Lech Śliwonik, Teatr niezbędny. Studia, szkice, felietony, historia teatru, felieton teatralny\nNie ma chyba drugiego badacza czy animatora, który tak dobrze zna, wnikliwie opisuje i docenia teatr pozainstytucjonalny. Perspektywa blisko sześćdziesięciu lat obserwacji i prywatny jubileusz, a na pewno inicjatywa ośrodka kultury w Stalowej Woli, z którym Śliwonik współpracuje od pół wieku, doprowadziły do wydania Teatru niezbędnego.\nLech Śliwonik jako tytuł swojej książki wykorzystał pojęcie Giuliana Scabii – włoskiego dramatopisarza, poety, reżysera i społecznika, który często poza granicami głównych ośrodków kultury prowadzi zajęcia teatralne z robotnikami, osobami chorymi czy wykluczonymi. Teatr niezbędny nie jest niezbędny dla wszystkich, jest niezbędny dla tych, którzy biorą w nim udział, którzy go tworzą. „Uderzyła mnie jego podmiotowość – to włączona do procesu twórczego osoba, bądź zespół […] ma moc decydowania, czy wolno użyć tego pojęcia. Nie jakiś patron, albo ideolog czy krytyk. Tylko JA, współuczestnik mam prawo powiedzieć: on jest niezbędny. Uderzyła mnie także jego niesystemowość oraz niezadaniowość” – tłumaczy sam autor (s. 12). Śliwonik nie nakłania do używania tego terminu jako narzędzia opisu. Sądzę jednak, że ze względu na jego trafność i przydatność badawczą należy go upowszechniać i z niego korzystać.\nTeatr dla Śliwonika to całość złożona z równoprawnych elementów. Mieszczą się tu teatr instytucjonalny i teatr amatorski w różnych swoich przejawach. Granice między przestrzeniami są do pewnego stopnia płynne, czasem obszary nachodzą na siebie, łącząc zawodowców i amatorów (dziś następuje dużo migracji). Autora interesuje przede wszystkim teatr niezawodowy, który od lat współtworzy. Śliwonik umieszcza tu sześć skupień (termin zapożyczony z nauki o języku) – czyli sposobów istnienia teatru. Dla każdego znajduje określenie składające się z kilku słów o „wspólnym akcencie wartościującym”: w kręgu słowa, teatr amatorski, teatr alternatywny, teatr dla życia, teatr dla siebie, teatr dzieci. Każdemu z obszarów poświęca oddzielny rozdział, w którym ustala genezę zjawiska, opisuje jego rozwój, wskazuje najważniejszych twórców oraz – co szczególnie ważne – stara się zarysować obecny stan. Autor nie zapomina, skąd wzięła się dana idea, kogo należy uznać za jej ojca. Przy teatrze ludowym wiele razy przywołuje dokonania Jędrzeja Cierniaka czy Antoniny Sokolicz, przy dziecięcym – Lucjusza Komornickiego, Zofii Solarzowej, Jana Dormana, a opowieść o teatrze studenckim zaczyna od STS-u. Nie widząc początków, nie można dostrzec przemian, nie da się też podjąć dyskusji z tradycją. Śliwonik odsłania również słabości poszczególnych skupień. Nie ogranicza się do stwierdzenia faktu, lecz szuka wyjścia z impasu. Między innymi układa Kartę Prawd Podstawowych ruchu amatorskiego (O miejsce dla amatora).\nCzytelnikowi nie może umknąć fakt, że w kolejnych rozdziałach książki znajdują się odwołania do Jerzego Grotowskiego. Autorowi szczególnie bliskie jest spostrzeżenie, które twórca Teatru Laboratorium wypowiedział podczas uroczystości nadania mu tytułu doktora honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego. Grotowski, używając metafory lotu, przekonywał, że można zacząć podróż od sztuki teatru, by wylądować na lotnisku, które prowadzi do sztuki jako wehikułu. Wędrówka między teatrem a życiem jest szczególnie bliska autorowi Teatru niezbędnego. Skupienia przenikają się: tworzenie w jednym z nich wielokrotnie kieruje do kolejnego, na przykład doświadczenie z teatrem amatorskim czy alternatywnym może prowadzić do teatru dla życia.\nKsiążka nosi podtytuł Studia, szkice, felietony, składa się bowiem z różnych tekstów pisanych przez autora w ciągu ostatnich trzydziestu lat. Duża część z nich drukowana była na łamach redagowanej przez Śliwonika „Sceny”. Publikacje skomponowane z różnych tekstów budzą obawy, czy aby ułożą się w zwartą całość, czy ich narracja będzie klarowna. Tych pytań nie wywołuje Teatr niezbędny. Jego struktura jest logiczna i spójna. Poszczególne fragmenty opowieści komponują się w nierozerwalną całość (pewien mały niedosyt wywołuje teatr dzieci). Teatr niezbędny wypełnia lukę nie tylko na rynku wydawniczym, ale i w refleksji badawczej. Nie chcę powiedzieć, że nikt nie zajmuje się podanymi przez Śliwonika kręgami, ale w porównaniu z różnorodnością twórczą na tych obszarach i wielością podejmowanych działań, rzetelnego opisu i analizy jest zdecydowanie za mało.\nJaki jest cel tej książki, mówi motto: „Dlaczego zajmujemy się sztuką? / Aby przekroczyć swoje bariery, / wyjść z własnych ograniczeń, / zapełnić to, co jest naszą pustką i kalectwem, / zrealizować się czy też – jak wolałbym to nazwać / – dojść do spełnienia”. Ponownie Grotowski. Narracja autora zaczyna się już od okładki, na której zamieszczono kadry z filmu dokumentalnego Sposób bycia w reżyserii Andrzeja Titkowa. Widać na nim aktorów ze spektaklu Exodus Teatru STU. „Jeden zespół, jeden spektakl, jeden zatrzymany kadr, a ile teatralnych kręgów” (s. 19). Powtarzającym się graficznym motywem są właśnie kręgi. Pojawiają się na stronie tytułowej. Nakładają się częściowo na siebie, sugerując twórczą różnorodność, a zarazem teatralną całość. Towarzyszą też każdemu rozdziałowi, otaczają numery stron.\nPierwszym kręgiem jest słowo w teatrze, które w przekonaniu autora stanowi najważniejszy element wyrazu i podstawę kultury teatralnej. Tendencje w samym teatrze są jednak przeciwne. Od wielu już lat – początków upatrywać można w neorealistycznych dramatach, w praktykach teatrów laboratoryjnych, gdzie głos miał służyć jako środek wyrazu, w którym mało ważne były dykcja czy artykulacja, albo w teatrach plastyków stawiających na pozasłowne środki artystyczne – słowo przestaje być zasadniczym tworzywem, a dbałość o nie umieszcza aktora w grupie twórców nienowoczesnych. Zdaniem autora ten stan rzeczy bierze się z preferowanego powszechnie modelu kultury, z przyzwolenia społecznego i braku etosu inteligencji.\nW obszernym kręgu słowa mieści się ruch recytatorski. Ten fenomen narodził się wraz z Ogólnopolskim Konkursem Recytatorskim w roku 1953 i swym zasięgiem objął wszystkie województwa. Konkurs do dziś jest najważniejszym spotkaniem recytatorów (Towarzystwo Kultury Teatralnej, którego Śliwonik jest prezesem, oficjalnie przejęło organizację OKR w roku 1971. Śliwonik związany jest z konkursem pięćdziesiąt pięć lat). Sztuka żywego słowa z czasem podzielona została na cztery kategorie. Podstawą jest recytacja, obok niej ważne miejsce zajmuje poezja śpiewana, gdzie muzyka „służy uwyraźnieniu idei”, „włącza się w najgłębsze znaczenia tekstu”. Dla tych, którzy wychodząc od słowa, chcieliby zaproponować nowe odczytanie literatury w połączeniu ze środkami teatralnymi, na przykład rekwizytem, powstała kategoria „wywiedzione ze słowa”. Wreszcie, jeśli uczestnik potrzebuje pełnej teatralnej wypowiedzi, może wybrać teatr jednego aktora.\nPo co Śliwonik skrupulatnie zapisuje daty, przywołuje nazwiska, grupuje repertuar, dokonuje syntez? Teatr i wszystkie jego skupienia mają dla autora podstawowy, niezbywalny wymiar – jest to wymiar społeczny. Sztuka żywego słowa gromadzi ludzi o różnym wykształceniu, pochodzeniu, statusie społecznym i ekonomicznym. W konkursach biorą udział zarówno ludzie młodzi, często marzący o szkole teatralnej (wielu wybitnych aktorów wyszło z ruchu recytatorskiego, na przykład Janusz Gajos, Tadeusz Malak, Marek Kondrat, Magdalena Cielecka, Andrzej Chyra), jak i seniorzy, dla których czas przygotowania i moment występu stają się istotną częścią życia. Działalność ruchu łączy się też z pracą instruktorów, reżyserów, z zaangażowaniem instytucji kultury.\nDziś ruch recytatorski nie ma już takiego zasięgu jak w latach pięćdziesiątych czy sześćdziesiątych. Nie można go jednak ignorować „To, co niezniszczalne, trwa – pisze autor – […]. Niezniszczalna okazała się idea konkursu, łączącego jasne reguły i głęboko ludzkie potrzeby: otwartość wobec świata i sztuki, równoprawność w ocenie dokonań, pasja poznawania, kreacyjność (s. 64)”. Śliwonik wysuwa też mało optymistyczną diagnozę: konkurs dzieli los słowa – przegrywa z multimediami i nowymi technologiami. Sztuka żywego słowa mało ceniona jest w programach edukacyjnych, nastwionych nie na twórczość, lecz na innowacyjność. Władze i pedagodzy zapominają jednak, że jej wpływ na całościowy rozwój człowieka, a zwłaszcza społeczne kompetencje, jest w szerszej perspektywie nie do przecenienia.\nNie tylko w kręgu słowa, ale we wszystkich omawianych obszarach Śliwonik bardzo mocno akcentuje społeczną rolę działalności twórczej. Im bardziej się o niej zapomina, tym autor głośniej o niej mówi. Wyraźnie widać to na przykładzie teatru amatorskiego, tworzonego przez osoby, które na co dzień nie zajmują się sceną. Znajdują jednak czas i chęć, by nie tyle wypowiadać się, co realizować przez sztukę. Teatr amatorski nie ma być i zwykle nie jest naśladownictwem teatru zawodowego (zawodowstwo i amatorstwo nie mogą ze sobą konkurować). Ma przecież własne metody, repertuar, styl gry, a co najważniejsze – własne cele. W przekonaniu autora, nie prowadzi się dziś jednak odpowiedniej polityki kulturalnej skierowanej do amatorów, choć z kręgu teatru amatorskiego rozwinął się teatr robotniczy i ludowy oraz ruch studencki i teatr alternatywny. To naprawdę pokaźna część życia teatralnego.\nW trzecim kręgu teatru niezbędnego znajduje się teatr alternatywny. Dziś – po śmierci jednego z współtwórców ruchu, Lecha Raczaka – tym bardziej warto zatrzymać się na tym zjawisku. Śliwonik z poszanowaniem dla liczb i dat przedstawia krótką historię alternatywy powstałej w latach pięćdziesiątych. Podejmuje się ustalenia okresu rozwoju, jego faz i poszczególnych ogniw. Interesuje go studencki ruch teatralny między 1954 a 1989 rokiem. Mając świadomość, że daty te nie zamykają całej historii teatru studenckiego, autor podkreśla, że tylko w ciągu tych trzydziestu pięciu lat teatr studencki stał się ruchem, który łączyło poczucie jedności. „Teatr był ich wspólnym dziełem, ich głosem. A gdy zobaczyli, że świata nie da się naprawić, postanowili go zmieniać, tworzyć świat alternatywny. I to był, zrodzony w ruchu studenckim, teatr alternatywny właśnie. Polityczny i artystyczny – najkrócej uchwycił jego istotę Lech Raczak” (s. 111). I faza zaczęła się od premiery STS-u Prostaczkowie i trwała szesnaście lat. Początek II fazy datuje się na rok 1970, kiedy na Łódzkich Spotkaniach Teatralnych pokazano wyjątkowe spektakle: Spadanie Teatru STU, W rytmie słońca Teatru Kalambur oraz Wprowadzenie do… Teatru Ósmego Dnia, a jej koniec wyznaczył stan wojenny. Ostatni etap to okres między 1983 a 1989 rokiem, kiedy wraz z przemianami ustrojowymi nastąpiła śmierć ruchu. Te trzydzieści pięć lat poszukiwań autor uznaje za jedno „z najważniejszych społecznych dokonań polskiej kultury w drugiej połowie XX wieku” (s. 111).\nTeatralna praca w ruchu niezawodowym wymaga odpowiednich predyspozycji i kompetencji. Szczególnej wrażliwości oczekuje autor od twórców teatru dla życia (Śliwonik celowo nie używa określeń „terapia przez teatr”, „teatr osób niepełnosprawnych czy wykluczonych”). Największym grzechem reżyserów oraz animatorów jest chęć „unormalnienia” osób z niepełnosprawnościami. Reżyser pracujący z niepełnosprawnymi lub wykluczonymi powinien „zajmować się ŻYCIEM ZAMUROWANYM” – to określenie Schulza z opowiadania Dodo. Musi je poznać i zrozumieć, by dopomóc. Teatr jest drogą ku drugiemu, ma wspierać w odblokowywaniu pragnień i ujawnianiu lęków. Do tego dąży między innymi Robert Wilson, który nie zmienia swoich niepełnosprawnych aktorów, tylko próbuje poznać ich postrzeganie rzeczywistości. Tak pracował Bolesław Greczyński, tworząc z osobami chorymi psychicznie Living Museum. Ku innym światom ludzkim podążali Bohdan Głuszczak w Olsztyńskiej Pantomimie Głuchych czy Krzysztof Papis w więziennym teatrze „Po drodze”.\nSpośród poruszających się obok siebie kręgów teatralnych, zahaczających zarówno o zawodową, jak i pozainstytucjonalną przestrzeń, dwa z nich Śliwonik umieszcza przede wszystkim po stronie niezawodowej. To teatr dla siebie i teatr dzieci. Teatr dla siebie to wiejskie teatry powstające w obrębie środowiska. Ich głównych przedstawicieli zobaczyć można na Sejmikach Teatrów Wsi Polskich, których centralny przegląd od lat odbywa się w Tarnogrodzie. Dzięki wieloletniej pracy TKT, dyskusjom uczestników z jurorami, wspólnemu wypracowywaniu dobrych praktyk – ruch ten, po słabych doświadczeniach lat powojennych, stopniowo odradzał się i szukał własnego oblicza. Dziś wykonawcy, wykorzystując własne środki wyrazu i odrębną formę, najczęściej wystawiają teatralizowane obrzędy, zwyczaje, prace gospodarskie. Nieraz już zapomniane, dzięki udramatyzowanej fabule i teatralnej formie, ponownie ożywają. Choć sejmiki wpłynęły na zwiększenie aktywności i podniesienie poziomu teatru wiejskiego, to nie udało się wzbudzić dużego zainteresowania wśród odbiorców. Śliwonik po raz kolejny widzi tu głębsze przyczyny i poważniejsze zaniedbania. Mowa głównie o braku lekcji z zakresu dziedzictwa kultury, zwłaszcza dziedzictwa regionu, o nieumacnianiu poczucia lokalnej tożsamości i wspólnotowości.\nOstatni krąg – nie oznacza to, że najmniej ważny – stanowi teatr dzieci, tworzony po to, by rozwijać wyobraźnię dziecka, wyzwalać w nim zabawę i chęć tworzenia, ale także, by przekazywać pozytywne idee i zasady moralne. To teatr współtworzony. Taka jest wizja wieloletniego obserwatora. Praktyka jednak nie zawsze przystaje do założeń. „Teatr dziecięcy nie powinien być traktowany jako przygotowanie do »zawodowej kariery«, jest natomiast bardzo ważnym etapem w przygotowaniu do życia wśród ludzi” (s. 230). Dla niektórych to pierwsze lotnisko, z którego startują, by poprzez sztukę poznać świat.\nKsiążkę zamykają trzy rozmowy z byłymi studentami Lecha Śliwonika: Pawłem Płoskim, Zofią Dworakowską i Ewą Uniejewską. Pierwsza odbyła się w roku jubileuszu teatru publicznego i została poświęcona głównie teatrowi nieinstytucjonalnemu, druga dotyczyła zaocznych studiów Wiedzy o Teatrze – ich programu, profilu absolwenta, historii (niestety rektor Andrzej Strzelecki zlikwidował zaoczne studia WOT). Ostatni wywiad mówił o niezbędności teatru i odsłaniał światopogląd teatralny autora książki.\nLech Śliwonik od wielu lat pisze o tym, co realizuje jako animator, juror, organizator życia teatralnego i pedagog. Jego praca badawcza jest nierozerwalnie związana z praktyką. Będąc studentką i magistrantką Profesora, dzięki jego wykładom z Zagadnień Kultury Teatralnej, uczestniczyłam w Łódzkich Spotkaniach Teatralnych i Teatralnych Spotkaniach Barbórkowych w Dąbrowie-Górniczej, obserwowałam Ogólnopolski Konkurs Recytatorski i lokalne turnieje słowa, oglądałam spektakle teatru więziennego i wiejskie Sejmiki w Tarnogrodzie. Jeździłam wraz z grupą kolegów-studentów i teatr niezbędny stawał się dla wielu z nas niezbędny. Pozostaje jednak pytanie: czy można wskazać następców Lecha Śliwonika, czy ktoś będzie chciał walczyć o etos amatora, czy idee Towarzystwa Kultury Teatralnej zostaną przejęte i podtrzymane przez kolejnych animatorów i badaczy, czy polityka kulturalna pozwoli nie tyle przetrwać, ile rozwijać się wszystkim skupieniom, czy decydenci będą pamiętać o społecznej funkcji teatru niezawodowego? Brak mi tu optymizmu i pewności.\nautor / Lech Śliwonik\ntytuł / Teatr niezbędny. Studia, szkice, felietony\nwydawca / Miejski Dom Kultury w Stalowej Woli\nmiejsce i rok / Stalowa Wola 2019


