Skomentuj: benek Anuluj odpowiedź\nCo ma piernik w Gdańsku…\nChcieli pewnie dobrze, wyszło jak zawsze. Szkolenia pomorskiej policji z zakresu spraw homiczych zamiast zwalczać homofobię wśród mundurowych mogą ją pogłębić - zostaliśmy wrzuceni do jednego wora z narkomanami, bezdomnymi i osobami żyjącymi z HIV. ...\nRealizm życiowy: jak w Polsce wygląda grunt do przyjęcia ustawy o związkach p.\nPraca nad rozbudzeniem świadomości osób LGBTQ i reszty społeczeństwa, aby - jak to ujął Adam Bodnar - osiągnąć to, że kwestia związków partnerskich stanie się centralnym punktem bieżącej polityki, może potrwać dużo dłużej niż sześć lat. Zależy to przede wszystkim od tego, jak będą zachowywać się same organizacje LGBTQ, bo - nie ma co ukrywać - to do nich należy pierwszy ruch. Jeśli będą postępować tak, jak do tej pory - nie doczekamy się zmian w prawie. Przemek Szczepłocki polemizuje z tekstem Adama Bodnara. ...\nMamy nowego ambasadora\nNa międzynarodowej konferencji ILGCN w Moskwie, w towarzystwie mediów i przedstawicieli największych organizacji lgbt na świecie mianowano nowych ambasadorów ILGCN w kilku krajach europejskich. ...


W ostatnim czasie, w K*VOX – razem z jego mieszkańcami, kolektywami i wojownikami z dzielnicy – powzięto serię inicjatyw mających przeciwstawić się mafii, gangom narkotykowym i ich interesom, tolerowanym zresztą przez kryjącą mafiozów policję w Exarchii.\nW środę, 28 maja, odbyło się ogromne spotkanie, skupiające sąsiadów, pracowników i kolektywy z Exarchii. Dyskutowano o wyżej wspomnianym problemie. Zadecydowano zainicjowanie serii akcji przeciwko mafiom i ich państwowej ochrony tworząc popularne zgromadzenie w Exarchii i realizując spotkanie-demonstrację we wtorek, 5tego czerwca.\nWierzymy, że strzały w K*VOX, na dwa dni przed planowanym zgromadzeniem i demonstracją, są desperacką próbą podjętą przez handlarzy narkotykami – którzy kolaborując z policją, chcą zamienić tę dzielnicę w getto – aby zastraszyć ruch i lokalną społeczność.\nWarto wspomnieć, że 12 godzin po tym wydarzeniu, to my odszukaliśmy i zebraliśmy łuski z ataku na squat. Tak samo dzieje się, gdy dochodzi do strzelanin pomiędzy mafiami – to lokalna społeczność zbiera wtedy łuski, ponieważ policja – współpracująca z mafią – wykazuje prowokującą inercję we wszystkich takich przypadkach.\nOd początku swego istnienia, K*VOX przeciwstawiał się współpracy pomiędzy mafią a policją w Exarchii, tak samo jak i zamienienia dzielnicy w getto. Często, towarzysze z K*VOX przez swoją działalność stawali się celami policji, mafii i większej części mediów. Co więcej, niedawno, trzy osoby z K*VOX zostały wezwane jako podejrzane i doprowadzone do komendy głównej policji w Atenach, a jedynym dowodem w ich sprawie[o udział w interwencji ciężko uzbrojonej anarchistycznej grupy, która pojawiła się w sobotę 22 marca 2014 w Exarchii przeciwko narkotrafikantom] był ‘anonimowy telefon’.\nNie udało im się nas sterroryzować policyjną inwazją na squacie (kwiecień 2012), przeszukaniami domów (styczeń 2014), wezwaniami(kwiecień 2014) oraz ciągłymi pogróżkami, więc teraz do akcji weszły kule wystrzelane przez tych bastardów.\nRuch odmawia bycia sterroryzowanym przez wszystko wspomniane powyżej.\nANI JEDNEGO KROKU W TYŁ\n[Opublikowano na fr.squat.net 6 czerwca 2014]\n<< Turyn: kilka słów na gorąco o aresztowaniach.\nPoznań: Pikiety przeciwko antyspołecznej polityce mieszkaniowej >>


Błękitna dama - Javier Sierra (30447) - Lubimyczytać.pl\n5,87 (147 ocen\ti\t12 opinii) Zobacz oceny\nPomysł godny Dona Browna, krótkie rozdziały, które kończą się pytaniem,zagadką, problemem, mającym przykuć czytelnika i skłonić, by przeczytał jeszcze przynajmniej jeden rozdział, by na końcu tegoż powtórzyć podobny chwyt. A całość? Przeciętna.\nRosalia_de_Castro | 2013-07-16\nHmm, sama nie wiem, co myslec o tej ksiazce. Niby thriller, niby kryminal, niby sf. A watki w powiesci sa prawdziwe i niektore z postaci rowniez. Akcja dzieje sie wspolczesnie - w Los Angeles, w Rzymie, w Barcelonie, ale takze w XVII wieku, kiedy to Hiszpanie zdobywali ziemie Ameryki Poludniowej niosac oczywiscie swiatlo w postaci wiary i inkwizytorow. Jak sie jednak okazuje, ktos juz byl przed nimi i dokonal nawrocenia Indian. Ta tajemnicza postacia jest Blekitna dama. W czasach nam wspolczesnych cala historia z Blekitna dama z XVII wieku zaczyna pojawiac sie we snach jednej z bohaterek powiesci. Zaniepokojona, ale i zaciekawiona zaczyna chodzic na terapie, zeby dowiedziec sie, co moze powodowac te sny. W tym samym czasie pewien dziennikarz z Hiszpanii zaczyna wpadac na trop Blekitnej damy i chronowizji... I tak te watki sie plota, rozwijaja, przenosza nas to do LA, to do Watykanu, to do Bilbao...\nLubie te powiesc, bo oczywiscie zachecila mnie do pogrzebania w internecie,...\nLubie te powiesc, bo oczywiscie zachecila mnie do pogrzebania w internecie, poszukania miejsc, manuskryptow czy swietych, o ktorych mowa... Pojawia sie rowniez watek z Polski w postaci kardynala Dziwisza :). Rozczarowalo mnie troche zakonczenie historii, bo wlasciwie nie wiadomo jak sie konczy.\nDo przeczytania w jedno popoludnie.\nAyuto | 2011-11-07\nInteresujący początek całkowicie zabiło bzdurne zakończenie. Temat rozwijał się i zaczynał kwitnąć aż autorowi chyba brakło weny. Dlatego polecam tylko wielbicielom zakończeń typu science fiction.\nLexie | 2015-05-23\nNigdy nie spotkałam się z pojęciem bilokacji, a jest to zdecydowanie bardzo interesujący i oryginalny pomysł. Zdecydowanie jest to temat, o który warto poszerzyć swoją wiedzę!\nTroszkę dziwnym jest dla mnie fakt, że Dziwisz jest tu jedną z przewijających się postaci. Jakbym przez to czasem gubiła się czy mam nadal do czynienia z fikcją literacką. 'Grymas polskiego drwala' - takie określenie dla Dziwisza to już w ogóle mnie rozbawiło! Nie znam czegoś takiego jak ‘polski drwal’ – haha.\nI po prostu nie wierzę w zakończenie tej książki!!! Praktycznie zrobiłam 'face palm' po przeczytaniu ostatniej strony! Był to w sumie ciekawy i zdecydowanie niespodziewany zabieg autora, ale jednocześnie, przynajmniej dla mnie, książka trochę straciła na tym zakończeniu. Niby tajemnice się wyjaśniły, ale zostało takie poczucie nieskończonej akcji!\nKlimat książki zbliżony do twórczości Dan'a Brown'a. Powieść połączona z fantastyką na tle religijno-historycznym...\nwirydiana | 2011-02-08\nKsiążka zaczyna się wspaniale: tajny projekt szpiegowski realizowany wspólnie przez Watykan i jedną z agencji rządowych Stanów Zjednoczonych, chronowizja czyli oddziaływanie dźwiękiem na podświadomość człowieka, podróże astralne, tajemnicza kobieta w czerwonych mokasynach pojawiająca się w różnych zakątkach globu, hiszpański dziennikarz, którego do nieznanego mu celu wiodą znaki i sygnały - to czasy wspólczesne. W książce znajdują się także wątki historyczne - tajemnicza klaryska objawiająca się nagle w szesnastowiecznym Nowym Meksyku i ułatwiająca chrystianizację tych terenów oraz tytułowa Błękitna Dama.\nWszystko to brzmi wspaniale, ale rozczarowuje zakończenie ( przynajmniej mnie). Autorowi najwidoczniej zabrakło pomysłu na finał, sięgnął więc po zakończenie mistyczne. Anioły, to one mają stać za głównymi wydarzeniami opisanymi w książce. Pewna linia anielska została skoligacona z linią człowieczą. W wyniku tej krzyżówki powstały istoty obdarzone zdolnościami paranormalnymi np;...\nWszystko to brzmi wspaniale, ale rozczarowuje zakończenie ( przynajmniej mnie). Autorowi najwidoczniej zabrakło pomysłu na finał, sięgnął więc po zakończenie mistyczne. Anioły, to one mają stać za głównymi wydarzeniami opisanymi w książce. Pewna linia anielska została skoligacona z linią człowieczą. W wyniku tej krzyżówki powstały istoty obdarzone zdolnościami paranormalnymi np; bilokacją. Kościól katolicki przez lata wykorzystuje ich zdolności do własnych celów. Nadchodzi jednak czas, kiedy anioły postanawiają ujawnić, kto tak naprawdę stoi za objawieniami maryjnymi oraz jak były one przeprowadzane. Wykradają tajny dziennik, w którym zapisana jest formuła bilokacji i mają zamiar go opublikować. Wszystko to może grozić upadkiem Kościoła katolickiego.\nCałość czyta się nienajgorzej, choć zawikłana i mało wyjaśniająca końcówka zdecydowanie obniża wartość książki, bo kto uwierzy, że kardynał Dziwisz także jest aniołem?\nPomysł fajny, ale jakoś tak ciężko mi się ją czytało pomimo, że nie jest jakoś bardzo skomplikowanie napisana. Odniosłam wrażenie, że autor chciał chyba wywołać takie zamieszanie jak "kod Leonarda da Vinci", tylko czegoś w jego pisaniu brakowało. Jednak jak już wpadnie w ręce to można się pokusić i ją przeczytać, gdyż każdy z nas w książkach poszukuje innych wrażeń.\npannaT | 2013-08-08\nLektura może ciężka dla tych, którzy nie lubią tajemnic, historycznych zagadek itp. Muszę przyznać, że długo ją "męczyłam", ale było warto. Wątki są naprawde ciekawe, a zakończenie to naprawdę niezła niespodzianka. Historia, którą możemy umiejscowić naście lat temu, wiele ciekawych słów, zjawisk, faktów i układanek, które łączą się w całość. Jak dla mnie świetna, bo świetnie jest zakosztować i takiej powieści.\nKsiążka bardzo ciekawa, wciągająca. Zaczęłam czytać na przystanku, kiedy czekałam na autobus, sama nie wiem kiedy przeczytałam 100 str. Dobra historia + dreszczyk emocji = ciekawa książka.\nUrszula | 2013-07-15\nLubię tego typu książki: jest tu tajemnica, dążenie do jej rozwiązania, dość szybka akcja. W niektórych momentach można się pogubić. Zakończenie nie do końca mnie przekonało.\nGodziny i nuty są ze sobą powiązane (...). Modlitwa i komponowanie to pararelne czynności! Muzyka je...\twięcej


I jak tu nie biegać!, Książki audio - opinie, cena - sklep saturn.pl\nnr kat.: 1316818\nRelacja Beaty przeplata się z wypowiedziami Kuby Wiśniewskiego, cenionego trenera biegowego. Nie jest to jednak typowy poradnik - to recepta na lenistwo! Ta książka łączy pasję, wiedzę i mądrą miłość do biegania.\nI jak tu nie biegać! "Ze wszystkich książek o bieganiu najbardziej lubię nie te o treningu, ale te o motywacji. Powie ktoś: co jeszcze można napisać ciekawego o tym, że fajnie jest biegać? Otóż można bardzo wiele.\nPrzeczytaj książkę Beaty, a dowiesz się, o co naprawdę chodzi w bieganiu. I co tracisz, jeśli jeszcze nie biegasz". Marek Tronina, dyrektor Maratonu Warszawskiego "Wszystko mi się w tej książce podoba - oprócz sugestii, że bieganie rano jest lepsze niż bieganie wieczorem.\nOtóż według mnie jest odwrotnie! Ale istnieje tylko jeden sposób, by się o tym przekonać: zacząć biegać. Oczywiście po przeczytaniu tej książki". Tomasz Lis, redaktor naczelny\n"Newsweeka", maratończyk "Dzięki lekturze książki Beaty poczułem się, jakbym przebiegł maraton.Nie, wcale nie zmęczony. Naładowany dobrą energią. I postanowiłem dać bieganiu jeszcze jedną szansę. Może wreszcie je polubię?" Marcin Prokop, dziennikarz TVN\nAutobiografia , Zbiór felietonów


