Szczecin Open po raz 11.\nJeden z najważniejszych turniejów w polskim kalendarzu golfowym rozpocznie się już w czwartek. Jak zwykle zgromadzi wielu znakomitych zawodników. Wśród nich znajdzie się Michael Jonzon, obrońca mistrzowskiego tytułu. W zeszłym roku Szwed wygrał na Szczecin Open drugi raz z rzędu.\nPo raz pierwszy Szczecin Open rozegrano w 1998 roku na polu Amber Baltic GC (później w Binowo Park GC). Początki były skromne – w rozrywkach udział tylko 35 graczy, w tym trzech zawodowców. Kolejnymi zwycięzcami turnieju byli między innymi Paweł Gwarda, Sławomir Piński, Piotr Dąbrowicki (wówczas junior), Mike O’Brien, James Bray , Dale Harris i Fredrik Mansson. Przez te wszystkie lata rozgrywki się sprofesjonalizowały, zmienił się format turnieju, a na polu w Binowie zaczęli pojawiać się zawodnicy grający na bardzo wysokim poziomie. W 2003 i 2004 rozgrywki miały rangę Polish Open. Następne lata przyniosły dalszy rozwój turnieju – w 2005 roku pula nagród wzrosła do 80.000 zł, a w roku 2006 do 120.000 zł, nadając turniejowi rangę wyższą niż turnieje z cyklu EPD Tour. Obecnie Szczecin Open to jeden z największych turniejów w Polsce. W tym roku pula nagród wynosi 80.000 zł.\nZarówno w 2006 jak i w 2007 roku triumfatorem rozgrywek był Szwed Michale Jonzon. Sięgając po pierwszy tytuł pokonał Marcina Stelmasiaka, broniąc go rok temu okazał się lepszy od Petera Bronsona.\nOd 2002 roku w rozgrywkach, na takich samych zasadach jak profesjonaliści, biorą udział amatorzy. Limit HCP dla nich wynosi 12. W poprzednich latach świetnie radził sobie Max Sałuda, obecnie zawodowiec, oraz wspomniany Piotr Dąbrowiecki. I tym razem w turnieju wezmą udział amatorzy, m.in. tegoroczny Mistrz Polski Juniorów Robin Kokociński.\nPoza udziałem w trzydniowym turnieju amatorzy mają okazję zagrać również w przewidzianym na środę Pro-Amie, gdzie zmierzą się zespoły złożone z 1 zawodowca i 3 amatorów.\nCzy Michael Jonzon zwycięży trzeci raz z rzędu? Szwed jest w bardzo dobrej dyspozycji. Na niedawno rozgrywanym turnieju z cyklu European Tour Quinn Insurance British Masters zajął wysokie 10. miejsce, pokonując wielu utytułowanych rywali.\nByć może jednak któryś z naszych zawodowców przerwie jego dobrą passę? Na polu Binowo Park Golf Club taką szansę będą mieli między innymi Peter Bronson, Marcin Stelmasiak, Marek Bednarczyk, Mike’a O’Brien czy Jakub Ossowski. W walce o tytuł zobaczymy również wielu zawodników zza granicy, m.in. Anglika Granta Jacksona, który popisał się dobrą grą na Polish Open w lipcu tego roku.\nŹródło – http://www.szczecinopen.com/


Hurtownia artykułów spożywczych, przypraw Warszawa, Sambal - FATIC\nHurtownia artykułów spożywczych FATIC\nWitamy w sklepie internetowym firmy FATIC – Bogdan Drabik. Jesteśmy hurtownią artykułów spożywczych i proponujemy przede wszystkim produkty spożywcze dla szeroko pojętej gastronomii. Mogą u nas robić zakupy także klienci indywidualni. Oferujemy darmową dostawę na terenie Warszawy, przy zakupie za minimum 150 złotych. Szczególnie polecamy Państwu nasze produkty, jakimi są przyprawy, posypki, pomidory suszone oraz sosy.\nDziałając w oparciu o najwyższe standardy jakości, zarówno przy selekcji tego, co oferujemy, jak i przy bezpośredniej bądź wysyłkowej sprzedaży, zapraszamy wszystkich tych z Państwa, którzy poszukują przypraw, posypek, pomidorów suszonych oraz sosów, jakie spełnią kryteria ich wymagających Klientów. Działamy głównie jako hurtownia dla szeroko pojętej gastronomii – u nas znajdziecie Państwo z pewnością to, czego poszukujecie, aby dodać smaku serwowanym potrawom.\nW asortymencie naszej hurtowni z Warszawy znajdziecie Państwo różne sosy, w tym Verse Sambal m.in. od firmy WENDJOE B.V., będącej jednym z najpopularniejszych i zdecydowanie największych holenderskich producentów tego produktu. Dostarczamy go zarówno w wersjach light, hot, jak i premium. Zapraszamy do skorzystania z oferty.\nAby zobaczyć więcej produktów wybierz kategorię z menu na górze strony\nPrawie 100 produktów - znajdziecie na pewno Państwo to, czego szukacie. W kategorii Przyprawy są propozycje, które poprawią smak potraw, wydobędą go i zaskoczą podniebienia Klientów. Dostępne w dużych opakowaniach, sprawdzą się przede wszystkim dla gastronomii, w tym restauracji.\nCebula prażona, panierka do kurczaka, wiórki kokosowe czy słonecznik łuskany - to tylko niektóre z propozycji, jakie mamy dla Państwa w dziale Posypki. Niezmiennie najwyższej jakości produkty dla gastronomii, w tym rozmaitych restauracji, znajdziecie Państwo właśnie tutaj.\nKilka różnych wariantów Pomidorów suszonych, dla gastronomii, w tym rozmaitych restauracji, znajduje się właśnie w tej kategorii. Mamy dostępne także niesuszone, w słoiku. Zapraszamy tych z Państwa, którzy mają świadomość, jak pyszne i zaskakujące są dla podniebienia.\nOd tradycyjnych ketchupów i majonezów, przez warianty wyjątkowo ostre, po oryginalne sosy Sambal – zapraszamy do zakupów w tej kategorii wszystkich, którzy cenią nad wyraz wysoką jakość serwowanych potraw, w tym przede wszystkim właścicieli zaopatrujących swoje restauracje.


Gmina Tarnów na ferie – Zbylitowska.pl – informacje lokalne\n19 stycznia 2016 admin\tbrak komentarzy Zobaczyło: 922\nOd poniedziałku, 18 stycznia w gminie Tarnów jak i w całej Małopolsce rozpoczęły się ferie zimowe. Najmłodszych mieszkańców naszej gminy zapraszamy do Domów Ludowych w Błoniu, Nowodworzu oraz Zbylitowskiej Górze, które pozostają do dyspozycji najmłodszych mieszkańców naszej gminy.\nDom Ludowy w Zbylitowskiej Górze czynny jest we wtorki, środy oraz piątki, natomiast Domy Ludowe w Błoniu i Nowodworzu codziennie od poniedziałku do piątku. Działają w nich kafejki internetowe, jest również możliwość zorganizowania zajęć m.in. artystycznych. Zapraszamy więc wszystkie grupy, które wyrażają chęć zorganizowania dla nich zajęć do zgłaszania swoich pomysłów jak i inicjatyw. Domy Ludowe pozostają otwarte na ferie.\nW swoje progi zaprasza również hala widowiskowo – sportowa w Koszycach Wielkich. Co prawda zainteresowanie spędzaniem ferii na sportowo jest ogromne, są jednak jeszcze wolne terminy dla grup chętnych zagrać w „nogę”, „kosza” czy „siatkę”.\nZ kolei Wola Rzędzińska zaprasza wszystkich amatorów pływania na basen przy Zespole Szkół Publicznych. Przez cały okres ferii jest on czynny w godzinach 9.00 – 14.00. Co więcej, dla wszystkich uczniów i studentów z gminy Tarnów jest on za darmo!\nWszystkim uczniom życzymy udanych ferii zimowych!


META X Tarnogórskiego Integracyjnego Rajdu Rowerowego Osób Niepełnosprawnych znów w Kaletach. Zapraszamy na piknik do Ichtioparku!\n31 sierpnia 2019 r. odbędzie się X Tarnogórski Integracyjny Rajd Osób Niepełnosprawnych, którego gospodarzem będzie w tym roku Miasto Kalety. Początek rajdu o godz. 8.45 na rynku w Tarnowskich Górach skąd rowerzyści wyjadą do kaletańskiego Ichtioparku. Przypomnijmy, iż Miasto Kalety jest już ósmy rok z rzędu partnerem tego wydarzenia, a w 2012 roku meta Integracyjnego Rajdu Rowerowego Osób Niepełnosprawnych mieściła się również w Kaletach. Zapisy u komandora rajdu p. Marka Breguły pod nr tel. 507 052 462. Szczegóły na plakacie.\nImpreza ma charakter otwarty – serdecznie zapraszamy na piknik do Ichtioparku mieszkańców naszego miasta!\nPunkt konsultacyjny Programu Czyste Powietrze od września w siedzibie Urzędu Miejskiego w Kaletach\nNa podstawie zawartego porozumienia, jakie w lipcu br. w imieniu Miasta Kalety podpisał Burmistrz Klaudiusz Kandzia z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach, od 2 września 2019 r. w siedzibie Urzędu Miejskiego w Kaletach uruchomiony zostanie punkt konsultacyjny do obsługi rządowego Programu Czyste Powietrze. Mieszkańcy Kalet zainteresowani uczestnictwem w programie i ubieganiem się o dotację m.in. na wymianę źródła ciepła, czy termomodernizację swoich budynków jednorodzinnych, będą mogli skorzystać z doradztwa przeszkolonego przez WFOŚiGW pracownika i pomocy przy przygotowaniu wniosku pod kątem spełnienia wymagań określonych w Programie. Osobą obsługującą punkt konsultacyjny będzie Pan Przemysław Kocot, a sam punkt zlokalizowany zostanie na I piętrze budynku Urzędu Miejskiego w pokoju nr 11.\nInformujemy, że w dniu 31 sierpnia 2019 roku (sobota), Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych, mieszczący się przy ul. Ks. Drozdka 30 w Kaletach, będzie nieczynny.\nGwarek o porozumieniu Miasta Kalety z WFOŚiGW w Katowcach dot. programu Czyste Powietrze\nZapraszamy do zapoznania się z artykułem pt. "Kalety podpisały porozumienie", opublikowanym na stronie internetowej Tygodnika Gwarek o porozumieniu, jakie w imieniu Miasta Kalety podpisał burmistrz Klaudiusz Kandzia z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach o współpracy w obsłudze programu “Czyste Powietrze”. Artykuł ukaże się również w GWARKU 32/2019 z 13.08.2019 r.\nJak informuje Powiatowy Urząd Pracy w Tarnowskich Górach stopa bezrobocia na dzień 30.06.2019 roku przedstawiała się następująco:\n– Powiat Tarnogórski 4,9 %;\n– Województwo Śląskie 3,9 %;\n– Kraj 5,3 %.\nW gminie Kalety, wg stanu na dzień 31.07.2019 r. było 225 bezrobotnych, w tym 154 kobiety. 37 osób uprawnionych do pobierania zasiłku dla bezrobotnych, w tym 24 kobiety.\nOgłoszenie o zamówieniu na budowę oświetlenia iluminacyjnego Publicznego Gimnazjum im. Pawła Rogowskiego w Kaletach\nBurmistrz Miasta Kalety ogłosił postępowanie przetargowe na realizację inwestycji pn. “Budowa oświetlenia iluminacyjnego Publicznego Gimnazjum im. Pawła Rogowskiego w Kaletach”. Oświetlenie podkreśli walory tego zabytkowego budynku, który z udziałem milionowej dotacji Unii Europejskiej poddany został gruntownemu remontowi wraz z jego termomodernizacją. Termin składania ofert upływa 28 sierpnia 2019 r., godzina: 11.00. Otwarcie ofert odbędzie się w siedzibie Urzędu Miejskiego w Kaletach. Termin wykonania zamówienia określony został na 4 grudnia 2019 r.\nZapraszamy na trening do Runmageddonu Silesia\nW niedzielę, 18 sierpnia 2019 r., na Torze Przeszkód Art Beauty Kalety przy ul. Paderewskiego 8, odbędzie się oficjalny trening do Runmageddonu Silesia. Organizatorzy zapewniają moc atrakcji, dużą dawkę sportu i dobrej zabawy. Poza treningami na torze będą też dmuchańce, fotobudka, lody oraz grill – idealnie dla zorganizowania niedzielnego wypoczynku wraz z rodzinami. Start godzina 11.00. Serdecznie zapraszamy!\nW Kaletach powstała pasieka edukacyjna\nZachęcamy do zapoznania się z artykułem pt. "W Kaletach powstała pasieka edukacyjna", jaki zamieszczony został na łamach witryny internetowej www.gwarek.com.pl. Jest to materiał na temat najnowszej atrakcji turystycznej jaka powstała na terenie kaletańskiego Ichtioparku.\n„Miotkowski Rynek” nabiera kształtów\nOd czerwca br. trwają prace związane z realizacją inwestycji pn: „Budowa parkingu w Kaletach Miotku wraz z infrastrukturą – etap I”. Zakres prac obejmuje pierwszą część rewitalizacji zdegradowanej przestrzeni publicznej w obrębie Kościoła. Inwestycja zakłada utwardzenie terenu z kostki brukowej wraz z wyznaczeniem miejsc postojowych, odwodnienie przedmiotowego terenu oraz wykonanie oświetlenia w technologii LED. Całość zostanie uzupełniona elementami małej architektury tj. ławki, stojaki na rowery, kosze na śmieci oraz zostaną dokonane nasady kwiatowe.


Steven Wilson - 10 ciekawostek z życia artysty, który w pełni… - Cooltura24 - Polish News Website, Wiadomości Wielka Brytania, Informacje, BREXIT\nSteven Wilson - 10 ciekawostek z życia artysty, który w pełni…\nSteven Wilson - 10 ciekawostek z życia artysty, który w pełni poświęcił się muzyce\n1. Steven Wilson podczas swoich solowych występów najczęściej prezentuje utwory z płyty "Hand. Cannot. Erase".\n2. 1 grudnia 2017 roku swoją premierę miał soundtrack "Last Day Of June" dedykowany grze na platformę PS4 i Windowsa. Pretekstem do stworzenia gry był utwór "Drive Home" oraz stworzony do niego teledysk, pochodzący z wydanego w 2011 roku albumu Stevena Wilsona "The Raven That Refused to Sing (And Other Stories)".\n3. Pięć piosenek z "To The Bone" osiągnęło już ponad milion odtworzeń na Spotify, a w przypadku "Pariah" liczba ta przekroczyła już 2 miliony.\n7. Sam muzyk twierdzi, że nie ma czegoś takiego, jak "nowa muzyka", jest tylko osobowość. Sam nie lubi, gdy jego twórczość określa się jako "progresywny rock". Twierdzi, że ten termin wprowadza w błąd.\n9. Artysta w swojej karierze powołał do życia m.in.: No-Man, I.E.M., Blackfield oraz Porcupine Tree. Jak sam mówi nie ma jednak szans na powrót "Drzewa Jeżozwierza".


