Sasuke i Itachi.: Burdel - Rozdział XIV.\nBurdel - Rozdział XIV.\nWestchnął cicho, unosząc podbródek ku górze aby łatwiej było mu wiązać. Nie mając innego wyboru utkwił wzrok w ciemnej czuprynie, której właściciel już praktycznie kończył zabawę z paskudnym krawatem.\n-To naprawdę konieczne?\nZapytał, nie kryjąc niezadowolenia. Nie dość, że nie potrafił wiązać tego cholerstwa i musiał go prosić o pomoc, to jeszcze cierpliwość nie należała do tych mocnych stron posiadanego przez niego charakteru. Nienawidził ubierać się w podobny sposób. Biała koszula, ciemne spodnie, marynarka i krawat. Wykrzywił usta na samą myśl. Fakt, że nie miał wyboru i musiał pójść na pogrzeb rodziców właśnie w takim wdzianku napawał go niechęcią jeszcze większą niż tą, którą odczuwał gdy się o tym dowiedział. Jakby tego było mało od rana słuchał paplaniny i pouczeń, które miały go przygotować do tego wydarzenia. ,,Nie okazuj niewzruszenia" ,,Udawaj smutnego" ,,Bądź grzeczny". Zdołał pojąć, że się o niego martwili, ale bez przesady. Nie posiadał pięciu lat aby traktować go w taki sposób. Czuł się jak małe dziecko z trzema matkami pilnującymi każdego jego kroku.\nObdarzył Itachiego swoim zaszczytnym spojrzeniem, a następnie przejrzał się w dosyć małym, ale wystarczającym do tej czynności lustrze.\n-Wyglądam jak kretyn.\nStwierdził na głos, uznając, że informacja ta jest na tyle ważna, aby podzielić się nią z bratem. Widać było, że ubrania nie są odpowiednio dopasowane. Zamiast poprawnie się układać, to zwisały tu i ówdzie, sprawiając wrażenie, że chłopak jest prawdziwym chucherkiem. A nim nie był. Bez przesady. Chociaż ten zestaw ciuchów posiadał też swoje pozytywne strony. A mianowicie, z racji iż należał on do Itachiego, mógł wyczuć jego zapach ilekroć przyciągał do siebie skrawek materiału. Zaczął zakładać buty, zdawszy sobie sprawę, że Uchihy już dawno w korytarzu nie ma, co musiało oznaczać, że czeka w samochodzie.\nZ westchnieniem rezygnacji nie pozostało mu nic innego jak udać się za nim.\nJak się można było tego spodziewać, wszędzie roiło się od ludzi, ale nikt nie wydawał się szczególnie poruszony nastrojem wydarzenia. Może od czasu do czasu jakaś starsza kobieta zmusiła się do udawania szlochu. Brzydził się nimi wszystkimi bez wyjątku. Trzy czwarte zgromadzonych osób należało do grup, które czerpały jakieś zyski za czasów istnienia klanu. Pewnym więc się stało, że cała ta hołota prędzej czy później przyjdzie składać im kondolencje i zadawać pytania, odnośnie dziedziczenia fortuny, której właścicielem automatycznie stał się Itachi, jako najstarszy potomek. Jak zwykle chodziło im jedynie o zysk. Trafnie było nazwać wszystkich tych oszustów pasożytami, żerującymi na czyimś nieszczęściu.\nCeremonia do tego trwała długo i czuł, że nie jako jedyny ma ochotę się jak najszybciej wyrwać z tego paskudnego cmentarza. Ani razu nie pomyślał o jakiejś modlitwie za rodzinę. Nie widział takiej potrzeby ani przez chwilę. Doświadczenia zrobiły z niego bezuczuciowego drania, za co dziękował serdecznie swojemu paskudnemu życiu. Dzięki temu nie był mazgajem i bachorem podatnym na każde zło. Wystarczająco dużo razy się nad tym zastanawiał, aby dojść do podobnych wniosków. Pod koniec uroczystej mszy ku jego zadowoleniu zaczął padać deszcz, który skutecznie wypędził nieprzygotowanych do tego ludzi. Itachi go nie męczył i również po chwili postanowił, że będą się zbierać. Podczas trwania całej tej farsy, przyuważył, że brat jest intensywnie zamyślony, co też stało się obiecującym tematem dla jego rozmyślań. Nad czym się zastanawiał? Czemu jego twarz wyglądała wtedy jakby doszukiwał się czegoś wielkiego, a jednocześnie wyrażała idealny spokój? Może najprościej byłoby zapytać go o to osobiście, ale sam nie wiedząc z jakiego powodu powstrzymał się przed tym. I pomyśleć, że kilka godzin później wspólnie oglądali wykupione mieszkanie. Tylko dla ich dwójki.\nPorzucił walizki w salonie i nie odwracając się za siebie wszedł po schodach z zamiarem obejrzenia tamtejszych pokoi. Zważając na to iż Itachi majsterkował w kuchni, prawdopodobnie z zamiarem ugotowania czegoś na później, miał na to trochę czasu. W pierwszej kolejności dobrał się do łazienki, która w jakiś magiczny sposób zaciekawiła go najbardziej. Sam nie miał pojęcia czego się spodziewał. Spełnieniem jego marzeń byłoby, gdyby kochany braciszek zainwestował w wielką, pojemną wannę w której obaj mogliby się bez trudu zmieścić. Może to co zobaczył nie było dokładnie tym o czym myślał, ale niedaleko było obrazowi pomieszczenia do wymarzonej idealności. W końcu obaj mieli podobne gusta i obaj lubili podobne rzeczy. Z czasem poznawali się na nowo, od momentu w którym wszystko ponownie zaczęło mu się układać w tę pozytywną stronę. Można było powiedzieć, że on i Itachi wręcz ze sobą chodzą, pomimo braku zbliżeń, pomijając pocałunki. Ta ekscytacja, oczekiwanie i ciekawość nie przemijała. Połowę życia tłumił to w sobie, aby nagle powróciło z podwójną siłą. Czyż to nie zabawne? Z początku sam go odpychał, nie będąc pewnym czy może mu zaufać pomimo tego czego się dowiedział. I nagle sytuacja uległa całkowitej zamianie. To Sasuke z bijącym sercem czekał na najmniejszy gest, najdelikatniejsze dotknięcie, świadczące o łączącej ich więzi.\nPrzejechał opuszkami palców po idealnie białej wannie, przyglądając się jej przez krótką chwilę. Nie miało to żadnego sensu, a jednak odkąd sięgał pamięcią robił dziwne rzeczy. Zawsze był inny i nie wstydził się tego. Już nie. ,,Kocham Cię takiego jakim jesteś." Zadrżał, przypominając sobie odpowiednie słowa w odpowiedniej chwili. Itachi uraczył go czymś takim z zaskoczenia i to jeszcze dość niedawno, przez co z początku po nocach nie mógł sypiać. Nie pamiętał czasów, aby się czymś tak przejmował jak obecnie jego zdaniem. Przez głowę przemykały różne myśli, ale niekoniecznie wszystkie miały właściwe intencje.\nZostawił w końcu łazienkę w spokoju, tym samym zaniechawszy przesadnie romantycznych rozmyślań i wkroczył do sypialni - Jedynej jaka się tam znajdowała. Co musiało oznaczać...\n-Podoba Ci się nasz pokój?\nPrzygryzł wargę, reagując na cichy, przepełniony samozadowoleniem szept. A jednak. Miał rację. Słyszał zbliżającego się mężczyznę, ale ubiegł go, pierwszy wykonując ruch. Odwrócił się, unosząc brew ku górze jakby mentalnie chciał z niego zadrwić, do czego na głos zmusić się nie mógł.\n-Kiedy wymyśliłeś sobie, że będziemy razem spać?\nZapytał kąśliwie, chcąc się z nim nieco podrażnić. Uwielbiał to robić. Rywalizacja była czymś nieodłącznym i towarzyszyła im odkąd sięgał pamięcią. Nie była to jednak taka zwyczajna przekomarzanka. Nie przedrzeźniali się po to by zrobić sobie na złość. Wszystko miało prowadzić do sprowokowania drugiego. Ilekroć któryś ulegał przeradzało się to w coś większego, na co warto było czekać nawet miesiącami. Nie mniej, nie więcej.\n-Cóż, stwierdziłem, że i tak prędzej czy później do mnie przyjdziesz, więc od razu załatwiłem nam wspólną sypialnię.\nZadrżał. Uwielbiał ten spokojny ton głosu. Te delikatne nuty, przeplatane rozbawieniem i przebiegłością. Między innymi dlatego Itachi był taki wspaniały. Dlatego wydawał się nieokiełznanym zwierzęciem, które jest jednocześnie tak cenne jak złoto i srebro całego świata. Dlatego zawsze był taki popularny i każdy lgnął do niego jak natrętny komar, upominający się o dawkę krwi. Czasami Sasuke zastanawiał się, gdzie tkwi tajemnica. Czym sam różni się od innych. W końcu również podziwiał jego idealność. Czemu więc brat to jego jedynego dopuszczał do siebie całkowicie? Nie znał odpowiedzi, ale przynosiło mu to niewyobrażalną satysfakcję. Że może jako jedyny dotknąć, poczuć, przytulić, cieszyć się wraz z nim i dzielić podobny ból. Był tak blisko, a jednocześnie tak bardzo daleko.\nPrzełknął ślinę, uznając swoją porażkę. Uniósł kącik ust ku górze, a następnie podszedł do niego, podejmując ostateczną decyzję. Nie zważał na zaskoczoną minę, którą go obdarzył. Gestem dłoni dał mu znać, aby się nie odzywał, a następnie spojrzał mu prosto w oczy, dzieląc się pożądaniem, sercem i rozumem. Ofiarował mu wszystko. Całego siebie przez jeden, krótki kontakt wzrokowy.\n-Itachi... kochaj się ze mną.\nAutor: W. Blandenoure o 20:28\nann zwill 29 października 2015 00:16\nNajpierw tak abstrahując od postu. Podziwiam w Tobie to, że potrafisz skupić się na historii, pociągnąć ją do końca, a później zająć się kolejną. Ja mam w głowie tysiące pomysłów na godzinę. Jak coś wbije mi się w tą durną łepetynę, to koniec świata. Kilka razy próbowałam napisać one shota. Efekt ->> PO-RAŻ-KA!!\nNo i pojawia się dziewczynka pod pseudonimem W.BLANDENOURE (cokolwiek to znaczy) i udowadnia, że to jest dużo prostsze niż mogłoby się wydawać. To takie niesprawiedliwe ;(((((( (ryczy)\nWracając do meritum. Znowu Ci się udało stworzyć dobry rozdział. Mogłabym się jednak do czegoś przyczepić, więc to zrobię ;))))\nAle z Ciebie wredna krowa!!! Zakończyć rozdział w taki sposób?!?! (rwie włosy z rozpaczy)\nBłagam, opisz szczegółowo reakcje Itachiego. Jego mimikę twarzy, uśmieszek, który widzę oczami wyobraźni, błysk w oczach i mowę ciała. Resztę zostawiam Tobie. Wiedząc ile masz lat, nie poproszę o nic zbereźnego, ale chętnie zatracę się w postaci Itachiego Uchihy opisanego Twoim stylem.\nCo do ankiety, to przyznaję się, że osobiście wolę opowiadanie Tron. Korzystając z tego, że bywam tu często i ochoczo zostawiam ślady swojej obecności, nie wstydzę się otwarcie wyrazić swojego zdania. Nie narzucam Ci w ten sposób wyboru w przypadku remisu. Zrobisz z tą informacją co ze chcesz ;)\nWeny i wszystkiego co Ci trzeba, aby dalej ciągnąć swój wagonik na takim poziomie!!!\nW. Blandenoure 29 października 2015 07:46\nMasz rację. Xd skupianie się na jednym opowiadaniu, które trwa dość długo nie jest proste. Ale można się do tego przyzwyczaić, chociaż czasami wgl. Nie da się przez to czegoś napisać. Ponadto osobom w moim wieku do głowy przychodzi więcej zbreźnych rzeczy niż sobie wyobrażasz. XD.\nZ opowiadaniami nie wiem jeszcze co zrobić. Wolałabym aby to głosujący zdecydowali i wtedy nie miałabym problemu w postaci wyboru.


Informator Stolicy - Zajęcia Aqua Zumba na Ochocie\nZajęcia Aqua Zumba na Ochocie\nZaczęła się jesień, jest coraz chłodniej, wietrznie, często deszczowo. Jednak to wcale nie znaczy, że mamy rezygnować z aktywności ruchowej, ze sportu, rekreacji. Tyle, że ze względu na aurę, z pewnością, zmienią się nieco formy tej aktywności. Warto zapoznać się z ofertą Ośrodka Sportu i Rekreacji w dzielnicy Ochota.\nTAGI Ochota bezpłatne wydarzenie aqua zumba\nZ dniem 1 października 2021 r. do oferty krytej pływalni OSiR Ochota wprowadzono nowe zajęcia – AQUA ZUMBA. Taniec w wodzie pozwala spalić mnóstwo kalorii i ujędrnić ciało, ale także oddziałuje prozdrowotnie na organizm. Polecany osobom z nadwagą, chcącym zadbać o kręgosłup. AQUA ZUMBA dedykowana jest osobom w każdym wieku i o różnym stopniu sprawności fizycznej. Przeszkodą do uczestnictwa w zajęciach nie jest nawet brak umiejętności pływania, ponieważ zajęcia odbywają się w wodzie o głębokości poniżej linii ramion.\nW dniu 2 października 2021 r (sobota) w obiekcie krytej pływalni OSiR Ochota przy ul. Rokosowskiej 10 rozpoczął się cykl zajęć w wodzie pod nazwą – AQUA FAMILY. Jest to propozycja zajęć stworzona specjalnie dla rodziców z dziećmi w wieku 4 – 6 lat. Ćwiczenia i proste układy taneczne wykonywane są przy dynamicznej muzyce z wykorzystaniem sprzętu i zabawek wodnych. Dodatkowo w trakcie zajęć wprowadzane są różnorodne gry i zabawy dla najmłodszych i ich opiekunów. Dzieci pokochają wodę, taniec, ruch.\nAerobic Umysłu czyli Turnieje Szachowe w obiekcie hali sportowej przy ul.Nowowiejskiej 37b odbywają się w niedziele w godz. 10.00 – 15.30 w dniach: 17-10-2021 oraz 21-11-2021.\n„Senior starszy, sprawniejszy” – gimastyka w wodzie dla Seniorów w obiekcie krytej pływalni ul.Rokosowska 10 w grupach 15 osobowych 2 x w tygodniu – od września do grudnia 2021 r.\n„Senior starszy, sprawniejszy”- gimnastyka na hali dla Seniorów w obiekcie OSiR przy ul. Nowowiejskiej 37 b.\nZajęcia tenisa stołowego – w obiekcie hali sportowej przy ul. Nowowiejskiej 37b realizowane od 1-10-2021r. do 17-12-2021 r.\nZajecia sa bezpłatne. W przypadku zajęć Aqua Zumby i Aqua Family obowiązuje zakup biletu wstępu na pływalnię.\nBardziej szczegółowe informacje można znakleźć na stronie OSiR Ochota.\nFot. UD Ochota


