Rozdział XIII - Dziwne losy Jane Eyre Rozdział I\nRozdział XIII - Dziwne losy Jane Eyre Rozdział I\nPan Rochester tego wieczora wcześnie się położył z rozkazu lekarza; nie wstał też wcześnie nazajutrz. Gdy wstał, musiał się zająć interesami. Przybył jego administrator i niektórzy dzierżawcy czekali na rozmowę z nim.\nAdelka i ja musiałyśmy teraz opuścić bibliotekę; miała służyć jako pokój przyjęć. Zapalono ogień w jednym z pokoi na górze, a ja zaniosłam tam nasze książki i urządziłam w nim przyszły pokój szkolny. Zauważyłam przed południem, że Thornfield Hall było jak odmienione; już nie było w nim tak cicho jak w kościele, co jakiś czas rozlegało się pukanie do drzwi, rozbrzmiewał odgłos dzwonka, kroki także często przechodziły przez hall, nowe głosy o różnym tonie rozmawiały na dole; prąd zewnętrznego świata przepływał przez dom; dom miał swojego pana; wolałam tę zmianę od monotonii ciszy.\nZ Adelką niełatwo poszła dnia tego lekcja; nie mogła skupić uwagi; wciąż biegała do drzwi i wychylała się przez poręcz schodów próbując dojrzeć pana Rochestera; to znowu wymyślała jakieś pozory, by zejść na dół, a właściwie - jak ją posądzałam - by zajrzeć do biblioteki, gdzie mogła tylko przeszkadzać.\nGdy zaś rozgniewałam się trochę i kazałam jej siedzieć cicho, nie przestawała wciąż opowiadać o swoim ami monsieur Edouard Fairfax de Rochester (przyjacielu, panu Edwardzie Fairfax de Rochester - fr.) (jak go tytułowała; dotychczas nie słyszałam jego pełnego nazwiska) i snuć przypuszczeń, jakie przywiózł dla niej podarki, pokazało się bowiem, że poprzedniego dnia powiedział jej, iż gdy przybędą jego rzeczy z Millcote, znajdzie się wśród nich pewna skrzynka, która ją powinna zainteresować.\n- A to ma znczyć - ciągnęła po francusku - że będzie tam wewnątrz prezent dla mnie, a może i dla pani, mademoiselle, bo monsieur mówił o pani: zapytał mnie, jak się nazywa moja nauczycielka i czy to nie jest mała osóbka, dosyć szczupła i trochę blada. Powiedziałam, że tak jest; gdyż to prawda, no nie, mademoiselle?\nJa i moja uczennica jadłyśmy obiad, jak zwykle, w pokoju pani Fairfax; popołudnie było wietrzne i śnieżne, więc spędziłyśmy je w szkolnym pokoju. O zmroku pozwoliłam Adelce odłożyć książki i robotę i zbiec na dół; po względnej bowiem ciszy na dole, gdzie już dzwonek u drzwi wejściowych przestał się odzywać, wywnioskowałam, że pan Rochester musiał ukończyć zajęcia.\nPozostawszy sama podeszłam do okna, nic jednakże stamtąd nie mogłam zobaczyć: zmrok i płatki śniegu przesłaniały wszystko, nawet krzaki na trawniku.\nSpuściłam storę i wróciłam do kominka.\nŻarzące się węgle układały się w obraz, trochę podobny do obrazu, który gdzieś widziałam, a przedstawiający zamek heidelberski nad Renem; wtem weszła pani Fairfax i swoim wejściem zburzyła ognistą mozaikę, rozpraszając równocześnie ciężkie, niemiłe myśli, które zaczynały nachodzić moją samotność.\n- Pan Rochester byłby rad, gdyby pani ze swoją uczennicą zechciała wypić z nim herbatę dziś wieczór w salonie - rzekła.\n- Tak bardzo był zajęty przez cały dzień, że nie mógł wcześniej poprosić pani.\n- O której godzinie pan Rochester pija herbatę? - spytałam.\n- O szóstej; pan Rochester trzyma się na wsi wczesnych godzin. Ale pani powinna by się przebrać; pójdę z panią i pomogę zapiąć suknię. Tu jest świeca.\n- Czy to konieczne, abym się przebrała?\n- Tak, to się należy; ja się zawsze przebieram na wieczór, gdy pan Rochester tu bawi.\nTa dodatkowa ceremonia wydała mi się trochę zbyt uroczysta.\nPoszłam jednak do pokoju i z pomocą pani Fairfax zmieniłam czarną wełnianą suknię na czarną jedwabną; była to jedyna lepsza suknia, jaką posiadałam, z wyjątkiem jasnopopielatej; tę jednak, wedle moich pojęć wyniesionych z Lowood, uważałam za nazbyt piękną, by ją można nosić kiedy indziej niż przy uroczystych okazjach.\n- Przydałaby się broszka - zauważyła pani Fairfax.\nPrzypięłam broszeczkę z perełką, którą mi panna Temple przy pożegnaniu ofiarowała na pamiątkę, po czym zeszłyśmy na dół. Nie przyzwyczajonej do stykania się z obcymi, było mi trochę przykro stawiać się na takie oficjalne zaproszenie pana Rochestera. Puściłam panią Fairfax przodem, gdyśmy wchodziły do jadalni, i trzymałam się w jej cieniu, gdy przechodząc przez pokój i arkadę, której kotara była teraz spuszczona, zmierzałyśmy do eleganckiego salonu.\nDwie zapalone świece woskowe stały na stole i dwie nad kominkiem; pławiąc się w świetle i gorącu wspaniałego ognia leżał Pilot, Adelka klęczała tuż przy nim. Ujrzałam pana Rochestera na wpół leżącego na kanapce, z nogą podpartą poduszką; przyglądał się Adelce i psu; pełne światło ognia padało mu na twarz.\nPoznałam podróżnego o szerokich, kruczych brwiach; kwadratowe jego czoło wydawało się jeszcze bardziej kwadratowe przy gładkim uczesaniu czarnych włosów.\nPoznałam jego wybitny nos, raczej charakterystyczny niż piękny, pełne nozdrza świadczące o gwałtownym usposobieniu, jego surowe usta, brodę, szczękę - tak, to wszystko było strasznie surowe i groźne.\nPostać jego, teraz gdy nie miał na sobie płaszcza, wydała mi się zupełnie odpowiednia do charakteru twarzy: barczysta i krępa, budowa jego była doskonała w atletycznym rozumieniu słowa - szeroki w piersiach, wąski w biodrach, jednakże nie był ani wysoki, ani zgrabny.\nPan Rochester musiał dostrzec wejście pani Fairfax i moje; widocznie nie miał ochoty nas zauważyć, gdyż nie podniósł głowy, choć się zbliżyłyśmy.\n- Oto panna Eyre, proszę pana - rzekła pani Fairfax spokojnie jak zawsze. Ukłonił się, nie odrywając jeszcze oczu od psa i dziecka.\n- Proszę, niech panna Eyre usiądzie - rzekł; było coś w przymuszonym, sztywnym ukłonie, w niecierpliwym, choć ceremonialnym głosie, co zdawało się wyrażać: „A cóż mi, u licha, do tego, czy panna Eyre tu jest, czy jej nie ma? W tej chwili nie mam ochoty mówić do niej.”\nUsiadłam swobodnie; rozwiało się moje zakłopotanie. Przyjęcie nacechowane skończoną uprzejmością byłoby mnie prawdopodobnie zmieszało; nie umiałabym się odwzajemnić, odpowiedzieć z gracją i elegancją. Ale szorstki kaprys nie zobowiązywał mnie do niczego; przeciwnie, przyzwoity spokój wobec wybryku złego humoru dawał mi pewną wyższość.\nA przy tym dziwaczność tego zachowania miała w sobie coś drażniącego: czekałam z zainteresowaniem, co on dalej zrobi.\nTrwał dalej jak posąg, to jest ani nie mówił, ani się nie poruszył. Pani Fairfax widocznie uważała, że trzeba, aby ktoś był miły, i zaczęła mówić. Poczciwie jak zwykle - i jak zwykle raczej nudnie - ubolewała nad nawałem interesów, które gnębiły go przez cały dzień; nad trudnością, jaką mu to musiało sprawiać wobec bolesnego zwichnięcia; a potem zaczęła wychwalać jego cierpliwość i wytrzymałość.\n- Pani, chętnie bym się napił herbaty - oto była jedyna odpowiedź, jaką otrzymała.\nZadzwoniła czym prędzej, a gdy przyniesiono tacę, zaczęła szykować filiżanki, łyżeczki, pilnie i śpiesznie. Adelka i ja podeszłyśmy do stołu; ale pan domu nie opuścił kanapy.\n- Czy będzie pani łaskawa podać filiżankę panu Rochesterowi? - zwróciła się do mnie pani Fairfax. - Adelka mogłaby wylać herbatę!\nSpełniłam jej życzenie. W chwili gdy pan Rochester brał z mej ręki filiżankę, Adelka, uważając widocznie chwilę tę za odpowiednią do wstawienia się za mną, zawołała:\n- Nieprawdaż, monsieur, że jest tam mały prezent dla mademoiselle Eyre w pańskim kufereczku?\n- Któż mówi o prezentach? - odpowiedział mrukliwie. - Czy pani spodziewała się prezentu, panno Eyre? Czy pani przepada za prezentami? - i badawczo spojrzał mi w twarz oczami, które, jak zobaczyłam, były ciemne, gniewne i przenikliwe.\n- Sama nie wiem - odpowiedziałam - brak mi w tym względzie doświadczenia: na ogół uważa się je za coś przyjemnego.\n- Na ogół uważa się? Ale co pani o tym sądzi?\n- Musiałabym się zastanowić, zanimbym mogła dać panu odpowiedź godną pana: na podarunek można się zapatrywać różnie, nieprawdaż? A należałoby rozważyć wszystkie względy, zanimby się coś rzekło o jego istocie.\n- Panno Eyre, pani nie jest tak prostoduszna jak Adelka. Ona głośno woła o cadeau (prezent - fr.), jak tylko mnie zobaczy, pani kluczy.\n- Ponieważ mniej mam zaufania do własnych zasług niż Adelka.\nOna może się powoływać na prawo dawnej znajomości, a także na prawo zwyczaju. Mówi, że pan miał zawsze zwyczaj obdarzać ją zabawkami; ja zaś, gdybym się miała na coś powoływć, doprawdy byłabym w kłopocie, ponieważ jestem panu obca i nie uczyniłam nic takiego, co by mi dawało prawo do nagrody.\n- O, niechże pani nie uderza w ton zbytecznej skromności!\nPrzeegzaminowałem Adelkę i widzę, że pani bardzo starannie się nią zajęła; ona nie jest bardzo zdolna ani utalentowana, a jednak w krótkim czasie zrobiła duże postępy.\n- Panie, teraz mi pan ofiarował cadeau! Jestem panu wdzięczna. To dla nauczyciela najbardziej upragniona nagroda: pochwała postępów ucznia.\n- Hm! - mruknął pan Rochester i pił dalej herbatę w milczeniu.\n- Usiądźcie przy kominku - powiedział, gdy zabrano tacę, a pani Fairfax zasiadła do swojej robótki; Adelka oprowadzała mnie właśnie za rękę po pokoju pokazując mi piękne książki i ozdobne drobiazgi na konsolach i szyfonierkach. Posłuchałyśmy oczywiście; Adelka była gotowa zakwaterować mi się na kolanach, ale rozkazano jej bawić się z Pilotem.\n- Pani przebywa w moim domu od trzech miesięcy?\n- A przybyła pani?...\n- Ze szkoły w Lowood w hrabstwie X.\n- Ach! Zakład dobroczynny. Jak długo była tam pani?\n- Osiem lat.\n- Osiem lat! Twardo się pani trzyma życia. Myślałem, że połowa tego czasu wystarczyłaby, by zniszczyć najsilniejszy organizm! Nic dziwnego, że pani wygląda po trosze jak nie z tego świata. Zadawałem sobie pytanie, skąd pani wzięła taką twarz. Gdy mi się pani ukazała wczoraj wieczór na Hay Lane, przyszły mi nagle na myśl bajki o wróżkach i krasnoludkach i prawie miałem ochotę zapytać, czy to pani urzekła mi konia; jeszcze teraz nie jestem pewien. Kim są pani rodzice?\n- Nie mam rodziców.\n- I zapewne nigdy ich pani nie miała; czy pani ich pamięta?\n- Tak też przypuszczałem. A więc czekała pani na swoich pobratymców siedząc tam na przełazie?\n- Na kogo, proszę pana?\n- Na tych ludków zielono ubranych; był to przecież odpowiedni dla nich wieczór księżycowy. Czy ja może przerwałem który z waszych tanecznych kręgów, że pani rozpostarła ten przeklęty lód na mojej ścieżce?\n- Wszystkie krasnoludki opuściły Anglię już sto lat temu - rzekłam, mówiąc równie poważnie jak on. - I nawet na drodze ku Hay, nawet na sąsiednich polach nie znalazłby pan śladu po nich. Sądzę, że już żaden księżyc, ani letni, ani jesienny, ani zimowy, nie oświeci więcej ich harców i tanów.\nPani Fairfax opuściła robótkę na kolana i podniosła brwi dziwiąc się, co to za rozmowa.\n- Ale proszę - podjął znowu pan Rochester - chociaż pani zapiera się rodziców, musi pani przecież mieć jakichś krewnych: wujów, stryjów, ciotki?\n- Nie, nie znam żadnych.\n- A rodzinny dom pani?\n- Gdzie mieszkają pani bracia i siostry?\n- Nie mam ani braci, ani sióstr.\n- Kto panią tutaj polecił?\n- Dałam ogłoszenie w gazecie, a pani Fairfax odpowiedziała na moje ogłoszenie.\n- Tak - wmieszała się dobra pani Fairfax rozumiejąc teraz, na jakim gruncie stanęliśmy - i nie ma dnia, ażebym nie dziękowała Opatrzności, że tak pokierowała moim wyborem. Panna Eyre była nieocenioną towarzyszką dla mnie, pełną dobroci i staranności nauczycielką dla Adelki.\n- Niech się pani nie trudzi wystawianiem jej świadectwa - odpowiedział pan Rochester - pochwały mnie nie skaptują: polegam na własnym sądzie. Ta osoba zaczęła od tego, że przyprawiła o upadek mego konia.\n- Jak to, proszę pana? - rzekła pani Fairfax.\n- Jej zawdzięczam to zwichnięcie.\nWdowa słuchała zdumiona, nic nie rozumiejąc.\n- Panno Eyre, czy mieszkała pani kiedy w mieście?\n- Dużo pani bywała w towarzystwie?\n- Jedynym moim towarzystwem były uczennice i nauczycielki w Lowood, a teraz mieszkańcy Thornfield.\n- Czy dużo pani czytała?\n- Tylko te książki, które przypadkiem wpadły mi w ręce, ale nieliczne i nie bardzo uczone.\n- Prowadziła pani życie zakonnicy; niewątpliwie musi pani być należycie wyćwiczona w praktykach religijnych; Brockle- hurst, który podobno jest dyrektorem Lowood, to duchowny, prawda?\n- A wy, dziewczęta, prawdopodobnie uwielbiałyście go, tak jak klasztor pełen zakonnic uwielbia swego spowiednika?\n- O, nie!\n- Bardzo jest pani chłodna!\nNie! Jak to? Nowicjuszka miałaby nie uwielbiać swego ojca duchownego! To brzmi jak bluźnierwtwo.\n- Bardzo nie lubiłam pana Brocklehursta i nie ja jedna tak czułam. To szorstki i ostry człowiek, pompatyczny i wtrącający się we wszystko; kazał nam obciąć włosy i przez oszczędność kupował dla nas złe igły i nici, tak że prawie nie mogłyśmy nimi szyć.