Końskie, obóz jeniecki na Nowej Budowie. Wrzesień–listopad 1939. Relacje - Końskie.org.pl\nKońskie, obóz jeniecki na Nowej Budowie. Wrzesień–listopad 1939. Relacje\nPrawdopodobny teren obozu jenieckiego „na Budowie” - wrzesień 1939.\nFotografia odnalazłem w zakupionym pakiecie fotografii wykonanych\nprzez żołnierza niemieckiego w okolicach Końskich. Fotografia w zbiorach KW.\nPostanowiłem zebrać informacje na temat przejściowego obozu jenieckiego na tak zwanej Nowej Budowie (nazwa ta już nie jest używana) w Końskich. Większości konecczanom znana jest, chociażby pobieżnie, informacja o obozie jenieckim dla żołnierzy radzieckich. O obozie jenieckim dla żołnierzy polskich wiadomo jest niewiele.\nPracowałem w fabryce KOWENT ponad trzydzieści lat, nic nie wiedząc o wojennej historii starej hali KOWENT, terenu „złomu” i budynku magazynu zbożowego (wszystkie te zakłady już nie istnieją).\nPóźnym wieczorem 7 września weszły do Końskich niemieckie patrole rozpoznawcze 1 DLekkiej. Jej przemarsz przez miasto rozpoczął się 8 września przed świtem. „O szarówce” - jak relacjonowały osoby z personelu szpitala powiatowego, które na hałas przejeżdżających czołgów wyjrzały przez okna z nadzieją, że to nasze. Były to czołgi 1 DLekkiej. Jej kolumna główna pojechała przez Gowarczów do skrzyżowania szos na północ od miejscowości Rozwady, skąd skierowała się na Radom. Około południa 8 września weszły do Końskich oddziały niemieckiej piechoty, a po południu dojechał sztab 10 Armii (dca gen. Walther v. Reichenau, szef sztabu gen. Friedrich v. Paulus) i zakwaterował się w pałacu Tarnowskich. Nie na długo: około 10-11 września przeniósł się dalej na wschód, a jego miejsce zajął sztab Armeegruppe Sud (Grupa Armii Południe) gen. Gerda von Rundstedta. Chwilowym i też nieproszonym gościem był w Końskich kanclerz i wódz III Rzeszy Adolf Hitler, lustrujący postępy niemieckiej napaści na Polskę.\nTuż za czołowymi pododdziałami Wehrmachtu pojawiły się w Końskich liczne formacje tyłowe i policyjne, wśród nich Feldgendarmerie (kwatery przy ul. Łaziennej), ekspozytura Einsatzgruppe II der Sicherheitsdienst i Geheime Feldpolizei (kwatery w ówczesnej szkole powszechnej nr 1 przy ul. Warszawskiej), oraz niewielka początkowo obsada posterunku policji porządkowej - Landespolizei, której szefował Oberleutnant Kriegsbaum. Policja ta, nazywana przez cały okres wojny „żandarmerią”, ulokowała się w najwyższym w mieście budynku przy ul. 3 Maja 60, którego właścicielem był żydowski kupiec Edelist. Na skraju miasta przy ul. Warszawskiej, na tzw. Nowej Budowie, rozkwaterował się dość liczny oddział hamburskiego SA, funkcjonujący w charakterze Hilfspolizei i zatrudniony jako straż obozu „na Budowie”.\nWkrótce następowały wydarzenia przypominające w sposób dramatyczny, że wojna trwa nadal. Jadący 10/11 IX samochodem z Końskich na Drzewicę generał major Fritz v. Roettig, SS-Oberfuehrer i generalny inspektor żandarmerii na Śląsku, wyprzedził eskortę i w rejonie Kraszkowa wjechał na placówkę kpr. pchor. Władysława Dowgierda z 1 komp. 77 pp, który w składzie zgrupowania podpułkownika dypl. Jana Kruka-Śmigli z rozbitej pod Piotrkowem 19 DP, przechodził na tyłach nieprzyjaciela w kierunku Wisły. Samochód Roettiga został trafiony celnym strzałem z karabinu ppanc. i zapalony wiązką granatów. Generał, jego adiutant i kierowca zostali zabici. W zastawioną w tym miejscu zasadzkę wpadła generalska eskorta i też poniosła straty. Zginął także dowódca polskiej placówki, pchor. Dowgierd. Po powrocie reszty eskorty do Końskich, Niemców ogarnęło podniecenie: „Freischuetzen” w okolicy!. Ortskommandantura zarządziła wyłapanie w mieście wszystkich dorosłych mężczyzn i osadzenie ich pod strażą Hilfspolizei za drutami „starej Budowy”. Jedenastego września przywieziono do koszar Hilfspolizei na Budowie dwa spalone trupy: generała i jego adiutanta. Sprowadzono dla nich dwie trumny, lecz wykorzystano tylko jedną, w której wywieziono zwłoki generała Roettiga do Rzeszy. Czterech zabitych żołnierzy umieszczono na pewien czas w kościele, gdzie odwiedzali ich liczni koledzy. Niebawem wśród niemieckiej załogi Końskich rozniosła się pogłoska, że ciała zostały sprofanowane. W celu zbadania okoliczności tej „zbrodni” powołano specjalną „Mordkommission”, która obaliła zarzut, stwierdziwszy, że po pierwsze: zarówno generał jak członkowie jego eskorty polegli w walce z regularnymi polskimi oddziałami, a po drugie, że nie zostali po śmierci okaleczeni. Dowództwo 10 Armii wydało na tej podstawie najsurowszy zakaz stosowania przewidzianego w takich razach odwetu. Mimo to w obozie na Budowie wybrano i rozstrzelano 20 cywilów i jeńców, przebranych w ubrania cywilne, którzy mieli na sobie skrwawioną odzież, lub posiadali niemieckie pieniądze. Jak głosi raport Einsatzkommando II: „z tego powodu zostali uznani za sprawców masakry niemieckich żołnierzy i rozstrzelani”. Znaleziono więc winnych masakry, której nie było co urzędowo stwierdzono. Również ze szpitala powiatowego Niemcy wywieźli wówczas w nieznanym kierunku pewną liczbę rannych żołnierzy. Można domniemywać, że ich także rozstrzelano.\nOkupacyjny zarząd na zajętych przez Wehrmacht obszarach Polski, regulowany przez dekrety Hitlera z 8 i 25 IX 1939 roku, sprawował początkowo naczelny dowódca wojsk lądowych gen. Walther v. Brauchitsch i podlegli mu dowódcy pięciu armii. W dniu 3.09.39 władza okupacyjna przeszła w ręce administracji wojskowej, na której czele stanął gen. Gerd v. Rundstedt, jako naczelny dowódca „Wschód” z siedzibą w Spale. Częścią składową administracji wojskowej były powołane do spraw cywilnych urzędy „szefów administracji” z Hansem Frankiem, jako „naczelnym szefem administracji”. W tym czasie dowództwo „Wschód” zaczęło już sporządzać remanent kampanii w Polsce. Likwidowano przejściowe obozy jeńców (w tym i ten „na Budowie”) i przewożono ich do stalagów i oflagów w Rzeszy.\nW obozie jeńców na Budowie, który utworzyli Niemcy po wkroczeniu do Końskich szybko zapanował głód i choroby. Samorzutnie powstały komitety pomocy. Pod szyldem Czerwonego Krzyża przynoszono do obozu wiadra z zupami, leki, dzież, bieliznę osobistą. Z moich najbliższych uczestniczyły w tej akcji starsze siostry Alina i Barbara, Dzidka Lutowska, oraz panie: Irena Kuletówna i Jadwiga Zamłyńska. Jak pamiętam, udało się wydostać z obozu dra Pajewskiego, pana Kazimierza Linke z Poznania i podchorążego Jerzego Kwaśniewskiego ze Lwowa.\nLas „zabliźnił rany” po kamieniołomie w okolicach Rogowa.\nPozostał sztuczny wąwóz (prawie 10 metrów wysoki). Foto. KW.\nNadchodził wieczór. Zbliżaliśmy się już do Rogowa myśląc już o domu i o tym, w jakim stanie go zastaniemy. Jednak ani ojcu ani mnie nie było dane dotrzeć tam i tego wieczoru i w dniach najbliższych. Idąc pod stromą górkę, nie mogliśmy dostrzec niespodzianki, jaką nam i wszystkim powracającym do Końskich ze wschodu przygotowano. Za szczytem wzniesienia, obok starego kamieniołomu czyhała na nas zasadzka: na szosie piesze posterunki feldżandarmerii wzmocnione przez motocyklistów z karabinami maszynowymi. W otoczonym posterunkami kamieniołomie siedziały już ze dwie setki mężczyzn. Tam też Niemcy wpychał nowoprzybyłych, oddzielając ich od kobiet i dzieci, których puszczali do miasta poganiając „Los, los, weitergehen!” Nie zdążyliśmy się nawet pożegnać z mamą Kaziem i Bartkiem, a już siedzieliśmy razem i innymi na dnie wyrobiska.\nNiemców było wokół nas kilkudziesięciu. Jeden z nich podszedł do mnie i zainteresował się butami, które miałem przewieszone przez ramię. Oglądał je z zainteresowaniem i podał drugiemu, który do niego podszedł i też się moimi butami zainteresował. Po chwili otoczyła mnie gromada żołnierzy. Podawali sobie buty z rąk do rąk i w pewnej chwili zorientowałem się, że buty gdzieś znikły, a otaczająca mnie gromadka Niemców zaczyna rzednąć. - Meine Stiefeln, wo sind meine Stiefeln? - zacząłem się dopytywać tych, których miałem jeszcze w zasięgu. Wówczas jeden z nich podszedł do mnie i nie podnosząc głosu powiedział znacząco: - Seinich frech, Mensch! Undhalfs Maul, sonst... Nie bądź bezczelny chłopie! Gęba na kłódkę, bo... i nie dokończył, lecz spojrzał na mnie znacząco. Pojąłem wreszcie, że butów już nie odzyskam, a mogę dodatkowo napytać się nie lada kłopotów. Czułem się głupio. Gdyby odebrali mi te buty siłą, pod groźbą pistoletu, to bym zrozumiał: łup wojenny, rzecz praktykowana od stuleci. Ale żeby żołnierze Wehrmachtu kradli, jak nędzne złodziejaszki w tłoku? - to mi się nie mieściło w głowie...\nKiedy w kamieniołomie zebrała się dostateczna - zdaniem naszych wartowników, liczba zatrzymanych, sformowano kolumnę, otoczono ją konwojentami po bokach, a motocyklami z bronią maszynową na przyczepach od przodu i z tyłu i popędzono w stronę miasta. Niektórzy byli wystraszeni i pełni najgorszych obaw. Inni rozumowali przytomnie, że jeśli nas prowadzą w stronę miasta, to chyba nie na rozstrzelanie, bo takie rzeczy robi się na uboczu. W cichych zdaniach, które mimo zakazów konwoju w szeregach wymieniano, zaczęło się rodzić przekonanie, że zostaniemy internowani. Ale gdzie? Może na Baryczy? Lecz gdyśmy wyszli na Warszawską i minęli szpital, ukazał się nam teren „Budowy” otoczony posterunkami i zapełniony cywilami i wojskowymi. A więc tu.\nWpędzono nas za bramę Budowy i zostawiono na placu. Gromady mężczyzn-cywilów i żołnierzy, siedziały na wypalonej trawie albo łaziły to tu, to tam, szukając znajomych. Najliczniejsi byli w tym tłumie Żydzi, którzy nie uciekali daleko, byli więc pod ręką. Usiedliśmy z ojcem na ziemi i odpoczywaliśmy po trudach długiego marszu, czekając, co będzie dalej. Miałem w butelce resztkę wody. Wypiliśmy ją, dzieląc się sprawiedliwie. Skąpe pożywienie, któreśmy wzięli ze sobą z Jankowie, skończyło się już w Ruskim Brodzie.\nPo zmroku zapędzono nas do pustej hali Budowy, zamknięto za nami ogromne, żelazne wrota i tak nas pozostawiono. Było ciasno i miejsce trafiło nam się fatalne: w poprzek szyn bocznicy kolejowej, biegnącej przez środek hali. Noc przecierpieliśmy z trudem, słuchając stękania śpiących, cichych rozmów tych towarzyszy niedoli, którzy nie mogli zasnąć, oraz okrzyków i wystrzałów, dobiegających z linii posterunków.\nSkoro świt za żelaznymi wrotami hali zaczął się rumor i krzyki. Wrota otwarły się na oścież i ujrzeliśmy w nich zgraję wachmanów. Była to policja pomocnicza, złożona z SA-manów z Hamburga, najrozmaitsze ludzkie wyskrobki w średnim lub powyżej średniego wieku, miejskie lumpy z nizin społecznych. Mieli jednak mundury, opaski na ramieniu z napisem „Hilfspolizei”, pistolety, pałki i władzę. A ponieważ trwała wojna, była to władza życia i śmierci. Zaczęli wrzeszczeć od wejścia: „Polen - rrrraus!!!” Któryś nawet przetłumaczył: „Poloki - wyłazić!” No i wyszliśmy, dość nawet pośpiesznie. Po naszym wyjściu, uzbrojona hałastra ustawiła się przy wyjściu szpalerem, wołając: „Undjetzt die Juden!” Żydzi stojący blisko wyjścia, widząc, co ich czeka, ociągali się, lecz tylne szeregi zaczęły wykonywać rozkaz i poszły do przodu, wypychając stojących bliżej wrót. I zaczęło się. Wachmani „pałowali” z góry, od czasu do czasu pomagając sobie kopniakami. Nim jednak połowa Żydów zdążyła wydostać się z hali, oprawcy zasapali się, bo doprawdy - nie były to osiłki. Zatrzymali wówczas ruch i dowódca - takim nam się wydawał, zaczął do Polaków przemawiać, że oto mają przed sobą zakałę ludzkości: verfluchte Juden, którzy przez całe wieki tuczyli się na Polakach, podobnie zresztą, jak i na Niemcach. To oni wywołali tę wojnę, z powodu której Polacy muszą teraz przebywać za drutami, to oni popchnęli do niej Polskę, bo gdyby nie Jude Beck i inni Żydzi, od których w polskim państwowym kierownictwie się roiło, to Polacy z pewnością by docenili wielkoduszną ofertę Fuehrera i oddając narodowi niemieckiemu bez wojny to, co mu się słusznie należało, pozyskaliby sobie dozgonną wdzięczność narodu niemieckiego. Teraz Polacy mogą choć trochę odegrać się na swoich pasożytach. Oni - Niemcy dali przed chwilą przykład, jak to się robi. - Also, zum Sport! Żydzi sflaczeli od nieróbstwa i trzeba im dodać wigoru! Skończyło się ich lekkie życie. Kommt Juden, kommt! Polacy nie kwapili się do udzielania wachmanom pomocy w ich „igraszkach” z Żydami i musieli radzić sobie sami, choć już bez poprzedniej energii. Były to rzeczywiście igraszki w porównaniu z tym, co miało nadejść w swoim czasie. Przez cały dzień koczowaliśmy pod gołym niebem na placu „Budowy”. Ojciec znalazł sobie grupkę znajomków, a ja kolegów. Najpierw spotkałem kulejącego Ryśka Korzeniowskiego (postrzelił go w udo Romek Farański, gdy majstrowali obaj przy pistolecie profesora Smolnickiego).\nRyśka zabrano do obozu razem z sąsiadem, Maćkiem Sielskim. Było nas już trzech z naszej „budy”. Maciek wydawał mi się w szkole trochę ponury, lecz tu okazał się całkiem „równym” kolegą. Wkrótce dołączyli do nas dwaj oficerowie, będący już w ubraniach cywilnych. Jednym był podporucznik rezerwy Bolesław Barański (późniejszy „Serwo”), drugim podporucznik Henryk Gruszczyński („Blady”). Przez kilka godzin koczował z naszą grupą profesor Stanisław Smolnicki nasz gimnazjalny fizyk, szybko jednak wydostał się na wolność, podając się za Ukraińca.\nZasiadaliśmy więc całą piątką na nędznych resztkach trawy i staraliśmy się ten dzień przetrwać nie gorzej jak poprzedni. Mimo różnicy wieku tworzyliśmy grupę, która potrafiła pożytecznie wypełnić nadmiar wolnego czasu. Rozmawiając o perspektywach kampanii wojennej doszliśmy do wniosku, że sytuacja naszych wojsk jest krytyczna, mimo że opór na wschodzie może jeszcze trwać. Jak długo? To zależy od pomocy, jaką dostaniemy od sojuszników. Czy może też od Sowietów? Wyraziłem opinię, że po naszej stronie powinna wystąpić Rumunia. Lecz oficerowie mnie wyśmiali: Rumunia? Czym ona ma wojować? Byłem zgnębiony. - To po jaką cholerę zawieraliśmy z nimi sojusz? Czy nie lepiej było trzymać się razem z Czechami i wspólnie oprzeć się Hitlerowi jesienią 1938 roku? Lecz w tym momencie przypomniałem sobie, że i ja mam wobec braci Czechów nieczyste sumienie z powodu „Korpusu Zaolziańskiego”, do którego zapisałem się jesienią 1938 roku z chłopakami z naszej I klasy licealnej.\nZastawiamy się, jak długo Niemcy mogą pociągnąć tę wojnę. Bo przecież jak wiemy z naszych gazet, z żywnością u nich niewesoło i w ogóle cierpią na braki surowcowe. Na przykład benzynę muszą produkować z węgla. I dochodzimy do wniosku, że Hitler powojuje pół roku, najwyżej trzy kwartały. Może zdąży w tym czasie złamać opór naszych wojsk i zająć cały kraj, lecz na tym koniec. Na zachodzie połamie sobie zęby, a od sił okupacyjnych wyzwolimy się sami. Weźmiemy rewanż za zdradziecką napaść. A perspektywy powstańcze są niezłe: jakiś milion albo więcej wyszkolonych żołnierzy - resztę zagarną Niemcy do niewoli - no i musi być sporo broni zakopanej po lasach. Te rozważania podnosiły nas na duchu i otwierały jakąś myślową perspektywę. Tkwiąc jeszcze bezczynnie za drutami obozu, zaczęliśmy widzieć dla siebie jakieś zadania na czas, gdy nadejdą bardziej sprzyjające okoliczności. I mieliśmy mocną nadzieję, że takie okoliczności nadejdą.\nPogoda utrzymywała się nadal tak samo dobra. Piekielnie dobra dla niemieckich samolotów, czołgów i wszelkich pojazdów mechanicznych, stanowiących podstawę sukcesu Wehrmachtu.\nNiektórzy strażnicy zakończywszy służbę, szwendali się po obozie. Nie stali się jeszcze Uenbermenschami. Smakowali dopiero słodycz triumfu. Pewnego razu zagadał do mnie jeden z wachmanów, mający już dobrze po czterdziestce. Zwierzył się, że osobiście lubi Polaków, i dobrze ich wspomina z lat, pierwszej wojny i ceni ich jako dobrych żołnierzy. Szkoda, że w tej wojnie musimy walczyć po przeciwnej stronie!\nDrugi, który podszedł do naszej grupki, był odmiennego gatunku: podpity na ponuro, oczy miał złe. On też chciał się osobiście przekonać, jacyż to są ci Polacy, których mu jego propaganda przedstawiała jako butnych, ciemnych i upartych nierobów, wrogich wszystkiemu, co niemieckie. Długo przypatrywał się nam z boku, nie podchodząc bliżej. Nasz inteligencki wygląd i spokojne zachowanie prowokowało go jednak do dania nam nauczki. Podszedł blisko i zaczął nam serwować jakieś popłuczyny po narodowosocjalistycznej teorii rasowej. - Czy wiecie, czemu tu siedzicie? - zaczął. - Dieses Lagerist eine Rassenschule. Ten tu obóz jest szkołą ras. Macie tu zrozumieć różnicę między rasami, pochodzącą od samej natury, czyli od Pana Boga. Tutaj poznacie, kim jest i ma być Niemiec, kim Polak, a kim Żyd. Trzeba wam wiedzieć, że są rasy szlachetne - die Arier, also die Deutschen, poślednie - jak wy, Polacy i całkiem podłe - so wie die Juden. Rasy wyższe mają rzecz jasna rządzić rasami niższymi. I po to wy tu jesteście, żebyśmy mogli wam wbić do łbów tę prawdę. Jedem das Seine - każdemu to, co mieć powinien!\nNie zareagowaliśmy na tę przemowę. Wachman czekał przez jakiś czas na odpowiedź, a nie usłyszawszy jej, odszedł bardziej jeszcze ponury i zły.\nObóz nie był przystosowany do przetrzymywania tysięcy internowanych. To, że nie doszło w nim do skrajnego głodu czy wybuchu epidemii, należy zawdzięczać naszym koneckim i okolicznym matkom i siostrom, znajomym i nieznajomym, które potrafiły jakoś obejść, podejść czy przebłagać wachmanów i podawały nam przez druty, lub przynosiły do obozu pożywienie: gotowane czy „suche”, bardziej lub mniej smaczne, lecz ratujące przed głodem.\nPo paru dniach zaczął się w obozie ruch: jednych zwalniano, innych przywożono. Zwalniano Niemów, prawdziwych lub koniunkturalnych, Ukraińców, Rosjan oraz Polaków, niezbędnych do normalizacji życia w mieście. Tak wydostał się z obozu mój ojciec. Wreszcie - po kilku dniach, pojawił się w obozie sam komendant, starszy major Wehrmachtu z monoklem w oku i oznajmił przez tłumacza, że chłopcy do lat szesnastu i mężczyźni po sześćdziesiątce mają się ustawić do zwolnienia. Gdyby jednak ktoś, nie spełniający tych warunków, próbował wydostać się z obozu, zostanie zastrzelony. Nasza trójka: Maciek Sielski, Rysiek Korzeniowski i ja przekroczyła dolny pułap wieku i nie byliśmy pewni, co mamy robić. Na szczęście Barański i Gruszczyński uznali, że wyglądamy - jak na swój wiek, dosyć „smarkaczowato”, a do metryk nie będą nam zaglądali, bo ich nikt przy sobie nie nosi. Stanęliśmy po prostu na zbiórce do zwolnienia i bez trudności wypuszczono nas za bramę Budowy.\nKońskie, stara hala fabryki KOWENT - widok od strony wschodniej.\nNa terenie tzw. „Budowy” (teren zajmowany przez nieistniejące obecnie fabrykę KOWENT, Zakłady Zbożowe i Zakład Przerobu Złomu) utworzony został obóz jeniecki (komendantura OFK 547). Fotografia w zbiorach KW.\nW Końskich na terenie tzw. „Budowy” (teren zajmowany obecnie przez KOWENT, Zakłady Zbożowe i Zakład Przerobu Złomu) utworzony został przez nich, przy pomocy batalionów asystencyjnych, komendantur polowych i batalionów strzelców krajowych (Landes Schutzenbatallion) - jednostek tyłowych Wehrmachtu, obóz jeniecki OFK 547 [OFK 547 to nie oznaczenie obozu, a jedynie komendantury (Oberfeldkommandantur 547) nim zarządzającej] przewidziany na 12.000 osób. Obóz utworzono około 12 września i początkowo zapełniono go Polakami i Żydami w liczbie ponad 5.000 osób schwytanych w dniach 12-14 września w Końskich i okolicznych wsiach (Kornica, Dyszów, Rogów). Większość jeńców przebywała pod gołym niebem na ogrodzonym placu. Początkowo zabroniono kontaktów z rodzinami podającymi żywność, następnie zakaz ten złagodzono. Aresztowani przetrzymywani byli przez kilka dni i zwalniano ich sukcesywnie w związku z przybyciem jeńców wojennych. W obozie w porozumieniu z miejscową komendanturą i komendantem obozu przesłuchiwano jeńców. Następnie rozstrzelano 20 osób: Żydów, Polaków i żołnierzy w cywilu, którzy mieli na sobie zakrwawioną bieliznę i posiadali niemieckie pieniądze. Wyrok wykonano 14 września 1939 r. Po przeciwnej stronie szosy (obecny teren szkoły zawodowej) utworzono koszary wojskowe. Jeńcy wojenni przebywali w obozie do listopada, sukcesywnie wywożono ich w głąb Niemiec.\nKorzystałem z materiałów zawartych w książkach:\nBogumił Kacperski, Jan Zbigniew Wroniszewski, Końskie i powiat konecki 1939-1945. Część pierwsza. Mieszkańcy Końskich w Kampanii Wrześniowej, Końskie 2004.\nJan Garbacz, Zeszyty Historyczne. Dni września na Ziemi Koneckiej, Końskie 1994.


