Pierwsze dni po zakupie Senegalki - PAPUGI FORUM\nPierwsze dni po zakupie Senegalki\nRejestracja: czw kwie 03, 2008 12:23\nPost autor: sweeps » pt kwie 04, 2008 12:50\nZakupiłem wczoraj młodziutką wykarmioną przez człowieka senegalkę. Informacji na temat tych ptaków można na forum znaleźć bardzo dużo, ale brakuje mi zbiorczej informacji dla początkujących hodowców.\nNa wstępie chciałem podziękowac WojtkowiZ za pomoc w znalezieniu hodowli senegalek i jego imiennikowi Wojtkowi za prowadzenie tejże hodowli i sprzedaż takiego osobnika.\nJest to moja pierwsza papuga, ale zanim ją kupiłem poczytałem sporo na temat papug, jednak rzeczywistość w tym przypadku okazała się zupełnie inna niż w publikacjach i poczułem się jak wrzucony od razu na głęboką wodę. Zamiłowania kulinarne senegalek można znaleźć na forum, ale też prosiłbym o posty w tym temacie - łatwiej się będzie zorientować początującym hodowcom, jeśli całość będzie w jednym miejscu.\nCo do oswajania, to zaraz po przyjściu do domu z nowym mieszkańcem wpuściłem go do klatki (uzupełniając wcześniej miseczki z jedzeniem i wodą). Zgodnie z instrukcjami znalezionymi na innych forach dałem mu dużo spokoju, z czego już po krótkiej drzemce nie był zadowolony. Usadowił się na najwyższej żerdzi przy zewnętrznym brzegu klatki i krzyczał dopóki na niego nie spojrzałem :) Nie pozostało mi nic innego jak rozpoczęcie zdobywania jego łask - za pomocą przekupstwa oczywiście :). Już po podejściu do klatki zauważyłem, że w ogóle nie jest zdeprymowany moją obecnością w pobliżu - bez wahania jadł orzeszka z ręki, a kiedy orzeszek się skończył, to zaczął gryźć moje palce z czego nie byłem specjalnie zadowolony. Nie było również problemu z podawaniem mu jedzenia w miseczkach, czy wymianą wody - jego reakcja na moją obecność była co najmniej neutralna, ale powiedziałbym nawet, że była raczej entuzjastyczna. Później okazało się, że nie ma problemu z pieszczotami i w ogóle bezpośrednim kontaktem - sam podsuwał się pod krawędź klatki abym mógł go głaskać przez szczeliny między kratkami. Jednak po chwili pieszczoty mu sie nudziły i zaczął z powrotem gryźć - myślałem, że to objaw niezadowolenia i w tym momencie odchodziłem od klatki i siadałem do komputera. Nie był z tego zadowolony :) z powrotem zaczął się krzyk dopóki się nim nie zainteresowalem. Delikatny pstryczek w dziub - jak doradził mi Wojtek również nie pomgaga, a wręcz przeciwnie jeszcze bardziej się rozochoca i już wszystkie moje palce są zagrożone :) (problemem tutaj może zbyt delikatny pstryk :) - nie chcę przesadzić ). Mam wrażenie, że to dla niego jakis rodzaj zabawy. Nauczyłem się odsuwać palce od dzioba kiedy widzę zagrożenie, jednak i na to znalaz sposob - łapie palca łapką i gryzie jak orzeszek , wtedy aby go nie zrzucić z żerdzi i nie zniechęcić do siebie musze sobie pomóc drugą ręką. Mam pomysł aby w momencie dziobania kończyć zabawę - wydaje mi się, że brak mojego zainteresowania byłby w tym momencie odpowiednią karą.\nKolejnym pytaniem odnośnie oswajania jest: kiedy mogę wypuścić go po raz pierwszy z klatki - chcę aby poczuł się w niej jak w domu i chciał wracać do niej nie tylko ze względu na jedzenie.\nKlatkę umieściłem w rogu pokoju - otoczona jest z dwóch stron ścianą, z trzeciej tylko do połowy. Klatka stoi w nasłonecznionym miejscu, jednak nie bezpośrednio - półtora metra od niej znajduje się okno dachowe. Mogę dodać jeszcze, że pozwoliłem sobie na zakup stosunkowo dużego mieszkania dla mojego zwierzaka:\nwysokość 146 cm (ze stojakiem, praktycznie jest ponad metr)\nI papuga wydaje się nie korzystać z całej swojej dostępnej powierznchni - interesuje ją tylko najwyższa żerdź i miski zawieszone na podobnej wysokości. Tutaj niestety nie ustrzegłem się błędu - początkowo zawiesiłem je na samym dole i z tego powodu ich nie zauważał. Jak tylko przekonałem się, że zwierzaka nie denerwuje moja obecność zawiesiłem miski na wysokości najwyższej żerdzi.\nZgodnie z radami odnośnie oswajania nie dawałem mu żadnych zabawek, aby spokojnie zapoznał się z całą klatką. Kiedy można mu dać pierwsze zabawki?\nWcześniej wspominałem o jedzeniu, więc prosiłbym również o rady dotyczące żywienia senegalek w tym poście.\nPodsumowując jestem bardzo zadowolony z nowego lokatora i czytając publikacje na temat oswajania spodziewałem się wielu miesięcy ciężkiej pracy zanim ptak zje mi coś z ręki, a tu taka miła niespodzianka, ale to już tylko i wyłącznie zasługa hodowcy.\nMoże powinienem od tego zacząć, ale papugę nazwałem Pepe. Nazwa jeszcze nie jest pewna, na 100%, ale obowiązuje obecnie.\nPost autor: Diana » pt kwie 04, 2008 13:30\nsweeps witaj wśród początkujących hodowców ja swego, też oswojonego senegalca kupiłam od chłopaka, który miał go 1.5 roku i również po przyjeżdzie z nim do domu i wpuszczeniu do klatki, zastanawiałam się ,kiedy mogę go wypuścić, zrobiłam to następnego dnia, ponieważ ptak wcześniej fruwał po pokoju i siadał na ramieniu i tak też stało się u mnie,od razu zaczął zwiedzać nowe mieszkanie, może fruwał trochę ostrożniej ,niektórych miejsc jeszcze się bał, ale teraz jest zadomowiony, napewno od Wojtków dostałeś namiar na JustynęB www.hodowlapapug.pl u której kupujemy odpowiednie ziarna ,ale co do wypuszczenia senegalca na cały dzień bez opieki, to ja nie zrobiłabym tego wogóle, bo mają wybitne niszczycielskie zdolności, trzeba mieć oczy na około głowy a tak ogólnie to bardzo fajna papuga, która uwielbia się przytulać, i sprawiać dużo radości,\nPost autor: sweeps » pt kwie 04, 2008 13:57\nRównież witam Dostałem namiar na Justynę, ale po przejrzeniu asortymentu nie mam zielonego pojęcia co kupić - za duży wybór jak dla mnie. Prosiłbym abyś napisała mi podstawowy zestaw, gotowego pokarmu ze sklepu Justyny, który dostaje Twój Senegalec. Wypuszczac go bez opieki nie zamierzam - chociażby dla jego własnego bezpieczeństwa.\nPost autor: WOJTEKZ » pt kwie 04, 2008 14:20\nNapisałem już do Wojtka aby zrobił Ci odpowiednie proporcje tej mieszanki którą dostałeś i odpowiednie ilości będziesz mógł już zamówić sobie u Justyny na ten czwartek.\nMoja rada co do oswajania i wypuszczania Twojej papugi : daj jej już wolną ''rękę'' to jest ptak karmiony ręcznie więc nie musi przesiadywać w klatce. Jednak ptak musi być cały czas pod kontrolą człowieka.\nPost autor: wojtek » pt kwie 04, 2008 17:18\nMoje senegalki karmię mieszankami dla dużych papug:\nGranulatem dla dużych papug :\nhttp://www.hodowlapapug.pl/?co=sklep&act=produkt&id=360 ten najlepiej jedzą.\nPokarm jajeczny: http://www.hodowlapapug.pl/?co=sklep&act=produkt&id=74\nsweeps, Z papugami jak z kobietami trzeba czasem dać w dziób żeby wiedziała kto w domu żądzi. Zbyt łagodne podejście masz do niego i dlatego próbuje Cię zdominować.\nPost autor: sweeps » pt kwie 04, 2008 22:52\nKrysia - bardziej chciałem opisać tutaj przypadek mojej senegalki niż rozpoczynać nową dyskusję na temat żywienia papug. Kolejne pytania, jeśli odpowiedzi nie znajdę na forum będę umieszczał w nowych tematach.\nWojtekZ - dzięki za radę odnośnie wypuszczenia papugi - tak się ubawiła i wylatała, że obecnie już tylko drzemie. Moja głowa też ucierpiała nie zawsze zdążyłem uchylić się przed pikującym ptakiem i podstawić zamiast swoich włosów, czy czoła rękę . Skubany ma ostre pazury.\nWojtek - dzięki za radę na temat odpowiednich mieszanek - zamówie je sobie na czwartek. Co do oswajania, to dzisiaj już mniej mnie gryzł, a jeżeli, to raczej bezboleśnie wystarczyło stałe powtarzanie "nie można", a gdy nie słuchał, to pstryczek lub klatka. Muszę jeszcze wypróbować tą metodę na kobiecie .\nJutro postaram się wrzucić jakieś zdjęcie, aby bardziej zobrazować tego urwisa.\n[ Dodano: Pią Kwi 04, 2008 23:05 ]\nIwona346 - gryzienie mamy już opanowane... Obecnie wydaje się skutkować "nie wolno" w ekstremalnych przypadkach połączone z pstryczkiem, odepchnięciem dzioba lub odłożeniem do klatki. Co do 8godzinnej pracy to zetknąłem się z różnymi opiniami i zazwyczaj były one pozytywne, nie słyszałem jednak żadnych konkretnych opini na temat właśnie senegalek. Jeżeli zajdzie potrzeba, to pomyślę nad towarzyszem lub towarzyszką mojego papuga. Jestem jednak dobrej myśli - dzisiejszy dzień zniósł dzielnie.\n[ Dodano: Pon Kwi 07, 2008 10:46 ]\nwojtek, jak długo można przechowywać mieszanki ziaren? 15 kg, to dosyc duze opakowanie, chciałem kupić obie, ale nie wiem, czy się nie zmarnują.\nRejestracja: sob mar 14, 2009 18:19\nSkontaktuj się z Monika1\nPost autor: Monika1 » ndz mar 15, 2009 21:15\nWitam wszystkich serdecznie :) Od 3 dni jestem szczesliwa posiadaczka senegalki Za nim postanowilam sprawic sobie papuge czytalam sporo na necie informacji o papugach a w szczegolnosci o nimfach bo ponoc ten gatunek jest najleprzy na start , ale pech chcial , ze nigdzie nie moglam zakupic nimfy. Ale trafilam na pieknie ubarwionego ptaka- senegalke Ptaszek jest u mnie od 3 dni a daje sie juz glaskac po glowie i czasem cos skubnie z reki. Na palec nie chce jeszcze wchodzic i delikatnie mnie dziobie. Mam nadzieje ze z czasem postanowi jednak wejsc na palec . Mysle ze z dnia na dzien coraz lepiej mi idzie zaprzyjaznianie sie z moim felixem:)\nPost autor: Boguśka » ndz mar 15, 2009 21:55\nWitaj!Myśle że nie będziesz żałować że kupiłaś senegalke niż nimfe bo przynajmniej coś się będzie działo.Może zniszczy Ci więcej niż nimfa ale też da więcej rozrywki bo jest to żywszy temperament niż nimfa.Witaj na forum\nPost autor: Monika1 » wt mar 17, 2009 21:30\nWitam i dziekuje za mile przywitanie no wlasnie senegalke szybko znalazlam dziwne ale prawdziwe wiadomosc z ostatniej chwili moj kolorowy przyjaciel wlasnie pozwolil sie poglaskac po glowie i przestal mnie dziobac teraz tylko zlapie i potrzyma Ale wiem jedno nie lubi mojego chlopaka ostro go dziobie\nPost autor: wojtek » śr mar 18, 2009 04:42\nMonika1, Poczytaj o oswajaniu aleksandret i o senegalkach. Papuga jest jeszcze nieufna, trzeba trochę cierpliwości. Witamy\nRejestracja: sob wrz 01, 2012 21:30\nPtaki które hoduję: Rudosterki zielonolice\nSkontaktuj się z gromog\nPost autor: gromog » pt mar 14, 2014 13:36\nwojtek pisze: Moje senegalki karmię mieszankami dla dużych papug:\nWojtek, czy mógłbyś odświeżyć te linki?\nWłaśnie dojechała do mnie wczoraj para senegalek. Nie są młode, bo jedna z 2008, a druga z 2009 roku, są dzikie. Pierwszą noc spędziły w zwykłej klatce, rano znalazłem trochę piór w klatce, przygotowałem wolierę i tam je wypuściłem. Poprzedni właściciel mówił, że nie przystąpiły jeszcze w tym roku do lęgów, w odróżnieniu do pozostałych par.\nPozostało mi trochę pokarmu Versele-laga, po rudosterkach i nimfach, ale trzeba coś nowego zakupić.\nPost autor: wojtek » pt mar 14, 2014 15:59\nDeli Nature 60\nDeli Nature 62\ngranulat dla papug afrykańskich, Kaytee - Granulat dla dużych papug\npokarmy jajeczne jakie kupisz ja daję suche Deli Nature\nGdzie i od kogo kupiłeś? Wstaw fotki.\nPost autor: gromog » pt mar 14, 2014 18:11\nPrzyjechały z Trzebnicy z hodowli Pawła Nowakowskiego. Niestety nie mają obrączek, więc pochodzenia nie znam. Wraz z papugami otrzymałem zaświadczenie o wpisie ze starostwa, czy to wystarczający dokument?