\n- To była źle zrozumiana oszczędność - zauważyła pani Fairfax, która teraz znowu chwytała nić naszej rozmowy.\n- A czy na tym polegały wszystkie jego zbrodnie?\n- Głodził nas, gdy sam miał w ręku zarząd działem aprowizacyjnym, zanim wyznaczono komitet, i zanudzał nas długimi kazaniami raz na tydzień oraz rozkazem codziennego wieczornego czytania z książek jego pióra, traktujących o nagłych śmierciach, sądach, piekle; potem ze strachu nie mogłyśmy spać.\n- Ile pani miała lat, gdy oddano panią do Lowood?\n- Około dziesięciu.\n- I przebywała pani tam osiem lat, więc teraz ma pani osiemnaście?\n- Arytmetyka, jak pani widzi, przydaje się na coś; bez jej pomocy nie mógłbym chyba odgadnąć pani wieku. Trudne to jest do określenia, gdy rysy i wyraz takie są zmienne jak u pani. A teraz, niech mi pani powie, czego pani się nauczyła w Lowood? Czy umie pani grać?\n- Naturalnie, to zwykła odpowiedź. Niech pani pójdzie do biblioteki, chciałem powiedzieć: niech pani będzie łaskawa (proszę mi darować rozkazujący ton, przywykłem do tego, nie mogę zmienić swych zwyczajów dla jednej nowej mieszkanki); a zatem, niech pani pójdzie do biblioteki, weźmie z sobą świecę, zostawi drzwi otwarte, siądzie do fortepianu i zagra coś.\nPoszłam posłuszna jego rozkazom.\n- Dosyć! - zawołał po kilku minutach. - Gra pani trochę, to prawda; jak każda inna angielska pensjonarka; może lepiej niż niektóre, ale niedobrze.\nZamknęłam fortepian i powróciłam. Pan Rochester mówił dalej:\n- Adelka pokazywała mi dziś rano kilka szkiców, które, twierdziła, są pani dziełem. Nie wiem, czy je pani samodzielnie wykonała; prawdopodobnie nauczyciel pomagał pani?\n- Ależ nie, naprawdę! - zawołałam.\n- A! Urażona duma. No dobrze, niechże mi pani przyniesie swoją tekę, jeżeli mi pani zaręczy, że jej zawartość jest dziełem pani; tylko niech pani nie daje słowa, jeśli pani nie jest pewna; umiem poznać się na poprawkach.\n- Wobec tego nic nie powiem, niech pan sam sądzi.\nPrzyniosłam tekę z biblioteki.\n- Proszę przysunąć stół - rzekł.\nPrzysunęłam stół do kanapy; Adelka i pani Fairfax podeszły blisko, żeby także oglądać obrazki.\n- Tylko się nie tłoczcie - rzekł pan Rochester - odbierajcie mi z ręki rysunki, gdy ja z nimi skończę, ale nie przysuwajcie waszych twarzy do mojej.\nPowoli badał każdy szkic i obrazek. Trzy odłożył osobno, resztę odsunął po obejrzeniu.\n- Niech pani to zabierze na tamten stół, pani Fairfax, i niech pani to obejrzy z Adelką, a pani - tu spojrzał na mnie - niech siada, gdzie siedziała, i odpowiada na moje pytania.\nWidzę, że wykonała to jedna ręka: czy to była pani ręka?\n- A kiedy pani miała czas na malowanie? To musiało zająć sporo czasu i niemało myśli.\n- Zrobiłam je podczas dwóch ubiegłych wakacji w Lowood, gdy nie miałam innego zajęcia.\n- Skąd pani zaczerpnęła tematy?\n- Z własnej głowy.\n- Z tej głowy, którą widzę teraz na pani ramionach?\n- Z tej samej.\n- Czy ma ona w sobie jeszcze inne zapasy tego samego rodzaju?\n- Myślę, że ma; spodziewam się, że może lepsze.\nRozpostarł obrazki przed sobą i znowu badał je po kolei.\nPodczas gdy pan Rochester zajęty jest oglądaniem obrazków, opowiem ci, czytelniku, co one przedstawiają: przede wszystkim muszę cię uprzedzić, że nie są niczym nadzwyczajnym. Tematy ich widziałam żywo oczami wyobraźni.\nOglądając te tematy oczami ducha, zanim spróbowałam je przekazać na papier, uważałam, że są uderzające; lecz ręka moja nie potrafiła oddać mojej wizji i każdy obrazek był zaledwie słabym odbiciem mojego pomysłu.\nByły to trzy akwarele.\nPierwsza przedstawiała chmury, nisko zawieszone, ołowiane, toczące się nad wzburzonym morzem. Horyzont tonął w mroku, a także i pierwszy plan czy pierwsze fale, gdyż lądu nie było na tym obrazku. Jeden promień światła uwypuklał przez pół zatopiony maszt, na którym siedział kormoran, wielki i czarny, o skrzydłach zbryzganych pianą; w dziobie trzymał złotą bransoletę wysadzaną szlachetnymi kamieniami, które iskrzyły się całym bogactwem barw, jakie potrafiłam wydobyć ze swej palety, i były tak uderzające, jak na to pozwalały moje zdolności malarskie.\nPoniżej ptaka i masztu nurzało się w zielonej wodzie ciało topielicy; widać było jedynie piękne ramię, z którego bransoletka została zmyta lub zdarta.\nDrugi obrazek przedstawiał na pierwszym planie tylko ciemny szczyt wzgórza z trawą i kilkoma liśćmi jakby poruszanymi wietrzykiem. Poza nim i w górze rozpościerała się przestrzeń nieba, ciemnogranatowego jak o zmroku; na tle nieba rysowało się popiersie postaci kobiecej, namalowane w barwach tak ciemnych i delikatnych, jak tylko je dobrać mogłam. Ciemne czoło wieńczyła gwiazda; rysy poniżej widoczne były jak przez warstwę mgły; oczy świeciły ciemne i gwałtowne, włosy spływały jak chmura bez promieni, szarpana burzą. Na szyi leżał słaby odblask jak gdyby światła księżycowego; ten sam odblask dotykał smugi cienkich chmurek, spomiędzy których wychylała się ta wizja Gwiazdy Wieczornej.\nTrzeci obrazek ukazywał wierzchołek góry lodowej na tle polarnego zimowego nieba; zorza polarna słała krwawe światła na dalekim widnokręgu. Na przednim planie olbrzymia głowa chyliła się ku górze lodowej i opierała o nią. Dwie chude ręce, złączone poniżej czoła i dźwigające je, zasłaniały dolną część twarzy czarną zasłoną; czoło zupełnie bezkrwiste, białe jak kość, i oczy puste, martwe, pozbawione wyrazu oprócz wyrazu szklanej rozpaczy - to jedno tylko było widoczne. Nad skroniami, wśród zwojów czarnej materii turbanu, świecił krąg białych płomieni z plamami iskier żywszej barwy.\nTen blady sierp światła przedstawiał „królewską koronę”, spoczywającą na czole „czegoś, co nie ma kształtu”.\n- Czy pani czuła się szczęśliwa malując te obrazki?\n- zapytał nagle pan Rochester.\n- Pochłaniała mnie robota; tak, byłam szczęśliwa. Malowanie ich dało mi jedną z moich największych przyjemności.\n- To jeszcze niewiele mówi.\nMało pani zaznała przyjemności sądząc po tym, co pani sama opowiadała; ale wyobrażam sobie, że pani przebywała w jakiejś artystycznej krainie marzeń mieszając i dobierając te dziwne kolory. Długo pani siadywała nad tym codziennie?\n- Nie miałam nic innego do roboty, ponieważ to były wakacje; więc też siedziałam nad tym od rana do południa i od południa do wieczora; długość dni letnich sprzyjała mojej ochocie do roboty.\n- I czuła się pani zadowolona z wyników swojej gorączkowej pracy?\n- O, bynajmniej! Dręczył mnie kontrast pomiędzy pomysłem a wykonaniem; w każdym wypadku wyobraziłam sobie coś, czego nie potrafiłam osiągnąć.\n- Niezupełnie: pochwyciła pani cień swojej myśli, być może, że nie więcej. Nie miała pani dosyć artystycznej umiejętności i wiedzy, żeby nadać tej myśli pełne życie; ale rysunki są, jak na pensjonarkę, szczególne.\nPomysły pochodzą z krainy bajek.\nTe oczy w Gwieździe Wieczornej musiała pani widzieć we śnie.\nJak mogła im pani nadać to jasne spojrzenie, chociaż one same nie są wcale jasne, gdyż księżyc powyżej gasi ich promienie. A jakie ma znaczenie ta ich uroczysta głębia? A kto panią nauczył malować wiatr? Jest silny wiatr tam na niebie i na tym szczycie wzgórka. Gdzie pani widziała Latmos? * Bo to jest Latmos. No! niech pani zabiera te rysunki!\nGóra zapomnnienia. Według mitologii greckiej Selene, opiekunka snu, całowała na Latmos Endymiona, rzekomego syna Zeusa.\nZaledwie zdążyłam zawiązać tasiemki teki, gdy, spojrzawszy na zegarek, zawołał nagle:\n- Dziewiąta godzina! Co pani robi, panno Eyre, żeby Adelkę tak długo przetrzymywać? Niech ją pani zaprowadzi spać.\nAdelka poszła pocałować go, zanim wyszłyśmy z pokoju; zniósł tę pieszczotę, ale widocznie nie zrobiło mu to większej przyjemności, niż zrobiłoby Pilotowi, a może nawet mniejszą.\n- A teraz życzę wszystkim paniom dobranoc - rzekł, ruchem ręki wskazując drzwi, jak gdyby na znak, że ma dosyć naszego towarzystwa i pragnie nas odprawić. Pani Fairfax złożyła robótkę, ja wzięłam tekę, ukłoniłyśmy się, otrzymałyśmy w zamian zimny ukłon i wyszłyśmy.\n- Pani powiedziała, że pan Rochester nie jest dziwaczny, pani Fairfax - zauważyłam, gdy, położywszy spać Adelkę, przyszłam do jej pokoju.\n- Czy pani uważa, że jest?\n- Tak mi się wydaje; jest bardzo nierówny i popędliwy.\n- Prawda; niewątpliwie musi się takim wydawać komuś obcemu, ale ja tak się przyzwyczaiłam do jego sposobu bycia, że nigdy o tym nie myślę; ale też, jeżeli ma jakie dziwactwo w swym usposobieniu, trzeba mu to wybaczyć.\n- Po części ponieważ to leży w jego naturze, a nikt z nas nie odpowiada za swoją naturę, a po części też dlatego, że ma niewątpliwie przykre myśli, które go dręczą i wpływają na nierówność jego humoru.\n- Przykre myśli, o czym?\n- O zmartwieniach rodzinnych przede wszystkim.\n- Ależ on nie ma rodziny.\n- Teraz nie, ale miał... A przynajmniej krewnych. Stracił starszego brata kilka lat temu...\n- Starszego brata?\n- Tak. Obecny pan Rochester nie od bardzo dawna jest właścicielem tej posiadłości; dopiero od dziewięciu lat.\n- Dziewięć lat to dosyć długi czas. Czy tak bardzo kochał tego brata, że dotychczas jest niepocieszony po jego stracie?\n- No nie, może nie. Zdaje mi się, że były jakieś nieporozumienia między nimi. Pan Rowland Rochester nie był zupełnie sprawiedliwy względem pana Edwarda i może źle nastawił ojca wobec niego. Stary pan bardzo kochał pieniądze i dbał o to, by dobra rodzinne pozostały w jednym ręku. Nie chciał dzielić majątku, a jednak chodziło mu o to, aby i pan Edward był bogaty dla podtrzymania znaczenia nazwiska.\nToteż wkrótce po jego dojściu do pełnoletności poczyniono jakieś kroki, coś, co było nie bardzo ładne i co spowodowało wiele złego. Stary pan Rochester i pan Rowland wciągnęli pana Edwarda w jakieś bardzo przykre położenie, byle go uczynić bogatym; na czym to przykre położenie polegało, tego ja się nigdy dokładnie nie dowiedziałam; ale on nie mógł znieść tego, co miał do ścierpienia. Niechętnie przebacza; zerwał ze swoją rodziną i przez szereg lat prowadził bardzo niespokojne życie. Nie wiem, czy kiedy dłużej niż dwa tygodnie z rzędu przemieszkał w Thornfield od czasu, gdy śmierć brata bez testamentu uczyniła go panem tej majętności; i w istocie, nic dziwnego, że unika starego domu.\n- Dlaczego miałby go unikać?\n- Może mu się wydaje ponury.\nOdpowiedź była wymijająca.\nByłabym wolała usłyszeć coś wyraźniejszego; ale pani Fairfax albo nie mogła, albo nie chciała dać mi szczegółowych objaśnień, co do powodu i natury przejść pana Rochestera. Twierdziła, że dla niej samej są one tajemnicą i że to, co wie, czerpie przeważnie z domysłów.\nZrozumiałam, że pragnie zmienić temat, co też uczyniłam..nv


Pieczątkarka - szablon M2\nBlaszka wymienna - szablon do pieczątkarek wszystkich typów.\nUWAGA! - blaszki są pokryte folią ochronną, którą przed użyciem należy usunąć\nOto krótka instrukcja, jak używać stempli silikonowych z naszego zestawu:\nZdejmij folię z blaszki ze wzorami, pamiętaj, że nawet jak jest prawie niewidoczna producent zapewne zabezpieczył powierzchnię z wyżłobieniami\nNałóż farbkę w wybranym przez siebie kolorze w wyżłobienie wybranego wzorku\nPlastikowym zmazikiem z zestawu do stempli zdejmij nadmiar farbki z blaszki szybkim ruchem posuwistym by farbka pozostała tylko w wyżłobieniach, by wypełniła jedynie miejsce wzoru\nSuchy odtłuszczony stempelek przyłóż do blaszki w miejscu wzoru\nOdbij stempel na paznokciu, a po odbiciu wzorków dokładnie go umyj zmywaczem do paznokci, inaczej farbka zastygnie na stempelku.\nZabezpiecz wykonany wzór: możesz zastosować bezbarwny lakier do paznokci lub Top Hybrydowy\nWzorków na paznokcie odbijanych stemplami jest naprawdę ogromy wybór. Istnieją wzory tematyczne, na przykład świąteczne, nawiązujące do pór roku, kwiatów, zwierząt, symboli czy jeszcze innych rzeczy. Są wzory dedykowane Pannom Młodym, bardzo subtelne, koronkowe. Wybór jest naprawdę ogromny, a zestawy wzorów na płytkach możemy kupować tak naprawdę w dowolnej ilości.\nZanim przystąpimy do pracy ze stempelkami, warto wcześniej dowiedzieć się, jak krok po kroku ich używać. Miejmy też na względzie to, że pierwsze prace mogą nie wyjść do końca tak, jakbyśmy chcieli, ale wiadomo – praktyka czyni mistrza. Każdy rodzaj stempli używa się też w nieco inny sposób.\nNasza hurtownia i sklep ze stempelkami - Gabrielle Nails oferuje zawsze zestawy pieczątkarek, osobno blaszki – płytki ze wzorami, stempelki oraz wszystkie produkty do tej błyskawicznej metody zdobienia paznokci.\nGabrielle Nails to internetowy sklep oferujący wysokiej klasy akcesoria do manicure hybrydowego i żelowego oraz mnóstwo dodatków, między innymi właśnie stempelków i pieczątek. Znajdziemy tu mniejsze i większe zestawy z kilkoma lakierami, blaszkami, stempelkiem i zmazikiem. Taki najprostszy zestaw pozwala rozpocząć przygodę z tą formą zdobienia paznokci, a z czasem można zamówić nieco bardziej profesjonalne i rozbudowane. Gabrielle Nails proponuje przystępne ceny, szybką wysyłkę i produkt najwyższej jakości.\nPieczątkarka - szablon M5\nPieczątkarka - szablon M42\nPieczątkarka - szablon M45