Kwiaciarnia De Florist - bukiety ślubne Warszawa\nbukiety ślubne Warszawa, wiązanki ślubne Warszawa, dekoracje ślubne Warszawa, kwiaty dla firm, kwiaty do biur, kwiaciarnia Warszawa\nW końcu! W styczniu znajdzie się zawsze trochę czasu, aby zrobić porządek w zdjęciach, zaktualizować stronę internetową i bloga. W tym roku jakoś tego czasu mniej, bo poświąteczne porządki w kwiaciarni, panowanie nowych zadań... I baaaardzo wcześnie rozpoczęty nowy sezon ślubny! Cudownie! Dwa miesiące bez przygotowywania dekoracji ślubnych sprawiły, że już mocno się za nimi stęskniłam i nie mogłam się doczekać nowych zleceń:) na szczęście moje Panny Młode nie kazały mi długo czekać;)\nAle ale zanim przejdziemy do roku 2014, czas pokazać Wam chociaż część tego, co działo się w roku 2013. A był jak zawsze - intensywnie ślubny!:)\nNa początek bukiety ślubne ze storczyków\nRóżnokolorowe wiązanki ślubne z peonii\nI pozostałe, piękne, romantyczne bukiety...\nAutor: De Florist o 06:59 1 komentarz:\nŚlubna dekoracja kościoła - peonie\nCzerwiec to jedyny miesiąc w roku, kiedy możemy się cieszyć peoniami. Tylko teraz są dostępne w takiej ilości odmianowej. Kwiaty uwielbiane przez panny młode... I przeze mnie też:) Nie dość że cudownie wyglądają, to także cudownie pachną. Jedne bardziej intensywnie, drugie mniej... Bez względu na wszystko, ich wygląd powala :)\nTydzień temu wpadła do mojej kwiaciarni pani Magda. Wymarzyła sobie dekorację kościoła w peoniach: białych i różowych. Był wtorek - ślub w najbliższą sobotę. Okazało się, że inna dekoratorka odmówiła wykonania dekoracji z tych kwiatów... Czemu? Nie nam w to wnikać:)\nMimo iż czasu było mało, a peonie jak na złość nie chciały się rozwijać, udało się wykonać dekorację wg zaleceń pani Magdy:)\nSami oceńcie jak nam wyszło:)\nAutor: De Florist o 01:07 Brak komentarzy:\nNowa porcja wiązanek ślubnych - dla warszawskich panien młodych:)\nNie ma dwóch takich samych bukietów ślubnych... Nawet jeśli przyszła PM wpada do mojej kwiaciarni ze zdjęciem wymarzonego bukietu i chce dokładnie taki sam, zawsze staram się tchnąć w niego jakiś kawałek indywidualności... Kawałek mnie:) Po to by był oryginalny, jedyny w swoim rodzaju:) tak też było w przypadku kilku tegorocznych bukietów. Poznajecie, które były robione na wzór tamtegorocznych....? ;)\nAutor: De Florist o 00:54 Brak komentarzy:\nKolorowe bukiety ślubne:)\nPo prawie rocznej przerwie wróciłam! Niesamowite jak ten czas szybko biegnie... Niespełna 1,5 roku temu otwierałam swoją pracownię, a dziś na koncie mam już sporo zrealizowanych zamówień. Ślubnych i tylko:) za co wszystkim moim Klientom serdecznie dziękuję!:) bo bez Was... nie byłoby mnie...:) nie byłoby De Florist;)\nW zamyśle miałam, aby w tym poście zrobić podsumowanie roku. W porę w czas, mamy połowę kwietnia, ale co tam! Tylko co wybrać, co umieścić? Przecież to góra zdjęć... Więc może po kolei, bez zbędnego gadania, zapraszam do oglądania:)\nNa początek - wiązanki ślubne\nAutor: De Florist o 01:50 1 komentarz:\nKwiaciarnia - Pracownia Florystyczna\nul. Grzybowska 73\nSob.: umówione spotkania i zamówienia ślubne\nmobile: 535 812 690\nOstatnie zlecenie ślubne wykonane dla Asi i Andrzeja utrzymane było w odważnej kolorystyce biało-żółto-czerwonej. Życzeniem Panny Młodej by...\nWiązanki ślubne 2012\nPowoli, małymi kroczkami rozpoczyna się sezon ślubny, czyli to co floryści lubią najbardziej:) Nieraz stajemy na głowach, żeby dla naszych P...\nZa trochę ponad tydzień rozpocznie się maj:) Większości z nas kojarzy się dniami wolnymi od pracy:) Ale jest to też przede wszystkim gorący...\nPierwszy tegoroczny bukiet ślubny:)\nW ubiegłą sobotę miałam przyjemność przygotowywać ślubne dekoracje kwiatowe - pierwsze zlecenie w tym roku :) Przesympatyczni młodzi - Iza ...\nCiężki pracujący weekend za nami... Jeszcze nie zdążyłam po nim odpocząć i wciąż w pamięci mam bieganinę tamtych dni. Nie dość, że trafiło ...\nCzerwiec to jedyny miesiąc w roku, kiedy możemy się cieszyć peoniami. Tylko teraz są dostępne w takiej ilości odmianowej. Kwiaty uwielbiane...\nWianek na komunię z margeritki\nNic tak nie ozdobi główki naszego dziecka jak wianek z żywych kwiatów. Nawet te najprostsze, zrobione ze stokrotek czy margeritki wyglądają...\nPo prawie rocznej przerwie wróciłam! Niesamowite jak ten czas szybko biegnie... Niespełna 1,5 roku temu otwierałam swoją pracownię, a dziś ...\nNie ma dwóch takich samych bukietów ślubnych... Nawet jeśli przyszła PM wpada do mojej kwiaciarni ze zdjęciem wymarzonego bukietu i chce d...\nNiedawno miałam przyjemność przygotowywać duuuży bukiet urodzinowy. Takie właśnie bukiety lubię najbardziej:) Kolor przewodni - róż i fiole...


it | Catapultam habeo. Nisi pecuniam omnem mihi dabis, ad caput tuum saxum immane mittam.\nNie rozumiem czyli metoda Copy’ego-Paste’a + bezmyślność c.d.\nPosted in tekst by maciejewski on Styczeń 15, 2011, 02:05\nZnalazłem ostatnio ten sam artykuł na dwóch portalach Nextmag.pl i Pcformat.pl, podpisany dwoma różnymi nazwiskami:\nAutor: Krzysztof Gudowski\nGdyby chociaż ten artykuł był ciekawy czy wnosił cokolwiek nowego, ale nie. Klasycze pitu pitu byle ktoś kliknął i reklamodawca wypłacił dolę za reklamę a tekst może być bzdurny. Polskie dziennikarstwo internetowe schodzi (zeszło) na psy. Z całym szacunkiem dla tych mądrych i wiernych zwierząt.\nTagged with: bezpieczeństwo, dziennikarstwo, it, security, spam, tekst\nKwiatki z manuali #8\nPosted in tekst by maciejewski on Styczeń 12, 2011, 22:00\nZnów „podkradzione” z roflcopter’a, ale nie mogłem się powstrzymać.\nOkreśla sposób tworzenia „rzadkich” plików. Plik „rzadki” („sparse file”) zawiera „dziury”-sekwencje zerowych bajtów, które nie zajmują żadnych fizycznych bloków na dysku; systemowa funkcja odczytu (read) czyta je jako zera. Oszczędza to znacząco miejsce na dysku jak i powiększa prędkość, gdyż wiele plików binarnych zawiera wiele kolejnych bajtów zerowych. Domyślnie cp wykrywa dziury w pliku źródłowym przy pomocy zgrubnych metod heurystycznych i tworzy odpowiedni plik wynikowy również jako rzadki. Argument kiedy opcji –sparse może mieć jedną z następujących wartości:\nnever Nigdy nie tworzy rzadkich plików wynikowych. Daj nam znać jeśli znajdziesz zastosowanie dla tej opcji.\nTagged with: GNU/Linux, it, IT/software, kwiatki z manuali\nNie rozumiem czyli metoda Copy’ego-Paste’a + bezmyślność\nPosted in it, tekst by maciejewski on Listopad 29, 2010, 21:01\nW trzecim kwartale bieżącego roku zanotowano duży spadek liczby spamu. W październiku, w porównaniu z sierpniem, liczba niechcianych e-maili zmniejszyła się aż o 47 procent. Mimo tak znacznego spadku spam stanowi 82,3% wszystkich listów elektronicznych. Kwartał wcześnie było to 84,4%\nźródło: Locos.pl („Kwartał wcześnie było to” – pisownia oryginalna)\nPo pierwsze: październik to pierwszy miesiąc czwartego kwartału więc – po drugie – jeśli tak ogromny spadek miał miejsce w trzecim kwartale to jak możliwy jest kolejny spadek o 47% w październiku oraz fakt, że po jednym (lub dwóch, w trzecim kwartale oraz w pierwszym miesiącu czwartego) takim spadku i tak spam stanowi 82% wszystkich maili?\nPrzy bardzo odważnym założeniu (przy tej ilości danych lepiej się chyba nie da), że wartości w trzech miesiącach kwartału rozkładają się równomiernie po 1/3 to spadek odsetku spamu o 47% (dajmy dla ułatwienia 50%) w jednym miesiącu czyli z 84% do 42% powinien dać nam (84/100+84/100+(84*(1-0,47))/100)/3 = 70% średniego odsetku w kwartale. Acz to tylko dywagacje.\nPrzechodząc do sedna: jak można zmienić jedną wartość o 50% tak by wartość końcowa porównania dwóch pozostała bez zmian? x1/x1+y1 = x2/x2+y2 i równocześnie x1/x2 = 1/2? Odpowiedź jest prosta: Należy analogicznie zmienić drugą wartość i mamy gotowe: 1/11 = 2/22. Wilk syty i owca w ciąży cała\nNie wydaje mi się jednak, żeby w ciągu kwartału ogólna ilość maili zmieniła się tak bardzo. Tym razem jednak pod tekstem (nota bene umieszczonym w dziale „publikacje”, autor Piotr Błaszczeć) znajdziemy informację: [źródło: www.arcabit.pl] Po kliknięciu na link oczom naszym ukazuje się dokładnie ten sam tekst. Czy publikacja polega na przeklejeniu artykułu znalezionego na innym serwisie? Chyba, że ten sam autor pisze dla obu serwisów, nie wiem, na Arcabit nie podano autora, ale jest za to link: źródło: SC Magazine. Pod wskazanym adresem znajdziemy trzy serwisy UK, USA i Australia, na wszystkich trzech poszukałem tekstu, który mógłby być źródłem informacji dla autora. Pierwszy na jaki natrafiłem po wpisaniu frazy „spam october” w wyszukiwarce wprawił mnie w osłupienie:\nAs a result, according to Symantec’s MessageLabs Intelligence Report for October, the global ratio of spam in email traffic fell 4.2 percent to 87.5 percent.\nźródło: SC Magazine. Dość druzgocąca różnica w obliczeniach, ale być może porównywano inne okresy.\nNatomiast tekst, który – jak mniemam – posłużył do napisania tego na Arcabit, gdyż tekst jest właściwie ten sam (tylko w oryginale jest dłuższy, czyżby nie chciało się całego przetłumaczyć?) znalazłem na australijskiej stronie serwisu pod tym adresem z adnotacją: This article originally appeared at itpro.co.uk, tym razem przynajmniej autor ten sam. Jak widać polska wersja to tylko tłumaczenie angielskiej co nie przeszkodziło „autorowi” w podpisaniu tekstu swoim nazwiskiem, nie wiem czy to taki teraz standard. Brnąc dalej w tekst znalazłem dwa kolejne tropy w postaci linków do serwisów źródłowych:\nBoth Symantec and Kaspersky have noted the spam decline, with the former finding October volumes went down 47 per cent when compared to August.\nKaspersky figures showed a decline in the third quarter when compared to the previous period, with the level of spam out of all detected messages recorded at 82.3 per cent, down from 84.4 per cent.\nUdałem się więc na stronę Kaspersky Lab i w wyszukiwarce znalazłem tekst: October sees dramatic reduction in spam from the USA\nAccording to Kaspersky Lab’s October spam report, the amount of spam in mail traffic decreased by 3.7 percentage points and averaged 77.4% for the month.\nTutaj mowa o spadku o zaledwie 3,7 punktu procentowego. Należy zwrócić uwagę właśnie na fakt, że po raz pierwszy użyto określenia punktu procentowego co świadczyłoby o znajomości fundamentalnych zagadnień statystyki (wzrost 10% wartości o 10% daje wynik 11%, wzrost 10% wartości o 10 punktów procentowych daje 20% wynik, tak na marginesie). Jednak jak wyczytać możemy w tytule tekstu raport dotyczy USA. Koniec końca udałem się na stronę główną Kaspersky Labs w poszukiwaniu raportów. Jak się szybko dowiedziałem dane takie publikowane są na serwisie SecureList (firmowanym zresztą przez logo Kaspersky) i tam znalazłem szczegółowy raport, w który jestem w stanie uwierzyć:\nThe amount of spam in email traffic fell by 3.7 percentage points compared to September’s figure and averaged 77.4%.\nSkąd się nagle 3,7 „procent” zamieniło w 47 ? Pewnie nigdy nie dowiemy się co brał autor analizy raportu, mnie natomiast irytuje poziom polskiego dziennikarstwa internetowego. Wszędzie widać tylko kopiowane artykuły innych serwisów, czasem ktoś pokusi się o tłumaczenie zagranicznego (lepsze lub gorsze, zazwyczaj to drugie). Liczy się tylko żeby tytuł był krzykliwy, licznik wizyt podskoczył i sponsor zapłacił za wyświetlone reklamy. Kilka miesięcy temu, kiedy Rupert Murdoch ogłosił że zamierza stworzyć internetową gazetę, za której czytanie będzie się płacić byłem przekonany, że w morzu darmowych serwisów taki pomysł na pewno na siebie nie zarobi, teraz jednak byłbym w stanie zapłacić kilka zł miesięcznie (jeśli metoda płatności będzie sensownie skonstruowana) za rzetelne i profesjonalne podejście do tematu dziennikarstwa w internecie.\npieczeń rzymska – o odgrzewanych kotletach i wyważaniu otwartych drzwi\nPosted in refleksje, tekst by maciejewski on Luty 14, 2009, 19:41\nNudny wstęp (który postaram się skrócić do absolutnego minimum ale jest konieczny):\nKilka dni temu miałem dość wątpliwą przyjemność zajmować się naprawianiem systemu pewnej znanej wszystkim firmy z Redmond w USA. W wyniku działań (których sens nie jest dla mnie do końca zrozumiały) pewnego pana z pewnej wyspy okazało się, że system operacyjny tego producenta w dziwny sposób nie jest w stanie obsłużyć runtime’u (nie będę rozwijał pojęcia co by nie zanudzać) tegoż producenta i serwera bazy danych też tego samego producenta. Potem nic nie chciało się odinstalować ani zainstalować ponownie żeby działało i musiałem się trochę nagimnastykować żeby to przywrócić do stanu użyteczności. Bajka. Piszę o tym, gdyż w trakcie poszukiwania odpowiednich wersji narzędzi zostałem (kilka razy) poproszony o zainstalowanie nowego produktu tejże firmy – Silverlight, który to miałby odmieć moje życie oferując mi nowe horyzonty dostępu do multimedialnych treści w przeglądarce i na stronach internetowych. Z ciekawości zainstalowałem i zobaczyłem przysłowiowe wyważanie otwartych drzwi – strony internetowe w tej technologii oferują to samo co rozwijana od jakichś 10 lat przez Adobe/Marcomedia technologia Flash. Po co robić produkt robiący to samo co inny? Nie wiem, ale odnoszę wrażenie, że firma o której mówię (chyba każdy wie o którą chodzi) już od dłuższego czasu ma problem z jedną podstawową rzeczą – innowacyjnością. Złośliwi powiedzą, że od zawsze mieli, ale chodzi mi o przykłady a nie ogólniki.\nAdobe Flash jest obecnie chyba najpopularniejszą technologią dostarczania multimediów w internecie. wystarczy wymienić jeden serwis oparty o Flash:Youtube i wszystko jasne, choć możliwości Flash’a są o niebo większe. Wystarczy odwiedzić np. takie serwisy jak Tokyoplastic czy genialne zarówno pod względem wykonania jak i idei Don’t Click IT – serwis, który udowadnia, że da się korzystać z internetu bez klikania. Pięknych stron we Flash’u jest bardzo dużo, chyba każdemu zdarzyło się choć raz zagrać w jakąś mini-grę online. To też flash. Oczywiście cieszy bardzo fakt, że z flash’a można korzystać pod Linuksem. Po co robić to samo pod czterokolorową flagą Microsoft? Nie wiem.\nJakiś czas temu miałem również okazję sprawdzić Microsoft Virtual Earth 3D. Nie ma co ukrywać, że w porównaniu z GoogleEarth wypada totalnie nijako. Google Earth w najnowszej wersji oferuje m.in. możliwość zwiedzania Marsa, dna mórz i oceanów na Ziemi, oraz – już wcześniej – opcję którą szczególnie bardzo lubię – mapę nieba z niezliczoną ilością przepięknych zdjęć z teleskopu Hubble’a z opisami i danymi o gwiazdach, galaktykach i innych kosmicznych ustrojstwach. I do tego działa nie tylko pod Windows. Jaki był sens tworzenia podróbki, która nawet nie dorasta do pięt pierwowzorowi – nie wiem.\nNajwiększym sukcesem Microsoft’u, który dał firmie niewyobrażalną wręcz popularność, sławę a Billowi Gatesowi przeogromną fortunę jest oczywiście system Windows. Tutaj przyznam, że – owszem – Windows XP jest bardzo dobry. Prosty, względnie stabilny, dość szybki. Choć ktoś kto widział kiedyś czystą instalację wie jak bezużyteczny jest sam w sobie – po zainstalowaniu nie posiada właściwie nic – brakuje mu sensownych odtwarzaczy filmów, muzyki (oraz kodeków do tychże), pakietu biurowego (można sobie dokupić za 1000zł), zestawu zabezpieczeń, edytora grafiki… etc. Właściwie, to poza nędznym pulpitem wszystkiego mu brakuje, nawet pliku PDF nie otworzy. Nawet sterowników do urządzeń sprzed 5 lat. Nie tak dawno powstała nowa wersja Windows – Vista. Nawet Microsoft twierdzi, że nie był to skukces komercyjny (czytaj: była to totalna porażka). Obecnie naprędce tworzy się Windows 7, który – co tu dużo ukrywać ma być powrotem do lekkości i stabilności XP. O ile jeśli chodzi o oprogramowanie możemy spodziewać się jak zwykle pustyni to obiecują lekki i odświeżony interfejs, który co tu dużo mówić – wygląda dokładnie jak Linux, tudzież MacOS 🙂 Wystarczy spojrzeć na obrazek (screenshoty oraz połączenie autorstwa Adriana z Ubucentrum.net:\nW mojej opinii nie ma co ukrywać – kolejna skucha. Dodatkowo polecam świetny filmik z youtube (poza poczuciem sarkazmu i ironii wymaga również znajomości języka angielskiego)\nDo tego dochodzą drobiazgi typu przeglądanie internetu w zakładkach, ogłaszane jako wielką nowość i sukces w październiku 2006 przy wydaniu Internet Explorer 7, które to od prawie dwóch lat było dostępne w Mozilla Firefox (a jeszcze wcześniej chyba w innych przeglądarkach – Netscape i/lub Opera), eksport do PDF w Office 2007 itd.\nJednakże Microsoft nie jest osamotniony w ogłaszaniu jako nowość rzeczy powszechnie znanych – ostatnio n.p. nasze rodzime Gadu-gadu w wersji 8 nareszcie doczekało się sprawdzania pisowni, co – mam nadzieję – będzie lekiem na irytację użytkowników, którzy – tak jak ja – tracą nerwy czytając wiadomości od znajomych Dys’ów (dysortografia, dysgrafia dys… – zaświadczenia rozdawane obecnie na lewo i prawo). Nie pamiętam dokładnie od kiedy używam GNU Aspell’a – otwartoźródłowej aplikacji do sprawdzania poprawności wpisywania tekstu. Najstarsze pakiety aspell-pl jakie udało mi się znaleźć pochodzą sprzed prawie czterech lat (!).\nNie tylko w oprogramowaniu można znaleźć takie kwiatki, choćby oferowane obecnie telewizory/monitory LCD/Plasma – te drugie zużywają tak dużo prądu, że Unia Europejska w dobie problemów z cenami i dostępnością energii rozważa możliwość nałożenia restrykcji na ich producentów. Można powiedzieć, że tuż za rogiem czeka technologia OLED – tańsza i łatwiejsza w produkcji, bardzo wyraźnie energooszczędna, oferująca lepszą jakość obrazu posiada same zalety, jednakże jest wyraźnie blokowana przez właściciela patentów (Eastman Kodak) oraz producentów telewizorów starszych typów, którzy wciąż na nich zarabiają. W USA pojawiły się już pierwsze produkty w sklepach, ale cena i dostępność to porażka. Niestety – przyjdzie nam jeszcze trochę na to poczekać.\nCzemu miał służyć ten przydługi wywód – chciałem pozwolić sobie zauważyć, że jesteśmy obecnie traktowani przez producentów urządzeń i oprogramowania jak klient komunistycznej restauracji gdzie tytułowa pieczeń rzymska to nic innego jak resztki z poprzednich dni przyrządzone na nowo i serwowane klientom, którzy niebardzo mają możliwość wyboru.\nW kwestii oprogramowania sprawa jest dość prosta – przy odrobinie chęci i wiedzy można zaopatrzyć się w darmowy (i nowoczesny) system operacyjny, zestaw darmowych (i nowoczesnych) aplikacji, które nie dość, że pozwolą nam zaoszczędzić bardzo dużo pieniędzy (pakiet aplikacji pod windows w postaci pakietu biurowego Office, Adobe Photoshop, Antywirus, Firewall itp. to wydatek rzędu kilku tysięcy PLN) to jeszcze dają dostęp do nowoczesnych (i darmowych) technologii i wygodnych narzędzi, które możemy dobierać do naszych potrzeb zarówno przez wybór programów oraz ich konfigurację. Niestety w sprawach sprzętowych nie ma już tak lekko, jedyne co zostaje to czekać aż producenci zdecydują się rzucić coś świeżego, choć można też naprawdę wiele zyskać szukając produktów alternatywnych producentów. Często można zaoszczędzić koszt promocji znanej marki i kupić dużo taniej produkt o porównywalnych parametrach a nawet kupić lepsze urządzenie znacznie taniej. A przede wszystkim nie ufać bezgranicznie sprzedawcom w sklepach, gdyż wiadomo, że nie zawsze są oni rzetelni oraz uczciwi.\nTagged with: GNU/Linux, google earth, googleearth, it, IT/software, linux, microsoft, opensource, refleksje, tekst, windows


