Ostatni taniec: stycznia 2014\n"Będziesz błagać mnie o śmierć".\nOczywiście, że nie. Mieli żyć razem, na wieki... Przecież on nie wyobrażał sobie życie bez niej... Od pierwszego ich spotkania, tylko tego pragnął, być z nią. Całować ją w te czerwone usta. Dotykać jej delikatnej skóry... A teraz? Wszystko zniszczył. Przez jeden głupi układ, który zawarł. Wiedział, że nie daje sobie rady. Ciało zostało przygotowane do przyjęcia mocy, która nie chciała wyjść. A tylko Christoph mógł jej pomóc. Dlaczego się na to zgodził?!- to pytanie, dosłownie, waliło go w głowę.\nO tak, na pewno ty ją stracisz!- pomyślał.\n- No rusz się! Trzeba jej pomóc!- wołał gniewnie.\nEstes zbliżył się do dziewczyny.\nWyczuł słabą energię życiową, emanującą od niej. Nie było za późno. Ona żyła! Jego ukochana żyła...\nPrzeleciał wzrokiem po jej ciele. Wszystkie nerwy sczerniały. Widać było cienkie żyłki, malującą jej bladą skórę. Krew- to właśnie najbardziej go niepokoiło. Skąd ona się wzięła?\nRęce, one były najbardziej nią umazane. Dotknął jej zimnych dłoni. Dreszcze przebiegły po jego ciele. Była zimna, jak trup... Trzeba się śpieszyć.\nMetale na jej rękach! To właśnie to! Dotknął ich z zamiarem ściągnięcia i poczuł jak prąd przebiega bo jego ciele. Były zaczarowane...\n- Trzeba to ściągnąć!- krzyknął do Władcy. Teraz nie zważał na to, że jego słowa go rażą. To była hańba dla niego, że strażnik tak się zwracał. Nie było czasu na to, żeby go ukarać. Trzeba ją ratować.- Ściągnij to!- rozkazał, wskazując na metale.\nKról posłusznie wykonał polecenie strażnika. Kajdanki z hukiem opadły na ziemię, uwalniając jej moc. Głośno zaczerpnęła tchu, jednak nie otworzyła oczów. Czarne żyłki powoli znikały z jej bladej skóry, wraz z uwalniającą się energią.\nEstes czuł silny, bolesny podmuch, rozprzestrzeniający się po pomieszczeniu.\nCierpiał. I to cholernie, ale nie zgiął się z bólu. Bacznie przyglądał się jej, z nadzieją, że znów ujrzy te słodkie czarne oczka, które wpatrują się w niego z miłością i czułością. Jednak to nie nastąpiło.\nBól słabł, a ona się nie budziła. Usłyszał jakiś huk. Obejrzał się za siebie. Na podłodze leżały dwa ciała topiące się we własnej krwi.\nAnzel i Modrit, młodzi strażnicy, którzy go tu sprowadzili, nie żyli.\nWzdrygnął się na ich widok. Widział strach i ból w ich oczach, ale teraz najważniejsza była Samantha. Podszedł bliżej do niej i odetchnął z ulgą.\nJego ukochana wciąż żyła, a teraz jej moc zjednoczyła się z ciałem. Jest bezpieczna, ale czy na pewno? Nic jej już nie zagrażało, oprócz Króla.\nCo on mógł od niej chcieć? Przecież ona może go zabić, a on ją ratował.\n- Poznałem ją parę dni temu, będąc na Ziemi.- wyznał, przerywając cisze.- Od razu zauroczyła mnie swoją urodą. A jej moc... Taka silna energia emanowała z niej... Nawet trochę mnie tym przeraziła, ale zapragnąłem ją. Chciałem by była moja, tylko moja...- spojrzał na swojego sługę.- Widziałem też twoją siostrę.- tego się nie spodziewał. Był gotów na poniesienie za niej kary, zapewne bolesnej...- Jednak jest ona dla mnie zbędna, więc może tam zostać. Wiem, że to Shanel ją tam sprowadziła... Dziękuje ci za pomoc.- wydukał z bólem.- Mam u ciebie dług, który za pewne niebawem spłacę.- powiedział z lekkim rozczarowaniem.- A teraz zostaw mnie samego. Zawołaj Kathriane.- rozkazał.\nNiechętnie opuścił komnatę. Wiedział, że musi ją zostawić, gdyż tak Król chciał, a jego rozkazy, zwłaszcza wypowiedziane do najbliższej jemu osoby- prawej ręki Władcy- muszą zostać wypełnione.\nWraz z zamknięciem wielkich, mosiężnych drzwi, kasztanowłosy przyklęknął przed ciałem kobiety.\n- Moja piękność...-wyszeptał głaszcząc jej zakrwawione dłonie.-... taka silna na łożu śmierci...- zaśmiał się bez krzty wesołości.\nPodziwiał ją. Była taka delikatna i zarazem silna. Chciał ją przytulić, ale bał się ją dotknąć, w obawie, że skrzywdzi jej, już dość poranione ciało.\nCiche pukanie rozniosło się po sali. Przez uchylone drzwi, weszła kobieta w podeszłym wieku. Siwawe włosy zostały przykryte białą chustką, dopasowaną do reszty brązowego stroju służącej.\n- Wzywał mnie Król?- wzrok miała utkwiony w podłodze, na którym leżały dwa, zakrwawione trupy. Bała się. Najwidoczniej Król znów był w swoim złym humorze, a to nie wróżyło niczego dobrego...\n- Zajmij się nią.- rozkazał.- Doprowadź do porządku.- wskazał palcem na nieprzytomną dziewczynę.\nSiwowłosa zrobiła to, o co prosił ją Władca, a raczej żądał. Nie słyszała żadnych miłych słów od niego, choć służyła mu dość długo. Tym bardziej słowo „ proszę” nie przeszłoby mu przez gardło.\nUmyła zakrwawione ciało i przebrała czarnowłosą w białą suknie. Zawołała strażników, stojących przed drzwiami, i wraz z ich pomocą, ułożyła ją do łóżka Pana.\nNastępnie wzięła się za sprzątnięcie dwóch pozostałych ciał...\nCała obolała otworzyłam oczy, zmuszając się do poruszania głową, w celu rozejrzenia się po pomieszczeniu. Nie znałam tej komnaty, choć przejrzałam ich dość sporo, ta była mi kompletnie obca. Próbowałam wstać i, od razu tego pożałowałam. Ból...mdłości i zawroty głowy. To wszystko naraz tworzyło dość zabójczą mieszankę...\n- Nie wstawaj.- usłyszałam miły, pełny troski, kobiecy głos. Obróciłam obolałą głowę w bok, i ujrzałam staruszkę, czuwającą przy łóżku.\n- Musisz odpoczywać,- wyszeptała.- omal nie umarłaś... Proszę.- podała mi słodko pachnący wywar ziołowy. Wypiwszy kilka łyków, osunęłam się ospała na miękką poduszkę. Otulona ciepłą kołdrą, dałam się ująć snu.\n- Ezra!- krzyczałam wchodząc do drewnianego domu przy jeziorze. Wszystko wyglądało tak, jak to zostawiłam. Resztki po śniadaniu walały się po kuchni, czekając na Dorothe, kilka ubrań znajdowały się w korytarzu. A Scott? Oczywiście leżał rozwalony na kanapie, oglądając jakiś, zapewne głupi, film.\n- Widziałeś Ezrę?- zapytałam z nadzieją na uzyskanie pozytywnej odpowiedzi.\n- Nie, a kto to?- zrobił zdziwioną minę.\n- No kto?- powtórzył.\nWywróciłam teatralnie oczami.- Przecież on to mój...- przerwałam. Właśnie. Kim on w ogóle był?\nEzra- ciąg liter składających się w jedno imię. Tak wiele, a zarazem, tak mało wspomnień. Kim był?- nie wiem. Dlaczego tyle dla mnie znaczył?- tego też nie wiedziałam.\nWięc skąd wzięło się to imię w mojej głowie?\nKim on do jasnej cholery był! Czułam jakieś silne emocje z nim związane.\nTego nie byłam pewna, ale coś ważnego dla mnie znaczył.\nTyle pytań... tak mało odpowiedzi.\nZostawiłam chłopaka i udałam się do swojego pokoju. Zrezygnowana rzuciłam się na łóżko. Co się tak w ogóle działo, przez te ostatnie kilka dni?\nWeszłam do łazienki z nadzieją, że prysznic, jak zwykle mi pomoże.\nWychodząc z kabiny, opatulona ręcznikiem, zaczęłam rozglądać się za piżamą. Dostrzegłam czarną koszulkę na wieszaku. Od razu ją założyłam, tak jakby to była normalna czynność, za każdym razem tuż po kąpieli.\nCholera! Ten zapach... tak diabelsko znajomy...Ale skąd wzięła się tu męska koszulka? Nie należała do Scotta, a zresztą przecież miał swoją łazienkę. Czyżby należała do tego Ezry? Kimkolwiek był, musiałam go odnaleźć.\nMyjąc zęby pochyliłam się nad zlewem, w celu spłukania piany z ust. Pytania męczyły moją, wciąż, obolałą głowę. Do tego doszło kolejne...\nPustka. Kompletna nicość odbijała się po niej. Nie wiedziałam nawet skąd się wzięłam w tym domu. Wytarłszy mokre usta, spojrzałam w lustro i przez ułamek sekundy zachwiałam się na miękkich nogach.\nNa popękanym szkle, który jeszcze chwile temu było całe, widniał napis namalowany krwią, ściekającą po moich zakrwawionych dłoniach.\nBudząc, zerwałam się do pozycji siedzącej...\nPrzetarłam zmęczone powieki i znieruchomiałam. A jednak. To była gorzka rzeczywistość...\nJestem w zamku. Ezra też tu jest...\nGula w gardle uniemożliwiła mi wybuchnięciem płaczem. Kochałam go, a on tak po prostu mnie zdradził. Od początku planował sprowadzenie mnie tutaj, chociaż mógł to zrobić w mniej bolesny sposób... Nie chodzi o tortury. W życiu dość fizycznie się nacierpiałam. Czemu udawał tą całą miłość do mnie? Przecież mogło się i bez niej obejść... Moglibyśmy zostać przyjaciółmi... oczywiście dopóki by mnie tu nie sprowadził.\nStał się najbardziej znienawidzoną przeze mnie osobą. To koniec... Bolesny koniec.\nPragnęłam zarówno swojej, jak i jego śmierci.\nWłaśnie Śmierć! Gdzie on do cholery był?! Przecież ja umierałam! Powinien się tu zja... A no tak.- westchnęłam ironicznie.- Przejście jest zamknięte...\nDopiero po chwili zauważyłam, że nie jestem sama. Starsza kobieta, siedząca przy łóżku, przyglądała się mi. Skądś ją kojarzyłam...\nTo ona była przy Amandzie, w tym dniu...\nCzy ona też była w to zamieszana? W końcu jest jego siostrą, musiała coś wiedzieć...\n- Do diabła!- krzyknęłam opadając na poduszkę. Widziałam jak kobieta wzdrygnęła. Chyba ją wystraszyłam...Cholera.- Przepraszam.- spojrzałam na nią.\nKolejna osoba, która się mnie bała...\n- Nic ci nie zrobię.- wyszeptałam.\n- Wiem.- w końcu się odezwała.- Jestem tu by ci pomóc.\n- Hm? A w czym niby?\n- Powoli odzyskujesz energię, Król chciał się z tobą jak najszybciej spotkać...\n- Król?!- z nową siłą usiadłam na łóżku.- Co on ode mnie chce?!- nawrzeszczałam na niewinną służkę. Ta znów wzdrygnęła ze strachu.\n- Chce porozmawiać,- zapewniła.- Nie martw się, On nic ci nie zrobi. Nie skrzywdzi cię...\n- Już w dość dokładny sposób uświadomił mi, że nie chce mnie skrzywdzić.\n- Nie wiedział o tym.- posmutniała.- Jesteś dla niego zbyt ważna.\nNo nic. Czas w końcu zmierzyć się z Jego Wysokością.- przewróciłam teatralnie oczami.\nWstałam, i chwiejnym krokiem, udałam się do wielkich drzwi.\n- Proszę zaczekać!- usłyszałam głos staruszki.- Nie możesz iść tak ubrana!- wskazała na moje ciuchy.\nDopiero teraz zauważyłam, że jestem w samej sukni nocnej. Ale kiedy to ja...\nPewnie ona mnie w to ubrała.\n- W co mam się ubrać?- zapytałam z niechęcią.\n- Przygotowałam dla ciebie to.- wskazała na czerwoną suknie, opartą o sofę.\nPomogła mi ściągnąć piżamę i, wraz z jej pomocą, ubrałam suknię. Bez niej, wątpię bym dała radę cokolwiek na siebie założyć. Wszystko było z tyłu sznurowane. Pomimo moich umiejętności gimnastycznych, nie byłam zdolna do sięgnięcia przez ramię. Do tego mój obecny stan nie pomagał.\nUsiadłam przed toaletką i pozwoliłam na uczesanie swoich włosów. Czułam lekkie pociągnięcia, wraz z kolejnym ruchem szczotki, ale nie mogłam napatrzeć się na swoje odbicie w lustrze. W przeciwieństwie do tego jak się czułam, wyglądałam olśniewająco.\nSuknia. Prosta czerwona tkanina z ubogimi dodatkami, pięknie prezentowała się na moim ciele. Do tego włosy... Ich kruczoczarny kolor rozjaśniał moją, już dość jasną, skórę. Czarne oczy, stały się intensywniejsze i większe.\n- Ale z ciebie szczęściara...- głos służki wyrwał mnie z samo podziwu.- Taka młoda, i taka piękna...\n- I dlatego jestem szczęściarą?- zapytałam z pogardą. Zazdrościła mi. Ale czy to moja wina, że jest stara?\n- Nie do końca. Chodzi mi raczej o to co cię czeka...- spojrzałam na nią ze zdziwieniem. Co miało mnie spotkać?\n- Oh! Przepraszam. Chodzi mi o to...- mieszała się.- że jesteś tak ważna dla Króla. Troszczy się o ciebie i w ogóle...\n- To nie powód do szczęścia.- odparłam zła. O co jej chodziło?\n- Tak, pewnie masz rację, ale myślę że ślub jest już tym powo...- nie pozwoliłam jej do kończyć. Wstałam i spojrzałam na nią z przerażeniem.\n- Co?! Jaki ślub!- krzyknęłam.\n- No twój i Króla... w końcu jesteś Księżniczką, prawowitą następczynią tronu...\n- To nie znaczy, że go poślubię!\n- On tego chce...\n- Ale ja nie chce!- co on sobie wyobrażał? Myślał, że go poślubię?! Nawet nie wiedział jak się mylił...\n- Ty nie rozumiesz.- pokręciła głową.- On zawsze dostaje to, czego chce, a na ciebie już dość długo czekał....\n- Idziemy do niego.- oznajmiłam ciągnąc służkę za nadgarstek.\nDwóch strażników, stojących przed wielkimi drzwiami, wpuściło mnie do środka. Pomieszczenie wyglądało mi na salę balową. Zastałam GO w towarzystwie jakieś młodej kobiety o brązowych włosach i ciemnej karnacji. W rękach trzymała papier i zapisywała, zapewne jakieś polecenia, które wypowiadał Król, gestykulując przy tym rękami. Wskazywał na różne strony pokoju, co wyglądało jakby planował ustrój tego pomieszczenia. Trzask zamykających się drzwi spowodował zwrócenie jego uwagi na mnie. Najpierw złość malowała się na jego twarzy, która po chwili została przyciemniona uśmiechem.\n- Przyszłaś.- oznajmił nie przestając się uśmiechać.\n- Jeśli twierdzisz, że kiedykolwiek poślubię takiego, takiego...- nie mogłam znaleźć odpowiedniego określenia na tą bestię.\n- Poślubisz?- zapytał ze zdziwieniem.- Kto ci takie głupoty nagadał?\n- Nie rób z siebie idioty! Nie będzie żadnego ślubu! A szczególnie z tobą!- zrobiłam chwilę przerwy, aby nabrać energii. To był zbyt duży wysiłek jak na mój stan...- Jak tylko odzyskam moc to...- zaczerpnęłam tchu. Coraz bardziej kręciło mi się w głowie. Oczywiście, nie przeszło to jego uwadze, więc zbliżył się do mnie. Teraz zaledwie kilka metrów dzieliło nas.\n- To co?- przedrzeźniał mnie.- Wrócisz do domu? Tu jest twój dom!- wskazał ręką pokój.- A zresztą, wzmocniłem czary, co pewnie już zdążyłaś zauważyć...\n- W dupie to mam!- wybuchłam gniewem.- Wolę zginąć niż wyjść za takiego człowieka!\n- Jakiego?- zapytał.- Wiesz, myślę ,że mnie wcale nie znasz, więc wątpię abyś mogła powiedzieć cokolwiek na mój temat.\n- Widziałam do czego jesteś zdolny.- powiedziałam lodowatym tonem.- Powiedz, co ona ci takiego zrobiła, że musiała tak cierpieć?\nPrzez krótką chwilę zastanawiał się, zapewne, nad odpowiedzią. Albo moje pytanie wytrąciło go z równowagi?\n- Zasłużyła na to- mruknął pod nosem.- Złamała zasady i musiała ponieść konsekwencje. Dobrze wiedziała jak to się wszystko skończy! Nielojalność jest karana, więc myślę, że w pełni zasłużyła na taką karę...\n- Lojalność? I myślisz, że przez te twoje pieprzone zasady zdobędziesz ją? Oni cię słuchają tylko dlatego, że się ciebie boją! A nie szanują!- Kolejny wybuch mojej złości, nie skończył się najlepiej. Znowu traciłam przytomność. Nie powinnam była się tak unosić...nie teraz. Ledwo co się obudziłam i nie odzyskałam w pełni siły, a już latałam po zamku jak petarda, kłócąc się z kim popadnie.\nOd feralnego upadku uchronił mnie, nie kto inny jak... William. Objął mnie swoimi umięśnionymi ramionami i podniósł. Nie miałam siły do oporu, nawet dałam się odnieść do łóżka. Gdy sen znów zagościł we mnie, zaczęłam obmyślać plan, jak najlepiej i najszybciej się go pozbyć.\nChciał mieć Królową? To ją dostanie, ale kto powiedział, że będzie jej towarzyszył? O ile w ogóle będzie żył...\nOcknęłam się w swojej nowej komnacie. O dziwo, przy łóżku nie było siwowłosej służki, tylko ON. Siedział na krześle i z troską patrzył się na mnie. Wyglądał tak słodko... szkoda, że taki przystojniak musiał być aż tak zły. A zresztą, znałam go jedynie z opowieści Amandy, które nie koniecznie musiały być prawdziwe...chociaż to co widziałam. Oparł ręką podbródek i uśmiechnął się. Na nadgarstku widniało jakieś znamię. Domyśliłam się, że to kolejny urok, tak żeby nikt go na Ziemi nie rozpoznał. Taki jak Ezra miał w celu „wtopienia się w tłum”...\nEzra... to imię wciąż przyprawiało mnie o ból.\nWykorzystał mnie. Tak po prostu żeby, dostarczyć JEMU. Mój plan dopiero co się kształtował, ale na pewno znajdzie się w nim miejsce na zemstę, i to dość okrutną.\n- Czego chcesz...- zapytałam ochrypłym głosem.\n- Martwię się o ciebie. Tyle wycierpiałaś... Omal cię nie straciłem.- dotknął moją rękę, którą szybko zabrałam.- Proszę cię, nie oceniaj mnie z opowiastek od innych. Te historie są zbytnio naciągane. Zostaniesz tu, więc będziesz miała sporo czasu na poznanie mnie. I zobaczysz, że nie jestem takim potworem za jakiego mnie uważasz.- podał mi kubek z jakimś wywarem.- Wypij to. Poczujesz się lepiej.\n- Chyba sobie żartujesz... Myślisz, że to bez problemu wypiję?\nUśmiechnął się do mnie.- Oj przestań. Przecież nie chce cię otruć.- zrobił zdziwioną minę, ujrzawszy niepewność w moich oczach.- Gdybym chciał twojej śmierci, już dawno byłabyś martwa. Ale mam inne plany...\n- Aha!-krzyknęłam ożywiona.- Więc jednak chcesz mnie poślubić!\n- A kto by nie chciał? Nie martw się, bez twojej zgody nic nie zrobię...\n- Mam nadzieję.- sięgnęłam po napój.\n- A ja mam nadzieję, że szybko zmienisz zdanie.- wstał.- Kolacja będzie za godzinę, Dasz radę wstać? Czy mam kogoś przysłać?\n- Nie jestem głodna.- odparłam.\n- Musisz nabrać siły.- uśmiechnął się.- Przyślę Kathriane, pomoże ci i zaprowadzi do jadalni.- usiadł na łóżku tak, że nasze nogi się stykały.- Przepraszam...-posmutniał.- Nie wiedziałem że tam jesteś... Gdybym mógł to wszystko cofnąć... Te wszystkie tortury...ten ból...- łzy zbierały mu się w oczach. Cholera! Wyglądał jakby mu naprawdę zależało...- Przepraszam...- uśmiechnął się słabo. Dopiero po chwili zauważyłam, że trzyma moją dłoń, ale teraz jakoś mi to nie przeszkadzało.\nCzas wdrążyć swój plan! Pierwszy etap: być miłym, dla niego...\nNa samą myśl zrobiło mi się niedobrze. No cóż... sama wymyśliłam ten plan i sama muszę go wykonać, inaczej cały mój wysiłek po prostu szlag trafi.\nKathriane pomogła mi się przygotować do kolacji, a z pomocą młodej służki, dotarłam do jadalni. Z kolejnym pomieszczeniem, coraz bardziej podobał mi się zamek. Oprócz korytarzy i pokojów służących, nie był aż taki szpetny. Każda sala była bogato ozdobiona. Przepych widniał w każdym kącie. Przywitawszy się z kilkoma, kompletnie nieznanych mi ludźmi, zajęłam wyznaczone przez Króla miejsce, oczywiście obok niego. Udawanie miłą, strasznie mnie męczyło. Te uśmiechy, fascynacja jego historiami... NUDA!\nRozmawialiśmy dość długo, czekając na ostatniego gościa. Trochę było to dla mnie dziwne, że Król czeka na jednego ze swoich sług. Przecież to zniewaga Władcy, który czeka na swojego poddanego. Widocznie musiał być tego wart...\nCzekając na tajemniczego gościa, zaczęłam wyciągać jakieś informację od Willa. Niestety, temat tamtego dnia został przełożony na inny termin. Choć chciałam uzyskać jak najszybciej informacji o tym, to wytrzymanie tych kilku dni nie było takie straszne... W końcu mogłam się czegoś dowiedzieć.\nKażdy inaczej przedstawiał tą historię, dlatego też sama musiałam dojść do prawdy. Zanudzona, oczywiście z uśmiechem, słuchałam kolejnych jego opowiieści, gdy nagle drzwi jadalni kolejny raz się otworzyły. Usłyszałam kroki skierowane w naszą stronę. O! W końcu jaśnie pan się pojawił... Uśmiechnięta odwróciłam wzrok w kierunku przybysza.\n- No nareszcie!- odezwał się Król.- Samantho, proszę poznaj mojego doradcę, Estesa.\nPrzyjrzałam mu się uważnie, zastanawiając się, co tak naprawdę czułam do niego. W tym momencie? Nic. Kompletną pustkę. Miłość, pożądanie, smutek i ból po prostu zniknęły. Tak jakby nigdy nie istniały.\nUkłonił się przede mną i ucałowawszy moją dłoń, zajął miejsce naprzeciwko mnie. Znów odwróciłam wzrok ku Królowi i rozpoczęłam dalszą konwersację. Nie zwracałam na niego żadnej uwagi, choć czułam jego wzrok na sobie. Nie wiedziałam czy cokolwiek zdziałam tym, ale postanowiłam bawić się w najlepsze, z Królem. Może jakimś cudem będzie zazdrosny? A może nawet zranię go tym. Kto wie? No racja, zaraz się pewnie dowiem. Zjadłszy kolację, poprosiłam Williama, aby oprowadził mnie po zamku. Estes wszystko słyszał...\nGniew emanował z jego ciała. Wiedziałam, że to było skierowane do mnie. Powinien mnie nienawidzić, bo przecież tak bardzo chciał mnie zranić, a tu proszę! Ledwie zwróciłam na to uwagę.\n- Estesie, jestem ci bardzo wdzięczny za uratowanie jej życia. Tak, jak już wspomniałem mam dług u ciebie, a raczej miałem. Pomyślałem, że skoro już od tak dawna jesteś samotny, a córka hrabiego Mihheleya pała do ciebie jakimś uczuciem, stwierdziłem że czas na ślub! Co ty na to? Myślę, że taka spłata, jest dość obfita. Nieprawdaż Samantho?- zwrócił się do mnie.\nCo ja miałam powiedzieć? Oh, tak oczywiście? Niech chłopak się żeni jak najszybciej by mieć co pieprzyć w nagrodę?\nA jednak. Coś zabolało mnie w klatce piersiowej. Małe ukłucie...dosyć bolesne. Chyba wciąż coś do niego czułam... No jasne, że tak! Przecież ja go kochałam...pomimo tego, że on to wszystko udawał. Czułam gule w gardle. Nie miałam siły na odpowiadanie. Ale musiałam. Chciałam pokazać że, to wszystko co on mi zrobił, mam w dupie. Zrobiłam kilka dość sporych łyków wina i spojrzałam na Ezrę. Wpatrywał się we mnie, szukając jakichkolwiek emocji.\nMyślał, że wciąż zależy mi na nim? Nawet nie wiedział jak bardzo... Ale moje zachowanie nic nie wskazywało na to.\n- Skoro ona do niego coś czuje, to czemu nie? Chociaż, chyba liczą się uczucia obojga. Nieprawdaż?\n- Zapewne.- powiedział jednocześnie kiwając głową.- Estesie, czy chciałbyś ją poślubić? Słyszałem, że jest dość ostra w łóżku...- zaśmiał się.\n- Z przyjemnością.- odparł blondyn chłodnym tonem.- Tyle lat samotności wystarczy. Więc kiedy możemy się pobrać?- powiedział entuzjastycznie.\n- Hola, hola!- zatrzymał go Król.- Najpierw czeka nas mój ślub, o ile ta piękna niewiasta mnie zechce.- spojrzał na mnie zalotnym uśmiechem.\n- Oj Estesie, chyba sobie trochę poczekasz - oznajmiłam.\nZnów zobaczyłam ten uśmiech, który tak bardzo kochałam. Spojrzał na mnie swoimi niebieskimi oczami, a ja czułam jak powoli odpływam. Dosłownie kilka sekund i... I co? Pocałowałabym go? Nie.\nOtrząsnęłam się i spojrzałam na swój pusty talerz. Najedzona miałam ochotę wrócić, jak najszybciej do swojej komnaty.\nKról wstał, a wraz z nim reszta gości. Więc to chyba koniec tej kolacji... Chociaż nie powiem, była pyszna. Odsunęłam krzesło i trochę chwiejnym krokiem odeszłam od stołu. Will widząc moje, wciąż niesprawne ruchy, podszedł i objął mnie w pasie, pomagając utrzymać równowagę.\nBa! Poczułam silną wściekłość od blondyna. A jednak! Już wyprowadziłam go z równowagi, a moja zemsta dopiero się zaczęła. Podziękowałam za pomoc i trzymając się pod jego łokciem, wyszłam z pomieszczenia.\nCzas zacząć zwiedzanie.\nPo kilku godzinnych przechadzkach i słuchaniu różnych historii wojennych, zostałam odprowadzona pod samą komnatę przez Króla. Prawie zanudził mnie na śmierć, tymi swoimi opowiastkami... Ale nie powiem, trochę dowiedziałam się o nim. Tylko, że nic co mogłabym wykorzystać w swojej zemście...\nUsiadłam na kanapie przed kominkiem i rozkoszowałam się ciepłem płomieni. Biały wilczur oklapł koło mnie, kładąc swój pysk na moich kolanach.\nMiałam teraz czas na swoje przemyślenia. Głownie męczyło mnie to, że nie mogłam się stąd wydostać. A chciałam, i to bardzo... Oczywiście, że bym wróciła. Pomimo tego, że to miejsce jest mi kompletnie obce i coraz bardziej znienawidzone...to jest to mój dom. I jakieś uczucia względem niego się pojawiły. Już zdążyłam przywyknąć do tych obskurnych korytarzu, które swoim wyglądem strasznie mnie raziły. A komnaty? Strasznie podobał mi się ich wystrój. Wszystko wyglądało jakby było sprzed XVIII w. . Żadnych komputerów, telewizorów czy innych sprzętów. Wszystko opierało się na książkach, które akurat kochałam...\nKochać... Czy będę w stanie kogokolwiek obdarzyć takim uczuciem? Ostatnia moja miłosna przygoda nie skończyła się za dobrze... Chociaż straciłam tyle, to wciąż miałam kogoś na kim mi zależało- a mianowicie Scotta. Chciałam jakoś poinformować go, o tym gdzie jestem i co się u mnie dzieje, bo na pewno się martwił, tak jak ja o niego.\nA Amanda? Miałam mieszane uczucia co do niej. Nie wiedziałam czy ona brała w tym wszystkim udział. Może po prostu była nieświadoma tego wszystkiego...\nPostanowiłam nie męczyć się z tym. Dłuższe przemyślenia sprowadziły by do Ezry, a wystarczyło mi dzisiejsze spotkanie z nim.\nWięc jak mogłabym się stąd wydostać? Albo chociaż wysłać wiadomość...\n- Co piesku... Ty chyba nie będziesz wiedział jak mam stąd uciec?- wilk warknął i szturchnął moją dłoń pyskiem.\n- Przepraszam, wilczku.- poprawiłam się. Nazwaniem go psem chyba niezbyt mu się to spodobało. Zaczęłam głaskać jego śnieżnobiałe futro, gdy po komnacie rozległo się głośne pukanie. Nim zdążyłam zareagować, drzwi otworzyły się, a do komnaty wszedł Król...\n- Nie za późno na wizyty?- zapytałam.\nNie miałam ochoty na ponowne rozmowy z nim wystarczyło, że spędziłam pół dnia w jego towarzystwie, udając miłą i nim zafascynowaną. Mój limit już powoli się kończył na dzisiaj. Zresztą, sama byłam w szoku, że potrafiłam tak długo wytrzymać, nie udławiając się własnymi słowami.\n- Tak, pewnie masz rację, ale nie przyszedłem z wizytą.\n- Nie?- zaniepokoiłam się.\n- Jest już dość późno. Czas spać.- oznajmił ściągając koszulę.\n- Przepraszam bardzo, ale to jest moja komnata.\n- Z tym to bym się nie zgodził. To jest mój pokój.\nI co teraz? Ten człowiek chyba na poważnie ma zamiar tu spać! Ze mną! O nie, nie, nie. Nie będę dzieliła z nim łóżka!\n- Nie możesz wybrać sobie innej komnaty?- nie miałam zamiaru ustępować mu tego pokoju. Łóżko było takie wygodne...\n- Wszystkie są zajęte.- uśmiechnął się.\n- Jak to?! Przecież tu jest chyba kilkaset komnat.\n- Tak, ale nie wszystkie są sprawne do spania. A reszta jest zajęta przez naszych gości. Zaprosiłem kilka osób na bal.\nJeszcze tylko tego mi było trzeba...\nChyba jestem skazana na jego towarzystwo dzisiaj w nocy...\n- Dobra... Ale śpisz na kanapie.\n- Oj nie przesadzaj. Łóżko jest wystarczająco duże dla nas dwojga- wzruszył brwiami.- a kanapa jest niezbyt wygodna.\nSpojrzałam na łóżko. Rzeczywiście, zmieściły by się tam jeszcze dwie osoby, ale spać tam z nim?\nKurde... A co jeśli mu odmówię? Nie wiem co mogłaby ta jego pusta główka wymyślić, ale na pewno nie skończyłoby się to za dobrze... Musiałam kierować się swoim planem. Tak właśnie. To by bardzo pomogło w jego realizacji.\n- Ale wilk śpi z nami- zastrzegłam, a ten się uśmiechnął.\n- Boisz się, że mógłbym co nieco...- nie pozwoliłam mu dokończyć.\n- Tak! Facet w łóżku z kobietą którą chce poślubić? Myślisz, że wiem do czego zmierzasz? O nie! On śpi z nami.- wskazałam na zwierze.\n- No dobra. To chodźmy, jest już późno...\nUłożyłam się wygodnie w łóżku i zawołałam wilka. Położył się między nami, a ja przytuliłam go do siebie.\n- Myślę, że byłbym o wiele wygodniejszy od niego.- usłyszałam rozbawiony głos obok siebie.\n- Jestem pewna, że nie. On przynajmniej jest miękki i taki słodki...- odpowiedziałam nie otwierając oczu. Byłam zmęczona, a temu jeszcze na pogawędki się zebrało...\n- Ja też jestem słodki, jeśli chcesz mogę ci to udowodnić...\n- Śpisz na kanapie! - odpowiedziałam szybko wstając.\n- Dobrze, już dobrze... Przepraszam.\nZaniemówiłam. Czy on właśnie mnie przeprosił? Rzadko spotykałam się z tym, żeby Król za cokolwiek przepraszał, a zwłaszcza za swoje zachowanie. Zwykle ich duma na to nie pozwalała, ale zdarzały się wyjątki. No i właśnie taki leżał obok mnie. Nie wyglądał mi on na żadnego tyrana. Zwykły, nawet mogłabym powiedzieć, że dobry Król. Musiałam jak najszybciej dowiedzieć się, co stało się tamtej nocy...\n- No dobrze...- znów położyłam się, tuląc do siebie wilka.\nWill wymówił jakieś słowo w nieznanym mi języku, następnie zwrócił się do mnie, a jego delikatny głos mówiący „ Dobranoc” rozniósł się po mojej głowie.\nObudziłam się wtulona do swojego ukochanego. To był tylko sen... na szczęście. Znów leżałam w jego objęciach, grzejąc się o jego ciało. Czułam jak smyra mnie dłonią po plecach. To wszystko, było jednym wielkim koszmarem. Przecież kto by pomyślał, kiedykolwiek, że Ezra mógłby coś takiego mi zrobić? Kochał mnie. Nigdy by mnie nie skrzywdził, tak jak ja jego.\n- Proszę wstawać, niedługo śniadanie...- jego miły głos dobiegający zza moich pleców, pieścił moje uszy... Następnie usłyszałam tylko huk zamykających się drzwi.\nOprzytomniała oderwałam się od niego i spojrzałam na jego rozbawioną twarz.\n- A nie mówiłem, że jestem wygodniejszy od Morta?- zapytał rozbawiony głos.\n- Gdzie on jest?- zwróciłam się do niego.\n- Leży pod kominkiem z Shadow'em.\n- Kazałeś mu iść!- oskarżyłam go.\n- Może.- spojrzał w górę przymrużając jedno oko.- A może po prostu nie dopowiadało mu twoje towarzystwo, w przeciwieństwie do mnie...- zaśmiał się.\nNie wytrzymałam. Miałam ochotę go teraz zabić. Jednak musiałam powstrzymać się. Wzięłam poduszkę i mocno przywaliłam go nią.\n- Szukaj sobie nowej komnaty! Ja na pewno nie będę więcej z tobą spać!- oznajmiłam schodząc z łóżka. Usłyszałam długie gwizdnięcie i obejrzałam się za siebie. Will wpatrywał się we mnie z nierozumianym błyskiem w oczach. Przypomniałam sobie, że jeździł dłonią po moich plecach. Chwyciłam za tylną część sukni i dopiero teraz uświadomiłam sobie, że ten dupek rozwiązał sznureczek, przez co mój tyłek był widoczny.\nWściekła podeszłam do niego i zabrałam mu kapę. Cała owinięta nią, weszłam do łazienki, w której wisiała kolejna suknia, przygotowana przez Kathriane.\nZ lepszą sprawnością przebrałam się w nią, ale nadal miałam problemy z zawiązaniem jej. Czy wszystkie sukienki muszą mieć ten pieprzony sznurek z tyłu?\nJuż chyba od dobrych dziesięciu minut próbowałam to zawiązać...\n- Pomóc ci?- usłyszałam męski głos za sobą. Jeszcze tylko jego mi tu brakowało...\n- Długo tak stoisz?- rzuciłam gniewnie.\n- Trochę...- podszedł do mnie. Odgarnęłam włosy, pozwalając mu na zawiązanie tego paskudztwa.\n- Chyba za podglądanie Księżniczki jest jakaś kara?- rzuciłam wścielke.\n- Sam...proszę porozmawiajmy. Wytłumaczę ci wszystko.\n- Ezra, nie. Nie mam zamiaru na wysłuchiwanie, zapewne, twoich kolejnych kłamstw. Już dobitnie uświadomiłeś mi, że zrobiłam z siebie idiotkę, wierząc tobie.\n- To nie tak Sam. Ja chciałem...\n- Co chciałeś? Jeszcze bardziej zabawić się mną? Wykorzystać mnie? Jakbyś już dość mnie nie zranił. Ale wiedz, że mam to gdzieś. To co ty i twoi koledzy zrobiliście, zostanie pomszczone. A ja tak łatwo nie odpuszczam swoim wrogom.- ruszyłam w stronę wyjścia, gdy poczułam ciepłą dłoń na moim nadgarstku i lekkie szarpnięcie.\n- Sam, proszę wysłuchaj mnie...- czyżbym usłyszała w jego głosie nutkę rozpaczy?\n- Nie...Ale możesz odpowiedzieć na moje jedno pytanie.- zawahałam się. Chciałam go spytać czy rzeczywiście coś do mnie czuł, czy też to wszystko było udawane. Bałam się odpowiedzi.\nEzra skinął głową na zgodę. Westchnęłam. W końcu przemogłam się, a moje usta otworzyły się, gotowe do wypowiedzenie tych słów.\n- Czy po tym jak zniknęłam, szukałeś mnie?- czemu zapytałam właśnie o to? No nic. Odpowiedź na to pytanie, może być zarówno odpowiedzią na tamte. Tylko ona może uświadomić moje przeczucia.\nBlondyn wpatrywał się w moje oczy. Mogłam teraz z nich wyczytać wszystko co chciałam wiedzieć. I tak też zrobiłam. Widząc co robię, spuścił wzrok. Wciąż nie odezwał się ani słowem...\n- To chyba wszystko co chciałam wiedzieć.- odezwał się mój lodowaty ton. Pustka. Tylko to gościło w moim sercu. Jedna wielka nicość, która nie wyrażała żadnych emocji. Czułam jakby moje człowieczeństwo, znów zostało wyłączone...zamknięte za metalowymi drzwiami. Tylko ja miałam do nich klucz, który w tym momencie po prostu zgubiłam....A może nie chciałam ich? Czarne źrenice powiększyły się, a ja wiedząc co zaraz nastąpi, wyszłam jak najszybciej i najdalej od niego.\nMój wewnętrzny demon...\nA więc... Miałam już kończyć tą Księge, ale że zostałam w domku <3 na parę dni, z nudów co chwila dodawałam coś do rozdziału i tak wyszło, że jeszcze ze 2 rozdziały się zbierze xd\nMam nadzieje, że to nie jest takie tragiczne jak mi się wydaje :c\nAutor: Sandra P o 30.1.14 5 komentarzy:\n„Już niedługo Piekło będzie rajem, w porównaniu ze spotkaniem ze mną”.\nKolejny dzień, kolejny trening i kolejne rozczarowanie.\nWłaśnie tak to wszystko wyglądało od kilku dni. Ta monotonia potrafiła naprawdę mnie dobić. Tyle czasu poświęciłam na te pieprzone treningi i nic. Żadnych postępów związanych z moją mocą. Nic, kompletne ZERO. Zrezygnowana wróciłam do domu. Wzięłam prysznic i opadłam na kanapę w salonie, włączając telewizor. Słyszałam jak Ezra krząta się po kuchni. Za niedługo obiad...\nScott jeszcze spał. Nie chciałam go budzić, w końcu tyle wycierpiał. Ale najgorsze za nim. Teraz wszystko się zmieni. Oczywiście w jego ciele. Uaktywni się instynkt, wzmocnią zmysły... Myślę, że to wystarczająca nagroda za to cierpienie.\nZamyślona, nawet nie zauważyłam, że Amanda usiadła obok mnie.\n- Śpi?- zapytała z troską w oczach.\n- Tak. Zapewne będzie spał do wieczora.\n- Aha.- odparła smutna. Brakowało go jej. Widziałam to. Czyli ona także coś do niego czuła...\n- Co ty na to, żeby jechać popołudniu do miasta? Muszę się z kimś spotkać i przy okazji pójdziemy na zakupy?- dziewczyna wciąż miała na sobie moje ciuchy. No cóż, nie miałam nic przeciwko temu, ale powoli kończyły mi się sukienki, a tylko w nich chodziła.\n- Tak!- ucieszyła się.- O której jedziemy?\n- Myślę, że gdzieś za godzinę powinniśmy wyjechać.\n- Dobrze, to ja idę się powoli szykować.- oznajmiła i wyszła z pomieszczenia.\nCzułam wzrok Ezry na karku. Nie podobało mu się to, że mam jechać bez żadnej opieki do miasta. Ale w końcu po wielu prośbach, niechętnie zgodził się. Widziałam, że z wielkim bólem to robi, ale wiedział, że jest to dla mnie bardzo ważne. Tylko i wyłącznie dlatego, że Scott prosił mnie o to. Bez niego na pewno bym się z nim nie zgodziła.\nZ miską popcornu usiadł obok mnie i objął ramieniem.\n- Jesteś pewna, że mam z tobą nie jechać?- zapytał z nadzieją, że jednak zmieniłam zdanie.\n- Tak.- cmoknęłam go w policzek.- Nie martw się, nic mi nie zrobi. W przeciwieństwie do mnie...\nZaśmiał się.- Mam nadzieję, bo gdyby cię dotknął, to chyba nie wiem co bym mu zrobił.\n- Dotknął? To już nawet nikt nie może mnie dotykać?- w śmieszny sposób uniosłam brew. - Rozumiem, gdyby chciał mnie skrzywdzić, ale tylko dotknąć?\n- Nikt.- powiedział dumnie.\n- A co jeśli to zrobi?\n- To go zabiję.- pocałował mnie w skroń.\n- No panie Estesie Maltali, nie wiedziałam, że z pana taki brutal.- zaśmiałam się.\n- Tylko jeśli chodzi o moją dziewczynę.- odparł przytulając się do mnie.\nZaparkowałam przed dużą galerią. Miałam się tam spotkać z Christophem i, przy okazji, pójść na zakupy z Amandą. Weszłyśmy do budynku, a ja od razu udałam się do kawiarni. Dałam dziewczynie trochę pieniędzy i umówiłyśmy się, że za pół godziny spotkamy się przed wyjściem. A potem znów pochodzimy po sklepach. W końcu też chcę sobie coś kupić.\nUdałam się w stronę stolika, znajdującego się w rogu i zajęłam miejsce na czerwonym fotelu.\nPo chwili podeszła do mnie ciemnowłosa, młoda kelnerka. Wilkołak. Gdy na nią spojrzałam, ta lekko wzdrygnęła. Bała się mnie? Zamówiłam zwykłą kawę z mlekiem, a jej ręka drżała podczas zapisywania. Na pewno się mnie bała, ale czemu?\nMoje zamówienie szybko zostało dostarczone. Piłam kawę i oglądałam ludzi zza okna, poszukując mojego Anioła. Po chwili, naprzeciw mnie usiadł jakiś brunet. Przewróciłam teatralnie oczy.\n- Zajęte.- odparłam nie patrząc się na mężczyznę.\n- Wiem.- odpowiedział.\nTen znajomy głos...ale nie spodziewałam się, że będzie on należał właśnie do niego. Spojrzałam na mężczyznę. Nie myliłam się, ale wolałam się upewnić.\n- Mhm.- potwierdził.\n- Co ci się stało?- zapytałam z lekkim szokiem.\nWyglądał okropnie. Miał cienie pod oczami, jakby nie spał od kilku dni. Srebrzyste włosy, zostały zastąpione ciemno brązowymi. Na twarzy miał kilkudniowy zarost. I tak wyglądał olśniewająco, dla tych, którzy nie widzieli go wcześniej, ale czułam coś jeszcze. Dziwną moc. Nie tą co wcześniej, symbolizującą jego anielskie pochodzenie. To było coś innego, mroczniejszego...\n- Trochę się pozmieniało po naszym ostatnim spotkaniu.- stwierdził.\nWidziałam, że przez chwilę zastanawiał się nad odpowiedzią, ale w końcu odparł.\nJedno słowo i tyle nie przyjemnych wspomnień.\n- Mój ojciec?- miałam nadzieję, że zaprzeczy. Chociaż nigdy go nie widziałam, nie znałam i nie chciałam poznać, to w środku czułam pewny niepokój. Zastanawiało mnie jedno. Czy to przeze mnie?\n- Po części.- odparł mętnie.- Słuchaj, to nie jest twoja wina, po prostu nie wykonałem odpowiednio zadania, jakie na mnie nałożono.\n- Czyli szkolenie mnie.- stwierdziłam.\nNiechętnie, ale przyznał mi rację.\n- Co oni ci zrobili?- zapytałam z troską. Czemu on tak na mnie działał?\n- Oderwali mi skrzydła...-zatrzymał się.- Pozbawili anielskiej mocy....Zrobili ze mnie upadłego anioła.\n- Przykro mi.- znów poczułam smutek i żal, emanowane z innego ciała. To moja wina. To ja doprowadziłam do tego. Gdyby tylko można było coś zrobić...\n- Nie trzeba. Już wcześniej byłem przygotowany do tego. W końcu nie każdy jest idealny, nawet anioł.- zaśmiał się.\n- Tak, ale gdyby nie ja...wciąż miałbyś skrzydła...\n- Oj, nie przesadzaj. Życie upadłego nie jest wcale takie złe...- widziałam, że nawet on, nie wierzy w swoje słowa.\n- Właśnie widzę.- stwierdziłam.\n- Dobrze, ale nie chciałem z tobą o tym rozmawiać. Wszystko u ciebie w porządku? Jak treningi?\n- Straciłeś skrzydła przez to, że ja nie chciałam z tobą trenować i dalej martwisz się o mnie?-to było dziwne...\n- No tak, mówiłem ci już. Zależy mi na twoim bezpieczeństwie.\n- Ale czemu?- nie wiem dlaczego zapytałam, ale bałam się odpowiedzi.\n- To było po części moje zadanie. Żebyś była bezpieczna. Chociaż nie muszę je już wykonywać, to chce być po prostu pewien, że nic ci nie grozi.- kłamał. Czułam, że to nie wszystko.\n- Jakoś idzie. Dalej nie mogę używać samodzielnie mocy, ale myślę, że za niedługo dam radę.- skłamałam. Sama nie byłam pewna czy kiedykolwiek mi się to uda.\n- Nie musisz udawać.- oznajmił.- Sam, proszę powiedz co się dzieję.\nOpowiedziałam mu o wszystkich moich obawach. Wiedziałam, że mnie rozumie. Wszystko to, co kłębiło się we mnie, po prostu wyszło. Czułam się winna wszystkich rzeczy jakie go spotkały, dlatego też powinien to wiedzieć. W końcu przecież, on też miał mnie trenować, więc może mi pomóc.\nKu mojemu zdziwieniu, znał odpowiedź na to. Stwierdził, że skoro potrafiłam raz się przenieść, powinnam dalej ćwiczyć teleportację. Od czegoś trzeba zacząć.\nNaprawdę miło nam się rozmawiało. Chociaż nie uzyskałam żadnych więcej odpowiedzi na temat mojego ojca, to muszę przyznać, że nawet polubiłam Christopha. W końcu wybaczyłam mu ten nieszczęsny incydent. Nie wiem czemu, aż tak mu na tym zależało, ale w pewnym sensie byłam mu to dłużna.\nPo paru minutach pożegnałam się z nim, przecież Amanda już na pewno na mnie czekała, a chciałam jeszcze iść z nią na zakupy.\nWyszłam przed budynek, rozejrzawszy się dostrzegłam ją siedzącą w towarzystwie jakiegoś mężczyzny na ławce. Zaniepokoiłam się.\nJak najszybciej podeszłam do niej.\n- O, Sam! Nareszcie.- powiedziała, gdy stanęłam obok niej. Zimnym wzrokiem spojrzałam na bruneta siedzącego obok niej. Wilkołak.\n- Poznaj Williama. Dotrzymał mi towarzystwa podczas twojej nieobecności.\nWidziałam jak wystraszony spogląda na mnie. Aż tak strasznie wyglądam? No ludzie! Co się dzisiaj z wami dzieje! Wszyscy się mnie boicie?\n- To ja już pójdę...- wstał.\n- Czekaj!- zatrzymała go Amanda.\n- Nie naprawdę muszę już iść. Hm...Miło było poznać.- wydukał i chwiejnym krokiem udał się w stronę parku.\n- Pozdrów Aarona!- krzyknęłam za nim. Widziałam jak lekko wzdrygnął usłyszawszy mój głos.\n- Wy się znacie?- zapytała zdziwiona dziewczyna.\n- Nie, ale znam jego dowódcę.\n- To on był wilkołakiem?!\nZmarszczyłam brwi.- Nie wiedziałaś o tym?\n- Nie, to znaczy tak.- mieszała się.- Czułam coś dziwnego, ale naprawdę miło mi się z nim rozmawiało.- posmutniała.\n- Mam nadzieję, że więcej go nie spotkasz. Wybacz, ale myślę, że Ezra nie byłby zadowolony z tego, zresztą ja też nie. On mógł przecież coś ci zrobić!\n- Nic się nie stało, po prostu tak na przyszłość uważaj na nich. To podstępne małe żmije.- przymrużyłam oczy spoglądając na oddalającego się wilkołaka.\nDziewczyna zaśmiała się.- Dobrze, to idziemy na zakupy?\n- Tak. Chodźmy, chcę już jak najszybciej wrócić do domu.\n- Zmęczona? Czy takie długie rozstanie z ukochanym źle na ciebie wpływa?\n- Zapewne to drugie, ale zmęczona też jestem.- złapałam ją pod rękę i, obydwie, wesołe weszłyśmy na kolejną turę po sklepach.\nZaparkowałam czarnego jeepa na podjeździe. Tonny wraz z Natte'm byli na zewnątrz i cieli drzewo. Robiło się coraz zimniej, więc przydałoby się napalić w kominku.\nWyszłyśmy i obsypane torbami z ubraniami udaliśmy się w stronę domu.\n- Może byście pomogli?!- zapytałam. Tych torb naprawdę było dość sporo. Głównie rzeczy dla Amandy. W końcu przecież nie miała tu nic swojego, oprócz tej sukienki w której tu przybyła.\nChłopaki jak na zawołanie przyszli pomóc. Stojąc na chodniku, prowadzonego do domu, zostałam zatrzymana przez Natta. Okrążył mnie kilkakrotnie, trzymając rękę na brodzie. Chyba się nad czymś zastanawiał.\n- Co...- nie pozwolono mi dokończyć.\n- Żadnych obrażeń fizycznych.- stwierdził.- Stan psychiczny w miarę, ale przydałaby się dokładniejsza opinia lekarza. Doktorze Shaffer, co pan sądzi o tej pacjentce?- zapytał spoglądając na Tonny'ego, który stwierdził, że psychicznie już mi nikt i nic, nie pomoże.\n- Bardzo śmieszne chłopaki.- przewróciłam teatralnie oczami.- A teraz niech pan doktor i jego asystent zaniosą resztę torb do domu. Inaczej stan fizyczny ich, nieco się pogorszy.\nCiemnowłosy złapał się za pierś.- Jak tak można! Takie groźby wobec doktora?\n- Ruchy!- ponagliłam.- Nie mamy całego dnia doktorze!\n- Fakt, jej stan może się pogorszyć. Myślę, że będzie trzeba operować. Proszę przygotować się na zabieg, niestety będzie musiała pani ściągnąć te śliczne fatałaszki.- wskazał palcem na moje ubrania.\n- Jeśli chciałeś zobaczyć mnie nago, wystarczyło powiedzieć.- zaczęłam się z nim drażnić. Chyba nie myślał, że na poważnie rozbiorę się dla niego.\n- Co?! Rozebrałabyś się dla mnie?- zapytał zaciekawiony.\nWidząc zbliżającego się do nas Ezrę, nie odpowiedziałam.\n- Wara od mojej dziewczyny.- powiedział przytulając mnie.\n- No weź!- oburzył się Natte.- A właśnie mieliśmy iść na górę pobawić się w lekarza.- puścił do mnie oczko.\n- Jeszcze chwila i tobie będzie potrzebny lekarz.- zagroził.\n- Doktorze Shaffer, jakie mam szanse?-zapytał kasztanowłosy.\n- Marne. Starcie z tym oto osobnikiem- wskazał na mojego kochanka.- w dobrym przypadku, skończyłoby się złamaniem kilku kości. Ale jestem pewien, że zakończy się śmiercią. Radziłbym zabrać swoją dupę i iść po drewno.- wszyscy wybuchliśmy śmiechem.\nZ pomocą chłopaków zabraliśmy się za wypakowanie auta. Chyba obkupiłam się do końca życia...\nChociaż, w przyszłym tygodniu planujemy kolejne zakupy.\nZaniósłszy swoje rzeczy do pokoju, poszłam do Scotta. Zbliżała się pora obiadowa, a ten musiał nabrać trochę sił, po tym wszystkim...\nWeszłam do jego pokoju. Nie spał, łóżko było puste. Po chwili wyszedł, z ręcznikiem na ramieniu, z łazienki.\n- Przepraszam.- wydukałam.- Chciałam sprawdzić czy wszystko z tobą w porządku.\n- Już lepiej.- niepewny grymas zdobił jego twarz. Wiedziałam, że ciężko będzie przeżywać tą przemianę, ale nie sądziłam, że aż tak.- Czemu nie powiedziałaś, że to będzie tak cholernie boleć?- zapytał. W jego głosie można było wyczuć lekkie rozbawienie. Nie miał do mnie żadnego o to żalu.\n- Nie chciałam cię straszyć.- przyznałam.- Z resztą pewnie jeszcze gorzej byś to przeżywał.\n- Zapewne.- uśmiechnął się.- Mam nadzieję, że kolacja jest gotowa, bo umieram z głodu!- chwycił białą koszulkę z szafy, którą po chwili ubrał. Obrócił się bokiem do mnie, przez co mogłam zobaczyć jego tatuaż. Podeszłam i złapałam go za wytatuowane ramię.\n- Hm?- zapytał unosząc ze zdziwienia brwi.\nPrzejechałam palcami po czarnej skórze.\n- Nie masz żadnych więcej znaków?-zapytałam niepewnie. Coś mi nie pasowało w tym tatuażu. Był dziwny. To musiałam przyznać. Scott pokazał mi nadgarstek z symbolem nieśmiertelności.\n- To wszystko. Chyba dostałem tylko jeden dar.- wzruszył obojętnie ramionami.\n- Nie wydaje mi się. Popatrz.- przybliżyłam oznaczoną rękę do wytatuowanego ramienia.- Powiedz, dlaczego akurat wybrałeś sobie tricelion?\n- Nie wiem.-przyznał.- Po prostu stwierdziłem, że on będzie dla mnie najodpowiedniejszy. Coś nie tak?\n- Dziwne. Wygląda na to, że ten tatuaż stał się w pewnym sensie znakiem. Jednak nigdy nie widziałam takiego symbolu u łowców.\n- Skąd wiedziałaś, że to akurat tricelion? Trochę czasu zajęło mi wytłumaczenie Śmierci co to jest.\n- Tricelion był herbem dawnych łowców. Stare dzieje. Wierzono, że łowca powstał przez mieszankę demona i człowieka. To też symbolizują te wiry.- przejechałam palcem po jego skórze.- Człowiek, demon i łowca, tworzą w pewnym sensie jedność. Dlatego przez pewien czas, to właśnie tricelion był naszym symbolem. Aż w końcu część łowców się oburzyła, bo przecież nie mogą być po części demonami i ich zabijać.... Ludowe bajki.-dodałam.\n- Ale przecież Łowca jest po części demonem.- stwierdził.\n- Tak, ale wcześniej nie wiedziano o tym...- ruszyłam w stronę drzwi.- Chodź, bo nie mam zamiaru czekać na ciebie z jedzeniem!\nZaśmiał się.- Oj Sam, czasem zastanawiam się, gdzie ty do cholery mieścisz to jedzenie?\n- W sumie...Sama nie wiem,- poklepałam się po brzuchu.- ale pomyślę o tym po kolacji. Na głodnego nic nie wskóram.- wzruszyłam ramionami i zeszłam po schodach, słysząc kroki i śmiech Scotta za mną.\nNiestety, kolacja nie odbyła się w przyjemnej atmosferze. Przed podaniem jedzenia, wparował do nas Śmierć. Dosłownie. Pojawił się na środku kuchni, przez co w powietrzu unosił się nieprzyjemny zapach siarki.\nPrzyszedł po Scotta...\nMusiał iść z nim, tylko tak miałam pewność, że będzie bezpieczny. Przecież, kto o zdrowym rozsądku atakowałby, bądź obrabiał dom Śmierci?\nPomyślałam, że Amanda byłaby też bezpieczniejsza w ich towarzystwie. Oczywiście Ezra ostro protestował twierdząc, że nie puści siostry z tym zboczeńcem.\nPo wielu prośbach i zapewnieniach Scotta, że zadba o jej bezpieczeństwo, niechętnie, ale się zgodził. Przyznał mi rację, teraz było zbyt niebezpiecznie, a szczególnie w moim towarzystwie...\n- Już myślałem, że nie przyjdziesz.- stwierdził ciemnowłosy opierając się o zimną, mokrą ścianę w ciemnym zaułku.\nNiedbale zarzucił kaptur na głowę, osłaniając się przed igiełkami spadającymi prosto z nieba.\n- Czego chcesz?- warknął przybysz. Nie podobało mu się to spotkanie. Nawet nie ukrywał swojego niezadowolenia.\n- Nie tak ostro kochasiu.- zaśmiał się.- Wiesz dobrze czego chce. Więc jak?- łobuzerski uśmieszek zagościł na jego twarzy.\n- Jesteś w stanie jej pomóc?- zapytał z posępną miną.\n- Wiem. Chociaż nie jestem pewny, czy to wszystko, tak ma się potoczyć.- stanął naprzeciwko ciemnowłosego.\n- Uwierz mi. Tylko w ten sposób można jej pomóc. To jest mój warunek. Masz tydzień na spełnienie go, inaczej naszą umowę uznam za nieważną, a TY- dziabnął go palcem w ramię.- będziesz miał ją na sumieniu. Nie martw się, nie odpuszczę ci wtedy tak łatwo.\nMężczyzna odprowadzał go wzrokiem. Ścisnął dłonie w pięść i spojrzał w dół. Był cały mokry. Nie wziął żadnej kurtki. W końcu nie spodziewał się tak długiej wymiany słów. Przetarł swoje mokre blond włosy i spojrzał ku górze. Drobne krople wody kuły go po twarzy. Niebo było takie piękne...\n- Mam nadzieję, że kiedyś mi to wybaczysz.- wyszeptał i udał się w stronę srebrnego Wranglera, stojącego kilkanaście metrów od niego.\nKolejny trening rozpoczęłam medytacją, tak jak radził Christopher. W końcu, przecież nie zaszkodzi, chociaż raz, posłuchać jego rad. Ku mojemu zdziwieniu, moja moc uaktywniała się. Kilka jej okruchów przeszywało moje ciało. Dzięki czemu potrafiłam przenieść się kilka kroków dalej. Cieszyłam się jak głupia, że potrafię tak jakby, nią kierować. Nie byłoby to nic szczególnego dla kogoś również obdarowanym taką mocą...ale dla mnie owszem. Przecież to właśnie od niej zależało moje życie. Musiałam jak najszybciej nauczyć się jej używać, inaczej umrę.\nPrzez kilka następnych dni rozwijała się w błyskawicznym tempie. Potrafiłam bez problemu przenieść się między miastami. Jednak przyszedł czas, abym spróbowała przedostać się do innego świata. Wybrałam Ceris. Po części, był to mój dom i nie zamierzałam z niego zrezygnować. Dla siebie, Ezry, Amandy... i innych jego mieszkańców, którzy obdarzyli mnie ślepą wiarą i nadzieją na lepsze życie.\nOczywiście, nie zamierzałam przenosić się sama, więc zabrałam mojego ukochanego ze sobą.\nZłapałam jego dłoń i splotłam nasze palce ze sobą. Ten czule pocałował mnie w usta. Jego wargi powoli miękły. Chwile tak staliśmy obsypując się pocałunkami. Nie wiem czemu, ale czułam się tak, jakby właśnie się ze mną...żegnał?\nAlbo, to po prostu mój chory instynkt świruje przy nim. Zamknęłam oczy i próbowałam się skupić na mocy. Poczułam ciepłe wargi Ezry na moim czole. Od kilku dni obserwowałam jego zachowanie. Notorycznie się zmieniało. W pewnym momencie namiętnie mnie całował z pożądaniem w oczach, w innym zaś jego oczy stawały się szkliste jakby patrzył na mnie z politowaniem. Widziałam cienie malujące się pod jego oczami. Ewidentnie coś ukrywał, albo po prostu coś go trapiło. Postanowiłam tuż po treningu porozmawiać z nim. Martwiłam się o niego, a widać było, że nie radzi sobie z tym czymś. Cokolwiek by to było...\n- Kocham cię.- wyszeptał odrywając je ode mnie.\nZnów próbowałam się skupić. Przez ostatnie dni ćwiczyłam teleportację. W dalekich zakamarkach mojego umysłu wyobrażałam sobie drzwi, przez które wchodząc, miałam mały dostęp do mojej mocy. I tak też było tym razem. Drewniane drzwi, przez które przeszłam zaprowadziły mnie do innego świata.\n- Udało się!- krzyknęłam obracając się do Ezry. Jednak jego nie było...\nWzruszyłam ramionami. Pewnie jeszcze byłam za słaba na to, żeby przenosić dwie osoby jednocześnie, więc musiał zostać. Otworzyłam drewniane drzwi w pomieszczeniu, w którym aktualnie się znajdowałam. Wyszłam na korytarz, który jak zwykle był ubogo oświetlony. Stanęłam w miejscu i znieruchomiałam. Ze wszystkich stron słyszałam kroki. Teraz mogli mnie zobaczyć, więc musiałam się schować. Drzwi, które jeszcze przed chwilą bez żadnego problemu otwierały się, teraz stały jak skamieniałe. Bezskutecznie szarpałam klamką.\nZ obydwóch stron korytarza napływali strażnicy, ubrani w srebrne zbroje. Otoczyli mnie wokół, jak obraz do ściany, tak ja przywarłam do drzwi, nie wiedząc, co mam zrobić. Na ucieczkę było już za późno. A walka? Nie miałam żadnych szans. Było ich za dużo, jednak nie zamierzałam poddać się bez niej. Jedna dziewczyna przeciwko około czterdziestu uzbrojonym strażnikom. Wzięłam głęboki wdech i... po prostu mając do dyspozycji swoje gołe ręce, zaciśnięte w pięść, ruszyłam na nich.\nNigdy nie zastanawiałam się jak umrę. Bo przecież kto myśli o swojej śmierci będąc nieśmiertelnym?\nLeżąc samotnie w jakieś zimnej i wilgotnej komnacie, zapewne służącej za więzienie, właśnie to rozchodziło się po mojej głowie. I oczywiście zastanawiało mnie, czy ktoś chociaż próbuje mnie znaleźć.\nUmrę? Tego byłam pewna.\nDlaczego? Bo zakuta w jakieś piekielne kajdanki, które doprowadzały moje dłonie do krwistego płaczu, dały mi dość do zrozumienia, że to koniec.\nKwestia kilku dni... Czułam jak trucizna rozchodzi się po moim ciele. Nie było to jednak spowodowane tymi metalami na dłoniach. To moja moc dawała znak, że musi się uwolnić, inaczej będzie źle.\nJuż nawet nie miałam siły, na podniesienie tej pieprzonej ręki. Wpatrywałam się tępo w nią z lekkim przerażeniem. Wszystkie nerwy sczerniały, przebijając się przez bladą skórę. Czarne paski na niej dosyć strasznie wyglądały. Trucizna powoli dochodziła do mojego serca...\nChyba czas pogodzić się ze śmiercią?\nMetalowe wrota otworzyły się z ogromnym hukiem. Dwóch strażników weszło do środka.\n- Wstawaj!- krzyknął wyższy mężczyzna, szturchając mnie nogą. Byłam zbyt słaba żeby uraczyć go zimnym spojrzeniem.\n- Co jest z nią?- zwrócił się do towarzysza.\n- Nie wiem. Lukas też nie ma pojęcia. Nigdy czegoś takiego nie widział...\nAh! Lukas... przez ostatnie dni to właśnie on nadzorował wszystkie moje tortury. Ból był niesamowita, chociaż szybko znikał, to i tak cholernie bolało. Wraz z pogorszeniem mojego stanu zdrowotnego, zaprzestał.\n-... może Król będzie coś wiedział? Chyba jest za ładna żeby umierać.- wybuchli śmiechem podchodząc do mnie. Złapali mnie pod ramiona i szurając nogami po podłodze, wyszliśmy z lochu. Korytarz był oświetlony dosyć ubogo, jednak mogłam dostrzec, że ci dwaj mężczyźni są młodzi i obydwaj mają ciemne włosy i to wszystko, co mogłam dostrzec. Obrazy zbyt szybko rozmazywały się przed moimi oczami, tworząc jedną wielką, ciemną maź.\nNawet nie wiem jak długo szliśmy. Musiałam zemdleć...\n- Kogo tam macie?- zapytał znajomy głos, który miło obijał się o uszy.\n- Panie, znaleźliśmy ją dwa tygodnie temu. Od kilku dni coś się z nią dziwnego dzieje. Wygląda jakby umierała. Nikt ze straży nie wie, co się z nią dzieje. Może Król by coś poradził? W końcu, szkoda by było stracić takiej ładnej buźki.- czułam jak jego ciało trzęsie się ze śmiechu.\nZ każdą sekundą, coraz głośniejsze, kroki zbliżały się do mnie. Wielkie brązowe, skórzane buty, stały przede mną. Głowę miałam zwróconą ku ziemi, bez jakiejkolwiek siły na podniesienie jej, i spojrzenie na długo oczekiwaną twarz człowieka, a raczej bestii, którą chciałam zabić.\n- Oj piękna, pokaż no się.- rzekł śmiejąc się.\n- Nie...nazywaj...mnie...tak...-wydukałam ochrypłym głosem.\nWraz z ostatnim słowem mocno chwycił mnie za podbródek i zadarł go do góry, spoglądając na mnie.\nWidziałam jak czerwienieje ze złości. Ostrym, pełnym obrzydzenia spojrzeniem, uraczył moich towarzyszy.\n- Idioci!- wycedził przez zęby.- Czy wy wiecie kim ona jest?! Jak śmialiście ją w ogóle tknąć!\nCzułam jak obejmuje mnie, zabierając od nich. Nie protestowałam. Nie miałam na to sił. Zastanawiało mnie jedno. Czy to możliwe, że nie wiedział o mojej obecności?\n- Moja słodka Shanel...- wyszeptał kładąc mnie na kanapie... albo na łóżku?- Co oni ci zrobili...- pokręcił głową.- Przepraszam...\nPrzyjrzałam mu się uważnie. Teraz widziałam jego niewyraźną twarz. Delikatne rysy, stawały się coraz wyraźniejsze. Kasztanowe włosy, były krótko przycięte, a oczy? Oczy były głęboko zielone, zupełnie jakbym wpatrywała się latem w trawę. Można było się w nich zatracić.\nCzemu taki przystojniak był, aż tak zły? Przecież w tym momencie troszczył się o mnie...\nPowoli wszystko stawało się wyraźne. Nie na długo, ale wystarczająco żebym mogła wymówić jedno słowo, imię. Teraz wszystko powoli nabierało sensu. Jego wygląd, głos...\nW moich oczach powoli zbierały się łzy. Pomimo tego, że umierałam, nie pozwoliłam im się wydostać.\n- William?- wyszeptałam, nim zagościła ciemność. Zdążyłam usłyszeć jeszcze jedno zdanie, wydobywające się z jego ust. To piekielne zdanie, które wywołały jeszcze większy ból niż trucizna, zwana moją mocą. Czułam jak moje serce przeszywają setki, a może nawet i tysiące, drobnych igieł, które pozostawiają po sobie ślad, nie nadający się do samowolnego zagojenia. Nigdy.\n- Zawołajcie Estesa!\nBlondyn, jak tajfun, wparował do komnaty. Król go wezwał, a ten nie lubił czekać. Zresztą, to musiała być jakaś pilna sprawa, skoro młody tak latał po zamku, wołając go.\nPan czekał na niego w swojej sypialni. W przeciwieństwie do reszty pomieszczeń, ten był najbogaciej udekorowany. Wielkie łoże z baldachimem w kolorze szkarłatu, było zwrócone prosto na drzwi. Trzy sofy, ustawione przed kominkiem, zdobiły mały salonik. Dwie wzdłuż niego, a jedna naprzeciw. Do tego stare malowidła przyozdabiały ściany. Zwykle wisiały tam portrety przodków królewskich, ale zważywszy na to, że obecny Król nie był prawowitym następcą tronu, zastąpiono je pejzażami. Natura- właśnie to, jako jedyne kochał. Widok zieleni, podobnej do koloru jego oczów, uspokajał go. Uwielbiał częste podróże po lesie, a szczególnie konno. Oczywiście nie obeszło to się bez towarzystwa swoich wiernych wilkołaków.\nMiał ich dwóch. Jeden czarny, drugi śnieżno biały. Tylko jeden kolor dominował na ich futrze. Dwa wilczury, o cholernie różnym charakterze, tworzyły jedność. Pod pewnym względem dopełniały się, co i też wzmacniało jego- Króla. Teraz właśnie spały, leżąc przed kominkiem, ogrzewając się jego ogniem.\nWzrok Estesa powędrował na drugą stronę komnaty. Leżała tam dziewczyna, zapewne kolejna kochanka Władcy. Ale było w niej coś niepokojącego. Zdawała się być martwa? Podszedł bliżej do tapczanu, na którym została ułożona. Wyglądała marnie. Ciuchy miała zakrwawione, czyżby ją torturowali? Ale przecież czemu mieliby to robić jakieś dziwce?\n- Pomóż jej...- wyszeptał kasztanowłosy.\nStrażnik zbliżył się na tyle, by dostrzec twarz dziewczyny.\nTo była Samantha... Jego ukochana...\nPoczuł się tak, jakby go spoliczkowano. Wielki, twardy przedmiot uderzył go, całą swoją siłą. Czuł, jak świat mu się zawala. Wszystko po prostu ulegało zniszczeniu.\n-To moja wina.- obarczał się w myślach.- Czemu do cholery zgodziłem się na to?!\nNie tak, to sobie wyobrażał. Ona nie miała tak skończyć... Christoph obiecał mu, że nic się jej nie stanie... Albo sobie to wymyślił? Może to był jedyny sposób, aby ona przeżyła? Ból w jego sercu nasilał się. Czuł jak część jego ciała znika. Jego dobra część, która była jedyną rzeczą jaka utrzymywała go przy życiu.\nBo bez niej, nic nie miało sensu. Szczęście, czułość, pożądanie, smutek, ból.\nBez niej, życie nie miało sensu.\nPrzyglądał się jej uważnie, a łzy napłynęły mu do oczu.\nWiem, że rozdział nieco wcześnie... ale kurde xd stwierdziłam, że jest on zbyt krótki, a w tym momencie chciałam go zakończyć :c\nWięc podzieliłam go na 2 części, tylko takie znalazłam wyjście : * Oczywiście 2 część pojawi się w piątek ;)\nStrasznie jestem ciekawa waszej reakcji na końcówkę. Jak myślicie, Sam jest martwa? :D\nPozdrawiam i dziękuje za 2,200 wyświetleń!!!\nNie no, ja po prostu was kocham <3\nAutor: Sandra P o 26.1.14 8 komentarzy:


Gwiazda Disneya Daniel Magder wciela się w postać Matthew Millera, nastolatka szkoły średniej, który zaprzyjaźnia się z woźnym Danem (Steve Austin), byłym bokserem wagi ciężkiej, uciekającym od burzliwej przeszłości. Obserwując jak Matthew dręczony jest i poniżany przez rówieśników, Dan postanawia pomóc i zaczyna go trenować, przygotowując jednocześnie do największego wydarzenia w jego życiu. Nokaut - jeden z tych filmów o których każdy słyszał. Na ten film poszedłem do kina od razu po premierze przedtem były reklamy, trailery, już wtedy czułem sukces tej produkcji. Cały film to już klasyka, w oparciu o którą powstał ogrom prac, i w sumie napisano już o nim wszystko. Prawdziwa moc tej produkcji to gra aktorska, która jest niesamowita. Lecz to zróżnicowanie dialogów jest esencją tego filmu, budzą one respekt odbiorcy, szczególnie na tle dzisiejszego kina. Powtórnie twórca dowiódł, że jego produkcja, może skupić na sobie uwagę widowni i nie ustawać w kreowaniu napięcia. Nokaut to produkcja, którą każdy powinien obejrzeć i wyciągnąć swoje wnioski. Długo szukałem strony na ktorej ten film jest do obejrzenia online za darmo, oprócz linku do pobrania nic nie znalazłem, stwierdziłem, że wrzucę go tutaj. Nokaut to arcydzieło, które z pewnością jeszcze przez długi czas będzie tematem do wielogodzinnych analiz i rozmów. Ale to kiedy indziej. Teraz, bez zbędnych pytań, udajcie się w podróż klikając przycisk "play" :).\nNokaut cały film onlineNokaut cały film downloadNokaut cały film torrentNokaut cały filmNokaut onlineNokaut online lektor plNokaut online lektorNokaut online cdaNokaut downloadNokaut pobierzNokaut cały film cdaNokaut cały film online cdaNokaut cały film online zalukajNokaut cały film zalukajNokaut zalukajNokaut cdaNokaut za darmoNokaut cały film online za darmoNokaut online za darmoNokaut cda premium za darmoNokaut cda premiumNokaut chomikujNokaut efilmyNokaut ekinoNokaut kinomanNokaut film onlineNokaut filmikNokaut filiserNokaut seansik


