Wysłany: Sob 16:09, 24 Cze 2017 Temat postu:\nZa mało ateizm twierdzi? Ale przynajmniej bez fałszu.\nWolisz takich, co obiecują gruszki na wierzbie?\nNie wiadomo od razu, co jest fałszem, a co nie - opcje są w grze. Nie wiadomo przed weryfikacją, czy coś jest gruszką na wierzbie, czy szczerą prawdą. To trzeba sprawdzić, a żeby coś sprawdzać, trzeba mieć do tego materiał - jakąś koncepcję, która sprawdzeniu podlega. Jeśli naczelnym zadaniem miałaby być ochrona przed fałszem (faktycznie, tu jest racja - nie myli się ten, co nic nie robi, albo nic nie twierdzi), to nietwierdzenie jest najbardziej skuteczną strategią.\nTu jednak ja DOKONUJĘ PEWNEGO WYBORU, co jest dla mnie ważniejsze - potencjalny fałsz i realnie nieświadomość, intelektualny marazm, czy ryzyko połączone z tym, że się wysuwa hipotezy - twierdzi, a owe hipotezy mogą okazać się błędne.\nFajnie tu wychodzi czym jest światopogląd - OSOBISTYM WYBOREM. Pewnych rzeczy w ogóle nie da się wykazać obiektywizowalnie, nie da się do nich stworzyć modelu - jak ktoś lęk przed potencjalnym fałszem postawi na szczycie hierarchii wartości, to nie ma przeciw niemu argumentu. On wybrał - on woli takie życie, w którym woli nie próbować, niż ryzykować. Ja też nie mam wobec takiej podstawy argumentu.\nMoże z wyjątkiem jednego, bardzo słabego JA WOLĘ JEDNAK INACZEJ, "biorę na klatę" problem błędu, wypływam na niebezpieczne wody myśli.\n[i]Może zamiast teoretyzować, wykonaj to proste zadanie, które postawiłem przed impactorem i które zacytowałeś (dzięki czemu nie muszę się powtarzać). Czekam z utęsknieniem.\nA ja dodam jeszcze...\nA dopóki Ty (albo i impactor) tego nie zrobicie, to się ODCZEPCIE OD INNYCH KTÓRZY JAKIEGOŚ DOWODU NIE MAJĄ - np. przyznajcie uczciwie, że brak dowodu na istnienie Boga nie stanowi przeszkody w uznawaniu istnienia tegoż Boga.\nPrzypomnij, bo nie bardzo kojarzę, co w Twoim przekonaniu jest owym "zadaniem". Może to cytowałem, ale nie dałeś bezpośredniego linka, a ja jakoś nie wyczaiłem, o co Ci chodzi.\nA przy okazji przypomnę jeszcze raz na koniec - UWAŻAM, ŻE SĄ RÓŻNE WIARY. Cała sztuka w tym, aby wybrać TĘ NAJLEPSZĄ. A jeśli nawet żadna by nie spełniła oczekiwań, to przynajmniej UCZĄC SIĘ BŁĘDACH TAMTYCH WIAR, stworzyć duchowość najlepszą z możliwych.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Sob 16:51, 24 Cze 2017, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: Sob 17:09, 24 Cze 2017 Temat postu:\nCo do definicji Boga to od tego należy zacząć. Moze założyć taki temat?\nWysłany: Sob 17:58, 24 Cze 2017 Temat postu:\nNajprostsza definicja Boga brzmi: wszechmocna miłość.\nWysłany: Sob 20:10, 24 Cze 2017 Temat postu:\nChyba najgłupsza. Ograniczając Boga do czynienia samego dobra, pozbawiamy go atrybutu wszechmocy, czyli pełnej, w niczym nie skrepowanej boskości.\nWysłany: Sob 20:39, 24 Cze 2017 Temat postu:\nWszechmoc nie oznacza obowiązku robienia wszystkiego, co możliwe. Wszechmoc oznacza możliwość robienia wszystkiego.\nJeśli Bóg jest miłością, to wynika z tego, że nie zamierza wyrządzać krzywdy. Skoro zaś jest wszechmocny, to wynika z tego, że krzywdy nie wyrządza, bo ma moc realizowania swoich zamiarów.\nWysłany: Sob 21:39, 24 Cze 2017 Temat postu:\nJeśli Bóg jest miłością (...)\nZe wszystkich dostępnych opcji:\n- Boga niet;\n- Bóg jest, ale ma nas w głębokim poważaniu, czyt. we dupie (kpt. Bednarz);\n- Bog jest, ale ma trochę tego i trochę tego z charakterku (Mani);\n- Bóg jest, ale całkowicie zły.\nWuj wybiera definicję najmniej przystającą do zastanej rzeczywistości (patrząc tak zgrubnie po proporcjach bólu i cierpienia w naturze). Jest jakaś przyczyna tego wyboru, poza myśleniem życzeniowym?\nWysłany: Nie 13:33, 25 Cze 2017 Temat postu:\nNie wiadomo od razu, co jest fałszem, a co nie - opcje są w grze.\nI znowu wpadasz w argument "ale nie masz 100% dowodu, że akurat nr 3291 nie będzie wylosowany".\nNo nie mam - więc to jest powód, żeby ten numer obstawić?\nOn wybrał - on woli takie życie, w którym woli nie próbować, niż ryzykować.\nA co takie ryzyko daje oprócz prawie pewnego fałszu?\nNIC. Wszystko, o czym pisałeś wcześniej, da się osiągnąć bez religii. To właśnie religia powoduje intelektualny marazm i brak perspektywicznego spojrzenia, skostniałe reguły i hamowanie hipotez.\nAteizm daje ci możliwość badania, czego chcesz. Religia podaje ci twierdzenia dla wygodnickich, które prawdopodobnie są warte tyle, co twierdzenia innych religii.\nCo osiągnęła ateistyczna nauka, a co osiągnęła religia?\nCo w wiedzy religijnej zmieniło się przez 1000 lat?\nPrzypomnij, bo nie bardzo kojarzę, co w Twoim przekonaniu jest owym "zadaniem".