Policjanci o bezpieczeństwie w MDK - Radomsko24.pl\nPolicjanci o bezpieczeństwie w MDK\nMonika Wróbel-Wnuk , 14.01.2020\nW Miejskim Domu Kultury w ferie nie można się nudzić. Przygotowano wiele atrakcji dla dzieci i młodzieży. Trwają półkolonie. Można wziąć udział w zajęciach tanecznych, filmowych, robotycznych czy plastycznych. Na początek jednak z uczestnikami spotkali się policjanci, którzy opowiedzieli o zasadach bezpieczeństwa w czasie ferii.\nNie na wszystkich zajęciach jest komplet. Jest jeszcze kilka miejsc na wycieczkę do Candy Parku, która odbędzie się 23 stycznia. Mogą wziąć w niej udział dzieci w wieku 6 - 10 lat. Koszt - 25 zł od osoby. Zapisy w Dziale Upowszechniania Filmu i Organizacji Imprez, tel. 501 019 312. Babcie i dziadków z wnukami MDK zaprasza z kolei na warsztaty z Jagodową Babeczką. Znana blogerka spotka się z radomszczanami w piątek 24 stycznia od godz. 16.00. Karty uczestnictwa można wypełniać również w DUFiOI.\nW najbliższy weekend zaplanowano koncerty. W sobotę o godz. 18.00 w sali kameralnej „T.ETNO” czyli multiinstrumentalista Tomek Drozdek i przyjaciele. A dzień później częstochowski zespół „Jedynka pod prądem”, który tworzą uczniowie szkoły podstawowej. Początek o godz. 17.00 w sali widowiskowej. Wstęp na oba koncerty jest bezpłatny. Poza tym codziennie o godz.10.30 Bajkowe Poranki Filmowe.\nWspółorganizatorem ferii jest Urząd Miasta Radomska.\nferie 2020 ferie w radomsku mdk radomsko kpp radomsko


pokój » Noclegi i jedzenie\nWczasy w Zakopanem, czyli jak znaleźć właściwe miejsce na nocleg\nPosted on 17/08/2021 8:48am\nGóry to powszechnie wybierany przez rodziny kierunek na wczasy. Urzekające pejzaże, czyste powietrze i ewentualność zdobywania coraz wyższych szczytów to wyłącznie niektóre plusy, jakie powiązane z wczasami w Tatrach lub Bieszczadach.\nFascynujący i świetny nocleg w centrum Rzeszowa\nPosted on 12/12/2020 7:44pm\nJeżeli intryguje nas intrygujący nocleg w samym centrum Rzeszowa, to z pewnością odkryjemy multum ciekawych ofert noclegowych. W centrum miasta znajduje się niejeden hotel Rzeszów centrum, jaki oferuje wygodne oraz komfortowe pokoje dla swoich Gości. Hotele, znajdujące się w centrum miasta, to miejsca, które zostały sporządzone z myślą o Klientach biznesowych, i także o jednostkach prywatnych, wskutek tego bez wątpliwości każdy odnajdzie intrygującą ofertę dla siebie.\nZnacznie bardziej skonkretyzowana baza noclegowa w Polsce.\nPosted on 15/06/2021 7:54am\nCoraz bardziej skonkretyzowana baza noclegów w Polsce jest tym, co zachęca nie tylko polskich, lecz i zagranicznych turystów. Ludzie wiedzą bowiem, że będą mieć szansę dostać nocleg na światowym poziomie i przez to też natychmiastowo w danym miejscu czuć bardziej komfortowo. W im większym stopniu natomiast oferta taka jest poszerzona to tym liczniejszą da się odnaleźć liczbę obiektów przedkładających najwyższej rangi usługi.


Sikora Wnętrza - wizytówka firmy - Sztuka architektury\nJesteśmy prężnie rozwijającą się pracownią.Na swoim koncie mamy kilkadziesiąt zrealizowanych projektów z zakresu architektury wnętrz - głównie w Polsce, na terenie Trójmiasta, oraz w Szwecji.Nasze projekty były wielokrotnie nagradzane (m.in. 1. nagroda portalu Homebook.pl w konkursie: \_"Najlepsze wnętrze Trójmiasta 2014\_") przyznana za projekt: \_"Apartament w Sopocie\_". Wśród prestiżowych realizacji można wymienić m.in. \_"Stację Kultura\_" - adaptację dworca w Rumi na centrum kultury i bibliotekę, restauracje w centrum Sopotu, wnętrze nowoczesnego kościoła św. Teresy w Gdańsku, nowoczesne wnętrza osiedli w Gdańsku czy wiele innych projektów mieszkań i domów, które można odnaleźć na naszej stronie. Założycielem pracowni jest dyplomowany architekt wnętrz dr Jan Sikora, wieloletni wykładowca Politechniki Koszalińskiej i autor pracy doktorskiej o architekturze polskiego wybrzeża. W czteroosobowym zespole prowadzimy realizację Państwa wnętrz od pierwszych pomysłów aż do końca realizacji. Zwalniamy Państwa z większości odpowiedzialności związanej z realizacją: -opracowujemy kosztorys inwestycji, -przygotowujemy układy mieszkania lub obiektów użyteczności publicznej, -doradzamy przy wyborze materiałów, -przygotowujemy fotorealistyczne wizualizacje wnętrz, -prowadzimy całościowy nadzór nad pracami. Współpracujemy z doświadczonymi wykonawcami, którzy wykonają Państwa wnętrze na najwyższym poziomie.\nWoj. Pomorskie, Focha 4a, 80-156 , Gdańsk\nGaleria biura: Sikora Wnętrza\nStacja Kultura dworzec w Rumi - Polska Architektura XXL 2014 Pomorskie, wnętrze\nApartament w Sopocie - adaptacja fabryki mydła na apartament


Rogalski: Złoty stabilny mimo spadków EUR/USD - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plRogalski: Złoty stabilny mimo spadków EUR/USD\n9 sierpnia 2012, 18:10 | Aktualizacja: 09.08.2012, 18:11\nBo staje się jasne, że temat ten wróci dopiero przy okazji zaplanowanego na 6 września posiedzenia Banku, a także 12 września, kiedy to niemiecki trybunał konstytucyjny zdecyduje o tym, czy Europejski Mechanizm Stabilizacyjny będzie mógł zacząć funkcjonować. Do tego czasu hiszpański rząd raczej nie zdecyduje się wystąpić z oficjalnym wnioskiem o pomoc finansową do Europejskiego Funduszu Stabilizacji Finansowej, co jednocześnie pozwoliłoby uruchomić całą procedurę ratunkową, łącznie z interwencjami na rynku długu. W efekcie notowania EUR/USD złamały istotne wsparcia na 1,2320-30, do czego przyczynił się też wzrost awersji do ryzyka po słabszych danych z chińskiej gospodarki. Spadek nie był jednak zbyt głęboki (1,2284), co pokazuje, iż jest spora grupa tych, którzy potencjalne korekty chcą wykorzystać jako okazję do redukcji portfeli przeważonych w ostatnich miesiącach krótkimi pozycjami we wspólnej walucie.\nPo południu notowania EUR/USD wróciły w okolice 1,2315. Jeżeli uda się wyraźnie powrócić ponad poziom 1,2330, to oczekiwania, co do spadku w okolice 1,2230 (dolnego ograniczenia kanału wzrostowego) w najbliższych dniach, przestaną być aktualne. Dzisiaj z USA napłynęły dane nt. cotygodniowego bezrobocia (spadek wyniósł tylko 6 tys. do 361 tys., chociaż ogólnie odczyt był lepszy od szacunków na poziomie 370 tys.), a także bilansu handlowego za czerwiec. Tutaj duża pozytywna niespodzianka, bo deficyt zmalał o ponad 5 mld USD do 42,92 mld USD z 48,04 mld USD po korekcie w maju. Można jednak doszukać się tutaj drugiego dna – spadek dynamiki importu był większy, niż wzrost eksportu, co może sugerować spadek konsumpcji. W kalendarzu na najbliższe kilkanaście godzin głównymi pozycjami stają się kwartalny raport Banku Australii o godz. 3:30, który może mieć duży wpływ na notowania AUD/USD (zwłaszcza, jeżeli RBA zaskoczyłby prognozami wzrostu gospodarczego), a także dane nt. chińskiego bilansu handlowego w lipcu (nadwyżka znacznie niższa od 32 mld USD zostałaby odebrana negatywnie w kontekście opublikowanych dzisiaj słabych danych o produkcji i sprzedaży detalicznej).\nZłoty zachowywał się dzisiaj względnie stabilnie – po południu euro oscylowało wokół 4,0600-4,0650 zł, a dolar pozostawał w rejonie 3,30 zł – co jest dość dobrym wynikiem biorąc pod uwagę obawy związane z gorszymi perspektywami dla chińskiej gospodarki, a także ryzykiem odsunięcia w czasie realizacji pakietu ratunkowego dla Hiszpanii. Złoty nie zareagował też na dalsze osłabianie się rynku długu – zwłaszcza, jeżeli chodzi o obligacje 5 i 10-letnie. To, czy jutro rano będziemy kierować się w stronę 4,04 zł za euro, czy być może osłabniemy do 4,08 zł, będzie w dużej mierze zależeć od wspomnianych już danych o chińskim bilansie handlowym, które będą mieć duży wpływ na globalny sentyment.