Prawie 60 mln na inwestycje Warszawskiej Kolei Dojazdowej - Gospodarka komunalna\nPrawie 60 mln na inwestycje Warszawskiej Kolei Dojazdowej\nAT • 26 czerwca 2012 - 20:14\nPonad 57,8 mln zł ze środków Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy przeznaczonych zostanie na zakup nowych pociągów oraz stworzenie nowoczesnego systemu informacji pasażerskiej i monitorowania przystanków Warszawskiej Kolei Dojazdowej.\nProjekt będzie realizowany w latach 2012-2016. Całkowity koszt inwestycji to ponad 124,7 mln zł.\n– Usprawnienie ruchu w aglomeracjach to wyzwanie nie tylko dla Warszawy, ale dla wszystkich miast europejskich. Poprzez nasze dwie spółki Koleje Mazowieckie i Warszawską Kolej Dojazdową staramy się inwestować w rozwój i poprawę jakości usług przewoźników kolejowych - powiedział Adam Struzik, Marszałek Województwa Mazowieckiego.\n- Wspólnie szukamy dodatkowych źródeł finansowania, w ramach funduszy unijnych czy właśnie funduszu szwajcarskiego. Dziękuję Rządowi Szwajcarskiemu za wsparcie naszych działań. Mam nadzieję, że spółka WKD sprosta stojącemu przed nią wyzwaniu – dodał Struzik.\n– Możliwość uczestnictwa w tak dużych projektach to zawsze ogromna przyjemność. W dzisiejszych czasach transport publiczny odgrywa niezwykle ważną rolę. Realizowany przez WKD projekt odpowiada na bardzo konkretne potrzeby podróżnych, którzy chcą szybko i wygodnie dojeżdżać z miejsca zakwaterowania do miejsca pracy – podkreślił Heinz Kaufmann, Dyrektor Biura Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy.\nJak dodał Ważnym elementem transportu publicznego jest jego integracyjność i komplementarność. To ważne, by wszystkie jego składniki – pociągi, autobusy, tramwaje, uzupełniały się nawzajem i tworzyły zintegrowany system komunikacyjny.\n- Cieszę się, że województwo mazowieckie i WKD podjęły wyzwanie, by poprawić jakość i komfort podróży mieszkańców aglomeracji warszawskiej. Z przyjemnością będziemy śledzić postępy w realizacji tego projektu – powiedział Kaufmann.\n– Właśnie dobiegają końca ważne dla rozwoju Mazowsza inwestycje. Już wkrótce otwarte zostanie pierwsze na Mazowszu lotnisko regionalne w Modlinie. Już teraz pociągami Kolei Mazowieckich można dojechać na Okęcie - poinformował wicemarszałek Krzysztof Grzegorz Strzałkowski.\nDodał, że wkrótce dojazd koleją będzie także możliwy do Modlina.\n- Planujemy bowiem budowę bocznicy kolejowej. Jednym słowem staramy się wspólnie z naszymi spółkami polepszać ofertę transportową i tworzyć komplementarny system transportu publicznego – tłumaczył Strzałkowski.\n– Przed naszą spółką stoi niezwykle duże wyzwanie. Zakup dodatkowych sześciu pociągów to tak naprawdę szansa na poszerzenie naszej oferty o dodatkowe połączenia do Warszawy w godzinach porannych. Dzięki pomocy Rządu Szwajcarskiego nasi pasażerowie będą mogli podróżować szybko, wygodnie i bezpiecznie – zaznaczył Grzegorz Dymecki, Prezes Zarządu Warszawskiej Kolei Dojazdowej.\nW ramach projektu Rozwój systemu publicznego transportu pasażerskiego w aglomeracji warszawskiej poprzez zwiększenie wydajności, niezawodności i bezpieczeństwa Warszawskiej Kolei Dojazdowej zakupionych zostanie 6 nowoczesnych elektrycznych zespołów trakcyjnych do obsługi połączeń regionalnych na linii WKD.\nOprócz tego na wszystkich stacjach i przystankach pojawią się tablice informacyjne. Natomiast z myślą o bezpieczeństwie podróżnych w pociągach i na przystankach zainstalowane zostaną kamery. Podobał się artykuł? Podziel się!


1. W ubiegłą niedzielę na Fundusz Pomocy Kościołowi na Wschodzie zebraliśmy 121 zł i 34 gr. Bóg zapłać ofiarodawcom!\n2. Dzisiaj trzecia niedziela miesiąca, składka przeznaczona jest na trwające prace przy naszym kościele. Obecnie zakończyliśmy remont zakrystii, w której zostały wstawione dwa nowe okna. Dziękuję także za ofiarowanie 5 nowych okien do budynku przy zakrystii.\n3. Zapraszam Parafian do uczestnictwa w Mszach Roratnich – ku czci Najświętszej Maryi Panny: we wtorek i czwartek o godz. 18.30, w piątek o godz. 19.00.\n4. W piątek po wieczornej Mszy św. Nowenna i Koronka do Bożego Miłosierdzia. Do koszyczka pod chórem można przed Mszą św. składać podziękowania i prośby do Jezusa Miłosiernego.\n5. Serdecznie dziękuję za posprzątanie kościoła i ofiary pieniężne: Joannie Frąckowiak i Lidii Szlafka.\n6. W związku z remontem zakrystii i porządkami przedświątecznymi bardzo proszę o pomoc w sprzątaniu, które odbędzie się w środę o godz. 15.00.\n7. SPOWIEDŹ ADWENTOWA w naszej parafii z udziałem zaproszonych kapłanów, odbędzie się w najbliższy wtorek 17 grudnia:\n- przed południem od godz. 10.00-11.00\n- po południu od godz. 16.00-17.30\nBardzo proszę aby jak najwięcej osób skorzystało z tej możliwości spowiedzi i nie odkładało jej na ostatnie chwile przed Świętami, ponieważ do soboty włącznie będę pomagał w spowiadaniu w parafiach dekanatu wolsztyńskiego i w związku z tym, na Msze św. będę przyjeżdżał krótko przed ich rozpoczęciem.\n8. Msza św. pasterska w Wigilię Bożego Narodzenia będzie odprawiona w naszym kościele o godz. 21.00, a nie o 22.00 jak to bywało wcześniej.\n10. W zakrystii można nabywać świece Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom. Mała świeca – 6 zł, duża – 12 zł. Są także do nabycia opłatki wigilijne.\n11. W ubiegłym tygodniu odbył się pogrzeb śp. Edmunda Makowskiego ul. Polnej (przeżył 50 lat). Módlmy się w jego intencji – „Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie …”


Drewno konstrukcyjne - Drewno budowlane i płyty drewnopochodne - Budowa\nDrewno konstrukcyjne, które jest uniwersalne.\nZnajdziesz tu wszystko, czego potrzebujesz do wykonania własnych mebli, tarasu lub innych konstrukcji drewnianych. Istnieje wiele produktów, które można wykorzystać do stworzenia solidnych i trwałych przedmiotów.\nŁaty i krokwie - co jest potrzebne do wykonania dachu?\nCzy planujesz wymianę dachu? Planujesz zbudować wiatę lub wiatę na samochód z dachem? We wszystkich tych przypadkach potrzebne będą łaty i krokwie. Są to elementy niezbędne do wykonania solidnego pokrycia dachowego. Dostępne są również kantówki impregnowane w różnych rozmiarach oraz kantówki uniwersalne. Jest ona niezbędna do zbudowania więźby dachowej. Można z niej stworzyć własną pergolę, kwietnik lub taras przydomowy.\nTarcica szalunkowa - deski nie do zastąpienia.\nTarcica jest niezbędna do budowy każdego domu lub ogrodu. Tarcica szalunkowa to po prostu różne rodzaje desek, które służą do wykonywania szalunków. Deski szalunkowe mogą być wykorzystywane do wznoszenia konstrukcji drewnianych, takich jak altany i szopy. Deski te można wykorzystać do zabezpieczania wykopów, budowy ławek ogrodowych, płotów lub renowacji pokryć dachowych. Deski sosnowe są impregnowane żywicą, która jest łatwa w użyciu, dzięki czemu można nadać im pożądany kształt i wygląd.\nRóżne rodzaje złączy ciesielskich.\nOdpowiedni rodzaj złącza ciesielskiego ma zasadnicze znaczenie podczas pracy z drewnem. Istnieją dwa rodzaje złączy: płyty perforowane lub kątowe. Dostępne są również kotwy do płatwi i kotwy fundamentowe. Można wybrać wąskie kątowniki lub kotwy płatwiowe do łączenia więźby dachowej, małych elementów lub mebli. Znajdziesz tu również szereg produktów, takich jak gwoździe faliste i taśmy perforowane, a także różne rodzaje wsporników, w tym wspornik belkowy, wspornik belkowy i wspornik słupowy. Umożliwią Ci one stabilne i solidne zamocowanie wybranych elementów.


Grzegorz Zięba, analityk KBC Securities: Dobry moment, by być chc\nGrzegorz Zięba, analityk KBC Securities: Dobry moment, by być chciwym!\nDodano: 22 marca 2012, 22:54 0\nGrzegorz Zięba, analityk KBC Securities Archiwum\nDziś poznamy liczbę nowych domów sprzedanych w lutym w USA. To dobra okazja, by porozmawiać o kondycji sektora budowlanego w Polsce. A jest o czym!\nDziś nie będą publikowane żadne istotne dane ? poza liczbą nowych domów sprzedanych w lutym w USA (oczekiwania na poziomie 326 tys.). Trudno oczekiwać jakiegoś większego wpływu tych danych na rynek. Na razie pozostaje on pod wpływem słabszych danych z Chin (lub przynajmniej tymi danymi próbuje się uzasadnić trzy ostatnie spadkowe sesje w USA). Generalnie czekamy na powrót wzrostów w USA i miejmy nadzieję, ze tym razem nasza giełda się załapie.\nSkoro o domach mowa, to przyjrzyjmy się może sektorowi budownictwa. Skala obrotów i zmienności na giełdzie od jakieś czasu cechuje się bardzo niską aktywnością ? obroty mają problemy z pokonaniem bariery 1 mld zł, a zakres zmian na WIG20 mieści się w przedziale 100 pkt. Zupełnie inaczej sytuacja wygląda w przypadku spółek z sektora budowlanego. Tutaj mamy do czynienia z przyspieszeniem spadków i rekordowymi obrotami. Są w tym sektorze spółki z problemami (nawet dużymi, takimi jak ryzyko upadłości), a cały sektor też boryka się z niejednym problemem (głównie rentowność kontraktów drogowych).\nJednak jest też coś takiego jak wycena i wartość likwidacyjna firmy. Jeżeli wartość firmy w normalnych realiach biznesowych oszacujemy na 10, a jej wartość likwidacyjną na 6, to mając na rynku propozycję kupna po 2, niezależnie od okoliczności zarobimy (oczywiście nie od ręki). Nie wiem, czy już cały sektor jako taki jest wyceniany na nasze 2, ale wiele uznanych firm z GPW ? dodajmy: o solidnych wbrew pozorom fundamentach ? wycenianych jest sporo poniżej wartości likwidacyjnej. Można założyć, że komuś puściły nerwy i polała się krew. Warren Buffett takie sytuacje uznaje za doskonałe okazje inwestycyjne: 'Bój się, gdy inni są chciwi, i bądź chciwy, gdy inni się boją'. Kiedy patrzę na sektor budowlany, widzę tylko strach ? to dobry moment, aby zacząć być chciwym. A pamiętajmy, że sektor budowlany wkracza w okres potężnych inwestycji w energetyce ? państwo przykręca kurek z pieniędzmi na drogi, ale już rozkręca się alternatywa.\n12 gru 201811:37 146880\n12 gru 201821:56 36320\n12 gru 201812:43 26242\n12 gru 201821:41 26055\n12 gru 201820:10 23056\n12 gru 201819:41 16043\n12 gru 201821:28 15689\n12 gru 201819:54 11244\n13 gru 2018 9:07 10742\n12 gru 2018 7:24 9188\n9 gru 201815:51 8937


Edyta Herbuś robiła, co mogła, aby zostać aktorką. Efekt? Zobaczymy ją w nowym serialu! - WP Teleshow\nedyta herbuśrozrywkasztukaprzygoda z ogrodnikiem\nEdyta Herbuś robiła, co mogła, aby zostać aktorką. Efekt? Zobaczymy ją w nowym serialu!\n- Niedawno odbyła się premiera nowej sztuki z moim udziałem - "Przygoda z ogrodnikiem". Jest to farsa, bardzo zabawna sztuka, przy której publiczność świetnie się bawi. Mam nadzieję, że w najbliższym czasie jak najwięcej osób odwiedzi teatry, w których będziemy grali. Mamy zamiar wyjechać w tym przedstawieniem do różnych miast w Polsce, a na stałe będziemy je grać w teatrze IMKA – mówi agencji Newseria Edyta Herbuś.\n- Aktorsko dużo jeszcze przede mną - zapowiada Edyta Herbuś. Obecnie można ją oglądać między innymi w spektaklu "Przygoda z ogrodnikiem" w reżyserii Mirosława Połatyńskiego w Teatrze IMKA, a wkrótce w nowym serialu. Szczegółów na razie nie może jeszcze zdradzać.\nHerbuś podkreśla, że czekają ją niezwykle pracowite wakacje.\n- Dzieje się intensywnie. Mam też zaplanowane zdjęcia do filmu, za chwilę również nowy spektakl taneczny, a do tego rola w serialu, ale o tym jeszcze przez chwilę nie mogę mówić - wyznaje Edyta Herbuś.\nTancerka przyznaje, że bardzo dobrze czuje się na teatralnej scenie. Zadebiutowała w duodramie "Diwa" (reż. Grzegorz Kempinsky), później był spektakl komediowy "Zagraj to jeszcze raz, Sam" (reż. Magdalena Cwen Hanuszkiewicz), a teraz kolejna sztuka.\n- Aktorstwo to było moje pragnienie i w momencie, gdy zdecydowałam się pójść tą drogą, bardzo dużo zainwestowałam w swój rozwój - warsztat, w naukę tego zawodu. Jestem na pewnym etapie tej drogi, sporo jeszcze przede mną, ale pierwsze elementy satysfakcji - mam okazję pracować ze świetnymi aktorami, reżyserami - mówi Herbuś.\nAby rozwijać swoją karierę i doskonalić umiejętności sceniczne, kilka lat temu tancerka wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie brała lekcje aktorstwa i chodziła na castingi. Teraz, jak sama przyznaje, z każdą rolą czuje się bardziej pewnie i czeka na kolejne wyzwania.\n- Chcę dalej się rozwijać i próbować się w różnych aspektach tego zawodu - w serialu przed kamerą, w produkcji kinowej i na deskach teatru, co jest chyba największym wyzwaniem - dodaje.


