Ferrol solicitará á RAG o Día das Letras Galegas 2014 para Carvalho Calero\nMARÍA ANEIROS - EL CORREO GALLEGO | 16.03.2013\nO Concello de Ferrol solicitará á Real Academia Galega que lle dedique o Día das Letras Galegas do año 2014 a Ricardo Calvalho Calero. A proposta da concellería de Participación Cidadá e Normalización Lingüística que dirixe Vilariño Anca foi ditaminada a favor por todos os grupos municipais na comisión de Cultura de onte.\nA misma proposta non tivo éxito nos anos 2008 e 2009. A primeira vez foi unha petición unánime da corporación municipal que nacía do movemento asociativo local; e na segunda foi promovido pola Fundación Artábria.\nComentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 17-03-2013 19:28\nEl Concello insiste en pedir a la Real Academia que dedique el Día das Letras Galegas a Carvalho Calero\nREDACCIÓN DIARIO DE FERROL | Actualizado 16 Marzo 2013\nEl Concello de Ferrol solicitará a la Real Academia Galega que concedan el próximo Día das Letras a Ricardo Carvalho Calero. Lo hace a través de una propuesta de la Concellería de Participación Cidadá e Normalización Lingüística, con la que están de acuerdo todos los grupos políticos. Esta petición se llevará el próximo martes al Consello Municipal da Lingua, y deberá ser aprobada en el pleno.\nNo es la primera vez que el Concello intenta convencer a la RAG para que reconozca a Carvalho Calero con el Día das Letras Galegas. Lo hicieron en 2008 y también en 2009, ya que en 2010 se celebraba el centenario de su nacimiento. ?Cremos que é obriga do Concello de Ferrol persistir e seguir facendo camiño co fin de acadar o merecido recoñecemento para a obra e a persoa do insigne ferrolán?, explican en la instancia.\nLa elección se hace por votación del plenario de la RAG en la primera reunión tras el 17. ?A figura elixida deberá ser autora dunha obra relevante en galego e persoa de calidade cultural e humana que mereza propoñerse como exemplo á sociedade galega de hoxe?, dice la Academia en sus estatutos. Son méritos que a Carvalho Calero le sobran, tanto por su trayectoria literaria como por sus aportaciones al estudio de la historia de la literatura gallega. Su posicionamiento favorable al reintegracionismo es uno de los factores que más pesan para explicar que no haya recibido este honor.\nComentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 17-03-2013 19:21\nIV XORNADA DE CULTURA POPULAR GALEGA: A percusión na tradición galega\nIv xornadas de cultura popular galega from cenlf\nComentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 16-03-2013 17:46\n?Chamamento polo galego? reclama ?consenso? arredor da lingua e aplaude que a Xunta non presentara o recurso no Supremo\n?Chamamento polo galego? aplaude a decisión da Xunta de non recorrer diante do Tribunal Supremo as sentenzas do máximo tribunal galego que invalidan o Decreto do Plurilingüísmo. Reclaman tamén do goberno galego pasos para ?lograr o consenso? arredor da lingua. A decisión da Xunta deixa soa á Academia Galega co recurso no Supremo\n?Chamamento polo galego? vén de valorar positivamente a decisión da Xunta de non interpoñer diante do Tribunal Supremo o recurso de casación das sentenzas do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza que invalidan o decreto do plurilingüísmo. A iniciativa xuntou máis de mil cen sinaturas individuais e colectivas que manifestaron a súa oposición a que a Xunta recorrese ao tribunal con sede en Madrid as sentenzas que se pronunciaran na Galiza á respeito da presenza do galego no ensino público non universitario. Entenden ademais que esta pode ser unha oportunidade para ?promover a volta ao consenso representado polo Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega? para o que demandan pasos da Xunta neste camiño.\n?Non se entendería que un goberno recorrese aos tribunais en contra da lingua propia do país? din agora no comunicado no que, alén disto, reclaman á Xunta que, as sentenzas emitidas terían que permitir ?avanzarmos na procura dos imprescindibles elementos de protección e desenvolvemento da lingua propia e minorizada?.\nTras a decisión da Xunta, ?Chamamento polo galego? afonda na súa filosofía de reclamar un ?consenso inclusivo no que participen o conxunto das forzas políticas, das institucións e dos movementos sociais, para o que será necesario un decidido impulso político, institucional e cidadán a prol do idioma?.\nReclamar un ?consenso inclusivo no que participen o conxunto das forzas políticas, das institucións e dos movementos sociais, para o que será necesario un decidido impulso político, institucional e cidadán a prol do idioma?\n?Chamamento polo galego? naceu dun grupo de persoas que botaron a andar a iniciativa precisamente coa vontade de que a Xunta non levase ao tribunal de Madrid o recurso para defender o decreto do Plurilingüísmo. Entre o grupo promotor atopábanse Henrique Monteagudo, Valentina Formoso, Alba Nogueira, Nel Vidal, Mariló Candedo, Xaquín Leiceaga ou Antón Baamonde, entre outras. Cando se presentara publicamente comprometéranse a que, se a Xunta non recorría, se comprometerían a promover o diálogo para chegar a un consenso arredor da normalización lingüística.\nAlén de máis de 1.100 sinaturas individuais, ?Chamamento? recadou apoios dos grupos parlamentares do BNG -tamén da súa executiva-, AGE e PSdeG-PSOE, da dirección de Compromiso por Galiza ademais de diversos colectivos e asociacións.\nComentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 16-03-2013 17:32\nMario Regueira: "O que lle falta ás nosas letras é un poder político que mire por elas"\nO escritor Mario Regueira destaca que a cultura galega vive un "Prestige" particular polo "voluntarismo" dos autores. Critica as actitudes endogámicas e seitarias e denuncia o abandono institucional da Xunta. "Vivimos nunha especie de oasis rodeado do máis atroz deserto", sinala nesta entrevista de Armando Requeixo.\nPor Armando Requeixo - Galicia Coinfidencial | Ames | 15/03/2013\nMario Regueira agocha no seu fardelo os ventos viradoiros de Ferrolterra, así que sabe ben da agulla de marear e de onde parten as augas da escrita. Por iso caen na súa rede tanto as poéticas tanxerinas coma os blues da crecente e non desapide tampouco nin dos affiches rouges nin das rebelións hibernais e non tampouco dos outonos lonxincuos.\nHai unha outra habelencia que moito é de estimar neste soñador do paradiso de Maniños: a capacidade valorativa que desprega para xulgar con criterio o mellor e máis graúdo da escrita actual de noso, pois non en van exerce o oficio crítico ao tempo que cultiva as landas da ficción.\nAndar as súas páxinas é deixarse acompañar de ritmos mil, cancións en fervenza que o asolagan todo dende o título mesmo, e ir vendo como tremelocen, intermitentes, as luces dos faros da disidencia xenérica, do conflito dos territorios francófonos, os amores e vidas que se cruzan dende a Bretaña ata Nova Orleáns, con obrigada parada no sempre recendente Tánxer ou no evocador Flandres.\nUnha luz de Goré, palabra de peirao escravo, baixa como unha escada nas liñas que seguen. É a loita que pula polo futuro, mensaxe que non convén desoír.\n?¿Cando, onde e da man de quen publicaches os teus primeiros textos?\nO meu primeiro libro, Rebelión no inverno, apareceu na colección Abismos de Xerais, unha aposta que sempre agradecerei á editora, e que, aínda tratándose dunha colección para primeiras obras, me permitiu ter unha certa visibilidade xa dende os primeiros pasos. Antes diso tiñan saído algúns poemas en diversas publicacións, entre elas gardo unha lembranza cariñosa para A Caramuxa, unha revista guiada polo Colectivo Sacou que acolleu moitas voces novas do momento, sobre todo do contorno de Noia e Compostela. É posíbel, aínda que non me atreva a aseguralo, que fose aí onde apareceu a primeira publicación de poesía.\n?¿Cal das túas obras cres que foi mellor tratada e cal pasou máis desapercibida para o público e/ou a crítica? ¿Por que cres que recibiron ese trato desigual?\nSeguramente a mellor tratada foi L?affiche rouge, que como ben sabes estivo a piques de recibir o Premio da Crítica e tivo unha boa acollida por parte do público. Creo que sendo a miña primeira novela e cos fallos que sen dúbida poida ter, formulaba unha aposta innovadora e unha lectura do momento xeracional e político que callou moi ben en determinados eidos. Tamén Outono aquí tivo moi boas críticas, dende o xurado que a premiou no Lueiro Rey até algunhas outras de colegas que lle dedicaron recensións privadas. Aínda así, é cedo para superar o bo sabor de boca que me deixou a miña primeira incursión na novela.\nDa outra banda, diría que Lois Pereiro, unha persecución foi practicamente ignorado pola crítica. O momento tardío no que saíu, na segunda metade do loisista 2011, e a saturación doutras obras sobre o autor con máis medios e promoción sen dúbida tiveron moito que ver. Ao mesmo tempo, Unha persecución é un libro difícil, que foxe intencionalmente dos polos biográficos e académicos nos que se centran habitualmente as obras sobre os autores do Día das Letras. A súa proposta vai máis fixada na recreación literaria e na opinión persoal, ao tempo que trata de cubrir nun só golpe todos os libros posíbeis sobre Lois, algo que non deixaba de ter unha intención irónica e crítica. Aínda así, a recepción por parte do público deixoume algúns bos momentos e sei que hai persoas concretas que o consideran o meu mellor libro. A súa produción e o camiño que percorreu até ser editado tamén deixou un ronsel de experiencias persoais e colaboracións que lembro con moito cariño e nas que teñen un papel importante o traballo de fanzine e bd xunto a Xosé Carlos Hidalgo e o entusiasmo da xente de 2.0 editora.\n?¿Tes algún hábito singular ou manía á hora de escribir?\nOs meus procesos de escrita son moi particulares. Dalgunha forma as obras van cocendo na miña cabeza durante meses ou mesmo anos, períodos nos que sobre todo procuro documentación e lecturas. Despois, os libros en si materialízanse nun período relativamente curto de traballo intenso. Nese sentido, dependo das cousas das que dependen todas as persoas que fan un traballo intelectual intenso, principalmente estimulantes como o café e o chocolate. Tamén dependo moito da música, que me illa do mundo e axuda a regular os ritmos que preciso para traballar. Non estou seguro de que iso sexa unha manía, se te refires a se teño unha ?camiseta de escribir? ou unha pluma concreta sen a que non podo iniciar unha nova obra, direi que a maior parte desas cousas parécenme lendas baratas das que habitualmente se rodea o feito literario. Se alguén é incapaz de escribir sen ter posta unha camiseta concreta debera consultalo co médico. Non sen antes tomar unha boa ducha.\n?Nunha antoloxía da nosa literatura recente, ¿ao pé de que autores/as preferirías figurar?\nUnha cousa común a moitas persoas que, ademais da escrita, fixemos estudos de Teoría da Literatura é que perdemos a inocencia respecto de demasiados elementos relacionados co feito literario. É moi complicado abstraer do fenómeno das antoloxías a súa carga de poder simbólico e a forma na que este é exercido ou xestionado, particularmente nunha literatura como a nosa, na que as súas raíces son tan particularmente visíbeis e a influencia dos elementos sociolóxicos e relacionais segue a ser tan evidente. Por tanto, son moi escéptico ao respecto de atoparme cómodo nunha desas gaiolas (de feito non o estou, por motivos diversos, en ningunha das poucas que me acolleron até hoxe). A maior parte das veces as escollas falan máis polo que exclúen que polo que se esforzan en promocionar, así que se tivese que escoller compañeir@s de viaxe case preferiría buscalas entre as persoas que nunca figurarán en determinadas antoloxías e que comparten esa incomodidade estrutural e unha vontade crítica real.\n?Se tiveses que historiografar a túa propia traxectoria literaria, ¿que trazos salientarías?\nSalientaría a persistencia de determinados elementos que tamén me formulan cuestións a min mesmo: a preferencia por escenarios nos que a lingua francesa participa ou participou dun conflito lingüístico (Tánxer, Bretaña, Nova Orleans, Flandres?), a presenza constante de identidades subalternas e sexualidades disidentes, ou a forma na que as referencias musicais aparecen, implícita ou explicitamente, en todos os meus libros.\nAo mesmo tempo penso que na miña narrativa existe un protagonismo palpábel das clases populares e das súas problemáticas, entre as que vibra sempre a necesidade de encaixar a felicidade individual dentro dunha redención colectiva. Este é un aspecto que a miúdo pasa desapercibido nunha cultura afeita a discursos máis evidentes e que porén creo que dirixe todo o meu proxecto narrativo e que co tempo se acabará revelando como un elemento fundamental á hora de interpretalo.\nTamén creo que se podería facer unha lectura interesante en termos de nación, a relación das tramas coa historia do país e coas expectativas e decepcións dunha parte da súa sociedade, sinaladamente a xente nova e a que estamos deixando de selo, esa xeración perdida que algún día terá que tomar grandes decisións que porén non deixa de adiar.\n?¿Que lecturas te acompañan decote ou a que escritores/as regresas con frecuencia?\nSupoño que hai autores que nunca deixarei de ler, en parte pola densidade da súa obra, e tamén polas claves que gardan e que precisan de toda unha vida para ser desveladas. Méndez Ferrín e Thomas Bernhard, por exemplo. Tamén hai algo diso en Chus Pato e Derek Walcott. Nun extremo completamente contrario, adoro cando Irvine Welsh saca un novo libro e tamén son un perseguidor en librarías de vello das obras narrativas de Monique Wittig, todas descatalogadas e que urxiría traducir á nosa lingua.\nAdemais diso, hai poetas aos que volvo polo puro pracer de reencontrar a cadencia dos versos: Xohana Torres, Lorca, Kavafis, Al Berto, Lois Pereiro? Tamén hai autores dos que lembro un poema ou un par deles que están, dalgunha forma, incorporados á miña vida e que volven ciclicamente á miña cabeza como se alguén os recitase.\nEn canto a lecturas académicas, por esixencias de traballo e por convencemento persoal volvo constantemente a Xoán González-Millán e a Pierre Bourdieu, preferentemente polas pontes que tendeu Antón Figueroa. Tamén me ten deixado unha grande pegada a obra de Terry Eagleton e o Arturo Casas crítico, ao que ademais teño que recoñecer a influencia que como mestre tivo e ten en min.\n?¿Que cres que lle falta aínda ás nosas letras e que lle sobra definitivamente?\nÉ evidente que o primeiro que lles falta ás nosas letras é un poder político que mire por elas con verdadeiro interese e implicación. A maior parte dos seus problemas derivan diso, e non hai máis que recorrer á comparación con outras linguas con menos falantes e un Estado ou poder local comprometido con elas para que resulte evidente. A literatura galega podería ter un papel moito máis destacado no contexto europeo, polo menos equivalente ao doutras pequenas nacións. En cambio, vivimos desperdiciando talento coa mesma alegría coa que acabamos cos bosques autóctonos ou enchoupamos os mares de fuel. A nivel cultural vivimos un Prestige anual que non se nota porque segue a haber un voluntarismo que cobre unha parte importante dos seus efectos. Sempre hai xente disposta a limpar as praias, cousa que é boa, pero que tamén marca dinámicas que cada vez resultarán máis complicadas de romper.\nSobrar sobran moitas cousas, se cadra destacaría as actitudes endogámicas que priman o relacional sobre outros criterios, e que sen ser, por sorte, unha tónica xeral, aínda deixan ver os seus efectos en eidos como a edición ou a crítica e tamén en determinados comportamentos das institucións. A literatura galega, como moitos outros ámbitos da nosa realidade, non está libre dos seus propios caciquismos, que ao contrario que os outros apenas son contestados e cando o son adoitan recibir respostas esaxeradas non exentas de represalias. Unha cousa similar pode dicirse de sectarismos concretos como o que atinxe a inacabábel guerra normativa, abono de actitudes empobrecedoras que son patrimonio de ambos bandos, pero menos desculpábeis (como en todas as guerras) naquel que hoxe ten maiores cotas de poder.\n?Se soubeses que o teu tempo se esgota, ¿que non te perdoarías non deixar escrito?\nSempre teño, polo menos, os meus seguintes tres libros na cabeza. Mentres están nese estadio son idealmente perfectos e son as miñas mellores obras. É só cando pasan a papel e tras varias lecturas que comezo a ser consciente dos seus erros e das cousas que se lles poden mellorar. Nese sentido, nunca me perdoaría deixar sen escribir as miñas seguintes obras, sexan as que sexan, porque non perdín a esperanza de poder ler algunha delas sen arrepentimentos nin remorsos. Algunha delas será a obra definitiva, que é sempre a seguinte. Hoxe, por exemplo, estou completamente convencido de que a miña seguinte novela e o meu seguinte poemario van ser os mellores da miña traxectoria e téñenme completamente ilusionado. O día que deixe de pensar así seguramente sexa hora de ir aparcando a escrita para mellores tempos.