StereoLife - Onkyo TX-L20D\nJeszcze pod koniec ubiegłego stulecia typowy, porządny system stereo składał się z możliwie dużych kolumn i kilku klocków tworzących zgrabną wieżę. Jej sercem był oczywiście wzmacniacz, ale na tym historia się nie kończyła, bo należało do niego dokupić odtwarzacz płyt kompaktowych, magnetofon lub tuner, opcjonalnie korektor graficzny lub inne tego typu cudo, a na samej górze postawić gramofon. Jeśli jesteście za młodzi by to pamiętać, obejrzyjcie kilka filmów lub seriali z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Szybko dojdziecie do wniosku, że taka rozbudowana wieża była obowiązkowym elementem wyposażenia salonu, a nawet biura każdego kulturalnego człowieka. Takie same obrazki można zobaczyć w katalogach z tamtego okresu, które pasjonaci vintage'owego sprzętu wrzucają do sieci, tworząc encyklopedie nieprodukowanych już urządzeń. Podobnie, jak w dzisiejszych materiałach promocyjnych, można tam zobaczyć zdjęcia gustownie urządzonych salonów, w których oprócz wygodnych mebli i kineskopowych telewizorów w drewnianych obudowach królowały potężne systemy audio. Kto by pomyślał, że kolejne pokolenia będą chciały aby to wszystko było coraz mniejsze... Dzisiejsze telewizory to już prawie plakaty wieszane na ścianie, a meble muszą nierzadko pełnić kilka różnych funkcji w zależności od okazji, więc i sprzęt audio dostosowywał się do nowych realiów. Nie dość, że musi teraz zajmować jak najmniej miejsca, to koniecznie powinien dogadywać się z innymi elektronicznymi gadżetami. Najlepiej gdyby było to jedno urządzenie, które bez problemu napędzi smukłe, dizajnerskie kolumny, a do tego odtworzy dźwięk z konsoli, dekodera, telefonu, komputera, albo bezpośrednio z sieci, oczywiście bezprzewodowo. Do niedawna sprzedawcy bezradnie rozkładali ręce na takie zachcianki klientów, ale teraz mają już szerokie pole manewru, a jednym z najnowszych hitów może być właśnie Onkyo TX-L20D.\nSkąd takie zainteresowanie tym modelem? Odpowiedź jest prosta - to małe urządzenie ma wszystko, co powinien oferować nowoczesny system stereo, a do tego nie kosztuje majątku. Wystarczy dołożyć do niego jakieś zgrabne kolumny i sprawa załatwiona - po rozpakowaniu i podłączeniu kabli można już słuchać muzyki z sieci, albo podłączyć amplituner do konsoli, dekodera, odtwarzacza lub jakiegokolwiek innego źródła aby cieszyć się dźwiękiem na poziomie. A przynajmniej tak wynika z zapewnień japońskiej firmy. Bez wątpienia TX-L20D nie byłby tak ciekawy gdyby nie wyjątkowo przystępna cena. Producenci audiofilskiej elektroniki udowodnili przecież, że da się wsadzić całą potrzebną elektronikę do jednego pudełka. Mamy luksusowe systemy Devialeta, jednoczęściowce Naima, Cyrusa, Atolla, Lumina czy Auralica, wzmacniacze NAD-a, Lyngdorfa i Primare'a z opcją montażu dodatkowych modułów, a także całą masę innych urządzeń wyposażonych w wejścia cyfrowe i łączność bezprzewodową. Nikogo nie dziwi, że urządzenia te kosztują tylko trochę mniej, niż trzy lub cztery klocki spełniające te same funkcje. Realnie oznacza to co najmniej kilka, a nawet kilkanaście tysięcy złotych. Ale klienci przyzwyczajeni do promocji chcą mieć wszystko za grosze. Niemożliwe? Onkyo twierdzi, że nie ma żadnego problemu, bo ich nowy amplituner jest wypchany gniazdami i funkcjami po brzegi, a kosztuje mniej niż średnio wypasiony smartfon. Szach i mat? Patrząc na specyfikację techniczną faktycznie można się mocno zdziwić. Ale czy to cudo gra? Musieliśmy się przekonać.\nTX-L20D jest w pewnym sensie materializacją moich przewidywań odnośnie kierunku rozwoju rynku audio dla tak zwanych normalnych ludzi. Od dawna już mówiłem o tym, że sprzęt stereo nie może już być odizolowaną od całego świata dekoracją salonu czy jakąś zabawką dla zboczeńców, którzy słuchają wyłącznie płyt kompaktowych i winylowych. Jasne, sam mogę sobie słuchać winyli na gramofonie podłączonym do wzmacniacza lampowego i dużych kolumn, ale jeśli branża będzie promowała wyłącznie taki sposób słuchania muzyki, to w ciągu kolejnych kilkunastu lat audiofilskie środowisko stanie się zamkniętym klubem siwobrodych dziadów odgrzebujących na aukcjach stare wzmacniacze i narzekających na wysokie ceny. Volkswagen prawdopodobnie nie zbudowałby Bugatti Veyrona gdyby wcześniej nie sprzedał milionów Golfów i Passatów z silnikami TDI. Dla pasjonatów motoryzacji taki nowy Golf czy Passat to nudne auto do robienia zakupów i wożenia sprzedawców kserokopiarek, z ich wieszakami na uprasowane koszule. Ale spełnia swoją funkcję, a przede wszystkim przynosi firmie zyski, których część można przeznaczyć na tak ekstremalne projekty, jak wspomniany Veyron. Tak samo producenci elektroniki audio nie zajadą daleko jeśli oprócz wypasionych kolumn i wzmacniaczy nie będą produkowali tańszego, bardziej uniwersalnego sprzętu "dla ludzi". Dostrzegli to już wszyscy najwięksi gracze. Naim obok Statementa wprowadził głośniki Muso, JBL przerzucił niemal wszystkie dostępne środki na słuchawki i głośniki bezprzewodowe, choć wciąż oferuje Everesty DD67000 za 370000 zł, a McIntosh wprowadził miniwieżę, która obiektywnie tania nie jest, ale sprawiła, że widokiem niebieskich wskaźników w swoim domu mogą napawać się nie tylko amerykańscy prawnicy, lekarze i informatycy, ale nawet kucharze, nauczyciele i ogrodnicy.\nA Onkyo? Ta firma miała ułatwione zadanie, bo nie dość, że od dawna dostarcza nam bardzo dobre komponenty stereo, to jeszcze od kilku ładnych lat specjalizuje się w amplitunerach kina domowego, które praktycznie raz na kilka miesięcy otrzymują nowe funkcje. Nigdy nie mogłem zrozumieć dlaczego z łączności bezprzewodowej czy możliwości podpięcia sprzętu do dekodera czy konsoli za pomocą kabla HDMI mają się cieszyć tylko ludzie, którzy zdecydowali się na zakup pięciu lub siedmiu, a nie dwóch kolumn. Jako przeciętny klient mógłbym nawet upatrywać w tym jakiejś teorii spiskowej. No bo jak inaczej wytłumaczyć to, że amplituner wielokanałowy za dwa i pół tysiąca złotych ma na pokładzie wszystkie najnowsze zabawki, łączy się ze światem przez Wi-Fi i Bluetooth, potrafi odtwarzać muzykę bezpośrednio z sieci za pośrednictwem aplikacji na urządzenia mobilne, do tego ma jeszcze milion dekoderów, wejście gramofonowe i funkcje kończące się na "cast", a typowy wzmacniacz stereo za te same pieniądze ma włącznik, dwa pokrętła i pięć wejść analogowych? Powiecie, że wzmacniacz stereo gra lepiej? W to nie wątpię, bo ogólnie systemy stereo grają lepiej niż jakieś procesory rozbijające muzykę na jedenaście kanałów. Ale dlaczego ci, którzy to dostrzegają, mają być pozbawiani wygód, które w dzisiejszych czasach oferują nawet piekarniki? To tak jakby producenci aut stwierdzili, że modele z małymi silnikami i hybrydy będą miały wszystko, co najnowsze, a te same samochody z dużymi, tradycyjnymi jednostkami wolnossącymi będą zupełnie gołe - bez klimy, radia, elektrycznych foteli, no i oczywiście z szybami na korbkę. Znam kilku ludzi, którzy po przeanalizowaniu sytuacji powiedzieliby, że branża audio koniecznie chce z nich wydoić więcej pieniędzy, bo albo do systemu stereo będą musieli dokupić kilka dodatkowych pudełeczek aby dorównać funkcjonalnością do poziomu typowego amplitunera, albo wezmą już to kino domowe z pięcioma głośnikami i subwooferem zamiast dwóch porządnych kolumn. Gdzie tu logika?\nPrzepraszam za ten przydługi offtopic, ale już tłumaczę do czego dążę. Otóż obok testowanego dziś modelu TX-L20D, który jest amplitunerem stereofonicznym, japońska firma wypuściła na rynek jego pięciokanałowy odpowiednik - TX-L50. Z przodu są praktycznie nie do odróżnienia, a z tyłu największa różnica polega na liczbie wyjść głośnikowych. Gdybyśmy zasłonili tę sekcję, tylne ścianki obu modeli będą się różniły tylko dwoma detalami. Wersja stereo ma gniazdo antenowe dla radia DAB+, a wielokanałowy bliźniak w tym miejscu ma klasyczne złącze dla anteny FM, natomiast TX-L20D nie posiada gniazda dla mikrofonu kalibracyjnego. Poza tym - jota w jotę to samo. Do dyspozycji mamy trzy analogowe wejścia RCA, w tym jedno gramofonowe z zaciskiem uziemiającym, cztery wejścia i jedno wyjście HDMI (ARC), cyfrowe wejście koaksjalne i optyczne, wyjście dla subwoofera w formie pojedynczego cincha, a także gniazdo LAN i dwie anteny dla łączności Bluetooth i Wi-Fi. W opisywanym modelu są także pojedyncze wyjścia głośnikowe w formie standardowych gniazd z plastikowymi nakrętkami oraz zamontowany na stałe kabel zasilający. Z przodu natomiast znajdziemy duży włącznik, pod nim gniazdo USB typu A, wyjście słuchawkowe 3,5 mm, dalej dwa przyciski do zmiany źródła i dwa do zmiany stacji radiowej, duże pokrętło głośności po prawej stronie i spory, czytelny wyświetlacz na samym środku. A teraz najlepsze. TX-L50 kosztuje 2499 zł, a TX-L20D - 2399 zł. Model pięciokanałowy jest prawdopodobnie ciut droższy ze względu na obecność dekoderów dźwięku przestrzennego i mikrofonu kalibracyjnego, ale generalnie jest to prawie ta sama cena. I praktycznie ta sama funkcjonalność. W wersji stereofonicznej nie zrezygnowano nawet z gniazd HDMI. Czyli wreszcie ktoś załapał, że posiadacze dwóch kolumn też lubią czasami wykorzystać je do nagłośnienia wieczornego seansu albo nawet odprężyć się grając na konsoli lub oglądając serial nagrany na dekoderze! Japończycy jasno dają nam do zrozumienia, że za niewielkie pieniądze dostarczą nam wszystko, co może się przydać w domowym centrum rozrywki, a wybór liczby kanałów to już wyłącznie nasza broszka. Jeśli więc nie wierzycie, że że w stereo filmy ogląda się równie dobrze, a czasami nawet lepiej niż w "multiszanelu", możecie dopłacić tę stówkę i zamiast dwóch fajnych kolumn kupić sobie pięć niefajnych. Mnie nie robi różnicy na czym kto sobie gra w swoim domu, ale cieszę się, że Onkyo daje klientom wybór oferując dwa amplitunery za takie same pieniądze i nie wpycha dwukanałowców do średniowiecza.\nJak TX-L20D prezentuje się na żywo? Co tu dużo gadać - nie jest to hi-endowy wzmacniacz wykonany w całości z metalu, drewna i hartowanego szkła, ale zwykły, nieźle wykonany klocek, który bez problemu wsuniemy nawet w szafkę pod telewizorem. Swoim wyglądem japoński amplituner daje nam do zrozumienia, że nie został stworzony po to aby ktoś się na niego gapił z każdej strony, tylko po to, żeby "robić robotę". Całość jest dość lekka, a ze względu na płaską obudowę, zaokrąglone krawędzie z przodu i duże pokrętło z prawej strony, mocno przypomina mi tunery i wzmacniacze marki Harman Kardon. Jeśli chodzi o instalację i komfort obsługi, nie znalazłem tu praktycznie żadnych minusów. Jeśli chcecie, mogę się z Wami założyć, że w normalnym salonie bez jakichś nietypowych "pułapek" mógłbym rozpakować i uruchomić taki amplituner wraz z jakimiś budżetowymi kolumnami w ciągu 5-10 minut. Ale oczywiście nie do końca o to w życiu chodzi. Na pewno warto zapoznać się ze wszystkimi dostępnymi gniazdami i opcjami, bo jest ich sporo. TX-L20D może przykładowo odtwarzać muzykę przez AirPlay, Google Cast i FireConnect, a także z serwisów Spotify, TIDAL, Deezer i TuneIn. Lista dostępnych funkcji będzie się prawdopodobnie powiększać w przyszłości. Do dyspozycji mamy także tuner FM i DAB+, więc z radia można korzystać od razu, a jakby tego było mało, sterowanie całym amplitunerem może wziąć na siebie nasz smartfon lub tablet, a to dzięki aplikacji Onkyo Remote, z którą TX-L20D jak najbardziej współpracuje. Tradycjonaliści mogą pozostać przy pilocie, który jest naturalnie dołączony do zestawu. Minusy? Eee... Nie wiem na ile poważnie można traktować zapewnienia producenta o mocy wyjściowej. Pomyślałem, że 85 W na kanał to chyba trochę sporo jak na taki naleśnik i faktycznie, dopiero w instrukcji obsługi znalazłem informację, że jest to wartość zmierzona przy obciążeniu 4 Ω i z jednym wysterowanym kanałem. Ale nawet gdyby się okazało, że przy dwóch napędzanych kanałach i obciążeniu 8 Ω moc dochodzi w porywach do 30-40 W, to i tak za te pieniądze i przy tak rozbudowanej funkcjonalności należałoby to uznać za niezły wynik. Tradycyjnie nie podoba mi się zwisający z tyłu kabel zasilający. Największy grzech testowanego amplitunera polega jednak na tym, że nie wygląda jak wzmacniacz za 6000-8000 zł. A nie wątpię, że niektórzy bardzo by tego chcieli, a potem jeszcze pytali o rabat. No niestety, TX-L20D Kosztuje 2399 zł i z zewnątrz dokładnie na tyle można by było go oszacować. Ale w świecie hi-fi, a zwłaszcza tego budżetowego, były już takie przypadki. Brak wodotrysków z przodu jest zwykle zapowiedzią dobrego dźwięku. A czy tak będzie również tym razem?\nPo tak wyposażonym amplitunerze za niecałe dwa i pół tysiąca nie spodziewałem się cudów, ale pierwsze wrażenia były jak najbardziej pozytywne. TX-L20D gra, ma całkiem sporo pary, a w jego brzmieniu nie ma ewidentnych braków. Jednocześnie można wyczuć w nim odrobinę japońskiego charakteru. Górny skraj pasma jest tutaj ważniejszy niż dolny, przez co dźwięk odbieramy jako szybki, czysty i przyjemnie lekki. A czy nikomu nie będzie brakowało basu? To zależy przede wszystkim od wybranych przez nas kolumn i wydaje mi się, że w tej kwestii konstruktorzy testowanego amplitunera starali się dopasować jego dźwięk do warunków, w jakich przyjdzie mu pracować. Gdybym miał zgadywać, obstawiałbym, że świeżo upieczony właściciel TX-L20D dołoży do niego kolumny za 1500-3000 zł, a cały system stanie w pokoju o powierzchni kilkunastu, może dwudziestu kilku metrów kwadratowych. Domyślam się też, że kolumny wylądują w odległości maksymalnie 20-30 cm od tylnej ściany. Wszystko to pachnie jednym potencjalnym problemem - buczącym i wzbudzającym się basem. Typowy dla japońskiej szkoły brzmienia charakter TX-L20D może więc w pewnym sensie uratować sprawę. Nawet jeśli jego właściciel będzie się kiepsko orientował w temacie i w związku z tym przy wyborze kolumn będzie się kierował ich wielkością i kolorem okleiny, a nie tym gdzie będą stały i czy wylot bass-reflexu znajduje się z przodu czy z tyłu. Nie wiem czy dobrze kombinuję, ale wydaje mi się, że takie a nie inne zestrojenie amplitunera Onkyo nie jest dziełem przypadku. Jak dla mnie czai się tutaj tylko jedna pułapka. Jeśli nabywca TX-L20D wybierze głośniki o podobnym charakterze brzmienia, prawdopodobnie efekt będzie mocno średni. Ale producenci budżetowych kolumn starają się raczej różnymi środkami dodawać im niskich tonów aby brzmiały potężnie i pełnopasmowo. Nawet niektóre monitory za tysiąc złotych z kawałkiem potrafią zdrowo przyłożyć, bo spora część ich nabywców właśnie tego oczekuje. Dopiero później zaczynają się interesować nie tylko ilością, ale też jakością niskich tonów, a do tego coraz bardziej cenią sobie neutralność i muzykalność. Ale wtedy też pewnie przyjdzie pora na zastąpienie TX-L20D wzmacniaczem z wyższej półki.\nWspominam o tym wszystkim dlatego, że podczas naszego testu moje przewidywania stosunkowo szybko się potwierdziły. Onkyo napędzał najpierw bardzo neutralne brzmieniowo kolumny ze średniej półki - Pylon Audio Diamond 25. Grało nieźle, ale trochę płasko i nudno. Przesiadka na Opale 20 pokazała, że może to być właściwy kierunek. Po kilku próbach z różnymi budżetowymi kolumnami postanowiliśmy wykorzystać czekające na test Tannoye Revolution XT 6F i to był strzał w dziesiątkę. Wtajemniczeni audiofile pewnie w tym momencie popukają się w czoło, bo przecież to już poważne paczki, które kosztują trzy razy tyle co testowany amplituner. Ja również nie spodziewałem się po takim połączeniu niczego specjalnego, w zasadzie moim głównym celem było odstawienie systemu na wygrzewanie, ale okazało się, że dźwięk był naprawdę dobry. Do dynamiki, lekkości i przejrzystości japońskiego amplitunera, Tannoye dołożyły doładowany bas, realistyczną średnicę i świetną przestrzeń. Mało prawdopodobne, by ktoś faktycznie zdecydował się na takie zestawienie, ale jeśli nie przejmujecie się sztywnymi schematami i wiecie, że czasami taki teoretyczny mezalians potrafi dać świetne rezultaty, polecam przynajmniej spróbować.\nW realnym świecie TX-L20D będzie prawdopodobnie napędzał jakieś nieduże, budżetowe podłogówki lub monitory i jeśli tylko będziecie pamiętać o kilku prostych zasadach, wszystko powinno być w porządku. Po pierwsze - kolumny muszą być w miarę łatwe do napędzenia. Po drugie - najlepiej gdyby grały neutralnie lub skręcały w stronę przyciemnienia, bo zbyt jasne głośniki mogą się z japońskim amplitunerem nie polubić. Po trzecie - nie oczekujcie, że nagle odkryjecie świat dźwięku najwyższej próby, zarezerwowany dla posiadaczy hi-endowych systemów. Onkyo to bardzo fajny sprzęt jak na swoją cenę. Ale pamiętajcie, że w tej kwocie zmieściło się wiele rzeczy wykraczających poza możliwości zwykłego wzmacniacza stereo. Jeśli traficie we właściwą konfigurację, kupicie przynajmniej jakieś przyzwoite kable i włożycie odrobinę wysiłku w ustawienie kolumn oraz opanowanie kwestii jak najlepszego źródła, efekt powinien być zacny. Wiem, że jest w Polsce wielu, wielu melomanów, dla których taki dźwięk to już odpowiednio wysoki poziom. TX-L20D wystarczy im pewnie na długo, stanowiąc przy okazji element domowego centrum rozrywki. A jeśli zaraz znajdzie się ktoś, kto powie, że wybrał się na odsłuch i brakowało mu wypełnienia w zakresie niskiego basu, średnica brzmiała mało organicznie, a wysokie tony nie były wystarczająco aksamitne, no to przepraszam, ale o takich rzeczach możemy rozmawiać dopiero w przypadku sprzętu z zupełnie innej półki. Na szczęście nie mamy do czynienia z sytuacją, w której firma znana z produkcji ekstremalnie drogich urządzeń nagle wypuszcza na rynek tajemniczy i podejrzanie tani amplituner. Japończycy przecież mają w tym temacie ogromne doświadczenie i wiedzą jak dawać klientom więcej za mniej. A ponieważ większość użytkowników bardzo chwali sobie ten sprzęt nawet po wielu miesiącach czy latach użytkowania, nie sądzę żeby z testowanym modelem miało być inaczej.\nJak dla mnie, jedynym poważnym problemem tego amplitunera jest... Obecność innych, bardzo podobnych maszyn w katalogu Onkyo. Przykładowo testowany przez nas rok temu TX-8150 to również świetna, kompletna maszyna, która powinna zadowolić każdego melomana szukającego stereofonicznego kombajnu za przyzwoite pieniądze. Może nie ma kompletu gniazd HDMI, ogólnie jest zaprojektowany bardziej pod kątem muzyki niż kina i innych atrakcji, ale jest większy, mocniejszy, wygląda jakby trochę poważniej i moim zdaniem gra lepiej wyważonym, bardziej uniwersalnym dźwiękiem. Wprawdzie nie miałem okazji porównać obu modeli bezpośrednio, ale dobrze pamiętam tamten odsłuch i osobiście w ciemno brałbym TX-8150, nawet mimo nieco wyższej ceny. No, ale... Całe szczęście nie każdy jest mną, więc rozumiem, że można mieć inne priorytety. Dla niektórych użytkowników gniazda HDMI mogą być naprawdę ważne, innym znacznie mniejsza obudowa zrobi dużą różnicę, bo pozwoli przykładowo uniknąć wymiany komody pod telewizorem, a czasami o wyborze TX-L20D przesądzi albo te 400 zł albo brzmieniowe dopasowanie amplitunera do posiadanych kolumn, których ewentualna wymiana też wiązałaby się z dodatkowym wydatkiem. Mówiąc zupełnie szczerze, moim zdaniem TX-L20D jest skazany na sukces, a przekonałem się o tym jeszcze zanim trafił do naszego testu. Sam byłem świadkiem co najmniej kilku takich "typowych" sytuacji. Dzień dobry, kupiłem mieszkanie, chciałbym postawić w salonie taki fajny sprzęt grający, ale zostało mi pięć tysięcy złotych, a sprzęt ma się zmieścić w szafce pod telewizorem. Nie ma problemu - oto Onkyo TX-L20D, dostępny w kolorze czarnym lub srebrnym. W 90% takich "przypadków" jest to strzał w dziesiątkę.\nOnkyo TX-L20D to amplituner stereofoniczny typu slim o rozbudowanej funkcjonalności. Niewysoka obudowa ma pozwolić mu dopasować się do wystroju dowolnego pomieszczenia. Producent zapewnia, że model ten przypadnie do gustu wszystkim, którzy myślą o prostym i uniwersalnym systemie stereo mającym służyć również do współpracy z urządzeniami mobilnymi, a przy okazji obsługującym filmy, telewizję i gry wideo. Urządzenie wyposażono w łączność Bluetooth i Wi-Fi, a także gniazdo LAN, dzięki czemu dostępne są takie platformy, jak AirPlay, Google Cast i FireConnect. TX-L20D posiada cztery wejścia i jedno wyjście HDMI z HDCP 2.2 i HDR, co na pewno spodoba się użytkownikom chcącym nie tylko słuchać muzyki, ale przede wszystkim rozbudować swoje domowe centrum rozrywki, którego równoprawnymi elementami są telewizor, dekoder, konsola czy odtwarzacz Blu-ray. Funkcjonalność amplitunera zwiększają radiowe tunery naziemne - analogowy FM i cyfrowy DAB+, a także wejście z korekcją RIAA dla gramofonu analogowego, wyjście na subwoofer aktywny czy umieszczony z przodu port USB. TX-L20D może dostarczyć nam muzykę bezpośrednio z serwisów Spotify, TIDAL, Deezer czy TuneIn. Sterowanie urządzeniem ułatwi z pewnością aplikacja Onkyo Remote. Co ciekawe, zgodnie z deklaracjami producenta amplituner obsługuje sygnały DSD do 5,6 MHz i to zarówno przez sieć, jak i wejścia USB i HDMI. W tabeli danych technicznych podano, że moc wyjściowa wynosi 85 W na kanał, jednak jest to wartość zmierzona przy czterech omach, z jednym wysterowanym kanałem i zniekształceniami sięgającymi 1%. Przy ośmiu omach i dwóch wysterowanych kanałach watów pewnie byłoby mniej, może nawet dwukrotnie, ale to i tak nic nie szkodzi bo piecyki o uczciwej mocy 30-40 W potrafią zupełnie prawidłowo napędzić większość dostępnych na rynku kolumn.\nPylon Audio Diamond 25, Audiovector SR3 Super, Pylon Audio Opal 20, DALI Spektor 2, Tannoy Revolution XT 6F, Astell&Kern AK70, T+A MP 2000 R, Cardas Parsec, Equilibrium Tune 33 Light, Enerr Tablette 6S, Solid Tech Radius Duo 3.\nTak naprawdę w tej sekcji testu mogę sobie napisać co mi się podoba. Mógłbym nawet skrytykować TX-L20D w najgorszych słowach, a on i tak będzie się znakomicie sprzedawał, bo jest jednym z tych produktów, jakich na rynku zdecydowanie brakowało. Inna sprawa, że japońscy konstruktorzy po raz kolejny wykonali kawał dobrej roboty, więc niewiele mogę tu skrytykować, a już na pewno nie w kontekście ceny tego urządzenia. Obiektywnie na pewno tak, bo amplituner jest mały i lekki, z zewnątrz nie bardzo mi się podoba, a do tego ma zamontowany na stałe kabel zasilający. To by mi przeszkadzało gdybyśmy mówili o wzmacniaczu za 5000 zł pozbawionym jakichkolwiek dodatków. TX-L20D kosztuje natomiast mniej, niż połowę tej kwoty. Jego właściciel za te 5000 zł złoży cały system stereo, z kolumnami i kablami, a kwestię źródła załatwi mu sam amplituner, bo jego wyposażenie i funkcjonalność to w tej cenie mistrzostwo świata i okolic. Dźwięk? Ani nie rozczarowuje ani nie rzuca na kolana. Jest po prostu w porządku. Jeśli umiejętnie dobierzecie kolumny i akcesoria, a do tego trochę popracujecie nad ustawieniem i zadbacie o dobry software, będzie nawet lepiej, niż w porządku. Podsumowanie może być więc tylko jedno - w tej cenie TX-L20D to super maszyna, która robi praktycznie wszystko, co może nam być potrzebne. Rano posłuchacie na nim radia, po południu włączycie sobie muzykę z sieci lub własnego dysku, a wieczorem obejrzycie świetnie nagłośniony film lub pogracie z dziećmi lub kumplami na konsoli. TX-L20D sprawi, że za każdym razem będziecie się cieszyć dźwiękiem z dużych kolumn, a nie z jakiegoś kuchennego radyjka, soundbara czy telewizora. Polać mu!\nMoc wyjściowa: 2 x 85 W/4 Ω\nWejścia analogowe: 2 x RCA, 1 x phono MM\nWejścia cyfrowe: 1 x optyczne, 1 x koaksjalne, 1 x USB typu A, 4 x HDMI, LAN\nWyjścia: 1 x RCA (subwoofer), 1 x HDMI (ARC), 3,5 mm (słuchawkowe)\nŁączność: Wi-Fi, Bluetooth, AirPlay, FireConnect\nObsługiwane serwisy: Google Cast, Spotify, Deezer, TuneIn, Pandora\nWymiary (W/S/G): 7,0/43,5/33,2 cm\nJestem laikiem, który szuka dokładnie takiego sprzętu. Ale dobór kolumn to już trochę czarna magia dla mnie. Jak to będzie grało na przykład z niedrogimi kolumnami Tannoy Eclipse Two albo Eclipse Three?\nPowinno zagrać dobrze, bo większość budżetowych kolumn projektuje się tak, aby grały z tego typu wzmacniaczami i odwrotnie. Wbrew pozorom, w tym przedziale cenowym nie ma wielkich pułapek i trudniej jest popełnić katastrofalny błąd, niż podczas składania systemu z bardzo drogich i zaawansowanych urządzeń. Warto natomiast zwrócić uwagę na kilka podstawowych rzeczy takich, jak chociażby dobór kolumn do rozmiarów i akustyki pomieszczenia odsłuchowego. Skoro jest Pan laikiem, polecamy lekturę naszych poradników, a także innych artykułów i testów. Wiedzy nigdy za wiele, choć najprostszą i najskuteczniejszą metodą zawsze pozostanie odsłuch w salonie lub u siebie w domu. Pozdrawiamy!


