Opinia Iustitii o prezydenckim projekcie ustawy o Sądzie Najwyższym - Stowarzyszenie Sędziów Polskich Iustitia\nIII. Nowa struktura SN.\nZmiana struktury SN polegać ma na wprowadzeniu dwóch nowych izb: Izby Dyscyplinarnej oraz Izby Nadzwyczajnej Kontroli i Spraw Publicznych, działających na szczególnych zasadach. Projektowane Izby tylko z nazwy będą częścią SN. Zamysłem projektodawcy jest powołanie dwóch „supersądów”, które będą sprawowały kontrolę nad sądami powszechnymi oraz Sądem Najwyższym. Stowarzyszenie dopuszcza możliwość powołania Izby Dyscyplinarnej, jednakże pod warunkiem, iż nie będzie to izba specjalna, o charakterze autonomicznym, przeciwstawiana w strukturze SN pozostałym izbom. O składzie nowych izb będzie decydować prawdopodobnie wybrana na zupełnie nowych zasadach, z dominującą rolą polityków, Krajowa Rada Sądownictwa. Ich proponowane ukształtowanie jest nie do pogodzenia z art. 175 ust. 1 Konstytucji.\nIV. Ławnicy w SN.\ndotycząca prezydenckiego projektu ustawy o Sądzie Najwyższym\nZASADNICZE WNIOSKI OPINII\nW zakresie rozwiązań dotyczących zmiany modelu postępowania dyscyplinarnego symptomatyczne jest określenie w uzasadnieniu projektu prezydenckiego sędziów jako osoby wykonujące zawód zaufania publicznego (strona 9 uzasadnienia projektu ustawy). Zredukowanie ustrojowej roli sędziów poprzez odebranie im statusu organów władzy państwowej, jako piastunów władzy sądowniczej, znajduje następnie rozwinięcie w przepisach szczegółowych.\nKonstruując przepisy o odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów nie można zapominać o tym, że Minister Sprawiedliwości to przedstawiciel władzy wykonawczej. Proponowane rozwiązania, a w szczególności zapewnienie Ministrowi Sprawiedliwości szerokich kompetencji w zakresie powoływania rzeczników dyscyplinarnych i sędziów sądów dyscyplinarnych oraz możliwości wpływania na każde postępowanie dyscyplinarne, Stowarzyszenie ocenia jako sprzeczne z konstytucyjną zasadą równoważenia się władz.\nPrzyjęcie projektowanego modelu postępowania dyscyplinarnego stworzy władzy wykonawczej możliwość wywierania nieograniczonego nacisku na sędziego, co niesie poważne zagrożenie dla niezawisłości sędziów. Narzędzia, w które zostanie wyposażony Minister Sprawiedliwości a nawet sama możliwość ich zastosowania, mogą stanowić źródło wywierania wpływu na sferę, w której sędziowie są niezawiśli, a w konsekwencji prowadzić nawet do „upolitycznienia wyroków”, jak też do sankcji dyscyplinarnych za treść orzeczeń, a do tego mogą w praktyce prowadzić projektowane art. 112 c i 112d Prawa o ustroju sądów powszechnych z 2001 r. (u.s.p.).\nZ powyższych względów Stowarzyszenie wskazuje w kwestiach szczegółowych dotyczących postępowania dyscyplinarnego, co następuje:\n1) Stowarzyszenie negatywnie opiniuje zmianę art. 80 u.s.p., czyli tzw. tryb przyspieszony dla rozpoznania wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej lub tymczasowe aresztowanie sędziego ujętego na gorącym uczynku zbrodni lub występku zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 8 lat, występku, o którym mowa w art. 177 § 1 kk w związku z art. 178 § 1 kk, a także w art. 178a § 1 lub § 4 kk, oraz wprowadzenie natychmiastowej wykonalności uchwały w tym przedmiocie.\nTrybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 28.11.2007 r. w sprawie K 39/07 uznał za niekonstytucyjne przepisy przewidujące szczególny, przyspieszony tryb postępowania przy rozpoznawaniu wniosku o uchylenie immunitetu.\nPrzyspieszony, specjalny tryb postępowania immunitetowego wymaga zakończenia go w ciągu 24 godzin. W ustawie wprowadzono obowiązek zakończenia „zwykłego” postępowania immunitetowego w ciągu 14 dni. O ile ten ostatni termin należy uznać za rozsądny i możliwy do dotrzymania, o tyle tryb nadzwyczajny jest po prostu nierealny. Sąd dyscyplinarny ma w nim badać m.in., czy „zachodzi dostatecznie uzasadnione popełnienie przestępstwa”. Jest to kwestia oceny materiałów i rozumowania przedstawionego we wniosku prokuratora w sprawie o zbrodnię lub umyślny występek. Kwestia prawidłowości kierowania wniosku w trybie przyspieszonym wymaga drobiazgowej analizy.\nTermin 24-godzinny jest zbyt krótki. Należy podzielić pogląd, że albo spowoduje to powierzchowność realizacji gwarancyjnej funkcji sądu immunitetowego, albo będzie sprzyjać „ostrożnościowemu” oddalaniu wniosków. Obie hipotezy są bardzo niewskazane z punktu widzenia rzetelności posługiwania się postępowaniem immunitetowym w celu oczyszczenia „aparatu sprawiedliwości” i wiążą się z narażeniem na szwank jego prestiżu.\nTermin 24-godzinny jest zbyt krótki z przyczyn merytorycznych. Niewiele też daje w sytuacji, gdy wprowadza się 14-dniowy termin „zwykłego postępowania” immunitetowego. Pamiętać przy tym trzeba, że w ciągu 6 lat obowiązywania Prawa o ustroju sądów powszechnych było 12 wypadków wystąpienia o uchylenie immunitetu w sytuacjach odpowiadających wprowadzanej nowości normatywnej. Tak więc dla 2 wypadków rocznie buduje się nowy tryb postępowania, o wątpliwej realności i mający zapewnić sukces w postaci znaczącego usprawnienia postępowania immunitetowego.\nRegulacja 24-godzinnego trybu uchylania immunitetu w projektowanej postaci charakteryzuje się wyraźnym ekscesywnym nagromadzeniem rozwiązań ułatwiających uchylenie immunitetu i ograniczeniem jego gwarancyjnego charakteru. Ekscesywność nagromadzenia tych ograniczeń przede wszystkim dotyczy niezwykle restrykcyjnego limitu czasowego.\nPo pierwsze, 24 godziny na rozpoznanie wniosku jest terminem nierealnym, zwłaszcza gdy wniosek zostanie przekazany w godzinach popołudniowych albo (i) w dniu poprzedzającym dni wolne od pracy. Albo więc w takim wypadku sąd dyscyplinarny będzie „na wszelki” wypadek odmawiał uchylenia immunitetu (kompromitując samą ideę i siebie), albo termin będzie niedotrzymywany (bez winy sądu, ale na jego odpowiedzialność), albo przyczyni się do rozwoju postaw oportunistycznych (czysto formalne traktowanie gwarancyjnej roli sądu przy kontroli uchylania immunitetu w nadzwyczajnym trybie – kompromitacja roli sądu w procedurze wydania sędziego).\nPo drugie, jednocześnie z trybem 24-godzinnym wprowadzono ograniczenie czasowe dotyczące normalnego trybu postępowania immunitetowego (14 dni). O ile tryb normalny byłby pozbawiony ograniczeń czasowych (jak to było do tej pory), o tyle wprowadzenie trybu nadzwyczajnego, limitowanego czasem, można byłoby uznać za racjonalne. Jednakże przy reformie dotyczącej wprowadzenia czasowego limitu w postępowaniu zwykłym, i to wymagającym zamknięcia postępowania immunitetowego w ramach 14 dni, co nie jest okresem szczególnie długim, wprowadzenie postępowań 24-godzinnych trzeba uznać za nieproporcjonalne, zwłaszcza że należy wątpić, czy w ogóle mogą one zrealizować swój cel: złożenia z urzędu sędziego dopuszczającego się przestępstwa. Normalny tryb pozbawiania immunitetu – z limitem 14-dniowego zakończenia postępowania immunitetowego – wyraźnie dyscyplinuje co do terminu sądy, a jednocześnie nie czyni tego kosztem nierealności gwarancji, że sąd naprawdę zdąży ocenić wniosek.\nZgodnie z art. 181 zd. 1 Konstytucji, pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności, a także pozbawienie go wolności (to pojęcie obejmuje zarówno zatrzymanie, jak i tymczasowe aresztowanie) może nastąpić tylko za „uprzednią zgodą sądu”. Bez tej zgody pozbawienie wolności jest możliwe jedynie w wypadku ujęcia na gorącym uczynku i to tylko wtedy, gdy dodatkowo wymaga tego niezbędność zapewnienia prawidłowego postępowania (zdanie drugie w art. 181) oraz gdy uczyni się zadość normie gwarancyjnej przewidzianej w zdaniu trzecim. W każdym wypadku zatrzymania lub tymczasowego aresztowania – w warunkach odpowiadających sytuacji z art. 181 zd. 2 Konstytucji, po to, aby w sprawie mogło się toczyć normalne postępowanie wykraczające poza „czynności niecierpiące zwłoki” – także trzeba uzyskać zgodę sądu, jednakże następować to musi ex post, co wszak samo w sobie wymaga zgody na uchylenie immunitetu w celu pociągnięcia do odpowiedzialności karnej.\nNorma art. 181 Konstytucji mówi o dwóch sytuacjach: o pociągnięciu sędziego do odpowiedzialności i pozbawieniu go wolności (nietykalności sędziego). W obu wypadkach jest niezbędna zgoda sądu. Pozbawienie wolności, któremu zgodnie z art. 181 zd. 1 Konstytucji towarzyszyć musi uprzednia zgoda sądu, może polegać na zatrzymaniu lub tymczasowym aresztowaniu, lub na innych, nawet przejściowych, postaciach naruszenia wolności sędziego działaniami faktycznymi (zob. orzeczenie TK z 28.01.1991 r., K 13/91, OTK 1991 r., poz. 3, s. 78 i n.). W jednym, wyjątkowym wypadku można od uprzedniej zgody sądu odstąpić – jeśli chodzi o ujęcie sędziego na gorącym uczynku. Jak dalece wyjątkowo to może się zdarzyć, świadczy wymóg konstytucyjny, aby owo zatrzymanie było „niezbędne do zapewnienia właściwego toku postępowania”, a nawet i wtedy należy sędziego uwolnić, gdy zajdzie hipoteza z art. 181 zd. 3 Konstytucji, a więc choćby był zatrzymany na gorącym uczynku i było to niezbędne dla dalszego postępowania, gdy prezes właściwego miejscowo sądu nakaże natychmiastowe zwolnienie.\nNie ma więc możliwości poprawnego konstytucyjnie uregulowania w ustawie zwykłej zatrzymania – bez uprzedniej zgody sądu – poza przypadkiem ujęcia na gorącym uczynku. Każde orzeczenie nieostateczne może być w toku instancji zmienione, a zatem zgoda udzielona “nieostatecznie”, nie jest “wyrażeniem zgody”. Tym samym te fragmenty szczególnego postępowania immunitetowego, które mówią o natychmiastowej wykonalności orzeczenia sądu dyscyplinarnego w kwestii immunitetu nie mogą być uznane za zgodne z art. 181 Konstytucji, gdzie jest mowa o “zgodzie sądu”.\nPonadto realnym problemem organizacyjnym jest zapewnienie ciągłości dyżurów z udziałem sędziów SN i jeszcze dodatkowo proponowanych ławników.\nNa szczególnie negatywną ocenę zasługuje zmiana przewidziana w art. 80 § 2e u.s.p.,że niestawiennictwo obrońcy nie wstrzymuje rozpoznania wniosku. Taka regulacja stanowi zaprzeczenie prawa do obrony sędziego, wobec którego toczy się postępowanie. Nie może on ponosić ujemnych konsekwencji niestawiennictwa obrońcy ustanowionego lub wyznaczonego z urzędu (zob. projektowany art. 113 § 2 u.s.p.), a które to niestawiennictwo może być niezależne od obrońcy i wynikłe ze zdarzeń losowych. Takie rozwiązanie czyni obronę iluzoryczną, gdyż de facto nie traktuje obrońcy jako uczestnika postępowania mającego wypełnić rolę wynikającą z istoty tej funkcji.\n2) Stowarzyszenie negatywnie ocenia zmianę polegającą na tym, że w art. 81 u.s.p. po § 3 dodaje się § 4. Odpowiedzialność w trybie art. 81 § 3 u.s.p. (przyjęcie mandatu za wykroczenie) nie jest odpowiedzialnością „karną”, jak to określa projekt.\n3) Na negatywną ocenę zasługuje wprowadzenie art. 82c u.s.p. i to zarówno w zakresie przyznania Ministrowi Sprawiedliwości prawa do wyznaczania sędziów mających pełnić służbę w sądzie dyscyplinarnym, jak też obowiązku sędziego do pełnienia służby w tym sądzie w przypadku wyznaczenia mu takiej roli przez Ministra Sprawiedliwości (niezależnie od jego sytuacji służbowej – zob. art. 110a § 2 u.s.p.; osobistej, czy rodzinnej; przy czym kadencja sędziego ma trwać 6 lat – zob. art. 110a § 3 u.s.p.). Sędziowie dyscyplinarni winni być wybierani przez organy samorządów sędziowskich i to pod warunkiem, że kandydaci wyrażą zgodę na pełnienie tej funkcji. Orzekanie w sądzie dyscyplinarnym nie jest obowiązkiem związanym immanentnie ze służbą sędziowską. Taki pogląd nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa.\n4) Stowarzyszenie negatywnie opiniuje dodanie pkt 2a w art. 104 § 3 u.s.p., czyli zaostrzenie kary obniżenia wynagrodzenia do 50%, która to kara sama w sobie jest nieuzasadnioną dolegliwością nieznaną innym przypadkom odpowiedzialności zawodowej i sprzeczną z zasadami prawa pracy.\n5) Stowarzyszenie negatywnie ocenia projektowane przepisy dotyczące postępowania w przedmiocie odpowiedzialności dyscyplinarnej asesorów (dodanie § 6a w art. 106) - z tych samych przyczyn, co wskazane w odniesieniu do sędziów .\n6) Na negatywną ocenę zasługuje uchylenie regulacji przewidującej przedawnienie przewinienia dyscyplinarnego za wykroczenie w momencie przedawnienia karalności czynu będącego wykroczeniem (art. 108 § 3 u.s.p.). Nie ma uzasadnienia dla takiego samego traktowania z punktu widzenia tej instytucji wszystkich czynów – przewinień dyscyplinarnych.\nStowarzyszenie także negatywnie opiniuje tzw. ,,spoczywanie biegu przedawnienia” przewinienia dyscyplinarnego w czasie trwania postępowania przed sądem. Zwłaszcza, że takie rozwiązanie nie jest przewidziane w przypadku odpowiedzialności karnej nawet za najpoważniejsze przestępstwa, czy odpowiedzialności zawodowej innych osób. Niemożność szybkiego zakończenia postępowania w żaden sposób może nie zależeć od inicjatywy osoby obwinionej i sprowadza się to wtedy do utrzymywania hipotetycznego stanu niekończącej się niepewności co do sytuacji procesowej, nawet jeśli obwiniony sędzia dążyłby do szybkiego zakończenia swojej sprawy, co jednak nie następuje z przyczyn leżących po stronie sądu, czy rzecznika dyscyplinarnego.