Home | Blog | Firanki do salonu\nSpawanie jest sztuką dosyć trudną, jeśli niemniej jednak przyłożymy się do takiego zadania jesteśmy w stanie nauczyć się spawać, jesteśmy w stanie zaznajomić tajniki takiej czynności. Jeśli ktoś z nas przenigdy nie miał do czynienia ze spawaniem, przenigdy tego nie robił zadanie to ma prawo mu się wydać w zasadzie kłopotliwe. I faktycznie na początku tak właśnie jest. Powinniśmy nabrać wprawy, wiedzy i doświadczenia. A to związane jest z od czasu do czasu. Powinniśmy dać sobie taki czas, ćwiczyć, kształcić się w spawaniu. Zalążki zawsze bywają kłopotliwe niemniej jednak z w pewnych sytuacjach opanujemy trudną sztukę spawania. Będziemy spawać solidnie oraz szczegółowo i będziemy pewni tego, że to jak spawamy jest słuszną i trwałą techniką. A technik spawania jest niesłychanie wiele – rekomendujemy Usługi Spawalnicze HMM Steel. Spawacze mają swoje ukochane techniki, które ochoczo są przez nich używane. Dużo zależy od materiału, od metalu, jaki ma być spawany. Inaczej wygląda spawanie aluminium a kompletnie inaczej cynę czy miedź. Należałoby wiedzieć, jakie metale wolno spawać. Są bowiem oraz takie przestrzenie, jakich nie da się spawać.\nźródło: Przegląd anime z sezonu zima 2016/2017


Grudnióweczki 2015 - czyli ostatnie dwupaczki tego roku :-) - strona 575 - Przedszkolaki - Forum\nStrona 575 z 1317\nA dzis mialam spine z mezem. Ogolnie baaardzo mi pomaga, nawet ostatnio w nocy wstaje i stara sie zrobic wszystko tak, zebym sie nie obudzila. Tyle, ze przypomnialam mu, ze oprocz dziecka ma tez kobiete. Siedze calymi dniami z mala, czekam do nocy az wroci z pracy i to tyle co sie widzimy. Potrzebuje tez zeby czasem mnie przytulil, poswiecil mi chociaz te pare minut jak mala spi. Wiem ze jest zmeczony, ale przeciez ja tez nie odpoczywam. W dodatku nie poprawia mojego samopoczucia fakt, ze wygladam slabo.. przyznal mi racje, przeprosil, powiedzial ze bardzo kocha i zrobi wszystko zeby to zmienic. Mam nadzieje, ze dotrzyma slowa. Niedlugo bedzie mial wiecej wolnego to moze jakos bedziemy mogli poswiecic sobie troche wiecej czasu\nDziękuję wszystkim za odpowiedzi! Wiedziałam że na was zawsze mogę liczyć:)\nCosmicgirl - tak kupiliśmy poduchę. Zosia nie jest jej zwolenniczką ale walczymy dzielnie. Po miesiącu powinna być poprawa. Poza tym musimy dużo leżeć na brzuchu i kierować uwagę w drugą stronę żeby kręczu szyi nie dostała - to zalecenie fizjoterapeutki.\nDziś byliśmy na szczepieniu 6 w 1 plus rotawirusy. Na szczęście tu jest wszystko za darmo. Zocha była bardzo dzielna.\nOd samego początku córka śpi ze mną w łóżku. Mąż przychodzi do nas jak ma pracę na popołudniu i w weekendy. Uważam że to jest dobre rozwiązanie bo mała potrzebuje jeszcze mojej bliskości (albo ja jej:)). Będziemy odzwyczajać od 3 miesiąca kiedy będzie przesyłać całe noce.\nDziewczyny był seks. Hmmm a raczej męczarnia. Czułam jakby mnie rozrywało od środka. Baaardzo nieprzyjemne uczucie. Za drugim razem to samo. Musimy wypróbować nawilżacze bo cierpię za każdym razem. Mam nadzieję że niedługo to się rozejdzie. Ale z tego co czytałam może to potrwać miesiące. Też tak macie?\nKalinka no ja juz wspominalam, ze probowalismy, ale okrooopnie szczypalo. Stwierdzilam, ze odczekamy do konca 6 tygodni. I mysle, ze niedlugo sprobujemy znow, ale z tym Feminolem, który poleciły dziewczyny :-)\nA zapomniałam. Zośka miała problemy z brzuszkiem robiła raz na kilka dni wodnik te kupy. Była bardzo niespokojna. Od wczoraj podaję jej mleko bez laktozy. I wiecie co? Dzisiaj rano zrobiła prawie normalną kupę! Lekarz powiedział że mam na zmianę podawać swoje mleko i bez laktozy. Może jelita zaczną w końcu normalnie pracować.\nkalinkato daj znać po miesiącu czy coś się ruszyło z ta poducha bo ciekawa jestem.a kto Ci powiedział że jak skończy 3miesiące to będzie przesypiac całe noce?hehe ten kto Ci to powiedział to Cię oszukał.nie ma na to szans.chyba że myślisz 6godzin z rządu to jako całą noc.\nja przez te zasrane choroby nie mogę nawet się poseksic bo ledwo żyje.Ale planuje w nas tyg wyjąć cewnik i mama nadzieję że grupa też już przejdzie to będzie można podziakac bo mąż już nie może się doczekać:)\npytam o ćwiczenia, bo czytalam ze nie nalezy zaczynać zbyt szybko po porodzie, mysle jednak ze trzeba się zmobilizowac i ruszyć dupke\nWłaśnie dlatego ja jeszcze nie pozwalam na bliższe zbliżenie, boje sie ze Bedzie nieprzyjemnie albo ze cos sie porozrywa xd\nMoja mała też jest nie spokojna, najlepiej jest ją nosić jak do odbicia to wtedy jest super. Możlie że to skok rozwojowy cztałam ze występuje międz 7 a 9 tyg.\nNasz pierwszy raz "po" tez nie był wspaniały.. Nawet nie dotrwalam do końca bo strasznie bolało...ale tez od początku psychicznie sie nastawiłam ze bedzie bolało i tak wlasnie było:/ za drugim razem postanowiłam wrzucić na luz i nie nadstawiać sie zle i nie było najgorzej a za trzecim razem było juz całkiem dobrze ale tak jak dziewczyny polecam jakis żel nawilżający :)\nJa myślałam że te problemy z suchościa sa po porodach sn, wczoraj jak byłam u gin i wkładała wiernik ( tak to chyba sie nazywa) to było to strasznie nie przyjemne sama mówiła że sucha jest.\nPytanie z innej beczki w jakiej temp kąpiecie swoje maleństwa? Na samym początku kąpaliśmy wg termometra moja sie zanisiła bo była za zimna woda, jak lejemy dużo cieplejszą wodę to mała jest najszczęśliwsza na świecie. Problem jest z wyciągnięciem z wanienki zmiana temp.\nDziewczyny mam pyt z innej beczki. Jakie stosujecie butelki do karmienia/ dokarmiania. Raz po raz odciągam pokarm ale mam problem z jego podaniem. Z reg po wypiciu mała podniesiona do odbijania chlusta tym vo wypiła. Nie ukrywam ze chciała bym czasem gdzieś wyjść i wziąć pokarm żeby nie czuć się skrępowana przy znajomych i rodzinie, ale nie wiem jak małej podać żeby od razu nie zwracała.\nCo do skoku rozwojowego to nie wiem czy u małej akurat to ale od 3dmi strasznie szarpie się przy karmieniu (a pozycji nie zmieniałam)\nJa używam zwykłej butelki z Canpol babies.takiej małej szerokiej.smok 0 z najmniejszym przepływem.też mi się zdarza ściągać mleko i podawać z butelki.i choć wiadamo ze wypije szybciej niż z butli to odbeka normalnie.hmmm nie wiem czy to może być spowodowane.\nmoja też się strasznie prostuje ostatnio przy cyckach chyba mleka mniej niż przedtem bo wiadomo człowiek chory to i słabo je.ciaga ten sutek szarpie głową i prostuje nogi.jak zaczyna tak przy jednym to dostaje wtedy drugi.\nMialobyc ze wypije szybciej z butli niż z cyca.\nRomania ja polecam nie tyle same butelki co smoczki do butelek medela calma. To są specjalne które są kopią sutka tzn. leci tylko wtedy jak dziecko wytwarza podciśnienie. Tak jak przy karmieniu piersią. Poza tym nie zatraca odruchu ssącego pierś jak w przypadku innych smoczków. Są genialne. Dziecko się nie krztusi i nie ulewa.\nJa używam Lovi 0+ i też nie ma problemów ;-)\nJa tez używam Calmy jak musze podać mleko z butelki lub jak zostawiam małego z mama albo mężem. Jak juz załapie ze jest to jedzonko i zassa smoczek to fajnie sobie je, poprzednia but miałam dr Brown ale za szybko polykal i czesto sie krztusil. A jak kąpiecie dzieciaczki to po kąpieli robicie jakis masażyk? Ja robie małemu masaz shantala i puszczam mu spokojna muzykę super sie wycisza, czasem prawnie zasypia podczas masażu :)\nJa używam butelki NUK z wyprofilowanym smokiem, nie mam żadnych zarzutów.\nCo do temperatury wody 37 stopni, nie mniej, bo małemu jest zimno i chce szybko wychodzić.\nZastanawialyscie się nad zabraniem maleństw na basen?\nJa nie slyszalam o takim masazu i szczerze mowiac, nawet sie nie orientuje co to takiego. Na szczęście moje dziecko jest superspokojne, nawet po szczepieniu od razu zasnal, wcześniej oczywiście wyl wnieboglosy. Czasem pomasuje mu brzuszek dla relaksu.\nCo do spania razem. Unikam takich sytuacji. Luby i ja nie mozemy wtedy normalnie spac, ze strachu zeby nie zgniesc Maleństwa. Zazwyczaj po cycku od razu klade go do lozeczka. Jak troche popiszczy to daje smoczka i zazwyczaj zasypia. Albo cos do siebie gada. Zalezy od nastroju Księcia. Spi z nami w wyjątkowych okolicznościach. Ale to naprawde rzadko. A juz nie wyobrażam sobie sytuacji, zeby partner musial spac w salonie z powodu dziecka. No chyba ze mnie wkurwi. Wtedy sama wskazuje mu droge do drugiego lozka :P\nJa kąpię niuńkę w 38 stopniach, bo lubi posiedzieć w wodzie, a ta niestety sie wychładza. Przed kąpielą kładę ręcznik na kaloryfer, żeby był cieplutki jak będę jaśnie panią wyciągać ;) musze poczytać o tym masażu, bo ja żadnego nie wykonuję. Z innej beczki, mała zaczęła domagać sie więcej jedzenia ostatnio (dokarmiam butlą) zazwyczaj dostawała jedną butle na wieczór, a teraz woła o więcej :( próbuje ją dostawić do cyca, coś pociumka i nie chce dalej ( w ciagu dnia i w nocy cyc, tylko na wieczór butelka) czy wasze maluchy tez takie przeskoki miały z ilością jedzenia?\nMy od poczatku kapiemy mała w trochę wyższej temp niż zalecane 37 st. Jak kiedyś była niższa to nie bardzo podobała jej się kąpiel. Butelkę mam z Aventu seria Natural też ze specjalnym smokiem imitujacym pierś. Smoczek z najmniejsza dziurka. Od urodzenia użyłam jej chyba z trzy razy na samym początku jak jeszcze nie miałam dużo mleka w piersiach. Nie przypominam sobie żeby niunia się krztusila przy piciu czy też ulewala. Od tamtego czasu nie było sytuacji ze musiałam ściągać mleka dawać z butli. Z masażem miałam do czynienia na szkole rodzenia, babka pokazywała na lalce jak się gi wykonuje. Jednak jeszcze ani razu nie wykonywalam go na swojej niuni. Szczerze mówiąc dopiero jak napisałaś o tym to mi się przypomniało ze coś takiego było ;) ...\nJa zaczęłam robic mu taki masażyk od 3 tyg zycia, stopniowo zeby przyzwyczaił sie do dotyku :) Inferno mój mały tez jest w miarę spokojny i bardzo lubi kąpiele i te sprawy, robie mu taki masaz bo swietnie po nim zasypia - sam w łóżeczku - jest poprostu zrekaksowany :) a maluszki potrzebują masażu do tego masażu shantala wplatam tez ćwiczenia z bioderkami, masujemy staw skokowy, ścięgno Achillesa, kark ( po zabawach na brzuszki i dzwiganiu główki) tak profilaktycznie zeby pózniej nie było żadnych problemów, a dziecko poznając nowy świat całym swoim cialkiem napewno rozluźnia sie po całym dniu :) my w nocy malutkiego nie bierzemy do łóżka dwa razy go wzięłam nad ranem jak marudził a ja byłam zmęczona bo nie chce zeby pózniej był problem jak bd starszy z zasypianiem w łóżeczku.\nDzieki za info o butlach. Dziś wracam do testowania aventu. Ost jak próbowałam jej podać tą butelką to w ogóle nie chciała pić pomimo tego że była głodna. Dziś dam mężowi żeby spróbował żeby mamy z butlą nie kojarzyła póki co.\nJak się nie uda to chyba lovi kupię.\nU nas mała niestety śpi z nami, ale mam zamiar zacząć naukę że śpimy w łóżeczku.\nMam pytanie do dziewczyn które karmią piersią - powiedzcie mi czy przestrzegacie jakiejś diety czy jecie wszystko? Ja na początku to bardzo uważałam na to co jem, praktycznie mało co jadłam, naczytalam się i nasluchalam "dobrych" rad i żyłam tylko na gotowanym, rozwodnionych zupkach, zero surowych owocow i warzyw, no paranoja jakaś.. Lena faktycznie miała straszne boleści na początku i łączyłam te przypadłość z moją dietą. Do tego bliscy nie pomagali bo tylko rzucali "a może coś zjadlas?, "a to pewnie przez to że zjadlas.." itp. Więc wiecznie czułam się winna. Ale potem sytuacja z brzuszkiem się poprawiła (prawdopodobnie dzieli kropelkom). I ostatnio po rozmowie z koleżankami które uparcie twierdzą że nie ma czegoś takiego jak dieta matki karmiącej, stwierdziłam że może rzeczywiście tak jest i warto zacząć wrócić do normalnego odżywiania. Wiadomo zdrowo przede wszystkim ale i z urozmaiceniem a nie w kółko to samo. Polecam też stronkę z blogiem doradcy laktacyjnego - hafija.pl, babeczka ciekawie pisze, tez dzięki niej przekonałam się ze nie muszę żyć tylko o wodzie i chlebie ;)\nwracam po przerwie, bo synuś skutecznie mi czas organizuje, do tego dwójka starszaków i sygnały z pracy...\nCóz, to moje trzecie dziecko i powiem tak - nie ma żadnej, absolutnie zadnej reguły, jak maluch będzie się zachowywał, spał, jadł etc.\nMój pierwszy syn w nocy jadł i zaraz lądował w łożeczku. Córka nie chciała dac się odłozyć przez około 6 tygodni,potem już nigdy nie spała z nam, a wręcz ze swego łóżka (jak dostała takie dorosłe) nas wyganiała, jak chcielismy sie tam ułozyć :).\nA trzeci??? Cóż, w swoim koszu lub łóżeczku śpi super w dzień, a w nocy same problemy. Nie ma mowy, aby spał poza naszym łóżkiem, bo w zasadzie musiałabym ja albo mąz tam czuwać, bo wciąz się budzi i kwęka albo po prostu drze w niebogłosy (no i budzi rodzeństwo, które musi chodzić do szkoły...) . Są tez takie noce, gdzie nie śpi parę godzin inaczej jak tylko na moim ramieniu, w objęciach mamy, tacie sie dotknąc nie da - ja moge wtedy tylko drzemać.\nMyslicie, że to z powodów błedów rodziców? Nie sądze, bo przeciez to trzecie dziecko rodziców, których poprzednie dzieci grzecznie spały poza naszym łózkiem. Taki egzemplarz.\nTeż nigdy nie wyobrażałam sobie spania z maluchem, ale teraz musze i już.... Mąż spi z nami (mam szerokie łózko) i super mi pomaga.\nW kwestii diety matki karmiacej - jem wszytsko, unikam tylko potraw wzdymających. Tolerancja = reakcja dziecka na mleko mamy zalezy głownie od dojrzałości jego ukłądu pokarmowego. Jedne będa miec problemy, inne nie. Zawsze przy kp jadłam tak samo, a tylko nasz trzeci synuś ma problemy z bolesnymi bączkami, za to praktycznie zupełnie nie ulewa. Podaje Espumisan i sama go biorę, mam wrażenie, ze po cc źle mi się jelita poukładały i wciąż mam nieuzasadniowe wzdęcia - no nieuzasadnione dietą, bo w ciązy jadłam zdecydowanie wiecej "wzdymaczy" i nic się nie działo.\nZa każdym razem do dziełą z mężem zabieralismy się przed końcem połogu, ale przyznam że poprzednie dwa razy sn miałam bez cięc i dużych szwów( przy pierwszym tylko kilka szwów peknietej sluzówki) , więc nie było problemów, po syciu pewnie poczekalibyśmy dłużej. Teraz cc, więc poza suchościa, na która pomaga żel Feminum, nie ma problemów. Grunt to dobre zastawienie :)\nJa od początku jadlam co chcialam. Jednego dnia to caly czas jadlam bigos. Nie powiem, ze Małego to nie obeszlo, bo walil baki, ale kolek nie ma. Jem jeden posilek dziennie, bo tak jadlam przed ciaza i nie jest to byle co, tylko pełnowartościowy zestaw:-) miedzyczasie zjem owoce lub jogurt. Nie jestem przeciwniczka diet dla matek karmiących, ale uwazam ze dieta eliminacyjna stosowana od poczatku to nie jest dobry pomysł, bo ktos tak doradzil. Nalezy sprawdzić czy dziecko rzeczywiście zareaguje na to co jemy. Jesli nie to jemy, jesli tak eliminujemy. Ja mam ta wygode ze nie musze niczego sobie odmawiac, ale gdybym musiala, bym odmowila. Cebula, czosnek, cytrusy, rzeczy w occie tez jem. Nie na mase ale tak jak zawsze. Nie jadłam tylko fasoli jeszcze. Nie mialam okazji, ale gdyby sie nadarzyla to spróbuje.\nFajnie ze sie odezwalas. I wnioskuje z posta ze genialnie sobie radzisz. Jak zawsze zreszta. :-)\ndzieki za ciepłe słowo - ale ja jakos nie czuje, ze radze sobie genialnie... jednak jakos sobie radze i przyjmuje ze spokojem co niesie za soba nowy rozdział macierzynstwa. przeciez stereotypy nie istnieja, po prostu przyjmuje rzeczywistosc jak jes zeby nie popadac w stres.\nJezu, jeden posiłek?? ja bym nie dała rady, wciaz głodna jestem... owoc czy jogurt na głód mi nie pomaga... moze to pozostałość tej diety cukrzycowej, ale musze wciaz jeść, minimum jakie 4 - 5 posiłków dziennie.\ncukrzyca na szczęście minęła po ciąży.\ncałe szczęście, ze kilogramów jednak ubywa, ale odwrotnie, ogólne to mam zdecydowanie lepsza figure teraz, niz na tym etapie pop poprzednich maluszkach.\nPrzez Marta2468, 12 godzin temu w Interpretacja badań diagnostycznych