\n?¿Cal é a túa valoración do noso presente literario?\nÉ desconcertante o viva e fluída que se mantén a nosa cultura tras anos de abandono institucional, falta de visibilidade e hostilidade declarada dunha parte da sociedade. Vivimos nunha especie de oasis rodeado do máis atroz dos desertos, pero o certo é que nese pequeno espazo, e sen caer en idealismos, construímos algo semellante aos anos dourados da nosa tradición literaria. A vida que desprenden as voces novas da poesía, as sorpresas de calidade e vangarda que nos deixa anualmente a narrativa, ou o simple e puro feito de que haxa xente que aínda escribe ensaio e teatro, son feitos que debemos valorar como unha especie de milagre que evidencia a vontade do pobo galego de seguir contando cunha cultura propia contra vento e maré. Na mesma liña poderiamos falar da cantidade de proxectos editoriais e culturais que traballan cunha dedicación e unha perspectiva crítica admirábeis, moito máis se temos en conta que moitas veces o fan dende a precariedade ou a autoxestión.\nA pregunta que deberamos facernos é canto tempo pode durar esta situación e tamén até que punto non é un premio de consolación ter unha literatura convencional tan viva cando o panorama internacional acolle xa outro tipo de narrativas ás que, por cuestións estruturais e económicas, non podemos practicamente acceder como creadores. En calquera caso, a enxurrada de creatividade que flúe pola nosa realidade cultural é unha cousa marabillosa da que é un orgullo poder participar.\n?Se desexas facer algunha outra consideración, túa é a palabra\nNada máis que agradecer o traballo de visibilización das nosas letras que fas con esta sección e con outras faces do teu traballo cultural.\nEntrevista publicada en Criticalia\nComentarios (0) - Categoría: Opinión - Publicado o 16-03-2013 17:30\nPiden un "consenso inclusivo" co decreto do galego\nO movemento "Chamamento polo Galego" dá os primeiros pasos para acadar un acordo conxunto entre Xunta, institucións e movementos sociais a prol da lingua.\nPor Galicia Confidencial | Compostela | 15/03/2013\nChamamento polo Galego, integrado por distintas personalidades do mundo da cultura e da universidade, aposta por abrir un proceso entre as forzas políticas, a Xunta e os movementos sociais para acadar un "consenso inclusivo" en torno ao decreto do galego da Xunta.\nLogo da decisión do Goberno galego de non interpoñer no Tribunal Supremo un recurso de casación contra as sentenzas do TSXG, suliña a importancia dun "necesario e decidido impulso político, institucional e cidadán a prol do idioma".\nAsí, e aínda que se "congratulan" da decisión da Xunta, suliñan que o xesto, "aínda que necesario non é suficiente". "Unha valoración ponderada do contido do conxunto das sentenzas emitidas debera permitir avanzarmos na procura dos imprescindibles elementos de protección e desenvolvemento da lingua propia e minorizada, alén dun simple exercicio para deixar sen efecto os aspectos expresamente derrogados", destaca nun comunicado.\nPor iso, destacan a "oportunidade aberta" para promover "a volta ao consenso representado polo Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega". "Esperamos que a Xunta de Galicia dea pasos nesa dirección", conclúen.\nComentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 16-03-2013 17:26\nO colectivo Redes Escarlata denuncia un "golpe de estado" na RAG\n"Houbo golpe de estado. Sen uniformes, mais con extrema dereita nunha pintoresca coalición de intereses persoais e de grupo", critica.\nPor Galicia Confidencial | Vigo | 15/03/2013\nO colectivo Redes Escarlata denuncia a existencia dun "golpe de estado" na RAG para botar a Ferrin. Nun comunicado de apoio ao escritor, este colectivo destaca que houbo unha "pintoeresca coalición" na academia entre "intereses persoas, mercantís, de control e poder cultural".\n"Esa conxunción de intereses múltiples logrou facerlle a Ferrín insufrible a súa presenza na Academia. Foi evidente que nin a RAG nin os sectores temporalmente triunfantes merecían a Ferrín. É o que a Academia sae perdendo", recolle este escrito.\nRedes Escarlata critica que, coa saída de Ferrin da RAG, descubriuse a "carencia de escrúpulos do stablishment cultural, tan prudentemente galeguista".\nEste é o seu comunicado:\nE Ferrín marchou da Academia\nA súa decisión prodúcenos pesar, pero énchenos de orgullo. Por dignidade. A ética colectiva das Redes Escarlata esíxenos solidariedade absoluta co compañeiro noso. Si, como poderiamos non gabarnos de que Xosé Luís Méndez Ferrín sexa compañeiro noso! Compañeiro e, sobre todo, referencia inobxectable, quer queiran quer non, para a cultura e para a literatura desta nación ás veces tan ausente de si mesma.\nFerrín marchou da Academia. Non o botaron. Tampouco o derrotaron. Non abonda para vencelo o escudo da covardía nin a arma enferruxada da infamia. Pero houbo golpe de estado. Sen uniformes, mais con extrema dereita nunha pintoresca coalición de intereses persoais e de grupo, mercantís, de control e poder cultural. E vellas xenreiras amoreadas sobre a molesta figura de quen vén desde hai décadas demostrando, na teoría e na praxe, a necesidade e a vixencia dun discurso cultural e político alternativo, libertario, de esquerda, emancipador. Esa conxunción de intereses múltiples logrou facerlle a Ferrín insufrible a súa presenza na Academia. Foi evidente que nin a RAG nin os sectores temporalmente triunfantes merecían a Ferrín. É o que a Academia sae perdendo.\nCando o réxime da Segunda Restauración Borbónica está ameazado pola crecente conciencia colectiva e pola súa propia podremia constituínte, tamén o están as institucións culturais que xorden ao seu abeiro e ao abeiro da Autonomía. Estas institucións senten na caluga a desaparición absoluta da escasa lexitimidade que posuían. Ante esa evidencia, certos sectores coidaron imprescindible ocupar a única institución cultural propia, a RAG, cuxa lexitimidade é inviolable, mesmo nos momentos máis adversos, pois procede da vontade do galeguismo histórico, de Murguía, de Fontenla Leal, de Curros. Outros dos sectores participantes no asalto simplemente se dedicaron a proseguir nunha longa tradición de ataque á lexitimidade académica. Quer por militancia ultra española, quer por necesidade de crebar aquilo que non se controla nin se domea, quer por militaren na perversa idea de que as falas do territorio galego non teñen capacidade nin dereito nin sutileza para se constituíren en lingua de cultura.\nO proceso foi politicamente transcendente. Desvelounos, entre outras cousas, a carencia de escrúpulos do stablishment cultural, tan prudentemente galeguista. Quedou ao aire a súa obsesión por invadilo todo. Do impacto deste proceso no negocio privado iremos observando indicios e sinais. Nos vindeiros tempos tamén asistiremos a recomposicións do poder (simbólico, pero non soamente) no campo cultural. Estaremos coa atención moi viva.\nA etapa que agora conclúe de forma prematura é brillante. Non só pola dignidade institucional sostida ata o último alento, e aí está o derradeiro acto, a presentación do recurso perante o Tribunal Supremo contra o mal chamado decreto de plurilingüismo. Non só porque nestes anos se festexaron as figuras de Lois Pereiro, Valentín Paz Andrade e Roberto Vidal Bolaño, tres nomes heterodoxos e alleos a toda caste de oficialismo. Tamén porque se modernizou a Academia, como proba a excelente e viva páxina web, unha das máis visitadas nos últimos tempos. Tamén porque se logrou que por primeira vez a RAG estivese nos orzamentos do Estado e nos da Comunidade Autónoma de Galicia. Tamén porque se puxeron a funcionar as seccións e os seminarios das seccións e porque se cumpriu o mandato estatutario de todos os académicos se adscribiren a algún seminario. Tamén, e sobre todo, porque baixo a presidencia de Ferrín a Academia acudiu ao encontro coa sociedade galega e conseguiu que esta a considere unha institución propia, firmemente defensora da lingua e da cultura de Galicia.\nPor todas esas e outras razóns, nós non queremos manternos neutrais. Saudamos e aplaudimos o traballo da executiva da RAG, tan vilmente atacada neste proceso pola extrema dereita e por aqueles que ambicionan o control do poder simbólico e material, e por tanto determinar tamén os silencios, no noso campo cultural. Agradecemos, pois, o esforzo e a entrega de toda a executiva.\nE por enriba de calquera outra consideración, proclamamos sentirnos inmensamente orgullosos de pertencer á mesma estirpe cultural, nacional, política e humana de quen para sempre será o lexítimo Presidente da Academia. Mesmo que esta non quixese merecelo.\nBeizón, compañeiro Ferrín.\nComentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 16-03-2013 17:24\nFormulario de datos para os centros participantes no certame A Mocidade cos Lingua 2013\nFormulario datos a mocidade coa lingua 2013 from cenlf\nComentarios (0) - Categoría: Actividades - Publicado o 15-03-2013 11:07\nFerrín cumpre coa súa palabra\nAbandona a Presidencia da RAG e marcha da institución tras insistir nas "forzas externas e internas que atentan contra el". O conselleiro de Educación di que "non decidiu" se recorrerá ante o TS.\nPor Galicia Confidencial | Compostela | 13/03/2013\nFoi un pleno tenso. Xosé Luís Méndez Ferrín decidiu cumprir a súa palabra e marcha da Real Academia Galega (RAG). A pesares das numerosas voces que pedían a súa continuidade,incluído os numerarios críticos coa súa xestión.\n"Marcho porque hai forzas internas e externas que atentan contra min", dixo ao saír dunha xuntanza que se prolongou durante máis de dúas horas e na que se falou, sobre todo, dos motivos alegados polo xa ex presidente para marchar da RAG.\nE é que Ferrín volveu a insistir nos argumentos que xa expuxo cando anunciou a súa marcha. Hai grupos que pretenden "desvirtuar" a razón de ser da academia e, mesmo, "a defensa do idioma".\nNestes mesmos argumentos insistiron diferentes membros da Academia durante a asemblea extraordinario para pedirlle que continúe. Así, lembraronlle que, precisamente, todos eles apoiaron por unanimidade recorrer ante o Tribunal Supremo o decreto do galego da Xunta.\n"Si, está recorrido, pero agora quen vaia de presidente pode non insistir no recurso", comenta a GC un destacado filólogo consultado. E é que, no entorno de Ferrín crese que --tal e como adiantara o secretario da RAG-- hai un grupo de destacados membros da RAG vinculados ao ILG e ao Consello da Cutura Galega que están dispostos a "pactar unha saída dialogada" coa Xunta.\nPrecisamente, e tal e como informou GC a pasada semana, hai meses que destacados dirixentes do Goberno galego, incluído o propio Núñez Feijóo, estaban tentando buscar unha solución "pacífica" á xudicialización do decreto do galego. A ofensiva de denuncias contra este decreto e, sobre todo, que a xustiza decidira admitir algúns deles, provocou unha reflexión na cúpula do Goberno galego e, principalmente, na Consellería de Cultura.\nPor iso, altos cargos da Xunta mantiveron conversas con representantes do mundo da cultura en Galicia, nomeadamente, de entidades representativas como a RAG e o CCG para tentar buscar unha postura "consensuada" e evitar a xudicialización do decreto.\nE é que, tanto na Xunta, como na RAG hai quen conserva aínda esperanzas de que a situación se poida reconducir tras a marcha de Ferrín da Presidencia da academia. Nas xuntanzas que se mantivo ao máximo nivel entre dirixentes da Xunta e académicos da RAG deixouse a posibilidade de retirar os recursos "se se chegaba a algunha solución que satisfaga a todas as partes", confirman a GC as fontes consultadas.\nPrecisamente, o conselleiro de Educación, Jesús Vázquez Abad, admitiu este mércores que "aínda" non decidiu se recorrerá ao Supremo a sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) que declara nula unha parte do decreto que regula a utilización do galego no ensino.\nDíxoo ante o pleno da Cámara, en resposta a unha interpelación do deputado socialista Francisco Caamaño, quen concedeu ao actual Executivo autonómico o "mérito" de ser a primeira administración "mesmo desde a época predemocrática" que levou a lingua propia aos xulgados. "Onde a lingua xamais debeu estar", remarcou.\nTamén o secretario xeral de Política Lingüística, Valentín García, confirmaba a pasada semana que a Xunta acudiu ao TS para presentar un "posible" recurso de casación polas sentenzas contrarias ao decreto emitidas polo TSXG. En todo caso, deixaba claro que, polo momento "non hai nada decidido" e que, aínda que o presentaran, tamén o poden retirar "en calquera momento".\nComentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 14-03-2013 17:46\nFeijoo "acata" os fallos contra o "decreto do trilingüismo"\nO presidente di que manterá consultas pero "sen efectos legais" e "dá por resolta" a polémica. A Mesa replícalle que o Decreto é un "cadaver" e pide unha norma para promover o galego nas aulas.\nPor Galicia Confidencial | Compostela | 14/03/2013\nXa o deixara caer, primeiro o secretario xeral de Política Lingüística e logo o conselleiro de Educación. Pero foi o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, quen anunciou este xoves que, finalmente, o seu Goberno non recorrerá as sentenzas do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) que anulan algúns puntos do decreto do plurilingüismo como o relativo ao "carácter vinculante" da consulta aos pais sobre o idioma na primeira etapa educativa.\nDeste xeito, o Goberno galego, tal e como xa adiantou GC, pretende iniciar unha nova etapa co presidente e a directiva da RAG que saia elexida logo da dimisión de Ferrín. Precisamente, Feijóo agardou a marcha de Ferrín para confirmar que a Xunta non continuará co seu recurso, unha recurso que, sen embargo, presentará a RAG ante o Tribunal Supremo para anular o decreto.\nCuste das consultas\nCon todo, Feijóo gardou un as na manga e dixo que, aínda que non terán efectos legais, a Xunta "manterá as consultas". "A pesar de carecer de efectos legais, a opinión dos pais sobre o idioma no que se educa aos seus fillos seguirá sendo determinante para a Xunta", insistiu. O que non dixo é canto custará esta consulta e con que cartos se vai sufragar.\n"Que a Xunta pode seguir facendo consultas? Si. Que van ter efectos legais? Non", manifestou o máximo mandatario autonómico na rolda de prensa posterior ao Consello da Xunta. Así, suliñou que "o 95 por cento do decreto" que conta con "o aval" do Alto Tribunal galego pasará a ser "o cento por cento" do texto da Xunta para "darlle seguridade xurídica incuestionable". Explicou que o actual se modificará mediante unha instrución que vai desenvolver a Consellería de Educación e esgrimiu que a decisión se adopta tras avaliar as "decisións xudiciais" e os informes da Asesoría Xurídica autonómica.\n"Acatar" a lei\nEste anuncio serviulle para asegurar que, así, "acata as sentenzas dos tribunais, a diferenza doutras comunidades" e deu por resolta a "polémica" sobre o idioma ao situarse o texto "nun punto de encontro indiscutible". "Pode haber xente que queira seguir vivindo da polémica, pero se a sentenza é clara, eu acátoa. Non vou vivir da polémica do galego", concluíu.\nVersión da Mesa pola Normalización\nA Mesa pola Normalización Lingüística, a primeira entidade que gañou unha sentenza do TSXG contra o ?mal chamado decreto do plurilingüismo?, ten unha visión totalmente diferente á da Xunta.\nA organización que preside Carlos Callón considera que Alberto Núñez Feijóo ?continúa sen asumir o enorme pau xudicial? e por iso pretende ?manter en vigor un decreto cadaverizado polo Tribunal Superior?.\nCallón sinala que ?o que ten que facer o presidente da Xunta é procurar unha nova norma que si se axuste ao Estatuto, á Lei de Normalización Lingüística, ao Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega e á Carta Europea das Linguas, non tentar manter até o último suspiro un decreto cuxos principais artigos foron declarados ilegais con todas as letras?.\n?Só hai un camiño digno para o decreto-zombi contra o galego: a súa derrogación?, subliña o portavoz da Mesa. Por iso, a organización cidadá reclama que Núñez Feijóo ?deixe de mentir? e ?asuma as contundentes sentenzas do TSXG, que rexeitaron por ilegais os núcleos do decretazo contra o galego, que son tamén os núcleos do discurso lingüístico do PP?.\nComentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 14-03-2013 17:45