Dachowe płyty warstwowe. Kompleksowe, nowoczesne systemy dekarskie dla każdego budynku - Dom i ogród na fachowcyabc.pl\nWybór odpowiednich materiałów dekarskich pozwala na uzyskanie dachu wyróżniającego się optymalnymi właściwościami termoizolacyjnymi, wysoką odpornością i wieloletnią trwałością. Warstwowe płyty dachowe spełniają te wymogi i dodatkowo skracają czas budowy.\nNowoczesne systemy dachowe z płyt warstwowych\nPłyty warstwowe to powszechnie stosowany materiał budowlany, który używany jest zarówno na ściany, jak również na dachy. Dachowe płyty warstwowe są w stanie zastąpić tradycyjną konstrukcję dachu, łącząc w sobie dwie funkcje – materiału pokryciowego oraz termoizolacji.\nPłyty warstwowe na dachy składają się z wysokiej jakości blach stalowych powlekanych odpornym na korozję cynkiem i dodatkowymi powłokami ochronnymi, rdzenia izolacyjnego z pianki oraz z uszczelnienia. Mogą być używane zarówno na dachach płaskich, jak i skośnych.\nKompletne systemy dachowe bazujące na płytach warstwowych są często wybierane do wykańczania hal produkcyjnych i magazynowych, obiektów handlowych, obiektów użyteczności publicznej, hal sportowych, rolniczych, a nawet budynków mieszkalnych. Dzięki temu, że dostępne są w wielu kolorach, można dopasować je do każdego typu architektury.\nDachowe płyty warstwowe – właściwości\nDzięki swojej warstwowej budowie płyty dachowe pozwalają na stworzenie dachu charakteryzującego się wysokimi właściwościami termoizolacyjnymi. Zapobiegają utracie ciepła, a przez to mogą zredukować koszty związane z eksploatacją. Tworzą przy tym korzystne warunki klimatyczne wewnątrz budynków.\nDzięki swoim bardzo dobrym właściwościom statycznym w połączeniu z niskim ciężarem dają wytrzymałe, a zarazem lekkie konstrukcje, które umożliwiają wznoszenie budynków odpornych na liczne czynniki zewnętrzne.\nPonadto dachowe płyty warstwowe charakteryzują się dodatkową ochroną przeciwpożarową, dlatego zabezpieczają budynki przed rozprzestrzenianiem się ognia.\nDużym atutem dachowych płyt warstwowych jest także ich szybki i prosty montaż, dzięki czemu możliwe jest skrócenie czasu trwania inwestycji. Różne długości płyt oraz szeroka gama dodatkowych akcesoriów pozwalają na przygotowanie kompletnego dachu w rekordowo krótkim czasie.\nUzupełnieniem dachów z płyt warstwowych są dedykowane, prefabrykowane akcesoria, w tym:\n– naświetla dachowe\n– rynny izolowane i podwieszane\n– bariery przeciwśniegowe\n– klapy dachowe\nWobec tego dachowe płyty warstwowe stanowią skuteczny sposób wykończenia wielu budynków, by stworzyć dach, który będzie ciepły, trwały, bezpieczny i estetyczny.\nPoprzedni artykułProwadzisz firmę budowlaną, hurtownię czy magazyn? Poznaj sprzęty, które lepiej kupić oraz te, które lepiej wypożyczyć\nNastępny artykułKreatywne podejście do kuchni z frontami FRØPT


W 29. minucie doszło do długo wyczekiwanego otwarcia wyniku. Daleki wyrzut piłki z autu Marcina Warcholaka opłacił się, bowiem niekryty przez nikogo w polu karnym kapitan Szymański z bliska trafił do siatki! Niewiele potem było bardzo blisko podwyższenia rezultatu, po tym jak Furman płasko dośrodkował z rzutu karnego, a futbolówkę “niechcący” trącił Gytkjaer i o mało nie zaskoczył Jasmina Buricia, którego uratował słupek. Kolejne minuty to z kolei nieco konkretniejsze poczynania zawodników Kolejorza, którzy w odstępie kilku minut trzykrotnie zagrozili Thomasowi Dähne. Najpierw niecelnie główkował Thomas Rogne, później uderzał Jevtić, a na koniec Niemiec popisał się fantastyczną interwencją po kolejnej główce tym razem duńskiego napastnika. W doliczonym czasie gry stało się jednak najgorsze – Lechici nie dość, że wyrównali, dzięki bramce Jevticia, to jeszcze przed gwizdkiem kończącym połowę Gytkjear strzałem nie do obrony, po raz drugi pokonał Dähne.\nW kolejnych minutach dwa strzał z dystansu oddał Dejan Vokić, który jednak najpierw w 21. minucie wyraźnie przestrzelił, a pięć minut później został w porę zablokowany. Drugi kwadrans zdecydowanie lepiej rozpoczęli Wiślacy. Varela idealnym podaniem uruchomił Ricardinho, a nasz najlepszy strzelec minął Kudłę i ze stoickim spokojem skierował futbolówkę do siatki! Objęcie prowadzenia nie zmieniło wiele w poczynaniach obu drużyn, które tuż przed przerwą zacięcie walczyły o zmianę rezultatu. W 44. minucie po piąstkowaniu Thomasa Dähne pokonać chciał go Cristóvão, ale nasz golkiper sparował jego uderzenie poza boisko. Następnie wszystkim przypomniał o sobie Mereba, który zwiódł kilku defensorów Zagłębia i niestety już w “szesnastce” rywali został ostatecznie powstrzymany.\nOd razu po zmianie stron zawodnicy trenera Kibu Vicuñi stanęli przed szansą strzelenia drugiego gola. Potężnie z 16. metra uderzał Damian Szymański udaną interwencją popisał się Kudła. Kilkanaście sekund później o mały włos powodzenia niebiesko-biało-niebieskim nie przyniósł krótko rozegrany rzut rożny. Dominik Furman podał do Vareli, a ten błyskawicznie oddał mu piłkę, która po rykoszecie nieznacznie minęła słupek bramki zespołu Valdasa Ivanauskasa. Swoje okazje z biegiem czasu mieli również przyjezdni, głównie za sprawą duetu Sanogo – Cristóvão. W 54. minucie francuski atakujący posłał prawdziwą “bombę” w kierunku Dähne, a w 63. dobrze obsłużył napastnika z Angoli, lecz w obu przypadkach skończyło się na strachu.


Lekarze z Brzezin do naprawy kości wykorzystali... spray - plus.expressilustrowany.pl\nLekarze z Brzezin do naprawy kości wykorzystali... spray\nKolejna nietypowa operacja w brzezińskim szpitalu Chirurdzy pomagali kobiecie ze zniszczonymi kością skokową i chrząstką stawową. Użyli specjalnego płynu.\nChrząstkę stawową w... sprayu wykorzystano do operacji stopy, którą wczoraj w brzezińskim Szpitalu Specjalistycznym przeprowadził zespół chirurgów pod kierownictwem ortopedy, dra Grzegorza Sobieraja.\n- Zniszczenie kości skokowej u pacjentki, która była poddana operacji, to konsekwencja nie do końca wyleczonego skręcenia nogi w kostce - tłumaczy dr Sobieraj. - Kość skokowa, ze względu na niestabilność stawu, nie była we właściwym położeniu. Skręcona, obciążona podczas fizycznej, stojącej pracy uległa zniszczeniu: pojawiły się znaczne ubytki, w złym stanie była także chrząstka, pokrywająca kości stawu. Pacjentka odczuwała coraz większy ból stopy, uniemożliwiający jej chodzenie.\n- Odtworzyłem ubytki w kości skokowej, wykorzystując w tym celu również fragmenty kości pobrane z miednicy pacjentki - dodaje ortopeda. - Do odtworzenia chrząstki stawowej użyłem chrząstki w płynie, zawierającej komórki macierzyste, przygotowanej w trakcie operacji z krwi i szpiku pacjentki. Chrząstka wypełni też przestrzeń między przeszczepami kostnymi a kością skokową, pomagając w zrośnięciu się kości.\nChrząstkę w sprayu (tzw. prechrząstkę) zastosowano po raz pierwszy w Polsce w szpitalu w Brzezinach i, jak do tej pory, stosuje się ją tylko w tej placówce. Można nią uzupełniać powstałe wskutek urazu ubytki tkanek. Przy wszczepianiu fragmentów kości pomaga ona w przyjęciu się naturalnego implantu, jest używana do regeneracji chrząstki stawowej.\nChrząstka w płynie bardzo szybko zastyga. Przygotowuje się ją w niecałą godzinę z krwi i szpiku pacjenta. Są one źródłem osocza bogatopłytkowego z włóknikiem, połączonego z komórkami macierzystymi pochodzenia szpikowego. Rekonwalescencja po operacji rekonstrukcji stawu skokowego potrwa około 3 miesięcy. Pacjentka odzyska pełną sprawność po 4-6 miesiącach.


Opinie pielgrzymów o pielgrzmkach Apostolos\nAnna i Zofia\nHelena i Piotr z Łukowa\nW dniach 15-22 października 2018 byliśmy na pielgrzymce w Ziemi Świętej. Jesteśmy bardzo zadowoleni i szczęśliwi, że mogliśmy przemierzać drogi śladami Pana Jezusa. Naszym przewodnikiem był ksiądz Radosław Herka, to nie tylko wspaniały kapłan ale również człowiek z ogromną wiedzą, doskonałą znajomością Ziemi Świętej, wielką dobrocią i cierpliwością dla pielgrzymów. Dzięki Niemu mogliśmy przeżyć wyjątkowe rekolekcje, pogłębić naszą wiarę, wysłuchać wzruszających i pouczających homilii oraz zobaczyć wiele pięknych miejsc. Nasza grupa była mała tylko 12 osób, panowała...\nDrodzy Państwo, Chcielibyśmy bardzo podziękować za perfekcyjnie przygotowaną pielgrzymkę do Ziemi Świętej Śladami Pana Jezusa ( 5-12.11.2018) w której mieliśmy przyjemność uczestniczyć. Słowa uznania i wdzięczności kierujemy zarówno do Pań z biura Apostolos (dziękuję za rezerwację specjalnej diety w samolocie i hotelach) , do osób opracowujących plan pielgrzymki, rezerwujących hotele, transport, ale przede wszystkim dziękujemy księdzu Radosławowi Herka ,który był zarówno naszym opiekunem duchowym jak i przewodnikiem po Ziemi Świętej. “Nic nie dzieje...\nSzczęść Boże!Moim marzeniem było nawiedzanie Ziemi Świętej. Udało mi się zrealizować je dzięki Państwu.Byłam w Ziemi Świętej w terminie 5 – 12 lutego 2018 r.Grupa była dość liczna, ale bardzo zorganizowana.Przewodnik kompetentny, profesjonalny.Dla mnie był to był wyjątkowy czas – pełny profesjonalizm Księdza, pozwolił mi doświadczyć wyjątkowych rekolekcji. Jego trafne pytania zmuszały do refleksji nad sobą i swoim życiem.W Izraelu było spokojnie i bezpiecznie mimo doniesień medialnych.Realizujcie własne marzenia – Katarzyna\nGrzegorz i Marzena z Biłgoraja\nAndrzej i Henryka\nSzanowne Apostolos! Jestem po sierpniowej pielgrzymce do Ziemi Świętej i dziękuję Panu Bogu i biurowi pielgrzymkowemu APOSTOLOS za możliwość wybrania się w to jedyne na świecie miejsce z Wami. Zobaczyć tętniący życiem Nazaret i uczestniczyć w pięknej adoracji Najświętszego Sakramentu, przebywać sam na sam w Grocie Narodzenia, czy też stać w kolejce do Pustego Grobu. Miejsca, których dotknęliśmy były ważne, ale ludzie z którymi dane mi było tam być to kolejna godna uwagi sprawa. W roli przewodnika był z nami ks. Andrzej Lemański niezwykle troskliwy i opiekuńczy człowiek. Pie...\nOd 6 do 13 lutego byliśmy na pielgrzymce do Ziemi Świętej, zorganizowanej przez biuro pielgrzymkowe Apostolos z Częstochowy. Pielgrzymka to za słabe słowo. W rzeczywistości były to rekolekcje w drodze, które wstrząsnęły nami do głębi. Wraz z mężem podążaliśmy śladami Chrystusa, odkrywaliśmy miejsca, o których tylko słyszeliśmy, czytaliśmy albo oglądaliśmy w telewizji. Dane nam było być między innymi w takich miastach jak Betlejem, Nazaret czy Jerozolima. W każdym z nich modliliśmy się w wielu sanktuariach i kościołach, które upamiętniał...\nSzanowni Państwo,Czcigodny Księże Zdzisławie, Z całego serca chciałem podziękować za wspaniale przygotowaną pielgrzymkę,za piękny program i profesjonalizm. Wszystkie sprawy były dopracowane wyśmienicie. Mieliśmy bardzo dobrych kierowców, przewodników ale w szczególności chciałem podziękować Ks. Zdzisławowi za Jego przewodnictwo duchowe za Jego spokój i rozwagę, za wszystkie Msze św. I piękne kazania- wielkie Bóg zapłać. Dziękuję Ks. Kamilowi za miłe spotkanie w Ośrodku Pallotynów. Niech Dobry Bóg da wam więcej siły, wiary i zdrowia do dalszej pracy dla Kościoła. Jeszcze...\nS. Maria, Urszulanka\nSzczęść Boże! W dniach od 24 kwietnia do 2 maja bieżącego roku uczestniczyłam w pielgrzymce do Ziemi Świętej organizowanej przez Biuro Apostolos. Serdecznie DZIĘKUJĘ za wspaniałą organizację pielgrzymki, cudowną atmosferę i pełną poświęcenia i życzliwości posługę księdza Andrzeja Lemańskiego. Ksiądz Andrzej dał piękne świadectwo wiary i miłości bliźniego. Dziękuję pani Edycie z Biura Apostolos za pomoc w czasie podróży i pani Aleksandrze, która przyjmowała moje zgłoszenie na pielgrzymkę . Pozdrawiam również wszystkich uczestników naszej pielgrzymki. Tworzyli Państ...\nPojechałam na pielgrzymkę (04-11.10.2019) w klasie maturalnej, byłam najmłodszym uczestnikiem. Myślałam, że będzie tragicznie a naprawdę było cudownie! Oczywiście zwiedziliśmy bardzo dużo, mógłby być jeden dzień poświęcony więcej na Tel Aviv, ale patrzę z punktu widzenia młodej osoby. Jeśli chodzi o młode osoby, które myślą że z pielgrzymką będą odwiedzane same kościoły to nie! Oczywiście większą część zabytków stanowią kościoły ale odwiedzają ją wszystkie wycieczki, nie tylko pielgrzymki! Na pielgrzymce, pierwszy raz w życiu poczułam i zobaczyłam Boga.Pozdrawiam serdecznie...