The Goal - Oceny, opinie, ceny - Elle Kennedy - Lubimyczytać.pl\nWydawnictwo: CreateSpace Independent Publishing Platform Cykl: Off-Campus (tom 4) literatura obyczajowa, romans\nBardzo słaba i mało prawdopodobna historia. Żle mi się czytało jak nigdy. Najgorsza z całej serii.\nPoprzednia cześć podniosła poprzeczkę wysoko i po przeczytaniu tej, jestem trochę rozczarowana. Nie polubiłam Sabriny, momentami mnie bardzo irytowała. Przez co miejscami książka była nużąca. Tucker uratował tą historię.\nDopadła mnie niemoc czytania przy tej książce, 2 tygodnie w tym raczej wieczorem z poczucia obowiązku czytałam 2/3 rozdziały, w między czasie czytając inne książki. Autorka ma świetny styl, można w tej serii znaleźć zabawne dialogi i barwne postacie ale ta ostatnia część lekko mnie wymęczyła. Dlaczego? Może dlatego, że Tucker to taki idealny chłopak ; pracowity, oddane, wierny , inteligentny, dojrzały a do tego potrafi gotować i w kuchni radzi sobie lepiej niż nie jedna kobieta. Ideał , po prostu, pozostali bohaterowie mieli choć wspólną wadę , byli psami na baby a tu choćby tego mi brakło. I jest i ona , nasza bohaterka, hmm ciężko coś tu napisać bo prawda jest taka , że choć Sabrina nie okazała się zimną s..., jak uważał Dean, to pokazana została jako zakompleksiona, rozchwiana emocjonalnie (nie tylko przez swój stan) laska, która stała mi się obojętna , bez pazura, bez charakteru. Szkoda bo po przyszłej pani prawnik liczyłam na większą charyzmę i bardziej wygadaną postać\nDopadła mnie niemoc czytania przy tej książce, 2 tygodnie w tym raczej wieczorem z poczucia obowiązku czytałam 2/3 rozdziały, w między czasie czytając inne książki. Autorka ma świetny styl, można w tej serii znaleźć zabawne dialogi i barwne postacie ale ta ostatnia część lekko mnie wymęczyła. Dlaczego? Może dlatego, że Tucker to taki idealny chłopak ; pracowity, oddane,...\nCel różni się od pozostałych części tym, że tutaj bohater główny jest bardziej ... Dorosły? Tak. Myślę, że to dobre określenie. Bowiem Tucker ma bardziej poważne podejście do życia, ma trudniejsze życie od pozostałych chłopaków i musi myśleć.. głową.\nBohater wierzy w siły drużyny. Nie musi być w centrum uwagi, ale kiedy jego życie się zmienia w wieku 22 lat, nie chce już grzać ławki rezerwowych. Jego kobieta jest piekna, inteligentna i trzyma go na dystans. Jednak musi jej pokazac, że niektóre cele trzeba osiągać z asystą.\nSabrina chce zerwać z przeszłością. Skupia się na karierze i chce być w tym jak najlepsza. Nie więc tutaj miejsca dla przystojnego hokeisty, który wierzy w miłość od pierwszego wejrzenia. Może mu podarować co najwyżej jedną noc, jednak czasami jedna noc potrafi wywrócić życie do góry nogami.\nPiękne zakończenie serii. Tutaj bohater główny naprawdę jest taki bardziej realistyczny. Nie wyidealizowany. To jest dodatkowym plusem.\nCała seria sprawi, że zakochacie się w twórczości Elle i z sentymentem będziecie spoglądać w stronę jej książek. 🥰\nBohater wierzy w siły drużyny. Nie musi być w centrum uwagi, ale kiedy jego życie się zmienia w wieku 22 lat, nie chce już...\nElle Kennedy to doskonaly sposób na poprawę humoru dla fanów wysportowanych przystojniaków i amerykańskich uczelni. Kocham całą serię i sięgam po wszystkie kolejne powieści.\nMiałam trochę obaw sięgając po ta pozycje po przeczytaniu słabszych według mnie błędu i podboju. Po fenomenalnym układzie:). Zdziwiłam się bo od pierwszej strony W zasadzie Bardzo polubiłam ta dwójkę. Bardzo podobała mi się ich dojrzałość szczególnie Tuckera. Chyba ta dojrzałość bohaterów była tym czymś co na plus moim zdaniem odnośnie 4 cześć od 2 pozostałych. Układ najlepszy zaraz po nim cel\nMiałam trochę obaw sięgając po ta pozycje po przeczytaniu słabszych według mnie błędu i podboju. Po fenomenalnym układzie:). Zdziwiłam się bo od pierwszej strony W zasadzie Bardzo polubiłam ta dwójkę. Bardzo podobała mi się ich dojrzałość szczególnie Tuckera. Chyba ta dojrzałość bohaterów była tym czymś co na plus moim zdaniem odnośnie 4 cześć od 2 pozostałych. Układ...\nKsiążkę bardzo lekka i przyjemna. Jednak poprzednia część zdradziła fabułę książki i była ona bardzo przewidywalna. Ale historia Tuckera oraz Sabriny jest także ciekawa jak pozostałych bohaterów serii Off-Campus


