”Mój las” jest przez wielu fotografujących człowieków, co na wielkiego zwierza chodzą😉 , traktowany z pytającym westchnieniem – to są jednak jeszcze lasy, gdzie można spotkać tylko sarny?… Pytanie – tylko, czy aż?… Może jednak nie tylko olbrzymie przestrzenie bieszczadzkie, czy puszcze w obrębie parków narodowych, albo rozległe lasy nizinne są miejscami, gdzie magiczne chwile z naturą można przeżywać. ”Mój Las”, chociaż nie tak rozległy i nie tak pełen dzikiej zwierzyny jest miejscem, przynajmniej dla mnie, niezwykle pięknym i magicznym…\nMożna w Moim Lesie przeżyć magiczne wschody słońca,\ngdy światło rozprasza się w pięknych mgłach,\na sarny z kozłami\nreagują na każde trzaśnięcie gałązki pod stopą, znikając w pełnych gracji skokach pomiędzy drzewami.\nMożna w nim przeżyć chwile ze światłem, które gdy na łąkach się oprze,\nto prawdziwe diamentowe naszyjniki maluje na mistrzowsko utkanych przez pająki pajęczynach babiego lata…\nIdziesz świtem przez Mój Las w stronę poranka – mijają minuty,\nRobi się coraz jaśniej i światło coraz piękniej gra na leśnych ścieżkach…\nWychodzisz na leśne polany. Na jasnym już niebie możesz zobaczyć polującego myszołowa…\nŚciągniesz wzrok z nieba, oprzesz na trawach, zasychających ostach i łąkowych kwiatach, a tam błyszczące w słońcu ważki,\nSzablak krwisty (Sympetrum depressiusculum) – samiec\ni zbierające nektar pszczoły…\nA w tym wszystkim magia światła, kolorów i zapachów – mchu, traw, drzew…\nI ta cisza, którą wypełnia piękna muzyka leśnych odgłosów – ptasich treli, porykiwań kozłów, szumu drzew przy wiejącym wietrze… Czy to mało?… Nie… To bardzo dużo… Uwierzcie…\nW ”Moim Lesie” jest też rzeka i co za tym idzie – są bobry.\nNiestety, póki co bobry są moim niespełnionym marzeniem, zarówno fotograficznym, jak i tym po prostu spotkaniowym. Bawią się ze mną w chowanego na całego 😀. Także mogę Wam tylko pokazać dowody bobrowej działalności\ni obiecać , że dalej bardzo będę się starać je sfotografować… Jedno z takich starań tutaj zamieszczę. Pobudka o godz. 3.30 rano. Sama, ponieważ Pan Mąż w chaszczach, jak już nie raz pisałam, raczej nie siedzi, zmierzam przez las do bobrowej miejscówki… I powiem szczerze, że to zmierzanie nie jest takie absolutnie pozbawione stresu… Tutaj jakieś ślepia, tam pohukuje sowa, tutaj pod czyjąś nogą gałązka trzaśnie…😯\nHmmm, wolałabym mieć Pana Męża przy sobie… Daję jednak jakoś radę dotrzeć do bobrowiska i w gałęziach robię zasiadkę. Czekam. Za mną coś szura, obok coś dużego wskakuje do wody – pewnie bóbr. Jakiś ptak pojedynczym trelem się odzywa. A ja cichutko siedzę, nie ruszam się i czekam na jakiekolwiek światło…\nW końcu pomału robi się szaro.\nPotem jasno. A bobry?…\nA bobry znowu się bawią w chowanego… 🤷♀😀 Nie pytajcie ile razy już próbowałam je namierzyć – wstyd się przyznać… 🙈\nNic, póki co pozostaje mi znowu popodziwiać, oprócz pięknych odgłosów bobrzych plusków, bobrowe budowle oraz ślady ich żerowania…\nAle nie zamierzam się poddawać – kiedyś z bobrem się oko w oko spotkam i uśmiechniemy się do siebie, a ja z tego spotkania zrobię, mam nadzieję, jakąś fotkę…😀\nCzekając na bobry, podczas wypatrywania pomiędzy trzcinami jakiegoś gagatka co do zdjęć pozować nie lubi,\nfotografuję inne cudeńka np. pająka, co żmudnie utkał swoją pajęczynę pomiędzy liśćmi trzcin…\nA gdy na bobry już nie ma szans, bo poranek tonie w pełnym słońcu – obchodzę mój piękny las.\nPrzedzieram się nad rzeką,\nna której zawsze można liczyć na spotkanie z łabędziami,\nczy czaplą siwą, która z krzykiem wystrzeliwuje z przybrzeżnych traw…\nPotem, na brzegu rzeki, robię małą przerwę na śniadanie, a jedząc kanapkę napawam oczy grążelami\ni z przyjemnością witam towarzystwo kolejnej rodziny łabędzi – widać jak tegoroczne latorośle dorastają…😊\nOraz kaczek krzyżówek, które jednakże zbyt długo w moim towarzystwie przebywać nie chcą…😉\nTaka jest różnica pomiędzy łabędziami i kaczkami leśnymi, a parkowymi – te parkowe nie przejmują się obecnością ludzi, przyzwyczajone do karmienia przez nich. Leśne płoszą się, gdy tylko kogoś dostrzegą. Są bardziej dzikie… To samo zresztą dotyczy wiewiórek…\nZostawiam tę odnogę rzeki. Przemierzam łąki z chabrami.\nChabry łąkowe (Centaurea jacea)\nZawieszam się jeszcze nad utkanymi pajęczynami babiego lata.\nNad intensywnie żółtymi kwiatostanami nawłoci.\nNad późnoletnimi pięknie kwitnącymi leśnymi niecierpkami – różowymi,\nSpoglądam na zmieniające się trawy – z zielonych na popielato-złote…\nI na pola mieniącej się w słońcu dojrzałej kukurydzy…\nSpokojnym krokiem idę wzdłuż głównego koryta rzeki.\nSpod nóg wystrzeliwuje mi młody, ukryty w wysokich trawach bażant.\nPo drugiej stronie rzeki, zaraz nad lustrem, przelatuje młody ślepowron,\na wysoko na niebie – kormorany,\nKormorany zwyczajne, kormorany czarne (Phalacrocorax carbo)\nW końcu słyszę jeden przeraźliwy gwizd i widzę kątem oka przelatującego, jak turkusowa błyskawica, maleńkiego zimorodka… Jeszcze nigdy nie udało mi się go sfotografować… Siadam w wysokich pokrzywach, byle się trochę zamaskować\ni niezależnie od tego, jak bardzo kolą, i parzą – czekam. Ponieważ poniżej widzę powalony w rzece pień z wystającą gałęzią, czyli plejsik na zimorodka wymarzony 😃\nCzekam, pozbywając się ostrożnymi ruchami mrówek. Jako osoba mająca zdolności niezwykłe do wybierania miejsc na zasiadkę, przysiadłam w bezpośrednim sąsiedztwie mrowiska 🙄😁. Zastanawiam się, czy będę mieć trochę szczęścia, które pozwoli mi na sfotografowanie turkusowego brylancika naszych rzek… No i właśnie, tego w zamiarach bobrowego poranka – to zimorodkowe szczęście mam… 😊\nA ponieważ taka jest zasada w byciu z naturą – że jeżeli czekasz, szukasz, to nie zawsze się coś otrzymuje, ale jak się nie spodziewasz – to jak najbardziej natura sypnie pełną garścią. Zgodnie, więc z tą zasadą, gdy zupełnie nieprzygotowana przysiadam w pokrzywach – już po niecałych trzydziestu minutach mam zimorodka. Natomiast, gdy dwa dni później robię celową zasiadkę, będąc na miejscu jeszcze przed świtem, który wita mnie wschodzącą kulą słońca,\nwspinającą się powoli ponad drzewa\ni po chwili chowającą się za chmurami, po to by zachwycać na niebie piękną grą światła –\nto zimorodek tylko lata gwiżdżąc i ani myśli przysiąść…😏 W zamian, na zimorodkowej gałęzi wystającej z wody, pięknie się prezentują świtezianki błyszczące…\nŚwitezianka błyszcząca (Calopteryx splendens) – samce\nI jako sprawdzone modelki w pole obiektywu wchodzą sójki żołędziówki…\nA na dodatek, po drugiej stronie rzeki, przysiada śliczna rokitniczka z rodziny trzciniaków…\nTaka to jest zwykle przygoda z Matką Naturą i szczerze mówiąc pomimo tego, że czasami czuję zawód nie sfotografowania gatunku, który sobie zaplanowałam, to to sypanie niespodziankami – naprawdę lubię… 😀\nW ” Moim Lesie”, zresztą tak jak i w większości lasów tego świata, bywają świty piękne, jarzące się czerwienią, różem i dające potem piękne, mocne, poranne światło, ale też bywają i te pochmurne, deszczowe, gdy światła niewiele i sucho jest raczej inaczej… Ale wtedy też można mieć piękne spotkania, tym bardziej, że mokra ściółka wygłusza kroki.\nMożna sfotografować małą sarenkę drepczącą przy polu kukurydzy…\nPochmurną modraszkę z nastroszonymi piórkami – bo jak tutaj się przy takiej pogodzie nie stroszyć…😉\nA także mazurka, który złą pogodę postanawia przeczekać w kukurydzy.\nPoczuć zapach mokrych traw leśnej łąki i zrozumieć dlaczego koziołek rozkoszując się pachnącym, leśnym śniadaniem ma tak błogą minę…😊\nPrzywitać się z łabędzią rodzinką…\nW deszczowej mgle wypatrzeć ukrywającą się przed światem sarnią parę,\nSarny europejskie (Capreolus capreolus) – kozioł i sarna\nktóra absolutnie nie chce być podglądana… 😉😀\nSpotkać nowy gatunek zwierzęcy – latającego kota 😁\nPochylić się nad pięknymi grzybami, które deszcz absolutnie cieszy…\nI nad porostem, który zdobi gałęzie leżącego na ziemi drzewa…\nZerknąć na błyszczące, mokre od deszczu owoce kaliny koralowej\noraz na okrągłe galasy, przypominające małe jabłuszka, a które są wytworem niepozornego owada – galasówki dębianki. Ciekawostką jest, że wykorzystywane są w przemyśle do produkcji garbników, taniny, atramentu oraz stosowane są w medycynie jako środki farmakologiczne o działaniu przeciwbiegunkowym i do dzisiaj jada się je na Krecie oraz w niektórych krajach Bliskiego Wschodu. Wyglądają niezwykle dekoracyjnie, a najważniejsze, że nie szkodzą dębom… 😀\nGalasówka(Galla), galasówka dębianka (Cynips quercusfoli)\nPrzytulić policzek do wilgotnej pachnącej kory i w końcu, gdy już jest jaśniej, w oddali zobaczyć młode sarniątko ze swoją mamą…\nTyle, że ja zobaczyłam je po drugiej stronie otwartego pola. 250-300 metrów otwartej przestrzeni do przejścia… Ktoś pomyśli co to jest – 250, czy też 300 metrów do przejścia? Niby niewiele, ale… No właśnie, ale trzeba to zrobić tak, żeby zwierzę Cię nie zauważyło. I tutaj przydaje mi się nauka z podchodów w Kampinosie, ze stycznia tego roku. Idę krok za krokiem, na lekko ugiętych kolanach, aparat ciąży mi w dłoni, ale przecież nie przewieszę go przez ramię – ruchów musi być jak najmniej… Krok stop, dwa kroki – stop, krok – sarny patrzą w moim kierunku.\nNieruchomieję – przestają mnie widzieć.\nZnowu krok i znowu stop. Sarny mają mocny astygmatyzm, więc jeżeli się nie ruszasz to Cię nie widzą. Dlatego system podchodzenia jest właśnie taki. Podchodzę 40 minut i udaje mi się dojść na odległość 6-8 metrów… To niesamowite, że dałam radę – sarny mnie cały czas nie widzą. Chociaż momentami coś wyczuwają, bo co jakiś czas patrzą w moim kierunku…\nMięśnie mi praktycznie pękają z wysiłku, chociaż żadna sportowa aplikacja pewnie by mi tej aktywności nie zaliczyła… 😉😁\nAle warto było podjąć wysiłek podchodzenia, ponieważ z bliskiej odległości mogę przez około 20 minut obserwować naturalne zachowanie mamy z dzieckiem w odsłonie sarniej. I muszę powiedzieć, że to jest przepiękny spektakl…\nSarnia mama zjada liście z drzew, wyciągając długą sarnią szyję w górę.\nSarniątko to skubie trawę, to spogląda przed siebie…\nPrzechodzą dalej. Co jakiś czas spoglądają w moim kierunku, nie widząc mnie nadal, ale jednak, tak jak napisałam powyżej, czując czyjąś obecność…\nW każdym bądź razie to czucie nie przeszkadza im w spokojnym, mamino-dzieciakowym spędzaniu czasu…\nSarniątko z przyjemnością wyjada smakołyki z pachnącej łąki i zagapiając się troszkę zostaje w tyle za mamą, która jest już bliżej pola kukurydzy.\nW pewnym momencie młoda sarenka rozgląda się za mamą,\nMama wydaje jeden krótki szczek i sarniątko, jako grzeczne dziecię, w podskokach do mamy bieży…\nPotem tulik i małe mycie – myć się trzeba, nie ma zmiłuj się…😉😃\nNo i pomimo, że jestem już całkiem duża czy duży – to mleka mamy jeszcze mi się chce…😀\nI spod mamy zerka się bezpieczniej…😀\nNiesamowitym jest tak patrzeć na miłość sarniej mamy i jej dziecka… Deszcz pada już na całego. Sarny dalej skubią łąkę. W pewnym momencie sarnia mama kolejny raz wyczuwa, że jest obserwowana. Patrzy. Patrzy też sarniątko.\nA ja zmęczona trzymaniem aparatu i napięciem w mięśniach, robię jeden niepotrzebny ruch… To wystarcza, żeby sarny w kilku skokach znalazły się w lesie…\nSkoków maleństwa nie zdążyłam uchwycić, ale bezpiecznie schroniło się w lesie z mamą… A ja?… A ja zmarznięta, przemoczona i naprawdę zmęczona wracam na kawę do domu…☕😊\nMój Las powoli z późnoletniego zmienia się w jesienny… Świty jesienne witają mnie coraz mocniejszymi mgłami – nawet w te dni, które mają być ciepłe i słoneczne…\nGdy przed świtem jestem na polach – nie widzę praktycznie nic. Mleko w przejaśniającym się powoli czasie przedświtu… Potem zaczyna przedzierać się blade światło…\nA już za chwilę światło w mgłach zaczyna grać pierwsze skrzypce… I gra jakby najpiękniejszą symfonię…\nW mgłach bezpiecznie czują się sarny\nMgły ubierają jesienne kwiaty w diamentowe kolie…\nOtulają zakola rzeki\ni pomału opadają uwalniając ze swoich oparów jesienne kolory,\na skraplając się na roślinach, moczą puchate główki przekwitłych łąkowych ostów…\nPrzysiadam na skarpie nad Wisłą – postanawiając zrobić małą zasiadkę na jesiennego zimorodka we mgle… Mijają minuty, zimorodki latają z charakterystycznym dla siebie wysokim gwizdem i w końcu jeden przysiada tuż pode mną na krzewie 😃\nChwilę tak siedzi, jakby zamyślony i zaraz odlatuje. No i mam jesiennego turkusika 😀. Może i piękniej byłoby, gdyby mgła była odrobinę niżej, spowijając zimorodka tylko do połowy – ale i tak jestem bardzo szczęśliwa, że jesiennie ten cudny ptaszek mi się pokazał…😊\nZimorodek odlatuje, a na jego miejsce przylatuje śliczny strzyżyk.