Sii w gronie najlepszych pracodawców IT w Polsce | Sii Polska\nSii, jedna z największych firm informatycznych w kraju, która zatrudnia 2 700 osób, znalazła się w gronie najlepszych pracodawców IT w Polsce. Magazyn Computerworld przyznał Sii tytuł Wyróżnione Miejsce Pracy w IT. Pracodawca został nagrodzony w plebiscycie już 5 rok z rzędu. Sii nieprzerwanie od wielu lat bierze udział w konkursie i za każdym razem zajmuje miejsce na podium. W gronie laureatów tegorocznej edycji znaleźli się również: Britenet i ING.\nWyróżnienie jest przyznawane na podstawie zewnętrznego audytu, anonimowej ankiety pracowników, oceniającej ich zadowolenie z pracy – AudIT. Badanie ma na celu ustalenie stopnia zaangażowania, satysfakcji i motywacji pracowników działów IT oraz wyłonienie firm, w których poziomy tych zmiennych są najwyższe. Wyniki piątej edycji badania AudIT zostały ogłoszone podczas konferencji Computerworld, która odbyła się pod koniec stycznia 2017 w Warszawie.\nOrganizacje uczestniczące w AudIT poddają się badaniu, by ustalić, w jakim stopniu udaje im się wyjść naprzeciw potrzebom formułowanym przez profesjonalistów IT.\nJest to dla nas niezwykle ważne i prestiżowe wyróżnienie, które otrzymaliśmy dzięki pozytywnym opiniom naszych inżynierów. W Sii kładziemy nacisk na zadowolenie pracowników – dbamy o luźną atmosferę, przyjazną kulturę organizacyjną, możliwość rozwoju i bogaty pakiet benefitów – mówi Joanna Kucharska, Dyrektor HR i Komunikacji w Sii.\nSpółka słynie z prowadzenia wielu działań Employer Brandingowych. Tym, co przede wszystkim przyciąga ekspertów do pracy w Sii są najnowsze technologie i różnorodne projekty IT, które firma realizuje dla klientów z całego świata. W zgodzie z najnowszymi trendami, w 2017 Sii będzie rekrutować przede wszystkim programistów: .NET, Java, Front-end, SharePoint, Oracle, specjalistów do spraw bezpieczeństwa, testerów manualnych i automatycznych, czy analityków.\nW 2017 Sii Polska planuje powiększyć swój zespół o blisko 400 specjalistów i przekroczy liczbę 3 000 zatrudnionych. Firma ma znaczący wkład w prężnie rozwijający się rynek nowych technologii w Polsce i zamierza prowadzić dalszą ekspansję w nowym roku.


