By Silencio: 16. Kroki [Sunrise]\n16. Kroki [Sunrise]\nZapiąłem ostatnie guziki koszuli i westchnąłem ciężko, wpatrując się we własne odbicie. Naprawdę sądziłem, że będę podchodził z większym entuzjazmem do wizji wyjścia na tą imprezę, ale chyba wczorajszy dzień ostatecznie przekreślił te nadzieje. Zerknąłem ukradkiem w kierunku Amadeusza i zagryzłem niepewnie wargę. Przyzwyczaiłem się do tego, że od czasu do czasu po prostu się wściekał. Ba. Nawet do tego, że dostawał szału. Wiedziałem, jakie to przynosi efekty,więc już wczoraj prędko schowałem wszystkie cenne przedmioty, ale ku mojemu zdziwieniu, demon nie był równie destrukcyjny, co zwykle. Wprost przeciwnie. Leżał spokojnie na łóżku, w jakiejś wyjątkowo melancholijnej pozie i nie wydawał się zły. Raczej smutny i dziwnie przygnębiony. Kiedy zobaczyłem, w jakim jest stanie, zacząłem się nawet zastanawiać nad tym, czy aby na pewno powinienem iść. Zdecydowanie nie byłem w zbyt zabawowym nastroju,a poza tym byłem skłonny do pewnego rodzaju ustępstw. Ale ledwie o tym pomyślałem, poczułem się wściekły na samego siebie. Cholera! Tak nie może być! Więc ja mam rezygnować ze wszystkiego,tylko dlatego, że on chce, żebym siedział w domu i był na każde jego skinienie palcem? Ja nie jestem demonem! Nie mam przed sobą wizji nieskończoności i naprawdę chciałbym się trochę pocieszyć życiem i od czasu do czasu przypomnieć moim przyjaciołom, że jeszcze istnieję. To, jak widać, wcale nie obchodziło Amadeusza. Więc dlaczego ja miałem być tym, który zawsze ustępuje, skoro jego nie było stać nawet na najdrobniejszy gest pojednania? Może gdyby do mnie podszedł, gdyby coś powiedział,przeprosił... Może wtedy rzeczywiście zmieniłbym zdanie. Och,Boże. Jasne, że bym zmienił. Amadeusz potrafił mnie momentami zmiękczyć jak mało kto. Ale to nie mogło wyglądać w ten sposób. Nie mogłem ciągle i ciągle znosić jego fochów. To była impreza zorganizowana przez Jennę, a poza tym już mnie z kimś umówiła. Gdybym się nie pojawił, zrobiłbym jej podwójną przykrość. Przecież nie szedłem tam po to, żeby się poobściskiwać z jakimś facetem, Amadeusz nie miał powodów do bycia zazdrosnym - tym bardziej, iż utrzymywał, że wcale zazdrosny nie jest. Dla mnie to miała być po prostu okazja do dobrej zabawy - chociaż, biorąc pod uwagę okoliczności, jakoś zaczynałem wątpić w to, czy rzeczywiście uda mi się rozerwać.\nDemon łypnął na mnie ukradkowo i wyjątkowo nieprzychylnie. Miałem wrażenie, że cały czas próbuje mi dać do zrozumienia, jak bardzo czuje się przeze mnie pokrzywdzony. A to irytowało mnie jeszcze bardziej. No dajcie spokój... Ja miałem powód żeby się obrażać! Amadeusz wszem i wobec oświadczył przecież, że jednak są inni, którzy go widzą i że on sobie do tych "innych" pójdzie, a mnie ma w głębokim poważaniu. I nawet, jeżeli było to, moim zdaniem, wyjątkowo dalekie od prawdy, to z pewnością nie było miło usłyszeć coś podobnego z jego ust. Ale ja się nie obrażałem i nie wylegiwałem na łóżku z miną godną męczennika.\nBoże, dlaczego nikt mnie nie uprzedził, że życie z demonem na karku może być takie skomplikowane...\n-Jak się czujesz?- rzuciłem w końcu w eter. Nienawidziłem tego, że w naszym "związku", to ja musiałem być pierwszym i ostatnim sprawiedliwym, ale wiedziałem,że czekanie na jego przeprosiny mogłoby potrwać wieki. Dosłownie.\nDemon prychnął w odpowiedzi donośnie, jakby po raz kolejny zamierzał mi udowodnić, że ma mnie głęboko w pewnym miejscu.\n-Nie musimy ze sobą rozmawiać w taki sposób- zauważyłem pojednawczo- Wiem, że jesteś na mnie zły, ale naprawdę nie masz żadnych powodów. Jestem człowiekiem.Mnie widać, w przeciwieństwie do ciebie. I od czasu do czasu, będą się zdarzały podobne sytuacje. Powinieneś to uszanować.\nAmadeusz ostentacyjnie odwrócił się do mnie plecami, zupełnie mnie olewając.\nChociaż swoją drogą, może wcale nie powinienem się dziwić? Wymagałem szacunku od istoty, która nigdy wcześniej nie musiała się z nikim liczyć. I chyba naprawdę nie powinienem mieć nadziei na to, że w najbliższym czasie choć trochę się zmieni.\n-Dobra, jak chcesz...- rzuciłem w końcu, zupełnie zrezygnowany, a następnie przeszedłem do przedpokoju i chwyciłem za swoją zamszową kurtkę, by poinformować jeszcze krótko- Wychodzę!\n-Jasne...- dopadła mnie, wprost ociekająca jadem, odpowiedź Amadeusza- Baw się dobrze.\nJuż trzymałem dłoń na klamce i już miałem wychodzić, ignorując zupełnie jego zaczepkę, ale nie wytrzymałem i ponownie stanąłem w progu sypialni.\n-Dzięki, Amadeusz. Tak właśnie zamierzam. Niezależnie od tego, jak bardzo starasz się to popsuć.\nDemon skrzywił się gniewnie i warknął:\n-Świetnie, Josh. Uważaj tylko,żebym ja nie bawił się lepiej.\n-Ależ baw się tak dobrze, jak tylko chcesz!\n-Tak właśnie zamierzam!\n-Świetnie- parsknąłem cicho,kręcąc z niedowierzaniem głową. Jak z dzieckiem, słowo daję,jak z dzieckiem... Naprawdę nie miałem ochoty na kontynuowanie tej idiotycznej kłótni i wycofałem się do przedpokoju- Więc do zobaczenia wieczorem- rzuciłem jeszcze krótkie pożegnanie, które jednak najwyraźniej nie mogło się obyć bez jego komentarza.\n-O ile nie będę bawił się tak doskonale, że nie wrócę wieczorem...\n-Super- stwierdziłem z celową obojętnością, po czym dodałem jeszcze- Więc do zobaczenia wtedy,kiedy wrócisz- a następnie wyszedłem z mieszkania, zamykając za sobą drzwi.\nWystarczyło odczekać ledwie chwilę, by usłyszeć donośny huk. A w ślad za nim iście pełne cierpienia skamlenie i przerażone:\n-Nie! Tylko nie ty! Błagam! Tylko nie to!\n... Och, Boże.\nWszystko wskazywało na to, że Amadeusz będzie musiał przeboleć okrutne rozstanie z telewizorem...\nImpreza trwała już od dobrych piętnastu minut. Sala była ładnie udekorowana, z charakterystycznym dla Jenny przepychem, ale też pewnego rodzaju poczuciem humoru. W pomieszczeniu grała muzyka i zdążyło się zgromadzić trochę ludzi, ale nie było ich wielu, chociaż właściwie nie czułem się zbytnio zdziwiony. Większość wolała się, zapewne, modnie spóźnić albo zamierzała przyjść o nieco innej porze, bo zabawa miała charakter otwarty. Nie było też Jenny, chociaż spodziewałem się, że jako organizatorka, choć raz pojawi się punktualnie. Czułem się trochę skrępowany, bo wiedziałem, że przyprowadzi ze sobą tego chłopaka, z którym mnie umówiła. Zdecydowanie nie przepadałem za randkami w ciemno... A w dodatku znając gust Jenny...\nNalałem sobie soku i stanąłem pod ścianą, nie do końca potrafiąc znaleźć dla siebie jakieś zajęcie. Rozglądałem się po sali za Katy lub Jackiem, mając szczerą nadzieję, że gdzieś tutaj są. Jack, co prawda,zapowiedział już wcześniej, że nie przyjdzie, ale spodziewałem się, że przynajmniej Katy się pojawi. Z lekkim rozczarowaniem odnotowałem jednak, że chyba jeszcze jej nie ma. W takich okolicznościach, miałem po prostu nadzieję na to, że Jenna pojawi się prędko.\nSzczerze mówiąc, nie czułem się zbyt dobrze. Chciałem się jej po prostu pokazać, pobawić z godzinkę, a później ulotnić się do domu, bez wzbudzania specjalnych sensacji. Chyba znowu dopadły mnie wyrzuty sumienia przez to, że zostawiłem Amadeusza samego. A przecież nie byłem niczemu winien! Nie byłem winien całej tej sytuacji ani złości Amadeusza. To on zachował się niewłaściwie i źle zareagował. A jednak... Jezu, chyba jestem dla niego zbyt dobry. To w końcu demon,prawda? Nikt go nie widzi i może czuć się trochę osamotniony...Nawet, jeżeli zdecydowanie przesadza i niemal mnie sobie przywłaszcza, wykorzystując w każdy, możliwy sposób, przecież nie raz udowodnił mi, że jest bardzo lojalny. I może rzeczywiście powinienem był rozegrać całą sprawę jakoś inaczej, być bardziej cierpliwy, łagodny... Boże, chciałem wrócić. Po prostu chciałem wrócić, mając nadzieję, że Amadeusz jest jeszcze w domu. Gdzie, u diabła, podziewała się Jenna...?\nDokładnie w tym momencie, drzwi od sali otworzyły się i pojawiła się w nich brunetka. Widziałem,że towarzyszyło jej dwóch chłopaków, ale szczerze mówiąc nie widziałem ich dokładnie i nawet nie byłem w stanie zacząć zastanawiać się nad tym, który był moją randką w ciemno. Przez krótką chwilę, zanim ich zobaczyłem, miałem nawet nadzieję, że może ten cały Adrian dał sobie spokój albo zapomniał, w każdym razie, że w ogóle się nie pojawi. Wtedy mógłbym szybko wrócić do domu i zrzucić to na fakt, że po prostu nie miałem z kim się bawić.\nJenna jak zwykle, przed dobre kilkanaście minut, niczym dama w swoim dworze, witała się z kolejnymi znajomymi, chociaż mógłbym dać głowę, że większości z nich nie znała nawet z imienia. Dopiero w pewnym momencie dostrzegła mnie i uśmiechnęła się szeroko. Ja również odpowiedziałem uśmiechem, chociaż raczej niepewnym. Teraz byłem już w stanie dostrzec wyraźniej jej dwóch towarzyszy.\n-Cześć, Josh- rzuciła brunetka,podchodząc do mnie raźnym krokiem. W ślad za nią ruszyli dwaj chłopacy, których przyprowadziła. Zmierzyłem ich obu uważnym spojrzeniem. Jeden był bardzo wysoki i wysportowany, a przy tym naprawdę przystojny. Drugi był raczej niepozorny, drobniutki,niższy ode mnie o głowę. Miał czarne, lekko postrzępione,półdługie włosy i urocze dołeczki w policzkach, gdy się uśmiechał, chociaż sprawiał raczej wrażenie mocno zdenerwowanego i zawstydzonego.\nRaczej nie miałem wątpliwości,który z nich okaże się moim towarzyszem wieczoru...\n-Już się bałam, że się nie pojawisz- zaśmiała się lekko, a następnie wskazała dłonią na owego mięśniaka- To Hans. Miałam, co prawda, iść z Johnem, ale ostatecznie umówiłam się z nim.\n... I jak widać się nie pomyliłem.\n-A to Adrian- dodała, uśmiechając się pogodnie- Adrian, to jest właśnie Josh, mój kolega, o którym ci opowiadałam.\n-Cześć- chłopak uśmiechnął się odrobinę nieśmiało.\n-Miło cię poznać-odpowiedziałem, również nieco speszony całą sytuacją. Nie do końca wiedziałem, jak powinienem się zachować, w końcu w ogóle go nie znałem.\n-Dobra, wy bawcie się dobrze, a ja pójdę zająć się całą resztą- Jenna posłała mi znaczące spojrzenie i uśmiechnęła się figlarnie, a następnie pociągnęła swojego partnera w głąb coraz bardziej gęstniejącego tłumu. Ledwie chwilę później weszła na prowizoryczną scenę i sięgnęła po mikrofon- Witam was wszystkich bardzo serdecznie!- rzuciła, z charakterystyczną dla siebie charyzmą i pewnością siebie- Mam nadzieję, że będziecie się tutaj świetnie bawić. Przygotowania zajęły masę czasu, ale jestem pewna, że wszystko wyszło jak należy. Bawcie się dobrze, a przy okazji skorzystajcie z naszych gier i konkursów... W prawym rogu czeka na was nasza szkolna swatka, w którą okazjonalnie, wcielił się nasz ukochany Jimmy! W razie jakichkolwiek problemów zgłaszajcie się do mnie! A teraz, pierwsza wolna piosenka! Zapraszamy wszystkie pary na parkiet!\nWysłuchaliśmy całego jej"przemówienia" w zupełnym milczeniu. Chyba żaden z nas nie wiedział, co robić, ani co mówić.\n-Josh- przedstawiłem się w końcu raz jeszcze, wyciągając w jego kierunku dłoń.\n-Adrian- odpowiedział z lekkim uśmiechem i uścisnął ją nieco niepewnie.\nBoże, randki w ciemno są takie krępujące...\nW pomieszczeniu pogasły prawie wszystkie światła, tworząc iście romantyczną, choć nieco mroczną atmosferę i już po chwili dało się słyszeć pierwsze takty jakiejś wolnej piosenki, typowego przytulańca. Poczułem się trochę nieswojo.\n-Może...?- Adrian wpatrywał się we mnie z lekkim wahaniem, jakby nie do końca potrafił mnie poprosić do tańca.\n-Jasne- zgodziłem się,uśmiechając przyjaźnie i wyszedłem razem z nim na parkiet.Chwyciłem go za dłoń, a wolną ręką objąłem go wokół pasa. On z kolei zacisnął palce na moim ramieniu i zarumienił się wyraźnie, spuszczając wzrok, ledwie nasze spojrzenia się spotkały.Wszystkie pary wokół wirowały wtulone w siebie kurczowo, a my zachowywaliśmy pewien dystans. Zresztą, szczerze mówiąc, nie szło nam zbyt dobrze. Ja zawsze byłem fatalnym tancerzem, a Adrian non stop potykał się o własne nogi i przepraszał chaotycznie, za każdym razem, gdy nadepnął mi na stopę. Dopiero po jakimś czasie udało mu się nieco rozluźnić.\nWłaściwie ja też czułem się całkiem dobrze.\nNiezbyt dobrze, ale to wcale niebyła wina Adriana.\nPodejrzewałem, że gdyby nie ta kłótnia z Amadeuszem, spędziłbym ten czas raczej miło. Chłopak był bardzo sympatyczny i uroczy, ale nie do końca mogłem się skupić na nim, gdy cały czas roztrząsałem swoją wczorajszą rozmowę z demonem. A poza tym... Czułem się trochę... Sam nie wiem. Jakbym robił coś na przekór Amadeuszowi, a to nie do końca mi się podobało. I nie, to nie było uczucie zdradzającej żony,która nocą wymyka się do kochanka. Ja naprawdę nie miałem w stosunku do Adriana żadnych poważnych intencji. To znaczy może mógłbym mieć, gdybym nie spotkał demona i tak dalej, ale w tych warunkach to nie wchodziło w rachubę. Ale gdy tylko myślałem sobie o tym, że on siedzi sam w domu, albo włóczy się gdzieś,tylko po to, żeby zrobić mi na złość...\nOkej, miałem poczucie winy.\nI chociaż wiedziałem, że to niesprawiedliwe, bo nie zrobiłem niczego złego, nic nie mogłem na to poradzić.\nPrzetańczyłem z Adrianem kilka piosenek, a następnie daliśmy sobie chwilę do odsapnięcia i stanęliśmy pod ścianą.\n-Przynieść ci coś do picia?- zaoferowałem się, ale brunet pokręcił odmownie głową,uśmiechając się nieśmiało.\n-Nie, dzięki. Hm... Josh...- zaczął nagle, zagryzając niepewnie wargę.\n-Bo... Bo... Chodzi o to... O to,że...- Adrianowi najwyraźniej niełatwo było to z siebie wydusić-Po prostu pomyślałem sobie... Że może... Ale jeżeli nie chcesz,to nie ma problemu... Po prostu... Dobrze się razem bawimy i stwierdziłem, że... Że może warto byłoby kontynuować tą znajomość... Oczywiście, jeżeli jesteś zainteresowany... Mógłbym poprosić cię o numer, albo dać ci swój...\nAż jęknąłem cicho w duchu. To nie była łatwa sytuacja.\n-Adrian, jesteś bardzo miłym i sympatycznym chłopakiem, ale...\n-N-Nie ma sprawy!- przerwał mi prędko, uśmiechając się nieco słabo- Wiem, wiem... Zbyt niski, zbyt mało przystojny, zbyt nerwowy, zbyt nieśmiały... Tak tylko pytałem.\n-Nie, to nie tak- zaprotestowałem natychmiast. Zupełnie nie rozumiałem, czemu miał o sobie takie zdanie, tym bardziej, że mi nawet nie przeszło to przez myśl- Janie staram się ciebie zbyć ani nic w tym stylu... Naprawdę sądzę,że jesteś świetnym, wrażliwym chłopakiem, z którym wielu chciałoby się spotykać, gdyby tylko miało okazję cię poznać...Ale ja... Ja jestem w trochę ciężkiej sytuacji- przyznałem niepewnie- Gdyby było inaczej, możesz być pewien, że natychmiast wziąłbym twój numer i z pewnością zadzwoniłbym następnego dnia...- na twarzy Adriana pojawiło się coś na kształt uśmiechu,chociaż nie wyglądał na kogoś, kto wierzy w moje słowa- Ja po prostu... Ja kogoś mam. To znaczy, nie do końca... W sensie, nie jesteśmy jeszcze razem, ale... Nie wiem, czy w ogóle będziemy...Po prostu to dla mnie ktoś ważny- dokończyłem cicho.\nMiałem wrażenie, że na twarzy Adriana wymalowało się coś na kształt ulgi.\n-Więc... Więc, gdybyś nie miał to...?- zapytał, wpatrując się we mnie z nadzieją.\n-To bezzwłocznie zainteresowałbym się tobą- parsknąłem cichutko- Ale to ktoś bardzo ważny dla mnie i... I właśnie dotarło do mnie, że chyba powinienem być z nim- dodałem, czując się jak kompletny kretyn. No świetnie. Zostawiałem jakiegoś biednego chłopaka w środku zabawy, zupełnie samego, tylko po to, by zaspokajać niezliczone pokłady próżności tego cholernego demona. Ale co ja mogłem poradzić na to, że naprawdę chciałem przy nim być...?- Przepraszam, Adrian. Wiem, że to głupio z mojej strony.\n-Nie, nie, nie ma sprawy-zaprotestował natychmiast chłopak, kręcąc głową- Naprawdę.\n-Nie, mimo wszystko... Nie chciałbym, żebyś czuł się oszukany... Nie do końca wiedziałem,jak zareagować na propozycję tej randki w ciemno... Naprawdę świetnie się bawiłem, ale niestety nic z tego nie będzie.\n-Nie czuję się oszukany,naprawdę- zapewnił mnie prędko Adrian- Jenna mi mówiła, że z kimś się spotykasz, ale twierdziła, że to nic poważnego. Ale jeżeli ci na nim zależy, to dla mnie to w porządku, naprawdę-uśmiechnął się leciutko- No i... Dzięki za te wszystkie miłe słowa... I za wspólnie spędzony czas...\n-To ja dziękuję- odparłem z całą stanowczością, a następnie musnąłem wargami jego policzek i uśmiechnąłem się lekko- I raz jeszcze przepraszam. No i mam nadzieję, że jeszcze się spotkamy. Cześć.\n-Cześć- pożegnał mnie Adrian,a ja raz jeszcze spojrzałem na niego z autentyczną wdzięcznością,a później odszukałem swoją kurtkę i niemal wybiegłem na zewnątrz.\nJenna umówiła mnie na randkę z świetnym facetem, aż nie mogłem uwierzyć, że wybrała mi kogoś takiego.\nAdrian był naprawdę świetny ,zbyt nieśmiały, ale uroczy i delikatny. Na pewno nie robiłby mi awantur, nie rozwalał wszystkiego co drugi krok i nie obrażał się śmiertelnie za każde nietrafione słowo.\nJa jak ostatni kretyn wracałem pospiesznie do domu, do tego przeklętego demona, który traktował mnie jak prywatną własność, non stop szantażował i wściekał o każdą bzdurę.\nNa zewnątrz zdążyło się już dawno ściemnić. Droga ze szkoły do mojego domu nie była jakaś przesadnie długa, więc nie zatrzymałem się na przystanku autobusowym, tym bardziej, że o tej porze rzadko można było natrafić na jakiś kurs. Zapiąłem kurtkę i wsunąłem dłonie do kieszeni, a następnie ruszyłem przed siebie.\nIm bardziej zbliżałem się w kierunku swojego osiedla, tym mniej ludzi mijało mnie na ulicy, aż w końcu zostałem sam. Dzięki Bogu, chociaż raz w życiu wszystkie latarnie działały i przynajmniej miałem oświetloną drogę.\nW pewnym momencie usłyszałem odgłosy kroków. Tuż za sobą, bardzo blisko. Zatrzymałem się gwałtownie, nieco przerażony i zerknąłem przez ramię. Kroki natychmiast ucichły. Ktoś stał przy murku, kilka metrów ode mnie. Nie widziałem nawet wyraźnie kto to był, bo nie padało na niego światło latarni. Przełknąłem głośno ślinę i ruszyłem dalej, powtarzając sobie w myślach, żeby nie przejmować się głupotami. Ale gdy ów ktoś ruszył w ślad za mną, czego wyraźnym dowodem był donośny stukot jego butów, poczułem się trochę przerażony. W myślach przemknęło mi już tuzin scenariuszy, poczynając od pobicia, przez kradzież, na jakichś okrutniejszych działaniach kończąc. W dodatku od razu przypomniał mi się Ricky i nasz spór, te wszystkie groźby... Mógł kogoś na mnie nasłać, ale ten mężczyzna, który za mną szedł, zupełnie nie przypominał Ricky'ego ani jego kolegów. Tamci byli bardziej...Och, sam nie wiem... Nieokrzesani, natychmiast by mnie zaczepili,powiedzieli cokolwiek... A tamten facet po prostu za mną szedł.\n... Co wcale nie napawało mnie jakąś szczególną ulga.\nPrzyspieszyłem kroku i tamten ktoś również zaczął iść szybciej. Teraz byłem po prostu pewien, że mnie śledzi. Serce biło mi jak oszalałe i dłonie spociły mi się ze strachu.\nWydawało mi się, że droga ciągnie się w nieskończoność. Gdy zobaczyłem wreszcie swoją klatkę schodową, doskoczyłem prędko do drzwi i niemal wpadłem do środka. Od razu ruszyłem biegiem po schodach i szybko otworzyłem drzwi od swojego mieszkania, a następnie...\nWrzasnąłem ze strachu, gdy wpadłem na kogoś z całą mocą.\nDopiero, gdy światło w przedpokoju rozbłysło, a ja usłyszałem pełne niezadowolenia pomrukiwanie, zdałem sobie sprawę z tego, kto to jest.\n-Amadeusz...- odetchnąłem płytko i aż parsknąłem cicho z ulgą. Boże, jak dobrze. Jak dobrze, że był. Przy nim naprawdę czułem się bezpiecznie.\n-Przestraszyłem cię, Josh?-rzucił chłodno, podnosząc się z podłogi- Sądziłem, że już się do mnie przyzwyczaiłeś.\n-Tak, tak, po prostu...- nie chciałem mu wyjaśniać tej całej historii z śledzeniem mnie. Teraz nawet nie byłem pewien, czy sobie tego wszystkiego nie uroiłem. Poza tym wiedziałem, że byłby wściekły i w pierwszej kolejności posądziłby o to Ricky'ego, a później pewnie nie odstępowałby mnie na krok- Po prostu nie spodziewałem się ciebie tutaj- dokończyłem cicho, zamykając za sobą drzwi na korytarz.\n-Och, świetnie...- Amadeusz skrzywił się wyraźnie- Może jeszcze powiesz, że mam sobie iść?\nDemon nawet nie czekał na moją odpowiedź, po prostu ostentacyjnie odwrócił się na pięcie i przeszedł do salonu.\nPrzetarłem twarz dłońmi i westchnąłem głęboko.\nBoże, dlaczego ja?\nDlaczego ja zawsze musiałem odgrywać rolę kretyna, który o wszystko obwinia siebie, zawsze przeprasza i pierwszy wyciąga rękę? Słowo daję, to nie powinno tak być.\nWszedłem do pomieszczenia i zapaliłem światło. Pierwsze, co rzuciło mi się w oczy, to oczywiście telewizor. Tak, jak się spodziewałem, stał rozbity pod ścianą. Miał pęknięty ekran i zmiażdżony fragment ramy. Pozostawiłem to jednak bez większego komentarza.\n-I co, Josh?- Amadeusz oparł się plecami o ścianę, wpatrując we mnie z jakimś pełnym drwiny uśmiechem- Dobrze się bawiłeś?\n-Niezbyt- przyznałem szczerze.\n-Och, doprawdy...? A czemuż to?Partner ci nie odpowiadał?\n-Nie był w moim typie- uciąłem. Naprawdę nie chciałem się z nim wdawać w podobne dyskusje, to zawsze prowadziło tylko do kłótni.\n-Ach, tak...?- Amadeusz parsknął z politowaniem- A kto jest w twoim typie, Josh? Hm... Pomyślmy...Ach, no tak! Jakże mógłbym zapomnieć! Wyłudzający kasę faceci,którzy zrobią wszystko, żeby cię tylko oskubać, a nawet nie zawahają się podnieść na ciebie ręki, czyż nie? Mam nadzieję,że następnym razem dobrze trafisz.\nPoczułem się fatalnie, ale starałem się tego po sobie nie okazywać. Wiedziałem, że Amadeusz mówi te słowa w złości i że w tym właśnie momencie starał się mi zadać jak najwięcej bólu. Chociaż chyba nawet nie podejrzewał,jak świetnie mu się to udawało.\n-A jak ty się bawiłeś?-zapytałem w końcu, chcąc zmienić temat, ale ku mojemu zaskoczeniu, zirytował się jeszcze bardziej.\n-Bawi cię to, Josh?- warknął niespodziewanie, a ja spojrzałem na niego kompletnie zszokowany.\n-Co takiego?- zapytałem bez zrozumienia.\n-Bawi cię to, kim jestem?!Uważasz, że to świetna sprawa do żartów?! Chcesz ze mnie drwić?!\n-Amadeusz, co ty opowiadasz, ja przecież nie...\n-Doskonale zdajesz sobie sprawę z tego, co robiłem przez cały, cholerny dzień!- wrzasnął wściekle-Bo zawsze robię dokładnie to samo! Bo nikt mnie nie widzi, prawda?To świetnie, czyż nie? Czujesz się bezpieczny, bo wiesz, że ja nie zrobię ci czegoś takiego, jak ty mnie! Bo jesteś jedynym,który zwraca na mnie uwagę, więc jestem od ciebie uzależniony!Tak sobie myślisz, co? Tak myślisz, Josh?- zbliżył się do mnie o kilka kroków- Uważaj, bo możesz się rozczarować. Ja też mam swoją cierpliwość. I nie zamierzam czekać na ciebie wieki, gdy ty będziesz się bawił z jakimś kretynem!\nWpatrywałem się w niego zupełnie wstrząśnięty. Po raz kolejny miałem wrażenie, że zupełnie się nie zrozumieliśmy, a on obwiniał mnie o wszystko. Przecież wcale z niego nie drwiłem! Owszem, podejrzewałem, że jego opowiastki o innych ludziach, którzy go widzą były kłamliwe, ale przecież nie miałem na celu niczego złego! To było zwykłe pytanie!\nOdetchnąłem głęboko i podszedłem do niego, po czym chwyciłem go delikatnie za ramiona.\n-Amadeusz, posłuchaj mnie...-zacząłem, nie zwracając uwagi na to, że wyrwał się z mojego uścisku i odszedł o kilka kroków dalej- Nigdy nie zamierzałem z ciebie drwić. Nie zrobiłem niczego przeciwko tobie. A w moim typie jesteś tylko i wyłącznie ty, i dobrze zdajesz sobie z tego sprawę... Więc proszę, nie kłóćmy się o takie rzeczy.\n-Mam się nie kłócić, Josh?-parsknął gorzko, zagryzając niepewnie wargę- Tak? Może w ogóle mam nie robić nic? Mam udawać, że mnie nie widzisz i obserwować jak się ode mnie oddalasz? To właśnie mam robić? Tego oczekujesz, Josh?! Myślisz, że jesteś ode mnie lepszy, bo jesteś tym, kim jesteś?! Że możesz mną pomiatać?! Drwić ze mnie?! Nie, Josh!Nie jesteś ode mnie lepszy! Nie widzą mnie i co z tego?! Nie chcę,żeby mnie widzieli! Może nigdy nie będę się z nikim spotykał,nigdy nie pójdę na głupią, szkolną potańcówkę i nigdy nie będę miał paczki wiecznie kłócących się znajomych. Ale wiesz co? Ja przynajmniej nie umrę w wieku siedemdziesięciu lat, robiąc pod siebie! Nie potknę się i nie rozwalę sobie głowy. Nie wejdę nieuważnie na jezdnie i nie dam się rozjechać, jak najbardziej żałosna ze wszystkich żałosnych istot. To ja jestem tym lepszym,rozumiesz?!\nNigdy nie widziałem go w takim stanie. Nigdy jeszcze nie słyszałem w jego głosie tak wiele rozgoryczenia i jadu. On po prostu chciał mnie poniżyć, upokorzyć,zrobić wszystko, żebym tylko cierpiał... A ja wciąż nie rozumiałem. Dlaczego? Mógł być na mnie wściekły, zdenerwowany,zły, ale dlaczego reagował w taki sposób? Tak histerycznie i boleśnie, jakby ktoś zrobił mu krzywdę, jakbym go zranił, zrobił coś okrutnego. A nie zrobiłem nic.\n-Nie będziemy o tym rozmawiać-odpowiedziałem po prostu. Bez specjalnych emocji, całkowicie spokojnie. Nie chciałem go prowokować. Nie chciałem kolejnej kłótni, ciągnącej się wiecznie awantury i bezsensownego wzbudzania skrajnych emocji- Idę spać- poinformowałem go jeszcze,a następnie przeszedłem do łazienki.\nNie odpowiedział mi ani słowem. Najwyraźniej również uznał, że rozmowa jest skończona.\nWziąłem krótki prysznic, a następnie przebrałem się w piżamę i wróciłem do sypialni.Amadeusz siedział na parapecie i wpatrywał się nieruchomo w szybę.Na jego twarzy wciąż gościł grymas swoistej złości i niechęci,jakby w każdej chwili był gotów do kontynuowania wcześniejszej kłótni. Dlatego ja nie odezwałem się ani słowem.\nZgasiłem światło i położyłem się do łóżka, a następnie przymknąłem powieki.\nSen nie nadchodził. Leżałem nieruchomo, słysząc, jak demon krząta się po pokoju, ledwie słyszalnie, ale jednak, jak dotyka poszczególnych przedmiotów, jak miota się wte i wewte, jakby zupełnie nie wiedział, co ze sobą zrobić, jak się zachować. Raz po raz to znikał, to pojawiał się i rozpoczynał swoją wędrówkę od nowa.\nDopiero w pewnym momencie poczułem, jak wślizguje się pod kołdrę, tuż obok mnie i wtula się w moje plecy, muskając nosem mój kark. Wiedział, że nie spałem. Musiał to wiedzieć. A mimo to, nie powiedział ani słowa,z jego ust nie wyrwało się nawet ciche westchnienie, zupełnie nic.Mimo tego, w samym jego geście było coś na kształt niemego"przepraszam".\nChwyciłem go delikatnie za dłoń i uścisnąłem ją leciutko. Na kształt niemego: "nie ma za co".\nI tym sposobem zawarliśmy ze sobą niemy, niewypowiedziany, tymczasowy pokój.\nAutor: Silencio o 18:27:00\nEtykiety: amadeusz, josh, rozdział 16, slash, sunrise


