Cedeira repartirá mañá 200 quilos de merluza da volanta na terceira festa gastronómica\nFiesta del percebe de Cedeira\nredacción ferrol | viernes, 28 de junio de 2019, 23:50\nA merluza da volanta será mañá domingo a protagonista gastronómica na vila de Cedeira co gallo da celebración da terceira edición da festa dedicada a este peixe. A Confraría de Pescadores organiza, coa colaboración do Concello local, unha xornada na que os visitantes poderán gozar dun produto que “en menos de 24 horas pasa do mar ao prato, unha realidade díficil de superar”, en palabras do patrón maior do pósito.\nOito barcos serán os encargados de saír ao mar para achegar os 200 quilogramos de merluza necesarios para a elaboración do menú, que comezará a servise a partir das 12.00 horas na explanada da Confraría, onde permanecerá instalada unha carpa.\nA organización prevé repartir unhas 500 racións, que terán un prezo de oito euros. Haberá tamén posibilidade de adquirir unha táboa con seis elaboracións diferentes por 13 euros –neste caso vai incluído o recipiente de madeira–.\nXunto a estas propostas gastronómicas poderase optar tamén por racións de berberechos ao vapor, empanada e pastelón do apreciado bivalvo, que tamén formarán parte do menú e cuxo prezo non superará os seis euros. A Confraría tamén porá, tal e como se informou desde o Concello cedeirés, 250 quilogramos de berberechos.\nNon faltará tampouco a música ao longo da xornada, coas actuacións do grupo “Los Eternos”, a partir das 12.00 horas; e de Pepo Suevos despois das tres da tarde. Os cativos, pola súa banda, poderán divertirse coa animación infantil que correrá a cargo de “Fiestoke!”. Desde o goberno local apuntan á cita de mañá como unha magnífica oportunidade para coñecer a vila e gozar do saboroso peixe.


Novas - Concello de Tomiño - Page 19\n26 Xan A OMIX de Tomiño comeza a oferta da súa programación de 2022 Nos cursos ofertados non é preciso ningún coñecemento previo e a inscrición faise a través da web do Concello\nO Concello de Tomiño, a través da OMIX, oferta, como cada ano, unha variada programación para que a mocidade teña acceso a diferentes obradoiros, cursos e actividades formativas e ou lúdicas. Así, o vindeiro mércores 2 de febreiro de 18.45 a 20.15 horas, comezará na...\n24 Xan O Concello de Tomiño dá os parabéns ao Club Deportivo Miño polo seu éxito na Taça Ibérica Os Teixugos gañaron un total de seis medallas na copa de Slálom de Vilanova de Cerveira\nPosted at 16:49h in Novas\nO Concello de Tomiño quere dar os parabéns ao Club Deportivo Miño polo seu éxito na emblemática Taça Ibérica de Slálom que se celebrou a pasada fin de semana en Vilanova de Cerveira. Máis de cen piragüistas se deron cita para disputar esta proba puntuable...\n21 Xan Tomiño sae a rúa en defensa da Atención Primaria e unha sanidade de calidade A concentración será na praza do Seixo o mércores 26 de xanerio ás 19.00 horas\nTomiño vivirá este mércores unha xornada de protestas para denunciar a grave situación da atención primaria no concello e en toda a comarca. Será na praza do Seixo ás 19.00 horas e forma parte dunha rolda de concentracións que se están a realizar por todos...\n21 Xan Tomiño abre as inscricións para participar no desfile, “Venres de Foliada” O Concello establece un mínimo de 10 comparsas inscritas para que se leve a cabo e as agrupacións poden apuntarse dende o luns 24 ata o 31 de xaneiro a través da sede electrónica do Concello\nO Concello de Tomiño volverá organizar este ano, se a situación sanitaria o permite, o seu tradicional desfile de comparsas “Venres de Foliada”. Será o 25 de febreiro e as agrupacións interesadas en participar poden inscribirse a partir do luns 24 ata o 31 de...\n20 Xan Tomiño creará unha nova senda para unir a rotonda da Pedra coa nova avenida do Baixo Miño A actuación recuperará espazo para as persoas coa continuidade de itinerarios peonís e ciclistas\nTomiño continúa a recuperar espazo para as persoas cunha nova intervención. O Concello acaba de licitar a obra para crear unha nova senda que unirá a rotonda da Pedra coa nova avenida do Baixo Miño. Conta cun orzamento de máis de 150 mil euros e...\n19 Xan Laura Calvo gaña o concurso “Que é para ti a OMIX de Tomiño” O debuxo da alumna de 1º de Bacharelato do IES Antón Alonso Ríos será serigrafiado en centos de bolsas de tea\nPosted at 17:44h in Novas\nLaura Calvo é a flamante gañadora do concurso “Que é para ti a OMIX de Tomiño”. O debuxo da alumna de 1º de Bacharelato do IES Antón Alonso Ríos alzouse co premio xunto unha frase que para ela define a Oficina Municipal de Información Xuvenil,...\n18 Xan Fin de semana de éxitos para o Atletismo Trega O Concello quere dar os parabéns ao equipo e aos deportistas Eduardo García e Milu Rodríguez por proclamarse campións autonómicos\nO Atletismo Trega viviu unha fin de semana chea de éxitos. Dous dos seus deportistas proclamáronse campión galegas da categoría máster. Eduardo García quedou primeiro clasificado en 800 metros no XXXIII Campionato Xunta de Galicia Máster en pista cuberta que se celebrou en Ourense, mentres...\n18 Xan Tomiño presenta o documental que recolle a súa tradición oral O grupo de voluntariado da OMIX entrevistou a xente maior do municipio para coñecer e difundir o seu legado\n“Foron tempos” é o documental co que Tomiño quere homenaxear aos seus maiores ao tempo que recolle a súa tradición oral. O grupo de voluntariado con persoas maiores da OMIX percorreu, cámara en man, durante meses todas as parroquias do concello para coñecer e entrevistar...\n14 Xan O Baixo Miño volve saír á rúa para denunciar a grave situación da sanidade na comarca O Rosal acolleu o mércores a primeira manifestación dunha rolda de concentracións que tamén se organizan en Tomiño, A Guarda e Tui\nO mércores, no Rosal, O Baixo Miño volveu saír a rúa para denunciar a grave situación da sanidade da comarca e esixir solucións. Foi a primeira dunha rolda de concentracións que organiza a Mancomunidade Intermunicipal do Baixo Miño para denunciar o deterioro que está a...\n13 Xan O Sergas mantén o cribado con cita previa no Auditorio de Goián ata o luns O horario é de 09.00 a 14.00 horas e as persoas interesadas poden apuntarse a través da web de Sanidade\nO Sergas manterá o cribado con cita previa no Auditorio de Goián ata o luns. O horario é de 09.00 a 14.00 horas e as persoas interesadas poden apuntarse a través da web de Sanidade. Dende o Concello lembran que só se pode asistir con cita...


A Regata Congalsa Volta a Sálvora volve o sábado e cumprirá unha década – CanalBarbanza.com\nA Regata Congalsa está a piques de cumprir 10 anos. Este sábado 10 de xullo máis dunha veintena de embarcacións da clase ORC cítanse para percorrer a ría de Arousa e bordear a illa de Sálvora no seu traxecto. O regreso á competición virá da man da volta á normalidade tras a pandemia da covid19. Os organizadores da competición resaltan a importancia de recuperar o deporte tras o parón do pasado ano.\nA illa de Sálvora non será a única que se verá involucrada na competición. A proba tamén pasará pola illa de Rúa, Vionta e Noro.\nA cita está pensada para as tres divisións naturais da clase ORC: regata, cruceiro-regata e cruceiro.


Biblioteca de Leirado: DO 25N AO 10D\nDO 25N AO 10D\nContra a violencia de xénero e en defensa dos Dereitos Humanos lemos e traballamos entre estas dúas datas que teñen moito en común. O voluntariado da biblio púxose en marcha preparando lecturas para ofrecernos aos demais, lecturas que invitaron a pensar e conversar:\nRexeitar e buscar saída a situacións de abuso.\nAutoestima dunha ratiña que pasa por un proceso de autocoñecemento e aceptación do seu aspecto.\nA valentía de enfrontarse a situacións de violencia e represión das liberdades da persoa.\nEtiquetas: axudantes, dereitos humanos, Hoxe contamos, igualdade de xénero, pensar


IES Carlos Casares: PLAN PROXECTA 1º ESO. SALVAVIDAS. DOAZÓN DE ÓRGANOS\nPLAN PROXECTA 1º ESO. SALVAVIDAS. DOAZÓN DE ÓRGANOS\nNa entrada do centro están expostos os traballos realizados polo alumnado de 1º da ESO para o Plan Proxecta no que estamos inmersos referente á doazón de órganos, dentro do Plan Salvavidas.\nO pasado dez de marzo, o doutor Luís, un nefrólogo do Hospital Xeral de Vigo, deunos unha charla sobre a doazón de órganos e tecidos. Nesta charla explicounos a importancia da doazón de órganos e a importancia da colaboración da sociedade.\nEspaña é o país europeo con máis índice de doadores de órganos e tecidos, cun 35,1 % por 1 millón de persoas. Dende a antigüidade practicábanse os transplantes de órganos, un exemplo é o primeiro transplante de corazón no ano 1964. A persoa operada conseguiu vivir 18 días máis dende a operación. Dende aqueles tempos sucederon moitos cambios, Agora mesmo o futuro dos transplantes está en:\n-Os inmunosupresores novos.\n-Os órganos artificiais.\n-Os transplantes de animais a persoas.\n-A clonación de órganos e as células nai.\nAlgunhas relixións son partidarias da doazón de órganos, como o cristianismo, o hinduísmo, o xudaísmo e o islamismo. Tamén hai relixións que non son partidarias como os shintos e as testemuñas de Xehová.\nHai algúns órganos que poden doar as persoas vivas , por exemplo un ril, un pulmón, algúns tecidos... pero a maioría só os pode doar o chamado doador cadáver.\nPara cumprir os requisitos de ser un doador cadáver ten que terse unha morte cerebral ,é dicir, que o cerebro deixe de funcionar e os órganos sigan funcionando. Para determinar unha morte cerebral tense que facer una serie de probas que son:\nFinalmente, un transplantado de fígado chamado Celso contounos a súa experiencia. Contounos que o fígado non lle avisou, el non se deu de conta ata que comezou a poñerse amarelo e un día tivo un sangrado interno que o fixo desfalecer. Espertou no hospital e explicáronlle que necesitaba un transplante de fígado ou morrería. Ao entrar na lista de espera Celso non tivo que esperar moito pois dúas semanas despois apareceu un doador compatible con el. Contounos que nin antes nin despois da operación lle doera\nnada, pero estar na UCI fora insoportable. Despois desta experiencia di que se converteu nunha mellor persoa e agora presta axuda a todos os que o necesitan.\nANTÍA GAGO (1 ESO ºC)\n[coordinadas pola profesora MARTA FREIJEDO]\nPublicado por Leandro en 21:11


Ibiza - Jaureguizar - El Progreso de Lugo: Periódico líder de Lugo y su Provincia\n12 enero 2022 16:21 h.\nVOLVÍA Á CASA o luns de noite. Deume unha frouxeira nunha perna.\nSouben que non era amor porque me tería dado nas dúas. Aínda recordo esa sensación de flotar na medianeira arborada de Ramón Ferreiro, esa parvicie feliz de cando coñecín a Ana. Non, non era iso. Andaba arrastrando unha perna por esa avenida. Sufría un ataque de ira porque a fame me apretaba o estómago nun puño. A cea foron tres tristes tostas de salmón afumado e caro sobre un leito brancuxento de queixo Philadelphia. Optei por deitarme, pero Ana detivo o operativo cun golpe de voz. Foi coma un raio que me depositou no ambulatorio de Fingoi.\nA noite prometía, aínda sendo un día de semana, así que marchei nun coche de luces ao Hula. O hospital de Lugo é un lugar pensado por un deseñador da Ibiza dos anos 90: paredes e vestiario en branco con persoas que van dun lado para outro, insomnes e afables, durante a noite toda. A anterior e última vez que me ingresaran eu tiña 11 anos e unha clavícula rota, pero podía andar e o meu cerebro era coma un iPhone 8 co cristal da pantalla enteiro.\nO luns uníronme á súa estética poñéndome un modelo con cruces azuis que deixaba as pernas ao aire. Nunca fun moi de lucilas porque as teño tortas, pero non quería facerme o rabudo con aquela xente que, xa lles digo, entregaba todo o cariño a un descoñecido e ría uns chistes que, con probabilidade, non comprendía. Cando menos eles, tan sabios coma novos, explicáronme que tivera un pequeno curtocicuíto no fluxo sanguíneo cerebral que se revolvera contra a miña perna dereita, o órgano máis cándido.\nO meu pai morreu dun infarto un 11 de xaneiro, así que vou ser respectuoso e aprazar o Asunto Desagradable. Ata mañá.


