O alcalde de Ourense e líder de Democracia Ourensana votou esta sexta feira a prol da investidura de José Manuel Baltar como presidente da Deputación. Acto seguido, cargou contra o Partido Socialista por, dixo, obrigalo a facelo. “Xamais deberiamos perdoar o PSOE polo que nos obrigou a facer”, afirmou Gonzalo Pérez Jácome.\nO alcalde de Ourense, Gonzalo Pérez Jácome. Foto: cedida.\nJácome é primeiro edil ourensán logo dun pacto co Partido Popular e Baltar. O acordo foi a cambio do seu apoio a este último no ente provincial. Atrás quedaron as virulentas acusacións mutuas entre a formación de Feixoo -“Jácome de alcalde sería letal para Ourense”, afirmou o presidente da Xunta en maio- e esa especie de trumpismo local que practica Democracia Ourensana.\nA particular relación coa realidade de Pérez Jácome levouno a acusar esta sexta feira aos socialistas do sentido do seu propio voto e, practicamente, da coalición municipal entre Democracia Ourensana e PP. “Realmente os compañeiros de viaxe incómodos e imposíbeis eran o PSOE, o BNG e Ciudadanos”, dixo, antes de considerar o PSOE de “auténtico causante desta situación”. Segundo Jácome, a súa “primeira opción sempre foi o pacto a catro, pero a avaricia socialista rompeu o saco”.\n“Estou totalmente orgulloso e son consciente de facer o axeitado, porque o único que importa é o fin. Dentro da realidade, o fin sempre xustifica os medios”, rematou.\npolítica PSOE Ourense Gonzalo Pérez Jácome Baltar


Demidov e Korolev, os investigadores rusos Tom Rob Smith e William Ryan. | Literatura actual\nAgora si. Agora é outono. O vento sopra, as temperaturas caeron por fin e caeu un chisco. Fáltanos neve e xeo, pero chegarán e espero que permanezan todo o ano. Os que estamos felices baixo as mantas, con bufandas e café quente, seguimos invocando aos deuses do frío. Mentres tanto tamén viaxamos coa imaxinación aos mellores lugares para atopala. E nada mellor que a xeada Rusia dos crimes e investigadores máis preciados que os resolven con habilidade e moita intriga.\nAdemais, estamos no medio do centenario da Revolución de 1917. Pero co axente de intelixencia Leo Demidov e o capitán da División de Investigación Criminal de Moscova, Alexei Korolev, imos a un tempo algo posterior: os anos 30 e 50. Os seus creadores, os escritores Tom Rob Smith e William Ryan, souberon moverse entre intrigas políticas, asasinos en serie e frío, moi frío.\n2 Guillermo Ryan\nTom rob smith (1979) naceu e criouse en Londres e é o fillo Nai sueca e pai inglés. Obtivo un BA en literatura inglesa pola Universidade de Cambridge. Grazas a un Bolsa Harper foi a Pavia en Italia para estudar Escritura Creativa. Ao regresar, comezou a traballar como guionista para series de televisión.\n2008 foi a súa primeira novela e Smith foi considerado o autor innovador dese ano. Gañou Ian Fleming Steel Dagger ao mellor thriller outorgado pola Asociación de Escritores sobre Delitos. Smith inspirouse na vida do asasino en serie ruso Andrei Chikatilo, que entre os anos 70 e 90 asasinou a 52 persoas, a maioría nenos.\nEstá ambientada na Rusia estalinista en 1953. Narra como Leo Stepanovich Demidov, un heroe de guerra que traballa na intelixencia soviética, ten que investigar unha serie de asasinatos. Isto tamén o levará a indagar sobre algúns enigmas da súa difícil infancia. E aínda que nun principio cre cegamente na propaganda oficial do sistema, cando se ve obrigado a espiar á súa propia muller por suposta traizón, Demidov está decepcionado.\nSu inconformidadeA pesar das súas condecoracións e brillante historial de servizos, foi degradado e expulsado de Moscova. Incorporado á milicia dunha cidade industrial, atopará o caso dalgúns asasinatos de nenos pechados sospeitosamente polas autoridades. Demidov intentará resolver o misterio por si só.\nOs dereitos para levala ao cine foron adquiridos por Ridley Scott e 2015 O director sueco Daniel Espinosa dirixiu a súa adaptación. Protagonizaron nela Tom Hardy e Noomi Rapace e tiña secundarios de fantasía como Gary Oldman ou Charles Dance.\nDende o 2009. Estamos dentro 1956. Demidov regresou a Moscova e vive coa súa muller Raisa e as súas fillas adoptivas Zoya e Elena. Pero o seu pasado e o legado da súa vella carreira, como os amigos e a familia dos que detivo como oficial de seguridade do Estado, seguen a perseguilo. A nova serie de asasinatos ameazará con romper esa fráxil estabilidade. Qué máis, a vida da súa filla Zoya poñerase en perigo.\nÉ o último título da serie e publicouse en 2011, pero só está en inglés. Desenvólvese xa no período do Guerra Fría. Raisa e as súas dúas fillas viaxan aos Estados Unidos nunha misión diplomática, pero unha traxedia inesperada destruír todo o que construíran Leo Demidov e Raisa.\nRyan é un Escritor irlandés afincado en Londres, onde traballou varios anos como avogado na Cidade, ademais de colaborar de cando en vez para televisión e cine.\nFoi seu estrea literaria con esta serie protagonizada polo capitán da División de Investigación Criminal de Moscova, Alexei Dimitrevich Korolev.\nO corpo sen vida dunha muller nova aparece no altar dunha igrexa desconsagrada. O caso está asignado ao capitán Korolev, que descubrirá que a vítima é un cidadán estadounidense. O NKVD decide intervir e séguese a Korolev baixo estreito escrutinio. Calquera movemento incorrecto pode deletrear o seu exilio a Siberia. Korolev entrará no submundo Os moscovitas falan cos seus líderes mentres senten a presión dos seus superiores e se preguntan en quen poden confiar.\nDespois da túa investigación sobre o primeiro título Korolev está decorado e converterse nun exemplo para todos os traballadores soviéticos. Pero a súa verdadeira actuación no caso anterior aínda está cuberta porque estaría unha vez máis ao bordo do exilio a Siberia. Entón, unha noite alguén chama á súa porta e ten medo de que o descubran. Pola contra, atopa que o O coronel Rodinov, do NKVD, pídelle que se faga cargo da investigación do sospeitoso de suicidio dunha muller nova, Maria Alexandrovna Lenskaia, cidadá modelo.\nCamiño completo ao artigo: Literatura actual » Xéneros » Novela negra » Demidov e Korolev, os investigadores rusos Tom Rob Smith e William Ryan.\nLevo moito tempo en pdf O neno de 44 anos pero non o levei. Non sei, quizais o lin\nResponde a natxo\nÉ bo. Recoméndollo.


Emisoras > Radio Ordes\nUnha sesión anterior das actividades da biblioteca\nUn inverno para chegar ao ceo\nA Biblioteca Municipal do Concello de Ordes celebrará o próximo venres día 26 de marzo unha nova sesión do programa Tardes de Contos e Lendas. A xornada levará o título de “Un invento para chegar ao ceo”. Como de costume esta actividade estará dirixida a nenos e nenas de entre 3 e 8 anos, dando comenzo a partir das 19:15 horas ata as 19:45 horas.\nNenos e nenas plantaron carballos e castiñeiros\nQuen planta un souto, planta para outro\nMáis de 150 escolares dos colexios Campomaior e Castelao participaron esta mañá na xornada organizada polo Concello de Ordes con motivo da conmemoración do Día Mundial Forestal. Unha xornada que vai xa pola súa terceira edición e que volveu a ter aos alumnos e alumnas dos centros de ensino da localidade como protagonistas. Non fixeron caso do refrán tradicional que alude ao longo periodo de crecemento das árbores tradicionais de Galicia.\nO desmonte de terras xa comezou\nO desvío de Ordes, máis perto\nAs obras do primeiro tramo da ronda leste de Ordes comezaron esta semana. Consisten na construcción dun vial alternativo, coas que dende o grupo de goberno esperan resolver os problemas que provoca para a cidadanía o paso dos camións de SOGAMA polo centro urbano da localidade.\n1 das pistas polideportivas construiráse en Poulo\nConstruiránse pistas polideportivas en Beán, Poulo e Montaos\nO Concello de Ordes planifica a construcción de pistas polideportivas nas parróquias de Beán, Poulo e Montaos. Os proxectos incluense nas obras do novo Fondo Estatal que destina ao municipio máis de 1,3 millóns de euros.\nA exposición de gando atraeu numerosos visitantes\nMilleiros de visitantes na Festa do Lacón con grelos\nO recinto feiral de Mesón do Bento recibiu durante toda esta fin de semana a milleiros de visitantes que non se quixeron perder unha nova edición da Festa do Lacón con Grelos organizada polo Concello de Ordes. Concretamente tratouse de dúas xornadas cheas de actividades con exposicións de gando de razas autóctonas, desfile e concurso de disfraces, concursos de cabalos, degustación de lacón con grelos, concentración moteira e verbenas para amenizar as noites.\n1 -2 -3 -4 -5 -6 -7 -8 -9 -10 -11 -12 -13 -14 -15 -16 -17 -18 -19 -20 -21 -22 -23 -24 -25 -26 -27 -28 -29 -30 -31 -32 -33 -34 -35 -36 -37 -38 -39 -40 -41 -42 -43 -44 -45 -46 -47 -48 -49 -50 -51 -52 -53 -54 -55 -56 -57 -58 -59 -60 -61 -62 -63 -64 -65 -66 -67 -68 -69 -70 -71 -72 -73 -74 -


Medio cento de firmas participaron no Foro Tecnolóxico de Emprego - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\nMedio cento de firmas participaron no Foro Tecnolóxico de Emprego\nvenres, 9 de marzo do 2018 Redacción\nSalustiano Mato, reitor da UVigo, presidindo o acto de inauguración do foro\nEstes días (até hoxe ao mediodía) celebrouse nas tres enxeñarías do Campus de Vigo (Minas e Enerxía, Industrial e Telecomunicación) a 28 edición do Foro Tecnolóxico de Emprego. Os organizadores do encontro (o alumnado das ditas escolas) puxeron todo da súa parte para superar os 2.500 currículos recollidos na convocatoria do ano pasado, cousa que de seguro confirmarán os días vindeiros. Na cita participaron empresas “clásicas” no foro (Repsol, a operadora de telecomunciacións R, Aluminios Cortizo ou BorgWarner, entre outras) e outras que se estrearon, como por exemplo Televés ou EDF Solar ou Norvento. En total, concorreron medio cento de firmas, 33 con stand de seu. A xuntanza acolleu unha manchea de conferencias, workshops e mesas redondas.\nNa inauguración oficial, celebrada a cuarta feira (mércores), o reitor Salustiano Mato retou ás empresas a ser “quen de reter o talento que cada ano sae das aulas”.\nNo acto de apertura tamén participaron Natalia Caparrini, directora da EE Minas; Íñigo Cuiñas, director da EE de Telecomunicación, e Ana Megías, subdirectora da EE Industrial, que amosaron o seu orgullo porque “unha vez máis o alumnado foi quen de demostrar a súa valía, organizando un evento á altura dos mellores foros de referencia a nivel estatal”. Na cita tamén participaron o coordinador xeral desta edición, Martín Rodríguez, estudante do Grao en Enxeñaría da Enerxía, e máis a responsábel da primeira edición do encontro, Patricia Leal, que fixo un percorrido polos inicios da iniciativa na Escola de Enxeñaría de Telecomunicación, uns inicios modestos (o foro celebrouse no aparcadoiro da escola e case tivo que ser cancelado por mor do mal tempo) pero moi esperanzadores, tal e como se demostra na participación (de alumnado, de empresas tecnolóxicas) desta convocatoria actual que hoxe remata.\nEntre outras moitas cousas, o foro deu acollida a unha mesa redonda dirixida ao mundo do empredemento, un coloquio co que achegarse á experiencia de antigos alumnos e alumnas que no seu día optaron por montar as súas propias ideas de negocio e que hoxe teñen a satisfacción de vivir da súa propia empresa. Por temas, tratáronse todo tipo de cuestións relacionadas coa innovación e co día a día ao que se van ter que enfrontar as/os estudantes que están a piques de acadar un posto de traballo, ben grazas ao foro, ben grazas a outras canles de comunicación coas emprestas. Os temas principais foron a Internet das Cousas e a Industria 4.0, a xestión da rastrexabilidade (tamén coñecida como trazabilidade),a situación e futuro do sector mineiro en Galicia, as posibilidades do traballo virtual, a información a gran escala (Big Data), etc.


