640 LAT WSI I PARAFII NIEWODNA\nWszyscy zapewne jesteśmy ciekawi, kiedy powstała wieś i parafia Niewodna? Jakie były jej początki? Jak się kształtowała jej historia na przestrzeni kilku wieków?\nSłynny historyk i kronikarz Jan Długosz nic nie wspomina o powstaniu wsi i parafii Niewodna. Do naszych czasów nie zachował się żaden oryginał dokumentu lokującego wieś czy erygującego parafię, a kronika parafialna gdzieś zaginęła. Tak więc nie mamy pewności, kto i kiedy założył wieś Niewodną, fundował w niej kościół a zarazem przyczynił się do powstania parafii?\nPrawdopodobnie pierwsze wzmianki na temat wsi i parafii w Niewodnej pochodzą z XIV wieku, a dokładnie z roku 1366. Ks. Jan Ramocki (proboszcz w Niewodnej w latach 1969-1971) w kronice parafialnej, powołując się na Kodeks Dyplomatyczny Małopolski, T. 3, s. 202, napisał: "Pierwsze wiadomości pochodzą z dokumentu z roku 1366". Również ks. prof. Ludwik Grzebień w książce "Dzieje parafii w Niewodnej" (s. 5-9) na podstawie kilku dokumentów udowadnia, że wieś i parafia mogły powstać w XIV wieku. "Na te lata przypada powstanie samodzielnej parafii w Niewodnej, wydzielonej z kościelnego okręgu w Dobrzechowie. Parafia ta występuje na dokumencie po raz pierwszy w 1373 roku, kiedy to zapłaciła 3 szkojce świętopietrza. Należała więc do najstarszych parafii wiejskich w całej okolicy, a istniejące już kościoły w Dobrzechowie, Strzyżowie, Czudcu i Frysztaku zostały wzniesione nieco wcześniej". Stwierdza również, że kościół i parafie fundowali nie Firlejowie, jak twierdzą niektórzy, bo oni na tym terenie występują dopiero w XVII wieku i byli raczej fundatorami kościoła z 1672 roku, ale ród Bogoriów. "Parafię mógł fundować jedynie Paszek Bogoria, właściciel nowej wsi - Wiśniowej, a zapewne i dawnej - Niewodnej, który w 1377 roku procesował się z cystersami. Tylko on był w stanie podjąć się kosztownej fundacji i tylko on miał ambicję zapewnienia sławy swojemu rodowi. Za te swoje wysiłki otrzymał prawo patronatu, czyli prezenty na stanowisko miejscowego proboszcza".\nAby założyć parafię, pisze ks. Grzebień, wystarczyło zapewnić choćby mały kościółek oraz uposażyć proboszcza. W XIV wieku stać na to było bardzo bogatych właścicieli ziemskich, a na tym terenie byli nimi w tym czasie Bogoriowie.\nGdyby przyjąć rok "1366" jako rok założenia naszej wsi i parafii, to w bieżącym roku powinniśmy obchodzić, podobnie jak wieś Wiśniowa, 640-lecie powstania. Może rodzić się tylko pytanie: skoro obie wsie powstały w tym samym czasie, to dlaczego pierwszy kościół (zob. Dzieje parafii w Niewodnej, s. 17) i następny z 1672 roku, wybudowano w Niewodnej a nie w Wiśniowej? Na to pytanie chyba nie znajdziemy odpowiedzi. Być może, Niewodna jako osada-wieś powstała nieco wcześniej (?) i jak sugeruje ks. prof. Grzebień: "Ostatecznie pod koniec XIV wieku zakończył się ważny etap zagospodarowania doliny Wisłoka. Niewodna należąc w tym regionie do najstarszych osiedli, brała czynny udział w tworzeniu w swoim sąsiedztwie nowych wsi". Tak powstała zapewne wieś Balice, dziś przysiółek, który obecnie terytorialnie należy do wsi Wiśniowa.\nWedług prof. Piekosińskiego nazwa wsi Niewodna pochodzi od Niewoda, prawdopodobnie założyciela wsi. Tak twierdzi m.in. ks. Władysław Sarna w książce "Opis powiatu jasielskiego" (s. 278).\nDzieje parafii w XX wieku\nPARAFIA NIEWODNA ZA KS. EDWARDA GLATZELA\nPo śmierci ks. Michała Soleckiego, który proboszczem był w latach 1852 – 1893, nowym proboszczem w Niewodnej został ks. Edward Glatzel. (Ks. Solecki zmarł 16 lipca 1893 roku i jest pochowany na cmentarzu przy kościele w Niewodnej).\nKs. Edward Glatzel, urodził się w 1863 roku w Siebenthel. Święcenia kapłańskie przyjął w roku 1886 w Przemyślu. W 1893 roku został proboszczem w Niewodnej.\nW czasie, gdy był proboszczem, ludność parafii szybko wzrastała. Według Schematyzmu z 1903 roku parafia liczyła 5272 katolików i 40 Żydów (Niewodna 1084, Jazowa 648, Różanka 356, Szufnarowa 1964, Wiśniowa 1191), a w 1911 roku liczyła razem 5618 katolików i 40 Żydów. Szybko wzrastająca liczba ludności rolniczej w parafii - pisze ks. prof. Grzebień, w swojej książce „Dzieje parafii w Niewodnej” (s. 41) - powodowała coraz większe rozdrobnienie gospodarstw, a zatem i biedę. Stąd też emigracja za ocean z parafii niewodzkiej była znaczna, liczyła do wybuchu pierwszej wojny światowej już kilkaset osób.\nW 1908 roku obaj biskupi przemyscy Józef Sebastian Pelczar i Karol Józef Fischer odbywali w parafii wizytację biskupią. Kronikarz zanotował, że kościół był nadal drewniany, zbudowany w 1612 roku (powinno być 1672!), zewnątrz niepokaźny, bez wieży, obok tylko dzwonnica wolnostojąca murowana. Wewnątrz kościół bardzo miły, z trzema ołtarzami stylowymi, noszącymi cechy połowy XVIII wieku. „Niestety ten kościół, ciężarem wieku przygnieciony – zanotował kronikarz – chce parafię pożegnać; jest nadto bajecznie za szczupły dla parafii, która dziś 5 i pół tysiąca dusz liczy. Dlatego ks. proboszcz Glatzel, który tu od 15 lat pracuje, zbiera gorliwie składki na nowy kościół; mimo ubóstwa parafian fundusz na ten cel wzrasta. Istnieje jednak plebania nowa, murowana, staraniem teraźniejszego księdza proboszcza wzniesiona, pod jednym dachem z wikarówką, dość obszerna.\nKronikarz wizytacji biskupiej w Niewodnej zaznaczył również, że żal było biskupom tego ludu, który z kilku wiosek rozległej parafii, po górach rozrzuconych, po błotnistej drodze zdążał do swego kościoła parafialnego.\nPod koniec swego wizytacyjnego kazania biskup wskazał na konieczną potrzebę nowego, większego kościoła i zachęcał wiernych do zabrania się do jego budowy. Parafianie po nabożeństwie przyrzekli biskupowi przystąpić do tego zadania. (KDP 1908, z. 8, s.364-365).\nRozpoczęcie budowy nowego kościoła w Niewodnej zapewne przerwała pierwsza wojna światowa. Ks. Jana Baraniewskiego w Inwentarzu z 1937 roku (s. 1) napisał, że „przez dłuższy czas zbierano dobrowolne datki na budowę nowego kościoła, które w roku 1920 wynosiły 18 tysięcy koron”. Większość tych pieniędzy zgromadził zapewne ks. Glatzel. Oprócz tego ks. Baraniewski pisze, o wspomnianej wyżej plebanii. „Plebania razem z wikarówką, wybudowana w roku 1901 z cegły, 25 m długa a 14 szeroka” (Inwentarz, s. 26).\nZa czasów ks. Glatzela, została również wybudowana w Wiśniowej kaplica. „Na gruncie dworskim w Wiśniowej jest kaplica publiczna murowana, z grobowcem podziemnym (mauzoleum) rodziny Hr. Mycielskich, konsekrowana w roku 1908” (j.w. Inwentarz s.5).\nPoczątek XX wieku, zwłaszcza w Galicji, to czas powstawania różnych bractw i organizacji o charakterze katolicko – społecznym. Trzeba również pamiętać, że nasza Ojczyzna wówczas była pod zaborami. Zaborcy rozpijali społeczeństwo. Ponadto w każdej wsi znajdowała się jedna albo nawet kilka karczm. W parafiach powstawały bractwa trzeźwościowe. W Archiwum parafialnym w Niewodnej zachowały się z tamtych czasów dwie księgi trzeźwościowe.\nCelem podniesienia oświaty, nawet w małych miejscowościach zakładano szkoły i czytelnie. W wielu wsiach organizowano Kółka Rolnicze, Koła Gospodyń Wiejskich, straże pożarne a nawet „małe banki”. Podobnie działo się w parafii Niewodna. Proboszczowie, w tym czasie byli nie tylko duszpasterzami, ale też wielkimi społecznikami. Wystarczy wspomnieć tylko bł. ks. Bronisława Markiewicza z Miejsca Piastowego, założyciela Zgromadzenia Księży Michalitów, czy Apostoła Podhala ks. Wojciecha Blaszyńskiego.\nKs. prof. Grzebień (Dzieje parafii w Niewodnej, s.44), napisał: „Pod wpływem społecznej nauki Kościoła, głoszonej przez papieża Leona XII, a realizowanej z zapałem przez biskupa przemyskiego Józefa Sebastiana Pelczara, poszczególne parafie przystąpiły do zakładania szkół tam, gdzie ich jeszcze brakowało. W 1903 roku w parafii istniały szkoły: w Niewodnej, Szufnarowej, Różance i Wiśniowej. Zorganizowano Kółka Rolnicze w Niewodnej, Wiśniowej, Szufnarowej, Różance i Jazowej. Proboszcz Glatzel dbał o podniesienie świadomości społecznej swoich wiernych i starał się dorównać, a nawet wyprzedzić przemiany dokonujące się w innych społecznościach parafialnych”.\nW sprawozdaniu z 1907 roku, przesłanym do Kurii Biskupiej w Przemyślu ks. Glatzel napisał, że pod przewodnictwem Jana Jareckiego, gospodarza z Szufnarowej, powstał Związek Katolicko-Społeczny. Istniały cztery czytelnie Towarzystwa Oświaty Ludowej i tyleż Kółek Rolniczych (Niewodna, Wiśniowa, Szufnarowa, Różanka). Zaznaczono również, że „pierwszym obecnie jedynym celem proboszcza i parafii, i całego Związku jest postawienie nowego kościoła, na który to cel zebrano już kilkanaście tysięcy koron” (KDP 1907, z. 7, s. 281).\nWedług sprawozdania z 1911 roku w parafii kilkaset osób zapisało się do Związku Katolicko-Społecznego i Bractwa NMP Królowej Polski. „W zimie, gdy parafianie mieli więcej wolnego od robót czasu, odbywały się w niedziele odczyty popularne ilustrowane obrazami świetlnymi założono na nowo Kółko Rolnicze, które często odbywało swoje posiedzenia na temat uprawy roli. W dwóch gminach założono straż pożarną” (KDP 1911, z. 11, s. 426).\nW Niewodnej, na plebanii była również Kasa, której współzałożycielem był proboszcz. W Kronice Banku Spółdzielczego w Wiśniowej czytamy: „Do Kasy we Frysztaku została również przyłączona Kasa w Niewodnej. Kasa ta została zorganizowana prawdopodobnie w latach 1908-1910 przez ks. Edwarda Glatzela - ówczesnego proboszcza z Niewodnej oraz ks. Pawła Muronia i Michała Wójtowicza z Niewodnej”.\nW czasie pierwszej wojny światowej większość wspomnianych organizacji zawiesiła swoją działalność, aby ją rozpocząć na nowo w wolnej i niepodległej Polsce.\nKs. Glatzel odszedł z Niewodnej 25 października 1915 roku, a więc jeszcze w czasie trwającej pierwszej wojny światowej, na probostwo do Błażowej, a przez rok, do czasu przebycia nowego proboszcza ks. Jana Baraniewskiego, administratorem parafii był miejscowy wikariusz ks. Stanisław Żmudziński.\nParafia Niewodna za ks. Jana Baraniewskiego\nPo dobrowolnej rezygnacji z probostwa ks. Władysława Glatzela w roku 1915, parafię objął 24 lutego 1916 roku ks. Jan Baraniewski, który urodził się w 1875 roku w Dąbrowie koło Rzeszowa. Święcenia kapłańskie przyjął w Przemyślu w 1900 roku. Jako wikariusz, zaraz po święceniach kapłańskich, przez trzy lata pracował w Niewodnej, potem Husakowie i Rychcicach. Na proboszcza do Niewodnej przyszedł z pewnym doświadczeniem. Po pierwsze znał już rozległą parafię (w skład, której wchodziły wsie: Niewodna, Jazowa, Wiśniowa, Szufnarowa i część Różanki) z lat wikariuszowskich, jak również znał swego poprzednika, ks. Glatzela. Po drugie, wcześniej, od 1907 roku był proboszczem w Staszkówce koło Gorlic.\nW nowej parafii ks. Baraniewski doczekał końca pierwszej wojny światowej, niepodległości Polski i odbudowy kraju. Wielkim wyzwaniem dla niego w Niewodnej była budowa nowej świątyni parafialnej. Ks. Glatzel w sprawozdaniu z 1907 roku, przesłanym do Kurii Biskupiej w Przemyślu napisał, że "pierwszym obecnie jedynym celem proboszcza i parafii, i całego Związku jest postawienie nowego kościoła, na który to cel zebrano już kilkanaście tysięcy koron" (Kronika Diecezji Przemyskiej 1907, z. 7, s. 281). Jak widać, do tego zadania przymierzał się już jego poprzednik, ks. Edward Glatzel, który wybudował w 1901 roku murowaną plebanię i myślał o budowie kościoła, zgromadził nawet pewne fundusze na ten cel, ale w 1915 roku przeniósł się na probostwo w Błażowej.\nKościół pierwotnie, jak mówią najstarsi parafianie, miał być wybudowany na tzw. "Balicach" nad szkołą. Tak chciał hr. Mycielski, który nawet przeznaczył działkę pod kościół, ale na taki plan, nie wiadomo dlaczego, nie zgodził się m.in. ks. Baraniewski.\nW Inwentarzu z 1937 r. ks. Baraniewski napisał: "Do roku 1923 był w parafii Niewodna kościół drzewiany (modrzewiowy) z roku 1772 [powinno być 1672], 18 m długi, 9 m szeroki, pokryty gontem, szczupły i zniszczony. Przez dłuższy czas zbierano dobrowolne datki na budowę nowego kościoła, które w roku 1920 wynosiły 18 tysięcy koron. Aby uniknąć dewaluacji, zakupił za te pieniądze ówczesny proboszcz ks. Jan Baraniewski (...)wygonów wapna i ciosy kamienne z częścią cegły ze spalonego przez wojska rosyjskie pałacu hr. Władysława Michałowskiego w Dobrzechowie i z tym rozpoczęto budowę nowego kościoła w roku 1921, a ukończono w roku 1923".\nKs. Baraniewski przy znacznej pomocy kolatorów kościoła - rodziny Mycielskich z Wiśniowej i ofiarności parafian z kraju i z zagranicy mógł przystąpić do budowy parafialnej świątyni. Kościół zaprojektował architekt z Przemyśla Stanisław Majerski, ale w końcu został wybudowany według projektu prof. dra Jana Sas Zubrzyckiego ze Lwowa. W Archiwum parafialnym w Niewodnej do dziś zachowały się szkice Majerskiego, jak również szkice, projekty i plany wybudowanego kościoła. Tak powstała murowana, trójnawowa, neogotycka świątynia w Niewodnej, do której wprowadzono XVIII -wieczne elementy: trzy ołtarze - główny pw. św. Anny i dwa boczne: Najświętszego Serca Pana Jezusa i Niepokalanego Serca Maryi oraz chrzcielnicę, ambonę i chór muzyczny. Ks. prof. Ludwik Grzebień w książce "Dzieje parafii Niewodna" (s.47), napisał: "Wielką zasługą rodziny Mycielskich i księdza proboszcza było uratowanie od zniszczenia dawnego wyposażenia kościoła. Stanowi ono obecnie największy skarb tej świątyni".\nKościół ten został poświęcony już w 1924 roku, a uroczyście konsekrowany 27 czerwca 1926 roku przez sufragana przemyskiego, biskupa Karola Józefa Fischera, pod wezwaniem św. Anny, czyli tym samym co stary drewniany kościół.\nDziejów parafii do drugiej wojny światowej, pisze ks. prof. Grzebień, nie można w pełni zrozumieć bez uwzględnienia roli kolatorów, którzy w minionych wiekach dbali o stan budynków kościelnych, utrzymanie proboszcza, a w zamian mieli prawo do prezentowania biskupowi kandydatów na probostwo. W Archiwum parafialnym zachowało się kilka pism, świadczących o wielkim szacunku dla proboszcza hr. Jana Mycielskiego.\nKolejnym zadaniem ówczesnego proboszcza było wykończenie i uposażenie kościoła. Wielką inwestycją był m.in. zakup w 1935 roku nowych czternastogłosowych organów, które wykonał Kandefer z Iwonicza, ułożenie posadzki w kościele, którą wykonała firma "Litoryt".\nSchematyzm diecezji przemyskiej z 1925 roku podaje, że parafia liczy ponad pięć tysięcy katolików (Niewodna 1140, Jazowa 670, Szufnarowa 2200, Wiśniowa 1270 i Różanka 420). Być może, kryzys gospodarczy państwa i dewaluacja pieniądza, rozdrobnienie gospodarstw, sprawiły, że wielu parafian wyemigrowało m.in. za ocean, dlatego Schematyzm z roku 1935 podaje, że parafia liczy już tylko 4500 katolików.\nLata duszpasterzowania ks. Baraniewskiego w Niewodnej, to także okres rozwoju bractw i organizacji katolicko-społecznych w diecezji przemyskiej. Głównym inicjatorem powstawania tych organizacji był ordynariusz przemyski biskup Józef Sebastian Pelczar.\nW Niewodnej istniały m.in.: Trzeci Zakon św. Franciszka, Apostolstwo Najświętszego Serca Jezusowego, Korony - Róże różańcowe, Bractwo Świętej Rodziny, Bractwo NMP Królowej Polski, Bractwo Aniołów Stróżów i Bractwo Trzeźwościowe. Wśród powstałych bractw i organizacji religijnych za czasów jego proboszczowania znalazło się m. in.: Apostolstwo Modlitwy, Akcja Katolicka z oddziałami: Katolickim Stowarzyszeniem Mężów, Katolickim Stowarzyszeniem Kobiet, Katolickim Stowarzyszeniem Młodzieży Męskiej i Katolickim Stowarzyszeniem Młodzieży Żeńskiej.\nWarto wspomnieć, że za proboszcza Baraniewskiego w Niewodnej na plebanii była Kasa Stefczyka. W Kronice Banku Spółdzielczego w Wiśniowej jest zanotowane: "W czasie pierwszej wojny światowej działalność Kasy została przerwana aż do 1931 r. kiedy to została założona w Niewodnej Kasa Stefczyka, której założycielami byli: Michał Wójtowicz, ks. Baraniewski oraz działające już wówczas Kółko Rolnicze. Lokal dla Kasy udostępniono w miejscowej plebani".\nInnym dokumentem potwierdzającym istnienie Kasy jest Protokół spisany 19 września 1938 r. w Urzędzie parafialnym w Niewodnej w sprawie oddania w zarząd majątku kościelnego i beneficjalnego nowoinstalowanemu Proboszczowi ks. Maciejowi Dudkowi, w którym czytamy: "Oddaje się ks. Proboszczowi Książeczkę wkładową Kasy Stefczyka w Niewodnej na sumę 90 zł."\nKs. Baraniewski zmarł 11 maja 1938 roku i został pochowany na cmentarzu w Niewodnej. Po jego śmierci administratorem parafii został tymczasowo, do czasu przybycia nowego proboszcza ks. Macieja Dudka, miejscowy wikariusz ks. Józef Jakieła.\nPowstanie parafii w Wiśniowej\nUroczystość Bożego Ciała 1970 roku zapisała się w pamięci niektórych mieszkańców wsi Wiśniowa w sposób szczególny. Nikt jeszcze wtedy nie przypuszczał, że z rozmów i dyskusji pomiędzy wracającymi z czerwcowej procesji mieszkańcami wsi wyniknie bardzo istotne i trwałe dzieło. Wiśniowianie od dziesięcioleci bowiem co niedziela przemierzali tę samą, przepiękną, ale bardzo daleką drogę do swojej świątyni. Kościół w Niewodnej był im zawsze bliski. To tu przecież istniało niezwykłe poczucie wspólnoty chrześcijańskiej, przeżywano radości związane ze świętami kościelnymi, uroczystościami rodzinnymi, a wreszcie żegnano zmarłych. Codzienne uczestnictwo wiernych w nabożeństwach nie zawsze jednak było możliwe ze względu na kilkukilometrową odległość dzielącą kościół od wsi. Czasem zastanawiano się, czy nie można by przystosować do nabożeństw starej, zabytkowej kaplicy rodziny Mycielskich, znajdującej się w Wiśniowej. Właśnie w drodze z kościoła owego czerwcowego popołudnia zrodził się wśród grupy mieszkańców pomysł, który stał się początkiem wszystkiego, co wydarzyło się później.\nZobowiązaliśmy wtedy przewodniczącego ówczesnej Rady Parafialnej w Niewodnej Antoniego Gruszczyńskiego do przedstawienia i skonsultowania projektu wykorzystania kaplicy do celów sakralnych (do których przecież była wcześniej przeznaczona) z proboszczem parafii w Niewodnej - ks. Janem Ramockim. Wiedzieliśmy już, że sąsiednia Szufnarowa również rozpoczęła starania o utworzenie własnej parafii i to także umocniło nas w przekonaniu, iż decyzja nasza jest słuszna. Postanowiliśmy więc, że pan Antoni Gruszczyński przekaże mi decyzję księdza proboszcza dotyczącą tej sprawy. Już następnego dnia pan Antoni rzeczywiście zjawił się w moim domu i upoważnił w imieniu parafian i ks. proboszcza do "otworzenia" kaplicy w Wiśniowej. Miałem również przekazać klucz do kaplicy ks. proboszczowi, który zaofiarował się odprawić pierwsze nabożeństwo i ogłosić termin tego nabożeństwa wiernym z Wiśniowej. Dzień później obejrzałem dokładnie zabezpieczenie kaplicy. Zadanie wydawało się łatwe, ponieważ kaplica była w części zdewastowana, a zabezpieczenie drzwi nie było zbyt trwałe. Otoczenie kaplicy, jak również sama budowla , zdradzały brak zainteresowania obiektem ze strony zarządzających majątkiem władz PGR-u w Wiśniowej. Dążono wręcz do celowego niszczenia obiektu, który mógł przecież stać się ozdobą wsi i miejscem kultu religijnego dla mieszkańców. Pamiętano jeszcze czasy, gdy w kaplicy odprawiano nabożeństwa w okresie międzywojennym, zaś po wojnie, już przed zamkniętymi drzwiami, śpiewano w maju pieśni Maryjne i odmawiano litanię.\nPo oględzinach kaplicy, dwa dni później, w nocy, razem z Władysławem Szufnarowskim i Bronisławem Szpondem odcięliśmy kłódkę i weszliśmy do wnętrza kaplicy. Znaleźliśmy się przed XVII wiecznym obrazem Matki Boskiej Królowej Świata, który zawieszony był nad ołtarzem. Krótka modlitwa dodała nam wiary w to co robiliśmy i odwagi do dalszych działań. Tym bardziej, że obawialiśmy się, że teren wokół kaplicy może być obserwowany przez funkcjonariuszy MO czy też ORMO.\nNa drzwi kaplicy założyliśmy nową kłódkę. Klucz od kłódki zabrałem ze sobą i zostawiłem u mojej matki - Walerii Grzebieniowej, która schowała klucz do wiszącego na ścianie zegara. Tam miał być przechowywany do czasu przekazania ks. proboszczowi. Wymyśliliśmy taki sposób przekazania klucza, który, jak nam się wydawało, nie wzbudzi podejrzeń. Wysłaliśmy klucz listem poleconym. W podwójnej kartce brystolu wycięliśmy kształt klucza i w to miejsce włożyliśmy klucz. Umocowaliśmy go tak, by nie można się było zorientować, co zawiera przesyłka. Wewnątrz znajdowała się karteczka z napisem "klucz do kaplicy w Wiśniowej". Oczekiwaliśmy z niecierpliwością ogłoszeń parafialnych po najbliższej niedzielnej mszy św. Byliśmy zawiedzeni, ponieważ ksiądz proboszcz nie wspominał nawet o całej sprawie. Dopiero za dwa tygodnie w czasie mszy św. ogłosił: "Otrzymałem klucz do kaplicy w Wiśniowej, dlatego proszę wszystkich wiernych z Wiśniowej i Jazowej o udział we mszy św., która odbędzie się w następną niedzielę o godzinie 15:00 w kaplicy w Wiśniowej". Pokazał również wszystkim zgromadzonym przesłany przez nas klucz. Wiadomość ta została przyjęta z ogromnym entuzjazmem i radością przez mieszkańców Wiśniowej i Jazowej.\nNie trzeba jednak było długo czekać na reakcję miejscowych władz partyjnych i milicji. Odcięto od drzwi kaplicy naszą kłódkę i założono nową. Codziennie, przez cały tydzień, wyznaczeni przez nas parafianie obserwowali kaplicę i kręcących się wokół niej ludzi. Można się więc było bez trudu zorientować, kto jest przeciwny naszym działaniom. Kiedy po pełnym napięcia tygodniu nastąpiła niedziela i zbliżała się godzina nabożeństwa, w kierunku kaplicy zaczęli tłumnie podążać ludzie. Zabrałem ze sobą piłkę do metalu, przewidując, że może się przydać. Pogoda tego dnia była słoneczna, a ludzi było tak wielu, iż ks. Ramocki postanowił odprawić mszę św. przed kaplicą. Wcześniej zgromadzone przed drzwiami kobiety, korzystając z mojej piłki, przecięły "partyjną" kłódkę. Zagłuszyły dźwięk piłki głośnym śpiewaniem i stworzyły przed kaplicą sztuczny tłok. Nie można się więc było zorientować, co się dzieje przy drzwiach kaplicy. W tym samym czasie usłyszeliśmy donośny głos jednego człowieka, a był to przedstawiciel władz PGR-u w Wiśniowej. Usiłował on przekonać ludzi, aby się rozeszli, ponieważ znajdują się na terenie należącym do PGR-u. Nikt jednak nie zwracał specjalnej uwagi na wrzeszczącego osobnika, któremu na pewno nie zależało na tym, aby dla mieszkańców wsi Wiśniowa odprawiano nabożeństwa w kaplicy. O umówionej godzinie przyjechał ks. Ramocki i przywiózł ze sobą szaty i sprzęty liturgiczne. Ksiądz wszedł do kaplicy, aby obejrzeć bardzo zniszczoną (szczególnie przez przelatujące ptaki) świątynię. Wewnątrz było bardzo brudno, powybijane były szyby. Bardzo szybko przygotowano więc polowy ołtarz - stół, który wraz z obrusem przyniesiono od pani Proszakowej. Msza św. była bardzo uroczysta, a w homilii ks. proboszcz zachęcał zebranych do uczestnictwa w następnych nabożeństwach, jakie będą odbywać się w kaplicy. Przypomniał, że to miejsce zostało właśnie do tego przeznaczone, nie zaś do dewastacji i znieważania. Po zakończeniu nabożeństwa ks. Ramocki osobiście zamknął drzwi kaplicy nową kłódką. Zaprosił wszystkich uczestników na Mszę św. w następną niedzielę i poprosił, by w przyszłości nikt nie przeszkadzał w odprawianiu nabożeństw. Ksiądz nie przyjął ofiary pieniężnej złożonej przez wiernych, ani też zapłaty za odprawioną Mszę św. Pieniądze te przeznaczono później na potrzeby rodzącej się parafii.\nOd tego czasu rozpoczęła się trwająca wiele lat jawna i ukryta walka między wiernymi z Wiśniowej i Jazowej, a władzami partyjnymi, milicjantami, ormowcami i ubekami o utrzymanie kościoła, a później parafii w Wiśniowej. Już w kilka dni później, po odprawieniu pierwszego nabożeństwa Egzekutywa PZPR w Wiśniowej wydała polecenie zarządzającym tym obiektem władzom PGR-u, aby uniemożliwiły odprawianie nabożeństw w tym miejscu. Kilku zakładom z naszego terenu zlecono również "zabezpieczenie" kaplicy. Nikt jednak nie chciał się tego podjąć. Zrobili to dopiero pracownicy POM-u w Godowej. Drzwi kaplicy pokryto z obu stron blachą grubości 10 mm, wzmacniając ją pasami o szerokości 80 mm. W tych pasach wywiercono po cztery otwory i śrubami o średnicy 12 mm skręcono całą konstrukcję. Zespawano nakrętki, co miało dawać pewność zabezpieczenia. Przez następnych kilka dni przy kaplicy dyżurowali funkcjonariusze ORMO, ale i mieszkańcy Wiśniowej obserwowali kaplicę, zastanawiając się, jakie podjąć kroki w celu odzyskania świątyni. W niedzielę o godzinie rozpoczęcia zapowiedzianego tydzień wcześniej nabożeństwa zebrało się przed kaplicą wiele osób. Obok wiernych znajdowali się także ormowcy, pracownicy SB, milicjanci. Jeszcze przed przybyciem ks. Ramockiego odmawiano modlitwy, śpiewano pieśni. "Otworzono" również powtórnie drzwi do kaplicy; kilku chłopców weszło do kaplicy przez wybite okno, przy pomocy przecinaka i młotka ścieli śruby zabezpieczające drzwi od środka. Wśród zgromadzonych zapanowała olbrzymia radość, zrobiono też wiele zdjęć /załączam kilka z nich w końcowej części pracy/, które znajdują się w posiadaniu prywatnych osób czy też w archiwach SB.\nW tym dniu nastąpiło też pierwsze spotkanie ks. Ramockiego z "Komitetem odzyskania kaplicy". Odbyło się ono w mieszkaniu Józefa Banasia, ówczesnego sołtysa wsi Wiśniowa. Wtedy zawiązał się również Komitet Organizacyjny Parafii Wiśniowa. Przewodniczącym został Józef Banaś, zastępcą Mieczysław Banek, a łącznikiem Antoni Gruszczyński. Podczas następnych spotkań do pracy zaangażowano także wielu innych mieszkańców Wiśniowej, Cieszyny i Jazowej.