Pedro Sánchez visita en Barcelona a policías feridos e evita a xuntanza que reclama Torra - Praza Pública\nPedro Sánchez, visitando un dos policías feridos no hospital barcelonés Sagrat Cor, nunha imaxe distribuída pola Moncloa © Goberno de España\nO presidente do Goberno de España en funcións, Pedro Sánchez, fixo este luns unha visita dunhas poucas horas a Barcelona para expresar de primeira man o apoio do seu Executivo aos axentes da Policía Nacional que actuaron durante a semana de altercados. Sánchez acudiu primeiro á comisaría de Vía Laietana e, posteriormente, a dous hospitais onde hai policías feridos para os visitar. Antes do mediodía, o líder do PSOE abandonou a capital catalá e a viaxe deuse por finalizada sen reunirse con ningunha autoridade política catalá de institucións diferentes ao seu propio Goberno.\nA primeira parada de Sánchez foi o edificio da Xefatura da Policía Nacional, na Vía Laietana, un dos principais obxectivos das protestas e tamén un dos albos dos grupos que, alleos ás grandes plataformas independentistas, protagonizaron disturbios nos últimos días. O venres foi a xornada máis dura nas inmediacións do edificio, con fortes incidentes durante varias horas durante os cales se produciron a maioría de axentes do corpo feridos, incluíndo un Policía Nacional de orixe galega que continúa na UCI cun traumatismo cranioencefálico grave.\nNun dos hospitais a dirección optou por non recibir a Sánchez ao considerar "privada" a súa visita por interesarse polo estado dos axentes feridos pero non polo de persoas tamén ingresadas con feridas por mor da acción policial\nDurante a visita á comisaría xunto ao ministro do Interior, Fernando Grande-Marlaska, Pedro Sánchez reuniuse con varios mandos da Policía Nacional para transmitirlles "o seu apoio e o orgullo de contar con eles", e eloxiou "o seu traballo e o seu esforzo por manter a seguridade e a convivencia, e reiteroulles que non están sós", segundo a nota de prensa distribuída desde a Presidencia do Goberno.\nDe aí Sánchez desprazouse a dous hospitais, o Sant Pau e Sagrat Cor, co obxectivo de visitar a algúns dos policías feridos. Sánchez non tivo problemas para levar a cabo a súa axenda prevista no Sagrat Cor, de titularidade privada, onde se puido ver coa dirección do centro. Pero si no Sant Pau, onde a dirección preferiu non recibilo ao considerar que facía unha "visita privada". Así o consideraron porque Sánchez foi ver unicamente a un axente da Policía Nacional lesionado nas protestas, e non ao outras persoas feridas nas protestas -entre elas, persoas afectadas polas cargas policiais- que tamén están ingresadas no mesmo centro.\nCordón policial durante os incidentes na Vía Laietana de Barcelona o 18 de outubro CC-BY-SA Sònia Calvó / eldiario.es\nPersoal dun dos hospitais protestou contra a visita de Sánchez\nAdemais, ao abandonar ese centro hospitalario, un grupo de traballadores apuparon e gritaron consignas a Sánchez e a súa comitiva, cando este abandonaba o hospital por unha porta traseira, para evitar ao groso dos manifestantes que se atopaban ante o edificio. Sanitarios e outras persoas corearon "liberdade presos políticos" e "pouca vergoña" ao paso de Sánchez e o seu dispositivo de seguridade.\nO presidente do Goberno central en funcións abandonou Barcelona sen reunirse con ningunha autoridade política catalá allea ao Executivo central. Evitou así ter contacto directo co presidente da Generalitat, Joaquim Torra, a quen remitira horas antes unha carta respondendo ás súas peticións dunha xuntanza rexeitando ese encontro. Non o fará mentres o líder catalán non "condene a violencia de forma rotunda" e exerza a obriga de "amparar as forzas de seguridade que a combaten", algo que para o líder do PSOE, Torra non está a facer.\nO presidente do Goberno central en funcións abandonou Barcelona sen manter contacto con ningunha autoridade catalá, mentres Torra respondía á súa carta pedíndolle falar e lembrándolle que o chamou "dúas veces e non non quixo contestar"\nO presidente catalán respondeu, á súa vez, con outra misiva. Nela lémbralle a Pedro Sánchez que durante a fin de semana o chamou por teléfono "dúas veces e non quixo contestar". "Paréceme que non é un bo signo de vontade de diálogo", lamenta Torra, que convida a Sánchez a falar "sen condicións" e a reflexionar sobre as "obrigas dun bo gobernante", tales como "respectar os dereitos humanos, civís e políticos", favorecer "a expresión democrática dos cidadáns" e procurar "saídas democráticas e pacíficas" a conflitos políticos como o catalán. No mesmo escrito Torra emprazaba a Sánchez a un encontro presencial "aproveitando que soubemos a través dos medios de comunicación da súa visita a Catalunya".\nCarta de Pedro Sánchez a Joaquim Torra e misiva de resposta do presidente catalán CC-BY-NC-SA Praza Pública\nEsa xuntanza non se produciu e tampouco houbo contacto oficial ningún co máximo responsable da Generalitat. O Goberno de España si admite, non obstante, que o pasado venres Pedro Sánchez conversou telefonicamente coa alcaldesa de Barcelona, Ada Colau, e mais coa presidenta da Deputación de Barcelona, a socialista Núria Marín. Segundo informaba este luns TV3, tamén hai outra canle de diálogo aberta entre a vicepresidenta do Goberno de España en funcións, Carmen Calvo, e o vicepresidente da Generalitat, Pere Aragonés, a quen continúa considerando como interlocutor válido, sinala a canle pública catalá.


Nova: Estíbaliz Espinosa gaña o XV Premio de Poesía Afundación | Cultura de Galicia\nNova: Estíbaliz Espinosa gaña o XV Premio de Poesía Afundación\nAs neuronas irmás foi seleccionada polo xurado entre preto dunha trintena de traballos que concorreron ao certame, promovido por Afundación co apoio da Consellería de Cultura e Educación\nO traballo, recoñecido con 6.000 euros, será publicado na colección Arte de Trobar do Centro PEN de Galicia\nSantiago de Compostela, 22 de novembro de 2017.- Estíbaliz Espinosa é a gañadora do XV Premio de Poesía Afundación, que a entidade convoca xunto ao Centro PEN de Galicia coa colaboración da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria. Así o anunciaron esta tarde en Santiago de Compostela o secretario xeral de Cultura, Anxo Lorenzo; o director xerente de Afundación, Pedro Otero; e o presidente e mais o secretario do xurado, Luís González Tosar e Xabier Castro Martínez, respectivamente, nunha rolda de prensa á que tamén asistiron as escritoras Berta Dávila e María Neves Soutelo, e o escritor Mario Regueira, membros do xurado.\nA obra As neuronas irmás, presentada pola súa autora baixo o lema Curiosa, foi seleccionada entre os 29 orixinais inéditos que se presentaron á décimo quinta edición do certame.\nDarlle visibilidade á creación poética\nDurante a presentación da obra gañadora, o secretario xeral Cultura incidiu na necesidade de darlle a máxima visibilidade á creatividade dos novos autores e autoras galegos, nomeadamente en ámbitos que contan con menos facilidades para chegar ao público, coma o poético. Neste sentido, amosouse convencido da “importancia de favorecer a convocatoria de certames que contribúan a recoñecer e a divulgar as voces dos nosos escritores e escritoras, que están a desenvolver propostas de gran calidade literaria”. “Polo tanto –asegurou–, desde a Xunta de Galicia seguiremos contribuíndo a facer visible a realidade creativa que existe na nosa terra”.\nPola súa banda, Pedro Otero, director xerente de Afundación, subliñou que “a nosa entidade considera imprescindible e estratéxico para a cultura e a lingua galegas fomentar o coñecemento do xénero poético a través deste premio literario”. Con esta misión e obxectivo iniciou a súa andaina no ano 2002. Desde entón ten no seu haber máis dunha ducia de libros de poemas de autores noveis e consagrados que se agrupan na colección Arte de Trobar, que edita o Centro PEN de Galicia. “É, por tanto, un orgullo para nós anunciar un novo nome gañador para incluír na xa ampla nómina de poetas galardoados”.\nUn certame de referencia\nXunto coa dotación económica de 6.000 euros, o galardón implica a publicación da obra gañadora na colección Arte de Trobar. Foi no ano 2002, a instancias do Centro PEN de Galicia e de Afundación, cando o premio botou a andar. No seu elenco de gaña-dores figuran poetas galegos como Xavier Seoane, María do Cebreiro, Román Raña, Arcadio López Casanova, Marilar Aleixandre, Carlos Penelas, Luís Vale Regueiro, Emma Pedreira, Xavier Rodríguez Baixeras, X. Daniel Costas, Yolanda Castaño, Elías Portela, Miguel Anxo Fernán Vello ou Olalla Cociña, gañadora da anterior convocatoria.\nO premio, que celebra a súa décimo quinta edición, conta desde hai anos co apoio e a participación da Xunta de Galicia, cuxa implicación no proxecto garante a estabilidade do galardón e contribúe a preservar esta cita de referencia na axenda cultural galega, á vez que estimula a creación literaria.


