Sędziowie rekomendowani przez nową KRS - SN oceni czy mogą orzekać\nW czwartek 23 stycznia trzy Izby SN mają zająć się pytaniem prawnym I prezes SN Małgorzaty Gersdorf. Dotyczy ono tego, "czy udział w składzie sądu powszechnego lub SN osoby powołanej na sędziego przez Prezydenta RP na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa w jej aktualnym składzie prowadzi do naruszenia Konstytucji RP, Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz Traktatu o Unii Europejskiej, wskutek czego osoba taka jest nieuprawniona do orzekania lub skład sądu jest sprzeczny z przepisami".\nMają - ponieważ dzień przed posiedzeniem, prezes TK Julia Przyłębska oświadczyła, że je zawiesza, uzasadniając to wnioskiem marszałka Sejmu, o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między Sejmem a SN. Z kolei sędzia Michał Laskowski, rzecznik SN poinformował, że posiedzenie się odbędzie, a jego uczestnicy zdecydują, jak potraktować decyzję szefowej Trybunału.\nCzytaj: Prezes TK zawiesza posiedzenie Sądu Najwyższego w sprawie statusu nowych sędziów>>\nW tle jest planowane na 23 stycznia głosowanie Sejmu nad decyzją Senatu odrzucającą tzw. ustawę kneblującą - wprowadzającą kary dyscyplinarne dla sędziów podważających status innych sędziów.\nTo eskalacja sporu - mówią nieoficjalnie prawnicy i przyznają, że skutki, w tym momencie trudno ocenić. Sędziowie, m.in. ze Stowarzyszenia Sędziów Polskich Iustitia, liczą na jasne wytyczne, jak stosować niedawny wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE i nie mają wątpliwości, że sędziowie rekomendowani przez obecną Krajową Radę Sądownictwa, nie powinni orzekać do momentu weryfikacji...przez kolejną Radę, wyłonioną zgodnie z Konstytucją. "Nowi" podkreślają, że zostali wybrani prawidłowo, a badanie ich statusu określają mianem "rug sędziowskich", prowadzących do chaosu i zastoju orzeczniczego.\nDrogowskaz dla sędziów, po wyroku TSUE\nW ocenie sędziego Piotra Gąciarka z Sądu Okręgowego w Warszawie, uchwała połączonych Izb: Cywilnej, Karnej i Pracy będzie miała fundamentalne znaczenie. - To de facto pełny skład legalnego składu Sądu Najwyższego - mówi, przypominając że w skład dwóch nowych Izb: Dyscyplinarnej oraz Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych wchodzą sędziowie powołani po rekomendacji neoKRS. A wątpliwości co do jej niezależności od polityków - w związku ze sposobem wyboru członków-sędziów - podnosił też TSUE.\n- Uchwały pełnego składu SN, to rzadkość, coś nadzwyczajnego, prawdziwe święto wymiaru sprawiedliwości. Uchwała będzie drogowskazem dla sędziów w całej Polsce. Wytyczy kierunek orzecznictwa sądów II instancji - mówi sędzia.\nInni prawnicy również nie mają wątpliwości co do jej znaczenia. Mirosław Wróblewski, dyrektor Zespołu Prawa Konstytucyjnego i Międzynarodowego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich mówi, że będzie miała przede wszystkim skutki na przyszłość. - Wstecz działa wyrok TSUE, który upoważnia każdy sąd do przeprowadzenia takiej oceny, testu ale indywidualnie w konkretnej sprawie w ramach danego postępowania. A uchwała będzie wiązać na przyszłość, od chwili jej podjęcia, choć w powiązaniu z wyrokiem TSUE, który działa wstecz, będzie mogła służyć zapewne jako podstawa do wzruszania już zakończonych postępowań - przyznaje w rozmowie z Prawo.pl.\nW odróżnieniu od części ekspertów - nie obawia się jednak chaosu prawnego. - Celem jest wyjaśnienie wszystkich rozbieżności i przyjęcie jednolitej krajowej interpretacji. Wyrok TSUE jest obecnie różnie odczytywany: wąsko, bardzo wąsko, albo szeroko - warto w tym kontekście zapoznać się z debatą zorganizowaną przez prof. Stanisława Biernata, która ukaże się wkrótce na łamach „Europejskiego Przeglądu Sądowego” - mówi.\nZapis debaty jest dostępny w Prawo.pl>>\nPrawa obywateli chronione, czy łamane?\nCzarny scenariusz przedstawiają sędziowie, którzy z rekomendacji nowej KRS zostali wybrani. Nie mają przy tym wątpliwości, że sędziami są i oceniają, że pod płaszczykiem "niekonstytucyjności KRS" próbuje się kwestionować prerogatywy prezydenta. - I Prezes SN zdaje się też zapominać o wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 25 marca 2019, zgodnie z którym obecne zasad powoływania sędziów do KRS są zgodne z Konstytucją. Skutki dla Polski mogą być niewyobrażalne - mówi nieoficjalnie jeden z nich.\nPodobnie sytuację ocenia sędzia Aleksander Stępkowski z Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. - Jeśli Izby przychylą się do tezy zawartej w przedstawionym im zagadnieniu prawnym, wówczas skutki będą nieobliczalne tworząc podstawy kwestionowania tysięcy wyroków oraz gigantyczny zator orzeczniczy. Mamy teraz wyznaczone terminy orzekania w poważnych sprawach regulacyjnych i w skargach nadzwyczajnych, w których możemy nie móc wydać wyroku przez dłuższy czas. Rzekomo z troski o prawo obywateli do sądu, zamierza się odwlec wydanie wyroków ad calendas graecas - mówi.\nI dodaje, że nie można również wykluczyć próby kwestionowania orzeczeń stwierdzających ważność wyborów do Parlamentu Europejskiego oraz do Sejmu i Senatu.\nSędzia, prof. Krystian Markiewicz, prezes Iustitii wskazuje, że Stowarzyszenie od początku alarmowało, że kandydowanie i wybieranie sędziów przy wątpliwościach dotyczących nowej KRS może doprowadzić do chaosu. – Każdy ma prawo do tego, żeby jego sprawa została rozpatrzona przez niezależny sąd, niezawisłego sędziego. I to nie jest niczyje widzimisię, to wprost wynika z Konstytucji, z prawa europejskiego - mówi. Podkreśla, że obowiązkiem sędziów i każdego organu władzy publicznej jest sprawdzenie, czy to prawo jest rzeczywiście gwarantowane. A jednym z kryteriów jest oczywiście sposób powołania sędziego. I to powinno być sprawdzane - podsumowuje.\nSpór o prezydencką prerogatywę\nSędziowie rekomendowani przez nową KRS podkreślają, że Sąd Najwyższy nie ma kompetencji do pozbawiania skuteczności prezydenckich aktów powołania na urząd sędziego. - Stanowią one realizację konstytucyjnej prerogatywy Prezydenta RP i dają wyraz zasadzie trójpodziału władz. To w najmniejszym nawet stopniu nie jest zagadnienie sporne. W 2016 r. w szeregu swoich orzeczeń Izba Pracy wyraźnie stwierdziła, że „skutkiem aktu wydanego przez Prezydenta RP na podstawie art. 179 Konstytucji jest powołanie sędziego do rozstrzygania przez niego konkretnych spraw” (wyroki Sądu Najwyższego z dnia: 25 stycznia 2016 r., III KRS 48/13; 17 lutego 2016 r., III KRS 35/12; 17 lutego 2016 r., III KRS 36/12; 10 marca 2016 r., III KRS 39/12; 17 marca 2016 r., III KRS 40/12). Dlatego abstrakcyjne pozbawienie sędziów możliwości orzekania byłoby oczywistym naruszeniem konstytucji i nadużyciem władzy - mówi sędzia Stępkowski.\nPowołuje się na punkt. 145 wyroku TSUE, zgodnie z którym decyzje prezydenta "w sprawach powołania sędziów Sądu Najwyższego nie mogą być przedmiotem kontroli sądowej”.\n- Skoro tak czemu wprowadza się definicję sędziego, jako osoby powołanej na to stanowisko przez prezydenta? - pytają z kolei inni prawnicy, przywołując zapis krytykowanej noweli ustaw sądowych.\n- Mamy określony system wyboru sędziów, całą procedurę, która w założeniu ma być zgodna i z Konstytucją i prawem europejskim. Jeśli więc Krajowa Rada Sądownictwa została wybrana wadliwie to nie jest organem konstytucyjnym, skoro tak to nie mogła złożyć skutecznego wniosku do prezydenta o powołanie sędziów. Skoro nie było skutecznego wniosku, to prezydent nie może powołać takiego sędziego - ocenia adwokat Sylwia Gregorczyk-Abram, współtwórczyni Komitetu Ochrony Sprawiedliwości. I dodaje, że gdyby wystarczył jedynie podpis prezydenta, to mógłby on pomijać KRS i powoływać na sędziów dowolne osoby.\nSędzia czy nie...sędzia - pełnomocnicy już pytają\nPrawnicy mówią wprost: najważniejszy jest interes klienta - skoro są podstawy do podważania wyroku lub wyłączenia sędziego, będziemy z tego korzystać. Przyznają równocześnie, że to w jaki sposób, i na jakim etapie z tego skorzystają, będzie uzależnione przede wszystkim od przebiegu samego postępowania i dobra ich klienta. - Przykładowo, jeśli sprawa prawomocnie się zakończyła to strona, która jest niezadowolona z tego wyroku, właśnie na tej podstawie, może złożyć wniosek o wznowienie postępowania. I w mojej ocenie sąd powinien się do tego przychylić i zbadać sprawę ponownie - mówi adwokat Gregorczyk-Abram. Już składane są również wnioski o wyłączenie sędziego - z powołaniem na wyrok TSUE z 19 listopada 2019 r.\nKolejną możliwością - jak wskazują adwokaci - jest apelacja. - Jeśli przykładowo sąd apelacyjny będzie rozpatrywał apelację, w której podniesiono zarzut niewłaściwego składu, to będzie zobowiązany rozstrzygnąć to w kierunku, wskazanym w uchwale SN. W szczególności uchwała wskaże, czy w postępowaniu karnym nie będziemy mieć do czynienia z osobą nieuprawnioną do orzekania, a w postępowaniu cywilnym nie będzie to skład sprzeczny z zasadami prawa, który prowadzi do nieważności postępowań - mówi dyrektor Wróblewski.\nSędziowie naznaczeni grzechem KRS\nPrawnicy mówią, że wielu sędziów spośród tych, wobec których są wątpliwości, jest bardzo dobrymi prawnikami, ma dużą wiedzę i doświadczenie. - Oni też padli ofiarą - mówią.\n- Sytuacja wszystkich sędziów powołanych przez nową KRS jest wątpliwa. To jest trochę efekt takiego - można powiedzieć grzechu popełnionego na samym początku, co przekłada się na sytuacje prawną tych sędziów. I to chociaż by mieli odpowiednie kompetencje, kwalifikacje, wiedzę. Może tu nie być żadnej ich winy, aczkolwiek wiedza o tych wątpliwościach była powszechna - mówi dyrektor Mirosław Wróblewski.


Nakręcił "Jurassic World 2", teraz wyreżyseruje "Władcę Pierścieni" - Filmweb\nStrona główna Newsy Seriale Nakręcił "Jurassic World 2", teraz wyreżyseruje "Władcę Pierścieni"\nNakręcił "Jurassic World 2", teraz wyreżyseruje "Władcę Pierścieni"\nDeadline / autor: Marcin Pietrzyk / 04-07-2019 08:51\nAmazon ogłosił nazwisko pierwszego z reżyserów serialu "The Lord of the Rings". To J.A. Bayona ("Jurassic World: Upadłe królestwo").\nKatalończyk nakręci dwa pierwsze odcinki serialu. Został również jednym z producentów wykonawczych całości, razem ze swoją biznesową partnerką Belén Atienzą.\nTwórcami "The Lord of the Rings" są Patrick McKay i John D. Payne. Kierują oni zespołem scenarzystów, do którego należą m.in.: Gennifer Hutchison ("Breaking Bad") i Bryan Cogman ("Gra o tron").\nSerial inspirowany jest prozą J.R.R. Tolkiena. Poznamy w nim wydarzenia z Drugiej Ery Słońca, kiedy to Sauron, ukrywający wtedy swoją prawdziwą tożsamość i jako Annatar uwiódł swoją mądrością i hojnością króla elfów z Eregionu, Celebrimbora. Wspólnie skonstruowali wiele cudów, w tym właśnie Pierścienie Mocy. Później Sauron wykuł w swojej mrocznej kryjówce Jedyny Pierścień. Gdy elfy się o tym dowiedziały, wybuchła wojna, która zakończyłaby się całkowitą klęską wrogów Saurona, gdyby nie nagłe pojawienie się wojsk Numenoru, zamorskiego królestwa ludzi, najpotężniejszego w dziejach tej rasy.\nPrzez kolejne setki lat mroczny władca Mordoru knuł w ukryciu spiski, a Numenor rósł w potęgę. W końcu ludzie zaatakowali Mordor i popełnili najbardziej katastrofalny błąd w swoich dziejach - spętanego Saurona zabrali i uwięzili na swojej wyspie. Tam udało mu się zatruć władców Numenoru jadem pychy, czego konsekwencją była podjęta przez nich próba zdobycia siedziby Valarów. Inwazja zakończyła się przemianą świata i zatopieniem Numenoru. Jednak Druga Era trwała dalej. Jej koniec wyznacza wojna z Sauronem ostatniego sojuszu ludzi, elfów i krasnoludów.\nPrawa do "The Lord of the Rings" Amazon zakupił za 250 milionów dolarów. W umowie zobowiązał się do realizacji pięciu sezonów. Data serialu nie została oficjalnie ogłoszona, jednak szefowa Amazon Studios Jennifer Salke zasugerowała, że pierwszy sezon mógłby ujrzeć światło dzienne w 2021 roku.


