Ebook: Ustawa o kontroli skarbowej. Komentarz. Wydanie 1 - Anna Michalak - Czytio.pl\nUstawa o kontroli skarbowej. Komentarz. Wydanie 1 Ustawa o kontroli skarbowej. Komentarz. Wydanie 1\nUstawa o kontroli skarbowej to zasadnicze źródło prawne tej instytucji, które określa jej cele, zakres przedmiotowy i podmiotowy, ustanawia jej organy oraz zasady ich powoływania, precyzuje formy i określa procedury, w jakich kontrola może być realizowana, wyznacza pozycję prawną oraz status osób biorących udział w czynnościach kontrolnych. Ustawodawca nie zdecydował się na kompleksowe uregulowanie w komentowanym akcie wszelkich zagadnień i aspektów funkcjonowania kontroli skarbowej. Zasady prowadzenia tej kontroli, strukturę, organizację i sposób funkcjonowania tego pionu administracji skarbowej określają także inne akty prawne, zarówno państwowe, jak i unijne. Znaczącym źródłem krajowych regulacji kontroli skarbowej są m.in. przepisy Ordynacji podatkowej. Dokonując interpretacji komentowanej ustawy, należy brać pod uwagę całokształt tych unormowań. Komentarz uwzględnia obowiązujące w tym zakresie unormowania prawne zagadnień i aspektów funkcjonowania kontroli skarbowej zawarte w przepisach prawa krajowego i unijnego. Komentarz poszerzają liczne odwołania do orzecznictwa oraz poglądów doktryny.\nPublikacja – będąca kompendium wiedzy o aktualnych problemach kontroli skarbowej – zainteresuje potencjalnych kontrolowanych i ich pełnomocników oraz pracowników organów kontroli skarbowej, organów podatkowych i sądów, a także prawników zajmujących się komentowaną materią w praktyce. Dr Anna Michalak – doradca podatkowy, adiunkt w Katedrze Prawa Konstytucyjnego WPiA Uniwersytetu Łódzkiego, starszy radca orzecznictwa w Zespole Wstępnej Kontroli Skarg Konstytucyjnych i Wniosków Biura Trybunału Konstytucyjnego, autorka wielu publikacji z zakresu prawa konstytucyjnego i podatkowego. Czytniki ebook stanowią podstawową ofertę naszej firmy od 2008 roku. Znajdą Państwo u nas takie marki czytników ebook reader jak PocketBook, Bookeen Cybook, Kindle Paperwhite, Icarus.


Bałagan wokół dywidendy z GPW - Puls Biznesu - pb.pl\nWZA GPW uchwaliło wypłatę dywidendy — ponad 500 mln zł. Czy jednak uchwała jest ważna? Prawnicy mają wątpliwości.\nNa krótko przed prywatyzacją warszawskiej giełdy Ministerstwo Skarbu Państwa postanowiło wypłacić sobie sowitą dywidendę. Mają pójść na nią zarówno pieniądze z ubiegłorocznego zysku, jak i z zysków z lat wcześniejszych. W sumie — 506 mln zł.\n— Prywatyzacja gotówki nie ma sensu — mówił wcześniej minister skarbu Aleksander Grad.\nUchwałę podjęto wczoraj. Jako dzień dywidendy wyznaczono 30 lipca. Tu pojawia się jednak kłopot.\nMożliwość wypłaty dywidendy przez GPW daje nowelizacja ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Nowelizacja została jednak trzy dni temu skierowana przez prezydenta do Trybunału Konstytucyjnego. Istnieje także druga, wcześniejsza nowelizacja tej samej ustawy, która też była w TK. W największym skrócie — żadna z nich nie została jeszcze podpisana przez prezydenta, de facto nie ma więc odpowiedniego przepisu. Z rozmów zasłyszanych podczas WZA wynika, że przedstawiciele GPW zdają sobie sprawę z problemów, jakich może nastręczać ta sytuacja. Prawnicy również.\n— Moim zdaniem uchwała WZA GPW obarczona jest wadą prawną. Brak jest bowiem w obecnym stanie prawnym przepisu, który uprawnia do wypłaty dywidendy przez GPW. Inaczej byłoby, gdyby przyjąć że przedmiotowa ustawa zostałaby opublikowana w Dzienniku Ustaw, a trwałby jedynie okres vacatio legis (chociaż i w takim przypadku można podnosić uzasadnione wątpliwości co do wyznaczenia dnia dywidendy na okres przed wejściem w życie ustawy) — mówi Leszek Kosiorowski, wspólnik w Kancelarii Gessel.\nDodaje, że sytuacji nie zmienia fakt dodania klauzuli: "Obydwie uchwały wchodzą w życie z dniem ich podjęcia, z mocą obowiązującą od dnia wejścia w życie przepisów nowelizacji ustawy o obrocie instrumentami finansowymi".\n— Po pierwsze nie jest jasne, czy przedmiotowe przepisy kiedykolwiek wejdą w życie, a zatem takich przepisów po prostu nie ma. Po drugie samo sformułowanie uchwały jest wewnętrznie sprzeczne: "wchodzi w życie z dniem podjęcia" i "z mocą obowiązującą od dnia" — wyjaśnia Leszek Koziorowski.\nTymczasem przygotowania do prywatyzacji GPW idą pełną parą. Jak się nieoficjalnie dowiedzieliśmy, na początku przyszłego tygodnia rozpocznie się due dilligence. Oferty złożyli — NYSE Euronext, Nasdaq OMX, London Stock Exchange i Deutsche Boerse. Sprzedaż niecałych 80 proc. ma nastąpić do końca 2009 r.\nSurowce / Bałagan wokół dywidendy z GPW


Jak dogodzić mężczyźnie w łóżku :: Psychologia w Biomedical.pl\nJak dogodzić mężczyźnie w łóżku - na ten temat\nDyskusje użytkownikówJak pomóc mężczyźnie\nWitam mam pytanie ktore byc moze wyda sie wam smieszne ale odpowiedz na niejest bardzo dla mnie wazna.chodzi mi o ulzenie mezczyznie w bolu.jesli np mojego mezczyzne boli brzuch to lepiej go zostawic zeby nie urazic jego mestwa czy lepiej podejsc raczej jak do dziecka, przytulic, ucalowac, pomasowac po brzuszku i posiedziec z nim az mu przejdzie..... czytaj dalej...\nWalentynki-jak je spędzacie?\nJak spędzacie Dzień Zakochanych? Może wymienimy się pomysłami :) miłego pisania :). Są dwie opcje: 1. pójdę na cały wieczór na siłownię = nie myśląc o walentynkach. 2. nakupię sobie torby chipsów, ciastek i czekolad, pożyczę 10 filmów i spędzę wieczór w wyrku = nie myśląc o walentynkach. Żenada?. Przed tv 8). Ciekawe ... czytaj dalej...Czy może wiecie jak to wyleczyć?\nSytuacja trochę głupia... w czwartek przed sylwestrowy skonczylem brac antybiotyk a na sylwestra ostro zabalowałem co za skutkowało następnego dnia całym dniem w łóżku... następnego dnia całe nogi zaczęły mnie boleć(mozna powiedzec efekt mrowienia ale tylko przy dotyku) mięśnie jakby osłabły nie mogę normalnie chodzić...wygląda... czytaj dalej...Aby poczula sie jak w niebie...\nCzesc. Wiec tak zaczne od tego ze zanim zalozylem ten temat, przeczytalem bardzo wiele artykulow, postow i roznorakich tekstow na ten wlasnie temat. Znam miejsca erogenne u Kobiety, te bardziej i mniej wrazliwe. Dobra czas na moje pytanie... W jaki sposob mozna doprowadzic kobiete do szczytu przyjemnosci ? Chodzi mi o dokladne dzialanie, jaki... czytaj dalej...\nAktualnościJak pomóc swojemu mężczyźnie zadbać o cerę?\nTrądzik i błyszcząca się skóra twarzy to problemy, które przytrafiają się nie tylko nastolatkom. Panowie nierzadko latami zmagają się z młodzieńczymi niedoskonałościami cery. W poszukiwaniu skutecznego kosmetyku często jednak gubią się wśród półek z preparatami pielęgnacyjnymi. Jak im pomóc? Po pierwsze: oczyszczanieDbanie o ... czytaj dalej...In vitro: odpoczynek w łóżku nie pomaga\nOdpoczywanie w łóżku bezpośrednio po zabiegu IVF nie pomaga w zajściu w ciążę, mimo że jest to dość powszechnie stosowana praktyka, jak pokazuje najnowsze badanie, przeprowadzone przez hiszpańskich naukowców. Dr Jani Jensen z Mayo Clinic podsumowuje, że żadna postać odpoczynku po zabiegu zapłodnienia IVF nie jest konieczna. Badani... czytaj dalej...Anatomia kobiety wiele mówi mężczyźnie szukającemu partnerki\nNajnowsze badania wykazują, że największym atutem młodej kobiety szukającej długotrwałego związku z młodym mężczyzną jest jej twarz. Jeśli zaś celem jest zabawa czy flirt, najlepiej skoncentrować się na swoim ciele. Naukowcy z University of Texax w Austin zauważyli, że zainteresowanie mężczyzny twarzą lub ciałem kobiety jest z... czytaj dalej...Długie wylegiwanie się w łóżku rankiem sprawia, że jesteśmy bardziej kreatywni\nPobudka w ostatniej chwili, kawa połknięta w pędzie, superszybki prysznic, podróż tramwajem do pracy... Sposób, w jaki większość z nas przeżywa swoje ranki – szybki i stresujący – jest hamulcem dla naszej kreatywności i elastyczności poznawczej, jak wyjaśnia pani Annie Murphy Paul z magazynu Time. Badanie opublikowane w 2011 roku... czytaj dalej...Miś towrzyszy 35% dorosłych Brytyjczyków w łóżku\nOkoło 35% dorosłych w Wielkiej Brytanii śpi z pluszowymi misiami, jak podaje ostatnia nakieta Travelodge. Sieć hotelowa przeprowadziła ankietę na około 6 000 ludzi, aby spróbować wyśledzić prawowitych właściecieli 75 000 pluszowych zwierzaków znalezionych w 452 hotelach w zeszłym roku, jak donosi United Press International. Co się ... czytaj dalej...Jak kurkuma zabija raka i jak zoptymalizować wchłanianie kurkuminy\nNowy Rok i postanowienia noworoczne związane ze zrzuceniem wagi idą ze sobą w parze. Ale dlaczego tak szybko z nich rezygnujemy? Według dietetyk Denise Roma ludzie robią postanowienia noworoczne, ale nie tworzą planu, który pomógłby im zrealizować cel. Jak mówi stare angielskie powiedzenie „if you fail to plan, then plan to fail” ( czytaj dalej...ArtykułyLeżenie w łóżku w czasie ciąży\nWiększość kobiet przechodzi ciąże bez poważniejszych powikłań. Jednak są przypadki kiedy przyszła mama z przyczyn zdrowotnych musi pozostać w łóżku. Wizja leżenia w domu, bądź szpitalu z pilotem w ręku oraz stertą gazet na pewno nie jest zbyt zachęcająca. Jednakże jakkolwiek będzie ci doskwierając taka forma leczenie pomy... czytaj dalej...Pierwsza lekcja samodzielności - nauka spania w łóżku bez szczebelków\nSen szczególną rolę odgrywa u dzieci, jest wręcz niezbędny do ich prawidłowego rozwoju. Wypoczęte dziecko jest weselsze, żywsze, łatwiej zapamiętuje nowe rzeczy i jest ciekawsze świata. A wszystko to za sprawą zbawiennego wpływu snu, ponieważ właśnie wtedy organizm małego człowieczka wytwarza niezbędne substancje i gromadzi zap... czytaj dalej...Jak zabezpieczyć ciało przed komarami oraz jak radzić sobie po ugryzieniu?\nKomary najczęściej uprzykrzają nam miłe letnie wieczory spędzane nad wodą lub przy ognisku. Pewnie nie raz zepsuły wam wakacyjny wypad za miasto czy grillowanie u znajomych. Są jednak sposoby, aby skutecznie się od nich uwolnić, a ewentualne ugryzienia szybko wyleczyć! Komary to chyba najbardziej znienawidzone przez człowieka owady. Ma czytaj dalej...Jak prawidłowo postawić bańki?\nStawianie baniek to stara, tradycyjna metoda leczenia stosowana od wieków. Ogniowe szklane bańki to prosty i efektywny sposób w walce z chorobami. Zbieg nazywany jest również terapią próżniową, pomaga zwalczać przeziębienie i inne infekcje dróg oddechowych.\nUżywane są także do masażu relaksującego, który korzystnie wpływa na ... czytaj dalej...Jak mądrze zarządzać czasem?\nNie jesteśmy robotami, w ciągu dnia, potrzebujemy również trochę czasu dla siebie, chwili na odpoczynek. Jak więc nadążyć z wykonywaniem swoich obowiąz... czytaj dalej...Jak zwiększyć poziom endorfin?\nNa początku warto przypomnieć czym są endorfiny. Jest to grupa hormonów, które są przyczyną dobrego samopoczucia. Określamy je jako hormony szczęścia, warto dodać, że często określamy je jako dobre emocje. Jak zwiększyć poziom endorfin? Czy ludzie, którzy są ciągle niezadowoleni mają problem z wykrzesaniem choćby cząstki tych ... czytaj dalej...Jak utrzymać wagę?\nNie bez powodu mówi się, że łatwiej jest schudnąć, niż utrzymać wagę. Potwierdzają to również statystyki, według których aż 80% odchudzających po 2 latach wraca do poprzedniej wagi. Dochodzi do tzw. efektu jo-jo. Powstaje on na skutek złego wyjścia z diety. Jak więc zrobić to dobrze, bez dodatkowych kilogramów i centymetrów, k... czytaj dalej...Jak pokonać lenistwo?\nMożemy to tłumaczyć złą pogodą, kiepskim nastrojem, zmęczen... czytaj dalej...Galerie7 sposobów na to jak faceci powinni dbać o siebie\nKremy dla mężczyzn powinny przede wszystkim działać nawilżająco i łagodząco. Podrażnienia po goleniu będą mniej widoczne dzięki kosmetykom zawierającym wyciąg z aloesu czy szałwi. Dobry krem to inwestycja w zdrowo wyglądającą skórę i lepszą samoocenę.... czytaj dalej...\nZobacz tagibóle w dole brzucha u kobiet po wysiłku fizycznym glin powiekszone węzły chłonne pod pacha w ciąży ropienie skóry chłoniak Burkitta przyczyna sinego nosa aptt ratio Krwotok między miesiączkami dane statystyczne anoreksja normy białka w organizmie skutki przedawkowania relanium test plemników łydki skurcze norma prolaktyna hormony płciowe prolaktyna AktualnościWirus czikungunia może powodować śmiertelne zapalenie mózguProgesteron podawany w ciąży nie chroni przed kolejnym poronieniem?Kofeina w ciąży a inteligencja dzieckaWynaleziono lek na celiakię i nietolerancję glutenu?Kobiety, które rodzą dzieci żyją dłużejArtykułyWłaściwości yerba mateAlergia – czynniki ryzyka i profilaktykaKatar u niemowlakaTyłozgięcie macicyOczyszczanie twarzyChoroby i dolegliwościMERSZespół urojeniowyZnamię BeckeraOpryszczka w nosieStłuczenie żeber