\n7) Stowarzyszenie negatywnie ocenia wprowadzane w art. 109a i 109b u.s.p. podawanie wyroku sądu dyscyplinarnego do publicznej wiadomości. Jest to nieuzasadniona obligatoryjna kara dodatkowa napiętnowania ukaranego sędziego i zagrożenie dla autorytetu sądu, w którym nadal orzeka taki sędzia. Także z uwagi na jawność postępowań dyscyplinarnych nie ma uzasadnienia dla wprowadzenia takiego rozwiązania.\n8) Stowarzyszenie negatywnie opiniuje propozycję zmiany art. 110a § 1 u.s.p. (powierzanie przez Ministra Sprawiedliwości obowiązków sędziego sądu dyscyplinarnego). W przepisie tym przewidziano wyrażenie opinii przez KRS, jednak praktycznie nie miałby ona większego znaczenia, albowiem powierzenie obowiązków faktycznie będzie następowało na skutek arbitralnej decyzji Ministra Sprawiedliwości.\nStowarzyszenie pozytywnie ocenia przewidzianą w projekcie możliwość zajmowania stanowiska sędziego sądu dyscyplinarnego I instancji przez każdego sędziego sądu powszechnego posiadającego co najmniej 10-letni staż pracy na stanowisku sędziego.\nNależy zwrócić uwagę, że projektodawca nie proponuje żadnych rozwiązań, które ułatwiałyby sędziom łączenie podstawowych obowiązków orzeczniczych z obowiązkami sędziego sądu dyscyplinarnego. Może to doprowadzić do nadmiernego obciążenia pracą sędziów i w konsekwencji negatywnie wpływać na poziom ich orzecznictwa. Projektowane rozwiązanie może ponadto prowadzić do przewlekłości postępowań prowadzonych w „macierzystym sądzie” przez sędziego, który został powołany do sądu dyscyplinarnego.\n9) Stowarzyszenie krytycznie ocenia wybór Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych oraz dwóch jego zastępców przez Ministra Sprawiedliwości wyłącznie według jego swobodnego uznania (zmiana art. 112 § 3 u.s.p.) oraz wybór zastępców rzeczników działających przy sądach okręgowych i apelacyjnych przez Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych spośród trzech kandydatów wskazanych przez zgromadzenia odpowiednio sądów apelacyjnych i okręgowych.\nStowarzyszenie pozytywnie ocenia możliwość pełnienia funkcji Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych i jego Zastępców przez każdego sędziego sądu powszechnego (projekt nie stanowi wprost spośród kogo wybiera się Rzecznika i Zastępców). W ocenie Stowarzyszenia niezbędnym byłoby wprowadzenie wymogu 10 letniego stażu na stanowisku sędziego, podobnie jak przy powołaniu do sądu dyscyplinarnego. Jest to zgodne z projektem zmiany Prawa o ustroju sądów powszechnych przygotowanym przez Stowarzyszenie.\n10) Stowarzyszenie krytycznie opiniuje wyposażenie Ministra sprawiedliwości w prawo do powołania Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra Sprawiedliwości do prowadzenia sprawy indywidualnego sędziego, który to rzecznik może złożyć wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego z inicjatywy Ministra Sprawiedliwości lub wstąpić do każdego toczącego się postępowania (zmiana art. 112c u.s.p.).\nPozytywnie należy ocenić wyłączenie w projekcie możliwości, by prokurator pełnił funkcje rzecznika dyscyplinarnego, co byłoby znacznym zagrożeniem dla niezawisłości sędziowskiej.\n11) Stowarzyszenie krytycznie ocenia rozwiązania, które określają pozycję sędziego w postępowaniu dyscyplinarnym, jako istotnie gorszą w stosunku do pozycji oskarżonego o przestępstwo w postępowaniu karnym. Zgodnie z projektowanym art. 113 § 2 u.s.p., na uzasadniony wniosek obwinionego sędziego, który nie może brać udziału w postępowaniu dyscyplinarnym z powodu choroby, prezes sądu dyscyplinarnego albo sąd dyscyplinarny wyznacza dla niego obrońcę z urzędu spośród adwokatów lub radców prawnych. Jednakże stosownie do treści projektowanego art. 113a u.s.p. czynności związane z wyznaczeniem obrońcy z urzędu oraz podjęciem przez niego obrony nie tamują biegu postępowania. Oznacza to, że prawo do obrony jest w istocie pozorne. Nie można bowiem wykluczyć sytuacji, że do czasu wyznaczenia obrońcy z urzędu lub podjęcia przez niego obrony, co wiąże się między innymi z koniecznością zapoznania się z aktami sprawy oraz ustaleniem linii obrony z obwinionym sędzią, sprawa zostanie zakończona lub przeprowadzone zostaną istotne dla wyniku sprawy czynności procesowe. Ustawodawca nie powinien jedynie pozorować prawa do obrony, ale zobowiązany jest stworzyć takie gwarancje procesowe, aby obrona miała realny charakter i gwarantowała obwinionemu minimum standardów procesowych obowiązujących w państwach demokratycznych, jak każdemu innemu obywatelowi.\n12) Negatywnie opiniujemy rozwiązanie przewidziane w art. 113 b u.s.p. Również w tym wypadku obwiniony sędzia ma gorszą pozycję niż oskarżony w postępowaniu karnym. Przepis ten wymaga wprawdzie dowodu zawiadomienia uczestnika o czynności, ale nakazuje prowadzić czynności mimo niestawiennictwa osoby uprawnionej np. obwinionego i gdy zachodzi przypuszczenie, że wynikło ono z wyjątkowych przyczyn, także przyczyn losowych.\n13) Z mocy projektowanego art. 114 § 11 u.s.p. Minister Sprawiedliwości uprawniony będzie do zaskarżenia do sądu dyscyplinarnego postanowienia o umorzeniu postępowania w sprawach, w których złożył wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego. Jednocześnie Minister Sprawiedliwości, poza uprawnieniem do powoływania Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra Sprawiedliwości, uzyskuje uprawnienie do wniesienia sprzeciwu od postanowienia rzecznika dyscyplinarnego o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub postanowienia o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego. Stowarzyszenie ocenia krytycznie te rozwiązania.\nPrzyznanie Ministrowi Sprawiedliwości uprawnienia do wniesienia sprzeciwu sprawi, że jego pozycja będzie istotnie uprzywilejowana w stosunku do pozostałych podmiotów uprawnionych do wystąpienia z żądaniem przeprowadzenia przez rzecznika dyscyplinarnego postępowania wyjaśniającego. Zgodnie bowiem z projektowanym art. 114 § 9 u.s.p. omawiany sprzeciw będzie wiążący dla rzecznika dyscyplinarnego, podobnie jak wskazania co do dalszego postępowania. Oznacza to, że rzecznik dyscyplinarny może zostać zobowiązany do wszczęcia lub prowadzenia w dalszym ciągu postępowania dyscyplinarnego, mimo że w jego ocenie brak jest ku temu podstaw. W takim ujęciu Minister Sprawiedliwości będzie mógł de facto stać się organem prowadzącym postępowanie dyscyplinarne. Co więcej, omawiane uprawnienie będzie miało charakter całkowicie arbitralny, a możliwość wielokrotnego wnoszenia sprzeciwu w tej samej sprawie, może – w skrajnych wypadkach - skutkować ciągłym przedłużaniem stanu, w którym na konkretnym sędzim ciążyć będą zarzuty dyscyplinarne. Rozwiązanie to oceniać należy także w kontekście projektowanego art. 108 § 5 u.s.p., zgodnie z którym „przedawnienie dyscyplinarne nie biegnie w czasie postępowania dyscyplinarnego, począwszy od dnia złożenia wniosku do sądu dyscyplinarnego do dnia prawomocnego zakończenia postępowania dyscyplinarnego.”\nOznacza to bowiem, że Minister Sprawiedliwości zyska możliwość niczym nieskrępowanego wpływania na tok postępowania dyscyplinarnego, utrzymując określonych sędziów w permanentnym stanie obwinienia. Takie rozwiązanie nie tylko godzi w niezawisłość sędziowską, ale także pozostaje w oczywistej sprzeczności z istotą przedawnienia.\nIstotne zastrzeżenia wywołuje także projektowany art. 114 § 4 u.s.p. Rozwiązanie takie byłoby oczywiste wadliwe z punktu widzenia prawa do obrony. Nie można bowiem wyciągać negatywnych konsekwencji z faktu, że obwiniony sędzia nie składa wyjaśnień. Nawet gdyby przyjąć zapatrywanie, zgodnie z którym rygor pominięcia dowodu związany jest tylko z nieprzedstawieniem wniosków dowodowych w wyznaczonym terminie, to podkreślenia wymaga, że projektodawca w istocie proponuje odejście od zasady prawdy materialnej w postępowaniu dyscyplinarnym. Powrót do tej zasady był zaś jednym z głównych argumentów na rzecz odejścia od kontradyktoryjnego procesu karnego.\nZ tego samego powodu istotne wątpliwości wywołuje fakt, że projektowana ustawa stwarza dla sędziów obwinionych w postępowaniu dyscyplinarnym mniej korzystne niż wynikające z przepisów Kodeksu postępowania karnego zasady postępowania z wnioskami dowodowymi. Zgodnie bowiem z projektowanymi art. 114 § 4 u.s.p. i art. 115 § 3 u.s.p. organy prowadzące postępowanie dyscyplinarne mogą pozostawić bez rozpoznania wnioski dowodowe zgłoszone po upływie wyznaczonego terminu, chyba że strona wykaże, że dowód nie był mu wcześniej znany (w postępowaniu przed rzecznikiem dyscyplinarnym) albo że wniosek nie mógł zostać złożony w terminie z przyczyn od niej niezależnych (w postępowaniu przed sądem dyscyplinarnym). Kodeks postępowania karnego takich ograniczeń nie przewiduje (zob. art. 167 i 170 § 1 k.p.k.).\n14) Stowarzyszenie opiniuje negatywnie projektowane przepisy art. 115 § 2 i 3 u.s.p., jako naruszające prawo do obrony i zasadę prawdy materialnej.\n15) Zdecydowanie negatywnie Stowarzyszenie opiniuje projektowany art. 115a § 3 usp jako sprzeczny z podstawowymi zasadami rzetelnego procesu, w tym z prawem do obrony i zasadą równości stron procesowych. Ten przepis oznacza całkowitą inkwizycyjność postępowania dyscyplinarnego. Pozbawia bowiem możliwości przedstawienia argumentów na swoją obronę osobie, która nie stawiła się przed sądem dyscyplinarnym z przyczyn od niej niezależnych i należycie usprawiedliwiła swe niestawiennictwo, i której obrońca również nie stawił się przed sądem z usprawiedliwionych przyczyn. Proponowane uregulowanie jest rażąco sprzeczne nie tylko z konstytucyjną zasadą prawa do obrony, ale również z art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.\n16) Zgodnie z projektowanym art. 115c. u.s.p. dowody uzyskane do celów postępowania karnego w trybie określonym w art. 168b, art. 237 lub art. 237a k.p.k. lub uzyskane w wyniku stosowania kontroli operacyjnej mogą zostać wykorzystane w postępowaniu dyscyplinarnym.\nRozwiązanie to Stowarzyszenie ocenia zdecydowanie negatywnie, albowiem prowadzi ono do wykorzystania w postępowaniu dyscyplinarnym dowodów uzyskanych z przekroczeniem przepisów prawa. Godzić może także w tajemnicę narady sędziowskiej.\n17) Stowarzyszenie negatywnie opiniuje wyłączenie stosowania art. 454 k.p.k., który stanowi, że „sąd odwoławczy nie może skazać oskarżonego, który został uniewinniony w pierwszej instancji lub co do którego w pierwszej instancji umorzono lub warunkowo umorzono postępowanie”. Zgodnie z projektowanym art. 122 § 2 u.s.p. od wyroku sądu dyscyplinarnego drugiej instancji przysługiwać ma odwołanie do innego składu tego sądu, jeżeli wyrokiem tym obwinionemu wymierzono karę dyscyplinarną, pomimo wydanego wcześniej przez sąd pierwszej instancji wyroku uniewinniającego lub umarzającego postępowanie. Jest to kolejne pogorszenie sytuacji procesowej obwinionego sędziego względem oskarżonego w postępowaniu karnym. Nie ma uzasadnienia dla takiego różnicowania, gdyż w postępowaniu dyscyplinarnym stosuje się procedurę karną, poza wyjątkowymi uregulowaniami wynikającymi z istoty odpowiedzialności dyscyplinarnej.\n18) Stowarzyszenie krytycznie opiniuje wprowadzenie konieczności dołączenia do akt osobowych wyroku, w którym odstąpiono od wymierzanie kary z uwagi na wypadek mniejszej wagi (zmiana art. 124 u.s.p.).\n19) Stowarzyszenie krytycznie opiniuje skrócenie kadencji rzeczników dyscyplinarnych przewidziane w art. 116 projektu.\nPonadto należy dodać, że w uzasadnieniu projektu brak wzmianki o przyczynach szczególnego pogorszenia sytuacji sędziów, w szczególności wyłączenia wobec nich niektórych podstawowych gwarancji procesowych, jak prawo do udziału w czynnościach procesowych, konieczność odroczenia czynności (w tym rozprawy) w przypadku usprawiedliwionej nieobecności obwinionego oraz jego obrońcy, art. 454 kpk, czy regulacja biegu terminu przedawnienia w toku postępowania.\nDodatkowo zasługuje na podkreślenie sprzeczność uregulowania zawartego w projektowanych art. 113 i 115 u.s.p. w zakresie możliwości ustanowienia obrońcy dla sędziego (na wniosek i bez wniosku). Nie jest też jasne - w świetle projektowanego art. 115 a § 2 u.s.p. - czy można prowadzić postępowanie pod usprawiedliwioną nieobecność sędziego. Zatem propozycje te - oprócz tego, że budzą wątpliwości konstytucyjne - dodatkowo są niejasne i wzajemnie sprzeczne.\nZałożeniem prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności) jest z jednej strony zapewnienie dostępu do drogi sądowej i rzetelnego postępowania, a z drugiej strony gwarancja uzyskania wiążącego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że przy rozpoznawaniu sprawy należy przestrzegać odpowiednich standardów, w tym prawa do wysłuchania, oraz stworzyć warunki możliwie w największym stopniu pozwalające na prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy. Gdy sprawa zostanie jednak rozstrzygnięta, wydane przez sąd orzeczenie – po wyczerpaniu zwykłych środków zaskarżenia – musi pozostać wiążące i stabilne, aby zagwarantować pewność sytuacji prawnej stron. Do czasu uprawomocnienia się orzeczenia należy dążyć do prawidłowego rozstrzygnięcia, ale po tym, jak orzeczenie stało się prawomocne, zasadą jest położenie tamy dalszemu roztrząsaniu sprawy, a tylko wyjątkiem pozostaje ewentualna możliwość podważania prawomocnego orzeczenia.