\nTrochę śpiewa, trochę skacze po gałązkach i za chwilę śladem zimorodka odlatuje.\nPomału na łąkach zaczyna różowieć świt,\nPotem zmienia barwę na złoty róż,\ni za chwilę już błyszczy w porannych oparach.\nWraz z ustąpieniem mgieł zaczynają się złocić również ścieżki Mojego Lasu.\nNa skraju lasu z pomiędzy traw wylatuje bażant…\nBażant zwyczajny (Phasianus colchicus) – samiec\nJesienny świt przechodzi w otulony ciepłym słońcem poranek, w którym swój dzień rozpoczynają leśne ptaki…\nDzięcioł pracowicie od rana leczy drzewa.\nDzięcioł duży, dzięcioł pstry (Dendrocopos major) – samiec\nGdy mnie zauważa, patrzy jakby zdziwiony, że ktoś się tutaj jego wytężonej pracy przygląda…😀\nA potem, nie zawracając sobie dłużej mną głowy, przelatuje na dalej położone konary i zabiera się z powrotem za ”dokotorowanie” 😉😀\nNieopodal przysiada kos, pięknie się ze swoim złotożółtym dziobem komponując z barwami jesieni …\nDalej kolejny leśny lekarz – tym razem to dzięcioł średni… Średni, ale ogarnia się jak całkiem duży Doktor Dzięcioł…😀\nTo balansując na gałęzi,\nto bębniąc w nią zażarcie…\nPomiędzy gęstymi gałęziami niskich drzewek zauważam zięby, które się uwijają w poszukiwaniu śniadaniowych przysmaków.\nPrzechodzę jeszcze raz nad rzekę, żeby zerknąć na zimorodki – nie nastawiam się już na nie wiadomo jakie zdjęcie, ponieważ tylko przechodzę i nie robię ponownie tzw. profesjonalnej zasiadki – teraz chcę się po prostu napawać tym jesiennym czasem w lesie.\nAle zimorodki mnie znowu nie zawodzą. Jednego dostrzegam po drugiej stronie rzeki. Czyści w słońcu poranka, swoje turkusowe piórka.\nZimorodek zaraz po poprawieniu swojej urody zaczyna latać, tym razem w parze… Niestety tutaj zdjęcia nawet dokumentacyjnego – zrobić mi się nie udało 🤷♀\nMyślę sobie – są zimorodki, trochę jeszcze tutaj posiedzę. Zmieniam tylko miejsce na takie, z którego widać gałąź wystającą z rzeki. Ukrywam się w wysokich trawach pod drzewem. Słońce już daje sporo ciepła. Jest pięknie – cicho i spokojnie… Spokojnie?…🤔 Nagle nad moją głową rozpoczyna się absolutny ptasi harmider. Patrzę do góry, a tutaj całe stadko, liczące ponad kilkanaście sztuk, raniuszków… Raniuszki?… Uwielbiam raniuszki…😀 Tylko jak je sfotografować, gdy siedzą dwa metry nad moją głową. Pomału się wycofuję, a raniuszki zupełnie się mną nie przejmują, tylko skaczą, fruwają pomiędzy gałęziami i ćwierkają, turkocząc po sikorkowemu… No to urządzam małą jesienną sesję fotograficzną raniuszkom i jeżeli w tym miejscu dodam, że jesienne raniuszki były moim marzeniem – to zrozumiecie moją pełnię szczęścia. Dwa fotograficzne marzenia w ciągu jednego świtu – jesienny zimorodek i jesienne raniuszki?… Dzisiaj Pani Natura postanowiła mnie porozpieszczać…😊\nA oto efekt raniuszkowej sesji…\nCzyż nie są cudne?… 😀 Absolutnie zgadzam się z tymi, którzy nazywają raniuszki leśnymi duszkami… Tak, to takie małe, puchate leśne duszki – tylko dzisiaj, jakby co nieco hałaśliwe…😀\nFotografując raniuszki, nagle zauważam zimorodka, który przysiadł poniżej – ręce mi opadły. Nie jestem już w stanie zmienić pozycji, tak żeby go nie wystraszyć, więc mamy tutaj niezbyt udany jesienny kadr pozamgłowy zimka… 🤦♀😀\nNo tak, natura czasami nie chce nic pokazać, a czasami sypie spotkaniami jak z rękawa, a Ty wtedy nie potrafisz nadążyć, żeby w pełni te niespodziewane prezenty wykorzystać…😉😀\nŻeby podeprzeć swoje słowa kolejnym faktem, to w tym samym momencie, gdy z żalem spoglądam za odlatującym zimorodkiem i tęsknie patrzę na puste już raniuszkowe drzewo, na niebie w porannym słońcu, nisko nad moją głową, przelatują kormorany.\nKormoran zwyczajny, kormoran czarny (Phalacrocorax carbo)\na powyżej myszołów…\nLedwo nadążam ze złapaniem ptaszorów…😀 Jak widać myszołów zbyt ostro się nie złapał… 🙄😃\nZostawiam rzekę. słońce tak mocno operuje, że postanawiam schować się do lasu w poszukiwaniu światło-cieni… Przechodzę koło pola, suchej już o tej porze roku kukurydzy, w którą chowa się sarna.\nNa łąkach migoczą, już teraz w południowym słońcu, jesienne trawy,\nA z niskich krzaków spogląda na mnie rudzik – wygląda jak leśne, pomarańczowe, maleńkie słoneczko…😊\nPodążam dalej ścieżkami lasu w ten przepiękny, jesienny dzień.\nW oddali na brzozie stroszy się sójka – bo sójki to ptaki co stroszyć się lubią…😉\nGrzyby nadrzewne stroją, zmurszałe pniaki.\nJesienne pomarańcze, pięknie przełamuje świeża, intensywna zieleń mchu,\nRokietnik pospolity (Pleurozium schreberi)\na wysoko na drzewie kolejny dzięcioł duży pracowicie spędza ten jesienny dzień…\nDzięcioł duży, dzięcioł pstry (Dendrocopos major)\nŚwiatło robi się tak piękne, że postanawiam zrobić małą chaszczową zasiadkę na ptasi, leśny drobiazg. Znajduję miejsce i moja w zamiarach mała zasiadka zamienia się w półtoragodzinną zasiadę 😉, pośród straaasznyyych chaszczy i wszędobylskich strzyży – brrr… 🙄, wynagrodzoną zdjęciami kowalików w ciepłym popołudniowym słonecznym świetle, które w lesie tworzy przepiękną grę światło-cieni…😊\nOraz pełzacza leśnego, który wybiera dzisiaj raczej cienie – w światło-cieniach pozować nie chce…😉😀\nBardzo lubię kowaliki i pełzacze leśne, które swoimi potężnymi, w porównaniu z resztą ciała, szponami poruszają się charakterystycznie po pniach drzew, a robią to z szybkością ptasich nadrzewnych sprinterów…😀\nNa drzewach kowaliki i pełzacze, pod drzewami jesienne grzyby\ni cudnie zielone mchy.\nNa krzewach kaliny czerwienią się owoce.\nLiście jesiennych krzaków obskubuje sikorka uboga…\nChodzę po lesie, nie chce mi się wracać – dzisiaj to będzie cały, jesienny, leśny dzień…\nW pewnym momencie zauważam małą, rudą wiewiórkę, która zza drzewa na mnie zerka. Pewnie zastanawia się – kto tak po lesie cały dzień się włóczy…😉😀\nJeszcze jedno sarnie spotkanie w pięknym, popołudniowym słońcu, które co prawda fotografii nie bardzo służy, ale co tam – moje sarny na ciepło słoneczne zasługują i jeżeli z niego korzystają, to ja ten moment zamierzam sfotografować…😀\nSłońce powoli chyli się ku zachodowi. Ten piękny, leśny dzień, kończy się dla mnie spotkaniem z raniuszkiem, co zerknąć w moją stronę nie chciał…\nI ze sroką,\nktóra wprost przeciwnie – ciekawie, jak to sroki mają w zwyczaju, mi się przygląda….\nMłodą czaplą trenującą latanie, wysoko na niebie.\nKaczkami lecącymi w stronę zachodzącego słońca.\nI pięknym mchem z leśnymi grzybkami, zamkniętymi przeze mnie w kadr, już praktycznie w ciemności…\nPępowniczka dzwonkowata (Xeromphalina campanella), Płonnik pospolity (Polytrichum commune)\nCzasami warto uciec do lasu nie tylko na świt, czy poranek, tylko zniknąć w nim na cały dzień, żeby cieszyć się jego nastrojem w różnych odsłonach. Bo światło, zupełnie inaczej las maluje o świcie, poranku, w południe, popołudniu, czy porą wieczorną…\nA po takim dniu w lesie?… A po takim dniu w lesie zmykasz do domu i wtedy powrót na kanapę jest, i zasłużonym, i tak naprawdę po kilku godzinach wędrówki oraz zasiadek w chaszczach – wymarzonym… 😃\nBo z każdej eskapady, nawet z tej najbliższej – do ”Mojego Lasu”, dobrze jest wrócić do domu, na kanapę. Zaparzyć gorącą, pyszną herbatą, czy kawę i przejrzeć zdjęcia, które już na zawsze utrwaliły spotkania na leśnych ścieżkach… 😊\nA czy ”Mój Las”, w którym królują sarny, jest wystarczająco magicznym miejscem, żeby w nim spędzać czas?… Tutaj już odpowiedzieć na to pytanie musicie sobie sami…😀


» [OPINIE] Odcinek #7\n#1 08-09-2021 o 11h21\nPodzielcie się z nami swoimi wrażeniami po grze w odcinek 7!\n#2 08-09-2021 o 12h58\nWłaśnie ukończyłam odcinek siódmy, więc na gorąco skrobnę szybkie podsumowanie:\n- Ilustracje są cudowne! Ja swoją dostałam z Lance'em.\n- Scena ze smokiem na początku odcinka to dla mnie taki totalny szok i niedowierzanie, a i jeszcze jego zadowolona mina przy jednej z odpowiedzi...\n- Ani strój, ani chowaniec do mnie nie przemówiły. Dobrze, że chociaż te ciuszki były w miarę niedrogie.\n- Odcinek jak dla mnie nudnawy. Klikałam siłą woli, żeby szybciej skończyć. Niby coś tam się dzieje, ale szału nie ma. Może to jednak cisza przed burzą. Czuć taką grozę w powietrzu.\n- Krótko było. Wolałabym więcej dialogów zamiast stroju, ale nie mam na to wpływu.\n- Zabawna akcja z Karenn w jadalni.\n- Biedny Leif.\nOgólnie nie było jakoś źle, ale mogło być lepiej. Ode mnie takie średnie 7/10 (ocena podwyższona za ilu i scenki z Lance'em z początku odcinka oraz Karenn w jadalni).\nTeraz powoli ciułam maanę na kolejny odcinek i czekam na event halloweenowy.\n#3 08-09-2021 o 18h56\nPrzed chwilą ukończyłam siódmy epizod Nowej Ery. Pozwolę sobie od razu pomarudzić na kilka rzeczy, by mieć to już z głowy i później przejść do fragmentów, które mnie się bardzo podobały.\nZacznijmy od tego, że mnie trochę rozbawiło, że Beemoov po raz kolejny zmusza graczy do wydawania maany na jakąś sukienkę za "śmieszną" cenę wg Purriry. No ale dobrze, zorganizowali bal, zatem przymknę na to oko.\nNie podoba mi się również to, że bardzo faworyzują Lance'a w tym sezonie. Już drugi raz jest z nim mocna scena, a pozostali chłopcy pozostali opluci.\nPozwolę sobie jeszcze raz wspomnieć o tym, że ponownie Wybrankowie Serca nie zostali w miarę sprawiedliwie posadzeni w odcinku tak, aby z każdym dałoby się sam na sam porozmawiać.\nA sam fakt, że Nevra został tutaj easter eggiem, bo pojawił się tam, gdzie nikt by nie poszedł, bo fabuła tak nie prowadziła, jest zabawne i przykre. Większość graczy nawet o tym nie wiedziała (w tym ja), że można się z wampirem spotkać w bibliotece przed pójściem na targ.\nLeiftana znowu było tyle co nic. Pojawił się tylko, kiedy nas poprosił o spotkanie i tyle.\nA jeśli chodzi o Mathieu, muszę przyznać, że moment z treningiem bardzo mi się podobał. Nawet się uśmiechałam, kiedy to czytałam, bo jeszcze niedawno niezbyt za nim przepadałam, lecz z odcinek na odcinek moje nastawienie wobec niego się zmienia na lepsze.\nNo i wisienka na torcie, Lance... To będzie chyba słynna scena tego sezonu, jak Gardzia wparowała do myjącego się smoka.\nGeneralnie, nie mogłam powstrzymać się od śmiechu, kiedy dowiedziałam się, że odpowiedzią na plus będzie bezwstydne gapienie się na niego. Znaczy, biorąc pod uwagę pozostałe odpowiedzi, byłoby to dość logiczne, lecz, mimo to, jest to bardzo krępująca scena. Jego reakcja chyba jeszcze bardziej mnie zaskoczyła, bowiem on, jak gdyby nigdy nic, bez żadnego pośpiechu sięgnął po ręcznik, zasłonił się i oznajmił wszem wobec, że może już jej oddać łazienkę.\nNie powiem, bardzo wstydliwa scena, aczkolwiek mi się podobała. Nie sądziłam, że z naszej protagonistki taki zboczuszek wyjdzie, ale cóż... Chyba większym zaskoczeniem jest Lance, któremu to w dodatku pasowało.\nPo zakupie stroju u Purriry, mogliśmy się przespacerować i natknęłam się przy Stuletniej Wiśni na Lance'a, który próbował - to będzie odpowiednie słowo - się bawić z draflayerem. Nic mnie przez ostatnie odcinki tak nie wzruszyło, jak to. Słodka scena!\nA co do finałowej sceny z odcinka... Bajka! Ta niepewność w głosie Gardienne, która prosiła smoka o taniec, a później oboje ruszyli na parkiet... Brakuje mi aż słów. Marzenie.\nNie powiem, ta dwójka skojarzyła mi się, jak z jakiejś książki czy filmu, gdzie dwoje największych wrogów tańczy, jak gdyby nigdy nic, a pozostali obserwują, czy zaraz jeden drugiemu noża nie wbije.\nPozostaje jeszcze kwestia ilustracji. Wszystkie, oprócz Leiftana, mi się podobają. Fragment z aengelem niezbyt przypadł mi do gustu, gdyż, według mnie, ilustracja wyglądała po prostu dziwnie.\nA ulubiona? Cóż, czy jeżeli powiem, że ilustracja z Lancem doprowadziła, że mi wręcz szczęka opadła będzie satysfakcjonującą odpowiedzią? Mam nadzieję.\nPodsumowując, jako osoba, która ma na Wybranku Serca ustawionego Lance'a... Jestem bardziej niż zadowolona.