Klub miłośników turystyki kamperowej - CamperTeam :: Zobacz temat - Ducato 1.9 bez turbiny transfogarska\nKlub miłośników turystyki kamperowej - CamperTeam » Podróże. » Zagraniczne » Rumunia » Ducato 1.9 bez turbiny transfogarska\nDucato 1.9 bez turbiny transfogarska\nWysłany: 2017-03-29, 07:15 Ducato 1.9 bez turbiny transfogarska\nCzy ktoś z Was jechał może podobnym sprzętem trasą transfogaraską lub transalpiną? albo chociaż wąwozem Bicaz? Jest zamysł, żeby w tym roku zamiast objazdówki Czech zrobić Rumunię ale chciałbym przejechać jedną z tych tras i nie wiem czy nie jest to przypadkiem porywanie się z motyką na słońce\nTermin wyjazdu druga połowa lipca. Auto jak w tytule Ducato z zabudową euramobil z silnikiem 1.9 bez turbiny czyli 70KM - da radę? , bo z tego co opisujecie są strome podjazdy i wąsko miejscami\nWysłany: 2017-03-29, 08:07\nDucato z zabudową euramobil z silnikiem 1.9 bez turbiny czyli 70KM - da radę?\nNa wstecznym kto wie ?\nIle waży takie ducato? Ja zrobiłem transfogarską vw t4 68 KM :P Auto załadowane ludźmi i sprzętem ważyło coś koło 2700 kg i dało radę. Nie martwiłbym się tak o podjazdy bo pod górę to się na jedynce czy dwójce wtoczysz. Więcej uwagi trzeba zwracać na zjazdach żeby hamulców nie spalić. Czyli na zjeździe też dwójka lub jedynka i tylko dohamowanie przed zakrętami. Ewentualnie częste postoje w ładnych miejscach żeby hamulce mogły odpocząć :P\nWysłany: 2017-03-29, 08:20\nWiem, wiem żarty są fajne, ale tak na poważnie prosiłbym... W zeszłym roku jechałem tym autem do Chorwacji , było też po drodze parę górek, wracałem przez Chorwację bocznymi drogami też górzystymi, zdarzały się podjazdy na jedynce ale nie znam dróg rumuńskich w górach stąd moje pytanie\nWysłany: 2017-03-29, 08:27\nJa zrobiłem transfogarską vw t4 68 KM\nprzecież to zupełnie inna bajka. My jechaliśmy w kilka kamperów przez Tatry, gdzie było trochę ostrych podjazdów, jechał z nami Ducato 1,9 w pewnym momencie chciał zawrócić. Poprzednio miałem Ducato 2,5 wolnossący. Przy bardzo ostrym podjeździe w Chorwacji mało brakowało, a na jedynce o mało nie stanął.\nJeśli będziesz na Rumunii w drugiej połowie lipca,\nto się trafimy gdyż ja tam też będę.\nWysłany: 2017-03-29, 08:44\nRozumiem, że w razie czego mnie popchniesz albo będziesz holował, z motorem 3litry dasz radę :-D bo kolega JaWa sceptycznie podchodzi do tego mojego planu :-)\nWiem że ciężko to porównać dlatego pytałem o masę ducato. Prawda jest taka że na transfogarskiej jedynki nie używałem wcale. Tylko wachlowanie pomiędzy dwójką a trójką. To samo było w alpach. Paso del Stelvio też zrobiłem nie używając jedynki. Jeśli chodzi o gabaryty to na transfogarskiej widziałem parę sporych kamperów i dawały radę. Byle by się w tunelu na górze zmieścić :P\nTo moje cudo, zresztą imieniem Bodzio masy własnej ma 2075kg a będą jechały dwie osoby plus duży pies masa łączna o łącznej wadze 180kg plus bagaż jakieś powiedzmy 70kg plus zbiornik z wodą 50l, jechałem w zeszłym roku do i z Chorwacji bardziej obciążony bo jeszcze córka była i sporo zapasów w drugą stronę rakiji i innych cudeniek i wcale nie po płaskim, bo nie lubię utartych szlaków, więc może da radę?\nWysłany: 2017-03-29, 09:02\nTo jeszcze napisz jakie masz przełożenia skrzyni biegów, tzn na przykład przy prędkości 100 km na godzinę jakie masz obroty.\nWysłany: 2017-03-29, 09:07\nNie ma co straszyć. Pojedziesz, spróbujesz, zobaczysz. W razie czego wciągniesz się na 1 biegu lub zawrócisz. Do licha, przecież nie będziesz tam miał stale ponad 20% podjazdu.\nZresztą zapewne przy tym motorze masz krótką jedynkę, więc nie wykluczam, że uwzględniając przełożenie będziesz miał nie gorszy moment na kołach aniżeli mocniejsze silniki.\nWysłany: 2017-03-29, 09:12\nDokładnie. Podjazdy nie są extremalnie strome, za to są długie. Warto przed takim wyjazdem sprawdzić układ chłodzenia i czy wentylatory działają. W zwykłej jeździe się tego nie odczuwa ale na długich podjazdach to musi działać perfekcyjnie. I z mojego doświadczenia wychodzi że trzeba znaleźć swój rytm podjazdu bo jak będziesz chciał podgonić tak jak nowsze auta i kręcić auto na wysokich obrotach to się będzie grzało, a jak powoli i spokojnie to każdą górkę przejedziesz.\nWysłany: 2017-03-29, 10:25\nJa to bym się martwił co za tobą będzie się działo\nI te bezcenne miny wyprzedzających cię kierowców przed agrafką\nWysłany: 2017-03-29, 10:34\nw Rumuni na normalnych drogach można napotkać więcej zakrętów i gorszych podjazdów niż na transfogarskiej\nWysłany: 2017-03-29, 11:05\nno to już pojechałeś z grubej rury ...są , to prawda ale krótsze podjazdy i mniej zakrętów a o to chodzi jak ktoś się obawia.\nDUży kamper i mały silnik to problem ale jak masz pchać powietrze, jak jedziesz w tempie ślimaka to nie ma problemu i tam tez nie będzie .\nProponuję zamontować włącznik wentylatorów pomijający ich włącznik w chłodnicy , sprawdzić oczywiście przekaźniki i styki przy bezpiecznikach by sie nie okazało,że problem z wjazdem to nie wzniesienie tylko stara elektryka:)\nTransfogarska , ta komercyjna , ma łagodniejszy wjazd od południa , nudny jak flaki i brzydki w większości trasy , na dole stary zamek Drakuli , ten prawdziwy ...Zjazd na północ jest bardziej widowiskowy bo trasę masz przed sobą a nie za plecami , krócej , stromiej.\nTransalpina to klasyka z każdej strony ale warto , warto tam przeżyć noc z tubylcami pilnującymi kilku straganów . Nadole od północy zagłebie zbieractwa grzybów , mobilne skupy runa i co rów to namiocik albo osobówka koczująca , rumuńska oczywiście , to ich forma kamperowania\nposprawdzaj sprzęt i jedź , nie ma się czego bać, powoli z górki i będzie wszystko ok .


