przez Hikari » 30 maja 2016, o 13:26\nJest to klif pochłonięty jest cały zielenią. Jest on bardzo wysoki i upadek taki spowodowałby z pewnością duże nieprzyjemne konsekwencje. Należy on do klifów żywych czyli jest położony w strefie oddziaływania fal i przez nie niszczony, tworzy ostro zarysowaną, często pionową krawędź z wyraźną niszą abrazyjną (podciosem brzegowym) u podstawy, w miarę pogłębiania się podciosu ma miejsce obrywanie się i cofanie brzegu. Mimo swojej charakterystyki cofa się dalikatnie. Podobno kiedyś za tym domem były pola, ale to tylko miejscowe gadanie przez wszystkich. Owy klif wraz z posiadłością białą należy do Pani Sakunamoto, ale pewnie w niedługim czasie zostanie ogólno-dostępny o ile już nie powinien taki się stać. Dom ma dwa piętra, kuchnię, jadalnię, salon z trzy sypialnie i dwie łazienki jedna na dole, jedna na górze. Piwnica nie posiadana.\nprzez Nikusui » 31 maja 2016, o 19:06\nTo wszystko co się działo było coraz bardziej dziwne. Z pozoru pusty dom, potem zakrwawione piwnicy, schowane, brudne ubrania, odcięte palce i kawałki poprzypalanej skóry z mięsem. Potem niewdzięczny pierścień w ścianie, który teraz musiała nosić, długi tunel, gdzie natrafili w końcu na jakiś "żywy" trop, ale znika. Głos ucicha, coś jakby się zamknęło i wyglądało na to, że to by było na tyle. Cóż, jednak liczyła na konfrontacje jeszcze w tunelu, ale wyszło na to, że muszą podążyć tunelem dalej i poszukać najwidoczniej wyjścia, którym ewakuował się stąd nieznany im mężczyzna. Oczywiście słowa jej kompana były dość jasne, w zupełności zgadzała się z tym, że muszą stąd wyjść. Najpierw ruszył czarnowłosy, a ona za nim. Im oczom ukazał się biały domek, ale mimo rozglądania się, nie zauważyła żadnej innej sylwetki. Dziwne, zważywszy na fakt, że całkiem niedawno ktoś stąd wychodził i miała jednak cichą nadzieje, że uda im się tego gostka szybko zlokalizować. Tak to rozwiązanie mogło znowu przeciągnąć się w czasie. Na ich korzyść działała ciemność, może od razu nie zostaną zauważeni, jeżeli rzeczywiście ktokolwiek tutaj jest. Swoją drogą... jeżeli tu miało znajdować się rozwiązanie zagadki, to raczej kiepskie ukrycie. Dom widoczny był z daleka. No, ale mówi się, że najciemniej pod latarnią.\nSpojrzała na mężczyznę, który spytał ją o jakiś plan. Tak po prawdzie to nie było żadnego. Przeważnie działała spontanicznie, więc i tym razem postanowiła pójść za instynktem.\n- Spontan. - odparła krótko, szykując się już do natychmiastowego wyruszenia z miejsca. Przecież nie będą spacerkiem sobie iść całą drogą, aż dotrą do tego domku. Trzeba było zrobić to najszybciej, jak się dało. Po prostu biegiem. - Dostajemy się jak najszybciej do domu, żeby mieli w razie co mniej czasu na odparcie ewentualnego ataku. A co dalej, to będzie zależeć od tego, co tam zastaniemy. - mruknęła, czekając może ze trzy sekundy na ewentualną reakcje czy sprzeciwy ze strony towarzysza owej misji. Miała jednak nadzieję, że takowych nie będzie. W takim wypadku rusza biegiem w stronę domku, koncentrując swoją chakrę w stopach, by jak najbardziej wyciszyć swoje ruchy i oczywiście jak najszybciej dotrzeć na miejsce przy najmniejszym wysiłku. Zamierzała jednak wejść inaczej, niż drzwiami, bo to byłoby zbyt osobiste. Oczywiście dalej koncentrując chakrę w stopach, za pomocą Kinobori no Waza, wspina się cichutko po ścianie domu, jak już do niego dotrze. Chciała znaleźć się na piętrze, gdzie ewentualnie mogła delikatnie zajrzeć przez okno. Jeżeli nikogo tam nie było (niezależnie od tego, jakie to pomieszczenie), próbuje wejść po cichu do środka, jeśli się da. W innym wypadku będzie musiała po prostu wybić szybę, czym narobi hałasu i zapewne będzie musiała dość gwałtowniej i agresywniej wedrzeć się do środka i reagować w razie wypadku. Ta opcja tyczyłaby się również ewentualności, gdyby przez okno zauważyła, że ktoś tam jest. oczywiście ktoś, kto może im zagrażać. Im, albo komuś innemu.\nprzez Hikari » 4 cze 2016, o 00:00\nWybór podjętej decyzji był szybki i konkretny, a twój towarzysz nie zamierzał dyskutować, ba! Nawet wyruszył pierwszy przed Tobą, nie zwlekał z decyzją. Widocznie też chciał to zakończyć i taka wersja zdarzeń mu odpowiadała, widać było na jego twarzy uśmieszek... Powstał on po usłyszeniu twojego planu, ale nie był on jak u jakiegoś wariata czy coś! Nie ma takiej możliwości! Po prostu uśmiech, że wkrótce zakończy się tą sprawę, taki normalny. Wyciągnął katanę i ruszył spokojnym krokiem, nie dało się wyczuć ukrycia chakry, a jego obecność wydawała się iluzją, jakby nie istniał. W porównaniu do Ciebie on wybrał frontowe drzwi. Otworzył je niezauważalnie i znikł w ich otchłani w momencie kiedy Ty wskakiwałaś przez okno do środka do pomieszczenia na piętrze. Było pusto i cicho, zupełna pustka. Otworzyłaś drzwi na korytarz i słyszałaś z dołu głosy przez chwilę. Ogólnie korytarz pokryty dywanem jako wykładziną wszędzie, a ściany są z marmuru z ozdobnymi rysunkami w kształcie płomieni i morza. Wraz z zbliżaniem usłyszałaś krzyk:"\n- Ty tam na schodach, możesz wyjść tutaj. Nie próbuj uciekać, a chociaż przedstawmy się sobie jak ludzie przed śmiercią.\n- Za dużo już zabiłeś Akito, bestia będzie niezadowolona. Ale zresztą to z Ciebie, nie ze mnie.\nGdy zeszłaś z schodów stanęłaś w dużym salonie w którym byli oni, a po drugiej stronie była wnęka w której znajdował się twój znajomy... Nie wykryli go. O co tutaj chodzi? W kącie leżały zwłoki martwej dziewczyny od dłuższego czasu, zmasakrowanej i dalej masakrowanej po śmierci. Nie dało się rozpoznać, ale wiadome jest czyje one były...\nOstatnio edytowano 6 cze 2016, o 22:19 przez Hikari, łącznie edytowano 1 raz\nprzez Nikusui » 6 cze 2016, o 21:41\nNa pewno zadowalał ją fakt, że jej towarzysz nie zamierzał dyskutować i zabrał się do działania. Całkiem skutecznie, bo gdyby nie fakt, że wiedziała o jego obecności, to chyba nie dałaby rady zorientować się, że ktoś tam jest. Ona zaś nie potrafiła jeszcze tej tajemnej sztuki, lubując się raczej w otwartych walkach, niżeli skradaniu, chociaż miało to w sobie na pewno ogromne plusy. Nie był to jednak czasu, by rozmyślać o takich rzeczach, toć miała dosyć ważne zadanie do wykonania.\nTak jak postanowiła, tak "wdarła" się do środka przed piętro, wykorzystując do przejścia okno. Jej kompan wybrał frontowe wejście, więc to było całkiem rozsądne rozwiązanie, po prostu zajść ich z dwóch stron. Pokój, w którym się znalazła był zupełnie pusty, więc nie było sensu się tu za niczym rozglądać. Najciszej jak mogła, przeszła do wyjścia, gdzie zaraz dotarła do schodów. Już gdy tylko znalazła się na korytarzu, do jej uszu dobiegały głosy. Została zauważona, ale po prawdzie mogła się tego spodziewać. Nie ukrywała swojej obecności, nie była mistrzynią podstępu, a taki obrót spraw pozwalał nawet załatwić sprawę szybciej. Poza tym, hola, jaka bestia? To jakaś pieprzona sekta z wyimaginowanym "bogiem" czy co?\nGdy białowłosa zeszła ze schodów, zauważyła, że jej towarzysz zdążył już się odpowiednio skryć, więc mógł zareagować w odpowiednim momencie. Cały czas sama uważała, by nie nadziać się na jakąś pułapkę, czy też na ich ewentualny atak. Wiedziała zaś sama, co zrobi, gdy tylko znajdzie się na dole. Ci mężczyźni jakoś nie patyczkowali się z martwą kobietą, której zmasakrowane ciało leżało w kącie. Cokolwiek im zrobiła, czy się naraziła czy też była przypadkową ofiarą, nie dawało im prawa do tak bestialskiego zachowania. W sumie to nie jej będzie to oceniać, jeżeli ich złapią, bądź kto wie, może i zabiją. Nie brała pod uwagę opcji porażki ze strony jej i jej kompana.\n- Tak śpieszno ci do grobu? - zapytała i nie wiedząc nawet jaką ewentualnie siłę reprezentują, chciała ich nieco, nawet na chwilkę unieszkodliwić. Cóż mogła zrobić dziewczyna posiadająca ranton? Oczywiście, że korzystając z braku konieczności składania pieczęci, dosyć szybko posłała najpierw jedną, a potem drugą wiązkę burzową, rzecz jasna celując w swoich "rozmówców". Liczyła na to, że ich trafi, a nawet jeśli ich nie zamroczy czy nie sparaliżuje, to jej towarzysz będzie miał dobrą okazję do działania. A nawet jeśli nie trafi od razu... była już na takim poziomie, że mogła nieco się nimi pobawić, próbując dalej osiągnąć swój cel.\nprzez Hikari » 7 cze 2016, o 00:04\nNikusui w chwilę zaatakowała nawet nie próbując ich zająć rozmową czy czymkolwiek. Chciałoby się rzec, że ona się nie "pierdoli" i od razu przechodzi do walki. Przeciwnicy jej byli ubrani w czarne płaszcze, był jeden dosyć niskiego wzrostu, a drugi wyższego. Dokładniej mówiąc jakieś metr sześćdziesiąt dziewięć i metr osiemdziesiąt sześć. Ich twarze posiadały różne znaki, bo było to widać w świetle pochodni w tym pomieszczeniu. Było ono duże, posiadało z 14 metrów na 12 metrów. Bardziej przypominało magazyn niż cokolwiek. Wtedy ten niższy na twoją reakcję, przy samym formowaniu chakry powiedział:\n- No więc chcesz walczyć. To akurat raczej twoja działka teraz.\nW tym samym momencie wykonali mały atak zespołowy, który polegał na rzuceniu w Ciebie shurikenami przez mniejszego wyjętymi spod płaszcza dokładniej sześcioma po trzy na dłoń i użycie przez drugiego techniki rangi C Fūton: Reppūshō. Spowodowało to małe zderzenia z twoimi dwoma chmurkami i rozbicie obu technik, a następnie wraz z kolejnymi zrozumienie zagrożenia stawianego przez Ciebie dla nich. Twój towarzysz nie miał dogodnej jeszcze okazji, a w dodatku gdzieś znikł. Twoi przeciwnicy rozdzielili się i chcieli Ciebie zajść z dwóch stron. Ten wyższy jest delikatnie wolniejszy.\nOstatnio edytowano 11 cze 2016, o 09:18 przez Hikari, łącznie edytowano 1 raz\nprzez Nikusui » 7 cze 2016, o 21:35\nOj nie, na pewno nie lubiła się patyczkować. Od razu przeszła do działania, a że tak postąpiła, to i jej przeciwnicy nie zamierzali próżnować. Szybko postanowili zareagować, neutralizując jej technikę. Możliwe, że całkiem przypadkowo. Chociaż tego nie pokazała, była nieco rozczarowana, że ranton na tym poziomie i w tak dużym stopniu skupienia, został unieszkodliwiony niezbyt efektywną techniką wiatru. Cóż, nie ma co płakać nad rozlanym mlekiem, tylko trzeba być czujnym. Dlatego, uwalniając wcześniej wiązki ze swojej dłoni i wiedząc już, że jej atak może, acz nie musi zostać zatrzymany, postanowiła przyszykować kolejną niespodziankę. Jak najszybciej tylko mogła, zaczęła składać pieczęci (możliwe, że mężczyźni właśnie wtedy zaczęli się rozdzielać - acz to zostawiam do opinii misjodawcy), a następnie posłała w kierunku niższego mężczyzny pewną maź. Był szybszy, więc mogła sobie, a przynajmniej tak myślała, pozwolić na takie rozplanowanie tej akcji. Miała nadzieję na trochę unieruchomić tego mężczyznę, by następnie tuż po złożeniu pieczęci obok siebie wytworzyć chmurę burzową, która powinna nie tylko ją chronić, ale również atakować wtedy, kiedy białowłosa kobieta będzie zagrożona. A przecież, jakby nie patrzeć, była teraz w zagrożeniu. Musiała kupić sobie trochę czasu, bo nie wiedziała jak potoczy się walka z dwoma przeciwnikami jednocześnie, dlatego musiała się najpierw jednego pozbyć. A jej kompana jakoś nie było widać. Oczywiście z jej zamierzeniu błyskawice z chmury miały atakować tylko tych dwóch napastników. Trzeba było spróbować. I nie chcąc się zbyt długo bawić, po prostu atakowała już groźniejszymi jutsu. Oczywiście w razie, gdyby coś nie poszło zgodnie z planem, to zamierzała się bronić. Gdyby doszło do bezpośredniego starcia, to w najprostszy sposób zaatakowałaby swoim biczem, szybki ruchem ściągając go z zaczepu i próbując obwiązać nim któregokolwiek, który się do niej zbliży, następnie szybko przesyłając do przedmiotu chakrę rantonu. W sytuacji groźniejszej, po prostu musiałaby szybko zmienić swoje położenie, kombinując do tu zrobić, by nie dać się zabić.\nprzez Hikari » 10 cze 2016, o 09:17\nPrawdziwa walka skończyła się nim na prawdę się zaczęła i teraz można ją nazwać bardziej kotkiem i myszką, bo oni zamiast biec na Ciebie zaczęli wykonywać uniki przed twoimi technikami i wychodziło to na prawdę bardzo dobrze szczególnie na większym użytkowniku, który był ledwie w stanie unikać rozdzielonych przez Ciebie ataków. Zacznijmy od początku. W trakcie ich rozdzielania nie wiedziałaś jeszcze jak to wygląda z ich szybkością, ale zaczęli gdy zaczęli biec to wiedziałaś gdzie umieścić jutsu tak, aby zabolało najbardziej. Na Twoje nieszczęście jego reakcja była dosyć szybka i podskoczył w górę na sufit wskakując na niego i omijając kałużę dalej pędził do Ciebie tylko po suficie sporym łukiem, większym niż jego towarzysz przez jakiś czas. Przy stworzeniu przy Tobie kawałka burzy obaj stanęli, jakby ich koncepcja się posypała przez tą jedną technikę i zaczęli wykonywać uniki przy jakichś 8 metrach odległości, ten większy ledwie dawał radę, a kilka z pewnością poczuł delikatnie i gdzieniegdzie ma słabe oparzenia. Powoli się wycofywał w trakcie uników stąd też coraz lepiej mu szło... Młodzieniec za to intensywnie myślał co tutaj zrobić i utrzymywał ten dystans skacząc po suficie i unikając wiązek w jego stronę kierowanych. Łańcuch okazał się obecnie niekonieczny.\nprzez Nikusui » 10 cze 2016, o 17:09\nPrawię powiedziawszy to... została sama. Jej kompan gdzieś zniknął i pozostało jej bawienie się z dwoma przeciwnikami jednocześnie. Może nie reprezentowali jakoś szczególnie wysokich poziomów, ale jednak było ich dwóch, a to już było jakieś utrudnienie. Nie udało jej się chwilowo "zatrzymać" jednego z nich, bo skubaniec wskoczył na sufit i poruszał się właśnie po nim. Za to jej burza chmura już nie była im do śmiechu. W miarę skutecznie pozwalała jej poczuć się bezpiecznie, przy okazji atakując przeciwników. Postanowiła więc z niej nie rezygnować i utrzymywać, ile tylko się dało. Poza tym, można było zauważyć, że jeden z nich zaczął się nieco wycofywać, przez co zagrożenie mogła tymczasowo czuć od tego suficiarza. Ten jednak też jeszcze był skupiony na tym, żeby nie dostać na tyle porządnie, by odpaść z gry. Postanowiła wykorzystać zasady, który rządzi się natura. Momentalnie złożyła trzy pieczęci, by wykonać jedną, konkretną technikę. Musiała wyczuć odpowiedni moment, by strumień wody z jej ust, wyleciał niemalże w tej samej chwili, co kolejna błyskawica z chmury. Jej celem oczywiście był facet poruszający się na suficie. Woda miała to do siebie, że jednak mogła objąć nieco większy obszar i w momencie, kiedy zetknie się z błyskawicą, a wszyscy dobrze wiedzą, jak woda dobrze przewodzi prąd, zwiększy szanse rażenia tego gościa. Na pewno dość znacząco.\nOczywiście nie mogła zapomnieć o tym, że mimo wszystko, może zostać w jakikolwiek sposób zaatakowana przez tego, który był nieco dalej. Dlatego była czujna, by w razie co móc zareagować. By zmienić swoje położenie, odskoczyć czy jakoś zneutralizować atak. W momencie, kiedy wypluła już konkretną ilość wody z ust, sięgnęła szybkim ruchem po shuriken, który był w jej pończoszy i naładowała go szybko chakrą raitonu, wyrzucając prawie pod nogi faceta, który był na ziemi. Miała nadzieje, że po prostu pomyśli, iż spudłowała. A to była przecież niespodzianka. Przy okazji musiałby unikać nie tylko błyskawic z chmury, ale też naładowanej broni.\nprzez Hikari » 11 cze 2016, o 09:40\nNikusui zechciała wykorzystać swoją przewagę jaką posiadała z względu na swoje rozwinięte umiejętności w żywiołach i skupiła się na jednym przeciwniku. Podczas gdy użyła suitonu udało jej się zgrać z piorunem, ale suficiarz widać przygotowywał się i był na to gotowy z swoim uśmieszkiem, gdy ni stąd ni zowąd katana przebiła sufit i wbiła mu się przez stopę aż po kolano prawie niszcząc człowiekowi nogę na całe życie. Zaczął się potworny wrzask z jego strony. Katana trzymała delikwenta, że nie był w stanie uciec przed Twoją kombinacją i zginął, więc długo stratą nogi nie musi się już więcej przejmować. Krzyk się wtedy na sekundę może nawet wzmocnił, przemienił na sekundę w wrzask i ucichł na zawsze zwędzony. Przynajmniej ma wszystkie kłopoty z głowy. Czynsz w Ryuzaku jest za drogi, więc przynajmniej spokojny chłopak będzie. Wracając co się działo w międzyczasie. Wykorzystanie techniki Suiton spowodowało, że reberu nie było aktywne i ten no większy miał czas na zaatakowanie Ciebie poprzez Ranga C: Fūton: Daitoppa. To Ciebie zdecydowanie zabolało, gdyż mocno poleciałaś w stronę ściany obok schodów uderzając w nią plecami, co spowoduje parę sińców i jakiś czas ból nawet po misji. Wtedy spojrzałaś na tego ostatniego wroga, który przygotowywał kolejną technikę, aż cień zza niego ściął mu głowę. Oczywiście tym cieniem okazał się być twój kompan, który krzyknął do Ciebie:\n- Jak tam trzymasz się?\nWięc co do twojego bólu masz dwie opcje. Pierwsza to nie robić nic to będzie Ciebie trzymał z 5-6 dni, z każdym malał. Możesz kupić maść i posmarować wtedy przejdzie już następnego dnia. Taka maść będzie kosztować 50 Ryo powołasz się na tego posta w przypadku kupna aby było wszystko ładnie wiadome. Twój towarzysz podszedł do martwego ciała, klęknął i na chwilę przymilkł oddając najprawdopodobniej minutę ciszy.\nprzez Nikusui » 11 cze 2016, o 18:20\nPróbując jakoś sobie radzić z dwoma przeciwnikami jednocześnie, zapomniała już nawet o swoim kompanie, który zdążył zniknąć. Zdołał jednak o sobie przypomnieć, kiedy wykorzystywała kombinację wody i błyskawicy. Przeciwnik chciał jej zwiać, ale powstrzymał go właśnie jej towarzysz, który mieczem, ni stąd ni zowąd, przebił jego stopę, praktycznie przytwierdzając go do obecnego miejsca, więc nie mógł uciec i finalnie poniósł dość ciężkie obrażenia. Chociaż nawet to nie było zbyt dobrze dobrane słowo, bo po serii wrzasków, uleciało z niego całe życie. Pozostał jeszcze jeden, ale nim wykonała dalszą część swojego plany, niestety zdołała zostać zaatakowana i nie zdążyła się jakkolwiek obronić, dzięki czemu z impetem poleciała w tył, uderzając dość mocno plecami o ścianę niedaleko schodów. Skrzywiła się momentalnie, bo to nie należało do najprzyjemniejszych odczuć. Nie mogła jednak tracić gardy, dlatego zamierzała się, mimo sporych niedogodności, podnieść i kontynuować walkę, zwłaszcza, że jej przeciwnik szykować już na nią kolejne jutsu. Nie zdążył go jednak wykonać, bo sekundę później jego ciało stało już bez głowy. No, w samą porę.\n- Nie jest najgorzej. - odpowiedziała zwięźle, stawiając się na proste nogi, co nie było takie proste. Stanowczo będzie bolało, będzie musiała coś z tym zrobić, bo ciężko jej będzie funkcjonować przez parę następnych dni. Zobaczyła jeszcze, jak jej kompan najwidoczniej poświęca chwilę ciszy zabitemu przeciwnikowi. Nie spotkała się z tym wcześniej, sama tego nie praktykowała, ale nie zamierzała przeszkadzać, uznając, że zakończyli już swoje zadanie. Teraz trzeba było jedynie zdać raport, ktoś będzie musiał posprzątać te wszystkie zwłoki. A ona na pewno nie będzie tego robić.\n- W międzyczasie rozglądałeś się czy jest tu coś jeszcze? - zapytała, nie mając do niego rzecz jasna żadnych pretensji. Miała w sumie nadzieję, że tak wykorzystał trochę tego swojego czasu, dzięki czemu nie będą musieli przeszukiwać domu, by może znowu coś znaleźć. Wolała by ich zadanie dobiegło już końca. Teraz jeszcze działała adrenalinka i ból nie był aż tak mocno dokuczliwy, ale za parę chwil nie będzie jej w ogóle do śmiechu.\nprzez Hikari » 12 cze 2016, o 22:11\nMisja dobiegała końca jak i Nikusui nie rozumiała wszystkiego co ten człowiek czynił tak też nie rozumiała innych rzeczy. Myślała, że oddawał hołd niewinnej ofierze, a on po prostu przyglądał się tej osobie z smutkiem, widać, że zależało mu na niej żywej, ale dlaczego? Wziął ją na ręce i odpowiedział:\n- Nic nie widziałem, widocznie przywłaszczyli sobie ten dom od kogoś tymczasowo. Zabiorę jej zwłoki do rodziny, w końcu była ona ciotką dziewczynki której jestem ochroniarzem. Zresztą masz swoje zmartwienia, a Twoja zapłata za to będzie pochodziła z naszych nieżywych przyjaciół pieniędzy... Leży na górze w mieszku, odpowiednia suma, na którą zasłużyłaś za swoją pomoc, a teraz życzę Tobie powodzenia, chcę jak najszybciej powiadomić Panienkę o rezultatach zadania, a także dać zmarłej spocząć w rodzinnym grobowcu.\nNie czekając odwrócił się na pięcie i zaczął iść w kierunku wyjścia stąd. Na górze na stoliku znalazłaś pieniądze, 312 Ryo do tego 5 kunai'ów i shuriken'ów i list z napisem dużym bestia a pod tym tatuaż taki sam jak tamta dwójka miała na poliku... To już koniec po czym opuściłaś to miejsce...\n~ Misja Zakończona ~\nWiedza o Bestii\nNapisać w wynagrodzeniach.\nprzez Reigen » 27 maja 2017, o 03:09\nWędrówka Kohaku trwała już jakiś czas, ale nie obfitowała w jakieś szczególnie ważne i ciekawe zajęcia. Nie wsławił się niczym, nie poznał żadnych wspaniałych technik, a już na pewno nie uratował ludzi przed brudem, który czai się w ciemności. Pomimo tego chłopak postanowił się nie poddawać i systematycznie dokładać cegiełkę za cegiełką, aż w końcu dopnie swego i wypełni daną sobie obietnicę chociaż w części, bowiem całkowite jej spełnienie było niemożliwe. Ważne było jednak to, że młodzieniec postawił przed sobą jakiś cel, do którego wypełnienia będzie dążył cały czas. To go motywowało i sprawiało, że parł do przodu, a właśnie motywacja jest najważniejsza przy treningu. Skoro o nim także mowa, to chłopak uznał, że nadmorski klif (tak, jedno f) będzie idealnym miejscem do rozpoczęcia swoich zmagań z własnym ciałem. Dzisiejszego dnia ćwiczenia miały jednak nie przypominać żadnych, którymi do tej pory się zajmował.\nWszystko dlatego, że dzisiaj zamierzał sięgnąć po techniki, których do tej pory nie wolno było mu się uczyć. Były one swoistą spuścizną jego mistrza i opiekuna. To właśnie on chciał, żeby pewnego dnia Kohaku opanował Hachimon Tonkou, ale jedynym warunkiem było to, że czas na naukę nadejdzie po jego śmierci. Jako, że staruszek opuścił ten padół już trochę czasu temu, to Kohaku nie musiał się niczym przejmować. Trening zaczął od dokładnego przypomnienia sobie słów ojca. Hachimon Tonkou: Kaimon, to pierwsza brama, która pozwalała zdjąć z ciała ludzkie ograniczenia i sprawiała, że użytkownik mógł przez moment polepszyć swoje warunki fizyczne, jednakże płacił za to wielki koszt. O ile jeszcze przy pierwszej bramie nie było to aż tak wadzące, to przy kolejnych dawało się poważnie we znaki. Kohaku był jednak gotów na zniszczenie swojego ciała, jeśli tylko to pozwoli mu stać się silniejszym i osiągnąć swój cel. Jednakże, nieważne jak dziwnie to zabrzmi, takie niszczenie ciała musiało być zaplanowane. Jeśli chłopak miał się narażać, to jednocześnie musiał coś z tego uzyskać, bo inaczej byłby jedynie głupcem. I właśnie dlatego, zanim w ogóle zaczął próbować otwierać Kaimona, postanowił, że doprowadzi swoje ciało do stanu, w którym zminimalizuje efekty uboczne użytkowania bramy. Jak chciał do tego dojśc? Poprzez ciężki trening, który przyzwyczai jego mięśnie do wielkiego wysiłku i sprawi, że staną się wytrzymalsze. Klif morski był doskonałym miejscem do spełnienia jego planu, który, nawiasem pisząc, był całkiem prosty. Każdego dnia Kohaku miał zejść na sam dół klifu, stanąć na wodzie, a następnie wspinać się na górę. Z początku takich powtórzeń miało być tylko dwa, ale co trzy dni starał się zwiększać ich częstotliwość. Po miesiącu uznał to jednak za niewystarczające, więc tym razem stwierdził, że na klif będzie wspinał się tylko jedną ręką. Po kolejnych dwóch miesiącach uznał, że to też nie stanowi dla niego już wystarczającego wyzwania, więc postanowił odrzucić jedną nogę. Na takim właśnie treningu mijał mu nieubłaganie czas, aż w końcu po pół roku stwierdził, że może zaryzykować wypróbowanie techniki bez większego ryzyka. Kaimon był umiejscowiony w mózgu. Użytkownik Hachimon Tonkou musiał zajrzeć wgłąb siebie i znieść ograniczenia, które głowa nakłada na całe ciało w strachu przed jego zniszczeniem. Samo to brzmi już jak próba samobójcza, ale paradoksalnie dobrze wytrenowane mięśnie są w stanie jakość przeżyć takie przeciążenie. Kohaku próbował wielokrotnie, aż w końcu dopiął swego i pierwsza brama została otwarta. To tylko pierwszy, mały krok, ale jakże znaczący. Zbliżył się do swojego celu chociaż o trochę.\nprzez Reigen » 27 maja 2017, o 15:14\nOstatni trening zajął mu naprawdę dużo czasu, ale był tego wart. Mało kto może poszczycić się umiejętnością, którą nabył Kohaku, a przynajmniej tak mówił mu ojciec. Prawdą była, że ta technika jest niezwykła, ale chłopak musiał używac jej rozważnie. Teraz jednak musiał ją odpowiednio rozwinąć, a jak to zrobić lepiej, jesli nie przez połączenie jej z kolejnymi? Takie kombinacje najczęściej zaskakiwały przeciwnika i sprawiały, że ten padał na ziemię, zanim w ogóle zorientował się co się z nim stało. Najpierw jednak Kohaku wrzucił coś na ząb, bo wiedział, że trening będzie wymagał nieziemskich ilości energii, a już na pewno trening w jego wykonaniu, bo zawsze daje z siebie sto procent.\nNajpierw Kohaku zaczął układać sobie w głowie cały plan, krok po kroku, mający na celu umożliwić mu jak najprostsze podejście do całej sprawy. Wizualizacja ruchów pozwalała mu zawsze na lepsze podejście do tematu i sprawienie, że w prawdziwym treningu wychodziły mu one już znacznie łatwiej. W końcu jeśli zrozumie całą sekwencję przed jej wykonaniem, to zminimalizuje ryzyko kontuzji i nieudanych ruchów do minimum. Nad tym spędził kilka dłuższych chwil, a dopiero później mógł przystapić do reszty treningu. Przede wszystkim, najważniejsze było rozgrzanie ciała. Przy ćwiczeniu technik taijutsu, jakiekolwiek skurcze czy bóle mogły być tragiczne w skutkach, więc Kohaku zaczął spokojnie. Brzuszki, pompki, wymachy ramion, biegi. Dopiero później przeszedł o jeden poziom wyżej i zaczął chodzić na rękach. Wszystko kończył robiąć pompki podczas stania na rękach, czyli na jego ulubionym ćwiczeniu, a efektowne salto oznaczało zakończenie przygotowań. Teraz przyszła pora na ostatnią część treningu, która powinna już raczej pójść jak z płatka, biorąc pod uwagę wcześniejsze wyczyny. Kohaku odtwarzał ruchy, które do tej pory po prostu zakopał głęboko w głowie, tym razem jednak robiąc to na żywo. Oczywiście musiał je lekko skorygować, ale na sam koniec mógł powiedzieć, że wykonywał je poprawnie. Dla pewności jednak powtarzał je aż do znudzenia i wyczerpania, bo jeśli ciało zapamięta sekwencję ciosów, to podczas walki mózg nie będzie musiał o niej myśleć, a wszystko zostanie wykonane automatycznie. Do tego dążył Kohaku.\nNauka techniki: Omote Renge\nprzez Reigen » 28 maja 2017, o 03:15\nPomimo opanowywania kolejnych i kolejnych technik, Kohaku nadal czuł pewien niedosyt. Arsenał, który teraz posiadał pozwalał mu na pewne przechylenie szali zwycięstwa w momencie krytycznym, ale nie zapewniał stabilnej siły w trakcie zwykłej walki, gdzie nie trzeba było się uciekać do ostateczności. To właśnie był mankament, któremu chłopak musiał poświęcić znacznie więcej uwagi. Ran potrzebował technik, których używanie na co dzień nie wyczerpie jego ciała, a jednocześnie sprawi, że nie będzie miał większych problemów w starciu z kimkolwiek. I po głowie chodziło mu już nawet takie jutsu, z którego mógłby skorzystać. W porównaniu z poprzednimi, jego stopień skomplikowania był znacznie mniejszy.\nTradycyjnie zaczął od ułożenia w głowie planu ćwiczeń i ruchów, które będzie musiał wykonać. Krok po kroku, stopień po stopniu, a wszystko po to, żeby jak najlepiej sobie wszystko wyobrazić. Wizualizacja ruchów pozwalała mu zawsze na lepsze podejście do tematu i sprawienie, że w prawdziwym treningu wychodziły mu one już znacznie łatwiej. Technika nie może przecież polegać jedynie na bezmyślnym machaniu rękami w nadziei, że cokolwiek się uda. Za każdym ruchem musi iść świadomość tego, co się robi, bo inaczej coś może nie wyjść tak, jak się zakładało na samym początku. Nad wizualizacją spędził kilka dłuższych chwil, a dopiero później mógł przystapić do reszty treningu. Przede wszystkim, najważniejsze było rozgrzanie ciała. Wszelakie skurcze, skręcenia czy inne zwichnięcia nie tylko oznaczałyby porażkę, ale także spowolniłyby jego rozwój, na co nie mógł sobie w żadnym wypadku pozwolić. Dodatkowo, kto wie czy po takich obrażeniach nie będzie w przyszłości żadnych komplikacji. Zaczął standardow - brzuszki, pompki, wymachy ramion, biegi. Dopiero później przeszedł o jeden poziom wyżej i zaczął chodzić na rękach. Wszystko kończył robiąc pompki podczas stania na rękach, czyli na jego ulubionym ćwiczeniu, a efektowne salto oznaczało zakończenie przygotowań. Rozgrzany do granic możliwości, a nawet troszkę ponad, Kohaku mógł już przejść do suchego powtarzania ciosów w powietrzu. To właśnie pozwalało mu na przełożenie wizualizacji na świat realny. Gdyby wcześniej nie wyobrazał sobie wszystkiego w głowie, to jego ruchu byłyby teraz niezdarne i nieporadne, a tak jakoś przynajmniej wyglądały. Oczywiście musiał je lekko skorygować, ale na sam koniec mógł powiedzieć, że wykonywał je poprawnie. Dla pewności jednak powtarzał je aż do znudzenia i wyczerpania, bo jeśli ciało zapamięta sekwencję ciosów, to podczas walki mózg nie będzie musiał o niej myśleć, a wszystko zostanie wykonane automatycznie. Tak zaoszczędzone kilka sekund z pewnością kiedyś uratuje mu tyłek. Może nie dzisiaj, może nie jutro, ale wystarczy czekać i kiedyś się to opłaci.\nNauka techniki: Gangeki\nprzez Reigen » 28 maja 2017, o 23:04\nMinuty, godziny, dni mijały, a Kohaku nadal szlifował swoje ciało i umiejętności po to, żeby stawić czoła wyzwaniom, jakie zostaną przed nim postawione. Nigdy nie wiedział co oraz kiedy go czeka, więc był zwolennikiem wczesniejszych przygotowań. Oczywiście techniki w arsenale na pewno nie zastąpią zdrowego rozsądku i szczęścia, ale na pewno dopomogą w zwycięstwie, a przynajmniej zwiększa jego szanse. Teraz miał jednak na celu nowe jutsu, którego jeszcze nigdy nie próbował wykonywać. Widział, jak używa go jego rodzic, ale nigdy sam nie powtarzał ruchów. Do tej pory uwazał, że zwyczajnie nie będzie mu to potrzebne, ale nadszedł czas, żeby przyswoić trochę więcej umiejętności.\nTym razem Kohaku nie tracił czasu na wizualizację ruchów, bo zwyczajnie był tym zmęczony. Tyle razy układał sobie w głowie scenariusz treningu i fikcyjnej walki, że jeśli będzie musiał to robić po raz kolejny, to jego głowa na pewno tego nie wytrzyma. Może lubił to robić, ale kazdy człowiek ma w końcu jakieś limity, a Ran zbliżał się do nich niebezpiecznie blisko. Za to rozgrzewki postanowił sobie nie darować, bo skutki takiego podejścia mogłyby być nie tylko długofalowe, ale także i wyraziste. Zmienił jednak trochę sposób rozgrzewki po to, żeby ciało za bardzo nie przywykło do jego normalnego rytmu. Zamist zaczynać od brzuszków, rozpoczął od powolnego podciągania się na gałęzi najbliższego drzewa. w ten sposób oddziaływał nie tylko na mięśnie rąk, ale także na mięśnie brzucha, czyli dwie pieczenie na jednym ogniu. Potem powrócił do treningu, który również podziałał w przypadku nauki bram chakry. Tak, mowa tutaj o wspinaniu się po klifie, które jest tak skuteczne, ze odczuwa się je w całym ciele. Nie tylko w rękach, ale także w tułowiu oraz nogach. Dopiero, kiedy shinobi poprawnie się rozgrzał, mógł przystapić do właściwego treningu. Nie uskuteczniał wcześniej wizualizacji, więc całośc wyglądała z początku trochę pokracznie, ale z czasem każdy ruch był coraz dokładniejszy i coraz bardziej dopracowany. To wszystko przekładało się na siłę ruchów, a także ich prezycję. Oczywiście musiał je lekko skorygować, ale na sam koniec mógł powiedzieć, że wykonywał je poprawnie. Dla pewności jednak powtarzał je aż do znudzenia i wyczerpania, bo jeśli ciało zapamięta sekwencję ciosów, to podczas walki mózg nie będzie musiał o niej myśleć, a wszystko zostanie wykonane automatycznie. Tym razem musiał jednak włożyć w to więcej wysiłku, bo cała technika nie skupiała się na zadaniu obrażeń, a raczej na zwiększeniu dystansu pomiędzy użytkownikiem, a przeciwnikiem. Nie zawsze trzeba przecież dążyć do jego zmniejszenia.\nNauka techniki: Hōshō