Autor Tema: Mi Commodore C64C no da señal de video. (Leído 1319 veces)\na6593b48-dc0d-4c5c-9698-4726be8b7fb6.jpg (129.69 kB, 899x1599 - visto 41 veces.)\nPágina generada en 0.053 segundos con 45 consultas.


En marcha a fase galega da IX olimpíada de Xeoloxía! | aepectgalicia\nEn marcha a fase galega da IX olimpíada de Xeoloxía!\noctubre 23, 2017 · de aepect\t· Añadir a marcadores el enlace permanente.\t·\nA IX Olimpíada de Xeoloxía é una actividade convocada pola AEPECT (Asociación Española para la Enseñanza da Ciencias de la Tierra), a Sociedade Española de Xeoloxía e o Colexio Oficial de Xeólogos.\nOs centros interesados en participar solicitarano, cumprimentando e enviando a ficha de inscrición que se xunta a: aepectgalicia@gmail.com entre o 1 de novembro e o 15 de decembro de 2017. Non se establece un número máximo de participantes por centro, pero recoméndase que non sexa máis de 12 alumnos/as (3 grupos).\nAs probas terán lugar o mércores 7 de febreiro de 2018, entre as 11,30 e as 18,30 h\n-Proba teórica de 40 preguntas tipo test.\n-Proba práctica con cuestións arredor do mapa topográfico, minerais, rochas, fósiles e paisaxes xeolóxicas.\n–Campión/oa provincial: diploma acreditativo e algún material relacionado co estudo da xeoloxía.\n–Accésit 4º ESO: diploma acreditativo e algún material relacionado co estudo da xeoloxía.\n–Diploma acreditativo para a 2ª e 3ª persoas clasificadas, así como para o mellor grupo.\nAs persoas que acaden a máxima cualificación en cada sede pasarán á Fase Española, que terá lugar en Segovia 17 de marzo de 2018. A organización garante a asistencia a esta cos gastos pagados e contando cunha persoa acompañante. Se se superan os 50 participantes por sede, irá tamén a 2ª persoa clasificada por esa provincia e se se superan os 100 iría a 3ª.\nFicha de inscrición: ficha inscrición IX olim\nExames da VIII olimpíada: Exame tipo test olimpíada EXERCICIODEMAPAS2017PROBAPRACTICA2017\n← Actividade: XEOLOXÍA DE LA COSTA ÁRTABRA – SERRA DO FORGOSELO 2-4 de xuño de 2017\nCONCLUÍDA CON ÉXITO A CELEBRACIÓN DA FASE GALEGA DA IX OLIMPÍADA →


5 feuilles abrasives auto-agrippantes 150 mm, P 240, B+M, SXE (624007000) | Outillage électroportatif Metabo. Metabo Belgique.\n5 feuilles abrasives auto-agrippantes 150 mm, P 240, B+M, SXE (624007000)\nRéférence: 624007000 EAN: 4007430441119


(Non-carbon) anisotropic nanomaterials - Journal of Materials Chemistry (RSC Publishing)\n(Non-carbon) anisotropic nanomaterials\nLuis M. Liz Marzán*a\nFax: +34 986 812 556\nJ. Mater. Chem., 2006,16, 3891-3892\nL. M. L. Marzán, J. Mater. Chem., 2006, 16, 3891


������ ���������� Velante ������ 269-207-05 ������ � ������������ | ��������-������� AquaMarket.ru (383) 335-77-00\n��� ��������� 0 �������: �������� ��������\t���������� ����� ��������� ����� ������ ���������� Velante ������ 269-207-05\n������ ���������� Velante ������ 269-207-05\t����:\n������� / ������: 269-207-05\t��� ������: 521573\n����������� �������������� (�������� ��������� �� ���������, �� ������� ������ ��������� �������):���, ������, ����������: �����: Velante ������ ��������|�������|����|�����|��������|�����������������: �������� / ������� / ���� / ����� / �������� / ������� �����: �����������������: ����� ���������: ������� ������ ���������: ��������� �������������: ����. �������� �����: 40 �� ����� �������� ����: 200 �� �����������|����������|��������������|������������ (Led)��� �����: ����������� / ���������� / �������������� / ������������ (Led) ���������� ����: 5 ������: E14 ������� ���������: 20 ��.�������� ��������������: ������� �����������: �������������������������: ����������� ������: ���������� � ���: ������ �����������: 27 �� ������ �����������: 50 �� ����� �����������: 50 ��������� / �������: ���������� �������� (��������): 5 ����������� �������� (��������): ����� �������� ������� (�������): ������ ���� ������� (�������): ����� �������|�������������������� �������� (��������): ������� / �����������������: �������� ��������: ������ �����|�������� ��������: ����� / ���� ���������|������������������ ��������: ��������� / �������������� �������: ���������������� ���������������:\n���������� � ���������� ���������� ������ Velante �� ��������� ������ ������ ��������� ���������� ��������� ��������, ��������, � ����� �������. Ÿ ��������� ����� ������� �� �������������� ��������� � ��������, ������� �������� ���� ����� � ������ �������. ������� ����������� �� �������� �������� ������ � ���������� � �������. ����� ���������� ������ ������ ������������ ������ Velante, �� ��������� ���� ��� ����� ������ � ����� ����������.


