No i krzyż zniknął... meduza7\nRe: No i krzyż zniknął...\nJa bylam tylko na demonstracji facebookowej, troche przypadkiem zreszta, wiec samego krzyza nie poklepalam po poprzeczce nawet wzrokiem. Umre bezbozna. A w ogole to smieszne jest: po katastrofie panstwo dzialalo w zasadzie jak gdyby nic sie nie stalo, wszyscy wiedzieli, kogo zastepuja, luz blues i pelna sprawnosc. A glupiego drewnianego suweniru nie mozna bylo tyle czasu uprzatnac? No jak rany. Nie przestaje mnie to zadziwiac.\nslotna napisała: . A glupiego drewnianego suweniru nie mozna bylo tyle czasu uprzatnac? No j\negro - było to czczenie drewnianego bałwana o hipnotyzującym kształcie. Odpowiedz\nAlbo wyobrazić sobie, że ktoś ich matkę czy inną najbliższą osobę nazywa w sposób pogardliwy i usłyszeć jak to dla nich brzmi. Dla kogoś, dla kogo krzyż jest świętym znakiem to jest dokładnie tak samo, jakby ktoś znieważał ich matkę czy inną najbliższą osobę (co najmniej albo nawet bardziej).\n> Niezależnie od tego czy krzyż jest poświęcony czy nie, czy jest on przedmiotem > rozgrywek politycznych czy nie (to jest osobna sprawa do oceny), jest on SAM W\n> SOBIE dla wielu ludzi świętym znakiem, związanych z ich wiarą i jest dla nich > bardzo przykre, gdy ktoś o nim mówi w sposób pogardliwy. Przychylam się więc do\nthe_dzidka napisała: > Powiedz to wszystko Twoim świętym "obrońcom" krzyża, którzy zniewazyli go swoim\n> zachowaniem, swoim tępym, bezrozumnym fanatyzmem, swoim niegodnym i hańbiącym > postępowaniem, którzy nie pozwolili Kościołowi zabrać krzyża w godne i święte m\n> Można też to wspomnieć tym hierarchom (wysoooooko postawionym), którzy twierdzili, że "krzyż nie jest sprawą kościoła" (to moje ulubione, nieustannie mnie bawiące stwierdzenie z całej tej hucpy, i tak, używam tego określenia świadomie), oraz przewodniczącemu Episkopatu (zdaje się), który twierdził, że nie będzie się wypowiadał o przenoszeniu krzyża, bo to byłoby tak, jakby komuś w domu meble przesuwał i szafę inaczej ustawiał...\n> stkich stron. Jest to możliwe, jak najbardziej, tylko trzeba dużo dobrej woli, > empatii i chęci zrozumienia się nawzajem, a przede wszystkim zaprzestania ze sk\n> ęło) stali tam i modlili się, starając nie reagować na zaczepki. Byli w tym, w > większości, konsekwentni i solidarni, choć bardzo wiele ich kosztowało znoszeni\n> . A oni są tylko ludźmi przecież, zwłaszcza starszymi ludźmi. To niech siedzą w domu i paciorki klepią! Jak sie pultają pod krzyżem, to jakoś słabości i starości po nich nie widac. Niejeden i niejedna jakby mógł, to by zdrowo przyłożył "tym od PO" i jeszcze sobie to za zasługę poczytywał.\n> (sami dla siebie) powiedzieć podobne rzeczy o symbolach innych religii (np. o > gwieździe Dawida) i usłyszeć jak to dla nich brzmi. (Zakładam, że pewną wrażliw\nCoz, gwiazda Dawida na opaskach Zydow z czasow okupacji hitlerowskiej tez imo nie byla symbolem religijnym, a obrzydliwym stygmatem i wyrokiem smierci. Nie przypominam sobie, zeby ktos jej ostatnio uzywal do szantazu polskich wladz, ale moze przypomnisz? A wtedy powiem ci, co o _tym_ mysle. > Albo wyobrazić sobie, że ktoś ich matkę czy inną najbliższą osobę nazywa w spos\n> ób pogardliwy i usłyszeć jak to dla nich brzmi. Och tak, pogardliwy, aha. W celu zniewazenia. Wez jeszcze napisz, ze sie zmowilam na facebooku najpierw.\n> merito, natomiast inną rzeczą jest to, w jaki sposób na forum ktoś zwraca się > do współforumowiczów i czy szanuje ich wiarę, ergo, ich samych jako ludzi. FSM mym panem, w zwiazku z czym od dzisiaj nie bete tolerowac pisania Spaghetti inaczej jak wielka litera. Szacun sie nalezy. Joł.\nginestra napisała: > > Dla uzmysłowienia jak bardzo jest to przykre i znieważające, niech może osoby nazywające krzyż patykami czy drewnianym suwenirem czy jeszcze inaczej, spróbują (sami dla siebie) powiedzieć podobne rzeczy o symbolach innych religii (np. o gwieździe Dawida)\n> jest kojarzona z judaizmem - to jest relatywnie świeży symbol żydów (najpierw > ruchów syjonistycznych, a potem państwa izrael). i całkiem spokojnie można powi\nslotna napisała: > No to menora. Menora mozna zupelnie wygodnie przywalic komus w glowe, bedzie to\n> nie, o obu za to można mówić w kontekście geometrii. z samego ułożenia kresek > czy kółek świętość się nie rodzi, chyba że właśnie wśród ludów totemicznych, no\nAle ja sie dalam zlapac na tej niescislosci, wiec od razu sprecyzowalam, ze symbol religijny tez jest symbolem w okreslonym kontekscie, w innym byc nim nie musi. > a to go tam nie ma?:)\nJeśli chodzi o szacunek dla znaku religijnego, to nikt za mojej pamięci - nawet w ciemnych latach komuny - nikt, powtarzam, tyle nie zrobił dla znieważenia krzyża, co ta grupka nienawistnych fanatyków. Odpowiedz\nz tym się zgadzam. ta cała sytuacja strasznie wypaczyła obraz nie tylko krzyża, ale katolicyzmu, tym bardziej, że episkopat zareagował bardzo nieporadnie. Odpowiedz\nEpiskopatowi zabraklo jaj. Nic nowego. Dopoki priorytetem bedzie dla nich przypodobywanie sie babciom, nigdy nic z tego nie bedzie. Niestety, nie moze byc tak, ze wszyscy nas lubia. Im bardziej ma sie okreslone poglady, tym wiecej bedzie mialo sie przeciwnikow: nie mozna miec ciastka i zjesc ciastka. A episkopat w Polsce zachowuje sie, jakby prosil o komcie na blogu, love me love me love me, zamiast przyzwoicie sie zachowac i podjac niepopularne decyzje. Tak samo nikt od lat nie moze sobie poradzic z Rydzykiem, no wezcie no. Sprawdz, co slychac w Narnii\nW Polsce to chyba jedynie w sanatoriach jakies zycie towarzyskie kwitnie, cala reszta wyrzucona jest poza margines spoleczenstwa i ewentualnie wykorzystywana jako bezplatna opieka nad dziecmi. W tym kontekscie nie dziwie sie, ze fajniej bylo pod krzyzem siedziec, miec poczucie celu, misji i bycia w centrum wydarzen, niz siedziec samotnie w domu ogladajac 'M jak Milosc'. Ci ludzie sa niezagospodarowani, podatni na tego typu propagande, a i potrzebuja towarzystwa, akcji. Mysle, ze dopoki starszych ludzie bedzie sie traktowac (jak to zwyczajowo jest w Polsce, niestety) jak dzieci - i dopoki sami beda czekac, az ktos za nich cos im zorganizuje, to takie szopki beda mialy miejsce. Te tanczace pod krzyzem babcie powinny pic kawe w kawiarenkach, miec wlasne zycie, a nie dac sie przestawiac - dzieciom, ksiezom, politykom.\n> W Polsce to chyba jedynie w sanatoriach jakies zycie towarzyskie kwitnie, cala > reszta wyrzucona jest poza margines spoleczenstwa i ewentualnie wykorzystywana > jako bezplatna opieka nad dziecmi. W tym kontekscie nie dziwie sie, ze fajniej > bylo pod krzyzem siedziec, miec poczucie celu, misji i bycia w centrum wydarzen\n> odarowani, podatni na tego typu propagande, a i potrzebuja towarzystwa, akcji. Oczywiście że tak. I dlatego tak genialnie utrafił w "target" ojciec Rydzyk. Skupił wokół siebie te wszystkie wyrzucone poza nawias osoby. Kto dzwoni do radia Maryja? Kobiety po 50-tce najczęściej...\nA do tego infrastruktura okolokoscielna jest dosyc hmmmm.... monotonna? W Niemczech parafie oprocz funkcji modlitewnych oferuja cale spektrum roznorodnych zajec. Tablica ogloszeniowa pobliskiej parafii ewangelickiej znajduje sie tuz kolo przystanku i stad wiem, ze maja dwa razy w tygodniu gimnastyke dla seniorow, regularnie zapraszaja na wyklady roznych specjalistow, czesto gesto sa wycieczki (nie pielgrzymki, wycieczki), a nawet jest kacik karciany (!). Chetni moga wziac udzial w pielegnacji ogrodu. Ewangelicka parafia akademicka tez ma niesamowicie ciekawy program, wpada sie na wyklad, warsztaty, wycieczke i jakos tak sie zostaje. Ostatnio rozmawialam z duchownym z pobliskiej parafii metodystow, ktory opowiadal, jak szuka drog dotarcia do mlodych - grawerowanie na szkle, muzyka. W mojej r-k parafii sa w sumie 64 grupy, czesc typowo modlitewnych lacznie z przygotowaniami do poszczegolnych sakramentow czy dla ministrantow, czesc bardziej przyziemna od wspolnych wyjsc po opieke nad dziecmi. Jestem ciekawa na ile wynika to z tego, ze duchowni ewangeliccy ksztalceni sa na zwyklych uniwersytetach, na normalnej, ogolnodostepnej teologii, i potem prowadza normalne, przyziemne zycie? Bo jesli ide z przyszla pastorka na piwo i nad tym piwem gadamy o ciuchach, rozwazamy, ktory fryzjer jest lepszy, i dumamy, gdzie mozna dorobic, zeby ze studiami nie kolidowalo (no bo skads na te ciuchy i fryzjera, o mieszkaniu nie mowiac, trzeba kase wziac), to jest to jakos diametralnie rozne od spotkania z polskim klerykiem.\nPojawiaja sie pierwsze postulaty o koronowaniu Jezusa Chrystusa na krola Polski. A krzyz ma powrocic w pelni chwaly, ale z mila odmiana: tym razem bedzie umiejscowiony na wozku. I tak do czasu, gdy niezyczliwe wladze w koncu sie zlamia pod naporem katolickiej sily i wybuduja okazaly pomnik tej, jak to okreslil Kaczynski, najwiekszej tragedii po wybuchu drugiej wojny swiatowej. -- When I grow up, I want to be a forester\nblack-apple napisała: > Pojawiaja sie pierwsze postulaty o koronowaniu Jezusa Chrystusa na krola Polski\nChociaz i tak wszystkie polskie mohery nie umywaja sie do Westboro Baptist Church. Czego to oni w swoim zyciu nie opluli, nie zakrzyczeli i nie uznali za obiekt boskiej nienawisci... Jak ktos ma mocne nerwy i lubi tego typu absurd to polecam przejrzenie ich stron, chyba nawet powstala jedna takowa o Polsce. -- When I grow up, I want to be a forester\n> ch. A wiesz, że to pocieszające :)\nZatem uznanie "ten krzyż jest symbolem religijnym" - powinien sklonić do zastanowienie ludzi naprawdę głęboko wierzacych, czy jego symbolika ma jeszcze cokolwiek wspólnego z chrzescijaństwem i miłoscia bliźniego. Może jednak lepiej byloby uznać go za souvenir, w przeciwnym wypadku bowiem zaprzecZa się podstawom własnej religii. -- Mops i kot\nBezcześcić krzyż można na różne sposoby, także słownie i na tym forum niektóre wypowiedzi zahaczają o takie słowne bezczeszczenie go. To czy "obrońcy krzyża" go bezczeszczą to jedno, a to, czy na forum słownie ktoś go bezcześci, to drugie. To są dwie niezależne sprawy. Nawet jeśli gdzieś w świecie ktoś bezcześci krzyż, to nie ma obowiązku, żeby na forum ktoś też go bezcześcił. Jeśli to robi, to z własnej woli. Jednakże, moim zdaniem, nie jest to fajne wobec kolegów i nie jest to fajne w żadnym innym sensie.\nCóż, dwa patyki zbite w środku to nie zawsze jest krzyż. Czasem to maszt do namiotu, albo podstawa do stracha na wróble. Jeśli tem krzyż jest symbolem religijnym - to chyba jednak nie religii chrzescijańskiej. A jeśli tak i jeśli to, co głosza jego obrońcy JEST religią chrzescijańska - to to jest wyjątkowo wstrętna religia. A mówiąc szczerze, nie uwazalam dotychczas, aby chrzescijaństwo jako takie było religią nienawistną.\nNie mam cienia poszanowania dla TEGO krzyża - wydaje mi się on typowym "bożkiem", "Zlotym Cielcem". Jego obrońcy nie czczą pod nim Boga, tylko swoją partię, swoje poglądy polityczne i swoją nienawiść. Przedmiotem kultu nie jest tio na 100% żaden Bóg. O ile wiem, przykazanie zakazuje czegóś takiego dosyć jednoznacznie. Dla mnie zbezcześcić krzyża bardziej, niz robią to jego obrońcy, ziejący nienawiścią do swoich przeciwnikow - już się po prostu nie da. -- Mops i kot\nO, to to. -- Sprawdz, co slychac w Narnii\nI co ci biedni sataniści znów zawinili... -- "Mężczyźni w czerni są bardziej pazerni / Mężczyzn w bieli nic nie dzieli / Mężczyzn bez ubrań nietrudno jest ubrać / Kobiety w ciąży są gorące..."\nJa osobiście cały czas pisałam o krzyżu jako o symbolu, znaku, który dla chrześcijan jest święty. O rozróżnieniu pomiędzy krzyżem wykonanym w jednoznaczny sposób, czyli taki, że jest to krzyż "Jezusowy", a innymi skrzyżowanymi prętami już napisałam jasno i według mnie słowa Verdany wskazują na niezrozumienie mojego wpisu.