O despropósito político e o respecto aos Dereitos Humanos\nO despropósito político e o respecto aos Dereitos Humanos\nDebo subliñar que contemplando o que estaba sucedendo en Barcelona o 1-O un arrepío percorreu o meu corpo. Viñéronme a memoria imaxes de hai corenta anos cando os terribles sucesos de Vitoria (marzo 1976: cinco traballadores mortos por unha carga policial contra unha asemblea de traballadores) e Pamplona (maio 1977 e xullo 1978, coincidindo coas festas de San Fermín e cando representantes militares do goberno español declararon que había que dar un escarmento a esa cidade por que era moi rebelde). A diferenza é que se naqueles anos estabamos na transición deica unha democracia agora estamos nunha democracia ten máis de corenta anos pero que, porén, está moi lonxe de ser unha democracia consolidada.\nAs semellanzas son moitas. De novo un pobo sae a rúa a defender os dereitos e as liberades e, no caso de Catalunya, o seu dereito a pensar, votar e decidir. Un dereito democrático. O de menos neste momento son as tramposas tácticas da Generalitat e os partidos que apoian para conseguir os seus obxectivos políticos. O que conta é que o dia 1 de outubro do 2017 pasará a historia negra de España como o día en que de novo os dereitos e as liberdades democráticas foron machucados pola violencia do Estado.\nSe daquela o responsable foi o goberno español do sinistro Arias Navarro que tiña como Ministros do Interior no primeiro caso a M. Fraga Iribarne –"a rúa é miña"- e no segundo a R. Martín Villa, agora o máximo responsable é tamén o goberno español, que preside o inútil e irresponsable Mariano Rajoy pero a quen acompañan un feixe de ministros igualmente incompetentes e irresponsables. Un goberno (PP) que, todo hai que dicilo, conta cun coro de altofalantes que son a vergoña de Europa ("a por ellos").\nNon comparto de ningures a estratexia de JxSi, e moito menos a da CUP, que intentan unha irresponsable fuxida deica adiante coa que tapar tanto a enorme corrupción dunha parte relevante da clase política catalá (velaí os casos de Banca Catalana, ITV, Palau, Adigsa, Operación Clotilde, etc.) como a nefasta xestión que tanto en política fiscal como en materia de igualdade e progreso social está levando adiante a Generalitat. Diría mais: a súa estratexia está levando a Catalunya a un canellón sen saída. Algo que xa teño subliñado dende estas mesmas páxinas.\nPero iso, sendo importante, queda en segundo lugar logo da barbarie que vén de ter lugar en Catalunya. Unha barbarie que, de ningures, pode quedar impune. Non só pola barbarie en si, o que xa sería suficiente, senón que porque esta actuación criminal vén a ser un capítulo máis, polo de agora o máis brutal, dunha estratexia que deliberadamente procura o enfrontamento para así xustificar novas políticas de axuste fiscal, que incrementan as desigualdades ao tempo que o patrimonio do IBEX35, de recortes de dereitos e liberdades e, tamén, de desmontaxe do Estado das autonomías. Unha estratexia que busca, asemade, a impunidade da rampante corrupción sistémica que se ten a oligarquía financeira e inmobiliaria como financiadora, ten a moita da clase política española (maiormente o PP) e catalá (especialmente CiU) como beneficiarias.\nNeste contexto de despropósitos políticos e ataque aos Dereitos Humanos e as liberdades democráticas chama poderosamente a atención, en sentido negativo, a postura do PSOE. Moito máis cando se compara coa postura da valente e admirable alcaldesa de Barcelona Ada Colau, que foi quen de antepor a defensa dos dereitos e liberdades democráticas en Catalunya ás súas coñecidas grandes diverxencias coa actual Generalitat e os partidos que a sosteñen. Triste, moi triste que o que parecía un rexurdir deste partido histórico, logo da vitoria de Pedro Sánchez sobre as baronías, moi pronto se quedou en nada ou case nada. Moi triste e moi preocupante porque a democracia en Galicia e en España precisa de que este partido recupere as súas esencias.\nSe triste é o papel que está a desempeñar o PSOE, admirable é o posicionamento e a actitude doutros partidos democráticos, como por caso UNIDOS PODEMOS –e as súas confluencias EN MAREA, COMPROMÍS, COMÚNS...-, PNV, BNG... que parecen ter moi claro que a defensa dos Dereitos Humanos e as liberdades democráticas está por riba das diferenzas políticas e que, tamén teñen moi claro, o que está en xogo hoxe en día en Catalunya, en España e, xa que logo, en Galiza. Está en xogo a liberdade que tanto nos custou conseguir.\nPor todo elo cómpre pór en marcha, con urxencia, unha alternativa de goberno a nivel español. Cómpre que os partidos da oposición se poñan de acordo para levar adiante unha moción de censura que remate con este goberno corrupto e criminal (PP) e que, tamén, poña por fin final ao xa superado réxime do 78. Cómpre facelo, pois do contrario os dereitos e as liberdades democráticas duramente conquistados sufrirán un terrible retroceso.


Pota aberta - tratamento\nPrincipios terapéuticos xerais\nNalgúns puntos, o tratamento varía dependendo da causa.\nNas úlceras venosas das pernas, o tratamento de compresión é con vendas sólidas envoltas na perna ou medias de compresión no centro. Os estudos demostraron que as taxas de cicatrización doutras terapias tamén se incrementan cando se usa a compresión. É complementado por un adestramento a pé regular. As venas varicosas ou as venas mal funcionadas pódense desconectar quirúrgicamente.\nTerapia de compresión - non sempre a elección correcta\nTan importante como a terapia de compresión para trastornos venosos é: con úlceras nas articulacións arteriales que causan o contrario, porque exprimen os vasos e, polo tanto, poden traer a parada da circulación sanguínea restante. Polo tanto, dependendo da extensión do trastorno circulatorio, utilízanse as medidas operativas para a dilatación vascular ou a ponte mediante próteses vasculares.\nAdemais, a propia ferida é tratada; a úlcera limítase regularmente (con medicamentos ou mecánicamente por ablación) e cuberta cun aparello especial ("hidratante") que mantén a ferida húmida sen pegalo.\nAs sustancias antisépticas que reducen ou prevén xermes só se usan cando é necesario; se hai unha infección marcada, os antibióticos son dados. A ferida tamén pode ser eliminada quirúrgicamente e cuberta cun enxerto de pel (terapia de afeitar).\nÁs veces tamén se indica a terapia con cortisona. Un dos últimos anos redescoberto (que se acostuma pero é moi efectivo) a opción de terapia consiste na aplicación de gusanos moscas que só fan fronte ao tecido morto e así limpar a ferida.\nCirculación e promoción curativa\nAs drogas que melloran a circulación, como a pentoxifilina e a heparina, poden mellorar os síntomas, a terapia de exercicio de apoio e a drenaxe linfática. Opcionalmente, pódense aplicar os factores de crecemento locais chamados, que promoven a cicatrización da ferida (por exemplo, un xel con PDGF-beta).\nNa fase experimental está a aplicación da terapia xenética. Coa súa axuda, inténtase introducir factores de crecemento directamente en certas células da pel, xeneticamente enxeñar un injerto cutáneo de xeito que mellor forma vasos ou se infiltra no xene por un factor de crecemento na ferida coa axuda dun virus portador.\nInhibidor de bomba de proton en azia\nAínda que o aguacate só estivo dispoñible hai uns anos en tendas seleccionadas ou ben de froitos secos, agora é un dos surtidos máis comúns en case todos os supermercados. Pero o que é exactamente o aguacate? ¿Unha froita ou verduras? Ou non é ela un dos alimentos saudables debido ao seu alto contido de graxa? Como se


O Supremo rexeita suspender preventivamente o Real Decreto que regula as reválidas en ESO e Bacharelato\nVenres, 18 Novembro 2016 18:13\nDous autos desestiman a pretensión das comunidades autónomas de Estremadura e Aragón na súa reclamación xudicial contra as avaliacións finais\nA Sala Terceira do Tribunal Supremo desestimou a suspensión preventiva do Real Decreto 310/2016, do 29 de xullo, que regula as avaliacións finais de Educación Secundaria Obrigatoria (ESO) e de Bacharelato, coñecidas como reválidas. En dous autos, a Sala rexeita a pretensión de suspensión cautelar do Real Decreto formulada polas comunidades autónomas de Estremadura e Aragón.\nAmbas as comunidades teñen exposto recurso contencioso-administrativo contra o Real Decreto 310/2016, ao que acompañaron a petición de medida preventiva de suspensión do mesmo mentres se resolven os seus recursos, xa que argumentaban que a súa aplicación supoñeríalles importantes prexuízos (entre eles de desembolso económico) que serían de imposible reparación se finalmente o Supremo lles dá a razón e estima os seus recursos.\nEntre outros argumentos, a Sala non comparte que exista risco de prexuízo irreparable para esas comunidades, xa que o Real Decreto prevé realizar as avaliacións ao final do curso escolar 2016/2017, polo que hai tempo para que, coa suficiente antelación, o alto tribunal resolva os dous recursos.\nEn canto ás alegacións relacionadas co custo que supoñerá a realización das avaliacións e os eventuais prexuízos que comportarían para o profesorado, os alumnos e as súas familias, o tribunal sinala que carecen de acreditación efectiva.\nPara o Supremo, non procede adoptar neste momento a medida que solicitan as dúas comunidades porque nin puxeron de manifesto a concorrencia dunha aparencia de bo dereito susceptible de xustificar a suspensión que pretende nin tampouco xustificou que a vixencia do Real Decreto orixine prexuízos de imposible ou difícil reparación.\nRespecto da aparencia de bo dereito, os autos lembran que se considerou procedente fundamentar nela unha medida cautelar na fase inicial do proceso como a que se pediu, só cando o recurso diríxase contra actos de mera aplicación de disposicións declaradas nulas, nos casos en que a actuación cuestionada sexa substancialmente idéntica a outra que xa foi jurisdiccionalmente anulada ou nos que a nulidade da actuación impugnada sexa apreciable ictu oculi.\n"Como resulta evidente -di o Supremo-, nada disto sucede na presente ocasión. Desde logo, a pendencia de recursos de inconstitucionalidade contra os preceptos legais en virtude dos cales se ditou o Real Decreto 310/2016 non é equiparable a ningunha das circunstancias indicadas".\n"A súa impugnación ante o Tribunal Constitucional por varias Comunidades Autónomas non achega por si soa unha singular aparencia de bo dereito. Vale tanto a estes efectos como a falta de impugnación por outras Comunidades Autónomas. É dicir, serve para constatar a existencia dunha controversia pero non para cualificar a posición de quen pretende a adopción da medida cautelar", conclúe a Sala.\nTamén sinala a Sala que a xurisprudencia segue un criterio moi estrito á hora de suspender preventivamente disposicións xerais.


Planta brasileira, pulchellina, capaz de matar células infectadas polo VIH · Seropositivo. Org\nInicio » A planta pode matar o VIH »Planta brasileira, pulchellina, capaz de matar células infectadas polo VIH\nPublicado 18 de setembro de 2017 por Claudio Souza do Soropositivo.Org em A planta pode matar o VIH, Publicacións, Pulchelina // 1 comentario\nPulchellin, a proteína extraída dunha planta de escalada atopada no nordés pode axudar a matar as células con VIH\nCELLS ARE DEAD.\nSegundo o físico biomolecular Mohammad Sadraeian, o autor do proxecto, os medicamentos actuais para o tratamento de VIH, chamada terapia antirretroviral, reduce a cantidade de virus no sangue, pero non actúa aqueles escondidos no organismo.\nA toxina capaz de exterminar o VIH é a pulchellina extraída da planta Abrus pulchellus tenuiflorus.\n"Hai inmunotoxinas no mercado que son eficaces no tratamento das células cancerosas. Pero non son capaces de matar as células durmidas, como células infectadas con VIH", Explica.\nSegundo o Ministerio de Sanidade, hai 827 mil persoas con VIH, o virus da sida, en Brasil. En todo o mundo, 36,7 millóns de persoas viven coa enfermidade, segundo UNAIDS, un programa da ONU para loitar contra o VIH.\nO comentario de 1 na planta brasileira, a pulchellina, é capaz de matar as células contaminadas polo VIH\nCláudio Souza // 25 de setembro de 2017 ás 16: 34 //\nÉ ... Mesmo despois duns días, recoñezo que aínda vexo unha esperanza niso. E digo "mesmo despois duns días" porque son o típico escéptico que agarda uns días para a manifestación doutra persoa e, a pesar de que non houbo manifestacións de esperanza, sigo esperando. Pode ser, si, que se non hai manobra sucia de calquera farmacéutico (isto explica por que os farmacéuticos non me patrocino) só o xogo debaixo da alfombra


Cando e como acabará o curso escolar | Radiofusion - A programación das Emisoras Municipais Galegas\n06 de Abril, 2020 - 10:30 h. | Publicada por Radio Fene\nA principal preocupación dos país e nais do alumnado do IES Fene ao principio desta crise eran as tarefas a facer na casa. Neste punto, o director do centro de Barallobre fai autocrítica e recoñece que quizás se excederon porque o alumnado necesitaba habituarse ás clases telemáticas. Daniel Bogo afirma que isto se correxiu organizando mellor as tarefas e dandolles tempos máis flexibles. Pero o maior problema ao que se enfrenta o centro de Barallobre, como moitos outros, é a brecha dixital. A maioría das familias do IES de Fene teñen equipos e conexión a Internet, pero hai un número moi significativo de familias que non. Son máis de 400 alumnos e alumnas no instituto de Fene. A Xunta envioulles tres equipos, o centro puxo outros á súa disposición pero iso non é suficiente.\nNo centro de Barallobre vaise turnando o profesorado para que haxa sempre quen atenda as chamadas dos país e nais ou do profesorado e alumnado. Hai unha comunicación telefónica e por correo, contínua. As dúbidas das familias e do profesorado sobre como vai acabar este curso, son comprensibles, declara Bogo, quen non pode ofrecernos ningunha solución de momento. A día de hoxe non disponen no instituto de máis información que esta, o día 11 de abril está programada unha xuntanza en Madrid de todas as comunidades autónomas, e probablemente aí se tome unha decisión de cando e como rematar o curso, qué criterios se seguirán para facer as avaliacións. De momento, declara Daniel Bogo “non se contempla ampliar o curso máis aló do 30 de xuño.


