anisia miranda « Planeta Galego\nPosts Tagged ‘anisia miranda’\n‘Follas Novas’: A mellor obra de Neira Vilas non é un libro\nVenres, Novembro 5th, 2010\nEn Gres, á beira do Río Ulla, ano 2010; en Bos Aires, calle Asunción 3035, ano 1957. Hai dous elos que fan coherente e exacto unir dous momentos e dous espazo tan distantes. Un é o suxeito, dobre: son Xosé Neira Vilas e Anisia Mirada. O outro é o obxecto, o propósito: a difusión da cultura galega. En 1957 nacía en Bos Aires a editorial e “feira permanente do libro galego” Follas Novas.\nBos Aires nos anos 50 era a primeira cidade de Galicia. Érao en poboación, pois en ningunha outra cidade do mundo vivían máis galegos, e érao a súa alma e vontade de ser galega. A nosa cultura brillaba na outra beira do océano Atlántico: Seoane, Dieste, Lorenzo Varela, Arturo Cuadrado, Blanco Amor… Durante o Primeiro Congreso da Emigración Galega en América, celebrado en Bos Aires en xullo de 1956, falouse moito da necesidade de difundir a nosa cultura. Xa se estaba a facer a través de revistas, actos e conferencias, e mesmo por medio de programas de radio, teatro e editoriais, mais non no terreo da distribución de libros, tanto os que se publicaban en Galicia como os que vían a luz en América. En Galicia estaba Galaxia, pero os libros que editaba aínda eran poucos e chegaban a América con retraso e dificultades. De aí a idea de Neira Vilas e Anisia de crear un centro distribuidor, unha librería galega para todo o continente.\nOs mozos galeguistas que vivían en Bos Aires nos anos 50 non eran unha multitude, mais eran activos, moito. Agrupábanse, sobre todo, nas Mocedades Galeguistas, fundadas en 1953, organizaban actos diversos e tiñan a lingua como emblema e signo da súa identidade galega. Un exemplo desa actividade foi o reparto polas rúas de mileiros de copias da denuncia que as sociedades galegas realizaran ante a Asemblea Internacional da Unesco, reunida en Montevideo en 1954, da persecución da que era vítima a lingua galega na ditadura franquista. Os rapaces repartían tamén o artigo El idioma prohibido, de Francisco Luís Bernárdez. As súas reivindicacións dos dereitos políticos e da cultura galega eran continuos. Os bonaerenses ollaban estes rapaces con certa estrañeza: as reivindicacións políticas dun recuncho do Estado Español ficaban lonxe, e a existencia dunha cultura gallega (gallega de Galicia, non como xentilicio común a todos os emigrados/exiliados españois) era moi descoñecida. Pero os mozos galeguistas eran incansables. A súa defensa de Galicia era moito máis ca unha actividade, era unha forma de vida: o seu comportamento debía ser sempre un exemplo, o mesmo que o seu aspecto e vestimenta, así coma os seus hábitos. “Cando iamos no autobús ou no subte levabamos sempre dous libros, sempre en galego. Iamos lendo un, todo o tempo, e o outro levabámolo nas pernas. E se preguntaban: ¿en que lengua lee usted?, respondiamos En galego, e despois lles dabamos un discurso sobre a cultura e a lingua galegas”. Así fala Neira Vilas.\nBuenos Aires e Gres. Xosé Neira Vilas e Anisia Miranda. En febreiro de 1957 casaron en Arxentina, el con 28 anos e ela con 24. E decidiron que o que en principio ía ser unha libraría na Avenida Constituyentes sería finalmente unha editorial e “feira permanente”, dedicada exclusivamente aos libros galegos, e que ademais se instalaría na súa propia casa, en Asunción 3035. Acababa de nacer Follas Novas.\nA libraría-editorial inaugurouse o 15 de xullo dese ano, aniversario do pasamento de Rosalía. Na inauguración, coa presenza moi numerosa de amigos, así como da prensa arxentina, falaron eles dous, expoñendo aquel proxecto, e exerceu de “pregoeiro” o xornalista e ex deputado Ramón Suárez Picallo, cun fermoso discurso.\nOs primeiros fondos estaban compostos por obras galegas publicadas en BosAires, con selos editoriais de Emecé, Nova, Botella al Mar, Ánxel Casal, Nós, Alborada (da Federación de Sociedades Galegas) e As Burgas e Lérez (dos centros ourensán e pontevedrés). Despois comezaron a chegar obras editadas en Galicia, por exemplo todas as publicadas por Galaxia, ademais de Porto, Bibliófilos Gallegos e Monterrei, e tamén libros procedentes de Madrid, Barcelona, París, México, Uruguai… Neira e Anisia crearon un sistema de información postal de novidades, así coma unha rede de colaboradores en Rosario, Mar del Plata, Santa Fe, Santiago de Chile, Montevideo, Nova York e Caracas. Ademais, as editoriais Galaxia e Bibliófilos Gallegos encomendáronlles a súa representación na Arxentina.\nPero Follas Novas era moito máis ca unha libraría. Os mozos emigrantes, así como algúns arxentinos de ascendencia galega, participaban cada vez con máis asiduidade nas reunións e debates sobre temas de cultura galega que se realizaban os sábados. Así mesmo, instaláronse oito vitrinas noutras tantas importantes sociedades galegas, como mostrarios bibliográficos que se renovaban cada quince días. Editáronse catálogos e organizáronse tres significativas exposicións do libro galego contemporáneo. A primeira levouse a cabo na sala de arte do Centro Lucense de Bos Aires en 1958.; Seoane colaborou no catálogo e nunha achega complementaria de gravados, que se utilizaran en cubertas de libros. Meses despois montouse unha instalación similar no Patronato da Cultura Galega de Montevideo. E por último outra do mesmo carácter tivo lugar en Caracas, organizada pola Hermandad Gallega, acto no que tomaron parte o profesor Emilio González López e a poeta Pura Vázquez. Así mesmo, no Centro Lucense presentouse unha mostra orixinal: a primeira exposición do Periodismo Galego na Arxentina, tamén organizada por Follas Novas.\nO 10 de outubro de 1959 Neira e Anisia propuxéronlles aos mozos porteños que asistían aos debates dos sábados de Follas Novas crear unha Asociación Arxentina de Fillos de Galegos, e de inmediato quedou constituída unha comisión xestora. A asociación tivo unha longa e frutífera existencia (unha revista, campamentos de estudantes na Patagonia, cursos de galego, visitas a Galicia…). Era a única entidade do tipo no país. Así mesmo, por vez primeira emitíronse comentarios de libros galegos na radio arxentina. Neira e Anisia escribían os textos, que eran lidos por Elsa Fernández, moza porteña de pais galegos.\nEn 1959 chegou a Bos Aires Ramón Otero Pedrayo, convidado polo Centro Galego para asistir a unhas xornadas que se celebraron o día de Galicia. Ademais, Follas Novas ofreceulle unha homenaxe no Centro Lucense. Ademais de Neira e Anisia, tomaron parte no acto Alonso Ríos, Suárez Picallo, Rafael Dieste, Ramón de Valenzuela, Víctor Luis Molinari e Xosé Blanco Amor, e entre outras personalidades estiveron presentes Seoane, Lorenzo Varela, Antonio Baltar, Emilio Pita… Para esta homenaxe recibíronse adhesións da maior parte das asociacións galegas de América, encabezadas polas da Unidade Galega de Nova York e a Casa Galicia de Caracas, e mesmo chegou unha carta de felicitación dende Xacarta, en Indonesia. Dende Galicia recibíronse misivas colectivas, como a asinada por Ramón Cabanillas, Manuel Gómez Román, Francisco Fernández del Riego, Ricardo Carvalho Calero, Domingo García Sabell, Fermín F. Penzol, Ramón Piñeiro, Xesús Ferro Couselo, Celestino Fernández de la Vega, Ánxel Fole, Xaime Isla Couto, Franco Grande, López Nogueira, González Salgado, Méndez Ferrín, Xohana Torres ou Xohan Ledo. Ou a enviada polos “Brais Pinto” dende Madrid: Bernardino Graña, Reimundo Patiño, Xosé Fernández Ferreiro, Ramón Lourenzo, Blanco Losada, Bautista Álvarez ou, de novo, Méndez Ferrín, que se adheriron ao recoñecemento “con cariño e admiración ao cantor e mensaxeiro da nosa terra”. Finalmente, recibíronse outras cartas, tan sorprendentes coma a da actriz María Casares, que en galego escribiu: “Pra Follas Novas, un recordo cheo de agarimo”. Montouse, ademais, unha exposición con toda a obra do gran polígrafo e narrador, que agradeceu a homenaxe; falou da Galicia atafegada e do pulo da emigración “onde se sente o fervor da patria nunha constante e creadora afirmación da propia identidade”.\nDías despois, Otero Pedrayo visitou a sede de Follas Novas con Fita e con Virxinia de Castelao. Foi recibido por mozos e mozas galeguistas. Dedicou exemplares da súa obra e falou dos seus anos de estudante, das súas inquedanzas patrióticas e do significado da difusión do libro galego no Novo Mundo. Ademais de Otero Pedrayo, a sede de Follas Novas ten sido visitada por Laxeiro, María Casares, Luís Seoane, Rafael Dieste, Nicolás Guillén, Machado da Rosa, Díaz Pardo, Emilio Pita, Lorenzo Varela, Arturo Cuadrado, Blanco Amor, Leandro Pita Romero, Alonso Ríos, Sánchez Guisande, Antonio Baltar, Rodolfo Prada, Mosqueira Manso, Xosé Ruibal, Marcos de Abeleda, Xosé Conde…\nEn 1958 Neira Vilas e Anisia Miranda viron cumprido un dos seus grandes obxectivos: Follas Novas converteuse en editorial, pequena, pero fértil. A primeira obra publicada foi Itinerario Galego, de Víctor Luis Molinari (con prólogo de Suárez Picallo, cuberta de Laxeiro e tradución de Neira Vilas); e logo virían Esta es Cuba, hermano, de Anisia Miranda; Dende lonxe e Memorias dun neno labrego, de Neira Vilas; e Terra aluciada, de Xosé Conde. Existía tamén o proxecto de reeditar o Sempre en Galiza de Castelao, que finalmente non puido ser , por non acabar de definirse a inclusión dos capítulos inéditos. Follas Novas enviou clandestinamente a Galicia moitos dos exemplares remanentes da primeira edición; os últimos que quedaban trasladáronllos á distribuidora Atlante, de México, con sucursal en Bos Aires, que contaba con medios eficaces para remitir a España diversas obras de literatura “subversiva”.\nA marxe de ganancias obtida cada mes por Follas Novas destinábase a doar coleccións de libros a institucións e bibliotecas públicas para difundir a presenza da cultura galega en Arxentina. Como afirma Neira Vilas, “a nosa laboura tiña un definido sentido patriótico, non mercantil”. Foi un traballo intenso e eficaz, ao que Neira e Anisia, dedicaron longas horas. Lamentan que non puidese cristalizar un dos seus proxectos: a revista Letras Galegas, para a que contaban con apoios de entidades e persoas de Bos Aires e Montevideo. O proxecto non foi adiante porque Neira e Anisia decidiron deixar a Arxentina.\nPorque Follas Novas era unha revolución. Pero en Cuba estábase producindo outra, e había que vivila. “Doíanos interromper o labor de Follas Novas, pero ao mesmo tempo facíasenos moi atractivo vivir a experiencia dun país en revolución; un país do noso ámbito cultural, a onde tiñan emigrado tantos galegos. Queriamos participar, con todos os riscos e incomodidades previsibles, naquel histórico proceso”. Elsa Fernández mantivo aceso o soño de Follas Novas entre 1961 e 1964. Pero faleceu, moi nova, nese ano 1964. No fondo, gran parte da vitalidade cultural e política galega no Río da Prata comezaba a esmorecer. Galicia afastábase, pero ao tempo, en Galicia, neses anos sesenta, algo comezaba a moverse, moi de vagar comezaba a alumear unha nova esperanza.\nA vida é un río. Ou son dous, o da Prata e o Ulla. Bos Aires, 1957. Gres, 2010. A mesma persoa, o mesmo propósito. A Fundación Neira Vilas é unha iniciativa pioneira (se non é única) no rural galego. Cos seus 8.600 volumes, un museo etnográfico, unha sala de exposicións e concertos, concursos literarios para nenos, a súa vizosa actividade cultural, as súas representacións teatrais para os veciños… ¿Que ten que ver cunha librería galega, unha “feira” de libros aberta no exilio 50 anos antes? Muda o contexto, o espazo, o momento, mais o obxectivo é o mesmo: difundir a cultura, a cultura galega. Mais nada, a cambio de nada máis. Como dixo Seoane, en cada actividade cultural que se celebraba en Arxentina, Neira Vilas e Anisia Miranda presentábanse cun tenderete para vender libros galegos, “perdendo cartos e recobrando vontades para Galicia”.\nTags:anisia miranda, arxentina, bos aires, editorial, follas novas, libraría, libro, neira vilas\nPosted in Cultura Galega, Fillos de Galicia, Galicia Emigrante, Historia de Galicia | Comments Closed