Xosé Manuel Barreiro: Equilibrio\nEquilibrio entre galego e castelán, incorporación paulatina dunha terceira lingua e máxima participación posible das familias á hora de elexir o idioma no que van a ser instruidos os seus fillos.\nO decreto aprobado o xoves polo Consello da Xunta toma en consideración ademais a recomendación do Consello Consultivo que advertía de que non había cobertura legal suficiente para plantexar a consulta sobre a asignación lingúística das materias troncais en educación primaria e secundaria e supedita esta cuestión a aprobación dunha lei que dé cobertura legal á consulta ós país.\nA estas alturas está claro que os diferentes extremos do espectro ideolóxico sobre o galego non van a dar por pechado o debate sobre a lingua. Sempre hai matices, sempre hai pegas, para uns quédase corto para outros vai moi lonxe.\nSego a manter que o galego, a nosa lingua propia, nunca debeu ser fonte de debate e menos de enfrontamento.\nEn primeiro lugar porque ese conflicto non existía no día a día dos galegos, pero fíxose todo o posible por trasladalo dos foros de debate parlamentarios á rúa e despois á escola, onde os principios que deben imperar, ademais do coñecemento, son a tolerancia e a equidade. Non debemos esquecelo. E en segundo lugar porque precisamente unha das características que nos distinguen como galegos é precisamante a nosa lingua propia e eso debía de ser motivo de orgullo común e sobre todo de unión.\nA defensa e promoción do uso do galego é un dos piares fundamentais e irrenunciables do Partido Popular dende sempre. Eso é incuestionable. Ningunha forza política nin ninguén debería autoproclamarse propietario ou garante magnánimo da súa defensa e promoción. Ademais dun erro, supón usurparlle o seu posto a quen verdadeiramente lle corresponde que non son outros que cada un dos galegos (ou non galegos) que difunden a nosa lingua polo mundo enteiro.\nAvogo pola sentadez e a concordia e sobre todo apelo ó sentido común para acabar con este histerismo que a nada nos leva pero que perxudica moito ó noso idioma, ó que no fondo todos queremos defender.\nAlgúns partidos políticos queren facer da política lingüística o escaparate para demostrar os seus votantes o ineficaces que foron na súa etapa no goberno. Aférranse ó tema da lingua para facer dano a Feijoo a base de mentiras. O galego non vos pertence. O galego e a lingua de todos nós e pervivirá sen estas caralladas. Temos que deixar claro que a política lingüística da Xunta baséase na cooficialidade entre o galego e o castelán, na consideración da lingua galega como lingua propia de Galicia, en extender por vías positivas o seu coñecemento e uso e na aplicación do principio de non discriminación por razón da lingua.\nEstimado X. Manuel:\nSei positivamente que este comentario non sairá publicado pero o que me interesa é que o leas ti.\nA nivel lingüístico, este decreto está elaborado con escaso rigor científico e non se axusta á legalidade.\nSon licenciado en Filoloxía Galega e Filoloxía Románica, especializado en Sociolingüística e por iso permitireime facer unha serie de comentarios:\n1. Estou de acordo coa equiparación dos dous idiomas. Pero para equiparar teñen que estar en situación de igualdade, cousa que non ocorre (a calquera estudo elaborado por calquera entidade ou organismo me remito) Mentres isto ocorre, a discriminación positiva é fundamental para acadar esa igualdade.\n2. Neste senso, sorpréndeme que faledes de igualdade cando en 16 anos no goberno o galego nunca pasou dun 33% de horas de docencia, sen comentar os incumprimentos constantes desa mínima porcentaxe, da que sempre fostes coñecedores e que vos daba igual. Pero agora esgrimides a bandeira da liberdade (de xeito demagogo; isto é como pór a raposa no galiñeiro.\n3. Este decreto e as ideas do PP fomentan a diglosia, o que sempre se pensou nos barrios centro das citys: o galego para as letras (o menos importante) y el castellano para las ciencias (lo que tiene prestigio).\n4. O de infantil é sangrante: resulta que vai haber rapaces que non van ter contacto co galego ata Primaria. Moi pedagóxico, si señor. Eu dou clases de galego en Secundaria nun centro situado nun contorno castelanfalante dunha cidade, e atópome na ESO con alumnos autenticamente analfabetos en galego. Co que acabades de aprobar tereime que comunicar con eles por lingua de signos, porque a súa competencia en galego vai ser...\n5. Tamén é moi pedagóxico que o profesor fale nunha lingua e os rapaces no que lles dea a gana. Xa a nosa autoridade está polo chan como para agora que teña que depender da nosa capacidade de persuasión que empreguen unha lingua...\nEn fin e a modo de conclusión: semella un disparate e un acto de demagoxia como nunca na historia: criticades ao bipartito e resulta que pais, sindicatos, RAG, Consello da cultura, pedagogos, xuritas... estaban de acordo co decreto que presentaran (só ignoraron pequenas observacións do Consello Consultivo, en nada comparables coas que fixeron do voso decreto esperpéntico). Vós aprobades isto en solitario, pasando polo arco de triunfo os ditames da RAG, Consultivo, ILG, CC Galega, sidictos , pais, pedagogos... e dicides representar a maioría silenciosa que non se manifesta, pois que se manifesten apoiándoo para evitar que dea a impresión que gobernades inspirados neses "poltergeist" ( a chaamada maioría silenciosa).\nE finalmente, o máis triste de todo e que vos votei, pero non contedes máis con iso.\nPARTE PRIMEIRA: Iste é un debate que xa se fai demasiado pesado. Aqueles que empregan a lengua como vínculo de desunión e de enfrontamento, non merecen ser chamados políticos. Facendo un simil, co BNG, pasa igual que cando vas ao río a pescar carpas, como poñas a rapala axeitada, tíranse a comela e a matala, sen darse conta que atacan a un ser inerte, e as que van quedar mortas son as carpas. Co BNG e o tema do pluringuismo pasa igual, e non se dan conta que teñen eles dentro da súa formación política, bastante que arrancar sen necesidade da facer o ridículo cada vez que saen á rúa, aínda sen saber moi ben para qué.\nE os socialistas, caladiños estarían mellor. Porque non son ninguén para dar leccións de política, que se preocupen do que teñen, que é abundante e nada positivo. Que o único que están facendo é arruinar ao país coas súas medidas e a súa política baseada na improvisación constante.\nSigo a defender a língua galega, como língua de todos/as os galegos e galegas, e estou moi orgulloso de poder expresarme nela, libremente e sen imposicións de ninguén. E síntome máis galego cá ninguén, e para iso non me fai falla porme camisetas coa bandeira galega e a estrella vermella. Defendo a liberdade en todos os eidos da vida. E eses ataques dende distintas formacións políticas de carácter nacionalista, de distintos colectivos, (que din defender a liberdade), contra o PP e contra Alberto Feijóo, non os entendo, e a parte de non entendelos e que non quero. Paréceme demagoxia pura e dura, ou simplemente non ter qué facer para chamar a atención.\nAs cousas funcionan con traballo, e con constancia, se xa polo medio metemos a improvisación e os ataques gratuitos non teremos moito futuro no mundo político. Xa que a credibilidade esfumarase a pasos axigantados. É o que lle estar a pasar ao PSOE no ámbito nacional, e ao BNG aquí.\nQue lean outra vez o Decreto, porque para min que se saltaron rengóns. E que reflexionen sobre as manifestacións feitas. Se como oposición, só son capaces de propoñer iso. Entón están no lugar axeitado, e Galicia non se trabucou ao envialos a ela.\nSemella que só saben impoñer, cando falla o programa, non hai solucións e se deixan máis preguntas que respostas, acontece iso.\nUn apuntamento, algúns defenden que o galego é unha variedade diatópica do diasistema lingüístico gallego-luso-africano-brasileño, algúns non vinculados ao BNG, pero si a outras formacións políticas Nacionalistas e minoritarias, din que o Galego e Portugués son a mesma lingua. Certo que formamos un País, pero os rasgos do galego son semellantes aos de calquera lingua procedente do latín.\nPARTE SEGUNDA: O máis curioso é que nen os expertos se poñen de acordo, así que dubido moito que catro persoas dunha formación política, sen base histórica, poidan dar unha opinión coherente e que convenza a filólogos, filósofos e historiadores.\nAdemais segundo a separación dialectológica de Galicia empregada por organismos como a Real Academia Gallega (RAG) ou o Instituto da Lingua Galega (ILG) existen tres bloques lingüísticos recoñecidos, cada un coas súas particularidades. O bloque occidental abarca as Rías Bajas e chega ata a zona de Santiago de Compostela. O central ocupa a gran maiora do territorio galego, e por último o bloque oriental comprende as zonas más orientales de Galicia e os territorios fronterizos de Asturias , León e Zamora.\nE na nosa cidade, en Lugo, é onde mellor se “fala” o Galego. Cando filólogos, filósofos e historiadores, vertan a súa opinión afirmando que a Xunta está matando o galego. E que iste Decreto vai matar ao galego. E que os nenos/as van ser analfabetos em torno ao galego. Serei o primeiro en rectificar o que digo e o que opino.\nQue pode que haxa cousas, aspectos, dentro do Decreto que se poden modificar para o ben común, pois non o sei. Supoño que si porque todo é mellorable. Pero ningún rapaz vai acabar sendo analfabeto en canto a língua galega se refire, e non creo que haxa que comunicarse con signos con ningún alumno/a.\nBastante sorte ten, aquel que é mestre ou mestra, e pode traballar con rapaces e rapazas, con iso deberá estar orgulloso. Xa que eu presenteime a oposición e quedei sen plaza.\nE se queredes falar de pedagoxía, facédeo de todo, non só na parte lingüística (na cal hai pedagogos que debenden que haxa dúas línguas, e que unha se use máis cá outra, ningunha morrerá porque se complementan, e iso é necesario e pólo tanto bo para os nenos/as), facédeo tamén da práctica educativa non formal, así como da parte social.\nAs cales xustifican e polo tanto son as encargadas de xustificar e ao mesmo tempo comprender a normatividade máis axeitada para a prevención axuda e liberdade do alumno/a como ser autónomo, que cando remate a E.S.O. poida decideir por si mesmo, de forma autónoma e libre.\nUnha cousa é defender a língua e outra moi distinta impoñela. Unha cousa é educar aos alumnos e outra adoctrinalos. Se non se teñen claros estes aspectos, non me extraña que o sistema educativo de España sexa un dos peores de Europa, os mestres/as teñen que educar aos alumnos, para cando acaben a E.S.O. sexan persoas autónomas e libres, e se son incapaces de facer iso, é que non merecen ser mestres, que deixen a plaza á xente que desexamos ensinar e innovar para o ben do sistema educativo, e dos propios nenos/as. Así de claro o digo.\nNo teu blog, non hai censura, Xosé Mnuel. Outros están acostumas a ela e claro pensan que os comentários non se publican. Que tomen nota os socialistas. Em especial Orozco e o señor José Blanco.\nBe sincere and announce your departure.. (Floor Jansen, vocalista soprano do grupo de Rock Gótico, dos Paises Bajos, Alter Forever)\n“Antes de felicitarnos por dar libertad a las gentes debemos preguntarnos qué harán con ella”. (Edmund Burke)\nÁNIMO BARREIRO, ÁNIMO PRESIDENTE!\nTodo nunha parte:\nEncántame que me contestes sen contestarme, falándome do que din algúns pedagogos, dando leccións do que temos que facer os profesores e mestres, falando dos outros partidos (cousa que non me importa, xa que non os defendo), dando leccións de dialectoloxía galega, falando de imposición... E todo de xeito bastante agresivo, partidista e demagogo.\n1. Son a RAG, ILG, Consello da Cultura, Consultivo, institucións a ignorar e partidistas? Teñen coñecementos sobre lingua, sociolingüística e, maís concretamente planificación lingüística? - Lembro que nin na época de Fraga protestaron coma agora, nin foron tan ignoradas.\n2. Como todas as linguas o galego ten dialectos e ningún é mellor cós outros. A nivel oral calquera variedade se acepta, mentres que nos contextos formais (orais) e en toda manifestación escrita cómpre usar o estándar.\n3. Respectar e aplicar políticas lingüísticas axeitadas propias de lugares coa mesma situación lingüística cá nosa -Quebec, Bélxica...- sería o seu. Estas políticas lingüísticas mesmo inclúen a mal explicada e denostada inmersión e a discriminación positiva, pois está demostrado que a lingua forte non corre en ningún caso perigo, xa que o contexto lle é favorable (medios de comunicación, consideración social...).\n4. Se repasas os ditames das institucións antes mencionadas, as entrevistas na prensa dos seus membros e de moitos expertos, os informes e artigos elaborados por todo tipo de institucións, verás que si se afirma que o galego corre perigo con este decreto e mesmo se chega a falar da súa morte. Isto dino expertos.\n5. Sobre o comentario no que afirmas que son institucións formadas por membros de dous partidos, sorprenderíaste de cantos srs da RAG, ILG, CCG e o Consultivo son afíns ao PP. Semella -con perdón- unha perrencha de neno pequeno facer ese tipo de afirmación só poruqe non están de acordo coa política lingüística do partido ao que lle votas.\n6. Entendo moi ben o de preparar oposicións e non ter praza e deséxoche o mellor. Pero polo feito de cometer o pecado de ter traballo non estou inhabilitado para opinar e ese "que se vaian e os que queremos traballar xa o faremos..." é, alén de demagogo, un comentario que cercena de xeito autoritario a liberdade de expresión. Xa verás cando traballes nisto que a teoría é moi bonita pero na práctica nin o que se estuda na oposición nin as túas expectativas coinciden coa realidade. Así que creo honestamente que non es quen para dar leccións de como facer as cousas.\nO de que os alumnos chegan á ESO con moi baixo nivel de galego é certo porque eu vivo esa experiencia, así que non dubides do que eu vivo. Igual na túa zona de Lugo non pasa iso -que sorte!- e eu non o vou pór en dúbida.\nPara rematar, só fago dous comentarios maís:\n- Defender o galego e estar en contra deste decreto non é impoñer nada. Impoñer as teses dunha asociación á que un se liga para obter votos (GB) si é imposición. Do mesmo xeito, o que si foi toda a vida imposto foi o castelán, xa que nin o mínimo do 33% de docencia se cumpriu nunca, igual que o ata agora 124/2007 (sempre houbo barra libre para incumprilo)-. De aí a necesidade da discriminación positiva.\n- Finalmente, pido desculpas a X.M. Barreiro, por dubidar da publicación do meu comentario. Estivo feo pola miña parte e sinto ter posto en entredito a liberdade de expresión neste blog.\nA min encántame que te refiras a min directamente, xa que eu nen che contestei a ti, contestando nen sen contestar, se te deches por aludido, sinceramente é o teu problema. E es ti quen mostra esa agresión, demagoxia e partidismo, e non eu. Se ti tes dereito a abrir a boca, ningún cha pechou nen te censurou, eu tamén teño dereito a opinar sobre os pedagogos e os mestres, e as formacións políticas. Mentres non mo impida o creador do Blog, ¿vasmo impedir ti??.\n1º Se che quixera contestar sen contestarche faríaoo, non teño problema ningún. E se che quixera contestar, contestando, pois tamén.\n2º Xa sei que o uso das expresións con significados distintos ao contexto diferente ao que se considera o habitual, non está ao alcance de todos/as.\n3º Para a extinción da língua galega, tería que producirse unha situación de entre dez e vinte falantes, e a partir da terceira xeración, probablemente estaría incluída como língua en alto risco de desaparecer, ou simplemente desaparecería. Mais iso é inviable.\n4º No mundo existen 6912 línguas diferentes, das cales un porxentaxe bastante elevado corren o risco de desaparecer, sobre todo as línguas autótonas dos paises de centro américa. Istas línguas constan de entre cinco a dez falantes, e aínda así considérase que desaparecerán ao longo deste século. Mais, para sorpresa de todos, o galego non está. Así que ide falar coa UNESCO para que eses “expertos” aos que te refires a inclúan entre as línguas en perigo de extinción, que para a semana vou ver a Lacuna Coil e máis a Rage, e teño medo que cando volva dos concertos, xa non se fale o galego no meu pobo.\n5º Dis que non son quen de dar lección de cómo facer as cousas. E despois chámasme autoritario. Pois, sinceramente, a túa afirmación superou o meu autoritarismo. Vale, que non me deixes dar leccións, pero pólo menos non me cortes a lengua e deixame espirme coas palabras e expresar a miña opinión. Que por defender o Decreto, non son menos galego cá ti, deso podes estar seguro.\n6º O de demagogo, e que fixen demagoxía, nin cho vou a contestar, prefiro que cho conteste Aristóteles “"el predominio de los pobres con exclusión de los ricos".ç\n7º Se eu non teño que dubidar o que ti vives, non dubides ti o que eu vivo.\nEncántame a forma que ti tes de mentir e darlle a volta á tortilla.\nMentir, porque é evidente que os teus 2 primeiros comentarios eran unha resposta aos meus.\nDarlle a volta ás cousas porque dis que eu son agresivo e o certo é que o único que se expresa autoritariamente es ti.\nE a interpretación particular do que escribo é evidente: en ningún momento me dirixo a ti de forma despectiva, ti si. En ningún momento pretendo impedirche expresarte, faltaría máis, así que non sei de onde deduces iso no meu comentario. Sobre iso de que "o uso das expresións con significados distintos ao contexto diferente ao que se considera o habitual, non está ao alcance de todos/as", pretende ser ofensivopola túa parte, pero a min oféndeme quen pode e quen me importa, non quen quere. Pero o que responde agresivamente manifesta ter poucos recursos verbais e certa intolerancia. Eu non teño por que xulgar as túas opinións pero si pode expresar opinións diferentes. Iso non é un ataque, así que non o tomes como tal.\nFas alusión outra vez ao partidismo.. Que che quede claro, que eu non son do PSOE nin BNG; se ata agora me sentín identificado con algún foi co PP.\nPásao ben nos concertos, eu penso facelo.\nSaúdos a todos-incluído Aristóteles.\n1º É bo e positivo que haxa debates deste tipo en blogs persoais de políticos. Xa que nalguns foros, dan unha noticia e comezan os comentaristas a desvariar e irse do fío conductor, en vez de estar nun foro político semella que están nun programa do corazón.\n2º Eu nunca minto, así que non me chames mentiroso, porque non me educaron na mentira, nen me coñeces como para afirmar eso.\n2º A volta á tortilla, a verdade é que lla dou bastante mal, nunca se me deu moi ben.\nO de que teño poucos recursos verbais e poua intolerancia, nen cho vou contestar. Con que o fagan as persoas que comparten a miña vida, que son as que me importan, é me suficiente. E curiosamente opinan todo o contrario cá ti. Normal, eles/as coñécenme e ti nen sabes nen quen son.\n3º Ben, Xosé Mauel Barreiro, fixo unha entrada no seu blog, escribindo este artigo, eu ratifico as súas palabras e cada unha das liñas que escribiu. Ti expresaches a túa opinión, e eu expresei a miña. Evidentemente opostas entre si, e pólo que semella difícilmente vamos chegar a un entendemento entre ámbalas dúas partes.\nEu sigo defendendo o que dixen, e o tempo xa me dará, daranos, a razón ou ben, quitaránola.\n4º As veces enrróllome moito escribindo ou comentando, mais sempre procuro ser directo, non creo que por iso teña que ser agresivo. Nunca tentei ofenderte, nen moito menos. Ademais como apuntas, só te ofende que quere e a quen che importa. E eu, tamén é evidente, que non che importo. Tampouco creo que teñas interesse e viceversa.\n5º Se consideráches que calquera dos comentarios era un ataque directo cara ti, dígoche agora, que en primeiro lugar; endexamais foi a miña intención desprestixiarte e polo tanto moito menos ofenderte. E é máis deséxoche o mellor no teu ámbito profesional, ao igual ca ti me desexaches sorte coas oposicións. E por se non queda claro, vólvocho a dicir, non pretendín ofenderte, e se o fixen, pídoche mil disculpas.\n6º Certo que ataquei a partidos políticos e a formacións de carácter nacionalista, concretamente ao PSOE e máis ao BNG. Hai outras formacións políticas de carácter nacionalista que tamén as critiquei. Fíxeno unha vez e fareino mil, fíxeno mil e fareino sempre que eu o considere oportuno.\n7º Tamén me parece respetable, só faltaria, que “pases” dos partidos políticos. E o de sentirte identificado nalgún momento por algún membro do PP, é porque algo se está a facer ben, non che parece?\n8º Está claro que hai cousas no Decreto que se poderían cambiar, estudiar ou mellorar. Xa que a mellora sempre é posible. Pero vámoslle a dar un marxe de tempo. E voltaremos ter este debate, e verase quen estaba trabucado, e se ao final foi un erro o de poñelo en práctica\nGracias por dicirme que o pasase ben nos concertos, fareino, xa que non é fácil buscar a poesía nen a melodía axeitada no medio da música comercial, e só no Rock e no Heavy-Metal se atopa todo o que buscas, todo o que precisas. Long live to Rock and Roll.\nTi, tamén, pásao ben. Un saúdo.\nMe ha llevado un buen rato leer el pequeño debate que se ha organizado en el blog, y no quisiera pasar sin dejar mi opinión.\nOpinión, comienzo por decir, sin los conocimientos técnicos que muestran los otros participantes. No soy linguista, ni docente.\nSin embargo, creo que puedo igualmente opinar, ya que este, más que un asunto lingüístico, es un asunto político. Lamentablemente, porque a algunos les interesa mucho, pero es un asunto político.\nNo puedo estar de acuerdo con el comentarista miguel cuando dice que el Gobierno de Feijoo se ha sometido a los criterios de Galicia Bilingüe. No hay más que oír las declaraciones de la Sra. Lago acerca del Decreto.\nEn realidad, GB no es más que la otra cara de la moneda, el reverso tenebroso e inevitable de la Mesa para la Normalización Lingüística. Unos quieren la desaparición del gallego, y otros la del castellano. Galicia, evidentemente, no puede prescindir de ninguno de sus dos idiomas.\nEs muy difícil que pueda hacerse un estudio sereno y razonable del problema, dada la politización extrema que del mismo se hace. El idioma se ha convertido en el nuevo "Prestige", en la nueva Guerra de Irak, bandera imprescindible para mantener la "necesaria" movilización contra un PP que "no puede", "no es normal" que gane las elecciones. Hay mucha gente que piensa así.\nNo tengo conocimientos para discutir los argumentos técnicos de miguel, pero sí me permito (no le parezca mal) dudar de una de sus afirmaciones. Perdóneme, repito, pero no me creo, en absoluto, que Vd. votara a Feijoo en 2009.\nEsto es algo que se oye muchísimo, en estos tiempos: "yo voté a Feijoo, pero por el tema del Decreto, no volveré a hacerlo". Si se hiciera el recuento de todos éstos, tenía que haber sacado el PP un millón de votos, por lo menos.


