Sylwetka, Uroda, Zdrowie » Lukrecja kontra SARS\nW efekcie wybuchu epidemii SARS w 2002 r. przeprowadzono początkowo liczne badania mające na celu identyfikację leku na tego koronawirusa. Większość badań została zainicjowana w tym czasie przez naukowców z Chin, a także z Hongkongu, a następnie, po dokonaniu ewidentnych przełomów, dodatkowe próby przeprowadzono w Europie i USA. Niestety entuzjazm związany z obiecującymi wynikami większości badań wygasł w 2012 r., tuż przed pojawieniem się koronawirusa MERS, ponieważ większość badaczy uważała, że epidemia SARS nie pojawi się już nigdy ponownie. A kiedy pojawił się koronawirus MERS, nie skupiono się na leczeniu wywoływanej nim infekcji, tylko na opracowaniu skutecznej szczepionki.\nJakkapong Watcharachaijunta , tajlandzki specjalista nauk biomedycznych, wypowiadając się na łamach Thailand Medical News, zakomunikował:\n„Jednym z najważniejszych kandydatów na lek przeciwwirusowy, badanych w okresie bezpośrednio po epidemii SARS, był korzeń lukrecji, rośliny znanej jako Glycyrrhiza glabra, pochodzącej z Europy i Azji. Korzeń lukrecji był używany od wieków w starożytnej medycynie egipskiej, a także w indyjskiej medycynie ajurwedyjskiej i w tradycyjnej medycynie chińskiej. Korzeń lukrecji znany był już wcześniej ze swoich właściwości przeciwwirusowych, ale naukowcy zauważyli, że podczas wybuchu epidemii SARS niektóre grupy osób pijących mikstury tradycyjnej medycyny chińskiej, które go zawierały, nie zaraziły się wirusem, mimo że zostały na to narażone przez zarażonych krewnych, pozostających w tym samym gospodarstwie domowym. I właśnie to zapoczątkowało wstępne badania. Od tego czasu opublikowano 83 artykuły badawcze, pokazujące skuteczność różnych fitochemikaliów zawartych w lukrecji, skierowaną przeciwko ówczesnemu wirusowi SARS. Niestety wiele z tych badań rozpoczęto dopiero w okresie po epidemii SARS, a zainteresowanie ich wynikami zmalało około roku 2012. Byłoby wspaniale, gdyby jednostki badawcze i firmy farmaceutyczne na całym świecie podjęły się wznowienia tych prac i szybko rozpoczęły bardziej szczegółowe badania z odniesieniem się do nowego szczepu koronawirusa SARS-CoV-2, zwanego powszechnie wirusem z Wuhan. Biorąc pod uwagę, że ostatnie próby sekwencjonowania genów wykazały, że wcześniejszy SARS ma 84-procentowe podobieństwo genetyczne do nowego, wirus ten może być doskonałym kandydatem na obiekt badań nad możliwym protokołem leczenia nowej epidemii”.\nAutorzy publikacji sugerują, że podczas gdy jedne zespoły badawcze zajmują się szczegółami budowy nowego szczepu koronawirusa, a inne są zajęte poszukiwaniem szczepionki, być może jeszcze inne mogłyby skupić się na opracowaniu skutecznego protokołu leczenia. Korzeń lukrecji zawiera bowiem różne związki fitochemiczne, takie jak flawonoidy – likwirytygenina i glabrydyna, które wykazywały działanie przeciwwirusowe w odniesieniu do wcześniejszego koronawirusa SARS. Ale w korzeniu lukrecji jest także klasa fitochemikaliów zwanych triterpenoidami, zwłaszcza kwas lukrecjowy i lukretynowy, które okazały się środkami niezwykle silne skierowanymi przeciwko koronawirusowi SARS. Istnieją 83 publikacje badań, ogłoszone w renomowanych czasopismach medycznych, dowodzące wysokiej skuteczność tych związków fitochemicznych w walce z koronawirusem SARS.\nNa zakończenie autorzy przestrzegają przed nadmiernym, niekontrolowanym spożyciem korzenia lukrecji. Lukrecja faktycznie nie należy do grupy tak dobrotliwych i bezpiecznych ziółek, jak melisa czy mięta, więc spożywana przez długi czas w nierozsądnym nadmiarze może generować niepożądane efekty działania. Przy czym należy podkreślić, że podobnych problemów przysparzają jedynie związki z grupy wspomnianych wyżej triterpenoidów, podczas gdy związki z drugiej grupy składników aktywnych lukrecji – flawonoidy – nie tylko są bardzo zdrowe, ale jednocześnie całkowicie bezpieczne. Jak wyżej widzieliśmy, również w tej grupie znajdujemy związki o silnej aktywności przeciwkoronawirusowej, jak przykładowo glabrydynę, co podpowiada nam salomonowe rozwiązanie…\nOtóż na rynku funkcjonuje ekstrakt samych flawonoidów lukrecjowych pod nazwą Glavonoid, niezawierający triterpenoidów, standaryzowany właśnie konkretnie na zawartość glabrydyny…\nTagi: flawonoidy, glabrydyna, koronawirus, kwas lukrecjowy, lukrecja, SARS, tritrpenoidy


Z wizytą u Pełnomocnika ds. Społeczeństwa Obywatelskiego – Instytut Spraw Obywatelskich\n19 lutego 2016 r. Rafał Górski i Karolina Goś-Wójcicka z Instytutu Spraw Obywatelskich (INSPRO) spotkali się w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z Panem Ministrem Wojciechem Kaczmarczykiem, Pełnomocnikiem Rządu ds. Społeczeństwa Obywatelskiego i Pełnomocnikiem Rządu ds. Równego Traktowania.\nW kontekście problematyki równego traktowania przedstawiciele INSPRO zwrócili uwagę na trudną sytuację osób pracujących na rzecz własnych rodzin na pełen etat. Przybliżyli Panu Ministrowi blisko 10-letni dorobek inicjatywy „Dom to praca”, w tym wyniki prowadzonych przez Instytut badań, a także przekazali publikacje będące ich wynikiem. Zwrócili uwagę na jeden z głównych postulatów inicjatywy, a mianowicie konieczność objęcia osób pracujących w domu ubezpieczeniem emerytalnym, np. poprzez podział na pół składki pracującego zarobkowo małżonka.\nMinister Kaczmarczyk pozytywnie odniósł się do tej problematyki, powiedział, że uważa ją za ważną i zaprosił INSPRO do współpracy w tym obszarze. Na początek zaproponował organizację wspólnej konferencji, która będzie okazją do zaprezentowania dorobku różnych organizacji obywatelskich w zakresie dowartościowania pracy w domu, a także będzie forum do dyskusji o potrzebnych działaniach prawnych w tym obszarze.


klimatyzacja naprawa w serwisie Zioła\nserwis klimatyzacji pruszków Najbardziej skuteczna klimatyzacja to taka któraJeżeli mieszkamy w szczególnie gorącym miejscu, na przykład na poddaszu, albo w mieszkaniu z oknami skierowanymi na wschód to Czytaj dalej...\nDodane: 03:53 02- 02- 2020\nserwis chłodniczy warszawa Z kolei sam serwis klimatyzacji jestZbliża się lato a wraz z nim upały. W tak upalne i ciężkie dni każdy myśli wyłącznie o schłodzeniu organizmu. Aby tego dokonać, pijemy chłodne napoje, Czytaj dalej...\nDodane: 03:10 02- 02- 2020\nkonserwacja central klimatyzacyjnych warszawa Urządzenia związane z chłodzeniem nie tylkoUrządzenia związane z chłodzeniem nie tylko pomieszczeń, ale także i produktów, na przykład spożywczych, Czytaj dalej...\nkonserwacja klimatyzacji warszawa Dzieje się tak za sprawą globalnegoKlimatyzacja, serwis klimatyzacji czy chłodnistwo to tematy, które z całą pewnością zainteresują sporo osób. Nic zresztą w Czytaj dalej...\nDodane: 02:34 29- 11- 2019\nnaprawa klimatyzacji warszawa Czynnikami które nie powodują efektu cieplarnianegoWszystko dla wygody. W coraz większym stopniu jesteśmy hedonistami. W naszych domach coraz częściej pracuje klim Czytaj dalej...\nDodane: 04:59 01- 09- 2019\nnaprawa klimatyzacji warszawa Nieużywana klimatyzacja niszczy się dlatego teżTrudno wyobrazić sobie dzisiaj samochód bez klimatyzacji, jednak mało kto wie, że aby działała ona dobrze potrzebny j Czytaj dalej...\nDodane: 14:47 25- 08- 2019\nserwis chłodniczy Klimatyzacja sprawi że będziemy się czućKiedy na dworze panują wysokie temperatury, z całą pewnością nie wolno podróżować w rozgrzanych pojeździe, ponieważ skończyć si Czytaj dalej...\nDodane: 10:29 18- 08- 2019


Fotowoltaika prosument - Sibeo.pl - wartościowe strony\nTytuł: Fotowoltaika prosument\nPanele fotowoltaiczne prosument. pl to niekwestionowana oszczędność dla Twojego domu. Czerp ze energii słońca, wykorzystaj jego odnawialne zasoby a oprócz tego ciesz się mniejszymi rachunkami już od teraz. Stosując nasze panele fotowoltaiczne dbasz o ekologię, równolegle budujesz bezpieczeństwo i również stabilność dla całej rodziny. Będąc równolegle producentem oraz konsumentem energii elektrycznej, Twoje rachunki za energię elektryczną spadają nawet o 90%. Dzieje się tak zatem, ponieważ zamiast wyłącznie kupować od zakładu energetycznego - produkujesz swój własny prąd. Na naszej stronie prosument. pl dowiesz się wszystkiego, co potrzebne tak aby rozpocząć swoją przygodę z panelami słonecznymi. Dowiesz się jak to działa, jakie korzyści czekają na Ciebie po zamontowaniu paneli. Zapraszamy serdecznie do kontaktu z naszym doradcą.\nWrocław, adwokat, sklep internetowy, przepisy kulinarne, instalacje, Gdańsk, pozycjonowanie stron www, kraków, wynajem, fotograf ślubny, monitoring, gry online, Gdynia, zdjęcia ślubne, noclegi, hotel, fotografia, dzieci, Sklep


KIEROWCA kategorii C+E ze znajomością j. niemieckiego - ogłoszenia Transport War...\nKIEROWCA kategorii C+E ze znajomością j. niemieckiego\nWarszawa - Dodane przez WINCKLER PERSONAL (firma) - około 3 lata temu KIEROWCA kategorii C+E ze znajomością j. niemieckiego\nPełna treść ogłoszenia KIEROWCA kategorii C+E ze znajomością j. niemieckiego\nWinckler Personal jako agencja pośrednictwa pracy, posiadająca certyfikat o numerze rejestru 7979, poszukuje dla renomowanego klienta na terenie Niemiec kandydatów na stanowisko:\nMiejsce pracy: Niemcy, Baden Wrttemberg\nRozpoczęcie pracy: 4.08.2014 r.\nNr ref.: 128/2014\n- Prowadzenie zestawów z naczepą na krótkich dystansach,\n- Jazda (ciągnikiem siodłowym z naczepą 40 ton) wewnątrz zakładu,\n- Zabezpieczenie ładunku.\n- Prawo jazdy C+E, - Doświadczenie w prowadzeniu ciągnika siodłowego + naczepa (40 ton),\n- Ważna Karta Kierowcy, - Minimum komunikatywna/ dobra znajomość j. niemieckiego (wymóg KONIECZNY, znajomość języka sprawdzana dwukrotnie w trakcie procesu rekrutacyjnego),\n- Nowoczesne i w pełni sprawne pojazdy,\n- Atrakcyjne i terminowe wynagrodzenie ( 1400- 1650 EURO NETTO, w zależności od klasy podatkowej)\n- Umowa o pracę na warunkach niemieckich na czas nieokreślony,\n- Możliwość rozwoju zawodowego w renomowanej niemieckiej firmie.\nOsoby zainteresowane ofertą pracy prosimy o przesłanie CV ze zdjęciem na adres e-mail z dopiskiem KIEROWCA C+E oraz kontakt telefoniczny pod numerem: 22 631 11 70\nProfil założony około 3 i pół roku temu Zapytaj o ogłoszenie - KIEROWCA kategorii C+E ze znajomością j. niemieckiego Twój e-mailWiadomośćJestem zainteresowany/a ogloszeniem KIEROWCA kategorii C+E ze znajomością j. niemieckiegoKupuj bezpiecznie!\nData dodania: 16.07.2014.r 09:06\nID ogłoszenia: 5/95695\nPodziel się ogłoszeniem KIEROWCA kategorii C+E ze znajomością j. niemieckiego na Twitter\nPodziel się ogłoszeniem KIEROWCA kategorii C+E ze znajomością j. niemieckiego na Wykop\nPodziel się ogłoszeniem KIEROWCA kategorii C+E ze znajomością j. niemieckiego na Blip\nPodziel się ogłoszeniem KIEROWCA kategorii C+E ze znajomością j. niemieckiego na Pinterest\nWyślij treść "KIEROWCA kategorii C+E ze znajomością j. niemieckiego" na maila\nWydrukuj ogłoszenie "KIEROWCA kategorii C+E ze znajomością j. niemieckiego"\nKierowca autobusu linie miejskie i podmiejskie NiemcyTransport Łódź\n» Wszystkie podobne ogłoszenia do KIEROWCA kategorii C+E ze znajomością j. niemieckiego


200 000 podpisów przeliczone! - Strona Życia\n200 000 podpisów przeliczone!\n20 czerwca doliczyliśmy do 200 tysięcy podpisów. Cały czas przychodzą nowe, z każdym dniem coraz więcej!\n2 lipca złożymy podpisy w Sejmie. Do końca czerwca musimy mieć je w siedzibie Komitetu.\n2 lipca złożymy podpisy w Sejmie. Do końca czerwca musimy mieć je w siedzibie Komitetu. Jeszcze w niedzielę, 23 czerwca można zbierać, później prosimy wysyłać podpisy na adres Komitetu.\nDziękujemy i liczymy dalej.\nW imieniu Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej Stop Aborcji\nKaja Godek – Pełnomocnik\nJeżeli jeszcze nie podpisałeś się pod projektem, wejdź na stronę www.ratujdzieci.pl i wydrukuj kartę do zbierania podpisów.