typy na esport | Legalne zakłady bukmacherskie w Polsce\nLegalni bukmacherzy-typy na esport\nGdzie obstawiać zakłady esportowe? Typy bukmacherskie na e-sport od najlepszych w Polsce zawodowych typerów znajdziemy na stronie www.virtualbet.pl, gdzie oprócz skutecznych typów znajdziemy także rzetelne analizy bukmacherskie na esport.\nProfesjonalni gracze esportowi obstawiają zakłady na www.sts.pl, gdzie oferta na e-sport jest największa, a z bonusem bez depozytu można typować zakłady za darmo.\nGdzie oglądać transmisje CS:GO, League of Legends oraz meczów z innych popularnych gier, z których słynie e-sport? Sprawdzamy streamy w internecie…


Jak zadbać o płynność finansową firmy? | Optymalizacja kosztów firmy\nCo może być ważniejsze dla firmy nawet niż sam zysk? Zdolność do terminowego wywiązywania się z zobowiązań, takich jak opłacanie faktur, wynagrodzeń, podatków czy rat kredytów. Mowa o płynności finansowej. Nawet jeśli firma osiąga zyski, ale nie ma zdolności do wywiązania się z umów, staje ona w obliczu bankructwa.\nDlaczego przedsiębiorcy powinni dbać o „cash flow” swojej działalności gospodarczej? Płynność finansowa należy do elementów oceny finansowej firmy. Dzięki sprawnemu zarządzaniu płynnością zdobywamy zaufanie kontrahentów, inwestorów, instytucji finansowych, jak i samych pracowników. Zaniedbywanie płynności, wszelkie opóźnienia prowadzą do sytuacji odwrotnej, w której odwracają się od nas nie tylko kontrahenci, ale także banki decydujące o udzieleniu nam kredytu. Szczególnie narażone na brak płynności finansowej są małe przedsiębiorstwa, których często nie stać na wprowadzenie narzędzi monitorujących i zarządzających finansami. Przedsiębiorcy muszą zajmować się tym sami. Poza tym, właściciele małych firm nierzadko uciekają od wykazywania zysków. Dodatkowym zmartwieniem są kontrahenci, którzy spóźniają się z wpłacaniem należności.\nJak zmierzyć płynność finansową swojej firmy? Instytucje finansowe udzielające kredytu, jak i sami przedsiębiorcy mogą dokonać pomiaru płynności finansowej za pomocą statycznych lub dynamicznych wskaźników płynności. Pierwszy sposób bierze pod uwagę bilans, zawierający stan majątku obrotowego i zobowiązań bieżących. Natomiast drugi rodzaj analizy wylicza się na podstawie dokumentów, takich jak rachunek przepływów pieniężnych. Jest to zestawienie przedstawiające obieg środków pieniężnych w firmie.\nSkuteczne dbanie o to, by nie brakowało środków na terminowe opłacenie bieżących rachunków i faktur nazywa się zarządzaniem płynnością finansową, z języka angielskiego „cash management”. Jak zarządzać wydatkami i wpływami, by firma sprawnie funkcjonowała i nie obawiała się bankructwa?\nPodobnie jak w zarządzaniu domowym budżetem, przedsiębiorcy muszą uporządkować wydatki i wpływy z danego miesiąca. Należy posegregować faktury, płatności wynagrodzeń, podatków i składek ZUS z tytułu wystawione i zaksięgowane. Sprawowanie kontroli i stałe monitorowanie finansów to już połowa sukcesu.\nAby uniknąć albo przynajmniej zminimalizować opóźnienia w dokonaniu płatności przez kontrahentów, przedsiębiorcy sprawdzają ich wiarygodność, a następnie monitorują cały proces regulowania należności. Firmy windykacyjne zajmują się powyższymi zadaniami, jak i podejmują działania mające na celu windykację należności.\nZdarza Ci się zapomnieć o zrealizowaniu transakcji płatniczej? Banki zdejmują ten ciężar z barków przedsiębiorcy poprzez wykonywanie poleceń zapłaty. Istnieją również narzędzia do automatycznej identyfikacji płatności. Na podstawie dotychczasowych transakcji system przypomina nam na przykład o konieczności uregulowania płatności czy potrzebie zgromadzenia większych środków.\nW przypadku przedsiębiorstw wchodzących w skład grup kapitałowych korzystną metodą zarządzania finansami może okazać się tzw. „cash pooling”. System ten polega na wykorzystaniu różnic między przedsiębiorstwami w grupie kapitałowej – niedobory pieniężne jednej spółki pokrywane są z nadwyżek wypracowanych przez inną spółkę. Pieniądze przesyłane są na wspólne konto, zwykle zarządzane przez bank. Ta forma „pożyczki” jest bardzo korzystna, zwłaszcza że nie podlega opodatkowaniu.\nFirmy, które dobrze zarządzają pieniędzmi nie tylko zapobiegają poważnym problemom, ale także zmniejszają koszty prowadzenia działalności i odnotowują długoterminowe korzyści.\nwww.mojafirma.infor.pl, www.innpoland.pl, www.biznes.gazetaprawna.pl\nOtagowano: biznes zarządzanie\nBardzo fajny tekst, coraz więcej firm szuka oszczędności po to aby móc inwestować coraz wyższe kwoty w rozwój swojej firmy.\nZUS można ograniczyć chociażby przekształcając jednoosobową działalność gospodarczą w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Jeżeli ktoś zna prawo to bezproblemu sobie poradzi, gorzej jeżeli prawa nie zna. Wtedy warto skorzystać z takiego doradztwa jak Wasze 🙂\nNajgorzej jest zacząć, potem jak się kręci to z górki 🙂


Telewizja Republika - jak odbierać? Gdzie oglądać TV Republika? [PORADNIK WIDEO] - Dziennikzachodni.pl\nTelewizja Republika - jak odbierać? Gdzie oglądać TV...\n15 maja 2013 15.05.2013 Aktualizacja: 15 maja 2013 14:25 15.05.2013 14:25\nTelewizja Republika ©youtube.pl\nCo to jest Telewizja Republika? Jak odbierać i gdzie oglądać telewizję Republika? Te pytania już od dawna zadają sobie telewidzowie, którzy słyszą o tym kanale od kilkunastu miesięcy. Specjalnie dla tych, którzy nie orientują się jeszcze w temacie, przedstawiamy kilka informacji na temat TV Republika, która rozpoczęła nadawanie satelitarne, w sieciach kablowych oraz w Cyfrowym Polsacie. Czym jest nowa Telewizja Republika? - zobacz też spot wideo.\nTelewizja Republika - prawicowy kanał publicystyczno-informacyjny, którego redaktorem naczelnym jest Bronisław Wildstein. Siedziba telewizji Republika mieści się w Warszawie przy ulicy Farbiarskiej. Prezesem stacji jest Piotr Barełkowski. Zaangażowani w nią są też Tomasz Sakiewicz, Ewa Stankiewicz, Rafał Ziemkiewicz, Piotr Lisiewicz, Joanna Lichocka, Anita Gargas, Cezary Gmyz, Tomasz Terlikowski, Paweł Lisicki i Katarzyna Gójska-Hejke.\nJak o TV Republika mówią jej twórcy, jest ona kanałem publicystyczno-informacyjnym nadającym siedem dni w tygodniu z publicystyką na żywo.\nDostęp to TV Republika mają klienci sieci kablowych, platform satelitarnych i użytkownicy internetu. Jeśli chodzi o kablówkę, to w naszym województwie TV Republika jest dostępna w Chorzowie w sieci kablowej Telpol i w Katowicach w sieci Metroport.\nTV Republika jest też dostępna w Cyfrowym Polsacie na kanale 67 w pakiecie Familijny Max HD.\nProgram telewizyjny TV Republika - co można obejrzeć?\nTelewizja Republika to serwisy informacyjnych i publicystyka, ale też m.in.: magazyny śledcze, kulturalne czy historyczne. Program Telewizji Republika obejmie takie programy, jak "Salonik Polityczny" Rafała Ziemkiewicza, "Zderzenie cywilizacji" i "Kościół, w którym żyjemy" Tomasza Terlikowskiego, program interwencyjno-śledczy Anity Gargas zatytułowany "Zadanie specjalne", czy program "Kuchnia polska", w którym Cezary Gmyz będzie mówił jednak nie tylko o kuchni, ale i o polityce.\nKatarzyna Gójska-Hejke i Piotr Lisiewicz zaproszą telewidzów na "Kulisy manipulacji". Stałym elementem w programie telewizyjnym TV Republika będzie też "Chłodnym okiem" z komentarzami Terlikowskiego, Ziemkiewicza i Wildsteina. Swój własny program zatytułowany "Bronisław Wildstein przedstawia" będzie miał prezes TV Republika.\nKupujesz nowy sprzęt RTV? Sprawdź, czy telewizor odbiera sygnał cyfrowy\nSygnał testowy Telewizji Republika jest też dostępny we wszystkich telewizjach kablowych. Aby oglądać tę stację, trzeba zadzwonić do swojej sieci kablowej i zapytać o możliwość jej włączenia do oferty programowej.\nKontakt z TV Republika jest dostępny pod numerem tel. 22 649 08 78 lub biuro@telewizjarepublika.pl.\nCzym jest telewizja Republika - Twoja Niezależna Telewizja? Zobacz reklamę telewizji:\njak oglądać tv republika\ntelewizja republika gdzie oglądać\njak oglądać telewizja republika\nco to jest tv republika\ntelewizja republika jak odbierać\njak odbierać tv republika\ntv republika jak odbierać\nBronia swoich dochodów i oszustw\nPOLAK (gość) 19.12.15, 19:25:33\nKOD to ekipa która broni swoich dochodów za wszelka cenę ,nie jest tak łatwo pogodzić się z posadą gdzie brano po 50 tyś i więcej ,tym ludziom brak honoru oni myślą tylko o sobie a gdzie my Polacy...rozwiń całość\nKOD to ekipa która broni swoich dochodów za wszelka cenę ,nie jest tak łatwo pogodzić się z posadą gdzie brano po 50 tyś i więcej ,tym ludziom brak honoru oni myślą tylko o sobie a gdzie my Polacy zatrudnieni na umowach śmieciowych ,za 1,5 tys,Czy w tych demonstracjach choć raz padło słowo bieda ,bezrobocie ,podwyżki plac ,likwidacja umów śmieciowych oni o tym nie pamiętają oni myślą tylko o sobie i swoich rodzinach .Po wyborach ich zadufanie w sobie jeszcze wzrosło ale to ich koniec oni o tym wiedzą .NIE DAJMY SIĘ OSZUKAĆ. zwiń\nPolak (gość) 19.12.15, 19:15:01\nDziś w telewizji TVN pokazane były dzieci recytujące wierszyk na manfie KOD czy to jest w porządku że w takie sprawy wciąga się kilkuletnie dzieci i każe im się recytować polityczne hasła pod...rozwiń całość\nDziś w telewizji TVN pokazane były dzieci recytujące wierszyk na manfie KOD czy to jest w porządku że w takie sprawy wciąga się kilkuletnie dzieci i każe im się recytować polityczne hasła pod adresem prezydenta i prawdziwej demokracji jaka się dokonała w naszym kraju dla mnie jest to żenujące i przykre że tak rodzice mogą wykorzystać dzieci.Mama co była taka dumna przy nich powinna się wstydzić ze swojej głupoty.zwiń\nJak znaleźć TV Republika\nAndrzej (gość) 18.12.15, 11:24:08\nMieszkam w Poznaniu. Korzystam z Cyfra Plus. Nie.mogę znaleźć TV Republika. Pomoże ktoś?\nSens pytań ankietowych płatnych w Tv Republika\nmichal053@interia.eu (gość) 17.11.15, 18:06:16\nPo co zamieszczacie te durnowate pytania ankietowe (płatne sms-y ) na aktualne tematy.Te pytania są tak beznadziejnie sformułowane że odpowiedz na tak lub nie - nic nie wnosi do problemu. Jedynie...rozwiń całość\nPo co zamieszczacie te durnowate pytania ankietowe (płatne sms-y ) na aktualne tematy.Te pytania są tak beznadziejnie sformułowane że odpowiedz na tak lub nie - nic nie wnosi do problemu. Jedynie nabija kieszeń Wam i teleoperatorowi po połowie .Czyli chodzi tylko o chamskie wyciąganie forsy od widza.???zwiń\nAndrzej Leszczyński (gość) 27.11.14, 09:39:26\nPrzed chwilą wyemitowaliście państwo wypowiedź Suworowa byłego agenta GRU najpotężniejszej służby ZSRR i obecnej Rosji. Pan Suworow w książce Akwarium pisze, że z GRU nigdy się nie wychodzi, a...rozwiń całość\nPrzed chwilą wyemitowaliście państwo wypowiedź Suworowa byłego agenta GRU najpotężniejszej służby ZSRR i obecnej Rosji. Pan Suworow w książce Akwarium pisze, że z GRU nigdy się nie wychodzi, a jeżeli już to przez komin pieca hutniczego. W związku z tym mam pytanie kim jest pan Suworow,że wygrywa z GRU, tak dobrze wyszkolonym agentem, który ogrywa macierzystą służbę czy dalej dla tej służby gra. Inni agenci przegrali z mocą GRU.zwiń\njajco (gość) 17.12.13, 02:45:57\nCzy znacie prawde o dwoch lumpach, ktorzy napadli kasjerke z utargiem.dzielna kasjerka trzymajac dziecko,ktore odebrala z przedszkola,a w drugiej rece trzymala torbe z utargiem.Ktora walnela w leb...rozwiń całość\nCzy znacie prawde o dwoch lumpach, ktorzy napadli kasjerke z utargiem.dzielna kasjerka trzymajac dziecko,ktore odebrala z przedszkola,a w drugiej rece trzymala torbe z utargiem.Ktora walnela w leb jednego z napastnikow ktory fiknal kozla,drugi widzac to dal noge.Widac ze cios byl dosadny bo temu lumpowi do dzis odbija sie ta torba I pieprzy od rzeczy ze mucha to zwierze.zwiń\nJajco (gość) 17.12.13, 02:08:29\nPytam sie gdzie byl leszek Miler jak bylo posiedzenie BBN u prezydenta?slyszalem ze zagranica, zwrocilem sie do dziennikarzy sledczych TVN24 moze oni dojda gdzie za granica byl Lechu,niestety nie...rozwiń całość\nPytam sie gdzie byl leszek Miler jak bylo posiedzenie BBN u prezydenta?slyszalem ze zagranica, zwrocilem sie do dziennikarzy sledczych TVN24 moze oni dojda gdzie za granica byl Lechu,niestety nie uzyskalem odpowiedzi.Jezeli to jest taka tajemnica to domyslam sie gdzie byl napewno w Pruszkowie bo to jest za granica.zwiń\nJajco (gość) 17.12.13, 02:00:25\nCiekawe czy mucha od nazwiska pewnego posla siada na gownie.Bo to by mi wszystko tlumaczylo Dlaczego zatwierdzenie budzetu odbylo sie przed zjazdwm platfusow,proste by Schetyna nie wszedl do...rozwiń całość\nCiekawe czy mucha od nazwiska pewnego posla siada na gownie.Bo to by mi wszystko tlumaczylo Dlaczego zatwierdzenie budzetu odbylo sie przed zjazdwm platfusow,proste by Schetyna nie wszedl do zarzadu Schetyna do Gowina oto jest swiateczna nowina,Jak patrze na tych poslow to sa gorsi od flanelki,lizusostwo brak honoru,a premier Rogacz,obstawiajac sie kobietami chce zaimponowac zonie swiety boze nie pomoze premier na rykowiskuzwiń\nJajco (gość) 17.12.13, 01:49:38\nDlaczego dokumentacja placowa po bylej PZPR zalega wszystkie archiwa Panstwowe.Kto za to placi? Sztandar zostal wyniesiony.Dokumentacja zostala.Pisze to dlatego ze od szesciu lat Poszukuje moja...rozwiń całość\nDlaczego dokumentacja placowa po bylej PZPR zalega wszystkie archiwa Panstwowe.Kto za to placi? Sztandar zostal wyniesiony.Dokumentacja zostala.Pisze to dlatego ze od szesciu lat Poszukuje moja dokumentacje I przejzalem wszyskie archway.sa tylko o ktore dbaja rzadzacy .moje zostaly zniszczone .dwoch swiakow sad no I 600 zl emerytury teraz wiem co to mala szkodliwosc spoleczna zycze dobrej lektory na stronach archiwow.WSI ty nasza jedynazwiń\njajco (gość) 16.12.13, 23:12:20\nDlaczego poslowie przechodza z parti do parti? Jest to jedno wielkie oszustwo wyborcy konkretnie 0ddaja glos na partie .Jezeli byl wybrany do PiS to powiniem byc w tej partii jezeli chce...rozwiń całość\nDlaczego poslowie przechodza z parti do parti? Jest to jedno wielkie oszustwo wyborcy konkretnie 0ddaja glos na partie .Jezeli byl wybrany do PiS to powiniem byc w tej partii jezeli chce zrezygnowac to niech zrezygnuje I czeka do nastepnych wyborow ukochanej partii gdzie chce byc.Powinien byc wniosek do Trybunaluzwiń