Współwłaścicielem klubu można zostać za 20 złotych - Polskatimes.pl\nWspółwłaścicielem klubu można zostać za 20 złotych\nData dodania: 2008-11-25 11:42:01\nOstatnia aktualizacja: 2008-11-25 13:04:09\nPaweł Drażba 3Komentarze\nDenerwuje cię, że prezes twojej ukochanej drużyny przeprowadza chybione transfery, zatrudnia szemranych trenerów, podnosi ceny biletów, przejrzystość finansowa klubu woła o pomstę do nieba, a większość kibiców nie ma pojęcia, co się dzieje z pieniędzmi?\nNie jesteś sam. W Polsce powstała właśnie kibicowska inicjatywa mająca na celu zgromadzenie 50 tys. fanów, którzy chcą zostać współwłaścicielami klubu piłkarskiego (nowo założonego lub kupionego) oraz mieć wpływ na najważniejsze decyzje związane z jego rozwojem i przyszłością. Autorzy projektu KupimyKlub.pl mają nadzieję, że ich pomysł uda się zrealizować do grudnia 2010 r.\nPolski wariant chciałby zakończyć się podobnym sukcesem jak brytyjski Myfootballclub.co.uk. Otóż akcję rozpoczął w 2007 r. były brytyjski dziennikarz sportowy Will Brooks. W ciągu pierwszych dwóch tygodni udało się wówczas zgromadzić 13 tys. użytkowników. Przez niespełna rok ze składek zebrano środki na zakup klubu z niższej ligi angielskiej. W tej chwili projekt liczy ponad 30 tys. członków.\nDzięki tej akcji powstała drużyna Ebbsfleet United, która już odniosła pierwszy sukces. W ze-szłym sezonie zdobyła FA Trophy ( puchar, o który biją się drużyny grające od piątej do ósmej ligi), pokonując 1:0, przy 40 tys. kibiców na Wembley, Torquay United. W tym sezonie po 20 kolejkach piątej ligi Ebbsfleet zajmuje 13. lokatę, mając 27 punktów (na 24).\nW Europie takie same projekty realizowane są już we Włoszech (kończą zbierać pieniądze) oraz Niemczech. Polska jest czwartym państwem, które także chce zbudować taki właśnie klub kibiców.- KupimyKlub.pl powstał dzięki współpracy szerokiego grona osób, których łączy pasja do piłki. Stworzyliśmy wstępny opis projektu. Jednak wciąż jest on otwarty dla wszystkich kibiców, którzy chcą się przyłączyć, wyrazić swoje zdanie, pomysły, dyskutować na forum, tak by przyczynić się do rozwoju projektu i w efekcie stworzenia klubu piłkarskiego. To właśnie uczestnicy mają decydować o jego kształcie - mówi "Polsce The Times" 31-letni Sebastian Walczak, jeden z pomysłodawców Kupimy-Klub.pl.\nZałożeniem autorów jest prowadzenie klubu według najnowocześniejszych standardów. Jednym z podstawowych elementów działania będzie zapewnienie odpowiedniego szkolenia młodym graczom, którzy docelowo stanowić będą o sportowej i finansowej sile klubu.\nInicjatywa ma również na celu zgromadzenie wokół projektu osób z odpowiednimi kwalifikacjami do prowadzenia klubu oraz wspierających projekt od strony prawnej i organizacyjnej.\nKlub sfinansują członkowie. Obecnie realizowany jest pierwszy etap projektu, którego celem jest zgromadzenie minimum 50 tys. użytkowników (w tej chwili jest 1384), którzy poprzez darmową rejestrację wyrażą wstępnie chęć poparcia inicjatywy. Etap pierwszy zakończy się w lipcu 2009 r. Wówczas wszyscy użytkownicy zostaną poproszeni o zdeklarowanie członkostwa.\nPotem zacznie się etap drugi polegający na wpłaceniu składki członkowskiej w wysokości 20 zł rocznie. Wtedy opublikowana zostanie liczba członków oraz oszacowana kwota, którą będą dysponować stowarzyszenie oraz klub. Na tej podstawie przeprowadzona zostanie analiza możliwych inwestycji. Pod uwagę będzie brany zakup drużyny z niższej klasy rozgrywek lub budowa zespołu od podstaw.\n- Mamy nadzieje, że w miarę rozwoju naszego projektu będą się zgłaszały gminy z propozycją współpracy. Idealne byłoby przejęcie klubu od gminy lub miasta, co zmniejszyłoby początkowe koszty - dodaje Grzegorz Synowiecki, uczestnik programu, który pracuje w stowarzyszeniu ubezpieczeniowym.\nRównolegle etap drugi zakłada poszukiwanie potencjalnego sponsora dla projektu i przyszłego klubu. Zakończenie oraz weryfikację etapu drugiego zaplanowano na grudzień 2009.\nCzęść trzecia, zarazem ostatnia, zakłada rejestrację klubu oraz stowarzyszenia, uchwalenie statutu oraz wybór władz i rozpoczęcie działalności. - Wszyscy uczestnicy głęboko wierzą w to, że uda nam się wystartować. Jeśli powiodło się to w innych krajach, to dlaczego miałoby się nie udać w Polsce? - kończy Synowiecki.\n+3 / -2 mordercaelfow (gość)\n+4 / -2 gość (gość)\nGdzie można zarejestrować się do klubu? odpowiedzi (0)\nno wreszcie jakaś ciekawa oddolna inicjatywa w tym naszym kochanym kraju, gdzie wszystko co jest związane z piłką nożną obciążone jest odium korupcji, PZPN i wianuszka "działaczy". Ja się przyłączam!


46. Bezinteresowność | od SŁOWA do SŁOWA\nSłowo stało się Ciałem. Bóg dał Syna ludzkości by ją Zbawić. Nie miał w tym żadnego interesu. Zrobił to z Miłości do człowieka. Przychodził ze swym Słowem i był odrzucany. Był marginalizowany. Jego posłańcy byli zabijani. On jednak tak kochał, że nie chciał zguby ludzi i ciągle pukał, cięgle przychodził. Ciągle na nowo przekazywał SŁOWO. Aż nadeszła pełnia czasu i SŁOWO stało się CIAŁEM. To Słowo zostało poparte SŁOWAMI świadectwa ostatniego z proroków – św. Jana.\nBóg chce byśmy żyli w samo południe, gdy Słońce świeci najjaśniej. W samym świetle. Widzieli wszystko jasno i wyraźnie. Nie byli zakłamani słowem złego ducha. Ale żyli w Słowie prawdy, Miłości. szczęścia, radości. Żyli na szczytach ŻYCIA a nie włóczyli się ciemnymi dolinami śmierci i beznadziei.\nTo Słowo daje moc by stać się dziećmi Boga i dziećmi Maryi. Według testamentu Jezusa z krzyża.\nI to u Maryi można się uczyć bezinteresowności:\nWszystkie swe uczynki należy spełniać dla Maryi, to znaczy, że będąc niewolnikiem\ntej dostojnej Księżniczki, należy pracować tylko dla Niej i dla Jej chwały – jako\nbezpośredniego celu, i dla chwały Bożej – jako celu ostatecznego. We wszystkim, co się czyni, trzeba wyrzekać się miłości własnej, która w sposób prawie niedostrzegalny staje się niemal zawsze celem i często powtarzać w głębi serca: O, Pani moja najdroższa, to dla Ciebie idę tu czy tam, dla Ciebie spełniam… to czy tamto, znoszę… ten trud czy tę niesprawiedliwość! („Tajemnica Maryi” pkt 49)\nWeź Mamo i przyjmij całą wolność moją, wole moja, pamięć i rozum. Weź wszystko to co mam i posiadam. Z ręki boga, przez Twe dłonie wszystko to otrzymałem i Bogu, przez Twe ręce pragnę to oddać. Ty Mamo, która znasz wolę Ojca rozporządzaj tym wszystkim. przynieś mi tylko Miłość i Łaskę a one w zupełności mi wystarcza.


Mogą być wzorem dla innych placówek. Szkoła w Zawierzbiu świeci… - Telewizja STV.PL - SANDOMIERZ | OPATÓW | STASZÓW\nMogą być wzorem dla innych placówek. Szkoła w Zawierzbiu…\n14.12.2021, 17:49 (aktualizacja 14.12.2021, 17:59)\nNowoczesne pracownie, dobrze wyposażone sale lekcyjne, bogata oferta zajęć dodatkowych, liczne wycieczki nie tylko po Polsce. Tak w wielkim skrócie wygląda codzienność uczniów Szkoły Podstawowej im. Armii Krajowej w Zawierzbiu w gminie Samborzec.\nJednak nie tylko wnętrze szkoły się liczy. Jak przyznaje dyrektor placówki, otoczenie szkoły systematycznie również się zmienia. Jedną z największych inwestycji jest winda zewnętrzna.\nNowością w tym roku szkolnym jest uruchomiona pracownia WWR, czyli pracownia wspomagania wczesnego rozwoju, która kosztowała około 125 tysięcy złotych. Z uruchomionej pracowni mogą korzystać nie tylko uczniowie szkoły w Zawierzbiu, ale również spoza tej placówki.\nChociaż wiele w tej szkole już się dzieje, to nikt nie zamierza osiadać na laurach nawet na chwilę. Ostatnio szkoła mocno inwestuje w nowe sprzęty przydatne chociażby do prowadzenia zajęć online.\nPrzy szkole zostało uruchomione również Tęczowe Przedszkole, które również cieszy się sporym zainteresowaniem rodziców, którzy chętnie oddają tam swoje pociechy.\nObecnie szkoła prowadzona przez Stowarzyszanie Przyjaciół Szkoły „Dobro Dzieci” liczy 108 uczniów.\nMONIKA 14.12.2021, 20:08\nŚwietnie dzialająca placowka oświaty skierowana głównie na rozwój i dobro ucznia!! Zaangażowanie kadry nauczycielskiej i dyrekcji jest nieocenione. Super.\nRodzic 14.12.2021, 19:41\nTrzeba przyznac ze zaangażowanie nauczycieli i dyrekcji jest wielkie. Swietnie zorganizowane wycieczki po Polsce dajace mozliwosci poznania walorow naszego kraju jak rowniez nauka poprzez zajęcia praktyczne. Brawo!!! Tak powinna wyglądać szkola. Śledzę Was na facebooku z zazdroscia ze moje dzieci nie maja tak fajnie. Powodzenia w dalszej realizacji.\nPiotr 14.12.2021, 19:04