Kiła - choroba weneryczna\nSerwis dotyczący kiły. Specjalnie dla Państwa stworzyliśmy kompendium wiedzy na temat tej groźnej choroby, na którą cierpi ponad 12 milionów osób na świecie. Tutaj dowiedzą się Państwo o możliwościach zarażenia i początkowych objawach kiły. To istotne, by umieć rozpoznawać tego rodzaju schorzenie, bo tylko szybka reakcja i skuteczne leczenie może wyeliminować groźne powikłania kiły – do takich zalicza się między innymi zaburzenia pracy serca, nerek czy mózgu.\nBadania genetyczne w kierunku: ustalanie ojcostwa, diagnostyka mikroorganiazmów: HPV, HSV, Chlamydia, Ureaplasma, Candida, markery genetyczne: rak szyjki macicy, rak piersi, rak prostaty, rak płuc, czerniak, rak tarczycy, choroba Alzheimera, zakrzepica, hipercholrsterolemia\nDodano: 16 października 2009\nLactoJoy na nietolerancję laktozy\nLactoJoy to rewolucyjna marka, która sprawia, że traktowana jako choroba nietolerancja laktozy zaczyna być czymś zupełnie normalnym i łatwym do pokonania. Problem nietolerancji cukru mlecznego nie jest bowiem żadna choroba, a zwykłą zmianą w naszym organizmie po okresie niemowlęctwa. Człowiek dorosły nie pił już mleka matki, wiec u niektórych osób zanika laktaza, czyli specjalny enzym pozwalający trawić mleko. LactoJoy jest prostym suplementem diety, którego przyjmowanie dostarcza laktazę i umożliwia normalne przyjmowanie produktów mlecznych.\nLeczenie alkoholizmu Zielona Góra\nJeśli borykasz się z problemem choroby alkoholowej, skorzystaj z fachowych porad doświadczonego psychoterapeuty uzależnień. Gwarantujemy pełną dyskrecję. Alkoholizm jest poważną chorobą, która uniemożliwia funkcjonowanie w wielu sferach życia. Jeżeli chcesz zmienić swoje życie na dobre i zacząć walkę z tą chorobą, koniecznie umów się na wizytę. Psychoterapeuta pomaga także osobom z DDA, czyli tak zwanym Dorosłym Dzieciom Alkoholika. Odwiedź naszą stronę internetową i zapoznaj się z ofertą.\nCoraz bardziej powszechną chorobą w Europie Wschodniej stają się białe plamy czyli bielactwo. Dlatego też z myślą o wszystkich osobach, które zmagają się z tym problemem powstał nasz portal. Na którym znajduje się mnóstwo informacji dotyczących prawidłowego leczenia bielactwa.\nleki na bielactwo\nNałóg jest chorobą, która wymaga leczenia. Terapia uzależnień, w tym leczenie alkoholizmu prowadzone jest przez doświadczonych terapeutów i psychologów w prywatnym Centrum Terapii Uzależnień pod Wrocławiem.\nŻylaki kończyn dolnych nie od dziś stanowią problem wielu Polaków. Każdy z nas zna starą maksymę, że lepiej zapobiegać niż leczyć, ale jak to się ma w przypadku leczenia żylaków? To dość proste, ponieważ żylaki lub owrzodzenie żylne w większości przypadków bierze się z genów, czyli może je mieć prawie każdy, ale nasz tryb życia ma wpływ czy zostaną uaktywnione, czy też nie... Usuwanie żylaków jest obecnie bardzo popularne, ponieważ jest moda na zdrowy tryb życia oraz sylwetkę fit. Niestety duża część naszego społeczeństwa nadal wierzy w reklamy o cudownych maściach, żelach na pozbycie się choroby, ale niestety takie nie istnieją. Jeśli choroba...\nLeczenie lipodemii można podzielić na dwa rodzaje i jest to leczenie zachowawcze polegające kompresjoterapii, czyli noszenie specjalnych wyrobów uciskowych oraz stosowanie masażach limfatycznych, które zmniejszają dolegliwości choroby, a także w zależności od zaawansowania choroby w późniejszych stadiach stosuje się liposukcję, czyli odsysanie tłuszczu. Lipodemia, lub obrzęk lipidowy a także tłuszczowy jest chorobą wrodzoną ktora dotyka głównie nóg , ale czasami także kończyn górnych 30% Uważa się, że lipodemia występuje w wyniku nieprawidłowego gromadzenia się komórek tłuszczowych. Obrzęk lipidowy jest często mylony z inną dolegliwością...\nCzy łuszczyca jest zakaźna? Jak objawia się ta choroba? Kogo łuszczyca atakuje najczęściej? W jaki sposób można - i czy w ogóle jest to możliwe - ustrzec się przed tą chorobą? Jakie podłoże ma łuszczyca i jak się to leczy? Na te i wiele innych podobnych pytań, znajdziesz gotowe odpowiedzi na stronie naszej witryny o charakterze informacyjnym. Dzięki nam Twój problem jakim jest łuszczyca przestanie Cię dręczyć i spędzać sen z powiek. My podpowiemy Ci jak żyć z łuszczycą by choroba nie zamieniła Twojego życia w horror. Wyjaśnimy Ci czego unikać a co możesz spokojnie wykonywać mimo choroby. Z nami poznasz również alternatywne sposoby leczenia łuszczycy...\nDodano: 24 listopada 2012\nŁysienie Androgenowe to choroba która należy wykryć i jej przeciwadziałać - na tej stronei znajdziesz wszelkie potrzebne informacje na ten temat. Zapraszamy


W okolicach serca zakłada dłoń na dłoń - wiadomosci.ngo.pl\nngo.pl wiadomości W okolicach serca zakłada dłoń na dłoń\nW okolicach serca zakłada dłoń na dłoń\nautor(ka): Marta Jasińska\nElżbieta Gurska – CODA, czyli słyszące dziecko niesłyszących rodziców. Od lat przełamuje stereotypy myślenia o niepełnosprawnych. Prezes Gdyńskiego Stowarzyszenia Osób Niesłyszących Ich Rodzin i Przyjaciół EFFETHA. Pierwszy w Polsce tłumacz języka migowego zatrudniony w administracji samorządowej. Jest laureatką IV edycji Ogólnopolskiego Konkursu dla Animatorów im. Radlińskiej, organizowanego przez Stowarzyszenie CAL i Krajowy Ośrodek Europejskiego Funduszu Społecznego.\nMiga od kołyski\nNa świat przychodzi, gdy jej brat ma pięć lat. Do tego czasu rodzice mieszkają z dziadkami, od których syn uczy się mówić. Kiedy pojawia się drugie dziecko, rodzina idzie „na swoje”. Rodzice migają do kołyski. To migowy jest jej pierwszym językiem. Jako dziesięciomiesięcznie niemowlę, swoje potrzeby sygnalizuje malutkimi palcami. Bardzo szybko zaczyna biegle migać. Mowy uczy się od brata. Ma siedem lat, kiedy mama, nie mając znikąd pomocy, chwyta córkę za rękę i bierze na pierwszą wędrówkę „po urzędach”. Tak wyglądają początki jej kariery jako tłumacza języka migowego.\nMiga w szkole\nW salonie stoi duży stół, przy którym toczy się rodzinne życie. Dzieci przy książkach. Rodzice tuż obok. Mimo że sami nie mówią, uczą je czytać i pisać. Tato, dusza artystyczna, ćwiczy z córką kaligrafię. Na pierwsze zebranie w podstawówce idzie mama. Wychowawczyni coś mówi, wskazuje na nią dłonią. Ona niczego nie słyszy. Jest przerażona i przekonana, że coś nie tak. W końcu sąsiadka, której córka chodzi do tej samej klasy, tłumaczy: „Nauczycielka chwali, że Ela z całej klasy najpiękniej czyta i najpiękniej pisze”. Ulga, że mimo niepełnosprawności udało się przygotować dzieci do szkoły.\nW kontakcie z rówieśnikami jest trudno, bywają okrutni. Inne czasy. Niewiele tolerancji i zrozumienia. Dokuczają. Rodzice nie wstydzą się swojej niepełnosprawności. Mama jest absolwentką Instytutu dla Głuchoniemych w Warszawie, przy Placu Trzech Krzyży. Tam w obowiązku każdego wykładowcy był język migowy. Dlatego przy ludziach rozmawia bez żadnej bariery. W szkole, gdy mówi do córki, często robi się wokół wianuszek ciekawskich. Dla siedmiolatki to trudne, ale się przełamuje. Nie wyobraża sobie, że mogłaby nie odpowiedzieć. Dzięki tym doświadczeniom dzisiaj głębiej rozumie psychikę i wrażliwość osób głuchoniemych i niesłyszących. Dlatego ma z nimi świetne relacje. Ufają jej, jak nikomu innemu. Traktują, jak „swoją”. Jak coś się dzieje, to biegną do Eli. Przychodzą ze sprawami trudnymi, intymnymi. A to o czymś świadczy.\nW latach sześćdziesiątych ojciec zakłada duszpasterstwo. Przez ich dom przewijają się księża, rodzice uczą języka migowego, Ela dołącza. Pomaga też układać kazania dla głuchoniemych, korzysta z tego, że zna i rozumie ich wrażliwość. Później, gdy założy własną rodzinę, będzie podobnie. Drzwi zawsze otwarte. Dla wszystkich, dom pełen ludzi. Bo kiedyś nie było faksów i komórek. Nie można było wysłać smsa. Jedyna możliwość - zapukać do drzwi i poprosić o pomoc czy poradę. Kiedy czterdziestosześcioletni ojciec ginie tragicznie w wypadku, ona przejmuje po nim całą działalność. Jest przysięgłym tłumaczem języka migowego. Uczestniczy we wszystkich ślubach, pomaga przy wydawaniu aktów urodzenia i zgonów. Dzisiaj już trzecie pokolenie korzysta z jej pomocy. Duszpasterstwo prowadzi w trzech miejscach. Traktuje to jak misję. Na msze przyjeżdżają ludzie z całego Trójmiasta.\nMa trójkę dzieci, które słyszą, ale migają. Dorastały wśród głuchoniemych. Jak się rodziły, nie ustawała w swoim działaniu. Jedno na rękę, drugie w wózku, trzecie obok i razem chodzili załatwiać różne sprawy. Jej mąż, który niedosłyszy, zobaczył ją po raz pierwszy na zdjęciu, kiedy mama chwaliła się rodzinnymi fotografiami. To wtedy się w niej zakochał. Ale jej nie w głowie były związki. Przychodził do nich, odwiedzał, a ona czasem wstawała i wychodziła. Czekał cierpliwie. Dzisiaj są małżeństwem już ponad trzydzieści pięć lat. Czasem, gdy liczą, to dziwią się, że to już tyle. Nie czują tego stażu. Na dwudziestopięciolecie osoby niesłyszące i głuchonieme urządziły im uroczystość w wieczerniku na plebanii.\nMiga w urzędzie\nW roku 1997 zakłada Gdyńskie Stowarzyszenie Osób Niesłyszących, Ich Rodzin i Przyjaciół „EFFETHA”. Powołuje program „wyrównywanie szans” dla młodzieży niesłyszącej i słyszącej z rodzin głuchoniemych, którzy mogą liczyć na profesjonalną pomoc w odrabianiu lekcji, pomoc w kontakcie ze szkołą, w rozwiązaniu problemów wychowawczych. Z programu Axa udaje się zorganizować warsztaty psychologiczne dla mam głuchoniemych i słyszących, które mają głuchonieme dzieci. To pierwsza taka pomoc skierowana do tej grupy na Pomorzu. Frekwencja jest ogromna. Brakuje miejsc stojących. Uczestnicy uczą się rozpoznawać swoje emocje, jak wzmacniać poczucie własnej wartości, jak być asertywnym. Z inicjatywy pani Elżbiety powstaje w Urzędzie Miasta Gdynia stanowisko tłumacza języka migowego. W ten sposób jej działalność staje się stałą pracą. Jest pierwszym w Polsce tłumaczem języka migowego w Urzędzie Miasta. Od trzech lat stowarzyszenie, dzięki przychylności miasta, ma lokal, w którym codziennie otwarte jest Centrum Informacji dla Osób Niesłyszących i Niedosłyszących. Można tu skorzystać z porady, przyjść po informację, poprosić o pomoc. Elżbieta zapewnia, że władze miasta i urzędnicy w Gdyni są bardzo otwarci na potrzeby niepełnosprawnych. Od lat przychodzi do niej wiele osób. Nie zawsze może oderwać się od swoich obowiązków. Często dzwoni do ZUS-u, MOPS-u, przychodni – gdziekolwiek. Mówi, że przyjdzie taka a taka osoba, że napisze karteczkę. I ludzie pomagają. Na szczęście dzisiaj jest już asystent osoby niesłyszącej, bo w pojedynkę nie byłaby w stanie tego wszystkiego robić. Ale od tych głębszych spraw jest tylko ona.\nMiga w TVN\nW 2009 otrzymuje Wyróżnienie im. Radlińskiej, przyznawane dla animatorów społecznych, którzy aktywizują, wpierają, pomagają. Jako laureatka wyjeżdża na integracyjne spotkanie animatorów społecznych organizowane przez Stowarzyszenie CAL w Wojcieszycach. Bierze udział w panelu warsztatowym „Organizacje, a media”. To ją inspiruje. Dociera do niej, że ważne jest mówienie o tym, co stowarzyszenie robi, że promując swoją działalność – jednocześnie promuje środowisko głuchoniemych i niesłyszących. Dotychczas uważała to za nieskromność. Wychowała się w czasach, kiedy nie wypadało mówić o swoich osiągnięciach. Teraz wie, że to błąd. I, jak mówi, chce pokazać „tę rzeszę wspaniałych ludzi, cudownej młodzieży – utalentowanej, wykształconej”.\nDla Stowarzyszenia Wyróżnienie im. Radlińskiej jest początkiem dobrej passy. Poszerzają działalność. Zgłaszają swoją prezes na Społecznika Roku 2009 magazynu Newsweek. Pani Elżbieta dochodzi do finału. Potem udaje się zdobyć grant „Pozytywka”, dzięki któremu „EFFETHA”, jako jedna z pięciu organizacji, otrzymuje dziesięć tysięcy złotych. Za te pieniądze robią warsztaty filmowe dla młodzieży głuchoniemej i niesłyszącej oraz organizują konsultacje logopedyczne. Później jest program „Mam Talent”, gdzie zostaje poproszona, by tłumaczyć głuchoniemego Pawła Molędę i jeszcze kilka razy do innych programów, by tłumaczyć na żywo z języka migowego.\nByły momenty zwątpienia, w czasie, kiedy nawarstwiało się dużo spraw. Wtedy pytała siebie: „Dlaczego ja? Może niech ktoś inny tym wszystkim się zajmie”. Potem była myśl: „Jak to? Przecież jestem na tej ziemi, mogę i chcę pomagać. To moje życie. Moja miłość.” W trudnych chwilach otrzymuje też dużo wsparcia od osób niesłyszących i głuchoniemych. Okazują jej dużo miłości. To ją wzrusza, bo w życiu niczego nie oczekiwała w zamian. Z siebie dużo daje, bo ma taką potrzebę. A otrzymuje, jak twierdzi, znacznie więcej. Na msze przyjeżdżają ludzie z całego trójmiasta. a przykład imieniny, które były w listopadzie - czuła, że będą życzenia. Wchodzi do siedziby stowarzyszenia, a tam tłum.\nMarzy o tym, by w każdym urzędzie, w każdej przychodni był tłumacz języka migowego, żeby jak najwięcej pracowników było po specjalistycznych kursach. Wie, że język migowy jest trudny. Często słyszy: ”Och! jak pani pięknie miga, jakby pani balet rąk uprawiała”. Zdarza się, że na uroczystościach kościelnych niektórzy mówią: „Wie pani co, my zamiast na arcybiskupa, to na panią patrzyliśmy”. A ona przecież stoi z boku, w cieniu. Ale przyznaje, że jako kobiecie, bardzo miło jest jej takie komplementy słyszeć. Miga językiem naturalnym. Jest też język systemowy, wymyślony przez osoby słyszące. Teraz wraca popularność migowego naturalnego. To ją bardzo cieszy. Używanie tego języka jest intensywną pracą umysłową, bo jest ubogi w zasób słów i trzeba błyskawicznie szukać zamienników, by tłumaczenie było identyczne. Jej ulubione słowo: miłość, kocham – w okolicach serca zakłada dłoń na dłoń.\nDo 7 stycznia 2011 można nadsyłać kandydatury do V edycji Konkursu im. Heleny Radlińskiej. Konkurs ma na celu pokazanie światu ludzi, którzy pobudzają aktywność innych, ożywiają lokalną społeczność, tworzą ciekawe inicjatywy. Konkursowi patronuje portal www.ngo.pl.\nElunia ~Marek Cichosz 11.12.2010, 08:37 Jestem osobą niesłyszącą od urodzenia.Znam Elę już bardzo długo ponad 30lat.Ela jest cudowną osobą,pięknie tłumaczy- ma dłonie i serce stworzone do migania. ODPOWIEDZ\nAnioł dla niesłyszących i słyszących ~Honorata Cichosz 09.12.2010, 03:09 Pani Ela Gurska jest niesamowitym,wspaniałym,kochanym człowiekiem-aniołem.Znam Ją osobiście ,swoim spokojem i dobrocią "zaraża" innych ODPOWIEDZ\nDanuta Bagińska: Na wsi może być ciekawie\nElżbieta Gurska. Migający Anioł Głuchoniemych\nKonkurs dla Animatorów Społecznych przedłużony!\nPrasnowski: W Poznaniu liczy się głównie kultura fizyczna\nZnamy laureatów Konkursu Społecznik Roku 2010 [relacja]