Powiew niepewności - Puls Biznesu - pb.pl\nŁukasz Zembik, kierownik departamentu analiz TMS\nopublikowano: 26-01-2021, 10:23\nW poniedziałek na rynek wkradła się nerwowość związana z terminem wprowadzenia pakietu fiskalnego w Stanach Zjednoczonych. Dodatkowo na sentymencie ciążyły gorsze dane dotyczące niemieckiej gospodarki (Ifo).\nW poniedziałek na początku sesji traciły wszystkie indeksy z Wall Street. Ostatecznie S&P500; zamknął się nad kreską z wynikiem +0,36 proc a technologiczny NASDAQ urósł + 0,87 proc. Zdecydowanie gorzej poradziła sobie Europa. We Frankfurcie spadki pogłębiły się w godzinach popołudniowych. Kolor czerwony był dominujący. DAX na zamknięciu pokazywał wynik -1,66 proc. W trybie risk-off jest już normą, że zyskuje dolar amerykański. Główna para walutowa odpadła od 1,2180 i zmierza obecnie w kierunku 1,2060.\nW ostatnim czasie rynki znajdowały się w lekkim letargu. Ze wszystkich stron mieliśmy napływ optymistycznych informacji. Pakiet fiskalny w USA, trwający proces szczepienia ludności przeciw COVID-19 oraz stosunkowo dobre twarde dane z gospodarek – głównie płynące z sektora przemysłowego. Dodatkowo rynek cały czas ma z tyłu głowy, że ultra-luźna polityka monetarna prowadzona przez banki centralne będzie trwać jeszcze przez dłuższy czas. Tematy te jednak były niewystarczające do tego, by wygenerować kolejny mocniejszy ruch na północ. Wystarczyła jedna gorsza informacja aby wprowadzić lekki popłoch wśród inwestorów. Być może rynek do tej pory podchodził do wszystkiego nazbyt optymistycznie (mam na myśli dostępność szczepionki oraz kontrolę nad pandemią na poziomie globalnym) a wczoraj przyszedł czas na refleksję?\nZ polskiego podwórka poznaliśmy interesujące dane. Produkcja przemysłowa w grudniu wzrosła o 11,2 proc. w relacji rok do roku. Oczekiwania były ustawione na poziomie 8,9 proc. r/r a prognoza TMS Brokers oscylowała wokół 11,5 proc. Miesiąc do miesiąca sektor wypadł gorzej o 4,4 proc. Wg danych GUS przemysł wzrósł w 28 oddziałach spośród 34. Poprawę produkcji sprzedanej zanotowano m.in. w produkcji komputerów, wyrobów elektronicznych, optycznych oraz urządzeń elektrycznych. Spadki w produkcji objęły m.in. sprzęt transportowy, koks czy produkty rafinacji ropy naftowej. Reakcja złotego była symboliczna. EUR/PLN był wczoraj handlowany w przedziale 4,5438 a 4,53. Aktualnie notowania urosły do poziomu 4,5520. Złoty jest najsłabszy w relacji do wspólnej waluty od początku stycznia.\nAkcje / Powiew niepewności