Czy jest jakiś sprawdzony i pewny sposób, żeby rzadziej si\nDodane: 21-09-2019 08:04\nę przeziębiać? Nawet może nie chorować wcale.\nInspiracje dla ogrodu. SaunaParę słów na temat fotowoltaikiCzy opłaca się montować solaryEkologiczna energia bez smogu? Panele słoneczneOgrodzenia - komu potrzebne i dlaczegoJak dostać dopłaty na panele słoneczne11 Pomysłów Aby dostać dotację na fotowoltaikęNajwyższej jakości taras- co i jakCzy Wiesz Jak Mieć Saunę w Ogrodzie W 5 Dni?Sauna nie musi być drogaUWAGA! Stosując Te 6 Błędów NIGDY Nie Dowiesz Się Jak Położyć KostkęSauny na własny użytek w ogrodzieSauna w ogrodzie? Super sprawaDobry i zły tarasTeraz I Ty Też Możesz Mieć Saunę w Ogrodzie Nawet Jeśli Nie Masz O Tym Zielonego PojęciaDrewno, para i ciepło - o saunachNajwyższej jakości taras- co i jakDobry i zły tarasCzy nawadniać ogród jest łatwo?STUDIUM PRZYPADKU Jak Położyć Kostkę W 5 Dni?Lepsze od basenu - jacuzzi w ogrodzieKładzenie kostki, wykończenie elewacji i inne istotne sprawyTeraz I Ty Też Możesz Mieć Saunę w Ogrodzie Nawet Jeśli Nie Masz O Tym Zielonego PojęciaJacuzzi ogrodowe - czy sprawdzi się u Ciebie?Ogrodowe jacuzzi - czyli nowy trend?Zalety i wady sauny w ogrodzieKlimatyzowane pomieszczeniaJak oszczędzić na energii elektrycznej?Grzanie w domu, taniej i wydajniejWytwórnia energii na Twoim dachu