Architektura sakralna z czerwonej cegły.Mysłowice - zdjęcia na FotoForum | Gazeta.pl\nDodano: 04.03.2021 Odsłony: 45\nArchitektura sakralna z czerwonej cegły.Mysłowice\nMysłowice/Śląskie. Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w stylu neogotyckim wzniesiony z czerwonej cegły w latach 1888-1891. Wnętrze z trzema nawami i transeptem. Wieża kościoła jest jedną z najwyższych w Polsce. Więcej tu : pl.wikipedia.org/wiki/Lista_najwy%C5%BCszych_ko%C5%9Bcio%C5%82%C3%B3w_w_Polsce\nForum Architektura sakralna z czerwonej cegły.Mysłowice


Drukarka Creality CR-10S – modyfikacja część 1 – wymiana wentylatorów - Blog\nDrukarka Creality CR-10S – modyfikacja część 1 – wymiana wentylatorów\ndodano dnia 2020-03-02\nW naszym sprzętowym garażu posiadamy drukarkę CR-10S, która stanowi wartościowe uzupełnienie naszego działu R&D. Wybór padł na wspomniany sprzęt głównie ze względu na pozytywne opinie użytkowników i dużą ilość modów, które można zaimplementować samodzielnie – czyli jest się czym bawić. Postanowiliśmy zgłębiać tajniki drukowania zgodnie z zasadą rozbierz na części pierwsze i spróbuj złożyć ponownie, aby działało – do tego momentu działa.\nObecnie drukarka niewiele ma cech wspólnych z oryginalnym produktem, poza samym stelażem i silnikami, ale dojdziemy do tego powoli opisując kolejne modyfikacje drukarki, z których niektóre okazały się ślepą uliczką.\nHałas – drukarka jest okrutnie głośna. Porównać jej prace można z małym odkurzaczem, albo 450W zasilaczem do PC rodem z początku millenium, dodając do tego dodatkowy wiatrak na kartę graficzną.\nJeśli naprawdę chcemy zrobić coś dobrego to zacznijmy od wymiany wentylatorów chłodzących hotend i przede wszystkim wietrzenie zasilacza oraz płyty głównej. W sieci pojawiły się informacje, iż płyta główna w CR-10 miała tendencje do przegrzewania się, idąc tym tropem zapadła decyzja, że nie chcemy ugotować płyty, w związku z tym musimy ją potężnie chłodzić. Uwaga! CR-10S ma już nową płytę, ta którą my posiadamy jest w wersji 1.3 i to produkt pozbawiony wcześniejszych wad. Ponadto w obudowie znajdziemy dodatkowy wentylator.\nNiemniej podążając złym tropem zajrzeliśmy do środka, a tam mamy 3 wentylatory:\nWentylator wewnątrz zasilacza,\nWentylator chłodzący płytę główną – wieje bezpośrednio na nią,\nWentylator wyciągający powietrze na zewnątrz obudowy.\nUwierzcie mi na słowo w życiu nie słyszałem tak głośnego wentylator, bodajże 40 i 50mm.\nPostanowiliśmy w związku z tym wypruć wszystkie wentylatory. Pod ręką nie mieliśmy cichych zamienników, więc zdecydowaliśmy się wydrukować podstawkę na dwa wielkie wentylatory 120mm. Na stanie jeden wentylator Noctua, a drugi „super silent” czyli brzmi świetnie. Zrobiliśmy i okazało się, że mamy rakietę na muchę. Wentylatory pracują w dwóch kierunkach, jeden wciąga, drugi wyciąga. Jak położymy przy nim rękę to chłód sprawia, że chcemy założyć rękawiczki. Jaki z tego morał. Nie ma co kombinować, tylko wymienić oryginale wentylatory na cokolwiek co nie pochodzi bezpośrednio z najniższej półki Aliexpress. Efekt piorunujący, jest o 70% ciszej. Nike nie pyta czemu włączyliśmy odkurzacz.\nWymiana jest prosta, w miejsce starych wentylatorów należy podłączyć nowe - nie myląc przy tym biegunów / kolorów kabelków.\nPołączenie starych wentylatorów można odlutować lub po prostu odciąć. Następnie lutujemy w to miejsce nowy wentylator lub stosujemy szybkozłączki. Najważniesze to ucinać połączenie w taki sposób, aby potem nie zabrakło nam przewodu. Sztukowanie to dodatkowa praca, której chcemy sobie zaoszczędzić.\nNie mogliśmy odszukać projektu, ale w ramach inspiracji można posłużyć się rozwiązaniami poniżej:\nW kolejnym kroku wymieniliśmy obydwa wentylatory chłodzące hotend. W naszym przypadku wymagało to zmiany całego systemu nawiewu. Domyślnie Creality stosuje jeden zwykły wentylator 40mm i drugi typu „blower”. My zdecydowaliśmy się na dwia 40mm Noctua. W związku z tym standardową konstrukcję zamieniliśmy na projekt ze strony: https://bantam.design/mount - wybieramy sobie rozwiązanie, które nam pasuje i po zalogowaniu dostajemy projekt do wydruku na maila. Dopracowany i warty polecenia. Przy okazji został dodany BL Touch, ale poświęcimy temu osobny wpis.\nNajważniejsze kwestie, na co należy uważać i co nas nie tyle zaskoczyło, ale może wzbudzić wątpliwości domowego majsterkowicza:\nWentylatory z wyższej półki mają dodatkowy kabel sterujący, który odpowiada za komunikacje wsteczną (przesyła info). W tym przypadku nie ma się czym przejmować można go po prostu odciąć.\nUwaga! Do zasilacza podajemy napięcie 230V, warto z nim obchodzić się uważnie. Można go bez problemu rozkładać i demontować np.: wentylator, ale robimy to przy odłączonym sprzęcie. Niby oczywiste, ale należy o tym zawsze pamiętać.\nKable kabelki, druciki i plątanina - CR-10S pod względem rozwiązania w zakresie okablowania jest słabo dopracowana. ( My przedłużyliśmy kable i zrobiliśmy osobne wtyczki – będzie o tym osobny wpis). Mamy jak zawsze w tym przypadku dwie drogi. Pierwszą z nich są szybko-złączki, a druga metoda to lutowanie. Pierwotnie używaliśmy złączek, żeby było szybciej, jednak na którymś etapie, gdy już upewniliśmy się, że wszystko jest w porządku, zaczęliśmy lutować kabelki, żeby było bardziej „PRO”.\nŚrubki, wkręty, nakrętki – całą zabawę należy zaplanować z wyprzedzeniem. Jeśli nie masz zaplecza warsztatowego najgorsza rzecz jaka może Cię spotkać w piątkowy wieczór, to brak śrubki o odpowiedniej długości, co sprawi, iż do poniedziałku nie będziesz miał odpowiednich komponentów, żeby wznowić drukowanie. Nie polecamy, a nie zawsze oryginalne części pozwolą nam złożyć wszystko zgodnie z instrukcją montażu.\nMoc wentylatorów – rozważając chłodzenie hotendu, warto zastanowić się nad wydajnością. Do wydruku PLA i temperatury 220C, dwa zastosowane wentylatory 40mm wydają się wystarczające, ale jeśli myślimy o tym, aby w przyszłości np.: zmienić hot end, warto zastosować wentylatory o większej mocy. Lepiej robić coś raz, niż później zmieniać koncepcje (Ucz się na naszych błędach, bo właśnie po to powstaje ten tekst J ).\nW przypadku wątpliwości zadawajcie pytania, chętnie pomożemy, doradzimy, albo po prostu wspólnie zastanowimy się nad rozwiązaniem.\nUzupełnienie: Wymieniając wentylatory zwróćcie uwagę nie tylko na poziom hałasu wiatraczka, ale także na szybkość obrotów na minutę.\nWiększość wenytlatorów w drukarce CR-10S/ CR-10 ma stałe napięcie i działa na max. mocy praktycznie cały czas.\nW praktyce oznacza to, iż mały 40mm wenytlator o głośności 16db będzie generował większy hałas, niż 80mm o podobnym poziomie hałasu. Wynika to z faktu, iż mały wariat będzie wykonywał 4500 obrotów na minutę, a duży majestatycznie ok. 2000. To wpływa na subiektywne odczucia poziomu hałasu. Należy na to zwrócić uwagę zwłaszcza przy wymianie wenytlatora w zasilaczu i dwóch wewnątrz obudowy.\nLepszy rozwiązaniem jest wymiana dwóch małych na jeden duży, niż inwestowanie w super zaawansowane wentylatory Noctuo. Podobna kwestia dotyczy wielkości. Pisaliśmy wcześniej, iż 120mm wentylatory to jak armata na muchę. To prawda, że przepływ powietrza przekracza realne potrzeby, ale za to zapewnia bardzo dobre wyciszenie.\nW kolejnych częściach omówimy zagadnienia:\nInstalacji czujnika położenia stołu – BT Touch i czy warto w niego inwestować,\nWgrania nowego firmware’u i który wybrać,\nPoziomowanie stołu i ustawianie wydruku, czyli jak nie zastrzelić się na samym początku, gdy wszystko idzie nie tak.\nKolejne elementy wyciszania urządzenia.\n*- kolejność zagadnień jest przypadkowa, kolejne części już wkrótce.\ntagi: creality cr-10s, drukarka 3d, drukarka etykiet, filament, modyfikacja drukarki, wydruk 3d


Notowanie 1924 - 14.12.2018 - Piotr Baron - Strona 3 - Lista Przebojów Programu Trzeciego\nPost autor: lady » pt gru 14, 2018 8:34 pm\nJa formalnie dziesiątkę uzbierałem, ale 4 spośród tych utworów to takie, które już od jakiegoś czasu są w zestawie i nie powąchały nawet Nieszczęśliwej\nNo ja mam bardzo podobnie, u mnie chyba większość jest poza Nieszczęśliwą.\nPost autor: kajman » pt gru 14, 2018 8:35 pm\nmożna powiedzieć, że to i tak głosy stracone\nAle przecież głosuje się nie dlatego, że coś ma szanse tylko że się podoba. Przynajmniej ja tak mam (chociaż raz na ruski rok robię wyjątek).\nPost autor: FOXD » pt gru 14, 2018 8:35 pm\npt gru 14, 2018 8:30 pm\nTylko, że uwzględniam to, co dają do zestawu a nie to, co jest na płycie.\nW/g mnie ten kawałek, który został dodany jest najlepszy wśród ostatnich nowości, a na tle tego co obecnie na lp3, przebija ponad 80% kawałków.\nPost autor: piotr1990 » pt gru 14, 2018 8:37 pm\nDodawanie takich utworów to jest kompromitacja ze strony tych co układają zestaw! Wiem, ameryki nie odkrywam, ale chciałem skomentować.\nOstatnio zmieniony pt gru 14, 2018 8:37 pm przez piotr1990, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: barb42 » pt gru 14, 2018 8:37 pm\nPrzecież to Lista Słuchaczy Trójki, różni się od Listy Forumowej i tym bardziej od Waszych prywatnych. Dyszkę zbieram bez problemu, choć kiedyś problem większy miałam, co wyrzucić.\nPost autor: kajman » pt gru 14, 2018 8:38 pm\npt gru 14, 2018 8:35 pm\nA dla mnie jest co najwyżej średni w stosunku do reszty zestawu. Ale i tak świetny w porównaniu z Low.\nPost autor: lady » pt gru 14, 2018 8:39 pm\nDyszkę zbieram bez problemu, choć kiedyś problem większy miałam, co wyrzucić.\nJa nigdy nie narzekałam na nadmiar, ale były czasy, że musiałam wybierać spomiędzy 14-15 utworów, oby one kiedyś wróciły ...\nPost autor: kajman » pt gru 14, 2018 8:39 pm\nA konkretnie o czym piszesz?\nBo mi by to pasowało do tego Abradaba.\nPost autor: temik3 » pt gru 14, 2018 8:40 pm\npt gru 14, 2018 8:38 pm\nAle i tak świetny w porównaniu z Low.\nLow było świetne, a Dżony cudowny.\nPost autor: kajman » pt gru 14, 2018 8:40 pm\npt gru 14, 2018 8:39 pm\nNo ja jakieś 20 do wyboru co tydzień mam od kilku co najmniej miesięcy.\nOstatnio zmieniony pt gru 14, 2018 8:43 pm przez kajman, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: lady » pt gru 14, 2018 8:42 pm\npt gru 14, 2018 8:41 pm\nPost autor: piotr1990 » pt gru 14, 2018 8:42 pm\nChodziło mi o The Beatles, czyli dodawanie starych utworów bo wyszła jakaś reedycja albumu.\nAbradab jest kiepski więc mógłbym w jego przypadku też napisać to samo...\nPost autor: FOXD » pt gru 14, 2018 8:43 pm\nJakoś mam wrażenie, że "to se nie vrati"\nPost autor: lady » pt gru 14, 2018 8:44 pm\nTen nowy Czesław jakiś taki ... dziwny, no i za krótki - kończy się zanim zdążę porządnie wyrobić sobie o nim opinię\nPost autor: kajman » pt gru 14, 2018 8:45 pm\nCzesław taki sobie, a Jopek znakomita (chociaż to jedna z najsłabszych rzeczy na płycie).\nPost autor: FOXD » pt gru 14, 2018 8:46 pm\npt gru 14, 2018 8:42 pm\nPost autor: kajman » pt gru 14, 2018 8:47 pm\nCzyli pewnie z poczekalni wypadły Mikro, Dave i Buble. Czyli jeżeli nie będzie już nowości i pominięć to będzie jedna nowość w top 30.\nPost autor: FOXD » pt gru 14, 2018 8:47 pm\npt gru 14, 2018 8:44 pm\nInfantylny znaczy się\nPost autor: dannar » pt gru 14, 2018 8:48 pm\nCoś długo już leci ten gramofon...\nPost autor: kajman » pt gru 14, 2018 8:48 pm\nPost autor: temik3 » pt gru 14, 2018 8:49 pm\npt gru 14, 2018 8:47 pm\nDwie nowości na bank.\nPost autor: FOXD » pt gru 14, 2018 8:50 pm\nPost autor: kajman » pt gru 14, 2018 8:51 pm\nJak mnie cieszy ten spadek. Proponuję jeszcze większy i wylot.\nNo i niestety jest marudzący Lenny. No ale skoro śpiewa o supernudziarzu to nic dziwnego.\nPost autor: kajman » pt gru 14, 2018 8:52 pm\nPost autor: prz_rulez » pt gru 14, 2018 8:55 pm\nCzy moglibyście wyjaśnić dokładnie o co chodzi z LP tym razem?\nCo do komentarza FOXD:\nFOXD pisze: W zasadzie obecni słuchacze są przy Trójce jedynie dzięki tlącym się sentymantom oraz pewnemu mitowi (dzisiaj), że Trójka to jakiś wyższy poziom kultury. Problem jednak w tym, że grono słuchaczy stale maleje, a wymagania wsród nowych (zwłaszcza młodych) słuchaczy stale rosną. To, co obecnie Trójka prezentuje, to jakieś cofanie się muzycznie w rozwoju. Jeśli ten trend się nie zmieni, to pozostanie jedynie pozamiatać po Trójce (będzie szkoda niwątpliwie)\nWymagania rosną, ale pytanie kogo i czyje? I może nie rosną, a po prostu są inne? Bo osobiście widzę, że dzisiejsi dwudziestolatkowie słuchają po prostu kompletnie innej muzyki (i tak, jest tam niestety sporo trapu...). Hah, paradoksalnie to na antenie Trójki naprawdę można usłyszeć sporo rzeczy, jeśli się chce, bo są "Tony z betonu", gdzie nawet trap się czasami pojawia, w "Muzycznej Poczcie UKF".\nProblemy widzę trzy. Po pierwsze, obecna struktura audycji pokroju "Klubu Trójki". Coraz więcej rozmów pod konserwatywną tezę, coraz mniejszy udział słuchaczy w tworzeniu takowych audycji. Boli zwolnienie Sosnowskiego (jak i Kantereita oraz Andrusa, ale to już nieco inna bajka, choć w tej samej książce, że tak to ujmę), a jego miejsce zajęli albo zapełniacze (w tym miejscu aż szkoda nazywać mi w ten sposób Tomasza Rożka , zresztą nie chodzi o to, że ci "zastępowi" nie mają nic do powiedzenia, tylko o to, że po prostu luka po Sosnowskim jest moim zdaniem nie do wypełnienia), albo postacie z tak zwanej "prawej strony tęczy". W ogóle moim zdaniem trochę za dużo jest obecnie w Klubie Trójki "tematów patriotycznych" (aczkolwiek ktoś może powiedzieć, że to wcześniej było ich za mało). O "Naszym ulubionym ciągu dalszym" oraz "Trójce na poważnie" nawet nie wspominam - wściekam się na ich brak obiektywizmu oraz kolejne ignorowanie opinii słuchaczy!\nDruga kwestia: w Trójce jest naprawdę wiele ciekawych audycji jak wspomniane wyżej "Tony z betonu", nawet nie będę ich wszystkich wymieniać, bo nie skończyłbym do końca notowania. Problem w tym, że "przeciętny Kowalski" nie ma o nich pojęcia! I żeby to się zmieniło, to musiałyby być reklamowane albo w telewizji, albo w Internecie...\nI wreszcie trzeci problem: zestaw do LP3 nijak ma się do tego, co jest grane w Trójce. Sam się szczerze mówiąc zastanawiam jak to możliwe. A może po prostu większość dziennikarzy w Trójce ma ten zestaw w poważaniu...\nP.S. Czesiu uroczy. Ale nie brzmi to jak disco polo, jak sugerował w pewnym wywiadzie w dość kontrowersyjnym miejscu w sieci