\nJeśli chodzi o moje osobiste zdanie, to mnie zarówno nie przeszkadzałoby w najmniejszym stopniu, gdyby krzyż sobie spokojnie stał pod Pałacem i po prostu odwiedzaliby go spacerowicze, bo nie byłoby już tej atmosfery zagrożenia i oblężenia i nie zagrażałoby to bezpieczeństwu prezydenta i wykonywaniu pracy przez służby ochrony prezydenta. Dla ochrony przed czynnikami atmosferycznymi mógłby być wkomponowany w jakiś skromny pomnik czy tablicę. Równie dobrze mógłby sobie stać na zawsze w kaplicy Pałacowej, tam, gdzie teraz, bo bardzo ładnie tam wygląda. Równie dobrze mógłby stać sobie w kościele św. Anny i też nie mam nic przeciwko temu. Wszystko jest dla mnie OK, gdyby tylko strony konfliktu chciały ze sobą rozmawiać i z pozycji, że na "dzień dobry" nikt nie traktuje drugiej strony jak oszołomów i nie stawia się nad nimi, ani też nie jest przekonany, że ta druga strona chce źle i chce usunąć w ogóle krzyż z przestrzeni publicznej. Chodzi mi o to, żeby te strony siebie nawzajem szanowały.\nMyślę, że nie może być aż tak trudne spróbować wczuć się w tych ludzi, zamiast ich wyśmiewać. Dla nich to jest realne. Dla tych starszych ludzi to jest na przykład tak, że uważają, że niedługo odejdą z tego świata, niewiele mogą zrobić, ale mogą przynajmniej dać świadectwo, bronić krzyża i bronić Polski, żeby dla ich dzieci i wnuków ta Polska była taka, o jakiej marzyli: czyli nie taka jak pamiętają za komuny, za czasów stalinowskich, gdzie była walka z religią itp., gdzie nie można było wieszać krzyża na ścianie w szkole, ale właśnie wolna, wywalczona, gdzie można wieszać krzyż, gdzie jest religia w szkołach, gdzie krzyż stojący na ulicy nikomu nie przeszkadza. Oni tak myślą i chcą dobrze. Odpowiedz\nginestra napisała: 4. po wyborach, gdy wygrał obecny prezydent, wielu ludzi z kręgu widzącego w Polsce wiele zagrożeń dla państwowości i swobody wyznawania religii itp. poczuło jeszcze więcej leku.\n5. w tych lękach nikt ich nie próbował uspokoić, wszyscy nabierali wody w usta. nie bardzo rozumiem, jak mozna takich ludzi uspokoic, bo zyja chyba w jakiejs alternatywnej rzeczywistosci - o ile mi wiadomo, obecny prezydent jest praktykujacym katolikiem, dlaczego mialby zagrazac panstwowosci i swobodzie wyznawania religii? ludzie wyznajacy takie poglady sa chyba trudnym partnerem w jakimkolwiek dialogu.\na tak przy okazji, powiazanie tego krzyza z tragedia w Smolensku jest dosc skomplikowane: jakis czas temu w GW byl artykul-wywiad z "obroncami", jeden z nich otwarcie przyznal, ze krzyz mu spadl, nomen omen, z nieba, bo tak naprawde chcial protestowac przeciw "mafii prokuratorsko-sadowniczej", a tu akurat nadarzyla sie okazja zaistniec w mediach z transparentem. poza tym dlaczego mialby ten krzyz stac akurat tam? samolo spadl pod Smolenskiem, a w Warszawie najwlasciwszym miejscem dla upamietniania zasluzonych zmarlych sa Powazki. tak przy okazji: kto pokryje wielotysieczne wydatki na ochrone policyjna, i czy obroncy wzieli na swoje swiatobliwe sumienia fakt, ze ilus policjantow zamiast strzec bezpieczenstwa obywateli, musialo pilnowac "krzyzowcow"? -- it's only called paranoia if you can't prove it\n> eligii? To właśnie jest w tym wszystkim najśmieszniejsze. Jako ten zagrażający katolicyzmowi Antychryst występuje wieloletni działacz KIK, żarliwy katolik, ojciec pięciorga dzieci, a niedawno doszła jeszcze członkini Ruchu Odnowy w Duchu Świętym. Jaka Hiszpania, taki Zapatero...\nslotna napisała: > Taaak. Ech, powiedz mi, jak ja mam tlumaczyc, ze nigdy nie popieralam i nie bed\n> bierze :/ Musze wygrac w totka i zalozyc laicka partie z prawdziwego zdarzenia Chyba faktycznie powinnaś, bo widać, że partii takiej rozpaczliwie brakuje także sierotom po LPR. Wroga ideologicznego muszą sobie kreować z niebytu.\nMnie ten krzyz nie jednoczył - to jest własnie to nadużycie. Ja też tam bylam, owszem, nawet bardzo przejeta, ale absolutnie nie życzę sobie, aby uznano, ze krzyż był dla mnie jednoczacym znakiem - nie mogł bowiem być. Czy to oznacza, ze albo nie miałam prawa tam być, albo zostałam symbolicznie wykluczona? Uznajesz najwyraźniej, ze "Tylko pod krzyżem, tylko pod tym znakiem Polska jest Polską, a Polak Polakiem" - kto krzyża nie uznał za własny, temu wara od zjednoczenia w czasie tragedii. Czy w ogóle rozumiesz to, co napisałas? Prezydent powiedział, ze krzyż powinien zostać usunięty - powinien, bowiem Polska nie jest krajem wyznaniowym i krzyz stojacy przez Palacem prezydenckim jest nie na miejscu. Prezydent, broniacy konstytucyjnego rozdziału Kosciola od państwa absolutnie nie musi bać pod uwagę osób, które czują się dotkniete przestrzeganiem prawa. Naprawdę, to nie chodzi o to, czy Tobie krzyż przeszkadza - chodzi o to, ze Konstytucja nie jest papierkiem, ktorego mozna sobie nie przestrzegać, bo tak. Starsi ludzie mogą sobie marzyć o czym chcą - ale nie mogą robić zadymy. Podobnie jak mlodzi ludzie. Poza tym oni nie marza o wolnej Polsce - marzą o zamordyźmie, w którym ludzie o innych poglądach byliby usuwani z życia publicznego. Tak naprawdę, to marzą o totalitaryźmie, tylko ICH totalitaryźmie - religijnym, nacjonalistycznym, egalitarnym.\nKomunisci - ci naprawde wierzacy komunisci - też chcieli dobrze. -- Mops i kot\nVerdano, od bardzo wielu lat widać w Twoich wypowiedziach i na tym forum i na forum "Wychowanie w wierze" coś takiego, że masz jakiś problem dotyczący czucia się dobrze w tym kraju i w obecności symboli katolickich w przestrzeni publicznej, wśród katolików itp. Być może podświadomie, ale kreujesz otaczających ludzi na oprawców, którzy Cie w tym kraju nie chcą, którzy coś Ci demonstrują, którzy stawiają swoje znaki religijne przeciwko Tobie. Otóż tak nie jest, że oni są oprawcami, że Cię nie chcą, że stawiają krzyż itp. przeciwko Tobie. To, że tak myślisz i na każdym kroku to okazujesz ludziom w necie, to jest Twój psychologiczny kawałek. Możesz się nim zająć, możesz się pochylić nad przyczynami tego poczucia i nad swoją historią, nad swoim osobistym cierpieniem, przekazem pokoleniowym itp. i coś z tym zrobić. Możesz równie dobrze nic z tym nie zrobić i to poczucie nie tylko pozostanie, ale będzie się jeszcze bardziej nakręcać, bo tak już jest, że jesteśmy skazani na rozwój: albo się ze swoimi mechanizmami rozprawiamy albo one narastają i rozbuchują się. W przypadku, gdy zajmiesz się tymi sprawami w sobie, to być może dostrzeżesz, że ludzie w Polsce wcale nie stawiają swoich symboli religijnych przeciwko Tobie, nie każą Ci się na siłę czuć zjednoczoną, a Ginestra nie jest nacjonalistką.\n> Prezydent jest najwyraźniej nieprzekonujący dla tych ludzi jako katolik i obrońca Polski. Też może mu to dać do myślenia, co zrobić wobec tego faktu. Ale dlaczego Prezydent ma w ogole sobie tym zawracać głowę? On nie ma być przenujący jako KATOLIK i "obrońca Polski" w takim sensie, w jakim tutaj piszesz. On ma być Prezydentem RP i godnie sprawować swój urząd, i nie pozwalać na zły wizerunek państwa wewnątrz i na zewnątrz. IMHO właśnie robi to, co do niego należy. A tak długo, jak istnieje Rydzyk i Radio Maryja, tak długo ŻADEN Prezydent czy premier nie namoszczony przez Kaczyńskiego i Rydzyka nie zyska akceptacji tzw. moherowych beretów.\n> niowym itp. i coś z tym zrobić. Możesz równie dobrze nic z tym nie zrobić i to > poczucie nie tylko pozostanie, ale będzie się jeszcze bardziej nakręcać\nPrzecież próbowano ich tak traktować. Gdy tylko spróbowano, w szpitalu z rozbitym łbem wylądował strażnik miejski, inny miał poobijane nogi, bo jakiś dziadek dźgał ich brzozowym krzyżem, zdaje się, że ten sam dziadek miał przy sobie rękawicę umajoną gwoździami. Zwyzywano też księży. Dla równowagi należy teraz sprać brzozowym krzyżem, obrzucić butelkami Obrońców Miejsca Po Krzyżu?\n> obrońca Polski. Też może mu to dać do myślenia, co zrobić wobec tego faktu. www.prezydent.pl/nasz-kraj/konstytucja-rp/prezydent-rp/\nthe_dzidka napisała: > > Z wielką przyjemnością popatrzę teraz, jak Verdana rozsmaruje Cię po wirtualnej\n> e życzysz" - wystąpiłaś z pozycji protekcjonalnej wyższości wobec Verdany. I o > ile ona potraktowała Ciebie trochę jak belferka, o tyle nie jestem w stanie poj\nZatem rozsmarowywanie jest dla rozsmarowywanego, w porownaniu z milczeniem, wyrazem szacunku. -- Mops i kot\nverdana napisała: > Verdana absolutnie nie zasługuje na pochwałę, bowiem czerpie ogromną przyjemnoś\n> azem szacunku. Iiiii tam. Ja to jak bym chciała, to bym tak dmuchnęła, że zdmuchnęłabym cały świat. Ale gdzie wtedy mieszkałby mój Azorek? Więc dlatego jednak nie dmuchnę.\nAndrzeju, wybacz, ale częstowanie smrodkiem dydaktycznym możesz sobie darować. Bo doprawdy innego celu Twojego postu nie widzę. -- Dzidka\npaszczakowna1 napisała: > No, ale tutejsze "żarliwe ateistki" (ktoś to napisał niedawno\nPaszczakówno, uważam, że poszłaś na myślową łatwiznę i karkołomne skróty. Zwane też manowcami. Wyznam, żem zażenowana. Za pozwoleniem.\npaszczakowna1 napisała: > No cóż, może ja czytać nie umiem, ale jak dla mnie ta cała, pardon, psychoanali\npaszczakowna1 napisała: > Bo o (ten automat), tylko może zaistnieć, rozumiesz. Rozdział nie pisała\n> ja "dałam się złapać". Niewazne, że Ginestra dość wyraźnie pisała, że Verdana > ma obsesję antykatolicką (co do niektórych, zgodzilabym się, ale żeby Verdana?)\n> Rozumiem, że kiedy ktoś czasem nadmieni coś o > swoim pochodzeniu, pracy zawodowej\nZa to ja wreszcie rozumiem te rozliczne i histeryczne oskarżenia o antykatolicyzm! To jest automat -- w końcu tyle osób nadmienia, że jest katolikami (m.in. biednieńka, prześladowana przez niedobre forum Ginestra), że oczywiste jest, że w końcu każdy argument pod adresem takiej osoby jest brany za antykatolicyzm... To o taki automat chodzi? I Ginestrze chodzi jak rozumiem o to, żeby katolicy przestali z takim naciskiem wspominać, że są pochodzenia katolickiego, to nikt ich nie będzie prześladował?\nananke666 napisała: > Rozumiem, że kiedy ktoś czasem nadmieni coś o swoim pochodzeniu, pracy zawodowe\nTak zrozumiałaś moją wypowiedź? Jestem zdziwiona, ale dobra, możemy o tym pogadać. Jeśli raz ktoś coś nadmieni - to nikt na to nie zwróci uwagi. Jeśli kilka razy, ale zawsze w sposób ściśle związany z omawianym tematem, to też dana pojedyncza kwestia nie rzuci się w oczy. Ale jeśli nadmienia często, odwołuje się do czegoś często, to widać, że jest to kwestia dla tego kogoś ważna i znacząca. No to proble\n> gramowaniem, a Dzidka z kotem. Najmarniej połowa matek ma problem z tym, że są > matkami. Mam wrażenie, że Kotula się z Tobą zgodzi, że programowanie to dla niej ważna kwestia (to chyba jej zawód, jeśli się nie mylę), a życie zawodowe ważne dla człowieka jest. Jestem też pewna, że koty są ważną sprawą dla Dzidki, a dzieci dla ich matek. I co ma z tego wynikać niby?\nRzuca się w oczy zatem - chcąc nie chcąc - że to jest jakiś problem, a może nawet nie problem, co jakaś kwestia, która dla autorki postów, jest ważna, skoro tak często ją podnosi. > Mam wrażenie, że Kotula się z Tobą zgodzi, że programowanie to dla niej ważna k\nNo właśnie nic nie ma wynikać. Najwyżej to, że zawód, który jest jednocześnie pasją, jest dla człowieka ważny. Akurat tą tematyką Verdana zajmuje się zawodowo. Jest utytułowanym naukowcem, orientuje się w tej tematyce tak, że trudno lepiej. To i zdarza jej się o tym pisać. Jakoś nikt przedtem nie uznał tego za problem, podobnie jak pracy Kotuli albo kotów Dzidki. > Ananke, na Jowisza!! dlaczego: "co gorsza"???\nGorsza dla Twojego wywodu. Różne osoby mają różne przekonania i naprawdę nie widzę powodu, żeby akurat Verdanie przypinać jakąś wrażą łatkę. Przy okazji - doliczyłam się i trzeciej osoby pochodzenia żydowskiego. > Ananke, w ogóle mnie nie interesuje, czy i jaki problem ma Verdana lub Andrzej.\nJak dotąd AFAIK nie rodziło, przynajmniej na głównym forum. Ja np. długo nie miałam bladego pojęcia o Verdany pochodzeniu, zresztą ta wiedza niczego nie zmieniła. Dla mnie samo stwierdzenie, że czyjś problem rzuca się w oczy sygnalizuje pewne zainteresowanie owym. Nawiasem mówiąc, wydaje mi się, że osobą, która na zgoła inny haczyk się złapała, jesteś Ty. Może jestem przewrażliwiona, ale serdecznie nie znoszę, jak ktoś z takimi haczykami wyjeżdża. Chwytliwy był, więc nie mam Ci za złe, że się złapałaś. -- Tupecik\n> liczyłam się i trzeciej osoby pochodzenia żydowskiego. Ja, ja, policz mnie! Co prawda po mieczu.