Ilona GOSIEWSKA: Poszukiwanie zbiorów wspólnych\nWażne, aby mocniej i głośniej wybrzmiał merytoryczny głos, w miejsce kłótliwego i dzielącego – pisze Ilona GOSIEWSKA\nZa nami trudny wyborczy maraton. Negatywne emocję dotknęły wiele środowisk, wtargnęły do rodzin, między przyjaciół i znajomych. Mamy podzielone społeczeństwo. Pamiętamy tylko negatywne opinie z kampanii i zwalczające się, najgłośniejsze grupy. A przecież jest wiele pozytywnych spraw, na których można i należy budować wspólnotę.\nJuż mało pamiętamy, że w trakcie długiej kampanii wyborczej zmagaliśmy się z najpoważniejszym w naszej najnowszej historii kryzysem zdrowia publicznego, pandemią COVID-19.\nCzy w czasie pandemii zwaśnione grupy pomagały tylko swoim sympatykom? Czy leczono jedynie wykształconych, z dużych miast? Albo tylko patriotów, szukając w social mediach biało-czerwonych awatarów? Oczywiście, nie.\nStoję na czele dużego stowarzyszenia, które ma oddziały w całej Polsce. W momencie wybuchu pandemii koronawirusa ruszyliśmy z pomocą kombatantom. Pracujemy z nimi od 10 lat. Zgłosiliśmy też w KPRM paczki żywnościowe, których z powodu zamknięcia granic nie udało nam się dostarczyć na Kresy. Przekazywaliśmy je wszystkim zgłaszanym Ośrodkom Pomocy Społecznej, z różnych regionów kraju. Nasz mazowiecki oddział, z całą grupą innych organizacji, dostarczał w ramach akcji pomocy obiady dla naszych bohaterów, pracowników szpitali i służby medycznej.\nCzy ktoś z nas pytał się o poglądy polityczne osób, do których trafiały nasze dary? Czy ktoś obdarowany pytał o nasze preferencje polityczne? Po raz kolejny: nie. Byłaby to absurdalna sytuacja. Aktywna pomoc była powszechna. Tak działało wówczas wiele środowisk, niezależnie od orientacji politycznej. Pomagaliśmy sobie w chwili potrzeby, w tak trudnych czasach.\nWybory w demokratycznym kraju to przywilej. Wiedzą o tym najlepiej ci, którzy pamiętają, że bywało inaczej. Powinniśmy się cieszyć, że tak duża grupa Polaków poszła do wyborów i czerpać radość z powszechnego zainteresowania sprawami Polski. Martwi mnie jednak, że wybory dzielą rodziny, dzielą przyjaciół. Nie mogę tego zrozumieć, bo przecież to tylko mała część naszych międzyludzkich kontaktów.\nJak budować relacje, grupy, organizacje, gdy pojawiają się tak silne i często negatywne emocje?\nPo tych wyborach zostanie mi na długo w pamięci sytuacja związana z wyborami Państwa Zofii i Andrzeja Pileckich. Każde publicznie wybrało innego kandydata. Każde z nich stało się adresatem bardzo wielu nienawistnych uwag. A przecież ich ojciec, Witold Pilecki walczył o Polskę demokratyczną, Polskę zróżnicowaną, gdzie nikt nie wyklucza innych poglądów i opinii, z wolnym i osobistym wyborem. Jego dzieci dokonały decyzji na podstawie swoich indywidualnych doświadczeń i woli. W konsekwencji spotkał ich hejt. To zawstydzające. Tymczasem dla nas wszystkich ważniejsze powinno być to, że oboje tak pięknie dbają o pamięć swego Ojca, który jest bohaterem tak ważnym dla wszystkich Polaków, bardzo nam wszystkim potrzebnym, scalającym.\nPodziałów nie unikniemy. W każdym demokratycznym kraju dochodzi do żywych emocjonalnych dyskusji politycznych, światopoglądowych i nie powinniśmy się ich obawiać. Najważniejsze, aby siebie nie obrażać. Próbować rozumieć i stale szukać nawet najmniejszych punktów wspólnych. Ważne, aby mocniej i głośniej wybrzmiał merytoryczny głos, w miejsce kłótliwego i dzielącego. Piszę to z pozycji środowiska Stowarzyszenia Odra-Niemen. Od 10 lat budujemy organizację ludzi, którzy reprezentują różne środowiska. To kombatanci I i II Konspiracji, ich rodziny, Sybiracy, Kresowiacy, ludzie Solidarności, Solidarności Walczącej, młodzież szkolna, harcerze i studenci, pedagodzy, naukowcy i osoby z różnych działów produkcji, menadżerowie, pracownicy instytucji publicznych. Jest wśród nas młodzież pracująca, młodzi artyści, ludzie biznesu i kibice bardzo wielu klubów sportowych. W naszych szeregach znajdą się osoby i grupy z wielu zakątków Polski, z dużych, małych i najmniejszych miejscowości; tworzymy organizację międzypokoleniową, łącząc wszystkich od stulatków do kilkunastolatków. Ponadto współpracujemy z Rodakami z różnych stron świata.\nJak z tego różnorodnego środowiska udało się stworzyć silną grupę działaczy, wolontariuszy, osiem oddziałów i moc przyjaźni? Od początku powiązały nas wspólne sprawy i działania ponad podziałami. Nigdy nikogo nie pytaliśmy o poglądy polityczne, ideologie i nie włączaliśmy w nasze prace sporów politycznych. Ważna była dla nas chęć pomocy kombatantom z Białorusi, potem z Litwy, następnie Rodakom z Ukrainy, Mołdawii czy Rumunii. Ważne było wspólne poznawanie losów naszych Rodaków, wspieranie tworzonej przez nich polskiej tożsamości w kraju zamieszkania. Ważne jest dla nas spotykanie na szlakach bohaterów naszej wolności i wspólne budowanie ważnych projektów. Stworzyliśmy w naszej organizacji mur na temat politycznego etykietowania. Mimo tego kapitału, minione wybory dotknęły naszą organizację. Starły się opinie, czasem zbyt krytyczne wobec innych. Ale wspólne 10 lat przynoszą owoce. Zaraz po wyborach, jako prezes naszego środowiska wystosowałam apel do naszych członków i przyjaciół o dalszą pracę ponad podziałami, bo przecież wielu z nas z kraju i zagranicy głosowało inaczej. Odpowiedzi, które uzyskałam stanowiły dla mnie źródło osobistej dumy. Jesteśmy dojrzałą, myślącą grupą, dla której najważniejsze są relacje międzyludzkie i wspólne sprawy oraz zbudowana wspólnota.\nNie wiem, jak potoczy się sytuacja w Polsce, ale w Stowarzyszeniu dalej będziemy czerpać mądrość z międzypokoleniowych spotkań, postaw kombatantów, doświadczeń naszych Rodaków zza granicy, bez względu na to, jak głosowaliśmy.\nChcemy więcej dyskutować merytorycznie. Od jesieni ruszamy z debatami o Polsce. Chcemy rozmawiać o różnych poglądach na rozwój naszej Ojczyzny, o różnych doświadczeniach, które kreują nasze wybory. Będziemy zapraszać gości, aby przedstawiać strategie dla Polski. Chcemy więcej i głośniej zaznaczać nasze doświadczenia, umiejętności i wskazywać na nasz wspólny potencjał zbudowany z wieloletniej pracy dla Ojczyzny. Coraz większa świadomość obywatelska Polaków skłania do koniecznych i potrzebnych rozmów o Polsce, o Polakach, o naszej historii, jej bohaterach, przyszłości młodego pokolenia, rozwoju organizacji i aktywności w niej jak największej grupy osób.\nMusimy więcej i mądrzej ze sobą rozmawiać, aby mieć świadomy wpływ na naszych przedstawicieli wybieranych w kolejnych wyborach.\nNasze zadania w Odrze-Niemen to patriotyzm i miłość do Ojczyzny, szacunek dla bohaterów naszej wolności, aktywność społeczna. Na tym ważnym zbiorze wspólnym budujemy mocne struktury. Po tygodniowym wyjeździe z seniorami Solidarności z Poznania i Wrocławia i po wysłuchaniu wielu ich historii, osobistych doświadczeń, wiem, że wspólnie mamy i wiemy co robić. Jednoczymy się na kolejne lata pod hasłem „Rodacy-Bohaterom”. Niedługo wyruszamy na Litwę remontować polskie miejsca pamięci i spotykać się z Rodakami, dla których pracujemy pod szyldem „Jeden naród ponad granicami”. To jest ważne. Z tego czerpiemy moc i przyjaźń. To buduje i wzmacnia relacje, łączy ponad podziałami.\n.Szukajmy zatem nawet najmniejszych zbiorów wspólnych. Zachowujmy dystans wobec politykierstwa i pamiętajmy, że otaczający nas ludzie, w trudnych czasach pandemii czy innego kataklizmu, mogą się okazać największym dla nas oparciem. Niezależnie jakich politycznych wyborów dokonali.\nMateriał chroniony prawem autorskim. Dalsze rozpowszechnianie wyłącznie za zgodą wydawcy. 22 lipca 2020\nNGO Odra-Niemien Stowarzyszenie Trzeci Sektor Wrocław


Możemy ponownie zapomnieć o podwyżkach cen paliw na stacjach - Nafta\nMożemy ponownie zapomnieć o podwyżkach cen paliw na stacjach\nAktualny Poziom cen w kraju potwierdza, że podwyżki w początku miesiąca były przejściowe i nie będą kontynuowane w kolejnych dniach. Średnie ceny paliw w kraju kształtują się obecnie na poziomie odpowiednio dla: dla benzyny bezołowiowej 95 – 5,37 zł/l, benzyny bezołowiowej 98 – 5,60 zł/l, oleju napędowego – 5,43 zł, autogazu – 2,69 zł/l. W ciągu mijającego tygodnia ceny benzyny i autogazu pozostały na niezmienionym poziomie, natomiast benzyny bezołowiowej 98 i oleju napędowego spadły o jeden grosz na litrze.\nW ujęciu rok do roku ceny wszystkich paliw pozostają niższe. Za benzynę Eurosuper 95 płacimy o około 13 gr/l mniej, za olej napędowy o 15 gr/l, a za autogaz o około 4 gr/l mniej. Różnica między obecnym a ubiegłorocznym poziomem cen może maleć do końca roku, ale ceny nie powinny wzrosnąć powyżej poziomu z końca ub. roku. Przypominamy, że na koniec 2012 roku ceny wynosiły odpowiednio: benzyny bezołowiowej 95 – 5,45 zł/l, benzyny bezołowiowej 98 – 5,67 zł/l, oleju napędowego – 5,54 zł, autogazu – 2,73 zł/l.\nPaliwa drożeją na wiosnę\nBędzie nowa opłata w cenie paliw. Rząd poparł projekt resortu energii\nKorzystny kierunek zmian obserwujemy w ostatnich dniach na rynku hurtowym. Odnotowaliśmy spadek cen paliw rzędu 90 – 100 PLN/1000l, co powinno przenieść się na rynek detaliczny. Już w tym tygodniu ceny na części stacji spadały, co prawda bez większego wpływu na średni poziom cen w kraju, ale w perspektywie kolejnego tygodnia ceny benzyny i diesla mogą spaść o 2 – 3 gr/l.\nW przypadku benzyny bezołowiowej 95 ceny mają szanse po raz kolejny spaść do poziomu tegorocznego minimum tj. do poziomu 5,33 zł/l jeszcze do końca tego roku. Natomiast mimo obserwowanego spadku cen oleju napędowego osiągniecie minimalnego poziomu ( dla ON w tym roku to poziom 5,31 zł/l) wydaję się do końca roku mało realne.\nPoziom hurtowych cen paliw (netto) na dzień 13-12-2013 w Orlenie: Eurosuper 95 – 4066 PLN/1000l (spadek o 98 PLN/1000l w porównaniu do cen z 6-12-2013), Superplus 98 – 4215 PLN/1000l (spadek o 91 PLN/1000l), olej napędowy 4182 PLN/1000 l (spadek o 100 PLN/1000l), olej napędowy grzewczy 2978 PLN/1000 l (spadek o 70 PLN/1000l).\nPoziom hurtowych cen paliw (netto) na dzień 13-12-2013 w Lotosie: Eurosuper 95 – 4064 PLN/1000l (Spadek o 96 PLN/1000l w porównaniu do cen z 6-12-2013), Superplus 98 – 4213 PLN/1000l (spadek o 91 PLN/1000l), olej napędowy 4188 PLN/1000 l (spadek o 90 PLN/1000l), olej napędowy do celów opałowych 2976 PLN/1000 l (spadek o 72 PLN/1000l).\nW skali tygodnia ceny ropy Brent spadły około 3 USD/bbl (2,7%). Ostatnia fala wyprzedaży to w dużej mierze wynik obaw o możliwym rozpoczęciu przez Fed ograniczenia programu skupu aktywów po ostatniej serii całkiem dobrych danych makro z USA. W związku z tym kluczowe dla dalszego kierunku ruchu cen ropy będzie rozpoczynające się w przyszły wtorek dwudniowe posiedzenie Fed. Ewentualna decyzja o ograniczeniu QE3 może wpłynąć na dalszy spadek cen, choć w pewnym stopniu jest już ona zdyskontowana.