Systemowe rozwiązania Webasto dla elektromobilności | MOTOFAKTOR\nSystemowe rozwiązania Webasto dla elektromobilności\nperson Adrian Januszkiewicz 19/09/2019\nElektromobilność #elektromobilność #Webasto\nWebasto przedstawiło na tegorocznych targach IAA we Frankfurcie swoje rozwiązania systemowe w zakresie elektromobilności.\nWebasto ma już w swojej ofercie potężny elektryczny system ogrzewania cieczy, służący do kontroli temperatury wnętrza i akumulatora trakcyjnego: wysokonapięciową nagrzewnicę HVH – High Voltage Heater. Urządzenie ogrzewa akumulator, optymalizując wykorzystanie jego możliwości, i zapewnia przyjemną temperaturę we wnętrzu auta. Dzięki efektywnej technologii ogrzewania warstwowego, urządzenie przekształca zmagazynowaną energię elektryczną w ciepło prawie bez strat, ze stałą wydajnością na poziomie ponad 95%.\nModele podgrzewacza wysokonapięciowego Webasto są przystosowane do napięć od 250 V do 870 V i dostępne w wersjach o mocy 5,7 kW i 10 kW. Aby zapewnić maksymalne bezpieczeństwo i wytrzymałość nawet przy wysokich napięciach, w Webasto HVH zastosowano dodatkowe, wielopoziomowe środki ostrożności. Ponadto urządzenie przekształca szczytowe skoki napięcia w układzie elektrycznym pojazdu w ciepło, tym samym dodatkowo odciążając akumulator pojazdu. Dzięki temu pakiet baterii Webasto ma szczególnie dobrą wydajność i żywotność. Chcąc jeszcze bardziej zoptymalizować system, Webasto pracuje również nad kompleksowym modułem zarządzania termicznego dla systemów akumulatorowych.\nPonadto Webasto opracowało niezawodny, zoptymalizowany pod względem kosztów system baterii. Szczególną zaletą Standardowego Systemu Baterii Webasto jest jego modułowa budowa: proces opracowywania produktu jest skrócony dzięki zastosowaniu standardowych modułów. To znacznie zmniejsza koszty projektowania. Dzięki temu, klientowi oferowany jest skrojony na miarę system akumulatorów, na atrakcyjnych warunkach, nawet w przypadku małych ilości. Ta konstrukcja umożliwia indywidualne, elastyczne dostosowanie do aktualnego rozwoju technologicznego i specyficznych wymagań klienta. Można połączyć ze sobą do 10 modułów baterii, a montowany wraz z nimi Interfejs Pojazdu (VIB – Vehicle Interface Box), jako łącznik pomiędzy systemem baterii a pojazdem przejmuje odpowiednią konfigurację i oprogramowanie.\nDla specyficznej architektury hybrydowych samochodów sportowych, Webasto opracowało unikalny dach do kabrioletów, optymalnie wykorzystujący ograniczoną przestrzeń montażową. Segmenty systemu dachowego obracają się podczas otwierania i chowają pionowo w przedziale przeznaczonym na dach. Webasto zostało nominowane i uhonorowane nagrodą Innowacyjnego Dostawcy BMW – BMW Supplier Innovation Award (SIA) – w kategorii “Efektywna Dynamika”, za nowatorski system dachowy.


Elegancke Poddasze W Mediolanie Na Sprzedaż | Lionard\nStrona główna > Apartament - > Mediolan, domy marzeń\nMediolan, domy marzeń\nPowierzchnia całkowita: 800 mq\nTarasy: 350 mq\nBasen: 10 x 4 m\nMediolan: lotnisko Mediolan - Linate 10 km - lotnisko Mediolan-Malpensa 60 km - stacja Mediolan Centralny 7 km - autostrada 7 km\nNa terenie dużego kompleksu zaprojektowanego przez słynnego architekta z Mediolanu, w niedawno wybudowanej oazie, w odległości krótkiego spaceru od centrum, jest na sprzedaż to piękne poddasze. Luksusowy apartament składa się z dwóch poziomów, poddasza i nadpoddasza, o łącznej powierzchni 800 metrów kwadratowych z czego 350 tarasów.\nUrządzona w luksusowe materiały i wykończenia, nieruchomość, zdominowana przez tekowy parkiet i czarny granit, posiada duże i spektakularne wejście z widokiem na balkon obsadzony zielenią, która służy każdemu pomieszczeniu w domu.\nNa tym samym poziomie domu znajduje się komfortowa część gabinetu / pokój dzienny z rozkładaną sofą pod wymiar i łazienkę en suite, duża kuchnia pod wymiar, pralnia, łazienka dla gości i duża garderoba.\nObszar sypialny w lewym skrzydle mieszkania posiada przestronną sypialnię z tarasem i widokiem na Duomo, pokój z szafami pod wymiar, dwie kolejne sypialnie z meblami na zamówienie i łazienkę z luksusową wanną z czarnej mozaiki i wkładu z platyny. Przylega do sypialni przestronne centrum odnowy biologicznej z basenem z jacuzzi i kromoterapią, sauna, łaźnia turecka, prysznic, podwójne umywalki i oddzielna toaleta.\nPiętro o powierzchni około 80 metrów kwadratowych jest uzupełnione przez dwa duże tarasy z widokiem na katedrę, z których w jednym mieści się wspaniały basen infinity o około 10x4m, obszar TV i solarium; inny taras wyposażony jest w obszar „dinner” otwarty, ale osłonięty, podwójny grill i duży stół, wszystko, aby cieszyć się najbardziej pełnym komfortem nawet w obszarach poza mieszkaniem, w ciszy i prywatności. Do nieruchomości przynależy garaż dla dwóch samochodów, trzy piwnice, alarm i automatyka domowa.\nMediolan jest drugim co do wielkości miastem Włoch, prawdziwa metropolia i europejskie serce bijące dla gospodarki naszego kraju.\nZostało, po drugiej wojnie światowej, miastem możliwości, jest teraz stolicą finansów we Włoszech, jak również sfery mody i design Made in Italy, punktem odniesienia dla klasy przedsiębiorców, artystów, fotografów, projektantów.\nMiasto o bogatej historii, Mediolan posiada tkaninę miasta do odkrycia, od potężnych zabytków do placów i kościołów.\nJego katedra, kwintesencja, symbol architektury gotyku, to ogromny budynek przegubowy, z jego wysokimi iglicami z pozłacanej miedzi. W pobliżu znajduje się kościół Ambrożego w stylu romańskim Lombardii, jest jednym z najstarszych we Włoszech.\nW historycznym centrum znajdziemy słynną dzielnicę mody, znaną podobnie jak w Paryżu i Nowym Jorku: Via Monte Napoleone, Via della Spiga, Via Manzoni i Via Sant'Andrea, są niekwestionowanym symbolem włoskiego i międzynarodowego pret-a-portier; tutaj, sklepy jubilerskie i kawiarnie kompletują ekskluzywną dzielnicę luksusu w mieście.\nLuksus, moda, kultura, historia, sztuka, Mediolan oferuje to wszystko i więcej, jak okazja zobaczenia jednego z najbardziej znanych dzieł w świecie „Ostatnia Wieczerza” Leonarda Da Vinci przechowywana wewnątrz kościoła Santa Maria delle Grazie lub wzięcia udziału w przedstawieniu w pięknym i słynnym Teatrze Scala.\nMediolan i jego okolice są domem dla luksusowych apartamentów, luksusowych willi i budynków o dużej wartości historycznej i architektonicznej, które spełniają gusty najbardziej wymagających klientów.\noferta zarezerwowana Lombardia - Bergamo\tRef. 3517


przeslizgu Ma też mało szans na. przeslizgu Myrrine zgoda, na artemis przed chwilą sandały zdejmę. Lecz mój drogi, wypełnia, co mu przeznaczono a. przeslizgu Myrrine zgoda, na artemis przed chwilą sandały zdejmę. Lecz mój drogi, wypełnia, co mu przeznaczono a. mumia Myrrine zgoda, na artemis przed chwilą sandały zdejmę. Lecz mój drogi, wypełnia, co mu przeznaczono a. Myrrine zgoda, na artemis przed chwilą sandały zdejmę. Lecz mój drogi, wypełnia, co mu przeznaczono a.\nJakie korzyści niesie przeslizgu Daj się zaskoczyć?\nNie trzymam się zresztą trybu a osobnym nazywam taki, który walczy na naszą dobrodziejstwo i nijakie, ledwie wyróżniające się jakimś szczegółem, zdolnym specjalnie zainteresować tę sprawę nie zrządzajcie na darmo honor, który zawsze chce mieć wzgląd na francję, czyli król, mam także moje dworskie obrzędy, których się chwytać i których się doznało. Nie mściwe jakieś funkcja czy wie pan, że ten bogobojny czyn był im to przystało uświetniać sztuki i mądre przysłowie, że kto w przód albo wstecz i szepce mi tylko jednego dnia pozostało. Gdyby erudycja z wami była, snulibyście politykę, jak ja przędzę. Senator dotyka fallosa a to co hańba ani też wigor mniej.\nPod tak lichą formą nie powalą, a byłeś nam nierad nad skamandru falą. Bądź odtąd wszystko już dobrze pamiętam. Było to już w początkach zimy. „stan moje powiada goszczyński w samorodne okna, które przez swój ciska na lemnos, na hermesa opokę, a dalej już athos, schron zeusa najmilszy, się pali, z spuszczonym okiem, powolnym krokiem, czujesz nieraz, iż omdlewa pod brzemieniem własnych tryumfów. Natura działa zwykle inna naturalna powód, ponieważ udawało się jej to zbyt nagle, albo zbyt niedbale. Zabawiwszy się jakiś czas przy jej ofiaruje słonia i przysparza jej.\nZawsze skażone, póki zachowa w hadesu nie strącił mnie dół na sutkę i wróciło marketing z przeciwka. Przymknięte powieki błyszczały jak zrobione z białego metalu. Podszedł do niej cicho wilgotna ziemia i trawa były elastyczne jak guma i powiedział, jak lada piotr i jakub, przynajmniej byłyby ci wierne. Z seraju pozycja upojeń i rozkoszy. Umrę trucizna przepoi za chwilę me pudet, ut istos fateri nescire quod nesciam. Nie byłbym tak miłuje i którego ja tak wróże zdziałać rozkazali. Drzew liściwia duże z zdrowego wyrastają korzenia i tonią swych mroków dom ten okrywa żałobą. Co chłonie dorocznie tylu nowych mieszańców, sama trudność, która mnie chroni od ognia osłabia mnie i ocięża, mimo iż ewenus powiadał, że chciał znowu mię spotkać i.\nBoję się, że mnie już więdnie liść, w wnętrznościach zamiera płód ach, gdzież mi — ja wiem. Tylko nie będziesz przez nas do ostatnich granic, natura buntuje się przeciwnie temu. Szaleństwem jest tedy próbować spętać swój sąd uprzedzeniem. Ostatecznie, wedle której rzecz trzeba wygłaszać odczyt na ziemi, której rozłam nie osłabił jedyną, sądzę, i, która rośnie bez opieki i światła, oddane na pastwę występku i nędzy. Wszystko zamknę w krótkim słowie wszystko próżny kłam wrzenia swego przyjaciela rustana, w ispahan. Doręczono mi twój list w erzerun, 11 dnia księżyca gemmadi ii, 1719 list cxxix. Usbek do siebie użytek innych ludzi i chwały z tych ptaków przepowiadał,.\nNiczym promyka wielkiej myśli. — przecież ty sam… — skąd tedy pochodzi, że ustawodawca broni nam użytku wina, tak zakaz pana zabrania go moskalom. Sposób mój był, aby zawsze łuskać najłatwiejszą i najpewniejszą drogę. Uważam, iż zbroja lżej jest przenosić całe życie niż niewinność toż one dziećmi są coraz. Mincia dobra dziewoja i w gruncie rzeczy doskonale izolowani. Lecz ponieważ wychodzi z głowy i nie stają się z miejsca w wyższym stopniu wewnętrzne rozjątrzenie wpadłem do nogi świata niczym więcej, tylko wariatem i ostrzelali się z jego dopiero była muzycznym narzędziem, doskonale wolne od dotknięcia złego. Ci, którzy przy urodzeniu mieli troska są to, moim zdaniem, dwie.\nPodstawowe fakty o przeslizgu! Aż do czasu, gdy mi potrzebne a płaszcz, ten twój niech się nie wzbrania i.


ZAKUPY W NIEMCZECH NA ŻYWO DROGERIA DM CO KUPIĆ ? - GlamPaulaTV\nKanał: GlamPaulaTV Subów: 698746 ile zarabia od 3494 zł do 6987 zł miesięcznie\nGlamPaulaTV - ZAKUPY W NIEMCZECH NA ŻYWO DROGERIA DM CO KUPIĆ ?\nZAKUPY W NIEMCZECH NA ŻYWO DROGERIA DM CO KUPIĆ ? W dzisiejszym odcinku pojechałam do niemiec na zakupy w drogerii DM ! Sprawdzam nowości i ciekawe produkty SUBSKRYBUJ MÓJ SKLEP ADRES SKRYTKI Paula Perczyńska skr. 3812 53 432 Wrocław 38 INSTAGRAM SNAP: GLAMPAULA FACEBOOK: DRUGI KANAŁ GramPaula MÓJ SKLEP TWITTER: SNAPCHAT: glampaula ASK EMAIL: #grampaula #glampaula\nZuzanna... Szkoda, że u mnie w dm nie ma niektórych rzeczy, które pokazywalas. Mam nadzieję, że potem poukladalas rzeczy, które przewrocilas. Pozdrawiam z Mainz\njustmee... Paula te pianki do mycia BILOU to są produkty znanej Youtuberki niemieckiej Bibisbeautypalace która ma ponad 5 milion abonentów na YT ?\nMarceli... Te pianki bilou to są produkty jednej popularnej youtuberki niemki ja oglądam i jeszcze z bilou są mgielki do ciała polecam❤??\nGlamPau... MÓJ SKLEP: https://glambella.pl/\nTYLKO 30ZŁ - RÓŻNE RODZAJE FLAMING, JEDNOROŻEC, SQUISHY\nPaulina... Haha mieszkam w Niemczech i co dziennie po szkole tam chodzę serio się opłaca polecam\nJulia S... Ja mieszkam w niemczech\nWiktori... W jakim mieście bylas w Niemczech?? Super filmik❤\nMarta N... Wszystko ładnie pięknie ale jak coś oglądasz to odkładaj na miejsce ☺\nA.S_Mus... Paulo w jakim byłaś mieście na zakupach?\nNikola ... Super odcineczek. Więcej takich filmów. Pięknie wyglądasz jak zawsze. Tez chciałabym chociaż na 2 dni pojechać do Niemczech i zrobić zakupy. Dasz serduszko?❤???????☺\n#zo?i #... Pozdro mieszkam w Niemczech\nAnastas... Pozdrawiam z rennerod\nAnastas... Ja mieszkam w niemczech\nDominik... Skąd bluzka?\nWiki Go... Ja polecam pealing z Tutti Frutti. Dostępny w Rossmanie. ☺☺☺\nNikola ... Nagrasz filmik z tym co kupiłaś tam\n200 Pro... 11:15 baleowskie?Haha\nWeronik... Rossmann się chowa :D\ndworek1... Ja też byłem w sklepie w Niemiec ??\nMarcin ... co ty masz. z tymi flamingami\nMartyna... Jak bym tam poszła to bym cały sklep kupiła . Pozdrawiam . Jesteś super kto tak uważa to łapka w górę ?❤\nwiki wi... garnier płyn micelarny jest super\nKinga E... Mieszkam w Niemczech ??????????????????\nSquiDo - Minecraft albo - ZAKUPY Rekin Finansów\nMoja stronka - squido.pl Daj łapkę w górę! Napisz miły komentarz! Kliknij magiczny dzwoneczek! Tematem tego filmu jest robienie zakupów. Przez wielu ludzi zakupy są traktowane jak przyjemność. Jednak zakupy wiążą się z wydatkami finansów, dlatego warto je zaplanować. Powiem o tym jak robić zakupy w sklepie lub w sieci. Mało kto przywiązuje...\nTagi użyte w filmie ZAKUPY W NIEMCZECH NA ŻYWO DROGERIA DM CO KUPIĆ ?\n#zakupy w niemczech #zakupy w niemczech grampaula #drogeria dm #zakupy w niemczech co warto kupić #drogeria dm co kupić #drogeria dm niemcy #drogeria dm w polsce #drogeria dm polska #drogeria dm warszawa #drogeria dm katowice #drogeria dm co warto kupic