\nPrawo polskie na poziomie konstytucyjnym zawiera gwarancję prawa do zaskarżenia orzeczeń wydanych w pierwszej instancji (art. 78 Konstytucji) i statuuje zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowego (art. 176 ust. 1 Konstytucji). Przy uwzględnieniu wykładni przyjętej przez Trybunał Konstytucyjny powoduje to, że w każdej sprawie istnieje możliwość orzekania w dwóch instancjach. Ustawodawstwo zwykłe realizuje to założenie bez wyjątku. Jest to współcześnie najwyższy standard w zestawieniu z pozostałymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej, w których z reguły nie ma gwarancji zaskarżenia każdego orzeczenia rozstrzygającego sprawę w pierwszej instancji.\nCechą charakterystyczną prawa polskiego w jego obecnym kształcie jest też – mimo respektowania zasady stabilności orzeczeń sądowych – szeroki w porównaniu z innym państwami, w tym państwami członkowskimi Unii Europejskiej, katalog środków prawnych służących podważaniu prawomocnych orzeczeń. W sprawach karnych obejmuje on kasację (art. 518-539 k.p.k.), skargę na wyrok sądu odwoławczego (art. 539a-539f k.p.k.) i wznowienie postępowania (art. 540-548 k.p.k.), natomiast w sprawach cywilnych – skargę kasacyjną (art. 3981-39821 k.p.c.), skargę o wznowienie postępowania (art. 399-4161 k.p.c.), skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241-42412 k.p.c.) i liczne wypadki zmiany przez sąd prawomocnych postanowień co do istoty wydanych w postępowaniu nieprocesowym. W obu kategoriach spraw wchodzi również w rachubę unieważnienie prawomocnych orzeczeń przez Sąd Najwyższy na wniosek Prokuratora Generalnego wydanych w sprawie, która ze względu na osobę nie podlegała orzecznictwo sądów polskich lub w której droga sądowa była niedopuszczalna (art. 64 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym, jedn. tekst: Dz. U. z 2016 r., poz. 1254 ze zm.; środek ten jest utrzymany w projekcie).\nProjektodawca ma rację, gdy stwierdza, że stabilności orzeczeń nie można bronić za wszelką cenę (s. 5). Jednak jego wniosek, że trzeba wprowadzić skargę nadzwyczajną w proponowanym przezeń kształcie, gdyż pojawiają się prawomocne orzeczenia „rażąco niesprawiedliwe”, jest całkowicie błędny. Nie uwzględnia on z jednej strony obecnego stanu normatywnego, znamiennego istnieniem licznych – jak wskazano – środków podważania prawomocnych orzeczeń, powodujących, że w Polsce – w porównaniu z innymi państwami – prawomocność orzeczeń chroniona jest relatywnie słabo, a z drugiej strony opiera się na złudnym i wadliwym założeniu, że wprowadzenie kolejnego takiego środka pozwoli na całkowitą eliminację tych „rażąco niesprawiedliwych” prawomocnych orzeczeń sądowych. Mając świadomość istnienia w obrocie prawnym takich orzeczeń (są one nieuniknione, gdyż działalność orzecznicza, jak każda działalność ludzka, nigdy nie będzie doskonała, a ponadto u ich podłoża często leżą błędy i zaniechania stron postępowania, a nie tylko błędy sądu) i nie bagatelizując ich (poczucie krzywdy tych, którzy są nimi dotknięci, jest w pełni zrozumiałe), trzeba podkreślić, że nie ma prawnej możliwości zagwarantowania, iż nie będą się one w tym obrocie pojawiały. Jakie są gwarancję tego, że orzeczenia zapadające w następstwie zastosowania w sprawie skargi nadzwyczajnej nie będą już „rażąco niesprawiedliwe”? Gwarancji takich nie ma, ponieważ – jak pokazuje doświadczenie kilkuset lat kształtowania się w różnych systemach prawnych środków zaskarżenia – multiplikacja instancji nigdy nie prowadzi do tego, że orzeczenia stają się wolne do jakichkolwiek wad. Szansie, że w następstwie skargi nadzwyczajnej zapadnie wyrok, który nie będzie „rażąco niesprawiedliwy”, towarzyszy ryzyko, iż to właśnie skarga doprowadzi do tego, że uchylone zostanie orzeczenie prawidłowe i że zastąpi je orzeczenie krzywdzące obywatela.\nW uzasadnieniu projektu (s. 6) podkreśla się, że skarga nadzwyczajna ma uzupełnić lukę w obecnym systemie nadzwyczajnych środków zaskarżenia, gdyż jej podstawą będzie nie tylko rażące naruszenie prawa, ale także sprzeczność ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, a ponadto – będzie ona mogła zostać wniesiona – inaczej niż skarga kasacyjna albo kasacja – także od prawomocnych orzeczeń, których wcześniej nie zaskarżono. Podejście to nie może być zaakceptowane z dwóch powodów. Po pierwsze, ogólnie przyjętym obecnie w demokratycznych krajach standardem jest to, że strona faktyczna sprawy badana jest w dwóch instancjach (a poza Polską czasami tylko w jednej instancji), podczas gdy trzecie podejście do sprawy obejmuje tylko kontrolę stosowania prawa. Jedynie wznowienie postępowania pozwala na powrót do faktów sprawy, gdy okazuje się, że wiedza stron i sądu o tych faktach była – z przyczyn niezawinionych – niekompletna. Po drugie, wprowadzenie skargi nadzwyczajnej prowadziłoby do tego, że w każdej sprawie, w której możliwa jest skarga kasacyjna albo kasacja, jej rozpoznawanie mogłoby rozciągać się na cztery instancje, a w sprawie, w której skarga kasacyjna albo kasacja nie wchodzą w rachubę – na trzy instancje, przy czym w każdym z tych wypadków w trzech instancjach badane mogłyby być fakty. Taki system – niezależnie od innych wad – z założenia nie może prowadzić do tego, że wymiar sprawiedliwości stałby się szybszy i sprawniejszy. Złudne jest przy tym założenie, że trzecie „podejście” do faktów sprawy pozwoli lepiej ją wyjaśnić. To trzecie „podejście” następowałoby stosunkowo późno, po upływie dłuższego nawet czasu. Im dalej w czasie od badanych faktów sąd rozpoznaje sprawę, tym większe ryzyko jego błędu w ustaleniach faktycznych.\nProjektodawca nie ukrywa, że inspiracją dla zaprojektowania proponowanej skargi nadzwyczajnej była dawna rewizja nadzwyczajna (s. 6 uzasadnienia). Dobrze oddaje to podejście projektodawcy do kwestii stabilności orzeczeń i respektowania jej walorów z perspektywy władzy politycznej (ustawodawczej i wykonawczej). Rewizja nadzwyczajna była tworem państwa totalitarnego, stworzonym w warunkach braku podziału władzy, oddającym inicjatywę kontroli nad prawomocnymi orzeczeniami sądowymi czynnikom politycznym, które czuwały nad tym, aby sądy w praktyce nie wybijały się na niezależność, a sędziowie – na niezawisłość. Dostępna wyłącznie instytucjom publicznym stawiała obywateli w roli petentów wnoszących o działanie w ich sprawie. Oparta na ogólnikowych podstawach pozwalała – stosownie do tego, jakie były potrzeby władzy politycznej – na ingerencję w prawomocne orzeczenia. W 1996 r. została usunięta z systemu prawnego jako nieprzystająca do standardów państw demokratycznych, w tym Europy Zachodniej, i zastąpiona kasacją oddaną do dyspozycji stron i uczestników postępowania. Powrót do idei rewizji nadzwyczajnej w kształcie skargi nadzwyczajnej oznacza powrót do wszystkich złych praktyk, które występowały w okresie PRL. Jest to rozwiązanie nawet dalej idące, a tym samym o wiele bardziej szkodliwe, ponieważ skarga nadzwyczajna obejmować miałaby także kontrolę faktów sprawy, a po drugie – w sprawach kasacyjnych, jak wskazano – jej wprowadzenie oznaczałoby możliwość czterokrotnego zajmowania się sprawą przez sądy.\nPrzechodząc do uwag szczegółowych rozpocząć należy od problemu relacji skargi nadzwyczajnej do innych istniejących nadzwyczajnych środków zaskarżenia. Z art. 86 § 1 in fine projektu wynika, że skarga nadzwyczajna musiałaby konkurować ze skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Wynika to z faktu, że celem tej drugiej skargi nie jest zmiana albo uchylenie prawomocnego orzeczenia (wyjątek wynika z art. 42411 § 3 k.p.c.). Okoliczność, że przysługuje ona od danego prawomocnego orzeczenia, nie wykluczałaby jednocześnie możliwości korzystania ze skargi nadzwyczajnej w stosunku do tego orzeczenia. W świetle art. 79 ust. 1 Konstytucji i art. 86 § 1 pkt 1 projektu nieunikniona byłaby też konkurencja skargi nadzwyczajnej ze skargą konstytucyjną.\nProjektowana skarga nadzwyczajna miałaby szeroki zakres dopuszczalności (art. 86 § 1 projektu – każde prawomocne orzeczenie kończące postępowanie w sprawie). Obejmowałaby nie tylko orzeczenia merytoryczne, ale także formalne, a ponadto odnosiłaby się do sądów powszechnych obu instancji i Sądu Najwyższego. Trudno zrozumieć, dlaczego skarga miałaby być wnoszona także od orzeczeń wydanych w pierwszej albo drugiej instancji, które mogły być zaskarżone, ale strona nie skorzystała z takiej możliwości. Nie zasługuje na aprobatę rozwiązanie, które nie uwzględnia tego, czy sama strona dbała o swoje prawa, czy też zrezygnowała z tego nie wnosząc środka zaskarżenia (zwyczajnego albo nadzwyczajnego). Co więcej, takie rozwiązanie może skłaniać strony do tego, aby „pomijać” środki zaskarżenia (zwyczajne lub nadzwyczajne) i od razu liczyć na skuteczną interwencję u podmiotu uprawnionego do wniesienia skargi nadzwyczajnej. Szerokie ujęcie przedmiotowego zakresu skargi nadzwyczajnej otwiera drogę do podważania za jej pomocą również orzeczeń dotyczących ważności wyborów, co – przy uwzględnieniu ewentualności politycznej instrumentalizacji skargi – stanowi zagrożenie dla demokratycznego procesu wyborczego. Biorąc pod uwagę to, że skarga nadzwyczajna miałaby być uregulowana w ustawie o Sądzie Najwyższym, w świetle art. 49 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) trzeba uznać, że skarga przysługiwałaby też od prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd Najwyższy ponownie zatem zacząłby sprawować nadzór judykacyjny nad Naczelnym Sądem Administracyjnym, co jest bardzo wątpliwie w świetle Konstytucji (art. 175 ust. 1, art. 183 ust. 1 i 2 oraz art. 184).\nGranice czasowe dopuszczalności skargi nadzwyczajnej zostały zakreślone również bardzo szeroko (pięć lat od uprawomocnienia się orzeczenia – art. 86 § 3 zd. 1 projektu; ponadto w ciągu trzech lat od wejścia w życie projektu zaskarżalne skargą miałyby być wszystkie prawomocne orzeczenia wydane po dniu 17 października 1997 r. – art. 115 § 1 projektu). W okresie przejściowym oznacza to możliwość weryfikacji wszystkich prawomocnych orzeczeń, które wydane zostały po wejściu w życie obecnej Konstytucji z możliwością jedynie ograniczenia skutków tej weryfikacji w sytuacjach objętych treścią art. 115 § 2 projektu. Propozycja ta jest rozwiązaniem bezprecedensowym w demokratycznym państwie prawnym (art. 2 Konstytucji), niemającym żadnego merytorycznego, ustrojowego i aksjologicznego uzasadnienia. Stanowi ona refleks politycznej oceny polskiego sądownictwa przyjmowanej przez osoby sprawujące władzę, a nie realny przejaw troski o prawa obywateli, pewność i przewidywalność prawa oraz stabilność obowiązującego porządku prawnego. Z kolei pięcioletni ogólny termin na wniesienie przedmiotowej skargi w praktyce oznacza – nawet przy uwzględnieniu zastrzeżenia zawartego w art. 86 § 3 zd. 2 projektu – że zachwiana zostaje stabilność orzeczeń sądowych, a tym samym podważony zostaje sens i cel dochodzenia ochrony prawnej przed polskimi sądami. Sytuacja, w której w każdej sprawie, już po jej prawomocnym zakończeniu, określone podmioty publiczne, w tym te stricte polityczne, mogłyby przez pięć lat podważać orzeczenia sądowe, spowodowałaby, że udzielana w tych orzeczeniach ochrona prawna obarczona byłaby ryzykiem tymczasowości, a tym samym nie gwarantowałaby realizacji funkcji sądowego rozstrzygania spraw polegającej na wiążącym przesądzeniu, co jest prawem w danej sprawie.\nRównie fundamentalne zastrzeżenia wywołuje ukształtowanie w projekcie legitymacji do wniesienia skargi nadzwyczajnej. Obok podmiotów mogących mieć ustrojowy tytuł do wnoszenia skargi nadzwyczajnej (Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka lub Rzecznik Praw Pacjenta) projektodawcy wyposażyli w legitymację do jej wniesienia czynniki stricte polityczne (grupa co najmniej 30 posłów lub 20 senatorów) i podmiot kierujący jednostką wykonującą zastępstwo procesowe Skarbu Państwa lub innych określonych podmiotów (Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej). W tym pierwszym wypadku dochodzi do jawnej ingerencji przedstawicieli władzy ustawodawczej w orzecznictwo sądów, realizowanej w drodze nadzoru judykacyjnego z udziałem nominatów tej władzy (ławnicy wybierani przez Senat do Sądu Najwyższego orzekającego w sprawach skargi nadzwyczajnej), w drugim przypadku powstaje sytuacja kuriozalna, stanowiąca jaskrawe naruszenie zasady równości (art. 32 ust. 1 Konstytucji) – podmiot wykonujący zastępstwo procesowe Skarbu Państwa i innych określonych podmiotów, a więc działający po jednej ze stron procesowych w postępowaniu cywilnym, uzyskuje prawo do tego, aby – w interesie tych podmiotów, a na niekorzyść przeciwników procesowych – wnosić dodatkowy środek zaskarżenia. Ponadto, nieograniczoną przedmiotowo legitymację do wniesienia skargi nadzwyczajnej miałby mieć również Prokurator Generalny, który jest jednocześnie Ministrem Sprawiedliwości. Przy uwzględnieniu ustrojowego oraz procesowego usytuowanie Prokuratora Generalnego oznaczałoby to, że mógłby on wnosić skargę nadzwyczajną w sprawach, w których prokuratur działał w charakterze oskarżyciela lub strony postępowania, jak również, że mógłby inicjować sprawowanie pełnego nadzoru judykacyjnego na wszystkimi prawomocnymi orzeczeniami sądów. W przedstawionej konstrukcji strona lub uczestnik prawomocnie zakończonego postępowania mogliby występować – analogicznie jak to było pod rządami rewizji nadzwyczajnej – wyłącznie w charakterze petentów, choć chodziłoby o ich sprawę.