Miguelanxo Prado fai historia - Faro de Vigo\nMiguelanxo Prado fai historia\nO debuxante, o primeiro en entrar na Academia de Belas Artes\nmar mato - vigo 04.04.2009 | 02:00\nMiguel Anxo Prado ten o hábito de viaxar metido no corpo. As súas maletas reais atópanse xa en París onde inaugura unha exposición a vindeira semana nunha galería. A equipaxe dos sentidos, sen embargo, levita noutros mundos, nos das súas historias de banda deseñada e cine polas que vén de ser nomeado membro da Academia de Belas Artes de Galicia.\nÉ certo; a vida, a historia, é unha espiral. Miguelanxo Prado está dentro dunha. No 1992, sacaba do prelo Trazo de tiza, unha estrana narración sobre unha desconcertante historia de desamor nunha illa solitaria. Esta primeira historia longa de banda deseñada do debuxante ofreceulle incribles críticas nos medios franceses, así como o premio Alph Art de Angoulême ou o de mellor obra no Saló do Còmic de Barcelona. Dezasete anos despois, Prado foxe lonxe do humor para voltar á orixe, á línea de Trazo de tiza, na súa nova historia longa que lle levará máis de ano e medio de traballo.\n"Serán unhas 160-170 páxinas ao redor da memoria persoal, dos recordos que definen as vidas de cada quen", explica o autor galego quen se confesa "bastante ordenado no traballo" pero con tremendas dificultades para falar do mesmo. "Escápaseme unha definición", autocritica.\nAínda que non o diga, coas súas explicacións lémbranos detalles dos personaxes de Irena e Josef de A ignorancia de Milan Kundera:"Sempre hai versións diferentes dun mesmo acontecemento. A miña próxima historia será un xogo tecido entre un grupo de personaxes no que tamén terei un pé posto no onírico. Non será estrictamente unha narración en termos realistas, senon que ofrecerei un aspecto que toca un pouco a visión máxica da realidade", detalla o autor nacido no 1958 na Coruña.\nPunto "escuro" na biografía\nÉ de esperar que, ao igual que co filme de animación De Profundis, a nova novela gráfica de Miguel Anxo Prado esbotará a palabra indiferencia das súas críticas. Porque se algo se pode etiquetar ao guionista e debuxante coruñés é de ofrecer historias especiais nas que hai, sen embargo, unha asignatura pendente.\n"É un dos puntos escuros da miña biografía pero por desgraza non está da miña man. Os meus libros están traducidos a 14 linguas pero moi poucos –tres ou catro– publicáronse en galego a pesar de estar todos escritos nesta lingua na versión orixinal", explica. Cunha colección propia en castelán en Norma, a editorial El Patito iniciou xa a publicación dalgunha das súas obras ao galego á espera de culminar o seu percorrido ao completo.\nA novela gráfica non é o único proxecto para o impulsor do festival de BD Viñetas del Atlántico. Tralo éxito de De Profundis (nominación ao Goya ao mellor filme de animación), Prado pensa xa nun novo proxecto que non seguirá o mesmo modus operandi. "Sería moi difícil que me volvese pechar catro anos traballando dun xeito tan especial. Non quero volver a asumir a realización total dos debuxos para facer a película", confesa Miguelanxo Prado quen nestes intres se atopa en París preparando unha exposición de orixinais de banda deseñada, ilustracións e cadros que se inaugurará a vindeira semana nunha galería.\n"Nunca deixei de pintar. No caso de París, trátase dunha pequena colección de cadros cunha certa relación temática coas historias. Moitas veces, vanse tecendo fíos de relación entre a pintura e as historias que conto no cómic", explica o primeiro debuxante de banda deseñada galega acollido na Real Academia de Belas Artes de Galicia.\n"A noticia recibinna con perplexidade; non entraba nas miñas previsións (...) É inevitable sentir satisfacción polo feito de reoñecer a linguaxe (o cómic) na que me levo expresando dende hai tanto tempo".


Sábado 5 de Diciembre de 2020 | 139886591 visitas | 433 usuarios conectados\nDiv. de Honor Gallega Cadete J.3 CD Calasanz Coruña 1 - Victoria C.F. 0 Si 40 0 0 0\nDiv. de Honor Gallega Cadete J.7 CD Calasanz Coruña 2 - Bertamirans C.F. 0 Si 71 1 0 0\nDiv. de Honor Gallega Cadete J.8 Rápido de Bouzas 2 - CD Calasanz Coruña 2 Si 52 1 0 0\nDiv. de Honor Gallega Cadete J.9 C.D. Lugo 0 - CD Calasanz Coruña 0 Si 55 0 0 0\nDiv. de Honor Gallega Cadete J.11 Bergantiños C.F. 1 - CD Calasanz Coruña 2 Si 67 0 0 0\nDiv. de Honor Gallega Cadete J.12 CD Calasanz Coruña 3 - Racing Club Ferrol 0 Si 80 1 0 0\nDiv. de Honor Gallega Cadete J.13 E.D. Arousa S.D. 0 - CD Calasanz Coruña 3 Si 65 0 0 0\nDiv. de Honor Gallega Cadete J.14 CD Calasanz Coruña 8 - C.D. Choco 1 No 31 1 0 0\nDiv. de Honor Gallega Cadete J.16 CD Calasanz Coruña 1 - Coruxo F.C. 0 Si 64 0 0 0\nDiv. de Honor Gallega Cadete J.19 CD Calasanz Coruña 2 - Pabellón de Ourense 1 No 40 0 0 0\nDiv. de Honor Gallega Cadete J.20 Victoria C.F. 0 - CD Calasanz Coruña 0 Si 51 0 0 0\n1ª Autonómica Gallega G.1 Juvenil J.26 Calasanz Coruña B 4 - Sporting Coruñés 1 No 28 1 0 0\nDiv. de Honor Gallega Cadete J.28 CD Calasanz Coruña 7 - Bergantiños C.F. 1 Si 80 3 0 0\n1ª Autonómica Gallega G.1 Juvenil J.33 Ciudad Jardín Coruña 3 - Calasanz Coruña B 2 Si 90 0 0 0\nDiv. de Honor Gallega Cadete J.30 CD Calasanz Coruña 1 - E.D. Arousa S.D. 0 Si 80 0 1 0\nDiv. de Honor Gallega Cadete J.32 CD Calasanz Coruña 2 - Santiago Compostela 1 Si 80 2 0 0\n2. Segunda División B Grupo 5-A\t 5403\n3. Tercera División Grupo 9-A\t 4807\n5. Primera Andaluza Huelva\t 4078\n926. Liga Nacional Grupo 1 Juvenil 48\nTiempo de carga: 2.2332708835602 segundos


Vieiros: Galiza Hoxe - Avisan dun intento de fraude no nome da Axencia Tributaria\nAvisan dun intento de fraude no nome da Axencia Tributaria\nUnha vaga de correos electrónicos lixo pretendía obter datos bancarios dos internautas prometendo unha falsa devolución de impostos.\nRedacción - 14:00 02/09/2009\nTags: axencia tributaria fraude spam\nNota de prensa na auténtica web da Axencia Tributaria\nNestes últimos días produciuse un envío masivo de correos electrónicos lixo que, asemade, pretendían facerse pasar por comunicacións da Axencia Tributaria. As mensaxes informaban dun suposto reembolso de impostos para a persoa receptora da mensaxe, concretamente de 186,80 euros, e parecían proceder do enderezo impuestos@aeat.es.\nA Axencia Tributaria xa fixo público un comunicado onde explica que se trata dun intento de fraude que usa fraudulentamente o seu nome e imaxe para obter datos persoais mediante o que se coñece tecnicamente como phishing. O Ministerio asegura que nunca solicitará información confidencial dos contribuíntes mediante correo electrónico.\nA mensaxe fraudulenta non levaba á web da Axencia Tributaria, senón a un subdominio -probabelmente pirateado- dunha empresa alemá de froitas que á súa vez redirixía a un enderezo IP de Irlanda onde se aloxaba unha páxina co aspecto da do organismo gobernamental español. Nela pedíase o nome e apelidos, o número de tarxeta de crédito e mais o número PIN da tarxeta, coa intención última de obter o diñeiro das persoas que caesen no engano.\nPara aparentar máis críbel, ademais de usar o logotipo e o estilo da web da Axencia Tributaria, enmascaraba o enderezo IP na barra de enderezos do navegador e incluía unha falsa referencia á web da axencia tributaria, escrita incorrectamente como "agenciatributariaa.es", dominio que non existe. Os textos non conteñen faltas de ortografía ou de sintaxe notábeis como noutros correos lixo, aínda que si un estilo impropio dun organismo público do Estado Español.


Oaxaca de Juárez, Oax. 7 de julio de 2019. Los Servicios de Salud de Oaxaca (SSO) a través de la Dirección de Regulación y Fomento Sanitario y la Unidad de Salud Ambiental, entregaron constancias a diez talleres de alfareros provenientes de Santa María Atzompa, que cumplieron con la Norma Oficial Mexicana NOM-231-SSA1-2002, Artículos de alfarería vidriada, cerámica y porcelana, como libres de plomo.


O vilagarcián Gonzalo Arca, único galego entre os finalistas do concurso Budweiser Emerge - Pontevedra Viva\nGonzalo Arca actuando na festa final de Noites Abertas\nMércores 19 de Xuño, 2013 ás 22:27 do Mércores 19 de Xuño, 2013\nGonzalo Arca, nunha das súas últimas actuacións en directo\n© Gonzalo Arca\nO público converteuno o pasado mes de marzo no gañador do Fest2013, o concurso de bandas e artistas emerxentes organizado polo Local de Música de Pontevedra. E de novo, o voto popular pode levar a Gonzalo Arca a lograr un novo recoñecemento. O músico arousano é o único artista galego entre os dez finalistas do concurso Budweiser Emerge, tras ser seleccionado entre máis de 170 bandas de todo o país.\nO certame ten como premio actuar no Low Cost Festival de Benidorm compartindo cartel con grupos nacionais e internacionais de primeiro nivel como Two Door Cinema Club, Portishead, Belle And Sebastian, Delorentos, Toy, Love of Lesbian, Los Enemigos ou Lori Meyers, entre moitos outros.\nO público deberá decidir cos seus votos que formación ou solista levarase o gato ao auga e alcanzará tan xugoso premio. Destes dez grupos seleccionados pasarán á gran final os tres máis votados. Será entón cando un xurado especializado elixa ao ganador do concurso.\nPara votar por Gonzalo Arca só hai que visitar o seguinte enlace: http://budweiseremerge.lowcostfestival.es/bandas-inscritas/125/gonzalo-arca/page-3/, introducir un email, o código captcha que se pide e clickar en VOTAR. Acto seguido recibirán un correo en dito email (pode aparecer en spam) con outro enlace que deberán pinchar para confirmar o seu voto. O prazo para votar termina o 2 de xullo.\nGonzalo Arca (Vilagarcía de Arousa, 1983) comezou a súa carreira no ano 2000 como vocalista da banda Vado Permanente, coa que gravou o álbum Debo más de lo que puedo. Tras un errado fichaxe por unha multinacional, en 2005 o grupo sepárase. O ano seguinte aparece xunto ao guitarrista de Vado Permanente, Pablo Pérez, nun novo proxecto The Preachers Of Rock & Roll. Esta vez o formato é acústico e van combinando os seus temas propios cos grandes clásicos do rock e o blues.\nEn 2010 entrou a formar parte da veterana banda de rock galega Sugar Mountain, para ocupar o posto de vocalista trala marcha de Javier Ruano. Afronta agora a súa carreira en solitario. No seu repertorio conviven temas propios e versións de artistas da talla de Bob Dylan, The Beatles, Chris Robinson ou The Rolling Stones. En breve comezará a gravación do que será o seu primeiro traballo discográfico.