Płytki włókno-cementowe SVK budowa i remontprojekty domówwnętrzaogrodyco za ileprodukty i firmyprojekty wnętrzarchitekciekobudowanieForumbudownictwoB2BInstalacjeB2BDachyB2BOknaidrzwiB2BPrzegrodyB2BWykańczanieB2BBudownictwoSportoweB2B\nGutta: tworzywa wokół domu Dachówki ceramiczno–metalowe Gerard Roofing ... Ekrany dachowe oraz membrany wysokoparoprzepuszczalne ... Nowa Linia Dachówek Prestige Ultimetal Prace dekarskie z MFP® BUDMAT - masz prawo do jakości »\n11 błędów popełnianych podczas układania ... 16 błędów popełnianych podczas wznoszenia ... Wybór dachu? To nie takie proste! Poddasze użytkowe - wady i zalety Jakiego rodzaju konstrukcje dachu stosuje ... Dlaczego więźby wykonuje się z drewna? Jakie powinno być dobre pokrycie dachowe? Jak dobrać szczelność podkładu względem ... Jak zapewnić prawidłową wentylację dachu? Kiedy potrzebne jest deskowanie dachu? Czemu rynny są aż tak ważne? 5 rzeczy, które musisz wiedzieć o szklanych ... »\nPłytki włókno-cementowe SVK Płytki włókno-cementowe SVK to tegoroczna nowość w ofercie firmy Scala Plastics. Włókno-cement to materiał o szczególnych zaletach, który staje\nsię coraz bardziej popularnym materiałem pokryciowym na polskim rynku. Jest odporny na zmienne warunki atmosferyczne. Charakteryzuje się również niezwykłą lekkością, dzięki czemu nie ma potrzeby stosowania ciężkich konstrukcji więźby dachowej. Płytki pokryte są podwójną warstwą farby z żywic akrylowych na bazie wody ze składnikami zapobiegającymi porastaniu mchem.Niebiesko-czarne płytki Montana® o porowatej strukturze i nierównych, karbowanych brzegach do złudzenia przypominają naturalny łupek. Płytki z serii Ardonit® mają gładkie brzegi oraz gładką lub strukturalną powierzchnię.Płytki włókno-cementowe stosowane są zarówno do zadaszenia budynków, jak również jako wykończenie elewacji, a szeroki asortyment płytek i możliwość różnych opcji montażu powoduje, że bez ograniczeń można kreować wygląd dachu, czy fasady. Firma powiązana: Scala Plastics\nZ opisu wynika że jest to taki "nowszy eternit". cement + włókno (zamiast azbestu). Tylko dlaczego to kosztuje tak duże pieniądze. Gwarancja taka jak na średnią blachodachówkę, lub gont bitumiczny (30 techniczna i 10 lat na kolor), to chyba trochę mało. Rozumiałbym gdyby kosztował ...\n11 błędów popełnianych podczas układania pokrycia dachowego i montażu rynien 16 błędów popełnianych podczas wznoszenia konstrukcji dachu Czemu rynny są aż tak ważne? Kiedy potrzebne jest deskowanie dachu? Jak zapewnić prawidłową wentylację dachu? Jak dobrać szczelność podkładu względem pokrycia dachowego? Jakie powinno być dobre pokrycie dachowe? Dlaczego więźby wykonuje się z drewna? Pozostałe porady\nFirma Monier BRAAS wprowadza od kwietnia 2017 roku gwarancję systemową na dach wykonany z użyciem oryginalnych produktów BRAAS. Jest to pierwsza ... Blachodachówka Ruukki Adamante - elegancki i wyraźny kształt\nBlachodachówka Ruukki Adamante doskonale podkreśli charakter każdego domu oraz zaspokoi gusta najbardziej wymagających klientów. To nowoczesny ... Galeco na targach BUDMA 2017\nW dniach od 7-10 lutego w Poznaniu odbyły się Międzynarodowe Targi Budownictwa i Architektury BUDMA 2017. Cykliczne wydarzenie gromadzi każdego ... ABC Budowy Dachy i rynny Zobacz wszystkie


Caminho, Dorota Miśkiewicz , Sony BMG\nW tym tygodniu śpiewające kobiety\nPłyta silnie osadzona w klimatach latynoskich, z solidną nutą smooth jazzu, zaskakuje dojrzałością i pięknymi tekstami. Miśkiewicz to stylowa wokalistka, która wie wszystko o jazzie, klimatach melancholijnego fado i zadumanej morny. A jej teksty, dowcipne i inteligentne, wciągają słuchacza w przyjemną grę. Oprócz zespołu (m.in. mistrz instrumentów perkusyjnych Brazylijczyk Luiz Carlos Xavier Coelho "Guello" Pinto i Marek Napiórkowski) na płycie pojawiają się gościnnie Grzegorz Markowski i Grzegorz Turnau. Efekt jest taki, że album można polecić zarówno fanom jazzu, miłośnikom inteligentnego popu, jak i tym, którzy cenią piosenkę poetycką.\nJo & Co., Anna Maria Jopek , AMJ Music/Universal Music Polska\nTen album to świetnie zrealizowany dokument dwóch ostatnich lat Anny Marii Jopek. W tym czasie skrzyżowały się jej drogi z mistrzem lutni oud Dhaferem Youssefem, basistą i wokalistą Richardem Boną oraz wirtuozem instrumentów perkusyjnych Mino Cinelu. Słychać, jak wielki wpływ na styl Jopek wywarła wspomniana trójka, kierując ją w rejony world music. Dwa koncerty, na których nagrano materiał, to warszawski African Moods i wrocławski Ethno Jazz Festival sprzed roku. Ta muzyka w oprawie scenicznej zyskuje, zwłaszcza "Spróbuj mówić kocham" czy finałowe "Dwa serduszka cztery oczy" (z Boną i Youssefem). Błyszczy gitarzysta Marek Napiórkowski, który wie, kiedy stylowo i powściągliwie akompaniować, a kiedy pokazać lwi pazur ("Cisza na skronie, na powieki słońce").\nAlbum, choć nagrany na raty, w ostatecznym miksie Bena Findlaya (współpracownik Petera Gabriela) brzmi znakomicie, można odnieść wrażenie, że słuchamy spójnej, zarejestrowanej w jednym miejscu całości. Brawo.\n"Jo & Co." zbiega się ze światową premierą nagranego siedem lat temu wraz z Patem Methenym krążka "Upojenie". Wydany w Nonesuch, może stać się dla naszej artystki przepustką w nowe rejony. Zagraniczni krytycy chwalą Polkę za to, że śpiewa w ojczystym języku, który brzmieniem przypomina im szeleszczący portugalski z bossa novy.\nŹródło: Piotr Iwicki, Gazeta Wyborcza\n- Anna Maria Jopek - Jo & Co: złota płyta jeszcze przed premierą [wywiad]\n- Chris Botti z Anną Marią Jopek\n- Dorota Miśkiewicz - Caminho: już w sklepach\n- Dorota Miśkiewicz: operuję w świecie uczuć, wrażeń i emocji [wywiad]


SIŁOWNIA – FITNES ,,HERKULES”\nKostrzyński Sztab 27. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy serdecznie dziękuje wszystkim, którzy uczestniczyli w naszym Finale. Nasza deklarowana kwota to 98.311,77 PLN, ale wzrośnie, ponieważ nie policzyliśmy EURO, a...\nMaciej Lubaszka – Portret Instynktowny\n25 stycznia o godz. 19.15 w galerii ,,dacco” Kostrzyńskiego Centrum Kultury odbędzie się wernisaż wystawy malarstwa MACIEJA LUBASZKI zatytułowanej ,,Portret instynktowny” Wystawy w Kostrzyńskim Centrum Kultury sponsoruje Arctic Paper...\nFinał WOŚP przeniesiony do ,,Kręgielni”\nUWAGA !!! W związku z fatalną prognozą pogody na najbliższą niedzielę, kostrzyński 27. FINAŁ WOŚP przenosimy z Amfiteatru do KCK ,,Kręgielnia”. Zaczynamy od godz. 15.00 Zapraszamy WAS wszystkich serdecznie,...\nFerie Zimowe w KCK\nZbliża się termin Ferii Zimowych dla uczniów. Kostrzyńskie Centrum Kultury przygotowało szereg zajęć i atrakcji min. Animacje Muzyczne Bajkowe Poranki w Kinie za Rogiem Warsztaty edukacyjne Spektakl Teatralny Zajęcia...\n27. Finał WOŚP w Kostrzynie nad Odrą\n13 stycznia 2019 odbędzie się 27. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. W Kostrzynie finałowe atrakcje przygotowaliśmy w Amfiteatrze oraz siedzibie w przyległej KCK, gdzie zaplanowaliśmy koncerty, licytacje, bieg Policz...\nFlesz – co w kulturze na weekend?\nlubuskiekultura FLESZ 3/12/2018 Witamy na pokładzie kolejnego partnera. Jest nim Focus Mall Zielona Góra, który ufundował nagrody 🍚💰🧼💄. Jak je zdobyć? Obejrzyjcie dzisiejszy flesz do końca. A w nim:Jarmark...\nKabaret Skeczów Męczących w ,,Kręgielni”\n23.02.2019r. (sobota) godzina 16:30 Występ Kabaretu Skeczów Męczących w programie „15 lecie Kabaretu Skeczów Męczących” KCK ,,Kręgielnia” ul. Fabryczna 5, Kostrzyn nad Odrą bilety w cenie 60 zł...\nBurmistrz Kostrzyna nad Odrą serdecznie zaprasza mieszkańców miasta na JARMARK BOŻONARODZENIOWY, który odbędzie się w dniach 15 – 16 grudnia na Placu Wojska Polskiego w godzinach 11.00 – 17.00...\nBurmistrz Kostrzyna nad Odrą serdecznie zaprasza dzieci na tradycyjne MIKOŁAJKI – 6 grudnia na Placu Wojska Polskiego. W programie: od 11.00 – programy artystyczne przygotowane przez kostrzyńskie przedszkola i...\n,,Święta dookoła świata” – Artes Ensemble\n16 grudnia godz. 17.00 – KCK ,,Kręgielnia” – Serdecznie zapraszamy na KONCERT ŚWIĄTECZNY zatytułowany ,,Święta dookoła świata”. Wstęp wolny !!! Wystąpi dla Państwa grupa Artes Ensemble: Emilia Mikołajczyk –...\nKuba Badach & MaBaSo – relacja\nKolejny, przecudowny koncert w Strefie Dobrej Muzyki. Powszechnie wiadomo, że Kuba Badach, Bernard Maseli, Michał Barański, Dano Soltis to arcymistrzowie, znakomici muzycy i dobrzy przyjaciele. Trio MaBaSo (Maseli, Barański,...


