O Banco de España confirma a subida do euribor ao 3,715% en setembro | Consumer\nO Banco de España confirma a subida do euribor ao 3,715% en setembro\nA hipoteca media encarecerase en 1.335 euros ao ano\nO Banco de España confirmou onte a subida do euribor, o principal indicador para fixar o prezo das hipotecas, ata o 3,715% en setembro, que fará que a revisión anual do préstamo medio encarézase en 1.335 euros ao ano.\nEste dato supón unha vez máis unha mala noticia para as familias con créditos a tipo de interese variable. O 3,715% é o seu valor máis alto desde xullo de 2002 e representa unha alza dun 1,46% en só un ano. Precisamente ese salto será o que encareza os créditos que nos próximos 31 días háxanse de revisar con referencia anual.\nPara o contrato medio para a compra de vivenda que manexa o Instituto Nacional de Estatística (143.497 euros a 25 anos de prazo), o repunte será de 111,33 euros ao mes. Isto é, 93 euros adicionais ao longo de todo un ano por cada 10.000 de crédito.\nO indicador aumentou preto de dez puntos básicos cada mes desde hai un ano nun movemento adiantado aos pasos que ha ido dando o Banco Central Europeo (BCE), que colocou o prezo do diñeiro no 3,25%. O seu presidente, Jean Claude Trichet, advertiu, ademais, que os tipos de interese poderían terminar o ano no 3,50%.\nA Asociación Hipotecaria Española (AHE) resta importancia a este incremento do euribor. As últimas subidas do indicador provocaron na opinión pública «unha preocupación e unha alarma en ocasións pouco xustificadas», afirma a AHE, en xuño alertou de que o alto prezo da vivenda deixaría fóra do mercado a parte da poboación.\nEsta organización, que engloba a bancos e caixas de aforro, calcula que só un 32% dos créditos veranse afectados por algún tipo de revisión en outubro ou novembro. Segundo o seu presidente, Gregorio Mayayo, a intención da AHE é deixar claro que o “efecto dos tipos vai ser prexudicial en moi poucos fogares, pero de ningunha maneira en todos”.\nAo seu xuízo, saliéntase en exceso o valor das variacións interanuais do indicador e ignórase o comportamento intermensual, á vez que non se toma en consideración que unha porcentaxe moi elevada da carteira revísase semestralmente e que outro tanto (preto dun 25%, segundo as súas contas) non usa como referencia o euribor.\nA simplificación na análise crea en moitos cidadáns a sensación de que “todos os préstamos hipotecarios van encarecerse, cando non é así”, precisa Mayayo, que estima que non é previsible que a política monetaria do BCE poida determinar por si soa unha situación preocupante a curto e medio prazo para as familias con créditos a tipos variables.\n715% en setembro Banco de España euribor euros subida


QUE CREAS? con Ronsel Pan - CREA\nQUE CREAS? con Ronsel Pan\n19 Outubro, 2020 por Redacción CREA\nHabitar o espazo-tempo. Así é o título da primeira longametraxe da nosa socia Ronsel Pan. Trátase dun filme de corte experimental que a través da representación pictórica e elementos narrativos como a poesía, xera una ficción onde se crea un novo movemento pictórico chamado ‘primitivismo abstracto’. Dende o proceso de edición, a directora nos comenta como xurde este proxecto que afonda no concepto de ‘crear dentro da creación’:\nXosefa Vázquez e Manuel Pan, pintores os dous, crean un movemento pictórico, entre outras razóns, por ver pintar a seus fillos. Este movemento é o primitivismo abstracto, que ten que ver co expresionismo abstracto e a arte primitiva. Eles dous son os meus pais, e tamén os meus actores preferidos. Comecei a traballar con actores con eles, dende hai oito anos, facendo unha serie de videocreacións sobre pintura. Vídeos de pura composición pictórica deles pintando. Quixen expandir esta idea e levalos cara a invención dun movemento pictórico, crear unha trama, mesmo se non pase nada ou case nada, como din na Nouvelle Vague. Pero tamén está a carón do cinema experimental (Germaine Dulac, Fernand Leger, Leopold Surrage…) pola importancia así mesmo do apartado visual, da cor e da forma, elementos plásticos que tamén narran pero sobre todo expresan. Contará tamén con música experimental orixinal.\nÉ un filme estruturado en dúas partes, inspiración e primitivismo abstracto. Eu comecei pola segunda, con todos estes vídeos dos pintores, e logo incorporei a parte de inspiración. Aquí son lugares o que os inspiran, e tamén se inspiran o un ao outro con so mirarse. Hai unha secuencia que trata sobre iso, atopar verdades mirándose, e remítenos ás performance de Marina Abramovic. Esta inspiración transcende á pintura xa que tamén hai poemas, literatura. Poemas que os inspiran, que inspiran o seu mundo: do meu amigo bengalí Hindol Bhattacharjee, de Mia Couto o poeta mozambicano, de Over the fall… Pero tamén hai un poema meu, escrito ad hoc para o filme, no que se invita a pensar cuestións relacionadas coa percepción que emana a través das imaxes e o son.\nQUE CREAS? Con Ronsel Pan from Galicia CREA on Vimeo.\nA min da pintura interésame unha idea que xorde de Mezcaline Draws (Henry Michaux), a idea de que é a man a que está exposta aos cambios na percepción, pero non a cámara. Que por moito que esteamos postos de mezcalina, a cámara non vai a gravar as alucinacións pero nun debuxo ese cambio perceptivo si se ve, porque man e cerebro van unidos. Percibimos en función de diferentes aspectos tales como a cultura, a sociedade que habitamos, pero tamén a singularidade de cada un, as propias experiencias, é dicir, a semántica visual e auditiva acumulada en nos. Por iso un dos aspectos que quixen tratar, a partir do libro Future Primitive de John Zerzan, é a relación e/ou dicotomía entre a cidade e a natureza. Nós, como galegos, movémonos entre unha e outra con perfecta ou imperfecta harmonía. As dúas determínannos, habitamos en conflito ou sen conflito nunha e na outra. A natureza lévanos a unha parte máis salvaxe e a cidade a unha máis domesticada. Así mesmo hai dúas secuencias que son puramente políticas. Fálase de Palestina e do Sahara. Loitas pola liberdade, a terra e a dignidade, que actualizan a frase de Theodor Adorno da imposibilidade de crear despois de Auschwitz.\nO filme en composición ten forma de libro. Comeza cun abstract, un resumo, e está dividido en capítulos que son secuencias, inda que agora na edición quizás lle dea unha forma máis experimental mesturando imaxes e voces, empregando as repeticións como mantras. Tanto en inpsiración como en primitivismo abstracto hai entrevistas. Falan os pintores, pero tamén hai outras voces, e todas elas teñen unha importancia crucial porque son os off os que levan o relato. Destaco unha parte no deserto con Wissan Younes un amigo libanés que coñecín en Francia, e que agora vive en Candá, os prólogos de Margarita Ledo nos que se fai referencia a L’amour de Marguerite Duras, ou o universo que xorde da conversas con Daniel Salgado, que é tamén, en certa medida, o universo dos pintores: o jazz, a vida núa, a liberdade… Con respecto á secuencia de Over the fall, que citei antes, Carol White, que fixo a portada de Ausencias e Presencias e Variacións Goldberg, recita os meus poemas cunha imaxe do ceo, un elemento tamén presente nos poemarios.\nEn Habitar o espazo-tempo fálase moito do cinema do real. É un modus operandi que se achega ao documental. A imaxe núa, sen ensaios, por exemplo o ceo captado no momento no que as nubes se moven rápido, a árbore movéndose ao compás do vento… Pero todo envolto na ficción. É unha historia inventada mesmo se non hai apenas trama. Mesmo se as personaxes se desdebuxan. Aquí fala moito a paisaxe, urbana e natural, como dicía antes. O que nos rodea é así a inspiración, os lugares que habitamos tanto na vida diaria como nas viaxes. Aí está a inspiración para os dous pintores, pero tamén a literatura. Tamén como dicía antes, mirándose o un ao outro. Parece que todo está creado e por iso a importancia dos momentos de lucidez, a luz que nos ilumina, que nos fai aparecer algo novo, algo que xorde como unha resposta a unha pulsión de vida, pero tamén está a destrución, a pulsión de morte, inda que da destrución tamén pode saír algo bo, algo novo . Mesmo a destrución do eu pode facer aparecer un novo e mellor eu. Renacer. Tantas veces como sexa necesario.\nO visionado é unha forma de achegarse ao intelecto, pero tamén ao corazón. Pretendo sacudir ao espectador, é dicir, que algo cambie dentro del, que xa non sexa o mesmo por enfrontarse a unha obra de arte, por provocar esa catarse. É tamén unha certa forma de entender o mundo e ao mesmo tempo de crealo, de crear outras realidades. O real como materia non o podemos capturar, so recrealo a través da filmación. Así mesmo esta é unha procura da verdade, unha verdade con maiúsculas pero tamén en plural, porque se expande o concepto a cada existencia e a cada corpo, así cada un ten a súa. Este é un dos principios do postmodernismo, que non hai verdades absolutas, e nesta procura, a arte enfronta aos individuos coa súa propia mirada. É unha experiencia de encontro co eu e de transformación do eu.\nFalaba antes de Marguerite Duras, que desde que Margarita Ledo me regalou India Song converteuse nun totem para min. Isto foi na clase de cinema de autor de Comunicación Audiovisual da USC, e síntome moi identificada co seu cinema. Planos longos, corpos case como únicos protagonistas, espazos que acubillan e ao mesmo tempo condenan, diálogos existencialistas ao redor do amor… Ver os seus filmes proporcióname unha sensación estraña de identificación co conxunto e coas personaxes. Tamén me gusta moito dela as atmosferas, que emanan dese conxunto. Cores ocres e grises case azuis, espazos pechados que se abren ao horizonte, mulleres que choran e berran… Parécese ao paraíso, quero dicir, é como unha TAZ, unha zona temporalmente autónoma.\nA arte, os filmes, deberían ser unha TAZ, pero que ten todo isto de revolucionario? É dicir, en que medida non é reaccionario. Moitos din que a arte ten que estar ao servicio da revolución, pero xa non creemos en consignas. Basta con unha transformación individual e a paz e o amor universais.\nArquivado en: QUE CREAS? Etiquetado con: Que creas


