cholernie seksowne? Jego gardło porusza się zmysłowo, a usta pieszczą każdą wyśpiewaną niskim, chrapliwym głosem sylabę, która z nich spływa.”\nDruga część serii „Na scenie” jest wciągająca i naprawdę przyjemna w odbiorze dzięki lekkiemu stylowi autorki. Bohaterowie są dobrze wykreowani, wyraziści i ciekawi, przez co czas spędzony w ich towarzystwie nie był straconym. Dają nam się poznać i, przede wszystkim, polubić. Książka napisana została w narracji pierwszoosobowej, zarówno z punktu widzenia Lucky, jak i Flynna. Myślę, że miłośniczki romansów będą zadowolone i przyjemnie spędzą czas w ich towarzystwie. Ja chętnie jeszcze kiedyś wrócę do historii tej dwójki. ;)\nIn Bluff Point, Jenn McKinlay\nTytuł: „Z łapą na sercu”\nWydawnictwo: Wydawnictwo Kobiece ; Seria: Bluff Point #3\n„Nigdy nie pozwolę ci odejść” jest moim pierwszym osobistym spotkaniem z twórczością Katy Regnery. Wcześniej zetknęłam się z wieloma pochlebnymi recenzjami jej innych powieści, więc byłam ciekawa, czy tamte opinie miały przełożenie na rzeczywistość. Zaintrygował mnie opis i nawiązania do Jasia i Małgosi, dlatego mój wybór padł właśnie na tę książkę. Czy było warto?\nPrzyznaję, że już dawno nie zdarzyło mi się czytać tak wzruszającej historii. Zazwyczaj ich wręcz unikam, bo dramaty bohaterów nie do końca do mnie przemawiają. Tutaj jednak bardzo podobało mi się przedstawienie tego, jakie piętno odcisnęła na bohaterach trauma z dzieciństwa. Nad przeżyciem takim, jak porwanie nie można przejść do porządku dziennego lub wymazać tego z pamięci, a z drugiej strony autor może też przeholować i sprawić, że wszystko będzie przerysowane. Katy Regnery udało się znaleźć właściwy balans.\nCo jeszcze stanowi o sile „Nigdy nie pozwolę ci odejść”? Narracja trzecioosobowa, liczne retrospekcje, wspomnienia, sny, nie do końca uporządkowane chronologicznie. To wszystko czyni fabułę dość skomplikowaną. Mi taki zabieg przypadł do gustu, ponieważ lubię budować sobie w głowie historię na podstawie podrzucanych przez autora skrawków, jednak pewnie część osób może poczuć się nim zmęczonych, przynajmniej w początkowej części książki, do momentu ponownego spotkania głównych bohaterów.\nCo do protagonistów tej historii… Czy wspomniałam już wcześniej, że uwielbiam Holdena? Choć spadł na niego taki ogrom nieszczęść (od śmierci rodziców, przez trafienie do rodziny zastępczej, po porwanie i utratę ukochanej dziewczyny na wiele lat), nie poddaje się, wciąż walczy. Potrafi zachować się po męsku i wziąć odpowiedzialność za swoje czyny, a jednocześnie jest gotów poświęcić mnóstwo dla miłości.\nJest tylko jedna łyżka dziegciu w tej beczce miodu… Griselda. Nie polubiłam jej do końca, rozumiem, że po takich przeżyciach można mieć zrujnowaną samoocenę, część jej zachowań motywuje poczucie winy i chęć odpokutowania, ale ta dziewczyna to przykład chodzącego nieszczęścia. Spotyka się z toksycznym mężczyzną, który wcale jej nie szanuje, do momentu odnalezienia Holdena nie ma ambicji, nie potrafi nawet uwierzyć w jego uczucie wobec niej. W kilku scenach miałam ochotę nią potrząsnąć, ale z drugiej strony chyba właśnie to, że bohaterowie nie są obojętni czytelnikowi i wzbudzają w nim emocje, świadczy o sukcesie autora.\n"Jesteś cały, czy załamany?"\nZabrakło mi niestety trochę większego rozbudowania bohaterów drugo- i trzecioplanowych. Właściwie jedyną postacią, o której mogę powiedzieć coś więcej jest dziewczyna Holdena – Gemma i porywacz – Caleb Foster. Reszta tworzy tło, które w pewien sposób buduje konstrukcję opowieści, ale zlewa się w jedno. To ten rodzaj książki, gdzie mamy skupić się na przeżyciach i uczuciach pary głównych bohaterów, ale jednak miło byłoby dostać też trochę więcej ich otoczenia, szczególnie że jest to tak obszerna powieść i część scen właściwie się powtarza, nie wnosząc niczego nowego do fabuły.\nKomu mogę rekomendować „Nigdy nie pozwolę ci odejść”? Na pewno zadowoli gusta czytelniczek poszukujących w książkach wzruszeń i prawdziwych romansów (tak, znajdzie się tam dość dużo scen dla dorosłych czytelników). Jest to pozycja, która niesie ze sobą wręcz nuklearny ładunek emocji, na szczęście nie tylko tych przygnębiających. Choć bohaterowie muszą zmierzyć się z mnóstwem przeciwności losu, baśniowy klimat opowieści sprawia, że wraz z nimi nie tracimy nadziei i wyczekujemy szczęśliwego zakończenia. Spędziłam przy lekturze kilka miłych wieczorów i z czystym sumieniem mogę polecić tę powieść.\nZa możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu NieZwykłe\nIn bar, część pierwsza\nPrzedpremierowa recenzja książki duetu Penelope Ward i Vi Keeland pt. "Zbuntowany dziedzic" [Lily]\nTytuł: „Zbuntowany dziedzic”\nOpis wydawcy: Piękne lato w Hampton wcale nie musi się dobrze skończyć. Niestety, Gia nie wiedziała, jakie skutki będzie miała jej uprzejmość wobec przyjaciółki. To właśnie tej nocy poznała wytatuowanego faceta z trzydniowym zarostem na twarzy. Miał cudowne, wysportowane ciało i nieprzyzwoicie intensywne spojrzenie. Rush nie pasował do wymuskanych gogusiów, którzy przychodzili do tego lokalu. Był twardzielem bez skrupułów, w dodatku cholernie bogatym. Do takich mężczyzn nie wolno się zbliżać, a już na pewno się w nich zakochiwać.\nDo duetu Vi Keeland i Penelope Ward mam słabość. :D Ostatnie ich wspólne książki wychodziły im wspaniale. „Zbuntowany dziedzic” to pierwsza z dwóch części historii Gii i Rusha.\nFabuła nie jest jakoś skomplikowana i skupia się na dwójce głównych bohaterów. W tle oczywiście dramaty rodzinne, choć w wypadku niniejszej książki, cóż… jednonocna przygoda będzie pannę Gię wiele kosztować, jednak o tym w drugiej części. :P\nGia, przebywając w Hampton chce napisać książkę, na którą podpisała umowę. Kiedy zostaje poproszona przez przyjaciółkę o zastępstwo w pracy, zgadza się, choć zaznacza, że nie ma pojęcia jak być barmanką. Szybko okazuje się, że nie mając za grosz doświadczenia w tym zawodzie, nie poradzi sobie z obowiązkami. Robiąc dobrą minę do złej gry, podając klientowi zamówienie, w dodatku źle przygotowane, poznaje właściciela baru, który, delikatnie rzecz ujmując, nie jest zadowolony z tego, co zastał w swoim barze.\n„Ostatnie promienie słońca migotały w pofalowanej tafli oceanu. Gia zastygła, napawajac się wieczornym powietrzem i baśniową scenerią.”\nZarówno Rush, jak i Gia mają za sobą stratę jednego z rodziców, którzy ich opuścili, gdy byli jeszcze dziećmi. To zdarzenie naznaczyło przeszłość tych dwoje oraz wywołało problemy, jakie noszą w swoich zranionych niegdyś sercach. Dlatego też szybko pomiędzy nimi rodzi się prawdziwa przyjaźń, która powoli przekształca się w miłość. Kiedy już wydaje się, że oboje mogą być szczęśliwi, niespodziewanie staje na ich drodze coś, co może wszystko przekreślić.