Chińscy astronauci wrócili na Ziemię - National Geographic\nTrójka chińskich astronautów, czyli „taikonautów”, w piątek powróciła na Ziemię po trwającym dziewięćdziesiąt dni pobycie na pierwszej chińskiej stacji kosmicznej, w najdłuższej jak na razie misji załogowej przeprowadzonej przez Chiny.\n90 dni na orbicie\nNie Haisheng, Liu Boming i Tang Hongbo są pierwszymi astronautami, którzy weszli na pokład stacji Tiangong co znaczy „Niebiański Pałac”. Spędzili na niej trzy miesiące od 17. czerwca.\nChiny rozpoczęły program budowy własnej stacji kosmicznej już w latach 90-tych, po tym jak zostały wykluczone z udziału w budowie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, głównie z powodu sprzeciwu USA wobec tajności i militarnego wsparcia dla chińskiego programu kosmicznego. Chiny jednocześnie kontynuowały swoje bezzałogowe misje kosmiczne, w ramach których umieściły łazik na wciąż mało zbadanej, dalekiej stronie Księżyca, a w grudniu 2020 roku, sonda Chang’e 5 przywiozła na Ziemię księżycowe skały. Ostatni raz próbki księżycowego gruntu trafiły na Ziemię w latach 70-tych, w ramach załogowych lotów na Księżyc NASA. Oprócz tego, Chiny w tym roku zdołały z sukcesem wysłać sondę „Tianwen-1” na Marsa, gdzie wraz z towarzyszącym jej łazikiem „Zhurong” będzie poszukiwać śladów prehistorycznego marsjańskiego życia.\nJako jeden z najbardziej złożonych programów kosmicznych w historii Chin, Chiński Program Lotów Załogowych, jak brzmi jego oficjalna nazwa, jest podzielony na „trzy kroki" obejmujące: wyniesienie na orbitę i bezpieczny powrót na Ziemię załogowego statku kosmicznego; umieszczenie w kosmosie laboratorium kosmicznego, na pokładzie którego można realizować cywilne programy badawcze takie jak np. wymagające idealnego opanowania licznych szczegółów, procedury kosmicznego łączenia się i dokowania statków kosmicznych oraz zbudowanie na orbicie Ziemi stacji kosmicznej, mającej służyć przez wiele lat. Obecnie trwa „trzeci krok”\nChińska telewizja, wzorem nadawców amerykańskich czy rosyjskich pokazała materiały z lądowania, w których można było zobaczyć statek kosmiczny Shenzhou-12 lądujący na powierzchni ziemi przy użyciu spadochronów. Wszystko działo się na na pustyni Gobi, w obecności licznego personelu, który przybył na miejsce helikopterami i pojazdami terenowymi.\nTrzej astronauci przy asyście personelu na Ziemi opuścili swoją kapsułę około 30 minut po wylądowaniu i zostali posadzeni w rozkładanych fotelach tuż obok niej. Wszyscy astronauci wracający na Ziemię po dłuższym pobycie w stanie nieważkości, mają początkowo duże problemy z poruszaniem się w warunkach ziemskiego przyciągania. Dlatego zawsze daje im się czas na ponowne dostosowanie się do ziemskiej grawitacji i w pierwszych chwilach pomaga im się w najprostszych czynnościach, nawet w poruszaniu się. „Wraz z rosnącą siłą Chin i rosnącym poziomem chińskiej technologii, mocno wierzę, że będzie jeszcze więcej astronautów, którzy osiągną wspaniałe rzeczy w kosmosie" - powiedział dowódca misji Nie Haisheng.\nW trakcie misji, trzech astronautów odbyło dwa spacery kosmiczne, umieściło na stacji Tiangong 10-metrowe mechaniczne ramię i przeprowadziło rozmowę wideo z liderem Chin, przywódcą Partii Komunistycznej, Xi Jinpingiem. Podczas gdy niewiele wiadomo na temat szczegółów tej misji (chińskie misje kosmiczne są ściśle nadzorowane przez Chińską Armię Ludowo – Wyzwoleńczą), wiadomo na pewno, że takie 90-dniowe loty na chińską stację kosmiczną mają być kontynuowane w ciągu najbliższych dwóch lat, aby uczynić ją w pełni funkcjonalną.\nChiny są trzecim krajem w historii, który wysłał samodzielnie swoich astronautów w kosmos. Do tej pory na orbitę poleciało 14 taikonautów (pierwszy w 2003 roku). Chiński program kosmiczny rozwijał się w umiarkowanym tempie i w dużej mierze przy jego realizacji udało uniknąć wielu problemów, które naznaczyły amerykańskie i rosyjskie zmagania kosmiczne, które przez początkowy okres były częścią intensywnej, zimnowojennej rywalizacji. Obecnie jest on źródłem ogromnej dumy narodowej, i wpasowuje się w narrację rządu podkreślającą wzrost znaczenia Chin na arenie międzynarodowej pod względem gospodarczym, technologicznym, militarnym i dyplomatycznym w ostatnim czasie.\nChiny planują również wysłanie kolejnej sondy kosmicznej na Księżyc w 2024 roku w celu dostarczenia kolejnych próbek gruntu na Ziemię. W planach jest też misja załogowa na Księżyc. W planach jest ostatecznie zbudowanie tam stałej bazy, choć na razie nie ma jeszcze żadnego harmonogramu dla takiego projektu. Podobno trwają również prace nad ściśle tajnym chińskim samolotem kosmicznym.\nchiny astronauci chiński program kosmiczny\nCzy dziwne sygnały pochodzące z kosmosu zarejestrowane na Antarktydzie są dowodem na istnienie równoległego wszechświata? Poprzedni artykuł\nCzy Ziemia ma więcej niż jeden księżyc? Następny artykuł


CAŁA WARTOŚĆ SPOŁECZEŃSTWA - Frozen Pl cda |\nWritten on Lipiec 9th, 2011 by Ernest Bogacki\n„Cała wartość społeczeń- ska człowieka zalezy od jego poświęcenia — od jego wcielenia się w Lud i dla Ludu. Ktokolwiek łączy się z Ludem jaS bądz stosunkami, bez wyrzeczenia się siebie samego, bez poświęcenia — podług Pisma — jest ową latoroślą nie przynoszącą owocu, którą zbawiciel świata skazał na odcięcie i spalenie — jest złodziejem i zbójcą.” Jeśli zaś kogoś nie przekonałby autorytet Pisma świętego, wprzęgniętego w służbę polskiego patriotyzmu, to Królikowski miał dla niego jeszcze inne argumenty: konieczność wyboru między Bogiem i Szatanem, życiem i śmiercią, Królestwem Bożym i piekłem. Żadna po^ średniosc wedle tego kodeksu etycznego nie była możliwa, wybór w gruncie rzeczy mógł być tylko jeden: „Musisz koniecznie poświęcic całe swoje mienie, musisz poświęcić siebie, ojca matkę, zonę, dzieci, braci, siostry i wszystko, co tylko człowiek poświęcić może. Musisz koniecznie wszystko poświęcić! Żaden rozum i żadna potęga przed tym zasłonić cię nie zdoła. Musisz koniecznie wszystko poświęcić!” To podobny mus — dodajmy od siebie — ukształtował bohatera literackiego — Konrada Wallenroda, który poświęcił nie tylko życie osobiste, ale i godność ludzką i rzucił czar na pokolenia bohaterów rzeczywistych — spiskowców, mścicieli i męczenników. Tyrteizm romantyczny bowiem czerpał swe natchnienie ze spisku, a spisek z kolei stosował się do jego nakazów.


Sighnaghi- nasza mała Toskania w Gruzji : Nasza Gruzja, Peter's Guest House, Rok w Gruzji\nNasza Gruzja, Peter's Guest House, Rok w Gruzji\nW ubiegłym roku, 17 marca przyjechaliśmy do Gruzji, aby tu zamieszkać.\nJak minął rok w Gruzji?\nJak nam się żyje z daleka od Polski, na emigracji?\nCzy coś byśmy zmienili, gdyby można było cofnąć czas?\nCzy nasze postrzeganie Gruzji i jej mieszkańców uległo zmianie?\nRok to dużo i mało. Po przyjeździe ruszyliśmy z remontem domu. Lekko nie było. Musieliśmy zaczynać od podstaw. Pomogli nam nasi zaprzyjaźnieni Gruzini, znaleźliśmy sklepy, dostawców materiałów budowlanych, zatrudniliśmy czterech pracowników, a na samym początku zarejestrowaliśmy nasz Peter's Guest House, aby zakupy na remont można było fakturować na firmę.\nW Gruzji zarejestrowanie firmy jest proste. Trzeba mieć tylko miejsce na jej prowadzenie, czyli kupić albo wynająć nieruchomość. Sprawy papierkowe załatwiliśmy sprawnie w ciągu godziny, potem otworzyliśmy w banku konto i mogliśmy działać.\nZakup materiałów budowlanych, to osobna historia. Trochę jak w Polsce w minionej epoce. Ale daliśmy radę. Dom zaczął coraz bardziej przypominać dom.\nPracownicy, którzy robili nam remont, próbowali przeforsować swoje sposoby na jego wykonanie. Szybko jednak zrozumieli, że to my decydujemy, czego chcemy i jak nasz dom ma wyglądać. Ogólnie pracowali ciężko i dobrze, gubiły ich jednak szczegóły. Musieli włożyć sporo wysiłku, żeby z naszej strony uzyskać akceptację tego, co robili. Nie zgadzaliśmy się na żadne skróty. Miało być solidnie i konkretnie.\nPo trzech miesiącach nasz dom był gotowy. Trzy pokoje z łazienkami dla gości, jeden nasz i duży salon z kuchnią- serce domu.\nPo podłączeniu gazu mogliśmy przyjąć pierwszych turystów. Była to grupa z Litwy. Potem poszło z górki. Przez cały sezon, do połowy października nasz dom tętnił życiem.\nPóźną jesienią turystyczny gwar ucichł i zaczął się nasz "urlop". Był to czas na drobne naprawy, uzupełnienie sprzętu i spotkania z sąsiadami i znajomymi. Zaczęliśmy poznawać dotąd nieznane nam zakątki miasta i okolic.\nJak nam się tu żyje? Dobrze, prosto i spokojnie. Z dala od hałaśliwych miast, od wyścigu za pracą, stanowiskami. Mamy czas na bycie ze sobą, z naszymi gośćmi, na spacery, wspólne posiłki, rozmowy. Czasami zapominamy o tym, jaki jest dzień tygodnia, prawie nie patrzymy na zegarek.\nMimo, że Sighaghi, to miasteczko, często słychać rano pianie kogutów, a przez całe lato granie cykad. Wszyscy nas tu znają, my znamy większość mieszkańców, z każdym trzeba chwilę porozmawiać, w sklepie, na bazarze, na ulicy.\nPo roku życia w Gruzji nadal podtrzymujemy naszą opinię, że warto było zmienić swoje życie, przyjechać do Gruzji i tutaj rozpocząć nowy etap.\nJak postrzegamy Gruzję i Gruzinów po roku mieszkania w tym kraju? Gruzja jest jeszcze piękniejsza, bezpieczna, otwarta na turystów. A Gruzini? No cóż, jak ludzie na całym świecie, tak i oni są różni. Generalnie to dobrzy i przyjaźni ludzie. Swoje w życiu przeszli, łatwo im nie było. Chętnie goszczą turystów u siebie, chętnie pomagają. Zdarzają się wyjątki, ale o nich nie warto wspominać. Tak jest na całym świecie.\nGruzja się zmienia. Jest usilne dążenie do standardów europejskich, gorzej z wykonaniem. Widać to w zabudowie większych miast, gdzie stara, zabytkowa architektura sąsiaduje z tworami pseudo nowoczesnymi.\nDuża ilość turystów daje szansę dla mieszkańców Gruzji na godziwy zarobek. Jednak działa to też w kierunku zupełnej komercjalizacji. Coraz częściej turysta jest nie tylko częścią czegoś nieznanego, lepszego świata, ale również postrzegany jest jak portfel.\nGruzini bardzo szczerze przyjmują gości. Lubią rozmawiać, dużo pytają, opowiadają o sobie, o swoich rodzinach. Ale i to powoli się zmienia. Wiedzą czego turyści od nich oczekują i starają się im to dać. Na ile jest to jeszcze naturalne?\nMimo tych wątpliwości Gruzja jest bardzo przyjaznym krajem, gdzie można poczuć i posmakować gruzińskiej tradycji. Krajobrazy gruzińskie niczym nie odbiegają od widoków w Szwajcari, Francji czy innych krajów, a swojska atmosfera powoduje, że czujemy się tu, jak w domu.\nGruzja, to kraj, gdzie można żyć na poziomie europejskim, ale w klimacie charakterystycznym dla dawnych, polskich wsi. Człowiek czuje tu dużą swobodę.\nAutor: Celina Wasilewska o 03:04\nSarena R 14 marca 2016 16:12\nWasz post przypomina mi rok spędzony dobrze, prosto i spokojnie na Sardynii - piękne wspomnienia. Gruzja także nie daje o sobie zapomnieć, wracam w tym roku :). Ciekawe są te kontrasty w architekturze, też rzuciły mi się w oczy, szczególnie kiedy byłam w Batumi. Do zobaczenia!\nCelina Wasilewska 14 marca 2016 23:23\nDziękujemy za miłe słowa. Gruzja ma w sobie coś, co powoduje, że chce się tu wracać.\nGdybyś była w okolicach, to zapraszamy serdecznie. Do zobaczenia!\nBart Debiec 9 kwietnia 2016 12:43\nWizyta juz w maju! Czekam z niecierpliwoscia. Bart\nCelina Wasilewska 9 kwietnia 2016 12:53\nRównież czekamy. Pozdrawiamy.