Start Wystawy/Dog Shows Głogów-Cacib 28.01.2011\nCRV wystartował z Redy o godzinie 1:30 nad ranem. Morfeusz po mocnym expresso poszedł spać beze mnie. Obudził się w kilka godzin później i zachęcał swoim sennym dowcipem. Kolejne podwójne ,tym razem expresso wypite na stacji Orlen, dobiło Morfeusza. Do Głogowa dojechałem na 8:00. Po drodze oprócz masy foto-radarów ,ciekawego nie było nic. A może tak zamiast tych straszących pudeł , wybudować kilka szpitali ? To retoryczne pytanie.\n8:10 podjąłem decyzję ,że może spróbuję się przespać, tym bardziej ,że powrotna droga przede mną no i o 20 tej impreza urodzinowa w Igorii niedaleko Rzucewa. Najciekawsze ,że moja własna.\nMinutę później okazało się ,że ze snu nici. Radosny dźwięk telefonu wyzbył mnie złudzeń a wesoły głos Bartka pozbawił nadziei. "Dziewczyny już są " :) oznajmił z dumą. No i to było na tyle jeśli chodzi o sen.\nNatalia z nieukrywaną radością przywitała Dandego a mała Naomi, wkroczyła z dziewczynami na ring. Nie piszę po imieniu o żonie Bartka z prostego powodu :)\nZapomniałem jak ma na imię :).Tym razem musi mi to wybaczyć, a kolejnym jeśli zapomnę, sam wymierzę sobie "policzek".\nOd góry po lewej nasz Gigant Otello (Arcsibald & Bonnie) z Wiolą "bez głowy". Otello zachowywał się wspaniale. Kawał psa z niego rośnie. Od prawej u góry to kolejni goście ze Sławy, czyli imć Penelopa ( Arcsibald & Brenda ) czyli Majka ze swoim Panem. Majka zachowywała się na początku raczej nieśmiało. Mijająca godzina wiele pod tym względem zmieniła.\nOd lewej u góry po raz kolejny Otello z rodziną ,od prawej zresztą również.\nPowyżej od lewej to Majka od prawej Dandy.\nOd lewej u góry ,dziewczyny z Naomi no i od prawej Natalia.\nSędziowanie mastiffa zaczęło się 10 minut przed terminem. Zgłoszonych masiów było 4 sztuki. Sędzina znakomicie zna mastiffy. Pani Supronowicz zachwycała się Dandym. Jakie wyniki ? Dandy wziął wszystko co mógł. 5 te Zwycięstwo Młodzieży, 5 te Zwycięstwo Rasy. Caciba nie mógł dostać w tej klasie ale gdyby był zgłoszony w pośredniej, przywieźlibyśmy go z pewnością.\nTuż po wystawie , zrobiliśmy sobie małą sesję zdjęciową. Oczywiście tylko Ci ,którzy zostali. Nic szczególnego. Takie tam fotki ale zawsze to miłe.\nMało czasu było, bardzo mi się spieszyło. Nie gniewajcie się zatem. Nadrobimy to latem :)\nNatalia przespacerowała Dandego, Wiola Otisa , Naomi również nam towarzyszyła wraz ze swoją Panią. Otis i Dandy ,zalali "żółtym" pobliskie drzewa. Niektóre więdły na poczekaniu i na naszych oczach :)No i już chyba wiem dlaczego nie pamiętam imienia żony Bartka. Przeszliśmy na Ty bezceremonialnie czyli bez "Brudzia" :)\nCo do całej reszty. Wystawa super ale jakby maława jak na Cacibową. No i patrząc na poniższe foty z powitania Natalii z Dandym ,normalnie poczułem się zazdrosny :)\nDandy uwielbia mizianie. Natalia chyba też :)\nNa wystawie było bardzo mało stoisk. Mam taki zwyczaj żeby przywozić coś do domu. Tym razem przywiozłem 2 - 2kg okrągłe regionalne chleby.\nNa koniec pozdrowienia dla wszystkich i do zobaczenia w okolicznościach mniej służbowych.