Liñas Directrices da Actividade Internacionaldo do Senado na XIV Lexislatura\nÚltima revisión 17/02/2021\n2.2. Viaxes de delegacións encabezadas po do Presidente do Senado\n2.5. Outras viaxes oficiais\n1. Visitas de delegacións parlamentarias por invitación do Senado\nE. Organización polo Senado de reunións internacionais\nTodo desprazamento internacional dunha delegación oficial do Senado requirirá o acordo de autorización da Mesa da Cámara. O acordo deberá precisar, polo menos, os seguintes detalles: o lugar do desprazamento, a composición da delegación, a duración da viaxe oficial e a cobertura de gastos, de acordo cos criterios establecidos a continuación.\nA asistencia do Presidente, ou membro da Mesa en quen delegue, a conferencias e reunións internacionais enténdese autorizada a partir do presente acordo.\nEntenderanse tamén autorizados os desprazamentos internacionais da Presidenta cando se trate dunha viaxe institucional por invitación dun Parlamento estranxeiro, no marco das relacións bilaterais con ese país, ou cando o faga en representación do Estado español, a instancias da Presidencia do Goberno ou do Ministerio de Asuntos Exteriores, Unión Europea e Cooperación.\n2.2 Viaxes de delegacións encabezadas po do Presidente do Senado.\nA delegación oficial estará composta po do Presidente do Senado e os voceiros da Cámara que se determinen. O réxime económico estará baseado no principio de reciprocidade, salvo que a situación económica do país visitado faga inviable a súa aplicabilidade.\nAdemais, poderá encabezar delegacións integradas por membros pertencentes a diferentes comisións que, por razón da materia, asistan a foros parlamentarios de cooperación bilateral con países de atención preferente.\nViaxes de comisión: A Mesa da Cámara valorará en cada suposto a súa conveniencia. Como criterio xeral, a delegación oficial estará composta por quen presida a comisión e catro dos seus membros, sendo dous destes representantes dos dous grupos parlamentarios maioritarios e os dous restantes, representantes dalgún dos demais grupos parlamentarios nesta comisión, por un sistema de rotación para sucesivos desprazamentos.\nSalvo que o acordo da Mesa estableza outro criterio, en ningún caso poderán formar parte da delegación aqueles que non pertenzan á comisión.\n2.5 Outres viaxes oficiais.\nO acordo da Mesa valorará, en cada suposto, a súa conveniencia, no marco das relacións bilaterais ou de cooperación, e concretará a composición das delegacións oficiais do Senado.\nComo liña directriz, naquelas viaxes nas que os voos non superen as tres horas de duración, se a reunión comeza a partir das 15 horas e hai oferta de voos pola mañá que permitan chegar á reunión cunha marxe de tempo razoable, o desprazamento oficial realizarase o mesmo día da reunión. O desprazamento de regreso realizarase unha vez concluída a reunión se hai oferta razoable de voos que permitan regresar no mesmo día a Madrid.\nEn todo caso, entenderase como punto de partida e retorno a cidade de Madrid, salvo que exista unha combinación de voos ou de tren razoable desde ou cara á cidade preferida pola persoa integrante da delegación e non supoña un incremento de gastos notable.\nO adianto ou posposición do inicio ou regreso da viaxe, a solicitude dun membro da delegación, en datas distintas das establecidas, efectuarase sen gastos para a Cámara.\nComo criterio xeral, as reservas de voos realizaranse en clase preferente, salvo que a compañía aérea non dispoña desta clase, e as reservas de tren, en clase club ou similar. Os voos realizaranse preferentemente coa compañía Iberia, en atención ao convenio subscrito polas Cortes Xerais, e evitaranse as escalas cando sexa posible.\nAs reservas de voos ou tren serán efectuadas en tarifas que permitan a cancelación ou modificación dos billetes co menor custo posible.\nDarase prioridade a que os desprazamentos de ida e de volta se realicen coa mesma compañía aérea na medida do posible, salvo que isto implicara un maior custo. En caso de realizarse escalas, darase prioridade a que os diversos tramos estean enlazados para evitar as perdas derivadas da cancelación ou retraso dalgún dos traxectos contratados. Así mesmo, optarase pola duración da escala máis razoable no caso de existir diversas posibilidades a un custo similar.\nCando algún membro da delegación necesite modificar a duración da viaxe ou cambiar a compañía por motivos particulares, entregaráselle o billete reservado polos servizos do Senado para o conxunto da delegación, de forma que todos os gastos que poidan producirse sexan a cargo de quen realice os cambios, así como a xestión da reserva doutros voos.\nOs traslados da delegación do aeroporto ao hotel na cidade de destino e viceversa serán responsabilidade da Embaixada de España no país de destino na medida en que os recursos da mesma o posibiliten. Só se contratará transporte a cargo do Senado en casos excepcionais, cando o anfitrión non o proporcione ou a Embaixada no poida facilitalo e existan motivos de seguridade que o fagan indispensable. En caso contrario, o custo dos traslados interiores na cidade de destino será a cargo dos membros da delegación e estará incluído nas axudas de custo por desprazamento.\nComo criterio xeral, as habitacións que se reservan serán de categoría estándar, dobres para uso individual e con almorzo incluído, agás que as condicións especiais do país de destino aconsellen outro réxime de aloxamento.\nAs dietas de viaxe calcularanse tomando sempre como referencia a hora de saída dos voos dende o aeroporto de Madrid e a hora de chegada dos mesmos ao aeroporto de Madrid, con independencia da hora á que se requira a presenza no aeroporto. O mesmo criterio aplicarase nos desprazamentos a través doutros medios de transporte.\nO adianto ou posposición do inicio ou regreso da viaxe, a solicitude dun membro da delegación por motivos persoais, en datas distintas das establecidas en ningún caso darán lugar a un incremento das axudas de custo.\nA Dirección de Relacións Internacionais do Senado solicitará o uso das Salas de Autoridades nas viaxes de delegacións oficiais que estean encabezadas pola Presidenta do Senado, por algún dos membros da Mesa do Senado ou por quen presida as comisións do Senado, conforme á Circular 3/2015-1 de Presidencia do Goberno que regula o acceso ás salas de autoridades dos aeroportos españois.\nAs delegacións oficiais irán acompañadas polo persoal da Secretaría Xeral do Senado que en cada caso se determine, atendendo ás necesidades específicas da viaxe.\n1. Visitas de delegacións parlamentarias por invitación do Senado.\nEstablécese como principio un máximo de dous ao ano, unha por semestre, agás que, a instancias do Ministerio de Asuntos Exteriores, Unión Europea e Cooperación e atendendo aos intereses españois, a Mesa acorde excepcionalmente acoller algunha máis.\nEntenderanse autorizados os gastos protocolarios e de cortesía derivados da organización do programa.\nO réxime de gastos atenderá ao principio de reciprocidade e, no seu defecto, ao criterio xeral establecido para as visitas de delegacións parlamentarias invitadas polo Senado.\nO disposto no presente acordo será de aplicación aos desprazamentos nacionais das delegacións oficiais do Senado en tanto sexa compatible coa natureza dos mesmos.\nPalacio do Senado, a 18 de febreiro de 2020.


A pianista armenia Anna Sarkisova ofrecerá un concerto no Auditorio de Rianxo – O Barbanza\nA pianista armenia Anna Sarkisova ofrecerá un concerto no Auditorio de Rianxo\nO venres 28 o Auditorio de Rianxo vai dar acollida a un concerto clásico a cargo da pianista armenia Anna Sarkisova. A cita será ás 20.30 horas, na Sala Arcos Moldes. Segundo confirmou o Concello, a entrada será de balde, e só se poderá acudir con reserva previa, que é posíbel facer até o 27 de maio a través da web do Concello ou no teléfono 981 100 688.\nDoutorada en Artes Musicais pola Escola de Música Thornton – Universidade do Sur de California (USC), na actualidade Anna está traballando no seu novo álbum que incluirá pezas de compositores de Europa Occidental e Armenia.\nA pianista reside habitualmente en Los Ángeles (California) mais atópase pasando unha tempada en Galicia onde ten previsto a realización de varios concertos, incluído o Náutico de Portosín o pasado 10 de abril, entre outros emprazamentos (Paraninfo da USC, Auditorio de Vilagarcía, Ponteareas, Redondela).\nO programa inclúe a interpretación de pezas de Liszt, Rachmaninoff, Babajanyan e Solar.\nEsta proposta enmárcase no Programa de Música de Cámara-IV Ciclo Novos Intérpretes da EMR e o Concello de Rianxo 2021.


A balada corsaria: Fevereiro 2010\nNove días despois da súa saída do castelo do rei Artur, "Galaaz, o Esperado", un dos cabaleiros da Táboa Redonda, chegou ao cumio do Cebreiro. E aí encontrou, sobre a ara dun altar, brillando cunha gran intensidade, o caliz do Santo Grial.\nÉ desta maneira como Carré Alvarellos nos relata a lenda do Santo Grial. O que non nos conta é que pasou despois con ese cáliz ...\nAlgúns hanvos asegurar que está na antiga República de Hatay, hoxe pertencente a Turquía (e poida que mesmo porfíen convosco en que foi Indiana Jones quen impediu que os nazis se fixesen con el); outros diranvos que está en Alemania, ou en Bretaña, ou ...\nPero ... ¿seguro que os nazis non se fixeron con el? Eu, a verdade, non o tería tan claro. Porque, certamente, hai outra posibilidade (unha posibilidade con fundamento, unha posibilidade nada desdeñable) e é que o caliz, aínda que despois desa visita de "Galaaz, o Esperado" ninguén soubo do seu paradoiro, continuase nesa zona, seguise no Cebreiro e que algúns nazis (despois da derrota na II Segunda Guerra Mundial) viñesen na súa busca para faceren realidade o seu delirio de crear unha raza aria pura.\nO que vos quero dicir é que existe a posibilidade de que as cousas non fosen tal e como nolas contan as películas hollywoodienses, e mesmo pode que non acontecesen en paraxes afastados, senón moi pretiño de nós, no pazo de Tor (situado na Terra de Lemos), nas súas salas, nos seus xardíns laberínticos, nos seus arredores.\nPoida que, en realidade, os feitos acontecesen tal e como se nos conta na curta "O Labirinto Ario", producida por Chantada Films e Chantada Comunicación e dirixida por Alfredo Pardo sobre un guión de Ana Belén Diz, unha curta candidata nos premios Mestre Mateo.\n¡Boa sorte a todos e noraboa polo traballo feito!\nPublicada por daniel ameixeiro à(s) 09:45 Sem comentários:


Exposición de Adega sobre as especies invasoras. Axenda | Concello de Carballo\nInicio Carballo ao día Axenda Exposición de Adega sobre as especies...\nExposición de Adega sobre as especies invasoras\nDo mércores 7 de febreiro ata o mércores 7 de marzo do 2018 Horario de mañá - Fórum Carballo\nQue son as especies invasoras? Cal é a súa orixe? Que implica unha bioinvasión? Se algunha vez te fixeches preguntas coma estas, estes días tes ao teu alcance todas as respostas, e moitas máis, na exposición “Unha invasión silenciosa. A biodiversidade baixo ameaza”, que podes visitar no horario de apertura do Fórum Carballo.\nA mostra, situada xunto ao auditorio, é unha iniciativa da Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza (Adega) coa colaboración da Dirección Xeral de Patrimonio Natural da Xunta de Galicia e, neste caso, tamén da Concellería de Medio Ambiente do Concello de Carballo. Trátase dunha exposición que recolle en 13 paneis diferentes aspectos relacionados coa problemática das especies invasoras, e que amosa, por exemplo, cales son os principais ecosistemas afectados, as especies máis comúns ou que podemos facer para atallar este problema.