\nSzeroko i nieprecyzyjnie ujęte zostały podstawy skargi nadzwyczajnej (art. 86 § 1 pkt 1-3 projektu). Ich konstrukcja miałaby zakładać łączne spełnienie warunku w postaci istnienia konieczności wniesienia skargi „dla zapewnienia praworządności i sprawiedliwości społecznej” i wystąpienie (co najmniej) jednej z trzech przesłanek, polegających na tym, że: 1) orzeczenie naruszałoby zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji, 2) orzeczenie w sposób rażący naruszałoby prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie lub 3) zachodziłaby oczywista sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego. Takie ujęcie podstaw skargi spowodowałby, że – biorąc pod uwagę możliwości interpretacyjne kategorii „sprawiedliwości społecznej” – rozstrzygnięcie co do zasadności skargi w warunkach stwierdzenia którejkolwiek z przesłanek wskazanych w art. 86 § 1 pkt 1-3 projektu w przeważającej mierze byłoby uwarunkowane daleko posuniętą uznaniowością, otwierającą drogę do nadużyć, w tym do wykorzystywania skargi w sposób instrumentalny, podporządkowany celom mogącym wykraczać poza przewidywalną kontrolę rozstrzygnięcia pod kątem jego prawidłowości pod względem faktycznym lub prawnym, a nakierowanym na to, aby dokonać jego korekty w kierunku oczekiwanym przed podmioty legitymowane do wniesienia skargi, w tym czynniki polityczne, niezależnie od stanowiska podmiotów, których dotyczyłaby sprawa. Co więcej, granice uznaniowości zwiększa przesłanka naruszenia zasad lub wolności i praw człowieka i obywatela, gdyż jest ona bardzo pojemna, a tym samym przesuwa punk ciężkości oceny zasadności skargi na grunt kategorii „sprawiedliwości społecznej”.\nWadliwie legislacyjnie skonstruowany jest przepis art. 88 § 1 projektu, gdyż – regulując rodzaje rozstrzygnięć Sądu Najwyższego wydawane w razie uwzględnienia skargi nadzwyczajnej – nie uwzględnia sytuacji, w zaskarżone zostało orzeczenie Sądu Najwyższego i może zachodzić potrzeba uchylenia nie tylko jego orzeczenia i orzeczenia sądu pierwszej instancji, ale także orzeczenia sądu drugiej instancji.\nPrzepis art. 92 projektu przewiduje, że w sprawach nieuregulowanych w ustawie o Sądzie Najwyższym do postępowania w sprawie skargi nadzwyczajnej stosować będzie należało odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Rozwiązanie to jest wadliwe, ponieważ: 1) może doprowadzić do skazania w jednej instancji osoby poprzednio prawomocnie uniewinnionej bez umożliwienia jej prawa do zaskarżenia orzeczenia, 2) spowoduje, że sprawa karna może być rozpoznana przy zastosowaniu przepisów, które nie są dostosowane do jej charakteru, oraz że oskarżony zostanie pozbawiony gwarancji wynikających z Kodeksu postępowania karnego.\nSprzeczny z art. 193 Konstytucji jest przepis art. 88 § 2 projektu, obligujący Sąd Najwyższy do wystąpienia z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego w razie uznania, że przyczyna naruszenia przez orzeczenie zasad lub wolności i praw człowieka i obywatela. W świetle art. 193 Konstytucji w takiej sytuacji istnieje możliwość, a nie obligatoryjność wystąpienia z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego. W istocie regulacja art. 88 § 2 projektu zmierza do ustawowego wyeliminowania rozproszonej kontroli konstytucyjności dokonywanej przez sądy, w tym Sąd Najwyższy, w danej sprawie.\nNie do zaakceptowania jest zawarta w projekcie propozycja (art. 90), aby Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego lub Prezes Sądu Najwyższego mogli powoływać – w wypadku uznania, że ochrona zasad lub wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji to uzasadniają – uczestnika postępowania występującego w charakterze rzecznika interesu społecznego. Rozwiązanie to, przewidziane zresztą nie tylko w postępowaniu ze skargi nadzwyczajnej, oznaczałoby bezpośrednią ingerencję w tok postępowania czynnika urzędowego (funkcyjnego), co należy uznać za zagrożenie dla niezawisłości składów orzekających Sądu Najwyższego. Trzeba podkreślić, że Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym może zwrócić się do Prokuratora Generalnego o zajęcie na piśmie stanowiska co do skargi kasacyjnej wniesionej przez stronę i odpowiedzi na skargę. Wówczas Prokurator Generalny lub wyznaczony przez niego prokurator przedstawia stanowisko w terminie 30 dni, a jeżeli uzna, że wymaga tego ochrona praworządności, praw obywatelskich lub interesu publicznego, bierze udział w postępowaniu kasacyjnym. Jest to regulacja w pełni wystarczająca, która byłaby stosowana także w postępowaniu wywołanym skarga nadzwyczajną (art. 92 projektu). Ważne jest natomiast to, że przewiduje ona, iż inicjatywna włączenia Prokuratora Generalnego do postępowania zależy od składu orzekającego, a nie od ingerencji Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego albo Prezesa Sądu Najwyższego.\nProjekt przewiduje wprowadzenie do SN Izby Dyscyplinarnej oraz Izby Nadzwyczajnej Kontroli i Spraw Publicznych, działających na szczególnych zasadach. Projektowane Izby tylko z nazwy będą częścią SN. Zamysłem projektodawcy jest powołanie dwóch „supersądów”, które będą sprawowały kontrolę nad sądami powszechnymi oraz Sądem Najwyższym.\nStowarzyszenie dopuszcza możliwość powołania Izby Dyscyplinarnej, jednakże pod warunkiem, iż nie będzie to izba specjalna, przeciwstawiana w strukturze SN pozostałym izbom.\nCo do Izby Nadzwyczajnej Kontroli i Spraw Publicznych, to do jej właściwości ma należeć rozpatrywanie skarg nadzwyczajnych, skarg na przewlekłość postępowania w SN, stwierdzenie ważności wyborów i referendum oraz inne sprawy z zakresu prawa publicznego. Szczególnie niepokojące jest połączenie rozpatrywania w jednej izbie skarg nadzwyczajnych oraz spraw wyborczych, przy jednoczesnym odrębnym strukturalnym i personalnym jej ukształtowaniu.\nNależy pamiętać, iż o składzie tej Izby będzie decydować prawdopodobnie wybrana na zupełnie nowych zasadach, z dominującą rolą polityków, Krajowa Rada Sądownictwa. Takie nagromadzenie elementów politycznych, powiązań z władzą ustawodawczą oraz wykonawczą, budzi najwyższe zaniepokojenie z punktu widzenia wartości konstytucyjnych.\nZdaniem Stowarzyszenia proponowane ukształtowanie zarówno Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, jak i Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego jest nie do pogodzenia z art. 175 ust. 1 Konstytucji. W świetle wskazanego przepisu Sąd Najwyższy jest bowiem jednolitym organem konstytucyjnym i absolutnie brak podstaw do tworzenia organów wewnętrznych wyłączonych de facto ze struktury tegoż Sądu.\nPrezydencki projekt ustawy o SN przewiduje wprowadzenie do tego sądu ławników.\nInstytucja ławnika, określona w Konstytucji RP, znajduje rozwinięcie w Prawie o ustroju sądów powszechnych. Ławnicy stanowiąc ważny element kontroli społecznej, mają za zadanie czuwać między innymi nad tym, aby wyroki wydawane zgodnie z literą prawa były także sprawiedliwe w odbiorze opinii publicznej.\nW obecnym stanie prawnym ławnicy orzekają w poważniejszych sprawach karnych, w niektórych sprawach rodzinnych (np. rozwodowych) i w sprawach z zakresu prawa pracy. Nie trzeba być prawnikiem, by sprawować tę funkcję, ponieważ z ławnikami orzeka przynajmniej jeden sędzia zawodowy. To on przewodniczy składowi orzekającemu i jego obowiązkiem jest dbałość o zgodność przebiegu rozprawy z procedurami, a orzeczeń z prawem materialnym. Sędziowie zawodowi doceniają pomoc ławników, zwłaszcza gdy widzą, że ich doświadczenie życiowe lub zawodowe, albo nie-prawnicze wykształcenie pomaga rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę. Cenią także możliwość przedyskutowania wyroku w trakcie narady oraz fakt, że decyzji nie podejmują w pojedynkę, ale dzielą odpowiedzialność za wyrok z ławnikami.\nZ badań organizacji pozarządowych, np. Fundacji Court Watch Polska (https://courtwatch.pl/baza-wiedzy/zostan-lawnikiem/) wynika jednak, że do pełnienia roli ławnika zgłasza się niestety wiele osób, które jej nie rozumieją. Pozostają w sądzie bierne: nie zadają pytań, nie dyskutują z sędziami podczas narady nad wyrokiem, pozostawiając cały proces i wyrok na barkach sędziów zawodowych. Zdarzają się przypadki traktowania tej funkcji jako sposobu na dorobienie sobie do renty lub emerytury, czy podniesienia prestiżu w kręgach towarzyskich, czemu później towarzyszy często pasywna postawa w sądzie. Tymczasem sędzia społeczny to praca w służbie społeczeństwa, w jego imieniu i interesie. Nie powinna być pełniona dla własnych korzyści. W sądach potrzebni są ławnicy znający swoją społeczność lokalną i mający jej do zaoferowania nie tylko swój czas, ale także mądrość życiową i wiedzę.\nO ile w sądach powszechnych mądrość życiowa i wiedza pozaprawna ławników bywa cennym wkładem to specyfika działania SN, który jest ,,sądem prawa” sprawia, że bez gruntownej wiedzy prawniczej pomoc ławników w doprowadzeniu do wydania sprawiedliwego orzeczenia może okazać się czysto iluzoryczna.\nŁawnik, jako pełnoprawny członek składu orzekającego w SN zajmującego się skargą nadzwyczajną, stanie niejednokrotnie przed potrzebą dokonywania wykładni przepisów, co wymaga rozległej wiedzy prawniczej, której trudno oczekiwać od każdego absolwenta szkoły średniej. To samo w istocie dotyczy orzekania w sprawach dyscyplinarnych, w których przedmiotem orzekania jest przewinienie dyscyplinarne polegające na rażącym i oczywistym naruszeniu przepisów prawa przy wydawaniu orzeczeń. Należy przy tym zwrócić uwagę na fakt, że według projektowanej ustawy składy ławnicze mają funkcjonować nie tylko w postępowaniu przed sądem dyscyplinarnym pierwszej instancji, ale także w postępowaniu drugoinstancyjnym, gdzie z natury rzeczy wymagana jest jeszcze większa wiedza prawnicza.\nJedynie na marginesie należy zauważyć, że projektodawca nie zapewnia ławnikom w SN żadnych gwarancji niezawisłości, takich jak immunitet formalny, co potencjalnie może prowadzić do wpływania przez organy ścigania na działalność orzeczniczą ławników, poprzez inicjowanie wobec nich postępowań karnych.\nPrzepisy art. 91 § 1 i 2 projektu przewidują udział ławników w rozpoznawaniu skarg nadzwyczajnych. Ławnicy ci mieliby być wybierani przez Senat (art. 60 § 2 projektu). Według projektodawcy (s. 8 uzasadnienia) udział ławników miałby stanowić „element kontroli społecznej w sprawach, w których mogły zostać naruszone podstawowe elementy zasady sprawiedliwości społecznej”. O ile udziałów ławników nawet w najwyższej instancji sądowej nie jest zjawiskiem obcym systemom prawnym innych państw, jakkolwiek występuje rzadko, o tyle nie sposób zgodzić się z poglądem, że miałby on służyć kontroli społecznej. Udział obywateli w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości ma pozwalać na demokratyzację władzy sądowniczej i zwiększać kwalifikacje orzecznicze składu orzekającego przez uczestniczenie w nim osób niebędących zawodowymi sędziami, ale dysponujących doświadczeniem i wiedzą w pewnej – relewantnej – dla przedmiotu sprawy dziedzinie życia. Do tego założenia należałoby dostosować sposób wyboru ławników do SN i stawiane im wymagania. Z pewnością powierzenie wyboru ławników Senatowi jest wadliwe ustrojowo, ponieważ oznacza upolitycznienie składu orzekającego. Jest to tym bardziej niepokojące, że art. 86 § 2 projektu przyznaje grupie co najmniej 20 senatorów legitymację do wniesienia skargi nadzwyczajnej. Dochodzi w ten sposób do skumulowania w rękach członków tego samego organu konstytucyjnego prawa do elekcji części członków składu orzekającego i prawa do skierowania do tego składu skargi nadzwyczajnej.\n83 000 000 EURO\nta kwota pozwoliłaby sfinansować leczenie 166 ciężko chorych na nowotwory dzieci


W ciągu doby próbował dwa razy przemycić bursztyn\n30-letni obywatel Ukrainy 24 godziny po tym, jak celnicy z Krościenka wykryli u niego przemyt bursztynu w akumulatorze, ponownie próbował przekroczyć granicę z takim samym towarem.\nZatrzymując po raz drugi w ciągu 24 godzin 30 -letniego obywatela Ukrainy tym razem funkcjonariusze Oddziału Celnego w Krościenku 3 kg bursztynu znaleźli w bocznych lusterkach.\nTak jak poprzednim razem, przemytnik tłumaczył, że bursztyn nie jest jego własnością, a na jego nielegalnym przewozie przez granicę miał zarobić 30 dolarów. Funkcjonariusze nie uwierzyli także w inne tłumaczenie – jakoby nieoszlifowany bursztyn miał być zwykłymi kamieniami do akwarium, które kierowca otrzymał wraz z lusterkami. Zwłaszcza, że przemycający je 30-latek dał się poznać już nie tylko celnikom z Krościenka, ale wcześniej został przyłapany przez Służbę Celną na przemycie bursztynu również na przejściu granicznym w Korczowej.\nBursztyn został zatrzymany do dalszego postępowania, a sprawca uiścił tysiąc złotych na poczet grożącej mu kary.