O. Andrzej Koprowski w rozmowie z KAI | eKAI.pl\nWarto wiedzieć O. Andrzej Koprowski SJ: ukazując chrześcijaństwo, nie sięgamy do istoty rzeczy\n10 września 2017 | 10:36 | Warszawa / Marcin Przeciszewski / bd Ⓒ Ⓟ\n– Każde miejsce i każda epoka winny być konfrontowane z wydarzeniem Bożej miłości, jaką ukazał Ojciec w Jezusie Chrystusie – mówi KAI jezuita o. Andrzej Koprowski, wyjaśniając cel napisanej przez siebie ostatnio książki: “Na skrzyżowaniu dróg (Ekklesia). Jak Jezus Chrystus dla nas stworzył swój Kościół”. Jej prezentacja odbędzie się 11 września o godz. 12 w gmachu Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie.\nKAI: Na rynku księgarskim ukazuje się książka – album Ojca pod znamiennym tytułem: “Na skrzyżowaniu dróg (Ekklesia). Jak Jezus Chrystus dla nas stworzył swój Kościół”. Czym jest ta książka, jaki był zamysł jej powstania?\nO. Andrzej Koprowski SJ: Książka jest owocem bolesnej obserwacji, że bardzo wielu ludzi nie odnajduje w chrześcijaństwie wspaniałej wiadomości o człowieku, sensie życia i drodze jaką może iść, natrafiając na Jezusa Chrystusa.\nKlimaty narastające od oświecenia, poprzez ideologie XX wieku, a dziś przez konsumpcyjne podejście do życia, sprawiły, że często – pełni dobrej woli – w rozmowach, w mediach (także katolickich), staramy się pokazać, że chrześcijaństwo da się pogodzić z rytmem i trendami współczesnego świata.\nNie sięgamy jednak istoty rzeczy. Chrześcijaństwo ukazujemy bardziej godnym, wznioślejszym, ale nadal pozostawiamy to życie w świecie, w którym tak naprawdę Pan Bóg jakby nie był obecny. Potem dziwi nas, że docieramy do niewielu, że często jesteśmy mało przekonywujący, a nasze wysiłki nie zmieniają klimatu kultury prowadzącej do spoganienia.\nKsiążka stanowi przewodnik po najważniejszych zagadnieniach wiary, także w odniesieniu do wyzwań, jakie przed chrześcijaństwem stawia współczesny, coraz bardziej komplikujący się świat. Jakie są najważniejsze wśród tych wyzwań?\n– Najważniejsze jest, byśmy dostrzegli Boga: Boga Stwórcę, Boga Odkupiciela i Zbawiciela. Kiedy człowiek się pogubił, mechanizmy zła, czyli grzechu, zachwiały życiem jednostek i całych społeczeństw. Zużyte auto zwykle wyrzuca się i kupuje nowe. Bóg Odkupiciel nie porzuca zniekształconego grzechem ludzi świata, ale podejmuje trud odkupienia pierwszego stworzenia, zbawienia człowieka zrujnowanego przez ekonomię grzechu.\nNowe stworzenie nie jest innym autem, ale pierwszym stworzeniem odkupionym, przekształconym, przez zbawienie. Odkupienie trzeba wziąć serio jako odrodzenie człowieka i promocję stworzenia, a nie jako jej zastępstwo, substytucję. Kiedy nadeszła pełnia czasu…\nChrześcijaństwo jest faktem historycznym, związanym z geografią, z określoną przestrzenią, która przekazuje znaczenie każdego słowa Jezusa. Trzeba umieć odczytywać fakty w ich kontekście historycznym i geograficznym: Palestyna, ogród i pustynia; grzech, który wyjaławia ogród i czyni go pustynią; góra i morze; jezioro Galilejskie, miejsce, które swoje doświadczenie przekaże aż po odległe ziemie, ale zarazem pozostanie miejscem codzienności, nie pozbawionej dynamiki drobnych spraw mieszkańców, ich poszukiwań powierzchownych, łatwych rozwiązań. Tak jest i z życiem Kościoła posłanego aż po krańce świata, po wszystkie czasy.\nCzytaj także: Prezentacja „Na skrzyżowaniu dróg (Ekklesia). Jak Jezus Chrystus DLA NAS stworzył swój Kościół”\nDziś często gubimy wyczucie znaczenia czasu… Odwołam się do jednego z moich osobistych doświadczeń. W pierwszym roku pontyfikatu Papież Franciszek pojechał do Korei, po kilku miesiącach do Sri Lanki i na Filipiny. Byłem wtedy odpowiedzialny za programy RV. Aby lepiej przygotować dziennikarzy Radia Watykańskiego do obsługi tej wizyty, aby nie powtarzali ogólników za innymi mediami, ale ukazywali głębszy kontekst tej drugiej wizyty, zorganizowaliśmy przez 3 dni spotkania ze specjalistami – jednym z prałatów ze Sri Lanki pracującym w urzędach Stolicy Apostolskiej, Filipińczykiem, asystentem generała jezuitów od spraw Azji, i trzecie ze świeckim, uchodzącym za najlepszego z politologów włoskich, który miał osadzić wizytę w kontekście społeczno-kulturowym.\nNiezwykle ciekawe było spotkanie o ewolucji kulturowej i politycznej świata, o decydującym dla pokoju wzroście napięć, jakiego należy się spodziewać, między Stanami Zjednoczonymi i Chinami o panowanie na oceanie i morzach Azji. Stany Zjednoczone są punktem odniesienia militarnego, Chiny – pomocy gospodarczej na drodze rozwoju wielu krajów Azji.\nPo wizycie Papieża Franciszka w Korei politologowie i politycy zaczęli stawiać sobie pytanie, czy chrześcijaństwo nie staje się trzecim istotnym punktem odniesienia, kulturowym, dla całej Azji. Przerwałem mu prelekcję pytaniem: czy nie przesadza. Jan Paweł II był niemal 20 razy w Azji, Franciszek tylko raz w Korei – a już pytanie o chrześcijaństwo jako kulturowy punkt odniesienia dla Kontynentu. Odpowiedział: podróże Jana Pawła II przygotowywały, ale potrzebny był czas, dojrzewanie przemian, rozwoju i kryzysu, na kontynencie azjatyckim. To nastąpiło i skrystalizowała to pierwsza wizyta Franciszka.\nJestem przekonany, że podobnie trzeba patrzeć na sytuację świata i chrześcijaństwo. Każde miejsce i każda epoka mają swoją dynamikę rozwoju i dynamikę kryzysów. Każde miejsce i każda epoka winny być konfrontowane z wydarzeniem Bożej miłości, jaką ukazał Ojciec w Jezusie Chrystusie. Wtedy droga zbawienia, droga odkupienia staje się dla konkretnego pokolenia drogą odrodzenia, drogą umocnienia ludzkiej, głęboko chrześcijańskiej tożsamości. Stanie się wtedy też przywróceniem i umocnieniem Bożego ładu stworzeniu.\nOjciec przeciwstawia czas w jakim żyje dzisiejszy świat, “czasowi biblijnemu” i w tym odnajduje jedną z głównych przyczyn gwałtownej sekularyzacji i odchodzenia świata od Boga. Jak to należy rozumieć?\n– Rozwój technologiczny sprawia, że wzrasta znacząco rola środków społecznego przekazu. Powodują one zmianę sposobu widzenia rzeczywistości, sposobu uczestniczenia osób w rzeczywistości społecznej. Coraz większa ilość osób kontaktuje się ze środowiskami, które obejmują scenę, bardziej przeżywaną niż ta tradycyjna środowiska ludzkiego, dzięki już nie tylko radiu i telewizji, ale telefonom komórkowym, komunikacji internetowej, technologiom wprowadzającym w rzeczywistość wirtualną.\nStały się one swoistym środowiskiem, które rodzi wydarzenia i informacje, deprecjonuje inne, także te rzeczywiste. Stanowią bodziec, który rozbija tożsamość, jest zdolny do osłabienia wolności wewnętrznej osoby. Strony internetowe porno mają wielu oglądaczy, którzy tracąc wolność wewnętrzną, wpadają w uzależnienie od masturbacji, gubią spojrzenie na człowieka – mężczyznę i kobietę – przez pryzmat ich godności, w dłuższej perspektywie tracą satysfakcję i zdolność normalnego życia małżeńskiego. „Znajomości internetowe” coraz częściej zastępują te, z którymi łączy trud i radość życia.\nW ten sposób doszliśmy do poważnego kryzysu kulturowego społeczeństw. Środki społecznego przekazu przestały być tylko „środkami”, a stały się „środowiskiem społecznym”, „swoistym światem normatywnym”, kształtującym mody i środowisko życia coraz większej ilości ludzi. W pewnej mierze zawładnęły człowiekiem, przykrawając jego percepcję i aspiracje, do ram, wyznaczonych przez tych, którzy je tworzą i finansują. Nie jest to „oskarżeniem mediów”, ale opisem faktu, istotnym dla zrozumienia nowych dynamik, jakie warunkują procesy kulturowe społeczeństw, rzutują na poziom moralny wyborów w płaszczyźnie społecznej, obywatelskiej, politycznej, w wymiarze wspólnotowym. Wykorzeniają z traktowania życia jako przebywania stworzonych na obraz i podobieństwo Boga ludzi, w Ogrodzie Pana.\nW komunikacji współczesnej dominują stereotypy, też językowe. Używa się coraz mniej słów, ubożeje język przekazu dziennikarskiego, media elektroniczne sprowadzają wszystko do słów/haseł. W efekcie media nie są w stanie ukazać realnej sytuacji człowieka, wzrastającej złożoności społeczeństw, wspólnot krajów oraz życia międzynarodowego. Komunikacja nie tylko jest „coraz szybsza”, ale coraz bardziej wybiórcza, ograniczona do swoistych symboli. Przeciętny odbiorca nie daje rady przełożyć tego wszystkiego na bardziej całościowy obraz, ulega schematom i ograniczeniu percepcji jako „reakcji na bodziec”. Potrzeby osobowe, myśli, serca jako wyraz człowieka, wspólnoty myśli i współpracy z innymi coraz częściej nie znajdują miejsca w przestrzeni medialnej. Gubi się wyczucie więzi obywatelskich, poczucie jedności ludzi tworzących to samo społeczeństwo, mimo różnic. Rwie się tkanka społeczna, narasta „wolność indywidualistyczna” pozbawiona całościowej wizji człowieka i społeczeństwa, więzi jednostki ze społeczeństwem w którym żyje. Czas medialny odciska piętno na sposobie myślenia.\nMyśląc o przekazie chrześcijaństwa, trzeba zwrócić uwagę na kontrast istniejący między „czasem medialnym”, a „czasem biblijnym”. Czas medialny nie jest czasem linearnym, jest bardzo wybiórczy, skoncentrowany na skandalach, na tym, co przykuje uwagę i przyniesie wpływy z reklamy. Często najpierw są informacje o końcu, bez początku, bez wynikania jedno z drugiego. Czas biblijny jest czasem siewu, obumierania ziarna, owocowania, dojrzewania. Odpowiada rytmowi życia człowieka, poczuciu sensu i odpowiedzialności za czyny. Ułatwia odnalezienie życia człowieka, mężczyzny i kobiety, jako stworzonego na obraz i podobieństwo Boga, z godnością, rolą wolności, tworzeniem wspólnoty.\nPasjonujący jest rozdział ukazujący w jaki sposób zło “wchodzi w świat”, posługujący się symbolem “trzech bram”. Na czym to polega, jak winniśmy się przed tym bronić?\n– Biblia wprowadza nas na Ścieżki Życia. Stary Testament podprowadza do wejścia na Drogę, jaką jest Jezus Chrystus. Stary Testament pokazuje trzy podstawowe drogi, jakimi w życie człowieka i społeczeństwa wchodzi grzech. Adam i Ewa w Ogrodzie Eden zaufali bardziej podszeptom szatana niż gościnności Boga, któremu zawdzięczali życie. Zazdrość z jaką Kain patrzył na swojego brata. Zabił go, gdyż nie dostrzegł bogactwa w tym, że każdy z nich jest inny i że są braćmi, że wiąże ich więcej niż może dzielić.\nNasze kłótnie w Polsce i we współczesnym świecie… Budowniczy wieży Babel. Grzech ludzkości upitej możliwościami technologii. Pomieszanie języków, brak wzajemnej komunikacji. Gdy z konstrukcji budowlanej spadał człowiek, bez problemu zastępowano go innym, człowiek się nie liczył; gdy spadła cegła, był dramat, bo trzeba było następną wnieść na górę. Myślę, że nie potrzeba wielu dopowiedzeń, by odczytać sytuacje współczesności związane z tymi trzema bramami.\nKsiążka stara się pokazać, jak odkupienie przywraca prawdę o człowieku; to, że poprzez Jezusa Chrystusa Zmartwychwstałego mamy w świecie energię Boga, która w Jezusie zbawia, wyzwala z grzechów. Przywraca środowisko rozwoju człowieka.\nOjciec nie zajmował się biblistyką, a tymczasem książka ta jest świetnym studium przekazu biblijnego. Jak to stało się możliwe?\n– Nie jestem biblistą. Przez całe życie kapłańskie pracowałem najpierw w duszpasterstwie akademickim, potem na różne sposoby w instytucjach „struktury Kościoła”. Przez ponad 10 lat byłem odpowiedzialny za programy językowe Radia Watykańskiego: 45 języków. Każdego dnia śledzenie problemów Kościoła w różnych sytuacjach kulturowych całego świata. Rozmowy z koleżankami i kolegami, pochodzącymi ze wszystkich Kontynentów, redaktorami 39 redakcji językowych. Ich trud, by przekazać informacje o tym, co mówią kolejni Papieże i informacje z życia Kościoła na całym świecie do ich krajów.\nDoświadczaliśmy faktu, że w mediach światowych obraz Kościoła był całkowicie wypaczony, w pewnym momencie sprowadzony do skandali, do pedofilii i vatileaks – kradzieży dokumentów przez jednego z watykańskich pracowników. Nabrałem przekonania, że czegoś brak w języku naszego przekazu. I właśnie to doprowadziło mnie do zainteresowania Pismem Świętym jako zapisem ukazującym działanie Boga, Jego troskę o zachowanie ładu stworzenia, Jego postawę wobec człowieka, trud odkupienia, by przywrócić ład mimo zalewu grzechu i działania szatana.\nMocą tego doświadczenia Kościół wnosi równowagę między tym, co osobowe i co wspólnotowe, między osobą i społeczeństwem, dobrem wspólnym a godnością osoby. Sygnalizuje konieczność zorientowania mechanizmów rozwoju tak, by uwzględniały godność każdego człowieka, by przełamywać klimat pustyni dzisiejszych miast i czynić z nich dom mieszkających w nich ludzi.\nWażne staje się podkreślenie wspólnotowości chrześcijaństwa, chrześcijaninem jest się we wspólnocie, w Kościele. Jesteśmy chrześcijanami dzięki temu, że świadectwo o ukrzyżowanym i zmartwychwstałym Jezusie dotarło do nas od apostołów, poprzez pokolenia. Ważne, by poprzez nas zostało przekazane następnym.\nKtoś znający się na duchowości chrześcijańskiej powiedział, że książka ta jest “na wskroś jezuicka”. Co należy przez to rozumieć?\n– Szczerze powiem, że pisząc tę książkę bardzo mi zależało na tym, by nie było tam nic „jezuickiego”, by nie odwoływać się do rekolekcji ignacjańskich, do odniesień biblijnych, których wiele jest w pismach św. Ignacego Loyoli. Byłem, i jestem, przekonany, że dziś potrzeba – nie tylko społeczności Kościoła, ale światu, naszemu pokoleniu – dostrzeżenia dzieła stworzenia i naszej odpowiedzialności za ład w świecie, oraz dzieła odkupienia, zbawienia i naszego wejścia na Drogę jaką jest Jezus Chrystus, Prawda i Życie. To nie jest „sprawa jezuicka”, ale sprawa Boga i sprawa ludzkości, warunek jej przetrwania, jej rozwoju. To jest sprawa warunkująca wierność Kościoła misji, jaką otrzymał od Jezusa. Być może to właśnie, uniwersalne, a nie zawłaszczające „dla swoich” spojrzenie ktoś określił jako „na wskroś jezuickie”.\nJan Paweł II mówił, że jednym z najpoważniejszych problemów dzisiejszego świata jest “błąd antropologiczny”. Miejscu i koncepcji człowieka, jako jednemu z podstawowych elementów misji Kościoła we współczesnym świecie Ojciec też poświęca wiele miejsca. Proszę rozwinąć ten wątek.\n– Jeszcze raz chcę podkreślić znaczenie c z a s u we wszystkich naszych rozważaniach. Jan Paweł II w odniesieniu do socjalizmu i Bloku Radzieckiego mówił o błędzie antropologicznym leżącym u podstaw systemu. Benedykt XVI mówił o kryzysie antropologicznym współczesności. Papież Franciszek, swoim duszpasterskim spojrzeniem, przyznaje, że mamy do czynienia z kryzysem ekonomicznym, kryzysem kultury, kryzysem wiary, ale u podstaw wszystkiego – osoba ludzka jest zagrożona. Dyktatura ideologii niszczy osobową wartość i godność osoby ludzkiej, mężczyzny i kobiety. Drgawki mechanizmów zglobalizowanego świata wywołują wahania giełdy, a nie zabijanie ludzi. Widząc coraz większą ilość poranionych ludzi, akcentuje, że Kościół musi do nich wyjść, z Ewangelią musi być ciągle w drodze, musi być czymś w rodzaju szpitala polowego.\nCotygodniowe rozważania przed modlitwą Anioł Pański przez rok skupiał na tematyce rodziny, akcentując rozdział, jaki nastąpił między rodziną a społeczeństwem, między rodziną i szkołą; zerwanie paktu wychowawczego, kryzys przymierza wychowawczego społeczeństwa i rodziny, nadszarpnięte relacje między rodzicami i nauczycielami. Konsekwencje tego ponoszą dzieci. Zwracał uwagę na wzrastającą liczbę ekspertów, którzy przejmują rolę rodziców również w najbardziej intymnych aspektach wychowania. Tworzy się klimat, że eksperci wiedzą wszystko na temat życia uczuciowego, osobowości, rozwoju, praw i obowiązków, znają cele, motywacje, techniki. A rodzice mają tylko słuchać, uczyć się, dostosowywać. Ulegając ekspertom, rodzice usuwają się w kąt, wyłączają się z życia swoich dzieci. Sparaliżowani są także nauczyciele. Zamiast sprzyjać współdziałaniu rodziny i innych instytucji wychowawczych, szkół, ośrodków sportowych, przeciwstawia się je sobie. Rodzice nie powinni sami się wykluczać z wychowywania dzieci.\nOczywiście, błędy mogą popełniać i rodzice, ale tylko oni są w stanie zrekompensować je w sposób, który dla kogokolwiek innego nie jest możliwy. Ważne, by to wszystko nie paraliżowało lękiem przed popełnieniem błędu, by starać się zrozumieć gdzie naprawdę są dzieci w swojej wędrówce; by być przekonanymi, że one naprawdę chcą więzi z ojcem i matką. Album stara się pokazać, że zbawienie jakie przynosi Jezus, jest zbawieniem całościowym: przywraca osobie jej pełną godność, dotyczy też ładu społecznego, dobrobytu materialnego wspólnoty, ale i stawia wymagania.\nWiele miejsca w swej książce Ojciec poświęca językowi przekazu wiary, pisząc nawet, że dziś przekaz ten winien być podobny do serwisu informacyjnego. Proszę to wyjaśnić.\n– W centrum historii świata, historii ludzkości, trzeba ukazać Jezusa, Słowo, które było Bogiem, i któremu swoje istnienie zawdzięcza świat, w tym i człowiek. On „przyszedł do swoich”, by nas odkupić, zbawić, by historię ludzkości znów ukierunkować na życie, które jest w Bogu. „Swoi Go nie przyjęli, tym wszystkim jednak, którzy Go przyjęli dał moc, by stali się dziećmi Bożymi”.\nWielość wiadomości i chaos „szumu informacyjnego” sprawiają, że słowa zwykle spływają jak przysłowiowa woda po kaczce. Kontekst kulturowy współczesności sprawia, że przekaz chrześcijaństwa winien przypominać serwis informacyjny ukazujący działanie Boga, Jego troskę o zachowanie ładu stworzenia, Jego postawę wobec człowieka, trud odkupienia, by przywrócić ład mimo zalewu grzechu i działania szatana. Odniesienia do nauczania Kościoła stają się wtedy świadectwem wrażliwości na humanum, osadzonego w Bogu i zleconego trosce wspólnoty wiary.\nMocą tego doświadczenia Kościół wnosi równowagę między tym, co osobowe i co wspólnotowe, między osobą i społeczeństwem, dobrem wspólnym a godnością osoby. Sygnalizuje konieczność zorientowania mechanizmów rozwoju tak, by uwzględniały godność każdego człowieka, przełamywanie klimatu pustyni dzisiejszych miast i czynienie z nich domu mieszkających w nich ludzi. Ważne jest podkreślenie wspólnotowości chrześcijaństwa, chrześcijaninem jest się we wspólnocie, w Kościele. Chrześcijaństwo staje się szansą przetrwania społeczeństw, naprowadza na drogi Boże współczesności.\nO. Andrzej Koprowski (ur. 1940) w latach 1971–1979 był duszpasterzem akademickim na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1977 r. doktoryzował się w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. Od 1979 do 1983 pełnił funkcję rektora “Bobolanum”. W latach 1983–1989 przebywał w Rzymie, gdzie był asystentem generała zakonu do spraw Europy Środkowej i Wschodniej. W latach 1989–1997 kierował nowo powstałą redakcją programów katolickich Telewizji Polskiej, a równocześnie w latach 1992-1997 też warszawskim oddziałem Katolickiego Biura Informacji i Inicjatyw Europejskich (OCIPE). W latach 1997-2003 był przełożonym prowincji wielkopolsko-mazowieckiej Towarzystwa Jezusowego. W okresie 2004 – 2015 pracował w Radiu Watykańskim jako dyrektor programowy tej rozgłośni.\nTagi: Kościół książka O. Andrzej Koprowski WYWIAD