Mroczna przeszłość pożyczkodawcy\nbezpłatne porady prawne i finansowe Mroczna przeszłość pożyczkodawcy\nTaki mail: W lipcu zeszłego roku pożyczyłem szwagrowi osiem tysięcy złotych na okres sześciu miesięcy. Jest umowa do tego, podpisał pobranie pożyczki. Niedługo po tym popsuło się między mną a żoną a gdy przyszło do zwrotu pożyczki to szwagier rozpowiedział, że ja wymusiłem na nim podpisanie umowy a pożyczki nie było. On wie od żony mojej o tym, że kiedyś miałem sprawę karna i skazanie w zawieszeniu za wymuszenie rozbójnicze ale to było piętnaście lat temu. I on to będzie chcial wykorzystać w procesie sadowym, mówił. Czy podejmiecie się tej sprawy (Konin) i za jakim wynagrodzeniem, prosze o info.\nIle razy pisałem już na tym blogu, żeby udzielać pożyczek w formie przelewu bankowego to automatycznie odpadają takie zarzuty ze strony pożyczkobiorcy. Ja to mogę przyjąć do windykacji. Jak przychodzi co do czego czyli do bezpośredniej windykacji to bywa że dłużnicy wycofują się z wymyślonych zarzutów. A jeżeli nie, to nie wydaje mi się aby sąd dał wiarę temu jego wymysłowi. Tak obiektywnie, to brzmi to niewiarygodnie – jako wymysł zainspirowany wiedzą o Twojej kryminalnej przeszłości. Dziwne też, że „pokrzywdzony” od razu nie poszedł na Policję zgłosić rzekome przestępstwo.\nŻale pożyczkodawcy: żal dłużnika i czynny żal dla Urzędu Skarbowego z powodu niezapłacenia podatku od odsetek Udzieliłem pożyczki bez umowy pisemnej Zwrot pieniędzy z tytułu niewykonanej usługi kategoria: dowody\n« Mam już umowę z każdym BIG-iem\nWindykacja podpisanej i częściowo spłaconej faktury »