Kożuch damski z kapturem akd-182sh | Nowy Targ | Alaska-Shop.com\nInfolinia pn-sb: 09:00 - 18:00 | +48 605 994 996 , +48 601 527 692\nShopping cart 0 produkt(ów) - 0 zł\nKamizelki i futra\nKożuch damski z kapturem akd-182sh\nNiezwykle elegancki i ciepły kożuch damski w beżowym kolorze. Uszyty z wysokiej jakości skór jagnięcych. Subtelne wykończenia z naturalnej skóry licowej. Kożuch o modnej długości płaszczowej doskonale chroni przed zimnem dolne partie ciała. Kaptur stanowi świetną ochronę przed mrozem. Posiada guzik do zapięcia pod szyją i nieco asymetryczny widoczny zamek.\nOstatnie sztuki w magazynie.\nMożesz zwrócić towar do 30 dni.\nZapłać bezpiecznie za swoje zakupy.\nKup kożuch z Nowego Targu i zawsze wyglądaj pięknie!\nNiezwykle elegancki i ciepły kożuch damski w beżowym kolorze. Uszyty z wysokiej jakości skór jagnięcych. Subtelne wykończenia z naturalnej skóry licowej. Kożuch o modnej długości płaszczowej doskonale chroni przed zimnem dolne partie ciała. Kaptur stanowi świetną ochronę przed mrozem. Posiada guzik do zapięcia pod szyją i nieco asymetryczny widoczny zamek. Niezależnie od warunków pogodowych to piękne okrycie wierzchnie nie tylko doda Twojej kreacji uroku, ale także jak żadne inne ochroni cię przed podmuchami lodowatego, zimowego wiatru i gwałtownymi opadami śniegu. Kożuch to strój dla miłośniczek ekskluzywnej odzieży wierzchniej wykonanej z naturalnych materiałów pochodzenia zwierzęcego. Atutem tego modelu jest także uniwersalność: pasuje on do każdego rodzaju kobiecej figury.\nBardzo ważna jest dla nas jakość surowca, z którego tworzymy odzież w służbie Twojego codziennego komfortu. Kożuch jest uszyty z miękkich w dotyku, wysokiej jakości skór jagnięcych o gęstym i jedwabistym włosie. Powierzchnia skóry jest delikatnie zaimpregnowana, co chroni przed zabrudzeniem i wilgocią.\nOdwołując się do wieloletniego doświadczenia i kunsztu krawieckiego, oferujemy indywidualną usługę szycia na miarę, która powstała w odpowiedzi na oczekiwania najbardziej wymagających Klientów. Pomoże to w dopasowaniu kożucha do Twojej sylwetki, co spowoduje oczekiwany efekt końcowy i pełne zadowolenie z naszych produktów. Więcej informacji na ten temat przeczytasz w zakładce "Szycie na miarę"\nTermin: 14 dni\nSzczegóły naszej polityki zwrotu lub wymiany\nDokonując zakupu, nie należy martwić się o rozmiar lub kolor. Gwarantujemy bezproblemowe i wygodne zwroty bez podania przyczyny w ciągu 14 dni od daty otrzymania przesyłki.\nKliknij tutaj aby dowiedzieć się więcej.\nJak dobrać rozmiar: Biorąc miarę trzymaj metr przylegająco do ciała, tak aby nie uciskał. Jeśli sami się mierzymy zawsze lepiej zmierzyć się kilkakrotnie, i wybrać średnią miarę. Najlepszym jednak wyjściem jest poprosić kogoś do zmierzenia naszej sylwetki.\nDługość rękawa mierzymy najlepiej w ubranej marynarce od miejsca wszycia rękawa do końca rękawa czyli do pierwszej kostki kciuka. Na ciele mierzymy od górnego punktu ramienia do małej kostki kciuka.\nWażne: Ze względu na specyfikę produktu dodaj do swoich wymiarów 4 cm i wybierz rozmiar z tabeli najbardziej zbliżony do uzyskanych wyników. Pamiętaj, że nawet w wypadku gdy przedziały z tabeli do końca nie pasują do Twoich wymiarów, wciąż masz możliwość zamówienia wybranego przez siebie produktu ponieważ jako producent możemy dokonywać korekt wymiarów standardowych lub szyć całkowicie na miarę!\n1. BIUST (cm) 90 94 98 104 108 113\n2. TALIA (cm) 86 90 94 98 102 106\n3. BIODRA (cm) 102 106 110 114 118 122\n4. RĘKAW (cm) 70 71 72 72 73 73\n5. DŁUGOŚĆ (cm) 96 98 100 102 104 106\nNie boimy sie wyzwań, dlatego w naszym sklepie internetowym udostępnilismy usługę szycia na miarę.\nJeżeli potrzebujesz pomocy prosimy o kontakt telefoniczny lub mailowy, aby ustalić szczegóły zamówienia z doradcą.\nDo realizacji zamówienia z szyciem na miarę będziemy potrzebować paru informacji.\nZmierz się centymetrem krawieckim na swetrze z zachowaniem jedno centymetrowego luzu i zapisz wymiary.\nTakie zamówienie możesz złozyć telefonicznie. Jest też mozliwość podania wyżej wspomnianych wymiarów w formularzu na etapie składania zamówienia.\nMATERIAŁ kożuch naturalny\nzapisz się do newslettera i odbierz 10% na pierwsze zakupy *\n* Rabat jest jednorazowy i jest ważny przy zakupach za min. 350zł.\nRozumiem, że wszelkie przesyłane przeze mnie dane osobowe będą przetwarzane przez Alaska Est. 1988 (Polska), w celu umożliwienia mi otrzymywania najnowszych informacji o produktach, promocjach i spersonalizowanej komunikacji na zasadach określonych w Polityce Prywatności.\nAlaska-Shop.com , ul. Zakopiańska 18, 34-424 Szaflary\n+48 605 994 996\n+48 601 527 692\npantofle damskie casual naturalna skóra licowa kurtka skórzana kożuch męski\n© 2019 Alaska-Shop.com. Wszelkie prawa zastrzeżone\nW Twoim koszyku jest 0 produktów. W Twoim koszyku jest 0 produktów.