\nOstatnio zmieniony przez Jewels (08-09-2021 o 19h04)\n#4 08-09-2021 o 21h11\nLekko nudnawy, ale mimo wszystko bardzo przyjemny i rozluźniający odcinek. Strasznie się cieszę, że w końcu dostaliśmy ilustracje, które są jako tako ładne, przez kilka ostatnich odcinków bardzo mi tego brakowało. Trochę szkoda, że mój ws (Nevra) został trochę zepchnięty i spotkanie go było trudniejsze niż spotkanie reszty wybranków :(( Jednak ostatnia scena wynagrodziła to wszystko!!!!!1111!\nPodsumowując bardzo fajny odcinek, nie idealny, ale mimo wszystko przyjemny! Dodatkowo mega się na nim uśmiałam hahahahahasgbahaha\nEDIT- Widziałam resztę ilustracji i stwierdzam, że jednak tylko ta z Nevrą i ewentualnie ta z Lancem jest ładna D':\n(Nie wiem co się zadziało na ilu z Leiftanem, ale już ja bym to chyba lepiej narysowała XDD Ta ilu jest okej stylistycznie, ale proporcje się posypały totalnie)\nOstatnio zmieniony przez Kevien (08-09-2021 o 21h27)\n#5 08-09-2021 o 21h19\n@Jewels cooo? Ja właśnie się zastanawiałam wtf, gdzie moja scena z Nevrą... Noż kurdeee....\nCo do odcinka - jaram się ilustracjami mocno. Ofc jako, że Nevra to mój ws dostałam tą z Nevrą i jest śliiiiiczna, ale i o dziwo, bardzo podoba mi się ta z Leifem... reszta dla mnie taka meeh. Ogólnie odcinek nudnawy, trochę mnie rozbawiła scenka z Chromem i przesłuchaniem, ale odcinek nie porwał, poza pójściem w fabule romantycznej\nOstatnio zmieniony przez Velcora (08-09-2021 o 21h21)\n#6 08-09-2021 o 22h01\nOd czasu rozpoczęcia Nowej Ery to dopiero pierwszy odcinek, z którym jestem na bieżąco. O dziwo ceny mnie (jeszcze) nie dobiły.\nNiestety jakość wcale nie wzrasta. Już na samym początku muszę się zmierzyć z absurdalną scena zebrania, podczas którego, moim zdaniem, Huang Hua wychodzi z dość podejrzaną propozycją otwarcia kolejnych portali, nie uwzględnia w swoich badaniach udziału Gardii(chociaż z osławioną jej już wypowiedzią o elektryczności nie ma co się dziwić, że nikt jej już o zdanie nie pyta, a my musimy jeszcze akceptować to, że Gardienne chce sprostać oczekiwaniom Huang Hua? No przepraszam bardzo, ale ja od samego początku warczę, nie ufam i buntuje się przeciwko nowej Szefowej. Czemu nie mam wyboru?\nPóźniej rozmowa z Jamonem na targu... Na takie tematy chyba nie powinno się rozmawiać w miejscach publicznych.\nAle humor mi poprawiła jedna scena: kiedy Mefiu przygrzmocił z całej siły w tarczę Gardienne i się obraził xD\nJeśli chodzi o bal, no to nie oszukujmy się, trochę oklepany motyw, ale scena w moim przypadku z Nevrą była całkiem przyjemna... Ale krótka. Dla mnie to i tak za mało interakcji z WS'em jak na siódmy odcinek.\nNa plus ilustracja, mi się podoba.\n#7 09-09-2021 o 09h59\nWyjątkowo szybko przeszłam odcinek i muszę przyznać, że nawet mi się podobał.\nMiło znów wrócić do KG i porozmawiać z postaciami. Urzekła mnie relacja Karuto z chowańcem bohaterki, to naprawdę urocze jak się o niego troszczył. Dalej nie mogę przyzwyczaić się, że nie jest już tym samym zgryźliwym kucharzem co w poprzedniej części.\nTak samo scena z Lancem i jego chowańcem, mimo że nie jest to WS mojej postaci, to i tak byłam ciekawa co się tam wydarzy i się nie zawiodłam.\nPozytywne odczucia miałam także przy rozmowie z Leiftanem, to ciekawe jaka łączy ich więź i jak mogą ją wykorzystywać. Szkoda mi chłopa, coś przeczuwałam, że ma jakieś większe problemy i cieszę się, że została jego sytuacja przybliżona.\nRozmowa z Karenn świetna, sama się uśmiechnęłam jak to czytałam, ale mam mieszane uczucia co do pewnej kwestii, ale to może już wrzucę w spoiler.\nNie do końca podobała mi się wzmianka o Ezarelu. Z jednej strony fajnie, że twórcy gry jeszcze gdzieś tam go wcisną i nie jest on zupełnie zapomnianą postacią, może to być miły dodatek dla osób, które miały go na WS w pierwszym sezonie, to jednak nie spodobało mi się, jak pozbyli się tej postaci w tej części. To już ja jako graczka bardziej przejęłam się losem elfa niż główna bohaterka. I chyba dlatego bardziej irytuje mnie wspominanie o nim. Zakładam, że gdyby na początku fabularnie zostałoby to rozegrane inaczej i z większym smakiem, to teraz miałam bardziej pozytywne odczucia.\nNa plus ilustracje, są naprawdę klimatyczne i estetyczne, a ta z Nevrą chyba najbardziej przypadła mi do gustu.\nStrój także niczego sobie. Mam nadzieję, że w kolejnym odcinku nie zajdzie znów potrzeba, by przebierać Gardinę i bohaterka wskoczy w swój poprzedni strój z początku sezonu, proszęęę.\nTrochę się obawiałam, że znowu nie uda mi się zdobyć żadnej ilu. W poprzednim odcinku dałam radę jedną, a w 4 i 5 nie zdobyłam żadnej. Zależy mi w sumie jedynie na ilu z Nevrą, więc byłam mocno zawiedziona, bo jedna mi już przepadła. Ale tym razem się już udało, ufff.\nPo przejściu odcinka zorientowałam się, że istnieje dialog z Nevrą w bibliotece, szkoda, że twórcy nie włączyli tego wprost do fabuły. Liczyłam, że podniosę lovo z wampirem, ale po tym odciunku nic się nie zmieniło. W sumie doszło to tego, że moja bohaterka porozmawiała ze wszystkimi, tylko nie ze swoim WS, nie wliczając w to ostatniej sceny, tu ogromny minus.\nMisja z Purralem dla mnie średnia, chyba nie wierzę już w takie zbiegi okoliczności.\nJak nie przepadam za Koori tak w tym odcinku zdobyła moją sympatię, natomiast Huang Chu wciąż nie lubię. To chyba jedyna postać z całej Eldki, która kompletnie mi się nie podoba i byłabym zadowolona, gdyby było jej jak najmniej.\nTakże podsumowując, odcinek całkiem okej, ale wolałabym by było więcej interakcji z WSami w kolejnych, bo bardzo brakuje mi tego motywu. Jestem też ciekawa czy Nevra znów zostanie tak pominięty, co w TO, kiedy każdy z chłopaków miał swój wątek, a on nie. W tym sezonie mam wrażenie, że to Lance jest wypychany w ręce graczy, ale oby zostało to zrównoważone.\nOstatnio zmieniony przez As7hoCsx73 (09-09-2021 o 10h04)\n#8 09-09-2021 o 11h34\nPozwolę sobie napisać głównie negatywną recenzje bo to w jakim stanie byłam wczoraj - nikomu nie życzę.\nNajgorszy odcinek. W końcu myslałam, że dostanę jakiś moment z WS.\nW końcu mamy chwilę spokoju, bal szansę na rozwinięcie relacji. Zamiast tego chodzę od jednej postaci do drugiej po to, żeby coś tam tej maany poleciało. Prawie cały odcinek skipowałam czego NIGDY nie robię. Było nudno i przykro.\nMoment z moim WS pod prysznicem był okropny.\nZostał zareklamowany na facebook'u jakby nie wiadomo co miało się tam stać. Poza tym spotykamy go na każdej ścieżce co tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że było to zrobione pod to aby było śmiesznie i można dać na zapowiedź. Mało tego, ten wątek nie wniósł nic na ścieżkę Lance'a. Kompletne zero. Nic. Przez cały odcinek Lance'a nie widziałam, nie miałam z nim żadnego dialogu a na otarcie łez dostaje go - po prostu narysowanego nago. Nie chce. Chce rozmowy, chce dialogu. To po prostu żałosne.\nNie wypowiem się o reszcie odcinka bo był po prostu nudny. Nic się nie działo, a wszystkie wprowadzane wątki znikały po paru minutach. Mogę jedynie docenić żarty Karenn, które faktycznie sprawiły, że się zaśmiałam. Wybrałam na początku NE, że z nikim nie byłam związana w TO. Miałam nadzieję, że będzie to brane pod uwagę podczas tego dialogu ale niestety nie. Gra odczytuje wybór z TO, a nie z tego co wybrałam na początku NE. Wielka szkoda. Swoją drogą to kolejna rzecz z której można się posmiać - trzy dialogi o naszej miłości, która zginęła/odeszła... Super.\nZostawiam najlepsze na koniec. Bal.\nBal, który był festiwalem żenady. Gardienne poprosiła do tańca Lance'a, który wyraźnie jej jeszcze komunikował jak jest mu niewygodnie. Garnek oczywiście musiał dołożyć swoje trzy grosze i powiedzieć jak bardzo jej również jest niezręcznie. No tak, faktycznie wybierałam ścieżkę po to, żeby każdy miał cudowne sceny pełne uroku, a ja dostaje to. Załamuje ręce. Gdyby Lance był przedstawiony wcześniej, gdybyśmy dostali więcej dialogów (osoby przechodzące ścieżkę) to by tego nie było. Wszyscy otrzymaliby równe sceny. Każdy byłby zadowolony. Te wszystkie teksty Huang Hua... ja serio myślałam, że może chociaż się do siebie pouśmiechają czy jakoś, skomplementują ale nie - po co.\nCzuje się jakbym próbowała się z nim zakolegować cały czas, a nie go poderwać. Moja bohaterka nawet nie wykazywała chęci na podejście do Lance'a. Brakowało mi, żeby powiedziała jeszcze "Hej graczu, na pewno muszę?". Niech nikt nie zrozumie mnie źle, wiem, że wymaga czasu ich zapoznanie się, rozwinięcie relacji - lecz gdyby było to poprowadzone w inny sposób, nikt by słowa nie powiedział. Mamy coraz mniej momentów z WS, nie mamy nawet chwili na poprawienie lovometru. Chodzimy od postaci do postaci gadając o pierdołach. Jestem zawiedziona fest.\nIlustracja ładna, ale jak na nią patrzę to widzę pustkę w ich oczach. Bardzo mnie to odrzuca bo czuje się jakbym zmuszała postacie do tańczenia za karę. Dostałam taką opcję na wybranie wybranka, dlaczego muszę czuć się za to również karana?\n#9 09-09-2021 o 12h29\nOdcinek 7 jest obecnie moim zdaniem najlepszym spośród tego co zaserwowano nam w NE. A wszystko dlatego, że dzieją się absolutnie każualowe rzeczy, a nie jakieś wielkie misje i podboje, które absolutnie ssą po całości w wykonaniu scenarzystów.\nPomijając absurdalnie nienaturalne nastroje wśród strażników po tragicznie zakończonej misji w Genkaku, to mimo wszystko doceniam luźne pogaduchy z wszystkimi postaciami.\nGłupkowate sceny z HH i Ewką czy potem z Lensem pod prysznicem są jakie są, ale z luźnym podejściem da się to ograć nawet z dobrym humorem. Co pośmiane, to nasze, prawda Piekło?\nJestem bardzo zadowolona jak prowadzona jest ścieżka Lensa. Koleś nie wykazuje żadnego większego zainteresowania, jest raczej zdystansowany i rzeczowy. Potrafi docenić Garnka, kiedy faktycznie jakoś (powiedzmy) na to zasługuje i jednocześnie skarcić ją, kiedy odwala szajs. Nie jest wylewny, nie wysyła jej miliona sygnałów, że na nią leci i to jest mega super. Tak sobie tę ścieżkę wymarzyłam i cieszę się, że to się spełnia.\nNawiązując do wypowiedzi @Yunhwy, muszę przyznać, że widzę to zupełnie inaczej. Odcinek nie był jakiś ultra długi, uważam, że czasu z WSami dostali wszyscy mniej więcej po równo (nie licząc lodowego bolca Lensa na wierzchu). Problemem jest to, że większość graczy nie wie, że dialogi z WSami są opcjonalne. Żeby spotkać Nevrę trzeba było pójść do biblioteki tak jak Garnek sobie planowała. To samo jest z Lensem. On ma scenę pod wiśnią zaraz przed balem, ale jeżeli ktoś tam nie poszedł, no to go nie spotkał. Bimuf chce nas raczej zachęcić do eksplorowania lokacji i oduczyć tego nawyku, żeby iść najkrótszą drogą do celu, który wyrobił się w nas przez poprzedni system.\nRozmowy z Jamonem są UwU, aż przyszło mi przez myśl, że może scenarzyści chcą go uśmiercić, skoro tak ocieplają mu wizerunek. Zawsze był fajną postacią, ale teraz jest prowadzony jeszcze lepiej. Żarty Karenn też spoko. To były takie dialogi, których nie żałowałam klikać. W końcu coś, co w moim odczuciu nie było tylko po to, aby zabrać nam maanę, ale faktycznie jakoś nas zbliża do postaci i łatwiej ich teraz nazwać przyjaciółmi. Fajnie, że to się działo na naszych oczach, a nie poza plotem jak w TO, gdzie wszyscy byli dla nas totalnie obcy, ale gra wmawiała, że to przyjaźń ponad wszystko.\nScena z Nevrą w bibliotece również była bardzo przyjemna. Uważam, że właśnie takich rozmów z WSami potrzebujemy. Poruszających luźne tematy, które w jakiś sposób pozwolą nas ich poznać od tej ludzkiej strony, a nie tylko non stop chcica i segzy. Oby więcej czegoś takiego pojawiało się w kolejnych odcinkach.\nKoori kradnąca Feng Zifu sprzed nosa Karuto to podłość i kolejny powód, aby laski totalnie nie trawić. This bish prosi się o wpiernicz tym co robi. To był serio cios poniżej pasa. Jej się serio nie da lubić. Pierniczenie o "madame księżniczce" i inne tego typu pierdy tylko jeszcze bardziej zniechęcają, a nie sądziłam, że można bardziej.\nKońcowe sceny z Lensem.\nNo tak, moim zdaniem to jest bardzo dobre rozwiązanie, że Lens odstaje od reszty WSów w scenach. Jestem z tego naprawdę bardzo zadowolona, bo to jedyna akceptowalna forma rozwinięcia jego relacji z Garnkiem. Nie wyobrażam sobie, żebyśmy mieli dostać identyczną scenę co fani Nevry czy Leifa. Tamte relacje bazują na dawnej miłości. Silnych pozytywnych uczuciach, tymczasem Lance chciał zabić Garnka i w ogóle całą resztę, więc nie ma opcji, żeby natychmiastowe mizianie wyglądało naturalnie. Ilustracja bardzo mi się podoba. Przedstawia ten dystans, który jeszcze powinni zachowywać. Posyłają sobie spojrzenia i drobne uśmiechy, ale to wszystko. Moim zdaniem mega na plus i cieszę się, że scenarzyści tak to rozwiązali, bo bałam się, że nijak nie zróżnicują ścieżek WSów. Aż trudno mi to przyznać, ale w sumie dobra robota. Ograli to akceptowalnie, na tyle na ile mogli.