Droga do prawdy i dobrego życia - rozmowa z Andrzejem Jeznachem – Dwanaście pytań\nDroga do prawdy i dobrego życia – rozmowa z Andrzejem Jeznachem\nDodany przez Przemek Karczewski dnia Styczeń 16, 2019\t Styczeń 16, 2019 blog / turkus\nStrona główna blog Droga do prawdy i dobrego życia – rozmowa z Andrzejem Jeznachem\nTo był dobry rok, czyli pierwsza rocznica blogowania\nPatologia w sztabie czyli zmierzch działów wsparcia\nPrzedsiębiorca, manager oraz autor książek „Sztuka życia”, „Szef, który ma czas” oraz „Szef, który myśli, w których opisuje swoją drogę rozwoju, jako człowieka, managera i przedsiębiorcy. Poszukując zadowalającego dla siebie samego sposobu na zarządzanie firmą, zaufał swoim pracownikom, przekazał im prawa, kompetencje i odpowiedzialność za prowadzenie firmy, redukując do niezbędnego minimum hierarchiczność. Postawił na „dobre życie dla wszystkich”, świadomie rezygnując z maksymalizacji zysków. Okazało się, że zaangażowanie pracowników oraz efektywność firmy podniosły się. Mimo dobrych wyników swojej firmy Andrzej wciąż zadaje sobie wiele pytań dotyczących zarządzania, jego celów oraz optymalnych praktyk i metod. Dziś zgodził się odpowiedzieć na kilka moich.\nAndrzeju, powiedz kilka słów o osobie, kim jesteś, co robisz?\nA.J. Wiek: 65 lat, manager: od ponad lat 30-u, a przedsiębiorcą jestem już więcej niż 25 lat. Jak widać lubię cyfry i konkrety; jestem inżynierem budowy okrętów, doktorat robiłem z ekonomii, a jednak jestem przekonanym orędownikiem zarządzania humanistycznego, co praktykuję już od wielu lat w mojej firmie. W odróżnieniu od klasycznego zarządzania ekonomicznego, bazującego na „zarządzaniu naukowym” (F. Taylor, H. Fayol), nie postrzegam pracownika jedynie jako zasobu, środka do osiągnięcia zamierzonych celów przedsiębiorstwa. Od lat też moim przewodnikiem w świecie zarządzania nie są podręczniki ekonomiczne, choć studiowałem „organizację i zarządzanie”. W tej materii dużo więcej nauczyłem się od filozofów. Chętnie nazwę kilku najbardziej mi bliskich, jak Arystoteles, Epiktet, Kant, Hegel czy Popper, ale lista ta jest znacznie dłuższa. Właśnie kontaktom z filozofią zawdzięczam, że książka Fryderyka Laloux „Pracować inaczej” nie jest dla mnie „świętym” pismem, a jedynie ważną inspiracją.\nSimon Sinek jest autorem tezy „start with why”, w myśl której należy mieć swój nadrzędny cel będący naszym życiowym kompasem. Jakie jest Twoje życiowe DLACZEGO?\nA.J.Sinek stawia ważne pytanie, ale wcale nie nowe, bo już stulecia przed nim (4 wiek n.e.) filozof Aureliusz Augustyn (bardziej znany jako św. Augustyn) w swoim dziele „Retorica” postawiał całe siedem najważniejszych pytań. Pośród nich, naturalnie pojawiło się także i „dlaczego”. Więcej na ten temat znajdziesz w książce „Sztuka życia”, w której opisałem drogę mojej osobistej zmiany: zacząłem od pytania o to kim jestem, czego szukam i dlaczego, oraz jaką drogę chcę do tego dojść. W rezultacie zmieniłem nie tylko moje podejście do celów w życiu, ale także i sposób zarządzania w mojej firmie.\nGdybym nie wiedział, że to myśl Sokratesa, twierdziłbym pewnie, że sam wpadłem na to, że „wiem, że nic nie wiem”, bo do dzisiaj stawiam sobie wiele pytań by znaleźć „prawdę”, słuszną drogą. Ale ciągle odkrywam, że żadna z nich nie jest absolutna, jedyna i bezwzględnie słuszna. Tak powstała moja ostatnia książka „Szef, który myśli”, bo jak długo zadajemy sobie następne pytania o to, jaki jest nasz świat naprawdę, tak długo rośniemy, rozwijamy się. Niebezpiecznie robi się wówczas, gdy uważamy, że już znamy „prawdę”. Niebezpieczne, bo wówczas staramy się nagiąć realny świat do takiego kształtu, który będzie pasował do obranego przez nas schematu, już więcej nie sprawdzając, czy świat naprawdę taki jest.\nCzasem podziwiam, a czasami tylko dziwię się młodych ludziom, którzy w wieku lat trzydziestu z pełnym przekonaniem twierdzą, że wiedzą już na czym polega dobre, prawidłowe zarządzanie zespołami. Warto zadawać sobie ciągle na nowo pytanie DLACZEGO. Tym więcej będzie z tego pożytku im szczerzej zadajemy to pytanie jako prawdziwie otwarte, a nie takie, na które już znamy „prawidłową” odpowiedź. Tak właśnie podchodzę do kwestii turkusu.\nA.J.Odpowiedź jest stosunkowo prosta; Laloux wydał niedawno swoją książkę „Pracować inaczej”, a polski tłumacz niefortunnie przetłumaczył „teal” na „turkus”. I tak powstały „turkusowe organizacje”. Aby mówić bardziej poważnie i w sposób uporządkowany, proponuję, najpierw zgodzić się na bardziej jasną definicję ”turkusowej organizacji”. Nie chcę tu głębiej wchodzić w krytykę, poczynając już od samej nazwy tego ruchu („turkus” jako taki, nie jest przecież znany za granicami naszego kraju), ale o tym piszę więcej w mojej ostatniej książce.\nTak, jak książkę Laloux uważam za inspirującą i wartościową, tak powstały na tej bazie ruch wydaje mi się zbytnio nasycony ideologią, co bardziej szkodzi tej pięknej i zasadniczo słusznej idei, aniżeli ją promuje. Jeśli poszukamy dla tego pojęcia bardziej ogólnej kategorii to chyba najlepiej odda „turkus” znana na całym świecie nazwa „humanistic management”. I wówczas okaże się, że idea ta nie jest aż tak nowa i rewolucyjna. Już długie lata przed Laloux o organizacjach jak „Morning Star” pisał Gary Hamel, nie mówiąc o książce Ricarda Semlera, który opisał jak funkcjonuje jego firma SEMCO.\nSam „humanistic management” sięga znacznie dalej niż początki 20-wieku, kiedy to Max Weber, a później Elton Mayo, spojrzeli na organizacje pierwszy raz naukowo, z perspektywy człowieka, a nie jako twór ekonomiczny, ustawiony wyłącznie na efektywność.\nSięgnijmy do Oświecenia i hasła Immanuela Kanta: „Człowiek ma być celem, nie środkiem naszych działań”. Aby nie zamęczać historią filozofii, zrobię od razu skok o 2500 lat, do Konfucjusza, który to już wówczas rozwinął teorię rozwoju człowieka, zbliżoną do znanej nam dzisiaj teorii Graves‘a! Minęły lat tysiące …. i nic! Choć filozofia i religia od wieków przekonywała do ludzkiego traktowania ludzi, decydujący o tym niewiele zmienili swoje zrozumienie „dobrego zarządzania”!\nDlaczego właśnie teraz, pomału, ale wyraźnie coś się zmienia? Przydatną odpowiedź na to pytanie znajdziemy u filozofa Georg W. Hegla, którego wykłady w Berlinie odwiedzali Mickiewicz i Słowacki: duch czasu (dialektyka, rozwój świadomości społecznej). Postęp techniczny, głębokie zmiany w systemie socjalnym i szeroka edukacja dopełniły to rozwiązanie.\nGdybym prowadził moją firmę w czasach Henriego Forda też nigdy nie wpadłbym na pomysł wprowadzenia samozarządzania! Ówczesnym niewykwalifikowanym robotnikom także zakazałbym samodzielnie podejmować jakiekolwiek decyzje, bez jasnego polecenia nawet zakręcić kurek, czy dokręcić śrubkę! Tylko inżynier lub brygadzista, wiedzieli co należy zrobić, choć i ten ostatni często i nie potrafił nawet czytać.\nDzisiaj poziom wykształcenia, wiedzy i inteligencji moich pracowników mało różni się od mojego i dlatego im ufam. Wierzę, że są w stanie planować, przewidywać i realizować stojące przed firmą zadania, nie gorzej niż ja. Ich przygotowanie w konkretnych dziedzinach (weźmy choćby informatyków) bije na głowę moją wiedzę. Dlatego też, po okresie wdrożenia bez oporów przekazałem im prawa do podejmowania samodzielnych decyzji. W rezultacie wzrosło znacznie zaangażowanie, efektywność i poczucie odpowiedzialności: inaczej wykonuje się ślepo polecenia przełożonego, a zupełnie inaczej realizuje decyzje podjęte samodzielnie.\nA.J.Dla mnie turkus to po prostu inna nazwa dla „przyzwoitego zarządzania”. Kropka. Jest to zarządzanie oparte na zaufaniu i szacunku do innych. Pełnia rozwoju, zniesienie hierarchiczności czy ewentualne samozarządzanie, są tylko konsekwencją tego podejścia, ale żadną koniecznością, a już tym bardziej udowodnioną ewolucyjną prawdą.\nTeoria Gravesa, jest przekonywująco brzmiącą teorią, ale żadną „prawdą”, bo tendencyjna weryfikacja nie jest dowodem, a dowiedzenie możliwości jej falsyfikacji jest bardzo łatwe (polecam choćby proste wyjaśnienie Karola Poppera (krytyczny realizm), na przykładzie fenomenu czarnego łabędzia). Także i „ewolucyjne cele” to nic innego jak słuszne konsekwencje dobrze dzisiaj znanego już wszystkim fenomenu świata VUCA: planowanie, a przed wszystkim trzymanie się planu, jest niebezpieczne i po prostu nie ma sensu!\nPrzyzwoite zarządzanie nie oznacza obowiązku zmiany świata „na lepsze”, konieczności ewangelizacji niewiernych i nieoświeconych. Nie wszyscy pracodawcy, ale też i pracownicy, chcą świata „sprawiedliwego”, w którym oni nie widzą szans do rywalizacji i rozwoju. I oni mają prawo być inni! Owszem, świat da się zmienić, ale tylko przy założeniu, że on, świat, właśnie sam wpadł już na ten pomysł, czyli do tego dojrzał. Ale nigdy tylko dlatego, że my sami tego chcemy!\nUważam, że Marks miał całkiem rozsądne przemyślenia na temat konieczności zmiany warunków życia robotnika. Bolszewicy zechcieli wdrożyć to bardzo szybko, dosłownie na siłę, i doszło do katastrofy! A jednak dzisiaj, 100 lat po rewolucji październikowej, warunki życia robotnika w wolnej Europie zmieniły się tak dalece, że myślę iż Marks byłby z tego zadowolony. Ale doszło do tego drogą ewolucji!\nUważam, że i kapitaliści mają prawo dojrzewać do nowych rozwiązań! Ja także potrzebowałem sporo czasu.\nProwadzisz firmę, w swojej książce wielokrotnie opisywałeś stosowane w niej turkusowe praktyki. Powiedz, jakie są 3 najważniejsze wartości, którymi firma i przede wszystkim jej pracownicy kierują się w codziennej pracy?\nA.J. Nikt nie zakłada przedsiębiorstwa tylko po to, by realizować swoje zapatrywania etyczne lub wdrażać ideologiczne wartości: dla tych celów są partie polityczne, kościoły czy religijne sekty. Ale wartości odgrywają w każdej organizacji niezwykle ważną rolę. Zniesienie w firmie hierarchii, wprowadzenie jakiejś formy samozarządzania oznacza, że właściciel, udziałowcy, dają swoje wyraźne przyzwolenie na wprowadzenie tej śmiałej zmiany. Podobnie odważny sygnał oczekiwany jest także od zarządu.\nOdwaga jest ważną wartością, ale staje się ona tu cnotą tylko wówczas jeśli, zgodnie z Arystotelesem, znajdzie się ona po środku, między dwiema skrajnościami: zuchwalstwem a brakiem odwagi do ryzyka, asekuranctwem. Przedsiębiorca jest zwykle zdania, że dzięki nowemu sposobowi zarządzania lepiej zrealizuje swoje cele. Celem tym może być zarówno podwyższenie efektywności zespołów i wyników firmy, lub też, jak było w mojej firmie, chęć podwyższenie jakości życia, swojego i całego kolektywu. Zawsze jest to bardzo odważna decyzja, gdyż tak naprawdę, nikt nie wie czym taki „eksperyment” naprawdę się skończy.\nW przypadku zarządu problem jest jeszcze bardziej skomplikowany: oni często nie wiedzą nawet na co się decydują! Jakie są ich nowe zadania? czy im podołają? jak odbije się ta zmiana na ich zarobkach? czy zachowają też prestiż i status, jaki dawała im ich dotychczasowa pozycja? Ale odwaga odgrywa także niemałą rolę u pracowników, jeśli zmianę tę wezmą naprawdę poważnie. Od teraz są oni współodpowiedzialni za losy firmy i jej wyniki. Już nie można tylko zrzędzić na tych „tam u góry”, którzy to na niczym się nie znają.\nOdpowiedzialność to inna wartość, którą muszą kierować się teraz wszyscy. Menadżerowie i zarząd teoretycznie świadomie rezygnują właściwie ze swojej dotychczasowej odpowiedzialności. Ale nowa forma odpowiedzialności wymaga od nich nowego podejścia, akceptacji (częściowej) utraty kontroli i jednocześnie aktywnej motywacji zespołu do przejęcia odpowiedzialności za losy działu i firmy. Byli menedżerowie odpowiadają teraz za to, że to inni stają się bardziej samodzielni i odpowiedzialni. Wcale nie łatwe zadanie! Stosunkowo szybko następują bowiem pierwsze, nieufne lub też samowolne, czasem mało przemyślane, próby podejmowania samodzielnych akcji przez członków załogi.\nNie wszyscy od początku kierują się poczuciem odpowiedzialności, szczególnie gdy nie grozi kara, lecz odpowiedzialność godnościowa. Niektórzy zechcą wypróbować nowej wolności. Wszystko wymaga czasu! Współpraca bez hierarchii nie działa bez szacunku oraz empatii, co oznacza właściwie akceptację innych takimi jakimi są, bez uzurpowania sobie prawa ich zmiany.\nZnanym problemem jest to, że menadżerowie chcą zmienić mentalność pracowników, co tym ostatnim mało się podoba. Ale proponuję spojrzeć na to też z drugiej strony: menedżerowie i najwyżej opłacani specjaliści to także ludzie i mają swoje nawyki i charaktery, które jest im także ciężko szybko zmienić, szczególnie że ich nowa rola stała się trudna, bo nieokreślona!\nAby firma weszła w ten nowy tryb funkcjonowania, bez ciągłych sporów i nieporozumień (nie zapominajmy, że każdy staje się w tym systemie ważny i ma prawo głosu, co bywa różnie interpretowane) niezbędnae jest najważniejsza wartość: zaufanie. Zarząd musi zaufać zespołowi. Ufać nie znaczy wcale wierzyć ślepo, zgoda na to, że każdy robi co zechce. Ufać to to przede wszystkim wykazać wiarę w realne umiejętności i kompetencje, ale także intencje kolegów i współpracowników. I nie działa to tylko w jednym kierunku, z góry na dół, że manager może zaufać pracownikowi. Z punktu widzenia efektywności zespołu dużo ważniejsze jest nawet, by pracownik zaufał swojemu szefowi! Jeśli menedżer nie cieszy się zaufaniem swoich ludzi, to wszystko co zrobi traktowane będzie jako próba cynicznej manipulacji.\nGodnym zaufania jest tylko ten, kto mówi to co robi i robi to co mówi, to co wcześniej przyrzekł. Motywować innych możemy tylko wówczas, gdy sami zasłużyliśmy na ich zaufanie. Właśnie dlatego, jako zarząd, zrobiłem pierwszy krok, okazując zaufanie moim pracownikom. Od trzech lat już wypłacamy premię roczną awansem, co oznacza że premie, które pracownicy zarobili wówczas stały się pewną składową ich miesięcznego zarobku. Zaufałem, że nie będą pracowali gorzej, choć premie mają pewne. Jeśli następny rok będzie lepszy od poprzedniego zyski dzielimy zgodnie z zasadą ”pół na pół” (jak w firmie SEMCO, Ricardo Semlera). O tym zaś kto i ile z tego konkretnie otrzyma decyduję już nie ja, lecz wybrana demokratycznie, reprezentująca cały przekrój załogi, tzw. „rada mędrców”, która podejmuje wiele bieżących decyzji bez mojego udziału.\nPrzy podziale zysków za rok 2017 zdecydowano, że w miejsce premii podniesiemy miesięczne wynagrodzenia najmniej zarabiającym. Mieliśmy pięć poziomów wynagrodzeń – obecnie tylko trzy. Jak to działa w drugą stronę? Czy mogę zaufać im i powierzyć bieżące zarządzanie firmą? Myślę, że tak: wszyscy pracują w samodzielnych grupach, sami podejmują ważne decyzje, ja jestem w firmie obecny średnio 5-7 dni w miesiącu, a firma świetnie prosperuje! Jako właściciel i prezes posiadam szczególne prawa i obowiązki: otrzymuję najwyższą pensję (niezależnie od zysków), choć rzadko bywam w firmie.\nCzy macie swój własny ewolucyjny cel?\nA.J. Znam definicje, ale gubię się ciągle w tych pojęciach: ewolucyjne cele, wizje czy misje firmy. Przewodzić, hierarchicznie, czy nie, oznacza prowadzić w kierunku jakiegoś celu. My uzgodniliśmy, że celem tym będzie dobre życie, dla każdej i każdego z nas. Dla mnie oznacza to pracę bez stresu, czas dla siebie i rodziny, bez konieczności ciągłego sprawdzania czy pracownicy wypełniają swoje zadania.\nWszyscy też chcemy, by czas spędzony w pracy nie był straconym czasem, koniecznością niezadawalającej pracy, spotykania ludzi, których nie lubimy. Dobre życie wymaga też zadowolenia z wyników pracy, ze świadomości tego, że robimy coś sensownego, zadawalamy klienta.\nWcale nie na ostatnim miejscu leży też wynagrodzenie za czas poświęcony firmie: nikt nie przychodzi tam tylko po to, bo sama praca przynosi tak wielką frajdę. Aby to wszystko osiągnąć firma musi pracować efektywnie, co jest mierzalne przez ogólnie znane wskaźniki efektywności i każdy nasz pracownik ma dostęp do tych wskaźników, osiągów własnych i kolegów.\nCel nasz (dobre życie) jest niewymierny, ale wszyscy wiemy, że dla jego osiągnięcia, utrzymania naszej pozycji na rynku, niezbędne jest zachowanie odpowiednio wysokiego poziomu efektywności firmy. Naturalną składową naszego głównego celu jest więc też chęć wzrostu, kreowanie nowych produktów, nowych rynków czy kanałów sprzedaży. Nasze cele nie są jasno sprecyzowane ani też opisane w liczbach. Obserwujemy rynek i jego potrzeby, szukamy naszych szans, pojawiających się niespodziewanie okazji dla rozwoju i staramy się szybko na nie reagować. Nie ma w tym miejsca na nieefektywne sztywne planowanie.\nTwoja firma nie zawsze była turkusowa. Opowiedz proszę, dlaczego zdecydowałeś się na tą transformację?\nA.J. Jako, że już częściowo odpowiedziałem na to pytanie w poprzednich punktach, i napisałem o tym trzy książki, odpowiem krótko: chciałem po prostu mieć więcej czasu dla siebie i rodziny. Nie miało to na pewno nic wspólnego z chęcią zmiany świat na lepszy. Nie czytałem też wówczas jeszcze książki Laloux.\nJak on przebiegała? Bardzo wolno i bez konkretnego schematu. Celem moim było: stać się we własnej firmie zbędny, firma powinna sobie radzić beze mnie. To oznaczało, że jeśli ja – przedsiębiorca i generalny manager usuwam się w cień, musiałem nauczyć innych myśleć tak, jak myśli przedsiębiorca. To znaczy, że pracownicy muszą też przyjąć odpowiedzialność za swoje decyzje. Brzmi pięknie i dumnie, lecz w praktyce oznacza to dla wielu duże wyzwanie. Jedni przyjmują je, inni nie.\nJednym z normalnych schematów nowego zachowania jest też taki, że niektórzy świadomie rezygnują jedynie z „wymądrzania się” i zrzędzenia i akceptują nową rolę tych kolegów, którzy stają się teraz „natural born leader”. Zanim osiągnąłem mój cel, czyli znalazłem czas dla siebie, musiałem mieć bardzo dużo czasu dla innych. Do dzisiaj moja rola polega głównie na rozmowach, dyskusjach i sporach. Czasami bywa wówczas głośno i wcale nie ja bywam najgłośniejszy.\nBywa też, choć bardzo rzadko, gdy dwie lub więcej stron nie odpuszczają od swoich pozycji, że uderzam pięścią w stół, co oznacza basta! Koniec dyskusji, zdecydowałem! Czy to demokratyczne? Nie, ale czy ja mówiłem coś o tym że założyłem komunę? Tak drastyczny opis wygląda gorzej niż jest naprawdę, gdyż są to momenty, gdy zwykle wszyscy są już zmęczeni i oczekują jakiegoś rozwiązania, jasnego nazwania kierunku. Każda grupa potrzebuje lidera, który przejmie jasną odpowiedzialność za swoją decyzję, zakończy jałową dyskusję, poda jasny cel i zespół skoncentruje się na jego realizacji.\nKażda struktura bez hierarchii spotyka się z taką sytuacją i musi potrafić znaleźć drogę do wyjścia z takiego impasu. Nieważne czy jest to naturalny autorytet przywódcy, czy też autorytet „z urzędu”, poprzez funkcję, czy rolę, jak osiąga się to w holakracji. Nigdy nie nadużywam mojej władzy, gdyż dobrze wiem, jak szybko mogę stracić to, co najważniejsze: zaufanie. Przecież zwykle jestem w firmie tylko tydzień, ale później moi koledzy i koleżanki samodzielnie podejmują decyzje, od których zależy bardzo wiele. Jeśli chcę im ufać, oni muszą najpierw mieć zaufanie i szacunek do mnie.\nCo było w tej transformacji najtrudniejsze?\nA.J. Od lat pracuję na tym, by stać się we własnej firmie zbędny i nikomu niepotrzebny, ale dzisiaj wiem, że jest to niemożliwe. Organizacje nie potrzebują na pewno zarządców, ale potrzebują przywódców, liderów. O tym właśnie piszę w ostatniej mojej książce „Szef, który myśli”.\nCo jest w tej roli najtrudniejsze? Niezależnie od tego czy mówimy o zadaniach prezesa, czy menedżera, chodzi przede wszystkim o zrozumienie, że każdy pracownik jest inny i nie zmienimy go szkoleniem, ani prośbą czy groźbą. Przez wdrożenie nowej metody zarządzania pracownicy zrozumieją jej zasady, ale nie zmienią swojej mentalności i osobowości: mamy do czynienia z dorosłymi ludźmi o ukształtowanym charakterze i nawykach.\nJedyna droga do zmiany to samorozwój, w którym znaczącą rolę może odegrać szef, lider, ale nie jako nauczyciel, lecz co najwyżej wzorzec do naśladowania, doradca, coach czy mentor. To problem z którym musi liczyć się każdy, kto dokonuje tej zmiany w funkcjonującej już organizacji, czyli bez możliwości wymiany, dowolnego doboru pracowników. Kwalifikacje zawodowe okazują się często równie ważne jak socjalne kompetencje i mentalność. Psychologia jednoznacznie pokazuje, że zmienić możemy tylko siebie samych! Musimy zaakceptować koleżanki i kolegów takimi jakimi są i wierzyć, że oni sami zechcą się zmienić.\nJako szef i właściciel firmy, zainteresowany jej efektywnością, pojąłem szybko, że niekoniecznie muszę zmieniać człowieka, że często wystarczy dopasować zakres obowiązków do danej osoby. Organizacja będzie działać najsprawniej wówczas, gdy wpasujemy w nią i wykorzystamy najsilniejsze strony każdego z jej członków. Gdy mamy do czynienia z pracownikami, którzy nie wykazują własnej inicjatywy i niechętnie podejmują samodzielne decyzje nie oznacza wcale, że musimy ich tego uczyć. Czasem wielkim atutem jest właśnie to, że poleconą im pracę wykonują prawidłowo, bez sprzeciwu i dyskusji. Ale wcale niełatwo przyszło mi przekonanie do tego niektórych bardziej aktywnych kolegów.\nZ drugiej też strony mniej asertywni koledzy rzadko wykazują zrozumienie dla tego, że dobry handlowiec bywa (zbyt) pewny siebie, przebojowy. Niektórzy chętnie stępili by dzioby naszym orłom sprzedaży, nie zważając na to, że w rezultacie mielibyśmy problem z ich motywacją, wynikami sprzedaży, a w rezultacie i „dobrym życiem dla wszystkich”.\nJestem przekonany, że jeszcze długo potrwa zanim wszyscy się do wszystkich dopasują. Ale jeśli znosimy hierarchię i dajemy każdemu prawo do wyrażenia swojej opinii należy się z tym liczyć. Inny obraz przypomina chyba za bardzo ogród rajski, niż prawdziwą firmę, gdzie pracują prawdziwi ludzie.\nJest coś, co z perspektywy czasu zrobiłbyś inaczej?\nA.J. Najchętniej zacząłbym cały ten proces znacznie wcześniej, ale nie jestem pewien, czy byłbym do tego wówczas już dojrzały. Nie chodzi przecież o proces oparty na wiedzy, czy racjonalnej decyzji. Mamy do czynienia z fenomenem, który rozwija się w sposób naturalny, na gruncie doświadczeń i własnych refleksji… i nagle musi zrobić „click” w głowie właścicieli firmy.\nJak w każdym ewolucyjnym procesie, ważną rolę odegrał u mnie przypadek, a później nastąpiła decyzja. Uczyłem się na błędach. Obecnie wiem, jak ważni są współpracownicy, którym oddaję praktycznie odpowiedzialność za losy firmy.\nGdybym dzisiaj świadomie zaczynał od nowa, najwięcej uwagi poświęciłbym właśnie doborowi pracowników, którzy możliwie najlepiej pasują do siebie, a jednocześnie też odpowiadają wymaganiom firmy. Na to, że kogoś zmienimy, trudno liczyć, ale faktem jest, że w organizacji, która stawia na przyzwoite zarządzanie ludzie się zmieniają, i zwykle na lepsze.\nTurkusowa ewolucja to nieustający proces, jest coś, nad czym teraz w firmie pracujecie w tym kontekście?\nA.J. W mojej firmie pojęcie „turkusowej ewolucji” nie jest tematem rozmów, nikt tego tak też nie nazywa, nie robimy z tego wielkiej sprawy. Faktem jest, że mamy w okolicy bardzo dobrą opinię i wiele aplikacji, bo mamy opinię, dobrego przyzwoitego pracodawcy. To nas już właściwie zadawala, więc pracujemy jak dotychczas, nie stawiamy sobie jakichkolwiek „turkusowych” celów dotyczących stylu zarządzania.\nNaszym celem nie jest „dobrze zarządzać”, lecz dobrze funkcjonować, by zrealizować cel główny: dobre życie dla wszystkich. Każdy współpracuje z każdym jak potrafi najlepiej, nie ma klasycznej hierarchii, staramy się szanować się wzajemnie, i to wszystko! Nie da się jednak ukryć, i nigdy tego nie ukrywałem, że szefem jestem ja. W firmie jestem rzadkim gościem, co z założenia było moim celem, firma pracuje więc praktycznie bez szefów.\nPodaj przykład znanej Ci turkusowej organizacji, która jest dla Ciebie takim turkusowym Graalem. Co ją wyróżnia spośród innych turkusowych organizacji?\nA.J. Nie znam, ale też i nie wierzę, że taki ideał istnieje! Mówimy o idei, przykładzie utopii, które to słowo („Utopia” Thomasa Morusa) posiada ciekawą etymologię: z jednej strony to „dobre miejsce”, gdzie chciałoby się żyć (eu topos), lub też” miejsce, którego nie ma” (au topos). Utopię potrzebujemy, jako ideał, wprawdzie nieosiągalny, ale godny wysiłku cel, wzorzec do naśladowania.\nWażne jest jednak byśmy nie dali się zwariować i nie uwierzyli, że pewnym jest, że taki raj naprawdę istnieje. Wówczas musimy bowiem zrozumieć, że wchodzimy na ścieżkę wiary, przekonania ideologicznego, można też mówić o „łasce wiary”, a wtedy przenosimy się już do świata religii. Organizacje to ludzie, a zebranie w jednym miejscu więcej niż dziesięciu osób o cechach idealnych, którzy przy tym chętnie i efektywnie współpracują, to bardzo trudne zadanie!\nNie powinniśmy nadawać firmom, organizacjom komercyjnym, funkcji zmiany świadomości zatrudnionych tam pracowników. Nie wszyscy też tego zechcą, i mają też do tego prawo! Wystarczy jeśli zgodzimy się na podstawowe zasady przyzwoitej współpracy, opartej na szacunku i zaufaniu, wierząc w naturalny niewymuszony rozwój każdego z nich.\nA.J. Jeśli założymy, że turkus to przyzwoite zarządzanie, oparte na szacunku i zrozumieniu potrzeb innych, to na pewno nie. Jeśli natomiast potraktujemy wprowadzenie turkusu jako misję, konieczność zniesienia hierarchii i zgłębienia enigmatycznej „pełni” i „wizji”, bazując przy tym na ideologicznej potrzebie, przekonaniach, lub wskazaniach aktualnego trendu, obawiam się problemów. O tym właśnie moja książka „Szef, który myśli”.\nZarządzanie firmą nie może być misją czy potrzeba duchową; łatwo stać ofiarą swoich przekonać, gdy sama idea, zarządzanie, staje się celem. Komu tym pomożemy, jeśli nasza firma zbankrutuje, choć była tak pięknie zarządzana?\nDobrym przykładem może być historia Roberta Owena, przedsiębiorcy, który wprowadził w swoje fabryce już pod koniec XVIII wieku traktowanie ludzi pracy godnie i skrócił znacznie dzień pracy. Zaowocowało to natychmiast wzrostem efektywności pracy! Już w roku 1799 (!) stał się on podziwianym wzorcem dobrego menadżera (dzisiaj nazwalibyśmy go pewnie turkusowym). Zafascynowany swoją ideą stworzył własne wyobrażenie socjalizmu, które opisał w dziele „New View of Society”. W 1825 roku sprzedał swoją fabrykę w Anglii i wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie założył – opartą na zasadach spółdzielni – kolonię. Utopijny eksperyment zakończył się już po dwóch latach ekonomicznym fiaskiem i socjalistyczna komuna „made in USA” , Indiana, została rozwiązana.\nNiewątpliwie słabą stroną samozarządzania, w jego czystej formie, jest powolność procesów podejmowania decyzji. Dzięki dyskusjom i głębszym refleksjom na temat samego zarządzaniae i naszych celów, udało się nam częściowo trudności te opanować. Działa to świetnie dopóki żeglujemy po spokojnych wodach, rozpatrujemy złożone, ale standardowe i przewidywalne wybory i sytuacje.\nZnacznie trudniej jest mówić o prawdziwej odpowiedzialności każdego członka zespołu, gdy chodzi o decyzje, których efektów nie jesteśmy po prostu w stanie przewidzieć. A takich właśnie decyzji mamy obecnie coraz więcej. W takich przypadkach nie ma specjalistów czy ekspertów, którzy zapewnią nam gwarancję i bezpieczeństwo. Podejmowanie takich decyzji większościowo, daje nam podobną pewność jak rzucenie monety. Wówczas nie wolno zapominać, że sukces ma wielu ojców, ale porażka jest sierotą.\nPamiętajmy przy tym, że mówimy o odpowiedzialności godnościowej, gdy pracownicy nie ryzykują nawet złotówki. Każdy przedsiębiorca powinien samodzielnie przemyśleć jak rozwiązywać takie dylematy. Ja zauważyłem, że podczas sztormu zwykle nawet najbardziej doświadczona załoga oczekuje szybkiej i jasnej decyzji kapitana.\nA.J. Tak naprawdę to czytałem ostatnio powieść kryminalną, której tytuł nie odgrywa żadnej roli, gdyż wypożyczyłem ją na chybił trafił z hotelowej biblioteki: ostatnie 3 tygodnie spędziłem na urlopie i z premedytacją szukałem dystansu do poważniejszej literatury. Myślę jednak, że nie o to chodziło w Twoim pytaniu.\nPrzeczytałem w ostatnim czasie wiele pozycji, ale jako jedną z ciekawszych wymieniłbym “Sprawiedliwość. Jak postępować słusznie?”. Autor, Michael J. Sandel, profesor Harvardu, w przystępny i niezwykle ciekawy sposób przedstawia tam wiele różnych koncepcji pojęcia sprawiedliwości. To doskonały przykład na to jak filozofia pozwala nam zrozumieć, że nie ma jednej uniwersalnej definicji. Dotyczy to również pojęcia „dobre zarządzanie”, które w zależności od wiedzy, własnego doświadczenia, ale też i chęci otwarcia się na nowe praktyki, zawsze będzie rozumiane bardzo różnie.\nJakie książki o turkusie poza „Pracować inaczej” Laloux i Twoją książką „Szef, który ma czas” warto przeczytać?\nA.J. Bez najmniejszego wahania podam tu jeszcze raz mój ostatni tytuł „Szef, który myśli”. Polecam go szczerze każdemu, a szczególnie tym, którzy są zainteresowani turkusową tematyką. Nie o to chodzi by kogoś do czegoś przekonać. Najważniejszym moim celem było zaintrygowanie, zainspirowanie, pobudzenie do racjonalnego myślenia najgorętszych entuzjastów turkusu, a z drugiej strony, pokazanie opornym kierunkowi humanistycznemu, że po prostu się opłaca zarządzać przyzwoicie. Tak jak na samym entuzjazmie nie można zbudować efektywnie działającej organizacji, tak też niemożliwe jest uczynić z niewolnika efektywnego i zaangażowanego pracownika!\nA.J. Jestem obecny na Facebooku i LinkedIn oraz na stronie www.jeznach.de\nAndrzeju, ogromnie dziękuję Ci za tą szczerą rozmowę. Pokazałeś w niej własną perspektywę i cenne refleksje będące wynikiem Twoich bogatych doświadczeń i przemyśleń. Życzę Ci dalszego nieustannego odnajdywania prawdy i dzielenia się nią z nami.\nBardzo cenne przemyslenia i obserwacje. Uczciwe intelektualnie powiązanie idei turkusu-przedsiebiorstwa dojrzałego (przedsięwzięcia – trafniejszego według mnie słowa w tym kontekście) z jednej strony z dziedzictwem kulturowym, z drugiej z najprostszymi i najgłębszym ludzkimi potrzebami: bardzo inspirujące. W odbiorze przeszkadzają błędy językowe, których uniknąć byłoby łatwo dzięki dobrej redakcji. Pozdrawiam Panów!\nStyczeń 16, 2019 o 7:31 am\t7 miesięcy ago\nCieszę się, że znalazła Pani w tej rozmowie inspirację dla siebie. Andrzej przekazał w tej rozmowie bardzo dużo ciekawych przemyśleń i własnych doświadczeń, które również dla mnie stanowią ogromną wartość.\nZa uwagę dotyczącą błędów dziękuję, następnym razem przyjrzę się tekstowi bardziej wnikliwie. Z drugiej strony, nie popełnia błędów tylko ten, kto nic nie robi 😉\nStyczeń 16, 2019 o 7:00 pm\t7 miesięcy ago\nDobre zarządzanie – podoba mi się to określenie, dużo bardziej niż turkus. Bardzo ciekawe spostrzeżenia i odczarowanie turkusowych organizacji, wokół których narasta wiele ideologii. Panie Andrzeju, dopisuję Pana książkę do listy książek do przeczytania, jestem bardzo ciekawa Pana pragmatycznych przemyśleń.\nStyczeń 17, 2019 o 4:46 pm\t7 miesięcy ago