Carreira Nova York-París de 1908 - Wikipedia, a enciclopedia libre\nCoches na liña de saída\nCoche Dedion en Utica\nOs gañadores da carreira\nA Carreira Nova York París de 1908 foi unha competición automobilística consistente en que os pilotos intentaban viaxar de Nova York a París. Este foi un reto importante dado o estado da tecnoloxía do automóbil e as infraestruturas de estradas do momento. Só tres dos seis participantes completaron a carreira. O gañador foi o equipo de Estados Unidos, pilotando un Thomas Flyer de 1907.\nEn 1907, a carreira Pequín - París inspirou nunha proba aínda máis audaz para estas novas máquinas. Ao ano seguinte, a carreira sería de Nova York, EE.UU., a París, Francia cunha travesía en barco de 240 km. a través do Estreito de Bering desde Nome ata Cabo Leste, Siberia. Hai que recordar isto era nun momento en que "o automóbil era a cousa máis fráxil e caprichosa na terra.".\nFoi en Times Square o 12 de febreiro de 1908 cando seis coches que representan a catro países partiron da liña de saída para o que se convertería nun calvario de 169 días. Ondeaban as bandeiras nacionais de Alemaña, Francia, Italia e Estados Unidos, co Protos en representación a Alemaña, o Zust representando a Italia, tres coches (De Dion-Bouton, Motobloc e Sizaire-Naudin) en representación de Francia, e o Thomas Flyer que competía polos Estados Unidos. Ás 11:15 AM un disparo dunha pistola con baño de ouro marcou o inicio dunha carreira ao redor do mundo, nesta novedosa forma de transporte. Por diante os competidores tiñan moi poucos camiños pavimentados, e en moitas partes do mundo nin existían as estradas. A miúdo, os equipos percorreron as vías do ferrocarril cos seus coches dacabalo das travesas do ferrocarril circular durante centos de quilómetros onde non existían estradas.\nO estadounidense Thomas Flyer estaba á cabeza cando chegaron a San Francisco logo de cruzar os Estados Unidos n 41 días, 8 horas e 15 minutos. Era a primeira vez que un automóbil cruzaba os EE.UU. no inverno.\nLogo a ruta levounos a Valdez, Alaska por barco. O equipo Thomas atopou condicións imposibles en Alaska, e a carreira foi desviada a través do Pacífico en buque de vapor a Xapón, onde os americanos fixeron o seu camiño a través do Mar do Xapón. Logo foron a Vladivostok, Siberia por barco para comezar a cruzar os continentes de Asia e Europa. De feito só tres dos competidores pasaron máis aló de Vladivostok, o Protos, o Zust e o Flyer.\nA tundra de Siberia e Manchuria era unha lameira sen fin, co desxeo da primavera era difícil facer progresos. En varios puntos, o avance mediuse a miúdo en metros no canto de quilometros por hora. Co tempo, os camiños melloraban a medida que se achegaban a Europa e o Thomas chegou a París o 30 de xullo de 1908 a gañando a carreirar. Os alemáns chegaron a París catro días antes, pero foron penalizados cun total de 30 días por non ir a Alaska, e por transportar o Protos parte do camiño nun vagón de ferrocarril. Iso deulle a vitoria aos estadounidenses con George Schuster (o único americano que cubríu toda a distancia entre Nova York e París)) por 26 días. Os italianos chegaron máis tarde, en setembro de 1908.\nA carreira foi de interese internacional con cobertura diaria na primeira páxina do The New York Times (un dos patrocinadores da carreira co diario parisiense Le Matin). A importancia do evento estendeuse moito máis alá da carreira en si. Xunto coa Pequín - París a carreira que tivo lugar o ano anterior, estableceuse a fiabilidade do automóbil como medio de transporte fiable, co tempo o automóbil pasou de ser unha diversión dos ricos a unha forma segura e viable de transporte de masas a longa distancia. Tamén deu lugar á petición da mellora das estradas que se construirán en moitas partes do mundo.\nO gañador o piloto George Schuster foi incluído no Automotive Hall of Fame o 12 de outubro de 2010.\nUn documental de TV de 2008 The Greatest Auto Race on Earth conta en detale a épica historia da carreira New York-Paris de 1908.\nO filme de 1965 A carreira do século está baseada libremente nos acontecementos da carreira Nova York-París de 1908.\n↑ London Daily Mail, 1908.\n↑ Schuster & Mahoney. The Longest Auto Race (New York: The John Day Company 1966), p.71.\nLondon Daily Mail, varios artigos durante 1907 e 1908.\n"New York to Paris Auto Race Route", no New York Times, varios artigos durante 1907 e 1908.\nThe Story of the New York to Paris Race, 1908, E.R.Thomas Motor Co., Buffalo, NY (reprinted by Floyd Clymer, Os Ánxeles, 1951 and Intrepid Publishing Co., 1992 ISBN 0-9625793-2-7).\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Carreira Nova York-París de 1908\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Carreira_Nova_York-París_de_1908&oldid=5237005"\nA última edición desta páxina foi o 29 de agosto de 2019 ás 15:38.