Libro Guia pais v1.0 by Orientacion en Galicia - issuu\nGuía de nais e pais\nw w w. n ave ga con ru mbo . es\nCoordinación: Xunta de Galicia.\tAsesoramento técnico: Colexio Profesional de Enxeñaría en Informática de Galicia (CPEIG). Creación e contidos: SumaComunicación. Deseño gráfico e maquetación: C&C Imagen\nA World Wide Web converteuse no maior medio de comunicación da historia da Humanidade, superando mesmo á radio e á televisión. Grazas a Internet a comunicación humana evolucionou nas últimas décadas como nunca o fixera. Tamén nos nosos fogares se converteu nunha ferramenta imprescindible coa que comunicármonos. Internet representa unha oportunidade para ti e @ teu/túa fill@, un mundo de posibilidades para o lecer e a aprendizaxe pero tamén supón unha serie de riscos que ás veces poñen en entredito os seus evidentes beneficios.\nSabemos que empregas o teu sentido común, aínda así nesta guía vas atopar algunhas recomendacións que farán máis segura a navegación d@s pequen@s da casa polo ciberespazo e que che facilitarán a túa relación con el/ela. Hai un principio común a todas elas: non se debe facer en Internet nada do que non se fai na vida real. Ti debes animalo/a a que este principio guíe o seu rumbo pola Rede. Sempre que poidas, é recomendable que naveguedes xuntos, posto que Internet tamén ten as súas desvantaxes e riscos, como son os contidos inapropiados ou a facilidade de contacto con persoas que non son sempre son o que semellan ou din ser. De seguido, unhas cantas recomendacións.\nSeguridade Convén ter unha boa seguridade no equipo informático. O antivirus, os filtros de control de acceso á Rede e os programas de control parental son boas ferramentas para conseguir esa seguridade.\nEstablecemento de normas É necesario establecer cos fillos/as unhas pautas de utilización de Internet, rexistrindo horarios para que a navegación por Internet non se converta na actividade principal fóra do horario escolar e marcando normas, como pode ser a de “prohibido mercar por Internet” sen consultalo cos maiores.\nZona de uso común É recomendable habilitar no fogar unha zona de uso común de Internet para facilitar a supervisión do tempo e xeito de navegación.\nDiálogo É necesario fomentar o diálogo para que os rapaces comenten calquera situación incómoda ou de ciberacoso que puidesen aturar.\nCando chega o ciberacoso A través do diálogo constante co/coa teu/túa fill@, podes ter indicios ou a sospeita de que está sometid@ a maltrato ou agresións por parte de compañeir@s, o que se dá en chamar ciberacoso. A comunicación co centro escolar é fundamental para que cese esta situación tan incómoda. O profesor/a, titor/a, xefe/a de estudos ou director/a orientarante sobre que pasos seguir para atallar o problema. De acordo co nivel de risco, indícalle ao centro a túa intención de denunciar o caso a outras instancias xudiciais.\nEnlaces de interese A continuación indicámosche algúns enderezos web nos que podes atopar máis información sobre como protexer aos menores dos riscos de Internet. www.agpd.es\nInclúe información sobre os dereitos dos nenos e os deberes dos pais e nais para garantir a protección de datos.\nSistema de clasificación de xogos por idades.\nCreada para a loita contra a pornografía infantil, dispón dunha liña de denuncia de webs con contidos inapropiados.\nInformación do programa Safer Internet: o fortalecemento e a protección dos menores en Internet.\nWeb da Asociación contra a Pornografía Infantil.\nCanle para a loita contra a pornografía infantil e a eliminación e denuncia de contidos inaxeitados para os menores en Internet.\nSitio para pais, nais e educadores/as que queren coñecer máis sobre Internet e as medidas de seguridade para os menores.\nWeb do Instituto Nacional de Tecnologías de la Comunicación, que, entre outros contidos, inclúe unha oficina de seguridade para internautas.\nCon información sobre as tecnoadicións e as pautas para previlas.\nWeb da Agencia de Calidad de Internet, creada para promover a confianza e seguridade na Rede.\nInformación sobre o ciberacoso e recomendacións para previlo e facerlle fronte.\nCon información e recomendacións para garantir unha navegación segura pola Rede.\nPromove a utilización segura e responsable das novas tecnoloxías na infancia e a adolescencia.\nwww.navegaco nrum b o . e s\nGuía de nais e pais www.navegaconrumbo.es CON LA PARTICIPACION DE Coordinación: Xunta de Galicia. Asesoramento técnico: Colexio Profesional...