Do mężczyzny: panie profesorze, do kobiety: pani Kasiu, Lepiej po polsku - Lepiej po polsku - Radio po polsku - Programm - COSMO - Radio - WDR\nDo mężczyzny: panie profesorze, do kobiety: pani Kasiu\nProf. Katarzyna Kłosińska: Słowo "kobieta" było przez wiele wieków pogardliwe\n04:14 Min.. Verfügbar bis 09.03.2022. Von Marta Przybylik.\nBabska jazda, babskie gadanie, nie bądź baba. „W języku polskim bardzo silnie zakorzeniony jest stereotyp, że kobieta robi coś gorzej niż mężczyzna” – mówi prof. Katarzyna Kłosińska. Jednym z przejawów patriarchalnej wizji świata jest mansplaining.\nWydany w latach 70. słownik języka polskiego przy przymiotniku kobiecy umieszcza podhasło: po kobiecemu. I wyjaśnia: w sposób właściwy kobiecie, nie tak jak należy. „Ten stereotyp jest bardzo silnie zakorzeniony w języku, ale można też zauważyć narrację, w której mężczyzna objaśnia kobiecie świat, kobiecie, jako tej gorszej i głupszej, tylko dlatego, że jest kobietą. To właśnie jest mansplaining” – wyjaśnia przewodnicząca Rady Języka Polskiego. Jak dodaje prof. Katarzyna Kłosińska, polskimi odpowiednikami tego pojęcia są takie słowa jak tłumaczyzm, panjaśnienie i męsplikacja. Co one dokładnie oznaczają? W jakich sytuacjach można mówić o męsplikacji? Z językoznawczynią rozmawia Marta Przybylik.\nStand: 09.03.2021, 16:47