\n> iła. Mozliwe, ze widzialam gdzies kiedys, ale najwyrazniej bylo w temacie, bo kompletnie nie zwrocilam na to uwagi. Teraz sobie przypomnialam RAZ, jeden jedyny, zreszta tu na tym forum chyba, wiec calkiem niedawno. Cala kwestia jest imo absurdalna. -- Rzeczy, które próbują wyglądać jak rzeczy, częściej wyglądają bardziej jak rzeczy, niż same rzeczy.\nTo zycze Shavua Tov :) -- When I grow up, I want to be a forester\nKażdy by chciał:) -- Mops i kot\nJa bym chciała. Ostatnio gnębiłam babcie, czy może nie kryją jakiś tajemnic z czasów wojny i przedwojnia, ale szlag, żadna nie chce przyznać się do żydowskich przodków. Cała nadzieja w jednym pradziadku, który tożsamość ma nieco tajemniczą, może więc on... Już bym to po mieczu zniosła, byleby było. -- Powiedziała Rebeka Dew umykając do kuchni, zanim do siedzących przy stole zdążyła dotrzeć treść jej słów.\nananke666 napisała: > Nawiasem mówiąc, wydaje mi się, że osobą, która na zgoła inny haczyk się złapał\n> a, jesteś Ty. Może jestem przewrażliwiona, ale serdecznie nie znoszę, jak ktoś > z takimi haczykami wyjeżdża. Chwytliwy był, więc nie mam Ci za złe, że się złap\n> ałaś. A widzisz, a mnie się wydaje, że automacik i w stosunku do Ciebie zadziałał aż miło. IMHO Ty dałaś się złapać na haczyk, który łatwiutko doprowadził Cię do sugerowania mi zainteresowań i skłonności do poszukiwań treści o zabarwieniu antysemickim. Nawiasem mówiąc, zupełnie kulą w płot. Apeluję o porzucenie łatwych wniosków, Ananke. Tylko tyle mogę zrobić.\nananke666 napisała: > Być może mamy inne haczyki na myśli.\nByć może tak. To już może zakończmy o haczykach, albo przenieśmy się z nimi na forum wędkarskie :). Odpowiedz\nrozdzial43 napisała: > Nie wiem oczywiście, co o tym myśli Verdana, bo nie siedzę w jej głowie, ale z\n> zewnątrz, zimnym okiem to wygląda w ten sposób, że wielokrotnie akcentuje ona > swe pochodzenie, wplata tę informację nawet przy rozmowach nie na tematy ściśle\nO ludzie. Może jestem mało uważna, może spędzam na forum znacznie mniej czasu niż Ty, ale uroczyście oświadczam, że siedzę na forum MM już niemal dwa lata (choć ostatnio nie piszę), natykam się na Verdanę również na forum Wychowanie w Wierze, które czasem podczytuję, jako ze mądre osoby tam piszą i wyznam, że aż do tego momentu nie miałam pojęcia o jej pochodzeniu. Wiedziałam, że zajmuje się ona problematyką żydowską zawodowo i o tym rzeczywiście kilka wzmianek pamiętam, ale nigdy nie powiązałam tego z pochodzeniem. Ja zajmuję się poniekąd hobbystycznie poniekąd zawodowo sinologią a jako żywo pochodzenia chińskiego nie jestem. Moim zdaniem służyć to może jako argument przeciwko Twojemu twierdzeniu, że Verdana napomyka o swym pochodzeniu co krok. Jestem nim wręcz lekko zaszokowana.\nding_yun napisała: > O ludzie. > Może jestem mało uważna, może spędzam na forum znacznie mniej czasu niż Ty, ale\n> pomyka o swym pochodzeniu co krok. Jestem nim wręcz lekko zaszokowana. Nie wiem, ile czasu spędzasz na forum, ale moim zdaniem jesteś mało uważna. Pamiętam co najmniej kilkakrotne na tym forum nawiązanie Verdany do omawianego tematu. Wybacz, że nie chce mi się szukać. Ostatnie, co łatwo znaleźć, to post Verdany z wątku na Potworum - Kilka uwag, post z 29.08.10., g.17.51.\nZaznaczam i podkreślam oraz akcentuję i kładę nacisk na fakt, że rozumiem żartobliwą wymowę tego postu oraz że uważam ten dowcip za bardzo wysokiej próby oraz zabawny. Oraz że mnie ubawił, co nie zmienia faktu, że nawiązała. Odpowiedz\nNo prosze, kochane, zarliwe chrzescijanki kochajace blizniego, czyli Ginestra i Rozdzial, wydalily swymi usciech oskarzenia, ze Verdana przesladuje katolików, a w obronie swej taz Verdana zamyka ciemiezonym usta slowem "antysemityzm". Bo tego durnego krzyza nie pochwala, no to wiadomo, ze musi byc zwalczajaca tró Polaków Zydówka? Nic dziwnego, ze takich bluzgów nie chce sie Verdanie nawet komentowac, skoro paranoja G i R34 osiagnela juz poziom Radia Maryja.\nlezbobimbo napisała: > Az troche zal, ze ten krzyz usunieto razem z nienawistnymi moherami, moglybysci\n> To mówiła Lezbobimbo - bojowniczka o poszanowanie praw do własnych przekonań, o tolerancję i zrozumienie dla odrębności.\nrozdzial43 napisała: > Jestem pewna, że Twoje popleczniczki z Face booka są z Ciebie dumne. Ale jeśli nie są, to wstyd i obciach, że Cię nie przystopowują. Dla mnie brak sprzeciwu dla Twojego zachowania oznacza jego poparcie.\n>Bimbo dorosla jest i pisze, jak chce. Tak, tu, na tym forum, muszę Wam przyznać rację.\nrozdzial43 napisała: > >Bimbo dorosla jest i pisze, jak chce. > > > Tak, tu, na tym forum, muszę Wam przyznać rację.\n> > Ale na forum głównym, drogie moderatorki, nie wykręcicie się świnką morską. Miałyście i macie tam obowiązki wobec wszystkich forowiczów, przypomnę z wyższością, protekcjonalnie oraz wyraźnie ze złą wolą ;)\nNo shit, Sherlock. Zatem przypominamy Ci, że uwagi na temat moderacji kierujemy na forum o moderacji lub mejlem do moderatorek wymienionych w opisie forum. EOT.\n-- Daj SuSa!\nklymenystra napisała: > Czemu mialabym ja ciac?\nSą co najmniej dwa wątki na forum głównym, w których można się dowiedzieć, dlaczego powinnyście ją niekiedy ciąć. Nie będę reasumować, bo już mi się nie chce. Znaczy - spokojnie, spokojnie - dziś tylko mi się nie chce. Zakończę swą wypowiedź błyskotliwym porównaniem w klimacie polityczno - społecznym. Powierzając moderację Bimbo i nie reagując na jej - ekh, ekh, nazwijmy to eufemistycznie - brak kompetencji - wpuściłyście samoobronę do sejmu. A jedna z was oprócz uprawnień do głosowania, powierzyła jej uprawnienia policyjno-porządkowe. I nadal nie widzicie, że zarzynacie takie fajne, kiedyś intelektualne, żywe i rozmaite forum.\nrozdzial43 napisała: > To mówiła Lezbobimbo - bojowniczka o poszanowanie praw do własnych przekonań, > o tolerancję i zrozumienie dla odrębności.\nJesli myslisz, ze bede TOLEROWAC to, ze z Ginestra zaczelyscie wypominac komukolwiek etniczne pochodzenie, bo sie Wam argumenty skonczyly, to sie grubo mylisz. To, ze jestescie obie podlymi pseudochrzescijankami, które nie umieja dyskutowac w internecie, to nie jest Wasze prawo do odrebnosci. Albo zmienicie Wasza podlosc, albo nieprzyjemne dla Was posty jak moje beda Was spotykac dalej. To, ze broniac krzyza smolenskiego siegnelyscie poziomu Radia Maryja, dowodzi, jak bardzo pasujecie do reszty tych porypanych obronców. > Jestem pewna, że Twoje popleczniczki z Face booka są z Ciebie dumne. Ale jeśli > nie są, to wstyd i obciach, że Cię nie przystopowują. Dla mnie brak sprzeciwu d\nMój Ty kotleciku niestrawny, Twoja i Ginestry podlosc zauwazylo tutaj wiecej osób niz ja, tylko nie chca Was zaszczycac juz atencja i brzydza sie Wam odpowiedziec na takie plugawosci. Odnosisz wiec wrazenie, ze tylko ja Cie tratuje - ale oczywiscie udajesz niewiniatko, nie rozumiejace dlaczego Cie tratuje, chociaz wyluszczylam to w moim poscie. Oczywiscie Verdany nie przeprosisz za obelgi i klamstwo, na mysl Ci nie przyszlo, jak podla jestes, tylko usilujesz teraz zmienic temat na "a bimbo jest okrutna, i sie ZACHOWUJE, i wgl jest moderatorka i Murzynów bije". Mam nadzieje, ze przez mój okrutny post odczulas z Ginestra chociaz troche takiego samego dyskomfortu i przykrosci, jaka mógl odczuc ktokolwiek, komu Wy pseudochrzescijanki zaczelyscie wypominac pochodzenie. Odpowiedz\nlezbobimbo napisała: Albo zmienicie Wasza pod\nZdaję sobie oczywiście sprawę z tego, że jest to radość niska i małostkowa i tylko dlatego uprzedzę Cię, że nic, co napiszesz nie jest w stanie mnie poruszyć, tak jak nie jest w stanie mnie poruszyć opinia osoby niewidomej o kolorach. Ale nigdy też nie twierdziłam, że jestem ideałem, więc dodam zachęcająco, że jak będziesz chciała coś jeszcze do mnie napisać, to nie krępuj się proszę. Nie obiecuję, że odpowiem, ale z radością przeczytam.\nlezbobimbo napisała: > > Az troche zal, ze ten krzyz usunieto razem z nienawistnymi moherami, moglybysci\nHeh, jesli mozna kogos nazywac swietym, to dla mnie to czlowiek naprawde zyjacy wedlug hinduskiej zasady ahamsy (czy jak to sie nazywa, mozliwe ze cos pokrecilam, ale nie mam pewnej ksiazeczki pod reka, gugiel nie pomaga ;) - o ile dobrze pamietam, to polega na tym, zeby nie krzywdzic nikogo, starac sie pomóc innym, nigdy nie wpadac w zlosc ani w agresje, tylko brac wszystko na wyrozumialosc i cos tam jeszcze. Cos w rodzaju lekarza, bardzo wyrozumialego rodzica i lagodnej owieczki zarazem ;) Brać wszystko na wyrozumiałość - ciekawe dlaczego tak łatwo o deklaracje, zresztą całkowicie zgodne z chrześcijaństwem i w ogóke ich nie przestrzegać, jednocześnie wyśmiewając ludzi dzialających niby zgodnie z zasadami chrześcijańskimi.\nMoge wiedziec, co masz na mysli mowiac o jakiejs deklaracji? -- Rzeczy, które próbują wyglądać jak rzeczy, częściej wyglądają bardziej jak rzeczy, niż same rzeczy.\nandrzej585858 napisał: > Muszę przyznac iz powyższy komentarz niesłychanie mnie za interesował, zwłaszcz\n> > > Heh, jesli mozna kogos nazywac swietym, to dla mnie to czlowiek naprawde zyjacy\n> , nigdy nie wpadac w zlosc ani w agresje, tylko brac wszystko na wyrozumialosc > i cos tam jeszcze. Cos w rodzaju lekarza, bardzo wyrozumialego rodzica i lagodn\n> ej owieczki zarazem ;) Ekhm... ale Bimbo nie napisała nigdzie "kieruje się zasadą ahimsy jak ja"? Nigdzie nie twierdziła, że jest świętą? Napisała tylko, co uważa za świętość, i to, co uważa za świętość w żaden sposób nie godzi jej się z tym, co widzi pod krzyżem. Gdzie tu sprzeczność?\n> > Brać wszystko na wyrozumiałość - ciekawe dlaczego tak łatwo o deklaracje, zresz\nanutek115 napisała: > > Jeśli jest, proszę o jeden cytat, z którego wynikałoby, że "obrońcy" krzyża kie\n> > W życiu niewiasty można rozróżnić siedem okresów: niemowlę,\nAle nie bronia - i tu jest pies pogrzebany. -- Mops i kot\nverdana napisała: > Ale nie bronia - i tu jest pies pogrzebany. Zgadzam się. Zgadzam się ze wszystkimi stwierdzeniami iz to co działo się wokół krzyża przed pałacem naprawdę mało, a może nawet wcale, nie miało nic wspólnego z chrześcijaństwem. Symbolika krzyża została ewidentnie wykorzystana do walki politycznej i to wcale nie przez jedną stronę, ale przez wszystkie.\nandrzej585858 napisał: > Natomiast - nie wiem dlaczego, jeżeli oczywiście pozbyć się tej otoczki polityc\nJa już nie mam siły tłumaczenia tego obrońcom (czy też "rozumiejącym ideę", niech będzie) krzyża, ale podejmę jeszcze jedną desperacką próbę - oto dlatego, że, czy ci się to podoba Andrzeju, czy nie, Pałac Prezydencki jest także dla mnie, Polki, chociaż innowierki, miejsce symboliczne, a nie jestem w tym odosobniona. Symbolizuje moje państwo, ciągłość historyczną, powagę urzędu prezydenta, i moim zdaniem modląca się w tak znaczącym miejscu grupa w sposób zasadniczy narusza tę powagę. Fakt, że w zabytkowej zabudowie miasta nie można sobie ot, tak stawiać pomników, krzyży i palić zniczy też mi się wydaje oczywisty. Po smierci księżnej Diany stosy kwiatów i znicze pojawiły się pod Kensington Palace natychmiast, ale nie wyobrażam sobie, by władze Londynu pozwoliły im tam zostać. Jakkolwiek rozumiem działania pod wpływem chwili, nie mogę pojąć, że rozsądnie myślący człowiek może zakładać, że to, co chwilowe i emocjonalne powinno zostać utrwalone na stałe.\n> > W ten sposób powstało na przestrzeni wieków bardzo wiele miejsc kultu. Zwłaszcz\nPod zamkiem królewskim stawiali? Przed budynkami sejmów? Przed ratuszami miejskimi? Przypuszczam, że wątpię. A już nie tylko wątpię, ale odczuwam intensywny bunt na myśl, że to "miejsce kultu" miałoby powstać w centrum stolicy mojego państwa, przed budynkiem prezydenckim. -- anutek115.gallery.ru\nKrzyż stojacy PRZED Palacem, na jego terenie oznacza, ze władza prezydenta w Polsce jest tozsama z władzą katolicką lub chrześcijańską. Wobec tego, ze prezydent ma być neutralnym arbitrem, reprezentantem PAŃSTWA, a nie tylko części jego obywateli - nie ma miejsca na krzyż stojący przed jego siedzibą. -- Mops i kot\n> obywateli - nie ma miejsca na krzyż stojący przed jego siedzibą. Niby proste, ale dla Katolików Nas-Jest-Więcej-Ja-Mam-Prawo nadal niezrozumiałe... Naprawdę zachęcam osoby, które wierzą w swoje prawo do stawiania własnych struktur i budowli na cudzym terenie, do rozważenia kwestii odwrotnej -- a co będzie, jeśli to na waszym terenie, drodzy Nas-Jest-Więcej-Ja-Mam-Prawo -- jeśli to w waszym ogródku, na waszym osiedlu, pod waszym kościołem ktoś wyrzuci wielką górę makaronu albo postawi odwrócony do góry nogami krzyż i zechce pod nim żarliwie składać ofiary z kurcząt? Bo skoro wyznawcy Smoleńskiego Krzyża (nie Jezusa, nie Boga, bo do niego można się pomodlić w poświęconej kaplicy tuż obok) mają mieć prawo do takich zachowań, to dlaczego nie pastafarianie, sataniści, wyznawcy Światowida, Świętego Jesiona albo Marii Skłodowskiej-Curie?