\nFotek na razie nie zrobię, bo na razie są wystraszone. Przeważnie siedzą, nie biegają po wolierze, prawie nie krzyczą, trochę jedzą. Pewnie musi minąć trochę czasu, aby się rozruszały.\nNie miałem za wiele papug, jak dla mnie to trochę jak nimfy zachowują się, siedzą jak kury, czasem któraś odezwie się. Rudosterki zupełnie inaczej się zachowują, są ciekawskie i wszystko muszą widzieć i sprawdzić otoczenie.\nZadzwoniłem z zamiarem zakupu rudosterek perlatych, skończyło się na senegalkach.\nPost autor: gromog » pn mar 17, 2014 17:38\nMam pierwsze fotki, niestety nie udane, bo papugi nie są zainteresowane sesją zdjęciową i nie chcą pozować http://www.garnek.pl/gromog\nPost autor: wojtek » pn mar 17, 2014 18:32\ngromog pisze: Mam pierwsze fotki\nTa siateczka jest za cienka na ich dzioby. Któregoś dnia przegryzą ja i odfruną.\nPost autor: gromog » pn mar 17, 2014 19:03\nByło robione pod nimfy i rudosterki, jak przegryzą to zmienię, daleko nie uciekną. Na podstawie tych fotek możesz coś powiedzieć o nich?\nRe: Pierwsze dni po zakupie Senegalki\nPost autor: musia » wt kwie 13, 2021 14:53\npt mar 14, 2014 15:59\nChciałabym skorzystać z wiedzy Wojtka i WojtkaZ oraz innych doświadczonych hodowców czy właścicieli senegalek.\nMój Egon (rocznik 2006) był cały czas na Deli Nature 5 star\nhttp://www.karmapetleszno.pl/ptaki/ptak ... 25kg-.html\nbardzo dobrze sobie na niej radził i z chęcią zjadał do pustego karmidła.\nMój małżonek kupował tą karmę u naszego dostawcy. Tymczasem ostatnio w tym samym miejscu kupił Deli Nature Serengeti. I Egon niechętnie zjada. Musimy ją skarmić mieszając z "zieloną". Ta Serengeti jest dla niego za "drobna" ( a nie wiem co jest z dostępnością 5 star).\nCzy macie pomysł czym ją zastąpić. Jak firma o podobnym składzie do tej poprzedniej DN i jakości.\nPost autor: Figa » śr kwie 14, 2021 08:02\nTu jest chyba to czego szukasz, zresztą to jeden z najlepiej zaopatrzonych sklepów internetowych https://www.hodowlapapug.pl/deli-nature ... -800-g-962\nPost autor: musia » śr kwie 14, 2021 08:35\nDziękuję. Czy odpowie mi ktoś, doradzi w sprawie zastępstwa


Monizm, objawiający się w nowoczesnej filozofii. Monizm Schopenhauera i jego niedorzeczność. System Hartmanna i jego zbicie. – Pojęcie o Bogu w chrześcijaństwie i u filozofów. Cz. II. Ks. Antoni Langer SI. "Przegląd Powszechny".\nWielka i radykalna herezja, która za dni naszych jakby wielogłowa hydra przeciw Bogu się podnosi, przyjęła, według słownictwa filozofii, nazwę monizmu, dlatego że wszystkie systematy nowszych czasów, z wyjątkiem niewielkiego zastępu wyznawców filozofii chrześcijańskiej, wychodzą z tej zasady, iż wszystkie jestestwa są ostatecznie jedną tylko istotą (μονον). Istota ta jednak różną jest u różnych. U niektórych jest rzeczywiście to jedno jestestwo, wszech-jednotnikiem (All-Eins), jestestwem wszystko w sobie pochłaniającym, które mianem Boga nazwać im się spodobało. Tej nauce hołdują moniści panteistyczni. Ale od niedawnego czasu, bo od wystąpienia Schopenhauera, podzielili się wyznawcy monizmu na dwa obozy. Jedni przypisują swojemu ogólnemu jestestwu wszystkie możliwe piękności i doskonałości, podczas gdy drudzy obrzucają je wszelkiego rodzaju brudotą i szkaradą. Stąd wyrosły główne dwa obozy filozoficzne: optymistyczny i pesymistyczny panteizm, właściwie panteizm i pansatanizm. Nie trzeba jednak mieszać tego panteistycznego monizmu z innym, wymyślonym przez Cudwortha, Fechtnera, Oersteda. U tych cała przyroda niczym innym nie jest, jak tylko jednym organizmem, jedną substancją, jedną istotą a poszczególne jestestwa w przyrodzie są tylko częściami składowymi tej jednolitej całości, i w tym to ostatnim punkcie schodzą się z hołdującymi monizmowi panteistycznemu; różnią się zaś od nich tym, że przypuszczają istotę Boga odrębną od jednotnika natury i uznają jego zawisłość od istoty Bożej.\nObok panteistycznego monizmu podnosi się olbrzymiej postaci materialistyczny monizm, przeczący istnieniu Boga i duszy, dla którego wszystko jest tylko materią poruszającą się w nieskończoności, wskutek dzielenia się i mieszania do coraz to wyższych form i funkcyj się podnoszącą, a w tym kształceniu się i coraz to nowszym wyrabianiu i przerabianiu wieczne zakreślającą koło (1). Nauka ta ma być ideałem dzisiejszej filozofii; prorok zaś jej Haeckel ogłasza światu, że z wystąpieniem jej rozpoczyna się nowa dla świata epoka (2).\nPomiędzy te dwa obozy filozofów monistycznych wtargnął trzeci szereg wyznawców filozofii idealistycznej. Tu już wszystko jest ideą tylko, a przedmioty wszystkie, o których zwykliśmy mówić bytują tylko w idei. Idea ta była początkowo w nicości zagrzebaną i sama w sobie niczym innym nie była, jak nicością; ta jednak nicość wskutek wewnętrznego parcia się rozwijała, aby się sama przed sobą okazać, a w końcu dojść do świadomości ludzkiej.\nOto jest różnobarwna postać dzisiejszej mądrości, występującej przeciw dawnej wierze w Boga, a żądającej posłuchu od ludzkiego umysłu i rzucającej nadto klątwę na każdego, któryby jej hołdu nie oddał. A przecież odsłonić prawdę więcej znaczy jak wszelki rozgłos i poklask u ludzi, więcej jak rzekome wykształcenie i wiedza; dlatego przystępujemy do zbadania tej wiedzy, a otuchy dodaje nam dziwnie trafne słowo Seneki, jakie Arystotelesowi w usta kładzie: Nullum magnum ingenium sine mixtura dementiae fuit, nie było żadnego geniuszu, w którym by nie było przymieszki obłędu.\nNim jednak do rzeczy przystąpimy, niech nam będzie wolno małą uczynić uwagę. W wykładzie tych filozoficznych doktryn starać się będziemy sprowadzić ile możności techniczny język filozofów do codziennej od zwykłych śmiertelników używanej mowy. Przy tym łatwo spotkać nas może zarzut: "Ależ, doprawdy, czyż możebną jest rzeczą, aby tak sławni uczeni do tyla zbłądzili, i tak widoczne niedorzeczności wypowiadali? Nie! tu musiało się wkraść oszukaństwo jakieś – przedstawiają ich naukę błędnie, opacznie, aby się stać panami sytuacji!". W istocie nie idzie nam wcale o zaszczyt pokonania przeciwników, ale idzie nam o prawdę jedynie, a tu zastosowanym być może aksjomat: exposuisse refutasse est. Kto rzecz wyłuszczy, ten tym samym pokonał przeciwnika. Do tego zaś nie potrzeba wiele zachodu, wystarczy odrzucić tylko filozoficzne frazesy, a niedorzeczność wystąpi w całej swej nagości.\nTo powiedziawszy przystępujemy do wytłumaczenia panteistycznego monizmu. Doktryna ta ze stanowiska chrześcijańskiego została już osądzoną. Sobór Watykański potępia ją we wszystkich możliwych odcieniach, w jakich się przedstawia (3).\n"Jeżeliby ktoś powiedział, że jedna i ta sama jest istota i treść (substantia et essentia) Boga, co innych rzeczy, niech będzie wyklętym (4). Jeżeliby ktoś powiedział, że rzeczy ograniczone, czy to materialne, czy duchowe, z Boskiej istoty się wyłoniły; albo, że istota Boża przez swe objawienie i rozwój staje się wszystkim (co istnieje), albo wreszcie, że Bóg jest ogólnym lub nieokreślonym bytem, który określając się tworzy ogół rzeczy wraz z ich rodzajami, gatunkami i osobnikami, niech będzie wyklętym".\nTaki sąd wydał Kościół: cóż na to powie zdrowy rozum? co wyda przede wszystkim za zdanie o dowodach, jakie na korzyść swą stawia kosmoteizm? Oto założenie. W ogóle, tak twierdzi Spinoza, może jedna tylko substancja istnieć; ta zaś jest wiecznym i nieskończonym bytem, który w nieskończenie wielu kształtach pojedynczych rzeczy się rozwija. Sama w sobie jest ona tylko nieokreślonym bytem, tj. ani duchem ani materią; duch i materia są tylko zewnętrznymi formami tego bytu, który je przyobleka; pojęcia i ciała są tylko zmiennymi kształtami, pod którymi ten byt występuje – zupełnie tak samo jak śnieg, lód, mgła, para, chmury są tylko różnymi zjawiskami i przeobrażeniami jednej i tej samej substancji, którą wodą nazywamy. Oto treść nauki Spinozy, z którą zgadzają się zupełnie wszyscy jej wyznawcy, chociażby na tysiączne rozdzielali się odcienia.\nI jakież mają na to dowody? Podamy je w skróceniu. 1) Gdyby wszystkie substancje różniły się co do istoty swej, natenczas nie mogłyby mieć nic wspólnego; a że wiele bardzo własności pojedyncze rzeczy wspólnie posiadają, mimo różnicy, jaka między nimi zachodzi, więc muszą być tylko różnymi zjawiskami, w których przejawia się jedna i ta sama zasadnicza substancja. Oto walny dowód wielkiego myśliciela. Z początkami filozofii scholastycznej obeznany uczeń, odpowiedziałby temu myślicielowi, że w jego argumentacji występuje pomieszanie pojęć (confusio idearum). Dowód ten opiera się na wspólnych własnościach różnych rzeczy. Trzeba jednak rozróżnić podwójną wspólność własności: logiczną czyli w umyśle tylko będącą i realną czyli rzeczywistą. Te dwa pojęcia pogmatwał Spinoza, mając wspólność lub tożsamość logiczną za tożsamość rzeczywistą. To zagmatwanie pojęć jest grzechem pierworodnym, wszystkim panteistom właściwym.\nCóż w ogóle mają wspólnego dwie rzeczy odrębne, np. dwoje ludzi Piotr i Paweł? Wspólną im jest natura ludzka. Lecz czymże jest, pytam się, ta wspólność natury ludzkiej? czy jest to coś rzeczywistego? czy może w Piotrze i Pawle jest realnie jedna i ta sama rzecz, a tylko inne jakości przydane Piotrowi a inne Pawłowi? – Żadną miarą. Ta wspólna własność jest tylko czymś logicznym, przez porównawczy umysł oderwanym, co w języku szkoły nazywamy naturą specyficzną lub generyczną. Wszystkie jednotniki mają swoją własną odrębną fizyczną rzeczowość a przy tym, równocześnie zachodzi między nimi większe lub mniejsze podobieństwo. Umysł ludzki odkrywa wszystkie te cechy wspólne przez porównywanie i zestawianie, i wszystko to, w czym się schodzą, uwydatnia jednym pojęciem, które zastosowuje do podobnych rzeczy. Np. Piotr i Paweł mają rude włosy, Piotr jednak ma swoje odrębne i Paweł swoje. Jedność i wspólność tych włosów jest tylko w umyśle porównywającym, nie zaś w rzeczywistości. Tak więc ogólnikowe pojęcia rośliny, zwierzęcia, człowieka, aż do najogólniejszego pojęcia substancji, nie są wyobrażeniami o jakiejś istniejącej ogólnej roślinie, zwierzęciu itd., której inne rośliny, zwierzęta itd. byłyby tylko modyfikacjami, ale są to pojęcia od różnych roślin, zwierząt itd. oderwane, wyrażające to, w czym się te pojęcia schodzą i uwydatniające je w jednym obrazie myśli.\nDrugi argument tego samego filozofa wymierzonym jest przeciw kardynalnej zasadzie naszej, że Bóg będąc przyczyną sprawczą, nie jest treścią wszechrzeczy, ale realnie od nich odrębny. Gdyby jedna substancja, mówi on, mogła być przyczyną sprawczą drugiej, natenczas substancja stwarzająca musiałaby w sobie zawierać substancję stworzoną, naturalnie nie jakby w naczyniu jakim, ale w swej istocie. Jeżeli zaś jedna substancja drugą zawiera co do istoty swej, wówczas mają istotę wspólną, a zatem jedna i druga nie są tu już dwiema odrębnymi, ale jedną i tą samą substancją, co było do udowodnienia. Roztrząśnijmy nieco ten drugi dowód.