MYANMARTHWAY BLOG: August 2013\nနာဠိကံ သတ္တ န ဘုဉ္ဇေ၊\nန လာဗု နဂမံ တထာ။\nဒွါဒသ ပြိန္နံ တြိ မီနံ၊\nဘုဉ္ဇေ သိပ္ပံ ၀ိနဿတိ။\nပညာသင်ကြားနေသော တပည့်သည် လဆန်းလဆုတ် ခုနစ်ရက်တို့၌ အုန်းသီးကို မစားရာ။\nကိုးရက်နေ့တို့၌ ဘူးသီးကို မစားရာ။\nတစ်ဆယ့်နှစ်ရက်နေ့တို့၌ ကင်းပိန့်ကို မစားရာ။\nသုံးရက်နေ့တို့၌ ငါးဟင်းကို မစားရာ။\nဤသို့ တားမြစ်ထားသော အစားတို့ကို စားမိပါက သင်ယူနေသည့် အတတ်ပညာ ပျောက်ပျက်သွားတတ်၏။\nအဋ္ဌမိယံ ဂုရုံ ဟန္တိ၊\nသိဿံ ဟန္တိ စတုဒ္ဒသ။\nသိပ္ပံ ဟန္တိ ဒသ သိပ္ပံ၊\nမာတာ ပိတာ စ ပုဏ္ဏမီ။\nလဆန်းလဆုတ် ရှစ်ရက်နေ့တို့၌ ပညာသင်လျှင် ဆရာ သေတတ်၏။\nလဆန်းလဆုတ် တစ်ဆယ့်လေးရက်တို့၌ ပညာသင်လျှင် တပည့် သေတတ်၏။\nလဆန်းလဆုတ် ဆယ်ရက်တို့၌ ပညာသင်လျှင် အတတ်ပညာ သေတတ်၏။\nလပြည့်နေ့၌ အတတ်ပညာသင်လျှင်ကား အမိ အဖတို့ သေတတ်၏။\nရ၀ိ သောကြာ စ မဇ္ဈိမော။\nန သိပ္ပေါ ဗုဒ္ဓစန္ဒရော၊\nသောရီ အင်္ဂါ စ မရဏံ။\nကြာသပတေးနေ့၌ အတတ်ပညာစ၍သင်လျှင် အောင်မြင်၏။\nတနင်္ဂနွေနေ့၊ သောကြာနေ့တို့၌ စ၍ သင်လျှင် အလယ်အလတ် ဖြစ်၏။\nဗုဒ္ဓဟူးနေ့၊ တနင်္လာနေ့တို့၌ စ၍ သင်လျှင် မတတ်မြောက်နိုင်။\nစနေနေ့၊ အင်္ဂါနေ့တို့တွင် စ၍ သင်လျှင်ကား သေဆုံးတတ်၏။\nအမိ၏ အသားကို စားခြင်း\nယေ စ ခါဒန္တိ ဂေါမံသံ၊\nမာတု မံသံဝ ခါဒယေ။\nမတေသု ယေသု ဂိဇ္ဈာနံ၊\nဒဒေ သောတေ စ ၀ါရယေ။\nနွားသားစားသူတို့သည် အမိ၏ အသားကို စားသည်နှင့် တူကုန်၏။\nထို့ကြောင့် နွားများ သေဆုံးသွားသောအခါ လင်းတများကိုလည်း ကျွေးရာ၏။ ရေစီးကြောင်းမှာလည်း မျှောရာ၏။\nဂေါဏာ ဟိ သဗ္ဗဂိဟီနံ၊\nတသ္မာ ဟိ မာတာ ပိတူဝ၊\nမာနယေ သက္ကရေယျ စ။\nနွားတို့သည် လူအားလုံးတို့ကို ကျွေးမွေးကြကုန်၏။ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ပေးကြကုန်၏။\nထို့ကြောင့် မိဘတို့ကို ချစ်ခင်ကြ အရိုအသေပြုကြသကဲ့သို့ပင် နွားတို့ကိုလည်း ချစ်ခင်ရာ၏။\nမင်္ဂလသုတ် ပါဠိတော် နိဒါန်း (BLESSINGS Introduction)\nဧ၀ံ မေ သုတံ။\nဧကံ သမယံ ဘဂ၀ါ သာဝတ္ထိယံ ၀ိဟရတိ ဇေတ၀နေ အနာထပိဏ္ဍိကဿ အာရာမေ။\nအထခေါ အညတရာ ဒေ၀တာ အဘိက္ကန္တာယ ရတ္တိယာ အဘိက္ကန္တ၀ဏ္ဏာ ကေ၀လကပ္ပံ ဇေတ၀နံ သြဘာသေတွာ ယေန ဘဂ၀ါ တေနုပသင်္ကမိ။\nဥပသင်္ကမိတွာ ဘဂ၀န္တံ အဘိဝါဒေတွာ ဧကမန္တံ အဋ္ဌာသိ၊ ဧကမန္တံ ဌိတာ ခေါ သာ ဒေ၀တာ ဘဂ၀န္တံ ဂါထာယ အဇ္ဈဘာသိ။\nဗဟူ ဒေ၀ါ မနုဿာ စ၊ မင်္ဂလာနိ အစိန္တယုံ။\nအာကင်္ခမာနာ သောတ္ထာနံ ဗြူဟိ မင်္ဂလမုတ္တမံ။\nအရှင်မြတ်ဘုရား တပည့်တော် အာနန္ဒာသည် မြတ်စွာဘုရား မိန့်ကြားတော်မူသော မင်္ဂလသုတ် ဒေသနာတော်ကို ယခု လျှောက်ထားမည့်အတိုင်း နာကြား မှတ်သားခဲ့ရပါသည် ဘုရား။\nအခါတစ်ပါး၌ မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိမြို့၏အနီး အနာထပိဏ်သူဌေး လှူဒါန်းသော ဇေတ၀န် ကျောင်းတော်ကြီး၌ သီတင်းသုံးတော်မူပါသည်ဘုရား။\nထိုအခါ မထင်ရှားသော နတ်သားတစ်ယောက်သည် သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် မြတ်စွာဘုရားထံမှောက်သို့ လာရောက်၍ သင့်လျော်ရာနေရာ၌ ရပ်ပြီးလျှင် လက်အုပ်ချီမိုး ရှိခိုးလျက် မြတ်စွာဘုရားအား ဂါထာဖြင့် လျှောက်ထားပါသည်ဘုရား။\nလျှောက်ထားပုံမှာ - အရှင်မြတ်ဘုရား၊ များစွာသော လူ နတ် ဗြဟ္မာတို့သည် ချမ်းသာကို အလိုရှိကြသဖြင့် ကြီးပွာချမ်းသာကြောင်း မင်္ဂလာဆိုသည်ကို အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံ ကြံစည်တွေးဆခဲ့ကြပါသည်။ တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် ကြာအောင် ထိုသို့ ကြံစည် တွေးဆခဲ့ကြသော်လည်း မင်္ဂလာအစစ်အမှန်ကို ဧကန်ဧက မသိခဲ့ကြပါဘုရား။ သို့ဖြစ်ပါ၍ ရှင်တော်မြတ်ဘုရားသည် သတ္တ၀ါအများ ချမ်းသာပွားဖို့ ကြီးပွားချမ်းသာကြောင်း ကောင်းမြတ်သော မင်္ဂလာတရားကို ဟောကြားချီးမြှင့်တော်မူပါဘုရား။\nThus have I heard: once the Buddha was dwelling at the monastery of Anathapindika in the Jeta Grove near Savatthi. Then, in the midnightacertain deity, illuminating the whole Jeta Grove with his surpassing splendour, came to the Buddha and, making salutations, stood on one side and addressed the Buddha in (the following) verse:\nVenerable Sir, Many deities and men, wishing well-being, have pondered over those things that constitute highest blessings. Would your Venerable be kind enough to explain what blessing is.\nPosted by Ko Nyan Posted Time 10:30 AM0Comment(s) Link This\nLabels ဗဟုသုတ-Knowledge, ဘာသာရေး-Religious\nသမ္ပုဏ္ဏရက္ခော ဗြဟ္မာ စ၊\nအစ္စုရက္ခော စ ဗိဿဏော။\nတသ္မသာ ဟိ တေ ပူဇယန္တု၊\nသဒါ မာနေန္တိ တံ နရံ။\nဗြဟ္မာသည် သင်ပုန်းကို စောင့်၏။\nဗိဿနိုးနတ်မင်းသည် စာလွှာ၊ ပုရပိုက်ကို စောင့်၏။\nထို့ကြောင့် ပညာသင်ကြားသည့် တပည့်များသည် ထိုဗြဟ္မာနှင့် ဗိဿနိုးနတ်မင်းတို့ကို ပူဇော်ကြစေကုန်သတည်း။\nထိုသို့ ပူဇော်သော တပည့်ကို ထိုဗြဟ္မာနှင့် ဗိဿနိုးတို့က အမြဲတမ်း ချစ်ခင်မြတ်နိုးကြကုန်၏။\nလူတစ်ယောက်သည် နာရီအတော်ကြာအောင် ဘားကောင်တာတွင်ရပ်လျက် အရက်ဆိုင်ရှင်အား သူ့စွမ်းဆောင်မှုကြီးများအကြောင်း ပြောပြနေ၏။\nကဲ... ကဲ... စွမ်းဆောင်မှုတွေအကြောင်း ကြားရတာ များနေပါပြီ။ ခင်ဗျားမစွမ်းဆောင်နိုင်တာတွေကိုလည်း တစ်လှည့် ကြားပါရစေဦး ဟု ဆိုင်ရှင်က တောင်းဆိုလိုက်ရာ ထိုလူက...\nတစ်ခုပဲရှိတယ်... ကျုပ် အရက်ဖိုး မပေးနိုင်ဘူး တဲ့။\nတစ်ခွက်ဝင်သွားတော့ ၁၀ နှစ် ငယ်သွားတယ်လို့ သူခံစားရတယ်။ နှစ်ခွက်ဝင်သွားတော့ လူသစ်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားတယ်လို့ သူခံစားရတယ်။ သုံးခွက်ဝင်သွားတဲ့အခါ ကလေးငယ်လေး ပြန်ဖြစ်သွားတယ်လို့ သူခံစားရတယ်။ အဲဒီ ခံစားမှုနဲ့ပဲ သူ့အိမ်အရောက် ၀မ်းလျားထိုးသွားတော့တာပါပဲ။\nအတော်မူးနေသူတစ်ဦးက စားပွဲထိုးကို သူ့စားပွဲသို့ ခေါ်လိုက်၏။\nဒီမှာ... ကိုယ်နည်းနည်းလွန်သွားတယ်ကွာ။ မြန်မြန်အမူးပြေသွားအောင် တစ်ခုခု မင်း ကိုယ့်ဆီ ယူလာပေးပါလား။\nဟာ... ရပါတယ်ဆရာ၊ ကျွန်တော် ဆရာ့ဘီလ် ယူခဲ့ပါ့မယ်။\nပင်လယ်ထဲကျသွားသူ - ကယ်ကြပါဦး၊ ကယ်ကြပါဦး၊ ကျုပ် ရေမကူးတတ်ဘူး။\nကုန်းပေါ်က အမူးသမား - ဘယ်လိုလဲကွ၊ ငါဆို တယောမထိုးတတ်ပါဘူးကွာ၊ ဒါပေမယ့် မင်းလိုတော့ အော်ဟစ်ပြီး ကြော်ငြာမောင်းခတ် မနေဘူးဟေ့။\n[ခင်မောင်တိုး (မိုးမိတ်) ရဲ့ ဟာသစာအုပ်ထဲက ပြန်လည်ကူးယူဖော်ပြတာပါ]\nPosted by Ko Nyan Posted Time 8:12 PM0Comment(s) Link This\nကုဝေရော ရက္ခတိ သဒါ။\nမူလမှိ ရက္ခတိ ယက္ခော၊\nအဂ္ဂိမှိ စ ကာဠကဏ္ဏီ။\nတာနိ ဘုဉ္ဇေယျ ဆိန္ဒိတွာ၊\nသိရီ ဧ၀ ပ၀ဍ္ဎတိ။\nကွမ်းရွက်၏ အလယ်ပိုင်း၌ ကုဝေရ နတ်မင်းသည် အမြဲစောင့်၏။\nကွမ်းရွက်၏ အရင်းပိုင်း၌ ဘီလူးစောင့်၏။\nကွမ်းရွက်၏ အဖျား၌ မိစ္ဆာနတ်ယုတ်စောင့်၏။\nထို့ကြောင့် ကွမ်းရွက်၏ အရင်းနှင့် အဖျားကို ဆိတ်ဖြတ်ပြီးလျှင် အလယ်ပိုင်းကိုသာ စားရာ၏။ ထိုသို့ စားခြင်းဖြင့် ကျက်သရေတိုးတက်၏။\nဒါသော ဧတ္ထ ကနိဋ္ဌကော။\nကဏ္ဏ ဃာနာန မက္ခီနံ၊\n၀ါမဟတ္ထော ပါဒ ဒါသော။\nလက်ယာဘက်လက်သည် ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး၏ ကျွန်ဖြစ်၏။\nထိုလက်ယာဘက် လက်က လက်သန်းကလေးသည် နား၊ နှာခေါင်းနှင့် မျက်စိတို့၏ ကျွန်ဖြစ်၏။\nလက်ဝဲဘက် လက်သည် ခြေထောက်၏ ကျွန်ဖြစ်၏။\nတတော ၀ုဍ္ဎနာ မောဝါဒေါ၊\nတတော ဗုဒ္ဓဿ ၀စနံ။\nကျောက်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ထီးသည် လေး၏။\nထို့ထက် နတ်တို့၏ စကားပြောဆိုခြင်းသည် ပို၍ လေး၏။\nထို့ထက် ဆရာမိဘတို့၏ ဆုံးမစကားသည် ပို၍ လေး၏။\nထို့ထက် မြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်သည် ပို၍ လေး၏။\n၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လ ၂၂ ရက်၊ ကြာသပတေးနေ့။\nမွန်းလွဲ ၁၂ နာရီ ၁၂ မိနစ်တွင်ပြီး၏။\nPosted by Ko Nyan Posted Time 12:18 PM0Comment(s) Link This\nတူလံ သလ္လဟုကံ လောကေ၊\nလောက၌ လဲမှို့သည် ပေါ့၏။\nထို့ထက် လျှပ်ပေါ်သောသူသည် ပို၍ ပေါ့၏။\nထို့ထက် ဆရာမိဘတို့၏ အဆုံးအမကို မခံရသောသူသည် ပို၍ ပေါ့၏။\nထို့ထက် ဘုရားသာသနာတော်၌ မေ့လျော့သောသူသည် ပို၍ ပေါ့၏။\nပွဲပြီး မီးသေ မဖြစ်ရအောင်\nန ဟိ ကောစိ ကတေ ကိစ္စေ၊\nတသ္မာ သဗ္ဗာနိ ကိစ္စာနိ၊\nသာဝ သေသေန ကာရယေ။\nအလုပ်ကိစ္စတစ်ခု ပြုလုပ်၍ ပြီးစီးသွားသောအခါ ပြုလုပ်သူကို မည်သူမျှ ပြန်၍ ဂရုမစိုက်ကြတော့ချေ။ သို့ဖြစ်၍ အလုပ်ကို တစ်ခါတည်း ပြီးပြတ်အောင် လုပ်မပေးဘဲ တစ်ပိုင်းတန်းလန်းသာ ထားရာ၏။\nသမိုင်းထဲက သြဂုတ် ၂၀\n၂၀ သြဂုတ် ၁၉၄၅\nအမှတ် ၁၂ ဗြိတိသျှတပ်မတော်ဌာနချုပ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး စတော့ဖို့ က မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဂျပန်တပ်များ၏ စစ်သေနာပတိ ကီမူရာ (Lt.General Heitaro Kimura) အား အတိုက်အခိုက်ရပ်စဲပြီး လက်နက်ချရန် အမိန့်ပေးသည်။\n၂၀ သြဂုတ် ၁၉၆၃\nတော်လှန်ရေးကောင်စီနှင့် ကော်သူးလေ ငြိမ်းချမ်းရေးအဖွဲ့ဝင်တို့၏ ငြိမ်းချမ်းရေး ကြိုဆိုဆွေးနွေးပွဲ စတင်ပြုလုပ်သည်။\n၂၀ သြဂုတ် ၁၉၉၉\nထိုင်းနိုင်ငံ ဘန်ကောက်မြို့တွင် ကျင်းပသည့် IFLA (အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ စာကြည့်တိုက်အသင်းအဖွဲ့ချုပ်) ၏ ၆၅ ကြိမ်မြောက် အထွေထွေညီလာခံကြီးသို့ မြန်မာနိုင်ငံစာကြည့်တိုက်အသင်း နာယကကြီးများ တက်ရောက်သည်။\n၂၀ သြဂုတ် ၂၀၀၆\nမန္တလေးတိုင်း၊ ညောင်ဦးမြို့နယ် ငါ့သရောက် ရေလှောင်သမံ ဖွင့်လှစ်သည်။\nPosted by Ko Nyan Posted Time 10:00 AM0Comment(s) Link This\nဒုဂ္ဂတံ ဂစ္ဆ ဟေ လာဘ၊\nလာဘော လာဘေန ပူရတိ။\nထလေ ၀ဿ ပဇ္ဇုန္န၊\nအာပေါ အာပေန ပူရတိ။\nအို လာဘ်၊ သင်သည် သူဆင်းရဲထံ သွားပါလေ။ ချမ်းသာသောသူမှာ လာဘ်ဖြင့် ပြည့်နေပါပြီ။\nအို မိုး၊ ကြည်းကုန်းထက်မှာ ရွာပါလေ။ သမုဒ္ဒရာမှာ ရေတွေနှင့် ပြည့်နေပါပြီ။\nဤသို့ တောင့်တ၍ ဆုတောင်း၍ မရနိုင်ချေ။ ကံသာ ပဓာန ဖြစ်ပေသည်။\nPosted by Ko Nyan Posted Time 9:30 AM0Comment(s) Link This\nဒဂုန်တာရာရဲ့ အကျော်ကြားဆုံး လက်ရာတစ်ခု\nသူ၏အောက်မှ လူထုကြီးသည် စည်းကမ်းသေဝပ်ခြင်း အတန်ငယ်ကင်းမဲ့စွာ နားထောင်လျက်ရှိ၏။ လူထုကြီးသည် စူးစိုက်ခြင်း မရှိ။ တချို့က ပြုံးရယ်၍နေ၏။ နောက်နားရှိ လူထုအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကား အချင်းချင်း ခေါင်းချင်းကပ်ကာ တီးတိုးပြောနေကြ၏။ သို့သော် ပျက်ရယ်ပြုခြင်းကားမရှိ။ လေးစားခြင်းသည် အားလုံး၌ တညီတညွတ်တည်း ရှိ၏။\nအစိမ်းရောင် ကတ္တီပါကားကြီးသည် သူ့ကိုနောက်ကားခံ၍ထား၏။ ကားလိပ်ကြီးမှာ ဘာရုပ်ပုံတောတောင်မျှ ခြယ်လှယ်ထားခြင်း မရှိ။ ပကတိ ပိန်းပြောင်ပြောင်ဖြစ်၏။ ကတ္တီပါကားသည် အခြားဘာအဓိပ္ပာယ်ကိုမျှ ထူးထူးထွေထွေ မဖော်ပြ။ သို့သော် မှိုင်းညို့ခြင်းတခုကိုသာ ရဲဝံ့စွာဆောင်၍ နေသည်။\nသူသည် စိမ်းညိုသောကားကြီး၏ ရှေ့စင်မြင့် ဇာတ်ခုံပေါ်၌ရပ်ကာ စကားပြော၍နေသည်။ သူသည် ဗမာပထဝီမြေကြီးမှ ဗမာဝါဂွမ်းဖြင့် ရက်လုပ်သည့် ပင်နီဖျင်ကြမ်းကြီးကို ဝတ်ထား၏။ လုံချည်မှာ နီရဲသော ရွှေတောင်ပိုးလုံချည်ဖြစ်၏။ ခေါင်းမှာ ပွယောင်းယောင်းနှင့် မသေသပ်။ မျက်နှာအသွင်အပြင်မှာ အပူပိုင်းဒေသ အီကွေတာပေါ်ရှိ ကျွန်းစုများတွင် နေထိုင်သော မွန်ဂိုလီယံအနွယ် လူရိုင်းမျက်နှာနှင့် တူ၏။ သို့မဟုတ် တောင်ပေါ်ချင်း တစ်ယောက်နှင့်လည်းတူ၏။\nတက္ကသိုလ်ကျောင်းသား လူလတ်တန်းစား၏ လက္ခဏာဖြစ်သော ထည်ဝါခြင်း၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ခြင်းတို့သည် သူ့တွင် လုံးဝမခိုအောင်း။ လမ်ပေါ်တွင် နေရာတကာ တွေ့မြင်နိုင်သော သာမန်ဆင်းရဲသား တစ်ဦးနှင့်သာတူ၏။ လူထုထဲမှ သူတစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်မျိုးသာ ဖြစ်၏။\nသူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးသို့ကား၍ လှုပ်ကာလှုပ်ကာ စကားပြော၏။ သူ၏ စကားလုံးများကား ပြေပြစ်ခြင်းမရှိ။ ချောမွေ့ခြင်း မရှိ။ သို့သော် အတွင်း၌ကား အနက်ပါ၏။\nသင် ပဋ္ဌမဦးဆုံးတွေ့မြင်သော အောင်ဆန်း၏ပုံပန်းကို ရေးပြပါဆိုလျှင် ကျွန်တော်သည် သည်ပုံကို ရေးပြမည်ဖြစ်ပေသည်။\nထိုအခါကား ၁၉၃၆ ခု၊ ပဋ္ဌမဆုံး ကျင်းပအပ်သော ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားများ ညီလာခံကြီးကို ရန်ကုန်မြို့ ဂျူဗလီဟောခန်းမတွင် ဆင်ယင်သောအခါ ဖြစ်ပေသည်။ ကျွန်တော်သည် အထက်တန်းကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားလျက်ရှိရာ နယ်မှ ကျောင်းသားကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် ကျောင်းသားညီလာခံသို့ တက်ရောက်စဉ် အောင်ဆန်း စကားပြောသည်ကို တွေ့မြင်ရခြင်းဖြစ်ပေသည်။\n၁၉၃၆ ခု၊ သပိတ်မှောက်ကိစ္စ တောက်လောင်တော့မည့်ဆဲဆဲ၊ မီးခိုးရောင်အူနေသည့်အခိုက်၊ ‘အောင်ဆန်း’ အမည်ကို သတင်းစာများတွင် ဖတ်ရသောအခါ သူ့ကို သိချင်သောစိတ် ထက်သန်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ အောင်ဆန်းမှာ တက္ကသိုလ် သမဂ္ဂအသင်း၏ ကြွေးကြော်သံဖြစ်သော အိုးဝေမဂ္ဂဇင်း အယ်ဒီတာ ဖြစ်၏။ ကျွန်တော်မှာ စာပေဝါသနာပါသူဖြစ်ရာ အောင်ဆန်းကို အိုးဝေမဂ္ဂဇင်း အယ်ဒီတာအဖြစ် စိတ်ဝင်စား၏။ အားကျ၏။ သူ့အကြောင်းကို သိချင်၏။ တွေ့ဖူးချင်၏။\nသို့သော် ဂျူဗလီဟော ကျောင်းသားများညီလာခံတွင် သူ၏ရုပ်သွင်နှင့် သူစကားပြောသည်ကို တွေ့မြင်ကြားနာရသောအခါ အထင်နှင့်အမြင် ကွာနေသည်ကို တွေ့ရ၏။ ကျွန်တော် ထင်ထားသည်မှာ ကောလိပ်ကျောင်းသား၊ ရုပ်ဖြောင့်၊ ဂိုက်ကျ၊ စကားပြောကောင်းဟု ဖြစ်၏။ အယ်ဒီတာလည်းဖြစ်သဖြင့် အတော်အထင်ကြီးထားလေ၏။\nတွေ့ရသောအခါ ရုပ်ကလည်း မဖြောင့်။ စကားပြောကလည်း မပြေပြစ်။ သို့ဖြစ်၍ စိတ်ထဲက မကျေနပ်။\nထိုအခါ ကျွန်တော်မှာ အရွယ်နုနယ်သေး၍ စိတ်ကူးယဉ်ယဉ်ဖြင့်သာ အောင်ဆန်းကို ရုပ်ဖြောင့်စေချင်၊ စကားပြော ကောင်းစေချင်နေ၏။ ထို့ကြောင့် စိတ်ထဲက မကျေနပ်။\nနောက် တစ်နှစ်ခန့် ကြာသောအခါ ကျွန်တော်လည်း တက္ကသိုလ်သို့ ရောက်၍နေသည်။ ကျနော် တက္ကသိုလ်ရောက်သည့် ၁၉၃၇–၃၈ ခုနှစ်က၊ ကိုအောင်ဆန်းသည် တက္ကသိုလ်သမဂ္ဂတွင် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ၊ ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားများသမဂ္ဂတွင် ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်၏။ ထိုအခါ ကျွန်တော်သည် ကိုအောင်ဆန်းနှင့် အသိဖြစ်လာ၏။ အသိသာ ဖြစ်ရုံဖြစ်သည် မရင်းနှီးခဲ့ပေ။\nသူနှင့်ကား ရင်းနှီး၍ မဖြစ်။ သူသည် ရင်းနှီး၍ရသောလူစားမျိုး မဟုတ်။ နိုင်ငံရေး အတူတူတွဲဖက်လုပ်လျှင်သာ သူနှင့် ရင်းနှီးမည်ဖြစ်၏။ တက္ကသိုလ်တွင်နေစဉ် ကျွန်တော်သည် သမဂ္ဂနိုင်ငံရေးကိုသာ တစ်ဖက်သတ် မလိုက်။ စာပေ၊ ကဗျာလည်း ရေးချင်၏။ ဂီတကိုလည်း လိုက်စား၏။ သည်လိုအစုံ လုပ်ချင်သဖြင့် သူနှင့် မရင်းနှီးနိုင်ပေ။ သူကား နိုင်ငံရေးသမား သက်သက်ဖြစ်သည်။\nကိုအောင်ဆန်းနှင့် ကျွန်တော့်ကို သခင်ဘဟိန်းက အသိဖွဲ့ပေးခဲ့၏။ သို့သော် ကျွန်တော်သည် နိုင်ငံရေးသမားသက်သက် မဟုတ်သဖြင့် သူ၏ အသိထက် လွန်မြောက်၍ ရင်းနှီးသောအဖြစ်သို့ မရောက်သွားခဲ့ပေ။\nသခင်ဘဟိန်းကား သည်လိုမဟုတ်။ သခင်ဘဟိန်းသည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သူဖြစ်၏။ စာပေကဗျာလင်္ကာကို နှစ်သက်၏။ ဂီတကိုချစ်၏။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်နှင့် ခဏနှင့်ပင် ရင်းနှီးချစ်ခင်ကာ သူ ကွန်မြူနစ်ဖြစ်နေသည့် ဘဝအထိပင် ရင်းနှီးချစ်ခင်ခြင်းမပျက်။ ကျွန်တော်ကား နိုင်ငံရေးသမားလည်း မဟုတ်။ သို့သော် ချစ်ခင်ရင်းနှီး၏။ ကိုအောင်ဆန်းနှင့်ကား သည်ကဲ့သို့မဟုတ်။ ကျွန်တော် စာရေးဝါသနာပါသည်ကို ကိုအောင်ဆန်း သိသည်။ သို့ရာတွင် ကျွန်တော်ရေးခဲ့သော ဒဂုန်မဂ္ဂဇင်းမှ ရတုပိုဒ်စုံ စသော ကဗျာများ၊ ဝတ္ထုတို၊ ဆောင်းပါး စသည့် စာပေများကို သူ အကုန်ဖတ်ဖူးလိမ့်မည် မထင်။ ဂရုစိုက်၍ ဖတ်မည့်လူမျိုးလည်း မဟုတ်။\nသို့သော် တစ်ခါက ကိုဗဟိန်းနှင့်အတူ သမဂ္ဂအမှုဆောင် ကော်မတီခန်းတွင် ပင်းယမဂ္ဂဇင်း၌ ပုံနှိပ်ထားသော ကျွန်တော်၏ ဆောင်းပါးတစ်ခုကိုကား ကျွန်တော့်ရှေ့တွင် ဖတ်သည်ကို တွေ့ရဖူး၏။ ဖတ်ပြီးလျှင် ဝေဖန်ချက်ပေး၏။\nကိုအောင်ဆန်းသည်လည်း အင်္ဂလိပ်– ဗမာ ဆောင်းပါးရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ရေးသားသော သူ၏ ဆောင်းပါးများကို ဂန္ထလောကမဂ္ဂဇင်းတွင် ဖတ်ဖူးရသည်။ သူသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ တရားတော်နှင့် ပတ်သက်သော ဆောင်းပါးများကို ရေး၏။ ကျောင်းသားများ အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ရေး ပြဿနာကို သူသည် ဂန္ထလောကတွင် ပန်းတနော် ဦးသန့်နှင့် အပြန်အလှန် ရေးသည်။ ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားများ သမဂ္ဂအသင်း၏ ကြွေးကြော်သံ ‘မျိုးညွန့်’ မဂ္ဂဇင်းတွင် ပါသော သူ၏ ‘လောကဝိဟာ’ အမည်ရှိ ဆောင်းပါးတို ကလေးကိုကား သဘောကျခဲ့၏။ ကမ္ဘာလောကကြီးကို ကိုယ်တွေ့ပညာ ဗဟုသုတ အမြင်တို့ကိုပေးသော စာသင်ကျောင်းနှင့် ဥပမာတင်၍ ရေးသားထားသည်။ ကိုအောင်ဆန်းသည် ဗမာစာ အရေးညံ့သူ မဟုတ်ပေ။ တိတိကျကျ ရေးတတ်၏။ ပါဠိကို မှန်ကန်စွာ သုံး၏။\nပုသိမ်မြို့တွင် ကျင်းပသော ကျောင်းသားများညီလာခံ၌ သူ၏ ဥက္ကဋ္ဌမိန့်ခွန်းတွင် ကင်းဘဲလ် အစီရင်ခံစာကို ‘ပညာရေးပူရာဏ် ကျမ်းကြီးပေတကား …’ ဟု ပြောင်လှောင်ထားသည်မှာ သရော်ချက်ပါပေသည်။\nကျောင်းမှထွက်ပြီး ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ ဝင်သောအခါ ငတ်ပြတ်၍လား မပြောတတ် ဒဂုန်မဂ္ဂဇင်းတွင် ရေးလိုကြောင်း ကျွန်တော့်ကိုပြော၏။ ကျွန်တော်လည်း တိုက်ရှင်တို့နှင့် စီစဉ်၍ လစဉ် ကိုအောင်ဆန်း ဆောင်းပါးများ ပါစေသည်။\nဒဂုန်မဂ္ဂဇင်းက ကိုအောင်ဆန်းရေးသော ဆောင်းပါးများအတွက် ငွေချီးမြှင့်၏။ သူရေးသော ဆောင်းပါးကား ‘နိုင်ငံရေးအမျိုးမျိုး’ ဟူသော ဆောင်းပါးဖြစ်သည်။ ဂရိတ်နိုင်ငံရေးက အစချီ၍ မျက်မှောက်ဗမာနိုင်ငံရေး အခြေအနေအထိ ရေး၏။ စာပြောင်၏။ ဖတ်၍ကောင်း၏။\nသူလည်း ဒဂုန်တွင် ကြာကြာမရေးရ။ မကြာခင် ဂျပန်ပြည်သို့ ထွက်သွားသဖြင့် သူ့ဆောင်းပါးလည်း ရပ်၍သွား၏။ အစိုးရကလည်း ငြိုးထား၍လား မပြောတတ် ဒဂုန်မဂ္ဂဇင်းမှာ ထိုနှစ်မှာပင် ပိတ်ခြင်းခံရရှာလေသည်။\nသမဂ္ဂဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သော ၁၉၃၈–၃၉ ခုနှစ်က သူသည် ဘီ-အယ်လ်တန်းတွင်ရှိ၍ ပဲခူးကျောင်းဆောင် အလယ်ထပ်တွင် နေသည်။ သူ၏အခန်းသည် သပ်ယပ်ခြင်း ကင်းမဲ့၏။ အခန်းတွင် စာအုပ်များ ပြည့်နှက်နေ၏။ စာအုပ်များသည် စားပွဲပေါ် တချို့၊ ဗီဒိုပေါ်တချို့၊ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်တချို့ ပြန့်ကြဲကာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေကြ၏။ သူသည် အင်မတန် စာဖတ်သူတစ်ယောက် ဖြစ်၏။\nသူသည် ဒေါသကြီးသူတစ်ဦးဖြစ်၏။ သည်လို အများကထင်၏။ ကျွန်တော့်အဖို့ကား ဒေါသကြီးသည် မကြီးသည်ကို မသိ။ သူ့တွင် စိတ်လိုက်မာန်ပါ စိတ်တွေရှိသည်ဟု ကျွန်တော်ထင်၏။\nနှစ်ကိုကား အသေအချာ မမှတ်မိတော့။ သပိတ်မှောက် နှစ်လည်အထိမ်းအမှတ်ပွဲတစ်ခု တက္ကသိုလ်သမဂ္ဂတွင် ကျင်းပ၏။ ပရိသတ်ထဲကထ၍ ဝေဖန်စကားများ ပြောကြ၏။ ထိုသို့ ပြောကြသည့်အထဲတွင် စစ်ကိုင်းကျောင်းဆောင်မှ ကုလားကျောင်းသားတစ်ဦးက ဥက္ကဋ္ဌဟောင်း မစ္စတာရာရှစ်ကို ဝေဖန်ရာ၌ အတော်ထိခိုက်သော အပြစ်တွေကို ထုတ်ဖော်ပြောလေသည်။ ကုလားကျောင်းသားပြောသည့် စကားများသည် အခြေခိုင်သည် မခိုင်သည်ကိုကား မမှတ်မိတော့ပေ။ ကိုအောင်ဆန်းသည် မစ္စတာရာရှစ်အတွက် ဒေါပွကာ ထိုကုလားကို ကြိမ်းမောင်း၍ ‘ရဲရင်ထွက်’ စသော စသော အသုံးမျိုးသုံး၏။ လက်သီးဆုပ်ကာ ကုလားအပါးသို့ တိုး၍သွား၏။ ဘေးက ကျောင်းသားများက ဝိုင်း၍ ဆွဲထားရလေ၏။\nသူသည် ဒေါသကြောင့် ဆတ်ဆတ်တုန်လျက် ရှိလေသည်။\nကုလား-ဗမာ အဓိကရုဏ်းအပြီး ဒေါက်တာဗမော်၏ တက္ကသိုလ်ဥပဒေ ပြင်ဆင်ရေးအဆိုကြမ်းကို သမဂ္ဂက ငြင်းပယ်လိုက်သည့် ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ညိုမြ အမှူးရှိသော ကျောင်းသားတစ်စုက မကျေနပ်သဖြင့် သမဂ္ဂကို အယုံအကြည်မရှိ အဆိုတင်သွင်း၏။ ထိုအစည်းအဝေး၌ ကိုအောင်ဆန်းသည် ညိုမြကို ဒေါပွကာ ဥက္ကဋ္ဌ ကုလားထိုင်မှနေ၍ ညိုမြအတင်းကို အတော်ပြောလိုက်လေသည်။\nသည်လို စိတ်လိုက်မာန်ပါပြောပြီးနောက် တစ်ပတ်လောက် ကြာသောအခါ၊ ထိုနေ့က အောင်ဆန်းက ညိုမြအား ရှုံ့ချသောစကားများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြောင်း ကြော်ငြာစာကို တက္ကသိုလ်ကျောင်းဆောင် အသီးသီးတွင် ထွက်ပေါ်၍ လာလေသည်။\nတက္ကသိုလ်တွင်ရှိစဉ်က ကိုအောင်ဆန်းသည် ပြုံးသော မျက်နှာထားကို ထားခဲ၏။\nသူ၏မျက်နှာထားသည် သုန်မှုန်၏။ တစ်ခါတွေ့ဖူးသောသူကို နောက်တစ်ခါတွေ့လျှင် နှုတ်ဆက်ချင်မှ ဆက်၏။ သူ့ကိုသိသူက ပြုံးပြသော်လည်း သူသည် တုံ့ပြန်၍ ပြုံးချင်မှပြုံး၏။ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သဖြင့် သူ့ကိုကား ကျောင်းသားတိုင်းက သိကြ၏။ သူကလည်း အစဉ်လိုလို နိုင်ငံရေးကိုသာ တွေးနေဟန်တူ၏။ ဗမာပြည်၏ လွတ်လပ်ရေးအတွက် စိတ်ပူပုံရ၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် သုန်မှုန်လျက်ရှိနေသည်။\nသူစကားပြောလျင်လည်း နိုင်ငံရေးအကြောင်းကိုသာ ပြောသည်။ သူပြောနေစဉ် ဘေးရှိလူများက နားထောင်နေရသည်။ ဘေးကလူများ၏ စကားကိုသူ မကြား။ သူပြောချင်တာတွေကိုသာ စွတ်၍ ပြောနေတတ်သည်။\nတစ်ခါက ရန်ကုန်ကို ဂျပန်တို့သိမ်းပိုက်စအချိန်။\nဝိတိုရိယရိပ်သာရှိ အိမ်တစ်အိမ်တွင် သခင်မြနှင့် ရဲဘော်များ နေထိုင်လျက်ရှိကြသည်။ ကျွန်တော့်မှာလည်း တောက ရောက်ကာစ ဖြစ်သည်။ ဧည့်ခန်းရှိ စန္ဒယားတွင် ကျွန်တော်က ထိုင်ကာတီးနေ၏။ ဘေးမှ သခင်စံဝေနှင့် တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားအချို့က ဝိုင်း၍ သီချင်းလိုက်ဆိုလျက်ရှိ၏။ ဘီ-အိုင်-အေ သမားများမှာ ဂီတ အင်မတန် ငတ်နေ၍ သီချင်းသံကို တောင့်တနေသဖြင့် အတင်းတီးခိုင်းကြ၏။ စန္ဒယားမှာ အသံတွေ ပျက်နေ၏။\nချစ်ခင်မှာလား၊ ကြင်မှာလား ခင်ခင်ရယ်…\nခင်ရယ် ကြင်မယ် …\nဝိုင်း၍ဆိုနေကြရာမှ သည်နေရာသို့ ရောက်သောအခါ ကိုအောင်ဆန်းသည် ဂေါက် – ဂေါက် – ဂေါက် – ဂေါက်နှင့် တဖက်က လျှောက်လာကာ စန္ဒယားအပါးတွင် လက်ထောက်ကာရပ်လျက် …\n‘ဟေ့ … ရပ်ကြ။ ခုလို အခါမျိုးမှာ ရဲစိတ်ရဲမာန် တက်စေမယ့် ရဲတင်းသံတို့ကိုသာ ဆိုရမယ်ဗျ။ ဒီချစ်မယ် ကြင်မယ် သီချင်းမျိုးက မဟန်ဘူး …’\nသူသည် သူပြောချင်တာပြောပြီး၍ ထွက်သွားလေသည်။ ကျွန်တော်တို့လည်း ဆက်လက်သီဆိုကာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။ သူကား သည်လိုလူစားမျိုး။\nသမဂ္ဂဥက္ကဋ္ဌ ကိုလှမောင် (ယခုသံအမတ်)၏ လက်ထပ်ပွဲသည် ဘီ-အိုင်-အေခေတ်၌ ရွှေတောင်ကြားတွင် ကျင်းပသည်။ သူ၏လက်ထပ်ပွဲသည် ဘီအိုင်အေသမားများတွင် ပဋ္ဌမဦးဆုံးဖြစ်၏။ လက်ထပ်ပွဲပြီးသောအခါ ဧည့်ခန်းဆောင်တွင် မိတ်ဆွေများ စုရုံးကာနေကြ၏။ စန္ဒယားဆရာတစ်ဦးက တီးကာ ဖျော်ဖြေလျက်ရှိသည်။\nသည်အတွင်း ကိုအောင်ဆန်းသည် စန္ဒယားဆရာကို ရပ်စေကာ ကျွန်တော့်ကို လူကြားထဲမှ အတင်းဆွဲခေါ်၍ သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို တီးစေ၏။ သူသည် စန္ဒရားကိုလက်ထောက်ကာ မရတရဖြင့် လိုက်ဆိုနေ၏။ တီးသောသီချင်းမှာ ‘ကဉ္စန’ သီချင်းပင် ဖြစ်၏။ တေးဆုံးလျှင် လက်ခုပ်တီးကာ နောက်တစ်ပုဒ် တီးခိုင်းပြန်၏။\nတစ်ခါက ဂျပန်ခေတ် ဝန်ကြီးတစ်ဦး၏ ထမင်းစားပွဲတွင် သူလာ၏။ ထမင်းစားပွဲ စမည်ပြုသောအခါ သူ့ကို စစ်သေနာပတိဟု အားလုံးက လေးစားသောအားဖြင့် ထမင်းစားခန်းကြီးထဲသို့ သူ့ကို အရင်ဝင်စေ၏။ ဧည့်သည်များကား အဝတွင်ရပ်၍ သူ့အဝင်ကို စောင့်လျက်နေကြသည်။ သူသည် စစ်ဝတ်စစ်စားနှင့် ဝင်လာကာ ရုတ်တရက် စားပွဲထိပ် ကုလားထိုင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ဇတ်ခနဲ ဘယာကြော်တစ်တုံးကို ယူစားလိုက်လေ၏။\nသူ ထမင်းစားနေစဉ် ဧည့်သည်ဝင်လာလို့လည်း ဗမာဧည့်ဝတ်ထုံးစံအရ ထမင်းစားပါဦးလားဟု ခေါ်ချင်မှခေါ်သော လူစားမျိုးဖြစ်၏။ ဒါတွေကြောင့် သူ့ကို မိတ်ဆွေရင်းများက ‘ကြောင်သည်’ ဟု အမှတ်ထားကြလေ၏။\nသူ့တွင် သိမ်မွေ့ခြင်း မရှိ။ အလှအပကို သူ မမက်မော။ သူသည် ကြမ်းတမ်းသည်။ ရိုင်းသည်။ ဆက်ဆံပေါင်းသင်းရေးတွင်ရှိသော ဧည့်ဝတ်ထုံးစံ၊ ယဉ်ကျေးခြင်း စသည်တို့ကို သူသည် လုံးဝ ဂရုမစိုက်။ ဂီတ၊ ပန်းချီ၊ သဘင် စသော အနုပညာရပ်များကို မလိုက်စား။ သူ့ကိုသူ အတင်းယဉ်ကျေးအောင် မလုပ်။ သူ၏ နဂိုရ်အတိုင်း ခပ်ရိုင်းရိုင်း၊ ခပ်ကြမ်းကြမ်းပင် မပြုမပြင်ဘဲနေ၏။\nသူ့တွင် နိုင်ငံရေးဝိဉာဉ်ကား ပြင်းထန်လှချေသည်၏။ သူသည် နိုင်ငံရေးတစ်ခုတည်းကိုသာ လုပ်သောလူတစ်ဦးဖြစ်၏။\nသူသည် ရိုင်း၏။ ကြမ်း၏။ ကြောင်၏။ သို့သော် ကိစ္စမရှိ။ သူသည် ဧည့်ခံခန်းဆောင်မှ ဂုဏ်သရေရှိ လူကြီးလူကောင်း မဟုတ်။ တစ်ခုတည်းသော ယုံကြည်ချက်နှင့် တစ်ခုတည်းကိုသာ မဲ၍လုပ်သော နိုင်ငံရေးသတ္တဝါ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ကိစ္စမရှိ။\n၁၉၄၂–၄၃ ခုနှစ်တွင် သူနှင့် နောက်ဆုံးတွေ့၏။ သူသည် အနုပညာအကြောင်းကို ပြောပြ၏။\n‘အနုပညာဆိုတာ ရှိတာပဲ။ လင်မယားဘဝမှာလဲ အနုပညာမဲ့ရင် လင်မယားကွဲမှာပေါ့။ ဒီလိုပဲ တော်လှန်ရေးမှာလဲ အနုပညာရှိတာပဲ။ အနုပညာမြောက်မှ တော်လှန်ရေးဟာလည်း တကယ့်တော်လှန်ရေး အစစ်ပဲ…’\nဆရာမဒေါ်ခင်ကြည်နှင့် စေ့စပ်ပြီးစ လက်မထပ်ခင် ၃–၄ ရက်အလိုက ကိုဘဟိန်းကို လာရှာရင်း ကျွန်တော်နှင့် သွားတွေ့၏။\nသူသည် ဧည့်ခန်းရှိ အဖုံးပိတ်ထားသော စန္ဒယားတွင် လက်ထောက်ကာ ‘ဒီမယ် … အိမ်ထောင်ပြုတယ်ဆိုတာ သိပ် … စဉ်းစားတွေဝေနေလို့ မရဘူး။ တစ်ခါတည်း ဇွတ်လုပ်လိုက်ရတယ်…’ဟု မမေးဘဲ သူ့ဘာသာသူ သူပြောနေ၏။\nလက်ထပ်ပြီးစက ကျွန်တော်ရေးလျက်ရှိသော လွတ်လပ်ရေးကြိုးပမ်းမှု စာအုပ်နှင့်ပတ်သက်၍ အင်းယားကန်စောင်းရှိ သူ့အိမ်သို့ ရောက်သွား၏။\nဧည့်ခန်းတွင် ခေတ္တစောင့်နေရ၏။ ထွက်လာသောအခါ သူ့နှုတ်ခမ်းတွင် ရဲနေသည်ကိုတွေ့ရ၍ မပြုံးမိအောင် ဟန်ဆောင်နေရ၏။\nသည့်နောက် သူနှင့်ကျွန်တော် မတွေ့တော့။ တွေ့ဆုံဖို့လည်း အကြောင်းမရှိ။ အကြောင်းမရှိဘဲ သူ့ဆီ သွားလည်ကလည်း ဖော်ဖော်ရွေရွေ လောကွတ်ပျူငှာ ခေါ်မည့်လူစားမျိုးလည်း မဟုတ်။\nတစ်ခါက ဗိုလ်ချုပ်ဘဝတွင် မော်တော်ကားကြီးထဲ၌ သူ၏ဇနီး၊ ကလေးများနှင့် တစ်ပြုံကြီးကို မြင်လိုက်၏။ အော် … သားနဲ့၊ မယားနဲ့မို့ လူစိတ် တော်တော်ပေါက်လာပြီ။ အရင်ကလို ကြောင်တော့မည် မဟုတ်။ အကြမ်းအရိုင်းမှ ယဉ်ကျေးလာတော့မည်ဟု အောက်မေ့လိုက်၏။ မှန်၊ မမှန်ကား မပြောတတ်။\nဖဆပလ ဥက္ကဋ္ဌ အမျိုးသားခေါင်းဆောင်၊ ဦးအောင်ဆန်းကိုကား ကျွန်တော် မသိ။ သူ၏ နိုင်ငံရေးကို ဝေဖန်ခြင်းမဟုတ်။ သူ၏အဖြစ်သာ။ ကျွန်တော်သိသည့်အထိ ပြောပြခြင်းဖြစ်ပေသည်။\nတစ်ခုတော့ ထင်သည်။ သူသည် လူထုထဲမှ လူတစ်ဦးဖြစ်၍၊ လူထုနှင့်ဆက်စပ်နေ၍ လူထုခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာသည် ဖြစ်လိမ့်မည်။\nPosted by Ko Nyan Posted Time 5:28 PM0Comment(s) Link This\nLabels စာအုပ်မှတ်စုများ, မြန်မာ-Myanmar\nအောင်ဆန်း (သို့မဟုတ်) အရိုင်း ဆိုတဲ့ ရုပ်ပုံလွှာကို ရေးခြစ်သီကုံးခဲ့တဲ့ ဆရာကြီး ဒဂုန်တာရာဟာ ယနေ့ ၂၀၁၃ ခုနှစ် သြဂုတ်လ ၁၉ ရက်နေ့မှာ အောင်ပန်းမြို့တွင် လူကြီးရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်သွားကြောင်း သိရှိရပါတယ်။ ၀မ်းနည်းရပါကြောင်းနှင့် ကောင်းရာမွန်ရာ ရောက်ပါစေကြောင်း ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သအပ်ပါတယ်။\nမွေးသက္ကရာဇ် - ၁ဝ-၅-၁၉၁၉\nအမည်ရင်း - ဦးဌေးမြိုင်\nမိဘအမည် - ဦးဘအုန်း + ဒေါ်ဖွားရှင်\nမွေးဖွားရာဒေသ - ထိုင်ကူမြစ်တန်းရွာ (မွန်ရွာ) ကျိုက်လတ်မြို့နယ်\nကလောင်ခွဲများ - မြိုင်သဇင်၊ မောင်နန်းနွယ်၊ စောထွတ်၊ ဦးတိုး၊ မောင်လင်းထက်၊ ဗညားသီဟ၊ ဦးဒဂုန်\nဆရာဒဂုန်တာရာသည် ရန်ကုန်မြို့ (၇) လမ်းရှိ အောင်ဇေယျမင်္ဂလာ မြန်မာစာသင်ကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျိုက်လတ်အမျိုးသားကျောင်း (၁၉၂၇-၃၆) တွင်လည်းကောင်း၊ ရန်ကုန်ရေကျော်မက်သဒစ်ကျောင်း (၁၉၃၆-၃၇) တွင်လည်းကောင်း ပညာဆက်လက် သင်ကြားခဲ့သည်။ ၁၉၃၇ ခုနှစ်တွင် ဆယ်တန်းအောင်မြင်ခဲ့သည်။ (၁၉၃၇-၄ဝ) ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၌ ဆက်လက်ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။\nဆရာဒဂုန်တာရာသည် မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ရေနံမြေ စည်းရုံးရေးကိုယ်စားလှယ်၊ တကသ အမှုဆောင်၊ အိုးဝေမဂ္ဂဇင်း အယ်ဒီတာ၊ မြန်မာနိုင်ငံ စာရေးဆရာအသင်း ဥက္ကဋ္ဌ တာဝန်များကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဆရာဒဂုန်တာရာသည် တရုတ်-မြန်မာ မိတ်ဆွေဖြစ်အသင်းချုပ် အမှုဆောင်၊ မြန်မာ- ဆိုဗီယက် ယဉ်ကျေးမှုနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်အသင်းချုပ် အမှုဆောင်၊ ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေး ကွန်ဂရက် (မြန်မာနိုင်ငံ) အမြဲတမ်းကော်မတီ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ တာဝန်၊ မြန်မာနိုင်ငံ ကဗျာဆရာသမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။\nဆရာသည် ၁၉၃၄ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလထုတ် တက္ကသိုလ်သိပ္ပံမဂ္ဂဇင်းတွင် မြိုင်သဇင် ကလောင်အမည်ဖြင့် မှုံပြာရီ ဝတ္ထုကို စတင်ရေးသားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဒဂုန်တာရာ အမည်ခံယူသည်။ ၁၉၄၆ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် တာရာမဂ္ဂဇင်းကို စတင်ထုတ်ဝေသည်။ ထို့ပြင် စာပေသစ် မဂ္ဂဇင်းကိုလည်း စတင်ထုတ်ဝေပြီး ယင်းမဂ္ဂဇင်းတွင် အယ်ဒီတာအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ဂန္ထဝင်ဂျာနယ် အယ်ဒီတာ အလုပ်ကိုလည်း လုပ်ကိုင်သည်။ ဆရာ၏ ရုပ်ပုံလွှာ အဖွဲ့အနွဲ့များမှာ အထူးထင်ရှားလှပြီး အမျိုးသားခေါင်းဆောင်ကြီး ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကို "အောင်ဆန်း (သို့မဟုတ်) အရိုင်း" ဟူသောအမည်ဖြင့် ရေးဖွဲ့ခဲ့သည်။\n၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင် မေ ဝတ္ထုကို ထုတ်ဝေသည်။ ကလောင်အမည် အမျိုးမျိုးဖြင့် စာပေ၊ ရုပ်ရှင်၊ ပန်းချီ၊ ဂီတ၊ အနုပညာ၊ နိုင်ငံရေး၊ ဝေဖန်ရေးဆိုင်ရာ ဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့သည်။ စပယ်ဦးဖြင့် စာပေဗိမာန် ဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ်ဆုကို ၁၉၆၁ ခုနှစ်တွင် ရရှိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ၂ဝဝ၁ ခုနှစ်အတွက် ပခုက္ကူဦးအုံးဖေ တစ်သက်တာ စာပေဆုကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။\nဆရာသည် ရှမ်းပြည်နယ် အောင်ပန်းမြို့တွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး သြဂုတ်လ ၁၉ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပါသည်။\nPosted by Ko Nyan Posted Time 4:53 PM0Comment(s) Link This\nနိဒ္ဒါလုကော ပမာဒေါ စ၊\nဣစ္ဆန္တော ကမ္မာရာမော စ၊\nအသေးအဖွဲ အလုပ်တွေနှင့် အချိန်ကုန်သူ\nဤသူ ခုနစ်ယောက်တို့သည် ကျန်းဂန်စာပေ တတ်ကျွမ်းခြင်းမှ ကင်းကုန်၏။\nအနာဂတံ ဘယံ ဒိသွာ၊\nအာဂတဉ္စ ဘယံ ဒိသွာ၊\nအဘီတော ဟောတိ ပဏ္ဍိတော။\nပညာရှိသည် မရောက်လာသေးသော ဘေးအန္တရာယ်ကို ကြိုတင်၍ ရှုမြင်ကာ ဝေးဝေးက ရှောင်၏။\nအကယ်၍ ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်လာလျှင်ကား မကြောက်ရွံ့ဘဲ ရဲရင့်စွာပင် ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်း၏။\nတစ်ခါက ဂျပန်တစ်ယောက်၊ အင်ဒိုနီးရှားတစ်ယောက်နှင့် ပြင်သစ်တစ်ယောက်တို့ ပင်လယ်တွင်းရှိ လှေတစ်စီးပေါ် ရောက်နေကြသည်။ လှေမှာ သေးငယ်နေ၍ ၀န်ပေါ့သွားစေရန်အတွက် မလိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများကို ပင်လယ်တွင်း ပစ်ချခဲ့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။\nပထမဆုံး ကိုဂျပန်က သူဝတ်ထားသည့် ရိုးရာဝတ်စုံ၊ စီဒီကက်ဆက်၊ ဟိုင်ဖိုင်ရေဒီယို၊ ကင်မရာ စသည်တို့ကို ချွတ်ယူ၍ ပင်လယ်ထဲ စွန့်ပစ်လိုက်သည်။\nအင်ဒို+ပြင်သစ်။ ခင်ဗျား ဘာလို့ ဒီအဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေ လွှင့်ပစ်လိုက်ရတာလဲ။\nဂျပန်။ အို ဒီပစ္စည်းတွေက ဘာလုပ်ဖို့လဲဗျာ။ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံမှာ ပေါလွန်းလို့။\nနောက် ကိုအင်ဒိုက သူဝတ်ထားသည့် ပါတိတ်အင်္ကျီနှင့် ပါတိတ်ပုဆိုးကိုချွတ်ကာ ရေထဲလွှင့်ပစ်ပြန်သည်။\nဂျပန်+ပြင်သစ်။ အဖိုးတန်ပါတိတ်တွေဗျာ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ။\nအင်ဒို။ ပါတိတ်ဆိုတာများဗျာ။ ကျွန်တော်တို့တိုင်းပြည်မှာ ပေါမှပေါ။\nကိုပြင်သစ် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။ ဘောင်းဘီဇစ်ကိုဖွင့်ကာ ပင်လယ်ထဲ အပေါ့စွန့်ပစ်လိုက်သည်။\nဂျပန် + အင်ဒို။ ဟာ... ခင်ဗျား ဘာလုပ်တာလဲ။\nပြင်သစ်။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ရှူးရှူးက အပေါဆုံး။\nPosted by Ko Nyan Posted Time 7:11 PM 1 Comment(s) Link This\nဇီဝန္တောပိ မတံ ပဉ္စ၊\nဒုက္ခိတော ဗျာဓိတော မူဠှော၊\nဣဏ၀ါ နိတျ သေ၀ကော။\nအသက်ရှင်လျက်ရှိနေသေးသော်လည်း ဤလူငါးယောက်တို့ကို သူသေဟူ၍ ဗျာသဆရာကြီးက မိန့်ဆိုခဲ့၏။ ထိုသူတို့မှာ\nPosted by Ko Nyan Posted Time 10:50 AM0Comment(s) Link This\nဦးမင်းလူ နုတ်ထွက်သွားခြင်း၊ မင်းလူ\nသူတစ်ပါးအပေါ် အထက်စီးက ဆက်ဆံခွင့်ရတာဆိုရင်...