\nW sumie pozytywnie mnie zaskoczył ten odcinek. Aż ciężko mi w to uwierzyć.\nHalo, Piekło, czy wszyscy już się zgłosili do najlepszego konkursu na stylizację na kanale #konkurs_na_stylizację? :')\nOstatnio zmieniony przez Elentiya (09-09-2021 o 12h39)\n#10 09-09-2021 o 20h59\nSzczerze mówiąc, to jeden z przyjemniejszych odcinków.\nPodoba mi się wątek z Purralem i dżinnem, fajnie wpleciona zapowiedź dalszej akcji.\nHuang Hua z kolei już kolejny raz budzi moje wątpliwości, ale jest opisana jako całkiem ciekawy dowódca, który potrafi spojrzeć na niektóre sprawy twardo i realistycznie, wręcz ma takie villain vibe.\nOdcinek był raczej zabawny. Scena z Huang Hua i Ewelein, a potem z Lancem... Cóż, każdemu przechodzącemu odcinek polecam włączyć wtedy soundtrack na stronie, idealnie pasuje klimatem do tego, co się dzieje XD Gardzia z resztą przez cały odcinek jest przeuroczo awkward, nawet jeśli czasem łapało zażenowanie, że Gardzia stoi i się gapi zamiast dyskretnie zniknąć z miejsca zbrodni. No i Karenn idealnie podsumowała misję w Genkaku. Emo wampir, pacyfista, słodki jak orzeszek Mefju i jaszczurka z Weltschmerzem.\nJamon i jego ihaaa to moje wewnętrzne zwierzę, serio\nOstatnio zmieniony przez Emmanuelle (09-09-2021 o 21h02)\n#11 09-09-2021 o 22h20\nWłaśnie zakończyłam odcinek i muszę powiedzieć, że ostatnia scena ma u mnie duży plus tak jak i ilustracje. Mogliby oczywiście bardziej rozwinąć moment balu i rozmowy z Wsem, ale no cóż nie można mieć wszystkiego. Reszta odcinka głównie do przeklikania i jak zwykle scen z WSem jak na lekarstwo... Nie wiem kto pisze scenariusze do NE, ale widać, że prowadzone są od niechcenia. Szkoda, bo możliwości mają ogromne. Coś czuję, że następny odcinek znów będzie do przeklikania i milionem rozterek naszej Gardzi. Pożyjemy zobaczymy, ale nie mam zbyt dużych oczekiwań po pszczołach.\nP.S. Jamon jest cudowny i kochany. Mam nadzieje, że będzie z nim więcej interakcji.\n#12 09-09-2021 o 22h48\nNareszcie zrobili ładne ilustracje. Ich klimat bardzo przypadł mi do gustu. Strój też ładny. Scena z Wsem również, choć tak jak było wspomniane wcześniej trwała ona dość krótko. Niestety przegapiłam moment z Nevrą w bibliotece nad czym ubolewam. W mojej ocenie przynajmniej ten odcinek był lepszy od dwóch poprzednich mimo, że jak za każdym razem chciałam przywalić Garnkowi po głowie, żeby się ogarnęła. Jej teksty i zachowanie są no cóż z lekka żenujące (np. scena "nakrycia" HH i Eve oraz nagi Lance). Również z deka irytująca była dla mnie scena z Matim, który nie jest moim Wsem. Na siłę wciskają nam z nim flirt. No i po co? Na co? Dla mnie on raczej jest jak młodszy brat niż potencjalny "obiekt do lekkiego nawet flitu".\nJamon jest cudowny <3 Uwielbiam tą postać.\nOgólnie oceniam pozytywnie ten odcinek i czekam do listopada na kolejny.\n#13 10-09-2021 o 00h38\nMuszę przyznać, że mam mieszane odczucia co do odcinka, ogólnie był nudny, praktycznie każdy (prócz Jamona i Karuto) mnie denerwował. Nie mogłam znieść naszego chowańca, zachowuję się bardziej jak dziecko niż pupil, jest go zadecydowanie za dużo. Mimo początkowej niechęci do Huang Chu tym razem zdobyła u mnie dużego plusa, uprzykrzając życie Mathieu, którego naprawdę nie trawię.\nScena z Ws'em naprawdę mi się podobała, wczułam się w ten klimat, nawet zaczęłam się uśmiechać i wtedy zobaczyłam ilustrację, czar prysł(tak, Leiftan to mój Ws). Strój całkiem ładny, tylko kolory nie moje. A Jamon? Kocham go całym serduszkiem, mam nadzieję, że będzie go więcej, jest wspaniały a dzięki dialogom z nim chociaż na chwilę przestaję się denerwować na Ne.\n#14 12-09-2021 o 19h14\n+ odblokowany targ: to dla tych, którym się nie chciało przeklikać TO Nie wiem, czy był wcześniej odblokowany, ale to zauważyłam dopiero, jak mi zabrakło kasy (manny) na sukienkę\n+ Jamon udający konia\n+ wyznaczony kierunek fabuły: czyli ratujemy ludność Eldaryli przed zagładą świata (spoko, że nie skupiamy się na walce z Tenjinem)\n+ ilustracje: chyba najładniejsze w ANE jak dotąd\n+rozwinięcie postaci Leiftana i medytacja, widać ze ta postać ma problemy i czuję, że Gard to jedyna osoba, która będzie w stanie go zrozumieć i pomoc i jest to logicznie pociągnięty wątek. Nawet jeśli jeszcze odcinek temu było to dziwne i niezrozumiałe zostało ładnie wyjaśnione\n- nuda, brak postępu w fabule lub relacjach. Dużo scen, które nic nie wnoszą a dla mnie nawet nie były zabawne\n- Słabe sceny z WSami (wymienię te, które zaliczyłam, nie licząc sceny końcowej na balu): (1) Mati się obraza, bo chciałam potrenować też swoje moce, (2) Lenca pod prysznicem... był... acha i nic to nie wnosi w relacje, (3) z Nevrą -moim WS- się nie spotkałam przez cały odcinek, dopiero na balu z nim potańczyłam i nie za bardzo rozumiem, na czym opierają się nasze uczucia, (4) medytacja z Leifem ratuje, ale o tym się już rozpisałam\n- ukryte sceny: jak pomyśle... to rzeczywiście Gard chciała wbić do biblioteki (gdzie można było spotkać Nevrę), ale ja nie jestem graczem, który pochłonie odcinek na raz, robie sobie przerwy, czasem nawet kilkudniowe i po 2 dniach nie będę pamiętać ze laska chciała poczytać, a tez nie zapisuje sobie każdego genialnego pomysłu naszej bohaterki. Szczególnie irytujące jest to, że jedni WS mają sceny obowiązkowe inni opcjonalne a inni ukryte... WTF!\n- ilu w aplikacji była rozciągnięta... takie niedociągnięcie techniczne\n- przymusowe kupowanie stroju (znów) i -2 manny za każdorazowe kliknięcie "Nie mam przy sobie tyle manny". Tu dodam, że pamiętam kłótnie odnośnie zmiany formy płatności (za dialogi zamiast za przemieszczanie się) i argumentowano tę zmianę tym, że płacimy za posuwanie dalej fabuły. Jak klikanie kilka razy tej samej opcji dialogowej posuwa fabułę do przodu? Ogólnie spoko, że nasza bohaterka się przebiera, ale to trochę nie w porządku, że strój podwyższa cenę odcinka o 50%, a tego stroju z balu pewnie nie zobaczymy już na żadnej ilu. Co więcej, Koori zaznaczała, że każdy ma się ładnie ubrać, ale ostatecznie nikt nie ma na sobie wyjściowych ciuszków oprócz Garnka\n- przykro się robi kiedy dowiadujemy się, ze nasza misja w Genkaku nic nie wniosła, bo straż już wie o portalach, a nawet wiedzą jak taki stworzyć samemu! Mam wrażenie, że jedyne co ta misja wniosła dla straży to pogorszenie stosunków z kitsune xD\n- Huang Hua, ciągle zachowuje się podejrzanie, cos ukrywa, nie chce skorzystać z wiedzy Gard o Ziemii ... a przed balem zachowuje się jak nasza psipsi, którą zresztą była 7 lat temu, ale wywołuje to u mnie lekki cringe, bo to pierwsza przyjacielska rozmowa między tymi paniami od początku ANE.\nOdcinek mógł być połączony z poprzednim, serio! Bo odcinek 7 to był taki mech, że jedyne co się zmieniło to stan mojego portfela\n4/10 (w tym +2 plus za piękne ilu)\nOstatnio zmieniony przez Nicki (13-09-2021 o 15h14)\n#15 12-09-2021 o 19h47\nTak szczerze to sama nie wiem co sądzić o odcinku i uczucia mam raczej mieszane.\nSytuacja z Lancem na pewno nietypowa i skoro posunęli do tego by ukazać WS-a w pełnej co prawda ocenzurowanej wersji to liczę ,że gdy dojdzie co do czego nagle reszta nie zostanie w samych gaciach.\nNo,ale z drugiej strony to znowu mam wrażenie ,że scena typowo wciśnięta by było o czym mówić ,a ,że Lanc'e był rozchwytywany w pierwszym sezonie to padło właśnie na niego.\nSytuacja z HH i Ewe nie byłaby zła sama w sobie gdyby nie reakcja i dialogi Gardienne które wprowadziły mnie w mega dziwny dyskomfort przy czytaniu i lekkie obrzydzenie?\nNie wiem za bardzo jak to ująć po prostu mogło się obejść bez dialogów naszej inteligencji.\nNo ,a co do samej Gardienne to jej dialogi chyba mnie bolą najbardziej.\nZdanie w którym bohaterka sama stwierdza ,że jest inaczej mówiąc świrnięta wygląda mi raczej na zabieg który ma zamknąć jadaczki osobom które czepiają się o infantylność Garnka i tego ,że gada sama do siebie ile wlezie, w końcu garnek sam stwierdził ,że jest nienormalny więc temat zamknięty.\nNadal mam problem z twarzami bo o ile ilustracje na ogół uważam za naprawdę bardzo ładne tak pogodziłam się z tym ,że raczej nie ujrzę już ilustracji z Lancem który wygląda "dojrzalej".\nKoori dalej nie znoszę, biedny Karuto [*]\nZ minusów to chyba wszystko, strój uważam za bardzo ładny (kocica wnerwiająca chyba bardziej niż zazwyczaj).\nIlustracje na ogół również.\nSytuacja z Leiftanem w końcu nabrała rąk i nóg.\nSprawy sercowe ze smokiem poprowadzone całkiem fajnie, końcówka była zadowalająca ,a scena spod prysznica jak wspomniałam dosyć ciekawa i nietypowa,ale na pewno zadowalająca do osób które wybrały go na WS-a.\nPowiedzmy ,że daje takie 6/10.\nOstatnio zmieniony przez VampireCarmila (18-09-2021 o 12h01)\n#16 12-09-2021 o 22h07\nSzczerze mówiąc, nie wiem co sądzić.\nBył to dość nudny odcinek, fabuła raczej mi się nie podoba.\nJednak ilustracje i strój (o zgrozo ile maany) podobają mi się bardzo.\nNa minus jest to, że nie mogłam wybrać chłopaka do ilustracji, nie miałam ani jednego dialogu z wyborem!\nBardzo denerwuje mnie to, że tak naprawdę w tym sezonie są prawie zerowe interakcje z chłopakami. Fajnie, że mamy wybór ale po czym mam wybrać, po wyglądzie? W tym odcinku było kilka dennych wymienionych zdań ale jak na 7 odcinek było ich zdecydowanie zbyt mało. Cały czas czytamy głupoty Gardzi a nie znamy innych postaci.\n#17 17-09-2021 o 01h44\nOdcinek bardzo mi się podobał, przez cały czas uczestniczyliśmy w ciekawych scenach (może oprócz dialogów z Adalrickiem, które zawsze mnie męczą i nudzą oraz rozmów z Koori, którą mam ochotę wysłać listem priorytetowym, poleconym do Genkaku w prezencie Tenjinowi).\nStrój z odcinka dość przeciętny, taka zwiewna sukienka. Nic specjalnego, ale na pewno wygląda lepiej niż strój z Genkaku, który kosztował miliony milionów. Uważam, że cena tej sukienki mogłaby być niższa o połowę, ale to chyba marzenie ściętej głowy. Wchodząc do butiku po odcinku, jak wielkie było moje zdziwienie kiedy okazało się, że nie ma tej sukienki w różowej wersji kolorystycznej... Jest to moja ulubiona kolorystyka ze wszystkich i naprawdę się zawiodłam.\nIlustracje znów mnie rozczarowały (szczególnie ta z Leiftanem. KTO TO RYSUJE? fuj), a Lance ponownie wygląda jakby miał 15 lat xD Przepraszam bardzo, ale ten jego "zarost" wygląda na tej ilustracji komicznie. Jak u chłopca z gimnazjum, który cieszy się, że urosły mu pierwsze włosy na twarzy i w końcu może nazywać się "menżczyzną". Najlepsza ilustracja to zdecydowanie ta z Nevrą, choć także jest na niej wiele szczegółów do których można by się przyczepić. W dzień premiery odcinka nie mogłam się powstrzymać i zamiast twarzy Nevry na ilu wstawiłam twarz Lanca z poprawionym zarostem xD (fotoszop is maj paszyn). Natomiast jednej rzeczy tym ilustracjom nie można odmówić: mają piękne tła.\nPoniżej pozwolę sobie omówić kilka szczegółów z odcinka w spoilerze:\nZacznę od początku, czyli od rozmowy z Lśniącą Strażą. Podczas wymiany zdań z Huang Hua cały czas zastanawiałam się czy wspomni o śmierci Edgara i jakoś się do tego odniesie, ale się nie doczekałam. Szkoda.\nCiekawi mnie jak to rozegrają z tymi łączącymi się światami. Bardzo interesujący wątek, lecz trochę niepokojący. Nie wiem co o tym myśleć, ale mam nadzieję, że sezon nie skończy się w ten sposób, że wszyscy zamieszkają na Ziemi. Jakoś sobie tego nie wyobrażam, ale pożyjemy, zobaczymy.\nOphelia jak zwykle mnie przeraża swoją obecnością, a jak się odezwie to już w ogóle. Od początku było wiadomo, że jest Wyrocznią, także małe zaskoczenie, ale przynajmniej w końcu to otwarcie zostało przyznane.