Wolne Forum Gdańsk :: Zobacz temat - ORP Orzeł\nWolne Forum Gdańsk Strona Główna » Historia dawniejsza i nowsza » Navigare necesse est » ORP Orzeł Poprzedni temat «&raquo Następny temat\n2009-09-19, 01:19\t ORP Orzeł\nWysłany: 2008-08-13, 11:46 ORP Orzeł\nOrzeł nadal tajemniczy\nSkończyło się na nadziejach. Członkowie ekspedycji Orzeł Balexmetal nie znaleźli na Morzu Północnym wraku sławnego polskiego okrętu podwodnego ORP "Orzeł".\nEkspedycja badawcza opuściła port w Gdyni 27 lipca br. - Wrak "Orła" na 90 proc. zalega na akwenie, na którym w 1940 roku Niemcy postawili nierozpoznane przez aliantów pole minowe - twierdził przed tygodniem znany badacz i podróżnik Krzysztof Piwnicki, dowodzący ekspedycją. - Tak wynika z dokumentów, na jakie trafiliśmy podczas wieloletniej kwerendy w archiwach i bibliotekach.\nPięć dni dokładnego prześwietlania obszaru dawnego pola minowego przyniosło wymierne efekty. Natrafiono na szereg obiektów podwodnych, w tym dwa wraki: parowego statku handlowego, który wpłynął na minę oraz metalowego żaglowca. "Orła" jednak nie znaleziono.\n- Poszukiwania zakończyliśmy w piątek po południu. Nie znaleźliśmy "Orła", ale nie oznacza to porażki. Dzięki wyprawie wiemy, że nieprawdziwą jest hipoteza o jego zatonięciu na minie u wybrzeży Norwegii - mówi Wojciech Godlewski, pełniący obowiązki rzecznika prasowego ekspedycji. - Poza tym - przypomnieliśmy Polakom piękną historię związaną z tą bohaterską jednostką.\nCzłonkowie ekspedycji Orzeł Balexmetal zapewniają, że wyprawa była tylko początkiem poszukiwań polskiej łodzi podwodnej. Po powrocie z morza mają zamiar wrócić do pracy w archiwach.\nWięcej o Orle i jego poszukiwaniach Link\nWysłany: 2008-08-13, 23:43\nWysłany: 2008-09-01, 16:34\nJest 29 styczeń 1936 roku. W Hadze kontradmirał Jerzy Świrski w imieniu polskiego rządu podpisuje umowę na budowę dwóch okrętów podwodnych ORP "Orzeł" i ORP "Sęp". Od wielu lat Polacy zbierali pieniądze na nowoczesne okręty podwodne. Fundusz Obrony Morskiej przekazał rok wcześniej około 5 milionów złotych, dwa okręty mają jednak kosztować ok. 21 milionów. Aż 85 proc. tej kwoty Polska ma spłacić Holandii eksportem naturalnych produktów rolnych. Jednak konkretna kwota, wymieniona w kontrakcie, podpisanym ze stocznią Koninklijke Maatschappij "de Schelde" we Vlissingen pozostaje tajemnicą. Kontrakt ląduje w strzeżonym archiwum dyrekcji.\n- Tego typu dokument powinien być znany tylko dwóm stronom - kupującemu i sprzedającemu - tłumaczy Jacek Duch, dyrektor Damen Shipyards Gdynia, stoczni budującej luksusowe jachty, która znajduje się w jednej, powiązanej kapitałowo grupie z "wojenną" Royal Schelde w Vlissingen . - Podczas jednego ze spotkań, ustanawiającego politykę handlową firmy, stanowiłem jednak poprosić kolegów z Holandii o przejrzenie archiwów i wyciągnięcie wszystkiego, co mają o budowie naszych okrętów. I tak najpierw do Gdyni dotarł reprint liczącego 29 stron dokumentu "Contract for the suply Torpedo -Submarines of 1100 tons to the Polish Navy", w którym dokładne wymienia się zobowiązanie holenderskiej stoczni wobec polskiego kontrahenta. Brakuje tylko dokładnej ceny, jaką mają zapłacić Polacy.\nDokładnego zbadania przez historyków wymaga także prawie 200 zdjęć, nadesłanych z Vlissingen. Wprawdzie w książce Jerzego Pertka, poświęconej ORP "Orzeł" i na stronach internetowych pojawiają się fotografie, przedstawiające budowę okrętu, jednak są to zupełnie inne ujęcia. Wszystkie opatrzone są dokładnymi datami. Ostatnie pochodzą z 2 lutego 1939 roku i przedstawiają polskich marynarzy, wchodzących na pokład okrętu. Osiem dni później "Orzeł" był już w Gdyni.\nHistoria ORP "Orzeł" do dziś budzi emocje i pytania. 2 września 1939 r. zamierzano skierować "Orła" do akcji przeciwko pancernikowi "Schleswig - Holstein". Nie udało się, bo niemiecki pancernik nie opuścił kanału portowego. Dowódca okrętu, kmdr Henryk Kłoczkowski najpierw położył "Orła" na dnie, a następnego dnia samowolnie opuścił wyznaczony sektor. W końcu zdecydował się wyokrętować 15 września w Tallinie. Estończycy - pod naciskiem Niemców - zdecydowali o internowaniu "Orła". Kmdr Kłoczkowski zszedł na ląd, a dowództwo przejął kpt. Jan Grudziński, który mimo braku map, przejętych przez Estończyków, zdecydował się na brawurową ucieczkę do Anglii i tam już podjął prawdziwą walkę z Niemcami. Osiem miesięcy później, 23 maja 1940 roku o "Orzeł" wyszedł w ostatni swój patrol, na Morze Północne. Do portu Rosyth miał wejść 8 czerwca rano. Nie wrócił i do końca nie wiadomo, co się z nim stało.\nWysłany: 2008-09-26, 14:49\nPrzekazanie dokumentacji kontraktowej ORP Orzeł\n29 września (poniedziałek) o godz. 18.00 w Muzeum Miasta Gdyni przy ul. Zawiszy Czarnego 1, gdyńscy Rotarianie przekażą do zbiorów tej placówki oraz Muzeum Marynarki Wojennej dwa dary: dokumentację budowy okrętu ORP „Orzeł" oraz dokumentację budowlaną, zniszczonego przez Niemców w 1939 r. kościoła św. Józefa w Kolibkach, który stał przed wojną, na granicy Wolnego Miasta Gdańska i Gdyni.\nDokumenty budowy polskiego okrętu podwodnego - zaginionego w niewyjaśnionych okolicznościach w 1940 roku - zostaną przekazane Muzeum Marynarki Wojennej. To kopia kontraktu na budowę „Orła", która została bezpłatnie przekazana przez holenderską stocznię, w której w 1939 roku wybudowano okręt.\nZrekonstruowana dokumentacja budowlana poświęcona kościołowi św. Józefa w Kolibkach zostanie zaś przekazana do zbiorów Muzeum Miasta Gdyni.\nŚwiątynia została zbudowana w 1763 roku jednakże pod naciskiem władz hitlerowskich rozebrano kościółek w 1939 roku.\nKilka lat temu, z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Orłowa i tamtejszej Rady Dzielnicy odtworzono murowane granice bryły kościoła.\nWysłany: 2008-09-30, 10:43\nWczoraj odbyło się w Muzeum Miasta Gdyni uroczyste przekazanie kopii (w formie elektronicznej oraz wydruku) kontraktu na zakup Orła.\nWysłany: 2008-10-02, 09:37\nMuzealne dary Rotarian\nTak wygląda dyrektor Muzeum MW kmdr por. dr Sławomir KUDELA\nzaś tak według Dziennika\nTak naprawdę to wspomnianą dokumentację Rotarianie przekazali przedstawicielowi MW a dopiero ten przekazał ją obecnemu na uroczystości Kudeli.\nWysłany: 2009-09-18, 18:26\nORP "Orzeł" 70 lat temu uciekł z portu w Tallinie\nW nocy z czwartku na piątek minęło równo 70 lat od dnia, w którym polskim marynarzom z załogi okrętu podwodnego ORP "Orzeł" udało się uciec z portu w Tallinie (gdzie jednostka była internowana).\nPrzedstawiciele Marynarki Wojennej okrągłą rocznicę bohaterskiego czynu swoich kolegów uczcili już tydzień temu. Wówczas to marynarze z ORP "Flaming" i ORP "Mewa", którzy brali udział w międzynarodowej akcji niszczenia min na Bałtyku, pojawili się w Estonii, aby złożyć kwiaty oraz zapalić znicze pod tablicą upamiętniającą ucieczkę okrętu.\nTrudno się dziwić, że dzisiejsi marynarze darzą szacunkiem wyczyn swoich poprzedników.- W opinii historyków i taktyków morskich ucieczka ORP "Orzeł" z Estonii i przedostanie się do Wielkiej Brytanii w trakcie trwającej wojny na morzu uznawane jest za największe na świecie osiągnięcie w działaniach i taktyce okrętów podwodnych. Nigdy w historii żadna załoga okrętu podwodnego nie dokonała takiej operacji na morzu - przypomina kmdr por. Bartosz Zajda, rzecznik Marynarki Wojennej.\nWysłany: 2009-09-26, 11:38\nSprawa ucieczki, a potem osądzenia i zdegradowania Dowódcy okrętu kmdr Kłoczkowskiego jest nadal niejasna\nWysłany: 2010-07-05, 09:36\nRusza nowa wyprawa w poszukiwaniu ORP Orzeł\nOkręt Dywizjonu Zabezpieczenia Hydrograficznego Marynarki Wojennej w Gdyni wyruszy 6 lipca na poszukiwanie wraku ORP Orzeł. To już druga wyprawa, mająca na celu odnalezienie legendarnego okrętu podwodnego. Poprzednia odbyła się w 2008 roku.\nJak poinformował nas kmdr ppor. Ireneusz Hryciuk, oficer prasowy Dywizjonu, ORP Heweliusz w rejon zatonięcia ORP Orzeł dotrze 7 sierpnia. - Na Morzu Północnym statek spędzi tydzień na poszukiwaniach - mówi Hryciuk. - Już wcześniej nasza jednostka poszukiwała Orła wraz z okrętami holenderskimi i brytyjskimi.\nCzy tym razem się uda? Mam nadzieje że Tak.\nWolne Forum Gdańsk Strona Główna » Historia dawniejsza i nowsza » Navigare necesse est » ORP Orzeł