ch jest jedynie na zamówienia hurtowe i nie realizują innych zleceń poniżej danego progu minimalnego zamówienia. Takie drukarnie często współpracują z wydawnictwami, firmami zajmującymi się reklamą oraz producentami różnych produk\nDodane: 18-10-2016 06:06\nNalepki przybierają różne formy i kształty, również wypełniane żywicą lub z tworzyw sztucznych. Dzisiaj poligraficznych tematach.\nDruk jedynie dużych nakładów\nKomfort i ciepłoKto wyczyści brudny dywan?Natura dywanu w pomieszczeniuO makijażu i kosmetykach z MarokaMarokańskie kosmetyki. Krótko i na tematImplanty ChorzówKrótko o programach dedykowanychMaintenance of property in practiceElectrical repairs using new technologyDobre inwestycje w promocje w sieciKilka faktów i i formacji o dentystachPulsar BHP Dental Zanim zdecydujesz się na kolektory - kilka przydatnych informacjiArtykuł o emigracji, Polakach za granicą i przewozach osóbKrótko o programach dedykowanychEleganckie woreczki dla każdegoZainwestuj w swoje zdrowieHire specialist to clean your hobsMarzenia o urlopie w Andaluzji - co zobaczyćDo pracy za granicęStomatologia estetyczna oraz dentyści. Czyli o zębachCzy sprzęt rehabilitacyjny pomaga powrócić do zdrowia?Prywatne przychodnie dziecięceMasz firmę, potrzebujesz prawnika?O domach opieki słów kilkaGaraż na motorPodróż busem do pracy za granicęKrótko o noszeniu i kupowaniu spódnicZainwestuj w swoje zdrowiePolish wildlife - article about Białowieża forest