\nUdowodnienie istnienia dowolnego bytu. Np. drzewa za oknem.\nWysłany: Nie 13:36, 25 Cze 2017 Temat postu:\nJeśli Bóg jest miłością, to wynika z tego, że nie zamierza wyrządzać krzywdy.\nCzyli nie dałoby się świata zorganizować lepiej?\nZa taką "miłość", jaką Bóg okazuje, serdecznie i zdecydowanie dziękuję. Wolę już niewszechmogącego psychopatę.\nWysłany: Nie 14:52, 25 Cze 2017 Temat postu:\nCzegoś tu nie dogadaliśmy.\nSą dwa słowa - pojęcia:\n1. udowodnienie bytu\n2. uznawanie istnienia bytu.\nNie bardzo rozumiem w tym kontekście zadanie, które mi stawisz.\nUdowodnienie istnienia dowolnego bytu jest możliwe JEDYNIE W RAMACH UZGODNIONEGO MODELU - czyli też związanego z nim światopoglądu. Samego światopoglądu udowodnić się nie da. Nie da się więc udowodnić OGÓLNIE (czyli niejako niezależnie od wyznawanych przekonań) istnienia NICZEGO - ani Boga, ani drzewa za oknem.\nUdowodnienie istnienia drzewa staje się możliwe, gdy mamy model, w którym aksjomaty pozwolą nam na wyciąganie wniosków. Przykładowo, jeśli czyjś model aksjomatyczny zakłada, że sam widok czegoś przez okno wskazuje na istnienie bytu z tym widokiem związanego, a następnie przyjmiemy jak poprawną obserwację "widzę drzewo za oknem", to w tym modelu (!), po wskazaniu ww aksjomatu, istnienie drzewa mielibyśmy udowodnione.\nW przypadku pytania o istnienie Boga trzeba by najpierw UZGODNIĆ MODEL i DEFINICJĘ Boga. Póki co, jest to warunek nie do przejścia.\nTeraz UZNAWANIE. Pojęcie uznawania jest niezależne od posiadania dowodu. Mogę uznać istnienie czegoś (także Boga) nie mając dowodu, ale mogę odmówić uznania czegoś nawet mając dowód (bo uważam, że ten rodzaj dowodu, np. z powodu niewłaściwej aksjomatyki przy nim zastosowanej). Przykładowo mogę odmówić poprzedniemu dowodowi o istnieniu drzewa za oknem poprawności, uznając, iż sam widok to mało, a dowód poprawny będzie dopiero wtedy, gdy istnienie drzewa potwierdzi minimum 100 niezależnych obserwatorów przez okres minimum 1 miesiąca.\nW przypadku kwestii istnienia Boga, ja to istnienie UZNAJĘ, przyznając jednocześnie, że nie posiadam dowodu (ani nawet modelu z aksjomatyką, która dałaby szansę na jego przeprowadzenie).\nNie będę wyręczał Wikipedii. Mamy tam zarówno historię kościołów wszelakich, jak i historię nauki. To ciekawa lektura.\nOczywiście, jak przypuszczam nie do końca o to Ci chodziło, tylko wyraziłeś się mało precyzyjnie - zapewne "pijesz" do jakiegoś konkretnego celu, który sobie stawiasz, a który spełnia nauka, zaś religie albo wcale, albo słabo.\n- Ja mam tu fajny TYP: co osiągnęła ... w zakresie uświadamiania człowiekowi jego duchowej natury?\nW miejsce kropek można wstawić albo "nauka", albo "religia". Ciekaw jestem jak wyjdzie porównanie.\nKrzywisz tu rozumowanie. Ja nie wpadam w taki argument.\nSytuacja człowieka, który poznaje świat jest SYTUACJĄ WYBORU. Na to nic nie poradzimy. Przy czym dotyczy to DOWOLNEJ DZIEDZINY (niezależnie, czy jest nią światopogląd, pytanie wzór na sprężanie gazu, czy kupno w sklepie kosmetyków). Co by nie wziąć - DOSTANIESZ OPCJE DO WYBORU.\nI - niestety - można się pomylić.\nNie tylko w religii, ale ZAWSZE. Można wybrać niewłaściwy kosmetyk do swojej skóry i dostać uczulenia, można źle obliczyć wzór na rozprężanie gazu, a także można się pomylić w kwestii światopoglądu, relgiii. Sorry, nic nowego pod słońcem.\nStawiasz jakąś absurdalną alternatywę - jak wybieramy religię, to możemy sie pomylić. A jak wybieramy coś innego, to nie?...\nTwój argument, czyli wskazywanie, ze można się pomylić, sorry, ale sam jest... pomylony. To nie jest argument - wszyscy wiedzą, że pomylić się można, ale biorą ten problem na klatę. Ale jak już tak bardzo się boisz, że się pomylisz, to współczuję, bo nawet nie bardzo jestem w stanie wyobrazić sobie w jakim lęku na co dzień żyjesz. Tyle wyborów, sytuacji nieokreślonych każdego dnia, w każdej godzinie - koszmar!\nWspółczuję wszystkim, którzy strach przed pomyłką postawili tak wysoko w hierarchii znaczeń, iż w ogóle boją się wybierać.\nI na koniec uwaga terminologiczna - Ja osobiście mojej religii nie "obstawiałem", lecz WYPRACOWAŁEM ROZUMOWO w oparciu o porównanie wielu religii, przypadków z mojego życia, uwzględniając osobiste przekonanie i ogólna wiedzę o sobie i o świecie. Rozumiem, że Ty pragniesz uzyskiwać wiedzę o religii właśnie wspomnianą METODĄ OBSTAWIANIA (losowania). Ja bym owej metody nie polecał. Ale oczywiście każdy wybiera sam, w oparciu o własne kryteria...\nTrochę tez się zastanawiam, czy ten Twój ateizm nie wynikł Ci właśnie z zastosowania wskazywanej przez Ciebie metody obstawiania. Los wypadł na ateizm, więc go sobie uznałeś jako właściwy światopogląd.