FORUM PSZCZELARSKIE PASIEKI "AMBROZJA" WITA MIŁOŚNIKÓW • Wyświetl temat - Rolnik - pszczelarz - opryski\nDzisiaj jest 26 czerwca 2019, 07:36 - śr\nRolnik - pszczelarz - opryski\nTytuł: Rolnik - pszczelarz - opryski\n: 17 marca 2014, 20:23 - pn\nWitajcie, szukałem sporo, ale brakuje konkretnej odpowiedzi na pytanie:\nCzy jest jakaś dokładna ustawa lub zalecenia odnośnie pory oprysków na polach?\nWiem, że jest ustawa o ochronie roślin oraz kodeks dobrej praktyki rolniczej, ale ....\nkierownik spółdzielni rolnej, która ma tysiące hektarów koło mnie zadzwonił do mnie z prośbą o przepisy dotyczące pory oprysków. Wiadomo, że on opryski musi zrobić. Mówilismy mu z kolegą pszczelarzem o wieczornej porze ale on chce to zobaczyć z ustawy. Nie chce robić problemów pszczelarzom i nie chce truć pszczół. Zatrudnia ludzi, którzy obsługują maszyny, więc te wskazania by się przydały.\nProblem pojawił się w zeszłym tygodniu kiedy na rzepaku pryskał za dnia płynnym azotem. Młody pszczelarz spanikował i uruchomił policję. Zrobił tak, bo rok temu wytruto mu pszczoły w ten sposób, że miedzy jego pasieką a dzikimi głogami itp, było pole zboża i rzepaku przed kwitniem. Inny rolnik ( niż ten ww.) pojechał za dnia i pryskał na jakiegoś szkodnika i mu wytruł w ciągu godziny z 70 uli pszczołę lotną. Mamy tutaj problemy z właściwa interpetacją ochrony roślin i pszczół nawet u inspektora z urzędu gminy. Były już 2 takie sprawy z wytruciem pszczół więc przydałoby się pismo odpowiednie wręczyć okolicznym rolnikom aby stosowali się do wieczornych oprysków. Niemcy mają u nas dużo pół i jakoś o 22:00 nie mają problemów aby przyjechać i zrobić oprysk.\nZa wszelkie linki i wskazówki będę wdzięczny.\nTytuł: Re: Rolnik - pszczelarz - opryski\n: 17 marca 2014, 20:27 - pn\nMówilismy mu z kolegą pszczelarzem o wieczornej porze ale on chce to zobaczyć z ustawy.\nA może należy zobaczyć pierw ulotkę preparatu ? oraz co na ten temat mieli na kursie ochrony roślin bo takowy człowiek tam pryskający musi mieć takowy dokument.\n: 17 marca 2014, 20:55 - pn\nWiadomo, że on opryski musi zrobić.\nSkoro musi robić to i musi mieć kurs chemizacyjny a tam mu pokażą Art. ustawy o ochronie roślin w którym ta kwestia jest poruszona.\nNie chce mi się grzebać w ustawie ale Art zaczyna się od "zabrania się" itd. Jest tam kilka podpunktów.\nA jak nie rozumie języka ustawy to ma do pomocy Pow Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa. To ten co lepi mandaty za łamanie wspomnianej ustawy.\n: 21 marca 2014, 17:32 - pt\nadidar, Zadzwoń do PIORiN to Ci ustawy podadzą i w razie czego z tym Panem porozmawiają... Oni są chętni do takich spraw Rozmawiałem z takim "Inspektorem" w zeszłym roku... zazwyczaj jest tak że wystarczy jak pszczelarz postraszy danego delikwenta... ale jeśli jest niereformowalny To oni jak już przyjadą to robotę zrobią odpowiednią... rzadko kiedy jest tak żeby wszystko było robione jak się należy A to szkolenia nie ma ta osoba co pryska tylko jego żona np, a to atestu nie ma a to koncentrat zły.... jest masa możliwości... ja ogólnie nie jestem za tym żeby komuś na złość robić, bo wiadomo że rolnik też orobić się musi i kokosów z tego nie ma, a jak jeszcze przyjdzie go ukarać to nic dobrego no ale jak inne argumenty nie docierają to co zrobić... Ja jak mam takie przypadki u siebie i u znajomych to staram się porozmawiać, czasami postraszyć konsekwencjami i zawsze pomaga... nie musiałem się do bardziej radykalnych środków uciekać\n: 21 marca 2014, 17:55 - pt\nNo napisałem listy do rolników z mojej okolicy. A rozmawiałem z tym kierownikiem spółdzielni rolnej i on mówi, że "wszystko teraz jest pod pszczelarzy robione itd" - ja mu dałem odpowiednie rozporządzenia i zalecenia PIORiN-u odnosnie opryskiwania wieczorem.\nKierownik mi za to mowi, ze nawozy i przeciwgrzybiczne to oni moga za dnia pryskac, bo to nie jest jeszcze kwitnacy łan. Mówie więc, że owady wpadają w taką chmurę cieczy roboczej i giną moknąc albo przyjmują obcy zapach i nie sa wpuszczane do ula. Jednym słowem strata całej pszczoły lotnej. Kierownik na to, że kto mu zapłaci za wysyłanie pracowników do porysków wieczorami? I gadka od nowa w kółko. To była ostra, ale życzliwa dyskusja. Wiem, że oni muszą wykonać opryski, ale może sie to obyc bez straty owadów. Szkoda mi, bo byłem z nim umówiony na postawienie pasieki w środku 120 ha pola rzepaku.\nTo co powiedział- że na słodyszka w razie kwitniecia rzepaku pryskają zawsze nocą.\nWięc tutaj jedynie pozostaje mi wstawić pszczoły zaraz po zakwitnięciu rzepaku w pole. Obok tego pola jest sad czereśniowy i miałem pszczoły ustawiać już za 1-2 tyg, ale do rzepaku to jeszcze ze 3 tyg i może być za duże ryzyko, jeśli pszczoły bedą latać poza sad np. po wodę lub na głogi, których obok pola jest masa.\nPIORiN to dla mnie ostateczność, wolę z ludźmi współpracować niż się kłócić. Ale jeśli do rolników nie dotrze, że ten sam zabieg oprysku który wykonują za dnia można wykonać wieczorem to nic mnie nie powstrzyma i inspekcje trzeba bedzie zawołac\n: 21 marca 2014, 18:06 - pt\nZ tym wstawianiem uli w rzepak to też tak średnio... jak oni sowicie leją tymi opryskami po nocy to po ulach aż cieknie lepiej gdzieś obok, a jak jest jakaż remiza śród polna, sad to już super\n: 21 marca 2014, 18:27 - pt\nKierownik mi za to mowi, ze nawozy i przeciwgrzybiczne to oni moga za dnia pryskac, bo to nie jest jeszcze kwitnacy łan. Mówie więc, że owady wpadają w taką chmurę cieczy roboczej i giną moknąc albo przyjmują obcy zapach i nie sa wpuszczane do ula. Jednym słowem strata całej pszczoły lotnej.\nZastanów się czy ciut nie przesadzasz ze swoimi obawami. Opryskiwacz polowy "jeje" ciecz pod belkę a pszczoły tak nisko nie latają bo by się o opryskiwane rośliny pozabijały.\nNajpierw wyjdź z siebie i stań obok. I spójrz na to trzeźwym okiem.\nI przypomnij sobie powiedzenie; "strach ma wielkie oczy".\n: 21 marca 2014, 22:55 - pt\nkolopik, jezeli zboze teraz ma z 15 -20 cm a opryskiwacz jest utawiony z 1 m nad ziemia to co w takim wypadku?\n: 22 marca 2014, 07:08 - sob\nTo w takim wypadku ktoś nie umie przeprowadzać zabiegu. Zalecana odległość to 50cm. Teraz nie wolno w przypadku opryskiwaczy polowych używać dysz wirowych, trzeba antyznoszeniowe-szczelinowe przy których nie występuje chmura cieczy za opryskiwaczem. Nie mając odpowiednich dysz nie podbiją nam przeglądu opryskiwacza. Można nie mieć przeglądu ale w przypadku kontroli zabierają ileś procent z dopłat i mandat chyba też jest\n: 22 marca 2014, 09:01 - sob\nNie mając odpowiednich dysz nie podbiją nam przeglądu opryskiwacza. Można nie mieć przeglądu ale w przypadku kontroli zabierają ileś procent z dopłat i mandat chyba też jest\nI co Ci z tego mandatu czy zmniejszonych dopłat skoro tracisz przynajmniej lotną pszczołę i masz cały sezon w plecy. Dobrze jeśli pasieka jest jako dodatkowa możliwość zarobienia kilku złociszy, a co zrobisz jeśli to jest Twoje źródło utrzymania rodziny? Będziesz patrzył jak opryskiwacz "leje" w samo południe jakiś oprysk praktycznie po Twoich ulach i liczył na to, że będzie dobrze?\n: 22 marca 2014, 18:36 - sob\nNie ma opcji by opryskiwacz wyjechał bez przeglądu a operator bez papierów to jak jazda bez prawka i przeglądu samochodu tylko kontrole są nie takie częste.\n: 22 marca 2014, 18:56 - sob\na myślisz że bez prawka to nie jeżdżą\n: 22 marca 2014, 19:04 - sob\nxsiek, Jasne że tak i to niemało tak samo tu ...\n: 22 marca 2014, 21:26 - sob\nJeśli są podstawy do tego że zabieg jest źle wykonywany to za telefon i zgłaszamy. W przeciwnym razie operator Cię wyśmieje: bo np ma sprawny i po przeglądzie opryskiwacz, ma aktualne uprawnienia, na śor ktoś napisał "pszczół nie dotyczy", wykonuje oprysk odżywką. A nawet jeśli jeździ w nocy a opryskuje np mospilanem (neonikotynoid - ostatnio głośno o nich) a jest to środek systemiczny to pszczoła nie może nic z takiej rośliny pobrać przez wiele dni.\nJa się nie znam na odszkodowaniach za straty po oprysku\nJeśli stawiasz ule na rzepaku a ktoś leje po nich opryskiem to coś słabo jesteście dogadani\n: 23 marca 2014, 21:07 - ndz\nI tu ładnie kolega podsumował lepiej taki rzepak olać i niech rolnik mniej zbierze skoro nie dba o zapylaczy.