\nScena na korytarzu kiedy Gardienne nakrywa Ewelein i Huang Hua (przepraszam jeśli robię błędy w ich imionach, ale mam nadzieję, że nie) jest dość dziwna. Szczególnie, że Gardienne jak taki creep stoi i się na nie patrzy xDD No i w dodatku mówi, że oglądanie ich jest dla niej "przyjemne i podniecające" XD IDE DO DOMU. Gardienne creep/Peeping Tom 100% Czułam taki cringe jak one zauważyły, że Gardienne się na nie patrzy, że ło panie. Na szczęście Huang Hua bardziej to bawiło, ale jak Gardienne na odchodne życzyła im dobrej nocy i DOBREJ ZABAWY, to umarłam XDDD\nJakby tego było mało, chwilę po scenie z Ewelein i Huang Hua, Gardienne postanawia się wykąpać i co nagle widzimy? NAGIEGO LANCA xDD To była zdecydowanie najlepsza scena w całym tym odcinku. I ta malutka cenzura. Złoto. XD Naprawdę mogli trochę przedłużyć te rozmazane piksele. Biedny Lance. Żałowałam tylko, że nie mogliśmy go później zawołać, aby do nas wrócił i wziął razem z nami prysznic\nTeraz trochę o Koori... Mam dość, że to już drugi odcinek, w którym zamawia nam strój bez naszej wiedzy. Nie dość, że Gardienne robi z siebie debila przed Purriry, to jeszcze znosi jej obelgi (Purriry), że jest biedna xD Jeśli w następnym odcinku Koori ZNOWU to zrobi, to mam nadzieję, że chociaż będzie opcja, aby się z nią o to pokłócić.\nRozmowy z Karenn i Chromem były bardzo przyjemne, natomiast śledztwo, które zlecił nam Chrome było ciekawym urozmaiceniem. Jako członek Straży Cienia, bardzo cieszyłam się na tę misję, zwłaszcza, że udało nam się usłyszeć ciekawe rzeczy. No i do tego to przesłuchanie w więzieniu xD Było zabawnie, podobało mi się.\nScena z Mateuszem na łące podczas treningu zwaliła mnie z nóg XD Szczególnie w momencie kiedy oboje leżeli na sobie na trawie. Naprawdę już myślałam, że coś się wydarzy, ale Mateusz zwiał tak szybko jak reklamówka na wietrze. No, a o Gardienne mogę powiedzieć tylko jedno po tej scenie: Go to horny jail! xD\nSzkoda, że kiedy nakrywamy Lanca podczas zabawy z chowańcem, nie możemy do niego podejść i wspólnie się pobawić. Taka interakcja byłaby naprawdę fajna. Jednak Gardienne woli obserwować go z daleka... No ale cóż, w końcu Gardienne jest creepem i lubi patrzeć na innych z ukrycia. Nic nie mogę na to poradzić. Niestety.\nTaniec z Lancem był bardzo przyjemny i w końcu coś się ruszyło z tym romansowaniem. Powoli, powoli, ale może w następnym odcinku zaczniemy od tego, że Lance i Gardienne wychodzą razem z balu i przypadkiem trafiają do pokoju Lancelota ( ͡° ͜ʖ ͡°) Jednak odnoszę wrażenie, że podczas tańca Lance mimo wszystko jest wciąż trochę oficjalny. Czekam aż zrzuci tą maskę i pokaże Gardienne prawdziwego siebie, tak jak wtedy kiedy widzieliśmy go z chowańcem.\nNie mogę doczekać się następnego odcinka i oby był równie ciekawy i przyjemny do grania co ten.\nOstatnio zmieniony przez LexanitaFoxx (17-09-2021 o 01h45)


MyKronoz ZeFit4HR monitor aktywności czarny/czarny sklep komputerowy\nMyKronoz ZeFit4HR monitor aktywności czarny/czarny\nNumer katalogowy Nr kat ATMYKZA00159441,\nKod producenta Kod 159441\nZeFit4HR monitor aktywności\nZeFit4HR pozwala na bieżąco monitorować twoje wyniki. Dzięki ekranowi dotykowemu jego obsługa jest bardzo prosta i intuicyjna. Potrzebujesz motywacji do aktywności fizycznej? Nie ma problemu. W przypadku, gdy jesteś mało aktywny/a, specjalny alarm o braku aktywności pobudzi Cię do działania poprzez delikatne wibracje.\nPo zsynchronizowaniu z twoim smartfonem poprzez Bluetooth, ZeFit4HR pokazuje również powiadomienia o połączeniach telefonicznych, SMS-ach, mailach, wydarzeniach z kalendarza oraz aktywnościach w mediach społecznościowych.\nDla tych, którzy są ciągle w ruchu, ZeFit4HR może być także używany do robienia zdjęć twoim aparatem w smartfonie, jak również do obsługi odtwarzacza muzyki. ZeFit4HR posiada funkcję Anti-Lost, która ostrzega, gdy twój sparowany smartfon znajdzie się poza zasięgiem opaski, jak również funkcję Find My Phone, która ułatwia odszukanie twojego smartfona. Bycie na bieżąco nigdy nie było łatwiejsze!\nDzięki baterii, która wytrzymuje do 5 dni, nie musisz się martwić o codziennie ładowanie. ZeFit4HR posiada całą gamę wymienialnych pasków (sprzedawanych oddzielnie), poprzez które, możesz w pełni wyrazić swój styl. Poprzez darmową aplikację na urządzenia mobilne można zmieniać tarcze zegarka, określać swoje dzienne cele i przypomnienia oraz wybierać powiadomienia, które chce się otrzymywać. Aplikacja pomaga utrzymać codzienny nawyk ćwiczeń, pozwala zwiększać cele oraz monitorować wyniki.\n47.5 x 18.6 x 222 mm\n-Funkcja pomiaru przebytej odległości\nModel MyKronoz ZeFit4HR\nZapytaj o produkt: MyKronoz ZeFit4HR monitor aktywności czarny/czarny


Wysłany: Pią 23:50, 20 Lis 2009 Temat postu:\nDosyć dziwne i bardzo bogate w aluzje. Ale w końcu takie są GnW.\nBogate? Ja tylko wrzuciłem tu dwie aluzje, jedną do mitu o Prometeuszu, a drugą do filmu Żandarm i kosmici ;p.\nDodałem na wiki. I od razu proszę o radę, co poprawić w artykułach, żeby nie szpeciły opisu świata.\nRozumiem, że Krasnale nie mają jednego kraju-ojczyzny i można ich spotkać w różnych miejscach? Na wstępie dorzuciłem do parlamentu Eboranolandii "Separatystyczną partię Krasnali" - możesz dopisać nazwę krasnoludzką, ew. jeśli masz jakiś lepszy pomysł na polską nazwę, to ją popraw.\nI chyba powinno być Czarnogórzanie (o ile to nie był celowy zabieg).\nZ dyskusją nad poważniejszymi od ortografii kwestiami trzeba będzie chyba poczekać do momentu wyrysowania mapy świata. Na razie myślę, że byłoby niezwykłą złośliwością, gdyby umiejscowić Imperium Tapickie po sąsiedzku z Rowanią.\nNajsłynniejszym okrzykiem bojowym elfów jest Nou fjučer!, co oznacza „Niech żyje bimber!”.\nZaś najsłynniejszym starowęgierskim okrzykiem bojowym jest Hej, huj, hajra!, a kibice po stadionach to nawet do dzisiaj tak krzyczą.\nGeneralnie podoba mi się ta koncepcja Elfów.\nA czy znalazłby się ktoś chętny do wyszkicowania wstępnej mapy?\n*Pustynię Lwów (najlepiej gdzieś na północnych krańcach, z dala od morza)\n*Rowanię (koniecznie śródlądowa)\n*Eboranolandię (nie mam wymagań)\n*Imperium Tapickie i jego okolice\nI musi być dużo luk na dalsze krainy.\nOstatnio zmieniony przez Hapana Mtu dnia Sob 18:37, 21 Lis 2009, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 18:58, 21 Lis 2009 Temat postu:\nSkoro to świat pseudo-fantasy, można np. sparodiować wyświechtaną konwencję „nasz świat, tylko że w zamierzchłej erze kiedy kształty kontynentów były zupełnie inne” i dać np. takie coś:\nTo na razie linia brzegowa. Co wy na to?\nWysłany: Sob 19:47, 21 Lis 2009 Temat postu:\n[ot] OMG, OMG, OMG!!!! Gdzie jest Półwysep Skandynawski????? [/ot] Swiat nienormalny w tym dobrym znaczeniu\nMoże być μαδθεηιδαωφ Eλυαηωεναωμυλeω ναεμυαλα? I czy używanie teta jako średniego o nie jest zbyt praktyczne?\nZłośliwe dla kogo?\nMyślałem, żeby świat miał ciekawszy kształt, niż kula czy płaszczyzna. Tę mapę można by złożyć w walec z "Antarktydą" sięgającą końca świata. Albo zrobić torus, żeby nie było za łatwo rysować map. Albo coś jeszcze ciekawszego - topologia płaszczyzny rzutowej, butelki Kleina albo powierzchnia skończona nieograniczona z ujemną krzywizną (chociaż o takiej powierzchni tylko słyszałem, że istnieje).\nWysłany: Wto 20:15, 24 Lis 2009 Temat postu:\nMoże być μαδθεηιδαωφ Eλυαηωεναωμυλeω ναεμυαλα?\nTo właśnie należałoby ustalić - jak reagowałyby istoty, których forma uzależniona jest od jednej w planet w miejscu, gdzie typowa astronomia nie działa. Może zwyczajnie nie zapuszczałyby się tam i granica byłaby "martwa" (bo Rowanki podróżować nie lubią).\nJak umiesz coś takiego upichcić, to zaprezentuj.\nJa osobiście myślałem o prostackim przez dziecinnym świecie "płaskim jak naleśnik", na którego końcach (jeśli istnieją, a podobno tak) byłaby najzwyklejsza przepaść.\nWysłany: Pią 0:12, 27 Lis 2009 Temat postu:\nNiech będzie. Smokołaki i szczurołaki źle znoszą inną astronomie, więc też rzadko opuszczają swoje krainy.\nCylinder (jak u starożytnych Egipcjan, czy kogoś takiego) i torus to chyba łatwe. Przez sklejanie można dostać butelką Kleina (przebieg sklejania na Wikipedii), wstęgę Möbiusa (tylko dwa brzegi) albo płaski torus (4 brzegi, ale bez odwracania). Wtedy przestrzeń będzie nienormalna, ale powierzchnia płaska i mapy nie będą miały zniekształceń. Ciekawa by była płaszczyzna rzutowa, ale nad tym muszę jeszcze pomyśleć. Dużo dalej nie dojdę. Mam coś dokładniej wytłumaczyć?\nNajlepszy opis płaszczyzny rzutowej (skończonej), jaki sobie przypominam, to sklejenie przeciwnych punktów na brzegu półsfery albo wszystkich przeciwnych punktów na sferze. Ale ogólnie doszedłem do wniosku, że to jest zbyt skomplikowane. Jak próbują pszystko ustalić, to zaczyna mnie boleć głowa. Jeżeli dacie się przekonać do oryginalnego kształtu świata, to proponuję torus albo podwójną dętkę. Z przestrzenią mogę się pobawić na mniejszą skalę u swoich ras.\nOstatnio zmieniony przez BartekChom dnia Sob 21:36, 28 Lis 2009, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Wto 17:29, 12 Sty 2010 Temat postu:\nMoże i jestem archeologiem , ale zapomniałem wcześniej nadesłać moje propozycje kształtu świata:\nI. Bardzo banalna - planeta z biegunami wschodnim i zachodnim zamiast północnego i południowego.\nII. Banalna - dwie planety równej wielkości okrążające wspólny środek masy.\nIII. Dwa zazębione pierścienie, krążące w prędkościach niesynchronicznych. Dwa najbliższe punkty (oznaczone C i D) leżą zawsze na wewnętrznych okręgach, przemieszczają się po powierzchniach pierścieni wraz z ich ruchem względem siebie.\nW tych punktach powierzchnie obu torusów są bardzo blisko, że da się ten dystans przeskoczyć, uwzględniając bardzo niską grawitację. I tak życie powstało na jednym torusie, a ludzie (i wszelkie inne GnW-wskie istoty rozumne) mieszkający w pobliżu wewnętrznego okręgu, skolonizowali drugi.\nTu takie szkice odnośnie tych trzech:\nIV. Wnętrze kuli - mieszkańcy świata znajdują się po wewnętrznej stronie powierzchni kuli, w której centrum znajduje się kula ognia pełniąca funkcję naszego Słońca i oddziaływająca odpychająco (tzn. "dociska" wszystkich do wewnętrznej powierzchni pełniąc rolę naszej grawitacji). Ale to odrzuca następstwo dnia i nocy, jak i obserwacje nieba.\nV. Torus, wstęga Moebiusa(*) i butelka Kleina też brzmią świetnie.\n*) Tylko co się stanie, gdy Rowank lub Et dotrze do jednej z krawędzi wstęgi? Spadnie w przepaść, dostanie się do drugiego brzegu (połączenie koncepcji płaskiego torusa i wstęgi Moebiusa), czy przejdzie na przeciwną stronę wstęgi (wtedy mielibyśmy już zwykły torus)?\nJa byłbъm zatem, aby była to planeta krążąca wokół planety typu Planet Zewnętrznych Układu Słonecznego (tzw. Gazowe Olbrzymy). Wyobrażacie sobie obserwacyję niebios???\nWysłany: Śro 15:38, 13 Sty 2010 Temat postu:\nkiedyś w Focusie było o różnych teoriach kosmologicznych i taka wklęsła Ziemia to był chyba pomysł jakiegoś trzeciorzeszowego naukowca, który potem sobie zwariował.\nzaletą takiej organizacji świata było założenie niewyczerpalności zasobów [kopalin itp.]. w środku ziemi był sobie cały Wszechświat a cała przestrzeń była zajęta przez glebę, złoto i inne surowce.\nWysłany: Śro 16:59, 13 Sty 2010 Temat postu:\nAha, czyli to ma być księżyc (satelita)(*) gazowego olbrzyma? Jeśli byłby to Jowisz, to znacznie ułatwiałoby kwestię Szczuro- i Smokołaków. A jeśli np. Neptun - mówi się trudno.\nNo, o coś takiego mi chodziło.\n*) Wybacz, musiałem.\nWysłany: Śro 17:56, 13 Sty 2010 Temat postu:\nJa byłbъm zatem, aby była to planeta krążąca wokół planety typu Planet Zewnętrznych Układu Słonecznego (tzw. Gazowe Olbrzymy).\nTylko że w tym przypadku to byłby księżyc, nie planeta… Poza tym, [link widoczny dla zalogowanych] [link widoczny dla zalogowanych].\nTo by nie było takie banalne, gdyby znaleźć dobre uzasadnienie dla takich określeń.\nTo chyba najbardziej mi się podoba.\nJeżeli zakrzywiamy tylko powierzchnię świata, to powinien spaść. A jeżeli odważymy się na zakrzywianie przestrzeni, to może być wstęga Moebiusa o nieskończonej szerokości.\nGdyby Świat GNW krążył wokół Jowisza, to smokołaki i szczurołaki reagowałyby w sumie po prostu na księżyc (to znaczy duże ciało na niebie świecące światłem odbitym), a to mało oryginalne.\nWysłany: Śro 21:22, 13 Sty 2010 Temat postu:\nZ tym, że to księżyc byłby właściwą planetą i vice versa. A zresztą, nieważne...\nYhm, mi też. I pomyśleć, jak wygląda w takich miejscach niebo, którego część jest przysłonięta przez powierzchnię drugiego pierścienia. Może to byłoby wytłumaczenie ciągłego świtu w Rowanii?