1927. Hrubieszów. Fotografia pamiątkowa z okazji imienin ks. Melchiora Juścińskiego\nKolekcja (zbiór/zespół): Ludzie związani z hrubieszowszczyzną, Słowa kluczowe: kobieta, ksiądz, ks. Melchior Juściński, Wiatrowski Antoni, Hrubieszów, lata 20-te 20 w.\nW rzędzie osób siedzących od prawej: Antoni Wiatrowski, Maria Pietrusiewiczówna, ks. Edward Niećko, ks. prałat Melchior Juściński. Stoi w białej sukience Maria Broniewska. Pozostałe osoby, których podpisy znajdują się na odwrocie zdjęcia, w nieznanej kolejności: J. Kalikowska, Głowacka, Regina Kozłowska, K. Podkowikówna, M. Ciesielczukówna, St. Hukowska, H. Gielecka, L. Krasnopolska. Fotografię udostępniła Aldona Hutarz\nNazwa dokumentu: 1927. Hrubieszów. Fotografia pamiątkowa z okazji imienin ks. Melchiora Juścińskiego\nNumer ID: CATL 40 C / 11.2.240\nData wytworzenia: 1927 - 09 - 13\nSłowa kluczowe: kobieta, ksiądz, ks. Melchior Juściński, Wiatrowski Antoni, Hrubieszów, lata 20-te 20 w.


Porozumienie Jarosława Gowina chce przywrócić przejrzyste nabory na stanowiska dyrektorskie w służbie cywilnej. Premier Morawiecki nie mówi nie. Znacznie trudniej do pomysłu będzie przekonać posłów PiS.\nStart-upy walczą o uwagę biznesu\nKolejne konkursy, szkolenia, warsztaty, specjalne biura – jedna za drugą powstają inicjatywy, które mają pomóc start-upom w poważnym starcie w biznesie. Jedną z nich są European Start-up Days w Katowicach.\nMinister skarbu: W spółkach o specjalnym znaczeniu sam będę wskazywał kierownictwo\nMinister skarbu państwa kończy z konkursami. Dawid Jackiewicz zapowiada, że w przypadku spółek o "szczególnym znaczeniu" sam będzie decydował o kształcie rad nadzorczych czy zarządu.\nPolki pokazują pazur. Wybierają ostre tatuaże\nFani tatuażu zjechali do Łodzi na dwudniowy V Tattoofestival. W trakcie imprezy można było nie tylko podziwiać tatuaże wystawców, ale i zaprezentować dzieła na swoim ciele w licznych konkursach. Oto tatuaże, które eksponowały Polki. Zobacz galerię!\nKilka znanych firm ma poważne problemy z organizowanymi przez siebie na Facebooku konkursami - coraz częściej zwyciężają w nich oszuści. Ich liczba rośnie proporcjonalnie do wartości upominków. irmy zaczęły wynajmować specjalnych sieciowych detektywów.\nNarodowy Bank Polski zaliczył wielki światowy sukces. Jedno z jego dzieł doczekało się uznania największych specjalistów i przyniosło naszemu bankowi centralnemu wielkie uznanie. Choć dziedzina jest dość nietypowa...


ZUS umorzy także koszty zastępstwa procesowego - GazetaPrawna.pl\nZUS umorzy także koszty zastępstwa procesowego\nUstęp 2 określa przypadki, w których ZUS może umorzyć tego rodzaju należności z urzędu - na podstawie jednostronnego oświadczenia woli. / Shutterstock\nNowelizacja przepisów ubezpieczeniowych już na to pozwala. Skorzystają na tym płatnicy, których zadłużenie z tego tytułu może sięgać niekiedy nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych.\nUmorzenie składek osobom, które ogłosiły upadłość konsumencką (informowaliśmy o tym tydzień temu; „Upadłość konsumencka już pozwala na umorzenie składek”, DGP nr 205 z 21 października 2021 r.), to niejedyne korzystne rozwiązanie, jakie ostatnia nowelizacja przepisów ubezpieczeniowych wprowadziła dla dłużników. Od 18 września br. ZUS umorzy także zaległości cywilnoprawne. Z tej zmiany mogą skorzystać np. płatnicy, którzy w wyniku przegranego procesu z organem rentowym mają do zapłaty spore kwoty jako zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Dotychczas nawet gdy umorzono przedsiębiorcy należności z tytułu samych składek, to nie miał podstaw prawnych do umorzenia kosztów zastępstwa.\nOpisywana zmiana wynika z dodanego do ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej: ustawa systemowa) art. 77a ust. 1, zgodnie z którym ZUS może umarzać w całości albo w części, odraczać spłatę lub rozkładać na raty przypadające ZUS należności pieniężne mające charakter cywilnoprawny. Nowe przepisy pozwalają na ich umorzenie z urzędu albo na wniosek dłużnika.\nUstęp 2 określa przypadki, w których ZUS może umorzyć tego rodzaju należności z urzędu - na podstawie jednostronnego oświadczenia woli. Może, choć nie musi, dokonać tego, jeżeli:\nosoba fizyczna ‒ zmarła, nie pozostawiając żadnego majątku, pozostawiła majątek niepodlegający egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawiła przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty 6000 zł;\nosoba prawna ‒ została wykreślona z właściwego rejestru osób prawnych przy jednoczesnym braku majątku, z którego można by egzekwować należność, a odpowiedzialność z tytułu należności nie przechodzi z mocy prawa na osoby trzecie;\nzachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji należności cywilnoprawnej lub postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne;\nCo ważne, w przypadku gdy oprócz dłużnika głównego są inni zobowiązani, należności mogą zostać umorzone z urzędu w całości tylko wtedy, gdy powyższe warunki są spełnione wobec nich wszystkich.\nW pierwszych czterech z wymienionych wyżej przypadków chodzi raczej o uporządkowanie spraw przez ZUS. Dotyczą bowiem spraw, w których egzekucja zadłużenia nie byłaby możliwa, a urzędnicy musieliby tracić czas na podejmowanie działań, które i tak nie przyniosłyby skutku. Ostatnia z przesłanek dotycząca „interesu publicznego” stanowi pewnego rodzaju wytrych, który również pozwoli ZUS zamknąć sprawy - jakie dokładnie, nie sprecyzowano.\nDla dłużników znajdujących się w trudnej sytuacji szczególnie ważna jest informacja, że nowe przepisy pozwalają na umarzanie należności cywilnoprawnych także na wniosek. Zgodnie z art. 77a ust. 3 będzie to możliwe w przypadkach uzasadnionych:\nważnym interesem dłużnika lub interesem publicznym ‒ należności cywilnoprawne mogą być umarzane w całości;\nwzględami społecznymi lub gospodarczymi, w szczególności możliwościami płatniczymi dłużnika ‒ należności cywilnoprawne mogą być umarzane w części, termin spłaty całości albo części należności może zostać odroczony lub płatność całości albo części należności może zostać rozłożona na raty.\nPojęcia te nie zostały szerzej sprecyzowane. Decyzja ZUS ma w tym zakresie charakter uznaniowy, co oznacza, że może, ale nie musi należności umorzyć (rozłożyć na raty lub odroczyć termin płatności). Decyzję odmowną można zakwestionować, składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargę do sądu administracyjnego. Trzeba jednak podkreślić, że sąd nie może nakazać ZUS pozytywnego rozpatrzenia sprawy. Sąd zweryfikuje jedynie to, czy ZUS np. wziął pod uwagę wszystkie okoliczności powołane przez dłużnika i czy poprawnie przeprowadził postępowanie. Umorzenie należności cywilnoprawnych, odroczenie terminu spłaty całości lub części należności albo rozłożenie płatności całości lub części należności na raty następuje w formie pisemnej, na podstawie przepisów prawa cywilnego. Powyższe zasady stosuje się odpowiednio do umarzania, odraczania lub rozkładania na raty spłaty odsetek od należności cywilnoprawnych oraz do umarzania, odraczania lub rozkładania na raty spłaty innych należności ubocznych. Nie stosuje się ich do należności cywilnoprawnych, w przypadku których umarzanie, odraczanie terminów spłaty lub rozkładanie na raty spłaty regulują odrębne przepisy.\nArtykuł 77a ust. 9 wprowadza także specyficzną możliwość ‒ zakład może wyrazić zgodę na niedochodzenie należności cywilnoprawnych, których kwota wraz z odsetkami nie przekracza 100 zł. Ustawa nie określa jednak, co dokładnie oznacza takie „wyrażenie zgody”. Nie można jednak uznać, że w takim przypadku zaległość została umorzona.\nObliczane od wartości przedmiotu sporu\nUmożliwienie ZUS umorzenia tego rodzaju należności łata pewną dziurę w przepisach. Zdarzało się bowiem niejednokrotnie, że ZUS mógł już umorzyć samą należność składkową, bo u dłużnika stwierdzono całkowitą nieściągalność, ale cały czas pozostawało zadłużenie z zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego. Obligowało to ZUS do podejmowania bezskutecznych działań. Zadłużenie tego rodzaju ma swoje źródło w wyrokach sądu, który w przypadku sprawy przegranej przez odwołującego zasądza na rzecz ZUS koszty zastępstwa procesowego. Dotyczy to sytuacji, gdy ZUS reprezentowany jest przez radcę prawnego.\nW takich przypadkach sąd stosuje przepisy rozporządzenie ministra sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Rozporządzenie określa stawki minimalne i takie zazwyczaj są zasadzane, chociaż możliwe jest ich podwyższenie do ich sześciokrotności, uwzględniając nakład pracy pełnomocnika. Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z par. 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawach o świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego i zaopatrzenia emerytalnego oraz w sprawach dotyczących podlegania ubezpieczeniom społecznym stawki minimalne wynoszą 180 zł - zarówno dla pełnomocnika ZUS, jak i odwołującego. I w takiej kwocie zazwyczaj sądy zasądzają wynagrodzenie dla radców prawnych za I instancję, co budzi sprzeciw przede wszystkim pełnomocników z urzędu reprezentujących ubezpieczonych. Zwracają uwagę, że sprawy emerytalno-rentowe, a w takich najczęściej ubezpieczeni zwracają się o pełnomocnika z urzędu, są niejednokrotnie bardzo skomplikowane, wymagające znacznego nakładu pracy. Z drugiej strony tak niskie stawki powodują, że emeryt lub rencista, który sprawę z ZUS przegra, nie musi się obawiać, iż będzie musiał zwrócić duże kwoty tylko zastępstwa procesowego.\nInaczej jest jednak w sporach dotyczących np. zadłużenia składkowego. Chociaż sprawy rozpatrywane są przez sądy ubezpieczeń społecznych, to koszty zastępstwa procesowego obliczane są od wartości przedmiotu sporu - jak w sprawach majątkowych (uchwała Sądu Najwyższego z 3 października 2019 r., sygn. akt III UZP 9/19). Ma więc tu zastosowanie par. 2 rozporządzenia. W przegranej sprawy o nieopłacone składki za kilka lat same koszty zastępstwa mogą stanowić poważną kwotę - w pojedynczej prawie mogą one wynosić od 90 do 25 000 zł. Nie dość, że płatnik musi zapłacić zaległe składki, to dodatkowo musi uiścić koszty zastępstwa procesowego. Nowelizacja pozwoli jednak umorzyć także te kwoty. ©℗\nSąd Najwyższy za wyższymi kosztami ©℗\nCzy sprawy o należności z tytułu nieopłaconych składek i wysokość zadłużenia mieszczą się w kategoriach spraw wymienionych w par. 9 ust. 2 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, czy też są sprawami o charakterze majątkowym, niemieszczącymi się w kategoriach spraw wymienionych w par. 9 ust. 2 tego rozporządzenia, w których stawkę wynagrodzenia radcy prawnego ustala się na podstawie par. 2 tego rozporządzenia, tj. uwzględniając wartość przedmiotu sprawy?\nW sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych o należności z tytułu składek i wysokość zadłużenia stawkę wynagrodzenia radcy prawnego ustala się na podstawie par. 2 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.\nUchwała SN z 3 października 2019 r., sygn. akt III UZP 9/19\nCzy w sprawie o ustalenie istnienia bądź nieistnienia stosunku ubezpieczenia społecznego lub jego zakresu (o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego; o podleganie ubezpieczeniom społecznym) do niezbędnych kosztów procesu zalicza się wynagrodzenie reprezentującego stronę radcy prawnego, biorąc za podstawę zasądzenia opłaty za jego czynności z tytułu zastępstwa prawnego stawki minimalne określone w par. 6 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu [rozporządzenie utraciło moc w związku z wydaniem rozporządzenia z 22 października 2015 r. - red.], czy też stawkę minimalną określoną w par. 11 ust. 2 w związku z par. 5 tego rozporządzenia?\nW sprawie o ustalenie istnienia bądź nieistnienia stosunku ubezpieczenia społecznego lub jego zakresu (o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego; o podleganie ubezpieczeniom społecznym) do niezbędnych kosztów procesu zalicza się wynagrodzenie reprezentującego stronę radcy prawnego, biorąc za podstawę zasądzenia opłaty za jego czynności z tytułu zastępstwa prawnego stawki minimalne określone w par. 6 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu i nadał uchwale moc zasady prawnej oraz ustalił, że przedstawiona wykładnia wiąże od dnia podjęcia uchwały.\nUchwała siedmiu sędziów SN - zasada prawna z 20 lipca 2016 r., sygn. akt III UZP 2/16\n• art. 28 i art. 77a ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 423; ost.zm. Dz.U. z 2021 r. poz. 1621)\n• par. 2 i 9 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 265)