Gmail: correo electrónico gratuíto, privado e seguro | Google Workspace\nPara o traballo Inicia sesión Descarga GmailCrea unha conta\nCorreo electrónico seguro, intelixente e fácil de usar\nGrazas a Gmail, non deixarás nada sen facer. Agora está integrado con Google Chat, Google Meet e outros servizos nun só lugar.\nDescarga GmailCrea unha conta\nCorreo electrónico seguro e privado no que ti controlas todo\nNunca usamos o teu contido de Gmail con fins publicitarios\nGmail usa a encriptación líder do sector en todas as mensaxes que recibes e envías. Nunca usamos o teu contido de Gmail para personalizar anuncios.\nGmail protexe a máis de mil millóns de persoas todos os días\nGmail impide que o 99,9 % do spam, do software malicioso e das ligazóns daniñas cheguen á túa caixa de entrada.\nAs proteccións contra phishing máis avanzadas\nCando chega un correo electrónico sospeitoso que pode ser lexítimo, Gmail infórmate para que manteñas o control de todo.\nOs mellores controis nos correos electrónicos que envías\nO modo confidencial permíteche establecer vencementos e esixir que os destinatarios se verifiquen mediante mensaxe de texto. Tamén podes quitar as opcións de reenviar, copiar, descargar e imprimir mensaxes.\nNon deixes nada sen facer con Gmail\nMantén o contacto e organízate\nInicia un chat, participa nunha videochamada con Meet ou colabora nun documento, todo isto desde Gmail.\nMellora a produtividade e a rapidez\nEscribe correos electrónicos e mensaxes máis rápido con funcións como a Redacción intelixente para dedicar máis tempo ao que che gusta.\nNon esquezas nunca responder un correo electrónico\nOs recordatorios de correo discretos permítenche estar ao día de todo\nFunciona con outras ferramentas\nGmail funciona de marabilla con clientes de escritorio como Microsoft Outlook, Apple Mail e Mozilla Thunderbird, ata coa sincronización de contactos e eventos.\nMantén a produtividade, mesmo cando esteas sen conexión\nGmail sen conexión permíteche ler, responder, eliminar e buscar as túas mensaxes de Gmail cando non teñas conexión a Internet.\nProba Gmail en calquera dispositivo\nDesfruta da facilidade e simplicidade de Gmail, onde queira que vaias.\nAgora Gmail forma parte de Google Workspace\nColabora máis rápido desde calquera dispositivo e en calquera momento: todo isto desde un mesmo lugar.\nGoogle Workspace ofrece un conxunto de ferramentas de produtividade e colaboración que axuda as persoas, os equipos e as empresas a estar ao día de todo. É unha solución innovadora e flexible que inclúe todas as túas aplicacións favoritas, como Gmail, Calendar, Drive, Documentos e Meet, entre outras.\nAtopa as respostas que buscas\nConsulta consellos e guías paso a paso deseñadas para usuarios novos e avanzados.\nComo protexe Gmail a seguranza e a privacidade das miñas comunicacións por correo electrónico?\nUnha das prioridades de Gmail sempre foi ofrecer unha seguranza sólida. Traballamos arreo para protexerte de spam, phishing e software malicioso antes de que cheguen á túa caixa de entrada. As nosas funcións de filtrado de spam melloradas con intelixencia artificial bloquean case 10 millóns de correos electrónicos de spam por minuto.\nOs meus correos electrónicos úsanse para mostrarme anuncios?\nNon. Aínda que vexas anuncios na túa conta gratuíta de Gmail, os teus correos electrónicos son privados. Google non analiza nin procesa o contido de Gmail con fins publicitarios.\nComo podo mellorar aínda máis a seguranza dos meus correos electrónicos?\nAínda que as funcións de Gmail son bastante seguras para a maioría dos usuarios, pode que algunhas contas necesiten unha maior seguranza. O programa Protección avanzada de Google protexe os usuarios que teñen información confidencial e de alta visibilidade, que corren o perigo de sufrir ataques en liña dirixidos.\nE se quero usar Gmail para o traballo ou para a miña empresa?\nGmail forma parte de Google Workspace, que che ofrece varios plans entre os que escoller. Ademais de todo o que che gusta de Gmail, obtés un enderezo de correo electrónico personalizado (@túaempresa.com), enderezos de correo electrónico ilimitados para os grupos, un 99,9 % de actividade garantido, o dobre de almacenamento das contas persoais de Gmail, cero anuncios, servizo de asistencia ininterrompido, Google Workspace Sync for Microsoft Outlook e moito máis.\nMóstralle ao mundo\ncomo se fai.\nComeza a usar Gmail, agora máis potente.\nProdutos de Google


A Xunta convoca en abril os titulares de terreos afectados pola implantación dos plans de emerxencia das presas de Caldas de Reis, Eiras, Baiona e O Con para o levantamento de actas previas | Xurado de Expropiación de Galicia\nInicio / Noticias / A Xunta convoca en abril os titulares de terreos afectados pola implantación dos plans de emerxencia das presas de Caldas de Reis, Eiras, Baiona e O Con para o levantamento de actas previas\nA Xunta convoca en abril os titulares de terreos afectados pola implantación dos plans de emerxencia das presas de Caldas de Reis, Eiras, Baiona e O Con para o levantamento de actas previas\n12/03/2020 - 04:22\nSantiago de Compostela, 12 de marzo de 2020.- A Xunta convoca o vindeiro mes de abril os titulares dos terreos afectados polas obras de implantación dos plans de emerxencia das presas de Caldas de Reis, Eiras, Baiona e O Con, para proceder ao levantamento de actas previas á ocupación.\nNo Concello de Baiona, os titulares dos bens afectados polo procedemento expropiatorio derivado da execución das obras, deberán acudir o 14 de abril ás 11 horas ao Auditorio Multiusos Ángel Bedriñana.\nNo Concello de Soutomaior, a data será o 16 abril ás 11 horas na Casa Consistorial; en Vilagarcía de Arousa, o 21 de abril á mesma hora no salón de plenos do Concello; e en Caldas de Reis, o día 23 ás 11 horas no salón de sesións do Concello.\nNo seguinte enlace pódese consultar a información: https://bit.ly/2W2ZHJv\nA Consellería de Infraestruturas e Mobilidade segue a avanzar nas tramitacións dos plans de emerxencia que xa está a executar, cun investimento de máis de 785.000 euros.\nAs expropiacións son necesarias para completar a instalación nas presas do sistema de aviso acústico á poboación.\nA necesidade de implantar o plan de emerxencias é un requisito legal que se elabora en función das potenciais afeccións en caso de rotura ou funcionamento incorrecto.\nAs presas dos encoros de Caldas de Reis, Eiras, Baiona e o Con están situadas dentro da Demarcación Galicia-Costa e son as únicas de todas as existentes nesta demarcación de titularidade da propia Comunidade Autónoma de Galicia.\nA implantación dos Plans de Emerxencia das presas comprende un centro de xestión de emerxencias, un sistema de comunicacións do titular da presa ou balsa cos diferentes organismos implicados na xestión dunha eventual situación de emerxencia, un sistema de aviso á poboación na zona potencialmente afectada na primeira media hora.


O Comité denuncia a nula vontade negociadora de Albada e os argumentos absurdos contra a arbitraxe | Federación de Servizos\nO Comité denuncia a nula vontade negociadora de Albada e os argumentos absurdos contra a arbitraxe\nO Comité da planta de Nostián criticou publicamente o rexeitamento por parte de Albada da petición de arbitraxe, asegurando que esta nova negativa vén confirmar “que a empresa pretende manter o conflito aberto indefinidamente, recorrendo a argumentos e razóns absurdas e falsas”.\nPara o Comité, con esta resposta, a empresa, ademais, pon en cuestión a propia legalidade do AGA e do Consello Galego de Relacións Laborais, xa que para xustificarse Albada asegura que, segundo os seus informes xurídicos, a arbitraxe non neste caso non sería legal. A este respecto, cómpre destacar que dende o AGA se admitiu a trámite e se deu conformidade á petición feita polos traballadores/as, confirmando deste xeito a legalidade da arbitraxe, “fronte a tremoia que agora pretende utilizar a empresa para xustificar a súa negativa a someterse a dita arbitraxe”.\nHai que lembrar que a empresa se negou a asumir a mediación vinculante solicitada polo Comité, rexeitou tamén a proposta da mediadora e agora tampouco está disposta a someterse a arbitraxe. “Esta actitude confirma que todo o relativo aos despedimentos forma parte dun conflito artificial montado por Albada, que quere utilizar aos despedidos e despedidas como moeda de cambio para aplicar durísimos recortes”, denuncia o Presidente do Comité.\nPara a representación social, esta nova resposta negativa ratifica as denuncias feitas dende o Comité a respecto de que as intencións reais de Albada pasan por cambiar o modelo de planta actual de tratamento para converter Nostián nunha planta de transferencia.\nEn canto á convocatoria de reunión que a empresa fai para o día 12 de novembro, o Comité entende que é “unha proba máis das artimañas da dirección para aparentar que ten vontade de negociar e manter así o conflito no tempo, sobre todo tendo en conta que non se conseguiu un achegamento durante todo o tempo que durou a mediación e que Albada vén de rexeitar a arbitraxe”.\nConsulta nesta ligazón todas as novas anteriores sobre este conflito.