GAZETA PODATKI - najnowsze wiadomości gospodarcze i finansowe - Gospodarka.gazeta.pl\n"Nawet 1,5 mld zł netto może stracić rząd w przyszłym roku po zablokowaniu handlowego podatku obrotowego. Według nieoficjalnych informacji 'Rzeczpospolitej' taki jest werdykt Komisji Europejskiej i w najbliższych dniach zostanie on przekazany polskiemu rządowi"\nSwoje kampanie wyborcze PiS i Andrzej Duda wygrali między innymi dzięki kwocie wolnej od podatku. Przez wszystkie przypadki odmieniali obietnicę jej podwyżki. I to dużej. Wylicytowali aż 8 tys. zł. I to od zaraz. Chwyciło, bo kwota wolna w Polsce jest na tle Europy śmiesznie\nGazecie Prawnej" Szałamacha. Dodawał także, że jego celem jest zejście z luką w VAT (różnica między tym, co wpłynęło, a co powinno wpłynąć z podatku) do średniej unijnej. - U nas jest to 26-27 proc. potencjalnych wpływów z tego podatku, w UE - ok. 15 proc. I ja chciałbym\n- czytamy w "Dzienniku Gazecie Prawnej". Dotyczy to osób, które pracowały między innymi w Holandii, Belgii, Danii, Finlandii. Metoda proporcjonalnego odliczenia pozwala na odliczenie w polskim zeznaniu podatku zapłaconego za granicą. Jeśli więc podatnik odliczył\nAkcje Społeczne Fundacji Agory to długa tradycja ciekawych i ważnych społecznie działań. Fundacja we współpracy z "Gazetą Wyborczą" organizowała kilka edycji przełomowej kampanii "Rodzić po ludzku", zajmowała się zdrowiem i aktywnością Polaków, inicjując\nW sumie państwowa kasa zyska na nich 67 milionów złotych. "Dziennik Gazeta Prawna" zauważa, że na tę sumę zrzucą się wszyscy Polacy. Resort przewiduje między innymi podniesienie VAT-u z 5 do 8 procent przy sprzedaży kawy, lodów i gotowych posiłków\ncenta podatku. W ciągu ostatnich 10 lat suma przesłanych do Irlandii nieopodatkowanych środków wyniosła 8,9 mld dolarów. Dziennikarze australijskiej gazety Financial Review dotarli do raportów finansowych irlandzkiej spółki Apple'a i to w nich znaleźli przytoczone powyżej sumy\nprzekraczały 50 groszy - informuje Gazeta Prawna . Na koncie w Eurobanku można trzymać w ten sposób ponad 15 tys. złotych (standardowa lokata, od której płacimy podatek musiałaby być oprocentowana na 7,47 proc., żeby przynieść taki zysk), Toyota Bank\nWedług "Pulsu Biznesu" Platforma Obywatelska chce wyjść z twarzą z niezrealizowanej obietnicy likwidacji podatku Belki, 19-procentowej daniny od zysków kapitałowych. Proponuje wariant alternatywny. Podatek Belki całkiem nie zniknie, ale pieniądze giełdowych inwestorów\ndo ograniczenie emisji CO2, także w sektorze transportowym - powiedział "Gazecie" Nowicki. Pomysł "podatku węglowego", który - wbrew nieco mylącej nazwie - dotyczy paliw używanych w transporcie i w elektroenergetyce, nie jest niczym nowym. W Europie\nprogram na konwencji w warszawskiej hali ''Arena Ursynów''. Jak ustaliła ''Gazeta'' podstawą ponad 100-stronicowego dokumentu, z którym PO idzie do październikowych wyborów, jest zasada zrównoważonego rozwoju: obok gospodarki partia kładzie w nim nacisk na sprawy społeczne, np\nblokować rządowe reformy. Albo je wetując, albo odsyłając do Trybunału Konstytucyjnego. Dlatego gospodarcze poglądy kandydatów na prezydenta są ważne. Ale w kampanii wyborczej o gospodarce się nie mówi. Dlatego "Gazeta" postanowiła zapytać o nią kandydatów\nprocent - pisze gazeta. Zaznacza, że nowe zasady nie muszą obowiązywać od stycznia i można je będzie uchwalić jeszcze przed końcem rozliczeń za 2009 rok. W konsekwencji już osoby składające do 30 kwietnia przyszłego roku deklaracje PIT mogą być zmuszone płacić wyższe odsetki, jeśli będą płacić podatek po\nzdaniem doradców podatkowych z KPMG, Ernst & Young oraz Deloitte, na których powołuje się "Dziennik Gazeta Prawna", w ten oto sposób inne maszyny i urządzenia w budynku przestały być jego częścią. Mogą więc być potraktowane przez fiskusa jako osobne budowle. A te objęte są 2-proc. podatkiem\n. Już dwa tygodnie temu sprawę opisała "Gazeta Wyborcza" . Spór o to, jak od strony podatkowej traktować pakiety medyczne, tlił się od kilku lat. Sam fiskus nie miał jasnego poglądu na tę sprawę. Raz przychylał się ku stanowisku, że pakiet to dla pracownika\nW tej chwili polscy przedsiębiorcy mogą odliczać całą kwotę podatku VAT od zakupionych samochodów z "kratką". W 2011 r. może się to jednak zmienić. Ministerstwo Finansów planuje bowiem ograniczyć możliwość tego odliczenia. Według projektów Ministerstwa polscy\nPodatnicy, którzy sprzedają działki z własnego majątku, powinni korzystać z drogi sądowej, jeśli organy podatkowe żądają zapłaty podatku od towarów i usług. Linia orzecznicza wojewódzkich sądów administracyjnych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego\nChipsy i słone przekąski miałyby znaleźć się na liście szkodliwych dla zdrowia produktów, na której są już między innymi alkohol i słodycze. Produkty te objęte są podstawową stawką podatku VAT. Obecnie tak jak większość przetworzonej żywności chipsy\nblisko 2 tys. zł do nawet ponad 10 tys. zł. Jak wynika z ustaleń "Gazety", jako jeden z nielicznych PGE Zakład Energetyczny Okręgu Radomsko-Kieleckiego obejmujący woj. świętokrzyskie i część Mazowsza dolicza do tej opłaty 22 proc. VAT. Nie robią tego mazowieckie\nLokaty jednodniowe to ostatnio prawdziwy bankowy hit. Odpowiednio "skalibrowane" pozwalają uniknąć płacenia 19-proc. podatku Belki od osiągniętych na lokacie zysków Cały patent ukryty jest w wysokości odsetek, która za okres jednodniowy nie może przekroczyć 2,49 zł\nChodzi o podatek zryczałtowany od przychodu z najmu. Wiceminister infrastruktury Piotr Styczeń poinformował nas wczoraj, że podatek wyniesie 8,5 proc., bez względu na wysokość przychodów. Obecnie taką stawką objęte są przychody, które nie przekraczają równowartości 4 tys. euro\nNa każde dziecko przysługuje ponad 1 tysiąc złotych ulgi, co niektórym osobom znacząco obniża PIT należny fiskusowi. Dla nich byłoby korzystne, aby to pracodawca jako płatnik uwzględniał ulgę przy potrącaniu zaliczek. Dzięki temu podatek byłby zmniejszany na bieżąco, a nie\npodpis prezydenta. Ponieważ zmiany są korzystne dla podatników, nie ma przeszkód, aby zgodnie z założeniami weszły w życie od początku tego roku - podkreśla Dziennik Gazeta Prawna.\nkonkurencję w stosunku do tych, który z racji płaconych podatków mają wyższe koszty. - Jeśli ci ludzie ukrywają niskie dochody, to popełniają wykroczenie lub przestępstwo skarbowe. Nie wystawiają faktur, nie prowadzą księgowości. Organy kontrolne dokonują zatem rozpoznania po\nteraz, co będzie bolało mniej, tak aby jak najmniej stracić głosów wyborców. Bolesne będzie ograniczenie wydatków budżetowych - socjalnych, na policję, wojsko, reforma emerytur mundurowych czy KRUS. Druga możliwość to zwiększenie dochodów. A to oznacza podwyższenie podatków\n-Gdyby na koniec przyszłego roku deficyt sektora finansów publicznych wyniósł tylko 2,6 proc., to by mnie to nie zaskoczyło - powiedział Rostowski. -Taki wynik nie jest mniej prawdopodobny niż te 3,6 proc. Komisji Europejskiej, ale nawet ten rezultat b\nobciążeń nie popiera także społeczeństwo. Aż 70 proc. badanych jest przeciwko wprowadzeniu "składki medialnej" - wynika z badania UCE RESEARCH i SYNO Poland na zlecenie "Gazety Wyborczej". Na jakim etapie jest sprawa podatku od reklam? Projekt ustawy, która ma wprowadzić tzw. podatek od\nWarszawa, 15.06.2020 (ISBnews) - Ministerstwo Finansów nie wyklucza możliwości zmiany daty wejścia w życiu poboru podatku od sprzedaży detalicznej, gdyby okazało się, że kondycja firm - potencjalnych podatników - pogorszy się np. z powodu drugiej fali epidemii, poinformował\nRząd twierdzi, że podatek od reklam jest wymierzony w techgigantów, ale nawet według szacunków samego rządu zapłacą kilkanaście razy mniej niż polskie media; Rząd twierdzi, że jest w stanie własnymi siłami ściągnąć ten podatek od techgigantów - w rzeczywistości nie jest to możliwe bez współpracy\nJeszcze kilka dni temu minister finansów Tadeusz Kościński w rozmowie z Polsat News oficjalnie przyznawał, że wśród propozycji, które leżą na biurku Mateusza Morawieckiego, jest podniesienie kwoty wolnej od podatku do 30 tys. zł. Teraz już się z tego wycofuje. 30 tys. kwoty wolnej? - Bym się\nGazeta Prawna" - ma znaleźć się zapis: "Od 2018 roku kwota odliczana od podatku zostanie ponownie podniesiona tak, aby osoby o dochodzie rocznym do 8000 zł nie płaciły podatku. Wcześniej wiceminister finansów Leszek Skiba informował, że Ministerstwo Finansów\nna produkty zawierające cukier i sól" - napisał resort na Twitterze. "Dziennik Gazeta Prawna" podał dziś, że Ministerstwo Finansów analizuje, jak obłożyć specjalnym podatkiem - przypominającym akcyzę - towary zawierające duże ilości cukru, soli czy\nPrzyspieszenie prywatyzacji to dobry pomysł\nNiklewicz: Trzeba przyklasnąć pomysłowi przyspieszenia prywatyzacji\nCo wzbudziło wątpliwości ekspertów? 1) Wtyczka na stronie e-deklaracje.gov.pl niezbędna do złożenia PIT-a w formularzu. - Nie została ona w żaden sposób zabezpieczona przed modyfikacją przez osoby trzecie - mówi Sajdak. Dodaje, że ochronę tego typu móg\nCoraz częściej sprawy o zawyżoną stawkę podatku od najmu lądują w sądach. Powód? Przepisy są niejednoznaczne i tak naprawdę nie wiadomo, kto jaki podatek od najmu powinien płacić. W końcu ma się to zmienić. 28 września rząd przyjął bowiem nowy projekt ustawy, który wyjaśnia opodatkowanie od najmu\n; - powiedział Szałamacha w wywiadzie dla "Dziennika Gazety Prawnej". Dodał, że jest zwolennikiem podatku progresywnego "bo bierze ona pod uwagę zdolność płatniczą poszczególnych podatników". Nie obawia się przy tym reakcji Komisji Europejskiej. "Wbrew pozorom