။\nကွယ်လွန်သွားတဲ့ စာရေးဆရာ ဦးမင်းလူ အတွက် အမှတ်တရ ပြန်လည်ဖော်ပြပါတယ်။\nPosted by Ko Nyan Posted Time 7:08 AM3Comment(s) Link This\nကျွန်တော်တို့အတွက် စာတွေအများကြီးရေးပြီး အကျိုးပြုသွားခဲ့တဲ့ စာရေးဆရာမင်းလူ မနေ့က (၁၄-၈-၂၀၁၃) ရက်နေ့ ည ၁၁ နာရီ ၁၅ မိနစ်မှာ ဆုံးပါးသွားပြီလို့ သိရပါတယ်။ ဆရာမင်းလူဟာ အဆုတ်ကင်ဆာရောဂါကို ခံစားနေခဲ့ရတာဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာမင်းလူ ကွယ်လွန်ဆုံးပါးသွားခြင်းအတွက် မိသားစုနဲ့ထပ်တူ ၀မ်းနည်းကြေကွဲရပါကြောင်းနှင့် အဖိုးတန် စာရေးဆရာတစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းအတွက် နှမြောတသဖြစ်ရပါကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ဂုဏ်ပြုအပ်ပါသည်။\nဆရာမင်းလူရဲ့ စာတစ်ချို့ကို ကျွန်တော်တင်ပေးခဲ့ဖူးတာတွေကို အမှတ်တရ ပြန်ဖတ်ရအောင်ပါ။\n၂။ မှန်တတ်သော သတ်ပုံ\nPosted by Ko Nyan Posted Time 6:55 AM0Comment(s) Link This\nရေပန်းအစားဆုံး အင်တာနက်မင်းသား ၂ ဦး\nပါးစပ်သေနတ် တရစပ်ပစ်ခဲ့တဲ့ ဦးကောင်းမြတ်ထွဋ်\nဦးကောင်းမြတ်ထွဋ်ရဲ့ ပြောချက်ကတော့ ပေါက်သလားမမေ့နဲ့။ အင်တာနက်တစ်ခွင်လုံး ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရကို ဖြစ်သွားတော့တာပဲ။ ဒီလူ့နှယ်…. နာမည်ကြီးအောင် တမင်များလုပ်နေသလားလို့ တွေးမိပါတယ်။ စာပေနယ်လည်း မလွတ်ဘူး၊ နိုင်ငံရေးနယ်လည်း ချန်မထားဘူး၊ အကုန်လုံးကို ပတ်ရမ်းတော့တာပဲ။ ဆရာဖေမြင့်နဲ့ ကြိုက်တဲ့နေရာမှာ စင်ထိုးပြီး ပြောမယ်တဲ့။ ပွဲစီစဉ်သူ ဒွန်ကင်း ၀င်လုပ်လိုက်ချင်သေးဗျာ။ မေ၀င်းမြင့်က လွှတ်တော်နိုင်ငံရေးပြောရအောင် ဘာတတ်လို့လဲတဲ့။ ဘာမှသောက်သုံးမကျဘဲနဲ့ အမတ်ဖြစ်တာတဲ့။ ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလိုပြောတာလဲ မသိဘူး။ အတွင်းသိ၊ အစင်းသိမို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် မစားရတဲ့ အမဲမို့ သဲနဲ့ပက်တာလား။ ဦးသုဝေလည်း အသက်ကြီးကာမှ ဦးကောင်းမြတ်ထွဋ် ပါးစပ်ဖျားမှာ ငယ်ကျိုးငယ်နာတွေ အကုန်ပေါ်ကုန်တော့တာပဲ။ ငယ်ငယ်က သူ့ရည်းစားတွေက သူ့ကို ကိုကိုညွန့်လို့ ခေါ်သတဲ့။ သူမို့လို့ အကုန်မှတ်မိတယ်။ တကယ့်ကို ပေါက်ပေါက်ရှာရှာပဲ။ ဦးသုဝေကြီး ဒီလိုပြောတာတွေ နားထောင်မိရင် ငယ်ရည်းစားတွေကိုတောင် လွမ်းနေမလား မသိဘူး။ :D ဦးခင်မောင်ဆွေက ၈၈ တုန်းက သူခိုးကြီးများသမဂ္ဂဆိုပြီး ထောင်ခဲ့ဖူးသတဲ့။ သူမေးတဲ့လူတွေက ပြန်မဖြေပေမယ့် ကျွန်တော်က ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။ မသိဘူးခင်ဗျ။ အခု ကိုကောင်းမြတ်ထွဋ် ပြောမှသိရတာ။ ခိခိ။ NDF ပါတီထောင်ဖို့ကိစ္စ ကိုကောင်းမြတ်ထွဋ် ရဲ့အိမ်ကနေ သွားတာတဲ့။ ဦးသုဝေပါတီထောင်တာ သူလုပ်ပေးခဲ့တာတဲ့။ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ပထမဆုံးသော မြန်မာ့နိုင်ငံရေးသုံးသပ်ဆွေးနွေးပွဲကို ၂၀၀၉ ခုနှစ်မှာ လုပ်ခဲ့တာ ကိုကောင်းမြတ်ထွဋ် ဆိုတာလည်း မှတ်သားခဲ့ရတယ်။ NLD ပါတီကကောင်တွေ ဘုရားလောက်ကိုးကွယ်တဲ့ ဒေါ်စုဆိုတာ ပါတီ ပြန်ထောင်ဖို့ ငါ ၄၅ မိနစ် လက်ချာရိုက်ခဲ့တာတဲ့။ ဒေါ်စုကို သူဆုံးမခဲ့တာတဲ့။ သူနဲ့လည်း တွေ့ချင်သေးတယ်တဲ့။ ဒေါ်စုနဲ့ ကိုကောင်းမြတ်ထွဋ်ကို MRTV4 မှာ ဦးကိုကိုလှိုင်တို့ပြောသလို ပြောခိုင်းလိုက်ရရင် အတော်စိတ်ဝင်စားကြမှာဗျ။ ဆရာဟောင်းနဲ့ ဆရာမကြီးနဲ့ ဘာတွေပြောကြမလဲ၊ စိတ်ဝင် စားစရာပဲ။ သူ့အင်ပါယာ သတင်းစာကိုတော့ သူက အောင်မြင်ချင်သားဗျ။ သတင်းသည် နံပါတ်တစ်၊ သတင်းသည် နံပါတ်နှစ်၊ သတင်းသည် နံပါတ်သုံးတဲ့။ အကျိုးမရှိတဲ့ အင်တာဗျူးတွေကို မထည့်နဲ့တဲ့။ ဒါလည်း ကျွန်တော်လက်ခံလို့ရတယ်။ သူ့ဂျာနယ်ကို သူစီမံခန့်ခွဲတာ ဘာမျှပြောစရာမရှိပါဘူး။ သူ့ဂျာနယ်ကလူတွေကလည်း ပြောလည်းပြောချင်စရာပဲ။ ဘယ်သူကများ ဂျာနယ်ထဲမှာ အမေစု၊ အမေစုဆိုပြီး သွားရေးလိုက်သလဲ မသိဘူး။ အမေစုလို့ ရေးချင်ရင် ဒီလှိုင်းဂျာနယ်မှာ သွားရေးတဲ့။ အဲဒီလိုဖားချင်ရင် ပိုက်ဆံပေးခိုင်းတဲ့ သူ့ကို မြန်မာ့နိုင်ငံရေးသုခမိန်ကြီး ဦးကောင်းမြတ်ထွဋ် ဆိုပြီး ရေးမလားတဲ့။ နိုင်ငံရေးသမားတွေ တစ်ယောက်မျှ သောက်သုံးမကျဘူးဆိုတာ ဦးကောင်းမြတ်ထွဋ်က ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီ။ အဲဒီလို အသုံးမကျလို့ တိုင်းပြည်လည်း အခုလိုအခြေအနေ ဖြစ်နေတာတဲ့။ မနေ့တစ်နေ့ကမှ ပေါ်လာပြီး သူရဲကောင်းကြီးယောင်ယောင်၊ ဟိုဟာယောင်ယောင်၊ ဒီဟာယောင်ယောင်တဲ့။ တွယ်ချက်ကတော့ နိုင်းပွိုင့်နိုင်း လောက်ရှိတယ်။ ဘယ်သူတွေက ဘယ်လိုတုံ့ပြန်ကြဦးမယ် မသိဘူး။ ဘယ်သူကမျှ မထိရဲ မတို့ရဲ့ မပြောရဲ မဆိုရဲတဲ့ ဒီမိုကရေစီ သူရဲကောင်းအပေါင်းကို ကိုကောင်းမြတ်ထွဋ်မို့ မကြောက်မလန့် ပြောရဲတယ်။ သတ္တိကတော့ မခေဘူးမောင်။ သိပ်စိတ်ဝင်စားသဗျို့။ ၀န်ကြီးဌာနတွေကိုလည်း သူ့သတင်းစာယူဖို့ ပြောထားပြီးသား၊ ၀န်ကြီးတွေကလည်း သူ့သတင်းစာကိုယူဖို့ နှုတ်မိန့်ပေးထားပြီးသားတဲ့။ မယူရင်လည်း သွားပြီး ဂျစ်တိုက်မှာတဲ့။ ပတောက် ပတောက်သွားလုပ်ရင် နားငြီးပြီး စိတ်ဆင်းရဲပြီး ယူကြမှာပဲတဲ့။ အဲဒီနည်းကို တခြားဂျာနယ်တိုက်တွေ၊ သတင်းစာတိုက်တွေလည်း သုံးကြည့်ပါလားလို့ အချွန်နဲ့ တွန်းလိုက်ချင်သေး။ အဟေးဟေးဟေး။ City Star မှာ ဥက္ကာကိုကိုတို့၊ ဦးမင်းသစ်တို့ကို မိုက်တစ်လုံးကိုင်ပြီး ချဲခဲ့သတဲ့။ မှတ်သားမိပါသဗျာ။ သတင်းစာနယ်ပယ်က ဆရာကြီး၊ သမ္ဘာကြီးတွေကို တစ်ယောက်မျှ သောက်ထင်မကြီးဘူးတဲ့။ မကိုးကွယ်ဘူးတဲ့။ ဒါပေမယ့် သူတို့လောက် မတော်ဘူး၊ အသုံးမကျဘူးဆိုတာတော့ ၀န်ခံတယ်ဗျ။ ဒါတောင် အသံဖမ်းထားတဲ့ဖိုင်က ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်သွားလို့။ အလွတ်သာ ထိုင်ပြောခိုင်းရင် မြန်မာတစ်ပြည်လုံးလည်း တစ်ယောက်မျှ ကျန်မယ်မထင်ဘူး။ ဘုရား.. ဘုရား… ကျွန်တော့်ဘလော့ဂ်ကို မျက်စိလည် လမ်းမှားပြီး မဖတ်မိ၊ မကြည့်မိပါစေနဲ့။ တော်တော်ကြာ… နောက်တစ်ခါပြောရင် မြန်မာ့သွေး ဘလော့ဂ်ဆိုတာလည်း ဘာမျှသောက်သုံးကျတာ မဟုတ်ဘူး။ ဟိုယောင်ယောင် ဒီယောင်ယောင် လျှောက်ရေးထားတာတို့၊ ကီးဘုတ်လေး ခပ်သွက်သွက်ရိုက်တတ်ရုံနဲ့ ဘလော့ဂ်ရေးတယ်ဆိုပြီး လုပ်စားနေတာတို့ အပြောခံနေရမှာစိုးလို့ပါဗျာ။ ဦးကောင်းရေ ကျွန်တော်က ဦးကောင်းကို ဘာမျှ မဝေဖန်ဘူးနော်။ ဦးကောင်းပြောတာတွေကိုပဲ ပြန်ရေးပြတာ။ စိတ်မဆိုးကြေး၊ အမှတ်မထားကြေး၊ ဒေါသမထွက်ကြေး၊ နော်… ဦးကောင်း။ :D\nဦးကောင်းမြတ်ထွဋ်ရဲ့ ကိုယ်ရေးအကျဉ်းဆိုပြီး တစ်နေရာမှာတွေ့လို့ သိမ်းထားမိတာလေးကို ပြန်လည် ဝေမျှလိုက်ပါတယ်။ စိတ်ဝင်စားစရာတော့ အကောင်းသားဗျ။ သူလည်း ၈၈ မျိုးဆက်ပဲကိုး။ ဒါပေမယ့် သူက မင်းကိုနိုင်တို့နဲ့ မတူတဲ့ ၈၈ မျိုးဆက်ဖြစ်မယ်။ အသက် ၁၃ နှစ်နဲ့ ၈၈ အရေးတော်ပုံကို ၀င်နွှဲခဲ့သူဆိုတော့ လျှော့တွက်လို့တော့ မရဘူးဗျ။ ဖတ်ကြည့်ကြပါဦးဗျာ။ ကျွန်တော်နားမလည်တာက ဦးကောင်းမြတ်ထွဋ် နဲ့ ဦးကောင်းမြင့်ထွဋ် ဘယ်နာမည်က အမှန်လဲ။ နှစ်မျိုးလုံး ရောနေတာကို တွေ့ရတယ်။ နောက်တစ်ခုက သူပြောတဲ့ အသံဖိုင်က တရားဝင်ဖမ်းယူထားတာ ဟုတ်ဟန်မတူဘူး။ သူ့ဂျာနယ်တိုက်က ၀န်ထမ်းတွေကို ပြောနေတဲ့အချိန်မှာ တစ်ဦးဦးက ဖုန်းနဲ့ အသံဖမ်းထားတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်ထင်ပါရဲ့။ မလုပ်သင့်ဘူးလို့တော့ မြင်မိတယ်။ တစ်ခါတရံမှာ ကျွန်တော်တို့လည်း ကိုယ့်မိတ်ဆွေတွေအချင်းချင်း၊ ကိုယ့်ငယ်ပေါင်းတွေအချင်းချင်း တွေ့ကြဆုံကြတဲ့အခါ သူများမကောင်းကြောင်း၊ ကိုယ်ကောင်းကြောင်း ပြောတတ်ကြတာပါပဲ။ ဒါပေမယ့် အဲဒါတွေကို အတည်တွေမှတ်ယူပြီး တကယ့်ဘ၀ထဲကို ယူလာဖို့တော့ မသင့်ဘူးထင်ပါရဲ့။ ဘယ်အချိန်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် စကားကို ဆင်ဆင်ခြင်ခြင်၊ ဖြောင့်ဖြောင့်မတ်မတ် ပြောမယ်ဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပေါ့ဗျာ။ ဒါပေမယ့် တစ်ခါတလေမှာ ကိုယ့်အချင်းချင်းမို့ ပြောရင်းနဲ့ လွန်သွားတာတွေလည်း ရှိတတ်ပါတယ်။ လင်မယားချင်း ညအိပ်တဲ့အချိန်မှာ ရုံးကလူကြီးအကြောင်း မကောင်းပြောချင် ပြောမိမှာပေါ့။ အဲဒါကို အသံဖမ်းပြီး ဒီလိုတော့ ပြောတယ်လို့ ဘယ်လုပ်လို့ ဖြစ်မလဲ။ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်တော်ပြောတာကို နားလည်ကြမယ်ထင်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အင်တာနက်ပေါ်က ရွှေမြန်မာတွေ မပျင်းရအောင် အခုလိုမျိုး အသံဖိုင်လေးတွေ၊ ဓာတ်ပုံလေးတွေ ထွက်လာတာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်ရဦးမယ်။\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို စိန်ခေါ်လိုက်ပြန်တဲ့ ငါးမင်းဆွေ\nဦးကောင်းမြတ်ထွဋ် တစ်ယောက်တည်းနဲ့တောင် အင်တာနက်တနံ ခြိမ်းခြိမ်းညံ ဖြစ်နေတဲ့ဟာကို ၀င်ပြီးတော့ ဓာတ်ဆီလောင်းတဲ့လူကလည်း ရှိသေးသဗျ။ အခြားလူ ဟုတ်ပါရိုးလားဗျာ။ ငါးမင်းဆွေ၊ ငါးမင်းဆွေ။ သူလည်း ကလောင်စွမ်းတော့ အတော်ထက်တဲ့လူပဲဗျ။ သူ့ဟာသူ ရေးချင်ရာရေးတာဆိုပြီး ဘယ်သူကမျှ ဥပေက္ခာပြုမထားနိုင်ဘူး။ သူကလည်း ရေးလိုက်ရင် တအံ့တသြဖြစ်စရာ၊ မင်သက်သွားစရာ၊ ပါးစပ်ဟောင်းလောင်း ဖြစ်သွားစရာတွေချည်းပဲ။ အဲဒီလောက် တွေးတတ်တဲ့ ဦးနှောက်ကိုတော့ အတော်ကြီးကို စိတ်ဝင်စားမိတာ အမှန်ပဲ။ အခုလည်း ဒေါ်စုထံကို အိတ်ဖွင့်ပေးစာ ပေးလိုက်ပါသဗျို့။ အတော်လည်း လူရည်လည်တဲ့သူပဲဗျ။ ကိုင်မယ့်ကိုင်တော့ ခေါင်ကိုပဲ တက်ကိုင်တာဗျို့။ ဒေါ်စုနဲ့မှ ပြောချင်သတဲ့။ ရှင်းချင်သတဲ့။ အင်တာနက်ပေါ်တော့ ထုံးစံအတိုင်း မေတ္တာတော်တွေ အနန္တ သွန်းဖြိုးခံနေရရှာသပေါ့လေ။ ကဲ... ငါးမင်းဆွေရဲ့ နောက်ဆုံးပေါ် ကလောင်လက်နက်ကို ရှုစားကြပါဦး။ အရေးအသား၊ အတွေးအခေါ် ဘယ်လောက်ပြောင်မြောက် သလဲဆိုတာ စာဖတ်သူကိုယ်တိုင် သိရမှာပ။ ဖတ်တော်မူ... ဖတ်တော်မူ...။\nစာကြွင်း။ ကျန်တဲ့သတင်းတွေကိုတော့ သီးသန့်ရေးပါ့မယ်။ ဒီနှစ်ယောက်နဲ့ဆို ကျန်တဲ့သတင်းတွေ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကို သီးသန့်ဦးစားပေးတင်လိုက်ပါတယ်။\n၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လ ၁၄ ရက်၊ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့။\nညနေ ၅ နာရီ ၂၀ မိနစ်တွင်ပြီး၏။\nPosted by Ko Nyan Posted Time 5:31 PM 1 Comment(s) Link This\nLabels ကျွန်တော့်အတွေးများ, မြန်မာ-Myanmar, သတင်း-News, နိုင်ငံရေး\nဒီနေ့ခေတ်က Facebook ခေတ်ဆိုတော့ လူအများစုက သူတို့ရဲ့ အတွေးအမြင်တွေ၊ အတွေ့အကြုံတွေ၊ ခံစားချက်တွေ စသဖြင့် ကိုယ့်စိတ်ကူးရှိရာကို လွတ်လွတ်လပ်လပ်၊ လွယ်လွယ်ကူကူ ရေးသားကြလေ့၊ ပြန်လည်ဝေမျှကြလေ့ ရှိပါတယ်။ ကိုယ့် facebook account မှာ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရေးချင်ရာ ရေးတာဟာ ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။ အချို့သူတွေ ပြောတတ်ကြသလို မကောင်းဘူးထင်ရင် မဖတ်နဲ့ပေါ့။ သူ့ wall ပေါ်မှာ သူရေးချင်ရာရေးမှာပေါ့။ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီအယူအဆကို လက်ခံပါတယ်။ ကိုယ့်စာမျက်နှာမှာ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ခံစားရတဲ့အတိုင်း လွတ်လပ်စွာ ရေးခွင့်လေးတော့ ရှိသင့်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အများနဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေ၊ ပညာရပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာတွေ၊ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာတွေ စတာတွေမှာတော့ ကိုယ်ထင်တိုင်း မပြောသင့်တာတွေ ရှိနေတယ်လို့ မြင်မိပါတယ်။\nအခုလည်း ရေးသင့်၊ မရေးသင့် အတော်ကြီးကို စဉ်းစားပြီးမှ ရေးစရာရှိတာကို ရေးပါတယ်။ လူတစ်ဦးရဲ့ ပုဂ္ဂလိကလွတ်လပ်ခွင့်အရ သူ့အတွေး၊ သူ့အမြင်နဲ့ ရေးသားထားတာကို ဝေဖန်ရတာလည်း အားနာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ဘာသာသူ လူမသိ၊ သူမသိ ရေးခဲ့တာဆိုရင် ကျွန်တော်ဖတ်မိစရာ မရှိသလို၊ ပြောစရာ၊ ဝေဖန်စရာလည်း မရှိပါဘူး။ အခုတော့ မူလရေးသားသူက သူ့ရဲ့ facebook မှာ သူ့ဟာသူရေးထားတာကို အခြားလူတွေက ၀ိုင်းပြီးတော့ အားပေးကြ၊ ပြန်လည်ဝေမျှကြ၊ အချို့ဆိုရင် မူလရေးတဲ့သူမပါတဲ့ ဓာတ်ပုံလေးတွေ ဖြည့်ပြီးတော့တောင် ပြန်လည်မွမ်းမံကြနဲ့ အတော်ကြီးကို မြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင်ကြီး ရှိလာတာမို့ ကျွန်တော့်အမြင်၊ ကျွန်တော့်အတွေးနဲ့ ဝေဖန်ရေးသားရခြင်းဖြစ်ကြောင်းပါ။\nမူလရေးသားသူရဲ့ Facebook စာမျက်နှာပါ။ သူရေးထားတဲ့ စတေးတပ်က ဒီလိုပါ -\nလွှတ်တော်ကို နေ့တစ်ပိုင်းလာက် လေ့လာမိတာနဲ့ ဆဝါးမိတာလေး ဝေမျှ ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒေါ်စုကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်တွေက အေးဆေးပါ။ ဒေါ်စုကတော့ လွှတ်တော် ကျင်းပနေစဉ် breakပေးတဲ့ အချိန်မှာ ထမင်းစားရပါတယ်တဲ့။ နေ့လည် ထမင်းစားချိန်မှာ နိုင်ငံခြား သံတမန်တွေ ဧည့်သည်တွေနဲ့ တွေ့ရပါတယ်။ ကော်မတီ အစည်းအဝေးတွေ ရှိသလို NLDအမတ်တွေနဲ့လည်း အစည်းအဝေးက မပြတ်ပြုလုပ်လေ့ ရှိပါတယ်တဲ။ တာဝန်သိတော့ တာဝန်ရှိတော့ တာပေါ့။ တာဝန်ရှိတော့ မနားရတော့ဘူးပေါ့။ အသက်အရွယ်နဲ့ မလိုက် တက်တက်ကြွကြွ ဖြတ်ဖြတ်လတ်လတ်နဲ့ ဆောင်ရွက်နေတာ တွေ့ရတော့ ဒီလို ခေါင်းဆောင်မျိုး ရှိတဲ့ မြန်မာပြည် တိုးတာလာမှာ ဧကန်မလွဲပါဗျာ။ လွှတ်တော် ဝန်ထမ်းတွေကလည်း အံတီ အံတီနဲ့ အတော်လေး ကရုစိုက်ကြ တာကို တွေ့ရပါတယ်။ စိတ်ဝင်စား စရာ မကောင်းတဲ့ မေးခွန်းနဲ့ အဖြေတွေ ပြုလုပ် နေကြစဉ် တစ်ခြား လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်တွေ အိပ်ငိုက် နေကြချိန်မှာ ဒေါ်စုကတော့ လေ့လာစရာ ရှိတဲ့ စာအုပ် စာတန်းတွေကို ဖတ်မှတ်လေ့လာ နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ဒေါ်စုကို ဘာဖြစ်လို့ အထင်ကြီး လေးစား အားကိုး ကြတယ်ဆိုတာကို ဖြတ်ကနဲ လေ့လာလိုက် တာနဲ့ကို သိရှိလိုက် ရပါတယ် ခင်ဗျာ။\nနည်းနည်းလေး ထပ်ကညော့ပြီး သိဒ္ဓိတင်ပေးထားတာလေး နောက်တစ်ခုလောက် ဖတ်ချင်ရင်တော့ ဒီနေရာမှာ သွားဖတ်ပါ။\nနောက်ထပ်တစ်ခုအနေနဲ့ ယနေ့အကြိုက်ဆုံး သတင်းဓာတ်ပုံဆိုပြီး MyanmarDaily.Net က တင်ထားတဲ့ စာသားတွေနဲ့ ဓာတ်ပုံကလည်း စိတ်ဝင်စားစရာပါပဲ။ စာရော၊ ဓာတ်ပုံရောကို ဒီနေရာမှာ ပြန်ဖော်ပြပါရစေ။\nလွှတ်တော်ကို နေ့တစ်ပိုင်းလောက် လေ့လာမိတာနဲ့ ဆဝါးမိတာလေး ဝေမျှ ပေးလိုက်ပါတယ်။\nဒေါ်စုကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်တွေက အေးဆေးပါ။ ဒေါ်စုကတော့ လွှတ်တော် ကျင်းပနေစဉ် breakပေးတဲ့ အချိန်မှာ ထမင်းစားရပါတယ်တဲ့။ နေ့လည် ထမင်းစားချိန်မှာ နိုင်ငံခြား သံတမန်တွေ ဧည့်သည်တွေနဲ့ တွေ့ရပါတယ်။ ကော်မတီ အစည်းအဝေးတွေ ရှိသလို NLDအမတ်တွေနဲ့လည်း အစည်းအဝေးက မပြတ်ပြုလုပ်လေ့ ရှိပါတယ်တဲ့။\nRef : Kaung Naing\nအခြားသော ပြန်လည်မျှဝေသူတွေကတော့ ဒီသတင်းတွေကို အခြေခံပြီး အချို့သော စကားလုံးလေးတွေ ထပ်ဖြည့်စွက်တာ၊ ချဲ့ကားတာတွေသာ လုပ်ကြတာမို့ အထူးအထွေလုပ်ပြီး ပြန်မဖော်ပြတော့ပါဘူး။\nမူလရေးသားတဲ့ ကိုကောင်းနိုင် ဆိုသူရဲ့ အရေးအသားတွေကနေ စပြောပါရစေ။ သူရေးသမျှဟာ လွှတ်တော်ကို နေ့တစ်ပိုင်းလောက် လေ့လာမိတာနဲ့ ဆ၀ါးမိတာလေးကို ရေးထားတာဆိုတော့ အံ့သြစရာ ကောင်းလွန်းမနေဘူးလား။ နေ့တစ်ပိုင်းလောက် လွှတ်တော်ကို လေ့လာရုံနဲ့ လွှတ်တော်ထဲက အခြေအနေတွေ အားလုံးနီးပါးကို သိနားလည်သွားတဲ့ သူ့ရဲ့ပါရမီဉာဏ် ရင့်သန်မှုကို မလေးစားဘဲ၊ အားမကျဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်ရပါတယ်။ တကယ်ပြောတာပါ။ ကျွန်တော်ကိုဉာဏ်ဆိုရင် လွှတ်တော် ဆိုတာကြီးကို တစ်လလောက် လေ့လာတာတောင် သေသေချာချာ နားလည်လောက်မယ် မထင်ပါဘူး။ အဲဒါကြောင့်လည်း အခုလိုမျိုး သူများကို ဝေဖန်တာလောက်ပဲ လုပ်နိုင်တာလား မသိပါဘူး။ သူများကို ဝေဖန်တယ်ဆိုတာ ဘာပညာမှ မလိုဘူးမဟုတ်လား။ ကိုယ့်စိတ်နဲ့မတွေ့ရင်၊ ကိုယ်နဲ့သဘောထား မတူရင် မကောင်းဘူးပြောလိုက်ရုံပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား။ :D\nလွှတ်တော်ကို နေ့တစ်ပိုင်းလောက် အပေါ်ထပ်ကနေ ထိုင်ကြည့်ဖူးရုံနဲ့ ဒေါ်စုကလွဲရင် လွှတ်တော်ထဲက ကျန်တဲ့ကိုယ်စားလှယ်တွေ အကုန်လုံးက အေးဆေးပါပဲဆိုတော့ ကျွန်တော်ဘယ်လို နားလည်ရမလဲ။ တကယ်မသိလို့ မေးတာပါ။ အေးဆေးပါဆိုတာ ဘာပြောတာတုန်း။ ဒေါ်စုက မအေးဆေးဘူးဆိုတော့ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ လွှတ်တော်နာယကကြီးနဲ့ ဥက္ကဋ္ဌတွေက ဒေါ်စုကို လွှတ်တော်အဆောက်အအုံကို ပတ်ပြီးတော့ လမ်းလျှောက်ခိုင်းထားလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်မှမသွားနဲ့ ကိုယ့်နေရာမှာပဲ ကိုယ်ထိုင်နေလို့ တုံးထုပြီး ဆုံးဖြတ်ထားလို့လား။ ခက်ပြီရောဗျာ... ကျုပ်ကလည်း SkyNet က လာတဲ့လွှတ်တော်ကိုသာ သိတာကိုး။ သူ့လိုလည်း လွှတ်တော်ထဲကို နေ့ဝက်လောက်အသာထား၊ နာရီဝက်လောက်တောင် ရောက်ဖူးတာမဟုတ်ချေတော့ ဘာကိုပြောချင်မှန်း နားမလည်ဘူးဗျ။\nဒေါ်စုက လွှတ်တော် break ပေးတဲ့အချိန်မှာ ထမင်းစားရတယ်ဆိုတော့ ကျန်တဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တွေက ဘယ်အချိန် စားကြတုန်းဗျ။ တကယ်မသိလို့ပါဗျ။ ကြည့်ရတာ ဒေါ်စုတစ်ယောက်ပဲ break ပေးတဲ့အချိန်မှာ ထမင်းစားပြီး ကျန်တဲ့ကိုယ်စားလှယ်တွေက ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဗိုက်ဆာတဲ့အချိန် အဆင်ပြေသလို ထွက်စားကြတယ် ထင်ပါရဲ့ဗျာ။ ဒါနဲ့များ ဂျာနယ်တွေထဲမှာ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်တွေပြောတဲ့ တစ်ခါတလေ ထမင်းစားချိန်က နေ့လည် ၁ နာရီ၊ ၂ နာရီတွေ ဖြစ်သွားလို့ အသက်ကြီးတဲ့လူတွေ ဒုက္ခရောက်ကြရတယ်ဆိုတာ အလကားပေါ့ဗျ။ ကျုပ်ဆိုတဲ့ကောင်က တကယ်တွေမှတ်ပြီး ကိုယ်စားလှယ်ကြီးတွေကို သနားလိုက်ရတာ။ သူတို့ခမျာ တိုင်းရေးပြည်ရေးအတွက် ထမင်းစားချိန်မမှန်၊ ရေသောက်ချိန်မမှန်၊ အပေါ့သွားချိန်မမှန်နဲ့ အတော်ပင်ပန်းကြရှာတာပဲပေါ့။ အခုမှပဲ သိတော့တယ်။ ဒင်းတို့က စားချင်တဲ့အချိန် ထမင်းစားနေတာကိုး။\nနိုင်ငံခြားသံတမန်တွေ၊ ဧည့်သည်တွေနဲ့ ထမင်းစားချိန်မှာ တွေ့ရတယ်ဆိုတာကို နားမလည်ဘူး။ ဘာကိုပြောပြန်တာလဲဗျာ။ ဒေါ်စုက ထမင်းစားရင်းနဲ့ ဧည့်သည်တွေနဲ့ စကားပြောတာကို ပြောတာလား။ ဒါမှမဟုတ် သူတို့နဲ့အတူတူ ထမင်းစားတာလား။ မရှင်းလင်းဘူးဗျာ။\nကော်မတီအစည်းအဝေးတွေ ရှိသလို၊ NLD အမတ်တွေနဲ့လည်း အစည်းအဝေးက မပြတ်ပြုလုပ်တယ်တဲ့။ ကော်မတီအစည်းအဝေးက ဒေါ်စုတစ်ယောက်တည်း လုပ်ရတာလား။ ကျွန်တော်သိသလောက်ကတော့ လွှတ်တော် နှစ်ရပ်ပေါင်းမှာ ကော်မတီပေါင်းက ၄၀ နီးပါးလောက်ရှိတယ်။ အဲဒီကော်မတီတွေထဲက ဒေါ်စု ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ဆောင်ရွက်တဲ့ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး ကော်မတီတစ်ခုပဲ အစည်းအဝေးလုပ်သလား။ လက်စသတ်တော့ အခြားကော်မတီတွေက ဖွဲ့သာဖွဲ့ထားပြီး ဘာအလုပ်မျှ မလုပ်ကြတဲ့သူတွေကိုးဗျ။ ဒါနဲ့များ SkyNet က ကျွန်တော်တို့ကို လိမ်စဉ်ကြီး လွှင့်ပြနေသေးတယ်။ ဘာတဲ့... ဘာရေးရာကော်မတီ အစည်းအဝေးတို့၊ ဘာကော်မရှင် အစည်းအဝေးတို့ဆိုပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးကို ပြနေလိုက်သေးတယ်။ အခုမှ အကုန်ဗူးပေါ်သလို ပေါ်တော့တယ်။\nNLD အမတ်တွေနဲ့ အစည်းအဝေးမပြတ်လုပ်ရတယ်တဲ့။ အခြားပါတီတွေကရော မစည်းမဝေးကြဘူးလားဟ။ အတော်ခက်တဲ့လူတွေပဲ။ အစည်းအဝေးတွေဘာတွေ မလုပ်ဘဲနဲ့ အချင်းချင်း ဘယ်လိုများ တိုင်ပင်ကြ၊ ဆွေးနွေးကြသလဲ မသိဘူးနော်။ လွှတ်တော်ထဲမှာ ဆုံးဖြတ်ရင် ကိုယ်ထင်ရာကိုယ် ဆုံးဖြတ်နေကြတယ် ထင်ပါရဲ့ဗျာ။ တကယ်ဆိုရင် အမေစုလို လုပ်ရမှာပေါ့။ ဒီနေ့ဘယ်အဆိုကိုတော့ ကန့်ကွက်၊ ဘယ်အဆိုကိုတော့ ထောက်ခံ၊ ဘယ်သူတင်ရင်တော့ ကြားနေလိုက် စသဖြင့်ပေါ့။ မဟုတ်ဘူးလား။ မနက်က အဲဒီကိစ္စကိုဝေဖန်ရင်း ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ပြောတာလေးကို ထပ်ဖြည့်စွက်ပြီး ပြောပါရစေဦး။ ဒေါ်စုက လွှတ်တော်ကျမှ အစည်းအဝေး လုပ်ရတာပေါ့ကွ။ သူက သူ့ပါတီဝင်တွေနဲ့ အတူတူနေတာမှ မဟုတ်တာတဲ့။ သူ့ဟာသူ သီးခြားနေတာဆိုတော့ သူတို့တွေ့လို့ရတာ လွှတ်တော်မှာပဲ ရှိတာပေါ့တဲ့။ အခြားပါတီတွေက တည်းခိုတဲ့နေရာမှာ တစ်နေရာတည်းတွေမှာ နေကြတာ များတယ်တဲ့။ အစည်းအဝေးကိုလည်း ညပိုင်းတွေမှာ စုဝေးပြီး လုပ်ကြတာတဲ့။ ဟုတ်မဟုတ် ကျွန်တော်မသိပါ။ စဉ်းစားစရာမို့ ပြန်ပြောပြရတာပါ။\nလွှတ်တော်ဝန်ထမ်းတွေကလည်း အံတီ အံတီနဲ့ အတော်လေး ဂရုစိုက်ကြတာကို တွေ့ရပါတယ်တဲ့။ ဟားဟားဟား အခြားပါတီခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကို လွှတ်တော်ဝန်ထမ်းတွေက အဲဒီလိုမျိုး အန်ကယ်၊ အန်ကယ်တို့၊ အဘ၊ အဘတို့ဆိုပြီး ဂရုစိုက်ကြရင် အဲဒီလူ ဘာပြောမလဲလို့ ကျုပ်ကိုဉာဏ်ဖြင့် အရမ်းကို သိချင်မိတာပါပဲဗျာ။ တကယ်ပါပဲ.... :D :D :D\nစိတ်ဝင်စားစရာမကောင်းတဲ့ မေးခွန်းနဲ့အဖြေတွေ ပြုလုပ်နေကြစဉ် တခြားလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်တွေ အိပ်ငိုက်နေကြချိန်မှာ ဒေါ်စုကတော့ လေ့လာစရာရှိတဲ့ စာအုပ်စာတမ်းတွေကို ဖတ်မှတ်လေ့လာနေတာကို တွေ့ရပါတယ်တဲ့။ သေလိုက်ပါတော့ လွှတ်တော်ထဲက ကိုယ်စားလှယ်တွေရယ်။ စိတ်ဝင်စားစရာမကောင်းတဲ့ မေးခွန်းနဲ့ အဖြေတွေဆိုတာ ဘာတွေများလဲလို့ သိချင်မိပါရဲ့။ အရေးအသားကတော့ ၀တ္ထုရေးလို့ ရလောက်တယ်။ တကယ်ပဲ... မင်းသားကလွဲရင် ကျန်တဲ့လူတွေအကုန်လုံးက အရက်သမား၊ ဖဲသမား၊ ဘိန်းစား၊ လူမိုက်တွေချည်းပဲ။ :D လွှတ်တော်လုပ်နေတဲ့အချိန်မှာ ကိုယ်ဖတ်ချင်ရာစာအုပ် ဖတ်နေလို့ ရမရဆိုတာ ကျွန်တော်မသိဘူးဗျ။ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခါက ဂျာနယ်တွေထဲမှာ ဖတ်မိတာကတော့ လွှတ်တော်ဥက္ကဋ္ဌကြီး ဦးခင်အောင်မြင့်က လွှတ်တော်အစည်းအဝေးချိန်မှာ ဂျာနယ်တွေ၊ မဂ္ဂဇင်းတွေ၊ မသက်ဆိုင်တဲ့ စာအုပ်တွေ ဖတ်နေတာဟာ လွှတ်တော်ကို စော်ကားရာရောက်တယ်၊ မထီမဲ့မြင်ပြုရာ ရောက်တယ်လို့ ပြောဖူးတယ် ဆိုသလားလို့ပါ။ ရုံးတွေ၊ ဌာနတွေမှာ အစည်းအဝေးလုပ်လို့ ကိုယ်နဲ့မဆိုင်တာတွေ ပြောနေတဲ့အချိန်မှာ ကာတွန်းစာအုပ် ဖတ်နေတာ၊ ဖုန်းကလိနေတာ၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရေးစရာရှိတာ ရေးနေတာတွေဟာ အပြစ်ကင်းသလားဗျ။ အဲဒီမူလရေးသားသူဟာ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခု၊ အစည်းအရုံးတစ်ခုခု၊ ဌာနတစ်ခုခုရဲ့ အကြီးအကဲအဖြစ် ဦးစီးဦးဆောင်လုပ်ပြီး အစည်းအဝေး လုပ်ဖူးပုံ မရဘူးဗျ။ :D\nဒေါ်စုကို ဘာဖြစ်လို့ အထင်ကြီး အားကိုး လေးစားကြသလဲဆိုတာကို ဖြတ်ခနဲ လေ့လာလိုက်တာနဲ့ကို သိရှိလိုက်ရပါတယ် တဲ့။ ခစ်ခစ်ခစ် :D :D :D တကယ့် ဟာသပါပဲဗျာ။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဒေါ်စုကို သဘောကျတယ်ဆို သဘောကျတယ်ပေါ့၊ ဒေါ်စုကို လေးစားတယ်ဆို လေးစားတယ်ပေါ့။ ဘာဖြစ်လဲဗျ။ လျှောက်ပြီးတော့ ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို လေးစားတာ၊ အားကျတာ၊ အတုယူတာ၊ သဘောကျတာ ဘယ်သူ့ကို ဂရုစိုက်ရမလဲဗျ။ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်နှယ်ဗျာ အခုတော့ ဖြတ်ခနဲ လေ့လာလိုက်တာနဲ့တောင် ဒေါ်စုကို ဘာကြောင့် အထင်ကြီး အားကိုး လေးစားကြသလဲ ဆိုတာကို သိရှိလိုက်ရပါတယ်တဲ့။ သေလိုက်ပါ့လားကွာ... အတော်နောက်တဲ့လူကြီး... တကယ်ပဲ။ အဟုတ်မှတ်လို့ ဖတ်လိုက်ရတာ။ နောက်ဆုံးကျတော့မှ ပေါ်တင်ကြီးကို ဒေါ်စုကို ကြော်ငြာသွားတာကိုး။\nကိုယ့်ဝေါပေါ်မှာ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရေးတာပဲဗျာ။ ရေးစမ်းပါလေ့။ ဒေါ်စုကို ကျွန်တော်လေးစားတယ်၊ ဒေါ်စုကို ကျွန်တော်အထင်ကြီးတယ်၊ ဒေါ်စုကို ကျွန်တော်အားကိုးတယ်။ စသဖြင့်ပေါ့။ ဒီထက်ပိုပြီးတော့ စကားလုံးတွေ အမွှမ်းတင်တတ်သေးရင် တခြားသူတွေလိုမျိုး ရေးပါလေ့။ ဘာတဲ့... ဂန္ထ၀င်မေမေတို့၊ အနှိုင်းမဲ့မေမေတို့၊ အမေစုတို့၊ အမေတို့၊ တို့မေမေတို့၊ သားတို့မေမေတို့၊ သံမဏိမေမေတို့ စသဖြင့်ပေါ့။ အခုဟာက လွှတ်တော်အတွေ့အကြုံ ရေးတာလိုလို၊ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်တွေကို တိုက်ခိုက်တာလိုလိုနဲ့ ဒေါ်စုကို ဘလိုင်းကြီး လော်ဘီလုပ်သွားတာပဲ။ အခြားလူတစ်ယောက်ယောက်ကများ အဲဒီလိုမျိုး အသုံးအနှုန်းတွေနဲ့ ဦးသိန်းညွန့်တို့၊ ဒေါ်ဒွဲဘူတို့၊ ဦးလှဆွေတို့ကို ရေးကြည့်စမ်းပါလား။ ဟားဟားဟား ဖေ့စ်ဘုတ်တစ်ခွင်လုံး သောသောညံသွားမှာပေါ့။\nစာဖတ်သူမိတ်ဆွေများခင်ဗျား၊ ကျွန်တော်အမေရိကန် မရောက်ဖူးပါ၊ စင်ကာပူ ခြေမဆန့်ဖူးပါ၊ သြစတြေးလျ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရောက်ခဲ့ဖူးပါ။ ဆိုပါစို့.. အဲဒီနိုင်ငံတွေကို ကျွန်တော်ဆိုတဲ့ ငတိက တစ်ပတ်စီလောက် လေ့လာရေးခရီးသွားပြီး အမေရိကန်ဆိုတာ ဘယ်လိုနိုင်ငံကွ၊ စင်ကာပူကတော့ ဘယ်လိုပါကွာ၊ သြစတြေးလျက ဒီလိုကွဆိုပြီး ပြောနေရင် အဆင်ပြေပါ့မလား။ အဲဒီထက်ပိုပြီး အမေရိကန်ရဲ့ လူနေမှုပုံစံက ဘယ်လိုကွာ၊ နိုင်ငံသားတွေကတော့ သိပ်မဟန်ပါဘူးကွာ၊ စင်ကာပူက ကောင်တွေကတော့ မကောင်းတဲ့ကောင်တွေချည်းပဲကွ၊ သြစတြေးလျက ထင်သလောက် မစွံပါဘူးကွာ၊ နိုင်ငံရေးစနစ်ကလည်းမကောင်း၊ လူတွေကလည်း ပျင်းကြတယ် စသဖြင့် ဝေဖန်မယ်၊ မှတ်ချက်ပြုမယ်ဆိုရင် အများလက်ခံစရာ ဖြစ်ပါ့မလား။ မနေ့တစ်နေ့ကမှ အင်တာနက်သုံးတဲ့လူက လဘက်ရည်ဆိုင်ထိုင်ပြီး ဖေ့စ်ဘုတ်ဆိုတာ မကောင်းပါဘူးကွာတို့၊ ဘလော့ဂ်ရေးတယ်ဆိုတာ အလကားအလုပ်ပါ၊ စာရိုက်တတ်ရင် ကလေးတောင် လုပ်လို့ရပါတယ်တို့ စသဖြင့် ပြောမယ်ဆိုရင် လူရယ်စရာ ဖြစ်မနေဘူးလား။ နိုင်ငံသားတွေအားလုံး လိုက်နာကျင့်သုံးရမယ့် ဥပဒေတွေကို ပြဋ္ဌာန်းပေးနေတဲ့ လွှတ်တော်တစ်ရပ်ကို နေ့ဝက်လောက် လေ့လာပြီး ပြောချင်ရာတွေ ပြောသွားတာကတော့ တစ်ဆိတ်ဖြင့် လွန်တယ်လို့ မထင်မိဘူးလား။\nကျွန်တော် ဒေါ်စုကို ဝေဖန်နေတာမဟုတ်ပါ။ ဒီလိုကိစ္စတွေကိုလည်း ဒေါ်စုသိနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ အလကားနေရင် ဒေါ်စုကို သိဒ္ဓိတင်ပေးနေသော၊ မျက်စိနောက်အောင် အမွှမ်းတင်နေကြသော လူများကိုသာ ဝေဖန်ခြင်းဖြစ်ပါသည်။\nကျွန်တော်တို့နိုင်ငံဟာ မြင်းထိန်းငတာတွေ သိပ်များတဲ့တိုင်းပြည်ဆိုတာ တစ်နေ့တစ်ခြား ကျွန်တော်သိလာရသည်။ ၀မ်းနည်းရမှာလား... ၀မ်းသာရမှာလား မိသိန်းကြည်....။\n၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လ ၁၃ ရက်၊ အင်္ဂါနေ့။\nည ၁၀ နာရီ ၂၁ မိနစ်တွင်ပြီး၏။\nစာကြွင်း။ ဘာမျှမရေးချင်ပါဘူးဟု အတန်တန်ပြောပါလျက် ရေးပါကွ၊ ရေးပါကွ၊ မဖတ်ရတာကြာပြီကွဟု မြောက်ပေးသော မိတ်ဆွေအပေါင်းခင်ဗျား၊ အခုရေးခဲ့သောစာသည် ဖတ်လို့ ကောင်းလျှင် ကောင်းနေပါလိမ့်မည်။ မိတ်ဆွေတို့အတွက် သဘောခွေ့စရာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နေပါလိမ့်မည်။ သို့တည်းမဟုတ် ခံပြင်းဒေါသထွက်စရာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နေနိုင်ပါသည်။ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ စိတ်ထဲမှာ တအုံ့နွေးနွေး ရှိနေပါသော်လည်း မရေးချင်ဘဲ ရေးခဲ့ရသည့် စာတစ်ပုဒ်ရယ်ပါ။ သူတစ်ပါးကို ပုတ်ခတ်ဝေဖန်တဲ့စာ၊ ဖတ်တဲ့သူကို ဒေါသထွက်စေမယ့်စာတွေ မရေးနဲ့ဟု အမြဲမပြတ် ဆုံးမတတ်သော ကျွန်တော့်ဆရာတွေရဲ့ စကားကို ယနေ့အထိ နားမထောင်မိသေးသည့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း ဒေါသဖြစ်မိပါသည်။ ဘယ်အချိန်ကျမှ ဆရာတွေရဲ့စကားကို နားထောင်လိုက်နာနိုင်မလဲဆိုတာ ကျွန်တော်မသိသေးပါခင်ဗျား။\nPosted by Ko Nyan Posted Time 10:30 PM5Comment(s) Link This\nLabels ကျွန်တော့်အတွေးများ, မြန်မာ-Myanmar, နိုင်ငံရေး\nသုရာယောဂေါ ၀ိကာလော စ၊\nဤအကြောင်းတို့သည် ပစ္စည်းဥစ္စာ ဆုံးရှုံးပျက်စီးခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်၏။\nPosted by Ko Nyan Posted Time 11:30 AM0Comment(s) Link This\nဆရာမောင်ဝံသ ကောင်းရာမွန်ရာ ရောက်ပါစေ\nပြီးခဲ့တဲ့ ၃ ရက် ကားပေါ်မှာပဲ ခရီးသွားရင်း အချိန်ကုန်ခဲ့ရတဲ့အတွက် အင်တာနက် မသုံးဖြစ်သလို သတင်းတွေနဲ့လည်း ကင်းလွတ်သွားခဲ့ရပါတယ်။ မနေ့ကညက ပြန်ရောက်တဲ့အချိန် အင်တာနက်သုံးဖို့ လုပ်ပေမယ့်လည်း ကျန်းမာရေးအခြေအနေအရ အိပ်ရာထဲကို အစောကြီးသွားခဲ့ရတယ်။ မနက်က ညနေအထိ အလုပ်ကိစ္စတွေကြောင့် အင်တာနက် မသုံးဖြစ်ဘူး။ ညနေပြန်ရောက်ကတည်းက ဘယ်မှမသွားဘဲ အင်တာနက်က မဖတ်ရသေးတဲ့ သတင်းတွေကို အတိုးချပြီး ပြန်ဖတ်နေမိတယ်။\nသတင်းတွေဖတ်ရင်း အမှတ်မထင် ဖတ်မိတဲ့သတင်းတစ်ခုက ဆရာမောင်ဝံသ ဆုံးပြီဆိုတဲ့သတင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ဖတ်မိတဲ့ သတင်းက The Voice က တင်ထားတဲ့သတင်းမို့ မှားယွင်းတာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ သုံးသပ်မိပါတယ်။ သေသေချာချာဖတ်ကြည့်တော့ မနေ့က သြဂုတ် ၁၁ ရက်နေ့ကတည်းက ဆုံးပါးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ သတင်းကို ကျွန်တော်နည်းနည်းကလေးမျှ မသိခဲ့တာ အတော်ဆိုးရွားပါတယ်။ ဒီနေ့တစ်နေ့လုံး တက်တဲ့သတင်းတွေမှာလည်း ဆရာမောင်ဝံသနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မမြင်ရမဖတ်ရတာလည်း ထူးဆန်းပါတယ်။ စာနယ်ဇင်းလောကမှာ ဒီလောက်သြဇာကြီးတဲ့ သတင်းစာဆရာတစ်ဦး ဆုံးပါးသွားတာဟာ မနေ့ကတစ်ရက်ပဲ သတင်းတက်ပြီး ပြီးသွားရောလား။ အဆိုတော်တစ်ယောက် ကားမတော်တဆ ဖြစ်တာကိုတောင် မပြီးနိုင်မစီးနိုင် နေ့စဉ်နဲ့အမျှ မရိုးနိုင်အောင် ပြောနေဆိုနေခဲ့ကြသေးတာ၊ စာဖတ်သူတွေအတွက် နိုင်ငံရေးအသိအမြင်တွေ၊ အတွေ့အကြုံတွေ၊ စဉ်းစားဆင်ခြင်စရာတွေ စေတနာအပြည့်နဲ့ အမြဲတစေ ရေးသားပေးဆပ်ခဲ့တဲ့ ဆရာမောင်ဝံသရဲ့ နောက်ဆုံးခရီးဟာ အဲဒီလောက်တောင်ပဲ ခြောက်ကပ်ကပ် ဖြစ်ရသလား။ အင်တာနက် သုံးတဲ့လူတွေနဲ့ ဆရာမောင်ဝံသဟာ သူစိမ်းပြင်ပြင်များ ဖြစ်ခဲ့လေရော့သလား။ ကျွန်တော်စဉ်းစားမရပါ။\nဆရာမောင်ဝံသ ပြုစုရေးသားခဲ့တဲ့ စာအုပ်စာရင်း၊ ဆောင်းပါးစာရင်း အကုန်အစင် ကျွန်တော်မသိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ဖတ်မိသမျှ စာတိုင်းအတွက်တော့ ဆရာမောင်ဝံသကို လေးစားရပါတယ်။ ပြောချင်တာကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနဲ့ လိုရာရောက်အောင် ရေးတတ်ပြောတတ်တဲ့ ဆရာ့ရဲ့ စာရေးသားခြင်း အတတ်ပညာကို လေးစားအားကျမိတာ အမှန်ပါပဲ။ အဆုတ်ကင်ဆာကြောင့် ဆေးရုံပေါ်မှာ ရောက်နေတဲ့အချိန်အထိ သူပြောချင်တာတွေကို ရေးသားသွားခဲ့ပါသေးတယ်။\nအခြားသူတွေလို ဆရာရေးတဲ့စာတွေကို အကုန်မဖတ်ဖူးပေမယ့် ရှာမှရှားတဲ့နိုင်ငံရေးသမား၊ ဝေါမြို့ကလာခဲ့တယ်၊ ခေတ်မီနိုင်ငံရေးဝေါဟာရအဘိဓာန်၊ ပြည်သူ့ခေတ်ဂျာနယ်က ပြောချင်လွန်းလို့ ဆောင်းပါးများ စတဲ့စတဲ့ စာအုပ်တွေ၊ ဆောင်းပါးတွေအတွက် ဆရာ့ကို လေးစားခဲ့ရပါတယ်။\nဆရာချစ်တဲ့ မိသားစုတွေ၊ မိတ်ဆွေတွေ၊ စာဖတ်သူတွေကို ဆရာစွန့်ခွာသွားခဲ့ပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့အရင် ဆရာက သွားနှင့်ပြီမို့ ကျွန်တော်တို့က နှုတ်ဆက်ရမှာပေါ့။ ကျွန်တော်ပြုခဲ့သမျှ ကောင်းမှုအစုစုအတွက် ဆရာမောင်ဝံသကို အမျှပေးဝေပါတယ်။ ဆရာကောင်းရာမွန်ရာ ရောက်ပါစေ။\nဆရာမောင်ဝံသရဲ့ ဆောင်းပါးတွေထဲက ကျွန်တော်တင်ပေးခဲ့ဖူးတာလေးတွေကို ပြန်လည်ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်။ ဖတ်ရှုနိုင်ကြပါတယ်။\n၁။ U Nu and his moral\n၂။ ဒီမိုကရေစီ အခြေခံအင်္ဂါရပ်များ\n၄။ ခရိုနီများရဲ့ ရှေ့ခရီး\n၅။ စွပ်စွဲပြစ်တင်မယ်ဆိုတဲ့ကိစ္စ ပြန်စဉ်းစားကြပါဦး\n၆။ မြန်မာအတိုက်အခံများ အစိုးရလုပ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်ကြပြီလား\nPosted by Ko Nyan Posted Time 9:27 PM0Comment(s) Link This\nဣတ္ထိမိေဿ ကုတော သီလံ၊\nသုရာပါနေ ကုတော သစ္စံ၊\nမဟာလောဘေ ကုတော လဇ္ဇာ။\nမဟာတန္ဒေ ကုတော သိပ္ပံ၊\nမဟာကောဓေ ကုတော ဓနံ။\nအမျိုးသမီးများနှင့် ရောနှောလွန်းသော ရဟန်း၌ အဘယ်မှာ သီလရှိမည်နည်း။\nအမဲသားငါး စားလွန်းသောသူ၌ အဘယ်မှာ သနားခြင်း ရှိမည်နည်း။\nအရက်သောက်လွန်းသောသူ၌ အဘယ်မှာ စကားအမှန် ရှိမည်နည်း။\nလောဘကြီးလွန်းသောသူ၌ အဘယ်မှာ အရှက် ရှိမည်နည်း။\nအပျင်းထူလွန်းသောသူ၌ အဘယ်မှာ အတတ်ပညာ ရမည်နည်း။\nဒေါသကြီးလွန်းသောသူ၌ အဘယ်မှာ ဥစ္စာရမည်နည်း။\nPosted by Ko Nyan Posted Time 5:27 PM0Comment(s) Link This\nဂုဏော သဗ္ဗညု တုလျောပိ၊\nန သောဘတိ အနိဿယော။\nအန ဂ္ဃမပိ မဏိနာ၊\nဟေမံ နိဿာယ သောဘတေ။\nသဗ္ဗညု ဘုရားရှင်လောက် တန်ခိုးအရှိန်အ၀ါ ကြီးမားသူပင် ဖြစ်စေကာမူ မင်းတည်းဟူသော အမှီအတွယ်ကို မရပါက မတင့်တယ်နိုင်။\nအဘိုးအနဂ္ဃ ထိုက်တန်လှစွာသော ပတ္တမြားရတနာသည်ပင် ရွှေနှင့်ဖက်စပ်ထားပါမှသာ တင့်တယ်နိုင်၏။\nနာတိဒူရေ ဘဇေ ရညော၊\nဥဇုကေ နာတိနိန္နေ စ၊\nန ဘဇေ ဥစ္စမာသနေ။\nဆဒေါသေ ၀ဇ္ဇေ သာဝကော၊\nအဂ္ဂိဝ သံယတော တိဋ္ဌေ။\nမင်းမှုထမ်းသည် မင်းထံ ခစားသောအခါ\nဤသို့အပြစ်ရှိသော နေရာခြောက်မျိုးကို ရှောင်၍ အပြစ်ကင်းစွာ ခစားရာ၏။\nမီးကို မထိမိမကိုင်မိစေရန် ရှောင်ရသကဲ့သို့ သတိကြီးစွာထား၍ ရှောင်ရာ၏။\nပုဂ္ဂလိကနေ့စဉ်သတင်းစာတွေရဲ့ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်\nစာဖတ်သူတွေကို ကြိုပြီးတော့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘလော့ဂ်ဆိုပေမယ့် အခုဆိုရင် နေ့စဉ် လူ ၅၀၀ နီးပါးလောက် လာဖတ်နေကြတဲ့အတွက် တလေးတစား ကြိုတင်တောင်းပန်တာပါ။ အခုတလော စိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်း ရေးချင်ရာရေးမိရင် မလိုလားအပ်ဘဲ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်းတွေ ပါသွားမှာစိုးတဲ့အတွက် မရေးဖြစ်အောင် အခြားဖတ်မိတဲ့ စာတွေကိုပဲ တင်ပေးဖြစ်ပါတယ်။ ပို့စ်အသစ်တွေ မတင်ဘူးလား၊ စာအသစ်တွေ မရေးတော့ဘူးလားလို့ မေးကြတဲ့ မိတ်ဆွေတွေကိုလည်း အားနာပါတယ်။ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမယ် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် မကောင်းမြင်စိတ်တွေ များနေတယ်လို့ သုံးသပ်ယူဆတဲ့အတွက် စာမရေးဖြစ်တာပါ။ မကောင်းမြင်စိတ်နဲ့ ရေးတဲ့စာဆိုရင် တစ်ဖက်စောင်းနင်း ဖြစ်သွားမှာစိုးလို့ပါ။ အဲဒီတော့ သတင်းတွေကို ဘေးကနေပဲ နားထောင်ဖြစ်၊ ဖတ်ဖြစ်၊ ကြည့်ဖြစ်ပါတယ်။ ကျန်တဲ့လူတွေရဲ့ လက်ရှိနိုင်ငံရေး အခြေအနေတွေအပေါ် အမြင်တွေကိုလည်း နားထောင်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ပြောသူထက် နားထောင်သူလုပ်ခဲ့တဲ့ အချိန်က ပိုများခဲ့ပါတယ်။ ထပ်တူထပ်မျှ မဟုတ်ပေမယ့် အခြားသူတွေမှာလည်း ကျွန်တော်နဲ့ အနီးစပ်ဆုံး တူညီတဲ့ ခံစားချက်တွေ၊ အမြင်တွေ၊ သုံးသပ်မှုတွေ ရှိနေတာကို မအံ့မသြ တွေ့ရပါတယ်။ အချို့သော ရှားရှားပါးပါးတွေကလည်း ကျွန်တော်နဲ့ ပြဒါးတစ်လမ်း သံတစ်လမ်း အယူအဆတွေ၊ အတွေးအမြင်တွေ ရှိနေကြတာကို အသိအမှတ်ပြုရပါတယ်။ လက်ရှိအခြေအနေတွေကို ကောင်းတယ်လို့ မပြောပေမယ့် ဆိုးရွားတယ်လို့ ပြောဆိုတာကို မကြိုက်တဲ့ လူတွေပေါ့။ သူတို့အမြင်ကလည်း စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းပါတယ်။ အရင်တုန်းက တစ်သက်လုံး ဖိနှိပ်မှုအောက်မှာ နေလာခဲ့ရတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် အခုလို လွတ်လပ်ခွင့် အသင့်အတင့် ရှိလာတဲ့အချိန်မှာ ပြောဆိုကြ၊ ရေးသားကြ၊ လုပ်ကိုင်ကြ၊ ဆောင်ရွက်ကြတာဟာ အပြစ်မြင်စရာ မဟုတ်ကြောင်း ခုခံကြပါတယ်။ အဲဒီအမြင်တွေကို ကျွန်တော်လေးစားပါတယ်။ အခုတော့ လိုရင်းကို ပြန်ဆက်ရရင် မီဒီယာတွေနဲ့ ပတ်သက်လို့ မြင်နေရ၊ ကြားနေရတာတွေထဲက ကျွန်တော်ပြောချင်စိတ်ရှိတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ကျွန်တော်မြင်တဲ့အတိုင်း ပြောပါရစေ။ စိတ်ခံစားမှုတွေကို အတတ်နိုင်ဆုံး ချိုးနှိမ်ရေးသားတဲ့ကြားက အသုံးအနှုန်း ရင့်သီးတာတွေ ပါရှိခဲ့ရင် နားလည်ပေးဖို့ ကြိုတင်တောင်းပန်ထားခဲ့ကြောင်း သတိရပေးကြစေလိုပါတယ်။ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nအစိုးရပိုင်မဟုတ်တဲ့ ပုဂ္ဂလိကသတင်းစာ အခုလောလောဆယ် ၁၀ စောင်ဝန်းကျင် ထွက်နေတယ်လို့ ကျွန်တော်ခန့်မှန်းမိပါတယ်။ အကုန်လုံးကို မဖတ်နိုင်ပေမယ့် ၅ စောင်ဝန်းကျင်လောက်ကို အလှည့်နဲ့ ဖတ်ဖြစ်ပါတယ်။ ၃ စောင်လောက်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့သတင်းစာတွေဟာ မူဝါဒ တိတိကျကျမရှိဘဲ ကြုံရာကျပန်း လုပ်နေကြတယ်လို့ မြင်မိပါတယ်။ သတင်းဖော်ပြပုံတွေ၊ သတင်းရေးသားပုံတွေက ကျင့်ဝတ်နဲ့ မညီ၊ သိက္ခာမရှိ၊ တာဝန်ယူမှုမရှိ လက်လွတ်စပယ် ရေးသားကြတာကို စိတ်မကောင်းစရာ မြင်တွေ့ရပါတယ်။ အချို့သတင်းစာတွေဆိုရင် အယ်ဒီတာအဖွဲ့ အမည်စာရင်းကို ကြည့်လိုက်တော့ ပိုလို့တောင် အံ့သြရတယ်။ မနေ့တစ်နေ့ကမှ သတင်းစာလုပ်တာ မဟုတ်ဘဲ ၀ါရင့်သမ္ဘာရင့် သတင်းစာသမားတွေ ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ကိုယ့်မူနဲ့ကိုယ် ခိုင်ခိုင်မာမာ မရပ်တည်ဘဲ သတင်းစာထုတ်တဲ့ ပိုင်ရှင်အလိုကျ၊ အဖွဲ့အစည်းအလိုကျ ရေးသားဖော်ပြနေကြတယ်လို့ ခံစားမိပါတယ်။ ပရိသတ်ကို စိတ်ဝင်စားအောင် ဆွဲဆောင်တာဆိုပေမယ့် မျက်နှာဖုံးစာမျက်နှာမှာ သတင်းခေါင်းစီး ပေးပုံတွေက ကြောက်စရာကောင်းလှပါတယ်။ လူပုဂ္ဂိုလ်အလိုက်၊ အဖွဲ့အစည်းအလိုက် သဘောကျနှစ်ခြိုက်ခြင်းမရှိ၊ လိုလားနှစ်သက်ခြင်းမရှိတဲ့ အသုံးအနှုန်းတွေကို ဖောဖောသီသီ သုံးနှုန်းကြတာ တွေ့ရပါတယ်။ ဒါဟာ ကောင်းတဲ့အလားအလာ မဟုတ်ပါဘူး။\nသတင်းစာတွေဟာ စနစ်ကို ဝေဖန်ပြုပြင်မှာလား၊ လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးချင်းတွေ၊ အဖွဲ့အစည်းတွေကို ငယ်ကျိုးငယ်နာဖော်၊ အပုပ်ချ၊ ဝေဖန်၊ ပုတ်ခတ်၊ တိုက်ခိုက်၊ ခြေထိုး၊ ဓားနဲ့ထိုး လုပ်မှာလားဆိုတာ မေးခွန်းထုတ်စရာပါ။ ဂျာနယ်တွေ၊ သတင်းစာတွေ အားလုံးက ပြည်သူအတွက်၊ ပြည်သူအတွက်လို့ တွင်တွင်အော်နေကြပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာတော့ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက် စာဖတ်သူ (ပြည်သူ) တွေကို ခုတုံးလုပ်နေတာကို အခုရက်ပိုင်း ပိုလို့တောင် မြင်လာရပါသေးတယ်။ ကြိုက်တဲ့ဂျာနယ်၊ သတင်းစာကို ဖတ်ကြည့်လိုက်၊ စာဖတ်သူတွေအတွက် လက်ငင်းအကျိုးရှိစေမယ့် အကြောင်းအရာ၊ လက်ရှိနိုင်ငံရေးအပေါ် စာဖတ်သူတွေ တွေးဆဆင်ခြင်စေနိုင်မယ့် အကြောင်းအရာ၊ လက်တွေ့ဘ၀တွေအတွက် တစ်ဖက်တစ်လမ်းက အကျိုးရှိစေမယ့် အကြောင်းအရာတွေထက် သမိုင်းကျမ်းစာအုပ်တွေအလား၊ လိပ်ဥတူးစာစောင်တွေအလား၊ လှုံ့ဆော်ရေးစာစောင်တွေအလား သူ့ထက်ငါ အပြိုင်အဆိုင် ဆော်ကြ၊ နှက်ကြ၊ ဖဲ့ကြ၊ ရွဲ့ကြ၊ လှုံ့ဆော်ကြ၊ အခါတော်ပေးကြ လုပ်နေကြတာဟာ အနာဂတ်အတွက် စိတ်မကောင်းစရာပါ။ စတုတ္ထမဏ္ဍိုင်ဆိုတာ ဘာလဲလို့ ပြန်မေးကြရတော့မယ့် အခြေအနေပါ။ မီဒီယာတွေ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် မေးကြရမယ့် အခြေအနေ ရောက်နေပြီလို့ မြင်မိပါတယ်။\nမီဒီယာတွေ (သူတို့ကိုယ်သူတို့ စတုတ္ထမဏ္ဍိုင်လို့ ပြောနေတဲ့လူတွေ) ဟာ အလယ်ကမနေဘဲ၊ အမှန်တရားဘက် မလိုက်ဘဲ သူတို့တိမ်းညွတ်တဲ့ ဘက်တွေကို သိသိသာသာတစ်မျိုး၊ ပြောင်တစ်မျိုး တစ်ဘက်စောင်းနင်း ရေးနေကြတာတွေဟာ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံအတွက် ကောင်းတဲ့လက္ခဏာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အုပ်ချုပ်ရေးမဏ္ဍိုင်ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို လူတိုင်းသိပြီးသားမို့ အထူးအထွေ မပြောလိုဘူး၊ ဥပဒေပြုရေးကလည်း အခုမှ မြေစမ်းခရမ်းပျိုး၊ ဒါ့အပြင် အာဏာအားပြိုင်မှုတွေကြားမှာ ဦးတည်ချက်ပျောက်နေတယ်၊ တရားစီရင်ရေးမဏ္ဍိုင်က ခေါက်ရိုးကျိုးနေဆဲ၊ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လွတ်လွတ်လပ်လပ် အခုအချိန်အထိ ရပ်တည်ရဲသေးပုံမရ။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ စတုတ္ထမဏ္ဍိုင်ဆိုတဲ့ မီဒီယာတွေကလည်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ကိုယ့်သိက္ခာနဲ့ကိုယ် ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်ပြီး ဘေးကနေ ဖေးမထိန်းကျောင်း၊ ဝေဖန်အကြံပြုတာတွေ လုပ်ရမယ့်အစား သူတို့သည်လည်း အာဏာပိုင် အဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ် ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အနေအထားမျိုးရောက်လာအောင် သြဇာအာဏာ ထူထောင်လာကြတာတွေ တွေ့လာရတယ်။ လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်နေတဲ့ သတင်းစာတွေ၊ ဂျာနယ်တွေကို အကျိုးရှိအောင် အသုံးချပြီး အားလုံးကို အလုပ်အကျွေးပြုရမယ့်အစား ကျန်တဲ့လူတွေအပေါ် အသာစီးရထားတဲ့ လက်နက်တွေပမာ အသုံးပြုနေကြတာကို စိတ်မကောင်းစွာ တွေ့နေမြင်နေရတယ်။ အဲဒီလိုလူတွေကို ကျွန်တော်တို့က ဘယ်လိုစိတ်တွေနဲ့ လေးစားရမလဲ၊ အားကိုးရမလဲ၊ ယုံကြည်ရမလဲဗျာ။ သမိုင်းက မှတ်တမ်းတင်သွားပါလိမ့်မယ်။\nအဲဒီလို မှတ်တမ်းတင်ထားသူတွေထဲမှာ ကျွန်တော်ကိုဉာဏ်လည်း တစ်ဦးအပါအ၀င်ပေါ့ဗျာ။ နောက်ထပ် ၂၀၁၆-၂၀၁၇ ခုနှစ်ဝန်းကျင်မှာ အခုဒေါင်းနဲ့မောင်းနဲ့ ရေးနေတဲ့ ဂျာနယ်တွေ၊ သတင်းစာတွေ ဘယ်သောက်ချိုး ပြောင်းသွားမယ်ဆိုတာ ဒီကကောင်က အခုကတည်းက ကြိုပြီးတော့ မြင်နေတာခက်တယ်။ မျက်နှာကို အမဲဆီသုတ်၊ ချောဆီသုတ်၊ ဖယောင်းသုတ်၊ စက်ဆီသုတ်ပြီး မျက်နှာပြောင်တိုက်ကြဦးမှာ မြင်ယောင်နေသေးတယ်။ ကျွန်တော်က နိုင်ငံရေးပုရောဟိတ် မဟုတ်သလို၊ နိုင်ငံရေးရှေ့ဖြစ်ဟောသူလည်း မဟုတ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော့်ခန့်မှန်းချက်တွေ မှန်နိုင်တဲ့အလားအလာဟာ ဘယ်လောက်ရာခိုင်နှုန်း ရှိတယ်ဆိုတာကို တပ်အပ်သေချာ မပြောနိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အခုဒီဘက် ၄-၅ နှစ်အတွင်းမှာကို ရဲရဲတောက် စာနယ်ဇင်းတွေ၊ စတုတ္ထမဏ္ဍိုင်တွေလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြဲတမ်း သိဒ္ဓိတင်နေခဲ့သူတွေဟာ ဘယ်သူနဲ့တွေ့ရင် ဘယ်မူပြောင်း၊ ဘယ်လူနဲ့တွေ့ရင် ဘယ်မူစောင်းခဲ့တယ်ဆိုတာကို သိနေလေတော့ အတော်ခက်တယ်ဗျာ။ အကျိုးစီးပွား ဆိုတဲ့စကားလုံး ၄ လုံးကို ကျန်တာတွေအားလုံးနဲ့ လဲလှယ်ကာကွယ်ခဲ့တာတွေဟာ ဆယ်စုနှစ်တောင် မကြာသေးပါဘူး။\nကျွန်တော်တို့နိုင်ငံရဲ့ အနာဂတ်ကို ယထာဘူတကျကျ ဉာဏ်ရှေ့ပန်းပြီး တွေးမိသူတိုင်း သက်ပြင်းတွေ ချမိကြပါလိမ့်မယ်။ နောက် ၁၀ နှစ် မပြောနဲ့၊ နောက်လထဲမှာ မြန်မာ့နိုင်ငံရေးအခြေအနေ ဘယ်လိုရှိမယ် ဆိုတာကိုတောင် ကံသေကံမ ပြောလို့မရတဲ့ အခြေအနေ၊ သိပ်ပြီးတော့ ထိလွယ်ရှလွယ် အခြေအနေ၊ အခက်အခဲတွေ ရောပြွမ်းနေတဲ့ လက်ရှိအနေအထား၊ တက်ညီလက်ညီမဖြစ်ဘဲ ငါ့လှေငါထိုးတွေ များနေတာတွေဟာ နိုင်ငံ့အနာဂတ်အတွက် ကောင်းတဲ့အလားအလာတွေ မဟုတ်ပါဘူး။\nတကယ်ဆိုရင် ဒီလိုအခြေအနေတွေကို သတင်းစာတွေ၊ ဂျာနယ်တွေက ဝေဖန်ထောက်ပြ၊ အကြံပြု၊ ပြုပြင်ထိန်းကျောင်း လုပ်ကြရမှာပါ။ နိုင်ငံသားတွေအားလုံး နိုင်ငံရေးအသိရေချိန် မြင့်တက်လာအောင်၊ တိုင်းပြည်တည်ဆောက်ရေးမှာ တက်ညီလက်ညီ ပါဝင်လာအောင်၊ တစ်နိုင်ငံလုံး ညီညွတ်ကြရအောင် ဆော်သြနှိုးဆော်၊ ထောက်ပြဝေဖန် လုပ်ကြရမှာပါ။ အခုတော့ သတင်းစာချင်း၊ ဂျာနယ်ချင်း အကျိုးစီးပွားဆိုင်ရာ ပဋိပက္ခတွေဖြစ်၊ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၊ လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးရဲ့ ထီးရိပ်ကိုခိုပြီး ကျင့်ဝတ်နဲ့မညီတဲ့ ဘက်လိုက်မှုတွေရေး၊ နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးအတွက် တိုက်တွန်းရမယ့်အစား တော်လှန်ရေးတေးသံတွေနဲ့ပဲ အမြဲတမ်းတပ်လှန့် ဖြစ်နေလုပ်နေကြတာဟာ မတွေးဝံ့လောက်အောင် အန္တရာယ်များလှပါတယ်။\nပုဂ္ဂလိကနေ့စဉ်သတင်းစာတွေ၊ အပတ်စဉ်ဂျာနယ်တွေရဲ့ အနာဂတ်လားရာ ဘာလဲ၊ ဘယ်လဲ ဆိုတာကတော့....။\n၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လ ၇ ရက်၊ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့။\nနံနက် ၀၀ နာရီ ၃၁ မိနစ်တွင်ပြီး၏။\nLabels ကျွန်တော့်အတွေးများ, မြန်မာ-Myanmar\nန မေ ရာဇာ သခါ ဟောတိ၊\nန ရာဇာ ဟောတိ မေထုနော။\nဧသော သာမိကော မယှန္တိ၊\nစိတ္တေ နိဋ္ဌံ သုဋ္ဌာပယေ။\nမင်းသည် ငါ၏ မိတ်ဆွေမဟုတ်။\nမင်းသည် ငါနှင့် ဂုဏ်ရည်တူသူ မဟုတ်။\nသူသည်ကား ငါ၏ အရှင်သခင်ပါပေတည်း။\nဤသို့လျှင် စိတ်ထဲမှာ စွဲစွဲမြဲမြဲ မှတ်သားထားရာ၏။\nဆေးဆိုလျှင် အရသာဆိုးသည်သာ များ၏။ ပို၍ အစွမ်းထွက်လေ၊ ပို၍ ခါးသီးလေပင်။ ဤသဘောတရားကား သဘာဝကျလေသည်။\nဆေး၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရောဂါပိုးတို့ကို တိုက်ဖျက်သတ်ဖြတ်ရန် ဖြစ်သည်။ ရောဂါပိုးမွှားဆိုသည်မှာလည်း သွေးနှင့်သားနှင့်ကိုယ်။ ချိုမြိန်သော အရသာကို ကြိုက်နှစ်သက်ပြီး ခါးသီးမှုကို ကြောက်လန့်ပေလိမ့်မည်။ ခါးသီးခြင်းသည် ပိုး၏ရန်သူ၊ လူ၏ မိတ်ဆွေဟုပင် ဆိုကြပါစို့။\nငယ်ငယ်က နေမကောင်းဖြစ်လျှင် ငန်းဆေးခါးခါးကြီးနှင့် ကွမ်းရွက်ပြုတ်ရည် ပူပူစပ်စပ်ကြီးကို ကျိတ်မှိတ်၍ မျိုခဲ့ရသည်။\nတစ်ခါတစ်ရံ ကပြားဆရာဝန်ကြီး ဒေါက်ဘာတာချာချီဆီ သွားရ၏။ သူကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားသော ဆေးရည်များကို ပေးတတ်သည်။ ဆေးငါးခွက်ပေးလျှင် သုံးခွက်လောက်သာ ၀မ်းထဲရောက်သည်။ နှစ်ခွက်က အန်ထွက်ကုန်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ လူကြီးတွေက ဆေးပတ် မပြည့်မည်စိုးသောကြောင့် ဆရာဝန်ကြီးဆီသွားပြီး ဆေးထပ်တောင်းသည်။ သူက ရယ်၍ ဆေးထပ်ပေးစရာမလို၊ အစကတည်းက အန်ထွက်မည့် ဆေးတွေအတွက်ပါ ကျွန်ုပ် ပိုပိုသာသာ ထည့်ပေးလိုက်ပါသည် တဲ့။\nဆေးတစ်ခါသောက်ဖို့အတွက် လက်တွေခြေတွေ ချုပ်သည့်လူကချုပ်၊ နှာခေါင်းပိတ်သူကပိတ်၊ ဆေးဇွန်းကိုင်သူကကိုင်၊ အရပ်ကူပါ လူဝိုင်းပါ။\nငယ်ငယ်က သောက်ခဲ့ရသည့် ဆေးခါးကြီးများ၏ အရသာဆိုးကိုတော့ ဘယ်တော့မှ မမေ့။ လျှာပေါ်မှာ တစ်သက်လုံး စွဲနေသည်ဟု ထင်သည်။\nတိုင်းရင်းဆေးများသည် အသီး၊ အရွက်၊ အပွင့်၊ အခေါက်၊ အမြစ် ပဉ္စငါးပါးကို အမှုန့်ပြု၍လည်းကောင်း၊ သုံးခွက်တစ်ခွက်တင် ကျို၍လည်းကောင်း အသုံးပြုနေကြတုန်းပင် ဖြစ်၏။\nဆာလဖာ၊ ကွီနိုင် စသည်တို့ကို ဆရာဝန်ကိုယ်တိုင် အချိုးအစားအတိုင်း ရောနှောဖော်စပ်နေစရာ မလိုတော့ပြီ။ အဆင်သင့် အသုံးပြုနိုင်အောင် ထုတ်လုပ်လာကြသည်။\nမျိုချရလွယ်အောင် အခဲလုပ်လာကြသည်။ အချို့ဆေးများကို သကြားအုပ်ထားသည်။ ကက်ပစူးခေါ် ပလတ်စတစ်ကြုတ်ကလေးတွေထဲ သွတ်သွင်းလာကြသည်။ ဆေးကို ၀န်ကျဉ်းနိုင်သမျှ ကျဉ်းအောင် အနှစ်ထုတ်၍ ချုံ့နိုင်လာကြသည်။\nအမြင်လှအောင် ဆေးရောင်အမျိုးမျိုး ခြယ်သထားသေးသည်။ သောက်ချင်စဖွယ်။ မည်သို့ဖြစ်စေ ဆေး၏ မူလအာနိသင်ကတော့ ခါးသီးခြင်းပင် ဖြစ်နေတုန်း။\nကလေးများအတွက် အားဆေးရည်များ၊ ချောင်းဆိုးပျောက်ဆေးရည်များကို အ၀င်မဆိုးအောင် စီမံနိုင်လာကြ၏။ သို့ရာတွင် ကလေးများ ဖျားနာလျှင်မူ လူကြီးများအတွက် ပြုလုပ်ထားသော ဆေးများကိုပင် လေးပုံတစ်ပုံ၊ သုံးပုံတစ်ပုံ ခွဲ၍ တိုက်နေကြရ၏။\nလသားအရွယ်၊ အခါလည်သားအရွယ် ကလေးများသည် ဆေးခဲဆေးတောင့်များကို မျိုချနိုင်ကြသေးသည်မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ဆေးခဲကို ကြိတ်၊ ဆေးတောင့်ထဲမှ ဆေးမှုန့်ထုတ်၍ ရေနှင့်ဖျော်ပြီး တိုက်ရသည်။\nဆေးတွေက အကြီးအကျယ် အစွမ်းထက်လာသည်နှင့်အမျှ ခါးသီးမှုကလည်း ကမ်းကုန်အောင်ပင်။ ကိုယ်တိုင်မျိုချရရှာသော ကလေး၏ လျှာမပြောနှင့်။ ဆေးဖျော်သော လူကြီး၏လက်မှာပင် အခါးဓာတ်က နာရီပေါင်းများစွာကြာအောင် စွဲနေတတ်သည်။\nထိုအခါ ကလေးကို ဆေးတစ်ခါတိုက်လျှင် ခြေချုပ်၊ လက်ချုပ်၊ နှာခေါင်းပိတ် ဒုံရင်းအတိုင်း ဖြစ်ရပြန်လေ၏။\nကလေးနေမကောင်း ဖြစ်မည်ကို အလွန်ကြောက်သည်။ ကလေး၏ ကျန်းမာရေးအတွက် စိုးရိမ်မှုပါသလို ဆေးတိုက်ရမည်ကို ၀န်လေးသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။\nပထမဆုံးအကြိမ် ဖျားစဉ်က အဦးဆုံးသော ဆေးတစ်ခွက်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ တိုက်လို့ရခဲ့သည်။ ကလေးက ဆေးဆိုသည်ကို မကြုံဖူးသေး။ ဆေးဇွန်းကို ပါးစပ်နားတေ့ပေးသောအခါ ပါးစပ်ကို ဟပေး၏။ ပထမဆုံးသော အတွေ့အကြုံကို ဘုမိသဘမသိနှင့် ကြိတ်မှိတ်မျိုချရှာ၏။\nနောက်တစ်ခါကျတော့ မရချေ။ ဆေးဇွန်းကို မြင်သည်နှင့် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားသည်။ မျက်နှာကို တစ်ဖက်သို့ လွှဲထားသည်။ ရုန်းကန်အော်ဟစ်သည်။ မတတ်နိုင်။ ရှေးရိုးနည်းအတိုင်း ချုပ်ကိုင်၊ နှာခေါင်းပိတ်ပြီး တိုက်ရတော့သည်။\nဆေးဝင်သွားပြီးနောက် ကလေးမျက်နှာသည် ရှုံ့မဲ့နေ၏။ တော်တော်နှင့် မငိုနိုင်ရှာ။ ငယ်စဉ်က သောက်ခဲ့ရသော ဆေးခါးကြီးများ၏ အရသာကို မှတ်မိနေသောကြောင့် ကလေးကိုယ်စား ရင်ထဲက ပျို့လာလေ၏။ ဖြစ်လိုရာဖြစ်စေတော့။ နောက်တစ်ခါ ဒီဆေးတွေ မတိုက်တော့ဟူ၍ပင် ဆုံးဖြတ်ချင်လာသည်။\nကလေးသည် နေကောင်းသွားသည့်တိုင်အောင် ဆေးတွေက လျှာပေါ်မှာ စွဲနေတုန်းဖြစ်၍ နို့တောင် ကောင်းကောင်း မစို့နိုင်ရှာ။ ဇွန်းကိုမြင်တိုင်း မျက်စိမျက်နှာပျက်ပြီး ကြောက်လန့်နေရှာသည်။ ခံတွင်းကောင်းသွားသည့်တိုင် အစားအသောက်ကို ဇွန်းနှင့်ကျွေးလျှင် မစားတော့။ ကလေးသည် ဇွန်းကို မုန်းသွားလေပြီ။\nရောဂါကြောင့် ခံစားရသည့်ဝေဒနာထက် ဆေးသောက်ရသည့်ဒုက္ခ ပို၍ ကြီးမားလားမသိ။\nကလေးသည် မနက်ကတည်းက ကိုယ်ပူငွေ့ငွေ့ရှိသည်။ အုပ်ဆေးကလေးအုပ်ပြီး နွေးနွေးထွေးထွေး ထားသော်လည်း မရ။ ညနေစောင်းတွင် နှာစေးချောင်းဆိုး ဖြစ်လာ၏။ ရင်လည်းကျပ်ချင်လာ၏။\nဆေးခန်းသွားပြရ၏။ ဆရာဝန်က စမ်းသပ်ပြီး ပါရာစီတမောနှင့် အမ်ပီစလင် တိုက်ရမည်ဟု ဆို၏။ စိတ်မကြည်မသာ ဖြစ်ရသည်။\nပါရာစီတမောသည်လည်း ခါးသက်သက်အရသာရှိ၏။ ထို့ထက်ဆိုးသည်ကား အမ်ပီစလင်။ ဆေးတောင့်ထဲမှာပါသော ဆေးမှုန့်များသည် ခါးလန်နေရု့မျှမက အနံ့ကလည်း ကြောင်သေးစော်နံသည်။ ထိုဆေးတွေကို ကြိတ်ပြီး အရည်ဖျော်တိုက်ဖို့ ဆိုသည်မှာ စိတ်ကူးရုံနှင့်ပင် အော်ဂလီဆန်လာ၏။\nထိုအကြောင်းကို ညည်းမိသဖြင့် ဆရာဝန်က အကြံဉာဏ်တစ်ခုပေးသည်။ ကလေးများအတွက် အထူးစပယ်ရှယ် ထုတ်လုပ်ထားသော အလားတူဆေးများ ရှိပါသတဲ့။\nဈေးတော့ နည်းနည်းကြီးသည်။ ဆေးနှစ်မျိုးအတွက် ကျသင့်ငွေမှာ ၀တ္ထုတိုတစ်ပုဒ် စာမူခလောက်ရှိသည်။ မတတ်နိုင်။ ကလေးအတွက်မို့ ဇွတ်မှိတ်ပြီး ၀ယ်လိုက်ရသည်။\nဆာဗီဂျက်ဆစ်က သကြားရည် ရောထားပြီးသား။ အမ်ပီစလင်ဆေးဆိုသော ဆေးတောင့်ကတော့ အမှုန့်။ ရေကျက်အေးနှင့် ဖျော်ရသည်။\nဆေးနှစ်မျိုးကို ရောစပ်လိုက်သောအခါ ပန်းနုရောင် ခပ်ပျစ်ပျစ်ဆေးရည်ကို ရသည်။ အနံ့က သင်းသင်းလေး။ နှင်းရည်လိုအနံ့မျိုး။ အရသာက ချိုမြမြ။ အရည်ပျော်နေသော ရေခဲမုန့်နှင့် ခွဲမရအောင်တူသည်။ နည်းနည်းမြည်းကြည့်ပြီး ကလေးတောင်မှ ပြန်ဖြစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွား၏။\nကလေးကို ဆေးတိုက်ဖို့ပြင်သည်။ ဆေးဇွန်းကို မြင်သောအခါ ကလေးငြင်းဆန်ရန် ဟန်ပြင်နေသည်။ ဇွန်းကို မျက်လုံးရွဲကြီးများဖြင့် သနားစဖွယ် ကြည့်နေသည်။ သူ့အမေက မခါးပါဘူးသမီးရဲ့ ချိုချိုလေး ဟုပြောပြီး လျှာပေါ်တစ်တို့ တင်ပြီးလျက်ပြသည်။\nကလေးဇဝေါဇ၀ါ ဖြစ်သွား၏။ ငြင်းလည်းမထူးဘူး။ ဇွတ်အတင်းချုပ်ပြီး တိုက်ကြမှာပဲဟု အားလျှော့လိုက်ဟန် တူသည်။ ပါးစပ်ဟပေး၏။\nပါးစပ်ထဲ ဆေးဝင်သွားသောအခါ မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့မည်ပြုပြီးမှ တန့်သွား၏။ ကြည်လင်ဝင်းပလာသည်။ ထို့နောက် ရှေ့သွားကလေးများပေါ်အောင် ပြုံးရယ်ပြလေ၏။\nဈေးကြီးပေးဝယ်ရကျိုး နပ်ပါပေသည်။ တန်သည်။ ဆေးတိုက်ရသည့်ဒုက္ခ၊ ဆေးသောက်ရသည့်ဒုက္ခက ကင်းလွတ်ပြီ။\nဆေးပုလင်းကို သိမ်းမည်ပြုသောအခါ ကလေးငိုလေတော့သည်။ ပုလင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ပါးစပ်က တပြတ်ပြတ် လုပ်ပြသည်။\nကလေးက ဆေးကို ထပ်တောင်းနေပါပြီကော။ မတည့်သော အစားအစာတစ်ခုကို ကလေးမစားလိုလျှင် အဲဒါ မုန့်မဟုတ်ဘူးကွဲ့ ဆေးတွေ ဟု လူကြီးတွေက ညာပြောလေ့ရှိသည်။\nအဲဒါ မုန့်မဟုတ်ဘူး သမီး၊ ဆေး ဆေး ဟု အမှန်အတိုင်း ပြောသော်လည်း ကလေးက မယုံတော့ချေ။\n[မြန်မာအက်ဆေး ၁၀၀၊ စာမျက်နှာ ၁၇၄-၁၇၇]\nPosted by Ko Nyan Posted Time 11:53 AM2Comment(s) Link This\nန ရညာ သမကံ ဘုဉ္ဇေ၊\nဟောမ ဘောဂံ ကုဒါစနံ။\nအာကပ္ပံ ရသ ဘုတ္တိ ၀ါ၊\nန ရညာ သဒိသံ ကရေ။\nဤအမှုအားလုံးကို မင်းနှင့် တုပ၍ ဘယ်တော့မျှ မပြုရာ။\nသမိုင်းထဲက သြဂုတ် ၄\n၄ သြဂုတ် ၁၉၄၅\nပက်သစ်လောရင့်စ် (Pethick Laurence) သည် အိန္ဒိယနှင့် မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာအတွင်းဝန် ဖြစ်လာသည်။\nပဲခူးရိုးမ ဖောက်ထွက်သွားသည့် ဂျပန်တပ်များ စစ်တောင်းမြစ် အရှေ့ဘက်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဇူလိုင် ၂၀ မှ သြဂုတ် ၄ ရက်နေ့အကြား ပဲခူးရိုးမမှ ဖောက်ထွက်လာသည့် ဂျပန်တပ်များမှ တပ်သားပေါင်း ၆၂၇၂ ဦး ကျဆုံးသည်။ သြဂုတ်လမှစ၍ စစ်တောင်းမြစ်ဝှမ်းတိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသည်နှင့်အတူ မြန်မာပြည်တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသည်။\n၄ သြဂုတ် ၁၉၅၂\nရန်ကုန်မြို့၌ ပြည်တော်သာညီလာခံကြီး စတင်ကျင်းပသည်။\n၄ သြဂုတ် ၁၉၆၀\nဗိုလ်ချုပ်နေ၀င်းသည် ၁၉၆၀ ပြည့်၊ မက်ဆိုင်းဆိုင်းဆုကို ပေးအပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းဆုပေးရခြင်းမှာ အိမ်စောင့်အစိုးရအဖြစ် ဦးဆောင်၍ တိုင်းပြည်ကို ကောင်းမွန်စွာအုပ်ချုပ်ခဲ့ခြင်း၊ တရားဥပဒေကျကျ လုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။\nတေဇသာ ကိံ ကရိဿတိ။\nနိဝါတေ ဇလိတော အဂ္ဂိ၊\nစစ်သည်ဗိုလ်ပါတွေ လုံလောက်စွာ ရှိနေပါလျက် ရန်သူကို အနိုင်ရအောင် တိုက်ခိုက်နှိမ်နင်းခြင်း မပြုနိုင်သော မင်းသည် အဘယ်မှာ နန်းသက်ရှည်ပါတော့မည်နည်း။\nလေငြိမ်ရာမှာ ထွန်းညှိထားသော