Hallux valgus: causas, imaxes, síntomas e tratamento\nHallux valgus ten as súas razóns e síntomas xurdir. Olle para eles, aprender os métodos de tratamento desta enfermidade.\nO diagnóstico de hallux valgus é o máis común variación sobre o antepé e dedos dos pés. 23% de persoas con idades entre 18 e 65 anos e máis de 35% das persoas con máis de 65 anos de idade teñen o diagnóstico. Polgar alén do borde exterior do pé, protuberancias presionando para abaixo sobre o Zapato.\nHallux valgus é case sempre se manifesta no desvío cara o bordo exterior do pé. Así, o tendón do dedão do pé xa non corre en paralelo. Pola contra, desenvolve unha desviación da norma. Esta é unha crecente e doloroso inflamación xeralmente en forma de protrusão da articulación.\nPLAN-valga pés – un tipo de deformación co desprazamento da midfoot. Este marcado torcer o seu salto para fóra.\nO diagnóstico de hallux valgus pode ocorrer en diferentes graos:\nChanfrado toe, caldo de carne polgar é dobrado, apuntando para o bordo exterior do pé.\nUn ganglionares é unha protuberancia da articulación, o que fai el para empurrar desde o interior punta do Zapato.\nPé chat é unha caída da fronte do arco do pé (transversal arco).\nCosméticos ou problema médico\nNas fases iniciais moitas persoas a atopar a tensión só un problema cosmético. Ao longo do tempo, a deformación aumenta. Pero o dano para a articulación e o antepé segue a crecer. Así, o tratamento de hallux valgus é cedo corrección da posición do dedão do pé co uso de exercicio en pé, os picos ou cirurxía.\nMoitos dos que sofren - polo menos no inicio - eu creo que é un problema cosmético, que se fai visible cando está a usar zapatos con un dedo do pé aberto. Valga deformidade non debe afectar a vida diaria.\nComo é hallux valgus\nMoitas veces os problemas son causados por uso de zapatos con tacóns altos. Eles cambio de todo o peso do corpo sobre o antepé, aumentando a presión sobre as articulacións. Fronte arco do pé (transversal arco) cae. Os extremos dos dedos dos pés mentira no chan. O alongamento dos tendóns leva ao feito de que o polgar é fóra do común - só como un arco, curvo trança para dentro outros dedos dos pés.\nAdxacente dedos están desprazadas polgar, que corre cara a dentro, e, a continuación, deformado. O tendón do dedão do pé é en ángulo cara a articulación. Sesamoid ósos, que rexen os tendóns dos dedos dos pés, colocado de forma asimétrica, polgar, e visiblemente emocionado. A media é rodado fóra do común, do mesmo xeito como a cebola, máis tensa cordas.\nSesamoid ósos, o seu papel\nValga deformidade do dedão do pé leva a cambios de a pé. Deformidade na que os ósos son tamén moi perceptible. Estes pequenos ósos libremente suspendido varios tendóns e formar un apoio para eles. Sesamoid óso situado debaixo da articulación, xeralmente manter a curva de a pé entre eles. No caso de hallux valgus estes ósos son compensados para o lado. O máis eles empurraron, o máis pronunciado deformación.\nSe estes sesamoid ósos xa non funcionan, os tendóns do dedão do pé, o normal movemento do dedão do pé durante a camiñada é prexudicada. Máis e máis presión é colocado sobre outros dedos.\nAs causas de hallux valgus: trauma, zapatos de moda e feble tecido conxuntivo. Estilo de vida ou natureza? Preto de 90% de todos os pacientes recibiron esta enfermidade é herdada. E aínda que a razón non é só innata.\nConxénita debilidade do tecido conxuntivo tamén afecta os tendóns. Cambios na estrutura do pé, que se producen despois accidental e outras lesións de a pé, por exemplo, fracturas tamén pode contribuír á deformación. Aínda inflamatoria cambios nas articulacións (artrite) pode ser a razón para deformación. Moitas veces as mulleres sofren máis feble tecido conxuntivo. A flexión postura tamén leva a esta enfermidade, e lesións. Algúns trastornos neurolóxicos tamén levar á enfermidade.\nOutros factores asociados co estrés, contribuír ao desenvolvemento da deformación - a presenza de exceso de peso. A velocidade de desenvolvemento de deformación aumenta significativamente coa idade. Con todo, algúns moi novo mulleres así como os homes teñen esta enfermidade. A continuación, a causa da enfermidade é determinado non sobrecargar pés, e a xenética.\nPeculiaridades de diagnóstico e tratamento\nA cirurxía para hallux valgus do dedão do pé será asignado despois do diagnóstico. X-ray mostra patoloxía de ósos que xa non posúan o dedão do pé entre eles, pero en vez de lie lado por lado. Podólogo, xeralmente recoñecer a deformación mediante a inspección visual dos pés. Valga deformidade é moitas veces caracterizada por moi elevada ángulo. En pacientes con hallux valgus normalmente ocorren concomitante pé deformidade.\nA primeira cousa que determinar é o ángulo das pernas con un defecto do arco lonxitudinal do pé. Aquí o médico identificeret X-posición do talón e a sola do pé repousa no chan. O médico pregunta sobre os membros da familia, hai casos de deformación.\nRadiografía do pé ofrece adicional de confianza no diagnóstico. Mostra o grao exacto de deformación.\nResonancia magnética pode detectar danos. A posición do dedão do pé nun ángulo de ata 10° é considerado normal. Un defecto é o ángulo, o que é 16-20°. Moderado deformación é o desvío de 16 a 40°.\nTratamento nunha fase inicial\nPodo mover o polgar na súa posición normal despois da deformación? O prognóstico varía segundo a fase da enfermidade e grupos de idade dos pacientes. En pacientes máis novos, é posible levantar o arco e corrixir a posición do dedo por fisioterapia exercicios e tratamento conservador.\nEn pacientes máis vellos a deformidade require intervención cirúrxica. A continuación, describe boas perspectivas para a mellora.\nAs persoas non son lentos para aceptar medidas radicais. O funcionamento é o método máis simple para o paciente: pel incisões, cicatrices, e o uso de implantes para minimizar o desenvolvemento de tensión.\nProgresiva tratamento de hallux valgus con crecente tensión fai o axeitado conservador ou aceiro métodos de endereitarse o dedão do pé.\nCal é o tratamento adecuado para cada paciente, o cirurxián ortopédico vai decidir con base nas características individuais.\nRequire intervención cirúrxica cando hai:\nDor nas pernas, limitar a mobilidade.\nInflamación crónica, que se estende a pouco dedos dos pés.\nAumento da rixidez do gran dedo do pé con deformidade (chamado de "redución").\nQue técnicas cirúrxicas para escoller? É posible para restaurar o estado normal? Moderno ortopedia ofrece varias opcións eficaces.\nO tratamento ortopédico cirurxián debe discutir co paciente o aceiro método pode ser usado en un caso particular. Con todo, case todos os métodos de intervención cirúrxica son determinados polo principio: axustada tendón e a cápsula articular, a fin de endereitarse o dedão do pé.\nNa investigación médica ten desenvolvido diferentes técnicas cirúrxicas de hallux valgus. Nos últimos anos, foi desenvolvido valga técnica cirúrxica que está comprobada a nivel internacional, pero é só un pequeno número de hospitais de Alemaña: o chamado cirurxía minimamente invasiva tensión.\nUsado instrumentos de pequena o tamaño de só 2 mm, semellante ao dental. Coa súa aplicación lesións dos tecidos brandos durante a cirurxía pode ser significativamente reducido. Isto reduce o tempo de curación e o desenvolvemento de complicacións, e a recuperación da ferida é acelerado debido a pequenas lesións dos tecidos brandos.\nCaracterísticas da enfermidade en nenos\nHallux valgus en nenos é expresada en presenza de pé torto. Esta é unha condición conxénita que afecta bebés recén nacidos. O desvío foi descrito na literatura médica desde o tempo dos antigos Exipcios. "Conxénita" significa que a condición está presente no nacemento e ocorre durante o desenvolvemento fetal. Non é inusual e a incidencia varía entre diferentes razas.\nEn Caucasian poboacións preto de mil nenos nacen con torta de pé. En Xapón, os números son un fóra de dous mil, e en algúns países do Pacífico Sur estar enfermo sete bebés fóra de un mil.\nCirurxía en nenos\nAceiro procedemento é tedioso e complicado, pero o obxectivo é sempre o mesmo. O cirurxián vai atopar e cortar todos os ligamentos que son moi axustado. Ligamentos - tecido conxuntivo que conectar os ósos. Cando eles son cortadas, finalmente restaurar o tecido da cicatriz. O crecemento do bebé este tecido cicatricial pode formar novas ligamentos que non son tan densa.\nUnha vez que os ligamentos son débiles, o seu cirurxián pode aliñar os ósos do pé son normais. Tratamento de hallux valgus en nenos require o uso de pinos. Cravos de Metal son comunmente usados para manter os ósos na posición correcta. Patas de Metal pau para fóra a través da pel e son eliminadas despois de tres a seis semanas despois da operación.\nRelacionada métodos de tratamento\nA través de exercicios que promover o libre movemento do polgar, a aparición de deformidade pode ser efectivamente impedido. Pero moi poucos os nenos pasan tal preventiva exercicios para adolescencia. Tratamento conservador só pode aliviar os síntomas.\nEficaces para a prevención da enfermidade é masaxe con hallux valgus. O procedemento é o uso de fricción, amasar e vibracións. O curso é de dez días a dúas semanas. Precisa unha pausa de dez días. A nai pode estirar o pé do bebé, ou para buscar os servizos de profesionais de masaxe terapéutica.\nPrevención de hallux valgus\nPara evitar hallux valgus en adultos, non usan zapatos de tacón alto cada día. Como moitas veces como sexa posible ir descalzo. Facer exercicios para os pés e reforzar a pé músculos.


O colexio Ramón De Valenzuela da Bandeira obtivo este ano o premio de Voz Natura, o programa da Fundación Santiago Rey Fernández-Latorre, correspondente á provincia de Pontevedra. Un galardón que patrocina Gadisa que, explica José López Casal, coordinador do proxecto, « foi unha sorpresa moi boa» e moi especial nun ano escolar tan complicado como o pasado no que o confinamento impediu o acto de recollida de premios. Dotado con dous mil euros e un diploma, o diñeiro destínase a facer realidade novos proxectos ambientais.\nFoi tamén un premio a todo o traballo dun centro que leva moitos anos envorcado coa defensa do medio ambiente e que participa curso tras curso en Voz Natura sumando iniciativas coas que, conta López Casal, «involucramos a todos: vos rapaces de todos vos cursos, vos profesores e tamén as familias, que participan neste proxecto integral». O comité científico tivo en conta «o compromiso na defensa e recuperación de espazos naturais na súa comunidade» e o feito de «levar a cabo un proxecto multidisciplinar que crece cada ano».\nO curso pasado o tema de Voz Natura foi «Construamos un futuro sen plásticos» e o colexio da Bandeira desenvolvo o seu baixo o lema de « Coidar do noso é cousa de todos». As actividades enfocáronse á concienciación e á reciclaxe. Unha tarefa á que se sumaron todos. E que mellor maneira de concienciar que cun traballo directo. O colexio constituíu unha patrulla de patio formada por alumnos uniformados con chalecos co logo de Voz Natura e o nome do colexio que os identifican como «patrulla de patio». Saen cuns carriños de catro rodas coa que realizar o seu labor.\n«Ou primeiro ano -conta o coordinador- démoslle ata unha cámara para que foron sacando fotos do que atopaban que non lles gustaba. Funcionaban como unha especie de policía de patio». Pola patrulla vai rotando todo o alumnado de Primaria que fan un percorrido polos patios. «Vos de primeiro encántalles coller ou carriño e ir ou patio de Infantil», explica este profesor.\nDespois a misión era xa máis de recoller e o traballo inclúe levar os sobrantes de cociña a un dos tres composteiros cos que conta o colexio e ocuparse do control da temperatura e de remover para a fabricación do compost. A patrulla saía os mércores pero este ano, os protocolos do covid-19 impiden aos nenos estar xuntos.\nO colexio conseguiu xa o curso pasado, a través do Concello que fixo xestións con Urbaser, unha serie de contedores de cores que formarán catro illas de reciclaxe nos patios. O proxecto o curso pasado iniciouse con música cunha canción de creación propia sobre os plásticos e a reciclaxe composta pola profesora de música, gravada na radio da biblioteca e emitida que se converteu na banda musical do proxecto. «En Nadal, toda a decoración do cole fíxose con material reciclado e con plástico», explica. Con este material realizáronse campanitas e unha longa lista de adornos coas que se engalanou todo o centro. Dentro do proxecto incluían a visita dunha empresa de reciclaxe de Santiago que se ía a desprazar á Bandeira cos camións para facer unha demostración e que xa non foi posible polo confinamento. Teñen comprados sete árbores que mantiveron durante todo este tempo con rega e que están pendentes de plantación.\nEste curso, o tema de Voz Natura é o coidado do Camiño de Santiago, e o Ramón de Valenzuela participa cun proxecto que prestará especial atención ao paso dos roteiros por Silleda. Teñen expostas saídas cos estudantes para recoller lixo, coñecer o camiño e tamén realizar actuacións de sinalización.\nUn horto, compostaxe e a recuperación do Coto dá Gaiteira\nOtra das liñas de traballo é o horto escolar, situado nun espazo recuperado, que era a zona adxacente á antiga casa do conserxe. Cada dous cursos ocúpanse dunha das camas de cultivo onde crecen todo tipo de verduras e hortalizas que logo se empregan na cociña. De aquí saen tomates, leitugas, pementos, patadas, rabanitos ou fabas que logo acaban no prato de alumnos e profesores.\nO centro conta cunha zona, o Coto dá Gaiteira, que foi recuperado como espazo escolar. «*É a nosa xoia», apunta López Casal. Ao principio non estaba moi clara a propiedade pero demostrouse que é un espazo de propiedade municipal e uso educativo. Tiña un terraplén que se cubriu cunha malla e agora quérese cubrir de hiedra. No seu día plantáronse 30 frondosas coa axuda de Voz Natura e a colaboración do Concello. Este ano, despois de meses de abandono pola falta de clases, esperan poder contar coa axuda do Concello e un tractor para acometer os traballos máis pesados e proseguir despois coa erradicación das plantas invasoras retirando as mimosas que volveron saír.\nO traballo realizado todos estes anos polo colexio nótase en cada detalle. O patio conta cun gran número de árbores e cada clase ten apadriñado un que conta coa súa ficha elaborada polos alumnos e « uns carteis moi chulos que nos deseñou un rapaz dá Bandeira», apunta López Casal. No Coto dá Gaiteira levan traballando desde o 2015.\nEste profesor destaca a axuda recibida a través de Voz Natura e no colexio están a desexar poder retomar as actividades en grupo de coidado do medio ambiente que tanto lles gustan. Os premios de Voz Natura contan tamén co apoio da Consellería de Medio Ambiente, a Deputación da Coruña, a Fundación Alcoa, O Corte Inglés e a Fundación Ramón Areces. Ademais dos premios provinciais patrocinados por Gadisa, outorgáronse un premio Galicia e o recoñecemento ao mellor proxecto infantil patrocinados pola Consellería de Medio Ambiente e Sogama.