DOG Núm. 193 Mércores, 6 de outubro de 2021 Páx. 48788\nO Real decreto lei 31/2020, do 29 de setembro, polo que se adoptan medidas urxentes no ámbito da educación non universitaria para as ensinanzas comprendidas no artigo 3.2 de la Lei orgánica 2/2006, do 3 de maio, de educación, excepto a universitaria, establece unha serie de medidas extraordinarias de posible aplicación por parte das administracións educativas, no ámbito das súas competencias.\nA formación en empresas constitúe un elemento fundamental de cara á adquisición das competencias profesionais por parte do alumnado e á súa inserción profesional.\nNon obstante, a situación actual de pandemia provocada pola COVID-19 pode dificultar ou mesmo facer inviable a participación de empresas de determinados sectores profesionais ou ámbitos territoriais concretos no desenvolvemento do período de formación en empresas do alumnado das distintas ensinanzas.\nConsidérase necesario, xa que logo, establecer criterios e liñas de actuación que permitan facer fronte, con flexibilidade, aos distintos escenarios que poidan xurdir con anterioridade ou durante a realización do período de formación en empresas, todo iso co obxectivo de garantir a adquisición da competencia profesional asociada a cada título profesional específico.\nAsí mesmo, establécense criterios para a realización da Formación práctica en empresas, estudos e talleres, así como das Prácticas externas, no referente ás ensinanzas artísticas, e do Bloque de formación práctica relativo ás deportivas.\nEn virtude do anterior, a Secretaría Xeral de Educación e Formación Profesional\nEsta resolución ten por obxecto establecer medidas de carácter excepcional, para o desenvolvemento da formación práctica en empresas nos ciclos formativos de formación profesional, e de artes plásticas e deseño, nas ensinanzas deportivas e nas ensinanzas artísticas superiores, como consecuencia da situación de pandemia derivada da COVID-19.\nAs medidas incluídas nesta resolución permanecerán vixentes ata a finalización do curso académico en que se determine o levantamento da declaración de situación de emerxencia sanitaria de interese galego efectuada polo Acordo do Consello da Xunta do 13 de marzo de 2020. En calquera caso, soamente serán de aplicación, de xeito excepcional, cando non sexa posible o desenvolvemento ordinario da formación práctica en empresas por falta de postos formativos nun sector ou ámbito profesional.\nSerá de aplicación a todos os centros docentes da Comunidade Autónoma de Galicia que impartan as ensinanzas obxecto desta resolución.\nArtigo 2. Medidas hixiénico-sanitarias\nDurante o período de formación en empresas deberán respectarse os protocolos establecidos polas autoridades sanitarias, así como as medidas específicas establecidas polas propias empresas.\nNos casos en que non fose posible a realización do módulo de Formación en centros de traballo nas condicións fixadas na normativa de aplicación para cada ensinanza, como consecuencia das circunstancias excepcionais derivadas da pandemia orixinada pola COVID-19, poderá establecerse algunha ou, de forma combinada, algunhas das seguintes medidas de flexibilización, e coa seguinte orde de prioridade:\n4.1. Desenvolver o módulo de FCT parcialmente de xeito telemático, desde o domicilio ou desde o propio centro educativo, sempre que as instalacións e o equipamento o permitan, que a empresa o considere viable e que sexa posible desenvolver as competencias asociadas ao título.\n4.2. Reducir a duración do período de formación en centros de traballo ata o mínimo de horas establecido nos reais decretos polos que se establecen os currículos básicos das distintas ensinanzas de formación profesional: 220 horas no caso de ciclos de grao medio e de grao superior, 130 horas nos ciclos de grao profesional básico e nos cursos de especialización na duración indicada en cada real decreto. Así mesmo, no caso dos programas formativos establecidos na Comunidade Autónoma de Galicia, a FCT poderá reducirse a 65 horas.\nAdemais, cando iniciado o módulo de FCT non fose posible rematalo polas circunstancias excepcionais, este considerarase completado sempre que o tempo de realización das prácticas fose igual ou superior ao mínimo indicado no parágrafo anterior.\n4.3. Cando non sexa posible o desenvolvemento do módulo de FCT nun centro de traballo, total ou parcialmente, poderase:\na) Realizar o desenvolvemento de actividades prácticas que complementen a totalidade do programa formativo no propio centro educativo.\nb) Realizar actividades asociadas á contorna laboral que se aproximen o máximo posible á realidade profesional, de acordo coas especificacións seguintes:\n– Nos ciclos formativos de grao superior, establecerase un módulo integrado que inclúa o módulo de Proxecto e o módulo de Formación en centros de traballo, cunha duración total de 245 horas.\nA súa cualificación realizarase de xeito numérico respecto da parte do módulo de proxecto e como «apto/a» ou «non apto/a» na parte correspondente á FCT.\n– Na formación profesional básica e nos ciclos formativos de grao medio substituirase a Formación en centros de traballo por unha proposta de actividades asociadas á contorna laboral, segundo o modelo do anexo I. A súa cualificación será de «apto/a» ou «non apto/a».\n– Nos cursos de especialización de formación profesional substituirase a Formación en centros de traballo por unhas actividades asociadas á contorna laboral propostas polo equipo docente.\n– Nos programas formativos, substituirase a Formación en centros de traballo por unha proposta de actividades asociadas á contorna laboral, segundo o modelo do anexo I. O equipo docente adecuará de forma individual, en función das posibilidades do alumno ou da alumna, o programa formativo do anexo I.\n4.4. Modificar o período de desenvolvemento do módulo de FCT, de maneira que poida adaptarse ás circunstancias sanitarias e á dispoñibilidade de postos de formación das empresas, a través de:\na) Anticipar a realización do módulo de FCT, de xeito total ou parcial, sen precisar a autorización recollida no artigo décimo cuarto da Orde do 28 de febreiro de 2007, pola que se regula o módulo de FCT en Galicia, en días non lectivos e/ou ampliando ao máximo as horas diarias de estadía na empresa, na medida en que as características de cada sector produtivo ou de servizos o permitan.\nb) Ampliar o período de desenvolvemento da FCT ata o 31 de agosto de 2021.\nEn todo caso, a avaliación do módulo de FCT realizarase na avaliación final de xuño para o alumnado que a realizase con anterioridade ou, de ser o caso, na primeira semana de setembro, para o alumnado que opte polo recollido na alínea b) pero con efectos do curso actual.\nA adopción das medidas recollidas neste artigo será comunicada con antelación á Inspección Educativa.\nArtigo 5. Proceso de selección do alumnado e renuncia para realización da FCT nas ensinanzas de formación profesional\n5.1. No caso de que o número de prazas dispoñibles nos centros de traballo non sexa suficiente para a totalidade do alumnado dun grupo proposto para FCT, realizarase unha selección tendo en conta a nota media dos módulos avaliados antes da Formación en centros de traballo. O alumnado que non acceda por esta vía realizará a FCT por algúns dos procedementos establecidos no artigo 4.\n5.2. O alumnado que non poida realizar a Formación en centros de traballo na empresa, para os efectos de non consumir a convocatoria asociada á matrícula, poderá solicitar a renuncia, segundo o modelo do anexo II, e quedará aprazada a FCT ata que sexa posible retomar a actividade ordinaria nas empresas colaboradoras. Neste caso:\na) O alumnado matricularase en calquera dos períodos extraordinarios establecidos para realizar o módulo de FCT e, de ser o caso, o módulo de Proxecto. Para os efectos de non consumir a convocatoria asociada á matrícula, será avaliada como unha renuncia, indicando en observacións «COVID19».\nb) O alumnado pode optar por realizar o módulo de Proxecto no período establecido con carácter xeral ou ben no momento de realizar a FCT, aínda que a avaliación efectiva se fará cando se realice a FCT.\nArtigo 6. Exención total ou parcial do módulo de FCT nas ensinanzas de formación profesional\nO alumnado poderá solicitar a exención total ou parcial do módulo profesional de Formación en centros de traballo se acredita unha experiencia laboral mínima de seis meses, a tempo completo, relacionada cos correspondentes estudos profesionais.\nArtigo 7. Alumnado de especial risco nas ensinanzas de formación profesional\nO alumnado que acredite a pertenza a colectivos de especial risco pola COVID-19 poderá solicitar a realización da FCT mediante as medidas extraordinarias previstas no artigo 4.4 desta resolución.\nArtigo 8. Seguimento telemático da FCT\nDesde os centros educativos estableceranse as medidas necesarias para que o seguimento da aprendizaxe do alumnado poida realizarse por medios telemáticos.\nPorén, na medida do posible, a xornada de presentación do alumnado na empresa será presencial.\nArtigo 9. Formación profesional dual\n9.1. Sempre que sexa posible, o alumnado realizará as actividades formativas nos centros de traballo segundo o establecido nos convenios e acordos de colaboración coas empresas, que poden ser adaptados ás circunstancias excepcionais que poidan producirse, incluíndo a posibilidade recollida no artigo 4.1.\n9.2. De non ser posible realizar as actividades formativas no centro de traballo, total ou parcialmente, o centro educativo asumirá a formación do alumnado e establecerá unha reprogramación específica para cada un deles, planificando actividades de reforzo dos aspectos que non fosen abordados en cada módulo profesional. Ademais:\na) O alumnado de segundo curso do réxime ordinario poderá realizar o módulo de FCT e, de ser o caso, o módulo de Proxecto, segundo o establecido nesta resolución.\nb) No caso do alumnado que estea a cursar o derradeiro curso do ciclo de grupo completo, en función do tempo que estivese na empresa e dos resultados de aprendizaxe adquiridos, o equipo docente valorará a necesidade ou non de realizar, total ou parcialmente, o módulo de FCT. Para a súa realización observarase o establecido nesta resolución.\n9.3. Antes da finalización do curso escolar, segundo o establecido na orde pola que se aproba o calendario escolar para cada curso na Comunidade Autónoma de Galicia, se as circunstancias o permitisen, o alumnado poderá reincorporarse para realizar as actividades formativas nos centros de traballo, coa planificación e a temporización establecidas no acordo e no programa formativo asinado coa empresa.\nArtigo 10. Ensinanzas profesionais de artes plásticas e deseño\n10.1. O alumnado que curse ensinanzas artísticas profesionais de artes plásticas e deseño ás que se refire o Real decreto 596/2007, do 4 de maio, polo que se establece a ordenación xeral das ensinanzas profesionais de artes plásticas e deseño, poderá acollerse ás medidas previstas nesta resolución para as ensinanzas de formación profesional, en función da especialidade que se estea a cursar.\n10.2. Nos ciclos de grao superior de artes plásticas e deseño, a fase de Formación práctica en empresas, estudos e talleres, e o módulo de Proxecto integrado poderanse realizar de xeito integrado, adaptando o establecido nos artigos 8 e 9 do Real decreto 596/2007, do 4 de maio. A súa duración total será a suma da carga lectiva prevista para a fase de Formación práctica e o Proxecto integrado nos reais decretos de establecemento de cada título.\n10.3. Así mesmo, nos ciclos de grao medio de artes plásticas e deseño, a fase de Formación práctica en empresas, estudos e talleres, e o módulo de Obra final poderanse realizar de xeito integrado, e a súa duración total será a suma da carga lectiva prevista para ambos os casos nos reais decretos de establecemento de cada título.\n10.4. A avaliación das ensinanzas ás que se refire este artigo quedará recollida, en calquera caso, coa cualificación do módulo de Proxecto integrado ou de Obra final de maneira numérica, entre cero e dez, sen decimais, e a cualificación do módulo profesional de Formación en centros de traballo como «apto/a» ou «non apto/a», sen que esta última se teña en conta para calcular a nota media do expediente académico.\n10.5. Nos títulos aprobados en virtude da Lei orgánica 1/1990, do 3 de outubro, aínda en vigor, nos que non puidesen ser de aplicación as medidas recollidas nas alíneas anteriores por corresponder a realización do Proxecto ou Obra final no curso seguinte, a fase de Formación práctica en empresas, estudos ou talleres poderá realizarse como traballos profesionais dirixidos academicamente e integrados no currículo, segundo se prevé nos reais decretos de establecemento dos correspondentes títulos, ou poderá realizarse de xeito efectivo no seguinte curso xunto co Proxecto ou a Obra final, ampliando excepcionalmente o período previsto para posibilitar a súa execución.\nArtigo 11. Ensinanzas artísticas superiores\nO alumnado que curse ensinanzas artísticas superiores en cuxos reais decretos de contidos básicos se prevexa a realización de prácticas externas poderá acollerse ás medidas previstas nesta resolución para as ensinanzas de formación profesional, en función da especialidade que se estea a cursar.\n11.1. Nas ensinanzas superiores de música, danza, deseño, artes plásticas, e conservación e restauración de bens culturais, as prácticas externas poderán realizarse no propio centro, integradas co traballo de fin de estudos ou con algunha disciplina de perfil práctico pertencente ao bloque de materias obrigatorias de especialidade.\nNeste caso, o número total de créditos ECTS asignado corresponderá á suma da asignación establecida para as prácticas e para o traballo de fin de estudos ou materia nos reais decretos 631/2010, 632/2010, 633/2010, 634/2010 y 635/2010, do 14 de maio, en que se regulan as citadas ensinanzas.\nAs prácticas externas da especialidade de Pedagoxía desenvolveranse en CMUS profesionais, tal e como establece a normativa vixente.\n11.2. Para o desenvolvemento das prácticas externas no propio centro, este deberá crear un equipo de prácticas externas que se encargará, baixo a supervisión da vicedirección do centro, de coordinar o traballo de produción durante as prácticas externas e a súa organización.\nA avaliación das ensinanzas a que se refire este artigo quedará recollida, en calquera caso, coa cualificación de cada unha das disciplinas de traballo de fin de estudos e de prácticas externas de xeito numérico, entre cero e dez, cun só decimal.\nArtigo 12. Medidas no ámbito das ensinanzas deportivas\n12.1. O alumnado que curse ensinanzas deportivas a que se refire o Real decreto 1363/2007, do 24 de outubro, polo que se establece a ordenación xeral das ensinanzas deportivas de réxime especial, poderá acollerse ás medidas previstas nesta resolución para as ensinanzas de formación profesional, en función da modalidade deportiva que se estea a cursar.\n12.2. As ensinanzas deportivas de grao superior rexeranse polo previsto nesta resolución para as ensinanzas de formación profesional, podendo quedar integrados, de maneira excepcional, os módulos de Formación práctica e de Proxecto final. A realización dos dous módulos farase de xeito integrado e cunha duración total correspondente á suma da duración prevista para estes módulos nos reais decretos de cada título.\n12.3. Así mesmo, nas ensinanzas deportivas de grao medio, a estadía en contornos produtivos propia do módulo de Formación práctica poderase substituír por unha proposta de actividades asociadas a situacións reais de traballo ou práctica deportiva.\n12.4. Para os efectos de avaliación das ensinanzas, na realización dos módulos con carácter integrado o módulo de Formación práctica e o de Proxecto final cualificaranse como «apto/a» ou «non apto/a», sen que se teña en conta para a cualificación final do ciclo.\nA dirección dos centros educativos que impartan estas ensinanzas arbitrará as medidas necesarias para que esta resolución sexa coñecida por todos os membros da comunidade educativa.\nActividades asociadas á contorna laboral nos ciclos de grao medio,\nnos ciclos de FP básica e nos programas formativos\nAs actividades asociadas á contorna laboral consistirán na realización dun proxecto, programa ou plan recollido nun documento, que ten por finalidade a integración efectiva dos aspectos máis salientables da competencia xeral, e as competencias profesionais, persoais e sociais integradas no perfil profesional, e desenvolvidas nos restantes módulos do título ou programa formativo, partindo dos resultados de aprendizaxe e dos criterios de avaliación do módulo de FCT. Nos ciclos de FP básica soamente se terán en conta os módulos asociados ás unidades de competencia.\nO documento elaborarase de acordo coas características da contorna profesional do ciclo formativo, tendo en conta a prospectiva do título no sector ou nos sectores produtivos en que se insire, as funcións propias de cada tipo de persoal técnico, e os elementos tecnolóxicos e organizativos que afectan as ocupacións e os postos de traballo desenvolvidos polos/as diferentes profesionais. No caso dos ciclos de grao medio, poderanse incluír o tratamento dos elementos relacionados coa xestión empresarial, as oportunidades de negocio e o desenvolvemento sustentable e equitativo. En todo caso, consideraranse os elementos esenciais da seguridade e a saúde laboral, a avaliación dos posibles riscos profesionais no desempeño das ocupacións, a planificación da prevención de riscos nos centros de traballo e a aplicación de medidas de prevención e protección nos postos de traballo.\nPara a elaboración do documento, poderanse utilizar como referente os modelos de guións que se detallan a continuación ou optar por outro. En calquera caso, o equipo docente deberá flexibilizar a súa elaboración e adaptar o seu contido ás circunstancias, ás características e ás capacidades do alumnado, e ás particularidades do ciclo ou do programa formativo.\nModelos de guión:\n• Modelo A. Destinado a alumnado de ciclos de grao medio ou de FP básica.\nPoderanse incluír soamente algunhas das epígrafes ou ou subepígrafes.\n1. Descrición das características dos sectores produtivos integrados no perfil profesional do ciclo ou programa. Poderá incluír:\na) Características específicas dos sectores económicos vinculados en relación coa súa contorna económica.\nb) Estrutura e dimensión das empresas ou actividades produtivas.\nc) Ocupacións ou postos de traballo máis representativos.\nd) Evolución na formación dos/das traballadores/as en relación cos cambios tecnolóxicos e de planificación no sector.\ne) Influencia da tecnoloxía dixital nas empresas.\nf) Determinación dos puntos fortes e débiles do sector ou dos sectores produtivos.\n2. Identificación das necesidades dos sectores produtivos en relación co proxecto seleccionado. Poderá incluír:\na) Identificación dos produtos ou servizos máis demandados no ámbito desa actividade económica.\nb) Selección de posibles oportunidades para o desenvolvemento futuro das actividades produtivas do sector ou dos sectores.\nc) Indicación de se o proxecto trata de resolver unha necesidade detectada ou se centra nunha actividade propia do sector.\nd) Proposta dalgunha innovación, novos produtos ou servizos, ou forma de ofrecelos.\ne) Planificación dos recursos necesarios para acometer o plan.\nf) Valoración da viabilidade técnica, legal e económica do proxecto formulado (só nos ciclos de grao medio).\ng) Xustificación do proxecto seleccionado.\n3. Desenvolvemento. Dependendo da temática que se trate, poderá incluír:\na) Definición e elaboración, de ser o caso, da documentación necesaria para o proxecto.\nb) Identificación da necesidade de autorización ou permisos para as actividades planificadas.\nc) Coordinación da execución con outros equipos de traballo.\nd) Planificación e control dos procesos ou dos servizos.\ne) Secuenciación das actividades que se vaian desenvolver.\nf) Identificación dos principais riscos laborais asociados á actividade e da súa solución.\ng) Recoñecemento dos dereitos e das obrigas de empresarios/as e traballadores/as en relación coa seguridade e a saúde laboral.\nh) Plan de igualdade entre homes e mulleres.\ni) Aplicación de medidas en relación ao respecto polo ambiente.\nj) Establecemento dos mecanismos de seguimento e control da execución do proxecto.\nk) Deseño dos mecanismos de corrección de posibles erros e desviacións.\n4. Conclusións e reflexión final.\n• Modelo B. Destinado principalmente a alumnado de ciclos de FP básica ou programas formativos.\nPoderanse incluír soamente algunhas das epígrafes ou subepígrafes.\n2. Desenvolvemento de supostos prácticos relacionados cos resultados de aprendizaxe e cos criterios de avaliación, relativos ás actividades que o alumnado debe realizar en situacións reais nos centros de traballo.\n3. Conclusións e reflexión final.\nOrientacións pedagóxicas para as actividades asociadas á contorna laboral:\nAtendendo ás circunstancias, ás características e ás capacidades do alumnado, e ás particularidades do ciclo ou programa formativo, fomentarase e valorarase o seguinte:\n1. Creatividade, autonomía e iniciativa persoal, espírito crítico e capacidade de innovación nos procesos realizados.\n2. Inclusión de elementos transversais do currículo dos ciclos ou dos programas formativos:\na) Respecto polo ambiente.\nb) Igualdade efectiva entre homes e mulleres.\nc) Prevención de riscos profesionais.\nd) Non discriminación por ningunha condición nin circunstancia persoal nin social, sinaladamente en relación cos dereitos das persoas con discapacidade, etc.\n3. Tratamento de:\na) Responsabilidade social e a súa conciliación cos obxectivos do desenvolvemento sustentable.\nb) Economía circular.\nc) Economía social.\nd) Desenvolvemento de aspectos que incidan na mellora das desigualdades demográficas existentes en Galicia ou que impulsen a Galicia rural.\n4. Uso das TIC.\n5. Utilización de:\na) Documentación teórica auxiliar: bibliografía, planos, manuais de uso, guías, páxinas web de referencia, apuntamentos breves e lexislación.\nb) Distintos soportes documentais: vídeos, presentacións, elementos multimedia, etc.\nA avaliación das actividades asociadas á contorna laboral poderase complementar cunha entrevista profesional estruturada.\nREALIZACIÓN DO MÓDULO DE FCT E DO MÓDULO DE PROXECTO (COVID-19)\nDatos da ensinanza:\nRéxime - modalidade\n□ Ordinario - Presencial □ Ordinario - FP dual\n□ Adultos - Presencial □ Adultos - Distancia □ Adultos - FP dual\nRealizar o módulo de FCT e, no caso dos ciclos de grao superior, o módulo de Proxecto, noutro curso académico, e non consumir a convocatoria asociada á matrícula do curso 20__/__.\nRealizar o módulo de Proxecto no período establecido con carácter xeral, e realizar o módulo de FCT noutro curso académico, e non consumir a convocatoria de FCT asociada á matrícula do curso 20__/__.\n_________________________, ___ de ________ de 20 __\nSinatura da persoa solicitante\nDirixir ao centro educativo (nome): __________________________________________________________