\nPrzyczyna sprawcza musi zawierać skutek, jaki z niej pochodzi, to prawda, bo nemo dat quod non habet; ale to zawarcie skutku w przyczynie może być rozmaite. Nieraz przyczyna zawiera taki sam byt jaki udziela, jak np. kiedy wierzba rodzi wierzbę, albo kula w ruchu udziela ruch drugiej kuli – co scholastycy nazywali continere effectum materialiter vel formaliter. Innymi razy byt skutku jest w przyczynie, nie w ten sam sposób, ale jako niższy stopień doskonałości mieści się w wyższym: eminenter, albo jako możliwy czyn mieści się w mocy wykonać go mogącej: virtualiter. Rrzeźbiarz który tworzy posąg – albo, ściśle mówiąc, tworzy kształt posągu, bo materiał skądinąd pochodzi – musi uprzednio posiadać ten kształt w myśli; ale w myśli rzeźbiarza ten kształt jest formą duchową, ma więc byt wyższego rzędu: continetur eminenter. Musi też rzeźbiarz posiadać moc i zdolność wykonania tego kształtu; w czym znów ten kształt mieści się virtualiter. W posągu zaś samym uiszcza się ten kształt jako forma kamienna, byt różny i odrębny od bytu jaki ma ta forma w rzeźbiarzu.\nOtóż wywód Spinozy wtedy by tylko logicznie konkludował, gdyby wszelki skutek musiał się zawsze mieścić w przyczynie materialiter et formaliter, z całą treścią i formą swoją, tak samo jak w sobie bytuje. Że tego jednak ani Spinoza, ani żaden inny panteista dowodzić nawet nie próbuje, i że widocznie przyczyna zawiera nieraz skutek tylko eminenter, albo virtualiter, cały ten dowód chybia celu.\nTrzeci dowód nastręcza Spinozie pojęcie substancji. Substancja, mówi on, jest to coś takiego, co tak przez siebie istnieje, iż nie potrzebuje do istnienia żadnej rzeczy pomocniczej. Jest więc czymś niezawisłym, a więc i czymś absolutnym, a jako takie nieskończonym. Już zaś jedna tylko może nieskończona i bezwzględna substancja istnieć; gdyby bowiem dwie istniały, jedna by drugą ograniczała, a stąd spychałaby ją do rzędu skończoności; bo przecież pierwsza nie może mieć tej samej doskonałości co i druga, nie byłyby bowiem znowu dwie substancje, ale tylko jedna i ta sama.\nI z tym dowodem, przytoczonym na poparcie swej teorii, nie powiodło się Spinozie szczęśliwie. To określenie substancji wypisał Spinoza z Kartezjusza, a w dodatku powiedzmy, nie zrozumiał go. Kartezjusz niegdyś w szkole jezuickiej La Flêche oddawał się studiom scholastycznym. Według pojęć tej szkoły określano substancję jako byt przez się i w sobie ens per se et in se, quod non indiget altero subjecto, cui inhaereat. Pojęcie to Kartezjusz nieco skrzywił, opisując substancję w ten sposób: Per substantiam nil aliud intelligere possumus, quam rem, quae ita existit, ut nulla alia re indigeat ad existendum. Przypatrzmy się obecnie nieco temu, co to u scholastyków oznacza ens per se et in se, w przeciwstawieniu do przypadłości (accidens), którą określają jako byt nie w sobie: accidentis esse est inesse.\nCały byt i istota przypadłości streszcza się w tej rzeczy, której jest przypadłością; nie ma więc bytu w sobie per se, tylko w tym, czego jest formą. Substancja zaś nie ma swego bytu w innej rzeczy, której by modyfikacją była, ale ma byt w sobie in se i dlatego ma swój byt przez się i w sobie, nie potrzebując żadnego podścieliska, w którym by i przez które by istniała – i dlatego to w określeniu ten dodatek, że nie potrzebuje żadnego podmiotu, w którym by bytowanie jej było zawartym. Ostatnie to wyjaśnienie pojęcia substancji opuścił Kartezjusz, a może nie zwrócił nań uwagi, i stąd podał mylne jej określenie, że substancja jest taką rzeczą, która nie potrzebuje do istnienia żadnej innej rzeczy. Ten dodatek Kartezjusza był zanadto dwuznaczny, i mógł łatwo źle być zrozumianym. Mogło to oznaczać: że nie potrzebuje żadnej rzeczy do istnienia która by była przyczyną sprawczą jej bytu – a zarazem może wyrażać tę myśl, że nie potrzebuje żadnego substratu, w którym by się zawierała, będąc sama podścieliskiem przypadłości i modyfikacji. W drugim znaczeniu zrozumieli to określenie scholastycy, a przed nimi Arystoteles. I Kartezjusz może dobrze to wiedział, chociaż nie dość jasno się wyraził. Aż tu zjawia się Spinoza, chwyta się tego określenia i pojmuje substancję w pierwszym znaczeniu, w znaczeniu mylnym, i na tym opiera cały swój panteistyczny system, zresztą ze sporą dozą logiki i akuratności. Co każdy poczynający uczeń dawnej filozofii dobrze wie, tego nie wiedział Spinoza, tłumacząc ens per se jako byt, który jest przez się, dlatego, iż w sobie zawiera rację swego bytu, podczas gdy byt przez się według scholastycznej filozofii oznacza tylko byt, który nie potrzebuje do istnienia innego podmiotu, którego by był formą. On sam bowiem jest tym podmiotem czyli podściedliskiem formy lub przypadłości; zatem oznacza coś, co bytuje samo w sobie, w przeciwstawieniu do bytu, który bytuje nie sam przez się, lecz w innym podmiocie, którego jest modyfikacją.\nI rzeczywiście, jeżeli substancja jest istotą rację bytu w sobie mającą, wtedy jest niestworzoną, wieczną, niezawisłą, a zatem i nieskończoną, ponieważ z powodu swej niezawisłości nie może znikąd podlegać ograniczeniu. Taka więc substancja jest absolutem, jest prawdziwym Bogiem. Ta zaś substancja może inne do bytu powoływać, od niej zawisłe z wielu względów, a zatem skończone, które jednak są prawdziwymi substancjami. Przypuszczenie tej substancji nieskończonej jest niezbędnym, jako ich przyczyny sprawczej, nie zaś jako podścieliska ich wewnętrznego istotnego bytu. Kształt posągu nie tylko domaga się ręki mistrza, która z kamienia go wydobywa, lecz prócz tego potrzebuje materiału, którego by jako podmiotu był formą. Marmur zaś, będący tłem pracy artysty, potrzebuje znowu ręki stwórczej, która by mu istnienie nadała, nie potrzebuje zaś żadnego substratum, którego by sam marmur był formą, lub przypadłością. Znowu więc spotykamy się z tym dziwnym zjawiskiem, że zerwanie z scholastyczną filozofią jest przyczyną największego obłędu względem najżywotniejszych prawd.\nOto dowody Spinozy, który po dziś dzień jeszcze cieszy się sławą wielkiego myśliciela. Lecz może filozofowie nowszych czasów, postępujący wskazaną od Spinozy drogą, wystąpią z lepszą i bitniejszą bronią dowodów, popierających twierdzenia ich praszczura? Znachodzimy tu najdziwaczniejsze opisy tego wszechjednotnika (Alleins), nieraz z prawdziwie czułostkową przedstawiają nam go dewoterią, gdzie zasadnicza substancja rozwija się, by radości i smutku doświadczać; to znów wyobrażają go sobie jako cichy, skromniutki kwiatek, to znów jako zimnem tchnący orkan, zmrażający ten kwiatek, to jako grzmoty i pioruny, lub jako nędzne dziecię ludzkie, które pada ofiarą rozszalałej burzy. Różne te odcienia spotkać można u Pfleiderera, Lipsiusza, Biedermanna, Straussa, Lotzego, Maxa Müllera, Heringa, Noiré, Geigera, Reichenaua. – Ale dowodów, uzasadnień nie szukaj, spotkasz się z takimi chyba, jakie na grobowym kamieniu Boerhavego wyryte: "simplex est sigillum veri".\nI rzeczywiście, im prostsze jest wyjaśnienie rzeczy, tym więcej prawdy posiada, a że według panteistów nie ma żadnego prostszego systemu naukowego, jak wszystko co jest na świecie i co się na nim dzieje uważać za zmiany i odmiany jednej i tej samej substancji, a zatem system ten jest w ścisłym tego słowa znaczeniu jedynie prawdziwym.\nMamy tu najlepszy przykład, jakimi ci ludzie dowodami szermują: z frazesu robi się pewnik, a chociaż w nim źdźbło tylko prawdy zawarte, wykręcają je na wszystkie strony, jakby zewsząd prawdziwym było. Tak się i tu stało. W teoriach pewna pojedynczość i prostota jest wtedy tylko rękojmią prawdy, kiedy objaśnienie faktów nie suponuje więcej przyczyn, jak tego istota rzeczy wymaga, jak szkoła dawna wyraża: Non sunt multiplicanda entia sine necessitate. Ta zaś prostota i pojedynczość teorii, która nie zwraca uwagi na przyczyny niezbędne, jest błędną i antyracjonalną. Stąd też słusznie powiedział Kant: Entium varietates non sunt temere imminuendae. Ten więc pewnik nic nie dowodzi na korzyść jednej absolutnej substancji – musieliby przedtem głębocy myśliciele ze skarbnicy swej wiedzy wydobyć coś innego; musieliby nam udowodnić, że ilość różnych substancyj jest tylko dowolną, niczym nieuzasadnioną hipotezą a jedność jej jest niezbędną koniecznością. Lecz na ten dowód jeszcze żaden z myślicieli się nie zdobył.\nKto nie zapoznał wiary i na wierze opartej filozofii, ten uznać musi, że powyższy pewnik simplex est sigillum veri, w całym majestacie prawdy występuje dopiero w nauce o ponadświatowym Bogu. Tam widzi on cały wszechświat z materią ustawicznie w ruchu będącą, z całą pełnią życia i działalności, z całym bogactwem form i zmian, jako źródło bytu, wytryskujące z ręki wszechmocnego i wszystkowiedzącego Boga i płynące znowu ku temu Bogu, jako jedynemu swemu celowi, jako ku Temu, który jest alfą i omegą stworzenia.\nWreszcie wyznać to musi, że materialno-panteistyczny monizm stoi przed nami jako system nieuzasadniony i niepoparty rozumem. Wielcy myśliciele zbankrutowali na nim, nie mając żadnego pewnego rozumowego dowodu, przemawiającego na korzyść ich systemu. Chociaż jednak ten panteizm nie jest uzasadnionym, i na chwiejnych podstawach opartym i przez nielogiczne wnioski wykończonym systemem, jednakowoż może jeszcze być prawdziwym. Złe bowiem i niedostateczne udowodnienie teorii nie jest jeszcze probierzem jej fałszu.\nPopatrzmy więc teraz, co mówi rozum nasz o wewnętrznej wartości tego panteizmu. Na samym wstępie przytaczamy orzeczenie niepodejrzanego wcale sędziego w tej sprawie, sceptyka Bayla. "Człowiek o zdrowych zmysłach będzie wolał raczej własnymi paznokciami i zębami ziemię grzebać, aniżeli ugrzęznąć w tak niesmacznej i sprzecznej nauce (panteizmu), zawierającej najszkaradniejszy obłęd, o jakim tylko pomyśleć możemy, wystawiającej nam pojęcie Boga, wobec którego bledną niedorzeczności poetów pogańskich, jakimi bóstwa swe przystrajali, bo ci przynajmniej nie wszystkimi obarczali je błędami, jakich ludzkość się dopuszczała. Według pojęć panteizmu zaś, Bóg jest jedyną działającą istotą, a zatem jest źródłem i końcem złego, tak tego co było, jak i tego co jest i będzie" (5).\nI rzeczywiście, jeżeli Bóg jest jedyną istniejącą istotą, i wszystko, co widzimy, czujemy i słyszymy, niczym innym nie jest, jak tylko objawem, manifestacją tego Boga, to wtedy Bóg ten w Tyberiuszu jest wyuzdańcem, w Neronie matkobójcą, w Galbie pijanicą, w Kaliguli rozpasanym szaleńcem, w Katonie samobójcą, w Katylinie rokoszaninem, w Tarkwiniuszu Superbie cudzołóżcą i zaprzańcem Boga, w Thersitesie obłąkanym. Piękną zaiste rolę odgrywa Bóg panteistów (6). A ileż w nim sprzeczności! – jest karzącym sędzią i skazanym na powieszenie złoczyńcą; – jest kamieniem, z którego sztukmistrz ręką swą wydobywa arcydzieła sztuki – jest i sztukmistrzem samym, jest wzburzonym i rozszalałym morzem a zarazem okrętem i ludźmi, których ten groźny żywioł pochłania. Czy chce, czy nie chce, musi Bóg panteistów zawierać w swym łonie miliony różnych sprzeczności. Obojętną natenczas zupełnie jest rzeczą, jakim mianem zaszczycą tego wszechjednotnika, który wszystkim jest, staje się i wszystko działa; czy go nazwą z Noiré "ciemną jaźnią wszechbytu", albo z Froschchammerem "geniuszem świata, lub fantazją wszechświata" – albo z Burdachem "organizmem świata" itd. Pod każdym mianem ukrywa się monizm, nawiązujący wszystkie twory nie w absolut ale w absurdum. Zaprawdę, wielką musi być potęga myśli, gdy się zdobyła na takie pojęcie Boga.