Frioya abrirá as súas portas no Parque Empresarial PEMOS-Veigadaña\nEvacuadas nai e filla con intoxicación por inhalación de gas no Porriño\nA Xunta inviste 25.000 euros na conservación do Pazo de Mos\nO BNG leva a Arévalo ante a Valedora do Pobo por "falla de transparencia"\nO Porriño vende unha parcela municipal por 1 millón de euros a IBEREMBAL\nO Concello acomete a reparación da estrada principal do PI das Gándaras\nMos estrea un novo portal de emprego da Axencia de Colocación\nAlertan da presencia de falsos revisores do gas en Mos\nA corporación de Tui amosa o seu apoio ao traballo realizado na Residencia Paz y Bien\nAs Meninas, Campioas Galegas Danza Coreográfica\nTui e Ponteareas en nivel máximo de restricións\nSoledad Girón, presidenta da xestora do PSdeG-Psoe no Porriño\nA Xunta intervén a residencia de Maiores Paz y Bien de Tui\nDetido por roubar unha tarxeta e sacar máis de 5.000 euros\nFalece Silvino González, o colocador de estrelas do Festival de Cans\nO piloto porriñés Yago Martínez agradece o apoio ao Concello\nInvestigan aos responsables dunha pirotecnia de Barcelona por suposta falsidade documental\nA empresa está rematando as obras para instalarse a vindeira primaveira no polígono mosense\nDeste xeito xa son 90 as parcelas adxudicadas no PEMOS-Veigadaña, quedando tan só 6 pendentes de venda. Sendo do 94% a porcentaxe de parcelas ocupadas no polígono mosense e do 6% a de parcelas pendentes de adxudicar.\nA alcaldesa de Mos, Nidia Arévalo, e a enxeñeira e a tesoureira municipais, reuníronse fai uns días no salón de sesións do Concello con representantes da empresa Frioya, que se atopa rematando as obras para instalarse próximamente no Parque Empresarial PEMOS-Veigadaña. Frioya instalará no polígono mosense un complexo industrial frigorífico.\nFrigoríficos Oya (Frioya), conta con licenza municipal para edificio industrial-novo complexo frigorífico no Polígono da Veigadaña, sumando así unha empresa máis que elixe o parque empresarial mosense para asentar as súas instalacións.\nO crecemento do Parque Empresarial PEMOS-Veigadaña, que se atopa ao 94% de ocupación, é exponencial; e con esta nova incorporación empresarial a Mos demóstrase unha vez máis o potencial do municipio mosense como Concello empresarial e industrial.\nA alcaldesa de Mos, Nidia Arévalo, destaca neste senso que “o feito de que Frioya teña elixido Veigadaña como ubicación para asentarse tradúcese nunha realidade de crecemento empresarial e económico para o noso Concello e na creación de postos de traballo, por iso lle agradecemos á empresa que apostasen por Mos para levar adiante este proxecto. Somos un Concello resolutivo, territorio de oportunidades que se seguen a facer visibles”.\nO solar no que se asentará Frioya é o resultado da agrupación das parcelas C02, C03, C04 e C05 do Parque Empresarial de MOS (PEMOS), Polígono Industrial A Veigadaña. A futura actividade a desenvolver por Frigoríficos Oya prevé o almacenamento de europalets de 1.000 kg e de ata 2100 mm de altura a temperatura negativa. O almacenamento realizarase combinando rack fixo e robotizado (bases móbiles) en prol de optimizar o rendemento volumétrico e a eficiencia da instalación.\nDado que a parcela obxecto de proxecto ten 12579.24 m2 edificados, resúltanlle de aplicación 126 prazas de aparcamento, das cales se proxectaron 96 prazas de aparcamento no interior da parcela, de dominio privado.\nO proxecto contempla a construción dun edificio industrial para o posterior desenvolvemento da actividade da empresa promotora, especializada en loxística de produtos (alimentarios) conxelados e refrixerados. Consiste nun conxunto de naves industriais encostadas e comunicadas entre sí, de maneira que exteriormente a imaxe sexa dun único edificio homoxéneo e illado na parcela. Cada unha destas naves destínase a un uso específico propio da actividade para desenvolver.\nO edificio ten unha única planta sobre rasante, excepto na zona de oficinas onde se proxectan dúas plantas, aínda que a súa altura total é inferior á das zonas de actividade industrial. A cuberta resólvese en cada corpo, lixeira tipo deck, a dúas augas. Na zona de oficinas será plana tipo investida. O edificio desenvólvese en tres grandes naves encostadas entre sí para aloxamento das cámaras frigoríficas ao redor das cales se van articulando o resto de edificacións, dependendo das necesidades de uso de cada zona específicas, nunha serie de volumes con distinta altura, todos sobre rasante e dunha única planta, excepto nas oficinas onde hai dúas. En conxunto é un edificio illado. A cuberta é lixeira a dúas augas na zona industrial e plana investida sobre as oficinas. Os cerramentos serán de panel prefabricado de formigón, en tonalidades claras de espesor adecuado acorde coa eficiencia enerxética do edificio.\nO total da superficie útil de planta baixa é 8952.44 m2, o total superficie útil de planta alta é 825.60 m2 e o total de superficie construída 12599.24 m2.\nO Sergas levará a cabo un cribado masivo en Mos a partir do luns


O presidente de Portos de Galicia, José Juan Durán, visita o renovado vial de acceso ao ecoparking de Noia\nO presidente de Portos de Galicia, José Juan Durán, realizou esta mañá unha visita ao renovado vial de acceso ao ecoparking de Noia, que se atopa fronte á estación de autobuses. O titular do ente autonómico estivo acompañado polo alcalde de Noia, Santiago Freire Abeijón, e polos concelleiros de Obras, Martín Fernández Godón; de Seguridade Viaria, Julio Bustelo, e de Economía, Laura Salgado.\nFreire Abeijón indicou que esta actuación “comprendeu un investimento de preto de 50.000 euros por parte de Portos de Galicia e supón unha importante mellora na zona de rodadura do ecoparking, xa que se atopaba moi deteriorada. Ademais, o proxecto tamén garantiu a integración paisaxística desta senda cunha aplicación de formigón en tons verdes”.\nA este ecoparking, que conta con 80 prazas, “engadiremos outras 150 a través da vindeira actuación que Portos de Galicia realizará na zona de Labarta e que se sumarán as xa existentes, ofrecendo unha superficie de aparcamento de arredor de 15.000 metros cadrados”, explicou o rexedor noiés. “Deste xeito, unha vez que se complete esta actuación contaremos con espacios de parking para arredor de 350 vehículos, nunhas zonas que se atopan moi preto do casco histórico de Noia”.\nPola súa banda, José Juan Durán lembrou que a reposición do vial de acceso ao ecoparking de Noia forma parte “dunha serie de actuacións para mellorar non só o tráfico senón tamén para ampliar as prazas de aparcamento na zona, e que se atopan planificadas”. De feito, previamente, levouse a cabo a pavimentación e a delimitación das áreas de aparcamento na zona do Muelle do Marqués, a través dun investimento de arredor de 60.000 euros. A vindeira actuación, comprenderá a ampliación do espazo para aparcamento en Labarta, cuxa execución dará comezo nos vindeiros meses.


O xogo de pisar cabezas - Chus Gómez - Diario de Pontevedra, Noticias de Pontevedra\nO xogo de pisar cabezas\n27 de marzo de 2019 (18:21 h.)\nParques en blog Chus Gómez Non tes tu fe\nDICÍA HAI pouco a compañeira Sara Vila que en Pontevedra somos urbanistas, porque vivir na Boa Vila fainos un chisco expertos en organización urbana. Non podo estar máis de acordo con ela, xa o sabe. Así é que imos por outras cidades e botamos en falta máis rúas peonís e beirarrúas máis anchas, pensamos o ben que quedaría un lombo en segundo que sitio e o xeito que faría un aparcadoiro disuasorio e de balde a uns cinco minutos do centro.\nA ordenación urbana de Pontevedra está moi ben. Aínda que, coa boca pequena, penso que nunca cheguei a escoitar os famosos paxariños de Lores piando alegremente pola Michelena. Seguramente porque o movemento de carga e descarga durante toda a mañá e boa parte da tarde desloce lixeiramente o suposto carácter desa rúa que é peonil só a medias. Ou será porque a biodiversidade vai a pique neste noso planeta.\nQuen nos verá cando Benito Corbal e Lepanto (Lepanto!) estean humanizadas despois de tantos anos vendo pasar a reforma urbana por diante da casa dos veciños. Ou cando a ponte do Burgo luza como merece un monumento da súa talla. Non será sen tempo.\nPero se hai algo do que tamén me decato cando vou a outras cidades -mesmo vilas de menor tamaño- é que en Pontevedra non podemos presumir, precisamente, de parques infantís.\nNon todo vai ser marabilloso á beira do Lérez e seguramente nin a ONU nin o señor Bloomberg teñan un ranking de cidades coas mellores instalacións para a cativada ao que nos poidamos presentar.\nHai unha semanas inaugurábase o renovadísimo parque infantil de Campolongo, a auténtica xoia da coroa, pola que levabamos esperando as familias desde había meses. A expectación era máxima, pois, (ollo!) ía ter uns deses tobogáns con curvas de estilo túnel, o non vai máis neste tipo de instalacións.\nChegou o día e, efectivamente, alí os estaban, pero o problema era dar chegado a subir. Ese día e todos os da semana seguinte, pois a afluencia era máxima e non só iso, senón que a ausencia dunhas escaleiras ou dunha parede para agatuñar, obrigaba á cativada a subir só polas cordas, pisando cabezas. Ideal para que as crianzas desfoguen.\nNon me estenderei dicindo que quizais as randeeiras tamén quedaron escasas, ou do coidado que hai que ter co retroceso da tirolina, por non falar dese pequeno cadrado elástico para que brinquen os cativiños que non chega a nada, pois non son técnica.\nPero si é evidente que se este parque é o mellor que temos na cidade e coma el e moito mellores os hai noutras localidades, igual é un asunto a ter en conta. Cada vez que o alcalde ou algún concelleiro se reúne cun grupo de crianzas (nas visitas ao Concello onde gardan uns segundos de silencio para escoitar os paxariños, no Consello dos Camiños Escolares ou, como a semana pasada, na presentación dun libro infantil en Barcelos) o tema sae a relucir e non é estraño, precisamente.\nA cativada está moi contenta coa cidade. Con xogar á pelota polas rúas e prazas sen coches que a poñan en perigo, con poder ir á escola a pé e con seguridade, pero, aínda así, que demo, quere máis parques infantís. E máis grandes e con máis xogos. Porque o de Barcelos está moi ben, pero queda escaso. O de Campolongo está xenial, pero non se cabe. O de Médico Ballina... Ai, que en Médico Ballina non teñen. Por Mollavao xa me da medo preguntar.\nMáis parques infantís e que os que hai conten coas tarefas de mantemento necesarias, tanto por cuestións de estética como, sobre todo, de seguridade. Que non haxa randeeiras rotas esperando semanas polo asento, ou bambáns encadeados sen poder ser utilizados. É certo que aos rapaces lles gusta o xogo libre e que a cidade enteira está á súa disposición, seica, pero despois queixámonos se andan a brincar polo mobiliario urbano ou se gabean polas árbores da Ferrería.\nPor iso estas coloridas instalacións teñen a súa razón de ser. E que bonito sería ter unha cunha gran cuberta que protexa do intenso sol ou da chuvia. E outros con eses mesmos tobogáns para que non haxa que peregrinar todos ao mesmo. Non por nada, o turismo de parques infantís existe.