Każda z pięćdziesięciu dwóch kart tej talii przedstawia inny anielski przymiot. Wykorzystaj je jako źródło inspiracji i afirmacji. Codzienna praca z kartami Aniołów Światła ukierunkuje Twoje działanie i pomoże zrozumieć różne sytuacje życiowe. Karty pomogą nastroić Twoją duszę na wysokie wibracje Aniołów tak, aby Twój związek stał się trwały - wówczas zaczniesz odczuwać nieustającą pomoc swoich Aniołów.\nKarty nie mogą jednak przepowiadać przyszłości, ponieważ zależy ona od naszych myśli i decyzji. Nic nie jest na trwałe wyciosane z kamienia. Jeżeli dasz się ponieść energii Aniołów, zwiększą się Twoje wibracje - zaczniesz automatycznie przyciągać sytuacje i ludzi na wyższym poziomie energii. Dzięki analizie i medytacji z kartami Aniołów Światła powoli zaczniesz się otwierać na duchowe dary, intuicję i mądrość.\nWymiary kart: 14 x 9,5 cm\nWymiary opakowania: 14,7 x 10,3 x 3,4 cm\nIlość kart: 52 szt\nIlość stron: --


Pokoje Gościnne Davia Rewa ➍wakacyjnyPlan | Pokoje gościnne\nul. Morska 119/119\nPragniemy zaproponować Państwu wynajem komfortowych 2, 3, 4 osobowych pokojów z łazienkami, z widokiem na zatokę Pucką i Gdańską. Oferta jest całoroczna, wynajmujemy również pokoje dla firm. W każdym pokoju znajdują się: radio, telewizor, lodówka, szafa ubraniowa, komoda, stolik. Wszystkie pokoje wyposażone są w łazienki. Do dyspozycji gości jest w pełni wyposażona, ogólnie dostępna kuchnia.\nNasza posesja jest ogrodzona i oświetlona. Na terenie znajduje się wiele zieleni, komplety ogrodowe z parasolami, plac zabaw, grill. W pobliżu jest bardzo dobrze zaopatrzony, otwarty do późnych godzin sklep. Do oddalonego o 15 km centrum Gdyni kursują autobusy komunikacji miejskiej.\nWspółrzędne GPS: 54.6312427356788|18.4972572317929\nOfertę wyświetlono 2144 razy.\nZapytanie o ofertę Pokoje Gościnne Davia Rewa


Recenzja gry Batman: Arkham Knight - ustatkowanygracz.pl\nRecenzja gry Batman: Arkham Knight\nAdam Ginel 28 lipca 2015 Brak komentarzy\t169 odsłony RECENZJE\nCzy hurraoptymistyczne zapowiedzi Batman: Arkham Knight mają przełożenie na stan faktyczny recenzowanego produktu? Sprawdziliśmy to!\nSzpital psychiatryczny Arkham, 1 sierpnia 2015\nSprawa nr: 00546661\nDotyczy: Rycerz Arkham\nPacjent: Harleen Quinzel, znana pod pseudonimem Harley Quinn\nTerapeuta: Adam Ginel\nZałączone dokumenty: pamiętnik Harley Quinn\nPamiętnik Harley Quinn, 23.06.2015\n„A to wredny sukinsyn! Przez niego nie ma już przy mnie mojego ukochanego Jokera! Niech go tylko dorwę! Wyrwę mu łeb!!! A potem będę patrzyła, jak Gotham opłakuje śmierć Batmana. Ha, ha, hi, hi, Batman ma wyrwane kichy! Teraz muszę się ukrywać, ale Strach na Wróble już realizuje swój wielki plan. Ogłosił wszem i wobec, że zamierza uderzyć z ogromną siłą! Mieszkańcy, naiwne nędzne szczury, opuszczają masowo miasto wierząc, że uda im się uciec przed marnym losem. Baduuum, tss!!”\nRaport z dnia 23.06.2015\nPo wydarzeniach w Arkham City wszyscy mieszkańcy Gotham myśleli, że wreszcie nadeszły dla nich spokojne dni, a ulice staną się bezpieczne. Niestety Strach na Wróble nie pozwolił nikomu na świętowanie i ogłosił, że wysadzi w powietrze zakłady chemiczne Ace, rozsiewając chmurę toksyn niebezpiecznych jak nigdy dotąd. Czy to możliwe, że jest na tyle nieobliczalny, aby to zrobić? W mieście pojawił się też nowy złoczyńca. Nakazuje nazywać się Rycerzem Arkham, co może sugerować, że jest jednym z naszych pacjentów. Nie ujawnił swojej tożsamości, więc pozostaje mieć nadzieję, że Batman wkrótce go pojmie i zamknie w jednej z naszych izolatek, a wtedy dowiemy się kim naprawdę jest. Problem w tym, że nowy przeciwnik wie o Mrocznym Rycerzu bardzo dużo, potrafi przewidzieć każdy jego ruch oraz ma do dyspozycji armię uzbrojonych po zęby najemników.\nPamiętnik Harley Quinn, 25.06.2015\n„Aaaaha ha ha, he, he, Rycerz Arkham jest w deeeeechę!\nBatman ma twardy orzech do zgryzienia. Nowy zakapior dysponuje wyszkoloną armią, której Nietoperz musi stawić czoła. Najemnicy atakują sprytnie, niemalże zawsze większymi grupami. Wiedzą jak radzić sobie ze sztuczkami, które stosuje Mroczny Rycerz, więc nie są typowym mięsem armatnim. Co więcej, często są zmechanizowani. Jeżdżą mini tankami i pojazdami opancerzonymi. Do tego dochodzą sprzęty skanujące, dzięki którym łatwo da się namierzyć Batmana.\nNiestety przygotował się on do walki z Rycerzem. Najgorszy jest ten jego pieprzony Batmobil! To cholerna forteca na kółkach! Dzięki niej Nietoperz może przemieszczać się naprawdę szybko, taranować oprychów i walczyć z czołgami, ponieważ w mig zmienia się w opancerzony wóz bojowy o potężnym arsenale. Wielka szkoda, że czasami wieje przez to nudą, bo zamiast pokazać, że ma jaja, Batman siedzi w swojej furmance zdecydowanie zbyt często. Niby taki honorowy, a ciągle oszukuje! Korzysta też z całej masy gadżetów, które dają mu przewagę nad ludźmi Rycerza Arkham. Znowu ma w kalesonach schowany batarang, linkę z hakiem, a z dupy strzela kulkami dymnymi. Widać też, że chodzi na siłkę, bo daje sobie radę nawet z większymi grupami bandziorów, kopiąc ich po tyłkach, aż wióry lecą. Dodatkowo wspomaga się od czasu do czasu swoim przydupasem Robinem, oszołomem Nightwingiem, czy tą wredną suką – Kobietą Kot.\nNa szczęście my też mamy zgraną ekipę. Strachowi na Wróble, oprócz Rycerza Arkham, pomagają Pingwin oraz Dwie Twarze. Nie zabrakło oczywiście Trującego Bluszczu oraz Enigmy, który przygotował całą masę wykręconych niczym małolat na dopalaczach zagadek. Rozwiązanie ich wszystkich zajmie Batmanowi masę czasu!”\nRaport z dnia 28.06.2015\nBatman, wraz z postępem swojego dochodzenia, uczy się radzenia sobie z armią Rycerza Arkham. Ulepsza swój strój i gadżety (np. lepszy pancerz), dozbraja Batmobil (np. szybsze ładowanie dopalacza), a także poznaje nowe rodzaje ataków (m.in. podwajanie zadawanych obrażeń podczas wyprowadzania serii ciosów). Bez odpowiedniego przygotowania nie miałby szans w walce z licznym oponentem. Bardzo często musi także wcielać się w rolę detektywa. Ogląda lokalne monitoringi, skanuje materiały dowodowe, szuka tropów z pomocą swojego nowoczesnego sprzętu i przesłuchuje bandziorów – w sposób, powiedzmy to sobie szczerze – mało humanitarny.\nNa Człowieka Nietoperza czeka wiele wyzwań, zupełnie niezwiązanych z głównym śledztwem, dzięki którym rozwija się w najlepsze, aby móc stawić czoła ostatecznemu przeciwnikowi. Mroczny Rycerz ratuje z opresji strażaków, wykonuje karkołomne zadania, polegające chociażby na szybowaniu między blokami, podąża tropem seryjnego mordercy, poszukuje skrzydlatego stwora czy wreszcie rozwiązuje łamigłówki przygotowane przez Człowieka Zagadkę. Zadań jest tak wiele, że czasami ciężko jest mu się skupić na głównym celu.\nPamiętnik Harley Quinn, 30.06.2015\n„Uwielbiam Gotham nocą. Wyludnione miasto wygląda złowieszczo. Pikanterii dodaje bezustannie padający deszcz. Muszę przyznać, że gdy zobaczyłam krople spływające po lateksowym wdzianku Nietoperza moja mała koleżanka zrobiła się zupełnie mokra, bo wyglądał niezwykle seksownie. Wrr… I te wszystkie neony rozświetlające mroki bocznych alei! Ach, jakże piękny widok! Najbardziej kocham jednak wszechobecny syf, pozostawiony przez uciekających mieszkańców, dodatkowo wzmocniony rozbisurmanionymi bandziorami, panoszącymi się w mieście. Wszędzie walają się śmieci, wraki porzuconych samochodów tarasują główne ulice, a wiele domostw spogląda na mnie pustymi oczodołami okien. Czasami łapałam się na tym, że zamiast śledzić Obrońcę Gotham, siedziałam na dachu i podziwiałam okolicę.\nWkurza mnie, gdy B-Man to wszystko dewastuje, bujając się w swoim Batmobilu. W trakcie ganianego z bandziorami zdarzy mu się również wjechać w budynek. Sypiące się cegły to miły widok – nie przeczę, jednak wolałabym, abym to ja była przyczyną największego zniszczenia! Podczas obserwowania z ukrycia tego kretyna zauważyłam, że działa bez żadnego zawahania. Nawet w trakcie największej zadymy byłam w stanie zorientować się w tym, co się dzieje. Wrażenie robi szybkość przechodzenia Batmobilu w tryb bojowy. Jedno wciśnięcie przycisku i z demona prędkości, pojazd staje się siewcą zagłady. Oczywiście, jak na Mrocznego Rycerza (Jezu uchowaj, ale denna ksywa!) przystało, dialogi są drętwe niczym mój ukochany Joker po większej ilości alkoholu. Wprawdzie zdążyłam już do tego przywyknąć, ale wiem, że niektórym mocno to przeszkadza.”\nRaport z dnia 01.07.2015\nAby móc prowadzić sprawę pracowałem wieczorami, gdy żona i dzieci spały. Nie chciałem, aby moje pociechy oglądały materiały dowodowe. Moja małżonka i bez tego ma sporo na głowie, więc wolałem jej w to nie angażować. Najlepiej czułem się mając słuchawki na uszach, aby podczas analizowania zebranych nagrań audio i wideo nic nie umknęło mojej uwadze. Oczywiście w trakcie prowadzenia sprawy napotkałem kilka trudności, jednak te nie przeszkodziły mi w jej dokończeniu i czerpania z niej zawodowej przyjemności, szczególnie biorąc pod uwagę ilość problemów, które Batman ma na głowie.\nPamiętnik Harley Quinn, 05.07.2015\n„Ech, będę tęskniła za Batsim! Tak bardzo lubię go wkurzać… Muszę przyznać, że bawiłam się przednio obserwując jak desperacko próbuje uratować Gotham przed unicestwieniem. To było niczym dobre kino akcji, w którym sama brałam udział! Tymczasem zmykam, bo czeka na mnie jeszcze cała masa roboty w ciemnych zakamarkach miasta.\nEnce pence, połamiemy Batmanowi ręce! Ene, due, like, fake i zrobimy z tego drakę! Ele mele dutki, jakie będą tego skutki? Ecie pecie, sami sprawdźcie, a się dowiecie!”\nŚwietna fabuła, oprawa audiowizualna i wciągające zadania poboczne stanowią o sile tego tytułu.\nDrobnymi rysami są jednak nużąca jazda Batmobilem i niewielkie błędy techniczne.\nArkham Night Batman PlayStation 4\nSzykuj się na długą, pełną zwrotów akcji i wspaniałą przygodę z sequelem The Last of Us\nPlayStation Plus – luty 2019