Krytyka raportu - Seryjny Samobójca - Fundacja SCP\nKrytyka raportu - Seryjny Samobójca\nForum » Pisanie / Szkice i krytyka » Krytyka raportu - Seryjny Samobójca\nRozpoczęta przez: Segito\nData: 31 Mar 2020 15:11\nSegito 31 Mar 2020 15:11\nPo wymianie zdań z administratorem postanowiłem poprawić raport pozbywając się powtórzeń tam gdzie to możliwe.\nJako początkujący pisarz SCP chciałbym dowiedzieć się co jeszcze mógłbym poprawić aby mój raport nie odstawał poziomem od innych.\nW raporcie chciałbym przedstawić istotę, której ból sprawia życie, a nie może umrzeć, gdyż po pozornej śmierci odradza się na nowo.\nJeśli mieliście styczność z podobnym konceptem prosiłbym o nakreślenie mi mniej więcej tego jak powinienem przedstawić emocję owej istoty, gdyż nie jestem w tym najlepszy.\nDziękuje za każdą krytykę i poradę jaką dostanę, a w razie wszelkich naruszeń regulaminu wiki proszę mnie no tym poinformować, gdyż starałem się robić to zgodnie z każdym jego podpunktem.\nZaznaczam, że projekt został przedstawiony kilku osobą piszącym na wiki.\nOstatnia edycja 31 Mar 2020 15:40 przez Segito Pokaż więcej\nRozwiń Krytyka raportu przez Segito, 31 Mar 2020 15:11\nRe: Krytyka raportu\nVogs 31 Mar 2020 15:52\nOsobiście raport mi się podoba jednak mam parę problemów\n1. To akurat bardziej spostrzerzenie ale wydaje mi się że dodatki powinny być poza collapsami (dobrze to napisałem?).\n2. Brakuje mi opcji by lepiej poznać podmiot. Życie sprawia mu ból ale czemu? Niby problemy psychiczne co miałoby sens bo 90% nieśmiertelnych osób ma z tego powodu problemy jednak czegoś mi tu brakuje. Inna sprawa to to że nie widać by fundacja próbowała jakoś mu pomóc z tymi problemami. To nie poradnia psychologiczna ale ułatwiło by to przechowywanie podmiotu. Wydaje mi się że dobry mógłby być log z przesłuchania dzięki któremu można by więcej się o nim dowiedzieć. Oczywiście nie za dużo bo to by zepsuło całą tajmnicę a być możę i cały raport.\nOstatnia edycja 31 Mar 2020 15:58 przez Vogs Pokaż więcej\nRozwiń Re: Krytyka raportu przez Vogs, 31 Mar 2020 15:52\nSegito 31 Mar 2020 16:07\nDziękuje drogi Vogsie (mam nadzieję, że jest to dobra odmiana) za krytykę.\nOdnośnie dodatków sam nie jestem pewny, gdyż wzorowałem styl raportu na SCP-PL-004 aczkolwiek jest to jakaś uwaga.\nDodatkowo odnosząc się do drugiego podpunktu twojej wypowiedzi uważam, że jest to dobry pomysł do nakreślenia charakteru bytu, a także rozwinięcia jego historii.\nDziękuje za krytykę i siadam do pracy.\nRozwiń Re: Krytyka raportu przez Segito, 31 Mar 2020 16:07\nVogs 31 Mar 2020 16:24\nNie ma problemu. I nie mam nic przeciwko takiej odmianie\nRozwiń Re: Krytyka raportu przez Vogs, 31 Mar 2020 16:24\nwanna-amigo 01 Apr 2020 09:13\nVogs, Twoja krytyka zawiera błędy i może zaszkodzić autorowi.\nTo akurat bardziej spostrzerzenie ale wydaje mi się że dodatki powinny być poza collapsami (dobrze to napisałem?).\nDlaczego tak uważasz? Jak konkretnie ma to się do pomysłu (bo tutaj rozmawiamy o pomysłach, nie o sposobach zapisu).\n2. Brakuje mi opcji by lepiej poznać podmiot. Życie sprawia mu ból ale czemu? Niby problemy psychiczne co miałoby sens bo 90% nieśmiertelnych osób ma z tego powodu problemy jednak czegoś mi tu brakuje.\nDlaczego uważasz, że musisz poznać lepiej podmiot? Czy właśnie tego potrzebuje raport, jak dokładnie autor ma to rozwinąć, w jaką stronę ma pójść.\nTo nie poradnia psychologiczna ale ułatwiło by to przechowywanie podmiotu.\nTak samo uśpienie, chociaż to nie klinika weterynarii, czy wyrwanie kończyn i języka, chociaż to nie 4chan. Dlaczego akurat taka pomoc byłaby wskazana, a nie inna?\nprosiłbym o nakreślenie mi mniej więcej tego jak powinienem przedstawić emocję owej istoty, gdyż nie jestem w tym najlepszy.\nUdzieliłeś pomocy na prośbę autora?\nTwoja krytyka to nic innego, jak zwrócenie uwagi na collapsy i lanie wody. W żaden sposób nie informuje autora, co zrobił dobrze a co źle i jak ma poprawić swoją pracę. Potrzebne są konkrety: co i dlaczego. Podoba mi się to, że byt jest humanoidem, bo łatwiej jest się utożsamić z jego losem. Może opowiedz więcej o jego przeszłości, abym jeszcze bardziej się z nim zgrał? Nie podoba mi się wizja samobójcza obiektu, bo się z nią nie zgadzam i zakończenie pracy jest dla mnie przewidywalne. Może sięgnij po inne, subtelniejsze rozwiązania, jak chociażby ucieczka w poszukiwaniu sensu, co mógłbyś opisać jako jeden zgrabny dodatek i tak zaciekawić czytelnika.\nInna sprawa, że autor z jakiegoś powodu wrzucił szkic na miejsce, gdzie powinny trafiać opisy pomysłu, ale nie zwalnia Cię to z obowiązków krytyka.\nProsiłbym od tego momentu o większy profesjonalizm przy krytyce.\nRozwiń Re: Krytyka raportu przez wanna-amigo, 01 Apr 2020 09:13\nSegito 01 Apr 2020 09:21\nNie jestem pewny czy to co napisałeś po "Potrzebne są konkrety" jest przykładem krytyki czy krytyką raportu, lecz dało mi to nowe spojrzenie i rzeczywiście (nawet jeśli to tylko przykład) taki dodatek byłby dobrym pomysłem.\n"autor z jakiegoś powodu wrzucił szkic na miejsce, gdzie powinny trafiać opisy pomysłu" - wiem, że jestem nowy i nie zwalnia mnie to z przestrzegania regulaminu dlatego chciałbym abyś to trochę rozwinął. Czy to nie miejsce na raport?\nRozwiń Re: Krytyka raportu przez Segito, 01 Apr 2020 09:21\nwanna-amigo 01 Apr 2020 09:25\nCzy to nie miejsce na raport?\nAh kurwa, racja, z jakiegoś powodu byłem przekonany, że jesteśmy na forum "pomysły i burza mózgów". Mój błąd, Twoja racja, wybacz.\nRozwiń Re: Krytyka raportu przez wanna-amigo, 01 Apr 2020 09:25\nRe: Krytyka raportu - Seryjny Samobójca\nDoreri 01 Apr 2020 22:30\nA więc zacznijmy od samego sandboxa; powinny się tam znajdować zakładki, ponieważ służy on do pisania większej ilości prac niż jedna, kod do zakładek znajdziesz na stronie startowej sandboxa. Następna kwestia to interpunkcja, polecam jakiś program do sprawdzania pisowni, np. "Ortograf.pl" (lub inny tego typu). Masz również problemy z tonem klinicznym (językiem naukowym), ale można tę umiejętność podreperować, czytając skipy (raporty). Tak czy inaczej, na wszelki wypadek masz poradnik tonu klinicznego.\nA teraz treść:\nNa wstępie posiadasz Stopień zagrożenia i powinieneś mieć przy tym odpowiednią ikonkę, aczkolwiek nie wiem, skąd możesz ją "podkraść".\nObiekt należy przechowywać w pokoju o wymiarach 2,5x2,5x3 metry.\nSłowo "pokój" nie jest zbyt klinicznym określeniem przechowalni, możesz to słowo zastąpić np. w pomieszczeniu. Wymiary trochę Ci się zlewają, możesz je rozdzielić, jeśli chcesz.\nW pomieszczeniu powinno znajdować się przynajmniej jedno płaskie źródło światła o natężeniu co najmniej 300 lx.\n"Płaskie źródło światła" zrozumiałam po pewnym czasie (ale możliwe, że ze zmęczenia). Natomiast jednostka "lx" jest dla mnie niezrozumiała. Wiem, że chodzi o natężenie światła, aczkolwiek nie wiem, co to za jednostka, może napisz jej pełną nazwę, gdyż wspominasz o niej tylko raz.\nOdnośnie żarówki mam jeszcze jedną sprawę: Jeśli wspominasz o niej ze względu na komfort obiektu, to (moim zdaniem) ta informacja powinna znajdować się pod koniec SCP (Specjalnych Czynności Przechowawczych). W pierwszej kolejności omawiamy rzeczy ważne, a później przechodzimy do ewentualnych "drobiazgów". Jeśli rozmawiamy już o komforcie w SCP, to nie wspominasz o odtwarzaczu muzyki, który później ma byt. Ta informacja powinna się tu znaleźć.\nWszelkie przedmioty zagrażające życiu ludzkiemu muszą zostać przeniesione na odległość większą niż 10 metrów od podmiotu.\nPrawdę mówiąc, to wszystko jest zagrożeniem dla życia przy użyciu odpowiedniej metody/siły.\nDostęp do celi mają pracownicy, którzy przeszli odpowiednie testy psychologiczne (w tym testy na obecność depresji lub zaburzeń nastroju).\nTesty psychologiczne mają na celu sprawdzenie stanu mentalnego danej osoby, więc są one tym samym co testy depresyjne, czy te drugie. Nie ma sensu rozbijać tych informacji.\nDostępu zabrania się personelowi ze skłonnościami sadystycznymi oraz z wysoką agresją.\nNawet w Fundacji takie osoby się leczy, ponieważ stwarzają one zagrożenie wewnątrz struktur.\nPonadto zabrania się także używania w pobliżu celi podmiotu określenia "Seryjny samobójca" aby inaczej nazwać SCP.\nNigdzie nie wyjaśniasz, dlaczego tak jest (kto by tak robił?). Czy był z tym związany jakiś incydent lub coś, co wpłynęło na wprowadzenie takiego zakazu? Zalecam nie stosować skrótu "SCP" w raporcie ze względu, iż można go łatwo pomylić z mottem Fundacji lub Specjalnych Czynności…\nCela musi być zawsze monitorowana, a nagrania z kamer archiwizowane, a po tygodniu kasowane, aby nie zaśmiecały dysków fundacji.\nStandardem w monitoringu jest przechowywanie nagrań przez jakiś czas, więc (moim zdaniem) wystarczy powiedzieć, że należy prowadzić monitoring.\nSCP-PL-145 jest byłym personelem klasy D, u którego wykryto właściwości nie przypisywane gatunkowi ludzkiemu.\nMożesz to napisać np. tak: SCP-PL-145 to były członek personelu klasy D, u którego wykryto anomalne zdolności.\nNastępny fragment opisu nie powinien się tam znajdować, gdyż jest to fragment pozyskania. Poza tym trochę mało informacji o tym D. Nawet nie wiadomo jak wygląda. Utrudnia to jego przechowywanie.\n[…] stanie ciągłego lęku.\nA wszystko sprowadza się […]\nDajesz entery w nieodpowiednich miejscach, zwłaszcza że mają tę samą tematykę.\n(obecnie cela podmiotu, dawniej domek w [Utajniono]).\nWątek jakiegoś domku. Szkoda, że nierozwinięty, to mogłoby być ciekawe.\nPodmiot twierdzi, że strasznie cierpi psychicznie, a w nocy miewa bardzo brutalne koszmary senne, z których gwałtownie się wybudza oblany zimnym potem (po więcej informacji patrz dodatek2 oraz incydent1-145).\nOdrzucasz do dodatków po raz kolejny. Przy odpowiednim sformułowaniu tekstu możesz umieścić konkretny dodatek pod danym fragmentem i będzie to wyglądać estetycznie przy niestraszeniu czytelnika gromadą collapsów.\n15.06.201█ dostał nowy identyfikator klasy (D-N001, gdzie litera "N" oznacza tymczasowo nieśmiertelny).\nNie. To wciąż jest SCP-PL-145. Wprowadzasz dodatkowy chaos informacyjny.\nPomimo wszelkich starań prace nad terminacją SCP-PL-145 na razie nie zaowocowały sukcesem.\nMottem Fundacji jest: Zabezpieczać Przechowywać Chronić, nie Zabić.\nUsuń, proszę z collapsów kod hideLocation="both", ułatwi to orientację w tekście.\nDodatek 1 wygląda, jakbyś umieścił go tam na siłę oraz (moim zdaniem) powinieneś dołączyć go do logu pozyskania.\nCel badania: Sprawdzić jak byt reaguje na członków fundacji\nMoże Reakcja bytu na personel Fundacji? Brzmi to bardziej klinicznie. Chociaż chyba jest zbędny.\nRaczej nie opłaca się robić z tego incydentu. Może lepiej dodatek?\nPriorytetem jest informacja, po której fundacja stwierdzi czy przesłuchiwany powinien poddany być pod obserwacją psychologów.\nPróbował zabić się wiele razy, więc już powinien ją mieć.\nZostałem skazany za zabójstwo 16 osób\nTaka informacja w Polsce odbiłaby się szerokim echem. Może zmniejsz liczbę ofiar do np. trzech? (moja sugestia)\nZwykła nazwa eksperymentów będzie raczej lepiej wyglądać. Nie musisz ich także numerować po kolei.\nPodsumowanie: Widzę poprawnie zastosowany szablon z poradnika "Jak napisać SCP" to dobrze. Niestety masz problemy z tonem klinicznym (objaśniłam wcześniej), czy interpunkcją, ale da się to naprawić. Muszę Cię również zmartwić, ponieważ Twój pomysł bardzo mi przypomina filmy pewnego Youtubera o nicku "Lord Bung" i obawiam się, że możesz popełnić plagiat, co byłoby niemałym problemem. Postać sama w sobie jest takim Brightem z klonującym się ciałem, ale sporymi problemami psychicznymi.\nSzczerze, to pomysł jest ciekawy, ponieważ opowiada "zmęczeniu wobec świata", ale możliwy plagiat, więc musiałbyś zmienić to i owo. Aktualnie masz tyle ode mnie, powodzenia!\nRozwiń Re: Krytyka raportu - Seryjny Samobójca przez Doreri, 01 Apr 2020 22:30\nSegito 02 Apr 2020 07:35\nOczywiście nie zgadzam się ze wszystkim (samego youtubera nie znałem i dziękuje za podesłanie), aczkolwiek wprowadzę kilka zmian, które tutaj podałeś. Dobrze także, że podesłałeś "Poradnik tonu klinicznego" to ułatwi bardzo dużo rzeczy. Jeśli miałbym odpowiedzieć co na pewno wprowadzę lub zmienię to 1.Poprawienie kodu raportu (usunięcie tych both) 2. Dodam wyjaśnienie a propos luxów chociaż widziałem w jednym raporcie samą jednostkę bez wyjaśnienia. 3. Rozwinę wątek nazywania podmiotu "Seryjnym samobójcą" 4. Monitorowanie podmiotu to dobry trop. 5. Poprawa wprowadzenia. 6. Rozwinąć przeszłość i opis obiektu. 7. Zmiana liczby osób zabitych przez podmiot.\nNie zgadzam się natomiast z poszczególnymi fragmentami i odpowiem dlaczego, otóż:\n"Słowo "pokój" nie jest zbyt klinicznym określeniem przechowalni" - widziałem to w wielu raportach, aczkolwiek, tak. To sprawa tonu klinicznego, nad którym muszę popracować.\n"Prawdę mówiąc, to wszystko jest zagrożeniem dla życia przy użyciu odpowiedniej metody/siły." - tak, lecz tu wzorowałem się bardziej na zapisach medycznych niż raportach fundacji, gdyż uważam, że jest to tu potrzebne.\n"Testy psychologiczne mają na celu sprawdzenie stanu mentalnego danej osoby, więc są one tym samym co testy depresyjne, czy te drugie. Nie ma sensu rozbijać tych informacji." - Nie jest to do końca prawda. Testy psychologiczne np. odnośnie posiadania broni często pomijają badania depresyjne (co moim zdaniem nie jest dobre, ale my nie o tym). Myślę, że warto to właśnie rozdzielić.\n"Nawet w Fundacji takie osoby się leczy, ponieważ stwarzają one zagrożenie wewnątrz struktur." - tak prawda, lecz zauważ, że nie wszystkie. (tu bazuje głównie na informacjach z filmów autorstwa Piofliego, jeśli coś się zmieniło warto to wiedzieć i na wszelki wypadek jeszcze raz przejrzę filmy i oryginalne raporty).\n"Dajesz entery w nieodpowiednich miejscach, zwłaszcza że mają tę samą tematykę." - tu chodzi głównie o zabieg literacki, aczkolwiek jeśli zwróciłeś na to uwagę to powinienem nad tym przysiąść.\n"Odrzucasz do dodatków po raz kolejny. Przy odpowiednim sformułowaniu tekstu możesz umieścić konkretny dodatek pod danym fragmentem i będzie to wyglądać estetycznie przy niestraszeniu czytelnika gromadą collapsów." - traktuje dodatki jako rozwinięcie raportu aby nie zagnieżdżać tekstu w jednym miejscu, gdyż jak wspomina poradnik "może odrzucać to czytelników".\nPonadto uważam collapsy za bardzo klimatyczne, aczkolwiek to tylko moja opinia.\n"Nie. To wciąż jest SCP-PL-145. Wprowadzasz dodatkowy chaos informacyjny." - tu pokazuje, że nadal pomimo bycia podmiotem SCP nawiązuje współpracę jako członek personelu klasy D.\nNazewnictwo wprowadziłem po to aby nie pogubić się w nazwach personelu, gdyż jak wiadomo wielu pracowników posiada numery, aż do śmierci (czyli w realiach fundacji dość krótko).\n"Mottem Fundacji jest: Zabezpieczać Przechowywać Chronić, nie Zabić." - nie zawsze. Patrz terminacja SCP-096, a z tego co wiem to nie odosobniony przypadek. Aczkolwiek fakt muszę wprowadzić przyczynę takiego zachowania (albo ją rozwinąć) jeśli chodzi o strukturę placówki.\n"Raczej nie opłaca się robić z tego incydentu. Może lepiej dodatek?" - Incydent traktuje jako coś co miało miejsce bez udziału członków personelu i było związane z podmiotem.\nIncydent również nie ma prawa być zaplanowany, a wydarzenia te mają ważny (moim zdaniem) wpływ na odebranie podmiotu przez czytelnika.\n"Próbował zabić się wiele razy, więc już powinien ją mieć." - tu chodzi o redukcje środków finansowych fundacji. Zauważ, że nie wszystkie podmioty SCP mają coś takiego i przynajmniej nie dlatego, że jest im to nie potrzebne lub zbędne.\n"Zwykła nazwa eksperymentów będzie raczej lepiej wyglądać. Nie musisz ich także numerować po kolei." - nad tym jeszcze pracuję, ale to chyba po prostu luźna sugestia.\n"Muszę Cię również zmartwić, ponieważ Twój pomysł bardzo mi przypomina filmy pewnego Youtubera o nicku "Lord Bung" i obawiam się, że możesz popełnić plagiat, co byłoby niemałym problemem" - hm… myślałem zawsze, że plagiat powinien być świadomy, aczkolwiek zgadzam się z tym, że muszę nie co zmienić w całym raporcie aby pomysł oddawał w pełni moją wizję SCP, a nie był zbliżony do wizji kogoś innego. Oczywiście nie mam zamiaru plagiatować kogokolwiek i dołożę wszelkich starań aby tak nie było, jednakże nie można też szukać plagiatu na siłę (uważam, że w tym przypadku jest to dobre zwrócenie mi uwagi do czego się także dostosuje).\n"Postać sama w sobie jest takim Brightem z klonującym się ciałem, ale sporymi problemami psychicznymi." - Właśnie tego chcę uniknąć. Dr. Bright klonuję duszę(?) czy coś w tym rodzaju (sam SCP-963 nie jest mi na tyle znany aby dobrze to określić), ale zdolności mojego podmiotu nie są na tym wzorowane. Dodatkowo Dr. Bright i problemy psychiczne… nie zgadzam się, że nie ma ich u niego, ale też nie przyjmuje za pewnik, że są.\nSama postać Brighta nie jest tym czym się inspirowałem, ale może być ciekawym wzorem jeśli chodzi o stylistykę samej postaci (znów, nie zamierzam plagiatować).\nDziękuje za krytykę mojego raportu, a ja biorę się do pracy.\nRozwiń Re: Krytyka raportu - Seryjny Samobójca przez Segito, 02 Apr 2020 07:35\nDoreri 02 Apr 2020 17:29\nW kontekście Twojego zdania w skipie słowo "pokój" nie pasowało zbyt dobrze, więc zaproponowałam zmianę, której nie musisz wprowadzać. Jest to Twoja praca, nie mam prawa narzucać Ci swoich pomysłów, co najwyżej je proponować.\nNie powiedziałam, że jest to błąd, a raczej zwróciłam na to uwagę.\nAjc, tu masz rację, aczkolwiek to nie są chyba ich właściwe nazwy. Podczas pisania krytyki w godzinach nocnych mogłam coś niedokładnie wyjaśnić. Dobrze, że zwracasz na to uwagę.\nNawet jeśli poszczególne osoby nie są leczone, to ktoś powinien "sprawować nad nimi pieczę" aby ograniczyć szkodliwość danych osób. Rozumiem, że oglądasz filmy Piofliego i uważasz przestawione przez niego informacje za rzetelne, aczkolwiek powinieneś mieć w tym wszystkim swoje zdanie.\nRozumiem dany zabieg, jednakowoż zdania o konkretnej tematyce powinny trzymać się razem.\n[…] Ponadto uważam collapsy za bardzo klimatyczne, aczkolwiek to tylko moja opinia.\nWspominając o rozmieszczeniu collapsów w tekście miałam na myśli coś w tym stylu: SCP-PL-148.\n"Nie. To wciąż jest SCP-PL-145. Wprowadzasz dodatkowy chaos informacyjny." - tu pokazuje, że nadal pomimo bycia podmiotem SCP nawiązuje współpracę jako członek personelu klasy D. […]\nNawet jeśli to były personel klasy D, to jest on zabezpieczoną przez Fundację anomalią i posiada swoją desygnację, więc nadawanie mu kolejnej dezorientuje czytelnika (to moje zdanie, jeśli ktoś ma inne to pisać śmiało, jestem podatna na sugestie).\nNo właśnie, musisz wytłumaczyć, dlaczego Fundacja chce go zabić, ponieważ w przypadku terminacji 096 było to w pełni uzasadnione. W Twojej pracy mamy tylko człowieka, który chce się zabić, ale Fundacja nie może mu w tym pomóc (a nawet nie powinna). Jeżeli dojdzie do jego śmierci to raczej przypadkiem; szkoda byłoby stracić "darmowe organy".\nMasz rację, incydent nie jest planowany, aczkolwiek może mieć związek z personelem, np. ktoś przypadkiem zostawił banana w przechowalni obiektu, a ten się w niego zmienił. Incydenty najczęściej przedstawiają coś niespodziewanego, co może mieć nawet katastrofalne skutki lub przedstawiają jakiś przełomowy moment.\nTak, ale po obiekcie ewidentnie widać, że ktoś musi go kontrolować, aby nawet uśmierzyć mu\nw ciągłym cierpieniu. Może być to nawet ktoś z przydzielonych do bytu pracowników w celu zminimalizowania kosztów.\nNie spotkałam się z tego typu nazwami eksperymentów, więc tylko zwróciłam uwagę.\nPrawie wszystko, o czym tu rozmawiamy, tyczy się tematyki SCP, więc jeśli napiszesz jakąś pracę, bardzo podobną do czegoś, co ktoś stworzył wcześniej w tej tematyce, można wpędzić w niemałe kłopoty nie tylko siebie, ale i administrację. Po prostu dobrze, że zwróciłam Ci na to uwagę, zanim ktoś z fanów danego Youtubera wpędziłby Cię w niemałe problemy, mając dowody na utworzenie Twojej pracy na długo po nim.\n[…] Sama postać Brighta nie jest tym czym się inspirowałem, ale może być ciekawym wzorem jeśli chodzi o stylistykę samej postaci (znów, nie zamierzam plagiatować).\nBright nie klonuje duszy. SCP-963 jest jego "pudełkiem na duszę"; jego ciała umierają, ale nie on sam, jego dusza jest przymusowo zamknięta w danej anomalii.\nWiem, że nie wzorowałeś raportu na Brightcie (nie wiem, czy dobrze to odmieniłam), po prostu w ten sposób było mi to łatwiej wyjaśnić, a mówiąc "z problemami psychicznymi" miałam na myśli, że Twój obiekt jest w bardzo złym stanie.\nTo chyba wszystko, co chciałam wyjaśnić, ale jeśli wciąż coś jest niejasne to pytaj, dyskutuj, ponieważ po to tu jesteśmy. Mała porada aby łatwiej edytować swój skip napisz go od początku w innej zakładce, dzięki temu łatwiej wyłapiesz poszczególne błędy. Wygląda również na to, że chyba nie radzisz sobie z edytorem kodu wiki, więc masz poradnik wikikodu.\nJeśli o czymś zapomniałam, to mam nadzieję, że zwróci na to uwagę inny krytyk.\nRozwiń Re: Krytyka raportu - Seryjny Samobójca przez Doreri, 02 Apr 2020 17:29