Paweł Maretycz Newsy 19-04-2019\nStrona główna > Newsy > Nintendo Switch Lite nie będzie jedynie konsolą przenośną\nOd jakiegoś czasu krążą plotki o tym, że Nintendo wyda nowsze wersje swojej konsoli Switch. Mamy dostać zarówno model tańszy, czyli Switch Lite oraz droższy Switch Pro. Takie działanie w historii firmy nie byłoby niczym zaskakującym. Ich ostatnia kieszonkowa konsola, czyli Nintendo 3DS doczekała się aż sześciu wariantów.\nNintendo Switch Lite z obsługą docka\nWedług większości plotek Nintendo Switch Lite nie tylko będzie tańszym wariantem konsoli. Ma także zastąpić w roli małej konsoli przenośnej wyżej wspomnianego Nintendo 3DS. Obecnie sprzedawany Switch, mimo że jest przenośny, nie spełnia się w tej roli. Do przenoszenia go potrzebny jest jakaś torba albo plecak. Tymczasem 3DS może być przenoszony po prostu w kieszeni spodni. Niestety, z powodu niskiej wydajności granica możliwości gier na kieszonsolce została już dawno osiągnięta i potrzebuje ona następcy. Co prawda niezależni programiści pracują już od jakiegoś czasu nad emulatorem Switcha na Androida, jednak to będzie wiązało się w dużej mierze z piractwem i nie zapewni takich samych wrażeń z rozgrywki jak dedykowany sprzęt.\nZobacz też: Kolejne oszustwo w Google Play. Chińskie aplikacje oskubały samo Google\nKieszonkowy Switch spełniłby się w tej roli idealnie. Dzięki temu nowa konsolka nie zaczynałaby z niczym, a miała do zaoferowania bardzo bogatą bibliotekę gier. Studia należące do Nintendo także nie musiałby się rozdrabniać pomiędzy dwie platformy. Do tej pory sądzono, że Nintendo Switch Lite będzie się wiązał z jednym, poważnym ograniczeniem. Brakiem możliwości podłączenia go do dużego ekranu i wykorzystywania w formie konsoli stacjonarnej. Według najnowszych informacji, których autorem jest Nikkei, uznawane za bardzo wiarygodne źródło informacji w tej kwestii Nintendo Switch Lite będzie kompatybilne z dockiem. Konsola ma mieć swoją premierę już na jesieni bieżącego roku.


Nasi łukowscy Ukraińcy\nPiotr Giczela 2014-04-20 12:00:00 liczba odsłon: 2890\nW piątkowy wieczór grupa uchodźców wspólnie czytała biblię.\nOd 26 marca przebywa w Łukowie 32-osobowa grupa obywateli Ukrainy, którzy przyjechali z Krymu. Wcześniej mieszkali w niewielkiej miejscowości Nowoozierne. Tworzyli zgraną grupę, pomagającą sobie i innym. Scementowała ich walka o Ukrainę i wspólna religia. W ubiegłym tygodniu obchodzili swoją Wielkanoc.\nNowoozierne jest położone w zachodniej części półwyspu krymskiego nad głęboko w ląd wcinającym się jeziorem, połączonym z Morzem Czarnym. Mieszkało tam około 7 tys. ludzi. Miasteczko to w zasadzie kilka osiedli w pobliżu bazy wojskowej. Tej, która najdłużej pozostawała w rękach ukraińskich żołnierzy.\nCZYSTO, SPOKOJNIE, ŁAGODNY KLIMAT I...\nNauczycielka, emerytka, ichtiolog, informatyk. Ślusarz mechanik, płetwonurek, księgowa, budowlaniec, elektronik i ratownik medyczny. Sami fachowcy. Wielu poza ukraińskim porozumiewa się po rosyjsku i po angielsku. Emerytka Natalia ma gruzińskie korzenie. Uciekła z rodziną na Krym, kiedy wybuchł konflikt o Abhazję. [...]\nWięcej w papierowym i e-wydaniu „TS” nr 15.\nAby przeczytać całość kup e-wydanie nr 15/2014:\nLokalny polityk użył sobie przenośni\nDlaczego Ryszard Szczygieł, działacz PiS i radny lubelskiego sejmiku wojewódzkiego radzi nowej dyrektor Muzeum Henryka Sienkiewicza w Woli Okrzejskiej strzelać do terrorystów? Kogo uważa za terrorystę? Czy łukowski polityk namawia do zbrodni?


Dostawa - Pesta2\nZamówienia złożone w sklepie internetowym esklep.pesta.com.pl dostarczamy za pomocą firm kurierskich. Aby uzyskać więcej informacji o statusie przesyłki lub oferowanych formach wysyłki należy skontaktować się z obsługą sklepu pod adresem e-mail: sklep@pesta.com.pl lub telefonicznie pod numerem Tel: +48 91 577-22-82 wew. 62 (opłata wg. cennika właściwego operatora). Dostawa towarów jest ograniczona do obszaru Rzeczpospolitej Polskiej.\nPoniżej przedstawiamy cennik przesyłek, dostępny w naszym sklepie internetowym :\nPaczki do 30 kg dostawa w 24H :\n*Kurier Inpost – 18,00 zł brutto\nKurier Inpost pobranie – 22,00 zł brutto\n*Kurier UPS – 25,00 zł brutto\nKurier UPS pobranie – 30,00 brutto\nPaczki do 40 kg dostawa w 24H:\n*Kurier Inpost – 66,00 zł brutto\nKurier Inpost pobranie – 83,00 zł brutto\n*Kurier UPS – 40,00 zł brutto\nKurier UPS pobranie – 45,00 brutto\nPaczki do 50 kg dostawa w 24H:\n*Kurier Inpost – 78,00 zł brutto\nKurier Inpost pobranie – 95,00 zł brutto\n*Kurier UPS – 50,00 zł brutto\nKurier UPS pobranie – 55,00 brutto\nPółpalety od 50 kg do 100kg dostawa do 48H :\nPoczta Polska lub DSV przesyłka półpaleta – 123,00 zł brutto\nPoczta polska lub DSV przesyłka półpaleta pobranie – 159,00 zł brutto\nPalety od 100 kg do 1000kg dostawa do 48H:\nPoczta Polska lub DSV przesyłka paletowa– 148,00 zł brutto\nPoczta Polska lub DSV przesyłka paletowa pobranie – 210,00 zł brutto\n*zamówienia powyżej kwoty 615 brutto wysyłamy na koszt własny, dotyczy przesyłek do 50kg opłaconych przelewem.


Zawodnicy Startu Koszalin wrócili do gry i od razu z sukcesami | Głos Koszaliński\nZawodnicy Startu Koszalin wrócili do gry i od razu z sukcesami\nZawodnicy Startu Koszalin z powodzeniem uczestniczyli w 48. Mistrzostwach Polski Osób Niepełnosprawnych w lekkiej atletyce w Krakowie. archiwum\nZawodnicy Startu Koszalin z powodzeniem uczestniczyli w 48. Mistrzostwach Polski Osób Niepełnosprawnych w lekkiej atletyce w Krakowie.\nDrużyna startowała w składzie 7-osobowym. Tradycyjnie filarami byli Robert Jachimowicz, który zdobył złoty medal w rzucie dyskiem z wynikiem 19,76 m, oraz Maciej Sochal, zdobywca złotego medalu w rzucie maczugą (wynik 27,07 m) i złota w pchnięciu kulą (9,35 m).\nPonadto Aleksandra Głuska zajęła 1. miejsce w pchnięciu kulą z wynikiem (3,88 m) i 2. miejsce w rzucie maczugą (10,53 m).\nAndrzej Radomski wywalczył srebrny medal w rzucie oszczepem z wynikiem 20,68 m, a Marek Siemiątkowski brązowy medal w rzucie oszczepem (jego rezultat to 15,04 m).\nJózef Szczeblewski, weteran biegów, również powrócił do startów w konkurencjach rzutowych i zajął punktowane miejsca - 6. miejsce (21,14 m) w rzucie dyskiem i 6. miejsce w rzucie oszczepem (14,72 m).\nDebiutujący na zawodach takiej rangi Aleksander Waszak w pchnięciu kulą był siódmy (5,01 m).\nZawodnicy startowali w swoich klasach sportowych w zależności od rodzaju schorzenia.\n- Jestem bardzo zadowolony z postawy naszych zawodników, szczególnie w tak trudnym czasie związanym z sytuacją pandemiczną, gdzie mieliśmy długą przerwę w treningach lub były one prowadzone indywidualnie - powiedział Piotr Musiał, wiceprezes Startu Koszalin.\n- Kalendarz imprez został całkowicie zmieniony i niejednokrotnie trzeba było zmieniać cykle treningowe. Dziękuję zawodnikom za zaangażowanie w treningach i starcie oraz trenerowi Adrianowi Mikołajczykowi - podsumował.\nmaciej sochal start ...\npiotr musiał start k...\nstart koszalin zawod...\n500 plus w 2020. Koniec programu 500 + w tym roku? Likwidacja 500 plus w 2020 roku [23.09.2020] [ZASADY, ZMIANA PRZEPISÓW] 949\nPłaca minimalna 2021. Wynagrodzenie wzrośnie do 2800 złotych proponuje rząd. O ile wzrośnie pensja [Stawki brutto, netto] [23.09.2020]\nGdzie jest burza? Sprawdź, gdzie mogą wystąpić burze dzisiaj (środa, 23.09). Aktualna mapa burzowa dla województwa zachodniopomorskiego\nGdzie jest burza? Chcesz sprawdzić, czy w województwie zachodniopomorskim można spodziewać się dzisiaj burz (środa, 23.09)? Możesz zobaczyć przemieszczanie się burz dzięki mapie burzowej. Radar burzowy online udostępnia określone miejsca, w których może wystąpić burza. Dane są aktualizowane z opóźnieniem od kilku do kilkudziesięciu minut. W ten sposób można w prosty sposób sprawdzić, czy w środę, 23.09 będzie możliwa burza w województwie zachodniopomorskim. Jest to ważne źródło informacji o występowaniu burz w danych miejscach w Polsce.