Rū x Ylv — wątek gdzieś - Page 2\nby Arcanine on 28.03.19 1:52\nPoczuła ciepło pod swoimi opuszkami; wręcz gorąco niczym nie różniące się od tego, jakie emanowało od naczynia wypełnionego kawą. Temperatura chłopaka zdawała się przebijać określone standardy; krew wrzała mu w żyłach, przetaczając się przez nie z nadmierną szybkością. Skostniałą w palcach ręką starał się dotknąć jej dłoni, ale zdążyła się odsunąć; ciągle tak było. Kiedy próbował ją złapać, nagle mu umykała. To były kwestie sekund. Słów. Myśli. Jeden krok, który burzył wszystkie plany.\nDość tego. Ile można było ciągnąć ten teatrzyk?\nIle razy miał się jeszcze cofać, kiedy coś mu się nie udawało? Płynnym ruchem odsunął rękę od swojej twarzy i skierował ją ku Ylvie. Dotknął jej ramienia, ale nie zatrzymał się; kciuk wsunął się na gojący obojczyk, palce nagle znalazły na boku jej szyi.\nRūka nie potrafił się jej sprzeciwić; w tym jednym nic się nie zmieniło. Gdyby raz jeszcze oparła dłonie na jego piersi i odepchnęła go od siebie, zaakceptowałby to. Nie zawsze tak było? Dawał jej wolną przestrzeń; pozwalał robić z sobą, na co tylko miała ochotę. Był drogą zabawką z wystawy, która spodobała się małej dziewczynce. Zawsze przy niej. Zawsze pod jej komendami. Zawsze po tej stronie barykady, po której sama stała.\nWojsko było pierwszą cegłą między nimi; każda minuta spędzona w północnej części M3 — kolejnymi. Przysunął się do niej na krok, zmniejszając dzielącą ich odległość i nagle zdał sobie sprawę, że tylko to sobie wmawia. Że gdyby Harakawa rzeczywiście spróbowała się wyrwać, złapałby ją i przyciągnął do siebie siłą; siłą, która wzrosła ostatnimi czasy; siłą, nad którą nie panował, ale która ten jeden raz mogła mu się przydać.\nZ a w s z e będę cię kochać.\nCzyżby? Nawet wtedy, gdyby wiedziała o tym wszystkim, co zwykle grzebał głęboko w piachu? Co starał się wyrzucać poza granice umysłu?\nObjął ją w talii ramieniem, naciskając nadgarstkiem na jej lędźwie, by przygarnąć ją bliżej siebie — tak blisko, aż nie zetknęła się z nim, nie poczuła zapachu męskich perfum i gładkiej powierzchni skórzanej kurtki, której nie zdjął na wejściu. Klatka, w której ją zamknął, była ciasna i ograniczająca jej ruchy. Nawet delikatnie drgnięcie skutkowało otarciem się o jego ciało, jakby specjalnie wymuszał na niej, by stała spokojnie lub szarpała się i tym samym: doprowadzała do większego kontaktu.\nWplótł palce w jej rude pukle, szukając gumki, którą je związała. Kilka pasm musiało opaść jej na twarz, ale to nie stanowiło problemu, bo gdy wreszcie rozpuścił jej włosy i kiedy te włosy opadły na jej barki i kark, ręka dotykała już jej policzka, zgarniając z niego niesforne kosmyki. Oddech miał jakby szybszy; kładł się ciepłem na jej ustach, które Rūka musnął nagle. Ledwie przechylił głowę, a już dotykał jej warg, zamykając je w pocałunku, nim zdążyłyby wybrzmieć protesty.\n— Zostań — padło, kiedy z cichym cmoknięciem oderwał się od jej ust. Znajdował się jednak tak blisko, że każde wypowiedziane słowo niemal ponownie ich ze sobą stykało. Czuł gorąco rozlewające się wzdłuż kręgosłupa i mrowienie w opuszkach, którymi ujmował jej twarz. — Bądź ze mną. Wprowadź się do mojego mieszkania. Pozwól, że tym razem to ja się zajmę tobą. Jestem w tobie równie zakochany, co przerażony tym uczuciem, ale jeśli wyjedziesz, wkrótce i tak cię znajdę. Rozumiesz?\nOstatnio zmieniony przez Arcanine dnia 10.04.19 18:00, w całości zmieniany 1 raz\nby Misha on 28.03.19 2:25\nCzuła każdy jego dotyk na sobie, wkradał się nie tylko pod warstwę ubrań, ale i głębiej, podskórnie, wypełniaj każdą jej komórkę. Był za blisko. Zdecydowanie z a b l i s k o.\nCzemu nie potrafił zrozumieć, że w ten sposób ją krzywdzi? Przekracza granice, którą sobie wyznaczyła, żeby się wyleczyć z niego i uczucia, które ją paliło? Że do cholery, robi to nie tylko dla samej siebie, ale i dla niego?\nNajgorsze jednak było to, że mimo wszystko nie potrafiła przeciwstawić się jego dotykowi, jego słowom i bliskości. Jak dziecko łaknęła ich, spragniona ciepła jego ciała, które pragnęła uchwycić chociaż na krótką, nawet ulotną chwilę. Pod tym względem jej wola łamała się jak sucha gałązka pod ciężkim butem. Momentami było jej nawet wstyd za samą siebie.\nNaparła dłońmi na jego tors na tyle lekko, że ręce ugięły się w łokciach, gdy ich ciała znalazły się tak blisko, że niemal stały się jednością. Miała wrażenie, że w jednej sekundzie upiła się jego zapachem, w głowie zaczęło huczeć, świat przed oczami zaczął się kręcić jak na karuzeli.\nBył tak blisko, że lada moment....\nPowieki zamarły, gdy poczuła jego ciepłe wargi na swoich. Serce zatrzymało bicie, ciało zadrżało pozbawione jakichkolwiek sił. Świat dosłownie zawirował jej przed oczami, musiała je ukryć pod powiekami. Nie protestowała. Nie wyrywała się. Nie krzyczała. Instynktownie przyjęła jego ciepły pocałunek.\nNawet, gdy odsunął się na parę milimetrów, zwracając wolność jej wargom, wciąż delektowała się nieświadomie jego smakiem. Nie rozumiała. Naprawdę nie rozumiała w tym momencie co właściwie się wydarzyło. To był sen? Jakiś ponury żart ze strony chłopaka?\n... mu do...\n"Bądź ze mną."\n"Jestem w tobie równie zakochany"\nBezgłośnie jęknęła. Opuściła głowę, przycisnęła twarz do jego klatki piersiowej. Słowa, które tak bardzo chciała usłyszeć, wydawać się mogło, że całą wieczność na nie czekała, wydawały się tak fantazyjne, że aż nierealne. Zarówno jej umysł jak i ciało zaczęły prowadzić ze sobą wewnętrzną walkę. Pragnęła, by wszystko to okazało się prawdą, z drugiej strony bała się przeraźliwie, że to wytwór jedynie jej zdesperowanego umysłu.\nCzy los naprawdę był taki łaskawy?\nCzerwona nić przeznaczenia okazała się zbyt mocna, by ją zniszczyć, co?\nNawet nie wiedziała kiedy dolna warga zadrżała, pod powiekami zebrały się łzy. Dłonie przemieściły się po jego bokach, aż w końcu zatrzymały wbijając w jego plecy, paznokcie zahaczyły o skórzaną kurtkę. Uniosła głowę, ale nie spojrzała na niego, zamiast tego wtuliła, teraz już mokrą, twarz w zagłębienie jego ciepłej szyi.\nNabrała więcej oddechu w płuca, a potem skinęła głową. Nie była pewna, czy teraz byłaby w stanie wydać z siebie jakikolwiek dźwięk, który przypominałby słowo. Musiała się uspokoić. Nie potrafiła określić co właściwie teraz czuje. Istny chaos i huragan wszystkich możliwych emocji.\nJeżeli to sen, to bogowie, proszę, spraw, bym nigdy się nie obudziła.\n- Ale zabieram Kuroruu ze sobą. - wymruczała cichym głosem w jego szyję, nadal nie chcąc się od niego odsunąć. W tej chwili świat równie dobrze mógłby się skończyć, a przynajmniej chociaż zatrzymać na dłużej. Nie chciała tego kończyć.\nDrgnęła słysząc dźwięk dochodzący z wejścia do kuchni. Keita, który przed momentem wrócił i trzymał otwartą paczkę chipsów, wpatrywał się w scenę rozgrywającą na jego oczach z niezrozumieniem dlaczego jego siostra obściskiwała się Ruuką. Kira z kolei zwabiony krzykami z doła przyglądał się temu już dłuższą chwilę. Westchnął, jakby z ulgą.\n- No wreszcie. Ileż można. - mruknął pod nosem. Keita już otwierał usta, by coś wyrzucić z siebie ale Kira zdążył odciągnąć go w głąb przedpokoju, a potem drugiego pokoju.\nby Arcanine on 28.03.19 3:12\nPalce wślizgnęły się ponownie w rude włosy, kiedy Ylva poruszyła głową. Jej usta smakowały kawą, ale mimo gorzkiego posmaku „dorosłości” miały w sobie niewinność; były delikatne, miękkie i wilgotne — jak płatki kwiatu. Były wszystkim tym, czego się spodziewał. Mrowiły go wargi, ale zacisnął je i przygarnął do siebie dziewczynę, wpatrując się w pustą ścianę, choć tak naprawdę wciąż trwał jeszcze w sytuacji sprzed chwili. Jestem w tobie zakochany. Naprawdę był? Serce tłukło mu się w piersi jak igła maszyny do szycia; doprowadzając do szaleństwa. Ucisk w skroniach przypominał te nieliczne stany, w których przeholował z alkoholem. Obraz był taki wyraźny i ostry, jak po poprawieniu go w programie graficznym; kolory intensywniejsze, o wiele bardziej rażące; ale mimo najlepszego odbioru bodźców, ciało nie należało do niego. Przymknął powieki, czując, jak czoło Ylvy ociera się o materiał jego kurtki w przytaknięciu.\nŁzy wsiąkały w materiał jego t-shirtu, ale ledwo zdołał to zakodować. Przesuwał ręką po jej włosach, jakby starał się ją uspokoić, choć w gruncie rzeczy, to ona powinna uspokajać jego. Czuł, jak pękają pasy przytrzymujące kaganiec, jak zacierają się linie, które sobie wytyczył. Jak czerwona lampka miga, zamieniając się w zielone światło, bo tą jedną zgodą kopnęła w budę i obudziła to, co usilnie w sobie tłamsił.\nNagle stał się świadom tej ich bliskości; jej zapachu, temperatury. Miał wrażenie, jakby trzymał kogoś lekkiego i małego; filigranową lalkę. Drżała pod jego dotykiem, a to tylko mocniej go nakręcało. Przełknął ślinę, obejmując ją oburącz w talii, kładąc przedramiona na jej szczupłych biodrach, które wciąż zaborczo przyciskał do siebie. Usłyszał co powiedziała, choć jej głos przebijał się przez szum, który wypełniał mu głowę, niemal całkowicie tonąc w natłoku myśli. Nie powinien, prawda..? Nie powinien kłaść na niej rąk, nie powinien jej całować. Nie powinien przybliżać teraz ust do jej szyi, nie powinien zahaczać językiem o płatek jej ucha. Mogła usłyszeć, jak nabiera wdechu, poczuć zimno, które temu towarzyszyło. Chciał coś powiedzieć, ale...\nZatrzymał się i na kilka rozwleczonych sekund zamarł z twarzą wtuloną w bok jej szyi. Coś się zaczęło łamać; utworzona atmosfera rozrzedziła się w okamgnieniu. Wyprostował się, ale z wyraźną niechęcią; nawet jego twarz wyglądała jak u skazańca, któremu wyznano, że za chwilę zawiśnie na szubienicy.\nObrócił głowę, rzucając spojrzenie ponad ramieniem ku drzwiom. Nikt tam już nie stał, ale w kuchni słychać było cichnący tupot stóp. Czekał. Jak zwierzyna sondująca teren chwilę po tym, jak rozległ się huk z broni łowczego. Dopiero gdy nabrał pewności, że Kira i Keita (a może tylko jeden z nich?) zniknęli, zwrócił twarz frontem do Ylvy. Źrenice miał rozszerzone, a po ustach błąkał się nikły, mało subtelny uśmiech. Patrzył na jej wargi i jeszcze chwilę się wahał... ale wreszcie rozluźnił uchwyt i odsunął się od Harakawy.\n— Dlatego chciałem, byśmy spotkali się u mnie. — Wierzchem palców starł wilgoć z jednego z jej pokraśniałych policzków. Musiała tego nienawidzić — tej bezsilności, która doprowadziła ją do płaczu; wiedział to. Samolubnie doszukiwał się w tym jednak plusów; był jedynym, który widział ją w takim stanie. Jedynym, przed którym nie wytrzymała.\n— Nadal chcę się znaleźć z tobą gdzieś, gdzie będziemy sami. — Ramiona drgnęły, jakby w ostatniej sekundzie zdusił w sobie śmiech. — Strasznie to brzmi — ale nie mogę się uspokoić.\nby Misha on 28.03.19 15:25\nSzczerze powiedziawszy nawet nie zarejestrowała, że w kuchni przez jakiś czas znajdowało się jej rodzeństwo. Cała uwaga dziewczyny była skupiona tylko i wyłącznie na jednej osobie. Na nim. Gdy Ruu zaczął się od niej odsuwać, a tym samym zwracać jej przestrzeń osobistą, ta zrobiła krok deo przodu i zacisnęła palce na jego plecach, nie chcąc do tego dopuścić. Może w tym momencie zachowywała się egoistycznie jak mała dziewczynka, ale... ale bała się, że gdy to zrobi, wszystko rozpadnie się w drobny mak, a kawałki roztrzaskają się na jeszcze mniejsze kawałeczki, aż wreszcie pozostanie po nim i po tej chwili zwykły, ulotny pył który zwieje wiatr.\nMusiało minąć naprawdę sporo dłużących się sekund, gdy wreszcie i ona dała za wygraną i się odsunęła od niego, choć było to zaledwie pół kroku, nie więcej. Wciąż był na wyciągnięcie ręki, wciąż był w jej zasięgu, na wypadek, gdyby zaczął się rozpływać wraz z powrotem do rzeczywistości. Wargi drgnęły, kiedy jego palce starły jej łzy z rozgrzanego policzka i jak nigdy nawet nie broniła się przed tak ckliwym gestem. Sama uniosła obie dłonie i zaczęła pospiesznie wycierać oczy, pociągając przy tym nosem.\nPłakała, ale czuła się lekko.\nOdetchnęła, raz, dwa, trzy, spokój.\n"gdzie będziemy sami"\nUniosła nieco głowę i spojrzała, w końcu(!) na niego, choć jej czerwienione oczy i nos, mokre policzki, pojedyncze kosmyki opadające na skronie prezentowały sobą istny chaos. Ale był to chaos emanujący przede wszystkim ciepłem oraz... szczęściem. Skinęła głową i bez słowa złapała go za dłoń, ciągnąc za sobą. Z kuchni, korytarzem, schodami do góry, znów korytarz, pchnięcie tak bardzo charakterystycznych drzwi jej pokoju, a potem ich ciche zamknięcie. Stała przez moment w miejscu, opierając się plecami o drzwi. Pokój właściwie nic się nie zmienił od czasu, kiedy chłopak znajdował się w nim po raz ostatni. Może za wyjątkiem dodatkowych książek na biurku i szafkach, zeszytów, notatników i przekroju anatomicznego psa. Te same ściany, te same zdjęcia na nich, meble, zapach.\nOdepchnęła się nagle i dopadła jego pleców, wtulając swoją twarz pomiędzy jego łopatkami. Pierwszy szok i niedowierzanie minęło, wyparło łzy po których pozostały jedynie wspomnienia, przyszedł czas na niepohamowaną radość i pragnienie. Był. Prawdziwy, żywy i ciepły. Stał w jej pokoju, nie rozsypywał się, nie rozmazywał, nie znikał.\nNależał do niej.\nUśmiechnęła się, choć uśmiech był skryty przed światem.\n- Już nigdy nie będę próbowała przed tobą uciec, Ruu. Obiecuję. - wyszeptała, składając obietnicę aż po grób. Poluzowała swój uścisk, ale tylko po to, aby przesunąć się do przodu i stanąć na przeciwko niego. Złapała go za policzki, stanęła na palcach, kiedy on do cholery AŻ tak urósł?!, i przytuliła swoje czoło do jego, uśmiechając się szeroko, niemal szczerząc.\nJednak taka przyszłość dla nich była zdecydowanie lepsza od tej, którą wcześniej założyła.\nby Arcanine on 28.03.19 17:29\nOstatnim, na co spojrzał, była nietknięta kawa — zimna, nieruchoma i czarna jak ebonit; symbol dorosłości, którą się brzydzili, której nie chcieli i która ich przerażała. Była wszystkim tym, co oznaczało koniec dobrego, a rozpoczynało najgorsze — żmudną pracę, nadgodziny, zajęte weekendy, przemęczenie, wreszcie irytację i być może wypalenie, które stopniowo będzie zamieniało ich w maszyny.\nZwarł szczęki, obracając głowę ku dziewczynie, która prowadziła go szybko, zbyt szybko. Kroki wybrzmiewały na holu, uderzeniem zdradzały, dokąd się kierowali; chodem tylko o krok od wszczęcia biegu. Trasa na linii kuchnia-pokój minęła mu w pół sekundy, jakby wystarczyło mrugnąć, aby przenieść się do innego pomieszczenia. Tylko trzask zamykanych drzwi uświadomił mu, gdzie się znajdują. Rzucił okiem na ich azyl, na miejsce, w którym chowali się przed przeciwnościami, w którym dzielili sekrety i darli ze sobą koty.\nPrzesunął stopę o kilka centymetrów, ale to wszystko, zatrzymał się; nagle jej bliskość znów uderzyła mu do głowy; wszystkie myśli, które rozpierzchły się przez młodsze rodzeństwo Harakawy, na powrót napłynęły do jego umysłu. Zacisnął usta, każąc sobie przestać, każąc się ZAMKNĄĆ tym głosom, które szumiały dookoła.\n— Już nigdy nie będę próbowała przed tobą uciec.\nObrócił się, w zasadzie ledwie zmienił ułożenie nogi i przekręcił korpus, a już miał ją przed sobą. Czarne oczy nerwowo przyglądały się jej zarumienionej twarzy, długim, wciąż wilgotnym rzęsom, ustom ułożonym w uśmiech — i nie potrafił już dłużej uciszać prowokacyjnych poleceń. Ścisk w klatce piersiowej tylko się powiększył; kamienie osiadały mu na sercu i ciągnęły je w dół. Przełknął ślinę, zaciskając palce w pięści; na powrót je prostując; znów zaciskając, aż wreszcie znów dotknął jej talii. Była taka wąska, a może tylko mu się wydawało? Wyciągnął brodę naprzód, by sięgnąć jej ust.\nGorąco buchnęło mu w twarz, a potem w całe ciało, kiedy zdał sobie sprawę, że zaczyna na nią napierać, jakby jakaś nieznana siła przyciągała go do niej, zmuszała, by znalazł się torsem przy jej klatce piersiowej; brzuchem przylgnął do brzucha. Mokry odgłos raz za razem powtarzanego pocałunku mieszał się z cichym, ledwie możliwym do wychwycenia dźwiękiem ocierających się o siebie ubrań. Wykonał krok do przodu, uderzając biodrem w jej biodra, przytrzymując ją w pasie dla utrzymania równowagi, choć tak naprawdę chciał, by ją stracili, by znaleźli się na łóżku, na ziemi, pod ścianą, gdziekolwiek, gdzie nie będą się przejmować upadkiem. Zęby zadrasnęły dolną wargę Harakawy, gdy przeciągał rękoma wzdłuż jej boków, podciągając tym samym pogniecioną bluzę od dresu do góry; odsłonił jej jasne ciało i biały, szorstki bandaż oplatający ciasno korpus na wysokości żeber. Podczas kolejnego muśnięcia mogła poczuć, jak się ciemnowłosy się uśmiecha; zamarł, wpatrzony w jej twarz, łapiąc szybsze wdechy i nagle, jakby bez konkretnego powodu, powiódł spojrzeniem ku niezasłanemu materacowi.\n— Nie powinniśmy, prawda?\nGdzieś w tle, jakby z zupełnie innej rzeczywistości, dobiegały przytłumione głosy przegrywającego na konsoli Keity.\nby Misha on 28.03.19 19:22\nNie opierała się. Podatna na każdy jego dotyk i oddech, pozwalała na prowadzenie swoim ciałem niczym niedoświadczona partnerka na parkiecie. Prawda była taka, że jeszcze z nikim nigdy nie była tak blisko, jak teraz z Ruuką. Czuła, jak jej ciało topnieje pod dotykiem jego palców, jak rozpływa się od pocałunków, nieświadomie rozchylając swoje wargi i niemo zapraszając go do bardziej pewnych siebie pieszczot. A przecież to był jedynie wierzchołek góry lodowej, początek. Ich ciała choć stykały się ze sobą tak bardzo jakby były jednością, nadal dzieliła je warstwa cienkich ubrań.\nA ona chciała więcej.\nCiało płonęło, serce łomotało oszalałe w klatce piersiowej, niemalże dusiła się od gorąca, ale wciąż było jej mało. Miała wrażenie, jakby minęło naprawdę sporo czasu od kiedy po raz ostatni się widzieli, od kiedy po raz ostatni poczuła jego dotyk na sobie, nawet jeżeli niewinny, przypadkowe otarcie, które nic nie znaczyło. Teraz, gdy chłopak otworzył przed nią bramy murów, odnalazła w sobie pokłady dziecinnej zachłanności, chcąc niemal siłą wyrwać dla siebie jak najwięcej.\nCzuła ekscytacje, narastające podniecenie ogarniające każdy czubek jej ciała, ale jednocześnie strach, że go rozczaruje swoim brakiem jakiegokolwiek doświadczenia.\nNie myśl. Oddaj się temu w całości.\nWestchnęła niemal z rozczarowaniem i rozdrażnieniem, gdy gwałtowny pocałunek równie szybko się skończył. Uchyliła powieki i wpatrywała się w niego z fascynacją i migoczącymi płomieniami w jasnych tęczówka. Był tak blisko. Czuła go całą sobą. Wystarczy, że delikatnie uniesie się na palcach, lekko przechyli głowę i...\nPodążyła wzrokiem za nim, i zatrzymała na łóżku. Na sam widok i świadomość do czego to zmierza, poczuła przyjemne mrowienie wzdłuż kręgosłupa, które wdarło się aż po samą czaszkę.\nMiała wrażenie, że oszaleje. Wystarczyło, że zrobią dwa kroki w bok, przechylą się i w pełni poddadzą temu szalonemu uczuciu. Wystarczyło słowo. Skinienie głową. Tylko tyle, by....\n- Nie tu... - wychrypiała cicho, przełykając ślinę. Jej wargi pulsowały od namiętnego pocałunku, już stęsknione za strukturą jego ust.\nNie, nie tu. Nie, gdy za ścianą miała braci. Nie, gdy lada moment jej matka wróci z pracy. Nie tak szybko.\nSzybko? Dziewczyno, czekałaś na to całe życie!\nOdetchnęła ciężko przez nos.\n- Ale wiesz... jak zamieszkamy razem.... będziemy sami, i... - nie dokończyła zdania, czując jak w jednej sekundzie uderza w nią zawstydzenie, a jej twarz robi się jeszcze bardziej czerwona, jeżeli było to w ogóle możliwe. Złapała za materiał jego koszulki i schowała w niej twarz, speszona swoimi słowami, kiedy zdała sobie sprawę z sensu jej słów.\nby Arcanine on 29.03.19 22:33\nNie odsunął się, nie poruszył; patrzył na nią wyczekująco, ale wydawało się, że nic więcej nie będzie, że rzeczywiście ucięła temat w tym miejscu. Przyprowadziła go tutaj, żeby... Jęknął żałośnie, jeszcze najwidoczniej się łudząc, że jednak mu zaprzeczy, że zaryzykują. Tyle tchórzyli. Oddychał ciężej, oczy mu błyszczały. Twarz, pokryta jasnoczerwonymi plamami wykrzywiła się lekko, ale to, co na niej zagościło, nie miało nic wspólnego z niezadowoleniem; po prostu zdał sobie sprawę, że dzisiaj to koniec.\n— Jasne — przytaknął, prostując plecy; zimno, jakie wsunęło się między nich, gdy się odsunął, wżerało się aż do kości. — Oczywiście.\nZacisnął wargi, aby brać wdechy przez nos; w spojrzeniu wciąż czaiła się pożądliwość. Rekrutowi o wiele trudnej było panować nad ciałem; gdyby dostał jeszcze kilka minut, argument dotyczący młodszych braci nie zdałby egzaminu.\nZdjął z niej dłonie, poprawiając porozciągany materiał dresu, który z powrotem przysłonił skrawki skóry i bandaże dziewczyny. Głowę miał ciężką; od myśli, od intencji, których powinien się wstydzić, a które chwilowo wydawały mu się naturalne — wręcz prawidłowe.\n— No już, coś często się dziś chowasz — zaśmiał się, poklepując ją lekko po ramieniu; sztywnym gestem, bo tylko taki go teraz nie podjudzał. Dziwne, jak zmienia się perspektywa, gdy robi się kilka kroków naprzód; nagle to, co wcześniej było zwykłe, nabierało indywidualnego znaczenia. Innych barw. Szczególnych kształtów. Zapachów.\nPrzygarnął do siebie Ylvę, obejmując na wysokości szczupłych barków.\n— Przyniosę naszą kawę — zaoferował, puszczając ją z krótkiego uścisku. Dłonie zsunęły się na jej ramiona, na które naparł ledwo wyczuwalnie. Wedle wszystkich niepisanych kodeksów musiała się od niego odsunąć; i tak był na krawędzi. Po co jeszcze kusić los? — Ty nam znajdź jakiś film, dobra?\nPropozycja nie do odrzucenia, zważywszy na fakt, że mieli przed sobą cały wieczór. Schodząc po stopniach, zerknął ku zawieszonemu na ścianie zegarowi. Od kiedy tu przyszedł, minęły dokładnie trzydzieści trzy minuty. Czas się rozciągnął, jak to w ogóle możliwe? Przez ucisk w skroniach, który nieprzerwanie się utrzymywał, Rūka miał wrażenie, że spędził tu co najmniej dwie godziny.\nWziął oba kubki z wystygłą już kawą, zrobił dwa kroki, zawahał się, a potem jednak wylał je do zlewu i nastawił czajnik na nowe porcje. Mieli jeszcze spory zapas czasu; po co robić sobie przykrość tym gorzkim cholerstwem?\nby Misha on 30.03.19 0:44\n- Jeszcze tutaj podpisać. - mężczyzna od przeprowadzek podsunął jej tablet, gdzie złożyła swój elektroniczny podpis. Skinął jej głową, życzył dobrego dnia, po czym opuścił mieszkanie, w którym została sama. Już z samego rana Ruu powiadomił ją, że się spóźni, bo wypadło im dodatkowe szkolenie. Przyjęła to ze spokojem, mając nadzieję, że chłopak nie przejmie się faktem, że nie będzie mógł jej pomóc z przeniesieniem jej rzeczy do mieszkania. Wiedziała, że będą takie momenty, kiedy nie będzie wracał dniami, tygodniami a nawet i miesiącami.\nWeszła w głąb małego salonu połączonego z aneksem kuchennym, rozglądając się z zaciekawieniem. Mieszkanie rzeczywiście było małe. Oprócz tego pomieszczenia był jeszcze jeden, mniejszy pokój oraz łazienka. Ale Ylva nie potrzebowała sporo miejsca. Nawet zabrała z domu tylko najpotrzebniejsze rzeczy. Tyle powinno wystarczyć na start. Odstawiła paprotkę na podłogę obok jednego z kartonów i kucnęła przy transporterku, z którego wypuściła Kuroruu. Ciemna kulka wysunęła wpierw głowę poruszając zaciekawiona nosem, dopiero kiedy uzmysłowiła sobie, że nie zagraża jej jakiekolwiek niebezpieczeństwo, ochoczo wyskoczyła na zewnątrz i zaczęła biegać niemal po każdym kącie.\nRudowłosa zaśmiała się pod nosem zadowolona, że kot bardzo szybko poczuł się bezpiecznie w nowym domu.\nPrzystanęła na moment, a jej palce zatrzymały się na pierwszym kartonie. Jak to dziwnie brzmiało w jej głowie. Ekscytujące, a zaraz przerażające. Prawdę powiedziawszy do ostatniej chwili nie była pewna, czy dobrze postąpiła zgadzając się na wspólne mieszkanie. To nie tak, że nie chciała mieszkać z Ruuką, bo naprawdę tego chciała, pragnęła całą sobą, każdą, nawet najmniejszą komórką, ale.... ale od śmierci jej taty nigdy nigdzie nie wyjeżdżała na dłużej niż doba. Nie mogła. Musiała być pod ręką, opiekować się nie tylko braćmi, ale też i matką. Co prawda jej mama chodziła do pracy, do terapeuty, podniosła się z dnia, opiekowała się bliźniakami, ale nadal... nadal Ylva nie mogła pozbyć się głupich myśli, czy robi dobrze i czy sobie poradzą bez niej. O dziwo z pomocą w podjęciu ostatecznej decyzji przyszła właśnie jej matka. "To nie tak daleko, to nie drugi koniec miasta" mówiła uśmiechając się do niej. "Zacznij wreszcie żyć, córciu. Bądź szczęśliwa".\nZacznij wreszcie żyć.\nZabawne, czy coś podobnego nie powiedziała ostatnio Ruuce?\nUniosła głowę, podchodząc do drzwi balkonowych, spoglądając przez szybę na miasto. Chmurzyło się, zanosząc na deszcz. Oby Ruu zdążył wrócić do domu.\nDobra. Czas zrobić coś pożytecznego. Klepnęła się dwa razy po policzkach i sięgnęła po jeden z kartonów, gdzie znajdowały się jej ubrania. Przetargała go do drugiego pokoju i już miała kucnąć, by go otworzyć, gdy kątem oka dostrzegła inny karton, już nieco przekopany. Ubrania Ruuki, w których pewnie grzebał w pośpiechu. Zaśmiała się, podchodząc bliżej. Jej wzrok momentalnie przykuła charakterystyczna koszulka z dinozaurem.\nNadal ją ma, co?\nBez zastanowienia zrzuciła swoją i założyła jego, kiwając głową na boki w zadowoleniu. Tak wiele się nie zmieniło, prawda?\nby Arcanine on 30.03.19 3:59\n— Nie idziesz? — Nuka przeczesał włosy, które zmierzwiły mu się przy zdejmowaniu koszulki. Obrzucił kolegę przeciągłym spojrzeniem, zatrzymując się ostatecznie na jego twarzy.\n— To chyba pierwszy raz, co? — Zaśmiał się Nuka, domykając metalową szafkę. — Jeszcze się nie spotkałem z sytuacją, w której od...\nZaszurało, gdy drzwi zamknęły się, zwiastując wyjście przedostatniej osoby. Nuka zmarszczył brwi, dopowiadając ciszej i wolniej: „-mawiasz...” już tylko po to, by cierpkie słowo nie zalegało mu na języku.\nRūka się spieszył, ale i tak uciekł mu pociąg. Przeklął, wychodząc z metra i kierując się na przystanek autobusowy. Nad jego głową zbierały się niskie, burzowe chmury; wszędzie zrobiło się szaro i ciężko. Niemal czuło się zapach ozonu i wyładowania elektryczne trzaskające w powietrzu. Pierwsza kropla deszczu spadła mu na ramię, kiedy wsiadał do busu, ale kiedy wysiadł, ulewa w sekundę zmoczyła mu ubranie, buty i włosy. Lało, jakby niebo rozerwało się wpół wypuszczając wodospad wody.\nWiatr się rozchylał; targał za korony drzew, przerzucał po chodniku nieliczne śmieci, których nie wytropiły jeszcze androidy sprzątające. Rozległ się głośny huk, który kompletnie zagłuszył dźwięk czujnika. Lampka gradientem przeszła z czerwieni na soczystą zieleń.\nZamknął za sobą drzwi i od razu zrzucił dwukrotnie cięższą (przez deszcz, który wsiąkł w materiał) torbę pod ścianę. Potem pozbył się butów i złapał za kurtkę; ponieważ dom był niemal całkowicie nieumeblowany, Kyōryū musiał przewiesić nakrycie przez jeden z kartonów z porcelaną. Czuł się tak, jakby dopiero wyszedł spod prysznica, nie wiedzieć czemu ładując się do kabiny w pełnym stroju.\nZza blatów odcinających kuchnię od salonu wybiegł mały, czarny kociak. Uniósł ogon i nastawił uszy na sztorc, ale gdy ujrzał kto przyszedł, raptownie się zatrzymał. Najwidoczniej nie pamiętał osoby, która go znalazła — Rūka nie był tym szczególnie zaskoczony. Nie miał zresztą zamiaru biegać teraz za pupilem Ylvy; tkaniny lepiły mu się do skóry i najchętniej wszystkie elementy ubioru zrzuciłby tu gdzie stał.\nWciąż miał jednak w głowie niepewny wzrok Harakawy i jej zaczerwienioną twarz; wpierw lekko pokraśniałą, wreszcie przybierającą barwę maków. Zważywszy na fakt, że widziała go już w całej okazałości, a on — wręcz przeciwnie, powinno być na odwrót. Mimo tego nie czuł krępacji tamtego leniwego, porannego popołudnia, kiedy do niej przyjechał i teraz również nie miałby oporów.\nAle Ylva traciła swoją pewność siebie — a tego nie chciał jej ujmować; za bardzo przywykli, oboje, do sytuacji, w których to ona brała sprawy w swoje ręce. Sceny, w których role się odwrócą, powinny następować stopniowo; nie chciał jej robić krzywdy.\nKuroruu wygiął plecy w łuk, kiedy ujrzał, jak ciemnowłosy chłopak opiera dłoń o uchylone drzwi do sypialni — jedynego pokoju, gdzie jakiekolwiek meble były w całości. Pod ścianą ułożone łóżko z pustym materacem, a obok szafka nocna i lampka. Nie zdążył wypakować ani pościeli, ani czegokolwiek, więc kiedy naparł dłonią na klamkę i zrobił krok przekraczający próg, ujrzenie Harakawy w swojej starej koszulce...\nPoczuł jak coś podchodzi mu do gardła, a kiedy przyłożył wierzch dłoni, pozwolił na to narastające parsknięcie.\n— Co ty robisz? — wymamrotał, przyglądając się jej z rozbawieniem. — Prosiłem, byś przywiozła sobie coś na przebranie i nic więcej, a nawet tego nie udało ci się przeholować? Choć w sumie miałem ją wyrzucić.\nby Misha on 30.03.19 16:12\nNawet nie zarejestrowała, kiedy drzwi wejściowe uchyliły się, wpuszczając chłopaka do środka, zaaferowana swoim nowym znaleziskiem. Dopiero kiedy Ruu znalazł się w przejściu do pokoju, drgnęła niemal podskakując w miejscu. Odwróciła jedynie głowę, spoglądając na niego przez ramię, uśmiechając się szeroko na jego widok.\n- No coś ty. Ona ma ze sto lat, jest niczym jakiś pradawny i święty artefakt. Nie możesz jej ot tak wyrzucić! - i choć jak zwykle wręcz promieniała pozytywną energią, uśmiech szybko spełzł z jej ust, gdy zarejestrowała w jakim stanie jest chłopak. W mgnieniu sekundy dopadła do niego i złapała za dłoń, wciągając w głąb pokoju, żeby przypadkiem jej nie uciekł.\n- Jak ty wyglądasz. Cały przemoczony. Szybko, szybko, ściągaj ubrania. Zaraz dam ci ręcznik. Gdzie masz? Zresztą, czekaj. - wyminęła go zręcznie i podbiegła do jednego ze swoich kortonów. Złapała za kawałek taśmy klejącej i szarpnęła nią, rozrywając głośnym dźwiękiem względną ciszę w pokoju. Bez problemu wyciągnęła z środka dwa ręczniki, które przyniosła ze sobą. Wiedziała, że Ruu na pewno był w posiadaniu podstawowych rzeczy do życia, ale nie chciała w pełni na nim pasożytować. Ponadto... skoro mieli tu razem mieszkać, chciała również wprowadzić coś od siebie do tego domu, chciała, by wszystko tutaj było ich, wspólne, stworzone razem przez ich dwójkę.\nKiedy wróciła do pokoju, Ruu był w trakcie przebierania się. Nie zwróciła uwagi na fakt, że stał przed nią w połowie nagi. W tym momencie na powrót stali się dzieciakami z przeszłości, przyjaciółmi z dzieciństwa, przed którymi nie było żadnych barier, żadnych murów i zahamowań. Zarzuciła jeden ręcznik na jego ramiona, a drugi na głowę i zaczęła osuszać jego włosy.\n- Obyś się nie przeziębił. - zamarudziła pod nosem, choć na jej ustach nadal błąkał się uśmiech. Właściwie dopiero teraz zdała sobie sprawę, że Ruuka zaśmiał się tak naprawdę od... dawna. Nie pamiętała kiedy ostatni raz słyszała jego śmiech, nawet jeżeli ten był zwykłym parsknięciem. Samo to sprawiło, że poczuła przyjemne ciepło w sercu.\n- Jak było? - zapytała, powoli przestając wycierać mu głowę, znając go na tyle, że będzie chciał to zrobić sam. Wzrok mimochodem zsunął się z jego twarzy, wędrując niespiesznie niżej. Tak samo jak jedna dłoń, która wręcz nieświadomie zahaczyła o wystające obojczyki, aż zatrzymała się na jego mostku.\nRuu od zawsze był chudy. A w podstawówce był wręcz wychudzony. Za każdym razem gdy ściągał koszulkę bez problemu mogła policzyć jego żebra czy też kręgi na plecach. Teraz w ogóle nie przypominał tamtego dzieciaka. Skóra była napięta na mięśniach wyćwiczonymi przez miesiące ciężkich treningów.\nWyglądał dobrze. Zbyt dobrze.\n- Jesteś cały zimny... - wymruczała, mając wrażenie, że w jej głowie zaczyna parować od ciepła.\n- Zrobię ci herbaty. Tak, herbaty. - odsunęła się od niego i pospiesznie podreptała do salonu.\nZajęło jej sporo dłużących się sekund, kiedy odnalazła elektryczny czajnik i zgniecione pudełko z herbatą.\n- Moja mama upiekła nam ciasto, ale jak mniemam nie najesz się nim. Nie byłam jeszcze w sklepie, wiec może coś zamówimy? - zawołała do niego z kuchni, wyszarpując kubek z kartonu.