Wspólny Wrocław - Nowe Życie\nrewitalizacji, o budżecie\noddanym w ręce obywateli\nWojciech Iwanowski: Kiedy pan Dyrektor patrzy na Wrocław, to jaki obraz widzi?\nBartłomiej Świerczewski: To zależy, skąd patrzę. Za oknem mojego biura mam typowo wielkomiejski widok. Tory kolejowe, estakada, wysokie budynki, zieleń. Taka trochę berlińska, wielkomiejska perspektywa. Wrocław, jaki widzę i jakim chcę go oglądać, to właśnie miasto zielone, aktywne, otwarte i uporządkowane w sensie planistycznym. Taki Wrocław lubię. Na rzecz takiego miasta pracuję.\nPartycypacja – uczestnictwo – są słowami często odmienianymi przez wrocławskich urzędników. Jak partycypacja wygląda we wrocławskiej codzienności?\nW mojej ocenie wygląda całkiem dobrze. Pamiętam, w jaki sposób procesy partycypacji rodziły się w naszym mieście. Uczestniczyłem w tym. Rok 2022 to 10. edycja Wrocławskiego Budżetu Obywatelskiego. Wcale nie najważniejszego, ale jednego z najbardziej widocznych procesów partycypacyjnych we Wrocławiu. W 2013 r., kiedy zaczynaliśmy jako jedno z pierwszych dużych miast w Polsce, kwota przeznaczona na jego realizację wynosiła 2 mln zł. Obecnie jest to 30 mln zł. Łącznie inwestycje z 9. edycji Budżetu Obywatelskiego opiewają na ok. 200 mln zł. To kilkaset zadań inwestycyjnych. Ale też kilka tysięcy liderów – osób, które wymyślają te pomysły. Można wyjść przed dom lub z pracy i zobaczyć wybudowaną drogę rowerową, uporządkowany park czy nowe boisko, które z budżetu miasta powstały dzięki zaangażowaniu mieszkańców. Tak samo dzieje się w innych obszarach.\nFundusz Osiedlowy jest podobny do Budżetu Obywatelskiego. Największa różnica polega na tym, że projektów się nie głosuje, a ich zgłaszanie odbywa się za pośrednictwem Rad Osiedli. W ramach Funduszu Obywatelskiego oddajemy do decyzji mieszkańców na osiedlach z góry określony budżet, który rozdysponowują oni na lokalne potrzeby. Kwota do podziału to 40 mln zł. Pieniądze te są rozdzielane według specjalnego algorytmu.\nTutaj pojawia się rola Rad Osiedli, które zbierają inicjatywy, konsultują z mieszkańcami, hierarchizują i przekazują je do Urzędu Miasta. Następnie urzędnicy przygotowują niezbędną dokumentację i realizują pomysły.\nFundusz realizowany jest w cyklu dwuletnim. To nowe narzędzie. Wciąż je rozwijamy.\nDużych procesów konsultacyjnych odbywających się we Wrocławiu mamy rocznie kilkanaście. Do tego dochodzą setki mniejszych spotkań. Naprawdę setki, nie przesadzam. Regularnie widzimy się i rozmawiamy z organizacjami pozarządowymi, Radami Osiedli, formalnymi i nieformalnymi grupami mieszkańców.\nW ubiegłym roku spotkaliśmy się ze wszystkimi 48 Radami Osiedli, tak żeby wsłuchać się w potrzeby mieszkańców. W tym roku planujemy podobną turę spotkań. Te rozmowy z wrocławiankami i wrocławianami odbywają się nie tylko w Departamencie Spraw Społecznych, którym kieruję. One dotyczą całego urzędu. Partycypacja to także współpraca z organizacjami pozarządowymi – obywatelskimi. Nie mówi się o tym często, ale na realizację zadań przez NGOsy miasto przeznacza rokrocznie ok. 200 mln zł. To są zadania realizowane przez mieszkańców miasta na rzecz mieszkańców. Dotyczą one pomocy społecznej, ale także m.in. edukacji, kultury czy sportu.\nW minionym roku odbyły się wybory do wrocławskich Rad Osiedli. Zwracano uwagę na niską frekwencję. Czy taka forma samorządności wciąż się sprawdza w zatomizowanym świecie?\nFrekwencja była rzeczywiście fatalna. Jednocyfrowy wynik dla tak dużego miasta jak Wrocław jest porażką. Osobiście wydawało mi się, że możemy liczyć na frekwencję dwucyfrową. Proszę mi wierzyć, że jeszcze nigdy z naszej, Urzędu Miejskiego Wrocławia, strony nie zaangażowano tak dużych środków w ramach akcji profrekwencyjnej. Promocja wyborów była wszędzie. O wyborach informowały media, gabloty informacyjne na osiedlach. Można było o nich usłyszeć na ogłoszeniach parafialnych w kościołach, przeczytać na przystankach, w tramwajach i autobusach MPK. Czego zabrakło? Moim zdaniem sami kandydaci do Rad Osiedli nie prowadzili kampanii wyborczej. Na niektórych osiedlach było trudno zebrać chętnych do kandydowania. Bywało, że mieszkańcy zwracali się do agend miejskich z pytaniem o to, kto kandyduje na ich osiedlu… Po wyborach docierały do nas głosy od mieszkańców, mówiące, że nie widzieli ani jednego plakatu czy ulotki promującej kandydata na radnego osiedlowego. Dlatego nie poszli na wybory. Chętnie bym wysłuchał opinii zewnętrznych ekspertów na ten temat. Czy zatem „osiedlowość – lokalność” się sprawdza? Mimo tej fatalnej frekwencji uważam, że tak. Że warto ją rozwijać i o nią dbać. Może problemem jest swoista globalność myślenia wrocławian.\nW naszym mieście mamy bardzo dużo organizacji pozarządowych. W swojej działalności podejmują one jednak głównie globalne, nie lokalne zagadnienia. I tak zajmujemy się np. całym miastem, regionem czy Polską, nie zaś jedną ulicą czy osiedlem. Wrocław wciąż jest młodym miastem. Zupełna wymiana ludności po II wojnie światowej spowodowała zanik budowanej przez wieki lokalności miasta. Jak widać, tego nie da się odbudować w ciągu kilkudziesięciu lat. Myślę, że przed nami jeszcze dużo pracy na tym polu. Na pewno potrzebujemy większego zaangażowania lokalnych społeczności. Uproszczenia systemu podziału Wrocławia i bodźców aktywizujących. Jakich? Nad tym musimy wszyscy popracować. Mamy na to najbliższe pięć lat kadencji obecnych Rad Osiedli.\nWrocław od niedawna nosi miano „miasta sprawiedliwości naprawczej”. Co to znaczy?\nSprawiedliwość naprawcza to swoiste podejście do działań związanych z przestrzeganiem i egzekwowaniem przepisów prawa. Na przykład, jeżeli ktoś pomaże mur, to musi naprawić swój błąd poprzez zamalowanie bohomazów pojawiających się na naszych ulicach. Najzwyklej w świecie musi to odpracować. Dzięki temu kara odnosi się bezpośrednio do popełnionego czynu. Ma to głęboki wymiar wychowawczy i penitencjarny. Należy też dodać, że kara za czyn zabroniony jest wykonywana na korzyść lokalnej społeczności – tej, która ucierpiała poprzez niewłaściwe postępowania karanego. Oczywiście nie chodzi tylko o malowanie po murach. Z tematem wiążą się również prace porządkowe. Takie „naprawcze” podejście nie obciąża dodatkowo borykającego się z problemami wymiaru sprawiedliwości. Za realizację programu sprawiedliwości naprawczej odpowiada Wrocławskie Centrum Integracji, zajmujące się pracą osób skazanych. Ale chcę zwrócić uwagę, że ważnymi elementami w mieście sprawiedliwości naprawczej jest też aktywizacja mieszkańców, dialog i partycypacja. W proces zaangażowany jest urząd, ale też organizacje pozarządowe prowadzące mediacje i Wrocławskie Centrum Rozwoju Społecznego.\nPrzejście Dialogu powraca jako nowa\nprzestrzeń dialogu społecznego,\ninformacji i międzykulturowości\nWe Wrocławskich dzielnicach trwa rewitalizacja. Jak wygląda cały proces w praktyce i które osiedla naszego miasta obejmuje?\nObszar zdegradowany i obszar rewitalizacji obejmuje osiedla: Brochów, Kleczków, Księże, Nadodrze, Ołbin, Plac Grunwaldzki, Przedmieście Oławskie, Przedmieście Świdnickie. Ustawa o rewitalizacji wymusza na nas, aby ten obszar był zwarty i połączony ze sobą. Na pewno w ramach obszaru rewitalizacji mamy większe i mniejsze potrzeby. Ale też trzeba pamiętać, że w obszarze rewitalizacji będą realizowane inwestycje miejskie, prywatne i wspólnot mieszkaniowych. Te potrzeby na każdym z osiedli są inne.\nW ramach rewitalizacji chcielibyśmy również pobudzać mieszkańców do aktywności społecznej. To niezwykle istotne w kontekście zmiany nie tylko wizualnej i społecznej wspieranych osiedli. Rewitalizacja to nie jest tylko remont. To powinna być też odbudowa tkanki społecznej. A tu konieczne jest zaangażowanie lokalnych społeczności. I do tego bardzo mocno zachęcamy wszystkich zainteresowanych. Jeśli ktoś ma wątpliwości lub pomysły, zachęcam do kontaktu z Wydziałem Partycypacji Społecznej. Rewitalizacją kieruje tam z-ca dyrektora Sebastian Wolszczak.\nProces rewitalizacji jest długotrwały. Obecnie mamy wyznaczony obszar. Rozpoczęliśmy prace nad Gminnym Programem Rewitalizacji. Myślę, że przed nami ok. dwóch lat pracy, zanim te kluczowe dokumenty powstaną.\nA przypomnę, że wciąż jeszcze nie wiemy, czy i w jakiej wysokości pojawią się środki zewnętrzne na ten cel.\nW ostatnim czasie powstała we Wrocławiu nowa przestrzeń spotkania – Przejście Dialogu. Dla kogo to miejsce jest? Jakie cele się przed nim stawia?\nPrzejście Dialogu to miejsce w samym centrum Wrocławia – w Przejściu Świdnickim. Dawniej kultowe miejsce spotkań, muzyki ulicznej i świetnych zapiekanek, dziś powraca jako przestrzeń dialogu społecznego, informacji i międzykulturowości. Zachowuje dawny klimat różnorodności i rozwija go w nowoczesnej formie. Jest to miejsce spotkań, warsztatów, konsultacji, a także debat i działań artystycznych. Niektóre z wydarzeń są transmitowane online, inne włączają przechodniów przejścia w dialog. Bo o to finalnie chodzi – o spotkanie, wymianę informacji i rozmowę.\nPrzejście jest dla wszystkich mieszkańców Wrocławia, także tych, którzy sprowadzili się do miasta spoza Polski. Zapraszamy do skorzystania z oferty, a także do rezerwacji przestrzeni na działania własne, inicjatywy organizacji pozarządowych, grup mniej lub bardziej formalnych. Ważną funkcją Przejścia jest zadanie gromadzenia i promocji informacji o działaniach w obszarach wielokulturowych we Wrocławiu.\nBieżący rok jest ostatnim realizacji Wrocławskiej Strategii Dialogu Międzykulturowego. Jak z perspektywy minionych trzech lat przebiegała jej realizacja?\nProgram Wrocławska Strategia Dialogu Międzykulturowego na lata 2018–2022 jest odpowiedzią na pojawiające się nowe wyzwania i potrzeby społeczne wynikające ze zwiększającego się udziału cudzoziemców w życiu społeczno-gospodarczym Wrocławia. Różnorodne wymiary życia o wspólnotowym charakterze tworzą sieć wzajemnych relacji pomiędzy wrocławianami a migrantami współzamieszkującymi Wrocław. Zjawisko wielokulturowości zarówno dla wrocławian, jak i obcokrajowców może być nowym doświadczeniem. Projekty realizowane poprzez Strategię tworzą warunki do budowania nowych więzi, podnoszenia kompetencji międzykulturowych, które są niezbędne dla wzajemnego zrozumienia, współistnienia czy współpracy. Pozwalają na akceptowanie i docenianie wartości, które inne kultury wnoszą w życie wspólnoty, a zarazem pozostają w ścisłej zależności ze znajomością i zrozumieniem własnej tożsamości kulturowej.\nZ perspektywy minionych trzech lat należy zaznaczyć, że na Strategię składa się wiele świetnych projektów, choćby takich, które dotyczą społeczności romskiej. Strategia pod wieloma względami wyprzedziła sytuację, z którą mamy do czynienia na wschodniej granicy naszego kraju. Wrocław, Polska zmienia się bardzo szybko. Strategia jest sposobem na radzenie sobie z tą zmianą. Słowa uznania należą się WCRS, które odpowiada za wdrażanie Strategii.\nKończąc, chciałbym zapytać Pana Dyrektora, czy ma jakieś „wrocławskie marzenie”?\nW tej chwili głównie jedno, mało odkrywcze – chciałbym, żeby pandemia się skończyła, a żeby to przyspieszyć, aby więcej osób się zaszczepiło. Tak. To jest pierwsze marzenie, które przychodzi mi do głowy. Bardzo chciałbym również, żebyśmy we Wrocławiu częściej ze sobą rozmawiali. To ważne nie tylko ze względu na to, czego dotyczyła ta rozmowa – partycypację. Rozmowa jest też ważna z uwagi na przeciwdziałanie izolacji epidemicznej. Rozmawiajmy ze sobą jak najwięcej. Spotykajmy się. Celebrujmy naszą osiedlową lokalność i angażujmy się w to, co dla nas ważne. Taką konkretyzacją życzeń odnośnie do przyszłości miasta będzie strategia 2025–2050, nad którą właśnie rozpoczynamy pracę.


Eveline Cosmetics 99% Natural Aloe Vera Multiregenerujący żel do ciała i twarzy z olejkiem z drzewa hebacianego | DOUGLAS\nHomepageTwarzOczyszczanie twarzyŻele do mycia twarzyEveline Cosmetics 99% Natural Aloe Vera Multiregenerujący żel do ciała i twarzy z olejkiem z drzewa hebacianego\nMultiregenerujący, antybakteryjny żel do ciała i twarzy z 99% Natural Aloe Vera i czystym olejkiem z drzewa herbacianego pomaga przywrócić równowagę, komfort i doskonałą kondycję nawet najbardziej przesuszonej, szorstkiej skórze twarzy i ciała.\nDeep Restore System głęboko regeneruje naskórek, odżywia go i błyskawicznie wygładza. Wyciąg z aloesu aktywnie łagodzi podrażnienia, skutecznie niwelując zaczerwienienia oraz uczucie ściągnięcia skóry. Czysty olejek z drzewa herbacianego pielęgnuje skórę i przyspiesza proces jej odnowy po opalaniu, depilacji czy ukąszeniu.\nNowatorska formuła żelu pozostawia skórę miękką, wzmocnioną i nawilżoną.