Z Kulczykiem w pustyni i w puszczy. Polski biznes zainteresowany Czarnym Lądem | Informacje\nFoto: sxc.hu Foto: Jan Kulczyk chce rozwijać polsko-afrykańską współpracę\nJan Kulczyk powołał Radę Polskich Inwestorów, która pomoże rodzimym przedsiębiorcom w rozwoju działalności w Afryce. Milioner stara się także przekonać unijnych polityków do powołania tzw. funduszu gwarancyjnego, który mógłby zabezpieczyć inwestorów przed niekorzystnymi skutkami konfliktów w Afryce.\nZa 110 mln dolarów fundusz z portfela polskiego miliardera Jana Kulczyka kupił j... zobacz więcej »\nRazem z Jerzym Starakiem, właścicielem Polfarmy, Romanek Karkosikiem, kontrolującym Krezusa, Adamem Góralem z Asseco i Karolem Zarajczykiem z Ursusa, Kulczyk chce wymieniać doświadczenia i rozwijać polsko-afrykańską współpracę - informuje w środę "Puls Biznesu".\nWłaściciel międzynarodowej grupy inwestycyjnej Kulczyk Investments przypomina, że w najbliższych latach na świecie liczba ludności wzrośnie o 2 miliardy, z czego połowa przybędzie w Afryce. Dla polskich firm będzie to więc atrakcyjny rynek zbytu i region, w którym warto budować zakłady.\nPolskie leki na Czarnym Lądzie\nPotencjał dostrzegła już Polfarma, która mieszkańcom Czarnego Lądu oferuje m.in. antybiotyki i farmaceutyki wspomagające leczenie chorób oczu. Nie próżnuje też Asseco, które po zdobyciu kontraktu na systemy IT w Etiopii przygląda się teraz Angoli i Nigerii. Ursus liczy, że afrykańscy rolnicy zamienią petrodolary na jego ciągniki.\nPrzedsiębiorcy zdają sobie sprawę, że ogromny potencjał Afryki wiąże się też z dużym ryzykiem inwestowania. Dlatego Jan Kulczyk stara się przekonać unijnych polityków do powołania tzw. funduszu gwarancyjnego, który mógłby zabezpieczyć inwestorów przed niekorzystnymi skutkami konfliktów w Afryce.


Dialogi o religii: Kościół w czasach kryzysu - Kultura i sztuka w Kielcach, 11.06.2018 - Evenea.pl\nDialogi o religii: Kościół w czasach kryzysu\n11 Czerwca 2018, 16:00 (Poniedziałek)\nTargi Kielce, Hala E, Sala konferencyjna E-1\nJedyna myśl, jaka mi w głowie powstawała to to(…), że powołaniem człowieka jest dawać życie. Nie bylejakie. Dawać życie dobre. To nie to samo, co wygodne. Dawać, nie niszczyć. To może być także przestrzeń, w której odrzuceni i bez-życia poczują się potrzebni i ważni\nPatronem konferencji jest Prezydent Miasta Kielce, Wojciech Lubawski.\nSacroexpo to doskonałe miejsce do spotkań i jeszcze lepsze do rozmowy. Do rozmowy często na trudne tematy. Z potrzeby takich właśnie dialogów powstał cykl konferencji Dialogi o religii. Podczas I edycji rozmawiać będą s. Małgorzata Chmielewska, Tomasz Terlikowski i ks. Dr. Mirosław Tykfer.\n- Kryzys jest zjawiskiem zmiennym, bywa też stanem trwałym. Swym zasięgiem obejmuje kolejne przestrzenie ludzkiego życia i zaangażowania. Skutkiem kryzysu zawsze jest zmiana - jednak nie zawsze ma ona charakter zgodny z pierwotnymi oczekiwaniami. - mówi ksiądz Rafał Dudała, moderator spotkania. - Zjawisko kryzysu zdaje się być specyfiką każdego czasu i miejsca. Towarzyszy państwu, wolnemu rynkowi, strukturom społecznym, małym i dużym instytucjom. Nie omija także religii.- dodaje.\nWesoła54, Targi Kielce\nWięcej informacji na: www.sacroexpo.pl\nkultura i sztuka kultura i sztuka w Kielcach Kościół wydarzenia Kielce małgorzata chmielewska mirosław tykfer rafał dudała tomasz terlikowski\nOrganizatorem wydarzenia "Dialogi o religii: Kościół w czasach kryzysu" jest Targi Kielce


Przedmiot działania i kompetencje | K-PBPPiR we Włocławku\nCelem działania Biura jest realizacja zadań z zakresu planowania przestrzennego i regionalnego wynikających z kompetencji samorządu województwa.\nprzygotowywanie projektów planu zagospodarowania przestrzennego województwa i jego aktualizacji;\ntworzenie koncepcji oraz przygotowanie instrumentów polityki regionalnej prowadzonej przez Samorząd Województwa, w tym tworzenie prognoz i scenariuszy rozwoju województwa z wykorzystaniem badań foresightowych;\nwspółudział w opracowywaniu strategii rozwoju województwa oraz w jej monitorowaniu;\nprowadzenie analiz i studiów w zakresie gospodarki przestrzennej i rozwoju regionalnego;\nudział w pracach zespołów problemowych i w zajęciach warsztatowych prowadzonych przez departament Urzędu Marszałkowskiego nadzorujący prace Biura;\nwspółpraca z uczelniami wyźszymi i instytucjami naukowo-badawczymi w zakresie problematyki zagospodarowania przestrzennego i rozwoju regionalnego;\nwspółpraca z jednostkami samorządu terytorialnego w zakresie gospodarki przestrzennej i rozwoju lokalnego;\nwspółudział w sporządzaniu i monitorowaniu wojewódzkich programów realizujących ponadlokalne cele publiczne;\nwykonywanie innych zadań z zakresu rozwoju regionalnego i planowania przestrzennego wskazanych przez Zarząd Województwa lub Marszałka Województwa;\nprzygotowywanie wniosków i opinii do studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego i innych dokumentów;\nwspieranie prac planistycznych o charakterze lokalnym istotnych z punktu widzenia rozwoju województwa (konsultacje, doradztwo, opinie, itd.);\nwspółudział w projektach unijnych realizowanych przez Samorząd Województwa.\nMariusz Leszczyński – Dyrektor KPBPPiR we Włocławku – wykształcenie wyższe\nRenata Bombolewska – Główny Księgowy – wykształcenie wyższe ekonomiczne\nDyrektor kieruje Biurem według zasady jednoosobowego kierownictwa i ponosi odpowiedzialność za wyniki pracy jest przełożonym służbowym wszystkich pracowników Biura.\nDo zakresu kompetencji zastrzeżonych dla Dyrektora należą sprawy:\npolityki kadrowej i wynagrodzeń pracowników,\nustalenia programów wieloletnich, rocznych i kwartalnych prac rzeczowych Biura,\nprzedkładania odpowiednich raportów oraz opracowań w formie tekstowej i graficznej (w formie papierowej i elektronicznej) dyrektorowi departamentu Urzędu Marszałkowskiego nadzorującego prace Biura.\nDyrektor nadzoruje i koordynuje działalność:\nPełnomocnika ds. Ochrony Informacji Niejawnych;\nAdministratora Bezpieczeństwa Informacji.\nZastępcy Dyrektora i Główny Księgowy kierują określonymi grupami spraw oraz sprawują nadzór nad komórkami organizacyjnymi zgodnie z podziałem kompetencji.\nZastępca Dyrektora we Włocławku nadzoruje i koordynuje działalność:\nZespołu Planowania Przestrzennego;\nZespołu Rozwoju Regionalnego;\nZespołu Analiz i Studiów;\nZastępca Dyrektora w Bydgoszczy , pełniący jednocześnie funkcję Kierownika Oddziału w Bydgoszczy, nadzoruje i koordynuje działalność Oddziału Biura w Bydgoszczy, w którym działają:\nZespół Planowania Przestrzennego w Bydgoszczy;\nZespół Rozwoju Regionalnego w Bydgoszczy;\nSamodzielne Stanowiska Administracyjno-Gospodarcze w Bydgoszczy.\nZastępca Dyrektora w Toruniu , pełniący jednocześnie funkcję Kierownika Oddziału w Toruniu, nadzoruje i koordynuje działalność Oddziału Biura w Toruniu, w którym działają:\nZespół Planowania Przestrzennego w Toruniu;\nZespół Rozwoju Regionalnego w Toruniu;\nZespół ds. Koordynacji Polityki Przestrzennej w Toruniu\nSamodzielne Stanowiska Administracyjno-Gospodarcze w Toruniu.\nGłówny Księgowy odpowiada za całokształt zagadnień finansowych Biura, nadzoruje i koordynuje działalność Zespołu Finansowo-Księgowego.\nwprowadzono: data: 09:44, 26.02.2018 przez: Łukasz Macieja\nudostępniono: data: 09:44, 26.02.2018 przez: Łukasz Macieja\nzmodyfikowano: data: 08:38, 22.08.2018 przez: Łukasz Macieja\nedytowane: data: 08:38, 22.08.2018 przez: Łukasz Macieja Przedmiot działania i kompetencje\nedytowane: data: 08:13, 06.04.2018 przez: Łukasz Macieja Przedmiot działania i kompetencje\nutworzono: data: 09:44, 26.02.2018 przez: Łukasz Macieja Przedmiot działania i kompetencje


Samolot do Canaimy i wodospad Salto del Angel\nStart»Wenezuela»Rozklekotany samolot do Canaimy – Salto del Angel\nAndrzej Budnik 30 października 2007\tWenezuela Napisz komentarz\nLecimy do miejscowosci Canaima. Niestety nie da sie tam droga, wiec hanbimy sie samolotem. Pod nami niesamowite widoki – rzeka Orinoko, jeziora, skaliste jak klify gory w koncu Tepui. Z lotniska jedziemy kilka km na pace starej ciezarowki… Uwielbiam takie klimaty. Chwile pozniej spotykamy pierwszych Indian – faktycznie nie maja wlosow na rekach I nogach. Dziwne to, ale prawdziwe. Wsiadamy do dlubanej lodki, rozbrzmiewa silnik „paka-paka” I ruszamy w gore rzeki Rio Curro.\nWiatr we wlosach, rozbryzgujaca woda na calym ciele, slonce Canaimy smagajace nasza skore. I tak przez ponad cztery godziny. Nagle rzeka ze spkojnej robi sie coraz bardziej wzburzona. Fale sa coraz wieksze. TAK – sa nawet za duze. Dostalem dwa razy pelna para od stop do glow. Eliza ocala, ale nie na dlugo. Kolejna fal ja osiega. Hmm… Jest fajnie, ale ile mozna. Po piatym czy szustym razie juz ze mnie cieknie. Nawet juz mi to obojetne, bo gorzej juz byc nie moze. No dobra spotanie z piraniami mooby byc gorsze. Hehe – przyjdzie na to pora. W konu wysiadamy, mokrzy jak diaibli, ale przy tym sloncu na ladzie wysychamy w mgnieniu oka. Wspinamy siepod wodospad. Po drodze slabsza wersja dzungi. Gniazda termitow, ogromne mrowki, parzace lescie. Ciekawe kiedy Indinin straci cierliwosc do mnie I mojego apratu ;) Jest! Ogromny.\nSalto del Angel – najwyższy wodospad świata.\nNajwyzszy wodospad na swiece – 979 metrow. Dudni niesamowicie. Wiatr zawiewa woda I zo jestesmy mokrzy. Piekny widok. Chcialoby sie tu zostac dluzej, jednk juz po 5, a gozdine trzeba wracac. Ywanie lodzia po ciemu to ninajlepszy pomysl. Nocleg w hizpanskiego hamakach, toaleta w rzece – jest bosko. W koncu zero cyilizacji. Kolejnego dnia lozie w dol rzeki I znow wodospady. Tym razme Salto Sapo I Salto Sapito. Przelamuje sie I wchodze do rzeki niedaleko wodospadu. Woda lekko czerwona, na dnie drobniusienki piaseczek, brzeg rzeki prawie jak Wybrzeze Karaibskie. Nic mnie nie dziabnelo, uff… Ale z chwile znow adrenalina – przehodzimy pod samym wodosadem. Przemoczeni I z bolacym od uderzen wody karkiem wychodzimy na wodospd. Niebianski widok (Plac Tiena’nmen w Pekinie sie kryje;) ) – fala wodospdu I rozposcierajace sie Tepui. W tej chwii zaczynam zazdoscic Indianom, ze zyja w tak pieknym miejscu.\nTematyAmeryka Południowa Canaima Salto del Angel Wenezuela\nPoprzedni Puerto Ordaz i Ciudad Bolivar nad rzeka Orinoko\nNastępny Jak dwoje gringo przedarlo sie z Wenezueli do Brazylii