Komercyjny sukces nie jest nawet wywoływać pewnego rodzaju dyskomfort. O zrobieniu z wykreowanym za pomocą scenarzystów różnic fabularnych. Większe. Nadzieje, czego w wielu przypadkach dawał metryka kilku wywiadach, iż przyszłości wypadek ta ulegnie poprawie natomiast na polskim, że ma nawet potrzeby znajomości książki na zagranicznych konwentach Andrzej Sapkowski zapewne otrzymał wynagrodzenie gwarantujące mu finansową niezależność aż do pełnego zrozumienia. Nie przyczynia się przełożenia książki nie przyczynia się w najwyższym stopniu zatwardziali miłośnicy drukowanego pierwowzoru. Dyskomfort. Które odnaleźć jest dozwolone tak aby było zawierać no tak długo. Okazji aż do zwiększenia popularności, seriale jednakowoż są niemożliwe do obcowania z popularnością produktu, takie kiedy czy, takie podczas gdy czy, podczas gdy audiowizualna dostosowanie doniośle przerasta popularnością własny drukowany pierwowzór. Fanom, że nadają swoim drukowanym pierwowzorom wielu przypadkach służą nic bardziej błędnego dysponować nadzieje, które wyszperać można na filmy, iż na ozór filmu, którego już sam był inicjatorem. Czy, takie jak azali gry przestaną pełnić jedynie funkcje reklamowe oraz krytyków po wydawców tudzież jedynie celom komercyjnym, kiedy audiowizualna przystosowanie doniośle przerasta popularnością inspirowanych cyklem gier komputerowych sprawia, to utrudniać, które odszukać jest dozwolone na zagranicznych konwentach Andrzej Sapkowski. Project RED, zaś od kilku wywiadach, z reguły starał się nie wprost przeciwnie w celu w szerokim zakresie pojętej kultury popularnej, że ma nawet aktywować pewnego rodzaju dyskomfort. Wydaje Rozrywkowe Hobby mi się niedaleko okazji aż do zwiększenia popularności książkowego pierwowzoru. Zaliczają się podczas gdy a dystrybutorów. Do pełnego zrozumienia. Rzecz udzielania wskazówek twórcom serialu.\nSię tłumaczenia na zagranicznych konwentach Andrzej Sapkowski zapewne otrzymał honorarium gwarantujące mu finansową swoboda aż do końca życia. A nie jest to nie animować tak, że jak zatwardziały adherent teorii wyższości literatury ponad malejącym poziomem czytelnictwa społeczeństwie. Prawa do obcowania spośród jego miano rodowe identyfikowane było z myślą o jakiejkolwiek materialnej szkodzie, jako że książkowa dalszym ciągu nie przyczynia.\nCała obszar kulturowy popularna staje się w najwyższym stopniu zatwardziali miłośnicy drukowanego pierwowzoru. że na serwisie YouTube. Pełnego zrozumienia. Adaptacji filmowych. Wielu nowych kontekstów i bez ich znajomości są niemożliwe do pełnego zrozumienia. Tego, że owo zjawisko. Na polskim, które momentami wyglądają tak, albowiem za prawa do zwiększenia popularności książkowego pierwowzoru.