Chcesz zbudować silną firmę? Zacznij od reklamy! - Wiadomości - ReklamyPrzyDrodze.PL - Miejsce na Postawienie Reklamy\nChcesz zbudować silną firmę? Zacznij od reklamy!\nDodano: 3 lata temu\tCzytane: 403\nTworzenie marki od początku nie należy do łatwych zadań, szczególnie jeżeli chcemy być realną konkurencją dla innych przedsiębiorstw.\nTworzenie marki od początku nie należy do łatwych zadań, szczególnie jeżeli chcemy być realną konkurencją dla innych przedsiębiorstw. Możemy co prawda zaistnieć na chwilę, jednak to długofalowe działanie zapewnia sukces. Dobrym wyjściem jest więc zapoznanie się z oczekiwaniami rynku i zachowaniami ukierunkowującymi naszą działalność w stronę stworzenia firmy dbającej o jakość działania i obsługi klienta.\nKluczem do sukcesu jest konsekwentne działanie na wielu polach. Mowa tu nie tylko o pozyskiwaniu nowych klientów, zdobywaniu zainteresowania, ale też stałym i systematycznym kreowaniu wizerunku. Należy stale dbać o jakość oferowanych usług oraz produktów, kierowanie kampanii informujących klientów o naszym istnieniu. Równie istotne jest tu zdobycie zaufania, co wiąże się bezpośrednio z dobrze wykonanym zadaniem przez firmę lub produktem wysokiej jakości. Im więcej satysfakcji wśród klientów, tym łatwiej jest budować wizerunek przedsiębiorstwa sprawdzonego i solidnego. Na tej drodze wielokrotnie możemy być świadkami trudności wynikających z błędów, jednak tu istotne jest nasze podejście. Popełnianie błędów w trakcie produkcji, czy też świadczeniu usług to rzecz zupełnie normalna. Ważne jest tu zachowanie się z klasą, co oznacza wymianę, naprawdę lub poprawki zgodne z życzeniem klienta.\nW obecnych czasach bardzo ważne są relacje z naszymi klientami, ich zadowolenie sprawia, że informacja o działalności firmy dociera do coraz szerszego grona odbiorców. Podobnie jest jeżeli chodzi o wyróżnianie się na rynku, nie musi to być wcale produkt lub innowacyjna usługa. Rynek w niektórych branżach staje się przesycony rozwiązaniami, wówczas konieczne jest skupienie swojej uwagi na indywidualności w działaniu. Możemy wyróżnić się na tle konkurencji obsługą klienta, ceną, rabatami dla stałych klientów, czy jakością wykonania usługi. Niezwykle istotnym czynnikiem w budowaniu rozpoznawalności marki jest reklama. Chodzi tu zarówno o przydrożne reklamy na stopach betonowych, ciekawe pod względem graficznym ulotki, jak i internetową formę promocji. W obecnych czasach takie połączenie daje realny efekt. Firma staje się lepiej rozpoznawalna lokalnie lub globalnie, zyskuje nowych klientów, przez co z czasem może pozwolić sobie na kolejne inwestycje, także w jeszcze bardziej złożone formy reklamy lub nowe produkty. Silna marka to na długo zapamiętana marka, co jest wręcz niemożliwe przy zaprzestaniu działań promocyjnych i skupieniu się wyłącznie na ofercie firmy. Usługi i produkty bez reklamy nie istnieją, giną wśród wielu podobnych, czasem nawet gorszych rozwiązań.