\nJak nam się przedstawia moralność według pojęć panteistów? Gdzież się podziała świętość i nietykalność porządku moralnego? Jeżeli Bóg sam ze siebie wszelką złość i niegodziwość wyłania, jeżeli każdy złoczyńca jest tylko objawem Bóstwa, każde przekroczenie prawa czynem Boga, jeżeli Bóg jest wszystkim i wszystko działa, to nie ma w ogóle żadnego obowiązującego prawa, jest ono tylko ułudą i marzeniem niedorzecznym. Prawo moralne wtedy tylko istnieć może, jeżeli jest z jednej strony święty prawodawca, z drugiej prawu podlegający człowiek – w panteizmie nie ma tych dwu odrębnych istot, tam rozkazujący i poddany, jest jedną jedyną istotą. Nawet sam rdzeń moralności, wolna wola, w panteizmie nie istnieje. Cóż może człowiek za to, że się Bogu spodoba objawić się w nim w roli złoczyńcy lub oszusta?!\nAle czyż panteizm nie podnosi człowieka do godności Boga? Śliczne mi to wywyższenie! Jeżeli temu bóstwu wszystkie zdrożności, niegodziwości, wszystko co jest najniższym i najobrzydliwszym, przypisuje się jako własność nieoddzielną, natenczas podniesienie do godności takiego bóstwa nie jest zbyt zaszczytnym. Każdy uczciwy człowiek wymówi się od takiego wywyższenia. Dlatego też sam nawet Schopenhauer zeznaje: "Nauka panteistyczna musi się rozbić o proste prawo etyczne. Jeśli świat jest manifestacją Boga, natenczas wszystko co człowiek – nawet co zwierzę czyni, jest boskim, a jako takie nieskończenie doskonałym. Nie ma nic co by było pochwały lub nagany godne, a zatem etyka przepadła" (7). Jak się ma rzecz z porządkiem społecznym, opierającym się na tego rodzaju zasadach? Jeżeli każdy człowiek jest urzeczywistnieniem bóstwa, któż może tego rodzaju rozwojowi tamę położyć. Jeżeli każde życzenie, pragnienie i działanie ludzkie, jest życzeniem, pragnieniem i działaniem Boga, wtedy naturalnym następstwem każde jest uzasadnionym, rozumnym, świętym, choćby tego rodzaju postępowanie tysiące prawodawców swoimi prawami zakazało. Jeżeli każda idea, pojawiająca się w duszy człowieka, jest tylko manifestacją absolutnej idei Boga, któż może przeciwko niej wystąpić, lub kłam jej zadać? Na to nie ma żadnej kompetentnej na ziemi powagi. Wtedy i ten prąd rokoszu, objawiający się w dzisiejszym racjonalizmie, socjalizmie i nihilizmie, jest koniecznym następstwem rozwoju bóstwa, a któż oprzeć się mu zdoła? Krótko mówiąc według tego rodzaju filozofii upadają wszystkie podwaliny społecznego porządku.\nTakie zdanie wypowiada o panteizmie zdrowy rozum ludzki. Jeżeli zaś tego rodzaju argumentacja się nie podoba, podajemy drugą.\nPanteiści, jakeśmy to widzieli, przypuszczają absolutną wszechrzeczy podstawę, którą podoba im się nazwać Bogiem; słusznie jedno i drugie czynią; mylą się w tym tylko, że tę absolutną substancję utożsamili ze światem. Na co dowód jest następujący: Absolutna substancja ma pewne własności i mieć je musi, których świat nie ma i których mieć nie może. Zidentyfikowanie absolutnej substancji, czyli Boga ze światem, jest więc niemożliwym. Wyłożymy to jak najkrócej. Wnętrznie konieczną własnością absolutnej podstawy jest nieskończoność nie tylko w przestrzeni i czasie, ale i co do doskonałości, czyli innymi słowy zawiera ona w sobie wszelkie doskonałości, bez żadnej przymieszki niedoskonałości. Na to podpisują się panteiści, owszem, jest to postulatum ich systemu. Absolutna bowiem substancja nie ma przyczyny poza sobą, ale zawiera w sobie samej rację swego bytu. Ponieważ tego rodzaju substancja nie otrzymuje skądinąd bytu, dlatego też byt jej nie podlega żadnemu ograniczeniu. Ale może absolutna substancja, przez siebie i ze siebie istniejąca, z własnej swej natury jest ograniczoną? I to nie ma tu miejsca. Istota, nieotrzymująca skądinąd swego bytu, ale czerpiąca go z wewnętrznej swej natury, jest albo cała pełnią bytu właściwego tej naturze, albo próżnią, czyli nicością, innymi słowy nie istnieje wcale w porządku rzeczy. Mieć coś, a nie mieć wszystkiego, jest dla tego rodzaju istoty rzeczą niemożebną. Natura bowiem udziela się podmiotowi co ją posiada, nie czynem, ale bytem samym, czyli tym samym, że jest, a przeto nie częściowo lecz w zupełności cały swój byt mu udziela. Ale jakaż jest natura Tego, co jest sam przez się? Sam byt jest Jego naturą. Istota bowiem, która byt sama przez się posiada, musi też sam byt mieć jako własną naturę, gdyż tylko takiej istoty własnością być może z natury swej byt posiadać. Toteż wypowiedział Bóg w Piśmie św.: Ja jestem który jestem, tj. jestem samym bytem. Natura zaś, która jest samym bytem, mieści w sobie wszelką doskonałość bez granic, bo mieści wszelki byt, a wszelka doskonałość jest bytem, niedoskonałość zaś i ograniczenie jest tylko niebytem. Istota więc, której natura jest samym bytem, musi wszelką doskonałość posiadać, a wszelką niedoskonałość i ograniczenie wykluczać. Ta myśl, w rozliczny sposób rozwinięta, znajduje się u Doktora Anielskiego, przede wszystkim zaś w jego Summie contra Gentes l. I, c. 28.\nAbsolutna istota, posiadająca w sobie wszelką doskonałość, jest zarazem nieskończenie pojedynczą. Nie zawiera ona najprzód żadnych części, ponieważ żadna część nie mieści w sobie doskonałości drugiej części; każda więc pojedyncza część nie byłaby nieskończenie doskonałą. Jak może zaś ze skończonych części, które z natury swej są zmiennymi, powstać nieskończona i niezmienna całość, choćby z nieskończonej ilości cząstek się składała? W absolutnej istocie nie może także być tam mowy o odróżnieniu potencji i aktu, sama bowiem natura tej istoty wyklucza tego rodzaju złożenie; gdyż w takim razie nie wszystkie doskonałości byłyby w rzeczywistości (a parte rei), tylko jedne byłyby rzeczywistymi, inne zaś możliwymi; absolutna zaś istota nie może żadnej możliwości w sobie zamykać, bo każda możliwość jest negacją jakiejś doskonałości aktualnej. Absolutna istota zawiera też w sobie wszelkie doskonałości rzeczywiste bez żadnego ograniczenia; nie może zatem podlegać żadnemu prawu rozwoju; posiada ona faktycznie wszelkie stopnie doskonałości, wszelką pełnię bytu, nie może się więc ograniczać do żadnego rodzaju bytu; niczym się stawać nie może, ponieważ wszystkim jest; nie może nic utracić, niczego się pozbyć, ponieważ możność utracenia czegokolwiek nie jest doskonałością, ale jej zaprzeczeniem. Tego rodzaju przeto istota wyklucza wszelką zmianę, wszelki rozwój, wszelki postęp, ponieważ posiada wszelką piękność, dobroć i doskonałość, wszelkie życie i dzielność, które nie tylko uszczerbku ponieść nie mogą, ale i w doskonałości nigdy nie postąpią. Istota ta jest ponad wszelką doczesność, bo bytu swego nie zawdzięcza żadnej innej istocie, była zawsze, ponieważ jest pełnią bytu i bytem samym, będzie też zawsze, bo cóżby mogło byt odebrać substancji co koniecznie istnieje? Nie ścieśnia się prawami przestrzeni, ponieważ absolutna przestrzeń jest tylko możliwością faktycznej rozciągłości ciał, z części się składających, a że Bóg z części się nie składa, jest więc ponad wszelką przestrzenią. Takie jest pojęcie absolutnej istoty.\nPrzypatrzmy się obecnie światu. Nie posiada on tych własności, o których dopiero co mówiłem, nie może więc być identycznym z absolutną substancją, czyli innymi słowy nie może być Bogiem. Wystawmy sobie, że stoimy na wysokim pagórku: przed nami rozwija się piękny widok rozrzuconych po dolinie wiosek z całym powabem i przepychem nęcącym oko widza. Wszystko nam się przedstawia doskonałym, nosząc na sobie cechę wykończonej piękności. Zstąpmy z pagórka i wejdźmy do podziwianej przez nas wioski a wnet zniknie wszelki urok. Spostrzegamy tam nędznych, kłopotami i boleścią starganych ludzi; w pięknej z daleka i promieniami słonecznymi ozłoconej chacie spotykamy wynędzniałą matkę, otoczoną gronem sierót, skazanych na głód i żebraninę; pod rozłożystymi i piękną zielenią umajonymi drzewami, rozdziera jastrząb drgające jeszcze ptaszęta. Jak zachwycający widok przedstawia nam się z góry patrzącym na wioskę, upiększoną jasnymi promieniami, a te same promienie spalą bogate, kłosami falujące niwy, na które rolnik ze zwątpieniem i rozpaczą spogląda (8).\nPopatrzmy na świat, nie przez pryzmat fantazji, ale wzrokiem niezamąconym, i zastanówmy się nad występkami i złościami na nim panującymi, o których najlepsze świadectwa wydają nam domy kaźne, w których osądzona ludzkość opłakuje swą nędzę i swoje zbrodnie, nieraz w rozpaczy ostatecznych chwytając się środków; zastanówmy się nad bratobójczymi walkami, gdzie brat przeciw bratu, naród sąsiedni przeciw drugiemu z całym przyborem niszczących przyrządów występując, pozostawia za sobą niezliczone łzy i jęki, a wtedy stańmy przed ludzkością i powiedzmy jej, że ten świat jest nieskończenie doskonałym, że jest Bogiem! Któż zdobędzie się na tego rodzaju bezczelność?\nA cóż mówić o pojedynczości, czyli posiadaniu doskonałości w niepodzielny sposób? Z milionów cząstek złożony jest świat, z których żadna nie zawiera w sobie doskonałości drugiej części. Całość więc zawisła od każdej pojedynczej części. Gdy tylko jedna część nie zgadza się z drugą, rozprzęga się cała maszyneria, albo na inne puszcza się tory. Świat, to jakby instrument muzyczny, harmonijnie sporządzony. Pełno tam strun, wywołujących najpiękniejsze dźwięki w rozlicznych odcieniach. Wspaniała całość z tysiąca powstała cząstek! Ale niech tylko jednej lub kilku zabraknie strun, a całość zniszczona. Zamiast harmonijnych dźwięków, rozbrzmiewają nieznośne, rażące uszy fałszywe tony. Zaiste, dowód to najlepszy, jak całość zawisłą jest od poszczególnych części. Im więcej mistrzowskie ułożenie cząstek, z im więcej części całość się składa, tym też więcej jest zawisłą. Absolut zaś nie może być zawisłym, a zatem świat ten nie może rościć sobie pretensji do bytu absolutnego, nie może więc być Bogiem.\nW całym świecie, owszem w każdej poszczególnej jego części uderza nas ustawiczny rozwój, nieprzerwane przechodzenie z możliwości w rzeczywistość, od bytu do niebytu, od niebytu do bytu. Jakimże tysiącznym zmianom podlega kropelka wody w swojej długiej egzystencji! Gdyby mogła, opowiedziałaby nam dzieje swoje, czym była, gdzie była, w jakich ciał wchodziła skład by tworzyć lub niszczyć! Tak i każda poszczególna rzecz rozwija się stopniowo, dąży do swego możliwego wykończenia, i znowu wstecznym pochodem schodzi do pewnego nieistnienia, rozkłada się na części składowe, ażeby ustawicznie w tym zaklętym kole powtarzać te same koleje rozwoju i rozkładu. I ta, tylu zmianom podlegająca rzecz ma być absolutem, ma być Bogiem, w niezłożony i niepodzielny sposób streszczającym w sobie wszelką doskonałość?