\nFranciszek z grupą pielgrzymów\nW dniach od 2 do 9 lutego 2020 r. mieliśmy przyjemność uczestniczyć w pielgrzymce do Ziemi Świętej. Pod opieką Księży Przemysława Podlejskiego - przewodnika pielgrzymki i Bartłomieja Kłosa bardzo szybko staliśmy się jedną pielgrzymującą rodziną. Wielka pokora Księży i ich bezgraniczne zaufanie Bogu było dla nas budującym przykładem i wzorcem trudnym do osiągnięcia. Bardzo trudno jest dobrać w słowa, jak wielkich łask od Boga doświadczyliśmy. Ksiądz Przemysław każdego dnia otwierając kolejne karty naszej piątej ewangelii Ziemi Świętej czynił to z wielkim oddaniem i dbałością o...\nAnia i Radek z Siedlec\nSerdecznie podziękowania za piękną pielgrzymkę do Ziemi Świętej, za cudowne miejsca i wspaniałego i wyjątkowego ks.Radka :-) Bóg zapłać za tego kapłana, niech Pan Bóg błogosławi księdzu Radkowi w dalszych pielgrzymkach i codziennym życiu. Ksiądz Radek to wyjątkowy kapłan o ogromnej wiedzy i umiejętności jej przekazania (piękne kazania, które długo pozostają w pamięci) jak i prowadzenia grup pielgrzymkowych. Pielgrzymka z Biurem Apostolos to wspaniałe przeżycie, gorąco polecamy i zachęcamy do pielgrzymowania!!!!...\nWeronika, Teresa i Krystyna\nNajserdeczniej Dziękujemy za możliwość uczestniczenia w pielgrzymce do Ziemi Świętej w dniach od 24. 04. - 05. 05. 2019 r. Wspaniałe chwile wypełnione Bożym Słowem, wzmocniły w nas siłę "człowieka wewnętrznego". Kreatywność prowadzącego - Czcigodnego ks. Krzysztofa sugeruje, że oprócz ugruntowanej wiedzy jest znakomitym menadżerem. Warto więc pójść śladami Jezusa - spokojnie i bezpiecznie - mimo medialnych doniesień, pod tak zacnym przewodnictwem. Z wyrazami szacunku, wdzięcznością i pozdrowieniami\nPielgrzymi z Dmosina\nSzczęść Boże, Z całego serca pragniemy podziękować za wspaniałe zorganizowanie pielgrzymki do Ziemi Świętej w dniach 18-25 kwietnia 2018 roku, w której uczestniczyliśmy. Szczególne podziękowania kierujemy do naszego przewodnika księdza Przemysława Podlejskiego. Ksiądz Przemysław jest wspaniałym przewodnikiem, bardzo kompetentnym, posiadającym ogromną wiedzę, którą przekazywał nam z wielką pasją. Otaczał nas opieką i troską, potrafił stworzyć pogodną i serdeczną atmosferę, za co jesteśmy mu bardzo wdzięczni.Czas pielgrzymowania to czas refleksji w drodze, dzię...\nMarian i Stanisława\nBożena, Anna, Bronisław, Nina\nSzczęść Boże Wróciłyśmy właśnie z pielgrzymki do Ziemi Świętej, która trwała od 20 do 27 sierpnia 2019r. Chciałyśmy się podzielić wzruszającymi odczuciami, które przeżyłyśmy w tym Świętym miejscu. Miejsca, które nawiedziliśmy jeszcze bardziej utwierdziły nas w naszej wierze, dotknęły nasze serca i wywołały wzruszenia, ze mogłyśmy zobaczyć, dotknąć Św. Miejsc po których chodził, nauczał żył i cierpiał nasz Pan Jezus Chrystus. A wszystko to za pośrednictwem naszego Ks. Andrzeja Lemańskiego, któremu szczególnie i z całego serca dziękujemy za niesamowita wiedzę teologiczną i historyczną,...\nChciałam bardzo serdecznie podziękować za pielgrzymkę 7-14 listopada 2019 do Ziemi Świętej, organizacja była świetna, a ksiądz Radosław doskonały. Świetnie przekazywał swoją wiedzę, potrafił zaciekawić słuchacza.. W doskonały sposób łączył wymiar pielgrzymki z znajdowaniem zwykłej przyjemności w przebywaniu w takim kraju. Był bardzo empatyczny, wyczuwał nastrój grupy i dostosowywał zwiedzanie do nas.Mam nadzieję, że będzie mi dane posłuchać jakiś wykładów księdza Radka raz jeszcze.\nMarianna z Mężem, uczestnicy pielgrzymki do Ziemi Świętej w dniach 13-20. 02.2020 r.\nSerdeczne podziękowanie dla ks. Krzysztofa za każde słowo, które kierował do uczestników podczas homilii, za Jego wiedzę, zaangażowanie, organizację, rozbudzenie wiary i zachęcenie do pogłębienia wiedzy tak z zakresu chrześcijaństwa, kultury jak i historii. Ks. Krzysztof Biernat - Przewodnik Duchowy!!! Na długo pozostanie w naszej pamięci. Dziękujemy i życzymy wielu łask Bożych i opieki Matki Bożej.\nW dniach 19-26.02.2018 byliśmy uczestnikami pielgrzymki do Ziemi Świętej. To były wyjątkowe rekolekcje pod przewodnictwem księdza Krzysztofa Biernata,wspaniały przewodnik i opiekun duchowy, Jego ogromna wiedza historyczna i biblijna dotycząca każdego nawiedzanego miejsca sprawiały, że czas pielgrzymki mijał szybko w bardzo miłej atmosferze, niech Matka Najświętsza ma księdza Krzysztofa w swojej opiece. Polecam, było spokojnie i bezpiecznie.Serdeczne podziękowania dla biura Apostolos za wspaniałą organizację wyjazdu (hotele,wyżywienie,przejazd autokarem).Danuta\nDzień dobry, Chciałabym serdecznie podziękować za pielgrzymkę do Ziemi Świętej zorganizowaną w dniach 7-14 listopada 2019r. Cała strona hotelowo- posiłkowo-autokarowa, jak również kolejność oglądanych miejsc bez zarzutu. Ale najważniejsza strona duchowa tego wyjazdu. Nasz przewodnik ks. Radek, to duży profesjonalista. Przejście śladami Jezusa z jego udziałem zapada w pamięci i naprawdę po tym chce się być innym. Była to wielka katecheza. Serdecznie dziękuję, również za bonusy, jak pobyt na pustyni\nEdyta i Krystian, Ilona i Joachim, Danuta\nWitam serdecznie, Uczestniczyłem w pielgrzymce Ziemia Święta - Śladami Pana Jezusa w terminie 05-12.11.2018 Pragnę podziękować i podzielić się opinią:Wszystko mega zorganizowane. Ks. Radosław Herka, to wyjątkowy kapłan, świetny przewodnik z ogromną i arcyciekawą wiedzą, asertywnie wyluzowany pasterz.Korzystałem już drugi raz z Pallotyńskiego Biura Pielgrzymkowego Apostolos i gorąco polecam. Dobra robota, gratuluję !!Dziękuję i niech Wam Bóg Błogosławi !!\nWitam serdecznie W dniach 6-13 luty 2020 byliśmy w raz z rodziną i przyjaciółmi na pielgrzymce do Ziemi Świętej pod przewodnictwem ks. Radka Herki. Chciałabym bardzo podziękować ks. Radkowi za wspaniałe słowo głoszone podczas mszy św. oraz za opiekę nad całą grupą. Twoje słowo przeszywało dogłębnie nasze dusze i serca. Byłeś dla nas jak ojciec, jak przyjaciel na którego zawsze mogliśmy liczyć. Tym bardziej, że grupa nie była łatwa. Ziemia Św. to miejsce bardzo szczególne. Wielu łask, przeżyć od Boga doświadczyliśmy, które pozostaną w naszych sercach na zawsze. Jeśli k...\nDziękujemy Bogu, który kierował naszą historią do dnia dzisiejszego, księdzu Radosławowi Herka za to, że mogliśmy karmić swoje dusze słuchaniem Słowa Bożego i modlitwą, bezustannie pracował dla zbawienia dusz. Serdeczne podziękowania dla biura Apostolos za super organizację wyjazdu (04-11.09.2019), za to, że czuliśmy się bezpiecznie. Wyrażamy wdzięczność współpielgrzymom napotkanym na tej drodze, za to że byli nam przyjaźni. Pielgrzymka do Ziemi Świętej stała się kotwicą nadziei. Niech będzie uwielbienie, cześć i chwała Trójcy Przenajświętszej! Dziękujemy\nBardzo serdecznie chciałabym podziękować całemu zespołowi biura "APOSTOLOS" za zorganizowanie pielgrzymki do Ziemi Świętej w dniach 15-22.10.2018r. , w której mogłam uczestniczyć. Słyszałam dużo dobrego o wysokiej jakości i dobrej organizacji pielgrzymek przez was organizowanych, ale to czego doświadczyłam przeszło moje oczekiwania ( np.: rekolekcje w drodze już od samego początku, na lotnisku, wspaniałe kazania, informacje biblijne, kulturowe i historyczne naszego przewodnika ks. Radosława Herki, zrealizowanie całego planu pielgrzymki (nie udało się to grupie z inn...\nIlona i Stefan, Poznań\nW dniach 16.10-23.10.2019r. odbyłam z Państwa biurem pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Naszym przewodnikiem był ksiądz Radosław Herka. Jestem do dnia dzisiejszego zachwycona tym w jaki sposób przebiegła cała pielgrzymka. Ksiądz jest niesamowicie mądrym, inteligentnym i obytym człowiekiem. Opowiadał o wszystkim z wielkim zaangażowaniem. W trudnych chwilach (znajoma złamała nogę na Morzem Martwym), wykazał się ogromnym spokojem i zaradnością. Wielkie podziękowania dla Pani Oli oraz Pani Anny z biura, które pomogły w organizacji tutaj na miejscu w Polsce. Zdecydowanie polecę Państwa...\nS. Barbara - karmelitanka\nSzczęść Boże.Pragnę wyrazić swoją wdzięczność i uznanie dla Pallotyńskiego Biura Pielgrzymkowego Apostolosza doskonale zorganizowaną pielgrzymkę do Ziemi Świętej - Śladami Pana Jezusa od 15-22. 10. 2018 r.Profesjonalizm ks.przewodnika - ks. Radka, pozwolił na spokojne, głębokie i radosne przeżywanie tego czasu.Właściwe prowadzenie w miejscach gdzie narodził się, żył, działał, cierpiał, umarł i zmartwychwstał Jezus Chrystus, stawało się dla mnie - jak również dla całej grupy - przede wszystkim przeżyciem głęboko duchowym - Jezus działał w naszych sercach.Dzięki codziennej modlitwie nas...\nUczestniczyłam w pielgrzymce do Izraela (02-09.02.2020) pod przewodnictwem ks. Przemysława Podlejskiego. Chciałabym wyrazić moje zadowolenie z tak wspaniałej opieki, zaangażowania i ciekawego przekazania wydarzeń historycznych. Ksiądz Przemysław Podlejski jako przewodnik okazał dużą wiedzę. Było to dla mnie niesamowicie emocjonalne przeżycie.Przesyłam serdeczne pozdrowienia\nSzczęść Boże, Serdecznie dziękuję za perfekcyjnie zorganizowaną pielgrzymkę do Ziemi Świętej - Śladami Pana Jezusa w dniach 21-28.08. Moim marzeniem było nawiedzenie Ziemi Świętej i dzięki Państwu udało mi się to zrealizować. Chciałbym z całego serca podziękować naszemu księdzu Andrzejowi Lemańskiemu, w szczególności za codzienną Mszę Świętą, rozważania i mądre słowa głoszone podczas homilii, które zmuszały do przemyśleń nad sobą, własnym życiem, pracy nad sobą, wreszcie częstej rozmowy z Panem B...\nHenryk i Celina\nBogusław, Wojciech i Szymon\nPiszę by podziękować za niezwykły czas, który mieliśmy pielgrzymując z Państwa biurem do Ziemi Świętej. Dziękujemy za bardzo dobrze przygotowany program, poprowadzenie przez niesamowite miejsca z dobrze przygotowaną informacją oraz nadprogramowe punkty zwiedzania. Wszystko było perfekcyjnie przygotowane, dobrze rozłożone w czasie, pozwalające na zobaczenie bardzo wielu rzeczy przy jednoczesnym "oddechu" tam gdzie była potrzeba spokojnego zwiedzania czy przebywania. Szczególne uznania i podziękowania za...\nWróciliśmy z Pielgrzymki do Ziemi Świętej w terminie 31.08-07.09.2015, więc chciałbym podziękować za wspaniałą wyprawę – pod każdym względem doskonale zorganizowaną.Wielka zasługa w tym przewodnika, księdza Radosława Herki, który okazał się profesjonalistą z głęboką, wystudiowaną wiedzą, ale jednocześnie poruszającym się po tym skomplikowanym i pełnym paradoksów miejscu z wielką swobodą, i luzem (w najlepszym, pozytywnym tego słowa znaczeniu) wytrawnego podróżnika.Bardzo dużo podróżujemy z żoną po świecie, więc mam możliwość porównania – to była najlepiej zorganizowana wyprawa ze wszystkich,...\nJadwiga i Halina\nCzcigodny Księże Radku prowadzący pielgrzymkę do Ziemi Świętej w dniach 07-14.11.2019 z Pallotyńskiego Biura Pielgrzymkowego Apostolos w Częstochowie, pragniemy serdecznie podziękować za umożliwienie nam przeżyć związanych z Ziemią Naszego Zbawiciela. Było to naszym pragnieniem być tam, gdzie Pan Jezus się urodził, żył, działał i zmarł na krzyżu dla naszego zbawienia. Czytając teraz Pismo Święte będziemy zawsze powracać myślą i sercem do świętych miejsc. Dziękujemy Apostolos w Częstochowie, które służy od wielu lat pielgrzymom nie tylko z Polski. Jeszcze raz serdecznie dziękujemy księdzu Radko...\nBernarda i Adam\nDzień dobry, mija miesiąc od naszego powrotu z Ziemi Świętej, a my cały czas myślami tam jesteśmy, dlatego chcemy się podzielić wrażeniami. Pielgrzymka do Ziemii Świętej (04-11.09.2019) z ks. Radkiem Herką była niesamowitym przeżyciem. Po raz pierwszy na naszej drodze stanął Ksiądz o tak olbrzymiej wiedzy historycznej i umiejętnosci jej przekazania, a do tego potrafiący mówić o Bogu i utwierdzający w wierze. Dzięki opowieściom ks. Radka, ożyły wszystkie te miejsca, w ktory...\nDzień dobry. W dniach 6-13 lutego 2019 uczestniczyłam w pielgrzymce do Ziemi Świętej. Naszym przewodnikiem był ksiądz Radek Herka. Chciałabym bardzo serdecznie podziękować, że zorganizowaliście wyjazd mimo tak małej grupy (12 osób). Jestem pod dużym wrażeniem sposobu organizacji i profesjonalizmu biura. Dziękuję też księdzu Radkowi za cały trud jaki włożył zarówno w codzienną organizację jak i modlitwę i ogromną wiedzę na temat wszystkich odwiedzanych przez nas miejsc. Gorąco polecam wszystkim chętnym pragnących zwiedzić i przeżyć duchowo Ziemię Świętą do wyboru właśnie pallotyńskie...\nAneta, Robert i Julia\nTo nie przypadek :), bo dla Pana Boga nie ma przypadków ;), że byliśmy uczestnikami pielgrzymki do Ziemi Świętej w terminie 1-8.05.2018 z biurem Apostolos i z najlepszym przewodnikiem i opiekunem duchowym ks. Radosławem Herką. Bóg przygotował dla nas wspaniały czas pełen niesamowitych przeżyć, wrażeń i emocji podczas przemierzania dróg od Galilei do Judei śladami Pana Jezusa :). Biuro Apostolos zasługuje na złoty medal! Wszystko perfekcyjnie przygotowane (lot, hotele, przewoźnik na miejscu, plan pielgrzymki, niespodzianki, bezpieczeństwo etc.). Najbardziej i najmocniej pragniemy...