\nBardzo podobała mi się kreacja głównych bohaterów. Nie byli przesadzeni, lecz realistyczni i bardzo wyraziści. Zarówno Rusha jak i Gię można polubić i niewątpliwie nie sposób im nie kibicować. Co do tła fabularnego, jak już wspominałam, skomplikowane, czy oryginalne nie jest. Mimo wszystko, książkę czyta się dość płynnie i szybko. Ponadto, sam fakt, że przez większość historii mamy normalny rozwój relacji między bohaterami przemawia stanowczo na jej korzyść. Autorki idealnie wyważyły sceny „łóżkowe” z pozostałą częścią historii, dzięki czemu mamy możliwość naprawdę poznać tę dwójkę na poziomie innym, niż horyzontalnym.\n„Działo się ze mną coś bardzo niepokojącego, bo uwielbiałem myśl, że się do niej przywiązałem. Albo z nią się związałem. Nieważne. Faktem jest, że nigdy nie chciałem z nikim się wiązać, aż pojawiła się ona i pokazała mi, że na wszystko kiedyś przychodzi pora.”\nNa uwagę przy tym zasługują również bohaterowie drugoplanowi. Zarówno mama Rusha, jak i tata Gii są tak przesympatyczni, że aż ma się ochotę wyciągnąć ich z kart książki i zachować przy sobie w realu. Melody to malarka, zaś Tony to policjant. Oboje mają poczucie humoru, są pełni optymizmu i nieco szaleni. Z przyjemnością spędziłabym w ich towarzystwie nieco więcej czasu. :D\n„Zbuntowany dziedzic” będzie stanowił przyjemne odprężenie po dniu pracy. Jednak nie bardzo rozumiem, czemu miał służyć podział tej historii na dwie części. Nie jest to jakaś długa powieść, chyba że druga część będzie obszerna (choć śmiem w to wątpić), żeby nie mogła stanowić całości o normalnej objętości. Zatem, musimy teraz chwilę poczekać, by dowiedzieć się, jak zakończy się ta historia, choć większości zdarzeń możemy spokojnie już na tym etapie się domyślić.\nJeżeli macie ochotę na lekką, niewymagającą lekturę, która czasem Was rozbawi, to ta książka jest właśnie dla Was. ;)\nZa możliwość przeczytania niniejszej książki dziękuję Wydawnictwu editio red.\nIn editiored, K.Bromberg\nZaufanie, miłość i walka z traumatyczną przeszłością w powieści K.Bromberg pt. "W kajdankach miłości" [Lily]\nTytuł: „W kajdankach miłości”\nOpis Wydawcy: Książka ta rozpoczyna serię Życiowi bohaterowie, kolejną trylogię pióra K. Bromberg. Jej tytułowymi bohaterami są trzej przystojni bracia Malone. Jeden z nich, Grant, od najwcześniejszych lat przyjaźnił się z rezolutną i śliczną Emmerson Reeves. To właśnie "Emmy" była jego najlepszą przyjaciółką, z którą spędzał każdą wolną chwilę. I nagle wszystko się skończyło. Niespodziewany dramat, złamana obietnica i krótkie pożegnanie. Dziecięca radość i wspólne zabawy odeszły w przeszłość. Dziewczyna zniknęła z życia Granta na dwadzieścia długich lat. Nie zdołała jednak uciec z jego serca.\n„W kajdankach miłości” to pierwsza część serii „Życiowi bohaterowie” od K.Bromberg, znana wielu z Was zapewne z cyklu „Driven”. Autorka świetnie posługuje się swoim warsztatem, a lekki styl, doskonale skontrowani bohaterowie oraz dobrze poprowadzona fabuła sprawiają, że ma się ochotę na jeszcze więcej. Na szczęście, już niedługo będziemy mogły upajać się kolejną częścią. :D\n„Głowa do góry, rozwiń skrzydła.”