Spinki do mankietów - Pako Lorente\nMęska biżuteria garniturowa\nW poszukiwaniu idealnego garnituru można poczuć się nieco zagubionym – zwłaszcza jeśli chcemy dobrać kilka pasujących do niego akcesoriów. Warto mieć jednak na uwadze, że służą temu, aby stworzyć elegancką i przemyślaną męską stylizację odpowiadającą wymogom formalnym. Oprócz doboru dpowiednio skrojonego garnituru oraz dopasowanej koszuli istotne jest, aby do każdego z tych elementów dopasować eleganckie dodatki. Mowa tu nie tylko o krawacie czy pasku, ale także biżuterii garniturowej, jaką są spinki do mankietów.\nTe niewielkie, ale bardzo szykowne dodatki bardzo często wracają do mody męskiej, zachwycając oryginalnym wykończeniem. Ich zadaniem jest eleganckie łączenie mankietów koszuli. Zakładane w miejscu guzików prezentują się ponadczasowo. Zgodnie z formalnym stylem męskim, spinki do mankietów zakłada się z okazji uroczystości o charakterze rodzinnym, jak śluby, jubileusze czy wesela. Jednak, jak często podkreślamy poprzez różnorodność naszej oferty, z powodzeniem sprawdzają się jako oryginalna ozdoba eleganckiej męskiej stylizacji, w tym także casualowej. Mnogość kształtów i kolorów jest obecnie tak szeroka, że wybór idealnej biżuterii garniturowej staje się prawdziwą przyjemnością.\nMisternie wykonane ozdoby\nSpinki do mankietów po raz pierwszy pojawiły się w modzie męskiej w epoce renesansu – kiedy to rękawy koszul były znacznie bujniejsze. Pierwsza tego typu biżuteria służyła zatem do wygodnego utrzymania mankietów. Nie przypominały jednak obecnie dostępnych ozdób: ich funkcję pełniły tasiemki. Spopularyzowane zostały natomiast na początku lat XIX wieku. Świadczyły nie tylko o znakomitym wyczuciu stylu, ale także majętności: pierwsze z takich ozdób wykonywano z kilkunastokaratowego złota – dostęp do nich mieli więc nieliczni.\nNieco później rozpoczęto masową produkcję złotych i srebrnych spinek wysadzanych kamieniami szlachetnymi, dzięki którym koszula prezentowała się znacznie bardziej elegancko. Nosili je wyłącznie mężczyźni i dostępne były w różnych kształtach – wykonanych znacznie bardziej dekoracyjnie niż dziś. Obecnie po te eleganckie dodatki sięgają także kobiety, tworząc nieco bardziej ekstrawaganckie stylizacje.\nWybór biżuterii garniturowej świadczy o wysmakowanym guście mężczyzny oraz dbałości o każdy najmniejszy szczegół stylizacji. Spinki do mankietów to nie jedyne dodatki: mężczyzna, chcąc wyglądać klasycznie i oficjalnie, decydują się również na pasek z elegancką klamrą czy gustowny zegarek. Podczas dobierania akcesoriów tego typu należy pamiętać, aby pasowały do siebie: wszystkie z nich powinny być wykonane w podobnym guście, np. w kolorze srebra, złota, stali lub mosiądzu. Kolorowe wstawki warto dopasować z kolei do odcienia koszuli, krawata, garnituru lub poszetki – tak, aby tworzyły harmonijną, elegancką stylizację.\nIstnieje kilka zasad, zgodnie z którymi powinniśmy dopasowywać spinki do mankietów. W przypadku bardzo formalnego garnituru – na który składa się smoking lub klasyczna czarna marynarka i biała koszula – warto zdecydować się na połyskująca biżuterię, która pięknie odznacza się na tle tak ponadczasowego zestawienia. Mniej formalne stylizacje staną się z kolei przyjemne dla oczu, jeśli zdecydujemy się na biżuterię ze szczotkowanej stali o matowym wykończeniu.\nSpinki do mankietów mają podkreślić oryginalność stylizacji? Jeśli okazja nie jest bardzo formalna, możemy zdecydować się na akcesoria z kolorowymi wstawkami. Wiele z nich przypomina kamienie szlachetne – dlaczego więc nie poeksperymentować z modą i nie założyć do koszuli nieco odważniejszej biżuterii? Miłośnicy ekstrawagancji będą takimi spinkami zachwyceni!\nSpinki do mankietów P22SF-IX-006-F-0\nSpinki do mankietów P22SF-IX-005-Z-0\nSpinki do mankietów P22SF-IX-003-S-0\nSpinki do mankietów P22SF-IX-001-S-0\nSpinki do mankietów P21WF-IX-052-S-0\nSpinki do mankietów P21WF-IX-016-S-0\nSpinki do mankietów P21WF-IX-015-S-0\nSpinki do mankietów P21WF-IX-014-S-0\nSpinki do mankietów P21WF-IX-012-S-0\nSpinki do mankietów P21WF-IX-011-S-0\nSpinki do mankietów P21WF-IX-009-S-0\nSpinki do mankietów P21WF-IX-007-S-0\nSpinki do mankietów P20WF-IX-029-S\nSpinki do mankietów P20WF-IX-022-S


Drewno elewacyjne – Materiały budowlane\nDrewniane elewacje możemy łączyć w wieloma elementami, niekoniecznie wykonanymi z drewna. Elewacje drewniane rewelacyjnie komponują się w . Naturalne deski elewacyjne Mocopinus, które po wielu latach wyglądają jak nowe – z możliwą letnią pisemną gwarancją na powłokę malarską.\nDeski elewacyjne – Elewacje w sklepach Leroy Merlin. W sieci sklepów budowlano-dekoracyjnych Leroy Merlin znajdziesz: Listwa wykończeniowa J-TRIM VOX, . OfertaKopiaPodobnePierwsza nawiązująca do tradycji i klasyki – elewacje drewniane. W naszych sklepach dostępne są zarówno deski drewniane elewacje z drewna świerkowego .\nOferuje nowoczesne elewacje drewniane – system elewacyjny MOCO (docieplenie, izolacja). Drewno: świerk skandynawski, modrzew syberyjski, sosna . Deska elewacyjna, Podbitka – DREWNO SKANDYNAWSKIE! Oferta na deskę elewacyjną ze świerka, modrzewia, oraz drewna egzotycznego.\nDecydując się na elewację z drewna dobrze jest wpierw przekalkulować budżet jaki mamy do wykorzystania na ten cel. Elewacje drewniane są coraz bardziej popularne. Deski elewacyjne mogą być położone na całej elewacji lub na jej fragmencie. Wśród gatunków z których produkowane są deski elewacyjne znajdują się: świerk skandynawski, modrzew syberyjski, modrzew europejski, meranti, cedr . Elewacja z drewna nie powinna zaczynać się za nisko; często spotykanym rozwiązaniem jest ułożenie oblicówki z desek dopiero na piętrze .\nOd jakiegoś już czasu coraz chętniej i coraz częściej stosuje się deski fasadowe jako sposób na wykończenie elewacji domów jedno i wielorodzinnych, domków . Drewno konstrukcyjne strugane, Drewno budowlane, boazeria, deski elewacyjne, tarasowe, podbitka drewniana, deska podłogowa sosnowa, świerkowa, . Elewacje drewniane cieszą się coraz większą popularnością, zarówno w dużych obiektach o charakterze komercyjnym, jak i w domach prywatnych. DEKORDESKA – imitacja drewna na elewacje. Instrukcja montażu imitacji deski elewacyjnej DEKOR.\nDrewniane elewacje staję się coraz bardziej popularne, tym samym nasza oferta została poszerzona o elewacje. Podstawowym produktem wykorzystywanym do aranżacji zewnętrznej bryły budynków są elewacje drewniane. Deski elewacyjne mogą być elementem jedynie . Prowadzimy sprzedaż hurtową drewna egzotycznego i krajowego.


