ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2011 #01 ΕΞΑΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ. 6 Πως να φτιάξεις έναν εξαρτημένο άνθρωπο 14 Αποστιγματίζοντας 22 Διαπροσωπική νευροβιολογία - PDF\nΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2011 #01 ΕΞΑΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ. 6 Πως να φτιάξεις έναν εξαρτημένο άνθρωπο 14 Αποστιγματίζοντας 22 Διαπροσωπική νευροβιολογία\nDownload "ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2011 #01 ΕΞΑΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ. 6 Πως να φτιάξεις έναν εξαρτημένο άνθρωπο 14 Αποστιγματίζοντας 22 Διαπροσωπική νευροβιολογία"\n1 ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2011 ΕΞΑΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ #01 6 Πως να φτιάξεις έναν εξαρτημένο άνθρωπο 14 Αποστιγματίζοντας 22 Διαπροσωπική νευροβιολογία\n2 Βρες το Κέντρο Βάρους σου 1. Το ΒΡΕΣ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΒΑΡΟΥΣ ΣΟΥ είναι ένα πρόγραμμα που βασίζεται στην γνωστική συμπεριφορική θεραπεία με στόχο την απώλεια βάρους καθώς και την συντήρηση αυτού του αποτελέσματος. Απευθύνεται σε ανθρώπους που ταλαιπωρούνται με δυσλειτουργικές διατροφικές συνήθειες. Με αυτή την μέθοδο εκπαιδεύονται σε μια σειρά από ικανότητες που αφορούν σε αυτές τις συνήθειες δίνοντας έμφαση στον τρόπο που σκέφτονται για την διατροφή τους. 2. Στο ΒΡΕΣ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΒΑΡΟΥΣ ΣΟΥ μεταξύ των άλλων, θα μάθεις να κινητοποιείς τον εαυτό σου καθημερινά, να ξεχωρίζεις την διαφορά μεταξύ πείνας και απλής σκέψης για φαγητό, και να αναγνωρίζεις τον δυσλειτουργικό τρόπο σκέψης που ματαιώνει τις προσπάθειες σου. 3. Το ΒΡΕΣ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΒΑΡΟΥΣ ΣΟΥ δεν είναι πρόγραμμα διατροφής. Είναι ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο πρόγραμμα που θα σου διδάξει συγκεκριμένες δεξιότητες ώστε να είσαι σε θέση για το υπόλοιπο της ζωής σου να διατηρήσεις το σώμα σου στο επίπεδο βάρους που εσύ επιθυμείς.\n3 editorial Έφτασε το Τέλος μας... Είναι σίγουρο ότι πολλοί θα αναρωτηθούν γιατί διαλέξαμε ένα τέτοιο όνομα για το περιοδικό μας, τη στιγμή που η κατεξοχήν χρήση της λέξης έχει μάλλον επικρατήσει να έχει αρνητική σημασία και να μας τρομάζει κάθε φορά που την ακούμε. Η λέξη «τέλος» στην αρχαία ελληνική γλώσσα έχει πολλές έννοιες, για τον Αριστοτέλη σήμαινε ο σκοπός ύπαρξης, ο σκοπός ύπαρξης των πραγμάτων τα οποία είναι εντελεχή, θέση που ταυτίζεται απόλυτα με την δική μας. Ο σκοπός λοιπόν του περιοδικού μας είναι από την μία πλευρά η ενημέρωση αυτή καθ αυτή, πολυδιάστατη, έγκυρη και με χιούμορ και από την άλλη η δημιουργική απασχόληση ανθρώπων. Ως προς την ενημέρωση λοιπόν, θα υπάρχουν πρόσφατες θέσεις και προβληματισμοί της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας, σχετικά με το τι μαθαίνουμε για τις εξαρτημένες συμπεριφορές, τις οποίες θα συζητάμε δημιουργικά και με κριτική διάθεση. Επιπλέον, κάθε τεύχος θα φιλοξενεί προσωπικές ιστορίες ανθρώπων που κατάφεραν να ξεφύγουν από την δίνη του εθισμού με αποτέλεσμα να αλλάξει η ζωή τους ριζικά προς το καλύτερο. Οι ιστορίες αυτές θα είναι ιστορίες ανθρώπων που υπέφεραν οι ίδιοι από εξάρτηση καθώς και από μέλη οικογενειών και θα μας προσφέρουν την δική τους ματιά στο τι δούλεψε για αυτούς και τι όχι. Άλλος ένας άξονας ενημέρωσης θα είναι νέα από όλο τον κόσμο, σχετικά με την εξάρτηση, κριτική βιβλίων, ταινιών, αλλά και άλλες ολιστικές θεραπείες. Εδώ χρειάζεται να σημειωθεί ότι η ιδέα και η υλοποίηση του περιοδικού μας είναι έργο ανθρώπων που έχουν ολοκληρώσει με επιτυχία το πρόγραμμα του ΚΕΑΣ. Μαζί τους μοιραζόμαστε ένα καινούργιο όνειρο, να παρέχουμε θέσεις εργασίας σε ανθρώπους που έχουν ξεπεράσει το πρόβλημα της εξάρτησης μέσα από δομές κοινωνικής απασχόλησης που έχουν σαν στόχο την δημιουργία και την αναζήτηση μιας ζωής με νόημα. Καλύτερα, όμως να σταματήσουμε εδώ προκειμένου να έχετε την ευκαιρία να ξεφυλλίσετε και να ανακαλύψετε μόνοι σας το υπόλοιπο τεύχος, το οποίο ευχόμαστε να ευχαριστηθείτε όσο και εμείς καθώς το ετοιμάζαμε. Η Συντακτική ομάδα λοιπόν, σας παρουσιάζει το Τέλος με την υπόσχεση να είναι η αρχή.. Tέλος 3\n4 index λίγα λόγια Έκδοση - Ιδιοκτησία ΚΕΝΤΡΟ Κέντρο Έρευνας Ανθρώπινων Συμπεριφορών Αμβροσίου Φραντζή Νέος Κόσμος, Αθήνα Συντακτική ομάδα Αλέξανδρος Λάππας Μαίρη Μανιάτη Βασίλης Χαραλαμπόπουλος Ανδρέας Περλορέντζος Στέλλα Πίτσιου Σ αυτό το τεύχος συνεργάστηκαν: Μαίρη Αλιφραγκή Σακκά Άννα Ψαθά Νάνσυ Ψυμενάτου Ευχαριστούμε θερμά τη Δήμητρα Κοχυλά για την εθελοντική της προσφορά στη διόρθωση των κειμένων και όλους όσοι προσέφεραν για την πραγματοποίηση αυτού του σκοπού. Η λέξη «τέλος» έχει και την έννοια της συνεισφοράς, μια αντιπροσωπευτική αξία του τρόπου λειτουργίας του ΚΕΑΣ ο οποίος είναι ένας μη κυβερνητικός οργανισμός που λειτουργεί από τον Απρίλιο του Η δράση του οργανισμού μέχρι σήμερα συνοπτικά αφορά 486 περιπτώσεις ανθρώπων οι οποίοι έχουν παρακολουθήσει το πρόγραμμα μας, παράλληλα με τις οικογένειες τους. Περίπου 4500 συνεντεύξεις αξιολόγησης και κινητοποίησης, 2500 τηλεφωνήματα αντιμετώπισης κρίσης ετησίως και 36 ειδικούς που έχουν παρακολουθήσει τα εκπαιδευτικά μας σεμινάρια. Βάση του καταστατικού του οργανισμού το 20% των προσφερόμενων υπηρεσιών μας παρέχεται χωρίς αμοιβή και μέχρι σήμερα έχουμε καταφέρει το ποσοστό αυτό να έχει φτάσει στο 40%. Τα επόμενα χρόνια που μοιάζει ότι θα είναι δύσκολα χρόνια για όλους μας, πολύ περισσότερο για εκείνους που η ζωή τους επηρεάζεται ακόμα από τα προβλήματα της χρήσης, θέλουμε να αυξήσουμε αυτό το ποσοστό όσο είναι δυνατόν περισσότερο. Εδώ χρειάζεται να πούμε ότι τα λειτουργικά έξοδα του Οργανισμού καλύπτονται εξ ολοκλήρου από τις συνεισφορές των φίλων του Κέντρου καθώς και την προσφορά υπηρεσιών. Η δημιουργία λοιπόν του περιοδικού ευελπιστούμε να λειτουργήσει σαν άλλος ένας πόρος εσόδων για αυτόν τον σκοπό. Έτσι λοιπόν για τον πρώτο χρόνο έχουμε προγραμματίσει να εκδώσουμε δύο τεύχη των οποίων το κόστος συνδρομής θα είναι 50 ευρώ. Η αξιοποίηση αυτών των πόρων θα εξαρτηθεί ανάλογα με το ύψος τους. Πρώτη στην γραμμή των προτεραιοτήτων μας είναι η στήριξη οικογενειών που είναι σε οικονομική δυσπραγία. Κλίνοντας θέλω να σας ευχαριστήσω όλους για την συμπαράσταση σας στο έργο μας και εύχομαι όλοι μαζί να καλυτερέψουμε λίγο ακόμα τις συνθήκες που η κοινωνία μας έχει να αντιμετωπίσει σχετικά με αυτό το τόσο περίπλοκο και ιδιαίτερο φαινόμενο που λέγεται εξάρτηση Μετά τιμής Μαίρη Μανιάτη Κλινική Διευθύντρια Ιδρυτικό Μέλος Κέντρου Έρευνας Ανθρώπινων Συμπεριφορών Δημιουργικό Ελίζα Παπαδοπούλου Εκτύπωση Τυπογραφείο Μουγιακάκος Το χαρτί είναι ευγενική χορηγία της εταιρίας Rifpa την οποία ευχαριστούμε θερμά Έρευνα Εκστρατεία πρόληψης Αλκοολισμός / τι δεν μάθαμε από to project match. Διαπροσωπική νευροβιολογία Άρθρα / Απόψεις Αποστιγματίζοντας ΤΙΜΗ ΤΕΥΧΟΥΣ 25,00 ΕΤΗΣΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ( 2 ΤΕΥΧΗ ) Επιχειρήσεις - Ιδιώτες 50, Οι ναρκομανείς σε ανάρρωση μπορούν να πιουν αλκοόλ? Τα καλά νέα είναι ότι, το πένθος είναι μια διαδικασία που θεραπεύει Οι άλλες διαστάσεις του επαγγελματικού προσανατολισμού Τζόγος Στήλες ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ALPHA BANK IBAN (27 ΨΗΦΙΑ) GR Πως να φτιάξεις έναν εξαρτημένο άνθρωπο Οικογενειακές υποθέσεις Ερωτήσεις & Απαντήσεις Νέα από τον κόσμο Προσωπικές ιστορίες Εναλλακτικές θεραπείες τηλ. επικοινωνίας συνδρομών , Κριτική βιβλίων 4 Tέλος\n5 έρευνα Εκστρατεία πρόληψης Στη διάρκεια των τελευταίων 10 ετών, η εκστρατεία πρόληψης κατά των ναρκωτικών έχει γίνει μια τεράστια βιομηχανία που κόστισε στις Ηνωμένες Πολιτείες 2 δισεκατομμύρια δολάρια, με τις εταιρείες να πωλούν τα ακριβότερα σεμινάρια πρόληψης και προγράμματα καταπολέμησης. Τουλάχιστον 1,25 δισεκατομμύρια δολάρια δίνονται ως ομοσπονδιακές επιχορηγήσεις ώστε τα σχολεία να τα χρησιμοποιούν για την παροχή συμβουλών, για κοινωνική εργασία, και άλλες σχετικές με την καταπολέμηση των ναρκωτικών δραστηριότητες (αφίσες, αυτοκόλλητα μπλουζάκια και κούπες καφέ). Ενώ επιπλέον, τουλάχιστον 750 εκατομμύρια δολάρια προέρχονται από τοπικές και πολιτειακές κυβερνήσεις. Χρήματα που πιάνουν τόπο, αν επιτυγχάνεται ο στόχος, που είναι να μείνουν τα παιδιά μακριά από τις ουσίες. Σωστά; Λάθος! Υπάρχουν πλέον δεδομένα ότι οι καμπάνιες με διάφορα σλόγκαν όπως, το «Απλά πες όχι» της κυρίας Ρέιγκαν, και άλλα παράγωγά της όπως STAR, DARE, ALERT και δεκάδες άλλα, έχουν αποτύχει παταγωδώς. Πολλοί λένε ότι οι καμπάνιες πρόληψης είναι ένα ακριβό προϊόν, που πλασάρεται στην αγορά όπως τα βιντεοπαιχνίδια ή τα κινητά τηλέφωνα. Πάντως εκ του αποτελέσματος προκύπτει ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα. Δηλαδή είτε γίνεται μια καμπάνια είτε δε γίνεται, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Οι πιο σαρκαστικοί μιλάνε για μια «σούπα» από ακρωνύμια με τα STAR, DARE, ALERT, μια πανάκριβη «σούπα», που όμως είναι άγευστη και με απογοητευτικά αποτελέσματα. Οι αρχικές εκτιμήσεις έκαναν λόγο για θετική επιρροή της εκστρατείας σε 25 εκατομμύρια παιδιά. Όσα παιδιά συμμετείχαν σε αυτά τα προγράμματα, μια φορά την βδομάδα διδάσκονταν να αντιστέκονται στην πίεση από τους φίλους τους για να καπνίσουν μαριχουάνα και να λένε απλά όχι, καθώς και άλλες δεξιότητες αντίστασης στις προκλήσεις για χρήση. Δύο χρόνια μετά την παρέμβαση όμως, τα παιδιά του προγράμματος κάπνιζαν μαριχουάνα στον ίδιο βαθμό με παιδιά που δεν είχαν συμμετάσχει σε αντίστοιχα προγράμματα πρόληψης. Δηλαδή καμία διαφορά. Επιπλέον οι μισοί από τους συμμετέχοντες δεν εντοπίστηκαν ώστε να αποτιμηθεί η αποτελεσματικότητα της έρευνας. Όπως δήλωσε κάποιος από τους αξιολογητές, ακόμα και τα πιο μετριοπαθή θετικά αποτελέσματα είναι αμφισβητήσιμα. Μέσα από στατιστικές μανούβρες, ένα από αυτά τα προγράμματα μετέφρασε μια μικρή διαφορά της τάξης του 2,3% σαν διαφορά της τάξης του 60% εντυπωσιάζοντας τους αδαείς, αλλά κάνοντας πιο σκεπτικούς και καχύποπτους τους κατέχοντες το θέμα. Το μαγείρεμα των αριθμών, όπως στην προηγούμενη περίπτωση, δεν είναι ασυνήθιστη πρακτική, καθώς οι οργανισμοί που χρηματοδοτούν τα προγράμματα είναι επίσης και εκείνοι που πληρώνουν για την αξιολόγηση, όπως αναφέρει ο Δρ Joel Moskowitz, κύριος ερευνητής της Κοινοπραξίας για την δημόσια υγεία του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, του Μπέρκλεϋ και του Λος Αντζελες. Υπάρχει μια τάση από τους αξιολογητές να υποβάλουν εκθέσεις σκεφτόμενοι το τί θέλει να ακούσει ο πελάτης τους και όχι τί πραγματικά συμβαίνει. Κανένας δεν θέλει να είναι ο φορέας των κακών ειδήσεων, με αποτέλεσμα να ασκείτε τεράστια πίεση στον αξιολογητή να μαγειρέψει τα δεδομένα, ώστε να προκύψουν θετικά. Το τελικό αποτέλεσμα είναι, όπως είπαμε μια πανάκριβη «σούπα» που δεν προσφέρει τίποτα σε αυτούς που έχουν ανάγκη, αλλά επιβαρύνει τους φορολογούμενους. Tέλος 5\n6 στήλη Πως να φτιάξεις έναν εξαρτημένο άνθρωπο Συνταγή για τολμηρούς Αυτές είναι κάποιες πρόχειρες σκέψεις, που όταν μεγαλώσουν φιλοδοξούν να γίνουν ένα σοβαρό βιβλίο. Αλέξανδρος Λάππας Σύμβουλος Εξαρτήσεων Θεραπευτής Ιδρυτικό μέλος Κέντρου Έρευνας Ανθρώπινων Συμπεριφορών Μην σας ξεγελάει ο πιο πάνω τίτλος. Είναι σκέψεις που προορίζονται για ένα βιβλίο σοβαρότατο, καθώς και για ένα σοβαρό θέμα, αλλά με μια κάπως ελαφριά διάθεση. Εξάλλου το θέμα είναι, πώς το βλέπει κανείς. Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι αν δεις κάτι, σαν κάτι συγκεκριμένο, π.