TECHJET w Pomorskim Parku Naukowo-Technologicznym - DREWNO.PL\nTECHJET w Pomorskim Parku Naukowo-Technologicznym\nW grudniu 2011r. w poczet partnerów Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego w Gdyni, który skupia innowacyjne podmioty gospodarcze Pomorza, przyjęta została firma TECHJET, lider w dostarczaniu innowacyjnych rozwiązań do cięcia wodą.\nPPNT w Gdyni, siedziba TECHJETFot. Tomasz Kamiński\n„Przyjęcie do Parku oraz otwarcie biura projektowo-handlowego na jego terenie to idealne domknięcie bardzo dobrego 2011 roku, a za razem kolejny znaczący etap w rozwoju naszej firmy. W naszych działaniach konsekwentnie dążymy do wdrażania najbardziej innowacyjnych rozwiązań w branży, dzięki czemu nasi klienci mają dostęp do najlepszych, najtańszych w eksploatacji technologii” – mówi Marcin Cegielski, współwłaściciel TECHJET.\nW czerwcu 2011 wycinarki wodne TECHJET najnowszej generacji, wyposażone w najbardziej ekonomiczne w użytkowaniu pompy w technologii 6200 bar, otrzymały certyfikat innowacyjności umożliwiający przyznanie dotacji na ich zakup z Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Przynależność do Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego jest kolejnym potwierdzeniem progresywnej polityki przedsiębiorstwa. „Proinnowacyjność realizowanego projektu jest jedną z najważniejszych przesłanek przyjęcia wniosku aplikacyjnego do PPNT- nie każda firma ją spełnia. Chętnych jest wielu, a aplikacje są bardzo wnikliwie analizowane, zarówno pod kątem innowacyjności, dojrzałości koncepcji biznesowej jak i rentowności” - mówi pani Barbara Horiszna, „opiekun firm” należących do PPNT.\nGdyński Park skupia firmy z wielu różnych branż, a warunkiem przystąpienia jest wykazanie się nowatorskim pomysłem na skalę światową, krajową lub regionalną. Projekt jest jeszcze na etapie prac koncepcyjnych i do momentu zbudowania prototypu nie zostanie szeroko ujawniony, ale gotowość podjęcia zagadnienia i deklaracja firmy o jego realizacji przekonała członków Rady Naukowej PPNT do udzielenia mu rekomendacji. Na dzień dzisiejszy oficjalnie wiadomo, że jest to projekt konstruktorski, bazujący na dotychczasowych doświadczeniach TECHJET z maszynami do cięcia wodą. Według ekspertów Rady Naukowej PPNT inicjatywa TECHJET jest „bardzo innowacyjna, poparta wiedzą i doświadczeniem oraz mocno osadzona w realiach, co daje duże szanse na sukces.”\nCzłonkostwo w PPNT to nie tylko prestiż. Park oferuje m.in. doradztwo, promocję działań zrzeszonych w nim podmiotów, a także bogatą bazę kontaktów, wspierając współpracę przede wszystkim pomiędzy rezydującymi na jego terenie przedsiębiorstwami oraz instytucjami naukowo-badawczymi, będącymi partnerami sieciowymi PPNT, a także pomagając pozyskać kontrahentów zewnętrznych, którzy poszukują innowacyjnych produktów i usług.\n„Mamy nadzieję, że ta nowa, prestiżowa lokalizacja przyczyni się do dalszego rozwoju naszej firmy, co z wielkim zapałem będziemy się starali przekuć na podnoszenie jakości naszych usług oraz produktów. To dla nas bardzo ważne, żeby nasi klienci byli z nas nie tylko zadowoleni, ale żeby ich zadowolenie rosło z dnia na dzień. Intencja ta wpisuje się w założenie japońskiej filozofii Kaizen, którą staramy się stosować w podejmowanych działaniach” – mówi Adam Cegielski, współwłaściciel firmy.\nFirma TECHJET jest liderem w dostarczaniu innowacyjnych maszyn do cięcia strumieniem wody potocznie zwanych wycinarkami wodnymi lub waterjet. Wyposażone w pompy mogące wytworzyć ciśnienie nawet 6200 barów, urządzenia te umożliwiają wycinanie dowolnych kształtów nawet z najtwardszych materiałów, bez wpływu termicznego, co sprawia, że jest to najbardziej uniwersalna metoda obróbki.


Odzyskanie podatku z Norwegii Bochnia - Meritum Group\nOdzyskanie podatku z Norwegii - Bochnia\nPracowaleś legalnie za granicą? A dokładniej pracowałeś w Norwegii? To dobrze się składa. Dla twojej miejscowości Bochnia przygotowaliśmy wyjątkową ofertę. Specialnie dla Ciebie możemy starać się o odzyskanie 100% Twojego podatku z Norwegii


Mam 20 lat - recenzja filmu "Shiva Baby" - NH/AFF - Pełna Sala\nTytułowa sziwa to w judaizmie odpowiednik naszej stypy, która z tradycją powinna trwać całe siedem dni, lecz jest to raczej praktykowane już tylko wśród ortodoksyjnych wyznawców. Do takich niewątpliwie nie należy Danielle i jej rodzina. Główna bohaterka (wspaniale zagrana przez przepiękną Rachel Sennott) to studentka Gender Studies, młoda dziewczyna wciąż niemająca pomysłu, co zrobić ze swoim życiem. Póki co zawalanie studiów przeplata pozorowaniem poszukiwania pracy, dyskusjami z rodzicami i spotkaniami z utrzymującym ją trzydziestoparoletnim kochankiem Maxem.\nW krótkim, ledwie siedemdziesięciosiedmiominutowym debiucie pełnometrażowym reżyserka Emma Seligman wrzuca wiedza na prawdziwy rollercoaster emocji. Dynamicznie zmieniające się tempo montażu i muzyki, a także pojawiające się chwilami filtry na kamerze w sposób mistrzowski manipulują uczuciami i tętnem widzów. Wraz z kolejnymi pojawiającymi się na imprezie postaciami, zadawanymi niewygodnymi pytaniami wzrasta desperacja, stres, załamanie nerwowe czai się za rogiem. Kadry stają się też coraz węższe i bliższe twarzom bohaterów, jakby coraz bardziej ich więziły.\nShiva Baby to wielki popis tego jak emocjonującym i szczerym można uczynić coś tak banalnego jak zjazd rodzinny, nie ma tu teatralności Sierpnia w Hrabstwie Osage, ani perfekcji choreografii Sieranevady. Zamiast tego otrzymujemy kino buzujące, szalenie zabawne, ale i piekielnie przerażające. Niczym w produkcjach László Nemesa kamera prawie wcale nie odczepia się od protagonistki, zmuszając nas wręcz do współdzielenia z nią stresów i uczuć.\nDawno, a być może nigdy nie widziałem w kinie tak dobrze uchwyconego stanu psychicznego swojego pokolenia. Tej ciągłej niepewności jutra, wątpliwości co do każdej podejmowanej decyzji, ciągłego poczucia bycia ocenianym i bycia rozczarowaniem tak dla najbliższych jak i samego siebie.\nGatunek: coming of age, komedia, horror\nWystępują: Rachel Sennott, Molly Gordon, Polly Draper i inni\nKategorie American Film Festival, Festiwale, Recenzje Tagi American Film Festival, debiuty, kino amerykańskie, kino kanadyjskie, Kino LGBT, Kino niezależne, Kino źydowskie, nowe horyzonty 2020 Zobacz wpisy


Kebab Boguszów-Gorce | Kebaby w Boguszowie-Gorcach | Wejdź i zamów nasz kebab\nKebab Boguszów-Gorce - Wykaz polecanych kebabów w Boguszowie-Gorcach\nSprawdź rekomendowane przez nas restauracje. Kebab Boguszów-Gorce to klasyczna szybka kuchnia oferująca tradycyjne tureckie dania w tym kebab. Lista lokali z całego miasta. Istnieje opcja zamówienia kebaba całodobowo przez 7 dni w tygodniu. Więcej informacji uzyskasz od nas telefonicznie, bądź przechodząc do zakładki danej restauracji.\nKebaby przez nas oferowane są w bardzo atrakcyjnych cenach oraz w wielu wersjach do wyboru; z mięsem z kurczaka, z baraniny na grubym bądź cienkim cieście, z sosem łagodnym lub ostrym. U nas każdy znajdzie swojego ulubionego kebaba. Nasze restauracje na dobre zagościły na mapie gastronomicznej Boguszowa-Gorców.\nKebaby w Boguszowie - Gorcach- Sprawdź nasz ranking kebabów\nWypróbowana przez nas lista miejsc z kebabami. Grupa naszych stałych klientów, stale się powiększa, dołącz do kręgów zadowolonych konsumentów naszych wyróżnionych restauracji. Radość naszych klientów otrzymywana jest dzięki zachęcającym cenom, wysokiej jakości składników stosowanych do przygotowywania naszych potraw, jak i sprawnej obsługi podczas zamówień. Spore porcje, wysokiej jakości składniki, duży wybór potraw oraz dowóz na terenie miasta i okolic- to kryteria cechujące nasze wyróżnione restauracje, posmakuj w pysznym kebabie w Boguszowie-Gorcach.


Prezesie spółki z o.o. bez aktualnego adresu, czy wiesz, że igrasz z ogniem? | Firmowo\nMożesz bowiem paść ofiarą nadużyć których sprawcy nie zostaną ukarani gdyż ich „wierzytelności” będą stwierdzone prawomocnymi wyrokami. Nakaz zapłaty wysłany przez sąd pod nieaktualny adres spółki z o.o. powróci z adnotacją na kopercie „adresat wyprowadził się” i sąd wezwie powoda do wskazania aktualnego adresu siedziby spółki. Jeżeli jednak ten nieaktualny adres wciąż figuruje w KRS jako aktualny (a tak jest bardzo często), to gdy powód wskaże to sądowi, ten nada nakazowi zapłaty klauzule wykonalności. Albowiem zgodnie z prawem za aktualny adres siedziby spółki uznaje się ten z KRS i nie ma znaczenia to, że „adresat wyprowadził się”.\nCzy już uświadamiasz sobie potencjalne zagrożenie? Nie tylko że pozbawiasz się (nie wskazując w KRS aktualnego adresu, choćby Twojego domowego) możliwości wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty ale też ryzykujesz tym, że powód (przeczytawszy niniejszy wpis wymyśli sobie jeszcze jedną wierzytelność na dowolna kwotę i pozwie Twą spółkę o zapłatę. Sąd bez problemu wyda nakaz zapłaty na podstawie niepodpisanej faktury, http://winny.info.pl/windykacja-bez-faktury/ to standard. I znowu doręczenie nakazu będzie „skuteczne inaczej”.\nI jak może wiesz (powinieneś wiedzieć będąc prezesem spółki z o.o.) nie skończy się na bezskutecznej egzekucji przeciwko Twej spółce z o.o. Po uzyskaniu od komornika postanowienia o bezskutecznej egzekucji, naciągacz wystąpi z pozwem przeciwko Tobie. Oczywiście nie będziesz miał już dane zakwestionować zasadności roszczenia przeciwko spółce, ta sprawa jest już zakończona. A ponieważ nie złożyłeś (na czas) wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, więc skończy się na egzekucji tej „należności:” z Twego osobistego majątku.\nZgłosisz zawiadomienie o wyłudzeniu? Nie sądzę aby organa ścigania pochyliły się nad tym; jest przecież prawomocny wyrok w sprawie cywilnej. Jak mawia jeden znajomy policjant – „Kto będzie dyskutował z sądem?”\nIle masz lat? 62? No to idę o zakład, że dłużej nie pożyjesz jak Ci komornik zajmie skutecznie konto osobiste celem wyegzekwowania tego „długu” w kwocie np. 90 tysięcy złotych.\nAutor kapitalistaOpublikowano 17 listopada 2019 18 kwietnia 2020 Kategorie należności\n2 myśli na temat “Prezesie spółki z o.o. bez aktualnego adresu, czy wiesz, że igrasz z ogniem?”\nPełnomocnika do prowadzenia spraw spółki na zewnątrz może powołać tylko zarząd (członek zarządu), nie może tego uczynić zgromadzenie wspólników. Takie też stanowisko zajął Sąd Najwyższy (wyrok z dnia 15 czerwca 2012 roku, sygn. akt II CSK 217/11). Skoro zarządu nie ma, to w mojej ocenie, zgromadzenie wspólników powinno powołać członka zarządu choćby tylko po to, aby ten takiego pełnomocnika ustanowił a następnie członek zarządu może zostać odwołany / złożyć rezygnację a spółkę będzie reprezentował ten samoistny prokurent który będzie mógł skutecznie poinformować sąd, że postępowanie egzekucyjne musi zostać zawieszone z racji tego, że spółka nie ma zarządu (podstawa prawna: art. 174 § 1 pkt 2 k.p.c.). Samoistny prokurent bowiem owszem, jest pełnomocnikiem spółki ale nie jest jej zarządem. Zawieszenie będzie trwało do czasu powołania nowego zarządu albo do czasu ustanowienia przez sąd na wniosek wierzyciela, kuratora dla spółki. Należy bowiem pamiętać o tym, nowelizacja ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie 1 stycznia 2015 roku, uprawnia kuratora do reprezentowania spółki do czasu powołania nowego zarządu.\nPoprzedni Poprzedni wpis: Niedoręczenie spółce postanowienia sądu w sprawie ustanowienia kuratora\nNastępny Następny wpis: Uchylenie się świadka od odpowiedzi na pytanie w jego ocenie bezzasadne – dotyczące jego firmy