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Nie 14:58, 25 Cze 2017, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 18:13, 25 Cze 2017 Temat postu:\nPytam o wiedzę, a nie o działalność szkoleniowo-propagandową.\nKomunizm był w tym lepszy od kapitalizmu, a de facto niczego nie odkrył.\nCzego religia NOWEGO dowiedziała się o Bogu albo duchowości w ciągu ostatniego 1000 lat?\nDOSTANIESZ OPCJE DO WYBORU.\nMogę nie grać.\nMam np. opcję do wyboru: EUR/USD pójdzie w górę albo w dół. I nie gram.\nGdyby były jeszcze inne opcje typu "w lewo, w prawo, po skosie", to nadal opcja\nnie gram" jest jakościowo różna od pozostałych.\nCzego też nie odróżniasz i myślisz, że to po prostu opcja obok tamtych.\nDalej uprawiasz demagogię naganiaczy forexowych "ależ proszę pana, ryzyko jest zawsze - dzisiaj może mieć pan wypadek samochodowy".\nJak wybieram kosmetyk, to raczej się orientuję, jaki wybrać. Ryzyko wpadki jest znikome. Podobnie przy jeździe samochodem czy windą. Albo przy chodzeniu po naszym ulubionym chodniku.\nPrzy wyborze religii to po prostu masakra.\nI właśnie opierając się na ignorowaniu tych różnic usprawiedliwiasz swoją wiarę:\n- ryzyko jest przecież zawsze (ani słowa o tym, jak bardzo jest różne)\n- dowodu przecież na nic nie masz (ani słowa o tym, jak doświadczalnie inne kwestie się sprawdzają)\nNo i oczywiście na podstawie tych błędów sprowadzasz od razu ateistę do sytuacji "skoro W NIC nie wierzysz", "skoro KAŻDEGO ryzyka się boisz" ...\nUdowadniasz tym, że nadal wiar nie odróżniasz - ani stopnia ryzyka. Skoro jest JAKIEŚ ryzyko, to dla ciebie zrównuje do wszystkie sytuacje. Podobnie z wiarą.\nNa tym każdy teista się wykłada.\nZ czego wynika ateizm, pisałem wielokrotnie - z NIEOBSTAWIANIA. Które wg mnie jest bzdurne.\nOstatnio zmieniony przez Irbisol dnia Nie 18:14, 25 Cze 2017, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 20:35, 25 Cze 2017 Temat postu:\nIstnieje [logika ateistyczna], bo jest zdefiniowana.\nLogika jest pojęciem i zestawem reguł, więc wystarczy ją zdefiniować, żeby istniała.\nO jaka logike Ci chodzi, bo tyle ich jest?\nAle ja nie wierzę w świat bez Boga, nie wierzę także w świat z Bogiem.\nTo cos jak ja\nArgument, że „Bóg” jest stwórca logiki spraiwa, że nie mogę o nim dalej rozmawiać, bo nie potrafię.\nI wtedy z pokora przypominam sobie i odczuwam, ze w the Torah w miejscach gdzie powinno byc slowo Bog jest spacja a w the Great Book of Tao pisze: "The Tao that is named is not the eternal Tao." i od razu pokusa zapedzania sie w meandry umyslu konceptualnego w temacie co to jest Bog odplywa w przyslowiowa sina dal\nOstatnio zmieniony przez Dyskurs dnia Nie 20:53, 25 Cze 2017, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: Nie 21:01, 25 Cze 2017 Temat postu:\nWysłany: Nie 21:13, 25 Cze 2017 Temat postu:\nOceniasz arbitralnie - ustalając co jest wiedzą, a co już nie. Dla mnie odkrycia duchowe są jak najbardziej formą wiedzy. I to wiedzy DLA CZŁOWIEKA WAŻNIEJSZEJ niż odkrycia naukowe, z których większość ma znaczenie poglądowe, ogólnointelektualne (wynalazkom trochę wiedza podstawowa pomaga, ale nie wszystkim, nie w oczywisty sposób, a jeśli już, to też nie zawsze).\nReligie bardzo dużo się nauczyły przez ostatnie 1000 lat. Np. katolicyzm zmienił swój stosunek do: nauki, demokracji, moralności (np. kwestia kary śmierci). Mamy (głównie w kościołach protestanckich, choć nie tylko) przewartościowanie roli kobiet. Telihard de Chardin pięknie połączył koncepcję ewolucji z religią chrześcijańską. A w ogóle wybierz sobie listę doktoratów wydziałów teologicznych, to będziesz miał kupę tego, co NOWE.\nŻe się może Ci nie spodobać?...\n- Sorry, wiem że pewnie nie zaakceptujesz znowu tego co napisałem (mieliśmy już dyskusję na temat prac nowych z teologii - ze znanym skutkiem). Ja stoję na stanowisku, że JEST WIELE NOWYCH DOKONAŃ W RELIGII, TEOLOGII. Jeśli nie odpowiadają one Twoim kryteriom oceny - to trudno.\nTo, że nie uznajesz owych działalności ludzi związanych z religią to TWOJA OPINIA (prywatna i arbitralna). Cała masa ludzi je uzna.\nW pozostałych kwestiach będę się, częściowo, powtarzał. Znowu zabrnąłeś w nich w emocje, unikając meritum. Bo porównanie z naganiaczami forexowymi jest nieadekwatne, nie rusza kwestii, którą wskazuję, próbując jedynie zwekslować dyskusję na aspekt emocjonalny. To nie ma nic do rzeczy, czy ktoś tam używa aspektu ryzyka w manipulatorski sposób, bo nie o tym jest mowa. Tu jest inna sytuacja - ja do niczego nikogo nie namawiam kontrując jedynie argument w stylu "wolę nie wybierać w ogóle".