GreenLetter: jak zmienić 150 000 dolarów w zasięg o wartości kilku milionów? - Green Parrot\nGreenLetter: jak zmienić 150 000 dolarów w zasięg o wartości kilku milionów?\nMądry marketer wie, że konsument, który kupuje dany produkt, bardzo często robi to z zupełnie innych pobudek, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Za pomocą takich zakupów nabywamy status, poczucie sensu życia, dostajemy nagrodę za ciężką pracę. Oczywiście dany produkt realizuje także swoją „deklaratywną” funkcję, ale bardzo często to właśnie społeczny aspekt zakupu jest dla nas ważniejszy. Być może założyciel TRON kupił sobie obrazek kamienia za ponad pół miliona dolarów, bo naprawdę mu się podobał. Być może Visa kupiła awatar CryptoPunk, bo naprawdę wierzy w cyfrową sztukę. Ale może chodzi tu o zrobienie solidnego publicity wokół swojego startupu czy pozyskanie wielomilionowego zasięgu kosztem 150 tys. dolarów.\nCyfrowe kamienie za miliony\nAmazon otwiera sklepy detaliczne\nMarketerzy przeceniają targetowanie i nie doceniają kreatywnych\nYouTube przypomina o swojej roli w creator economy\nJaki procent budżetu reklamowego przeznaczyć na streaming?\nStartup łączący marki z agencjami marketingowymi\nGeneracja Z jest za szczepieniami\nTikTok idzie w AR\nZero cukru. Pepsi vs Coca Cola\nLanding page DIY. Wiedza z bloga\nPo chwilowym spadku zainteresowaniem NFT i głosami, że to tylko tymczasowa moda, tokeny znów są na fali. W poniedziałek NFT EtherRock poszedł za rekordowe 1,3 mln USD. EtherRocks to nic innego, jak pliki JPEG z obrazkiem skały. Powstały w 2017 r. jako jedne z pierwszych NFT i jest ich tylko 100. Założyciel platformy kryptowalutowej TRON i fan NFT, Justin Sun, też niedawno stał się właścicielem wirtualnego kamienia – zapłacił za niego 611,170 USD. Sun założył niedawno fundusz JUST NFT, którego ideą jest to, żeby dzieła najlepszych światowych artystów były dostępne w formie niewymienialnych tokenów.\n„Wierzę, że wartość rynku sztuki jest ustalana przez wiodących artystów i ich dzieła, i tylko artyści, którzy są na samym szczycie piramidy mogą utrzymać i zwiększać swoją wartość wraz z upływem czasu.” – mówi Sun. Rynek NFT uwiarygadnia też coraz więcej brandów, również z sektora finansowego – ostatnio Visa kupiła cyfrowy awatar CryptoPunk za 150 tys. USD. „Sądzimy, że NFT odegra ważną rolę w przyszłości handlu detalicznego, mediów społecznościowych, rozrywki i handlu” – powiedział Cuy Sheffield, szef Visa ds. kryptowalut.\n📰 BeInCrypto / CNBC / Bloomberg (Paywall)\nAmazon planuje otworzyć kilka dużych sklepów detalicznych w USA, które swoim charakterem będą przypominać domy towarowe. Ten krok ma pomóc gigantowi e-commerce wzmocnić swoją pozycję sprzedawcy odzieży, elektroniki czy artykułów do domu. Pierwsze sklepy mają powstać w Ohio i Kalifornii. Ich powierzchnia ma wynosić niecałe 3 tys. m², podczas gdy tradycyjne amerykańskie domy towarowe mają ponad 9 tys. m². W środku klienci znajdą zarówno znane brandy, jak i marki własne Amazona.\nPlan uruchomienia dużych sklepów pokazuje, że pionier zakupów online nie powiedział ostatniego słowa w handlu detalicznym. W ostatnich latach firma otworzyła m.in. sklepy spożywcze i księgarnie. Czas na reaktywację idei domów towarowych? Kiedyś były one miejscami, w których konsumenci mogli znaleźć wszystko pod jednym dachem – od tosterów po ubrania na każdą okazję czy meble. Przegrały jednak z dyskontami, sieciówkami i sklepami online. Jeszcze pokolenie temu domy towarowe miały 10% rynku sprzedaży detalicznej, w tym roku to mniej niż 1%.\nCo zdaniem marketerów i agencji wpływa na sukces reklamy, a co mówią o tym wyniki badań NCSolutions? Marketerzy w ankiecie stwierdzili, że targetowanie odpowiada za skuteczność reklamy w 22%. Jednak badanie NCSolutions pokazało, że tylko 9% wzrostu sprzedaży z reklam można przypisać targetowaniu. Z drugiej strony, respondenci dramatycznie nisko ocenili kreację – według nich odpowiada ona w 17% za sukces reklamy. Badanie mówi jednak, że jest to aż 47%. Zasięg również jest niedoceniany przez marketerów, chociaż nie ma tu aż tak dużej rozbieżności jak w przypadku kreacji. Wniosek? Nawet najbardziej przemyślany i dopracowany media plan się nie uda, jeśli reklama od strony kreacji nie będzie rezonować i wzbudzać emocji wśród odbiorców.\nMedia społecznościowe od kilku dobrych lat przeznaczają na twórców spore środki – YouTube chce przypomnieć, że wydaje najwięcej. Niedawno ogłosił, że jego program partnerski, dzięki któremu można zarabiać na publikowaniu wideo, liczy już ponad 2 mln użytkowników. Do tego liczba nowych kanałów w 2020 r. wzrosła ponad dwukrotnie w porównaniu z poprzednim rokiem.\nGłówni rywale, tacy jak Facebook, TikTok i Spotify próbowali różnymi sposobami zwabić do siebie twórców obecnych na YouTube, ale do tej pory żaden z nich nie osiągnął na tym polu dużego sukcesu. Facebook zobowiązał się nawet, że nie będzie brał prowizji od twórców do 2023 r. To bardzo atrakcyjna oferta, bo firma należąca do Google pobiera najczęściej aż 45% z wpływów z reklam. Jednak platforma nie zamierza wprowadzać zmian. Dzielenie się zyskami z użytkownikami wprowadziła w 2007 r. i od tego czasu stworzyła rozbudowany ekosystem. „Kiedy rozmawiam z twórcami, zawsze chodzi o powiększenie tortu [do podziału]”, powiedział Neal Mohan, dyrektor ds. produktu w YouTube. Im większy tort, tym większe zyski.\nJustin Evans, globalny szef analityki i insights w Samsung Ads, podczas tegorocznego StreamTV Ad Summit stwierdził, że reklamodawcy powinni zacząć przeznaczać 40% swoich wydatków na reklamy w TV na platformy strumieniowe. Evans zaznaczył, że istnieją dwa rodzaje gospodarstw domowych: te, w których korzysta się tylko z tradycyjnej telewizji i te, w których dominują CTV i platformy streamingowe (chociaż domownicy wciąż czasem oglądają telewizję). Ta druga grupa już stanowi większość i do tego ciągle rośnie. Dlatego reklamodawcy powinni zmodyfikować swoje budżety tak, żeby ich reklamy w większym stopniu docierały do odbiorców nielinearnych mediów.\nNowojorski startup technologiczny Breef, który stworzył platformę online łącząca marki z butikowymi agencjami, pozyskał 3,5 mln dolarów finansowania. Breef promuje się jako „pierwszy na świecie rynek online” do transakcji zawieranych pomiędzy brandami i agencjami. Założyciele platformy sami mieli w przeszłości problemy ze znalezieniem odpowiedniej agencji, polegali na poleceniach, a cały proces zajmował im dużo czasu. Zdarzało się również, że poszukiwali specjalisty do projektu, ale niekoniecznie potrzebowali pełnoetatowego pracownika. Breef wyróżnia się tym, że jest w stanie zarządzać złożonymi projektami. Przykładowo: projekt zlecony freelancerowi nie przekracza 1 tys. dolarów i trwa ok. tydzień. Platforma z kolei oferuje prowadzenie projektów, których średnia wartość wynosi 25 tys. USD, a czas trwania to około pół roku.\nFirmy wymagające od pracowników zaszczepienia się przeciw COVID-19 mogą odnotować wzrost sprzedaży dzięki konsumentom z generacji Z – wynika z ankiety przeprowadzonej dla AdAge. Ponad połowa ankietowanych Amerykanów (53%) twierdzi, że są bardziej skłonni do robienia zakupów w sklepach firm, które wymagają szczepień od wszystkich pracowników. Prawie połowa respondentów (49%) uznała, że wolałaby kupować w sklepach, które proszą o zaświadczenie o szczepieniu również klientów. Obowiązkowe szczepienia wspierają w największym stopniu starsi Amerykanie (70% osób w wieku 76-93 lat), ale też duży odsetek przedstawicieli generacji Z: 62%, w porównaniu z 48% millenialsów, 51% osób z pokolenia Gen X i 54% boomersów.\nFacebook i Snap oferują narzędzia, które pozwalają deweloperom wprowadzać funkcje wykorzystujące rozszerzoną rzeczywistość. Do tego grona dołącza teraz TikTok. Platforma niedawno uruchomiła nowy zestaw narzędzi (na razie jest w fazie testów beta) o nazwie TikTok Effect Studio. Pozwoli on własnej społeczności deweloperów na tworzenia efektów AR, z których będą mogli korzystać tiktokowicze.\nPepsi zachęca konsumentów do „zerwania” z Coca-Colą Zero w odpowiedzi na kampanię reklamową, w której pada pytanie, czy jest to „Najlepsza Coca-Cola ever?”. Konkurent Coli zauważył, że w mediach społecznościowych niektórzy konsumenci narzekają na zmiany w napoju bez cukru, porównują je m.in. do nieudanego wprowadzenia na rynek New Coke w latach 80. Pepsi postanowiła wykorzystać okazję do promowania swojej wersji bez dodatku cukru – od niedawna prosi sfrustrowanych fanów Coli o publikowanie w social media zdjęć z Pepsi Zero Cukru i hashtagiem #MyCokeBreakUp.\n🩳 Bruce Willis zagrał w rosyjskiej reklamie – no prawie. Aktor, a właściwie jego wykreowany obraz, pojawił się w spocie dzięki technologii deepfake.\n🩳 Tesla pracuje nad humanoidalnymi robotami, które mają wspomóc człowieka w wielu zadaniach. Według Muska w przyszłości „praca fizyczna będzie wyborem”.\nJeśli chcesz zadbać o SXO Twojej strony WWW, o którym niedawno pisaliśmy na blogu i w GreenLetter, z pewnością przyda Ci się GTMetrix. Za darmo dowiesz się, jak performuje Twoja strona i co warto poprawić w zakresie m.in. wskaźników Core Web Vitals.\nReklama na Twitterze – kompletny poradnik od A do Z\nGreenLetter: OnlyFans i naga prawda o cenzurze w Big Tech\nWiedeńskie muzea na OnlyFans, przychody Apple z reklam, kryptowaluty Facebooka, zupy z puszki feat. Universal, moda na gaming - oto GreenLetter!\nGreenLetter: kultura i sztuka tworzą najmocniejsze marki\nWspółpraca Walmart i Netflix, kampania Verizon z metaverse i AR, druga awaria Facebooka, dyrektor JPMorgan o crypto - oto nowy GreenLetter!