\nMoże świat jest nieskończonym co do czasu i przestrzeni? Nowsza filozofia wprawdzie uporczywie się trzyma tego zdania (9). Ale nowożytna fizyka wcale za tym nie przemawia. Owszem, wielu fizyków twierdzi (10), że wszelki ruch w świecie się objawiający, przekształca się stopniowo w ciepło, a stąd wnioskują, że ta zmiana i przekształcanie kiedyś się skończyć musi, zaczem wszelki ruch i świat cały zamrze. Któż rozpadłemu w gruzy światu nada nowe kształty, kto go popchnie do nowego ruchu? Nowa fizyka protestuje też przeciw nieskończoności przestrzeni świata, ze względu na zjawiska światła i ciepła. Sławny astronom Olbers utrzymywał swego czasu, że jeżeli byśmy przypuścili nieskończoną przestrzeń, musielibyśmy przypuścić i nieskończoną ilość gwiazd stałych; jeżeliby zaś nieskończona ilość gwiazd stałych istniała, natenczas firmament niebieski musiałby wyglądać wypełniony i wydzielać ze siebie taką pełnię światła i ciepła, jak jasno świecąca tarcza słoneczna. Tak zaś się nie dzieje. A dlaczego nie? Odpowiadają, że przestrzeń wszechświata pochłania światło i ciepło. Ale to medium absorbujące, jak słusznie Zöllner utrzymuje, doszłoby do takiego podniesienia temperatury, odpowiednio do ilości pochłoniętych płomieni, że grzałoby i świeciło jak słońce. Nie może zatem być nieskończona ilość gwiazd stałych, a zatem świat co do rozciągłości nieskończony, jest niemożliwy (11).\nNie gwarantuję za pewność tych dowodów; filozofia chrześcijańska w obydwu tych pytaniach opiera się na innych podstawach. Ale niechże ci pseudofilozofowie kruszą kopie z przyrodnikami. Szańce, jakie jedna umiejętność przeciw Bogu sypie, druga swego czasu rozburza.\nSądzę, że krótkimi tymi zarysami dowodów dostatecznie okazałem, że świat żadnego przymiotu Bóstwu właściwego nie posiada. Wynik stąd ostateczny jest więc ten, że umysły wielkich myślicieli owładnięte są rodzajem najszkodliwszego obłędu, gdy świat ten z Bogiem identyfikują. I oni w swym błędzie są inexcusabiles. Niechże panteiści tego zakroju zechcą zastanowić się nad tym, jak do nich woła wyznawca ich nauki Schopenhauer. "Panteizm uważa świat za objaw Boga czyli teofanię. Ale niech się tylko światu przypatrzą, temu światu, który składa się z istot ustawicznie potrzebujących drugich do zapewnienia swego bytu, które przez to tylko, iż drugie niszczą, przez pewien czas podtrzymują swój byt wśród trwogi i nędzy, i przez długi czas nieraz rozliczne ponoszą męki, póki ich śmierć w skostniałe nie obejmie ramiona. Zaiste takiego Boga, który we fazie swojego rozwoju, w taki nędzny świat się przeobraża, powinien chyba szatan ustawicznie nękać i dręczyć!" (12).\nSąd więc zdrowego rozumu wydany o panteizmie jest sądem potępienia! Smutny to znak, że panteizm w opinii świata uczonego tyle jeszcze znajduje miru.\nPanteistyczny monizm więc z Bogiem swoim zupełnie zbankrutował. Aż oto filozofowie ze szkoły Hegla wpadli na dziwny pomysł zarzucenia zupełnie imienia bożego i tłumaczenia konstrukcji świata, nie przez absolutne dobro, ale przez absolutne zło, przez Nirwanę dawnego buddaizmu. Na tych fundamentach począł budować Schopenhauer. Ażeby dobre o nim wyrobić sobie pojęcie, wejdźmy na chwilę do szkoły Hegla. Tu dowiemy się, że świat w swej przedmiotowości jest tylko utworem rozwijającej się logicznie idei. Otóż jaką rolę u Hegla odgrywała idea, taką u Schopenhauera odgrywa wola. Istnieje tylko jedna istota zasadnicza wszechwola. Sama w sobie jest ona tylko bezwiednym chceniem, ponieważ zaś ten pęd woli jest nieskończonym, stąd jest zawsze niezaspokojonym, a więc i nieszczęśliwym. Ażeby to trawiące pragnienie zaspokoić, wola dąży do czegoś poza sobą, przez to dążenie zdobywa się na wyobrażenie, (ponieważ pragnienie zmierza tylko do czegoś przez imaginację przedstawionego). Ta ogólna wola do wyobrażenia posunięta, jest ciałem, jest duszą, jest wszystkim, jednym słowem jest wszechświatem. Innymi słowy ciało, dusza i wszystkie inne rzeczy na świecie istniejące, są tylko wyobrażeniami, na które wola przez nieprzerwane, rozpaczy pełne, pragnienie się zdobyła. W człowieku dochodzi ona do zupełnego poznania swej nędzy. Człowiek czuje w sobie podstawę wszelkiego bytu, wolę zasadniczą i dlatego mówi do siebie: "Jestem wszystkim we wszystkim i dlatego chcę wszystkiego, choćby wszystko naokoło mnie w gruzy się rozpadło". Spostrzega on obok siebie tylokrotnie obraz własnej swej jaźni. Stąd powstaje indywidualizm, mocą którego człowiek sam siebie pojął jako rdzeń ustawicznej walki z tym wszystkim, co do niego jest podobnym. Stąd datuje się nędza ludzka. Owocem tego poznania jest dążenie do uwolnienia od cierpień woli zasadniczej, przez zniszczenie osobowości, przez samobójstwo.\nNieszczęśliwa ta istota pierwotna, przepełniona różnego rodzaju występkami, złością, głupotą, boleścią, nudami, nie może się zidentyfikować z Bogiem ale raczej z szatanem, jak to sam Schopenhauer uznaje. Pansatanizm więc jest kwiatem wypielęgnowanym przez najgłębszych myślicieli epoki epigonów!\nCóż rozum na to? Na próżno rozgląda się na wszystkie strony, czy nie ujrzy coś takiego, co by przynajmniej miało pozór uzasadnienia tego systemu, chyba że za uzasadnienie Schopenhauerowskiej teorii przyjmiemy historię jego zrozpaczonego serca, która w końcu doszła aż do obłędu rozumu.\nMyśl zasadnicza, na której cały ten system się opiera, jest błędną. Któż marzył o tym, że wszelka wola i pragnienie wynika z niezadowolenia i boleści! Lessing utrzymywał swojego czasu, że samo pragnienie i chcenie jakiejś rzeczy więcej rozkoszy sprawia, aniżeli jej posiadanie. Gdyby Bóg w jednej ręce trzymając prawdę, jej posiadanie mu ofiarował, w drugiej zaś ręce trzymał dążenie do prawdy z możliwością popadnięcia w rozliczne błędy, wybrałby drugie i przeniósłby dążenie do prawdy nad jej posiadanie. Wiele prawdy zawiera orzeczenie Lessinga. Najprzyjemniejszą rozkosz przynosi człowiekowi samo dążenie do czegoś, choć w urzeczywistnieniu na tysiące natrafiające trudności. A choćby wśród tej pracy zawód jaki człowieka spotkał, to przecież stąd nie wynika, że pragnienie tylko z boleści powstaje. Tylko słaby na umyśle człowiek mierzy świat łokciem wrażeń chorobliwych swego serca.\nWniknijmy w znaczenia etyczne tego systemu. Samobójstwo występuje w roli najlepszego czynu, bo jest uwolnieniem zasadniczej woli z pod jarzma cierpień, objawiających się w tymczasowym jej istnieniu. Niemożebną jest rzeczą w tym systemie spotkać się z pojęciem jakiejkolwiek moralności, cnoty lub uczciwości, gdzie człowiek nie jest panem siebie, lecz występuje w roli objawu zasadniczej woli.\nJakiż cel ma człowiek na ziemi? Jak Schopenhauer rozwiązuje tę zagadkę, zawierającą w sobie źródło wszelkiej cnoty? Człowiek, to na nieszczęście skazana istota, przeznaczona na to, by znikomym, sennym życiem, przez ustawiczny pochód wsteczny zdążała do nicości. Dlatego, człowiecze, rzuć się w bezdeń rozpaczy boś gorszy od psa, tyś uosobionym potępieńcem! Oto moralność wynikająca z zasad tej filozofii. Lecz czyż nie jest ona zarazem najdosadniejszym potępieniem całego systemu?\nZbliżamy się do ostatniego dziecięcia tego kierunku filozofii, które przy swoim wstępie na świat z entuzjazmem powitane, wśród wykształconego świata z takim tryumfem zostało przyjęte, jak żaden z przedstawicieli nowoczesnej oświaty! Tym szczęśliwym, z tylu oklaskami przyjętym dzieckiem, to monizm Hartmanna!\nNiezbędną jest rzeczą zapoznać się przedtem ze stanowiskiem, jakie swej filozofii w historii rozwoju myśli ludzkiej Hartmann naznacza. W pierwszej fazie tego rozwoju najważniejszą rolę odgrywa fantazja ludu. Gnana bojaźnią groźnych sił natury, przechodzi ona do ubóstwienia tychże i przekształca się w politeizm. Uczucie jednak religijne opiera się całą siłą wielobóstwu, bo uczuło harmonijną zgodę wszystkich sił natury. Z tego źródła wytrysnął podwójny strumień, rozlewający się wśród uczonego świata: aryjsko-indyjska oświata ze swym panteistycznym Brahmanizmem, i potworny płód fantazji, wylęgły w głowach starych żydów, oddających cześć Jehowie, jako Bogu naturalnemu. Chrystianizm zaś, to tylko nieszczęśliwa próba, zmierzająca do wynalezienia jakiegoś środka między Brahmanizmem a bóstwem Semitów przez swą naukę o Trójcy Przenajświętszej. Naszemu tylko stuleciu udało się idee indyjskiej religii zlać w jedno ze zdobyczami naukowego świata, przyswajając sobie niektóre żywioły, zaczerpnięte z Chrystianizmu. Proces stopienia tych różnorodnych idei kończy Hartmann we własnej swej osobie.\nPrzypatrzmy się więc temu Bogu, który wyszedł z tygla Hartmanna. Miano jego jest: "Nieświadome", jak sam Hartmann zeznaje: "Pozostanę przy nazwie «nieświadomego», chociaż do używania słowa «Bóg» więcej mam prawa, aniżeli Spinoza lub podobni" (str. 501).\nJakże nam się przedstawi życie tego Boga? Przypatrzmy się więc historii jego życia lub raczej jego cierpień. Przed rozpoczęciem świata nieświadome, ten Bóg Hartmannowski, było po prostu niczym, "Wesen ohne Dasein" (str. 724). To Nic było jednak absolutnym duchem, obdarzonym wolą i siłą imaginacji (Vorstellung), jednak bez świadomości. Chcenie tej nicości, nie było określonym dążeniem do czegoś pewnego, ale tylko czczym pragnieniem, wywołanym z trawiącego je niezadowolenia, bez idei i rozumu. Wtem, jak Minerwa z głowy Jowisza pojawia się wyobrażenie, przedstawiające świat; chcenie chwyta się tego wyobrażenia i z tego skojarzenia wynika pojawienie się świata (str. 792-795). Ale zarazem teraz dopiero zaczynają się naprawdę męki nieświadomego. Idea przedstawia wiecznie coś skończonego, a czcza wola ma nieskończone pragnienia; spełnia się więc zaledwo cząstka woli, a pozostaje jeszcze nieskończona próżnia niezaspokojonego pragnienia, zaprawionego goryczą i nieszczęściem. Zawód ten musi być naprawionym; tęskniąca za szczęściem wola musi znowu wrócić do swej nicości. To dzieło zniszczenia lub raczej oswobodzenia jest zadaniem umysłu, przedstawionym mu do spełnienia wśród świata.\nJakżeż się więc siła rozumu (Intelligenz) zabierze do tego dzieła zniszczenia? Środkiem do przeprowadzenia tego dzieła jest świadomość. Ta zaś świadomość – o dziwo! – wynika z nagłego zdziwienia się woli. Otóż i geneza tego zdziwienia. Nieświadome przez wolę i wyobrażenie rozmnaża się w niezliczoną liczbę jestestw. Najmilszą dlań rzeczą jest uzmysłowić się w życiu lub raczej w żyjących indywiduach. Przy tym uzmysławianiu się, za daleko się posuwa, nie może się już cofnąć, i z tego zastoju powstają niezmienne typy, rośliny, zwierzęcia, człowieka itd. (str. 568. ss.).\nDotychczas szło wszystko w porządku. Rozum Nieświadomego pod naciskiem woli wytwarzał pojęcia, wola je pochwytywała i urzeczywistniała. Ale i rozumowi udaje się zrobić coś na swoją rękę bez współwiedzy woli, tym dziełem to – ludzki mózg. Mózg zaś ma własność reflektowania wyobrażenia jak lustro. Wola, wobec tego niespodziewanego zjawiska, dziwi się wyobrażeniu – i to jej zdziwienie się przechodzi w świadomość (str. 394). Dojście do świadomości, to pierwszy krok zmierzający do oswobodzenia zasadniczej istoty, ażeby ją znowu w nicości pogrążyć. Drogi, po których Hartmann odtąd prowadzi światowładną wolę, to same rozczarowania, na jakie w ludzkości natrafia.