\nCzy to może jednak jest tak, że gdy Kali -- Nas-Jest-Więcej-Ja-Mam-Prawo -- stawiać komuś symbol, to jest cacy, ale jeśli Kalemu ktoś stawiać symbol, to jest obraza uczuć, wtargnięcie na teren i zbeszczeczenie?\nWsztydżę szę... -- If only I had an enemy bigger than my apathy I could have won\ne tam, to przecież proste: bez czci\nAz wstyd komentowac. -- When I grow up, I want to be a forester\n> rzed Pałacem Prezydenckim postawić zjeżdżalnię dla dzieci i płakać, jak usuną, > że komu to przeszkadzało, że się dzieci bawiły...\nDokladnie, kilkumetrowe cokolwiek nie ma prawa stac przed palacem prezydenckim - ani krzyz, ani zjezdzalnia dla dzieci, ani wielka miska spagetti. Zreszta na chodnikach czy placach w ogóle tez nie mozna stawiac czegos na stale bez pozwolenia (chyba ze to obszar specjalnie wydzielony). Pomniki tez nie sa stawiane samowolnie i spontanicznie w miejsach dowolnych, tylko w wydzielonych specjalnie i odgórnie miejscach. W Polsce MALE krzyze z lampkami i kwiatami dla zmarlych przy miejscach wypadków sa umieszczane specjalnie tak, aby nikomu nie zaklócac ruchu. Kaczynski lezy na Wawelu, tam sobie mogli upamietniac, ale widac nawet Wawel nie wystarcza? Dom, gdzie mieszkali Lech z Maria, jest ozdobiony kwiatami i pamiatkami, ale tam widac nie zaglada wystarczajaco duzo massmediów, cyrkowcy musieli robic nielegalny cyrk i samowole budowlana przed palacem.. Jakby przed palacem prezydenckim ktos postawil cos wiekszego, to w normalnych warunkach policja czy straz miejska powinna byla usunac to tego samego dnia i pewnie polecialyby mandaty, jesli sprawcy-stawiacze jeszcze byliby obecni. -- "Krolik profanuje groby. Wyciaga trumny i kradnie lancuszki." - by klymenystra :)\nPamiętam... Rzeczywiście robiło się to coraz bardziej żenujące. Oni się wyprowadzili chyba dopiero PO wyraniu Komorowskiego na prezydenta -- najwyraźniej liczyli, że wygra wujaszek i nie trzeba się będzie wyprowadzać.\nPamiętam, że urzędnicy z kancelarii narzekali, że nie można było przeprowadzić remontu ani przygotować tych pomieszczeń dla nowego prezydenta, bo Marta się nie chciała wyprowadzić.\n(Byłoby to jeszcze zrozumiałe, gdyby nie miała dokąd, musiała nieoczekiwanie kupić mieszkanie -- ale przecież to jest dorosła, zamężna i dzieciata kobieta, która nie musiała mieszkać u tatusia! A nawet gdyby, to tatuś miał i willę na Żoliborzu, i dom w Juracie -- było się gdzie wyprowadzić!)\nandrzej585858 napisał: > Jestem ciekawy czy gdyby owi wyznawcy ahimsy w ten sposob bronili czegos co uwa\n> Pomijając fakt, że z trudem wyobrażam sobie osoby kierujące się zasadą ahimsy oblewające fekaliami jakąkolwiek nie odpowiadajhącą im ideologicznie rzecz, to Bimbo napisała "o ile dobrze pamietam, to polega na tym, zeby nie krzywdzic nikogo, starac sie pomóc innym, nigdy nie wpadac w zlosc ani w agresje, tylko brac wszystko na wyrozumialosc i cos tam jeszcze. Cos w rodzaju lekarza, bardzo wyrozumialego rodzica i lagodnej owieczki zarazem ;) ", z czego wnoszę, że owszem, gdyby osoba kierująca się zasadą ahimsy zaczęła obrzucać adwersarzy wulgarnymi słowy, zostałaby oceniona tak samo, jak obrzucający wulgarnymi słowy "obrońca" krzyża.\nanutek115 napisała: > > Założenie czegoś innego jest moim zdaniem nadinterpretacją, na potwierdzenie kt\n>> lezbobimbo napisała: >> Heh, jesli mozna kogos nazywac swietym, to dla mnie to czlowiek naprawde zyjacy\n>> wedlug hinduskiej zasady ahamsy andrzej585858 napisał:\nAndrzeju, slyszales kiedys porzekadlo "gdyby glupota mogla latac, to bylbys lotniskiem"? Jeszcze troche takich Twoich wpisów z kompletnym niezrozumieniem slowa pisanego, a pewnego dnia obudzisz sie wiekszy od Heathrow, naprawde.. Po pierwsze, wyciagasz zupelnie nieadekwatny cytat z mojej odpowiedzi na pytanie Ding-Yun do mnie w zupelnie innym watku i temacie. Jakim cudem w Twej glowie powstalo oszalamiajace przekonanie, ze pisalam o sobie jako o swietym czleku?! Pisalam niezgrabnie, kogo moglabym nazywac swietym. Nigdzie, ale to nigdzie, nie dalam tez do zrozumienia, ze ja sama zyje wg. ahimsy czy ahamsy - przeciez nawet nie umiem tego pojecia przeliterowac porzadnie (i nie jestem calkiem pewna zasad, ledwo pamietam przez mgle). Po drugie, szopka odstawiana przez popapranych obronców krzyza nie miala nigdy nic wspolnego z chrzescijanstwem ani z ahimsa/ahamsa czy jakakolwiek moralnoscia. To bylo zwykle, male bezprawie z akompaniamentem ich nienawistnego wrzasku. Robili duzo wrzasku o tym, ze Tusk i Putin zamordowali najlepszego z prezydentów; ze caly rzad powinien odejsc; ze kto nie broni krzyza, to nie prawdziwy Polak tylko Zyd; ze kto chcial ten krzyz usunac to sowiecki agent lub UBek, nawet jesli przychodzil do nich grzeczny ksiadz; i cala masa temu podobnych dowcipów z Radia Maryja. Jak to sa dla Ciebie ludzie dzialajacy po chrzescijansku, to powinienes zmienic wyznanie albo wrócic do szkoly. Po trzecie, Ginestra z Rodzialem zaczely wypominac Verdanie jej pochodzenie, bo im sie argumenty skonczyly, a zaczela podlosc. Dlatego stwierdzilam w zolnierskich, brutalnych slowach, ze z takim jadem i plugastwem pasowalyby doskonale do bandy popapranców pod tym cholernym krzyzem spod zawolania radiomaryjnego. Zamiast jednak zauwazyc, jak nisko upadly te 2 pseudochrzescijanki i jak podle byly ich slowa, pospieszyles na odsiecz chrzescijanom w ogóle, bronic wszystkich chrzescijan, a w szczególnosci tych spod krzyza, przed zuem Bimbo. Z calego mojego posta zauwazyles tylko slowo "chrzescijanskie" i oczywiscie, jak zwykle zareagowales tak odruchowo, ze bezmyslnie - uderz w krzyz, a Andrzej sie odezwie - w obronie biedactw chrzescijanskich, wysmiewanych tak okrutnie niewiniatek. Taki lojalny dla swoich krzyzyków rycerzyk, tylko szkoda, ze zupelnie niewidomy..\nlezbobimbo napisała: > Po trzecie, Ginestra z Rodzialem zaczely wypominac Verdanie jej pochodzenie, bo\nTAK!! tak!, Lezbobimbo! Twoje talenty demaskatorskie odkryły wreszcie całą wstydliwie ukrywaną prawdę. No cóż, wobec takiej przenikliwości nie ma już czego ukrywać. Otóż wyszło dzięki Tobie szydło z worka: adwersarze Verdany w dyskusji są antysemitami, Twoi adwersarze są homofobami i głupcami. Dobrze, że tak dobitnie to wyartykułowałaś, bo jeszcze ktoś mógłby nie zauważyć.\nJa na forach gazety siedze od ponad 8 lat, a dopiero w zeszlym tygodniu zauwazylam opcje 'dodaj do ulubionych'. Do tej pory myslalam, ze jak ktos pisze, ze doda forum do ulubionych, to metafora jest, w sensie, ze fajne forum i bedzie czesto zagladal. -- Sprawdz, co slychac w Narnii\nz calym szacunkiem dla osob starszych i wszelkich innych.. jakie DANE? kto ma dane o tym, ze moze wrocic stalinizm (???), jakie to dane i skad? i jak prezydent mialby koic takie leki? wystapic w telewizji i uroczyscie przyrzec, iz stalinizm nie wroci? ginestra napisała:\n-- miecz przeznaczenia ma dwa ostrza... scyzoryk przeznaczenia ma dwa ostrza, korkociag, srubokret i otwieracz do konserw.\nTak zinterpretowałam post Ginestry, nie wiem czy dobrze. Odpowiedz\n> 5. w tych lękach nikt ich nie próbował uspokoić, Po pierwsze -- od leczenia stanów lękowych są psychiatrzy i psycholody. Mówię to z całą stanowczością: choroby psychiczne trzeba leczyć dokładnie tak samo, jak trzeba leczyć złamania, zapalenie płuc czy jaskrę. I tak jak leczeniem jaskry nie ma się zajmować prezydent, tylko lekarz, tak samo nie jest możliwe leczenie chorób psychicznych przez prezydenta, rząd, rzecznika czy nawet episkopat.\n> wszyscy nabierali wody w usta.\nNa jaki temat nabierali wody i w czyje usta? Jacy wszyscy? Kto to są "wszyscy"? Zamknięto gazety, wyłączono nadajniki radiowe i telewizyjne?\nRe: O lękach\nAkurat dziwne jest co innego -- że osoba, która WYMAGA od prezydenta, żeby leczył lęki religijne grupki chorych osób i przekonywał, że jest *dobrym* katolikiem, śmie zwracać komukolwiek uwagę na braki w wykształceniu i nieznajomość konstytucji.\n> Żałuję tylko co się stało z tym niegdyś fajnym forum.\nTo forum istnieje bodajże od tygodnia. Nie wiem, czy słowo "niegdyś" ma tu zastosowanie. I nie wydaje mi się, żeby słowo "fajne" dobrze oddawało charakter forum, które z założenia ma być przeznaczone na dyskusje o tematach gorących i kontrowersyjnych. -- If only I had an enemy bigger than my apathy I could have won\n> talitaryzm oraz, że nie jestem nacjonalistką i nie mam nic przeciwko niej, ani > przeciwko osobom, które wyznają inną religię lub są ateistami itp.\nHmm. Jak myslisz, dlaczego spotkala cie (i te inne osoby) taka epicka porazka? Az dziwne. Przeciez to niemozliwe, zebyscie nie mieli racji, to wy jestescie przesladowani, choc wasze jest panstwo i urzedy wasze! O matko, no naprawde trzeba zaczac wieszac jakies bohomazy satanistyczne albo chociaz Latajacego Potwora po co wazniejszych szkolach i osrodkach zdrowia, moze wtedy cos do was dotrze. Dodam jeszcze, ze tekst przeze mnie pogrubiony uwazam za ohydne pomowienie. Spychasz sobie radosnie dyskurs z "katolicy sa przesladowani" (vide duszoszczypatielne teksty o biednych, nikomu niewadzacych dziadziach pod Palacem) na "Verdana wyobraza sobie, ze jest przesladowana" - i to jak, sadzi, ze "wszyscy przeciwko niej", no musi paranoja jakas straszliwa! Oczywista bzdura i paskudna manipulacja. Fe! :/\nCytatchociaz Latajacego Potwora po co wazniejszych szkolach i osrodkach zdrowia, moze wtedy cos do was dotrze. Zacznijmy! Zarejestrujmy Kościół Pastafarian, wyrzućmy ogromną górę spaghetti przed Pałacem Prezydenckim i żądajmy, aby tam postawić pomnik naszego Potwora! I żeby w każdą środę było wolne i obowiązkowo każdy musiał jeść spaghetti. I żeby w szkołach na obiad podawano tylko spaghetti, no chyba że rodzice specjalnie wybiorą jakąś inną potrawę, ale wtedy będą musieli się liczyć z tym, że dzieci będą głodne siedziały, bo przecież trudno oczekiwać, żeby dla jednego wyrodka organizować specjalną kuchnię.\n> rzed Pałacem Prezydenckim i żądajmy, aby tam postawić pomnik naszego Potwora! Najpierw bylo wesolo, o tak, a pozniej pani psiknela gazem pieprzowym i az oczy sie zalzawily, tak zrobilo sie smutno. -- Rzeczy, które próbują wyglądać jak rzeczy, częściej wyglądają bardziej jak rzeczy, niż same rzeczy.\nRe: O lękach i spagetti\nnessie-jp napisała: > Zacznijmy! Zarejestrujmy Kościół Pastafarian, wyrzućmy ogromną górę spaghetti p\n> I żeby w każdą środę było wolne i obowiązkowo każdy musiał jeść spaghetti. Jako gorliwa pastarafianka muszę zaprotestować, ponieważ takie postępowanie łamało by Ewangelię FSM i parę: Naprawdę Wolałbym Żebyś Nie:\nMoże jestem złożonym węglowodanowym wszystkowiedzącym istnieniem, ale w życiu cieszą mnie proste rzeczy. Wiem lepiej. Jestem STWÓRCĄ. -- Powiedziała Rebeka Dew umykając do kuchni, zanim do siedzących przy stole zdążyła dotrzeć treść jej słów.\nPolscy pastafarianie nie tylko patrzyliby wilkiem na wszystkich, którzy nie jedzą spaghetti w środy, uważają Wielką Kupę Makaronu za zwykły suwenir i nie słuchają Radia MaKaron, ale przede wszystkim czuliby nieustanne, nieukojone przez Ohydnego Niemakaronicznego Prezydenta lęki, że wskutek niewłaściwego traktowania produktów mącznych w kraju powróci stalinizm... -- Każde zdanie kończy nagłym mruczeniem i jeszcze się tym szczyci.