PIĘTNO WOJNY W SARAJEWIE I BOŚNI | kami everywhere\nBośnia, Europa, Przemyślenia, Reportaż\nFerhadija, reprezentacyjny deptak i chyba najsłynniejsza ulica Sarajewa jest pełna ludzi niezależnie od pory dnia. Nie jest ważne, czy idę tam o ósmej, dwunastej, piętnastej czy dwudziestej, w lokalnych kawiarniach, których w tej okolicy na pęczki, młodzi Sarajewianie z nieodłącznym papierosem bośniackiej marki Drina w dłoni, patrzą się, wydawałoby się, beztrosko, na swoich rozmówców, czy w przestrzeń przed nimi. Na środku deptaka, gdzie zaczyna się dawna ottomańska dzielnica, widnieje wielki napis: “Sarajewo: spotkanie kultur”. Dla osoby będącej przez chwilę w stolicy Bośni, Sarajewo jawi się jako tętniące życiem miasto. Też mi się takie wydawało, kiedy zaczęłam tam mieszkać. Aż do czasu, kiedy znajomi Bośniacy zaczęli powoli odsłaniać przede mną niezagojone wojenne rany i wspomnienia, które chcieliby wymazać z pamięci.\nPortret pierwszy: Jelena\nPierwszy raz oznakę powojennej traumy widzę u Jeleny, mojej współlokatorki.Wchodzę do naszej sypialni na palcach i bezszelestnie staram się zamknąć drzwi, by jej nie obudzić. Nagle Jelena zrywa się z łóżka z krzykiem i oznaką paniki na twarzy. – Jelena, coś się stało? Co Ci się śniło? – pytam nieco przerażona. Odpowiada już nieco uspokojona widząc moją zatroskaną twarz. – Mimo, że to już tyle lat minęło, nie potrafię się pozbyć tego wrażenia z głowy. Wiesz dobrze, że jestem z mieszanej rodziny. Tacy, jak my, mieli najgorzej. Nigdzie nie byliśmy swoi. Po tym, jak w sąsiedniej wsi u mojej kuzynki Dragany pewnej nocy wpadli do nich sąsiedzi dzierżąc w rękach pale, na które nabite były ludzkie głowy i w tym samym momencie kazali im się wynosić z własnego domu, tata stwierdził, że chce nam oszczędzić podobnego widoku i zaplanował naszą ucieczkę z domu. Chcieliśmy przeżyć, za wszelką cenę nie chcieliśmy być rozdzieleni.\nMatka Jeleny jest Chorwatką, ojciec bośniackim Serbem. Typowa mieszana rodzina, jakich w Jugosławii było wiele i które zaczęły mieć poważne problemy wraz z nastaniem wojny. Ojciec za wszelką cenę nie chciał być wcielony do wojska i być zmuszony do walki z rodakami małżonki, dlatego postanowił zabrać ją, swoje dwie córki – wtedy trzyletnią Jelenę oraz kilka lat starszą Milicę i uciekać z rodzinnego Doboju – miasta w północno-wschodniej części Bośni. Jelena z tej chwili pamięta tylko, że kurczowo trzymała jedną ręką mamę, a drugą swój mały rower, którego nie udało się jej zabrać. Kilka kroków od nich spadały granaty. Pod osłoną nocy i przerażenia udało im się uciec.\nRodzina Petroviciów wylądowała u rodziny ojca pod Nowym Sadem, lecz tam, mimo kilkuset kilometrów dzielących ich od najbliższej linii frontu, nie czuła się tam dobrze. Mała Jelena pamiętała, jak serbska rodzina regularnie szykanowała jej matkę. Gdy tylko pojawiła się możliwość, Petrovicie wyjechali do Stanów Zjednoczonych, które udzieliły im azylu i przyjęły mieszanych wygnańców. Od tamtej chwili jej domem jest St. Louis w Missouri, gdzie obecnie mieści się największa bośniacka diaspora znajdująca się poza terytorium Bośni i Hercegowiny. Ma to odzwierciedlenie w nazwie dzielnicy, gdzie skupiła się większość emigrantów. W Little Bosnia w lokalnych knajpach bez problemu dostaniemy pitę (jak sami Bośniacy nazywają burek), który popijemy rakiją lub lozą.\nWydawałoby się, że spokojne lata podstawówki, szkoły średniej, wreszcie colleage’u i dorastanie w kochającej rodzinie pozwoli zapomnieć Jelenie o jej utraconym dzieciństwie i wygnaniu z rodzinnej ziemi. Niestety najgorsze wspomnienia nie pozwalają o sobie zapomnieć i są na tyle zakorzenione w środku, że przypominają o sobie w błahych momentach. Teraz już wiem, że Jelena nie tylko prawie zawsze wpada w panikę, gdy ktoś ją przypadkowo obudzi w nocy. Boi się też przebywać w ciemnych pomieszczeniach i nigdy, przenigdy nie pozwala zostawić otwartego okna na noc, mimo niemiłosiernego skwaru panującego na naszym poddaszu w lato.\nInnym razem wspomina, jak bardzo jest wdzięczna tacie, że zbiegł z całą rodziną, zamiast walczyć na wojnie. Cieszy się, że choć część jej dzieciństwa zostanie ocalona, mimo, że i tak przyszło jej zapłacić za to wysoką cenę. Już do końca życia będzie dla Amerykanów Bośniaczką, a dla Bośniaków Amerykanką. Sama słyszałam dwa czy trzy razy, jak ktoś z naszych rówieśników nazwał ją z pogardą Amerykanką. – Nie masz prawa nazywać samej siebie Bośniaczką, bo nie przeżyłaś takiego piekła, jak my w Sarajewie – dodał z wyrzutem i zaciśniętymi przez gniew ustami. -Nie gniewam się na niego. I tak miałam dużo więcej szczęścia, niż Dragana czy nasi znajomi ze studiów – kwitowała Jelena. – Nie wiem, czy potrafiłabym sobie teraz psychicznie poradzić, jeśli spędziłabym wojnę w oblężonym Sarajewie.\nPortret drugi: Selma\nHistoria Selmy była nieco inna. Sarajewianka od pokoleń, wychowana w muzułmańskiej rodzinie, która określała siebie, jako nowoczesną tradycjonalistkę. Chętnie chodziła z nami na imprezy, ale nie piła podczas nich alkoholu, za to papierosów paliła na pęczki, a na pytanie dlaczego nie nosi chusty na głowie wybuchała śmiechem. – Nigdy nie było takiej tradycji w mojej rodzinie, to czemu ja miałabym to robić? – tak najczęściej brzmiała jej odpowiedź.\nSelma, jak większość osób z wydziału, praktycznie nigdy nie wspominała czasów oblężenia miasta. Na początku wydawało mi się to dziwne. W końcu studiowałam na sarajewskim Wydziale Nauk Politycznych, gdzie tematy wojenne krzyżowały się mniej lub bardziej z tematyką wykładów i zajęć, a słowo RAT (wojna) profesorowie odmieniali przez wszystkie przypadki. No właśnie, temat był poruszany praktycznie jedynie przez wykładowców z milczącą aprobatą sarajewskich studentów.\nJednego razu podczas zajęć z Organizacji Międzynarodowych profesor w suchym tonie omawiał aktywność ONZ i innych instytucji podczas oblężenia Sarajewa. – Jak pan może mówić o tym takim beznamiętnym tonem? Przecież w mieście dzieci umierały z głodu przez ich organizacyjną porażkę – wykrzyknęła nagle Selma. W auli zrobiło się nieswojo. Dziewczyna kontynuowała: – Oni przez tyle czasu mieli nas gdzieś, a my im potem stawiamy dziękczynny pomnik obrazujący puszkę z przeterminowanym jedzeniem, które dawali nam jak jakimś podludziom? Przez jej gardło przebrzmiewał żal, a w oczach pojawiły się łzy.\nTo właśnie tego dnia dowiedziałam się, że Selma spędziła dużą część oblężenia miasta w samym Sarajewie. Mieszkała na jednym z wielkich blokowisk, zbudowanych w czasach socjalizmu, które w czasie oblężenia stały praktycznie na linii frontu. Pamięta, kiedy całymi rodzinami chowali się w ciasnych blokowych piwnicach, aby nie być wystawionym na granaty spuszczane na miasto. Nie potrafi wymazać z duszy niepokoju przemieszanego z lękiem, kiedy jej mama wychodziła z domu, aby zdobyć dla swoich dzieci trochę jedzenia. W końcu określenie Aleja Snajperów nie wzięło się z niczego – ta główna arteria przecinająca Sarajewo była idealnie widoczna ze wzgórz okalających miasto.\nPo kilku miesiącach, dzięki łapówkom i zlitowaniu się nad dziewczyną przez jednego Serba, dawnego sąsiada, do którego cała jej muzułmańska rodzina chodziła obchodzić prawosławne Boże Narodzenie, Selmie udało się opuścić oblężone miasto. Trafiła najpierw do Chorwacji, a stamtąd do małej mieściny w Stanach Zjednoczonych. Tam, mimo rozłąki z rodziną, czuła się bezpieczne: już nie głodowała, a przeraźliwie cichej nocy nie przełamywał odgłos spadających bomb. Z tamtego okresu wyniosła znakomitą znajomość języka angielskiego oraz ciekawość świata. – Jeśli ktoś twierdzi, że nasz poziom nauki przed wojną był niski, to zawsze mam dla niego jedną anegdotę z mojego pobytu w Stanach: w szkole, do której uczęszczałam, zdarzało mi się uczyć matematyki dzieci z wyższych klas, mimo oczywistych problemów językowych.\nPo zakończeniu wojny Selma wróciła do Sarajewa, do swojego małego mieszkania w blokowisku, które do tej pory straszy dziurami po granatach. Jej rodzice nie mieli tyle szczęścia. – Mimo, że ich straciłam, to cieszę się bardzo, że chociaż brat mi się ostał. Czy wyobrażam sobie mieszkać w innym mieście? Nie, mimo tych wszystkich strasznych przeżyć z dzieciństwa, nie. Kocham Sarajewo.\nNiesamowite jest dla mnie to, jak po ponad dwudziestu latach temat wojny jest dalej tak żywy. Przewija się podczas zajęć na uczelni czy mocniej zakrapianych imprez. Nie raz byłam świadkiem burzliwych kłótni Bośniaków różnego pochodzenia o przyczyny wojny i stronę napadającą. Raz doszło nawet do rękoczynów, co tylko pokazuje, że nasze pokolenie nie jest obojętne w tych kwestiach.\nProblemem jest tu – według mnie – nierozliczenie wojny i przenoszenie jej ciężaru gatunkowego na trzy strony: bośniacką, serbską i chorwacką, mimo, że oczywistym jest, kto do tej wojny doprowadził. Wypieranie się faktów w żywe oczy, co widać było nie raz podczas procesów przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii w Hadze nie pozwala uleczyć traum i jeszcze podsyca wzajemny antagonizm. Życie w Sarajewie dalej toczy się w cieniu wojny, a wspomniany napis “Sarajewo: spotkanie kultur” ewidentnie kole w oczy. Tak, to było miasto wielu kultur. Było.\nChcesz przeczytać moje inne posty dotyczące Sarajewa? Dowiedz się, jakie były moje wrażenia z pierwszego miesiąca mieszkania w tym mieście, jak przeżywałam tam 10 kwietnia oraz z jakich miejsc warto podziwiać najpiękniejsze panoramy stolicy Bośni i Hercegowiny.\nReply\tJakub 10/02/2016 at 20:01\nReply\tkamieverywhere 17/02/2016 at 00:44\nnie ma za co! choć przyznam, ciężko było mi go pisać…\nReply\tzof 10/02/2016 at 22:25\nŚwietny wpis. I ważny.\nReply\tMarianna 10/02/2016 at 23:37\nReply\tKoralina 11/02/2016 at 01:25\nKamila świetny wpis! Powinien go przeczytać każdy, kto teraz zionie w internecie (i nie tylko) językiem nienawiści względem uchodźców, którzy do Europy docierają…\nReply\tkamieverywhere 17/02/2016 at 00:46\nDzięki! Porównanie do obecnej sytuacji w Europie było przeze mnie niezamierzone, ale mam nadzieję, że po lekturze tego tekstu niejedna osoba dwa razy zastanowi się nad tym, co wypowiada o uchodźcach…\nReply\tkamieverywhere 17/02/2016 at 00:47\nDzięki Koralina! Porównanie do obecnej sytuacji w Europie było przeze mnie niezamierzone, ale mam nadzieję, że po lekturze tego tekstu niejedna osoba dwa razy zastanowi się nad tym, co wypowiada o uchodźcach.\nReply\tKinga 11/02/2016 at 10:41\nPowiem Ci Kami, że dawno już nie przeczytałam z takim zainteresowaniem “historycznego” wpisu.\nPoza tym, 20 lat to w sumie niewiele w perspektywie historycznej, nic dziwnego, że temat wojny wciąż taki żywy.\nReply\tkamieverywhere 17/02/2016 at 00:49\nDzięku Kinga! Może dlatego tak ciekawie się czytało, bo to nie był zwykły historyczny wpis, tylko bardziej po prostu osobista historia dwóch osób. Może 20 lat to faktycznie nie tak dużo, ale będąc tam dłużej masz wrażenie, jakby wojna dopiero co się skończyła – i mam tu na myśli ludzkie reakcje.\nReply\tAnna 11/02/2016 at 10:51\nOj tak, temat wojny się przewija na bałkanach non stop. Na początku znajomości z kimś, wszystko jest niby ok, ale im dłużej się kogoś zna to ZAWSZE wypłynie temat wojny. Od kilku lat jeżdzę na Bałkany (znam trochę serbski i chorwacki – tam mówię srpskohrvatski 😉 )i czy to rozmawiam z Serami, Bośniakami, czy Chorwatami – to temat wypływa prędzej, czy póxniej. tu wszyscy sa okaleczeni. Pamiętam najlepiej 2 rozmowy – jedną z Serbem, druga z Bosniaczką. Zorana poznałam w Belgradzie na sylwestra, był z kolegą Tomisłavem (Chorwat), bardzo podkreślali, że sa przyjaciólmi, pomimo różnego pochodzenia. Poznali się w dzieciństwie przed wojną. grali w tej samej drużynie siatkówki. Ta przyjaźń przetrwała i bardzo podkreślali (aż do bólu), że się kumplują. Dla mnie początkowo było dziwne, że tak mocno na tym się skupiają, ale zrozumiałam, że dla nich to ważne, by podkreślic brak podziałów. opowiadali, że odwiedzają siebie i swoje rodziny (nocują u mam 😉 ) itp.\nDruga sytuacja była w Sarajewie – poznaliśmy paru Bosniaków i wylądowaliśmy na twierdzy robiąc imprezę. W grupie była jedna dziewczyna – Emina – mniej więcej rówieśniczka moja – również opowiadała, że pogodziła się z traumą wojny etc, bardzo obrazowo wszystko opisywała. jednak nie do końca mogłam dac jej wiarę, bo opowiadała bardzo żywo i kolorowo tak jakby to było wczoraj. opowiadała jak jednego dnia została zgwałcona przez Serbów (sąsiadów) kilkukrotnie. A miała lat 9. Oczywiście opowiadano jak się przemieszczano aleją snajperów etc. kto kogo postrzelił, gdzie był ranny, kogo stracił. To wciąż żyje. Takich historii jest pełno. Rana jest niezabliźniona i pewnie trzeba wielu lat, aby nie budzić się z krzykiem w nocy. 🙁\nReply\tkamieverywhere 17/02/2016 at 00:56\nAnno, dziękuję Ci za tak długą wypowiedź i opowiedzenie swoich historii. Co do znajomych z Belgradu, to cieszę się bardzo, że istnieją takie przyjaźnie ponad podziałami. Podziwiam też Eminę, że opowiedziała Wam swoją historię, z moich sarajewskich znajomych wielu w ogóle nie chciało poruszać tego tematu.\nReply\tSeba zwiedza 11/02/2016 at 11:06\nŚwietny tekst! Faktycznie, dla typowego turysty Bośnia będzie miejscem które można odebrać jako miejsce sielanki. Ba, sam jak byłem tam pierwszy raz też miałem taki odbiór (czego zresztą też dałem opis u siebie na blogu). Jednak im bardziej człowiek wgłębiał się w historie, rozmawiał z ludźmi i poznawał to bliżej, dochodził do wniosku że to jest jednak cały czas żywe w tym narodzie, a jego obecny status tak naprawdę nie jest do końca unormowany. Te konflikty nie jednokrotnie nawet dziś tkwią w ludziach i nie wiadomo czy pewnego dnia po raz kolejny nie znajdą upustu powtarzając historię…\nReply\tkamieverywhere 17/02/2016 at 00:58\nSeba, masz zupełną rację. Jestem prawie pewna, że za kolejne 20-30 lat historia się powtórzy 🙁 Niestety…\nReply\tKarolina Wudniak 11/02/2016 at 21:11\nKochana, dawaj ten tekst do konkursu na Tekst Roku – zasługuje, żeby przeczytało go i doceniło go jak najwięcej osób!\nReply\tKami Everywhere 12/02/2016 at 08:01\nKoralina, w życiu o tym nie pomyślałam! Łechtasz moje ego z tym tekstem roku 😉\nReply\tKarol Werner 12/02/2016 at 09:50\nCzęściej takie teksty na blogach! 🙂\nReply\tkamieverywhere 17/02/2016 at 00:59\nReply\tEla Wojtala 12/02/2016 at 11:18\nWarte przeczytania i spojrzenia na takie tematy od środka! 🙂\nReply\tAgnieszka 12/02/2016 at 13:27\nSzkoda, że tak mało mówi się o tej wojnie. Była ona tak straszna i w dodatku stosunkowo niedawno, do tej pory bardzo widać jej skutki. Zwłaszcza w ludziach, nawet młodych! Tak jak pokazałaś w tym artykule, nie umieją oni sobie do końca z tym poradzić. Bo jak?\nReply\tkamieverywhere 17/02/2016 at 01:01\nDokładnie… Po wojnie powinno zatrudnić się armię psychoterapeutów i specjalistów od traum powojennych – tylko jak znaleźć na świecie takich, którzy jeszcze mówiliby po bośniacku?\nReply\tEvi Mielczarek 12/02/2016 at 13:30\nTo przerażające, że mimo starszych lat doświadczeń I, potem II wojny światowej od tamtego czasu wciąż toczą się kolejne wojny. 20 lat temu w Jugosławii, od 4 lat w Syrii, tak jakby historia nic nas nie uczyła… Myślę, że to dla Ciebie ważne doświadczenie, że mogłaś z doświadczonymi tą historią osobami mieć bezpośredni kontakt a co więcej, dziękuję, że chciałaś się nią podzielić z nami. Chciałabym mieć nadzieję, że to już wszystko przeszłość, wszędzie, jednak ciągle gdzieś dzieje się coś podobnego.\nReply\tkamieverywhere 17/02/2016 at 01:09\nOj tak, na pewno ważne, ale też ciężkie doświadczenie, bo mieszkanie w Sarajewie – mieście, gdzie te historie słyszy się prawie każdego dnia – jest pod tym względem męczące. Z Sarajewa mam jeszcze niejedną historię, które też będą na blogu 🙂\nReply\tEwa 12/02/2016 at 15:43\nTrudny temat, ciągle żywy i bardzo ważny. Przeczytałam z ciekawością, w Sarajewie nigdy nie byłam ale jako nastolatka wybrałam się do Chorwacji i niedaleko Plitwic mieszkaliśmy w domu u Serba. Jednak nie chciał on wtedy w ogóle mówić o wojnie. Pamiętam też, w jakim szoku byłam, kiedy zabłądziliśmy i trafiliśmy do jakichś wiosek wyludnionych z domami pełnymi dziur po kulach i ze znakami ostrzegającymi przed zaminowanymi polami…\nReply\tkamieverywhere 17/02/2016 at 01:18\nZaminowane pola to dalej chyba 5% terytorium Bośni. Rozminowywanie terenu niby trwa, ale idzie bardzo opornie. Aż strach wysiąść z samochodu po drodze…\nReply\tEwa 12/02/2016 at 22:14\nStraszny temat bo i ludzkość sama w sobie jest straszna. Nienawiść bez powodu, zrzucanie winy na innych i odwracanie się tyłem do osób, które przed chwilą byli przyjaciółmi. Taka historia powtarza się co chwilę, w kolejnych regionach świata a ludzkość niczego się nie uczy. Przykre to i smutne…\nJa tą wojnę pamiętam z innej, odległej perspektywy. Najpierw – jako jeszcze dziecko – o wojnie wiedziałam z telewizji. Pamiętam, że modliłam się wtedy, żeby ta wojna do nas nie doszła. Kilka lat później pojechałam do Chorwacji. Jechaliśmy w centrum kraju, przez te wszystkie wioski, których już nie było. Zamiast domów stały ostrzelane ściany. Bez ludzi i bez życia. I była też Bośnia, w której – mimo braku jakiejkolwiek mapy i znaków drogowych – nie można się było zatrzymać i zapytać, bo każdy skrawek ziemi był nadal zaminowany. Mam nadzieję, że nigdy nie przyjdzie nam takiej rzeczywistości doświadczyć…\nReply\tkamieverywhere 17/02/2016 at 01:23\nEwa, ja mimo wszystko wierzę, że ludzie są dobrzy 🙂 A co do opuszczonych domów i zaminowanych terenów to – jak już wspominałam pod innymi komentarzami – jeszcze długo się to nie zmieni niestety.\nReply\tAnia 14/02/2016 at 19:35\nLudzie często nie zdają sobie sprawy w jaki sposób wojna odcisnęła piętno na mieszkańcach byłej Jugosławii. Do dzisiaj pamiętam jak przejeżdżaliśmy przez Chorwację wiele lat temu z rodzicami. Straszny obraz opuszczonych domów mam w pamięci do dzisiaj. Piękny i ważny wpis Kamila!\nReply\tkamieverywhere 17/02/2016 at 01:20\nDziękuję Aniu! Najgorsze jest to, że te opuszczone domy straszą jeszcze dziś i straszyć będą pewnie jeszcze dobre parę lat…\nReply\tMirek 15/02/2016 at 10:55\nKilka lat temu przejechałem Aleję Snajperów na motocyklu. Czuć było jeszcze wojną…\nReply\tkamieverywhere 17/02/2016 at 01:19\noj tak, szczególnie od strony wjazdu do miasta…\nReply\tMr_Szpak 17/02/2016 at 10:48\nŚwietny tekst, naprawdę bardzo mnie poruszył… Na Bałkanach nie byłem i śladów tej wojny nie widziałem, ale odwiedziłem Stepanakert w Górskim Karabachu na Zakaukaziu w którym panują podobne nastroje, a rozmowy zarówno z Ormianami jak i Azerami pokazują podobne nastawienie.\nReply\tkamieverywhere 23/02/2016 at 14:11\nDziękuję za te słowa, miło mi to słyszeć! historia Kaukazu dla mnie też jest bardzo interesująca, mam nadzieję dowiedzieć się o niej nieco więcej, jak będę w tym roku w Armenii!\nReply\tkami 17/02/2016 at 15:03\nwiesz, że to “mój” temat, więc co byś nie napisała to by mnie wciągnęło. Ale tak zupełnie obiektywnie to świetny tekst jest, więcej pisz takich!\nReply\tkamieverywhere 23/02/2016 at 14:12\nKami, dzięki za opinię! Będę się starać tworzyć więcej tekstów w podobnym tonie 🙂\nReply\tSanja 14/03/2016 at 15:56\nA mnie sie tekst podoba, nie podoba mi sie tylko zdanie “Problemem jest tu – według mnie – nierozliczenie wojny i przenoszenie jej ciężaru gatunkowego na trzy strony: bośniacką, serbską i chorwacką, mimo, że oczywistym jest, kto do tej wojny doprowadził. ”\nNie zgadzam sie i nigdy nie zgodze sie na taka konkluzje, ze JEDNA strona jest winna. Bardzo mnie to zabolalo. jestem pol serbka, bylam w Belgradzie podczas bombardowania w 99 roku. jest to najtrudniejsza rzecz jaka spotkala mnie w zyciu, mialam wtedy 6 lat. Dlatego nie zgadzam sie, ze jedne strona jest tu winna. Mysle, ze w tym przypadku nie jest istotne kto jest winny, tylko jakie wnioski wszyscy z tego wyniesiemy. Tak samo jak ta JEDNA strona, zabijali, gwalcili i znecali sie inni, wiec uwazam ze Twoje zdanie jest naduzyciem.\nReply\tkamieverywhere 11/04/2016 at 21:26\nSanja, dziękuję Ci bardzo za wypowiedź, ale mam wrażenie, że wkładasz mi w usta słowa, których nie powiedziałam. Nie powiedziałam, że jedna strona jest winna.W moim tekście napisałam jedynie, kto do niej doprowadził, co nie jest tożsame z winą. Podczas żadne wojny nie ma ściśle biało-czarnych kwestii, bo mamy wiele przykładów, kiedy ofiary wykorzystywały okazję, by z nawiązką zemścić się na swoich wcześniejszych oprawcach. Tak samo podczas wojny bałkańskiej – każda strona ma swoje za uszami i nie bronię ani nie potępiam tu żadnej z nich. Co do jednego się zgadzam – należy wyciągnąć z wojny odpowiednie wnioski i starać się łagodzić antagonizmy, by podobna sytuacja nie miała miejsca w niedalekiej przyszłości. Za to nie rozumiem dlaczego wspominasz tu o wydarzeniach z 1999 roku – mimo, że bardzo współczuję Ci tego, co się wtedy wydarzyło – nie mają one związku z tym o czym piszę. Pozdrawiam!\nReply\tA.K. 27/03/2016 at 01:26\nNiezwykle ciekawy artykuł. Niestety bardzo mi zabrakło jeszcze jednej opinii Serba lub Serbki. Zajmuje się naukowo dziejami Bałkanów. Był na Bałkanach gdy trwał konflikt i mam tam wielu przyjaciół w Sarajewie, Zagrzebiu, Belgradzie i innych miastach. Dla mnie była to wojna wszystkich z wszystkimi. Żadna ze stron nie jest bez winy. Mieszkańcy b. Jugosławii są niewolnikami swoich demonów. Dali się zmanipulować jak wielu Słowian kilku sprytnym bandytom i Zachodowi. Jeśli szukamy odpowiedzialnych za tragedię Bałkanów musimy ich poszukać w zaciszu politycznych gabinetów Bonn, Wiednia, Paryża i Watykanu. Tam żyją lub żyli prawdziwi zbrodniarze odpowiedzialni za okropności wojny. Żadna z Pani przyjaciółek nie wiedziała co robił w Sarajewie z kobietami lub dziećmi miejscowy watażka Prazina i jemu podobni bandyci w służbie Izetbegovicia za nim ten ostatni ich się nie pozbył. Jakoś nikt nie wspomniał o Oriću prawdziwym złoczyńcy i zbrodniarzu oraz mudżahedinach z tzw. islamskich brygad. Nikt na świecie nie widział ukrzyżowanych Serbów, Serbek i Bośniaków przez bandytów z HOS-u. I innych okropności, które były udziałem z kolei Serbów. Ale to tylko Serbowie w oczach opinii publicznej pozostali rzeźnikami Bałkanów”. Zmanipulowano historię Jugosławii i dzisiaj nikomu nie chce się wrócić do naprawienia tego zła, a tylko katharsis może uzdrowić tę sytuację. Bolesne wyjaśnienie okoliczności wszystkich wydarzeń. Rozumiem jak inny lęki i traumę Pani przyjaciółek. Może mi Pani wierzyć, że to co się widziało i przeżyło na Bałkanach w tamtych latach pozostaje na całe życie. Należy o tym pisać i mówić. Uważam, że poznanie prawy o tych wydarzeniach pomoże a nie zaszkodzi. Życzę Pani powodzenia. Będę od czasu do czasu zaglądał na Pani stronę. Pozdrawiam Panią\nReply\tKarol Werner 06/04/2017 at 08:55\nPrzeczytane! Dzięki, bardzo ciekawe…\nReply\tnieśmigielska 11/10/2017 at 16:38\nkamila! może Ty będziesz wiedziala. jadę w niedzielę na tydzień do sarajewa i tak szczerze, to kompletnie nie wiem jak się zachować. czytalam dużo o wojnie na bałkanach, czytalam o tym, co się działo w oblężonym miescie, czytałam o srebrenicy, keratermie, opieszałości onz i czytałam o obecnych nastrojach w kraju.\nale nie wiem jak mam czytać ludzi i miasto – boję się, że na wszystko i wszystkich będę patrzec przez pryzmat wojny, ale czy boszniacy tego chcą? chcą o tym rozmawiać? czy chcą po prostu żyć? nie chce nikogo ciągnąc za język, ale chcę też, żeby osoby z którymi rozmawiam wiedziały, że ja wiem i jestem świadoma wyrządzonej im krzywdy.\nalbo inaczej: czytałam kiedyś reportaż o współczesnym oświęcimiu, którego mieszkańcy, zwłaszcza młodzi, mieli serdecznie dosyć odmieniania przez wszytskie przypadki słowa ‘oboz’. obóz obozem, ale oni chcą żyć, mieć dobre drogi, boisko przy szkole i miejsce gdzie mozna sie napić piwa. a jak jest w sarajewie?\nReply\tkamieverywhere 13/10/2017 at 12:54\nhmm… w Sarajewie jest tak, że ta wojna z jednej strony gdzieś tam wisi, a z drugiej jest bardzo daleko. i tak samo z Sarajlijami. jedni w co drugim zdaniu nawiążą do wojny, a inni, choćbyś z nimi tydzień spędziła, nawet się nie zająkną. każdy w tej wojnie stracił kogoś z rodziny, niektórzy sobie z tym poradzili i zamknęli rozdział, inni dalej nie mogą o tym zapomnieć (raz jeden przypakowany bośniak mi opowiadał swoją rodzinną historię i rozpłakał się przy tym jak dziecko).\nu mnie było trochę inaczej, bo mówię po bośniacku, więc w większości ludzie od razu zakładali, że wiem, co się działo w temacie. myślę, że w rozmowie zawsze możesz wspomnieć, że jesteś z tego samego kraju co Ewa Klonowski. jeśli ktoś będzie chciał pociągnąć temat, to wtedy to zrobi.\nudanego wyjazdu do jednego z moich ulubionych miast na świecie!