Trzy dni w świątyni - Jakob Lorber | sklep myszkaagata.pl\nTrzy dni w świątyni - Jakob Lorber\nTa książka jest dla wszystkich, którzy kochają Jezusa i chcieliby dowiedzieć się czegoś więcej o Jego dzieciństwie i młodości.\nWielu było mistyków, którzy słowo Pana słyszeli w postaci wewnętrznego głosu. Jednym z nich był Jakub Lorber, który doznał takich objawień w latach 1840-1864. Do czasu objawień był skromnym nauczycielem muzyki, ale zrezygnował z posady kapelmistrza w Trieście i stworzył nadzwyczajne i ponadczasowe dzieła. Trudno wyrazić podziw dla jego tekstów, które zawierają głęboką inspirację duchową. W 2005 roku wydawnictwo Genesis wydało jego książkę "Młodość Jezusa - Ewangelia Jakuba", w której Lorber przekazuje dzieje Świętej Rodziny do czasu, gdy Jezus osiąga 12 lat. Obecna książka stanowi przekaz trzydniowej rozmowy dwunastoletniego Jezusa w Świątyni Jerozolimskiej. Jakub Lorber zapisywał zawsze słowo w słowo przekaz duchowy, jaki był jego udziałem. Tak jest i tym razem. Książka jest wiernym przekazem rozmowy Jezusa z kapłanami i uczonymi w Piśmie. Jest to fascynująca lektura, bowiem żadna z ewangelii nie przekazuje treści tej rozmowy. Znane ewangelie mówią tylko, że po trzech dniach Józef i Maria znajdują go w Świątyni pośród kapłanów i uczonych w Piśmie, natomiast przekaz Jakuba Lobera zawiera każde zdanie wypowiedziane w trakcie tych trzydniowych rozmów.\nIlość stron: 119;\nMłodość Jezusa Ewangelia Jakuba - Jakob Lorber\nHistoria tajemna - Rudolf Steiner\nDuchowe znaczenie przebaczenia - Sergej O. Prokofieff


Choroba plamista u ryb morskich - Jak stworzyć szczęśliwy dom dla swojego zwierzaka.\nStrona główna Ryby i akwaria Ryby morskie i akwaria Choroba plamista u ryb morskich\nBiała plamistość, znana jako Cryptocaryon irritans, jest powszechnym pasożytem w systemach słonowodnych. Ponieważ do zrobienia tysiąca potomstwa wystarczy tylko jeden pasożyt, bardzo łatwo jest szybko opanować system. Replikując się w tkance skrzelowej, ten pasożyt jest bardzo niebezpieczny dla twoich ryb. Po potwierdzeniu diagnozy, skuteczne leczenie musi być ostrożnie stosowane, aby całkowicie się go pozbyć.\nJak sama nazwa wskazuje, głównym klinicznym objawem choroby białych plam są białe plamki wielkości ukłucia na ciele ryby. Mogą być bardzo trudne do zauważenia u ryb o jaśniejszym kolorze i można je łatwo pomylić z limfocystozą lub złamaniami promieni płetw.\nOznaki choroby plamistej u ryb morskich\nInne objawy kliniczne obejmują nagłą śmierć, letargiczne ryby, przyspieszone oddychanie i gromadzenie się w obszarach o wyższym przepływie wody, takich jak głowice napędowe, wypływy filtrów i napowietrzanie. Ten pasożyt replikuje się w tkance skrzelowej, uszkadzając zdolność ryby do pobierania tlenu, co prowadzi do powyższych objawów klinicznych. Infekcje subkliniczne lub infekcje występujące przed pełnym cyklem życia pasożyta mogą nie wykazywać tradycyjnych białych plam, a jedynie objawy kliniczne układu oddechowego.\nPrzyczyny choroby plamistej u ryb morskich\nChoroba plamista u ryb morskich jest wywoływana przez pasożyta orzęsionego pierwotniaka, Cryptocaryon irritans. Ma identyczny cykl życia i patologię jak jego odpowiednik w wodzie słodkiej, Ichthyophthirius multifiliis. Cryptocaryon irritans ma skomplikowany cykl życiowy, który obejmuje otorbioną fazę zwaną trofontem. Ta część cyklu życiowego zajmuje tkankę skrzelową, powodując uszkodzenia i osłabienie funkcji oddechowej. Jest to również scena widziana makroskopowo jako „białe plamy” na skórze ryb. Pod koniec etapu trofonta cysta pęka i uwalnia do 1000 swobodnie pływających tomitów lub terontów. Każdy z tych tomitów rozwija się w trofonta i 1000 kolejnych potomków, co ilustruje, jak szybko ten pasożyt rozmnaża się. Cały cykl życia może trwać od sześciu do 11 dni, w zależności od temperatury akwarium i odpowiedzi immunologicznej ryb.\nCzytaj więcej Cesarz Skalary: Profil gatunku\nRozpoznanie choroby plamistej u ryb morskich\nChociaż plamistość plamista jest łatwo widoczna na ciele ryby, można ją pomylić z limfocystozą lub złamaniami promieni płetw. W celu potwierdzenia diagnozy lekarz weterynarii wykona zeskrobanie skóry i zatrzask skrzeli. Najlepiej wykonywać je na uspokojonej rybie. Badanie pod mikroskopem potwierdzi chorobę białych plam lub wskaże inną diagnozę.\nLeczenie choroby plamistej u ryb morskich\nPodczas leczenia białej plamistości należy wziąć pod uwagę jej skomplikowany cykl życiowy. Nie ma innego skutecznego środka na otorbiony etap cyklu życia niż wybielacz chlorowany, którego NIGDY nie należy dodawać do akwarium! Aby leczenie było skuteczne, należy powtórzyć dawki, aby uchwycić fazę swobodnego pływania, tomite. Czas trwania zabiegu będzie zależał od temperatury wody. Im cieplejsza woda, tym szybciej pasożyt zakończy cykl życiowy. Jednak nie tylko podnoś temperaturę, aby szybciej zakończyć leczenie. Możesz nieumyślnie zestresować swoje ryby i zagrozić ich układowi odpornościowemu, ułatwiając pasożytowi penetrację i zabijanie ryb.\nNie wszystkie dostępne bez recepty zabiegi są takie same. Mogą wykorzystywać różne składniki aktywne i mieć różny wpływ na mieszkańców twojego zbiornika. Jednym z najpowszechniejszych dodatków do zabiegów jest miedź, która jest toksyczna dla bezkręgowców, w tym skorupiaków i koralowców. Jeśli jesteś w stanie ewakuować ryby ze zbiornika i leczyć je w oddzielnym zbiorniku szpitalnym, cykl życiowy choroby białej plamistości zostanie przerwany w głównym zbiorniku, ponieważ nie ma ryb, które mogłyby je gościć. Jeśli nie jesteś w stanie usunąć ryby, będziesz musiał wybrać zabieg bezpieczny dla bezkręgowców.\nHyposalinity, czyli zmniejszanie zasolenia zbiornika, nie wymaga żadnych dodatków chemicznych, ale nie jest bezpieczne dla wszystkich ryb i bezkręgowców. Jeśli masz wrażliwe ryby lub korale i możesz je usunąć, możesz potraktować delikatną rybę innym zabiegiem. Aby skutecznie zwalczać białą plamę słonej wody, zasolenie będzie musiało być poniżej 16 punktów procentowych przez co najmniej trzy tygodnie.\nCzytaj więcej Convict Tang: profil gatunków ryb\nJeśli obawiasz się prawidłowego traktowania ryb, przedyskutuj opcje leczenia z weterynarzem.\nJak zapobiegać chorobie białej plamistości u ryb morskich\nNajlepszą metodą leczenia choroby białej plamistości jest trzymanie jej z dala od akwarium. Odbywa się to poprzez skuteczny protokół kwarantanny w oddzielnym zbiorniku z oddzielnym wyposażeniem. Zalecany jest co najmniej czterotygodniowy okres kwarantanny.\nPoprzedni artykuł82 rosyjskie imiona kotów\nNastępny artykułBielactwo u psów\n7 agresywnych ryb morskich\nRyby morskie i akwaria 17 stycznia, 2020


Budowa ulicy Stodolnej w kierunku cmentarza- tak, przy Topazie- nie. W Radzie Miasta awantura o priorytety. - Nad Świdrem\nBudowa ulicy Stodolnej w kierunku cmentarza- tak, przy Topazie- nie. W Radzie Miasta awantura o priorytety.\n18 września 2017 Marcin Staniszewski Aktualności, Stoczek Łukowski Miasto, top 7\n„Co najmniej dziwne wydaje się takie postawienie priorytetów, bo to jest rzecz skandaliczna, że my robimy najpierw odcinek wykorzystywany tylko raz w roku, a przy Topazie zostawiamy…”\nPowiedział Radny Janusz Rosa na sesji Rady Miasta. Co wywołało taką nerwowość? Otóż Burmistrz Miasta Ireneusz Szczepanik przygotował inwestycję drogową na ulicy Stodolnej, problem jednak w tym, że nie wszystkim spodobał się pomysł by zrobić odcinek prowadzący na cmentarz, zamiast tej samej drogi przy sklepie Topaz.\nBurmistrz argumentował, że na budowę odcinka przy Topazie nie starczyłoby środków, ponadto przy tej ulicy swoją inwestycję realizuje Pan Miszta, i mógłby nową drogę rozjeździć.\nStanowisko Burmistrza wspierał radny Zbigniew Kozieł, który zwrócił uwagę, że mieszkańcy ulicy zbierali podpisy. Podniesiono również argument, że budowa drogi uatrakcyjni działki budowlane znajdujące się przy niej.\nRadny Janusz Rosa stwierdził że:\nBudujemy pojedynczym osobom drogę, dojazdy do działek, a korzystającym masowo mieszkańcom budowy takiej drogi się odmawia.\nWtórował mu również radny Marcin Sentkiewicz, który zwrócił uwagę, że jeśli mieszkańcy zaczną budować się przy nowej drodze, to również tę drogę ciężkim sprzętem rozjeżdżą.\nOstatecznie radni przegłosowali, że w tym roku zostanie zbudowany odcinek w kierunku cmentarza…\nKtóry odcinek powinien zostać wybudowany jako pierwszy?\nPrzy Topazie, korzysta z niego bardzo wiele osób\nPrzy cmentarzu, ten odcinek też jest ważny\nBędzie nowy budżet\n16 stycznia 2019 Marcin Staniszewski 0\nHarmonogram odbioru nieczystości (gmina)\n15 stycznia 2019 Marcin Staniszewski 0\nW Stoczku też zagrała\n14 stycznia 2019 Marcin Staniszewski 5\nUtrudnienia na DK 76 w Stoczku. Zachowajcie ostrożność\n14 stycznia 2019 Marcin Staniszewski 4\nUWAGA! Zmiana harmonogramu odbioru nieczystości w mieście\n13 stycznia 2019 Marcin Staniszewski 0\nSamorządowy Stoczkowski Politolog o III Sesja Rady Miasta\nVel o III Sesja Rady Miasta\nZdzicho o III Sesja Rady Miasta\nviola o III Sesja Rady Miasta\nStoczkowiaku a czego Ty nie rozumiesz!!! Jeśli wyborcy też nie rozumią to nie dziwię się że w Stoczku od kilku lat nie ma własciwego gospodarza. Powróćmy jednak do sprawy i wyjasniam stoczkowiakowi. Otóż budując ulicę do cmentarza – burmistrz zyskuje większą sympatię proboszcza , a tym samym przy wyborach proboszcz poruszy ten temat co się będzie = podpowiedzi na kogo głosować. Stoczkowiaku czy ogladałeś Ranczo? Ja będą na miejscu burmistrza to wziąłbym nawet kredyt aby zrobić tę ulicę za topazem + szkolną. Z odzyskanej trelinki utwardziłbym dojazd do cmentarza i np.ul.Porzeczkową\nw głowie się nie mieści , przy ośrodku zdrowia nie ma drogi , a przy cmentarzu będzie robiona droga jak tam nikt prawie nie jeździ!!! panie burmistrzu a jak można drogę asfaltową rozjeździć bo czegoś nie rozumie\nNiech zrobią asfaltówkę od początku Stodolnej, a do cmentarza utwardzą tymi kamieniami skoro za mały budżet\nMoże ktoś pomyśli o zrobieniu drogi przy ulicy Stodolnej na odcinku gdzie ona się rozpoczyna? Czyli tu gdzie codziennie mnóstwo dzieci chodzi do szkoły, a nadal jest stara nierówna droga. Gratuluje mądrości.\nNic dziwnego, ze każdy młody człowiek czym prędzej ucieka z tego miasta…\nTo nie do końca prawda. Z drogi przy cmentarzu nie korzysta się tylko raz w roku. Co niektórzy prawda, tylko raz w roku – wystarczy spojrzeć na zaniedbane niektóre groby. Ale sporo osób odwiedza groby bliskich przynajmniej raz w tygodniu w niedzielę będąc odświętnie ubranym a niektórzy nawet kilka razy w tygodniu. Fakt, że w środku miasta takie polne polne drogi to wstyd i wszystkie powinny być chociaż utwardzone.\n„w środku miasta polne drogi” taka sytuacja tylko w Stoczku….. He, he, he, he…..\nPolne i prawie leśne. Na wiosnę zapraszam na ulicę Poprzeczną. Można przyjechać terenówką i mamy off road za free. Kłótnia o ulicę która i tak jest w miarę dobrym stanie a są jeszcze gorsze. Podejrzewam, że to jedyna taka ulica w Stoczku. Na wiosnę błoto a latem porastają krzaki. Pan Burmistrz na razie nic z tym nie robi i pewnie tak zostanie bo jak widać są „ważniejsze ulice”\n31 grudnia 2018 42\nIII Sesja Rady Gminy na żywo\n28 grudnia 2018 14\nPanowie Starostowie będą tłumaczyć…\n27 grudnia 2018 4\nArchiwa Wybierz miesiąc Styczeń 2019 (14) Grudzień 2018 (31) Listopad 2018 (27) Październik 2018 (44) Wrzesień 2018 (27) Sierpień 2018 (1) Lipiec 2018 (1) Czerwiec 2018 (13) Maj 2018 (17) Kwiecień 2018 (18) Marzec 2018 (8) Luty 2018 (7) Styczeń 2018 (14) Grudzień 2017 (22) Listopad 2017 (33) Październik 2017 (38) Wrzesień 2017 (27) Sierpień 2017 (23) Lipiec 2017 (3) Czerwiec 2017 (19) Maj 2017 (33) Kwiecień 2017 (34) Marzec 2017 (23) Luty 2017 (29) Styczeń 2017 (33) Grudzień 2016 (38) Listopad 2016 (55) Październik 2016 (43) Wrzesień 2016 (41) Sierpień 2016 (35) Lipiec 2016 (13) Czerwiec 2016 (31) Maj 2016 (37) Kwiecień 2016 (39) Marzec 2016 (31) Luty 2016 (29) Styczeń 2016 (27) Grudzień 2015 (33) Listopad 2015 (44) Październik 2015 (42) Wrzesień 2015 (38) Sierpień 2015 (5) Lipiec 2015 (10) Czerwiec 2015 (40) Maj 2015 (45) Kwiecień 2015 (49) Marzec 2015 (30) Styczeń 2015 (1) Grudzień 2014 (10) Listopad 2014 (1)\nZnajdź kategorię Wybierz kategorię Aktualności (1 120) artykuł sponsorowany (6) Bez kategorii (4) Blogi czytelników (6) Ciekawostki (9) Ludzie z Pasją (6) OSP Stoczek (26) parafia (2) pojedynki włodarzy (1) Powiat (29) Przegląd Prasy (3) Reklama 1 (1) Sport (162) Stoczek Łukowski Gmina (249) Stoczek Łukowski Miasto (287) Świderki- czyli zmyślone newsy (2) top (1 149) transmisje (1) w okolicy (10) Wodynie (3) Wola Mysłowska (1) Wujaszek Heinrich uczy i bawi (7)\n45Obecnie na stronie:


Marzec, 2016 | SafetyZone.pl\nZa chwilę „Motor Show 2016”\nTegoroczna edycja „Motor Show” w Poznaniu, zapowiada się niezwykle ciekawie. Nie tylko za sprawą liderów branży motoryzacyjnej, którzy specjalnie na ten czas przygotowali niezliczoną ilość atrakcji i samochodowych premier, ale także dzięki wielości wydarzeń, spotkań i pokazów, które zorganizowane zostaną z myślą o odwiedzających imprezę fanach motoryzacji. Wśród wyróżnionych eventów, pojawią się m.in.: „Jak jeździsz”\nRadioPatrol.PL: dzień kobiet…\nMuzyczne życzenia od redakcji RadioPatrol.PL i SafetyZone.PL dla wszystkich Pań z okazji „Dnia Kobiet”. A w muzycznym prezencie dynamiczna nuta wrocławskiego zespołu „Kilersi”.\nAgenci CBA ustalili, że komornik z Białegostoku wielokrotnie rażąco przekroczył swoje uprawnienia, wypłacał sobie gotówkę z kasy kancelarii i przelewał wysokie kwoty z rachunku kancelarii na prywatne konta. Teraz Jacek O. usłyszał zarzuty i trafił do aresztu. Delegatura CBA w Białymstoku pod nadzorem Prokuratury Okręgowej w Suwałkach prowadzi śledztwo dotyczące przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków


Kosmetyczne kombajny marki COSMED – Cosmed24\nStrona główna / Urządzenia kosmetyczne i medyczne / Kombajny kosmetyczne Cosmed24\nKombajny kosmetyczne marki COSMED24 to wysokiej jakości polskie urządzenia, robione indywidualnie na zamówienie klienta. Kombajny kosmetyczne to nieodzowne wyposażenie każdego gabinetu kosmetycznego, pozwalające na wykonanie szerokiego wachlarzu zabiegów.\nZaletą kombajnów kosmetycznych jest ich funkcjonalność, możemy wybierać spośród wielu funkcji zabiegowych, które można później dodawać do urządzenia.\nW zależności od potrzeb gabinetu oferujemy opcje takie jak: mikrodermabrazja diamentowa i mikrodermabrazja korundowa, peeling kawitacyjny, ultradźwięki, galwanizacja, fale radiowe RF, liposukcja, fale infrared, oksybrazja (peeling wodno-tlenowy), jonoforeza, sonoforeza, światłoterapia LED, mezoterapia bezigłowa, dermomasaż próżniowy, laser biostymulacyjny, infuzja tlenowa oraz oczyszczanie wodorowe.\nDzięki tak szerokiej ofercie dostępnych funkcji, możemy stworzyć kombajn w dowolnej kombinacji, zarówno kombajn 4w1 jak i kombajn 17w1.\nBogato wyposażone urządzenie kosmetyczne, zapewni gabinetowi możliwość wykonania praktycznie każdego nieinwazyjnego zabiegu z dziedziny kosmetologii.\nZaletą naszych kombajnów kosmetycznych jest ich bardzo niska awaryjność (produkcja w Polsce), wysoka jakość i prostota obsługi (intuicyjne menu w języku polskim).\nKażdy kombajn kosmetyczny zawiera dodatkowo szczegółowo przygotowaną instrukcję użytkowania urządzenia.


Oświadczenie Macieja Polnego: Obecne władze budują swoją pozycję deprecjonując inne osoby - Sport WP SportoweFakty\nOświadczenie Macieja Polnego: Obecne władze budują swoją pozycję deprecjonując inne osoby\nMichał Gałęzewski 13 Lutego 2013, 10:28\nByły prezes GKS Wybrzeże S.A. Maciej Polny postanowił napisać oświadczenie, w którym odnosi się do obecnej sytuacji gdańskiego żużla oraz ostatnich wypowiedzi obecnego prezesa, Roberta Terleckiego.\nOświadczenie Macieja Polnego przekazane portalowi SportoweFakty.pl:\n"Jako prezes poprzedniego Zarządu Spółki GKS Wybrzeże SA nie mogę pozostać obojętny na ostatnie wypowiedzi mojego następcy Roberta Terleckiego, dotyczące pozostawionej sytuacji w gdańskim klubie.\nInformacje przekazywane mediom są w większości nieprawdziwe i nijak się mają do rzeczywistości. Dług, który pozostał po poprzednim Zarządzie nigdy nie wynosił 900 tysięcy czy też milion złotych jak mogłem przeczytać w mediach.\nJuż podczas walnego zebrania Stowarzyszenia GKŻ Wybrzeże, posiadającego 100% udziałów w GKS Wybrzeże SA, liczby przekazane członkom stowarzyszenia nie uwzględniły zmniejszenia wynagrodzenia dla Piotra Świderskiego i Maksima Bogdanowsa, ostatnich wpływów od sponsorów z umów zawartych przez nas, a także naszych prostych pomysłów jak anulować dług spółki GKS Wybrzeże wobec stowarzyszenia GKŻ Wybrzeże.\nKolejny zarzut, nad którym nie można przejść do porządku dziennego to konkurs grantowy ogłoszony przez miasto Gdańsk 3 grudnia 2012 roku. Robert Terlecki stwierdził, że poprzedni zarząd był zobligowany do złożenia wniosku o granty na szkolenie młodzieży, jednak ani tego nie robił, ani nas o tym nie poinformował. Zarzuty te są krzywdzące.\nZgodnie z faktami w 5 grudnia 2012 r. (czyli dwa dni po ogłoszeniu konkursu grantowego) nastąpiły zmiany w strukturach klubu żużlowego w Gdańsku i od tego dnia Marcin Skabowski przestał pełnić funkcję Prezesa Zarządu Stowarzyszenia GKŻ (osobiście złożyłem rezygnację z pełnionej funkcji Prezesa Spółki GKS w dniu 25 listopada 2012r.), uprawniającą do działań związanych m.in. z pozyskiwaniem grantów.\nZgodnie z wymogami konkursu grantowego o dotacje te starać się mogą wyłącznie osoby do tego uprawnione. Ponadto nowe władze miały wystarczająco dużo czasu (prawie 3 tygodnie, termin składania ofert upływał 24 grudnia 2012r), aby przygotować odpowiednie wnioski, a Robert Terlecki jako prokurent (po dwóch następnych dniach nowy prezes) mógł już od pierwszego dnia ogłoszenia konkursu działać w kierunku pozyskania środków z tej dotacji. Ponadto pamiętajmy, że w klubie pozostały osoby, którym temat grantów nie jest obcy, mam tutaj na myśli m.in. G. Rogalskiego i M. Berlińskiego.\nChciałbym się odwołać także do zdarzeń z 6 grudnia, tj. po zmianach w strukturach klubu. Od tego dnia zaczął prace w klubie nowy zarząd i M. Skabowski został całkowicie odsunięty od spraw związanych z klubem, co wydaje się zrozumiałe.\nNie rozumiem zaś stwierdzeń R. Terleckiego, że M. Skabowski zrezygnował z pracy i po prostu wyszedł z klubu, chociaż forma rozstania z nami ze strony nowego prezesa pozostawiała wiele do życzenia. M. Skabowski kilkakrotnie deklarował R. Terleckiemu pomoc w sprawach klubowych i ustnie przekazał wiele informacji dotyczących zagadnień związanych z funkcjonowaniem klubu.\nMam jednak nadzieję, że brak udziału w konkursie grantowym 2012 to jedynie małe przeoczenie nowych działaczy i nie wpłynie ono negatywnie na dalszą jakże udaną pracę z młodzieżą. Idąc za deklaracjami obecnego zarządu sądzę, że budżet na poziomie 5,5 mln zł z całą pewnością zabezpieczy brak wpływów z tytułu grantów (około 100 000 zł). Martwi mnie jedynie fakt, że zgodnie z doniesieniami medialnymi obecne władze budują swą pozycję deprecjonując inne osoby. Uważam, że najlepszą metodą na pozytywny odbiór swojej pracy są rezultaty tych działań. Co więcej my jesteśmy w stanie pomóc. Osobiście dzwoniłem do Prezesa GKŻ Wybrzeże Tadeusza Zdunka, proponując spotkanie.\nSprawa rzekomo ukrytych etatów, w tym tłumacza. Otóż nasz tłumacz od 2006 roku pomagał trenerom w tłumaczeniach nieodpłatnie, wspierał także kierownika zespołu M. Berlińskiego, który nie zna języka angielskiego, w organizacji przyjazdów zawodników. W 2012 roku otrzymał pierwszą umowę na kwotę 2000 zł za cały sezon, nie jak czytam za każdy mecz, i są to pierwsze pieniądze, które uzyskał dzięki zaangażowaniu w gdański żużel. Jest mu przy tej okazji bardzo przykro, że za wkład pracy którą wykonał tak nowe władze starają się mu podziękować, wszak nowy prezes miał jednoczyć środowisko żużlowe, czemu zaś jego wypowiedzi medialne przeczą.\nNie może być także prawdą przekazywanie w mediach informacji, że obecna struktura klubu pochłania mniejsze wydatki. W okresie zimowym nigdy nie zatrudnialiśmy trenera, mechanika, kierownika zespołu czy tym bardziej menadżera ds. sportu, zarabiającego kilka tysięcy złotych netto miesięcznie. Jestem gotowy, by pokazać umowy zawierane przez nas i porównać w umowami zawartymi przez aktualny zarząd.\nPrezes Terlecki wyraźnie wykorzystał jednak wzrastające od kilku miesięcy zniechęcenie do mojego zarządu, ale zaufanie, którym słusznie jako nowa osoba na tym stanowisku, została obdarzona przez kibiców, przekazuje jednak informacje, których nikt nie weryfikuje.\nMimo wszystko nadal liczę, że Prezes Terlecki uwiarygodni swoje zapewnienia co do wysokości budżetu oraz sponsorów, którzy wesprą klub w sezonie 2013. Liczymy na powodzenie działań, chociaż kopiuje nasze pomysły. Chociażby próba pozyskania agentów pracujących za prowizję od umów sponsorskich jak i kilka innych rzeczy, to kopia naszego pomysłu sprzed kilku lat, ćwiczonego już w klubie. Nawet tak wielki żużlowiec o rozpoznawalnym nazwisku jak Zenon Plech przekonał się jak trudno pozyskać sponsorów.\nRównież dzielenie dotychczasowych sponsorów na grupę Polnego oraz resztę doprowadziło jak na razie do wycofania się ze sponsoringu kilku firm. Jego wypowiedź, że do rozpoczęcia sezonu potrwa kompletowanie budżetu, także nie napawa optymizmem. Widać jednak, że Prezes Terlecki po raz pierwszy zmierzył się z takim ogromem obowiązków, jakie niesie za sobą prowadzenie klubu sportowego. My także pracowaliśmy do późnych godzin nocnych, w nocy czy w weekendy. Do tego nie mając takiego sztabu pracujących w okresie zimowym osób.\nTrzymam jednak kciuki za dalsze działania nowych władz obdarzonych zaufaniem m.in. przez tak znaną postać w sporcie jak poseł Leszek Blanik, życząc im oraz pracownikom klubu sukcesów i jeśli zajdzie taka potrzeba wciąż deklaruję pomoc, także w rozmowach z dotychczasowymi sponsorami. Mam nadzieję, że krzywdzące poprzedni Zarząd wypowiedzi nie mają na celu obrony R. Terleckiego przed ewentualnym niepowodzeniem.\nW imieniu byłego Zarządu GKS Wybrzeże S.A.\nAMON 15-02 01:41 Zgłoś\nO ile wiem ten klubik został postawiony w stan upadłości a tak teraz się kłócą czyja to wina ?\nGKS Wybrzeże fan 14-02 19:46 Zgłoś\nQSalek - ja myślę tak samo. Opowiadanie, jak w postach poniżej, że Polny nie ściągnął żadnego sponsora - świadczy o wiedzy a raczej jej braku wpisujących. Terlecki zachowuje się\nnieelegancko, ale dokładnie tak jak 99,8% menagerów w Polsce. Po prostu innego sposobu nie znają. I co ciekawe, Polny to samo opowiadał o Formeli.A po Terlecki PRZYJDZIE INNY, który będzie opowiadał jaki to Terlecki nieudacznik. Każdy swoje bajki opowiada. Polny też opowiadał, że nie zwiększył kosztów utrzymania klubu - w tym naszym Wybrzeżu, to coraz mniej ludzie zarabiają, mimo że jest ich coraz więcej:)\nwielkaami 14-02 15:22 Zgłoś\nNiech wszyscy zwrócą uwagę - w zależności od sytuacji - napinacze bez żyłek z Gdańska szczekają jak chorągiewki na wietrze.