Autor Wątek: Halo 5: Guardians (Przeczytany 46247 razy)\n« dnia: Czerwiec 10, 2013, 20:35:59 pm »\nZapowiedz byla, jest trailer jak ktos nie widzial...\n« Ostatnia zmiana: Maj 16, 2014, 14:22:10 pm wysłana przez Lupi »\n« Odpowiedź #1 dnia: Czerwiec 10, 2013, 20:49:15 pm »\nTrailer spoko, gdyby nie to, że pokazali kask... Nosz kur**, kto nosi kaptur na kasku =/\nSzkoda, że nie pokazali gameplayu.\n« Odpowiedź #2 dnia: Czerwiec 10, 2013, 20:50:24 pm »\n60fps (BF4 tez)\n« Odpowiedź #3 dnia: Czerwiec 10, 2013, 20:52:19 pm »\nCytat: Master_666 w Czerwiec 10, 2013, 20:49:15 pm\nkaptur na kasku\nZero logiki, ale taki zabieg, żeby podnieść hype. Potem wyszła ta kobita, która zapowiadała na poprzedniej konfie "live-action series", więc nie zdziwiłbym się mocno, gdyby ten trailer nie dotyczył nowej gry\n« Odpowiedź #4 dnia: Czerwiec 10, 2013, 21:04:54 pm »\n« Ostatnia zmiana: Czerwiec 10, 2013, 21:22:19 pm wysłana przez tarniak »\n« Odpowiedź #5 dnia: Czerwiec 10, 2013, 21:14:57 pm »\n« Odpowiedź #6 dnia: Czerwiec 10, 2013, 21:24:45 pm »\n« Odpowiedź #7 dnia: Sierpień 07, 2013, 12:46:44 pm »\nJestem ciekawy co nam przyniesie nowe HALO. Twórcy genialnego Metroid Prime napewno dadzą rade.\n« Odpowiedź #8 dnia: Sierpień 07, 2013, 12:50:47 pm »\nKto mu zmienił nick?\n« Odpowiedź #9 dnia: Sierpień 07, 2013, 12:52:00 pm »\nJa, sam chciał.\n« Odpowiedź #10 dnia: Luty 22, 2014, 16:28:35 pm »\nHalo 5 jednak w tym roku? Nowe informacje w marcowym OXM\n« Odpowiedź #11 dnia: Luty 22, 2014, 21:47:03 pm »\nCzekam na informację, że aby zapewnić 60fps będzie 720p z czarnymi pasami.\n« Odpowiedź #12 dnia: Luty 23, 2014, 10:36:47 am »\nNiech zrobia singla w 1080p i 30 fps a multi 720/60 :p\n« Odpowiedź #13 dnia: Luty 23, 2014, 12:45:11 pm »\nCytat: Magik w Luty 23, 2014, 10:36:47 am\nTo chyba bez grafiki w takim razie.\n« Odpowiedź #14 dnia: Luty 24, 2014, 03:32:58 am »\nTa okładka jest spreparowana - okazuje się, że to bzdura i Halo 5 wyjdzie w 2015 dopiero. Ktoś dopisał "5", a chodzi o "Halo" po prostu - prawdopodobnie Halo 2 Anniversary. Gearsy to pewno 2016, Quantum Break już 2015 - w co grać na tym Xbonie?\n« Odpowiedź #15 dnia: Luty 24, 2014, 14:47:33 pm »\nGearsy imo nie wyjdą wcześniej niż pod koniec 2016. Jak na razie XB1 ma bardzo mało do zaoferowania, a w najbliższym czasie też nie zapowiada się na wysyp hitów (będzie Titanfall, ale równie dobrze można pograć na piecu). O Project Spark coś na razie cisza, z Quantum Break materiałów jak na lekarstwo, a Fable Legends też raczej za prędko nie wyjdzie. Dopiero z końcem roku konsola się trochę rozkręci, ale chyba nie na tyle, by warto było ją kupić.\n« Odpowiedź #16 dnia: Maj 16, 2014, 12:10:05 pm »\nPremiera na jesieni 2015.\n« Odpowiedź #17 dnia: Maj 16, 2014, 12:15:41 pm »\n« Odpowiedź #18 dnia: Maj 16, 2014, 12:26:00 pm »\nMogli chociaż potwierdzić 720p 30 fps.\n« Odpowiedź #19 dnia: Maj 16, 2014, 14:23:38 pm »\nBędzie Halo 5: Titans of Duty.\nA tak na serio to trzymam kciuki, bo seria Halo jest tego warta.\n« Odpowiedź #20 dnia: Maj 16, 2014, 18:23:33 pm »\n« Odpowiedź #21 dnia: Maj 16, 2014, 18:53:21 pm »\nNajlepsza seria konsolowych FPSów i najlepszy konsolowy multiplayer więc kciuki zaciśnięte mocno.\n« Odpowiedź #22 dnia: Listopad 09, 2014, 18:37:35 pm »\nWyciekło takie coś z bety:\n« Odpowiedź #23 dnia: Listopad 09, 2014, 18:57:30 pm »\n« Odpowiedź #24 dnia: Listopad 10, 2014, 20:58:18 pm »\nWykasowali nagrania, nie mogę nigdzie znaleźć linku\nWiadomo może jak mocno halo związane jest z microsoftem? Albo inaczej - czy jest jakakolwiek realna szansa na to, że Halo zostanie kiedyś wydane na ps4?\n« Odpowiedź #25 dnia: Listopad 10, 2014, 21:09:38 pm »\nPrawa do marki posiada chyba MS, więc zero szans na edycję PS4. Chyba że MS pójdzie w software po porażkach z hardware\n« Odpowiedź #26 dnia: Listopad 10, 2014, 21:10:03 pm »\n« Odpowiedź #27 dnia: Listopad 10, 2014, 22:34:24 pm »\nZnowu będę musiał pożyczyć xklocka żeby sobie przejść nowe hejlo.\n« Odpowiedź #28 dnia: Listopad 11, 2014, 03:13:30 am »\nCo za gówniane screeny XXD\n« Odpowiedź #29 dnia: Listopad 11, 2014, 03:34:55 am »\nTo nie są czasami screeny z odświeżonej czwóreczki??\n« Ostatnia zmiana: Listopad 11, 2014, 04:06:53 am wysłana przez piter86 »\n« Odpowiedź #30 dnia: Listopad 11, 2014, 11:02:45 am »\n« Odpowiedź #31 dnia: Listopad 11, 2014, 11:54:01 am »\nTo wejście teamu na początku trzeciego filmiku jak z Destiny.\n« Odpowiedź #32 dnia: Listopad 11, 2014, 13:03:50 pm »\nGraficznego rozpierdolu nie ma, ale rozgrywka zapowiada sie zaaaajebiscie Taki CoD:AW przy tym wyglada biednie imo. Kolejna gra po Quantum Break ktora bym z przyjemnoscia zobaczyl na konsoli SONY : /\n« Odpowiedź #33 dnia: Listopad 11, 2014, 13:06:11 pm »\n720p bez grafiki. Xbone nadal w formie\n« Odpowiedź #34 dnia: Listopad 11, 2014, 13:14:41 pm »\nSo, for the beta, we're going to be coming out at 720p and 60fps. That's not the final resolution for the game.\npewnie dobiją do 900p w wersji sklepowej\n« Odpowiedź #35 dnia: Listopad 11, 2014, 13:24:37 pm »\nAlbo do tej śmiesznej rozdziałki co Titanfall ma.\n« Odpowiedź #36 dnia: Listopad 11, 2014, 13:34:17 pm »\nCytat: s00s w Listopad 11, 2014, 13:14:41 pm\n« Odpowiedź #37 dnia: Listopad 11, 2014, 17:01:52 pm »\nWygląda to bardzo biednie, jestem w szoku, że takie materiały się w ogóle ukazały. Nawet jak na betę to mega gówno, a nie Halo.\n« Odpowiedź #38 dnia: Listopad 11, 2014, 17:56:29 pm »\nBez przesady, to tylko beta, aby przetestować multi, gra wyjdzie za rok, więc gracze będą mogli już teraz sporo uwag napisać na forach. Więc mają jeszcze sporo czasu.\n« Odpowiedź #39 dnia: Listopad 11, 2014, 18:30:25 pm »\nHalo zawsze wyglądało jak gówno.


audyt seopozycjonowanie torunprojektowanie stron internetowych\nZajmujemy się również sprzedażą i montażem wszystkich typów rolet, zarówno zewnętrznych jak i wewnętrznych oraz ich naprawą. Istniejące pęcherze trzeba naciąć na krzyż i podkleić papę lepikiem na zimno, a nierówności i ubytki wypełnić masą szpachlową. Przeznaczone są dla: - budownictwa mieszkaniowego poddasza użytkowe i nieużytkowe, nadbudowy na płaskich dachach - budownictwa przemysłowego hale magazynowe i produkcyjne - budownictwa rolniczego wiaty na maszyny, magazyny, obory, kurniki nasza skierowana jest zarówno dla indywidualnych jak i do firm. Dzięki temu modele te skomponują się z każdym rodzajem elewacji.\nZużycie dachówki na metr kwadratowy wynosi od 9,2 do 10,2 sztuk. Doczepianie i przedłużanie włosów za 2,5 dkg cena zawiera strzyżenie i modelowanie starszy stylista. Szczecin jest to miasto położone w północno-zachodniej nad rzeką . To również oni są ojcami sukcesu. która mnie obcinała chyba nie rozumie po polsku. Od samego powstania firmy nigdy nie walczyliśmy ceną, a tym samym wątpliwej jakości produktami. Od początku stawiamy na energooszczędne rozwiązania na najwyższym poziomie stąd w naszej ofercie znajdziecie produkty wysokojakościowe produkty.\nImpresja - inne w pobliżu. Kosztownych remontów i wymiany pokrycia można przez długi czas uniknąć, przeprowadzając okresowo konserwację i regenerację papy przy użyciu dobrej jakości mas bitumicznych. Mniejsza grubość powłoki to z jednej strony mniejsze zużycie farby, a tym samym mniejsze koszty. Nasza siedziba mieści się w . Prowadzimy współpracę z najlepszymi firmami na rynku. Trzeba pamiętać częstym i systematycznym rozczesywaniu włosia, kąpielach gdy będzie to możliwe, no i strzyżenie w profesjonalnym salonie fryzjerskim dla psów. Stosowana przy ich produkcji kolorystyka lakierów pozwala na wykonanie drzwi zbliżonych do najczęściej wybieranych kolorów oklein okien . Twoje zadanie będzie zrealizowane dzięki solidnemu doświadczeniu firmy, która świadczy usługi strzyżenia na ponadprzeciętnym poziomie. Dowiedz się jakie czynniki brać pod uwagę kupując nową bramę do swojego garażu. Dalsze instrukcje zmiany hasła zostały wysłane na podany adres e-mail. By dalej dodawać kolejne wyszukiwania usuń coś z listy obserwowanych wyszukiwań.\nOddajemy do dyspozycji szeroką gamę drzwi zewnętrznych i wewnętrznych, a także okien drewnianych i . Mój mąż chodzi do tego samego fryzjera co niespęłniony randkowicz i jest bardzo zadowolony z usług tego pana. A jakie akcesoria do pokryć dachowych? domu jest inwestycją na wiele lat, dlatego zgromadziliśmy w naszym sklepie tylko materiały na dach dobrej jakości. Wsłuchujemy się w jego pragnienia, dostosowując nasze rozwiązania do jego oczekiwań. Od dziś możesz spać spokojnie, bo hurtownia pokryć dachowych zapewni podbitka dachowa w najlepszej jakości na terenie . i makijaż nieadekwatne do ceny. Jesteśmy wykonawcą kompletnych rozwiązań na bazie membran dla dachów, tarasów, balkonów, basenów, pomieszczeń wilgotnych, zarówno dla budynków nowych jak i remontowanych. Wynajęcie montera może się oczywiście wiązać z dodatkowymi kosztami. Serdecznie witamy na stronie salonu fryzjerskiego .\nNależy do dachówek zakładkowych z opatentowanym systemem odprowadzania wilgoci. POLECAM z czystym sumieniem, strzyże profesjonalnie włosy i ma doświadczanie w tej dziedzinie. A odpowiadajac na pytanie, czy nie przyjde z reklamacja, badz na poprawke - otoz. Dekarze elastyczni w uzgodnieniach, konkretni w rozliczeniach. Pragniemy przypomnieć że dach powinien współgrać pod względem estetycznym z architekturą budynku, być trwały i wytrzymały na wpływ szkodliwych warunków zewnętrznych, zapewniać izolację termiczną i akustyczną. Realizujemy te prace, stosując różne technologie pokryć z zastosowaniem materiałów spełniających wymogi zarówno technologiczne, jak też ekologii i bezpieczeństwa. Skorzystalam z 2 godzinnego zabiegu oczyszczania twarzy z piliniem , maskami i masazem i ze znizka zaplacilam 60 zl!!! dodac ze kosmetyczka w tym salonie zrobila fajna promocje do konca grudnia.\nJednak jeśli liczysz na znalezienie co dla ciebie jest najlepsze, to już nie jest przedmiotem zainteresowania . U nas możecie także dobrać wkładki i zamki, które niezawodnie będą zabezpieczały dom. Miarą jakości zgrzewu jest szeroki na 0,5-1 cm wypływ masy asfaltowej (na całej długości zgrzewu). Jeśli interesują opinie na temat drzwi antywłamaniowych, szukasz porad lub ofert skontaktuj się ze specjalistami. Wszystkie prace wykonujemy profesjonalnie i z zachowaniem zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Nasza firma świadcząca usługi w branży budowlanej na najwyższym europejskim poziomie do realizacji zleceń zatrudnia profesjonalnych pracowników z wieloletnim doświadczeniem, którzy wykonają powierzoną im pracę z najwyższą jakością i dbałością każdy szczegół. W związku z dużym zainteresowaniem ze strony klientów drzwiami harmonijkowymi, informujemy ze nasza oferta została wzbogacona o okucia do zastosowań w drzwiach przesuwno-składanych, dzięki którym jesteśmy w stanie wyprodukować dowolne drzwi typu harmonijkowego. Mycie dachu nie oznacza jeszcze końca prac renowacyjnych. Zabiegi dopasowane do potrzeb jest dla nas klient, dlatego... Aby spełnić indywidualne życzenia klienta mamy w ofercie szeroki wybór wariantów wykonania okien i stolarki okiennej obejmujący różnorodne materiały, wzornictwo i kolorystykę - okna drewniane, z tworzyw sztucznych aluminiowe. Jesteśmy przygotowani na prowadzenie prac na wysokościach. Jeżeli nie zmienisz ustawień, będą one zapisywane w pamięci urządzenia.\nTakie rozwiązanie wymaga dodatkowego miejsca na podjeździe, a w czasie zimy otwieranie i zamykanie bramy może utrudnić nam leżący na nim śnieg. Wszystko udało się wyczyścić w ekspresowym tempie. - otrzymał świadectwo potwierdzające kwalifikację: zabiegów fryzjerskich. Blog dla smartshopperów: we wrześniu - gdzie taniej na urlop poza sezonem?. Trzeba się tylko wcześniej zapisać. Dodatkowe pomieszczenie przed holem domu, gdzie zimą się nie ogrzewa, czy może jednak drzwi wejściowe wpuszczają nas bezpośrednio do holu. Zachęcamy do zapoznania się z naszym asortymentem zaprezentowanym na stronie internetowej oraz skorzystania z naszej oferty okien, drzwi, bram garażowych oraz wyposażenia dodatkowego. Rodzaj materiału jest bardzo ważnym kryterium wyboru drzwi. Od 2010 roku prowadzę prace dekarskie jako mistrz dekarz oraz mistrz blacharz budowlany po złożeniu państwowych egzaminów i staram się z każdym rokiem, każdym odbytym szkoleniem doskonalić swój kunszt pracy dekarskiej.\nNa wszelkie wykonane przez nas prace udzielamy gwarancji. Jest otwarty na sugestię, ale zawsze dobrze doradza i proponuje nowe rozwiązania. Mycie dachu nie oznacza jeszcze końca prac renowacyjnych. Trudność ta polega na braku możliwości poprawienia błędów po wykonaniu izolacji zasadniczych.\nPłaciłam tyle , bo wcześniej gdzie indziej chodziłam to strasznie miałam poniszczone i ciągle "płakałam" że moje włosy pogarszają się. Nowoczesne konstrukcje rozsuwalnych ścian i okien, których cechą jest prosta budowa oraz łatwy i czysty montaż. Nasi pracownicy wykwalifikowani są w takich pracach jak malowanie,szpachlowanie,układanie paneli itp.W razie zainteresowania taką usługą zapraszamy do kontaktu. Uwielbiam Urbantrans umzug in fürstenfeldbruck dobre jedzenie i w mniejszym lub większym stopniu mnóstwo innych rzeczy ;) … bardzo wesolym facetem, milym i lubi zarty. Otwierane czy przesuwne - jakie wybrać drzwi tarasowe? podobne do "drzwi antywłamaniowe szczecin" firmą działającą w branży stolarskiej od 1994 roku. Na znajdziesz drzwi zewnętrzne wykonane z drewna, stali, aluminium lub .\nSą to przede wszystkim architekci, deweloperzy, jak również spółdzielnie mieszkaniowe i ich zarządcy oraz pracownicy administracyjni. Nasi specjaliści zapewnią fachowe doradztwo, a także bezpłatne pomiary i profesjonalny montaż zamówionych przez produktów. Jesteśmy rozpoznawalni w całym kraju jako czołowy producent drzwi stalowych i antywłamaniowych do mieszkań, domów jednorodzinnych oraz instytucji użyteczności publicznej. Branża budowlana kojarzy dziś bramy, drzwi, ościeżnice oraz napędy z największym producentem.\nPorównanie cen i kosztów w Klasycznym oraz