Nowosądeckie Naleśniki - Pojedzone\nDzisiaj (gościnnie ;)) na widelec postanowiłam wziąć Nowy Sącz – pomyślałam, że może przyda się tutaj kolejne nowe miasto. Zaczniemy sobie dziś od Rynku, który kiedyś tętnił życiem, ale wraz z wybudowaniem Galerii Trzy Korony trochę przymarł. Minęło nieco czasu i teraz jest on znów obstawiony małymi restauracyjkami czy barami. Człowiek nie bardzo wie teraz co wybrać – pizzerię, kebaba, a może podskoczyć na jakiegoś klasycznego burgera? Ze wszystkich miejsc w tym małym nowosądeckim rynku ja wybrałabym Naleśniki.\nNaleśniki to – jak sama nazwa wskazuje – naleśnikarnia położona w nowosądeckim rynku (Rynek 31). Jest to małe miejsce, takie do wejścia, zjedzenia, posiedzenia chwilę i wyjścia. Miejscowych marudów odstrasza brak toalety, ale nie po to miejsce zostało stworzone. Wnętrze jest przyjemne, obsługa za barem bardzo miła – na ten temat nie mam nic więcej do powiedzenia. To, że lubię tam przychodzić o czymś świadczy. W menu znajdują się głównie naleśniki o średnicy 40 cm w dwóch opcjach – na słono lub na słodko, można zamówić też deser, sałatkę, koktajl. Niedawno pojawiły się też tortille. Ceny naleśników wahają się od 11 do 17 zł. Za dodatkową opłatą 1 zł można wybrać inny rodzaj ciasta niż pszenne: mamy do wyboru ciasto orkiszowe, kukurydziane i szpinakowe. Naleśniki robione są na miejscu, więc czas oczekiwania to około 15-20 minut (jeśli jest więcej zamówień obsługa zazwyczaj informuje o czasie oczekiwania przy zakupie). W wyjątkowych sytuacjach niestety składniki się kończą (w ciągu moich kilkunastu wizyt raz zabrakło szynki, a raz sosu pomidorowego) i trzeba wybierać inną opcję.\nNaleśnikarnię odwiedziłam 2 razy z myślą o jej recenzji. Za pierwszym razem zamówiłam naleśnik grecki (16 zł – kurczak, feta, papryka, oliwki czarne, sos pomidorowy), mój brat natomiast wybrał opcję z kurczakiem, sałatką, serem żółtym i sosem czosnkowym (14 zł) oraz deser truskawkowy. Obydwa naleśniki wzięliśmy z opcją ciasta kukurydzianego.\nNajwiększą zaletą tej naleśnikarni jest chyba receptura ciasta – bywałam w naleśnikarniach w innych miastach i nigdy nie spotkałam się z takim delikatnym, rozpływającym się w ustach naleśnikiem. Opcja kukurydziana jest trochę mniej delikatna niż pszenna, ale za to ma ten odrobinę słodkawy kukurydziany smak. Naleśniki zwijane są na różne sposoby – czasem w trójkąt, czasem podłużnie. Zazwyczaj polewane są sosem od razu, ale można poprosić o osobne jego podanie.\nMój naleśnik był złożony w trójkąt. Składnikami został wypchany składnikami po brzegi. Smak sosu pomidorowego w lokalu jest charakterystyczny i mocny, dlatego uwielbiam wybierać opcję grecką – w końcu zarówno feta, jak i papryka i oliwki mają dosyć mocny i wyczuwalny smak, więc fajnie komponują się z sosem. Dla moich kubków smakowych to sama radość, którą fajnie łagodzi ciasto naleśnika. Takim 40cm naleśnikiem można się naprawdę najeść.\nBrat trafił troszeczkę gorzej. Chociaż samo ciasto było tak samo dobre, a sos czosnkowy intensywny, to okazało się, że jego wybór nie jest zbyt mocno doprawiony i smakuje jak taka typowo domowa tortilla – trochę pekinki, trochę pomidora, trochę ogórka, trochę kukurydzy i do tego kurczak. Zdecydowanie lepiej wypadła moja opcja, dużo bardziej intensywna.\nWniosek jest taki, że warto wybierać takie opcje, które wydają nam się ciekawe i intensywne, a unikać tych, które mogą się nam wydać zbyt „zwyczajne”, bo mogą się okazać… po prostu zbyt zwyczajne.\nDeser truskawkowy kosztował 10 zł, składał się z dosyć słodkich lodów śmietankowych, bitej śmietany (na szczęście niezbyt słodkiej, dla mnie wręcz idealnej) oraz musu truskawkowego. Zakładam, że gdyby był to sezon, smak i dodatki truskawkowe byłyby nieco inne, ale i tak smakował nieźle.\nMoja druga wizyta wynikła z tego, że za pierwszym razem nie zrobiłam wystarczająco ostrych zdjęć, a każda wymówka jest dobra, żeby coś zjeść. Tym razem wybrałam naleśnika ze szpinakiem, mozzarellą, pomidorami suszonymi i sosem czosnkowym (14 zł). Wcześniej próbowałam już wszystkich innych opcji ze szpinakiem, dlatego wybór padł właśnie na tę kombinację. Ciasto pszenne było naprawdę wyśmienite, rozpływało się w ustach tak, jak ja rozpływałam się nad nim ;). Wszystkie kombinacje szpinaku z sosem czosnkowym są w Naleśnikach naprawdę wyraziste, mocne w smaku i dobrze doprawione, dlatego uważam, że można je brać w ciemno. Tak też było tym razem.\nJeżeli kiedyś traficie do centrum Nowego Sącza – naprawdę polecam! Naleśniki maja cudowne ciasto, są wypełnione nadzieniem po brzegi, a sosy są naprawdę wyraziste. Jeśli smakowo nie pasują wam ani polecane przeze mnie naleśniki greckie, ani nie przepadacie ze szpinakiem, to i tak jest bardzo dużo kombinacji do wyboru – na słodko i na słono. Przykład mojego brata pokazuje, że nie ma gwarancji w intensywności wszystkich smaków, ale ja jeszcze nigdy nie wybrałam źle.\ndesery kurczak naleśniki nowy sącz ser\nNindża z lasu, jedzenie ją odstresowuje.