Ubezpieczenia OC dla Twojego samochodu - wylicz składkę | Allianz\nOC - policz i kup online\nUbezpieczenie Odpowiedzialności Cywilnej w Allianz\nPolicz i kup ubezpieczenie OC\nZasady dotyczące zakresu i wyłączeń OC komunikacyjnego znajdziesz w ustawie o ubezpieczeniach obowiązkowych. Zawsze gdy świadczymy ochronę z tytułu OC komunikacyjnego, robimy to na podstawie przepisów tej ustawy.\nUbezpieczenie komunikacyjne odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego jest obowiązkowe. Dlatego często szukamy oszczędnego rozwiązania. Składkę policzysz samodzielnie - skorzystaj z naszego kalkulatora lub skontaktuj się z agentem.\nMożesz kupić tylko OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, ale warto pomyśleć o kompleksowym ubezpieczeniu w Allianz.\nMamy wygodne i łatwe do wyboru pakiety ubezpieczeń MÓJ SAMOCHÓD:\nPakiet ubezpieczeń Komfort\nPakiet ubezpieczeń Plus\nPakiet ubezpieczeń Ekstra\nPakiet ubezpieczeń Max\nKontynuacja OC Allianz Online\nUbezpieczenie OC w razie wypadku\nPolisa OC ochroni Cię przed finansowymi skutkami wypadków spowodowanych przez Twój pojazd.\nUbezpieczenie OC jest obowiązkowe dla każdego, kto posiada pojazd mechaniczny w Polsce.\nAllianz odpowiada za:\nszkody wyrządzone w związku z ruchem ubezpieczonego pojazdu – niezależnie od tego, kto go prowadził,\na także za szkody powstałe przy wsiadaniu i wysiadaniu z pojazdu, bezpośrednio przy załadowaniu i rozładowaniu pojazdu oraz podczas zatrzymania, postoju.\nJeśli jesteś sprawcą wypadku, w razie szkody wyrządzonej innej osobie, odszkodowanie zostanie wypłacone z Twojej polisy OC. Nawet najtańsze OC w Allianz zapewnia ochronę do kwoty stanowiącej równowartość w złotych:\n5 210 000 EUR – w przypadku szkód wyrządzonych innej osobie (czyli np. utrata zdrowia, śmierć poszkodowanego)\noraz 1 050 000 EUR – dla szkód w mieniu (czyli np. uszkodzenie drugiego samochodu czy innego mienia należącego do poszkodowanego).\nWznowienie ubezpieczenia OC w Allianz Online