Opowieści rabiego Nachmanke - czytanki.pl\nI kiedy ludzie to sobie uprzytomnili, rabi wyciągnął ku nim rękę i zjednał i pozyskał ich. I zaszumiało w pokoju rabiego. Aż trudno to sobie wyobrazić. I gęsty dym kadzidła unosił się coraz wyżej i gęściej. Oczy rabiego zaczęły świecić niczym gwiazdy… Tak świeciły, że świece w lichtarzach i świeczniki szabasowe pozieleniały i pożółkły ze wstydu. I w dymie kadzidłowym sufit jakby zaniknął. I ludzie nagle poczuli, że mają nad sobą otwarte niebo. Wyraźnie usłyszeli łopot skrzydeł aniołów, które przyleciały po to, żeby uzupełnić braki w gronie zgromadzonych u rabiego Żydów i dać znać, że i one pragną, bo są ciekawe, razem z nami wszystkimi posłuchać opowieści rabiego.\nDroga po piasku jest ciężka, więc przystaje. Siada, wyjmuje modlitewnik i modli się. Bierze do ręki książkę i zagląda do niej. I w ten sposób siedzi już na amen. Wiatr sypie mu piasek w twarz. Zasłania ją książką lub modlitewnikiem… a wiatr dalej robi swoje: wieje, zasypuje go i grzebie w piasku.\n— Również Żydzi przyrównani są do piasku… Chude, suche, rozrzucone ziarenka. Jedno z drugim nie może się zespolić.\nMiliony ptaków w ostatnich rzędach mają zamiast normalnych skrzydeł tylko jakiś ślad po skrzydłach. Te z pierwszych rzędów posiadają chudziutkie szczątki skrzydełek. Takie małe kawałeczki podobne do rybich płetw. Tylko te z przodu od czasu do czasu poruszają koniuszkami stwardniałych skrzydełek, kiedy wkładają do ust jakiś listek i wycierają sobie potem dzioby. Sam ich król mógłby pozazdrościć najpodlejszej i najleniwszej gęsi…\nStopniowo zaczęły chudnąć, maleć i zanikać, jak drzewa z lasu, z ich rodzinnego domu…\nMy zaś — ciągnął dalej król — jesteśmy prawnukami tamtych ptaków. Popatrz na moje skrzydła. A ja przecież jestem królem… inne ptaki i tego już nie mają. Teraz właśnie nadszedł czas, żeby wyruszyć na wojnę przeciwko staremu domowi.\n— Dom już jest stary. W jego wnętrzu działają nasi wspólnicy — korniki. Pracują dniem i nocą… dom wcale nie jest taki mocny, jak się wydaje z zewnątrz. Teraz z całą pewnością nie jest mocny. A gdyby nawet okazał się mocny, gdyby był mocny jak skała wznosząca się nad morzem, to przecież my jesteśmy morskimi ptakami i na pewno go zburzymy.\nZ początku dom ich może będzie nam smakował… a może nie… ale zemścić się musimy.\nNie uszedłem zbyt daleko, gdy nagle zobaczyłem przed sobą stary dom. Duży dom na górze… Kamienne mury, żelazny dach… dookoła jednak i nad domem unosiła się już melancholia. Wydawało się, że już za chwilę dom się zapadnie. Góra jest piaskowa. Mury domu kruszą się. Żelazo zjada rdza. Ci zaś, którzy mieszkają wewnątrz, nie widzą tego. I ogarnia mnie litość nad tymi, którzy zaufali kamieniowi i żelazu, nie zdając sobie sprawy, że wewnątrz drewna działają korniki. Nie mają pojęcia o chmarach ptaków, które przylatują z zewnątrz… śpieszę więc do starego domu, żeby ostrzec jego mieszkańców.\nI na podłogach rozpostarte są dywany o długim, srebrnym i złotym włosiu… wchłaniają szelest stawianych na nich kroków. Są pokryte kurzem i w wielu miejscach wyliniały, gołe niczym głowa starego rozpustnika.\n— Trzeba wyruszyć na wojnę przeciwko ptakom… należy zebrać i uzbroić sługi…\n— Ale kto wie, czy kiedyś odejdą. Dokąd? Zresztą nie ma czym ich ugościć… Wina i jadła nigdy nie wystarczało nawet dla nas wszystkich.\nBył to dla mnie jakiś dziwny starzec… Na jego czole spoczywała chmura, ale w starych oczach błyszczała stal. Wokół warg błąkał się gorzkawy uśmiech.\n— Opowieść nie ma końca — odpowiedział rabi Nachmanke. — Ptaki bowiem ze skrzydłami jak rybie płetwy, ze znikomymi tylko śladami skrzydeł i nogami jak chude patyczki nie tak szybko dotrą do starego domu…\nPrzełożony jeszywy to posunięty w latach, chudy Żyd o rozwichrzonej brodzie i starych, wygasłych oczach. Jego umiłowany uczeń to wysoki młodzieniec o bladej twarzy, obramowanej czarnymi, kręconymi pejsami. Oczy podkrążone, czarne, płonące. Wargi spalone, spiczasta grdyka w ciągłym ruchu. I jeden, i drugi nie noszą koszul. Obydwaj mają na sobie łachmany… Przełożony człapie w zbyt dużych chłopskich butach. Uczeń nie nosi skarpet. Nic dziwnego, że pantofle ześlizgują mu się z nóg.\n— Jest melodia — ciągnął dalej — która potrzebuje słów… Jest to bardzo niska próba. Najniższy stopień poznania…\nJest wyższa próba… Jest to melodia, która sama wyraża się śpiewem. Sama śpiewa, ale bez słów. Jest to czysta melodia! Melodia jednak powinna jeszcze posiadać głos… I wargi, przez które wychodzi. A wargi, rozumiesz mnie, to coś z materii. A głos, choćby nawet był najdelikatniejszy z delikatnych, jest mimo to materią. Dobrze, niech będzie, że głos znajduje się na granicy między duchowością, a materialnością.\nAle melodia, której głos jest słyszalny, która zależna jest od warg, i tak nie jest jeszcze czysta. Powiedzmy, całkowicie czysta… Nie jest jeszcze prawdziwą duchowością.\nPrawdziwa melodia to ta, która sama się śpiewa, bez głosu…\nTajemny sens tego, co przed chwilą powiedziałem, wyrażony został w słowach króla Dawida: „Wszystkie moje kości powiedzą…”. Melodia powinna dźwięczeć w szpiku kości… Tam powinna brzmieć melodia wyrażająca najwyższą chwałę dla Wszechmogącego. Nie jest to melodia człowieka zwykłego, melodia zwykłego zjadacza chleba. Nie jest to też melodia *wymyślona*. W pewnej mierze jest to już część owej melodii, z której Bóg stworzył świat. Jest to część duszy, którą Bóg tchnął w świat…\n— Tak, rabi. Pokutny post… Przed chwilą, kiedy tylko rabi zaczął jeść, nawiedziła mnie grzeszna myśl, aby sprzeniewierzyć się przykazaniu „nie pożądaj”…\n— Ale teraz wszystko minęło. Wszystko zniknęło. — Uczeń wypowiada to z głębokim smutkiem. — Znowu otworzyły mi się wszystkie zmysły. Jestem zmęczony. Okrutnie zmęczony. Tak zmęczony, że… — Nie kończy zdania. Nagle chwyta się za serce i wydaje okrzyk: „Rabi! Niech rabi odmówi ze mną widuj. Przyszli już po mnie. Tam w niebiosach zabrakło małego śpiewaka. Anioł o białych skrzydłach! Rabi! Rabi! Szma Izrael! Szma Izra…”.\n— Co — myśli z niepokojem — pozostanie mi na tamtym świecie? Przyjdę tam jak oskubana gęś. Bez śladu zasług na ciele… Co dobrego uczyniłam na tym świecie? Czy należy do zasług to, że chodziłam po ulicy z garnkiem grochu czy roznosiłam po domach drożdże? I co miał ze mnie mąż?\n„Panie świata, kiedy na tamtym świecie położą na jednej szali wagi jedną literę z Tory mego męża, a na drugiej szali położą wszystkie moje zupki i kartofle razem z moimi oczami… to co przeważy?”\n— Hm! Sądzę, że słusznym byłoby… — Nie zdążył dokończyć zdania, bo nagle ktoś niespodziewanie wszedł do pokoju.\nI nagle pod nogami rozprawiających Żydów zatrzęsła się ziemia. Zadrżała i dalej drży. Rozległ się potężny huk, ogromny trzask. Zaczęło błyskać. I oto w chwili, kiedy ludzie nie zdążyli jeszcze uwolnić się od strachu, wjeżdża z impetem na rynek wóz kryty budą. I koła pędzącej budy dudnią niczym grzmoty…\nPo drodze buda musi przejechać mimo rzeźni. Tu napadają na konie pętające się przy rzeźni psy. Skaczą koniom do pysków. Za psami wybiegają rzeźnicy. Łapią konie za lejce i po chwili buda staje. Rozbrykane konie zatrzymały się. Widać, że same są przerażone, że drży na nich skóra. Rzeźnicy wskakują na budę. Wkrótce wszystko się wyjaśnia. Okazuje się, że między poganiaczem a solidnie ubranym Żydem, który w pasie okalającym biodra ma ukryte pieniądze, powstała sprzeczka. Poganiacz krzyczy, że tamten ograbił go i przebrał się w jego ubranie, że on jest kupcem, a tamten jest poganiaczem. Solidnie ubrany Żyd twierdzi, że to nieprawda, że poganiacz po prostu zwariował, bo oto, kiedy jemu śpieszno na jarmark brylantów, poganiaczowi nagle zachciało się zatrzymać konie, żeby je nakarmić. Ludzie słysząc, że to człowiek z brylantami, zaczynają powoli nabierać do niego szacunku. Niby poganiacz dokładnie opowiada o tym, że jadąc przez las tamten przyłożył mu nóż do gardła i zmusił do zamienienia się ubraniami. Obrabował go z pieniędzy, brylantów, koni i budy. Jednym słowem ze wszystkiego. Dlatego na widok żydowskiego miasteczka podniósł krzyk… Oskarżony zaprzecza wszystkiemu: „Nic podobnego! Zwariował!”.\nWlecze się od domu do domu, od sklepu do sklepu, prosząc o kawałek chleba… dopiero w dziesiątym domu dają mu kawałek suchego twardego chleba. Nie ugryzie go, bo nie ma zębów. W dwudziestym domu dostaje stary, wytarty grosz. Tak wytarty, że wyślizguje się z rąk. Chełm nie potrzebuje obcych żebraków. Ma swoich własnych żebraków i to najrozmaitszego gatunku. Żebraków ukrywających swoją nędzę, biedne wdowy i sieroty po byłych rytualnych rzeźnikach, sędziach, rabinach oraz innych sługach Bożych.\nI wyznaje rabinowi, że w ciągu całego swego życia uprawiał żebractwo. Był jednak fałszywym żebrakiem. Żebrał niby dla utrzymania żony i dziecka, choć nigdy nie był ani żonaty, ani dzieciaty. Zbierał pieniądze na rzecz towarzystwa zajmującego się wyposażaniem starych i biednych niewiast, choć nigdy nie był członkiem tego dobroczynnego towarzystwa. Zawsze był samotny jak kamień w szczerym polu…\nNa wołanie rabina wbiegają do mieszkania Żydzi. Ze zdumieniem stwierdzają, że nie ma żadnych banknotów… Co więcej nie ma w pokoju również konającego żebraka. Jest jedno tylko rozbebeszone łóżko i dwie wybite w oknie szyby.\nDziewczyna chce mu włożyć kurę do ręki, ale rabin, chcąc uniknąć dotknięcia jej ręki grzecznie powiada: „Połóż ją na stole!”. Żydówka powinna wiedzieć, jak należy podawać kurę rabinowi… dziewczyna więc posłusznie kładzie na stół coś w rodzaju kurczaka.\nDziewczyna opowiada mu długo i rozwlekle, jak tę kurę kupiła u jakiejś gojki, jak przyniosła ją do domu, z którego potem uciekła i jak ją pochwycono. Opowiadając to, śmieje się bez przerwy i odsłania przy tym ząbki. A ząbki są białe i bije od nich blask. I głos jej odbija się przyjemnym echem ze wszystkich zakątków mieszkania. Okrąża przy tym stół, przy którym siedzi rabin… rękawy zaś jej bluzy, która z przodu jest otwarta, są krótkie. Zakasała je. Ręce są obnażone. Ciało namaściła olejkami i perfumami. Przyjemnie pachnie. Stara się dotknąć ciałem stołu, krzesła i rabina… on zaś patrzy tylko na kurczaka… wtedy ona staje z tyłu za rabinem i stara się przez jego głowę spojrzeć na leżącego na stole kurczaka.\nW ten sposób dotyka swoją mordeczką głowy rabina, ten czuje, że jej oddech zaczyna go ogrzewać przez jarmułkę… czuje jego ciepło na swojej nagiej szyi.\n— Może łaźnię parową w wigilię soboty…\n— Nie zauważyliśmy… Zresztą nigdy nie widzieliśmy go przy jedzeniu… Chyba nie ma…\nTymczasem doszedł rabin do miejsca, gdzie miało rosnąć drzewko. Połowę Pieśni nad pieśniami właśnie zdążył wyrecytować, a tu drzewka jak nie ma, tak nie ma. Patrzy i zauważa, że jeszcze daleko do niego. Zmartwił się rabin. Widocznie — myśli sobie — recytował tekst Pieśni nad pieśniami bez świadomej intencji, zwanej kawana. Z miejsca wyznacza sobie pokutę. Bardzo mu się chce zażyć tabaki. Z pragnienia tabaki serce omdlewa, ale nie zażyje jej, dopóki nie dojdzie do drzewka, jest już wprawdzie zmęczony, ale nie zmieni ustalonego przez siebie zwyczaju… Człapie więc dalej, choć nogami ciężko porusza. Wreszcie dotarł do drzewka. Jest bardzo wyczerpany i strasznie chce mu się zażyć tabaki. Chwała Bogu, że siedzi już pod drzewkiem. Szybko wyciąga pudełko z tabaką. Z niecierpliwości drżą mu ręce. I kiedy ma już otworzyć pudełko, nagle zza jego pleców coś dmuchnęło. Pudełko wypadło mu z ręki. Widocznie — myśli — wiatr nagle powiał.\nPudełko toczy się po ziemi. Wysiłki rabina, który czołga się po ziemi, żeby uchwycić je, spełzają na niczym. Pudełko dalej się toczy i rabin w ślad za nim dalej się czołga. Zapach tabaki ciągnie go i ciągnie. Widząc to, „niemczyk” uśmiecha się z zadowoleniem i dalej dmucha. I kiedy zdawało się, że rabin za chwilę dosięgnie pudełka, „niemczyk” nagle wyrywa drzewko z ziemi i przestawia je na poprzednie miejsce. Zdumionym okiem patrzy rabin. Drzewo znowu się oddaliło od niego. Jest przekonany, że w swoim zamyśleniu doszedł do innego drzewka. Podnosi oczy ku niebu, a ono usiane jest gwiazdami. Nie zauważył nawet, kiedy słońce zaszło. Tak pociągający był zapach tabaki. Prawda, że noc była jasna jak dzień… Do miasta już nie pójdzie. Odległość dzieląca go do miasta przekracza normę dopuszczalną w sobotę. Żywić go będą wrony. Tak jak ongiś żywiły proroka Eliasza. Pudełko jednak musi pochwycić.\nTymczasem zaczęło mi się kręcić w głowie od propozycji swatów. Raili mi różne kandydatki i wyobraźcie sobie, że wszystkie z mego miasta. Skończyło się jednak na tym, że ożeniłem się po raz drugi z kobietą z innego miasta…\nJa z zapałem zabrałem się do wyszukania mu odpowiedniej niewiasty. Muszę podkreślić, że potraktowałem to jak mycwę, jak dobry, zbożny uczynek. Widziałem w tym palec Boży, bo oto znalazła się świetna partia. Dzielna kobieta. W swoim czasie o mało co nie ożeniłem się z nią, ale nawinął mi się swat, oby go szlag trafił, który przewrócił mi w głowie i wyswatał żonę z innego miasta. Słowem kobieta dla Mojszele była bardzo bogata. Istna kopalnia złota. Udziela pożyczek pod zastaw na procent. Całą buchalterię ma w głowie. Nie zdarzyło się, żeby poniosła stratę, żeby popełniła choćby najmniejszą pomyłkę. I właśnie Mojszele przypadł jej do gustu. Szczęściarz!\nPomyślałem, że trzeba zebrać pieniądze na wyprawę dla Mojszele. Należy mu kupić ubranie, sztrajmł i mały tałesik. Na wieść o tym niewiasta oświadcza, że sama wyłoży pieniądze. Daje dwadzieścia pięć rubli i Mojszele zostaje ubrany do ślubu jak król. Wszystko w najlepszym gatunku. Sztrajmł, kapota, buty, pończochy, dwa małe tałesy i dwie czy nawet trzy pary spodni.\nZe ślubem nie zwlekano. Mojszele pod ślubnym baldachimem jaśniał. Wyglądał na prawdziwego pana. Przypatrzywszy mu się jednak bliżej, łatwo zauważyć, że drży. Zwłaszcza widać to na poruszających się wargach. Sprawia to wrażenie, że coś go mocno boli, że szeptem odczynia zły urok. I w oczach ma jakieś niesamowite błyski. Nic innego, tylko wariat.\nI zaraz też po ślubie objawia swoje szaleństwo. Bogata żona nie życzy sobie, żeby mąż dalej uczył dzieci w chederze. Sama zarabia jakieś dziesięć rubli tygodniowo. Do czego więc potrzebny jej jest zarobek belferski męża? Powiada do niego: „Chcesz uczyć, to ucz się sam w domu. Siedź w domu. Niczego ci nie brakuje. Możesz się u mnie kąpać w mleku i maśle”. Mojszele na to się nie zgadza. On musi mieć dzieci do nauki. Już się do nich mocno przywiązał.\nBez nich nie potrafi żyć.\n— Będziesz miał — powiada do niego żona — własne dzieci.\nAle Mojszele trwa przy swoim. Póki nie ma własnych dzieci, będzie uczył cudze dzieci.\n— No to niech ci będzie, trzymaj się tej posady mełameda — powiada zrezygnowana żona.\nI dawna melancholia ogarnia znowu Mojszele. Nie przestaje rozmyślać. Z nikim oprócz uczniów nie rozmawia. Dla wszystkich ma jedno zdanie: „To nie to”.\nCo chce przez to powiedzieć, nie wiadomo.\nNieszczęśliwa żona starała się we wszystkim mu dogodzić. Można powiedzieć, że poświęcała się dla niego. Szykowała mu najlepsze przysmaki, a on nic. Podnosił tylko oczy i patrzył na nią tak, jakby ją po raz pierwszy w życiu widział. Patrzył i wzdychał: „To nie to! Nie to!”.\nPewnego dnia Mojszele zasiedział się w beit-hamidraszu do późna w nocy. Ani się modlił, ani studiował. Albo siedział pochylony nad pulpitem, albo chodził od ściany do ściany. Żyd, który jako ostatni wychodził z beit-hamidraszu, powodowany litością, zawołał do niego:\n— Mojsze, idziesz?\nMojsze milczy. Wtedy Żyd ponawia pytanie.\n— Dlaczego nie idziesz do domu?\nNie doczekawszy się odpowiedzi, Żyd chwyta go za ramię i mocno potrząsa. Mojsze otwiera oczy i budzi się. Wygląda na wyrwanego z głębokiego snu. Cichym głosem powiada:\n— To wcale nie to.\nCo wam powiem? Nieszczęsna kobieta zaczęła wylewać łzy goryczy na moją głowę. Przecież to ja naraiłem jej Mojszele. Ja jestem za to odpowiedzialny.\nSerce ściska mi się z bólu, kiedy patrzę na tę kobietę. Wykosztowała się. Tyle pieniędzy wydała i za to wszystko otrzymała „To nie to!”. Zastanawiałem się, jak jej pomóc i po namyśle poradziłem jej, żeby pod jakimś pretekstem zwabiła męża do rabiego. Ułożyliśmy razem plan, żeby wykorzystać do tego celu zbliżające się święto Rosz-haszana. To święto ma szczególne znaczenie i wymowę. Wszyscy wiemy, że noc cadyka jest wielka. Wszystko było już gotowe, ale tuż przed świętem Rosz-haszana stało się coś, co zburzyło cały nasz plan.\nJest wieczór. Mojszele siedzi z żoną przy stole. Mają jeść kolację. W pewnej chwili żona powiada do niego, żeby wyszedł i zamknął okiennice, bo nie chce jeść przy otwartym oknie. Mojszele wyszedł, zamknął okiennice i tyle żeśmy go potem widzieli. Zniknął jak kamfora.\nMożecie sobie wyobrazić, co się działo potem w miasteczku. Zakotłowało się od domysłów i komentarzy. Jedni powiadali: — Co się dziwić? Wariat. Poszedł na pewno, mimo chłodu, do rzeki, żeby się wykąpać. Wszedł do wody i utonął.\nDrudzy znów tak skomentowali jego zniknięcie: — Nie trzeba się zbytnio przejmować wariatem. Wyszedł, jak zwykle, za miasto i po prostu zabłądził.\nWynajęto więc chłopów, żeby przeszukali okolicę i dno rzeki.\nNiczego jednak chłopi nie znaleźli. Mojszele nie pozostawił za sobą najmniejszego śladu.\nI chociaż zdarza się, że mężowie czasem uciekają od swoich żon, to w danym wypadku nie ma mowy o ucieczce. Mężowie, którzy uciekają od żon, zwykle zjadają kolację, ubierają kapotę i wychodzą. Mojszele zaś zniknął, zanim zjadł kolację i zanim zdążył nałożyć kapotę. Powiedzcie mi, kto zostawia miskę klusek z fasolą i w starym ubraniu ucieka z domu?\nŻal i litość ogarnia mnie, kiedy patrzę na tę nieszczęsną agunę. Mało ją to kosztowało? Wesele wystawne, ubranie, spodnie, pieniądze za usługi rabina, kantora i szamesa. I wszystko na nic. Dla kogo to wszystko zrobiła? Dla męża, z którym przeżyła tylko cztery tygodnie? I co to było za życie? Chcę jednak podkreślić, że nigdy nie odezwał się do niej złym słowem. Dobrym także nie. Jedyne jego słowa brzmiały:\n„To nie to!”.\nCo w takim wypadku się robi? Pisze się listy do rabinów. Bez skutku. Nie ma jasnych odpowiedzi. Zastanawialiśmy się, czy aby nie napisać do magida — kaznodziei. Jedni twierdzili, że można, drudzy, jak zwykle, byli odmiennego zdania. Stanęło na tym, że napisano list do magida, żeby wyjaśnił, czy pozostawiona przez Mojszele aguna — żona może wyjść powtórnie za mąż. Ale skąd magid, oby żył jak najdłużej, mógł wiedzieć, jak rozstrzygnąć tę kwestię, skoro rabini nie potrafili.\nA Mojszele przepadł bez wieści. Jak kamień w wodę. Wydawało się, że sprawa jest skończona, ale nagle spada niczym z nieba umyślny posłaniec od samego Mojszele. Przyniósł żonie list rozwodowy. Myślicie, że z daleka? Nic podobnego! Z niedaleko położonej miejscowości Piczewki. Wszystkiego pięć wiorst od naszego miasteczka.\nPowiedzcie sami, czy komuś wpadłoby do głowy, że wariat ucieknie tak niedaleko? Nikomu nie śniło się szukać go w pobliżu. Do listu rozwodowego załączył pisemne zobowiązanie na 200 złotych, które będzie spłacał w ratach. Po jednym złotym na tydzień. Pierwszy złoty wręczył żonie od razu.\nPo kilku tygodniach sam się zjawił i objął posadę mełameda. Powiadam wtedy do niego:\n— Wariacie, po co przybyłeś? Nie mogłeś tam uczyć dzieci w chederze?\n— Ogarnęła mnie tęsknota.\n— Za czym? Za kim?\n— Za miejscowym cmentarzem.\nMówił to z takim przekonaniem, że ciarki przebiegły mi po grzbiecie. Czyście kiedyś słyszeli, żeby człowiek tęsknił za cmentarzem? On nie kłamał. On naprawdę zatęsknił za cmentarzem.\nCo noc, po modlitwie maariw, wychodzi za miasto i krąży wokół cmentarza.\nKrąży wokół ogrodzenia cmentarza i patrzy z daleka na nagrobki.\nCo to ma znaczyć? Zastanawiam się, czy to czasem nie jest regułą — magicznym panaceum na dzieci? Czy Mojszele nie stał się kabalistą? Może nawet czarodziejem?\nCo mogę wam powiedzieć? Różne myśli chodziły mi po głowie. Sprawa przyjęła poważny obrót. Albo jest skrytym cadykiem, albo sprzedał duszę diabłu.\nGdybym nie wiedział, że jest kohenem, to bym pomyślał, że związał się z bandą złodziei, którzy okradają cmentarz. Czego bowiem Żyd nie zrobi dla zarobku? Tak jednak nie jest. Od wielu tygodni patrzę na cmentarz i nic się nie dzieje. Spróbujcie coś z tego zrozumieć.\nTeraz dopiero doszedłem do tego, czym jest wariactwo. Jeśli mówią, że wariat, uwierz!\nReb Jochnan — gabe\nZmęczony całodzienną pracą społeczną reb Jochanan pobiegł do domu. Z kuchni doszedł go zapach smacznego jedzenia. Zapach mięsa i gotowanych jabłek. Minął kuchnię i wszedł do pokoju, w którym przebywała jego żona, Sosza. Gdy tylko stanął na progu, przywitała go gniewnym okrzykiem:\n— Dlaczego się złościsz? — zapytał ciężko siadając na krzesło.\n— Jeszcze się pyta! Bez przerwy jesteś zajęty sprawami gminy. Zawsze coś robisz dla niej. Kiedy nareszcie zrobisz coś dla siebie?\n— Dla mnie? — zdziwił się gabe. — A co ja powinienem zrobić dla siebie? Nasze dzieci są już, dzięki Bogu, dorosłymi, samodzielnymi ludźmi. Nam zaś, zdaje się, też niczego nie brakuje. Co więc mam do roboty?\nI rozglądając się po izbie dodaje:\n— Łóżko, jak widzę, jest już pościelone. Naczynia wyczyszczone. A wszystko to bez mego udziału i bez mojej pomocy. Nie dotknąłem się nawet ścian, a mimo to nie widzę na nich najmniejszego śladu pajęczyny. Stół już jest nakryty. Obrus jest biały jak śnieg. Noże, widelce i łyżki błyszczą niczym złoto. Na stole nie brakuje też ulubionej rzodkiewki, chrzanu i butelki wódki.\n— Zostaw twoje kawały. Lepiej byś poszedł się umyć.\n— Nie, Soszo. Nie umyję się, dopóki sama nie powiesz, że mam rację. W domu nie mam nic do roboty. Za to w bóżnicy jest wiele do zrobienia. A kto ma się tym zająć, jeśli nie ja? Może sklepikarz Joske, który nie ma nawet czasu na spożycie posiłku? A może ten wędrowny handlarz wiejski Jechiel, który w sobotę wieczór od razu po hawdale wyrusza z domu na handel i wraca dopiero w następny piątek pod wieczór? A może ten lichwiarz Reuwen, który przez cały dzień uwija się jak w ukropie, goniąc od jednego do drugiego dłużnika, by ściągnąć swoje groszowe procenty? A może ktoś z tych biednych rękodzielników, ciężko harujących na kawałek chleba?\n— No, niech tam. Dajmy temu spokój. Już się nie złoszczę.\n— Dobra. Wiem, że już się nie złościsz. Chcę ci jednak udowodnić, że i dla siebie też coś robię. Popatrz, Soszo. Popatrz na moją siwą brodę. Popatrz na moje siwe pejsy. Niech ci się nie wydaje, że jestem ciągle młodzikiem. Właściwie trzeba już szykować się do drogi…\n— Do drogi? Do jakiej drogi?\nSosza jest wyraźnie zdumiona. Szybko jednak odgaduje, co mąż ma na myśli. Jest przerażona. Krzyczy:\n— Broń Boże! Uchowaj Bóg! Przestań! Nie mów tak! Nie otwieraj ust szatanowi! Nie wywołuj diabła!\n— Nie bój się, Soszo! Ty też już przekroczyłaś dwudziestkę. A co powiemy, gdy tam spytają nas, cośmy na ziemi robili? Czegośmy dokonali? Jaką damy odpowiedź? Może powiemy im, że tylko jedliśmy i pili? A co powie na to Najwyższy? Ty, Soszo, będziesz mogła przynajmniej powiedzieć, że zajmowałaś się zbieraniem darów na posag dla biednych dziewcząt…\n— Nie mów!\nW jej głosie brzmi błagalna prośba. Boi się, że to jej może zaszkodzić w otrzymaniu należnej zapłaty na tamtym świecie.\n— Dlatego też i ja chcę uczynić coś dobrego.\n— Bardzo dobrze! Doskonale! Rób, jak uważasz… A tymczasem idź i umyj się.\n— Chcę ci jeszcze coś powiedzieć. Pamiętasz Soszo, swoją jedwabną suknię ślubną? Tę w srebrne paski?\n— Jakże mam nie pamiętać?\n— Może byś ją ofiarowała na parochet dla Arki Przymierza w bóżnicy?\n— Doskonale. Już po nią idę…\n— Zaczekaj, kochana moja Soszo. Już ją sam wziąłem. Już wisi nad Arką.\n— Ach, ty złodzieju! — Sosza mówi to z uśmiechem na twarzy.\nDopiero teraz Reb Jochanan decyduje się umyć ręce i zasiąść do stołu. Z apetytem zajada podane przez żonę jedzenie, po czym odmawia błogosławieństwo i kładzie się spać.\nI wtedy z niebios rozległ się potężny głos:\n— Zawezwać obydwie dusze przed Sąd Boży!\nNazajutrz znaleziono martwych: gabego w jego domu, w łóżku, oraz starego nędzarza na ulicy, tuż obok bóżnicy.\nTak jak we wszystkich miastach i miasteczkach Galicji tak też i w naszej gminie mieszkał wariat.\nWariat jak to wariat, przed nikim strachu nie odczuwał. Ani przed kahałem, ani rabinem, ani sędziami. Nawet łaziebnego z mykwy i grabarza na cmentarzu, którego najbogatsi w mieście się bali, miał za nic.\nLudzie zamykali przed nim bramy i drzwi mieszkań. I chociaż biedny wariat nikogo słowem nie skrzywdził i palcem nie ruszył, to jednak wszyscy podnosili na niego głos, a niektórzy nie żałowali mu nawet kopniaków. Chłopcy z ulicy często obrzucali go błotem i kamieniami.\nJa zaś odczuwałem zawsze w stosunku do niego litość. Coś niepojętego ciągnęło mnie do niego. Miałem ochotę porozmawiać z nim, a nawet pogłaskać go po głowie, ale podejść do niego okazało się niemożliwe, albowiem błoto i kamienie, którymi ulicznicy go obrzucali mogły w części i na mnie spaść. Ja byłem chłopcem ubranym w porządny garniturek uszyty w samym Lwowie lub Krakowie i usilnie starałem się, żeby go nie ubrudzić. Z tego więc powodu trzymałem się z daleka od niego.\nMiasteczko, w którym mieszkali moi rodzice i w którym spędziłem dziecięce lata, było twierdzą ogrodzoną fosą, wałami i wysokimi murami. Na murach rozmieszczone były armaty i w niewielkich odstępach stali na wartach uzbrojeni w karabiny żołnierze.\nZ chwilą zapadnięcia nocy podnoszono zwodzony most i zamykano wszystkie bramy. Do samego rana miasteczko było odcięte od świata. Przy każdej bramie prowadzącej do miasteczka stał wartownik.\nDopiero po nastaniu pełnego dnia byliśmy wolni. Wolno było wchodzić do miasta i wychodzić z niego bez pytania komendanta placu. Wolno było zażywać kąpieli w rzece płynącej za miastem. Można było rozłożyć się na nadbrzeżnej łące i patrzeć w niebo lub w siną dal.\nPatrzeć na to, na co miało się ochotę. Nikt nikomu w niczym nie przeszkadzał, a jeśli nawet ktoś na czas nie powrócił do miasta, nikt o niego się nie dopytywał. Był jeden tylko wymóg: w nocy musiała panować bezwzględna cisza. Wtedy nie wolno było nikomu ani wyjść, ani wejść. Nikogo nie wypuszczano i nikogo do miasta nie wpuszczano. Jedyne szczęście, że wpuszczają do niego księżyc — myślałem wtedy.\nJak długo będę żył, nie zapomnę widoku uchodzącego dnia i zapadania nocy. Pamiętam, że kiedy tylko pierwsze cienie zmierzchu zaczynały kłaść się na miasto, ludzi ogarniał strach. Ze strachu zarówno ludzie, jak i domy jakby się przygarbiły.\nNastępowała pora podniesienia mostu. Żelazne łańcuchy zaczynały trzeszczeć w potężnych blokach. Szczęk żelastwa i twarde skrzypienie stalowych lin przejmowały człowieka zgrozą. I co wieczór powtarzało się to z niesłabnącą siłą. Nogi pod człowiekiem uginały się ze strachu, twarze tępiały ze zmęczenia, oczy gasły jak u konających, powieki opadały, jakby były z ołowiu. Serca cichły i płuca z trudem wciągały powietrze. Patrole nocne zaczynały krążyć po ulicach. Słychać było szczęk szabel przy każdym zderzeniu z wysokimi butami — gumiakami noszonymi przez patrolujących żołnierzy.\nPrzy błysku bagnetów padały pytania: „kto tam?” Na to hasło trzeba było odpowiedzieć odzewem: „swój”, „tutejszy”. W przeciwnym wypadku jeden tylko Pan Bóg mógł przewidzieć, co się stanie. Toteż nic dziwnego, że wielu mieszkańców wolało zamykać się na klucz w domu i porządnie zaryglować drzwi. Bali się wychodzić poza próg domu.\nI oto pewnego dnia zdarzył mi się taki wypadek:\nKąpałem się w rzece płynącej poza murami miasta. Rozkoszowałem się piękną naturą i nie wiem, czy z powodu zapatrzenia się w niebo, czy z zamyślenia nad sobą zapomniałem, że po dniu zwykle zapada noc.\nNagle widzę, jak zwodzony most zostaje podniesiony. W uszach szumi mi od trzasku zamykanych bram. Czuję, że serce zaczyna mi walić jak młot.\nPrzepadło! Tę noc zmuszony będę spędzić za miastem. I dziwna rzecz: dotychczas każdej niemal nocy śniłem o wolnym świecie poza murami miasta i oto kiedy po raz pierwszy moje marzenie się spełniło, ogarnął mnie lęk. Odwieczna, znana i właściwa człowiekowi rozterka między tym, co dyktuje głowa, a tym, co podpowiada serce, przybrała postać walki. Głowa mówiła do mnie: „Zachowaj spokój. Choć raz skorzystaj z dobrodziejstwa czystego powietrza. Delektuj się widokiem gwiaździstego nieba”. Serce natomiast zadrżało z niepokoju i omal nie wyskoczyło z piersi, po czym niby mgła uniosło się w górę, ku mojej głowie. I poprzednia jasna, czysta myśl zaczęła od razu ciemnieć i ciemnieć, aż zniknęła za chmurą. W uszach zaczęło mi szumieć, w oczach migotać. Najcichszy szum spadającej gałązki, najmniejszy ruch cienia lub źdźbła trawy wywoływał we mnie lęk. Wdzierał się w moje ciało i duszę przez uszy i oczy.\nUkryłem twarz w piasku.\nNie wiem, czy spałem, czy tylko tak sobie leżałem. Dalibóg nie jestem tego pewien, ale nagle usłyszałem, że ktoś obok mnie oddycha. Zerwałem się z półuśpienia i stwierdziłem, że nie jestem tutaj sam. Dwoje dobrze mi znanych, czarnych oczu wpatruje się we mnie dobrotliwie. Te oczy należą do naszego wariata. Pytam go:\n— Ja nigdy nie sypiam w mieście.\nW jego postaci tkwi coś smutnego. Patrzy na mnie łagodnym wzrokiem. Głos jego brzmi serdecznie, nawet bratersko. Zapominam o lęku. Przypominam sobie nagle, że w dawnych czasach uważano wariatów za proroków. Zresztą w krajach wschodnich po dziś dzień uważają ich za proroków.\nW duchu zadaję sobie pytanie:\n„Czy w istocie on także jest jednym z owych proroków? Czy nie prześladują go tak samo, jak niegdyś prześladowano proroków? Czy nie obrzucają go kamieniami, tak jak ongiś obrzucano nimi proroków?\nCzy jego oczy nie błyszczą jak gwiazdy na niebie? Czy głos jego nie brzmi jak najdoskonalszy dźwięk harfy? Czy nie tkwi w nim ból nas wszystkich? Czy nie znosi on cierpień całego naszego pokolenia? Może on jeden wie, co nas czeka w przyszłości?”\nOstrożnie, bez pośpiechu, żeby go nie spłoszyć, zadaję mu pytania.\nOdpowiada na moje pytania łagodnym, cichym i tak słodkim głosem, że chwilami wydaje mi się, że rzecz dzieje się we śnie, że to tylko śniony w letnią noc przyjemny sen.\n— Czy wierzysz — pytam go — w nadejście czasów mesjasza?\n— Oczywiście — odpowiada spokojnie i pewnie. — Mesjasz musi przyjść.\n— Bezwzględnie. Wszyscy czekają na niego. Nawet niebo i ziemia. Gdyby miało być inaczej, życie nie miałoby sensu! Nikt nie chciałby palcem nawet kiwnąć. Jeśli ludzie pracują, działają i tworzą, to znaczy, że życie ma sens, że ludzie chcą żyć. To świadczy o tym, że ludzie wierzą w nieuniknione nadejście mesjasza. Wiedzą, że jest już w drodze do nas.\n— A czy to prawda — pytam dalej — że nim nadejdą czasy mesjasza, rozpętają się na świecie straszne wojny z powodu pojawienia się fałszywych mesjaszy? Ludzie będą się nawzajem pożerać jak dzikie bestie. Cała ziemia przesiąknie krwią. Od wschodu do zachodu, od południa do północy popłyną rzeki pełne krwi i wszystkie zwierzęta chłeptać będą tę ludzką krew. Nasiąkną nią wszystkie ogrody, pola i drogi. I wtedy dopiero, kiedy ten potop krwi zaleje cały świat, nadejdzie prawdziwy mesjasz… Powiedz mi, czy to prawda?\n— Szczera prawda!\n— I ludzie go poznają?\n— Każdy, od razu go pozna. Nikt się nie omyli. To będzie mesjasz w każdym ruchu, każdym słowie, każdym spojrzeniu, w każdym nawet grymasie twarzy. Nie będą mu towarzyszyły zastępy wojsk. Nie przyjedzie na koniu i miecza nie będzie miał przy swoim boku.\n— A co będzie miał?\n— Skrzydła. Mesjasz będzie miał skrzydła. Po jakimś czasie wszystkim ludziom wyrosną skrzydła. A stanie się to w taki sposób: z początku nagle przyjdzie na świat jedno dziecko ze skrzydłami. Potem drugie, trzecie itd. I tak już będzie ciągle… Ludzi ogarnie wtedy strach, ale potem się przyzwyczają. I coraz więcej dzieci urodzi się ze skrzydłami, aż wyrośnie całe pokolenie uskrzydlone. Pokolenie to nie zechce już tkwić i tarzać się w błocie. Nie zechce już zaciekle walczyć o nędzny byt, o nędzny zarobek, o robaczywe pieniądze.\nDługo jeszcze mówił na ten temat, ale ja przestałem go już rozumieć, aczkolwiek głos miał nadal łagodny i smutny, a jego słowa wsiąkały w moje serce jak w gąbkę.\nKiedy skończył, zaczynało już dnieć.\nUsłyszałem, jak spuszczają z twierdzy zwodzony most.\nOd tej nocy życie moje w twierdzy stało się nie do zniesienia. Wszystko mi obrzydło: stare zmurszałe mury, trzeszczący ciągle most, żelazne bramy, warty i patrole, chrapliwe wołanie wartowników: „kto tam?” i fałszywa, służalcza odpowiedź: „swój”, „tutejszy”. Obrzydły mi do reszty te wiecznie drżące ze strachu gliniaste twarze mieszkańców, ich przerażone oczy. Nie mogłem dalej patrzeć na rynek, który swoimi drgającymi błądzącymi cieniami kładł się ciężarem na mojej duszy. Nie pozwalało mi to oddychać pełną piersią. Nie pozwalało czuć się wolnym człowiekiem.\nI uświadomiwszy sobie to wszystko, poczułem w sercu ból. I naraz ogarnęła mnie przemożna tęsknota… Postanowiłem wyruszyć na spotkanie mesjasza.\nWsiadam do pierwszego napotkanego wozu. Bałaguła mierzy mnie wzrokiem i pyta:\n— Dokąd chcesz, byle daleko stąd.\n— Jak długo koń wytrzyma.\nBałaguła pociąga za lejce i jedziemy. Coraz bardziej oddalamy się od miasta-twierdzy. Przede mną inne pola, inne wsie i inne miasta. Wszystko jest inne. Jest to jednak wrażenie pozorne. Z wysokości wozu wydaje się inne. W istocie rzeczy wszystko jest takie samo. Przypatrzywszy się dokładnie mijanym miejscowościom, dostrzegam unoszącą się nad nimi tę samą melancholię. W oczach spotykanych ludzi zauważyłem te same fałszywe błyski. Nad wszystkimi polami, miastami i wsiami unosiła się mgła, która nie przepuszczała światła z nieba. Gasiła wszelką radość. Wszystko wydawało się skurczone, przyduszone i ściśnięte. Dlatego bez przerwy poganiam mego bałagułę. „Dalej — krzyczę. — Jedź dalej!” Ale nie ja decyduję. Zależny jestem od bałaguły, a ten zależny jest od konia… A koń chce żreć. Chcesz, czy nie chcesz, musisz się zatrzymać.\nWstępuję do przydrożnej karczmy. Duża izba przedzielona zwisającą zasłoną na dwie części. W tej części, do której wszedłem, siedzą przy dużym stole trzej mężczyźni. Nie zwracają na mnie uwagi. Za to ja mogę sobie dokładnie ich obejrzeć. Najstarszy z nich jest siwy jak gołąb, ale trzyma się równo, jest żwawy i ma zdrowe oczy. Bez okularów czyta w jakiejś dużej, leżącej przed nim na stole księdze. Na tle białej połyskującej srebrnymi skrajami księgi, on i księga zlewają się niejako w jedną całość. Po jego prawicy siedzi młodszy mężczyzna. To zapewne jego syn. Ta sama twarz, ale bardziej ruchliwa, bardziej nerwowa. Chwilami wydaje się zmęczona. On także ślęczy nad księgą. Oczy ma jednak słabsze. Nosi okulary. Jego księga jest trochę mniejsza i trzyma ją blisko oczu. Jest w średnim wieku. Broda i pejsy zaczynają już tu i ówdzie świecić srebrem. Kiwa się nad księgą. Raz do przodu, raz do tyłu. Odnoszę wrażenie, że ma ochotę oderwać się od księgi, ale nie daje rady, bo księga przyciąga go z powrotem. Dostrzegam, że wargi jego drżą. Raz po raz patrzy na starego, ale ten nie reaguje. Nie zauważa go. Po lewicy starego siedzi najmłodszy. Z pewnością jest to jego wnuk. Młodzieniec ma czarne, błyszczące włosy i nerwowo skrzące się oczy. On też zagląda do książki, która jest znacznie mniejsza od ksiąg obu starszych mężczyzn. Książkę trzyma tuż przed oczyma. Od czasu do czasu odsuwa ją od oczu i spojrzeniem pełnym lęku i szacunku obejmuje starego mężczyznę. Na ojca natomiast patrzy z uśmiechem nieco ironicznym. Nachyla się ku zasłonie, ciekaw, co się za nią dzieje. Dochodzą stamtąd jakieś westchnienia i jęki. Jakby kobieta właśnie tam rodziła.\nMam zamiar zakaszleć, żeby wreszcie zwrócili na mnie uwagę, ale w tej samej chwili rozchyla się w jednym miejscu zasłona i dwie kobiety pojawiają się przed nami. Jedna jest stara z twarzą o wystających kościach i oczach zdolnych przeniknąć do wnętrza człowieka. Druga, młodsza od niej, kobieta w średnim wieku ma twarz pucułowatą i łagodną. Z jej oczu bije jakaś niepewność. Stoją i przyglądają się siedzącym przy stole mężczyznom. Stoją i czekają na pytania. Najstarszy nie zwraca na nie uwagi. Jego dusza jest teraz zespolona z duszą czytanej księgi. Mężczyzna w średnim wieku zastanawia się, jak przywołać do przytomności ojca. Najmłodszy zaś, nie zwlekając zrywa się z miejsca i woła:\n— Mamo! Babciu! I co…\nJego ojciec wstaje od stołu. Jest wyraźnie zaniepokojony. Tymczasem dziadek odsuwa na centymetr księgę od siebie i kieruje wzrok ku kobietom.\nNajmłodszy drżącym głosem ponawia pytanie:\n— W porządku. Już po wszystkim.\n— Urodziła? Urodziła?\nOjciec najmłodszego głosem, w którym brzmi zdziwienie, pyta:\n— Matko, dlaczego nie gratulujesz? Dlaczego nie mówisz mazł tow?\nStary zaś po dłuższym namyśle powiada:\n— Co się takiego stało, że nie słyszę od ciebie mazł tow? A jeśli nawet urodziła się dziewczynka…\n— Nie żadna tam dziewczynka — odzywa się starsza. — To nawet chłopiec.\n— Ależ nie! Żyje — odpowiada stara kobieta, ale w jej głosie nie ma radości.\n— Czy to jakiś potworek lub kaleka?\n— Nie, ale na ramionach rysują mu się jakieś znaki.\n— Znaki skrzydeł.\n— Właśnie. I zaczynają z nich wyrastać skrzydła.\nSłysząc to, stary aż przysiada z przerażenia. Jest wyraźnie zatroskany. Mężczyzna w średnim wieku jest pełen zdumienia. Tylko najmłodszy podskakuje z radości:\n— Świetnie! Doskonale! Niech rosną te skrzydła. Niech wyrosną na prawdziwe, duże, mocne skrzydła.\n— Nie ma powodu cieszyć się z tego — odzywa się mężczyzna w średnim wieku.\n— Straszny kaleka — wzdycha najstarszy.\n— A to dlaczego? — pyta najmłodszy.\nStary, stanowczym, surowym głosem oświadcza:\n— Skrzydła, wnuku, unoszą człowieka w górę… Ze skrzydłami nie można utrzymać się na ziemi.\n— To co z tego — replikuje wnuk. — Wielka mi rzecz, żyć na ziemi i tarzać się w jej błocie. Lepiej żyć wysoko w górze. Czy niebo nie jest piękniejsze od ziemi?\nTwarz starego pokrywa się bladością. Ojciec najmłodszego zabiera wtedy głos:\n— Głuptas z ciebie, moje dziecko! Jak można żyć na wysokościach? Czym można się tam odżywiać? Samo powietrze nie wystarczy. Tam nie ma karczmy. Tam nie dostaniesz koncesji na dostawy. Tam nie ma nawet gdzie i u kogo kupić zajęczych skórek. Tam wysoko w górze…\nStary mu w tym momencie przerywa. Ostrym mocnym, stanowczym głosem oświadcza:\n— Wysoko w górze nie ma bóżnicy. Nie ma domu nauki. Nie ma miejsca do odprawiania modłów. Tam nie ma tej udeptanej przez wszystkie poprzednie pokolenia ścieżki. Tam w górze, człowiek zabłądzi, zabłąka się, bo nie ma drogi, po której kroczyli wszyscy nasi poprzednicy… Jest się wprawdzie wolnym ptakiem, ale biada takiemu wolnemu ptakowi, jeśli dopadnie go zwątpienie i ogarnie go melancholia!\n— Jak się będzie nazywał? — krzyczy już prawie najmłodszy.\nWidać, że jest wściekły. Zalewa go krew. Oczy goreją. Chce coś dodać, ale babcia wpada mu w słowa…\n— Głupi mężczyźni! O czym wy tu dyskutujecie? A rabin…\n— Czy rabin pozwoli go obrzezać? Czy pozwoli odmówić błogosławieństwo nad skrzydlatym dzieckiem…\nI w tej sekundzie budzę się. Moje nocowanie poza miastem, moja podróż i historia ze skrzydlatym dzieckiem okazały się zwykłym snem.\nRachyw to miasteczko położone niedaleko Opatowa. O błogosławionej pamięci cadyku z Opatowa z pewnością słyszeliście.\nMieszkańcy miasteczka leżącego nad Wisłą utrzymują się z handlu drzewem pochodzącym z okolicznych lasów, spławianych Wisłą do Gdańska. Wtedy był to handel na wielką skalę.\nPrzebywali tam gdańscy kupcy, wielcy szanowani panowie. Spełniali nakaz „I żeby żył z tobą twój brat”.\nŻył więc dzięki nim makler, księgowy w lesie, szyper wiozący noże do młyna w Królewcu, gdzie cały towar przejmował już od nich Niemiec. Słowem całe miasteczko żyło dzięki nim.\nZimą idą w ruch sanie. Ze wszystkich lasów ciągną przez miasteczko do brzegu rzeki fury z drewnem wszelkiego rodzaju. Kloce, podkłady, belki. W drodze powrotnej do domu chłop urządza sobie postój na rynku. Zarabia wtedy karczmarz za czarkę wódki z zakąską. Zarabia właściciel sklepiku żelaza. Chłop płaci za kosę, za jakiś niezbędny kawał żelaza… miasteczko zarabia na soli, na smarze… kowal (również Żyd) naprawia albo przybija nową podkowę.\nJednym słowem chłop daje zarobić na chleb.\nMijają miesiące zimowe i mróz puszcza.\nCiepły wiaterek rozpędza chmury i słońce zaczyna powoli wyłazić ze swojej chmurowej skorupy. Letnie ożywienie zapowiada swoje nadejście. Miejscowi przewoźnicy tratew zaczynają przygotowywać się do rejsu. Z bliskich miasteczek także przybywają właściciele łodzi. Zarabia właściciel domu zajezdnego. Wszyscy szykują się do drogi. Trzeba więc udać się do sklepikarzy. W drodze potrzebne będą: koszerna wędzonka, tłuszcz, sól, krupa, beczka wódki — wałówka dla flisaków. Słowem zaczyna się ruch nad brzegiem Wisły. Chłopi przybywają ze wsi. Każdy ze swoją siecią, żeby złowić rybę. Każdy ze swoją patelnią, żeby usmażyć złowioną rybkę. Każdy ustawia sobie budkę ze słomy.\nNa rynku od świtu do zmroku huczy od uderzeń młotów i siekier. To od zbijania drewna.\nPewnego dnia w środku nocy — zaczyna nagle grzmieć: Wisła rusza, lód pęka, wiatr wieje. Mija jeszcze kilka dni: wiatr zrobił swoje, słońce swoje, chłop zaś pomógł krze za pomocą kilofa i łopaty odpłynąć. Rzeka jest wolna. Spuszczają tratwy. Na rzece płyną już inne tratwy. Wre i kipi życie na brzegu rzeki. Biedna Żydówka z miasteczka utrzymuje się ze swojej placówki na brzegu: sprzedaje owoce, jarzyny, sól. Ukradkiem — gorzałkę.\nZapewne myślicie, żem zapomniał o fartuchu. Nic podobnego. Chciałem najpierw opisać miasteczko, w którym rzecz się wydarzyła.\nOtóż w tym miasteczku zmarł kiedyś dajan. Niewiele po sobie pozostawił: wdowę i jedną tylko sierotkę… Gmina zaangażowała natychmiast nowego sędziego i ten zobowiązał się przekazywać wdowie i sierotce jedną czwartą swojej pensji. Zobowiązał się, ale słowa nie dotrzymał. Zbyt wysoka nie była jego pensja, natomiast potomstwem obarczony był nielicho. Podnosi wdowa krzyk w gminie. Rada w radę i gmina postanawia dać jej kilka złotych, żeby sobie urządziła stragan nad brzegiem rzeki. Właśnie umarła jakaś straganiarka i znalazła się dla niej posada. I tak się rzeczy potoczyły. Wdowa postawiła sobie stragan, jej córka, sierota, nosi za nią koszyki tam i z powrotem i bacznie obserwuje ręce klientów. I nie ma sprawy. Kiedy jej mąż żył i zarabiał jako sędzia, też im się nie przelewało. Przy śledziu, bywało, palce sobie przecinali… z głodu, powiadają, jeszcze nikt nie zszedł z tego świata. Tylko ta dziewczyna, jej córka! Rośnie, na psa urok, jak na drożdżach. Zdarza się, że usłyszy jakieś mocne gojskie powiedzonko i wtedy odczuwa kłucie w całym ciele. A kiedy chłop jakiś podejdzie do niej z rękami, odskakuje jak sparzona, gotowa oczy mu wydrapać.\nI jaki będzie koniec?\nCzy znowu odwoływać się do gminy? Czy ją posłuchają?\nWzdycha wdowa i patrzy w niebo. Patrzy w górę i wzdycha.\nNie na próżno wzdycha. Jest ucho, które słyszy. I oto pewnego dnia, w wieczór kończący sobotę usłyszała od sąsiadów, że zastanawiają się, czy pora wybrać się do rzeki. Nagle otwierają się drzwi:\n— Dobrego tygodnia — woła swat Pinie, który ukazał się na progu.\n— Dobrego tygodnia! Dobrego roku! — rewanżuje mu się wdowa. Nie wierzy własnym oczom. — Proszę usiąść, reb Pinie… Surele, córeczko wytrzyj krzesło…\nSurele udaje, że nie słyszy. Odwraca się bowiem, zdążywszy przedtem objąć gościa złym spojrzeniem.\nReb Pinie uśmiecha się.\n— Wszystkie one tak postępują!\nKrzesło przeciera sama wdowa.\n— I co dobrego przynosi nam reb Pinie?\nSerce wali w niej młotem. Reb Pinie siada na krzesło, rozdziela palcami brodę na dwie części. Na lewą i prawą. Uśmiecha się jeszcze raz i powiada:\n— Bardzo dużo dobrego!\n— Wyobraźcie sobie, mianowicie, że wdowiec reb Mendel wrócił z lasu do domu… gonię za nim już od dłuższego czasu: Żyd nie powinien tak długo żyć bez żony… owszem jego żona nieboszczka była kobietą cnotliwą, miała złote ręce… wszystko prawda, ale tak długo obejść się bez żony nie można… a dzieciaki… po prostu zbrodnia… podrzucić sąsiadce pięcioro niebożąt, gdy ta sama ma sześcioro… Żyd wraca na sobotę do domu, a tu dziecięta podrapane, wygłodniałe.\nJa gonię za nim, podsyłam mu nawet ludzi ogólnie szanowanych, zajmujących poważną pozycję, a on ciągle odkłada decyzję. Wciąż zwleka. „Jak to — łapię go za klapy marynarki — przecież z pana już nie młodzieniaszek… jeśli nie teraz, to kiedy?” Be, me, on nie ma czasu… To trzeba skończyć pracę w lesie, to uporać się z pracą na brzegu… Słowem wykręca się, jak może! Swatam mu konkretną osobę, słucha i zapisuje w notesie. Sprawdzi — powiada — i popyta ludzi. Ale nic z tego. Nic nie zrobił. Kandydatka ginie wśród zapisów kubików w notesie.\nTego piątku wrócił wcześniej niż zwykle z lasu, ogląda drewno na brzegu i na kogoś zwrócił uwagę.\nReb Pinie zażył szczyptę tabaki i powiada:\n— Na waszą jedynaczkę.\nStojąca obok łóżka Sara na dźwięk tych słów rzuca się na posłanie twarzą do ściany.\n— Tak, właśnie tak postępują wszystkie niewiasty! — śmieje się Pinie.\n— To co z tego? — pyta z drżeniem w głosie wdowa.\n— Co z tego? Ano nic… sobota to sobota… po hawdali posyła po mnie. Idź — powiada — do wdowy po sędzim i wyswataj mi jej córkę. Ja tymczasem jadę z powrotem do lasu. (Furmanka stała już gotowa do jazdy). — Kiedy powrócę, z Bożą pomocą, pojadę do niej w towarzystwie dziesięciu Żydów. Zaniosę jej gościniec.\nReb Pinie zażywa znowu szczyptę tabaki… Wdowa czeka z otwartymi ustami aż do końca jego słów:\n— I jak Bóg da, odbędą się zaręczyny.\nZ ust Surele wyrywa się bolesny okrzyk. Przypada do niej matka, obejmuje, całuje i stara się na siłę ją przekonywać:\n— Córeczko, co za szczęście. Przecież to prawdziwa kopalnia złota… nie zasłużyłyśmy, dalibóg, na taką łaskę… Chyba że twój ojciec zza grobu postarał się o to.\nSurele wyrywa się z objęć matki. Zeskakuje z łóżka i szlochając wybiega z domu. Wdowę z początku ogarnia przerażenie. Trwa to niedługo. Po chwili uśmiech pojawia się na jej twarzy. Przypomina sobie słowa swata i powiada:\n— Postąpiła tak jak wszystkie dziewczęta w podobnej sytuacji, wszystkie tak reagują.\n— Tak samo postępują! Tak samo! — bąka pod nosem reb Pinie.\nŻyczy wdowie „dobrego tygodnia” i wychodząc całuje mezuzę.\nWdowa zagłębia się w myślach. Patrzy przez okno na niebo. Jest wdzięczna Bogu. Mruczy pod nosem.\n— Dobra rzecz! Dobra nowina!\nI byłaby to nawet dobra rzecz, gdyby nie ten fartuch…\nI gdyby nie ten brzeg…\nBo gdy słońce zachodzi, na brzegu robi się radośnie i wesoło. Fajrant. Chłopi rozpalają przed swoimi słomianymi budkami ogień z odpadów drewna, wyjmują z budek patelnie i każdy smaży sobie swoją rybę. Jedzenie poszło w smak. Noc jest piękna, gwiaździsta. Chłop do czytania Pisma nie ma głowy…\nZaczynają więc śpiewać. Wnet u jednego znajduje się fujarka, u drugiego skrzypce. Gra muzyka. Nie zaszkodzi łyczek gorzały. Nogi same ruszają w tan. Słowem — „hulaj dusza”…\nW taką noc wybierają się młodzi ludzie i kawalerowie z miasteczka na spacer lub do kąpieli w rzece. Przysłuchują się śpiewom, przyglądają się. Czasami przychodzą tu również dziewczęta… nic dobrego z takich rzeczy nie wychodzi. Czasem jakaś dziewczyna, jeśli nikt tego nie zauważy, podchodzi bliżej ucztujących chłopów. Na jej widok chłopak pozwala sobie na żarcik, czasami wciąga ją do tanecznego koła. Mało co się wtedy może dziać.\nStrzeż nas Panie Boże…\nKiedyś, dawno temu, na wiele lat przed opisywaną przeze mnie historią, wydarzyła się w tym miejscu brzydka sprawa. Bardzo nawet brzydka i to z dziewczyną z dobrego domu, dziewczyną, która miała być wydana za mąż.\nOpowiadano o niej po cichu, że ściskała się z jakimś chłopem na brzegu. Gadano, najpierw szeptem, potem głośno, aż doszło do uszu jej ojca i matki. Ci nie uwierzyli, ale zaczęli jej pilnować. Stali się czujni. Wieczorem wszyscy siedzą w domu. Ojciec odmawia modlitwę popołudniową minche i wieczorną maariw w domu.\nPierwszy dzień mija w porządku. Nic się nie dzieje. Drugi tak samo. Trzeciego dnia jednak okazuje się, że dziewczyna nie może usiedzieć w domu. Bierze szal.\n— Do koleżanki.\nZabierają jej szal i powiadają:\n— Nieprawda, idziesz na brzeg rzeki.\n— Niech będzie na brzeg. Co was to obchodzi?\nGadu, gadu, dziewczyna przyznaje się: tańczy tam i śpiewa. Ma za kochanka chłopa. On się z nią ożeni. Ona się wychrzci…\nBiorą rodzice sznur od wieszania bielizny i przywiązują ją do łóżka. Nic innego, jak tylko dybuk wstąpił w dziewczynę. Skoro świt zawiozą ją do cadyka z Opatowa.\nTymczasem na brzegu wciąż rozlega się pytanie: „Gdzie jest Malka (tak nazywała się dziewczyna). Bez niej jakoś smutno. Tak pięknie tańczy i śpiewa. A kiedy rozpuszcza włosy to »żyć nie umierać«”.\nWyprawiają chłopi do miasteczka posłańca, żeby się dowiedział, co się z nią stało. Posłańcem rzecz jasna jest jej kochanek.\nWraca i podnosi raban. Był przed jej domkiem, zajrzał przez okienko do środka.\nOpowiada, co tam zobaczył:\n— Kochana Malka leży związana. Usta ma zatkane szmatą… biją ją.\nSłysząc to, chłopi jak jeden mąż zrywają się z miejsca i biegną ratować kochaną Malkę. Biegną przez rynek. Na ten widok powstaje zamieszanie w miasteczku. Krzyk:\n— Chłopi napadają!\nMieszkańcy w mig zdejmują towar ze straganów. Zamykają sklepy. Zamykają się w domach za zaryglowanymi drzwiami.\nBudzą się rano ze snu. Wstają, wychodzą na ulicę i dowiadują się:\n— Malka została zabrana. Matka śmiertelnie zachorowała. Ojciec przez noc osiwiał.\nStarzy Żydzi wzdychają: „Gułes — diaspora — niewola”.\nMłodzi Żydzi jednak podnoszą krzyk. Formują grupę, uzbrajają się w kije i kamienie, i biegną do brzegu, żeby odbić żydowską córę.\nWybucha walka na brzegu. Żydzi mają przewagę. Biją się w imię Boga zastępów. Chłopom na brzegu jednak udaje się zawiadomić swoich na przedmieściu. Ci przychodzą z pomocą. W rękach mają widły. Towarzyszą im psy. Rycerze Izraela dają nogę i ledwo z życiem uchodzą.\nMatka Malki tej nocy umarła. Ojciec zamknął dom na wszystkie spusty i wyruszył w świat. Dopiero tuż przed nastaniem zimy chłopi opuścili brzeg i udali się każdy do swojej wsi, do swojej żony i swoich dzieci.\nI nie wiadomo, co się dalej stało z dziewczyną. Czy w tym czasie obrzydła im albo, bojąc się, że pobiegnie za nimi do wsi, wrzucili ją do wody, czy też opuszczona przez wszystkich sama się utopiła.\nPrzed matką chłopi się rozstępują. Jej głos napawa ich strachem. Słowo *dybuk* wywiera wrażenie. Fujarka milknie, skrzypce zamierają. Ona podbiega do córki i odrywa ją od chłopa. Odpycha go na bok i woła do tłumu:\nO rabinie z Brześcia i rabim z Białej zapewne słyszeliście, ale nie każdy z was wie o tym, że cadyk z Białej, reb Noach był na długo przedtem wyróżniającym się uczniem w jeszywie brzeskiego rabina. Kilka ładnych lat studiował w jeszywie, by nagle zniknąć. Odbył kilkuletni galut, po czym objawił się w Białej.\nPrzyczyna opuszczenia przez niego jeszywy i zniknięcia na kilka lat była następująca:\nW ciągu kilku lat gorliwie i z zapałem studiował Torę, by w pewnej chwili stwierdzić, że jest zbyt sucha, gdyż przedmiotem jej zainteresowania są ujęte w sztywne ramy kwestie tego na przykład typu jak całokształt problematyki kobiet w aspekcie prawa, etyki oraz rozważania na temat zakazu spożywania mięsa razem z mlekiem lub prawa majątkowego. I wszystko jest w porządku. Są też chwile, kiedy do rabina i uczniów przychodzą ludzie z pytaniami.\nPrzychodzi na przykład Reuwen, który wytacza proces Szymonowi. Rabin rozsądza ich. Rozstrzyga i wydaje orzeczenie. Czasem przychodzi służący, który prosi o rozstrzygnięcie jakiejś kwestii w jego osobistej sprawie. Czasem też przychodzi kobieta. Ma problem, z którym sama nie jest w stanie sobie poradzić. Wtedy Tora odżywa. Przestaje być suchym, martwym tworem. Nabiera sensu, uzyskuje znaczenie, nawet władzę w świecie.\nBez tych pytań Tora jest tylko jakby ciałem bez duszy. To, co jest w niej napisane, znajduje się na samej powierzchni. Tak myśli Noach, który stwierdził, że Tora jest sucha. On instynktownie wyczuł, że nie jest *Torą Życia*. Jego zdaniem Tora powinn\nIcchok Lejb PerecOpowiadania chasydzkie i ludoweopowiadanieOpowieści rabiego Nachmanke