Ed. física | CRA de Narón\nO Val (232)\nCómo podemos contactar co mestre de EF.\nSe tendes algunha dúbida ou queredes máis xogos, ou para calquer outro tema que xurda, podedes contactar a través da Aula Virtual do Centro, enviandome unha mesaxe. Ou ao meu correo cesar.vinas@edu.xunta.es.\nUn Circuito...de andar por Casa\nPara rematar este extraño fin de curso, traemos un circuito caseiro, de andar por casa, que podemos facer facer con cousas que todos temos na nosa casa, na ficha damos algunha opción pero se non tendes podedes usar o que argalledes para iso... O circuito ten 3 niveis de dificultade pero podedes inventar outros....\nTamén as/os que queirades podedes grabar un video e mandarno a cesar.vinas@edu.xunta.gal ou a inicroboticaval@gmail.com, e así podo ver o ben que o facedes...\nPinchando na imaxe podedes descargar a ficha explicativa do circuito, esperamos que vos guste!!!\nNovas propostas para Xogar na Casa\nHoxe traemos duas propostas máis para estos días, unha e un xogo motriz de moito movemento, velocidade e capacidade de reacción, onde as nenas e nenos teñen que moverse rápido para conseguir o obxectivo, tratase do xogo do raposo.\nPor outro lado temos unha proposta mais tranquila para traballar a respiracións e mellorar a nosa forma de soprar e respirar a traves de pelotas de ping-pong.\nPinchame na icona correspondente para descargar a explicación do mesmo.\nA Asociación Galega do Libro Infantil e Xuvenil (Gálix) presenta o PADLET "Recursos con moita LIX para ficar na casa", onde se recopilan recursos dixitais para que os cativos e as cativas pasen un confinamento na casa máis entretido. Trátase de diferentes iniciativas aptas para todas as idades, dun xeito sinxelo de consultar.\nEsperamos que sexa do voso interese, unha bateria de propostas e recursos.\nA Xunta de Galicia ven de crear o programa Móvete connosco na Casa onde presenta propostas para poder facer nas nosas casas.\nAqui tendes as primeiras:\nVelocidade de reacción:\nForza-Resistencia do Tren Inferior:\nIniciación ao Ioga:\nAgora traemos uns xogos sinxelos, pero divertidos para pasar un rato xogando en familia, so tes que ter globos na casa, comeza pinchando no globo para poder descargar as instruccións.\nEu móvome na Casa\nOutra aportación desde a rede, a autoría pertence a varias persoas. Ao pinchar na actividade ábrese un video que explica o xogo, e podemos ver o autor.\nPincha no taboleiro para baixar o pdf.\nMuevetEF pero na Casa\nMirando pola rede atopamos, creado por Miguel Ángel Azorín, un xogo para toda a familia, estades listos?....pois a xogar!!!\nO Xogo da Telaraña\nAgora traemos un xogo sinxelo para facer na casa, que non require de moito material...\nCon gomas ou cordas, e cadeiras, se non sodes polo menos 4 para xogar, pasamos as gomas/cordas polas cadeiras facendo unha telaraña...o obxetivo do xogo é pasar sin tocala....podemos complicar a telaraña todo o que queiramos...Ollo!! pero sempre temos que deixar a posibilidade de poder pasar.\nSe non tendes cordas ou gomas, tamen vale con cinta carrocero ou cinta aislante, inlcuso papel hixiénico...e incluso podemos poñela polo pasillo en lugar de usar cadeiras.\nÁnimo e a complicar a telaraña todo o que a vosa imaxinación vos deixe....Incluso podemos poñer música e convertilo nunha "Mission Imposible"....\nO Reto da Pelota\nAqui vos deixo un reto para xogar cunha pelota, con 10 niveis de dificultade, seredes capaces de cumplilos todos???\nIMPORTANTE: mellor usar unha pelota blanda, tipo pelota de praia ou de espuma, para evitar danos colaterais...


Atopar o Mellor Sitio web de Mozo para Atopar unha Filipina - Filipinas Único\nAtopar o Mellor Sitio web de Mozo para Atopar unha Filipina — Filipinas Único\nOs homes de todo o mundo, especialmente os occidentais e estranxeiros, en xeral, están facendo máis e máis namorado e que buscan as mulleres Asiáticas como as súas amigas e potenciais noivas. Filipinas, especialmente, pasa a ser un moi aberto, libre país con toneladas de novo, único, e sexy Filipinas que soñan reunión o estranxeiro occidental ou o home dos seus soños que vai vir e varrer a eles fóra dos seus pés, coa esperanza de, finalmente, crear unha familia con. Filipinas son naturalmente bonito, con ou sen maquillaxe, normalmente teñen unha incrible perfecto físico mentres petite, impresionante ollos escuros, e que flúe sedoso, natural, cabelo escuro. Os seus ollos son hipnotizante, e moitos deles facer absolutamente mans para abaixo, o mellor esposas e nais do mundo. Entón, se vostede é serio sobre como buscar e coñecer a Filipina rapaza dos seus soños, ter en consideración as seguintes páxinas web ou saídas para facelo, e o que aprendemos. Me ama é un GRAN sitio web, con decenas de miles, se non máis de ‘mulleres solteiras’ de todo o mundo. En concreto, hai tamén decenas de miles de fermoso, único Filipinas no sitio web, así. Se é ou non é frecuentemente activo é diferente factor que parece ser acertar ou errar. Por desgraza, o Amor Me ten supostamente carga de imaxes falsas e perfís, xunto cos golpistas iguais. Por desgraza, os homes teñen informou de que moitas mulleres non resposta para os seus correos electrónicos, e cando o fan é moi xenérico e non realmente responder directamente para o que pode ter enviado ou pediu-lles. Finalmente, o sitio web e utilizar os seus servizos, mesmo, ademais de actualizar a adhesión, aínda pode facilmente te custa unha fortuna en mercar o seu enderezo de correo electrónico, envío de agasallos, escribir cartas, contratar un tradutor, etc. etc. Co que se dixo, un sitio de mozo nos trae de volta á realidade de que só así pode ser esperado a partir deles, e no mellor dos casos, eles ‘a ponte’ ou facer posible para obter unha relación potencia indo-e nada máis.\nFlores parece bastante unha cantidade substancial de real perfís de fermoso, único Filipinas no seu tarde ‘s a principios ‘s. Non se enganen, Filipinas, por suposto, estar ben fermoso na súa máis anos, polo que esta é, en definitiva, non un negocio-break. Mentres Flores parece ser lexítimas, as respostas das mulleres no lugar pode levar moito tempo, e debido á súa aparentemente ‘arcaico’ usuario-plataforma e características do sitio web tende a ir cara unha morea ou ser doutro xeito inconveniente lento.\nun mes, que encamiñar-lo para máis credível, ben revisado, e paga a pena sitios como Cupido, como o devandito importe é considerado un relativamente alto premio taxa a pagar para a adhesión. Data en Asia se diferencia do máis común de sitios de mozo, incluíndo aqueles deseñados para atopar único, sexy Filipinas. El, con todo, estrañamente esixir o seu número de teléfono para un código de confirmación a través de SMS para rexistrar e manter a súa conta. Mentres isto pode servir como un»tapón»para manter o real desde as falsificacións fóra, non hai ningunha garantía de que a súa información non serán compartidos, ou que aínda non foron no pasado.\nA reputación xeral do sitio web é mediocre no mellor dos casos\nDesafortunadamente, unha morea de golpistas e bots foron relativos, como moitos sitios, para ser sobre a Data en Asia. O problema pode moi moi ben ser que o sitio web non quere para eliminar os perfís falsos, porque eles atraer novos tráfico. Unha vantaxe do sitio web é o que hai, sen dúbida, sexy e único mulleres de todo o mundo que pode voz e chat de vídeo con-ou organizar a enviar cartas de volta e cara atrás. Con todo, correos electrónicos parecer menos éxito cos usuarios, de xeito físico letras pode ser a súa mellor aposta aínda que caro. De novo, un sitio web como Data en Asia é aquel en que esixe gran criterio de éxito que separa o real da falso. Filipino Cupido, ben coñecido e apoiados polos seus moitos outros global e respectable sitios de mozo é sempre unha opción ideal entre a competencia. Mentres el ten unha historia e supostamente non prohibición non desexados golpistas e BOTS directamente a través de os seus enderezos IP-en comparación, parece facer o mellor traballo en filtrando o non desexado ‘falsificacións’, golpistas, ou doutra forma ‘BOTS’. Hai sempre un número substancial de lexítima mulleres no sitio web, pero ten que usar o seu criterio como con calquera sitio web de mozo para incluír non fiación mulleres diñeiro ao azar. O premio custo de adhesión que pagar só debe ser o suficiente de un investimento para ti-para o momento. En definitiva, debe vostede se sentir como se tivese prospectiva coñeceu a súa futura noiva (ou muller), é máis aconsellable para organizar un encontro para visitar o seu e o propio país como compreensivelmente, a xente pode ser completamente diferente na persoa que eles están en liña. Debe ser especialmente curioso ou interesado en obter máis fóra do seu diñeiro antes de gastar toneladas de diñeiro en compañías aéreas, pode, ao seu criterio contratar un detective para pico sobre a muller vostede está interesado en algúns poderían dicir asustado, outros din financeira responsable, sobre todo tendo en conta a cantidade de potenciais golpistas ou ‘ouro-diggers’ que, moitas veces, con frecuencia dar Filipinas un mal nome. Para moitos, os sitios foron supostamente mellor usado para ‘diversión’ fins-só, e que a vinculación con éxito ata correspondente ou con un lexítimo muller e prospectiva futuro moza é máis ou menos unha aposta como se pode ver na maioría dos sitios de mozo en calquera lugar do mundo. Tendo en conta a súa web-características e calquera realista probabilidade de atopar o Filipina dos seus soños, o sitio web é sen dúbida un pouco overpriced. O sitio parece un gran complicado para navegar e definitivamente non é a nosa primeira opción. Máis veces que non, as mulleres foron rotulado doutro xeito ilexítimo, e mesmo cando eles non son reais, podería simplemente ser ‘phishing’ para a súa carteira, ou preocupado recollida de ‘patrocinadores», como algúns teñen experimentado como unha tendencia global, pero especialmente coas mulleres en liña en toda a Asia to-date. En consideración de todos os potenciais descritas plataformas en liña para de mozo en liña e atopar un sexy, único Filipina, Filipina Cupido parece ser a mellor aposta e máis»estrondo para o seu fanfarrão’\n← Como atopar un Filipina 'en lugar de' Vida en Filipinas - Asistir vídeo en liña\nMulleres filipinas Mozo - Filipinas mulleres - Filipino mulleres mozo →