Jeszcze większe wpływy podatkowe w 2018 roku. Sejm przyjął ustawę budżetową - GazetaPrawna.pl\nBudżet na rok 2018 zakłada, że dochody państwa w przyszłym roku wyniosą 355,7 mld zł / ShutterStock\n331 mld złotych z podatków zasili budżet w 2018 roku. Porównując tę kwotę do dochodów osiągniętych z tego tytułu w 2016 roku tj. 273 mld złotych, nie sposób nie potwierdzić skuteczności uszczelniania podatków. Wzrost dochodów w 2018 r. z jednej strony będzie generowany przez wzrost gospodarczy przy jednoczesnym powrocie umiarkowanej inflacji, a z drugiej strony będzie efektem już wdrożonych i aktualnie przygotowywanych zmian systemowych. O jakich zmianach mowa?\nVAT na pierwszym miejscu\nNie jest zaskoczeniem, że największy udział w dochodach budżetowych mają wpływy z tytułu podatku od towarów i usług. Uszczelnianie VAT to bowiem priorytet działań premiera Morawieckiego w resorcie finansów, przejętym ostatnio przez minister Teresę Czerwińską. Celem jest 166 mld zł w budżecie z tytułu podatku VAT. Dla porównania, w 2016 roku kwota wpływów wyniosła 126 mld zł, zaś przybliżona suma dochodów z tego podatku w 2017 roku to 153 mld zł.\nŹródłem dodatkowych środków w budżecie już jest wdrożony jeszcze w 2016 roku jednolity plik kontrolny. Początkowo system ten dotyczył wyłącznie dużych przedsiębiorców, w 2017 roku do przekazywania danych w ramach struktur JPK zobligowano sektor MŚP, zaś od 1 stycznia obowiązkiem tym zostały objęte także mikroprzedsiębiorstwa. Dzięki comiesięcznemu raportowaniu danych dotyczących głównie ewidencji VAT, skarbówka przy wykorzystaniu narzędzi informatycznych ma większe możliwości wykrywania przekrętów skarbowych.\nWięcej pieniędzy w budżecie pojawi się także za sprawą STIR czyli systemu teleinformatycznego izby rozliczeniowej. Chodzi o zapobieganie wykorzystaniu przez podatników banków i SKOK-ów do przestępstw podatkowych. Instytucje finansowe od 1 stycznia 2018 roku zobligowane są do przekazywania do STIR niektórych danych przedsiębiorców, w tym także tych stanowiących tajemnicę bankową lub tajemnicę zawodową SKOK - w celu ustalenia wskaźnika ryzyka wyłudzenia VAT. Wystarczy samo podejrzenie, że podatnik może dokonać przestępstwa, by szef KAS podjął decyzję o zablokowaniu konta bankowego na 72 godziny. Szacuje się, że STIR pomoże zwalczyć proceder wyłudzania VAT i dzięki temu, już w pierwszym roku funkcjonowania zwiększyć dochody budżetowe o ok. 2,5 mld zł.\nW lipcu na podatników czeka kolejna zmiana, dzięki której budżet może zyskać kolejne wpływy, a sami przedsiębiorcy – transparentność transakcji i możliwość sprawdzenia kontrahentów. Chodzi o split payment czyli mechanizm podzielonej płatności. Płatność za nabyty towar lub usługę dokonywana będzie w taki sposób, że zapłata odpowiadająca wartości sprzedaży netto będzie odprowadzana na rachunek bankowy dostawcy. Pozostała zapłata z kolei odpowiadająca kwocie podatku VAT trafiałaby na specjalne konto dostawcy – rachunek VAT, który nieodpłatnie będą prowadzić banki. Taki mechanizm sprawi, że oszust nie zniknie z należnym skarbówce podatkiem VAT w kieszeni. Istnieje jednak ryzyko, że przedsiębiorcy mający ograniczony dostęp do środków z rachunku VAT i dysponujący jedynie kwotą brutto mogą utracić płynność finansową.\nLepszej ściągalności VAT sprzyjać będzie także obowiązek wprowadzenia kas fiskalnych online. Dzięki nim wszelkie informacje o sprzedaży zostaną automatycznie przesłane do centralnego systemu informatycznego Krajowej Administracji Skarbowej. Urzędnicy będą mogli przyglądać się każdej transakcji i automatycznie reagować na próby wyłudzenia podatku. Na początku obowiązek stosowania kas on-line zostanie wprowadzony w branżach szczególnie narażonych na ryzyko nadużyć podatkowych. Efekty tej zmiany będą zatem widoczne dopiero w kolejnych latach. Okres przejściowy ma potrwać aż do końca 2023 roku.\n87,9 mld zł z PIT i CIT\nWiększe wpływy z podatków dochodowych będą w dużej mierze konsekwencją działań wdrożonych w 2017 roku. Ubiegłoroczna ustawa o CIT wprowadziła m.in. wyłączanie niektórych preferencji podatkowych w przypadku unikania lub uchylania się od opodatkowania. Od 2017 r. obowiązują też przepisy wprowadzające niższą, 15 proc.\nstawkę CIT dla małych podatników, co ostatecznie ma wpłynąć na poziom inwestycji. W tym samym celu wprowadzono nowe przepisy dot. amortyzacji. Chodzi o możliwość dokonania przez podatnika jednorazowego odpisu amortyzacyjnego z tytułu nabycia fabrycznie nowych środków trwałych do wysokości 100 tys. zł, przy minimalnej wartości wydatków na nabycie tych środków w wysokości 10 tys. zł.\nWpływ na finanse w 2018 roku będzie miało także wprowadzenie w przepisach o podatkach dochodowych rozwiązań mających na celu wyeliminowanie przypadków stosowania tzw. agresywnej optymalizacji podatkowej, a z drugiej strony modyfikację preferencji podatkowych związanych ze wspieraniem innowacyjności (ulga B+R).\nW 2018 roku pojawiły się kolejne przepisy uszczelniające podatki dochodowe. Jedną ze zmian jest dwukrotne podniesienie limitu ws. stosowania przez twórców 50 proc. kosztów uzyskania przychodów. Efekty wprowadzonych zmian dostrzegalne będą dopiero w kolejnych latach. Podobnie będzie w przypadku podniesienia kwoty wolnej od podatku do 8000 złotych do 1 stycznia 2018 roku. Natomiast w rozliczeniu rocznym za 2017 rok w tym roku widoczne będą efekty poprzedniego podniesienia kwoty wolnej od podatku do 6600 zł.\nIstotnym źródłem wpływów jest także akcyza. Wprowadzone w tym roku zmiany dot. m.in. opodatkowaniu płynu do e-papierosów wzmocnią budżet dopiero w kolejnych latach. Zgodnie z przepisami do końca 2018 r. będzie obowiązywać zerowa stawki akcyzy na płyn do e-papierosów oraz wyroby nowatorskie. Realne wpływy jeszcze w tym roku przyniosą zmiany związane z obrotem suszem tytoniowym. Nowe zasady monitorowania upraw tytoniu mają wyeliminować z rynku oszustów.\nCIT zmiany w VAT podatki 2018 zmiany w podatkach PIT


Szczepienia przeciwko COVID-19 - informacja 2021-01-11\nProces rejestracji powszechnych szczepień przeciwko COVID-19\nrozpocznie się 15 stycznia 2021 r. Procedura będzie prosta i bezpieczna. W kolejnych etapach szczepieni będą:\nGdy znajdą się państwo w danym etapie szczepień i mają numer PESEL – automatycznie zostanie wystawione e-skierowanie, które będzie ważne 60 dni.\nZapisać się na szczepienie można będzie także za pośrednictwem infolinii tel. 989 (rejestracja od 15 stycznia), także online przez Internetowe Konto Pacjenta. Zarejestrować się także można za pośrednictwem placówki, w której wystawiono e-skierowanie (jeśli np. wystawił je bezpośrednio lekarz w przychodni) lub osobiście w punkcie szczepień.\nSzczegółowe informacje na stronach :\nSzczepienia mieszkańców Rejowca Fabrycznego i Gminy Rejowiec Fabryczny będą realizowane przez :\n1. NIEPUBLICZNY ZAKŁAD OPIEKI ZDROWOTNEJ ESKULAP s.c. J.Dynarek , A.Jeleń , J.Kargul , U.Szyszkowska , P.Szyszkowski\nRejowiec Fabryczny , ul. Chełmska 99 Numer telefonu 825663180.\nNIEPUBLICZNY ZAKŁAD OPIEKI ZDROWOTNEJ PRAKTYKA LEKARZA RODZINNEGO W LISZNIE - JANISZ ELŻBIETA\nLiszno 57 Numer telefonu 825662408.


Oferta wznowiona w dniu: 2019-03-01\nErotyczne gry karciane dla par, inspirowane Kamasutrą lub z elementami dominacji\ngrę erotyczną Kamasutra Memory,\nGra pozwala partnerom zbliżyć się do siebie, poznać wyjątkowe pozycje i przeżyć niezwykle przyjemne chwile. Należy odwrócić karty, pomieszać i odnaleźć pasujące do siebie pary obrazków. Jest to zajmująca i inteligentna gra z nutką pikanterii, która ćwiczy pamięć wzrokową, spostrzegawczość i zdolność koncentracji. Osoba, która uzbierała najwięcej par wygrywa i ma prawo wybrać pozycję, którą chce przećwiczyć...\nKarty te odrywają tajemnice seksu - zawierają 52 praktyczne pozycje, pokazujące różnorodne techniki zbliżenia, dzięki którym każda para w swoim życiu erotycznym osiągnie szczyty maksymalnych doznań.\ngrę erotyczną 50 Twarzy Zniewolenia,\nGra 50 twarzy zniewolenia to zmysłowa gra polegająca na spełnianiu wylosowanych erotycznych zadań. Celem gry jest głównie dobra zabawa i dostarczenie niesamowitych doznań o jakich wcześniej nawet nie marzyliście. 50 kart z pozycjami i nutką perwersji, które odsłonią nowe oblicze seksu oraz wprowadzą nieco pikanterii do sypialni. Przeżyj niezwykłą przygodę i pozwól się zdominować!\ngrę erotyczną Twoja Kamasutra.\nCielesne zbliżenia mężczyzny i kobiety wymagają zaistnienia układu opartego na zmysłowości, tajemniczości i uczucia. Prezentowane karty odkrywają tajemnice seksu - zawierają 63 praktyczne pozycje, pokazujące różnorodne techniki zbliżenia, dzięki którym każda para w swoim życiu erotycznym osiągnie szczyty maksymalnych doznań.\nBy seks stał się sztuką...\nGra świetnie nadaje się na prezent, który urozmaici życie erotyczne każdej pary!\nPrezentujemy ekscytujące gry erotyczne dla par. Są to gry karciane, każdy zestaw zawiera około 50 – 60 kart, na których nadrukowano pozycje seksualne. Gry erotyczne zapobiegają nudzie i rutynie w sypialni, zapewniają nowe przeżycia, dreszczyk emocji, urozmaicenie a także pobudzają wyobraźnię. Pozwalają na nowo odkryć tajemnice ciała partnera oraz intymnych zbliżeń. Seks uprawiany ciągle w taki sam sposób, szybko się nudzi. Tymczasem gry zapewnią zupełnie nowe odsłony zbliżeń, oraz niezwykle silne podniecenie i ekscytację. Zamówcie wybraną grę i dajcie się ponieść fantazji i namiętności!\nOkazja: Karciane gry erotyczne dla par.\n16 zł zamiast 25 zł za grę erotyczną Kamasutra Memory,\n16 zł zamiast 25 zł za grę erotyczną 50 Twarzy Zniewolenia,\n16 zł zamiast 25 zł za grę erotyczną Twoja Kamasutra.\nod 20-12-2018 do 02-03-2019\n1) Poczta Polska: 11 zł\n2) Kurier: 20 zł.\nOferta nr: 77043 z dnia 20.12.2018\nzestawy zawierają 50, 52 lub 63 karty, na których nadrukowano propozycje pozycji seksualnych, gry zapakowane w ładne pudełka.