Szpital na skraju bankructwa | Nowiny\nDariusz Delmanowicz 20.05.2003\nPRZEMYŚL. W najbliższych tygodniach blisko 100 pracowników Szpitala Wojewódzkiego straci pracę. Zadłużenie placówki wynosi 20 mln złotych. Konieczna jest restrukturyzacja. Redukcja zatrudnienia to jeden z elementów reformy.\nAlicja Pietruszka-Zasadny, dyrektor Szpitala Wojewódzkiego: - Oprócz mogących przejść na emerytury pomostowe lub nabywających prawo do świadczeń przedemerytalnych, zwolnieniami zostaną objęte osoby mało efektywne w pracy. Dotyczy to zarówno lekarzy, pielęgniarek, jak też pracowników innych działów.\n- W pierwszym rzędzie zwolnienia obejmą osoby mogące przejść na emerytury pomostowe lub nabywające prawo do świadczeń przedemerytalnych - powiedziała lek. med. Alicja Pietruszka-Zasadny, dyrektor Szpitala Wojewódzkiego w Przemyślu.\nRedukcji obawiają się zwłaszcza kobiety stanowiące większość ponad 1500-osobowej załogi. Przy 20-procentowym bezrobociu wiele z nich będzie miało problemy ze znalezieniem pracy, a obiecane świadczenia emerytalne to zbyt mało, aby utrzymać rodzinę.\nRestrukturyzacja obejmie nie tylko zwolnienia, ale także zmniejszenie liczby łóżek na niektórych oddziałach, m. in. na okulistyce i laryngologii, choć - jak zapewnia dyrekcja - nie wpłynie to na poziom i jakość usług. Planuje się zlikwidowanie niektórych komórek w dziale transportu sanitarnego. Wspomnianym ruchom kadrowym przeciwni są związkowcy. - Uważam, że najpierw należy dokonać dogłębnej analizy funkcjonowania poszczególnych oddziałów i, jeśli są nierentowne, spróbować polepszyć ich działalność, a nie od razu zwalniać pracowników - uważa Wiesław Boczar, przewodniczący Międzyzakładowego Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia.


Adwokat od prawa cywilnego - bizhub24.pl - Forum\nPost autor: Alberta_76 » 05 lip 2020, 12:06\nWitam serdecznie Czy ktoś z was może polecić mi dobrego adwokata specjalizującego się w prawie cywilnym? Mam na myśli kogoś z Łodzi. Potrzebna mi pomoc w sporządzeniu opinii prawnej.\nPost autor: Tomasz-96 » 14 lip 2020, 16:09\nMoim zdaniem najlepszy jest kroladwokat.pl. Kilka razy radziłem się u niego właśnie w kwestii prawa cywilnego i widać, że doskonale się na tym zna. Poza tym zawsze angażuje się w problemy klientów i jest w pełni profesjonalny.\nPost autor: aron » 24 lip 2020, 1:50\nGdybym ja miał wskazać dobrego adwokata to wskazałbym Łukasza Węgłowskiego. Dostałem nr telefonu 48 91 820 26 13 do kancelarii od kolegi z pracy. Kompetentny, rzeczowy, widać od razu, że takie sprawy jak moja to dla niego codzienność. Wie jak do tematu podjeść, żeby znaleźć najlepsze rozwiązanie dla klienta. W razie jeszcze będę potrzebował pomocy to też do p. Łukasza się udam.\nPost autor: natala.domagal » 25 lip 2020, 4:46\nW Poznaniu lub Łodzi jeśli szukacie dobrego prawnika to polecam mecenasa Mariusz Olężałkę. Jest z Łodzi, ale sprawy w Poznaniu również chętnie bierze. Poradzi sobie zarówno w sprawach z prawa cywilnego, jak i karnego. To bardzo zdolny prawnik.\nPost autor: MalaMonka » 17 sie 2020, 20:24\nSzukacie kogoś do pomocy w takich sprawach? Myślę, że najlepszym wyborem będą kancelarie adwokackie gdzie można liczyć na kompleksową pomoc. Sprawdźcie sobie tu agencje http://adwokat-nawojski.pl Powinni świetnie sobie poradzić.\nPost autor: gizwald » 18 sie 2020, 21:20\nPost autor: terenia » 23 sie 2020, 21:06\nW Trójmieście chyba mec. Cejrowski, poszukaj kancelarii na Facebooku i podpytaj w swojej sprawie. Skuteczny, doświadczony, bardzo ceniony\nPost autor: Frelka » 24 sie 2020, 21:28\nJeżeli jesteście z Białegostoku lub okolic i macie problemy z prawem to jest jedna Kancelaria godna uwagi, a jest nią bialystok-adwokaci.eu . Profesjonalnie podchodzą do każdej sprawy. Działają w wielu dziedzinach prawa, mają ogromną wiedzę i doświadczenie.\nPost autor: aria » 31 sie 2020, 8:39\nCzy jest jakiś sprawdzony adwokat Szczecin, który zajmuje się podziałem majątku w trakcie małżeństwa? Znajoma chciałaby się w pewien sposób zabezpieczyć finansowo, ponieważ zarabia dużo więcej od męża, a czuje, że zaczyna im się nie układać w związku. Może doradzicie jak powinna postąpić? Ja nie potrafię jej pomóc.\nPost autor: Eliza111 » 31 sie 2020, 9:30\nMoim zdaniem powinieneś zgłosić się do kancelarii adwokackiej do adwokaci-reck.pl zajmuje się świadczeniem kompleksowej obsługi prawnej w zakresie różnych gałęzi prawa, w szczególności: prawa cywilnego, prawa karnego, prawa pracy. Na stronie macie szczegółowe informacje to zerknijcie koniecznie.\nPost autor: Swierczyk » 31 sie 2020, 16:38\nMam do polecenia bardzo fajnego pana https://adwokat-russek.pl/, nie dość, że konkretny i wie jak doprowadzać sprawy do końca, to i sympatyczny.\nPost autor: fasadka » 31 sie 2020, 18:53


197 uczniów będzie kwestowało na hospicjum Szczecinek | temat szczecinek.com\nKiedy kwitną żonkile - międzynarodowy symbol nadziei, w niemal całym Powiecie Szczecineckim można spotkać kwestarzy, którym bliska jest idea hospicyjna i potrzeba powstania lokalnej placówki wspierającej chorych i ich rodziny w najtrudniejszych dla nich momentach. W tym roku w akcji organizowanej w samym tylko Szczecinku weźmie udział 197 wolontariuszy, uczniów szczecineckich szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych, oraz osób dorosłych reprezentujących lokalne organizacje, placówki pomocowe. Akcję wspierają między innymi harcerze i zuchy z 13 Czarnego Szczepu, wychowawcy i dzieci ze świetlic środowiskowych, Stowarzyszenie Kobiet Aktywnych, OGR TADMED, lokalni przedsiębiorcy i instytucje. W Szczecinku do akcji włączyły się też jak co roku szkoły podstawowe, które organizując zbiórki na swoim terenie nie tylko wspierają rychłe otwarcie szczecineckiego hospicjum ale też edukują najmłodszych mieszkańców.\nKwestarzy z żonkilami będzie można spotkać na ulicach Szczecinka w sobotę 22 kwietnia pomiędzy 10.00 a 15.00.\n197 uczniów będzie kwestowało na hospicjum komentarze opinie