Como conseguir seguidores en Instagram con estes trucos | Novidades sobre gadgets\nInstagram converteuse na rede social do momento. O seu crecemento mundial está a ser imparable e converteuse nun escaparate perfecto para moita xente. É unha boa forma de promocionar o teu negocio, produtos, marcas ou promover a túa carreira. Hai moitas opcións nesta rede social, aínda que para promocionarte o importante é ter seguidores na rede social. E isto non sempre é doado.\nAfortunadamente, hai varios Consellos e trucos que son moi útiles á hora de gañar seguidores en Instagram. Entón, se tes un perfil na rede social e queres chegar ao maior número de usuarios posible, podes seguir estes consellos e así comezar a medrar seguíndoo.\n1 Determina o mellor momento para cargar fotos\n2 Uso de hashtags en fotos\n3 Comenta e como outros seguidores\n4 Filtros e calidade da foto\n6 ¿Mercar seguidores?\nDetermina o mellor momento para cargar fotos\nInstagram é unha rede social na que hai picos de actividade notables en determinados momentos. Estes picos adoitan estar en momentos similares dun país a outro, pero é bo sabelo. Xa que se cargamos unha foto momentos antes de que se produza este pico de actividade, teremos máis posibilidades de que a foto chame a atención de máis usuarios. E se hai xente á que lle gusta a nosa foto, temos a posibilidade de que tamén nos sigan.\nNormalmente hai varias veces ao longo do día nas que hai máis actividade na rede social. As 5:8 e as XNUMX:XNUMX son os momentos máis concorridos. Aínda que pode haber diferenzas segundo o país no que resida. Por sorte, temos ferramentas que nos permiten coñecer facilmente cales son as mellores horas.\nPodemos usalo Iconosquare para coñecer as mellores horas nas que subir unha foto a Instagram. Deste xeito, imos acertar o momento e podemos xerar máis interese, xa que a foto o fará estar exposto a un maior número de usuarios na rede social. Un truco sinxelo, pero moi eficaz.\nPolo tanto, é bo que lanzemos as nosas publicacións neste momento. Pode haber momentos nos que non esteas dispoñible para subir a devandita publicación. Nós sempre poesía usa ferramentas que nos axuden a programar fotos en Instagram. Así, podemos sacar unha gran parte do traballo de antemán e logo só temos que cargar esa foto na rede social. Hai aplicacións como Schedugram que son extremadamente útiles.\nUso de hashtags en fotos\nOs hashtags son unha parte esencial de Instagram. Dado que o uso de certos hashtags nunha foto pode axudar a que a foto teña unha maior visibilidade entre os usuarios, especialmente se son moitos os hashtags que seguen. Ademais, hai uns meses a rede social introduciu a posibilidade de seguir un hashtag. Polo tanto, isto dános moitas máis posibilidades, xa que as persoas que estean interesadas nun determinado hashtag poderán ver as nosas publicacións.\nÉ importante usar estes hashtags nas publicacións que cargamos en Instagram. Pero é importante que non abusemos deles, xa que isto dá a sensación de que o único que estamos facendo é spam. Por iso dana significativamente a nosa imaxe. Usar algúns hashtags pero ben seleccionados nas fotos é un bo xeito de gañar notoriedade e atraer seguidores ao teu perfil.\nAínda que podemos usar hashtags como #love ou #photo, debemos empregar aqueles que estean relacionados coa foto que subimos ou co que queremos vender. Podemos ser unha empresa ou un artista, nestes casos, usa as que están relacionadas co teu perfil. A coherencia é clave neste sentido. Sobre a cantidade que debemos usar, máximo 5 hashtags para cada publicación.\nComenta e como outros seguidores\nSe queremos que alguén nos siga en Instagram, podemos tomar a iniciativa e seguir ese perfil ou persoa. Gústame ou comenta as súas fotos. É un xeito de que esta persoa saiba que existimos, ademais de axudar a xerar unha interacción entre estes perfís. Así que nos damos a coñecer e daranse conta de que estamos alí e acabarán visitando o noso perfil na rede social. Parece un pouco sen importancia, pero é bo que se saiba que somos unha conta activa na rede social.\nNormalmente é un efecto coñecido en Instagram, que cando comezas a comentar fotos doutros perfís e a dar gústame, comezarás a ver como as túas fotos reciben máis me gustaAdemais, é moi probable que aumente o seu número de seguidores. É algo moi sinxelo, pero servirá de promoción. Tamén para coñecer xente que poida ser do noso interese ou que nos poida axudar en certos proxectos. Unha oportunidade que seguramente non queres perder.\nFiltros e calidade da foto\nSeguramente isto é algo que xa sabes, pero é importante a calidade das fotos que imos subir a Instagram é a mellor posible. Non só nos referimos á resolución das imaxes, que tamén é importante, senón a que son fotos feitas profesionalmente. Xa que se estamos a promover algo ou queremos dar a coñecer o noso traballo, é esencial que o presentemos do mellor xeito posible. E nesta rede social, está a amosar boas fotos.\nOs filtros fotográficos son moi populares en Instagram. Se damos un paseo polos perfís da rede social, verás que moitos fan uso dos mesmos filtros. Os filtros como Valencia son moi populares e son utilizados pola maioría das persoas que teñen unha conta. Podes probar a usar estes filtros, xa que pode axudar a que as túas fotos sexan máis. Tamén é bo atopar un par de filtros que che axuden a dar unha imaxe consistente.\nAdemais, podemos facer uso de ferramentas como VSCO, o que nos axudará a que as fotos que subimos en Instagram sexan o mellor posible. É un editor de imaxes, que nos permitirá editar as fotos, ademais de introducir filtros nelas. É doado de usar e é unha das mellores opcións do mercado.\nO noso perfil está intimamente relacionado co punto anterior. Necesitamos ter un perfil coherente co que queremos acadar na rede social. Polo tanto, debemos ter unha foto de perfil. Ademais, na descrición que figura no devandito perfil é importante que o texto teña sentido e nos axude a acadar o noso obxectivo. Entón, se somos un artista, que o diga alí, se somos unha marca, que saia. Ademais, é bo poñer sempre un sitio web ou blog para que descubran máis contido.\nA idea é que Instagram sexa un medio para que os usuarios te coñezan. Especialmente se vendes algo, dese xeito poderás redirixilos ao teu sitio web máis tarde. Por iso, é importante ter un perfil profesional claro e que invite ás persoas a seguirnos nesta rede social.\nTamén é importante iso sexamos activos e actualicemos o perfil con frecuencia. Ou cargando fotos ou compartindo historias. Dado que as historias na rede social convertéronse nunha das súas funcións máis populares, non dubide en facelas uso, xa que nos axudan a ter unha interacción cos seguidores.\nUnha solución á que moitos perfís acoden en Instagram é a compra de seguidores. Este é un xeito moi rápido de gañar un gran número de seguidores moi rapidamente. Pagando cantidades como 20 ou 25 euros pode obter miles de seguidores na rede social. O que sen dúbida pode ser un impulso neste sentido, aínda que ten varios inconvenientes que en moitos casos non se discuten, e é importante telo en conta.\nUn dos principais problemas é que estes seguidores non son de calidade. En moitos casos son perfís sen foto e sen actividade. Así que realmente non nos aportan nada, xa que en ningún momento lles gustarán as nosas fotos nin haberá interacción con elas. O que é dalgún xeito unha perda de cartos para nós.\nAdemais, é moi fácil ver seguidores falsos nas contas de Instagram. Basta con ver que hai contas que contan con centos de miles de usuarios, pero entón o número de "Me gusta" é moi baixo. Isto normalmente débese á compra de seguidores falsos e tamén porque non souberon conectarse cos seguidores que teñen. É esencial en todo momento saber como interesalos, para que participen e sigan o que subimos.\nPara iso, é mellor non recorrer a esta compra de seguidores en Instagram. Sobre todo se queremos transmitir unha boa imaxe. Porque se mostra de inmediato cando hai usuarios que compran seguidores, e isto non é algo que dea unha boa imaxe a outras persoas. Así que a realidade é que non nos compensa. Con estes trucos, será moito máis doado para nós gañar seguidores na rede social, cuxa popularidade segue aumentando.\nCamiño completo ao artigo: Novidades sobre gadgets » aplicacións » Como obter seguidores en Instagram


Xob 34 | A Biblia en liña | A Biblia\nXénese Éxodo Levítico Números Deuteronomio Xosué Xuíces Rut 1 Samuel 2 Samuel 1 Reis 2 Reis 1 Crónicas 2 Crónicas Esdras Nehemías Ester Xob Salmos Proverbios Eclesiastés Cantar dos Cantares Isaías Xeremías Lamentacións Ezequiel Daniel Oseas Xoel Amós Abdías Xonás Miqueas Nahúm Habacuc Sofonías Axeo Zacarías Malaquías Mateo Marcos Lucas Xoán Feitos Romanos 1 Corintios 2 Corintios Gálatas Efesios Filipenses Colosenses 1 Tesalonicenses 2 Tesalonicenses 1 Timoteo 2 Timoteo Tito Filemón Hebreos Santiago 1 Pedro 2 Pedro 1 Xoán 2 Xoán 3 Xoán Xudas Apocalipse 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42\n34 Seguía falando Elihú e dixo: 2 -“¡Sabios, escoitade as miñas verbas,dádeme oídos os que moito sabedes! 3 Igual que a orella pode distinguir palabrase o padal saborea o que come, 4 podemos nós proba-lo que é dereitorecoñecer por nós o que sexa bo. 5 Foi Xob mesmo quen dixo: Son inocente,é Deus quen trastoca o meu dereito; 6 anque teño a razón, paso por trouleiro;vou ferido de frecha sen culpa da miña parte. 7 ¿Que home hai coma Xobque beba o escarnio coma auga, 8 sempre de camiño para a xuntanza dos malfeitores,sempre na rúa a carón dos malvados? 9 Di para si: Non trae vantaxe ningunhao darlle gusto a Deus. 10 Por iso, vós, asisados, oíde: lonxe de Deus o ser culpable,lonxe do Omnipotente o obrar inxusto, 11 xa que conforme fai o home así paga,e segundo a súa conducta retribúeo. 12 Abofé que Deus non pode obra-lo male que o Omnipotente non torcerá o dereito. 13 ¿Quen lle encomendou a El a terrae quen lle decretou o cargo do universo? 14 Con só que El decidiseretira-lo seu espírito e o seu alento, 15 afogarían tódolos viventese o ser humano voltaría ó po. 16 Se tes entendemento, escoita isto,presta atención ó son das miñas verbas: 17 ¿Podería gobernar quen refuga o dereito? ¿Condenarías ti a quen é xusto e poderoso? 18 ¿Chamarías ti badoco ó reie diríaslles ós nobres criminais? 19 A El, que cos principais non ten favoritismo,que non se pon da parte do podente contra o pobre,pois todos eles son obra das súas mans. 20 Morren de súpeto á media noite,expiran os podentes e pasan;o forte cede o posto sen que o toque ningunha man. 21 Pois os seus ollos dexergan os vieiros humanosalbiscando tódolos seus pasos; 22 non hai sombra nin tebrasonde os malfeitores poidan atobar, 23 xa que Deus non lle dá ó home un prazopara vir onda El a xuízo. 24 Desfai ós violentos sen máis enquisase no seu posto dálle-lo cargo a outros, 25 porque pescuda tódolos seus feitostrastocándoos de noite ata os esnaquizar; 26 malla neles como se estivesen presos,onde todos os vexan, 27 por deixaren de seguiloe por non matinaren nos seus camiños, 28 facendo chegar a El os salaios dos pobres,facéndolle escoita-los choros dos oprimidos. 29 E se El fica inmóbil, ¿quen o moverá? e cando esconde a face, ¿quen o contemplará,a El que vela sobre as nacións e os homes 30 para que non reine o inicuonin lle poña trampas ó pobo? 31 ¿Terá Deus que dicirche: Errei, mais non tornarei face-lo mal; 32 non vin o que facía, ensíname ti;e se obrei o mal, non o repetirei? 33 ¿Ha de retribuír El coma ti pensas cando condenas,xa que es ti quen decide e non eu? ¡Fala, se tanto sabes! 34 Mais homes asisados hanme responderxunto cos sabios que me escoiten: 35 Xob está a falar do que non sabee as súas razóns van sen xeito. 36 Deberá ser probado Xob ata o rematepor contestar como fan os impíos, 37 pois engade outra culpa ó seu pecadoe aínda fai festas diante de nósmultiplicando verbas contra Deus”.


O 15 de decembro o Centro Demostrador TIC da Amtega acolle un seminario sobre as novidades do xestor de contidos web “Drupal 8” | Amtega\nsábado, Decembro 12, 2015 - 11:00\nA xornada, orientada a profesionais TIC e xestores web, impartirase en horario de 10.00 a 14.00 e de 15.30 a 18.30.\nO Centro Demostrador TIC, que xestiona a Axencia para a Modernización Tecnolóxica de Galicia (Amtega), organiza o día 15 de decembro o seminario “Descubre Drupal 8” (https://cdtic.xunta.es/drupal-8) que se impartirá nas súas instalacións en horario de mañá (de 10.00 a 14.00 h) e tarde (de 15.30 a 18.30 h).\nNesta actividade formativa, de carácter práctico, daranse a coñecer as características que fan de Drupal un sistema de xestión de contidos (CMS) axeitado para o desenvolvemento de webs. As persoas asistentes descubrirán os seus compoñentes tecnolóxicos, as súas funcionalidades e as vantaxes, a través de exemplos prácticos, de empregar Drupal.\nO programa da xornada está dividido en dous bloques. No primeiro deles, Administración avanzada de sitios web Drupal con Drush, tratarase a xestión de tarefas de mantemento, de bases de datos e de contornas, así como a configuración da contorna de traballo. No segundo, xa centrado en Drupal 8, abordarase a evolución deste xestor de contidos, as novidades desta nova versión (en termos de tecnoloxías, seguridade, rendemento e escalabilidade, e localización e tradución), a arquitectura de contidos, os temas e a extensión de funcionalidades.\nEste seminario está destinado principalmente a profesionais TIC, responsables da xestión web das empresas e autónomos que queiran crear unha páxina web en Drupal ou ben xa administran unha e desexan afondar na súa utilización e na incorporación de máis funcións. O encargado de impartir a sesión será Alberto Permuy Leal, socio da empresa Codery e arquitecto Drupal.\nEste seminario realízase en colaboración con AGASOL, a Asociación de empresas de Software Libre de Galicia.


Medidas para o uso dos albergues públicos para garantir un camiño seguro\nA Xunta estableceu un protocolo con medidas para o uso dos albergues públicos que garante un camiño seguro, tal e como indicou hoxe o xerente de Turismo de Galicia, Emilio de la Iglesia, nunha demostración práctica no establecemento de acollida de peregrinos de Betanzos.\nA metade dos albergues da rede pública reabrirán as súas portas o día 15 deste mes; sobre todo, naquelas localidades nas que non hai unha oferta suficiente de establecementos privados. A partir dese día entrarán en vigor as normas que deberán cumprir os peregrinos tanto neses albergues como nos que entrarán en funcionamento o 1 de xullo, cando quede activada a rede pública na súa totalidade.\nTal e como recalcou o xerente de Turismo de Galicia, o límite de ocupación nas zonas comúns será do 50%, pero nas habitacións redúcese aos 30%, salvo para grupos burbulla acreditados. As camas disporanse cunha distancia mínima de 1,5 metros entre si, aínda que se aconsellan os 2 metros sempre que sexa posible. No caso de contar con liteiras, evitarase o uso das contiguas e das superiores. Cada peregrino deberá levar o seu propio saco de durmir, e recoméndase permanecer pola noite coa máscara posta.\nA Xunta leva meses traballando na adaptación do Camiño ás medidas sanitarias e de seguridade para garantir a confianza dos peregrinos. Entre outras cuestións, investiuse na formación dos hospitaleiros e na posta en marcha de protocolos sanitarios por mor da pandemia. Activouse, ademais, un sistema de reservas en liña e púxose en marcha o seguro coronavirus, que cobre os gastos de peregrinos e turistas en caso de contaxio.\nCon todas estas normas, Galicia está preparada para a reactivación do turismo e a recuperación do Camiño de Santiago, unha realidade que se constata no progresivo incremento de peregrinos que recollen a compostela: preto de 8.500 desde o mes de abril.