Miłość trzeba budować, odkryć ją to za mało: Rozdział 44.\n- Karui mówiła, że idziecie w środę na koncert w Rock Klubie – zagadnęła, mieszając łyżeczką w filiżance z herbatą. – Dawno nie byłam na żadnym koncercie.\nByła zaskoczona zdecydowaną reakcją Gaary. Jeszcze nawet nic nie powiedziała.\n- Nie bawiłabyś się za dobrze w tym towarzystwie – zawyrokował.\nTo było równoznaczne z negatywną odpowiedzią na nie zadane pytanie.\n- Nie bądź taki negatywnie nastawiony. Nikogo nie ugryzę.\nGaara spojrzał na nią w sposób, który nie zachęcał do dyskusji. Czuła się urażona.\nNie zaprzyjaźni się z jego dziewczyną, jeśli w dalszym ciągu on będzie utrzymywał ją na dystans. A to było wszystko, czego chciała – zaprzyjaźnić się.\nGaara zachowywał się, jakby podejrzewał ją o złe intencje.\nSasuke zamówił przy barze piwo i postanowił poszukać stolika w oddaleniu od sceny. Reszta towarzystwa chwilowo zniknęła mu z oczu. Nie, żeby miał coś przeciw temu. Temari i Karui dzisiaj się o coś posprzeczały i wymuszenie uprzejmym zachowaniem wobec siebie działały wszystkim na nerwy. Jedyną osobą, z którą można byłoby spokojnie pogadać była Sakura, jednak on nie miał ochoty jej zagadywać. O czym miałby z nią rozmawiać? O świeżo nabytych ranach po rozstaniu z Sasorim?\nNie, zdecydowanie nie nadawał się do pocieszania kogokolwiek.\nPostanowił więc odizolować się od towarzystwa i upatrzył sobie stolik blisko wyjścia. Po drodze minął Lee, który tańczył z jakąś nowo poznaną dziewczyną. Przynajmniej jemu się dzisiaj poszczęściło.\nDokładnie w momencie, gdy dopadł do wolnego stolika, Ino zajęła miejsce naprzeciwko.\nOna sama to jeszcze nie katastrofa, o ile nie przyjdą za nią następni.\n- Gdzie Gaara? – zapytał i natychmiast przeklął się w myślach za to pytanie. Jakby nie mógł inaczej zacząć z nią rozmowy.\n- Rozmawia przez telefon – odpowiedziała Ino, patrząc w kierunku drzwi wyjściowych. – Już nie.\nSugerując się miną Gaary można było się spodziewać, że jego odpowiedź powinna zostać ocenzurowana – jednak Ino wtrąciła się zanim powiedział cokolwiek na głos.\n- Czy zawsze musisz wylewać z siebie tyle jadu?\nSasuke spojrzał na nią z rozczarowaniem. W końcu komentował całą sytuację jedynie w jej interesie.\n- Wrócę za godzinę – poinformował Gaara, zdecydowany nie ciągnąć dłużej tej bezcelowej dyskusji. – Zaczekaj na mnie. I ty – przeniósł wzrok na Sasuke – nie ruszaj się stąd. I nie pij.\nIno nie zaprostestowała przeciwko wydawaniu jej poleceń – i on też nie, bo nie widział w tym żadnego sensu. Odsunął kufel z piwem na drugi koniec stolika. Ino musiała pomyśleć, że ją częstuje.\n- Nie, dzięki – powiedziała.\nSasuke przywołał kpiący uśmiech na twarz. Dziewczyna popatrzyła na niego krytycznie.\n- Chcesz coś powiedzieć?\n- Skąd, nic. Skoro ty nie masz nic do powiedzenia.\nIno prychnęła ze złością, jakby uważała, że próbuje ją sprowokować.\nWcale jej nie prowokował, chociaż może powinien, skoro jej reakcje były tak zabawne.\n- Wiesz, kiedy jest się dobrze wychowanym, czasami udziela się pomocy przyjaciołom w potrzebie – podsumowała. – Nie, żebyś ty coś mógł o tym wiedzieć.\nPróbowała wbić szpileczkę, ale niezbyt celnie.\n- Zmienisz zdanie – zapewnił.\nDlatego, że Fu opanowała do perfekcji umiejętność żerowania na cudzych uczuciach, i na poczuciu obowiązku. Oczywiście, nie powiedział tego na głos. Ino pomyślałaby, że próbuje ją sprowokować do konfliktu z Gaarą – a to nie było jego intencją.\nPrzynajmniej nie drążyła tematu.\n- Skoro nie chcesz się ze mną podzielić refleksjami, pomówmy o czymś innym – odezwała się i po chwili wahania dodała: - Podobno rzuciłeś Karin.\nTak, tak. Podobno. Zdaje się, że to Temari wszystkim rozpowiada na ten temat. Musiała być bardzo zadowolona.\n- Może to Karin rzuciła mnie? – zasugerował.\nIno posłała mu zniecierpliwione spojrzenie, jakby sądziła, że sobie z niej żartuje.\n- Można wiedzieć, dlaczego? – zapytała.\n- Możnaby pomyśleć, że cię to obchodzi – odpowiedział wymijająco. – Skąd to nagłe zainteresowanie Karin? Popraw mnie, jeśli się mylę, ale ty także nie jesteś jej fanką.\nIno przygryzła wargi, jakby się nad czymś poważnie zastanawiała.\n- Nie należy do osób o łatwym charakterze, ale pasowaliście do siebie – oceniła.\nChyba powinien się czuć tym urażony.\n- Dlatego, że jest antypatyczna?\n- Nie. Dlatego, że ją interesujesz jako osoba, a nie jako... źródło korzyści.\nJakie to przenikliwe.\n- Przez korzyści, masz na myśli orgazmy? W tym punkcie możesz się mylić.\n- Dowcipne – skomentowała, uśmiechając się kwaśno. – Zastanawia mnie, czego bardziej się boisz: tego, że ty tracisz przy bliższym poznaniu, czy że ktoś inny okaże się niegodny zaufania.\nSasuke ta rozmowa przestawała bawić, a ponieważ Gaara w swojej nadopiekuńczości wyznaczył go na ochroniarza i nie mógł się ewakuować – było oczywiste, że nagły zapał Ino do wnikliwych dyskusji trzeba ostudzić.\n- Jeśli mamy nawzajem znosić swoje towarzystwo musisz wypić ze dwa piwa, może wtedy nie będziesz taka nudna – ocenił.\nJednak ona była uparta, zresztą dokładnie tego mógł się spodziewać.\n- Zastanawia mnie, czy twój chorobliwy strach przed zaufaniem komukolwiek ma coś wspólnego z twoim bratem? – odezwała się, po czym natychmiast uzupełniła: - Nad czym się zastanawiać. Oczywiście, że ma. Dlaczego nie chcesz o tym pogadać?\nBył zaskoczony jej bezczelnością. Jeszcze bardziej tym, że jej dociekliwość nie działała mu na nerwy.\nW każdym razie, nie za bardzo.\n- Próbujesz skonstruować mój profil psychologiczny? – zapytał, po raz kolejny w tej rozmowie stosując prosty wybieg.\n- Nie – zaprzeczyła. – Próbuję cię zrozumieć. Chociaż to trudne. Każdego kiedyś zraniono, ale zamykanie się na ludzi tylko pogarsza sprawę. Bardzo siebie tym krzywdzisz.\n- Tak jest wygodnie – zripostował.\n- Naprawdę? Nie ufanie nikomu daje ci poczucie bezpieczeństwa? Bardzo wątpię w użyteczność tej strategii.\n- Nie chcę być wobec ciebie chamski – odpowiedział Sasuke zgodnie z prawdą, - więc powiem uprzejmie: jesteś strasznie wścibska, i to nie jest komplement.\n- W porządku, więc porozmawiajmy o czymś konkretnym – odpowiedziała Ino. – Co teraz robi twój brat?\n- Powinnaś zapytać jakiegoś teologa, bo wkraczasz w obszar rozważań metafizyczno-filozoficznych. Itachi pięć lat temu dostał czapę za podwójne morderstwo.\nTak jak się spodziewał, Ino patrzyła na niego z mieszaniną szoku i niedowierzania.\nRaczej nie czuła się już panią sytuacji.\n- Nie rozumiem – powiedziała, pewnie tylko dlatego, żeby zyskać na czasie.\nW jego wypowiedzi nie było nic, co pozostawiało miejsce na niedomówienia.\n- Czapę – powtórzył, nachylając się do niej przez stolik. W jego zamyśle miało to zabrzmieć jadowicie, ale głos mu nieznacznie zadrżał. Mniejsza z tym, i tak wywarł zamierzone wrażenie. – Śmiertelny zastrzyk. Ciekawi cię, kogo zabił? – dodał, prostując się w krześle.\nIno zamrugała kilkakrotnie powiekami, jakby próbowała otrząsnąć się z szoku.\n- Ja... – zaczęła mówić, ale przerwała.\n- Nie drąż czegoś, do czego tak naprawdę nie chcesz dotrzeć. Kto mniej wie, lepiej śpi – skomentował.\nPo tym zapadła niezręczna cisza. Ino milczała, a jemu zrobiło się głupio, że postawił ją w takiej sytuacji.\n- Podoba ci się muzyka? – Zadał prawdopodobnie najgłupsze możliwe pytanie, ale nic innego nie przyszło mu do głowy.\nIno zastanawiała się nad odpowiedzią znacznie dłużej niż to konieczne. W międzyczasie Sasuke dostrzegł kątem oka krótką spódniczkę i odsłonięte nogi dziewczyny, która podeszła do stolika.\nTe nogi jakoś nie wydały mu się znajome. Głos już tak.\n- Sasuke, skarbie. Co za zbieg okoliczności.\nWyjątkowo fartowny, pomyślał, z niechęcią wstając z miejsca.\nHotaru uśmiechała się szeroko, jakby naprawdę cieszyło ją to spotkanie.\nNie posądzałby jej o nieszczerość, ale nie wierzył w aż takie przypadki.\n- Hotaru – odpowiedział sztucznie uprzejmym tonem, który powinien jej zasugerować, że nie jest specjalnie mile widziana. Nie w tych okolicznościach.\n- Nie przedstawisz nas? – zapytała tonem, który tylko pogłębił jego podejrzliwość. Patrzyła na Ino z chłodnym zainteresowaniem.\nIno wstała z miejsca i wyciągnęła do niej rękę.\n- Wiem, kim jesteś – odpowiedziała Hotaru bezbarwnym tonem. – Nową laleczką Gaary. Strasznie zaniżył wymagania. Oszczędźmy sobie wymuszoną grzeczność, nie będę udawać, że miło cię poznać.\nSasuke nie oczekiwał, że będzie zachwycona spotkaniem, ale mogłaby przynajmniej zachowywać pozory.\nW obecnej sytuacji, jego też kurtuazja nie obowiązywała.\n- Dałaś popis buractwa – skomentował. – Czy teraz możesz się oddalić?\nHotaru spojrzała na niego przelotnie, ale nie zatrzymała na nim wzroku, tylko przeniosła go na Ino i podeszła bliżej niej.\n- Byłam ciekawa, jak wyglądasz. Zwracasz na siebie uwagę – oceniła. – Uważaj przechodząc przez ulicę.\nPotem jakby nigdy nic odwróciła się do niego, skinęła na pożegnanie głową i wmieszała się w tłum.\n- A więc to jest Hotaru – odezwała się Ino. – Jest, jakby to powiedzieć...\n- Wredną suką. – Wyręczył ją w podsumowaniu.\n- Może. Coś innego mnie zaciekawiło.\n- Zwraca się do ciebie per „skarbie”?\nHotaru nie była zaskoczona, że Gaara pojawił się następnego popołudnia w klubie wspinaczkowym.\nSiedziała przy stoliku z Jugito i Utakatą. Zignorowała pytające spojrzenie, które rzucił jej przyjaciel, jak tylko Gaara się do nich zbliżył.\n- Kogo ja widzę. – Jugito odezwała się jako pierwsza.\nGaara spojrzał na stojącą na stole przed nią butelkę wódki i szklankę.\n- Słyszałem, że jesteś w ciąży – skomentował.\n- To woda, przysięgam – odpowiedziała Jugito. Wcale nie starała się zabrzmieć przekonująco, chociaż mówiła prawdę. – Za kogo mnie uważasz?\n- Skoro tak mówisz. – Gaara zignorował pytanie i przeniósł wzrok na Hotaru. – Możesz mi poświęcić kilka minut?\n- Uderz w stół, a nożyce się odezwą. – Nie powstrzymała się przed komentarzem.\nWstała od stolika i wyszła z nim do sąsiedniej, małej salki z kilkoma stolikami i projektorem. Zwykle organizowano w niej relacje z podróży.\nGaara nie szukał dla siebie krzesła tylko podszedł do okna i odwrócił się twarzą do niej. Hotaru oparła się plecami o ścianę.\n- Ukarzesz mnie za niegrzeczne zachowanie? – zapytała.\nJednak Gaara nie był w nastroju do żartów.\n- Powiedz wprost, co chcesz osiągnąć?\n- Może już to mam. Pofatygowałeś się tutaj – zauważyła.\n- Zachowujesz się jak dzieciak – odpowiedział Gaara. – Odradzam ci kombinowanie. A groźby...\n- Przesadziłam, przepraszam. – Postanowiła jak najszybciej się wytłumaczyć. – Nie chciałam prowokować... takiej sytuacji.\n- A czego chciałaś?\nTo było strasznie trudne pytanie. Chyba chciała jedynie, żeby zwrócił na nią uwagę.\n- Nie chcę z tobą wojny, ale twoje uporczywe ignorowanie mnie jest nie fair, nie uważasz? Jesteś mi coś winien.\nGaara przypatrywał jej się przez chwilę w milczeniu, widocznie się nad czymś zastanawiając. Chyba przeszła mu złość, kiedy zorientował się, że nie miała rzeczywistego zamiaru czepiać się jego dziewczyny.\n- Żałuję, że cię w taki sposób potraktowałem. Przepraszam. Chociaż przeprosiny niczego nie załatwiają.\n- Masz rację. Nie chcę twoich przeprosin.\nPopatrzył na nią, jakby go atakowała. Jednak nie wykłócał się z nią, zaczekał aż dokończy myśl i była mu za to wdzięczna.\n- Chciałabym, żebyś szczerze przyznał, że popełniłeś błąd. Nie mówię, że tylko ty, żeby była jasność. Oboje to schrzaniliśmy. Ale ja nie próbowałam na tobie wymusić niemożliwego, był taki moment, kiedy ci zależało nie mniej niż mnie. Pozwoliłeś, żeby Fu to zniszczyła.\n- Nie musisz jej we wszystko mieszać. – To była jego odpowiedź. Przynajmniej nie zaprzeczył.\nHotaru nie odpowiedziała na zarzut w ostatnim zdaniu, bo nie widziała takiej potrzeby. To nie tak, że ona próbowała we wszystko wmieszać Fumi. To ona zawsze się wtrącała, najchętniej wtedy, kiedy mogła najwięcej zepsuć.\n- Popełniłem wiele błędów. Nie docenianie ciebie było jednym z nich – przyznał Gaara.\n- Dzisiaj postąpiłbyś inaczej?\nNie to chciała usłyszeć. Jednak, przynajmniej nie kłamał.\nOna także zdobyła się na szczerość, chociaż ryzykowała, że się na nią wścieknie.\n- Gaara. Nie pozwól sobą manipulować.\nMogła jeszcze dodać drobna przyjacielską radę, żeby trzymał Fu z dala od Ino – ale nie przeszło jej to przez gardło. Zresztą, Gaara prawdopodobnie miał wystarczająco dużo rozsądku, żeby wiedzieć, jak postępować.\nCo piątek w „Fatamorganie” urządzano rockoteki – i Fu dalej na nie chodziła, chociaż towarzystwo się wykruszyło. Klub był blisko mieszkania jej rodziców.\nNie spodziewała się spotkać nikogo znajomego, a już na pewno nie Uchihę. Jednak, gdy podeszła do swojego ulubionego miejsca przy barze, natknęła się właśnie na niego.\n- Sasuke – odezwała się, nie kryjąc zdziwienia.\nBrunet odwrócił się wraz z krzesłem i popatrzył na nią w sposób, który zawsze ją irytował – coś pomiędzy udawanym zainteresowaniem i lekceważeniem.\n- Co za niezwykły zbieg okoliczności – skomentował.\n- Jasne – odpowiedziała, nie czując potrzeby niczym uzupełniać tego zdania. Uchiha z pewnością wiedział, że ją tu spotka.\n- Też w nie nie wierzysz? – odpowiedział.\nFu przymrużyła wargi. Nie podobał jej się sposób, w jaki się do niej zwracał, ale jak zwykle był oszczędny w słowach i mimice twarzy, więc nie mogła mu niczego zarzucić.\n- Możesz powiedzieć wprost, o co ci chodzi – stwierdziła.\n- Dziękuję. Powiem wprost. Podpuszczanie Hotaru przeciwko Ino to duża nieostrożność z twojej strony.\nFu nie pozwoliła, by jakakolwiek emocja odmalowała się na jej twarzy.\n- Wiesz. Nie zgrywaj idiotki, na mnie te sztuczki nie działają. – Wstał z miejsca i podszedł do niej, patrząc na nią z góry. – Następnym razem dobrze się zastanów, zanim zrobisz coś głupiego. Mam cię na oku.\nPrzyznaję, że musiałam się trochę przymusić, żeby napisać ten rozdział. Mam nadzieję, że nie jest zły. Ciuchcia traci parę tuż przed finiszem, ale mam nadzieję, że na końcu historia nie straci na jakości... i że w końcu ją skończę.\nRKO w postaci komentarzy mile widziane, nawet bardziej niż zwykle^^ Pozdrawiam\nAutor: Kareena Surabiku o 18:52\nAnonimowy 30 sierpnia 2015 20:08\nCzekam na następny :) codziennie sprawdzam czy masz coś nowego. Uzależniłam się od Gaary, Ino i Sasuke <3 JESTEŚ ŚWIETNA! :D\nKareena 11 września 2015 12:23\nStokrotne dzięki, podbudowujesz mi ego :D\nAnonimowy 31 sierpnia 2015 03:22\nSasuke jako jedyny zachowuje trzeźwość umysłu. Ino niedługo straci nerwy do tych zmij. Brakowało mi Sakury. Żeby tylko zmije nie wciągnęły ją w jakąś intrygę.\nKareena 11 września 2015 12:21\nSakura jest całkiem mądra, więc może się nie da :P\nKati 31 sierpnia 2015 14:14\nNigdy nie sądziłam, że mogę pokochać blog w którym główną parą jest gaaino ale zakochałam się w twojej historii i w tym jak wykreowałaś bohaterów. Nie mogę się doczekać następnego rozdziału ;-)\nKareena 11 września 2015 12:22\nJak już kilka razy pisałam - też mi ta para wyszła zupełnie przypadkiem, w innym opowiadaniu, ale tak mi się jakoś spodobali, że wymyśliłam to opowiadanie :P Też się nie mogę doczekać - chwili czasu, by napisać next :)\nAdriemmer R 10 września 2015 22:46\nNie tylko sposób pisania, ale też same komentarze przekonały mnie do zapoznania się twoją historią. Widzę, że będę miała trochę do nadrobienia, dlatego na pewno rozłożę to w czasie, kiedy tylko będę miała go więcej, akurat teraz przeżywam apogeum braku chwili dla siebie </3\nKareena 11 września 2015 12:20\nHej :) Cieszę się, że zainteresowałaś się moim opowiadaniem i nie przeraża Cię ilość rozdziałów. W pełni rozumiem brak czasu - też mam z tym kłopot :P Ale zajrzę w wolnej chwili na Twego bloga, gdyż jak widzę prowadzisz :P\nIchirei 12 września 2015 16:56\n44 rozdziały o___o. Myślałam, że mam do nadrobienia jakieś 500 stron tekstu, ale uporałam się z tym już dziś :D W ogóle ostatnio zauważyłam, że pominęłam 1 rozdział i jak dziś zaczęłam czytać to przez chwilę nie wiedziałam o co chodzi. I musiałam się cofnąć jeszcze dalej T_T W każdym razie podziwiam Cię za ilość, bo sama nie mam tyle czasu.\nHotaru to suka =_= Choć nie powiem, że nie ma dobrych tekstów :D Nie lubię ani Hotaru ani Fu. Pozdrawiam i weny <3\nKareena Surabiku 20 września 2015 19:59\nCieszy mnie, że wróciłaś :) I nawet zaczęłaś pisać nowe opowiadanie :D Ostatnio nie mam czasu, ale wszystko nadrobię :(\nKwiat Konohy 19 września 2015 09:39\nNadrobiłam wszystko i... jestem rozczarowana. Pod moją nieobecność widzę, że zaczęłaś robić sobie dłuższe przerwy w publikowaniu.O nie, nie... tak nie będzie. Wakacje się już skończyły, więc bardzo proszę - do roboty :D\nKiedy następny rozdział mojego ukochanego opowiadania? ;)\nKareena Surabiku 20 września 2015 20:01\nHah, wzięłaś sobie urlop od mojej pisaniny i rozczarowana, że zrobiłam to samo? Przynajmniej nie masz dużo nadrabiania :D\nMnie samą martwią długie przerwy między notkami, wciąż cośodciąga mnie odpisania - choćby i dzisiaj, miałam rozdział w głowie, a przez cały dzień nie zdążyłam się do tego zabrać. Tak to już jest - najpierw obowiązki, potem przyjemność :)\nAnonimowy 27 września 2015 23:52\nKiedy pojawi się rozdział? :(\nBler Wilows 28 września 2015 07:26\nCześć... Wiem mamy trudny czas, sprawdziany, kartkowki itd i rozumiem że nie lubisz gdy ktoś cię pogania ale na moim miejscu tez byś się pytała: a więc przechodząc do sedna sprawy Kiedy będzie nowy rozdział? :-)\nKareena 28 września 2015 15:22\nNawet nie zauważyłam kiedy minął cały ten miesiąc. Rozdział 45. chodzi za mną od tygodnia, mam go w głowie, ale ledwie go zaczęłam i utknęłam na początku :) Postaram się dodać rozdział do końca tego tygodnia, w środę znajdę czas na pisanie, więc możliwe że się w czwartek pojawi. Postaram się :D\nUnknown 29 września 2015 21:01\nWeszłam przez przypadek na ten blog i powiem jedno jestem nim zachwycona ;)mam nadzieje ze szybko dodasz nowy rozdział :)\nAnita 29 września 2015 21:02\nAnonimowy 1 października 2015 17:38\nWreszcie procenty idą do góry. :D