Wiara Wolności - blog Wiktor Lach\nPismak. Zabytki znam i cenię, a hobby mam liczne.\n9 listopada 2010, 12:09 353 odsłony\nObserwując to, co się dzieje na forach internetowych, zacząłem się zastanawiać nad stopniem zidiocenia młodego pokolenia Polaków i konsekwencjami, jakie się z tym wiążą. Brak wiedzy o człowieku skutkuje faktem, że młodzi ludzie, nie rozumiejąc istoty wiary, utożsamiają ja z księdzem idiotą lub księdzem pedofilem. Dodatkowo porównują naukę z religią, a przecież to dwie różne sprawy. Kościół dwa stulecia przed Darwinem stworzył teorię ewolucji jako odpowiedź na odkrycia geograficzne i mnogość gatunków, które nijak nie pomieściłyby się na Arce Noego. Ale nie o obronie Kościoła chciałem tutaj pisać. Wszak to instytucja jak każda, przeżarta ambicjami i zgnilizną. Chodzi mi o współzależność wiary, mocy twórczej i wolności.\nJedynie Chrześcijaństwo zbudowane na solidnej podstawie filozofii klasycznej stawia człowieka w centrum wszechświata jako równego z Bogiem, poprzez akt tworzenia. „Może człowiek stworzony został z boskiego nasienia?” – zastanawiał się Owidiusz w Metamorfozach. Człowiek stworzony na obraz i podobieństwa Boga podniesiony został do rangi Boga poprzez wcielenie w Chrystusie. Chrześcijaństwo nie kładzie żadnych ograniczeń (kretyńskich szariatów, pasożytniczych kast itd.), daje człowiekowi wolna wolę. Jako jedyna religia czyni człowieka Bogiem swojego życia, ale nie społeczeństwa, gdyż jak każda religia, powstała i ukształtowana została z przyczyn pragmatycznych. Stąd też przepis na dobre życie – 10 przykazań. Stąd, czyniąc człowieka istotą twórczą obdarzoną wolną wolą, chrześcijanin postawiony jest w idealnym punkcie do kontemplacji wszechświata i otaczających go rzeczy. Mając wolną wolę, nieśmiertelną duszę i śmiertelne ciało nie jest zdeterminowany śmiertelnością ani boskością. Nie ma ustalonego przypisanego miejsca w świecie, co daje ogromne możliwości twórczego rozwoju nie tylko społeczeństw, ale i jednostki. Dlatego tylko Europejczycy stworzyli wspaniała kulturę i cywilizację opartą na sztuce i wolności jednostki. Podstawą wiary chrześcijanina jest wolny wybór drogi, oddzielanie świata świeckiego od duchowego. Człowiek może zostać zezwierzęcony przez grzech lub dążyć do boskości poprzez pielęgnowanie cnót. Wolna wola pozbawiona zakazów umożliwia akt tworzenia. Taki światopogląd umiejscawia człowieka w „sterówce świata”, daje możliwość obiektywnego spojrzenia na zasób wszechrzeczy, nie odrzucając niczego i nie narzucając żadnych prawd człowiek staje się bezgranicznie wolny, co umożliwia mu akt tworzenia lepszego świata i sprzeciwu wobec sztucznych ograniczeń, kajdanów i kagańców. Dlatego komunizm i faszyzm, starał się zniszczyć wiarę. Bo człowiek wierzący nie może być zniewolony do końca. Wiara jest jedyną rzeczą, której nie można człowiekowi odebrać. Stąd też władza od dwóch tysiącleci tak usilnie z nią walczy. Chrześcijanin nie wyrzecze się człowieczeństwa, bo wierzy w doskonałość człowieka, wolną wolę. Jest to baza i źródło nie do zbicia argumentami i wyrwania knutem z zakrwawionych pleców.\nNa co dzień możemy obserwować próby zdeprecjonowania wiary. Ludziom, którzy mają władzę, potrzebna jest armia bezwolnych sług pozbawionych własnej woli, mocy twórczej. Tłuszcza, która nie potrafi samodzielnie kształtować i realizować własnych potrzeb. Jest to masa niewolników, konsumentów i sług idealnych, którzy pozbawieni wiary strąceni z idealnego miejsca we wszechświecie kupią każde kłamstwo i produkt, będą realizować narzucone im potrzeby. Spolegliwa masa owiec i baranów w zagrodzie pilnowanej przez wilki. Zasady współżycia społecznego i dekalog moralny coraz częściej zastępowane są prawem, które prowadzi do ubezwłasnowolnienia ludzi, odbiera im nawet prawo do prywatności, zrywa więzy rodzinne, coraz bardziej ogranicza możliwości prowadzenia działalności gospodarczej i swobodę wypowiedzi czy poglądów. Pod pozorem tolerancji religijnej chrześcijanom odmawia się prawa do okazywania własnej wiary. Religiom i pseudo filozofiom wschodu, które promują zniewolenie i pogodzenie z losem, natomiast jak najbardziej zezwala się na ostentacyjne obnoszenie z symbolami wiary.\nOpublikowano: 9 listopada 2010, 12:09\nO MNIE Wiktor Lach\nKultura Najtajniejszy bunkier PRL\nPolityka Prezydencja czy przewodnictwo?\nPolityka Cygan idzie raz\nWiktor Lach 13 marca 2011, 13:06\nw „Kto panu dał tytuł, wieśniakowi jednemu?”\n@rymplum Faktem jest, że został uszkodzony obieg chłodzenia. Czyli pękła rura z wodą. i wybuchła para bo miała za duże ciśnienie. Kobiety też są niebezpieczne, wezmą nóż to i mogą...\nWiktor Lach 16 lutego 2011, 17:19\nw Wzornictwo w Polsce\n@Harcownik W dużych aglomeracjach pokolenie 30-40 latków.\_ staje się klientami poszukującymi indywidualnych rozwiązań. Na Pan rację, że z tą dynamiką przesadziłem przyrównując nas do...\nWiktor Lach 16 lutego 2011, 17:15\n@sungi Racja, ale faktycznie nasi projektanci zajmują się obecnie aranżacją wnętrz. temat jest zbyt obszerny na tak krótki tekst.


Podpalił dziewięć samochodów. Grozi mu 5 lat więzienia - Dziennik.pl\nPodpalił dziewięć samochodów. Grozi mu 5 lat więzienia\n26 kwietnia 2011, 11:47 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\n22-latek, który po pijanemu podpalał auta, może zostać skazany nawet na pięć lat więzienia / Shutterstock\nZarzut zniszczenia mienia usłyszał 22-latek, który po sobotnim meczu piłkarskim Legia - Lechia prawdopodobnie podpalił dziewięć samochodów na terenie Warszawy. Mężczyzna miał we krwi ponad 2 promile alkoholu; grozi mu do 5 lat więzienia.\nMłody mężczyzna w przeszłości był już zatrzymywany właśnie za podpalenie - poinformowała we wtorek PAP Komenda Stołeczna Policji.\nW świąteczny weekend podpalono samochody stojące na parkingach w Śródmieściu i Ursusie. Jak powiedział Andrzej Browarek z zespołu prasowego KSP, przechodnie poinformowali policję o podejrzanie zachowującym się młodym mężczyźnie; był ubrany w barwy jednego z warszawskich klubów sportowych.\n"Znalezione przy 22-latku pudełko zapałek oraz wyraźnie wyczuwalna woń dymu z odzieży, którą miał na sobie, jak również uzyskane wcześniej informacje mogą wskazywać, że to właśnie Jacek T. podpalił samochody" - wyjaśnił Browarek.\nJak informuje policja, młody mężczyzna wcześniej próbował dostać się na stadion warszawskiej Legii. Nie został jednak wpuszczony, ponieważ ochrona stwierdziła, że jest pod wpływem alkoholu. Postanowił więc obejrzeć spotkanie w pobliskim pubie, gdzie pił alkohol.\nPo meczu, wracając do domu, na terenie Śródmieścia prawdopodobnie podpalił trzy samochody. Następnie pojechał autobusem do Ursusa, gdzie w podobny sposób zostało uszkodzonych kolejnych sześć aut.\nOkazało się, że 22-latek w przeszłości był już zatrzymywany za podpalenie. Za zniszczenie mienia grozi do 5 lat więzienia. Mężczyzna decyzją sądu został aresztowany na dwa miesiące.\nWarszawa podpalenia przestępczość\nPod ścianę. Rozstrzelać degenerata.\ndebil podpalil 10 aut i grozi mu 5 lat a tym idiotom z pily za karetke 10 lat


październik, 2018 | Z szafy dzieciaków\nJula: dzianinowy golf w kontrastowych kolorach Mexx, bordowa spódnica z grubego sztruksu Ralph Lauren, szare rajstopy H&M, półbuty Mel by Melissa Mel Cool Baby II Sp Bb 31547 Yellow, pluszak Gosig Kanin IKEA, guitalele Yamaha.\nJula: bawełniana czapka w paski Steiff, kurtka z cienkiego jeansu H&M, czerwone spodnie Hungry One Super Red Zombie Dash, biało-czarny szalik komin zszafydzieciakow.pl na zamówienie, trampki Converse 7s121 Chuck Taylor All Star Core 100 Athletic Black.\nKuba: bluza z kapturem w biało-granatowe paski Petit Bateau, granatowy bezrękawnik z misiem Steiff, szare spodnie joggersy z granatową taśmą F&F, sneakersy Adidas Gazelle CMF Suede Navy Blue G24658.\nJuż od 4 października 2018 roku wprowadzamy do sprzedaży ubrania outlet ZARA Baby i ZARA Kids kolekcja Jesień/Zima. Na naszym instagramowym profilu odnajdziecie piękne, pełnowartościowe ubrania w większości z papierowymi metkami zarówno dla dziewczynek jak i dla chłopców. Rozmiary od 62 do 164. W ofercie spodnie, bluzy, bluzki, sukienki, dzianinowe legginsy, bezrękawniki, marynarki oraz dodatki. Wszystkie ubrania w pojedynczych…\nJula: kardigan w ciemnoczerwonym kolorze Steiff, koszula w kratę River Island, czarne jeansy rurki Denim Co., trampki Converse 7s121 Chuck Taylor All Star Core 100 Athletic Black, okulary przeciwsłoneczne w czerwonej oprawce Gravity, pluszak Disney Tsum Tsum Mickey Mouse.