Editor, escritor e xornalista, naceu en Quintela de Mazaira (Castro de Caldelas, Ourense) en 1945, e residiu en Barcelona desde comezos dos anos sesenta ata o 2005, ano no que decide volver para Galicia.\nÉ autor das seguintes obras: Galicia, pueblo emigrante. ¿Por qué? (en colaboración con A. Armesto Pontón; 1978), Castro Caldelas y su comarca (1981; 2ª ed., 1989), 88 gallegos. Una tierra a través de sus gentes (2 volumes; 1983), Hermano Antonio (1989), Justo Molinero. El gran comunicador (1990), Conversas con Xaime Quessada (1991), A emigración galega en Catalunya (1991), Antropoloxía cultural da Terra de Caldelas (2 volumes; 1992), El problema de la vivienda. La pesadilla de encontrar un piso hoy (1993), A concentración parcelaria (en colaboración con Manuel Mandianes Castro; 1994), Contos de indianos (1994), Os afiladores. A industria ambulante (1994), A volta ós mundos de Tucho (1995), El viaje de la vida (1997), Non houbo queixa e outros contos exemplares (2001), Perfiles del Guinardó (2002). Interesado desde moi novo pola salvagarda da lingua e a cultura galegas, case extintas logo de corenta anos de uniformismo e censura, dedicou os seus primeiros esforzos á promoción de iniciativas de carácter normalizador e no 1980, co propósito de colaborar no proceso de recuperación do idioma e a cultura galega, creou Sotelo Blanco Edicións, editora que moi pronto se situaría na primeira fila de entre as que publican en galego. Na mesma liña, e logo de poñer en marcha en Santiago de Compostela a distribuidora de publicacións Soteblan, S. L., fixo realidade un par de iniciativas paralelas: o periódico Concellos 12, como cabeza de entrada no ámbito da prensa comarcal e, en 1990, a revista cultural de pensamento crítico A Trabe de Ouro.\nSotelo Blanco Edicións, con sede en Santiago de Compostela, comezou a publicar en galego ás ata daquela plumas prohibidas ou censuradas polo franquismo e que aínda non atoparan acomodo na Galicia democrática, a comezos dos oitenta aínda carente de infraestruturas culturais de primeira orde. Máis de mil títulos de poesía, narrativa, teatro, ensaio, literatura infantil e un longo etcétera conforman o catálogo da que hoxe é a editorial independente máis importante das que en Galicia publican en idioma galego. Manuel Rivas estreouse nesta editorial, por poñer un exemplo. Tamén publicaron nela, traducidos ó galego, autores cataláns como Antoni Marí, xunto a outros moitos.\nÉ un entusiasta da obra do xenial Gaudí, e durante anos dispuxo da planta nobre do edificio coñecido como «La Pedrera», que restaurou no posible. Alí instalou unha galería de arte -Sala de Arte La Pedrera- e promoveu múltiples actividades culturais: exposicións de libros, conferencias, debates, mesas redondas... sempre na procura dunha maior irmandade entre dúas culturas históricas e amigas -e que son as súas propias-, a catalá e a galega.\nNo 1993 creou en Barcelona Ronsel Editorial, editora que publica tanto literatura en castelán coma traducións a esta lingua, entre elas especialmente obras de autores galegos ou portugueses como Xosé Luís Méndez Ferrín, José Saramago...\nColaborador habitual en prensa, radio e televisión, tanto en Galicia coma en Cataluña, -participou coa sección «A fiestra» no programa Lonxe da Terra, en R.M. Radio-, fundou e dirixiu en 1985 Radio Amistad, emisora de F. M. que pecharía ó pouco tempo a Generalitat de Cataluña por razóns administrativas. As súas repetidas solicitudes das correspondentes licencias para levar a cabo proxectos radiofónicos similares en Galicia e Cataluña non tiveron éxito polo momento.\nA súa conciencia de emigrante levouno a escribi-los seus primeiros libros e artigos xornalísticos, reflexionando sobre esta condición de traballador expatriado. A conflitividade social, política e psicolóxica derivada da experiencia da emigración foi obxecto de estudo -recorrerte por parte- deste autor, que a sufriu en propia persoa. O ensaio A emigración galega en Catalunya ou a novela El viaje de la vida son outras mostras do compromiso cívico e intelectual do escritor respecto do conxunto dos galegos que viven lonxe dunha terra á que non deixaron de amar.\nDo seu compromiso coa realidade galega, emana ademais outra vertente caracterizada pola reivindicación do mundo rural daquel país, ó que dedicou traballos etnográficos como Antropoloxía cultural da Terra de Caldelas, ou a monografía Os afiadores. A industria ambulante.\nFixo as súas primeiras obras de creación literaria co relato infantil A volta ós mundos de Tucho, os seus recoñecidos Contos de indianos ou o libro, Non houbo queixa e outros contos exemplares, onde narra as peripecias de emigrantes e turistas galegos pola illa de Cuba.O mesmo tempo, é un dos construtores máis reputados do barrio do Guinardó de Barcelona desde hai case tres décadas. A súa experiencia do mundo inmobiliario levouno a publicar hai uns anos o libro El problema de la vivienda, prologado por Manuel Vázquez Montalbán, onde, dun modo práctico, analizaba a evolución do urbanismo na Barcelona pre e postolímpica, non só desde o punto de vista público senón tamén privado.\nSe cadra foi esta actitude de facer da súa vida un compromiso o que o levou no seu día a impulsa-lo 1 Primeiro Congreso Internacional da Emigración e Mundo Rural Galegos ou a presidi-lo Centro Galego de Barcelona.\nNo ano 1993 creou a Fundación Sotelo Blanco na que se expoñen obras de arte, organiza xornadas de irmandade con asociacións culturais e co-patrocina actividades de investigación para recupera-la memoria galega a través do Premio Vicente Risco de Ciencias Sociais, e xunto co Museo de Antropoloxía, que naceu cun ánimo de amosar á xente, sobre todo á máis nova, todo aquilo que tivo un significado vital na nosa Terra e que pouco a pouco está a desaparecer. No ano, 1995, puxo en marcha unha nova iniciativa periodística, a revista Galicia Internacional.\nO seu decidido compromiso con Galicia fixo que no seu día lle concedesen o Pedrón de Honra (1992), ou o nomeamento de «Galego Egrexio» pola Fundación Premios da Crítica (2001). Viviu en Barcelona nas últimas tres décadas e desde agora vivirá maiormente en Santiago de Compostela, desde onde traballará sen facer ruído, sen estorbos nin boatos.\nHome tímido e estudoso, amigo dos seus amigos, tamén das boas viandas, isto procuroulle non poucas amizades do mundo da restauración, incorrendo mesmo puntualmente nese negocio, fiel ó seui deario: traballar por Galicia tanto como por Cataluña, a súa amada segunda patria, pero mirando sempre cara a adiante, procurando fuxir do estado de permanente provisionalidade que dá a condición de emigrante. Neste senso, pode dicirse que soubo construí-los seus propios fundamentos para, desde aí, edificar unha obra sólida e sen fisuras que empequeneza a circunstancia de non ter podido vivir na terra que o viu nacer.


A 38ª Festa do Queixo comeza coa convocatoria do CONCURSO de CARTEIS 2013. - Concello de Arzúa\nData Publicación: 10/10/2012\nArzúa, Faltan 150 DÍAS!\nO concurso de carteis outorgará 4 premios, cunha dotación económica de 600, 300 e 100 euros para o 1º, 2º e 3º premio, respectivamente.\nAdemais, compleméntase con agasallos como fins semana e xantares en aloxamentos de turismo rural, queixos D.O.P. Arzúa-Ulloa, lotes de produtos da festa (prato de cerámica de Sargadelos, camisetas, memorias USB, etc)\nNa pasada edición o certame chegou por 3º ano consecutivo a un rexistro histórico de pezas presentadas, recibindo máis de 130 propostas das catro provincias galegas e o resto do estado. Agardamos recibir en Arzúa un lote de propostas en diferentes técnicas, todas elas alimentadas da maior creatividade 😉\nEse ano adiantamos a data de convocatoria das bases e a elección do gañador e premiados, que coñeceremos xa en decembro. A data límite para presentación de orixinais é o 12/12/2012!\n+info do evento no web, no blog e no twitter e facebook da festa\nGrazas pola súa difusión! 😉\nConcello de Arzúa / Organización\nFESTA DO QUEIXO, ARZÚA -Festa de Interese Turístico Galego-\nAntAnteriorO Concello de Arzúa realiza unha exitosa campaña de recollida de plásticos agrícolas que alcanza os 40.000 kgs\nEstás en Arzúa » Noticias » A 38ª Festa do Queixo comeza coa convocatoria do CONCURSO de CARTEIS 2013.