Creative Stage V2 - Soundbar z technologią TV ARC, Surround i Clear Dialog\nSPRZĘT RTV / Kina domowe / 2020-11-12 10:35:04\nCreative Technology wprowadza na europejski rynek nową listwę dźwiękową Creative Stage V2. Jest to ulepszona wersja, dostępnego w polskiej dystrybucji soundbara Creative Stage 2.1, obecnie najlepiej sprzedającego się i docenianego soundbara.\nNajnowszy soundbar Creative Stage V2 jest wyposażony w szeroką gamę opcji łączności - TV ARC, optyczne, AUX, Bluetooth 5,0, a dodatkowo nawet, w strumieniowe przesyłanie dźwięku przez USB typu C - co czyni go kompleksowym systemem rozrywki audio dla urządzeń takich jak telewizory, komputery, telefony komórkowe i konsole do gier.\nCzęstotliwość robocza Bluetooth:\nZakres roboczy Bluetooth:\n* Profil Stereo Bluetooth lub A2DP umożliwia bezprzewodowe przesyłanie pełnego dźwięku stereo do innych urządzeń Bluetooth. Aby ustalić, czy Twoje urządzenie (notebook, komputer stacjonarny lub urządzenie mobilne) jest wyposażone w technologię Bluetooth obsługującą A2DP, zapoznaj się z dokumentacją / witryną internetową producenta urządzenia, aby uzyskać więcej informacji.\nCeny i dostępność: Creative Stage jest dostepny w cenie do 400 zł.\nBluetooth 5,0, wejście AUX 3,5mm, wejście optyczne, USB-C, TV (ARC).\nCeny i dostępność: Creative Stage V2 jest dostępny w atrakcyjnej cenie 489zł na stronie Creative.com.


Narzędzia do generowania leadów – poznaj 3 najskuteczniejsze (wideo)\nTak, chcę zdobyć nowe inspiracje dotyczące kampanii na facebooku\nEkspert marketingu internetowego, CEO\nWypełnij formularz i odbierz ebook “6 tipów na angażujące posty i skuteczną kampanię na facebooku”.\nZainspiruj się case study z konkretnymi przykładami dla promocji firmy lokalnej.\nChcę zapisać się na newsletter i mieć pierwszeństwo w dostępie do inspirujących artykułów, wideo i e-booków.\nGenerowanie leadów B2B to temat rzeka. W poprzednich materiałach poruszaliśmy już ten temat. Proces ich uzyskiwania może wydawać się skomplikowany i kosztowny, ale sprawa wygląda zupełnie inaczej, jeśli wiemy, które rozwiązania przynoszą najlepsze efekty. Przedstawiamy 3 najskuteczniejsze narzędzia do generowania leadów.\nPorozmawiajmy o współpracy. Kliknij tutaj.\nKampania Lead Ads Facebook\nPierwszym z nich jest kampania Lead Ads na Facebooku. To dosyć popularny sposób na pozyskiwanie leadów, ale nie wszyscy wiedzą, jak należy z niego korzystać. Najważniejsze jest to, aby w trakcie jej trwania zawsze oferować coś potencjalnym klientom, ponieważ to sprawia, że koszt pojedynczego leada znacząco spada. Prowadziliśmy kiedyś kampanię, dzięki której jeden z naszych klientów pięciokrotnie zmniejszył koszt generowania leadów. Jak to możliwe, że udało nam się tak radykalnie zmniejszyć kosz leada? Po prostu zaoferowaliśmy klientom coś wartościowego. Wystarczyło napisać przydatny ebook, a ludzie w zamian za taki materiał odwdzięczyli się danymi kontaktowymi. Niezwykle istotne jest to, by oferować darmowy content, ponieważ nikt bez powodu nie udostępni swoich danych kontaktowych zupełnie nieznanej firmie. Trzeba pamiętać również o tym, że reklamy na Facebooku możemy adresować do różnych osób, z uwzględnieniem różnych czynników. Mamy zatem spore możliwości dotarcia do pożądanych adresatów.\nKampania na LinkedIn\nJeżeli interesuje nas ściśle wyselekcjonowana grupa odbiorców B2B, dobrze jest postawić na LinkedIn. Portal ten staje się coraz bardziej popularny, także w Polsce. Możemy na nim prowadzić kampanię wizerunkową połączoną z jednoczesnym rozsyłaniem mailingów. Warto zwrócić uwagę, że takie wiadomości są postrzegane na tym portalu zdecydowanie bardziej pozytywnie i dzięki temu często są odczytywane. LinkedIn jest świetnym narzędziem do generowania leadów, ponieważ możemy bardzo precyzyjnie targetować wiadomości do odbiorców, na których najbardziej nam zależy. Każdy z nich może natychmiastowo sprawdzić profil nadawcy, co sprzyja szybkiemu nawiązywaniu współpracy.\nKampania follow up\nMamy tutaj do czynienia z mailingiem, ale nie w jego klasycznym rozumieniu. W tym przypadku korzystamy z baz danych zdobytych w sposób całkowicie legalny, a poza tym kierujemy swój przekaz dokładnie do tych osób, z którymi chcemy nawiązać relacje. Wiadomości follow up są oczywiście rozsyłane przez zautomatyzowany system, ale każda z nich jest spersonalizowana pod kątem konkretnego odbiorcy. To bardzo ważne, ponieważ w ten sposób buduje się zaufanie. Trzeba liczyć się z tym, że przy pierwszej wiadomości odzew może być niewielki, ale właśnie dlatego wysyłamy je sekwencjami w odstępach kilku dni. Mailingi tego typu z dużo większą skutecznością trafiają do odbiorców, ponieważ nie są traktowane jako spam.\nNarzędzia do generowania leadów do dyspozycji każdego przedsiębiorcy\nWyżej wspomniane kampanie odznaczają się wysoką skutecznością i każdy może z nich skorzystać. Polecamy zapoznanie się z załączonym wideo. Michał, nasz ekspert marketingu internetowego, krok po kroku wytłumaczy proces prowadzenia każdej z nich. Zachęcamy również do dzielenia się własnymi doświadczeniami w komentarzach.\nPodziel się swoją wiedzą, opinią i doświadczeniami z innymi czytelnikami tego bloga. Anuluj pisanie odpowiedzi\nZapamiętaj mnie, chce tu jeszcze czasem coś napisać ;)\nCzytelnicy podobni do Ciebie zainteresowali się także:\nJaka powinna być dobra agencja marketingowa?\nKryzys i marketing – 5 porad jak przetrwać trudne chwile\nPolacy a smart shopping. Co nas różni od innych narodów?\nAnimacja w Internecie – o czym należy pamiętać, aby wykorzystać jej atuty\nTak, chcę zdobyć nowe inspiracje dotyczące budowania marki\nWypełnij formularz i odbierz ebook “Jak zbudować taką markę, aby klienci sami chcieli od Ciebie kupować?”.


Potężny pożar w Charkowie. Płonie największy bazar w Europie Wschodniej - o2 - Serce Internetu\n| 17.03.2022 20:13\naktualizacja 14.04.2022 21:51\nPotężny pożar w Charkowie. Płonie największy rynek w Europie Wschodniej (Telegram, @Pravda_Gerashchenko)\nCharków jest jednym z najbardziej zniszczonych ukraińskich miast. Leży w północno-wschodniej części Ukrainy. Na początku 2021 roku, liczba mieszkańców wynosiła tam około 1,43 mln. Przed wojną zajmował drugie miejsce wśród najludniejszych ukraińskich miast. To niestety jedna z pierwszych miejscowości, na które Rosjanie zrzucili bomby. Walki nieustannie trwają tam od 21 dni.\nCzytaj także: Model codziennie przekracza granicę. "Widziałem, jak rakieta spada na szkołę"\nPożar w Charkowie, płonie największy rynek przemysłowy w Europie Wschodniej\nW mediach społecznościowych pojawiły się nagrania z pożaru. Widać na nich czarny dym ogarniający miasto. Płonie targowisko Barabaszowa.\nNa nagraniach opublikowanych w sieci widać ogromny pożar. Nad Charkowem unoszą się kłęby czarnego dymu. Płoną zabudowania słynnego bazaru. Widać też, jak straż pożarna próbuje opanować silny ogień.\nCharków był jednym z największych ośrodków przemysłowych i kulturalno-naukowych Ukrainy. Bazar Barabaszowa, który stanął w ogniu, był największym targowiskiem przemysłowym i odzieżowym w Europie Wschodniej. Według Wikipedii zajmuje też wysokie miejsce na liście światowej.\nCzytaj także: Tego muszą uczyć się dzieci. Smutną rzeczywistość zgotował im Putin\nPłonący targ znajduje się na 14. miejscu w rankingu największych bazarów na świecie. Jego powierzchnia to ponad 75 hektarów. W Charkowie prężnie rozwijał się także przemysł maszynowy, zbrojeniowy, metalowy, chemiczny, środków transportu, materiałów budowlanych i spożywczy.\nObejrzyj także: Relacja księdza z Charkowa. "Pełna mobilizacja"


Brokuły na zwyrodnienie stawów 0 - Wiedza\nBrokuł to jedno z superwarzyw – zawiera związek, który działa podobnie do leków stosowanych w chemioterapii i zabezpiecza skórę przed szkodliwym działaniem promieni ultrafioletowych. Teraz okazało się, że ta sama substancja – sulforafan (SFN) – blokuje enzymy niszczące stawy w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów. Na razie zakończyły się wstępne badania. Teraz akademicy z Uniwersytetu Wschodniej Anglii rozpoczynają kolejny etap studium. Chcą ustalić, czy sulforafan może spowolnić lub nawet zapobiec chorobie zwyrodnieniowej. Znalezienie odpowiedzi na te pytania utorowałoby drogę pierwszym testom klinicznym.\nTagi: brokuły, choroba zwyrodnieniowa stawów, SFN, sulforafan


Polska nadal importuje więcej wieprzowiny, niż jej eksportuje - Wiadomości Handlowe\nPolska nadal importuje więcej wieprzowiny, niż jej eksportuje\nSpożycie mięsa wieprzowego może spaść o 2,2 kg do poziomu 39,5 kg na koniec 2016 r. (fot. pixabay)\nW okresie pierwszych pięciu miesięcy 2016 r. deficyt polskiego handlu zagranicznego mięsem wieprzowym wyniósł 65 tys. ton i 75 mln euro wobec 82 tys. ton i 125 mln euro przed rokiem. Pozycja Polski na międzynarodowym rynku mięsnym wciąż uwarunkowana jest rosyjskim embargiem oraz zamknięciem dostępu do rynków azjatyckich.