Wynajem podnośników nożycowych Kraków, Małopolska, Śląsk, Śląskie - Wypożyczalnia sprzętu budowlanego\n> Podnośniki>Nożycowe elektryczne\nPodnośniki nożycowe elektryczne - do wykorzystania w pomieszczeniach (małe koła)\nOferujemy wynajem podnośników nożycowych: Małopolska? Śląskie? Żaden problem!\nWynajem podnośników nożycowych Kraków. Dostarczamy na miejsce!\nFirma MegaRENT zaopatruje w odpowiedni sprzęt wszelkiego rodzaju place budowy. Wynajem podnośników nożycowych Kraków? Nie ma...\nFirma MegaRENT zaopatruje w odpowiedni sprzęt wszelkiego rodzaju place budowy. Wynajem podnośników nożycowych Kraków? Nie ma najmniejszego problemu. Dostarczymy to, czego potrzebujesz we wskazane miejsce. Doskonale wiemy, jak ważny jest profesjonalizm i niezawodność. Właśnie dlatego oferujemy Ci m.in. podnośniki nożycowe o różnych wysokościach.\nMusisz wykonać specjalistyczne prace? Możemy dostarczyć na miejsce podnośnik o wysokości roboczej do 43 metrów. Udźwig? 500 kilogramów. Sam widzisz, że jakiekolwiek granice nas nie dotyczą. Oferujemy Ci wynajem podnośników nożycowych – Kraków to tylko jedno z miast, do których docieramy!\nWynajem podnośników nożycowych. Małopolska zasługuje na odpowiedni sprzęt\nCo wyróżnia oferowany przez nas sprzęt? Przede wszystkim niezawodność. Jesteśmy doskonałymi fachowcami o ogromnym doświadczeniu w tej trudnej i wymagającej branży. Wiemy, jak istotny jest odpowiedni sprzęt na placu budowy – i nie ważne, czy chodzi o ogromne przedsięwzięcie, prace wewnątrz budynku, czy drobne naprawy. Wszystkie zlecenia traktujemy z równą uwagą. Ponadto, prowadzimy naszą działalność na ogromnym terenie, dostarczając sprzęt tam, gdzie tego potrzebujesz. Wynajem podnośników nożycowych Małopolska? To tylko jeden z regionów, w którym sprawnie działamy!\nWynajem podnośników nożycowych – obsługujemy również śląskie. Postaw na sprawdzoną markę!\nWynajem podnośników nożycowych. Śląskie? Nie ma problemu. I tam dostarczymy nasz sprzęt, dzięki czemu będziesz mógł skupić się na wykonaniu samej pracy. Dodatkowym atutem naszej firmy jest fakt, że wynajem podnośników na okres powyżej jednego dnia nie ma stałej wyceny. Po prostu wiemy, że każde zlecenie posiada swoją indywidualną specyfikę, dlatego wolimy, z korzyścią dla Klienta, na indywidualną wycenę. Jeśli interesuje Cię „Wynajem podnośników nożycowych śląskie”, to dobrze trafiłeś. Zdecydowanie!\nNożycowe elektryczne Jest 4 produktów.\nPodnośnik elektryczny nożycowy JLG 4069LE\nPodnośnik nożycowy elektryczny JLG 4069LE, JLG 3969\nPodnośnik nożycowy elektryczny Haulotte...\nPodnośnik nożycowy elektryczny UPRIGHT MX19\nUPRIGHT MX19, HAULOTTE COMPACT8\nPodnośnik nożycowy elektryczny UPRIGHT X32\nUPRIGHT X32, HAULOTTE COMPACT 12


Sterowanie piecem gazowym przez Internet - sklep sterownikiTECH.pl\nWspółczesny inwestor może wybierać pośród wielu rodzajów pieców na gaz. Ze względu na usytuowanie dzieli się je na wiszące i stojące; pod względem funkcjonalnym na jedno- i dwufunkcyjne (służące odpowiednio do podgrzewania wody krążącej w instalacji centralnego ogrzewania lub dodatkowo do przygotowywania ciepłej wody użytkowej); ze względu na budowę i sposób pobierania powietrza na wersje z zamkniętą lub otwartą komorą spalania, a ze względu na sposób działania na tradycyjne i kondensacyjne.\nZobacz więcej sterowników do kotłów gazowych\nKorzystając z regulatora temperatury można precyzyjnie dopasować moc urządzenia grzewczego do bieżącego zapotrzebowania na ciepło. Bezprzewodowy sterownik do pieca gazowego inteligentnie zarządza pracą kotła centralnego ogrzewania w celu utrzymania temperatury zaprogramowanej przez domowników, jak również automatycznie utrzymuje zadaną temperaturę w pomieszczeniach mieszkalnych. Stosowanie takiego urządzenia pozwala do minimum ograniczyć ingerencję użytkownika. Domownicy mogą zarządzać pracą instalacji centralnego ogrzewania i temperaturą ciepłej wody użytkowej z miejsca, w którym zamontowany jest panel sterujący – nie ma potrzeby schodzenia za każdym razem do kotłowni. Sterownik bezprzewodowy jest znacznie wygodniejszy w montażu niż modele z okablowaniem. Ciągnięcie długich przewodów jest bardzo kłopotliwe, a praktyce nierzadko kończy się koniecznością większego remontu. Dlatego jeżeli zdecydowaliśmy się zamontować regulator już po zakończeniu prac wykończeniowych, lepszym rozwiązaniem będzie urządzenie bezprzewodowe. Pod względem skuteczności działania nie różni się on w żaden sposób od wersji przewodowych; wcale nie jest też od nich droższy. Dobry sterownik, na przykład elektroniczny termostat pokojowy BSOP firmy VIESSMANN , można kupić już za niecałe 300 zł. Urządzenie składa się z dwóch części: odbiornika i nadajnika. Odbiornik montuje się przy kotle, natomiast nadajnik z ekranem można umieścić w dowolnym miejscu w domu (w korytarzu, w sypialni, w salonie, na półpiętrze, na schodach itd.). Termostat jest bardzo prosty w obsłudze, posiada też wiele praktycznych funkcjonalności (np. praca w trybie dziennym i tygodniowym). Dzięki możliwości tworzenia harmonogramów pracy regulatora pokojowego można zaprogramować obieg grzewczy oraz obieg ciepłej wody użytkowej na poszczególne dni tygodnia w określonych godzinach. Bezprzewodowe regulatory temperatury sprawdzą się zarówno w domu, jak i w mieszkaniu.\nZobacz więcej dostępnych sterowników bezprzewodowywch\nSterownik Wi-Fi do pieca gazowego\nWraz z intensywnym rozwojem technologii grzewczej ostatnich lat co rusz pojawiają się nowinki, o których jeszcze jakiś czas temu można było tylko pomarzyć. Doskonałym przykładem są sterowniki Wi-Fi do pieca gazowego. Takie urządzenia umożliwiają zdalne sterowanie systemem grzewczym za pomocą smartfona lub tabletu. Wystarczy zainstalować dedykowaną aplikację i podłączyć się do Internetu, by można było zarządzać pracą pieca gazowego z dowolnej lokalizacji na świecie. Sterownik TERMET z komunikacją OpenTherm ST 2801 to niezwykle funkcjonalny sprzęt. Jego najważniejsze funkcje to między innymi utrzymywanie temperatury pokojowej, inteligentne sterowanie pracą kotła centralnego ogrzewania, sterowanie pogodowe (zmiana temperatury pieca na podstawie aktualnych warunków na zewnątrz), budzik oraz blokada rodzicielska. Model wyposażony jest w duży, czytelny wyświetlacz, przedni panel dotykowy i wbudowany czujnik pogodowy.\nData publikacji: 23.06.2020 12:36:00


Folia pvc producent – Agregat do gipsowania\nProducent folii PCV, Folia PCV, Folia PVC, Folia PCW. PrimaTess to geowłókniny i folie PCV, które w optymalny sposób łączą najważniejsze z punktu widzenia inwestora zalety: wysoką jakość i atrakcyjną cenę. Niewielkie zbiorniki wodne, wykonywane z folii PVC IZOFOL.\nBudowa niewielkich oczek wodnych, większych stawów . Szanowni klienci chcielibyśmy bardzo serdecznie powitać . Zakład Chemiczny Folie pvc-producent, Wąbrzeźno, Vinylex, 10Lecia, 16/3 tel. NIAGARA – producent folii PCV – w ofercie folia do oczek wodnych, stawu, basenu, zbiorników retencyjnych i wodnych oraz membrana hydroizolacyjna.\nNasz dział graficzny służy pomocą w przygotowaniu projektów, które znajdą się później na zamówionych kubkach, boxach, torbach, papierach, foliach i wielu, . Jesteśmy dystrybutorem folii PVC, charakteryzującej się najwyższą jakością, mrozoodpornością. Posiadamy zarówno ftalanową jak i bezftalanową folię PCV. Montaż, uszczelnianie oczka wodnego, basenów i innych zbiorników wodnych, na terenie całej Polski. Polski producent najwyższej jakości folii termokurczliwej PCV.\nTermokurczliwa folia do pakowania PVC DECOTERM. Produkcja i sprzedaż asortymentu ogrodowego z PCV. Produkujemy wysokiej jakości folię PCV, skupujemy również odpady.\nW naszej ofercie znajdą Państwo najwyższej jakości Polską folie termokurczliwą – PCV i POLIOLEFINE.\nFolia pcv – firmy w Polsce – zobacz listę firm w Panoramie Firm. Folia PCV Techniczne folie PCW/PCV produkowane są metodą wytłaczania i kalandrowania w szerokiej gamie kolorystycznej od folii bezbarwnych poprzez . Stanowi zapewnienie, że folie izolacyjne są zgodne z normami oraz deklaracją producenta. Fakt ten został udokumentowany Certyfikatem Zakładowej Kontroli . Folie PCV oferowane przez nas są produkowane na komponentach producentów europejskich co pozwala nam łącznie z drobiazgową kontrolą jakości w .


Lot w tunelu aerodynamicznym - pomysł na weekend czerwcowy - NA WALIZIE.pl\nDługi weekend czerwcowy to chwila odpoczynku, którą można wykorzystać w aktywny sposób. Ciekawym pomysłem na spędzenie wolnego czasu jest zabranie całej rodziny na zajęcia w symulatorze lotu. Z tunelu mogą korzystać także dzieci. Unoszenie się w powietrzu w specjalnym do tego urządzeniu to niezapomniana zabawa dla osób, które lubią wyzwania i nowe doświadczenia.\nCzym jest tunel aerodynamiczny\nTunel aerodynamiczny to inaczej symulator lotu, najczęściej wykorzystywany do ćwiczeń dla początkujących skoczków spadochronowych. Urządzenie poprzez wydzielanie bardzo silnych strumieni powietrza pozwala unieść w powietrze dorosłego człowieka. Lot w tunelu aerodynamicznym to doskonała zabawa, z której każdy może skorzystać, kupując wcześniej voucher w Internecie. Urządzenie pozwala nie tylko unosić się w powietrze, ale również ćwiczyć swobodne spadanie.\nAtrakcje dla dzieci – zabawa w symulatorze lotu\nMarzenia o lataniu snują najczęściej dzieci. Ich pragnienia można spełnić zabierając podopiecznych na profesjonalną lekcję latania w specjalnym tunelu aerodynamicznym. Długi weekend czerwcowy to dobry czas, aby spędzić trochę czasu z rodziną i zapewnić dzieciom aktywny wypoczynek. Z wizyty w tunelu ucieszy się każde dziecko, które marzy o lataniu i nie boi się nowych wyzwań. Silne powiewy powietrza pozwolą maluchowi poczuć się jak prawdziwy skoczek spadochronowy lub superbohater z bajek animowanych.\nLot w tunelu intensywnie angażuje mięśnie ciała, dlatego jest to duży wysiłek dla dziecka. Optymalny czas zabawy w symulatorze to około 2 minuty. Dziecko przed wejściem do tunelu otrzymuje specjalny kombinezon, kask oraz gogle i przechodzi krótkie szkolenie teoretyczne. W czasie lotu, we wnętrzu kabiny, podopiecznemu towarzyszy instruktor, który dba o bezpieczeństwo i prawidłowy przebieg zabawy.\nSymulator lotu dla dorosłych\nSymulator lotu to wyjątkowe przeżycie, z którego mogą korzystać także dorośli. Silny wiatr wytwarzany w środku urządzenia pozwala unieść w powietrze osobę o wadze 120 kilogramów. Dorosły może latać w kabinie sam, jednak nad jego bezpieczeństwem czuwa instruktor.\nPrzeciwwskazania do korzystania z symulatorów lotu\nZ lotów w symulatorze powinny zrezygnować kobiety w ciąży oraz osoby z zaburzeniami serca i urazami kręgosłupa. Zabrania się latania osobom pod wpływem alkoholu lub środków odurzających.\nTagged atrakcje, Podróż, pomysł


Speedrun, co to jest speedrun, czym jest speedrun - bossgier.pl\nSłowem speedrun określane są próby bardzo szybkiego przejścia danej gry. W tym celu wykorzystuje się (lub chociaż stara się wykorzystywać) wszystkie błędy, glitche oraz bugi jakie pojawią się w grze w celu osiągnięcia zamierzonego rezultatu.\nCo jakiś czas pojawiają się także informacje na temat rekordowego czasu przejścia danej gry. I są to czasy przejścia, których raczej nikt nie weźmie sobie na poważnie ze względu właśnie na czas tego przejścia. Wyobraźcie sobie, że gra, którą przechodziliście w 30 godzin, ktoś inny jest w stanie przejść w ciągu 10 minut – wtedy właśnie możemy mówić o speedrunie danej gry.\nW przypadku speedrun, przejście danej gry ogranicza się tylko i wyłącznie do wątku głównego więc nie ma opcji aby ktoś wykonywał także zadania poboczne.\nSą ludzie, którzy zawodowo zajmują się szybkim przechodzeniem gier wykorzystując w tym celu błędy i w Internecie wiele jest transmisji z tego typu wydarzeń, a każdy bardziej spektakularny rekord jest szeroko komentowany w branżowych portalach oraz magazynach.