Dotychczas testowane przeze mnie ośmiordzeniowe Ryzeny cechowały się przeciętnymi możliwościami podkręcania. Z tym większym zapałem i nadzieją podszedłem więc do OC głównego bohatera niniejszego artykułu. Niestety, entuzjazm opadł dość szybko, bowiem okazało się, że próba ataku na taktowania, kolejno, 4,2 oraz 4,1 GHz nie ma większych szans powodzenia. Ostatecznie stanęło na okrągłych 4 GHz, przy napięciu zasilającym na poziomie 1,35 V. Każda próba obniżenia tego ostatniego skutkowała szybciej lub wolniej objawiającą się niestabilnością - w przypadku 1,3 V komputer zawieszał się niemal natychmiastowo, natomiast po ustawieniu 1,325 V był w stanie wytrzymać obciążenie tylko przez kilka minut. Wracając do wspomnianych 4,1 GHz, ustabilizowanie tej wartości wymagałoby przekroczenia 1,4 V, przez co najzwyczajniej w świecie sobie odpuściłem, gdyż takie żyłowanie woltażu, żeby dopisać kolejne "oczko" do mnożnika, jest bezcelowe. Zyskamy maksymalnie 2,5% dodatkowej wydajności, zakładając idealnie skalowanie z zegarem, za to efektywność energetyczną pogorszymy zdecydowanie mocniej. Z doświadczenia wiem, że na ośmiordzeniowych Ryzenach nie opłaca się przekraczać okolic 1,35 V, gdyż niczego wielkiego na tym nie ugramy, a jedynie wywrzemy dodatkową, zupełnie niepotrzebną, presję na sekcji zasilania. W obliczu osiągniętych ustawień mogę więc chyba powiedzieć, że to kolejna średniej jakości sztuka, gdyż widziałem Ryzeny 7 starszej generacji (Summit Ridge), które potrzebowały niższego woltażu do uzyskania 4 GHz. Chociaż, z drugiej strony, wynik ten i tak potwierdza założenie, że w ogólności Pinnacle Ridge podkręcają się nieco lepiej od poprzedników. Zobaczymy, co nam przyniesie proces 7 nm - mam nadzieję, że wreszcie solidny zastrzyk zegarów, który jest AMD niewątpliwie potrzebny.


Wycieczka z dzieckiem do Białowieży\nStrona główna Wycieczka z dzieckiem do Białowieży\nPierwsze kroki małego turysty – wycieczka do Białowieży\nŻycie jest za krótkie żeby spędzać je zamkniętym w czterech ścianach. Trzeba brać pełnymi garściami, ale i tak jest smutek, że wszystkiego nie uda się zobaczyć. Motto życiowe, które chciałbym przekazać mojemu synkowi.\nPrzy porannej kawie, jak co dzień o tej porze w samotności, podczas gdy reszta rodzinki jeszcze spała, wpadł mi do głowy świetny pomysł na niedzielną wyprawę. Przecież jestem głową rodziny. Nie pozwolę im nudzić się w tak fajnie zapowiadający się dzień. Wiosenne słonce nieśmiało wychodziło zza chmur, a ja po cichu pakowałem torbę na naszą wyprawę. Co prawda nigdzie daleko, ale jak to z dzieckiem, rodzice musza być przygotowani na każdą ewentualność. Standardowy pakiet młodego turysty obejmuje m.in. napój , suchy prowiant , mokre chusteczki , ubranka na zmianę , lornetkę itp.\nNa szczęście poszło sprawnie i szybko. Torba wylądowała w samochodzie więc pora budzić synka i żonę. Szybkie śniadanie i podczas niego informacja, że dziś jedziemy do Białowieży. Ależ się uradowała ta moja rodzinka.\nPo godzinie ruszyliśmy w drogę . Kilka kilometrów przed Białowieżą zwolniłem. Ku zdziwieniu mojej rodzinki, wiedziałem czego szukam. Udało mi się wypatrzeć oznaczenie „Do miejsca mocy”.\nLeśną drogą dojechaliśmy do parkingu przed torami. Dalszą podróż musieliśmy pokonać pieszo. Co prawda było mokro i w niektórych miejscach leżał jeszcze śnieg ale to nas nie powstrzymało.\nUdało się dotrzeć do tego tajemniczego miejsca. Rodzinka jak tylko zobaczyła mały taras widokowy, to od razu pobiegła na górę.\nJa natomiast dostrzegłem stary pień, w którym nawtykane było mnóstwo groszówek w szpary rozchodzącego się drzewa. Był na nim wyryty tekst „Jeżeli przyszedłeś po mądrość i wiedzę pytaj, a będą ci odpowiadać”. Aż ciarki przeszły mnie po całym ciele.\nNiby zwykły las, jak wszędzie, a miał coś w sobie magicznego. Ruszyliśmy w stronę parkingu, żałowałem że nie wziąłem kaloszy….\nNastępnie udaliśmy się do centrum Białowieży. Niewielka ilość ludzi przypominała, że jeszcze sezon turystyczny nie rozpoczął się.\nTrafiliśmy do muzeum przyrodniczo-leśnego.\nWjechaliśmy windą na taras widokowy.\nTakiej radości na małej buzi naszego synka jeszcze nie widzieliśmy. Uśmiech od ucha do ucha. Wszystkim rodzicom małych szkrabów polecam taką atrakcje. Śpiew ptaków, słońce i wspaniały widok. Tego było nam trzeba.\nNa dole całego obiektu chcieliśmy obejrzeć wystawy ptaków ale synek nam na to nie pozwolił. Nasz czterolatek nie był jeszcze gotowy na zwiedzanie muzeum. Za to jego mały brzuszek burczał jak nigdy.\nZaraz obok Białowieży na dawnej stacji kolejowej „Białowieża Towarowa” jest restauracja Carska z pysznym jedzeniem, do której się udaliśmy. Obok stoją stare pociągi i drezyny. Frajda dla dzieci i dorosłych.\nPo obiedzie spędziliśmy jeszcze sporo czasu na oglądaniu i chodzeniu po pociągach. Wspaniały widok. Aż się łezka w oku kręci, że nie można było się nimi przejechać.\nTaki dzień mógłby nie mieć końca. Niestety, co dobre szybko się kończy. Nasz maluch z tych emocji i nadmiaru świeżego powietrza, już nie dał rady przebierać swoimi małymi nóżkami. Jak zwykle tata musiał ratować sytuację i wziąć maluszka na barana, a swoją ukochaną żonę pod rękę. Powędrowaliśmy do auta.\nW drodze powrotnej uradowani z fajnego dnia spędzonego razem, nie mogliśmy się nagadać, komentując dużą ilość zdjęć, którą udało się zrobić podczas wyprawy. Synek już po ruszeniu auta zasnął jak kamień.\nChociaż z tyłu głowy była myśl, że następnego dnia trzeba będzie wrócić do codziennych zajęć i pracy, to z uśmiechami wróciliśmy do domu. Położyliśmy małego do spania. Wraz z małżonką usiedliśmy na kanapie z lampką wina przytuleni żeby jeszcze raz obejrzeć zdjęcia….\nautor zdjęć i tekstu przysłanego na konkurs


Klocki Jenga | zabaFki na 100dwa\n1. Jeden z graczy buduje wieżę z klocków na twardej, równej powierzchni, utrzymującej klocki w równym położeniu. Każdy poziom wieży składa się z 3 klocków ułożonych pod odpowiednim kątem na przemian w stosunku do niższego poziomu (tak, jakt o widać na zdjęciach),\n2. Grę rozpoczyna gracz, który budował wieżę. Następna jest osoba po jego lewej stronie,\n3. W czasie swojej kolejki każdy z graczy stara się wyjąć jeden bloczek z któregokolwiek miejsca PONIŻEJ najwyższego poziomu. Potem gracz ten umieszcza swój bloczek na szczycie wieży, w odpowiednim, naprzemiennym położeniu względem niższego poziomu,\n5. Można dotykać i przesuwać inne bloczki zanim znajdzie się najbardziej odpowiedni do wyjęcia, ale przed wyjęciem tego właściwego lub sprawdzeniem następnego bloczka należy wsunąć na miejsce ten sprawdzany wcześniej (oczywiście tylko jedną ręką),\n6. Podczas układania nie można układać wyższych poziomów, jeśli najwyższy poziom nie został ukończony i nie składa się z 3 bloczków,\n7. Wyjmowanie i układanie bloczków trwa do momentu zawalenia się wieży.\nW grę może grać praktycznie każdy gdyż przeznaczona jest dla dowolnej ilości graczy w wieku nie mniejszym niż 3 lata.\nKompletny zestaw zawiera 57 równych, drewnianych klocków.\nWg mojej oceny klocki w swojej prostocie są rewelacyjne. Powyższa instrukcja gry pochodzi ze strony internetowej poświęconej grze Jenga, osobiście wymyślaliśmy lepsze i gorsze ulepszenia gry, tworzyliśMY swoje zasady, zawsze z wielką radością w nią gramy. Typowa gra uniwersalna jak i dla przedszkolaka jak i dla dorosłych.\n11 maja 2009 o 19:20 napisał:\nTo gra z rodzaju bierek?\n15 maja 2009 o 11:07 napisał:\nno coś w rodzaju bierek\n13 lipca 2009 o 14:04 napisał:\nte klocki sa super, niby prosta rzecz a moj 7-letni syn buduje z nich rozne ciekawe budowle, bo one sa nie tylko do tej jednej zabawy\n14 lipca 2009 o 15:48 napisał:\nno oczywisćie że tylko do tej jednej zabawy, wystarczy troszkę wyobraźni dziecka\nMamy je u siebie sa swietne! Nawet jak nie gramy to zawsze mozna zbudowac z nich wieze….\n16 listopada 2009 o 13:26 napisał:\nDokładnie , my mamy takie klocki, tylko ze kolorowe, i służą tylko i wyłącznie do budowania, wierz, domków, pociągów i tego wszystkiego innego co trzylatek wymyślić może, a na gre jest jeszcze za mała\n7 marca 2010 o 17:55 napisał:\nOryginalnych jest 54 Hasbro , a 57 tylko z Simby jes ,t a to nie oryginał …


PAP 05.07.2021 21:29\n- Poznajemy polityków po tym co robią, a nie po tym, co mówią - powiedział rzecznik rządu Piotr Müller odnosząc się do powrotu Donalda Tuska do krajowej polityki. Ocenił też, że Tusk powrócił w "starej, chyba hejterskiej roli" i próbuje "przypisać cechy negatywne" oraz "odhumanizować" PiS.\nRzecznik rządu Piotr Müller był pytany w TV Republika o powrót Donalda Tuska do polskiej polityki. - Tusk wrócił w takiej starej, chyba hejterskiej roli, niestety - ocenił rzecznik. Dodał, że politycy PiS w miniony weekend, podczas kongresu i posiedzenia Rady Politycznej partii rozmawiali o tym, jak pomagać Polakom i jak wyjść z kryzysu gospodarczego po pandemii, a w tym samym czasie Donald Tusk "rozmawiał, jak zniszczyć PiS". - To zafiksowanie się na takiej nienawiści do PiS jest chyba już przesadne nawet dla radykalnych skrzydeł opozycji - powiedział.\nMüller mówił też, o tym, że w 2014 r, Donald Tusk "uciekł z Polski". - To jest uciekinier. W momencie kiedy największe problemy miała PO, on uciekł do Brukseli na bardzo dobrze płatne stanowisko. Teraz, gdy to stanowisko się skończyło, gdy najprawdopodobniej Angela Merkel będzie chciała objąć stanowisko szefowej Europejskiej Partii Ludowej, Donald Tusk musiał spakować walizki i wrócić do Polski - stwierdził.\nRzecznik rządu ocenił również, że Tusk po powrocie do Polski w swoich wystąpieniach próbuje "przypisać PiS cechy negatywne" i "odhumanizować" PiS. - Donald Tusk wrócił do Polski zupełnie innej, dzięki temu, że od 2015 r, faktycznie przebudowaliśmy system społeczny i gospodarczy. To Donald Tusk był przeciwnikiem takiej przebudowy i nie łudźmy się, że dziś zmienił zdanie. On teraz mówi co innego, ale zdania nie zmienił - powiedział Müller.\nNa uwagę, że Tusk używa argumentu, iż prezes PiS Jarosław Kaczyński jest sojusznikiem prezydenta Rosji Władimira Putina, rzecznik rządu stwierdził, że "to nie PiS zaprosiło Putina do Polski".- To Donald Tusk spacerował z Putinem w Sopocie, zresztą do tej pory nie powiedział o czym wtedy tak naprawdę rozmawiali. Czy to nie Donald Tusk był w Europejskiej Partii Ludowej, tej samej, w której jest Angela Merkel i inne osoby, które popierają budowę gazociągu Nord Stream 2 - mówił.\nMüller postawił też pytanie "dlaczego Donald Tusk, gdy był szefem Rady Europejskiej a później EPP nie spowodował, siłami europejskimi, które rzekomo posiadał, żeby zablokować budowę Nord Stream 2". Zwrócił również uwagę, że kanclerz Niemiec Angela Merkel, "która też jest w EPP", popierała odmrożenie relacji UE - Rosja. - To są pytania, na które Donald Tusk nie odpowiada - stwierdził.\nWcześniej Müller był pytany w TVP Info o wypowiedź Tuska, który na pytanie o podniesienie wieku emerytalnego w okresie, gdy był premierem przyznał, że zrobienie tego "na zasadzie przymusu" było błędem. - Czyli następnym razem, gdyby w jakiś dziwnych okolicznościach, ponownie został premierem, to powie to samo: 'No przepraszam państwa, słuchałem złych doradców' - powiedział rzecznik rządu. - Dokładnie to usłyszymy, gdyby premier Tusk miał ponownie zostać premierem. Nie dajmy się oszukać, bo poznajemy polityków po tym co robią, a nie po tym co mówią - dodał.\nZapytany, czy PiS "drży w posadach" po powrocie Tuska do krajowej polityki, rzecznik stwierdził, że "nie zauważył takiego zjawiska". - Spokojnie patrzymy na to, co PO robi - dodał.