APS Profit - pracownicy z Ukrainy świętokrzyskie\nPracownicy z Ukrainy świętokrzyskie\nSytuacja polskich przedsiębiorstw nie zawsze jest kolorowa. Głównym w chwili obecnej problemem jest brak odpowiedniej kadry pracowników. Niestety, ale Polacy coraz częściej wyjeżdżają do pracy za granicę, co wiążę się z niemożliwością znalezienia ludzi do wykonywania określonych zadań w polskich przedsiębiorstwach. Na szczęście ludność z Ukrainy stanowi dla Polski bardzo duże wybawienie. Dla wielu firm pracownicy ci są ostatnią deską ratunku, by móc dalej się rozwijać i na rynku działać.\nAgencja pracy tymczasowej – pomoc w znalezieniu pracowników\nNasza agencja pracy tymczasowej, to zespół ludzi pracujących na najwyższym poziomie, aby móc sprostać potrzebom, oczekiwaniom i wymaganiom absolutnie wszystkich klientów. Jesteśmy tutaj po to, aby dać pracodawcom możliwość wyboru odpowiedniej pomocy w pozyskiwaniu jak najlepszej kadry pracowniczej. Wśród dostępnych w ofercie usług, polecamy serdecznie personel tymczasowy z Ukrainy do pracy w wielu branżach i na różnych stanowiskach. Jeśli więc szukasz ludzi do zbioru jabłek w sadzie, brakuje Tobie rąk do pracy w supermarkecie lub Twoja firma budowlana wygrała duży kontrakt i potrzebuje na kilka miesięcy odpowiednich na to stanowisko ludzi – służymy w pełni naszą pomocą.\nPracownicy z Ukrainy pomocą dla polskiej gospodarki\nBez wątpienia pracownicy z Ukrainy są pomocą dla polskiej gospodarki. Nie ma, co do tego żadnych wątpliwości. W Polsce brakuje Polaków, którzy byliby skłonni pracować w konkretnych miejscach, na określonych stanowiskach. Pracownicy z Ukrainy są zaś osobami chętnymi do każdego rodzaju pracy, bez względu na trudność warunków, pracę na zmiany czy konieczność pracowania w nadgodzinach. Każdy przedsiębiorca, który posiada w swoich szeregach osoby z Ukrainy, jest w pełni zadowolony z jakości ich usług.\nWybierając naszą agencję, wszystkie formalności załatwia się z nami. Podpisujemy umowę. Wy musicie określić swoje oczekiwania, my staramy się im sprostać, zgodnie z warunkami umowy. Poszukujemy konkretnych pracowników, zatrudniamy ich, delegujemy do konkretnej pracy. My wypłacamy wynagrodzenie i zajmujemy się kwestiami formalnymi.\nJeśli chcecie postawić na agencję pracy tymczasowej, która stawia na indywidualne podejście do klienta, która ceni sobie obopólne korzyści i robi wszystko, by znaleźć odpowiednią kadrę dla potrzeb konkretnych pracodawców – jesteśmy dla Was w pełni.\nOcena 5/5 Głosów 59\nTagi : pracownicy z Ukrainy świętokrzyskie,\nświętokrzyskie pracownicy z Ukrainy