\nSą problemy, w których - rzeczywiście - można nie wybierać (zgadzam się), można po prostu sprawę zostawić. Pytanie jest CZY TO JEST AKURAT TEN PRZYPADEK?\nW moim przekonaniu w kwestiach życiowo i duchowo najważniejszych nie wybieranie oznacza pozostanie na poziomie zwierzęcia, a nie świadomej OSOBY. A w każdym razie JA UWAŻAM, ŻE AKURAT W TEJ SPRAWIE WYBRAĆ POWINIENEM, WRĘCZ MUSZĘ. Jeśli jako efekt (nie) wyboru mam możliwość wiecznego szczęścia wobec potępienia to przynajmniej się zastanowię nad tym, czy ktoś kto o tak NAJWAŻNIEJSZEJ ZE WSZYSTKICH MOŻLIWYCH DLA MNIE OSOBIŚCIE RZECZY coś twierdzi - czy ów ktoś ma rację, czy też jej nie ma. Na forexie można nie grać, a z resztą REZYGNACJA Z OWEJ GRY TEŻ JEST WYBOREM. Ale w kwestii pytań o to: KIM JESTEM, co jest celem życia, jaka jest relacja moje wzgledem ludzi, na czym polega szczęście - nie zastanowienie się, nie wzięcie pod uwagę, tych, którzy coś tu twierdzą (może dlatego, że coś wiedzą, albo nawet sprawdzili) byłoby głupotą.\nMożesz oczywiście założyć już na starcie (!), że skoro to dotyczy religii, to owi ludzie, którzy coś tu stwierdzają na pewno się mylą i nie mają nic sensownego do powiedzenia. Ja uważam jednak, że choć przyjmować wszystkich twierdzeń religii - jak leci - nie muszę, to zapoznać się z nimi warto, wybór można CHOĆBY ROZWAŻYĆ. A jeśli nawet miałbym owe twierdzenia odrzucić, to PO ZAPOZNANIU SIĘ, a nie po prostu z góry decydując negatywnie.\nZadecyduje MAJĄC WIEDZĘ, nie zaś Z GÓRY. To mi się wydaje znacznie bardziej rozsądne.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Nie 21:17, 25 Cze 2017, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Nie 22:36, 25 Cze 2017 Temat postu:\nZgoda, że Wszechmoc nie implikuje robienia wszystkiego co możliwe, ale w równym stopniu nie zakazuje tego. Co więcej, samo twierdzenie że "Bóg jest miłością", z góry narzuca mu jedyny sposób postępowania.\nWysłany: Pon 10:42, 26 Cze 2017 Temat postu:\nkatolicyzm zmienił swój stosunek do: nauki, demokracji, moralności\nprzewartościowanie roli kobiet\npołączył koncepcję ewolucji z religią chrześcijańską\nTylko że pytałem o odkrycia odnośnie duchowości i Boga, a nie o proces cywilizowania się w związku ze zmieniającym się światem.\nJa stoję na stanowisku, że JEST WIELE NOWYCH DOKONAŃ W RELIGII, TEOLOGII. Jeśli nie odpowiadają one Twoim kryteriom oceny - to trudno.\nNajpierw cokolwiek podaj. Dopiero wtedy mogę ew. stwierdzić, czy to odpowiada moim kryteriom oceny, czy nie.\nporównanie z naganiaczami forexowymi jest nieadekwatne, nie rusza kwestii, którą wskazuję, próbując jedynie zwekslować dyskusję na aspekt emocjonalny.\nMogłeś tak to odczytać, ale mechanizm jest taki sam. Próbujesz zatrzeć skalę ryzyka, przyrównując ryzyko wątpliwego twierdzenia (jednego z 10000) z ryzykiem zapadnięcia się chodnika.\nGdy mam hazard w stylu rosyjskiej ruletki w wersji hardcore (jedna komora jest pusta), to nie gram.\nTy ekstrapolujesz to na wszystkie dziedziny życia, gdzie ryzyko praktycznie nie występuje i ubolewasz, że ateista tam też nie wybiera (mimo że wybiera).\nZnowu mamy ten sam mechanizm wartościowania, co przy wierze: skoro ryzyko > 0 i < 100%, to nie widzisz różnicy.\nJA UWAŻAM, ŻE AKURAT W TEJ SPRAWIE WYBRAĆ POWINIENEM, WRĘCZ MUSZĘ. Jeśli jako efekt (nie) wyboru mam możliwość wiecznego szczęścia wobec potępienia to przynajmniej się zastanowię nad tym, czy ktoś kto o tak NAJWAŻNIEJSZEJ ZE WSZYSTKICH MOŻLIWYCH DLA MNIE OSOBIŚCIE RZECZY coś twierdzi - czy ów ktoś ma rację, czy też jej nie ma.\nSam fakt, że masz przymus wyboru w warunkach niepewności i karę za UZASADNIONY brak wyboru zaprzecza idei Boga, w którego wierzysz.\nAle w kwestii pytań o to: KIM JESTEM, co jest celem życia, jaka jest relacja moje wzgledem ludzi, na czym polega szczęście - nie zastanowienie się, nie wzięcie pod uwagę, tych, którzy coś tu twierdzą (może dlatego, że coś wiedzą, albo nawet sprawdzili) byłoby głupotą.\nJa sprawdzam więc cały czas. I na razie zero rezultatów.\nPytanie egzystencjalne też sobie zadaję, ale religia nie daje mi wiarygodnej odpowiedzi.\nWręcz wykłada się na kilku kwestiach - jedną z nich jest właśnie głoszenie kary za brak wiary. To rozkłada religię dokumentnie.\nWysłany: Pon 12:53, 26 Cze 2017 Temat postu:\nKażda nowa encyklika papieska, dokumenty soborowe, czy publikacja teologiczna jest wkładem w rozwój religii, a dalej duchowości.