O naszym klubie - Klub Pięściarski Nowy Rocky\nKlub Pięściarski Nowy Rocky rozpoczął działalność w 2008 roku. Naszym celem było stworzenie miejsca, w którym osoby zainteresowane boksem będą mogły rozpocząć swoją przygodę z tym sportem, natomiast bokserzy mający już pewne doświadczenie, będą rozwijali swoje umiejętności.\nNaszą ofertę kierujemy do wszystkich pasjonatów sportu. Zajęcia prowadzone są codziennie, dlatego można bez problemu dostosować czas treningu do swoich pozostałych obowiązków. W klubie zatrudnionych jest pięciu trenerów, którzy mogą pochwalić się licznymi osiągnięciami sportowymi, a także wieloletnim doświadczeniem w pracy trenerskiej. Każda zgłaszająca się do nas osoba jest kierowana do właściwej sekcji, w zależności od wieku i doświadczenia.\nProwadzimy zajęcia grupowe, jak również treningi indywidualne. Zapraszamy dla nas zarówno osoby dorosłe, jak i młodzież od 13 roku życia. W przypadku osób niepełnoletnich konieczne jest dostarczenie pisemnej zgody rodziców.\nNasza działalność nie ogranicza się do prowadzenia treningów. Zajmujemy się także rozpowszechnianiem wiedzy na temat boksu. Zwracamy uwagę na to, że umiejętności bokserskie nie powinny być wykorzystywane poza ringiem, zwłaszcza przeciw osobom słabszym. Przedstawiamy korzyści wynikające z trenowania boksu oraz obalamy mity na temat tego sportu. Poruszamy temat suplementów diety i odżywek, których stosowanie jest bezpieczne dla zdrowia człowieka. W trakcie spotkań edukacyjnych przedstawiamy także historię boksu oraz sylwetki najbardziej uzdolnionych bokserów.


hist.ly - Zemsta Żyda\nPo wprowadzeniu w 1935 r. tzw. ustaw norymberskich Żydzi mieszkający w III Rzeszy byli nieustannie prześladowani, przez co wielu z nich zdecydowało się na opuszczenie kraju. Głównymi kierunkami emigracji były Wielka Brytania, Francja i Polska.\nW październiku 1938 r. władze niemieckie przystąpiły do tzw. Polenaktion, w wyniku której z Rzeszy deportowano na wschód 17 tys. Żydów z polskimi paszportami. W Polsce pojawił się problem z przyjęciem takiej ilości imigrantów. Do wielkopolskiej miejscowości Zbąszyń trafiło ok. 6 tys. osób. Przybyłych kwaterowano m.in. w budynkach dworcowych i opuszczonych koszarach kawalerii. Już po dwóch dniach zakazano im opuszczania miasta, a Zbąszyń stał się jednym wielkim obozem dla internowanych.\n„Od 10 dni znajdujemy się w straszliwych, niemożliwych do zniesienia warunkach, osadzeni w starych, drewnianych stajniach o przeciekających dachach. (…) W każdej chwili grozi nam wybuch epidemii, która w panujących warunkach może spowodować katastrofę. Zamknięci w barakach i pozbawieni wolności osobistej, nie mamy możliwości komunikowania się ze światem zewnętrznym”. – napisali 7 listopada 1938 r. przetrzymywani w Zbąszynie, w liście zaadresowanym do prezydenta Ignacego Mościckiego i polskiego MSZ.\nWśród osób, które zostały objęte Polenaktion, znalazła się rodzina Herszela Grynszpana – polskiego Żyda mieszkającego od kilku lat w Paryżu. Otrzymał on od swojej bratowej pocztówkę opisującą trudną sytuacją w Zbąszynie. Rozwścieczony Grynszpan postanowił rozmówić się z jednym z przedstawicieli III Rzeszy we Francji.\n7 listopada 1938 r. przybył do ambasady niemieckiej w Paryżu, gdzie zażądał spotkania z ambasadorem. Przyjął go sekretarz Ernst vom Rath. Grynszpan wyciągnął wtedy pistolet, po czym oddał w jego stronę pięć strzałów, krzycząc: „Ohydny szkopie, to dla ciebie za 12 tysięcy Żydów!”, po czym dobrowolnie oddał się w ręce policji.\nRath trafił do szpitala, gdzie zmarł 9 listopada 1938 r. Zamach w wykonaniu Grynszpana został wykorzystany przez nazistów jako pretekst do wzniecenia antyżydowskich nastrojów. Tego samego dnia, w którym zmarł sekretarz niemieckiej ambasady, rozpoczął się w Niemczech pogrom Żydów, znany jako Noc Kryształowa.


Ostatni list do matki. Wspomnienia Żołnierza Wyklętego - Leszek Andrzej Mroczkowski - ebook - Legimi online\nLegimi > Katalog ebooków i audiobooków > Ostatni list do matki. Wspomnienia Żołnierza Wyklętego - ebook\nWydawca: Wydawnictwo e-bookowo Kategoria: Literatura faktu, reportaże, biografie Język: polski Rok wydania: 2017\nOstatni list do matki. Wspomnienia Żołnierza Wyklętego ebook\nOpis ebooka Ostatni list do matki. Wspomnienia Żołnierza Wyklętego - Leszek Andrzej Mroczkowski\nOpinie o ebooku Ostatni list do matki. Wspomnienia Żołnierza Wyklętego - Leszek Andrzej Mroczkowski\nFragment ebooka Ostatni list do matki. Wspomnienia Żołnierza Wyklętego - Leszek Andrzej Mroczkowski\nRedakcja: Marcin Bogdan, Tomasz Szostek\nProjekt okładki: Magdalena Wojnar\nKorekta I wydania: Edyta Żyła\nKorekta II wydania: Wydawnictwo „IBiS” Warszawa\nCopyright: Leszek Andrzej Mroczkowski\nKsiążka wydana staraniem\nStowarzyszenia „Dobro Wspólne Ojczyzna”\nNr konta: 76 80090007 0019 2314 2001 0001\nStrona internetowa: www.dobrowspolne.pl\nMiłosz Kamil ManasterskiO twórczości literackiej Leszka „Andrzeja” Mroczkowskiego\nZa tych, co padli…\n„Polscy bandyci” – zabić, zohydzić, zapomnieć\nApteka „Aronia” Łomianki\n...szybko mija dzień za dniem\nukochanej Ewuni za cierpliwość i wsparcie w szerzeniu prawdy\nHistoria nie jest tylko doświadczeniem, historia determinuje współczesność, wpływa na przyszłość. Jeśli dziś zastanawiamy się nad głębokim podziałem polskiego społeczeństwa to trzeba sobie uświadomić, że historyczną przyczyną tego podziału nie jest stan wojenny z roku 1981, nie jest nią też tragedia narodowa spod Smoleńska z roku 2010. Przyczyną podziału polskiego społeczeństwa jest „Łączka”, jest zdradzieckie poddanie Polski pod władzę obcego mocarstwa, okupione aresztowaniem i wymordowaniem dziesiątek tysięcy niezłomnych rodaków, Żołnierzy Wyklętych. Stan wojenny a później Smoleńsk rozrywały na nowo te niezabliźnione rany z tamtego okresu.\nKolejnym, bardzo ważnym powodem do lektury, jest osoba autora wierszy i opowiadań. Pan Leszek Mroczkowski nie jest historykiem, nie był politykiem czy dowódcą wojskowym wyższej rangi, ale młodym chłopakiem, który czuł i rozumiał, co znaczy tożsamość narodowa zawarta w dewizie Bóg, Honor i Ojczyzna, wiedział że zniewolenie Polski jest równoznaczne z jego osobistym zniewoleniem. Do jego postawy można odnieść słowa Danuty Siedzikówny „Inki” przesłane w grypsie z celi śmierci: Zachowałam się jak trzeba. Pan Leszek Mroczkowski też siedział w celi śmierci, z wyrokiem i świadomością, że każdy poranek może być ostatnim w jego ziemskim życiu. On, jak „Inka” oraz wielu ich rówieśników, zachował się „jak trzeba”, czego wyrazem jest poruszający wiersz Ostatni list do matki pisany z celi śmierci. Autorowi dane było jednak przeżyć. Stał się świadkiem dla następnych pokoleń, który nie opisuje wydarzeń z punktu widzenia badacza historii, nie analizuje ich i nie ocenia. Opisuje to co przeżywał, co czuł, co było jego osobistym doświadczeniem.\nHistoria determinuje przyszłość. Wyniesione z tamtych lat, z celi śmierci, doświadczenia sprawiły, że i w późniejszych latach swojego życia pan Leszek Mroczkowski zachowywał się jak trzeba. Był działaczem Solidarności, w stanie wojennym współorganizował kolportaż wydawnictw podziemnych a swoją troskę o współczesną Polskę wyraził m.in. w wierszu Pod krzyżem. Właśnie pod tym smoleńskim krzyżem uświadamiamy sobie głębię podziału polskiego społeczeństwa, podziału, którego korzenie są na powązkowskiej „Łączce”. I pod tym krzyżem przywołujemy słowa z Nieskończonego wiersza:\nOkupacja zastała naszą rodzinę na Pradze, gdzie zamieszkaliśmy w niewykończonej kamienicy przy ulicy Ząbkowskiej 50. Dorastałem w atmosferze otwartego domu, w którym spotykali się konspiratorzy, gdzie wnoszono i odbierano dziwne paczki i paczuszki. Kiedyś zajrzałem do takiej „przesyłki” i... znalazłem dwa rewolwery. W Armii Krajowej służyła moja mama, żołnierzami podziemia byli bracia Zbyszek i Mietek, którzy początkowo nie dopuszczali mnie do swoich tajemnic, ale nie mieli wyboru, ja też chciałem walczyć! Po kilku miesiącach „biadolenia” zostałem wysłuchany i zacząłem wykonywać drobne zadania, z których jako młokos byłem bardzo dumny.\nPowstanie Warszawskie przeżyłem po prawej stronie Wisły. Starszy brat Mietek, po błogosławieństwie mamy i moim „mocnym” uścisku dłoni, wyruszył na lewy brzeg Wisły. Nie wiedziałem, że to było nasze ostatnie spotkanie, zginął w pierwszych dniach powstańczych walk. Z bezradnością patrzyłem na sierpniowe próby oswobodzenia przez AK warszawskiej Pragi, na walki, strzały, łuny pożarów i bombardowania na drugim brzegu rzeki. To samo uczucie bezradności i wściekłości towarzyszyło mi po wkroczeniu wojsk z czerwoną gwiazdą na hełmach, którzy zapoczątkowali kolejną, znacznie dłuższą okupację Polski.\nBiednie żyło się w tamtych czasach; pamiętam, że mama gotowała olbrzymi gar kaszy jaglanej, którą jadło się trzy – cztery dni albo „prażuchę”, na myśl o której jeszcze dziś robi mi się niedobrze. Zamiast do szkoły biegłem na Bazar Różyckiego, żeby pomagać handlarzom, w zamian dostawałem przyzwoity obiad. Rok 1948 przyniósł czas aresztowań, czasami ktoś z rodziny i sąsiadów znikał bez śladu. Wiosną aresztowano kilka osób wśród moich najbliższych przyjaciół, dlatego moja Mama postanowiła wysłać mnie na jakiś czas do ciotki Marysi na Dolny Śląsk z nadzieją, że uratuje ostatnie dziecko. W Jeleniej Górze nie zdążyłem się zadomowić, wkrótce pojechałem do Gryfowa Śląskiego, gdzie po powrocie z robót ( w 1943 r. został pojmany w łapance i wywieziony do Niemiec) zamieszkał mój średni brat Zbyszek. Podjąłem naukę w miejscowym gimnazjum, w którym zostałem zwerbowany do oddziału WiN. Jesień 1948 roku zastała mnie w lesie, służba była ciężka, wkrótce okazało się, iż przyszłość okazała się bardziej bolesna, niż wojskowe szkolenie i dyscyplina.\nPo jakimś czasie przerzucono mnie do Oddziału Specjalnego, który miał za zadanie przeprowadzanie ludzi przez granicę. Do dziś zastanawiam się, jak można było w ciągu jednej nocy przemaszerować po górskich bezdrożach 30 kilometrów, a czasami i więcej. W maju 1952 roku aresztowano mnie i przewieziono do Urzędu Bezpieczeństwa we Wrocławiu. Nie będę opisywał bestialstwa moich śledczych, bo jak nakazywał im „honor oficera UB”, znęcali się ile tylko mogli, bez względu na porę dnia czy nocy. Rozprawa sądowa odbyła się w małej salce, gdzie za zwykłym stołem siedziało trzech wojskowych, którzy rozmawiali o czymś między sobą, a po jakimś czasie ogłoszono wyrok. Pamiętam jakby to było dziś; beznamiętne gęby sędziów, którzy nawet nie usiłowali udawać, że skazują niewinnego człowieka na śmierć. Zastanawiam się czy wtedy bałem się czy nie? Myślę, że strach przyszedł dopiero później, kiedy siedziałem już na Kleczkowskiej w celi, z której wyprowadzano na rozwałkę. Na zewnątrz toczyła się walka o moje życie, moje biedne Matczysko sprzedało wszystko co miało jakąś wartość łącznie z mieszkaniem. Wynajęła słynnego w owym czasie adwokata, pana Śmietanko czy Maślanko, dziś już nie pamiętam.\nAdwokat odnalazł tego żołnierza z Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, który na pierwszej sprawie zeznał, że poznaje mnie, że chciałem go dobić po pierwszych strzałach, ale zaciął mi się automat. Na piśmie złożył nowe zeznanie: nie pamięta kto strzelał, gdyż był w szoku. To zeznanie prawdopodobnie było powodem do wznowienia procesu. Z wyrokiem 12 lat więzienia znalazłem się we Wronkach.\nCele były tu w miarę duże i przebywało w nich od czterech do sześciu więźniów, mimo że kiedyś siedział tu jeden więzień, o czym świadczyło pojedyncze łóżko zapinane do ściany. Spaliśmy na czterech siennikach ułożonych pod ścianą, pamiętam, że przez wszystkie te lata tylko raz naładowano świeżej słomy do tych naszych posłań. Dużo wspaniałych ludzi spotkałem w tym czasie, między innymi Antoniego Hedę „Szarego”, Stanisława Skalskiego pilota z Dywizjonu 303 i wielu, wielu innych, których nazwisk dziś już nie pamiętam.\nKtóregoś dnia klawisz wyczytał moje nazwisko i powiedział: pakuj się, myślałem, że to transport do następnego więzienia, ale... to był powrót do Życia! Dziwny to był powrót, wszędzie traktowano mnie jak trędowatego, wprawdzie nikt już nie mówił do mnie „bandyto”, ale byłem obywatelem trzeciej, a może czwartej kategorii. Nawet w liceum wieczorowym, w którym z trudem robiłem zaliczenia, nauczyciele patrzyli na mnie jak na społecznego wyrzutka.\nWreszcie rok 1980, obudzone nadzieje i praca w „Solidarności”. Bardzo krótka to była wolność, przyszedł stan wojenny i dalsza konspiracja, tym razem w strukturach Międzyzakładowego Robotniczego Komitetu „Solidarności”. Wspólnie z żoną Ewą prowadziliśmy hurtowy kolportaż prasy i innych wydawnictw niezależnych rozprowadzanych na terenie całej Polski. Aresztowania, rewizje i przesłuchania były niczym wobec wizji Wolnej Polski. W pracy dla drugiego obiegu spotkałem wielu wspaniałych ludzi, między innymi Anię Walentynowicz, z którą w późniejszych latach głodowałem w Krakowie-Bieżanowie w proteście o uwolnienie więźniów politycznych, Zosię i Zbyszka Romaszewskich, którzy byli dla mnie wzorem i natchnieniem do walki z komuną, Joannę i Andrzeja Gwiazdów, odważną aż do szaleństwa Ewunię Tomaszewską, dzielnego i bezkompromisowego Jurka Bogumiła i wielu, wielu innych wspaniałych ludzi.\nW 1990 r. zostałem członkiem Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego, a rok później ZUS wypłacił mi pierwszą emeryturę. W latach 90-tych na podstawie złożonych dokumentów zostałem awansowany ze stopnia sierżanta na pierwszy stopień oficerski Wojska Polskiego i odznaczony Krzyżem Weterana Walk o Niepodległość. Za działalność niepodległościową w 2009 r. zostałem przez Pana Prezydenta Lecha Kaczyńskiego odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Rok później awansowałem na stopień porucznika i wstąpiłem do Grupy Kampinos AK, gdzie po jakimś czasie zostałem wybrany prezesem.\nOjczyzno moja, kraju mój rodzinny\nRozkwiecony łąką, rozświetlony zbożem,\nGdzie chłop w 63 wyklepywał kosę,\nA w 20 roku student ostrzył noże,\nNiosąc amunicję lub meldunki z boju.\nStoję pod bramą twojego cmentarza\nNawet półpolacy, nasze święte krowy,