KATRAN GALAXY 0,28-0,57mm 5x15m - InfinityCarp.pl - Sklep Karpiowy\nStrona głównaAKCESORIA KARPIOWEŻYŁKI I PLECIONKILEADCORE I LEADERKATRAN GALAXY 0,28-0,57mm 5x15m\nWykonany z wysokiej jakości nylonu , pozbawiony pamięci w kolorze jasnym. Niezwykle odporny na obciążenia podczas rzutów na najdalsze odległości. W najgrubszej części materiał ma 0,57 mm średnicy (6 metrów) i przechodzi stożkowo (4 metry) do średnicy 0,28mm (długość 2 metry). Dzięki stożkowej budowie przy wyrzucie przypon strzałowy gładko przechodzi przez pierścienie wędki, co umożliwia najdalsze rzuty na łowisku. Elastyczny, delikatny, dobrze układa się na dnie. Materiał można również stosować w morskiej wodzie.\nCzy warto wybrać KATRAN GALAXY 0,28-0,57mm 5x15m?\nJakość jaką prezentuje każdy produkt marki Katran zdecydowanie zasługuje na polecenie. Staranna selekcja oraz testy sprzętu nad wodą udowadniają, że każdy wypuszczony na rynek produkt jest obietnicą pełnego zadowolenia więc KATRAN GALAXY 0,28-0,57mm 5x15m to zdecydowanie coś czego potrzebujesz!\nGdzie kupić KATRAN GALAXY 0,28-0,57mm 5x15m?\nW ofercie Katran znajdziesz wszystkie elementy potrzebne do nowoczesnego i świadomego karpiowania! a między nimi właśnie KATRAN GALAXY 0,28-0,57mm 5x15m !\nKATRAN GALAXY 0,28-0,57mm 5x15m to tylko początek Twojej drogi z produktami Katran! Zobacz wszystkie propozycje na ten rok i doceń ich jakość! Bo zdecydowanie warto!\nSklep karpiowy z KATRAN GALAXY 0,28-0,57mm 5x15m?\nW naszym sklepie stacjonarnym znajdziesz ten świetny produkt jakim jest KATRAN GALAXY 0,28-0,57mm 5x15m a na miejscu doradzą ci nasi wyspecjalizowani sprzedawcy, którzy aktywnie i świadomie wędkują i z wielką chęcią porozmawiają z Tobą o wędkarstwie karpiowym.\nGorąco polecamy produkt KATRAN GALAXY 0,28-0,57mm 5x15m!\nKATRAN GALAXY 0,28-0,57mm 5x15m – Najtaniej w Polsce!\nSKU: IC-GC-PS125 Kategoria: LEADCORE I LEADER\nSkomentuj ten produkt jako pierwszy “KATRAN GALAXY 0,28-0,57mm 5x15m” Anuluj pisanie odpowiedzi


Pchli targ, czyli mama i jej siódemka wspaniałych! | PKDT\nPchli targ, czyli mama i jej siódemka wspaniałych!\nKotka wraz z druga rezydentka niedawno zamieszkały w wynajmowanym domu na przedmieściach Gdyni (Pierwoszyno, gm.Kosakowo). W związku z kłopotami finansowymi swojej opiekunki i jej niezbyt troskliwym podejściem do zwierzat, kocica wraz z druga rezydentka wylądowały na ulicy.\nObie kotki miały przychówek; nie były wysterylizowane. Jedną kotką i jej dziećmi zajęła sie prywatna osoba, druga kotka miała trafić do schroniska. Ostatecznie kotka znalazła sie w zaprzyjaźnionej z PKDT lecznicy dla zwierzat. Nie byliśmy w stanie skazać kotki i jej 2-tyg. dzieci na klatkę w przepełnionym schronisku i zagrożające im tam śmiertelne choroby.\nKotka i maluchy są aktualnie pod opieka Zielonego dt.\nPomimo potwornych kłopotów finansowych domu tymczasowego i grożących dt kolejnych zadłużeń (kotka plus 7 grzdyli), wolontariuszka prowadzaca Zielone dt przyjęła podrzutki.\nProsimy Was o pomoc: wirtualna opiekę, karmę, podkłady, wpłaty na szczepienia matki i kociąt, odrobaczenia i całą weterynaryjną obsługę.\nZa wszystko będziemy BARDZO wdzięczni!\nNoszenie tych słodkich ciężarów wymaga dużych nakładów finansowych. Za półtora miesiąca maluchy zaczną szukać nowych domów, mama zostanie wysterylizowana i tez chętnie wyślemy ja na czyjeś kochające kolana.\nZ dopiskiem: Zielone dt – kocia rodzina\nPisanka Adoptuj Balbinka Adoptuj\nMrumrusiek Adoptuj Gugula Adoptuj


Pistachio: Pavlova z różą i truskawkami z kremem mascarpone (bezglutenowa).\nCzerwiec to jeden z moich ulubionych miesięcy. Wiosna jest już w pełni, za chwilę rozpocznie się lato, dni są długie, a moja skóra ma już brązowawy odcień. To czas, kiedy znowu mam dużo energii, szalonych planów i jestem tak najzwyczajniej w świecie szczęśliwa.\nWtedy zapominam, że mam samochód i wszędzie jeżdżę na rowerze. Nie ścigam się z czasem, delektuję się chwilą.\nKupuję łubiankę truskawek i siedząc na trawie wyjadam połowę, planując co zrobię z drugą. Ostatnio znowu piekę dużo drożdżówek (praktycznie robię to z zamkniętymi oczami) i bez. Do tej drugiej wystarczy dodać trochę śmietany z dodatkiem prawdziwej wanilii i owoców, żeby mieć pyszny deser. Czasami dodaję coś więcej, żeby urozmaicić ciasto. Tak też było ostatnim razem.\nKonfitura z płatków róży i truskawki tworzą duet idealny, więc niewiele więcej potrzeba, żeby stworzyć coś pysznego.\nTym razem zamiast bitej śmietany zrobiłam delikatny krem z serka mascarpone i wyszła pavlova, na którą Was dzisiaj zapraszam.\nZdjęć jest mało, wręcz bardzo mało ;-), ale tak to już jest, kiedy deser znika w oka mgnieniu.\nI niech Was nie przeraża ilość cukru w bezie. Żeby upiec dobrą bezę (wilgotną w środku, a kruchą i chrupiącą na wierzchu) musi być dużo cukru. Taka jej natura ;-)\nPavlova z różą i truskawkami z kremem mascarpone\nAutor: lo o 22:54\nEtykiety: ciasta bezglutenowe, ciasta z owocami, dzika róża, torty, truskawki\ngin 16.07.2017, 00:10\nRe Zet 03.08.2017, 09:40\nJuż się widzę jedzącą ten tort 😋\nZamierzam - zgodnie z zaleceniem - spędzić noc w lodówce, żeby w pełni zasmakować w bezie Pavlowej. Już nie mogę się doczekać 😀\nIwona 21.09.2017, 10:14\nBeza- Jak długo należy ubijać 2 łyżki cukru- kwestia kilku sekund czy może 1 minutę? Proszę o podpowiedź w jaki sposób najlepiej przygotować bezę francuską, szukam i szukam i każdy ma inny sposób, inspiruje mnie Pierre Herme, tu jest dużo przepisów jego autorstwa, więc jestem przekonana, ze technika jest u Pani perfekcyjna, proszę zatem o poradę gsy w przepisie jest ubić bezę francuską, jak postąpić, w którym momencie dodać cukier, czy dodawać po łyżce czy od razy sypiąc "mrżawką" część cukru, piszę o blatach bezowych- niekoniecznie Pavlova, bedę bardzo wdzieczna za pomoc, pozdrawiam Iwona\nBrontë Aurell (11)\nbułki brioszki drożdżówki i chałki (41)\nciasta z orzechami (124)\nciasta z owocami (98)\ndania klasyczne (38)\nkasze i zboża (20)\nkuchnia duńska (15)\nkuchnia francuska (120)\nkuchnia skandynawska (91)\nkuchnia szwedzka (53)\nKiedy tylko pojawią się na targu pierwsze truskawki i rabarbar, wyciągam ze spiżarni moją wielką, miedzianą patelnię do konfitur. Zawsze ma...


Strona:Juliusz Verne - Rozbitki.pdf/42 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nStrona:Juliusz Verne - Rozbitki.pdf/42\nFrancisco spotkała «Jonatana» u brzegów przylądka Horn.\nKapitan Leccar, zaskoczony niespodziewanie przez burzę, równającą się huraganowi, porwany przez wir oceanu, zmylił drogę, przyczem nie przypuszczał, że ma tak blizko przed sobą skały podwodne archipelagu przylądkowego, oraz wyspy Hoste i Walanston.\nWśród nieprzejrzanej ciemności i huku wzburzonego morza, dał zły kierunek okrętowi, który wpadł między skały i przechylił się, tracąc jeden z masztów, strzaskany przez wicher. Leccar, Musgraw i oficer Maddison pośpieszyli na ratunek głównego masztu i zagrożonego steru. W chwili, gdy z kilku ludźmi załogi usiłowali rozpiąć płótna środkowego żaglu i nastawić go przeciw wichrowi, olbrzymie bałwany morskie, podobne do gór, uderzyły o bok okrętu i zmiotły z pokładu Leccara, Musgrawa i Maddisona z jego ludźmi. Okrzyk rozpaczy wyrwał się wtedy z piersi pozostałej załogi.\nNa trwogę dano działowe wystrzały. Właśnie huk tych wystrzałów posłyszał Kaw-dier, znajdując się na skałach przylądkowych.\nReszta wiadoma. «Jonatan» rozbity, pozbawiony głównych masztów i steru, leżał bezwładny u skalistych wybrzeży wyspy Hoste.\nNawpół obłąkani, zrozpaczeni niektórzy wychodźcy, sądząc w pierwszej chwili, że okręt\nTę stronę ostatnio edytowano 29 wrz 2016, 17:44.


WŁASNA FIRMA: Usługi dla nowych oraz rozwijających się firm - WlasnyBiznes.pl\nDzień dobry Przedsiębiorco!\nNazywam się Maciej Makowski i cieszę się, że odwiedziłeś portal WlasnyBiznes.PL, bo to oznacza, że łączy nas wspólna cecha jaką jest przedsiębiorczość.\nPostanowiłeś założyć działalność gospodarczą? Świetnie, gratuluję! Przed Tobą wiele zadań i celów do zrealizowania. A może prowadzisz już firmę i chcesz ją dalej rozwijać? Zapewne wiesz, że nie da się tego zrobić w pojedynkę. Potrzebujesz do tego dodatkowych ludzi, pieniędzy, czasu oraz specjalnych narzędzi i usług.\nWychodząc naprzeciw oczekiwaniom przedsiębiorców zorganizowałem grupę podmiotów, które specjalizują się w kluczowych obszarach funkcjonowania firmy. Stworzyłem kompleksową ofertę biznesową, która jest dostosowana do różnych etapów rozwoju firmy, modeli biznesowych oraz uwzględnia potrzeby mikroprzedsiębiorców, małych i średnich firm oraz dużych korporacji.\nZapraszam do zapoznania się z poszczególnymi ofertami, które są już dostępne na portalu WlasnyBiznes.PL i zarazem informuję, że obecnie pracujemy nad wdrożeniem kolejnych produktów i usług dla firm (będą dostępne w IV kw. 2021).\nKompleksowa oferta dla nowych oraz rozwijających się firm\nUsługi księgowe, w tym kadrowe i BHP z opcją doradztwa biznesowego\nPorady prawne, opracowywanie umów oraz opiniowanie dokumentów\nLeasing na zakup pojazdów, sprzętu, maszyn i urządzeń\nOsoby, które szukają partnera biznesowego, inwestora, wspólnika lub potrzebują odpowiednich ludzi do realizacji swojego konceptu mogą opublikować 👉 ogłoszenie biznesowe\nLokale użytkowe, biura, magazyny, hale i powierzchnie biurowe. Sprawdź 👉 ogłoszenia nieruchomości\nUsługi i narzędzia dla sklepów internetowych i stron www. Sprawdź oferty w 👉 katalogu e-commerce\nZaplanowanie struktury oraz stworzenie sklepu internetowego na platformie SEO Friendly\nPozycjonowanie wyłącznie stron www oraz sklepów internetowych stworzonych na platformach SEO Friendly\nTworzenie treści i artykułów. Pisanie tekstów na zamówienie\nROZWÓJ SIECI SPRZEDAŻY (FRANCZYZA / B2B)\nFirmy, które rozwijają sieć sprzedaży w zależności od modelu biznesowego mogą opublikować oficjalny profil firmy z ofertą współpracy w:\n👉 katalogu franczyz, aby nawiązać współpracę z nowymi franczyzobiorcami w oparciu o umowę franczyzową lub ajencyjną\n👉 katalogu B2B, aby nawiązać współpracę B2B z nowymi partnerami handlowymi (dystrybutorami, resellerami, przedstawicielami, agentami)\nFirmy, które szukają podwykonawców mogą dodać ofertę współpracy i opublikować 👉 zlecenie dla firm i freelancerów