Miłość a pedagogika — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nKup i pobierz za 28,70 zł ($ 7,29)\ndr hab. Rafał Godoń, prof. UW ks. dr hab. Dariusz Stępkowski, prof. UKSW\nPublikacja dofinansowana przez Akademię Humanistyczno-Ekonomiczną w Łodzi\nKrzysztof Kamiński ORCID 0000-0001-6200-9447\nISBN 978-83-235-4028-1 (druk) ISBN 978-83-235-4036-6 (pdf online)\nISBN 978-83-235-4044-1 (e-pub) ISBN 978-83-235-4052-6 (mobi)\ne-mail: wuw@uw.edu.pl księgarnia internetowa: www.wuw.pl\nKonieczność wychowania do miłości\nMiłość jako kategoria antropologiczna i przeciwieństwo utylitaryzmu\nCztery rodzaje miłości w ujęciu Karola Wojtyły – Jana Pawła II\nDwie miłości zawarte w Encyklice Deus Caritas est\nWielość i jedność miłości w życiu człowieka\nWychowawcze znaczenie postawy miłości\nRodzina jako podstawowe środowisko wychowania do miłości\nRodzina patchworkowa – nowy hybrydowy model współczesnej rodziny\nSzanse, wyzwania, zagrożenia dla rodzinnego patchworku\nWolność jako warunek twórczości\nKu estetyce egzystencji\nRóżne postaci miłości – przypadek prozy Emmanuela Carrère’a. Studium socjologiczne o związkach między literaturą i życiem społecznym\nMiłość jako problem socjologiczny\nLiteratura i socjologia – wspólne obszary, wspólne pasje\nMiłość ma wiele twarzy, czyli o prozie Emmanuela Carrère’a\n„Ptak – straszydło”\nWychowanie jako dar miłości. Kilka uwag o filmie „Bezcenny dar” w reżyserii Michaela O. Sajbela w świetle założeń filozofii dialogu Józefa Tischnera\nChłopak, jakich wiele\nDroga ku wartościom\nDoktryna wzajemnego szacunku w edukacji olimpijskiej Pierre’a de Coubertina\nUmiędzynarodowienie lokalnej koncepcji pedagogicznej Pierre’a de Coubertina\nDoktryna wzajemnego szacunku jako platforma porozumienia międzykulturowego\nMiłość duszy czy miłość człowieka?\nWychować człowieka miłującego\nRomantyczne „życie po życiu” kanonu lektur\nCzasy holocaustu we współczesnej edukacji\nProjekty szkolne związane z Ireną Sendlerową\nRealizacja projektu: Irena Sendlerowa – „Najważniejsze w życiu jest dobro” Szkoła Podstawowa im. Tadeusza Kościuszki w Gaszowicach\nMateriały pomocne w realizacji projektów\nDobro i miłość jako wartości w pedagogice\nWymiary myślenia o rozwoju optymizmu\nMotto „Pereł Optymizmu” programu Optymistyczne Przedszkole\nWychowanie integralne, czyli o wartościach i miłości\nMiłość w wychowaniu\n„Przykro mi, że to, co mówię, jest zupełnie nienowe, że nie ma w tym ani jednego nowego słowa, bo chociaż mógłbym użyć wymyślonego języka naukowego, wolę używać starych słów, które coś znaczą, a których wszyscy (…) naukowcy unikają. Chcę powiedzieć, że celem życia, który odpowiada naturze człowieka w ramach jego egzystencji, jest zdolność do miłości, do używania rozumu, obiektywizmu i pokory, zachowania wolnego od zniekształceń kontaktu ze światem zewnętrznym oraz wewnętrznym. (…) Nie ma nic bardziej sprzyjającego tworzeniu niż miłość, o ile jest autentyczna. (…) Badając naturę człowieka i problemy jego egzystencji, można odkryć z empiryczną pewnością, że jest to cel, który najbardziej sprzyja jedynemu zadawalającemu rozwiązaniu złożonych problemów życia i istnienia”1.\nJeżeli założymy, że miłość najbardziej sprzyja jedynemu zadawalającemu rozwiązaniu złożonych problemów życia i istnienia, to brak miłości należałoby uznać za zasadniczy deficyt życia i istnienia. Szczególnie może on doskwierać w procesie wychowania. Ten stan rzeczy, co proponuję, moglibyśmy opisać nowym terminem: „oligophilia”. Etymologicznie oligo- to człon wyrazów złożonych wskazujący na niewielką liczbę lub ilość czegoś, albo – w terminach medycznych – na brak, niedobór. Philia zaś, to jeden z kilku greckich terminów tłumaczonych na język polski przez użycie słowa miłość (obok: epithymia, eros, staroge, agape2). Przy czym należy na wstępie zaznaczyć, że filia to rodzaj miłości, w której panuje pokój, harmonia i ciepło. To miłość przyjaciół, którzy zgadzają się ze sobą, którym jest ze sobą dobrze. To miłość bezinteresowna, lojalna, wierna. Oznacza zażyłość, przyjacielskość, a nawet serdeczność. Chodzi tu o miłość na płaszczyźnie duchowej3. W tym kontekście, w punkcie wyjścia, oligofilię moglibyśmy definiować jako brak miłości; jej niedobory, wypaczenia, ale również przesyt (zniewolenie, ubezwłasnowolnienie w imię tzw. miłości itp.).\n• pierwszy, Miłość – pojęcie i badania, ma charakter definicyjny;\n• drugi, Miłość – konteksty kulturowe, ma na względzie praktyczne urzeczywistnienia miłości;\n• trzeci, Miłość – aplikacje pedagogiczne, jest bezpośrednim ujęciem cnoty miłości w przestrzeni rzeczywistości pedagogicznej.\nTrzymając się wspomnianej zasady odwzorowania, moglibyśmy zaproponować następujące pola badawcze, podejmując zagadnienie oligofilii: (1) oligofilia – pojęcie i badania, (2) oligofilia – konteksty kulturowe, (3) oligofilia – aplikacje pedagogiczne.\n„Oligofilia” i „miłość” to terminy opisujące przeciwstawne idee i stany rzeczywistości. W odniesieniu do oligofilii miłość jawiłaby się jako zalecana dyrektywa, która określonemu podmiotowi w określonych okolicznościach podpowiadałaby określony sposób postępowania. Skoro za E. Frommem przyjmujemy, że miłość najlepiej sprzyja życiu człowieka i rozwiązywaniu jego problemów, to powinniśmy konsekwentnie uznać też miłość za stan normalności. Rola wychowania ze wszystkimi jego składowymi jest tutaj nie do przecenienia, tym bardziej, że kryzysy w obszarze wychowania nie dotyczą braku sprawdzonych norm, lecz raczej wzrastającej niewiedzy, dyletanctwa w tym zakresie; pogłębia się brak zrozumienia dla ich owocującej harmonią i bezpieczeństwem mocy. Przecież teoria wychowania i normy, do których właśnie działalność wychowawcza się odwołuje, mogą mieć wspólne cele4.\nWychowywanie, mówiąc ogólnie i górnolotnie (przecież odwołujemy się też do ideału), powinno dokonywać się ze względu na człowieka: by lepszy stawał się zarówno pojedynczy człowiek, jak i wszelkie związki między ludźmi. Godność osoby ludzkiej to tutaj najważniejsze kryterium moralnej jakości działania. Wychowanie zatem powinno kształtować stosunkowo stałe przymioty osobowościowe, uzdalniające do określonych przeżyć i działań. Nabycie stałych, dobrych cech osobowościowych nie jest łatwe; wymaga silnej motywacji, konsekwencji w działaniu. Uwidacznia nam się tutaj potrzeba rozumienia cnoty w klasycznym tego słowa znaczeniu, jako sprawności moralnej. W końcu, za Leszkiem Kołakowskim, należy też przywołać znormalizowaną codzienność jako naturalne środowisko wychowawcze: „Uczymy się cnót przez wychowywanie w środowisku, gdzie one są praktykowane”5.\nWychowanie wyrastające z miłości konstytuuje jakościową swoistość bytowania człowieka, gdzie doskonałość istnienia wyraża się przez czyny świadome i wolne. Przywołane czyny są na tyle dobre, na ile uznają i potwierdzają ową godność człowieka, służą jego rozwojowi, urzeczywistniają szlachetne potencje. Tutaj warto podkreślić za Karolem Wojtyłą, że to właśnie miłość jest najpełniejszą realizacją tych możliwości, które tkwią w człowieku. Miłość jest to takie działanie, które najpełniej rozwija istnienie osoby. Osoba zaś znajduje w miłości największą pełnię swego bytowania, obiektywnego istnienia6. Tak rozumiana miłość jawi się tutaj jako naczelna norma moralności, naczelna norma życia ludzkiego i stąd staje się realnym wyzwaniem każdego wychowania.\nDawid J.W., O duszy nauczycielstwa, Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”, Warszawa 1927.\nFromm E., Patologia normalności. Przyczynek do nauki o człowieku, Wydawnictwo Vis-a-Vis Etiuda, Kraków 2011.\nKołakowski L., Mini wykłady o maxi sprawach, Wydawnictwo Znak, Kraków 2003.\nWojtyła K., Miłość i odpowiedzialność, Wydawnictwo KUL, Lublin 1982.\nSłowa wdzięczności kieruję pod adresem Recenzentów monografii – Profesora Rafała Godonia oraz Księdza Profesora Dariusza Stępkowskiego, których cenne sugestie wpłynęły na ostateczny kształt publikacji.\nKrzysztof Kamiński Łódź, wrzesień 2019 r.\nElementem pierwotnej tożsamości jest nasza płeć i seksualność i temu zagadnieniu chciałbym poświęcić nieco więcej miejsca z wykorzystaniem dwóch wyjątkowych narracji o charakterze filozoficzno-historycznym. Już w mitologii istniała przypowieść o tym, jak Hera i Zeus spierali się o to, kto jest bardziej skłonny ulegać pokusom miłości: mężczyzna czy kobieta. Spór oczywiście musi pozostać nierozstrzygnięty, ale przesłanie, które on niesie, jest ważne od zarania ludzkości – miłość pozostaje tytaniczną siłą, która sprzyja w tym samym stopniu zarówno największym wzlotom, jak i największym upadkom. Z prac archeologów i antropologów wiemy, że we wczesnej fazie w rozwoju ludzkości kobieta była uosobieniem kosmicznej siły twórczej i jej cechy płciowe były wyeksponowanym elementem takich rzeźb, jak Wenus z Willendorfu czy z Dolnych Vestonic7. Kultura, która przyszła później (już w czasach dominacji patriarchatu, co nie jest bez znaczenia), zaczęła umniejszać tę magiczną, a zarazem naturalną wartość kobiety. Jedną z postaci deprecjonowania tej żeńskiej mocy, energii były i nadal są różnego rodzaju tabu. Regulatywny charakter tabu jest oczywisty, ale jego przerosty powiązane najczęściej z jakimiś dogmatycznymi poglądami rodzą zjawiska niekorzystne dla kultury, której miały służyć. W tym sensie seksualność człowieka stała się bodaj pierwszym, a z pewnością odwiecznym przedmiotem ograniczeń. Napięcia społeczne z tym związane prowadziły z kolei do pojawiania się rytuałów zawieszających tabu i przyzwalających w określonych warunkach na zachowania na co dzień zabronione, np. noc Kupały.\nPierwszą z sygnalizowanych inspiracji podjęcia tego tematu była niewielka książeczka noblisty, pacyfisty i liberała – Bertranda Russella, Zagadnienia seksualne w wychowaniu. Czas i miejsce wydania tej książeczki – z szerokim wprowadzeniem pióra Bogdana Suchodolskiego – świadczą o funkcjonalnym podejściu wydawców do myśli liberalnej Russella, gdy tymczasem jest ona – z jednej strony – dobrą ilustracją rozumienia obu pojęć (tabu i miłości), a z drugiej – przemian obyczajowych, jakie się dokonały w ostatnim stuleciu. Warto więc nieco miejsca poświęcić rozważaniom Russella niezależnie od tego, że dzieli nas już dość duża odległość w czasie i niektóre spostrzeżenia mogą nam się wydawać przestarzałe. Są jednak wśród jego pomysłów także takie, które wydają się adekwatne do naszej pluralistycznej rzeczywistości. Zdaniem filozofa w odniesieniu do etyki płciowej istnieje w określonej grupie społecznej – przynajmniej jeden – kodeks moralny, który ma regulować na zasadzie tabu, co jest w tym zakresie dozwolone, a co nie. Jego ocena kodeksu(ów) w ogóle jest krytyczna, ponieważ czymś innym jest werbalne wyznawanie zasad, a zupełnie czymś innym ich autentyczne stosowanie w życiu. W sferze prywatnej ludzie są dużo swobodniejsi niż wówczas, gdy uczestniczą w grach społecznych. Kodeksy w takim układzie stanowią zewnętrzny gorset przekraczany przy każdej nadarzającej się okazji. Zdajemy sobie sprawę, że obowiązywanie owych kodeksów wraz z kontrolą społeczną odnosi się wyłącznie do poziomu heteronomii w rozwoju moralnym człowieka. Ludzie z większą wrażliwością etyczną, zdolni do interioryzacji wartości (społecznie jednak uzgodnionych) takiego gorsetu i zewnętrznej kontroli nie potrzebują. W jakimś sensie jest ona nawet deprecjonująca ich dojrzałość etyczną. Współczesna Russellowi etyka seksualna (pierwszej połowy XX wieku) miała być oparta na trzech elementach: 1) cnocie kobiet, 2) chrześcijańskiej koncepcji grzechu, 3) równości kobiet8. Z każdego z nich wyprowadził ciekawe konsekwencje, które rekonstruują jawne i ukryte warstwy tabu. Jego zdaniem element pierwszy jest nierozerwalnie powiązany z typem rodziny patriarchalnej ze wszystkimi tego negatywnymi konsekwencjami dla kobiety. Abstrakcyjna etyka dopełnia tu podporządkowanie, by nie powiedzieć: uprzedmiotowienie kobiety, a jej seksualność jest w jakimś stopniu poza nią samą, jest tym, czym czyni ją mąż.\nDrugi element wyodrębniony przez Russella – chrześcijańska koncepcja grzechu – traktuje seksualność jako coś nieczystego, z czego wynika np. krytykowana przez niego niechęć do poruszania tej tematyki z dziećmi, które – jak wiemy – i tak wbrew tabu nabywają wiedzy i doświadczeń w tym zakresie, często niepotrzebnie ryzykując. Russell – zapewne odnosząc się do współczesnego mu społeczeństwa angielskiego – twierdził, że tą edukacją zajmują się najczęściej ciemne bigotki, co zapewne miało na celu utwierdzenie obecności tabu w kolejnym pokoleniu, ale bez jakiegokolwiek odzewu psychologicznego ze strony młodego pokolenia. Twierdził nawet, że pojawiające się w życiu młodych ludzi zaburzenia psychiczne będące konsekwencją restrykcyjnego podtrzymywania tabu mogą zostać zniwelowane implementacją postaw charakterystycznych dla innych kultur, które seksualność traktują w mniej negatywny sposób. Przywoływał tu swobodę seksualną panującą na Samoa, brak tabu w kulturze Japończyków czy koncepcję Lindsaya, który był zwolennikiem małżeństw koleżeńskich. Idea małżeństw na próbę nie jest obca także czasom nam współczesnym. Wszystkie więc tezy Russella zmierzały w kierunku osłabienia, jeśli nie wyrugowania tego tabu z życia cywilizowanej Europy, gdy tymczasem w jego opinii chrześcijaństwo in block przeciwnie – uważa seksualność nawet w orbicie usankcjonowanego przez Kościół małżeństwa za coś zgoła gorszego od wstrzemięźliwości9. Jak ta wstrzemięźliwość się realizuje w środowisku ją propagującym – pokażę na przykładzie historycznych badań Karlheinza Deschnera.\nTrzeci element – mówiący o równości płci – prowadził filozofa do ciekawych socjologicznie spostrzeżeń i paradoksalnych konsekwencji. Otóż Russell twierdził, że pierwsze feministki domagały się, aby mężczyźni byli równie cnotliwi jak kobiety, natomiast współczesne mu feministki chciały uzyskać identyczną swobodę seksualną jak mężczyźni. Widać w tym istotne przesunięcie aksjologiczne – od domagania się respektowania wspólnych dla obu płci norm tabu, do jego – symetrycznie – przekroczenia. Russell z pewnością nie jest libertynem pokroju Markiza de Sade’a, ale broni miłość i naturalność przed ich stygmatyzowaniem i spłaszczeniem, przed pospolitością i brzydotą. Jak pisał: „Poezja, radość i piękno usunięte są z życia przez tą moralność brzydoty, wprowadzającą do stosunków ludzkich sztywność i oschłość. Tak rodzi się pruderia, tępieje umysł i zamiera wyobraźnia. Być może, że światopogląd swobodniejszy ma także swoje niebezpieczeństwa; są to jednak niebezpieczeństwa życia, a nie śmierci”10.\nInną inspirację można znaleźć w wielotomowej pracy współczesnego Woltera – Karlheinza Deschnera11. Jeśli myśleć o miłości w kontekście seksualności człowieka i dostrzegać w niej zasadnicze źródło ludzkiego szczęścia, to bez wątpienia chrześcijaństwo zbudowało w tym zakresie wyjątkowe ograniczenia, czyniąc z miłości erotycznej tak monstrualne tabu, że ludzie z ciekawości, z przekory i tysiąca innych powodów nieustannie je przekraczają, nie wyłączając z tego samych duchownych. Deschner jest jednym z tych autorów, który precyzyjnie, z wykorzystaniem narzędzi naukowych, odsłania skrywane pod sutanną pragnienia i ich czysto ludzkie realizacje. Problem wydaje się nabrzmiewać, nie tylko w „państwie islamskim”, ale także w polskiej rzeczywistości, gdzie bigoci z ambon i ław poselskich usiłują narzucić całemu i coraz bardziej pluralistycznemu społeczeństwu swoje konserwatywne reguły, swoje tabu, swoją awersyjną mentalność. Trzeba w tym miejscu zauważyć, że poczynając od epoki odrodzenia, cywilizacja europejska jednak stopniowo, choć niezwykle wolno, uwalnia się od traktowania miłości – zwłaszcza w jej wymiarze erotycznym – od tabu, które było jej narzucone. Szczególnie mocno przeciwstawili się tym konwenansom ludzie oświecenia i to nie tylko libertyn Markiz de Sade z jego pokrętną koncepcją emancypowania się kobiet, ale także tzw. populacjoniści traktujący tę sferę ludzkiego życia jako podstawę ilościowego rozwoju społeczeństwa. Marian Skrzypek wymienia tu: Charlesa Montesquieu, Nicolasa Venette, Louisa de Lignac, Étienne Damilaville’a. Obok nich pojawiają się nazwiska Resatifa de la Brentonna i Bernarda Mandeville’a, którzy zajmowali się zjawiskiem prostytucji, z którym nie chcieli walczyć za pomocą drakońskich kar, lecz starali się je skanalizować, ucywilizować, a nawet upaństwowić, skoro nie można go bezpowrotnie z życia społecznego wyrugować12.\nLektura tekstów Deschnera jest szokująca, a jednocześnie obnażająca ambiwalencję słów i czynów ludzi, którzy byli dla kolejnych pokoleń wzorem do naśladowania, lub wzorcem propagowanym przez Kościół. Co prawda wiedza ta była – i chyba jest – selektywna i jednostronnie moralizująca. Ów niemiecki Wolter w swej krytyce instytucji Kościoła wskazywał na wiele zjawisk, które miały miejsce w czasie jego dwutysiącletniej historii. Znajdziemy tam opisy eremitów, klasztorów, zakonnic dalece odbiegających od skonstruowanego w tej religii tabu, a z drugiej strony – opisy niesłychanej brutalności i sadyzmu, aby ten stan w niezmienionej postaci utrzymać. Ta organiczna nienawiść do miłości w jej czystej, naturalnej formie wyrastała z co najmniej niechętnego stosunku do kobiet13. Nie bez znaczenia jest fakt, że przede wszystkim to one stawały się ofiarami zbiorowego mordu, trwającego przez wiele stuleci, polegającego na paleniu czarownic14. Zresztą śmierć na stosie była uwolnieniem od niewyobrażalnych tortur, jakim je poddawano, aby zmusić je do zaprzeczenia swej niewinności. Jak podają badacze tej problematyki, niektóre osoby były torturowane ponad 50 razy15. Aby nie pozostawać w tej kwestii na poziomie wysokiej abstrakcji, przytoczę piękny, przejmujący, miłosny list kobiety posądzonej o czary i ostatecznie zamordowanej. Była nią Rebeka Lempin, którą uśmiercono w 1590 roku.\n„Trzeba się przyznać. Bardzo mnie torturowano, lecz jestem tak niewinna, jak Bóg w niebie. Jeśli wiem chociaż najmniejszą rzecz z tej sprawy, niech Bóg odrzuci mnie w niebie… Och, mój skarbie, co stało się w moim sercu? Och nieszczęście, nieszczęście, moje biedne sieroty! Panie, ześlij mi coś, abym mogła umrzeć, jeśli nie, stracę odwagę na torturach. Jeśli nie przyjdziesz dzisiaj, napisz mi coś na czas. Och, skarbie, napisz do mnie, do twojej niewinnej Rebeki. Wszystko wydobyto ze mnie przemocą! Jak Bóg może skazywać na takie cierpienie? Jeśli jestem czarownicą, niech Bóg będzie dla mnie litościwy. Och, jak mylą się w stosunku do mnie!”16.\nTen chwytający za serce list jest autentycznym dowodem potęgi tej miłości, która ludzi łączy nawet w tak strasznej chwili, w przeciwieństwie do jej doktrynalnej parodii, która jest źródłem segregacji, ostracyzmu i poniżania innych. Skala tej zbrodni wobec ludzkości jest trudna do oszacowania, ale z pewnością stawia co najmniej pod znakiem zapytania prawo Kościoła do piętnowania innych w imię walki o poczęte życie.\nKsiążkę Deschnera jak klamra spinają dwa ważne akcenty polskie, głęboko powiązane z naszą kulturą, miłością Ojczyzny, ale i klerykalizmem. Deschner we wstępie – godnym w całości cytowania – przedstawił sytuację naszego narodu i jej papieską ocenę od czasów powstań: listopadowego i styczniowego. Nie omieszkał wspomnieć o bohaterskim zrywie obronnym 1939 roku. We wszystkich tych momentach kolejni papieże zachowywali wrogą postawę wobec zdesperowanych powstańców i obrońców własnej ojczyzny (także wobec niższego kleru, który w tej walce zbrojnej uczestniczył), a Pius XII otwarcie sekundował zbrodniom Hitlera w Polsce i Europie17.\nDrugim biegunem tej książki są ostatnie akapity poświęcone polskim biskupom i papieżowi Polakowi Janowi Pawłowi II. Deschner nie ma tak czołobitnej postawy wobec Jana Pawła II jak polskie społeczeństwo i dość ostro wypowiada się na temat jego rozważań poświęconych czystości i wstrzemięźliwości, konfrontując tę postawę z niebywałym przyrostem naturalnym w Afryce i Azji. Jego zdaniem papież między wrześniem 1979 r. a kwietniem 1980 r. koncentrował się przede wszystkim na problemie seksualności. „Jana Pawła II nic nie obchodzi bardziej niż »pożądliwość«, »trojaka pożądliwość«, »skutki trojakiej pożądliwości«, zwłaszcza »pożądliwość ciała, która zniekształca prawdę mowy ciała«”18. Konkluzją bardzo mocnych słów krytyki, których tu w całości nie trzeba przywoływać, było twierdzenie odniesione do tzw. eklezjogenicznych nerwic, zgodnie z którym asceza seksualna skutkuje silnymi napięciami wewnętrznymi, aż po stany chorobowe, z którymi w końcu muszą radzić sobie w wieloletnim procesie psychologowie (także katoliccy, np. teolog i psycholog Alfred Kirchmayr). Tymczasem zdaniem Deschnera papież formułował stanowisko antynaukowe i twierdził, że „w świetle przeprowadzonych przez nas analiz całościowo pojmowana wstrzemięźliwość jest jedyną drogą pozwalającą uwolnić człowieka od takich napięć”19. Antidotum na laicyzację życia i radość czerpaną z miłości miała być Ewangelia i biografie świętych. Tu pojawia się innego rodzaju wątpliwość, bo – jak wiadomo – hagiografia pisana przez ludzi Kościoła była dość jednostronna, a wątki biografii świętych w pracach Deschnera byłyby jej antyprzykładem. Jednym i drugim nie można odmówić prawdy historycznej, ale trudno zgodzić się na ich walor kształcący. Miłość erotyczna, tak poniewierana przez oba tysiąclecia, w opinii Jana Pawła II jest elementem „kultury śmierci” i stoi obok narkomanii, alkoholizmu i wandalizmu. W takim rozumieniu miłości wydaje się ona samym złem, z którym trzeba walczyć. Gdzie w takim razie jest miejsce dla „miłości bliźniego”?