Bezbramkowy remis Limanovii z Pogonią Siedlce | Gol24\nBezbramkowy remis Limanovii z Pogonią Siedlce\nDaniel Weimer/Gazeta Krakowska 31.03.2014\nBezbramkowy remis Limanovii z Pogonią Siedlce Jakub Hereta/Polskapresse\nPo dwóch ostatnich spotkaniach z Limanovią eksponowane pozycje tracili ówcześni prowadzący rozgrywek z Suwałk i Tarnobrzega. Wczoraj podopiecznym trenera Dariusza Sieklińskiego przyszło mierzyć się z kolejnym liderem tabeli. I ten lider obsunął się w drugoligowej hierarchii, chociaż wzbogacił się o jeden punkt.\nPierwsza połowa upłynęła pod znakiem lekkiej przewagi miejscowych. Wypracowali sobie oni kilka sytuacji sprzyjających zdobywaniu goli, ale nie wykorzystali ich Lifa Sadio w 10. min (przestrzelił po podaniu Arkadiusza Serafina), Arkadiusz Garzeł w 25. min (główkował minimalnie obok słupka), Paweł Pyciak w 31. min (z dosyć ostrego kąta trafił w boczną siatkę) oraz Jacek Pietrzak w 42. min. Rozpędzonego napastnika gospodarzy w ostatniej chwili powstrzymali defensorzy Pogoni. Goście odpowiedzieli jedynie chybionymi uderzeniami Huberta Tomalskiego w 4, min i Cezarego Demianiuka w 27 min.\nPo zmianie stron trener gospodarzy Dariusz Siekliński postawił na atak. Świadczy o tym najdobitniej wprowadzenie do gry pary bramkostrzelnych napastników Wojciecha Dziadzi i Grzegorza Kmiecika. Wkrótce dołączył do nich inny gracz o ofensywnych inklinacjach Grzegorz Komorek. Z pewnością zwiększyli oni siłę rażenia, ale żaden z nich nie pokusił się o choćby jedno trafienie. Nie oznacza to, że limanowianie nie wypracowali sobie okazji na przechylenie szali na swą korzyść. W 48. min uderzenie Pietrzaka z 20 m wybronił Jacek Kozaczyński, w 51. min po rzucie rożnym niecelnie główkował z 8 m Sadio, a 5 min później w dogodnej sytuacji zablokowany został Pyciak. Przed największą szansą miejscowi stanęli w 72. min. Po dośrodkowaniu z kornera futbolówka trafiła na głowę Komorka i tylko bramkarz Pogoni wie, jakim cudem potrafił ją zatrzymać. Nieoczekiwanie ostatnie słowo mogło należeć do gości. Waldemar Sotnicki obronił jednak strzał Jakuba Więzika.\nLimanovia: Sotnicki - Majcher, Kulewicz, Garzeł, Niechciał - Pyciak, Skiba (70 Komorek), Pietras I, Sadio (55 Dziadzio), Serafin (77 Byszewski) - Pietrzak (65 Kmiecik).\nPogoń: Kozaczyński - Ł. Wójcik, Dybiec I, Rodak, Ratajczak - Odunka (77 Wocial), Kosiorowski, Tomalski, K. Wójcik (73 Dziubiński) - Zaniewski (55 Więzik), Demianiuk.\nSędziował: Tomasz Krawczyk (Piorków Trybunalski).\nlimanovia pogoń wynik\nlimanovia pogoń relacja


Dostawa: •Regulator ssania kompletny z wakuometrem Korgiel – 2 szt. •Pojemnik z nakrętką kompletny do reduktora próżni VAC Korgiel – 10 szt. •Pojemnik z nakrętką kompletny do dozownika tlenowego Korgiel – 30 szt. •Kopułka do dozownika Korgiel -15 szt. •Rurka rotametryczna do dozownika Korgiel – 15 szt.\t:\t10 Wojskowy Szpital Kliniczny z Polikliniką SP ZOZ w Bydgoszczy\nDostawa: •Regulator ssania kompletny z wakuometrem Korgiel – 2 szt. •Pojemnik z nakrętką kompletny do reduktora próżni VAC Korgiel – 10 szt. •Pojemnik z nakrętką kompletny do dozownika tlenowego Korgiel – 30 szt. •Kopułka do dozownika Korgiel -15 szt. •Rurka rotametryczna do dozownika Korgiel – 15 szt.\nPR25_P01_Regulator ssania, pojemnik z nakrętką do tlenu i próżni Korgiel


Komora hiperbaryczna pomaga i leczy. Szpital z kolejnymi planami | Kamienskie.info\nKomora hiperbaryczna pomaga i leczy. Szpital z kolejnymi planami\nkw. 7, 2022 • 08:12 9 komentarzy\nJuż ponad 30 osób skorzystało z zabiegów w Ośrodku Terapii Hiperbarycznej w Gryficach. Dotychczas to leczenie nie było dla niech dostępne dostępne. Wykonano już 84 sesje wieloosobowe i 429 osobosprężeń. Od końca marca br. komora może obsłużyć 22 pacjentów dziennie.\nPoprawa zdrowia, brak bólu i całkowity powrót słuchu – to niektóre efekty terapii hiperbarycznej w Gryficach! Do Ośrodka zgłosiły się osoby borykające się m.in. z przewlekłymi ranami, stopą cukrzycową, zapaleniem bakteryjnym kości i stawów, przeszczepami skóry, nagłą głuchotą idiopatyczną.\nW planach jest dalsze zwiększanie dziennych możliwości i przejście w całodobową gotowość z leczeniem pacjentów w trakcie hospitalizacji, przyjmowaniem stanów nagłych jak zatrucie tlenkiem węgla, leczenie zatorów gazowych, choroby dekompresyjnej, oraz wczesne leczenia zagrożonych przeszczepów w przypadku ciężkich oparzeń ciała.\nPoprzedni wpisKolejna linia wznawia połączenia z Goleniowa! Następny wpisCzwarta dawka szczepionki. Jest już oficjalna rekomendacja\n22 osoby z różnymi schorzeniami może dostać taką samą dawkę sprężonego tlenu? Indywidualnie może zadziałać ale tyle osób naraz to brzmi zagatkowo.\nKorzystam,polecam,jestem po 5 sesjach,jestem zaskoczony poprawą…miałem operacje L4..L5.\nKuracja termo baryczna to za grzechy historii.\nPolecam rana goi się fenomenalnie. Możliwość korzystania z takiej formy leczenia jest naprawdę super sprawą. Podejście całego personelu ośrodka terapi hiperbarycznej jest naprawdę na najwyższym poziomie medycznym ale także ludzkim. Podziękowanie lekarzą , pielęgniarką, techniką oraz pani salowej. Pacjent, który zakończył leczenie\nSyper. XXI wiek w Gryficach .\nA ruskie stosują obecnie termo baryczne.\nJeszcze żeby w szpitalu w Gryficach dobrze traktowali pacjentów z powiatu kamieńskiego a tak nie jest. W dodatku w nocnej opiece nie ma często lekarza że NFZ się nie interesuje\nNiestety to prawda zwłaszcza SOR ma wszystko w dupie. Na sorze nawet starszej osobie szklanki wody nie podano. Karetka zabrała nagle lekarz nigdy nic nie wiedział i po 9 godzinach niewiedzy lekarza na sorze zabrałam mamę do innego szpitala. Ten szpital to dno tylko szkoda niektórych lekarzy że muszą pracować w tym syfie\nCzy jest finansowanie przez NFZ ?


Postępowanie upadłościowe gdy dłużnik ma tylko jednego wierzyciela - Volenti\nKancelaria VOLENTI » Blog » Postępowanie upadłościowe gdy dłużnik ma tylko jednego wierzyciela\nPostępowanie upadłościowe gdy dłużnik ma tylko jednego wierzyciela\nCo w przypadku, gdy dłużnik ma tylko jednego wierzyciela? Czy można w takiej sytuacji złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości i wobec takiego dłużnika prowadzić postępowanie upadłościowe?\nOtóż, wniosek taki zostanie przez sąd oddalony w oparciu o art. 1 ust 1 Prawa Upadłościowego. Jeżeli dłużnik posiada tylko jednego wierzyciela nie ma mozliwości prowadzenia postępowania upadłościowego. Wierzyciel w takiej sytuacji może dochodzić swoich roszczeń od dłużnika w drodze egzekucji.\nInaczej wygląda sytuacja w przypadku osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, wobec których może toczyć się postępowanie upadłościowe nawet przy jednym tylko wierzycielu.\nWarto zaznaczyć, że dłużnik, który posiada tylko jednego wierzyciela powinien skutecznie złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości aby zwolnić osoby zobowiązane do złożenia wniosku (członkowie zarządu) z odpowiedzialności z art. 299 KSH tj. odpowiedzialności członków zarządu za zobowiązania spółki, jesli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna. Obowiązek zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości należy dopelnić w terminie 30 dni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości czyli stan niewypłacalności.


Podsumowanie lutego + kalendarz marzec 2018 - Pozytywne Miejsce\nMiesiąc spotkań z bliskimi\nLuty mogę podsumować w dwóch słowach – było rodzinnie. Czyli tak jak lubię najbardziej :) Tyle odwiedzin bliskich w jednym miesiącu dawno u nas nie było, z czego się ogromnie cieszę (bilans upieczonych z tej okazji ciast mówi sam za siebie: trzy ciasta czekoladowe, tort jagodowy, szarlotka z lodami i jeszcze ciasteczka walentynkowe).\nW nawiązaniu do moich planów na luty (o których pisałam w podsumowaniu stycznia):\nWięcej ćwiczeń – wykonałam większość zaplanowanych treningów – kluczem było ich realne rozpisanie, a odznaczanie wykonanych ćwiczeń podziałało na prawdę motywująco (tutaj możesz pobrać szablon do planowania treningów na marzec).\nWięcej zdjęć – niestety, ten cel zupełnie nie został wykonany. Nawet najlepsza organizacja i motywacja nie pomoże, gdy brakuje możliwości czyli w moim przypadku czasu. Ale nie poddaje się, może w marcu pójdzie mi lepiej. Na dzień dzisiejszy skreślam zadanie z listy celów, bo bardziej mnie stresuje niż cieszy.\nWięcej pozytywnego nastawienia – jeśli chodzi o strach przed publikacją nowego wpisu to jest już dużo lepiej niż na początku. Większej pewności siebie dały mi pozytywne komentarze. Ogromnie się cieszę, że wyzwania naprawdę motywują do działania. To duży zastrzyk pozytywnej energii do dalszego tworzenia :)\nWyzwanie 5 – Zrób coś kreatywnego. Powróć do zaniedbanego hobby – zadanie wykonane w 100%. Mam w głowie kolejne pomysły na nowe wpisy, rysunki i zdjęcia. Dawno nie byłam w takim „twórczym stanie ducha” ;) Szkoda tylko, że doba jest taka krótka…\nWyzwanie 6 – Ugotuj coś nowego – zaliczone, wypróbowałam nowy przepis (polędwiczki wieprzowe w sosie borowikowym zostaną u nas na stałe). To wyzwanie zainspirowało mnie do dalszych eksperymentów w kuchni. Marzec zapowiada się pysznie ;)\nWyzwanie 7 – Przytul się – długo zastanawiałam się, czy coś tak prostego i łatwego „zasługuje” na miano wyzwania. Przecież każdy wie, że przytulenie drugiej osoby przynosi spokój i wywołuje pozytywne emocje. Czy warto o tym przypominać? Myślę, że tak, ponieważ często rady dotyczące szczęścia wydają się proste i logiczne, tylko zapominamy się do nich stosować. Wyzwanie miało zmotywować do rzeczywistego działania i tak było w moim przypadku – ku uciesze własnej i osoby przytulanej ;)\nWyzwanie 8 – Pokonaj zły nawyk – z rezultatów tego wyzwania jestem szczególnie zadowolona – rozpoczęłam moją walkę z nawykiem sięgania po słodycze w czasie drugiego śniadania. Postanowiłam zamienić słodkości na zdrową owsiankę. Nie poddałam się ani raz przez cały tydzień (pewnie dlatego, że z łyżeczką miodu i owocami to świetny zamiennik dla czegoś słodkiego). Mała rzecz, a cieszy :)\nDwa wpisy w ramach Perfekcyjnego Roku pojawiły z lekkim poślizgiem, ale przy natłoku innych obowiązków i tak jestem dumna, że udało mi się je napisać.\nOprócz wyzwań na blogu pojawił się post Ciasteczka walentynkowe oraz nowe kartki Niebieskiego Planera.\nKartka z kalendarza do planowania marca\nPoniżej załączam kartkę z kalendarza, na której możesz zapisać swoje notatki, ważne daty i plany na marzec. Możesz ją pobrać tutaj lub klikając na zdjęcie poniżej.\nP.S. A na koniec zdjęcie moich kwiatów, które przez cały miesiąc poprawiały mi humor. Za oknem minus 14 stopni, a w domu już czuć wiosnę ;)\nA jak Tobie minął luty? Jakie masz plany na kolejny miesiąc?\ninspiracjekalendarznajnowszeNiebieski PlanerorganizacjaPerfekcyjny Rokpodsumowanie


Apple niska cena hurt iphone 5, profesjonalny dostawca! - Biznes Oferty.pl\nJesteś w: Biznes Oferty.pl / Współpraca / Elektronika / Apple niska cena hurt iphone 5, profesjonalny dostawca!\nApple niska cena hurt iphone 5, profesjonalny dostawca!\nId oferty: 55937\nMam do zaoferowania 300 sztuk Apple IPhone 5s 16gb, US SPEC,kolor złoty, Towar aktualnie jest w magazynie Diera.\n1 x 500 sztuk Apple IPhone 5s 16gb,gold,eu spec. Dostawa jutro do SCL, cena 455 euro\n1 x 470sztuk Apple IPhone 5s 16gb, gold,eu spec. Dostawa jutro do SCL,cena 455 euro\nW załączeniu mogę wysłać numery IMEI i zdjęcia.\nZapraszamy do składania zamówień i kontaktu.\nelektronika, telefony komórkowe, szukam odbiorców


Energiewende może podnieść rachunki o 20 procent - BiznesAlert.pl\nEnergiewende może podnieść rachunki o 20 procent\n25 września 2018, 07:15 Alert\nAgencja Bloomberg podaje, że odejście od węgla w Niemczech obciąży podatników 35 mld euro na transformację regionów pogórniczych w latach 2013-2028. Wynika to z raportu ministerstwa gospodarki z zeszłego tygodnia.\nUstalenia te trafiły do komisji węglowej, która planuje politykę odejścia od węgla brunatnego i kamiennego, które odpowiadają obecnie za odpowiednio 24,3 i 14,8 procent wytwarzania energii netto w Niemczech. Niemcy wydały już 500 mld euro na wygaszenie najbardziej szkodliwych elektrowni węglowych. Zostało ich jeszcze 120 o łącznej mocy 46,7 GW i odpowiadają za 23 procent energii wytwarzanej u zachodniego sąsiada Polski.\nKomisja węglowa ma przedstawić wnioski z prac do końca października. Bloomberg ustalił, że jeden z wniosków stanowi, że koszty transformacji regionów pogórniczych zostały niedoszacowane. Zamknięcie wspomnianych elektrowni węglowych do 2040 roku mogłoby podnieść rachunki za energię elektryczną o 20 procent – wynika z sierpniowego raportu Frontier Economics przytoczonego przez agencję. Przeciwko terminowi odejścia od węgla opowiadają się spółki RWE i LEAG posiadające aktywa węglowe w regionach górniczych. Za deklaracją w tej sprawie optują ekolodzy oraz zwolennicy Odnawialnych Źródeł Energii.\nenergetyka Energiewende Europa Niemcy OZE Polska transformacja energetyczna węgiel\nSawicki: Węglowa stagnacja czy zielona konsolidacja?\nSzkic strategii wodorowej w Niemczech. Wodór zapełni gazociągi\nWyniki PGE z 2019 roku: Słabnie węgiel a OZE rosną w siłę


Program DC++ 0.770 Pobierz - (darmowe oprogramowanie dc++): Darmowe Oprogramowanie, programy.\nWielkość: 21,68 MB\nPobierano 7266 razy\nWersja Aktualna + pozostałe wersje programu DC++\nSzczegółowy opis: DC++ jest to bardzo dobra i do tego bezpłatna alternatywa dla Direct Connect. Jest to tak naprawdę program służący do bezpośredniej wymiany plików, który korzysta z tak zwanych hubów, czyli węzłów komunikacyjnych, za pomocą których następuje łączenie poszczególnych udostępniających własne zasoby użytkowników.\nUmożliwia to wyszukiwanie, a także pobieranie i udostępnianie muzyki zapisanej w formacie Mp3, a także różnego rodzaju plików graficznych, plików video czy też różnorakich programów.\nJeżeli chcemy dokonać wymiany plików z innymi użytkownikami sieci, koniecznie musimy połączyć się z tak zwanymi hubami, jednakże niestety większość z nich wymaga tego, aby komputer z którego pliki będą bezpośrednio ściągane miał udostępnione minimalnie kilka GB danych, co nie zawsze jest wykonalne.\nProgram ten nie jest zalecany początkującym użytkownikom, ponieważ jego konfiguracja jest dość skomplikowana i trzeba mieć chociaż podstawową wiedzę w tym zakresie, gdyż inaczej może się okazać, że program DC++ będzie dla nas przysłowiową ?czarną magią?.\nPolecane Aplikacje: + Adobe Reader + BearShare + Picasa + PowerPoint Viewer +\nrobienie smiesznych zdjec\nfilmy do pobrania na telefon za darmo\ntranslator techniczny angielsko polski\nUnlock XS do ściągnięcia\nmozillafirefox po polsku\nDaemon do ścągniecia\nBudzik symbian pobierz\nStart Drive pobierz\nmotywy na w300i download\nPowerquest Drive Image darmowa\nFlash Player 9.0.115.0 za darmo\nventrilo 2.1.4 PL pobierz\nkod instalacji do battlefield vietnam\ndiablo2 aplikacja download\ntom tom na n73 free pobierz\nkaraoke do ściągnięcia pl\ngta sa megaupload download\nejay pl pobierz\nWarning: fopen(cache/3e739fcd6d76d00533925c17ca2ec9cc): failed to open stream: Permission denied in /home/dedykbig/domains/bfmsa.pl/public_html/sql_base1.php on line 36 Warning: fwrite() expects parameter 1 to be resource, boolean given in /home/dedykbig/domains/bfmsa.pl/public_html/sql_base1.php on line 37 Warning: fclose() expects parameter 1 to be resource, boolean given in /home/dedykbig/domains/bfmsa.pl/public_html/sql_base1.php on line 38 Jak otworzyć plik SKX\nJak otworzyć plik TWC\nJak otworzyć plik BAFL


Przygotowania do Święta Saskiej Kępy ruszyły!\nPo raz kolejny w ramach dialogu społecznego rozpoczęły się konsultacje na temat przygotowań do Święta Saskiej Kępy Społeczna Rada Programowa ŚSK , która została powołana przez Burmistrza dzielnicy Tomasza Kucharskiego to organ doradczo –opiniotwórczy.\nMisją tego gremium jest wytyczanie kierunków , dbanie o promocję działań artystycznych mieszkańców Saskiej Kępy oraz aktywizacja środowisk twórczych dzielnicy. Producentem Święta z ramienia Urzędu Dzielnicy nadal pozostaje Centrum Promocji Kultury Praga Południe pod zarządem pani Dyr. Barbary Wasiak Po zapoznaniu się z sugestiami przedstawicieli Rady,ostateczne decyzje co do kształtu tegorocznego Święta zostaną podjęte przez Producenta wydarzenia.\nOd dwóch miesięcy Rada przygotowuje propozycje zmian organizacyjnych i programowych ŚSK.W wyniku obrad wspólnie z Burmistrzem T. Kucharskim i Dyr. B. Wasiak ustalono termin na 24-ego maja 2014 r. Na prośbę mieszkańców okolic ulicy Paryskiej, główny teren objęty działaniami wystawienniczo –kulturalnymi obejmie w tym roku również odcinek od Pl. Przymierza do ronda Wolframa. Rada zaproponowała również ,zagospodarowanie ul. Francuskiej w większym zakresie przez lokalnych restauratorów. Warunkiem, który umożliwi restauratorom wyjście z ogródkami w szerszym zakresie na ul. Francuską, będzie deklaracja współuczestnictwa w budowaniu artystycznego programu Święta.\nMottem przewodnim tegorocznego ŚSK będzie tytuł „Spotkajmy się na Saskiej Kępie” Jest to nawiązanie do historycznej tradycji bywania mieszkańców stolicy, w celach rekreacyjnych i wypoczynkowych po tej stronie Wisły Rada opracowała również kryteria oceny ofert artystycznych, które wpłyną do CPK. Członkowie Rady także zasugerowali, żeby powołać komisję złożoną z osób zawodowo związanych z kulturą do rozpatrywanych ofert i aby ich opinia była brana pod uwagę przy ostatecznym wyborze programu.\nKryteria merytoryczne, które powinny być brane pod uwagę przy ocenie złożonych ofert to:\nZgodność programowa z tytułem przewodnim święta\nPierwszeństwo dla artystów, wykonawców oraz organizacji związanych z Saską Kępą\nW formularzu ofertowym powinien znaleźć się zapis mówiący o dorobku artystycznym(opis) lub organizacyjnym przedsięwzięcia z możliwością dołączenia do oferty nagrań, zdjęć, zwłaszcza w przypadku debiutantów i amatorów\nO wyborze oferty nie może decydować jedynie kryterium finansowe, a przede wszystkim poziom artystyczny\nOferty artystyczne (propozycje) powinny być dostosowane do odpowiedniego miejsca prezentacji\nOferty powinny być różnorodne i skierowane do różnym grup wiekowych i społecznych\nW związku z powyższymi decyzjami, zachęcamy wszystkich artystów związanych z naszą dzielnicą do włączenia się w Święto Saskiej Kępy i składanie propozycji działań kulturalnych z różnych dziedzin sztuki. Oferty można składać bezpośrednio w CPK w sekretariacie na ul. Podskarbińskiej 2 lub internetowo przez stronę CPK. Wszystkie informacje na temat procedur zainteresowani znajdą na stronie http://www.cpk.art.pl/News/view/2751.\nRzecznik prasowy Społecznej rady ŚSK Dorota Wardyńska


poniedziałek, 20 lipca 2009 14:32\nJerzy Buzek został przewodniczącym Parlamentu Europejskiego. Polskiego kandydata z grupy Europejskiej Partii Ludowej poparło w tajnym głosowaniu aż 555 posłów. W inauguracyjnym przemówieniu były premier podziękował swojemu poprzednikowi za budowanie społecznego szacunku do Parlamentu. Buzek wspominając Solidarność i dwudziestolecie przemian w Europie, podkreślił, że jego wybór pieczętuje kres starego porządku: "znika podział na Wschód i Zachód, na My i Oni, pozostaje nasza wspólna Europa" (www.europarl.europa.eu/news )\nProf. Jerzy Buzek-opozycjonista, człowiek "Solidarności" premier polskiego rządu, a teraz przewodniczący Parlamentu Europejskiego jest wszystkim dobrze znany... ale czy na pewno? Poniżej przedstawiamy materiały do dyskusji. Jak zwykle prosimy naszych czytelników o wyrażenie swojego zdania, lub własnej analizy. Prosimy także o wszelkie inne dokumenty, które potwierdzą bądź obalą przedstawine w poniższych dokumentach informacje. Redakcja TWX podchodzi do tego w sposób czysto naukowy, my nie jesteśmy od tego aby oceniać. Dla nauki liczą się tylko fakty, a więc zbieramy informacje, weryfikujemy i analizujemy...