Strona główna › Jamajka\nTag Archives | Jamajka\nJamajka z Warszawy od 2397 PLN!\nSzczegóły lotu: Okres podróży: 14.01.2020 – 25.01.2020 Wylot z: Warszawy Przylot do: Montego Bay Ceny biletu zakupionego na bluesky.pl, uwzględniają wysokość taryfy, podatki, opłaty lotniskowe oraz wszelkie dopłaty. Cena może ulec zmianie w zależności od terminu wylotu. lub zobacz wszystkie: tanie loty z Warszawy do Montego Bay\nJamajka z Brukseli od 2839 PLN!\nSzczegóły lotu: Okres podróży: 23.06.2018 – 07.07.2018 Wylot z: Brukseli Przylot do: Montego Bay Ceny biletu zakupionego na bluesky.pl, uwzględniają wysokość taryfy, podatki, opłaty lotniskowe oraz wszelkie dopłaty. Cena może ulec zmianie w zależności od terminu wylotu. lub zobacz wszystkie: tanie loty z Brukseli do Montego Bay Poniżej podpowiadamy, jak dostać się do Brukseli w powyższym terminie: Szczegóły […]\nprzez Małgorzata dnia 22 sierpnia 2017 w Inspiracje\nKingston jest stolicą Jamajki, kolebką muzyki reggae i idealnym punktem wypadowym dla tych, którzy uwielbiają dziewicze plaże i górskie plenery. W mieście tym uda nam się spróbować wybornych przysmaków rastafariańskiej kuchni i spędzić noc w ulokowanym na szczycie wzgórza Dub Clubie. Jedno jest pewne – tu nikt nie będzie się nudził! Reggae w najlepszej, bo […]\nOdpocznij w ferie. Atrakcyjne oferty wyjazdu na Maderę i Jamajkę.\nprzez Joanna dnia 25 stycznia 2017 w Promocje, Wakacje\nWyjazdy w okresie ferii – Atrakcyjne Ceny ! Nie przegap okazji! Spędź ferie poza Polską. Ciesz się promieniami słońca i pozytywną energią przez cały tydzień w niesamowitych miejscach. Urokliwa Madera i gorąca Jamajka to nasze propozycje dla Ciebie. zadzwoń: +48618494343 (poniedziałek – piątek 9:00 – 18:00 sobota 10:00 – 14:00) Suite Hotel Jardins […]


Niedobór magnezu (hipomagnezemia): przyczyny, objawy, leczenie - PoradnikZdrowie.pl\nHipomagnezemia to istotny niedobór magnezu w organizmie. O hipomagnezemii mówimy, gdy gdy poziom magnezu spada poniżej 0,65 mmol/l. Magnez pełni wiele funkcji w naszym organizmie, między innymi jest jednym z ważniejszych czynników niezbędnych w prawidłowym funkcjonowaniu kości, czy wewnątrzkomórkowych procesów energetycznych. Niemniej w ostatnim czasie rola magnezu jest przeceniana, upatruje się jego wpływu na koncentrację, uczenie się, czy kondycję psychiczną. Warto dowiedzieć się, w jakich procesach pierwiastek ten jest niezbędny, kiedy może wystąpić istotny niedobór magnezu, jakie są jego objawy oraz jak leczy się niedobór magnezu.\nAutor: Getty Images Hipomagnezemia to sytuacja, gdy poziom magnezu jest niższy niż 0,65 mmol/l.\nNa czym polega diagnozowanie niedoboru magnezu?\nNaturalne źródła magnezu a suplementy z magnezem\nNiedobór magnezu (hipomagnezemia) to niewystarczająca ilość magnezu w organizmie człowieka, stwierdza się ją, gdy stężenie tego pierwiastka w surowicy spada poniżej 0,65mmol/l.\nDieta dla osoby z niedoborem wapnia i nadmiarem fosforu [Porada eksperta]\nZaparcia a niechęć do owoców [Porada eksperta]


Gmina Bestwina - www.gminabestwina.info - Młodzi piłkarze KS Bestwinka, LKS "Pasjonat" i LKS Bestwina zagrają na Stadionie Śląskim\n/Młodzi piłkarze KS Bestwinka, LKS "Pasjonat" i LKS Bestwina zagrają na Stadionie Śląskim\nMłodzi piłkarze KS Bestwinka, LKS "Pasjonat" i LKS Bestwina zagrają na Stadionie Śląskim\nW sobotę, 17 sierpnia, na boisku w Bestwince odbyła się II edycja turnieju piłkarskiego p.n. „Wakacje z piłką — szukamy piłkarskich Janków”. 07.09.2019 r. na STADIONIE ŚLĄSKIM w Chorzowie odbędzie się finał wojewódzki z udziałem 16 drużyn wyłonionych z eliminacji w Podokręgach Piłki Nożnej. Turniej w Bestwince był właśnie jedną z takich eliminacji i brały w nim udział drużyny z podokręgu bielskiego.\nPierwsze miejsce zajęli podopieczni Waldemara Fludera – KS Bestwinka z kompletem punktów pokonując: LKS Czaniec 4:2, LKS „Pasjonat” Dankowice 3:2 – LKS Bestwina 5:3. Drugie miejsce przypadło LKS „Pasjonat” – wygrana 3:1 z Czańcem i 6:4 z LKS Bestwina, trzecie miejsce zajął LKS Bestwina po wygranych rzutach karnych z LKS Czaniec.\nRolę gospodarza pełnił prezes KS Bestwinka Tadeusz Wróbel wspomagany przez wiceprezesa Artura Bierońskiego i pozostałych członków Zarządu, obecni byli: prezes Śląskiego Wojewódzkiego Zrzeszenia „Ludowe Zespoły Sportowe” Andrzej Sadlok i Czesław Żaczek – z-ca przewodniczącego Śląskiej Wojewódzkiej Komisji Rewizyjnej.\nAndrzej Sadlok przypomniał, że I edycja w/w turnieju o charakterze pilotażowym odbyła się w ubiegłym roku. Turniej cieszył się bardzo dużym zainteresowaniem wśród dzieci z klubów wiejskich będących członkami Zrzeszenia oraz wśród mediów (prasa sportowa, radio Katowice, TVP3-Katowice). Głównym celem tego turnieju jest wyszukiwanie wśród wiejskich klubów uzdolnionych piłkarsko 10-letnich i młodszych chłopców, którzy często nie mogą rozwijać swojego talentu z różnych przyczyn, jak: brak zainteresowania ze strony klubu oraz rodziców. Wówczas giną bezpowrotnie piłkarskie talenty. Doskonale wiemy, że w środowiskach wiejskich jest wielu uzdolnionych młodych piłkarzy. Należy im pomóc. Przykładami z ostatnich lat są wybitne piłkarskie osobowości wywodzące się z małych środowisk, w większości wiejskich, jak: Jakub Błaszczykowski, Łukasz Piszczek, Grzegorz Krychowiak, Krzysztof Piątek oraz wielu innych, którym udało się osiągnąć reprezentacyjny poziom, gdyż ktoś ich dostrzegł i pomógł im. Prezes Sadlok wyraził nadzieję, że i z dzisiejszych uczestników turnieju również wyrosną reprezentanci Polski, dlatego należy robić wszystko, żeby im pomóc realizować swoje pasje.


Jak wobec Test zbiornik ciepłej wody, grzałka - smilecaredentalclinics.com\nPodgrzewacze wody mają dwa oddzielne elementy do ogrzewania wody domów. Dolnej element ogrzewa zimne wody wpływającej do zbiornika ciepłej wody. Górny element działa bardziej jak booster, kiedy woda jest używany szybko. Skoro ty znać jak wobec test elementy grzejne zbiornik ciepłej wody, szybko można dowiedzieć się, który z nich będą musiały być wymieniane.\n•Zamień od wyłącznika do bojlera w panelu elektrycznego.\n• Odszukaj dwóch dostęp do paneli, które dom elementy grzałka Górna i Dolna. Panele dostępu znajdują się na stronie podgrzewacz wody. Użyj śrubokręta, aby usunąć śruby mocujące środkową Panele dostęp i zestaw paneli z drogi.\n•Użyj śrubokręt do przepustu terminali, które zabezpieczają przewody z górną grzałką. Element jest położony bezpośrednio nad termostat i jest okrągła. Usuń drutów i rozpowszechniać je od elementu.\nUstaw swój ohm licznik do zera i dotknąć jednej sondy do każdego terminala na element grzewczy. Należy uzyskać czytania pomiędzy 10 i 20 Ohm. Jeśli to jest zero, element jest zwarte i należy wymienić. Odczyty powyżej 20 Ohm wskazuje, że element grzejny jest otwarty i należy wymienić.\n•Umieścić jednej sondy ohm licznik na terminal i inne sondy na zbiorniku, sam. Powinieneś otrzymać bardzo wysoki czytania na ohm licznik. Jeśli odczyt jest niski, element jest uziemione i należy wymienić.\n•Powtórz test kroki powyższy do dolnej element grzejny. Po zakończeniu badania, zabezpieczenia dostępu paneli na podgrzewacz ciepłej wody. Włącz bezpiecznik aby podłączyć zasilanie do bojlera.\nJeśli twój ciepłej wody jest letnią, z górną grzałką jest chyba źle. Jeśli masz krótkie dostaw ciepłej wody najpierw przetestować Dolna grzałka.\nZawsze odłączyć zasilanie do urządzenia przed badaniem lub naprawy są wykonane.\nJak ustawić Termostaty zbiornik ciepłej wody\nJak podłączyć zbiornik ciepłej wody do generatora\nJak usunąć Camper zbiornik ciepłej wody\nJak wymienić termostat zbiornik ciepłej wody Rheem\nJak wyczyścić zbiornik ciepłej wody\nJak Odsączyć zbiornik ciepłej wody pod ciśnieniem\nJak światło zbiornik ciepłej wody\nJak podłączyć zbiornik ciepłej wody\nJak naprawić Atwood zbiornik ciepłej wody\nCzerwone robaki żyją w moim stawie\nPomysły na domowe karmniki\nKolor połączenie pomysłów na zewnątrz domu\nJak de-winterize Twojej kanalizacji\nMoje drzewo Pecan produkuje Pecans, ale one są czarne w środku\nMateriały faux drewna na zewnątrz budynku\nMałe szafki kuchenne idealna blacie pomysły\nJak naprawić pompę, która nie będzie zatrzymanie w zmywarkę Bosch\nCo zrobić z wysokości słoików\nJak czyścić Toshiba LCD telewizor