\nProblem w tym, że nieprecyzyjnie dekodujemy przekaz religijny (przynajmniej w odniesieniu do chrześcijaństwa). Brak wiary skutkuje nie tyle karą (czyli świadomie wymierzoną szykaną za brak posłuszeństwa), co KONSEKWENCJĄ, wprost wynikiem tego, że nie wierzymy. Działa to trochę podobnie do efektu placebo. Wyobraźmy sobie dwóch ludzi zarażonych chorobą. Teraz okazało się, że w szpitalu już nie mają lekarstw na tę chorobę. Ale oto, żeby choc spróbować uratować pacjentom życie, jeden z lekarzy wpadł na pomysł zastosowania efektu placebo. W opakowanie po właściwym leku włożył pastylkę ze zwykłą witaminą i podał pacjentom jako lek, który ma ich na pewno wyleczyć. Jeden z pacjentów uwierzył - i wyzdrowiał. Drugi z pacjentów nie uwierzył, więc umarł, bo w jego przypadku nie było efektu placebo.\nZ chrześcijaństwem jest trochę jak z efektem placebo TO SAMA WIARA JEST LEKIEM - nie czyjeś arbitralne rozsądzenie "nie wierzysz, to cię ukarzę", nie jakiś osobny mechanizm, ale wiara leczy.\nJeszcze jedno porównanie, może lepsze (bo ten mój przykład z efektem placebo, pewnie ktoś zechce przewrotnie wykorzystać, wyciągając z kontekstu i próbując wyśmiać religię sugerując jej prawdziwość właśnie na poziomie efektu placebo - a tu NIE O TO CHODZI). Weźmy człowieka z fobią - np. lękiem wysokości. Lekiem na taką przypadłość jest właściwie w czysty sposób UWIERZENIE - ktoś, kto uwierzył odpowiednio mocno i wyraziście, że spoglądanie w przepaść jest absolutnie bezpieczne, wyleczy się z lęku wysokości. I będzie tak nie na zasadzie zewnętrznej ingerencji, nie poprzez podanie substancji, czy jakiejś terapii, ale właśnie mocą wiary.\nW przypadku religii RZECZ IDZIE O ŚWIADOMOŚĆ, o duchowość. To co się naprawdę tam DZIEJE, to właśnie PRZEKSZTAŁCENIA ŚWIADOMOŚCIOWE. Do podstawowego takiego przekształcenia należy właśnie wiara - czyli nadanie jakiemuś przekonaniu statusu "uważam za po mojemu poprawne" (być może abstrahując od wszystkiego innego, czyli od uzasadnień, przymusu zewnętrznego itp.). Jak się tak przyjrzymy dokładniej mechanizmowi świadomości to PRAKTYCZNIE WSZYSTKO W ŚWIADOMOŚCI JEST PEWNĄ FORMĄ WIARY (bądź braku tejże) - tzn. ostatecznie są jakieś twierdzenia, przekonania, powiązania uznawane. Nawet te uzasadniane jakimś mechanizmem logicznym są w istocie STRUKTURĄ WIAR POWIĄZANYCH, bo ostatecznie wszystko od uwierzonych aspektów się zacznie, przez uwierzone jako poprawne mechanizmy się przekształci, bo ostatecznie jako wynik zostać zaakceptowane. Bez wiary (w różnej postaci - używam tutaj terminu "wiara" w bardzo ogólnym znaczeniu) nic się w świadomości nie pojawi, ani nie utrzyma.\nOstatecznie jednak struktura owych wiar, jakie w człowieku powstają może być spójna, prowadząca do szczęścia i rozwoju, albo sprzeczna z duchowością człowieka. I trzeba to w sobie uładzić, czy UWIERZYĆ W SPOSÓB POPRAWNY, SPÓJNY.\nReligia trochę w tym wszystkim "mota" zaczynając dyskusję nad problemem od pytania o istnienie Boga, kierowanego do człowieka zajętego codzienną walką o byt, a nie od pytań dotyczących samej świadomości. To - w powiązaniu z arbitralnością postulatu o istnieniu Boga i zaszłościami historycznymi, w których religia i polityka się nieraz mieszały - powoduje, że po pierwsze naturalna jest swego rodzaju nieufność do religii jako takiej, a po drugie pojawia się wrażenie, że to głównie o jakieś tam posłuszeństwo autorytetom i władzę chodzi (może nieraz rzeczywiście o to chodziło, bo religia BYŁA wykorzystywana przez ludzi władzy). W warstwie głębszej religia chrześcijańska oferuje przekaz wręcz odwrotny od tego, co pierwotnie ludzie sobie wyobrażają - gdyż chodzi nie tyle o nagięcie się autorytetom, włądzy, nie tyle o posłuszeństwo narzuconym normom, co O UJRZENIE WŁASNEJ NATURY. Ale to jest trochę jakby ukryte w gąszczu religijnego dyskursu.\nWysłany: Pon 16:07, 26 Cze 2017 Temat postu:\njest w sercach ludzi. ale nie jest bytem jako takim. Jest wielu ludzi, którzy chcą czynić dobro. Czynienie dobra nie jest łatwe.\nSam to czujesz i widzisz.\nBóg to metafora.\nOstatnio zmieniony przez Semele dnia Pon 21:10, 26 Cze 2017, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Wto 0:13, 27 Cze 2017 Temat postu:\nPrzede wszystkim, nie zapominaj proszę, że absolutnie każde stanowisko w kwestii światopoglądowej opiera się na aksjomatach przyjętych na wiarę, a więc - w efekcie właśnie na "myśleniu życzeniowym". Nie w tym rzecz, żeby modele były sprzeczne z życzeniami, bo życzenia (preferencje) wybierającego są tak czy owak danymi niezbędnymi do tego, by mógł on wybrać pomiędzy różnymi rozwiązaniami światopoglądowymi. Modele mają przede wszystkim trzymać się kupy i jak najlepiej przystawać do wszystkich danych - w tym właśnie do tego, co twórca modelu intuicyjnie postrzega jako optymalną formę rzeczywistości. I tak wo właśnie zawsze wygląda. A że ludzie są różni, to i przyjmowane przez nich model światopoglądowe są różne (i zmienne w czasie, bo w ludzkim życiu panta rei).