Quen somos « as corcerizas\nAs persoas que estámos detrás do proxecto educativo de As Corcerizas somos a propia base social que o respalda.\nPersoas socias e voluntarias de Amigos da Terra e un equipo técnico con ampla experiencia e cualificación.\nA longa traxectoria do seu equipo técnico en temas de educación, formación, animación e divulgación, aportan a confianza necesaria que garante un programa educativo e formativo de alta calidade.\nEn As Corcerizas os/as participantes adquiren coñecementos e actitudes desde unha metodoloxía lúdica e motivadora, adaptada ao público e tipo de actividade, que os/as capacita para vivir con coherencia e respecto nunha nova sociedade.\nDende o ano 1998 o traballo serio e comprometido, desde un enfoque construtivo, fixeron de Amigos da Terra unha entidade respectada e valorada, cun equipo multidisciplinar no que confiar a posta en marcha de diferentes proxectos e actividades.\nDacordo co Decreto 50/2000, as nosas actividades desenvolvense cun ratio de 1 educador/a por cada 10 participantes, e os/as especialistas e expertos/as correspondentes cando a actividade o require.


Publicada en 7 noviembre, 2018 de Seminario Menor Publicado en: Noticias\nDurante o pasado mes de outubro celebrouse un campionato de Tenis de mesa a nivel interno no noso Seminario Menor. Nel participaron preto de 20 alumnos que competiron durante os recreos das mañás, pasando por sucesivas probas eliminatorios.\nQueremos dende aquí felicitar a Alejandro Blanco e Esteban Mirás, campión e subcampión (respectivamente) deste que foi o primeiro dos torneos deportivos que se sucederán ao longo do curso. Xa estamos pensando no seguinte…\n« 1º dos informes deste curso\nMenudos artistazos!!! »


Cuelguen al DJ, quemen la radio. ¡Saquen esa canción! - lanacion.com | Links DV | ಠ_ಠ\n1 - Zhejiang Xinding Plastic Co., Ltd\nCuelguen al DJ, quemen la radio. ¡Saquen esa canción! - lanacion.com\nMe gustó esta mirada de "la internet", y está dicho lindo: "... gran parte del público decide, por alguna extraña razón, seguir todo a través de una pantalla digital. Como si ya no fuera posible la experiencia pura. O peor: como si se le tuviera terror a la sola idea de poder disfrutar de algo mientras sucede, sin estar haciendo, al mismo tiempo, alguna otra cosa."\nPublicado el 09/08/2012 - 11:27:05 | Votos a Favor: 3 - Votos en Contra: 1\nPublicado el 09/08/2012 - 11:27:05 | Votos a favor: 3 | Votos en contra: 1\nTags: internet, mairal, maximiliano, tomas\nT: 0.0074050426483154 s | Fabio.com.ar | Fabio TV | Tecnogeek | Un desarrollo de Cake Division © 2009 - 2018 | V: 33 | U: 0


A UDC e o CITIC organizan este xoves unha xornada de pulo ás empresas de alicerce tecnolóxico - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\nA UDC e o CITIC organizan este xoves unha xornada de pulo ás empresas de alicerce tecnolóxico\nmartes, 25 de febreiro do 2014 Redacción\nA Facultade de Económicas da UDC, sede das sesións\nA Universidade da Coruña (Vicerreitoría de Investigación, OTRI, etc) e CITIC organizan este xoves 27 unha xornada de pulo ao emprendemento tecnolóxico en contornas académicas. O evento encamíñase a achegar recursos e craves para a conversión de ideas empresariais en iniciativas de feito, no seo da propia Universidade. A xornada vaise desenvolver no salón de graos da Facultade de Economía e Empresa, no campus de Elviña, en horario de 9 a 14 horas e de 16 a 19. Insírese no programa Aula de Innovación e Transferencia.\nAs sesións arrancarán cun relatorio de Carlos Gómez Otero, asesor xurídico e secretario xeral adxunto da Universidade de Santiago de Compostela, sobre o réxime xurídico do coñecemento universitario, abranguendo desde o marco legal para crear unha destas empresas ata o réxime de incompatibilidades.\nÁs 12.45 horas falará Elena Pernas Verdugo, técnica de creación de Empresas de Base Tecnolóxica (EBT) e xestora do Viveiro de Empresas da UDC, quen explicará cal é o procedemento de creación das spin off e os instrumentos para favorecer a súa creación.\nXa pola tarde, ás 16:00 horas, os asistentes poderán saber máis sobre o ciclo de financiamento dunha EBT e as alternativas dispoñíbeis en business angels e capital risco. A encargada de conducir esta sesión será Yolanda Falcón García, xerente de Unirisco. Para rematar a xornada, ás 18:00 horas, presentarase a experiencia dunha EBT da Universidade da Coruña.\nO público obxectivo desta xornada, de matrícula de balde, é o persoal investigador da UDC, responsábeis de Empresas de Base Tecnolóxica, técnicos de centros tecnolóxicos e axentes da I+D+i, técnicos de Oficinas de Transferencia de Resultados de Investigación (OTRI) e alumnado de máster e posgrao que teña unha idea de negocio ou un perfil emprendedor.\n“A metodoloxía da xornada”, informa a UDC, “será de participación e estará baseada na análise e discusión de situacións reais, de forma que contrastarán os contidos teóricos coa experiencia persoal dos relatores, fomentando a integración e participación dos asistentes”. A xornada vén da man da Vicerreitoría de Investigación e Transferencia da UDC, a OTRI, a Fundación Universidade da Coruña, o CITIC e o Consello Social da UDC. Emprázase como dixemos no programa Aula de Innovación e Transferencia, cuxo obxectivo é dinamizar, facilitar e impulsar a fundación de Empresas de Base Tecnolóxica (EBT) e amosar experiencias sobre o proceso de creación destas entidades así como analizar as características e as problemáticas das spin off académicas.


A nova crise ten dúas saídas posibles - CIG: Confederación Intersindical Galega\nA nova crise ten dúas saídas posibles\nFermín Paz Lamigueiro - 21 Abr 2020\nVeñen tempos e situacións criticas para o conxunto dos que aposten polo cambio real. Se é así, o mellor que podemos facer é deixarnos de preocupar polo que van facer os demais e ocupar o tempo en concretar os obxectivos no curto e no medio prazo e loitar por acadalos cunha aposta clara\nA terra, a miña terra e a súa xente suspiran por unha volta á dignidade, pero para que iso sexa posible precisamos cambios e que realmente todos aprendamos un pouquiño, cando menos, do que hai tempo leva pasando e do que está acontecendo. Tamén polo mesmo suspiran xentes doutras terras do mundo, en convulsión permanente pola sucesión dunha crise tras outra. É unha especie de novo denominador común de persoas e terras, mais teremos que aceptar que os problemas non se van amañar só cos desexos. Dito doutro xeito, a pandemia por si soa non vai ser motor de ningún cambio; como moito, foi o detonador dunha nova crise- Todo o demais, o que estamos vendo, igual que no pasado, é o verdadeiro problema que temos tentar resolver.\nA nivel internacional, nada apunta a unha nova xeopolítica de paz e da irmandade senón a unha recomposición ou recolocación de espazos, e a primeira probatoria deste aliñamento podería verse nos organismos internacionais, tanto no seu financiamento como no seu funcionamento. Quizais, na carreira por atopar unha vacina ou menciñas para unha mellor contención das doenzas máis graves, poidamos asistir a unha colaboración certa das equipas de investigación primeiramente porque o restablecemento do funcionamento da economía é unha necesidade para todos os contendentes na xeopolítica mundial e, secundariamente, porque tamén a patente dos descubrimentos será un bo negocio.\nNos estados e nas conformacións supranacionais como a UE, máis de mesmo, novos confrontos para protexer o espazo ou o peso relativo da parte no conxunto. Aparentan disputa ideolóxica, pero moi por enriba están as finanzas de cadaquén. Máis que potencialidades están a poñerse de manifesto debilidades e contradicións nos seu facer e no seu statu quo. As xentes do común é que son gobernadas non teñen os mesmos problemas e dialécticas que quen as goberna. A realidade demostra que moitas das acción dos que deciden non teñen en conta a maioría social, ou mesmo a desprezan na goberrnanza.\nUnha proba do anterior compróbase nas dinámicas políticas concretas. Por exemplo, o debate centrado na rebaixa do salario dos parlamentares provocou en min un novo suspiro, esta vez de mágoa, polo ridículo dunha competencia nunha especie de mercado da incompetencia. É unha clara demostración de cegueira política e social, é oportunismo. A prioridade da acción política debería estar nas decisións para dignificar a vida das persoas, valorizando, desta vez si, o que a xente reclamamos todos os días nas fiestras e balcóns, leis e normativas cunha remuneración axeitada e sen precariedade nos traballos considerados como servizo esenciais, na presente crise. Velaí as dificultades que terá a xente común para saír disto.\nHai dúas perspectivas posibles para a saída desta nova crise: facer unha fronte común vía PSOE ou PP, ou apostar por un cambio real tanto na vida da xente como na calidade da democracia.\nNa primeira, sexa nunha Mesa capitaneada polo PSOE ou nunha Comisión parlamentar proposta polo PP (non é un problema do formato), supoño que servirá a uns e outros para logo poder pasar factura nas contendas electorais que virán máis adiante. As conclusións, no mellor dos casos, tanto dun como doutra formulación, de chegar a bo porto, consistirán nun receitario para seguir dando "paus de cego" no camiño desa nova "normalidade" da que tanto nos falan e non din en que consiste; só que non será a mesma que tiñamos antes, ou sexa peor. A bo entendedor...\nNon vai ser doado cando abran a cancela de saída aínda que sexa a poucos. Mais convén darlle xa unha volta agora ao que temos por diante; veñen tempos e situacións criticas para o conxunto dos que aposten pola segunda alternativa, o cambio real. Se é así, o mellor que podemos facer é deixarnos de preocupar polo que van facer os demais e ocupar o tempo en concretar os obxectivos no curto e no medio prazo e loitar por acadalos cunha aposta clara.\nConsidero que é unha obriga reforzar a CIG, máis aínda do que está. É o tempo dos cadros sindicais que seguen no sindicato pero por razón da idade están desactivados. TODOS temos a obriga de colaborar coas diferentes estruturas da central sindical sen máis límite que o que poidamos facer dentro das nosas capacidades.\nSabemos o que foron os Pactos da Moncloa, loitamos contra eles.\nNon debemos quedar na casa.\nA de hoxe tamén é a nosa loita.\nQuen queira facer o cambio ten que poñerse á fronte desde o principio. Non son tempos de esperar a que escampe!\nA CIG debe facer unha aposta polo cambio con valentía, sen medo. Non vai ser posible a salvación individual vinculada á salvación do sistema. Quen aposte por esa vía que apoie a primeira alternativa porque tanto a proposta do PSOE coma o do PP son intentos trampulleiros para que todo vaia peor: menos dereitos, salarios conxelados ou máis baixos, menos emprego, máis precariedade, recentralización política, medo social e potenciación das forzas armadas e da policía, así como das organizacións sociais municipais ou vinculadas á confesión relixiosa, co obxectivo de salvar a economía como eles a entenden e a practican.\n[Galiza, 20 de abril de 2020]