Rosyjscy bogacze na walizkach do Londynu - Biznes - rp.pl\nAktualizacja: 15.06.2021, 20:15\nRosyjscy bogacze na walizkach do Londynu\nBogacze z Rosji rzucili się kupować luksusowe nieruchomości w Londynie. Liczba wniosków od Rosjan z aktywami przekraczającymi 30 mln dolarów zwiększyła się w brytyjskiej stolicy w pierwszym kwartale o połowę.\nTak wynika z badania firmy doradczej Knight Frank. Rosyjscy klienci „wybierają apartamenty z segmentu elitarnego w celu przeprowadzki, dla siebie lub swoich dzieci”, zauważa Marina Szałajewa, dyrektor regionalna, dyrektor ds. nieruchomości zagranicznych i inwestycji prywatnych w Knight Frank.\nRosjanie tym wyróżniają się spośród klientów biur nieruchomości że nie próbują oszczędzać na londyńskich mieszkaniach. Transakcje są dokonywane głównie w wysokim budżecie - od 2 milionów funtów, zaznacza Szałajewa, cytowana przez portal finanz.ru.\n„Rosjanie są bardzo zainteresowani tym rynkiem, ponieważ Londyn zawsze był, jest i będzie popularnym, obiecującym i atrakcyjnym kierunkiem zarówno dla życia jak i inwestycji. Oczywiście z powodu Brexitu, pandemii, blokad zaobserwowaliśmy spadek aktywności, ale teraz, gdy sytuacja zaczęła się poprawiać, bogaci klienci ponownie kupują nieruchomości z dużym zainteresowaniem ”- mówi Szałajewa.\nBrytyjski rynek luksusowych nieruchomości na początku 2021 r. pobił jednocześnie kilka rekordów: liczba transakcji w marcu stała się maksymalna od ponad dekady, wielkość sprzedaży w Anglii i Walii - maksymalna od 1995 r., liczba transakcji i zapytań o luksusowe mieszkania w Londynie – maksymalnie od ponad dekady.\nWzrost popytu doprowadził do braku podaży i wzrostu cen. Od marca do kwietnia dom w Wielkiej Brytanii podrożał średnio o 2,1 proc. Co było najwyższym skokiem cenowym od 2004 roku. Najszybciej nieruchomości drożały w północno-zachodniej części kraju (+8,2 proc. r/r).\nNa elitarnym podmiejskim rynku mieszkaniowym ceny wzrosły o 6,7 proc. to maksimum od światowego kryzysu finansowego z lat 2008-09.\nAmerykanie bogacili się podczas pandemii\nRosyjscy bogacze mogą spać spokojnie\nRosja wprowadza zakaz podwójnego obywatelstwa


Rekompensata publiczna za drobny druczek w reklamie – TRAPLE BLOG\nOchrona konsumentów przed praktykami naruszającymi ich zbiorowe interesy stała się obecnie najważniejszym celem polityki konkurencji realizowanej przez polski organ ochrony konkurencji. Opublikowana niedawno decyzja Prezesa UOKiK w sprawie jednego z banków potwierdza tę tendencję. We wspomnianej decyzji zakwestionowany został sposób prowadzenia kampanii reklamowej konsolidacyjnego kredytu konsumenckiego. Organ ochrony konkurencji stwierdził, iż przedsiębiorca wbrew dyspozycji ustawy o kredycie konsumenckim przedstawiał wymagane prawem informacje odnośnie szczegółów oferty w sposób uniemożliwiający ich odczytanie z uwagi na wielkość zastosowanej czcionki oraz – w przypadku reklamy telewizyjnej – zbyt krótki czas ich wyświetlania. W reklamie internetowej informacje te były też zapisane jaśniejszą czcionką niż sąsiadujące treści. Prezes UOKiK zakwestionował nadto fakt, iż bank podał dwa przykłady reprezentatywne dla kredytu konsolidacyjnego, co miało utrudniać konsumentom porównanie jego oferty z innymi bankami. Przepisy wymagają bowiem podania jednego przykładu.\nNazbyt drobny druczek?\nUstawa o kredycie konsumenckim nakłada na kredytodawcę obowiązki informacyjne. Zgodnie z art. 7 ustawy w reklamie dotyczącej takiego kredytu musi znaleźć się m.in. informacja o stopie oprocentowania kredytu, całkowitej kwocie kredytu oraz rzeczywistej rocznej stopie oprocentowania przedstawiona w sposób jednoznaczny, zrozumiały i widoczny. Informacje to winny zostać podane na podstawie reprezentatywnego przykładu. Komunikaty reklamowe banku w przekonaniu Prezesa UOKiK nie spełniały tych wymogów. Z uzasadnienia decyzji zdaje się wynikać, iż organ oczekiwał, aby informacje wymagane na gruncie ustawy o kredycie konsumenckim przedstawiane były co najmniej tak dużą czcionką jak zasadnicza, perswazyjna część komunikatu reklamowego. Przepisy, które nakładają na przedsiębiorcę takie obowiązki wejdą w życie jednak dopiero w październiku 2017. Zagadnienie to zasługuje na pełne omówienie w kolejnym wpisie.\nZobowiązania, ale też kara\nW toku postępowania przedsiębiorca przedstawił zobowiązania w formie rekompensaty publicznej. Bank zaproponował mianowicie, iż osobom, które zawarły umowę reklamowanego kredytu konsolidacyjnego w czasie emisji reklamy telewizyjnej oraz w okresie 14 dni od jej zakończenia obniży oprocentowanie kredytu o 0,5 punktu procentowego (jeżeli pozostały im okres spłaty przekraczał 6 miesięcy) bądź zwróci naliczone i pobrane odsetki za ostatnie 6 miesięcy spłaty (w przypadku klientów, którzy już spłacili swoje zobowiązania lub których okres spłaty pozostały do końca był krótszy niż 6 miesięcy). Nadto bank zaoferował, iż poinformuje takich klientów o obniżeniu oprocentowania względnie możliwości uzyskania zwrotu naliczonych odsetek, a także umieści na stronach internetowych banku odnośnik umożliwiający zapoznanie się z treścią decyzji.\nPrezes UOKiK zaakceptował takie zobowiązania i uczynił je wiążącymi. Równocześnie jednak stwierdził, iż nie usuwają one trwających skutków naruszenia wobec klientów, którzy zawarli umowę kredytu konsolidacyjnego w czasie trwania kampanii reklamowej, ale poza okresem emisji reklamy telewizyjnej, a zatem osób, które mogły działać pod wpływem reklamy internetowej i zawartej w ulotkach. Przedsiębiorca nie zaproponował też zobowiązań odnoszących się do zakwestionowanej praktyki prezentowania przykładu reprezentatywnego. W tym zakresie Prezes UOKiK stwierdził więc naruszenie zbiorowych interesów konsumentów i nałożył na przedsiębiorcę 1,7 miliona złotych kary.\nW polityce ochrony konsumentów coraz częściej stosowanym narzędziem jest tzw. rekompensata publiczna. Daje ona możliwość nakazania bądź zobowiązania przedsiębiorcy do podjęcia konkretnych działań wobec konsumentów, których dotknęła niedozwolona praktyka godząca w ich zbiorowe interesy. Choć podstawa prawna dla zastosowania takiego narzędzia istniała w ustawie od początku jej obowiązywania, to dopiero w ostatnich latach Prezes UOKiK zaczął konsekwentnie z niego korzystać. Zgodnie z art. 26 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów rekompensata publiczna służyć ma usunięciu trwających skutków naruszenia zbiorowych interesów konsumentów. Zdarza się bowiem, że samo zaniechanie praktyki nie doprowadza jeszcze do przywrócenia równowagi na rynku. Nadto z punktu widzenia konsumenta poczuciu sprawiedliwości społecznej bardziej odpowiada bezpośrednia rekompensata dla dotkniętych naruszeniem niż zapłata kary pieniężnej na rzecz Skarbu Państwa. Nałożenie na przedsiębiorcę obowiązku podjęcia konkretnych działań pełni też funkcję prewencyjną, gdyż niweczy zyski uzyskane przez przedsiębiorcę w wyniku naruszenia. Możliwość zastosowania rekompensaty publicznej utrudnia nadto przedsiębiorcy kalkulację, czy określone działanie wobec konsumentów, pomimo ryzyka zakwestionowania przez Prezesa UOKiK, byłoby jednak opłacalne. Stosowanie tego narzędzia przez organy ochrony konkurencji ma jeszcze tę zaletę, że ułatwia budowanie w społeczeństwie świadomości praw konsumenta i pozwala dostrzec, że jego reguły są faktycznie egzekwowane.\nKatalog środków usunięcia trwających skutków naruszenia jest otwarty, a Prezes UOKiK dysponuje pewnym zakresem swobody w wyborze najbardziej adekwatnego. Z kolei w przypadku decyzji zobowiązaniowych to przedsiębiorca przedstawia propozycję sposobu usunięcia skutków naruszenia. W obydwu przypadkach powinien on zawsze być proporcjonalny do wagi i rodzaju naruszenia oraz konieczny do usunięcia jego skutków – nałożone na przedsiębiorcę obowiązki muszą zatem korespondować z naruszeniem i nie mogą być określone dowolnie. Nakazanie działań, które np. prowadziłyby do nadmiernego przysporzenia po stronie konsumentów, nie byłoby bowiem zgodne z naturą analizowanego narzędzia. Podkreślenia wymaga przy tym, iż zastosowanie rekompensaty publicznej jest możliwe wyłącznie wtedy, gdy skutki naruszenia wciąż trwają i istnieje potrzeba ich usunięcia.\nJak ochronić wizerunek?\nChoć rekompensata publiczna może się nierzadko wiązać ze znacznymi wydatkami, przekraczającymi nawet wysokość kary pieniężnej nakładanej przez Prezesa UOKiK za dopuszczenie się naruszenia, to umiejętne postępowanie może pozwolić przedsiębiorcy na ograniczenie negatywnego wpływu doniesień medialnych na jego wizerunek. Oferując z własnej inicjatywy podjęcie adekwatnych kroków usuwających stan naruszenia, przedsiębiorca może bowiem nie tylko uniknąć decyzji stwierdzającej naruszenie i nakładającej karę, ale także odzyskać zaufanie choć części klientów. Sprawną realizacją rekompensaty publicznej w połączeniu z odpowiednią narracją w mediach można bowiem wykreować obraz przedsiębiorcy dbającego o interes konsumentów, świadomego własnych zobowiązań wobec klientów i społeczeństwa. W dłuższej perspektywie wizerunek podmiotu biorącego odpowiedzialność za swoje działania, postępującego fair wobec klientów, może zrekompensować poniesione nakłady. Przedsiębiorcy powinni zatem zawsze rozważyć, czy podjęcie współpracy z Prezesem UOKiK i zaoferowanie rekompensaty publicznej nie będzie bardziej optymalnym rozwiązaniem.\n Decyzja Prezesa UOKiK z dnia 30 czerwca 2017 r., sygn. RKR-4/2017.\ndecyzja Prezesa UOKiKreklamazbiorowe interesy konsumentów