Seminole - Indianie\nTurban (z języka perskiego: دلبنت dulband) - męskie nakrycie głowy używane często w Indiach, krajach Półwyspu Arabskiego, w Iranie i Afganistanie, oraz w muzułmańskich krajach Afryki m.in. w Sudanie. W poszczególnych krajach nazywany jest lokalnymi nazwami: po arabsku عمامة; ‘imamah, turecku tülbent, w hindi pagri. Turbany nosili również m.in. przedkolumbijscy Majowie. Turban jest zwijany ręcznie z długiej tkaniny bawełnianej o długości do 4 m. Sposób wiązania turbanu muzułmanie uczą się przede wszystkim od starszych (np. ojców). Nie ma jednej metody. Stąd różny ich wygląd w poszczególnych krajach.Jeleń – zwyczajowa nazwa kilku rodzajów zwierząt z rodziny jeleniowatych. Mianem tym określa się gatunki należące do rodzajów: Cervus, Blastocerus, Ozotoceros, Odocoileus i inne. W Polsce mianem tym określa się jelenia szlachetnego.\nJęzyki muskogejskie - rodzina języków rdzennej ludności Ameryki Północnej, używanych w południowo-wschodnich Stanach Zjednoczonych. Obecnie mówi nimi łącznie ok. 15 tysięcy osób. Rodzina muskogejska zaliczana bywa niekiedy do nadrodziny siouańsko-muskogejskiej w ramach fyli makrosiouańskiej. Typologicznie są to języki aglutynacyjne.Andrew Jackson (ur. 15 marca 1767, zm. 8 czerwca 1845) – amerykański prawnik i polityk; generał Armii Stanów Zjednoczonych; wojskowy gubernator Florydy (1821), członek Izby Reprezentantów USA (1796–1797), senator USA (1797–1798, 1823–1825) oraz siódmy prezydent USA (1829–1837).\nŻółwie (nazwa systematyczna nieustalona, zobacz niżej) – rząd owodniowców z gromady zauropsydów (Sauropsida) lub według linneuszowskiej klasyfikacji rząd z gromady gadów (Reptilia). Rząd żółwi dzieli się na 2 podrzędy, 14 rodzin i obejmuje 328 gatunków oraz 124 podgatunki żyjące w czasach nowożytnych, tj. od 1500 roku n.e. W tym czasie wyginęło 8 gatunków oraz 2 podgatunki.Ameryka Północna – kontynent o powierzchni 24 242 000 km² (co stanowi 16,3% całkowitej powierzchni lądów na kuli ziemskiej), położony na półkulach: północnej i zachodniej. Do Ameryki Północnej należy Ameryka Środkowa.\nHistoria ich zatargów z białymi sięga co najmniej roku 1812, ale nabrała szczególnie wyraźnego natężenia w latach 1817-1818, podczas tzw. pierwszej wojny z Seminolami, znanej również jako pierwsza wojna seminolska lub pierwsza woja florydzka. Wojna ta rozpoczęła się od oskarżenia Seminolów o ochranianie uciekających z niewolniczych plantacji murzyńskich niewolników, co wówczas stanowiło czyn surowo karany prawem. Armia amerykańska pod wodzą generała Andrew Jacksona, późniejszego siódmego Prezydenta Stanów Zjednoczonych, dokonała jawnej napaści zbrojnej zabijając ponad 300 Seminolów. Pozostali członkowie tego plemienia Indian amerykańskich zdołali uciec na południe dzisiejszych Stanów Zjednoczonych, głównie w rejony bagienne.\nII wojna Seminolów – konflikt trwający w latach 1835-1842 na Florydzie pomiędzy różnymi grupami Indian zwanych zbiorczo Seminolami a Stanami Zjednoczonymi, będący częścią tzw. wojen seminolskich.Niewolnictwo – zjawisko społeczne, którego istotą jest stosunek zależności, polegający na tym, iż pewna grupa ludzi (niewolnicy) stanowi przedmiot własności innych osób, grup ludzi (rodzina, plemię, itd.) lub instytucji (państwo, świątynia itp.), mogących nimi swobodnie rozporządzać.\nW roku 1819 Królestwo Hiszpanii zrzekło się wszelkich praw do Florydy na rzecz Stanów Zjednoczonych, które zobowiązały się traktować plemiona Indian amerykańskich humanitarnie w zgodzie z prawem USA. Jednakże to postanowienie nigdy nie zostało dotrzymane przez ówczesne jak i późniejsze władze Stanów Zjednoczonych. W roku 1834 postanowiono zamknąć wszystkich przedstawicieli plemienia Seminolów w specjalnych rezerwatach, co czynnie zapoczątkowało drugą wojnę z Seminolami. Przez blisko osiem lat to plemię Indian amerykańskich nadzwyczaj skutecznie odpierało liczne ataki ówczesnych sił wojskowych Stanów Zjednoczonych. Nie mając lepszego wyboru, armia amerykańska pokonała plemię Seminolów podstępem, zapraszając wodza Indian Osceolę do rokowań pokojowych, wskutek czego został on pojmany i aresztowany pod pretekstem łamania prawa Stanów Zjednoczonych. Następnie, pozbawionych wodza Indian otoczono, siłą zmuszono do poddania się na rzecz USA, a następnie do skrajnie wykańczającego marszu do stanu Oklahoma, gdzie wszyscy ówcześni członkowie plemienia zamknięci zostali w uprzednio przygotowanych rezerwatach, mających charakter znanych z dwudziestowiecznych wojen gett. Jednakże, w porównaniu do ofiar gett, Indianie w późniejszym czasie weszli w skład federacji Pięciu Cywilizowanych Plemion pod nazwą Narodu Seminolów. Niewielka ich część ukrywała się jeszcze długo na bagnach Everglades na Florydzie, gdzie później utworzono dla nich osobny rezerwat.\nPark Narodowy Everglades (ang. Everglades National Park) – park narodowy położony w południowej części stanu Floryda w Stanach Zjednoczonych. Park został utworzony 6 grudnia 1947 roku. Jego obecna powierzchnia wynosi 6105 km². Jest to największy obszar dzikiej przyrody subtropikalnej, zachowany w Stanach Zjednoczonych. Jest trzecim co do wielkości parkiem narodowym w kontynentalnej części USA.Czarna rasa człowieka (rasa negroidalna) – według dawnych koncepcji jedna z trzech głównych, opartych na fenotypie ras człowieka (obok białej i żółtej).\nIch nazwę noszą hrabstwa i miasta w Oklahomie i na Florydzie, a także w Alabamie, Pensylwanii i w Teksasie. Dzisiaj to plemię Indian amerykańskich liczy 18 600 osób.\nOsceola, właśc. As-se-he-ho-lar lub Asi-yahola (ur. ok. 1804 w Tallassee, zm. 30 stycznia 1838 w Fort Moultrie) – północnoamerykański Indianin, wódz Seminolów podczas ich drugiej wojny z białymi Amerykanami.