404 expedientes tramitou o ano pasado o Valedor do Cidadán\nvenres, 1 abr 2005\nO Valedor do Cidadán, Luis Espada , presentou á Corporación Municipal o informe anual das actividades da Institución, abarcando o labor realizado ao longo do ano 2004 e que se resume na tramitación de 404 expedientes.\nmércores, 23 mar 2005\nConvócase á Xunta de Goberno Local para realizar sesión ordinaria na súa Sala o día 29 de marzo de 2005, ás 8,00 h. en 1ª convocatoria e ás 9,00 h. en 2ª convocatoria, para resolver os asuntos da devandita relación.\nA Xunta aproba o padrón do imposto sobre vehículos de tracción mecánica\nluns, 21 mar 2005\nA Xunta de Goberno Local aprobou hoxe luns o imposto sobre vehículos de tracción mecánica resultando un incremento de vehículos do 1,69 % ata un total de 155.038. A Xunta aprobou tamén os regulamentos de Participación Cidadá e do Festival Folclórico Internacional "Concello de Vigo", e anunciou a creación de tres novos campos de fútbol de herba artificial.\nConcentración silenciosa polas víctimas do 11-M\nvenres, 11 mar 2005\nVarias decenas de persoas concentráronse na praza do Rei xunto coa Corporación Municipal para gardar cinco minutos de silencio en memoria das víctimas do 11-M.\nO Concello convoca unha concentración silenciosa en memoria das víctimas do 11-m\nmércores, 9 mar 2005\nA Xunta de Goberno aprobou un gasto de 100.000 euros destinado á subvención de actividades socioculturais\nluns, 7 mar 2005\nA Xunta de Goberno Local redactou as bases da convocatoria para a dotación das subvencións destinadas a actividades socioculturais. Ademais, decidiu dar luz verde á xestión da subvención da parte correspondente aos gastos correntes do Museo Marco que lle corresponde cubrir como membro fundador e que ascende a 751.265 euros.\nConcentración silenciosa pola morte dunha moza en Baleares\nmércores, 2 mar 2005\nA Corporación Municipal gardou un minuto de silencio por un novo caso de violencia de xénero.<br />\nO Concello incorpora 12 autobuses accesibles en virtude do acordo coa FEMP e o Ministerio de Traballo\nluns, 28 feb 2005\nA adhesión do Concello de Vigo ao convenio entre a FEMP e o Ministerio de Traballo e Asuntos Sociais en materia de accesibilidade ao transporte público permite a incorporación de 12 autobuses cunha subvención de 90.151 euros. A Xunta de Goberno aprobou así mesmo, en materia de muller, un convenio coa Rede de Mulleres Veciñais e outro con Feministas Independentes Galegas.\nA xunta de voceiros tomou esta decisión que deberá ser ratificada polo Pleno da Corporación.\nConcentración silenciosa pola morte dunha moza en Córdoba\nxoves, 17 feb 2005\nA Corporación Municipal gardou un minuto de silencio por un novo caso de violencia de xénero.


Viernes 27 de Mayo de 2022 | 182392927 visitas | 376 usuarios conectados\n21 19 16 1.402 3 5 0\n24 24 22 1.866 5 4 0\n17 17 14 1.305 1 3 0\n11 11 5 437 0 0 0\n4 4 2 169 0 0 0\nPref. Sur Gallega Senior J.3 Juventud Cambados 0 - S.D. Amanecer 3 No 36 0 0 0\n2ª Galicia G10-Pontevedra Senior J.2 Cruceiro do Hío 3 - Zacande F.C. 2 Si 90 0 0 0\nPref. Sur Gallega Senior J.9 Juventud Cambados 1 - C.D. Estradense 1 - 0 0 0 0\n2ª Galicia G10-Pontevedra Senior J.13 S.D.C. San Adrián 0 - Zacande F.C. 2 No 23 0 0 0\n2ª Galicia G10-Pontevedra Senior J.14 Zacande F.C. 2 - A Lama S.D. 1 No 30 0 0 0\n2ª Galicia G10-Pontevedra Senior J.16 Zacande F.C. 1 - Moraña C.F. 2 Si 90 0 0 0\n2ª Galicia G10-Pontevedra Senior J.18 Unión Sampayo C.F. 1 - Zacande F.C. 0 Si 68 0 0 0\n2ª Galicia G10-Pontevedra Senior J.20 Zacande F.C. 2 - San Miguel de Deiro 0 Si 69 0 0 0\n2ª Galicia G10-Pontevedra Senior J.22 Zacande F.C. 0 - U.D. Cobres Vilaboa 0 Si 90 0 0 0\n2ª Galicia G10-Pontevedra Senior J.25 S.C.D. Poio 3 - Zacande F.C. 1 Si 90 0 0 0\n2ª Galicia G10-Pontevedra Senior J.26 Zacande F.C. 2 - S.D. Ponte Arnelas 2 No 35 0 1 0\n2ª Galicia G10-Pontevedra Senior J.29 S.D. Romai 1 - Zacande F.C. 1 Si 90 0 1 0\n2ª Galicia G10-Pontevedra Senior J.30 Zacande F.C. 1 - S.D.C. San Adrián 0 Si 90 0 0 0\n2ª Galicia G10-Pontevedra Senior J.31 A Lama S.D. 2 - Zacande F.C. 2 Si 90 0 0 0\n2ª Galicia G10-Pontevedra Senior J.32 Zacande F.C. 8 - Caldas C.F. 0 Si 90 1 0 0\n2ª Galicia G10-Pontevedra Senior J.33 Moraña C.F. 1 - Zacande F.C. 1 Si 90 0 1 0\n1. Primera RFEF Grupo 2\t 5923\n2. Primera Andaluza Jaén Gr.1\t 3712\n3. Tercera RFEF Grupo 9\t 2684\n4. Segunda RFEF Grupo 4\t 2682\n5. División Honor Andaluza Gr.2\t 2613\n6. División Honor Andaluza Gr.1\t 2160\n8. Segunda Andaluza Jaén Gr.1\t 1966\n9. Segunda RFEF Grupo 5\t 1812\n315. Preferente Sur Gallega 153\nTiempo de carga: 0,54236006736755 segundos


Exame de Ordem, passei. E agora? Mais de 20 anos depois, conselhos de um advogado a outro - Migalhas de Peso\nExame de Ordem, passei. E agora? Mais de 20 anos depois, conselhos de um...


O cine de vangarda galego chega a Neda coa proxección de curtas independentes\nNeda casa cultura\nredacción ferrol | viernes, 13 de octubre de 2017, 02:03\nBaixo o título “Piñas e mistos” hoxe, ás 20.30 horas, terá lugar na Casa da Cultura de Neda unha sesión dedicada ao cinema galego de vangarda. A cita incluirá unha presentación e unha proxección de curtas a cargo de Gonzalo E. Veloso, especializado en Teoría da Cultura nas universidades de Santiago de Cmopostela, UDC e Princeton University, así como en cinema co máster en Documental de Creación d Universitat Pompeu Fabra.\nAs súas obras téñense exhibido en festivais internacionais e centros de arte. As súas obras téñense exhibido en festivais internacionais e centros de arte. Como comisaro e programador independiente traballa para espazos de vangarda. Actualmente é o programador do Festival Internacional de Curtas de Verín.\nA actividade permitirá ao público ter unha toma de contacto co cinema galego de vangarda, facilitando un achegamento comentado ás manifestacións máis libres do cinema galego experimental e de vangarda a través da proxección dunha serie de curtas.\nDesde o goberno municipal de Neda convídase á veciñanza a interesarse polo que se está a facer en Galicia por cineastas independentes que están a gañar premios nos festivais máis importantes do mundo, como Cannes, Rotterdam, Toronto, FID Marseille, Oberhousen, San Sebastián, Mar de Plata ou Lincoln Center, entre outros.\nDentro destes grupos existe unha tendencia máis experimental, que é a que esta tarde protagonizará a sesión na Casa da Cultura de Neda.\nO Concello conta coa colaboración da Asociación Cultural Millo para a celebración dun programa que incluirá a proxección de varias curtas. A entrada é totalmente gratuíta.\nPor outra banda, o programa Ler Conta Moito, incluído na Rede de Bibliotecas de Galicia, concluirá mañá sábado cunha sesión de contacontos a cargo de Charo Pita. A actividade está dirixida a nenos e nenas de cero a tres anos. Nela contaranse “as cousas tan estrañas” que están a pasar no país de Cocoricoricó. l


O 5,2% do PIB da comarca de Compostela provén do sector cultural\nO documento, elaborado a partir dunha completa análise de datos, senta as bases para a emisión periódica de información cultural actualizada do municipio\nO sector da cultura ocupa unha posición estratéxica na comarca de Santiago, con máis de 400 empresas, 1.200 persoas afiliadas á Seguridade Social e un peso do 5,2% no PIB. Así se recolle no Informe da Cultura en Santiago de Compostela, que onte presentou a concelleira de Acción Cultural en funcións, Branca Novoneyra, acompañada polo director do estudo, o consultor cultural Marcos Lorenzo. O documento, elaborado a partir dunha completa análise de datos, senta as bases para a emisión periódica de información cultural actualizada do municipio.\nO informe presentado onte baséase nos datos extraídos das estatísticas oficiais, do propio Concello de Santiago e do cuestionario realizado a máis de 300 axentes socioculturais do municipio. Deles tírase, tal e como explicou o responsable do estudo, que a cultura "ten un peso económico determinante na comarca de Santiago, onde supón o 5,2% do PIB, fronte ao 3,1% de Pontevedra ou o 2,9% da Coruña". Deste xeito, na área de Compostela concéntrase o 16’3% do Valor Engadido Bruto do sector cultural en Galicia. Marcos Lorenzo explicou que a cultura achega 1.241 afiliacións á Seguridade Social no Concello de Santiago, un 3’2% do total de afiliacións do municipio, e un 9,5% do total de afiliacións relacionadas coa cultura en Galicia. En Compostela hai 422 empresas enmarcadas neste sector, o 11,7% das empresas culturais galegas.\nOs axentes socioculturais de Santiago coinciden en atribuírlle á cultura unha notable importancia no devir da vida local, na proxección internacional da cidade e no turismo. Pola contra, segundo o informe, non hai unha consciencia clara do seu impacto na actividade económica e no emprego. Tamén reciben unha valoración positiva, cunha nota de 6, as infraestruturas e servizos culturais, e percíbese un bo momento creativo da escena local que contrasta coas malas condicións laborais de artistas e creativos.


ITC - GRUPO\nTECNOLOXÍA E INNOVACIÓN.\nITC GRUPO É UN HÓLDING EMPRESARIAL COMPOSTO POR EMPRESAS VINCULADAS Á TECNOLOXÍA E INNOVACIÓN. A ACTIVIDADE TEN COMO FIN ÚLTIMO ACHEGAR A EMPRESAS PRIVADAS E INSTITUCIÓNS PÚBLICAS SOLUCIÓNS ALTAMENTE VANGARDISTAS BASEADAS NUN METICULOSO TRABALLO DE I+D+I CONVERTENDO O GRUPO NUN POTENTE CREADOR DE SOLUCIÓNS, SERVIZOS E PRODUTOS TECNOLÓXICOS Á MEDIDA DE CADA CLIENTE. ENTRE OS SEUS PRODUTOS DESTACAN SATDATA, UN DOS SISTEMAS DE XESTIÓN E CONTROL DE FLOTAS MÁIS AVANZADO DO MERCADO EUROPEO, DESENVOLVIDO INTEGRAMENTE POR UNHA DAS EMPRESAS DE ITC GRUPO; E DEMOCOM, O PRIMEIRO OPERADOR DE RADIOCOMUNICACIÓNS DIXITAIS DE GALICIA.