Streszczenia Twoich ulubionych seriali!\nlifestyle co warto zobaczyć co dziś w tv co w telewizji co obejrzeć w telewizji co dziś w serialach kultura\nTVP1, 16:30, Moda na sukces, odc. 5563\nBrooke jest oburzona występami Stephanie w Internecie. Ridge tłumaczy jej, że nie powinni reagować, bo sprawa zyska jeszcze większy rozgłos. Brooke zapewnia ukochanego, iż przekonała Ricka, by się nie zbliżał do jego córki. Rick spotyka Steffy w pracy. Mówi jej o swojej przemianie.\nTVP1, 18:00, Klan, odc. 2205\nMonika ma pretensje do Feliksa o ostatnie zachowanie. By udobruchać ukochaną, mężczyzna zamawia bukiet kwiatów. Zyta składa wypowiedzenie w pracy. Rutka przekonuje ją, że spróbuje oddzielić sprawy osobiste od zawodowych. Kaja prosi Darka o ratunek w sprawie deseru dla dzieci. Monika jest niezadowolona, że pracownik zajmuje się sprawami przedszkola w czasie pracy. Paweł umawia Vujkovica na spotkanie z gastrologiem. Na korytarzu El-Medu Stiepan spotyka Danutę, która ukrywa cel wizyty w klinice. Darek namawia Kaję, aby nocowała w jego mieszkaniu.\nTVP1, 21:15, Rezydencja, odc. 43\nDetektyw Rogacki informuje Jana, że Łukasz wcale nie został napadnięty, przeciwnie, to on sprowokował bójkę w Bożydarowie. Julia proponuje Shedi projekty Michała, co nie podoba się Jagodzie. Dochodzi między nimi do kłótni. Łukasz wyjawia Lenie, że chciałby zająć miejsce ojca. Jan liczy, że praca w fundacji zmieni syna. Jagoda jest w śpiączce. Julia i Kamil nie są w stanie znaleźć feralnego zdjęcia. E-mail ze zdjęciami Marka i żądaniem okupu zostaje wysłany do Jana.\nTVP2, 20:05, Barwy szczęścia, odc. 685\nBorys odwiedza Marię, informuje ją, że wyjeżdża na stałe z Warszawy. Wyznaje, że po odrzuceniu jego oświadczyn nie umie już być tylko jej przyjacielem. Ksawery kupuje pierścionek zaręczynowy, jedzie do Klaudii. Czeka go rozczarowanie. Okazuje się, że kochanka okłamała go, dając mu nadzieję na ponowny związek, gdy Waldemar się rozwiedzie, cały czas chciała zemścić się za jego zdradę. Kończą się kłopoty Ludmiły i Kostka - Wowa i jego ludzie zostali ujęci przez policję. Jeleń wraca ze spotkania z Edytą ze 150 tysiącami złotych.\nTVN, 17:55, Julia, odc. 8\nJulia urządza przyjęcie w ekskluzywnej restauracji, zgodnie z oczekiwaniami Hanny. Dziewczyna napotyka nieoczekiwane trudności. Kuzynka przychodzi jej z pomocą. Wszystko wydaje się iść zgodnie z planem, jednak przyjęcie okazuje się niewypałem.\nTVN, 20:05, Na Wspólnej, odc. 1538\nGosia jest zawiedziona, że Witek okazał się podrywaczem. Nie rozumie, jak Piotr może się z nim przyjaźnić. Danka proponuje córce, by wspólnie odwiedziły babcię. Piotr zgadza się, ale zaraz po wyjeździe żony spotyka się z Witkiem. Przeprowadzony przez Igora wywiad ze sportsmenką ukazuje się na pierwszej stronie gazety. Okazuje się, że Nina przeredagowała artykuł, aby był ostrzejszy. Między Igorem a szefową dochodzi do bardzo ostrej kłótni. Ziębowa idzie na spotkanie klasowe, jest bardzo przejęta. Włodek zostaje w domu.\nPolsat, 18:00, Pierwsza miłość, odc. 1422\nBóle porodowe Kingi okazały się fałszywym alarmem. Marek zaleca córce, by do rozwiązania nie przemęczała się. Emilka chce odwiedzić Kamila w szpitalu. Jest zaskoczona jego negatywną reakcją. Marek i Turczyk rozważają propozycję Anety. Z jej wkładem finansowym mieliby otworzyć prywatną klinikę ginekologiczną. Florczak staje przed sądem pod zarzutem zabójstwa. Sabina, Radek i Mikser składają zeznania. Ola nie wytrzymuje napięcia. Widząc napastnika, ucieka.\nJak oskubać mamę i tatę? W ten sposób kradnie 25% polskich dzieci, rodzice w szoku\nCzasy się zmieniają. Podbieranie po 2 złote z portfela jest już passé.\nAnonim (Ocena: 5) 11.01.2012 13:55\njaki Ksawery? :D hahaha\nAnonim (Ocena: 5) 11.01.2012 12:40\n" Ksawery kupuje pierścionek zaręczynowy, jedzie do Klaudii" WALDEMAR KUPI PIERŚCIONEK PAPILOTKU:***\nAnonim (Ocena: 5) 11.01.2012 11:10\nhahaha głupia Olka, taką wielką traumę ma, ale czemu? co, zgwałcił ją, że się go tak boi?! nie, tylko napadł ! =/ więc powinna powstrzymać swoje emocje na wodzy i zeznawać, żeby dalej mógł siedzieć w pudle.\nAnonim (Ocena: 5) 11.01.2012 09:55\nNa stronie "Barw Szczęścia' jest identyczny błąd\nAnonim (Ocena: 5) 11.01.2012 00:32\nchyba waldemar kupuje pierścionek i jedzie do klaudii a nie ksawery


Geje i lesbijki w Polsce walczą o prawa rodzicielskie - Polskatimes.pl\nData dodania: 2008-11-07 23:38:33\nOstatnia aktualizacja: 2008-11-07 23:39:09\nMaciej Stańczyk 10Komentarzy\nOgólnopolską kampanię o prawną akceptację związków osób tej samej płci rozpoczęło w Łodzi miejscowe środowisko gejów i lesbijek. Od środy odbywają się tu projekcje filmów i warsztaty. Dziś główny punkt programu - dyskusja na temat rodzin homoseksualnych. Do końca stycznia akcja przeniesie się do Krakowa, Trójmiasta, Wrocławia, Torunia, Lublina i Katowic. Dotychczas homoseksualiści walczyli - najkrócej mówiąc - o uznanie małżeństw między osobami tej samej płci. Teraz kładą nacisk na przyznanie praw rodzicielskich partnerom, z którymi wychowują własne dzieci. W Polsce nie ma dokładnych danych dotyczących "rodzin" homoseksualnych. Według szacunków stowarzyszenia Lambda w Polsce żyje 15 tysięcy takich par.\nKampania przeciw Homofobii mówi o 50 tys. - W Polsce jest coraz więcej rodzin, w których jeden z partnerów ma dzieci z poprzedniego, heteroseksualnego związku. Ludzie ci powoli wychodzą z cienia i zaczynają mówić o swojej trudnej sytuacji - mówi Paweł Sołodki, organizator kampanii. Głównie "rodzinne" związki zakładają kobiety o orientacji homoseksualnej. Gdy rozstają się np. ze swymi mężami, zwykle zabierają dzieci ze sobą. Po rozwodzie opiekują się nimi, tyle tylko że już w związku lesbijskim. - Sytuacja tych dzieci jest beznadziejna - mówi Marta Abramowicz z Kampanii przeciw Homofobii. Wyjaśnia, że np. w przypadku choroby biologicznego rodzica partner lub partnerka nie może nawet pójść na wywiadówkę czy zdecydować o zabiegu medycznym. W świetle prawa jest dla niego obcą osobą. Dlatego - jak argumentuje - przepisy trzeba zmienić dla dobra dzieci. Zdaniem Sołodkiego musi to jednak poprzedzić zmiana nastawienia społecznego do "rodzin" homoseksualnych. Katarzyna z Warszawy, mama 7-letniej Ingi, którą wychowuje od dwóch lat ze swoją życiową partnerką, przyznaje, że obecnie wiele osób ukrywa swoje związki. - O ile pary gejów i lesbijek nie budzą już w społeczeństwie złych emocji, to jeśli w związku pojawia się dziecko, sytuacja się zmienia. Od razu i my, i dzieci jesteśmy na widelcu - przyznaje. Na zmiany prawne geje i lesbijki muszą poczekać. Adam Ostolski, socjolog związany z "Krytyką Polityczną", uważa, że obecnie nawet część posłów lewicy nie jest zainteresowana rozwiązaniem problemu.\no co walczą geje\n+29 / -25 Anka (gość)\nw niejednej heteroseksualnej rodzinie jest zgnilizna... nie widzę powodu dla którego rodziny heteroseksualne mają być lepsze od homoseksualnych\nże niby z tych hetero to tacy sami szczęśliwi i poukładani ludzie wychodzą, tak?\n+63 / -67 WWW (gość)\ntą zgniliznę i to szybko.\n+33 / -29 nick (gość)\n+59 / -62 nick (gość)\nCo jest patologicznego w związkach homoseksulanych? To, że nie są w stanie mieć dzieci we własnym zakresie. Patologią jest także naciąganie tolerancji, którą się cieszą homoseksualiści, do wtłaczania światu (przede wszystkim dzieciom), że dwóch facetów może stworzyć w normalną rodzinę. Już tak daleko odeszliśmy od Natury we wszelkim tego słowa znaczeniu, że poddajemy dyskusji takie absurdy jak temat tego artykułu odpowiedzi (0)\n+41 / -31 Wojciech (gość)\n"Katarzyna z Warszawy, mama 7-letniej Ingi, którą wychowuje od dwóch lat ze swoją życiową partnerką, ..."\nZyciowa partnerka od dwoch lat.Żenada...won do Beneluksu dewianci!!\n+39 / -49 Hopar (gość)\nJasne! Lepiej niech dzieci dorastają z ciotami niż w domach dziecka! To przecież wszystko dla dobra dzieci!\nco jest patologicznego w zwiazkach osob homoseksualnych?\n+59 / -44 Przemek (gość)\nDroga Europejko, jesli uwazasz, ze zwiazki osob jednej plci z definicji sa "patologiczne", to moze pochwal sie, skad ta wiedze posiadasz. Ja zajmuje sie patologia i norma w zakresie zwiazkow i jakos o niczym takim specyficznym dla gejow i lesbijek nie wiem.\nJesli masz wiedze pochodzaca z rzetelnych zrodel - to sie nie posluguj i przedstawiaj w jasny i rzetelny sposob. Jesli masz na poparcie swoich tez tylko i wylacznie emocje i uprzedzenia, to moze lepiej zastanow sie, zamiast ziac jadem.\npolish times vs. Irish Times\n+46 / -49 g.galway (gość)\nczyli chodzi o ta pania ze zdjecia trzymajaca sie z biust...ta z tipsami?\nmysle ze bardziej negatywna reakcje wywoluja faceci w rozowych futerkach... polecam do nastepnej publikacji o rodzinie. a tak lubie irish times...oh well\n+41 / -36 anty (gość)\nprzez pedalow i lesby upadl minn rzym-chyba,zeby lesby z pedalani sie kopulowaly ale to fuj...\nbez skutku, mam nadzieję\n+21 / -25 Europejka (gość)\nBo to jeden z ostatnich krajów, gdzie droga do legalizacji patologicznych związków jako rodzin jest daleka, a więc jeden z tych, które mają szansę na przetrwanie w następnych pokoleniach...\n"Dlatego - jak argumentuje - przepisy trzeba zmienić dla dobra dzieci. " - żenujące...


UDAREMNIONO PRÓBĘ KRADZIEŻY KOPARKI I ŁADOWARKI WARTYCH PONAD MILION ZŁOTYCH - Ostróda News\nNews, 112 2016-06-102016-06-10 Redakcja Ostroda News\nW poniedziałek policjanci udaremnili kradzież koparki i ładowarki wartych ponad 1 mln złotych. Do wywiezienia sprzętu z kopalni piasku pod Ostródą nie doszło z uwagi na zdecydowaną postawę właściciela gruntu, który poinformował właściciela sprzętu i ostródzkich policjantów. Maszyny były już załadowane na lawety. Policjanci do wyjaśnienia sprawy zatrzymali kierowców tych pojazdów.\nWczoraj 29-latek usłyszał zarzut. Za popełnione przestępstwo będzie odpowiadał w warunkach tzw. recydywy grozić aż do 15 lat pozbawienia wolności. Policjanci i prokurator wnioskują o jego tymczasowe aresztowanie.\nostroda, policja, kradzież


Nie mieć nic – oto prawdziwa wolność.\nKsiążka w bestsellerowej serii Prawdziwe Historie.\nW tej pełnej adrenaliny książce, o której mówiły media na całym świecie – od CNN do TVN24 – opowiada o swoim udziale w misji w Iraku i wspólnych akcjach z Polakami z GROM-u. Jego opowieść stała się bestsellerem nie tylko w USA, ale podbiła również polskich czytelników.,\nUrodziła się w ubogiej rodzinie antyfaszystów, dorosła w przyspieszonym tempie w warunkach wojny i ruchu oporu, kiedy tylko zdała maturę, postarała się o pracę w redakcji gazety. W krótkim czasie weszła przebojem do świata dziennikarstwa, zdominowanego dotąd przez mężczyzn. Odkryła Amerykę lat 50., zaprzyjaźniła się z gwiazdami Hollywood i kosmonautami z bazy NASA. W latach 60. zamieszkała w Nowym Jorku, żeby być stale w centrum świata informacji. W 1967 roku jako jedyna włoska dziennikarka pojechała do Wietnamu, żeby móc wreszcie pisać o polityce na swój sposób. Stawiła czoła najpotężniejszemu człowiekowi tamtej epoki, Kissingerowi, zyskując sobie światową sławę, co stało się trampoliną dla jej powieści napisanych w dojrzalszym wieku. W życiu prywatnym uparcie domagała się prawa do życia bez tabu, jak mężczyźni „bo i my mamy pragnienia; tak samo jak oni”.\nNa podstawie niepublikowanych dotąd dokumentów i rozmów z ludźmi, którzy znali osobiście Orianę Fallaci, Cristina De Stefano nakreśliła wizerunek kobiety naszych czasów, odważnej, ceniącej nade wszystko wolność przy dokonywaniu wszelkich wyborów. Kobiety, która często budziła kontrowersje, która jednak mogła o sobie powiedzieć: „Nie wiem, czy jestem dobra w tym, co robię. Wiem, że ciężko pracuję i mam godność. Dowodzi tego całe moje życie”.\n(źródło: www.empik.com )