\nginestra napisała: Cytat krzyż "Jezusowy", (...) jest symbolem relgijnym i jako taki zasługuje na poszanowanie. I nigdy nie przestaje być symbolem religijnym. Hm... dla niektórych (np. dla mnie) nigdy nie zaczął być takim sybolem - więc jakim cudem moze "nigdy nie przestać"?:) Równie dobrze ja np. moge się upierac że MOIM symbolem religijnym jest Swarożyc i zadać od innych uważania go za symbol który nigdy nie przestanie nim być tudzież żadać poszanowania wobec tego Swarożyca !:):):)\nOooo, ale sie porobilo. Tak dla porzadku: uwazam, ze to, ze krzyz stal tam tyle czasu i wszyscy umywali rece, wzglednie podejmowali kretynskie decyzje (ogloszenie konkretnej daty przenosin, no jak rany) swiadczy o wladzach Warszawy, a w szerszym kontekscie i kraju jak najgorzej - panstwo teoretycznie laickie trzesie majtkami przed grupka starszych, ewidentnie niezbyt ogarnietych osob, bo KRZYZ. Dla mnie jest to trudne do zrozumienia, przeciez jest konstytucja u licha, sa rozmaite przepisy do zastosowania w takich okolicznosciach, dlaczego nie mozna tego bylo zrobic od razu? Abstrakcja. Tak samo nie miesci mi sie w glowie religia w szkolach (oczywiscie poza sytuacja wynajmowania sal po godzinach), krzyze tamze, a takze w Sejmie i innych obiektach panstwowych oraz finansowanie KULu jak i niewymaganie od homeopatii w prawie farmaceutycznym, zeby przynosila efekty ;) Myslenie o tym sprawia, ze robi mi sie bardzo przykro oraz powoduje bol glowy. Ale nie trace nadziei.\nCóż, są ludzie, z ktorymi się nie dyskutuje. Nie warto. Pisze to z pelnym, zdercydowanym poczuciem wyższosci. -- Mops i kot\nRe: Opowiem Wam kawał\n-- Mogłabym robić nie wiadomo co, ale nic nie robię. Jak to przyjemnie robić to, na co ma się ochotę.\nTytul: Stolica: śmierć obrońcy krzyża, skopali go\nTresc: "Nasz Dziennik": Komenda Rejonowa Policji Warszawa Śródmieście bada tragiczny przypadek obrońcy krzyża, który został podczas modlitewnego czuwania kopnięty przez chuligana. Miesiąc później mężczyzna już nie żył. Sprawca ataku wciąż jest na wolności i czuje się bezkarny.\nNajnowsze z forum Pot-worum (dawniej) MM 30.11.16, 15:39


Chrysopa-E - nowy, skuteczny produkt | Koppert Biological Systems\nAktualności 06 kwietnia 2021\nSkuteczne kontrolowanie mszyc i wełnowców za pomocą jednego produktu jest możliwe, choć brzmi to nieprawdopodobnie. Szkodniki te są bardzo trudne do zwalczania i stanowią coraz większy problem w uprawach. Biorąc pod uwagę zmniejszającą się liczbę rozwiązań chemicznych, biologiczne metody stają się coraz częściej jedynym wyborem. Ciągłe prace badawczo-rozwojowe naszej firmy doprowadziły do wprowadzenia na rynek nowego produktu – Chrysopa-E- wykorzystującego stadium jaj Chrysoperla carnea, zamiast stosowanego we wcześniejszym produkcie stadium larwalnego. Niemniej, produkt Chrysopa nadal pozostaje w sprzedaży.\nDostępne zarówno jaja, jak i larwy złotooka\nNowy produkt Chrysopa-E to jaja złootoka pospolitego, owada, którego charakteryzują wyjątkowo szerokie preferencje pokarmowe. Zjada on wszystkie gatunki mszyc i wełnowców, a także wciornastki amerykańskie zwalczając je w uprawach. Wielostronne działanie tego produktu jest bardzo korzystne dla ogrodników. Ponadto może być on stosowany w wielu uprawach, co jest potwierdzone badaniami przeprowadzonymi przez Koppert. Chrysopa występuje w 6-litrowym wiadrze zawierającym 10 000 larw, natomiast Chrysopa-E zawiera jaja (ich liczba to aż 100 000!!), które dostarczane są w 90 ml butelce. Różnica w ilości owadów pożytecznych w nowym produkcie jest diametralna. Oczywiście, produkt Chrysopa będzie cały czas dostępny i można go stosować z powodzeniem w miejscach ognisk szkodników.\nDoświadczenia i zalety\nPrzeprowadzono liczne doświadczenia z udziałem Chrysopa-E. Użycie jaj Chrysoperla carnea w uprawie marihuany medycznej w Kanadzie pokazało bardzo obiecujące rezultaty. Produkt znajduje również bardzo dobre zastosowanie w przypadku niektórych roślin ozdobnych.\nWyjątkowa zawartość nowego produktu, obfitująca w dużą ilość owadów pożytecznych powoduje, że to rozwiązanie stało się bardzo opłacalne dla ogrodników. Wybierają oni ten produkt również ze względu na jego potwierdzoną, wysoką skuteczność oraz wszechstronne działanie. Chrysopa-E nadaje się również do długotrwałego stosowania profilaktycznego. Produkt ponadto nie zawiera nośnika, dzięki czemu liście pozostają czyste, a jest to kluczowe w przypadku niektórych upraw.\nWięcej informacji na temat: Chrysopa-E


Palma kulturalna - blog absolutnie kulturalny\nZjedz Snickersa, Lars! - "Dom, który zbudował Jack" (2019)\nUnknown 23:36 0\nMyślałam, że “The House That Jack Built” to będzie JEDYNIE taka tona mułu zapewniająca von Triera o tym, jaki to jest niesamowity. Muszę Wam, oczywiście, w tym momencie choć odrobinę zarysować mój stosunek do duńskiego świra. Moja przygoda z Larsem von Trierem zaczęła się od filmu "Tańcząc w ciemnościach". Zakochałam się w nim, ale równocześnie nie potrafiłam go obejrzeć po raz drugi aż do wakacji zeszłego roku. Później przyszedł czas na "Przełamując fale" i "Melancholię", które również złapały mnie za serce. Z "Idiotami" było już trochę gorzej, a po "Antychryście" do tej pory bolą mnie kości. Pierwsza "Nimfomanka" była w porządku, ale druga to już znów powrót do pretensjonalności lvl almost "Antychryst". Najlepszym filmem von Triera jest dla mnie bez wątpienia "Dogville", które kilka lat później próbował kontynuować w niezłym "Manderlay". Jeżeli chodzi o "The House That Jack Built" to nie byłam nawet pewna, czy chce to ustrojstwo oglądać. Film miał już złą passę na etapie... premiery plakatu. Po zwiastunie i premierze w Cannes (która nota bene, miała być powrotem Larsa na Lazurowe Wybrzeże po tym, jak 6 lat wcześniej wypowiedział tam swoje słynne "I understand Hitler") produkcja była w oczach wielu, w tym moich skończona. Bo tu właśnie dochodzimy do mojego słynnego "Tak bardzo, jak uwielbiam filmy von Triera, tak nie trawię jego osoby". Dlaczego? Bo Lars von Trier to reżyser przekonany o swojej zajebistości przy każdym filmie bardziej niż Terrence Malick przy "Song to Song", to człowiek, którego głównym celem jest pokazanie, jak wielkim geniuszem jest i jak maluczcy jesteśmy, jeśli nie rozumiemy, co chciał przekazać. To także wielki cham i prostak, co pokazały jego wywiady czy zachowania. Trzeba wspomnieć, że nad twórcą wciąż wiszą oskarżenia o molestowanie seksualne Björk w trakcie kręcenia "Tańcząc w ciemnościach".\nPomimo tego, jak nie cierpię von Triera, to postanowiłam jego "The House That Jack Built" jednak zobaczyć.\nFilm opowiada historię seryjnego mordercy, Jacka, który swoje morderstwa traktuje jak dzieła sztuki. Poza tym, produkcja (nie postać!) jest self-insertem Larsa von Triera, więc mamy tu jego wszystkie poglądy I podejścia do przeróżnych tematów w pełnej krasie.\nReżyser, oczywiście, nie ukrywa, że Jack to jego alter ego, a cały film jest oparty na "Boskiej komedii" Dantego. I właśnie te całkowicie jasne nawiązania, bez ukrywania ich pod warstwą pretensjonalnych popłuczyn, jak to było w "Antychryście", sprawiły, że "The House That Jack Built" jest w ogóle oglądalny. Stężenie przemocy jest ogromne, ale nie powiedziałabym, żeby nie było to potrzebne. Von Trier sprawdza naszą wytrzymałość, równocześnie skłaniając do pytania, czy takich rzeczy nie widzieliśmy już aby u Tarantino, w "Pile", w “Funny games” czy w "Halloween" Roba Zombiego. Jakby się tak zastanowić, to wszystko już było.\nW “The House That Jack Built” dostajemy inteligentnego psychopatę i głupie ofiary, bo jakże inaczej napisać analizę przemocy w kulturze. Von Trier nie chce jednak kolejnego Patricka Batemana. Tworzy postać antypatyczną i zepsutą do bólu. Nienawidzimy go już od pierwszych scen, nawet jeśli Matt Dilon jako Jack jest wspaniały. Jack to psychopata, który zabija z zimną krwią – dokładnie tak, jak von Trier ma w głębokim poważaniu swoich widzów, swoich współpracowników i w ogóle cały świat. Po “The House That Jack Built” nienawidzę go jeszcze bardziej. I mam właściwie wrażenie, że dokładnie tego chciał.\nDo swojego najnowszego filmu reżyser dołączył przecież również swój ulubiony pretensjonalny element, czyli sztukę. I to taką z najwyższej półki. Jak muzyka, to tylko klasyczna i klasyczny rok. Jak rzeźba, to taka, do której Jack nawiąże w dialogu z Vergem. Oczywiście, że von Trier co rusz popada w samozachwyt. Udaje mu się jednak stworzyć z głównego bohatera tykającą bombę traktującą swoje morderstwa jak dzieła sztuki – właśnie tak, jak traktują je ludzie tworzący sztukę o zabijaniu w tym sam von Trier. Ale równocześnie reżyser nie pragnie naszej fascynacji samym Jackiem. Co chwilę podkreśla, jak bardzo odpychającą osobą on jest. I z tego wychodzi niezła farsa na temat przemocy w kulturze. Ja za przemocą na ekranie nie przepadam, jeśli używa się jej dla samego zadowolenia osób lubiących takie sceny. W innych przypadkach jest mi w sumie obojętna. Wiedziałam, na co się piszę, kiedy zamierzałam obejrzeć ten film. Ba! Von Trier podpisał przecież w 1995 manifest Dogma 95, który podkreślał wagę naturalizmu w kinie i pragnienie grupy duńskich reżyserów, aby kino naturalnym pozostało (zachęcam do poczytania o tym więcej w sieci).\nJedno mnie smuci – świadomość, o ile lepszy byłby to film, gdyby nie robił go von Trier. Gdyby robili to bracia Coen, Martin McDonagh czy Tarantino. Gdyby robił to ktoś, kto nie musi pokazywać, jaki jest wspaniały. A tak – film, który mógł być arcydziełem, jest po prostu dobry.\nNie poruszę w tej recenzji czy może nawet analizie jednego tematu, który dostanie własną analizę na blogu lub na youtubie – sposób pisania kobiecych bohaterek i w ogóle stosunek do kobiet. Lars von Trier przekroczył, moim zdaniem, granice dobrego smaku nie w przemocy, ale właśnie w tym, jak pokazane są w jego filmach kobiety i jak bardzo lubi je wykorzystywać. Na mój odbiór filmu wpływa to tak, że jeszcze bardziej nienawidzę reżysera i głównego bohatera.\nW “The House That Jack Built” pojawia się epilog, który już jest słynny i przez niektórych wyśmiany jako pokaz pretensjonalności, ale moim zdaniem, to chyba najlepsze sceny w całym filmie. Pięknie zaprezentowane i nagrane, a von Trier oczyszcza się w nich ze swojego podawania jedynej słusznej interpretacji tak, jakbyśmy byli za głupi i daje choć malutkie pole do dopowiedzenia tego, co chcemy.\n“The House That Jack Built” to dobry film, ale absolutnie nie dla każdego – głównie z powodu przemocy. Ja sama nie zamierzam do niego wracać przez najbliższe lata. Moja relacja z von Trierem zasługuje na przerwę (no chyba że mówimy o “Dogville”). Jego najnowszy film jeszcze bardziej utwierdził mnie w przekonaniu, że bardzo nie lubię tego reżysera jako osoby, ale w kino to jednak zwykle umie.\nOscary (nie) dla każdego - O nominacjach do Oscarów 2019\nUnknown 09:00 0\nJak tylko słyszę, że Oscary się nie liczą, to chce mi się śmiać. Liczą się. Nawet bardzo. Guillermo del Toro po zdobyciu statuetek za “Kształt wody” dostał masę propozycji, a wcześniej jego pomysły były dość często odrzucane przez większe wytwórnie. Nie jest to człowiek nowy w Hollywood, ale jakimś sposobem nowe projekty przyszły wraz z Oscarem. Damien Chazelle próbował zrealizować “La La Land” przez kilka lat, ale producenci znaleźli się dopiero wtedy, kiedy “Whiplash” został pozytywnie odebrany przez Akademię. Wniosek jest więc taki, że Oscary jednak się liczą i wynik sondy mówiący o tym, że większość Amerykanów nie wie, co zdobyło w zeszłym roku statuetkę za najlepszy film, za dużo nie zmienia. Ludzie zanotowali jednak obecność danych produkcji na danym rozdaniu, a studia filmowe liczą się z Oscarami, bo “będzie przecież można napisać, że to zdobywca Oscara”, a jest jednak jakaś tam grupa ludzi, dla której renoma twórcy ma znaczenie. Nagrody Amerykańskiej Akademii Filmowej powinny nas zatem choć trochę obchodzić. W tym roku postanowiłam omówić nominacje na blogu, bo tyle samo rzeczy było w nich do przewidzenia co mnie zaskoczyło.\nZaczniemy od kategorii Best Picture.