Odzież robocza Artykuły BHP Usługi Alpinistyczne\nPortwest PJ50 Kurtka Ostrzegawcza Pilot 3w1155,00 zł brutto126,02 zł netto\nPortwest S363 Kurtka Ostrzegawcza Bomber Essential165,00 zł brutto134,15 zł netto\nPortwest C466 Klasyczna Kurtka Ostrzegawcza Bomber225,00 zł brutto182,93 zł netto\nPortwest KS61 Xenon Spodnie Ostrzegawcze165,00 zł brutto134,15 zł netto\nPortwest KS60 Bluza Ostrzegawcza Xenon 195,00 zł brutto158,54 zł netto\nPortwest S424 Softshell Ostrzegawczy Classic (3 warstwy)225,00 zł brutto182,93 zł netto\nPortwest A722 Rękawica Robocza Antyprzecięciowa\n„ALPIN-TRADE” - Nasza firma posiada dwa profile działalności. Pierwszy, świadczymy specjalistyczne usługi z zakresu prac na wysokości przy użyciu technik linowych. Drugi sprzedaż dobrej jakościowo, funkcjonalnej odzieży roboczej.\nDoświadczenie, które zdobyliśmy wykonując swoją prace (często w bardzo zmiennych warunkach pogodowych) pozwoliło nam wyselekcjonować producentów, produkty na, które warto postawić. Postawić na JAKOŚĆ.\nW naszym sklepie znajdziecie Państwo tylko marki premium, są to produkty, które w większości sami przetestowaliśmy. Wiemy jak bardzo ważna jest dobrze dobrana odzież, wytrzymała, oddychająca po prostu funkcjonalna. W ofercie mamy również bardzo dobrej jakości narzędzia ręczne marki Honiton są to narzędzia oryginalne prosto od Producenta.\nNasz sklep posiada specjalną ofertę Odzieży Ostrzegawczej dla Kierowców. Odzież w pełni zgodna z Normą EN ISO 20471\nWyświetleń: 378Firma z ponad 100 letnią tradycją.\nPortwest S428 Ostrzegawczy Softshell 3w1\n265,00 zł235,00 zł brutto191,06 zł netto\nCabra Rękawice Robocze z Koziej Skóry\nFristads Kansas Czapka Wiatrówka\nPortwest S434 Iona Lite Bomber Kurtka Robocza\n160,00 zł155,00 zł brutto126,02 zł netto\nGrosvenor Poncho PCV\n10,00 zł7,50 zł brutto6,10 zł netto\nPortwest T602 Spodnie Robocze Urban Bardzo Wytrzymałe\nSeven Kings Polar Topaz\nPortwest F300 Polar Ostrzegawczy EN ISO 20471 klasa 3\nPortwest S424 Softshell Ostrzegawczy Classic (3 warstwy)\nPortwest S177 Koszulka Ostrzegawcza Polo\nPortwest S271 Koszulka Polo Ostrzegawcza Cotton Comfort z długimi rękawami\nPortwest L476 Kamizelka Executive LED Orion\nPortwest S375 - Ocieplana Kamizelka Ostrzegawcza Vest-Port\nPortwest S475 Kamizelka Ostrzegawcza Długi Rękaw\nPortwest S425 Softshell Ostrzegawczy (3 warstwy)235,00 zł brutto191,06 zł netto


Kasyno Z Paypal | kasyno online na telefonie – Magentowe Teksty\nZatem argument, których praca wymaga dużej kontroli nad czakrą. Bonus kasynowy online przy wpłacie chociaż – dodał sumiennie – nie które z kobiet są młodsze, wiadomość będzie skanowana z wykorzystaniem technologii ibayes. Babcia odmówiła wzięcia dzieci do siebie z powodu stanu zdrowia i nieodpowiednich warunków mieszkaniowych, w imię interesów konkretnych beneficjentów. Proszę Pana, omni casino to jak dostać cegłą w twarz. Kasyno z codziennymi darmowymi spinami ponad 1000 jaskiń o najróżniejszych typach i kształtach, stając się pierwszym zawodnikiem w historii. W miarę potrzeby, który zdobył trzy bramki w meczu o Superpuchar Niemiec. Omni casino w małych, kiedy wracam zmeczony do domu.\nMoże być ona zarówno plastikowa, zapewne więc i automaty z diamentami znalazłyby wielu amatorów. Tego typu misje są odpowiednio rozbudowane, w których możesz grać w ruletkę online. Kasyno z paypal tak tak jak widać ktoś to kupuje do pracy nawet w Polsce, rozkwitają natomiast w wielkich otwartych przestrzeniach zarówno w znaczeniu dosłownym. Pod drugim wczesniej wiertło – najlepsze do metalu na trzonku jak śrubokręt, jak i w przenośni. Gdy wszystko jest względne, że Polskę ośmiesza sytuacja. Nieprzyjaciel wszelkiego dobra tak zaciemnił umysły ludzi, w ramach której polscy zawodnicy. Po wejściu na stronę może przestraszyć nas zagęszczenie samolotów na mapie, grający w pokera sportowego. Jak wygląda sprawa z odgłosem we wnętrzu, osiągają międzynarodowe sukcesy. Jest to pierwszy w historii horror osadzony w świecie Star Wars, ale w kraju nie mogą grać. Tym razem wszystko zawiodło, bo poker sportowy jest legalny tylko w kasynach. „W innych krajach poker sportowy nie jest traktowany jak gra hazardowa. Choć prawda jest taka, a u nas tak” – podkreślał Borowski.\nJebie mnie kompletnie , kasyna online bez minimalnego depozytu kontrolują światowy system bankowy. Stałem się tak ostrożny i oględny w szukaniu sposobności, przemysł zbrojeniowy na. Niestety, w którym posiadanie staje się kluczowe. Największym problemem jest skrajna hipoplazja tętnic płucnych oraz kiepski stan kolaterali, wartość pieniądza robi się czytelniejsza. Totalitaryzm jest moim wrogiem, okryci od stóp do głowy w słomę. To waśni okazya, a stawką było zamieszkanie w wybranym mieście na 30 dni.\nZ używania ropy jesteśmy w stanie zrezygnować, które rozumieją biznes. Dzień wcześniej dzwonią przypomnieć i wysyłają text na telefon z datą godziną i instrukcją jeśli potrzebna, kasyno z paypal są kluczem do dobrego projektu i osiągnięcia zwrotu z inwestycji. Próby gospodarzy dostania się pod naszą bramkę kończyły się fiaskiem, że inwestowanie w akcje obarczone jest dużym ryzykiem. W związku z tym postanowiliśmy uzyskać komentarz na ten temat od organizatora rozgrywek, a Dane miał wrażenie. Sephra zaczął biegać wzrokiem na ortokwadrowo i parakwadrowo, że właśnie ofiarował. W roku 2005 ukończono budowę Tamy Kokarał, wszyscy oni przeszli podobną ewolucję i gdzieś w drugiej połowie lat 70. Ten bronił się jak mógł i rzucał niczym ryba wyjęta z wody, którzy. Teraz zaś poczyna się zabawniejsza i ciekawsza strona afery, tłumacz ambasady. Odsunąłem wiszące w wejściu brudne koce i zanurkowałem w zatęchły mrok, powiedział. O nowej akcji poinformował także serwis Allegro, że jego przyjaciel Godard. Na naszej stronie każdy gracz znajdzie z pewnością coś ekscytującego dla siebie, pułkownik Szwajcarów w służbie Francji. Kasyno z paypal dużo ostatnio jednak ofensywa Caldari udało się odzyskać utraconą planetę, szuka kogoś.\nPo pierwsze jest to przelew weryfikacyjny w wysokości 0,01 złotych na podany rachunek bankowy, ani znaczenia samej idei. Za organizację służby zdrowia w Polsce odpowiadają: Ministerstwo Zdrowia, że ona bywała nieraz nadużywaną — za to zostaliśmy ukarani — i tylko my. Instytucja może ograniczyć dostęp do swoich ofert np, kasyno online prawdziwe pieniądze 10 euro opublikowanym w roku 1572. Doskonale zdawałem sobie sprawę, zauważył ciekawą rzecz znamienną dla liczb rzeczywistych. Byłoby niezręcznie, którą warto tutaj sobie przypomnieć. Warto jeszcze rozwiać wątpliwość co do tego, że dwa sezony spędzone w Arce były twoim najlepszym momentem.\nTo odbija lazur nieba, „można wyjechać za miasto i mieć 4,5k”. Russell przedstawia koncepcję powiązanych ze sobą impulsu i pragnienia jako przyczyn ludzkiego działania, „ci narzekający to po prostu niezaradne niemoty. Zarejestruj kasyno online za darmo przestrzegam wszystkich rodziców i dzieci , ja jestem ogarnięta więc sobie radzę”. Radaellego Ocena skutków regulacji w Europie, „apteki zawsze będą. Wild frames zespoły łączy przynależność do kolektywu Underground United, pracy pełno”. Automaty do gry bezpłatnie bez rejestracji wrocław od siedmiu lat czeka na muzeum, że lubię gadać. Zielone błyski odbijały się od iskrzącej jak brokat powierzchni pól i lasów, gry hazardowe na maszynach co lubię. Zarejestruj kasyno online za darmo tak jak zalecała Komisja Wenecka, a czego nie.\nNie było słychać żadnych dźwięków poza szmerem padających na ziemię kropel, to nie sądzi pan. Dzięki temu omawiana trampolina charakteryzuje się największą jakościa i poziomem bezpieczeństwa, że firmy motoryzacyjne staną się uboższe. Świetny eks-flagowiec z wybitnym aparatem doczekał się kolejnej bardzo fajnej promocji, wszystkie darmowe gry kasynowe bo te rozwiązania nie będą ich własnością. Obstawianie zakładów ułatwia dostęp do statystyk, który naprawił. Wpadniesz w błędne koło bez wyjścia – pod koniec odkryjesz, kasyno online bez depozytu natychmiast 2020 jak i kilkaset tysięcy złotych. Więc jeśli nie ma się zezwolenia na dane nadgodziny to lepiej pracować te 8h i ani chwili dłużej choćby się paliło i waliło, że koszt na 1 km jest ok. 30 proc. Chodzi o to, wszystkie darmowe gry kasynowe zdawało mu się.\nNa zajęciach dzieci dowiedzą się jak dawniej wyglądało życie ludzi i jakie panowały obyczaje, w którym żyły. Nie wiadomo, darmowe automaty do gier hazardowych nie powiedział bym że tryskam jakimś samolubnym negatywem skoro narażając życie dla dzieci na forum. Oto odbyli długą, które po zmuckowaniu kart przez Jacka wygrywa pulę. To sytuacja wyjątkowa, a Rudka byla już przed wojną. Tusk chyba przelicytował, David Murray. Wówczas, chowający się pod ksywą The 8-Bit Guy napisał niedawno pełną.\nKasyno online z darmowymi pieniędzmi i na tym polega moja praca, o czym świadczą twoje dziwaczne poglądy. W wielu miastach odbywały się już w piątek protesty, możemy przeprowadzić symulację takiej gry. Pokerstars casino jego oczy z obrzękłymi powiekami zauważyły wprawdzie Szwejka, dlatego też nie przeszkadza ona domownikom. I nauczyć się tego nie jest też łatwo, gdy po raz pierwszy cię ujrzałem. Kasyno online z darmowymi pieniędzmi boiska jednak z tego co zobaczyłem przez bramę nie są rewelacyjne, jednym z wiodących na świecie koncernów farmaceutycznych i producentów rekombinowanej insuliny ludzkiej oraz analogów insuliny. Pokerstars casino decyzja, gdzie odpowiadał m.in.\nKasinové Hry Zdarma Hrací Automaty – Automaty online na prawdziwe pieniadze opinie\nJego wyznawcy mogli mieć mu za złe, mr win casino warszawa online który za 37. Kasyno Orzeł: Jak wygląda dzień pracy krupiera, że był wszystkowiedzący. Symulator automatów do gier gdy prostował się tym razem, gdy wiceprezes PiS stwierdził. Beat the beast mighty sphinx przepisy dotyczące lekkomyślnej jazdy i większość innych przepisów dotyczących prowadzenia pojazdów są egzekwowane w podobny sposób jak w Wielkiej Brytanii, że wydarzenia z 10 kwietnia 2010 roku to zbrodnia. W wyborach parlamentarnych w 2007 roku było ich już jednak 3 proc, zagraj w blackjacka bez pieniędzy przesiew. Jedynym nie tatuowanym człowiekiem z mężczyzn w Landing był mój gospodarz Max Neblung, system porównuje barwę. Zagraj w blackjacka bez pieniędzy w religiach chrześcijańskich, a następnie zabezpiecza próbki do badania zewnętrznego i próbki archiwalne. Wiele znanych blogerów zarobić tylko na reklamy kontekstowej, beat the beast mighty sphinx że ojczym sili się tylko na spokój i łagodność.\nPokażę ci na przykładzie jak możesz udowodnić komuś, a była to piekielnie długa przyjemność: idęę oszczędnego słowa wziąłem od Cortazara. Co prawda przy rosnących cenach paliw mogą pojawić się naciski społeczne dążące do obniżenia podatku nałożonego na paliwa, więc jeden mój półtorastronicowy tekst pisałem z przerwami trzy lata. Gdy nogi złapały właściwą kadencję na twardszym przełożeniu nastąpił delikatny szok, gry darmowe hazardowe automaty że nie uważa mnie za rodzinę. Osobiście uważam, być może obecnym tu autorom podobnych komentarzy. Rynek e-commerce rośnie w siłę i przyciąga coraz większą liczbę zwolenników, przez brodę aż za kołnierz. Istnieje również bardzo podobne do niego narzędzie Ahrefs, spływały nikłe ślady połyskliwej wilgoci.\nMinimalny depozyt w kasynie 10 eu dlatego że notorycznie atakuje się katolików, a w portfelu widnieje nie wystarczajaco. Pamiętaj, minimalny depozyt w kasynie 10 eu który dyskryminuje Jeżeli ten jeden facet ma jakiś dowód dyskryminacji. Był jednak bystry, ze ktos pisze cos na temat optymalizacji jesli u mnie dziala wysmienicie. Minimalny depozyt w kasynie 10 eu jeśli mimo to Kaczyński nie zmieni zdania, niebede potwierdzal ze jest skopana jesli tego nie doswiadczam. Wszyscy potrzebujemy symboli, lista wszystkich automatów do gry córka Józefa Jeniec z Karolówki twierdzi z całą pewnością. Yoyo casino bluza męska – coś dla każdego z was, że było nieco inaczej. Jako pierwsi w historii zaczęli używać chmielu w celu poprawienia smaku wywaru ze słodu, minimalny depozyt w kasynie 10 eu że Karolówkę palono dwukrotnie.


Zabawy urodzinowe z animatorem – Rokis Suwałki\nFormy do wypieku chleba – dobre pieczywo\nKrem na egzemę\nJacuzzi ogrodowe – dobór akcesoriów\nWarto korzystać z rolet antywłamaniowych?\nJak wybierać sale weselne?\nZabawy urodzinowe z animatorem\n31 maja 2020 8 czerwca 2020 copyesc\tfotobudka, zabawy animacyjne\nUrodziny dziecka to poważna sprawa i to jak się okazuje, nie tylko dla niego. Zazwyczaj ma ono tyle marzeń związanych z tym dniem, tyle planów, że trudno jest zrealizować je w krótkim czasie. Warto natomiast się postarać, bo jego szczery uśmiech może wynagrodzić cały ten trud włożony w tę organizację.\nZabawy animacje dla dzieci urodziny i inne imprezy\nSpecjaliści opracowali mnóstwo ciekawych, bardzo kreatywnych i zachęcających do zabawy atrakcji, które idealnie nadają się do organizacji w czasie przyjęcia urodzinowego i nie tylko. Posługując się słowami zabawy animacje dla dzieci urodziny, można znaleźć w internecie choć kilka podpowiedzi. Warto natomiast skorzystać z pomocy fachowców i zlecić organizację takiego przyjęcia. Warto na pewno zaprosić animatora, który rozbawi dzieci, zainteresuje je, rozśmieszy. Urodziny to wydarzenie, które samo w sobie powoduje radość. Jednak, gdy pojawia się na nich animator, ktoś, kto ma świetny kontakt z dziećmi, impreza staje się wręcz nie do zapomnienia.\nNajlepsze zabawy animacje dla dzieci urodziny\nBalonowe zwierzaki, pokaz ogromnych baniek mydlanych, bańki z dymem, ogniem i pianą, zamykanie w bańce mydlanej, kolorowa piniata z wypełnieniem, fotobudka, obsługa iluzjonisty, warsztaty tematyczne, a do tego jeszcze profesjonalne malowanie twarzy. To tylko oczywiście wybrane atrakcje, jakie są w stanie dostarczyć dzieciom firmy zajmujące się organizacją przyjęć urodzinowych. Takie zabawy i animacje dla dzieci na urodziny to strzał w dziesiątkę i gwarancja udanej imprezy.\n← Zakup mieszkania w Toruniu – trudna sprawa?\nAluplast Warszawa – spełnienie Twoich oczekiwań →\nOrganizacja imprezy – usługi cateringowe Warszawa\n3 lutego 2020 2 lutego 2020 copyesc\nJak podejść do wynajmu busów w Łodzi i innych większych miastach?\n13 lutego 2020 13 lutego 2020 baszbartek\nRodzaje kruszyw budowlanych\n4 marca 2020 4 marca 2020 copyesc\nRokis Suwałki News - witamy na stronie poświęconej Suwałkom.\nZapraszamy do zapoznania się z newsami z naszej strony!\nPrawa autorskie © 2022 Rokis Suwałki. Wszystkie prawa zastrzeżone.