FICA | FUNDACJA GŁOSEM ZWIERZĄT – koty do adopcji, psy do adopcji, Poznań\nUrodzona: 13 lipiec 2012r.\nZachowanie: kochana, uwielbia kiedy poświęca jej się uwagę\nNajmniejszy kotek z miotu to Fica jest bardzo drobniutka i delikatna za to najgłośniej upomina się o jedzonko.Jest kochana i uwielbia kiedy poświęca się jej dużo uwagi.\nBardzo lubi zabawy i głaskanie.\nFica pojechała dzisiaj do swojego domu.\n28 październik 2012r.\nFica coraz pewniej czuje się w nowym domku.\nPierszego wieczoru schowała się pod szafą i wyszła dopiero jak zgasło światło i wszyscy domownicy poszli spać. Ale położyła się koło łóżka swojej opiekunki i gdy ta zaczęła ją głaskać, Fica od razu czmychnęła na łóżko i już przez całą noc domagała się kiziutów.\nRano znowu schowała się pod szafą, ale to chowanie nie trwało już długo.\nŁasi się, chce być głaskana, pieszczona, mruczy z zadowoleniem, pieknie zajada, ładnie załatwia się do kuwetki.\nUgania sie za swoim ogonkiem, bawi kłębkiem wełenki.\nEksploruje swój nowy dom i co dziennie poznaje jakiś nowy zakamarek.\nJej nowym ulubionym zajęciem jest obserwowanie ptaszków za oknem.\n„Jakis czas temu Fika zaczęła chorować jak sie okazało na grzybice..dosyć długo z tym walczyliśmy, lekami, kąpielami, ciagła zmiana posłań na czyste, w tej chwili jest już prawie, że dobrze..prawie, bo jak ma pobierane próbki siersci do badania pod mikrioskopem wciąż są śladowe ilosci grzybków, ale pan doktor mówi, że w porównaiu z tym co było to jest ok, nie dostaje już nic „chemicznego” co jakiś czas mam ją przemywać nizoralem. Przestała sie już tak nachalnie drapać, więc może jakoś naprawdę z tego wyjdzie w końcu na dobre.\nOd kilku dni jest już po pierwszej rujce i nawet przeszła ją w miarę łagodnie. Już od razu zaobserwowaliśmy, że jakby zrobiła się po ruji spokojnijsza.. Pod koniec przyszlego tygodnia idziemy na sterylizacje…troszkę się tego boje..tzn boje sie o małą ale wszyscy na około, którzy mają kotka mówią, że będzie dobrze.\nA odnosnie Fikusi…cóż mogę napisać … to nasz największy skarbuś … kochamy ją jak szaleńcy! Jest cudowna, wspaniała, najmilsza i taka mądralińska!!!!\nKażde moje wyjście na zakupy z domu albo odwiedziny u rodziców sprawiają, że tęsknie za nią jak szalona … a po powrocie czeka mnie (nas) z jej strony taka radość, zresztą co rano jak wstajemy i zaczyna być w domu ruchliwiej po nocy, widać jak ona się cieszy, biega, jak jej dobrze… czyż może być coś piękniejszego…!\nŚwiadomość, że ta mała kruszyna czuje sie z nami jak u siebie i jest taka zadowolona jest najwspanialszym uczuciem pod słońcem!!!!\nOd samego poczatku uwielbia towarzyszyć młodszemu synowi kiedy gra w piłkę, a ponieważ jest zapalonym sportowcem piłkę odbija ciągle. Fikusia już nie raz niechcący oberwała piłką, ale nigdy jej to nie zraziło ani nie wystraszylo, zawsze wędruje tam gdzie słyszy odbijanie piłki, siada i się przypatruje, albo biega do piłki..cudny widok. Także można być o naszą milusińska spokojnym…jest pełnowartościowym członkiem naszej rodzinki ,..zreszta nazywam ją swoja córeńką. Nam jest z nią cudownie i spokojnie mogę w jej imieniu powiedzieć to samo.”


Szafka wisząca Kammono Classic WRP70x40 61 z frezowanym frontem narożna - MeblujDom.pl\nMeble kuchenneSystemy mebli kuchennychSystem mebli kuchennych KAMMONO CLASSICSzafka górna KAMMONO CLASSIC WRP70x40 61\nWitam, interesuje mnie zakup produktu Szafka górna KAMMONO CLASSIC WRP70x40 61 dla firmy którą reprezentuję. Interesuje mnie liczba sztuk: Na jaki rabat mogę liczyć? Pozdrawiam i czekam na odpowiedź zwrotną. Tel: (opcjonalnie)\nKuchnia KAMMONO CLASSIC to odpowiedź na potrzeby entuzjastów ponadczasowej klasyki połączonej z nutką nowoczesności. Szafka górna KAMMONO CLASSIC WRP70x40 61 narożna to bardzo praktyczny element wyposażenia Twojej kuchni, który dostępny jest aż w siedmiu kolorach frontów: Biały, Sosna A, Szary, Kaszmir, Dąb arlington, Granat, Bazalt o trzech rodzajach frezów do wyboru: F4, F5, F7. Do kolekcji zadedykowano blaty o grubości 38mm w kolorach doskonale komponujących się z odcieniami oferowanych frontów. Dodatkowym atutem są różne rodzaje uchwytów do wyboru: CZ8, CZG1, CZ9, ZŁ9, ZŁG2.


Wybierasz się na wakacje na mazury, albo w górki? Uwielbiasz jeździć na rowerku i chciałbyś również troszkę w tamtym miejscu pojeździć, aby aktywnie spędzić czas? Jeżeli tak, to idealnie trafiłeś! wewnątrz naszego felietonie po opowiadamy Ci o tych miejscach w kontekście tras rowerowych!\nDziennikarz: Maroko Travel\nSzlaki dla rowerów bywają niewiarygodnie popularne już od bardzo dużo lat - bywają idealne dla "koneserów" owych dwukołowców, którzy to lubią aktywnie spędzać swój czas - czy samotnie, albo z rodzinką. trasy rowerowe mazury są do tego idealne, gdyż są o wiele łagodniejsze aniżeli te, o których po opowiadamy w późniejszej części felietonu.\nNie czekaj: przejdź do oferty, aby uzyskać dodatkowe fakty na przedstawiany w tekście zagadnienie. Czekamy z niecierpliwością na twą recenzję!\nWracając jednak do temaciku trasy dla rowerów na mazurach są idealne dla rodzin - mają możliwość być bardziej krótkie, lub bardziej długie, trwać kilka minut albo kilka godzin - wszystko jest zależne od te rzeczy ile pragniemy spędzić na nich czasu, oraz jak dużo mamy w sobie mocy. Oczywiście każdy szlak jest zaznaczony odpowiednim kolorkiem, jednakże nie wątpiąc w to cięższymi szlakami są te w kolejnym punkcie naszego tekściku...\nSzlaki dal rowerów w górach, a dokładniej trasy rowerowe Zakopane to istny raj dla rasowych wyczynowców, choć i w tym miejscu odnajdziemy kilka "bardziej łagodnych" szlaków. Zakopane jednak wyszczególnia się bardziej trudnymi, a nie łatwością tras, przez fakt bycia jakby "stolicą" polskich gór.


§ SN w sprawie dziennikarzy z zarzutem z art 212 kk parc2 – Forum Prawne\nSN w sprawie dziennikarzy z zarzutem z art 212 kk parc2 - Forum Prawne\nSN w sprawie dziennikarzy z zarzutem z art 212 kk parc2\nWitam Czy ktoś z Państwa posiada informacje na temat orzecznictwa w sprawach pozwanych dziennikarzy z art 212 kk par 2?...\nCzy ktoś z Państwa posiada informacje na temat orzecznictwa w sprawach pozwanych dziennikarzy z art 212 kk par 2?\n§ Umowa o dzieło dla dziennikarzy (odpowiedzi: 1) Mam do Was pytanie, ponieważ nigdzie nie mogę znaleźć konkretnej odpowiedzi na nurtujące mnie pytanie. Sprawa wygląda następująco: Pracuje w lokalnej...\n§ Odpowiedzialność karna dziennikarzy (odpowiedzi: 2) Witam serdecznie, bardzo proszę o jakieś porady dotyczące odpowiedzialności karnej dziennikarzy, wydawców i redaktorów naczelnych. Jak wygląda to z...\n§ Zatrzymanie pod zarzutem spożycia alkoholu (odpowiedzi: 1) Witam Parę dni temu zatrzymał mnie policja co też jest dziwne gdyż, po pierwsze jechały za mną 2 samochody które własnie mnie zatrzymały a potem...\n§ mąż zatrzymany pod zarzutem rozboju (odpowiedzi: 5) Witam Mój mąż został 17 czerwca (piątek nad ranem, około godziny 1:30)zatrzymany pod zarzutem rozboju. przebywał wtedy z kolegą. Następnego dnia na...\n§ Zatrzymanie pod zarzutem pobicia i kradzieży (odpowiedzi: 4) Witam. Proszę o pomoc w sprawie pewnego chłopaka. Został on zatrzymany prawdopodobnie pod zarzutem pobicia i kradzierzy. Cała sprawa jest bardzo...


Nie wystarczy czytać o Bogu | Fundacja Nasza Winnica\nStrona główna / kazania / Nie wystarczy czytać o Bogu\nPosted on 8 lutego 2014 4 lutego 2017\nkazania, kazania - Winnica, kazania - Winnica 2014\nV Niedziela Zwykła, A, Iz 58,7-10; Ps 112,4-9; 1 Kor 2,1-5; J 8,12b; Mt 5,13-16; Winnica 9 lutego 2014 roku.\nW ostatnich dniach bp Dajczak w rozmowie z KAI powiedział, że „nie chodzi tylko o to, by ludzie słyszeli o Bogu, ale by Go doświadczyli.”\nBiskup w tej wypowiedzi dotknął istoty rzeczy. Mianowicie wiara to nie jest teoria, ale praktyka. W wierze nie chodzi o to by tylko coś wiedzieć, ale by coś przeżyć.\nTa wypowiedź jest dobrym wprowadzeniem do pewnego wersetu z dzisiejszej liturgii słowa. Apostoł Paweł chce, mamy to w drugim czytaniu, „aby wiara (…) [Koryntian] opierała się nie na mądrości ludzkiej, lecz na mocy Bożej.” (1Kor 2,5)\nOczywiście chodzi nie tylko o wiarę Kościoła w Koryncie, ale wiarę nas wszystkich.\nO czym mówi ten werset? Otóż wiara musi mieć swoje oparcie. Jest to rodzaj fundamentu czy też kamienia węgielnego. Jest to coś, co podtrzymuje wiarę. Bez tego wiara się załamuje.\nTym czymś jest doświadczenie mocy Bożej.\nJednocześnie Paweł uczy nas o tym co NIE jest fundamentem wiary. Fundamentem wiary NIE jest ludzka mądrość.\nTo, że ludzka mądrość nie jest fundamentem nie oznacza, że nie jest ona ważna. Jest ważna, ale nie może być fundamentem. Tak jak pustaki i styropian są ważne w budowie domu, ale nie robimy z nich fundamentu.\nCo to jest doświadczenie Bożej mocy?\nJest to realna pomoc jakiej doświadczyć możemy od Boga. Ta pomoc może przyjść do nas na wiele sposobów, w zależności od tego czego w danej chwili najbardziej potrzebujemy.\nTa pomoc to może być dla nas pocieszenie, gdy jesteśmy strapieni. Może to być jakieś szczególne światło, gdy musimy podjąć jakąś istotną decyzję. Może to być dar cierpliwości, do pielęgnacji chorego dziecka. Może to być też siła potrzebna do wyrwania się z nałogów. Może to być wreszcie moc, która objawi się w cudownym uzdrowieniu czy ocaleniu.\nWszystko to są przejawy Bożej mocy i Bożego działania.\nI to jest fundament naszej wiary. Na tym nasza wiara się opiera. Bo wiara to nie jest teoria, ale praktyka.\nCzytaj także: Tekst - Jak zlikwidować I Komunię Świętą? ...\nDlatego to jest takie ważne?\nJest ważne z tego względu, że bardzo wielu ludzi sprowadza wiarę właśnie do pewnej teorii. Mamy tam pewne prawdy, określone zasady, przykazania postępowania w różnych sytuacjach. I to wszystko jest prawdą, i to wszystko jest dobre. Jest tylko jeden szkopuł – tam często nie ma Boga. Więc trudno mówić, że jest to wiara.\nW naszych kościołach, na naszych katechezach, w czasie naszej modlitwy można wypowiadać dużo słów „o” Bogu, ale samego Boga można tam nie znaleźć.\nJestem pewny, że słyszałeś o Bogu, ale nie jestem pewny, czy Boga doświadczyłeś.\nA czy potrzebne to doświadczenie? Czy nie wystarczy znać katechizm? Znać przykazania? Znać zasady? I oczywiście się do tego stosować?\nNie wystarczy czytać o wędkowaniu. Trzeba jeszcze złapać rybę.\nNie wystarczy marzyć o pływaniu. Trzeba wsiąść do łodzi i podnieść żagle.\nNie wystarczy śnić o kobiecie. Trzeba jeszcze posmakować jej ust i przeżyć z nią całe życie.\nNie wystarczy chcieć wyjść za mąż. Trzeba jeszcze jakiemuś mężczyźnie powiedzieć „tak”.\nTak samo nie wystarczy czytać o Bogu, myśleć o Bogu, marzyć o Bogu, czy chcieć być z Bogiem. Trzeba jeszcze Boga posmakować.\nTrzeba Go doświadczyć. Spotkać się z Nim. On nie jest teorią, ale realną, żywą osobą.\nPrzede wszystkim trzeba tego pragnąć, poszukiwać, o to się modlić. Szukać jak największego skarbu.\nJest w życiu wiele ważnych spraw – takich jak rodzina, praca i zdrowie. Jest też wiele błahostek – jak telewizja, chipsy i ciuchy.\nBóg jednak stać musi ponad tym. Szukanie doświadczenia Boga musi mieć absolutny priorytet. Ponad telewizję, chipsy i ciuchy. I ponad rodzinę, pracę i zdrowie.\nPowinno wystarczyć takie rozumowanie: Jeśli Bóg jest, to jest wszystkim. Jeśli zaś jest wszystkim to nie traktuj go jak paczkę chipsów i konkurs skoków narciarskich.\nMówią, że jak Bóg jest na pierwszym miejscu to wszystko jest na właściwym miejscu.\nA skąd tyle bałaganu u nas?\nOn dalej nie jest na pierwszym miejscu.\nZainteresowało Cię to kazanie?\nzostaw ślad swojej obecności…\nZachęcająco i troszkę krytycznie o audiobooku o. Adama Szustaka\n38 thoughts on “Nie wystarczy czytać o Bogu”\nPiękne i trudne.\nKiedy człowiek tego pragnie Bóg który marzy o zbliżeniu się do człowieka i daje mu się poznać. Trzeba tylko dać Mu czas i nie zagadywać Go. Ma to wielki sens, ponieważ życie w bliskości Bożej zyskuje nowy wymiar(kolejneD). Zachęcam do poszukiwań.\nZgadzam się z treścią powyższego kazania. To trudne doświadczyć samego Boga. Z przykrością stwierdzam że w Kościele na niedzielnej Mszy Św. nikt nie uczy nas jak dojść do tego etapu zażyłości z Bogiem. Można o tym usłyszeć w różnych grupach działających przy kościele. Nosimy więc w sercu obraz Boga, który karze, napomina, nakazuje, ogranicza, śmieszkuje, jest daleki i niedostępny. Na szczęście nie jest to obraz prawdziwego Boga ale na nieszczęście jest to obraz ludzi, którzy nauczają nas o Bogu. Moim zdaniem oni nie doświadczyli Boga. Z pustego i Salomon nie naleje. Wszyscy potrzebujemy takiego doświadczenia Boga by w konsekwencji stać się jedna z kart Jego Ewangelii.