Nowi najemcy Galerii Piastów - Hurt i franczyza\nNowi najemcy Galerii Piastów\nAutor: dlahandlu.pl 31 grudnia 2010 09:53\nW grudniu legnicka Galeria Piastów poszerzyła ofertę o dwóch nowych najemców: kafeterię Ansja oraz sklep sportowy HiMountain.\nOd 15 grudnia Galeria Piastów zaprasza klientów do nowo otwartej kafeterii Ansja. Lokal jest zlokalizowany na pierwszym piętrze, koło restauracji Sphinks, przy drodze do kina. Ponadto, w centrum otwarto sklep HiMountain - marka odzieży i sprzętu służącego do uprawiania sportów przestrzennych.\nGaleria Piast RSS kawiarnia RSS sklep sportowy RSS


CHOROBY PSYCHICZNE LUDZI STARSZYCH | InfoZdrowie24.pl\nczuje się zagubiona, źródłem wsparcia i skarbnicą praktycznych rad. W przypadku choroby podopiecznego lub jego niepełnosprawności, opiekun może zajmować się również w jakimś stopniu rehabilitacją. Kompetencje i sympatia do starszych Gdy bliski jest w miarę samodzielny, a po prostu boryka się z\nosoba starsza ma problemy z samodzielnym poruszaniem się Jeżeli wyjście z domu jest nie możliwe, postarajmy się zorganizować wizytę lekarza w domu seniora. Depresja to bardzo skomplikowana i wielopoziomowa choroba. Osoba cierpiąca na tę chorobę stroni od ludzi, rzadziej korzysta z systemów wsparcia\nsprzymierzeńcem w walce z epidemią cukrzycy (czytaj o epidemii cukrzycy) , gdyż obniża stężenie cukru we krwi. Może mieć spore znaczenie w zapobieganiu chorobom nowotworowym. Nie do końca potwierdziła się teza, że jest naturalną wiagrą, chociaż z pewnością pomagał leczyć 'niemoc płciową' Króla Słońce\nkonferencji wynika jasno, że głównym winnym jest tu choroba zwyrodnieniowa stawów. Szpilki na śmietnik? - Choroba zwyrodnieniowa stawów to zdecydowanie najczęstsze schorzenie atakujące nasze stawy. Szacujemy, że w Polsce problem ten dotyczy 7-9 mln ludzi - mówił podczas konferencji prof. Piotr Głuszko z\nwystawiona na dużo większe ryzyko zarażenia chorobami wenerycznymi, a także ciąże nieznanego pochodzenia. Warto zaznaczyć, że seksomnia nie jest zboczeniem, a problemem zdrowotnym. Elpenor, któremu zaburzenie zawdzięcza swoją nazwę, był towarzyszem sławnego Odyseusza. Poboczny bohater Homerowskiej "\nlekkiego rauszu ale w 100% jest trzeźwy. Myślałam o tym, że może warunki w jakich pracuje sprzyjają takiemu odchyleniu od normalności-kleje, lakiery itp.(nie co dzień ale dość systematycznie). Czy mogły one wpłynąć na to że z czasem pojawiły się takie zaburzenia? Czy może to być jakaś choroba psychiczna?\nodpowiedz.Niestety przedstawił Pan zbyt mało informacji na temat choroby matki, bym mógł udzielić pełnej odpowiedzi na pytanie. Bardzo istotna jest przyczyna nadczynności - czy była spowodowana chorobą autoimmunologiczną czy wolem guzowatym? Istnieją również różne metody leczenia nadczynności (farmakologiczne\n, że sobie nie radzi, zatrudnisz. niestety, ale sama starość, nawet jak nie wchodzą w grę twarde choroby neurodegeneracyjne jak alzheimer, u większości ludzi wiąże się z upośledzeniem funkcji poznawczych. Więc liczenie na to, że ów starszy człowiek sam dojrzeje do decyzji, że pomoc jest mu niezbędna\nRe: Zgryzotka - SPOJLERY\nchorobie psychicznej. Gdy wielu ludzi ma urojenia, nazywa się to religią. /R.E. Pirsig/\nRe: Jak żyć z niedojarzyłym, egoistycznym mężem?\nNiestety, ale ja bym pogoniła. Nie dałabym rady w takim związku. ....NIE NIE NIE.... Ale znam dwoje już w sumie starszych ludzi, którzy tak żyli latami. I kobieta wciąż ogarniała życie rodzinne, żeby było dobrze dla wszystkich, i uginała się, szła na ustępstwa, organizowała, ba od któregoś\nmózgu i ogólnej aktywności. Bardzo dużo starszych ludzi umiera w trakcie nierozpoznanego alzheimera, kiedy jeszcze nie ma objawów, albo są nieznaczne, na różne inne choroby. Skoro mam umrzeć na raka w wieku np. 75 lat mając już dziury w mózgu to fajnie by było, gdyby te dziury nie dawały jeszcze\nRe: i to jest kolejny dowod na to, ze poslowie\nchorych psychicznie. Chorób psychicznych mamy całkiem sporo i należałoby najpierw określić jakie to mogą pozbawić konstytucyjnego prawa do bycia wybrańcem narodu. Ok. powiedzmy, że się da. Chociaż czy zdiagnozowana psychopatia powinna wykluczać? Wszak w innych dziedzinach np. w biznesie jest bardzo\nRe: Zgryzota z WPADKAMI\nturkusowymi gałkami? Zwariowałabym w ciągu tygodnia. Ale ja lubię szaleć z kolorami tylko w odzieży, więc proszę mnie nie linczować, gdyby się komuś jednak to podobało:) -- Jeśli jedna osoba ma urojenia, mówimy o chorobie psychicznej. Gdy wielu ludzi ma urojenia, nazywa się to religią. /R.E. Pirsig/\nRe: Święta coraz bliżej,więc pytanie odnośnie wia\nzaprzeczeniem wiary w Wielkiego Krasnala? Że to niby jakieś problemy psychiczne? skąd byś wiedziała, że nie zaznałam prawdy? To, że większość coś robi, nie oznacza, że to jest słuszne i dobre. Im jestem starsza, tym mniej lubię ludzi, a ponoć stworzeni na obraz i podobieństwo boga... Moje dziecko mialo 3 lata\nTylko co z tego wynika? Opisałam 3 dość drastyczne przypadki, które były naszym udziałem. Napisałam równiez, że spotkałam fajnych, empatycznych ludzi.... Wizyta u lekarza trwa godzinę. Nie dziwię się. Ludzie starsi najczęściej są chorzy. Po prostu. I to nie na jedna a kilka chorób. Wystarczy np\nsiebie. Oddali babcie do jakiegoś ośrodka gdzie było bardzo dużo ludzi z różnymi chorobami psychicznie. Po miesiącu otrzymali wiadomości że babcia zmarła. Sprzedali mieszkanie w zabytkowej części miasta i ilmoxns powiedzieć życie zaczęło się układać. A teraz popatrzcie osamotniona kobieta , która\nU starszych osób, nie mówiąc o takich w wieku Twojej babci - cała masa przyczyn może dawać takie objawy. A bywa że lekarze diagnozują choroby otępienne zupełnie na wyrost, tylko na podstawie objawów a nie faktycznych przesłanek i wyników badań. Znam osobiście przypadek starszej pani, od dawna\nłysienie kardiologia wątroba porady wyniki badań neuroterapeuta antykoncepcja gorączka terapia manualna ból oczu piersi porady problemy w rodzinie i związku wyniki badań stomatologia reumatolog kregosłup