Kultura - 250 lat Teatru Narodowego\t- Pomoc to Moc - PZU\nPomoc to moc\tKultura 250 lat Teatru Narodowego\nW połowie XVIII wieku był to wspaniały wynalazek – najskuteczniejszy ze środków masowego przekazu. Teatr stały, zawodowy, publiczny i grający w języku ojczystym, gdzie co wieczór można rozbawionym widzom przekazać wszystko, co uważa się za stosowne.\nautor: Teatr Narodowy 09-09-2015 podziel się Komentarze\nKról Stanisław August Poniatowski zaczął o tym myśleć zaraz po wstąpieniu na tron i w ciągu roku dopiął swego – jako czwarty monarcha w Europie. Potem znalazł jeszcze dyrektora – Wojciecha Bogusławskiego, który umiał nadać teatrowi właściwą rangę, przeprowadzając go zarazem przez najtrudniejsze czasy upadku Rzeczpospolitej, powstanie i wojny.\nTeatr Narodowy nie powstałby, gdyby nie inicjatywa Króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Dzięki niemu powstała pierwsza w kraju publiczna scena ze stałym zespołem zawodowych artystów. #TeatrToEmocje\nPosted by Pomoc to Moc - społeczna odpowiedzialność PZU on 10 lipca 2015\nW XIX wieku była to jedyna instytucja publiczna w Warszawie, gdzie wolno było mówić po polsku. W II Rzeczpospolitej odnowiono go – odbudowując go też po kolejnym z licznych pożarów. Wiązały się z nim ważne momenty naszej historii, jak w 1968 roku, kiedy to demonstracja po przedstawieniu Dziadów doprowadziła do rozruchów i kryzysu politycznego.\nDruga wojna światowa zadała Teatrowi Narodowemu dwa śmiertelne ciosy – pożar we wrześniu 1939 r. i w czasie Powstania...\nPosted by Pomoc to Moc - społeczna odpowiedzialność PZU on 14 sierpnia 2015\nDziś cieszy się popularnością – gra przy przepełnionych widowniach. Ale czy wiemy o nim wiele? I czy nie odstraszają nas marmury? W sobotę 12 września Teatr Narodowy zaprasza na wielkie przyjęcie urodzinowe – festyn na placu Teatralnym. Będą występy muzyczne na kilku scenach, pokazy możliwości technicznych sceny, sesje autografowe aktorów, atrakcje dla dzieci, filmy, wystawy, kiermasz i aukcja kostiumów. Na koniec, światowej sławy artysta wizualny Krzysztof Wodiczko „ożywi” dla nas pomnik Bogusławskiego, który przemówi do nas fragmentami swoich dzieł. Nie tylko aktorzy – w sobotę na placu Teatralnym WSZYSTKO GRA!


Jak Otworzyć Plik LZH? Rozszerzenie Pliku .LZH - File Extension .LZH\nCzym jest plik LZH?\nPlik LZH zawiera archiwum plików skompresowane przy użyciu algorytmu kompresji Lempel-Ziv i kodowania Huffmana, utworzonego przez Haruyasu Yoshizaki w 1988 r. Ta metoda kompresji pozwala użytkownikom skutecznie oszczędzać miejsce na dysku zajmowane przez pliki. Kompresja LZH była pierwotnie używana przez systemy Amiga, ale wkrótce stała się popularna na Wschodzie (głównie w Japonii) i była obsługiwana w innych systemach operacyjnych. Japońska wersja systemu Microsoft Windows 7 zawiera dedykowane narzędzie do zarządzania plikami LZH, podczas gdy Windows XP oferuje takie narzędzie jako dodatkową funkcję.\nPojedynczy LZH może zawierać skompresowane archiwum, które może zawierać takie dane jak:\nPliki dowolnego formatu, w tym pliki wykonywalne,\nProgramy autonomiczne wraz z plikami konfiguracyjnymi.\nPliki instalacyjne dla tak popularnych gier komputerowych w latach 90., jak Doom lub Quake, wykorzystywały algorytmy kompresji LHA do archiwów plików gier. Rozszerzenia .LHA i .LZH są wymienne. Archiwum LZH może wykorzystywać różne parametry kompresji , które są zdefiniowane w nagłówku pliku.\nProgramy wspierające rozszerzenie pliku LZH\nListę oprogramowania obsługującego pliki LZH, z podziałem na 3 platformy systemowe, znajdziesz poniżej. Pliki w formacie LZH mogą być przeniesione na dowolne urządzenie i platformę systemową, jednak nie wszędzie będzie możliwość poprawnego ich otwarcia.\nProgramy obsługujące plik LZH\nJak otworzyć plik LZH?\nPrzyczyn, które powodują Twoje problemy z otwieraniem plików LZH, może być wiele. Na całe szczęście, najczęściej występujące problemy z plikami LZH można rozwiązać bez specjalistycznej wiedzy z zakresu IT, a co najważniejsze w krótkim czasie. Na dole znajdziesz nasze wskazówki, które pomogą Ci zidentyfikować problemy i je rozwiązać.\nKrok 1. Pobierz WinZip\nNajczęściej występującym problemem który dotyka użytkowników jest po prostu brak zainstalowanej odpowiedniej aplikacji do obsługi plików z rozszerzeniem LZH. Rozwiązanie go nie jest skomplikowane, wystarczy pobrać i zainstlować WinZip, albo jeden z innych programów: PeaZip, WinRAR, StuffIt Deluxe. Pełną listę programów z podziałem na systemy operacyjne znajdziesz powyżej. Jednym z najbezpieczniejszych sposobów na pobieranie oprogramowania jest korzystanie z linków do programów zamieszczonych przez oficjalnych dystrybutorów. Odwiedź stronę producenta WinZip i pobierz instalator.\nKrok 2. Sprawdź wersję i zaktualizuj WinZip\nJeżeli po instalacji WinZip nadal pojawiają się problemy z otwarciem pliku LZH, przyczyną może być starsza wersja oprogramowania. Sprawdź na stronie producenta, czy wersja WinZip którą posiadasz jest najbardziej aktualna Zdarza się, że producenci oprogramowania wprowadzają obsługę innych, nowych formatów plików w nowych wersjach aplikacjacji. To może być jedna z przyczyn sytuacji, z powodu której plik LZH nie jest obsługiwany przez oprogramowanie WinZip. Jednak ostatnia wydana wersja WinZip jest kompatybilna wstecz i daje możliwość obsługi wszystkich wykorzystywanych wcześniej w oprogramowaniu formatów plików.\nKrok 3. Powiąż WinZip z formatem pliku LZH\nJeżeli problem nadal występuje, należy powiązać pliki LZH z WinZip zainstalowanym w ostatniej dostępnej na stronie producenta wersji. Wykonanie tego zadania jest dość proste i podobne na wszystkich systemach operacyjnych.\nKlikając na ikonie pliku LZH prawym przyciskiem myszy, skorzystaj z rozwiniętego menu wybierając opcję Otwórz za pomocą\nNa koniec kliknij Znajdź więcej aplikacji na tym PC, wskaż lokalizację katalogu, w którym zainstalowany jest WinZip i zaznaczając opcję Zawsze używaj wybranego programu do otwierania plików LZH potwierdź całą operację przyciskiem OK\nPierwszym krokiem jest kliknięcie prawym przyciskiem myszy na wskazanym pliku LZH i znalezienie pozycji Informacje\nPo tej czynności system wyświetli komunikat Ta zmiana zostanie zastosowana do wszystkich dokumentów z rozszerzeniem LZH. Kliknij Dalej aby zakończyć proces.\nJeżeli instrukcje z punktów 1-3 zostały skrupulatnie wykonane i nie przełożyło się to na rozwiązanie problemu, należy sprawdzić wskazany plik z rozszerzeniem LZH. Istnieje prawdopodobieństwo, że plik posiada błędy, które uniemożliwiają pracę z nim.\n1. Sprawdź, czy plik LZH nie jest zainfekowany malware lub innym szkodliwym oprogramowaniem\nJeżeli plik jest zawirusowany, szkodliwe oprogramowanie zawarte w pliku LZH uniemożliwia otwarcie jego oryginalnej zawartości. Przeskanuj sam plik LZH a także cały system korzystając z oprogramowania antywirusowego. Jeśli po skanowaniu otrzymałeś komunikat, że plik LZH jest niebezpieczny, wykonaj niezbędne czynności wyświetlone przez program, aby zneutralizować zagrożenie.\n2. Sprwadź czy plik LZH jest nieuszkodzony\nJeśli plik LZH powodujący problemy, został Ci wysłany przez inną osobę, poproś o jeszcze jedną jego kopię Być może nie został poprawnie skopiowany na nośnik danych i jest niekompletny, taka sytuacja uniemożliwia poprawne korzystanie z jego zasobów. Analogicznie, pobieranie pliku z rozszerzeniem LZH z internetu mogło być przerwane i nie posiada on wszystkich danych. Należy wtedy raz jeszcze pobrać plik z tego samego źródła.\nZdarza się, że do otarcia pliku potrzebujesz uprawnień Administratora systemu. Wyloguj się z obecnego i zaloguj na konto z odpowiednimi uprawnieniami. Po wykonaniu tej czynności spróbuj otworzyć plik LZH Compressed Format\n4. Sprawdź, czy system posiada odpowiednią ilość zasobów, aby uruchomić WinZip\nW sytuacji kiedy system operacyjny jest zbyt obciążony, aby poradzić sobie z otwarciem programu obsługującego pliki z rozszerzeniem LZH, należy zamknąć wszystkie inne aplikacje.\nPosiadając aktualne wersje oprogramowania, systemu operacyjnego i sterowników będziesz mógł się czuć bezpiecznie. Mogą one także pomóc w rozwiązaniu problemów z LZH Compressed Format. Być może jedna z dostępnych aktualizacji systemu operacyjnego lub zainstalowanych sterowników rozwiązuje problemy z plikami LZH, które występowały w jednej z poprzednich wersji oprogramowania.\nJeżeli posiadasz dodatkowe informacje na temat rozszerzenia pliku LZH będziemy wdzięczni, jeżeli podzielisz się nimi z użytkownikami naszego serwisu. Skorzystaj z formularza znajdującego się tutaj i prześlij nam swoje informacje dotyczące pliku LZH.