mko 27.04.2019 08:18\nPaweł Sakowski jest jedynym Polakiem, który zagrał w serialu "Gra o tron". I to - jak się okazuje - zupełnie przypadkiem. Opowiedział nam, jak wyglądała praca przy realizacji prawdopodobniej najbardziej efektownej bitwy w historii telewizji.\nFot. Piotr Rybałtowski\nDostać rolę w największym, najdroższym, najpopularniejszym serialu telewizyjnym ostatnich lat, wysyłając zgłoszenie na casting z myślą o zupełnie innej produkcji? Niewiarygodne, ale tak właśnie było w przypadku Pawła Sakowskiego. Aktor poznańskiego amatorskiego Teatru u Przyjaciół pojawił się na planie ósmego sezonu "Gry o tron" i wcielił w lorda Hornwooda, jednego z chorążych Starków. Sceny z jego udziałem są związane z bitwą o Winterfell, którą zobaczymy w kolejnym odcinku. Naprzeciw siebie staną armia ludzi pod wodzą Daenerys Targaryen i umarli prowadzeni przez Nocnego Króla.\nSakowski to jedna z 750 osób, które pracowały przy realizacji scen tego odcinka przed i za kamerą. Dzięki tej roli udziałem Polaka staje się także rekord - 82-minutowy odcinek "Gry o tron" w całości skupi się na pokazaniu walki i będzie to najdłuższa scena bitewna jaką kiedykolwiek sfilmowano. Do tej pory palmę pierwszeństwa dzierżyła Bitwa o Helmowy Jar z filmu "Władca Pierścieni: Dwie wieże".\nMarta Korycka: Jak się dostaje rolę w "Grze o tron"?\nPaweł Sakowski: Dostaje się albo mając świetnego agenta, albo przypadkiem. U mnie to był całkowity przypadek. Siedziałem sobie w pubie w małym miasteczku w Irlandii, gdzie odpoczywałem. To miasteczko wielkości 15 tysięcy mieszkańców, totalna dziura z perspektywy robienia kariery, na pewno ostatnie miejsce, gdzie można spodziewać się, że coś ciekawego się człowiekowi przydarzy. Przysiadł się do mnie facet, z którym zaczęliśmy rozmawiać. Okazało się, że był zaangażowany w produkcję serialu "Wikingowie". Od słowa do słowa, zapytał, czy nie chciałbym zagrać wikinga. Myślałem, że żartuje, ale dał mi namiary na kilka agencji w Irlandii i następnego dnia wysłałem zgłoszenie do jednej z nich. Okazało się, że zadzwoniono do mnie po tygodniu, czy nie chcę się pojawić na planie "Gry o tron".\n- I myślałem, że to był żart, bo nie wiedziałem nawet, że ten serial jest jeszcze kręcony.\nNie jest Pan zagorzałym fanem "Gry o tron"?\n- Teraz już jestem (śmiech). Byłem ogromnym fanem książki, ale serialu faktycznie nie znałem wcześniej. Oczywiście, nadrobiłem już wszystkie sezony.\nPodobno Pana dużym atutem jest doskonała umiejętność mówienia z różnymi akcentami w języku angielskim. Kończył Pan filologię, prawda?\n- Tak, kończyłem filologię angielską w Poznaniu. To chyba najlepsza filologia angielska w Polsce, jedyna z podziałem grup na amerykańskie i brytyjskie. Ja kończyłem amerykańską i gdzieś tam dochodzi do tego jakiś talent, który mam. Faktycznie, potrafię doskonale mówić z akcentem amerykańskim i irlandzkim, to są takie moje - nazwijmy to - specjalności. Ale jestem w stanie imitować każdy akcent w języku angielskim.\nNa planie "Gry o tron" pewnie przydała się też umiejętność jazdy konnej i szermierki?\n- Zgadza się. Dość dobrze jeżdżę konno, uczyłem się też walczyć klasyczną szablą polską.\nIle czasu spędził Pan na planie produkcji HBO i co zaskoczyło Pana najbardziej w pracy przy tak głośnej produkcji?\n- 12 dni, a zaskoczyły mnie dwie rzeczy. Jedna to dbałość o zachowanie tajemnicy. Gdy się jechało na plan, cały teren był ogrodzony w promieniu kilku kilometrów od miejsca kręcenia zdjęć, tak, aby nikt nie mógł się dostać w pobliże. Przejeżdżało się bramę jak w jednostce wojskowej, gdzie były sprawdzane przepustki i strażnicy weryfikowali zgodę na wjazd i dopiero później docierało się na plan. A na samym planie to, co robi niesamowite wrażenie, to profesjonalizm produkcji jeśli chodzi o dbałość o detale. Na przykład: gramy scenę przez cały dzień, gramy w błocie, w zimnie, pada deszcz. Ten strój na koniec dnia jest naprawdę brzydki, ubłocony, zakrwawiony sztuczną krwią. Następnego dnia, gdy przychodzi się na plan, już czeka czysty na wieszaku, więc gdzieś tam, w nocy, gdy aktorzy odpoczywają, jest cały sztab ludzi, cała obsługa, która dba o to, by następnego dnia wszystko było gotowe do nagrania.\nGra o tron - Nocny król AP / AP\nDomyślam się, że ta dbałość o szczegóły kostiumów i charakteryzacji ma znaczenie nie tylko w przypadku aktorów pierwszoplanowych. Ile godzin codziennie mijało zanim mógł Pan stanąć przed kamerą?\n- Oczywiście, trwało to trzy-cztery godziny. To jest kwestia ubrania stroju z pomocą asystenta, bo samemu ciężko by było to wszystko założyć. Elementów stroju jest kilka, nawet kilkanaście. Następnie jest charakteryzacja, makijaż, później trafia się do fryzjera. Później są jeszcze ostatnie poprawki - strój musi być odpowiednio dopasowany do sceny, w jakiej się gra, na przykład przyprószony śniegiem, ubłocony albo zakrwawiony. I dopiero gdy wszystko to jest zakończone, idzie się… jeszcze na ostateczne poprawki i dopiero potem na plan.\nJak długo pracuje się nad scenami?\n- W zależności od intensywności scen, od ośmiu do 12 godzin. Mój najdłuższy dzień na planie to 16 godzin, włącznie z przygotowaniem. Ja kręciłem sceny w Irlandii Północnej między styczniem a kwietniem. Pogoda jest tam wtedy średnia. Może nie jest wyjątkowo lodowato, ale większość scen kręciliśmy przy temperaturze około zera stopni i silnym i mrożącym wietrze, marznącym deszczu. Człowiek pojawia się na planie pełen adrenaliny i werwy, ale po kilku godzinach w takich warunkach naprawdę odechciewa się wszystkiego. Zwłaszcza, że buty bardzo szybko przemakają.\nI czym to poświęcenie się skończyło, pański bohater przeżył bitwę czy zginął?\n- Ja nie dotrwałem do końca tej bitwy. Była ponoć kręcona przez 50 dni, ja spędziłem na planie tylko 12. Z jednej strony nie ginę, ale z drugiej moja postać gdzieś potem znika. Miałem propozycję, żeby być na planie jeszcze przez kolejne 12 dni, ale niestety, miałem już pewne zobowiązania. Wtedy też nie miałem chyba świadomości, jak duża może to być rzecz. Gdybym wtedy wiedział, jak duży się zrobi z tego hałas, szum medialny, pewnie rzuciłbym wszystko i został na planie.\nCzy rola w "Grze o tron" zaowocowała już kolejnymi zagranicznymi projektami? Gdzieś pojawiła się plotka o "Gwiezdnych wojnach"…\n- Nie wiem, skąd się wzięły "Gwiezdne wojny". Wysłałem natomiast zgłoszenie do nowej części Indiany Jonesa, ale nie dostałem roli.\nA jakieś inne plany?\n- Zupełnie szczerze, "Gra o tron" pokazała mi, że lubię być przed kamerą i że to moment w życiu, w którym chciałbym zrobić więcej aktorsko właśnie przed kamerą. Tych projektów trochę się na ten rok zbiera. Na razie pojawiłem się w epizodzie w "Przyjaciółkach" Polsatu, ale jeśli wszystko pójdzie dobrze, może będzie to również Netflix.\nJest szansa, że mówimy o "Wiedźminie"?\n- Bardzo bym chciał. Pierwszy sezon jest całkowicie domknięty obsadowo, ale będę się starał o drugi. Ponoć jakieś szanse dotarcia do dyrektora castingowego są. Jednak to o czym mówimy to coś innego. Na razie jednak więcej nie mogę powiedzieć.\nWróćmy jeszcze na chwilę do "Gry o tron". Jakie jest Pana najmilsze wspomnienie z planu?\n- Najmilsze? Miłe było to, że aktorzy z głównej obsady zachowywali się normalnie na planie, można było z nimi spędzić czas w przerwach między zdjęciami, porozmawiać. Miałem okazję poznać Nikolaja Coster-Waldau i Gwendoline Christie oraz aktora, który gra Samuela Tarly’ego…\nGra o tron - sezon 8, na zdjęciu Kit Harington i John Bradley-West mat. prasowe HBO\nCzy z tymi znajomościami wiąże się jakaś interesująca historia?\n- Przygotowywaliśmy się pewnego dnia do kręcenia sceny i stałem obok człowieka, który wydawał mi się bardzo zdenerwowany. Lubię się odezwać do kogoś, kto stoi koło mnie w czasie przerw, więc spytałem, czy to jego pierwszy raz na planie. On mówi, że nie, że już trochę gra. Pytam go, czy się denerwuje, on na to, że trochę tak. Mówię: "Słuchaj, stary, jak byłeś już kilka razy na planie to dasz radę, spokojnie, bez nerwów". Poklepałem go po plecach, a potem koledzy śmiali się ze mnie. Okazało się, że byłem jedyną osobą, która nie poznała Johna Bradleya-Westa, serialowego Sama.\nJuż w następnym odcinku będziemy mogli zobaczyć sceny z Pana udziałem. Szykuje się pan jakoś specjalnie do oglądania - to na pewno musi być niesamowite przeżycie. Może wspólne oglądanie z przyjaciółmi?\n- To jest możliwe, ale szczerze mówiąc, zaproszeń na wspólne oglądanie mam tyle, że boję się któreś przyjąć, żeby nikogo nie urazić. Także może się zdarzyć, że będę to oglądał sam w domu.\nA komu Pan kibicuje, kto pana zdaniem zasiądzie na Żelaznym tronie?\n- Nie znam scenariusza, dostawaliśmy go tylko na daty dzień zdjęciowy, a pod koniec dnia były zbierane wszystkie tablety. Natomiast mam swoje fantazje. Mam wrażenie, że Nocny Król jest kimś ważniejszym niż nam się wydaje i to on ostatecznie zasiądzie na Żelaznym Tronie, a ci umarli nie są tacy źli.\nTrzeci odcinek serialu "Gra o tron", przy którym pracował Paweł Sakowski, będzie można obejrzeć premierowo w nocy z niedzieli na poniedziałek o 3:00 w HBO i HBO GO, a później w HBO w poniedziałek o 20:10.\n11:10 Galopujący Major wydaje powieść: Pisałem o przyszłości i nagle to, co wymyślałem, zaczęło się dziać w realu [WYWIAD]\n"Gra o tron". Usunięta scena z premiery ósmego sezonu potwierdza jedną z teorii fanów serialu\n"Gra o tron". To może być najbardziej efektowny odcinek w historii - jest zwiastun [s08e03]\nNie wiedzial jak duza rzecza jest GoT i to ma byc aktor? Aaaaa, polaczek-katoliczek typowy kretynek z kraju poybw umyslowych. Dzieki ci panie.\n<<Paweł Sakowski jest jedynym Polakiem, który zagrał w serialu "Gra o tron">>\nRola w tasiemcu dla upośledzonych jako temat na główną i jeszcze że naród dostąpił zaszczytu. Widzę że świat się zmienia, a w Polsce dalej jak w lesie xD\nkogo k. to obchodzi??\nNie widziałem nawet jednego odcinka. Warto do tego przysiąść?\nWielu Polaków czyściło szalety w Hollywood. Można też o tym zrobić grube opracowanie.\nSorry, ale... na poważnie robicie wywiad z jakimś statystą, który na dodatek nie wiedział co jest ta „Gra o tron”? ;) W tym kontekście to klasyczne, zakompleksione „pierwszy Polak który...” wchodzi na nowy poziom żenady\nEmocjonowanie się epizodzistami...Nawet nie. Statystami...\nmasakra wybi,órcza znalazła sobie kolejnego do promowania , ostatnio promowali jakiegoś lolka co zagrał niby u tarantino a sie okazało że go wycieli !!!\nWysłał zgłoszenie, a potem oddzwonili do niego z propozycją roli? Mogli ewentualnie zaprosić go na casting, chyba, że to zupełnie niznaczący epizod, gdzie najważniejsze jest jak się wygląda.


Znany Fotograf: Fotografia dronowa, Zdjęcia z drona Śląskie\nFotografia dronowa Śląskie\nLista Fotografów wykonujących zdjęcia Dronami ze Śląskiego. Porównaj portfolia, wybierz Fotografa i ciesz się wspaniałymi zdjęciami.\nJesteś tutaj: Home > Lista Fotografów > Fotografia dronowa > Fotograf Śląskie > Fotografia dronowa Śląskie\nJesteś fotografem ze Śląskiego i chcesz promować swoje zdjęcia w nowych miejscach? Nie czekaj, dołącz do nas i zaprezentuj swoje portfolio za darmo dla tysięcy osób właśnie szukających Fotografów wykonujących zdjęcia Dronami ze Śląskiego. Zapraszamy!\nFotografuję w zakresie: Fotografia dronowa Śląskie\nPracuję w miastach: Kraków, Warszawa, Biała Podlaska, Wrocław, Gdynia, Wrocław, Gdańsk, Poznań, Katowice, Łódź, Terespol\nZobacz wszystkich fotografów robiących zdjęcia z zakresu Fotografii dronowej i zdjęć z dronów.\nZdjęcia z Dronów wykonane przez Fotografów ze Śląskiego\nZdjęcia z Dronów Śląskie


Dyskusja użytkownika:Izrael – WikiPasy.pl - Encyklopedia KS Cracovia\n1 -- mk_91 21:47, 11 lut 2008 (CET)\n2 -- Fatah 17:36, 12 lut 2008 (CET)\n-- mk_91 21:47, 11 lut 2008 (CET)\nCzy to są wszystkie sezony, których opracowanie posiadasz?\nPrzypuszczam, że więcej informacji dotyczących tych sezonów nie masz, ale z nadzieją się o to spytam. :)\nZ tego co widzę te sezony, które dodałeś, dotyczą najwyżej klasy rozgrywek, ale czy na pewno nazywała się ona wtedy "I liga"?\nMasz może informacje o tym co się z Cracovią "działo" w sezonach pomiędzy dodanymi przez Ciebie? Przynajmniej w których ligach występowała i które miejsca zajmowała.\nChciałbym jeszcze dodać że nikt z nas nie dodaje podpisów do artykułów. Wszystkie edycje są odnotowywane i każdy może sprawdzić kto, co i kiedy dodał w "historii strony", więc nie ma potrzeby podpisywania się. --mk_91 21:47, 11 lut 2008 (CET)\n-- Fatah 17:36, 12 lut 2008 (CET)\nswoje informacje czerpie z książki "Śladem hokejowego krążka" z 75 najwyższa klasa rozgrywkowa jest tam nazwana I liga,mam gdziś jescze coś o sezonach w niższych ligach ale musze poszukać.\nO dodanie tekstu o policji dawno temu poprosił autor flagi. Nie mam nic przeciwko usunięciu tej wzmianki, ale proszę nie umieszczaj takich komentarzy, że coś jest bzdurne jeśli nie wiesz skąd pochodzi.. --FortArt 21:35, 4 paź 2010 (UTC)\nTę stronę ostatnio edytowano 4 paź 2010, 23:35.