O Corgo acolle a programación Cultura no Camiño 2021 - LUGOXA\nO Corgo acolle a programación Cultura no Camiño 2021\nXa está anunciada a programación Cultura no Camiño 2021 no Corgo. O Concello acollerá os xoves da cultura a través de espectáculos de teatro cómico, maxia, novo circo e música, nunhas xornadas lúdicas, entretidas e educativas.\nO día 29 será o comezo dos espectáculos con Os monifaces no Camiño, unha actuación de monicreques que van polas distintas vilas e pobos mostrando a rica e variada música e instrumentación da cultura galega, nun formato distinto e orixinal. Música e monicreques bailaríns farán un espectáculo único dirixido a toda a familia. Esta actividade levarase a cabo na área recreativa do Corgo en fronte ao colexio.\nA continuación, o día 5 de agosto, será o turno do Mago Antón, co seu espectáculo Volta a Galicia en 313 Concellos. A actuación contará con varias funcións repartidas entre a mañá e a tarde no que se suceden a un ritmo trepidante unha docena de xogos de maxia, todos eles de creación propia do Mago Antón. Un espectáculo dirixido a toda a familia que se realizará pola mañá no colexio do Corgo e pola tarde na praia fluvial do río Chamoso.\nO xoves día 12 de agosto ás 12.30 horas, será o turno dun espectáculo de novo circo que virá da man da compañía Suma. O espectáculo, Ikigai, tamén está dirixido a todos os públicos e levarase a cabo na área recreativa en fronte ao colexio do Corgo.\nPara finalizar co programa, o xoves día 19 de agosto, ás 12.30 horas na área recreativa do Corgo, levarase a cabo un teatro cómico chamado Saaabor!! que poñerá punto e final a unhas xornadas culturais completas e con espectáculos diversos para todos os públicos e gustos.\nAsí mesmo, recórdase que todas as entradas son de balde e que se levarán a cabo todas as medidas sanitarias presentes no momento da realización.


Chabolismo: O convenio coa Deputación só ten como fin pagarlle @s técnic@s municipais - Outras novas - Bloque Nacionalista Galego da Coruña - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nChabolismo: O convenio coa Deputación só ten como fin pagarlle @s té[email protected] municipais\nBNG da cidade da Coruña 22 set. 2014 - 23:11\ncoa ten só municipais deputación fin\nA Coruña, 22 de setembro de 2014.- Despois de consultar o expediente aprobado esta mañá en Xunta de Goberno Local, o Grupo Municipal do BNG pon de manifesto que o convenio de colaboración entre o Concello da Coruña e a Deputación Provincial para a erradicación do chabolismo no exercicio económico de 2014 non implica a contratación de ningún traballador nin traballadora e que só se trata de aliviar o pago das nóminas do persoal do Concello, que son un total de catro traballadores. Na propia documentación, achégase o financiamento das nóminas destes catro traballadores e, segundo a previsión, o Concello pagará 56.642,37 euros das nóminas e a Deputación, como máximo, 82.000 euros, a mesma cantidade que recollía o convenio do 2013.\nAsí, o Grupo Municipal do BNG salienta que este convenio nin sequera representa a creación de ningunha unidade para traballar na erradicación do chabolismo. De feito, o documento recolle que a subscrición deste convenio por parte do Concello da Coruña non supón aportación económica algunha. As nacionalistas, que acusan o Goberno do Sr. Negreira de crear confusión e de mentir ao dicir que contrata catro técnicos, advirten de que simplemente se trata de que o Concello faga o que ten a obriga de facer con persoal municipal propio.\nO BNG salienta os recortes en materia de erradicación do chabolismo que recoñece a memoria de xestión dos Servizos Sociais correspondente ao 2013\nO Grupo Municipal do BNG volve salientar os graves recortes que sofre a erradicación do chabolismo, uns recortes que foron recoñecidos na memoria de xestión dos Servizos Sociais no 2013. E é que mentres no 2012 se executou un total de 654.670 euros, no 2013 executáronse só 470.480 euros (184.190 euros menos). Ademais, o PP deixou sen executar 195.690,21 euros da partida do desenvolvemento xitano (mentres no 2012 se executaron 280.686 euros, en 2013 a cantidade diminuíu a 84.995,79 euros).\nO Grupo Municipal do BNG advirte do fracaso absoluto do Goberno do Sr. Negreira en materia de erradicación do chabolismo e de inclusión social do pobo xitano. As nacionalistas poñen de manifesto que a avaliación dos avances e solucións acadadas é negativa, pois non se garantiu o acceso a vivenda e hábitat dignos dun contexto normalizado, non se melloraron as condicións de acceso ao emprego da poboación a través da educación e a formación, non se apoiou nin se promoveron mecanismos de incorporación laboral e non se facilitou nin se garantiu o acceso á educación. Ademais, lamentan que o Goberno do Sr. Negreira siga a esquecer o pobo xitano neste proceso que necesariamente debería ser participativo.\nPor último, e en relación ao convenio do Concello coa Fundación Especial Novacaixagalicia Obra Social para a realización das actividades do Programa de erradicación do chabolismo por un valor de 330.000 euros (volveu esta mañá á Xunta de Goberno Local para subsanar un erro), o Grupo Municipal do BNG volve exirlle ao Goberno do Sr. Negreira que sexa o Concello, a través dos Servizos Sociais, quen se faga cargo da xestión pública e directa das axudas para a erradicación do chabolismo.\nO Concello amañará as pistas privadas de Valaire para beneficio [email protected] residentes


A música, protagonista da Feira Histórica 1900 - El diario de Arteixo\nPortada > Cultura > A música, protagonista da Feira Histórica 1900\nRedacción Diario de Arteixo 14 octubre, 2017 Cultura\t0\nFeira Histórica Arteixo 2017\nAta o domingo 15 de outubro de 2017, en Arteixo pódese disfrutar dun dos encontros musicais máis importantes que se celebrarán en Galicia. Estes espectáculos musicales realizanse baixo o paraguas da nova marca cultural Arteixo Soa, que se integra este ano dentro da Feira Histórica, adicada nesta edición, o mundo da música.\nA organización do Arteixo Soa recorda que a finais do século XIX produciuse o encontro de dous mundos antagónicos: a música culta conectase coa música popular, posto que en movementos como o romanticismo os artistas de toda Europa comezan a interesarse polas formas expresivas autóctonas.\nA burguesía entra así en escena como un axente cultural máis, o que provoca que os divertimentos que se programan nos grandes recintos públicos de espectáculos cambien a súa orientación. Nacen así agrupacións musicais que levan a música galega a un novo estadio. Cantigas da Terra na Coruña ou Ruada en Ourense comandan algunhas destas novas expresións musicais.\nXa máis en clave local, Arteixo tivo históricamente un gran número de salóns de baile, onde se poido comprobar a transformación das murgas e charangas decimonónicas a orquestras máis modernas que conseguiron adaptar as melodías populares autóctonas cos ritmos e formas chegados doutras latitudes.\nA banda Villarodrís e os Recastados de Meicende son dous exemplos da primera década do século XX.\nNas zonas máis rurais do Concello mantíñanse as esencias musicais máis enxebres e puras. O que no resto de Galicia eran “fiadeiros” ou “fías”, aquí coñecianse por “bailes de alprende”. Eran foliadas que agromaban espontáneamente entre a xuventude mentres se facía un traballo comunal, como podía ser unha esfolla, unha sementeira ou unha malla. As pandeiretas eran as protagonistas, anque algún gaiteiro participaba nos improvisados concertos tamén.\nOs do Sanluco de Candame ou os Viñán de Monteagudo eran os gaiteiros máis demandados naqueles anos.\npartir dos anos trinta, a figura do acordeonista acapararía todo o prestixio que ata entón monopolizaban os gaiteiros locais. Toda esta tradición recuperase agora co festival Arteixo Soa.\nFanfarria Taquikardia: Música de rúa que vai das melodías balcánicas a coñecidas pezas de música clásica e do cine, pasando pola música tradicional galega e latina, achegándolle sempre o espírito necesario para o baile e a xoldra. As influencias musicais son varias, comeza polas fanfarrias de Europa do Leste, os “brass ensembles” de Nova Orleáns, as charangas carnavalescas caribeñas e brasileiras e a música tradicional galega. A actuación consistirá en 2 pases (tarde-noite): un pasacalle polas rúas principais do pobo e unha actuación na Pza. do Balneario.\nDúo Adalid: Un café concerto donde o dúo de violín (Nuria Naya) e piano (Eduardo Martín) rememoran no Auditorio de Arteixo aqueles concertos que se ofrecían no salón das casas con máis posibles de antano. Liderarán un espectáculo musical no que algúns das/dos nosas/os músicos locais os acompañarán ofrecendo unha velada cultural onde a música “culta” se poñía a disposición de certas capas sociais e ao goce dun grupo selecto.\nXavier Díaz & Adufeiras de Salitre: Música de Galicia e en galego. Pandeiretas e Adufes (algunha arteixá) son perfectos aliados da copla, gala do xardín encantado da lírica galega como dicía Cabanillas. Este traballo preséntase como o lugar onde a tradición non esmoreceu, onde queda sitio para o baile e o aturuxo…Este proxecto foi preparado precisamente para invadir con muiñeiras e pasodobres os festivais do mundo e en Arteixo tamén estará presente.\nLos Claretes: Esta rock & roll band coruñesa pechará a noite do venres o festival co seu tributo a grandes bandas da historia do rock como Led Zeppelin, Prince, David Bowie, Springsteen e os Rolling Stones e as cancións propias do seu lider Richi García.\nTriskell: Este grupo de gaitas local ademais de reproducir as dianas e alboradas típicas das nosas festas populares, ofrecerán un concerto de música tradicional no Paseo Fluvial de Arteixo.\nXiradela: A agrupación tradicional máis senlleira do noso pobo e cun amplo recoñecemento e colaboracións internacionais (Lorient, Carlos Núñez e Dulce Pontes, por exemplo), realizarán un pasacalle matutino dende o paseo fluvial ata a praza do Balneario, cunha actuación na praza da Igrexa. Para este festival recuperarán pezas tradicionais propias do concello de Arteixo.\nBanda de Música Santiago de Arteixo: Segundo premio no VI Certame Galego de Banda de Música Popular, ofrecerán no anfiteatro do paseo fluvial un concerto matinal.\nBule Bule Band: Esta banda recupera cantigas tradicionais galegas que son revisitadas a ritmo de rock, bossa, jazz, fado, ska e outros ritmos. Un repertorio recoñecible para cantar todos xuntos pero para bailar cun ritmo diferente un sábado calqueira ao mediodía na voz de un artista local.\nXharanga Quepasa: Animarán pola tarde as zonas máis concorridas do pobo, alí onde se xuntan para comer, beber ou sinxelamente, pasear.\n4 Jazz: Grupo de importante relevancia nesta modalidade musical. Abrirán a noite do sábado no que se ofrecerá música para todos os gustos neste canto a diversidade e a creación musical.\nRadio Cos: Fixeron evolucionar a nosa música a partir da raíz tradicional. Tamén pola noite, no escenario da praza. do Balneario, actuarán Xurxo Fernandes e Quique Peón, cantantes e percusionistas de Radio Cos, dous referentes no eido da investigación etnográfica en Galicia que acompañados por outros tres prestixiosos músicos galegos, Foron seleccionados pola revista Folk in Roots dentro do ranking dos mellores discos do ano e tamén entraron na prestixiosa lista World Charts Music, sendo grupo oficial do Womex 2016. Despois de nove anos percorrendo escenarios de todo o mundo, chegan a Arteixo co seu novo traballo Pasatempo e continúan no empeño de visibilizar as cancións tradicionais de Galicia, interpretándoas e traéndoas aos noso días sen renunciar a misturalas con outras tradicións irmás doutras partes do mundo.\nEscuchando Elefantes: O pop chega na voz de Silvia e Carlos que soan coma unha soa. Formados na rúa, percorreron Europa compartindo experiencias con músicos oscarizados. Acompañados dunha gran repercusión mediática, soaron xa nun grande número de paises e festivais na que trasmitiron ao público unha gran forza.\nOrquestra Saudade: Orquestra de baile cunha ampla traxectoria e consolidación no mercado da verbena galega que actuará para un público máis apegado a este tipo de música “pachanguera” e afeccionado ao baile ao aire libre.\nTrío Refugallo: Espectáculo cómico musical para todos os públicos na peonil avenida do Balneario. Humor e música con instrumentos feitos a partir de materiais de refugallo que busca a participación e interacción co público. Tres talentosos músicos galegos demostrarán que o ritmo pode xurdir de calquera elemento que nos atopemos pola rúa.\nTuna de Veteranos: O tradicional ambiente universitario tamén queremos que estea presente coa súa inconfundible forma de animar ás rúas e a hostalaría. Suporá un despertar dominical distinto para a veciñanza, pouco habituada a atoparse na rúa con este vistoso formato trovadoresco.\nBaby Banda: Esta banda infantil ofrecerá unha viaxe a través da literatura e a música para os máis cativos.\nOrquestra os Modernos: Como consecuencia da súa constante ansia por se renovar e a experiencia a través de tantas xiras por Europa e América, esta orquestra ofrece un repertorio renovado: fox trot, baiao, chotis, habanera ou tango americano, corrido, rumba, mazurca e mesmo un avant-garde twist, sen esquecer tampouco os ritmos máis arcaicos e propios do noso folclore como a muiñeira ou a xota. Con Dissimulem! farán mover a Arteixo, nun outonal domingo no noso anfiteatro do Paseo Fluvial, ao son dos seus incitantes ritmos.\nCantareiras de Xiradela: As cantareiras das mellores épocas desta asociación, acompañadas de Manuel de Eva, deleitarán de novo á veciñanza coas súas voces e pandeiretas, sen esquecer o humor inspirado nas vivencias más personais que forman parte da experiencia e o imaxinario deste pobo.\nUxía Lambona e a Banda Molona: Espectáculo musical infantil e familiar moi participativo con dinámicas de animación e persoaxes da terra que farán disfrutar a toda a familia nunha tarde de domingo.\nOrquestra Cinema: Para clausurar esta edición cunha explosión de alegría, nun renovado Campo da Festa, renderase culto a todas as/os músicas/os cunha das orquestras con máis proxección na actualidade liderada polos irmáns arteixáns César e Raúl Romero.\nActividades musicais complementarias\nObradoiro de xoguetes sonoros e tocadores de folla: O mirlitón, os reque-reques ou o carrizo serán instrumentos musicais que se construirán o venres cos máis cativos a partir de materiais e obxectos cotiás. Ademais amosarase a habilidade de facer saír música de follas como as de hedra ou limoeiro.\nObradoiro de castañolas: A castañola tivo tamén un importante papel no folclore galego, servindo de acompañamento rítmico e tocado, curiosamente, máis polos bailadores que polos músicos.\nEscenificacións: Realización da dramatización A música das nosas vidas polos grupos de SS SS o sábado.\nConcerto didáctico: Utilizaranse percusións domésticas como outra das formas de facer música utilizando a cociña como elemento educativo.\nXincana infantil: Na mañá do domingo organizarase unha xincana con probas relacionadas co mundo da música.\nXa chega o certame de narracións breve Manuel Murguía, un referente na cultura galega\nLa Diputación celebra el Día de la Biblioteca