Posadzki anhydrytowe Łosice | Zlecenia, Oferty, Wyceny - Muratordom.pl\nPosadzki anhydrytowe w Łosicach\n38 Zleceń - Posadzki Anhydrytowe Łosice\nZleceniodawca, który pisze zgłoszenie o treści "Zlecę posadzkę, 82m²", poszukuje anhydrytu. Powinien spotkać Twoją ofertę, która przebije je wszystkie. Gorąco zachęcamy do zapoznania się ze zleceniem - nie będziesz żałować....\nTen Klient, który jeszcze nie znalazł wylewki anhydrytowej, choć próbuje znaleźć od kilku tygodni, zgłosił nam zapytanie o treści - Zapotrzebowanie na wykonanie posadzki, 101-200m². To właśnie Twoja oferta może być wybawieniem z p...\nWykonanie posadzki anhydrytowej dla tego Zleceniodawcy będzie banalnie łatwe. Zapytanie ma treść - Szukam ekipy do wykonania posadzki, 90m². Odpowiedz na nie jako ekspert mający doświadczenie w branży, które zaspokoi najbardziej w...\nSzukam ekipy do wykonania posadzki, 215m², Bielsk Podlaski\nRodzaj posadzki: anhydrytowa Rodzaj budynku: dom jednorodzinny Powierzchnia prac: 215m² Termin rozpoczęcia prac: 2020-04-01...\nWykonanie posadzki anhydrytowej dla tego Zleceniodawcy będzie przyjemnością. Ogłoszenie ma treść - Potrzebuję ekipy do wykonania posadzki, 65m². Odpowiedz na nie jako fachowiec mający doświadczenie w branży, które zaspokoi najbard...\nSzukasz zlecenia jako dobry partner biznesowy? Twoja firma to najlepsze rozwiązanie dla tego Klienta. Pomóż zrealizować mu zlecenie. Zapytaj o szczegóły, stwórz dopasowaną ofertę i udowodnij co możesz zaproponować....\nPrzyjmij zlecenie najwyższej klasy wykonania posadzki anhydrytowej o treści "Zlecenie wykonania posadzki anhydrytowej, 115m2, Stare...", jako ekspert z miejscowości Lubelskie. Zyskaj klientów swoimi kwalifikacjami i fachowością. P...\nJeśli konkurencyjna cena i godna podziwu realizacja powierzonych zleceń to Twoje główne atuty jako specjalisty od wykonania posadzki anhydrytowej to wykonaj zlecenie - Zapotrzebowanie na wykonanie posadzki, 195m². Zaprezentuj wyją...\nWybór tego zlecenia przyniesie Ci same korzyści i z pewnością Klient, który pisze - "Potrzebuję ekipy do wykonania posadzki, 45m²", nie będzie żałował współpracy ze specjalistą takim, jak Ty. Podejmij decyzję bez zwłoki - zatelefo...\nWybranie anhydrytowej wylewki nie jest prostą sprawą, dlatego nie zwlekaj - jako fachowiec udziel rad i dobierz uszyte na miarę rozwiązanie dla Zleceniodawcy, który napisał - Zlecę wykonanie posadzki anhydrytowej, 142m². Nie trać ...\nZleceniodawca napisał zgłoszenie o treści "Szukam ekipy do wykonania posadzki, 101-200m²". Jako wiarygodny specjalista w dziedzinie posadzki anhydrytowej daj się zatrudnić i przyjmij zlecenie. Dopasowaną ofertę możesz wysłać jeszc...\nZapytanie o ofertę z branży pierwszorzędnej wylewki anhydrytowej\nJako profesjonalista przedstaw najlepszą ofertę wylewki anhydrytowej. Masz na swoim koncie wiele dobrych opinii od Klientów, którzy zapewnili o Twoim profesjonalnym podejściu do pracy. Niewątpliwie zlecenie o treści "Potrzebuję ek...\nDowiedź Zleceniodawcy, że kolejnego takiego sprzedawcy prędko nie znajdzie w miejscowości Lubelskie i okolicy. Więc jeśli jesteś producentem pierwszorzędnego anhydrytu to niezwłocznie zapoznaj się ze zleceniem o treści - Potrzebuj...\nZleceniodawca napisał "Potrzebuję ekipy do wykonania posadzki, 201-300m²". Zrealizuj usługę profesjonalnego wykonania posadzki anhydrytowej jako ekspert w tej branży. Zawiadom o gotowości do realizacji prac z Lubelskiego i przyleg...\nRodzaj posadzki: anhydrytowa Rodzaj budynku: dom jednorodzinny Powierzchnia prac: 192m² Dodatkowe informacje: Grubosc mozliwie najciensza, dwie kondygnacje. Termin rozpoczęcia prac: do uzgodnienia z Wykonawcą...\nJako Firma z Puław, nie mając sobie równych w oferowaniu opłacalnego anhydrytu w korzystnej cenie każdemu kupującemu i zapewniający przy tym liczne metody płatności, odpowiedz na to ogłoszenie o treści "Zlecę posadzkę, 201-300m²"....\nPosadzki anhydrytowe w pobliżu miasta Łosice


Telefon Zrób selfie PL/EN Chicco w Bee.pl\n> Zabawki > Dla najmłodszych > Interaktywne i Edukacyjne > Telefon Zrób selfie PL/EN\nTelefon Zrób selfie PL/EN\nChicco Telefon Selfie uczy dziecko pierwszych cyfr, słów i zwrotów w języku angielskim i polskim. Bawiąc się telefonem, dziecko dowiaduje się, jakie odgłosy wydają różne zwierzęta, oraz uczy się przedstawiania się w dwóch językach. Dodatkowo zabawka oferuje dziecku aktywność manualną: kiedy dziecko...\nChicco Telefon Selfie uczy dziecko pierwszych cyfr, słów i zwrotów w języku angielskim i polskim. Bawiąc się telefonem, dziecko dowiaduje się, jakie odgłosy wydają różne zwierzęta, oraz uczy się przedstawiania się w dwóch językach. Dodatkowo zabawka oferuje dziecku aktywność manualną: kiedy dziecko ,,robi " selfie, na ekranie telefonu jeden po drugim pojawiają się zdjęcia misia w uroczych strojach.\nSzczegóły - Telefon Zrób selfie PL/EN\nKod producenta: GXP-679625


Archiwa: przechowywanie - Kasa na obcasach\nTag Archives: przechowywanie\nby redakcja 12 listopada 2017 0 Comments\nKuchnia to pomieszczenie specyficzne. Nie bez przyczyny nazywana jest „sercem domu” i prawdziwym „centrum dowodzenia” – tu przygotowujemy posiłki, odbywamy rodzinne narady, a poza tym, wiadomo, że… najlepsze spotkania zawsze kończą się w kuchni. Akcesoria, produkty, przedmioty – czasem ciężko nad nimi zapanować i poskromić dynamiczną energię tego miejsca. Wystarczy jednak odrobina wyobraźni, kilka „superpatentów” i systematyczność […]\nŁazienki w polskich mieszkaniach są zazwyczaj małe i ciemne. Warto pomyśleć co można zrobić, żeby nasze łazienki były dla nas miejscem relaksu i odpoczynku. Co możemy zrobić, żeby łazienka wyglądała na większą? kolor – warto zastanowić się nad zmianą koloru na jaśniejszy. światło – górne punktowe światła sprawiają wrażenie przestrzenności. szkło i lustra – jeśli […]\nby redakcja 15 lutego 2017 0 Comments\nPytanie do redakcji: Lubię kupować pęczki świeżych marchewek na bazarkach od rolników. Takie kolorowe, piękne bukiety wyglądają świetnie… przez jeden dzień. Na drugi dzień już zaczynają więdnąć i stają się miękkie. Nie za bardzo wiem, jak przechowywać te warzywa. Odpowiedź redakcji: Na pewno takie marchewki z lokalnych pól smakują świetnie i, tak jak piszesz, super […]


Dekretacja faktur - co to jest i po co się to ogólnie robi? | Twoja elektroniczna przyszłość\nHome » Dekretacja faktur - co to jest i po co się to ogólnie robi?\nCzym jest dekretacja - dlaczego bywa aż tak bardzo ważna przy prowadzeniu przedsiębiorstwa? Którego konkretnie działu firmy bywa cząstką oraz czy za każdym razem wygląda w ten sam sposób? Z jakiego powodu dekretacji poddaje się faktury? Odpowiedzi na te a także inne pytania, poznasz jeśli tylko dobrze przeczytasz niniejszy felieton!\nDefinicja dekretacji zawsze przebrzmiewa podobnie, jednakże w zależności od tego, gdzie jest prowadzona oraz czego dokładnie dotyczy, może odróżniać się od siebie dość znacząco. Każda firma rządzi się swoimi własnymi regułami - i każda z nich posiada trochę inny sposób na dekretowanie dokumentów, który obowiązuje w danej komórce organizacyjnej osobistego systemu kancelaryjnego firmy. Dobrze jest mieć świadomość, iż wszelakie dekretacje bywają robione w tak nazywanym Elektronicznym Zarządzaniu Dokumentacją (a więc w skróceniu w systemie EZD) - to w nim jest również przeprowadza ciekawiąca nasze osoby dziś głównie dekretacja faktur.https://novagroup.pl/kategoria/sauny-i-laznie zerknij na saunę fińskąTen konkretny typ dekretacji jest niezwykle ważny w rachunkowości - każda faktura na firmę, jak wie każdy szef, winna zostać zaksięgowana. To konkretne zadanie ma oczywiście pracujący dla nas księgowy - jednym z jego zadań bywa oznaczyć fakturę w takiego typu sposób, by oddawała konkretnie to, co "uosabia".\nInnymi słowy, jeżeli jest to faktura mająca na celu ująć jakieś zdarzenie gospodarcze, związane wraz z systemem finansowo-księgowym firmy, to trzeba podać w nim odpowiednie numery kont księgowych, opis owej operacji gospodarczej, oraz oczywiście podpis odpowiedzialnej za to zadanie osoby dekretującej, niezbędną datę wspomnianego wydarzenia gospodarczego i oczywiście samą jej kwotę.\nKliknij na ten link, aby poznać pokrewne materiały. Przykładowo zobacz serwis (https://acana.com.pl/karma/), który proponuje intrygującą Cię problematykę, a na pewno się nie rozczarujesz.\nWszystkie te informacje powinny znaleźć się na fakturze, co pozwala później na to, że można ją bez problemu wprowadzić do systemy księgowego.