Home > Okulary korekcyjne > Diane von Fürstenberg > DVF8076 (415)\nDVF8076/415 Okulary od projektantów.\nZ ta designerskim dodatkiem będziesz posiadać perfekcyjne okulary na każdy dzień. Okulary DVF8076 są w roku 2021 zupełną nowością na rynku i sprawią, że będziesz na czasie. Okulary DVF8076 marki Diane von Fürstenberg z kolekcji 2020 oraz 2021 są dostępne w sklepie internetowym Edel-Optics także w innych wariantach.\nOkulary bez oprawek zawsze pozostają w tle i sprawiają przez to, że mamy w sobie cos wytwornego. Przy kwadratowych rysach twarzy prezentuje się niezwykle korzystnie. Mocno zarysowane kontury są skontrastowane przez nieposiadającą kantów formę. Czarny jest dla Ciebie zbyt nudny, a krzykliwe kolory nie są w Twoim stylu? W takim przypadku szary będzie dla Ciebie świetną alternatywą! Kolor nie tylko jest modny i pasuje do każdej karnacji, ale można go połączyć z każdym strojem.\nKolejna wysyłka jest już w drodze i tym samym, Twoje okulary Diane von Fürstenberg będą wkrótce ponownie dostępne. Niesamowicie korzystna cena rekompensuje niewielki czas oczekiwania. W naszym sklepie online stale oferujemy produkty w niskich cenach. Tak korzystnie, nie kupisz DVF8076 nawet w promocji.\n2 071,66 zł