\nJestem na bieżąco z Oscarami od roku 2013 – dotychczas zdarzało mi się mieć nawet sześć filmów, dla których nagroda byłaby dla mnie pozytywnym zaskoczeniem. Tak zdarzyło się w zeszłym roku. W latach 2015-2017 bez problemu potrafiłam wybrać cztery takie produkcje. Tym razem nie jest aż tak różowo. W zestawieniu mamy:\n“Bohemian Rhapsody”, czyli nudny film o rodzinie kangurów o Queen. Nie mogę tu pisać o żadnym zaskoczeniu, bo ten twór filmopodobny zbierał od ludzi kina dość pozytywne opinie – głównie w social mediach. Jest to też przecież czysty przykład Oscar baitu. Z tą różnicą, że kiedy rok temu inne Oscar baity – “The Post” i “Darkest Hour” znajdowały się w tej kategorii, to nikt nie wspominał nawet o ich jakichkolwiek szansach. W przypadku “Bohemian Rhapsody” wszystko jest możliwe…\n“Czarną Panterę”, na której temat nie zamierzam się zbyt długo rozwodzić. Zrobienie pierwszego tak dużego filmu z czarnoskórym superbohaterem i to filmu tak czerpiącego z kultury afrykańskiej, angażującego do produkcji głównie ludzi takiego pochodzenia to nielada wyczyn, bo jeśli się zastanowić czegoś takiego po prostu nie było – nikt nie chciał dotąd na taką skalę wyprodukować. Poza tym, widać, jak ważne miejsce ten film zajmuje w sercach Amerykanów, a Oscary to jednak konkurs popularności. Rozumiem tę nominację doskonale i nie będę drzeć z Akademią kotów.\n“Czarne bractwo. BlacKkKlansman” - Spike Lee wrócił z ostrym, ale i satyrycznym komentarzem politycznym. Zaangażował do swojego filmu świetnych ludzi. Lubię tę produkcję, o czym przekonacie się w moim wideo o faworytach, które wyjdzie jakoś tydzień przed samą galą.\n“Faworyta” - jak mnie cieszy, że Lanthimos znajduje się wreszcie w głównej kategorii. To jest człowiek z takim zmysłem i mózgiem, jakich na świecie chyba jeszcze nie było. “Faworyty”, co prawda, jeszcze nie widziałam, ale ten film jest tak w moim stylu, że albo będzie moim ukochanym, albo znienawidzę go za bycie rozczarowaniem.\n“Green Book” - To jest film, który jeszcze kilka lat temu byłby murowanym faworytem. Jesteśmy jednak w 2019 I nominacja dla “Green Book” nie jest ani niczym odkrywczym, ani niczym, co by stanowiło dla kogokolwiek problem. Tak w ogóle to tego też nie widziałam, ale widzę, co o nim piszą i na podstawie tego wysnuwam wnioski.\n“Narodziny gwiazdy” - nie wiem, czy wiecie, jak bardzo nie lubię tego filmu. Nie chciało mi się pisać na jego temat długiego elaboratu, bo moje wszystkie myśli idealnie odzwierciedla post Kasi Czajki-Kominiarczuk, Zwierza Popkulturalnego. Nienawidzę, kiedy ktoś (tutaj: Bradley Cooper) robi nową wersję jakiegoś filmu, która ma niby być na NASZE CZASY, ale nie wnosi w nią nic nowego, więc wszelkie krzywdzące stereotypy i schematy zostają, a obecnie już w zupełności nie działają. Poza tym, to jest serio, tak słabo napisana historia, że aż boli.\n“Roma” - przyszedł wreszcie czas na mojego faworyta. “Roma” to film idealny. Alfonso Cuarón dokładnie wiedział, co chce przez tę produkcję przekazać, jak ona ma wyglądać. Dokładnie tak, jak przy Pawlikowskim w “Zimnej wojnie”, czuć, że reżyser, choć nieobecny na ekranie, przeżywa większe katharsis niż jakikolwiek aktor występujący w samym filmie. I to jest takie piękne uczucie…\n“Vice” - kolejna spodziewana nominacja, ale tak, jak w przypadku “BlacKkKlansman” - nominacja, która mnie bardzo cieszy. “Vice” to satyra idealna, do jakiej poziomu reżyserzy i scenarzyści kolejnych produkcji powinni pragnąć dążyć.\nWielu mówi o braku w tej kategorii “If Beale Street Could Talk”, którego nie widziałam, więc się nie wypowiadam. Film Jenkinsa zdobył jednak już w tym roku Satelitę, więc fakt, że go tu nie ma, jest dość dużym zaskoczeniem. Mnie osobiście brakuje “Zimnej wojny”, “Spider-Mana: Uniwersum” oraz “Cichego miejsca”.\nJeżeli chodzi o kategorie aktorskie, dawno nie było tak nudnych nominowanych ról. W zeszłym roku byli to, np. Timothée Chalamet w roli poszukującego swojej seksualności nastolatka, Francis McDormand w roli charakternej matki pragnącej odnaleźć mordercę swojej córki, Gary Oldman w roli Winstona Churchilla, Sally Hawkins w roli niemej, potrzebującej miłości kobiety. W jednym filmie udało im się znaleźć dwie zupełnie różne postacie policjantów. Na tym rozdaniu możemy się pozachwycać tym, na co wielu z nas zgrzyta zębami, czyli odtwarzaniem postaci, bo piętnaście na dwadzieścia nominowanych grało albo postać historyczną albo tak, jak Lady Gaga i Bradley Cooper w “Narodzinach gwiazdy”, bohaterów złożonych jedynie ze schematów. W kategorii męskiej pierwszoplanowej możemy wybrać między:\nRamim Malekiem (“Bohemian Rhapsody”), którego zadaniem było nauczyć się manieryzmów Freddiego i wygrać z charakteryzacją, co moim zdaniem, wyszło mu bardzo dobrze,\nChristianem Balem (“Vice”), który miał właściwie dokładnie to samo zadanie, co Malek i również wypadł znakomicie,\nWillemem Dafoe (“At Eternity's Gate”), którego nie widziałam, ale aktor gra tu Van Gogha, więc sytuację ma trudniejszą, choć to wciąż rola historyczna,\nViggo Mortensenem (“Green Book”), którego też nie widziałam, ale jego rola też jest historyczna,\nBradley'em Cooperem (“Narodziny gwiazdy”), który powtarzał ten szkodliwy archetyp mężczyzny niemogącego sobie poradzić z karierą swojej kobiety.\nNajciekawiej i tak przedstawia się kategoria kobieca pierwszoplanowa, bo mamy tu:\nGlenn Close („Żona”), która wreszcie ma szansę na statuetkę i zresztą będzie to nagroda całkowicie zasłużona,\nOlivię Colman („Faworyta”), która ma najbardziej wyrazistą rolę z całej tej gwardii, co wiem bez oglądania filmu, bo widać to po samych klipach. Dotąd Colman nie była doceniana za oceanem, więc nominacje mnie bardzo cieszą,\nLady Gagę („Narodziny gwiazdy”), która podobnie jak Cooper odgrywa archetyp z zamierzchłych czasów, ale robi to z większą gracją. Akademia lubi jak piosenkarki grają, więc i Gaga musiała się tu znaleźć,\nYalitzę Aparicio („Roma”), której nominacja ma tak naprawdę największe znaczenie, bo nie dość, że z nieanglojęzycznego filmu, to jeszcze debiutantka i amatorka. Oscary się otwierają, co widać nawet po śmiesznym Best Picture, ale tutaj Yalitza Aparicio może otworzyć na przyszłość drogę, np. Joannie Kulig,\nMelissę McCarthy („Can you ever forgive me?”) - jak bardzo mnie cieszy, że wreszcie widzą, jak dobrą aktorką jest McCarthy. Fakt, że największą część jej kariery wypełniają głupie komedie, ale to jest naprawdę świetna aktorka dramatyczna, co pokazała m.in. w „Mów mi Vincent”. Nie widziałam jeszcze „Can you ever forgive me?”, ale czekam bardzo.\nDrugi plan omówimy sobie już odrobinę inaczej, bo tam można mówić o pewnych zaskoczeniach. W przypadku pierwszego planu mogłabym wskazać jedynie na brak Ethana Hawke'a za „First Reformed” oraz Toni Colette za „Hereditary”. O tym jednak będzie więcej, jak obejrzę wszystkich nominowanych.\nNajwiększym zaskoczeniem tej kategorii jest obecność Mariny de Taviry. Dla mnie jest to bardzo pozytywne zaskoczenie, bo aktorka odwaliła tam genialną robotę, a jak dotąd, jej miejsce zajmowała nierobiąca na mnie w „First Manie” aż takiego wrażenia, Claire Foy. Brakuje mi tu trochę Emily Blunt za „Ciche miejsce”.\nSam Elliot („Narodziny gwiazdy”)\nNajwiększym zaskoczeniem jest tutaj brak Timothée Chalamet za „Mojego pięknego syna”. Aktor pojawiał się praktycznie w każdym zestawieniu, ale na samych Oscarach już go nie ma. Poza tym, skład jest taki, jak przewidywałam.\nŻałuję, że nie nagrałam tego głębokiego westchnienia z ulgą, kiedy nie zobaczyłam w tym zestawieniu Bradleya Coopera. Do tego na miejscu, które dotychczas zajmował reżyser „A Star Is Born”, znalazł się Paweł Pawlikowski. Krzyk radości!\nJeśli chodzi o scenariusz oryginalny, to bardzo cieszą mnie nominacje dla „Vice”, „Romy” i „First Reformed”, a reszty jeszcze nie widziałam, więc jest mi obojętna. Ze scenariuszem adaptowanym mam już gorszą sytuację, bo nie widziałam „If Beale Street Could Talk” i „Can you ever forgive me?”, a cieszy mnie jedynie nominacja dla „BlacKkKlansman”. Jestem rozczarowana nominowaniem „Narodzin gwiazdy”, ponieważ scenariuszowo to jest kompletna papka. „Ballada o Busterze Scruggsie” tylko mi pokazała, że Coenowie mają już ten sam okres, który przechodzi Burton, więc wiecie, jakie mam podejście do tego filmu.\nReszta kategorii to przede wszystkim:\nBrak „Płomieni” w filmie nieanglojęzycznym.\nBrak zwycięzcy w kategorii najlepsza muzyka na KAŻDEJ gali, która dotąd się odbyła, czyli Justina Hurwitza za „First Man”. Jestem na to tak zła na Akademię, że aż brakuje mi słów.\nŁukasz Żal nominowany za „Zimną wojnę” za najlepsze zdjęcia.\nO Oscarach będzie tu jeszcze dużo. Tym bardziej, że chcę wrócić do nagrywania na youtube. Wszystko będzie przebiegało wtedy o wiele szybciej. Będzie to na pewno ciekawa gala. Nagrody Amerykańskiej Akademii Filmowej to jedyne, których wyniku nie mam gdzieś. To jedyne, których nominacji nie mam gdzieś. Poświęciłam zresztą na nie osobnego, długiego na dziesięć stron posta, więc coś tu musi być jednak na rzeczy.\nTegoroczne nominacje podsumowałabym tak:\nNie jest dobrze, ale zawsze mogło być gorzej. :)\nZapraszam na Facebooka: https://www.facebook.com/PalmaKulturalna/\nDziwić może fakt, że nie znalazła się tu żadna reżyserka, kiedy w tym roku wyszło wiele filmów wyreżyserowanych przez kobiety. Tyle, że same te produkcje nie zostały zauważone także w innych kategoriach, więc wnioski można wysnuwać przeróżne.\nUnknown 11:58 0\nPodsumowanie 2018 roku zaczynamy od najlepszych albumów. Na samym początku chciałabym jednak zaznaczyć, że to jest moje subiektywne zestawienie, w którym pełno jest praktycznie każdegu gatunku muzyki, jakiego słucham – jazzu, rocka, electropopu etc. Wybrałam to, co grało mi w tym roku w duszy najbardziej, żebyście i Wy mogli posłuchać, bo może o niektórych pozycjach z tej listy nawet nie słyszeliście.\nThe 1975 odkryłam przy okazji ich poprzedniego krążka i topki najlepszych płyt 2016 roku Łukasza Stelmacha. Zakochałam się w tym brzmieniu od pierwszego usłyszenia. A Brief Inquiry Into Online Relationships jest czymś jeszcze lepszym niż I like it when you sleep, for you are so beautiful yet so unaware of it. Czuć tu przede wszystkim większą spójność i szerszą gamę brzmień. Od The 1975 zaczynam tę topkę, bo to było bardzo pozytywne zaskoczenie, że udało im się pobić już tak dobry album.\n19. The Carters – Everything Is Love\nEverything Is Love to krążek, który podzielił w tym roku słuchaczy, jak udało się to potem tylko Grecie Van Fleet. Ja należę do grupy zdecydowanie zadowolonych z pierwszego podpisanego wspólnym nazwiskiem projektu Beyoncé i Jaya-Z. O czym trzeba w przypadku tego albumu wspomnieć to także strona wizualna. Już teledysk do APESHIT nagrany w Luwrze zapowiadał, że będzie ostro. The Carters nie zawiedli – otrzymaliśmy krążek, który idealnie skondensował możliwości obojga artystów.\nSweetener byłby pewnie wyżej, gdyby nie mój problem z Arianą Grande. To prawda, że Grande jest znakomitą piosenkarką o skali, o jakiej można pomarzyć. Ja mam jednak od zawsze problem z jej wizerunkiem i tego, że zawsze czuję, że wokalistka śpiewa o tym samym – czy tekst jest smutny, czy wesoły – nie czuję żadnej interpretacji. Sweetener przełamał tę barierę – może dlatego, że to, jak do tej pory, najbardziej osobisty projekt Ariany Grande. Co prawda, wciąż nie jestem jej fanką, ale odbieram nowy krążek jako coś bardzo jednolitego i złożonego z emocji, których mi u niej brakowało, a nie jak w przypadku, Dangerous Woman – z wyobrażeń i powszechnych w muzyce hasełek.\n17. Cardi B – Invasion of Privacy\nNie lubię Cardi B w wywiadach czy w ogóle gdziekolwiek indziej niż w muzyce, gdzie ją widziałam. Jeśli miałabym w ogóle stworzyć listę ludzi popkultury z najbardziej żenującymi sytuacjami w 2018 roku, to Cardi B byłaby pewnie niedaleko dzierżącego pierwsze miejsce Kevina Spacey. Nie mogę jednak odmówić Invasion of Privacy bycia świetnym albumem. Cardi B w roli mainstreamowej raperki sprawdza się o niebo lepiej niż Nicki Minaj. Jej debiutancki album jest czymś zdecydowanie świeżym i wartym zapoznania się. Tym bardziej, że artystka weszła na nim w ciekawe i bardzo udane kolaboracje, m.in. z SZA czy Chance the Rapper.