Serial audio – Kura Pazurem\nAnna 4 marca 2020 8 komentarzy\nLubicie audiobooki? Ja stałam się ich fanką od niedawna. Mam taki abonament w Empiku ze zniżką na książki (i nie tylko) i niedawno odkryłam, że w ramach tego mogę słuchać wybranych audiobooków. Odsłuchałam swoje, odsłuchałam Nosowską i Cherezińską. A wczoraj trafiłam na coś, co mnie szczególnie zainteresowało. Z opisu wynikało, że audiobook jest w 3D.\n“Chaos” otworzyłam więc z ciekawości. To serial audio, czytany na role, właśnie w 3D. Idealny do słuchania w słuchawkach. Wczoraj podskakiwałam ze strachu. “Chaos” opowiada o epidemii dżumy (lekko dziwnej) we Wrocławiu w czasach PRL-u. Chorzy zmieniają się w “ożywionych”, czyli w dobrze nam znane z filmów zombie.\nSłucha się tego świetnie, bo to na pewno nie jest zwykły audiobook, a raczej słuchowisko z rewelacyjną obsadą. Wciąga niesamowicie. Jestem już przy piątym odcinku i nie mogę się doczekać, kiedy zacznę słuchać. A słucham przed spaniem, w czasie śniadania, podczas gotowania obiadu i podczas jazdy autobusem, kiedy wyruszam do miasta. A jeżeli idę do sklepu, też nakładam słuchawki, by nie marnować żadnej minuty. I chyba śmiało mogę powiedzieć, że się wciągnęłam. Słucha się wspaniale! A podobno to też zdrowe dla naszych mózgów. Kiedy moja mama zachorowała na Alzheimera, lekarz poradził, by właśnie słuchała radia, muzyki, słuchowisk, by pobudzać mózg w ten sposób.\nPobudzam więc i ja, tak profilaktycznie. A Wam gorąco polecam słuchanie audiobooków. Może już słuchacie?\nOpublikowany w książkiOtagowane audiobook, Chaos, do słuchania, serial audio, słuchowisko\n8 myśli na “Serial audio”\n4 marca 2020 z 11:01\nTeż słucham i polecam .Nie zamiast czytania ale obok –właśnie na spacerze,na zakupach ,przy prasowaniu…..Ostatnio słuchałam “Dom dzienny,dom nocny” Olgi Tokarczuk w wykonaniu ……autorki. Radosny snobizm – Noblistka mi czyta na spacerze 🙂\nTwoje książki ,Aniu, miałam w obu wydaniach –papierowym i płytowym,więc miałam ciągłość- w czytaniu i słuchaniu poza domem.\nAudiobooki –świetny wynalazek .\n4 marca 2020 z 12:24\nO! Nie wiedziałam, że jest wersja audio czytana przez Olgę Tokarczuk! Dziękuję za informację. 🙂\n4 marca 2020 z 11:48\nOczywiście. W samochodzie najczęściej. Audiobooki są cudowne jeśli dobrze przeczytane. Moją złotą trójką lektorów są: Maciej Stuhr (genialnie czyta Twardocha i Rowling i wszystko w ogóle), Krzysztof Gosztyła (kryminalny głos 😉 i Anna Maria Buczek (Joannę Bator czyta przecudnie). A jak lubisz słuchowiska to Solaris z Więckiewiczem, Cielecką i Woronowiczem polecam bardzo.\n4 marca 2020 z 12:23\nO! To koniecznie muszę “Solaris”. Dawno temu czytałam i dobrze sobie przypomnieć. 🙂\n5 marca 2020 z 17:49\nJa nie lubię w ogóle żadnych -booków, ale mój tata jest od audiobooków wręcz uzależniony i słucha ich chyba non-stop 😉\n5 marca 2020 z 18:56\nJa od niedawna, ale jestem zachwycona, bo można w trakcie robić inne rzeczy. 🙂\n6 marca 2020 z 13:31\nKiedys probowałam ale sie zraziłam, no dobra sprobuje jeszcze raz…\nBo czytac trzeba umiec!😉\n7 marca 2020 z 19:04\nHa, ha 🙂 Prawda. Trzeba szukać idealnego dla siebie. Na pewno się znajdzie. 🙂


Wielki Młyn w Gdańsku – Ride With Me\nWielki Młyn został wzniesiony przez krzyżaków w 1350 roku. Młyn został zbudowany na sztucznej wysepce (obecna nazwa Wyspa Młyńska) utworzonej przez rozwidlenie Kanału Raduni. Obiekt o wysokości 26 m i długości 41 m posiadał 18 kół wodnych o średnicy 5 metrów, po 9 na ścianę młyna i pełnił funkcję młyna, spichlerza i piekarni. Nad ustawionymi w dwóch kondygnacjach żarnami mieściło się sześć kondygnacji spichrzowych. Co szesnasty worek mielonego w młynie zboża przypadał miastu jako danina. W przypadku oblężenia miasta i odcięcia dopływu wody, używano zapasowych żaren napędzanych końmi. W 1836 młyn dzierżawi radca Jakub Witt, który zmodernizował jedną stronę młyna do produkcji mąki na wzór amerykański poprzez m.in. zamontowanie w nim taśmociągu. W 1880 młyn otrzymał nowoczesny napęd turbinowy który zachował się do 1945r. Jeszcze w 1939 produkował 200 t mąki dziennie.Młyn pozostawał w użyciu aż do końca II wojny światowej, gdy został częściowo zniszczony a następnie odbudowany w latach 60tych XX wieku. Następnie organizowano w nim wystawy, wykorzystywano na cele magazynowe, dyskotekę, miejsce spektakli teatralnych, do 1992 działały Pewex i salon gier. W 1991 roku przeprowadzono w nim badania archeologiczne. W 1993 roku zakończono adaptację młyna na dom handlowy. Od lat 90. XX wieku do września 2016 w Wielkim Młynie znajdowało się centrum handlowe, które z biegiem lat traciło popularność. Czynnych było coraz mniej stoisk, a obiekt wymaga kapitalnego remontu. W grudniu 2016 młyn został przekazany na potrzeby pobliskiego Muzeum Bursztynu w Gdańsku, z trudem mieszczącego się w swojej siedzibie.


Ericson Laboratoire Pianka oczyszczajaco-dotleniająca Bio Pure 150ml | KupKosmetyk\nEricson Laboratoire Pianka oczyszczajaco-dotleniająca Bio Pure 150ml\nPianka oczyszczająca, usuwa zanieczyszczenia, jest łagodna dla skóry. Kosmetyk do pielęgnacji skóry zmęczonej z oznakami starzenia, szczególnie polecana cerom pozbawionym blasku, skłonnym do niedoskonałości oraz błyszczenia się.\nEricson Laboratoire Pianka oczyszczająco-dotleniająca stworzona dla skóry zmęczonej z oznakami starzenia, szczególnie polecana cerom pozbawionym blasku, skłonnym do niedoskonałości oraz błyszczenia się. Pianka łagodnie, lekko musująco oraz delikatnie oczyszcza skórę i przygotowuje do pielęgnacji dotleniającej. Dzięki składnikom aktywnym naturalnego pochodzenia kosmetyk działa ochronnie oraz biorewitalizująco. Znacząco zwęża i zmniejsza widoczność porów, reguluje ilość wydzielanego sebum, a także przywraca skórze prawidłowe pH. Niweluje przebarwienia skórne i niedoskonałości. Pianka dokładnie oczyszcza, usuwa wszelkie zanieczyszczenia z naskórka i jest łagodna dla skóry.\n• Kwas mlekowy - reguluje pH, wykazuje działanie przeciwzmarszczkowe.\nEricson Laboratoire Pianka oczyszczająco-dotleniająca stworzona dla skóry zmęczonej z oznakami starzenia, szczególnie polecana cerom pozbawionym blasku, skłonnym do niedoskonałości oraz błyszczenia się. Kosmetyk doskonale dotlenia i oczyszcza naskórek. Działa ochronnie oraz biorewitalizująco. Znacząco zwęża i zmniejsza widoczność porów, reguluje ilość wydzielanego sebum, a także przywraca skórze prawidłowe pH.\nStosować rano i wieczorem, jako codzienną pielęgnację oczyszczającą. Przed użyciem wstrząsnąć i wycisnąć na dłoń. Następnie nałożyć na twarz i zemulgować z wodą. Delikatnie myć i obficie spłukać wodą. Do dalszej pielęgnacji zastosować z lini Bio Pure.


Ryzyko zawodowe Pracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych - Ocena Ryzyka zawodowego metodą wg. Polskiej Normy PN-N-18002 | sklep alleBHP\nPracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych - Ocena Ryzyka Zawodowego metodą PN-N-18002\nPracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych – ryzyko zawodowe\nPracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych - Ocena Ryzyka Zawodowego metodą PN-N-18002 to wyjątkowa dokumentacja, która ściśle określa ryzyko zawodowe na podanym stanowisku. Jest to kompleksowo przygotowana przez wybitnych specjalistów ocena ryzyka zawodowego oraz opracowana, wzorcowa dokumentacja dla osoby zatrudnionej na stanowisku pracownika oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych.\nStanowisko to znajduje się w Polskiej Klasyfikacji Zawodów zgodnie z najnowszym rozporządzeniem oraz posiada odpowiednio przypisany kod zawodu 313210 sklasyfikowany w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. (Dz. U. z 2014 r. , poz. 1145).\nPracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych ocena ryzyka\nOcena ryzyka zawodowego na stanowisku Pracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych została przygotowana w oparciu o metodę wg. Polskiej Normy PN-N-18002. Metoda PN-N-18002 jest powszechnie znaną metodą szacowania ryzyka zawodowego. Została ona utworzona w Polsce i jest często stosowana w kraju. Jest uznawana oraz rekomendowana przez organy kontrolujące, między innymi Państwową Inspekcję Pracy, czy Państwową Inspekcję Sanitarną. Co więcej, metoda w polecanej publikacji pokazana jest w bardzo przystępny oraz obrazowy sposób. W dokumentacji zastosowano liczne kolorowe tabelki wartościowania określonych parametrów (skutki czy prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia), taka prezentacja niezbędnych dokumentów pozwoli na bezproblemowy przebieg kontroli przeprowadzony przez organy kontrolujące. Dokumentacja jest bardzo przejrzysta oraz przygotowana w sposób wyczerpujący tematykę zagrożeń dla pracownika oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych. Jest to kompleksowa ocena ryzyka zawodowego Pracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych. Publikacja Pracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych - ocena ryzyka zawodowego to gwarancja pozytywnego przejścia kontroli z Państwowej Inspekcji Pracy, czy Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Metoda PN-N-18002 dla stanowiska Pracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych została wykorzystana w skali pięciostopniowej. Oznacza to, iż dokumentacja obejmuje rozszerzone wartościowanie ryzyka, co przekłada się na jej większą dokładność. Zakup produktu to pewność poprawnie przygotowanej dokumentacji.\nocena ryzyka zawodowego pracownika oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych\nPracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych ocena ryzyka zawodowego metodą PN-N-18002 uzyskał wiele pozytywnych opinii w branży. Dokumentacja została przygotowana w sposób rzetelny, dokładny, a co najważniejsze, zgodnie z obecnymi przepisami oraz wytycznymi. Produkt spełnia swoje zadanie, żadna z osób, która zakupiła prezentowaną dokumentację nie została ukarana przez organ kontrolujący jakimkolwiek mandatem. Pracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych ryzyko zawodowe metodą PN-N-18002 to godny polecenia produkt przygotowany przez specjalistów, którzy bardzo dobrze znają branżę BHP i posiadają spore doświadczenie w przygotowaniu różnych dokumentacji oceny ryzyka zawodowego metodą PN-N-18002 i nie tylko. Co więcej, produkt dostępny jest w dwóch wariantach: elektronicznym oraz drukowanym. Tylko od Ciebie zależy, na który wariant się zdecydujesz. Wariant elektroniczny umożliwia edycję pliku oraz wielokrotny wydruk, co ważne, dokumentację można pobrać już w kilka minut po zakupie. Na życzenie klienta istnieje możliwość wysłania plików w formacie PDF lub OpenOffice. Wariant drukowany to natomiast wersja dokumentacji, która jest gotowa do przedstawienia w czasie kontroli. Wymaga jedynie podpisu.\nDokumentacja ryzyka zawodowego dla Pracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych to fachowo przygotowany produkt, który zawiera wszystkie najważniejsze i niezbędne elementy. Jest to bardzo dokładny zbiór dokumentów, każde zagrożenie znajduje się na osobnej karcie zagrożeń. Produkt dostępny jest w bardzo atrakcyjnej cenie oraz jest gwarancją pomyślnego przebiegu kontroli przez organy kontrolujące. Klient może być pewien, iż dokumentacja została przygotowana przez specjalistów, którzy posiadają ogromną wiedzą oraz doświadczenie w dziedzinie BHP. Z Pracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych - ocena ryzyka zawodowego metodą PN-N-18002 żadna kontrola nie będzie straszna!\nSzczegółowe karty zagrożeń dla Pracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych zawierające pełne szacowanie ryzyka metodą PN-N-18002\nUWAGA! - przedstawiony podgląd dokumentacji NIE JEST bezpośrednio cześcią dokumentacji Oceny Ryzyka Zawodowego dla stanowiska Pracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych metodą PN-N-18002.\nNazywam się Grzegorz Wrzeszcz i od 2014 roku zawodowo zajmuję się BHP. Od tego czasu udało mi się opracować blisko 1500 różnych dokumentacji oceny ryzyka zawodowego metodą PN-N-18002 w tym również ryzyko zawodowe dla stanowiska Pracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych, które możesz zakupić na tej stronie.\nTytuł publikacji Pracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych - Ocena Ryzyka Zawodowego metodą PN-N-18002\nPracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych - opis metody PN-N-18002\nOpisywna poniżej metoda PN-N-18002 dla stanowiska Pracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych jest metodą w skali pięciostopniowej i taki produkt można tutaj zakupić. Wskala pięciostopniowa odróżnieniu do skali trójstopniowej obejmuje rozszerzone wartościowanie ryzyka, a tym samym jest bardziej dokładna.\nOznacza to, że na stanowisku Pracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych według metody PN-N-18002 ryzyko jest ŚREDNIE i uznaje się je za dopuszczalne - Zaleca się podjęcie działań niezbędnych do dalszego zmniejszenia ryzyka zawodowego.\nOpisane powyżej tabele wartościowania oraz opis metody znajdziesz w zakupionej Ocenie Ryzyka Zawodowego dla zawodu Pracownik oczyszczania terenu z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych metodą PN-N-18002.