Zmierzając w stronę antropicznej teorii form – Ustronny Zakątek pod Diadą Tego Co Nieskończenie Wielkie-i-małe\nNapisano 8 kwietnia, 2013 Autor: FatBanthaW Uzewnętrznianie tego, co wewnętrzne\naprioryzmArystokles vel PlatonBaruch SpinozaCitizen XDziewicempiryzmINFJinkluzywnośćjungowskie funkcje kognitywnekonfliktkulturaMBTIMitth'raw'nuruodomore geometricoodbijanie swego obrazu w dzieleontologia maszynowaSe7enStar Warssztukateoria formThe Silence of the LambsTimothy ZahnTrylogia Thrawnatypologie\n11 uwag do wpisu “Zmierzając w stronę antropicznej teorii form”\nAntropiczna teoria form – a to ciekawe.\nNa odziedziczony zestaw cech generujący typ charakterologiczny nakładają się nasze pierwsze doświadczenia , lektury i nas trochę ‚ specjalizują ‚ , ale jesteśmy mniej swoiści a bardziej charakterystyczni dla ‚ wzorca ‚.\n:) Do ku… nędzy czemu tak jest ?\nI na pewno tak jest ? Czy po prostu mamy za mało narzędzi badających świadomość ? Upraszczamy, trywializujemy ludzi w opisie.\nISFP ; ) – nagroda za powyższy esej.\n12 kwietnia, 2013 o 00:34\t Odpowiedz\nCzyli dobrze Cię wtedy przejrzałem, artystyczna duszo… :) Bardzo dziękuję za zaspokojenie mojej ciekawości. W takim razie, w nagrodę za nagrodę, i ja coś Ci pokażę. Wspominałaś coś o egzystencjalizmie, prawda? To zobacz obok jakiego typu znajduje się Sartre… :)\nTutaj całość [klik]. Zdaje się, że jesteśmy bardziej przewidywalni, niż się nam to mogło wydawać. Inna sprawa, że w praktyce kolejność / siła tych jungowskich funkcji niekoniecznie w pełni zgadza się z wzorcami typów. Można to sprawdzić na przykład tu, gdzie na końcu wyświetlą Ci je w kolejności od najsilniej rozwiniętych, po najsłabiej, wraz z opisem która za co odpowiada. Stąd też różnice między ludźmi załapującymi się do danych kategorii i ich nieidentyczność. Ja się zastanawiam do jakiego stopnia te typy można traktować jako wzorce do kierunkowania rozwoju i pracy nad sobą. Czy jest na przykład tak, że to takie archetypy, do jakich wręcz należy dążyć, aby była mowa o jakimś spełnieniu, najbardziej optymalnym ustawieniu swego wnętrza.\nHeh, archetypy… no tak, znowu Jung. Ale te funkcje sobie fajnie obmyślił, tu chylę przed nim czoła… ;)\n12 kwietnia, 2013 o 02:33\t Odpowiedz\nNietzsche :) :) :) Na szczęście ( chyba wspomniałam) fascynacja była nie za długa w czasie i bardziej dotyczyła Camusa – jego esejów i niewątpliwego uroku poetyckiego języka. Sartre jest za chłodny, wulgarny, cyniczny. ‚ Mur ‚ był nie do strawienia :).\nMuszę do pracy biec, więc krótko — NIE ! Żadnego dopasowywania się, ustawiania swego wnętrza, w sumie nie mam żadnych mocnych argumentów – intuicja :)\nPrzewidywalność wydawała mi się urągać naszej podmiotowości , budziła/ budzi skojarzenia z Matriksem.\nAle wiesz, kiedy wychodzimy poza powierzchniowe ( testowe oglądy) kontakty z ludźmi – zaskakują nas ( przynajmniej niektórzy). Hmmm … siła funkcji a typ ?\n12 kwietnia, 2013 o 09:56\t Odpowiedz\nNa początek muszę powiedzieć, że bardzo się uśmiałem z określenia ontologii maszynowej jako steampunkowej :D\nCo do teorii typów… Wpis o człowieku renesansu miał być próbką takiej typologii (mimo iż, jak wynika z komentarzy, został odczytany empiryczno-historycznie). [Wybacz tę kryptoreklamę, ale jeszcze się pojawi raz czy dwa.]\nOsobiście mam bardzo poważne zastrzeżenie do takich teorii typów, jakie proponuje wielu psychologów. A nakładanie ich na takie postaci jak Platon czy Napoleon to już dla mnie w ogóle „herezja”. Czemu? Muszę przywołać tu kategorię problemu (z niedawnego wpisu o perspektywizmie/maszynizmie – czytałeś? nie wyszedł mi najlepiej :/). Tworząc jakąś teorię naukową wychodzimy (nie koniecznie sobie to uświadamiając) od pewnego problemu. Nie znam tych wszystkich koncepcji, które przywołałeś, więc za przykład posłuży mi „czwórpolówka” Działacz-Ekspresyjny-Harmonijny-Porządkujący. Podział typów dokonuje się tu wedle dwóch osi: emocje (czy: ekspresja) i dominacja. Jest to typologia „handlowa” – tzn. wykorzystywana w biznesie i sprzedaży. Jak powstała? Na bazie czystej obserwacji czystych faktów? Bynajmniej. Najpierw był problem, zapewne coś w stylu: od czego zależy zainteresowanie klienta moją ofertą? Następnie, by ustalić strategie handlowe, zaczęto badać ludzi z już ustalonej perspektywy. Okazało się, że ostatecznie liczą się dwie kwestie: czy działają pod wpływem emocji czy nie oraz czy samodzielnie podejmuje decyzje czy potrzebuje odniesienia zewnętrznego. Analogicznie zapewne robią psychologowie – wychodzą od problemów typu: z jakie zaburzenie ma dany pacjent? albo: jaki rodzaj terapii przemówi do danego pacjenta? Następnie wybiera się zestaw czynników jako istotny (powiedzmy: ekstra-/introwersja), a odrzuca inne.\nDo tego momentu nie ma w tym nic niewłaściwego. Skoro chcę rozwiązać jakiś problem (sprzedać towar albo swój sposób leczenia) to „naturalnym” jest, że postępuję w ten sposób: wybieram to, co ma wpływ na moją skuteczność, odrzucam to, co tego wpływu nie ma. Kłopoty zaczynają się wówczas, gdy daną typologię rozciąga się poza pierwotny obszar jej zastosowań i uniwersalizuje się ją, gdy uznaje się problem wyjściowy jako uniwersalny problem ontologiczny. Wówczas wszystkie działania ludzkie interpretuje się na podstawie tej typologii oraz przykłada się ją do ludzi ze wszystkich epok.\nJeśli pisałem, że „herezją” jest stosowanie tego do Platona czy Napoleona, to nie dlatego, że uważam ich za wyjątki od reguły, ale dlatego, że są oni postaciami historycznymi.\nFilozoficzna typologia (wychodząca od problemu, który można by sformułować: jakie da się wyróżnić typy ludzkich maszyn? albo: czym się różnią ludzie w swym bycie?) musi być zatem historyczna i „pozytywistyczna” (bynajmniej nie w sensie comte’owskim). Tzn. nie może porównywać ludzi z gotową uprzednio teorią, nie może też zakładać [co nie oznacza, że nie może jej uzyskać] historycznej ciągłości pewnych cech. Chodzi o to, by każdorazowo rozpoczynać od „czystego” opisu jednostki, wydobywania składających się na nią sił, wraz z ich rodzajem i fazą rozwoju. Do tych 2 warunków („pozytywizm”, historyczność) dodałbym jeszcze trzeci: anty-antropomorficzność. Trochę ciężko mi go teraz wyjaśnić, ale chodziłoby o to, by nie budować typologii na podstawie treści świadomościowych (są nimi emocje, „decyzyjność”, ekstra-/introwertyczność, poznanie, osądzanie, obserwacja, intuicja etc.), ale właśnie na poziomie „nieświadomych”, „cielesnych” sił.\nPolecam pod takim kątem przeczytać „Antychrysta” Nietzschego. Wbrew pozorom jest to dzieło właśnie fizjologiczno-typologiczne (sam Nietzsche mówi najczęściej o: psychologii typu). Np. paragrafy od 28 do 35 są analizą typu Zbawiciela: jego składowych (wzniosłość, chorowitość, dziecięcość) oraz przykładu błędnych określeń (geniusz, bohater).\n14 kwietnia, 2013 o 12:55\t Odpowiedz\nHej, dzięki za komentarz! Więc po kolei…\nOsobiście mam bardzo poważne zastrzeżenie do takich teorii typów, jakie proponuje wielu psychologów. A nakładanie ich na takie postaci jak Platon czy Napoleon to już dla mnie w ogóle “herezja”. Czemu?\nSkoro chcę rozwiązać jakiś problem (sprzedać towar albo swój sposób leczenia) to “naturalnym” jest, że postępuję w ten sposób: wybieram to, co ma wpływ na moją skuteczność, odrzucam to, co tego wpływu nie ma. Kłopoty zaczynają się wówczas, gdy daną typologię rozciąga się poza pierwotny obszar jej zastosowań i uniwersalizuje się ją, gdy uznaje się problem wyjściowy jako uniwersalny problem ontologiczny. Wówczas wszystkie działania ludzkie interpretuje się na podstawie tej typologii oraz przykłada się ją do ludzi ze wszystkich epok.\nJeśli pisałem, że “herezją” jest stosowanie tego do Platona czy Napoleona, to nie dlatego, że uważam ich za wyjątki od reguły, ale dlatego, że są oni postaciami historycznymi.\nWychodzisz tutaj z ukrytym założeniem, że każda typologia powstaje z myślą o jakimś lokalnym problemie i może służyć wyłącznie do rozwiązania tegoż. A ja mam spore wątpliwości, czy da się formalnie określić „kompetencje” jakiejś teorii typu (czyli wyraźnie określić zakres problemów z jakimi skutecznie za jej pomocą sobie poradzimy – być może ten zakres jest szerszy bądź węższy, niż wydawać by to się mogło nawet autorowi takiej teorii?)\nNie wydaje mi się, że zarzut rozciągania typologii poza pierwotny obszar jej zastosowań i uniwersalizacja ma sens w tym wypadku. Dlaczego? Ano z tego powodu, że jak widzę, Jung nawet jeśli chciał stworzyć narzędzie do rozwiązywania pewnych problemów swoich pacjentów, to poszedł dosyć okrężną drogą i zatoczył bardzo szerokie koło. Nie rzucił się w odmęty samych dysfunkcji, a najpierw postarał się o stworzenie narzędzia, jakie pozwoliłoby określić funkcjonalne wzorce, charakteryzujące dość kompletnie złożoność i wielość ludzkich charakterów, przypisując każdemu z nich swego rodzaju aprioryczne formy poznania – wspomniane wielokrotnie funkcje kognitywne, które jednocześnie stanowią coś w rodzaju klisz, przez jakie patrzą na świat ludzie podpadający pod dany typ. I oczywiście, miało to implikacje dla wyjaśniania: nerwic, przykładowo, które wg Junga polegały na dominacji danej funkcji nad innymi. Teoria typu neguje jakąś jedną normę psychiczną i wprowadza ich przynajmniej tyle, ile jest owych typów. Każdy typ boryka się też ze swoimi, unikalnymi problemami. Ale głównym pomysłem jest to, że poszczególni ludzie są ograniczeni na określone sposoby tymi swoimi kliszami, przez jakie patrzą na świat. No i ten pomysł daje dość szerokie pole do popisu, gdy idzie o „pierwotny obszar zastosowań”, nie sądzisz? Tę myśl możesz zastosować nie tyle w samej psychologii ale i gdziekolwiek indziej, gdzie tylko ludzie patrzą na świat.\nZ mojego punktu widzenia przekroczenie pierwotnego obszaru nastąpiłoby, gdybym odniósł się z tym MBTI do zwierząt, przykładowo.\nNo i co z tego? Jakie to ma znaczenie? Równie dobrze mogliby być postaciami fikcyjnymi i też można byłoby to do nich stosować. Uważasz, że w przeszłości istniały zupełnie inne typy osobowości i gdyby zrobić im testy nigdzie by się nie załapali? Przecież to nie byli jacyś kosmici, tylko homo sapiens sapiens, podobni do innych homo sapiensów sapiensów, nawet żyjących dziś – i w wielu przypadkach czujących do nich miętę z powodu tego podobieństwa, mimo różnic kulturowych, wynikłych z czasów powiedzmy. Nie rozumiem tutaj, skoro wprowadzasz tę terminologię, czym spowodowałem „obrazę uczuć religijnych” i co nieodpowiedniego jest w odnoszeniu typologii ludzkich charakterów do… ludzi. Z przeszłości, ale ludzi…\nFilozoficzna typologia (wychodząca od problemu, który można by sformułować: jakie da się wyróżnić typy ludzkich maszyn? albo: czym się różnią ludzie w swym bycie?) musi być zatem historyczna i “pozytywistyczna” (bynajmniej nie w sensie comte’owskim). Tzn. nie może porównywać ludzi z gotową uprzednio teorią, nie może też zakładać [co nie oznacza, że nie może jej uzyskać] historycznej ciągłości pewnych cech.\nMoże i powinna, jeśli ma być ekonomiczna i mieć jakikolwiek sens.\nChodzi o to, by każdorazowo rozpoczynać od “czystego” opisu jednostki, wydobywania składających się na nią sił, wraz z ich rodzajem i fazą rozwoju. Do tych 2 warunków (“pozytywizm”, historyczność) dodałbym jeszcze trzeci: anty-antropomorficzność. Trochę ciężko mi go teraz wyjaśnić, ale chodziłoby o to, by nie budować typologii na podstawie treści świadomościowych (są nimi emocje, “decyzyjność”, ekstra-/introwertyczność, poznanie, osądzanie, obserwacja, intuicja etc.), ale właśnie na poziomie “nieświadomych”, “cielesnych” sił.\nNo to jak mieszając jedno z drugim, zamierzasz odróżnić naleciałości historyczne, zachowania wynikające z etapu cywilizacyjnego w jakim ktoś żył, od tego co integralnie wynikające z danego typu charakteru, skoro charakter zależy także od ‚historycyzmów’? Po co mi typologia, która ostatecznie wyróżni nieskończenie wiele typów, nie zakładająca żadnych stałych sił, które muszą w określonym bycie uczestniczyć?\nNie ma najmniejszego sensu budowanie teorii typu dotyczącej ludzi, abstrahującej od typowo ludzkich punktów odniesienia, jakimi są właśnie wymienione przez Ciebie treści świadomościowe. Podaj jakieś „nieświadome” i „cielesne” ich zamienniki.\nMuszę przywołać tu kategorię problemu (z niedawnego wpisu o perspektywizmie/maszynizmie – czytałeś? nie wyszedł mi najlepiej :/).\nTak, czytałem. Ach, sam zająłem się poniekąd kategorią problemu we wpisie o inteligibilnych płaszczyznach. Do ich wytyczania kluczowy jest wybór punktów nawigacyjnych, drogowskazów, jakichś stałych względem których odróżnia się to, co niestałe. Przynajmniej dla mnie i moich filtrów poznawczych. ;) Wydaje mi się, że w Twojej filozofii na razie jest takich zbyt mało i dlatego na niewiele mi się przyda, no chyba, że mi pokażesz, że jest inaczej.\nCo do Nietzschego, to sprawdzę, bo „Antychrysta” czytałem już dawno temu i nie zwracałem akurat na te aspekty uwagi. Teraz mogą się przydać. Dzięki! :)\n14 kwietnia, 2013 o 21:03\t Odpowiedz\nWłaściwie to nie wiem, czy dyskusja miedzy nami jest możliwa, w końcu sam – w powyższym wpisie – przedstawiłeś pewne elementy swojego profilu psychologicznego i podkreślałeś, że intuicja i myślenie są u Ciebie skierowane do wewnątrz, że bardziej odpowiada Ci aprioryzm.\n„Więc jaki, kurwa, empiryzm? ;) Empiryzm to policzek dla naszej swojości, wszakże metoda eksperymentalna jest okazywaniem braku szacunku wobec rzeczy wzniosłych.”\nProblem jest taki, że ja Ci właśnie próbowałem sprzedać jakiś empiryzm. Jeśli twardo się trzymasz swojego INFJ to raczej nic nie wyjdzie z tej rozmowy. [Od znajomego psychologa słyszałem, że ludzie, po rozwiązaniu testu na ustalenie osobowości mają tendencję do tego, by silniej się utożsamiać z tym, co im wyszło i – nakręcając się – jeszcze bardziej potwierdzają owo rozwiązanie.] Ponieważ jednak zacząłem czuję się zobowiązany odpowiedzieć na twoją polemikę.\n1) Kwestia historyczna – Chociaż jestem świadom niuansów postawię sprawę bardzo ostro w celach lepszego zobrazowania: uważam, że histeria jest chorobą, która powstała wraz ze społeczeństwem mieszczańskim. Kop sobie ile chcesz w dziejach społeczeństw niemieszczańskich a nie odnajdziesz typu histerycznego, choćby wszystkie Jungi i Freudy tego świata w swojej typologii taki typ ustaliły. Tak właśnie uważam: że typ zależy co najmniej w takim samym stopniu od warunków środowiskowych/zewnętrznych (a te, jak wiemy, zmieniają się historycznie), co od warunków wewnętrznych („geny”, „natura, „charakter”). Tym samym gdy zanikają pewne warunki zewnętrzne zanikają pewne typy – myślę, że tak stało się (albo: dzieje się) z typem homo sovieticusa. Nowe warunki mogą zaś wyłonić nowe typy (vide: mieszczanin, histeryczka).\nTeraz „niuans”: warunki zewnętrzne mogą się powtórzyć, to oznacza, że typ istniejący w historii, który zanikł, może się wyłonić ponownie. (Mogło tak być z ową przykładową histeryczką – gdzieś wcześniej w historii mogły występować warunki zewnętrzne, które sprawiły, że taki typ się pojawił przed społeczeństwem mieszczańskim.)\nKiedy pisałem o „herezji” miałem na myśli narzucanie czegoś z góry na postaci historyczne. Moim zdaniem należy je badać (za pomocą ankiet nie możemy, ale możemy np. na podstawie tekstów, które po sobie zostawili) w sposób maksymalnie nieuprzedzony i wydobywać z nich ich „typowe” rysy. Jeśli się okaże, że pokrywają się z naszą tabelką to dla mnie nie ma w tym nic złego. Ale może się okazać, że się nie pokrywają, że np. Platon, Napoleon czy Spinoza posiadali jakiś rys, którego dotąd nasza tabela nie uwzględniała – i to byłoby niezwykle cenne odkrycie. Jeśli zaś coś z góry założymy, to będziemy te założenia wprojektowywać w badany materiał i zamkniemy sobie dostęp do tego typu cennych odkryć.\nJeśli w oparciu o historię walczę z uniwersalizacją, to przede wszystkim ze zbyt pochopną.\n2) Kwestia fizjologiczna – prawdą jest, że ta jungowska typologia jest o wiele bardziej złożona niż „handlowa” (z którą głównie dyskutowałem) i na pewno problem jaki za nią stoi jest bardziej skomplikowany niż „jak skutecznie leczyć?”. Ma jednak pewną istotną słabość, która – w moim przekonaniu – nie pozwala na jej prawomocną uniwersalizację: uwzględnia tylko „przepływy” psychiczne. Introwersja, ekstrawersja, myślenie, intuicja, czucie itd. Nie ma tu przepływów cielesnych, o których wspomniałem. Prosiłeś o przykłady, więc już podaję: dieta, klimat w jakim się żyje, kondycja fizyczna, stosowanie ascezy, stosowanie używek. W pierwszym momencie mogą śmieszyć lub wydać się mało istotne – niestety komentarz nie jest na tyle pojemny, by je wyjaśnić. Pozostaje mi tylko zasugerować Ci zwrócenie większej uwagi na kwestię diety jak będziesz czytał „Antychrysta”. Gdybyś miał ochotę i dużo czasu (bo to długie dzieło) to odsyłam też do dwutomowego „Männerphantasien” (ang. „Male Fantasies”) Klausa Theweleita – fantastyczna analiza kształtowania się podmiotowości nazistowskiej uwzględniająca w ogromnym stopniu przepływy cielesne. A tak mogę tylko doradzić, żebyś zastanowił się co by było z takim INFJ, który całe życie mieszkałby w słonecznej Italii i takim, który całe życie spędziłby na północnych krańcach Norwegii.\n15 kwietnia, 2013 o 12:12\nNo widzisz – już to jest ciekawym problemem samo w sobie. Czy pomimo takiego miękkiego polilogizmu można się dogadać? Chyba można, zwłaszcza jeśli przyjmie się jakieś wspólne założenia wobec metody, dopasowanej do tego czym się mamy zajmować i jednak popatrzy się z dystansem na swoje filtry, biorąc poprawkę na nie. Z drugiej strony, można znaleźć sobie niszę, gdzie one najlepiej się sprawdzają. Metafizyka/ontologia jest dla mnie chyba adekwatną. :)\nProblem jest taki, że ja Ci właśnie próbowałem sprzedać jakiś empiryzm. Jeśli twardo się trzymasz swojego INFJ to raczej nic nie wyjdzie z tej rozmowy. [Od znajomego psychologa słyszałem, że ludzie, po rozwiązaniu testu na ustalenie osobowości mają tendencję do tego, by silniej się utożsamiać z tym, co im wyszło i – nakręcając się – jeszcze bardziej potwierdzają owo rozwiązanie.]\nCałkiem ciekawe. Tylko, że ja akurat się nie nakręcam, wręcz odkręcam, gdybyś nie zauważył: staram się z dystansu przyjrzeć swoim wyborom i preferencjom z przeszłości. I mogę wreszcie wyjaśnić przychylny stosunek do kapitalizmu, spowodowany zainteresowaniem się ekonomią poprzez taką jej szkołę, opartą na metodologii zbieżnej z moimi poznawczymi preferencjami (ASE). Nie słyszałem natomiast o jakiejś reprezentacji wybitnie antykapitalistycznej, która postępowałaby w ten sam sposób, tym bardziej, że opozycyjne względem kapitalizmu stanowiska wywodzą się w głównej mierze od marksizmu, który bardzo stawiał na historycyzm, mimo że miał przecież korzenie w dużej mierze apriorycznym heglizmie.\nIdąc tym tropem (że stanowiska filozoficzne są ewolucyjnymi pochodnymi charakterów) można zastanawiać się nad wielką karierą empiryzmu. Czy nauka stała się w tak wielkim stopniu empiryczna dlatego, że empiryzm jest jakoś uprzywilejowany merytorycznie swoimi jakościami i się jakoś wybitnie sprawdza, czy po prostu dlatego, że nauka się upowszechniła, spopularyzowała i zajęły się nią szersze rzesze ludzi (przez upowszechnienie druku), dla których to stanowisko było najbardziej naturalne do przyjęcia?\n1) Kwestia historyczna – Chociaż jestem świadom niuansów postawię sprawę bardzo ostro w celach lepszego zobrazowania: uważam, że histeria jest chorobą, która powstała wraz ze społeczeństwem mieszczańskim. Kop sobie ile chcesz w dziejach społeczeństw niemieszczańskich a nie odnajdziesz typu histerycznego, choćby wszystkie Jungi i Freudy tego świata w swojej typologii taki typ ustaliły. Tak właśnie uważam: że typ zależy co najmniej w takim samym stopniu od warunków środowiskowych/zewnętrznych (a te, jak wiemy, zmieniają się historycznie), co od warunków wewnętrznych (“geny”, “natura, “charakter”). Tym samym gdy zanikają pewne warunki zewnętrzne zanikają pewne typy – myślę, że tak stało się (albo: dzieje się) z typem homo sovieticusa. Nowe warunki mogą zaś wyłonić nowe typy (vide: mieszczanin, histeryczka).\nAle znowu: chodzi o punkt odniesienia. Nie mam problemu z uznaniem, że jakieś choroby czy problemy mogą być w części wynikłe z czynników środowiskowych, które mają źródła historyczne. Ale chodzi właśnie o możliwość przewidzenia, kto może być szczególnie podatny na zostanie (uznanym) histeryczką czy homo sovieticusa i wyjaśnienie na podstawie jego budowy, czemu poddał się łatwiej lub mniej łatwo danemu wpływowi względem niego zewnętrznemu. Natomiast nie zamierzam z każdego kompletu akcydensów, składających się na jakiś okresowo występujący fenomen, tworzyć osobnego „typu”, tym bardziej (sub)kulturowego, bo mnie interesuje głównie to, co jest uniwersalne i z tego robię punkt wyjścia do poszukiwania tego, co takim nie jest. Typy określone w wyniku\nA, to co innego. Za pochopnością też nie przepadam, co nie zmienia faktu, że lubię sobie zarysowywać nieoczywiste kierunki poszukiwań, prowadzące do stawiania ciekawych tez. Zawsze lubiłem to robić i nie zamierzam tego zmienić. Zresztą nie jestem sam na świecie, ktoś inny może to weryfikować.\n2) Kwestia fizjologiczna – prawdą jest, że ta jungowska typologia jest o wiele bardziej złożona niż “handlowa” (z którą głównie dyskutowałem) i na pewno problem jaki za nią stoi jest bardziej skomplikowany niż “jak skutecznie leczyć?”. Ma jednak pewną istotną słabość, która – w moim przekonaniu – nie pozwala na jej prawomocną uniwersalizację: uwzględnia tylko “przepływy” psychiczne. Introwersja, ekstrawersja, myślenie, intuicja, czucie itd. Nie ma tu przepływów cielesnych, o których wspomniałem. Prosiłeś o przykłady, więc już podaję: dieta, klimat w jakim się żyje, kondycja fizyczna, stosowanie ascezy, stosowanie używek. W pierwszym momencie mogą śmieszyć lub wydać się mało istotne – niestety komentarz nie jest na tyle pojemny, by je wyjaśnić. Pozostaje mi tylko zasugerować Ci zwrócenie większej uwagi na kwestię diety jak będziesz czytał “Antychrysta”.\nHeh, OK. Wybrałem WordPressa właśnie ze względu na nieograniczoność przestrzeni komentarza przewidzianego dla gości, więc na przyszłość: możesz się rozpisywać ile chcesz, zwłaszcza aby coś odpowiednio wytłumaczyć, bo to zawsze doceniam. Faktycznie, przepływy cielesne wydają mi się mało istotne. To znaczy, mogą być czynnikami od których coś zależy i coś zmieniają, to jest są przyczynami pewnych fenomenów, ale stanowią raczej drobne modyfikatory czy katalizatory, niż coś co należałoby brać pod uwagę, zwłaszcza wobec znajdowania uniwersalnych aspektów. Czyli: mógłbyś dowieść, iż w populacji której więcej się popala różnych rzeczy jest więcej „intuicjonistów” (xNxx) albo coś wpływa na to, że gdzieś rodzi się jest więcej introwertyków (Ixxx) albo ludzie są bardziej emocjonalni i humanistyczni (xxFx) niż oschli i ściśli, ale lepszymi punktami odniesienia są właśnie te przepływy psychiczne, które dają jakieś stałe modele życia czy zachowania, od jakich można wyjść w poszukiwaniu tego co zmienne, czyli do diet, klimatu, kondycja fizycznej, etc. NAWET jeśli od tych zmiennych w jakimś stopniu są zależne.\nNiewątpliwie, różnię się dietą zarówno od Platona jak i Spinozy, a jednak zdradzam w wielu miejscach te same skłonności co oni. I w drugą stronę, dietę z pewnością mam taką samą jak większość ludzi żyjących obecnie w Europie Środkowo-Wschodniej, która ma określoną charakterystykę, wynika z jakiejś kultury gastronomicznej, a jednak się od nich różnię. Podobnie z innymi czynnikami. Więc bliżej uniwersalności są raczej przymioty ducha, wynikłe z przepływów psychicznych, lepiej opierające się czasowi, niż fizyczne i to właśnie one stanowią lepszy nieruchomy punkt odniesienia.\nA tak mogę tylko doradzić, żebyś zastanowił się co by było z takim INFJ, który całe życie mieszkałby w słonecznej Italii i takim, który całe życie spędziłby na północnych krańcach Norwegii.\nOch, odnośnie tego nie trzeba się wiele zastanawiać, wystarczy wpaść na http://www.infjs.com/forums/forum.php, z międzynarodowym towarzystwem. Nie udzielam się tam, ale takie miejsce (internet) jest rajem dla kogoś, kto chciałby zrobić jakieś badania porównawcze na szerszej próbie podobnych pod jakimiś względami ludzi, którzy się gromadzą ze względu na zbieżne zainteresowania czy podobieństwa. To zabawne, że wspominasz o Norwegii, bo kiedyś przeglądając niniejsze forum, natknąłem się tam na temat o wymarzonym miejscu do mieszkania i sporo bywalców zgadzało się co do krajów skandywanawskich. Ale nie wiem czy w grę wchodziły głównie względy estetyczne i surowość przyrody, czy do głosu dochodził introwertyzm i poszukiwanie miejsca odosobnienia, czyli krajów z obszarami na których jest niewielkie zagęszczenie ludności. Skandynawia (bądź Szkocja, o której zdarzało mi się marzyć w szkole średniej, zwłaszcza gdy byłem wyczerpany spotkaniami towarzyskimi) czy w ogóle miejsca pochmurne, o trudnym klimacie odpowiadają pierwszemu skojarzeniu bycia niezamieszkałymi, czyli nadają się w sam raz na takie miejsce ucieczki od ludzi. :)\nNo właśnie: kolejna wada empiryzmu – wymagania sprzętowe pod względem towarzyskości. Takie kryterium powtarzalności eksperymentów na przykład. Jak nic, wymyślono je, żeby mieć okazję do spotkań i rozmów z innymi ludźmi, którzy będą robić gdzie indziej to samo co my. Wspólnego jedzenia ciasta, picia kawy i gadania o eksperymentach i ich rezultatach. Spekulacja, mimo tego że bywa brawurowa (chociaż eksperymenty też; przypomnijcie sobie wieszającego się Berkeleya…), może być prowadzona w samotności, więc pod tym względem jest lepsza. ;P\n15 kwietnia, 2013 o 19:05\nJeśli użyję (na gruncie, na którym się poruszamy – czyli na gruncie filozofii) terminu „fenomen”, to od razu zrozumiesz, że chodzi mi o zjawisko, o to co dostępne poznaniu zmysłowemu, a nie o jakąś niezwykle uzdolnioną osobę, o której piszą, czy pokazują w tv. Ale gdy piszę „dieta” już taka nić porozumienia nie zachodzi. Myślę, że wynika to z pewnej pogardy, jaką przez kilkaset ostatnich lat filozofia miała dla ciała. Gdy pisałem o diecie nie chodziło mi o to, że jesz na śniadanie chleb z szynką i pijesz herbatę/kawę, a na obiad wcinasz ziemniaki, ze schabowym i surówką. Chodzi o pewien bardziej abstrakcyjny modus traktowania swojego ciała, choćby już ten, czy je się byle jak czy przykłada się do tego.\nZarzucam cytacik z Nietzschego, mam nadzieję, że pomoże on zrozumieć co mam na myśli, kiedy piszę o znaczeniu fizjologii dla typologii: „Samotność, poszczenie, seksualna wstrzemięźliwość – typowa forma, z której rodzi się religijna neuroza”.\nJeśli znasz „Nadzorować i karać” Foucaulta to też pod takim kątem warto je czytać: techniki oddziaływania na ciało a wykształcanie się podmiotu.\nInna kwestia: nie chodzi mi o to, żeby z każdego historycznego indywiduum uczynić typ. Typologia nie jest galerią zdjęć legitymacyjnych, ale raczej (by pozostać przy wizualnej metaforze) jakąś fizjonomiką, tzn. wyszukiwaniem pewnych cech istotnych cech powtarzalnych. Ale to nie oznacza, że te cechy są aczasowe – istniały od zawsze i zawsze będą istniały, te same – i że „galeria fizjonomiczna” jest zbiorem skończonym i raz na zawsze danym. Moim zdaniem niektóre z nich w historii zanikają, a w ich miejsce pojawiają się nowe, nie mające dotąd precedensu. W historii nie oznacza oczywiście, że codziennie, co chwilę, czy co pokolenie – są to zapewne długie okresy, związane z szeregiem istotnych przemian środowiskowo-kulturowo-politycznych.\nNie proponuję też prostackiego redukcjonizmu: „nie liczy się czy jesteś introwertykiem czy ekstrawertykiem, tylko czy jesz bułki i uprawiasz seks analny”. Chodzi mi o to, że obok przepływów psychicznych (obok teoretycznego, niematerialnego oka świadomości – jedynej sfery, jaką akceptuje długa tradycja od Arystotelesa, przez Tomasza, Kartezjusza, Kanta, po Husserla i chyba jeszcze Heideggera) uwzględnić przepływy fizyczne. Nie wykreślić psychiczne, tylko uzupełnić o fizyczne (wówczas, być może, uzyska się dodatkowe wyjaśnienie czemu np. dwa INFJ stworzyły odmienne systemy, za to system jednego z nich przypomina w wielu aspektach system jakiegoś, powiedzmy… ESTP). Jeśli już jakiś „redukcjonizm” bym tu proponował, to raczej taki, by uznać przepływy psychiczne za modus przepływów fizycznych (np. pamięć potraktować jako funkcję cielesną).\n16 kwietnia, 2013 o 14:19\nJeśli użyję (na gruncie, na którym się poruszamy – czyli na gruncie filozofii) terminu “fenomen”, to od razu zrozumiesz, że chodzi mi o zjawisko, o to co dostępne poznaniu zmysłowemu, a nie o jakąś niezwykle uzdolnioną osobę, o której piszą, czy pokazują w tv. Ale gdy piszę “dieta” już taka nić porozumienia nie zachodzi.\nMyślę, że wynika to z pewnej pogardy, jaką przez kilkaset ostatnich lat filozofia miała dla ciała. Gdy pisałem o diecie nie chodziło mi o to, że jesz na śniadanie chleb z szynką i pijesz herbatę/kawę, a na obiad wcinasz ziemniaki, ze schabowym i surówką. Chodzi o pewien bardziej abstrakcyjny modus traktowania swojego ciała, choćby już ten, czy je się byle jak czy przykłada się do tego.\nNo właśnie. I jak wyjaśnisz ten długoletni stosunek filozofii do ciała, jeśli nie przez nastawienie do tegoż osób, które przez wieki filozofowały bądź miały skłonność do filozofowania? Znowu, jak dla mnie rzecz nastawienia: nie można skupiać się na wszystkim. Jeśli jest się ukierunkowanym bardziej w jedną stronę, to tym samym ponosi się koszta – nie jest się ukierunkowanym w drugą. Zresztą to poniekąd jest zarzut postawiony wobec mnie, bo ja akurat mam dość kiepskie poczucie własnej cielesności, co zresztą bardzo ładnie wyszło przy teście uzdolnień, talentów (?) (zobacz ostatnią pozycję pod Multiple Intelligences), a w praktyce objawia się z jednej strony, że potrafię wpadać na różne przedmioty i generalnie nie grzeszę koordynacją ruchową, z drugiej zaś – potrafię ignorować znacznie lepiej niż inni swoje doznania takie jak: głód, pragnienie, zmęczenie – w związku z czym mogę się przeforsowywać, nie zdając sobie z tego nawet sprawy. Nawet dla takiego ograniczenia można znaleźć jakieś pozytywne, okolicznościowe zastosowanie, używając go w formie „supermocy”, ale generalnie wpływa to na postrzeganie świata i samego siebie. Tego, co uznaje się za przyjemność czy przykrość.\nTak jest przykładowo ze sztuką. Najbardziej „zmysłowe” jej formy nigdy nie potrafiły do mnie dotrzeć, tym bardziej zachwycić. Od wizualnego badziewia zwanego malarstwem wolę książki czy muzykę, ale też nie każdą: takiej podporządkowanej samemu rytmowi czy barwie faktury a kompozycyjnie nieciekawej, w której nie ma niczego pod powierzchnią do rozgryzania, też nie trawię. Zresztą przypomina mi się sytuacja, w której znajomi dziwili się, jak mogę w ogóle słuchać jakichś plików midi, bo to przecież pod względem brzmienia (czy niezniuansowania wykonania) szkaradztwo okropne. No ale jeśli dostrzegam jakąś ciekawą konstrukcję, potrafię abstrahować od powierzchownej brzydoty, tego co najbardziej bezpośrednie dla innych. Podobnie jest z filmami – niejeden wizualnie ‚ładny’ film olałem, gdy pod warstwą zmysłową nie znalazłem w nim niczego dla siebie. Wolę już oglądnąć coś kulejącego pod tym względem, ale opartego na ciekawym pomyśle.\nJestem więc wyjątkowo marnym materiałem na hedonistę, tym bardziej sensualnego. W dzieciństwie swoją cielesność zawsze brałem w spory nawias i od niej abstrahowałem, traktując jako ograniczające więzienie dla sfery ducha (przypomina Ci to coś?), nigdy nie starałem się w nią inwestować uwagi, co wiązało się z tendencją do zapuszczania się czy zaniedbywania swojego zdrowia. Teraz staram się nad tym jakoś panować, ale to też raczej przez przyjmowanie jakichś spekulatywnych postulatów, wytyczanie sobie jakiegoś rygoru niż bezpośrednie odczuwanie swojej biologiczności. No i jak się okazuje, nie jest to wyłącznie mój indywidualny problem, bo przy przyjęciu tej jungowskiej typologii, okazuje się, że u wielu reprezentantów typu pod jaki podpadam, objawiają się podobne aspekty odcięcia od swej cielesności. Albo jemy za mało, albo za dużo (ja przeszedłem przez oba etapy; gdzieś tak do szóstej klasy podstawówki miałem niedowagę, później nadwagę, następnie popadłem w sinusoidę jednego i drugiego). Albo bagatelizujemy choroby (syndrom montypythonowskiego czarnego rycerza, uznającego utratę kończyny za powierzchowną ranę), albo wręcz przeciwnie – bywamy hipochondrykami i doszukujemy się ich tam, gdzie ich nie ma, kierując się jakimiś mniemaniami, że jednak powinny z jakiegoś powodu być. I to wszystko tłumaczy słaby dostęp do pewnego rodzaju wrażeń, za jaki odpowiada taki a nie inny zestaw klisz poznawczych.\nDlatego nam łatwo postulować „samotność, poszczenie, wstrzemięźliwość seksualną”, bo ich negacje też nie stanowią dla nas specjalnej wartości. Nadmiar towarzystwa jest bardziej irytujący niż samotność, natomiast jedzenie czy seks, oparte na doznaniach ciała, które odczuwamy słabiej niż inni, stanowi mniejszą nagrodę niż dla nich. Religia natomiast w wielu wypadkach odnosi się do tego, co do nas przemawia, żeruje bowiem na tym co nieoczywiste, niematerialne, spekulatywne, odnoszące się do cierpienia czy miłosierdzia i empatii. Podejrzewam, że nietzcheańska „psychoza religijna” to dla nas, statystycznie rzecz biorąc, naturalna norma. ;) I to właśnie „niemistycyzujący” INFJ są nienormalni, chociaż mogą uchodzić za bardziej normalnych dla ogółu populacji.\nNo i jeśli weźmiesz pod uwagę te „traity” i zestawisz z filozofią, to nie znajdziesz wiele miejsca pozostawionego cielesności, bo jeśli ktoś nie przywiązuje uwagi do ciała na co dzień, delikatnie mówiąc – nie jest ekspertem w tej dziedzinie i nie może o nim nic powiedzieć, poza tym, że mu przeszkadza i stanowi dodatkowy kłopot, czemu miałby przekraczać swoje kompetencje w swym filozofowaniu i skupiać się na czymś dla niego w dużej mierze niepoznawalnym? Sądzę, że filozofia w ogóle jest rzeczą introwertyczną, bo to w głównej mierze myślenie zwrócone ku samemu sobie: myślenie o myśleniu. Myśl jest mało cielesna, więc w filozofii ciało poza jakimiś epizodami gra małą rolę, tym bardziej przy popularnym podziale na ciało/myśl. Tak to chyba najprościej wyjaśnić. Inna sprawa to dość prężna tradycja „infj-otowska”, siłą rzeczy mało przychylnie nastawiona do cielesności, rozpoczęta przez Platona, wskrzeszona przez Plotyna, pociągnięta przez Augustyna, Eriugenę, Abelarda (generalnie neoplatoników i realistów pojęciowych, upraszczając – jeśli ktoś ma skłonności do panteizmu (unifikacja) bądź uznawania za realnie istniejące przedmiotów ogólnych („obrona ontyczna” tego co niefizyczne, spekulatywne), to jest spora szansa, że będzie INFJ), podchwycona i inkorporowana do chrześcijaństwa (które jest platonizmem dla ubogich, right?). Przynajmniej w filozofii mamy nadreprezentację i wiadomo gdzie nas szukać. W teologii, o której ja akurat mam małe pojęcie, pewnie w ogóle mamy monopol.\nNo i pewnie dałoby się wymienić jeszcze parę innych typów ze szczególną skłonnością do filozofowania i wyszłoby, że generalnie nie są one zbyt zmysłowe, dlatego w większości i filozofia taka nie jest.\nAle to nie oznacza, że te cechy są aczasowe – istniały od zawsze i zawsze będą istniały, te same – i że “galeria fizjonomiczna” jest zbiorem skończonym i raz na zawsze danym. Moim zdaniem niektóre z nich w historii zanikają, a w ich miejsce pojawiają się nowe, nie mające dotąd precedensu. W historii nie oznacza oczywiście, że codziennie, co chwilę, czy co pokolenie – są to zapewne długie okresy, związane z szeregiem istotnych przemian środowiskowo-kulturowo-politycznych.\nOczywiście, że nie. Ale dopóki ludzie pozostają ludźmi i mieszczą się swymi jakościami w jakoś wytyczonym człowieczeństwie, nie należy spodziewać się niespodziewanego. Ryzykowne byłoby natomiast odnoszenie takiej „galerii” do australopiteków, homo habilisów czy innych neandertalczyków, którzy może byli mniej zróżnicowani pod względem osobowości. Nie traktuję typologii jako uniwersalnego narzędzia do wszystkiego, przecież.\nNie proponuję też prostackiego redukcjonizmu: “nie liczy się czy jesteś introwertykiem czy ekstrawertykiem, tylko czy jesz bułki i uprawiasz seks analny”. Chodzi mi o to, że obok przepływów psychicznych (obok teoretycznego, niematerialnego oka świadomości – jedynej sfery, jaką akceptuje długa tradycja od Arystotelesa, przez Tomasza, Kartezjusza, Kanta, po Husserla i chyba jeszcze Heideggera) uwzględnić przepływy fizyczne. Nie wykreślić psychiczne, tylko uzupełnić o fizyczne (wówczas, być może, uzyska się dodatkowe wyjaśnienie czemu np. dwa INFJ stworzyły odmienne systemy, za to system jednego z nich przypomina w wielu aspektach system jakiegoś, powiedzmy… ESTP). Jeśli już jakiś “redukcjonizm” bym tu proponował, to raczej taki, by uznać przepływy psychiczne za modus przepływów fizycznych (np. pamięć potraktować jako funkcję cielesną).\nNo i co dalej? Jakiś przełomowy pomysł na przełamanie mind-body problem? Rzecz w tym, że o zakotwiczeniu jednego w drugim niewiele wiemy i ja się tu zdaję na kognitywistykę do jakiegoś tam stopnia, poza tym nasza wiedza o przepływach fizycznych w wielu wypadkach jest jeszcze bardziej ograniczona niż w przypadku tych stricte psychicznych, o jakich można wnioskować czytając kogoś, kto nie żyje od kilku tysięcy lat, ale wywarł jakiś wpływ na świat. Jak zamierzasz docierać do przepływów fizycznych sprzed kilkuset, kilku tysięcy lat? Czy moda intelektualna jakiejś epoki należy do przepływu fizycznego, czy psychicznego, Twoim zdaniem? A może jednym i drugim jednocześnie? Proponujesz ostatecznie jakąś formę monizmu?\n17 kwietnia, 2013 o 09:35\nWydaje mi się, że rozumujemy w dwóch odwrotnych kierunkach. Ja rozumuję mniej więcej tak: jak się urodziłeś, to byłeś bardziej ciałem niż umysłem, to ciało miało jakąś tam swoja strukturę biologiczną, z tego co piszesz jej podstawową cechą była niska wrażliwość neuronów -> w procesie socjalizacji doprowadziło to do wykształcenia się psychiki introwertycznej.\nTy natomiast zdajesz się rozumować w taki sposób: urodziłem się jako umysł z dołączonym ciałem, a że byłem umysłem introwertycznym to zacząłem to ciało ignorować. (Oczywiście upraszczam oba nasze stanowiska – np. nie uważam, że człowiek rodzi się jako psychiczna tabula rasa. Robię to po to, by wyraźniej zarysować różnicę, która może być ciężka do uchwycenia, jeśli zacznę bawić się w niuanse.)\nDla mnie – jak się już pewnie domyślasz – mylisz przyczynę ze skutkiem.\nAle gdy piszę o fizjologii to nie chodzi mi tylko o samo „urodzenie się”, tzn. o samą strukturę fizyczną, która „wypada razem z łożyskiem”. Uważam, że w organizm można ingerować również na późniejszych etapach (ba: nie tylko można, robi się to – w pewnym sensie tym właśnie jest społeczeństwo ludzkie: sposobem ingerowania w ciało), co skutkuje przemianą typu (warto dodać, że najbardziej podatne na te przemiany jest w dzieciństwie, aczkolwiek nie tylko). Temu służyły odesłania do „Nadzorować i karać” albo do Nietzschego.\nJeszcze raz: „Samotność, poszczenie, seksualna wstrzemięźliwość – typowa forma, z której rodzi się religijna neuroza”. Mam wrażenie, że znowu przestawiłeś przyczynę i skutek, że przeczytałeś to tak: jestem religijnym neurotykiem (introwertyzm), więc wolę samotność, poszczę i jestem wstrzemięźliwy (tzn. mało interesuje się swoim ciałem). Natomiast ja ten fragment czytam inaczej: weźmy przedstawiciela dowolnego z 16 typów (z tabelki wyżej) i zmuśmy go (społeczeństwo) do samotności, postu i wstrzemięźliwości seksualnej – za każdym razem otrzymamy religijną neurozę. [Zapewne trochę inny wymiar będzie miała owa religijna neuroza, ale wystąpi, zmieni typ tych, którzy bez owych trzech „praktyk” nigdy by w tym kierunku nie poszli.]\nInnym przykładem jest wspomniane „Nadzorować i karać”. Foucault nic takiego explicite nie pisze, ale na podstawie jego wywodu można zbudować mniej więcej takie rozumowanie: (XIX wiek) czemu wszystkie 16 typów z zamieszczonej przez Ciebie tabelki idzie do fabryki, gdzie przez 12h dziennie pracuje za marne grosze jak idealny trybik w machinie? Dlatego, że w dzieciństwie wszystkie dzieci wysłano do szkoły i nie zależnie, czy były introwertykami czy ekstrawertykami musiały posłusznie siedzieć w ławce przez 7-8 razy po 45 minut, wykonywać mechaniczne czynności (słuchać nauczyciela, notować, rozwiązywać zadania). Wykonywana na ich ciele, od najmłodszych lat praca dała w efekcie karnych pracowników fabryki. I być może jeden z nich prywatnie będzie domorosłym inżynierem, a drugi towarzyskim gitarzystą, to jednak będą przedstawiali wspólny typ: robotnika (może o różnych problemach psychicznych i zainteresowaniach, ale o porównywalnej długości życia, podobnych reakcjach fizycznych, podobnych uprzedzeniach i sympatiach, może nawet dokonujących podobnych wyborów politycznych).\nJeszcze dwie krótkie sprawy.\n1) mind-body – myślę, że cały ten słynny problem umysł-ciało jest problemem sztucznym, zawinionym właśnie przez pewien (powiedzmy: arystotelesowsko-kartezjański) model myślenia o człowieku. Wyjaśnię przez analogię: czy światło jest korpuskułą czy falą? Wiadomo, że zachowuje się i tak i tak, więc mówi się o jego korpuskularno-falowej naturze, nie tworzy się żadnego „problemu korpuskularno-falowego” i nie wprojektowuje dualizmu, tylko przyjmuje się, że światło jest jednorodne, tylko nasz aparat teoretyczno-poznawczy każe je ujmować jako podwójne. I tak samo, moim zdaniem, jest z problemem mind-body: jesteśmy jednością sztucznie rozdzieloną przez pewne aparaty teoretyczno-poznawcze, które uwierzyły, że słuszność leży po ich stronie (a nie po stronie rzeczy samej) i wprojektowały swój dualizm w świat. [To też jest jednym z moich celów filozoficznych: wypracować język, który nie wprojektowywałby owego dualizmu w świat.]\n2) ciągle powtarzasz (parafrazując) „póki ludzie są ludźmi to występują te same typy”. Homo sapiens jest homo sapiens tak długo, jak planeta jest planetą. A jak długo planeta jest planetą? Tak długo, jak długo nie zmieni się jej definicja (która zmienia się z uwagi na teorię, a ta z uwagi na problem). Piję oczywiście do Plutona. Czy w samym Plutonie coś się zmieniło, że przestał być planetą? Nie. A może to uczeni poprzednich epok źle go rozpoznali? Też nie. Zmieniła się teoria. I tak samo jest z twoim człowiekiem. Nie ma żadnej planety-samej-w-sobie i człowieka-samego-w-sobie, raz na zawsze ustalonego („człowiek zawsze jest odtąd dotąd”). Wszystko zależy od problemu, jaki nas interesuje. [Tylko nie strasz mnie zaraz odbieraniem godności osobowej i konsekwencją w postaci masowego ludobójstwa ;)] Lubisz s-f z tego co widzę – pomyśl o tym z perspektywy kosmitów: obserwują Ziemię od pokoleń i mają dane z kilkunastu tysięcy lat; przy tym ich problemem nie jest wielkość mózgu, ale – powiedzmy – rozwoju broni. To co my dzielimy na homo erectus i homo sapiens oni podzielili by inaczej, np. homo erectus i pierwsze parę tysięcy lat homo sapiens wrzucili by do jednego wora z napisem „maczugus”, kolejne parę tysięcy lat do wora z napisem „mieczus”, kolejne z napisem „karabinus”, a kolejne do „rakietus”. I chociaż ja się czuję takim samym gatunkiem co inny obywatel polski będący na misji w Afganistanie, to dla owych kosmitów będziemy dwiema, zupełnie innymi istotami: ja będę co najwyżej jakimś „mieczusem” (albo w ogóle będę na innej gałęzi drzewa genealogicznego: „nieuzbrojonus”), a ten drugi będzie „karabinusem”. [Przykład może komiczny, ale mam nadzieję, że wyjaśnia o co mi chodzi.]\n17 kwietnia, 2013 o 12:00\nJeszcze raz: “Samotność, poszczenie, seksualna wstrzemięźliwość – typowa forma, z której rodzi się religijna neuroza”. Mam wrażenie, że znowu przestawiłeś przyczynę i skutek, że przeczytałeś to tak: jestem religijnym neurotykiem (introwertyzm), więc wolę samotność, poszczę i jestem wstrzemięźliwy (tzn. mało interesuje się swoim ciałem). Natomiast ja ten fragment czytam inaczej: weźmy przedstawiciela dowolnego z 16 typów (z tabelki wyżej) i zmuśmy go (społeczeństwo) do samotności, postu i wstrzemięźliwości seksualnej – za każdym razem otrzymamy religijną neurozę. [Zapewne trochę inny wymiar będzie miała owa religijna neuroza, ale wystąpi, zmieni typ tych, którzy bez owych trzech „praktyk” nigdy by w tym kierunku nie poszli.]\nMylę przyczynę ze skutkiem, ale tylko z punktu widzenia stanowiska, które uznaje pierwszeństwo tego co materialne, nad tym co inteligibilne. W tym właśnie rzecz: chcę Ci pokazać, moim zdaniem, całkiem prawdopodobną genezę kierunków filozoficznych. Biorą się właśnie z tych klisz i wynikłych z nich sposobów postrzegania świata i samego siebie. Oczywiście, jeśli masz taki fetysz, możesz sobie dalej wyjaśniać istnienie tych klisz czynnikami fizycznymi i udowadniać, że byt określa świadomość, a myśl jest szczególną formą czegoś fizycznego i jest od tego zależna. Możesz badać aktywność mózgów reprezentantów poszczególnych typów i tworzyć jej mapy, z podświetlonymi obszarami, najczęściej czy najbardziej charakterystycznie dla nich, używanymi. Mnie dalej ta zabawa nie bawi, bo generalnie nigdy nie zajmowało mnie to, co materialne, ale też dlatego, że rezultaty tej zabawy w znacznej mierze i tak są zdeterminowane cechami bawiących się. I teraz: albo możemy uznać, że jacyś ludzie rodzą się z bądź nabywają zupełnie nieprzydatne, przynajmniej poznawczo, klisze, albo że nikt nie ma monopolu na poznanie, bo jego klisze i idące za nimi metody poznania, pozwalają mu na dotarcie tylko jakiegoś wycinka rzeczywistości. To tak jakby jedni widzieli tylko w podczerwieni, inni w paśmie światła widzialnego, kolejni w ultrafiolecie a ostatni nie widzieli, ale za to słyszeli.\nW tym sensie nikt nie dotrze do czegoś w rodzaju kantowskich rzeczy samych w sobie, bo nawet pojęcia materialności/niematerialności będą odbiciem jego samego, czy części jego budowy wewnętrznej, którą uzewnętrznia przy swojej próbie badania/wyjaśniania świata. Spór dwóch tych monistycznych stanowisk o to, czy myśl jest szczytem rozwoju materii, czy materia jest najbardziej oddaloną, prymitywną i nieożywioną formą myśli pochodzącej od jakiegoś źródłowego umysłu, dla mnie jest sporem jałowym, bo generalnie jest walką o to, czyje (sposoby poznania) mają być na wierzchu, przez równie upośledzonych dyskutantów. To tak jakby kłócić się o to, czy lód jest specjalną formą pary wodnej, czy para wodna – lodu, gdy obie są tak naprawdę dwoma aspektami jednej substancji. Jedni będą mieli skłonność do faworyzowania lodu (materii), inni – pary wodnej, (myśli), bo ich wewnętrzna budowa będzie skłaniała ich do bardziej komfortowego organicznie dla nich, punktu widzenia.\nStąd moje ostatnie zwątpienie w filozofię. Sądzę, że ona naprawdę w niewielkim stopniu mówi nam o świecie, zatem całkiem sporo o nas samych.\n2) ciągle powtarzasz (parafrazując) “póki ludzie są ludźmi to występują te same typy”. Homo sapiens jest homo sapiens tak długo, jak planeta jest planetą. A jak długo planeta jest planetą? Tak długo, jak długo nie zmieni się jej definicja (która zmienia się z uwagi na teorię, a ta z uwagi na problem). Piję oczywiście do Plutona. Czy w samym Plutonie coś się zmieniło, że przestał być planetą? Nie. A może to uczeni poprzednich epok źle go rozpoznali? Też nie. Zmieniła się teoria. I tak samo jest z twoim człowiekiem. Nie ma żadnej planety-samej-w-sobie i człowieka-samego-w-sobie, raz na zawsze ustalonego (“człowiek zawsze jest odtąd dotąd”).\nMożna zmieniać punkty odniesienia i kryteria uznawania czegoś za coś, ale tak czy owak, już po wybraniu jakowychś, coś albo będzie się łapało do danej kategorii, albo nie. Sądzę, że genetycy nie mają większych problemów w odróżnienia homo sapiensów od homo sapiensów sapiensów czy neandertalczyków i mogą określić zakresy DNA, które będą pozwalały odróżnić jednych od drugich.\nLubisz s-f z tego co widzę – pomyśl o tym z perspektywy kosmitów: obserwują Ziemię od pokoleń i mają dane z kilkunastu tysięcy lat; przy tym ich problemem nie jest wielkość mózgu, ale – powiedzmy – rozwoju broni. To co my dzielimy na homo erectus i homo sapiens oni podzielili by inaczej, np. homo erectus i pierwsze parę tysięcy lat homo sapiens wrzucili by do jednego wora z napisem “maczugus”, kolejne parę tysięcy lat do wora z napisem “mieczus”, kolejne z napisem “karabinus”, a kolejne do “rakietus”. I chociaż ja się czuję takim samym gatunkiem co inny obywatel polski będący na misji w Afganistanie, to dla owych kosmitów będziemy dwiema, zupełnie innymi istotami: ja będę co najwyżej jakimś “mieczusem” (albo w ogóle będę na innej gałęzi drzewa genealogicznego: “nieuzbrojonus”), a ten drugi będzie “karabinusem”. [Przykład może komiczny, ale mam nadzieję, że wyjaśnia o co mi chodzi.]\nRozumiem. Ale są lepsze i gorsze kategoryzacje. Równie dobrze możesz delfina uznać za rybę a nie ssaka, bo żyje w środowisku wodnym i zdefiniować, że za ryby uznajesz to, co żyje w środowisku wodnym, ignorując budowę wewnętrzną czy sposoby rozmnażania. Co nie znaczy, że Twój podział będzie najbardziej przydatny poznawczo. Tak samo możesz podstawowe kategorie podporządkować jakimś krótkotrwałym krzyżówkom czy przejściowym formom, ale jaki sens ma ta gimnastyka, jeśli masz gatunki, które bez specjalnych zmian istnieją od dłuższego czasu? Ja wychodzę z założenia, że to co bardziej niezmienne, zasługuje w znaczniejszym stopniu na swe miano, kategorię czy inne intelektualne uwiecznienie, tym bardziej że nie trzeba żonglować nazwami. :)\n17 kwietnia, 2013 o 15:07