Vito, no Lugo da prodixiosa década dos 70! | Galicia Digital\nVito, no Lugo da prodixiosa década dos 70!\n(Os anos do feliz achegamento da xuventude rural á cidade)\nVito foi un dos afortunados e privilexiados mozos daquel abondoso e ben poboado mundo rural (aldeas/vilas, xunguidas nunha necesaria e boa harmonía) que atopou saída no estudo sen ter que emigrar a América ou a Europa á procura de vida mellor como tivo que soportar unha gran parte dos fillos e fillas da Terra nas décadas anteriores (50/60) As dos anos de máis emigración de Galicia cara Europa que viña de padecer a sangría humana da segunda guerra mundial. Hai tempo dabondo para elaborar unha sinxela análise e tirar algunhas conclusións daquela etapa. Mesmo ao través da vida de Vito e dos seus coetáneos. Eu podo (e quero) dar fe desa ditosa e inesquecible etapa, xa que tiven a sorte de vivir e compartir con centos deses mozos/as que tamén tiveron que deixar as súas aldeas e vilas para buscar saída por medio da súa formación. Para min, que os acompañei con idade xa madura, foi unha auténtica gozada.\nO meu trato, directo e persoal, con Vito, rapaz/mozo, no tempo da súa estadía en Lugo, foi limitado. A relación próxima e primeira chegou pola familia. Ao mesmo tempo cás xuntanzas cos amigos e compañeiros do Colexio Menor Eijo y Garay, onde compartimos moitos actos xuntos (conferencias, charlas) e concertos do Coro do Colexio, Fuxan os Ventos e sobre todo despois da fundación do Coro Mixto da Xuventude, que naceu da fusión do Coro xa existente no colexio e co xa activado das rapazas do Colexio Menor Feminino Santísimo Sacramento. Neste colexio residía a súa irmá Lola, xunto con outras irmás e un bo grupo de internas de toda a provincia, entre as que había unha boa fornada de Guitiriz. (Aínda estaban lonxe os Institutos nas vilas) Segue a unirnos unha profunda amizade. Foi un grupo humano fenomenal. Lola, representa ao resto. Era, coma seu irmán, unha rapaza sinxela, humilde, nobre e moi traballadora. Con aire feliz e sosegado da xente da aldea. Sempre disposta a colaborar nas iniciativas e actividades sociais e culturais que ían nacendo ao redor dos dous Colexios Menores de Lugo e de Auxilia, na que participaron residentes de ámbolos dous colexios. Lembro, e sublíñoo gustoso como homenaxe a Vito, seu irmán, o estupendo e fermoso traballo de actriz, naquel remexido cultural, costumista/musical do Nadal Galicia canta ao Neno, no que interpretou o papel dunha ama de casa na cociña de lareira, típica da aldea galega, nunha Noiteboa rural.\nPor esta circunstancia especial, por algúns outros encontros e polas actividades culturais e artísticas compartidas, eu era bastante coñecedor da rica vida de Vito. Sabía do seu carácter ledo e xuvenil, da súa fonda afección ao cine, á fotografía, ás viaxes e do seu trato cordial con amigos e compañeiros. Máis tarde, coa chegada de Afonso a Guitiriz (coas amplas actividades de Xermolos) sei que andou tamén mergullado, a fondo. Estou desexando coñecelo máis ao través das outras colaboracións. Para lembrar, gozar e agradecer a súa vida. E as súas obras e, sobre todo, o seu exemplo de home, rexo e forte. Por iso, suxiro que tamén compartamos, neste traballo, unha sinxela reflexión que todos coñecemos pola fe pero que nos custa activar, actualizar.Algo que a fe cristiá nos confirma, baseada na seguridade da Palabra e da Promesa de Xesús: Que Vito vive, ditoso e feliz, noutra nova, distinta e mellorada dimensión! Que Vito vive xa no País da Plenitude do Deus de vivos onde non reinan as limitacións! Que Vito segue tamén activo, activado e presente nas nosas vidas, por enriba e máis aló dos gratos recordos e das fermosas lembranzas daqueles tempos xa idos e sen volta!\nVelaí a conversa/coloquio final con Vito que comparto con todos e todas!. Algo doado de facer para os que cremos na relación/comuñón que se dá entre nosoutros máis aló da morte e da separación física. Algo que facemos, a cotío, mesmo sen nos dar conta. Real e lóxica entre persoas que se aman. Para os que deixan abertas as portas da mente e do corazón aos demais, non hai fronteiras. Todos o temos feito, aínda que non o poñamos por escrito. Aos que teñen esa fe, dáselles esa facultade. Aínda máis: poden vivir a experiencia. Pregunten ás súas nais e avoas. Ou á xente do rural. Invítoos a intentalo, mentres lle botan unha ollada. Tamén é lugar axeitado para vivir esta experiencia nunha igrexa en soidade, no silencio da montaña, na ribeira dun río!.Lonxe do barullo, do consumo. Sen pantallas e intermediarios.\nVaia esta conversa para Vito e para a xuventude, leda, traballadora, optimista e esperanzada do rural galego da década dos 70! Abonda con lembrar anacos das vosas vidas que soubestes vivir e compartir naquela vitalista etapa das utopías e dos imposibles que, xermolados no maio francés do 68, propiciaron suaves ventos de humanidade e de liberdade para levar adiante todas as transicións pendentes, tanto no eido político e cultural/social coma no relixioso. Vivístelas xuntos, felices, ilusionados! Con moita alegría e esperanza!.\nFoi a etapa histórica máis importante e decisiva para crear mentalidades optimistas de cambio e de futuro, diante a Europa, chea de cartos pero baleira de ideais. Tamén para a xuventude do rural, a máis traballadora e entusiasta dos tempos modernos. ¡A anos luz da actual!\nAlédame moito lembrar contigo, Vito, e proclamar, expresa e publicamente, por primeira vez e por escrito, este acontecemento histórico, vivido na nosa Terra. Quizás foi a etapa máis importante da historia da xuventude rural galega. Ti fuches un dos autores e co/protagonistas. Aconteceu o milagre, que podemos chamar a invasión pacífica e cultural, da amurallada e ben pechada cidade de Lugo, feita por un grupo anónimo da xuventude humilde, sinxela, limpa e aberta do rural galego. Centos de rapaces e rapazas, coma ti, que cheos de ilusión e de esperanza, con arreos para saír da vida sen futuro e con azos e gañas de saír adiante para mellorar a vida condenada a unha emigración forzosa ou mesmo de escravos, por falla de formación. Nese intre, chegastes por milleiros dende todas as aldeas e vilas espalladas pola grande, extensa e empobrecida provincia de Lugo. Quizás forzados pola necesidade xa que non había Institutos nin Colexios de Ensino Medio, nas vilas, as cabeceiras das comarcas. Fixestes unha cativa pero necesaria e imprescindible gran revolución cultural, sobre todo no referente á loita pola igualdade de oportunidades mudando unha triste situación de séculos, na que só tiñan acceso á cultura os fillos e fillas dos ricos das vilas e da cidade. Mesmo axudastes a adiantar a creación dos Institutos nas vilas e pór a primeira pedra para o campus universitario, que, nas vosas e seguintes décadas, chegou aos 11.000 alumnos/as.\nFostes, Vito, os pioneiros en abrir aqueles imparables camiños da formación para todos Algún día haberá que elaborar un estudo para facer luz, claridade e xustiza sobre aquel feito. Agora está a faltar aquela forza, capacidade de loita, entusiasmo, traballo e entrega que rebulía no ámbito xuvenil da cidade de Lugo. Hoxe en día, a xuventude está chea e sobrada de cousas (cartos, coches, móbiles, botellóns...) e baleira de iniciativas, entrega, gratuidade. Morreu o rico voluntariado, tan abondoso daquela. Matárono os cartos camuflados nas gratificacións, subvencións, primas. A xuventude actual está diminuída, en declive. Non sabe (ou xa non pode) compartir o que ten. O abafante consumo e a insultante globalización do mercado libre non acaba de encher as ansias e devezos de felicidade do ser humano. Amigo Vito, ti que xa estas xunto ao Autor da Vida, bótanos unha man! Fainos falla un espírito distinto para se decatar da situación actual e un corazón doído pola humanidade ferida con gañas de mudar as cousas para mellorar á situación do rural que se está a baleirar de todo.\nGrazas, Vito, por me refrescar a memoria e facerme revivir aqueles fermosos e felices anos no que todo o soñado, desexado e querido... se tornaba real. Seguimos contando contigo!\nGrazas, Afonso, por me regalar outra agradable oportunidade de poder compartir algo da miña sinxela vida coa riqueza e fartura da túa/vosa. Creo que Víctor segue presente.. e activo!\n(Lembranza no Nº11 de Guiero da Asociación Xermolos-Gutiriz. Foi presentado o pasado sábado, na "Casa Habanera" de Guitiriz)


Obradoiro de Xornalismo na Escola "la Caixa" impartido por María Rodiño Pérez no IES Macías o Namorado de Padrón o 18 de febreiro de 2020\nA quinta edición de Xornalismo na Escola “la Caixa”, a iniciativa do Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia e a Obra Social ‘la Caixa’ para impartir obradoiros de xornalismo entre os escolares de 3º e 4º da ESO nos institutos de educación secundaria de Galicia, terá unha ampla actividade este venres 15 de xaneiro con tres talleres para o alumnado do IES Blanco Amor de Ourense.\nA quinta edición de Xornalismo na Escola “la Caixa”, o programa didáctico sobre os medios de comunicación que desenvolven o Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia e a Obra Social 'la Caixa', regresa este venres 15 á cidade de Ourense para seguir a mostrar o xornalismo desde outro punto de vista.\nO IES de Blanco Amor acollerá tres obradoiros de Xornalismo na Escola “la Caixa”, impartidos pola xornalista María Rodiño Pérez, que se desenvolverán entre as 9:20 e as 10:10, entre as 10:30 e as 11:20 e entre as 12:30 e as 13:20 horas. Rodiño Pérez ten o mestrado en Formación do Profesorado ademais da licenciatura de Xornalismo, e traballou no Faro de Vigo e no El País.\nO alumnado do IES Blanco Amor terá a oportunidade de participar este venres nunha actividade que ten por obxecto familiarizar á mocidade galega co funcionamento dos medios de comunicación, para que os escolares coñezan aspectos como o papel que desempeñan os profesionais do xornalismo e que valoren a importancia de contrastar as informacións. Será un taller dinámico no que tamén se pretende fomentar na xente nova o espírito crítico e contribuír a que sexan conscientes dos riscos e as oportunidades que lles ofrecen as novas tecnoloxías de información e a comunicación.


Políticas de cookies gal – A Domus do Mitreo\nINICIO EL MUSEO LA VISITA VISITA VIRTUAL RECURSOS DIDÁCTICOS MULTIMEDIA AGENDA\nEn cumprimento do disposto no artigo 22.2 da Lei 34/2002, do 11 de xullo, de Servizos da Sociedade da Información e Comercio Electrónico, este sitio web informa, nesta sección, sobre a política de recollida e procesamento de cookies.\nUnha cookie é un ficheiro que se descarga no seu ordenador ao acceder a determinadas páxinas web. As cookies permiten que, entre outras cousas, unha páxina web poida almacenar e recuperar información sobre os hábitos de navegación dun usuario ou dos seus equipos e, segundo a información que conteñan e o xeito en que empregue o seu equipo, pódense empregar para recoñecer ao usuario.\nQué tipos de cookies utiliza esta páxina web?\nEste sitio web usa os seguintes tipos de cookies:\nCookies de análise: Son aquelas que, ben tratadas por nós ou por terceiros, permítennos cuantificar o número de usuarios e realizar así medicións e análises estatísticas do uso que fan os usuarios do servizo ofrecido. Para iso, analízase a súa navegación no noso sitio web para mellorar a oferta de produtos ou servizos que che ofrecemos.\nCookies técnicas: son aquelas que permiten ao usuario navegar pola área restrinxida e usar as súas distintas funcións, como, por exemplo, realizar o proceso de compra dun elemento.\nCookies de personalización: son aquelas que permiten ao usuario acceder ao servizo con algunhas características xerais predefinidas en función dunha serie de criterios no terminal do usuario, como o idioma ou o tipo de navegador a través do que se conecta ao servizo\nCookies publicitarias: son aquelas que, ben tratadas por este sitio web ou por terceiros, permiten xestionar da forma máis eficiente posible a oferta dos espazos publicitarios que se atopan no sitio web, adaptando o contido da publicidade ao contido do servizo ou uso solicitado. fai dende a nosa páxina web. Para iso podemos analizar os seus hábitos de navegación en Internet e podemos amosarlle publicidade relacionada co seu perfil de navegación.\nCookies de publicidade comportamental: Son aquelas que permiten a xestión, da forma máis eficiente posible, dos espazos publicitarios que, no seu caso, o editor incluíu nunha páxina web, aplicación ou plataforma desde a que se presta o servizo solicitado. Este tipo de cookies almacena información sobre o comportamento dos visitantes obtido a través da observación continua dos seus hábitos de navegación, o que permite o desenvolvemento dun perfil específico para mostrar anuncios baseados nel.\nDesactivar as cookies.\nPode permitir, bloquear ou eliminar as cookies instaladas no seu ordenador configurando as opcións do navegador instalado no seu computador.\nNa maioría dos navegadores web ofrécese a posibilidade de permitir, bloquear ou eliminar as cookies instaladas no seu computador.\nA continuación podes acceder á configuración dos navegadores web máis frecuentes para aceptar, instalar ou desactivar as cookies:\nEste sitio web utiliza servizos de terceiros para recompilar información con fins estatísticos e de uso web. As cookies DoubleClick úsanse para mellorar a publicidade incluída no sitio web. Úsanse para orientar a publicidade segundo o contido que sexa relevante para un usuario, mellorando así a calidade da experiencia na súa utilización.\nEn concreto, empregamos os servizos de Google Adsense e Google Analytics para as nosas estatísticas e publicidade. Algunhas cookies son esenciais para o funcionamento do sitio, por exemplo o motor de busca incorporado.\nO noso sitio inclúe outras funcionalidades proporcionadas por terceiros. Podes compartir o contido en redes sociais como Facebook, Twitter ou Google +, cos botóns que incluímos para este propósito.\nPodes eliminar e bloquear todas as cookies deste sitio, pero parte do sitio non funcionará ou a calidade do sitio web pode verse afectada.\nSe tes algunha dúbida sobre a nosa política de cookies, podes contactar con este sitio web a través das nosas canles de contacto.