MOSTRA DE CINE CUBANO EN GALICIA | Academia Galega do Audiovisual\nMOSTRA DE CINE CUBANO EN GALICIA\nO Consorcio Audiovisual de Galicia organiza entre os días 12 e 16 de maio unha mostra de cine coas producións cubanas de maior recoñecemento nos últimos anos. Para a apertura, que terá lugar o venres 9, contarase co trobador cubano Santiago Feliú.\nOs acordos alcanzados na Habana entre o Consorcio Audiovisual de Galicia e a Secretaría Xeral de Comunicación da Xunta de Galicia co Instituto Cubano del Arte e Industria Cinematográficos (ICAIC), en abril de 2007 con motivo do I Encontro Audiovisual Galicia-Cuba, incluían a intención de organizar con carácter bienal Mostras de Cine Galego en Cuba e de Cine Cubano en Galicia, animados pola intención de ampliar as canles de difusión dos seus respectivos patrimonios audiovisuais e para afianzar as relacións institucionais, profesionais e artísticas de ambas cinematografías.\nAs proxeccións da Mostra de Cine Cubano en Galicia se desenvolverán no Teatro Principal ás 20 h. entre os días 12 e 16 de maio e terán carácter gratuíto, previa recollida de entradas no despacho de billetes.\nProgramaranse as películas de maior éxito da cinematografía cubana nos últimos anos. Os títulos dos que poderá gozar o público son El Benny (Jorge Luis Sánchez, 2006), Tres veces dos (Pavel Giroud, Lester Hamlet e Esteban Insausti, 2004), Nada (Juan Carlos Cremata, 2001), La Pared (Alejandro Gil, 2006) e Viva Cuba (Juan Carlos Cremata, 2005).\nA película inaugural, El Benny, que se proxectará o luns 12, é un filme inspirado na vida do músico cubano Benny Moré, recoñecido artista que a través da música e do baile fixo delirar ás multitudes. Foi a produción seleccionada por Cuba para a candidatura aos Premios Oscar no 2007 e xa percorreu un importante número de festivais internacionais nas súas seleccións oficiais.\nO resto das películas acumulan premios en festivais como os de Montreal, La Habana, Miami, Cannes, El Cairo… e algunhas delas foron candidatas aos Premios Goya en España ou aos Ariel en México.\nTrátase dunha nova acción orientada ao obxectivo de ofrecer ao público galego produtos cinematográficos de calidade, nalgúns casos inéditos en España, xa que aínda non foron estreados nos circuítos comerciais.\nA apertura da Mostra contará coa actuación de Santiago Feliú\nNo acto de apertura da Mostra, que terá lugar o día 9 na sede da SGAE ARTeria Noroeste, contarase coa presenza de Fernando Salgado, Presidente do Consorcio Audiovisual de Galicia e Secretario Xeral de Comunicación da Xunta de Galicia, Susana Molina, Vicepresidenta de Relacións Internacionais do ICAIC (Instituto Cubano del Arte e Industria Cinematográficos), Iván Giroud, Director do Festival Internacional del Nuevo Cine Latinoamericano da Habana e Héctor Noas, actor protagonista de La pared. Ademais haberá unha actuación musical a cargo de Santiago Feliú.\nSantiago Feliú é o trobador cubano de maior proxección nacional e internacional da segunda xeración do Movimiento de la Nueva Trova. Posúe unha extensa traxectoria artística de máis de 25 anos compoñendo cancións e pisando escenarios de Cuba enteira e de todas as partes do mundo, aínda que o seu sitio preferido para vivir é e o foi sempre a súa Cuba natal. Gravou 9 discos propios e participou en numerosos proxectos colectivos e como artista convidado en moitos outros. Músicos da talla de Silvio Rodríguez, Joan Manuel Serrat, Joaquín Sabina, Fito Páez, Pablo Milanés ou Luis Eduardo Aute e tantos outros dan crédito do talento creativo musical de Santiago, participando tanto dos seus concertos cantando algunhas cancións xuntos ou asistindo aos mesmos como parte do seu público.\nUltimamente participou do segundo volume do disco Cuba le canta a Serrat, abrindo o segundo CD cunha fermosa versión do coñecido Mediterráneo.\nAproveitando a celebración da Mostra de Cine Cubano en Galicia e dado que Santiago aportou en varias ocasións a súa música a películas tanto cubanas coma arxentinas, como coa súa canción Despojo que é o tema principal da película La pared, o venres 9 de maio a sala da SGAE ARTeria Noroeste acollerá o acto de apertura da Mostra cunha actuación súa, acompañado polo percusionista Kiki Ferrer. Tratarase dunha ocasión única de escoitalo antes da súa visita a Compostela, prevista na súa xira española para o mes de xuño.


O Museo Provincial de Lugo acolle a retrospectiva do escultor Juan Puchades - Viva Lugo\nInicio Expos O Museo Provincial de Lugo acolle a retrospectiva do escultor Juan Puchades\nO Museo Provincial de Lugo acolle a retrospectiva do escultor Juan Puchades\nA mostra “Modelando vidas”, estará exposta ata o 27 de xaneiro, e esta composta por 47 obras, 4 maquetas, ademais de 14 debuxos e bosquexos, que amosan un percorrido antolóxico pola obra deste autor valenciano. Esta iniciativa forma parte do colectivo Tá en Artes\nPuchades, escultor e docente afincado en Mondoñedo, estudou Belas Artes especializándose en escultura. Dende 1970 exerceu como catedrático de Debuxo de ensino medio no IES San Rosendo, ademais formou parte do Grupo Los Urogallos\nNovembro 2018 Esta semana inaugurouse no Museo Provincial de Lugo a exposición “Modelando vidas”, do escultor valenciano Juan Puchades, que estará aberta ata o día 27 de xaneiro. No acto estiveron o Presidente da Deputación, a Deputada de Cultura, e o propio artista. Campos Conde remarcou que “esta nova retrospectiva culmina a obra deste artista nato, fillo Adoptivo de Mondoñedo, un home que soubo traballar como ninguén a madeira, o bronce, a pedra e o ferro, polo que recibiu numerosos premios”.\nEsta colección está composta por 47 obras, 4 maquetas, ademais de 14 debuxos e bosquexos, que amosan un percorrido antolóxico pola obra deste autor. Ademais, o Goberno da Deputación xa editou un catalogo coa obra de Puchades, e tamén realizará unha nova publicación coas pezas que poden contemplarse neste Museo Provincial.\nJuan Bautista Puchades Quilis, escultor e docente, naceu en Valencia o 16 de marzo de 1934. Estudou Belas Artes na Escola Superior de San Carlos da súa cidade natal -onde se especializou en escultura- e, dende 1970, é catedrático de Debuxo no ensino medio. En 1960, tras aprobar as oposicións, trasladouse a Mondoñedo para exercer como profesor no Instituto San Rosendo. Hai que sinalar, con respecto á súa actividade artística, que traballa a madeira, o bronce, a pedra e o ferro. Ademais, ten unha obra na exposición permanente do Museo Provincial de Lugo e en distintas coleccións públicas e privadas de España, Suíza, Portugal, Francia ou Arxentina.\nPertenceu a distintos colectivos como Los Urogallos, Escultores Gallegos, grupo artístico e cultural O Feitizo, do que foi un dos seus fundadores, e ao grupo de Artistas Plásticos Lucenses. É autor, entre outras moitas obras, de Mariñeiros na brega (representación de dous mariñeiros tirando dun cabo que suxeita a proa dunha embarcación, obra feita en ferro en 1975, primeiro premio Concurso-Exposición Bimilenario de Lugo, doazón do Patronato ao Museo Provincial de Lugo), e de numerosa obra pública como Monumento aos caídos (Lugo, 1962), Homenaxe ás xentes do mar (Burela, 1984), Familia, Monumento á vida natural (Alfoz, 1992 e 1995), Antón Noriega Varela (Mondoñedo, 1969), Álvaro Cunqueiro (Mondoñedo, 1991), Chicho Balado (Monforte de Lemos, 1996), Antonio Gandoy Díaz, o cura da bicicleta, Puro Cora (Lugo, 2004 e 2008) e de Manuel Leiras Pulpeiro (Mondoñedo, 1998).\nEste colectivo agrupa a un grupo de profesionais que a través do seu proxecto queren potenciar e impulsar a arte na Mariña. Este ano dentro dos actos programados renden homenaxe ao artista Juan Puchades, dentro do slogan Arte-Educació, que leva como proposta a Escultura e o Patrimonio, e no que se traballou en tódolos centros escolares da Mariña, co fin de dar a coñecer a obra deste artista afincado en Mondoñedo.\nArtículo anteriorO Concello de Lugo premiará as mellores narracións curtas cunha nova edición do Certame Ánxel Fole\nArtículo siguientePrograma de Decembro do Club Clavicémbalo de Lugo