O que diría Feynman ante un bo mencía – …Estíbaliz Espinosa… palabra ciencia canto\nO que diría Feynman ante un bo mencía\nPublicado porestíbaliz...espinosa río 13 Maio 2015 22 Xullo 2015 Publicado enciencia,traduciónsEtiquetas:Richard Feynman\nFragmento de Charlas de Física, de Richard Feynman. Lin este anaco en Escrita no ceo, no Planetario da Casa das Ciencias da Coruña, e dende entón lembro del -por moito que a derradeira frase convide a esquecer- en canto teño diante un vaso de viño.\nEstes fragmentos de Feynman que escollo para traducir atráenme porque, ademais de conteren xenerosas doses de humor e sabedoría, propoñen sen querer un punto de reflexión interesante: a visión do famoso físico non deixa de ser ben lírica. En moitas das súas explicacións amosa unha curiosa relación coa poesía: alude a poetas -sempre anónimos-, amigos seus, aos ou ás poetas en xeral… Aquí, para falar do do viño encabeza o seu exame científico con ese enigmático «Dixo un poeta».\nCal poeta? Onde o dixo? Nunca se sabe.\nSospeito que ás veces Feynman inventaba un pouco. Pero iso dáme pé a pensar que este fauno das subpartículas estaba algo obsesionado coa poesía e que ese eido -tan en aparencia pouco científico e ao que ridiculiza sen medo- é no fondo o motor da súa visión desprexuizada e case pangaláctica do árido reino atómico.\nMáis traducións de Richard Feynman se clicas aquí.\nO Universo nunha copa de viño\n«Unha vez dixo un poeta: “Unha copa de viño contén o Universo enteiro”.\nSe cadra nunca saberemos en que sentido o viña a dicir, xa que os poetas non escriben para que se lles comprenda. Pero abofé que se observamos un vaso de viño coa debida atención, vemos o Universo enteiro.\nAí están as cousas da Física: o líquido que se arremuíña, os reflexos no vidro e a nosa imaxinación engade os átomos. Evapórase dependendo do vento e do clima. O vidro é un destilado das rochas terrestres e na súa composición vemos o segredo da idade do Universo e a evolución das estrelas. Que estraña variedade de elementos químicos hai no viño? Como é que chegaron a selo? Temos os fermentos, as enzimas, os substratos e os produtos. Velaí no viño atópase a gran xeneralización: toda vida é fermentación.\nNinguén pode descubrir a química do viño sen descubrir, como Louis Pasteur, a causa de moitas enfermidades. Ben vívido é o tinto que imprime a súa existencia a quen o observa! Se resulta que as nosas pequenas mentes dividen esta copa de viño, este universo, en partes – física, bioloxía, xeoloxía, astronomía, psicoloxía, etc. . . – lembren que a natureza non o sabe! Así que a xuntalo de novo sen perder de vista para que serve a fin de contas. E que nos dea un derradeiro pracer: bebelo e esquecelo todo»\nTradución e negriñas de E…E Río\nJoe Hanson, de It’s okay to be smart, realizou esta montaxe para este mesmo texto -podedes activar subtítulos na icona inferior dereita da pantalla do youtube-:\nAntònia Font en galego profundo\nOne thought on “O que diría Feynman ante un bo mencía”\nPingback: oda a unha flor | Richard Feynman | [... mmmm...] ✍ web de Estíbaliz... Espinosa [Río] ✍ contidos literarios, música e curiosidade in Petri dishes :: enerxía escura ::


“Decateime como a xente lembraba como os dous fenómenos máis tráxicos da nosa historia local a Guerra Civil e a gripe de 1918”. Entrevista a Xoán Carlos Abad - Probas Mazarelos\nXoán Carlos Abad Gallego é profesor de Xeografía e Historia no IES Chapela (Redondela) e Presidente do Instituto de Estudos Vigueses. Con numerosos artigos e libros publicados, a súa contribución ao estudo da historia local de Vigo é máis que salientable. Hai unha década escribiu un libro que hoxe está de plena actualidade se pensamos historicamente: E o outono tinguiuse de loito. A gripe de 1918 nas terras de Vigo (Instituto de Estudios Vigueses, 2010). Agora que estamos atravesando unha nova pandemia, quixemos preguntarlle polas semellanzas e as diferenzas entre o novo coronavirus e a “gripe española”, así como por cuestións metodolóxicas e de interese dende o punto de vista investigador.\nA orixe da COVID-19 parece estar nos morcegos. Cal foi a orixe da gripe do 1918 e como se introduciu en Galiza?\nSeica estes virus tan agresivos que estamos a ver proceden sempre de mutacións que pasan de animal a humano, ás veces con anterioridade puideron ter pasado de home a animal que funciona de “reservorio” do virus. No caso da gripe do 18, unha variante da gripe A, semella que a súa procedencia foi porcina (aínda hai quen a relaciona máis coa aviar). Non se sabe a orixe do foco primixenio exactamente, pero o que si sabemos é que comezou a propagarse, entre os meses de febreiro e marzo dese ano, en localidades do entorno a granxas porcinas do Estado de Kansas (EEUU), propagándose de inmediato entre varios campamentos militares organizados con miras á inmediata intervención na Guerra Mundial; a chegada destes soldados a Europa, nas semanas seguintes, foi quen de contaxiar ó continente e, de aí, ó resto do mundo.\nQue similitudes e que diferenzas atopas entre esta pandemia e a da “gripe española”? Por exemplo, na súa letalidade, na súa capacidade de expansión, etc.\nA maior similitude entre ambas radica na súa orixe vírica, na afectación pneumónica que produce (o aparato respiratorio é o que máis afecta de xeito preferente), na súa altísima capacidade de contaxio e que, no momento de expandirse, non había tratamentos axeitados para combatelo. No caso do COVID-19, ten como principal diferencia o feito de que a súa sintomatoloxía tarda máis en manifestarse (están a falar de dúas semanas ou mesmo nalgúns casos algún tempo máis), a súa maior capacidade de contaxio (morbilidade) que, ademais, se estende dende o principio da incubación do mal até o final do proceso infeccioso dos pacientes (ou sexa, que un afectado pode contaxiar durante moito máis tempo que no caso da gripe), e, por último, unha maior letalidade entre os contaxiados, con porcentaxes que adoitan superar o 10% do total en moitos países, como España. En último lugar é importante sinalar o contexto internacional; a globalización e a capacidade de movemento das persoas de hoxe en día, moitísimo maior que fai 100 anos, foi seguramente o que disparou o contaxio con tanta intensidade e ritmo expansivo.\nPor que decidiches escribir E o outono tinguiuse de loito. A gripe de 1918 nas terras de Vigo?\nÓ interesarme especialmente os aspectos sociais da Historia e dedicarlle bastante tempo á recolleita de historia oral, decateime como a xente lembraba como os dous fenómenos máis tráxicos da nosa historia local, e nun nivel de recordo bastante semellante, a guerra civil e a gripe de 1918; fenómeno este último do que había moitas referencias na bibliografía, pero do que a meirande parte dos traballos eran moi xenéricos, pois apenas había estudos concretos, e no caso da Galiza, naquel momento, non había publicado ningún.\nPara calquera investigación histórica é preciso contar cun bo número de fontes. Cales empregaches ti? Como de fiables son e canto che custou conseguilas?\nA parte máis interesante da preparación de calquera publicación, eu así o entendo, é a parte da procura da documentación. Ó tratarse dun tema médico, antes de nada tiven que somerxerme na complexo mundo da literatura sanitaria, da que descoñecía case que todo; non podía entender o impacto da gripe do 18 sen coñecer antes con máis profundidade esta enfermidade e os seus mecanismos de contaxio, o estado do coñecemento que había a principios do século XX desta enfermidade e, polo tanto, que recursos e armas sanitarias tiñan os médicos daquela para enfrontarse a ela. Malia que tiña recollido bastantes referencias orais deste suceso, todas eran indirectas, a través de fillos ou netos que recordaban como se contaban nas súas casas casos concretos daquela terrible epidemia, e, polo tanto, algo imprecisos; houbo entón que achegarse ó período histórico a base da prensa diaria, local sobre todo pero non unicamente, pois era bastante interesante coñecer a información que se daba na prensa nacional, e mesmo internacional, da evolución da pandemia na nosa comarca. Imprescindible foi o seu seguimento a través das sesións das xuntas de goberno municipal e das distintas comisións de seguimento que se fixeron (beneficencia, sanidade, abastecemento, servizos fúnebres, limpeza, orde público, etc.), e do Boletín da provincia. Un elemento indispensable, para a cuantificación e análise da súa evolución, foi a revisión das anotacións de defuncións incluídas nos rexistros civís correspondentes ós dous concellos que conformarían logo o actual Vigo (Vigo e Lavadores) e tamén de Bouzas, que contaba aínda co seu propio rexistro civil a pesar de estar xa integrado nesas datas dentro de Vigo, así como dos libros de enterramento correspondentes ós distintos cemiterios (municipal e parroquiais). A fiabilidade dos datos establécese mediante o cruce da información colleitada, buscando que non haxa especiais estridencias, xa que é o único xeito de poder obter informacións certas.\nNun momento no que gran parte do planeta está confinado, a envergadura da crise socioeconómica que está comezando é aínda difícil de medir. Pensando historicamente, como cres que será o futuro inmediato do noso mundo?\nUnha vez superada a cuestión sanitaria, que é difícil establecer cando será máis ou menos plena, vén logo a complexa cuestión da recuperación económica. Aquí si que non podemos establecer, en absoluto, paralelismos coa gripe do 18; aquela quedou integrada dentro do proceso da crise posbélica da 1ª Guerra Mundial e o posterior aumento da demanda internacional que aconteceu un par de anos despois. O de hoxe en día é moi distinto; as últimas crises económicas dos últimos 70 anos sinalan que as recuperacións son sempre moi lentas, con grandes custos en paro, pola existencia de grandes intereses corporativos e pola pouca colaboración que hai entre os gobernos para atopar saídas cohesionadas, mesmo entre países teoricamente socios, como é hoxe o caso da Unión Europea. Gustaríame ser optimista pero, de non ter aprendido unha serie de cuestións sobre os erros cometidos e sobre a dependencia excesiva en materiais tecnolóxicos e sanitarios básicos, orixinados no abaratamento de custos en certos países, a remontada será lenta, desigual e moi dolorosa.\n* A fotografía de cabeceira correspóndese coa imaxe presente na portada do mencionado libro do autor entrevistado, onde se pode ver persoal sanitario encargado de transportar persoas enfermas en padiola.\n2 comentarios en ““Decateime como a xente lembraba como os dous fenómenos máis tráxicos da nosa historia local a Guerra Civil e a gripe de 1918”. Entrevista a Xoán Carlos Abad”\nMaio 12, 2020 ás 2:21 a.m.\nExcelente entrevista y muy valiosos los aportes históricos los paralelismos y las perspectivas a futuro post pandemia. Excelente artigo!\nPingback: Vinieron como golondrinas, de William Maxwell – Club de Lectura do Porriño


O enfermo imaxinario - Wikipedia, a enciclopedia libre\nO enfermo imaxinario\n(Redirixido desde "Le Malade imaginaire")\nO enfermo imaxinario (en francés: Le malade imaginaire) é a última comedia escrita polo dramaturgo francés Molière. É unha comedia-ballet en tres actos (cada un con oito, nove e quince escenas, respectivamente), escrita en verso que foi representada no Teatro do Palacio Real o 10 de febreiro de 1673 pola troupe de Molière. Inspírase na comedia da arte. A música é de Marc-Antoine Charpentier e os ballets de Pierre Beauchamp.\nARGAN, Le Malade imaginaire, gravado de Jean-Michel Moreau.\nBiblioteca Galega de Clásicos Universais\nManuel Guede e Eduardo Alonso\nFoi traducida ó galego por Manuel Guede e Eduardo Alonso e foi publicada pola Editorial Galaxia no ano 1986. No ano 1987, foi publicado de novo con tradución de Guede e Alonso por Edicións Xerais na colección "Os libros do Centro Dramático". No ano 2005, foi publicado de novo cunha tradución de Guede e Alonso dentro da colección Biblioteca Galega de Clásicos Universais.\n1 A música na obra\nA música na obraEditar\nA obra concibiuse nun principio con intermedios musicais ó final de cada acto, incluída a entronización final de Argan como médico. Ademais, Cléante e Angélique cantan unha pequena peza ó comezo do segundo acto. O autor recorreu a Marc-Antoine Charpentier para a composición.\nA partitura, que se cría perdida, foi atopada nos arquivos da Comédie-Française por William Christie, quen a interpretou integralmente con Les Arts Florissants durante unha representación no teatro de Châtelet, o 16 de marzo de 1990.\nAté ese momento, outros compositores trataron de ilustrar musicalmente a obra. Entre eles destaca Jacques Offenbach, en 1851.\n↑ 1,0 1,1 O enfermo imaxinario. Traducido por Manuel Guede e Eduardo Alonso (1ª ed.). Vigo: Editorial Galaxia. 1986. ISBN 84-9757-218-1 – vía BiTraGa.\n↑ Garreau, Joseph E. (1984). "Molière", pp. 397-418 en McGraw-Hill McGraw-Hill Encyclopedia of World Drama, Stanley Hochman, editor en xefe. Nova York: McGraw-Hill. ISBN 9780070791695.\n↑ O enfermo imaxinario. Traducido por Manuel Guede e Eduardo Alonso (1ª ed.). Vigo: Edicións Xerais. 1987. ISBN 84-7507-247-X – vía BiTraGa.\n↑ O enfermo imaxinario. Traducido por Manuel Guede e Eduardo Alonso (1ª ed.). Arteixo: La Voz de Galicia. 2005. ISBN 84-9757-218-1 – vía BiTraGa.\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: O enfermo imaxinario\nGarreau, Joseph E. (1984). "Molière", pp. 397–418 in McGraw-Hill Encyclopedia of World Drama, Stanley Hochman, editor en xefe. Nova York: McGraw-Hill. ISBN 9780070791695.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=O_enfermo_imaxinario&oldid=5241099"\nÚltima edición o 3 de setembro de 2019 ás 11:15