\n16. Dawid Podsiadło – Małomiasteczkowy\nNależę do fanów nowej płyty Dawida Podsiadło… a chyba żadnego albumu z tej listy nie wysłuchałam po raz pierwszy aż tak długo od premiery. Małomiasteczkowy (singiel) leciał u mnie od razu po wydaniu, ale Nie ma fal usłyszałam dopiero trzy tygodnie po wypuszczeniu tej piosenki (yup, nie słucham radia praktycznie wcale – jeżeli już, to tylko RMF Classic, Radio Zet Gold, Melo Radio, Trójka i Czwórka – RMF FM to dla mnie jedynie felietony Olbratowskiego). I tak – to prawda, że temu albumowi brakuje wyrazistości i innowacji Comfort and Happiness i Annoyance and Disappointment… przynajmniej w brzmieniu, bo w promocji to jest złoto najczystsze, ale nie mam uczucia, żeby Podsiadło chciał na Małomiasteczkowym przekazać cokolwiek większego muzycznie. Odbieram tę płytę raczej jako manifest złożony z przemyśleń po rocznej przerwie od mediów i życia publicznego. Może właśnie dlatego jestem z niej zadowolona.\n15. Mother Mother – Dance And Cry\nMother Mother czekało z wydaniem Dance And Cry jak Zatorski z Pech to nie grzech. Te dwa podmioty różnią się jednak jakością, bo Kanadyjczycy ze swoim nowym krązkiem po raz kolejny pokazali mi, jak dobrze umieją w indie rock (a mnie jest do wszystkiego, co ma gdzieś wpisane indie, poza filmami, bardzo trudno przekonać). Album odznacza się ogromną różnorodnością – jest energiczne, tytułowe Dance And Cry, ale i spokojne, gitarowe Only Love. Polecam zapoznać się z tą pozycją, bo w Polsce jest o tym zespole zdecydowanie za cicho, a to już jednak siódmy krążek.\n14. Sigirid – Raw EP\nCzas na jedyną EP-kę w tym zestawieniu. Sigrid odkryłam przypadkiem na Facebooku. Zobaczyłam filmik z jednego z jej koncertów i z miejsca zakochałam się w tym klimacie. Jak ten album buja – w szczególności otwierające i tytułowe, Raw. Najciekawsze jest to, że możemy na artystkę popatrzeć jeszcze z perspektywy niewydania LP i czegokolwiek innego. To po prostu świetnie śpiewająca dziewczyna z umiejętnościami kompozytorskimi i niesamowitą energią.\n13. The Struts – Young & Dangerous\nThe Struts odkryłam całkiem niedawno, ale z miejsca pokochałam całym sercem. Tego szukałam w rocku ostatnich lat już od dłuższego czasu, a nie mogłam znaleźć. Nie należę do hejterów Greta Van Fleet, ale jechanie na brzmieniu innego zespołu (nota bene wybitnego) nie jest niczym odkrywczym i ich Anthem of the Peaceful Army szybko zamieniałam na Dazed and Confused. Z The Struts było inaczej. Jest tu dużo inspiracji z twórczości weteranów rocka, ale nikt nikogo nie udaje, nie próbuje być na siłę kolejnym Plantem czy Pagem. Szczere granie – po prostu.\n12. The Dumplings – Raj\nRaj to pierwsza płyta The Dumplings w pełni po polsku. Elektropopowy duet miał bardzo twardy orzech do zgryzienia, bo jednak to właśnie po poprzednim albumie, Sea You Later, usłyszało o nich najwięcej Polaków. Oczekiwania były ogromne. The Dumplings nie zawiedli. Raj to krążek o wiele mocniej ugruntowany na elektropopowych brzmieniach – alternatywy nie ma tu już po co szukać. Trzeba wspomnieć również, że Raj to bardzo przemyślany projekt – i w tym wygrywa z Sea You Later.\n11. Shawn Mendes – Shawn Mendes\nUwielbiam Shawna Mendesa – zarówno osobowościowo, jak i muzycznie. Jeśli miałabym wybrać jakiegoś młodego artystę, w którego najmocniej wierzyłam od wydania debiutanckiego krążka, to byłby to właśnie on. Po nieco szczeniackim Handwritten i bardzo komercyjnym Illuminate przyszedł czas na coś poważnego, bo album sygnowany imieniem i nazwiskiem Mendesa. Przyznam szczerze, że po ukazaniu się In My Blood byłam trochę rozczarownana – to jest znowu to samo, ale Lost In Japan, Where Were You In The Morning? i wreszcie najlepsze z płyty – Nervous – uspokoiły mnie i na krążek czekałam z niecierpliwością. Shawn Mendes szuka na nim nowszych brzmień i ten album nie trąci komerchą ani na moment (no może poza In My Blood) – przede wszystkim bardzo dużo tu funku, a duety z Julią Michaels i Khalidem stanowią ciekawe przełamanie.\n10. Cécile McLorin Salvant – The Window\nZdobywczyni Grammy za najlepszy wokalny album jazzowy w 2018 roku po raz kolejny wspina się na wyżyny swoich możliwości. Choć The Window nie przypadło mi do gustu aż tak, jak Dreams and Daggers, to nie można Salvant odmówić znakomitych umiejętności wokalnych i co ważne w jazzie – improwizacyjnych. Jej najnowszy krążek jest o wiele spokojniejszy i bardziej jednolity niż jej poprzednie produkcje. Może być dla niektórych przez to nudny, ale dla mnie jest przede wszystkim kojący i uspokajający. Cécile McLorin Salvant obserwuję już od dłuższego czasu, a The Window udowodniło mi tylko, że robię to zdecydowanie słusznie.\n9. J. Cole – KOD\nJ. Cole to kolejny artysta, po którego nowej produkcji nie spodziewałam się cudów, ale nie z powodu zwątpienia w jego możliwości, tylko ponieważ ma on już na koncie jeden album – 4 Your Eyez Only – jaki wydawał się być dla mnie idealnym magnum opus. Ale nie – KOD udało się przebić poprzednika z wielką klasą. O wiele więcej na tym krążku różnorodności. Serducho czuć od pierwszego do ostatniego kawałka, a tekstowego „mięcha” nie brakuje. J. Cole dotyka tu trudnych tematów społecznych, ale bierze je na bary szczerze i blisko. Jego wrażliwości brakowało mi trochę na DAMN. Kendricka, jednej z moich płyt 2017, ale z drugiej strony po 4 Your Eyez Only brakowało ostrzejszego przekazu Lamara, więc mogliby się tak zamieniać z wydawaniem płyt – raz jeden, raz drugi.\nNie spodziewałam się, że Kamasi Washington zdoła pobić The Epic. Już tamten krążek był przecież wybitny. Na Heaven and Earth kompozytor wspina się jednak na kolejne wyżyny swoich możliwości i robi coś jeszcze lepszego niż te trzy lata temu. Zaczynając od bujającego i wpadającego w ucha, a na dodatek przemyślanego w każdym calu Fists of Fury, a kończąc na bardzo emocjonalnym Will You Sing?, Kamasi ani na moment nie traci swojego kompozytorskiego zacięcia. Jeśli nie siedzicie w jazzie, może to być dobra pozycja do zapoznania się z nowymi formami tego gatunku, bo ostatnio jest tam ciekawie.\nTo był rok wielkich powrotów do brzmień lat osiemdziesiątych czy dziewięćdziesiątych. Robyn ze swoim wyglądem niczym Marie Fredriksson czy Annie Lennox oraz rytmami urwanymi z końcówki XX wieku nie była więc jedyna. Artystka wróciła po czterech latach z krążkiem, który powinien zadowolić większość słuchaczy, bo piosenki na Honey różnią się zarówno przekazem, jak i charakterem czy emocjonalnością. To płyta, na jaką zdecydowanie było warto czekać.\n6. Esperanza Spalding – 12 Little Spells\nIdoli ocenia się strasznie trudno i wiem to nie od dziś. Tym bardziej, że miałam okazję widzieć miesiąc temu Esperanzę na koncercie w Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu i wywarła na mnie wtedy ogromne wrażenie. Z 12 Little Spells artystka wyskoczyła jednak dość niespodziewanie – najpierw transmitując na swoim fejsbukowym profilu teledyski do niektórych kompozycji, a potem ogłaszając premierę płyty i wreszcie szybko ją wydając. Ostatnim projektem Esperanzy było eksperymentalne Exposure, którego powstawanie również dało się przez siedemdziesiąt siedem godzin oglądać na jej profilu. Exposure nie było jednak niczym więcej niż tylko eksperymentem. Co innego poprzedni album Spalding, czyli Emily's D+Evolution, który szturmem wtargnął w moje serce i do dziś go nie puścił. Trudno porównać 12 Little Spells do Radio Music Society czy Chamber Music Society (bo do Esperanzy bym już w ogóle nie próbowała), bo jest to coś zupełnie świeżego w karierze artystki. Krążek skupia się przede wszystkim na pięknie cielesności i bycia człowiekiem. Spalding stara się tu przekazać z charakterystyczną dla siebie czułością wszystkie emocje towarzyszące doświadczaniu miłości, dotyku czy ciepła. Robi to znakomicie. Nie mam uwag.\nDebiutancki krążek Kali Uchis szturmem zdobył przemysł muzyczny. Na Isolation artystka zmierzyła się zresztą ze swoimi najcięższymi przeżyciami, których miała masę. Jak na zaledwie dwadzieścia cztery lata, słychać tutaj bardzo dużą spójność i świadomość. Tekstowo jest tutaj o wszystkim – o trudnym dzieciństwie, o seksualności, o mitach popkultury, o zepsuciu świata. Klipy promujące single (np. After The Storm czy Tyrant) to już w ogóle estetyczne cudeńka, które można podziwiać. Będę obserwować tę artystkę, bo zapowiada się niesamowicie.\n4. Various Artists – A Star Is Born OST\nPisząc ten ranking zauważyłam, że ścieżka dźwiękowa do A Star Is Born lepiej pasuje do porównania ze zwykłymi albumami niż instrumentalnymi poematami do First Mana czy Isle of Dogs. To po prostu krążek wyprodukowany w ten sam sposób, jak każdy inny. Piosenki nie muszą pasować do fabuły tekstem. Jeśli Ally grana przez Lady Gagę ma śpiewać pop, to nawet w smutnej scenie śpiewa radiową, energiczną piosenkę. Jedynie I'll Never Love Again stanowi tu wyjątek. Oceniam więc tę płytę, jak gdybym oceniała soundtrack Queen do Flasha Gordona. W przypadku A Star Is Born to właśnie Lady Gaga była głównym mózgiem operacji: muzyka. Udało jej się we współpracy z m.in. Markiem Ronsonem czy Diane Warren stworzyć takie perełki, jak Shallow, I'll Never Love Again czy Why Did You Do That?. Projekt miał też kilku autorów siedzących na co dzień w muzyce country. I tak Jason Isbell napisał wzruszające Maybe It's Time, a Lukas Nelson, razem z Bradleyem Cooperem, cudowne, otwierające film Black Eyes, a także moje ukochane Alibi. Soundtrack zdecydowanie do zapamiętania i posłuchania – nawet jeśli nie wiecie o co chodzi w filmie.\nUwielbiam muzykę, która jest tak bardzo wpisana w kulturę jakiegoś kraju, ale równocześnie nie staje się folklorem, tylko nadaje nowy ton starym brzmieniom. ROSALÍA zrobiła to z flamenco. El Mal Querer to krążek przepełniony energią i przeróżnymi kombinacjami instrumentarium. Rozpoczynając od chyba najbardziej uwielbianego, mocnego MALAMENTE, a kończąc na spokojnym A NINGUN HOMBRE, hiszpańska wokalistka przedstawia nam całą gamę swoich spojrzeń na flamenco. Płyta, o której w Polsce było dość cicho, a którą zdecydowanie warto poznać.\n2. U.S. Girls – In a Poem Unlimited\nU.S. Girls to trwający od 10 lat samodzielny projekty amerykańskiej wokalistki i producentki, Meghan Remy. Pod tym pseudonimem wydała ona już 7 albumów. Żaden nie miał jednak aż takiego przebicia, jak In a Poem Unlimited. Od M.A.H. - hymnu przeciwko gloryfikacji prezydentury Baracka Obamy w aranżacji w klimatach disco po dość spokojniejszą, pochylającą się nad miejscem człowieka w świecie pełnym mediów, polityki i kłamstw, Rosebud – nowy krążek U.S. Girls to wreszcie skondensowanie wszystkiego, co artystka chciała do tej pory przekazać swoim projektem. Poza tym – czuć ten vibe Sandry Cretu.\nAlbum, który oczarował mnie w tym roku najbardziej. Zresztą Janelle Monáe już nie pierwszy raz pokazała mi, że bardzo dobrze rozumiemy się muzycznie. Bardzo dobrze słychać tu inspiracje Princem – nie tylko jego muzyką, ale w ogóle jego osobą. Zresztą artysta przyłożył jeszcze za życia rękę do najlepszego kawałka z Dirty Computer, czyli Make Me Feel. Tekstowo, Monáe mierzy się tutaj ze swoją kobiecością, seksualnością, marzeniami i słabościami. Trudno będzie jej przebić ten krążek, bo nie ma tu ani jednej fałszywej nuty, a poza solowymi cudeńkami są też tutaj świetne kolaboracje z Zoë Kravitz, Pharellem Williamsem, Brianem Wilsonem i Grimes.\nA jakie nowości leciały u Was w 2018 roku?\nNie lubię o sobie pisać.\nOglądam książki, słucham filmów\ni czytam muzykę.\nPiszę o popkulturze na blogu\nMuzyką zajmuję się również zawodowo.\nKocham wszystko, co stare i rewolucyjne.\nMyślałam, że “The House That Jack Built” to będzie JEDYNIE taka tona mułu zapewniająca von Triera o tym, jaki to jest niesamowity. Mus...\nTo jest prawdziwy Freddie? Czy to tylko fantazja? - "Bohemian Rhapsody" (2018)\nBiografie są już nudne. I nie chodzi o to, że same filmy są nudne. Nie – po prostu nudzi mnie oglądanie historii kolejnej osobowości ...\nPodsumowanie 2018 roku zaczynamy od najlepszych albumów. Na samym początku chciałabym jednak zaznaczyć, że to jest moje subiekt...\nZawsze się jest trochę w bagnie - "Rojst" (2018)\nUwielbiam ten tradycyjny szok, kiedy wychodzi jakiś polski serial i nie dość, że wygląda dobrze, to zbiera jeszcze świetne recen...\nBiegnij, siostro, biegnij! - "Zakonnica" (2018)\nMusicie wiedzieć, że uniwersum „Conjuring” ma w moim sercu specjalne miejsce. Choć są to horrory przepełnione tanimi jumpescare'...\nMOJE TOP 60 PIOSENEK QUEEN [CZĘŚĆ I: 60-31]\nQueen wielkim zespołem był, jest i będzie – to nie ulega wątpliwościom. Po zobaczeniu “Bohemian Rhapsody Singera” (tak, ten cudzysłów...\nNieostry obraz małej Ameryki - "Ostre przedmioty" (2018)\nNie pierwszy raz ktoś bierze się za ekranizowanie książki Gillian Flynn. Mieliśmy już okazję zobaczyć całkiem niezły "Mroczny ...\nMOJE TOP 60 PIOSENEK QUEEN [CZĘŚĆ II: 30-1]\nI CZĘŚĆ JEST TUTAJ Przypominam tylko o playliście i lecimy dalej:\nGdzieś w kabinie Neila Armstronga - między Ziemią a Niebem - "Pierwszy człowiek" (2018)\nDamien Chazelle wyrósł po “Whiplash” i “La La Landzie” na jednego z najzdolniejszych reżyserów młodego pokolenia. Jako wielbicielka o...\nZjedz Snickersa, Lars! - "Dom, który zbudował Jack...\nOscary (nie) dla każdego - O nominacjach do Oscaró...\nCopyright © 2014 Palma kulturalna - blog absolutnie kulturalny , Blogger