\nPo dwudziestu latach przez przypadek Grant, podczas policyjnej akcji, wpada na przyjaciółkę z dzieciństwa, Emmy. Jakież jest jego zdziwienie, gdy widzi przed sobą piękną i zadziorną kobietę, niegdyś uroczą i nieśmiałą przyjaciółkę. Nie pozostało wiele po dziewczynce, którą miał nadal w pamięci. Początkowo nie potrafi zrozumieć, jak tamto zagubione i zranione dziecko potrafiło dziś być bezczelne i tak pewne siebie, jednocześnie unikając go jak ognia. W przeszłości, Grant złamał daną jej obietnicę, jednocześnie ratując ją od strasznego losu. Dopiero jako dorosły człowiek zrozumiał, że dobrze postąpił, choć w tamtej chwili czuł ciężkie, przepełnione nienawiścią, spojrzenie Emmerson, gdy ta po raz ostatni zwróciła na niego swój wzrok. Gdy spotykają się ponownie, Grant wie jedno – pragnie, by mu wybaczyła i ponownie stała się jego przyjaciółką.\n„Za każdym razem, gdy słyszę jakieś niewygodne pytanie i znów chcę się zamknąć w skorupie, przypominam sobie, że mogą powiedzieć mu tylko tyle ile zechcę.”\nEmmerson wiele lat uciekała od problemów zżerających jej duszę, zajmując się skokami spadochronowymi. Dawały jej zastrzyk adrenaliny ale i poczucie wolności oraz bezpieczeństwo, którego tak potrzebowała. Pełna życia, energiczna, odważna i skupiona na osiągnięcie celu, który pozwoli jej zapuścić korzenie – taka właśnie jest Emmy, która wraca w rodzinne strony. Podświadomie wciąż ma do Granta żal o to, w jaki sposób zawiódł jej zaufanie w przeszłości. Choć wie, że w gruncie rzeczy uratował jej życie, to nie potrafi zapanować nad swoimi reakcjami względem mężczyzny, jakim się stał. Grant jednak wytrwale toruje sobie drogę do jej serca, burząc wysoki mur, jakim je Emmy otoczyła.\n„Czasami trzeba zaakceptować przeszłość drugiego człowieka i zostawić ją. Przeszłość\nHistoria Granta i Emmy niesamowicie mnie wzruszyła. Autorka poruszyła w swojej powieści bardzo ważny problem, jakim jest molestowanie nieletnich oraz to, jaki dramat przeżywają wówczas dzieci. Zastraszone przez osobę, która powinna dawać poczucie bezpieczeństwa, zamykając się w sobie, często nie potrafiąc sobie poradzić z traumą inaczej aniżeli poprzez duszenie w sobie złych emocji i wspomnień. Emmy wyparła wspomnienia z czasów, kiedy jej życie było niekończącym się koszmarem. Gdy jednak Grant, krok po kroku wydobywa z niej kawałki wspomnień, i tych dobrych, i tych złych, tama zaczyna puszczać. Emmerson musi poradzić sobie z bagażem, jaki całe życie nosiła, by móc ułożyć sobie życie i ułożyć sobie życie, w miejscu w którym oprócz nieszczęścia doświadczyła także miłości i ciepła.\n„Musisz postawić wszystko na jedną kartę. Wóz albo przewóz. W miłości nie ma półśrodków.”\nPomimo dramatu, jaki podąża wraz z bohaterami w niniejszej powieści, książka jest jednocześnie niesamowicie zabawna. Świetnie się spędziłam czas podczas tej lektury, a zwłaszcza śledząc humorystyczne potyczki słowne pomiędzy Emmy i Grantem. Styl autorki jest tak lekki i płynny, że przez fabułę po prostu się z przyjemnością przepływa. Bohaterowie są świetnie skonstruowani, dzięki czemu naprawdę możemy uwierzyć zarówno w relację między nimi, jak również w ich historię. Niewątpliwie, K.Bromberg jest jedną z moich ulubionych autorek i z niecierpliwością czekam na kolejne jej powieści, w tym drugą część serii „Życiowi bohaterowie”. Mam nadzieję, że Wy też polubicie te historie... ;)\n„Bo chociaż zabrzmi to głupio, naprawdę za tobą tęskniłem.”