RADIOFREKWENCJA THERMOCOOL | Magnific Clinique\n+48 668 079 396\nHomeWszystkie zabiegiRADIOFREKWENCJA THERMOCOOL\nMagnific CliniqueProfesjonalne zabiegi\nTo bipolarne fale radiowe emitowane głowicą dwubiegunową z intensywnym chłodzeniem skóry umożliwiające silne rozgrzanie głębokich warstw tkanki podskórnej stosowane głównie do redukcji tkanki tłuszczowej, odmładzania, napinania i regeneracji skóry oraz spłycania głębokich zmarszczek. Dzięki zastosowaniu chłodzenia możemy rozgrzewać skórę do wyższej temperatury bez nieprzyjemnych odczuć dla pacjenta.\nPodstawowym zadaniem zabiegu jest obkurczenie, skrócenie i napięcie rozciągniętych z wiekiem włókien kolagenowych oraz pobudzenie organizmu do wytwarzania nowych. W tym celu, za pomocą specjalnych głowic emitujących wiązki fal radiowych przenikamy w głąb skóry i podgrzewamy tkanki do odpowiedniej temperatury. Stymuluje to istniejące włókna kolagenowe do kurczenia się, a fibroblasty do rozmnażania, co ostatecznie prowadzi do odbudowy oraz wytwarzania nowego kolagenu i elastyny. Efektem jest zwiększone napięcie, elastyczność i gęstość skóry. Poprawia się jej jakość i koloryt, zmarszczki ulegają wypełnieniu, a cera nabiera świeżości i młodszego wyglądu.\nFale radiowe odziaływują na przyczyny, a nie tylko na skutki. Stymulują tkanki powierzchowne i głębsze, poprawiając ich dotlenienie, odżywienie oraz mikrocyrkulację. Poprzez głębokie kontrolowane podgrzewanie podskórnych warstw tłuszczu, napinanie i odbudowę włókien kolagenowych oraz przyspieszanie krążenia krwi, umożliwiają także drenaż złogów tłuszczowych przez układ limfatyczny, dzięki czemu skóra zostaje wygładzona, a cellulit zmniejszony.\npodniesienie owalu twarzy i podbródka\nujędrnienie struktury skóry\nspłycenie głębokich zmarszczek\nzmniejszenie „worków” pod oczami i „kurzych łapek”\nredukcja zanieczyszczeń, rozszerzonych porów i stanów zapalnych\nzmniejszania obwodu poszczególnych partii ciała\nobkurczania i ujędrniania skóry\nlikwidacja „luźnej” skóry (np. na brzuchu i wewnętrznej stronie ud)\nchoroby nowotworowe , stany ponowotworowe (okres do 5 lat),\nrozrusznik, zastawka serca, implanty – wszelkiego typu metalowe implanty w ciele\nepilepsja, stwardnienie rozsianie\nopryszczka i inne choroby wirusowe, bakteryjne i grzybicze w miejscu zabiegowym\nnadczynność tarczycy, nieuregulowana cukrzyca\nropnie tkanek miękkich, stawów i kości, ostre zapalenie stawów i kości\nobrzęki i guzki niewiadomego pochodzenia\nzaburzenia czucia bólu i odczuwania ciepła\nzaburzenia krzepliwości i skłonność do krwawień\nostre stany zapalne zatok\noparzenie skóry lub rekonwalescencja po oparzeniach\nwszczepione urządzenie do neurostymulacji\nimplanty wchłanialne i wypełnienia w miejscu zabiegowym np. kwasem hialuronowym tzw. „wypełniacze”\nBotox w ciągu ostatnich 9 miesięcy\n48 godzin po przebytej operacji\nW zależności od kondycji skóry i miejsca zabiegowego zalecane jest od 4 do 8 zabiegów w serii. Zabiegi na twarz wykonujemy profilaktycznie co 25 dni, a intensywną terapię przeciwstarzeniową co 15 dni. Zabiegi na ciało wykonujemy co 7-10 dni.\nSZYJA 99 zł\nTWARZ + SZYJA 240 zł\nTWARZ + SZYJA + DEKOLT 260 zł\nRAMIONA 99 zł\nOCZY 90 zł\nBRZUCH 99 zł\nPOŚLADKI 100 zł\nEXPRESS LIFT RHONDA ALLISON\nLASEROWE USUWANIE OWŁOSIENIA SHR – GŁOWICA MROŻĄCA ( BEZBOLESNE)\nLASEROWY PEELING WĘGLOWY ( BLACK DOLL)\nRETIC C EYE – NA OKOLICĘ OKA\nTCA KOJIC RHONDA ALLISSON\nTERAPIA CZERWONEJ TWARZY (TRĄDZIK RÓŻOWATY)\nZABIEG RETIX C NA TWARZ\n© Magnific Clinique 2020 - Designed by DESIGO\nZapisz się do newslettera i odbierz -20% na pierwszy zabieg!\nWyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych w celu wysyłania informacji handlowych. Podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do przetworzenia zapytania. Zostałem poinformowany, że przysługuje mi prawo dostępu do swoich danych, możliwości ich poprawienia, zażądania zaprzestania ich przetwarzania. Administratorem danych osobowych jest Magnific Clinique


kupowanie drogich produktów, a nawet tańsze meble bardzo dobrze wyglądają i mogą dodawać uroku pomieszczeniom domowym. Wyglądają one bardzo dobrze i mogą sł\nDodane: 17-04-2019 22:47\nWciąż nie brakuje takich osób, które są zainteresowane kupowaniem tanich mebli dębowych. Dzieje się tak dlatego, że nie wszystkich stać na kupowanie drogich produktów, a nawet tańsze meble bardzo dobrze wyglądają i mogą dodawać uroku pomieszczeniom domowym. Wyglądają one bardzo dobrze i mogą sł\nCzy kupić oprogramowanie dla logistyki jest trudno?Meble na targuNamioty na imprezęJak dobrze wyglądać w swetrze?Jak wykończyć stylowe wnętrze?Energia słoneczna - jak ją wykorzystać? We're going to the dentist Czy jest nowe prawo jak zainstalować panele słoneczne?Śmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę Kupić Dobrą Kawę. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...O kosmykach z Maroko - kilka ciekawostekOgólnie o sprzątaniuWentylacja tak samo ważna jak ogrzewanie?Laserowe terapie. Dobroczynny wpływy laseraKilka porad - sauny do ogroduGabinet dentystyczny ZabrzeNowe podejście w 2020 jak leczyć zębyCo robią geodeci przy budowie domu? O usługach geodezyjnych Is it worth buying us auto parts? Sposób na dobre samopoczucie? Fryzjer i zabiegi kosmetyczneMyjnie bezdotykowe - jak działająHigiena jest kluczowa - o odzieży medycznejNaklejki, wizytówki i banery - czyli o drukuDrukować w Jastrzębiu Profesjonalnie!Ogród i sauna w ogrodzieNaprawa samochodu a regularny serwisRadzimy jak zrobić panele słoneczne skuteczniejNa szybko: O urodzie i zdrowiuO odnawialnych źródłach energii - kwestie energetyki solarnejBelgia, Niemcy Holandia - opłaca się autokaremOtwieranie wjazdu na pilota. Czyli o bramach automatycznych


ważne jest to co kupujesz: Gotuj z nami smacznie, niedrogo i szybko. Ewa Chodakowska i Tomek Woźniak\nJak zobaczyłam na profilu Ewy, że ukazuje się jej książka z przepisami i jest dostępna w sprzedaży przedpremierowej, od razu zapragnęłam ją mieć. Nie wszędzie była dostępna, ale na szczęście Empik miał ją w swojej ofercie do zamówienia. Niewiele myśląc złożyłam zamówienie na książkę. Wiedziałam, że książka jest w miękkiej oprawie, ale kiedy odbierałam ją w salonie nawet nie wiecie jakie było moje zdziwienie, gdy obsługujący mnie Pan wyjął z paczki "Gazetę reklamową Horteksu". Tak o niej pomyślałam, ale stwierdziłam, że wygląd to nie wszystko i może w środku jest bardzo atrakcyjna.\nNa 98 stronach znajdziemy 37 pięknie zilustrowanych przepisów. Szkoda tylko, że nikt nie przyłożył się do ich napisania. Po powrocie do domu zaczęłam przeglądać pismo i moje rozczarowanie rosło coraz bardziej. Już we wstępie mamy podany przepis na dressing: "3łyżki oliwy, 1łyżka soku z cytryny, po szczypcie soli i pieprzu". Jak widać na zdjęciu poniżej, fotografie przedstawiające Tomka robiącego dressing mają jeszcze musztardę. Już tutaj trafiają się pierwsze poucinane słowa. Wiem, czepiam się, ale można było dać książkę komuś do przeczytania zanim poszła do druku, bo błędów w tak niewielkiej ilości tekstu jak znajduje się w tej książce jest masa.\nPrzepisy prezentowane w książce są łatwe do przygotowania, nie są jakieś wyszukane czy innowacyjne.\nI to co przeszkadza mi najbardziej, to widać, że jest to książka reklamowa firmy hortex- dla mnie powinna być dokładana jako gratis do produktów, a nie sprzedawana osobno. Pomijam fakt, że już na okładce wewnętrznej mamy ogromna reklamę firmy, ale znajduje się ona jeszcze kilkanaście razy pod przepisami, są również dodawane zdjęcie pod przepisem, które mrożonki były użyte. Książka jest nie do końca spójna ze sobą. W jednych przepisach mamy podawane składniki marki hortex w opakowaniach "marchewka mini hortex-1 opakowanie", a w innych w gramach "200g śliwek Hortex".\nWiem, że jestem czepialska, ale bardzo rozczarowała mnie ta książka, zarówno pod względem wizualnym(dla mnie to gazeta) jak i merytorycznym, już nie wspominając o licznych błędach.\nSzczerze nie polecam tego tytułu.\nA Wy znacie już GOTUJ Z NAMI, jesteście zadowolone??\nAutor: kruszynkakasia k o 12:54\nAngela Pe 20 lutego 2016 13:50\nTeż nie lubię takich książek z reklamą :/


Wiedeń → Praga Autobusy: od 53 zł | RegioJet, Tourist Service Holding, FlixBus | Busbud\nZnajdź najtańsze bilety autobusowe z miejscowości Wiedeń do miejscowości Praga\nAutobus relacji Wiedeń-Praga: przegląd podróży\nŚredni czas podróży autobusem6g 21m\nArda TurLiczba celów podróży - 76\nAutobusy relacji Wiedeń-Praga\nZ fimą Busbud porównanie i zamawianie biletów autobusowych z Wiedeń do Praga jest niezwykle proste.Przeglądaj bogatą ofertę cen biletów, rozkładów, aby znaleźć najlepszą opcję.\nNaszym zadaniem jest skontaktowanie Cię z najsolidniejszymi firmami przewoźników autobusowych oferujących przejazd z Wiedeń do Praga.\nOferujemy szeroką gamę usług autobusowych, od tanich biletów po bardziej luksusowe przejazdy z Wiedeń do Praga, aby jak najlepiej dopasować ofertę do Twoich możliwości finansowych.\nGdy zamawiasz bilety z Wiedeń do Praga, podróż jest możliwa dzięki FlixBus, RegioJet, Fun & Relax self service, RegioJet, Arda Tur, RegioJet, RegioJet, Fun & Relax self service i Tourist Service Holding.\nNajwcześniejsze i najpóźniejsze odjazdy autobusów 03:15 - 23:25\nŚredni czas trwania podróży autobusem 6g21m\nPrzewoźnicy na tej trasie FlixBus, Infobus, Arda Tur, RegioJet, Infobus, Tourist Service Holding\nCzęsto zadawane pytania dotyczące Twojej podróży z Wiedeń do Praga\nIle kosztuje bilet autobusowy na trasie Wiedeń – Praga?\nNajniższa średnia cena biletu autobusowego na trasie Wiedeń – Praga wynosi 95 zł. Najlepszym sposobem na kupienie tanich biletów autobusowych na trasie Wiedeń – Praga jest ich zarezerwowanie jak najwcześniej. Ceny zwykle rosną w miarę zbliżania się terminu podróży, więc rezerwuj z wyprzedzeniem, aby uzyskać najlepsze ceny!\nJak długo trwa podróż autobusem na trasie Wiedeń – Praga?\nŚredni czas podróży na trasie Wiedeń – Praga wynosi około 6g 21m, ale najszybsze autobusy pokonują tę trasę w czasie około 3g 55m. Tyle trwa pokonanie odległości 253 km która dzieli oba miasta.\nIle jest codziennych połączeń autobusowych na trasie Wiedeń – Praga?\nLiczba kursów autobusowych na trasie Wiedeń – Praga może się różnić w zależności od dnia tygodnia. Średnio na tej trasie są/jest codziennie 10 kursy(-ów). Niektóre autobusy jadą bezpośrednio do miejsca docelowego, a w innych trzeba się przesiadać. W Busbud możesz porównywać i wybierać autobusy na trasie Wiedeń – Praga, które najlepiej odpowiadają Twojemu stylowi podróżowania i budżetowi.\nKtóry przewoźnik autobusowy obsługuje trasę Wiedeń – Praga?\nWybierając podróż autobusem na trasie Wiedeń – Praga, pojedziesz wygodnie i bezpiecznie z przewoźnikiem FlixBus, RegioJet, Fun & Relax self service, RegioJet, Arda Tur.\nSkąd odjeżdżają i gdzie mają przystanek końcowy autobusy na trasie Wiedeń – Praga?\nAutobusy na trasie Wiedeń – Praga odjeżdżają z dworca Erdberg lub Stadion Center, a przyjeżdżają na dworzec Florenc, Florenc, Na Knížecí.\nPorozmawiaj z lokalnymi mieszkańcami na przystanku autobusowym podczas podróży z Wiedeń do Praga. Nowe miasto najlepiej poznaje się w rozmowie z ludźmi.\nPodróż autobusem z Wiedeń do Praga da Ci możliwość zobaczenia niezwykłych widoków, od naturalnych krajobrazów aż po wspaniałe budynki.\nPodróż autbusem wiąże się z mniejszą emisją dwutlenku węgla niż w przypadku podróży innymi środkami transportu. Poza tym w autobusie możesz podziwiać krajobrazy, podróżując z Wiedeń do Praga, co nie byłoby możliwe w samolocie.\nStwórz własną ścieżkę dźwiękową dopasowaną do jazdy autobusem – idealne rozwiązanie w czasie podróży z Wiedeń do Praga.\nAutobusy z Wiedeń do Praga