Jakoś: Jeszcze nie wiem;)\nWczasy załatwiałam przez internet. Wyjazd na Litwę, telefonicznie. Nie wiedziałam co nas czeka i jak tam będzie. W końcu przyszedł ten dzień i pojechaliśmy:)\nWarszawa żegnała nas deszczem.\nPałac Kultury przesłaniały nisko opuszczone chmury.\nIm dalej pociąg wiózł nas na wschód, tym mniej było deszczu. Mijaliśmy opuszczone budynki dworcowe, pamiętające czasy carskiej Rosji i ostatniego rozbioru.\nCoraz częściej widać było skutki podziału PKP, na małe firmy lokalne, nie dające sobie rady z otrzymanym majątkiem. Zaniechanie, niegospodarność, brak pomysłów. Niszczejąca infrastruktura. Upadła tradycja niezawodności polskich kolei. Chociaż pociągi, z których korzystałam, jeździły punktualnie . Było czysto i miło w pociągu, obsługa życzliwa. Jednak opuszczone budynki dworcowe, "gryzie" nieubłaganie ten ząb czasu. Szkoda, bo są to piękne zabytki warte zainteresowania.\nW mijanym miasteczku, widoczna z daleka, kopuła cerkwi.\nByła przesiadka w Siedlcach i dalsza jazda na wschód. W końcu wysiedliśmy na zaniedbanym, leśnym peroniku. Pociąg odjechał a nas ogarnęła ta leśna cisza, jeśli coś takiego może istnieć ;)))\nByło przepięknie :) Przed nami były jeszcze do pokonania 3 km. Litościwi właściciele "letniska" dowieźli nas na miejsce.\nTu jadaliśmy posiłki:)\nTu mieszkaliśmy:) W maleńkim domeczku z dwoma pokojami i wspólną kuchnią w pełni wyposażoną. Wspólną, bo zajmowaliśmy jeden pokój.\nWieś długa, położona wzdłuż drogi. Jeden sklep, remiza strażacka, dwa bocianie gniazda i przystanek autobusowy . Samochody przejeżdżały przez wieś kilka razy na dobę. Kursowanie autobusu na wakacje zostało zawieszone.;( Kismet!\nWieś ze starą architekturą , typową dla tej okolicy. I CISZA :))) "Dzwoniąca w uszach" i wszędobylska . Wkoło trochę pól i łąk a reszta to lasy, lasy, lasy...\nAutor: ozon o 10:32\norhen niedziela, 7 sierpnia 2011 11:50:00 CEST\nPiękne wakacje miałaś. Trochę poznałem urok ciszy i piękna na Warmii i Mazurach. Dziś mogę tylko, powspominać i podziękować Ci za fotki. (nieładnie, ale zazdroszczę Ci, że mogłaś być tam).\nSEG niedziela, 7 sierpnia 2011 12:00:00 CEST\nTą piękną relacją przywołałaś wspomnienia .... na takie urlopy jeżdziłam ... przez kilkanaście lat. Dosłownie... tam gdzie jeździłam "diabeł mówił dobranoc". Była to cicha i spokojna wieś między Radzyniem Podlaskim i Międzyrzeczem Pogl.\nPola, łąki, lasy pełne grzybów i wokół sami życzliwi ludzie. Dla tych ludzi my byliśmy z innego świata. Mój teść na nas mówił "zachodniacy"... bo tereny gdzie ja mieszkałam, były dla niego tym, czym dla nas był FRN...\n25 lat minęło od mojego ostatniego pobytu, a ja nadal mam w pamięci ten spokój, ciszę i beztroskie życie na polskiej wsi.\nMiłego dnia Ewo:-)***\nozon niedziela, 7 sierpnia 2011 14:35:00 CEST\nDzięki kochani:))) Kłopot mam, bo zrobiłam bardzo dużo zdjęć i już wiem, że wszystkich nie będę w stanie zaprezentować. Może z czasem, przy innych okazjach:) ?\nozon niedziela, 7 sierpnia 2011 14:38:00 CEST\nHeniu! Dziś ta Warmia i Mazury, które tak tkliwie wspominasz, już nie istnieją. Dzikie plaże poszły w zapomnienie, lub ewentualnie znajdziesz je w swoich wspomnieniach i legendach. Prawie wszędzie beton, zmora cywilizacji. Brrr ;(\nHanna niedziela, 7 sierpnia 2011 21:09:00 CEST\nPiękne fotki, wcale się nie dziwię,że dobrze wypoczęłaś. Pozdrawiam serdecznie Ewo\nozon niedziela, 7 sierpnia 2011 21:13:00 CEST\nI ja Ciebie też, Hanno:) Najlepiej wypoczywam w ruchu, jeśli to możliwe;)\nAnonimowy niedziela, 7 sierpnia 2011 22:19:00 CEST\nWidzę że było ślicznie. Dawno się nie odzywałem.\nozon niedziela, 7 sierpnia 2011 23:18:00 CEST\nByło, jeszcze śliczniej:) To jest jedynie przygrywka:)))


Brak odpowiedniej, spójnej i satysfakcjonującej koncepcji realizacji pomysłu to jedna z największych barier stojących na drodze do sfinansowania przedsięwzięcia. W praktyce często zdarza się, że kwestia zabezpieczenia środków finansowych w odpowiedniej wysokości oraz istnienie woli realizacji nie przesądzają o sukcesie inwestycji. W takich sytuacjach, gdy brakuje pomysłu, idealnym narzędziem wydaje się konkurs. Jako jego cel można wskazać bowiem możliwość uzyskania koncepcji realizacji idei lub założeń określonego przedsięwzięcia, w sposób zgodny z wytycznymi organizatora konkursu czyli zamawiającego.\nKonkurs nie stanowi co prawda trybu postępowania zmierzającego do udzielenia zamówienia, ale może je bezpośrednio poprzedzać, stanowiąc etap przygotowawczy. Wynikiem przeprowadzenia konkursu może być wszczęcie procedury opartej na przepisach ustawy Prawo zamówień publicznych, zmierzającej do udzielenia zamówienia autorowi najatrakcyjniejszego rozwiązania.\nW tym kontekście przeprowadzenie konkursu wydaje się być atrakcyjną drogą do uzyskania przez zamawiającego satysfakcjonującego rezultatu – po pierwsze, umożliwi on konfrontację twórczych pomysłów dotyczących przedmiotu konkursu, po drugie, umożliwi udzielenie zamówienia na uszczegółowienie najatrakcyjniejszego pomysłu, z zastosowaniem niekonkurencyjnego trybu.\nKonkurs ma również wiele innych zalet, a jedną z niewątpliwych jest możliwość wyboru najlepszej pracy na podstawie subiektywnych kryteriów oceny ofert.\nSięgnij po książkę „Konkurs w zamówieniach publicznych”! Znajdziesz w niej wskazówki, jakie czynności powinien podejmować organizator konkursu oraz upoważnione przez niego osoby (członkowie sądu konkursowego) na poszczególnych jego etapach.\nDzięki publikacji dowiesz się także, jak:\nsporządzić harmonogram prac,\nopisać swoje wymagania,\nustalić wartość konkursu,\nopracować regulamin konkursu,\nzweryfikować wnioski o dopuszczenie do udziału w konkursie, czy\nocenić prace konkursowe.\nPonadto do książki została dołączona płyta, na której znajdziesz wzory dokumentów:\nHarmonogram prac podejmowanych celem przeprowadzenia konkursu,\nZaproszenie do składania prac konkursowych,\nKarta weryfikacji złożonych wniosków,\nKarta badania i oceny pracy konkursowej,\nOgłoszenie wyników konkursu,\nInformacja o publicznym ogłoszeniu wyników konkursu,\nProtokół z prac Sądu Konkursowego.\nPozbądź się wątpliwości i sprawdź, jak bezbłędnie przygotować konkurs!\nKsiążka do nabycia tutaj: https://fabrykawiedzy.com/konkurs-w-zamowieniach-publicznych.html


Aukcje WOŚP. Jałówka wylicytowana za blisko 12 tys. zł - Wieści Rolnicze\nNewsy Jan. 30, 2017 oprac. (mp)\n11.800 zł - za tyle wylicytowano jałówkę Nelly na aukcji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Do kogo trafiło zwierzę?\nJałówkę na aukcję przekazała firma PH Konrad z Łomży. Licytacja zwierzęcia na Allegro trwała 14 dni. Zakończała się w ubiegły piątek (27.01). Wzięło w niej udział 11 osób. Nowym właścicielem Nelly został hodowca bydła Rafał Kutzmann.\n- Z przeogromną radością pragniemy podzielić się z Wami informacją, że Zakręcona Nelly i jej nowy właściciel wspomogą Wielką Orkiestrę Świątecznej pomocy kwotą: 11800 zł !!!!! Ta zawrotna suma nie byłaby faktem, gdyby nie ogromna hojność uczestników aukcji :) Licytacja była zacięta do samego końca. Możemy już zdradzić, że Zakręcona Nelly trafi do doświadczonego hodowcy bydła- Pana Rafała Kutzmanna, któremu ogromnie DZIĘKUJEMY za zaangażowanie w licytację i pomoc chorym dzieciom i osobom starszym :)* - poinformowała na swoim fb firma PH Konrad.\nNelly to holenderska jałowica cielna rasy holsztyńsko-fryzyjskiej odmiany czarno-białej. Zwierzę ma 25 miesięcy, waży około 600 kg i przeznaczone jest do hodowli mlecznej. Ma bardzo łagodny temperament. Za blisko miesiąc się wycieli i stanie się pełnowartościową mleczną krową.


Szachowe przemyślenia: Przyszły mistrz\nZe strony Klubu Szachowego "Polonia" Wrocław posiadłem informację, że członkostwo uzyskał kolejny zdolny junior Kacper Grela z Bolesławca i należy mieć nadzieję, że klub stworzy dogodne warunki dla rozwoju Jego talentu. Przeglądając archiwum fotografii natchnąłem się na oto takie zdjęcie:\nZdjęcie pochodzi z turnieju z okazji Dnia Dziecka, rozgrywanego w 4 czerwca 2005 r. z Zespole Szkół Integracyjnych w Wałbrzychu, który odbył się dzięki inicjatywie Państwa Stankiewiczów (na zdjęciu za mikrofonem). Oczywiście z dyplomem sam "mistrz" Kacper. Nie będzie dużym nadużyciem stwierdzenie, że i szachy wałbrzyskie mają małą cząstkę w rozwoju młodego szachisty. Mam nadzieję, że za kilka lat będę mógł napisać dużo ciepłych słów o wynikach Kacpra.\nAutor: Franciszek A. Jankowski o 13:58


Legnicki Festwial SREBRO - Szkoła Sztuki w Glasgow\nGlasgow, największe miasto Szkocji, ma reputację miasta kultury wspierającego i promującego sztuki wizualne, muzykę i wzornictwo. Miejsce o bogatej historii, kulturze i dziedzictwie przemysłowym szczyci się wieloma różnymi muzeami oraz galeriami prezentującymi publiczne i prywatne kolekcje. Uznawane jest powszechnie za tętniące życiem, doskonałe miejsce do studiowania.\nGlasgow School of Art ma długą tradycję w dziedzinie obróbki metalu, sięgającą do swoich początków w 1845 r. Wydział Złotnictwa i Biżuterii (The Department of Silversmithing and Jewellery ) w formie jaką znamy obecnie, rozwinął się z ustanowionego w 1892 r. Studia Sztuk Technicznych (The Technical Art Studios). Obecną siedzibą wydziału jest Seona Reid Building, umiejscowiony naprzeciw znanego na całym świecie gmachu szkoły artystycznej Charlesa Rennie Mackintosha. Budynek ten zwany „The Mack”, wzniesiony w 1910 r., jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych punktów w krajobrazie Glasgow.\nWydział Złotnictwa i Biżuterii Glasgow School of Art ma 7 stałych członków personelu. Na ich czele stoją: Helen Marriott i Anna Gordon. Do grona wykładowców należą: Michael Pell, Andrew Lamb i Jonathan Boyd. Ich pracę wspomagają też technicy: Shona Guthrie i Nigel Munro. Pracownicy wydziału są bardzo aktywni, często wystawiają swoje prace na terenie Szkocji, jak i poza nią. Wydział odwiedzają także liczni wykładowcy z innych ośrodków, badacze, a w ramach programu Artist In Residence - studenci.\nStudia na Wydziale obejmują 4 lata nauki, które kończą się zdobyciem tytułu licencjata sztuki w zakresie złotnictwa i projektowania biżuterii. Studenci zdobywają doświadczenie zarówno w tradycyjnych, jak i nowoczesnych technikach wyrobu biżuterii i obróbki srebra. W czasie realizacji projektów stosują nabyte umiejętności w nowy i innowacyjny sposób. Prowadzi to do rozwoju indywidualnego i unikalnego sposobu pracy. Tok studiów obejmuje także naukę obsługi programów komputerowych, wspomagających technologię projektowania w tym: cięcie laserowe, spawanie laserowe i szybki rapid prototyping. Wszystkie te innowacje stosowane są w tamtejszej pracowni jubilerskiej. Dzięki zasobowi tradycyjnych umiejętności i możliwości dostępu do najnowszych technologii, absolwenci Wydziału są przygotowani do rozwijania i odkrywania nowych sposobów widzenia i tworzenia. Studio wyposażone jest w najnowocześniejsze urządzenia odlewnicze i kowalskie. Posiada pomieszczenie przeznaczone do kucia i emaliowania, studio projektowe i stanowiska komputerowe, a każdy student otrzymuje przypisany mu stół warsztatowy z urządzeniami lutowniczymi.\nStudenci Wydziału szczycą się imponującą liczbą zwycięskich nagród i stypendiów: wielokrotnie odnieśli sukces, zdobywając nagrodę Young Silversmith of the Year (Młody Złotnik Roku), koordynowaną przez Goldsmiths Hall w Londynie. Odnoszą również wiele sukcesów w konkursach złotniczych i medalierskich. Wśród najważniejszych nagród zdobytych przez studentów Wydziału należy wymienić: Grand Student Award w British Art Medal Society, nagrody Deutsche Bank for Creative Enterprise, a także wiele wyróżnień na wystawie New Designers, na której każdego roku w Londynie prezentują się nowi absolwenci sztuki.\nAbsolwenci Glasgow School of Art dzięki różnorodnym umiejętnościom zawodowym zdobytym na tej uczelni, mogą wybierać różne ścieżki kariery. Wielu z nich założyło indywidualne lub wspólne warsztaty jubilerskie i studia projektowe. Pozostali realizują się na innych obszarach związanych ze sztuką, m.in. kuratorskim lub edukacyjnym.