\nTo, jakie wnioski o Bogu wyciągnie się z obserwacji tego świata, zależy bezpośrednio od dwóch czynników. Pierwszy czynnik to jak poważnie traktuje się siebie samego (tak, tu mowa właśnie o tym radośnie i bezkrytycznie wyśmiewanym "myśleniu życzeniowym"). Drugi czynnik to jakie modele jest się w stanie sformułować lub z jakimi modelami się spotkało i co się z tego zrozumiało (nie, nie chodzi o mądrość i głupotę, lecz głównie o cierpliwość, zainteresowanie i poświęcony czas).\nProblem, o którym mówimy, jest stary jaś świat i ma nie tylko swoją nazwę ([link widoczny dla zalogowanych]), lecz także i wiele rozwiązań. Ja uważam za słusznie (i propaguję) rozwiązanie sprowadzające się do twierdzenia, że Bóg stworzył wszystkie takie istoty, co do których miał (czyli ma) pewność, że z czasem osiągną stan, w którym będą mogły w pełni realizować swoją prawdziwą naturę. Ponieważ mają to być WSZYSTKIE takie istoty, to jest naturalne, że wśród nich muszą być i takie, które dla osiągnięcia tego stanu potrzebują doświadczeń tego rodzaju, jakie spotykają istoty "z tego świata".\nMasz prawo w to wierzyć. Ja akurat w to NIE wierzę.\nOstatnio zmieniony przez wujzboj dnia Wto 0:14, 27 Cze 2017, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Wto 0:21, 27 Cze 2017 Temat postu:\nAteiści opatentowali algebrę Boole?\nWysłany: Wto 0:38, 27 Cze 2017 Temat postu:\nTwierdzenie, że Bóg jest miłością, nie tyle narzuca coś Bogu, lecz opisuje Boga. Twierdzenie to ZAKŁADA bowiem, że Bóg istnieje, że jest taki, jaki jest. I oczywiście, że przedstawia ono Boga takim, jakim on jest.\nKażde twierdzenie o czymkolwiek, w tym o Bogu, jest pewnym "ograniczeniem", bo jest opisem. Opisy funkcjonują przez wydzielanie pewnego obszaru wyobrażeń, czyli przez usunięcie pewnego (dopełniającego) obszaru wyobrażeń poza to, co opisywane. Opisy służą właśnie takiemu przeciwstawianiu, bo ich zadaniem jest wspieranie nas w wartościowaniu i wybieraniu. Stwierdzenie, że Bóg jest dobry, albo zły, albo obojętny, albo kapryśny, albo jeszcze inny, to zawsze jest stwierdzenie "ograniczające" Boga. Ale tylko pozornie.\nW praktyce natomiast zakłada się w takim przypadku milcząco lub jawnie, że Bóg posiada wolną wolę. A stan wolności woli to przeciwieństwo do stanu "pyłku na wietrze": to stan, w którym swoimi decyzjami kieruje się samemu, a nie stan, w którym robi się cokolwiek wedle kaprysu przypadkowych sił zewnętrznych. Kierować się własną wolą to twórczo postępować zgodnie z własną naturą. Jeśli własnej natury Boga należą i miłość (czyli pragnienie, by istoty miały to, co dla nich najlepsze) i wszechmoc (czyli możliwość realizacji każdej opcji, naturalnie pod warunkiem, że jest ona logicznie spójna), to oznacza to, że Bóg nigdy nie postąpi wbrew miłości. Bo postępując wbrew miłości wystąpiłby przeciwko sobie.\nWysłany: Wto 3:28, 27 Cze 2017 Temat postu:\nProblem, o którym mówimy, jest stary jaś świat i ma nie tylko swoją nazwę ([link widoczny dla zalogowanych]), lecz także i wiele rozwiązań.\nNo jasne, że ma. W tym cała rzecz. Tymczasem operujący na ww. def. nie mają żadnego problemu i żadnej potrzeby apologyj.\nBóg-miłość nie jest aksjomatem, tylko dogmatem (panowie i panie dyskutujący o logice w tym temacie powinni mieć na uwadze, że to nie synonimy). Jedną sprawą jest wierzyć w ßoga, a całkiem inną przypisywać mu jakieś dziwaczne (bo sprzeczne z empirią i wymagające wymówek) atrybuty na podstawie... No właśnie, czego? Pisma objawionego? Są ich miliony, mimo że Wuj jest starszy od Kwiczoła to nie wierzę, że przeczytał wszystkie, uszeregował podług jakiegoś ważkiego kryterium i skończył z Biblią na szczycie. Na niewiele się tu zdaje także teologia apofatyczna, bo mówiąc czym bozia nie jest da się w wielu przypadkach dość mocno skurczyć krąg podejrzanych o to czym jest.\nAlvin Plantinga kiedyś napisał "It is entirely right, rational, reasonable and proper to believe in God without any evidence or argument at all" i ja to czuję, ale przyjmowanie kompleksowych systemów myślowych o naturze transcendencji, opartych na wszystkim chyba prócz rozumu, to jakaś zgroza.\nWysłany: Wto 9:38, 27 Cze 2017 Temat postu:\nJest to logika ateistyczna i nią się ateiści posługują.\nWysłany: Wto 9:45, 27 Cze 2017 Temat postu:\nRozwój religii nie oznacza jednocześnie rozwoju duchowości.\nPodaj przykład, co konretnie odnośnie Boga albo duchowości ludzkiej odkryto nowego.