Kogo obraża seks? | Freak reklamowy\nKogo obraża seks?\n„Sex sells” mówi niepisane prawo reklamy. Tak więc reklam wykorzystujących sex czy to w postaci ponętnych pań, czy w postaci dwuznacznych skojarzeń czy jeszcze inne nigdy nie brakowało. Jednak ostatnio jest jakby ciężej. Szczególnie jeśli chodzi o panie.\nChodzi mi oczywiście o plakaty filmu „Niewierni”\n[na plakatach jest napisane „Wróciłam na spotkanie”]\n[Na plakacie jest napisane : Zaraz skończy się zasięg, bo jadę prze tunel]\nFrancuzi oprotestowali postery, bo są podobno zbyt frywolne i obraźliwe. Urząd dopuszczający reklamy do obiegu przyznał rację oburzonym, stwierdził, że propagują one wizerunek kobiet jako obiektów seksualnych i w efekcie nakazał wycofanie plakatów.\nMoja dusza zaś jest rozdarta – część mnie mówi „Przecież rzeczywiście te plakaty są trochę oburzające”. A druga odpowiada „Taaak? Czy NAPRAWDĘ czujesz się obrażona plakatem, który jest spójną i logiczną częścią kampanii promocyjnej filmu o niewiernych mężach? NAPRAWDĘ wolałabyś, żeby oni całowali te panie w policzek, mówiąc, jak cenią ich intelekt? NAPRAWDĘ lubisz, jak jest grzecznie?”. Nie, nie lubię.\nTa reklama mnie (osobiście) jako kobiety nie obraża. Rozumiem o co chodziło twórcom i podobają mi się hasła w formie wyświechtanych męskich wymówek. Plakaty są ładne, ładniejsze od wielu innych, wykorzystujących kobiety:\nSzkoda tylko, że panowie z plakatu „Niewiernych” są tak bardzo ubrani…\nTak więc drodzy Francuzi, nie przesadzajcie i nie histeryzujcie. Niedługo nawet reklama z kobiecym butem będzie seksitowska. I pomyśleć, że kiedyś reklamowano się tak:\nPosted by freakreklamowy on Październik 16, 2012 in Uncategorized and tagged kobiety, Niewierni, outdoor, plakat, plakaty filmowe, reklama, seks, seksistowska reklama.