Fabricantes de tapas de cunca de papel - Fábrica de China e proveedores de tapas de cunca de papel\nFideos instantáneos de alta calidade TAPAS Material plástico PET\nA tapa de selado de fideos instantáneos é máis delgada, máis estable e transparente; para o envasado de queixo, iogur e outros produtos lácteos ofrecemos solucións de tapa de alta calidade e funcionais baseadas en PET con excelentes propiedades mecánicas e ópticas. A carteira patentada destaca pola súa alta resistencia á perforación e á rotura, así como a transparencia e claridade extraordinarias. Os paquetes pódense abrir con facilidade e coherencia; as tapas non rasgan.\nPapel Fideos instantáneos cunca tapa de selo tipo en relevo\n4-Uso: fideos instantáneos, vasos de iogur PP / PE ou vasos de auga\n5 paquetes: embalados en unidades e rolos por caixas de cartón\nSello PP resistente ao aceite Tapas para o selado de astillas de fideos\nAs tapas de selo PP ofrecen unha opción ecolóxica. Toda a materia prima utilizada nas tapas procede de fontes sostibles. As tapas baseadas en PP son totalmente reciclables e teñen unha pegada de carbono baixa.\nFabricante de China de tapas de cunca de papel para fideos instantáneos de plástico PP\n● Alta barreira contra a transmisión de vapor de auga e osíxeno, así como a luz e o aroma, o que o converte nunha opción ideal para produtos de vida útil sensibles e prolongados\nVenta de tapas instantáneas de fideos instantáneos de plástico PP\n1. Lámina de selado en bobinas.\n2. Excelentes propiedades de barreira.\n3. Impresión a cor viva e brillante. Impresión en cor de 0 a 10.\n4. Grosor de materiais: 50-70 micron\n70. Tapas de bol de fideos instantáneos de tamaño personalizado en cor para o selado de fideos instantáneos\nProducimos tapas cortadas en troquel de alta calidade que se usan inmensamente na industria alimentaria e láctea. Estas tapas cortadas son de papel fino en dimensións e utilízanse como tapas temporais para os envases de produtos alimenticios de uso e tiro. Todas estas tapas cortadas personalizado con imaxes, información, logotipos e impresións segundo os requirimentos dos nosos clientes\n2-Plástico: PE / PET\n5-Uso: vasos de fideos instantáneos PP / PE ou vasos de auga\n38 Fideos instantáneos de 40 micras Tapa de papel de selado térmico Tapa de papel biodegradable\nA nosa tapa de papel de selado térmico é adecuada para PET (poliéster), PE (polietileno), PP (polipropileno), PVC (cloruro de polivinilo), PS, ABS, vidro, etc. , medicamentos, cosméticos, produtos químicos agrícolas, aceite, deterxentes, produtos para o coidado do cabelo, alcol e outras industrias, con fugas, conservación, metamorfismo, a proba de humidade, etc.


Chromebook R13, Liquid Z6 / Z6 Plus e Iconia Talk S, as novidades de Acer no IFA 2016 – Mallando no Android\nacer, chromebook, ifa2016, terminais\nAcer anunciou esta mañá as súas novidades no marco do IFA de Berlín nun evento no que a compañía de orixe chinesa volveu amosar a súa aposta polos Chromebooks, co novoa Chromebook R13, así como por terminais aptos para todo tipo de petos.\nO Chromebook R13 é a seguinte xeración do R11, presentado hai agora un ano. Con este dispositivo a marca aposta por unha pantalla de 13,3 polgadas e resolución FullHD que podemos mover a diferentes posicións, mesmo para usar como tablet, segundo as nosas necesidades.\nNo seu interior atopámonos un procesador M8173C Core Pilot, de catro núcelos, xunto con 4 GB de memoria RAM e opcións de 16, 32 ou 64 GB de memoria interna. A batería ten unha capacidade que permite 12 horas de autonomía, e conta tamén con wbcam HD, porto USB 3.0 e HDMI, todo iso concentrado en 1,49 kg.\nO Chromebook R13 venderase nos Estados Unidos e Europa a partir de 399 €.\nAcer Liquid Z6 / Z6 Plus\nNo que ten a ver cos teléfonos, Acer anunciou os Liquid Z6 e Z6 Plus, dispositivos semellantes no estético pero con pequenas variacións no seu hardware.\nO Liquid Z6 vén con pantalla de 5 polgadas e cristal curvado 2,5D. No seu interior leva un procesador MT6737, 1 GB de RAM, 8 GB de memoria interna e unha cámara principal de 8 megapíxeles.\nPola súa banda, o Z6 Plus sube até as 5,5 polgadas FullHD e incorpora un procesador MT6735, 3 GB de memoria RAM, 32 GB de almacenaxe interna, cámara princiapl de 13 megapíxeles, batería de 4080 mAh e lector de pegadas dixitais.\nEn canto a dispoñibilidades e prezos, o Z6 chegará a Europa en novembro por 119 €, mentres que o Z6 Plus faráo en decembro por 249 euros.\nXa por último, Acer presentou o Iconia Talk S, un modelo con pantalla de 7 polgadas e resolución HD, procesador MediaTek MT8735, 2 GB de memoria RAM e cámara de 13 megapíxeles.\nEste modelo está programado para pórse á venda no mes de setembro por 169 euros.\nQue vos parecen as novidades de Acer nesta feira?\nWoxter Zielo Serie Z, deseño a prezos axustados\nWoxter vén de anunciar o lanzamento de seis novos smartphones, …


Salvaterra inicia as obras da rede de saneamento en Ermitas e Couto, na parroquia de Salvaterra e Toucedo, na parroquia de Alxén - Comarcas na Rede\nHomeO CondadoSalvaterra de MiñoSalvaterra inicia as obras da rede de saneamento en Ermitas e Couto,...\nSalvaterra inicia as obras da rede de saneamento en Ermitas e Couto, na parroquia de Salvaterra e Toucedo, na parroquia de Alxén\nO Concello de Salvaterra de Miño segue coas obras de ampliación da rede de saneamento municipal, e nesa liña ven de iniciar as obras nos barrios de Ermitas e Couto, na parroquia de Salvaterra, e no barrio de Toucedo na parroquia de Alxén, con cargo o Plan Concellos 2020 da Deputación de Pontevedra.\nAs actuacións que se están realizando consisten na limpeza, corte e demolición de firme, complementando a rede de servizos existentes mediante a execución da rede de saneamento na zona e a reposición das gabias. As tres actuacións executadas nos Barrios de Salvaterra e Alxén teñen como fin último dotar de saneamento ás vivendas que non posúen dito servizo, para que se poidan conducir as augas residuais ao colector xeral para o seu posterior tratamento. A obra consiste na canalización de tuberías de PVC destinadas á rede de saneamento incluíndo todas as actuacións complementarias: escavacións, pozos de rexistros nos puntos necesarios da nova rede e reposicións.\nEn total está previsto executar 782 metros de tubería de PVC de 250 mm de diámetro nominal e a instalación de 20 pozos de rexistro nos puntos necesarios do novo colector. Os tramos a executar fluirán en colectores existentes, polo que as vivendas poderán conectarse á rede de saneamento actual una vez rematada a obra, cun prazo de execución de dous meses.\nO presuposto desta obra ascende á cantidade de 72.319,92 € que levará a cabo o Concello a través do Plan Concellos 2020 da Deputación de Pontevedra.


Asignatura (*) Auditoría de empresas biotecnolóxicas Código 610475202\nDescrición xeral A materia encádrase dentro do módulo 2: Xestión, Control e Auditoría de Bioempresas e xunto ás outras dúas materias que constitúen o módulo permite ao alumno coñecer e dispoñer das ferramentas necesarias para traballar dentro ou na implantación dun sistema de xestión de calidade. Dota ao alumno dos recursos necesarios para desenvolver as capacidades que lle permitan planificar e desenvolver as estratexias requiridas para a correcta xestión do sistema de xestión de calidade en empresas biotecnológicas; ensínalle a utilizar as ferramentas básicas necesarias para a implementación dun sistema de calidade e seguridade en laboratorios e empresas de acordo ás normativas vixentes e introdúcelle nos aspectos legais que regulan profesión de Biotecnólogo.\nPlan de continxencia 1.Modificacións nos contidos - Non se realizarán cambios. 2.Metodoloxías Metodoloxías docentes que se manteñen - Sesión maxistral. - Estudo de casos (computa na avaliación). - Simulación (computa na avaliación). Metodoloxías docentes que se modifican - Proba mixta: Cuestionario realizado a través do Moodle. 3.Mecanismos de atención personalizada ao alumnado - Correo electrónico: Diariamente. De uso para facer consultas, solicitar encontros virtuais para resolver dúbidas. - Moodle: Diariamente; para o desenvolvemento dos contidos teóricos da materia. - Teams: Diariamente; sesión en grupo grande para o avance dos contidos teóricos e estudo de casos na franxa horaria que ten asignada a materia no calendario de aulas da facultade. Esta dinámica permite facer un seguimento normalizado e axustado as necesidades da aprendizaxe do alumando para desenvolver o traballo da materia. 4.Modificacións na avaliación Mantéñense as mesmas que figuran na guía docente, agás que: - a proba mixta realizarase a través do Moodle. - empregarase Teams en sesións de grupos pequenos (ata 6 persoas) para a realización da “simulación de auditoría”, nas datas e horarios previstos no calendario do curso. Observacións de avaliación: Para o cálculo final da nota dos alumnos que para superar a materia deban recorrer a examinarse na segunda oportunidade, manterase a nota obtida na parte práctica (simulación) e no estudo de casos. A "Dispensa Académica" non exime ao estudante a tempo parcial da participación en actividades enmarcadas na avaliación global da materia. 5.Modificacións da bibliografía ou webgrafía Non se realizarán cambios.