Zdrowie na Plusie: Szczęścia w Nowym Roku\nKolejny rok za nami. Za parę godzin będziemy sobie składać życzenia szczęścia i wszelkich pomyślności. To bardzo pozytywne i energetyzujące. Warto uściskać bliskich - w uściskach jest wielka moc (wydziela się oksytocyna - hormon miłości). Myśli niektórych poszybują w przyszłość w planach i postanowieniach noworocznych. Inni będą wspominać miniony rok. I bardzo dobrze. Ba warto zrobić sobie podsumowanie roku i zabrać w ten Nowy Rok bagaż sukcesów - każdy je ma!\nKilka dni temu przeżyłam moment dość stresujący, który uzmysłowił mi jak nasze życie jest kruche i nie zawsze mamy nad wszystkim kontrolę. Wtedy pomyślałam - ale mam szczęście!, jestem, żyję. Tak niewiele może nas uszczęśliwić. Jednak warto dziękować za wszystko co przyjdzie do głowy. Nawet za rzeczy pozornie drobne i mało znaczące. A przecież tyle dobrego dzieje się codziennie - czy zauważamy te drobiazgi? Czasami małe porażki urastają do wielkich rozmiarów. A jeżeli nie były to porażki tylko po prostu zrobiliśmy coś źle i teraz już wiemy jak to zmienić. Mamy przecież prawo do błędu.\nWszystkie nasze sukcesy i dobre wspomnienia to nasz zysk i naładowany akumulator na przyszłość. To co się nie udało trzeba odrzucić lub przemyśleć i potraktować jako wskazówkę i kierunek działania. Zaplanujmy już dziś swoje cele - nie pobożne życzenia, ale realne i mierzalne. Zmowytujmy się sami; tak jest najlepiej. Motywacja wewnętrzna pcha najskuteczniej. I uwierzmy w sens swoich planów. Do ich realizacji trzeba będzie odwagi, skuteczności i wiary siebie. Ale kto, jak nie my?\nTym, którzy jak co roku zaplanują sobie "coś" na Nowy Rok polecam artykuł i trzymam kciuki za realizację. Tym, którzy już wiedzą dokąd zmierzają, życzę powodzenia i realizacji. A wszystkim wiary w swoją moc i sukcesów.\nAutor: Medyk Brzeg o 08:27


Ścisłe pomiary Agassiza i Forbesa - Woda w przyrodzie - Lichaj o H2O\nWoda jest podstawowym składnikiem występującym na Ziemi. Posiada wiele przedziwnych właściwości. Zaintrygowany tymi dziwnymi zjawiskami powołałem do życia niniejszą stronę. Bardzo liczę na aktywność odwiedzających, piszcie do mnie. Znajdziecie mnie także na Wędkarstwo Gruntowe.


,,Urojenie Ateistyczne" film dedykowany wszystkim Ateistom :) - strona 21 - Ewolucja \_ Ateizm \_ Nauka - Forum o Świadkach Jehowy\n19 minut temu, antykierat napisał:\nCoż dla Ciebie może i on jest prymitywny. Dla mnie i wielu innych jest całkowicie zrozumiały, logiczny i oczywisty. Zarowno wszelkie prawa, zjawiska rządzące wszechświatem jak i wszystko co żyje w tym wszechświecie są dziełem Superinteligentnego i Wszechpotężnego Stwórcy. Nic w chwili obecnej nie może powstać samo z siebie jeżeli nie użyte zostaną już dostępne prawa, zjawiska czy projekt i wykonanie.\nNie znasz odpowiedzi na pytanie w jaki sposób wszystko się zaczęło, a nazywasz to co jest obecnie oczywiste prymitywem.\nPrymitywem jest to że nie wiesz co było w przeszłości a udajesz, że wiesz bardzo wiele.\nTwoja wiara w stwórce w takiej postaci w jakiej go prezentujesz jest - jak przytoczył gremczak - nielogiczna, bo wychodziloby na to, ze Twoj stworca nie miał stwórcy, a musi go mieć.\nI tak, nie znam odpowiedzi na pytanie "jak powstał wszechswiat" i nie mam problemu z powiedzeniem tego. Ty tej odpowiedzi też nie znasz, ale probujesz wmowic, ze stworzył go niestwarzalny stwórca opisany w knidze spisanej przez jeszcze wiekszych prymitywów.\n33 minut temu, antykierat napisał:\nNic w chwili obecnej nie może powstać samo z siebie jeżeli nie użyte zostaną już dostępne prawa, zjawiska czy projekt i wykonanie.\nA nie w chwili obecnej mogło coś powstać samo z siebie?\nAlbo czy mogło powstać tak samo z niczego?\nEdytowane 26 Marzec przez Gremczak\n58 minut temu, rhundz napisał:\nMoja wiara w Stwórcę jest jak najbardziej logiczna, bo opieram się na tym co mogę zaobserwować i doświadczyć czyli piękno i złożonośc i celowość wszechświata. Wszystko to układa mi się w logiczną całość razem z istniejącą od tysiącleci relacją biblijną o stworzeniu przez Wszechmocnego Stwórcę. I nie próbuję być mądrzejszy od Tego, dzięki któremu istnieje tak jak żaden nawet najbardziej technologicznie zaawansowane dzieło człowieka nie przeskoczy swojego konstruktora.\nJa natomiast uważam , że jestem o etap wyżej bo wiem jak powstał wszechświat. Nie wiem natomiast skąd wział się Stwórca ( z resztą niezbyt mnie to interesuje), bo z pokorą uznaje, że nigdy, nawet najwybitniejszy przedstawiciel mojego gatunku nie dorówna Stwórcy.\n1 List do Koryntian /BT/\n"11 Kto zaś z ludzi zna to, co ludzkie, jeżeli nie duch, który jest w człowieku? Podobnie i tego, co Boskie, nie zna nikt, tylko Duch Boży. ......16 Któż więc poznał zamysł Pana tak, by Go mógł pouczać?..."\nDlatego też, nie uwierzę prymitywom mającym się za uczonych, którzy próbują innym wcisnąć, że przez miliardy lat rządziły takie przypadki, że z niczego powstał pięknie zorganizowany wszechświat. Podczas gdy cała dostępna historia ludzi nie może się pochwalić doświadczeniem, że najprostsze coś powstało zupełnie z niczego i przypadkiem\nEdytowane 26 Marzec przez antykierat\nno tak, teraz będzie rzucanie wersecikami "na dowód". sam pisales, ze nic nie moze powstac samo, wiec twoj stworca tez nie. nagle mowisz, ze on moze i zasady go nie dotycza.\n1 godzinę temu, antykierat napisał:\nMoja wiara w Stwórcę jest jak najbardziej logiczna, bo opieram się na tym co mogę zaobserwować i doświadczyć czyli piękno i złożonośc i celowość wszechświata.\n"piękno" jest subiektywne. celowoś też. o złożoności pewnie nie masz pojęcia. jestes w stanie - jako czlowiek - widziec tylko mikrowycinek spektrum mikrofalowego miedzy 450 a 900 nanometrami i uzurpujesz sobie "obserwacje piekna"? nie badz smieszny.\npowiedz mi, co jest pieknego w wirusie ebola? albo w gangrenie? w dżumie?\nTo tylko świadczy ,że coś takiego istnieje. Ty sobie wymyśliłeś ,że to zasługa jakiegoś stwórcy. W to zacząłeś wierzyć. Twoja wiara w to sprawiła, że jesteś o tym przekonany,że tak naprawdę było.Żadnych dowodów na to nie masz.\nWszystko to układa mi się w logiczną całość razem z istniejącą od tysiącleci relacją biblijną o stworzeniu przez Wszechmocnego Stwórcę.\nTo to twoja logika jakaś koślawa jest.Jak nie dostrzegasz braku logiki w zapisie biblijnym. Może to świadczyć o tym co sam napisałeś.\nDlatego też, nie uwierzę prymitywom\nMoże zliczasz się to takich.\nWiesz co? Owszem, obserwacja, logika i inne cechy są potrzebne i użyteczne do analizy i konfrontowania w celu zrozumienia pewnych złożoności. Jednakże nie jesteśmy wolni od złudzeń. Często nasze przekonanie jest podobne do muchy z bajki, która usiadła na czubku dyszla karety i winszowała sobie prowadzenia pojazdu, który ją wiózł. Uważajmy jednak, żeby ten woźnica pojazdu wszechświata nie okazał się zabobonnikiem mniej logicznym od człowieka, który Go wymyślił. Chcę Cię zapytać o logikę choćby tego przykładu, którego skrócę w formie parafrazy wziętej z Eze 4:1-15.\nBóg pełen miłości, mądrości i sprawiedliwości, nakazuje Ezechielowi miłemu i niewinnemu swego serca, aby ten położył się na lewym boku przez 390 dni spętany przez Boga, aby nie mógł się obrócić ni wstać, a po tych dniach na lewy bok przez 40 dni, razem 430 dni. Za co? Za winę innych. Jak miał to przeżyć? Wcześniej miał sobie przygotować zapas chleba uwędzonego na ludzkim gównie. W końcu na usilne prośby Bóg jemu zelżył i zamienił ludzki smród na bydlęce łajno.\nGdzie tu widać logikę, mądrość, sprawiedliwość i inne dobroci Boga? Gdyby Ci Bóg we śnie nakazał to co Ezechielowi, to również byś wychwalał Boga za te wymienione przymioty i jakże idiotyczną logikę?\nAntykierat przypomina mi pewnego ŚJ .\nMa takie zaufanie do biblii jak SJ do niewolnika.\nJak go spytać ,'gdyby niewolnik podał ci na talerzyku gówienko i powiedział,że jest to ciasteczko uwierzyłbyś w to i zjadłbyś je'.\n6 godzin temu, gambit napisał:\nTak durny werset może napisać tylko ktoś, kto nie wie czym są odleżyny.\nJezus wierzył, że Bóg Ojciec stworzył jemu, barany, ryby itp., aby je łowić, zabijać i aby służyły za pokarm\nA skąd możemy wiedzieć, że nie myśli podobnie rekin ,\nkomar lew (1 Pi 5:8) itd., że dał im bóg człowieka, aby się nim żywiły?\nEdytowane 29 Marzec przez gambit\nżywili na żywiły\n36 minutes ago, gambit said:\nkomar lew (1 Pi 5:8) itd., że dał im bóg człowieka, aby się nim żywili?\nNie wiem ale podoba mi sie Twój kolorowy ,,medialny" post.\n4 godziny temu, gambit napisał:\nA skąd możemy wiedzieć, że nie myśli podobnie rekin\nwyobraziłem sobie komarzycę "odstępczynię", która negując Boskie przykazanie dot. spożywania krwi, żywi się krwią świadków Jehowy\nAleż mi dobrze bez boga i religii.


« Zaklinacz dusz\nPoprzednie wcielenia »\nGdy w roku 1984 udałam się do Alcatraz, lata po tym, jak cieszące się złą sławą więzienie na wyspie zostało zamknięte, towarzyszyła mi ekipa wiadomości CBS. Miałam się przyjrzeć czemuś, co określano jako „dziwne niepokoje”. Dołączyli do nas: nocny strażnik, który jako pierwszy doniósł o tych niepokojach, i były więzień Alcatraz, Leon Thompson. Nie było dla mnie zaskoczeniem, że wewnątrz Alcatraz panowała atmosfera zła, pustki i zbliżającej się zagłady i że w irytujący sposób atakowała zmysły.\nJuż na samym początku wyprawy zareagowałam silnie na surową celę w więziennym szpitalu. Ujrzałam literę „S”, a puste ściany wydawały się być obwieszone notatkami i kartkami. Jak się później okazało, w tej właśnie celi przebywał przez ponad 10 lat Robert Stroud11, słynny „Ptasznik z Alcatraz”. Wbrew powszechnej opinii nigdy nie dzielił celi z ptakami – a jedynie z setkami przybitych do ścian notatek i fiszek ich dotyczących.\nW momencie gdy weszliśmy do więziennej pralni, dopadło mnie okropne uczucie aktu przemocy z przeszłości. Chwilę później pojawiła się zjawa − wysoki, łysy mężczyzna o nieufnym spojrzeniu. Momentalnie ukazał mi się inicjał „M”, ale powiedział mi, że wołali na niego „Rzeźnik”. Poinformowałam o tym mój mały, wytrącony z równowagi zespół i Leon Thompson, który nagle zaczął wyglądać, jakby tęsknił za starymi dobrymi czasami, gdy jego więzienni towarzysze w Alcatraz byli żywymi zbrodniarzami i mordercami, wysunął się do przodu. Pamiętał „Rzeźnika”, skazanego najemnego zabójcę Abie Malkovitza, zabitego przez innego więźnia w tej właśnie pralni.\nSpotykając zjawy, możemy przynajmniej spróbować przekonać je, że są martwe, i zachęcić je do podążeniu ku światłu. Dusze po Drugiej Stronie świadome są istnienia dusz przywiązanych do Ziemi i ze swej strony także podejmują wszelki wysiłek, by sprowadzić je do domu. Ogólnie rzecz biorąc, gdy my popychamy, Druga Strona ciągnie i wcześniej czy później, czy będą to minuty, czy setki lat, zjawa odnajdzie swą ścieżkę ku światłu. Zatem, szczerze pragnąc, by opuścił to miejsce, równie mocno, jak ja sama chciałam to zrobić, zaczęłam mówić biednemu Abiemu Malkovitzowi, że jego życie zakończyło się, że może iść do domu i odnaleźć pokój w Duchu Świętym. Zaczął iść w moim kierunku, przyglądając mi się, ale nie słuchając w ogóle tego, co mówiłam. Nienawidzę przegrywać, szczególnie gdy stawką jest czyjaś dusza. Zamiast się wycofać, wezwałam mojego wiecznie dostępnego „asa w rękawie”, moją przewodniczkę duchową Francine. Gdy weszłam w stan transu, ona przemawiała do niego przeze mnie:\n− Nie obawiaj się. Nie przybyliśmy tutaj, by wyrządzić ci krzywdę.\nJuż to kiedyś słyszał, Francine była o tym przekonana, i że działo się to niezliczoną ilość razy, a mówili to ludzie, którzy zadawali głęboki ból.\n− Gdy opuszczę ciało Sylvii, powrócę na Drugą Stronę. Proszę, chodź ze mną. Są tam ludzie, którym na tobie zależy i którzy chcą ci pomóc – kontynuowała, wpatrując mu się głęboko w oczy.\nW długiej ciszy rozważał jej słowa, jak i jej osobę. Gdy wreszcie przemówił, przedstawił prostą, ostateczną odpowiedź, która była zapewne jedyną niezawodną reakcją, jakiej nauczyło go życie:\nAbie Markovitz nadal jest więźniem, z racji własnego błędnego wyboru; przywiązaną do Ziemi zjawą pośród opuszczonego piekła. W mroczne noce w tym, co obecnie stanowi park stanowy Alcatraz, nadal występują dziwne niepokoje. Przez te wszystkie lata od tego wydarzenia nadal się za niego modlę, prosząc białe światło Ducha Świętego, by zabrało go do Domu.\n>> Przeczytaj więcej w pełnej wersji książki.\nThis entry was posted on 26/10/2010 at 09:16 and is filed under kontakty ze zmarłymi, życie po śmierci with tags bliscy nie odchodzą, kontakty ze zmarłymi, zjawy.\tYou can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.