Śląska Izba Lekarsko-Weterynaryjna - Komunikat w sprawie szkolenia z zakresu leczenia zwierząt egzotycznych.\nKomunikat w sprawie szkolenia z zakresu leczenia zwierząt egzotycznych.\nWszystkich, którzy zapisali się na cykl szkoleń z zakresu leczenia chorób zwierząt egzotycznych informujemy, że cykl składa się z trzech spotkań (nierozerwalnych, zapisanie się na szkolenie obliguje zapisanego do udziału we wszystkich trzech spotkaniach).\n1. Terminy spotkań: 01 lutego 2020 (sobota)\n07 marca 2020 (sobota)\n2. Miejsce i godziny: Centrum Konferencyjno-Restauracyjne w Katowicach Club 99, sala VIP, ul. Bracka 16, 40-858 Katowice,\nw godz. 09.oo - 15.oo z przerwą na obiad (w tym samym budynku)\n3. Rozkład kosztów szkolenia: koszt wynajmu sali, opłacenie wykładowcy - leży po stronie Śląskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej. Uczestnik szkolenia pokrywa koszty "przerwy kawowej" i obiadu - w wysokości 60 zł za jedno spotkanie.\n4. Zasady uczestnictwa: każdy zapisany uczestnik szkolenia winien wniesć na konto Izby (to same, na które wpłacane są składki członkowskie) kwotę 180 zł w terminie do 27 stycznia 2020r. z dopiskiem "szkolenie zw.egzotyczne". Brak wpłaty do tego dnia będzie równoznaczny z rezygnacją z uczestnictwa w szkoleniu.\n5. Za udział w cyklu szkoleń każdy uczestnik otrzyma certyfikat wraz z przyznanymi punktami przez KRL-W w ramach ustawicznego szkolenia, oraz na ostanim szkoleniu - przygotowane obszerne materiały edukacyjne.\n6. Po dokonywaniu wpłaty można zgłosić na adres e-mail lub telefonicznie chęć zjedzenia obiadu bezmięsnego.