χ. μια καρέκλα σαν καρέκλα, τότε θα τη βλέπεις πάντα σαν καρέκλα. Χρόνια αργότερα κάνοντας κριτική στον Αριστοτέλη κάποιος Κορζύμπσκι και η παρέα του, μας είπε ότι αν τη δεις σαν καρέκλα, χάνεις την ευκαιρία να τη δεις και σαν σκάλα, όταν ανεβαίνεις πάνω της για να φτάσεις στα ψηλά ράφια της κουζίνα σου, ή να τη δεις σαν τραπεζάκι όταν βάζεις πράγματα πάνω της. Έτσι αυτοπεριορίζεσαι μόνο και μόνο επειδή από την αρχή έχεις περιορισμένη οπτική γωνία. Το ενδιαφέρον σε αυτήν τη διαφωνία είναι ότι και οι δύο πλευρές έχουν δίκιο. Βλέπουμε τα πράγματα με έναν ιδιαίτερο και μοναδικό τρόπο. Για αυτόν το λόγο και ο Επίκτητος έλεγε, πολύ σωστά, ότι τους ανθρώπους δεν τους ταράζουν τα πράγματα, αλλά ο τρόπος που τα βλέπουν. Αυτό το βιβλίο λοιπόν μπορεί κάποιος να το δει σαν ένα σοβαρό βιβλίο με αστεία διάθεση, ή σαν ένα αστείο βιβλίο με σοβαρή διάθεση. Διαλέγεις και παίρνεις. Η αλήθεια είναι ότι στα τόσα χρόνια που εργάζομαι στο χώρο την απεξάρτησης, έχω κάνει πολλές σοβαρές συζητήσεις και έχω δώσει αρκετές σοβαρές διαλέξεις και σεμινάρια για το θέμα αυτό, πάντα με αρκετή σοβαρότητα (ελπίζω) και συναίσθηση της ευθύνης μου. Αλλά, πιστέψτε με, υπάρχουν κάποιες φορές που κάτι μέσα μου, μου λέει ότι είναι καιρός να χαλαρώσουμε λίγο. Είναι καιρός να ρίξουμε μια άλλη ματιά, ή αν θέλετε να δούμε το πρόβλημα με μια λογική που ίσως να πρέπει να είναι και λίγο παράδοξη. Οι παράδοξες παρεμβάσεις εξάλλου, ανέκαθεν, ήταν η μεγάλη μου αγάπη και λάτρευα αυτούς τους ευφυέστατους κορυφαίους θεραπευτές που πρότειναν τη χρησιμοποίησή τους. Αγαπώ τις παράδοξες παρεμβάσεις γιατί έχω την αίσθηση ότι λειτουργούν καλύτερα και ότι είναι αρκετές φορές πιο αποτελεσματικές από τις ορθόδοξες. Γιατί; Δεν ξέρω, ή μάλλον δεν είμαι σίγουρος, αλλά δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία. Όπως μου είχε πει κάποτε ένας δάσκαλος μου, «αν δεν έχει σπάσει κάτι μην προσπαθείς να το κολλήσεις», θέλοντας με αυτή την φράση να μου εξηγήσει ότι αν κάτι που κάνω λειτουργεί δεν χρειάζεται να το ψάχνω και τόσο πολύ. Μπορεί να κάνω λάθος, μπορεί και όχι, θα δούμε. Παρόλα αυτά η παρακάτω ιστορία με εμπνέει αρκετά για να συνεχίσω σε αυτό το πνεύμα. Τον Μάιο του 1910 η ανθρωπότητα είχε πιστέψει ότι έφτασε το τέλος της παρακινούμενη από αστρολόγους και μελλοντολόγους, όταν εμφανίστηκε ο κομήτης του Χάλεϊ, που όλοι υποστήριζαν ότι θα συγκρουστεί με τη Γη. Ο πανικός μεγιστοποιήθηκε, όταν αποκαλύφθηκε ότι η ουρά του κομήτη περιείχε ένα δηλητηριώδες κυανιούχο αέριο το οποίο, πάντα όπως υποστήριζαν οι ειδικοί, θα δηλητηρίαζε όσους επιζούσαν της σύγκρουσης. Μάλιστα μερικοί ωραίοι τύποι (με Ελληνικές ρίζες σίγουρα) βρήκαν τότε την ευκαιρία να κάνουν μεροκάματα, πουλώντας αντιασφυξιογόνες μάσκες στον κοσμάκη. Σε μια άλλη πολιτεία των ΗΠΑ μια θρησκευτική σέχτα προσπάθησε να θυσιάσει μία παρθένα για να εξορκίσει το κακό, αλλά ευτυχώς την τελευταία στιγμή εμποδίστηκε από την αστυνομία. Στη Βιέννη ένας μικροσεισμός πανικόβαλε τους κατοίκους, οι οποίοι εγκατέλειψαν την πρωτεύουσα και κατέφυγαν στους γύρω λόφους για να παρακολουθήσουν τη συντέλεια του κόσμου. Απίστευτες καταστάσεις. Όμως ο Αλβέρτος Αϊνστάιν, νεαρός και άσημος ακόμα επιστήμων, διατηρώντας την ψυχραιμία του δήλωσε, όταν τον ρώτησαν αν ο κομήτης θα συγκρουσθεί με τη Γη: «Με βεβαιότητα σας λέω όχι». Και όταν τον ξαναρώτησαν πώς είναι τόσο βέβαιος, εκείνος απάντησε αφοπλιστικά: «Αν δεν πέσει, θα επιβεβαιωθώ. Αν όμως πέσει τελικά, κανείς μας δεν θα ζει για να μου πει ότι έκανα λάθος». Έτσι λοιπόν, με αυτό το πνεύμα και με αυτή την ελαφριά χιουμοριστική διάθεση συνεχίζω. Ελπίζω να μην σας μπέρδεψα, αλλά και αν σας μπέρδεψα μη στεναχωριέστε. Αυτό σημαίνει ότι είμαστε σε καλό δρόμο. Στη συνέχεια θα προσπαθήσω να βάλω τα πράγματα σε μια τάξη ή να σας μπερδέψω ακόμα περισσότερο. Δεν γίνεται αλλιώς, κάτι πρέπει να κάνω. Το να φτιάξεις εξαρτημένους ανθρώπους,όπως λέει ο Βατσλάβικ (Φτιάξε την δυστυχία σου μόνος σου), είναι σοβαρή δουλειά και δεν πρέπει να την αφήνουμε στην τύχη. Πρέπει να κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν. Η συνέχεια στο επόμενο τεύχος. Ξεκινήστε την δουλειά από πολύ νωρίς. Όσο πιο νωρίς γίνεται.. 6 Tέλος\n7 έρευνα Αλκοολισμός τι (δεν) μάθαμε από το project match. «Η επιστήμη, συγκρινόμενη με την πραγματικότητα μοιάζει πρωτόγονη και παιδική. Αλλά είναι ότι καλύτερο έχουμε» Αλβέρτος Αϊνστάιν Το Project Match, μια από τις μεγαλύτερες επιστημονικές έρευνες για τον Αλκοολισμό και την θεραπεία του στις ΗΠΑ, ξεκίνησε το 1989 και διήρκεσε περίπου 8 χρόνια. Κόστισε πάνω από είκοσι οκτώ εκατομμύρια δολάρια, και ακόμα και μέχρι σήμερα, η συζήτηση για το τι ακριβώς μάθαμε από αυτήν την έρευνα δεν έχει οδηγήσει πουθενά. Αρχικά η υπόθεση που προσπάθησε να εξακριβώσει αυτό το ερευνητικό πρόγραμμα ήταν ποιοι τύποι θεραπείας ταιριάζουν σε ποιους τύπους αλκοολικών. Πιο συγκεκριμένα η έρευνα αναζήτησε απαντήσεις για το αν η θεραπεία πρέπει να είναι μια και μοναδική για όλους ή αν πρέπει να παραπέμπουμε τους ασθενείς με βάση τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και τις ανάγκες τους, σε διαφορετικούς τύπους προγραμμάτων. Τρείς τύποι θεραπευτικών παρεμβάσεων, επιφανείς για τις εξαρτήσεις, χρησιμοποιήθηκαν για να εξακριβωθεί η σχέση της παρέμβασης με τον ασθενή. Αυτές ήταν: Γνωστική συμπεριφορική θεραπεία εκπαίδευσης ικανοτήτων, με στόχο την πρόληψη των υποτροπών με 12 συνεδρίες. Ενδυνάμωση Κινήτρου, με στόχο να παραμείνει σταθερό το κίνητρο για αλλαγή με 4 συνεδρίες. Διευκόλυνση της συμμετοχής σε ομάδες αλληλοβοήθειας 12 Βημάτων, με προφανή στόχο να εξοικειώσει τους ασθενείς με την φιλοσοφία των 12 Βημάτων επίσης με 12 συνεδρίες. Το αρχικό συμπέρασμα ήταν ότ δεν υπάρχει ανάγκη να ταιριάζουμε ασθενή με παρέμβαση, αφού όλες έδειξαν να έχουν πάνω κάτω τα ίδια αποτελέσματα. Μια ερμηνεία της έρευνας οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι υπήρχε μια ελαφρά υπεροχή της τρίτης παρέμβασης, της Διευκόλυνσης συμμετοχής σε ομάδες αλληλοβοήθειας 12 βημάτων. Σε αντιδιαστολή όμως, κάποιοι άλλοι αναλυτές ανέφεραν το γεγονός, ότι η Ενδυνάμωση Κινήτρου, είχε σχεδόν το ίδιο αποτέλεσμα με μόνο 4 συνεδρίες, άρα κατά μια άλλη έννοια ήταν πιο αποτελεσματική. Η έρευνα όμως, όπως προέκυψε από περαιτέρω κριτική ανάλυση παρουσίαζε αρκετά μεθοδολογικά προβλήματα. Ένα από αυτά ήταν το γεγονός ότι οι ασθενείς που συμμετείχαν στην έρευνα ήταν εθελοντές, άρα κινητοποιημένοι από μόνοι τους, και κατά συνέπεια δεν ήταν αντιπροσωπευτικά δείγματα των αλκοολικών που κάθε άλλο παρά κινητοποιημένοι είναι. Άρα, κατέληγαν οι αναλυτές τα ευρήματα παρουσίαζαν βεβαίως μια εικόνα, αλλά από αυτήν την εικόνα τίποτα το ουσιαστικό δεν προέκυπτε. Επίσης, κριτική έγινε στην έρευνα για το σοβαρό μεθοδολογικό πρόβλημα, ότι δεν υπήρχε ένα «κοντρόλ γκρουπ», δηλαδή ένα γκρουπ αλκοολικών που δεν θα δεχόντουσαν καμιά μορφή επέμβασης ή θεραπεία, ώστε να συγκριθεί μαζί του η κάθε παρέμβαση. Είκοσι χρόνια μετά και ακόμα η συζήτηση για το τι τελικά μάθαμε από αυτήν την έρευνα, σημείο αναφοράς όσων πρεσβεύουν ότι η θεραπεία λειτουργεί (Treatment works), συνεχίζεται σε κύκλους. Ίσως το πιο εύστοχο και πιθανότατα πιο κοντά στην πραγματικότητα ήταν, αυτό που είπε ο Alan Marlatt, ένας άνθρωπος που είχε αφιερώσει την ζωή του στην έρευνα της πρόληψης υποτροπής, που συνοψίζοντας αυτήν την έρευνα ανέφερε: «Έχουμε πλέον μια έρευνα, πάνω στην οποία ο καθένας μπορεί να προβάλει την δική του ιδιαίτερη αντίληψη για τον αλκοολισμό και την θεραπεία του και να ερμηνεύσει τα αποτελέσματα της αναλόγως, αλλά στην ουσία δεν μάθαμε τίποτα το ουσιαστικό». Tέλος 7\n8 στήλη την χαρακτήριζα σοκαριστική, κάτι μέσα μου, μου έλεγε να επιμείνω και σήμερα δοξάζω το Θεό για εκείνη την απόφασή μου. Οικογενειακές υποθέσεις Η εμπειρία της Μαρίας Όταν το «πρόβλημα» μπήκε στη ζωή του γιου μου, άρχισε να αλλάζει σιγά-σιγά η συμπεριφορά του. Αρχικά απέδωσα αυτή την αλλαγή στην εφηβεία, ίσως γιατί αυτό με βόλευε και γιατί με τη σκέψη κάποιου άλλου προβλήματος τρελαινόμουν. Όμως βλέποντας το παιδί μου να γίνεται νευρικό, επιθετικό, ανειλικρινές, άρχισε να επιβεβαιώνεται αυτό που τόσο πολύ φοβόμουν. Η επιβεβαίωση και από τον ίδιο, έπεσε σαν κεραυνός πάνω σε όλη την οικογένεια και μας έκαψε. Γεμίσαμε με θυμό, οργή, φόβο, πανικό, απελπισία, απογοήτευση και προσπαθήσαμε νιώθοντας κάπως έτσι να ελέγξουμε το πρόβλημα. Έτσι άρχισε και ο παραλογισμός. Ο ένας έριχνε τις ευθύνες στον άλλον, ήμασταν επιθετικοί, υπήρχε μια μόνιμη γκρίνια και μια γενική εχθρότητα. Ο πανικός μας αρρώστησε, η λογική μας περνούσε κρίση, χάσαμε την ψυχραιμία μας και δεν μπορούσαμε να σκεφτούμε σωστά. Χάσαμε τη δύναμη μας βλέποντας ότι η δύναμη του προβλήματος ήταν πολύ πιο δυνατή από εμάς και μας κυρίευσε ο πανικός και το άγχος. Το μόνο που καταφέρναμε τελικά ήταν να κάνουμε το ένα λάθος μετά από το άλλο. Καταλάβαμε τελικά ότι μόνοι μας δεν μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα και αποφασίσαμε, να βλέπουμε κάθε εβδομάδα και από έναν ψυχίατρο! Παράλληλα, συμμετείχαμε και σε κάποιο πρόγραμμα, στο οποίο όμως δεν μείναμε πολύ. Συνεχίσαμε να αναζητούμε κάτι διαφορετικό, γιατί δεν αισθανόμασταν ότι δεν προχωρούσαμε ουσιαστικά. Έτσι μέσα στην αναζήτηση μου, τον Μάιο του 1998 ήρθα σε επαφή με το πρόγραμμα του Κέντρου. Και αυτό ήταν. Παρόλο που την πρώτη μας επαφή θα Όσο βλέπαμε το γιο μας να είναι μέσα στο πρόβλημα και στην παραβατικότητα, μας είχε κυριεύσει το άγχος, το οποίο μας αρρώστησε ψυχικά και σωματικά. Ο πανικός, δημιουργούσε διάφορα σενάρια στο μυαλό μας. Φυσικά ποτέ δεν έγιναν τα πράγματα όπως εμείς τα φανταζόμασταν. Χάναμε την ψυχραιμία μας όταν βλέπαμε τον γιο μας να αργοπεθαίνει. Ήμασταν επιθετικοί απέναντι του και το ίδιο έκανε βέβαια και αυτός απέναντι σε εμάς. Τελικά όταν ενημερώθηκα για τη φύση του προβλήματος, κατάλαβα ότι ο τρόπος που είχαμε χειριστεί ως τότε την κατάσταση ήταν παράλογος. Μας είχαν παρασύρει τα συναισθήματα. Άγχος, πανικός, χαμένη ψυχραιμία, γκρίνια, καχυποψία, φόβος, θυμός... Τότε δεν γνωρίζαμε. Τώρα όμως ξέρουμε ότι υπάρχει καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης και το μάθαμε, με τη βοήθεια του προγράμματος. Ο γιος μου αποφάσισε με τη βοήθεια του συμβούλου του, να δει το πρόβλημα και να ξεκινήσει την ανάρρωση του. Και έτσι ήρθε η γαλήνη, η χαρά, οι στιγμές ευτυχίας, το γέλιο και η ανακούφιση, βλέποντας τον γιο μας να αλλάζει μέρα με τη μέρα. Χαιρόμασταν γι αυτό που είχαμε εκείνη τη στιγμή. Αν και οι αλλαγές ήταν θεαματικές, τις σκίαζε ο φόβος και η αγωνία, για το αν τελικά θα τα καταφέρει. Με τα απομεινάρια της ψυχραιμίας μας, προσπαθούσαμε να σταθούμε δίπλα του. Μέναμε επικεντρωμένοι στο γιο μας, φοβούμενοι μήπως τα παρατήσει και έτσι δεν μπορούσαμε να δούμε τους εαυτούς μας. Ο φόβος μας είχε κάνει να χάσουμε κάθε λογική. Αν και ήταν πολύ σημαντικό για αυτόν και για εμάς, δεν μπορούσαμε να τον εμπιστευτούμε. Προσωπικά φοβόμουν να του πω πως αισθάνομαι γιατί ένιωθα πως κρατώ στα χέρια μου μια πορσελάνη που θα σπάσει. Πόσο λάθος ήμουν!!! Ο γιος μου συνέχιζε την ανάρρωση του, κι εμείς κρατώντας τους φόβους μας, τις αγωνίες μας και την καχυποψία μας, χάσαμε έναν ολόκληρο χρόνο απ την ανάρρωση του. 8 Tέλος\n9 Παράλληλα ένιωθα μέσα μου ένα κενό. Κάτι μου έλειπε. Ζήτησα τη βοήθεια του προγράμματος και τότε κατάλαβα πως κυνηγώντας τόσα χρόνια το πρόβλημα, τώρα που δεν υπήρχε ένιωθα ότι ήμουν άχρηστη, γιατί ο γιος μου ήξερε πια πολύ καλά τι πρέπει να κάνει για τον εαυτό του και εγώ έμενα άπραγη. Όμως η ζωή στην ανάρρωση έφερε μέρες καλές που ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα τις ζούσαμε ξανά σαν οικογένεια. Ηρεμία, γαλήνη, χαρά, υγεία. Η ανάρρωση του γιου μας ήταν μια πρόκληση να δούμε ποσό είχαμε αρρωστήσει κι εμείς και να ξεκινήσουμε να δούμε τους εαυτούς μας. Ο καθένας μας με τον δικό του τρόπο. Τελικά είχαμε μεγάλη ανάγκη να κάνουμε και εμείς τις αλλαγές μας. Έτσι άρχισα να βλέπω πόσο ακυβέρνητη ήμουν συναισθηματικά, πόσο αγκιστρωμένη στο πρόβλημα και στις ζωές των παιδιών μου. Έτσι πήρα την ευθύνη και παραδέχτηκα την ανισχυρότητά μου. Ζήτησα βοήθεια. Απελευθέρωσα σιγά-σιγά τα παιδιά μου και κάποια στιγμή έφτασα και στα ελαττώματα μου. Τρόμαξα όταν είδα την υπερπροστατευτικότητα μου. Πόσο είχα πνίξει τα παιδιά και πόσο προσωπικό χρόνο είχα χάσει. Είδα το θυμό μου, είδα πόσο ισοπεδωτική ήμουν όταν εξέφραζα το θυμό αυτό. Δεν ήξερα το πιο απλό... Να εξηγήσω στον άλλον, γιατί είχα θυμώσει. Είδα την οργή μου, που την εκδήλωνα όχι μόνο στα παιδιά μου άλλα και στους άλλους γύρω μου. Είδα τον δικό μου φόβο και πόση ζημία έκανα στους άλλους. Είδα τον έλεγχο που ασκούσα στους άλλους, ενώ θα έπρεπε να ελέγξω τελικά τον εαυτό μου. Τελικά το κενό που ένιωθα μπορούσε να γεμίσει κάνοντας αλλαγές σε μένα. Έτσι τον φόβο τον έκανα πίστη, την οργή - αγάπη, τον πανικό - γαλήνη, την απελπισία ελπίδα, την ενοχή ευθύνη. Πόνεσα πάρα πολύ για να μπορέσω να κάνω τις αλλαγές, αλλά στο τέλος ένιωσα ελεύθερη. Συνεχίζω το δρόμο της ανάρρωσης γιατί είναι ένα πνευματικό ταξίδι. Τελικά η πρόκληση της ανάρρωσης άξιζε να μπω σ αυτή τη διαδικασία. Στο ότι δεν υπήρξε υποτροπή, το οφείλει κυρίως στον εαυτό του και στη επαφή του με το Κέντρο. Το δεύτερο κομμάτι που τον κράτησε σταθερό, ήμασταν εμείς και η δουλειά που κάναμε σαν οικογένεια. Μέσα από αυτή τη δουλειά μπορούσαμε πλέον να σταθούμε γερά δίπλα του. Τον σεβαστήκαμε, τον εμπιστευτήκαμε, του δώσαμε να καταλάβει την απεριόριστη αγάπη, την κατανόηση στις δυσκολίες του, του δείξαμε ότι είναι ισότιμο μέλος στην οικογένεια, ακόμη και σε δύσκολες στιγμές δεν του χτυπήσαμε κάτι από το παρελθόν, του δώσαμε πρωτοβουλίες και το κυριότερο ήταν τα όρια που θέσαμε. Δεν διαπραγματευτήκαμε τη ανάρρωση του. Είπαμε «εσύ αναρρώνεις, και θα έχεις ότι θέλεις από εμάς. Η ανάρρωση και η καινούργια σου ζωή, ανήκουν σε σένα. Εμείς χαιρόμαστε και θαυμάζουμε αυτό που με τόσο κόπο και πόνο έχεις καταφέρει. Ότι χρειαστείς θα είμαστε δίπλα σου και όχι μπροστά σου». Πιστεύω ότι αυτός ήταν ο τρόπος που τον βοήθησε. Μέσα από όλη αυτήν την διαδικασία έγιναν πολλές αλλαγές σε όλους μας. Ο καθένας πήρε την ευθύνη του και προχώρησε. Παραμερίσαμε τον εγωισμό. Προβλήματα βέβαια υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν. Όμως μάθαμε πλέον να επικοινωνούμε, μάθαμε να ελέγχουμε πλέον πρώτα τους εαυτούς μας, τα συναισθήματα μας και τις αντιδράσεις μας. Και το κυριότερο είναι ότι σαν οικογένεια γίναμε μια μεγάλη και δυνατή γροθιά. Περισσότερο χαίρομαι και θαυμάζω την σχέση που έχουν πια πατέρας και γιος, άλλα και σαν αδέλφια έχουν δεθεί πολύ περισσότερο τα παιδιά μου. Απολαμβάνω αυτές τις αλλαγές γιατί ανταμείβουν και έμενα για την κατανόηση, την υπομονή και την συμπαράσταση που προσέφερα. Όλα αυτά όμως δεν έγιναν σε μια μέρα. Έγιναν σιγά-σιγά με πολύ κόπο και πόνο. Χρειάστηκε από όλους μας να βρούμε την δύναμη μας να προτάξουμε την θέληση μας να ζητήσουμε βοήθεια. Και την δεχθήκαμε αυτή τη βοήθεια από δυο ανθρώπους που από τη στιγμή που τους γνωρίσαμε ήταν πάντα δίπλα μας και μας καθοδηγούσαν. Δυο άνθρωποι που θα είναι πάντα στις καρδίες και είναι ουσιαστικά αδέλφια μας και που εγώ πάντα θα τους ευγνωμονώ για ό,τι έχουν κάνει για όλη την οικογένεια. Ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα από τις καρδιές μας είναι πολύ λίγο σε σχέση με αυτό που μας έδωσαν. Με την υποστήριξή και τη συμπαράστασή τους, μέσα από το πρόγραμμα, καταφέραμε όλες αυτές τις αλλαγές. Tέλος 9\n10 απορίες Ε&Α ΕΡΩΤΉΣΕΙΣ & ΑΠΑΝΤΉΣΕΙΣ 1. Πώς μπορώ να καταλάβω ότι τι παιδί μου κάνει χρήση ουσιών και μάλιστα όταν είναι στην εφηβεία; Η εφηβεία είναι από μόνη της μια ιδιαίτερη περίοδος στην ζωή ενός ανθρώπου. Αρκετές από τι συμπεριφορές, που οι έφηβοι παρουσιάζουν, οφείλονται σε οργανικές αναταράξεις, όπως έλεγε ο Freud. Αυτήν την περίοδο είναι απαραίτητη αρκετή προσοχή όσο αφορά την παρατήρηση «ιδιαίτερης συμπεριφοράς». Σε κάθε περίπτωση όμως, αν παρατηρείτε μειωμένη κινητικότητα, νωθρότητα και υπνηλία, κυρίως σε ώρες που δεν θα έπρεπε ή αν βρίσκετε υπολείμματα ουσιών ή σύνεργα χρήσης, τότε καλό είναι να το συζητήσετε το θέμα με κάποιον ειδικό για να σας δώσει περαιτέρω συμβουλές. Σε μελλοντικό τεύχος θα υπάρχει και ένας αναλυτικός οδηγός με ξεκάθαρα συμπτώματα ανάλογα με τις διαφορετικές ουσίες. 2. Ποια θα πρέπει να είναι η συμπεριφορά μου; Πρώτα από όλα ψυχραιμία. Μη βιαστείτε να μπείτε σε δράση άμεσα. Αυτό θα έχει σίγουρα σαν αποτέλεσμα κάποια αστοχία και στη συνέχεια θα ακολουθήσουν περισσότερα προβλήματα. Είναι πολύ σημαντικό να κάνετε προσεκτικές κινήσεις αφού πρώτα συμβουλευτείτε έναν αρκετά καταρτισμένο ειδικό σύμβουλο. Υπάρχουν παρεμβάσεις που είναι σχεδιασμένες να βοηθήσουν την οικογένεια ώστε να έχει τη «σωστή» συμπεριφορά, κάτι που θα βοηθήσει και το χρήστη, να αναζητήσει τελικά βοήθεια, ο ίδιος. Και πάλι, όμως, προσοχή γιατί η διάγνωση του προβλήματος είναι πολύ σοβαρή υπόθεση, και συχνά παραβλέπουμε δυσκολίες που οδηγούν τους ανθρώπους στην χρήση, όπως για παράδειγμα οικογενειακά ή και κοινωνικά προβλήματα. Το πρόβλημα είναι, ότι χαρακτηρίζουμε εξαρτημένο ένα άτομο μεν, αλλά αγνοούμε τα προβλήματα που πιθανόν το απασχολούν δε, τα οποία αν αντιμετωπίζονταν θα μπορούσε να αποφευχθεί και η χρήση. 3. Θα μπορούσα να αποτρέψω κάτι τέτοιο να συμβεί; Εδώ χρειάζεται πολύ συζήτηση. Αν ξεκινήσετε από πολύ νωρίς την δουλειά της πρόληψης πιθανόν και να αποτρέψετε κάτι τέτοιο από το να συμβεί. Αλλά χρειάζεται να ξέρετε τι κάνετε, γιατί όπως θα διαβάσετε και σε άρθρο στο περιοδικό μας, η πρόληψη της χρήσης ναρκωτικών μέχρι σήμερα, είναι μια προσέγγιση που έχει δεχτεί αρκετή κριτική σχετικά με την αποτελεσματικότητα της. 4. Τι είναι εθισμός; Πρώτα από όλα να ξεκαθαρίσουμε ότι η λέξη εθισμός δεν είναι μια επιστημονικά αποδεχτή λέξη. Δεν ορίζει μια κατάσταση με σαφήνεια, και βεβαίως ο κάθε άνθρωπος καταλαβαίνει ότι θέλει και ονομάζει ότι θέλει, όταν την χρησιμοποιεί. Υπάρχουν πολλές θεωρίες που προσπαθούν να ερμηνεύσουν τον εθισμό, και πολλές από αυτές έρχονται σε αντίθεση μεταξύ τους. Αν μπορούσαμε με λίγα λόγια να ορίσουμε τί είναι εθισμός, θα λέγαμε ότι είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από ένα απλό φαινόμενο. Είναι μία πολυπαραγοντική κατάσταση για την εμφάνιση της οποίας παίζουν ρολό πολλοί παράγοντες. Οικογενειακοί, κοινωνικοί, ψυχολογικοί, οικονομικοί, φαρμακολογικοί, και άλλοι απρόβλεπτοι όπως η τύχη ή η ατυχία αν θέλετε. 5. Ποια είναι τα συναισθήματα ενός ανθρώπου, που τον οδηγούν στη χρήση; Δεν είναι τα συναισθήματα που οδηγούν ένα άνθρωπο στη χρήση. Αν ήταν έτσι όλοι όσοι νιώθουν άγχος, θυμό ή λύπη θα έκαναν χρήση. Αυτό που οδηγεί κάποιον στην χρήση είναι ο βαθμός στον οποίον είναι ικανός να αντιμετωπίσει την κάθε κατάσταση και τα συναισθήματα που αυτή του προκαλεί. Αν δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει αυτές τις καταστάσεις και τα συναισθήματα που ακολουθούν, πιθανόν η ιδέα να χρησιμοποιήσει κάτι για να ανακουφιστεί, να του φανεί ελκυστική. Ερωτήσεις σας μπορείτε να στέλνετε στο του περιοδικού: 10 Tέλος\n11 κόσμος Νέα από τον κόσμο.. Τι προκαλεί τον εθισμό. μαθαίνει να αναζητά την ικανοποίηση. Κατόπιν ο εγκέφαλος προσαρμόζεται στην ουσία, αναπτύσσει ανεκτικότητα και την αναζητά όλο και περισσότερο. Έτσι εδραιώνεται και ο σωματικός εθισμός. Ο θάνατος της Amy Winehouse τον περασμένο Ιούλιο σε ηλικία μόλις 27 ετών, αλλά και η σύντομη ζωής της, προβλήθηκε από τα ΜΜΕ, με αναφορές στο γνωστό πρόβλημα της με το αλκοόλ και τα ναρκωτικά. Ένα από τα ερωτήματα που έθεσε ο τύπος, κυρίως στην Μεγάλη Βρετανία, ήταν το πώς ή το πόσο καλά κατανοούμε τελικά, το τί είναι εθισμός. Το BBC στην επίσημη ιστοσελίδα του θέτει το εξής ερώτημα: «Τι προκαλεί τον εθισμό και γιατί κάποιοι εθίζονται στις ουσίες, ενώ κάποιοι άλλοι όχι;» Το ότι ο εθισμός, συνήθως σχετίζεται με τα ναρκωτικά και το αλκοόλ, δεν είναι απόλυτα σωστό. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας στην Μεγάλη Βρετανία αναφέρει ότι οι άνθρωποι εθίζονται στα πάντα, από τον τζόγο μέχρι και τις σοκολάτες. Ο εθισμός έχει να κάνει με την πρώτη επαφή με τις ουσίες και από ένα σημείο και μετά αυτή η απλή χρήση, μετατρέπεται σε εξάρτηση. Ο Δρ. Gillian Tober, πρόεδρος του οργανισμού Sociaty for the Stady of Addiction, αναφέρει ότι όλοι οι εθισμοί ξεκινάνε με την πρώτη απλή χρήση μιας ουσίας. Συνήθως, αυτό γίνεται για κοινωνικούς λόγους και μέσα από κάποιον φίλο ή σύντροφο ή από μία ομάδα φίλων. Ο G. Tober αναφέρει ακόμη ότι κάποιοι άνθρωποι αν και δεν έχουν μια ευχάριστη πρώτη εμπειρία, «ανταμείβονται» από την κοινωνική αποδοχή του περίγυρού τους. Τα ναρκωτικά τροφοδοτούν απευθείας τα σημεία του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνα για την ανταμοιβή αυτή, και ακόμα σε περιπτώσεις όπως ο τζόγος, ο εγκέφαλος Αντίσταση στον εθισμό Παρ όλα αυτά, δεν εθίζονται όλοι σε ουσίες. Υπάρχουν αρκετοί που κάνουν χρήση ή πίνουν πάρα πολύ, αλλά λίγοι από αυτούς γίνονται τελικά εξαρτημένοι. Η llana Crome, καθηγήτρια της ψυχιατρικής των εξαρτήσεων στο Keele University, λεει ότι τα τελευταία χρόνια έχουμε κάποια πρόοδο, προκειμένου να καταλάβουμε γιατί γίνεται αυτό. «Μόλις αρχίζουμε και κατανοούμε την πληθώρα των μηχανισμών στην διαδικασία του εθισμού, αλλά γνωρίζουμε στη πραγματικότητα τί προκαλεί τον εθισμό; Όχι. Μοιάζει να αγγίζει τα βαθύτερα σημεία της ύπαρξης μας, κάνοντας πολύ δύσκολο να ερευνήσουμε και να κατανοήσουμε πως ακριβώς γίνεται». Οι ειδικοί δεν μπορούν να ξεχωρίσουν ένα και μοναδικό αίτιο για την εμφάνιση του εθισμού. Αναφέρουν όμως μια σειρά από παράγοντες με μεγάλο ρίσκο. Η κακοποίηση ή η παραμέληση κατά τη διάρκεια των παιδικών χρόνων, παρουσιάζει μια σύνδεση με τον εθισμό, ή η ανάπτυξη σε περιβάλλον που υπάρχουν ναρκωτικά ή αλκοόλ. Άλλοι παράγοντες είναι οι ψυχικές διαταραχές, καθώς επίσης συνδέονται τα οικονομικά προβλήματα αλλά και έλλειψη μόρφωσης. Αλλά και πάλι, υπάρχουν πολλά περιστατικά, που δεν πληρούν τις πιο πάνω προϋποθέσεις. Ο Harry Shapiro από το Drug Scope, συνεχίζει το άρθρο του BBC, αναφέρει ότι ο εθισμός είναι «ένα πολύπλοκο φαινόμενο που αποτελείται από ένα συνδυασμό παραγόντων υψηλού ρίσκου». Όπως λέει και η καθηγήτρια Crome, «Δεν μπορούμε με ακρίβεια να πούμε ποιος θα γίνει εθισμένος, αλλά πολλοί άνθρωποι που προέρχονται από περιβάλλοντα που ήταν αρκετά δύσκολα και με την πρόβλεψη να αναπτύξουν προβλήματα εθισμού, δεν παρουσιάσουν τελικά πρόβλημα και αυτό είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον». Tέλος 11\n12 στήλη Προσωπικές ιστορίες «Το Άγαλμα της Ελευθερίας στην ανατολική Ακτή πρέπει να συμπληρωθεί από ένα Άγαλμα της Υπευθυνότητας στη Δυτική Ακτή» Viktor E. Frankl Η εμπειρία του Α. Άλλες φορές ο χρόνος μοιάζει με δευτερόλεπτο και άλλες με αιώνα... Συμπλήρωσα τρία χρόνια στην Ανάρρωση και πραγματικά δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω πότε πέρασαν. Όλο αυτό το διάστημα, κάθε μέρα ανακάλυπτα τις απαντήσεις στο βασικό ερώτημα: τελικά, τι ήταν αυτό που με είχε οδήγησε στη χρήση; Το σίγουρο είναι ότι δεν ήταν ένας μεμονωμένος παράγοντας αλλά ένας συνδυασμός από συναισθήματα, πράξεις, επιλογές και γεγονότα. Είναι γνωστό πως όταν επιθυμεί κανείς κάτι πολύ, το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσει... Σε όλη την εφηβεία μου, ήθελα να γνωρίσω και να ζήσω αυτόν τον τρόμο, τον εφιάλτη του «λευκού θανάτου», όπως γλαφυρά τον παρουσίαζαν εκείνη την εποχή. Το οικογενειακό πλαίσιο, κυρίως, οι διάφορες δραστηριότητες, καθώς και μια ενστικτώδης αίσθηση του κινδύνου με κράτησαν, προσωρινά, μακριά. Αλλά... άρχισε να μεγαλώνει μέσα μου μια έντονη περιέργεια για το απαγορευμένο, σε συνδυασμό με την εντύπωση ότι τα ναρκωτικά ήταν μια επανάσταση και κύριο συστατικό της ελευθερίας. Στην ηλικία, λοιπόν, των 25 χρονών, συνδυάστηκαν όλες εκείνες οι παράμετροι οι οποίες μου επέτρεψαν να ξεπεράσω τις αναστολές και να πραγματοποιήσω την υποσυνείδητη επιθυμία μου. Εργαζόμουν, ζούσα μόνος, καθώς οι γονείς μου είχαν μετακομίσει στην επαρχία, είχα πολύ ελεύθερο χρόνο και το κομβικό σημείο ήταν ότι στην παρέα μπήκε ένα καινούριο πολύ ενδιαφέρον «χόμπυ»: το stuff. Αρχικά όλα φαινόντουσαν ειδυλλιακά. Διασκέδαση, βόλτες, γνωριμίες με ανθρώπους με κοινά γούστα, πειραματισμοί με ναρκωτικά όλων των ειδών. Η αίσθηση μιας εικονικής ελευθερίας είχε φτάσει στο απόγειό της, ενώ η προσοχή μου είχε περιοριστεί μόνο στον κίνδυνο να μην καταλάβουν κάτι οι συγγενείς μου. Πίστευα ακράδαντα ότι είχα βρει το ελιξίριο της ζωής. Πίστευα ότι μπορούσα να σταματήσω να κάνω χρήση όποτε ήθελα -που ποτέ όμως δεν ήθελα- και απορούσα για ποιο λόγο γινόταν τόση φασαρία ενάντια στα ναρκωτικά. Ο χρόνος κυλούσε και οι ισορροπίες στην καθημερινότητά μου άλλαζαν με αργούς αλλά σταθερούς ρυθμούς, που δεν μπορούσα ν αντιληφθώ. Για παράδειγμα δεν καταλάβαινα ότι σπαταλούσα όλο και περισσότερο χρόνο και χρήμα γι αυτό μου το πάθος. Αμελούσα σχέσεις με ανθρώπους που ήταν έξω από τα ναρκωτικά και είχαν υγιείς δραστηριότητες. Υπήρξαν αρκετές φορές κατά τις οποίες ένιωσα τα περιθώρια -συνήθως οικονομικά- να στενεύουν και τότε αποφάσιζα να σταματήσω τη χρήση, νομίζοντας ότι η απόφαση αυτή θα ήταν οριστική. Εν τω μεταξύ είχα αποκαλύψει το μυστικό μου στους γονείς και στην κοπέλα με την οποία διατηρούσα σχέση, δεχόμενος και από εκείνη την πλευρά πιέσεις. Αντιλαμβανόμουν την πραγματικότητα μόνο στα σύντομα και διαρκώς λιγότερα διαστήματα που ήμουν νηφάλιος. Ήταν σα να υπήρχε ένας πανίσχυρος μαγνήτης του οποίου η έλξη ήταν ακατανίκητη. Που με οδηγούσε όλο και πιο βαθιά στη χρήση. Που διαστρέβλωνε την αντίληψη της πραγματικότητας. Πίστευα ότι το καλό για μένα ήταν να πίνω και όσοι ήταν ενάντια σ αυτό ήταν και εναντίον μου!!! Δεν μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς ναρκωτικά, αφού όταν προσπαθούσα να μείνω νηφάλιος, συναισθήματα θυμού, τύψεων, ενοχών, απόγνωσης, απελπισίας και ντροπής με κατέκλυζαν, με αποτέλεσμα να συνεχίζω το φαύλο αυτό κύκλο. Μέσα σε όλο αυτό το μαύρο τοπίο, όμως, υπήρχε και μια ελπίδα, σαν ένα είδος ενστίκτου αυτοσυντήρησης, το οποίο με ώθησε να κάνω πράγματα που εκείνη τη στιγμή έδειχναν αδιανόητα αλλά στη συνέχεια θα αποδεικνύονταν καταλυτικά για την απελευθέρωσή μου απ τα δεσμά των ουσιών. Παντρεύτηκα και μετά από δύο χρόνια αποκτήσαμε ένα παιδάκι. Αρχικά νόμιζα ότι αυτές οι πράξεις θα μου έδιναν ένα ισχυρό κίνητρο για να απομακρυνθώ από τις ουσίες. Μάταια, όμως. Αυτό που είχα καταφέρει τελικά ήταν να είμαι συνεπής απέναντι στο πάθος μου, εις Πίστευα ότι το καλό για μένα ήταν να πίνω και όσοι ήταν ενάντια σ αυτό ήταν και εναντίον μου!!! 12 Tέλος\n13 βάρος της οικογένειάς μου και να ταλαιπωρώ δύο ακόμα ανθρώπους, ένας εκ των οποίων ήταν ο γιος μου!!! Έκλεβα το ίδιο μου το σπίτι. Έλεγα ψέματα