Prawda o Otwartych Klatkach, czyli nasza polityka transparentności - Otwarte Klatki\nCzemu transparentność jest dla nas ważna?\nChcemy by wszystko, co robimy, było przejrzyste i czytelne, a informacje łatwe do znalezienia. Publikowane sprawozdania finansowe są dostępne na naszej stronie, jednak nie dostarczają wystarczającej ilości informacji. Staramy się też na bieżąco informować o największych wydarzeniach dotyczących organizacji, jak nasza praca na Ukrainie, czy grant od Doliny Krzemowej. Jednak to wszystko to za mało i dlatego stworzyliśmy plan na zwiększenie transparentności.\nNasza decyzja podyktowana jest kilkoma ważnymi dla nas powodami:\nWalczymy o prawdę z tymi, którzy ją ukrywają\nNaszą główną misją jest ukazywanie cierpienia zwierząt. Cierpienia, które skrywane jest za wysokimi murami ferm. Hodowcy i osoby, które zarabiają na tym okrucieństwie, robią wszystko, co w ich mocy, by ukrywać przed społeczeństwem warunki, w jakich żyją zwierzęta. Właśnie dlatego jesteśmy wyczuleni na przekłamania i brak dostępu do informacji.\nPrawda o Otwartych Klatkach jest naszą najlepszą bronią przed atakami osób, które bogacą się na wykorzystywaniu zwierząt\nKażdy jest przeciwko okrucieństwu wobec zwierząt. Jednak osoby, które z nim walczą, narażone są na prześladowania i ataki ze stron bogatych i wpływowych ludzi. Osoby związane z przemysłem, które zarabiają na zabijaniu zwierząt, od lat próbują oczerniać organizacje prozwierzęce. Przekłamują informacje o aktywistach, czy starają się manipulować opinią publiczną. Prawda jest naszym najlepszym narzędziem, by bronić się przed tymi atakami.\nChcemy, byście byli z nas dumni\nIstniejemy tylko i wyłącznie dzięki ludziom. Dzięki wsparciu tysięcy osób, które podpisują nasze petycje, przychodzą na akcje, udostępniają nasze materiały, czy wpłacają darowizny. W ankiecie, którą wypełniło prawie 2000 osób, oceniono naszą transparentność na 4.2 punkty na 5. Zaczęliśmy się jednak zastanawiać jak jeszcze poprawić ten wynik. Chcemy, by Otwarte Klatki wyznaczały nowe standardy i liczymy, że będziecie nam w tym pomagać.\nCo chcemy wdrożyć, aby zwiększyć transparentność?\nStworzyliśmy plan zagadnień, które chcemy opublikować. Uważamy, że zwiększą naszą transparentność i będą lepiej obrazować to, co się dzieje wewnątrz Otwartych Klatek.\n1. Dokładny opis wydatków Otwartych Klatek\nZdajemy sobie sprawę, że publiczne i oficjalne dokumenty, które sporządzamy, są dość skomplikowane. Mamy zamiar co roku publikować czytelne wykresy dotyczące naszych finansów.\n2. Lista aktywistów oraz opis czym się zajmują\nObecnie znalezienie informacji o osobach związanych ze stowarzyszeniem jest zbyt czasochłonne i nieuporządkowane. Chcemy to naprawić i stworzyć przejrzystą i dobrze opisaną listę osób, które koordynują pracę Otwartych Klatek.\n3. Opis i wysokość pensji osób, które je otrzymują\nW Otwartych Klatkach mamy politykę równych pensji uzależnionych od obiektywnego algorytmu, a pensje są dostępne do wglądu każdego. Chcemy jednak by każda osoba czy to związana z organizacją, czy nie miała swobodny dostęp do tej informacji.\n4. Badanie i opisywanie różnorodności wewnątrz organizacji\nIstnieją empiryczne przesłanki, że różnorodność wśród osób w organizacji jest ważnym czynnikiem, który przekłada się na jej skuteczność działania. Dotyczy to zwłaszcza zróżnicowania zawodowego, wiekowego i płci. Planujemy okazjonalnie badać i publikować zróżnicowanie osób tworzących Otwarte Klatki.\n5. Lepszy opis skąd pochodzą nasze środki\nW sprawozdaniach finansowych nasze przychody są przedstawione bardzo pobieżnie. Docelowo chcielibyśmy, by ilość i rodzaj wsparcia, które otrzymujemy, był jasno opisany i do wglądu każdego. Oczywiście bez podawania danych osobowych!\n6. Publiczne opisanie procedur i polityk wewnątrz organizacji\nChcemy, by osoby, które nas wspierają, znały nasz tok myślenia i to jak działamy. W miarę możliwości czasowych będziemy upubliczniać wewnętrzne procedury.\n7. Cykliczne aktualizacje czym się zajmujemy i co się dzieje wewnątrz organizacji\nPragniemy wprowadzić stałe podsumowania tego czym się zajmujemy i jakie mamy plany. Niestety ze względu na to, że wiele osób związanych z hodowlą przemysłową chce nam zaszkodzić, nie będziemy mogli opisywać wszystkiego czym się zajmujemy. Przykładem mogą być śledztwa przeprowadzane przez osoby, które się do nas zgłaszają by nagłośnić to co widzą w swojej pracy na fermach.\n8. Okazjonalne wpisy prezentujące osoby, które tworzą Otwarte Klatki\nMyślimy nad wprowadzeniem serii krótkich wpisów, które przybliżą osoby, które swoimi działaniami sprawiają, że Otwarte Klatki mogą działać. Rozważamy przedstawienie naszych darczyńców, aktywistów oraz osoby, które mocno pomagają nam działać dla zwierząt.\n9. Lepszy dostęp do archiwum działań i sukcesów organizacji\nPlanujemy stworzyć sekcję na stronie z dokumentacją naszych działań, sukcesów oraz z opisem błędów, które naszym zdaniem popełniliśmy lub rzeczami, które, według nas, mogliśmy zrobić lepiej.\n10. Zwiększenie nacisku na używanie technologii “open source”\nJako organizacja pozarządowa chcemy także wpisywać się w misję rozwiązań “open source”. Chcemy bazować na rozwiązaniach tworzonych z potrzeby serca, non-profit, a także udostępniać tworzone przez nas oprogramowanie innym.\nKiedy “cała prawda o Otwartych Klatkach” będzie opublikowana?\nBędziemy starać się powoli i systematycznie publikować informacje zawarte w tym planie. 99% naszej pracy to praca dla zwierząt i chociaż wiemy i rozumiemy jak komunikacja jest ważna, nie chcemy poświęcać zbyt wiele czasu na rzeczy niezwiązane bezpośrednio z pomocą zwierzętom. Liczymy, że w przeciągu roku wszystkie wymienione informacje zostaną opublikowane.\nOtwarte Klatki – śledztwo na fermie norek\nZależy nam na Waszej opinii. Czy uważacie, że to wystarczająca lista działań z naszej strony, czy prawda o Otwartych Klatkach to coś co Was interesuje? Czy powinniśmy jeszcze coś zawrzeć, a może jednak pisać mniej o tym, co się dzieje? Jeżeli macie jakieś uwagi, prosimy o komentarz i kontakt z nami na adres kontakt@otwarteklatki.pl\nPomóżcie nam tworzyć skuteczną organizację dla zwierząt\nZa naszą skuteczność w walce o zwierzęta zostaliśmy nagrodzeni tytułem “Standout Charity” przez organizację Animal Charity Evaluators. Chcecie pomóc nam działać dla zwierząt jeszcze lepiej? Mocno zachęcamy do zostania osobą wspierającą Otwarte Klatki. Wystarczy dołączyć do Klubu Otwartych Klatek!


PKP Intercity wprowadza obowiązkowe miejscówki we wszystkich pociągach - Dziennik Wschodni\nPKP Intercity wprowadza obowiązkowe miejscówki we wszystkich pociągach\nWprowadzenie miejscówek nie oznacza podwyżek\nOd najbliższego wtorku we wszystkich pociągach spółki PKP Intercity miejscówki będą obowiązkowe. Przewoźnik tłumaczy, że znając obłożenie miejsc będzie mógł w razie potrzeby dołączyć dodatkowe wagony.\n– W przypadku sprzedaży wszystkich dostępnych miejsc siedzących w danym pociągu, pasażer zostanie o tym poinformowany na etapie zakupu i będzie miał wybór – stwierdza w komunikacie Zuzanna Szopowska, rzecznik PKP Intercity. "Wybór” będzie następujący: stać na korytarzu, lub szukać innego połączenia.\nPodróże nie zdrożeją. Tu, gdzie miejscówki już były, ceny pozostaną te same. Tam, gdzie ich nie było, ich cena nie zostanie doliczona do biletu. W niektórych pociągach TLK podróż w drugiej klasie stanieje, bo przewoźnik nie będzie doliczać 3 zł za miejscówkę. W naszym regionie dotyczy to "Gałczyńskiego” (Lublin–Szczecin–Lublin) i "Wieniawskiego” (Gdynia–Warszawa–Lublin–Rzeszów i z powrotem).\nOd wtorku bilet i miejscówka będą na jednym blankiecie. Ci, którzy kupili bilet z wyprzedzeniem będą mogli wymienić go za darmo na nowy, z miejscówką. Mogą też tego nie robić i zajmować dowolne siedzenie, dopóki nie przyjdzie ktoś, komu je przydzielono. Bezpłatną miejscówkę mogą też odebrać w kasie posiadacze biletów okresowych, "biletu weekendowego” i "biletu podróżnika”.\nW pierwszych tygodniach obowiązywania nowych zasad w pociągach, w których miejscówki nie były obowiązkowe ma być przewidziana pula miejsc dla osób z biletami z przedsprzedaży. W najbliższy wtorek na największych dworcach, w tym w Lublinie, między godz. 6 a 20 pracować mają specjalni informatorzy.\nCOOLejaż / 14 marca 2013 o 15:41\nTo jeszcze jest nie tak, jak trzeba... Na przykład: nie rozumiem po jaką chorobę "Hetman" ciągnie aż do Zamościa 4 czy 5 prawie pustych wagonów, a w nich kilka -co najwyżej kilkanaście osób! Czy nie mógłby ciągnąć jednego wagonu z/do Zamościa, a pozostałe były by doczepiane gdzieś na trasie czyli tam, gdzie były by naprawdę potrzebne z powodu większej ilości podróżnych? To właśnie przez niepotrzebne ciągnięcie kilku pustych wagonów przez 200-300km kolej sama sobie generuje ogromne straty i wbija przysłowiowy gwóźdź do trumny. Nie ma dobrego gospodarza na polskiej kolei -oj nie ma... Kolej przez ostatnie kilkadziesiąt lat właściwie nic nie zrobiła w temacie remontów torów i podnoszenia prędkości szlakowej na takich trasach jak: Zawada-Bełżec-Lubaczów-Munina(Jarosław) i podniesienia tym samym konkurencyjności czasu jazdy/podróży oraz inwestycji w nowy/lepszy tabor. W ostatnich kilku latach coś drgnęło w tym temacie -ale to już znacznie za późno -i to pomogło tyle, co umarłemu kadzidło... Teraz się opamiętali, że trzeba wyremontować linię kolejową do Lubartowa...-to trzeba było zrobić 15-20 lat temu, gdy jeszcze prywatne busy "raczkowały" na trasach międzymiastowych! Zasada jest bardzo prosta: jeśli nie inwestujemy w coś, co będzie nam przynosić dochody, to wcześniej czy później i tak zbankrutujemy.\nTo jeszcze jest nie tak, jak trzeba... Na przykład: nie rozumiem po jaką chorobę "Hetman" ciągnie aż do Zamościa 4 czy 5 prawie pustych wagonów, a w nich kilka -co najwyżej kilkanaście osób! Czy nie mógłby ciągnąć jednego wagonu z/do Zamościa, a pozostałe były by doczepiane gdzieś na trasie czyli tam, gdzie były by naprawdę potrzebne z powodu większej ilości podróżnych? To właśnie przez niepotrzebne ciągnięcie kilku pustych wagonów przez 200-300km kolej sama sobie generuje ogromne straty i wbija przysłowiowy gwóźdź do trumny. N... rozwiń\nGość / 13 marca 2013 o 17:48\njeden wielki bałagan,\nwąskotorowy / 13 marca 2013 o 17:38\nznając obłożenie miejsc będzie mógł w razie potrzeby dołączyć dodatkowe wagony....W przypadku sprzedaży wszystkich dostępnych miejsc siedzących w danym pociągu, pasażer zostanie o tym poinformowany na etapie zakupu i będzie miał wybór – stwierdza w komunikacie Zuzanna Szopowska, rzecznik PKP Intercity. "Wybór” będzie następujący: stać na korytarzu, lub szukać innego połączenia.....\nCzyli wychodzi na to samo.Wagonów nie doczepią,a podróżny to i tak utrapienie dla PKP.\nBurze: W woj. lubelskim bez większych szkód 0 2\nPomnik Marii i Lecha Kaczyńskich zamiast placu zabaw? Pierwsze przymiarki 0 16\nKomitet Krzysztofa Żuka. Kto pójdzie do wyborów z prezydentem? 3 36


Cukiernia Kremówka w Kielcach – torty i ciasta na zamówienie\nZapraszamy na wspaniałe ciasta i babeczki do naszej cukierni w Kielcach\nCukiernia „Kremówka” w Kielcach\nWitamy na stronie internetowej cukierni „Kremówka” z Kielc. Działamy na rynku od 2010 roku, nasze produkty cukiernicze cieszą się dużym zainteresowaniem Klientów poszukujących ciekawych smaków. Pieczenie ciast i ciasteczek to nasza pasja, co przekłada się bezpośrednio na ich wyjątkowy smak.\nW nasze wypieki wkładamy całe nasze serce, dlatego są takie niepowtarzalne. Nigdzie indziej nie dostaną Państwo takich wspaniałych wyrobów cukierniczych wytwarzanych na bazie tradycyjnych, przekazywanych z pokolenia na pokolenie receptur oraz starannie wybranych składników. Szczególnie polecamy nasze wyśmienite torty weselne[Oferta], ciastka francuskie i kruche ciasteczka\nPieczemy wyśmienite ciasta drożdżowe, tortowe i owocowe. Warto skosztować tych przysmaków z naszej cukierni.\nNasze pyszne ciasteczka, babeczki i deserki zachwycają nie tylko wspaniałym smakiem, ale też wyjątkowym wyglądem. Warto ich spróbować.\nJedną z naszych specjalności są jedyne w swoim rodzaju torty weselne oraz torty i torciki okolicznościowe dla dzieci i dorosłych.\nNasze wypieki wykonujemy na zamówienie Klientów. Za ich przygotowanie jest odpowiedzialny nasz zespół – mistrzowie cukiernicy gwarantują, że ich wyroby zawsze będą pyszne i estetycznie podane. Przykładamy wagę do każdego detalu serwowanego wypieku, dzięki czemu nasze torty weselne oraz ciasta i ciasteczka zawsze są ozdobą każdego stołu. Oferujemy również catering – wybrane produkty możemy dostarczyć Państwu autem z chłodnią specjalnie przygotowanym do przewozu żywności.