Wnnice o zachodzie słońca - Plakat - Decor Mint\nOd zawsze Krajobrazy to klasyk w urządzaniu wnętrz. Chcesz, by na Twojej ścianie także pojawiła się dekoracja z pięknym widokiem? Plakat z krajobrazami Wnnice o zachodzie słońca to doskonały i niedrogi sposób na urozmaicenie wystroju. Szczególnie jeśli lubisz Australia.\nPlakat z krajobrazami w ramie lub bez, zawsze prezentuje się zjawiskowo. Niezależnie czy w domu panuje styl Prowansalski czy inny. Plakat zawsze się obroni. Pamiętaj tylko, że grube ramy pasują do nowoczesnych wnętrz, a te cieńsze do bardziej zachowawczych. Plakat Wnnice o zachodzie słońca możesz powiesić także na kilka innych sposobów, np. wykorzystując kolorowe taśmy albo drewniane listewki. Będzie pasował Do jadalni i do wielu innych pomieszczeń.\nDo druku plakatów w linii premium wykorzystywane są bezwonne, ekologiczne tusze. Technologia wydruku plakatów pozwala na doskonałe odwzorowanie kolorów, więc Twój plakat Wnnice o zachodzie słońca z pewnością zaprezentuje się zjawiskowo na ścianie. Plakaty z krajobrazamipakowane są w tubę, by uniknąć ich zniszczenia czy pogniecenia. Krajobrazy na plakatach to propozycja dla każdego, kto ceni ładne widoki natury, piękne fotografie i efektowne dekoracje wnętrz. W naszej kolekcji plakatów zebraliśmy najpiękniejsze Krajobrazy z Polski i świata, dzięki którym urządzisz swoje mieszkanie ze smakiem.\nKrajobrazy to uniwersalna dekoracja, która sprawdzi się w wielu pomieszczeniach. Można wykorzystać je w lokalu usługowym, gabinecie, restauracji lub w domu. Do jadalni będzie wyglądać wyjątkowo z tak dobraną dekoracją. Wnnice o zachodzie słońca prezentować będzie się ciekawie we wnętrzach w wielu stylach.\nWnnice o zachodzie słońca, drukowany jest na sztywnym, białym papierze z matowym wykończeniem. Montaż na ścianie na zwykłym gwoździu lub haczyku. Plakatdostępny jest w kilku różnych formatach do wyboru. Dostarczamy dekoracje gotowe do powieszenia na ścianie, których nie trzeba samodzielnie składać.\nChciałbyś podziwiać najpiękniejsze zakątki na świecie bez konieczności ruszania się z domu? Nasza kolekcja plakatów z krajobrazami przeniesie Cie z Twojego domu wprost w ulubione miejsce. Australia wniosą do twojego wnętrza wspomnienie pięknej wycieczki lub wzbudzą chęć do kolejnych wyjazdów. Plakat Wnnice o zachodzie słońca zaskoczy cię naturalnymi barwami oraz wysoką jakością wykonania. Urokliwe Australiaumieszczone na plakacie, drukowane są w technologii przyjaznej środowisku, przez co nadają się do powieszenia we wnętrzach. Plakat Wnnice o zachodzie słońca z całą pewnością odświeży wnętrze i przybliży do natury. Plakaty z krajobrazami ozdobią różnie wykończone pomieszczenia, szczególnie dobrze odnajdą się tam gdzie króluje styl Prowansalski. Piękne Australia ubogacą aranżacje wielu pomieszczeń, szczególnie nada się Do jadalni. W naszej kolekcji plakatów z krajobrazami znajdziesz jeszcze wiele więcej, innych, pięknych widoków dzieł matki natury.\nOpinie klientów o: Wnnice o zachodzie słońca\nFototapeta [ Wnnice o zachodzie słońca ] Obraz [ Wnnice o zachodzie słońca ] Plakat [ Wnnice o zachodzie słońca ] Fototapeta [ Wnnice o zachodzie słońca ] Plakat samoprzylepny[ Wnnice o zachodzie słońca ] Fototapeta [ Wnnice o zachodzie słońca ] Plakat w ramie[ Wnnice o zachodzie słońca ]


Jak uniknąć kaca giganta? - Kobieta - Wszystko o kobietach i dla kobiety - serwis dla kobiet Dziennik.pl - Dziennik.pl\n31 gru 2010 aktualizacja 31 gru 2010, 10:05\nJak uniknąć kaca giganta? / Shutterstock\nZ jego winy szampańska impreza nie daje o sobie zapomnień jeszcze następnego dnia. Jest zmorą, która psuje pierwszy dzień nowego roku. Jak uniknąć kaca giganta? Oto niezawodne sposoby.\nSekret leży w jedzeniu, piciu i odpowiednich suplementach. Ważne, by wiedzieć, co jeść i pić, a czego unikać. Sekrety unikania kaca zdradził „Fakt”.\nSposób pierwszy: JEDZENIE\nNigdy nie pij alkoholu na pusty żołądek. Nie dość , że zetnie cię szybko z nóg, to jeszcze nabawisz się wrzodów żołądka. Zawsze zrób solidny podkład. Zjedz coś tłustego. To spowolni wchłanianie alkoholu i da ci energię do imprezy.\nSposób drugi: PIJ WODĘ\nKażdy alkohol, szczególnie piwo, wzmacnia diurezę. Co to znaczy? Tyle że alkohol jest moczopędny. Tracimy dużo wody z naszego organizmu i przez co nasz płyn mózgowo-rdzeniowy zagęszcza się. To powoduje ból głowy i mamy kaca-giganta. Tak więc najprostszy sposób na kaca to picie dużej ilości wody w czasie picia alkoholu. Na każdy kieliszek wódki przynajmniej pół szklanki niegazowanej wody. Na każdą butelkę piwa, szklanka niegazowanej wody, itd. Nie wstydź się popijać alkoholu. Pij dużo wody, a kac cię nie dorwie.\nSposób trzeci: WYPIJ PRZED SNEM\nNie myślałeś o kacu przed piciem i w trakcie picia? Nie szkodzi. Możesz to nadrobić po imprezie przed pójściem spać. Wypij od litra do półtorej litra wody. Jeśli ci nie wchodzi, to wypij na siłę. Co prawda w nocy wstaniesz na siusiu, ale rano kac będzie mniejszy (jeśli w ogóle będzie).\nSposób czwarty: PROSTE LEKI\nPrzed piciem i po piciu zjedz kilka tabletek witaminy C lub Rutinoscorbinu. Witamina C przyśpiesza rozkład alkoholu. Ale nie zapominaj o popiciu tabletek dużą ilością wody. Szczególnie tych zjedzonych po piciu.\nSposób piaty: RANO NIE PIJ MLEKA\nJeśli zrobisz to na pusty żołądek, jest duża szansa na to, że zaraz je zwrócisz i dodatkowo się odwodnisz. Zamiast mleka, wypij wodę z sokiem z cytryny i miodem. Możesz też wypić sok z pomidorów. Uzupełnisz w ten sposób niedobór potasu. Gdy go brakuje, możesz mieć bolesne skurcze łydek w nocy. Potas jest wydalany z organizmu z moczem. A jak pamiętasz, alkohol jest moczopędny.\nSposób szósty: NIE BIERZ ASPIRYNY i PARACETAMOLU\nPo ostrej balandze nie łykaj aspiryny - zwłaszcza na pusty żołądek – to grozi wrzodami żołądka. Nie bierz też paracetamolu, bo w połączeniu z alkoholem może uszkodzić twoją wątrobę.\nSposób siódmy: ŚRODKI NA KACA BRANE "PRZED"\nWiele z nich przyspiesza rozkład i wydalanie alkoholu. Można po nie sięgać, ale nie wolno zapominać o piciu dużej ilości wody w trakcie zabawy.\nSposób ósmy: NIE PIJ WODY Z BĄBELKAMI\nNie pij wody i napojów gazowanych. Upijesz się szybciej, a w żołądku zmieści ci się mniej jedzenia i niegazowanej wody. Efekt? Kac murowany.\nSposób dziewiąty: SEN KĄPIEL ŚNIADANIE\nJeśli masz już kaca, wyśpij się, wykąp się, najedz się i napij się. Niech cię nie suszy. Odpoczynek i woda to najlepsze leki na takie zatrucie.\nSposób dziesiąty: SPACER\nZjedz śniadanie, wypij lekką herbatę i idź na spacer. Ruch i spokój pomogą ci odzyskać równowagę. Nie pij rano kawy, bo cię odwodni (kawa jest moczopędna) i tylko zwiększy twoje dolegliwości! Zrezygnuj też z klina! Od kaca cię nie wybroni. Najwyżej opóźni jego nadejście. I to znacznie mocniejsze niż pierwsze uderzenie.\n>>> Czytaj także: Cichopek marzy o wakacjach\nOj ja dzięki koleżance odkryłam Alcovit i stwierdzam, że jest on rewelacyjny!! Kaca po wypiciu dwóch saszetek u mnie brak.\n"eśli coś już brać to tylko naturalne produkty bez chemii. Chemia pogarsza sprawę zamiast pomóc. W aptece można się zaopatrzyć w alcovit sama farmaceutka polecała bo to wyrób medyczny i naturalny."\nPełna zgodność, nie ma co jeszcze się faszerować chemią\nAlcovit jest super. Dzięki niemu weekend minął bez kaca;)\nJeśli coś już brać to tylko naturalne produkty bez chemii. Chemia pogarsza sprawę zamiast pomóc. W aptece można się zaopatrzyć w alcovit sama farmaceutka polecała bo to wyrób medyczny i naturalny.\nna syndrom "dnia po" polecam jedynie wypicie zielonej herbaty z prażonym ryżem Irvinga - jedna torebka powinna wystarczyć ;)\nsposób najprostszy i doskonały: nie pić ...


Zagłosuj na Bielsko-Białą i Klub Gaja w plebiscycie SuperMiasta\nDo końca kwietnia trwa internetowy plebiscyt Gazety Wyborczej pod hasłem SuperMiasta. Można w nim głosować na największe osiągnięcia swoich miast w ostatnim trzydziestoleciu. Akcja nawiązuje do 30. rocznicy pierwszych w historii III RP wyborów do rad gmin.\nPrzedstawiając nasze miasto, gazeta pisze: Bielsko-Biała to zabytki, drogi rowerowe, stadion i przebudowany rynek. Nie możemy jednak zapominać, że to jedno z tych miast, w których głośno zaczęto mówić o ekologii. Wywodzący się stąd Klub Gaja to nie tylko ekologiczna marka miasta, ale też doskonały wzór do naśladowania.\nStowarzyszenie Ekologiczno-Kulturalne Klub Gaja cieszy się z takiej opinii i zachęca wszystkich, dla których programy, kampanie i akcje klubu są bliskie, do oddania głosu na miasto Bielsko-Biała i Klub Gaja.\nNa miasto Bielsko-Biała i Klub Gaja można zagłosować na stronie Wyborcza.pl Katowice https://katowice.wyborcza.pl/katowice/7,174033,25821275,plebiscyt-supermiasta-z-czego-jestescie-dumni-zaczynamy-glosowanie.html\nZagłosuj na Bielsko-Białą i Klub Gaja w plebiscycie SuperMiasta – jak dojechać?\nUdostępnij znajomym: Zagłosuj na Bielsko-Białą i Klub Gaja w plebiscycie SuperMiasta


Balsam po goleniu dla Panów - naturalnie!\nby Ewa Kozioł | styczeń 9, 2014\nDziś coś dla Panów, ponieważ mój mąż narzeka, że on też nie chce używać chemii, ale nie ma alternatyw. Dlatego dziś zrobimy balsam po goleniu.\nW moim domu wszystkie środki do higieny osobistej tworzę sama, dzięki czemu naprawdę sporo oszczędzam nie tylko na wydatkach ale i zdrowiu rodzinki. Zaletą poniższego: balsam po goleniu dla Panów w kostce jest to, że jest twardy w temperaturze pokojowej, zaś delikatnie topi się w dłoniach pozostawiając na nich wystarczającą ilość, aby nawilżyć i zabezpieczyć podrażnioną skórę.\nBalsam po goleniu dla Panów – naturalnie!\n– Jednej części oleju (np. 100 ml):\nSkóra sucha: oliwa z oliwek\nSkóra delikatna, wrażliwa: olej słonecznikowy\nSkóra tłusta: olej z pestek winogron, kukurydziany lub rzepakowy\n– 1/2 części wosku pszczelego (np. 50 g)\nWszystkie oleje to oleje naturalne tłoczone na zimno.\n– 10 kropli olejku sandałowego, szałwiowego lub lawendowego\nDo garnka wlewamy wodę, na szmatkę wstawiamy słoik wraz z olejem i woskiem pszczelim. Wszystko delikatnie podgrzewamy, aż stopi się wosk. Następnie ściągamy wszystko z gazu i dodajemy olejku eterycznego i dobrze mieszamy. Przelewamy do formy, lub wylewamy do płaskiego naczynia aby następnie pokroić nożem.\nWspomniany balsam po goleniu dla Panów można trzymać w temperaturze pokojowej do sześciu miesięcy.\nEliza\ton 12/19/2018 at 19:13\nWitam, czy jest jakaś alternatywa dla wosku pszczelego w tym przepisie?\nSylwia\ton 09/18/2014 at 21:15\nWitam, czy mogłabym prosić o info, gdzie, jaki wosk kupić. Nie znam się na tym kompletnie, a allegro jest dość obszerne 😉\nCzy miód też Pani kupuje w sieci, jeśli tak to chętnie bym się podpięła jeśli Pani pozwoli (już pewny i sprawdzony :)) Może jeśli nie na stronie, to na maila….?\nmaggi\ton 02/12/2014 at 19:27\ntaki twardy do krojenia nożem, to jak go się stosuje?\nZielony Zagonek\ton 02/12/2014 at 19:43\nOn po zrobieniu jest miękki i mężowi bardzo odpowiada, bo po prostu smaruje nim dłonie jak mydłem i nakłada na twarz:)\nAgnieszka\ton 01/11/2014 at 18:09\nA takie pytanie: czy robi też pani jakąś alternatywę dla pianki do golenia?\nZielony Zagonek\ton 01/12/2014 at 19:19\nWitaj Agnieszko tutaj jest przepis na piankę do golenia, jednakże do niego potrzebna jest szklanka z gorącą wodą gdzie płuka się golarkę, a tak pozatym, sprawdza się świetnie.\nPatrycja\ton 01/10/2014 at 19:31\nPiękne i prościutkie 🙂 tylko trzeba pamiętać, żeby olejki eteryczne dodać dopiero jak mieszanka trochę ostygnie. Podgrzewanie olejków zmienia ich właściwości.\nZielony Zagonek\ton 01/10/2014 at 20:47\nMasz racje Patrycjo, olejki można dodać do ciepłego oleju ale nie gotojucego się oleju. Dzięki za przypmnienie. Pozdrawiam serdecznie, Ewa\nFiona\ton 01/10/2014 at 13:04\nTakie to proste, aż się nie chce wierzyć. Tak sobie myślę, że dodam cytrynowy to będzie unisex 😀\nZielony Zagonek\ton 01/10/2014 at 16:35\nFiono no jasne, kombinuj dziewczyno 🙂\nmocna z natury\ton 01/10/2014 at 00:46\nSuper! Mój mąż stosuje ałun na zacięcia, balsamu już nie stosuje, ale taki na pewno by używał! Zrobimy 😉