Cando esta mañá asomaron pola bocana da ría os catro paos do buque insignia da armada española lembrei fotos doutros tempos nos que as augas do noso porto acubillaban grandes veleiros e barcos de vapor que realizaban travesías transoceánicas. O mar era, e en gran medida segue sendo, o recurso fundamental no que se apoiou o crecemento económico da nosa bisbarra.\nOutrora a pesca, a construcción naval e o comercio marítimo eran a base da actividade económica de Vigo. Foron os sectores que fixeron posible o desenvolvemento desta cidade e a súa transformación no conglomerado urbano máis grande de Galicia e no seu maior centro industrial e comercial. Hoxe, outras actividades relacionadas directamente co mundo do mar están a gañar protagonismo abrindo expectativas novas e reforzando a xa sólida vocación marítima da cidade. Unha desas actividades é o turismo náutico.\nOs que coñecemos Vigo e a súa ría sabemos ben das súas magníficas condicións naturais para ofrecer abrigo a embarcacións de todo tipo e tamén para practicar deportes náuticos. Nas nosas augas desenvólvense dende hai anos probas cunha arraigada tradición como as regatas de traíñas ou as competicións de vela que organizan clubes de prestixio como o Náutico de Vigo ou o Monterreal de Baiona.\nTen Vigo tamén unha ben gañada sona como sede dunha cualificada industria naval. A mestría daqueles carpinteiros de ribeira que esculpían dornas e gamelas deixou un pouso do que xurdiron modernos estaleiros onde hoxe se constrúen embarcacións de todo tipo. Delas temos neste Salón boas mostras que acreditan a capacidade tecnolóxica da industria naval viguesa.\nTendo Vigo tan arraigada tradición mariñeira e sendo a mellor plataforma comercial da Eurorrexión Galicia-Norte de Portugal, era lóxico que albergara un Salón das características do que hoxe imos inaugurar. Un Salón con presencia de expositores de varios países, que reune todas as novidades en embarcacións de cruceiro e de vela lixeira e máis en complementos náuticos. Un Salón que, ademais, será realzado este ano pola presencia da Armada española, á que hai que agradecer que contribúa co seu apoio á proxección do certame e, por conseguinte, da nosa cidade.\nVigo ábrese paso como unha emerxente metrópole atlántica. A nosa é unha cidade que tivo no mar o seu berce, que medrou alimentándose del e que quere no futuro seguir desenvolvéndose de cara á ría, aproveitando os seus recursos e gozando da súa beleza. Vigo convive co mar e quere facelo aínda máis, facilitando aos cidadáns que se acheguen á beira da ría a través de procesos de recuperacion do litoral e explorando recursos en auxe como o turismo e os deportes náuticos. É por iso que este Salón é un certame con futuro, que define a vocación mariñeira de Vigo e que nos sitúa como un referente internacional tamén no eido da náutica.\nNoraboa aos organizadores por ter sabido recoller o espírito mariñeiro da cidade, por comprender que a náutica é un sector con inmellorables perspectivas e por unir ámbolos factores para artellar unha exposición que vai camiño de se consolidar como unha das máis importantes de Europa neste ámbito.\nEste evento, ademais do seu valor como expoñente do potencial de Vigo, ten a virtualidade de ser un interesante elemento dinamizador de diversos sectores económicos da nosa cidade. É por iso que hoxe, na súa inauguración, manifesto o meu desexo de que o Salón se afiance converténdose nunha das bandeiras do calendario feiral do Ifevi.


España é o antepenúltimo país europeo en proporción de emprego na educación | Consumer\nEspaña é o antepenúltimo país europeo en proporción de emprego na educación\nEstes datos fixéronse públicos nun informe do Círculo de Empresarios\nSegundo o que se recolle nun informe do mes de xullo do Círculo de Empresarios, chamado “Cara a un novo sistema educativo. Bases para a mellora do ensino obrigatorio”, en España os traballos englobados dentro do sector educativo representan o 6,8% do total. Isto supón que o noso país é o antepenúltimo de toda Europa nesta proporción laboral.\nOs datos nos que se basea esta afirmación proceden de Eurostat, a Oficina de Estatística Europea. No informe aparece unha táboa coa comparación entre 19 países europeos. España é o antepenúltimo Estado en peso do sector educativo no mundo laboral. Detrás do noso país só están Austria (6,7%) e Alemaña (6,1%).\nAs estatísticas do cuarto trimestre do ano pasado reflicten que o peso relativo da educación no emprego total é igual ou superior ao 10% en catro países: Suecia, Bélxica (11%), Grecia (10,3%) e Reino Unido (10%). Por detrás atópanse Estonia (9,6%), Italia (8,9%), Dinamarca (8,8%), Noruega (8,6%), Finlandia (8,2%), Islandia (8%), Luxemburgo (7,9%), Portugal (7,8%), Francia (7,7%), Irlanda (7,4%), República Checa e Países Baixos (7,3% en ambos os casos).\neducación emprego sector educativo


A contracción do gasto augura menores vendas nas rebaixas do comercio local\nSociedade • 1/07/2010\nOs descontos nalgúns comercios superan o 50%. As tendas asociadas á Asociación de Empresarios contarán cun servizo de ludo-escola durante os meses de xullo e agosto para facilitar a pais e nais as súas compras así como a conciliación da vida laboral e familiar dos propios comerciantes\nA situación de crise na que se atopa sumida a economía fai prever unha diminución nas vendas neste inicio das rebaixas de verán. Así o estiman dende a Asociación de Empresarios de Redondela, onde apuntan que a situación meteorolóxica das últimas semanas foi moi prexudicial para o comercio xa que o que se pon a venda dende hoxe, nalgúns casos con descontos de ata o 70%, non son produtos en "stockaxe" senón prendas de tempada que non tiveron saída no mes de xuño.\nOs comercios non repercutirán no consumidor a suba do IVE que entra hoxe en xa que a mercancía en rebaixas estaba xa nas tendas e pagouse co IVE antigo. Ademais para favorecer as compras e fidelizar ao cliente os comerciantes poñen en marcha dende hoxe e ata o 31 de agosto o servizo de ludo-escola que funcionará de xeito gratuíto no parque infantil Indiana Bill en horario de 10:00 a 13:00 horas.\nA Ludo-escola terá unha duración de dous meses e será de luns a venres. As entradas apra acceder a este servizo estarán dispoñible nos comercios asociados. Os clientes poderán solicitalas ao facer as súas compras e entregalas no parque infantil Indiana Bill, hai que ter en conta que o número de prazas limitarase a un total de 100 por día. Cada entrada ten validez para un so día.\nOs pequenos gozarán na ludoescola de piscinas de bolas, libros de debuxos e como novidade este ano incluirase un amplo programa de actividades diarias.\nUn servizo do que poderán tamén facer usos tanto os propietarios como os traballadores dos comercios asociados\nA técnica da asociacións lembra a entrada en funcionamento do servizo de ludo-escola\nRebaixas de verán\nUn periodo de descontos que non se prevé moi positivo


Noticia - Lalín acolle este mes de marzo sete novos obradoiros do programa SmartPeme - Actualidade - Deputación de Pontevedra\nLalín acolle este mes de marzo sete novos obradoiros do programa "SmartPeme"\nO Viveiro de Empresas do Polígono Lalín 2000 acolle durante este mes de marzo sete novos obradoiros ao abeiro da rede TIC impulsada pola Deputación de Pontevedra. "SmartPeme" oferta ás persoas emprendedoras e pemes da provincia unha serie de servizos de información, análise, asesoramento, capacitación, demostración, acompañamento e titorización no ámbito das TIC, sempre da man das propias implicadas e implicados e coa colaboración das asociacións de empresarias e empresarios e de mozas e mozos autónomos.\nA primeira cita do mes na oficina "SmartPeme" de Lalín terá lugar o martes 5 de marzo, ás 19 h, en concreto o curso "Que é a publicidade nativa e porque debería empregala?". O xoves desa mesma semana, á mesma hora, levarase a cabo o obradoiro "Pasarelas de pago para o comercio electrónico". A terceira cita será o martes 12, cando a partir das 17 h celebrarase "Xestión e comercialización de vivendas e apartamentos turísticos". O xoves 14, ás 19 h, é a quenda de "Utiliza Instagram para promocionar e vender os teus produtos". O xoves 21 de marzo, ás 19 h, terá lugar en Lalín o curso "O teu contido efémero: Stories en Facebook e Instagram". No Viveiro de Empresas da Estrada, o mércores 27, ás 18 h, celébrase "Crea unha páxina profesional con WordPress". Por último, o xoves 28, ás 19 h, chegará o obradoiro "Fotografía os teus produtos e servizos para as redes sociais".\nA oficina "SmartPeme" de Lalín, no viveiro de empresas situado no Polígono Lalín 2000, atópase na parcela E deste espazo e as inscricións pódense facer no número de teléfono 886 202 020, o correo electrónico info.smartpeme@depo.es ou a páxina web www.smartpeme.depo.es.


VOLTO A ESTAR ACTIVO.......... - A MALIÑA DE LUGO\nVOLTO A ESTAR ACTIVO..........\nOla de novo a todos,logo duns meses de non estar no blog A MALIÑA DE LUGO, volvo a interesarme por estar activo na rede. Creo que é importante para manter o contacto con quen queira seguirme e para ter mais presencia de cara a posibles novos lectores que poidan necesitar dos meus servizos.\nDíxeno mais dunha vez, pero a partir de hoxe, e vai en serio, vou intentar escribir polo menos duas entradas cada seman e comentar calquera vivencia, inquietude, curiosidade ou o que sexa a través tamén do Facebook.\nEspero poder cumprir comigo mesmo.\nE PARA EMPEZAR UN NOVO ARTICULIÑO:\nAS MULLERES TEÑEN RAZÖN\nAs mulleres teñen razóns para estar fartas. Dependendo do partido que goberne, recoñécellenlles ou non o seu dereito a interromper un embarazo non desexado. Agora o Goberno do PP pretende eliminar os prazos da actual lei do aborto. Con outras palabras, proxecta eliminar o dereito das mulleres a abortar.\nPregúntome si as mulleres non son demasiado indulxentes permitindo que se maree públicamente a perdiz en torno a un tema na que a última decisión incumbelles a elas. Concernelles en primeiro lugar porque traer ao mundo un ser human está ligado á sua bioloxía. De igual forma que os homes toman as decisións que desexan sobre os seus corpos, tamén elas queren decidir sobre os seus. A natureza deulles o don de reproducir a especie, pero este atributo non lles obriga a ser nais en contra da sua vontade. Son libres de elixir si continuar ou non un embarazo cando se produciu de forma involuntaria.\nChamar, polo demais, vida ao resultado inmediato dunha fecundación parece bastante demagóxico. Sabían vostedes que moitos dos anticonceptivos legais son literalmente abortivos? A espiral, o diu, etc. e etc. non son artiluxios que eviten unha fecundación. Si se da a unión dun espermatozoide e un óvulo, o que fan aqueles é rompela e producir como consecuencia un aborto a modo de regra. Imaxinen, xa que logo, os miles e miles de abortos que deste xeito se producen a diario.\nA decisión de interromper un embarazo non desexado correspóndelles en segundo lugar ás mulleres porque un fillo cambia a sua vida. Dálle unha revolta de 360 grados e ademais para sempre. Sabéno: nunca deixan de ser nais. Tampouco nas circunstancias en que os seus fillos alzaron o voo e emprenderón a súa propia travesía. Preocúpalles para sempre. Por iso queren elixir responsablemente o exercicio da maternidad.\nSer nai é un agasallo da vida cando querese selo e cando xiran para ben as condicións adecuadas. Entón xa é hora de que curas, xueces e politicos lles deixen decidir, non lles parece?\nComentarios (2) - Categoría: Xeral - Publicado o 12-05-2013 09:54\n1 Alegrome, e como muller de acordo tot#blgtk08#al co articulo.....a seguir.\nComentario por Esperanza (12-05-2013 16:14)\n2 Espero que entre todos recuperemos est#blgtk08#e espacio de libertad que es to blog.\nComentario por Socialista (20-05-2013 16:34)


Queixo Savel e marmeladas - Carabuñas - Carabuñas\nInicioTenda · CATEGORÍA · Queixo Savel e marmeladas – Carabuñas\nEste pack de queixo e marmeladas de sabugueiro Carabuñas é a oportunidade perfecta para gozar de tres produtos delicatessen galegos: un dos mellores queixos artesanais de Galicia, o queixo Savel de Airas Moniz, a nosa marmelada de sabugueiro ecolóxica e a tamén premiada xelea de flor de sabugueiro.\nUnha combinación tan sinxela e modesta como un queixo cunha marmelada pode converterse nun manxar para moitos padais. En Carabuñas consideramos que poucos maridan mellor que o queixo Savel de Airas Moniz, coa marmelada ou a xelea de sabugueiro de Carabuñas.\nO proxecto queixeiro chantadino (da provincia de Lugo), que levan a cabo Ricardo, Ana e Xesús, ten como resultado un queixo ‘Savel’ obtido con leite crú de vacas da raza Jersey.\nEsta é unha variedade de queixo azul cunha acusada untuosidade. De cor blanca-marfil e con vetas grises e azuladas, a predominancia do fungo Penicillium fai que sexa un queixo de sabor moi intenso e que integra á perfección os toques aromáticos dos grandes queixos azuis.