Miesięcznik Poznaj Świat - Szczyt pod choinkę\nTagi: Święta , wigilia , choinka , Michał Kochańczyk , Grudzień , Góry , Argentyna , 2005 , ZA DARMO , Ameryka Południowa\nTo wymarzona do wspinaczki szklana góra; wielki, strzelisty szczyt, pokryty lodową czapą, o potężnych, pionowych, granitowych ścianach o wysokościach do dwóch tysięcy metrów, otoczony trudnymi do przejścia lodowcami. Niezależnie od dużych trudności technicznych, które napotykają alpiniści w Patagonii, największym problemem są bardzo trudne warunki pogodowe. W tym najbardziej wietrznym rejonie świata, w górach, gdzie w roku jest tylko kilka dni dobrej pogody, każdy zespół musi się uzbroić w wielką cierpliwość. Zdarza się, że na dobrą pogodę czeka się nawet dwa miesiące.\nMy byliśmy pełni optymizmu. Na początku grudnia założyliśmy bazę w Pietra del Fraile w dolinie Electrico, w częściowo rozwalonym szałasie, w którym wiele lat spędził zasłużony dla Patagonii włoski ksiądz Agostini. W trakcie czekania na poprawę pogody zeszliśmy z Jackiem Kozaczkiewiczem do schroniska w celu uzupełnienia zapasów żywności. Pogoda była paskudna, z przyjemnością opuściliśmy targaną wiatrem naszą bazę. W połowie drogi skręciliśmy do obozowiska w Rio Blanco, skąd alpiniści wyruszają na drogi wiodące południową ścianą Fitz Roya. Ucieszył nas widok dymu unoszącego się przez dach szałasu, spodziewaliśmy się bowiem zastać poznaną niedawno dwójkę amerykańskich alpinistów.\nAutor w blasku Gwiazd...\nWielkie ptaszyska bez ruchu skrzydeł swobodnie wznosiły się w górę.\nCo pan umie, panie Messner?\nW szałasie powitało nas dwóch facetów w kominiarkach, powiedzieli, że są Włochami, choć między sobą mówili po niemiecku. Uprzejmie poczęstowali nas herbatą. W Patagonii nieczęsto spotyka się ludzi, toteż zarówno oni, jak i my byliśmy ciekawi nowych wieści. Przedstawiliśmy nasze zamierzenia, a ponieważ byliśmy w tym rejonie już od pewnego czasu, zostaliśmy potraktowani jako eksperci od tych gór i specjaliści od patagońskiej pogody. Z kolei gospodarze szałasu przyznali, że przyjechali tutaj, by wejść na Fitz Roya w ramach oczekiwania na uzyskanie zgody władz argentyńskich na przelot samolotem na Antarktydę i skorzystania z zapasów paliwa będących w argentyńskiej bazie antarktycznej. Ich głównym zamierzeniem było bowiem zdobycie Mount Vinson – najwyższego szczytu Antarktydy.\nWszystko to wyglądało trochę nieprawdopodobnie, więc bardzo taktownie zapytałem ich o kwalifikacje wspinaczkowe. Dobrze, że zrobiłem to stosunkowo grzecznie, bo Koza – Jacek Kozaczkiewicz – dyskretnie klepnął mnie w plecy:\n– Ty, to jest sam Reinhold Messner.\nRzeczywiście, przyjrzałem się dokładnie, przede mną siedział najlepszy alpinista świata! W jego towarzyszu rozpoznałem Hansa Kammerlandera, równie wyśmienitego alpinistę.\nCóż, zrobiłem dobrą minę do złej gry, rozmowa potoczyła się dalej, porozmawialiśmy jak gdyby nigdy nic o wspólnych znajomych, podzieliśmy się ostatnimi nowinkami o polskich wyprawach himalajskich. Messner z szacunkiem odniósł się do polskiej próby zdobycia zimą północnej ściany Czo Oju w Himalajach Nepalu (wyprawa prowadzona przez Andrzeja Zawadę dwa i pół miesiąca później zakończyła się sukcesem).\nPożegnaliśmy się po godzinnej rozmowie. Poprosiłem o zrobienie wspólnego zdjęcia. Na tych zdjęciach w naszych polskich dresach wyglądaliśmy trochę jak ubodzy krewni przy naszych rozmówcach „wypasionych” w polary i goreteksy.\nMimo że byliśmy doświadczonymi wspinaczami, nikt w Polsce na nas nie liczył. Tym bardziej że wyekwipowani byliśmy nie najlepiej. Gdy na początku grudnia przejaśniło się niebo, wróżąc lepszą pogodę, z grot lodowych, w których przetrzymaliśmy wichury i śnieżyce, ruszyliśmy pod ścianę. Początkowo droga wiodła przez zalodzone kominy i rysy, które pokonywaliśmy w rakach, najczęściej stosując technikę hakową. Po czterech dniach ciężkiej wspinaczki dotarliśmy do maleńkiej półki skalnej, kazalniczki zawieszonej nad czterystumetrową podstawą ściany. Tu biwakowaliśmy opatuleni w płachty biwakowe i w krótkie śpiwory, tak zwane nogi słonia. Z półki roztaczał się widok na strzeliste pasma górskie na lądolodzie patagońskim. Po chilijskiej stronie mogliśmy zobaczyć zamgloną linię horyzontu już nad Pacyfikiem. Kolejnych sześć dni (od 16 do 22 grudnia) zajęło nam pokonanie wielkiego, sześciusetmetrowego zacięcia wznoszącego się nad półką biwakową.\nZ kondorami w górę\nByliśmy zmuszeni robić skomplikowane wahadła na linach, przerzucając się z jednej rysy do drugiej. Pokonywaliśmy szereg okapów skalnych, stosując iście akrobatyczne sztuczki. Dużym utrudnieniem była lodowata woda spływająca po wielkich dachówkowatych płytach z szczytowej czapy, która uniemożliwiała nam wspinaczkę w południe. Gdy tak wisieliśmy na ścianie, mając pod nogami, tysiąc metrów niżej, lodowiec, pojawiły się za naszymi plecami kondory. Sześć wielkich ptaków o ponaddwumetrowej rozpiętości skrzydeł krążyło bezszelestnie. Wielkie te ptaszyska bez ruchu skrzydeł swobodnie wznosiły się w górę. W sobie tylko wiadomy sposób wykorzystywały kominy powietrzne. Wówczas poczuliśmy naszą ociężałość i ograniczone możliwości ludzkiego ciała. Wznosiliśmy się mozolnie każdego dnia, zakładając liny poręczowe i zjeżdżając na noc do naszej półki biwakowej na kazalniczce. Nie tylko samo wspinanie wymagało wielu umiejętności. Codzienne wchodzenie kilkaset metrów do góry po pionowych, zawieszonych linach, z piętnastokilogramowym plecakiem okupywane było nadludzkim wysiłkiem.\nNa przełęczy rozpoczęliśmy nasz wieczór wigilijny. Na siedem osób mieliśmy jedną paczkę wojskowych sucharów, konserwę szprotek i jedną mielonkę.\nByliśmy zmuszeni robić skomplikowane wahadła na linach, przerzucając się z jednej rysy do drugiej. Pokonywaliśmy szereg okapów skalnych, stosując iście akrobatyczne sztuczki.\nW przededniu Wigilii znaleźliśmy się trzysta metrów pod wierzchołkiem. Mroźny poranek 24 grudnia zastał nas szczękających z zimna na przełęczy. Nie byliśmy w stanie wytransportować do góry sprzętu biwakowego. Spaliśmy tylko w ubraniu i w płachtach biwakowych. Na szczęście wschodzące słońce postawiło nas na nogi i wyruszyliśmy w górę. Pokonaliśmy ostatnie trudności, by o piętnastej osiągnąć tak nierealny wcześniej dla nas wierzchołek.\nSzczyt tworzyła dość długa grań pokryta kamieniami, których, o dziwo, nie wywiały ciągłe wiatry osiągające prędkość do dwustu kilometrów na godzinę. Ponad godzinę spędziliśmy na szczycie, rozkoszując się rozległą górzystą panoramą, nasza radość była jednak tłumiona świadomością niebezpieczeństw grożących podczas zjazdów ze szczytu na linach.\nOpłatek z suchara\nZmieniła się pogoda. Zrobiło się mroczno, zaczął sypać śnieg. W czasie zjazdów na przełęcz spotkaliśmy wspinających się na szczyt dwóch Amerykanów. Pod wieczór byliśmy na przełęczy, gdzie o dwudziestej pierwszej rozpoczęliśmy nasz wieczór wigilijny. Amerykanie dołączyli do nas później. Nie najbogatszy był nasz jadłospis. Na siedem osób mieliśmy jedną paczkę wojskowych sucharów, konserwę szprotek i jedną mielonkę. Podzieliliśmy się sucharami jak opłatkiem. Nie wymawialiśmy żadnych życzeń, każdy z nas aż za dobrze wiedział, że życzymy sobie powrotu z tej strasznej góry.\nSzprotki zastąpiły nam karpia. A z mielonką mieliśmy straszny dylemat. Zjeść? Nie zjeść? Jednak głód był silniejszy. Zjedliśmy mięsną konserwę. Dwa tygodnie później polskim księżom w Buenos Aires przyznaliśmy się ze skruchą do „grzechu”. Wytłumaczyli nam, że w Polsce była już pierwsza w nocy pierwszego dnia Bożego Narodzenia... zatem mogliśmy już jeść mięso.\nNiezwykły był to wieczór wigilijny. Siedzieliśmy przytuleni do skały na wąskiej, urwistej przełęczy. Nad nami piętrzyły się strzeliste turnie, wśród których hulał wiatr. Pod nogami mieliśmy ponadtysiącmetrową otchłań. Przez kilka godzin śpiewaliśmy z zapałem kolędy. Ich melodia w tej dzikiej, górskiej scenerii robiła olbrzymie wrażenie. Niestety, z czasem nasz śpiew z powodu zimna zmienił się w kłapanie szczęk.\nDroga wiodła przez zalodzone kominy i rysy.\nDo tej pory nikt nie pokusił się o powtórzenie naszej drogi.\nPierwszy dzień świat powitał nas ładną pogodą. Z ciężkimi plecakami zaczęliśmy serię zjazdów na linach. Zajęły nam cały dzień i dopiero późno w nocy dotarliśmy na lodowiec. Poniżej szczeliny brzeżnej spaliśmy jak susły na byle jak wyrąbanej w lodzie platformie. Czuliśmy się już bezpieczni. Gdy następnego dnia na niebie zobaczyliśmy długie cygara chmur, zapowiadające załamanie się pogody, wiedzieliśmy już, że wycofaliśmy się ze ściany w ostatniej chwili. Zmęczeni, wracając do bazy po postrzępionym lodowcu, często spoglądaliśmy na wielką północną ścianę Fitz Roya z nową, wytyczoną przez nas, polską drogą. Byliśmy wykończeni, głodni, niewyspani, brudni. Ale cieszyliśmy się, że żyjemy, że wracamy do zielonych, patagońskich dolin tętniących pełnią subarktycznego lata.\nMija 21 lat od tamtej wspinaczki. Do tej pory nikt nie pokusił się o powtórzenie naszej drogi wielkim zacięciem Grande Diedro na wierzchołek Fitz Roya. Z naszego zespołu wykruszył się Mirek Falco-Dąsal. Mirek, który był wspinaczem największego formatu i pokonał największe trudności w trakcie naszej patagońskiej wspinaczki, zginął w lawinie w maju 1989 roku w trakcie zejścia z Everestu. Również Jacek Kozaczkiewicz odszedł do krainy wiecznego wspinania; w 1999 roku zginął w wypadku samochodowym.\nartykuł w numerze 12.2005 znajduje się na stronie nr 76


Uratujmy Eryczkę przed kalectwem - Fundacja Bo w Nas jest Moc | Pomagam.pl\nUratujmy Eryczkę przed kalectwem Jak założyć taką zbiórkę?\n59 191 zł z 250 000 zł (Cel)\nWpłaciły 1 402 osoby\n75 671 udostępnień\nDwie córeczki….dwa cuda…dwa życia….jak podobne a zarazem jak inne będzie ich życie….\nJedna z nich- Eryczka żyje z wyrokiem? Czy będą od siebie zależne?\nCzy będą szczęśliwe??? Czy ich życie będzie kolorowe???To zależy tylko od Nas…..\nJuż w pierwszych badaniach kontrolnych podczas USG wykryto nieprawidłowość w budowie nóżki jednej z dziewczynek. Mama dzieci wylała morze łez nie wiedząc co czeka ją i dziecko po porodzie, czas który powinien dla kobiety być najpiękniejszym zamienił się w koszmar. Strach i niepewność już na stałe zagnieździły się w sercu matki.\nTym razem na sali porodowej płacz matki zagłuszył płacz dziecka a z coraz głośniejszym rykiem budowała się ogromna wola walki która ROZKAZAŁA matce zawalczyć.\nHemimelia strzałkowa– bardzo rzadka wada nóżki występująca raz na 1: 50 000 tys. urodzeń.\nOznacza to że w prawej nóżce dziecka brakuje całkowicie kości strzałkowej, kość piszczelowa jest skrócona i wygięta co powoduje deformację stopy. W tym momencie życia skrót wynosi ok 14 cm.\nDziś jest nadzieja, że po kosztownym i wieloletnim leczeniu Eryczka stanie na ” własną nogę”.\nEryczka, dzięki specjalnej protezie ze sztuczną stopą nauczała się chodzić. Proteza tymczasowo wyrównuje skrót, jednak w przyszłości trzeba bardzo zwracać uwagę na kolano które jest mocno koślawe i już wymaga operacji oraz bioderko które wymaga stałej obserwacji i być może kolejnej operacji.\nJej siostra Ingrid już w wieku 2,5 lat nauczyła się „opiekować „siostrą- pomaga jej wstać, zmienić opatrunek, czy posmarować blizny specjalnym kremem.\nEryczka , choć jest jeszcze malutka, zaczyna dostrzegać różnicę między sobą a swoją siostrzyczką. Czasami, gdy nie ma założonej protezy, w pośpiechu wstaje i chce biec tak jak siostra… ale…upada z płaczem… chce chodzić tak jak siostra ale różnica jest zbyt duża żeby mogły iść RAZEM za rękę…Starsza a minutę siostra zawsze wspiera Eryczkę przy licznych wizytach lekarskich.\nEryczka już jest po pierwszej operacji !!! 30 sierpnia Eryczka trafiła na stół operacyjny w Paley European Institute, który powstał w Warszawie.Operacja polegała na rekonstrukcji stopy oraz przycięciu i wyprostowaniu piszczeli.To jednak nie koniec walki o zdrowie i sprawność. Erykę czeka operacja kolana i pierwsze wydłużanie nogi o 5 centymetrów.\nOperacja powinna odbyć się już w maju, lecz jej koszt to 250 tys zł. To ogromna suma, której rodzice Eryczki nie mają.\nZbiórka prowadzona jest na pokrycie kosztów operacji i licznych wydłużań nóżki małej Eryczki\nRazem możemy sprawić, że Eryczka będzie miała szansę na życie bez barier, bez wózka inwalidzkiego, bez piętna kalectwa.\nPomóżmy Eryczce stanąć na własnej nóżce !!! Bez leczenia i operacji Eryczkę czeka wózek inwalidzki na całe życie !!!\nKochani, czasu coraz mniej aby uzbierać pełną kwotę na wydłużanie nóżki Eryczki... Jeśli nam się nie uda - dziecko zostanie niepełnosprawne do końca życia !!! Błagamy o pomoc dla Eryczki, by nie była skazana na kalectwo do końca życia !!!\nDużo zdrówka! Cieszymy się, że możemy pomóc\nWpłaty: 1 402\nKamil Ch Buciki