κατ εξακολούθηση και χανόμουν μέσα στις τύψεις. Το συναισθηματικό βάρος ήταν δυσβάσταχτο και η ανεκτικότητα που είχα αποκτήσει στις ουσίες δε μου επέτρεπε να το πνίξω. Έκανα χρήση και ταυτόχρονα έκλαιγα. Ήθελα να επιστρέψω σ ένα φυσιολογικό και καθαρό τρόπο ζωής αλλά ο καταναγκασμός των στερητικών δε μου άφηνε περιθώρια επιλογής. Έβλεπα το αδιέξοδο στο οποίο βρισκόμουν και δεν έβρισκα διέξοδο. Μία πολύ δύσκολη και δυσάρεστη περίοδος για μένα όπως και για την οικογένειά μου. Ήμουν πια στον πάτο!!! Τότε ήρθε και το τελεσίγραφο από τη γυναίκα μου. Αν δεν έκανα άμεσα κάποια σοβαρή προσπάθεια θα χωρίζαμε. Και αυτό ήταν κάτι που δεν ήθελα με κανένα τρόπο. Ήταν η πρώτη φορά, μετά από έντεκα χρόνια, που έβλεπα τη ζυγαριά των επιλογών μου να γέρνει προς διαφορετική κατεύθυνση από αυτή των ναρκωτικών. Και τότε, για μία ακόμη φορά αποδείχθηκε στη ζωή μου, ότι αν θέλω κάτι ψυχή και σώματι, το σύμπαν θα συνωμοτήσει μαζί μου... Η μοναδική κίνηση που έκανα, ήταν να ζητήσω βοήθεια. Όλα τ άλλα έγιναν σαν από μόνα τους... Από τη στιγμή που πήρα την απόφαση μέχρι που πέρασα την είσοδο του Προγράμματος, δεν μεσολάβησαν παρά μόνο δέκα μέρες!!! Από εκείνη τη στιγμή και μετά το νερό (ξανα)μπήκε στ αυλάκι. Γνώρισα ανθρώπους που αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης, θέλησης και υγιούς εγωισμού, καθώς ήταν ζωντανά παραδείγματα πρώην χρηστών οι οποίοι είχαν καταφέρει ν αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους. Βρισκόμουν ανάμεσα σε τόσο διαφορετικούς ανθρώπους, που όμως είχαμε έναν κοινό στόχο και αυτό ήταν αρκετό για να μας κρατάει ενωμένους. Ο στόχος αυτός, για μένα, μεταφράζονταν στο να μπορώ να βιώνω τα συναισθήματά μου κάθε μέρα ξεχωριστά, όπως κι αν ήταν αυτή η μέρα, δύσκολη ή εύκολη, χωρίς να εξαρτώμαι από ουσίες. Διδάχθηκα, τρόπους και μεθόδους για να μπορέσω να το κατορθώσω. Το μόνο που έπρεπε να κάνω από την πλευρά μου, ήταν να ακούσω και να εμπιστευθώ τους ανθρώπους και τις διαδικασίες του Προγράμματος και υπήρχαν πολλά παραδείγματα που απεδείκνυαν και συνεχίζουν να αποδεικνύουν, ότι οι μέθοδοί του έχουν αποτέλεσμα. Το να δεχθώ όμως τη βοήθεια αυτή, αρχικά, και να εφαρμόσω στην συνέχεια τις γνώσεις που είχα αποκτήσει προκειμένου να παραμείνω ελεύθερος και μακριά από οποιονδήποτε καταναγκασμό, ήταν, είναι και θα είναι, δική μου ευθύνη. Ένα μεγάλο Ευχαριστώ σε όλους όσους με ανέχτηκαν και με στήριξαν, ιδιαίτερα στη σύντροφο της ζωή μου. Tέλος 13\n14 άρθρο Μαίρη Μανιάτη Κλινική Διευθύντρια Ιδρυτικό Μέλος Κέντρου Έρευνας Ανθρώπινων Συμπεριφορών Αποστιγματίζοντας Από τα πολύ παλιά χρόνια η χρήση ουσιών συντροφεύει την ιστορία του ανθρώπου στην καθημερινότητά του και κυρίως στις θρησκευτικές και μυστικιστικές του εκδηλώσεις. Γιατί άραγε σήμερα η χρήση ουσιών από την μία πλευρά είναι μια προσφιλής συμπεριφορά σε μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων και από την άλλη θεωρείται ποινικά κολάσιμη, θανάσιμη απειλή και κατάντια; Γιατί η σημερινή αντίληψη της κοινωνίας διίσταται σε τόσο ακραίο βαθμό; Αυτή η εκ διαμέτρου αντίθεση απόψεων από πού γεννιέται; Ο Επίκτητος* είχε πει ότι δεν είναι τα πράγματα που μας συμβαίνουν αυτά που μας ταλαιπωρούν αλλά ο τρόπος που τα βλέπουμε. Βλέπουμε λοιπόν τις ουσίες σαν νόμιμες και παράνομες, σαν λιγότερο επικίνδυνες ή περισσότερο επικίνδυνες, σαν πιο κοινωνικά αποδεκτές ή καθόλου αποδεκτές. Επίσης διαχωρίζουμε τη χρήση, από την κατάχρηση και ενδεχομένως την εξάρτηση κατά το δοκούν. Άλλοτε βλέπουμε τη χρήση σαν κατάχρηση ή εξάρτηση και την εξάρτηση σαν κατάχρηση ή απλή χρήση. Βλέπουμε το άνθρωπο σαν παραβάτη, αδύναμο, άρρωστο. Βλέπουμε την οικογένεια σαν υπεύθυνη για το πρόβλημα και υπεύθυνη για τη λύση του προβλήματος ή σαν καθόλου υπεύθυνη. Το βασικό εδώ είναι ότι αποφασίζουμε τι θα κάνουμε βάση της αντίληψης που έχουμε. Θα τους τιμωρήσουμε. Θα τους απομονώσουμε από την κοινωνία για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Θα τους δώσουμε αυτό που θέλουν για να μας αφήσουν στην ησυχία μας. Θα θυσιάσουμε τη ζωή μας και την οικογένειά μας για να σωθεί ο ένας. Μοιάζει ότι κάθε στάση που διαλέγουμε την υπερασπιζόμαστε σχεδόν φανατικά. Ποιος είναι ο τρόπος, λοιπόν που επιτρέπει να βλέπουμε τον εξαρτημένο με τόσο μεγάλη σύγχυση; Ποιο είναι το κοινωνικό στίγμα; Ο Erving Goffman λέει ότι κοινωνικό στίγμα είναι ένα χαρακτηριστικό, μια συμπεριφορά, ή μια συνήθεια που διαφοροποιεί κοινωνικά ένα άτομο με ένα συγκεκριμένο τρόπο με αποτέλεσμα να κατηγοριοποιείται από άλλους σε ένα μη επιθυμητό και απορριπτέο στερεότυπο και όχι σε ένα αποδεκτό και φυσιολογικό. Προσδιόρισε το στίγμα σαν κάποιου είδους μεταίχμιο ανάμεσα της εικονικής κοινωνικής ταυτότητας και της πραγματικής κοινωνικής ταυτότητας. Μήπως λοιπόν χρειάζεται να πιάσουμε το νήμα από την αρχή και να εκτιμήσουμε τους τρόπους που έχουμε επηρεαστεί σαν άνθρωποι, επαγγελματίες, οικογένειες, κοινωνίες από την αντίληψη ότι η εξάρτηση είναι ένα μη επιθυμητό και απορριπτέο στερεότυπο που σαν τέτοιο το αποστρεφόμαστε, το αποφεύγουμε και κατά βάθος το φοβόμαστε; Αν λοιπόν κατατάξουμε την εξάρτηση στη σφαίρα των πραγμάτων που ο άνθρωπος δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει μήπως θα έπρεπε να απο-στιγματίσουμε τον τρόπο που βλέπουμε τη σχέση του ανθρώπου με την εξάρτηση και να εστιάσουμε στην εσωτερική του δύναμη να είναι κύριος του εαυτού του; Ο Γουίλιαμ Χένλεϊ εξύμνησε τον άνθρωπο με το παρακάτω ποίημα: ΑΝΙΚΗΤΟΣ Μέσα στη νύχτα που με σκεπάζει, Μαύρη σαν πίσσα όπως είναι, Ευχαριστώ όποιον Θεό υπάρχει Για την ελεύθερη ψυχή μου. Υπό το βάρος των περιστάσεων Ποτέ δεν λύγισα, ούτε ούρλιαξα δυνατά. Όταν το βάρος της τύχης έπεσε πάνω μου, Το κεφάλι μου μάτωσε, αλλά δεν έσκυψε. Πέρα απ αυτόν τον τρόπο της οργής και των δακρύων Βρίσκεται ο τρόμος της σκιάς, Κι όμως, παρά τις απειλές όλων των χρόνων Θα με βρει, μα θα με βρει χωρίς να φοβάμαι. Σημασία δεν έχει πόσο στενή είναι μια πύλη, Πόσο γεμάτη με τιμωρίες η περγαμηνή, Εγώ είμαι ο αφέντης της μοίρας μου Εγώ είμαι ο καπετάνιος της ψυχής μου Θαρρώ ότι βλέποντας τα πράγματα κάτω από αυτό το πρίσμα θα ήταν μια καλή αρχή για όλους μας * Ο Επίκτητος μ.χ. υπήρξε ένας από τους πιστότερους ερμηνευτές του καθαρού στωικισμού. 14 Tέλος\n15 απόψεις Οι ναρκομανείς σε ανάρρωση μπoρούν να πιουν αλκοόλ; William L. White, MA Counselor Magazine, Tuesday, 4 March 2008 Αυτό το άρθρο έκανε μια σύντομη αναφορά στην ιστορία που αφορά τις θεραπευτικές κοινότητες, τότε που οι εξαρτημένοι, κυρίως ναρκομανείς σε ανάρρωση από την εξάρτηση στην ηρωίνη, μπορούσαν να κερδίσουν το προνόμιο να πίνουν αλκοόλ στα τελευταία στάδια της θεραπείας τους. Η μεγάλη ανταπόκριση στο θέμα του άρθρου αναδεικνύει την ανάγκη για περισσότερη έρευνα σε εκείνη την πολύ ενδιαφέρουσα εποχή. Ο διπλός στόχος αυτού του άρθρου είναι να εξιστορήσει τις αναδυόμενες πολιτικές περί αλκοόλ, στα πλαίσια των θεραπευτικών κοινοτήτων και να αναφέρει τα μαθήματα που έχουν προέλθει από αυτήν την ενδιαφέρουσα πτυχή στην ιστορία της θεραπείας και της ανάρρωσης της εξάρτησης στην Αμερική. Το αλκοόλ στις αρχές των θεραπευτικών κοινοτήτων Το κίνημα των θεραπευτικών κοινοτήτων ξεκίνησε με την ίδρυση της SYNANON το 1958, επεκτάθηκε στις θεραπευτικές κοινότητες δεύτερης γενιάς στις δεκαετίες του 60 και του 70 και ως εκ τούτου προσαρμόστηκε με επαγγελματική λογική σε πολλά και διάφορα πλαίσια και ειδικούς πληθυσμούς (DeLeon, 1984, White, 1998). Σήμερα οι Θεραπευτικές Κοινότητες αποτελούν μια βασική και ενδελεχώς αξιολογημένη προσέγγιση στον χώρο της θεραπείας της εξάρτησης, η οποία έχει ασκήσει μεγάλη επιρροή Tέλος 15\n16 απόψεις Το αλκοόλ στις αρχές των θεραπευτικών κοινοτήτων Το κίνημα των θεραπευτικών κοινοτήτων ξεκίνησε με την ίδρυση της SYNANON το 1958, επεκτάθηκε στις θεραπευτικές κοινότητες δεύτερης γενιάς στις δεκαετίες του 60 και του 70 και ως εκ τούτου προσαρμόστηκε με επαγγελματική λογική σε πολλά και διάφορα πλαίσια και ειδικούς πληθυσμούς (DeLeon, 1984, White, 1998). Σήμερα οι Θεραπευτικές Κοινότητες αποτελούν μια βασική και ενδελεχώς αξιολογημένη προσέγγιση στον χώρο της θεραπείας της εξάρτησης, η οποία έχει ασκήσει μεγάλη επιρροή στην ευρύτερη αρένα της θεραπείας της εξάρτησης ανά τον κόσμο (DeLeon, 2000). Η πολιτική της αποχής από το αλκοόλ στα πλαίσια της SYNANON είχε επηρεαστεί από τον χαρισματικό της ιδρυτή Chuck Dederich, που ο ίδιος είχε βρει ανάρρωση από τον εθισμό του στο αλκοόλ και άλλες χημικές ουσίες στους ΑΑ (Αλκοολικούς Ανώνυμους). Δύο χρόνια μετά, διαχώρισε την θέση του από το ΑΑ και δημιούργησε την SYNANON. Η κοινότητα αυτή διατήρησε μια πολιτική πλήρους αποχής μέχρι το 1978, περίοδο που η χρήση του αλκοόλ εισήχθη πειραματικά, αρχικά στα διοικητικά και πιο παλιά μέλη, και κατόπιν στους υπόλοιπους μέσα στην κοινότητα. Τα προβλήματα με το αλκοόλ ξεκίνησαν με αυτές τις δομές την δεκαετία του 80 και συνέβαλαν στην πτώση του Dederich και κατ επέκταση στην κατάρρευση ολόκληρου του οικοδομήματος της SYNANON (Mitchell, Mitchell, 7 Ofshe, 1980, Janzen, 2001). Η δεύτερη γενιά Θεραπευτικών Κοινοτήτων από την δεκαετία του 60 μέχρι τις αρχές του 70 (Tuum Est, Amity, Daytop Village, Gateway, Phoenix House, Gaudenzia, Archway House) διέφεραν ως προς την πολιτική τους για το αλκοόλ, ανάλογα με το πότε είχαν ιδρυθεί. Οι περισσότερες από αυτές τις κοινότητες μιμήθηκαν την αρχική πολιτική της SYNANON για την πλήρη αποχή από το αλκοόλ, αλλά αυτό όπως και για την SYNANON άλλαξε με τα χρόνια. Ένας από τους λόγους που επέτρεψαν αυτήν την αλλαγή ήταν ότι δεν υπήρχε εμπεριστατωμένη θέση ως προς το γιατί ένας πρώην χρήστης ηρωίνης θα έπρεπε να απέχει από το αλκοόλ. Κατά την διάρκεια τη δεκαετίας του 60 και το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 70 υπήρχε «ο χώρος του αλκοολισμού» και «ο χώρος της κατάχρησης ναρκωτικών ουσιών», δύο χώροι που λειτουργούσαν απομονωμένα ο ένας από τον άλλον. Υπήρχαν τοπικά προγράμματα για τον αλκοολισμό και ξεχωριστά προγράμματα για τα ναρκωτικά, και υπήρξαν πολύ λίγες γενναίες προσπάθειες προγραμμάτων που πειραματίστηκαν με αυτό που αρχικά ονομαζόταν «συνδυαστικά προγράμματα»- για αλκοολικούς και για ναρκομανείς. Οι θεραπευτικές κοινότητες και τα προγράμματα 12 βημάτων ήταν δύο τελείως διαφορετικοί κόσμοι. Οι Θεραπευτικές Κοινότητες πίστευαν ότι είναι διαφορετικές και ανώτερες από οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση. Στα ευρύτερα πλαίσια, υπήρχαν ξεχωριστοί εθνικοί οργανισμοί (ακόμα υπάρχουν), ξεχωριστές τοπικές υπηρεσίες, ξεχωριστά επαγγελματικά πλαίσια, ξεχωριστά προγράμματα εκπαίδευσης συμβούλων, ξεχωριστά σώματα αξιολόγησης συμβούλων και ξεχωριστοί τοπικοί συμβουλευτικοί σταθμοί. Η διαχωριστική γραμμή ήταν το αλκοόλ ή τα ναρκωτικά. Το σημαντικό είναι ότι την εποχή εκείνη δεν υπήρχε διεθνώς η αντίληψη της «εξάρτηση» ή «της χημικής εξάρτησης» ώστε να παρέχεται γεφύρωμα σύνδεσης του αλκοολισμού με την εξάρτηση στα οπιούχα και με τις άλλες ουσίες που ονομάζονταν ναρκωτικά. Για να καταλάβουμε την ιστορία όπως εξελίχθηκε είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε την ιστορία αυτού του διαχωρισμού. Από την αποχή στο δικαίωμα της χρήσης αλκοόλ Η πρώτη αλλαγή πολιτικής σε Θεραπευτική Κοινότητα της Αμερικής έγινε στο DAYTOP της Νέας Υόρκης. Το 1965 έγινε ένα πάρτι για να γιορτάσουν μέλη της κοινότητας που είχαν μείνει καθαροί από ναρκωτικά ένα με δύο χρόνια. Το ποτό επιτρεπόταν σε αυτή την γιορτή, και το γλέντι τέλειωσε χωρίς να υπάρξουν περιστατικά μέθης. Στα τέλη του 1966 αρχές του 1967, η επιλογή για κοινωνική χρήση αλκοόλ σε συγκεκριμένες περιπτώσεις είχε ήδη συζητηθεί σοβαρά στις συναντήσεις της διοίκησης του DAYTOP. Αποφασίστηκε ότι η κοινωνική χρήση αλκοόλ (που την όριζαν με ένα ή δύο ποτά σε μία κοινωνική δραστηριότητα και παρουσία παλαιότερων μελών της κοινότητας) θα επιτρέπεται σαν ένα δικαίωμα που κάποιος έχει κερδίσει και θα αφορούσε εκείνους που είναι έτοιμοι να ξαναμπούν 16 Tέλος\n17 στην κοινωνία και σε όσους δούλευαν ή είχαν τελειώσει το πρόγραμμα και ήταν σε καλή σχέση με την κοινότητα. Στο τέλος της πρώτης φάσης της κοινότητας, σαν επιβεβαίωση ένα παλιό μέλος του προσωπικού έβγαζε τον ναρκομανή για δείπνο, όπου έπινε κρασί με το φαγητό του σαν επιβράβευση της προόδου που είχε κάνει. Ο στόχος ήταν επίσης να παρέχουν ένα μοντέλο διαχείρισης του ποτού σαν μέρος της εμπειρίας του στην κοινωνική επανένταξη. Υπάρχουν μερικά πράγματα που αξίζει να σημειωθούν σχετικά με αυτή την πρακτική. Πρώτον, αυτήν η πολιτική είχε εφαρμοστεί σε ένα πλαίσιο που αφορούσε αποκλειστικά ηρωινομανείς, πολλοί από τους οποίους δεν είχαν προηγούμενο ιστορικό κατάχρησης αλκοόλ πέρα από το να ξεπεράσουν με το αλκοόλ, τα στερητικά από την ηρωίνη. Δεύτερον, όσοι είχαν πρόβλημα με το αλκοόλ πριν ή κατά την διάρκεια της περιόδου που ήταν εξαρτημένοι από ηρωίνη, τους δινόταν το ξεκάθαρο μήνυμα να αποφεύγουν το αλκοόλ. Οι αρχηγοί των Θεραπευτικών Κοινοτήτων υπέθεταν ότι το ποσοστό των μελών που ήταν επιρρεπή στον αλκοολισμό θα ήταν περίπου ίδιο με τον γενικό πληθυσμό. Εκείνη την περίοδο το προβλεπόμενο ποσοστό ήταν 6 με 10 τοις εκατό. Τρίτον, αυτή η αλλαγή πολιτικής δεν περιλάμβανε άδεια για μέθη. Η μέθη αντιμετωπιζόταν με αυστηρότητα και αν γινόταν κατ επανάληψη είχε σαν συνέπεια την απώλεια κύρους μέσα στην κοινότητα. Τέταρτον, συγγενή προβλήματα σε σχέση με αυτή την πολιτική δεν διαφαίνονταν άμεσα (το κουκούλι υποστήριξης, μέσα στα πλαίσια της οικογένειας της Θεραπευτικής Κοινότητας, πιθανόν να απέτρεπε ή να ανέβαλε, την δημιουργία αυτών των προβλημάτων). Σαν αποτέλεσμα, αυτή η χαλαρή πολιτική για το αλκοόλ είχε μεταφερθεί σε ένα μεγάλο αριθμό Θεραπευτικών Κοινοτήτων της δεύτερης γενιάς μέσα από την επιρροή του DAYTOP και εν συνεχεία από την δεύτερη γενιά στην τρίτη γενιά. Αυτή η εξέλιξη των πολιτικών περί αλκοόλ εξαπλώθηκε και στον ευρύτερο χώρο θεραπείας της εξάρτησης (προγράμματα που δεν είναι Θεραπευτικές Κοινότητες) που εξαιρούσε το αλκοόλ από τους μεταθεραπευτικούς στόχους αποχής. Τα πρώτα προβληματικά σημάδια με την πολιτική περί αλκοόλ μέσα στο DAYTOP και άλλες Κοινότητες, ακολουθούσαν μια προβλέψιμη πορεία δύο φάσεων. Η πρώτη φάση ήταν ότι άρχισαν να πίνουν αλκοόλ, σε κοινωνικές δραστηριότητες μέσα στις Κοινότητες (πάρτι που έκανε το προσωπικό) καθώς και σε συνέδρια επαγγελματικά έξω από τις εγκαταστάσεις, που υπερέβαινε το όριο της κοινωνικής χρήσης και πυροδοτούσε ανάρμοστες συμπεριφορές. Η δεύτερη φάση ήταν η ανάπτυξη σοβαρών προβλημάτων εξ αιτίας του ποτού, όπως υποτροπή με ηρωίνη και άλλες ουσίες, μαζί με το ποτό, μεταξύ μελών, προσωπικού και αποφοίτων. Η εξέλιξη προβλημάτων σχετικών με την χρήση αλκοόλ μεταξύ εκείνων που είχαν φύγει από τις Θεραπευτικές Κοινότητες δεν ήταν ορατά τον πρώτο καιρό αλλά με τον χρόνο έγιναν πιο ορατά ειδικά όταν η παρακολούθηση της προόδου έγινε πιο τακτική και ουσιαστική. Τα προβλήματα με το αλκοόλ που είναι σχετικά με το προσωπικό των Θεραπευτικών Κοινοτήτων ήταν αρκετά σημαντικά τόσο που μερικές Κοινότητες είχαν δημιουργήσει τακτικές σχέσεις με προγράμματα αλκοολισμού στα οποία μπορούσαν να παραπέμπουν το προσωπικό τους. Άσχετα από αυτές τις απώλειες που είχαν εμφανιστεί από νωρίς, οι χαλαρές πολιτικές απέναντι στο αλκοόλ και η πρακτική του προνομίου του αλκοόλ συνεχίστηκε σε πολλές Κοινότητες μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του Ένας παράγοντας που καθυστέρησε την αναγνώριση του προβλήματος του αλκοόλ ήταν η παρουσία «πρώην ναρκομανών» που έπιναν κοινωνικά και χωρίς να υπάρχει ένδειξη προβλήματος που να σχετίζεται με το αλκοόλ. Αυτοί οι φυσιολογικοί πότες κάλυπταν κατά κάποιο τρόπο την πραγματικότητα άλλων ατόμων που είχαν σημαντικές θέσεις ηγεσίας μέσα σε διάφορες ΘΚ και που έκαναν κατάχρηση αλκοόλ σε σημείο που έπιναν μέχρι θανάτου. Αφού οι πολιτικές για το αλκοόλ άλλαξαν, μερικά μέλη του προσωπικού που είχαν αρχίσει να πίνουν σύμφωνα με τις προηγούμενες πολιτικές περί αλκοόλ, συνέχισαν να πίνουν και τα επόμενα χρόνια. Όλο αυτό δημιούργησε ένα ανεξέλεγκτο πείραμα κοινωνικής χρήσης αλκοόλ μεταξύ πρώην ηρωινομανών του οποίου το αποτέλεσμα δεν ερευνήθηκε ποτέ επισήμως. Συνεχίζετε.. Στο επόμενο τεύχος: Αλλάζοντας τις πολιτικές σχετικά με το αλκοόλ και Συμπεράσματα. Tέλος 17


ΤΡΙΑΝΤΑΕΝΑ ( 31 ) - ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΡΑΠΟΥΛΑ\nΤυχερά παιχνίδια εκτός καζίνο\nΡΑΜΙ - RUMMY\nΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΛΩΤΗ\nΤυχερά παιγνίδια και παιχνίδια της τύχης\nΠΑΙΓΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΡΑΠΟΥΛΑ\nΤο τριανταένα είναι ένα παιγνίδι που έχει προέρθει από την ομάδα παιγνιδιών του blacjack. Στην Ελλάδα είναι το κλασικό παιγνίδι που παίζεται στα σπίτια την πρωτοχρονιά.\nΟι κανόνες είναι σχετικά απλοί. Κάποιος παίκτης στο τραπέζι ξεκινάει και κάνει τη μάνα (τον γκρουπιέρη) και αυτό το κάνουν όλοι οι παίκτες με τη σειρά τους όπως κάθονται στο τραπέζι. Μοιράζει από ένα φύλλο σε όλους τους παίκτες και ο κάθε παίκτης ποντάρει ένα ποσό. Η "μάνα" τραβάει δικά της φύλλα. Αν καεί τους πληρώνει όλους ανάλογα με το ποντάρισμα. Αν φέρει 31 τότε πληρώνεται από όλους το ποντάρισμα τους. Αν έχει 14 τότε παίζει με ένας εναντίον ενός με όλους τους παίκτες και κερδίζει ο παίκτης που θα φέρει 31 ή καλύτερο 14.\nΑν η "μάνα" έχει ένα οποιοδήποτε άλλο φύλλο τότε φανερώνει όλα τα χαρτιά της εκτός από 1 που το κρατάει κρυφό και παίζει ένας εναντίον ενός με όλους τους παίκτες. Στο τέλος κερδίζει όλα τα μικρότερα και τα ισόποσα φύλλα, πληρώνει τα 14, τα 31 και όσους παίκτες έχουν μεγαλύτερο φύλλο. Μερικές φορές το 31 μπορεί να παιχτεί με ελαφρά διαφορετικούς κανόνες, ανάλογα με την αρχική συμφωνία στο τραπέζι.\nΤο τριανταένα είναι το κλασικό οικογενειακό παιγνίδι που παίζεται στα σπίτια τις μέρες των γιορτών της πρωτοχρονιάς από μικρούς και μεγάλους ισότιμα. Παίζεται με μικρά στοιχήματα, ενώ συνήθως όσοι απο τους παρεβρισκόμενους θέλουν κάτι πιο τζογαδόρικο φτιάχνουν ένα άλλο τραπέζι και παίζουν το σπιτικό 21 ή πόκα.\nΚερδοφόρα φύλλα είναι τα 2 δυάρια, όλοι οι συνδιασμοί του 14 ( με τον άσσο - τρία και το φιγούρα - τέσσερα να προηγούνται στην ισοπαλία ) και το 31.\nΌταν καεί η "μάνα" αυτόν τον ρόλο αναλαμβάνει ο επόμενος παίκτης. Συνήθως αν η μάνα καεί την πρώτη φορά, της δίνεται και μια δεύτερη ευκαιρία, αλλιώς συνεχίζει το παιγνίδι μέχρι να καεί.\nΣχετικά άρθρα με τα τυχερά παιχνίδια τα χριστούγεννα και την πρωτοχρονιά\nΤο πρωτοχρονιάτικο λαχείο τότε και τώρα\nΚρατικό Πρωτοχρονιάτικο λαχείο - Κλήρωση


Tabula Rasa - Σελήνη Παπαγεωργίου\nΗ Σελήνη Παπαγεωργίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από το τμήμα κινηματογράφου, της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Παράλληλα με τις σπουδές της συμμετείχε στο πρόγραμμα "Erasmus" κατά το οποίο φοίτησε για έξι μήνες στο Université Paris 8 Vincennes Saint Denis, στο τμήμα κινηματογράφου.\nΤο 2015 σκηνοθέτησε την πρώτη της ταινία μικρού μήκους "Ζωή" στην οποία έγραψε και το σενάριο, ως πτυχιακή εργασία στο Τμήμα Κινηματογράφου. Επίσης, την ίδια χρονιά εργάστηκε για δύο χρόνια ως Β' βοηθός σκηνοθέτη στην τηλεοπτική σειρά "Ταμάμ" αλλά και ως βοηθός μοντέρ στην εκπομπή "Flashback".\nΠαράλληλα, συμμετείχε ως Α' βοηθός σκηνοθέτη, μοντέρ ή σκηνοθέτης σε ταινίες μικρού μηκούς, ντοκιμαντέρ ή σποτ.\nΤο 2017-2018 εργάστηκε ως μοντέρ σε εκπομπή κλασσικής μουσικής και τέχνης ευρύτερου περιεχομένου, ενώ συμμετείχε ως βοηθός σκηνοθέτη σε πιλοτικά επεισόδια, ταινίες μικρού μήκους και στη βρετανική σειρά "The Little Drummer Girl" .\nΑσχολείται ενεργά με τη σκηνοθεσία, γράφοντας και σκηνοθετώντας δικές της ταινίες και βίντεο κλιπ.


Τριφυλία: Θέσεις και αρχές παρουσίασε ο Κατσίβελας στην Κυπαρισσία - Σήμερα στα Φιλιατρά - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Online\nΤις θέσεις και τις αρχές του συνδυασμού του «Τριφυλία Ξεκινάμε» παρουσίασε χθες το βράδυ στην ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Τριφυλίας στην Κυπαρισσία, ο υποψήφιος δήμαρχος Παναγιώτης Κατσίβελας, ενώ απόψε στις 8 το βράδυ θα παρουσιάσει τις θέσεις του συνδυαμσού για τη Δημοτική Ενότητα Φιλιατρών στο Βορρέείο Πνευματικό Κέντρο.\nΟ κ. Κατσίβελας αναφέρθηκε στην έδρα του δήμου, στις προτεραιότητες του συνδυασμού του, αλλά και στην προοπτική και τις δυνατότητες που έχει η περιοχή της Τριφυλίας. Υπογράμμισε τον ανεξάρτητο χαρακτήρα του συνδυασμού σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Δεν επιλέξαμε το ανεξάρτητο γιατί δεν κερδίσαμε το "εξαρτημένο" και δεν επιλέξαμε το ανεξάρτητο γιατί βολεύει, το κατακτήσαμε γιατί μας έδειξαν εμπιστοσύνη πολίτες με διαφορετικές αφετηρίες».\nΣτην ομιλία του ο κ. Κατσίβελας μεταξύ άλλων σημείωσε: «Σε όλη μου τη ζωή η Κυπαρισσία τόσο στη συνείδηση αλλά και στην ψυχή μου ήταν η περίοπτη πόλις, το διοικητικό κέντρο της επαρχίας μας, η πόλις αναφοράς μας, η αρχόντισσα, η ιστορική, η ιδιαίτερη, η ξεχωριστή, η πολλαπλώς θαυμαστή. Η πόλις που ανέδειξε σπουδαίους ανθρώπους στις επιστήμες, στις τέχνες, στην πολιτική, στην τοπική αυτοδιοίκηση, στη ζωή». Μίλησε επίσης για τον ενιαίο χαρακτήρα της Τριφυλίας: «Για εμάς η Τριφυλία δεν είναι μόνο ένας τόπος με όλα τα πλεονεκτήματα που χάριν συντομίας δεν χρειάζεται να επαναπροσδιορίσω. Κυρίως είναι και τρόπος. Θα αναφέρω μόνο λίγες από τις ιδιότητες που προσδιορίζουν αυτό που λέμε τρόπο και τέτοιες είναι: ευγένεια, καλοσύνη, ήθος, φιλότιμο, ειλικρίνεια, καλλιέργεια, αρχοντιά, ευθύνη, συνέπεια, κοινωνικότητα, αλληλεγγύη, ευαισθησία, ευθυκρισία, γνώση, γενναιότητα και πολλά άλλα. Και στον τριφυλιακό τρόπο το λίγο δεν ταιριάζει».\n«Σήμερα έχουμε την υποχρέωση να υπηρετούμε αναγκαιότητες και όχι ιδιοτέλειες. Και αυτό κάνουμε. Δεν υπηρετούμε σκοπιμότητες. Υπηρετούμε σκοπούς. Δεν περιμένουμε να δούμε τι θα κάνουν οι άλλοι γιατί οι προτεραιότητές μας είναι άλλες. Πρέπει να κινητοποιήσουμε το σύνολο της κοινωνίας, για να γίνουμε όλοι καλύτεροι. Πρέπει να οργανώσουμε καλύτερα τις υπηρεσίες του δήμου, για να παράγουμε έργο. Να κάνουμε το αυτονόητο, να κάνουμε το δήμο να λειτουργήσει σαν ένας φορέας ενιαίος και όχι σαν παλιά παραμάγαζα ή μια συνάθροιση των τέως δήμων» ανέφερε σε άλλο σημείο της ομιλίας του.\nΙδιαίτερη αναφορά έκανε στο νοσοκομείο σημειώνοντας: «Τον τελευταίο καιρό -όχι αναίτια και επιτρέψτε μου με απρόκλητα ευτελή κίνητρα- κάποιοι αποφάσισαν να ασχοληθούν με τα θέματα του Νοσοκομείου Κυπαρισσίας αλλά και την διαθεσιμότητα των οδηγών του νοσοκομείου. Η σκοπιμότητα είναι προφανής και έχουν προσωπικό στόχο εμένα. Θέλω να δηλώσω και να αποκαλύψω ότι κανείς από αυτούς που σήμερα κόπτονται για την τύχη του νοσοκομείου δεν επικοινώνησαν ποτέ μαζί μου, τουλάχιστον να ενημερωθούν ή να διαμαρτυρηθούν για κάτι που αφορούσε το νοσοκομείο μας. Οι μόνοι που ζητούσαν ενημέρωση ήταν ο δήμαρχος και οι σύμβουλοι της πλειοψηφίας. Θυμάστε πριν αναλάβω διοικητής υπήρχε η βεβαιότητα ότι το νοσοκομείο θα έκλεινε και θα γινόταν Κ.Υ. Δύο χρόνια μετά, το νοσοκομείο υπάρχει, βεβαίως με προβλήματα, δεν το αρνήθηκα, αλλά δεν έκλεισε».\n0 # Παναγιώτης Πολίτης 12-04-2014 22:01\n. Η λέξη ανεξαρτησία ανεξάρτητος χρειάζεται μεγάλη ανάλυση και θεωρώ ότι απόλυτα ανεξάρτητος δεν είναι κανένας. Σχετική ανεξαρτησία μπορεί να έχει ένας συνταξιούχος η κάποιος εισοδηματίας με την προϋπόθεση ότι είναι ολιγαρκής και θεωρεί ότι το κοινό συμφέρον είναι άμεσα συνδεδεμένο με το ατομικό, δηλαδή έχει συνειδητοποιήσε ι ότι το καλό των άλλων είναι και δικό του καλό. Ένας διοικητικός διορισμένος υπάλληλος ο οποίος προτάθηκε από το κόμμα για υποψήφιος δήμαρχος, και αναγκάστηκε ο κ. Κόλιας να αποσύρει τη δική του υποψηφιότητα, αν μας μιλάει για ανεξαρτησία εγώ δεν θα πω τίποτα, ας τον αξιολογήσετε εσείς που θα πάτε να ψηφήσετε στις εκλογές.


Πώς θα γιορτάσεις τον Βαλεντίνο μαζί με τα παιδιά σου! Ιδέες για να περάσετε όλοι καλά | μαμα & παιδι , οικογενεια | womenonly.gr\nΠώς θα γιορτάσεις τον Βαλεντίνο μαζί με τα παιδιά σου! Ιδέες για να περάσετε όλοι καλά\nΗ ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου είναι αφιερωμένη στους ερωτευμένους ανά τον πλανήτη, αυτό όμως δε σημαίνει πως δεν μπορείς να εντάξεις και τα παιδιά μέσα σε αυτό το κλίμα, να δημιουργήσεις ιδιαίτερες εικόνες και αναμνήσεις που θα κουβαλούν με αγάπη και νοσταλγία.\nΑναρωτιέσαι πώς θα μπορούσες να γιορτάσεις την ημέρα μαζί με τα παιδιά; Σου δίνουμε μερικές ιδέες.\n1. Δώσε στο σπίτι αέρα ερωτικό!\nΕίτε το παιδάκι σου πηγαίνει στο νηπιαγωγείο, στο δημοτικό ή το γυμνάσιο, θ΄απολαύσει ένα στολισμό σε σπιτικό που βροντοφωνάζει έρωτα. Χρησιμοποίησε κόκκινο χρώμα, καρδούλες και μεγάλη φαντασία για να διακοσμήσεις το χώρο.\n2. Φτιάξε ιδιαίτερο φαγητό\nΣε ποιον δεν αρέσει το καλό φαγητό, πόσο μάλλον στα παιδιά. Αυτό θα ανεβάσει τον ενθουσιασμό στα ύψη! Δοκίμασε τηγανήτες σε σχήμα καρδιάς ή ακόμη και βραστά αβγουλάκια καρδιά με τις οδηγίες που σου έχουμε δώσει και να είσαι έτοιμη για παιδικά χαμόγελα και αγκαλιές.\n3. Κάνε ένα παιχνίδι\nΤα παιδιά αγαπούν τις προκλήσεις και τους γρίφους. Κόψε χάρτινες καρδούλες, γράψε γρύφους και βάλε τα να παίξουν παιχνίδι αλά escape room στο σπίτι. Και για έπαθλο δώσε τους μια μεγάλη σοκολατένια καρδιά.\n4. Ντυθείτε στα κόκκινα\nΞεκίνα μια νέα παράδοση όπου κάθε Αγίου Βαλεντίνου θα ντύνεστε όλοι με κάτι κόκκινο. Μια μπλούζα ή ένα φουλάρι αρκεί!\n5. Πείτε σ΄αγαπώ\nΔεν είναι μόνο οι ερωτευμένοι που λένε σ΄αγαπώ. Μάθε στα παιδιά να δείχνουν τα συναισθήματά τους και να λένε ξεκάθαρα το σ'αγαπώ είτε απευθύνεται σε γονείς, παππούδες ή απλά την κολλητή.