Program POWER dla polskich firm -\nW latach 2014-2020 na zmiany w sektorze MSP w Polsce miały być przeznaczone 46,46 mld euro, w tym wkład UE to 39,16 mld euro. Sektor Małych Średnich Przedsiębiorstw to również większość spółdzielni. Wsparcie na rzecz zarządzania strategicznego MSP i spółdzielni, realizowanym w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój (POWER) opiera się o wsparcie informacyjne i szkoleniowe. Na realizację POWER przeznaczono 4,4 mld euro, co stanowi 34 proc. wszystkich środków, jakimi dysponuje EFS.\nOrganem pośredniczącym jest Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP). Beneficjentami PARP, partnerzy społeczni i inne podmioty działające na rzecz rozwoju przedsiębiorczości. Grupą docelową sektor MSP i ich pracownicy. Zadania główne opierają się o wsparcie na rzecz zarządzania strategicznego przedsiębiorstw oraz budowy przewagi konkurencyjnej na rynku. Poprzez wzrost liczby MSP wykorzystujących wsparcie partnerów społecznych przy realizacji działań wspierających rozwój przedsiębiorstwa, w tym pozwalających na efektywne wykorzystanie systemów finansowania w regionach oraz wzrost liczby przedsiębiorstw, których pracownicy nabyli kompetencje w obszarach pozwalających na zdobycie przewagi konkurencyjnej na rynku program ma wesprzeć rozwój i modernizacje.. Ważnym elementem polityki jest zapewnienie dostępności i jakości usług pro rozwojowych na rzecz przedsiębiorstw i pracowników. W efekcie ma wzrosnąć liczba przedsiębiorstw objętych działaniami dla poprawy zarządzania, dla rozwoju kapitału ludzkiego oraz procesów innowacyjnych.\nLiczba mikro, małych i średnich przedsiębiorstw, które przy wsparciu partnerów społecznych opracowały analizę potrzeb rozwojowych swojej firmy to 5983, większość z regionów słabiej rozwiniętych (85% – 4653 firm)) Liczba pracowników, którzy podnieśli kompetencje w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem, w tym zarządzania zasobami ludzkim to 7200, czego regiony słabiej rozwinięte to aż 6221, regiony lepiej rozwinięte 979 osób. Liczba przedsiębiorstw ponownie podejmujących nową działalność, które otrzymały wsparcie w ponownym prowadzeniu działalności 900 z czego:- regiony słabiej rozwinięte: 778 – regiony lepiej rozwinięte: 212 firm.\nDziałanie 2.2 Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój (POWER) ma na celu realizacje przez partnerów społecznych działania ukierunkowanego na identyfikacje potrzeb sektora i potrzeb firm bez planu i strategii rozwoju. Dotyczy indywidualnych przedsiębiorstw oraz branż, terytoriów, grup kooperujących, klastrów. Ma być ich identyfikacją oraz umożliwić analizę potrzeb rozwojowych. W efekcie ma być przygotowana propozycja planów rozwojowych zaspokajających potrzeby przedsiębiorstw oraz wprowadzony monitoring i doradztwo w zakresie wdrożenia efektów badań.. Opiera się wsparcie systemu popytowego, szukanie odpowiednich alokacji i dostawców. Prowadzona była analiza dostępności usług rozwojowych w regionach oraz działania interwencyjne. Informowano o potrzebach firm i barierach rozwojowych.\nW ramach projektu utworzono Rejestr Usług Rozwojowych (RUR). Rozwój i utrzymanie ogólnopolskiego Rejestru Usług Rozwojowych, dotyczy: rozwoju systemu informatycznego RUR i jego funkcjonalności, utrzymania i administrowania systemem, organizacja współpracy, przeprowadzenia weryfikacji zgodności danych podmiotów zarejestrowanych w RUR ze stanem faktycznym, przeprowadzania weryfikacji spełnienia kryteriów jakościowych przez podmioty zarejestrowane w RUR w ramach świadczonych usług rozwojowych, cykliczna ewaluacja podmiotowych systemów finansowania i RUR, upowszechnienia informacji na temat zasad funkcjonowania RUR wśród przedsiębiorców i pracowników oraz regionalnych i branżowych organizacji partnerów społecznych oraz prace koncepcyjne i rozwojowe ukierunkowane na poprawę efektywności systemu i komercjalizacja.\nProgram UE zawiera ważne elementy dla rozwoju działalności gospodarczej, identyfikacja potrzeb firm to podstawa działania efektywnego i przemyślanego oraz pro rozwojowego. Skorzystało z nich niewiele firm. Przedsiębiorcy nie są świadomi szans i możliwości jakie zostały wprowadzone przez PARP i inne podmioty. Słaba informacja nie sprzyja projektowi. Szkolenia organizowane są różne, nie koniecznie dopasowane do potrzeb i przedsiębiorstw. Obecnie programy UE dla przedsiębiorczości są ukierunkowane na szkolenia i doradztwo. Projekt POWER jest bardzo ogólny co ogranicza możliwości działania i pozwala na realizacje nieodpowiednich projektów. Wparcie finansowe Unii Europejskiej jest ukierunkowane na rozwój nowych firm (start up), wejście firm na nowe rynki oraz innowacje, ekologie i cyfryzację. Na te cele zostały przeznaczone znacznie większe środki. Europa ma być innowacyjnym i ekologiczny regionem. W kolejnych latach będzie utrzymana polityka innowacji i polityka proekologiczna, duży nacisk jest na rozwój obszarów zagrożonych wykluczeniem i ubóstwem. Ważnym elementem jest polityka wobec rynku pracy – rozwój kompetencji zawodowych i mobilność pracowników.\nProgram kończy się w 2020, jest już projekt budżetu Unii Europejskiej na kolejne lata 2021-2027. Polska ma otrzymać 64,4 mld euro na rozwój regionalny i politykę spójności. Plasuje to kraj na pierwszym miejscu beneficjentów Unii. Większość środków ma być przeznaczona na innowacje, wsparcie MSP, technologie cyfrowe i modernizacje przemysłu. Unowocześniona ma być polityka spójności, najważniejszy element polityki inwestycyjnej UE. Środki będą przeznaczone na rozwój regionów, które muszą nadrobić zaległości wobec innych regionów UE. Polityka równych szans jest jednym z priorytetów na kolejne lata. Wyrównanie różnic regionalnych staje się podstawą polityki UE. Ma powstać przyjazne środowisko dla przedsiębiorczości oraz innowacyjna, nisko emisyjna gospodarka. Realizację polityki i tego programu będzie można ocenić po opublikowaniu przez UE dokładnego planu i projektów oraz raportów dotyczących realizacji programów UE.


Podwyżka pensji o 100% tak, ale nie dla wszystkich! - Tczewska.pl\nPodwyżka pensji o 100% tak, ale nie dla wszystkich!\nOsobiście nie znam nikogo, kto by kiedykolwiek otrzymał jednorazowo podwyżkę pensji o 100%, ale być może jest to związane z tym, iż znam za mały krąg ludzi, chociaż osobiście uważam, że tak nie jest. Jednak może któryś z Czytelników zna takie przypadki i chętnie się z taką informacją podzieli. Na temat skandalicznych zarobków niektórych urzędników pisałem w jednym z wcześniejszych felietonów, lecz ostatnie wydarzenia, które miały miejsce na sesji Rady Miasta skłoniły mnie do tego, aby wrócić do tematu.\nGwoli ścisłości muszę zaznaczyć, iż uważam, że ludzie powinni zarabiać jak najwięcej zgodnie z wkładem pracy w symbiozie z otoczeniem i nie powinno to być przedmiotem zazdrości, zawiści czy fałszywego zainteresowania.\nJednak, kiedy te zasady zostają przekroczone, każdy ma prawo wyrazić swój komentarz szczególnie, kiedy pensje finansowane są z budżetu, który tworzą mieszkańcy w formie różnych danin. A tak właśnie się stało na ostatniej sesji Rady Miejskiej, gdzie radni przegłosowali podwyżkę pensji pana prezydenta Tczewa o 100% !!! Jest to niebywały skandal zważywszy, iż wszyscy funkcjonujemy w trudnej sytuacji pandemicznej, wiele firm upadło lub popadło w trudną sytuację finansową. Miasto nie jest zarządzane zgodnie z oczekiwaniami, a wręcz należy mówić o wieloletniej głębokiej stagnacji. Budowa kolejnych blokowisk czy remont ulic to nie jest rozwój, to są podstawowe obowiązki włodarzy i tyle. Być może jest to nagroda dla prezydenta za wybudowanie parkingu przy dworcu za 13 milionów złotych, popadającej w ruinę od miesięcy przystani, czy pozwolenie na wybudowanie prowincjonalnego stadionu piłkarsko-lekkoatletycznego… To mogę zrozumieć, ponieważ miarą sukcesu mogą być różne poziomy oczekiwań i spełnień. Dla jednych będzie to wybudowanie prawdziwego zamku, dla innych wybudowanie kolorowego plastikowego, jak to miało miejsce w Tczewie (notabene, który nas już kompromituje). Zastanawiam się, czy podwyżka pensji o 100% (ktokolwiek by to nie był), to skrajna i wielka bezczelność wobec mieszkańców, całkowite oderwanie od otaczającej rzeczywistości, a może arogancja władzy? Osobiście uważam, że wszystkie trzy argumenty są właściwe. Niestety w tą bezczelność wobec mieszkańców wpisali się radni miasta, którzy poparli podwyżkę praktycznie jednogłośnie, bo trudno nazwać sprzeciwem dwa głosy wstrzymujące się.\nA dlaczego radni nie protestowali? Bo też dostali. Na tej samej sesji rady, radni sami sobie przegłosowali uchwałę, która podnosi ich diety! Tylko dwóch radnych było przeciw, a pozostali głosowali za, bo trudno uważać za sprzeciw dwa głosy wstrzymujące się. No cóż, jeśli chodzi o pieniądze i podwyżki wszyscy się kochają, a opozycja przechodzi do lamusa. W tym kontekście zdumiewa wypowiedź radnego Kazimierza Mokwy, który stwierdził, iż ci którzy byli przeciw powinni nadwyżkę wynikającą z podwyżki diet przeznaczyć na cele społeczne. Panie radny Mokwa czas zrozumieć, że pan nie zasłużył na podwyżkę, a szybciej od pana zasłużyli ci, którzy byli przeciw. Jednak mam obawy, że nie jest pan w stanie tego zrozumieć śledząc jakość pana pracy w radzie.\nNa zakończenie w kontekście tych podwyżek, muszę wrócić do przykładu zarobków jednego z urzędników piastujących kierownicze stanowisko w spółce miejskiej, a ściślej mówiąc w ZWiK Tczew. Wrócę do roku 2020, czyli roku największych problemów z pandemią. Otóż pensja tegoż urzędnika podwładnego prezydenta (dane ogólnie dostępne) wzrosła w roku 2020 o 82.241,14 złotych, czyli miesięcznie o 6.853,43 zł!!! i żeby było jasne mówię o kwocie podwyżki!!! Zadam pytanie, ilu urzędników niższego szczebla w Tczewie zarabia takie pieniądze w porównaniu do tego ile wynosiła tylko podwyżka tegoż urzędnika? Pensja roczna tegoż urzędnika wyniosła 343.872,55 złotych !!!! W roku największego kryzysu pandemicznego.\nCzy w tym przytoczonym kontekście należy się dziwić podwyżce pensji prezydenta o 100%? Arogancja władzy lokalnej przekroczyła wszelkie granice. Zapewne dochodząc do wniosku po co brać łyżeczką, skoro prawo pozwala nam brać chochlą. Niestety tak jest, dlatego potrzebna jest pilna gruntowna reforma samorządowa. A mieszkańcy powinni zapamiętać te zdarzenia i osoby przy okazji kolejnych wyborów.\nRokitczanin 18.12.2021, 12:17\nPróg wybijajacyvzvustawy to jefno, a podwyzki dodatkow sa nieobowiazkowe onnie musialt byc wszustkie na full.\nlol 15.12.2021, 12:17\nPanie M. udajesz głupiego czy naprawdę nie kumasz kto zadecydował o podwyżkach? Rząd, pisowski rząd.\njantar 13.01.2022, 20:43\nlol pogubiłeś się.\nJncio 15.12.2021, 21:57\nRząd zmusił urzędasów do zrobienia sobie podwyżki o 100% walnij się w łeb, może to pozwoli ci przeczytać cały tekst Wojciechowskiego tylko ze zrozumieniem.\nlol 16.12.2021, 12:44\nPan M. nie pisze. Jego "felietony" to bełkot.\nJJ 16.12.2021, 20:10\nDla kogoś kto nie rozumie co czyta wszystko to bełkot.\nJKK 14.12.2021, 07:43\nZwykła gangsterka w białych kołnierzykach.\nZamknięcie kina – syndrom stagnacji Tczewa?\nMożna by przyjąć, że tak banalna sprawa jak zamknięcie kina w Tczewie jest bez znaczenia. Dodatkowo słychać głosy, iż nie jest to problem miasta i rządzących miastem, tylko dwóch firm,…\nCo dzieje się z naszymi pieniędzmi?\nMożna by przyjąć zasadę, iż dżentelmeni o pieniądzach nie rozmawiają. Taka zasada jest bardzo wygodna dla osób, które chcą unikać rozmów o pieniądzach, bo jest to po prostu temat nie…\nSkandaliczne zachowanie prezydenta wobec radnych\nArogancja władzy lokalnej przekracza kolejne granice, co pokazują ostatnie wystąpienia prezydenta Tczewa na sesjach Rady Miasta. Być może są to oznaki frustracji spowodowanej tym,…\nTczew miastem niewykorzystanych szans – cz. III wydarzenia\nPisząc jeden z ostatnich felietonów pod tytułem „Tczew miastem niewykorzystanych szans” sądziłem, iż jeden felieton będzie wyczerpujący i pokaże ile szans w Tczewie jest zmarnowanych.…\nTczew miastem niewykorzystanych szans – cz. II obiekty\nW poprzednim felietonie „Tczew miastem niewykorzystanych szans” pisałem o osobach związanych z Tczewem. Nie sposób było wymienić wszystkie warte zainteresowania postacie (a jest ich…