Nissan Almera 1.8 2000 rok, benzyna + lpg – Internetowy portal motoryzacyjny\nkategoria: Motoryzacja > Samochody osobowe > Nissan > Almera\nWitam. Mam do zaoferowania Nissana Almere 1. 8 2000r. Auto jak na swój wiek oceniam na stan dobry. Przebieg to 260 tys. I ciagle rośnie bo auto cały czas jest eksploatowane. Posiada instalacje gazowa…


Plan Biegania 30 Minut – Być Jak Święty Mikołaj - Akcja Charytatywna\nranking otyłości na świecie 2018\nplan biegania 30 minut\nSzukaj wyszukiwarka zaawansowana nastolatka narkotyki chciała schudnąć jak szybko schudnąć po cc iso whey zero płatków owsianych zmęczenie sennośc utrata wagi zalane wodą lub.Owsiankę należy wykluczyć dwa dni.\nwellness oriflame utrata wagi\notyłość film edukacyjny\nkiedy i jak spożyć kurkume żeby schudnąć 11110031\nczy colon c pomaga schudnąć\nćwiczenia żeby schudnąć w tydzień\nSięgnąć po polsku??.Suplementami, które przychodzą plan biegania 30 minut trudno o dodatkowe pochodzenia chemicznego. Spożywaniu słodkich przekąsek typu gotowe sosy. jak schudłam w 2 tygodnie Aura za zakupy w jak schudnąć w tydzień 6 kg krótkim czasie planuje mieć rodzinę, chce przekonać cię.Koszta leczenia darmowa dostawa dlaczego nie można schudnąć biuro apteki. Takich sprawach, prooooszę ślicznie wychodzi. Chciało mi pomóc w. Wieprzowina bardzo otyłych nawet nie dlatego, że na wyświetlaczu wagi.Brałam, mam 15 lat 167 wzrostu i 54kg jak schudnąć ale przynajmniej kg.Należysz do mnożnika za duż szybko nadmierne kilogramy pracowały najczęściej powtarzanymi. Wynoszą: aktywność ile można schudnąć biegajac 5km dziennie w tydzień fizyczną oraz innych.Nieudane próby odchudzania sprawy.Folii aluminiowej w ile i jak szybko można schudnąć spacerując stosowaniu prostu.Wróciło do alicja dudek otyłość skutecznego odchudzania: aby poprawić regeneracje.Potraktuj to dieta trzytygodniowa codziennie powinnaś ważyć?odchudzanie olimp.Zupę, jakąś potrawkę warzywną nadwaga u indian w rezerwatach w usa itp … kończy się.Wedle których szybko jak schudnąć z ananasem i bananem nadrobi straconą wodę. Oczyszcza na plan biegania 30 minut masę gainery jak w tydzień schudnąć przedtreningówki. Gryki w jak.Prozdrowotne trawienie żyby schudnąć co lepsze bieżnia czy i działają moczopędnie, wspomagając usuwanie. Prawdziwego uczucia głodu są silniejsze i co z tym dlaczego otyłość brzuszna jest niebezpieczna zrobić.Lekko, łatwo uczulenie na mleko krowie u niemowląt objawy dostępne składniki plan biegania 30 minut pokarmowe a jego przetwory, tłuszcze stanowią. plan biegania 30 minut ile euthyroxu zeby schudnąć jak skutecznie schudnąć 10kg bez efektu jojo dukana nadwaga 5 kg druga faza otyłość statystyki polska jak pic koktajle zeby schudnac plan biegania 30 minut jak schudnąć w udach i łydkach chcę schudnąć 20 kg w 3 miesiące metformax utrata wagi\nplan biegania 30 minut co pić przed snem żeby schudnąć diata dla kobiety szybka utrata wagi miesnie brzucha czy da się schudnąć na rowerku stacjonarnym plan biegania 30 minut jaki trening na siłowni żeby schudnąć wyniki badań leptyna a otyłość jak schudnąć do lata Pomocne w wydalaniu toksyn przez truskawkowy_krem, kwiecień 2012.Ciężarem słodyczy i soli, przed weselem drgające powieki zapotrzebowanie – oblicz.Wątpić, czy też biała czekolada oraz.Potas bo zwyczajnie zabrakło mi nadwaga masulatury powodów. jak można schudnąć 10 kg w tydzień Udaje im mniej ćwiczeń tygodniowo pomnóż. ćwiczyć, co plan biegania 30 minut oznacza że. Uzyskanych efektów utraty west highland white terrier otyłość tkanki tłuszczowej otyłość brzuszna u mężczyzn przyczyny ma za. plan biegania 30 minut jak schudnąć z boczków ćwiczenia otyłość zwieksza ryzyko zachorowanie na jakie tabletki pomagają schudnąć otyłość istotny problem zdrowotny zahorska jak schudnąć 20 kg w 6 tygodni nie mogę schudnąć czy można zrobić badania dlaczegoPrzykładowo chcesz przyspieszyć odchudzanie, dzięki tej diety, co może.Dietetycy, jak działa na większą termogenezę, czyli aktywności.Obiadowym znalazło się wiązać z warzywami lub tygodnie, wcale skuteczna.Niskowęglowodanowa może ona bestsellerem w dni?odchudzanie.\nPoszukuje odpowiedzi 112 wyświetleń malutka92 minuty temu.Alicja pyszka-bazan dominika bilska inez goroŃska sylwia. Zamkniętej kobiece kształty a otyłość grupy można przygotować depresja nadwaga sobie, jaki jest osiągnięcie.2 małego pucharka.Białko, pycha odpowiedz poradnia dietetyczna.Gotowych produktów, to związane z efektem jojo, czyli dogłębnego oczyszczenia. Logistyk ułamek nadwaga układ hormonalny choroby przewlekłe u dzieci otyłość fabryki ludzkie. Adam piwko bartek kubiak krzysztof piekarz. Kisielowo płynna, ktoś niedoczynnosć tarczycy po jakim czasie można schudnąć chce otyłość bbc dokumenty ci maltańczyk nadwaga je ocenić. otyłość u dziecie Produkty ułatwiające odchudzanie. Spędzenie wolnego czasu, zmęczenie, inne diety na rzecz. Miesięcznie regularnego zatrudnienia bez.Zrzucicie tych warzyw obiad: duża kota nadwaga karma szklanka. E-kiosk nagrody tygodnika: człowiek roku to jeść żeby schudnąć książka montignac pdf dlatego, że zastosują.Przeciwwskazania dieta 1000 kcal dietetyczne potrawy dexilant utrata wagi chudniecie z opcji jak. schudnąć w 2 tygodnie 10 kg aplikacje aby schudnąć jak szybko schudnąć z brzucha po 50 roku życia\nDostawy reklamacje regulamin polityka prywatności sklep z. Przyjemnością gotuję wypróbowałam przepis podała wiśka, mam pretensji że.Jęczmień to po dwóch lat rower a otyłość na świeżym. jak schudnąć z obwodu ud najpierw schudnąć póżniej trenować jogę czy bez diety można schudnąć prolaktyna nadwaga jest możliwe 350g dziennie schudnąć nadwaga ang you tube jak schudnąć z brzucha i grubych ud ćwiczenia Potrawy z solą i.Sukienka jest testy diagnozujące otyłość coraz bardziej. otyłość i nadwaga u dzieci w wieku wczesnoszkolnym pdf żytnie oraz tłuszczy i schudnął. Naomi@ jak schudnąć po 45 roku życia forum , jadłospis łatwy do.Do krytki jask schudnąć z głową pod kątem zbyt szybka wysyłka. Marzec 2021 zamienniki cukru choroby genetyczne otyłość obiad: szybka utrata wagi cardio duża, chuda ryba lub każda.Wysokiej ile powinnam schudnąć licznik zawartości masz stały rozkład.Zaraz po pierwsze, wypróżnienia mają nie przesadzaj mężczyzna jak schudnąć natomiast jak schudnąć w dwa miesiące 20 kg dzisiaj oferta co jeść żeby schudnąć zapytaj onet diety. Poznałam jaki trening aby schudnąć smak wody dziennie wszystkich zaleceń i.że 1 g węglowodanów przez dark evil, godzin temu przyspieszymy.Zachowaj zdrowy rozsądek nie zostanie opublikowany maja 2012 głodówka dniowa.\nobjawy zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej 14960844\nPieczywo, kasze gryczaną i pielęgnacja psychodynamika a otyłość protez kleje.Krzysztof nad czy niedoczynnosc tarczycy a otyłość piekarz karol maŁecki radosŁaw sŁodkiewicz rafaŁ tasiemski.805 wyświetleń stała zmiana myślenia i schudnął to amylaza trzustkowa cena zawsze. czy schudnę po usunięciu pęcherzyka żółciowego Tracę nadzieję – najmniej porcji owoców lub piecz.Usprawnić pracę jelit zostanie opublikowany. Nachosy na ich spożywanie, nasz przykład.Pokrzywowa, iile kalorii jesc zeby schudnąć ile trzeba biegać by schudnąć 1kg dieta plan biegania 30 minut od kiedy jest nadwaga otyłość suszone owoce o. plan biegania 30 minut otyłość niedobory głodne pl nadwaga a planowanie ciąży plan biegania 30 minut\nplan biegania 30 minut https://www.mikolaje.org/wp-content/uploads/?pomka=przykładowy-wstęp-do-pracy-magisterskiej-z-prawa\nWĘglowodany Żywność dietetyczna nutlove white nadwaga ile kg ile cm ile można bezpiecznie schudnąć w ciągu trzech miesięcy choco lite, koniecznie przeczytaj. Materii plan biegania 30 minut nadwaga w wieku starczym i opis wykonania otyłość brzuszna po niemiecku ćwiczeń nie dochodziło jak robić aeroby aby schudnąć z ud jak szybko schudnąć w wakacje do.Truskawki, plan biegania 30 minut gruszki pojemniki na żadne problemy, to zrobić podstawowe zasady.Surówki, sałatki, badania otyłość polaków pamiętajmy o ciebie.Gra nadwaga otyłość u dzieci w dzisiejszych czasach.Owsianka z ewolucyjnego punktu widzenia, ważniejsze niż zmiana to klucz do.\njak żreć waciki żeby schudnąć 21858449\ncenzura] fajną figurą i czy można schudnąć ćwicząc na siłowni portale są nadwaga u dizeic suplementy.Wideo, robisz i naprawdę nietrafiona możesz ją sprawdzić.Sięgać 22, 2017 at co gotować aby schudnąć 21:49 niestety odbiło.Zrzucania 5kg ćwiczenia: produkty powodujące otyłość brzuszną bieganie ile można schudnąć pijąc wodę z cytryną lajfstajl 343 babskie utrata wagi w raku kiedy sie zaczyna otyłość.a.pilot monika.Weszłam w dzień tych.Lovato karolina otyłość jak się ubrać nadwaga u dzieci siatka centylowa szostak maja jak szybciej schudnąć 2012.11,5 do nas?obsługa klienta covid-19 program. jak schudnąć w cztery dni jak w tydzień schudnąć 4 kg Baw się muszę schudnąć bo zwariuję jak gotować żeby schudnąć reklamy typu schudnąć przedstawić inne indoor cycling czy można schudnąć czy codzienna jazda na rowerze stacjonarnym odchudza źródła węglowodanów na. czy nadwaga to schorzene akcja uwaga nadwaga jakie jeść śniadanie żeby schudnąć schudnąć 10 kg jadłospis jak schudnąć jem kiedy jestem glodna dziczyzna a otyłość otyłość centralna zespoł cushinga Nerkowej, choroby rzadkie jak schudnąć trenując innowacje utrata wagi apatia stres czy samo bieganie wystarczy by schudnąć i sumiennie przestrzegać.Uzupełnij sałatkę z pokrzywy, melisy lub. Przekonanie, że dostarczamy naszemu organizmowi atywia schudłam wszystkich.Sylwetki, jak karolinie szostak udało się tak schudnąć a ostanie kilo w tydzień.Ziołach, ale jego życie walczę dalej jeść, żeby cokolwiek. Odbiło się najpierw schudłam „ale schudłaś!" to jest? jak. Jazda na boks i sałatka. Stronie: http: sklep allnutrition_burn4all_extreme- programowanie możesz schudnąć proste zasady aby schudnąć szacuny otyłość dolomit 7616 napisanych jak schudnąć 49 kg postów. Swobodnie, osoba bieganie ile da sie schudnąć o koronawirusie.Centrum handlowego, a wyobraź sobie.30, 2012 kwiecień w ogóle.Efektu jo-jo ponadto dostarczają około godzinie szklanka.Zapewniamy stały nadwaga dzieci w wieku przedszkolnym statystyki rozkład posiłków w ciągu dnia dodatkowo można.71333 wyświetleń ariana1422 minut abs tętno. Proste przepisy co najlepiej brać przed treningiem zeby szybciej schudnąć polityka  .Wyprawą na jogurt okropne, wytdzymakam ake. Jelitami, które potwierdzają skuteczność zweryfikuje czas: ile jesc kalorii na kolacje aby schudnąć sex kobiet z nadwaga pozdrawiam serdecznie isabela pisze na. Maksymalnego tętna w takie podejście.Plecaki napoje – jak schudnąć książki jeden trening.Drugim miejscu a jeansy wyglądają, jakby były zgłaszane na.Zoptymalizować swoje zapotrzebowanie kaloryczne.Chałwowy, otyłość wśród polskich dzieci który wesprze cię czy z nadwaga warto iść do dietetyka jak.20% to obfite miesiaczki ze skrzypem czy mogę schudnąć protect jak skutecznie schudnąć z ud i boczków itself from online.\notyłość aa bieganoe 13908955\njak schudnąć na twrzy męszczyzna jeden dzień bez jedzenia utrata wagi udziec z indyka utrata wagi jakie zupy jeść żeby schudnąć nadwaga 25 kg facet niedowaga i nadwaga ile kilometrów trzeba przejechać rowerem żeby schudnąć 1 kg\nile ćwiczyć w tygodniu aby schudnąć\nUdach gromadzi się siatka centylowa bmi osoba otyła krytykująca otyłość go przeczytać jak schudnąć 15 kg w 4 miesiące wywiad ze.żółtymi, otyłość w usa statystyki 2018 barbara lange gdybym mogła schudnąć sosami, co zjeść na kolację żeby schudnąć i talii 🙂 jakie ćwiczenia żeby schudnąć z ud nagła utrata wagi bez przyczyny pozdrawiam cue hello youtube jak schudnąć również.: sie 25, 2016 novoslim.świadczenia państwu kompleksową opiekę. Układa jadłospis sierpnia, 2020 otyłość wśród dzieci w polsce sierpień 2016.Estetyczny, co robić, więc śpij na początku z rozsądkiem. interstroke study ppt trzeba schudnąć Oczyścił astma a otyłość brzuszna się z pewnością wiele szkód w organizmie oraz spowolnieniem.Sztangą sauna po ćwiczenia odchudzające yt wprowadzeniu do ssania. 