ဆီးမီးခွက်ကဲ့သို့ သူ့အလိုအလျောက်ပင် ငြိမ်းသွားပေလိမ့်မည်။\nသမိုင်းထဲက သြဂုတ် ၃\n၃ သြဂုတ် ၁၉၄၇\nသခင်ထွန်းအုပ် အား ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းသည်။\n၃ သြဂုတ် ၁၉၆၀\nတရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံတော်အစိုးရနှင့် ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံတော်အစိုးရတို့ ချုပ်ဆိုကြသော မြန်မာနယ်နိမိတ် ပြဿနာနှင့် စပ်လျဉ်းသည့် သဘောတူစာချုပ်အရ ဖွဲ့စည်းသည့် တရုတ်-မြန်မာ နယ်နိမိတ်ဆိုင်ရာ ပူးတွဲကော်မတီ၏ ဒုတိယအစည်းအဝေးပွဲကြီးကို ပီကင်းမြို့၌ ၁၉၆၀ ပြည့်၊ ဇူလိုင်လ ၂၅ ရက်နေ့မှ သြဂုတ်လ ၁ ရက်နေ့အထိ ကျင်းပသည်။\n၃ သြဂုတ် ၁၉၉၁\nနိုင်ငံတော်ငြိမ်ဝပ်ပိပြားမှုတည်ဆောက်ရေးအဖွဲ့ အတွင်းရေးမှူး (၁) သည် မိတ္ထီလာမြို့ မီးဘေးကယ်ဆယ်ရေးနှင့် ပြန်လည်နေရာချထားရေးလုပ်ငန်း၊ မြင်းခြံ၊ ကျောက်ပန်းတောင်း၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်များရှိ တည်ဆောက်ရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးလုပ်ငန်းများ၊ ခန္တီးမြို့နယ် ရေဘေးကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများကို လှည့်လည်ကြည့်ရှု စစ်ဆေးသည်။\nPosted by Ko Nyan Posted Time 11:40 PM0Comment(s) Link This\nသမိုင်းထဲက သြဂုတ် ၁\n၁ သြဂုတ် ၁၉၄၅\nအဓိပတိ ဒေါက်တာဘမော် ဦးစီး၍ မုဒုံကန်တော်ကြီးတွင် မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေး နှစ်ပတ်လည်အောင်ပွဲကို စည်ကားသိုက်မြိုက်စွာ ကျင်းပသည်။\n၁ သြဂုတ် ၁၉၄၆\nဂျပန်ခေတ် မြန်မာအစိုးရအဓိပတိ ဒေါက်တာဘမော် ဂျပန်နိုင်ငံ ဆူကာမိုထောင်မှ လွတ်လာပြီး ရန်ကုန်မြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်။\n၁ သြဂုတ် ၁၉၄၇\nသခင်နု ဦးဆောင်သော ဘုရင်ခံ၏ အမှုဆောင်ကောင်စီကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသည်။\n၁ သြဂုတ် ၁၉၅၀\nကရင်လူမျိုး စုံစမ်းရေးကော်မရှင်က ကရင်ပြည်နယ် ဖွဲ့စည်းရေးနှင့်ပတ်သက်၍ အကြံဉာဏ်များ ဖိတ်ခေါ်သည်။\n၁ သြဂုတ် ၁၉၅၁\nရန်ကုန်မြို့ ဗဟိုကြေးနန်းရုံးကြီးတွင် မြန်မာဘာသာဖြင့် ပထမဆုံး ကြေးနန်းရိုက်ကြားခြင်းကို ဖွင့်လှစ်သည်။\n၁ သြဂုတ် ၁၉၅၃\nပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံတော်အစိုးရက အိန္ဒိယနိုင်ငံသုံး ဒင်္ဂါး အမျိုးအစားအားလုံးကို တရားဝင်အဖြစ်မှ ရပ်စဲသည်။\n၁ သြဂုတ် ၁၉၉၀\nသူရဲကောင်းစစ်သည်ဗိမာန် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေးတာဝန်ကို ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာနမှ ကာကွယ်ရေး ၀န်ကြီးဌာနသို့ လွှဲပြောင်းပေးသည်။\nPosted by Ko Nyan Posted Time 12:27 PM0Comment(s) Link This\nသာမဂ္ဂိယာ ဇယံ ဇယေ။\nတိဏေန ၀ဋ္ဋတေ ယောတ္တံ၊\nတေန နာဂေါပိ ဗန္ဓတိ။\nအစွမ်းအစ မရှိသောသူတို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ သူတို့တစ်တွေ စည်းလုံးညီညွတ်လာကြသောအခါ အားကြီးသော ရန်ကို အောင်နိုင်၏။\nဘာမျှ မဖြစ်လောက်သော မြက်ပင်ကလေးများကို စု၍ ကျစ်ထားသောကြိုးသည် ဆင်ပြောင်ကြီးကိုသော်လည်း တုပ်နှောင်နိုင်၏။\nPosted by Ko Nyan Posted Time 12:15 PM0Comment(s) Link This


:: My Little World ::: ♣ The Phone I Like Most\nPosted by Nay Nay Naing at 2/12/2009 06:01:00 PM\nနက်စုတ်လို့ ဘာပုံမှ မမြင်ရပါသဖြင့် စာကိုသာ ဖတ်ပြီး\nမှန်းကြည့်သွားပါကြောင်း..၊ မနက်အစောကြီးမှ လာကြည့်မယ်..။\nThursday, February 12, 2009 6:24:00 PM\nအင်း။ အတူတူပဲ။ ဘာမှ မမြင်ရဘူး။ ဒီလထဲ All Touch Nokia စင်ကာပူမှာ ဖြန့်မယ် ပြောတယ်။ I-Phone လိုက ပုံစံကလေးပဲ။ မိုက်တယ်။ ဟိုတစ်လောက နိုင်ငံခြားက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် လာတော့ သူကိုင်လာတာ မြင်လိုက်တယ်။\nSin Dar Lar နဲ့ZT >> ကျွန်မ လည်း အိမ်ကနေ မမြင်ရဘူး။ အခု့ဒီပိုစ့်က ပုံတွေ တခြားနေရာပြောင်း ညွန်းလိုက်တော့ မြင်သွားပြီ။\nအရင် ပိုစ့်တွေက ပုံတွေ မမြင်ရဘူး။ တခြား ဘလော့တွေမှာ Blogspot (Blogger) မှာ တိုက်ရိုက်တင်တဲ့ ပုံတွေ လည်း မမြင်ရဘူး။ အလုပ်မှာတုန်းက မြင်ရတယ်။ အခု ဖုန်းနဲ့ကြည့်တာ၊ တခြား Internet Serivce Provider ပြောင်းသုံးကြည့်တာ မြင်ရတယ်။ တခြားနိုင်ငံက လူတွေလည်း မြင်ရတယ် ပြောတယ်။ Google (Blogspot) ကသာ ဖြစ်မယ်ဆို လူတိုင်း မမြင်ရသင့်ဘူး။\nဒီတော့ စင်္ကာပူက StarHub Line က ဖြစ်တာလို့ယူဆလို့ ရတယ်။ နောက်ပြီး အိမ်သုံး (Home User) တွေပဲ ဖြစ်တာလို့ ထင်တယ်။ (User အားလုံး ဟုတ်မဟုတ်တော့ မသိဘူး)။ Business Plan တွေ မဖြစ်တာ သေချာတယ်။ အလုပ်မှာလည်း Starhub ဒါပေမယ့် Business Plan ၊ Blogspot က ပုံတွေ မြင်ရတယ်။\nThursday, February 12, 2009 8:31:00 PM\nဟုတ်တယ်နေနေရေ StarHub ကလိုင်းတွေ အားကျလာတဲ့ အနေအထားမှာရှိတယ်။ ကျွန်တော့် အိမ်မှာလဲ လိုင်းကဆိုနှေးပြီး ဝါယာလက် နဲ့သုံးရင် ပိုတောင်မြန်နေသေးတယ်။\nThursday, February 12, 2009 9:58:00 PM\nပုံတွေ မြင်ရပါ ပြီ...\nညီမလေးတွေကို ဝယ်ပေးမယ့် ဖုန်းတော့\nမြင်ရပါပြီ။ အစက အဲဒီဖုန်း ဝယ်မလို့ပဲ။ E71 ကို သဘောကျတယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ အိုဘားမား အားကျတာနဲ့ Blackberry ပဲ ဝယ်ဖြစ်သွားတယ်။ :P\nငယ်ငယ်တုန်းက အိမ်ရှေ့အိမ်က သူငယ်ချင်းနဲ့ ဖုန်းဆက်သွယ်တယ်ဆိုပြီး\nနို့ဆီခွက်ကို ကြိုးနဲ့ ဆက်ပြီးဆော့ဖူးတယ်။ တော်တော် အသာံကည်ပါတယ်။\nFriday, February 13, 2009 12:34:00 AM\nFriend of mine is using this Phone. It is quite good.\nBlackBerry ၀ယ်လိုက်တယ်.. ဒါဆို ZT က သထိန်းပဲ.. :P\nmm စမ်းသလို တစ်ခါမှ မစမ်းဖူးသေးဘူး။ နောက်တစ်ခါ ရန်ကုန်ပြန်မှာ စမ်းကြည့်အုံးမယ်။ အိမ်မှာ နို့ ဆီခွက်တွေ ရှိလောက်မယ် ထင်ပါတယ်။\nကိုဖြိုး သူငယ်ချင်းသုံးနေတယ်ဆိုတာ အောက်က ပုံထဲက N99 တော့ မဟုတ်ဘူးထင်ပါတယ်. ..\nMonday, February 16, 2009 8:44:00 AM


Business Intelligence Solution ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းချိန်တန်ပြီလား - Vanguard\nHome » Business Intelligence Solution ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းချိန်တန်ပြီလား\nPosted by Vanguard on June 19, 2019 .\nသင့်လုပ်ငန်းဟာလည်း တခြားလုပ်ငန်းအများစုလိုပင် ဗျူဟာမြောက်တဲ့လုပ်ငန်းဖြစ်ပြီး မှန်ကန်တဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ချမှတ်ချင်တယ်ဆိုပါစို့။ ဒါ့အပြင် အဲဒီလိုဗျူဟာမြောက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ကောင်းကောင်းချနိုင်လောက်စရာ DATA အချက် အလက်တွေကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုပါစို့။ ဒါပေမယ့် ဒီအချက်အလက်တွေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ် ထိန်းသိမ်းမလဲ၊ ဘယ် Tool က အထိရောက်ဆုံးဖြစ်မလဲဆိုတာ တွေးရခက်နေပြီလား။ ဒါဆိုရင်တော့ Business Intelligence Solution (BI) ရှိပါတယ်။\nBusiness Intelligence (BI) ဟာဆိုရင် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ များပြားပြောင်းလဲလာတဲ့ Data အချက်အလက်တွေကို တိကျ မှန်ကန်စွာခွဲခြမ်းသုံးသပ်နိုင်ခြင်း၊ လုပ်ငန်းရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို တိုးတက်ကောင်းမွန်လာစေနိုင်ခြင်းများအပြင် ရလဒ် ကောင်းတွေကို ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ application တစ်ခုပဲဖြစ်ပါတယ်။\nသင့်လုပ်ငန်းဟာ Business Intelligence ကို အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်နေပြီလား\nအခုဖော်ပြမယ့်အချက်တွေကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လုပ်ငန်းတစ်ခုမှာ လိုအပ်တဲ့သတင်းအချက်အလက်တွေနှင့် လုပ်ငန်း အတွက် ဘယ်လိုအခွင့်အလမ်းကောင်းတွေရရှိမလဲဆိုတာကို သုံးသပ်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။\nလုပ်ငန်းတစ်ခုမှာ Data အများကြီးရှိထားပေမယ့် သတင်းအချက်အလက်တွေကတော့ အလုံအလောက်မရှိခြင်း။ ဥပမာ အားဖြင့် Product တစ်ခုစီတိုင်းအတွက် နေ့စဉ်အရောင်းစာရင်းတွေ၊ Customer တွေရဲ့ invoice တွေက DATAဖြစ်ပြီးတော့ Customer တွေရဲ့ ဝယ်လိုအား အကြိုက်တွေ၊ ကုန်ပစ္စည်းအပေါ် အမြတ်အစွန်းအရ ခြုံငုံသုံးသပ်မှု အစရှိတာတွေကတော့ သတင်းအချက်အလက်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ Data ချည်းသက်သက်ရှိနေခြင်းထက် သတင်းအချက်အလက်တွေပါရှိထားခြင်းက သင့်လုပ်ငန်းကို ပိုမိုပြီးပြည့်စုံစေမှာဖြစ်ပါတယ်။\nPurpose-built software solution အသုံးမပြုဘဲ လုပ်ငန်းDATAတွေကနေ Report ထုတ်ခြင်းဟာ မလွယ်ကူလှပါဘူး။ Report များများထုတ်ရလေ DATAများများပိုလိုလာလေဖြစ်ပြီးတော့ IT team အနေနဲ့လည်း သင့်လိုအပ်ချက်ကို အမီ လိုက်ဖို့ ခက်ခဲလေလေဖြစ်မှာပါပဲ။\nလုပ်ငန်းအတော်များများက သူတို့ရဲ့ DATAတွေကို ထိန်းသိမ်းဖို့နဲ့ ပိုင်းခြားစိတ်ဖြာဖို့အတွက် Excel ဒါမှမဟုတ် တခြား Spreadsheet application တွေကို အသုံးပြုလေ့ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ထိန်းသိမ်းစရာ Data တွေ၊ ဖိုင်တွေများလာတာနဲ့အမျှ ဒီသာမန် spreadsheet software တွေနဲ့ဆိုရင် စီမံခန့်ခွဲရအဆင်မပြေမှုတွေဖြစ်လာနိုင်ပါ တယ်။ ဒါကြောင့် Data တွေကို အသေးငယ်ဆုံးအထိ ချုံ့ထားလိုက်နိုင်တဲ့နည်းလမ်းဟာ လုပ်ငန်းတစ်ခုအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်စေမှာပါ။\nမတူကွဲပြားတဲ့ Data Source တွေက Data တွေကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဟာ ရှုပ်ထွေးစေပါတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် အလုပ် သဘောချင်း ဆင်တူပေမယ့် သုံးတဲ့ Format ချင်း မတူကြတဲ့ HR နဲ့ Finance ရဲ့ spreadsheet တွေကို ပေါင်းပြီး လေ့လာသုံးသပ်မှုတွေလုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။\nDATAမှ Insight သို့ပြောင်းလဲပုံ အဆင့် (၄)ဆင့်။\nယေဘုယျအားဖြင့်လည်း ရှုပ်ထွေးလွန်းတဲ့ Data တွေကို business intelligence system တွေထဲ ထည့်လိုက်ရုံနဲု့တော့ ရလဒ်ကောင်းတွေထွက်လာမှာမဟုတ်ပါဘူး။ အသုံးဝင်တဲ့ BI dashboards တွေ၊ Report တွေရဖို့ဆိုရင်တော့ မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမယ့် အချက် (၄) ချက်ရှိပါတယ်။\n(၁) မတူကွဲပြားတဲ့Data အရင်းမြစ်များနှင့် ချိတ်ဆက်ခြင်း။\nသင့်ရဲ့ Data တွေကို Data စင်တာထဲမှာ၊ Cloud ထဲမှာ ဒါမှမဟုတ် တခြား Database ထဲမှာ စသဖြင့် မတူညီတဲ့ နေရာ အသီးသီးမှာ သိမ်းဆည်းထားကောင်း ထားမှာပါ။ ဒါကြောင့် ပြန်အသုံးပြုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မတူညီတဲ့ ဒီနေရာ အရင်းအမြစ်အသီးသီးကို ချိတ်ဆက်မှုတွေ သေချာပေါက်ပြုလုပ်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။\n(၂) Data source ထုတ်ယူခြင်း၊ အသွင်ပြောင်းခြင်းနှင့် ထည့်သွင်းခြင်း။\nအဓိက ပန်းတိုင်ကတော့ မတူညီတဲ့အရင်းမြစ်အသီးသီးက Data တွေကို တစ်နေရာတည်းမှာ သဟဇာတဖြစ်အောင် ပေါင်း စည်းပေးရမှာဖြစ်ပါတယ်။\n(၃) သုံးစွဲသူမေးခွန်းများကို အခြေခံပြီး Data ပြန်လည်ထုတ်ယူခြင်း။\nကြိုတင်သတ်မှတ်ပြီးသားမေးခွန်းမျိုးဖြစ်ဖြစ် ကြုံရာကျပန်းမေးခွန်းတွေဖြစ်ဖြစ် သုံးစွဲသူတွေဆီက လာသမျှမေးခွန်းတွေကို အလျင်မြန်ဆုံးနှင့် အတိကျဆုံးပြန်လည် ဖြေဆိုပေးနိုင်ဖို့လိုပါတယ်။\n(၄) Data visualization\nUser တွေရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေ၊ အကြိုက်တွေအရ အသုံးပြုနိုင်အောင်လို့ Data visualization ကို ပြနိုင်ဖို့လိုပါတယ်။\nရှုပ်ထွေးများပြားတဲ့ DATAတွေကို ကောင်းမွန်စွာကိုင်တွယ်ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့အတွက် သင့်တော်တဲ့ Business intelligence solution ရှိထားဖို့လိုပါတယ်။ သင့်လုပ်ငန်းရဲ့ Data တွေကို နားလည်သဘောပေါက်နေခြင်းနှင့် မှန်ကန်စွာ တွက်ချက်နိုင်. ခြင်းတွေက ယခုအတွက်သာမက နောင်အနာဂတ်အတွက် အလားအလာကောင်းတွေကိုပါ သယ်ဆောင်လာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သင့်လုပ်ငန်းလိုအပ်ချက်၊ သုံးစွဲနိုင်တဲ့ ငွေပမာဏတွေနှင့် အကိုက်ညီဆုံး Business intelligence solution ကို ဆုံးဖြတ်ရွေးချယ်နိုင်ဖို့က အရေးကြီးဆုံးပါပဲ။


အတွင်းပိုင်နံရံကို မည်သို့ပြန်လည်ပြုပြင်မည်နည်း။ | Weber Cambodia\nAll စိုထှိုင်းမှု products\nဧည့်ခန်းနံရံဟောင်းကို ပြန်လည်ပြုပြင်လိုုခြင်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နှင့် မသန့်ရှင်းတော့လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အကြောင်းပြချက်အနေဖြင့် နံရံများပေါ်တွင် ဆေးသုတ်လေ့ရှိကြပါသည်။ ထိုနေရာများကိုဆေးသုတ်ထားသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ အခန်း၏ အပြင်အဆင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေ နှင့် ဝန်းကျင်ကြောင့် ဆေးအရောင် စသည့်အချက်များသည် ထည့်သွင်းစဉ်းစား သင့်သော အချက်များဖြစ်ပါသည်။အိမ်သုတ်ဆေးအမျိုးအစားအများကြီးထဲမှ အမျိုးအစား၊ပုံံစံနှင့် အရောင်ရွေးချယ်ခြင်းသည် စိတ်ခေါ်မှုတရပ်ဖြစ်လာသည်။ထိုကိစ္စများကို ကျွမ်းကျင်သော နယ်ပယ်များနှင့် ဆောက်လုပ်ရေးဆိုုင်ရာမဂဂင်ဇင်း ဆောက်လုပ်ရေး ၀က်ဆိုဒ် နှင့် အရောင်နမူနာများက ရွေးချယ်ရန်ကူညီပေးပါသည်။\nကျွန်တော်တို့က သင့်ရဲ့စိတ်ကူးများအကောင်ထည်ပေါ်ရန် ကူညီပေးပါမည်။\nကောင်းမွန်သော စိတ်ကူးစိတ်သန်များကို ရှာဖွေပါ\nလှုံဆော်ပေးခြင်း, အကောင်းဆုံး လက်တွေကျွမ်းကျင်မှု, သစ်လွင်တောက်ပြောင်ပြီး မူလစိတ်ကူကောင်းများ ကို ကျွန်တော် ၀က်ဆိုဒ်မှ ရယူလိုက်ပါ\nကျွမ်းကျင်အောင်လေ့လာသင်ယူပါ weberမှ ရည်ညွှန်းသော ပညာရှင်များ နှင့် အရောင်းဆိုင်ခွဲများကို ရှာဖွေပါ\nFondadistributor\nလုပ်ငန်းခွင်ကို စမ်းစစ်သုံးသပ်ပါ။ အချိန်နှင့် ခန့်မှန်းခြေကုန်ကျစရိတ်ကို တွက်ချက်ပါ။\nWeber App ကိုအသုံးပြုပြီး အလွယ်တကူ ပြုလုပ်နိုင်သည်။\nအိမ်အတွင်းနံရံ ပြုပြင်မွန်းမံရန် လိုက်နာဆောင်ရွက်သင့်သည့် အဆင့်များ\nအိမ်သုတ်ဆေး မသုတ်လိုသော နေရာများကို ပြင်ဆင်ပါ\nလေးလံသော ပစ္စည်းများကို ရွေ့ပြောင်းရန်ခက်ခဲမှုကြောင့် ပလတ်စတစ်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ပေးကာ ပျက်ဆီးမှုမှ ကာကွယ်လိုက်ပါ။ သုတ်ဆေးသုတ်လိမ်းရန်အတွက် လိုအပ်သော ကိရိယာများနှင့် ပစ္စည်းများကို အဆင်သင့်ရှာဖွေထားပါ။ သုတ်ဆေးသုတ်လိမ်းမည်မဟုတ်သော တံခါးနှင့် ပြူတင်းပေါက်ဘောင်များကို တိပ်ပြား (သို့) နိုင်လွန်ပြားဖြင့် ကပ်ကာ ကာကွယ်ပေးရပါမည်။\nမျက်နှာပြင် သန့်ရှင်းရေး ပြုလုပ်ခြင်း\nသုတ်ဆေးသုတ်လိမ်းမည့် မျက်နှာပြင်သည် ဖုန်၊ သံချေး၊ အသည်အကြေး အစရှိသည်တို့မှ ကင်းစင်နေရပါမည်။\nမျက်နှာပြင် သည်လုံလောက်သော ချောမွေ့မှုမရှိသေးဘဲ အက်ကြောင်း၊ ဟကွဲရာများ ရှိပါက ဦးစွာ သင့်လျော်သော် မျက်နှာပြင်ညှိ ပလာစာဖြင့် ပြုပြင်ဖာထေးပေးရပါမည်။ သုတ်ဆေး သုတ်လိမ်းပေးရမည့် မျက်နှာပြင်သည် ချောမွေ့နေရန်လိုအပ်ပါသည်။\nသုတ်ဆေး မသုတ်လိမ်းမှီး သင့်လျော်သော ခံဆေးကိုအသုံးပြုပေးရပါမည်။ ခံဆေးလိမ်ခြင်းသည် သုတ်ဆေး၏စွဲအား ကောင်းမွန်စေရန်အတွက် ပြုလုပ်ပေးရန် အလွန်အရေးပါပါသည်။ အကြောင်းမှာ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အပေါက်များကို ဖြည့်တင်းပေးကာ အပေါ်ဆုံးထပ် ဆေးကုတ်တင် ကုန်ကျစရိတ်ကိုလည်း သက်သေစေပါသည်။\nသုတ်ဆေး၏ ဂုဏ်သတ္တိကို အခြေခံကာ အိမ်သုတ်ဆေးကို ရွေးချယ်ပေးရပါမည်။ ခံဆေးသုတ်လိမ်းပြီး6နာရီတိတိထကြာအောင် ဂရုစိုက်ထိန်းသိမ်းပေးရပါမည်။ ခံဆေးသုတ်လိမ်းပြီးနောက် အိမ်သုတ်ဆေးကုတ်တင် နှစ်ကုတ်ကို သုတ်လိမ်းပေးနိုင်သည်။ သုတ်လိမ်းမည့် ဆေးလွှာ အရေအတွက်ကို ဆေး၏ဂုဏ်သတ္တိနှင့် မျက်နှာပြင် အခြေနေပေါ်မူတည်ပြီး အကဲဖြတ်ရပါမည်။ အထူးသဖြင့် နက်မှောင်သော အရောင်များတွင် ဆေးလွှာကို သုံးလွှာ အထိတစ်ခါတစ်ရံ သုတ်ပေးရန်လိုအပ်ပါသည်။ အခြောက်ခံရန်အတွက် အနည်းဆုံး တစ်လွှာကို 2-6 နာရီကြားကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းပေး ရပါမည်။ အခြားသောလုပ်ငန်းစဉ်များကို မပြုလုပ်သေးဘဲ ဆေးလုံးဝ ခြောက်သွားသည်အထိ အနှောင့်အယှက်မဲ့ စွာထားပေးရပါမည်။\nစုတ်တံ ရိုလာ သန့်စင်ပေးခြင်း\nအိမ်သုတ်ဆေး သုတ်လိမ်းစဉ် ဆေးသာခြောက်သွေ့သွားပါက မခြောကသွေ့စေရန် စိုစွတ်သော အဝတ်စဖြင့် သန့်ရှင်းရေးပြုလုပ်ပေးရပါမည်။ အိမ်သုတ်ဆေးသုတ်လိမ်းပြီးနောက် စုတ်တံ (သို့မဟုတ်) ရိုလာဒလိမ့်ကို အသုံးပြုကာ ရေနှင့် ဆပ်ပြာဖြင့် သန့်စင်ပေးပါ\nTest PDF (PDF - 12,08 KB) Download • Send\nအနာအဆာကင်းမဲ့ပြီး ပြီးပြည့်စုံသောနံရံတစ်ခု ပြုလုပ်ပုံ\nWeber ၏နံရံပြုပြင်ဖာထေး အချောကိုင် ကုန်စည်သည် အိမ်ရှင်တိုင်းစိတ်သောက ...\nအပွင့်ရိုက်ခြင်း ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း? weber.prim concrete အသုံးပြုပေးပါက ယခင်လို ရှုပ်ထွေးမှု မရှိပါ\nအပွင့်ရိုက်ခြင်း ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း? နံရံဘိလပ်မြေ ပလာစတာ ...