Aktywny Klub Sportowy Osób Niepełnosprawnych – Strona 4 – "Krok za krokiem" w Zamościu\nWyniki Zamojskiej Ligi Boccia 2017 Listopad\nZaproszenie na Zamojską Ligę Boccia\nSerdecznie zapraszamy na przedostatnie zawody w tym sezonie, w ramach Zamojskiej Ligi Boccia, które odbędą… Czytaj więcej »Zaproszenie na Zamojską Ligę Boccia\nWyniki Zamojskiej Ligi Boccia 2017 Październik\nSerdecznie zapraszamy na kolejne spotkanie w ramach Zamojskiej Ligi Boccia, które odbędzie się… Czytaj więcej »Zaproszenie na Zamojską Ligę Boccia\nEliminacje do Mistrzostw Polski w Zamościu\n19 września 2017 18 grudnia 2018\nZapraszamy na Eliminacje do Mistrzostw Polski Osób Niepełnosprawnych w Bocci, które odbędą się w dniach 21.09.2017-… Czytaj więcej »Eliminacje do Mistrzostw Polski w Zamościu\nMiło mi poinformować o sukcesach odniesionych przez zawodników Aktywnego Klubu Sportowego Osób Niepełnosprawnych „Krok za krokiem” w Zamościu podczas Mistrzostw Polski Boccia, które odbyły się w dniach 17-20 listopada w Drzonkowie k. Zielonej Góry.\nCzytaj więcej »Mistrzostwa Polski 2016\nAtak Klonów (oczami Mateusza)\nW dniach 27- 29 października 2016 r. uczestniczyliśmy w trzecich eliminacjach do Mistrzostw Polski w Boccię, które odbyły się Wągrowcu. Uczestnikami zawodów byli członkowie klubu AKS-ON w Zamościu: Drużyna „Klony”Czytaj więcej »Atak Klonów (oczami Mateusza)\nNasi reprezentowali Polskę! (FOTO)\nW ubiegłym tygodniu reprezentanci naszego klubu udali się do Poznania zdobywać cenne doświadczenia związane z Boccią. Nasi terapeuci i zawodnicy uczestniczyli w dwóch warsztatach prowadzonych przez światowej klasy specjalistów oraz zawodach międzynarodowych Boccia. Czytaj więcej »Nasi reprezentowali Polskę! (FOTO)\nTurniej w Kielcach (FOTO)\n2 października 2016 12 października 2016\n23 – 25 września w Kielcach odbyły się II eliminacje do mistrzostw polski w Bocci. Zawodnicy grali na hali o dosyć specyficznej betonowej nawierzchni, udostępnionej przez kieleckie „Targi”.Czytaj więcej »Turniej w Kielcach (FOTO)\nBoccia connects People\n19 lipca 2016 12 października 2016\nAktywny Klub Sportowy Osób Niepełnosprawnych „Krok za krokiem” w Zamościu organizował na początku lipca w Bondyrzu w ramacch projektu Maratonu Buli finansowanego z FIO szkolenie gry Boccia przyjaciół z Tarnopola i Krzemieńca . Zawodnicy z Ukrainy zapałali gorącym uczuciem do Bocci.Czytaj więcej »Boccia connects People


By Marta Uroda i zdrowie 27 września 2018\nDorosły człowiek wcale nie musi jeść mięsa. Weganie są zdrowsi, lepiej się czują i podobno lepiej wyglądają.\nWedług danych WHO (z 2010 roku) co piąty człowiek na świecie ceni dietę wegańską. Chociaż wymaga ona wyrzeczeń, ma też wiele zalet.\nNiskokaloryczna dieta złożona z owoców i warzyw to dobry wybór, jeśli starasz się zrzucić wagę. Jedząc zdrowo, możesz stracić 1-2 kg tygodniowo. Większa ilość błonnika sprawi, że nie będziesz tak często czuła głodu.\nOsoby na diecie wegańskiej znacznie rzadziej chorują na nowotwory. Dieta bogata w warzywa zmniejsza ryzyko raka jelita grubego, dieta bogata w soję – raka piersi.\nPrzyjmujesz więcej tego, co cenne\nZrównoważona dieta wegańska to więcej błonnika, potasu, magnezu, kwasu foliowego.\nMasz zdrowszą skórę\nWystarczy kilka tygodni wegańskiej diety, żeby zauważyć poprawę stanu skóry w przypadku trądziku.\nMasz lepszą kondycję\nWegańska dieta działa przeciwzapalnie, wspomaga regenerację mięśni. To właśnie dlatego często stosują ją sportowcy, zwłaszcza przed zawodami.\nWeganie rzadziej cierpią na wzdęcia. Kobiety mają mniej bolesne miesiączki. Podobno dieta wegańska sprawia, że jesteś też mniej nerwowa!\ndietadieta wegańskajak zrobićurodaweganiezdrowie\nNext articleKampania: Kochasz? OdWAŻ się na zmiany!\nJakie stylizacje na Andrzejki?\nAndrzejki już za chwilę, a Ty nadal nie wiesz, w co masz się ubrać? Mamy…


Kopertówka w stylu boho / hippie - nasz przegląd - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Torebka Boho » Kopertówka w stylu boho / hippie - nasz przegląd\nKopertówka w stylu boho / hippie - nasz przegląd\ntorebka boho torebka hippie kopertówka boho kopertówka hippie\nFestiwalowy look w wersji mini.\nWcale nie musisz lubić stylu boho czy hippie, by dać się zauroczyć tym małym cacuszkom.\njest bogato zdobiona, a ilość wzorów i kolorów nieograniczona, więc z pewnością każdy znajdzie coś dla siebie.\nCechy wspólne? Prostokątny kształt, duża ilość koralików, cekinów i barwnych nici.\nJej festiwalowy look od razu przyciągnie spojrzenia i ożywi stonowaną stylizację.\nna zdjęciu torebka Zara\nParfois, 59,90 zł\nAldo, 161,40 zł\nEsprit, 159 zł\ns.Oliver, 159 zł\nZobaczcie! Wczorajszy wieczór w branży modowe zdecydowanie należał do Joanny Klimas. Znana i uznana polska projektantka miała okazję zaprezentować swoją najnowsza kolekcję. Jak wypadł pokaz? Zobaczcie! ZOBACZ TEŻ: Kto ... czytaj więcej


Wynajmę punkt handlowy: Gdynia Śródmieście , ulica Stefana Batorego, 214 m2, 11770 PLN - Domiporta.pl\nKUPUJĄCY NIE PŁACI PROWIZJI!!! Przyjdź i zaproponuj swoją cenę!! LOKALIZACJA Świetna lokalizacja Gdynia Centrum, wszystkie środki transportu w niedalekiej odległości. BUDYNEK Piękny, nowy budynek, oddany tego roku przez dewelopera BMC. LOKAL Lokal o powierzchni 214mkw, przeszklony, z wejściem również od zaplecza. Wnętrze pozostawione do aranżacji i wykończenia według swoich potrzeb, możliwość prowadzenia praktycznie każdej działalności przy długiej i rzetelnej współpracy. Możliwość podzielenia lokalu na dwie części. Masz więcej pytań?? Zadzwoń!! Zapraszam do prezentacji!! Nad bezpieczeństwem naszych transakcji czuwa kancelaria radców prawnych Lejk oraz ubezpieczenie agencji polisą OC w PZU (nr 102pokaż telefon). Dzięki stałej współpracy z najlepszymi kancelariami notarialnymi, nasi klienci otrzymują najwyższą jakość obsługi przy najniższych na rynku stawkach taksy! A gdy zakup nieruchomości wymaga kredytu - nasz doradca finansowy bezpłatnie sprawdzi Twoją zdolność kredytową i poprowadzi przez cały proces zawierania umowy z bankiem. Jeśli na koniec czeka Cię remont - możesz ponownie zaufać Gaudium! Współpracujemy z doświadczoną i rzetelną firmą wykonującą kompleksowe remonty. Zaufaj Gaudium – poczuj radość posiadania! Po więcej informacji zapraszamy do kontaktu bezpośredniego z agentem oraz na naszą stronę www.gaudium-nieruchomosci.pl Powyższa oferta ma charakter informacyjny i nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu art.66 §1 kodeksu cywilnego oraz innych właściwych przepisów prawnych. Oferta wysłana z programu dla biur nieruchomości - asariWEB\nNumer oferty: 11/8402/OLW\nOgłoszenie nr 11/8402/OLW