Boże Narodzenie, święto pełne uroku, zwłaszcza gdy białe i śnieżne. Obchodzone od IV wieku jako święto liturgiczne w dniu 25 grudnia jest raczej symboliczną datą upamiętniającą narodziny Jezusa, gdyż faktyczna data Jego urodzin nie jest znana. Poprzedza je czterotygodniowy Adwent zakończony Wigilią i Pasterką. W okresie średniowiecza obchodzone hucznie i wesoło, z czasem radości zaczęła towarzyszyć nutka zadumy i refleksja na temat życia jako ziemskiej pielgrzymki w drodze do zbawienia. W XVII wieku zaczęła kształtować się tradycja jaką znamy do dziś.\nZapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć z kartkami wielkanocnymi: Kartki Boże Narodzenie 2016\n17. Bieg Godzinny w Białymstoku Warto biegać


Strona główna / Offroad / Enduro / Aktualności / Inauguracyjna runda MŚ FIM SuperEnduro w Krakowie - legenda powróciła!\nAutor: Informacja prasowa 2017.12.11, 17:29 1 Drukuj\n12 tysięcy zdartych gardeł, 79 czołowych zawodników z 22 krajów, Polacy na podium każdej z kategorii i powrót Tadeusza ‘Taddiego’ Błażusiaka do kariery jak ze snu - tak najkrócej można podsumować sobotnią, inauguracyjną rundę Mistrzostw Świata FIM SuperEnduro w TAURON Arenie Kraków.\nSpełnił się wymarzony przez polskich kibiców scenariusz. Po zeszłorocznym zakończeniu kariery nasz złoty mistrz, legenda SuperEnduro i narodowy bohater - Tadeusz ‘Taddy’ Błażusiak powrócił do zawodowego ścigania w pięknym stylu dostarczając kibicom niesamowitych emocji!\nW pierwszym wyścigu Super Pole Taddy zajął drugie miejsce, plasując się tuż za zeszłorocznym Mistrzem Świata SuperEnduro - Coltonem Haakerem, a przed drugim wicemistrzem Mistrzostw Świata SuperEnduro - Jonny Walkerem. Od razu było widać, że ten wieczór będzie przepełniony nie tylko rykiem silników ale też galonami niesamowitych, sportowych emocji.\nPodczas pierwszego finału prowadzenie momentalnie objął Cody Webb, który zaliczył jednak spory upadek na ułożonym w napis ‘Kraków’ matrixie. Błąd Amerykanina szybko wykorzystał Taddy Błażusiak, wysuwając się na pierwszą pozycję i rozpoczynając niesamowicie zaciętą walkę o pierwsze zwycięstwo. Cody nie odpuszczał, a jego pościg za Polakiem wyglądał naprawdę spektakularnie. Błażusiak skutecznie odpierał rywala, aż do ostatniego ataku Webb’a. Finalnie na metę pierwszy dojechał Cody Webb, drugi Tadeusz Błażusiak, trzeci zaś był Hiszpan, aktualny wicemistrz Świata - Alfredo Gomez.\nDrugi finał to start w odwróconej kolejności, który oznacza że najszybsi zawodnicy z pierwszego finału startują teraz z drugiej linii. To jednak nie przeszkodziło naszemu reprezentantowi, który bardzo sprytnie obrał linię przejazdu i w rezultacie dojechał na metę jako drugi. Jako pierwszy wyścig ukończył Billy Bolt - świeża krew w SuperEnduro, zawodnik który w świetnym stylu wkroczył w halowe, motocyklowe Mistrzostwa Świata prosto z ekstremalnego enduro. Jako trzeci dojechał Niemiec - Manuel Lettenbichler.\nTrzeci, ostatni finał ponownie zwyciężył Cody Weeb, a linię mety zaraz za nim przekroczyli Taddy Błażusiak oraz zeszłoroczny Mistrz Świata SuperEnduro - Colton Haaker.\nTrzy drugie miejsca w każdym z finałów klasy Prestige wystarczyły aby nasz mistrz wskoczył na pierwsze miejsce, podczas inauguracyjnej rundy sezonu 2018 Mistrzostw Świata SuperEnduro. Tym samym Tadeusz Błażusiak zaliczył powrót do kariery jakiego zazdrościć mu może wielu, a którego dokonać mogą nieliczni. Drugie miejsce zajął obecny Mistrz USA - Cody Webb, trzeci zaś był debiutujący w tej dyscyplinie Anglik, Billy Bolt.\nW sobotni wieczór rozegrano także wyścig w klasie Junior, a zgromadzeni w TAURON Arenie Kraków kibice dopingowali podczas niego aż trzech reprezentantów naszego kraju - Oskara Kaczmarczyka, Grzegorza Kargula oraz Emila Juszczaka. Młodzi, utalentowanie Polacy pokazali klasę, walcząc zaciekle od pierwszego wyścigu. Emil Juszczak zaliczył bardzo szybki przejazd w drugim wyścigu, wygrywając go i tym samym zapewniając sobie miejsce na podium Mistrzostw Świata SuperEnduro w Krakowie. Po niesamowicie zaciętej batalii na podium stanęli kolejno Kyle Flangan, Matteo Cavallo oraz wspomniany Emil Juszczak.\nW Pucharze Europy triumfował Tim Apolle, drugie miejsce wywalczył Andris Grinfelds,a trzecie miejsce na podium zajął Mariusz Stafaniak.\nPodsumowując wyniki zawodów warto wspomnieć również o naszych najmłodszych bohaterach, zwycięzcach wyścigu pokazowego ATM Kids Race. W dwóch klasach wystartowało łącznie 16 zawodników - podium w wyścigu pokazowym kategorii 50cc zajęli kolejno: Wojtek Nowinowski, Hubert Biżek oraz Kamil Roterman. W kategorii 60cc najszybsi okazali się Natan Kłys, Maciek Kiwacki oraz Weronika Duraj.\nWielkie emocje, niesamowity doping i mocny, Polski akcent na podium każdej z klas pozostaną na długo w pamięci nas wszystkich. Wspólnie ze światową czołówką zawodników oraz ponad 12 tysiącami widzów zgromadzonych w sercu Małopolski zapisaliśmy kolejny, wspaniały rozdział w historii SuperEnduro. Warto dodać, że krakowska runda Mistrzostw Świata SuperEnduro, pomimo że rozegrana była dopiero dwukrotnie, jest już najbardziej rozpoznawalną edycją całych Mistrzostw Świata.\nTo runda, o której bardzo dużo mówi się w świecie motorsportu, to runda która bije niekwestionowane rekordy:\nw 2016 r. rekord frekwencji kibiców,\nw 2017 r. rekord ilości uczestników - 79 zawodników oraz narodowości - 22 kraje. A także rekordowy czas w jakim zbudowany został tor - w niespełna 40 godzin powstał ponad 300-metrowy tor zbudowany z ponad 1200 metrów sześciennych materiałów (ziemia, piach, bele, ogromne opony i głazy).\nKraków to wspaniałe miejsce, gdzie tworzymy historię. Dziękujemy wszystkim zawodnikom i kibicom!\nOrganizator Mistrzostw Świata: Agencja Sport Up.\nPot, krew i śnieg na King Of the Hill 2018\nMistrzostwa Świata SuperEnduro - video podsumowanie wielkiego powrotu Mistrza - przeżyjmy to raz jeszcze!\nMistrzostwa Świata Super Enduro - Powrót Króla i świetna atmosfera\nKTM (1703) Tadeusz Błażusiak (405) Tadek Błażusiak (365) Taddy Błażusiak (377) Taddy (303) kraków (195) Super ENDURO (73) Victor Guerrero (3) Alfredo Gomez (47) Oskar Kaczmarczyk (25) Alex Salvini (17) Colton Haaker (52) Jonny Walker (105) Cody Webb (72) Mistrzostwa Świata Super Enduro (28) Emil Juszczak (18) Tauron Arena (66) Grzegorz Kargul (12) Blake Gutzeit (2) Billy Bolt (10) Manuel Lettenbichler (3) Benjamin Herrera (2) Diogo Vieira (2) David Leonov (2) Ib Andersen (2) Eloi Salsench (2) Cristobal Ruiz Guerrero (2)\nAutor:Marcin 11/12/2017 20:28\nTo się haaker zdziwił że emeryt wygrał 😁


Jarosław Galewski. Szlaką pisane: Pierwsza taka porażka prezesa Mrozka. Stracone dwa lata i nic więcej (felieton) - WP SportoweFakty\nDziałaczy należy rozliczać ze skuteczności. Prezes Mrozek, którego broni teraz środowisko żużlowe, skuteczny nie był. Bilans sprawy Grigorija Łaguty, która ciągnie się od dwóch lat, jest dla niego druzgocący. To pierwsza taka porażka szefa ROW-u.\nJarosław Galewski 15 Lutego 2019, 18:45\nGdybym miał wymienić pięciu najlepszych żużlowych działaczy, to zapewniam, że nazwisko prezesa ROW-u w tej piątce by się znalazło. Zawsze uważałem, że dzięki Krzysztofowi Mrozkowi rybnicki żużel wszedł na zupełnie inny poziom sportowy, organizacyjny i finansowy. Szef ROW-u nienawidzi jednak obłudy. Podkreśla, że w środowisku jest jej pełno, więc ja nie zamierzam jej uprawiać.\nKiedy czytam, że prezes Mrozek zrobił wszystko, jak należy i powinniśmy mu tylko współczuć, to mam wrażenie, że żyję w jakimś matrixie. Po ludzku szefa ROW-u jest mi żal, ale to jeszcze nie znaczy, że nie należy mówić o jego błędach.\nGrigorij Łaguta został przyłapany na dopingu w lipcu 2017 roku. ROW z tego powodu spadł z PGE Ekstraligi. Prezes musiał wtedy zdecydować się na konkretną linię działania. Postanowił walczyć ze wszystkimi i przy okazji bronić Rosjanina. Ten miał w zamian po odbyciu kary zawieszenia podpisać kontrakt w Rybniku. Wiemy jednak, że tego nie zrobił i już raczej nie zrobi. Na dwuletniej działalności Mrozka w sprawie Łaguty klub kompletnie nic nie zyskał, a stracił bardzo wiele.\nW Rybniku nie ma ani PGE Ekstraligi, ani Grigorija Łaguty. Nie ma też pieniędzy, które można było ściągnąć od Rosjanina. Zawodnik zasilił Speed Car Motor bez żadnych problemów, bo nie został zablokowany przez szefa rybnickiego klubu, choć w regulaminie były odpowiednie narzędzia. Łatwo nie będzie też o zastępstwo, bo jedyną sensowną opcją jest Greg Hancock, który rozmawia z klubami ekstraligowymi. Tak naprawdę w tej konkretnej sprawie są tylko dwa stracone lata i perspektywa długiego procesu o odszkodowanie.\nPorażka Mrozka nie polega już nawet na tym, że Łaguta odszedł z Rybnika. To akurat mogło się zdarzyć. Rzecz w tym, że doświadczony prezes, który w środowisku ma opinię człowieka z głową na karku, nie zabezpieczył się w odpowiedni sposób na taki scenariusz. Zwyczajnie uważam, że można było i należało zrobić więcej.\nZobacz także: Krzysztof Mrozek: Łaguta kłamie. To nieprawda, że miał jeździć za darmo\nNa szczęście Krzysztof Mrozek przegrał tylko bitwę. ROW ma cały czas szanse na awans do PGE Ekstraligi. Prezes ze sprawy Łaguty na pewno wyciągnie odpowiednie wnioski i tych samych błędów już nie popełni. Można powiedzieć, że w jego przypadku jest nadzieja. Jeśli chodzi o Rosjanina, to nie ma już żadnego ratunku. To, co zrobił Grigorij Łaguta, jest naganne i zasługuje na najwyższe potępienie.\nNa koniec jeszcze słowo o Speed Car Motorze. Nie zgadzam się z tymi, którzy twierdzą, że beniaminek zachował się skandalicznie. Do tej pory słyszałem, że lublinianie są za mało aktywni na rynku, że niewiele zrobili, by zbudować drużynę, która daje jakiekolwiek szanse na utrzymanie, że powinni zakontraktować lidera. No i zakontraktowali.\nRaz jeszcze napiszę, że działaczy należy rozliczać ze skuteczności. A prezes Jakub Kępa był i jest bardzo skuteczny. Za to należą mu się gratulacje. Inna sprawa, że niepotrzebnie opowiadał o zasadach w kontekście Grega Hancocka. Później wyciągnął z Rybnika zawodnika, który dał wcześniej tam słowo. Wypowiedź medialna na temat Amerykanina to w sumie jego jedyny błąd. Przy tak wąskim rynku zawodniczym wszystkie zasady runęły już dawno. Słów "nigdy" czy "zawsze" nie należy używać lub robić to bardzo ostrożnie.\nCzy w sprawie Grigorija Łaguty prezes Mrozek poniósł porażkę?\nPatrykowski 18-02 11:44 0 0\nDla mnie osobiście Mrozek stracił wiarygodność broniąc za wszelką cenę Łagutę i oczekując uznania wyników meczy gdy zawodnik w organizmie mial zakazana substancje. Dudek, Loktajew, Word, każdy z nich w ostatnich latach zapłacił za swoje wybryki i niedozwolone substancje we krwi i bez znaczenia było jak się tam znalazły, były a być nie powinny. Odjęto wtedy wszystkie punkty DUDKA, Saszki i nikt z nie próbował udowadniać, że nie wolno karać drużyny. Straciliśmy przez to PO i klub popadł w spore kłopoty finansowe, był bliski upadku.\nKuriozum dla mnie pozostaje sytuacja w której w jednym meczy odejmuje się punkty zawodnika jadącego na DOPINGU, a w kolejnym meczu nie odejmuje się tych punktów. To zaprzeczenie jakimkolwiek zasadom uczciwej rywalizacji, to także oszukanie klubu z Gorzowa ich zawodników i kibiców. Nie odejmując tych punktów zalegalizowano DOPING w Polskiej Lidze. Zawodnik mógł być na dopingu, jechać w meczu i uznano jego punkty....\nZachowanie w tej sytuacji Mrozka było skandaliczne i urgujące wszelkim sportowym zasadom, a jeśli dziś mówi, że robił to z rozmysłem to ma co chciał, sam nauczył Łagutę nagannych zachowań i braku poszanowania w sporcie zasad i honoru. Dlatego bardzo jestem zadowolony z obrotu spraw i uważam, że Mrozek zapłacił za to co sam robił. Pan Bóg nie rychliwy ale sprawiedliwy.\nWątpię jednak aby cokolwiek go ta sytuacja nauczyła, bo każdy jest zły i niedobry tylko Mrozek jest Święty. Hipokryta!\nsympatyk żu-żla 17-02 10:06 0 0\nNigdy nie twierdziłem ze Mrozek jest wszystkiemu winien.Wady; ma za długi język,gorącej wodzie kompany,więcej pomyśleć niż coś palnąć.Mógł jak już pisałem wcześniej działać jak mu Rusek mówił o podchodach,WALORY;Zaliczam Mrozka do jednych z lepszych prezesów żużla.Jak by nie ten człowiek Rybnik nie stał by tak jak dzisiaj. Rusek jeżeli coś obiecuje to słowa dotrzymuję .Przyjeżdżam do klubu lub telefonicznie uzgadniamy tekst kontraktu jedna strona widzi tak druga tak jak to zwykle bywa .Dogadujemy się sprawa jest zamknięta.Nie ma niepotrzebnych zgrzytów nikt o niczym nie wie co się dzieje między klubem oraz zawodnikiem,Tak sprawę załatwiają dżentelmeni.\nAmon to pies Kolego ty to rozumiesz ale ine dzieci z tego forum nie najlepiej powiedzieć tylko Mrozek jest winy a Rusek to zloty chłopak ale to tylko mowia dzieci z motorka\nAnastazy 16-02 10:31 0 0\nZostawiłem to. Akurat zasięg był słaby, więc napisałem, że zdzwonimy się rano. Rano jednak nie wyszło, a po dwóch tygodniach Grigorij skopiował tamtą wiadomość. Znów to przemilczałem, ale w końcu się zdzwoniliśmy. Ha ha\nRybnik Nice 1.LŻ ROW Rybnik Grigorij Łaguta Krzysztof Mrozek Lublin Polska PGE Ekstraliga Speed Car Motor Lublin Żużel Jarosław Galewski