jakie dekoracje do domu - 4women.net.pl - forum\nPost autor: jessica » 31 sty 2019, 15:36\nPost autor: Burbula » 21 lis 2019, 17:47\nNa święta to przede wszystkim będziemy zdobić prawdziwą choinkę Oczywiście będę także różnego rodzaju stroiki, wykonane przez nasze dzieciaki. Są takie kochane i grzeczne, że zasłużyły na oryginalną gwiazdkową niespodziankę. Nawet się nie spodziewają, że dostaną listy od Mikołaja. Bardzo się ucieszą, bo swoje do niego pisały bardzo długo i pewnie chciałyby otrzymać odpowiedź Na tej stronie www.listymikolaja.pl jest to możliwe.\nPost autor: Gosieńka » 11 sty 2021, 4:48\njessica pisze: ↑31 sty 2019, 15:36 Uwielbiam dekorować dom, bez względu na to czy są to święta czy zwykłe lato czy wiosna.\nJa też! To moje drugie hobby, zaraz po żeglowaniu Mąż już się ze mnie śmieje, że mogłabym otworzyć sklep z dekoracjami. Faktycznie dużo ich kupuję. Lubię jak moje otoczenie zmienia się od czasu do czasu. To mi samej daje nową "moc twórczą". Mój ulubiony producent to Ewax. Jeśli jeszcze nie widziałaś ich produktów, to koniecznie sprawdź te cudeńka.


ecco FLASH Sandały black - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Sandały › Sandały z zapięciem › ecco FLASH Sandały black\necco FLASH Sandały black\nPrezentowane ecco FLASH Sandały black były tanio do kupienia w www.zalando.pl. sandały z zapięciem damskie od ecco możesz dopasować do swojego stylu, zgodnie z aktualnymi trendami w świecie mody. To dzięki ecco FLASH Sandały black doświadczysz komfort podczas słonecznego lata, a dzięki stylowemu i przykuwającemu uwagę designowi tych.. więcej »\nPrezentowane ecco FLASH Sandały black były tanio do kupienia w www.zalando.pl. sandały z zapięciem damskie od ecco możesz dopasować do swojego stylu, zgodnie z aktualnymi trendami w świecie mody. To dzięki ecco FLASH Sandały black doświadczysz komfort podczas słonecznego lata, a dzięki stylowemu i przykuwającemu uwagę designowi tych sandałów bez trudu dostosujesz je do wielu stylizacji. Poniżej prezentujemy techniczny opis tych świetnych sandałów. Pozwól swoim stopom na odrobinkę odpoczynku latem.\necco FLASH Sandały black, materiał zewnętrzny: skóra, materiał wewnętrzny: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, Kształt obcasa: płaski, materiał zewnętrzny: skóra, nosek buta: otwarty, wyściółka: skóra, wzór: kolor jednolity, materiał wewnętrzny: skóra, zapięcie: rzep, materiał: skóra.\nZachęcamy do sprawdzenia zbliżonych typów sandałów, które są wybitnie popularne latem. A może nasze modele sandałów wpadną Ci w oko i zakupisz model, który sprawi, że Twoje stopy poczuję smak luksusu.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach ecco FLASH Sandały black


Mrówka – Powieści i opowiadania – LIBERTAS.PL\nŻyło sobie raz mrowisko. Było to w 100 roku, latem. Pomimo tego, że było wtedy bardzo ciepło, to jednak któregoś dnia nagle się bardzo ochłodziło i spadł wyjątkowo zimny śnieg. Niestety prawie wszystkie mrówki zginęły. Tylko jednej z nich udało się przeżyć i o tym, co się później działo, będzie ta opowieść.\nMrówka wyruszyła w drogę, by odnaleźć kogoś, kto zechciałby być jej rodziną. W lesie spotkała olbrzymów. Nazywali się Gabrysia i Stasiek. Okazało się, że są to ludzie. Dla mrówki byli bardzo wielcy i bała się ich strasznie. Kiedy ich zobaczyła, jak najszybciej się schowała, by jej nie zdeptali. Czekała pod liśćmi aż olbrzymy sobie pójdą.\nSłońce już zaszło i zrobiło się ciemno. Mrówka była sama i bardzo się bała, a nie miała gdzie się schować. W oddali zobaczyła dwa świecące punkty, które zbliżały się w jej kierunku. Był to wilk. Zauważył mrówkę i już chciał ją połknąć na przekąskę, ale mrówka szybko zorientowała się, co wilk chce zrobić i uciekła do małej dziurki w korzeniach drzewa. Spędziła tam noc, a nad ranem ruszyła dalej.\nPrzy ścieżce ponownie zauważyła olbrzymów, to znaczy dzieci: Gabrysię i Stasia. Dzieci zauważyły mrówkę, a ponieważ wiedziały, że znajdujące się na polanie mrowisko zginęło pod śniegiem, zabrały mrówkę do swojego domu, by się nią zaopiekować. Mrówka spędziła u dzieci dużo czasu. Gabrysia i Stasiek przyzwyczaili się do małego gościa i któregoś dnia postanowili zapytać, czy nie dołączyłaby ona do ich rodziny.\nMrówka bardzo się ucieszyła i zgodziła. W ten sposób samotne zwierzątko odnalazło swoją nową inną rodzinę i było szczęśliwe.


rada gminy - Artykuły na temat 'rada gminy' - Strona 3\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Tematy > rada gminy\nWybory do rad gmin są powszechne, równe, bezpośrednie i odbywają się w głosowaniu tajnym. »\nW sejmie przegłosowano długo oczekiwaną nowelizację ustawy o systemie oświaty na podstawie której kierownik ośrodka pomocy społecznej będzie prowadził postępowanie w przedmiocie przyznawania stypendium i zasiłku szkolnego. Będzie on działał na podstawie upoważnienia Rady gminy. Teraz rodzice będą zwracali się o wsparcie finansowe bezpośrednio do Ośrodka Pomocy Społecznej. »\nJak przebiegają wybory do rady gminy?\n+ wybory samorządowe (12)\n+ rada powiatu (6)


Wernisaż wystawy ikon "Źródła" - Dziennik Wschodni\nPodczas wystawy zaprezentowane zostaną dzieła lwowskich ikonopisarzy. Motywem przewodnim prac będą symbole wody w kulturze chrześcijańskiej. Wszystkie ikony powstały podczas pleneru w Truskawcu.\nNa wernisażu zostaną zaprezentowane prace 12 ikonopisarzy, które można podzielić na kilka grup tematycznych: tematyka Starego i Nowego Testamentów, postacie Chrystusa i Bogurodzicy oraz sylwetki świętych. Oddzielną grupę tworzą postacie człowieka, stylistycznie oraz ikonograficznie wpisane w problematykę teologiczną ikonografii tradycyjnej.\n- W wyniku wspólnej pracy, dyskusji, poszukiwań twórczych i duchowych, artystom udało się zwizualizować temat źródła i wody w połączonym kontekście kulturowym, duchowym, historycznym, a nawet lokalnym; od starotestamentowych proroków, apostołów, świętych, aż po duchowe poszukiwania człowieka współczesnego - piszą organizaotorzy.\nwystawa wernisaż ikony


Wymiana matrycy w laptopie Acer Aspire 5732zg\nOferta wymiany matrycy w laptopie Acer Aspire 5732zg\nSKU: 866 Kategoria: Wymiana Matryc w Laptopach Tagi: Acer Aspire 5732zg, wymiana matrycy\nTo jeszcze nie tragedia, wymiana matrycy w laptopie Acer Aspire 5732zg należy do łatwiejszych czynności serwisowych. Teraz już nie musisz zastanawiać się nad sensem tych pytań. Nie musisz rozważać, co zrobić, gdy takie pytania jednak się pojawią, gdzie kłopoty takie się rozpoczną. Przyjdziemy wtedy Tobie na pomoc, z chęcią i zaangażowaniem. Wykonujemy usługi na najwyższym poziomie.\nSprawdzenie uszkodzenia i dokładna wycena usługi wymiany matrycy w laptopie Acer Aspire 5732zg jest w naszym serwisie bezpłatna. Proponujemy zamiennik fabrycznie nową matrycę CHI MEI N156B6-L0B C2 z 3 miesięczną gwarancją.\nIstnieje także często możliwość zamontowania w laptopie Acer Aspire 5732zg matrycy o innych parametrach jak:\nDobór matrycy w laptopie Acer Aspire 5732zg dokonuje się na podstawie oznaczeń z naklejek znajdujących się na odwrocie wyświetlacza.


Pasja Moja Kolorowa: Prezent dla chorej bratanicy\nPrezent dla chorej bratanicy\nBratanica mojego męża Agatka jest bardzo chora, zdiagnozowano u niej białaczkę. Stało się to w Wielkim Tygodniu przed świętami. Agatka ma tylko 4 lata. Postanowiłam coś dla niej zrobić, by pobyt w szpitalu chociaż trochę rozweselić. Uszyłam dla niej kołdereczkę, szyłam po nocach także mogła ją dostać już w Wielkanocny Poniedziałek. Kwadraciki przygotowałam na mojej hafciarce.\nPrezent wręczyła moja teściowa, babcia Agatki. Maleńka podobno jest zachwycona a ja cieszę się, że mogłam ją zachwycić. Agatka jest bardzo pogodnym i niezwykle radosnym dzieckiem, jak aniołek, chociaż nie potrafiła usiedzieć na miejscu i nie powiem dała popalić przynajmniej połowie rodziny, więc rozpacz bierze gdy widzi się jak ona tak leży, taka bledziutka w tym szpitalnym łóżku.\nDzięki koleżance z Czech zostałam szczęśliwą posiadaczką gazetek "Svadlenka" i w jednej z nich, tej o to poniżej, znalazłam grę w którą mój syn uwielbia grać, mówimy na nią, jak większość, Memo.\nPani Jaroslava Jandova wpadła na fantastyczny pomysł by zrobić Memo z materiału, gdy to zobaczyłam od razu pomyślałam o małej Agatce i zabrałam się bezzwłocznie do pracy a jako że jestem kobietą niezwykle zajetą, zabrało mi to trochę więcej czasu niż bym chciała ale mogę już pochwalić się ukończonym dziełem. Wprawdzie w gazetce jest tych elementów trzydzieści, ja uszyłam tylko czternaście, na początek, bo na szpitalnym łóżku i tak by się więcej nie zmieściło.\nObrazeczki wyhaftowałam na hafciarce (bardzo przydatna maszyna:)) a plecki kwadracików zrobiłam w kolorowe wiatraczki. Wymiary kwadracika to 12 na 12 cm (w gazetce jest 10 na 10cm)\nObrazeczki muszą być podwójne, na tym polega gra, trzeba zapamiętać gdzie leżą odkrywane i na przemian zakrywane elementy a jak się trafi parę to się wygrywa kolejkę i można zabrać duecik, ale pewnie wielu z was zna tę grę.\nGdy skończyłam kwadraciki zabrałam się za szycie woreczka, jest trochę inny niż ten pokazany w "svadlence" ale to on mnie zainspirował. Wykorzystałam do ozdobienia dwa ostatnie kwadraciki, tutaj już gotowy wypikowany wykrój. Środek ma wymiar 15 na 15 cm. Boki są długości 17 cm\nNajpierw zszywamy dwa przeciwległe boki, następnie dwa kolejne by uzyskać coś w rodzaju pudełka...\nPodszewkę wycinamy na ten sam wymiar i kształt....\nI tak samo zszywamy boki....\nWkładamy podszewkę do środka, spinamy szpilkami i....\ndoszywamy materiał z którego robimy tunelik na sznureczek....\nDo środeczka wkładamy nasze kwadraciki...\nzaciągamy sznureczek i prezent dla Agatki gotowy :)))))\nOczywiście zanim go jej wręczę pójdzie to wszystko do prania i prasowania :)))))\nWczoraj pokazałam to pani Basi, która jest logopedą mojego syneczka Julka, była zachwycona powiedziała, że to wspaniały prezent dla każdego dziecka a szczególnie dla dzieci chorych, bo stymuluje fakturą, kolorem, wielkością i że powinnam o tym pomyśleć.... Hm!\nAutor: Kornelia o 22:00\nEtykiety: Szyciowe drobiazgi, Tutorial, Zabawki\npszczynianka 25 kwietnia, 2010 07:44\nWszystko musi się dobrze skończyć . Mała nie będzie tęsknić za domem jak dostała takie prezenty ,a oto chodzi w leczeniu szpitalnym . życzę jej powrotu do zdrowia .