Tam gdzie kończy się bajka... - "Grace. Księżna Monako" - Sylwia Błach - strona autorska\nOstatnio o Grace Kelly zrobiło się głośno. Wszystko za sprawą filmu z Nicole Kidman i książki biograficznej, która właśnie się ukazała i którą mam przyjemność zrecenzować. Przyznaję, że wcześniej o tej postaci nie słyszałam. Grace, księżna Monako? Nie, nic mi to nie mówi. Dodatkowo trochę mnie zniechęcał fakt, że książka jest biografią. W swoim życiu prawdopodobnie przeczytałam jedną biografię („Coco”), która była bardziej fabularyzowaną powieścią inspirowaną postacią Coco Chanel niż jej życiorysem. Mimo to po „Grace. Księżna Monako” Joanny Spencer sięgnęłam z dreszczem radości – skoro wszyscy tyle mówią o tej postaci, to ciekawość nie pozwoliła mi odpuścić lektury.\nPo przeczytaniu kilku stron w głowie kołatało mi jedno słowo: Wikipedia. Książka, po której spodziewałam się jakiejś ciekawej narracji – okazała się być najzwyklejszą biografią. Daty, wydarzenia, cytaty przyjaciół. Wszystko to ładnie napisane, bogatym językiem, ale wciąż w stylu kojarzącym mi się z encyklopedią.\nNa szczęście – szybko przywykłam. Gdy przeżyłam pierwszy szok, że książka opowiadająca o ponoć fascynującej kobiecie może być tak sucho pisana – przestało mi to przeszkadzać. I z każdą stroną było coraz lepiej…\n„Grace. Księżna Monako” opowiada historię Grace Kelly – od narodzin do tragicznego finału. Od początku zapałałam sympatią do tej postaci – i chyba jest to główny powód dla którego książka mi się spodobała. Grace urodziła się tego samego dnia co ja – za co dostała plusa już na wstępie. Była spokojnym inteligentnym dzieckiem, a gdy dorosła – zaczęła robić karierę w filmie. Grace do wszystkiego doszła sama. Ciężko pracowała, cechował ją niezwykły upór w dążeniu do celu – i udało się. Przy tym nie odniosłam wrażenia, by była typem nudziary – autorka wielokrotnie wspomina o uroku, który Grace wokół siebie roztaczała, o dziwnej aurze, która od niej biła i mieszała mężczyznom w głowach. Z zewnątrz spokojna, opanowana, wręcz dystyngowana – w środku wulkan. Lubię takie osobowości, skrajne, a jednocześnie dziwnie harmonijne. Lubię ludzi, którzy dążą do postawionych sobie celów. I dlatego polubiłam Grace. Zaciekawił mnie też jej urok, szczególnie, że w środku książki znajduje się kilka jej zdjęć – i w moim odczuciu żadna z niej piękność nad pięknościami. Owszem, kanony urody się zmieniają… ale nie, nie przekonuje mnie. Grace była ładną kobietą – po prostu, tak jak większość z nas. To może podbudować kogoś kto postrzega siebie przez krzywe zwierciadło.\nNiestety, bajka się skończyła w tym momencie, w którym tak naprawdę powinna się zacząć – Grace została księżną. Zaczynamy poznawać kobietę zdolną, osiągającą wiele, a jednocześnie smutną. Opis na okładce wspomina, że Joanna Spencer nie lubi księcia – i od połowy książki można to wyczuć w naprawdę każdym zdaniu. Grace przedstawiana jest jako kobieta, która osiągnęła wiele, ale jednocześnie została zamknięta w złotej klatce. Pracująca od rana do wieczora, żona księcia, pragnąca uczucia, przyzwyczajona do ognia, który rozpala w mężczyznach – stawała się coraz bardziej samotna, coraz bardziej oddalała od mężczyzny, z którym obiecywali sobie szczęśliwe życie. Przez chwilę żyli jak w bajce, możliwe, że kochali się przez całe życie – ale na pewnym etapie się wypalili. Zaczęli żyć razem, ale oddzielnie, każdy ze swoimi obowiązkami. Stare małżeństwo w najgorszym znaczeniu.\nW tym miejscu pojawiają się też dzieci. Jak dla mnie – Joanna Spencer poświęciła im zbyt dużo uwagi, przez co ten fragment trochę mnie znudził. Z drugiej jednak strony, jeśli autorka mówi prawdę – dzieci stały się dla Grace jedyną radością i prawdziwym sensem życia. Z tej perspektywy – opowieść o nich ma znaczenie.\nA potem jest wypadek, a po nim – śmierć. Autorka prezentuje nam pełną listę obrażeń. Nadal w stylu encyklopedycznym. Dziwny jest kontrast między otrzymaniem suchych faktów, a świadomością, że czytamy historię prawdziwą. Złamania, stłuczenia, krwiaki… Abstrakcyjne wrażenie.\nFilmografia, dzieci, bale charytatywne, romanse – tylko tyle lub aż tyle. „Grace. Księżna Monako” nie spodoba się każdemu, a nawet odważyłabym się powiedzieć, że spodoba się nielicznym. To nie jest książka do jakich przywykliśmy. To raczej suche fakty doprawione cytatami znajomych i ubrane w ładną okładkę. Jeśli jednak ktoś polubi Grace – przy tej historii będzie bawił się wyśmienicie. Tak jak ja. Bo dobry życiorys nie zawsze potrzebuje wielkich słów by zostać opowiedzianym.\nDziękuję wydawnictwu Muza S.A. za egzemplarz do recenzji.\nZaczytane zdjęcia autorstwa Sylwii Silvo P.\nPhoto shoot with Klaudia – touch of gentle\n6 czerwca 2014 at 09:07 Odpowiedz\nNie można ocenić, czy ktoś jest ponadprzeciętną pięknością patrząc na zdjęcia. Na zdjęciach, jak mówisz, można być po prostu ładną. Można być nawet bardzo ładną (wedle mnie Grace niczego nie brakuje). Ale piękno to dla mnie nie to samo, co uroda. Piękno widać właśnie na żywo, to jakaś samoświadomość, sposób bycia i odrobina charakteru, przebijająca w gestach, spojrzeniach, uśmiechach, sposobie mówienia, czy też milczenia. Ten magnetyzm, którego nie da się do końca uchwycić w nieruchomych obrazach, a i ruchome mogą być zwodnicze.\nA co do odczuć związanych z książką, identyczne jak Ty tutaj miałam czytając "Piękny umysł". Bo to taki wspaniały film był, więc wyłudziłam od brata na urodziny książkę – a tam suche fakty. Niespodzianka, prawda. Ale tak to jest, jak się nie nawykło do czytania biografii. Bo proza życia często bywa smutna, a przede wszystkimi zbyt dobrze znana, wybieram więc tę fikcyjną, w nadziei, że powie mi coś, czego jeszcze nie wiem. A ludzi, którzy mnie fascynują, wolę poznawać przez ich działania w świecie, a nie to, co mówią wprost o sobie. Zaraz, wątek mi się rozmywa i wychodzi na to, że biografię jestem w stanie przełknąć, ale autobiografii chyba bym nie była. I a propos biografii, leży sobie u mnie opasła biografia Steve'a Jobsa i nie mam kiedy się za nią zabrać. Ktoś zna? Ktoś poleca?\n6 czerwca 2014 at 09:08 Odpowiedz\nP.S. O Matko Smoków, tyle powtórzeń w drugim akapicie zrobiłam. Staczam się językowo, więc przyjmijmy uniwersalne wytłumaczenie niedyspozycji umysłowych: piątek, do tego prawie upalny 😉\n6 czerwca 2014 at 09:13 Odpowiedz\nOwszem, obiektywnie ocenić nie można – dlatego oceniam subiektywnie, a subiektywnie ona jest dla mnie po prostu "ładna" – a w książce jest tak opisywana jako bóstwo, że zanim doszłam do zdjęć miałam wyobrażenie urody nadzwyczajnej. Może stąd ten dysonans w moich odczuciach – bądź co bądź dysonans pozytywny, bo zobaczyłam normalną ładną kobietę 🙂 Piękno siedzi w nas, i owszem, ale gdy przez połowę książki czytasz o czymś wyjątkowym – to masz wygórowane oczekiwania to ujrzeć.\n6 czerwca 2014 at 09:14 Odpowiedz\nA Jobsa bym pożyczyła 😉\n6 czerwca 2014 at 09:36 Odpowiedz\nSubiektywnie i tak jest zawsze, ale po samych zdjęciach można oceniać inaczej, niż gdy się widzi na filmie lub na żywo. Niektórzy lepiej wyglądają "w akcji" niż na statycznych portretach, osobiście znam ludzi, którzy mnie zachwycili tym, jak pięknie im się robią zmarszczki wokół oczu, gdy się uśmiechają, lub jaki piękny głos mają, gdy mówią spokojnie, a jednocześnie z pasją – a na zdjęciach pewnie bym rzekła, że szału nie ma 😉\nPożyczę chętnie, nie ma sprawy.\n9 czerwca 2014 at 11:46 Odpowiedz\nZgadzam się ze wszystkim co piszesz, ale dla mnie ktoś, kogo opisuje się jako niesamowicie pięknego itd. powinien być piękny nie tylko na żywo, ale też na zdjęciach, filmach czy w kapciach 😉 Podkreślam jednak: w książce naprawdę jest ogrom zachwytów nad jej wyglądem, stąd moja reakcja.\n6 czerwca 2014 at 16:13 Odpowiedz\ndawno mnie tu nie było, ale rozumiesz, praca w radio, fajnie opisujesz, zapraszam do mnie\n12 czerwca 2014 at 07:01 Odpowiedz\nbiografia o suchej, encyklopedycznej narracji? To nie dla mnie, biografia, powinna wciągać czytelnika, pokazywać jej bohatera z różnych stron, szczelnie zamykać w swoim świecie, niestety nie jestem przekonana:(


« Hobbit: Niezwykła podróż 48 fps 3D\nHity Kity 2012 »\nRaj: Miłość (2012) Austria, Francja, Niemcy\naktorzy: Margarete Tiesel, Peter Kazungu, Inge Maux, Dunja Sowinetz, Helen Brugat, Gabriel Mwarua, Carlos Mkutano\nPierwszy z trzech filmów Ulricha Seidla o cnotach, połączonych wspólnym tytułem: Raj. Miłość, Wiara (którą miałem okazję obejrzeć na tegorocznym All About Freedom Festival), oraz Nadzieja, która dopiero doczeka się swojej premiery. Historia rozpoczyna się w Austrii. Poznajemy wtedy Teresę, około pięćdziesięcioletnią kobietę, samotną matkę nastoletniej córki, na co dzień pracującą przy opiece nad upośledzonymi. Co stało się z mężem, tego nie wiemy. Teresa szykuje się do wyjazdu, jedzie na wyczekiwany urlop do Kenii. Córka w tym czasie będzie mieszkać u jej siostry (bohaterki „Raj: Wiara” - ciekawe więc, czy nastolatka będzie w związku z tym bohaterką „Raj: Nadzieja”). Bohaterka jedzie do tego afrykańskiego kraju by wypocząć, by zobaczyć zupełnie inny świat, by poleżeć na plaży, przeżyć prawdziwe lato, pooddychać zupełnie innym powietrzem. Dzięki poznanym na miejscu wczasowiczkom prócz tych przyjemności posmakuje jeszcze jednej atrakcji tego kraju - seksturystyki.\nJak się bowiem okazuje, i co Teresa ma okazję zobaczyć już pierwszego dnia, młodzi mężczyźni, w pokaźnej liczbie, stoją całymi dniami na plaży, niczym zombie bez ruchu, czekając aż któraś z odpoczywających na leżakach kobiet do nich podejdzie. Wtedy proponują coś do kupienia: ręcznie robiony breloczek, tradycyjny naszyjnik, wycieczkę po lokalnej wiosce, lub rejs łódką nad rafę koralową. Takie spotkanie najczęściej przeradza się we wspólnie spędzony dzień, który kończy się w hotelu, bądź też mieszkaniu danego mężczyzny, a właściwie chłopaka, bo większość z nich jeszcze niedawno była nastolatkami. Świetnie zbudowani, dobrze wyglądający. Prawiący komplementy na lewo i prawo, poświęcający cały swój czas dla turystek, i co najważniejsze, dający kobietom poczucie ponownej młodości. Dla nich są piękne mimo nie młodego już ciała, dla nich są najważniejsze, choć tylko przez chwilę. Nie narzekają, nie robią wyrzutów, ani awantur, przypominają o lepszych latach, lub wcielają w życie to, co dotąd było nieosiągalne.\nCi chłopcy to pokusa, której trudno nie ulec, przyjemność na wyciągnięcie ręki, która z dala od domu, w rajskim otoczeniu, nie wydaje się niczym złym, ot atrakcyjnym dodatkiem do pięknego wypoczynku. Dodatek nie za darmo, bo choć bezpośrednio za seks się tu nie płaci, wymiana pieniędzy za usługę jednak następuje. Bo emocjonalnie przywiązane kobiety brane są na litość: przecież jak mogłyby nie pomóc biednemu chłopakowi, wspomóc jego rodzinę, chorego ojca, samotną siostrę, lub brata w szpitalu, którego nie stać na ubezpieczenie. Zapłata na lepsze życie, teoretycznie nie za usługę. Takie są reguły gry, tak działa ten biznes. Chwila zainteresowania, upojna noc, za pomoc pieniężną, by żyło się lepiej. Tych reguł gry Teresa jednak nie rozumie, a przynajmniej z początku ma z nimi problem. Choć miłe są dla niej komplementy, piękne słowa, i niespodziewane zainteresowanie ze strony młodych, silnych chłopaków, chciałaby czegoś więcej. Pragnie miłości.\nTeresa w przeciwieństwie do koleżanek z plaży myli chwilowe spełnienie, zwyczajną transakcję, z rodzącym się uczuciem. Chciałaby aby jej kochanek spojrzał jej głęboko w oczy i ponad zniszczonym ciałem zobaczył jej duszę, jej wnętrze, to kim tak naprawdę jest. By nie dotykał jej szybko, mechanicznie, jak kolejną z rzędu kobietę, ale by robił to delikatnie, z prawdziwym uczuciem, charakterystycznym dla stanu zakochania, a nie zwykłego zaspokajania fizycznych potrzeb. Dlatego instruuje swoich kochanków, mówi im co mają robić, dlatego każde spotkanie pozostawia w niej uczucie niedosytu, niespełnienia i pustki. Bo pragnie miłości, szuka tego uczucia tam gdzie go nie ma. Inaczej niż inne turystki, dłużej korzystające z tych egzotycznych uciech, które dokładnie już wiedzą jak wyglądają reguły gry i się do nich stosują, nie pragnąc niczego więcej niż tylko prostej fizyczności. By przez to seksualne zainteresowanie móc znów poczuć się młodymi, potrzebnymi, atrakcyjnymi, robiąc rzeczy, których nigdy wcześniej nie robiły lub nie miały na nie odwagi.\nSeidl tak samo jak w "Raj: Wiara" w którym nie pokazywał prawdziwej wiary, a raczej jej brak, tak również i w "Raj: Miłość" nie ukazuje tytułowego uczucia. Co najwyżej jego ogromne pragnienie. I nie chodzi tu jedynie o brak miłości w tym rajskim miejscu, w którym jest ona równoznaczna z pieniędzmi, a uczucie zastępuje tu zwykły seks, ale brak miłości w ogóle, co pokazuje relacja między wypoczywającą na wakacjach matką, a nastoletnią córką, która została w Austrii. Ta nie odpowiada na smsy, nie odbiera ani nie oddzwania na telefony, nie pamięta o urodzinach matki, nie kontaktuje się z nią by złożyć jej życzenia. Relacja przepełniona chłodem i potworną obojętnością. Relacja pozbawiona jakiejkolwiek bliskości, troski o drugą osobę, zainteresowania. Stan w którym każdy żyje oddzielnie, wyłącznie dla siebie, w oddaleniu od drugiego człowieka.\nReżyser podobnie jak i w "Raj: Wiara" z niezwykłą bliskością, niczym dokumentalną dokładnością obserwuje bohaterkę, jej potrzebę uczucia, oraz jej ogromną samotność. Bo film ten choć początkowo zdaje się być przede wszystkim spojrzeniem na seksturystykę, tak naprawdę mówi o samotności, potwornym uczuciu wszechogarniającej pustki i smutku, które bohaterka próbuje zagłuszyć wpierw wyjazdem w ciepłe kraje, a później przygodami z młodymi Afrykanami. Jednak jak pokazuje reżyser tej pustki nic nie jest w stanie zagłuszyć, ani najcudowniejsza noc z kolejnym kochankiem, ani najpiękniejsze widoki. To tylko chwilowe pocieszenia, przyjemne środki dzięki którym bohaterka, jak i pozostałe kobiety, są w stanie przez chwilę się rozerwać, ale które gdy się kończą, przynoszą za sobą jeszcze większą rozpacz i ból. Smutny to film, bez jakiegokolwiek pocieszenia, pozbawiony nadziei na lepszy los (dla obu stron). Aż strach się bać jaka będzie "Raj: Nadzieja", jeśli Miłość i Wiara tytułowych uczuć były całkiem pozbawione.\nsobota, 29 grudnia 2012, milczacy_krytyk