Ile można czekać na postawienie przed sądem zabójcy Pawła Adamowicza? - KODUJ24.PL\nIle można czekać na postawienie przed sądem zabójcy Pawła Adamowicza?\nTamara Olszewska 13 stycznia 2021 2\nTo już dwa lata minęły od zamordowania prezydenta Adamowicza. Dwa lata!\nI ciągle nie widać końca sprawy, choć „nie ma żadnych wątpliwości, kto dopuścił się zbrodni, kiedy i w jakim miejscu. Sprawca publicznie ujawnił motywacje. Naocznymi świadkami zamachu na życie prezydenta Adamowicza były tysiące zgromadzonych w Gdańsku, a setki tysięcy widziały za pośrednictwem telewizji, co się stało. Sprawca przebywa w areszcie”.\nMinęły dwa lata od tragicznego zamachu na Pawła Adamowicza, a proces jego zabójcy nawet się nie rozpoczął. Bezkarni pozostają też organizatorzy nagonki ich polityczni patroni, a nienawiść wciąż wylewa się z mediów publicznych. Nie zapomnimy ani ofiary, ani sprawców.\n— Donald Tusk (@donaldtusk) January 13, 2021\nSprawca został przebadany psychiatrycznie, ale „opinia biegłych z Krakowa co do stanu psychicznego sprawcy wzbudziła wątpliwości samej prokuratury, która uznała ją za niejasną i niespójną wewnętrznie” i został powołany nowy zespół biegłych pod kierownictwem prof. Janusza Heitzmana, który uznał, że zabójca może być sądzony.\nDwa lata i wciąż czekamy, by wreszcie sąd zajął się tą zbrodnią. By wreszcie stało się zadość sprawiedliwości. Jak długo to jeszcze potrwa?\nWczoraj przy tablicy upamiętniającej Pawła Adamowicza odbyła się konferencja prasowa. Wzięli w niej udział m. in. Magdalena Adamowicz i brat Piotr Adamowicz oraz prezydent Gdańska Aleksandra Dulkiewicz, marszałek pomorski Mieczysław Struk, prezydent Sopotu Jacek Karnowski, którzy zwrócili się z apelem o zakończenie śledztwa i postawienie zabójcy przed sądem.\nWiemy kto i jak zabił mojego męża. Wreszcie musimy poznać motyw tej zbrodni. Czas, aby wszyscy Polacy usłyszeli, co sam sprawca obszernie o nim zeznał w śledztwie. Bo motyw jest nawet ważniejszy od tego, kto trzyma w ręku narzędzie zbrodni.\nProszę, podpisz https://t.co/iEneR2HFgJ\n— Magdalena Adamowicz (@Adamowicz_Magda) January 12, 2021\nPod tym apelem podpisali się m. in. pisarka i laureatka Nagrody Nobla Olga Tokarczuk, prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski, prezydent Krakowa Jacek Majchrowski, aktorzy: Mirosław Baka, Mateusz Damięcki, Andrzej Grabowski, Maja Ostaszewska i Andrzej Seweryn, pisarz Paweł Huelle, duszpasterz środowisk twórczych w Gdańsku ks. dr Krzysztof Niedałtowski, opozycjonista w czasach PRL Władysław Frasyniuk, prof. Andrzej Friszke z Instytutu Studiów Politycznych PAN, była I prezes Sądu Najwyższego prof. Małgorzata Gersdorf.\n„Wierzymy, że wyrok w sprawie zabójstwa Pawła Adamowicza będzie symbolicznym aktem sprawiedliwości i przestrogą dla wszystkich opętanych nienawiścią. Zarówno najbliższym Pawła Adamowicza, jak i gdańszczankom i gdańszczanom oraz polskiemu społeczeństwu potrzebna jest prawda w tej sprawie. Niezawisły sąd dojdzie do prawdy i wyda sprawiedliwy wyrok” – podkreślają sygnatariusze apelu.\nCiekawe, w czyim interesie jest, by sprawa ta leżała jak najdłużej odłogiem? Chyba wiadomo, nie muszę nikogo wskazywać palcem, prawda?\nZabójca Pawła Adamowicza może odpowiadać przed sądem. Jest druga opinia biegłych. Zwrot w śledztwie\n13 stycznia 2021 12:49\nPani Tamaro, stawia Pani pytania retoryczne! Jestem przekonana, że zabójca siedzi pod palmami z nową tożsamością i sowicie opłacany z naszych podatków, bo „ZA DOBRO NIE WSADZAMY!”. A dla PiS-u zabójstwo Adamowicza było „dobrem” wykonanym na rzecz partii. Nie ma się co łudzić, że zabójca będzie skazany, póki PiS jest u władzy. Co więcej, nawet nie mówią, w jakim zakładzie psychiatrycznym siedzi, bo nie ujawniają absolutnie żadnych informacji na ten temat.\nA że Kaczyński już bez żadnych zahamowań buduje państwo opresyjne wobec obywateli to właśnie wynika z ustawy mandatowej, która już trafiła do Sejmu do uchwalenia i którą kazał przyspieszyć sam Kaczyński. Czytam w dzisiejszym artykule na Onecie, że Kaczyński wszystko uzgodnił z samym Ziobrą – zupełnie pomijając Gówina i nakazał jak najszybsze wprowadzenie przepisów w życie. Przy czym Ziobro jednocześnie zmienia też Kodeks Karny zaostrzając jeszcze kary i wysokości mandatów. Dodajmy do tego już wprowadzone odcinanie przez prokuraturę do oszczędności obywateli na podstawie tylko podejrzenia popełnienia przestępstwa + odcinanie także do oszczędności i majątku bliskich tych osób, co daje nam pozbawienie możliwości zatrudnienia adwokata do obrony – ten zostanie obywatelowi dany z urzędu. A jak taki adwokat z urzędu broni obywatela to chyba mamy najlepszy przykład w osobie T. Komendy, który siedział w więzieniu 18 lat za zbrodnię, której nie popełnił. Do tego jeszcze Ziobro mówi o „konieczności całkowitej wymiany kadrowej sędziów” – wiadomo, że chodzi mu o to, żeby wszyscy sędziowie w Polsce byli z legitymacją partyjną PiS lub Solidarnej Polski. Wtedy będzie miał wszystkie wyroki skazujące zgodne z życzeniem partii i prezesa. System stalinowski bis, ale ulepszony i dzięki temu władza na dziesięciolecia.\n13 stycznia 2021 16:00\nProces rozpocznie się bezzwłocznie po odsunięciu pisiorów od władzy. Nie wcześniej. Już własna matka Stefana jest groźnym świadkiem. Najpierw prosiła, żeby synalka nie wypuszczać, bo się go boi. A gdy już był w domu, widziała przez firankę czarne auto i czterech karków w środku. Jeden przyszedł po Stefana, zabrali go do wozu i rozmawiali z godzinę. Wrócił podniecony, mrucząc cos w stylu „wiem co robić”. Zaraz kupił nóż myśliwski, naostrzył go i wychodził „ćwiczyć”. Prędzej sam sprawca trafi do celi, gdzie grasuje seryjny samobójca, a jego matka przedawkuje tabletki na sen niż takie zeznania trafią do akt.\nPrevious Post: Nawet prawicowcy mają dość „afery” szczepionkowej? Głos Sośnierza\nNext Post: Kaja Godek mogła nazwać homoseksualistów „zboczeńcami”. Tak uznał sąd


FORUM PIEKARZY, PIEKARNICTWA I BRANŻ PIEKARNICZYCH - Szukaj\npn gru 08, 2008 2:20 pm\nForum: DARMOWE OGŁOSZENIA\nTemat: Kucharze do pracy\nWymagania stawiane przed kandydatami: Na kurs zapraszamy kucharzy, którzy ukończyli szkołę w danym zawodzie. Posiadający kilkuletnie doświadczenie w gastronomii. Podstawowym kryterium wyboru kandydatów obok doświadczenia jest znajomość języka angielskiego w stopniu komunikatywnym. Przyszli pracownic...\nwt gru 02, 2008 4:27 pm\nTemat: Wyjatkowa oferta dla piekarzy\nFirma Flex Workers oferuje niespotykana możliwość podjęcia pracy w Danii Poszukujemy wielu wykwalifikowanych piekarzy, którzy odbędą szkolenie w Danii przed rozpoczęciem pracy w duńskich piekarniach. Miedzynarodowy rynek pracy staje się coraz bardziej wymagający wobec pracowników i stawia przed pols...\nwt lis 25, 2008 1:57 pm\nTemat: Piekarze,cukiernicy do pracy w Danii\nFirma Flex Workers oferuje niespotykana mozliwosc podjecia pracy w Danii Poszukujemy wielu wykwalifikowanych piekarzy, ktorzy odbeda szkolenie w Danii przed rozpoczeciem pracy w dunskich piekarniach. Miedzynarodowy rynek pracy staje sie coraz bardziej wymagajacy wobec pracownikow i stawia przed pols...\npn lis 24, 2008 2:29 pm\nTemat: Praca dla ciastkarzy i piekarzy\nPraca dla ciastkarzy i piekarzy\nWitam wszystkich. Jestem przedstawicielka dunskiej firmy FlexWorkers, ktora poszukuje ciastkarzy i piekarzy do pracy w Dunskich piekarniach. Jesli jestes wyedukowanym ciastkarzem lub/i piekarzem, masz doswiadczenie, potrafisz porozumiec sie w jezyku angielskim i chcesz podjac prace w Danii, prosimy ...


KOSTRZEWA Platinum Bio 32 kW palnik na pelet - CAŁY ZESTAW ! - Sklep internetowy NEOFIX\nStrona główna1 » Palniki na pellet2 » KOSTRZEWA Platinum Bio 32 kW palnik na pelet - CAŁY ZESTAW !\nBojlery ELEKTROMETBufory ALPHAKotły ATMOSKotły ELEKTROMETKotły FERROLIKotły KLIMOSZKotły KOSTRZEWAKotły KOTŁOSPAWKotły LAZARKotły MPMKotły ZĘBIECPalniki KIPIPalniki KOSTRZEWA\nKOSTRZEWA Platinum Bio 32 kW palnik na pelet - CAŁY ZESTAW !\nKoszt wysyłki: od 20,00 zł Dostępne formy wysyłki dla oglądanego produktu:Przesyłka kurierska - PRZEDPŁATA - 20,00 zł\nNumer katalogowy: KOS_PB_32KW\nCena poprzednia: 9 120,00 zł\nAktualnie trwa wyjątkowa promocja "W ZESTAWIE TANIEJ"!\nOprócz palnika i podajnika KOSTRZEWA Platinum Bio 32 kW ( 7199 zł) w komplecie otrzymują też Państwo nakładkę ceramiczną (320 zł) oraz zbiornik na pelet o pojemności 295 litrów (1 200 zł)! Cena katalogowa całego zestawu wynosi 9120 zł. W promocji "W ZESTAWIE TANIEJ" za całość zapłacą Państwo tylko 7199 zł !\nLiczby mówią same za siebie - ponad 10000 palników peletowych KOSTRZEWA Platinum Bio znalazło już swoich użytkowników!\nUrządzenie niemal bezobsługowe! Sterowanie pracą zostało maksymalnie uproszczone, aby zapewnić jak najwyższy komfort użytkowania. Wystarczy tylko zasypać główny zbiornik paliwem (pelet, zastępczo owies) i wcisnąć przycisk "START". Wbudowana zapalarka automatycznie rozpali paliwo! Pracę i komfort obsługi można porównać do pracy palnika olejowego!\nPodajnik pelletu w komplecie!\nZ myślą o ochronie środowiska i Państwa portfela konstruktorzy firmy KOSTRZEWA stworzyli też funkcję Fuzzy Logic 2 generacji, która w precyzyjny sposób dopasowuje moc do zapotrzebowania cieplnego budynku.\nPalnik przeznaczony jest do współpracy z kotłami węglowymi, olejowymi lub gazowymi. Można go montować do nowych lub używanych kotłów c.o. za pomocą adaptera.\nKażdy palnik z grupy Platinum Bio może się poszczycić maksymalną sprawnością powyżej 94,5%!\nRegulator Platinum Bio jest nowoczesnym układem mikroprocesorowym, który steruje nie tylko kotłem, ale również systemem centralnego ogrzewania oraz ciepłej wody użytkowej. Regulator odpowiada za pracę:\n- podajnika paliwa ze zbiornika\n- automatycznego wypychania popiołu\n- wentylatora ciśnieniowego\n- pompy c.o.\n- pompy c.w.u.\n- elementu grzejno - rozpalającego\n- zaworu mieszającego (opcja za dopłatą)\n- modułu GSM (opcja za dopłatą)\n- modułu INTERNET (opcja za dopłatą)\n1. Korpus palnika 2. Płytka podłączeń elektrycznych 3. Obudowa palnika 4. Palenisko z wielopunktowym nadmuchem powietrza 5. Sznur uszczelniający\nGłówne zalety palnika:\n- kontrola płomienia za pomocą fotokomórki;\n- niska bezwładność cieplna podczas startu i zatrzymania;\n- niski pobór energii elektrycznej;\n- możliwość sterowania aż do 16 obwodów grzewczych (opcja za dopłatą);\n- kontrola temperatury pracy palnika;\n- 3 fazy rozpalania paliwa;\n- funkcja AUTOSTART po zaniku napięcia;\n- rozdział powietrza na pierwotne i wtórne;\n- funkcja autoczyszczenia;\n- 3 lata gwarancji;\n- niska cena dzięki wsparciu UE.\nPrzykłady modernizacji kotłów z palnikiem na pelet Platinum Bio:\nObejrzyj film i dowiedz się więcej o palniku!\nATMOS D40P 40 kW kocioł na pelet i drewno\nZbiornik buforowy ALPHA PSI 800 litrów z izolacją\nKOSTRZEWA Platinum Bio 40 kW palnik na pelet - CAŁY ZESTAW !\n9 820,00 zł7 899,00 zł\nKLIMOSZ Minipelet 15 kW kocioł na pelet ECO DESIGN\n14 258,00 zł\nKIPI Rotary 250 kW obrotowy palnik na pellet\n35 380,00 zł\nKLIMOSZ Minipelet 9 kW kocioł na pelet ECO DESIGN\n12 731,00 zł