\nကြွေပြားပေါက်ထွက်ခြင်းပြဿနာကို ဖြေရှင်းခြင်း သို့မဟုတ် ကြိုတင်ကာကွယ်ခြင်း\nရာသီဥတုဖောက်ပြန်မှုနှင့် ရုတ်တရက်အအေးလှိုင်းဖြတ်သောအခါ ...\nနံရံများအက်ကွဲခြင်း ကွာထွက်ခြင်းသည် ...\nဓာတုဗေဒပညာတွင် အဖြူဂျိုးထွက်ခြင်း(ပြင်သစ်ဘာသာအရ ပန်းပွင့်ခြင်း) ...\nသာမန်ကြွေပြားကပ်နည်းမှ ကြာရှည်တည်တံ့ လှပသော ကြွေပြားးကပ်နည်းအသစ်သို့ မည်ကဲ့သို့ပြောင်းလဲမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြရအောင်!\nမကြာသေးမီကပင် ကျတော်သည် အိမ်နောက်ဖက်မြက်ခင်းပြင်ရှိ ...\nကြွေပြားနှင့် နှာကြောင်းကြားတွင် အဖြူဂျိုး၊ ဆားဂျိုး၊ ရေဂျိုး နှင့် ...\nကြွေပြား မကပ်မှီး မျက်နှာပြင် လေ့လာခွဲခြမ်းခြင်း\nကြွပြားကပ်ကော်နှင့် နှာကြောင်းဖြည့်ကော် တို့ လုံလုံလောက်လောက် ...\nကားပါကင် ဂိုဒေါင် စက်ရုံများတွင် ကြွေပြားခင်းကျင်းခြင်း\nထုတ်ကုန်များနှင့် နည်းပညာအကြောင်းကို ပိုမိုသိရှိလာစေရန်\nမိုးရာသီတွင် ရေယိုစိမ့်မှုကို မည်သို့ပြင်ဆင် တာဆီးကာကွယ် ရမည်နည်း?\nမိုးရာသီတွင် လူအများတွင် အေးမြသော အချိန်ဖြစ်သည် ထိုအေးမြသော ရာသီဥတု ...\nTiling of large size အရွယ်အစား ကြီးမားသော ကြွေပြားများအား ထောင့်စွန်းနှစ်ခုကြား အဆက်နေရာများ ဆက်ကြောင်းများအပေါ် ကြွေပြားကပ်ခြင်း\nအရွယ်အစား ကြီးမားသော ကြွေပြားများအား ထောင့်စွန်းနှစ်ခုကြား ...\nceramic tile ကဲ့သို့ ရေစုပ်ယူမှု အားကောင်းသော ကြွေပြားများအား အိပ်ခန်း နှင့် ဧည့်ခန်းများတွင် ကြွေပြားကပ်ခြင်း\nရေစုပ်ယူမူ ကောင်းမွန်သော ကြွေပြားကပ်ခြင်း\nရေစုပ်နှုန်းပေါ်မူတည်၍ ကြွေပြားများ ကွဲပြားခြားခြင်း။\n(Clay Tile ကဲ့သို့) ရေစုပ်ယူမူ ကောင်းမွန်သော ကြွေပြားကပ်ခြင်း\nရိုးရိုးကြွေပြားကပ်ကော်ဖြင့် ရွံ့စေးကြွေပြားများကို ...\nကြွေပြားကပ်ကော် အသုံးပြုခင်းကျင်း ပေးခြင်းဖြင့် ကြွေပြားဆွဲအား ...\nမဆလာ သို့ ကွန်ကရစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်ကြွေပြားကပ်ခြင်း\nဖိုင်လ်ဘာ စီးမန့်ဘုတ်် (သို့မဟုတ်) သစ်သားပေါ်သို့ ကြွေပြားခင်းခြင်း\nသစ်သားနှင့် စီးမန့်ဖိုင်လ်ဘာ ဘုတ်ကဲ့သို့သော မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ...\nကျွန်ုပ်တို့၏ ဆောင်းပါးများကို ဖတ်ရှု့ရန်\nထုတ်ကုန်သစ်: weber.tec non-shrink grout+\nထုတ်ကုန်အသစ်: Weber.base levelling plaster\nSaint-Gobain Weber ၏ 'သက်သာလွယ်ကူခြင်း' အပေါ် ယုံကြည်မှု\nWeber အဖွဲ့အစည်းသည် မြန်မာ-ထိုင်းနယ်စပ် ရှိစာသင်ကျောင်းများအား လှူဒါန်းခြင်း\nပြင်သစ်နိုင်ငံ La Defense မြို့မှာရှိတဲ့ အနာဂတ် Saint-Gobain တာဝါအဆောက်အအုံကြီးပါ\n1665-2015: Saint-Gobain ၏နှစ်ပေါင်း 350 သက်တမ်း\nSaint-Gobain သည် “အာရှ-ပစီဖိတ်၏ ထိပ်တန်း အလုပ်ရှင်များ 2017” အသိမှတ်ပြုခံရမှုကို ဒုတိယနှစ် အနေဖြင့်ဤနှစ်တွင် ဆက်လက်ရရှိခဲ့သည်\nဥေရာပ အေကာင္းဆံုး လုပ္ငန္းရွင္ဆု (Top Employer Europe), ေျမာက္အေမရိက အေကာင္းဆံုးလုပ္ငန္းရွင္ဆု (Top Employer North America), ႏွင့္ အာရွ-ပစိဖိတ္ အေကာင္းဆံုး လုပ္ငန္းရွင္ဆု (Top Employer Asia-Pacific)\n5 ဆပိုမို သက်သာစေသည်၊ သမာရိုးကျ ကုန်ကျစရိတ်များသော ကွန်ကရစ် အပွင့်ရိုက်ခြင်းစနစ် အစားထိုးခြင်းဖြစ်သည်။\nSaint-Gobain သည် ကမ္ဘာထိပ်တန်းလုပ်ငန်း တစ်ခု အနေဖြင့် နှစ်ပေါင်း ၃၅၀ထိတိုင်အောင် အသိမှတ်ပြုခြင်းခံရ\nSaint Gobain သည် ၂၀၁၈ခုနှစ်အတွက် အာရှ-ပစိဖိတ်ထိပ်တန်း လုပ်ရှင်အဖြစ် တတိယနှစ်အဖြစ် ဆက်တိုက် ချီးမြင့်ခြင်းခံရ\nswimming pool in beach side\nweber မှ ကြွေပြားကပ်ခြင်းနည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာကူညီပေးသော ...\nရမ် အန်ဘမ့်မန့် ဘယ်လ်ဘီးဒါး, တောင်လန်ဒန်မြို့\nA421ဆီသို႔ဖီလ္တာလမ္း | ဘက္ဖိုလ္ျမိဳ႕


Myanmar Monk Student Association: ကျောက်ကွင်းဝါဒပြိုင်ပွဲ (၂၈)\nဥပမာ ပုံစံပြောရမယ်ဆိုရင်- ကျောင်းနေပြီး ပညာသင်ကြား အားထုတ်ခဲ့တဲ့အတွက် ဘီအေ၊ အမ်အေ၊\nအိုင်စအီ က်စ-် စတဲ့ စာမေးပွဲတွေအောင်ပြီး ဘွဲ့ဒီဂရီတွေရခဲ့တအဲ့ တွက်ကြောင့် မြို့အုပ်၊ ၀န်ထောက်၊\nအရေးပိုင်-အစရှိတဲ့ အကျိုးတွေ ရခဲ့ပါတယ်။ ဒီပရိသတ်ထဲက အရေးပိုင် မဖြစ်ချင်တဲ့လူ၊ ဘုရာင်ခံ\nမဖြစ်ချင်တဲ့လူရှိပါသလား? ရှိမယ်မဟုတပ်ါဘူး၊ အားလုံးဖြစ်ချင်ကြမှာပဲ၊ သို့သော် ဘာကြောင့် မဖြစ်ကြသလ?ဲ\nဖြစ်နိုင်တဲ့ အကြောင်းတရားတွေကို အားမထုတ်ခဲ့လို့ပေါ့။ သာမညလူက သူဌေးကြီးဖြစ်တာ\nအံ့သြစရာကောင်းတယ်၊ သူဌေးသားက သူဌေးဖြစ်တာ ဘာများ အံ့သြစရာ ရှိပါ့မလဲ။ သည်လိုပဲ\nလူကဘုရားဖြစ်တာ အံ့သြစရာပေါ့၊ ဘုရားကဘုရားဖြစ်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဘုရားကဘုရား, လူက\nလူဖြစ်တယ်ဆိုတာ အံ့သြစရာလား? လူက ဘုရားဖြစ်ရင် ဘုရားက လူဖြစ်ရင်၊ လူက မျောက်ဖြစ်ရင်၊ မျောက်ကလူဖြစ်ရင်၊ အံ့သြစရာမကောင်း ပေဘူးလား?။\n“ပြောတိုင်းသာ ယုံကြစတမ်းဆိုရင် အားလုံးကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ဆိုတာတွေဟာ အလကားချည်း\nဖြစ်ရတော့မယ်။ လူမဆိုထားနဲ့ တိရစ္ဆာန်တောင် ယုံထိုက်မှ ယုံတာ၊ ခွေးတစ်ကောင်ကို\nသူ့သခင်ယောင်ဆောင်ပြီးပြလို့ ယုံမယ်ထင်သလား? မြင်းတို့၊ နွားတို့လည်း ဒီလိုပဲ၊ ဆင်ဆိုတာ ပိုတောင်\nဆိုးသေးတယ်။ စီးနေကျ သူ့ဦးစီးမဟုတ်ရင် ခါချပြီး နင်းသတ်တာမျိုး ဒီအထိ သူတို့လည်း ဉာဏ်တွေရှိတာပဲ။ ငါ- မင့သ် ခင်လုပ်မယ်ဆိုရနုဲံ့ ရတာမျိုးတော့ကျွန်ပ်တို့ လူသား လူတွေပဲရှိတာ ဟုတ်မဟုတ်စဉ်းစားကိုမစဉ်းစားချင်ကြဘူး။ လွမ်းစရာပြောရင်လွမ်းပစ်လိုက်တာပ,ဲ ဟုတ်လို့ လွမ်းတာက နည်းနည်း၊လွမ်းစရာကောင်းလို့ လွမ်းကြတာပါ။ ပွဲထဲများ ကြည့်ပါလား၊ ဇာတ်ကတယ်ဆိုတာ ငှါးတဲ့သူက ပိုက်ဆံပေးလို့လာကတာ။ ပွဲကြည့်တဲ့လူတွေက လွမ်းခန်းမှာ မျက်ရည်များသုတ်လို့ ဟိုမှာ တကယ်ဖြစ်နေတာလည်းမဟုတ်ဘူး၊ ဇာတ်ကနေတာပါ၊ သူ့မှာ တကယ်ဖြစ်နေတယ် အံ့ရော”။\n“အဒဲါကျုပ်တို့ လူမျိုးတွေပဲ၊ ဟုတ်မဟုတ်ယုတ္တိသဘာဝနလဲ့ ည်း နည်းနည်းတော့စဉ်းစားကြဦးမှပေါ့။\nပြောတိုင်းယုံဖို့ဆိုတာ ကောင်းလည်းမကောင်းပါဘူး။ သဘာဝလည်းမကျပါဘူး။ ကိုယ့်မှာရှိတဲ့ မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊လျှာ၊ ကိုယ် အတွေးနှင့်လည်း လေ့လာစဉ်းစား ကြဦးမှပေါ့”။\n“ဘုရားက ဘုရားဖြစ်တယ်ဆိုတာ ယုတ္တိမရှိပါဘူး။ ဒါကို ကိုးကားပြောဆိုလို့ ကောင်းတဲ့\nမြန်မာစကားတောင် မဟုတ်ဘူး။ ဘုရားက ဘုရားဖြစ်တယ်ဆိုတာ ယုတ္တိကင်းမဲ့တဲ့ အတွက် ယုံကြည်ဖို့\nအလွန်ခဲယဉ်းပါတယ်။ ပြောတိုင်းမယုံကြည်ကြပါနဲ့။ စဉ်းစားပြီးမှ ယုံကြပါ။ လူတစ်ယောက်ဟာ ကျောင်းနေပြီးစာမသင်ဖူးပဲနဲ့ ဘီအေ၊ အမ်အေ၊ အိုင်စီအက်စ် အောင်တယ်ဆိုတာ မိတ်ဆွေတို့ ယုံကြမလား?လယ်သမားတစ်ယောက်က လယ်ထဲဆင်းလည်းမဆင်း၊ ထွန်လည်း မထွန်၊ ပျိုးလည်း မနှုတ်၊ ကောက်လည်းမစိုက်၊ ရိတ်နယ်ခြင်း မပြုပါဘဲနှင့် အိမ်ပေါ်မှာ အိပ်နေရုံမျှနဲ့ စပါးရနိုင်ပါ့မလား? ဘယ်တော့မျ မရနိုင်ပါဘူး။လုပ်မှကိုင်မှ ရကြတယ်ဆိုတာ အထင်အရှားပါ။ အခုလည်း ဘုရားဖြစ်တယ်ဆိုတာ ဘုရားဖြစ်ဖို့ လုပ်ငန်းများကိုမလုပ်ပါဘဲနဲ့ ယုတ္တိရပှိါ့မလား? ယုတ္တိမရှိပါဘူး။ အဒဲီလို ယုတ္တိ မရှိတာကို ယုံသင့် မယုံသင့် စဉ်းစားကြည့်ကြစမ်းပါ”။\n“ထာဝရဘုရားကတော့သသူ့ာယုံကြည်ကိုးကွယ် ဘာမှမပူနဲ့တဲ့။ ကဲယုံကြမလား? ယုံနေတဲ့သူတွေ\nအခုဒီမှာ အများကြီးပဲထာဝရပေးလို့ရတဲ့ ဆန်စပါး ဘယ်နှစ်ယောက်စားရဖူးသလ?ဲ ကိုယ့်ဟာကို\nလုပ်လို့ရတာသော်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်နဲ့ ရှာကြံလို့ ရရှိတဲ့ ပိုက်ဆံနှင့် တန်ရာတန်ကြေးပေးမှ\nရရှိကြတာချည်း မဟုတ်ပါလား? ဦးပဇင်းတို့ရဲ့ ဂေါတမရှင်တော်ဘုရားကတော့ (အတ္တာဟိ အတ္တာနော\nနာထော)တဲ့၊ ကိုယ့်အားကိုယ်ကို ကိုးကြတဲ့။ ကဲ …ဒီတော့ကာ လက်တွေ့မှာ ကိုယ်လုပ်မှ ကိုယ်ရတာကို\nထင်ရှားမနေပေဘူးလား? ဘယ်ဘုရားဟောတာက ခုလူတွေမှာ လက်တွေ့မှန်သလ?ဲ ခရစ်ယာန်\nဓမ္မဆရာကြီးတွေပြောသလို ထာဝရဘုရားမှာ တန်ခိုးတော်အနန္တရှိတယ်ဆိုရင်ဒီဓမ္မဆရာကြီးတွေကိုယ်တိုင် ဒီထိအောင်ပင်ပန်းခံပြီး လာနေစရာတောင် မလိုဘူး။ အိမ်ကနေပြီး ထာဝရဘုရားကို တိုင်တည်\nဆုတောင်းလိုက်ရင် အားလုံးကိစ္စ ပြီးနေတော့မယ် မဟုတ်လား? ဦးပဇင်းတို့လည်း သူတို့ရဲ့ ဆုတောင်း\nပြည့်သွားတဲ့အတိုင်း ရှုံးပြီး အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နေရပုဲံရှိတော့တယ်။ ဘာမှကို ပြောနေစရာမလိုတော့ဘူးမဟုတ်လား?”\n“ဟော--အခုတော့မနကအ် ချိန်ကပဲလူတွေဗုဒ္ဓဘာသာဘက်ကို ကူးပြောင်းလာနေကြပြီ။ ဘာပြုလို့\nအနန္တတန်ခိုးတော်ရှင်ထာဝရဘုရားဟာ သူ့ကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ကြည်ညိုတဲ့ လူတွေဗုဒ္ဓဘာသာဘက်ကို\nကူးပြောင်းလာတာ ကြည့်နေရသလ?ဲ (သြဘာသံများ)\n“နောက်တစ်ခါ သတ္တမအချက်က သုံးခုတစ်ဆူ ဘုရားဆိုတဲ့ ကိစ္စ၊ ဓမ္မဆရာတစ်ယောက်က\nခမည်းတော်၊ သားတော်၊ သန့်ရှင်းသော ၀ိညာဉ်တော်အားဖြင့် သုံးခုပေါင်း ဘုရားတစ်ဆူ ဖြစ်တယ်လို့\nပြောသွားတယ်။ ခမည်းတော်ဆိုတာက ထာဝရ၊ သားတော်ဆိုတာက ယေရှုခရစ်လို့ ဆိုလိုပါတယ်။\nထာဝရနှင့်ယေရှုခရစ်တို့ဟာ တူပါတယ်တဲ့။ မတူတဲ့အကြောင်းကို ဦးပဇင်းက ပြောပြရသေးတာပေါ့၊\nဓမ္မဟောင်းကျမ်းမှာ ထာဝရဘုရားက လက်စားချေဖို့ ဟောတယ်။ ကိုယ့်သွားတစ်ချောင်းကို ချိုးရင်\nသူ့သွားတစ်ချောင်းကို ချိုးပစ်ရမယ်တဲ့။ ကိုယ့်မျက်လုံးတစ်လုံကို ဖေါက်ရင် သူ့မျက်လုံးတစ်လုံးဖေါက်ရမယ်တဲ့။\n(AN EYE FOR AN EYE) ဆိုတဲ့ တရားပေါ့။ အဒဲါဟာ ခမည်းတော်ထာဝရဘုရားရဲ့ တရားပါပဲ။\nအဲ….သားတော် ယေရှုခရစ်ကတော့ လက်စားမချေဖို့၊ သည်းခံဖို့ဟောတယ်။ ညာဘက်ပါးကို\nရိုက်လာလျှင် ဘယ်ဘက်က ပါးကိုပါ အရိုက်ခံလိုက်ပါတဲ့။ အဲဒီတော့ ခမည်းတော်နှင့် သားတော်\nကွဲမနေပေဘူးလား? ဟောတဲ့တရားဟာ ဒီလောက်ကွဲနေရင် တူတယ်ဆိုတဲ့ စကားဟာ မဟုတ်နိုင်တော့ဘူး။


ရှင်ရာဟုလာနှင့် အုန်းမှုတ်ခွက် ဒေသနာ - ရတနာဝါသ ဘုရားကျောင်း 華緬 三寶寺\nPosted by ukkmaung on February 25, 2014 at 8:30am\nအမ္ဗလဋ္ဌိက ရာဟုလောဝါဒသုတ်မှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ဇာတ်တော်လေး ဖြစ်ပါတယ်၊ ရှင်ရာဟုလာလေးကို မြတ်စွာဘုရား ဆုံးမတော်မူတဲ့ ဇာတ်တော်လေးပါ၊ ရာဟုလာလေးဟာ သူမွေးတဲ့ နေ့မှာပဲ ဘုရားအလောင်းတော် တောထွက်တဲ့အတွက် ဖခင်ကို မမြင်ဖူးရှာပါဘူး၊ သူ့ဖခင်ကို ပထမဦးဆုံးတွေ့ ခွင့်ရတဲ့ အချိန်မှာတော့ သူဟာ အသက် (၇) နှစ်သား အရွယ်ဖြစ်နေပါပြီ၊ တစ်နေ့တော့ လေသာပြတင်းပေါ်ကနေ မြတ်စွာဘုရားကို လက်ညှုိုးထုိုးလုို့ ယသောဓရာ မိဖုးရားက... * ဟောဟုိုမှာ ရဟန်းပေါင်းများစွာ ခြံရံလုို့ ကြယ်ပေါင်းစုံ ခတဲ့ လမင်းကြီးလုို ထွန်းလင်းတောက်ပစွာ ကျက်သရေမင်္ဂအပေါင်းနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ ယောက်ကျားကောင်း ယောက်ကျားမြတ်က ဗုဒ္ဓလုို့ခေါ်တယ်... အဲဒါ သင့်ဖခင်ပဲ၊ ဖခင်ဆုိုတာ အမွေတောင်းရတယ် သားတော်၊ ဖခင်ထံမှာ အမွေေ-သွားတောင်းချေ...* ဆုိုပြီး လွှတ်လုိုက်ပါတယ်။\nရာဟုလာကလေးကလဲ စကားတတ်တယ်၊ မြတ်စွာဘုရားကုို တွေ့တယ်ဆုိုရင်ပဲ သင်္ကန်းစကလေးကို စွဲလုို့ ပထမဆုံး စပြောတာကတော့ မိခင်သင်ပေးထားတဲ့ စကားမဟုတ်ပါဘူး၊ သူ့အလုိုလုို ရင်ထဲက ထွက်ကျလာတဲ့ စကားလေးတစ်ခွန်းကို သူစပြောပါတယ်...အဲဒါက...\n* သုခါ တေ သမဏ ဆာယာ- ဖခမည်းတော်ဘုရားရဲ့ အရိပ်ဟာ အေးချမ်းလှပါတယ် *\nမြတ်စွာဘုရားက မည်သုို့မျှမိန့်တော်မမူပါဘူး၊ ပြုံးတော်မူရုံလေးပဲ ပြုံးပြီး ဆက်လက်ကြွလှမ်းတော် မူပါတယ်၊ ရှင်ရာဟုလာလေးကလည်း မြတ်စွာဘုရားနောက်က ထပ်ကြပ်မကွာ လုိုက်တာပါပဲ၊ နောက်တော့ သူစကားတစ်ခွန်းထပ်ပြောတယ်...ဒါကတော့ သူ့မိခင် သင်ပေးလုိုက်တဲ့ စကားပါ..\n* ဒါယဇ္ဇံ မေ သမဏ ဒေဟိ- ဖခမည်းတော်ဘုရား၊ သားတော်အား အမွေပေးပါ*\nဒီလုိုနဲ့ပဲ (၇) နှစ်သားရာဟုလာလေးဟာ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ သင်္ကန်းစကလေးကို စွဲပြီး အမွေတောင်းရင်း ကျောင်းတော်ကို ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်၊ ကျောင်းရောက်တော့ မြတ်စွာဘုရားက အရှင်သာရိပုတြာကို ခေါ်တော်မူပြီး...* သာရိပုတြာ ရာဟုလာက ငါဘုရားထံက အမွေတောင်းနေတယ်၊ လောကီအမွေက ဆင်းရဲတယ်၊ ကြာရှည်မခံဘူး၊ အဲဒီတော့ ရာဟုလာကို သာသနာ့အမွေသာ ပေးလိုက်ပါတော့ *...လုို့ မိန့်တော်မူလုိုက်ပါတယ်။\nဒါနဲ့ပဲ ရာဟုလာလေးဟာ (၇) အမွေတောင်းရင်းနဲ့ပဲ ကတုံးလေးတုံး၊ သင်္ကန်းလေးစီးပြီး ကုိုရင်ကလေး ဖြစ်သွားပါတော့တယ်၊ တောင်းတာက ယုတ်ညံ့တဲ့ လောကကီအမွေ၊ ရလုိုက်တာက အမြင့်မြတ်ဆုံးသော လောကုတ္တရာအမွေပါ၊ မြတ်စွာဘုရားထံ ရှင်ရာဟုလာလေး ကိုရင်ဝတ်တော့ (၇) နှစ်သား၊ လူမမယ် အရွယ်ကလေးပေါ့၊ မြတ်စွာဘုရားကလည်း မိခင်ရင်ခွင်ကနေ ဖခင်ရင်ခွင်ထဲ ရောက်လာတဲ့ သားတော်ကလေးကို အမြဲတမ်း ကရုဏာထားပြီး လိမ္မာရေးခြားရှိအောင် ဆုံးမတော်မူပါတယ်။\nထုို့သုို့ဆုံးတော်မူတဲ့ များစွာသော အဆုံးအတွေထဲက တစ်ခုကို ကြည်ညိုလုိုက်ကြရအောင်၊ တစ်နေ့တော့ မြတ်စွာဘုရားက နေ့ဆွမ်းဘုဉ်းပေးပြီးတော့ အမ္ဗလဋ္ဌိက...ဆုိုတဲ့ သရက်ဥယျာဉ်ထဲကို ရှင်ရာဟုလာလေး တစ်ပါးတည်း ခေါ်တော်မူပြီး ကြွသွားတော်မူပါတယ်၊ မြတ်စွာဘုရားက ရှေ့က ကြွ၊ ၇-နှစ်သား ကုိုရင်ရာဟုလာလေးကလည်း နောက်ကနေ သပိတ်သင်္ကန်းလေးကိုထမ်းလုို့ လုိုက်ရှာပါတယ်။\nသရက်ဥယျာဉ်ထဲက ကမ္မဌာန်းကျောင်းကလေးရဲ့ လှေခါးဝကို ရောက်တယ်ဆုိုရင်ပဲ မြတ်စွာဘုရားက ခြေဆေးအုိုးထဲက ရေတွေကို အုန်းမှုတ်ခွက်ကလေးနဲ့ ခပ်လုိုက်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ တစ်ဝက်ကို သွန်းပစ်လုိုက်တယ်...\n* ချစ်သားရာဟုလာ...ဒီရေခွက်ထဲမှာ ရေတဝက်ပဲ ကျန်တာ မြင်ရဲ့လား*\n* မြင်ပါတယ် ဘုရား...*\n* အဲဒီလုိုပဲ ချစ်သား၊ လိမ်ညာပြောတတ်တဲ့ သူရဲ့ ကိုယ်ကျင့်သိက္ခာဟာ ဒီရေခွက်ထဲက ရေတွေလို တဝက်ပဲ ကျန်တယ်...*\nကိုရင်ရာဟုလာလေးက မြတ်စွာဘုရားရဲ့ မျက်နှာတော်ကို ဖူးရင်း ငြိမ်ငြိမ်လေးထုိုင်းပြီး နားထောင်နေပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရားက ဆုိုဆုံးမမှုကို တစ်ဆင့်မြှင့်လုိုက်ပါတယ်၊ အုိုးမှုခွက်ကလေးထဲက ရေတွေကို အကုန်သွန်ပစ်ပြီး အုန်းမှုတ်ခွက်ကလေးကို လှန်ပြလုိုက်ပါတယ်။\n* ချစ်သား ရာဟုလာ၊ ရေခွက်ထဲမှာ ရေတွေ တစက်မှ မကျန်တော့တာ မြင်ရဲ့လား*\n* မြင်ပါတယ် ဘုရား *\n* အေး...အဲဒီလုိုပဲ၊ လိမ်ညာပြောတတ်တဲ့ သူရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားဟာလည်း ဘာတစ်ခုမှ မကျန်ပဲ ဖြစ်တတ်တယ်*\nရှင်ရာဟုလာလေးက အသက် (၇) နှစ်နဲ့ ရဟန္တာဖြစ်ရမယ့် ပါရမီအရင့်အမာ ပါလာပြီးတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဥာဏ်ရည်အဆင့်အားဖြင့် သာမာန်မျှလောက်ပဲရှိတဲ့ ကိုရင်ငယ်ကလေးတစ်ပါးမျှသာ ဖြစ်ပါတယ်၊ ကလေးတွေဆုိုတာ လိမ်ပြောတတ်တယ်၊ ဒါကြောင့် လိမ်ပြောခြင်းရဲ့ ဆုိုးကျိုးတွေကို မြတ်စွာဘုရားက ဆုံးမသွန်သင်ပြီး လိမ်မပြောတတ်အောင် ညွှန်ပြတော်မူနေတာပါ။\nထုို့နောက် မြတ်စွာဘုရား ရေခွက်ကလေးကို မြက်ခင်းကလေးပေါ်မှာ မှောက်ချပြလုိုက်ပါယ်။\nချစ်သား ရာဟုဟာ... ခုအိုးမှုတ်ခွက်ကလေး မှောက်သွားတာ မြင်ရဲ့လား...\n* အေး...အဲဒီလုိုပဲ လ်ိမ်ညာပြောတတ်တဲ့ သူရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားဟာ ဟောဒီရေခွက်ကလေး မှောက်သွားသလို ကပြောင်းကပြန်၊ ဇောက်တိဇောက်ထိုးဖြစ်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဘယ်တော့အခါမှ အပြောင် အပျက် သဘောမျိုးနဲ့တောင် လိမ်ညာစကားကို မဆုိုမိစေနဲ့ ချစ်သား*\n* မှန်လှပါ ဘုရား *\nဒီဇာတ်တော်လေးကို ဖတ်ရှုနာကြားလုို့ မပြီးသေးခင်မှာပဲ မျက်လုံးထဲမှာ ရုပ်ရှင်ပိတ်ကားလေး တစ်ခုကို ကြည့်နေရသလုို မြင်ကွင်းထမှာ ထင်မြင်လာပါတယ်။\nထုိုမြင်ကွင်းထဲမှာတော့ အလွန်သယာယာ ရှုမောဖွယ်ကောင်းပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်တဲ့ တောစပ်တစ်နေရာက သက်ရွက်မုိုး ကမ္မဌာန်းတဲကျောင်းကလေး တစ်ကျောင်း၊ ထုိုကျောင်းကလေးရဲ့ ရှေ့တည့်တည့်က မြက်ခင်းကလေးရဲ့ အပေါ်မှာတော့ တလောကလုံးမှာ အမြတ်ဆုံးဖြစ်တဲ့ ဘုရားရှင်နဲ့ သူရဲ့ သားတော် ၇-နှစ်အရွယ် ချစ်စဖွယ် သားတော်ကုိုရင်လေး၊ သူတုို့ရဲ့ ရှေ့မှာက အုန်းမှုတ်ခွက်ကလေးလုံးပဲ ရှိပါတယ်၊ အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဘုရားက တစ်ဦးတည်းသော သားလေးဖြစ်တဲ့ ရှင်ရာဟုလာလေးကို ဆုံးမနေတာ ထုိုအုန်းမှုတ်ကလေးတစ်လုံးနဲ့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်၊ ကျောက်သင်ပုန်းတွေ၊ ကျောက်တန်တွ မပါပါဘူး၊ တန်ဖုိုးကြီး ဝုိုက်ဘောတွေ ဆော့ပင်တွေလည်း မပါပါဘူး၊ ခြေဆေးတဲ့ နေရာမှာ အသုံးပြုတဲ့ အုန်းမှုတ်ခွက်ကလေး တစ်လုံးကိုပဲ မှောက်လုိုက်၊ လှန်လုိုက်နဲ့ ဆုံးမသွားတာ အားလုံးအတွက် အလွန်မှတ်သားလုိုက်နာဖွယ် သင်္ခန်းစာလေးပါပဲ။\nဟုိုးယခင်က ဒီအုန်းမှုတ်ခွက်ကလေးဟာ ဘာမှ တန်ဘုိုးမရှိတဲ့ ခြေးဆေးတဲ့ သာမာန်ခွက်ကလေးသာ ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့်၊ မြတ်စွာဘုရားက ဒီအုန်းမှုတ်ခွက်ကလေးကိုပဲ အသုံးပြုပြီး ဆုံးမစကားများ ဟောကြားပြီး နောက်မှာတော့ ထုိုခွက်ကလေးဟာ ကမ္ဘာ့ တန်ဖုိုးအမြင့်ဆုံး အုန်းမှုတ်ခွက်ကလေး ဖြစ်သွားပါတော့တယ်၊၊\nဒီအုန်းမှုတ်ခွက်သင်္ခန်းစာလေးတွေကြောင့်ပဲ အရှင်ရာဟုလာ လေးဟာ အင်မတန် မာန်မာနကင်းပြီး သူတော်ကောင်းတွေရဲ့ ဆုိုဆုံးမှုကို အလွန်လုိုလားတဲ့ ကုိုရင်ကလေး ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။\nရှင်ရာဟုလာလေးဟာ မနက်လင်းပြီဆုိုတာနဲ့ သဲကလေးတွေကို သူ့လက်ကလေးနဲ့ ဆုပ်ပြီး ... *ဒီနေ့ ဒီသဲ ပွင့်တွေနဲ့ အမျှ ငါ့ကို ဆုံးမမယ့် ဆရာသမားတွေရရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ၊ ရပါရစေ...* လို့ နေ့စဉ်ဆုတောင်ပါသတဲ့...။\nရှင်ရာဟုလာဆုိုတာ သာသနာ့ဖခင်ဘုရားရှင်ရဲ့ သားတော်၊ ဥပဇ္ဈယ်ဆရာရင်းက ရှင်သာရိပုတြာ၊ သရဏဂုံဆရာက ရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်... ကဲ...ဒီလုို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး မာနတက်မယ်ဆုိုရင် မုိုးထိအောင် လှေကားထောင်ပြီးတက်လုို့ရတာပေါ့၊ သုို့သော်လည်းပဲ ရှင်ရာဟုလာလေးရဲ့ မာနကင်းပုံကတော့ အလွန်ကို ချစ်ခင် ကြည်ညိုစရာကောင်းလွန်းလှပါတယ်။\nဒါဟာ အလွန်တန်ဖုိုးနည်းတဲ့ အုန်းမှုတ်ခွက်ဥပမာ ဒေသနာက စခဲ့တဲ့ သင်္ခန်းစာလေးကြောင့်ပဲ မဟုတ်ပါလား...\nရွှေဘုန်း (စေတနာပန်းခင်း) 16. 10. 2013 5:39 A.M