Matematyka w zabawach i grach w szkole podstawowe - Krejcova Eva - okładka miękka - recenzje i niska cena w Livro.pl\nMatematyka w zabawach i grach w szkole podstawowe (okładka miękka, książki)\nAutor: Krejcova Eva\nZbiór 136 gier i zabaw oraz wielu ich wariantów, które można wykorzystać w różny sposób na zajęciach lekcyjnych z zakresu matematyki. Motywują one uczniów do wysiłku w procesie przyswajania nowego materiału, na etapie jego powtarzania i utrwalania, a także w toku kształtowania wielu różnorodnych kompetencji. Można je także stosować w ramach pozalekcyjnych zajęć matematycznych. Publikacja przeznaczona jest przede wszystkim dla początkujących nauczycieli oraz studentów edukacji wczesnoszkolnej. Z pewnością okaże się przydatna także bardziej doświadczonym nauczycielom w poszerzeniu repertuaru gier i zabaw dydaktycznych. Każda gra i zabawa ma swoją nazwę, określono jej cele edukacyjne i rodzaje kształtowanych kompetencji oraz listę niezbędnych pomocy dydaktycznych. Przeprowadzenie gier i zabaw ułatwią wskazówki i szczegółowy opis przebiegu a także liczne ilustracje. W spisie treści oznaczone jest, dla której klasy przeznaczona jest dana gra lub zabawa.\nOceniasz: Matematyka w zabawach i grach w szkole podstawowe


Hotel ten jest centralnie położony w odległości 3 km od wielu atrakcji turystycznych znajdujących się w centrum Toronto, w tym wieży CN Tower. Obiekt oferuje szereg nowoczesnych udogodnień oraz komfortowe pokoje i apartamenty.\nWyposażenie pokoju obejmuje bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu oraz zestaw do przygotowywania kawy i herbaty.\nWyposażenie Pokoju: biurko, budzenie na życzenie / budzik, kanały kablowe, klimatyzacja, ogrzewanie, pościel, prysznic, radio, ręczniki, sprzęt do prasowania, suszarka do włosów, telefon, telewizor, toaleta, łazienka, żelazko\nPokój z bezpłatnym bezprzewodowym dostępem do Internetu, biurkiem i telewizorem z dostępem do kanałów telewizji kablowej.\nWyposażenie Pokoju: biurko, budzenie na życzenie / budzik, część wypoczynkowa, kanały kablowe, klimatyzacja, ogrzewanie, pościel, prysznic, radio, ręczniki, sprzęt do prasowania, suszarka do włosów, telefon, telewizor, toaleta, łazienka, żelazko\nTen klimatyzowany pokój wyposażony jest w telewizor z dostępem do kanałów kablowych.\npermalink : http://www.torontohoteldesk.com/hotel/209717-econo-lodge-inn-and-suites-downtown-toronto.pl.html


Katarzyna Kołodziejska wraca do kadry (fot. Anna Dembińska)\nTrener reprezentacji Polski Kim Rasmussen powołał 22 zawodniczki na zgrupowanie kadry oraz turniej we Francji. Wśród nich znalazły się zawodniczki elbląskiego Startu Kinga Grzyb oraz Katarzyna Kołodziejska.\nZaraz po zakończeniu rundy rewanżowej w Pruszkowie odbędzie się zgrupowanie reprezentacji Polski piłkarek ręcznych. W składzie powołanym przez trenera kadry znalazła się Kinga Grzyb, która już od kilkunastu lat reprezentuje nasz kraj. Drugą zawodniczką Startu, która pojedzie do Pruszkowa jest Katarzyna Kołodziejska, wracająca do kadry po ponad rocznej przerwie.\nO ile powołanie do kadry Kingi Grzyb raczej nie powinno nikogo dziwić, o tyle zaskoczeniem jest powrót Katarzyny Kołodziejskiej, która obecnego sezonu do szczęśliwych raczej nie może zaliczyć. W ostatnim meczu przeciwko tczewskiemu Samborowi pokazała jednak, że wraca do pełni sił - Cieszę się z mojej formy, ponieważ borykałam się z nieprzyjemną kontuzją, o czym kibice czy osoby postronne mogły nie wiedzieć. Najważniejsze, że doszłam do siebie i oby zdrowie dopisywało do końca sezonu - mówiła skrzydłowa.\nPo raz kolejny na liście rezerwowej znalazła się trzecia skrzydłowa Startu Katarzyna Cekała. Uznanie w oczach trenerów znalazła również Ewa Sielicka, która została zaproszona na specjalistyczną konsultację bramkarek. - Jak ktoś zasłużył to jest powołany - powiedział drugi trener kadry Antoni Parecki. - Może zaskoczeniem jest powołanie Kasi Cekały, która jeszcze nie wróciła do pełnej dyspozycji, ale ona była w szerokiej kadrze przed mistrzostwami Europy, teraz też musieliśmy ją wziąć i dlatego jest na liście rezerwowej. Ewa Sielicka jest powołana na tzw konsultacje bramkarskie. Z kolei nasze dwie skrzydłowe Kinga Grzyb i Kasia Kolodziejska to zawodniczki, o których nie trzeba wiele mówić i są to w pełni zasłużone powołania - podsumował trener Startu.\nPo czterech dniach treningów reprezentantki Polski udadzą siędo Francji, gdzie w towarzyskim turnieju zmierzą się z gospodyniami, Norweżkami oraz Dunkami (19-22 marca).\nKinga Grzyb, Katarzyna Kołodziejska (Start Elbląg), Patrycja Kulwińska, Iwona Niedźwiedź, Katarzyna Janiszewska, Aleksandra Zych, Aneta Łabuda (Vistal Gdynia), Monika Stachowska, Agata Cebula, Małgorzata Stasiak (Pogoń Szczecin), Joanna Drabik, Marta Gęga ( MKS Lublin), Monika Maliczkiewicz, Agnieszka Jochymek (Zagłębie Lubin), Joanna Gadzina (Olimpia-Beskid Nowy Sącz), Izabela Prudzienica (Energa Koszalin), Karolina Kudłacz (HC Lipsk, Niemcy), Anna Wysokińska (SG BBM Bietigheim, Niemcy), Alina Wojtas (Larvik HK, Norwegia), Ewa Andrzejewska (Levanger HK, Norwegia), Kinga Byzdra (Budućnost Podgorica, Czarnogóra), Karolina Zalewska (Issy Paris Handball, Francja).\nCekała Katarzyna (Start Elbląg), Sylwia Matuszczyk (Energa Koszalin), Klaudia Pielesz (SG BBM Bietigheim, Niemcy), Patrycja Mikszto (SV Union Halle-Neustadt, Niemcy).\nZawodniczki przyjeżdżające na specjalistyczną konsultację bramkarek:\nEwa Sielicka (Start Elbląg), Weronika Kordowiecka (Vistal Gdynia), Patrycja Chojnacka (Zagłębie Lubin).\nKołodziejska w kadrze???. .. to chyba jakiś żart\nProponuje zeby dac laskom podwyżkę szczegolnie Kasi\nBrawo dziewczyny, powodzenia


Fundacja Mapa Pasji - Seniorzy analizują przestrzenie publiczne\nTym razem głównymi tematami było bezpieczeństwo pieszych na drogach oraz dostępność obiektów użyteczności publicznej dla osób niepełnosprawnych. Duże odległości między przejściami dla pieszych w połączeniu z lokalizowaniem chodników tylko po jednej stronie drogi wymuszają tzw "dzikie przejścia" i zagrażają bezpieczeństwu. Brak wind w domach kultury i świetlicach przeznaczonych na spotkania senioralne znacząco ograniczają ilość użytkowników. Wspólnie z seniorami analizowaliśmy problemy, by móc niebawem przedstawić rekomendacje zmian do miejscowych władz.\nSpotkania odbywają się w ramach projektu "Przestrzeń dla seniorów 2.0". Warsztaty poprowadziła Dagmara Turska-Janeczek, architekt.