Jakie góry, takie żarty- Góry Suche – Marina Furdyna\nJakie góry, takie żarty- Góry Suche\nFebruary 28, 2017 May 18, 2021 5 minute readby Marina Furdyna\nPlany były całkiem poważne- dojedziemy do Wałbrzycha, skąd pieszo ruszymy szlakiem z Góry Brzezinki aż do Sokołowska. Zaraz, zaraz, dla pewności wygooglujmy jeszcze raz tę górę- ‘‘pseudo-grzbiet górski”. Czy ja w ogóle mam prawo mówić, że byłyśmy w górach?\nA przygotowane byłyśmy jak do jakiejś ekspedycji Nat Geo co najmniej- termos, stuptuty, pokrowce na plecaki, w głowie pojawiały się także raki, kije i liny. No dobra, wcale tak nie było. Ale miało być! Miałyśmy naprawdę sporo połazić, obcować z naturą i zmęczone dotrzeć do Sokołowska popołudniem, tak akurat przed zachodem Słońca. Co tu dużo mówić, trochę nam się plany posypały. Schody zaczęły się już w Wałbrzychu, kiedy to dopiero za trzecim razem udało nam się wyjść z terenu stacji Wałbrzych Główny. Nie pytajcie, ale przeskakiwanie przez tory pod nosem Straży Kolei to nie zbyt dobry pomysł, odradzam. Kiedy w końcu udało nam się wydostać na wylotówkę, z której później odbijałyśmy na RZEKOMO szlak, szlag nas trafiał, bo wiódł on uwaga, obok stacji Wałbrzych Główny. Here we go again. Nie muszę chyba pisać jak zachwycone, szczęśliwe i wolne czułyśmy się, kiedy wszelkie oznaki cywilizacji zniknęły już za plecami, a do nas dochodził jedynie odgłos hmm strumyka? Rzeki? Ale na mapie nic nie ma. TO ULICA! Szlak nie był szlakiem, a jedynie polną dróżką- skrótem, która prowadziła do uwaga- ULICY. Ta zaś biegła prosto do Sokołowska. Ja nie wiem jak my kiedyś zjechałyśmy Europę autostopem, zrobiłyśmy Tropiciela i nie zginęłyśmy zimą w Bieszczadach, ale tym razem ewidentnie zrobiłyśmy coś źle.\nNie było wyjścia, trzeba było albo iść (całkiem niebezpieczną drogą), albo… autostopować. Nie robiłyśmy tego od 3 lat, czy my w ogóle pamiętamy jak to się robi? NO RACZEJ, ŻE PAMIĘTAMY- pierwszy samochód nasz! A jak autostopować, to na bogatości– tylko z Panią Sołtys Sokołowska. Tutaj pragnę, abyście zwrócili uwagę na pogodę na zdjęciach powyżej- słonecznie, raczej bezchmurnie, zdecydowanie nie szaro. Dlaczego o tym mówię? Nad Sokołowskiem panuje jakaś dziwna anomalia i to właśnie od lokalnych mieszkańców usłyszałyśmy, że tu jest zawsze pochmurnie, ciemno i że to normalne. Hmm, mój wielki nos nie od wczoraj węszy różne zagadki, podstępy i niewyjaśnione sytuacje, także tym razem nie mogłam przejść obok tego obojętnie. Mam kilka wniosków, sprytniejsi zrozumieją kontekst wcześniej, dla reszty odpowiedź- autorska teoria spiskowa będzie na dole (foliarze, witajcie!).\nKilka faktów (prawdziwych, nie zmyślonych przeze mnie) na temat Sokołowska- to tutaj w 1855 roku otwarto pierwsze na świecie uzdrowisko dla gruźlików, ze względu na sprzyjający klimat. Miejscowość po dziś dzień słynie z dobroczynnych wpływów powietrza na zdrowie, jest tam całkiem sporo sanatoriów i mieszkał tam sam Krzysztof Kieślowski. Odbywają się tu liczne festiwale co dodaje aury tajemniczości i artystycznego ducha. Z resztą, zobaczcie sami- jak na polską wieś, Sokołowsko jest całkiem abstrakcyjne- różne style w budownictwie, malowane i ozdabiane domy. Sklepik “Fanaberia”, kino “Zdrowie”. Czy to naprawdę Polska?\nPrzy wjeździe nie da się nie zauważyć straszących, rudoczerwonych ruin. Stop, wysiadamy, bardzo nam się tu podoba. Wstęp prywatny, zakaz wstępu. Ale widzę świeże ślady w śniegu, też chcę zobaczyć z bliska. Ruiny fascynowały mnie już od dziecka, bo w Wierzbniku, skąd pochodzę, do lat 50-tych stał ogromny, piękny pałac (nie, żebym pamiętała). Do dziś zostały właśnie ruiny, grobowce i legenda o podziemnym przejściu z grobowców do kościoła. Bardzo chciałam odkryć coś przełomowego, w związku z tym wiecznie w tych ruinach grzebałam. Przynosiłam kawałki kafelków (może to po nich chodziła księżniczka?), kości (pewnie sarenek i zająców), kawałki naczyń. Może i mam 25 lat ale nadal wierzę, że tam w ziemi coś jest. Wracając do Sokołowska- te spektakularne ruiny to pozostałości po najstarszym ośrodku leczenia gruźlicy właśnie, potocznie zwanym Grunwaldem. Co za budowla! Bardzo fajnie, że jest instytucja zajmująca się odbudową, polecam naprawę ogrodzenia wcześniej (ale my zrobiłyśmy tylko szybkie foto i już nas tam nie było!).\nObok Grunwaldu stoi pewna ciekawa instalacja. Nie mogłam znaleźć żadnych informacji w sieci na ten temat, dlatego musicie się zdać na moją teorię, hehe. Czy wygląda wam to bardziej na pozostałości po sanatorium dla gruźlików czy… szpitala psychiatrycznego na przykład? Odpowiedzcie sobie sami, ja niczego nie sugeruję (TO NA BANK BYŁ PSYCHIATRYK, JAK NIC!).\nObiecałam wyjaśnić wam tę zależność pogodową- na chłopski rozum dzieje się tak, ponieważ “W Sokołowsku występują dwa poziomy klimatyczne o silnym zróżnicowaniu: poziom dna dolinnego (sanatoria) i poziom południowego stoku. Sokołowsko jest najzimniejszą miejscowością tej części Gór Suchych. Występuje tu stosunkowo długa zima i krótkie lato, a także obfite opady deszczu, z których 61 % spada latem, z maksimum w lipcu.” Mówi Wikipedia.\nJa natomiast myślę, że nie do końca jest to przypadek. Właśnie podczas naszego wyjazdu kierowca, który nas zgarnął NAGLE przypomniał sobie historię o dwóch uciekinierkach z okolicznego zakładu psychiatrycznego. Z jakiegoś powodu złapanie stopa również zajęło nam dłuższą chwilę. Widzicie już, o czym mówię? Tu coś jest na rzeczy…\nUśmiałam się serdecznie nad tą relacją. 🙂 Fajne są takie przygody przeżywane w kobiecym gronie – aż zatęskniłam za czasami, kiedy razem z moją przyjaciółką zjeździłyśmy wszystkie miejscowości w promieniu 30 km od domu. Na rowerach, rzecz jasna! I wiesz co, wstyd się przyznać, ale jakoś nigdy nie myślałam o tym, żeby do Wałbrzycha było “po co” jechać a teraz mi głupio, bo już po pierwszych zdjęciach szczęka mi opadła. Zabudowa cudna! No i stawiam na to, że instalacja to psychiatryk. 😉\nBo do Wałbrzycha ZDECYDOWANIE nie ma po co jechać, ale w okolice już tak! Z resztą, cały Dolny Śląsk jest super, aż żałuję, że nigdy nie poświęcałam temu uwagi, a mieszkałam całe życie tak blisko. Psychiatryk, wiadomo^^\nNastępnym razem zabierzesz mnie ze sobą ;)? Swietna relacja, bardzo oryginalna, a zdjęcia cudowne. Brakuje mi śniegu :).\nKochana, masz to jak w banku! Ale nie obiecuję, że góry będą górami, szlaki szlakami itd… :p\nAleż super zdjęcia!!!!!! Wypełniające cały ekran, no normalnie nie mogłam się napatrzeć <3 Co do instalacji natomiast to szok, że zachowało się wszystko w takim stanie\nO mamo, ta instalacja is so creepy! Obraz przypomina Vermeera, brałabym.\nMialysmy tam tez isc w nocy ale jednak NIE 😀\nJakie ciekawe miejsca pokazujesz. Niby znam te rejony ale okazało się, że dotarłaś tam gdzie ja nie dotarłam. Do tego piękne zdjęcia i fajnie opisana opowieść. A z tym autostopem to odważne jesteście 🙂\nNo powiem Ci, ze wcale nie tak latwo tam dotrzec jesli nie jest to celem, bo troche schowana ta wioseczka. Ale panuje w niej fajny duch, polecam, jesli masz czas.\nAle widoki! 🙂 Co prawda mało górskie, ale mają to “coś” 🙂\nNatura zawsze dobrze wychodzi na zdjęciach, nawet jeśli góry są pseudo górami 🙂\n! jak mi ten wyjazd przypomniał kiedy to z Hanką pojechałyśmy w podobne tereny i też było dużo przygód. coś z tym Wałbrzychem jest!(w ogóle jak próbowałyśmy DOJSC DO dworca w wałbrzychu to miajałyśmy takie miesca, że nie wiedziałam czy to jeszcze miasto, czy wieś, czy to wałbrzych, czy więzienie (goście z dziarami na twarzach okupujący ciemne bramy). w ogóle dolny śląsk jest mega, tak jak wy napatoczyłyście się na coś jak szpital psychiatryczny (ja chce to zobaczyć na żywo), to my szłyśmy przez las, gdzie nagle wyrosła ceglana rudera, z uwiązanym na łańcuchu szczekającym jak oszalałym psem, a na dachu była wbita LALECZKA!! taki niemowlak z wydłubanymi oczami! i dosłownie jak przeszłyśmy obok tego miejsca, niebo pociemniało i zacczęło się zanosić na burzę. to na szlaku na waligórę było. i też był autostop 😀 ale szło nam lekko, bo lato, więc i nie zakrywałyśmy połowy twarzy 😀 (Brawo:D) powiem Ci ze mnie zainspirowałaś żeby pojechać do sokołowska i w góry suche. już się nie mogę doczekać lata, oj będzie jeżdzone wtedy tam! sorry za mega chaotyczny wpis, ale pisałam szybko żeby nie zapomnieć 😀\nW Wałbrzychu nie ma ABSOLUTNIE NIC, za to właśnie okolice wymiatają! Jezu, co to za historia z tą ruderą… Już widzę swoje pełne gacie, ale myślisz, że tam ktoś mieszkał? Bo może trzeba było ratować psa? :p Tak, pojedź, pojedź, ja też chcę wrócić lasem, bo tam są idealne warunki dla niedzielnych wspinaczy (czyt. mnie 3 razy w roku w górach. Ojciec góral jest tym faktem załamany), nie da się zmęczyć a już można się pochwalić, że się w górach było :p\nUzdrowiska mają w sobie coś magicznego. Sokołowsko odwiedziłam jakiś czas temu, a tej jesieni byłam w Długopolu Zdrój\n(podrzucam linka: http://www.rykoszetka.com/2016/11/dlugopole-zdroj.html)\nWidziałam, że gdzieś czytałam o tej instalacji – to “Tężnia sztuki”, była wcześniej przez jakiś czas we Wrocławiu\nWow, dzięki za info! Muszę poczytać o tym więcej!\nZdjęcia przykuwają wzrok – nie mogłam sie odkleić 🙂 Podoba mi się Twoja relacja, jest zabawna i do tego bardzo ciekawa. Obstawiam, że to psychiatryk ;p\nDzięki serdeczne! Tak, tak, myślę, że teoria jest właściwa :p\nHaha świetny tytuł i piękne zdjęcia! Tęsknię za polskimi górami i to bardzo!\nŚwietna relacja 🙂 Już sam tytuł zaintrygował mnie bardzo 🙂 Tekst napisany po mistrzowsku, a zdjęcia rewelacyjne 🙂\nO rany, dziekuje!\nŚwietnie mi się czytało, bardzo ciekawa przygoda, podana z dobrym humorem. A fotorelacja mocno przekonująca, i te klimaty… 🙂\nWow! Jestem bardziej, niż pod wrażeniem!\nP.S. Podoba mi się, jak na zdjęciu telefonu, w tle za Tobą, jest jeszcze sfotografowana osoba z aparatem, która je robiła 😉\nHehe, to ja 🙂 a to jedyna droga, abym sama miala skads zdjecie :p\nCudna fotorelacja! A z tymi uciekinierkami to dobra historia. My generalnie najczęściej mamy wrażenie, że ludzie patrzą się na nas jak na wariatów, kiedy łapiemy stopa np. w Tajlandii 😀\nWlasnie chyba tak to jest, ze przyciagasz co dajesz, wiec moze odrobina prawdy w tym byla, kto wie :p\nMimo, że Sokołowsko to moje rodzinne strony, zawsze je omijam w drodze z Kochanowa do Głuszycy. Kocham tę drogę prze góry, mimo, że zawieszenie w aucie można zgubić, takie dziury 🙂 A udało wam się zobaczyć cerkiew? Pooznałam, daaaawno temu, popa – proboszcza z tej cerkwii, ale nigdy nie miałam okazji skorzystać z jego zaproszenia 🙁\nNo tak, to co mamy pod nosem, zwykle zostawiamy na ‘innym razem’. Cerkiew byla zamknieta, ale dobrze wspominam herbate z termosu na lawce przed 🙂\nNo to podróż Wam się nieźle zaczęła 🙂 Ale sam klimat tej miejscowości i okolic bardzo zachęcający. Chociaż my nie jesteśmy wytrawnymi piechurami, to okolice Sokołowska bardzo nam się podobają. Są naprawdę malownicze, pewnie latem wyglądają jeszcze ładniej 🙂\npiękne zdjęcia! w Sudetach nie byłem już naprawdę dawno, a ciągle mi nie po drodze z Krk… (w ogóle nie znam okolic Sokołowska, byłem w Górach Stołowych, Orlickich, Sowich i w Karkonoszach… czyli wychodzi na to, że nawet nie wiedząc o tym, omijam takie fajne górki)\nTe Suche są raczej niskie, ale ponoć warto raz w życiu przejść chociaż na Andrzejówkę (to nadal jeszcze przede mną) 🙂\nWidziałem coś takiego w Muzeum Sztuki ARoS w duńskim Aarhus. Chyba nie rozumiem współczesnej sztuki. Jak dla mnie instalacja idealnie pasuje do Wałbrzycha – on też jest mroczny i ponury 😉\nJaki tam jest klimat! Cudo!\nWam by się spodobało na pewno! 🙂\nstuptupy? termosy? ja ostatnio wybrałam się w góry w Norwegii z torebką! wspinałam się z nią po skałach i 30 cm śniegu. nie polecam.\nps. zdjęcia piękne, ale nie mogę obejrzeć wszystkich… są za duże i strasznie zacinają mi przeglądarkę 🙁\nMam nadzieję, że nikt nie zrobił Ci zdjęcia, które potem wyląduje w galerii “najgorzej ubrani górscy turyści” pomiędzy panią w szpilkach i panem w kubotach 🙂\nNie wiem dlaczego, ale zawsze w każdym poście 1 osoba musi mieć z tymi zdjęciami problem, ale już sprawdzałam milion razy na różnych sprzętach :(((\neh, może to mój komputer tak zamula 🙁 jej, nawet nie wiesz, jak mi było wstyd z tą torebką… ale tak to jest, gdy człowiek planuje spacer po mieście, a ląduje w górach 😀\nTaka instalacja była też we Wrocku jakiś czas temu, tuż obok NFMu 🙂 Ja też nie czaję o co z nią chodzi. Odnośnie wątku, niestety nie znoszę jak co chwilę jakiś element przerywa mi tekst. Jakoś nie mogłem poczuć tej opowieści 🙁\nInstalacja rzeczywiście wygląda jak pozostałości psychiatryka, nie, żebyś mi coś zasugerowała 😉\nHehehehe. Uśmiałam się nad ostatnim zdjęciem i jego tytułem.\nSokołowsko jest super! Ale fakt dookoła to bardziej takie pagórki niż górki. A Wałbrzych to ma chyba niekończące się stacje kolejowe (i jak jedzie się KD to jedzie się przez ten Wałbrzych i jedzie), a w mieście nie ma nic logicznego – i to jest w nim piękne.\nZaś przygotowanym być zawsze warto :-)) I przysięgam, ze mimo iż jestem okropnie objedzona – chcę tej pizzy! MNIAM


czwartek 09-06-16, czytany: 45292 razy, autor: Beata Maj\nOjcem dziecka ma być...\nKhloe Kardashian / © Fame/Flynet Tymczasem w Los Angeles baby boom! Przynajmniej jeśli wierzyć kolorowym magazynom, które zapładniają celebrytki często i chętnie. Ale do rzeczy.\nZobacz: Nie do wiary! Kardashianka w folii wygląda GENIALNIE! (FOTO)\nPo rewelacjach na temat odmiennego stanu Kylie Jenner, która gryzie ponoć paznokcie, bo nie wie, kto jest ojcem jej niedawno poczętego dziecka, teraz pora na starszą siostrę. Według informatorów Life & Style pozytywny wynik testu ciążowego zobaczyła również Khloe Kardashian (31 l.)!\nKhloe przez wiele lat bezowocnie starała się o dziecko. To właśnie niemożność zajścia w ciążę miała zepsuć jej relacje z mężem, Lamarem Odomem.\nI tu rusza karuzela z nazwiskami domniemanego tatusia nienarodzonej dzieciny. Plotkuje się, że ojcem dziecka może być Lamar Odom, do którego Khloe zbliżyła się znów jakiś czas temu. Małżonkowie mieli sprzyjające warunki, by marzenia Khloe stały się rzeczywistością.\nAle czy na pewno jest to dziecko Lamara?\nOprócz niego Kardashianka ostatnio spotykała się z Frenchem Montaną, Jamesem Hardenem, a zupełnie świeży jest jej romans z Odellem Beckhamem Jr.. Zobacz: Khloe Kardashian wpadła w furię, kiedy dowiedziała się o ciąży Blac!\nZatem może ktoś z tej drużyny strzelił gola?\nSą jeszcze inne możliwości. Mówi się, że ciąża Khloe jest wynikiem zapłodnienia in vitro, a dziecko ma nieznanego ojca. Druga możliwość jest taka, że Khloe spóźnił się okres, powiedziała o tym przyjaciółce, a ta stwierdziła, że Kardashianka będzie mieć dziecko.\nW plotkarskich mediach wszystko jest możliwe...\ngość, 09-06-16, 21:02 napisał(a):\n31 lat to stara?! Ty głupia ci*o!\nzachowuj się. Jak miałam 15 lat to też ludzie 30+ byli wg mnie już starzy. Jak dobije 30 to będzie się z tych słów śmiać.\nPodobno Bruce też spodziewa się dziecka.\nOna nigdy nie zajdzie w ciążę.\nBoze ale paskudna maciora\nzycze jej tego dziecka bo bardzo go pragnie :) bylo by super\nPrzeciez ona juz jest stara! Dziecko w tym wieku? Obawiam soe ze jej czas na macierzynstwo sie juz skonczyl\ngość, 09-06-16, 14:15 napisał(a):\nBo cZarnuchy wiedza Jak to robic I Maja dobry sprzet\nTo tylko stereotyp,ta rasa jest leniwa i czeka na trzęsienie ziemi zamiast działać.\nNo co ty-w ciąży-to wyczyn nie lada.\nJezzzusie co ja czytam.....\nJakie zadowie :-o\nAle maciora z niej....babochlop\nSkoro murzyn nic nie zdzialal, to musi byc bezplodna\nKtóry to już raz czytamy o Khloe rzekomej ciąży?\ngość, 09-06-16, 10:09 napisał(a):\njaki ten świat płytki...\nTy pewnie jesteś stworzona do wyższych celów.Wszyscy pozostali to nicość i puch marny:)\na może Brusia dał ujej nasienie aby dziecko było białe\nkoszmarne puxdry i tylko murzyn do takiej rzyci bo biały jej nie tknie\ndlaczego one wszystkie wala sie tylko z czarnuchami???\nNiedługo Bruce też będzie w ciąży. Czego to oni nie wymyślą dla sławy.\nNie spodziewaliśmy się TAKIEGO zdjęcia u Khloe Kardashian!\tCzy celebrytka zmienia się na lepsze?\tczytano: 13193 razy


2 w 1 Elektryczny Shock Gag Pen (Czarny)-YJ075B\nStrona domowa »Zabawki Hobby i gry »Pranks Gags i wyjątkowe prezenty »Figle\n2 w 1 Elektryczny Shock Gag Pen (czarny)\nWygląda jak fantazyjny pióro kulkowe, które daje Twojemu przyjacielowi szokujące doświadczenie, gdy próbują go używać. Zaproponuj swoim przyjaciołom użycie i po naciśnięciu przycisku na szczycie pióra, otrzymają szybki i nieszkodliwy elektryczny wstrząs, który sprawi, że krzyczą i skakują z niespodzianką.\nWygląda jak fantazyjny pióro kulkowe, które daje Twojemu przyjacielowi szokujące doświadczenie, gdy próbują go używać.\nZaproponuj swoim przyjaciołom użycie i po naciśnięciu przycisku na szczycie pióra, otrzymają szybki i nieszkodliwy elektryczny wstrząs, który sprawi, że krzyczą i skakują z niespodzianką.\nIdealny prezent dla przyjaciół, krewnych itp.\nZasilany przez cztery baterie LR41 (w zestawie baterie).\nWyrzuca szok elektryczny, może zakłócić działanie urządzeń elektrycznych.\nZasilany jednym akumulatorem AAA (w zestawie).\nRozmiar: 17.8*4.8*1.8 cm\n1 × 2 na 1 Elektryczny Shock Gag Pen\n5 gwiazdek: 39 (50%)\n4 gwiazdki: 31 (40%)\n3 gwiazdki: 6 (7%)\n77Opinie klientów Napisać recenzję, Publikuj obrazy, LubNapisz filmy, i dostaćPunkty kontaktowe.