Saudyjczycy chwalą się tolerancją dla Bożego Narodzenia | AUTONOM.PL | autonomiczni nacjonaliści nowoczesny nacjonalizm AN\nDziennik pisze o rosnącej otwartości i tolerancji w Królestwie Arabii Saudyjskiej, związanych z rosnącą liczbą zagranicznych turystów i imigrantów przybywających do tego państwa. Tendencja ta stała się zresztą jednym z głównych elementów reform społecznych wprowadzanych przez obecne saudyjskie władze, czyli głównie saudyjskiego następcę tronu, Mohammeda bin Salmana.\nJedną z osób wypowiadających się w reportażu jest Sydney Turnbull, obywatelka Stanów Zjednoczonych mieszkająca od siedmiu lat w Arabii Saudyjskiej. Przyznaje ona, że kiedy przybyła pierwszy raz do królestwa, wówczas Boże Narodzenie było obchodzone jedynie za zamkniętymi drzwiami. Słyszała więc o przypadkach ludzi przemycających choinki czy świętujących samemu.\nNigdy jednak w przestrzeni publicznej nie pojawiały się świąteczne dekoracje czy kolorowe światła, charakterystyczne dla obchodów w Stanach Zjednoczonych. Sytuacja zmieniła się jednak w ciągu ostatnich lat, gdy w witrynach sklepowych pojawiły się świąteczne ekspozycje, a na półkach bożonarodzeniowe upominki.\nTurnbull uważa bieżący rok za najlepsze potwierdzenie zmian w systemie Arabii Saudyjskiej. W sklepach i kawiarniach pojawiły się bowiem liczne ozdoby świąteczne, a specjalną ofertę wprowadziły także kawiarnie należące do amerykańskiego Starbucksa. Z tego powodu dla Amerykanki atmosfera w Arabii Saudyjskiej jest porównywalna do tej w jej ojczyźnie.\n„Arab News” cytuje także saudyjską gospodynię domową, Ashwagę Bamhafooz. Miała ona zostać zaproszona na wigilijną wieczerzę przez imigrantów z Filipin, a jej rodzice, sunnicy Libańczycy, od dawna obchodzą chrześcijańskie święto. Bamhafooz porównała zresztą możliwość świętowania Bożego Narodzenia do muzułmańskiej hidżry.\nNie wszystkim podoba się jednak włączanie chrześcijańskich świąt do saudyjskiego kalendarza. Nauczycielka angielskiego Muneerah Al-Nujaiman twierdzi w rozmowie z gazetą, że „niektórzy Saudyjczycy źle zrozumieli ideę tolerancji”. Według niej akceptacja oznacza zezwolenie na wolność religijną, lecz nie świętowanie. Zwłaszcza biorąc pod uwagę niewłączenie muzułmańskich świąt do swojego kalendarza przez społeczeństwa zachodnie.\nNa podstawie: arabnews.com.\nTagi: arabia saudyjska, Boże Narodzenie, chrześcijanie na bliskim wschodzie, chrześcijaństwo\nPoprzedni postNowy prezydent Iranu złożył życzenia chrześcijanom Następny postKardynał Nycz zamierza przyjąć "uchodźców"