Kazimierz Robak: Redaktor z uszami po sobie – periplus.pl\nKazimierz Robak: Redaktor z uszami po sobie\nKim jest kpt. Henryk Jaskuła dorosłym żeglarzom mówić nie trzeba, młodszym – przypomnę.\nW latach 1979-1980, w ciągu 345 dni, dokonał on, jako trzeci żeglarz na świecie, niezwykłego wyczynu: opłynął samotnie pod żaglami świat wokół trzech przylądków – Agulhas, Leeuwin i Horn – bez zawijania do portów. Czyli, jak to się w terminologii żeglarskiej przyjęło mówić: solo i non stop. Płynął na wybudowanym w Stoczni im. Conrada w Gdańsku 14-metrowym drewnianym jachcie Dar Przemyśla.\nKpt. Jaskuła za port wyjścia i wejścia obrał Gdynię, więc do żeglugi wokółziemskiej, którą mógł zacząć i skończyć w jakimkolwiek porcie oceanicznym, dołożył samotną żeglugę przez Cieśniny Duńskie i kanał La Manche; odcinek, którego samotne przejście pod żaglami – i to w dwie strony – samo w sobie jest zadaniem bardzo trudnym.\nBałtyk, 12 czerwca 1979 – początek rejsu.\nFot. Jerzy Fijka\nKapitan Jaskuła płynął, gdy nie istniały (a przynajmniej nie były dostępne dla zwykłych ludzi): GPS, mapy elektroniczne, AIS i kolorowe komputero-radary ARPA, telefony satelitarne. Nie miał natychmiastowego dostępu do prognozy pogody; o tym, co będzie, wnioskował z odczytów barometru, a co było – to było. Prowadził astronawigację, która wymagała uwagi, dokładności, systematyczności i wiedzy. Na pokładzie miał tylko dwa odbiorniki radiowe i UKF-kę o zasięgu kilkunastu mil.\nPo powrocie (20 maja 1980) kpt. Henryk został uhonorowany wszelkimi możliwymi nagrodami żeglarskimi, otrzymał też kilka odznaczeń państwowych. Fetowany był szczególnie w rodzinnym Przemyślu, który – choć od morza oddalony – znalazł się nagle w centrum uwagi żeglarskiego świata.\nGdynia, basen jachtowy im. Zaruskiego, 20 maja 1980 – powrót.\nZa swój wyczyn Henryk Jaskuła otrzymuje nieustannie kolejne laury: honorowe członkostwo PZŻ (2007), honorowe obywatelstwo miasta Przemyśl (2008), nagrodę Conrad (2008), patronat nad szkołą podstawową nr 14 w Przemyślu (2009), nagrodę Super-Kolos (2013), tablice pamiątkowe w Alejach Żeglarzy (np. w Nowym Warpnie, 2014), Topór Chwały Mórz (2018).\nZajmując się w redakcji sportowej żeglarstwem właśnie, byłem na gdyńskiej kei, gdy Dar Przemyśla wypływał w rejs.\nHenryka miałem zaszczyt poznać osobiście tuż przed jego powrotem do Gdyni, 14 maja 1980 r., gdy podpłynąłem pod burtę Daru Przemyśla na szalupie statku szkolnego WSM Horyzont, co Henryk uprzejmie odnotował w rejsowym Dzienniku osobistym. Byłem wtedy w ekipie dziennikarzy, którzy wypłynęli Horyzontem na powitanie żeglarza. Wraz z kpt. Witkowskim i uczniami Szkoły Morskiej towarzyszyliśmy mu w ostatnim – nerwowym, bo w kompletnej flaucie – etapie wielkiego rejsu.\nBałtyk, 14 maja 1980 – na pokładzie ms Horyzont. W tle: Dar Przemyśla.\nPo zakończeniu rejsu współorganizowałem w Warszawie konferencję prasową kpt. Jaskuły dla dziennikarzy polskich i zagranicznych, i przygotowywałem materiały informacyjne dotyczące żeglarza, rejsu i jachtu.\nW tym samym 1980 roku widziałem się jeszcze z Henrykiem kilkakrotnie przed jego wypłynięciem (23 października 1980) w załogowym rejsie Darem Przemyśla do Argentyny. Przypadek zdarzył, że płynąc Pogorią w rejsie antarktycznym (od 7 grudnia 1980) podążaliśmy śladami Henryka, jego jachtu i załogi: w marinach Las Palmas i Rio de Janeiro el Capitán Polaco – o capitão polonês dobrze był pamiętany.\nKilka lat po wielkim rejsie, Henryk uznał, że jego wyczyn jest kwestionowany i rozpoczął kampanię, w której zaprzeczał zarzutom i udowadniał ich nieprawdziwość.\nNie pomagały listy i pisma oficjalne, które dostawał w odpowiedzi, że nikt i nigdy nie podważał jego oświadczeń ani osiągnięć. Henryk pisał coraz więcej, polemizując z oponentami, których – moim zdaniem – nie było.\nTwierdzę tak na podstawie własnych doświadczeń. Udało mi się w życiu przepłynąć nieco mil morskich, w różnych załogach. O rejsie Henryka rozmawialiśmy zawsze i często, gdyż – co tu kryć – uważałem za powód do dumy i chwaliłem się tym, że byłem w wąskim gronie witających Dar Przemyśla i jego kapitana jeszcze na Bałtyku.\nNigdy-przenigdy w tych rozmowach nie słyszałem ani nie wyczułem od nikogo nawet cienia powątpiewania. Wszyscy i zawsze wyrażali się o wyczynie Henryka Jaskuły z najwyższym uznaniem, podziwem i atencją. Co było oczywiste i naturalne – bo jak inaczej można o tym mówić? By być dokładnym: o Henryku wyrażał się negatywnie jeden tylko żeglarz, Polak mieszkający w Kalifornii, ale i on – promujący zawsze i wyłącznie siebie samego – nie podważał wyczynu żeglarskiego, a atakował od strony ideologicznej, że Henryk pływał pod banderą państwa komunistycznego (a niby pod jaką „inną” polską banderą wówczas miał pływać?).\nO tym, że Henryk walczy z czymś, czego nie ma i jego obrona wcale nie jest konieczna, pisałem do niego nie tylko ja. Pisali notable organizacji żeglarskich, pisali znani i poważani kapitanowie, uznawani powszechnie przez środowisko za wyrocznie. Wydawałoby się, że w jakiś sposób to Henryka ułagodziło, gdyż liczba jego tekstów polemicznych zmalała.\nNie tak dawno redagowałem książkę znanego Autora na temat żeglarstwa, w tym – żeglarstwa samotnego. Nie mogło w niej zabraknąć rozdziału poświęconego Henrykowi.\nRozdział ten zaczyna się zdaniem:\nHenryk Jaskuła jest pierwszym polskim żeglarzem, który samotnie opłynął świat – bez zatrzymania w jakimkolwiek porcie pośrednim – na trasie Gdynia – Gdynia.\nKończy zaś tak:\nHenryk Jaskuła jest trzecim samotnym żeglarzem na świecie, który opłynął glob non stop i jedynym (na razie) Polakiem, któremu to się udało na tak długiej trasie.\nW środku jest opis rejsu utrzymany w tym samym tonie: szacunku i uznania dla wielkiego żeglarskiego wyczynu.\nAdjustowałem ten rozdział ze szczególną – jak mi się wydawało – uwagą, świadom drażliwości Henryka. Niestety: znalazło się tam także zdanie następujące:\nPodobnie jak Crowhursta, Jaskuły nikt nie widział ani nie słyszał między Przylądkiem Dobrej Nadziei i Hornem.\nNie spotkać żadnego statku w „czterdziestkach” i „pięćdziesiątkach” nie jest naganne i stwierdzenie tego nie jest żadnym zarzutem. W tym wypadku jednak jest to stwierdzenie nieprawdziwe, bowiem na Oceanie Indyjskim Dar Przemyśla spotkał się ze statkiem Fiolent – trawlerem-przetwórnią z Kercza, płynącym pod banderą ZSRR, co umknęło Autorowi i mnie. Tego typu przeoczenia zdarzają się wszystkim autorom świata, ale od tego są redaktorzy, by je wyłapywali. Ja natomiast – jako redaktor właśnie – przeoczyłem to i zdanie zostawiłem bez zmiany. Kajam się i posypuję głowę popiołem, bo przecież o tym spotkaniu wiedziałem i powinienem był pamiętać.\nMoje przeoczenie dolało benzyny do ognia: Henryk uznał je za kolejny atak, podważający prawdziwość jego wyczynu.\nTrawler R717 (przetwórnia-zamrażalnia) mt Evrika (nr burtowy КВ-7111), jednostka bliźniacza mt Fiolent (ФВ-0102).\nOba ze stoczni VEB Volkswerft w Stralsundzie, NRD (1971 i 1972) jako unowocześnione wersje typu „Atlantik”;\ndł. 82 m; szer. 13,62 m; zanurz. przy pełnym załadowaniu 5,25 m; wyporność 3416,5 t\nFot. Gerolf Drebes <www.shipspotting.com>\nPierwszym zarzutem Henryka było to, że w jednym zdaniu znalazło się nazwisko jego i niejakiego Crowhursta, co miało być sugerowaniem… i tak dalej. Kim był Crowhurst – pisać tu nie będę, ale faktem jest, że żadne opracowanie dotyczące samotnego żeglarstwa nie może o nim nie wspomnieć. Podobnie jak nie może nie wspomnieć o wyczynie Robina Knox-Johnstona, Chaya Blytha i Henryka Jaskuły. Kontekst jednak za każdym razem jest tak różny i oczywisty, że aż żenadą wydaje się dodatkowe tego wyjaśnianie.\nZ drugim zarzutem Henryka polemizować nie zamierzam, bo jest słuszny. Faktem niezbitym jest, że na Oceanie Indyjskim Dar Przemyśla spotkał statek rybacki Fiolent.\nByło to we czwartek 20 września 1979 o godz. 0830 GMT, na pozycji 39°17,5’S, 23°43,3’E (pozycja z Fiolenta to 39°15’S, 23°34’E, co Henryk odnotował w Dzienniku Jachtowym i Dzienniku Osobistym).\nPo spotkaniu kapitan Fiolenta przekazał do Polski radiogram (odebrany przez Szczecin Radio), w którym podał pozycję Daru Przemyśla.\nPisał o tym oczywiście Głos Szczeciński, a także rzeszowskie Nowiny i katowicka Trybuna Robotnicza, gdzie tekst podpisał Zenon Gralak, dziennikarz z Trójmiasta, stąd wniosek, że informacje zamieściły też dzienniki Wybrzeża.\nGłos Szczeciński, 22-23 września 1979, str. 1 Trybuna Robotnicza (Katowice), 25 września 1979, str. 2\nNowiny (Rzeszów), 24 września i 13-14 października 1979\nHenryk ma na ten temat własną teorię: „nie jest przypadkiem, że żadna gazeta centralna nie podała tej informacji, więc wiele wskazuje, że ta informacja została celowo zablokowana”.\nOdpowiem od razu: jest to teoria spiskowa. W PRL wiadomości „blokowała” cenzura. Gdy coś zablokowała – blokada była całkowita i nie było szans, by informacja z „czarnej listy” ukazała się gdziekolwiek, zwłaszcza w drugim co do ważności partyjnym dzienniku jakim była katowicka Trybuna Robotnicza. Za coś takiego wylatywał z hukiem redaktor naczelny. Poza tym wiadomość o spotkaniu z Fiolentem pojawiła się na „szczeblu centralnym” – podała ją Polska Agencja Prasowa, o czym świadczy podpis w notce z Głosu Szczecińskiego.\nW niczym to jednak nie usprawiedliwia mnie. Tym bardziej, że „pilotując” rejs Henryka Jaskuły od strony dziennikarskiej, wiadomość o spotkaniu z Fiolentem sam umieściłem w biuletynie informacyjnym dla prasy krajowej. Również po rejsie, publikując (za zgodą autora) fragmenty Dziennika osobistego Henryka w tymże biuletynie, zamieściłem m.in. właśnie relację z tego spotkania.\nMogę – za Stanisławem Trembeckim – powiedzieć:\nNie masz żadnej tak ciężkiej pokuty, której bym bardzo chętnie nie przyjął, abym tylko zupełną mógł uczynić ekspiacją.\nBrak wzmianki o Fiolencie w rozdziale wspomnianej książki jest moją winą, bo – powtórzę – to redaktor jest od wyłapywania takich nieścisłości.\nCzemu tak się stało? Nie wiem. Zaćmienie pamięci? Reguła 1:9 (kiedy na 10 wysłanych pocztówek nie dochodzi jedna, pewne jest, iż to ta, na której dotarciu do celu najbardziej nam zależało)?\nNie ma co jednak owijać w słowa oczywistego błędu.\nAutora już przeprosiłem. Teraz, jako redaktor, kładę uszy po sobie i mówię: przepraszam, Henryku!\nFot. na Stronie Głównej: Jerzy Fijka


Strona Główna » Na sygnale » Dzielnicowi z komisariatu w Brześciu Kujawskim zapobiegli tragedii\nprzez Administrator|Opublikowano 18 stycznia 2018\nDzielnicowi z komisariatu w Brześciu Kujawskim w powiecie włocławskim zapobiegli tragedii. Dosłownie w ostatniej chwili weszli do budynku gospodarczego, w którym 53-letni mężczyzna chciał odebrać sobie życie i uratowali desperata.\n17 stycznia br. przed godz. 17.00 dzielnicowi z Brześcia Kujawskiego – asp. sztab. Robert Wójtowicz oraz asp. Tomasz Cełujko – zostali skierowani na interwencję z powodu nieporozumień pomiędzy członkami rodziny.\nPo dotarciu na miejsce zastali tam zgłaszającą, która poinformowała policjantów o przyczynach konfliktu. Chcąc uzyskać pełną wiedzę co do okoliczności zgłoszonej interwencji, mundurowi postanowili przeprowadzić rozmowę również z drugą ze stron – mężczyzną. Jak ustalili, mógł on przebywać w jednym z pomieszczeń gospodarczych na terenie posesji.\nGdy dzielnicowi weszli do środka budynku zauważyli, że mężczyzna podjął próbę odebrania sobie życia. Wiedząc, że w takiej sytuacji liczy się każda sekunda, mundurowi czym prędzej zaczęli ratować mężczyznę. Jeden policjant przytrzymywał go za nogi, a drugi w tym czasie rozwiązywał pętlę, którą desperat miał na szyi.\nSprawne i profesjonalne działania funkcjonariuszy przyniosły spodziewany efekt. Po usunięciu pętli mężczyzna najpierw odzyskał oddech, a następnie stopniowo zaczął odzyskiwać przytomność.\nPolicjanci wezwali karetkę i do jej przyjazdu cały czas czuwali przy 53-latku, kontrolując jego funkcje życiowe. Po badaniu lekarskim okazało się, że życiu mężczyzny nie zagraża niebezpieczeństwo.\nPoprzedni post Pożar mieszkania na ul. Kolejowej w Brześciu Kujawskim\nNastępny post Inwestycje drogowe planowane na 2018 rok


Radio Plus: Program Konwencja stambulska, o co chodzi? * radioplus.pl\nKonwencja stambulska, o co chodzi?\nCo dalej z Konwencją Stambulską, dlaczego rząd zdecydował się nią zająć po przeszło 4 latach? Jakie jej zapisy budzą sprzeciw? Gościem Radia Plus będzie wiceminister sprawiedliwości Marcin Romanowski.