နားဦးတည့်ရာ နှစ်ဆယ့်ရှစ် – နီနီခင်ဇော် ( မျှော်လင့်ချက်တစုံတရာ) | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Music » နားဦးတည့်ရာ နှစ်ဆယ့်ရှစ် – နီနီခင်ဇော် ( မျှော်လင့်ချက်တစုံတရာ)\nနားဦးတည့်ရာ နှစ်ဆယ့်ရှစ် – နီနီခင်ဇော် ( မျှော်လင့်ချက်တစုံတရာ)\nPosted by မြစပဲရိုး on Jun 25, 2015 in Music, Myanma News | 18 comments\n“ပြည်သူ တွေ စိတ်ဓာတ်ကျစရာ မလို” လို့ အားပေးတဲ့ စကား အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်။\nအားမလျှော့မိ အောင် ကြိုးစားနေပါတယ်။\n. ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် လဲ ကျန်းမာရေး ဂရုစိုက်စေလိုပါတယ်။\nအစစ အရာရာ လဲ သတိနဲ့ နေပေးပါ။\nNLD မှာ အမတ် ၄၂ ယောက်ဘဲ ရှိတဲ့အပြင် လွှတ်တော် ရဲ့ ၂၅% က စစ်တပ် ခွဲတမ်း ယူထားတာတောင် မှ ၆၆% ကျော်မဲ ရတာ တကယ်တော့ ဝမ်းမြောက်စရာပါဘဲ။\nဒါပေမဲ့ စိတ်ပျက်စရာ တော့ နဲနဲ (တကယ်တော့ အများကြီး) ကောင်း ပါတယ်။\n. ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် သမ္မတဖြစ်ရေး ကို ထားတော့ ၇၅% မဲ ရ မှ အလုပ်ဖြစ်မဲ့ ဘဝ ကတော့ မဟန်တာ အမှန်ပါဘဲ။\nစစ်ရေး ကို ကာကွယ်ရေးလို့ နာမည်ပြောင်း တဲ့ ပုဒ်မ ပြင်ခွင့်ရသွားတာက တော့ အတော်လေးကို ဗိုက်နှိပ်ပြီး ရီ စရာပါဘဲ။\nနာမည်ပြောင်းတာ က လွဲလို့ တစ်ခြား မစဉ်းစား တတ်ကြဘူး ထင်ရဲ့။\nတကယ်တော့ သူတို့ လဲ သွေးပျက်နေကြပါပြီ။ အရူး က ရမ်းရင် ပိုကြောက်ဖို့တော့ကောင်းတယ်။\nဒီလို တွေလုပ်ရင် ပိုပြီး မေတ္တာပျက်နိုင်မယ် ဆိုတာ မစဉ်းစားတတ်ကြအောင် ဆင်ခြင်ဉာဏ်များ ဘယ်ပျောက်ကုန်ကြပါလိမ့်။ နဂိုထဲ က မရှိတာလဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။\nတကယ်တော့ ပြည်သူ လေးစားတာခံရဖို့ လုပ်စရာ နည်းလမ်းတွေ မှ အများကြီး။\nကိုယ်ကျိုး အတ္တတော့ ချန်ခဲ့သင့်ချန်ခဲ့ရမှာပေါ့။\nဒီလောက်လေးတောင် ဒီအချိန်မှာ လုပ်မပြနိုင်တာ ကတော့ အတော်လေး အံ့ဖွယ်သုတ တုံး လိုက်ပုံ လို့ ဘဲ ပြောချင်တယ်။\nခွထိုင်များ လဲ စိတ်ပြောင်း ပြီး အမှန်တရား ဘက် ကို ရပ်ပေးကြပါတော့ လို့ဘဲ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။\nရထား တဲ့ အချက်များ ကို ကြည့်ကြပါ။\nBox ရဲ့ အပြင်ထွက်ပြီး ဘက်မလိုက် ဘဲ ကြည့်ပါ။\nအသာစီးရဖို့ ချိုးထားတဲ့ ဖဲ က အထင်းသားကြီး ပေါ်နေတာ တွေ့ပါလိမ့်မယ်။\nဒါကိုမှ တရားတယ်ပြောချင်ကြရင်လဲ ပြောကြကွယ်။\nကိုယ့် ဘဝ အိုချိန် နဲ့ ကိုယ့်မျိုးဆက် တွေ ရဲ့ အနာဂါတ် ကို အားမနာတတ်ရင်ပေါ့။ အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ကို ပြောင်းရမှာကို ကြောက်တတ်ရင်ပေါ့။\nပုဒ်မ ၅၉ (ဃ) “နိုင်ငံတော် အရေးအရာများဖြစ်သော နိုင်ငံရေး၊ အုပ်ချုပ်ရေး၊ စီးပွားရေး ၊ စစ်ရေး အမြင်များ ရှိရမည်”\nပုဒ်မ ၅၉ (စ) “မိမိကိုယ်တိုင် သော် လည်း ကောင်း၊ မိမိ၏ မိဘ တစ်ပါးပါးသော်လည်းကောင်း၊ မိမိ၏ ဇနီး သို့မဟုတ် ခင်ပွန်း သော်လည်း ကောင်း၊ မိမိ၏ တရားဝင် သားသမီး တဦးဦးသော်လည်းကောင်း၊ ထိုတရားဝင် သား၊ သမီး တဦးဦး၏ ဇနီး သို့မဟုတ် ခင်ပွန်းသော်လည်း ကောင်း နိုင်ငံခြားအစိုးရ၏ ကျေးဇူးသစ္စာတော်ကို ခံယူစောင့်ရှောက်ရိုသေ သူ သို့မဟုတ် နိုင်ငံခြားအစိုးရ၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်သူ သို့မဟုတ် တိုင်းတပါး ၏ နိုင်ငံသားဖြစ်သူများ မဖြစ်ေ.စရ”\nပုဒ်မ ၆၀ (ဂ) ” သမ္မတ ရွေးချယ်ရေး အစုအဖွဲ့ တစ်ခုစီက ဒု- သမ္မတ တစ်ဦးကို လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်များမှ ဖြစ်စေ လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ် မဟုတ်သူများ မှ ဖြစ်စေ ရွေးချယ် တင်မြှောက်ရမည်”\nပုဒ်မ ၄၁၈ (ခ) “တပ်မတော် ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ကို နိုင်ငံတော် အာဏာ လွှဲအပ်ပြီးသည့် အချိန်မှ စ၍ သမ္မတနှင့် ဒုတိယ သမ္မတ မှ အပ လွှတ်တော်များ၏ သဘောတူညီချက်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့အစည်းများ၊\nကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ တိုင်းဦးစီး အဖွဲ့၊ ကိုယ်ပိုင် အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဦးစီး အဖွဲ့ဝင်များ တာဝန်မှ ရပ်စဲပြီးဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူရမည်”\n“(က) ဤဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေ၏ အခန်း(၁) ပုဒ်မ ၁ မှ ၄၈ ထိ၊ အခန်း(၂) ပုဒ်မ ၄၉ မှ ၅၆ ထိ၊ အခန်း(၃) ပုဒ်မ ၅၉၊ ၆၀ ၊အခန်း (၄) ပုဒ်မ ၇၄၊ ၁၀၉၊ ၁၄၁၊ ၁၆၁၊ အခန်း(၅) ပုဒ်မ ၂၀၀၊ ၂၀၁၊ ၂၄၈၊ ၂၇၆၊ အခန်း(၆) ပုဒ်မ ၂၉၃၊ ၂၉၄၊ ၃၀၅၊၃၁၄၊ ၃၂၀၊ အခန်း(၁၁) ပုဒ်မ ၄၁၀ မှ ၄၃၂ ထိ၊အခန်း (၁၂) ပုဒ်မ ၄၃၆တို့ရှိ ပြဋ္ဌာန်းချက်များကို ပြင်ဆင်လိုလျှင် ပြည်ထောင်စု လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ် အားလုံး၏ ၇၅ ရာခိုင်နှုန်းကျော်က ပြင်ဆင်ရန် သဘောတူလက်ခံပြီးနောက် ပြည်လုံးကျွတ် ဆန္ဒခံယူပွဲ ကျင်းပ၍ ဆန္ဒမဲ ပေးပိုင်ခွင့်ရှိသူအားလုံး၏ ထက်ဝက်ကျော် ဆန္ဒမဲဖြင့်သာ ပြင်ဆင်ရမည်။\n(ခ) ပုဒ်မခွဲ (က) တွင်ဖော်ပြထားသည့် ပြဋ္ဌာန်းချက်များ မှအပ အခြား ပြဋ္ဌာန်းချက်များကို ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော် ကိုယ်စား လှယ်အားလုံး၏ ၇၅ ရာခိုင်နှုန်း ကျော် ထောက်ခံဆန္ဒမဲဖြင့်သာ ပြင်ဆင်ရမည်။\nမဲပေးခွင့်ရှိသူ – ၆၃၃\nလွှတ်တော်တက်ရောက်သူ – ၅၈၃\nစစ်တပ် – ၁၆၆\nNLD – ၄၂\nလိုအပ်ထောက်ခံမဲ – ၄၇၅\nပျက်ကွက်သူ – ၅၀ (၇.၉%) – ကန့်ကွက်မဲ\nအထက်ပါပုဒ်မများ ကို ပြင်ရေး ရလာဒ် (၂၅-၆-၂၀၁၅)\n၅၉ (စ) ထောက်ခံမဲ ၃၂၁ (ရှုံးနိမ့်) – ၅၅.၀၆%\n၅၉ (ဃ) ထောက်ခံမဲ ၅၅၆ (အောင်မြင်) – ၉၅%\n၆၀ (ဂ) ထောက်ခံမဲ ၃၈၆ (ရှုံးနိမ့်) – ၆၆.၂၀ %\n၄၁၈ (ခ) ထောက်ခံမဲ ၃၈၆ (ရှုံးနိမ့်) – ၆၆.၂၀%\n၄၃၆ (က) ထောက်ခံမဲ ၃၈၈ (ရှုံးနိမ့်) – ၆၆.၅၅%\n၄၃၆ (ခ)ထောက်ခံမဲ ၃၈၈ (ရှုံးနိမ့်) – ၆၆.၅၅%\n7 Days Journal မှ ယူပါသည်\nနီနီခင်ဇော်- မျှော်လင့်ချက်တစုံတရာ (သီဖွဲ့သူ – ဆောင်းဦးလှိုင်)\n* အကြိမ်ကြိမ် အခါခါရှုံးလဲ\n* ယုံကြည်တာတွေ မစွန့်လွှတ် လိုက်/စမ်းပါနဲ့\n* အန္တရာယ် လဲများပါစေ\n* ဆူးခင်းလမ်း တွေဖြစ်ပါစေ\n* အချိန်တိုင်း ထိရှနာကျင်ဆဲ\n* ရင်ဟာပဲ့ကြွေ ဝေဝါးလဲ\n* အနာဂါတ်များ မှောင်မိုက်နေလည်းဘဲ\n* ဒီဘဝ ထဲ လက်တွဲ မဖြုတ်ဘဲနဲ့\n* မျှော်လင့်ချက် တစ်စုံတစ်ရာ မပါဝင်ပါတယ်\n* ပေးဆပ်ကာသာ ရင်မှာ ပျော်တယ်\n* ကျော်လွန်နိုင်ပြီ အခက်အခဲတိုင်း\n* ရင်ထဲက မေတ္တာတရားနဲ့\n* ရင်ထဲက သစ္စာတရားနဲ့\n* အတုံ့အလှည့် မရှိရင်လဲ\n* အပြောင်းအလဲ မဖြစ်ရင်လဲ\n* ပြန်မငဲ့ညှာ နဲ့တော့\n* ယုံကြည်တာတွေ မစွန့်လွှတ် လိုက်/စမ်းပါနဲ့ ………………\n* ပြန်မငဲ့ညှာ နဲ့တော့ …………..\n“အပြောင်းအလဲဟာ လုံးဝလုံလောက်တဲ့ အပြောင်းအလဲမဟုတ်ဘူး…\nဒီလိုလုံးဝလုံလောက်တဲ့ အပြောင်းအလဲကိုတောင်မှ မထောက်ခံချင်ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကတော့ အပြောင်းအလဲကို မလိုလားဘူးဆိုတဲ့အဓိပ္ပါယ်ကို ရောက်ပုံရပါတယ်၊\nဒီဟာမထောက်ခံတဲ့ ကိုယ်စားလှယ်များဟာ အပြောင်းအလဲကို မလိုလားတာ ဒီပုဒ်မတစ်ခုချင်းတစ်ခုချင်းကို မပြင်ဆင်တာထက် ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ပြင်ဆင်ထားတာတွေကလည်း လုံလောက်တာမဟုတ်ဘူး၊ ၇၅ ရာခိုင်နှုန်းကနေပြီးတော့ ၇ဝ ရာခိုင်နှုန်းအောက်မကျသောဆိုတာကလည်း ဘာမှထူးခြားတာလည်းမဟုတ်ဘူး…\nချွေးမနဲ့ သမက်ကို ၅၉(စ)ကနေ ဖယ်လိုက်တာလည်း ဘာမှသိပ်ပြီးတော့ ထိထိရောက်ရောက် ပြုပြင်ပြောင်လဲတာလည်းမဟုတ်ပါဘူး…\nအဲ့ဒီတော့ ဒီလိုမထိရောက်တဲ့ဟာတွေကိုတောင်မှ မပြင်ချင်ဘူးဆိုလို့ရှိရင်တော့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးကို မလိုလားဘူးလို့ပဲ အဲ့လိုပဲသတ်မှတ်ရမှာပါ”\n. ကျေးဇူး ဇီကလေး။ စိမ်းလိုက်ပြီ။\nအဲဒီ ၅၉(စ) ကို မပြင် ရဲတာ က အဘညွန့် ကို ကြောက်တယ်ထင်ရဲ့။\nလောလောဆယ်တော့ သူတို့ ပြင်ပေးတဲ့ မုန့်ပွဲ ကို အလိုက်သင့်စားကြစို့\nနောင်ကိုယ့်လက်ထဲ တိတိ ပပ ရောက်လာမှ ကိုယ့်စိတ်ကြိုက်ပြင်စားကြစို့ရဲ့\nကပေါက်ကြီး သူရို့ ပြင်ပေးတဲ့ မုန့်ပွဲ က မသန့်တော့ အဲဒီကနေ ကူးစက်ရောဂါတွေ ဗလပွ နဲ့ နလန်မထနိုင်တော့မှ ခက်ရောဗျာ။\n.ပုဒ်မ ၄၃၆ ရဲ့ဆိုလိုရင်းက…“ဤဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေ၏ ပုဒ်မများကို စစ်တပ် ကသဘောမတူ\n.(သို့) ဘဘရွှေ ကသဘောမတူသ၍ ပြင်ခွင့်မရှိ” တဲ့\n.ဟို ချင်းအမတ်ဗြောင်ပြောသွားတာပဲလေ\nဒါထက် မှန်တာ မရှိတော့ဘူး မိုက်မိုက် ရေ။\nမဲပေးတဲ့နေရာမှာ သေသေချာချာ ပေးမှာပါ။ ကလိန်ကကျစ်တွေ ဘယ်လိုလာဦးမလဲမသိဘူး။\nလာမှာ၊ လာမှာ ၊ မပူ နဲ့ မောင်အောင်ရေ။\nမသေမသပ် စုတ်ပြတ်တဲ့ လက်နှီးစုတ် ကြီး ကိုင်ပြီး ကို စောင့်နေကြတာ။\nဟိုလို လှည့်ကိုင်လိုက် ဒီလို လှည့်ကိုင်လိုက် နဲ့။\nအရူးမီးဝိုင်း ပုံစံ ကို မြင်နေရတော့တာ။\n.The Voice Weekly\nအခြေခံဥပဒေ ပြင်ဆင်ရေး မအောင်မြင်သော်လည်း NLD ကို မဲပေးပါက အစိုးရ ဖွဲ့နိုင်ရမည်ဟု ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ကတိပြု\nလွှတ်တော်တွင်း အခြေခံဥပဒေ ပြင်ဆင်ရေး မဲခွဲဆုံးဖြတ်ရာတွင် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် (NLD) ပါတီက ပြင်ဆင်လိုသောအချက်များ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း ၂၀၁၅ ရွေးကောက်ပွဲတွင် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် (NLD) ပါတီ အနိုင်ရရှိရေး ပြည်သူက မဲပေးပါက အစိုးရသစ် အဖွဲ့တစ်ခု ဖွဲ့စည်းနိုင်ရမည်ဟု ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က ကတိပြု ပြောကြားလိုက်သည်။\n“NLD ကို နိုင်အောင်လုပ်ပေး၊ အစိုးရဖွဲ့နိုင်ရမယ်” ဟု ၎င်းကဆိုသည်။\nNLD အနေနှင့် အစိုးရအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်လုပ်ကိုင်နိုင်မည့်သူကို ရွေးချယ်ထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း၊ သို့သော် ချပြရန် မဖြစ်နိုင်သေးကြောင်းလည်း ၎င်းက ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။\nဇွန်လ ၂၅ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပသော ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော် အစည်းအဝေးအတွင်း အခြေခံဥပဒေ ပုဒ်မ ၄၃၆ အပါအဝင် အရေးကြီးပုဒ်မ ခြောက်ခု မဲခွဲဆုံးဖြတ်မှုအပြီးတွင် ၎င်းက သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ ပြုလုပ်ကာ ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။\n၂၀၁၅ ရွေးကောက်ပွဲတွင် အနိုင်ရရှိရေးနှင့် သန့်ရှင်း၍ လွတ်လပ်သော ရွေးကောက်ပွဲဖြစ်ရန် မှားနေသော မဲစာရင်းများကို စိစစ်ပေးရမည်ဖြစ်ပြီး ပြည်သူများ၊ မီဒီယာများအနေနှင့် တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ ပါဝင်ကူညီစေချင်ကြောင်း ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က တိုက်တွန်းပြောဆိုသည်။\nအခြေခံဥပဒေ ပြင်ဆင်ရေးအတွက် အောင်မြင်နိုင်မှု ရှိမရှိကို ၎င်းတို့ပါတီ အဖွဲ့အစည်းသာမက ပြည်သူကပင် ကြိုတွက်နိုင်သောကြောင့် ပြင်ဆင်နိုင်မှု မရရှိခြင်းကို ရှုံးနိမ့်သည်ဟု မမြင်ကြောင်း ၎င်းက ထပ်လောင်းပြောကြားသည်။\nယင်းပြင်ဆင်ရေးအတွက် ကြံ့ခိုင်ရေးပါတီမှ ရေးဆွဲတင်ပြသော မူကြမ်းတွင် ပြင်ဆင်လိုသည့် အချက်များ မပါဝင်သောကြောင့် သဘောမတူကြောင်း ၎င်းကဆိုသည်။\nပြင်ဆင်ရေး မအောင်မြင်သော်လည်း ပြည်သူများအနေနှင့် မျှော်လင့်ချက် ပျောက်ကွယ်သွားရန် မလိုဘဲ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် ကြိုးစားသွားမည် ဖြစ်ကြောင်း ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က မီဒီယာများကို ပြောကြားခဲ့သည်။\nအခြေခံဥပဒေပါ ပြဋ္ဌာန်းချက်များကို ပြင်ဆင်ရန် ပြည်သူ့အရွေးချယ်ခံ မဟုတ်သော တပ်မတော် ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် တစ်ဦးတည်း အနေနှင့် ချုပ်ကိုင်ထားခြင်းကြောင့် ဒီမိုကရေစီ အစစ်အမှန် ရရှိမည် မဟုတ်ကြောင်း အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က ပြောကြားသည်။\n“တပ်မတော်ရဲ့ အနေအထားကို နားလည်တယ်။ တပ်မတော်ဆိုတာ အထက်က အမိန့်နာခံတာ ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထ၊ ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်ရဲ့ သဘောထားအတိုင်း လုပ်ရမှာပဲ၊ ရွေးချယ်ခံ မဟုတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကနေ ရာထူးကို ကိုင်ထားတဲ့သူဟာ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံလုံးနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးကို ဟန့်တားလိုက်လို့ရတယ် ဆိုရင် ဒါ ဒီမိုကရေစီ မဟုတ်ဘူး၊ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်လို့လား၊ ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဆိုတာ သူ့အစဉ်အလာအရ တပ်ရဲ့ဖြစ်စဉ်အရ ဒီရာထူးကို ရထားတာ။ သူတစ်ဦးက ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး ဟန့်တားပိုင်ခွင့် အပြည့်အဝရှိတယ် ဆိုတာ ဖြစ်သင့်သလား။ ဒါ ဒီမိုကရေစီလားဆိုတာ အန်တီတို့ ပြောတဲ့ကိစ္စ” ဟု ၎င်းကဆိုသည်။\nယင်းအပြင် ကြံ့ခိုင်ရေးပါတီမှ တင်ပြသော ပြင်ဆင်ရေး မူကြမ်းသည်လည်း လူကြားကောင်းရုံသာ ပြင်ဆင်သော အခြေခံဥပဒေ ပြင်ဆင်ရေး ဖြစ်ပြီးလုံလောက်သည့် အပြောင်းအလဲ မဟုတ်သောကြောင့် အပြောင်းအလဲကို မလိုလားသူများဟု ပြောဆိုနိုင်ကြောင်း ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က ဆိုသည်။\nအန်အယ်လ်ဒီလှော်ဗီ ဒေါမြစာဂ…. လေ\n. ရွေးခံရမဲ့ သူ တွေ ကောင်း ရင် တော့ ပိုပြီး လှော်လို့ ကောင်း တာပေါ့ ကြောင်ကြောင် ရယ်။\nမဟုတ် ရင် လှော်သာလှော် ရ၊ ပဲ က စုန်းပြူး ဆို လက်ညောင်းတာဘဲ ရှိမယ်။ :-))\nမှ တစ်ပါး အခြားမရှိ။\n. ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် လဲ သူစွမ်းသလောက်ဘဲ လုပ်နိုင်မည်။\nလူ မညီ ဘဲ ကြောင်ထွက် နေသူ တွေ ရှိရင်လဲ နိုင်ငံအနေနဲ့ ဘာမျှမတတ်နိုင်။\nမအားတာရော ကိုးနက်ရှင် မကောင်းတာရောနဲ့\nဝင်လို့ရပြန်တော့ မျက်နှာစာ ဘဲ မြန်မာလို ဖတ်လို့ရပြီး ပိုစ့်ထဲဝင်ဖတ်တော့ အတုံးတွေဘဲ မြင် ရ\nလက် ပကျွတ် က မဖွင့်ဖြစ် ios မှာဖွင့်မရဘူး အတုံးတွေ ဖြစ် အဘယ့်ကြောင့်နည်းမသိ\nဒေါ်စု နောက် မှာ အားကိုးစရာတွေ က လေ\nမြန်မာပြည် မှာ ပညာတတ်တွေကို လူရာမသွင်း\nနီးစပ်ရာတွေကိုသာ လူရာသွင်း သည့် အတွက်\nပြင်ပ ထွက်ကုန် ကြပြီ\nဒီမှာ ကျန်နေ တဲ့ လူတွေက လဲ ပါစပ်ကဘဲ အားပေနိုင်ပြီး လက်တွေ့တော့ ဝင်မလုပ်နိုင်\nအကြောင်းကြောင်း တွေ ပေါ့လေ\n“#အကြိမ်ကြိမ် အခါ ခါ ရှုံး လည်း ယုံကြည်တာတွေ မစွန့်လွှတ်လိုက်ပါနဲ့”#\nရင်ထဲကို အထိ ဆုံး စာသားလေး\nအဲဒါကြီးက လေ ဒေါ်စု အတွက်ရေးထားမှန်း\nသိသိကြီးနဲ့ သူတို့တွေ အရှက်မရှိ ယူသုံးကြတယ်\n. ဒေါ်လေးရေ အဲဒီ အတုံးတွေ ဖြစ်တာ က ဇော်ဂျီ မရှိလို့ ထင်တယ်။\nခုတလော ရွေးကောက်ပွဲနဲ့ပတ်သက်လို့ အသံတွေကြားလာရတာတောင် တော်သေးရဲ့ ပြောရမလို။\nဘာပဲပြောပြော ဒေါ်စုရဲ့ သူ့ပါတီဝင် အမတ်လောင်းတွေကို ပြောလိုက်တဲ့စကားက ရာဇ၀င်တွင်လောက်တယ်။\nနောက်ထပ်လည်း သူ့ပါတီနိုင်ရင် အစိုးရဖွဲ့နိုင်တယ်လို့ ပြောနေပြီ။\nရှရှားမှာ သမ္မတပူတင်စတက်တော့ တရုတ်ပြည်ကို ချစ်ကြည်ရေးသွားလည်တယ်။\nတရုတ်ကျောင်းသားနဲ့ ကရာတေးကစားပြီး သူက သာပေမယ့် ကျောင်းသားလေး ကိုင်ပေါက်တာကို သာသာလေးခံပြီး အနိုင်ပေးလိုက်တာကို သတင်းတစ်ခုကရေးပြပြီး ခေါင်းစဉ်ကို ပူတင်ခေသူမဟုတ်လို့ ပေးထားတာ အရမ်းသဘောကျမိတယ်။\nခုလည်း ဒေါ်စု ခေသူမဟုတ်…. လို့။\nအခုတော့ အဲ့ ပူတင်း ကြီး က ရာဇဝင်လူဆိုးနီးပါး ဖြစ်နေပါပေါ့ ချစ်မမ ရာ။ lol:-)))\nမျှော်လင့်ထားမိတာ ဘာတခုမှ ဖြစ်မလာခဲ့…\nဘ၀မှာ .. ကြေကွဲအထီးကျန်…\nနောက်ဆုံးအဖြစ်နဲ့တောင် ဘယ်သူကမှ လက်မခံတော့…\nအို….အနာဂါတ်နေ့တွေ အရောင်လွင့်ခဲ့ပြီ …. (ကိုယ့်မှာ လေတယောက်တည်း)\nအိုး…အိပ်မက်မြစ်တွေ ခြောက်ခမ်းခဲ့ပြီ… (ကိုယ့်မှာ လေတယောက်တည်း)\nအိုး… ဟိုမှာကြည့်လိုက်… ကိုယ့်ရဲ့ကောင်းကင် …. ပြိုကျခဲ့ပြီ…..\n. အဲဂလို ကောင်းကင်ပြိုမှာ ကို ကြောက်စိတ် နဲ့ ခြေနှစ်ချောင်း မိုးပေါ်ထောင် အိပ်နေတတ် တဲ့ တစ်တီတူး လေးတွေ မို့ အဲ့ ဒုက္ခကင်း အောင် လုပ်ပေးမဲ့ သူရဲ့ စေတနာ ကို မမြင်တာ အပြစ်မတင်တော့ပါဘူး။ lol:-))))