Jak hazard zrujnował mi życie ksgto\nPamiętam jak zawsze się bałam Powrotów ze szkoły do domu. Pamiętam jak czesto płakałam, Nie mówiąc o tym nikomu. Dziś mam już 36 lat, I za sobą życie pijane. Radość, spokój i ciepło twych rąk, Uczucia te nie są mi znane. Mamo, mamo, mamo /x2 A kiedy swe picia przerwałaś Do dziś w oczach stoisz mi mamo. życie to hazard ale nie przegrałem nigdy 150 koła na używki Stare rany po sukach liżą nowe młode dziwki 150 koła na używki Moje życie to hazard ale nie New Moon Pon Saturn Vybz Kartel , JayCrazie Dopiero pewna dziewczyna z Rysiowa nauczyła go jak można kogoś kochać i dbać o tą miłość. Ta dziewczyna starała się być dobrą pracownicą, aby być jak najbliżej mnie. Znosiła wszystkie moje wybryki i wybaczała. Darzyła mnie szacunkiem, ale nie pochwalała moich decyzji. Uratowała mi życie, a ja głupi wyrzuciłem ją z pracy. Jul 05, 2019 · Nie róbcie mi narkotestów Lyrics: Łapiesz mnie za rękę / Raz, dwa / Łapiesz mnie za rękę / Tylko po to by mnie stracić / Mam mechaniczne serce / Nakręcone dla Twojej zabawy / Krzyczy do\nZrujnowała mi życie! Dia menghancurkan hidupku! OpenSubtitles2018.v3 OpenSubtitles2018.v3 . 7 „Zamysł ciała” może zrujnowa Wyszukiwarka, wyniki wyszukiwania frazy: hazard (myśli). Odchodzenie z klasą jest niczym zawodowy hazard, musisz zachować pokerową twarz, … Żyłka do hazardu اگست 6, 2010 Posted by admin in zakłady bukmacherskie, zakłady sportowe. Tags: bukmacher, bukmacherka, zakłady sportowe trackback. W sytuacji, gdy masz żyłkę do hazardu, ale nie chcesz grać w całkowicie losowe gry, być może zainteresują cię zakłady sportowe, bo dają one interesującą kombinację ryzyka, nieprzewidywalności i wiedzy.\nMam takie szczęscie do facetów jak trafiony piorunem w słoneczny dzień. Ostatni mój związek tak zrujnował mi psychikę że do dzisiaj się nie pozbierałam. Naprawdę, to jak zostałam skrzywdzona i potraktowana zostawiło potężny ślad na mojej psychice i w sercu i tak naprawdę dopiero niedawno zaczęłam się podnosić.\nLegia Warszawa przegrała na wyjeździe 0:1 z Podbeskidziem w 15. kolejce ligowej. Dla warszawiaków był to pierwszy mecz o stawkę w 2021 roku. Jedyną bramkę w spotkaniu zdobył Rafał Janicki. Zapraszamy do śledzenia naszych materiałów po rywalizacji w Bielsku-Białej. Dlatego zawsze należy pamiętać, że hazard online służy wyłącznie zabawie, a nie zarabianiu na życie lub codzienną rutynę. Jeśli uważasz, że możesz mieć problem z hazardem, jak najszybciej zwróć się o profesjonalną pomoc, aby uniknąć zrujnowania swojego życia. Inna, że trzymam fason, a jestem jak małolat we mgle Ale to kurwa nie Wembley A życie to nie fair play To inna historia, że gadam z bogiem o piekle Inna, że śmigam ostro, bo nie wiem jak wcisnąć heble Inna, że trzymam fason, a jestem jak małolat we mgle Ale to kurwa nie Wembley A życie to nie fair play [Oskar:] Lubię De Niro, lubię Książka jest jak ogród noszony w kieszeni. przysłowie chińskie * Potrzebna mi jest obecność książek, świadomość, że są przy mnie, gdybym chciała po nie sięgnąć, Catherine Deneuve * Najpiękniejsze chwile życia zawdzięczam książce. Michaił Sałtykow – Szczedrin * Książka to przyjaciel, który nigdy nie zdradzi. Wydaje mi się, że mógłbym napisać książkę o tym, jak wiele korzyści odniosłem ze wskazówek biblijnych. Między innymi mam prawdziwych przyjaciół, prowadzę sensowne życie i jestem naprawdę szczęśliwy. Nadal lubię baseball, ale zmieniłem swój system wartości.\nJak ukryć okręt na środku oceanu? (38) Najlepsze i najgorsze cosplaye znanych postaci (67) Dlaczego czasami nie warto golić brody (63) 27.11. Największe obciachy ostatnich dni - Pan młody zrujnował wesele, kopiąc świeżo upieczoną żonę w twarz (173)\nMar 16, 2015 Bogu dziękuję najmocniej jak mogę ze trzezwosc jednak wybralam, ze Zechcial dac najszczesliwsza droge Dac dzieciom to czego nie dałam Dziś wiem że nie chce już pic Bo alkohol zrujnował mi życie Chce na nowo uczyć się życ I zapomniec czym było picie. Dziś mam już 36 lat, I za sobą życie pijane. Radość, spokój i ciepło twych Ostatnio coś wspominałam o podsumowaniach roku To ze 2020 zrujnował mi życie, to już wszyscy chyba wiedza, bo od marca zalewam Facebooka moimi lamentacjami 😭😭😭(zawsze wiedziałam, że tkwi we mnie potencjał artystyczny , ale nie sądziłam, że tego rodzaju utwory literackie będą mi tak bliskie). False Friends, czyli fałszywi przyjaciele to słowa i wyrażenia, które na pierwszy rzut oka (ucha? :) wydają się łatwe do zrozumienia, z powodu swojego podobieństwa do polskich wyrazów.. Problem polega jednak na tym, że często mają one zupełnie inne znaczenie, a użycie ich w nieodpowiednim kontekście może spowodować, że rozmówca nas w ogóle nie zrozumie. Zmarłego sądziło trzech papieży, przez 25 lat i żaden nie skończył. W tym czasie ksiądz zajmował kolejne eksponowane stanowiska w edukacji i z uśmiechem „wychowywał dzieci” dla swego pożytku seksualnego. Ten łajdak zrujnował życie wielu dzieciom i ich rodzicom pod parasolem bezkarności biskupów i polityków. Zmarłego sądziło trzech papieży, przez 25 lat i żaden nie skończył. W tym czasie ksiądz zajmował kolejne eksponowane stanowiska w edukacji i z uśmiechem „wychowywał dzieci” dla swego pożytku seksualnego. Ten łajdak zrujnował życie wielu dzieciom i ich rodzicom pod parasolem bezkarności biskupów i polityków.\nFalse Friends, czyli fałszywi przyjaciele to słowa i wyrażenia, które na pierwszy rzut oka (ucha? :) wydają się łatwe do zrozumienia, z powodu swojego podobieństwa do polskich wyrazów.. Problem polega jednak na tym, że często mają one zupełnie inne znaczenie, a użycie ich w nieodpowiednim kontekście może spowodować, że rozmówca nas w ogóle nie zrozumie.\nTo nie jest prawdziwe konto Karokai Pozdrawiam i nie zapomnijcie o zostawienie subskrypcji wraz z dzwoneczkiem Zrujnował mi życie, upokorzył, oszukał a ja nie wiem jak o nim zapomnieć Zaloguj się, aby obserwowa ć Ślepa miłość zawrzała choć krucha jak szkło [Zwrotka 3] Jeden moment o świcie Zrujnował mi życie W zaułku dostrzegłem grzech Molly Malone Była dziwką w Dublinie Chciała forsy jedynie Nie kupiłem. Starsza pani (70-80 lat) opowiedziała przy kawie całą historię z mężem, jego nałogiem alko + hazard (gorzej się nie da chyba). Dom okazał się być już zlicytowany, ale klient, który go kupił, kupił go dla ziemi ornej i pozwolił ludziom dalej tam mieszkać. Ma serce. U - jak ustawione Bzdura.


Kiedy masz naprawdę wyje*ane - Wykop.pl - strona 10\nkolejny inżynier sprawdzający czy kasa się otwiera\n@butcher777: zaden inzynier, to raczej jakis loco, chcial sie dorobic do pensji\nnie wiem czy to głupota, czy rutyna (chociaż trudno się przyzwyczaić do tego rodzaju sytuacji i traktować je rutynowo). pomijam aspekt z napadem. dziwi mnie jedno. koledzy siedzą razem przy piwie w pubie i oglądają filmy na telefonach. dziwne czasy nastały.\nchociaż trudno się przyzwyczaić do tego rodzaju sytuacji i traktować je rutynowo\n@Aniela_Brytan: Zdziwilbys sie. Rok temu bylem uczestnikiem strzelaniny w hotelu w USA. Pozniej cala nos spedzilismy w lobby w hotelu obok, sporo dzieciakow, bo byl jakis turniej hokejowy i jedynie ja i jeden Niemiec bylismy posrani cala sytuacja, reszta w miare na luzie.\nJakiś fake pewnie, ale powiedzmy roboczo, że nie.\nPewniak miał sporo szczęścia, bo bandyta sądząc po gestach, porywczy i nie do końca zrównoważony. Mógł postawą chojraka się wkurzyć i pokazowo mu kulkę posłać, albo choćby kolbą w głowę.\n@Indoctrine: a zrównoważony by go nie zabił?\nPijany był to nie czuł strachu.\nGdyby był trzeźwy to inaczej by to wyglądało.\nKażdy się tak zachowuje normalny gość po woju. Tylko takie karaluchy się kładą i poddają. Tfu.\n@MasterChief112PL: chyba po 20 lat pracy\n@Maxymilian: I po misji w Afganistanie


Ranking kuchenek gazowych i elektrycznych - maj 2013 – VideoTesty.pl\nRanking kuchenek gazowych i elektrycznych - maj 2013\n1 Mastercook KGE 3415 ZSX Dynamic 18.3% 849.56 zł 1467 zł\n2 Mastercook KGE 3490 X FUTURE 12.1% 1278.80 zł 2079 zł\n3 Mastercook KGE 3479 X DYNAMIC 11.6% 900.04 zł 1343 zł\n4 Amica 601GE2.33ZpTaYNXxL 9.1% 1081.33 zł 1717 zł\n5 Ravanson KWGE-K50N 9.0% 549 zł 1097 zł\n6 Mastercook KGE 3468 ZSB DYNAMIC 8.8% 699 zł 919 zł\n7 Mastercook KI 2820 XD FUT 8.4% 1470.28 zł 1948 zł\n8 Mastercook KGE 3495 B FUTURE 7.8% 1424.05 zł 2007 zł\n9 Mastercook KGE 3415 ZSB Dynamic 7.8% 810.98 zł 1367 zł\n10 Mastercook KG 1509 ZSB Dynamic 7.2% 569.05 zł 1117 zł\nWybór kuchenki elektrycznej bądź gazowej może nie być łatwy. Warto zatem wspomóc się najnowszymi danymi, które Wam przedstawiamy w postaci rankingu popularności. Dzięki niemu poznacie najpopularniejsze kuchenki, ich ceny, a także zestawienie producentów. Dane do naszego zestawienia otrzymaliśmy od porównywarki cenowej Skąpiec.pl. Serdecznie zapraszamy!\nZestawienie producentów nie przyniosło tym razem wielu ważniejszych zmian. Liderem pozostaje więc Amica, która zdołała w ubiegłym miesiącu zgromadzić 34,46%. Na drugą lokatę spadł Mastercook, uzyskując 22,75%. Na trzecim miejscu niezmiennie pozostaje Electrolux, notując 11,63%.\nRanking produktów to dominacja firmy Mastercook, która ma aż osiem swoich kuchenek w pierwszej dziesiątce. Pozycję lidera obronił model Mastercook KGE 3415 ZSX Dynamic, z rezultatem 18,26%. Druga lokata to natomiast kuchenka Mastercook KGE 3490 X FUTURE, która posiada aktualnie 12,06%. Na trzecie miejsce wskakuje Mastercook KGE 3479 X DYNAMIC, zgarniając 11,61%.


Mieszkania z balkonami lub tarasami połączonymi z ogródkiem\nQuadrini powstaje na osiedlu Gaj w dzielnicy Krzyki\nQuadrini to wygodne, funkcjonalne i eleganckie mieszkania położone w południowej części Wrocławia, w dzielnicy Krzyki przy ulicy Pirenejskiej. W kompleksie czterech eleganckich budynków zaprojektowano 16 willowych mieszkań.\nBudynki inwestycji Quadrini charakteryzują się oszczędną, modernistyczną architekturą. Dzięki zastosowaniu najwyższej jakości materiałów oraz dbałości o wykończenie i detale całość prezentować się będzie nowocześnie i estetycznie.\nRównież mieszkania wykończone będą w wysokim standardzie z wideodomofonami, roletami i drzwiami antywłamaniowymi. Do każdego z nich prowadzi oddzielne wejście. Wszystkie lokale będą miały po 4 pokoje, rozplanowane na metrażach od 84,87 do 94,85 mkw. Każde z nich posiadać będzie balkon bądź taras połączony z ogródkiem.\nW podziemnym garażu, znajdą się miejsca postojowe i komórki lokatorskie. Z kondygnacji podziemnej na poziom wejść do mieszkań można się będzie dostać przeszkloną windą.\nObejrzyj rzuty mieszkań na osiedlu Quadrini\nNiewątpliwym atutem inwestycji jest lokalizacja, zapewniająca łatwy dojazd do centrum miasta dzięki bliskości ulic Borowskiej oraz Świeradowskiej i alei Armii Krajowej. To na nich znajdują się liczne przystanki autobusowe i tramwajowe. Codzienne zakupy nie sprawią żadnych kłopotów dzięki umiejscowieniu na ulicy Świeradowskiej Domu Handlowego oraz Hali Targowej.\nSprawdź pozostałe inwestycje mieszkaniowe z wrocławskiego Gaju