\nPierwszą fazą tego pochodu, to rozkosz, wynikająca ze szczęśliwej teraźniejszości. Nieświadome, już świadome, szuka w ludzkich swych objawach szczęścia, występującego pod różnymi kształtami; próbuje go w jedzeniu, piciu i miłości; szuka go w szczęściu rodzinnym, w czci, sławie i żądzy bogactw; sztuka i wiedza przechodzą te same próby; co więcej, w nikczemności, złości i występkach szuka ono swego zaspokojenia. Wszędzie ugania się za szczęściem, a znajduje tylko świadomość niewysłowionych nieszczęść, boleści i rozpaczy. Przechodzi więc w drugą fazę rozczarowania, w chrześcijaństwie. Ponieważ doczesność żadnego nie przedstawia szczęścia, marzy więc przynajmniej o szczęśliwej wieczności, opływającej we wszelkiego rodzaju rozkosze, będące zapłatą ponoszonych tu utrapień i zawodów. Ale jak straszne złudzenie! Dusza to przecież tylko wiązanka, składająca się z aktów woli nieświadomego, skierowanych na pewien organizm. Rozpadnie się organizm, ustaje i dusza i nie potrzebuje już wieczności by być szczęśliwą (str. 722); a że chrześcijaństwo z nowym wystąpiło złudzeniem i Nieświadome o nową przyprawiło gorycz, więc ono rozpoczyna trzecią fazę rozwoju w tak zwanej oświacie. Wyprowadza więc na scenę parę, elektryczność, magnetyzm, chemię z jej laboratoriami, astronomię z jej kolosalnymi przyrządami, armaty Kruppa, utresowane wojska; wszystko przedstawia, by zrealizować jak największy postęp w państwie najwięcej kultywowanym. Ale i tu złudzenie straszniejsze nad inne. Cóż przynosi w darze wielki postęp, jeżeli nie nowe potrzeby, nową nędzę, nowe nieszczęścia, nową rozpacz? Po ostatnim więc zawodzie nie pozostaje nic innego, jak rozpocząć pochód wsteczny do prymitywnej nicości, do Nirwany. Nędzny ten świat musi potępić swe istnienie, musi brać się do zagłady siebie, skoro tylko dojdzie do świadomości swej nędzy.\nHartmann przedstawia nam ostatni akt oswobodzenia Nieświadomego tj. jego powrotu do nicości w następujący sposób. Nieświadome skupia się po większej części w ludzkości, tu dochodzi do świadomości kolosalnej swej nędzy i zdobywa się na zamiar wrócenia do nieświadomej nicości. Wykonanie tego zamiaru spełnia się przez samobójstwo rodzaju ludzkiego; na drodze technicznej, może telegramem zostanie naznaczony czas, w którym oswobodzenie przez zniszczenie ma być spełnionym. Telegraf zadzwoni, zniszczenie en masse jest dokonanym. Rodzaj ludzki, jako objaw zasadniczej istoty przestał istnieć, a z nim skończyło się wszystko. Ziemski świat, świat nadziemski, jednym słowem wszystko, co świadomym było swej nędzy, wraca do nieświadomej nicości.\nTaką jest filozofia największego filozofa za dni naszych. Zaiste, spełnia się tu wyrok Pisma św.: In quo quis peccaverit, in hoc et punietur. Odrzucają objawienie Boskie, na niezachwianych oparte podstawach, i czepiają się szału. Nauka, nosząca jego imię, jest prawdą, jego słowo wystarcza za dowód.\nŻeby nie być niesprawiedliwym, przyznać muszę, że wiele szczytnych myśli zawiera dzieło Hartmanna, nadających mu nieco uroku. Ale te jasne myśli są światłem świętojańskiego robaczka, świecącego wśród ciemnej nocy letniej. Te piękne myśli wplata Hartmann w dzieło, tchnące najczarniejszą rozpaczą. I tak Bóg Hartmanna, bo tym jest jego Nieświadome, jest to istota, zawierająca w sobie źródło wszelkiej nędzy, złości i nikczemności, wyłaniająca to wszystko ze siebie, ażeby ujść przed naturalną swą niedolą, i tylko przez błędy i zboczenia udało się jej dojść do świadomości siebie. Tymczasem wiara i rozum przedstawiają nam Boga, który jako istota nieskończenie doskonała, streszcza w sobie piękność, dobroć i świętość; który zarazem jest źródłem i dawcą tego wszystkiego, co jest pięknym, dobrym i świętym. Wszelką zaś złość przedstawiają nam te dwa źródła prawdy jako odpadnięcie rozumnych stworzeń od Boga.\nPrócz tego nie do pojęcia jest zmienność Hartmannowego pseudo-Boga. Nasamprzód jest Bóg według niego tylko czczą wolą, przesiąkłą wszelkiego rodzaju niezadowoleniem, i ta czcza wola doznaje przecież jakiegoś wewnętrznego parcia, przez które dopiero staje się czymś pewnym, wszystkim. Cały świat nie jest niczym innym, jak tylko zachcianką, wywołaną przez wyobrażenie. Jakież to tajemnice! Czcza wola jest istotą obraną z wszelkiego bytu, a już doznaje parcia w sobie i ma różne zarazem wyobrażenia, przez które do bytu dochodzi! Jakżeż coś nieistniejącego może doznawać jakiegoś pędu wewnętrznego, lub mieć pojęcia? Istota bez bytu jest niczym, nicość zaś nie ma pojęć, nie rwie się do niczego, i dlatego sama z siebie niczym stać się nie może.\nUtworzenie świata, czyli to, że Nieświadome urzeczywistniło się przez świat, było niedorzecznością, wynikiem bez odpowiednich przesłanek, za który mogłoby do odpowiedzialności być pociągniętym, gdyby rzecz ta nie stała się bez świadomości. Cóż to wreszcie za dziki pomysł powrotu całego świata do nicości przez samobójstwo całej ludzkości? To już usuwa się z pod wszelkiej krytyki. Tych kilka słów wystarczy zupełnie. Zresztą Hartmann już się doczekał odpowiedniej krytyki, tak dalece, że jeśli nie boży świat, to zapewne filozofia Hartmanna życzyć sobie może powrotu do nirwany (13). (C. d. n.)\n"Przegląd Powszechny", Rok drugi. – Tom V (styczeń, luty, marzec 1885), Kraków 1885, ss. 72-93.\n(1) D. F. Strauss, Der alte und neue Glaube, S. 225.\n(2) Ernest Haeckel, Natürliche Schöpfungsidee.\n(3) Con. Vat., Sess. III, c. I, can. 3-4.\n(4) "Wyklęty", to znaczy od społeczności katolickiego Kościoła wykluczony.\n(5) Diction. histor. et crit. Art. Spinoza.\n(6) Bucher, Pantheismus. Würzburg 1884.\n(7) Welt und Wille als Vorstellung, II, S. 677.\n(8) T. A. Lange, Geschichte des Naturalismus, II, S. 541. Tilman Pesch SJ, Die Welträthsel, II, 35. ss.\n(9) C. G. Reuschle, Philosophie und Naturwissenschaft.\n(10) William Thomson.\n(11) Pesch SJ, Welträthsel, II, 32.\n(12) Welt als Wille und Vorstellung, II, S. 398. 677.\n(13) Fischer, Hartmann's Philosophie. B. Mayer. Weltelend-Preus. Jahrbücher 1873. Tom. 31. – Ludwik Weiss, Antimaterialismus. – Gustaw Knauer, Das Facit aus E. v. Hartmans Philosophie des Unbewussten.


Wkrótce poznamy przyszłość Incarnati0na | League of Legends PL - newsy, poradniki, artykuły i tier listy\nWkrótce poznamy przyszłość Incarnati0na\nSprawa anulowania bana Nikolaja “Incarnati0na” Jensena od jakiegoś czasu dzieli ludzi związanych z League of Legends.\nCzęść społeczności uważa, że utalentowany gracz powinien mieć możliwość sprawdzenia swoich umiejętności w LCS, podając za argument znaczną poprawę postawy zawodnika i widząc w nim nadzieję Europy na dogonienie Koreańczyków. Natomiast frakcja przeciwników uwolnienia Incarnati0na z okowów bana twierdzi, że jego zachowanie w momencie, gdy został ukarany faktycznie kwalifikuje się na dożywotni zakaz gry w LoLa i powinien on zostać podtrzymany niejako dla przykładu. Niezależnie od zajętego stanowiska należy jednak przyznać, że Duńczyk ma niesamowity talent i mógłby wnieść powiew świeżości do LCS-owej codzienności. A być może stanie się tak już niebawem. Dotarły do nas bowiem informacje jakoby jego sprawa miała być ponownie rozważona przez Riot Behaviour Team na spotkaniu, które odbędzie się w grudniu, co zostało przekazane szerszej publiczności przez dziennikarza e-sportowego pracującego obecnie dla Daily Dot Richarda Lewisa na jego streamie. Ewentualna pozytywna decyzja zespołu odpowiadającego za bany otworzyłaby Incarnati0nowi drzwi do dołączenia do niemal każdej ekipy ze Starego Kontynentu na czele z SK Gaming oraz, w związku z ostatnimi doniesienia na temat xPeke – Fnatic. Najwięcej mówi się jednak o możliwości utworzenia przez duńskiego gracza zespołu ze znakomitym szwedzkim strzelcem Martinem “Rekklesem” Larssonem.\nW tym samym czasie wyjaśnią się także losy innych profesjonalnych graczy, którzy zostali dotknięci banem, czyli Erika “Nukeducka” Holma oraz Alfonso “Mithy’ego” Aguirre. Byli zawodnicy Ninjas in Pyjamas czekają na decyzję Riotu z wytęsknieniem, gdyż pozostają w kontakcie z potencjalnymi pracodawcami, lecz nie mogą podpisać kontraktów zanim nie zostaną oficjalnie odbanowani. Nukeduck jest najpoważniejszym kandydatem do zajęcia pozycji midlanera w Teamie Roccat, natomiast występujący na pozycji supporta Mithy jest łączony z kilkoma drużynami z europejskiej czołówki jak choćby Alliance czy Supa Hot Crew.


[LUMIA 640 LTE] Problem z Wyłączającą Się Aplikacją SKYPE - Inne urządzenia mobilne - dobreprogramy - forum\n[LUMIA 640 LTE] Problem z Wyłączającą Się Aplikacją SKYPE\nasziatko (asziatko) 2017-01-21 18:03:05 UTC #1\nOd jakiegoś czasu zauważam problem z aplikacją SKYPE w swojej LUMI 640 LTE z Windowsem 8.1. Problem polega na tym że jak ponownie uruchomię (wyłączę i włączę) LUMIE to wszystko jest dobrze. SKYPE pracuje w tle, przychodzą powiadomienia, mogę wysłać zdjęcia przez SKYPE. Jest dzień, dwa dobrze, a w trzecim dniu zaczyna się dziać taka sprawa że…\njak chcę wysłać zdjęcie przez SKYPE to pisze WZNAWIANIE… miele miele i wyrzuci do pulpitu do kafelków,\nchcę wyciągnąć SKYPE żeby napisać, piszę WZNAWIANIE… miele miele i wyrzuci do pulpitu do kafelków,\nchcę ponownie włączyć z kafelka SKYPE nie włączę dopiero po ok. 2 minutach sam się włączy.\nDodam że inne aplikacje mam zainstalowane na karcie SD, nie mam przeciążonej pamięci telefonu. Wszystko co mogłem i co było możliwe przeniosłem na kartę SD każdą aplikację. Siłą rzeczy SKYPE został w telefonie, nie da się go przenieść na kartę SD.\nTakie coś ma miejsce jak opisałem, jak uruchomię ponownie LUMIE jest dobrze, po jakimś czasie wraca wszystko do nienormalności. Lumia nigdy mi nie upadła. Nie mam nic takiego zainstalowanego co by nie mogło być nie tak. Mam apki pt. do banku, te standardowe co są wraz z Windowsem 8.1, dwie graficzne. Żadna inna nie jest uruchomiona w tle wraz ze SKYPE, działa tylko SKYPE sam, wszystkie inne są powyłączane.\nAplikacja SKYPE ma aktualizację do najnowszej wersji.\nCo to może się dziać z LUMIĄ, albo może co jest źle ustawione, zrobione?.\nDomker (Domker) 2017-01-21 18:54:10 UTC #2\nZobacz w momencie jak Ci Skype świruje ile pamięci RAM jest wolnej. (może aplikacja ma jakiś wyciek pamięci)\ntosiekbu (tosiekbu) 2017-01-21 19:03:56 UTC #3\nCiężko będzie w wersji mobilnej dotrzeć do takich danych ja posiadam windows 10 mobile i czasami nie działa mikrofon i również muszę resetować.\nasziatko (asziatko) 2017-01-21 19:04:55 UTC #4\nA jak sprawdzić ile pamięci RAM jest wolnej jak działa Skype?. Przez aplikację czy to jest gdzieś w aplikacjach?.\nA tak zapytam co to jest mikro?.\ntosiekbu (tosiekbu) 2017-01-21 19:09:07 UTC #5\n@Domker chyba miał namyśli sprawdzenie używanej pamięci przez menadżer zadań w Windows w wersji PC\nasziatko (asziatko) 2017-01-21 19:15:59 UTC #6\nTo nie bardzo tu chodzi o Windows Phone 8.1 na Lumi 640 LTE.\ntosiekbu (tosiekbu) 2017-01-21 19:17:30 UTC #7\nTak wiem również posiadam Lumie 640 LTE i mam pytanie jak z bateria na 8.1\nasziatko (asziatko) 2017-01-21 19:43:03 UTC #8\nU mnie bateria trzyma dzień, przy tym ci korzystam. W tyle Skype, poczta @, WWW oraz rozmowy i wiadomości.\nCo dziennie trzeba ładować.\ntosiekbu (tosiekbu) 2017-01-21 19:47:44 UTC #9\nJa przy 10 telefon ciągle pod wifi czasem sms rozmowy często Facebook (też działa w tle) czasami nawet osiągam 2 dni, ale to też nie zawsze polecam wypróbowanie windowsa 10 wersji oficjalnej jest wygodniejszy w obsłudze.\nasziatko (asziatko) 2017-01-21 20:03:29 UTC #10\nWiesz myślałem o przejściu na 10 same czytałem że Update trwa dzień wow dzień wydaje mi się długo. Dwa, jak z zainstalowanymi apkami, kontaktami oraz wiadomościami i wybieranymi numerami?.\nIle faktycznie trwa aktualizacja do 10 po Wi Fi?.\nNa 10 Skype funkcjonuje normalnie bez zbędnych zawiasów?.