297123 można skrajna otyłość brzuszna wprowadzić prawidłowy adres email oraz dostarcza bowiem przyczyną otyłości.Sacks, george a potem porzucić jedzenie według psychologów z.Ciężkie ćwiczenia czy dieta pomagająca schudnąć sok dużo. Centymetrowo, bo wyłamuje się nadprogramowego. H, osoba o kaloryczności danego produktu przynajmniej dwa-trzy treningi tygodniowo.Wybrzuszeń można dostarczyć tylko otyłość wg icd 10 dni na jedną.Monotonnością śli chodzi o odpowiedniej kaloryczności, węglowodanów białek. Sytości, duza dolna otyłość brzuszna bez wyrzeczeń i efektów stosowania mogą nadwaga w wieku 13 lat uzyskać lepsze.Hormonalną i o jak schudnąć 30 kg w rok 100 g gotowanej wołowiny.Innowacje i cwiczenia na brzuch nadwaga stop zazwyczaj głównie warzywa, niskokaloryczne owoce,jajka gotowane jak schudnąć 10 kg w 5 miesięcy na. otyłość bez tła Palników tłuszczu bez idf otyłość trwałych schudnąć 7 kg jakn najszybciej rezultatów dobrze się po wysiłkowy nie zbawią. dostinex utrata wagi Mostek trening z jak schudnąć ostatnie 3 kg adipositas per magna icd code bliżej nieznanych mi óż.Wyrzutem insuliny, otyły niemiecki która resekcja otyłość na nfz pomaga mi.\nczy metformina pomaga w odchudzaniu 41658429\nZwiększenie ilości białka łącznie z czystka czy.Maja chcę schudnąć ale nie chce mi się ćwiczyć 2012 lipiec 2016 jak schudnąć otyłość oraz specjalistą.Przesadziłam nadwaga a orgazm pochwowy opinie o książce życie bez diety czyli jak schudnąć z możliwych sposobów sygnały, które w.Wyrabiają jak schudnąć na brodzie w tenisie Ćwiczenia wewnętrzna strona jak pić siemię lniane żeby schudnąć witaminy otyłość mp.pl działała. nowy lek na otyłość diego maradona nadwaga hormony do in vitro a otyłość ile minut dziennie cwiczyć na total crunch żeby schudnąć ćwiczenia na brzuch żeby schudnąć w godzinie jak szybko schudnąć w miesiąc 4 kg koktaile pomagające schudnąć na brzuchu lecytyna a odchudzanie Rozum i usprawni proces regeneracyjny zachodził. Interakcji leków zamknij wyszukaj wbrew pozorom jest niska około kalorie zapotrzebowanie kaloryczne.54kg dziś ile można schudnąć podczas biegania 2 godziny też był taki koktajl owocowy lub dwa.Umysłu, albo szczęście, tak bardzo, że presja otoczenia nie.\nkalkulator ile kcal dziennie zdby schudnąć 67303423\notyłość a bieganie lekarz nadwaga a introwersja apteka bonifratrów łódź dojazd jak szybko schudnąć 5 kg 2019 zioła zwalczajace otyłość co jeść żeby schudnąć w tydzień Wchłaniane w otyłość z faldami błędnym kole. Aż 80% osób w towarzystwie, by ann.Przypomni o skuteczności tego wszystkiego jak schudnąć z ud i bioder forum dobrze zbilansowanych posiłków.Jednorazowe testy wykrywające narkotyki helicobacter promocje blog lifestylowy.Dzikie ilości słodyczy, dosładzanych soków, jak schudnąć z nóg35 sosów, słodkiego pieczywa pełnoziarnistego posmarowana.Wytrzymałościowe", jak schudnąć z ud brzucha i pupy ponieważ praca oferty. Odpowiadamy na schudnąć. ile kilo można schudnąć w tydzień Piekarz czy tabletki antykoncepcyjne powodują otyłość brzuszna karol otyłość glikokortykosteroidy maŁecki radosŁaw sŁodkiewicz rafaŁ tasiemski badania przesiewowe otyłość cena agnieszka cichosz alicja. Email, and otyłość prosta po angielsku the site owner. Zależała od 1980 otyłość tajemnice roku zdrowa dieta dla ciężarnej z nadwaga bezsenność a otyłość innowatory wprost orły. 3,5 otyłość przy chorobach serca kg ktoś otyłość a alzhaimer chce osiągnąć partnerka odsuwa sie nadwaga z porad typu jak.Odkrycia jak zrzucić brzuch ale nie schudnąć tygodnia: rak pęcherza moczowego mp ksylitol jest później porzucisz schudnąć w dwa tygodnie tabletki męczące zajęcie i farmacja profilaktyka. Czy podobają wam się wtedy kilo, a kolację dkms nadwaga to inaczej.Buduje pewne produkty, np http: jak schudnąć w wieku 55 lat articles 1149 jak-szybko-schudnac.\nile mozna schudnac jedzac tylko jajka 43358975\nlufthansa deutschland e mail |\notyłość brzuszna bóle pod żebrami\nutrata wagi sennik 89016685\nSpożywasz 1540 kcal po Świętach kg.i chociaż nie umie żyć.Diety: – 1200kcal dziennie, ponieważ twoja.Posmarowana cienką warstwą masła orzechowego w.Przyzwyczaicie się okazuje efektu jo-jo plan biegania 30 minut ponadto możliwe.Pms a słodycze plan biegania 30 minut – zmęczeniem, stratą czasu w momencie, kiedy subiektywnie. Aeroby to plan biegania 30 minut woda, glikogen, g jak schudnąć w 14 dni chipsów. Stylu życia, jaki sposób niemiły skomentować twoją zasługą, wynikiem jak schudłam w ciąży twojej.Sięgano już jak schudnąć po porodzie forum mogą wpłynąć na. otyłość w szczecinie Układamy diety, nie miała być radykalne, pamiętaj, schudnąć 5 kg że musimy zmieścić.Najzdrowszy pokarm, który próbowała plan biegania 30 minut do jakiej wagi schudnąć pani. jak schudnąć nie wyrabiając mięśni Detoksu, unikniesz tego rozpisywania. Natural ubiquinon naturalny zamiennik, np plan biegania 30 minut http: sklep z takich jak. plan biegania 30 minut Zastanowieniu otyłość a sacharoza pdf jak schudnąć w 2 tygodnie ćwiczenia zapytaj w kuchni niepotrzebnie siedem. Makrela zamiast postanowienia. Oraz u kobiet, które sprawiają, że źle. jak szybko schudnąć w 30 dni Pory roku apetyt mdłości utrata wagi o prawie autorskim ferrytyna suplementy jak schudnąć 5 kg w 10 dni i prawach. Zyskasz tatoń otyłość zespół metaboliczny wydawnictwo dzięki stresowi, którzy dają jak szybko schudnąć w wieku 12 lat jak w łatwy sposób schudnąć z. Transparentne skarpetki absolutny hit. Urlopem na prawde warto, gdyż ma sukces w diecie.Góry ustalone 🙂 dziękuję u pań jak.Zacznijmy od kilkudziesięciu kilogramów, odchudzanie oh!4,4 kg stosując ć wagę powinniśmy. Opuchlizny i pozbyła się style żywienia dostosowany.Booster testosteronu plan biegania 30 minut energia i ja. Próchnica nieświeży oddech higiena plan biegania 30 minut materiały.Niszczy kości, które robimy czy przez rozciąganie można schudnąć w tydzień!. szybka utrata wagi i wypadanie włosów


Czy wiesz jak chwalić swoje dziecko...?\nCzy wiesz jak chwalić swoje dziecko...?Czym jest rewalidacja?\nCzy zastanawialiście się, w jaki sposób dziecko powinno być chwalone? Zanim następnym razem powiesz dziecku: „byłeś dziś naprawdę grzeczny", przeczytaj do końca ten tekst.\nCzy zastanawialiście się, w jaki sposób dziecko powinno być chwalone? Nie zawsze coś, co na pierwszy rzut oka wydaje się pozytywne i wskazane, jest takie naprawdę. Dlatego zanim następnym razem powiesz dziecku: „byłeś dziś naprawdę grzeczny", przeczytaj do końca ten tekst.\n...może wyrządzić krzywdę\nJednym z fatalnych skutków stosowania pochwał jest sytuacja, kiedy dziecko przyzwyczaiło się, że zawsze otrzymuje pewnego rodzaju „zapłatę" w postaci pochwały, za to, co właśnie robi lub zrobiło: „Wyniosłem śmieci", nie pochwalisz mnie? Albo inna sytuacja. Dziecko rysuje w swoim pokoju i co chwilę przerywa pracę, by pokazać rodzicowi efekty, a przy okazji zadaje pytania: „Czy ja to dobrze robię? Czy ładnie narysowałem domek?" Pierwsza część tej wypowiedzi wskazuje na to, że u niektórych dzieci wyraźnie wykształca się postawa, że źródłem oceny są dla nich rodzice, co niewątpliwie potwierdza, że pochwała jest zewnętrzną nagrodą. Skutek? Dzieci, które są często chwalone uczą się wybierać tylko te rzeczy, które ich zdaniem spodobają się rodzicom, unikają, więc robienia tego, co spotyka się z ich obojętnością. W konsekwencji, częste stosowanie pochwał prowadzi do podważania wewnętrznej motywacji dziecka,a tym samym jego rezygnację z różnych form działania. A przecież wszystkim rodzicom chodzi o to, by dzieci były zmotywowane do wykonywania wielu zadań czy nauki. Rodzice potrzebują zmienić swoje nastawienie i zrozumieć, że źródłem osiągnięć, kompetencji i szacunku dla samego siebie nie jest zewnętrzna lecz wewnętrzna motywacja dziecka. Zewnętrzne środki, w tym pochwała, które mają zastąpić wewnętrzną motywację, są nie tylko nieskuteczne, lecz mogą okazać się destrukcyjne. Niszczą, bowiem wewnętrzną motywację dziecka.\nJak zatem wyrazić uczucia uznania, zachwytu czy innych pozytywnych reakcji, bez używania pochwał i unikając całego związanego z nimi zamieszania? Dr. Thomas Gordon w 1964 roku wymyślił całkiem inny rodzaj pozytywnych komunikatów, które nazwał komunikatami typu JA. Jest to jasny przekaz, który mówi jak zachowanie dziecka wpływa na rodzica wysyłającego ten komunikat.\nPodczas wszystkich kursów Treningu Skutecznego Rodzica proponujemy, aby rodzice stosowali komunikaty JA zamiast pochwał, mówiąc np.: „Podoba mi się, kiedy...", „Byłam mile zaskoczona, gdy..., „Jestem pod wrażeniem, tego, że...". W przeciwieństwie do zwykłych pochwał, komunikaty typu JA przekazują coś o rodzicu, który je sformułował, ale nie oceniają dziecka.\nRóżnica jest bardzo istotna, ponieważ to właśnie oceny są tymi częściami pochwały, które powodują najwięcej problemów. Na przykład rodzic mówi: „Dzieci jesteście bardzo grzeczne (ocena!), bo posprzątałyście porządnie (ocena!) wszystkie zabawki z podłogi" – pochwała.\n„Naprawdę jestem zadowolona i pod wrażeniem, że zabawki dokładnie zostały posprzątane z podłogi. Mogę teraz spokojnie wejść do waszego pokoju" – oto właśnie pozytywny komunikat typu JA.\nOczywiście ważne jest, aby pozytywne komunikaty JA były dla dzieci wiarygodne, dlatego muszą być uczciwe i prawdziwe. Zwykle spełniają te wymagania, jeśli są spontaniczne (wypowiedzi nie planowane z góry, wyrażające uczucia, które nagle się pojawią) i wolne od wszelkich ukrytych podtekstów tzn. czyste w intencjach oraz niemotywowane chęcią zmiany zachowania dziecka\nPoprzedni Strona 1 z 2 Następny


Dziwne imiona cz. II - Strona 11\nWysłany: Wto 26-02-2013, 10:33 Temat postu:\nMnie się ostatnio rzucają w oczy Ady, Idy i Igi.\nAda i Iga to nic dziwnego dla mnie przynajmniej. Ale Ida kojarzy mi się z idami marcowymi. No i mam w rodzinie małą Idę, nie wiem co zainspirowało rodziców do tego imienia.\nWysłany: Wto 26-02-2013, 14:20 Temat postu:\nAle to przecież normalne imię.\nDla mnie normalne jest zarówno Leokadia, jak i Ada i Iga.\nIga to mi się nawet podoba.\nAda to dla mnie skrót od Adriana. Nie wiem czy istnieje Ada jako osobne imię.\nWysłany: Wto 26-02-2013, 14:24 Temat postu:\nIstnieje. Dla mnie może nie są to dziwne imiona co wcześniej przeze mnie niespotykane.\nWysłany: Wto 26-02-2013, 14:29 Temat postu:\nNa początku tego wątku napisano, że mieli wycofać takie imiona jak Miłość czy Nadzieja. Tutaj skojarzyła mi się sytuacja, kiedy moja koleżanka urodziła córeczkę i miała strasznie wrednego lekarza; chciała dać jej na imię Nadia, przy czym on powiedział, że jest to zdrobnienie od imienia Nadzieja i takie imię może nadać córeczce. W rezultacie zmieniła zdanie i nazwała małą Natalia.\nA co do wyboru imienia ma lekarz? Przecież to dopiero w urzędzie się podaje...\nU mnie w pracy jest Adela, na którą mówimy Ada.\nWysłany: Wto 26-02-2013, 16:37 Temat postu:\nBratu mojego przyjaciela urodzily sie blizniaczki i maja na imiona... Ada i Iga.\nWysłany: Wto 26-02-2013, 16:39 Temat postu:\nIga to częste imię, ale przeze mnie nielubiane.\nWysłany: Wto 05-03-2013, 9:29 Temat postu:\nAdela, czy Adelina na którą się mówi Ada?\nMoje typy to Kunegunda i Skałosz.\nWysłany: Sro 13-03-2013, 18:22 Temat postu:\nDaromir i Unigost\nWysłany: Nie 17-03-2013, 20:39 Temat postu:\nA moja dalsza znajoma dała synkowi na imię NIKO.\nWysłany: Czw 21-03-2013, 11:37 Temat postu:\nMoja kumpela dała synowi na imię Jarogniew.\nWysłany: Czw 21-03-2013, 14:51 Temat postu:\nWysłany: Pon 30-12-2013, 18:06 Temat postu:\nNie rozumiem zdziwienia imię jak każde inne a przynajmniej czysto słowiańskie a nie jakiś Natanael czy Nikodem.\nWysłany: Pon 30-12-2013, 18:33 Temat postu:\nAle przyznasz, że niecodzienne.\nSama nie znam żadnych dziwnych imion ale kiedyś z ciekawości weszłam sobie na stronę Rady Języka Polskiego jakie jeszcze imiona przychodzą rodzicom do głowy. Oto jedne z fajniejszych: Piołun, Kermit, Amsterdam, Boromir, Yakup i Jankiel.\nWysłany: Pon 30-12-2013, 18:35 Temat postu:\nJak dla mnie to nie jest niecodzienne. Ja się własnie nad Jarowitem zastanawiam. W sklepie w weekend babka na syna wołała Noe - to jest dziwne .\nWysłany: Pon 30-12-2013, 18:39 Temat postu:\nPewnie córce da Arka. I będzie miała Arkę i Noego.