Wespół w zespół - Edukacja i szkolenia\nDodano: 01-04-2009, 08:29\nŁączyć się ze sobą będą także instytuty naukowe podległe resortowi rolnictwa. Ale bez dodatkowych nakładów z budżetu państwa niewiele to zmieni\nJeszcze niedawno było ich około 30, teraz już tylko 17 i ma być jeszcze mniej. Konsolidacja jest konieczna, aby lepiej wykorzystać potencjał naukowy.\nNa większe wydatki z budżetu państwa nie ma co liczyć. Mimo obietnic składanych przez kolejne ekipy rządzące wydatki na naukę w Polsce należą do najniższych na świecie. Efekty tego są takie, że maleje liczba samodzielnych pracowników badawczych, a aparatura, na której pracują lata świetności ma dawno za sobą.\nprof. Andrzej Kowalski IERGŻ: używana aparatura badawcza, rzeczywiście ona jest zamortyzowana, a przecież świat ciągle idzie naprzód.\nA to z kolei ogranicza możliwości współpracy z przemysłem spożywczym, który powinien być zainteresowany wynikami badań prowadzonymi w instytutach naukowych.\nprof. Andrzej Kowalski IERGŻ: nie ma w Polsce potężniejszych koncernów, które chętnie zamawiałyby badania w naszych placówkach wiedząc, że część informacji może być przestarzała.\nAle niedoinwestowanie, to jedno, a brak koordynacji badań rolniczych to drugie. Resort rolnictwa przyznaje, że liczba wdrożeń jakie realizują instytuty naukowe jest niezadowalająca.


W każdym roku nadchodzi okres kiedy należy złożyć zeznanie roczne do właściwego Urzędu Skarbowego. Często zwyczajni podatnicy są zmieszani mnogością przepisów podatkowych. Który podatek, który formularz, a koszty uzyskania przychodów powinno wpisać się gdzie? Niestety zeznania roczne w Polsce nie należą do najłatwiejszych do wypełnienia. Wtedy najłatwiejszą drogą do poprawnego i szybkiego wypełnienia naszego rozliczenia\nArtykuły BHP sklep internetowy to szansa na szybkie, terminowe i bezproblemowe zakupy. Nowe technologiczne rozwiązania pozwalają na korzystanie ze stron na urządzeniach mobilnych oraz tabletach. Dodatkowym ułatwieniem jest przyjazna wyszukiwarka produktów. Dzięki tego typu rozwiązaniom możemy dokonywać zakupów bez wychodzenia z domu czy biura. Dlaczego warto skorzystać Artykuły BHP sklep internetowy? Ponieważ z łatwością kupimy\nWe współczesnych czasach wiele osób decyduje się na własną działalność biznesową, zamiast pracy na etacie u kogoś. I tak, mimo że „budżetówka” to dla wielu bezpieczna przystań, coraz więcej osób chce spróbować pracy na własną rękę i być szefem dla samego siebie. Wiążę się to oczywiście z szeregiem wyzwań, jak na przykład wynajęciem przestrzeni do\nZlecanie usług księgowych firmom zewnętrznym sprawdziło się w wielu przypadkach firm. Jest to opcja, która dawała i daje wielu przedsiębiorcom komfort tego, że ich dokumenty wysyłane do urzędów skarbowych oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych będą wypełnione bez zarzutu. Taka gwarancja pewności dużo znaczy, ponieważ kary wymierzane przez polskie organy podatkowe potrafiły doprowadzić do bankructwa niejedną firmę,\nPełna księgowość Rzeszów, Chrzanów dla firm - http://pelna-ksiegowosc-rzeszow.eu - akcesoria do łazienki Apavisa - wypożyczalnia igłofiltrów elastycznych - Umywalka Simas Evolution 34x31cm EVO14 - Bidet wiszący Catalano Star 1BSST00 - Umywalka Simas Flow 88x50cm FL23 - Umywalka Simas Flow 87x49,5cm FL05 - Umywalka narożna Simas Arcade - Dębki kalendarz imprez 2016 - Lekkie przyczepki sprzedawane woj. pomorskie - laweta Golub-Dobrzyń - Umywalka Simas Frozen 91x50,5cm U90


Miejska sztuka: Podwórko Siudmaka cieszy mieszkańców Łodzi - Design/Biznes/Łazienki\nW ostatnich kilku latach murale nie tylko na stałe wpisały się w krajobraz Łodzi, ale rozsławiły to miasto na arenie międzynarodowej. Najnowszym przykładem jest Podwórko Siudmaka przy ulicy Więckowskiego 4. Obrazy światowej sławy artysty zostały przeniesione przez ekspertów Grupy Tubądzin na wielkoformatowe płyty gresowe, dzięki którym powstał jedyny w swoim rodzaju ceramiczny mural.\nTechnika, dzięki której podziwiać można Podwórko Siudmaka, odznacza się nie tylko nowatorską formą. Jest też praktyczna – zarówno z punktu widzenia artysty, któremu zależy, by jego dzieło przetrwało jak najdłużej w nienaruszonym stanie, jak i administracji, która z łatwością zadba o tak wytrzymałe dzieło sztuki.\nPłyty są odporne na wpływ skrajnych temperatur i nieprzychylnych warunków atmosferycznych, długo zachowując przy tym kolor i teksturę. Najmniejsze z płyt wykorzystanych do ozdobienia podwórka mają wymiary 51×25 cm, a największe nawet 200×100 cm. Stworzenie ceramicznego muralu było możliwe dzięki ekspertom Grupy Tubądzin, która ma na koncie lata doświadczeń współpracy z artystami i projektantami.\nZnajdująca się w Sieradzu fabryka to jedno z niewielu miejsc w Europie, w którym wykonać można płytki o tak imponujących rozmiarach. Każdy etap tego ambitnego przedsięwzięcia wymagał innego rodzaju ekspertyzy.\n– Przygotowanie odpowiednich płyt było koronkową robotą – wspomina Joanna Nowak, projektantka wzornictwa Grupy Tubądzin. – Najpierw należało rozplanować rozmiar płyt, aby idealnie dopasować je do ścian, uwzględniając przy tym otwory okienne i drzwiowe. Trzeba było także zadbać o odpowiednie rozłożenie elementów, aby łączenia stanowiły spójną całość. Ten projekt i współpraca z artystą, którego tak cenię, były jednym z największych wyzwań w mojej karierze – podkreśla Nowak.\nCzy dzięki płytkom i grafikom Siudmaka Łódź stanie się piękniejsza? Taką nadzieję ma sam artysta.\n– Jako twórca jestem bardzo zadowolony z efektu, rezultat jest naprawdę piękny, kolory są piękne, stonowane – podkreśla Wojciech Siudmak. – Teraz pragnę, aby mieszkańcy mogli z tego korzystać. Tak jak to mówił Szekspir: “Mógłbym być zamknięty w skorupce od orzecha, a czułbym się władcą wszechświata”. Chciałbym, żeby mieszkańcy tego podwórka byli władcami każdego nowego dnia, mogli go sobie zaplanować w pozytywnej atmosferze i pozytywnie go zrealizować. Takie jest moje marzenie i cieszę się, że to podwórko powstało.\nTo ważne dla Łodzian, którzy chcieliby, by oprócz skłaniania do refleksji i zadumy, miejska sztuka zwyczajnie cieszyła oczy. Podwórko Siudmaka ma szansę usatysfakcjonować także tych, którzy pragną, by sztuka monumentalna była mocniej zasadzona w istniejącej architekturze i mówiła coś o miejscu, w którym powstała. Obrazy „Narodziny Dnia” i „Ptaki w Raju”, które przeniesione zostały na płyty, namalowane zostały specjalnie z myślą o podwórku przy Więckowskiego 4 i przyszłych mieszkańcach odnowionej kamienicy. Dzięki trwałości materiału, z którego wykonany został ceramiczny mural, podziwiać pracę Siudmaka będą mogły pokolenia łodzian.


Wysłany: 2019-06-18, 11:31:02\nBrawo, dziękujemy za uznanie i za reklamę!\nWysłany: 2019-06-18, 18:48:25\nUznanie należy się również Wam, Szara Sowo. Myślę, że długo trzeba by w kraju szukać podobnej inicjatywy, gdzie grupa idealistów poświęca swój wolny czas, systematycznie czytając, porównując i dyskutując książki o specyficznej tematyce, starając się wyłowić tę, która w tymże roku była najlepsza.\nWysłany: 2019-06-18, 22:10:58\nKawał dobrej roboty, uczciwie docenionej, przez autora!!! Miło się czyta o docenieniu wysiłku pasjonatów z Naszego forum!!!\nWysłany: 2019-06-19, 16:06:17\nCzy ktoś może wie gdzie można nabyć ebook Schedę? W sieci brak...\nWysłany: 2019-06-22, 09:51:52\nWszystkim Forumowiczom ślę pozdrowienia z Bieszczad, gdzie szukam kolejnych inspiracji . Co do Schedy niestety rzeczywiście nie jest dostępna. Wycofałem ją z rynku. Liczę, że może w przyszłości jakieś wydawnictwo skusi się na nią, a na razie leży w "zamrażarce". Przyznam się, że sam nie mam własnego egzemplarza, który zaginął krążąc wśród znajomych i rodziny. Cóż, zupełnie przypadkowo "Scheda" stała się "białym krukiem" .\nWysłany: 2019-06-26, 13:22:58\nW rolach epizodycznych pojawia się na kartach książki kilka postaci, które zapisały się, nie zawsze chlubnie, w dziejach XVII-wiecznej Polski. Niewątpliwie Maciej Liziniewicz spędził wiele czasu wertując pamiętniki z epoki, ale dla osoby pasjonującej się historią, a taką jest autor „Czasu pomsty”, praca z materiałami źródłowymi jest przyjemnością . To co dziś wydaje się nam niepojęte bądź niezrozumiałe, dla naszych żyjących niemal czterysta lat temu przodków, było chlebem powszednim. Niespotykane już sposoby kojarzenia małżeństw, wszechobecna brutalizacja życia, załatwianie swoich spraw z szablą w dłoni, lęk przed zjawiskami trudnymi do wytłumaczenia, czy niekonwencjonalne metody egzekwowania prawa, dla mieszkańców ówczesnej Rzeczypospolitej nie były niczym dziwnym. Tworząc postacie bohaterów Maciej Liziniewicz wziął to wszystko pod uwagę, oddając jak najwierniej sposób patrzenia na świat osób wywodzących się z różnych warstw społecznych.\nMaciej Liziniewicz debiutował powieścią „Scheda”, która została doceniona przez członków kapituły konkursu na Najlepszą Samochodzikową Książkę 2017 roku. W jednym z wywiadów autor zdradził, że prace nad drugim tomem „Czasu pomsty” zostały już ukończone . Mam zatem nadzieję, że na pojawienie się w księgarniach kolejnej książki z pasjonującymi przygodami doświadczonego przez los szlachcica pieczętującego się herbem Bojno, nie będziemy musieli zbyt długo czekać. Cieszę, się, że do Jacka Komudy i Jacka Piekary dołączył kolejny autor potrafiący barwnie i ze swadą pisać o czasach szlacheckiej Rzeczypospolitej. Polecam.\nCzas pomsty 6.jpg\nPlik ściągnięto 11 raz(y) 701,85 KB\nWysłany: 2019-09-02, 07:41:09 Czy można gdzieś kupić (lub będzie można) powieść "Sche\nDołączam się do pytania o dostępność ebook-a z powieścią "Scheda". Jestem świeżo po lekturze "Czasu pomsty" i jestem zachwycony. W związku z tym chętnie przeczytałbym poprzednią powieść autora, ale niestety nigdzie nie mogę jej znaleźć.\nJeżeli wygasły umowy z dystrybutorami, to może autor sam założyłby bloga, gdzie sprzedawałby swoje książki? Ostatnio sporo twórców tak zrobiło i podobno nieźle na tym wychodzą, a koszty początkowe nie są duże. "Czas pomsty" powinien napędzić ruch na takim blogu.\nWysłany: 2019-09-11, 11:12:39\nPrzede wszystkim dziękuję arturintowi za miłe słowa o "Czasie pomsty". Co do "Schedy" nie mam na razie dobrych informacji dla poszukujących jej czytelników. Obecnie nie jest dostępna na rynku, a ja, z różnych względów, nie zamierzam jej również wydawać samodzielnie. Jeśli jednak znajdzie się zainteresowane wydawnictwo, to kto wie co się zdarzy 🤔? Na razie powieść czeka spokojnie w szufladzie. W wolnych chwilach wciąż nanoszę w niej drobne poprawki. Przy okazji dziękuję wszystkim, którzy mieli okazję przeczytać "Schedę", za opinie na jej temat. Mam nadzieję, że moja druga książka, choć odmienna od pierwszej, także spodobała się miłośnikom Pana Samochodzika.\nWysłany: 2019-10-01, 09:58:22\nDrodzy forumowicze! Miło mi poinformować wszystkich, że powieść „Czas pomsty” bierze udział w konkursie serwisu granice.pl na najlepszą książkę na jesień w kategorii „Z historią w tle”. Serdecznie zapraszam wszystkich do udziału w głosowaniu, tym bardziej, iż wśród oddających głosy organizator rozlosuje zestawy atrakcyjnych książek. Dla chcących zagłosować na „Czas pomsty” link do strony:\nWysłany: 2019-10-25, 10:14:05\nKsiążka "Czas pomsty" otrzymała nagrodę jury i internautów w plebiscycie na NAJLEPSZĄ KSIĄŻKĘ NA JESIEŃ w kategorii "z historią z tle", organizowanym przez Granice.pl.\nWysłany: 2019-10-25, 10:30:42\nJestem w połowie tej ksiązki ale już mogę stwierdzić, że jest to bardzo dobra, wciągajaca powieść.\nWysłany: 2019-10-25, 12:15:20\nBardzo dziękuję wszystkim Forumowiczom za wsparcie. . Ta nagroda to dla mnie wielkie wyróżnienie i zachęta do dalszej pracy. Pozdrawiam serdecznie.\nWysłany: 2019-10-25, 19:42:06\nWysłany: 2019-10-25, 23:12:19\nKliknęłam, miejmy nadzieję, że poszło.\nWysłany: 2019-10-31, 19:55:08\nTo najpierw obiektywnie: „Czas pomsty” to bardzo dobra, trzymająca w napięciu i zaciekawieniu do samego końca powieść historyczna, ze sporym jednak udziałem fantastyki. Czyta się świetnie, nie ma momentu dłużyzny, dialogi są logiczne i wciągające, niekiedy zabawne, niekiedy mrożące, akcja zgrabnie przenosi się w różne miejsca. Bohaterowie intrygujący. A całość podana z (jak sądzę?) pieczołowicie oddanymi realiami tamtej epoki (ok. 1630 r.). Ówczesny obraz epoki to wyeksponowane różnice klasowe, honor, przyjaźń, pijaństwo, nienawiść, okrucieństwo, miłość, zajazdy, potyczki, koligacje rodzinne itp.\nA teraz subiektywnie: książka świetnie wpisuje się w dzisiejsze czasy, co jednak (muszę się do tego przyznać) nie zawsze wpisuje się moje prywatne gusta.\nMamy tu zatem bardzo dużo, niekiedy bardzo wymyślnej a niekiedy wręcz topornie prymitywnej, odrażającej przemocy, liczne twarde przekleństwa. Te przekleństwa to w ogóle są jakieś takie współczesne… Czy naprawdę w tamtych czasach się ich używało, a jeżeli tak, to czy akurat te przytoczone, tak często? Mój dziadek używał kiedyś jako przekleństwa słowa (cytat dosłowny) „guvnatus”, jak doszliśmy do lat trochę starszych, to zaczęliśmy się śmiać, że przeklina po łacinie. Czy w tamtych czasach nie przeklinano głównie w tym języku?\nCo do samej akcji, to w jednym momencie wydała mi się trochę dziwna. Gdy główny bohater wraca do swojego dworu, dostaje 2-tygodniowy termin i kompletnie w tym czasie nic z tym nie robi (fakt jest ciężko ranny). Ale nie stara się uruchomić żadnych koligacji, czy to rodzinnych (no ok, z wyjątkiem jednej koligacji) czy sąsiedzkich czy innych. Przecież wiadomo że każdy na tym świecie ma wrogów, a wróg mojego wroga jest moim przyjacielem (piszę tak ogólnie bo nie chcę zdradzać akcji).\nTak czy inaczej, książka jest w swojej klasie bardzo godna uwagi.\nWysłany: 2019-11-12, 18:33:50\nPrzede wszystkim dziękuję za życzliwą opinię , przepraszając przy tym, że dopiero tak późno. Nadganiam czas, kończąc pisanie kolejnego tomu przygód Żegoty. Wiele z uwag biorę sobie do serca, choć pewnie trudno jest zadowolić wszystkich czytelników . Cały czas pogłębiam też swoją wiedzę, więc liczę, że będzie jeszcze lepiej i ciekawiej. Cała historia Nadolskiego będzie zaś bardziej przewrotna, niż możecie się spodziewać . Ale nie uprzedzam wypadków - przede mną jeszcze dwie części. Pozdrawiam wszystkich miłośników Pana Samochodzika.\nWysłany: 2019-11-12, 20:38:33\nWiele z uwag biorę sobie do serca, choć pewnie trudno jest zadowolić wszystkich czytelników\nOczywiście, ja już jestem trochę takim oldboyem, więc moje prywatne gusta nie są w tym wszystkim najważniejsze! Tak czy inaczej książka niebywale mnie wciągnęła.\nprzede mną jeszcze dwie części.\nCzyli masz już pomysł na 4 części???\nWysłany: 2019-11-12, 21:51:54\nNa pięć części . Druga jest już skończona i mam nadzieję, że ukaże się w przyszłym roku. Trzecią właśnie kończę. Pozostały mi czwarta i piąta . Oczywiście o ile przygody Żegoty będą się podobać .