Rapadores da montaña, o tosquiado das ovellas con selo galego - Campo Galego\nInicio / Carne / Rapadores da montaña, o tosquiado das ovellas con selo galego\nUn equipo de tosquiadores da montaña lucense asumen nos últimos anos a rapa de boa parte das ovellas galegas. A crise do coronavirus propiciou que se encargasen case en exclusiva deste labor nas ganderías galegas. Coñecemos como traballan estes profesionais\nL. Martínez 24/06/2020 1:02 p.m.\nEsta campaña os Rapadores da Montaña encargáronse do rape da maioría das ganderías galegas.\nO tosquiado das ovellas foi durante anos especialidade de traballadores polacos que facían en Galicia a campaña. Nos últimos tempos, os Rapadores da Montaña, un equipo de profesionais integrado na súa maioría por galegos, tomaron o relevo. Este ano a crise do coronavirus e o peche das fronteiras fixo que se encargaran da rapa da maioría das ovellas das ganderías de Galicia.\nLevaban xa varias campañas asumindo o rape dos animais das ganderías socias da Asociación de Criadores de Ovino e Caprino de Galicia (Ovica). “En Ovica empezamos a traballar con eles hai un par de anos e os socios quedaron contentos co seu traballo e seguimos apostando por eles”, explica Diego Fernández, presidente de Ovica. Este ano, as limitacións para a chegada de profesionais estranxeiros propiciou que finalmente asumiran o rape de boa parte das ganderías de ovino galegas. “Moitas veces chegas a un pobo para rapar as ovellas dunha gandería e unha vez que estás alí van xurdindo encargos doutros veciños que teñen rebaños pequenos”, indica Kevin Daniel Wuttke Durán, un dos rapadores que leva 4 anos neste traballo.\nA crise do coronavirus provocou que os traballos se atrasasen case un mes\nA campaña veuse tamén condicionada polo coronavirus, xa que nos primeiros días do estado de alarma paralizouse a actividade, co que se atrasaron case un mes os traballos, ó que se engade o incremento da demanda. “Deberamos de ter empezado a finais de marzo ou comezos de abril e este ano tivemos que agardar ata contar cunha autorización específica da Xunta para poder desprazarnos ás ganderías”, detalla Kevin.\nA maior parte dos integrantes de Rapadores da Montaña son galegos ou proceden de zonas limítrofes do Bierzo (León). Asentados en Negueira de Muñiz (Lugo) desprázanse por toda Galicia en cuadrillas en base ás necesidades das ganderías. Xunto cos 5 rapadores tamén traballan outras tres persoas que colaboran na montaxe das máquinas así como en coller as ovellas no rebaño e preparalas para o rape. “Agora somos dos poucos que continuamos a facer este traballo”, comenta.\nBuscan que a ovella se atope nunha postura cómoda para limitar os seus movementos e evitar os daños ó animal durante o rape.\nPara atender a demanda distribúense por zonas e para reducir ó máximo os desprazamentos do persoal. “Esta tempada estou traballando sobre todo en granxas de Ourense, pero estiven xa na Coruña e en Monforte”, explica Kevin. El comezou hai 4 anos de man de Adriano Borrás, o máis veterano dos rapadores, que leva máis de 20 anos no oficio. “Eu non rapara nin traballara con ovellas antes. Na primeira campaña na que Adriano me levou para lle axudar empecei a ver como o facía el e tamén rapei os primeiros animais. Daquela xa me din conta de que me gustaba e que quería seguir nesto”, recorda este mozo de pai alemán e nai viguesa e que viviu boa parte da súa vida en Matavenero, unha pequena aldea do Bierzo, aínda que viaxando moito a Galicia. “Ó vivir nunha aldea aínda que non tiña ovellas xa estaba en contacto diario cos animais, que ademais me gustan moito e por iso decidín seguir apostando por este traballo”, indica.\nNos comezos, Kevin rapaba uns 30 animais ó día. Hoxe pode chegar a rapar unhas 200 ovellas en cada xornada\nNeste tempo foi mellorando en destreza cos animais e en tempo preciso para o rape. Así, dos 30 animais que rapaba os seus comezos agora algúns días pode chegar a rapar unhas 200 ovellas no día. “Depende moito da ovella, mentres que unhas che pode levar pouco máis dun minuto rapala, outra podes ter que enredar 3 ou 4 minutos con ela”, detalla.\nPorén, recoñece que o que máis condiciona o número de ovellas que rapan ó día é o tamaño das ganderías e a distancia entre elas. “Hai días nos que tes que ir dunha granxa a outra e recorrer moitos quilómetros para rapar poucas ovellas”, comenta. A maior parte das 20.000 ganderías que integran o sector ovino en Galicia son de pequeno tamaño e familiares. “Aínda que tamén hai gandeiros que deciden rapar eles as ovellas, a maior parte prefire encargar ese traballo, aínda que sexan poucos animais”, indica.\nMáis maña ca forza\nA rapa das ovellas é unhas tarefas fundamentais nas ganderías de ovino tanto para a desparasitación dos animais como polo confort que lle proporciona de cara os meses de verán. “As ovellas son moi sensibles ó calor, enseguida quedan sofocadas se teñen a la, van deixando de comer e quedan delgadas e apoucadas”, concreta o rapador.\nO traballo da rapa na gandería organízase en función do tamaño do rabaño. Así, unha vez que chegan á gandería, se se trata dun gran número de animais dispoñen un pequeno peche no que ir separando por lotes as ovellas, co gaio de facilitar o manexo para a persoa encargada de collelas e que os traslada ata a zona onde se rapan. Logo, en función de como sea a ovella, o tempo de tosquiado oscila, e pode prolongarse ata preto dos 4 minutos ou rematar en pouco menos dun minuto.\nUn dos integrantes da cuadrilla encárgase de transportar as ovellas ata a zona de rape.\n“Tes que te adaptar a cada ovella, procurar a postura para que estea cómoda, de xeito que o animal estea tranquilo e non se agobie”, detalla o rapador. Deste modo, evitan que a ovella remate movéndose moito mentres a están a rapar e redúcese a probabilidade de que se lle fagan cortes. Para o rape empregan maquinaria profesional traída de países cunha fonda tradición ovina coma Suiza ou Nova Zelanda.\nO prezo tamén varía en función dos animais que se rapen. Teñen estipulado un custe mínimo de 25 euros polo desprazamento da maquinaria que precisan e logo axústase o prezo por ovella co propietario e reducirase naqueles rabaños de maior tamaño.\nPese a encargarse de rapar as ovellas, os rapadores non se encargan de xestionar a la, que no caso de ser poucos animais adoita desbotarse. Mentres, nos grandes rabaños outras empresas recóllena, aínda que tampouco está a ser moi valorada, segundo apuntan os rapadores.\nKevin ampliou a súa formación en países como Escocia, onde a maioría das razas teñen unha la máis longa e similar ó pelo.\nRecorrer o mundo rapando ovellas\nA campaña da rapa non se limita só a Galicia para estes rapadores, senón que unha vez que rematan o traballo nas granxas galegas trasládanse a outros países para continuar formándose e adquirindo destreza. Países e rexións coma Suíza, Sicilia, Nova Zelanda, Australia ou Escocia son algúns dos destinos nos que continúan traballando.\nTanto Kevin, que estivo xa 2 anos traballando como rapador en Nova Zelanda, coma outros compañeiros de Rapadores da Montaña volaran moi positivamente estas experiencias. “Permíteche aprender dos mellores. O tosquiado das ovellas é toda unha arte, vas incorporando movementos cos que se facilita o traballo tanto para o rapador coma para proporcionar maior confort ó animal”, detalla.\n“O tosquiado das ovellas é toda unha arte, vas incorporando movementos cos que se facilita o traballo tanto para o rapador coma ó animal”: Kevin Wuttke Durán, rapador\nEn países coma Nova Zelanda, a campaña de rape prolóngase durante case 9 meses, aínda que no caso de Kevin, adoita estar entre 2 ou 3 meses. O rapador apunta que hai unha gran diferenza no tosquiado con respecto ás razas máis abondan en Galicia. “As ovella de Nova Zelanda teñen moita máis cantidade de la, pero de moi boa calidade o que che permite apurar máis no rape”, detalla. Para traballar no país os rapadores obteñen un visado de traballo e apuntan que as condicións laborais son tamén un aliciente ó incluir bos pagos, aloxamento e manutención.\nEn Escocia, a rapa concéntrase nos meses de maio a agosto e os profesionais tamén atopan grandes diferenzas. “Polo xeral, as ovellas son máis nerviosas e, aínda que hai moitos cruces de raza, a súa la adoita ser máis longa e semellante ó pelo”, concreta Kevin.\nAs experiencias internacionais permítenlles tamén participar en competicións de pelado moi populares noutros países xunto a outros profesionais e coñecer mellor a profesión.


Diferenzas entre revisións de «Panfilia» - Wikipedia, a enciclopedia libre\nDiferenzas entre revisións de «Panfilia»\nRevisión como estaba o 9 de xaneiro de 2007 ás 18:26\nRevisión como estaba o 9 de xaneiro de 2007 ás 18:19 (editar)\n(Nova páxina: '''Panfilia''' foi unha rexión da costa suroeste de Asia Menor, ao leste de Licia. Limitaba con Licia (ao oeste), Psidia (ao norte), Cilicia (ao leste) e o [[mar Medit...)\nRevisión como estaba o 9 de xaneiro de 2007 ás 18:26 (editar) (desfacer)\n'''Panfilia''' foi unha rexión da costa suroeste de [[Asia Menor]], ao leste de [[Licia]]. Limitaba con Licia (ao oeste), [[Psidia]] (ao norte), [[Cilicia]] (ao leste) e o [[mar Mediterráneo]] (ao sur). A zona da costa formaba un golfo coñecido como ''[[Pamphylius Sinus]]'' ou ''[[Pamphylium Mare]]''. Tiña unha costa extensa pero cara ao interior non se prolongaba demasiado, pero os romanos a veces consideraron a Panfilia incluíndo Psidia.\nPanfilia non foi provincia romana ata a división de [[ConstantínoConstantino I o Grande]] no [[século IV]], e antes formou parte da provincia chamada [[Licia e Panfilia]] con fronteira entre ambas rexións nos montes Clímax e fronteira con Cilicia no [[río Melas]], pero os límites non eran moi estritos xa que Olbia e [[Perge]], ao leste dos montes Clímax, serían consideradas a miúdo como parte de Licia e, en cambio, Perge, alén do río Melas, sempre foi considerada cidade de Panfilia.\nO país era en xeral montañoso polas estibacións das [[montes do Tauro]] que se achegaban ata a mesma costa. O promontorio principal da costa era o ''Leucotheum'' ou ''Leucolla''.\nSegundo [[Plinio]] o país chamouse antes Mopsopsia, de [[Mopso]], o xefe dun grupo de gregos que se estableceron alí despois da [[guerra de Troia]].\nSometido o país por Persia, os panfilios serían un pobo pouco importante que só aportou 30 barcos á guerra contra [[Atenas]] ao comezo do [[século -V]]. (os licios aportaron 50 e os cilicios 100). Sometidos facilmente a [[Alexandre o Grande]], á súa morte quedaron no poder de [[Antígono]] e, despois do [[-301]] dos [[seléucidas]]. Despois da paz de [[Apamea]] pasou a Roma ([[-188]]) e a rexión foi incorporada ao [[reino de Pérgamo]] co que pasou a Roma o [[-133]], formando parte da provincia de [[Asia, Provincia romana|Asia]]. Os panfilios participaron a miúdo nas piraterías dos seus veciños cilicios e os seus portos serían unha especie de refuxio de seguridade para os cilicios. Cando se creou a provincia de [[Cilicia]] foi incluída nela, pero retornou a Asia o [[-43]]; o [[-31]] foi incorporada a [[Galacia]] e o ano [] creouse unha provincia que se chamou [[Licia e Panfilia]], da que formou parte. Baixo [[ConstantínoConstantino I o Grande]], antes do [], a provincia dividiuse nas de Licia e de Panfilia.\nAs colonias gregas de Aspendo e Side ficaron como estados independentes en alianza con Persia, e despois con Macedonia e cos seléucidas, e serían cidades libres baixo os romanos ata o tempo de [[Vespasiano]].\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/wiki/Especial:MobileDiff/281535"


A industria musical galega xuntarase en Pontevedra para entregar os I Premios Galegos da Música - Pontevedra Viva\nImaxe promocional da I edición dos Premios Galegos da Música\n© Música ao Vivo\nA industria musical galega xuntarase en Pontevedra para entregar os I Premios Galegos da Música\nXoves 19 de Setembro, 2013 ás 07:00 do Xoves 19 de Setembro, 2013\nApuntade a data: venres 13 de decembro, ás 21.00 horas. A industria musical galega ten unha cita no Pazo da Cultura de Pontevedra. Xuntaranse na cidade para asistir á cerimonia de entrega da I edición dos Premios Galegos da Música. Esta iniciativa será presentada este venres 20 de setembro, ás 11:30 horas, no Consello da Cultura Galega, en Santiago de Compostela.\nEsta primeira edición dos Premios Galegos da Música, que están patrocinados pola empresa Martín Códax, é unha iniciativa de Músicos ao Vivo, unha asociación profesional que naceu hai cinco anos co obxectivo de agrupar e unificar as inquedanzas dos músicos de directo. O obxectivo fundamental destes premios é dotar de visibilidade á realidade musical galega e poñer en valor todo o potencial e creatividade que posúe este sector.\nOs premios corresponderanse con 13 categorías: Pop e Indie, Rock, Blues, Funk e Soul, Jazz, Metal, Hiphop e músicas urbanas, Reggae, Ska e Mestizaxe, Clásica e Contemporánea, Folk, Tradicional, Músicas do Mundo, Electrónica, Infantil e Orquestra, Grupos e Músicas de Verbenas. Así mesmo, entregarase un Premio Honorífico a toda a carreira, "que se outorgará a unha figura dentro da música galega, cuxa traxectoria artística e profesional constitúa un referente para as futuras xeracións".\nO nome dos tres finalistas de cada categoría, elixidos a través dos votos dos socios da asociación Músicos ao Vivo, coñecerase o 15 de novembro. O próximo venres publicaranse as bases dos premios e abrirase o prazo de presentación de candidaturas, un trámite libre e gratuito. Tras estes dous procesos, elixirase ao gañador entre os tres nominados.\nPoden optar a estes premios todos os proxectos musicais galegos que estean vixentes e en activo neste ano 2013, entendidos como tales grupos, solistas, espectáculos ou proxectos discográficos realizados en Galicia ou fóra da comunidade pero protagonizados por músicos galegos. Se o proxecto é de fora de Galicia, deberán ser maioría os integrantes galegos, ou, polo menos, o 50%. Non será requisito imprescindible ter editado disco neste ano 2013, nin ter editado disco algún.\nOs músicos galegos xúntanse por vez primeira en Pontevedra para entregar os seus Premios Galegos da Música\nPor Alejandro Espiño & Diego Torrado | Sábado 14 de Decembro, 2013