Wino, słodycze, totolotek – w tej sekcji znajdziecie krótkie wierszyki, które w taktowny sposób pozwolą Wam poinformować, jakie prezenty chcielibyście otrzymać zamiast kwiatów. W subtelnych słowach wskażą, które drobnostki sprawią Wam radość i uwolnią od kłopotliwego szukania wazonu na kolejny bukiet kwiatów. Krótki wierszyk o prezentach umieścić można bezpośrednio na zaproszeniu lub dyskretnie dołączając do zaproszenia dodatkową karteczkę. Przygotowanie idealnego zaproszenia na ślub to nie lada wyzwanie, dlatego stworzyliśmy dla Was także osobne kategorie z eleganckimi tekstami zaproszeń ślubnych oraz najpiękniejszymi wierszykami o miłości.\nbyśmy mogli w winiarnię, zamienić swą piwnicę.\nucieszą nas kupony Dużego Lotka.\nA przed ślubem w Lotto zagrajcie,\nI na ślubie kupon zamiast kwiatów\nMili Goście nam dajcie.\nTych, którzy planują obdarować nas kwiatami, prosimy w zamian o przybory\nszkolne, które przekażemy najbiedniejszym dzieciom w Parafii.\nprosimy, aby zechcieli zamienić ten gest na podarowanie\nRównie mocno jak kwiaty, ucieszą nas pluszowe maskotki.\nktóre przekażemy do Domu Dziecka.\nktóre przekażemy do Schroniska dla Psów w Celestynowie.\n– prosimy, by na bukiet pieniążki\ni oblicz miłych swych nie skrzywili,\nBy uchronić drogich gości od wyboru słusznej złości,\ngdy prezenty się dublują Państwo Młodzi informują:\n„tuż po ślubie niezawodny na papierze znaczek wodny”!\n„tuż po ślubie niezawodny na papierze znaczek wodny”.\nMamy prośbę, drodzy Goście wielkich paczek nie przynoście!\nna podarek co szeleści i się łatwo w portfel mieści.\nJeśli chcesz nam podarować\nlecz odpocznij przed hulaniem.\nw jedną kieszeń dziś włożymy.\nPo weselu zaś spokojnie domek sobie urządzimy.\njeśli chcielibyście nam coś podarować,\nnajlepszym prezentem byłyby bilety\nktóre pragniemy przeznaczyć\nna naszą podróż poślubną.\nBędzie dla nas największą radością,\nmiło nam będzie banknocik w kopercie zobaczyć…\nWiele młodych par zastanawia się, czy informację o prezentach warto zamieścić na zaproszeniu. Nowożeńcy nie chcą, aby goście poczuli się urażeni – w końcu to ich obecność podczas uroczystości jest najważniejsza. Ale wspominanie o prezentach nie musi być niestosowne. Wręczanie upominków ślubnych stało się powszechną tradycją, a zamieszczenie krótkiej informacji o tym, co para młoda chciałaby otrzymać może okazać się bardzo pomocne. Dla wielu gości to duży kłopot zdecydować, jaki prezent wybrać, aby sprawić parze młodej przyjemność. Krótkie wierszyki w delikatny sposób zasugerują, jakim kluczem warto się kierować.\nZaproszenia ślubne Glamour w2\nZaproszenia ślubne Glamour w9\nDo najpopularniejszych upominków, na jakie nowożeńcy decydują się w miejsce kwiatów, należą butelki czerwonego lub białego wina. To trunek, który nieodłącznie kojarzy się z romantycznymi uniesieniami. Domowa piwniczka pełna wina z pewnością będzie często odwiedzanym miejscem, a butelki tego doskonałego trunku staną się nieodłącznym towarzyszem spotkań w gronie rodziny i przyjaciół oraz nastrojowych wieczorów we dwoje. Wiele par zdaje się także na łut szczęścia, prosząc swoich gości o kupony totolotka, których spora ilość zwiększa szanse na spektakularną wygraną. Zgodnie z osobistymi preferencjami nowożeńcy decydują się także na słodkości i książki lub prezenty, które tuż po ślubie będą mogli przekazać na dobroczynny cel.


Cirque Du Soleil - Blox.pl\nNajnowsze wpisy: Cirque du Soleil\nSą pewne książki i pewne filmy, do których, raz je kiedyś obejrzawszy/przeczytawszy, człowiek nie powinien nigdy wracać. Bo je dobrze wspomina. Do książek z tego rodzaju zaliczyłabym te autorstwa McLeana; Narnię; niektóre Montgomery. Do filmów- nieśm...\nUświadomiłam sobie, że nigdy nie napisałam nic o "Alegrii". Straszne niedopatrzenie. W końcu to pierwsze show Cyrku, jakie widziałam :) "Alegria" to opowieść o życiu cyrku; ale takiego klasycznego, książkowego cyrku, gdzie siłacz...\nDwa świetne przedstawienia omówione w jednej notce. Aż się nie godzi; a jednak, ku mojemu zdumieniu, mam ochotę pisać więcej o tym show, po którym mniej się spodziewałam. Może właśnie dlatego tak mnie urzekło- nie żywiłam żadnych oczekiwań. Więc zacz...\nMam dowód na objawianie się boskich sił w mojej okolicy, a wiecie, jaki? Ilekroć piszę na taki temat, jak w poprzedniej notce- towarzyszy temu Hermes. Wchodzi, rozsiada się i szyderczo dyryguje ciszą :P Dobra, bez paniki, już porzucam tamte tematy. N...\nKolejne show Cyrku Słońca. Naprawdę trudno mi powiedzieć, które jest lepsze, "Alegria" czy "Quidam". Oba- w przeciwieństwie do nieszczęsnego "Dralionu"- są pełne tej magii, tej niezwykłej, onirycznej atmosfery, będącej d...\nSzykuje mi się pierwsza po trzech latach majówka w Polsce. Trzy lata temu to było Tokio. Dwa lata temu- Fukuoka. W zeszłym roku- spływ kajakowy w okolicach Bjerringbro, w Danii. W tym planowaliśmy zrobić wypad na nasze polskie łąki sioła, lasy i jezi...\nDwa dni. Tyle udało nam się wytrwać w stanie zbolałego ogłuszenia, nim pojawili się pierwsi piewcy nienawiści. http://www.alert24.pl/alert24/1,84880,7763307,Szokujaca_homilia_w_Archikatedrze_Przemyskiej__POSLUCHAJ_.html?utm_source=facebook.com&ut...\nNajlepsze blogi: Cirque du Soleil\nWstęp do mojej galerii, jak sądze, niedługo otwierajacej swe wirtualne podwoje. Pojednie. Jakkolwiek.


Jaką lodówkę Amica chłodziarkę side-by-side średnią (300 - 350 litrów) w kolorze stalowym (inox) wybrać?\nStrona główna > Jaką lodówkę wybrać? > Amica > chłodziarka > side-by-side > średnia (300 - 350 litrów) > w kolorze stalowym (inox)\nLodówka Amica chłodziarka side-by-side średnia (300 - 350 litrów) w kolorze stalowym (inox) to polski akcent w kuchni. Dobry akcent, bo Amica oferuje nowoczesne urządzenia, w szerokiej gamie produktów, z różnego rodzaju systemami elektronicznymi.\nLodówka Amica chłodziarka side-by-side średnia (300 - 350 litrów) w kolorze stalowym (inox) - wybrane oferty:\nJaka lodówka Amica chłodziarka side-by-side średnia (300 - 350 litrów) w kolorze stalowym (inox) - wybierz dla siebie\nMasz wciąż problem, jaką lodówkę wybrać? Spokojnie, pomożemy! Wybrałeś już, że jesteś zainteresowany lodówką Amica chłodziarka side-by-side średnia (300 - 350 litrów) w kolorze stalowym (inox). Poniżej prezentujemy dalszy podział tych lodówek. Wybierz typ, jaki interesuje Cię najbardziej i przejdziesz do listy lodówek dopasowanych idealnie do Twoich potrzeb.


Mąż Dody sowicie zrugał ją na oczach tysięcy internautów. „Wariactwa można dostać" | Rozrywka Pikio\nPikio Rozrywka Mąż Dody sowicie zrugał ją na oczach tysięcy internautów. „Wariactwa można dostać"\nDoda i jej mąż Emil wydają się dobrze zgraną parą. Ostatnio coś jednak wydarzyło się między partnerami, bowiem partner piosenkarki potraktował ją w zdumiewający sposób. Wszystko na oczach fanów.\nDoda i Emil obecnie relaksują się na wakacjach w Izraelu. Przy tej okazji wokalistka zespołu Virgin co jakiś czas raczy fanów swoimi zdjęciami z wypoczynku na Instagramie. Gwiazda nie widzi w tym nic niezwykłego, jednak jej partner zaczynał być bardzo zirytowany. To było inspiracją dla piosenkarki, by wprowadzić w życie bardzo interesujący plan.\nDoda postanowiła zrobić eksperyment. Chciała pobić rekord\nDorota Rabczewska stara się być w ciągłym kontakcie z fanami za pośrednictwem mediów społecznościowych. Gwiazda bardzo lubi tę formę komunikacji, jednak jej mąż nie podziela tej fascynacji. Sam nie korzysta z Instagrama i nie rozumie, co jego partnerka widzi w tej aplikacji oraz zarzuca jej, ze poświęca za dużo czasu na robienie czy udostępnianie zdjęć.\nTo zainspirowało celebrytkę do przeprowadzania pewnego eksperymentu.\n- Specjalnie przejrzałam wszystkie cieszące się największą popularnością Instagramy naszych polskich gwiazd i one na swoim instastories dają minimum 30 filmików, co by oznaczało w praktyce, aby im dorównać, musiałabym przez 12 godzin w ciągu dnia dodawać co 24 minuty - stwierdziła.\nPostanowiła także podnieść stawkę i zrobić jeszcze więcej filmików. Docelowo miało ich być 60. Doda postanowiła jak najszybciej wprowadzić swój plan w życie, żeby udowodnić Emilowi, jak mało do tej pory robiła w social mediach.\nMąż Dody nie wytrzymał. Powiedział, co o niej myśli przy internautach\nWokalistka wiedziała, że jej plan jest okrutny, ale chciała udowodnić swojemu mężowi, że wcale nie spędza zbyt dużo czasu na Instagramie, a przy okazji sprawdzić, jak długo da radę żyć w ten sposób. Próba nie trwała jednak długo. Bardzo szybko Emil dał jej do zrozumienia, co o tym wszystkim myśli, a wszystko na oczach followerów celebrytki.\n- Zostaw już te nagrywanie. Wariactwa można dostać, są Twoje chwile, nasze chwile i ile można nagrywać tym telefonem. Niech się ta bateria już kończy - powiedział wzburzony.\nW końcu między mężem i żoną doszło do kłótni. Doda wytłumaczyła mu, że robi eksperyment i wyjaśniła jego zasady, Emil odpowiedział, że normalni ludzie tego nie robią. Dorota odpowiedziała, ze skoro nie ma Instagrama to nie wie, jak to wygląda. Na koniec oboje zarzucali sobie, ze pomylili się co do siebie, bo sądzili, że są inni.\nFani twierdzą jednak, że zła atmosfera najpewniej szybko minie, a para znów będzie się cieszyć wakacjami.\ndoda mąż instagram wakacje emil stępień\nWszystkiego najlepszego z okazji Dnia Dziecka Kuchenki gazowe w mieszkaniu są bardzo złym pomysłem. Eksperci ostrzegają przed niebezpieczeństwem Mama Wiśniewskiego przerwała milczenie. Wiele osób nie miało pojęcia o wielkiej tragedii "Szansa na sukces". Wielki finał za nami. Wiemy, kto wystąpi w Opolu Bardzo smutna wiadomość. Widzowie pokochali go za kultowy seriali, właśnie zmarł u boku swojej żony Koronawirus w polskim domu dziecka? Niemalże 30 dzieci trafiło na kwarantannę Wideo z Jackowskim pojawiło się w sieci, wszyscy przecierali oczy ze zdumienia. Od jasnowidza popłynął niebywały przekaz Już od 1 lipca wielka zmiana w 500 plus. Dotknie wielu rodzin, które nie miały o niej pojęcia Niedługo po ślubie mąż ją opuścił. Dopiero po latach poznała powalającą prawdę, nie mogła opanować łez


Atak hakerski na giełdę i kradzież środków o wartości 3,6 mld USD - Tygodniowy przegląd rynku kryptowalut - VETO.MEDIA: Newsy gospodarcze z Polski i Świata\nprzez Redakcja VETO 16 lutego 2022, 13:36\nW 2016 r. jedna z największych wówczas giełd kryptowalutowych, Bitfinex, padła ofiarą ataku hakerów na kwotę 119 754 bitcoinów, wartych w tym czasie około 72 mln USD. Przez lata hakerzy zdołali wyprać część środków, jednak większość z nich została zachowana pod ponad dwoma tysiącami adresów bitcoinowych, na które środki zostały przesłane po ataku. Jednak 1 lutego pozostałe 94 643 bitcoiny zostały przelane na jeden adres w ciągu zaledwie półtorej godziny. Było to dość nieoczekiwane, ponieważ środki były dotychczas prane w bardziej profesjonalny sposób – partiami, w niewielkich kwotach. Około tydzień później, 8 lutego, nadeszła odpowiedź na pytanie, dlaczego środki zostały przeniesione.\nWedług amerykańskiego Departamentu Sprawiedliwości, władze amerykańskie zajęły tę kwotę i aresztowały pewne małżeństwo pod zarzutem spisku w celu prania środków pochodzących z ataku na Bitfinex. Organy amerykańskie poinformowały, że para ta dążyła do wyprania bitcoinów. W ramach sądowego nakazu przeszukania kont internetowych stanowiących własność pary, w należącej do mężczyzny chmurze znaleziono zaszyfrowany plik zawierający ponad 2 000 adresów i odpowiadających im kluczy prywatnych powiązanych z atakiem, co stanowiło przesłanki do zajęcia środków. Małżeństwu nie postawiono jednak zarzutów dotyczących ataku na giełdę jako takiego.\nW niedzielę w Los Angeles w Kalifornii odbyła się coroczna impreza Super Bowl, podczas której Los Angeles Rams wygrali z Cincinnati Bengals. Można zadać sobie pytanie, jaki ma to związek z kryptowalutami. Aby na nie odpowiedzieć, należałoby obejrzeć reklamy transmitowane podczas meczu, w których silnie reprezentowane były spółki kryptowalutowe. Swoje reklamy zamieściły tam takie podmioty jak Coinbase, FTX, Crypto.com czy eToro.\nNawet reklama Budweisera zawierała promocję NFT. Z jednej strony podkreśla to, że spółki z tej branży mają teraz niezbędne możliwości finansowe umożliwiające transmisję tych reklam, aby przyciągnąć uwagę szerszej publiczności. Z drugiej strony, podczas Super Bowl w 2000 r. swoje usługi reklamowało aż 17 spółek dot-com. Zaledwie kilka lat później większość tych firm złożyła wniosek o upadłość, a zatem niedzielna impreza przywołuje negatywne skojarzenia z przeszłości. W związku z tym wydarzenia związane z kryptowalutami podczas Super Bowl mogą być potencjalnie postrzegane zarówno w pozytywny, jak i negatywny sposób.