Wiosenny livescore piłkarski - NIE NA MUNDIAL! - strona 66 - Piłka nożna - Football Manager Forum (FM 2018, FM 2017, FM 2016, FM 2015, FM 2014, FM 2013, FM 2012, FM 2011, FM 2010, CM4, CM3, talenty, taktyki, treningi, grafika)\nMoże i lepiej, bo nie oglądasz tego chaosu...\nPewnie jestem nieobiektywny, ale Real całkowicie nie zasłużył na awans w tym dwumeczu No ale wincy goli strzelili i tylko to się liczy.\nPojedynek Lewy Ronaldo przełożony, szczęścia Zizou w Lm jest niesamowite,nie lubię Bayernu ale dzisiaj klasa\nW pierwszym mieczu wielbłąd Rafinhy, w drugim bramkarza\nBayern jest sam sobie winny, cisną dwa mecze, tworzą sytuację, a dają sobie strzelać babole.\nW dwumeczu najrówniej zachowali się sędziowie.\nReal właściwie trzecia LM z rzedu w kieszeni. Nie po to eliminujesz PSG, Juve i Bayern, żeby przegrać z Liverpoolem czy Romą.\nBTW, jak Real wylosował Bayern, to byłem pewien że James skrzywdzi nas dotkliwie. No i stało się, w pierwszym meczu asysta, w drugim gol. Żałowałem strasznie, że odszedł. Jestem pewien że gdyby został, Real nadal walczył by o mistrzostwo Hiszpanii.\n58 minut temu, me_who napisał:\nCoś w tym jest. Problem w tym, że Bayern nie zasłużył jeszcze bardziej... :|\nSuper racowisko na Narodowym\nAle Piesio skurwiel, dobrze że był VAR, bo jakby sędzia to puścił, to byłbym wściekły. Barbarzyńskie wejście\nNo Piesio jak śmieć wszedł.\nRace wkurwiaja przed TV, ale tutaj w sumie bylo spokojnie, nic na stadion nie lecialo to nie bede z siebie hipokryty robił (co i tak przy oglądaniu meczu w TV mi sie czasem zdarza), bo bedac w Kotle lubie racowiska\nNo ale za rzucanie na murawe to juz napierdalać pałami\nTo chyba z góry spadło?\nNo ale jak Dronem? :DD\nWystrzeliwane "race" Arki? Jedna przeleciała nad murawą, dwie czy trzy odbiły się od telebimu i spadły na murawę. Brawo, doskonały pomysł... ??\nHari Pota dwa\nAlbo rakietnica, bo jakoś daleko... no i coś przy dachu się paliło.\nW takich sytuacjach strasznie mnie wkurwia, ze ja naprawdę lubie race, efektowne oprawy etc., no ale rzucaniem rac w kibiców czy na murawę ci kretyni odbierają argumenty i po prostu głupio się czuję broniąc "atmosfery" oprawy :<