A trastenda dos contos trae este venres ao anfiteatro da veracruz, con aforo limitado, a representación de contos a pé de rúa, para un público familiar - Concello de Carballino\nReunión da Xunta de seguridade no concello para analizar a situación actual e necesidades de cara ao resto do verá\nXullo 16, 2020\nO espectáculo musical Troula de Uxía Lambona e a Banda Molona estará este domingo pola tarde na explanada do parque municipal para o público familiar e infantil\nA trastenda dos contos trae este venres ao anfiteatro da veracruz, con aforo limitado, a representación de contos a pé de rúa, para un público familiar\nA concellería de Educación, a través do programa Apego, organiza este venres, 17 de xullo, ás 20,00 h., no anfiteatro da Veracruz unha actividade de interese para asistir en familia, e que terá lugar con aforo limitado e cumprindo todas as medidas de seguridade e prevención polo covid 19. Así, o recinto estará vallado e desinfectado, haberá hidroxel para desinfectar as mans e deberanse usar máscaras.\nTrátase de Contos a pé de rúa que representa a compañía A Trastenda dos Contos, e que ten unha duración de 60 minutos.\nÉ unha actividade participativa na que a Trastenda dos Contos saca os bártulos á rúa e monta o seu particular mercadiño dos contos cun espectáculo idóneo para o público familiar.\nUn particular barrendeiro municipal chega á praza para acometer a súa función pública co mellor dos ánimos. Ante a contrariedade de atopar a praza chea de xente colga durante un intre a súa escoba de xestas e disponse a compartir istorias xogos e cantigas coas que facer participar activamente ó público presente.\nCaxoto Contacontos seleccionará entre o seu amplo repertorio de contos aqueles que máis se axeiten ó público e ó lugar presente intercalando entre medias xogos e cantigas coas que involucrar a toda a familia.


Noticia - Tui - O cambio climático, a enerxía e a contaminación mariña centran mañá as actividades do programa do Día Mundial do Medio Ambiente - Detalle noticias concellos - Deputación de Pontevedra\nNoticia - Tui - O cambio climático, a enerxía e a contaminación mariña centran mañá as actividades do programa do Día Mundial do Medio Ambiente - Detalle noticias concellos - Deputación de Pontevedra gl_ES\nMañá venres, 11 de xuño, proseguen os actos organizados polo Concello de Tui para celebra o Día Mundial de Medio Ambiente, que comezaron a semana pasada.\nA Sala Municipal de Exposicións acollerá o programa de actividades previsto.\nÁs 16.30 h será inaugurada a mostra "Adaptación: a outra cara do cambio climático" do Centro Nacional de Educación Ambiental, CENEAM. Ás 17 h no anexo da sala Títeres en Tu casa representará a obra "Operación Plancton" na que un biólogo mariño e o seu axudante investigan coma afectan os plásticos no mar aos animais mariños. Vai dirixida a público infantil.\nÁs 19 h baixo o título de "Enerxía e Clima" terá lugar unha charla obradoiro sobre "Impactos do modelo enerxético. Factura Eléctrica" e proxectarase o documental "We the power" sobre o movemento comunitario enerxético liderado por cidadáns en Europa.\nO programa remata o sábado, 19 de xuño, de 11 a 14 h está prevista a actividade "O monte en man común, xestión forestal e legado histórico" na Sala Municipal de Exposición. Comezará ás 11 h coa proxección do documental "En todas as mans" e ás 13 h coa charla-debate sobre as comunidades de montes e xestións dos recursos forestais coa intervención de persoas e entidades que participaron no documental xunto a representantes de comunidade de montes e persoas ligadas á xestión forestal.


“Subornan os encargados do AVE con agasallos e cocaína para poder traballar” - Noticias de CIG\nPublicado por Noticias Vigo o día 19/05/2020 na sección de CIG,Galicia,Ourense,Sindicatos\nAnimados polas publicacións anteriores e fartos da situación que tiveron que soportar meses e incluso anos, a CIG está a recibir todos os días novas denuncias de operarios maltratados polas distintas empresas que traballan nas obras do AVE en Ourense.\nSegundo sinalan dende a Federación de Construción e Madeira (FCM), as críticas ao papel dos encargados son unha constante. Os enfrontamentos, os problemas para rexistrar (e polo tanto cobrar) o traballo real que se facía na obra, e a actitude escravista, irrespectuosa e mesmo racista cos seus operarios, é un denominador común que refiren case todos os operarios que deciden contactar coa central para contar a súa experiencia.\n“Poñíannos motes en función da raza e da nacionalidade, e nos partes de traballo eramos Morito 1, Morito 2…”. Abdullah é un operario árabe afiliado á CIG desde hai tres anos, que ante a dificultade para empregarse na construción rematou aceptando un contrato nas obras do AVE de Ourense, pero foi dos poucos que non aceptou a calquera prezo. “Os encargados, de orixe estremeña, eran os que decidían quen traballaba, como e cando”.\nAcumularon tanto poder que chegaron a estar por enriba do ben e do mal. “Coma os sábados e domingos cobrábase un chisco máis, moitos operarios chegaron a levarlles agasallos, e sobre todo cocaína, para que os chamaran a traballar. Outros negámonos, e claro, non nos chamaban tanto”.\nA droga e o alcol foron tamén un elemento constante, dentro e fóra da obra. Ninguén controlou nunca a proliferación de substancias que claramente podían provocar riscos graves de accidentes. As esmorgas onde corría o alcol e a coca eran do coñecemento de todos. “Todos o viamos, pero ningunha empresa ou administración facía nada, así que sentiamos temor porque esa xente era a que logo estaba a manexar máquinas de varias toneladas”.\nOutra denuncia recorrente é a falta dos mínimos equipos de protección individual (EPI); aínda que houbo casos en que a empresa si os entregou, mais logo esixiulles aos traballadores que llos pagaran unha vez finalizado o contrato. Noutros casos non existiron en absoluto. Foi o caso das máscaras, unha vez declarada a alerta sanitaria, que brillaron pola súa ausencia.\nMesmo ante a sospeita dun posíbel positivo por coronavirus dun operario dos túneles, tiveron que seguir traballando con normalidade, non se tomou ningunha medida e as máscaras ou xeles hidroalcólicos convertéronse en elementos de luxo que só estaban a disposición duns poucos privilexiados.\nComo ten denunciada o CIG, o abuso a colectivos precarizados na obra, e principalmente o dos inmigrantes, é habitual. Nesta obra concorren varios equipos, ademais dos galegos: hai grupos de españois, árabes de distintas nacións, bolivianos, filipinos, etc. O caso destes últimos é particularmente rechamante. ‘Ficháronos’ en Filipinas ou ben nas obras do AVE da Meca, en Arabia Saudita, executado por un consorcio das principais construtoras españolas, coa promesa de traelos a Galiza para seguir traballando en obras ferroviarias. O prezo desa ‘deferencia’ é a dispoñibilidade permanente para a empresa, as 24 horas, por 1300 euros ao mes, todo incluído.\n“Dos sete operarios que máis horas extras ilegais desenvolveron nesta obra, seis son compañeiros filipinos; ningún deles desenvolveu menos de 1000 horas extras ilegais, chegando ás 13 horas diarias de traballo, durante semanas consecutivas”, explica Mario Maceiras, responsábel de Negociación Colectiva da FCM-CIG, quen calcula que a débeda salarial e coa Seguridade Social supera os 14.000 euros para cada un deles. “Aprovéitanse da súa vulnerabilidade e da pouca capacidade de comunicarse e de defenderse, pois saben que o prezo de protestar é a repatriación, e así péchase o círculo da escravitude”.\nNon é de estrañar que con estes antecedentes se teñan producido accidentes brutais nas obras, moitos de consecuencias mortais. Este mesmo ano un operario foi arrolado brutalmente por un Vaia Car, un vehículo ferroviario, que lle machacou o costado. En moitos deses accidentes, a seguinte noticia que tiñan da empresa, e última, era o seu despedimento, ou o que é peor, a baixa voluntaria por non acudir ao traballo. Brazos e dedos amputados, caídas desde alturas considerábeis, esmagamentos e atropelos foron os accidentes máis habituais.\nA CIG ten constancia que boa parte deses sinistros aconteceron durante a realización de horas extras, tras xornadas interminábeis que como non pode ser doutro xeito afectan de xeito determinante á atención e á pericia dos operarios. Así mesmo, varios accidentes producidos ‘in itinere’ nunca foron recoñecidos coma tales.\nA Mesa lanza un catálogo con propostas de compras e…\nO comite de empresa de ARCASA concesionaria da…


Salva Arco lanza a canastra ante dous xogadores do Tau Castelló. XESÚS Ponche\nO Río Breogán intentará recuperar hoxe o liderado final, para o que necesitará gañar ao Almansa e que o Granada perda en Pumarín\nO Río Breogán afronta a última xornada da fase regular da LEB Ouro co obxectivo de recuperar a primeira posición da táboa que ocupou practicamente durante toda a tempada e da que foi desprazado tras a derrota do pasado domingo en Alacante. A opción de dispor do factor cancha a favor en todas as eliminatorias de ascenso pasa para o equipo lucense por derrotar esta mañá (12.30 horas) no Pazo dous Deportes de Lugo ao Afanion Almansa e que, ademais, o Covirán perda na súa visita a Oviedo. Nunha xornada final na que ata catro equipos -ademais do Breogán, Leyma Coruña, Granada e Tau Castelló- teñen posibilidades de acceder á primeira praza, e ningún deles depende de si mesmo, o conxunto breoganista parte coa vantaxe de que en ningún caso, como campión da Copa Príncesa, afrontará os play off por baixo do segundo posto. Isto implica que o primeiro rival dos breoganistas será o gañador do grupo pola permanencia, ao que aínda aspiran Cáceres, Xirona e Real Murcia, se é que os xogadores de Diego Epifanio son primeiros ou, se non conseguen o seu obxectivo, enfrontaranse co sétimo clasificado do grupo de ascenso, praza que só poden ocupar Palma ou Alacante.\nPero aínda sendo transcendente o asegurarse o factor cancha en todos os posibles enfrontamentos, non o será menos a imaxe que ofreza o conxunto breoganista esta mañá. Tras unha segunda fase irregular, o equipo lucense necesita recuperar as mellores sensacións para afrontar a parte decisiva da competición coa maior confianza posible. Para iso non hai nada mellor que acabar cunha vitoria.\nO Almansa xogará en Lugo o seu último encontro da tempada. O equipo manchego non ten nada en xogo hai tempo ao conseguir a súa clasificación para o grupo de ascenso, co que alcanzou o obxectivo da permanencia, e polo tanto afrontará o encontro de hoxe sen ningún tipo de presión e disposto a repetir o resultado da pasada tempada, na que sorprendeu ao Breogán no Pazo dous Deportes de Lugo (85-86).\nO conxunto que dirixe Rubén Perelló chega a este punto da competición na novena posición da táboa con tres triunfos e catorce derrotas. Unha das súas vitorias, a conseguida ante a Palma, arrástraa da primeira fase, polo que na segunda parte da competición só logrou dous resultados positivos e ambos ante o mesmo rival, o Palencia.\nO Almansa merece a consideración de ser unha das sorpresas máis agradables da tempada. Conseguiu o seu obxectivo con solvencia pero, ademais, fíxoo a pesar da mala sorte que tivo coas lesións, xa que tres dos seus xogadores, a base Josep Pérez e os pivotes Bubalo e Koné, sufriron doenzas de longa duración. De feito, ningún volveu aínda ás canchas.\nSEN ÁLEX RIVAS. No Río Breogán, Diego Epifanio poderá contar con todos os xogadores fóra de Álex Rivas, de baixa por lesión. O conxunto breoganista debe saber plasmar a diferenza de potencial e de recursos con respecto ao seu rival. O gran factor diferencial, como xa sucedeu no partido da primeira volta, debe estar no xogo interior cunha notable diferenza física, de rotación e de calidade entre un e outro equipo. O Breogán, ademais, e sobre todo se se fala de recuperar sensacións, ten que recuperar a solidez defensiva que mostrou durante gran parte da tempada.