1446 K473 Henderson slipy męskie wygodne 3 pak\n1446 K473 Henderson slipy męskie wygodne...\nSlipy z klasycznej linii HENDERSON CLASSIC gwarantują bezpieczeństwo i komfort w sprawdzonych fasonach. Wygodę zapewniają anatomiczne kształty i 100% bawełny w składzie materiału. Slipy mają ukrytą gumę, a na ich środku znajduje się naszywka z logo. Te slipy są w kolorach, które powinny spodobać się każdemu mężczyźnie: granatowym, bordo, niebieskim. Skład: 100% bawełna. Jest to trójpak slipów.


Puszcza Kampinoska – Górki, Zamość, Cisowe – Malutka Podróże\nPozostało coraz mniej bitych dróg, którymi jeszcze nie chodziliśmy w Puszczy więc zaczynamy robić trasy uzupełniające. Już kiedyś startowaliśmy z Górek aby obejrzeć Zamość teraz trasę zmodyfikowaliśmy aby zrobić kółko i przy okazji sprawdzić kilka miejsc, które wcześniej umknęły.\nTuż przed mostkiem na kanale Łasica skręcamy w drogę wzdłuż kanału. To była dobra decyzja, nie ma tam ani ludzi ani domów.\nPóźniej, gdy doszliśmy do terenu zalewowego, który wcześniej musiały zamieszkiwać bobry (duża ilość nawet potężnych drzew ściętych przez te zwierzęta) musimy wejść w las bo ścieżka się skończyła.\nZ pomiędzy drzew widzimy po drugiej stronie kanału parę żurawi na łące.\nDochodzimy do żółtego szlaku z Granicy. Szlakiem docieramy do tego samego dębu z mrówkami, który odwiedziliśmy dwa tygodnie temu ponieważ na google mapach odkryłem, że w pobliżu powinien stać dom. Niestety domu już nie ma, są tylko świeże nasadzenia. Myślę, że dom został zlikwidowany 2-3 lata temu.\nTrochę ten las nam przypominał las namorzynowy na Zanzibarze, woda opadła i odsłoniła wysokie korzenie.\nWracamy do drogi, którą wcześniej tutaj przyszliśmy i idziemy w stronę Cisowego. Teraz mam czas żeby przyjrzeć się kilku miejscom, w których stały domy.\nNie potrafię zidentyfikować „właściciela”, wyczytałem, że sporo ptaków śpiewających znosi błękitne jajka.\nI wreszcie mogłem sprawdzić miejsce po gospodarstwie, które odwiedziliśmy 2 lata temu. Widać, że teraz budynki są likwidowane dokładniej, nawet fundamenty zniknęły.\nMijamy oba zamieszkane gospodarstwa i skręcamy przy krzyżu w prawo, wracamy do samochodu. Jeszcze tylko odnowiona kapliczka i przez las, który płonął w ubiegłym roku dochodzimy do samochodu. Widać, że drzewa dają radę ale ogień był prawie przy domach.\n25 maja 2020 MalutekMisioabandoned, abandoned villages, Cisowe, Górki, opuszczone, opuszczone domy, puszcza, puszcza kampinoska, Zamość\nPoprzedni Poprzedni wpis: Jordania\nDalej Następny wpis: Parki Narodowe USA czyli nasza wycieczka po południowym zachodzie


54 mieszkań na sprzedaż powiat cieszyński. Najwięcej ogłoszeń bez pośredników (49) oraz niepowtarzające się oferty agencji (5).\nWisła · 2 pokoje · 54 m² · 1 piętro Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nMieszkanie Wisła na sprzedaż bezpośrednio\nSłoneczny apartament wraz z umeblowaniem o powierzchni 54,09m2 zlokalizowany w atrakcyjnej okolicy z widokiem na dolinę, las i strumyk. Lokal usytuowany na I piętrze w jednym z trzech domów-bloków mieszkalnym (z windą). Okna PCV dwa balkony. Duży salon z otwartą jadalnią i aneksem kuchennym (płyta elektryczna , zmywarka mikrofalówka), sypialnia , przedpokój i łazienka (pralka). Wnętrza wykończone gładziami gipsowymi, panelami, kafelkami. Do lokalu przynależy piwnica oraz wydzielone miejsce ga...\nCieszyn, ul. Karola Szymanowskiego · 3 pokoje · 48 m² · parter Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nMieszkanie Cieszyn na sprzedaż bezpośrednio\nSprzedam mieszkanie M4 znajdujące się na ulicy Szymanowskiego na parterze. Mieszkanie posiada 3 pokoje, kuchnia, łazienka duży przedpokój. Mieszkanie jest świeżo malowane: ściany, sufity, kaloryfery itp. Nowe plastikowe okna, nowe wzmacniane antywłamaniowe drzwi wejściowe. Posiada własna piwnicę, ogrzewanie centralne, częściowo wyposażona kuchnia, bardzo dobra lokalizacja, spokojna okolica, nie słychać sąsiadów. Mieszkanie jest bardzo ciepłe. Więcej informacji udzielę telefonicznie....\nUstroń Hermanice · 2 pokoje · 47 m² · 1 piętro Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nMieszkanie Ustroń Hermanice na sprzedaż bezpośrednio\nSprzedamy prywatnie na osiedlu zamkniętym Leśny Zakątek w Ustroniu Hermaniace - spokojne - życzliwi sąsiedzi apartamentowiec posiada dwa piętra. Klatka na domofon, brama na pilota, mieszkanie z widokiem na las, środkowe, ekonomiczne z balkonem. Sypialnia + salon z aneksem kuchennym i łazienka. Kuchnia w 100% urządzona ( lodówka zabudowa kuchenna, płyta indukcyjna, pochłaniacz, zmywarka, piec ) Mieszkanie zostalo w 100% odświeżone i odnowione jest gotowe do zamieszkania, należy jedynie kupić meb...\nUstroń Centrum, ul. Staffa · 2 pokoje · 60 m² · 2 piętro Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nMieszkanie Ustroń Centrum na sprzedaż bezpośrednio\nSprzedam mieszkanie w stanie deweloperskim o powierzchni 60 m2. Mieszkanie 2 pokojowe, na drugim piętrze, w budynku znajduje się winda. Rozkład mieszkania na drugim zdjęciu, z dużego pokoju rozchodzi się widok na Czantorię. Miejsce postojowe w garażu podziemnym - 25 000 zł. Mieszkanie położone jest w centrum Ustronia, na strzeżonym osiedlu Zeta Park. ...\nUstroń, ul. Pod Skarpą · 2 pokoje · 67 m² · 2 piętro Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nMieszkanie Ustroń na sprzedaż bezpośrednio\nApartament 67 m2 z balkonem ok. 12 m2. Usytuowany na II piętrze, narożny. Składa się z kuchni, salonu, sypialni i łazienki. W chwili obecnej w standardzie deweloperskim, do wykończenia we własnym zakresie. Do mieszkania przynależy zewnętrzne miejsce parkingowe, na terenie osiedla, przy stróżówce. Apartament na osiedlu Zeta Park, położony w centrum Ustronia, ok. 400 metrów od rynku. Dobra komunikacja, blisko, sklepy, targ, szkoła. W budynku wspólnota mieszkaniowa. Teren ogrodzony, całodobowa ...\nCieszyn Pastwiska, ul. Skrajna · 2 pokoje · 48 m² · parter Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nMieszkanie Cieszyn Pastwiska na sprzedaż bezpośrednio\nPiękne M3 w Cieszynie, osiedle piastowskie. Parter w 4-pietrowym bloku. Po remoncie. Zapraszam. Więcej informacji udzielę telefonicznie....\nCieszyn, ul. Mieczysława Karłowicza · 3 pokoje · 49 m² · 4 piętro Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nSprzedam mieszkanie o powierzchni 49 m na os. Liburnia. Mieszkanie położone jest na 4 piętrze. Składa się z 3 niezależnych pokoi, kuchni, łazienki oraz przestronnego przedpokoju z dużą szafą. W mieszkaniu wymienione zostały wszystkie drzwi oraz położone panele. W bliskiej okolicy znajduja się między innymi sklepy, żłobek, przedszkole,szkoła i przystanki autobusowe. Do rynku 10 minut piechotą. Więcej informacji pod numerem telefonu....\nSkoczów Górny Bór, ul. Gustawa Morcinka · 2 pokoje · 52 m² · 4 piętro Właściciel postanowił powierzyć sprzedaż agencji nieruchomości. Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nMieszkanie Skoczów Górny Bór na sprzedaż\nRozkładowe, słoneczne mieszkanie na czwartym piętrze w bloku mieszkalnym w miejscowości Skoczów, w dzielnicy Górny Bór. Dwa pokoje, okna wychodzące na północ, południe; widok na skwer. Standard wykończenia: Ściany - tynk strukturalny, gładź gipsowa; Podłogi - płytki, panele podłogowe; Okna - drewniane; Parapety - PCV. Przeprowadzone remonty: wymiana parapetów, remont łazienki, wymiana instalacji wodno-kanalizacyjnej, wymiana okien. Zabezpieczenia: domofon. Wyposażenie oferowane w cenie: szafa wn...\nCieszyn, pl. Wolności · 4 pokoje · 139 m² · 2 piętro Właściciel postanowił powierzyć sprzedaż jednej agencji nieruchomości, na zasadzie wyłączności. Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nMieszkanie Cieszyn na sprzedaż\nRozkładowe, przestronne mieszkanie na drugim piętrze w kamienicy w miejscowości Cieszyn, w dzielnicy Centrum. Cztery pokoje, okna wychodzące na północ, południe; widok na park. Standard wykończenia: Ściany - tynk, tapeta; Podłogi - terakota, parkiet; Okna - PCV; Parapety - PCV. Przeprowadzone remonty: wymiana okien. Zabezpieczenia: domofon. Wyposażenie oferowane w cenie: zabudowa kuchenna, zabudowa garderoby. Do lokalu przynależy: piwnica, balkon, strych, garaż wolnostojący. Opis budynk...\nCieszyn · 3 pokoje · 82 m² · parter Właściciel postanowił powierzyć sprzedaż agencji nieruchomości. Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nNa sprzedaż oferujemy Państwu mieszkanie o powierzchni 83 mkw. Całkowita powierzchnia wraz z piwnicą to 87,51 mkw. Lokal mieści się na parterze. Mieszkanie składa się z: Kuchni - bez wyposażenia, wypłytkowana, Dużego salonu - z pięknym dużym kominkiem, Sypialni nr 1 - duży pokój, Sypialnia nr 2 - mniejszy pokój, z oknem na podwórko, Łazienka - prysznic, umywalka, Przedpokoju - długi oraz duży, pozostaje szafa, Wc - płytki, Ogrzewanie niezale...


Produkty potrzebne w łazienkach - Budowa domu i urządzanie wnętrz\nKupowanie rozmaitych elementów do mieszkania związane jest się z podejmowaniem wielu decyzji. Bierze się to między innymi z tego, że na dzień dzisiejszy w sklepach jest znaczny wybór produktów do urządzania wnętrz, a także towarów składających się na wystrój wnętrz. Ten wielki wybór dotyczy również łazienek, będących bardzo specyficznymi pomieszczeniami. Istnieje szeroka oferta zarówno potrzebnych przyrządów łazienkowych takich jak urządzenia sanitarne, a także mebli do tego pomieszczenia i różnego rodzaju dodatków tworzących wystrój. Do tych drugich zaliczają się zestawy łazienkowe, na jakie składają się różne elementy.\nNierzadko do tych kompletów zaliczają się na przykład dozowniki do mydła w płynie, mydelniczki i pojemniki na szczotkę klozetową. Akcesoria te zazwyczaj mają tę samą kolorystykę i mają taki sam wzór, który nawiązuje na przykład do motywów morskich.\nhigienicznych. Należą do nich na przykład muszle klozetowe, umywalki i bidety. Jeżeli chodzi o sedes, jest bardzo szeroki wybór dodatkowych elementów do tego urządzenia. Są to na przykład deski sedesowe, mające zróżnicowane motywy i kolory. Istnieje też możliwość wykonania deski sedesowej na zamówienie ze wskazanym przez klienta motywem. deski – deska jesionowa -ci wybierają również często przycisk spłukujący geberit, a także przyciski pozostałych firm. Wielu ludzi również woli stosowanie miękkich nakładek na górną stronę deski sedesowej, zazwyczaj sprzedawanych w zestawie z dywanikiem na podłogę w łazience. Więcej tutaj:Meble do łazienki\nNiezwykle charakterystycznym elementem każdej łazienki są też meble. W tym kontekście spora liczba klientów decyduje się na nabycie mebli białych lub w pozostałych jasnych odcieniach. Istotną rolę pełnią na przykład szafki mocowane pod umywalką w łazience. Przykładem jest szafka deftrans valencia często wybierana przez kupujących – zobacz na stronie marka paradyż. Poza tym częstym elementem łazienek jest apteczka, także będąca meblem. Szafki przeznaczone na apteczki również aktualnie można nabyć w wielu rozmaitych punktach.\nTagi: bidety, czynności, deski sedesowe, meble, motywy, mydelniczki, toalety, umywalki