\nDziękuje serdecznie, Ojcze! Cały czas trafne. Niech że Bóg błogosławi i wspiera!\nMądrze Ksiądz to rozpisał. Często dopiero w obliczu naszych osobistych tragedii przypominamy sobie o Bogu. Ktoś powie: „Zaraz, zaraz… Ja chodzę do kościoła w każdą niedzielę, spowiadam się regularnie, (…)”. Wszystko fajnie, tylko odpowiedzmy sobie szczerze, w jakim stopniu idziemy tam dla Pana, a w jakim dla własnych celów, „żeby nas ludzie widzieli”.\nDziękuję Księdzu za tę cenną lekcję i pozdrawiam.\nTo jest Życie!!!!!!!!!!!!!!!!Dziękuje\nPrzepraszam,ale mam wrażenie -przeważnie kapłani mówią w liczbie mnogiej i wydaje mi się,że wierni traktują słowo Boże wygłoszone przez kapłanamodlę się, bo tak trzeba,bo jestem katolikiem.\nProszę wybaczyć to jest moje zdanie.\nMoze piekne, bardzo pompatyczne i „natchnione”, nie moj styl i duzo bardziej wole Slowo Boze w jezyku ktorym obcuje na codzien, ale to kwestia stylu. Jesli chodzi o tresc, trudno zgodzic sie z ta interpretacja albo ujelabym ja w inne slowa. Wiara bez praktyki jest martwa, wiec oczywiscie ze wiara to teoria oraz praktyka. Teoria jest czytanie katechizmu czy pisma swietego i jego interpretacja. Teoria sa tez przemyslenia i modlitwa, dlatego mozna modlic sie na rozne sposoby – bedac biernym i zyjac slowem Bozym. Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy. (Mt 22,37-40). Czyli Bog jest najwazniejszy i przejawia sie on w kazdym czlowieku. Wiara to nie tylko znajomosc pisma i modlitwa, to przede wszystkim wcielenie tych dwoch elementow w wybor co zrobie z dzisiejszym dniem, jak bede rozmawiac z bliskim jesli przezywamy kryzys, czy przejde w mrozna pogode obok bezdomnego, glodnego, czy chocby nawet pijanego gapiac sie w niebo czy oferujac pomoc, czy bede tkwil w swoim swiecie, czy tez wyjde poza swoje poczucie komfortu i wciele „nadstawienie drugiego policzka” albo milosc i przebaczenie do tych co chca mnie „ukrzyzowac”. Bog wybaczyl kobiecie ktora oddawala sie za pieniadze i powiedzial „idz i nie grzesz wiecej”. Praktyka to wszystko to co mialo miejsce potem. Jakich dokonywala wyborow? Czy ulegala tym samym pokusom? Jak poradzila sobie z brakiem dochodu? Dokonujac wlasciwych wyborow mamy zywa wiare i praktyke ktora pokazujemy innym chrzescijanom. To co daje nam odwrocenie sie od wlasnego ego, nie uleganie zlosci, chec zrozumienia a potem pomoc czlowiekowi ktory jest obok – jest wlasnie laska Boza, tak jak wypatroszenie i usmazenie ryby jest niezbedne zeby jej smak byl dobry, i jak zycie z kobieta to male decyzje i wybory kazdego dnia. To przede wszystkim jakosc zycia, a zycie to nie fantazja, to codziennosc, nuda, niespodziewane reakcje innych, trudna polityka itp. Osobiscie, znalazlam ksiedza ktory na mszy odnosci Pismo do konkretnych sytuacji i rozwiazan. Ksiadz ktory dzieli wlasne slabosci i jak sobie z nimi radzi oraz co robi gdy upada. Latwo powiedziec „pamietaj o Bogu”, ale to teoria. A czlowiek? Latwiej pomoc malemu dziecku albo eleganckiemu starszemu panu, niz lokalnej szalonej ktora jest brudna i smierdzi albo narkomanowi. Najczesciej reakcja jest odwrocenie sie w bok, wydanie szybkiego sadu (sam sobie to zrobil wiec niech sam sobie radzi, nie widze go, nie widze) i strach (oj bo z takim nigdy nie wiadomo, jeszcze mnie okradnie albo czyms zarazi). Bezdomni i brudni lezacy na ulicy najbardziej tesknia za zwykla zyczliwoscia. Za usmiechem i troska – jak sie pan dzisiaj czuje? A w domu? Matka/ maz marudzi i znowu nie ugotowane, wiec wychodze spotkac sie z kolezanka czy oddaje swoj czas na zrozumienie i rozmowe (wyzalenie?) nawet jesli czuje sie atakowana lub zraniona. Jezus to Bog, a zyjac na ziemi slyszal najczesciej „jaki z Ciebie Bog? Udowodnij!” i nie udowadnial gdy byl do tego wyzwany, nie byl defensywny gdy ludzie mowili ze nie jest prawdziwy, nie obrazal sie i nie uciekal pozloscic sie za rogiem. Gdy ktos chcial sluchac tlumaczyl, gdy nie chcial, byl cierpliwy, spokojny i czekal. Pokazal ze jest to mozliwe a wsrod nas malo kto jest do tego zdolny. Powyzszy artykul jest prawdziwy ale zapedza nas w wyobrazanie sobie Boga, zamiast wlasnie go doswiadczanie, dlatego ze wiekszosc artykulu jest o tym czym jest teoria i dlaczego nie jest wlasciwa. Pomoc choremu dziecku byla swietnym przykladem, szkoda ze to tylko jeden krotki akapit. Po miesiacach pomocy choremu wyczerpanie jest ogromne i modlitwa sa tez nasze slabosci. Gdy popelnie grzech i mysle o tym ze musze pojsc do spowiedzi, czesto zanim tam dotre staram sie mniej i duzo mniej „obchodzi mnie” bycie dobrym czlowiekiem (choc juz nie moge sie znow doczekac bycia w lasce uswiecajacej). Nigdy nie slyszalam homili o tym co robic przed spowiedzia – jak znalezc rozwiazanie gdy sila modlitwy troche wiednie, a po modlitwie popelnie znow grzech. Jak pogodzic swiadomosc bycia zlym a jednoczesnie najdoskonalszym stworzeniem Boga? Kazdy grzeszy wiec czlowiek w niedoskonalnosci jest doskonaly. Jak polaczyc to z poczuciem winy ze wlasnie obrazilam samego Boga? Modlitwa pomaga sie wyciszyc i znalezc rozwiazanie, tak jak natchnienie w czasie mszy czy po dobrym kazaniu. Ale modlitwa to nie wszystko. Duzo wazniejsze jest to co z niej wynika. Co robie po tym gdy otrzepie kolana i wejde w ludzi.\nWydaje mi się, że jest „drobna” różnica między kazaniem a artykułem.\nKrótki tekst kazania pozwala na wypunktowanie tego co najważniejsze (w danym momencie, sytuacji). Nadmiar słów, porównań i wyjaśnień nie rozjaśnia tematu, wręcz odwrotnie. Nie pozostawia też miejsca na myślenie – dochodzenie do własnych wniosków? Podawanie przez kapłana rozwiązań konkretnych sytuacji – nie dla mnie. „Ksiadz ktory dzieli wlasne ……..” to tylko dawanie świadectwa – nie może być dla mnie drogowskazem, może tylko podtrzymać mnie na duchu (na zasadzie – nie tylko ja mam problemy, inni sobie radzą to ja też potrafię). Nie muszę się zgadzać ze wszystkim co Ksiądz Zbigniew mówi (choć wcale nie jestem pewna czy to dobrze), ale daje mi poczucie wolności myślenia jednocześnie naprowadzając na właściwy „tor”.\nDefinicja kazania: przemowa wygłaszana zwykle przez osobą duchowną. Nie jestem pewna do jakiej „drobnej” roznicy Pani sie odnosi, czy chodzi o to ze ta mowa jest na pismie? (?)\nRozumiem Pani zdanie, ja rowniez wyrazilam swoje. Patrzac na ludzi wierzacych, na siebie i na kosciol, dla mnie jasnym przekazem jest dbaj o drugiego czlowieka bo w nim jest Bog i tym jest droga do niego (pierwsze czytanie i ewangelia z tej niedzieli mowia wlasnie o tym:). Zgadzam sie z podtrzymywaniem na duchu ale wazne sa wskazowki jak zyc. Moze nie kazdy chce zeby mu sie kosciol „wtracal” ale chcenia jest tez swiadectwo ktore dajemy, a nakladanie maski na msze zeby poza nim dzialac po swojemu jest tym co szybko wystawia nasza wiare na szykany. Z reszta… ksiadz wlasnie to napisal „nie wystarczy czytac o Bogu”. Moj komentarz dotyczy tylko tego ze na moj gust za malo w tym „praktyki”.\nNie watpie ze format jakiego uzylam jest niedoskonaly / nie dla kazdego jasny – nie tym jestem z zawodu. Nie wszystko co Pani pisze jest jasne ale mysle ze roznimy sie wlasnie zasadniczo tym czego oczekujemy od instytucji kosciola (i nie sadze ze racja jest po ktorejs stronie, bardziej posrodku).\nKościół nie chce od Pani, aby Pani się wymądrzała, lecz żeby była święta. To w konieczności się liczy.\nKosciol to tylko instytucja – niedoskonala i niezbedna, nie jest tym samym co wiara i Bog. Swietosc to oddanie siebie Bogu – a w praktyce przewaznie wlasnie innym ludziom. W kosciele brakuje swietych malzenstw, a malzenstwo przeciez tego nie wyklucza. Czesto latwiej wrzucic na tace i odmowic „50 zdrowasiek”, niz odpowiedziec z miloscia do wyrzutow meza/zony – myle sie?\nMoj zamiar jest dokladnie odwrotny do wymadrzania: nie znam odpowiedzi i brakuje mi wskazowek jak radzic sobie ze zloscia, duma, jak odpowiadac miloscia na zycie, a gornolotne, pompatyczne okreslenia i zachwyty mi nie pomagaja – potrzebuje wlasnie praktyki i konkretnych wskazowek. Sadzac po artykule ksiedza Zbigniewa, nie jestem w tej potrzebie jedyna.\nPodziwiam precyzję pisania. Dla mnie kamieniem węgielnym wiary była mądrość Rodziców (pewnie dana przez Boga). Dopiero później fundament.\nBardzo madre i trafne kazanie. Dla mnie Pan Bóg jest na pierwszym miejscu zawsze był i bedzie.Dziekuje mu za wszystko co dla MNIE UCZYNIŁ I UCZYNI.\nDla mnie do niedawna mąż był na pierwszym miejscu, a Bóg wstyd mi za siebie był niżej. I stało się, czyli ustawilam właściwie hierarchię wartości po osobistej tragedii, jaką zafundował mi mój ubostwiony mąż, który ma romans i tak naprawdę to pokazuje mi i dzieciom, że ma do tego prawo. Bóg pomógł mi to przeżyć i pomaga cały czas, choć przyznam , że prosiłam Boga o inne rozwiązanie problemu, ale Pan Bóg najwyraźniej ma inny plan dla mnie i wierzę że najlepszy.\nNie wolno przebóstwiać człowieka. Też miałam podobnie, lecz romansu nie było. Wbił gwóźdź inaczej..Mąż mi zadał takie cierpienie, najbliższy mi kiedyś, że wreszcie zwróciłam oczy ku górze. I za to cierpienie Bogu dziś dziękuję. Dodam tylko, że cierpienie bez Boga, które często jest łaską, zabija. Pierwsze przykazanie jest sensem wszystkiego. Pozdr.\nJesli obie Panie wciaz zyja w tych malzenstwach, jednoczenie okazujac szacunek mezom ORAZ modlac sie za nich to mysle ze to najlepsze swiadectwo wiary ktora jest poparta praktyka (i swietosci). Jestem pelna podziwu i chcialabym miec taka sile.\nJak ?? spotkać Żywego Boga, od pewnego czasu modle się bym Go poczuła, by w moje życie wszedł Duch Święty i przewrócił je o milion stopni. Jeszcze Go nie ma.\nBardzo interesujące . Oby więcej takich kazań w kościolach .\nJeszcze raz Katarzyna. To co napisałam jest kontynuacją kazania. O takim osobisty spotkaniu Boga marzę dla moich osobistych i szkolnych dzieci.\nczasami trzeba na to doświadczenie czekać bardzo długo…nawet całe życie!\nJasne, mozna przezyc cale zycie czekajac na cud. Ale mozna tez przezyc je przestrzegajac przykazan i oddajac je innym ludziom, przezwyciezajac swoj starch, zlosc, gniew i dume i doswiadczajac laski Boga w codziennosci.\nDrogi Księże, dziękuję. Tak, wiara musi mieć swoje oparcie. Jest to rodzaj fundamentu czy też kamienia węgielnego. Jest to coś, co podtrzymuje wiarę. Bez tego wiara się załamuje… . Pragnę by Bóg był wszystkim, aby za św. Augustynem móc twierdzić , że jeśli Bóg jest na pierwszym miejscu, to wszystko jest na swoim miejscu.\nDziękuję za słowo komentarza do Ewangelii. Fundamentem jest sam Jezus Chrystus i to jest dla mnie nadzieja i ogromna tajemnica jaką mogę odkrywać w moim życiu poprzez modlitwę i słuchanie natchnienia Ducha Świętego, prosząc Go codzienne prowadzenie.\nDziękuję Bogu za Ducha Świętego obecnego w moim życiu, bez którego nic bym nie rozumiała, za jego światło, natchnienia i prowadzenie. Ojcze wielkie dzięki za kazania. Z modlitwą B:)\n„Trzeba Go doświadczyć. Spotkać się z Nim. On nie jest teorią, ale realną, żywą osobą „. Podpisuję się pod tą prawdą obiema rękami ( a może rękoma ) i nie tylko. Doświadczyłam i doświadczam obecności Boga w moim życiu. Głęboka jest moja wiara. Wiem, że jestem otoczona Jego Miłością, że nosi mnie na swoich ramionach.\nDziekuje za wspaniałe kazanie 🙂 nic ująć nic dodać.Wcześniej napisałam,bardzo długi komentarz,ale niestety popełniłam jakiś błąd i wszystko znikneło:( Jeszcze raz dziekuje za to wspaniałe Ks.kazanie.Niech Bog Ks.błogosławi i strzeże.\nJestem przykładem, że do Boga zaczynamy się modlić, gdy zaczyna się wszystko „walić”. A „wali „się dlatego, że nie stawiamy Go na pierwszym miejscu. On jest Bogiem kochającym, wiernym zawsze i również zazdrosnym. I widząc, że brniemy na manowce, chce nas ratować. Doświadczenie Boga jest jak zwiastowanie w życiu Maryi. Czyni z nas kogoś zupełnie innego. Daje wszystko, czego człowiek pragnie, bo przecież cały czas szukamy prawdziwej miłości, a nie jej namiastek. Tak bardzo jestem Bogu wdzięczna za całe moje niełatwe życie. Odzyskało ono sens, daje głęboką radość mimo trudności.\nTeraz odczuwam bardzo potrzebę prowadzenia innych do Boga. Tych najbardziej zagubionych, często nienawidzących Boga. Bo taki cud może Bóg uczynić z każdego życia.\nGorąco pozdrawiam. Myślę, że droga przez internet jest bardzo potrzebna.\nNiech dobry Bóg błogosławi Ojcu i wspiera\nSerdecznie i grzecznie dziękuje za kazanie, ze wszystkim się zgadzam,dodam że ja doświadczam Pana Boga w przykrych sytuacjach, jeśli do tego podejdę z cierpliwością i wyrozumiałością .Pan moje serce napełnia słodyczą , jeśli mu do końca ufam.To się sprawdza.