Θέμα: Μια απορία για αλλαγή συμπεριφοράς σε corsa 1.3cdti\nΠαιδιά καλησπέρα σε όλους σας και καλώς σας βρήκα.\nΝα σας περιγράψω την ιστορία μου και τις απορίες μου και να με συγχωρέσετε αν θα είναι μακροσκελές το κείμενο.\nΠριν 15 ημέρες έγινα κάτοχος ενός Opel Corsa 1.3 cdti (90hp) 6τάχυτο μοντέλο του 2007.\nΗ πρώτη μου επαφή με πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα είναι αυτό το Corsa και το κακό είναι ότι δεν έχω ιδέα απο πετρελαιοκίνητα.\nΡωτώντας απο εδώ και απο εκεί μαθαίνω τα διάφορα κόλπα που πρέπει καποιος να ξέρει γύρω απο την πετρελαιοκίνηση.\nΑυτο που μου έχει μείνει ως απορία είναι το εξής:\nΑπο τις πρώτες ημέρες που το κυκλοφορούσα το αυτοκίνητο μέχρι τις 2.500 στροφές όλα ήταν normal.\nΣτις 2.500 στροφές όμως όταν έμπαινε η τουρμπίνα ένοιωθες μια στιγμιαία δύναμη σαν μια μικρή ''κλωτσιά'' (απο την τουρμπίνα) και το αυτοκίνητο έφευγε πιο καλά πιο γρήγορα και πιο δυνατά.\nΠριν λίγες ημέρες όπως ήμουν εν κινήσει στο δρόμο εκτός πόλης με καμμιά 90χλμ ακούγεται ένα δυνατό τσάφ απο έξω και μου ανάβει στο ταμπλώ η ένδειξη εκείνη που δείχνει ένα αυτοκίνητο με ένα κλειδί πάνω του.\nΤο αυτοκίνητο προχωρούσε μεν αλλά υπέφερε.\nΠερπατούσε σαν να ήταν μπουκωμένο.\nΔεν το ζόρισα και το πήγαινα με 30-40 χλμ/ώρα και με 1500 στροφές για να το πάω μέχρι το σπίτι μου.\nΤο έσβησα και ανοίγοντας το καπώ βλέπω να έχει φύγει το ένα κολλάρο που απο την μετώπη του αυτοκινήτου που πάει στην τουρμπίνα (το τι κάνει αυτό το κολλάρο το έμαθα την επόμενη μέρα απο τον γκαραζιέρη μου).\nΑπο την μετώπη έως την τουρμπίνα το κολλάρο δεν είναι μονοκόμματο αλλά έχει ένα ενδιάμεσο σύνδεσμο και εκεί πάνω τα δύο κομμάτια του κολλάρου κανονικά έπρεπε να είναι σφιγμένα με μεταλλικούς σφικτήρες.\nΑπο την μια μεριά υπήρχε μεν ένας μεταλλικός σφικτήρας αλλά απο την άλλη πλευρά το κολλάρο πάνω στον σύνδεσμο ήταν πιασμένο με πλαστικό ηλεκτρολογικό ταιράπ οπότε αυτό με τον καιρό χαλάρωσε και μου πέταξε το κολλάρο στον αέρα.\nΑπο εκείνη την στιγμή και αφού τοποθετήθηκε στην θέση του το κολλάρο χάθηκε αυτή η στιγμιαία ''κλωτσιά'' του αυτοκινήτου που μου έκανε στις 2.500 στροφές.\nΑκούγεται μεν η τουρμπίνα και το αυτοκίνητο φεύγει καλά αλλά χάθηκε αυτή η στιγμιαία ''κλωτσιά'' στις 2.500 στροφές.\nΕπρεπε να υπάρχει αυτό το μικρό ''κλώτσιμα'' στις 2.500στροφές ή το έκανε επειδή έπαιρνε αέρα η τουρμπίνα απο το χαλαρό κολλάρο??\nΜε το διαγνωστικό η μόνη βλάβη που υπήρχε ήταν ''χαμηλή πίεση καυσίμου''και το παλληκάρι που έχει το συνεργείο μου είπε ότι είναι λογικό να υπάρχει καταχωρημένη αυτή η βλάβη λόγω του κολλάρου.\n(εγώ προσωπικά δεν ξέρω αν η συγκεκριμένη περιγραφή βλάβης έχει σχέση με το όλο θέμα)\nΑλλες ενδείξεις βλαβών δεν υπήρχαν.\nΝα με συγχωρέσετε για το μακροσκελές κείμενο και σας ευχαριστώ για την υπομονή σας.\nΤο κολάρο αυτό το έχεις τσεκάρει μήπως έχει σχισμή και σε άλλο σημείο του? Μήπως χάνει και από αλλού αέρα και δεν είναι όπως πριν.\nΥποτίθεται όλο το κολλάρο το είδε ο μάστορας που μου το έφτιαξε και το έβαλε στην θέση του.\nΑπλά δεν ξέρω αν η συμπεριφορά της τουρμπίνας ήταν αυτή πριν βγεί το κολλάρο απο την θέση του (δηλαδή να ''κλωτσάει'' το αυτοκίνητο στις 2.500 στροφές και να νοιώθεις την ενεργοποίηση της τουρμπίνας)\nή αν η σωστή συμπεριφορά είναι αυτή που έχει το αυτοκίνητο τώρα.\nΚαι διαβάζοντας σε μερικά άλλα post έπεσε το μάτι μου σε έναν άλλο συμφορουμίστα που είχε παρόμοιο πρόβλημα και κάποιος του απάντησε ότι μάλλον θέλει καθάρισμα το dpf.\nAυτό το dpf τι είναι??\n(να με συγχωρέσετε για τις ερωτήσεις αλλά δεν το κατέχω το άθλημα του πετρελαίου)\nΚαλημέρα. To DPF φίλε μου είναι το φίλτρο μικροσωματιδίων που καθαρίζει τα καυσαέρια. Βρες στο FORUM το μέλος EPIVITOR, ρώτα τον και θα σε βοηθήσει σε αυτόν τον τομέα. Απ΄ τα μέρη σου είναι.\nνα σαι καλά σε ευχαριστώ.\nθα κοιτάξω να τον βρώ.\nαυτη η απορία μου με την τουρμπίνα παραμένει πάντως.\nKαι μια απορία ακόμα που την θυμήθηκα πριν λίγο.\nΣτο ψηφιακό καντράν όταν κλείνω τον διακόπτη για να σταματήσει το αυτοκίνητο μου δείχνει μια ένδειξη InSp2.\nTι ένδειξη ειναι αυτή??\nΤελευταία επεξεργασία από το χρήστη nikraven : 24-03-13 στις 22:50\nΑρχικό μήνυμα απο nikraven\nΚάποια λάμπα έχει καεί.\nΔεν το ήξερα ότι ακόμα και για μια λάμπα θα ανάβει κάποια ένδειξη.\nΕξωτερικά δεν έχω κάτι καμμένο.\nΣτο εσωτερικό του αυτοκινήτου υπάρχει μια καμμένη λάμπα πίσω απο τον δεξιό περιστροφικό διακόπτη του κλιματισμού\nκαι δεν ξέρω αν έπρεπε να υπάρχει φως στον αναπτήρα γιατί και εκεί κάτω απο την κονσόλα επικρατεί σκοτάδι.\nΑν υπάρχει φώς στον αναπτήρα τότε έχω καμμένη και αυτή τη λάμπα.\nΓια να τσεκάρει τις λάμπες δεν χρειάζεται να ανάψεις κάτι. Είναι αυτόματο.\nΚάποια λάμπα σε πινακίδα, καμια θέσεως από μπροστά, κανα στοπ, κάτι τέτοιο είναι.\nΑπορία-Ερώτηση για ηλιοροφή σε corsa 3d 2012\nΑπό τον/την Asproulis στο forum Problems & Questions (Προβλήματα & Ερωτήσεις)\nΤελευταίο Μήνυμα: 14-12-12, 13:57\nopel 1.3cdti h 1.4 benzini?\nΑπό τον/την redvipergr στο forum Problems & Questions (Προβλήματα & Ερωτήσεις)\nΤελευταίο Μήνυμα: 30-08-12, 12:51\nΚοστος απο τμηματα κινητηρα 1.3cdti\nΤελευταίο Μήνυμα: 10-02-10, 00:15\nΑπορία με συναγερμό Clifford σε Corsa OPC...\nΤελευταίο Μήνυμα: 20-12-08, 19:51\nΒελτίωση οδικής συμπεριφοράς\nΑπό τον/την Vassilis στο forum Στήσιμο\nΤελευταίο Μήνυμα: 12-05-06, 09:15


ΚΙΚΗ ΚΑΡΥΔΑΚΗ ΓΙΑ ΝΑΥΑΓΙΟ| «ΕΚΘΕΤΗ ΝΟΜΙΚΑ Η ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ 5ΜΕΛΟΥΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ… Ο ΣΥΡΙΖΑ ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ»\nΓια τη σύσταση επιτροπής για το Ναυάγιο :«Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς» - Αιχμηρό» σχόλιο για Δημοτικούς Συμβούλους -Eιδική αναφορά στον Γιάννη Αγαλιανό.\n- ΑΣΚΩΝΤΑΣ ΔΡΙΜΕΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟΥΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΣΤΕΛΝΟΝΤΑΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΜΕ ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ, ΣΤΟ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ ΑΚΤΥΠΗ «ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ… ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΩΡΟ ΣΤΟΥΣ ΖΑΚΥΝΘΙΝΟΥΣ, ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΓΙΟΡΤΑΖΕ Ο ΠΟΛΙΟΥΧΟΣ», ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΡΟΔΗ ΚΡΑΤΣΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΓΡΑΜΜΗ, ΔΗΛΩΝΕΙ ΜΕ ΝΟΗΜΑ «ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΗΘΟΥΝ ΜΕΡΙΚΑ ΑΚΟΜΗ ΤΖΑΚΙΑ», ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ ΠΟΥ ΑΠΕΙΧΑΝ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΙΔΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΓΙΑΝΝΗ ΑΓΑΛΙΑΝΟ «ΔΕΝ ΨΗΦΙΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ».\nΑΠΑΝΤΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ, ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΜΕΛΕΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΛΩΣΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗ ΤΟΥ ΝΑΥΑΓΙΟΥ, ΞΕΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΤΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ, Η κ.ΚΑΡΥΔΑΚΗ ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ , ΑΝΑΡΩΤΗΘΗΚΕ ΔΗΜΟΣΙΩΝ "ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ , ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΤΕΙ Η ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ. ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΧΡΕΙΆΖΕΤΑΙ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ;" ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΣΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΌΤΙ "ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΡΥΒΕΤΑΙ Η ΑΓΟΡΑΠΩΛΗΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΜΑΝΑ".\nΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Η κ.ΚΑΡΥΔΑΚΗ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΕ , ΣΤΟΥΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΔΗΛΩΝΟΝΤΑΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ «ΜΑΣ ΞΕΠΟΥΛΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΚΛΟΙΟ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ, ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ ΚΑΙ ΦΤΩΧΕΙΑΣ. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ», ΕΝΩ ΠΡΟΣΘΕΣΕ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΖΑΚΥΝΘΟΥ «ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Η ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΉ ΜΕ ΕΝΑ ΓΙΑΤΡΟ ΕΦΗΜΕΡΙΑ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ κ.ΑΚΤΥΠΗ ΝΑ ΔΗΛΩΝΕΙ ΟΤΙ ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ… ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ».\nΚΙΚΗ ΚΑΡΥΔΑΚΗ (Συντονίστρια ΣΥΡΙΖΑ Ν.Ε. Ζακύνθου)\nΔεν ξέρουμε την κατάληξη της ΟΜΙΚΡΟΝ. Έχουμε φτάσει τις 20 χιλιάδες διασωληνωμένους και βλέπουμε ότι η κυβέρνηση είναι εγκληματικά ανίκανη, να διαχειριστεί την πανδημία. Γι αυτό και ο πρόεδρος μας ζήτησε εκλογές.\nΜε βάση και την τελευταία έκθεση, Τσιόδρα – Λύτρα, που εμφανίζεται οι άνθρωποι που δεν μπήκαν σε ΜΕΘ να έχουν τελειώσει. Επομένως είναι εγκληματικό η Κυβέρνηση να μην ακούει τις κραυγές αγωνίας των 20 χιλιάδων οικογενειών που έχουν χάσει δικούς τους και να μένει στα δικά της, αφήνοντας αλώβητο το σύστημα υγείας και χαϊδεύοντας τις ιδιωτικές κλινικές.\nΗ τακτική των αρίστων μας , μας έχει οδηγήσει, να χάνουμε καθημερινά μία ακρόπολη. Πάνω από 100 άνθρωποι. χάνονται καθημερινά\nΔεν θα ξεμπλέξουμε εύκολα από τη πανδημία και από τη στιγμή που η κυβέρνηση δεν προσλαμβάνει γιατρούς, κανείς δεν μπορεί να εξετάσει αυτή τη παλινωδία. Πραγματικά είναι εγκληματική η τακτική που ακολουθεί. Δεν νομίζω ότι η Ελλάδα δεν έχει τα σκήπτρα σε θανάτους. Αυτό κάτι δείχνει. Η τακτική της κυβέρνηση της ΝΔ είναι τελείως διαφορετική και από άλλες χώρες που έχουν καπιταλισμό και που το σύστημα υγείας τους, λειτουργεί καλύτερα με ΜΕΘ νέες. Εδώ δεν έχει γίνει τίποτα, παρά συνέχεια ο κ.Μητσοτάκης μας λέει, ότι διανύουμε το τελευταίο μίλι. Στη τελευταία συνεδρίαση ήταν προκλητικός. Ο κόσμος δεν τον πιστεύει πια. Να σταματήσει να μιλάει για τους ανεμβολίαστους. Υπάρχουν ανεμβολίαστοι, γιατί δημιούργησε κομφούζιο η ίδια η κυβέρνηση.\nΟ ΣΥΡΙΖΑ από τη πρώτη στιγμή , ζητούσε τα πρακτικά της επιστημονικής επιτροπής. Δε δόθηκαν ποτέ στοιχεία για θανάτους νοσήσαντων εκτός ΜΕΘ. Η κυβέρνηση μας κοροϊδεύει δεν τους ενδιαφέρει η ζωή των πολιτών και η δική τους πολιτική είναι και το ξεπούλημα του ΕΣΥ. Αλώβητη έχει κρατήσει την ιδιωτική υγεία.\nΈχουμε τον Ακτύπη να μας λέει ότι όλα είναι καλά.\nΑπό την άλλη ο κ.Μητσοτάκης μας λέει, ότι πρέπει να συρρικνωθούν τα περιφερειακά νοσοκομεία γιατί δεν λειτουργούν ορθά.\nΜας ξεπουλάνε καθημερινά και κάθε μέρα θα γίνεται και χειρότερα. Ζούμε στο κλοιό της πανδημίας και της φτώχειας και τη ς ακρίβειας.\nΤο παίζει άνετος Μωυσής… καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες ανήκουστων πραγμάτων.\nΉρθε νύχτα το νομοσχέδιο για το ναυάγιο , το βράδυ του εορτασμού του πολιούχου\nΘα το θυμάται για χρόνια ο κ.Ακτυπης\nΑυτή τη στιγμή συζητείται το περίφημο άρθρο για το ναυάγιο στη βουλή.\nΟ κ. Ακτύπης κουβάλησε ένα σωρό έγγραφα, για να αποδείξει ότι οι κάτοικοι θέλουν αυτή την ανώνυμη εταιρεία μόνο που δεν θυμήθηκε να πει ότι η τελευταία απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, ήταν να δημιουργηθεί φορέας που το 51% θα το έχει ο δήμος.\nΚατάργησε την Α.Ε που σύστηνε ο κ. Θεοχάρης, μόνο που βρήκε αντιστάσεις . Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα αλλιώς. Νύχτα και στο πόδι … ένα νομικό μόρφωμα είναι αυτό που έβγαλαν γεμάτο ασάφειες και κάποια στιγμή θα τα φέρουν με εφαρμοστικούς νόμους και θα μας πιάσουν στον ύπνο. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πιάνεται στον ύπνο. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται στο ζακυνθινό λαό, ότι αυτό θα το αλλάξει.\nΔιακυβεύουν τη σύγχυση όλων των ζακυνθινών... και είναι ο δήμος, οι ξενοδόχοι, η περιφέρεια και το επιμελητήριο. Γιατί οι ξενοδόχοι και όχι οι λεμβούχοι; Δεν έχουν άμεσο συμφέρον;\nΚατάργησε την Α.Ε , αλλά αναθέτει τη διαχείριση, σε μία επιτροπή αδιευκρίνιστης λογικής … Λένε ότι το κάνουν, γιατί υπάρχει κίνδυνος για τον κόσμο. Αν αγαπούν τόσο πολύ το νησί, γιατί όλο αυτό δεν το αναλαμβάνει το υπουργείο υποδομών;\nΓιατί δεν αναλαμβάνει η κτηματική υπηρεσία; Γιατί να γίνει 5μελης επιτροπή που θα ρυθμίζει την τύχη του ναυαγίου;\nΠίσω από όλο αυτό , υπάρχει η αγοραπωλησία με την ΠΙΜΑΝΑ.\nΑκόμη εκκρεμεί η απόφαση με το βούλευμα το υ 2020 και νομοθετούν, αφαιρώντας πόρους από την τοπική επιτροπή. Ποιος αναλαμβάνει ; το νομοσχέδιο προσβάλει και τους νόμιμους ιδιοκτήτες και το δήμο, αλλά και την εκκλησία.\nΔεν είναι προκλητικό; Ο κυριότερος ιδιοκτήτης της περιοχής να είναι εκτός; Και μάλιστα τη στιγμή που προτείνει στο δήμο συνεργασία για ένα φορέα; Ή μήπως δεν είναι περίεργη αυτή η αναβολή, 2 φορές του δημοτικού συμβουλίου;\nΗ παράταξη Αγαλιάνου, υποστήριξε αυτή την Α.Ε και αντί να πάνε στο δημοτικό συμβούλιο και να πουν την άποψη τους, δεν πήγαν, σαν τα κοριτσάκια. Με τέτοιους δημοτικούς συμβούλους η Ζάκυνθος δεν πάει μπροστά και ας καταλάβουν οι ζακυνθινοί ποιοι τους κοροϊδεύουν.\nΚαι η κ.Κράτσα το ίδιο είπε, όταν δέχτηκε τον κ.Τσιάρα, «θα ανοίξουμε εμείς το δρόμο, για ένα νέο φορέα για το ναυάγιο»… Της απαντώ, «για να στηθούν μερικά ακόμη τζάκια»\nΧρειάζεται επιτροπή για να υπάρχει η κρατική παρέμβαση; Γιατί και στον Ισθμό δεν γίνεται η κρατική παρέμβαση;\nΝα φτιαχτεί το ναυάγιο, ποιος είναι ηλίθιος να μη θέλει όλα αυτά για τα οποία κόπτονται; Για την ασφάλεια του χώρου; Αλλά βλέπεται ότι τελευταία και η μητρόπολη έχει αμφισβητήσει και τις συντεταγμένες.\nΔικαίωμα του είναι του δήμου να διεκδικήσει. Έκανε μια πρόταση ο δήμαρχος. Το δημοτικό συμβούλιο δεν είχε το θάρρος να πάρει θέση γι αυτό που γίνεται σήμερα στη βουλή. Είναι υπόλογοι στο ζακυνθινό λαό. Αλλά δυστυχώς η δημοκρατία βγαίνει από το παράθυρο. Εμείς όμως, θα την φέρουμε από τη πόρτα.\nVIDEO | Για τη σύσταση επιτροπής για το Ναυάγιο :«Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς» - Αιχμηρό» σχόλιο για Δημοτικούς Συμβούλους -Eιδική αναφορά στον Γιάννη Αγαλιανό.\n«Ο Ακτύπης ,κάνει το θέλημα της Κυβέρνησης … Θα έπρεπε να ντρέπεται …»\nΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΚΠΟΜΠΗ | IONIANRADIO.gr (ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ) :


ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΔΡΑΜΑ ΤΟΥ 2019: Επίλογος με δημόσιες δηλώσεις των νέων Δημάρχων στοχεύοντας στην ενότητα του κοινωνικού συνόλου - Χρονικά της Δράμας\nΑρχική Σχόλιο ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΔΡΑΜΑ ΤΟΥ 2019: Επίλογος με δημόσιες δηλώσεις των νέων...\nΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΔΡΑΜΑ ΤΟΥ 2019: Επίλογος με δημόσιες δηλώσεις των νέων Δημάρχων στοχεύοντας στην ενότητα του κοινωνικού συνόλου\nΣτις οκτώ εφημερίδες των «ΧΡΟΝΙΚΩΝ» της Δράμας που κυκλοφόρησαν κάθε μέρα ανάμεσα στις ημερομηνίες από Δευτέρα 21 Μαΐου 2019 ως και αυτήν της Τετάρτης 5 Ιουνίου του ίδιου χρόνου (αντίστοιχες δηλαδή των πρώτων αποτελεσμάτων της πρώτης Κυριακής των Δημοτικών εκλογών ως τη δεύτερη Κυριακή με τα επανεκλογές), διαπίστωσα πως η λέξη ενότητα περίσσευε. Ήταν, (ως διατύπωση) παρούσα στη γραπτή έναρξη των πρώτων επί μέρους ανακοινώσεων από τις Δημοτικές ή Περιφερειακές εκλογές με όλες τις χρησιμότατες παραλλαγές. Εξεπίτηδες παρέλειψα τη χρήση μιας λέξης ή ενός τίτλου στη χρήση μιας παράταξης, όπως « Ενώνουμε τη Δράμα», ή « Πρωτοποριακός Ενωτικός Συνδυασμός» ή κι ακόμη « Λαϊκή Συσπείρωση», καθώς ανήκει στον αυτονόητο κεντρικό στόχο του ηγέτη των πενήντα υποψηφίων.\nΠαραμένοντας στη λέξη ενότητα που διαβάσθηκε με τον τερματισμό των εκλογών, (στο μεγαλύτερο ποσοστό) διαπίστωσα ότι ένα κλίμα ευοίωνο έχει χαραχθεί στον ορίζοντα και καλύτερες μέρες αναμένουν όλους τους Δραμινούς. Εξάλλου «στο χώμα τούτο πάντα ανθούνε / κι έχουν αθάνατη πνοή/ κι όλοι συχνά αναθυμούνται τα όσα ενώνουν τους Έλληνες, όπως: το ομόθρησκον, το ομότροπον, το ομόγλωσσον και το όμαιμον. Η εκδοχή, πως θα μπορούσε το ενώνω να σχετίζεται με το ινόω που σημαίνει ενδυναμώνω, ορίζει το πλησιέστερο γειτόνεμα με την αθανασία. Ή με το ενόω που ανάγει στο ενώνω την πόλη ή τα από τη φύση τους ενωμένα, όπως θα ήθελε ο Λογγίνος. Ωστόσο, ο σαφέστερος των θεμελιωτών του Πολιτισμού, ο Αριστοτέλης θέτει τον ακρογωνιαίο λίθο ως προς την απόλυτη ενότητα των πολιτών σε μια πολιτεία.\nΑπό το σημείο αυτό το σέβας προς τη λέξη ηνωμένος, άλλως ενωμένος που είναι το συνηθέστερο, είναι υποχρεωτικό. Από την ουσιαστική έννοιά της προέκυψαν οι ονομασίες κρατών ή οργανισμών, όπως:\nΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής, με αρκτικόλεξο (βραχυγραφία) Η.Π.Α\nΕνωμένες Πολιτείες Ομοσπονδιακό Κράτος Β’ Αμερικής.\nΟργανισμός Ηνωμένων Εθνών: Ο.Η.Ε με συντομία Ηνωμένα ‘Εθνη.\nΑλλά και Ενωμένη Ευρώπη.\nΕπομένως, αν στο δημοσίευμα αυτό θα έπρεπε να προσθέσει κανείς έναν ενωτικό λόγο θα έπρεπε να καταφύγει σε όσα σχετικά γράφτηκαν από τους νεοεκλεγέντες Δημάρχους στα «ΧΡΟΝΙΚΑ» αρχίζοντας από τον πρώτο, της πρώτης Κυριακής Θόδωρο Αθανασιάδη Δήμαρχο Προσοτσάνης: Θέλουμε ενότητα χωρίς νικητές και ηττημένους.\nΧριστόδουλος Μαμτσάκος, Δήμαρχος Δράμας: Η όλη προσπάθεια της παράταξής μου αποβλέπει στο να μην χωρίζει ποτέ αλλά να ενώνει.\nΘεμιστοκλής Ζεκερίδης Δήμαρχος Δοξάτου: Θέλουμε τον κόσμο δίπλα μας ενωμένους.\nΤάσος Καγιάογλου, Δήμαρχος Παρανεστίου: Ενωμένοι θα ξαναφέρουμε την ελπίδα και το όραμα.\nΓιάννης Κυριακίδης, Δήμαρχος Κ. Νευροκοπίου: Το κλειδί για την επίλυση των προβλημάτων στο Δήμο Κάτω Νευροκοπίου είναι η ενότητα και αυτήν επιδιώκουμε.\nΜε την ίδια διακριτική δήλωση ο βουλευτής Δράμας Δημήτριος Κυριαζίδης απευθύνθηκε στον επανεκλεγέντα Δήμαρχο Δράμας με την καταληκτική φράση: Στόχος μου ήταν και είναι και θα είναι η ενότητα και η συνεργασία για το καλό του τόπου μας.\nΜακάρι. Οι πολίτες της Δράμας αναμένουν τα δέοντα.\nΠροηγούμενο άρθροΣτις Κυκλάδες τα ακριβότερα ξενοδοχεία της Μεσογείου\nΕπόμενο άρθροΜια ενδιαφέρουσα ομιλία στο Αρχαιολογικό Μουσείο


Γεωγραφία της Μολδαβίας - Βικιπαίδεια\nΓεωγραφία της Μολδαβίας\nΠολιτικός χάρτης της Μολδαβίας\nΔορυφορική εικόνα της Μολδαβίας τον Σεπτέμβριο του 2003\nΧώρα της Ανατολικής Ευρώπης, η Μολδαβία συνορεύει στα δυτικά και τα νοτιοδυτικά με τη Ρουμανία, ενώ στα βόρεια, στα νότια και στα ανατολικά με την Ουκρανία. Το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους της, ως ένα είδος «Μεσοποταμίας», βρίσκεται ανάμεσα στους δύο βασικούς ποταμούς της ευρύτερης περιοχής: τον Δνείστερο (στα μολδαβικά «Νίστρου») και τον Προύθο («Προυτ»). Ο Δνείστερος σχηματίζει μικρό μέρος των συνόρων της Μολδαβίας με την Ουκρανία στα βορειοανατολικά και τα νοτιοανατολικά, αλλά κυρίως ρέει στο εσωτερικό της χώρας, διαχωρίζοντας τη Βεσσαραβία από την ιστορική περιοχή της Υπερδνειστερίας. Από την άλλη, ο Προύθος οριοθετεί ολόκληρο το δυτικό σύνορο της Μολδαβίας με τη Ρουμανία. Ο Δούναβης αγγίζει το σύνορο της Μολδαβίας στο νοτιότατο άκρο της και το οριοθετεί επί 200 μέτρα.\nΣήμερα η Μολδαβία υποδιαιρείται σε 32 διαμερίσματα (από τα σοβιετικά ραγιόν), τρεις δήμους εκτός διαμερισμάτων και δύο αυτόνομες περιοχές: την Υπερδνειστερία και τη Γκαγκαουζία.\n2 Αριθμητικά και άλλα δεδομένα\n2.1 Ακραία σημεία\n4 Ιστορικές περιγραφές\n5 Σύγχρονα περιβαλλοντικά θέματα και διεθνείς συμφωνίες\nΤοπογραφικός χάρτης της Μολδαβίας\nΤο μεγαλύτερο μέρος του εδάφους της χώρας είναι λοφώδες και διασχίζεται από πολλά μικρά ποτάμια. Γεωλογικώς, η Μολδαβία εδράζεται κυρίως πάνω σε μεγάλου πάχους ιζηματογενή πετρώματα, από τα οποία αναδύονται σκληρότερα κρυσταλλικά πετρώματα μόνο στα βόρεια. Οι λόφοι της Μολδαβίας αποτελούν μέρος του λεγόμενου Μολδαβικού Υψιπέδου, το οποίο γεωλογικώς προήλθε από τα Καρπάθια Όρη.\nΤο τοπίο της βόρειας Μολδαβίας χαρακτηρίζεται από ομαλές σειρές των «Λόφων του Δνείστερου», που υψώνονται έως τα 320 μέτρα, και μικρές πεδιάδες ανάμεσά τους, στις κοιλάδες των πολυάριθμων μικρών ποταμών (σε υψόμετρο περίπου 150 μ.). Οι λόφοι αυτοί μπορούν να υποδιαιρεθούν στους Βόρειους Μολδαβικούς Λόφους και στη Λοφοσειρά του Δνείστερου, και συνεχίζονται στα βόρεια, μέσα στην Ουκρανία. Οι πιο απότομες ανατολικές πλαγιές της Λοφοσειράς του Δνείστερου (μέσο υψόμετρο 250 μέτρα, μέγιστο 347 μέτρα), σχηματίζουν την ψηλή δεξιά όχθη του ποταμού Δνείστερου.\nΣτα κεντρικά και νότια της χώρας απλώνεται η λεγόμενη Μολδαβική Πεδιάδα, στην πραγματικότητα μια επίσης διάστικτη με λόφους περιοχή, με μέσο υψόμετρο 200 μέτρα και μέγιστο 250 μέτρα. Μπορούμε να το διακρίνουμε στη Στέπα Μπέλτσι (Bălți) και στην Κοιλάδα του Μέσου Προύθου. Αρχικώς ήταν καλυμμένη από δάση, αλλά κατά τον 19ο και τον 20ό αιώνα αποδασώθηκε από τον άνθρωπο για να καλλιεργηθεί. Παρά την ονομασία της, έχει βλάστηση διαφορετική από αυτή μιας στέπας.\nΟι λόφοι του Κεντρικού Μολδαβικού Υψίπεδου, με μέσο υψόμετρο κορυφών περί τα 350 έως 400 μέτρα, έχουν διάταξη λοφοσειρών που χωρίζονται από βαθιές κοιλάδες με επίπεδα κέντρα, φαράγγια και βυθίσματα. Μεγάλο μέρος του εδάφους καλύπτεται από απότομες δασωμένες πλαγιές, όπου τα συνηθέστερα είδη δέντρων είναι ο καρπίνος, η βελανιδιά, η φίλυρα, το σφεντάμι, η αγριαχλαδιά και η αγριοκερασιά. Η ονομασία «Κόντρι» (Codri) αναφέρεται γενικότερα σε όλα τα δάση μεταξύ των Καρπαθίων και του Δνείστερου, και ακόμα γενικότερα σε όλα τα δάση της περιοχής των Καρπαθίων. Ωστόσο, καθώς τα περισσότερα δάση στη Μολδαβία που διασώθηκαν βρίσκονται στην κεντρική περιοχή, κάποτε ο όρος αναφέρεται στα εναπομείναντα δάση στους λόφους δυτικά και βόρεια της πρωτεύουσας Κισινάου. Το σύνορο της Λοφοσειράς του Δνείστερου και του Κεντρικού Μολδαβικού Υψίπεδου στα βόρεια είναι ο ποταμός Ρέουτ.\nΤο υψίπεδο μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει 5 μέρη: τους Λόφους Ciuluc-Soloneţ, ευθυγραμμισμένους στα βόρεια κατά μήκος της δεξιάς όχθης του ποταμού Ρέουτ, με έκταση 1.690 τ.χλμ., τους Λόφους Κορνέστι ή Κόρντι, με έκταση 4.740 τ.χλμ., τους Λόφους του Κάτω Δνείστερου (Dealurile Nistrului Inferior) στα νότια του ποταμού Μπότνα, με έκταση 3.040 τ.χλμ., οι Λόφοι Τιγκέτσι στα νότια, κατά μήκος της αριστερής όχθης του Προύθου (3.550 τ.χλμ.), και τέλος την Κοιλάδα του Κάτω Προύθου (Valea Prutului Inferior), με έκταση 1.810 τ.χλμ.\nΤο υψηλότερο σημείο της χώρας, η κορυφή του Λόφου Μπαλανέστι, με υψόμετρο 429 μέτρα, βρίσκεται στους Λόφους Κορνέστι, στο δυτικό τμήμα του Κεντρικού Μολδαβικού Υψίπεδου. Στα νοτιοανατολικά, το νότιο μέρος του υψιπέδου αυτού έχει μέσο υψόμετρο μόλις 150 έως 200 μέτρα και μέγιστο 250. Διαθέτει πολλά φαράγγια και ρεματιές, και βαθμιαία δίνει τη θέση του στην εκτεταμένη πεδιάδα Μπουγκεάτς, που συνεχίζεται με το ίδιο όνομα στα ουκρανικά, Μπουντζάκ, στη γειτονική Ουκρανία, όπου και το μεγαλύτερο μέρος της.\nΗ Υπερδνειστερία (δηλαδή η αριστερή όχθη του Δνείστερου) περιέχει προεκτάσεις του Ποδολικού Υψιπέδου (μέσο υψόμετρο 180 μέτρα, μέγιστο 275 μέτρα), οι οποίες διακόπτονται από παραποτάμους του Δνείστερου. Το νότιο ήμισυ της Υπερδνειστερίας, η πεδιάδα του Κάτω Δνείστερου, μπορεί να θεωρηθεί ως η δυτική απόληξη της Ευρασιατικής Στέπας και έχει μέσο υψόμετρο περί τα 100 μέτρα και μέγιστο τα 170 μέτρα. Η υψηλή δεξιά όχθη και η χαμηλή αριστερή όχθη του Δνείστερου έρχονται σε κτυπητή αντίθεση εδώ, όπου η ορατότητα δεν παρεμποδίζεται από τη δασοκάλυψη.\nΠερί τα τρία τέταρτα της Μολδαβίας καλύπτονται από έναν τύπο εδάφους γνωστό ως «μαύρη γη» (τσερνοζιόμ). Στους βόρειους λόφους υπάρχουν πιο αργιλώδη εδάφη, ενώ στον νότο κυριαρχεί το κοκκινωπό χώμα, που είναι λιγότερο εύφορο, αλλά και πάλι μπορεί να στηρίξει καλλιέργειες αμπελιών και ηλίανθου. Τέλος μικρό μόνο μέρος της νότιας Μολδαβίας βρίσκεται στη ζώνη της στέπας, ακόμα και εκεί όμως με τη σύγχρονη τεχνολογία υπάρχουν καλλιέργειες. Ο κατώτατος ρους του Προύθου και του Δνείστερου, όπως και οι νότιες απολήξεις άλλων ποταμών, είναι υφάλμυροι βάλτοι.\nΤο νερό όλων των ποταμών, ρυακιών και παραποτάμων της Μολδαβίας (που αριθμούν περί τις τρεις χιλιάδες) καταλήγει τελικώς στη Μαύρη Θάλασσα. Μόνο οκτώ ποτάμια έχουν μήκος μεγαλύτερο των 100 χιλιομέτρων. Ο κυριότερος ποταμός της χώρας, ο Δνείστερος, είναι πλωτός σε όλη σχεδόν τη μολδαβική διαδρομή του και τους ηπιότερους χειμώνες δεν παγώνει καθόλου. Ο Προύθος είναι τυπικά παραπόταμος του Δούναβη, με τον οποίο ενώνεται σχεδόν στις εκβολές του στη θάλασσα, στο νοτιοδυτικό άκρο της Μολδαβίας. Περισσότερο από το 95% της κυκλοφορίας του νερού στη χώρα καταλήγει σε έναν από τους δύο ποταμούς: τον Προύθο ή τον Δνείστερο.\nΤα υπόγεια νερά, που χρησιμοποιούνται εκτεταμένα, βγαίνουν στην επιφάνεια από περίπου 2.200 φυσικές πηγές. Επίσης το έδαφος ευνοεί την κατασκευή ταμιευτήρων διάφορων μεγεθών.\nΓεωγραφικές συντεταγμένες: 47°00′ Β, 29°00′ Α\nΟλική: 33.851 τ.χλμ.\nΞηρά: 32.891 τ.χλμ.\nΕσωτερικά και χωρικά ύδατα: 960 τ.χλμ.\nΣυγκριτική έκταση: Περίπου όσο οι δύο μεγαλύτερες περιφέρειες της Ελλάδας μαζί. Στην Ευρώπη είναι η 32η χώρα σε έκταση.\nΟλικό μήκος: 1.390 χλμ.\nΑνά χώρα: Ουκρανία 940 χλμ., Ρουμανία 450 χλμ.\nΜήκος θαλάσσιων ακτών: 0 χλμ.\nΦυσικοί πόροι: Λιγνίτης, φωσφορίτες, γύψος, ασβεστόλιθος, καλλιεργήσιμη γη\nΑρόσιμη γη: 53,47%\nΜόνιμες καλλιέργειες: 8,77%\nΑρδευόμενη γη: 2.283 τ.χλμ. (στοιχεία του 2011)\nΟλικοί ανανεώσιμοι υδάτινοι πόροι: 11,65 κ.χλμ.