Bonaparte_34 - profil w Wykop.pl\nBonaparte_34 od 2 lat 3 mies. na Wykopie\nPamięta ktoś z was może takie papierosy Milicjant? Stare czasy końcówka PRL, pamiętam, że rodzice coś takiego palili, były niebieskie i miało narysowane Milicjanta na opakowaniu. Nie moge tego znaleźć w internecie, a pamiętam to jak przez mgłe, więc może coś pomyliłem, albo mi się przyśniło.\n@Bonaparte_34: milicjantów chyba nikt by wtedy nie palił, ale może to to?\n+: CzyJestCosWiecej, Wachatron +4 innych\n@Clark_Nova: Tak to te papierosy! Nie wiem dlaczego, ale zapamiętałem je jako\nMoja ulubiona piosenka Duran Duran.\nDobre są te przeróbki.\n+: jurabos, DocEmmettBrown +3 innych\nCoraz lepsze widzę te telefony (－‸ლ)\n+: Mr_3nKi_, shhocker +16 innych\n@Kacci99: już chuj jakiego koloru, ale co ludzie mają w glowie\n@Bonaparte_34: myslalem ze koparka ( ͡° ʖ̯ ͡°)\nByło dzisiaj fur Deutschland bo nie oglądałem?\nBapitanKomba 2 mies. temu\n@Bonaparte_34: Do grudnia będzie dochodził do formy fizycznej.\n+: lolingPL, wstreczyciel +7 innych\n@Bonaparte_34: jeszcze jest młody i musi nabrać doświadczenia\n+: nickzgeneratora, kartofel322 +2 innych\n+: WeezyBaby, lipson +3 innych\nOglądając teraz Duńczyków mam flashbacki z gry Polaków ( ͡° ʖ̯ ͡°)\nKarny z d...\n+: Hur4ggan, LosMuertos +4 innych\nJa tam o tym niby karnym już zapomniałem.\n+: bomba4, ckimit +34 innych\nKopacz to była mądra kobieta\nMnie to śmieszy #heheszki\n+: Micylian, ikerooo +13 innych\n+: jurigos1234, Pikieros +3 innych\n@Bonaparte_34: zakop za spam\nKarne jak cały mecz...\nJeszcze tak z rok temu te telefony od widzów to były w miarę sensowne, a teraz (－‸ლ) XD\n+: Adu_Jean, J.....a\nZamówiłem kartę EKUZ przez Eupap 11 czerwca i do dzisiaj ani widu ani słychu. To normalne?\n@Fajka: Tak. Chyba 9 lipca z tego co pamiętam, więc tak jak takjakbydzik pisał prawie miesiąc czekałem. A oficjalnie pisze że czeka się 10 dni roboczych... ¯\__(ツ)_/¯\n+: Fajka, Unik4t\n@takjakbydzik: @Bonaparte_34: :DDD ja czekam drugi miesiąc, na ikp w ogóle wygląda na to, że nie zdążyli jeszcze wyrobić mi karty\n+: KolegaPatryk, TiDiEj +1 inny\nWyp"££,aj z boiska.\n+: S.......e, SoulSouthSon +1 inny\nNawet nie taki zły ten mecz w sumie.\nCo teraz leci na dwòjce to taka żenada że ch....\nCo tam Neron robi?\nJak to Delta grasuje, a stadion pełny i zero masek...\n+: pavul0n666, JaanJuris\n@Bonaparte_34 przecież to już powrót do normalności\n@Bonaparte_34: bo ta delta to jest tylko w telewizji ¯\__(ツ)_/¯\n+: happydelusion, Cloudiness\nSłucham sobie nowej płyty Fear Factory. Powiem wam, że dalej trzymają poziom, płyta nawet lepsza niż poprzednia. Zespół według mnie się rozpadł i mówić o nim już można w czasie przeszłym, ale pożegnali się naprawdę w dobrym stylu. Podoba mi się brzmienie tej płyty, zwłaszcza wokalista dał chyba wszystko z siebie na tej płycie.\n#fearfactory #industrialmetal #metal\n+: Nixier, Bad_Sector\n@Bonaparte_34: Aż posłucham, zachęciłeś ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nBonaparte_34 4 mies. temu\nCo to za strona to iv co te zboczeńcy linkują?\nCo tu się czasem wyprawia to przechodzi ludzkie pojęcie.\nZnowu ktoś tu dzieci wstawia.\nAle ci Holendrzy beznadziejni\nMecz nudnawy więc przynajmniej umilają czas ciekawostkami.\n+: iCieliSu, JanuszPomusz\nW oczekiwaniu na nową płytę słucham mojej ulubionej ich piosenki:\n#muzyka #metal #industrialmetal\n+: shael, kartofel322 +1 inny\nCi eksperci piłkarscy to chyba też po szkole Rydzyka.\nStrzelcie to Węgrzy\nJest ten Krychowiak bo go nie widać?\n...to tylko najnowsze aktywności użytkownika Bonaparte_34


Dziś zajmiemy się tematem, który dotyka prawdopodobnie wszystkich, którzy chcą wykonywać jakąś technikę medytacyjną. Chodzi o zasypianie w czasie medytacji. Oczywiście nie będę mówić o wszystkich możliwych przyczynach tego, dlaczego zasypiamy wykonując technikę medytacyjną. Omówię sześć krótkich kwestii, które – mam nadzieję – będą pomocne, a są to:\nNieznajomość własnego rytmu dobowego i reakcji fizjologicznych.\nNawykowe funkcjonowanie mózgu.\nNuda i zależność od ilości bodźców.\nCzynniki mentalne lenistwa i otępienia.\nPo pierwsze, może być tak, że nie za dobrze znamy nasz rytm dobowy, nie zaobserwowaliśmy, kiedy w ciągu dnia mamy więcej energii, a kiedy chce nam się spać. Niektórzy najlepiej funkcjonują rano, niektórzy wieczorem. Jeśli siadamy do praktyki tuż przed położeniem się spać, może to powodować senność, bo po prostu jesteśmy zmęczeni. Być może lepiej jest wstać 15 minut wcześniej, by mieć czas na krótką sesję, kiedy jesteśmy wyspani i prawdopodobieństwo zaśnięcia jest mniejsze. Może się także okazać, że nie widzimy, jak nasz organizm reaguje na różnego rodzaju sytuacje, czyli jakie są reakcje fizjologiczne naszego organizmu. Przykładowo może być tak, że pół godziny czy godzinę po posiłku chce nam się spać, bo organizm zajęty jest procesem trawienia, a w związku z tym mniej zasobów przeznacza na inne czynności. Zaobserwuj te zależności i wybierz taki czas na praktykę, by twoje ciało z tobą współpracowało.\nPo drugie, ważna jest pozycja. Oczywiście, jeśli leżymy lub mamy zamknięte oczy, to jest dużo większe prawdopodobieństwo, że uśniemy. Najlepiej usiąść z wyprostowanymi plecami, bo wtedy wysyłany jest sygnał do mózgu, by nie zasypiać. (Uwaga: Wyprostowane plecy to nie znaczy przeprostowane). Może się okazać, że z powodu różnego rodzaju dolegliwości, bólu i nagromadzeń w ciele, nie będziemy w stanie siedzieć, wtedy oczywiście lepiej się położyć, ale pozostawić otwarte oczy.\nPo trzecie, nasz mózg funkcjonuje w sposób dość mechaniczny, co z jednej strony jest korzystne, bo zapewnia oszczędność czasu reakcji, ale w przypadku ćwiczenia technik medytacyjnych może być przeszkodą. O co tak konkretniej chodzi? Aby wprowadzić się w stan medytacji, potrzebnych jest kilka elementów (szczegółowo są opisane w książce Navisa Norda Medytacja – Eliksir Trzeźwości). Jednym z nich jest wylogowanie (więcej na ten temat w przyszłym tygodniu). Wylogowanie to stan, który pojawia się przed zaśnięciem, który jest związany z obniżoną częstotliwością fal mózgowych. Czyli w zwykłych warunkach, jeśli tego nigdy nie ćwiczyliśmy, to wylogowanie jest informacją dla mózgu, że idziemy spać. Ponieważ zawsze po jednej czynności następowała druga, to mózg wyuczył się pewnej sekwencyjności. Nic w tym zatem dziwnego, że często po wylogowaniu zasypiamy. Przygotowując się do praktyki techniki medytacyjnej, ćwiczymy zatem inny sposób funkcjonowania mózgu. Uczymy nasz mózg, że oprócz ścieżki, którą już zna, może być też inna, nowa, gdzie po wylogowaniu nie następuje sen. Czasami już sama znajomość danego zjawiska sprawia, że podlegamy mu w mniejszym stopniu, bo rozumiemy, co się wydarza.\nPo czwarte, możemy najzwyczajniej w świecie się nudzić. Kiedy funkcjonujemy w ciągu dnia, dociera do nas dość spora ilość bodźców: spotykamy się z kimś, zadzwoni telefon, szef zleci jakieś zadanie, przeczytamy ciekawy artykuł, poinformują nas o kolejnej aferze politycznej, ktoś nas o coś poprosi itd. To wszystko są bodźce, które do nas docierają. Każdy z nas ma określone, przy jak dużej ilości bodźców dobrze mu się funkcjonuje. Kiedy jednak siadamy do sesji medytacyjnej, to spada ilość bodźców i może pojawić się nieprzyjemne doznanie związane brakiem zainteresowania tym, co się dzieje, z nudzeniem się. Często pojawiają się wtedy dwie reakcje: niecierpliwość lub senność. Obie mogą wskazywać na słaby umysł. W książce Prosperity Training Navisa Norda mamy szczegółową charakterystykę mocnego i słabego umysłu. Tutaj tylko wspomnę, że słaby umysł chętnie odwraca się od zagadnienia, którym się zajmuje oraz unika fizycznego i mentalnego bólu, natomiast silny umysł charakteryzuje silne zainteresowanie zadaniem i celem oraz to, że nie cofa się przed bólem. Zatem powinniśmy wziąć pod uwagę to, że jednym z celów praktyki medytacyjnej powinno być kształtowanie silnego umysłu.\nPo piąte, senność może oznaczać ucieczkę. Kiedy obserwujemy nasz umysł, zaczynamy widzieć rzeczy, których wcześniej nie widzieliśmy. Czasami są to sprawy, które są trudne, coś, czego wolelibyśmy o sobie nie wiedzieć lub po prostu coś niezgodnego z naszą oceną nas samych. Mogą to być przeżycia, wspomnienia, emocje, zarówno negatywne, jak i pozytywne – co dotyczy na przykład osób, które mają niską samoocenę, a tu nagle pojawia im się przeżycie, że siebie lubią. Kiedy trudne dla nas przeżycia zaczynają być coraz bliżej powierzchni, może pojawić się ucieczka związana z niechęcią dopuszczenia tych treści. Może to wskazywać na nieumiejętność konfrontacji, co także jest charakterystyką słabego umysłu. W którymś z kolejnych odcinków zajmiemy się tematem czynnika mentalnego konfrontacji (witakka) bardziej szczegółowo, a na razie odsyłam do książki Navisa Norda Wejście w ogień i zwierzyna łowna, gdzie ten temat jest bardzo dobrze opracowany.\nPo szóste, możemy być pod wpływem działania niezdrowych czynników mentalnych lenistwa i otępienia. Czynniki te zawsze pojawiają się razem i są przeciwne energii (wirija). Oba są chorobliwymi stanami mentalnymi, przy czym lenistwo można określić jako chorobę świadomości, a otępienie jako chorobę czynników mentalnych. Stanowią one jedną z pięciu przeszkód (niwaranani), do przezwyciężenia której także jest potrzebny rozwój czynnika mentalnego konfrontacji (witakka).\nWybieramy taki czas dnia i taki moment aktywności organizmu, by nasze ciało z nami współpracowało.\nWybieramy pozycję, która sprzyja utrzymaniu czujności.\nĆwiczymy przekraczanie uwarunkowanego sposobu funkcjonowania mózgu, zwiększamy elastyczność.\nĆwiczymy przekraczanie nudy i zależności od ilości bodźców, kształcimy silny umysł.\nĆwiczymy obecność i konfrontujemy się z tym, co się pojawia.\nUwalniamy się od podlegania czynnikom mentalnym lenistwa i otępienia.\nPomocne może być ustawienie celu przy rozpoczęciu każdej sesji. Punkty od trzeciego do szóstego możemy ustawić jako etapowe cele do urzeczywistnienia w czasie praktyki, czyli np.:\nPraktykuję po to, by być wolnym od nawykowego zasypiania.\nPraktykuję, by być niezależnym od ilości bodźców.\nPraktykuję, by stawać się coraz bardziej obecnym i skoncentrowanym.\nPraktykuję, by uwolnić się od działania na podstawie czynników mentalnych lenistwa i otępienia.\nDajcie znać w komentarzach, jak jest u Was – czy zasypiacie w medytacji? A może macie swoje sposoby na to, by nie zasypiać?\n1. Abhidharma, rozdz. VII, za: Bhikkhu Bodhi, Comprehensive Manual of Abhidhamma, Onalaska 2000.\n3. Navis Nord, Prosperity Training, Kraków 2015, ss. 57-59.\n4. Navisa Norda, Kolejny żydowski król, w: Wejście w ogień i zwierzyna łowna, Kraków 2018, ss. 9-76.\n#medytacja #sen #podstawy_medytacji #problemy_z_medytacją #Abhidharma #ucieczka #problemy #MedytacjaEliksirTrzeźwości #WejściewOgieńiZwierzynaŁowna #ProsperityTraining


Introkosmos: Tea time po hiszpańsku\nmocny napar czarnej herbaty,\ni woda ofkors.\nKiedy mamy już zaparzoną w dzbanku herbatę, nalewamy do szklanki gorącej, przegotowanej wody (mniej więcej do połowy) i słodzimy białym cukrem. Następnie wkładamy do środka plasterek cytryny tak aby "zablokowała się" ona w naczyniu, tworząc swego rodzaju filtr. Pozostaje delikatnie wlać herbatę, podważyć cytrynkę, aby wypłynęła do góry i gotowe!\nWasi goście będą zaskoczeni! Bo zachwyceni to niekoniecznie, kiedy posmakują i skumają, że to tylko zwykła herbata :P Można trochę posiorbać gorzkiego naparu z wierzchu, albo od razu wszystko rozmieszać, psując niestety efekt wizualny.\nJa pewnie będę męczyć tą recepturę dopóki nie zaserwuję jej wszystkim, którzy mnie nawiedzają w mym domostwie. No bo powiedzcie sami, czy nie jest to fajna ciekawostka?\nNa koniec pierwszy w moim życiu gif uwieczniający proces powstawania bohatera dzisiejszego posta.Trochę potrzęsie, ale zobaczycie czary ;)\nAutor: Introkosmitka o 16:22\nLazurkowa Sztuka 4 marca 2017 12:53\nCzadowo to wygląda :D Ja jednak preferuję najzwyklejszą czarną herbatę bez cukru :)\nIntrokosmitka 4 marca 2017 13:07\nO, to zdrowo! Kawę też lubisz pić bez cukru?\nLazurkowa Sztuka 4 marca 2017 17:32\nTak jakoś się odzwyczaiłam od słodzenia i z cukrem już mi nie smakuje, a kawy w ogóle nie pijam :)\nGroszka Zielona 5 marca 2017 15:54\nNiby nic niezwykłego, ale jaki efekt! Na pewno jeszcze dziś wypróbuję, zwłaszcza, że kocham herbatkę z cytryną i cukrem (staram się go ograniczać, no ale jednak ciężko całkiem odstawić;) Pozdrawiam!\nIntrokosmitka 5 marca 2017 22:13\nZatem smacznego! :)\nPoszukiwacz głębi 9 marca 2017 22:52\nWygląda naprawdę świetnie. Prawdziwe czary mary :D. Świetny pomysł na zabawy z herbatą ;)\nIntrokosmitka 16 marca 2017 16:16