Przez kilka dni spotykałem się z amerykańskim dziennikarzem, profesorem na University of Arizona i znanym autorem książek, przede wszystkim światowego bestsellera „Świat bez nas”, Alanem Weismanem. Alan przyjechał do Białowieży wygłosić kończący wykład podczas międzynarodowej konferencji zorganizowanej przez Ministerstwo Środowiska w ramach obchodów 600-lecia wzmianki o królewskiej Puszczy Białowieskiej w kronice Długosza.\nCo prawda Długosz pisał o wielkim polowaniu, ale tę okazję dzisiaj wykorzystuje się, by mówić o początkach ochrony Puszczy. Każdy pretekst może być dobry, jeśli efektem będzie powiększenie parku narodowego – mówiło wielu uczestników konferencji, wśród nich Alan. Wędrowaliśmy po Puszczy, rozmawiając o kondycji świata i naszego gatunku. Wieczorem w towarzystwie amerykańskiej antropolog Eunice Blavascunas i Adama Wajraka kontynuowaliśmy rozmowę o tym, jak różni się dziennikarstwo w Polsce od dziennikarstwa w krajach zachodnich. Adam przekonywał, że nawet w poważnych wydawnictwach czy rozgłośniach, których odbiorcy należą do ludzi lepiej wykształconych, panuje ogromna indolencja w sprawach środowiska, a wielu rodaków nosi się z poglądami z przełomu poprzednich wieków. Eunice przez kilkanaście lat prowadziła badania w regionie Puszczy Białowieskiej i zna tu bardzo wielu ludzi. Czuje się tutaj dobrze, lubi miejscowych ludzi. Ale i ją zaskakują stwierdzenia i opinie, jakie czyta w lokalnej prasie, pozbawione krytycznego komentarza autorów.\nDzień po wyjeździe Alana kupiłem lokalny dodatek do popularnego dziennika, a w nim znalazłem artykuł omawiający opinie radnych miasteczka Hajnówka na temat powiększenia Białowieskiego Parku Narodowego. Czytam w nim bardzo interesujące zdania. Oto jedna z radnych mówi, że skoro Puszcza jest perełką, to znaczy, że trzeba o nią dbać. I dodaje: „Jeśli ministrowi zależy na tym, żeby Puszcza Białowieska była puszczą, powinniśmy te pieniądze otrzymać, czy zgodzimy się na poszerzenie parku czy też nie” (chodzi o ponad 100 mln przyznane dla gmin, jeśli zgodzą się na powiększenie parku narodowego). Od radnych dostało się też – jak pisze autorka artykułu – ekologom, bo mówią ciągle o ochronie puszczy „zamiast zainteresować się odpadami albo fabryką »Chemiczną« emitującą zanieczyszczenia do atmosfery czy ściekami płynącymi rzeką Leśną”.\nAutorka cytuje też innego radnego: „Tak naprawdę nie rozmawiamy z rządem a jedynie z jednym ministerstwem, które zainteresowane jest poszerzeniem parku narodowego, bo wywierane są na nie naciski środowisk ekologicznych dobrze umocowanych w naszym kraju”. Autorka cytuje zaskakujące odkrycia tego samego radnego, który wyjaśnił, że już obecnie w Puszczy są takie obostrzenia, że „aby grupa młodzieży mogła bez późniejszych problemów ze strony wojujących ekologów przejść drogą publiczną biegnącą przez Puszczę, musi mieć zgodę Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska”. Najbardziej jednak zaskakujący jest fragment artykułu, w którym zacytowany jest pewien naukowiec z Hajnówki z tytułem doktora, mówiący: „Kiedyś w barciach trzymano pszczoły, a teraz gdy są rezerwaty to nie można tego robić!” (wyjaśnię czytelnikom, że barci zakazał car w drugiej połowie XIX w., bo bartnicy powodowali pożary i płoszyli zwierzynę).\nAlan Weisman. Fot. Janusz Korbel\nPrzez dwa dni chodziliśmy z Alanem po lesie. W rozmowie zaskakiwał mnie ogromną wiedzą o przyrodzie i lasach. Przed napisaniem artykułu odwiedzał dyrektora uniwersyteckiej stacji geobotanicznej. Następnego dnia rozmawiałem ze znaną dziennikarką telewizyjną, która zajmuje się także Puszczą Białowieską i wyraziła na antenie opinię, że powiększenie parku zamknie całą Puszczę przed miejscowymi ludźmi. Kiedy wyjaśniliśmy sobie, jak to jest naprawdę, powiedziała, że zna Puszczę, bo podziwiała na wiosnę pola czosnku i widziała park narodowy w Afryce.\nRadni sugerują, że zgodzą się na powiększenie BPN m.in. jeśli ograniczy się rolę rady naukowej parku, bo może ona robić co chce, a tymczasem powinna być zastąpiona radą społeczną, w której będą samorządowcy i oni będą decydowali, co ma robić dyrektor parku.\nRolą dziennikarza nie jest powtarzanie tego, co kto powie, ale informowanie ludzi i komentowanie opinii, jeśli są nieprawdziwe\npowiedział Alan w rozmowie podczas konferencji.


Co warto brać uwagę przy inwestowaniu w nieruchomości – Blog na temat inwestowania w Azji\nJak utracić polską rezydencję podatkową (8,294)\nPosted in Nieruchomości w Azji\nCo warto brać uwagę przy inwestowaniu w nieruchomości\nPoniższa analiza jest prawdziwa nie tylko dla rynku w Azji.\nObserwując inwestorów w nieruchomości w Polsce widzę, że patrzą oni tylko matematycznie, obliczając ROI.\nMoim zdaniem równie ważne jest do jakiego typu najemców kierujemy nasz produkt. Jeśli inwestujemy w najtańsze kawalerki w wielkiej płycie no w Łodzi, w obskurnych budynkach to możemy się spodziewać że przyciągną one osoby niezbyt majętne, z niskimi wymaganiami, pracowników z zagranicy itp. Im niżej pod względem ekonomicznego poziomu najemców celujemy tym większe ryzyko natrafienia na osoby, które nie będą chciały płacić, nie będą szanowały mieszkania, czy sprawiały kłopoty sąsiadom.\nWnętrza tych kawalarek są odnawiane, jednak części wspólne, elewacja, sąsiedztwo budynków pozostają obskurne i nadal przypominają głęboki PRL. Czy ludzie którzy kupują intratne mieszkania tego typu myślą o tym co będzie za 5-10-20 lat gdy na rynku będzie dodatkowych kilka milionów nowych mieszkań, kto będzie chciał mieszkać w klimatach skansen-PRL?\nCzy biorą pod uwagę jakie będą koszty naprawiania budynków które dzisiaj już mają często ponad 50 lat? Przecież wszystkie koszty spadną na nich, czynsze są za niskie i idą na pokrywanie bierzących spraw, wiele budynków rezygnuje z funduszy remontowych, a nawet jeśli je mają to będzie to kropla w porównaniu do kosztów zmian elewacji, przebudowy systemów typu elektryka, kanalizacja, czy wreszcie naprawiania wad wielkiej płyty, które w większości tych budynków są (stwierdziła to rządowa komisja badając kilka lat tysiące budynków) i trzeba będzie zainwestować, aby ten budynek był bezpieczny i jeszcze mógł stać? Takie koszty spadają na właścicieli. Zrobienie ocieplenia na niewielkim dwupiętrowym bloku to koszt 140000 PLN, który jest dzielony na 15 mieszkań. To są koszty, które długoterminowo będą zjadały zyski, które dzisiaj wyglądają bardzo dobrze.\nInny przykład to przerabianie małych mieszkań na jak najwięcej pokoi, 50m2 i 4-5 pokoje? Dla magików to żaden problem. Tylko czy biorą oni pod uwagę, że za jakiś czas może nie być popytu na takie mieszkania i trzeba będzie je przerobić ponownie na mieszkanie dla jednej rodziny? Społeczeństwo się bogaci, standardy rosną, rynek będą zalewały nowe mieszkania a napływ pracowników z zagranicy może zmaleć. Wtedy takie mieszkania przerobione na 5 malutkich pokoików stracą sens…\nDla kontrastu inwestując w Azji unikamy tych problemów:\nkupujemy budynki nowe (starych nie możemy)\nkupujemy w budynkach premium (high rise) bo budynki dostępne do zakupu przez ludzi z zagranicy to głównie budynki nowe w najlepszych dzielnicach\nwynajmujemy expatom więc nie istnieje problem tego, że lokator nie będzie płacił (nie ma w Azji sytuacji, że ktoś nam nie płaci i nie można go wyrzucić, a w przypadku wynajmowania dla ludzi z zagranicy mamy do czynienia z pracownikami dla zagranicznych firm, którzy zarabiają w korporacjach grube pieniądze i często to ich firma nam płaci),\nSpecyfika inwestowania w Azji Południowo-Wschodniej jest taka, że ludzie z zagranicy kupują mieszkania, które później wynajmują innym ludziom z zagranicy, za których często bezpośrednio płacą zagraniczne firmy. Mniejszą grupę stanowią expaci, którzy sami wynajmują dla siebie bo pracują zdalnie, lub rozwijają jakiś biznes. Do tego emeryci, turyści długoterminowi którzy chcą zakosztować życia w danym kraju, oraz turyści krótkoterminowi przez AirBnb. Bardzo rzadko zdarza się, że wynajmują mieszkańcy danego kraju, po pierwsze nie stać ich a po drugie oni preferują domy i wille. Jeśli już mieszkają w budynkach typu kondominium to raczej kupują je na kredyt a bogaci mieszkają w swoich willach. Wynajmują ewentualnie w gorszych dzielnicach i tańszych budynkach, ale tam raczej zagraniczni inwestorzy nie inwestują bo boją się jakości tych budynków i łatwiej wynajmuje się innym ludziom z Zachodu.\nInwestowanie w nieruchomości w Azji – Malezja


🇪🇸🇲🇹 [UPD!] Dziś finał preselekcji w Hiszpanii i ostatnie live show na Malcie! Co nas czeka w poniedziałek? – DZIENNIK-EUROWIZYJNY.pl\nWYNIKI: Miki Nunez będzie reprezentował Hiszpanię z utworem „La Venda”!\nDziś w nocy poznamy drugi utwór na Eurowizję 2019 i pierwszy, który na pewno wybrzmi w finale konkursu! O 22:05 rusza „Eurogala” czyli preselekcje hiszpańskie 🇪🇸 w ramach reality-show „Operacion Triunfo”. Chociaż dziesiąta edycja już się zakończyła, uczestnicy spotkają się dziś ponownie by w Barcelonie walczyć o bilet do Izraela. Po procesie selekcyjnym, ostatecznie 10 utworów zakwalifikowano do finału. Poziom jest dość wysoki i wyrównany – walka będzie dziś na pewno emocjonująca. Wśród faworytów wymienia się m.in. zwycięzcę OT – Famousa (utwór „No puedo mas”), ulubienicę fanów – Marię (utwór „Muerdeme”), balladową Noelię („Hoy vuelvo a reir otra vez”) czy Miki’ego Nuneza („La venda”), na którego ponoć stawiają też inni uczestnicy OT. Decydować będą dziś tylko widzowie, a w przypadku remisu, linie do głosowania otwarte zostaną ponownie. Występy komentować będą zaproszeni goście (w tym m.in. Pastora Soler i Doron Medalie), a Eleni Foureira zaśpiewa na scenie jako gwiazda wieczoru. Show startuje na żywo o 22:05, ale fani hiszpańskiego „gadania” mogą już teraz śledzić media społecznościowe, gdzie znajdą m.in. relacje z prób. Dodatkowo o 20:00 na RTVE.es rusza specjalny panel „Spain Calling: Decision Final”. Z kolei w poniedziałek (po finale) zaplanowano specjalną konferencję prasową zwycięzcy (o 12:30). Dzisiaj Eurogalę śledzić można od 22:05 na kanale La1, La1 Cataluna i TVE Internacional Europa oraz w Internecie na RTVE.es TUTAJ\nLink alternatywny: https://www.twitch.tv/ota_3\nWcześniej, bo o 21:00 obejrzeć można trzeci (i ostatni przed finałem) Live Show „X Factor Malta” 🇲🇹. Wieczorem dowiemy się, kto awansuje do wielkiego finału programu i będzie już bardzo blisko otrzymania prawa do reprezentowania Malty w Tel Awiwie. O wszystkim decydują widzowie – głosowanie ruszy po wszystkich ośmiu występach. Dwóch kandydatów z najniższym wynikiem odpadnie z programu. To nie koniec! Pozostała szóstka znów wyjdzie na scenę i zaśpiewa inne utwory, a televoting ponownie zostanie otwarty. Kandydat, który w drugiej turze głosowania zajmie ostatnie miejsce pożegna się z programem. Uczestnicy z top3 televotingu automatycznie przechodzą do finału, a dwóch pozostałych poddanych będzie decyzji jurorów, którzy wskażą jedną osobę do eliminacji. Ponieważ jurorów jest czterech, może dojść do remisu i w tym przypadku odpadnie osoba, która w televotingu dostała mniej głosów (czyli zajęła 5. miejsce). Tym samym z ośmiu kandydatów odpadnie dziś aż połowa! Emocji zapewne nie zabraknie! Live Show rusza o 21:00 i potrwa do 22:45. Transmisja na TVM1 oraz w Internecie TUTAJ.\nW poniedziałek podczas specjalnej konferencji prasowej telewizja SMRTV 🇸🇲 ogłosi nazwisko nowego reprezentanta San Marino na Eurowizji. Z oficjalnych informacji wiemy tylko tyle, że będzie to artysta „międzynarodowy”, a z plotek wynika, że może to być Inis Neziri z Albanii czy nawet…żywy Ken. Raczej mało prawdopodobne jest, by tegorocznym reprezentantem mikropaństwa był ktoś o włoskim obywatelstwie. 21 stycznia zakończy się też głosowanie w ESCZ 🇨🇿, internetowych preselekcjach czeskich. jak podkreśla szef delegacji, Jan Bors, organizatorom zależy na dużym udziale społeczności międzynarodowej, dlatego wszystkich zachęcam do głosowania poprzez oficjalną aplikację „Eurovision”. Na 21 stycznia telewizja RTP 🇵🇹 zaplanowała publikację półfinalistów preselekcji portugalskich. Czy będą niespodzianki w stawce?\nTelewizja mołdawska TRM 🇲🇩 poinformowała, że do preselekcji „O melodie pentru Europa” zgłoszono 28 piosenek. Chociaż wynik nie jest imponujący, nadawca nie planuje zmieniać swoich planów i chce zorganizować najpierw rundę castingową, a później półfinał (2 marca) i finał (3 marca). Komisja selekcyjna zbierze się w poniedziałek i należy się spodziewać, że także jutro poznamy listę uczestników castingu. Tymczasem w Rosji aż huczy od plotek na temat prawdopodobnego powrotu Sergey’a Lazareva na Eurowizję 🇷🇺. Według dziennika „Komsomolskaya Pravda” oficjalne potwierdzenie tego faktu ma nastąpić 1 lutego podczas programu „Priamoy efir” na kanale Russia-1. Z kolei w Izraelu 🇮🇱 nadal trwa eliminacja uczestników preselekcji. Wczoraj z programu odpadła Clara Sabag, a dziś w kolejnym odcinku wyeliminowana zostanie następna osoba.\nŹródło: RTVE.es, TVM, inf. własne, TRM, Eurovoix, fot.: Instagram\nThis entry was posted in:Czechy, Eurowizja 2019, Hiszpania, Izrael, Malta, Mołdawia, Portugalia, Rosja, San Marino\nTagged with:Clara Sabag, Dziennik Eurowizyjny, Eleni Foureira, Eliminacje, ESC, ESCZ, Eurogala, Eurovision, Eurowizja, Eurowizja wiadomości, Famous, Festival da Cancao, Gdzie oglądać preselekcje, Inis Neziri, Jan Bors, jury, Kto z Hiszpanii na Eurowizję, Kto z San Marino na Eurowizję, Live Show, Maria, Miki Nunez, Noelia, O melodie pentru Europa, Operacion Triunfo, OT, Pastora Soler, Półfinał, Preselekcje Hiszpanii do Eurowizji, Preselekcje internetowe Czechy, RTP, RTVE, Sergey Lazarev, Sergey Lazarev znów na Eurowizji, Spain Calling, Televoting, TRM, Widzowie, X Factor Malta, Zgłoszenia Mołdawia\nPoprzedni wpisA Dal, Destination Eurovision, maraton litewski i gruziński „Idol” – znamy wyniki sobotnich preselekcji!\nNastępny wpis🇷🇴 WYWIAD/INTERVIEW: JOHNNY BADULESCU: „TVR przygotuje show najlepiej jak potrafi” / „TVR will manage to produce this show at its finest”