Chiny Płyta z niobu o wysokiej czystości na sprzedaż Producenci\nOpis:Płytka z czystego niobu 99,95%,Płyta z czystego niklu o wysokiej czystości 99,954%,Płyta z niobu o wysokiej czystości na sprzedaż\nStart > Products > Produkty Niobium > Płyta Niobium > Płyta z niobu o wysokiej czystości na sprzedaż\nPłyta z niobu o wysokiej czystości na sprzedaż to główne produkty naszej firmy. Na sprzedaż płyta niobowa o wysokiej czystości jest szeroko stosowana w przemyśle, zwłaszcza w piecach monokrystalicznych i piecach próżniowych.\nJego materiał należy do metali ogniotrwałych, a płyta niobowa o wysokiej czystości na sprzedaż ma wysoką temperaturę topnienia. więc cechą wysokiej czystości płyty niobowej na sprzedaż jest odporność na wysoką temperaturę.\nMembrana tantalowa o grubości 0,05-0,2 mm Skontaktuj się Now\nPłytka z czystego niobu 99 95% Płyta z czystego niklu o wysokiej czystości 99 954% Płyta z niobu o wysokiej czystości na sprzedaż Płytka z czystego niobu Płytka z czystego tantalu Płytka z czystego molibdenu


Inspiracje dla Operacji Świątecznych 2019 – rykoszet.info\nInspiracje dla Operacji Świątecznych 2019\nby Bin4r · 16:16, 7 Grudzień 2018\nŚwięta to czas bycia razem i refleksji nad minionym rokiem. Dla żołnierzy na linii frontu ten czas w roku jest bardzo odmienny. Mając to na uwadze zdecydowaliśmy, że Operacje Świąteczne 2019 powinny skupić się na tradycjach wojennych i wydarzeniach z przeszłości oraz na tym, jak żołnierze świętowali Gwiazdkę i Nowy Rok. Od swoich początków na prowizorycznym boisku piłkarskim w Ypres w 1914 roku, sezon świąteczny stał się bardziej rozstaniem z bronią, chociaż na krótko, gdy przestało być ważne, kto jest sojusznikiem, a kto wrogiem.\nNasz zespół historyczny ciężko pracował nad zbieraniem informacji dotyczących wojennych zmagań w okresie świątecznym na całym świecie. Niektóre z nich już znacie, inne są mniej znane, ale równie ważne dla pojęcia „żyj i pozwól żyć”. Poniżej znajdziecie szczegóły dotyczące wszystkich wydarzeń, które zainspirowały Operacje Świąteczne:\nŚwiętowanie spokojnego Nowego Roku\nAnatoli Fedorowicz Zarwa pamięta obchody Nowego Roku 1944. Pierwszą Gwardyjską Armię Pancerną odwiedzał jej dowódca, generał Katukow, w towarzystwie członka Rady Wojskowej, generała Popela. Złożyli oni życzenia personelowi wojskowemu i nagrodzili żołnierzy za ich znakomitą służbę w ciężkich bitwach. 20 Gwardyjska Dywizja Strzelców Zmotoryzowanych, w której służył Zarwa, działała w defensywie, ale sytuacja na froncie była tego dnia względnie spokojna. Żołnierze skorzystali z wyjątkowej okazji, aby w spokoju uczcić Nowy Rok.\nCzekała na nich prawdziwa niespodzianka: menu znacząco rozszerzono. W ramach prezentu noworocznego każdy otrzymał tabliczkę czekolady, kilka jabłek i szklankę mleka. Mleko było szczytem marzeń, bo pancerniacy nie widzieli go zbyt często w czasie wojny.\nWczesnym rankiem 1 stycznia, kiedy niemieccy żołnierze jeszcze spali, dowódca 20 Dywizji Strzelców Zmotoryzowanych nakazał zbiórkę, pogratulował wszystkim i życzył im szczęśliwego Nowego Roku.\nPo pewnym czasie, Niemcy stojący naprzeciwko sił radzieckich dołączyli się do życzeń, śpiewając „Katiuszę”, piosenkę, którą polubili na początku wojny.\nŚwięta w Wogezach\nNiemiecki oficer, Richard Schirrmann, dzieli się swoimi wspomnieniami z 1915 roku. Terytorium niedaleko góry Bernhardstein w Wogezach (pasmo gór w północno-wschodniej Francji) było okupowane przez siły niemieckie i francuskie, oddzielone wąskim pasmem ziemi niczyjej. Opisał on krajobraz jako „ziemistą pustynię pokrytą poszarpanymi drzewami i korzeniami, ziemię zrytą przez ostrzał artylerii”.\nAle wrogie strony wstrzymały ogień w wieczór wigilijny.\nSchirrmann wspomina, że kiedy w wioskach w Wogezach rozbrzmiały świąteczne dzwony, siły niemieckie i francuskie poczuły coś przeciwnego do wojowniczości.\nPrzestali walczyć i zorganizowali coś w rodzaju schronisk, używając opuszczonych okopów, aby odwiedzić się nawzajem i wymienić swoje lokalne towary na westfalski ciemny chleb, ciastka i szynkę. Ten oficer mówi, że byli wtedy tak szczęśliwi, że pozostali dobrymi przyjaciółmi również po Świętach.\nTa okazja nasunęła Schirrmannowi pomysł stworzenia schronisk, czyli tanich hoteli dla młodych ludzi, w których mogliby w nich spędzić noc lub dwie i socjalizować się.\nKiedy nastał świąteczny poranek, terytorium neutralne było zapełnione bratającymi się żołnierzami, dzielącymi się prezentami i racjami żywnościowymi oraz wspólnie śpiewającymi piosenki. Niektórzy z nich wykorzystali ten świąteczny rozejm, aby znaleźć poległych towarzyszy i pochować ich z należytym szacunkiem, co byłoby praktycznie niemożliwe pod ciężkim ostrzałem.\nNiedługo po tym były gotowe zaimprowizowane piłki i rozpoczął się mecz piłki nożnej.\nWzajemne zrozumienie i brak strachu rozluźniły brytyjskich żołnierzy i zaczęli oni grać w piłkę. W końcu niemieccy żołnierze zostali wyzwani na pełnoprawny mecz. Obie strony sformowały drużyny i omówiły zasady.\nGracze starali się trzymać zasad piłki nożnej obowiązujących w tym czasie. Dwa głazy służyły za improwizowaną bramkę. Tego dnia Niemcy wygrali 3 do 2.\n„Nigdy nie próbowałem takich pasztecików”\nTimofey Kutygin wspomina obchody Nowego Roku z 1944 roku. Jego towarzysz, Konstantsin Konstantsinowicz Argutin, rodowity mieszkaniec Kaukazu mający na karku pięćdziesiąt lat szczycił się z doświadczenia, jakie zdobył w gotowaniu w prawie wszystkich restauracjach w Piatigorsku i w Nalczyku. Udostępniono mu trochę miejsca w magazynie, gdzie zamieszał ciasto i użył makreli oraz pasty z grochu z dziennych racji jako nadzienia do upieczenia świątecznych pasztecików.\nNastępnie zbudował piec w wykopie i rozpoczął pieczenie.\nInni żołnierze tłumnie podążyli do wykopu za zapachem, który przypomniał im o domu.\nNiedługo przed północą, radiooperator oddziału nadał rozkaz wysyłający oddział do bitwy. Wszyscy podążyli na stanowiska, kiedy nagle dowódca batalionu powiedział „Drodzy Towarzysze! Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku 1944. Mam nadzieję, że wszyscy wrócicie do domów i że wojna wkrótce się skończy. Przygotujcie się na wystrzelenie trochę fajerwerków! Trzy szybkie strzały w stronę wroga, ognia!\nPo takich obchodach oddział powrócił do okopów. Kutygin, jako organizator przyjęcia, wygłosił krótką mowę, w czasie której wróg zdecydował się odpowiedzieć na zaczepkę i złożyć żołnierzom życzenia za pomocą własnych fajerwerków. Ktoś zdecydował, żeby użyć maty służącej za podłogę namiotu, aby osłonić paszteciki przed opadającym kurzem. Bombardowanie się skończyło i żołnierze mogli zjeść porządną kolację. Notka o tych obchodach ukazała się nawet w gazecie dywizji. Kutygin lubił mówić, że nigdy wcześniej nie próbował takich pasztecików.\nGwiazdka na głębokości 20 metrów\nZ dziennika pokładowego okrętu podwodnego U-123, dowódca Reinhard Hardegen:\n„Gwiazdka na pokładzie w Zatoce Biskajskiej. Wszystkie przedziały zaopatrzono w sztuczne choinki przystrojone elektrycznymi lampkami. Po ceremonii i kolacji świątecznej rozdano załodze listy i prezenty z domu. Uroczystości trwały w przedziałach wypełnionych kolędami.”\nAle książka Michaela Gannona podaje żywsze wspomnienia świadków. Przypominają oni sobie fakty, które wykazują ważność tych uroczystości wśród rutyny życia na niemieckich okrętach podwodnych. Osoby, które tam były, podają swoją własną wersję.\nDowódca U-123 spodziewał się obchodzić Gwiazdkę w bazie, ale otrzymał rozkaz pozostania w gotowości do wypłynięcia. Jednakże udało mu się przygotować do uroczystości na pokładzie. Kapitan opracował chytry plan, który mógł podnieść na duchu członków załogi, którzy nie byli zbyt zadowoleni z rejsu U-bota mającego miejsce tuż przed Gwiazdką. Po pierwszym dniu, w południe 24 grudnia, dowódca rozkazał szybkie zanurzenie. Kiedy okręt osiągnął głębokość 20 metrów, nadał przez głośniki życzenia dla załogi U-123.\nKiedy członkowie załogi usłyszeli słowa „Mówi kapitan”, zamarli, czekając na ważne informacje o swojej misji, ale zmartwienie na ich twarzach szybko zmieniło się w radość.\nHardegen poinformował wszystkich, że załoga okrętu będzie świętować Gwiazdkę i że okręt spędzi kilka godzin pod wodą, aby uniknąć jakichkolwiek zakłóceń. Powiedział, że chciałby świętować najlepiej jak się tylko da na okręcie podwodnym. Wszyscy członkowie załogi niebędący na służbie zostali zaproszeni do centralnego przedziału dowodzenia.\nKiedy załoga się zebrała, dowiedziała się, że zaopatrzeniowcy mieli dla wszystkich przedziałów choinki, które miały wkrótce zostać wydane przez sierżantów. Największa choinka była przeznaczona dla centralnego przedziału dowodzenia, a elektrycy mieli ją przystroić elektrycznymi lampkami. Co więcej, marynarze dowiedzieli się, że nawigatorowi udało się zorganizować trochę ciastek, a kucharz właśnie piekł ciasto.\nAle czekały ich kolejne niespodzianki. Kapitan ogłosił, że po kolacji oficer pokładowy Horst von Schroeter rozda prezenty i listy z domu, bo tymczasowo przejął obowiązki Knechta Ruprechta (pomocnika Świętego Mikołaja). „Ale pamiętajcie”, powiedział Hardegen żartobliwie, „jeśli byliście niegrzeczni, zostaniecie ukarani!”\nPomysł kapitana dobrze się sprawdził, bo sama wiadomość o prezentach i uroczystościach dodała otuchy załodze.\nUroczysta kanonada na Nowy Rok 1945\nZe wszystkich obchodów noworocznych czasu wojny, Iwan Denisowicz Szastun najlepiej pamięta te z 1945 roku. Poprzedzający go rok 1944 nie dał żadnych szans na jakiekolwiek obchody—natychmiast po wyzwoleniu Czerkasów nastąpiły zażarte i gwałtowne bitwy o miasto Smiła i nad rzeką Tiasmyn.\nPo kapitulacji Rumunii, Szastun wraz z towarzyszami dotarli do Polski i zajęli mały przyczółek nad Wisłą około 10 kilometrów od linii frontu. Temperatury spadły do 30–35 stopni poniżej zera i żołnierze musieli rozbijać skamieniałą ziemię, żeby się okopać.\nWykopali trzy ziemianki, zainstalowali piec i zaczęli w nim rozpalać. Wszyscy przyjaciele zebrali się wokół niego i życzyli sobie Szczęśliwego Nowego Roku i szybkiego zwycięstwa.\nNastępnie wystrzelili uroczystą salwę: wszyscy wyszli na zewnątrz i strzelali z każdej broni, jaką mieli pod ręką. Tak zaczął się rok Zwycięstwa.\nNiedługo potem dowódca Pierwszego Frontu Ukraińskiego wydał rozkaz do natarcia. Szastun był dowódcą baterii w 373. Dywizji Strzelców. Potem nastąpiły spotkanie nad Łabą i Dzień Zwycięstwa i trudno sobie wyobrazić radość tych dni, czy ogólne podniecenie i ekscytację. Jednakże oddział artylerii miał przed sobą jeszcze jedno miasto—Pragę.\nBrytyjskie i niemieckie pojednanie w Wigilię Bożego Narodzenia\nWieczorem 24 grudnia 1914 roku brytyjscy żołnierze zauważyli coś dziwnego na linii frontu niedaleko Ieperu: okopy wroga były udekorowane oceanem świeczek. Niemieccy żołnierze zaczęli śpiewać „Stille Nacht, Heilige Nacht” (kolędę napisaną przez Josepha Mohra i Franza Grubera w 1818 roku). Brytyjczycy wysłuchali pieśni do końca, a następnie sami ją zaśpiewali. Niemcy odpowiedzieli im gromkimi brawami.\nNa innych odcinkach frontu niemieccy i angielscy żołnierze opuszczali okopy, wymieniali upominki i jedzenie, śpiewali kolędy i zajmowali się poległymi.\nJednakże świąteczne zawieszenie broni było utrzymywane głównie pomiędzy oddziałami brytyjskimi i niemieckimi. Francuzi byli mniej skłonni do bratania się z najeźdźcami, bo Niemcy okupowali ich ojczyznę i zamieniali wiele miast i wiosek w ruiny.\nReakcja władz na świąteczne bratanie się była odmienna. Brytyjska prasa opublikowała wiele listów, które żołnierze wysłali do swoich rodzin, opowiadając o cudownym rozejmie. Obie czołowe gazety ogólnokrajowe, Daily Mirror i Daily Sketch wydrukowały fotografie przedstawiające bratanie się brytyjskich i niemieckich oddziałów. Wydźwięk reportaży był głównie pozytywny. Tymczasem niemieckie gazety nie pisały o tym wydarzeniu, wszystkie listy z frontu były bardzo mocno cenzurowane, a żołnierzom zakazano pisać o rozejmie. Prasa francuska donosiła, że wszystkie przypadki bratania się miały miejsce tylko w tych sektorach na froncie, gdzie naprzeciwko siebie stały oddziały brytyjskie i niemieckie, a żołnierze francuscy w ogóle nie wzięli w tym udziału.\nN. A. Wdowkin, setnik Pierwszego Orenburskiego Pułku Kozaków, wspominał, jak dowodził konnym patrolem zmierzającym do wioski Rymanów położonej w Galicji. W pobliżu znajdowało się wzgórze kontrolowane przez wroga. Po potyczce Kozacy podkradli się do chaty strzeżonej przez austriackich żołnierzy. Zwiadowcy włamali się do chaty i pojmali do 30 żołnierzy wroga wraz z oficerami, bez oddania ani jednego strzału. Wysłali jeńców do wioski i umieścili ich w pustym domu. Kozacy karmili swoje konie, kiedy jeden z żołnierzy powiedział Wdowkinowi, że jakiś jeniec chce z nim rozmawiać.\nWdowkin zgodził się na to.\nDo domu wszedł wysoki jeniec o szerokich ramionach i poprosił setnika, aby pozwolił mu na jakiś czas pojechać do domu.\n„Pozwolić Ci pojechać do domu?” zapytał zaskoczony Wdowkin\n„Tak, do domu!”\n„Nie, proszę Pana. To jest bardzo niedaleko…” wymamrotał pojmany.\n„Co jest niedaleko?” zapytał setnik.\n„Mój dom, w którym mieszka moja stara matka. Proszę mnie puścić, jutro obchodzimy Narodzenie Boga.”\n„Narodzenie Boga? Masz na myśli Boże Narodzenie?”\n„Tak Tak! Boże Narodzenie! Co więc Pan postanowi, proszę Pana?” kontynuował pojmany.\n„Józef”, odpowiedział starszy sierżant sztabowy, splatając swoje dłonie. „Tak jak Św. Józef, mąż Marii.”\n„Możesz iść!” zezwolił Wdowkin. „Idź, ale pamiętaj, Józefie, że zawiedziesz mnie, jeśli nie wrócisz. A Twoje kłamstwo może sprowokować gniew Marii Panny…”\nSetnik Wdowkin nie pożałował swojej decyzji. Sześćdziesiąt lat później, na emigracji, wspominał, jak starszy sierżant sztabowy powrócił do niewoli jeszcze tego poranka i jak spotkali się potem w Tawriji w czasie Wojny Domowej, a Józefowi towarzyszyły jego żona i córka. Jego rodzina w każdy wieczór wigilijny modliła się za setnika Wdowkina.”\nRozejm świąteczny 1914 roku\nNiemieccy żołnierze rozpoczęli od ustawienia świeczek w swoich okopach i udekorowania choinek, a następnie zaczęli śpiewać kolędy. Brytyjczycy odpowiedzieli na to, śpiewając swoje kolędy.\nWciąż życzyli sobie nawzajem Wesołych Świąt.\nNiemcy krzyczeli swoim łamanym angielskim: „Wesołych Świąt dla Was, Anglicy!”, a w odpowiedzi usłyszeli „I Wam też, Fryce, tylko nie objadajcie się kiełbasą!” Niedługo potem żołnierze obu stron odważyli się wejść na ziemię niczyją, aby wymienić jedzenie i upominki, takie jak guziki i czapki. Artyleria w tym regionie umilkła na tę noc. Świąteczny rozejm pozwolił żołnierzom zająć się swoimi towarzyszami poległymi poza linią frontu. Odprawiono wspólne msze. Ale bratanie się niosło też pewne ryzyka—niektórzy żołnierze zostali zastrzeleni przez przeciwną stronę. W wielu sektorach zawieszenie broni trwało tylko w Wigilię, ale w niektórych zostało przedłużone do Nowego Roku.\nBruce Bairnsfather, który służył w brytyjskiej armii, napisał „Nie zamieniłbym tej wyjątkowej i dziwnej Gwiazdki na nic innego… Zauważyłem niemieckiego oficera, chyba jakiegoś porucznika, a że mam żyłkę kolekcjonera, oznajmiłem mu, że spodobały mi się niektóre jego guziki… Wyciągnąłem swój przecinak do drutu i kilkoma sprawnymi cięciami obciąłem dwa jego guziki, a następnie włożyłem je do kieszeni. Następnie dałem mu dwa własne na wymianę… Zobaczyłem też, jak jeden z ludzi obsługi karabinu maszynowego, który w cywilu był fryzjerem-amatorem, obcinał nienaturalnie długie włosy wrogiego żołnierza, który cierpliwie klęczał na ziemi, podczas gdy nożyce przesuwały się po jego karku.”\nGenerał Sir Horace Smith-Dorrien, dowódca II Korpusu Brytyjskiego, był wściekły, kiedy dowiedział się, co się działo i zakazał komunikacji swoich sił z oddziałami niemieckimi.\nOpowieść o obchodach Nowego Roku\nWojna nie może zatrzymać nadejścia Nowego Roku. A dzielni żołnierze obrony przeciwlotniczej użyli swoich umiejętności, aby przygotować się na prawdziwe obchody: włożyli brzozę karłowatą do łuski pocisku 37 mm, i udekorowali ją puszkami po racjach świątecznych. Cukierek w jaskrawym opakowaniu służył za szpic na zaimprowizowanej choince. Na świątecznym stole były kiełbasy z konserw, amerykańskie mięso z puszek, kostki cukru i dzbanek gorącej herbaty.\nBaśniowe postacie — Dziadek Mróz i Śnieżynka — były zrobione ze śniegu.\nNa szczęście w regionach polarnych w zimie jest mnóstwo śniegu: zaspy śnieżne sięgały do pasa.\nPiotr Ignatjewicz wspomina, jak oficer dywizji życzył im Szczęśliwego Nowego Roku, szybkiego zwycięstwa i aby wszyscy powrócili z wojny cali i zdrowi. Prawdopodobnie to życzenie miało dużą moc i pochodziło z samego serca, bo wszyscy żołnierze z oddziału weteranów powrócili do domu żywi.\nPo uroczystej kolacji i życzeniach zaczęła się najbardziej interesująca część: żołnierze zaczęli opowiadać, co by się działo, gdyby świętowali Nowy Rok w swoich domach.\nNasyp z Kazania mówił, że podałby słodki czak-czak i jagnięcą zupę szurpa.\nStiepan z Ukrainy odpowiedział na to pierogami z wiśniami, które ugotowałaby jego matka.”\n18:01, 7 Grudzień 2018 o 18:01\npowiem tak wg to oszusci naciagcze , gra jest ustawiona mm ustawiony i rng , wg zmniejsza perki . pomaga slabym gracza , wrzuca do gry swoje boty. a takie pedaly z rykoszetu reklamuja ich, *********** cwele razem z nimi na sybir, takie z was kozaki w sieci a na zywo pizdy , zajebe was i znisze qurwy ******\n19:22, 7 Grudzień 2018 o 19:22\nkup se worek cebuli i się do niego przytul\n19:36, 7 Grudzień 2018 o 19:36\nNie wiem czy można cię nazwać człowiekiem , ale jak najszybciej skontaktuj się z psychiatrą człowieku!!!!!\n19:42, 7 Grudzień 2018 o 19:42\n20:04, 7 Grudzień 2018 o 20:04\nMogę się zalozyc ze do KODu należy dziadziuś\n23:23, 7 Grudzień 2018 o 23:23\nJak masz problem z czymś to po prostu to odstaw. Wkurza gra/losowania/rng/arta/itd? Odstaw WoT. Naprawdę będziesz zdrowszy i mniej zestresowany chodził po tym łez padole. KacperDestrojer_PL odinstalował grę i usunął konto z WoT. Bądź jak Kacper. Bądź mądry.\n06:15, 8 Grudzień 2018 o 06:15\n„taki pan”-zakompleksiony gimbusek albo niedorobiony student.Człowieku opamiętaj się.Nazwałem Cię człowiekiem ale mam coraz więcej wątpliwości.\n17:22, 7 Grudzień 2018 o 17:22\nAle fajni ci żołnierze. Wyruszyłem się. A gdzie teraz te biedne kacapy siedzą w okopach że o nich mamy myśleć? Może w Mariunpolu? Może mieliście na mysli ukraińskich marynarzy? Raczej nie.\n09:24, 8 Grudzień 2018 o 09:24\nMasz na myśli tych banderowskich matrosów na trzymających się na farbie kutrach rybackich, co to mieli na rozkaz Patroszenki-Waltzmana zginąć z okrzykiem „Sława ukraini” wysadzając rosyjski most kerczeński?\n15:41, 8 Grudzień 2018 o 15:41\n16:42, 7 Grudzień 2018 o 16:42\nDawać skrzynki:) mam 10 tyś na nie i kupie wszystkie wykupie…. wam zostanie\n17:03, 7 Grudzień 2018 o 17:03\nChyba 100 zł chciałeś napisać 😀\n17:07, 7 Grudzień 2018 o 17:07\nDobry troll :>\n17:36, 7 Grudzień 2018 o 17:36\n16:25, 7 Grudzień 2018 o 16:25\nRuska propaganda cd.\nNext story Niewidzialny niszczyciel. Jak grać czołgiem SU-130PM\nPrevious story Reklama World of Warships wybrana najlepszym spotem na Youtube