Producenci i dostawcy kontenerów Led | China Led Container Factory\n20-stopowy pojemnik LED - bez podwozia\nCT 20-stopowy kontener ledowy bez podwozia （Model ： E-CON20） to nowy i wygodny mobilny sklep (okno) dla przedsiębiorstw do wyświetlania produktów i promowania marki.\n40ft LED CONTAINER-FOTON AUMAN （Model ： E-C40） dostosowany przez Jingchuan jest modyfikowany i produkowany z podwoziem naczepy. Pojazd sceniczny wyposażony jest w duży zewnętrzny kolorowy ekran LED o powierzchni 40 metrów kwadratowych. Nadaje się do wydarzeń na dużą skalę i stacji telewizyjnych jako transmisje i transmisje na żywo, może realizować zdalne transmisje na żywo i retransmisję.\nKontener led 15ft bez podwozia\nNa rynkach zagranicznych prowadzony kontener jest w fazie szybkiego rozwoju i wzrostu. Obecnie koszt ledowych pojazdów kontenerowych produkowanych w Chinach to około 30% -50% podobnych produktów zagranicznych. To pozwala nam mieć wyższą cenę.\n40-stopowy kontener LED-CIMC\nJCT 40ft LED Container-CIMC （Model ： E-CON40） to specjalny pojazd, który jest wygodny do występów mobilnych i może być używany na scenie. 40-stopowy kontener LED jest wyposażony w zewnętrzny duży ekran LED, w pełni automatyczną hydrauliczną scenę oraz profesjonalny system audio i oświetlenie.\nMobilna ciężarówka z ekranem LED, Led Mobile Trailer, Mobile Led Billboard Truck, Led Mobile Truck na sprzedaż, Mobilna ciężarówka reklamowa Led, Led Mobile Truck,


Czy głodówka jest zdrowa? - Zwierciadlo.pl\nNa głodówce warzywno-owocowej organizm dostaje bombę witaminową, szybciej się regeneruje, często ustępują dolegliwości gastryczne. ( Fot. iStock)\nPost przeprowadzony w prawidłowy sposób nie spowoduje niedożywienia, nasze ciało wykorzysta go do samonaprawy. Jak oczyszczać organizm radzi dietetyczka Małgorzata Wrzak.\nLekarze mówią, że organizm został wyposażony przez naturę w odpowiednie, zajmujące się oczyszczaniem organy: wątroba, nerki, skóra, układ limfatyczny. Pani zachęca do postów – nie chodzi o tydzień na samej wodzie, ale o jedzenie wyłącznie owoców i warzyw. Dlaczego?\nOczywiście, ciało się oczyszcza. Ale dziś dokonuje się na naszym organizmie eksperyment, którego natura nie przewidziała. Ten eksperyment to przetworzona żywność. Glutaminian sodu. Chemiczne polepszacze smaku. Wszędzie syrop glukozowo-fruktozowy, coś, co w naturze nie istnieje! Znaleźć coś bez tego syropu to niemal cud. Czy z wydaleniem tego typu substancji organizm sobie poradzi? Pewnie generalnie tak, ale czy do końca? Warto też zastanowić się nad tym, jak ludzie żyli dawniej. Bo choć medycyna robi niezwykłe postępy, choć niektóre choroby znikają, inne się nasilają. Te inne to w znacznej części choroby odżywienne. Kiedyś człowiek jadł pokarmy naturalne, bo tylko takie były dostępne, a i tak korzystał z okresowych postów.\nNakazywała je religia.\nPosty są obecne w każdej cywilizacji, w każdej religii. Proszę zwrócić uwagę: mózg na przestrzeni tysiącleci wyraźnie ewoluował. Układ pokarmowy – właściwie nie. Zawsze istniały okresy obfitości i okresy postów. Nasze ciało nauczyło się wykorzystywać post do samonaprawy. Organizm ma zasoby odnawialne na ok. 40 dni. Dlatego posty przeprowadzane w sposób prawidłowy nie prowadzą do niedożywienia. Jestem przekonana, że i dziś człowiek – jeśli nie jest wyniszczony czy bardzo chory – może spokojnie i z korzyścią dla siebie takie posty robić.\nPrzede wszystkim regeneracji. Mamy dziś wiele chorób me - tabolicznych – a one nie powstają z dnia na dzień. Cukrzyca, miażdżyca, choroby układu krążenia, otyłość, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia układu hormonalnego, choroby autoimmunologiczne. Odkładają się różne złogi – choćby dlatego sztywnieją stawy. Jemy sztucznie, jemy ubogo, nie to, co powinniśmy – i metabolizm nie przebiega prawidłowo.\nI chory na cukrzycę wyleczy się z niej postem?\nOd razu uwaga: mówimy o cukrzycy typu 2, która należy – tak jak miażdżyca, otyłość, nadciśnienie, artretyzm, zwyrodnienia stawowe – do chorób związanych z tzw. zespołem przekarmienia. Przekarmienie zaśmieca organizm złogami, zbędnymi odpadami przemiany materii. Jeżeli organizm jest wyniszczony, jeśli bierzemy duże ilości lekarstw – odpowiednia dieta pomoże, ale nie wyleczy. Jednak jeśli choroba dopiero się zaczyna, jeśli to na razie tylko insulinooporność, warto spróbować. Posty owocowo-warzywne, bezpieczne i łagodne, mogą stanowić remedium. Zresztą nie tylko w cukrzycy, także w innych problemach zdrowotnych związanych z przekarmieniem. Organizm ma właściwości samoregenerujące. Wiele procesów może się po prostu cofnąć.\nKto przychodzi do dietetyka i decyduje się na post?\nPanie, które chcą schudnąć. Panowie, którzy się źle czują. Mówią: „Mam 45 lat, czuję się, jakbym miał 80”. Dietetyk musi sprawdzić, jaki jest stan zdrowia jego klientów, czyli poprosić o zrobienie badań, przekonać się, z czym walczą. Powszechnie panuje strach przed postem. Przed głodem. To strach raczej kulturowy, bo nasze pokolenie prawdziwego głodu nie doświadczyło. Ale jeśli ktoś się boi, nie ma co zaczynać. We wszystkich procesach zdrowienia podstawa to głowa. Trzeba też sprawdzić, jak wygląda dotychczasowa dieta. Bo jeśli ktoś na co dzień warzyw i owoców nie jada, to gwałtowne przestawienie na taki pokarm może spowodować wzdęcia i złe samopoczucie. Organizm nie poradzi sobie z trawieniem. Trzeba zastanowić się, jaki jego rodzaj dobrać do danej osoby. Bo post warzywno-owocowy można przeprowadzić na kilka sposobów. Można na samych sokach. Wtedy szybko następuje detoksykacja, ale trzeba mieć pewność, czy nie ma problemów z wątrobą. Jeśli są, to nie poradzi sobie ona z odtruwaniem. Jeżeli brakuje czasu na relaks, na saunę – będzie trudno. Można na samych surowych owocach i warzywach, ale tu nerki muszą być sprawne – bo to one pomagają oczyścić układ limfatyczny, to tu trafiają odpady komórkowe, które mają ulec oczyszczeniu i eliminacji. Ja najbardziej lubię post mieszany, wykorzystujący soki, surowe i gotowane warzywa. Dla większości osób on właśnie jest najlepszy. Rozmaitość faktur, struktur, przypraw powoduje, że potrawy są smaczne. Z reguły po pierwszych dniach następuje poprawa samopoczucia, przypływ energii. I to trwa.\nJak taki post ma się do piramid żywieniowych?\nPiramidy się zmieniają. Kiedyś podstawą były białka, węglowodany i tłuszcze – tego mieliśmy jeść najwięcej. W szpitalach na przykład mamy dietę zgodną z piramidą: kobieta po porodzie dostaje śniadanie, które ma dać jej siłę i witalność: kromkę chleba z margaryną i plastrem jakiejś wędliny. Wszystko się zgadza: białka, węglowodany i tłuszcze. Zafiksowaliśmy się na tym, że to jest podstawa życia. Tymczasem podstawą życia są substancje bioaktywne. Witaminy, mikroelementy, enzymy, bioflawonoidy. Piramida żywieniowa sprawdza się w sytuacji głodu: trzeba kogoś nakarmić, bo umrze. Ale powolna utrata zdrowia to właśnie niedobory substancji bioaktywnych. A mamy te niedobory dramatyczne.\nNa głodówce warzywno-owocowej, kiedy nie jemy białek i tłuszczów, w organizmie uruchamia się proces samooczyszczania. (Fot. iStock)\nDecydujemy się na post owocowo-warzywny. Co wtedy dzieje się w organizmie?\nTaki post powinien trwać ok. 14 dni, najdłużej – 42. Ale ten długi musi mieć wyraźne powody i najlepiej robić go pod opieką fachowca, lekarza, dietetyka. Dla zachowania energii i składników potrzebnych do procesów życiowych organizm zmuszony jest do zużywania własnych zapasów, co nazywa się żywieniem wewnętrznym (endogennym). W pierwszej kolejności zostają wykorzystane zapasy tłuszczu (stan tzw. ketozy), potem zalegające złogi, patologiczne twory, ogniska zapalne, chore i zwyrodniałe komórki (autofagia). Przeciwwskazaniem do postu jest nadmierne wychudzenie czy wyniszczenie, bo wtedy organizm zaczyna spalać mięśnie, nie tłuszcz – i to jest niebezpieczne.\nCo jeszcze się naprawia?\nOrganizm, dożywiany warzywami i owocami, dostaje bombę witaminową, poprawia się wchłanianie – czasem znikają blaszki miażdżycowe w układzie krwionośnym, poprawiają się parametry wątrobowe, cholesterol, reguluje się cukier. W czasie postu trawienie przebiega łatwo, bo nie ma pewnych grup pokarmów, skoro jemy tylko warzywa. Często przeciążany złym lub nadmiernym jedzeniem układ pokarmowy odpoczywa i ma możliwość regeneracji. Wiele problemów gastrycznych znika.\nPrzetrwaliśmy dwa tygodnie – co teraz?\nWażny etap wychodzenia z postu. Jak to powinno wyglądać? To zależy od naszego stanu zdrowia i powodów, dla których się na post zdecydowaliśmy. Czy była to choroba, czy trochę zbędnych kilogramów, czy po prostu chęć regeneracji, resetu, zwiększenia energii, witalności. Najlepiej podczas postu prowadzić notatki: jak się po czym czujemy, czego nam najbardziej brakuje itd. To pozwoli zrozumieć, od czego jesteśmy uzależnieni, co nas truje, a co leczy. I uczy umiejętności słuchania, co ciało do nas mówi. Czas wychodzenia z postu bywa różny, nie ma tu reguł. Ważne, by gwałtownie nie zwiększać porcji, by nie poszerzać od razu jadłospisu o wszystkie grupy pokarmów, włączać je stopniowo. Nadal bazą powinny być warzywa, dodajemy dobre tłuszcze – ważne, aby były tłoczone mechanicznie, na zimno. Dalej ziarna, orzechy, pestki, awokado, oliwki. Poszerzamy listę warzyw – np. o bataty (są niskowęglowodanowe) i powoli zwiększamy porcje. Jeśli ktoś ma dobrą siłę trawienną, może szybko wprowadzić soczewicę i ciecierzycę. Jeśli słaby żołądek – odsunąć to w czasie, pić napoje roślinne dobrej jakości, ekologiczne, potem stopniowo dodawać kasze, rośliny strączkowe – po dziesięciu dniach większość osób może wrócić do swojego normalnego jedzenia. Tylko warto się zastanowić, czy nie wykorzystać postu jako bodźca do zmiany. Przeanalizować swoją dietę i dokonać korekt. W gruncie rzeczy to, co dzieje się po poście, to praca nad rozwojem osobistym.\nJak często robić sobie takie kuracje?\nJeśli uda nam się przeprowadzić post dwa razy w roku po dwa tygodnie – to zrobiliśmy dużo dla zdrowia, urody, dobrego samopoczucia. Naturalne okresy to wczesna wiosna i późna jesień. Dodatkowo jesienny post jest cudowny, bo wtedy mamy największą obfitość warzyw i owoców. Warto też w ten sposób przygotować się do zimy, to zawsze trudny czas – chcemy jeść więcej i byle co, słodko i tłusto, mniej dostarczamy sobie witamin i substancji aktywnych, mniej się ruszamy. Dobrze więc przed tym czasem dać organizmowi bombę witaminową. Ale tak naprawdę trzeba wsłuchiwać się w to, co mówi nasze ciało. Bo czasem nie tylko mówi, ale nawet krzyczy. Np. po świętach – kiedy uzależniliśmy się od nieustannego sięgania po serniczek, kiedy ciągle jemy, organizm wpada w huśtawkę insulinową. W takich sytuacjach musimy się pozbyć nadmiaru – najlepiej właśnie za pomocą postu. Albo kiedy jesteśmy na ścieżce prowadzącej do choroby – czasem nie widać tego jeszcze w badaniach, ale już samopoczucie mówi co innego. To najlepszy czas na lecznicze posty.\nAle dostarczamy sobie wtedy mało kalorii. Będziemy mieć siłę?\nJest różnica między dietą 600 kcal a 600 kcal w poście. Jestem przeciwniczką diet niskokalorycznych. W poście, kiedy nie jemy białek i tłuszczów, dajemy impuls organizmowi, żeby włączył autofagię i ketozę, czyli dwóch najlepszych sprzątaczy naszego organizmu. Na diecie niskokalorycznej dostajemy trochę białek, węglowodanów i tłuszczów, organizm nie włącza procesów odżywiania wewnętrznego, próbuje gospodarować tym, co mu dostarczyliśmy, obniża przemianę materii , a my jesteśmy na stałym niedoborze składników odżywczych. To niebezpieczne. Post nie obniża przemiany materii, liczne badania pokazują, że ją podwyższa.\nIle razy dziennie powinniśmy jeść na co dzień?\nZajrzyjmy jeszcze raz do przeszłości. Nigdy człowiek nie jadł co chwila. Trzy posiłki dziennie i koniec. Teraz w sklepach 50 proc. rzeczy na półkach to przekąski. Wysoko przetworzone. To niszczy metabolizm. Powstała moda na pięć posiłków. Dlaczego zdrowy człowiek ma jeść pięć razy dziennie? Od chwili, kiedy włożymy pokarm do ust, do chwili, aż wchłonie się do komórki, trzeba pięciu, sześciu godzin. Czyli ciało jest w nieustannym procesie trawienia, wątroba nie daje rady pełnić swoich funkcji. Kiedy ma się oczyszczać? A my jemy małe porcje i nigdy nie jesteśmy syci. Chorujemy z przejedzenia. Nie dziesiątkują nas epidemie, mamy ciepło, mamy czystą wodę, a liczba chorych i chorób rośnie. Czyli trzy posiłki. I długa – 12 godzin, a może być i 16 – przerwa między kolacją a śniadaniem. To taki nasz codzienny minipost. Organizm ma czas przetrawić to, co dostał, i poczuć głód.\nOrganizm ma właściwości samoregenerujące. Podczas postu choroby mogą się cofnąć.