DMOZ Internet Directory : World : Galego : Referencia : Museos\nMuseos 40 Sites\nReúnense os museos xerais, (tanto sitios web de museos tradicionais, coma museos dixitalis) así coma os sitios relacioados coa museoloxía e a museografía (asociacións, eventos, publicacións).\nMuseo Pedagóxico de Galicia - Centro destinado a recuperar y difundir todas las expresiones educativas y lingüísticas del patrimonio pedagógico de la región. Museo de Arte Contemporáneo de Vigo (Marco) - Informa sobre as súas publicacións, servizos, exposicións, a fundación Marco e a súa historia e entorno. Museo de Belas Artes da Coruña - Información sobre horarios de visita, mostras e localización. Casa-Museo Rosalía de Castro - Proponse un percorrido polos acontecementos que marcaron a vida e a obra da escritora. Localización, ruta rosaliana, e vendas. Museo Arqueolóxico do Castro de Viladonga - Situado en Castro de Rei. Presenta información sobre a institución e o xacemento. Actividades, publicacións e multimedia. Centro Galego de Arte Contemporánea - Promove o desenvolvemento de plataformas culturais, e favorecer a entrada de Galicia no circuíto artístico internacional. Exposicións, actividades, novas e coleccións. Museo de Historia Natural Luís Iglesias - É continuador do Gabinete de Historia Natural, creado por Antonio Casares na Universidade de Compostela e conserva coleccións do século dezanove. Consello Galego de Museos - Plataforma de coordinación e colaboracion entre as institucións museísticas galegas. Dispón de mapa, listado de museos e información sobre publicacións. Museo Municipal de Vigo "Quiñones de León" - Museo do Pazo Galego, arte, arqueoloxía e historia. Informa da súa situación e servizos. Museo do Castro de Viladonga - Museo monográfico, informa sobre a súa localización, actividades, exposicións temporais e publicacións. En Castro de Rei (Lugo). Museo Carlos Maside - Reúne nas súas salas unha colección de plástica galega contemporánea, a partir da xeración dos anos trinta. Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense - Dependente da Xunta de Galicia. Informa sobre as súas instalacións, exposicións temporais, catálogo de fondos e novas. Museo Etnolóxico de Ribadavia - Coleccións de etnografía ourensana e apeiros vitivinícolas. Museo de Pontevedra - Arquivo documental e gráfico, novas, colección, exposicións, horarios. Centro Galego de Arte Contemporánea - Entidade dinamizadora da vida cultural da cidade de Santiago de Compostela. Exposicións, información sobre o edificio, actividades e foro. Museo de Prehistoria e Arqueoloxía de Vilalba - A temática do Centro, ciñese ó espazo que cubre dende o Paleolítico ata a Época Romana. Situación, contido e horario. Museo Etnográfico de A Capela - Está adicado a recrear a “Casa” como unha unidade básica do sistema cultural tradicional. Artígos, publicacións, novas e multimedia. Casa-Museo Emilia Pardo Bazán - Adicada á escritora coruñesa. Información de localización, actividades e publicacións. Fundacion Eugenio Granell - Situado en Santiago de Compostela. Levan a cabo exposicións e concertos de cámara, representacións teatrais, e talleres para estudiantes. Museo etnográfico da Limia - Permitiralle facer un percorrido pola xeografía a historia e a memoria da comarca da limia. Podense consultar os servizos dispoñibles, prezos e horarios. Casa das Palabras (Verbum) - Museo interactivo sobre todos os ámbitos relacionados coa comunicación humana. Información xeral e horarios, prezos, exposicións temporais e actividades. Centro Etnográfico de Terra de Montes (Cetmo) - Situado en Forcarei, ten como obxectivo o estudio, conservación e divulgación da cultura material da comarca. Novas, fichas e imaxes. Ecomuseo Forno do Forte - Expoñen ao público a tecnoloxía e o xeito de vida tradicional dos “oleiros” (alfareiros) de Buño. Plano do museo, historia e situación. Museo Massó - Exposición permanente relacionada co mar, dende obxectos procedentes das antigas fábricas de salgadura e de conservas. Historia, servizos e salas. Museos Posibles - Blog do departamento de Capacidades Diferentes e Accesibilidade da Rede Museística Provincial de Lugo. Información e como colaborar. Museos Científicos Coruñeses - Institución creada polo Concello da Coruña para a divulgación da ciencia. Monografías, exposicións, que ver e actividades. Museo etnográfico do agro galego en liña (DixiCul) - Fichas con información dos distintos apeiros e utensilios que se empregaron no eido rural dende antaño. Clasificacións, roupa típica e vídeos. Museo da Terra de Melide - Mostra de arqueoloxía castrexa e realizan cada verán exposicións de etnografía. Visita virtual e fotografías. Museo da Fundación Fernando Blanco de Lema de Cee - Instrumental científico e material didáctico dos antigos laboratorios do vello instituto-escola de finais do século XIX. Tamén destacan as coleccións de animais, minerales e fósiles. A Casa da Troia - Casa situada en Compostela, aloxaba estudiantes universitarios, agora convertida en museo. Información sobre o libro do mesmo título e o autor Pérez Lugín. Centro Arqueoloxico do Barbanza - Ten os obxectivos de información, difusión e divulgación do patrimonio arqueolóxico da comarca. Informaxión xeral, descargables e galería de imáxes. Marea - Museo da memoria mariñeira de Porto de Son. Exposición de diferentes oficios relacionados coa ría de Muros e Noia. Museo Casa do Patrón - Ubicado no centro do Museo da Paisaxe, na restaurada aldea de Codeseda en Lalín. Salas de exposicións, información dos talleres, servizos e galería de imaxes. Fundación Laxeiro - Ten o propósito de conservar e difundila colección permanente que o artista de Lalín doara á cidade de Vigo. Exposicións e catálogo de obras, bibliografía, bolsas e publicacións. Museo do Encaixe de Camariñas - Promoción e divulgación das pezas de puntilla. Presentación, novas, escaparate e formación. Museo do Mar de Galicia - Nace coa vontade de comprender a vinculación histórica dos galegos co mar . Situación, horarios, tarifas, exposicións e recursos para os investigadores. Rede Museística provincial de Lugo - Institución da que dependen o Museos Provinciais de Lugo e do Mar, o da Fortaleza San Paio de Narla e o Pazo de Torda. Información das exposicións, axenda e programas de actividades. Sistema Galego de Museos (MUGA) - A Consellería de Cultura coordina esta Entidade, e é quen autoriza a creación dun museo ou colección visitable dentro da Comunidade Autónoma Galega. Podese consultar información na rede dos museos galegos. Casa Museo Otero Pedrayo - Situada na parroquia de Trasalba, no Concello de Amoeiro. Información das actividades e biografía. Parque etnográfico do Cebreiro - Sito nunha pequeña aldea, este poblado acolle un Santuario do século IX e un museo dentro dunha palloza (construcción típica da zona). Horarios, prezos e plano.\nInglés - Indonesio - Bretón - Búlgaro - Catalán - Chinés Simplificado - Chinés - Danés - Alemán - Español - Basco - Francés - Grego - Croata - Italiano - Xaponés - Coreano - Lietuvių - Húngaro - Holandés - Noruegués - O'zbekcha - Persa - Polaco - Portugués - Romanés - Ruso - Esloveno - Serbio - Finlandés - Sueco - Tai - Vietnamita - Turco - Ucraíno - Checo - Slovensky


RevitalVision: Mellor ver despois da cirurxía de catarata, é posible! | -Prelamento Public.Pro | Sublimis\nRevitalVision: Mellor ver despois da cirurxía de catarata é posible!\nA cirurxía de catarata é a operación máis practicada en Francia, xa que se trata de cada ano máis de 800.000 persoas. Segundo a Compañía Francesa de Oftalmoloxía, é practicado o 20% dos máis de 60 e 60% dos máis de 80 anos.\nDe feito, coa idade, a lente transparente que se atopa. Dentro do ollo ( = o cristalino) axitado e faise opaco. O cristalino xa non ten o seu papel na correcta fixación da imaxe na retina. Por conseguinte, o procedemento quirúrgico é necesario substituílo por unha lente artificial.\nPero despois da cirurxía de catarata, mesmo cando o acto cirúrxico é perfecto, os pacientes adoitan sufrir de embarhe postoperatorio, especialmente cando as variacións lixeiras. A visión tamén pode ser lixeiramente borrosa. Isto pode ser invalidar para ler, dirixir, ver a televisión e mesmo ter boas relacións sociais (dificultade para ver as expresións da cara). Polo tanto, a calidade de vida é alterada.\nPara rematar con esta situación, RevitalVision aprende ao cerebro a ver traballando plasticidade cerebral. Simplemente segue 30 sesións de estimulación cortical para mellorar a vista de xeito sostible. Ao gañar sensibilidade a contrastar, é toda a agudeza visual que se desenvolve.\nCirurxía de catarata : Tamén debe rehabilitar o cerebro!\nA vista é un significado precioso e esencial que nos permite recoñecer caras, dirixir, a ser autónomo, para gozar das paisaxes de beleza …\nCon todo, ao contrario das ideas recibidas, non está totalmente ligado ao ollo! O cerebro tamén ten un papel activo e usa os seus poderes, actualizado hai máis de 20 anos, pode mellorar considerablemente a calidade de vida de cada (e).\nCando unha persoa rompe a perna e que sofre unha operación, debe realizar varias sesións de rehabilitación nun fisioterapeuta para que pasean a camiñar. Coa cirurxía de catarata, a lóxica é a mesma. Sabendo que o cerebro ten un 50% na visión, debe ser relevante para ver mellor.\nDe feito, moitas avergoñadas poden permanecer debido á cirurxía, mesmo cando se realiza perfectamente:\nDificultade para ver as luces tricoloras ou outros coches nocturnos (halos), para detectar manchas (en roupa, mobles ou pratos), recoñecer expresións faciais ou apreciar os relevos e / ou cores;\nnecesidade unha luz extra para ler;\nfatiga ocular durante ou despois de ver a televisión.\nElise Maurizet, oficial de comunicación para RevitalVision, sinala:\nTodos estes problemas de vista persistentes teñen a mesma causa: o cerebro ten problemas para aprehender a nova “vista” da que lle gusta despois da cirurxía. É interesante volver a educar para que poida desenvolver a súa sensibilidade ao contraste.\nUn programa de exercicio diario personalizado\nMellor ver, aprende! O principio é o mesmo que coa aprendizaxe dunha nova lingua: é suficiente para estimular o cerebro, que non usamos só unha pequena parte, para adquirir novas habilidades. A idea é adestrala, grazas aos estímulos específicos do córtex visual, para interpretar mellor a imaxe que recibe.\nSeguindo a cirurxía de catarata, polo que é posible compensar a vergonza inducida polo noso ollo de envellecemento.\nO programa de revitalización de revitalis, xa seguido de miles de pacientes, fai posible mellorar significativamente a calidade de vida. Así, ler pequenas impresións como as inscricións ou os ingredientes de cilindros nun paquete de alimentos fáciles, a visión xa non é un obstáculo para dirixir un vehículo (mesmo pola noite) e ver a televisión ou a pantalla xa non é unha fonte intensa de fatiga ocular.\nVemos unha mellora media na “orde de 2/10 de agudeza visual e 100% en sensibilidade a Contraste. Ademais, como a aprendizaxe de natación ou ciclismo, os efectos de revitalis duran a longo prazo.\nUnha innovación en eficiencia comprobada\nO tratamento desenvolvido por RevitalVision depende do traballo de dous premios NOBEL e máis de 20 anos de investigación.\nsen risco e sen efectos secundarios, é adaptado ao ritmo e á capacidade visual de cada paciente. Cada paciente tamén é seguido por un profesional da vista de fiabilidade óptima.\nÉ particularmente sinxelo: só realiza 30 sesións de 30 minutos de media, cada 2 días, na casa diante do seu ordenador. Non importa que o funcionamento da catarata ocorreu unha semana ou hai varios anos, a visión aínda mellorará.\nA calidade deste programa innovador está testemuñado por garantías reais de fiabilidade de tal xeito que o seu recoñecemento como Dispositivo Médico de clase I, a aprobación da FDA desde 2001 validando que é o único tratamento do mundo para mellorar a visión das persoas con amblipos e a marca CE para todos os tratamentos revitalvision.\no (grande) pequeno Máis revitalvision\nun tratamento que pode ser seguido por todos, desde o alumno de miope ata o condutor de caza que desexa mellorar a súa captura de imaxes de velocidade. Non hai necesidade de ter a patoloxía dos ollos!\nunha ganancia de confort de vida e, dependendo do caso, un cambio de algúns anos do momento en que o descenso da visión será realmente vergonzoso.\nUnha solución para patoloxías consideradas incurables como ambliopia, queratocona (dificultade máis delgada), retinite de pigmento …\nUnha gran mellora na vida dos pacientes con DMLA ou a enfermidade de Stargardt …\nAcerca de ver, a posta en marcha francesa que mellora a agudeza visual\n“A saúde é a primeira da propiedade”, dixo Platón.\nFundada en 2010, a ver é unha posta en marcha francesa composta por novas dinámicas de trinta anos do desexo de levar benestar e, en particular, para permitir que o maior número de franceses mellore a súa agudeza visual.\nA empresa está especializada, nun primeiro momento, en Marketing de implantes s intraocular para a cirurxía de catarata. Tras unha conferencia internacional, descobre a estimulación da plasticidade neuronal. Impresionado polos resultados do tratamento, comprobado e validado por institucións como a FDA, a posta en marcha escolle a propoñer unha ferramenta para mellorar a visión por simple estimulación das neuronas.\nIsto é así en 2013 , o programa RevitalVision nace en Francia. Cun obxectivo: para ver mellor, a calquera idade. É finalmente posible compensar un defecto visual ou desconforto mediante a optimización do traballo do cerebro a través da estimulación das súas neuronas.\nElise Maurizet conclúe:\nDesexamos que a revitalvision sexa coñecida en Francia, como unha ferramenta para ver mellor, do mesmo xeito que coñecemos os lentes, o porto de Lentils, os exercicios de rehabilitación no ortopto, as operacións … c é unha solución complementaria ao que xa existe.\nRevitalVision agora funciona para configurar unha asociación cun fabricante de implantes intraoculares para que os pacientes poidan beneficiarse sistematicamente da operación Secuencia de tratamento de RevitalVision eo seu resultado exitoso sobre o confort visual.\nSitio web: https://revitalvision.fr/\nPrevious Post - Previous post: causas D Atrofia do sistema múltiple\nNext Post - Next post: Sauce (estofado) con follas de mandioca (Saka-Saka ou Saffi) – Afrik-cuisine.com: toda a cociña de África