Lampa LED na biurko ze zmiana temperatury barwowej światła i gniazdem USB | Lechpol - Dystrybutor elektroniki\nLampa LED na biurko ze zmiana temperatury barwowej światła i gniazdem USB\nLampa biurkowa LED marki Rebel to funkcjonalne urządzenie, które powinno znaleźć się w Twoim domu. Jedną z jego wielu zalet, jest możliwość regulacji stopnia jasności, dzięki czemu używanie go w nocy będzie komfortowe, a światło nie będzie razić Twoich oczu. Gdy jesteś zajęty pracą przy biurku, Twój smartfon jest rozładowany a Ty chcesz mieć go przy sobie, doskonale sprawdzi się port USB który umożliwi ładowanie urządzeń zewnętrznych.\nNie lubisz kłaść się do łóżka w całkowitej ciemności? Jeśli potrzebujesz światła aby czuć się komfortowo, idealnie sprawdzi się tu funkcja lampki nocnej. Podstawka urządzenia emituje delikatne dla oczu światło, którego kolor możesz zmienić. Jeśli używasz sztucznego oświetlenia bardzo często i chcesz dbać o swój wzrok, możesz także zmienić barwę światła na jeden z trzech rodzajów- ciepły, naturalny lub zimny, w zależności od potrzeb Twojego wzroku i pory dnia.\nBardzo przydatne jest także elastyczne ramię, które ułatwi Ci ustawienie urządzenia pod odpowiednim kątem oraz antypoślizgowe stopki, uniemożliwiające przypadkowe przewrócenie się lub strącenie lampy. Co więcej, elegancki i nowoczesny design sprawia, że pasuje ona do każdego wnętrza.\nŹródło światła: 48 szt. SMD2835\nTemperatura barwowa: 3000 K/ 4000 K/ 6000 K\nStrumień świetlny: maks. 450 lm\nŁadowanie urządzeń zewnętrznych: 5 V / 1 A\n• Wejście: 100-240 V; 50/60 Hz\n• Wyjście: 13,5 V / 1,2 A\nW zestawie: zasilacz sieciowy, instrukcja obsługi\nWaga: 881 g\nWymiary (ŚxW): 182 x 380 mm (Wysokość przy odchyleniu ramienia pod kątem 90°)\n3-stopniowa regulacja barwy światła: zimna, ciepła, naturalna\nLampka nocna ze zmianą koloru i jasności świecenia\nFunkcja pamięci ostatniego ustawienia\nPort USB (ładowanie urządzeń zewnętrznych)\nde_en_pl_ro 2.03 MB\ncert-kom1013.pdf 606.17 KB


XI Memoriał: czekamy na zgłoszenia - Memoriał Jacka Zglinickiego\nAktualności ... > \nXI Memoriał: czekamy na zgłoszenia\nopublikowane: 9 wrz 2015, 11:21 przez Mac Zglin [ zaktualizowane 22 paź 2015, 13:13 ]\nJak co roku Stowarzyszenie im. Jacka Zglinickiego, Urząd Marszałkowski Województwa Mazowieckiego, Urząd M. St. Warszawy oraz Związek Piłki Ręcznej w Polsce zapraszają do udziału w XI Memoriale Jacka Zglinickiego w Piłce Ręcznej Chłopców (kategoria junior młodszy), który odbędzie się w Warszawie w dniach 7-8 listopada br.\nWszystkie zainteresowane drużyny zachęcamy do nadsyłania zgłoszeń pocztą elektroniczną (maciej.zglinicki@gmail.com) oraz wpłaty wpisowego w wysokości 100zł na konto stowarzyszenia: Bank BGŻ: 8820 3000 4511 1000 0002 6085 00. W przypadku dużej liczby zainteresowanych, o udziale decydować będzie kolejność zgłoszeń lub decyzja władz stowarzyszenia.\nTradycyjnie już będziemy rezerwować obiekt Uniwersytetu Warszawskiego przy ul. Banacha 2a.\nPodobnie jak w latach ubiegłych, będziemy się starali zorganizować wyżywienie w bezpośrednim sąsiedztwie obiektów, na których będą rozgrywane zawody. Orientacyjny koszt posiłków: śniadanie/ kolacja – 10zł, obiady 18-20zł.\nZarezerwowaliśmy 30 miejsc noclegowych w Szkolnym Schronisku Młodzieżowym na Agrykoli, ul. Myśliwiecka 9, 00-459 Warszawa, tel. (22) 622 91 10/11, fax (22) 622 91 05; www.agrykola-noclegi.pl. Aby zarezerwować nocleg należy jak najszybciej wypełnić i przesłać druk rezerwacji (możemy dosłać pocztą elektroniczną) do schroniska. Proszę powołać się na rezerwację dokonaną przez Stowarzyszenie im. Jacka Zglinickiego. Sale 5 i 6 osobowe, jedna dwójka dla trenerów, możliwość zjedzenia śniadania na miejscu.\nZapewniamy rozegranie minimum pięciu spotkań. Zespoły zostaną podzielone na dwie grupy. Pojedynki grupowe rozegrane zostaną systemem każdy z każdym. W dalszej fazie czołowe zespoły zagrają systemem pucharowym. W przypadku remisu w normalnym czasie gry, zwycięzca wyłoniony zostanie w 5 minutowej dogrywce, a jeśli ta nie przyniesie rozstrzygnięcia w serii (5) rzutów karnych. W dolnej drabince rozgrywki będą dokończone w systemie każdy z każdym z zaliczeniem meczy grupowych. Czas gry w fazie grupowej: 2 x 15 minut z 5 minutową przerwą. Mecze o miejsca medalowe: 2x20 minut. Organizatorzy zachowują prawo do zmiany systemu rozgrywek. Szczegółowe informacje zostaną umieszczone na stronie internetowej i podane w kolejnych komunikatach.\nPamiątkowe koszulki dla wszystkich uczestników\nAtrakcyjne nagrody dla najlepszych zespołów i zawodników\nSportową rywalizację na wysokim poziomie\nWięcej informacji i szczegółowy harmonogram zamieścimy w następnych komunikatach. Dodatkowe informacje można uzyskać bezpośrednio u:\nMacieja Zglinickiego tel. 604 91 97 44, mail: maciej.zglinicki@gmail.com\nNa naszej stronie sjz.waw.pl. znajdziecie historię Memoriału i informację o jego Patronie.


Legitymacje Członka SSPoland – Spearfishing.pl\nLegitymacje Członka SSPoland\nPosted on 15 maja 2012 15 maja 2012 przez Daniel Sielowski\nPomysł legitymacji członkowskich pojawił się dość dawno. Po nieudanych próbach przygotowania kart ze zdjęciami, postanowiłem skupić się na rozwiązaniu mniej skomplikowanym, możliwym do realizacji. Wczoraj odebrałem komplet jeszcze ciepłych legitymacji, które postaram się rozesłać jeszcze w tym tygodniu. W sam raz na rozpoczęcie sezonu.\nOprócz identyfikacji członków, karty uprawniają do korzystania z przywilejów członkowskich, których pełna listę publikujemy na stronach stowarzyszenia. Nie wiele tego na razie ale mam nadzieję, że z czasem członkostwo w Stowarzyszeniu Spearfishing Poland będzie przynosiło realne korzyści.\nLegitymacje są imienne i każda posiada swój unikalny numer. Tylko legitymacje członków, którzy opłacili składki członkowskie uprawniają do korzystania z ulg i rabatów. Numery uprawnionych kart każdy może znaleźć tutaj.\n← „Zarybianie przed tegorocznymi Mistrzostwami Polski”\n„IV Ogólnopolski Zlot SSPoland” →\nJedno przemyślenie nt. „Legitymacje Członka SSPoland”\n15 maja 2012 o 11:07


Chrabąszcz w podróży - Janusz Jabłoński - Książka | Gandalf.com.pl\nChrabąszcz w podróży (twarda)\nChrabąszcz w podróży, Wierszyki logopedyczne - opis produktu:\nZbiór lekkich, zabawnych i pełnych inwencji wierszyków. Na niektórych rzeczywiście można połamać sobie język i właśnie na tym polega cała zabawa zarówno dla młodszych, jak i starszych czytelników. Zawarte w obu częściach dowcipne wierszyki i ilustracje dostarczają mnóstwo uśmiechu i rozrywki, pobudzają wyobraźnię, a przy tym są znakomitymi ćwiczeniami logopedycznymi.\nKsiążka Chrabąszcz w podróży Wierszyki logopedyczne, pochodzi z wydawnictwa Dragon. Autorem książki jest Janusz Jabłoński. Należy do gatunków: dla dzieci i młodzieży, edukacja, literatura dla najmłodszych dzieci, wierszyki dla najmłodszych, literatura dziecięca. Książka Chrabąszcz w podróży liczy 48 stron. Jej wymiary to 171x246. Oprawa jest twarda.\nKategoria: dla dzieci i młodzieży, edukacja, literatura dla najmłodszych dzieci, wierszyki dla najmłodszych, literatura dziecięca\nChrabąszcz w podróży, Wierszyki logopedyczne\n-24% Chrabąszcz w podróży książka


Katarzyna imieniny 2018 • data, kiedy obchodzi imieniny\nKatarzyna - Imieniny\nKatarzyna obchodzi imieniny między innymi:\nImię Katarzyna posiada źródłosłów grecki, pochodzi od terminu „katharos”, który oznacza „czysty”. Imieniny Katarzyny wypadają 2 lutego, 13 lutego, 9 marca, 22 marca, 24 marca, 1 kwietnia, 6 kwietnia, 17 kwietnia, 29 kwietnia, 30 kwietnia, 9 maja, 4 września, 15 września, 25 października, 25 listopada oraz 30 grudnia. Jest ono jednym z najpopularniejszych polskich imion kobiecych.\nW Polsce na długi czas imię Katarzyna upowszechniło się szczególnie wśród włościan w formie Kachna czy Kasia. Popularne było jednak również w innych warstwach społecznych. W Rosji imię to nosiła potężna caryca Katarzyna II, zwana Wielką. Obecnie bardzo chętnie eksploatuje je kultura masowa, czego przykładem jest nazywanie imieniem Katarzyna margaryn czy pierniczków.\nOdpowiednikami Katarzyny w języku angielskim są na przykład formy: Catherine, Katharine, Katrin, Kathryn, Katy, w języku francuskim Catherine, w hiszpańskim Catalina, we włoskim Caterina, Rina, w litewskim Katarina, zaś w języku szwedzkim: Katarina, Karin, Karina.\nKościół wspomina kilkanaście świętych o imieniu Katarzyna, jednak za pierwszą świętą imienniczkę uważa się Katarzynę Aleksandryjską, której wspomnienie wypada 25 listopada. Pochodziła ona z arystokratycznego rodu z Aleksandrii w Egipcie, była córką króla Kustosa. Żyła na przełomie III i IV wieku n.e. Katarzyna jako nastolatka przyjęła chrześcijaństwo i złożyła śluby czystości. Z tego powodu krytykowała otwarcie cesarza Maksymiana za jego niegodziwe postępowanie względem chrześcijan, a nawet nawróciła żonę okrutnego władcy. Ten rozkazał więc zamordować Katarzynę. Wcześniej święta dyskutowała z pięćdziesięcioma mędrcami, którzy nie byli w stanie zbić jej argumentów. Katarzyna została ścięta mieczem. Uważa się ją za patronkę filozofów, nauczycieli, adwokatów. Ponadto św. Katarzyna wybrana została patronką wyspy Cypr oraz kilku polskich miejscowości, między innymi Nowego Targu i Działdowa.\nZnane panie o imieniu Katarzyna to, na przykład: caryca Katarzyna, Catherine Deneuve (francuska aktorka), Katharine Hepburn (aktorka), Cate Blanchett (aktorka), Katherine Witt (łyżwiarka), Katarzyna Dowbor (dziennikarka), Katarzyna Figura (aktorka), Katarzyna Nosowska (piosenkarka), Katarzyna Skrzynecka (piosenkarka, prezenterka), Katarzyna Grochola (pisarka), Katarzyna Kolenda-Zaleska (dziennikarka).\nKatarzyny to osoby pełne sprzeczności. Z jednej strony zmanierowane i kapryśne, z drugiej przyjazne i towarzyskie. Zwykle już w dzieciństwie ujawniają swoją niejednoczoną naturę. Bywają grzecznymi córeczkami, ale potrafią też postawić na swoim i wyrwać się spod kurateli rodziców. Katarzynom przypisuje się wysoki iloraz inteligencji, dzięki któremu potrafią one, niczym kameleon, odnaleźć się niemal w każdej sytuacji. Dobrze czują się zarówno na wiejskim weselu, jak i na dystyngowanych salonach. Zwykle osiągają one życiowe sukcesy na wybranym polu.


Recytacje z dynamitem w Zamojskim ZDK - Nowy Kurier Zamojski\nStrona główna Kultura Recytacje z dynamitem w Zamojskim ZDK\nRecytacje z dynamitem w Zamojskim ZDK\nZamojski Dom Kultury w Zamościu (ul. Partyzantów 13) zaprasza młodzież (od III klasy gimnazjum) – uczniów zamojskich szkół oraz dorosłych zamościan do udziału w konkursie “Recytacje z dynamitem”, który odbędzie się w ramach 18- tych Grudniowych Spotkań Recytatorskich.\nTegoroczne Spotkania odbywać się będą pod hasłem: ODPOWIEDŹ ZNA WIATR. Zadanie uczestników polega na przygotowaniu własnej interpretacji jednego, dwóch lub więcej tekstów literackich (gatunek dowolny) z repertuaru następujących autorów: Henryk Sienkiewicz, Bob Dylan, Thomas Stearns Eliot, Orhan Pamuk.\nWypełnioną kartę zgłoszenia należy przynieść do Zamojskiego Domu Kultury (lub wypełnić na miejscu, do 25 listopada 2016 roku).\nRegulamin i karta zgłoszenia do pobrania na stronie ZDK: www.zdk.zamosc.pl\nPoprzedni artykułPodsumowanie SEZONU TURYSTYCZNEGO 2016.\nNastępny artykułMotocykliści odwiedzą Dom Dziecka w Zwierzyńcu


Worek Sako XXXL - 3XL\nStrona główna>Worek Sako XXXL>Worek Sako XXXL\nPoprzednie\tNastępne\tWorek Sako XXXL dla młodzieży i dorosłych.\nWięcej informacji\tWorek Sako XXXL przeznaczony dla młodzieży i dorosłych.\nPREZENT DO WYBORU GRATIS!!! Wysokość: 130 cm\nNowe technologie niosą za sobą zupełnie nowe odkrycia, nierzadko tak duże i poważne, że dzięki nim dokonuje się ważnych przełomów. Podobnie, jeśli nie tak samo, jest w przypadku branży meblowej, gdzie współczesne pufy biją na głowę swoje poprzedniczki. I nic nie wskazuje na to, aby rozwój technologii meblarskiej zatrzymał się w miejscu.\nWręcz przeciwnie, bo obecne worki sako oferują swoim użytkownikom znacznie więcej niż tradycyjne fotele, sofy i wersalki. Są mniejsze – a mieszczą tyle samo osób, lżejsze – i tym samym takie pufy o wiele łatwiej przenieść, i bardziej miękkie – co sprawia, że w przeciwieństwie do innych mebli wypoczynkowych przykładowo worek sako sprawdza się też w przypadku użytkowania go przez małe dziecko. Doba XXI wieku odcisnęła już swoje piętno także na sferze produkcji mebli, co odbiło się dużą korzyścią na zwykłych osobach. Nierzadko za mniejszą cenę można nabyć wygodny fotel sako, który doskonale pasował będzie do każdego wnętrza w każdym mieszkaniu. A co najważniejsze, taka pufa z serii beanbag może być też bez problemu kupiona w sklepie internetowym, gdzie za niewielką dopłatą można zamówić jej bezpośredni transport pod nasz dom. Jednak nie tylko to wyróżnia pufy wykonywane według współczesnej technologii od tych, do jakich jesteśmy stale przyzwyczajeni. W grę wchodzi bowiem o wiele większa wygoda i funkcjonalność, jaką charakteryzują się pufy beanbag, a której niestety brakuje drewnianym czy metalowym pufom pokrytym sztywną gąbką lub innym tworzywem.