FUENSANTA - CAMPO MADRE DE DIOS .\nÁtico , conservado, 120 metros.\n5 Dormitorios, salón, un baño, un aseo , suelo de terrazo , cocina amueblada , alacena , lavadero , armarios empotrados, cierres de aluminio lacados en blanco , instalación de luz nueva ,\nFinanciación , Hasta el 100%, con estudio previo y gratuito\nGastos de compra , Según Ley , Notaria , Registro, Impuestos, Honorarios de la Agencia) no incluidos\nInteresad@ en 831-M


Bodas con historia: Reina Isabel II - Cártamo Flores. Floristería. Decoración de Bodas y Eventos en Sevilla y Cádiz.\nInicio Blog bodas históricas ramos de novia\nBodas con historia: Reina Isabel II\nBlog, bodas históricas, ramos de novia\nCartamo Flores at 9:23:00


Blúmsdei, gañador do Táboa Redonda 2006 – Brétemas\n28 de Novembro de 2006 en 1:06 a.m.\nNon lle falta a da Voz\n28 de Novembro de 2006 en 1:14 p.m.\nSeñor Bretemas, Congratúlome de premio a Cid Cabido. Foi unha obra que pasou pasou, ou pasaba silandeira, como outras, poño por caso a de Naval, unha cita co aire, e que mereren mais atención. Porque se ben estas como outras son obras que poden non ser redondas, teñe acertos, e hai unha esixencia que cando menos serbe de exemplo para lectores e escritores novos.\nO que me escandaliza é o premio Xerais deste ano, remato de lela e non saio do meu asombro. Como unha peza como Tres segundos de memoria, pode levar o premio Xerais. Asústome, non é que non haxa estructura de novela, que eso é discutivel, é que non ten nin a forza dunha extructura inmanente. Non ofrece literariamente ningún valor, resulta unha sorte de diario do tedio dun rapaz, non tan rapaz, abordado sen xenio, sen imaxinación. Eso si cun valor permanete: o de ser un “novo xoven”. A min que algún tempo levo nesto da literatura, so me sairía dicirlle ao autor, que seguise escribindo, é dicir intentandoo, e que cando tivese algo mellor , xa se falaría, asesorarialle literariamente, ou enviariao a onde o asesorarían mellor. Este premio, como todo premio con sona, resulta un fortalecemento do canon que vai implicito na obra premiado, e ao concederllo a esta obra, o que din vostede é o seguinte: Xovenes, tedes futuro literario pola vosa xuventude, escribide asi, sen esixencia, dende a superficialmente, o que importa e cara e para adiante, o futuro é voso, non perdades o tempo formándovos, nen dandolle demasiadas voltas para ter precisión na escrita. O que importan é estar non lugar oportuno no momento adecuado e o demais son lerias, profundizar, “que nos fai moito dano”, lembrame aquelo de que pensar da dor de cabeza.\nAo premiar unha obra destas caracteristicas vostedes indudabelmente apostan polo mercado, pero no mercado importa a mercancia, e estos vostedes os editores , as veces esquecenno con demasiada frecuencia, a mercandia é literatura, e de pouco serbirán os premios e as promocións se a mercancia é un fraude. O unico que conseguiran e queimar mais o sistema literario galego , pola parte mais delicada e fundamental: o lectorado.\nVostedes editores teñen unha grande responsabilidade neste sistema, como outros axentes, e vostedes escúdanse demasiado no escaso lectorado e na baixa calidade da producción literario, escondendo a súa responsabilidade, vostedes teñen nn enganar no que ofrecen, non cometer fradude, non viciar, non estragar o lectorado, e con premios como este elevan a simpleza e a mala literatura a unha categoria que resulta un insulto para outros autores. Un insulto a intelixencia e a capacidade de apreciación estética. A outros autores que chegan as editoriais díselles que, a obra adocece de estructura, que falla o punto de vista que….Que poden dicir vostedes dispois de conceder este premio a esta obra?\nSerá que hai que ser xoven, e ir de novo, de novo xoven, e ter un perfil, dar o perfil para facer literatura a salvo de criticas, para que todo esté permitido. Parceme ben , m oi ben que apoien aos novos novissimos, estupendo, o que non me parece ben e que por ser novo e dar o perfil lle collan vostedes as suas tonterias e o preparen como un producto de exito. Pareceme mal que a eses novos non se lles anime tamén a millorarse, a facerse litarariamente. Que se lles poña en primeira plana cunha producción lamentalbel, non´os culpo a eles, eles fan o que poden, senón a vostedes, os ëditores. Pero ao fin o que vostedes ofrecen é literatura, e co tempo, os malos productos caen e sabese da súa duración pola súa calidade. O malo é que esta actitude faille moito mal a unha literatura como a nosa, non normalizada, distorsionada, e cun medios tan cativos. Disculpe o meu enfado, quizais apreciabel de mais, pero é que me parece un comportamento pouco ético, unha falta de respeto repito a moitos autores e ao mesmo lectorado.\nE pido disculpas ao autor premiado, porque non vai con el, para nada, para min que tiña que traballar mais literariamente. E disculpe que non poña o meu nome, e que ao mellor algún dá voulle cunha obra para que a publique, e un nunca sabe…nunca sabe…\n28 de Novembro de 2006 en 7:04 p.m.\nNoraboa para Cid Cabido, a ver se lle tiran unha foto e vemos que feo é. Renunciará ao seu salingueriano anonimato?.\nEu tamén lin a Novela de Ameixeiras. A longa nota anterior semella redactada por un resentido – refírome a algúén que se presentou ao premio sen lle sacar proveito, con todos os meus respectos. A novela lese, un premio. Eu non sei que agardan os lectores en galego: quizais que todo sexa obra mestra. Aos que nos gusta ler cousas intranscentes, pois a novela, éche do máis light. Creo que Ameixeiras debería saír máis da casa e frecuentar outros tipos de ambientes, para enriquecer o texto. Pero, en cerne, soubo darlle un aquel a esa falta de expectativas que nos propón a sociedade actual, a desgana, e as ganas de foder e comer. Porque somos un fardo de proteinas e esperma, despois de todo. Xa ves que o Ciros e as vinotecas sonche un negocio en auxe.\nVeña, Brétemas, o que queira berrar que vaia a Grada de Rio.\n29 de Novembro de 2006 en 12:35 a.m.\nPois si, presenteime ao Xerais, e saín escaldado…resentido. Si é non hai nada de malo en esto, quizais ata de lucidez.\n29 de Novembro de 2006 en 10:14 a.m.\nEu tamén lin a novela de Ameixeiras. Fíxeno levado por unha frase dese autor que vin nunha revista, que me pareceu xenial e que xa fixen miña: “chamar imbéciles e escuros aos que non nos entenden é dunha soberbia incomprensible nun pobo que vai de derrota en derrota” (sic). Descoñezo o nivel das novelas que se presentaron ao premio (eu non me presentei) pero a verdade é que me resultou algo decepcionante (quizais a frase antes referida é demasiado boa e marca un nivel altísimo).\nNon entendo case nada de literatura, pero non me gustan as novelas nas que as personaxes non falan nin actuan como se supón segundo son descritos. Por exemplo, para mín que un borracho non pode falar como Séneca ou Heidegger. Unha cousa é esbardallar coa lingua trabada e outra moi distinta artellar un discurso sobre a vida cun contido e unha linguaxe propio dunha clase maxistral cando un non se ten en pé.\nDixo Ameixeiras nun periódico que lle resultara moi difícil crear unha xerga urbana en galego e creollo ben, pero tamén creo que tentar crear unha xerga que ou non existe ou non coñece para poñela en boca duns rapaces do postfracaso nunha novela que pretende ser realista (unha especie de diario) é algo que non casa: se é realista os mozos terán que falar como falan, e se falan en castelán ou en castrapo, pois así será (digo eu, que repito que non entendo moito).\nA novela, por outra banda, é moi entretida e ten momentos brillantes. Lese con gusto.\n29 de Novembro de 2006 en 11:38 a.m.\nPero aquí de quen había que falar era de Cid Cabido,non?\n29 de Novembro de 2006 en 1:54 p.m.\nSi, estaría ben unha novela castrapa, era xa o que nos faltaba. Tamén na TVG cada vez saen máis invitados en debates e personaxes en series falando castelán. E porque non, directamente xa todo en castelán, que se entiende mejor y se acerca más a la realidad de los jóvenes.\nEnfin, que eu tampouco entendo moito.\n29 de Novembro de 2006 en 10:36 p.m.\nAnonimo 2: ti si que lle fas dano á literatura galega, e non a noveloa de Diego.\n29 de Novembro de 2006 en 11:10 p.m.\nsairon criticas en a nosa terra e en tempos novos pero seica os editores non teñen tempo de leer prensa galega\n29 de Novembro de 2006 en 11:23 p.m.\nClaro que lemos a prensa galega, e moito máis eses dous medios que tanto apreciamos polo moito que están facendo polo libro galego. Referíame aos textos dispoñibles na rede. Non me cansarei de insistir na importancia deste soporte alternativo para dar maior visibilidade a nosa creación cultural.


Voz de Barro. Noticias: O ORAL ACTIVA UNHA APLICACIÓN QUE PERMITE CONSULTAR O DETALLE DE MÁIS DE MEDIO MILLÓN DE RECIBOS DOMICILIADOS\nO ORAL ACTIVA UNHA APLICACIÓN QUE PERMITE CONSULTAR O DETALLE DE MÁIS DE MEDIO MILLÓN DE RECIBOS DOMICILIADOS\nComo consecuencia da entrada en vigor da normativa SEPA, que limita a un máximo de 140 caracteres os datos incluídos na emisión de recibos\n· O obxectivo é facilitarlle aos contribuíntes toda a información relativa ás taxas e impostos que agora non pode ser incluída no documento de domiciliación\n· Preto do 50% dos recibos que xestiona o ORAL están domiciliados\nO ORAL vén de activar un novo servizo na oficina virtual que permite aos contribuíntes consultar toda a información relativa aos seus recibos domiciliados.\nEsta nova aplicación ponse en marcha a raíz da entrada en vigor da normativa da Zona Única de Pagos en Euros, coñecida polas súas siglas en inglés SEPA (Single Euro Payments Area).\nEsta nova norma supón que as entidades que emiten recibos a través de entidades bancarias, como é o caso do ORAL, non poidan utilizar máis de 140 caracteres nos documentos de cobro (un 75% menos do espazo que tiñan antes da aplicación da SEPA), o que impide incluír moitos detalles que ata o de agora si aparecían nos recibos.\nCo obxectivo de que toda esa información sexa accesible aos contribuíntes da forma máis rápida, sinxela e sen necesidade de documentos de autenticación, a páxina da Oficina Virtual do ORAL (http://oral.depo.es/) inclúe un enlace a Detalle de recibos domiciliados no que, co número de NIF e a referencia que figuran no adeudo bancario, o contribuínte poderá consultar e imprimir todos os detalles do seu recibo.\nEn total son uns 575.000 os recibos que poderán consultarse a través desta aplicación, xa que en 2013, o ORAL xestionou 574.169 recibos domiciliados, preto do 50% do total de documentos que tramita.\nEsta fórmula súmase ás posibilidades xa existentes ata o de agora (como a consulta presencial ou vía telefónica nas oficinas do ORAL, o correo electrónico -información.oral@depo.es- ou a utilización do certificado dixital ou DNI electrónico) e ten a vantaxe de non requirir desprazamentos nin certificados dixitais, ademais de permitir obter unha resposta inmediata, sen necesidade de esperas.