Os artigos de costumes e a crítica social | Fundación Plácido Castro\nOs artigos de costumes e a crítica social\nDavid Reinero (18/08/2001)\nA relación de Plácido Castro co xornalismo iniciouse sendo el mozo, ó finalizar os seus estudios de Filoloxía, coma tantos outros xornalistas da época. Foi en 1927, cando comezou a colaborar con diversos xornais españois e estranxeiros como El Pueblo Gallego de Vigo, Informaciones de Madrid ou Jornal de Noticias de Porto, enviando crónicas e reportaxes dende as illas británicas. Entre os seus textos atópanse dende noticias políticas sobre a actividade parlamentaria ata críticas teatrais e literarias pasando por unha seria de reportaxes sobre Irlanda realizadas durante unha viaxe por aquel país e ilustradas por el mesmo con fotografías. A súa entrada no mundo do xornalismo presenta tamén algunha que outra implicación familiar coma a curiosidade de que o seu pai, Plácido Castro Rivas, deputado liberal, doara en 1928 varios inmobles á Asociación de Periodistas de Madrid para que foran destinados a usos sociais.\nA paixón declarada de Plácido Castro polo sistema político inglés parece estenderse tamén ós medios de comunicación. Durante a súa estancia en Londres, Castro foi membro da Society of Foreign Journalist e The Foreign Press Association in London. Incluso de volta en Cambados continuaría lendo a prensa e revistas inglesas que chegaban ó porto de Vigo e que facía que lle enviaran. Ese “universalismo” dos medios de comunicación británicos foi tamén apoiado persoalmente por el coa súa participación coma redactor e locutor nos programas en galego da BBC, entre 1949 e 1955, e que constitúen a primeira emisión regular nesta lingua da historia da radio.\nDo compromiso político á crítica literaria\nNa producción periodística de Plácido Castro pódense distinguir dúas etapas claramente diferenciadas. A primeira abranguería dende os seus primeiros escritos ata o comezo da Guerra Civil e nela pódese observar unha clara implicación política do autor. É a época das súas colaboracións en A Nosa Terra ou Ser, publicacións do Partido Galeguista, e nas que critica o centralismo do estado español ou eloxia o sistema británico da Commonwealth –mantendo á marxe, iso si, as actitudes inglesas con respecto a Irlanda-. Nesta etapa, incluso os seus artigos literarios teñen un marcado carácter nacionalista, recollendo maioritariamente comentarios acerca de obras irlandesas, escocesas ou galesas.\nTrala ruptura que supón a Guerra Civil e a súa condena por “fomentar la situación anárquica en que se encontraba España”, os seus escritos periodísticos tamén experimentan un cambio substancial. Nos anos inmediatamente posteriores á guerra, naturalmente condenou a un relativo abandono este tipo de creacións e refuxiouse na traducción ó galego de poesías irlandesas e noutras expresións artísticas coma a pintura e a música. Será nos seus últimos anos, trala súa nova estancia en Londres colaborando coa BBC, cando retome a ocupación de articulista en prensa diaria. Nembargantes, aínda coa presencia dun fondo e referentes comúns, a temática dos seus textos durante esta etapa cambiaría notablemente. E o mesmo sucederalle ós xéneros empregados abandonando completamente os informativos e centrándose nos de opinión e nos interpretativos coma as crónicas. Mentres segue cos comentarios literarios a obras principalmente irlandesas, os temas políticos vense substituídos agora polos que se poden considerar coma “artigos de costumes” ou de “crítica social”.\nNesta segunda etapa da súa creación periodística, destacarán pola súa cantidade os textos aparecidos no Faro de Vigo entre 1960 e 1967. Neste diario publicará os dous tipos de artigos mencionados: “literarios” e “de costumes”. Os primeiros, dentro da sección “Arte y Letras”, voltarán recurrentemente sobre Yeats, Hemingway ou William Blake, entre outros, e insertos nestes comentarios, escritos en castelán, aparecerán numerosas traduccións ó galego de poemas irlandeses. Pero Castro non se contenta con referirse unicamente á literatura; o seu interese alcanza tamén á música, a pintura e a vida cultural en xeral. –Chega incluso a dedicar varios artigos ó fenómeno que supoñía naquel entón a aparición dos Beatles e incluso ás peculiaridades dalgún libro publicado por John Lennon que relaciona co Finnegan´s Wake de James Joyce–.\nO outro gran grupo de artigos desta segunda etapa vén determinado por unha temática “costumista”, entendida en Plácido Castro coma unha exposición do “característico” galego sobre o que aplica categorías ou costumes universais, froito das súas viaxes e coñecementos, para enxalzar o positivo e criticar o negativo. Polas datas dos artigos, parece que tamén este tipo de escritura “castrense” ten a súa orixe en Inglaterra. Será nas súas colaboracións desde Londres co “Jornal de Noticias” do Porto cando comecen a aparecer, mesturados con crónicas políticas, algúns comentarios acerca da forma de comportarse dos británicos ou sobre noticias curiosas ó modo dunha “revista de prensa”.\nEn xeral, a estructura deste tipo de artigos pódese considerar retórica. Castro emprega unha longa exposición de antecedentes, exemplos, argumentacións para, moitas veces, descubrir só ó final do texto o motivo do mesmo. O autor a miúdo comeza referíndose a modo de pretexto a outras informacións ou opinións publicadas das que vai derivando temas colaterais ata chegar ó punto que lle interesa destacar. Así, son numerosas as citas que realiza a artigos de Álvaro Cunqueiro publicados no mesmo diario baixo o título de “El Envés”. En moitas ocasións, os comentarios de Castro son meras glosas; noutras, pártese dos presupostos de Cunqueiro para aventurar novas conclusións. E o mesmo fará cos artigos de Vicente Risco en “El Pueblo Gallego”.\nO turismo será un tema moi recorrente neste tipo de artigos e servirá como punto de vista externo e medio de referencia para observar “o galego”. Desta forma, as súas “Consideraciones sobre el turismo” tamén poden enmarcarse dentro da categoría de “crítica social”. Esta serie de catro artigos numerados e correlativos apareceu publicada en abril de 1962 no Faro de Vigo. Non son os únicos textos nos que o escritor se refire ó tema, pero si os que sistematizan dunha forma máis clara e explicativa as opinións de Castro con respecto a aquel novo fenómeno social que comezaba a chegar a Galicia.\nO estilo aquí é meramente expositivo, enumerativo. Nestes artigos avogarase pola formación dos profesionais da hostelería, a hixiene nos establecementos ou a diversificación da oferta de ocio. Presenta incluso solucións prácticas inmediatas como a posta en marcha de cursos formativos aproveitando os recursos educativos e persoal existentes, á espera da creación dunha escola de hostelería especializada. Pero Plácido Castro, ó mesmo tempo que pide unha mellora de infraestructuras e comunicacións, advirte dos perigos da urbanización incontrolada. Denuncia, xa en 1962, a ameaza que supoñía para a natureza e a beleza das costas un desenvolvementismo aínda incipiente asociado ó turismo.\nComa sempre, Castro comparará a situación de Galicia coa doutras rexións e intentará aplicar nela solucións universais. Así, e recorrendo de novo a exemplos británicos, recomendará publicitar adecuadamente os reclamos turísticos das nosas costas invitando a periodistas estranxeiros de “los más importantes periódicos y revistas, los cuales –por ejemplo en Inglaterra– publican cada semana tres o cuatro grandes páginas de artículos, fotografías y anuncios relacionados con los viajes y las vacaciones en el país y en el extranjero”.\nCastro tamén xogará neste tipo de artigos cos elementos característicos dos seus comentarios artísticos. O que comeza coma un artigo literario sobre as illas e as implicacións culturais do seu illamento, remata sorprendentemente coa reivindicación concreta e localista dunha ponte á Illa de Arousa, destacando o aproveitamento que suporía das súas grandes calidades turísticas.\nO turismo servirá de enlace e pretexto para falar da arte galega. Castro non só defenderá a conservación dos espacios naturais e das obras de arte. Considerará que a conservación pola conservación non serve de nada, que hai que aportar algo novo ó que legaron os antepasados e dinamizar as expresións culturais. De novo recorrerá á comparación entre o tratamento que se lle daba en Galicia a arte Románica, por exemplo, co que se lograra en Navarra vinculando ambas rexións a través do Camiño de Santiago, “histórica vía internacinal” y “tradicional punto de unión de España –y naturalmente de Galicia- con el resto de Europa”.\nA súa análise sociolóxica tamén se estende ós “coches de liña”, “uno de los más instructivos observatorios de la vida cotidiana de nuestro pueblo”. Deles sérvese para destruír tópicos galegos como a reserva e o pechado do seu carácter. Das conversacións alí producidas extrae conclusións tales como que “el exhibicionismo gallego no se manifiesta con tanta insistencia en ninguna otra ocasión, como en estas exposiciones públicas de enfermedades, operaciones, padecimientos. Se saca todo a relucir”.\nA pesares de semellante variedade temática, Castro era consciente en parte do minoritario do seu público e así o expresa con modestia. No Faro de Vigo do 25 de novembro de 1961, por exemplo, ironiza acerca do número de lectores e da súa autoría ou contribucións novidosas: “Perdóneme el lector –y porqué no ser optimista y decir “los lectores”- estas divagaciones sin trascendencia, y que por lo tanto son también inofensivas, en atención a que le he dado a conocer un bonito cuento. Lo cual es para mí una satisfacción relativa, ya que es la única parte de este artículo que no es mía”.\nO ton empregado neste tipo de textos periodísticos destaca pola súa claridade e accesibilidade. Castro, que presenta sempre unha notable profundidade de contido nos seus textos, tanto se fala da obra de Chesterton coma se describe a evolución das romarías galegas, emprega nos seus artigos de crítica social un léxico chan, sinxelo. En ocasións incluso cun ton humorístico ou irónico, distorsionando e esaxerando a realidade case ó nivel dun Larra. Así escribirá cando se refira ós avances da medicina e ás implicacións éticas que suporía a implantación de partes artificiais no corpo humano –tema, coma tantos outros, aínda vixente e de plena actualidade–. Para el, ”el humorismo de nuestros días, cuando no es completamente elemental, no puede librarse de ser negro, a su manera tremendamente serio, apto para encararse con los más angustiosos problemas que nos rodean, quizá en el fondo la única manera sensata de apreciarlo”.\nSerá ás festas populares ás que dedique o seu derradeiro artigo en prensa, o domingo 21 de maio de 1967. Nas páxinas do Faro de Vigo dedicadas ás Festas de Santa Rita en Vilagarcía amosaba o seu temor ante a progresiva desaparición e distorsión das romarías. Dous meses antes da súa morte, Plácido Castro continuaba reafirmando o seu desexo de convivencia entre o galego e o universal: antes, dende os seus artigos políticos e conferencias; agora, dende as súas columnas de crítica social e as súas particulares descricións das costumes populares.