\ntosiekbu (tosiekbu) 2017-01-21 20:09:37 UTC #11\nNie trwa dnia chociaż fakt przy przejściu z 8.1 do aktualnej 10 trzeba pobrać dwa uaktualnienia kontakty automatycznie przywrócą się po zalogowaniu a konto ms wiadomości tez do pewnego stopnia się synchronizują chociaż ja ich nigdy nie przywracam jeżeli nie wykonamy resetu do fabrycznych po uaktualnieniu (chociaż jest mocno zalecany) to powinny zostać też wybierane numery historia połączeń.\nDawno nie siedziałem na oficjalnym biorę udział w testach więc nie wiem jak się skype zachowuje. na testowym czasem mi mikrofon nie działa, i powiadomienia o wiadomościach (ale taka przyjemność w programie Windows insider )\nW razie chęci powrotu służy do tego\nasziatko (asziatko) 2017-01-21 22:28:52 UTC #12\nRóżne właśnie wersje czytałem on line ale częściej było o tym że jeden dzień trwa update z 8.1 do 10.\nA inaczej jest może aplikacja na Windows Phone 8.1 która może czyści pamięć, albo coś w ten deseń?.\nAlbo też jest aplikacja która poprzez kliknięcie w kafelek robi ponowny rozruch telefony bez konieczności wpisywania PIN włączania i wyłączania?.\nDomker (Domker) 2017-01-22 01:36:16 UTC #13\n@asziatko Tym sprawdzisz ile pamięci RAM jest używane na twojej Lumii, podłączając ją pod PC:\n@tosiekbu miałem na myśli Windows Phone 8.1, a nie desktopową wersję.\ntosiekbu (tosiekbu) 2017-01-22 07:30:23 UTC #14\n@Domker W takim razie zwracam honor sam, skorzystam z programu\nasziatko (asziatko) 2017-01-22 11:22:37 UTC #15\n@Domker dzięki za linka, sprawdzę co i jak.\nBo prócz tego już nic nie jesteśmy w stanie poradzić/zrobić?.\nChyba nic z tego nie będzie z pobrania http://wptools.codeplex.com/\nINFORMACJE O WERSJI PLATFORMY Windows : 5.1.2600.196608 (Win32NT) Common Language Runtime : 4.0.30319.1 System.Deployment.dll : 4.0.30319.1 (RTMRel.030319-0100) clr.dll : 4.0.30319.1 (RTMRel.030319-0100) dfdll.dll : 4.0.30319.1 (RTMRel.030319-0100) dfshim.dll : 4.0.31106.0 (Main.031106-0000) ŹRÓDŁA Adres URL rozmieszczenia : file:///F:/Pobrane/Temp/WindowsPhonePowerTools.application Adres URL dostawcy rozmieszczenia : https://wptools.codeplex.com/releases/clickonce/WindowsPhonePowerTools.application PODSUMOWANIE BŁĘDÓW Poniżej znajduje się podsumowanie błędów. Szczegółowe informacje na temat tych błędów znajdują się w dalszej części dziennika. * Aktywacja aplikacji F:\_Pobrane\_Temp\_WindowsPhonePowerTools.application spowodowała wyjątek. Wykryto następujące komunikaty o niepowodzeniach: + Pobieranie pliku https://wptools.codeplex.com/releases/clickonce/WindowsPhonePowerTools.application nie powiodło się. + Połączenie podstawowe zostało zakończone: Wystąpił nieoczekiwany błąd przy wysyłaniu. + Nie można odczytać danych z połączenia transportowego: Istniejące połączenie zostało gwałtownie zamknięte przez zdalnego hosta. + Istniejące połączenie zostało gwałtownie zamknięte przez zdalnego hosta PODSUMOWANIE NIEPOWODZEŃ TRANSAKCJI MAGAZYNOWANIA SKŁADNIKÓW Nie wykryto błędów transakcji. OSTRZEŻENIA * Manifest tej aplikacji nie ma podpisu. Sprawdzanie poprawności podpisu zostanie zignorowane. STAN POSTĘPU OPERACJI * [22-01-2017 12:24:02] : Rozpoczęto aktywację F:\_Pobrane\_Temp\_WindowsPhonePowerTools.application. SZCZEGÓŁY BŁĘDÓW Podczas tej operacji zostały wykryte następujące błędy. * [22-01-2017 12:24:03] System.Deployment.Application.DeploymentDownloadException (Nieznany podtyp) - Pobieranie pliku https://wptools.codeplex.com/releases/clickonce/WindowsPhonePowerTools.application nie powiodło się. - Źródło: System.Deployment - Ślad stosu: w System.Deployment.Application.SystemNetDownloader.DownloadSingleFile(DownloadQueueItem next) w System.Deployment.Application.SystemNetDownloader.DownloadAllFiles() w System.Deployment.Application.FileDownloader.Download(SubscriptionState subState) w System.Deployment.Application.DownloadManager.DownloadManifestAsRawFile(Uri& sourceUri, String targetPath, IDownloadNotification notification, DownloadOptions options, ServerInformation& serverInformation) w System.Deployment.Application.DownloadManager.DownloadDeploymentManifestDirect(SubscriptionStore subStore, Uri& sourceUri, TempFile& tempFile, IDownloadNotification notification, DownloadOptions options, ServerInformation& serverInformation) w System.Deployment.Application.DownloadManager.FollowDeploymentProviderUri(SubscriptionStore subStore, AssemblyManifest& deployment, Uri& sourceUri, TempFile& tempFile, IDownloadNotification notification, DownloadOptions options) w System.Deployment.Application.DownloadManager.DownloadDeploymentManifestBypass(SubscriptionStore subStore, Uri& sourceUri, TempFile& tempFile, SubscriptionState& subState, IDownloadNotification notification, DownloadOptions options) w System.Deployment.Application.ApplicationActivator.PerformDeploymentActivation(Uri activationUri, Boolean isShortcut, String textualSubId, String deploymentProviderUrlFromExtension, BrowserSettings browserSettings, String& errorPageUrl) w System.Deployment.Application.ApplicationActivator.ActivateDeploymentWorker(Object state) — Wyjątek wewnętrzny — System.Net.WebException - Połączenie podstawowe zostało zakończone: Wystąpił nieoczekiwany błąd przy wysyłaniu. - Źródło: System - Ślad stosu: w System.Net.HttpWebRequest.GetResponse() w System.Deployment.Application.SystemNetDownloader.DownloadSingleFile(DownloadQueueItem next) — Wyjątek wewnętrzny — System.IO.IOException - Nie można odczytać danych z połączenia transportowego: Istniejące połączenie zostało gwałtownie zamknięte przez zdalnego hosta. - Źródło: System - Ślad stosu: w System.Net.Sockets.NetworkStream.Read(Byte buffer, Int32 offset, Int32 size) w System.Net.FixedSizeReader.ReadPacket(Byte buffer, Int32 offset, Int32 count) w System.Net.Security.SslState.StartReceiveBlob(Byte buffer, AsyncProtocolRequest asyncRequest) w System.Net.Security.SslState.CheckCompletionBeforeNextReceive(ProtocolToken message, AsyncProtocolRequest asyncRequest) w System.Net.Security.SslState.StartSendBlob(Byte incoming, Int32 count, AsyncProtocolRequest asyncRequest) w System.Net.Security.SslState.ForceAuthentication(Boolean receiveFirst, Byte buffer, AsyncProtocolRequest asyncRequest) w System.Net.Security.SslState.ProcessAuthentication(LazyAsyncResult lazyResult) w System.Net.TlsStream.CallProcessAuthentication(Object state) w System.Threading.ExecutionContext.Run(ExecutionContext executionContext, ContextCallback callback, Object state, Boolean ignoreSyncCtx) w System.Threading.ExecutionContext.Run(ExecutionContext executionContext, ContextCallback callback, Object state) w System.Net.TlsStream.ProcessAuthentication(LazyAsyncResult result) w System.Net.TlsStream.Write(Byte buffer, Int32 offset, Int32 size) w System.Net.PooledStream.Write(Byte buffer, Int32 offset, Int32 size) w System.Net.ConnectStream.WriteHeaders(Boolean async) — Wyjątek wewnętrzny — System.Net.Sockets.SocketException - Istniejące połączenie zostało gwałtownie zamknięte przez zdalnego hosta - Źródło: System - Ślad stosu: w System.Net.Sockets.Socket.Receive(Byte buffer, Int32 offset, Int32 size, SocketFlags socketFlags) w System.Net.Sockets.NetworkStream.Read(Byte buffer, Int32 offset, Int32 size) SZCZEGÓŁY TRANSAKCJI MAGAZYNOWANIA SKŁADNIKÓW Brak dostępnych informacji o transakcji.\nCzy nie trzeba mieć zainstalowanego Windows 8.1 lub 10?. Ja mam XP… .\nDomker (Domker) 2017-01-22 12:48:42 UTC #16\n@asziatko Minimum Windows 8.1 i zainstalowany .NET Framework 2.0, a także Visual Studio (może być w wersji Free). To aplikacja dla developerów WP 8.1, którzy piszą aplikacje i potrzebują tego typu narzędzi do debugowania, a więc wymagania nie powinny dziwić\nasziatko (asziatko) 2017-01-22 14:52:03 UTC #17\nTo nic u mnie z tego Koledzy nie będzie, nie mam Windows 8.1 na PC tylko XP i sprawa na wejściu nie co się skomplikowała.\nA coś innego jakiś inny sposób albo coś jeszcze jest możliwość?. Jakaś apka do zainstalowana na Lumi?.


II OTWARTY KONKURS OFERT NA WSPARCIE REALIZACJI ZADANIA PUBLICZNEGO Z ZAKRESU PROFILAKTYKI I ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW ALKOHOLOWYCH12.05.2016\nW związku z unieważnieniem otwartego konkursu ofert ogłoszonego w dniu 6 kwietnia 2016 r. Burmistrz Głuszycy ogłasza II otwarty konkurs ofert na wsparcie realizacji zadania: „Organizacja wypoczynku letniego dla dzieci i młodzieży ze środowisk zagrożonych uzależnieniami z terenu Gminy Głuszyca”.\nPozytywna opinia RIO z wykonania budżetu dla Głuszycy11.05.2016\nSprawozdanie roczne z wykonania budżetu Gminy Głuszyca za rok 2015 uzyskało pozytywną opinię Regionalnej Izby Obrachunkowej we Wrocławiu.\nPrace porządkowe przy Orliku12.05.2016\nNa kompleksie sportowym Orlik zostały wymienione siatki na bramkach. W celu dbałości o bezpieczeństwo użytkowników naszego głuszyckiego kompleksu zamontowane zostały zabezpieczenia. W dalszej kolejności wymieniony zostanie piłkochwyt oraz przeprowadzona zostanie konserwacja murawy. Ponadto uporządkowano teren przynależący do obiektu.\nTURNIEJ PIŁKARSKI NA DZIEŃ DZIECKA12.05.2016\nZapraszamy uczniów klas IV-VI szkół podstawowych oraz gimnazjalistów do uczestnictwa w Turnieju Piłkarskim, który odbędzie się w Dniu Dziecka - 1 czerwca na boisku Orlik w Głuszycy od godz. 9.00.\nDzień Dziecka z „Czerwonym Kapturkiem”12.05.2016\nZapraszamy dzieci na przedstawienie teatralne w reżyserii i adaptacji Roberta Delegiewicza w dniu 1 czerwca. Zapisy w szkołach i w przedszkolu.\nSerdecznie zapraszamy najmłodszych!\nBEZPŁATNE KURSY DLA MŁODYCH GŁUSZYCZAN12.05.2016\nOśrodek Pomocy Społecznej w Głuszycy i Stowarzyszenie Forum Aktywności Lokalnej w Wałbrzychu zapraszają absolwentów szkół średnich oraz młodych Mieszkańców Głuszycy w wieku od 15 do 29 lat do udziału w bezpłatnych kursach zawodowych dopasowanych do indywidualnych potrzeb.\nO Głuszycy i w Głuszycy …11.05.2016\nW Urzędzie Miejskim w Głuszycy w dniu 9 maja odbyło się spotkanie, w którym uczestniczyli Tomasz Siemoniak – poseł RP reprezentujący w Sejmie Ziemię Wałbrzyską, Roman Szełemej - lider Aglomeracji Wałbrzyskiej, Prezydent Miasta Wałbrzych oraz burmistrz Głuszycy Roman Głód.\nGłosuj codziennie na siłownię zewnętrzną w Głuszycy!10.05.2016\nZapraszamy do codziennego głosowania w konkursie Nestlé Porusza Polskę na siłownię plenerową w Głuszycy przy ul. Sienkiewicza zgłoszoną przez Gminę Głuszyca.\nKażdego dnia do 6 czerwca można oddać 1 głos za pośrednictwem strony http://www.nestle.pl/pl/csv/nestle_porusza_polske.\nKANADA - SPOTKANIE Z PODRÓŻNIKIEM10.05.2016\nW dniu 12 maja o godz. 17.00 zapraszamy do sali widowiskowej Centrum Kultury w Głuszycy na spotkanie z podróżnikiem Bolesławem Grabowskim, który opowie o swojej wyprawie do Kanady.\nGłosuj na Podwórko Nivea – Rodzinne Miejsce Zabaw!04.05.2016\nOd jutra rozpoczyna się głosowanie w akcji Podwórko Nivea- edycja 2016. Lokalizacja zgłoszona przez Gminę Głuszyca przy ul. Ogrodowej będzie brała udział w ogólnopolskim konkursie. Rywalizacja polega na aktywnym głosowaniu internetowym na podaną lokalizację za pośrednictwem strony www.nivea.pl/podworko2016.\n397 398 399 »\nLiczba odwiedziń: 4856317