Vacinódromos - Noelia Otero - Nós Diario - Xornal de intereses galegos\nEstou por emigrar a Londres para así ter a oportunidade de visitar o meu pai ao que estes últimos meses pouca ocasión tiven de ver. É a conclusión que todas e todos sacamos vendo os telexornais estes días festivos, onde os directos nos aeroportos cos que marchaban e os que voltaron do estranxeiro se sucederon con toda normalidade diante das nosas faces confinadas perimetralmente.\nPor se fora pouco, o meu pai nado en agosto de1947 pertence a chamada xeración “sandwich”, é dicir fai este ano 74 anos e polo momento como está nesa franxa de idade das e dos nacidos entre 1942 e 1956 ten aínda que agardar para ser vacinado.\nMaiores que levan un ano padecendo o medo ao virus, sen poder bicar e visitar fillas e fillos, netas e netos, que son poboación de alto risco pero que teñen que esperar neste limbo de calendarios que mudan cada semana e que non entende ninguén. Septuaxenarios secundarios que se chamaría a película.\nMeu pai e os meus sogros, da mesma xeración, atentos a un teléfono que oxalá soe axiña… Aínda que non sei que é peor, porque tendo claro que as vacinas son a grande esperanza para todas e todos non deixa unha de ficar sen palabras vendo as imaxes de ringleiras de maiores, mesmo moitos dependentes, facendo horas de cola baixo o sol no estadio Wanda Metropolitano en Madrid esta pasada fin de semana. Escoitar testemuñas de xente, algún en cadeira de rodas, relatando as dificultades para chegar á súa prezada cita coa vacina deume moita mágoa. E todo porque Isabel Díaz Ayuso non quere pechar nunca nada, pero se de centros de saúde se trata aí cambia a cousa.\nEsta semana a noticia é a posta en marcha de centros de vacinación masiva en todas as comunidades autónomas. Moitos xa definen estes espazos como vacinódromos. E eu que cada vez que escoito ou leo esta expresión penso en Entroido, purpurina, música e baile.\nPero se toca poñerse o disfrace pai, non haberá problema, alí estaremos toda a familia festexando a chegada da ansiada dose da vacina para ti e para todas e todos os septuaxenarios que agardades pacientes a vosa merecida quenda.


Mercedes 'Chis' Oliveira\nDo 23 de marzo ao 3 de abril, Mercedes 'Chis' Oliveira, estivo na UCI do Álvaro Cunqueiro de Vigo. O "bicho", como ela chama o coronavirus, "instalóuseme nos pulmóns e tiveron que inducirme o coma". "Estiven máis alá que aquí", relátanos nesta entrevista, onde explica que durante "cinco ou seis días" sentiuse "desconectada do mundo". Catedrática de Filosofía, a profesora apela a romper o "tabú da enfermidade" e a comunicar a súa experiencia. Faino aínda desde o cuarto do hospital que comparte con Lucía, tamén coa COVID-19.\nChis Oliveira, no seu cuarto do Hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo, onde se recupera da COVID-19 (Imaxe: Cedida)\nM.O. 15:12 do 10 de abril de 2020\nEntrevistámola en numerosas ocasións, sempre vinculadas co inxente esforzo desenvolvido en materia de igualdade e educación sexual. Catedrática de Filosofía e autora, con Amada Traba, do libro á[email protected] (Galaxia), Mercedes Oliveira, coñecida como Chis Oliveira, foi a impulsora do Comando Igualdade, unha experiencia do IES Alexandre Bóveda de Vigo que percorreu Galiza para sensibilizar a mocidade coa igualdade real entre homes e mulleres. Toda a súa bagaxe recoñeceuse en 2017 co premio Viguesa Distinguida. Porén, desta vez, non conversamos con ela de feminismo, senón por ser unha das galegas hospitalizadas a causa da COVID-19.\nNesta entrevista explica o proceso que a levou do desfalecemento no seu piso a pasar pola UCI do Hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo, onde se sentiu “máis perto da morte que da vida”. Fálanos, a través do teléfono, xa fóra dos coidados intensivos, desde un dos cuartos habilitados polo centro hospitalario para persoas con coronavirus.\nComo se sente após estes máis de vinte días no hospital?\nXúntannos enfermas da COVID-19 e o bo é que podemos comunicarnos entre nós, mais estou desexando ir á miña casa e abrazar a miña filla, que tamén está “coronada”, como eu digo. Ela tamén tivo coronavirus e xa desenvolvemos os anticorpos, así que poderemos estar xuntas. Levo tres días sen febre e sen osíxeno, co cal, posibelmente o domingo poida saír do hospital. Despois aínda terei que estar en illamento. Coa miña filla poderei compartir baño, salón... mais co meu home, que non tivo a COVID-19, non.\nCando comeza a atoparse mal?\nEmpecei a sentirme mal uns días despois dunha charla que demos o día 9 de marzo en Ribeira. Baixábame a tensión e non tiña vida. Daquela dicíase que os teléfonos habilitados polo Sergas estaban saturados, que non se chamase. Semellaba que se molestaba e non o fixen. Repriminme. Finalmente, chamou a miña filla. O día 12 estaba peor e fun ao centro de saúde. O médico de cabeceira non lle viu gravidade. Deume paracetamol e para a casa.\nNese momento, con tanto frío, pensei que ía morrer. Mira de que parvada vou morrer, de frío! Foi moi desacougante\nOs días pasaban e non tiña folgos até que o 17 me desmaiei na casa e chamaron a ambulancia. Leváronme ás Urxencias do Cunqueiro. Notaba o persoal, por certo, 99,9% mulleres, nerviosísimo. Puxéronme unha máscara e lembro estar mareada, vomitando. Deitáronme e notei moito frío. Nese momento, con tanto frío, pensei que ía morrer: mira de que parvada vou morrer, de frío! Foi moi desacougante. Lembro a enfermeira, enfundada de plástico, con gafas, máscara, un protector de acetato. Tiña que poñerme unha vía e non daba coas veas. Despois souben que levan tres luvas por precaución. Traballan moi incómodas así. Despois de estar nas Urxencias, subíronme á planta e o segundo ou terceiro día xa non sei que pasou.\nFoi cando a ingresaron na UCI.\nSi, leváronme pitando. Non respiraba. O bicho instalárase nos pulmóns e tiveron que inducirme o coma. Estiven máis alá que aquí. Tiven unha pneumonía moi grave que me quitaba o aire. Non podía respirar. Entubáronme, puxéronme un respirador externo e estiven cinco ou seis días desconectada do mundo. Non lembro nada, aínda que si teño un recordo plácido dos pequenos momentos de conciencia que tiña. Eran como flashes.\nNas publicacións das súas redes sociais insiste en valorizar o traballo das sanitarias.\nSon moi cariñosas. Á profesionalidade impecábel, hai que sumar o trato tan humano delas. É impresionante. Cunha das enfermeiras, coa que máis coincidía, falaba nos meus momentos de delirio. Cando abría os ollos, deliraba. Na UCI estaba nun box, unha especie de caixa de cristal. Enfronte podía ver o que eu chamaba unha sala de máquinas, que era onde estaban os ordenadores e todos os aparellos médicos. Preguntáballe á enfermeira como tiñan alí unha sala de xogos. Ela respondíame que había xente moi afeccionada que ao rematar o seu traballo laboral entraba na sala e xogaba. Pensaba que estaba ante cyborgs, legos grandes articulados, que bailaban con todos os aparatos. Eu alucinaba, mais en ningún momento sentín angustia.\nFoi consciente nalgún momento de que se atopaba na UCI?\nSi, penso que nos primeiros días me sedaron duramente, mais logo fun espertando. Eu estaba relaxada, ollando cara ao delirio que tiña ao redor. Sentíame tan ben querida e tan tratada... Cando me atopei mellor, aínda na UCI, facía análise sociolóxica do traballo de todas aquelas mulleres, porque se xogan a vida. Hai xente por mil euros xogándose a vida. Pensa que, cada vez que entraban no meu box para me tomar a temperatura, para traerme a medicación, para limparme... tiñan que mudar todo o equipo. Aínda que pasasen alí un minuto, ao saír tiñan que tiralo. Eu preguntaba: non se recicla? E dicíanme que non, que estaba todo infectado. Tan só salvaban a especie de escafandro que levaban na cabeza. Na UCI estiven do 23 de marzo ao 3 de abril.\nQuería premer un número e dáballe ao de arriba. Cando cheguei á planta, non me sostiña de pé, non tiña equilibrio. Custábame coller un bolígrafo e non era quen de facer letra ningunha\nComo está a ser a recuperación na planta?\nAdemais de afectar á respiración, ao olfacto e ao gusto, isto tamén afecta á psicomotricidade. Eu perdino todo. Cando collín o móbil nos últimos días que estiven na UCI non era quen de poñer a clave. Tiven que ditarlla a unha enfermeira para que ma puxese. Non era que a esquecese, só que non podía metela. Quería premer un número e dáballe ao de arriba. Cando cheguei á planta, non me sostiña de pé, non tiña equilibrio. Custábame coller un bolígrafo e non era quen de facer letra ningunha. Aí asusteime. Quedaríanme secuelas? Ese venres, día 3, tiña que ir ao baño acompañada de dúas auxiliares, que practicamente me levaban no aire porque non podía manterme ergueita. O sábado xa só fun con unha e o domingo pedinlles ir eu soa agarrada á cama. A recuperación, se a traballas, é brutal. Agora todos os días teño unha sesión de fisioterapia para ir gañando capacidade respiratoria.\nEscribía nas súas redes sociais que unha amiga médica súa lle explicou que o que vostede sentía era o que sentía alguén a quen lle pasa un camión por riba e sobrevive.\nAsí, literal. Díxome que cando che pasa un camión por riba hai que recompoñelo todo. Os resultados das analíticas son un cadro: anemia, fígado feito po... a medicación afecta. Agora fago moito esforzo en ler libros de papel porque aínda non me dou concentrado. Co móbil uso unha aplicación para ditar, por iso aparecen as entradas en castelán no meu Facebook. Quixen desde o principio agradecer todo o que o persoal da sanidade pública está a facer por min. Síntome en débeda. Ademais, penso que a xente ten interese no relato persoal da enfermidade. Á vista da receptividade de cada entrada, considerei que debía seguir facéndoo, contando como me sentía. Onte mesmo escribía sobre Lucía, a miña compañeira de cuarto, que tamén ten a COVID-19. Descubrila a ela foi descubrir unha xoia. Unha xoia que está aniñada na cama do lado.\nTemos moita información técnica e médica, mais moi poucos relatos persoais. Sinto o compromiso de dar información\nFai fincapé en romper o que considera o tabú da propia enfermidade.\nEu penso que a xente ten moito medo, e como non vai telo? Mais ninguén fala e quen está mala, coma min, fala con medias palabras. Creo que se fai para que non te consideren algo así como unha "apestada". Eu dixen que tiña coronavirus desde o principio porque acredito en que o medo se perde co coñecemento doutras experiencias. Temos moita información técnica e médica, mais moi poucos relatos persoais e a min interésame moito o das demais persoas e penso que ás demais persoas acontécelles o mesmo. Sinto o compromiso de dar información.\nSíntoa do outro lado do teléfono con tanta forza que semella estar xa pensando en escribir un outro libro.\nNunca perdín o optimismo. Debo ser un ferrote. Só tiña motivos para estar contenta. Como non ía estalo se me salvaran a vida? Isto foi como renacer. Mais non. De escribir, polo momento nada. Tan só ese tipo de relatos que dito no Facebook. Teño pendente de publicar, en Catro Ventos, un libro sobre o Comando Igualdade, no que me está axudando moito Priscila, unha ex alumna. De todas as maneiras, son consciente de que estiven máis morta que viva e sei que a miña filla estivo aquí, facendo probas no Cunqueiro, un par de veces. Non puiden vela. Coma min, moita máis xente. Non quero levar isto ao meu caso individual, mais creo que a cuestión do tratamento das emocións hai que mellorala. A cura emocional e afectiva é tan importante como a outra. A min chámanme dúas psicólogas do Sergas e falamos moito de como poder mellorar no aspecto emocional, pois non só é resistir. Isto vai deixar pegada en moitas das persoas enfermas. Faime moita gracia, porque un amigo da miña filla, di, a respecto de min, Re-Chis-Tencia.\nComo contribúe a tecnoloxía nestes días de hospitalización?\nÉ fundamental. Recoméndanme que pase o maior tempo posíbel de costas e é incómodo. Para facelo, penso que estou deitada na praia, poño música ou un podcast e nótome reconfortada.\nO coronavirus vai axudarnos a valorar a sanidade pública e vai incrementar a conciencia de que necesitamos poder abastecernos como país\nVostede, como catedrática de Filosofía, que cre que vai mudar, no sociolóxico, coa pandemia?\nEn primeiro lugar, penso que o coronavirus vai axudarnos a mudar a nosa relación coa sanidade, a apreciar a importancia da sanidade pública e a opoñérmonos aos recortes. Isto vai tocarlle a todo o mundo e é unha cuestión vital. Canto máis forte sexa a sanidade pública, menos medo vas ter. O despregue de mulleres sanitarias que hai aquí é insostíbel na sanidade privada e isto hai que resaltalo moitísimo!\nTamén vai mudar o modelo de produción, a conciencia de deber abastecernos como país. Non é normal non ter máscaras. No hospital avísannos moito para que non as manchemos porque sinxelamente non hai. Amancio [Ortega, fundador de Inditex] podía poñer as fábricas a producir máscaras e inundalo todo nunha tarde, mais non, fanse na China e resulta que non temos. Por outro lado, chama a atención o papel da UE, onde cadaquén vai ao seu e tamén as críticas feroces ás medidas adoptadas polo Goberno estatal. Está ben que cadaquén expoña a súa ideoloxía e propostas, mais ante unha emerxencia como esta non ten sentido que se meta o dedo no ollo seguido e se traten de tombar todas as actuacións.\nentrevista uci coronavirus COVID-19 Chis Oliveira\nO Ministerio de Sanidade repartirá máscaras en estacións de tren, ningunha na Galiza\nA. Escuredo 25/01/21