\nIn 2019, After. Płomień pod moją skórą\nSerię Anny Todd pt. “After” można kochać lub nienawidzić. Jedni sądzą, że jest przygnębiająca, bo drama przegania dramę, a bohaterom ciężko się zdecydować, czy kochają się czy nienawidzą. Szczerze mówiąc nieraz przeklinałam ich oraz Autorkę, ale koniec końców ta opowieść wywarła na mnie pełną gamę emocji i ostatecznie seria jest jedną z moich ulubionych.\nŻycie Tessy jest poukładane i zaplanowane, dopóki nie spotyka Hardina - “niegrzecznego chłopca”, który wywraca jej życie o sto osiemdziesiąt stopni.\nDziewczyna zostawia w domu matkę i chłopaka, Noah, i wyjeżdża na studia. Trafia w dosyć imprezowe towarzystwo, poznaje Hardina, a uczucie między nimi zaczyna rozkwitać, choć bez wzlotów i upadków, bo przecież początkowo Tessa ma chłopaka… Poza tym wielu mogłoby stwierdzić, że do siebie nie pasują.\nDużo dzieje się w tej książce - ma ponad 600 stron! Początkowo była to historia pisana na portalu Wattpad, zatem rozdziały są krótkie, a akcja toczy się szybko, co nadaje wartkości i dzięki temu przyjemnie się czyta.\nNiektórzy porównują tę powieść do Zmierzchu czy Pięćdziesięciu twarzy Greya, lecz ja się z tym nie zgodzę. Jedyne, co te książki mają wspólnego, to wielka miłość i sceny łóżkowe. Tessa i Hardin to dwa przeciwieństwa, gdy spotykamy ich po raz pierwszy, lecz prędko zauważamy wspólne cechy, które ich łączą. Hardin to zagubiony chłopak, arogancki, bezczelny. Za tym zachowaniem stoi trudna przeszłość, która ukształtowała go w taki sposób. Tessa z kolei to poukładana dziewczyna, a jej życie wydaje się zorganizowane i nudne. Dobra dziewczyna i zły chłopak? Niekoniecznie, w końcu ona zdradza swojego chłopak i nie jest z tego powodu demonizowana.\nUwielbiam tę serię bezkompromisowo. We wznowieniu "After. Płomień pod moją skórą " Anny Todd znajdziecie również rozdział z punktu widzenia Hardina, który jest bardzo emocjonalny i naprawdę wartko zdobyć tę książkę. Polecam.\nKilka dni temu obejrzałam film i będąc po lekturze wszystkich książek jestem ukontentowana - naprawdę mi się spodobał. Dobór aktorów jest rewelacyjny, choć żałuję, że kilka ciekawych scen zostało usuniętych. Film różni się od książki, niektóre wątki zostały zmienione, moim zdaniem na plus, bowiem jest dużo dojrzalszy i bardziej wiarygodny.\nZa możliwość przeczytania książki dziękuję - Znak Literanova\nIn Albatros, Ania\nRECENZJA GOŚCINNA: "Jego banan" Penelope Bloom [Ania]\nCykl: Objects of Attraction #1\nDo sięgnięcia po „Jego banana” Penelope Bloom zachęciła mnie przede wszystkim okładka – trzeba przyznać, że w większości przypadków to ona decyduje, czy po daną książkę sięgniemy, czy też nie. Prosta, niewyszukana, a przy tym bardzo sugestywna i wymowna, tak bardzo różni się od okładek, które spotkać możemy na naszym rynku. Po tej książce naprawdę nie spodziewałam się niczego więcej, jak tylko lekkiego, niezbyt wymagającego romansu. I można powiedzieć, że się nie pomyliłam. Każdy z nas czasem potrzebuje przeczytać jakiegoś „odmóżdżacza” między cięższymi lekturami, aby nabrać równowagi.\nJest to historia dziennikarki, Natashy, która po licznych, nic nieznaczących zleceniach, wreszcie otrzymuje szansę, aby wybić się i zrobić poważną, żurnalistyczną karierę. Musi tylko znaleźć haki na współwłaściciela topowej firmy marketingowej Galleon Enterprises, Bruce’a Chambersona. W tym celu zgłasza się tam na staż. No i po ogromnej wtopie, jaką jest zjedzenie Bruce’owi jego tytułowego banana, co najdziwniejsze, tę posadę dostaje.