\nW opakowanie po właściwym leku włożył pastylkę ze zwykłą witaminą i podał pacjentom jako lek, który ma ich na pewno wyleczyć. Jeden z pacjentów uwierzył - i wyzdrowiał. Drugi z pacjentów nie uwierzył, więc umarł, bo w jego przypadku nie było efektu placebo.\nktoś, kto uwierzył odpowiednio mocno i wyraziście, że spoglądanie w przepaść jest absolutnie bezpieczne, wyleczy się z lęku wysokości.\nMamy tu cały czas z decyzją Boga o niezbawianiu tych, co nie uwierzyli.\nZatem analogie nietrafione, choć dobre do innych sytuacji.\nDalej piszesz o wierze w człowieku. Tak, człowiek ma RÓZNE wiary. Ale nadal nie widzę, po co mu akurat ta religijna - najbardziej błędogenna ze wszystkich. Dlaczego człowiek miałby lepiej poznawać swoją naturę wierząc w mity? Przecież poznawanie świata nie polegało nigdy na wierze religijnej, dlaczego więc duchowość miałaby od religii zależeć?\nNaprawdę nie widzisz, że religia zawsze mądrzy się tam, gdzie nie ma wiedzy? Kiedyś to była astronomia a nawet zjawiska pogodowe czy zwykły przypadek - teraz to duchowość.\nWysłany: Wto 9:49, 27 Cze 2017 Temat postu:\nNp. nie masz dowodu na istnienie innych ludzi - można wierzyć równie dobrze w cokolwiek. Wuj cały czas się na tym opiera i od lat nie widzi błędu.\nWysłany: Wto 11:34, 27 Cze 2017 Temat postu:\nJeśli własnej natury Boga należą i miłość (czyli pragnienie, by istoty miały to, co dla nich najlepsze) i wszechmoc (czyli możliwość realizacji każdej opcji, naturalnie pod warunkiem, że jest ona logicznie spójna), to oznacza to, że Bóg nigdy nie postąpi wbrew miłości. Bo postępując wbrew miłości wystąpiłby przeciwko sobie.\nBoga nie może nic ograniczać, miłość nie jest tu żadnym wyjątkiem. Oczywiście można wierzyć, że siłą stojąca ponad kreatorem naszego świata, jest miłość, tylko wtedy nazywanie tej istoty Bogiem jest nieporozumieniem.\n99,999999999 % teistów nie rozumie tego o czym wspomniał Kwiczoł. Jedną sprawą jest wierzyć w Boga, a całkiem inną przypisywanie danemu kreatorowi naszego istnienia określonych atrybutów, które z zasady muszą go ograniczać. Teiści wierzą w różne rzeczy, ale paradoksalnie nie wierzą w Boga.


Windows 7 Ultimate i mapowanie hdd sieciowego. - elektroda.pl\nkurczaczek699 28 Mar 2011 01:12 2205 4\n#1 28 Mar 2011 01:12\nMam następujący problem, podczas uruchamiania komputera mój dysk sieciowy jest zgaszony, włączam go tylko jak chce na niego jakieś dane wrzucić, natomiast przy uruchamianiu systemu windows 7 ten sprawdza czy dany dysk sieciowy jest dostępny. Da się coś zrobić żeby mi chamsko nie odłączał tego dysku, tylko po prostu żeby podłączał komputer do niego dopiero po moim wyraźnym poleceniu ?\nDysk sieciowy to Nokia 5530XM z wgranym SymSMB4.0, łączy się z laptopem za pośrednictwem routera TP-LINK TD-W8910G v2 00002200.\nJak zmapuje dysk, to do restartu systemu wszystko działa fantastycznie.\n#2 28 Mar 2011 01:53\nA nie wystarczy koledze po prostu skrót na pulpicie do tego dysku?\nnp. nowy> skrót > i tam wpisać ścieżkę do tego dysku.\n#3 28 Mar 2011 19:45\nMi chodzi o to że jak on odłączy się od dysku sieciowego to od nowa musze konfigurować połączenie z dyskiem.\n#4 28 Mar 2011 20:15\n#5 28 Mar 2011 20:33\nJak cały czas na wifi mi chodzi i się komunikuje z PC to zżera bateria, poza tym nie zawsze jestem razem z moją Nokią w zasięgu WiFi\nPodobne tematy Windows 7 Ultimate i mapowanie hdd sieciowego.\nPolecam darmowe rozwiązanie True Crypt Po instalacji utwórz wolumin i zapisz go w lokalizacji sieciowej. Następnie sformatuj go jako NTFS i zamontu... (5)\nJeżeli z cmd nie zadziała to możesz spróbować z powershella z uprawnieniami administratora. komenda: New-PSDrive –Name “X” –P... (7)\nWitajcie, 1. na serwerze z systemem Windows 2008 udostępniłem katalog dla konkretnego użytkownika 2. w komputerze użytkownika z windowsem 7 chciał... (18)


Odnaleziony niepamiętnik: Gwożdzie się skończyły\nPowieść olbrzymów literatury SF, a na dokładkę Rosjan, to tak coby wyrazić szacunek zacząłem po Rosyjsku. Książka też zaczyna się od wierszyka. A sam wierszyk jest bardzo adekwatny.\nMali chłopcy, czyli ludziska, którzy dopiero co uporali się z demonami przeszłości, wyruszyli w kosmos, spotkali braci w rozumie. I nagle znaleźli zabawkę (konia trojańskiego?) dużych chłopców, pradawnej cywilizacji, i postanowili, że się nią jednak pobawią. Ale tak nie do końca, na wszelki wypadek się zabezpieczą i obwarują. A jak to nie pomoże to sięgną po środki ostateczne, bo nie do końca wiadomo czy ci duzi chłopcy to dobrzy są czy źli. Być może, że tym razem, przychodzącego z dobrą nowiną, ze strachu, po prostu zastrzelą. Czy może jednak staną na wysokości zadania i uratują ludzkość przed zagładą?