Exposición museográfica “Sant Vicent Ferrer. Vida i llegenta d’un predicador” | Auñón Cabrera - veredes\nO papel do deseño nos espazos para a cultura é o dun medio entre as persoas e a arquitectura, é a ferramenta que converte un contedor nun lugar común, onde participación, aprendizaxe, divulgación, investigación, lecer e inspiración, deben ter cabida.\nÉ a través do deseño que un espazo convértese en experiencial ao empregar os mecanismos para a interacción dos seus usuarios, e mostra (e demostra) o papel que ten a arquitectura para xerar encontros contorna á cultura.\nEstas premisas lense no proxecto de musealización para o Centro de Estudos Vicentinos (Teulada, Alacante) desenvolvido pola arquitecta técnica e interiorista María José Auñón Cabrera.\nO Centre d´ Estudis Vicentins, iniciativa do Concello de Teulada, é un espazo dedicado á figura de San Vicente Ferrer, situado na casa na que estivo o dominico en 1410 cando visitou á súa irmá Constança, hoxe de propiedade municipal. O obxectivo deste novo espazo é ofrecer un lugar a investigadores onde se atope toda a documentación recollida, pero ao tempo, crear un lugar de afluencia pública ofrecendo unha exposición permanente e pezas iconográficas de San Vicente Ferrer. Esta nova andaina comeza así coa presentación pública da exposición museográfica “Sant Vicent Ferrer. Vida i llegenta d’un predicador”, asociada ao proxecto de interiorismo encargado a Auñón Cabrera.\nA sala expositiva sitúase no primeiro piso da Casa Constança Ferrer, no centro histórico da poboación (un contorna BIC); ao incorporarse a un inmoble xa edificado (e histórico), debe adaptarse ás circunstancias construtivas do mesmo, e buscar, nesa condicionante base, o modo de xerar un ámbito que poida ser simultaneamente almacén de documentación, lugar de estudo e aprendizaxe, e espazo de divulgación e exposición. Todo en apenas 60 m2.\nE é sen dúbida aquí onde o papel do deseño entra en xogo, moldeando con ferramentas sinxelas, onde sen dúbida menos é máis, os posibles pliegues do espazo e as potencialidades dos materiais.\nA intervención consiste principalmente no deseño e colocación duns volumes que cortan transversalmente a sala nun dos seus laterais, multiplicando as superficies para empregar e xerando percorrido e metaespacios. Estes volumes teñen a súa continuidade material nos propios paramentos da sala, co que a intervención se entende como un todo, como un gran papel que se pliega e desprega. Cada un destes corpos está dividido en tres franxas horizontais: unha superior e inferior en madeira lacada en branco, e un central, enmarcada por madeira de carballo, xerando un volume baleiro. Os primeiros, pechados, opacos, actuarán como almacén de documentación e obxectos que formarán o fondo incorporado do Centre d’ Estudis Vicentins. O segundo e central será o elemento expositivo e contedor de información.\nAs connotacións dos materiais son evidentes: o branco, neutro, lixeiro, réstase importancia a si mesmo, e fai que o gran volume destinado a almacenaxe pase desapercibido, mentres que os espazos centrais, remarcados pola madeira que sobresae ademais lixeiramente, atraen a vista cara a si. A iluminación tamén xoga o seu parte: os corpos centrais ilumínanse nunha base retranqueada, que potencia a súa lixeireza, e os volumes baleiros como vitrinas expositivas ilumínanse interiormente.\nNo lateral oposto, que actúa como zona de tránsito, séguese o mesmo esquema na intervención: andeis e carpintería trabállanse en madeira de carballo, creando continuidade material cos elementos preexistentes na sala; a iluminación lixeira e indirecta, xerando unha atmosfera de calidez no espazo.\nO proxecto de interiorismo de Mª José Auñón Cabrera non se pode disociar do obxectivo do Centro, e do propio material a expoñer, senón que está expresamente deseñado para optimizar un espazo limitado sen colapsalo, para perseguir un escenario agradable, que non discrimine diferentes formas de ser empregado. Este é o modo en que se poden xerar espazos culturais creativos, que comunican e provocan diversas maneiras de ser experimentados. En palabras da súa autora,\n“demostra que cultura e deseño poden convivir nun mesmo espazo, axudándose mútuamente”.\nObra: Exposición museográca “Sant Vicent Ferrer. Vida i llegenda d’un predicador”\nObxeto: Primeira fase de centro museográfico\nEmprazamento: Centro histórico de Teulada (Alacante, España)\nEquipo: Estudio Auñón Cabrera (Arquitectura Técnica e Interiorismo)\nPromotor: Concello de Teulada\nArquivado en: arquitectura, equipamento cultural, equipamento docente, equipamiento dotacional, equipamiento terciario, mobiliario, museo, obras\nTags: Ana Asensio Rodríguez, arquitectura española, arquitectura valenciana, Auñón Cabrera, espacio interior, exposición, Milena Villalba, Mª José Auñón Cabrera, reforma interior, sala exposiciones


Ad Lucum Augusti: Crónicas de la América Profunda\nPois haberá que botarlle un ollo a ese blog. Para coñecer unha realidade que igual non coñecemos o suficiente ou que pensamos que é outro cantar.\nUltimamente estou absolutamente abraiado coa capacidade lectora que tedes moitos dos meus cercanos (permíteme, por favor, a licencia Hadex). Empezo a pensar que a miña merma de xeito tan ostensible que debería preocuparme; se non fose que teño coartada.\n(Ten boa pinta. Apuntareino tamén)\nUn bico mentras Arde Lvcvs!!!\nAi Chousa, é que eu agora traballo só de mañás e iso nótase....Eu dende logo, quítolle tempo á tele, onde non se me perde nada...je je je\nDe todolos xeitos, ler é a miña paixón.....\nPois haberá que ler ese blogo.\nNon sei se saberás que eu botei unha tempada vivindo nos EEUU e que o contei nun blogo.\nLogo ordeeino cronolóxicamente e escribino co teclado hispano en\nAh pois non a sabía Paideleo....hei de botarlle unha ollada....¿E que tal a túa experiencia no país?\nA min da norteamérica profunda non me sorprende case nada.\ntomo nota do libro ese.\nEstivo ben e espero repetila no futuro.\nNos blogos podes comprobalo.\nE trouxemos un souvenir dali: o Leo.\nCanta verdade xunta acabas de contar, se hai tempo (que isto non é que sobre) tentarei botarlle un ollo (vai en serio).\nA frase que máis me gustou ou máis me impresiona, ou me jode e esta:\n"En cuanto a la ignorancia...qué se puede decir. Es desde luego la mejor arma de manipulación con la que cuentan los gobiernos, allí, aquí..." e unha triste realidade, e aquí pasa de seguido.\nA seguir recomendando libros, Bicos.


Medio Ambiente quere retirar as papeleiras das praias e espazos naturais - Radio Redondela 94.9FM\nA medida busca que os bañistas e usuarios destes espazos se acostumen a levar o lixo que xeran a outras papeleiras ou contedores comúns. A campaña leva por nome “Espazos naturais libres de papeleiras” e arranca esta mesma semana coa colocación de carteis explicativos que de xeito temporal se poderán ver en lugares visibles dos espazos afectados. A praia de Cesantes será un destes espazos polo que non se colocarán os reforzos de papeleiras habituais outros anos, pero si se reforzará a presenza de contedores agrupados.\nA Concellería de Medio Ambiente comeza unha campaña para declarar e converter os espazos naturais en espazos co menor número de puntos de acumulación de lixo posible. O obxectivo é evitar que as zonas de esparexemento natural sexan “un lugar salpicado por lixo contido, pero lixo ao fin e ao cabo”.\nA praia de Cesantes será un destes espazos afectados. “Unha das razóns que leva a comezar esta campaña pola praia da Punta é a súa localización dentro da Rede Natura 2000. Por esta razón, este ano 2020 non se colocarán os reforzos de papeleiras pola praia que se viñan colocando outros anos, pero si se reforzará, neste mesmo sitio, a presenza de contedores agrupados.\nO Concelleiro de Medio Ambiente, Roberto Villar é consciente de que se trata “dunha campaña educativa que vai ter algunhas opinións en contra porque busca cambiar hábitos e comodidades adquiridas”. Con todo entenden que se trata dunha medida axeitada que busca restrinxir a acumulación do lixo nos menores puntos posibles.\nPrevAnterioresCarteis contra a contaminación e os cheiros de Aucosa\nSeguintesVeciños de Fornelos chaman “ao civismo” ante o incremento do lixo en espazos naturaisNext


Mirando as rendijas da biosfera - Elhuyar Aldizkaria\nMirando as rendijas da biosfera\nHai moitas maneiras de ver como estamos a cambiar o planeta. Nós partimos do último cálculo da biomasa terrestre, mirando a todas as ranuras da biosfera, e o cálculo revelou detalles que doutra maneira dificilmente poderiamos percibir, datos realmente significativos. Tres investigadores experimentados axudáronnos a interpretar estes datos: Arturo Elosegi Irurtia (UPV/EHU), Xabier Irigoien Larrazabal (AZTI) e Lur Epelde Sierra (NEIKER).\nTamén fixemos un oco ao descanso. O tema do soño abordouse desde moitas beiras, pero está de novo en plena actualidade, vendo que moitas enfermidades poden ter relación directa coa falta de soño. O soño é literalmente un espazo paira limpar o lixo que se acumula no cerebro. E a falta de soño ten moitos efectos, entre eles o sistema inmunitario e os sistemas de regulación hormonal. Con todo, algunhas das actividades que impulsa o estilo de vida actual non axudan moito a coidar o soño.\nTamén trouxemos una evolución humana. Cada vez é máis evidente que a evolución humana non é una liña recta senón un camiño con múltiples ramificacións. Diso falou o investigador Joseba Ríos Garaizar na entrevista realizada por Ana Galarraga Aiestaran na presentación do libro ante o seu espello Sapiens, organizada pola plataforma Booktegi. Aquí publicáronse algúns dos episodios máis ilustrativos desta extensa entrevista.\nPaira finalizar, publicamos os traballos gañadores dos premios de divulgación CAF-Elhuyar. Este ano foi una celebración especial na que levamos un cuarto de século pondo un pequeno anzol para que estudantes, investigadores, xornalistas e artistas, traballen na socialización da ciencia e a tecnoloxía en eúscaro. Parabén aos gañadores deste ano e parabén especialmente ao profesor da UPV-EHU, Jesús Mari Txurruka Argarate, que recibiu o Premio Elhuyar polo seu gran labor na divulgación da ciencia e a normalización do eúscaro.


Monte Tibidabo - Wikipedia, a enciclopedia libre\n(Redirixido desde "Tibidabo")\nCoordenadas: 41°25′21″N 02°07′07″L / 41.42250, -2.11861\nO Tibidabo é o pico máis alto da Serra de Collserola, no municipio de Barcelona, cunha altitude de 512 metros. É popular polas súas vistas sobre a cidade e polos seus espazos naturais, que son usados con fins recreativos.\nVista do Tibidabo á tardiña.\nA montaña do Tibidabo comezou a ser urbanizada a finais do século XIX, por iniciativa do doutor Salvador Andreu, propietario dun laboratorio farmacéutico que producía as famosas "Pastillas do Dr. Andreu". A principios do século XX abriuse a Avinguda del Tibidabo, que rapidamente se converteu en zona da clase alta barcelonesa, balizándose de belos edificios de estilo modernista construídos polos mellores arquitectos da época. En 1901 construír o Tramvia Blau, tranvía que transcorría ao longo da Avinguda del Tibidabo ata o pé do funicular que sobe á montaña.\nTemplo Expiatorio do Sacro Corazón.\nNa cima do Tibidabo atópanse varios edificios, entre os que destaca o Templo Expiatorio do Sacro Corazón. Esta igrexa, debido ao seu deseño e a súa localización no alto da montaña, e por suposto o seu nome, recordan á Basílica do Sacré Cœur do barrio parisiense de Montmartre.\nO Parque de Atraccións do Tibidabo data de 1899 e iso convérteo nun referente histórico da cidade, xa que é o primeiro parque de atraccións de España e un dos máis antigos de Europa. Con todo, soubo adaptarse ao paso do tempo adecuando a súa oferta ás novas xeracións, pero conservando sempre a súa singularidade de parque familiar e potenciando o seu carácter educativo.\nA Torre de Collserola, unha moderna antena de telecomunicacións deseñada por Norman Foster e inaugurada en 1992 con motivo dos Xogos Olímpicos de 1992, e que conta cun miradoiro na súa cima. Ten 268 m de altura e está situada no turó de Vilana (Vallvidrera).\nO pavillón de Ràdio Barcelona, pequena obra racionalista construída entre 1926 e 1929 polo arquitecto Nicolau Maria Rubió i Tudurí. Constitúe o primeiro exemplo de racionalismo arquitectónico e a primeira emisora de radio que funcionou en España.\nO hotel Florida, de cor branca e visible por toda Barcelona, inspirado na arquitectura americana dos anos vinte. Construído en 1925 polo arquitecto Ramon Reventós, con pinturas no seu interior de Joan Trujols.\nA Torre Pastor de Cruïlles, edificio inspirado na arquitectura tradicional, proxectado polo arquitecto Josep Puig i Cadafalch en 1908. De cor gris escuro e unha torre cadrada nunha das súas esquinas (á beira da estrada).\nA Torre de les Aigües de Dos Rius, segundo un proxecto do arquitecto Josep Amargós i Samaranch de 1902. É cilíndrica, de ladrillo e pedra natural coroado por unha cúpula semiesférica que contén o depósito de auga.\nTamén cabe destacar o Observatorio Fabra e o encoro de Vallvidriera.\nSitio web oficial do Tibidabo (en catalán)\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Monte_Tibidabo&oldid=5383498"\nÚltima edición o 15 de febreiro de 2020 ás 11:03\nA última edición desta páxina foi o 15 de febreiro de 2020 ás 11:03.