\nMyślę,że to co doświadczam od jakiegoś czasu w moim życiu to właśnie Boża Moc i Boże działanie.\nSerce i umysł wypełniony jest spokojem i poddaniem się woli Bożej,bez buntu,złości i stawianiu na swoim.\nAle żeby tak się działo trzeba ciągle się duchowo rozwijać ,spotykać na swojej życiowej drodze ludzi takich jak ksiądz i inni,którzy pomogą zrozumieć,dostrzec to co najważniejsze w życiu.\nJa może z innej strony. Jezus mówi ,, wy jesteście światłem świata”. Wy? To znaczy, że i ja. Chodzi mi o to, że Jezus dał mi to światło, jestem tym światłem. Tylko, czy je nie przygasiłam, czy je nie upaprałam, czy jaśnieje, czy tylko tli we mnie to światło. Bardzo mi się podobało i często cytuję książkę księdza ( uważam, że najlepszą), gdzie napisał ksiądz ,, pewna nauczycielka szkółki niedzielnej chciała przekazać dzieciom reguły chrześcijańskiego życia. Rozmowę na temat zaczęła od pytania; dlaczego ludzie mówią o mnie że jestem chrześcijanką? Wtedy jedno dziecko powiedziało; może nie znają Pani bliżej”. Mistrzostwo świata!! Te zdanie można cytować dla każdego chrześcijanina i myślę, że zbędna jest jakakolwiek dyskusja na temat tej ewangelii, jeśli nie odpowiemy na te pytanie. Czy ludzie wiedzą, że jestem chrześcijanką?\nDla porządku: cytowany fragment też jest cytatem a raczej zapamiętaną myślą cudzą\nTa książka z której cytowałam urywek, to ,,100x więcej do kochania”\nNie wystarczy czytać o Bogu, nie wystarczy modlić się w chwili którą wygospodaruję między jakimiś czynnościami, obowiązkami dając Panu Bogu to małe minimum wygospodarowane w pośpiechu miedzy kolejnymi zadaniami czy obowiązkami. Aby Bóg przemówił do mnie i ja mógł Go usłyszeć muszę się wyciszyć , odizolować od codziennych obowiązków, zmartwień, pogoni za uciekającym czasem i różnymi niepotrzebnymi rzeczami wtedy wsłuchując się w ciszę mogę Boga usłyszeć. Bo Pan Bóg nie będzie się przekrzykiwał z różnymi głosami które cały czas atakują mnie próbując zwrócić na siebie uwagę. Wybór należy do mnie koga będę słuchał.\nBardzo dobre kazanie. Dziękuję.\nDziękuję za wspaniałe kazanie. Wszystko o czym w nim mowa jakby tyczyło się mnie. Właśnie tak odkrywam łaskę Boga w moim życiu. Powoli, krok po krok robi w nim porządek. Pan wyzwolil mnie z nalogu, leczy z leków i gdy uciekam się do Niego w kłopotach, pociesza. Nie wszystko w moim życiu rodzinnym jest takie, jak być powinno ale modlę się i ufam, że to też z czasem Bóg uzdrowi. Wielkie Bóg zapłać Księdzu.\nCukinia z mojego ogródka - 16 104 views


Meta tytuł: Panele podłogowe do kuchni – wybierz najlepsze - Serwis wnętrzarsko-budowlany - SAN-PAS.pl\nNajczęściej stosowanym do pokrywania podłogi w kuchni materiałem wciąż są płytki. Wiele osób uważa bowiem, że tylko ten rodzaj posadzki będzie odporny na warunki panujące w tym pomieszczeniu – dużą wilgotność, wysoką temperaturę i stały kontakt z tłustymi zabrudzeniami. Okazuje się jednak, że dobrą alternatywą dla płytek mogą być panele podłogowe. Jakie są wady i zalety takiego rozwiązania? Jak wybrać panele kuchenne? Sprawdź!\nDobrej jakości panele podłogowe wyglądają jak drewniane deski, a przy tym są dość tanie (w porównaniu z parkietem i płytkami) i łatwe do zamontowania. Za ich ułożeniem w kuchni często przemawiają względy estetyczne – zwłaszcza jeśli pomieszczenie jest zaaranżowane w stylu rustykalnym lub jest otwarte na salon, w którym również wykonano podłogę z paneli. Warto pamiętać, że jednolita posadzka w sąsiadujących ze sobą pomieszczeniach prezentuje się naprawdę efektownie i optycznie powiększa przestrzeń.\nPonadto panele sprawiają, że aranżacja staje się cieplejsza i przytulniejsza niż w przypadku wnętrz z chłodnymi płytkami na podłodze.\nWybierając panele podłogowe do kuchni, nie należy się kierować jedynie ich wyglądem. Nie wszystkie modele sprawdzą się bowiem w miejscu, które jest narażone na kontakt z wilgocią czy wysoką temperaturą. Jednak, wbrew pozorom, oferta paneli, które można ułożyć w kuchni, jest dość szeroka. Na co zwrócić uwagę przy ich zakupie?\nPanele do kuchni – jakie warunki muszą spełnić?\nNajwiększym wyzwaniem w użytkowaniu paneli w kuchni jest brak odporności na wilgoć. Zwykłe panele podłogowe, podobnie jak inne produkty drewniane i drewnopodobne, źle znoszą kontakt z wodą – pod wpływem zalania mogą się odkształcać, rozwarstwiać czy matowieć. Do kuchni należy więc wybrać panele określane jako wodoszczelne. Najczęściej mają rdzeń wykonany z płyty HDF, która charakteryzuje się podwyższoną odpornością na chłonięcie wody. Mogą być również pokryte specjalną powłoką uszczelniającą krawędzie i zabezpieczającą panele podłogowe przed nasiąkaniem. Produkty, które nie są przeznaczone do pomieszczeń o dużej wilgotności, nie są z reguły lakierowane na krawędziach – tymczasem w razie zamoczenia to właśnie w tych miejscach woda najszybciej przenika w głąb posadzki.\nPamiętaj jednak, że w przypadku zalania także panele o podwyższonej odporności na wilgoć należy jak najszybciej osuszyć! Nawet produkty najwyższej jakości nie są bowiem całkowicie wodoszczelne.\nPoza odpornością na wilgoć panele podłogowe do kuchni powinny się charakteryzować:\nwysoką klasą ścieralności – minimum A3 (im wyższa, tym bardziej wytrzymałe będzie pokrycie podłogi),\nklasą używalności oznaczoną jako 23 (2 – pomieszczenia mieszkalne, 3 – pomieszczenia o dużym natężeniu ruchu).\nW końcu w kuchni spędzamy naprawdę wiele czasu! Podłoga jest więc intensywnie eksploatowana, istnieje również ryzyko upuszczenia na nią ciężkich przedmiotów, takich jak garnek czy patelnia. Przy zbyt niskich klasach używalności i odporności na ścieranie po pewnym czasie na panelach, zwłaszcza przy blacie czy zlewie, mogą się pojawiać nieestetyczne zmatowienia i zarysowania.\nMateriał powstał we współpracy z firmą Dobre Dla Domu\nMieszkanie Przewóz – dlaczego warto?\nPragniesz zamieszkać w Krakowie i szukasz pierwszego mieszkania na własność, które będzie w spokojnej, ale także dobrze skomunikowanej okolicy? A może chcesz mądrze zainwestować swoje oszczędności i kupić nieruchomość na…\nWysokiej jakości apartamenty nad wybrzeżem\nDekoracyjny tynk elewacyjny – czym jest i jak można go zastosować?


Bochnia. Dzięki kwestom udało się nam uratować 40 nagrobków | Gazeta Krakowska\nBochnia. Dzięki kwestom udało się nam uratować 40 nagrobków\nAnna Agaciak 3 listopada 2017, 10:24\nStanisław Kobiela Anna Agaciak\nRozmowa ze Stanisławem Kobielą, prezesem Stowarzyszenia Bochniaków i Miłośników Ziemi Bocheńskiej.\nDziałający przy waszym stowarzyszeniu komitet zbiera pieniądze na ratowanie zabytkowych nagrobków od 24 lat. Ile przez ten czas udało się wam odnowić cennych pomników?\nW sumie było ich ok. 40, zarówno na cmentarzu przy ul. Orackej i św. Rozalii przy ul. Windakiewicza. Pierwsze lata kwesty były skromne. Do puszek trafiało niewiele pieniędzy. Z biegiem lat było ich coraz więcej. Ludzie widząc nasza pracę na cmentarzu, zrozumieli, że warto nas wspomagać. Obecnie udaje się mam zebrać kilka tysięcy złotych przez dwa dni kwesty. Ludzie nam ufają, gdyż rozliczamy się z każdej otrzymanej do puszki złotówki.\n– Ile można za takie pieniądze odnowić nagrobków?\n– Jeden, dwa. Czasami, gdy grobowiec wytypowany do konserwacji jest duży i bardzo zniszczony, przeznaczamy na niego pieniądze z dwóch kwest.\nKtóry nagrobek udało się Wam uratować w tym roku?\nOdnowiliśmy miejsce pochówku Władysława Bitschana z 1865 roku. Nagrobek jest niewielki, ale bardzo charakterystyczny. To cokół z metalowym krzyżem oplecionym bluszczem. Wydaliśmy na jego renowację 9 tys. zł.\nDlaczego wytypowaliście go odnowy?\nNagrobek był przechylony, obawialiśmy się, że wkrótce się przewróci. Ale też sama postać Władysława Bitschana zawsze nas intrygowała. To bardzo młody człowiek rodem z Warszawy. Miał 24 lata. Dzięki naszym poszukiwaniom w archiwach, dowiedzieliśmy się, że ten młody człowiek był studentem farmacji. Prawdopodobnie brał udział w manifestacjach powstańczych w Warszawie w 1865 roku. Był chory na gruźlicę. Być może też był ranny. Leczył się w Szczawnicy, ale jego stan się pogarszał. Przyjął ostatnie namaszczenie. Wiemy, że ostatecznie wyjechał z lecznicy, chyba dyliżansem, gdyż nie było wtedy kolejowego połączenia ze Szczawnicą. Było jednak z nim tak źle, że zatrzymali się w Bochni, gdzie zmarł. Dlatego jest tutaj pochowany.\nBochnia. Wszystkich Świętych na Cmentarzu Komunalnym\nA skąd ten nietypowy krzyż?\nRodzina Bitschanów w Warszawie miała zakład metaloplastyki. Tam przygotowali krzyż, który jest zupełnie inne niż nasze: proste bocheńskie.\nKtóry nagrobek będziecie ratować z tegorocznej kwesty?\nJeszcze nie wiemy. To ustalimy dopiero podczas specjalnej komisji. Nasz wybór zawsze pada na nagrobki, którymi nikt się już nie zajmuje. O dużej wartości historycznej lub artystycznej.


O nas - Salon kosmetyczny - Secret of Beauty\nSalon Secret of Beauty to miejsce najnowocześniejszych, ale co najważniejsze skutecznych i bezpiecznych terapii, które powstało z pasji do piękna!\nBogate doświadczenie naszego salonu kosmetycznego, innowacyjne sprzęty i preparaty oraz indywidualne podejście do problemów estetycznych sprawiają, że jesteśmy w stanie sprostać najbardziej wymagającym oczekiwaniom klientów. Bardzo zależy nam na Twoim zadowoleniu z naszych usług, ale przede wszystkim na rozwiązaniu Twojego problemu, dlatego przygotowaliśmy dla Ciebie kompleksową ofertę profesjonalnych zabiegów.\nMGR SYLWIA KOWALCZYK\nKosmetolog, założycielka firmy\nAbsolwentka kosmetologii o specjalizacji Spa&Wellness Wyższej Szkoły Zawodowej Kosmetyki i Pielęgnacji Zdrowia w Warszawie. Ukończyła studium Naturalnych Metod Leczenia – Medikon. Specjalistka w dziedzinie pielęgnacji twarzy i ciała oraz styliska przedłużania i zagęszczania rzęs. Bierze udział w kongresach kosmetologicznych oraz w licznych szkoleniach i kursach z zakresu kosmetologii, stale podnosząc swoje kwalifikacje. Dzięki indywidualnemu podejściu do klienta skutecznie pomaga w uzyskaniu najlepszych efektów. Jej szczególna pasja do zawodu przekłada się na jakość wykonywanej pracy oraz miłą atmosferę podczas wykonywanych zabiegów. Komunikatywna, o pogodnym usposobieniu, z łatwością nawiązuje szybki kontakt z ludźmi co pozwala stworzyć miłą atmosferę w salonie.\nMGR NINA ANDRZEJEWSKA\nMagister kosmetologii, z wyróżnieniem ukończyła studia Wyższej Szkoły Kosmetologii i Nauk o Zdrowiu w Łodzi otrzymując stypendium naukowe.\nLicencjonowany specjalista w zakresie edukacji zdrowotnej i zdrowia publicznego, absolwentka Wyższej Szkoły Edukacji Zdrowotnej w Łodzi.\nPasjonatka swojego zawodu, dla której zadowolenie Klienta jest zawsze największą satysfakcją. Jak sama twierdzi kosmetologia to nie tylko praca, ale przede wszystkim Jej wielka pasja.\nKosmetolog z kilkunastoletnim doświadczeniem zawodowym, ogromną wiedzą, którą nieustannie poszerza uczestnicząc w kolejnych kursach, szkoleniach i konferencjach.\nPropaguje indywidualne oraz holistyczne podejście w terapiach twarzy i ciała.\nJest osobą zawsze uśmiechnięta, otwartą, kochająca pracę z ludźmi.\nW salonie Secret of Beauty ceni sobie spokój , intymność oraz przyjazną atmosferę tego miejsca.\nStylistka paznokci i kosmetyczka\nZ wykształcenia Technik Uslug Kosmetycznych oraz Technik Sterylizacji.\nPosiada wieloletnie doświadczenie w kosmetyce i stylizacji paznokci. Brała udział w wielu szkoleniach związanych ze stylizacją i zdobieniem paznokci, ukończyła także kurs podologiczny. Robienie paznokci to jej ogromna pasja!\nDorota cały czas podnosi swoje kwalifikacje chętnie uczestnicząc w szkoleniach.\nJest osobą uśmiechniętą, z pozytywnym nastawieniem do życia i z łatwością nawiązuje kontakt z klientkami.\nW wolnym czasie uwielbia gotować i spędzać czas w ogrodzie.\nDR MAGDALENA GRUSIECKA STAŃCZYK\nLekarz medycyny estetycznej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, psychiatra. W praktyce zawodowej koncentruje się na kobietach i ich potrzebach, szczególne zainteresowanie to: psychosomatyka, zab.depresyjne, zaburzenia psychiczne u kobiet w ciąży. Swoją wiedzę dodatkowo pogłębia na licznych szkoleniach i kursach. „Poprzez naukę wykonywania zabiegów medycyny estetycznej, obserwowałam medycynę ważną i prężną. Myśle, że rolą lekarza jest umiejętne doradzenie skutecznych zabiegów tak, aby każdy mógł starzeć się piękniej.”\nZnasz nasz salon kosmetyczny?