FUTUROS ARTESÁNS DO PAN - Arume - Cocinamos para ti\nFUTUROS ARTESÁNS DO PAN\nAi meu Deus…!! O DÍA DO PAN!! ???\nSi, si, se non o sabiades, fai máis de dez anos que se dedica un día do ano á historia do pan, ó seu futuro, a compartir xeitos de facer este alimento polos diferentes artesáns, con toda a variedade de materia prima que temos para facelo.\nO luns 16 de outubro foi o DÍA MUNDIAL DO PAN, e nós… festexámolo!\nXa sabedes que somos moi defensores deste alimento, na anterior publicación contábamos que se está a recuperar o gran valor que ten, as familias consumen pan de novo con asiduidade, sendo isto unha noticia estupenda e saudable.\nUnha volta á tradición que nos enche de ledicia !\nE para festexalo os cativos do colexio Concepción Arenal recibiron unha visita especial !!\nPara conmemorar o día mundial do pan, o forno Sanbrandán enviou un mensaxeiro moi particular, que lle contou ós rapaces unha incrible historia do superheroe Superbrandán que levantou a loita contra o maligno Lord Bollimort.\nOs nenos estiveron moi atentos ás explicacións do mensaxeiro-panadeiro.\nContou que o superheroe viña dun lugar de moi lonxe, descendente dunha masa nai antiquísima, sen fermentos, feita da forma máis natural, cunha fariña fina saída dun muíño empuxado pola auga e unhas pinguiñas da mesma para facer a mestura. O seu aroma caracterízao desde sempre, e non hai rival ó seu sabor (Mmmmm…). Presume de ter unhas virtudes case únicas, de onde proveñen os súperpoderes, tamén lles dixo que cando naceu a masa nai da que descende, tiña unha chea de bacterias lactobacilos e fungos de fermentos (si… esa mesma cara de asombro puxeron eles). Ese conxunto favoreceu a aparición dun subproduto que enriquece dunha forma abraiante as súas propiedades. Aínda que o proceso de orixe foi máis lento que o do Lord Bollimort, fai que sexa un heroe de verdade da boa, un bo pan fai máis fortes ás defensas dos seus pequenos corpiños. Un produto saudable, nutritivo e moito máis dixestivo.\nQue vos imos contar… Superbrandán no conto gañou!\nAgardamos que triunfe cada día en moitas merendas dos rapaces. Alí xa querían todos un bocadillo, e iso que viñan de xantar! Mirade a festa que fixeron!\nNo colexio San José de la Guía de Vigo ensináronlles como se fai o pan. Sen dúbida unha vivencia que non esquecerán. E… preparádevos nais, pais, avós e demais familia… algún cativo xa se veu no futuro como panadeiro. Se nos vindeiros días sospeitades que cheira no cuarto a mestura de fariña, igual é que están a practicar ás agachadas 😉\nSe así fose, as pautas a seguir son:\nCando as sospeitas se fan realidade, sorrir.\nRevisade que teña fariña dabondo, para que poida seguir cumprindo as prácticas sen enredos.\nSenón… encher a saca.\nDeixade que desenvolva a súa creatividade, certo é que o oficio é ben saboroso.\nCando vexades que saen bolos fermentados do seu caixón… nese intre negociar con eles, quizais vos deixen metelos no forno :)))\nSe seguides os consellos, teredes na casa un neno feliz descubrindo unha nova arte, o que se chama un artesán en potencia da masa nai.\nVelaquí a proba!\nAta a próxima familias !\nOnde se poña un bo bolo pan...\nUn “pasteliño envolto en plástico” non ten nada que facer…\n18 Outubro, 2017 Blogue\nUN SAMAÍN SABOROSO\nA ALMA DO PAN GALEGO


─ Toc, toc, toc! Pun, pun, pun! Quen anda por aí?\nNon se perciben movementos, nin ruídos, nin luces no interior.\nDei unha volta arredor da casa observando todos os detalles que me puidesen dar alguna pista. O camiño para chegar alí estaba tomado pola maleza, ás veces había que agacharse ou saltar silvas invasoras.\nNa cancela da horta, un cartel: “Alúgase ou véndese. Oportunidade única por cambio de barrio” (deslocalización da empresa). A casa estaba despintada, descunchada; a madeira das portas e das ventás, inchada pola humidade artrítica. Aínda así, non era unha ruína: o tellado aguantaba no seu sitio.\nOs xeranios das macetas do soportal estaban sedentos, case secos, as froiteiras da horta, núas; as herbas, altas e chamuscadas pola xeada e a sequía do inverno. As lepiotas e cantarelos acentuaban a nugalla dos donos (non das donas).\n─ Pun, pun, pun! Hai alguén por aí? Silencio, silencio espeso naquel lugar da Galicia baleira, nos lindes da fraga de Cecebre, onde falaban as árbores do bosque animado; agora xa non falan , mándanse watsApps con guasa porque seguen sendo divertidas, sobre todo en primavera, coma nos tempos de don Wences. A selva porfiaba por se apoderar daquel espazo dócil, nin os paxaros nin o vento ousaban profanar aquela paz… de cemiterio.\nNa porta, un can canoso e durmiñento apenas tiña forzas para ladrar, a pesar do bo aspecto. Tentei chamalo con nomes propios de can, case non abría os ollos.\n─ É o quinto nome que nada che di, díxenlle amolado. E o can abriu os ollos, levantou a punta das orellas e moveu o rabo conectando comigo.\n─ Así que te chamas Quinto, seguín falando co can de palleiro. E estráñame, porque non fuches á mili, nin bebes cervexa esaxeradamente boa por se ladras de máis. Estiveches en Belvís? O can non me contestou, pero levantouse e veu confiado cara a min. Deille metade do bocata que levaba, zampouno en tres bocados e agradeceumo co rabo e coa lingua muda.\nComo Quinto non me contestaba, lembrei a conversa que mantivera días antes cun amigo:\n─ Hai tempo que non visitas a casa onde compartíamos ideas de cando en vez?\n─ Si, xa hai moito que non paso por alí. Gostaríame lembrar aqueles tempos.\n─ Podémolo intentar, por se achamos detalles que axuden a recuperar ideas ou sentimentos – contestoume o amigo.\n─ Ou para volvernos xuntar arredor dunha cacheira light, bebendo con xeito cregos e monaguillos.\nRecordando esa conversa, comprobei que a ventá do baño non estaba ben cerrada, ofrecía unha rendixa. Corrín o marco e xa podía entrar cun pequeno salto.\n─ Que fago? Entrar sen orde xudicial é un delicto. Marchar agora é de covardes!\nSaltei, recupereime dun xeonllo dolorido e comecei a curiosear. As arañeiras envolvíanme a fronte como turbantes, as cagalletas coloradas de ratos electrónicos salpicaban o chan. O po era o señor da casa. Con todo, había indicios da nosa estadía breve alí: fotos de comidas colectivas, borradores de escritos e de notas necrolóxicas, cartas datadas en agosto, lembranzas agradables naquel ambiente xélido.\nLevantei o teléfono e oín:\n─ O contestador avanzado de R informa de que ten unha mensaxe. Pulsei o 1 e escoitei esta enigmática aclaración:\n─ BLOG agora significa Bo Lugar Orxías Gastronómicas.\nTamén observei que a casa tiña instalado un sistema automático de peche e de apertura que se activaba a golpe de clic, unha especie de casa ex intelixente sen servizo de mantemento.\nMentres espero, escoito o silencio e leo un libro que me deixaron os últimos Reis:\nLa España vacía. Viaje por un país que nunca fue.\nSergio del Molino. Editorial Turner. Colección Noema. 2016.\nDas últimas lecturas non atopo nada máis acaído para aquí e agora.\nSegundo o autor, “este ensaio trata do silencio. A miña literatura quere escoitar o selencio”.\nNa contraportada: “un ensaio orixinalísimo e emocionante, escrito por unha voz moza, con mirada política e sensibilidade literaria. Un libro imprescindible que o fará pensar na súa familia, nas súas raíces e na súa forma de vivir.\nHai dúas Españas, unha urbana e europea e unha España interior e despoboada. A comunicación entre elas foi e é difícil. A miúdo parecen dous países estranxeiros o un do outro. Pero a España urbana non se entende sen a baleira”.\nSergio del Río: “Gústame que as metáforas se convirtan en sitios e se poidan visitar”. As alegorías pódense trocar realidade; é cuestión de fe na mente.\nA nosa casa está deshabitada. Galicia vai sumando unha aldea dehabitada por semana; xa ten máis de 3.575 aldeas baleiras, onde só falan as pedras cubertas de brións, liques e esquecemento.\nSaúdos habitados polos mellores desexos para este ano que xa non estamos estreando.\nUnha pantasma, que haberlas hailas.\nPublicado por Quinta do 57 en 12:26\nxavitru 8 de junio de 2017, 6:36\nGrande e calcado o teu relato, compañeiro. Unha ledicia poder ler algo así.\nAproveitando agora que ninguén escoita, ¿ por que xa non podo entrar no blog, para deixar as miñas trafalladas, agás de comentarios coma este ?...Sempre a levarme pa lugares distintos a iste. Será que, tamén eu, xa estou na terra dese silencio aterrador ( ? )\nAntonio Puertas ( da mesma Quinta )\nTurismo de aventura Val do silencio ─ Toc, toc, ...


O Trump contaxiado\nActuación dun Trump contaxiado\n07 de Outubro, 2020 - 11:18 h. | Publicada por Radio Fene\nTrump xera malestar e desasosego coa súa conducta.\nTrump sae do hospital e quítase a máscara. “Non teñades medo ao virus” berra á xente diante dun montón de bandeiras dos EEUU. “Este comportamento dunha persoa que non deixa de ser o presidente dunha das potencias mundiais e polo tanto un referente, xera na xente un certo malestar e desasosego” afirma o psicólogo José Barcia. Estas condutas acaban xerando máis dúbidas das que xa temos. A xente pregúntase, sabemos algo do virus e de como tratalo? O que facemos, non sirve para nada?\nHai que reparar en que as eleccións norteamericanas celébranse dentro duns dias e a figura de Trump non está precisamente en alza. “Quitarse a máscara bruscamente, como fixo, diante dun montón de bandeiras é unha escenografía buscada e teatral”. Que obedeza a motivos electorais podería servirnos de consolo?.