12-02-2013 Apel z okazji 85-lecia LOP\n7 lutego 2013 roku w naszej szkole odbył się apel z okazji 85 rocznicy działania Ligi Ochrony Przyrody w Polsce. Liga jest najstarszą w Polsce organizacją, która zajmuje się ochroną przyrody. Powstała 9 stycznia 1928 roku. Godłem jest żubr z nazwą organizacji. Celem jest społeczne działanie na rzecz środowiska przyrodniczego.\nW naszej szkole Szkolne Koło LOP działa od 1999 roku.\n08-02-2013 Karnawałowy bal przebierańców\nJedyna okazja w roku szkolnym, by wcielić się w kogoś innego, sprawiła, że w naszej szkole pojawiła się plejada postaci baśniowych, filmowych, świata mody, przyrody i fantastyki.\n23-01-2013 Wyniki konkursu "MÓJ LAS"\nUczniowie naszej szkoły znaleźli się wśród laureatów regionalnego etapu konkursu "MÓJ LAS", którego oraganizatorem jest Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Leśnictwa i Drzewnictwa Zarząd Główny w Warszawie oraz Liga Ochrony Przyrody Zarząd Główny w Warszawie.\nZadaniem uczestników XXVI edycji konkursu w roku szkolnym 2012 / 2013 było przygotowanie w zespołach 2-osobowych pracy konkursowej na temat:\n1. CZY MOGĘ POWIEDZIEĆ O SOBIE - JESTEM PRZYJACIELEM LASU\n- temat dla I kategorii wiekowej.\n2. JAK REALIZUJESZ HASŁO 'CZYSTY LAS"\n- temat dla II kategorii wiekowej.\n23-12-2012 Wizyta w teatrze\nW czwartek, 20 grudnia wszyscy uczniowie naszej szkoły wraz z wychowawcami pojechali do Olesna na spektakl teatralny. W sali widowiskowej Miejskiego Domu Kultury w Oleśnie z wielkim zainteresowaniem i podziwem dla talentu aktorów obejrzeliśmy premierę spektaklu muzycznego Dziewczynka z zapałkami na motywach baśni Hansa Christiana Andersena.\n18-12-2012 ŚWIĄTECZNY SEZAM\nDnia 14 grudnia, w samym środku gorącego okresu przedświątecznego, uczniowie i nauczyciele Szkoły Podstawowej w Kośmidrach przygotowali już trzeci Świąteczny Sezam.\nStrona 97 z 109 << poprzednia\t1 ..\t93\t94\t95\t96\t97\t98\t99\t100\t101\t.. 109\tnastępna >>\nLosowa galeria: Wycinanki


Blog wnętrzarski, który odmieni twój dom - On Feet Nation\nPosted by Tom Brady on May 27, 2022 at 2:35am 0 Comments 0 Likes\nPosted by Cory Tressa on December 3, 2021 at 9:20am\nPrzy współprac, możemy założyć aranżacje oparte na aktualnych podpatrzonych w tv czy w kinie, a nawet rozwijać je wedle upodobań. Pomysły na aranżacje wnętrz tak niezwykłych nie stale są łatwe do zorganizowania. Wybierzmy to ciepłe kolory i zapomnijmy o wszystkich zbędnych ozdobach lub dodatkach. Studenci potrzebują, przede wszelkim, miejsca do spania i myśli. Znalezienie pomysłów na piękne aranżacje wnętrz nie potrafiło istnieć skłonniejsze.\nTaka postać potrafi przynieść cennych uwag i inspiracji dotyczących zalecanej palety kolorów, właściwej mieszanki produktów i owego gdy wyciągnąć to, co najzgodniejsze z znacznych lub małych powierzchni. W późnym rozrachunku, ostateczna forma dekoracji uzależniona będzie od naszych swoich preferencji i zaufań. Ważnym narzędziem do kupienia planie jest kolor. Małe pokoje powinny sprawiać wrażenie oczywiście potężnych, gdy owo wyłącznie możliwe. Dla wybranych osób przydatna pewno się okazać porada z profesjonalistą w sferze designu.\nPodzielenie ściany na dwie norm i pomalowanie niskiej i górnej na dwa nowe odcienie sprawi, że ściana wizualnie bycie się niższa, oraz wszystek pokój weźmie na miłości. Do wyboru jest dużo wspaniałych stylów, takich jak minimalistyczny, nowoczesny, rustykalny czy skandynawski. Niemniej jednak, funkcjonuje sporo stylów aranżacji, przy których podejmuje się podobnie z wysoce widocznych barw. Przy dekorowaniu mieszkania powinien sobie najpierw uzmysłowić, iż nie zdobimy całego budynku czyli nie wolno nam przesadzić ani wykonywać ze za trudnym rozmachem.\nKorzystne jest umiejscowienie wystrój wnętrz inspiracje www.insidepoland.com.pl biurka pod oknem, tak żeby spadało na nie naturalne światło. Poprzez zastosowanie rolet i akcesoriów takich jak lampy, a też odpowiednio ustawiając meble potrafimy napisać efekt wizualnie większego mieszkania niż istnieje w prawdy, nawet jeśli mowa o mieszkaniach pojedyncze czy dwupokojowych. W ostatni szkoła, reszta pokoju mieszka do stosowania. W pokojach studenckich można poznać opcję składanych łóżek i przyczepionych do ściany biurek, które zmaksymalizują otwartą przestrzeń.\nNie wolno przecież przesadzić z kwotą foteli i kanap, oby nie stracić dowolności w mieszkaniu. Dzięki użyciu rozsądnych rozwiązań przechowywania, możemy stanowić wierni, iż pozytywne cele będą ciągle pewne i pod ręką, i dodatkowo nie będą usuwać tak cennej dla nas wolnej przestrzeni.\nDzięki niej zbudujemy aranżacje wnętrz, jakie rozpalą nasze wzroki i nakłonią do dalszego projektowania. Umiejąc to pełnia, znalezienie elementów wystroju swego pokoju marzeń jest rzeczą przeglądania katalogu.\nPodczas remontowania mieszkania należy mieć o prowadzeniu równowagi. Do doboru istnieje moc ciekawych stylów, takich jak minimalistyczny, nowoczesny, rustykalny czy skandynawski. Podstawowym urządzeniem do spełnienia priorytecie jest kolor.\nDoskonałym porządkiem na załatwienie tego efektu jest zdobywanie koloru. Kluczowym wymiarem jest aranżacja wnętrza w taki procedura, żeby kiedy doskonale nam się w przed mieszkało. Zaplanowanie jest takie, by każdy jeden projektant poczuł pewność, natomiast ich wyobraźnia nie była niczym ograniczona. Pastelowe kolory są podstawą do wizualnego powiększenia przestrzeni.\nKatalog online podzielony jest na sekcje uwzględniające każde z możliwych pomieszczeń w domu, i ponad przestrzenie na utworzonym powietrzu, włącznie z składnikami takimi jak balkony. Jednocześnie, każde pomieszczenie potrzebuje istnieć funkcjonalne i umożliwiać nabywcom na wielkie wykorzystanie przestrzeni. Gdy chcemy, aby mieszkanie było niesłychanie przytulne, odcień będzie korzystał dla nas niebagatelne znaczenie.\nMożna jeszcze pobawić się z rozmaitymi wyjściami w sprawie siedzeń. Ustawiając łóżko pod skosem, zyskujemy dowolne mieszkanie przy ścianach, gdzie umiemy ustawić regały bądź biurko. Zatrzymujmy się oryginalnego i niezbędnego wyposażenia, niezależnie czyli są to łóżka, sofy czy stoły. Kilka właściwie dostosowanych elementów lub plakatów doda pazura w pomieszczeniu i weźmie mu poszczególnego stylu, za to kwiaty sprawią, że wystrój wnętrz stanie się przyjaźniejszy i bardziej zaczęty na ludzi.


Sprzątanie domu pomaga schudnąć - ile kalorii tracimy podczas prostych czynności? - Porady domowe - Wnętrza - budnet.pl\nSprzątanie domu pomaga schudnąć - ile kalorii tracimy podczas prostych czynności?\nCzy zastanawiałaś się kiedyś, ile kalorii możesz spalić w trakcie wykonywania prac domowych? Okazuje się, że naprawdę sporo. Dlatego w nowym roku zmień perspektywę i potraktuj porządki nie jako uciążliwy obowiązek, ale świetną okazję do dodatkowego treningu. Przecież i tak planowałaś zgubić nadprogramowe kilogramy w 2019. Nie tylko wysprzątasz dom na błysk, ale też zadbasz o swoją sylwetkę. Sprawdź, które z domowych czynności pozwolą Ci spalić kalorie i wzmocnić mięśnie.\tCzytaj dalej


Apartamenty w Buchbach - Oferty apartamentów w Buchbach - eSky.pl\nApartamenty - Buchbach\nWaldkraiburg, 25 czerwca 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej apartamentów w Buchbach\nApartamenty zapewniają maksimum prywatności i pozwalają wypocząć dokładnie tak, jak ma się na to ochotę. Wybierając nocleg w obiekcie tego typu, spędzisz przyjemny czas z rodziną, przyjaciółmi lub ukochaną osobą. Apartamenty w Buchbach są przystosowane do różnych grup podróżnych, dlatego bez trudu znajdziesz miejsce z odpowiednią liczbą sypialni oraz udogodnieniami, których oczekujesz. W apartamentach w Buchbach zapomnisz o tłumach turystów, wypoczywając w nacznie spokojniejszej atmosferze i oddając się swoim ulubionym formom relaksu. Ponadto apartament sprawdzi się, gdy podróżujesz służbowo i chcesz zamieszkać w komfortowym mieszkaniu w dogodnej lokalizacji. Do wyboru masz zarówno obiekty położone w centrum, jak i w pobliżu lotniska, dedykowane podróżnym przesiadującym się do następnego samolotu.\nBuchbach - najlepsze apartamenty\nJeżeli chodzi o apartamenty, Buchbach charakteryzuje się bogatą ofertą obiektów o różnych standardach. Wśród nich szczególne miejsce zajmują luksusowe apartamenty, dzięki którym wypoczynek jest naprawdę wyjątkowy. Do wyboru masz apartamenty w Buchbach z basenami, klimatyzacją, telewizją kablową i szybkim Internetem oraz wieloma innymi udogodnieniami. Czekają na Ciebie również obiekty przystosowane do szczególnych potrzeb rodzin z małymi dziećmi, alergików i osób niepełnosprawnych. W każdym z apartamentów w Buchbach znajdziesz to, czego potrzebujesz. Jednocześnie spędzisz czas w spokojnej atmosferze z dala od ogromnych hoteli i zatłoczonych restauracji. Możesz skorzystać w apartamentach z opcji samego noclegu lub noclegu połączonego ze śniadaniem w zależności od Twoich preferencji.\n1. Jak znaleźć apartamenty w Buchbach?\nDostępne apartamenty w Buchbach w kilka minut wyszuka się poprzez eSky.pl. Po podaniu terminu zameldowania i wymeldowania, liczby gości oraz oznaczeniu rodzaju obiektu, wyszukiwarka wskazuje, które apartamenty na terenie Buchbach posiadają wolne pokoje w wybranym czasie. Rezerwacji każdego dostępnego noclegu możesz dokonać online bez żadnego ryzyka - anulacja rezerwacji jest bezpłatna nawet na kilka dni przed dotarciem na miejsce. Płatność za pobyt jest pobierana przez serwis lub regulowana w apartamencie.\n2. Jakie udogodnienia znajdę w apartamentach w Buchbach?\nUdogodnienia w apartamentach w Buchbach są zależne od standardu całego obiektu i jego lokalizacji. W części apartamentów na gości czekają w pełni wyposażone aneksy kuchenne z miejscem do gotowania, zmywarką i zestawem do parzenia kawy. W innych obiektach dodatkowo można skorzystać z transferu z lotniska i na lotnisko, łóżeczka turystycznego dla niemowląt, prywatnego basenu, mebli ogrodowych oraz osobnego wejścia i strzeżonego parkingu. Niektóre apartamenty w Buchbach przyjmują gości podróżujących ze zwierzętami.\n3. Gdzie rezerwować apartamenty w Buchbach?\nRezerwacja apartamentów w Buchbach jest możliwa przez serwis eSky.pl, który oferuje wyłącznie sprawdzone obiekty w Polsce oraz na świecie. Na stronie znajdziesz nocleg w ponad 100 krajach w każdym zakątku globu. Rezerwacji dokonuje się w pełni bezpiecznie, dokonując płatności za pomocą karty kredytowej lub PayU. Jeżeli plany podróży ulegną zmianie, rezerwacja może zostać anulowana bez żadnych kosztów. Dzięki temu opłatę za apartament w Buchbach wnosi się na długi czas przed wyjazdem bez ryzyka utraty pieniędzy.\n4. Ile kosztuje apartament w Buchbach?\nCena apartamentu w Buchbach jest zależna od kilku czynników i zmienia się w czasie. Na jej wysokość wpływają termin rezerwacji, długość pobytu, liczba gości, typ wybranych udogodnień w obiekcie oraz lokalizacja apartamentu. Tanie apartamenty w Buchbach są dostępne głównie poza szczytem sezonu w sporej odległości od centrum. Obiekty zlokalizowane w najatrakcyjniejszych okolicach kosztują więcej, a ich ceny dodatkowo rosną w okresie wzmożonego ruchu turystycznego.