Título: As rulas de Bakunin\nEditorial: Galaxia (6ª edición-2010)\n“As rulas de Bakunin” é unha obra que recolle a esencia do momento sociopolítico vivido pola sociedade galega durante o século XX a través da traxectoria vital do seu protagonista, Camilo Sabio. Dende neno, Camilo foi un rapaz interesado polo mundo político e concienciado na loita polos dereitos do pobo; o seu principal modelo a seguir, o seu avó, é a referencia do que foi marchar ao exilio para tantos galegos e dun home comprometido coa causa de mellorar os dereitos e libedades dos seus semellantes. El, e máis tarde o seu neto, formarán parte desa poboación galega que buscou en Sudamérica a alternativa a unha vida chea de miserias e inxustizas sociais. Estevo Doldán, que así se chamaba seu avó, foi expulsado de Arxentina pola Lei de Residencia que lle impedía permanecer alí. Pese a isto, tivo o privilexio de gozar dunha educación libre en Bos Aires, o que lle permitiría ao seu neto poder ter unha formación cultural privilexiada con respecto ao que se ensinaba nas escolas da época.\nCoa súa volta, o avó Estevo e a súa muller Cristal (personaxe que representa o rol de muller avanzada para o seu tempo: fumaba públicamente, non pisaba a Igrexa...) decidiron levar unha vida independente dos tradicionalismos sociais que desvelou aos seus veciños o seu pensamento anarquista e ateo, inaceptable para a maioría; por esta conduta, tras a ditadura de Primo de Rivera serían acusados de revolucionarios polo sacerdote do pobo.\nPara Camilo, a continua loita interior dos seus avós (para el a actitude da súa avoa é unha protesta cara os prexuízos sociais tradicionais e parécelle un acto de valentía digno de admirar) suponlle unha infancia aberta a ese mundo revolucionario e antisistema que eles lle amosan; herda o mesmo compromiso co ideal libertario e o progreso do seu avó e as súas ansias de formar parte da resistencia dos montes galegos durante a Guerra Civil custaranlle o ingreso no cárcere e posterior exilio en Uruguay.\nTrátase dunha obra chea de reflexións acerca da ideoloxía anarquista do protagonista e de alusións ao momento histórico no que se desenvolve a acción. Considéroa apropiada e moi recomendable para todos os públicos; mostra unha realidade que os nosos pais, avós e bisavós viviron e unhas vivencias que os rapaces de hoxe vemos moi afastadas e sen ningunha repercusión nas nosas vidas, sen saber que o ocorrido hai cincuenta anos explica o por que do funcionamento actual da sociedade e as razóns polas que hoxe podemos considerarnos un país democrático.\nGracias a obras como esta temos a oportunidade de coñecer dende un punto de vista máis próximo e ameno os feitos políticos aos que alude constantemente e que tanto condicionaron a vida da sociedade española durante o século XX. Tendo un certo coñecemento de causa e referencias tanto da propia familia como doutros medios a comprensión da obra é moito máis sinxela; o autor preséntanos a situación que nos levou á actualidade dende unha perspectiva cercana e íntima, de xeito que os lectores podemos aproximarnos á idiosincrasia dos personaxes e empatizar con eles.\nPublicado por Santiago Dans en 19:32\nEtiquetas: As rulas de Bakunin, libros


Quixera propo�er algunhas reflexi�ns sobre a noci�n "racismo de Estado". Estas reflexi�ns op��ense a unha interpretaci�n moi espallada sobre as medidas adoptadas en datas recentes polo noso goberno, desde a lei sobre o veo ata as expulsi�ns de xitanos. Esta entende que hai nesas medidas unha actitude oportunista que procura explotar temas racistas e xen�fobos con fins electoralistas. Esta pretendida cr�tica reconduce as� a presuposici�n que fai do racismo unha paix�n popular, a reacci�n medosa e irracional de sectores retr�grados da poboaci�n, incapaces de adapt�rense ao novo mundo, m�bil e cosmopolita. O Estado � acusado de faltar ao seu principio amos�ndose compracente cara a estes sectores. Non obstante, ao facelo, reconf�rtase na s�a posici�n de representante da racionalidade fronte � irracionalidade popular.\nNo entanto, esta disposici�n do xogo, adoptada pola cr�tica "de esquerdas", � exactamente a mesma que aquela que no seu nome a dereita puxo en marcha hai unha vintena de anos con leis e decretos racistas. Estas medidas foron adoptadas empregando a mesma argumentaci�n: hai problemas de delincuencia e prexu�zos diversos causados polos inmigrantes e clandestinos que conducen a facer estourar o racismo se non lle po�emos orde. C�mpre, xa que logo, someter delincuencias e prexu�zos � universalidade da lei para que non causen trastornos racistas. Tr�tase dun xogo que se xoga, tanto na esquerda como na dereita, desde que se promulgaron as leis Pasqua-M�haignerie en 1993. Consiste en opo�er �s paix�ns populares a l�xica universalista do estado racional, � dicir, de darlle �s pol�ticas racistas do Estado un certificado de antiracismo. Xa vai sendo hora de darlle a volta ao argumento e marcar a solidariedade existente entre a "racionalidade" estatal que gu�a esas medidas e esoutro �ese adversario c�mprice� c�modo ao que toma como repelente, a paix�n popular. De feito, non � o goberno quen act�a baixo a presi�n do racismo popular e como reacci�n �s paix�ns populistas da extrema dereita. � a raz�n de Estado quen alimenta a paix�n popular � que conf�a a xesti�n imaxinaria da s�a lexislaci�n real.\nHai uns quince anos propuxen o termo de "racismo fr�o" para designar este proceso. O racismo ao que nos enfrontamos hoxe � un racismo fr�o, unha construci�n intelectual. En primeiro lugar � unha creaci�n de Estado. Xa discutimos neste encontro sobre as relaci�ns entre o Estado de dereito e o Estado policial. Mais � propio � natureza en si mesma do Estado ser un Estado policial, unha instituci�n que fixa e controla as identidades, os lugares e os desprazamentos, unha instituci�n en permanente loita contra todo excedente no reconto de identidades que realiza; � dicir, contra ese exceso das l�xicas identitarias que constit�e a acci�n dos suxeitos pol�ticos. Este traballo v�lvese m�is insistente debido � orde econ�mica mundial. Os nosos Estados son cada vez menos capaces de opo�erse aos efectos destrutivos da libre circulaci�n dos capitais para as comunidades das que son responsables. E tanto m�is incapaces posto que non te�en intenci�n de facelo. Ent�n, v�lvense con violencia contra aquilo que est� baixo o seu poder, a circulaci�n de persoas. Toman como obxecto espec�fico o control desoutra circulaci�n e como obxectivo a seguridade dos nacionais ameazados por migrantes. Acollen como obxectivo a produci�n e a xesti�n do sentimento de inseguridade. Este traballo � cada vez m�is a s�a raz�n de ser e o medio da s�a lexitimaci�n.\nDe a� un uso da lei que cumpre d�as funci�ns: unha ideol�xica de, constantemente, darlle forma ao suxeito que ameaza a seguridade; e outra pr�ctica de reaxustar de forma continua a fronteira entre o "interior" e o "exterior", de crear identidades flotantes, susceptibles de facer caer f�ra a quen estaban dentro.\nLexislar sobre a inmigraci�n significou en primeiro lugar crear unha categor�a de franceses de segunda: facer caer na categor�a flotante "inmigrante" a persoas que naceran en territorio franc�s de pais e nais franceses. Lexislar sobre a inmigraci�n clandestina significou facer caer na categor�a dos clandestinos a "inmigrantes" legais. Esta l�xica � a que est� detr�s do uso recente da noci�n "franceses de orixe estranxeira". � esa l�xica a que apunta cara aos xitanos, creando, contra o principio de libre circulaci�n dentro da UE, unha categor�a de europeos que non son europeos de verdade, da mesma maneira que hai franceses que non son franceses de verdade. Para crear estas identidades en suspenso o Estado non se preocupa polas contradici�ns como puidemos ver logo das medidas referidas aos "inmigrantes". Por unha banda, o Estado crea leis discriminatorias e formas de estigmatizaci�n baseadas na idea da universalidade cidad� e da igualdade perante a lei. Nese momento son sancionados e/ou estigmatizados todos aqueles cuxas pr�cticas se opo�en � igualdade e � universalidade cidad�. Pero, por outra banda, o Estado crea no interior desa cidadan�a igual para todos discriminaci�ns como a que diferencia aos franceses de "orixe estranxeira". Ent�n, por unha banda os franceses son todos iguais e coidado cos que non o son; e por outra non todos os franceses son iguais e ollo cos que o esquecen!\nO racismo de hoxe responde sobre todo a unha l�xica estatal e non a unha paix�n popular. Esta l�xica sostense, en primeiro termo, non por non se sabe moi ben que grupos sociais desfasados, sen�n por unha boa parte da elite intelectual. As �ltimas campa�as racistas non son en absoluto un feito da extrema dereita dita "populista". Foron levadas a cabo por unha intelligentsia que se reivindica como intelligentsia de esquerdas, republicana e laica. A discriminaci�n xa non se basea sobre os argumentos de razas superiores e inferiores. Argum�ntase en nome da loita contra o "comunitarismo", en nome da universalidade da lei e da igualdade de todos os cidad�ns con respecto � lei e � igualdade entre os sexos. E neste eido, tam�n, non importan as contradici�ns, xa que eses argumentos ve�en de xentes �s que tanto lles ten a igualdade e o feminismo. A argumentaci�n ten sobre todo o efecto de crear a necesaria am�lgama para identificar o indesexable, entre inmigrante, desfasado, islamista, machista e terrorista. O recurso � universalidade faise en beneficio do seu contrario: o establecemento dun poder estatal discrecional que decide quen pertence ou non � clase dos que te�en o dereito a estar aqu�; o poder de outorgar e suprimir as identidades. Este poder ten o seu correlato: o poder de obrigar aos individuos a ser sempre identificables, a manterse nun espazo de visibilidade integral con respecto ao Estado.\nPaga a pena, baixo este ollar, voltar sobre a soluci�n atopada polo goberno ao problema xur�dico presentado pola prohibici�n de levar burka. Xa vimos que era dif�cil facer unha lei destinada de forma espec�fica a uns centos de persoas dunha relixi�n determinada. O goberno atopou a soluci�n: unha lei prohibindo en xeral cubrir o rostro nun espazo p�blico, unha lei que afecta ao mesmo tempo � muller que leva o veo integral e ao manifestante que leva unha m�scara ou un pano. O pano v�lvese as� emblema com�n do musulm�n desfasado e do axitador terrorista. Esta soluci�n, adoptada, ao igual que non poucas medidas sobre a inmigraci�n, coa benevolente abstenci�n da "esquerda", d�bese � f�rmula dada polo pensamento "republicano".\nBasta con lembrarse das furiosas diatribas de novembro de 2005 en contra deses mozos enmascarados e encarapuchados que actuaban con nocturnidade. E tam�n lembr�monos do punto de partida do Caso Redeker, o profesor de filosof�a ameazado por unha "fatwa" isl�mica. O punto de partida da furiosa diatriba antimusulm� de Robert Redeker era... a prohibici�n do tanga na praia de Paris!\nNesta prohibici�n, decretada polo concello de Paris, Redeker detectaba certa compracencia cara ao islamismo, cara a unha relixi�n cuxo potencial de odio e violencia xa se manifestaba na prohibici�n de estar espido en p�blico. Os fermosos discrusos sobre a laicidade e e a universalidade republicana voltan, en definitiva, ao principio da conveniencia da plena visibilidade en espazo p�blico, sexa pavimento, sexa praia.\nConcl�o: gastouse moita enerx�a contra unha certa forma de racismo �a encarnada pola Fronte Nacional- e contra unha certa idea dese racismo como expresi�n dos "pequenos brancos" que representan �s capas m�is desfasadas e atrasadas da sociedade. Unha boa parte desta enerx�a recuperouse para artellar a lexitimidade dunha nova forma de racismo: racismo de Estado e racismo intelectual "de esquerdas".\nOs tempos son chegados para reorientar o pensamento e a loita contra unha teor�a e unha pr�ctica de estigmatizaci�n, de precarizaci�n e de exclusi�n, que representan hoxe un racismo que se proxecta desde arriba: unha l�xica de Estado e unha paix�n da intelligentsia.\nTraduci�n ao galego de Xabier Ron. Orixinal franc�s en www.mediapart.fr/node/92825. Intervenci�n do fil�sofo Jacques Ranci�re no encontro, "Les Roms, et qui d�autre?" (Os Xitanos, e quen m�is?), que tivo lugar en Montreuil o 11 de setembro de 2010. Na foto, feita por Hendrik Speck, o propio Jacques Ranci�re.