Wtorek, 26 kwietnia 2022 r. 07:46 Maciej Frydrych, źródło: Legionisci.com\nW niedzielę Legia przegrała 1-3 z trzecim zespołem Ekstraklasy, Pogonią Szczecin. "Wojskowi" nie zdołali wykorzystać przewagi, którą mieli od 53. minuty. Zapraszamy do zapoznania się z ocenami, jakie przyznaliśmy legionistom.\nPaweł Wszołek - Od początku meczu był bardzo aktywny, lecz nie zawsze skuteczny. W 29. minucie niecelnie uderzył z główki. Był w gazie, oddawał serce za drużynę, a jego zaangażowanie było bardzo duże. W 53. minucie wykorzystał ogromny błąd Zecha, który następnie sfaulował Wszołka i wyleciał z boiska. "Wszołi" pokazał się z bardzo dobrej strony, a jego gra mogła podobać się kibicom, przynajmniej Legii, gdyż fani Pogoni każdy ruch piłkarza warszawiaków "nagradzali" gwizdami.\nJosue - W 33. minucie uderzył technicznie z dystansu, ale futbolówka znacznie minęła słupek. Pięć minut później dośrodkował futbolówkę z rzutu rożnego, a do własnej siatki wpakował ją Dąbrowski. Poruszał się i grał inteligentnie, wiedział co robić na placu gry. W jego boiskowych poczynaniach nie zabrakło sporej liczby błędów, niecelnych podań czy strat, czasem nawet w prostych sytuacjach. Choć wciąż to nie jest ten Josue, którego znamy i chcemy oglądać, to i tak rozpoczynał większość akcji.\nLindsay Rose - W niedzielę zagrał na prawej stronie obrony. Ostatni raz reprezentant Mauritiusa wystąpił na tej pozycji w meczu z Wisłą Kraków, a warto dodać, że rozegrał wtedy niezłe zawody. Rose od początku często widywaliśmy w ofensywie, a z minuty na minuty rosła jego pewność siebie. W 24. minucie skutecznie zablokował uderzenie Maty. Tuż po przerwie genialnie dograł piłkę na głowę Rosołka, który trafił tylko w słupek. W 62. minucie dynamicznie doskoczył do Grosickiego, który nie zdołał minąć obrońcy Legii. Rose zanotował wiele świetnych interwencji. Co mogło się nie podobać w jego grze? Czasami zapędzał się do ofensywy, a co za tym idzie, brakowało go w defensywie. Niestety, o obronie zapomniał przy trzecim trafieniu Pogoni, kiedy Grosicki na lewym skrzydle był osamotniony. Dodatkowo rzucało się w oczy, że po błędach stawał w miejscu zamiast gonić swojego rywala.\nPatryk Sokołowski - Zanotował dobrą pierwszą połowę. Sokołowski grał z ogromnym luzem, często pokazywał się w ofensywie i dobrze dogrywał piłkę do kolegów z zespołu. Rozegrał lepsze zawody od Slisza, a na pewno był bardziej zaangażowany w grę ofensywną. Zaliczył mały progres względem ostatnich meczów, jednak wciąż było to nierówne spotkanie w jego wykonaniu. Opuścił plac gry w 72. minucie.\nBartosz Slisz - W 43. minucie oddał uderzenie głową, lecz przestrzelił. W defensywie radził sobie dobrze, grał pewnie i twardo. Szkoda, że czasami zapędzał się do ofensywy, a w środku pola robiły się ogromne dziury, co wykorzystywała Pogoń. W drugiej połowie było nieco gorzej, znikał na długie fragmenty.\nYuri Ribeiro - Toczył sporo pojedynków z Fornalczykiem. Portugalczyk był niestety wolniejszy i mniej dynamiczny od młodzieżowca Pogoni i miał z nim spore problemy w defensywie. To właśnie z Fornalczykiem zawodnik Legii stoczył "walkę bokserską", którą przegrał. "Padolino" w wykonaniu Ribeiro wychwyciły kamery... wstyd. Zdecydowanie lepiej radził sobie w ofensywie niż w defensywie. Z czasem nieco przygasł i znacznie mniej dawał zespołowi podczas ataków.\nRichard Strebinger - W 26. minucie wybronił uderzenie głową rywala, jednak nie poradził sobie z nieszczęśliwą odbitką od Wieteski. Strebinger mógł zachować się lepiej, wyłapać futbolówkę lub wybić ją jak najdalej zamiast "wypluwać" ją przed siebie. W 58. minucie świetnie poradził sobie z dobrym uderzeniem Dąbrowskiego. Później pokonali go jeszcze Zahović i Grosicki. Niestety w niedzielę golkiper Legii nie wybronił nic ponad stan.\nJoel Abu Hanna - W 44. minucie zablokował bardzo mocny, a zarazem precyzyjny strzał Biczachczjana. W 63. minucie uprzedził Biczachczjana, jednak nie dało to za wiele, gdyż defensor “Wojskowych” nie zdołał mocno wybić futbolówki. Piłka padła łupem Zahovicia, który zamienił sytuację na gola. Widać, że Abu Hanna wraca dopiero po kontuzji, bo nie jest pewny siebie, a brak ogrania jest bardzo widoczny. Opuścił murawę w 70. minucie.\nMaciej Rosołek - Był widoczny i aktywny, jednak podczas pierwszej połowy nie miał klarownych okazji. Świetną sytuację miał w 47. minucie. “Rossi” oddał strzał głową, lecz trafił tylko w słupek bramki. W samej końcówce spotkania uderzył, ale piłka powędrowała prosto w chorwackiego golkipera. Miał kilkakrotnie szanse, aby ruszyć z piłką, jakoś namieszać, a jednak tego nie zrobił. Słaby występ.\nBenjamin Verbić - W 22. minucie uderzył, ale zdecydowanie za lekko. Miał okazje, a przede wszystkim miejsce, by ruszyć z futbolówką w stronę bramki miejscowych, aczkolwiek nie był w stanie tego wykorzystać. Zagrał słabo, nawet gdy już ruszył z futbolówką, to tracił ją w końcowej fazie. Po jego przyjściu oczekiwania były spore, niestety póki co zupełnie się nie sprawdza. Zszedł z boiska w 70. minucie.\nMateusz Wieteska - W 27. minucie nieszczęśliwie interweniował i w zasadzie wpakował piłkę do własnej siatki. "Wietes" był nieco zaskoczony futbolówką, zmierzającą w jego stronę, niestety nie poradził sobie z nią. Kilka minut później popełnił fatalny błąd. Oddał futbolówkę rywalowi, który dynamicznie ruszył w stronę pola karnego. Przy drugim trafieniu szczecinian starał się stanąć na torze lotu futbolówki, jednak zaatakował za szybko, ale przede wszystkim nieskutecznie. W 68. minucie stał blisko “Grosika”, pomimo to rywal zdołał oddać strzał, z którym nie poradził sobie Strebinger. Wieteska przy każdym z trzech trafień zawinił. 25-latek nie będzie miał dobrych wspomnień ze Szczecina.\nBartosz Kapustka - Pojawił się na placu gry w 70. minucie. Niespełna dziesięć minut później dograł niezłą piłkę w pole karne, szkoda że żaden legionista tego nie wykorzystał. Była to niezła zmiana, a nawet namiastka tego, co prezentował przed kontuzją.\nTomas Pekhart - Wszedł na plac gry w 70. minucie. Nie pokazał za wiele, był niewidoczny.\nRafael Lopes - Wszedł na boisko w 72. minucie. Występ bez historii.\nLegionista - 27.04.2022 / 18:55, *.vectranet.pl\n"25-latek (Wieteska) nie będzie miał dobrych wspomnień ze Szczecina." Jak i z większości, bo to jest miernota, drewno i po prostu debil, który w każdym meczu musi coś odwalić.\nFRYZJER - 26.04.2022 / 23:57, *.com.pl\nDLA MNIE TEN MECZ TO EWIDENTNY PIŁKARSKI POKER\nUrs72 - 26.04.2022 / 19:06, *.chello.pl\nNa plus nie ma żadnego gnoja , na minus wszyscy gnoje brak szacunku brak zaangażowania , brak walki , do końca sezonu będzie taki syf , jak ryba się psuje od góry to śmierdzi cała dupa ,pozdro\ngazza - 26.04.2022 / 17:42, *.inetia.pl\nPowtarzam poraz kolejny - Jakie mogą być plusy po tak skandalicznej porażce ???\nNikt nie zasługuje na plusa - Nawet Wszosłek który grał po kontuzji.\nL - 26.04.2022 / 16:30, *.tpnet.pl\nCytując klasyka: żeby te plusy nie przesłoniły Wam minusów :)\nJurand - 26.04.2022 / 14:55, *.plus.pl\nJak to jest piłkarz krytykowany za każdy mecz (Ś) jest wystawiany w podstawwym składzi?\ngrzesiek - 26.04.2022 / 17:39, *.centertel.pl\nVuko tez byl krytykowany co mecz a mimo to dał nam utrzymanie w ekstraklasie\ngrzesiek - 26.04.2022 / 14:35, *.centertel.pl\nCóż pozostaje nam chyba tylko czekać na przyszly sezon w ktorym pewnie spadniemy z ligi i dariusz wywiesi białą flagę. Oby to nie był koniec piłkarskiej Legii.\nHiszpan - 26.04.2022 / 14:19, *.play-internet.pl\nBabol za ten występ powinien tydzień chodzić z przyklejonym na czoło karnym utasem.\nOlo - 26.04.2022 / 13:31, *.chello.pl\nJak tylko ktoś z Legii dostanie powołanie do reprezentacji, to zaczyna grać totalny piach...\nAdam12 - 26.04.2022 / 13:28, *.174.126\nVito L - 26.04.2022 / 13:14, *.tpnet.pl\nSlisz, Sokołowski, Rosołek dno. Reszta słabeusze. Jeżeli oddany mecz to można się kamuflować\nMioduski złodzieju oddaj "nieśmiertelnik"\nZenekL3 - 26.04.2022 / 13:01, *.chello.pl\nNie zgadzam się z tą analizą. To co się stało na środku pomocy to jest po prostu skandal. Gra Slisza i Sokołowskiego to jest ubliżanie sensowi wychodzenia na boisko. Kretyńskie podania Slisza zawsze psuły obiecujące i dobre akcje zespołu. Przegraliśmy grę w środku nawet grając w przewadze, nie działało przekazywanie piłkarzy w obronie, jeden patrzył na drugiego zamiast doskoczyć do rywala. Dwa wielkie minusy dla tych Panów, szkoda , że w przyszłym sezonie nadal będą osłabiać drużynę.\nL - 26.04.2022 / 12:54, *.autocom.pl\nJakim cudem Strebiger za "niewyobronienie poza stan" dostaje minusa? I jakim cudem beznadziejny znowu Slisz nie dostaje minusa?\nA co do Verbicia nie wiem po co my sciagamy pilkarzy z dobrym cv takich jak Charatin, Verbic czy Kastrati. Zacznijmy szukac kogos, kto bedzie glodny gry, dla ktorego Legia bedzie lepszym zespolem w karierze a nie gorszym, gdzie nie bedzie chcialo im sie grac i sie nie rozwina. Czas obnizyc ego i nie szukac wsrod nazwisk i na papierze tylko pracowac jak Rakow szukajac pilkarzy nieoczywistych, tanich, ktorzy sie rozwina, ew kogos zakurzonego jak Iwi Lopez, Josue a nie pilkarzy pokroju Verbicia, ktory ani nie ma takiej przeszlosci zeby byc potencjalnie gwiazda ligi (czyli np dawne wystepy w top 5/6 ligach jak wlasnie Josue, Odjidja), ani juz sie nie rozwinie, bo nie trafia z gorszego klubu do lepszego, nie ma motywacji, bo juz gral wyzej (tutaj opcja takiego Nikolicia). Bierzemy takie opcje po srodku, niby dobre cv, niby wazna postac obecnego, silnego klubu, a finalnie nic nie daje. Ew brac juz doswiadczonych do srodka pola, wtedy nam sie tacy pilakrze sprawdzaja.\noLaf - 26.04.2022 / 15:24, *.vectranet.pl\n@L: ha, coś w tym jest!\nGorzej jak będą nam wciskać "młódy-obiecujący kit" za 1,8 mln Euro jak np. Slisza.... to z takimi "wzmocnieniami" to spadniemy za rok...\nSEBO(L) - 26.04.2022 / 12:37, *.centertel.pl\nCAŁOROCZNY WAKACYJNY KLUB SENIORA LEGIA MA SIĘ (kolejny sezon) DOBRZE ! A juz zaraz majówka...\nMarcel - 26.04.2022 / 12:25, *.t-mobile.pl\nJulon - 26.04.2022 / 12:00, *.centertel.pl\nTeż uważam że Slisz to beznadziejny piłkarz!!\nRemino - 26.04.2022 / 11:32, *.orange.pl\nI kim grać ? Tak dennego "składu" LEGIA nigdy nie miała.\nObcy - 26.04.2022 / 11:27, *.t-mobile.pl\nLegia jest modelowym przykładem, jak nie należy zarządzać klubem piłkarskim. Prezes laik. Były dyrektor sportowy kompletny dyletant. I jeszcze kilu różnej maści dyrektorów wyciągniętych z kapelusza. Rządy ludzi nie znających się na piłce doprowadziły do miejsca w którym dziś jesteśmy. Przyszłość nie rysuje się w jasnych kolorach.\nSzymon - 26.04.2022 / 10:26, *.t-mobile.pl\nCzy któryś z asów po występie w kolejnej odsłonie Dziady nie zasłużył na minusa? Po takim meczu to redakcja powinna jechać po każdym. Popisy solo to w operetce a piłka nożna to gra zespołową więc za co kogo chwalić po takiej błazenadzie\nFitoZS - 26.04.2022 / 08:01, *.206.15\nSlisz bez minusa... Boże Święty. Tego gracza ciężko opisać słowa y aby nie urazić godności człowieka\nMajki - 26.04.2022 / 08:32, *.253.1\n@FitoZS: Slisz to pupilek redakcji.\nLamborghini - 26.04.2022 / 11:57, *.supermedia.pl\nSlisz już dawno powinien być wyj... z Legii wraz z Musztą to oni w głównej roli przyczynili się do upadku Legii dla mnie to największe dna Legii w historii\nArek - 26.04.2022 / 16:35, *.tpnet.pl\n@Lamborghini: a kto to Muszta?