1) Przeglądy sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości.\nMając na uwadze Wasze bezpieczeństwo, wykonujemy obowiązkowe (zgodnie z PN-EN 365), coroczne przeglądy sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości firmy PROTEKT .\nPracodawca decydując się zastosowanie sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości powinien wiedzieć, że tylko jego prawidłowy stan techniczny gwarantuje pracownikowi ochronę. Aby nie narażać pracowników na wypadek, należy kontrolować stan techniczny sprzętu. Przeglądowi podlegają wszystkie elementy wchodzące w skład sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości: szelki, liny, amortyzatory, urządzenia samozaciskowe i samohamowne, zatrzaśniki i itd. Przegląd środków ochrony indywidualnej jest dość złożony. Szczególną uwagę zwraca się na uszkodzenia i odbarwienia chemiczne i cieplne, które nie są tak widoczne, jak rozdarcia czy uszkodzenia szwów, a mają ogromny wpływ na wytrzymałość materiałów. To producent dokładnie określa, jakie uszkodzenia są dopuszczalne, dlatego tak ważne jest, aby osoba kontrolująca (kompetentna) była przeszkolona dokładnie z danego typu sprzętu oraz znała dokładne procedury kontroli.\nW celu wykonania przeglądu prosimy o kontakt telefoniczny lub mailowy ( umówimy datę przeglądu oraz ustalimy jego cenę).\n2) Konserwacja gaśnic\nKażda gaśnica wymaga okresowych przeglądów, konserwacji i ewentualnych remontów. Uwarunkowane jest to zarówno przepisami prawa (Kluczowe jest tutaj Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. 109, poz. 719) oraz wymaganiami technicznymi producentów sprzętu przeciwpożarowego. Brak oznakowania i dokumentów stwierdzających przeprowadzenie konserwacji i legalizacji gaśnic może być podstawą nałożenia grzywny przez kontrolującego obiekt. W przypadku pożaru firma ubezpieczeniowa może nie wypłacić odszkodowania za szkody wyrządzone przez pożar.\nPrzegląd gaśnic to obowiązkowa procedura w każdej firmie, czy obiekcie. Ma ona na celu zwiększenie bezpieczeństwa pożarowego, a co za tym idzie – ochronę życia i mienia ludzkiego. Gaśnice powinny być poddawane przeglądowi co najmniej raz w roku. Zapraszamy na przegląd!\n3) Przeglądy zawiesi:\nKontrola okresowa ustalona jest ścisłymi przepisami Instrukcji Eksploatacji, Obsługi i Konserwacji zawiesi. Powinna być przeprowadzana przynajmniej raz w roku w odstępach nie przekraczających 12 miesięcy. Okresowa kontrola zawiesi przeprowadzana jest zgodnie z obowiązującymi normami: PN-EN 1492-1+A1:2008, PN-EN 13414-1+A2:2009, PN-91/M-84701. Przegląd okresowy zawiesia mogą przeprowadzać wyłącznie osoby do tego upoważnione oraz posiadające odpowiednie kwalifikacje.\nWykonujemy obowiązkowe, coroczne przeglądy zawiesi łańcuchowych, linowych, pasowych oraz wężowych.\nPo dokonanym przeglądzie wystawiamy Certyfikat z zapisem, że zawiesie jest „wolne od jakichkolwiek uszkodzeń mogących obniżać bezpieczeństwo jego eksploatacji”.Każde sprawdzone zawiesie zostaje ocechowane numerem certyfikatu, wielkością udźwigu oraz datą następnej kontroli. Do napraw i regeneracji zawiesi stosujemy wyłącznie atestowane i sprawdzone materiały.


„Giętkie pióro” - literackie sukcesy Szymona - Zespół Szkół Pijarskich w Elblągu\nW 2021 roku konkurs odwołuje się do literatury i osoby Patrona Roku Stanisława Lema – w 100 rocznicę Jego urodzin.\nAby stać się laureatem konkursu trzeba wykazać się nie tylko talentem , ale również umiejętnościami tworzenia różnorodnych form literackich oraz ogromną wiedzą i oczytaniem.\nZa nami J - brawo Szymonie – już dwa z trzech etapów. Do tej pory Szymon C. (uczeń kl. II LO) napisał esej dotyczący twórczości Stanisława Lema oraz bajkę inspirowaną jego dorobkiem literackim. Przed Szymonem ostatnie zadanie – scenariusz teatralny.\nZapraszamy do przeczytania prac nagrodzonych w poprzednich etapach.


Przedmioty, Historia, Artefakty, Literatura\tPoneglyph\nPonecliff (4Kids)Ponegliff (Viz, FUNimation)\nPoneglyph są to tajemnicze kamienne bloki na których wypisane są w starożytnym języku informacje na temat Pustego Wieku. Są one rozrzucone po całym świecie (głównie na Grand Line), a jedyną nam znaną osobą, która może je odczytać jest Nico Robin.\nWygląd Poneglyphs to olbrzymie, niebieskie bloki wpisane skryptem starożytnego języka.\nUmiejętności Bloki nie mają jakiejś szczególnej mocy, niezależnie od ich niezniszczalności stwierdzono, że nie można zniszczyć ich materiałami wybuchowymi, ani też przeciąć kataną. Jadnakże słowa wyryte na nich zawierają moc zmieniania świata.\nKażdy z nich opowiada kawałek historii z dawno zapomnianego okresu czasu. Te historie zawierają wzmianki o trzech broniach masowego rażenia: Plutonu, Posejdona i Urana. Istnieją dwa rodzaje Poneglyph: te które niosą informacje o tym, jak dotrzeć do innych Poneglyph i tych, które zawierają zapisy z "Prawdziwej Historii". Tylko wtedy, gdy kamienie są odczytane jako jeden będą one mogły wypełnić lukę w historii. W oczach Globalnego Rządu, są one niebezpiecznymi artefaktami za względu na Starożytna Broń.\nWiadomość Rogera zapisana na złotej dzwonnicy. Kamienie są pozostawione pod opieką potomków ich twórców. Takimi krajami są Alabasta i Shandora która obecnie znajduje się w Skypiea'i. Poneglyph Shandian był zaciekle strzeżony i uznawany za skarb. Ludzie czuli głębokie przywiązanie do niego, dlatego zbudowali wokół niego złoty dzwon, który był przekazywany do obecnych czasów, gdzie potomkowie tych, którzy zginęli w celu jego obrony. Zaryzykowali swoje życie, aby go odzyskać - wraz z ich ojczyzną - z rąk Enela. Mimo, że zapomnieli o istnieniu samego Poneglyph. Szaman owego plemienia zaczął płakać gdy usłyszał od Nico Robin informacje że spełnili wole swoich przodków strzegąc Dzwonu wraz z Poneglyph. W przeciwieństwie do Shandian władca Alabasty, aby chronić informacje zawarte na Poneglyph ukryli jego istnienie przed ludźmi. Jako, że Alabasta jest częścią Globalnego Rządu są zjednoczeni przeciwko twórcom Poneglyph. Wynika to z rozmowy Robin z królem owego kraju Cobrą.\nW przeciwieństwie Shandorian lud Alabasty, aby chronić informacje zawarte na Poneglyph ukryli jego istnienie przed ludźmi, i nie chroni go, Jako, że Alabastra jest częścią Globalnego Rządu są zjednoczeni przeciwko twórcom Poneglyph. Wynika to również z rozmowy Nico Robin z królem Alabasty, Cobrą.\nGol D. Roger dotarł na ostatnią wyspę na Grand Line na której odnalazł Rio Poneglyph. Dzięki temu on i jego załoga poznała prawdę o tym co działo sie w czasie Pustego Wieku. Dlatego też celem Robin jest dotarcie do Raftel tam gdzie się on znajduje, aby tam dotrzeć podróżuje wraz z Luffy'im i Załogą Słomianego.\nCzerwony Poneglyph Czerwony Poneglyph to odmiana "kamiennej księgi" która jest czerwona. Na świecie są tylko cztery takie tablice. Każdy z tych czterech zawiera informację które wskazują na jedną konkretną wyspę w Nowym Świecie. Według Inuarashi, jeżeli ktoś zdołałby umieścić na mapie wszystkie cztery wskazane wyspy a następnie połączył je linią prostą wtedy powstałoby skrzyżowanie wskazujące miejsce do Raftel - legendarnej wyspy na której podobno znajduję się sławny One Piece. Z tego względu Czerwone Poneglyphy są najbardziej pożądane przez piratów. Ich los i umiejscowienie jest następujące:\nJeden znajduję się na Zou i jest w ukryciu, pilnowany przez Plemię Minków.\nInny znajduje się w rękach Yonko Kaido i jego załogi.\nKolejny jest w rękach innego Yonko - Big Mom Charlote Linlin.\nLos czwartego Czerwonego Poneglypha jest nieznany.\nLista znanym nam Poneglyph Lista Poneglyphs\nPołożony w Oharze, ten Poneglyph zawiera informacje o Pustym wieku, w tym nazwę zaginionej cywilizacji, choć nie wiemy co to za nazwa.\nPoneglyph podobno pokazuje lokalizację Plutonu. Nico Robin nie chciała powiedzieć Crocodile'owi gdzie znajduje się starożytna broń więc skłamała, mówiąc że jest tam napisane o historii kraju.\nStarożytny tekst podobny do poneglyph napisany jest na ścianie, którą Robin znalazła w ruinach w Shandory.\nShandora; Złota Dzwonnica\nPoneglyph jest częścią Złotej Dzwonnicy Shandorian i objawił Robin kolejny mroczny sekret. Ten Poneglyph mówił o tym, gdzie odszukać starożytną broń, Posejdon, który o wiele później okazuje się być na Wyspie. Robin uważa, że to Shirahoshi jest Posejdonem.\nWyspa Ryboludzi; Królestwo Ryugu; Morski Las\nRobin uważa, że Poneglyph na Wyspie Ryboludzi mogże zawierać informacje niezbędne do zrozumienia Pustego WIeku. Kiedy znalazła go, zauważyła, że różni się od innych Poneglyph, które wcześniej widziała. Ten przedstaiwa list zprzeprosinami, a nie informacje o historii. List został napisany przez człowieka z powierzchni, znanego jako "Joy Boy". W liście przeprasza mieszkańców wyspy za niedotrzymanie jego części obietnicy.\nZou; Księstwo Mokomo; Wielorybi Las\nTen Poneglyph znajduje się wewnątrz drzewa w kształcie wieloryba w Wielorybim Lesie. Ma on głęboki czerwony kolor. Inuarashi twierdzi, że kolor wskazuje cel Poneglyph'a. Okazuje się że jest jednym z czterech "Poneglyph'ów Drogi", które po zaznaczeniu wszystkich 4 na mapie pokażą lokalizację legendarnej wyspy Raftel\nPodlegający jurysdykcji Piratom Big Mom\nJest to "Poneglyph Drogi", który obecnie jest w posiadaniu Charlotte Linlin i jej załogi.\nPodlegający jurysdykcji Piratom Bestii\nJest to "Poneglyph Drogi", który obecnie jest w posiadaniu Kaido i jego załogi.\nJest to "Poneglyph Drogi", który jest uważany za zaginiony.\nPoneglyph'y z nieznanym celem\nGdy Robin była mała znalazła Poneglyph w lesie. Jego dokładna lokalizacja nie została ujawniona i jego treść jest nieznana.\nTen Poneglyph został znaleziony przez mieszkańców miasta które odwiedził Jinbe w podwodnych ruinach wyrzuconych na brzeg Wadatsumi'ego.\nNawigacja v • eHistoria\nNico Robin • Professor Clover • Nico Olvia • Rint • Zadie • Roche • Busshiri • Hack • Gram • Hocha • Demony Ohary\nBrag Men • Król Kłamców, Noland • Tęczowa Mgła, Tomy od I do VIII (filler) • Gazety\nGol D. Roger • Silvers Rayleigh • Fisher Tiger • Shiki • Captain John • Edward Newgate • Vander Decken\nLiderzy i arystokracja\nOars • Calgara • Syrenia Księżniczka • Otohime\nRyuma • Jigoro • Joy Boy\nPoneglyph • Wielki Złoty Dzwon Shandoran • Noah\nLoguetown • Grobowiec Królów • Water 7 • Drzewo Wiedzy • Ohara • Shandora • Mariejois • Raftel • Morski Las • Dzielnica Ryboludzi\nŚwiatowy Rząd • Starożytne Królestwo • Shandianie\nWola D. • Nowa Era • Linia czasu


Brelok LED COB 2x AAA box 12 EMOS P3887 - E-DOMUS\n>OŚWIETLENIE WEWNĘTRZNE>Latarki i lampy przenośne>Latarki>Brelok LED COB 2x AAA box 12 EMOS P3887\nDostępna ilość: 4479 szt. szt.\nBrelok LED COB 2x AAA box 12 EMOS P3887 4.26 1 5 32\nKolor fioletowa, czerwona, zielona, niebieska\nczas świecenia COB 100 % – 3,5 godzin; COB 50 % – 6 godzin; SOS – 60 godzin\nzasilanie 2× AAA 1,5 V (w zestawie)\nWymiary 23 × 34 × 74 mm\ntryby 100 %, 50 %, miganie, wyłącz. Naciśnięcie dłuższe od 3 s – czołówka miga nadając sygnał SOS.\nZasięg 8 m – COB 100 %


1 900 m², działka na sprzedaż - Chrzanów Mały, grodziski, mazowieckie - 54391568 • www.otodom.pl\nDziałka z mediami na granicy Milanówka\nDziałka na sprzedaż, mazowieckie, grodziski, Chrzanów Mały - Zobacz na mapie\nDziałka na sprzedaż, Chrzanów Mały, grodziski, mazowieckie\nTa działka na sprzedaż (ID w Otodom 54391568) wydaje mi się interesująca. Chętnie poznam więcej szczegółów przed umówieniem wizyty. Pozdrawiam.\nZakątek 8, 05-825, Grodzisk Mazowiecki, grodziski, mazowieckie\nDziałka na sprzedaż, mazowieckie, grodziski, Chrzanów Mały\nCena 228 000 zł 120 zł/m²\nWymiary: długość: 48, szerokość: 39.6\nSprzedaż działki na Granicy Grodziska i Milanówka.\nDziałka ma kształt zbliżony do kwadratu, przy działce SKRZYNKA Z GAZEM, prąd, woda miejska.\nTeren objęty miejscowym planem zagospodarowania który przewiduje zabudowę jednorodzinną, wraz z usługami nieuciążliwymi dla otoczenia.\nW sąsiedztwie tereny zielone i nowa zabudowa jednorodzinna. Cisza i spokój nieopodal dwóch sąsiednich miast.\nMożliwość rozpoczęcia budowy od zaraz.\nJeżeli ta oferta nie spełniła Twoich oczekiwań - zadzwoń! (pokaż numer)\nWyszukam i przedstawię ofertę spełniającą Twoje oczekiwania!\nPorównywalne działki poniżej 228 000 zł\nWszystkie działki poniżej 228 000 zł\n778 827 zł\nNr oferty w Otodom: 54391568\nNr oferty w biurze nieruchomości: 173