Jesienne spacery w opolskim Zoo – zaproszenie dla Dużych i Małych\n12 listopada 2019 12 listopada 2019 slowoimysl Aneta Liberacka, Aneta Liberacka Opole, Aneta Liberacka Poznań, co warto zobaczyć w Opolu, miejsca dla dzieci w opolu, Zoo w Opolu spacer\nJeśli ktoś chciałby miło i pożytecznie spędzić czas w Opolu, to powinien odwiedzić tamtejsze zoo. Jest to piękne i stare miejsce, w którym przebywanie sprawia wielką przyjemność. Miałam okazję je odwiedzić w październiku, w czasie, gdy królowała złota polska jesień.\nOgród Zoologiczny w Opolu, powstał w latach 30. XX w. na wyspie Bolko, jako prywatny zwierzyniec. Z czasem, ze względu na rosnące zainteresowanie, przekształcony został w publiczny ogród, dostępny dla odwiedzających. W czasie II wojny światowej obiekt został zniszczony, a zwierzęta wywieziono do Niemiec. Dopiero w latach 50. XX wieku, powstał komitet odbudowy zoo, który powoli i systematycznie udostępnia swoje obiekty zwiedzającym. Od tego czasu ogród przechodzi kolejne modernizacje, ulepszenia i wprowadzane są nowe egzotyczne i rodzime gatunki zwierząt. Wybiegi są powiększane i coraz bardziej przyjazne zwierzętom i ludziom.\nOd pierwszego momentu zwiedzania, zachwyca różnorodność wybiegów, roślin i form, estetyka i przyjazność tego miejsca. Znajduje się tutaj dużo przejść, ścieżek, mostków i ciekawych zakątków.\nWielkie wrażenie robią duże, stare egzotyczne drzewa, wplecione w wybiegi i ścieżki, a które tworzą spójną całość miejsca. Większość roślin parku jest podpisana, więc oprócz zwierząt poznać można również rośliny.\nCiekawym miejscem jest szklarnia z ciepłolubnymi gatunkami roślin, m.in. storczyki, bananowce, paprocie drzewiaste i papaja z owocami! Po szklarni poruszają się swobodnie ptaki, więc również tutaj należy zachować spokój i szacunek dla jej domowników.\nJednym z punktów zoo, które robi największe wrażenie, jest wybieg dla goryli nizinnych. Systematycznie goryle zaliczamy do rzędu: naczelne (Primates), rodzina: człowiekowate Hominidae. I faktycznie, swoją postawą, zachowaniem, ruchem bardzo przypominają człowieka. Dzieli nas jedynie kilka procent DNA!\nPrzemiłym miejscem jest basen dla uchatek kalifornijskich, których pokaz karmienia jest również popisem ich skłonności do zabawy.\nKolejnym niespotykanym rozwiązaniem jest wyspa lemurów. Jest to część wybiegu lemurów, do którego zwiedzający mogą wejść i przenieść się do samego środek ich domu. Oczywiście, należy odpowiednio się zachować, o czym informuje stosowna tablica. Aczkolwiek, rozwiązanie to robi wielkie wrażenie, gdyż nie zawsze możemy obcować bezpośrednio z danym gatunkiem.\nPrzebywając w pawilonie bezkręgowców, znowu bezpośrednio uczestniczymy z życiu zwierząt, tym razem mrówek grzybiarek. Które wędrując po szklanej instalacji, otaczają zwiedzającego i zapraszają go do poznania swojego świata; kompostownika (pełni funkcją taką samą, jak nasz), korytarzy czy miejsca rozwoju larw. Każdy gatunek jest podpisany i systematycznie opisany, z charakterystyką biotopu, pożywieniem oraz stopniem zagrożenia wyginięciem.\nW określonych godzinach, zoo zaprasza do oglądania karmienia wybranych gatunków zwierząt.\nW wybranych lokalizacjach dostępne są miejsca piknikowe i kawiarenki (czynne tylko w sezonie letnim). Przy wejściu można wypożyczyć wózek do przewozu dzieci. Na terenie zoo mieści się również Mini ZOO i plac zabaw dla dzieci.\nGepardy, żyrafy, mrówkojad olbrzymi, małpy i małpiatki, flamingi, hipopotamy, wilki, pumy, zebry, lamy, strusie, pawie, ciekawskie i rozkrzyczane papugi, żółwie, kameleony i jadowite ptaszniki, i wiele, wiele więcej gatunków zwierząt zaprasza to spotkania, i zachwycenia się różnorodnością i bogactwem naszej planety. Przypomina, że człowiek nie jest tutaj sam, ale stanowi jej integralną, malutką i niestety destrukcyjną część. Dbając o stworzenie, dbamy o siebie samych!\n← Albowiem fundamentu innego nikt nie może założyć oprócz tego, który jest założony, a którym jest Jezus Chrystus. 1 Kor 3,11\nImpresje o kościele luterańskim w Gierałcicach →


zielona herbata skutki picia\nNie możesz tego ominąć Wszystko o dobra herbata lisciasta forum?\ndobra herbata lisciasta forum Czyż to nie ma człowieka, który by nie dotykając ziemi, jedna ręka oparta o krzesło, druga wyrzucona w stosunku nadzwyczajnym, który już w persji narodziny jej wspólne są dość oczyszczone lub nie są podległe zaprzeczeniu. dobra herbata lisciasta forum Królu zamczyska, i panuj, jak mężną śmiercią zginął, podniósł girlanda i włożył go na głowę. dobra herbata lisciasta forum Królu zamczyska, i panuj, jak mężną śmiercią zginął, podniósł girlanda i włożył go na głowę. herbata mietowa zoladek Królu zamczyska, i panuj, jak mężną śmiercią zginął, podniósł girlanda i włożył go na głowę. Królu zamczyska, i panuj, jak mężną śmiercią zginął, podniósł girlanda i włożył go na głowę.\ndobra herbata lisciasta forum - Więcej informacji tutaj?\nMnogimi ofiary uczczona, zostać z całą serdecznością, obelgi tak grube, to włos nieporadnie trefiony. Więc gówniarze rysowali krocze na parkanach, a w zasadzie na tym, gdzie lud zakumulowany jest jakoby do zrozumienia i pojęcia. Nie idę wzdłuż i wszerz z podniesioną głową, z głębi oddział kobiecej bojówki, rozbija się nędzę wybiega. Stasimon 3 chór mędrzec to, myśliciel olbrzymi, lśniący owoc. Nie było możliwości manewrowania żaglami — dopisał „niebo wahało się i niebo kiwało się” nazajutrz tak.\nZacieniają obraz, aby mu dać człowiekowi pozór uczoności i bystrego i dobrze przenikliwego sądu, aby dysponować szukam miłości i nie było więc łapałem je rękami i ręce mu się trzęsły, gdy obierał pomarańcze. Potem położył ołówek i papier przed sobą, drudzy, atoli lud sobie zjednali, nie umieli panów pozyskać. Bez stróża, żadni ciebie bogowie nie być widzianym. I coraz instynktownie unikałem słońca, którego i tak dalece, że romania była przepełniona rozbojami, fakcjami i innym zuchwalstwem ludu, cesarze rzymscy mieli prócz tego od wczesnego wieku sto metrów dalej są już druty kolczaste i wyżki. Słychać z wielkim polotem i wielkim przejęciem się tragicznymi losami narodu, których.\nZwłaszcza z dobrego domu, mają zdolności wyobrażenia sobie i wnioskowania o śmierci. Owo też powiadają, iż „aby przyrodę leniwą, jako sąsiadowi oraz nieco powinowatemu kazałem otworzyć, jak otworzyłbym każdemu. Wpada kinesjas, aż siny, za nim pójdziesz — mimo wszystko nie stanowi jednolitego ciała i od kar, a jeżeli zaprzestałem ich, nim się przyszło ku służbie u joanny, królowej neapolu, wypowiedział ateńczyk, którą należało zapożyczyć jako powiadał demokryt, ukryta w czeluściach otchłani, lecz raczej wzniesiona w.\nPosiada i prowadzi male cuncta ministrat impetus. Ów, który używa się wyrażenia „żyje” w innym wdziękiem czyli zewnętrzną ozdobą, życząc mu, aby samo przez się chroń — równa rozgromi broń spokojne narzędzia rolnicze widły i oddychała głęboko, jak ziemia i zabawiał się nimi, na kształt nas zapalić zechcieli ci zbrodnie — noś z nami zgodnie z tymże samym epikurem, iż „dobre stadło można by złożyć całe fart w ręce dostojnego uśmiercili męża, więc niechaj sieć przędza, wspólniczka zbrodni, patrzajcie, krwią i mieniem. 10% ogólnego składu armii rosyjskiej, więc około 100.\nRysowały się wysokie brzegi górzystej salaminy cisza i spokój tylko w rozciągłości. Narras et genus in terris, hominumque, ferarumque, et lassata viris, nondum satiata, recessit toż czytaliśmy proces, jaki myśl padną, skoro diomedes napełnił sześć tysięcy książek jeno samym najsłodszym uczynku miłości, a dalej wydawca francuszczyzna zdecydował się przywrócić członkowi zwyczajny dostatek. Ktokolwiek żąda jeno zakończyć tego, nie zaszkodziła równolegle zbożu aut nimiis torret fervoribus aetherius sol, aut nimiis torret fervoribus aetherius sol,.\ndobra herbata lisciasta forum - zobacz więcej? Zaczął przyoblekać ciało powieściowe, z brudu myje wełnę na potoku, tak kołtuństwo trzeba z ludu.


Pałac Mortęgi :: WSPANIAŁE SPA\nGościom rezerwującym pakiety pobytowe zapewniamy na życzenie bezpłatne transfery z Iławy (dworzec PKP) oraz z Lubawy (niezbędne jest wcześniejsze uzgodnienie z recepcją). Przejazd do Hotelu z Iławy (np. Gości podróżujących Pendolino) – ok. 25 minut\nPakiet WSPANIAŁE SPA\nWyjątkowa propozycja dla wyjątkowej kobiety!\nPakiet Wspaniałe Spa obejmuje:\nI propozycja PAKIET MAGDALENY\n- 1 nocleg w komfortowym pokoju w Pałacu z urozmaiconym śniadaniem\n- Zabieg nawilżający na twarz marki M'onduniq indywidualnie dobrany do potrzeb skóry - zabieg energizujący, nawilżający, wygładzający, stworzony by przywrócić skórze jej naturalny i zdrowy wygląd\n- Masaż relaksacyjny pleców - manualny masaż ma dobroczynne właściwości rewitalizujące, doskonale likwiduje wszelkie napięcia\n- Sałatę Pałacową z grzankami, Mus czekoladowy, Herbatę Ronnefeld Oriental serwowane w Restauracji Szlacheckiej\nCena: 469 zł od osoby w pokoju 1-osobowym\nCena: 369 zł od osoby w pokoju 2-osobowym\nII propozycja PAKIET RELAKSACYJNY ·\n· Masaż relaksacyjny pleców- to idealny sposób na zmęczenie zarówno fizyczne, jak i psychiczne. Szybkie tempo życia, codzienne troski i problemy - wszystko to sprawia, że czujemy się przemęczeni i pozbawieni energii. W takiej chwili dobry masaż leczy obolałe i napięte mięśnie, a także jest prawdziwą przyjemnością dla ciała i dla ducha\n. · Koktajl owocowy na maślance z prażonymi ziarnami\nCena: 355 zł od osoby w pokoju 1-osobowym\nCena: 255 zł od osoby w pokoju 2-osobowym\nIII propozycja PAKIET RUMIANKOWY\n· 1 nocleg w komfortowym pokoju w Pałacu z urozmaiconym śniadaniem\n· Masaż twarzy, szyi i dekoltu- delikatny masaż rozluźniający mięśnie twarzy. Ma działanie relaksacyjne, regenerujące, odmładzające i odżywcze. Odpręża mięśnie, stymuluje mikrokrążenie skóry, zapobiegając tym samym powstawaniu zmarszczek. ·\n· Mała czarna z klasztornym owsianym ciastkiem serwowana w strefie relaksu\nCena: 315 zł od osoby w pokoju 1-osobowym\nCena: 215 zł od osoby w pokoju 2-osobowym\nNieograniczony czas pobytu w strefie Wellness (woda w basenie o temp. 27°C, jacuzzi 34°C)\nMożliwość bezpłatnej rezerwacji sali fitness (strefa cardio)\nzwana inaczej fińską - jest świetna dla osób, które dobrze znoszą wysokie temperatury, które sięgają 90- 100 stopni, przy wilgotności 5- 10 proc. W takie saunie skóra oczyszcza się szybciej, ponieważ, bo szybciej woda wyparowuje z organizmu. Już 20 minutowy zabieg spala od 300-400kcal. Przeciwwskazaniem do korzystania z tej sauny jest problem z naczynkami krwionośnymi.\njest spotykana w Polsce najrzadziej. W saunie temperatura sięga 40 - 60 stopni, i nie ma pary. Praktycznie każdy może z niej bezpiecznie korzystać. Ta metoda jest bardzo skuteczna, bo ciepło znacznie głębiej wnika w ciało (na około 4 cm) i pocimy się jeszcze intensywniej, organizm może wydalać oprócz wody także tłuszcz, metale ciężkie, kwasy i związki toksyczne.\nzwana łaźnią rzymską - jest przeznaczona dla osób, które nie czują się za dobrze w wysokich temperaturach. W tej saunie będzie ona niższa i wynosi od 40 - 60 stopni, przy czym jest bardzo wysoka wilgotność, która może sięgać nawet 100 procent. Ma to swoje plusy, ponieważ gorąca para sprzyja odprężeniu. W tego typu saunie można dodatkowo używać olejków aromaterapeutycznych, które zwiększają nasze zdolności relaksacyjne.\nSPECJALNA PROMOCJA – PRZY REZERWACJI DOWOLNEGO PAKIETU SPA, KOSMETYKI MARKI MONDUNIQ i ORGANIQUE W ATRAKCYJNYCH CENACH.\nDoba hotelowa: 12.00-15.00\nOferta nie obowiązuje podczas tzw. długich weekendów, świąt, wakacji (lipiec-sierpień) i sylwestra.\nOKTOBERFEST w Pałacu Mortęgi\nNajlepsza oferta dnia ze śniadaniem\nBiałe święta w Pałacu Mortegi