W Kolbudach rozpoczyna się trzydniowe święto gminy – Radio Kaszëbë\nWritten by D. Lewicki on 14 czerwca 2019\nKlëka Radia Kaszëbë, 14.06.2019 07:55\nOd atrakcji dla dzieci i koncertu zespół „Future Folk” zaczynają się dziś Dni Gminy Kolbudy. Po raz pierwszy potrwają trzy dni.\n– Dlatego w kolejnych dniach będą zawody sportowe, a w sobotę przemarsz ulicami Kolbud – mówi wójt Andrzej Chruścicki.\nŚwięto gminy to zarazem inauguracja sezonu letniego. W nowej formule dzieci mogą już dziś korzystać z dmuchańców, fotobudki i gier planszowych – od rana do wieczora na terenie sąsiadującym z Gminną Przystanią Żeglarską. Koncerty rozpoczną się tam o 18:00. Nowa formuła ma bardziej zaangażować mieszkańców w świętowanie.\nKorowód startuje o 12-tej w sobotę na ulicy Polnej. Sobota na Dniach Gminy Kolbudy to także kabareton i występ Cezarego Pazury. Niedzielę zwieńczy „Wieczór kameralny” w sali koncertowej Urzędu Gminy – wstęp za okazaniem bezpłatnej wejściówki.\nTagged as Kolbudy\nPiłkarze Raduni Stężyca podejmą Polonię Środę Wielkopolską\nW wejherowskim „elektryku” otwarto nowy budynek


Moja Kuchnia: pierś kurczaka w boczku z oscypkiem\npierś kurczaka w boczku z oscypkiem\nWydawało mi się, że niewiele pozostało już rzeczy które mogłabym upchnąć w kieszonce kurczakowej żeby wzbogacić jego smak, a jednak... a w zanadrzu mam jeszcze przynajmniej jedną propozycję, ale to już niebawem.\nW kieszonce piersi kurczaka umieściłam oscypka - takiego małego wędzonego, przekrojonego wzdłuż na pół. Posoliłam pierś po wierzchu i zawinęłam w cieniutkie plasterki wędzonego boczku. Całość zapiekłam 30 minut w 180 stopniach. Podałam z konfiturą żurawinową. Oscypek idealnie się rozpuścił, ale nadal "skrzypiał". Kurczak nabrał bardzo fajnego aromatu dzięki wędzonemu serkowi.\nAsiek 09 grudnia, 2011\nO!! Jak apetycznie! Bardzo do mnie przemawia:)\nPyza 09 grudnia, 2011\ndo mnie też gada "zjedz mnie!" - czy to znak, że już trzeba się leczyć?\nAleksandra 09 grudnia, 2011\nIza, to znak że trzeba zjeść śniadanie :)\nKasia 09 grudnia, 2011\nApetyczne zdjęcie i świetna propozycja! ;) Z oscypkiem to ja w ciemno biorę! :)\nHelen 09 grudnia, 2011\nLovelykate 09 grudnia, 2011\nA ja mam w lodówce boczek i nie wiem co z nim zrobić :) Tylko skąd wezmę oscypek...\ntu-tusia 09 grudnia, 2011\nAvelina 09 grudnia, 2011\nBardzo mi się podoba, następnym razem jak przywiozę z gór oscypka to wypróbuje te przepis.\nTastefully 10 grudnia, 2011\nŚwietny pomysł. Bardzo wykwintna propozycja na obiad w większym gronie :-)\nBardzo fajnie to wymyśliłaś. Smak oscypka nadał banalnej w końcu piersi nowego wyrazu, i do tego żurawiny - pycha! M.\nMichał Pogrudka 14 grudnia, 2011\nZ oscypkiem, tak dość nietypowo, ale i nietypowe niebo w gębie :)\nAnonimowy 22 stycznia, 2012\nDzis zrobilam na obiadek - pyszne! Ciesze sie, ze znalazlam Twoja stronke ze smakolykami! dziekuje!\nAleksandra 22 stycznia, 2012


Kompaktowy wygląd oraz wykończenie w kolorach srebra zachwycą kunsztem wykonania. Lampa sufitowa plafon SIERRA 12100005-SL Zuma Line wyposażona została w technologię LED, dzięki czemu otrzymamy strumień świetlny o mocy 3900LM oraz barwę światła 4000K. Oprawę wykonano z metalu, tworzywa sztucznego oraz aluminium. Plafon ma wymiary: wysokość 5 cm, długość/szerokość 50 cm.\nSrebrna metalowa konstrukcja idealnie komponuje się z białą przesłoną. Równomiernie rozprasza światło, które pięknie roznosi się po całym pomieszczeniu. Seria lamp sufitowych SIERRA została zaprojektowana z myślą o pełnieniu roli głównego źródła światła w pomieszczeniach domowych a także w stylowym biurze lub butiku. Wprowadza przyjemny nastrój i zapewnia niezapomniany klimat.


Zdrowe odżywianie. - ppt pobierz\nOpublikowałWładysław Miąsik Został zmieniony 3 lata temu\nPrezentacja na temat: "Zdrowe odżywianie."— Zapis prezentacji:\n1 Zdrowe odżywianie\n2 Zdrowe odżywianie - sposób odżywiania, polegający na przyjmowaniu substancji korzystnych dla zdrowia w celu zapewnienia lub poprawy zdrowia. Istotne jest zmniejszenie ryzyka wystąpienia chorób takich jak otyłość, nowotwory, choroby serca. Zdrowa dieta polega na przyjmowaniu odpowiednich ilości niezbędnych składników odżywczych i wody. Składniki pokarmowe mogą być dostarczane w postaci różnych produktów, dlatego wiele sposobów odżywiania i diet może być uznane za zdrowe\n3 Ciemne pieczywo jest bogatsze w błonnik, witaminy i składniki mineralne niż pieczywo białe.\nProdukty zbożowe do których oprócz pieczywa zaliczamy mąki, makarony i kasze stanowią istotne źródło wielu składników odżywczych. Dostarczają one głównie skrobi, białka roślinnego, witamin z grupy B, składników mineralnych jak magnez, żelazo, miedź, cynk oraz błonnika niezbędnego w ułatwianiu trawienia\n4 Mleko jest najważniejszym źródłem wapnia w diecie.\nMleko jest dobrym źródłem pełnowartościowego i łatwo przyswajalnego białka, a także bogatym źródłem witamin głównie z grupy B, a zwłaszcza witaminy B2 oraz witamin A i D3. Jednak przede wszystkim mleko jest bardzo ważnym źródłem wapnia. Codzienne picie co najmniej dwóch szklanek mleka chudego należy do podstawowych zasad racjonalnego żywienia w każdym wieku.\n5 Ryby zdrowszym źródłem białka niż mięso.\nWszystkim, którzy chcą uchronić się od chorób na tle miażdżycy dietetycy zalecają jadanie w tygodniu2-3 posiłków z ryb, zastępując tym samym 2-3 posiłki mięsne. Stwierdzono bowiem, że spożywanie ryb nie tylko zmniejsza ryzyko występowania choroby niedokrwiennej serca, ale i ryzyko powikłań u osób po przebytym zawale.\n6 Dużo warzyw i owoców zapewnia organizmowi wystarczającą ilość witaminy C, beta - karotenu, minerałów i błonnika pokarmowego. Zaleca się spożywać 4 porcje warzyw i 3 porcje owoców dziennie. Należy zabiegać o urozmaicenie wyboru tych produktów, aby zapewnić wystarczające spożycie zarówno witaminy C, jak i karotenu. Warzywa najlepiej spożywać na surowo lub krótko gotowane. Długie gotowanie niszczy witaminy i wypłukuje składniki mineralne.\n7 Ograniczenie spożycia tłuszczów zwierzęcych i produktów obfitujących w cholesterol jest nieodzownym warunkiem profilaktyki zawału serca. Tradycyjna polska dieta obfituje w tłuszcze. Zaleca się obniżenie spożycia tłuszczów ogółem poniżej 30% dziennego zapotrzebowania na energię. Ograniczenie spożycia tłuszczów zwłaszcza zwierzęcych i produktów obfitujących w cholesterol jest nieodzownym warunkiem profilaktyki chorób układu krążenia. Ograniczenie spożycia tłuszczu ma również istotne znaczenie w zapobieganiu i leczeniu otyłości.\n8 Unikanie słodyczy chroni przed próchnicą zębów i ułatwia utrzymanie wagi należnej.\nCukier i jego przetwory są wrogiem uzębienia. Problem ten dotyczy ponad 90% naszego społeczeństwa.\n9 Ograniczenie spożycia soli zmniejsza zagrożenie nadciśnieniem krwi.\nSól i składniki (sód i chlor) niekorzystnie wpływają na: ciśnienie tętnicze krwi, procesy miażdżycowe (przyspieszają), chorobę niedokrwienną serca, ryzyko udarów mózgu (zwiększają), pracę nerek, zapadalności na raka żołądka (zwiększają ryzyko). Należy zrezygnować z dosalania potraw.\n10 Piramida Żywienia\n11 Przygotował Jakub Bułat\nKoniec Przygotował Jakub Bułat\nPobierz ppt "Zdrowe odżywianie."\nDANE INFORMACYJNE ID grupy: B1 Lokalizacja: Białystok\nWiem co jem! Michalina Grabowska (16lat) 1b\nJesteś tym co jesz !!!.


Święto muzyki gospel w Mikołajkach - Mikołajki\n2018-06-05 12:00:00 (ost. akt: 2018-06-07 04:34:57)\nAutor zdjęcia: Artur Brzozowski\nOd 30 maja do 2 czerwca w Mikołajkach odbywały się warsztaty gospel uwieńczone wspólnym koncertem w tamtejszym amfiteatrze. W organizowaniu imprezy połączyli swe siły sponsorzy, przedstawiciele władz oraz rożnych kościołów. Między innymi burmistrz gminy Mikołajki Piotr Jakubowski, Sylwia Gajkowska, przedstawiciele parafii: Augsbursko – Ewangelickiej, Matki Bożej Różańcowej, Zboru Zielonoświątkowego, Świętego Mikołaja oraz UMiG i CK Kłobuk.\nGwiazdą koncertu i prowadzącymi warsztaty był chór TGD (Trzecia Godzina Dnia). Ta grupa wokalna jest najbardziej znanym i popularnym przedstawicielem tego rodzaju muzyki w polskim wydaniu. Koncertuje już od 1982 roku w kraju i za granicą. Zespół nagrał i wydał jedenaście płyt w nurcie pop – gospel, a ich pieśni śpiewane są niemal na każdym chrześcijańskim zgromadzeniu. Koncerty TGD można zobaczyć w telewizji oraz usłyszeć w radio. Chór współpracuje między innymi z Elżbietą Skrętkowską, Mieczysławem Szcześniakiem, Beatą Bednarz, Natalią Niemen, Grażyną Łobaszewską, Adamem Sztabą i grupą DeMono. W ostatnim czasie na łonie chóru powstał zespół Małe TGD, którego wielu słuchaczy zna z teledysku do piosenki „Góry do góry”. Obecnie dyrygentem grupy jest Piotr Nazaruk. Członkowie chóru mówią o sobie, że są nie tylko zespołem, ale też wspólnotą chrześcijan rożnych wyznań, a śpiewane przez nich pieśni są formą modlitwy.\nW Mikołajkach przez dwa dni odbywały się warsztaty zorganizowane dla dwóch grup. Zajęcia odbywały się w CK Kłobuk. Dorosłych w arkana muzyki gospel wprowadzał Piotr Nazaruk i Kamila Pałasz. Z dziećmi pracowała Monika Wydrzyńska oraz Piotr Kuchcik. Najmłodsze pokolenie rozpoczęło sobotni koncert galowy, do których dołączyli później starsi. Na deskach mikołajskiego amfiteatru oprócz zespołu TGD występowali uczestnicy warsztatów z Mikołajek, Giżycka, Mrągowa, a nawet z Łodzi. Widownia zapełniła się gośćmi, którzy aktywnie włączyli się we wspólne śpiewanie prezentowanych utworów. Spotkanie było chrześcijańskim świętem muzyki, podczas którego wspólnie chwalono Boga. Można powiedzieć, że Mikołajki stoją nie tylko żeglarstwem, turystyką, ale ważne miejsce zajmuje tu estrada i nuty bliskie sercu wielu ludzi. Dziękujemy wszystkim organizatorom i sponsorom.\nTagi: Mikołajki Gospel Kłobuk


Obecny czas: 28 Paź 2020, 19:21\nTreść wiadomości Wysłany: 29 Kwi 2010, 20:21\nNorweskie zdjęcia są fantastyczne ... może to nie miejsce, aby je chwalić ... ale z podróży dalszych, to Norwegia, Rumunia i Peru są w czołówce państw, które chciałabym zobaczyć.\nTreść wiadomości Wysłany: 30 Kwi 2010, 00:09\nA ja trwam przy Karelii. Od lat planuję tam wyprawę rowerową. Jakiś czas temu udało mi się nawet zdobyć mapy tej krainy. No, ale póki co, żeby mieć właściwy bodziec, czekam na uruchomienie serwisu krajobrazyziemi.pl .\nTreść wiadomości Wysłany: 30 Kwi 2010, 18:55\nMarzenia, to jest dopiero siła napędowa\nTreść wiadomości Wysłany: 30 Kwi 2010, 19:10\nA ja trwam przy Karelii. Od lat planuję tam wyprawę rowerową. Jakiś czas temu udało mi się nawet zdobyć mapy tej krainy.\nTo w dzisiejszych czasach zdobywanie map jest jeszcze jakimś problemem? Ja na te mniej popularne fragmenty Skandynawii zwyczajnie drukowałam sobie kawałki z google maps\nTreść wiadomości Wysłany: 13 Lip 2010, 16:57\nProponuję więc abyś z takimi wydrukami wybrała się do Karelii. Ale pewnie nieprędko zobaczylibyśmy Cię wówczas z powrotem .\nW Karelii jest blisko 27 tys. km rzek, które co roku zmieniają swój bieg i koryto. Dróg asfaltowych nie ma prawie w ogóle. Jedyne jakimi można się poruszać w głąb krainy to szutry i drogi leśne - zapewniam, że żadnych z nich nie ma na Google Maps (mimo mojego ogromnego podziwu dla internetowego giganta .\nTreść wiadomości Wysłany: 13 Lip 2010, 20:27\nW Karelii jest blisko 27 tys. km rzek, które co roku zmieniają swój bieg i koryto.\nTo trzeba ustrzelić moment, kiedy google odświeżają swoje zdjęcia satelitarne i "mapa" będzie aktualna\nAktualność mapy to jedno, a dokładność to drugie. Wystarczy spojrzeć na Polskę w Google Map. Okazuje się, że zaznaczone są na niej ledwo drogi asfaltowe, a i to nie wszystkie. Dróg szutrowych, polnych, leśnych duktów w ogóle tam nie ma. Innymi słowy według Google w Karelii są tylko dwie drogi, a akurat nimi nie chcę podróżować .\nTreść wiadomości Wysłany: 14 Lip 2010, 18:24\nOj, tam, nie jest tak źle\nkarelia1.jpg [215.6 KiB]\nTreść wiadomości Wysłany: 14 Lip 2010, 18:25\nA tak w ogóle to chyba czas już zmienić tytuł tego wątku albo przenieść te rozważania do nowego - bo już dawno nie jest o polskich schroniskach\nTreść wiadomości Wysłany: 14 Lip 2010, 18:39\nI jeszcze w karelskim temacie... obejrzałam w internecie takie obrazki i podoba mi się Gdyby nie to, że "na rowerze" powiedziałabym, że to interesujący pomysł