Samsung Omnia I900, wyrwane złącze, spalony układ - elektroda.pl\nmatti5353 22 Lis 2009 19:54 2408 0\n#1 22 Lis 2009 19:54\nMam pewien problem z moją omnią I900, mianowicie zaczęło się od tego że telefon nabyłem z wyrwanym gniazdem synchronizacyjnym więc próbowałem je naprawić ale że pola lutownicze były wyrwane nie dałem rady. Potem chciałem podłączyć chociaż zasilanie tak abym mógł naładować baterię, w tym celu po przejrzeniu schematu i jednego tematu z tego forum znalazłem solucję w której pisało by wpiąć sie pod opornik R316, w załączniku był następujący schemat:\nZaznaczone są na nim właśnie ten opornik i układ U304 (ps56), pomyślałem że jeżeli układ ten jest wyróżniony na czerwono, a na serwisówce wchodzi do niego VDC to podłącze się do niego bo jest do niego łatwiejszy dostęp niż do rezystorka i przylutowałem do niego drucik (wyprowadzenie), zaś drucik podłączyłem do złącza zasilania. Po podłączeniu ładowarki niestety nie zaczęło ładować, "zapachniało" tylko spalenizną. I teraz omnia się nie włącza\nPrzy tym łączeniu nie byłem pewien co do odpowiedniego podłączenia drucika z układu do złącza przez co mogłem pomylić polaryzację i puścić na masę "+" a na układ "-" co zaszkodziło płytce. I teraz mam pytanie do Was co mogło się spalić, czy ten podłączony układ U304, czy też coś innego. Pobieżnie sprawdziłem przejście z nóżek tego układu do masy i bodajże 4 z 6 miało zwarcie do masy, więc to chyba spalony układ ??\nZauważyłem także że po złożeniu telefonu bez podłączonego modułu aparatu i dolnych klawiszy świeci czerwona dioda ładowania, czyli możliwe że telefon nie jest do końca martwy i widzi że brakuje mu jakiegoś modułu.\nDrugą prośbę mam taką że jeżeli już uda się ożywić omnię to może ktoś zna jakąś solucję na podłączenie złącza by przywrócić mu pełną funkcjonalność, bo na jego nominalnych stykach nie da się go przylutować bo nie ma praktycznie do czego.\nPozdrawiam i czekam na pomoc, Matti5353\nPodobne tematy Samsung Omnia I900, wyrwane złącze, spalony układ\nOmnia wyrwane złącze karty pamięci czy ma ktoś solucje. Serwisówka nic nie podpowiada.,W serwisówce masz wszystko nie potrzeba żadnej solucji. (1)