Innowator/ka nie zraża się. Idzie do przodu - FISE\nKim są te i ci, którym się nie tylko chce, ale ma to ciąg dalszy. To kobiety i mężczyźni umiejący słuchać, uważnie przyglądać się innym, tym potrzebującym, w trudnej sytuacji, samotnym, skrzywdzonym, biednym, a takich nie brakuje. Patrzą, słuchają i wymyślają nowe rozwiązania lub usprawniają istniejące… To innowatorki i innowatorzy społeczni. Osoby, które potrafią spojrzeć szerzej, dostrzec możliwości, zastanowić się, pochylić nad potrzebą i tak długo drążyć, aż wpadną na pomysł i go zrealizują.\nHistoria każdej i każdego jest inna, ale łączą ich pasja, determinacja, chęć pomagania innym, ale też bywa, że chęć zostawienia śladu po sobie, czegoś, co się przydaje, wywołuje uśmiech na twarzy, przywraca wiarę, że może być znośniej, lepiej, a czasem bardzo dobrze.\nOpowiem o kilkorgu z nich…\nMam w sobie determinację\n– Na co dzień spotykamy się z osobami potrzebującymi pomocy, wsparcia – opowiada Maciej Stachura, specjalista reintegracji zawodowej, członek zespołu, który przygotował innowację, od dziewięciu lat pracownik Ośrodka Pomocy Społecznej w Kętach. – Robimy to na różne sposoby. Do myślenia o konkretnej pomocy ludziom niewidzącym zainspirowała nas jedna z takich osób. Kobieta niewidoma, która sprowadziła się niedawno do Kęt z mężem. Niestety mężczyzna zmarł. Została sama w obcym mieście. Nie znała go, nie potrafiła odnaleźć się nawet w sklepie. Zaczęliśmy główkować, włączyliśmy do działań Fundację Kuku Ryku. Jej podopieczni testowali nasze rozwiązanie. Spodobało się. Trzy sklepy zainstalowały dzwonek, tablice informujące o możliwości wezwania asysty, oznaczenia w języku Braille’a. Nasze rozwiązanie można zastosować w każdym sklepie wielkopowierzchniowym.\nMaciej Stachura, z wykształcenia politolog, specjalista z zakresu administracji samorządowej i pracy socjalnej, opowiada z pasją o pracy i innowacji. Przyznaje, że nie jest łatwo, bo na co dzień ma do czynienia z osobami w trudnej sytuacji życiowej. Bardzo ważne są rozmowy z potrzebującymi, ustalenie, co jest dla nich największym problemem.\nCo jest potrzebne, by myśleć innowacyjnie? Jakim być człowiekiem? Jak mówi Maciej Stachura, niezbędne są empatia, samozaparcie, bo nie jest łatwo nie tylko wpaść na pomysł, ale doprowadzić do jego realizacji. Trzeba mieć w sobie determinację, chęć pomagania, umieć się uważnie wsłuchać w człowieka.\nA potem jest bezcenne uczucie satysfakcji, gdy się pomoże.\nZakupy bez barier, innowatorzy społeczni: gmina Kęty / OPS w Kętach\nMonika Kaczmarczyk, Joanna Stachura, Maciej Stachura\nRozwiązanie umożliwia osobom z niepełnosprawnościami: niewidomym, niedowidzącym, na wózkach inwalidzkich, z ograniczeniami ruchu, z niepełnosprawnością intelektualną, a także ludziom starszych korzystanie z doraźnej asysty podczas zakupów w sklepie samoobsługowym. Klienci naciskają przycisk, a ten uruchamia dzwonek dający znać przeszkolonym pracownikom, że w sklepie jest osoba, którą trzeba wesprzeć np. w znalezieniu produktu, sprawdzeniu składu, daty ważności czy sięgnięciu na wyższą półkę. Asysta dostosowana jest do potrzeb klienta i rodzaju niepełnosprawności. Sklepy wdrażające rozwiązanie otrzymują certyfikat „Sklepu przyjaznego osobom niepełnosprawnym”.\nW Kętach są takie sklepy. Z rozwiązania może skorzystać każdy zainteresowany właściciel marketu.\nZuzanna Mysłowska, magister pielęgniarstwa, absolwentka podyplomowych studiów z pedagogiki ogólnej, od wielu lat zajmuje się opieką domową. Doświadczenie przydało się, gdy Dominika Marszałek-Rojek z Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Krakowie zaproponowała jej, by przystąpiła do konkursu na innowację społeczną.\n– Pomyślałam, dlaczego nie; wiedzę ze wspólniczką Beatą mamy; mogę liczyć na jej wsparcie i tak było, bo bardzo pomagała mi w kwestiach organizacyjnych; tylko jak się do tego zabrać – wspomina pracę nad chodzącym im od dawna po głowie rozwiązaniem gwarantującym kompleksową opiekę nad chorymi po powrocie ze szpitala. – Pomogła nam pani Dominika, przekonana, że damy radę.\nNajtrudniejsze, jak mówi, było wytłumaczenie podstawowych spraw prostym, niemedycznym językiem.\n– To, co dla nas oczywiste, dla pacjentów często takie nie jest – opowiada. – Pomógł mi mąż, pierwszy czytelnik naszego projektu. Stwierdził, że musimy to przeredagować, napisać prostym językiem, zrozumiałym dla każdego. Musiałyśmy w fiszkach, broszurach używać języka odbiorcy. Nie było łatwo, ale się udało, bo wiedziałyśmy, że to podstawa. Poświęciłyśmy na tę część zadania bardzo dużo czasu. Ale także dzięki temu rozwiązanie można powielać, bo jest jasne i zrozumiałe.\nJak podkreśla, czas to jeden z ważnych czynników potrzebnych w pracy nad innowacjami. Podobnie jak wsparcie na przykład w sprawach organizacyjnych. I oczywiście trzeba kochać ludzi, bo to, co tworzą, jest dla innych, tych potrzebujących, często zagubionych, niedających sobie rady. Konieczne są też cierpliwość i zaangażowanie. W przypadku takich działań nie szuka się zarobku, ale chce pomagać ludziom.\n– Dla wielu bliskich, rodzin, przejście chorego ze szpitala do opieki długoterminowej w domu to niewyobrażalne wyzwanie – podkreśla Zuzanna Mysłowska. – Nasze rozwiązanie pomaga się w tej bardzo trudnej sytuacji odnaleźć. Opiekunowie potrzebują wtedy i oczekują spokoju, potrzymania za rękę. I my to dajemy.\nZuzanna Mysłowska jest przekonana, że innowacja musi mieć związek z tym, czym jej twórcy zajmują się na co dzień, na czym się znają, mają doświadczenie w tej dziedzinie, dogłębnie ją znają.\nInnowatorzy społeczni: Centrum Opieki Domowej S.C\nZuzanna Mysłowska, Beata Mróz i osoby wspierające\nNowa metoda pracy z osobami starszymi, które na skutek przebytej choroby/wypadku opuszczają szpital jako osoby zależne i wymagają opieki w miejscu zamieszkania. Innowacja przewiduje szybkie i doraźne wsparcie osoby zależnej i jej rodziny, czyli zorganizowanie podstawowej pomocy i trzy wizyty domowe pielęgniarki; pierwszej w ciągu doby od opuszczenia szpitala. Wykwalifikowany personel analizuje każdą sytuację, diagnozuje najpilniejsze potrzeby opiekuńcze osoby i jej rodziny, uczy prawidłowej opieki: informuje o możliwych formach pomocy i podaje kontakt do instytucji pomocowych, określa niezbędne zmiany w bezpośrednim otoczeniu chorego związane z nowymi potrzebami związanymi z chorobą, przekazuje broszury informacyjne na temat opieki, pielęgnacji i podstawowych wskazań przy konkretnych schorzeniach.\n– Jak to nieraz w życiu bywa, o naszej innowacji zdecydował przypadek – wspomina Adam Goch, z zawodu chemik, aktualnie prezes jednej z krakowskich spółdzielni mieszkaniowych, zaangażowany w działania firmy Intonavi, która pracuje nad stworzeniem globalnego systemu nawigacji wewnętrznej z interfejsem głosowym i chatbootem wspierającym ludzi w realizacji codziennych celów. – Przygotowałem dla Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Krakowie wniosek z pomysłem, który miał pomóc osobom starszym w komunikowaniu się z urzędami bez wychodzenia z domu, wykorzystujący Internet. Szedłem tam z wnioskiem. Pracuję nad nawigacją wewnątrz budynków, więc pomyślałem, że może uda się taki system stworzyć dla ludzi niewidomych. Wszystko stało się bardzo szybko. Od pomysłu do realizacji minęło zaledwie pięć miesięcy.\nZaproponowane rozwiązanie zdobyło wyróżnienie w konkursie „Kraków bez barier” i rekomendację do upowszechnienia w całej Polsce.\nTo nie dziwi, bo innowacja, przetestowana przez osoby niewidome, zdobyła ich uznanie. Jest świetnie przygotowana i, co podkreślają użytkownicy, naprawdę ułatwia poruszanie się bez pomocy drugiego człowieka, prowadzi „jak po sznurku”. A Adam Goch już pracuje z zespołem nad kolejnym ułatwieniem, tym razem dla osób ze spektrum autyzmu. W planach jest stałe poszerzanie funkcji, tak, by z innowacji mogły korzystać osoby z różnymi niepełnosprawnościami; narządów ruchu, słuchu, wzroku.\n– Z tego rozwiązania mogłyby korzystać szpitale, domy pomocy społecznej, uczelnie – mówi Agam Goch. – Na przykład, studenci obcojęzyczni często mają problem z przejściem z kampusu do konkretnej sali wykładowej. Nawigacja by ich prowadziła.\nChęć pomagania nie wzięła się u Adama Gocha z niczego. Jak podkreśla, od zawsze był zaangażowany społecznie, na co wpłynęło wychowanie i poczucie miłości wyniesione także z seminarium duchownego. Pomogła też znajomość wielu środowisk, praca w sieciach handlowych, i zajmowanie się sprawami BHP. Te wszystkie doświadczenia uwrażliwiły go na potrzeby innych.\n– Przy tworzeniu innowacji najbardziej potrzebne są cierpliwość, cierpliwość i jeszcze raz cierpliwość – dzieli się spostrzeżeniami z dotychczasowej pracy. – Do tego czas, dużo czasu, bo trzeba dogłębnie poznać temat, na przykład osób niepełnosprawnych. Nie poddawać się. Dążyć do celu, w który się wierzy. Wierzyć w siebie i własne możliwości.\nAdam Goch zwraca uwagę na jeszcze jedną ważną dla innowatora kwestię.\n– Cieszę się, że coś po mnie zostanie. Coś, co przygotuję i będzie pomagać wielu ludziom.\nNawigacja głosowa osób zależnych – NGOZ\nInnowatorzy społeczni: Adam Goch i Agata Pasionek-Sacha\nNarzędzie łączy nawigację głosową z zaprojektowaną dla konkretnego budynku siatką iBeacon, czyli nawigacją w telefonie wewnątrz budynków. Tak połączone tworzą czytelną „mapę” przestrzeni. Zawiera ona praktyczne informacje, np. dotyczące lokalizacji pomieszczeń, schodów, podwójnych drzwi, obniżenia sufitu, itp. Aplikacja umożliwia osobom z dysfunkcją wzroku – niewidomym i niedowidzącym – samodzielnie i bezpiecznie korzystanie z obiektów użyteczności publicznej: urzędów, muzeów, domów kultury, itd.\nZ narzędzia mogą korzystać wszelkiego rodzaju instytucje publiczne.\nUmiem się dogadywać\n– Moją pracą magisterską był projekt odzieży przeciwdeszczowej dla osób starszych i dzieci, wygodnej, z odpowiednim kapturem, który nie opada na twarz – opowiada projektantka Joanna Krokosz. – Po dyplomie dostałam propozycję z mojego Wydziału, by wziąć udział w programie grantowym. Zbiegło się to z potrzebą Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Krakowie zaprojektowania odzieży dla osób na wózkach. Nie wiedziałam, że taki płaszcz jest potrzebny, ale chętnie go zaprojektowałam po sygnale z ROPS-u.\nJak podkreśla projektantka, przydało się doświadczenie z pracy dyplomowej. Wiedziała, że bardzo ważny jest krój kaptura. Musi on przylegać do głowy. Wtedy nie zsuwa się na twarz podczas patrzenia w bok, na przykład, gdy osoba na wózku czeka przed zebrą i sprawdza, czy może przejechać.\n– Ten projekt sprawił, że zajęłam się na dobre innowacjami społecznymi – opowiada. – Przygotowuję projekty dla ludzi, mniejszych grup czy instytucji kultury, na przykład ostatnio ławki dla muzeum.\nJoanna Krokosz podkreśla, że w przypadku projektowania społecznego ważna jest umiejętność pracy w multidyscyplinarnym zespole, dogadywania się z ekspertami, zarządzania.\nZaprojektowana przez nią innowacja została wybrana do upowszechniania, jednak są sygnały, że dostępność wzoru na otwartej licencji nie wystarcza. Nie każdy jest w stanie indywidualnie zrobić czy nawet zamówić płaszcz. To zadanie dla fundacji czy stowarzyszeń zajmujących się osobami z niepełnosprawnościami, by zlecać wykonanie płaszczy dla grup.\n– Z otwartej licencji mogą także korzystać zakłady produkcyjne – wyjaśnia Joanna Krokosz. – Nic nie stoi na przeszkodzie, by produkowały okrycia w krótkich seriach. Mogłyby być one dostępne np. w sklepach ze sprzętem rehabilitacyjnym.\nInnowatorzy społeczni: Wydział Form Przemysłowych ASP w Krakowie,\nBożena Groborz, Czesława Freilich, Joanna Krokosz (projektantka)\nProjekt płaszcza przeciwdeszczowego dla dorosłych poruszającym się na wózkach inwalidzkich, który następnie został poddany testom. Płaszcz jest wygodny, komfortowy termicznie, funkcjonalny, łatwy w konserwacji, bezpieczny w czasie poruszania się na drodze; wzmacnia też samodzielność osób z niepełnosprawnością ruchową. Projekt obejmuje bezpłatny katalog z szablonem wykroju, co pozwala na samodzielne wykonanie płaszcza lub zlecenie uszycia; instrukcję i potrzebne komponenty dostępne na rynku, w tym wskazówki o możliwości modyfikacji projektu, by dostosować go do indywidualnych potrzeb, np. długość rękawa, rozmiar.\nZnam się na grach\n– Przez wiele lat prowadziłam firmę szkoleniową. W projekcie wykorzystałam umiejętności, na których wcześniej zarabiałam, do stworzenia narzędzia użytecznego społecznie – opowiada Beata Zalewska, z wykształcenia pedagog, miłośniczka i znawczyni gier, których walory wykorzystała w innowacji. – Dlaczego wybrałam osoby z niepełnosprawnością intelektualną? Dlatego, że w bliskim otoczeniu mam takich znajomych. Wiem, że stać ich na wiele więcej, niż im się oferuje. Jedna z nich, młody mężczyzna, kocha zwierzęta, to jego pasja. Pracował w poznańskim ZOO jako wolontariusz. Jest mi przykro, że nie można było znaleźć dla niego etatu. Kiedy odchodził, panie, które z nim pracowały, były zrozpaczone. Był idealny do pracy ze zwierzętami. Teraz pracuje w sklepie, to poniżej jego możliwości, ale zarabia. Druga znana mi osoba od wielu lat opiekuje się domem, który został mi po ojcu. Wie wszystko o gospodarstwie. Ludzie ze wsi uważali go za głupka, niemowę; a okazało się, gdy stworzyłam mu warunki, że jest elokwentny i ma wielką wiedzę. I trzeci przykład. Kiedy zamknęłam firmę, przez pewien czas wspierałam kobiety szukające pracy. Wśród nich była dziewczyna z niepełnosprawnością ruchową, która, choć bardzo wykształcona, miała kłopot z wysławianiem się, więc uznano, że nadaje się tylko do pracy zdalnej. A ona chciała mieć kontakt z ludźmi. To ona powiedziała mi o Malwinie Pokrywce ze Stowarzyszenia Na Rzecz Spółdzielni Socjalnych w Poznaniu. I tak się zaczęło.\nJak mówi Beata Zalewska, kontakt z Malwiną Pokrywką i osobami z niepełnosprawnościami sprawił, że chciała pokazać to, o czym nie każdy wie lub nie przyjmuje do wiadomości. To, że w każdym człowieku jest potencjał. Trzeba go tylko wydobyć. I temu służy stworzona gra, wciągająca, dająca do myślenia, otwierająca na zmiany.\nCzego potrzeba, by stać się innowatorką? Zdaniem Beaty Zalewskiej, przede wszystkim są to zidentyfikowana potrzeba i chęć czynienia dobra. Przekonanie do pomysłu.\n– Znalazłam przykłady zatrudniania osób z niepełnosprawnością intelektualną, znam się na grach i wierzę w nie, dlatego poszłam w tę stronę. – Pracowałam z dobrą firmą robiąca gry. Grafikę przygotowało Studio Furia.\nW jej przypadku w stworzeniu innowacji pomogły empatia i fakt, że jeśli w coś wierzy, to potrafi dokonać rzeczy niemożliwych. Wzmacniają się wtedy konsekwencja i upór. Czy może się nie udać?\nInnowatorka społeczna: Beata Zalewska\nGra szkoleniowa, która wspiera osoby z niepełnosprawnością intelektualną (OzNI) na rynku pracy. Inspiruje i bardzo angażuje. Pomaga zmienić przekonania i postawy dotyczące zatrudniania takich osób. Gra wykorzystuje elementy rywalizacji, metody z mechanizmami z gier poza grami. Celem są wzbudzenie zaciekawienia i zabawa, a jednocześnie nauka. Całość innowacji tworzą: gra szkoleniowa (nie)Wykorzystany Potencjał, Pudełko Wiedzy i Inspiracji, kompendium wiedzy i dobrych praktyk w zatrudnianiu osób z niepełnosprawnością intelektualną, a także Pudełko Narzędzi Rekrutacyjnych (PNR), które zawiera opis procesu zatrudniania OzNI, i wskazówki na temat procesu rekrutacji.\nIdealne narzędzie do pracy specjalistów z działów HR! Dla organizacji, instytucji, a przede wszystkim dla pracodawców.\nDo wykorzystania przez chętnych. Na razie dzieje się tak w niewielkim stopniu. A szkoda.\nPatrzę wymiarem praktycznym\nKatarzyna Brachowska-Przeniosło, absolwentka psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego i certyfikowanych studiów podyplomowych z zakresu poradnictwa zawodowego, od dawna zajmuje się innowacyjnością, także społeczną i ma głębokie przemyślenia na ten temat. Tym bardziej, że wyszła z biznesu, więc patrzy na to z różnych stron.\n– W innowacjach, by ruszyć z miejsca, pomocna jest otwartość na nowość; otwartość poznawcza, patrzenie szeroko, aktywne szukanie – wymienia. – Może nawet bardziej ciekawość poznawcza, szukanie różnych obszarów i umiejętność ich łączenia. W projekcie chciałyśmy połączyć świat biznesu i pieczy zastępczej. Jak widać, potrzebna była gotowość łączenia odległych obszarów.\nCo jeszcze pomaga w pracy nad innowacjami?\n– Tolerowanie ryzyka – odpowiada Katarzyna Brachowska-Przeniosło. – To konieczne, bo kiedy zaczyna się działać, nie ma pewności, że się powiedzie. Ryzyko w tym przypadku nie zraża, toleruje się fakt, że innowacja nie wypali, ludzie nie zareagują.\nBardzo pomocna jest także umiejętność przekonywania do pomysłu innych; że warto to robić. Pokazywanie korzyści, szansy i na czym ona polega.\n– W takich działaniach niezwykle ważne jest oparcie się na sieci kontaktów, czerpanie z doświadczenia zawodowego – podkreśla. – I jeszcze jedna niezwykle ważna kwestia. Innowator patrzy wymiarem praktycznym. Szuka rozwiązania, które jest wartościowe w sensie pragmatycznym. Ma przed sobą wymiar wartości; że to zostanie, będzie działać. Dlatego istotny jest nie tylko pomysł, ale jego wdrożenie. Dlatego innowator musi też dbać o promocję pomysłu.\nInicjatorzy społeczni: Stowarzyszenie Rozwoju Zawodowego i Osobistego Zielona Myśl w Gdyni, Katarzyna Brachowska-Przeniosło (wiceprezes)\nInnowacja przygotowana dla osób pozostających w instytucjonalnej pieczy zastępczej, od16 do 25 lat, i pracowników w wieku przedemerytalnym.\nModel współpracy między instytucjami pieczy zastępczej i innymi interesariuszami, a podmiotami rynkowymi. Dzięki niej objęte innowacją osoby mają możliwość zbudowania edukacyjno-wpierającej wzajemnej relacji. Model koncentruje się wokół realnych krótkoterminowych mikroprojektów zawodowych realizowanych w dwuosobowych teamach: wychowanka pieczy zastępczej i odpowiednio przygotowanego mentora, pracownika 50+.\nW ramach innowacji opracowano materiały obejmujące trzy mikroprojekty:\nPokaż nas (się) światu, Dostawa na czas, Kwiaciarnia bez tajemnic; podręcznik – przewodnik współpracy i raport podsumowujący projekt.\nInnowacja przetestowana w trzech instytucjach. Tam się sprawdziła.\nCieszy, że są ludzie, którym się chce otwierać głowy, wykorzystywać doświadczenie, by ułatwiać życie innym. I choć przygotowanie innowacji społecznej nie jest proste; wymaga czasu, pomysłowości, determinacji i jeszcze wielu innych cech; to poczucie satysfakcji z tego, co się zrobiło, jest na tyle znaczące, że wciąż będzie, o kim pisać.\nDziękuję Dominice Marszałek-Rojek z Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Krakowie (https://rops.krakow.pl/) i Malwinie Pokrywce ze Stowarzyszenia Na Rzecz Spółdzielni Socjalnych w Poznaniu (http://www.spoldzielnie.org/ ) za pomoc w przygotowaniu artykułu.\nPoprzedni wpisGranty na nowe rozwiązania w obszarze zatrudnienia\nNastępny wpis10 edycja Konkursu [eS] im. Jacka Kuronia już trwa!