Física e Química en Ribadeo _: Unha crónica da Exporecerca Jove 2009\nA X Exporecerca estase a desenvoltar plácidamente. O equipo organizador funciona orefectamente e fáino posible. A experiencia que representa é un alicerce para aprender un mesmo (profesor, alumno ou 'persoa externa ó ensino') e poñer en práctica o que se aprendeu se se cre que está en disposición de facelo de xeito inmediato.\nContrastan 96 traballos de investigación de diferentes autores, campos e niveis de investigación, así como correspondentes a diferentes idades. Contrastan asemade pola cantidade de traballo adicado, a orientación que se lles da, o sistema de presentación ou o método usado para aproximarse a un coñecemento máis profundo do problema. Nunha charla púxose de manifesto que o ano pasado, 2008, máis do 40% dos traballos presentados ó concurso nacional de xóvenes investigadores foran orixinarios de Cataluña. Sabendo que a exporecerca é de carácter internacional (este ano participan traballos de Brasil, Bélxica, Francia, Eslovaquia ou Paraguai) e que nela, a pesares de todo, os traballos de orixe catalán son 2/3 competindo en igualdade de condicións (como mínimo) cos demáis participantes vidos dos catro confíns do mundo, non é de estranar o éxito dos traballos cataláns a nivel nacional. Éxito que por outra banda, ven certificado e apoiado a nivel público polo curriculum didáctico, que hai xa moitos anos acolleu un 'treball de recerca' como obrigatorio para todos os alumnos; algo que foi aproveitado por profesores como Manuel Belmonte para potenciar tanto o actual desenvolvemento da investigación catalana a nivel do ensino como a interiorización da investigación polas persoas que pasan polo sistema educativo.\nManuel Belmonte? Manuel é o alma máter de Magma, sociedade xuvenil de investigación que é a creadora e encargada de levar a cabo a exporecerca. En base ás edicións xa transcorridas, a partires deste ano 2009 Magma poñerá na rede unha serie de orientacións e documentos sobre a realización de traballos de investigación e algún asemade sobre as feiras de ciencia, dpcumentos que condensarán a historia deste evento, pero sobre todo aínda máis aló, a parte invisible que o fai posible.\nUnha última referencia: a lingua. Non estrana, pero induce a pensar, que moitos alumnos cataláns prefiran explicar en catalán a facelo en castelán. Isto pasa mesmo con alumnos de orixe evidentemente inmigrante. Que pasaría en Galicia de suceder o mesmo?\nUn valor engadido: a celebración da Exporecerca nos terreos do antigo 'Museu de Ciència', Hoxe 'Cosmocaixa', permite ós participantes un '2x1', recollendo ideas e aproveitando de ambos lugares.\nE un algo que se fai difícil entender para quen isto escrebe: a mostra Exporecerca está a ser visitada por moi poucos visitantes externos. Aínda que non hai contabilidade dos visitantes, que eu saiba, diría que hai menos visitantes que a suma de organizadores, expositores e xuíces. Unha mágoa para unha actividade que paga a pena ou unha sorte que permite aproveitala mellor a quenes participan nela?\nPublicado por Agremon ás 7:54 a.m.


» O BNG denuncia a falta de persoal no Centro de Saúde\nNos últimos anos en Galiza o PP impulsou todo tipo de medidas e recortes que provocaron unha redución na sanidade pública de 2.000 millóns de euros, ademais de 2.000 profesionais menos. Todos estes recortes, intencionadamente planificados e programados, teñen unha gravísima repercusión nos servizos e na asistencia sanitaria á poboación e evidencian que a política sanitaria do PP é lapidar os servizos públicos de calidade no ámbito sanitario.\nO caso de Xinzo de Limia é un claro exemplo da política dirixida pola Consellería de Sanidade da Xunta, no noso Centro de Saúde estamos a padecer a política de recortes en persoal que o PP está levando a cabo. Dende marzo de 2020 un médico do Centro atópase de baixa por enfermidade, a praza que ocupaba este traballador non foi cuberta de forma continuada e todo parece indicar que o Servizo Galego de Saúde non ten intención de facelo, pois estamos preto de cumprir un ano deste déficit de persoal.\nAo longo deste ano todas as usuarias e usuarios do Centro de Saúde de Xinzo son coñecedoras e sufridoras das dificultades que están a ter os profesionais do centro debido á sobrecarga de traballo que a pandemia está a provocar. No BNG non entendemos que a Xunta poña por diante os intereses económicos aos do benestar dos veciños e veciñas de Xinzo.\nDende o BNG queremos manifestar o noso total rexeitamento e denunciar esta políticas de desmantelamento da sanidade pública do Partido Popular na Xunta de Galiza, que conlevan, por exemplo, non cubrir as prazas dos profesionais que se atopen de baixa. Ademais queremos amosar o noso total recoñecemento e máximo apoio ao persoal sanitario, que están afrontando esta situación e estamos convencidos que entre todas e todos debemos manter unha posición conxunta e firme para que a Xunta dote do persoal suficiente que precisa o noso Centro de Saúde.\nComentarios desactivados en O BNG denuncia a falta de persoal no Centro de Saúde\nTags: centro, saúde, sergas, xunta


Como manter unha casa máis ecolóxica e aforrar diñeiro | Consumer\nComo manter unha casa máis ecolóxica e aforrar diñeiro\nOs fogares poden reducir o seu gasto e ser máis respectuosos co medio ambiente se se pon en práctica unha serie de consellos\nData de publicación: Luns, 14deXuñode2010\nImaxe: Reiner Kraf\nGastar menos en casa, coidar o medio ambiente e manter unha boa calidade de vida non é antagónico nin imposible. Para iso, basta con seguir unhas sinxelas pautas que calquera cidadán pode asumir, como reducir o seu gasto en electricidade e en auga, controlar a climatización e o illamento, coidar a iluminación, utilizar elementos naturais e, por suposto, o tres erres do ecoloxismo: reducir, reutilizar e reciclar.\nDiminuír o gasto de electricidade e auga\nOs consumidores son responsables do 30% do gasto enerxético e da 10% da auga en España. A factura da electricidade diminuirá, e con iso as emisións de gases de efecto invernadoiro e o resto de impactos ambientais relacionados coa xeración de enerxía, coa aplicación duns cuantos consellos sinxelos.\nImagen: Darko Skender\nOs electrodomésticos son cada vez máis numerosos nos fogares e demandan máis enerxía. Por iso, convén utilizalos o menos posible e elixir os aparellos que conten cunha eficiencia máis esixente que a clase A, como sinala a nova etiquetaxe aprobada pola Unión Europea. O uso que se fai destes aparellos tamén inflúe no seu consumo: un frigorífico cheo gasta menos que un baleiro, igual que usar programas en frío ou tépedos na lavadora e o lavalouzas, utilizar o microondas no canto do forno, ou evitar o uso da “caseta by”, un oculto pero importante “vampiro eléctrico“.\nOutra posibilidade consiste en equipar o fogar con sistemas de enerxía renovable, de maneira que o propio consumidor xera a súa propia e limpa electricidade. Para instalar un destes sistemas, diversas institucións ofrecen interesantes subvencións.\nOs electrodomésticos son cada vez máis numerosos nos fogares e demandan máis enerxíaA auga é un recurso cada vez máis valioso e escaso. Os consumidores teñen ao seu alcance diversas formas de reducir o gasto de auga da casa en xeral, e do baño e a cociña, ou o xardín en particular, sen que afecte á súa calidade de vida. Substituír o baño pola ducha, manter en bo estado as billas e demais sistemas, ou utilizar aparellos que economizan o uso da auga, como as billas monomando ou os reductores de caudal, ou outros que reutilizan a auga usada en casa ou a proveniente da choiva, son algunhas pautas básicas.\nControlar a climatización e o illamento\nA climatización é un dos elementos principais de consumo dunha vivenda: a calefacción e a auga quente sanitaria (ACS) supoñen un 67% do consumo enerxético dos fogares españois. Un uso razoable destes sistemas é a primeira medida que se debe tomar. Controlar o tempo de aceso e manter a vivenda a 20º (cada grao que se baixa o termostato afórrase ata o 3% da factura eléctrica) serán suficientes para garantir o confort. Da mesma maneira, con ter acendida a calefacción unhas poucas horas será suficiente, mentres que un mantemento adecuado da caldeira individual aforra ata un 15% de enerxía.\nA tecnoloxía tamén axuda a reducir o consumo en climatización. As válvulas termostáticas en radiadores, os termostatos programables, as bombas de calor, os “inverters”, ou os sistemas solares reducen a factura e proporcionan a temperatura necesaria en cada momento do ano. O uso racional do aire acondicionado supón tamén importantes aforros e reduce o seu impacto ambiental.\nOutro elemento esencial que leva importantes aforros en climatización é o illamento. En España, máis da metade dos edificios non están ben illados. Un bo illante térmico evita desperdiciar nun edificio ata un 30% de enerxía. Por iso, as institucións obrigan ás novas construcións a cumprir uns mínimos de eficiencia enerxética e conceden axudas para integrar sistemas illantes ás casas xa edificadas.\nAs medidas que se poden tomar son moi diversas: utilizar materiais illantes en paredes, teitos ou cubertas, carpintarías exteriores, xanelas e vidros especiais para este obxectivo, proteccións solares e, en especial, pontes térmicas como os formados nas vigas estruturais.\nCoidar a iluminación\nA climatización é un dos elementos principais de consumo dunha vivenda\nA iluminación representa entre a cuarta e a quinta parte do consumo eléctrico nunha vivenda, e ata a metade en casos de fogares cunha deficiente luminosidade natural. Fronte a iso tamén se poden asumir uns cuantos consellos, como abrir as xanelas o máximo posible, pintar de cores claras paredes e teitos (algunhas marcas reflicten a luz ata dúas veces máis que as demais), apagar as luces se non se necesitan, manter limpas as tulipas e lámpadas ou instalar sistemas economizadores de enerxía.\nAs lámpadas de baixo consumo necesitan menos enerxía e duran máis tempo que as convencionais. As institucións marcaron un calendario progresivo de eliminación dos principais modelos de lámpadas de maior gasto enerxético.\nUtilizar elementos naturais\nO uso de determinados produtos químicos nas vivendas pode xerar diversos problemas de contaminación. Por iso, sempre que sexa posible, débese recorrer ao uso de produtos e elementos naturais. As liñas de actuación son variadas: no canto de pinturas, pigmentos ou vernices industriais, utilizar pinturas e tratamentos ecolóxicos, fronte aos mobles de conglomerado ou contrachapado e os elementos de decoración sintéticos, decantarse polos de fibras naturais, como a madeira -se é posible con certificación ecolóxica-, ou no momento de limpar o fogar, recorrer a produtos naturais capaces de cubrir a maioría das tarefas.\nE por suposto, o tres erres: reducir, reutilizar e reciclar\nOs fogares serán sempre máis ecolóxicos se se asumen o clásicas tres erres (reducir, reutilizar e reciclar), como se detalla na escola de reciclaxe de EROSKI CONSUMER, utilízanse os puntos limpos para os residuos que non se poden depositar nos colectores ou se recorre á compostaxe caseira. E é que hai que lembrar que cada consumidor produce de media ao día 1,7 quilos de lixo, un total de 25 millóns de toneladas anuais que, en boa parte, acaban nos vertedoiros.\nauga casa gasto-gl hogares-gl mantener-gl