O Exército ruso toma o control da maior central nuclear de Europa.\nphoto_camera O presidente ruso, Vladimir Putin, a pasada terza feira no Kremlin (Foto: Kremlin / dpa)\nPutin ordenou unha ofensiva militar contra Ucraína a semana pasada. Máis de 2.000 civís faleceron desde que comezou, segundo datos dos Servizos de Emerxencia ucraíno, mentres que máis dun millón saíron do país con destino a países veciños, principalmente Polonia. A cifra ofrecida onte pola Oficina do Alto Comisionado da ONU para os Dereitos Humanos é de 330 civís mortos. As Nacións Unidas, advirten, porén, que a cifra real será maior polas dificultades para verificar informacións.\nAdemais, o embaixador ruso ante a sede de Nacións Unidas en Xenebra, Gennady Gatilov, asegurou que Rusia non ten a intención de ocupar o país. "O noso obxectivo é a desnazificación do réxime e a desmilitarización de Ucraína, de modo que teñamos garantías de que non haberá ameazas que proveñan de Ucraína contra Rusia", declarou nunha conferencia de prensa. "Será o pobo ucraíno o que decida sobre o seu futuro político", sostivo o diplomático, tal e como leva facendo nos últimos 30 anos.\nAsalto á central nuclear de Zaporiyia\nAdemais, as autoridades ucraínas confirmaron onte que as forzas rusas se fixeran co control da central nuclear de Zaporiyia, a máis grande de Europa, horas despois dun ataque con artillería que provocou un incendio nas instalacións, posteriormente extinguido.\nOs ataques de artillaría producíronse contra os edificios anexos e desencadearon un lume que foi sufocado contra as 6.20 horas [hora local] desta madrugada e segundo fontes da Axencia Internacional da Enerxía Atómica (AIEA), "non se rexistraron mudanzas nos niveis de radiación".\nEste ataque foi condenado pola ONU. "As operacións militares ao redor de instalacións nucleares e doutras infraestruturas civís non son só inaceptábeis, senón altamente irresponsábeis", denunciou a xefa de Asuntos Políticos de Nacións Unidas, Rosemary DiCarlo.\nO Goberno ruso acusou a "sabotadores ucraínos" do lume provocado na central nuclear.\nONU Rusia Ucraína Vladimir Putin


Xiaomi abre a primeira tenda en Catalunya, a terceira do estado – Mallando no Android\nDesde hai uns poucos meses Xiaomi está presente de forma oficial en Europa a través de retailers online e tendas físicas especializadas. Porén, dentro da súa estratexia de expansión, o fabricante chinés tamén quere contar coa súa cadea de tendas físicas ao estilo das Apple Store, o onte inauguraron a primeira delas situada en Catalunya, a terceira aberta no estado logo das dúas de Madrid.\nSituada no interior das instalacións do Centro Comercial Gran Vía 2 de L’Hospitalet de Llobregat (a un paso de Barcelona), a Mi Store é unha oda ao minimalismo ao que nos acostumaron marcas como Apple nos seus establecementos, en contraste co centro comercial no que se atopa, que está decorado con aires de teatro de época.\nNo seu interior atopámonos cunha boa mostra dos produtos que fabrica Xiaomi, cos móbiles que se venden no noso país ocupando o protagonismo en varias mesas de madeira centrais. Nos laterais do local hai espazo para o resto de gadgets e accesorios, que van desde bolígrafos a toallas, pasando polos routers , robots e diferentes modelos de auriculares.\nTamén nos chamou moito a atención a presenza da liña de televisores da marca con varios modelos, algún dos cales dos que xa temos falado no blog no momento da súa presentación na China. Aínda que polo de agora non están á venda, o persoal da tenda comentounos que a súa comercialización en Europa está nos plans máis inmediatos da compañía, polo que non habemos tardar moito en velas por aquí.\nComo xa comentamos ao comezo do artigo, a nova tenda inaugurada onte en Catalunya é a terceira que o fabricante abre no estado, e semella que non a última. Os rumores apuntan a que cidades como Valencia, Bilbao ou Sevilla estarían nos plans para o asentamento de novas Mi Store ao longo deste ano ou comezos do 2019.\nDesde hoxe, luns 26 de abril, pódese mercar no noso …


Vostede está en Inicio > Formación > Outras actividades > Taller de prevención de prevención do risco químico nos salóns de peiteado_A CORUÑA\nTaller de prevención de prevención do risco químico nos salóns de peiteado_A CORUÑA\nData de inicio: 29 de Novembro , 2021\nData de fin: 29 de Novembro , 2021\nLugar de celebración: Asociación de Empresarias da Coruña, AECO - Juan de la Cierva 5 - 15008 - A Coruña\nConcienciar sobre os principais perigos e riscos para a saúde derivados dos axentes quimicos perigosos que poden estar presentes nos salóns de peiteado e tratamentos de beleza polo uso continuo e cotiá de tinguiduras e outros produtos e proporcionar pautas de conduta e medidas preventivas axeitadas para evitalos\n1. Risco químico no salón de peiteado.\n2. Danos para á saúde:\nNo sistema respiratorio\n3. Axentes químicos perigosos máis frecuentes\n4. A etiquetaxe dun cosmético\nCondicións mínimas recomendables dos locais\nHábitos de traballo\nVixilancia na saúde\n6. Aplicación práctica na aula:\nUso apropiado de luvas\nUso apropiado da protección ocular\nTécnicas correctas de uso e retirada dos EPI\n7. Primeiros auxilios\nOs talleres teñen carácter presencial. É obrigatoria a asistencia e puntualidade a toda a sesión presencial. A falta de asistencia, aínda que sexa xustificada, suporá a perda do dereito ao certificado de asistencia.\nHorario: en xornada de mañá (9:30-13:30 h).\nPersoas destinatarias e distribución das prazas\nPersoas traballadoras maiores de idade con interese na actividade a que se dirixe o curso.\nGrupo con prioridade 1: Persoal traballador dos salóns de peiteado ou persoal con fomación na materia (previa ou actual).\nAs solicitudes efectuaranse utilizando o formulario que se recolle no anexo II que se atopa dispoñible en formato editable a continuación. O prazo para presentar as solicitudes remata cinco días antes ao inicio de cada curso, que poderá ampliarse ata alcanzar o número máximo de 15 alumnos/as por taller.\nEsixirase un mínimo de 10 alumnos/as por taller. No caso de non chegar a este mínimo, o ISSGA poderá cambiar as datas previstas de desenvolvemento ou anulalo, o que se comunicará con antelación suficiente ás persoas solicitantes.\nAcreditación da formación\nAo remate de cada taller o ISSGA expedirá certificado de asistencia ao alumnado.\nControl e seguimento das accións formativas\nO control e seguimento das accións formativas realizarase polo persoal técnico do ISSGA.\nCusto dos talleres e financiamento\nA asistencia a estes talleres será gratuíta para as persoas seleccionadas.\nAnexo II_Solitidude inscrición_Taller salóns de peiteado\nEnviar un email de consulta acerca deste artículo


Saen á venda as entradas para os 2 concertos de Ara Malikian en Ourense\nInicio/Última hora/Saen á venda as entradas para os 2 concertos de Ara Malikian en Ourense\nEste prestixioso violinista actuará o vindeiro 14 de outubro no Auditorio\nImaxe promocional de Ara Malikian.\nXa están á venda as entradas para os dous concertos, “Le Petit Garage”, que o violinista Ara Malikian ofrecerá no Auditorio o día 14 de outubro, ás 18:30 e ás 21:00h. Pódense adquirir en ww.ataquilla.com, por prezos desde 45 euros.\nNado en Armenia, Malikian iniciouse no violín a moi curta idade e deu o primeiro concerto aos 12 anos. A súa inquietude musical e humana fixeron profundar nas súas propias raíces armenias e asimilar a música doutras culturas.\nEstas actuacións de Ara Malikian, organizados por iniciativa privada, son dúas das actividades que acollerá o Auditorio de Ourense nas próximas semanas, xunto cun concerto de Coque Malla, o 16 de outubro ás 20,30h, incluído na Semana das Industrias Culturais e Creativas ICC Week que organiza a Deputación de Ourense.Entradas, a 18 €, á venda na web de Ataquilla.com.\nAdemais, Jaime Caravaca & Grison Beatbox actuarán o 24 de outubro ás 20:30h, cómico residente e músico, respectivamente.\nAra Malikian Auditorio entradas Ourense outubro