Strona główna / Tag Archives: system erp\nTag Archives: system erp\n13 lipca 2018\tAktualności\nSystemy ERP – zestawienie\n15 czerwca 2018\tAktualności\nNa rynku jest dostępnych wiele systemów ERP. Aby wybrać dla firmy ten najlepszy, należy je ze sobą zestawić. Dlatego przyjrzyjmy się lepiej ofercie WAPRO ERP oraz wszystkim wariantom przygotowanym dla klientów.\n5 kwietnia 2018\tAktualności\n1 kwietnia 2018\tAktualności\n17 marca 2018\tAktualności\nWykorzystanie nowych technologii powinno być istotnym elementem każdej dobrze prosperującej firmy. Dla wielu firm przejście na system ERP wiąże się z podjęciem poważnej decyzji, ale jest także oznaką sukcesu. Rozwój przedsiębiorstwa daje możliwość wprowadzenia nowych rozwiązań programowych oraz systemowych.\n12 grudnia 2017\tAktualności\nSystem informatyczny ERP (Enterprise Resource Planning) oznacza Planowanie Zasobów Przedsiębiorstwa. Jest to system aplikacji, pozwalający zintegrować wszystkie procesy, które zachodzą w przedsiębiorstwie na różnych szczeblach. Każda firma, mała czy średnia, aby móc się rozwijać potrzebuję sprawnego systemu, który wspomaga zarządzanie przedsiębiorstwem.


Activity. Kalambury, czyli coś z klasyki (recenzja) - Gry planszowe - POLTERGEIST\n» Recenzje » Activity\nKalambury, czyli coś z klasyki\nActivity wydano po raz pierwszy w roku 1993. Gra otrzymała nominację do Deutscher Spieler Preis, a wkrótce potem zyskała rozgłos i uznanie na całym świecie, stając się dla gier imprezowych tym, czym dla gier ekonomicznych jest Monopoly – prekursorką i praprzodkiem. Jak wypada jednak w dobie nowoczesnych gier planszowych i imprezowych, skonfrontowana po latach z młodszymi koleżankami?\nPo otwarciu pudełka wita nas solidna plansza, instrukcja wydrukowana na kartce A4 kredowego papieru oraz bardzo sensowna wypraska z resztą elementów w środku. Składa się na nie: mnóstwo kart o wartości 3, 4 lub 5 punktów, drewniane pionki oraz mała klepsydra. Wszystkie elementy są wykonane porządnie i powinny przetrwać całe lata. Jedyne zastrzeżenie, jakie mam, to fakt, że plansza, a co za tym idzie całe pudełko, jest zdecydowanie za duża, by można było grę bezproblemowo zabrać na spotkanie ze znajomymi czy choćby zmieścić do plecaka. Co prawda dzięki temu plansza zachowuje przejrzystość, ale można było ją zmniejszyć choćby o 1/3.\nBanalne zasady można wytłumaczyć w pół minuty. Gracze dzielą się na drużyny. W swojej kolejce jeden z członków drużyny bierze kartę o wybranej wartości i pokazuje, rysuje lub omawia konkretne hasło (w zależności od tego, na jakim polu znajduje się pionek), a jeżeli partner z drużyny je zgadnie, przesuwa się wspólny pionek o ilość pól zależną od wartości karty. Wygrywa drużyna, której pionek najszybciej dotrze do mety. Karty o wartości 3 zawierają hasła złożone z jednego słowa, o wartości 4 – z dwóch słów, a o wartości 5 – z trzech słów. W tym miejscu należy pochwalić ilość haseł na kartach – każda zawiera ich sześć, po dwa dla każdego sposobu przekazywania, dzięki czemu, teoretycznie, nie powinny się one szybko wyczerpać.\nPlagi egipskie i inne ułamki\nW praktyce wyszło trochę inaczej. Kart za 5 punktów jest dużo mniej niż pozostałych, chociaż używane są najczęściej. W efekcie po trzech rozgrywkach większość haseł na nich się powtarzała – można było je tylko omijać i dobierać nowe. Zdecydowanie lepiej byłoby połowę kart jednowyrazowych zastąpić trzywyrazowymi. Widocznie producent założył, że gracze częściej będą wybierać hasła łatwe, co jednak nijak ma się do rozgrywki, w której każdy chce przede wszystkim jak najszybciej przesunąć się do przodu. Należy nadmienić przy tym, że hasła miewają różny stopień trudności. Okazuje się na przykład, że część z tych trzywyrazowych jest zdecydowanie łatwiejsza od jednowyrazowych (tym bardziej zachęca to do wybierania kart z piątką). Niektóre zaś zupełnie pozbawione są sensu i trudno skojarzyć odpowiedni frazeologizm. Mimo tego jestem skłonna ocenić ten element pozytywnie, ponieważ większość haseł prezentuje podobny poziom.\nKolejny problem stanowi klepsydra, której zadaniem jest odmierzać czas na zgadnięcie hasła. Po pierwsze: najprościej przekazuje się te "mówione", a najtrudniej - "pokazywane". Przeznaczenie tej samej ilości czasu na nie wydaje się bezsensowne. Po drugie: jeśli w czasie zgadywania klepsydra przesypie się np. do połowy, przed ruchem następnego gracza trzeba odczekać, zanim przesypie się do końca. We wszystkich moich rozgrywkach przymusowe oczekiwanie działało silnie irytująco i zniechęcająco. Zamiast "oficjalnej" klepsydry, znacznie lepiej użyć zwykłego zegarka lub stopera. Zapomnijmy jednak na chwilę o tych problemach, aby opisać zalety gry. Activity świetnie sprawdza się jako gra dla rodziców z dziećmi. Idealnie proste zasady nie zmuszają nikogo do przesadnego kombinowania w leniwe niedzielne popołudnie, a próby pokazania i zgadnięcia haseł, jak to zwykle w kalamburach bywa, powodują salwy śmiechu i zbiorowe wybuchy wesołości. Okazuje się, że gra budzi silne emocje – od frustracji do euforii - zarówno u dorosłych, jak i najmłodszych. Poza tym same karty zawierają spore zasoby całkiem niezłych haseł, które swobodnie można wykorzystać poza domem w klasycznej grze w kalambury, bez używania planszy.\nKolejną zaletę stanowi skalowalność – bez problemu może się razem bawić od 3 samodzielnych graczy do kilkunastu osób, podzielonych na cztery drużyny. Poza trybem "każdy na każdego" przy trzech graczach, zmiany w mechanice gry dla różnych ilości osób praktycznie nie istnieją ani nie są potrzebne.\nActivity to solidnie wykonana gra imprezowo-rodzinna, przy której bawić się mogą rodzice z dziećmi, a także wyluzowana młodzież. Mimo dobrego wydania, jak na klasyczne kalambury bez cienia oryginalności w mechanice jest jednak nieco za droga. Nie polecam jej graczom kochającym "mózgożerne" batalie czy zwyczajnie nieśmiałym. Najprzyjemniejsze jest tu poczucie wspólnej zabawy i odstresowania, osiągane poprzez, prawdę mówiąc, radosne wygłupianie się. Nie da się zaproponować rozgrywki ludziom, którzy na wygłupy wcale nie mają ochoty – a to czasem znacznie ogranicza grono potencjalnych współgraczy.\nJa, jako fanka wszelkich kalamburów, przy Activity jak zwykle bawiłam się świetnie, a próby pokazania niektórych haseł przez moją siostrę i mamę przeszły już do rodzinnej legendy. Szczerze polecam grę fanom lekkich i niezobowiązujących rozrywek, a także wszystkim, którzy chcieliby przez chwilę odpocząć od "ciężkich" mechanicznych starć.\nidealnie proste zasady\nsilne emocje i wybuchy radości\ndużo haseł na kartach\nza duże gabaryty\nTyp gry: imprezowa, kooperacyjna\nProjektant: Hans Führer, Maria Führer, Paul Catty, Ulrike Catty\nLiczba graczy: od 3 do 16 osób\nCzas rozgrywki: ok. 20-60 minut\nTagi: Piatnik | Activity


① Na Kopernika Gdynia - tanie noclegi w Gdyni z rezerwacją online\nTen obiekt jest położony 18 minut spacerem od plaży. Apartament ten położony jest w Gdyni, w odległości 1,1 km od ulicy Świętojańskiej i 1,3 km od Stadionu Miejskiego. Z okien roztacza się widok na ogród. We wszystkich pomieszczeniach zapewniono bezpłatne WiFi.\nW apartamencie znajduje się aneks kuchenny z kuchenką mikrofalową, lodówką, płytą kuchenną i ekspresem do kawy. Jego wyposażenie obejmuje także telewizor z płaskim ekranem. Do dyspozycji Gości jest łazienka z prysznicem.\nObiekt Na Kopernika jest oddalony o 1,4 km od Muzeum Marynarki Wojennej i o 1,6 km od przystani jachtowej Marina Gdynia. Odległość od gdańskiego lotniska im. Lecha Wałęsy wynosi 14 km.\nOferta noclegowa odwiedzana 1 razy w ciągu ostatnich 14 dni (dane aktualizowane raz dziennie) oraz 15 razy od 09.06.2017


Media: śledztwo w sprawie Niemcowa ma zostać zakończone pod koniec roku - 09.09.2015, Sputnik Polska\nZgodnie z napływającymi informacjami, w ostatecznej redakcji oskarżenie zostanie przeformułowane na „zabójstwo motywowane nienawiścią polityczną, ideologiczną... 09.09.2015, Sputnik Polska\nzabójstwo borysa niemcowa, rosja, borys niemcow, zabójstwo\n11:24 09.09.2015 (Zaktualizowane: 15:28 05.10.2015)\nZgodnie z napływającymi informacjami, w ostatecznej redakcji oskarżenie zostanie przeformułowane na „zabójstwo motywowane nienawiścią polityczną, ideologiczną, rasową, narodowościową lub religijną" - pisze rosyjska gazeta Kommersant.\nŚledczy zamierzają zakończyć śledztwo w sprawie zabójstwa opozycjonisty Borysa Niemcowa do końca roku — pisze dzisiaj gazeta Kommersant, powołując się na źródła, które jako główny motyw podają zemstę na polityku za poparcie dziennikarzy Charlie Hebdo.\n„Komitet Śledczy Rosji do końca tego roku zamierza zakończyć postępowanie karne w sprawie zabójstwa Borysa Niemcowa, aby Moskiewski Wojskowy Sąd Okręgowy mógł przystąpić do rozpatrzenia sprawy tuż po feriach" — czytamy w artykule.\n8 Września 2015, 18:40\nJak poinformowało Kommersant źródło blisko związane ze śledztwem, wszystkie zaplanowane działania podejmowane są zgodnie z grafikiem i półtora miesiąca wystarczy, aby zakończyć postępowanie, ponieważ śledczy zgromadzili wszystkie dowody jeszcze wiosną i latem.\nWedług danych źródła periodyku, w ostatecznej redakcji oskarżenie zostanie przeformułowane z „morderstwa na zlecenie" na „zabójstwo motywowane nienawiścią polityczną, ideologiczną, rasową, narodowościową lub religijną". Kommersant przypomina, że w swoich wstępnych zeznaniach Zaur Dadajew i Anzor Gubaszew wyjaśnili, że powodem do zabójstwa Borysa Niemcowa była osobista nienawiść: według nich, polityk, popierający dziennikarzy Charlie Hebdo, którzy opublikowali karykatury proroka Mahometa, znieważył wszystkich muzułmanów.\n8 Września 2015, 14:25\nBorys Niemcow, zabity w centrum Moskwy w nocy z 27 na 28 lutego 2015 roku, w latach 1990 zajmował szereg wysokich stanowisk w rosyjskim rządzie, a w latach 2000. przeszedł do opozycji. Ogółem w ramach tej sprawy zatrzymano pięć osób: domniemanego zabójcę Zaura Dadajewa a także braci Anzora i Szadida Gubaszewów, Hamzata Bachajewa, który według wersji śledczych dostarczał wspólnikom informacji i miał zapewnić im ucieczkę po dokonaniu przestępstwa, oraz Temirlana Eskerhanowa, któremu postawiono zarzut śledzenia Niemcowa.


Wyszukiwarka Firm - wypożyczalnie samochodów\nTu jesteś > Strona Główna > Wyniki Wyszukiwania > wypożyczalnie samochodów\nWyniki wyszukiwania frazy wypożyczalnie samochodów\nChcesz mieć luksusowe auto? Jeśli tak, koniecznie zwróć uwagę na naszą wypożyczalnię. Warto od razu podkreślić, że wypożyczalnia samochodów luksusowych to nie wszystko, co możemy zaproponować. Nasza o... czytaj dalej\nAkumulatory marki fivestar.pl to jedne z najbardziej pożądanych urządzeń na Polskim rynku. Krajowy producent Five Star oferuje nam najlepsze w swojej kategorii akumulatory samochodowe, które posiadają... czytaj dalej\nJesteś tutaj, ponieważ interesuje Cię leasing operacyjny albo samochody poleasingowe? Zatem Arval jest doskonałym do tego miejscem, ponieważ od lat zajmujemy się tego rodzaju propozycjami i jesteśmy p... czytaj dalej