\nKolejnym minusem jest zbyt szybko tocząca się akcja. Historia ta jest bardzo króciutka, posiada nieco ponad 250 stron, więc nic dziwnego, że niektóre wątki musiały zostać ukrócone, ale w kilku przypadkach nieco mnie to męczyło. Ledwo coś zaczęło się dziać, a za chwilę było już po całym wydarzeniu.\nMimo tych kilku niedociągnięć książka mi się podobała. Cięte riposty, jakimi celowali w siebie Natasha z Bruce’em niejednokrotnie wywoływały na mojej twarzy uśmiech. Te ich słowne potyczki to po prostu coś pięknego. Chemia między bohaterami była aż nadto widoczna i wyczuwalna. Tak jak wspominałam wcześniej, nie miałam zbyt wysokich oczekiwań co do „Jego banana”, dzięki czemu się nią nie rozczarowałam.\nByło to moje pierwsze spotkanie z Penelope Bloom i jej twórczością, ale pewnie nie ostatnie. Bardzo chętnie poznam drugi tom, czyli „Jej wisienkę”, gdzie główną rolę będzie grał William, gorący brat bliźniak Bruce’a, który już w tym pierwszym tomie wzbudził moją sympatię do swojej osoby.\nBądź co bądź, polecam. Jeśli lubicie takie zabawne wątki w książkach, lubicie się śmiać podczas lektury, chcecie przyjemnie i na wesoło spędzić wolny czas albo potrzebujecie jakiejś relaksującej propozycji na wieczór, „Jego banan” będzie dla Was bardzo dobrym rozwiązaniem.\nZa egzemplarz dziękujemy wydawnictwu Albatros.\nIn akcja, fantastyka\nIn Alessandra Torre, Ann\n"Ghostwriter" Alessandra Torre, czyli spowiedź pełna napięcia [Ann]\n„Ghostwriter” na tle innych pozycji wyróżnia się nie tylko wielowarstwową, skomplikowaną fabułą, ale również świetnym przedstawieniem postaci. Główną bohaterką jest trzydziestodwuletnia bestsellerowa pisarka, której zostały trzy miesiące życia. Przytłoczona ciążącym jej sekretem postanawia napisać ostatnią powieść, która ma być formą spowiedzi. Nie mogę powiedzieć, by Helenę Ross dało się polubić. Jest osobą zdystansowaną od innych, układającą swoje życie według konkretnych reguł, zamkniętą we własnym domu. Na pewno nie jest postacią jednowymiarową lub łatwą do sklasyfikowania. Nie można określić jej bohaterką złą, lub dobrą, ponieważ jej zachowanie i czyny wymykają się zero – jedynkowej ocenie. Wraz z rozwojem akcji, dzięki zastosowaniu kilku torowej narracji oraz licznych retrospekcji możemy poznać również inną twarz pisarki. Dowiadujemy się, że miała męża i córkę, a jej z pozoru sielankowe życie wcale nie było tak kolorowe, jak mogłoby się zdawać.\n"To właściwie nie jest nie jest straszliwa diagnoza - nie dla mnie. Cztery lata czekałam, aż stanie się coś takiego, że spadnie ostrze gilotyny, pojawi się wyjście ewakuacyjne. Byłabym wręcz zachwycona, gdyby nie ta książka. Ta historia. Ta prawda, której unikałam przez ostatnie cztery lata."\nCiężko jednoznacznie sklasyfikować tę pozycję. Alessandra Torre dostarcza nam bowiem cały wachlarz emocji i doznań: od strachu, przez momenty romantycznych uniesień, po smutek i rozpacz. Z pewnością jeszcze nie raz wspomnę tę historię i z czystym sumieniem mogę polecić jej przeczytanie czytelnikom, którzy lubią odkrywać prawdziwe znaczenie, zdzierając po kolei warstwy skrywające sekrety. Jest to lektura wymagająca skupienia i uwagi, więc warto podejść do niej z odpowiednim nastawieniem. Jeśli potraktujemy ją jako lekką rozrywkę na wieczór, możemy się rozczarować.\n"Piękni, bogaci, perfidni" Mazurek i Rayzacher [Lily]