Gore running T Shirts Hoody Essential Windstopper Soft Shell kup i oferty, Traininn\nKup ten produkt i zarób 89 CoINNs / $ 1.09\nOpis produktu Gore running T Shirts Hoody Essential Windstopper Soft Shell\nCiepłe i miękkie. Wykonane z WINDSTOPPER® Soft Shell na wygodne dopasowanie dla biegacza fitness. Zawiera wiele biegacz przyjaznych szczegóły jak napięty, wyposażonego kapturem, z przodu dwie kieszenie i elastyczne mankiety z thumbholes.\nMały klucz kieszeń prawej przedniej kieszeni\nElastyczny mankiet rękawa z thumbhole\nClose kaptur montażu\nOdblaskowe logo na przedniej i tylnej\nSHELL zewnętrzny: 100% poliester, powłoka wewnętrzna: 100% poliester\nDrycleaning rozpuszczalników wyjątkiem trójchloroetylenu.\nOferuje całkowitą wiatroodporność o maksymalnej oddychalności, łącząc komfort miękkiej warstwy środkowej i wodoodporność powłoki w jednym ubraniu. Pociski WINDSTOPPER® miękkie zapewnią Ci komfort ze swobodą przemieszczania się potrzebne w celu zwiększenia wydajności w szerokim zakresie działań rowerowych i warunków pogodowych ..\nBez membrany WINDSTOPPER®:\nNiebieskie obszary pokazują, że ta tkanina nie może wytrzymać wiatr. Chociaż temperatura zewnętrzna pozostaje taka sama, szybko zacznie odczuwać zimno. Jest to efekt czynnik chłodzący wiatru.\nZ membraną WINDSTOPPER®:\nCzerwone obszary wskazują, że WINDSTOPPER® może blokować wiatr. Pozostaniesz wygodne i ciepłe, a może utrzymać swój poziom aktywności fizycznej.\nProdukty WINDSTOPPER® wymierną korzyść: Dolna Tętno .:\nBezpośrednie porównanie z innymi tkaninami dowodzi, że podczas najbardziej intensywnych etapach działalności (np rowerze pod górę), sportowców tętno jest maksymalnie osiem uderzeń na minutę niższe niż w przypadku odzieży WINDSTOPPER® mniej oddychających tkanin.\nChcesz poznać, inne powiązane produkty fitness od Gore running? W traininn, kupisz potrzebny sprzęt T-shirts długi rękaw, dzięki czemu możesz uprawiać sport bez komplikacji. Gore running T Shirts Hoody Essential Windstopper Soft Shell jest w najlepszej cenie w naszym magazynie! Skorzystaj z naszego bezpiecznego systemu płatności online i wysokiej jakości usługi posprzedażowej.\nCechy Gore running T Shirts Hoody Essential Windstopper Soft Shell