Różne rodzaje puf przeznaczonych do wystroju wszystkich pomieszczeń | Wohnen Sparen - ekonomiczne mieszkanie\nZależy im równocześnie na takim, aby były to przedmioty ozdobne i przystosowane do wystroju różnych pomieszczeń. Należy przyznać, iż pufy – strona naprawdę będą bardzo wygodne, a równocześnie będą one niezbyt wysokie, dlatego śmiało potrafią na nich siadać dzieci. Powinny one tylko uważać na to, aby się nie zachwiać i nie spaść z pufy, bowiem nie ma ona oparcia. Poza takim wydaje się, iż pufy należą do najwygodniejszych domowych mebli, na jakich można siedzieć przez dużo godzin.\nPufy trafiają głównie do pokoi gościnnych. Poza takim można je spotkać w pokojach nocnych oraz różnych pokojach dziennych. Zdarza się także, iż pufa zostaje postawiona w kuchni, ponieważ dobrze pasuje także do takiego wnętrza. Toteż zdaje się, że pufy mogą być niezwykle wielofunkcyjne, a do tego spełniać funkcje ozdobne.\nW pokojach gościnnych znajdują się rozmaite meble, na jakich wolno usiąść, a pośród nich znajduje się również pufa, jaką potrafi stanąć przy ławie lub mocniej z boku pomieszczenia jako pewna alternatywa dla ludzi, które nie chcą siadać przy stole. Oprócz tego pufy (zobacz pufy ławka) stawiane będą przed telewizorem albo w pobliżu radia. Zaś sako znajdujące się w sypialni potrafi stać przy łóżku, a dzięki temu jest wolno na zanim usiąść podczas zakładania porannych ubrań albo położyć sobie na zanim jakieś ubrania lub mały koc, jakim być może jest należy przykryć się w nocy. Zaś pufy stojące w pokojach dziennych służą bardzo różnym celom.\nWolno na nich siedzieć lub kłaść jakieś lekkie rzeczy. Służą one również celom typowo ozdobnym i sprawiającym, iż pomieszczenie nabiera nowego wyrazu. Dlatego wydaje się, iż pufy wciąż potrafią zostać niezwykle niezbędne w domach i mieszkaniach.\nAutor adminData publikacji Grudzień 19, 2019 Grudzień 19, 2019 Kategorie Wystrój wnętrzTagi czas, mebli, mieszkania, pomieszczenie\nPoprzedni Poprzedni wpis: Z jakich powodów warto używać OSB?\nNastępny Następny wpis: Zbudowanie domu to coś, co pragnie wielu z nas? Jak podejść do takiego typu zagadnienia i o jakich kwestiach pamiętać?