Id¼ do strony: « 1 2 3 4 «» 20 21 22 »\nWysłany: 2006-08-06, 10:58\nWygrywamy dwa spotkania wyjazdowe Japonią\nJaponia - Polska 2:3\nSytuacja w grupie zrobiła sie bardzo ciekawa, nam do rozegrania zostały dwa dwumecze u siebie, z USA i Japonią. Jeśli wygramy swoje spotkania to możemy wskoczyć na pierwsze miejsce, dobrze by było gdyby Serbowie jeszcze sie potkneli z kimś\nWysłany: 2006-08-07, 02:35\nW innym przypadku mogą decydowac małe punkty\nNarazie my mamy +10 a Serbowie +13. Mam jednak nadzieję,że USA jeszcze raz z nimi wygra\nAle było blisko i zawodnicy USA pokonaliby Serbów Niestety, po wygraniu dwóch pierwszych setów,zostali zmiażdżeni w 3 i 4 (do 16 i do 16 ). W 5 secie było ponownie blisko,ale się nie udało . Serbowie odjechali nawet w małych punktach\nWysłany: 2006-08-21, 22:06\nNo niestety - dzika karta dla Włochow. Argumentacja niby jest taka, ze Wlosi jako jedna z dwoch druzyn, brala udzial we wszystkich edycjach Ligi Swiatowej.\nWysłany: 2006-08-21, 22:14\nW siatkówce jest sporo bzdurnych przepisów, samo to że do LŚ zespoły sa zapraszane tworzy już pewien krąg wzajemnej adoracji. Przyznawanie "dziekiej karty" tylko zwiększa prawdopodobieństwo przekrętów. Branie pod uwagę przy równej ilości punktów stosunku małych punktów zamiat setów to kolejny kretynizm. Imo przepustka do Moskwy należała się Kubie bo mieli najlepszy bilans spośród ekip, które zajęły w swych grupach drugie miejsce.\nPozostaje nam teraz czekać na MŚ\nWysłany: 2006-08-22, 00:27\nPrzyznawanie "dziekiej karty" tylko zwiększa prawdopodobieństwo przekrętów.\nDlaczego przekrętów? Przecież mogą sobie wybrać kogo chcą i jak chcą..nic nam do tego.. czy to przekręt, że wybrali Włochów a nie nas? Sądzisz, że zawsze powinni wybierać zespół który najlepiej się zaprezentował w LŚ (mówiłes o Kubie)?\nWysłany: 2006-08-22, 01:10\noczywiscie, ze tak. dobrze że w piłce nożnej nie ma dzikich kart na tak ważnych imprezach. Nie wyobrażam sobie by Holandia dostała zaproszenie na MŚ w 2002 tylko dlatego bo gra ładnie, ma jakieś osiągnięcia i zwiększy to medialność imprezy.\nNie mam, żalu do FIVB bo na finale LŚ zabramknie Polaków, swoją szansę przegraliśmy w bezpośrednim pojednyku z Serbią. Być może "przekrętów" to za mocne określenie(choć nie napisałem, że doszło do przekretu), ale właśnie przyznawanie komus miejsca ze względu na jakieś tam widzi misie federacji daje miejsce do spekulacji. Wole jasne i czytelne zasady, a w działaniach miedzynarodowej federacji siatkówki takich często brakuje. Jak wytłumaczysz np brak Rosji w kilku poprzednich edycjach LŚ ?\nWysłany: 2006-08-22, 07:48\nTo dobrze, że się rozumiemy.\nArgumentacja FIVB: „Decydującym powodem, dla którego federacja zdecydowała się na Włochy był ich nieprzerwany udział we wszystkich edycjach Ligi Światowej od początku jej istnienia.” Więc jak widzimy reprezentacja Włoch musi grać w finale i basta!\nCo do Rosji to ostatni raz grali w 2002r. Mogę się jednak mylić. Ich brak tłumaczę słabą dyspozycją skoro ich zabrakło, to logiczne. Chyba, że masz na myśli brak dzikiej karty...a z tą jak wiemy federacja robi co chce i jak chce.\nWysłany: 2006-08-22, 13:00\nZgadzam się z danji'm. Powinny być jasne zasady i takie przyznawanie dzikich kart sprawdzić się może w tenisie,gdzie dostają je zawodnicy albo młodzi,albo z kraju,w którym dany turniej jest rozgrywany,albo wracający po kontuzjach. W siatkówce jest jednak inna sytuacja,bo turniejów jest o wiele mniej i tym samym ich ranga nieco inna. Dobrze,że np do takich MŚ czy ME nie ma dzikich kart\nGdyby teraz Włosi wygrali LŚ,to czy można by uznać,że zasłużenie (w końcu zajęli tylko 3.miejsce w grupie) .\nWysłany: 2006-09-18, 11:02\nwersja zdarzeń wg trenera Niemczyka:\nAndrzej Niemczyk dla "Gazety": Na razie umarłem\nSą ludzie, których od dawna bolało, że reprezentacja odnosi sukcesy. Oni tylko czekali, żeby podstawić mi nogę. Nie wyrzuciłem Małgorzaty Glinki z reprezentacji, nie podałem się do dymisji, nie mam problemu alkoholowego - mówi Andrzej Niemczyk, selekcjoner siatkarskiej reprezentacji Złotek\n- Nie mam zamiaru się tłumaczyć, nie chcę też się bronić, ale zdecydowałem się w końcu zabrać głos, bo zbyt wiele wydarzyło się wokół mnie i całej reprezentacji. Atakowano mnie, obrzucono błotem, a mimo to nie będę się rewanżował. Nie zniżę się do poziomu ludzi, którzy wypowiadali się na mój temat. Chciałbym jednak, by miliony naszych kibiców poznały w końcu prawdę.\nO sprawie Glinki\nTo, co zaszło między mną a Gosią, nie zdarzyło się w Ningbo, tylko wcześniej. Nawarstwiało się od dłuższego czasu. W Chinach poszło o drobiazg, a o to ludzie się nie skłócają, nie reagują tak jak ja. Trzy minuty przed wymianą zdań z Glinką ochrzan za tę samą sytuację treningową dostała ode mnie Sylwia Pycia. Poszła i zaraz wykonała ćwiczenie poprawnie, a Gośka stwierdziła, że ma tego powyżej uszu. Odpowiedziałem, że skoro tak, to musimy zastanowić się co dalej.\nRzadko używam wulgarnych słów, musi mnie coś naprawdę wkurzyć. Ale Gośki nie zdenerwowało to, w jaki sposób się do niej zwróciłem, ale cała sytuacja. Tym bardziej że nie czuła się najlepiej. Wieczorem musiałem podać skład na następny mecz i Gośka się w nim nie znalazła. Oddałem się do dyspozycji zespołu i związku. Dziewczyny zaproponowały, że może w tej sytuacji drużynę poprowadzi Irek Kłos. Zgodziłem się, specjalnie nie poszedłem do hali, by nie deprymować dziewczyn.\nMoże mogliśmy załatwić tę sprawę inaczej. Może powinienem porozmawiać z Gośką, powiedzieć jej, że jeśli tak będzie trenować, zrezygnuję z niej. Ale to jest stres. Kiedy nie idzie, czasem trudno się kontrolować, czasem powie się za dużo.\nNastępnego dnia dziewczyny pytały mnie, czy może nie zmienię decyzji. Powiedziałem, że się zastanowię, chciałem porozmawiać jeszcze raz z Gośką. Nie przyszła, a ja ponownie przekazałem informację, że podaję się do dyspozycji drużyny i związku. Ale nie do dymisji. No i rozpoczął się kocioł. Niedomówienia, półprawdy, ktoś coś napisał, w końcu zadzwonił do mnie wiceprezes związku Waldemar Wspaniały. Kolejną rozmowę przeprowadziliśmy dopiero po przylocie do Polski.\nO wyrzuconych zawodniczkach\nNie wyrzuciłem Glinki z reprezentacji, nie wstawiłem jej tylko do kadry na mecz. Podczas podróży z Chin do Polski była nawet dobra atmosfera, niektóre dziewczyny rozmawiały ze mną, prosząc, bym wycofał się ze swojej decyzji. Mało tego, uściskałem się z Gośką, powiedziałem jej, że nasze drogi w jakiś sposób się rozchodzą, podziękowaliśmy sobie, ale nie było mowy o jakimkolwiek wyrzucaniu z reprezentacji. Zresztą przez lata pracy z reprezentacją Polski pozbyłem się tylko mojej córki. Inne, tak jak Dominika Leśniewicz i Magda Śliwa, odpadły w drodze eliminacji. To jest przecież reprezentacja, w której najważniejsze decyzje podejmuje trener. Biorę to na siebie, nawet jeśli ktoś ma o to pretensje.\nDziewczyny, które wypowiadały się na mój temat w mediach, szanowałem, szanuję i będę szanował. Zrobiły wiele dla siatkówki, także dla mnie, bo bez nich nie byłoby tych wszystkich sukcesów. Ale nie zasłużyłem na to, by wylano na mnie tyle brudu. To boli, ale staram się przejść obok tego obojętnie. Jest mi jednak przykro, bo kiedy atakowały mnie media, działacze, spływało to po mnie. Jeśli robią to dziewczyny, które tworzyły nasz zespół, to boli. Cóż, każdy ma prawo do własnego zdania, nawet jeśli nie ma takich intencji, a jest manipulowany, kiedy wkładają mu w usta różne słowa.\nO dymisji, której nie było\nPodać się do dymisji a oddać się do dyspozycji to dwie różne prawy. Ja zrobiłem to drugie, ale nie po to, by złożyć swój los w czyjeś ręce, ale po to, by po powrocie do Polski wyjaśnić wszystko z działaczami i zastanowić się co dalej. Po przylocie do Warszawy powiedziałem dziennikarzom, że nie ma żadnej decyzji, bo najpierw muszę porozmawiać z zarządem. Mieliśmy spotkać się następnego dnia w siedzibie związku. W nocy trafiłem do szpitala z nadciśnieniem 210 na 130, o czym poinformowałem działaczy. Nie wiedziałem, kiedy wyjdę, wyłączyłem komórkę, bo lekarze zalecili mi spokój. Sprawę uznałem za jasną, jako pracownik zadzwoniłem do pracodawcy i poinformowałem, że jestem chory i nie mogę przyjść na spotkanie.\nPo wyjściu ze szpitala pierwsze kroki skierowałem do związku. Zaproponowałem, że trochę się podleczę i na listopadowych mistrzostwach świata poprowadzę zespół. Ale zastanawialiśmy się też, co będzie, jeśli znów coś mi się stanie w czasie przygotowań do mundialu. Doszliśmy do wniosku, że wycofuję się do końca mistrzostw, później wracamy do rozmowy. A że w niektórych gazetach ukazała się informacja, że Niemczyk został zwolniony, to już nic na to nie poradzę. Z władzami PZPS jesteśmy w separacji, ale nadal żyjemy pod jednym dachem.\nNie mam problemów z alkoholem. Gdybym miał z tym problem, piłbym po kryjomu. Poza tym zdrowie nie pozwala mi na to, bym nadużywał alkoholu. Na pewno się nie upijam. Owszem, wypiję jedną lub dwie whisky, ale nie kryję się z tym i tego nie wstydzę. Skoro nikomu nie przeszkadzało to w mojej dotychczasowej karierze trenerskiej, bo były wyniki, to dlaczego teraz zrobiło się z tego takie zamieszanie? Nieprawdą jest też, że z powodu niedyspozycji nie było mnie na zajęciach z dziewczynami. To mi się nigdy nie zdarzyło i nie zdarzy. Takie zarzuty bolą. Jeśli rzeczywiście byłem nieobecny, to dlatego, że byłem chory, ale i to było niezmiernie rzadko. Często na zgrupowaniach przyglądałem się kadrze B, gdzie są dziewczyny, które mogą w przyszłości wejść do pierwszej reprezentacji. Chciałem je lepiej poznać, tym bardziej że na co dzień nie grają w podstawowych składach. Czasem prosiłem mojego asystenta, by to on prowadził zajęcia. To chyba normalne, skoro w przyszłości miał mnie zastąpić. Jeszcze raz powtórzę: nie mam problemu alkoholowego.\nJestem kontrowersyjnym człowiekiem, takie też decyzje czasem podejmuję. Tak się akurat składa, że zawsze wychodziło na moje. Ale są ludzie, których od dawna bolało, że reprezentacja odnosi sukcesy. I oni tylko czekali, żeby podstawić mi nogę. Nie spotkałem się z tym ani podczas pracy w Niemczech, ani w Turcji.\nDobrze, że związek nie zatrudnił nowego trenera. Jest za mało czasu, by szkoleniowiec z zewnątrz wprowadzał swoje metody. Dzięki decyzji, że trenerem jest Irek Kłos, kontynuowana będzie nasza praca. Bo to ja jestem odpowiedzialny za wynik reprezentacji na mistrzostwach świata. To był mój plan, który realizuje Irek. Jeśli coś nie wypali, biorę to na siebie. Miejsca 3.-6. w Japonii są w naszym zasięgu. Pod warunkiem że dziewczyny będą miały teraz spokój.\nKiedy się podleczę, chcę jeszcze pomóc siatkówce, dać wiedzę, którą mam. Chcę wypełnić swój kontrakt do igrzysk olimpijskich w Pekinie, nieważne w jakiej roli. Mam zobowiązanie wobec naszej reprezentacji. To dlatego odrzuciłem wiele propozycji z zagranicy. Nie po to wracałem do kraju przed czterema laty, by teraz stąd wyjeżdżać. Tak naprawdę chciałem dołączyć do reprezentacji już teraz, na najbliższym zgrupowaniu. Niestety, nie pozwolili mi na to lekarze.\nW najbliższym tygodniu znów wybieram się do szpitala. To nie jest związane z nowotworem, z którym się zmagałem, będę na oddziale hematologii i kardiologii. Tym razem dłużej, bo lekarze powiedzieli wprost: trzy, cztery tygodnie. Muszę w końcu podreperować zdrowie, zresztą zawsze leczę się w przerwach między zgrupowaniami. Cóż, młodszy nie będę, dojście do siebie po tym wszystkim wymaga coraz więcej czasu.\nZawodniczki mówią, że beze mnie to już nie to samo. Dostaję od nich SMS-y, odwiedzają mnie, a ja im powtarzam: nie zawalcie tego, co już zrobiliśmy. One muszą zrozumieć, że przynajmniej na razie Niemczyk umarł, nie ma go, a na nim nie kończy się świat, nie kończy się siatkówka. Muszą w końcu stać się dorosłe. To nie jest rozstanie, bo ja nigdy się z nimi nie rozstanę. Boję się o nie, ale wierzę, że wyjdą im te mistrzostwa.\nKiedy wróciliśmy z Chin, poczułem się obco. Ale kiedy kolejny raz doświadczyłem gorącego przyjęcia ze strony naszych kibiców - odżyłem. Dlatego chcę teraz zapewnić, że nigdy nie chciałem ich zawieść. Jeśli popełniłem błąd, to dlatego, że człowiek bywa omylny. Myślę, że to zrozumiecie i wybaczycie.\nWysłany: 2006-09-18, 11:32\nA: Brazylia, Kanada, Finlandia, Niemcy lub Korea Południowa\nB: Francja, USA, Włochy, Egipt\nC: Rosja, Kuba, Serbia, Japonia\nD: Argentyna, Bułgaria, Chiny, Polska\nDecyzja o tym kto zagra w grupie A - Korea Południowa czy Niemcy - zostanie podjęta w terminie późniejszym. Faza grupowa rozpocznie się 25-27 maja i będzie rozgrywana przez sześć kolejnych weekendów - 1-3 czerwca, 8-10 czerwca, 15-17 czerwca, 22-24 czerwca i 29 czerwca-1 lipca.\nPolska spotka się kolejno z Chinami (u siebie), Argentyną (u siebie), Chinami (wyjazd), Argentyną (wyjazd), Bułgarią (wyjazd) i Bułgarią (u siebie).\nWysłany: 2006-09-18, 12:49\nTroche niesprawiedliwe te grupy. Najlepsza Brazylia jest w najslabszej grupie, mogli od razu dac im awans do Final Four. Zdecydowanie najmocniejsza grupa C. Polacy powinni awansowac do najlepszej czworki, najgrozniejsza bedzie oczywiscie Bulgaria...\nWysłany: 2006-09-18, 14:21\nPatrząc na to co ostatnimi czasy prezentowała reprezentacja Bułgarii awans Polski wcale nie jest taki oczywisty.No ale w końcu następna liga światowa dopiero za rok więc to już może być kompletnie inna bajka...\nWysłany: 2006-11-17, 06:55\nRozpoczely sie siatkarskie MŚ. Ogladal ktos z was dzisiejszy mecz polakow? Bo ja sie skusilem i nie bylo czego zalowac Polacy spokojnie wygrali 3-0, a najlepszym zawodnikiem byl Swiderski. Kazdy set przebiegal identycznie, mniej wiecej do 20 punktu byl wyrownany, a pozniej zaczynal dzialac polski blok i odskakiwalismy.\nPolska 3-0 Chiny (25-21, 25-20, 25-21)\nWysłany: 2006-11-17, 17:29\nOczywiście ,że oglądałem\nPolacy zagrali dobrze i skutecznie. Super,że nie musieli grać dodatkowych setów i bez zbędnej utraty sił odnotowali pierwsze zwycięstwo. Mam nadzieję,że grupę przejdą bez porażki (obym nie zapeszył) i później zacznie się to ,co tygryski lubią najbardziej\nDzisiaj trudniejsze spotkanie z Argentyną Jakby to był mecz piłkarski,to moglibyśmy mieć wielkie obawy\nWysłany: 2006-11-18, 06:39\nI kolejne zwyciestwo Polakow 3:0.\nMimo fatalnego wrecz przyjecia Gacka i Swiderskiego udalo sie wygrac bez straty seta, choc w 2 partii Argentyna byla blisko szczescia.\nZajebisty mecz Zagumnego, ktory z nieciekawych pilek wystawial idealnie. Swietnie tez Winiarski, niezle Wlazly. Martwi mnie troche slaba gra Gacka...\nPolska 3-0 Argentyna (25-21, 25-22, 25-21)\nJutro o 7 rano Egipt.