Jak robić profesjonalne zdjęcia przedmiotów na aukcje? - Blog fotograficzny - Foto4u\nW dobie dzisiejszej globalizacji nikogo nie dziwi kupowanie przedmiotów przez Internet lub wystawianie własnych rzeczy, które miesiącami zalegają na półce lub w szafie. Wraz ze wzrostem popularności serwisów aukcyjnych i ogłoszeniowych, rośnie nasza ilość pomysłów na zarobienie kilku złotych. Co ma jednak największy wpływ na ilość potencjalnych Klientów poza ceną? Oczywiście fotografie! Dowiedzcie się jak robić profesjonalne zdjęcia przedmiotów na aukcje, dzięki którym sprzedacie wszystko, co tylko zechcecie.\nCo wpływa na ilość potencjalnych klientów\nNa początku warto zastanowić się, co ma największy wpływ na ilość potencjalnych klientów. Oczywiście jeśli planujemy założyć własny sklep internetowy lub regularnie zarabiać na sprzedaży przedmiotów na aukcjach, powinniśmy podejść do tematu z dużym zaangażowaniem, a nawet wynająć profesjonalistów. Musimy pamiętać o tym, że pomimo tysięcy podobnych aukcji tylko kilkanaście z nich ma złożonych wiele ofert kupna.\nWydawałoby się, że najważniejsza jest cena i często tak jest, szczególnie na serwisach aukcyjnych. Dlatego zanim wystawimy nasz stary aparat fotograficzny czy raz założoną sukienkę, zorientujmy się w jakich kwotach oferują podobne przedmioty inni sprzedawcy. Nie starajmy się również zarobić na wysyłce, celowo podnosząc jej koszty. Tego rodzaju działania są dobrze znane wielu kupującym i działają tylko na szkodę sprzedawcy.\nNa powodzenie sprzedaży ma oczywiście wpływ sam serwis, gdyż inne zasady panują np. na Allegro, Ebay czy Olx. Przed wystawieniem przedmiotu najlepiej zapoznać się z regulaminem danego serwisu i przeczytać kilka podstawowych zasad wystawiania własnych aukcji. Najczęściej będziemy musieli zapłacić prowizję od sprzedaży oraz podstawową opłatę za wystawienie przedmiotu. Jeśli chcemy, by był on na początku listy, podświetlony czy pogrubiony, musimy przygotować się na dodatkowe koszty.\nBardzo ważny jest również rzetelny opis. Kupujący oczekują tego, że na aukcji znajdą wszystkie interesujące ich informacje. Jeśli tak nie będzie, spróbują się z nami skontaktować lub zrezygnują z zakupu. Nie warto ryzykować utraty potencjalnego klienta, dlatego lepiej rzetelnie podejść do całego przedsięwzięcia.\nNa koniec najważniejsze, czyli zdjęcia. W XXI wieku to one sprzedają i jeśli nie wykonamy dobrych fotografii, to kupujący szybko zrezygnuje z zakupu. Oczywiście nie musimy od razu porywać się na wykonywanie zdjęć 360 stopni, które ostatnio stają się pewnym standardem. Skupmy się raczej na tym, jak wybrany przedmiot chciałby zobaczyć kupujący. Najczęściej praktykuje się wykonywanie zdjęć na białym lub jasnym tle, które dobrze oddają cechy produktu. Jeśli jednak chcemy zostać zauważeni, dobrym pomysłem jest nawet aranżacja małej scenki.\nZdjęcia przedmiotów na aukcję powinni nie tylko pokazywać rzeczywisty stan, ale być atrakcyjne dla kupującego. Jeśli wpadniecie na pomysł celowego ukrywania wad czy uszkodzeń, lepiej od razu go porzućcie.\nAparat fotograficzny - zwróć uwagę na podstawowe parametry\nProfesjonalne zdjęcia na aukcję internetową możemy wykonać lustrzanką, cyfrówką, a nawet smartfonem. Oczywiście lepsze efekty uzyskamy mając możliwość ustawienia kilku najważniejszych parametrów, szczególnie jeśli chcemy uniknąć późniejszej obróbki graficznej. Zacznijmy od balansu bieli, który powinien odpowiadać aktualnym warunkom oświetleniowym w pomieszczeniu. Nie zawsze jest jednak tak, że wybierając opcję np. światło żarowe we wnętrzu oświetlonym żarówką uzyskamy prawidłowe oddanie kolorów. Najważniejsze jest wypróbowanie kilku odmiennych ustawień. Temperatura barwowa jest bardzo ważna, dlatego jeśli nie jesteśmy pewni jak ją ustawić, możemy zawsze postawić na automatykę aparatu.\nPoza tym zwróćmy uwagę na ISO. Z zasady stosujemy najniższe parametry, które nie powodują powstawania ziarna. Oczywiście powinniśmy dopasowywać ustawienia w zależności od fotografowanej sceny, ale jeśli nie używamy tego parametru na co dzień, może nam to przysporzyć nieco kłopotów. Zacznijmy od ISO200, zwiększając wartości do ISO400 lub ISO800, by sprawdzić, w jakich warunkach lepiej wygląda fotografowany przedmiot.\nJeśli używacie lustrzanki, powinniście mieć możliwość ustawienia ekspozycji, która powinna znajdować się w punkcie 0 lub być nieznacznie na plusie. Lepiej doświetlone zdjęcia wyglądają bardziej profesjonalnie.\nBardzo ważnymi parametrami w czasie fotografowania przedmiotów na aukcję są również czas otwarcia przysłony i głębia ostrości. Odpowiadają one za ostrość zdjęcia, które wpływa na jego ostateczny wygląd. Zdjęcie przedmiotu powinno charakteryzować się dużą głębią ostrości i długim czasem naświetlania. Ostatni parametr możemy jednak zmodyfikować używając statywu, który pomoże nam uzyskać wyraźne, nieporuszone zdjęcie. Od tej zasady możemy odejść wtedy, gdy fotografujemy detale. Wtedy mała głębia ostrości nada naszym zdjęciom profesjonalnego looku.\nOdnośnie samej ostrości warto sprawdzić także parametry autofocusa, czyli automatycznego ustawiania ostrości AF. Powinniśmy nakierować go na centralny punkt przedmiotu lub wykorzystać ostrzenie wielopunktowe. Jeśli nasz sprzęt ma możliwość włączenia stabilizacji obrazu, również z niej skorzystajmy.\nWasz aparat czy smartfon posiada możliwość zmiany kolorystyki za pomocą trybów? Spróbuj je wykorzystać, jednak nie przesadź z ostatecznym efektem, by nie odstraszyć potencjalnych klientów.\nMacie problemy ze zrozumieniem i ustawieniem parametrów w aparacie? Przypomnijcie sobie wcześniejszy tekst pt. Domowe tanie studio fotograficzne, w którym na samym końcu znajdziecie ściągę dla każdego początkującego fotografa.\nRobimy zdjęcia na aukcję - kadrowanie, oświetlenie, tło i proste tricki\nWykonując zdjęcia na aukcję internetową nigdy nie oszczędzajmy na ich ilości. Może okazać się, że z 20 zdjęć tylko 3 są wyraźne lub nieprześwietlone. Jeśli używamy lustrzanki, zapisujmy fotografie w formacie RAW, by mieć możliwość ich późniejszej obróbki bez straty jakości. Nie stosujmy wyłącznie jednego ujęcia - niektóre przedmioty lepiej prezentują się z góry, a niektóre z dołu lub z boku. Warto wykonać kilka standardowych zdjęć oraz kilka dynamicznych kadrów, które można ustawić jako miniaturkę aukcji.\nZwróćmy uwagę na kadrowanie. Pomimo tego, że według złotych zasad fotografii nie powinno kadrować się centralnie, w tym przypadku warto pominąć tą zasadę. Zdjęcie musi być maksymalnie proste, by przyciągnąć uwagę kupujących. Wypełnijmy również kadr fotografowanym przedmiotem i nie pozostawiajmy wolnych przestrzeni.\nBardzo ważne jest odpowiednie tło, które powinno być białe lub neutralne, by nie konkurować z fotografowanym przedmiotem. Do stworzenia odpowiedniego tła możemy wykorzystać np. biały blat, kawałek kartonu czy gładką ścianę. Dużo zależy od wielkości przedmiotu - inaczej podejdziemy do zdjęcia niewielkiego aparatu kompaktowego, a inaczej sukienki. Zdjęcia ubrań na aukcję są często prezentowane na tle szafy lub na stole, leżąc pośród modnych dodatków. Sprzedawcy często decydują się także na modela, który podnosi atrakcyjność zdjęć. Jeśli wystawiamy bardzo duży przedmiot np. samochód, nasz kadr powinien być maksymalnie czysty, bez zbędnych przedmiotów czy modeli. Zachęcamy do przypomnienia sobie wcześniejszego tekstu pt. "Powszechne błędy przy fotografowaniu auta na sprzedaż".\nJeśli wszystko mamy już przygotowane, nie możemy zapomnieć o oświetleniu. Z pewnością najlepsze jest miękkie światło, które nie tworzy cieni ani odbić. Odradzamy wykonywanie zdjęć z lampą błyskową bez dyfuzora, gdyż przedmiot będzie wyglądał nieatrakcyjnie. Fotografowanie w świetle dziennym ma również swoje plusy i minusy. Pomimo tego, że zdjęcie będzie doświetlone, powstaną ciemne obszary, które musimy odpowiednio rozjaśnić np. za pomocą blendy fotograficznej. Z tego powodu najlepiej fotografować w oświetleniu sztucznym, ustawiając np. kilka źródeł światła wokół obiektu. Nie dysponujecie profesjonalnym oświetleniem? Użyjcie tego, co znajdziecie w domu, pamiętając o tym, by żarówki miały tę samą temperaturę barwową. Możecie wykorzystać lampki biurkowe, latarki lub inne źródła światła.\nJeśli planujecie regularnie sprzedawać przedmioty na aukcjach internetowych, powinniście pomyśleć o stworzeniu domowego studia fotograficznego lub rozpocząć współpracę z fotografem.\nO tym pamiętaj robiąc zdjęcia na aukcję internetową:\n- kupującego nie zachwyci twój kunszt artystyczny, chce zobaczyć realne zdjęcia przedmiotu;\n- bez odpowiedniego ustawienia aparatu możesz niechcący zafałszować kolory lub inne parametry, które wprowadzą w błąd kupującego;\n- nawet stary przedmiot może wyglądać jak nowy, jeśli przed wykonaniem zdjęć odpowiednio o niego zadbasz;\n- zrób więcej zdjęć pokazując odmienne perspektywy, detale itd.;\n- używaj statywu i dobrego oświetlenia;\n- skorzystaj z podstawowej obróbki graficznej w programie, której możesz nauczyć się z naszych wcześniejszych porad: Podstawy Programu Photoshop - część 3 - prosty retusz w praktyce;\n- wykonując zdjęcia niektórych przedmiotów warto skorzystać z usług modela, który może prezentować dany przedmiot za pomocą dłoni, całego ciała itd.;\nTwój przedmiot został sprzedany\nWystawiając przedmiot na aukcję internetową musimy pamiętać o profesjonalnych zdjęciach, które są dźwignią handlu w XXI wieku. Oczywiście jeśli zabraknie rzetelnego opisu lub wybierzemy złą kategorię nasze szanse na sprzedaż zmaleją - dlatego pamiętajmy o profesjonalnym podejściu na każdym kroku. Z czasem będziecie wykonywać tak dobre zdjęcia na aukcje, że wykorzystacie swoje umiejętności w innych dziedzinach fotografii. Wtedy pamiętajcie o zamówieniu odbitek w dobrym fotolabie cyfrowym, które staną się obiektem podziwu w waszym domowym albumie lub na ścianie.\nJak myślicie, czy zdjęcia 360 stopni i filmy staną się już niedługo jedyną formą prezentacji przedmiotów na aukcjach i w sklepach internetowych?


\tRecenzja filmowa: Elizjum - Reporter-24.pl\nPoprzednie recenzje: Życie Pi, Sęp, Lincoln, Operacja Argo, Niemożliwe, Nędznicy, Miłość, Intruz, Piękne istoty, Jurassic Park 3D, Wróg numer jeden, Układ zamknięty, Django, Iron Man 3, Drogówka, Wielki Gatsby, Tylko Bóg wybacza, Poradnik pozytywnego myślenia, Drugie oblicze, Światła wielkiego miasta, Atlas chmur, Kac Vegas 3, Projekt X, Iluzja\nTakie jest, a przynajmniej próbuje być, „Elizjum” Pierwsze obrazki z tego filmu pokazują Ziemię w XXII wieku i można tu tylko westchnąć z ulgą, że czasów tych my już nie dożyjemy. Okazuje się, że bogacze prowadzą życie mlekiem i miodem płynące na kosmicznej stacji Elizjum. Starość i choroby im tam nie zagrażają. Cała reszta mniej uprzywilejowanych ludzi brnie po pas w śmieciach na zniszczonej i przeludnionej Ziemi.\nFilm na pewno więcej obiecuje, niż ostatecznie dostarcza. Reżyser chce złapać zbyt wiele srok za ogon: zamach stanu za pomocą komputera, chore na raka dziewczynki, mózg działający jak pendrive… Dużo tego i miejscami robi się chaotycznie. Nie zabrakło też futurystycznego strzelania, więc kto nie lubi stylistyki a’la Robocop, powinien sobie raczej darować wizytę w kinie, bo zwyczajnie może mu być za głośno.\nGłówne role grają: Matt Damon, którego trudno nie lubić i Jodi Foster, z którą jednak mam problem. Ta przecież wybitna aktorka bardzo rzadko pojawia się na ekranach kin, a jak już, to przeważnie w rolach zimnych i sztywnych kobiet. Szkoda takiego talentu. Ale widocznie taki już los hollywoodzkich aktorek po czterdziestce, które nie nazywają się Meryl Streep.\nWizja przyszłości jest zbyt przygnębiająca, by traktować „Elizjum” jak prostą rozrywkę. Nie owijając w bawełnę – film jest po prostu smutny. Już nawet najbardziej fantazyjni scenarzyści z Hollywood nie wierzą w happy end dla naszej planety.