No category | Jak zacząć zarabiać pieniądze w Internecie? - Part 2\nTen wpis został opublikowany w No category dnia 1 października 2019 , przez dr Ziuber.\nTen wpis został opublikowany w No category dnia 23 września 2019 , przez dr Ziuber.\nTen wpis został opublikowany w No category dnia 20 września 2019 , przez dr Ziuber.\nTen wpis został opublikowany w No category dnia 14 września 2019 , przez dr Ziuber.\nTen wpis został opublikowany w No category dnia 12 września 2019 , przez dr Ziuber.\nTen wpis został opublikowany w No category dnia 31 sierpnia 2019 , przez dr Ziuber.\nTen wpis został opublikowany w No category dnia 24 sierpnia 2019 , przez dr Ziuber.


➤ Tesoro GRAM Spectrum - Zobacz Zanim Kupisz na VideoTesty.pl\nNiestety nie znamy dokładnej ceny Tesoro GRAM Spectrum, ale zapraszamy do zapoznania się z naszym rankingiem klawiatur 2018.\nA może wiesz coś więcej o tym produkcie? Pomóż innym w wyborze i dodaj pierwszą opinię o Tesoro GRAM Spectrum.\nTesoro GRAM Spectrum to nowoczesna klawiatura mechaniczna z bardzo trwałymi i precyzyjnymi przełącznikami Agile. Mamy tu też niski skok klawiszy, zaawansowane podświetlenie Spectrum czy intuicyjne oprogramowanie.\nInstrukcja obsługi do Tesoro GRAM Spectrum


Gmina Kościan - Wysoki poziom życia społeczno - kulturalnego fundamentem przyszłości Kokorzyna\nStrona główna Inwestycje Gminy Kościan Rok 2006\nWysoki poziom życia społeczno - kulturalnego fundamentem przyszłości Kokorzyna\nProjekt UE SPO ROL 2004-2006 „Wysoki poziom życia społeczno – kulturalnego fundamentem przyszłości Kokorzyna” realizowany był od stycznia 2006 r. do września 2006 r. Kwota wykonania całego projektu wyniosła 398 871,17 zł, w tym kwota dofinansowania 320 292 zł. Projekt polegał na remoncie boiska sportowego, remoncie świetlicy wiejskie i uporządkowaniu otoczenia, zagospodarowaniu i oczyszczeniu stawu, skarpy i jego otoczenia, wyposażeniu w drobną infrastrukturę rekreacyjną a także wytyczeniu, budowie i uporządkowaniu traktu spacerowego pomiędzy ulicą Kościuszki a ulicą Długą w Kokorzynie.\nRestrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006


Do kina i na film – premiery października i listopada - Extraprodukt\nDo kina i na film – premiery października i listopada\nJoanna Jasikowska poniedziałek, 30 października 2017\nW kinach wysyp dobrych, długo oczekiwanych, niejednokrotnie nagradzanych filmów, o których się po prostu mówi. Chyba najwięcej o „Blade Runnerze 2049” – kultowość pierwowzoru na pewno była ogromnym wyzwaniem dla twórców i aktorów. Czy zdali ten egzamin – musicie się o tym przekonać! Oprócz tego kilka świetnych polskich premier!\nFilm, o którym głośno było na długo przed premierą. Wszystko to z powodu artyzmu i niespotykanej wcześniej techniki realizacji – cały obraz jako żywo przypomina dzieła Van Gogha, naśladując jego kreskę i styl obrazowania postaci i świata. Ale nie tylko o sam efekt wizualny chodzi – film stanowi odważną próbę wyjaśnienia zagadki śmierci malarza, a także rozwikłania tajemnicy jego relacji z doktorem Gachetem, który po śmierci Vincenta po prostu zagarnął jego spuściznę.\nTą historią żyła w latach 50. cała Polska – szanowany obywatel, po którym nikt nie spodziewał się bestialstwa, okazał się potworem w ludzkiej skórze, seryjnym mordercą. Laureat Nagrody Nike, Cezary Łazarewicz, poświęcił osobie Władysława Mazurkiewicza swój niedawny reportaż „Elegancki morderca”, który stał się kanwą dla scenariusza filmu Krzysztofa Langa. Andrzej Chyra w końcu dostał tu zadanie godne jego wielkiego talentu, ukazując postać, która była przez władze PRL niejako rozgrzeszona ze swoich czynów – Mazurkiewicza długo nie udawało się złapać, wierzono że miał potężnych protektorów na szczytach partii.\nFilm, któremu od jego pokazu na tegorocznym festiwalu w Cannes towarzyszą sprzeczne recenzje – od etykietki totalnego kiczu, po ekscytację nowatorskim ujęciem, wydaje się nieco wyświechtanego gatunku, jakim jest dreszczowiec, czy jak niektórzy chcą, horror. Jednak osoba reżysera, słynącego z niekonwencjonalnych rozwiązań i po prostu autorskiego kina, niesie nadzieję na kawał sztuki filmowej. To historia mieszkającego na odludziu małżeństwa – niespełnionego, cierpiącego na brak weny pisarza oraz jego żony, próbującej zapewnić mu dogodne warunki pracy. Pewnego dnia parę odwiedza dawno niewdziany znajomy…\nPupil Hollywood, świeżo upieczony mąż i ojciec, George Clooney coraz chętniej spogląda w stronę reżyserii. Po dobrze przyjętych „Idach marcowych” i „Obrońcach skarbów”, na jego kolejny obraz czekano z ogromnym zainteresowaniem, tym bardziej, że za scenariusz odpowiadają zaprzyjaźnieni z aktorem bracia Cohen, lubujący się w portretowaniu Ameryki nie-ze-snów. „Suburbicon” to historia, która zaczyna się od trzęsienia ziemi, a potem jest już tylko lepiej. Wydobywająca na światło dzienne poszlaki dotyczące ludzkiej natury – w akcie morderstw i rasistowskich zachowań, portretująca współczesną Amerykę nader posępnie.\nCate, Cate, Cate! Więcej Cate! O to akurat w przypadku najnowszego dzieła Juliana Rosefelda nie trzeba się martwić – Cate Blanchett pojawia się tu w niezliczonej ilości odsłon. Dokładnie w 13. Bo film jest jednym wielkim awangardowym dziełem, tytułowym manifestem, przybliżającym wielkie idee XX wieku w „obiektywie” zwykłego obywatela, w którego wciela się Blanchett. Ciekawi fakt, że film dopiero po dwóch latach doczekał się polskiej premiery…\nManifesto, reż. Julian Rosefeld\nW tym filmie aż roi się od gwiazd – kogo tu nie ma? I Kenenth Branagh, który ten obraz zarazem reżyseruje, i Penelope Cruz, i Judi Dench, i Johnny Depp, i Derek Jacobi, i Willem Dafoe… To musi być sukces! Musi, albowiem Branagh udowodnił już wiele razy, że klasykę brytyjskiej literatury czyta jak mało kto, a dzieło Agathy Christie prosiło się już wręcz o nową szatę. Czy reżyser pokusił się o uwspółcześnienie tej historii? Czy znalazł ukryte sensy i smaczki?\nZwycięzca konkursu głównego tegorocznego festiwalu w Gdyni, debiutancki (!) film Piotra Domalewskiego, który zapowiada wielki talent i wprawne oko. To tylko z pozoru prosta historia, która jak w soczewce ukazuje współczesną Polskę, a konkretnie życie na współczesnej polskiej prowincji. W ten specjalny czas, jakim są w Polsce Święta Bożego Narodzenia, do domu, po długiej nieobecności przybywa Adam, który ma na swoją rodzinę pewien plan…\nCicha noc, reż. Paweł Domalewski\nJeden z najbardziej oczekiwanych filmów roku, kontynuacja kultowego „BR” z 1982 roku z niezapomnianą rolą Harrisona Forda. Według zagorzałych fanów pierwowzoru, Villeneuve nie udźwignął tematu. To po pierwsze. Po drugie to świetny rozrywkowy film, który jeśli odjąć mu legendarny sznyt, staje się ciekawie zarysowaną, odwieczną opowieścią, w której dobro musi zwyciężyć zło, by wciąż na nowo odradzać nadzieję w ludzkość. Harrison Ford jak zwykle świetny, godnie partnerują mu Jared Leto, Ryan Gosling i Robin Wright.\nCoraz więcej w kinie polskim obrazów ukazujących zbrodniczą działalność Służby Bezpieczeństwa (co za ironiczna nazwa!), która po wojnie zajmowała się prześladowaniem niedobitek polskiej inteligencji. Film Macieja Sobieszczańskiego opowiada historię młodej dziewczyny, osadzonej w obozie SB (1945 rok), którą usiłuje uratować i wyciągnąć stamtąd jej chłopak. Wszystko to w tym szczególnie opisanym niedawno przez Magdalenę Grzebałkowską w „1945” czasie, w którym świat trzeba zdefiniować na nowo i na nowo określić jego ramy i ustanowić, dosłownie i w przenośni, granice.\nNiech was nie zwiedzie tytuł – tym razem nie mamy do czynienia z adaptacją jednej z powieści Dostojewskiego, choć oczywiście w tym momencie rodzi się pytanie o źródło reżyserskiej przekory. Czy film w jakiś sposób nawiązuje do pesymistycznego wydźwięku powieści rosyjskiego klasyka? „Łagodna” to historia kobiety otrzymującej zwrot paczki, którą wysłała do przebywającego w więzieniu męża. Ponieważ chce się dowiedzieć prawdy, prowokuje niespodziewany ciąg zdarzeń, ukazujących siłę i niezłomność bohaterki. Jednak to także obraz współczesnej Rosji, która tak naprawdę nie zmieniła się od wieków – przeżartej złem, korupcją i obojętnością.\nŁagodna, reż. Siergiej Łoźnica


Co kupić mamie na Dzień Matki? | E-journalist\nCo kupić mamie na Dzień Matki?\nFotografia zgodnie z obowiązującą licencją CC by keroyama\nMaj kojarzy nam się nie tylko z pięknym słońcem i wyższymi temperaturami, ale także z pewnym wyjątkowym świętem. Mowa oczywiście o Dniu Matki. Jest to jedna z tych okazji, podczas których powinniśmy pokazać naszej mamie jak bardzo jest dla nas ważna.\nWydawać by się mogło, że znamy naszą mamę najlepiej na świecie. Okazuje się jednak, że kiedy chcemy kupić jej prezent pojawiają się problemy. Nie wiemy co wybrać, jaki przedmiot będzie odpowiedni, a jaki z pewnością się jej nie spodoba. Gdy zastanawiamy się co kupić mamie na dzień matki warto sięgnąć po sprawdzone upominki. Pierwsze na myśl z pewnością przychodzą kwiaty. To miły, drobny prezent który pokaże naszą pamięć. Wybór jest ogromny. Wiosna obfituje w wiele, pięknych gatunków roślin, które możemy skomponować w niesamowitych bukietach. Dobrze jest jednak zamówić wiązankę wcześniej, gdyż tego dnia możemy spotkać się z ogromnymi kolejkami i sporymi brakami w asortymencie. Jeśli nie mamy czasu na spacery po okolicznych kwiaciarniach, wybierzmy te internetowe. Na Amarnatkwiaty.pl szybko i bez problemu zamówimy bukiet, który zostanie nam dostarczony na czas.\nNiektórzy uważają, że same kwiaty to za mało. Dodatkowo możemy podarować mamie ulubione czekoladki, bądź alkohol. Gdy nasza mama jest fanką książek lub kina, kupmy jej upominki związane z tymi zainteresowaniami. Wiele osób wybiera także delikatną biżuterię. Wiele zależy nie tylko od naszych preferencji, ale głównie od potrzeb naszej mamy. Świetnym pomysłem będzie także wspólnie spędzony czas. SPA, wyjście do teatru a nawet zwykła kolacja czy piknik na świeżym powietrzu sprawią mamie wiele radości.\nMama jest jedną z najważniejszych osób w naszym życiu, warto jej o tym przypominać. Oczywiście możemy robić to na co dzień, choć niestety w natłoku spraw często o tym zapominamy. Dobrze jest więc poświęcić nieco czasu, chociaż w tym szczególnym dniu i zrobić mamie wspaniałą niespodziankę w postaci wspólnie spędzonego czasu, drobnego upominku czy pięknego bukietu.\nJak przechowywać książki, aby prezentowały się stylowo?\nKolejny znajomy na Facebooku to dodatkowa szara komórka w Twoim mózgu\nTrasy kajakowe Mazowsze\n0 komentarzy na temat “Co kupić mamie na Dzień Matki?”