W obecnej rzeczywistości coraz częściej słyszymy o tym, że rynek wymaga właściwie od przedstawiciela każdej profesji tego, aby stale rozwijał swoje kompetencje. Taka reguła dotyczy właściwie już wszystkich osób, które chcą utrzymać się na rynku. Poniekąd wynika to oczywiście z faktu, iż wszyscy stajemy się coraz bardziej wymagający co do jakości otrzymywanych produktów czy też usług. Nie inaczej\nPoligrafia na szybko i na tematPrawo - S.O.SReklamy mobilne i zewnętrzneKrótki przewodnik po akcesoriach dla dzieciCiężkie prace wymagają ciężkiego sprzętuPo prostu o gotowaniuNa pewno nie wiesz jak lepiej drukować. Wystarczy, że przeczytasz ten wpisW centrum zaproszeń ślubnychKolorowa poligrafia. O drukowaniu i nie tylkoDlaczego czystość jest ważna?Kilka ciekawostek dotyczących ogrzewaniaSztukateria - siła detaluWypożyczyć podnośniki? Nie?Awaria w aucie - jedziemy do warsztatuShocking profession - electriciansWitamina k2 i inne minerały w treninguGdzie pójść na kurs elektryka?O wartości mieszkań i domów11 Największych Błędów Na Drodze Aby zobaczyć pokaz tańca Warszawa, Które Szybko Zniszczą Twój Plan.Obsługa muzyczna imprez - krótko o zawodzie DJ'aJak można znaleźć psychologa?Organizacja eventów to nie taka prosta sprawaDobry lokal na wyjścieUczciwość mechaników samochodowychNo smoke from exhaust pipeHale namiotoweMasohizm nasz codzienny?Ogólnie o panelach fotowoltaicznychWybieraj DJ'a świadomie. Jak?Projektowanie stron Rybnik


Przebudzenie STWURa – STWUR\nAutor: Michał Burdukiewicz 09-09-2017 Tweetuj Polub +1\nPo przerwie wakacyjnej STWUR powraca w większym składzie, z lepszymi pomysłami i z jeszcze większym zapałem do dzielenia się naszą pasją, jaką jest analiza danych w R.\nSTWUR od początku miał się różnić od większości znanych nam grup entuzjastów R i innych języków programowania. Prelekcje i referaty niewątpliwie mają swój urok, ale cel STWURa od początku był zupełnie inny. Nasze spotkania od razu przyjęły formę warsztatową, gdzie podczas krótkiej, ale bardzo treściwej prelekcji uczestnicy uczyli się przydatnej techniki lub poznawali zestaw powiązanych ze sobą funkcji. Następnie wspólnie ćwiczyliśmy nowe opanowane umiejętności, aby je utrwalić i wyćwiczyć.\nDoświadczenia z siedmiu dotychczas zorganizowanych STWURów (i kilku mniejszych STWURków) pozwoliły nam opracować nową, lepszą formułę naszych spotkań. Już w październiku STWUR rozpoczyna spotkania z serii eRementarz. Podczas dłuższych, kilkugodzinnych spotkań organizowanych w soboty, będzie czas na dokładniejsze zapoznanie się z podstawami R. Co więcej, każdy uczestnik już w kilka od rozpoczęcia warsztatów będzie mógł stworzyć wizualizację danych lub przeprowadzić ich analizę, bez trudności związanych z konfiguracją R. Niebawem na naszej stronie pojawi się więcej informacji o eRementarzu, włącznie z planem warsztatów, ich datą i miejscem, gdzie się odbędą.\nBardziej doświadczonych użytkowników R z pewnością zachęci możliwość spotkania z twórcami znanych pakietów eRowych. Ponieważ wiemy doskonale, że nie wszystkie STWURy są z Wrocławia, spotkania te będą streamowane na żywo, a my postaramy się ułatwić interakcję wirtualnych uczestników z prelegentem.\nMamy nadzieję, że tak jak my nie możecie się doczekać kolejnych spotkań STWURa. Do zobaczenia!\nNasze spotkania wspiera Kruk SA.


PASOWANIE NA PRZEDSZKOLAKA – 14.10.2019r. – Witamy w Przedszkolu Nr 50\nPASOWANIE NA PRZEDSZKOLAKA – 14.10.2019r.\n23 października 2019 18 października 2019\n14 października 2019 roku był szczególnym dniem dla najmłodszych przedszkolaków z grupy Żabek i Pszczółek, ale także dla wszystkich przedszkolaków. W tym dniu odbyło się bowiem uroczyste PASOWANIE NA PRZEDSZKOLAKA.\nMaluszki od samego rana przygotowywały się do niego z pomocą nauczycielek grupowych i rodziców – Pszczółki były ubrane w ubranka w kolorze – żółtym, a Żabki w kolorze zielonym, jak to żabki.\nOdświętnie ubrane, przyozdobione kolorowymi opaskami na główkach spotkały się w sali ruchowej ze swoimi koleżankami i kolegami z przedszkola. Dzieci ze starszych grup nagrodziły maluszki gromkimi brawami, zwłaszcza za zabawy które w rytm muzyki i nowo poznanych piosenek wykonały na środku sali ruchowej.\nZanim dzieci zostały oficjalnie przyjęte do społeczności przedszkolnej musiały wykonać kilka zadań, jakie każdy przedszkolak robi każdego dnia w czasie codziennych zajęć grupowych. Zadania, jakie robiły dzieci z grup Żabek i Pszczółek nie były trudne, a do ich wykonania z pomocą pospieszyły „starszaki” ze wszystkich pozostałych grup. Maluszki przekonały się, że w trudnych sprawach mogą liczyć na wsparcie starszych kolegów.\nPo wykonaniu zadań w obecności całej społeczności przedszkolnej dzieci z grupy – Żabek i Pszczółek złożyły przyrzeczenie i zostały pasowane na PRZEDSZKOLAKA przez Panią Dyrektor. Dzieci dostały upominki i dyplomy, a następnie z piosenką na ustach udały się do swoich sal.\nNa uwagę zasługuje fakt, że mimo wielu emocji żaden maluszek nie uronił ani jednej łezki. BRAWO 🙂\n„Legenda o warszawskiej Syrence” – Teatr Cieni Sawa


Wojna na Ukrainie. Siergiej Ławrow wytyka błędy NATO - Money.pl\nStrona głównaPrawoWiadomościWojna na Ukrainie. Siergiej Ławrow wytyka błędy NATO\nWojna na Ukrainie. Siergiej Ławrow wytyka błędy NATO\n- Jesteśmy przekonani (...) o tym, że niepohamowane i bezustanne rozszerzanie NATO jest błędem - powiedział szef MSZ Rosji.\nMinister spraw zagranicznych Rosji oświadczył, że błędem jest jego bezustanna ekspansja. Podkreślił, że neutralny status Ukrainy jest sprawą kluczową dla jej własnych interesów narodowych.\n_ - Jesteśmy przekonani (...) o tym, że niepohamowane i bezustanne rozszerzanie NATO jest błędem, naruszającym stabilność Europy _ - powiedział Ławrow na konferencji prasowej ze swym węgierskim odpowiednikiem Peterem Szijjarto, który jest w Moskwie z wizytą.\nNawiązując do Ukrainy, Ławrow oświadczył, że rezygnacja Kijowa z neutralności byłaby _ kursem na rozwiązanie siłowe _ w Donbasie. Przedstawiciele władz w Kijowie, którzy opowiadają się za rezygnacją (kraju) z neutralności, robią to w celu rozwiązania siłą konfliktu na południu i wschodzie Ukrainy - powiedział szef rosyjskiej dyplomacji po rozmowach z ministrem spraw zagranicznych Węgier.\n_ - Działacze w obecnym kierownictwie ukraińskim, którzy występują o rezygnację z neutralności, w większości nie ukrywają, że jest im to niezbędne po to, by rozwiązać problem wschodu i południa drogą siłową i w dalszym ciągu walczyć, jak mówią, z Rosją jako głównym przeciwnikiem _ - oświadczył Ławrow na konferencji prasowej z Szijjarto.\nZdaniem Ławrowa _ radykalni nacjonaliści w Kijowie powzięli zamiar wykorzenienia wszystkiego, co rosyjskie w ukraińskiej historii, wszystkich wartości, które Rosjanie na Ukrainie wyznawali od niepamiętnych czasów _.\nŁawrow powiedział też, że gdy znikła organizacja Układu Warszawskiego (rozwiązana w r. 1991, utworzona w r. 1955 z inicjatywy ZSRR i kontrolowana przez Moskwę organizacja o charakterze politycznym i militarnym - PAP), można było OBWE uczynić ucieleśnieniem idei wspólnego bezpieczeństwa, lecz NATO wybrało inną drogę - rozszerzenia na wschód.\nPo rozmowach z węgierskim ministrem szef rosyjskiej dyplomacji pochwalił Budapeszt, mówiąc, że od pierwszych dni członkostwa w Unii Europejskiej i w NATO Węgry zachowywały się odpowiedzialnie i nigdy - w odróżnieniu od innych państw, niewymienionych przez Ławrowa - nie próbowały wykorzystywać udziału w tych organizacjach do narzucania im _ zideologizowanego i rusofobicznego _ podejścia.\nMerkel chce przycisnąć Putina ws. Ukrainy _ Naruszanie integralności Ukrainy jest niepokojące. Porozumienie z Mińska nie jest przestrzegane _.


nimesil skutki uboczne, ulotka\nPoznaj ulotkę nimesil skutki uboczne\nNa tej stronie poznasz ulotkę leku Nimesil skutki uboczne.\nDowiesz się przed zakupem wielu ciekawych i nieznanych dla Ciebie informacji o Nimesil skutki uboczne i sprawdzisz czy lek spełnia twoje oczekiwania.\nUlotka o Nimesil skutki uboczne\nOpinie o nimesil skutki uboczne (13)\nczy choroba nowotworowa jest przeciwwskazaniem do stosowania nimesilu chodzi o silne nocne skurcze nóg\nczy choroba nowotworowa może być przeciwwskazaniem do stosowania nemesilu\n21 lipca 2016 o 07:37\n15 marca 2016 o 18:06\n6 marca 2016 o 22:19\n30 listopada 2015 o 16:09\npewna osoba napisał(a):\nOd dłuższego czasu przyjmowałam w razie bólów kręgosłupa, niestety ostatnio po przyjęciu jak zwykle zawiesiny nie popiłam wodą i w jamie ustnej pozostało trochę. Następnego dnia pojawił się pęcherz obok języka, nie kojarząc, że to w wyniku leku, zażyłam jeszcze dwukrotnie (1x dziennie), popijając zawiesinę wodą.Teraz mam zapalenie błony śluzowej jamy ustnej okolic języka, a miejsce po pęcherzu nie chce się zagoić….\nA jak było u Ciebie? Napisz swoją opinię o nimesil skutki uboczne. Anuluj pisanie odpowiedzi\nPoprzedni wpisneurotop przeciwskazaniaNastępny wpisnimesil przeciwskazania


Sobolewski: Będą konsekwencje dla posłów, którzy złamali dyscyplinę - Polityka - rp.pl\nAktualizacja: 05.05.2021, 09:00\nW środę Sejm przegłosował ustawę o ratyfikacji decyzji Rady (UE, Euratom) 2020/2053 z 14 grudnia 2020 r. w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej czyli ratyfikację tzw. unijnego Funduszu Odbudowy. Projekt poparło 290 posłów, 33 było przeciw (m.in. członkowie koalicyjnej Solidarnej Polski) a 133 wstrzymało się od głosu.\n- Cieszyć się powinna Polska z tego, co się wczoraj stało w Sejmie - skomentował w RMF FM przewodniczący Komitetu Wykonawczego Prawa i Sprawiedliwości.\nGowin po głosowaniu ws. Funduszu Odbudowy: Pluralizm siłą Zjednoczonej Prawicy\n- Wynik imponujący, tak że mówiąc żartem można się było zastanawiać w pewnym momencie, czy nie dorzucić czegoś do zmiany konstytucji, bo taka większość się kreowała w pewnym momencie, ale cieszymy się z tego, że część klubów parlamentarnych się zreflektowała, mówię tu o PSL, i zagłosowała za pieniędzmi, które są potrzebne naszym samorządom, Polakom - mówił Krzysztof Sobolewski.\nChoć w klubie obowiązywała dyscyplina, przeciw ratyfikacji głosowało m.in. 20 członków klubu PiS, głównie z Solidarnej Polski Zbigniewa Ziobry. Jakie konsekwencje czekają posłów klubu PiS, którzy nie poparli ratyfikacji?\n- To decyzja szefa klubu i rzecznika dyscypliny w klubie Prawo i Sprawiedliwość - powiedział Sobolewski.\n- Na pewno będą takowe konsekwencje i to mogę zapewnić; krótkoterminowe i długoterminowe - zadeklarował.\nSzef Komitetu Wykonawczego PiS nie ujawnił, co ma na myśli.\nCzy posłowie Solidarnej Polski nie znajdą się już na listach wyborczych PiS-u? - Tego nie powiedziałem. Liczymy na to, że w 2023 r. blok Zjednoczonej Prawicy będzie szedł na jednej liście i tego się trzymamy - odparł Krzysztof Sobolewski.