\nJa nie wiem jak oni to robią, że jak już zaczniesz czytać, to prawie nie sposób przerwać. Piszą o praktycznie zwykłych ludziach. Żyjących w prawie normalnym świecie, jaki sami mamy za oknem. Choć zagadki i problemy, jakie przed nimi stawiają, są jednak nie z tego świata. Ich bohaterowie, reagują na nie właśnie jak zwykli ludzie, niektórzy strachem i złością, inni odwagą lub zrozumieniem, a większość zwyczajną głupotą. I chyba właśnie ta umiejętność pokazania zwykłej ludzkiej osobowości w świecie osobliwości, jest najbardziej niesamowite w ich powieściach.\nW cenie jednej książki, dostajemy powieść i opowiadanie. Świetny thriller psychologiczny, w którym spotkamy ponownie Wędrowca, co prawda już jako Ekscelencje. I Maksyma Kammerera, tak, tak, tego samego Maka Syma z Przenicowanego świata, który teraz już jest doktorem, agentem do zadań specjalnych, oraz prawą ręką jego Ekscelencji. Zaś opowiadanie, które jest raportem z jednej z akcji, genialnie gmatwa i tak skomplikowaną zagadkę.\nJa jak zwykle wsiąkłem i dopiero koło trzeciej nad ranem skończyłem, to niżej jak 8/10 dać нельзя. Polecam, bo bracia potrafią pisać.\nК папе с гранатой она подошла\n"Дёрни колечко" папа сказал.\nДолго над полем бантик летал **\nArkadij i Borys Strugaccy "Żuk w mrowisku" tyt.org."Жук в муравейнике" Wydawca Państwowe Wydawnictwo "Iskry" 1983\n* Chłopczyk karabi przyniósł wprost z pola,\nnikt tego we wsi przeżyć nie zdołał... (przekład z Rosyjskiego fprefect)\n** Dziewczynka mała znalazła granat,\nnie jest to jeszcze największy dramat.\nPierścionek sobie z niego wyrwała,\ndługo nad polem kokardka latała. (nie najlepszy przekład z Rosyjskiego fprefect)


Oaza w Brazylii\nbp Edward Zielski\nKsięża z innych parafii widząc formację, jaką młodzież otrzymuje na oazach, zaczęli też przysyłać swoich\nW styczniu 1983 nadarzyła się okazja aby pojechać do stanu Bahia w ramach miesiąca misyjnego, w projekcie „Kościół Siostra”. Był to projekt diecezji Joinville w stanie Santa Catarina i diecezji Irecê w stanie Bahia. Będąc zrozumiałem, że tam powinienem pracować, gdyż jest mało kapłanów i są duże obszary absolutnie bez działalności Kościoła. W listopadzie 1983 roku przeniosłem się do diecezji Irecê w stanie Bahia, brazylijskie Nordeste (północny wschód Brazylii).\nEtap Bahia - Central i Irecê: 1983-1990\nW nowej diecezji biskup mi powierzył obsługę parafii obejmującą obszar dwóch powiatów: Central i Jussara. W styczniu 1984 roku dołączyło do mnie ośmioro młodych ludzi, aby razem ze mną przeprowadzić w ciągu miesiąca intensywną ewangelizację. W każdym z tych miast rozpoczęliśmy tydzień ewangelizacyjny, który przedłużył się do końca miesiąca. Na początku lutego pozostało ze mną troje: jeden chłopiec – Elmo i dwie dziewczyny – Margaryda i Sueli. Reszta wróciła do Blumenau. Tu przeżyłem tragiczną sytuację. Sueli, mając 25 lat nagle zmarła (zawał serca), dwoje pozostałych zrezygnowało z pobytu na Bahia i wróciło do domów (ich życzeniem było, aby pozostać przynajmniej rok). Zostałem sam.\nCały rok 1984 przygotowywałem młodzież do pierwszej oazy, którą chciałem przeprowadzić w mojej parafii. Tak też się stało. W styczniu 1985 roku przeprowadziłem pierwszą oazę w Brazylii mając 39 uczestników, wszyscy z mojej parafii. Młodzież uformowana na oazach bardzo chętnie angażowała się w działalności katechetycznej, w posłudze liturgicznej i w innych sytuacjach duszpasterskich. Tak jak nas uczył ks. Franciszek Blachnicki, Ruch ma pomóc w odnowie życia parafialnego, tego doświadczyłem w całej szerokości w mojej parafii. W następnych latach każdego roku organizowałem rekolekcje oazowe i młodzież sama świadczyła o wartości tej pracy. Od roku 1987 zacząłem organizować rekolekcje drugiego stopnia. Nigdy nie udało się zorganizować oazy trzeciego stopnia.\nW roku 1985 biskup powierzył mi także parafie katedralną w mieście Irecê. Praca okazała się bardzo ogromna, musiałem obsłużyć sześć powiatów. Młodzież uformowana na oazach okazała się niezastąpiona. Zobowiązali się organizować nabożeństwa Słowa Bożego pod nieobecność księdza, prowadzili katechezę, przygotowywali rodziców i chrzestnych do przyjęcia sakramentów, stawali się liderami wspólnot w miasteczkach i wioskach.\nW roku 1990 mijało 10 lat mojego pobytu na misjach. Postanowiłem pojechać do Polski na urlop i aby rozważyć moją działalność misyjną – pozostać w Polsce albo wrócić do Brazylii.\nZ pomocą Ducha Świętego zrozumiałem, że powinienem wrócić. Ale już nie wróciłem do Irecê. Po spotkaniu z biskupem Czesławem Stanulą postanowiłem, że pójdę do jego diecezji Floresta w Pernambuco.\nArtykuł „Oaza w Brazylii” ukazał się w 237 numerze „Wieczernika”.