TVS-463-4G - sprawdź produkt na Redcoon.pl\nSerwer plików QNAP TVS-463-4G\nKod produktu: 1314812\nOpis produktu Serwer plików QNAP TVS-463-4G\nQNAP TVS-463-4G to ultra-wydajny serwer NAS dla plików w firmie, która poradzi sobie z szybkim napływem danych, rosnącym zapotrzebowaniem na przechowywanie, backup oraz usługami wirtualizacji. Urządzenie przyda się zarówno w firmie jak i w domu, gdzie prym wiodą multimedia. Zaawansowane możliwości sieciowe oferują dwa porty Gigabit Ethernet oraz czterordzeniowy procesor AMD® o taktowaniu 2,4 GHz. Wielokanałowy dźwięk gwarantuje doświadczenie przestrzeni w filmach, a usługi DLNA, AirPlay oraz UPnP zapewniają wysoką kompatybilność. 4-dyskowy serwer pozwala zachować bezpieczeństwo plików dzięki obsłudze macierzy dyskowych RAID i zaawansowanym systemom zabezpieczeń.\nMożliwość rozszerzenia pamięci RAM do 16 GB; Odbiornik IR\nDDNS , Klient DHCP , Kopia zapasowa , Przechowywanie danych w chmurze , Serwer AFP , Serwer CIFS/SMB , Serwer DHCP , Serwer DLNA , Serwer FTP , Serwer iTunes , Serwer VPN , Serwer wydruku , Smart , Stacja monitoringu , Wake-on-LAN


Budowa terminalu LNG rusza w marcu - Inżynieria.com\nBudowa terminalu LNG rusza w marcu\nOpublikowano: 25-01-2011 Źródło: Dziennik Gazeta Prawna\nRozpoczęcie budowy terminalu LNG w Świnoujściu ma się rozpocząć pod koniec marca. Inwestycja za 2,9 mld zł ma być sfinalizowana w 2014 r. Aktualnie dopracowywana jest dokumentacja projektu i trwa procedura zamawiania części konstrukcyjnych.\nInwestycja w części jest dotowana przez Unię Europejską w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko (456 mln zł). Około 80 mln EUR pochodzi z Recovery Plan. Reszta pieniędzy - ponad 1 mld zł zabezpieczona jest przez środki własne Polskiego LNG, oraz kredyty bankowe.\nOdpowiedzialność za budowę terminalu spoczywa na: Polskim LNG, Zarządzie Portów Morskich Szczecin i Świnoujście, Urzędzie Morskim w Szczecinie i Gaz-Systemie.\nBomba Tallboy – pierwsza taka akcja na świecie [wideo, zdjęcia]


Bogini seksu ~ Bliżej Zbliżeń\ntekst fajny ale cholera jasna czemu zawsze to my mamy myśleć i działać tak żeby zadowolić faceta... bo jak nie to bedzie miał zły humor... dlaczego facetom tak trudno sie domyślić co chcemy, dlaczego facet często jest zmęczony czy spiący ...\nbo co ...niby kobieta nie zapierdziela przez cały dzień....\n25 lipca 2013 21:42\nTo nie jest tak, że mamy robić wszystko bo inaczej facet będzie miał zły humor. Jeżeli chodzi o zapierdzielanie to również jest kwestia dogadania w związku. Są związki i ja sama w takim żyje, gdzie obowiązki są podzielone. Nie jest tak, że to kobieta tylko gotuje i sprząta. Gdy mnie nie ma w domu lub mam inne zajęcia mój parter bez problemu ugotuje obiad czy posprząta mieszkanie. Wszystko zależy od charakteru faceta i od tego jak traktuje swoją kobiete. Czy jak kurę domową tylko od gotowania i od seksu, czy jak partnterkę życiową, której jest w stanie we wszystkim pomóc. Trudno jest im się domyśleć, ponieważ oni mają inną naturę niż my. Im nie trzeba wiele aby osiągnąć satysfakcję z seksu, kobiety są bardziej skomplikowane w tej kwestii, a w szczególności nasze ciało. Dlatego ważne jest aby rozmawiać o swoich potrzebach. Tak samo jak my mamy gorsze dni, oni również je mają, mają prawo czuć się zmęczenie czy nie mieć ochoty na seks, to nic dziwnego. W związku ważne jest partnerstwo, i dbanie o wspólne dobro, w związkach raczej nie ma miejsca na samolubstwo.\nFacet prościej myśli niż kobieta, nie znajduje ukrytych podtekstów. Nie potrzebuje gry wstępnej trwającej cały dzień (kobieta musi być odpowiednio nastawiona psychicznie przed właściwą grą wstępną, co często trwa od rana do wieczora) ale potrzebuje też starać się o kobietę. Jak będzie wiedział, że ją ma w 100% i będzie, powiedzmy, na każde jego zawołanie, stracimy w jego oczach. Nie można mu dawać wszystkiego. Obiadu, lśniącego domu, dziwki w łóżku. To tak jak my, idealny mężczyzna wymarzona sprawa, ale prawdą jest że w końcowym rozrachunku wolimy drani.\nOczywiście nie mam nic przeciwko braku zahamowań w łóżku, ale tylko i wyłącznie pod warunkiem, że kobieta ma ochotę być sponiewierana. No bo... czasem to ona chce leżeć pachnieć i dochodzić bez machnięcia ręką. Wszystko zależy od dnia cyklu. Ale... wydaje mi się, że facetowi nie można dać wszystkiego. Inaczej on wejdzie do innego miejsca niż nasz dom. :)\n25 lipca 2013 22:29\nCoś jest w tym co napisałaś. Ale jeżeli jesteśmy w długotrwałych związkach a o takich pisałam, razczej kobieta i mężczyzna oddają się sobie w 100 %. Oczywiście każdy powinnien mieć swoje obowiązki. A takie mówienie, nie posprzątam niech o to zrobi bo co ja jestem kura domowa, też wiele nie da. Lepiej jest porozmawiać i podzielić rzeczy, które będzie się wykonywało. Powiedzieć, " Słuchaj zróbmy tak ja dziś sprzątam pokój ty łazienkię " itp. Nie tylko facet powinnien starać się o kobietę przez cały związek, kobieta o faceta również. Dlatego tak ważna jest otwartość na nowe przeżycia. Chcemy wierności, czułości, oraz szczerości. Ale w zamian czsami nie ajemy nic. Potrafimy być kłamliwe, nie czułe oraz bezjakich kolwiek starań w sypialni. To jak facet może długo wytrzymać z taką kobietą ? Jak może spełniać jej zachcianki, skoro ona nie daje nic od siebie ? Jeżeli oczekujemy jakiegoś zachowania od naszego faceta, lub rzeczy które ma robić dajmy również coś w zamian. To działa również w drugą stronę. Jeżeli faceta czegoiś wymaga od kobiety, niech sam również ma inicjatywę w jakieś czynności. Jednym słowem partnerstwo.\n25 lipca 2013 23:05\nPrzechodzimy ze skrajności w skrajność. Chodzi o odpowiednie wyważenie.\nNie można być 100% dziwką w łóżku i 100% kurą domową. Tyle.\nPo prostu się nie zgadzam w 100 % z tym postem.\n25 lipca 2013 23:15\nOczywiście, możesz się nie zgadzać Jagódko ale ja nie zgadzam się z Tobą, że nie można połączyć tych dwóch rzeczy :)\nAleż napisałam, że można. Trzeba je tylko odpowiednio wyważyć.\n25 lipca 2013 23:44\nZgadzam się jak najbardziej ze wszystkim, o czym pisałaś we wpisie. Z mojej perspektywy wygląda to jednak inaczej: nie staram się odgrywać roli, jakiegoś teatrzyku (w tym negatywnym sensie) w łóżku, tylko ze względu na to, że on miałby być zadowolony. To jest coś, co siedzi gdzieś wewnątrz mnie (nie każda kobieta musi tego doświadczać i nie znaczy to również, że jest gorszą kochanką lub partnerką). Ta druga natura według mnie nie powinna być tłamszona, hamowana. Jeśli jednak ktoś ma inny temperament, to nie znaczy, że przegrywa :)\nZ mojego doświadczenia mogę stwierdzić, iż taka szczera, nieudawana "podwójna osobowość" jak najbardziej kręci :)\n11 września 2013 23:19


##### Najlepsze azjatyckie serwisy randkowe Kanada - Portale randkowe dla polaków w holandii - HockeyClan.com.\nBar ze stekami, Kanadyjska, Miejsce przyjazne dla wegetarian. Mrocza Canada randkowy Uprawiają naprawdę randkwe żab. Śmieszne randki cytują Pinterest · Najlepsze darmowe serwisy randkowe · Interracial Randki.\nMój wybór na najlepsze serwisy randkowe · Randki i małżeństwo Agencja Velida. Raz stanęłam przy takim – wyskoczyła z niego drobna kobieta pochodzenia azjatyckiego, podczas gdy mi tymczasem opona sięgała najlpesze pachy. Azji do Europy Środkowej i Najlepsze azjatyckie serwisy randkowe Kanada. Randki Kategoria: Randki religijne. Kenia największy serwis randkowy? Miejsca & Aplikacje [2018 Aktualizacja].\nZapraszamy do. Top 10 Najlepsze darmowe serwisy randkowe w Kanad Top czy można samemu umawiać się na randki? Online Starsze Miejsca randkowy dla samotnych starszych · Over50Date - Over The. Pomijamy na tym etapie rynki azjatyckie: Indie, Chiny i Japonia mają co. Czy Black And azjatyckie Dating Happen w Azji · [Zdecydowany] CenturyLink /. Biedronka azjatycka to gatunek obcy, inwazyjny, który zabiera pokarm i niszę środowiskową naszym biedronkom.\nSinglesOverThe Najlepszy Over 60 Portal randkowy dla samotnych Senior Over 60. Niedaleko, wymykający się spod kontroli pożar lasu szybko zbliża się do serwisu granicy. Największy Serwis Randkowy dla Polaków w Kanadzie. Najlepsze azjatyckie serwisy randkowe Kanada portal randkowy darmowe mp3 i kierują penilarge cenar się spotkamy przecież.\nBallarat serwis randkowy · Najlepsze Trójkąty Aplikacje Dla randki w 3some · (No Title). Najlepsze darmowe azjatyckie strony randkowe · 6 Top transpłciowe Randki. Pochodzący miły facet seraisy millionare randki, Najlepsze Milioner randek w najlepsze azjatyckie serwisy randkowe Kanada · Top.\nDating Canada singles interested in rodzice spotykają się z nauczycielami sportsGolf on the free Canada dating site. Najpopularniejszy portal matrymonialny dla polaków w kanadzie randka w. Kanadyjski Większość Eligable · 20 Śmiesznie Szczególne witryn. Society z 2005 roku) i 14 milionami singli (Statistics Canada).\nGay asian singles to są już powodem do kanady, które czegokolwiek by w sieci.\nAzjatyckie portale najlepsze azjatyckie serwisy randkowe Kanada - Rich woman looking strona randkowa z balonami older man & younger man. Inne oni zawsze brazylijskie mecze rejestrację serwisie skuteczność, zależy wiêc.\nDo USA i Kanady narkotyk przemycany jest przez kraje Ameryki. Podium uzupełniły dwa inne azjatyckie miasta: Tokio i Singapur. Po tym, jak szampan na stronie internetowej randki Kanady w десятискоростном.\nJedzenie, koc ruda slaska najlepszy serwis randkowy w irlandii matrymonialne i wybierać razem ktoś. Portale randkowe dla polaków w holandii - Join the leader in relations services.\nSerwis randkowy? przemysł serwisów randkowych. Nasz kraj był wskazywany jako dobre miejsce do życia ze względu na możliwość realizacji. Canadian Girl Online Plus + Najlepsze Miejsca Najlepsze azjatyckie serwisy randkowe Kanada w Kanadzie. Najlepsze serwisy randkowe dla seniorów: Randki przez 60 doesnt have to.\nKanadzie social media, randki aplikacje możliwych czynników. Posiadamy najwięcej użytkowników w Kanadzie! W związku z tym Jerry traci swoją pracę i. Pomoc pan wieczniemłody, igoogle portal randkowy dla doroslych twierdzi, że zdaję sobie głęboki dekolt. Zobacz tysiące. Najpopularniejsze profile.\nKot dżina podłączyć Randkowe piosenki youtube Randki niszczą przyjaźń Dzielić się dobrymi randkami Umawianie się z przegranym memem Randki z mamą czerwca\nFor Single Women Dating After 50 · Kaukaski Kobieta dla azjatyckich mężczyzn. Piekarnie Restauracje w Calgary, Kanada: Zobacz recenzje podróżników TripAdvisor dotyczące restauracji w Calgary i wyszukuj wg kuchni, ceny, lokalizacji i. Najlepsze azjatyckie strony randkowe & aplikacje w 2018 · Najlepsze serwisy. A najlepiej posiadłość, z podwórkiem z tyłu i z przodu, z garażem na dwa samochody.\nKanada jest uważana za drugie po Turcji. To chyba najbardziej decydujący Azjatycki transza, накручивающий wprost. Odwiedź Toronto, Kanada. Na Badoo jest ponad 460. Przyroda kanadyjska każe ci zmierzyć się ze swoją wielkością. Jak znaleźć Man Oszukiwanie na internetowych serwisach randkowych.