\nΦυσικοί κίνδυνοι: Κατολισθήσεις (57 περιπτώσεις μόνο το 1998)\nΧαμηλότερο σημείο: Ανώνυμο σημείο στις όχθες του Δνείστερου, 2 μέτρα\nΥψηλότερο σημείο: Κορυφή Λόφου Μπαλανέστι, 429 μέτρα\nΒορειότερο σημείο: Χωριό Νασλαβτσέα, στο σύνορο με την Ουκρανία (γεωγραφικές συντεταγμένες 48°28΄ Β, 27°35′ Α)\nΑνατολικότερο σημείο: Κοντά στο χωριό Παλάνκα, στο σύνορο με την Ουκρανία (46°24΄ Β, 30°05′ Α)\nΝοτιότερο σημείο: Τριεθνές σημείο Μολδαβίας-Ρουμανίας-Ουκρανίας, κοντά στην κωμόπολη Τζουρτζουλέστι, μόλις 10 χλμ. από το Γκαλάτσι (45°29΄ Β, 28°12′ Α)\nΔυτικότερο σημείο: Τριεθνές σημείο Μολδαβίας-Ρουμανίας-Ουκρανίας, χωριό Κρίβα (48°16΄ Β, 26°40′ Α)\nΗ εγγύτητα μεγάλου μέρους της Μολδαβίας στη Μαύρη Θάλασσα του δίνει σχετικώς ήπιο και ηλιόλουστο κλίμα. Κατά τα άλλα, το κλίμα όλης της χώρας είναι ήπιο ηπειρωτικό, με αρκετά θερμά και μακρά καλοκαίρια, ενώ οι χειμώνες είναι σχετικώς ξηροί, με μέση θερμοκρασία τον Ιανουάριο −4 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση κυμαίνεται από 600 mm στα βόρεια μέχρι 400 mm στα νότια, αλλά μπορεί να διαφέρει πολύ από έτος σε έτος και μακρές ξηρασίες δεν είναι ασυνήθιστες. Οι βαρύτερες βροχοπτώσεις παρατηρούνται στις αρχές του θέρους και τον Οκτώβριο. Το καλοκαίρι γενικώς είναι συνηθισμένες οι καταιγίδες.\nΗ υψηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ στη Μολδαβία είναι 41,5 °C και σημειώθηκε στις 21 Ιουλίου 2007 στην Κάμενκα. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ στη χώρα είναι −35,5 °C και σημειώθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1963, στην κωμόπολη Brătuşeni του Διαμερίσματος Έντινετς.\nΙστορικές περιγραφές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]\nΓραμματόσημο της Μολδαβίας με θέμα το φυσικό καταφύγιο «Πριγκιπικός Δρυμός» (Pădurea Domnească)\nΓραμματόσημο της Μολδαβίας με θέμα τα δάση Κόντρι\nΤον 5ο αιώνα π.Χ. ο Ηρόδοτος επισκέφθηκε την εξοχή ανάμεσα στους ποταμούς Τύραντα (Δνείστερο) και Ιεράσιο (Προύθο), και περιέγραψε τον τόπο ως «μια πεδιάδα με βαθύ μαύρο χώμα, πλούσιο γρασίδι και καλή άρδευση».\nΟ Λιθουανός μέγας δούκας Γιογκάιλα περιέγραψε τη Μολδαβία ως «πλουσίαν και οπωροφόρον χώραν».\nΣύμφωνα με τον Ενετό Ματθαίο ντε Μουράνο, η χώρα βρισκόταν σε καλή γεωγραφική θέση και ήταν πλούσια σε βοοειδή και σε όλα τα είδη καρπών, ενώ οι βοσκές της ήταν τέλειες.\nΤο εύφορο έδαφος της χώρας προσέλκυε πάντοτε νομαδικούς λαούς και εισβολείς. Για προστασία από τις επιδρομές τους, οι κάτοικοι άφηναν τα γεωργικά μέρη και κρύβονταν στα δάση. `Ετσι ο Φλαμανδός ιππότης Γκυλεμπέρ ντε Λανοΰ, που επισκέφθηκε αυτά τα μέρη το 1421, μνημονεύει την περιοχή ως ελάχιστα κατοικημένη: «διασχίσαμε μεγάλες έρημες περιοχές».\nΟμοίως ο Γκέοργκ Ράιχερσντορφ, σύμβουλος του Ούγγρου βασιλιά (μέσα του 16ου αιώνα) παραπονιόταν για το ταξίδι μέσα από «άδειες, ακατοίκητες γαίες». Το 1541 συνέταξε τον παλαιότερο σωζόμενο γεωγραφικό χάρτη της Ηγεμονίας της Μολδαβίας, όπου τονίζονται μεγάλες στέπες.\nΕξίσου ιστορικός είναι ο χάρτης της Μολδαβίας που σχεδιάσθηκε την ίδια περίοδο από τον Γερμανό διπλωμάτη Σιγισμούνδο φον Χέρμπερσταϊν.\nΤον 17ο αιώνα οι προσκυνητές Παύλος Αλέπσκυ (συριακής καταγωγής διάκονος) και Ιωάννης Λουκιανόφ (Ρώσος ιερέας) διέσχισαν τη Μολδαβία στο ταξίδι τους προς τους Αγίους Τόπους. Αμφότεροι εντυπωσιάσθηκαν από την έκταση της λεηλασίας της γης που κάποτε ανθούσε: «Καλύτερα να μην καταστρέφεται, καθώς άλλη τέτοια γη δεν μπορεί να βρεθεί αλλού, μπορεί να δώσει τα πάντα».\nΟ Σκωτσέζος ιατρός και περιηγητής Τζων Μπελ (John Bell, 1691-1780), διασχίζοντας τη χώρα, έγραψε επίσης για τα εύφορα εδάφη και για «μικρές όμορφες κωμοπόλεις» δίπλα στον ποταμό Ρέουτ.\nΟ Ρώσος γεωγράφος Κ. Λάκσμαν περιέγραψε τη Στέπα Μπέλτσι στις αρχές του 19ου αιώνα ως εξής: «Στα βόρεια υπάρχει μια στέπα με σχεδόν καθόλου δένδρα. Στα βορειοδυτικά η στέπα περιλαμβάνει και κάποια δένδρα.»\nΟ επιστήμονας Κ. Αρσενίεφ έγραψε ότι η βόρεια Βεσσαραβία ως «ένα γνήσιο μείγμα άγονης στέπας με τις πιο εύφορες βοσκές, πλούσια λιβάδια και κήπους».\nΚαι άλλοι ταξιδιώτες και επιστήμονες εξεπλάγησαν από την έντονη αντίθεση ανάμεσα στους πλούσιους φυσικούς πόρους της χώρας και στον μικρό πληθυσμό τον 18ο αιώνα, την οικτρή κατάσταση της γεωργίας και τη φτώχεια του ντόπιου πληθυσμού.\n«Οι μολδαβικοί αγροί, όπως περιγράφονται τόσο απο αρχαίους, όσο και από νεότερους συγγραφείς, είναι μεγάλης ευφορίας, ξεπερνώντας κατά πολύ τα πλούτη των ορέων» (Δημητρίου Καντεμίρ, Descriptio Moldaviae)\nΣύγχρονα περιβαλλοντικά θέματα και διεθνείς συμφωνίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]\nΚατά την κομμουνιστική εποχή υπήρξε υπερβολική χρήση φυτοφαρμάκων και τεχνητών λιπασμάτων στην γεωργία, χωρίς να υπολογίζονται οι συνέπειες για το φυσικό περιβάλλον. Ως αποτέλεσμα, το έδαφος και τα υπόγεια νερά της Μολδαβίας ρυπάνθηκαν από χημικές ουσίες, κάποιες από τις οποίες (όπως το DDT) είχαν απαγορευθεί στις δυτικές χώρες. Τέτοιες πρακτικές συνεχίζονται στη Μολδαβία μέχρι σήμερα: Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η χρήση φυτοφαρμάκων στη χώρα ήταν κατά μέσο όρο εικοσαπλάσια εκείνης σε άλλα κράτη της πρώην Σοβιετικής Ενώσεως και στις δυτικές χώρες. Επίσης ακατάλληλες μέθοδοι καλλιέργειας, όπως η υλοτόμηση δασών για τη φύτευση αμπελιών, έχουν συνεισφέρει στην εκτεταμένη διάβρωση του εδάφους, στην οποία ήταν ήδη ευάλωτη η μολδαβική τοπογραφία και εδάφη.\nΗ Μολδαβία έχει υπογράψει τις εξής διεθνείς συμφωνίες: Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις Κλιματικές Μεταβολές - Πρωτόκολλο του Κιότο, Πρωτόκολλο του Μοντρεαλ και συμφωνίες για την ατμοσφαιρική ρύπανση, τη βιοποικιλότητα, την ερημοποίηση, τα κινδυνεύοντα είδη, τα επικίνδυνα απόβλητα, τη ρύπανση από τα πλοία, και για τους υγρότοπους.\nΚατάλογος πόλεων της Μολδαβίας\n↑ NATO. «Destroying dangerous pesticides in Moldova». NATO. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2016.\nΗ «Ποντική στέπα» στο WWF\nΣτο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Geography of Moldova της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).\nΑνακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Γεωγραφία_της_Μολδαβίας&oldid=8562837"\nΤελευταία τροποποίηση 20:30, 6 Δεκεμβρίου 2020.


Πανεύκολο παγωτό γιαούρτι - OlaSimera\nΜια πολύ εύκολη συνταγή για ένα δροσερό, νόστιμο και γρήγορο στη παρασκευή του παγωτό γιαούρτι, με λίγα υλικά. Απολαύστε το τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού και όχι μόνο, σκέτο ή με γλυκό του κουταλιού ή με σιρόπι αρεσκείας σας.\n2 γιαούρτια με 2 % λιπαρά (400 γρ.)\nΧτυπάτε τη Μorfat creamy με το μίξερ για 10 λ μέχρι να αφρατέψει. Προσθέτετε το ζαχαρούχο γάλα, τα 2 γιαούρτια και τις σταγόνες λεμονιού και συνεχίζετε το χτύπημα για άλλα 10 λ. Μεταφέρετε το μείγμα σε μεταλλικό μπολ και το βάζετε στη κατάψυξη για 30 λ.\nΜετά τα 30 λ το βγάζετε από τη κατάψυξη, το μεταφέρετε στο κάδο του μίξερ και το ξαναχτυπάτε για 10 ακόμα λ. Το μεταφέρετε πάλι στη κατάψυξη, μέσα σε δύο μακρόστενες φόρμες του κέικ στρωμένες με μεμβράνη ή στο μεταλλικό μπολ για να το σερβίρετε με σκουπ.\nΤο βάζετε εκ νέου στη κατάψυξη και το αφήνετε για 2-3 ώρες να παγώσει καλά. Το σερβίρετε με σιρόπι ή κομπόστα ή σιρόπι αρεσκείας σας.\nΣΧΕΤΙΚΑ: γάλα, γιαούρτι, κέικ, παγωτό, σιρόπι, συνταγή


Αlbum Review: Το ΝΕΟ album του Γιάννη Πλούταρχου είναι εδώ! – Music Hunter\nΌποτε ερχόταν φθινόπωρο, όταν ήμουν μικρός, ήξερα ότι δεν αργούσε και πολύ η κυκλοφορία της νέας δισκογραφικης δουλειάς του Γιάννη Πλούταρχου. Εγώ μεγάλωσα, εκείνος ωρίμασε, μα η παράδοση μένει ακλόνητη. Για ακόμα μια χρονιά ο Γιάννης Πλούταρχος μας παραδίδει την νέα του δισκογραφική δουλειά ”Πέρα απ’τα μάτια σου”.\nΈπειτα από την…χλιαρή υποδοχή του προηγούμενου δίσκου ”Θέμα Χρόνου” που σφράγισε την συνεργασία του Πλούταρχου με τον άλλοτε Μίδα των επιτυχιών Φοίβο, ο Πλούταρχος γυρνά ξανά στον Γιάννη που αγαπήσαμε. Είκοσι νέα τραγούδια ( τα τρία ήδη σε κυκλοφορία εδώ και καιρό ) σε μια δισκογραφική δουλειά που συγκεντρώνει για μια ακόμα φορά πολλούς αγαπημένους και πετυχημένους σύνθετες και στιχουργούς.\nΗ μουσική υπογράφεται από Βασίλη Γαβριηλίδη, Πέτρο Ιακωβίδη, Παναγιώτη Καπίρη, Κυριάκο Παπαδόπουλο, Ιορδάνη Παύλου, Αλέξη Σέρκο, Λεμονή Σκοπελίτη, Teo Tzima, Γιάννη Φρασέρη αλλά και από τον ίδιο τον Γιάννη Πλούταρχο όπως και από τον γιο του ερμηνευτή, Γιώργο Κακοσαίο. Ενώ οι στίχοι από τους Σαράντη Αλιβιζάτο, Βασίλη Γεωργιάδη, Βίκυ Γεροθόδωρου, Σπύρο Γιατρά, Πέτρο Ιακωβίδη, Αλέξη Σέρκο, Αγγελική Μακρυνιώτη, Δημήτρη Μπέρη, Ναταλί, Θάνο Παπανικολάου, Λεμονή Σκοπελίτη, Γιάννη Ρουσσουνέλο, Μάνο Τσιλιμίδη, Γιώργο Τσοπάνη και Ηλία Φιλίππου.\nΤα γνωστά track του album είναι το Πέρα απ’τα μάτια μου, Κοίταξε με και η συνεργασία με τους Kings, Όσο θα λείπεις. Εννοείται ότι ο δίσκος έχει μπόλικα – από αυτά που λέμε – πλουταρχικα κομμάτια όπως το insta hit Άλλον Άνθρωπο, το ήδη σουξέ Τα Αυτονόητα, σε στίχους/μουσική Πέτρου Ιακωβίδη Μη Μιλας, το Θέλω Εσένα που εύκολα μπορεί κάποιος ήδη να το φανταστεί να το τραγουδά ο Πλούταρχος στο μαγαζί με ένα προβολέα επάνω του να τον φωτίζει και στο τέλος του ρεφρέν το χαρακτηριστικο ”εεεεελα”.\nΌσοι δεν ακούν Πλούταρχο σου απαντούν χαρακτηριστικα ”Δεν θέλω να πάω και να κοιμηθώ” ως προς τα τραγούδια που έκαναν γνωστό τον καλλιτέχνη. Ορίστε όμως που ο Πλούταρχος μας δίνει ένα – ακόμα – τσιφτετέλι με τίτλο Στου Έρωτα την πόλη. Δεν σταματά όμως εκεί αφού προσθέτει το πιο ”αρκουδιάρικο” Καρδιά μου Αλήτισσα που η Α. Δημητρίου ίσως και να αποθέωνε λίγο παραπάνω. Το Δεν Υπάρχεις είναι από αυτά που θα φανταζόσουν έναν Γιώργο Αλκαίο να τραγουδά και εσύ να το σιγοτραγουδας χωρίς λόγο ενώ περπατάς. Κλείνω στα εκτός κλίματος κομμάτια με το Όλα Εντάξει όπου είναι καθαρά ραδιοφωνικό κομμάτι.\nΟ ίδιος ο Πλούταρχος υπογράφει μουσικά το Έρχεται μπόρα – που θα μπορούσε να ανηκει σε παλιότερη δουλειά του – και το Μεταξύ έρωτα και μίσους, μια ερμηνευτική μπαλάντα με συνοδεία σαξόφωνου και πιάνου. Ενώ ο γιος του συνθέτει την μουσική στο Έρωτα Θεέ και Κλέφτη, υποψήφιο για το επόμενο τραγούδι που θα ακούς σε γάμους από εδώ και πέρα.\nΈνα χασάπικο ακόμα με την επιλογή του Κάθε τόσο που θα Βρέχει αλλά και ζεϊμπέκικο που θα δεις να χορεύουν με νταλκά χωρισμένοι/απατημένοι στο δεύτερο πρόγραμμα στα μπουζούκια, Γύρνα Πίσω. Το Πως να Πιστέψω είναι αυτό το κομμάτι που σου θυμίζει να ακουμπά σε αλλά ακούσματα ελληνικά, που βάζει ο Πλούταρχος σε κάθε του δουλειά.\nΚλείνω με τα insta classic του cd όπως το Σε Τέσσερις Τοίχους ( θυμίζει κατάσταση ”Παραμιλάω” ), το υπέρ-καψουρικο Μ’Ακους από τα χέρια του δημιουργού του signature-κομματιού του Πλούταρχου ”Αχ Κορίτσι μου” αλλά και”Εγκατάλειψη”,”Κάπου Ανάμεσα στο Ψέμα”). Τελος του Έφυγες μπορεί κάποιος να του δώσει όποια προσωπική ερμηνεία θέλει και σίγουρα θα αφιερωθούν πολλοί…αποχαιρετισμοι σε αυτό.\nΕν κατακλείδι, ο Πλούταρχος δεν ανακαλύπτει την δισκογραφική πυρίτιδα και παραδίδει έναν album σκληρό-πυρηνικό Πλουταρχικο με κάποιες..ατασθαλίες. Δεν μπερδεύει την πολίτικη με το τραγούδι ( βλ. Σφακιανάκη ), δεν αποποιείται δισκογραφικά αυτό που τον έκανε γνωστό ( βλ. τελευταία δουλειά Ρεμου ) απλά επιμένει Πλουταρχικα. Όπως του είπε ο Πλέσσας σε μια συνέντευξη τύπου λίγες ώρες πριν ”Γιάννη σκάσε και απλά τραγούδα”. Αυτό κάνει….\nΥ.Γ. Ο Πλούταρχος φέτος θα είναι στο θέατρο Broadway στην παράσταση ”Γοργόνες και Μάγκες” όπου θα τραγουδά τα κλασσικά κομμάτια της ταινίας.\nGreek New Album Review Γιάννης Πλούταρχος\nRadio 1 Teen Awards 2017| Νικητές και εμφανίσεις


Ριζότο με αυγοτάραχο, λεμόνι και πράσινες ελιές | Olive Oil Culture\nOlive Oil Culture » Συνταγές » θαλασσινά » Ριζότο με αυγοτάραχο, λεμόνι και πράσινες ελιές\nΡιζότο με αυγοτάραχο, λεμόνι και πράσινες ελιές\n10λ · 20λ\nΈνα ιδιαίτερο πιάτο για λεπτές γεύσεις... αρώματα που κοντράρονται μεταξύ τους αλλά τελικά δίνουν ένα υπέροχο αποτέλεσμα που ικανοποιεί και τους πιο απαιτητικούς...\n220γρ. ρύζι για ριζότο\n500 ml ζωμό κοτόπουλου ή λαχανικών\n100γρ. ελιές πράσινες\n100γρ. αυγοτάραχο Μεσολογγίου\nΒάζουμε το ζωμό να βράσει σε μέτρια κατσαρόλα σε δυνατή φωτιά. Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία διατηρώντας τον ζεστό .\nΣε χαμηλή κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε μέτρια φωτιά. Προσθέτουμε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι και μαγειρεύουμε μέχρι να ξανθύνει και να μαλακώσει.\nΠροσθέτουμε το ρύζι και ανακατεύουμε μέχρι οι κόκκοι να γίνουν διάφανοι . Σβήνουμε με το κρασί και ανακατεύουμε απαλά. Αφήνουμε σε σιγανή φωτιά μέχρι να πιεί τα υγρά του. Όταν τα πιει, προσθέτουμε λίγο ζωμό ίσα που να σκεπαστεί το ρύζι και ανακατεύουμε. Αυτή τη διαδικασία την επαναλαμβάνουμε μέχρι το ριζότο μας να είναι έτοιμο. Αλατοπιπερώνουμε. Λίγο πριν το κατεβάσουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε τον χυμό και το ξύσμα λεμονιού, τις ψιλοκομμένες πράσινες ελιές και μερικές φετούλες αυγοτάραχο ψιλοκομμένες επίσης (το μισό σχεδόν) και ανακατεύουμε για να ενσωματωθούν καλά. Σερβίρουμε στα πιάτα μας και προσθέτουμε από πάνω μερικές φετούλες αυγοτάραχο (το υπόλοιπο), ενώ γαρνίρουμε με μαϊντανό ψιλοκομμένο, φρεσκοτριμμένο πιπέρι και ακόμα λίγο ξύσμα λεμονιού.\nΕίναι σημαντικό να αποφευχθεί το μαγείρεμα του αυγοτάραχου , καθώς θα μεταβάλλει τη λεπτή γεύση του - το αντιμετωπίζουμε σχεδόν ως καρύκευμα και το χρησιμοποιούμε για να αρωματίσει το πιάτο μας στο τελείωμά του.\nΔεν κάνει να μαγειρευτεί γιατί καταστρέφονται τα συστατικά του.